Dwa tygodnie* w Białym Domu, czyli trzeci sezon House of Cards\nStrona głównaserialeDwa tygodnie* w Białym Domu, czyli trzeci sezon House of Cards\nAgata wtorek, marca 17, 2015\nKiedy rok temu przeżywaliśmy objęcie przez Franka prezydentury (do tej pory jestem pod wrażeniem tego, jak ją zdobył. To jest definicja dyplomacji. Kopnij kogoś w tyłek, ale tak, żeby ci jeszcze za to podziękował), zastanawialiśmy się zgodnie: i co teraz? Frank zdobył władzę, rządzi imperium. Jaki smak będzie miało to zwycięstwo? Gorzki? Słodki? A przede wszystkim, jak ktoś taki jak on, idący po trupach do celu (i to nie tych z przysłowia), może rządzić sprawiedliwie i rozsądnie krajem?\nZanim Wasz wzrok przeskoczy dalej, muszę Was ostrzec: wpis zawiera spoilery, masę spoilerów. Wiem, że większość z Was jest już dawno po seansie, część obejrzała wszystko na raz, część – tak jak ja – dawkowała przyjemność, ale pewnie są i tacy, którzy jeszcze nie mieli okazji obejrzeć wszystkiego. Jesteście ostrzeżeni, możemy przejść dalej.\nPolityka i dyplomacja na najwyższych szczeblach\nJako osoba, która do polityki podchodzi bardzo ostrożnie, a nawet stara się w nią zbytnio nie mieszać, bo to dziedzina niepotrzebnie podnosząca ciśnienie, uwielbiam seriale, książki i filmy polityczne. Taka ciężka do zrozumienia przypadłość. House of Cards sprawia mi tym większą frajdę, że przedstawia zupełnie mi obcy system polityczny, zmusza więc do nieustającej koncentracji i myślenia. Serial wymagał tego już w poprzednich sezonach, gdy obserwowaliśmy działanie kongresu, a w trzecim uwydatnił politykę jeszcze bardziej. Nasi bohaterowie wchodzą do świata, w którym podjęte decyzje nie mają już odbicia w sferze lokalnej, a przychylności nie można sobie, tak po prostu, kupić obietnicą odpowiedniego stanowiska.\nSzczególnie spodobał mi się zabieg, którym twórcy pokazują obecny stan rzeczy w polityce międzynarodowej (oczywiście obecny podczas kręcenia serialu), bez komentowania go. Widzimy więc przywódcę Rosji – prezydenta Petrova, śledzimy jego działania, poznajemy pobudki, ale znikąd nie ma komentarza, czy jest to dobre czy złe. Frank oczywiście nie popiera zagrywek Petrova, godzą bowiem w interesy Ameryki, a może szczególnie samego Franka, ale serial na tym poprzestaje. Moment samobójstwa przetrzymywanego w Rosji Amerykanina walczącego o prawa homoseksualistów mógłby być jawnym oświadczeniem na temat tego, co producenci myślą o polityce rosyjskiej w tej kwestii. Mógłby być, gdyby nie wcześniejsza scena, w której Petrov tłumaczy Frankowi, dlaczego prawo w Rosji jest takie, a nie inne i czym różni się rządzenie Rosją od rządzenia Ameryką. Nawet pojawienie się członkiń zespołu Pussy Riot, które otwarcie mówią, co myślą o Rosji i jej prezydencie niszcząc przy tym na chwilę kolację, zostaje pozostawione bez komentarza – posiłek trwa dalej, wszyscy udają, że nic się nie stało, gra polityczna musi trwać! Pomimo tego, że Claire każe Frankowi uważać, nazywając Petrova inteligentnym bandytą, to nam, widzom, pozostawiony jest osąd sytuacji.\nWbrew pozorom twórcy nie uciekli jednak od polityki lokalnej. Oprócz podglądania decyzji o tym, czy ostrzelać miejsce ukrycia terrorystów czy nie, obserwujemy także malejące poparcie dla Franka. Underwood bowiem nie został wybrany przez naród, niejako odziedziczył fotel prezydencki, a teraz musi udowodnić, że na niego zasługuje. Jest to o tyle trudne, że Amerykanie nie widzą najmniejszego powodu, by popierać kogoś, kto jest tam tylko chwilowo, na zastępstwo. Frank zupełnie inaczej to sobie wyobrażał.\nTrzeci sezon pokazał również, jak bardzo różni się dyplomacja od polityki, choć mogłoby się wydawać, że stanowią jedność. ONZ, którego ambasadorką, wbrew wszystkim, staje się Claire, stoi często przeciwko Frankowi i choć ich cele niejednokrotnie są zbieżne, to już sposób ich osiągania diametralnie się różni. Scena, w której Frank mówi Claire, że jej dyplomacja na nic się nie zdała i teraz on podejmuje takie kroki, jakie uważa za słuszne, była wystarczająco wymowna. Serial wyraźnie obrazuje, że dla polityka nie liczy się to, jakie działania będzie musiał obrać, liczy się tylko to, czy będą one skuteczne. Claire staje na rozdrożu między swoim mężem a tym, co uważa za słuszne.\nGdy władza dochodzi do głosu, ludzie przestają się liczyć\nW trzecim sezonie po raz pierwszy widzimy Franka przypartego do muru, popełniającego błędy. Widzimy, jak gardzi każdą – nawet najlepszą – radą, byleby zostać przy swoim, pokazać, że to on tu rządzi. Widzimy, jak osoby, które jeszcze nie tak dawno skoczyłyby za nim w ogień dziś same go w niego popychają. Frank całkowicie zapomniał, że nie może pozostać sam, nie może się od wszystkich odwrócić, bo to inni pracują na to, żeby był tam, gdzie jest. Nie jest zaskoczeniem to, jak gardzi ludźmi, zawsze to robił, teraz jednak zapomniał, że pogarda ta powinna być głęboko ukryta. Zaczął od Douga, o którego owszem, może i się martwił, ale jednocześnie odstawił na bok, gdy tylko stał się nieporadny i zbędny. Zapomniał, że to właśnie Doug jest w stanie zrobić dla niego wszystko - głównie przez to, że są dokładnie tacy sami. W tym sezonie Doug potwierdził, że wspomniane przeze mnie wcześniej „wszystko”, to nie jest pusta metafora. Myślę jednak, że Frank jeszcze się na nim przejedzie, a Doug wrócił na swoje stanowisko z odpowiednim planem i nie mogę się już doczekać, by zobaczyć z jakim!\nFrank wystawia do wiatru wszystkich po kolei, jak choćby Jackie, która zgodziła się być jego rottweilerem. Scena debaty, w czasie której Frank nagle odwraca się przeciwko niej, a zarówno sama bohaterka, jak i my nagle rozumiemy, że planował to od samego początku. To wszystko sprawiło, że po raz pierwszy miałam ochotę podejść i z całej siły uderzyć go w twarz. Może mnie sobie wprowadzać w brudne gierki, ale na Bloga!, nie topi się swoich własnych ludzi. Po raz pierwszy także ucieszyłam się z jego porażki, jak choćby wtedy, gdy Jackie postanowiła się od niego odwrócić.\nNajwiększą przegraną jest tu jednak Claire Underwood - zawsze wspierająca męża, robiąca dla niego wszystko, wracająca jak bumerang, choć boleśnie świadoma, że szczęśliwsza byłaby gdzie indziej. Charakterologicznie jest jednak bardzo podobna do Franka, ma zbyt duże aspiracje, by odpuścić. Czujemy więc jej ból, gdy najpierw Frank odkłada jej nominację na dyplomatkę ONZ oraz rozgoryczenie, gdy, ot tak, ją odwołuje, bo wymagały tego jego plany. I choć Frank w tych momentach jest widocznie rozdarty, to jednak zbyt często stawia na samego siebie, jakby w tym związku tylko on się liczył. Może Claire trwałaby przy nim dalej, może brnęłaby w to głębiej, gdyby nie pisarz.\nTom Yates ma napisać powieść o American Workers, ambitnym programie Franka. Zamiast tego bacznie obserwuje małżeństwo Underwoodów, spisuje wszystko i... otwiera Claire oczy. Może oni wcale nie są zgraną drużyną? Może to, że nie mogą bez siebie żyć i funkcjonować wcale nie znaczy, że wszystko działa tak, jak powinno? I choć obserwowaliśmy od początku sezonu, jak ich małżeństwo przechodzi coraz większy kryzys, to właśnie ten rozdział sprawił, że Claire przejrzała na oczy, a Frank z wielkim ego i ślepym zapatrzeniem na swój wielki, życiowy cel sam jej w tym pomógł, krzycząc, że bez niego byłaby nikim.\nPowoli wszystkie elementy układanki wskakują na miejsce, choć jeszcze trudno spekulować, jak wszystko się skończy. To już nie delikatny podmuch, który poruszył domkiem z kart, a zabranie jednej karty z samego domu i oglądanie, jak wszystko zaczyna się sypać.\nZakończenie sezonu nikogo nie zaskoczyło, bo od samego początku budowano pod nie fundamenty. Ja sama obstawiałam dwie wersje: albo tą, która się wydarzyła, czyli odejście Claire albo jej samobójstwo. Przyznam, że o ile ta druga wersja byłaby bardziej spektakularna, to jednak cieszy mnie, że twórcy nie poszli w tę stronę.\nKampania Franka właśnie legła w gruzach. Żona, która mogła wszystkich do niego przekonać, która od miesięcy wmawia Amerykanom jaki on jest dobry, nagle odchodzi. Na ostatniej prostej.\nTen sezon zmienił bardzo dużo, nie tylko u jego bohaterów, ale i u mnie. Sprawił, że nagle moja chęć wspierania Franka zmalała. Pod koniec kibicowałam Claire i choć nie wiem, co twórcy wymyślą w czwartym sezonie, to wiadomym jest, że zacznę go oglądać będąc już w zupełnie innym obozie.\nPs. Jak Wasze wrażenia po HoC? Trzeci sezon był lepszy czy gorszy od pozostałych?\nPs2. Czy dotarły do mnie prawdziwe informacje i Sherlock jest przełożony na 2017 rok? Liczę na to, że jednak ktoś mi to zdementuje...\n*te tytułowe dwa tygodnie to oczywiście czas, jaki poświęciłam na oglądanie serialu, a nie czas trwania fabuły.


Kolekcja Sukien Ślubnych Alberta Ferretti Forever 2019 💗 Para i związki - 2019\nPl.MothersForWomensLib.com > Para i związki > Alberta Ferretti Forever 2019: kolekcja sukien ślubnych inspirowanych boginiami\nPanna młoda Oscara de la Renta Petera Coppinga\nWideo prezentacyjne Alberta Ferretti Forever 2016\nZainspirowane pięknem bogiń mitologii, suknie ślubne Alberty Ferretti tworzą zmysłową, romantyczną i zawsze elegancką kolekcję.\nUbrania są nazywane Wenus, Athena, Diana i mają urok i magnetyzm mitycznych bogiń starożytności, w rzeczywistości były one inspirowane przez nich Alberta Ferretti narysować jego nową kolekcja sukni ślubnych, Alberta Ferretti Forever 2016, Nazwa linii to cały program i podkreśla romantyzm, który przenika wszystkie ubrania w kolekcji.\nBadania dotyczą zarówno cięcia, zawsze szczególnego i nigdy banalnego, jak i tkanin: mikado, duchesse, szyfon, krepa satyna jest duszą kolekcji Alberta Ferretti Forever 2016 i są one jeszcze bardziej cenne, a zwłaszcza dzięki zastosowanym procesom. Koronka Chantilly, trójwymiarowe hafty, kryształy i kwiaty organzy tworzą niepowtarzalne wzory na sukienkach.\nWyobraziłem sobie moje panny młode jako boginie, które reprezentują miłość i piękno, ale także siłę, mądrość, pomysłowość i zwycięstwo. Ponieważ linia Alberta Ferretti Forever zawsze łączyła marzenia i rzeczywistość, dzięki ponadczasowemu stylowi, który opowiada najgłębsze pragnienia kobiet, szepcze do ich serca, patrzą w przyszłość\nTo kolekcja słowami projektanta. Suknie ślubne Alberta Ferretti Forever 2016 modele z długimi rękawami z pewnością zrobiły na nas największe wrażenie Persefona i Nemezis, apoteoza romantycznego snu z miękkimi i eterycznymi konturami.\nMiędzy innymi nie można być oczarowanym opi, z długim stanikiem i miękką spódnicą i górą Wenus z cudownymi elementami koronkowymi na całej górze. Są też ubrania o bardziej nowoczesnym kroju, takie jak Leto i Diana oraz model o nieco retro smaku. Athena: po prostu fantastycznie!\nRzeczy do rozważenia przed przejściem do niego\nGry karnawałowe: wiele pomysłów na gry grupowe dla dorosłych, dzieci i dzieci\nGry karnawałowe | co zagrać na imprezie karnawałowej z dorosłymi i dziećmi (lub dziećmi)? Pomysły na zajęcia grupowe, aby zorganizować zabawę i pełne zabawy impreza carenvale\nJak dostać się do sukni ślubnej w 10 ruchach!\nMężczyźni i krokodyle łzy: zbyt często i zawsze za późno\nLosowy Artykuł Posiadanie męskich przyjaciół jest dobre dla kobiet: dlatego


Niemoralna oferta – Cathy Williams – chomikuj, ebook, pdf, epub, mobi\nStrona główna » Obyczajowe i romanse » Niemoralna oferta\nKilka słów o książce pt. “Niemoralna oferta”\nFace Noir – poradnik do gry\nPoradnik do gry Face Noir to kompletna solucja opisująca wszelkie zagadki tej gry. Opracowanie zostało bogato zilustrowane, co dodatkowo ułatwia odnalezienie najważniejszych obiektów i sekwencji. Nie zabrakło licznych porad. Face Noir - poradnik do gry zawiera poszukiwane przez graczy tematy i lokac...\nWiersze czasu stanu wojennego autora, którego twórczość nazwana została kiedyś „poezją rozdarcia posierpniowego”. Uważana była za dopełnienie i rozwinięcie Nowej Fali. Skarga jest kontestatorem, jego postawa kontestacyjna wyrasta z tradycji końca lat 60., tej którą znaczyła wolność wpisana w bunt zw...\nW większości przypadków wypadki w gastronomii są spowodowane nieznajomością podstawowych zasad bezpieczeństwa. Takie informacje przedstawiamy w tym artykule....\nCathy WilliamsNiemoralna oferta\n– Nie rozumiem, o czym mówicie. Czy możecie wyjaśnić dokładniej, co się stało? – Lucy Robins spoglądała raz na matkę, raz na ojca i próbowała ochłonąć z szoku. Freddy, zaadoptowany przez nią trzy lata temu mops, nie ułatwiał jej zadania, domagając się uwagi i skacząc szaleńczo wokół nóg swej pani.\nWiedziała, że coś jest nie tak, gdy tylko odebrała telefon od matki. Celia Robins nigdy nie dzwoniła do córki w godzinach pracy, mimo że ta wielokrotnie ją uspokajała: w centrum ogrodniczym nie karano pracowników za odbywanie prywatnych rozmów. Otaczające centrum ogrody botaniczne przyciągały codziennie gości z całego kraju i stanowiły wytchnienie dla zmęczonych tłokiem i betonem mieszkańców okolicznych miast. Lucy, należąca do zespołu architektów zieleni, odpowiadała za opiekę nad roślinami i rozliczano ją z efektów pracy, nie z liczby godzin spędzonych za biurkiem. Dowodem na to, że jej wysiłki były doceniane, okazało się zlecenie na sporządzenie dwóch tomów ilustracji przedstawiających wszystkie gatunki roślin występujących w ogrodzie botanicznym. Ku uciesze Lucy, kierownictwo centrum ogrodniczego, w którym zarabiała na studia, postanowiło wykorzystać jej świeżo zdobyte kwalifikacje dyplomowanego grafika.\n– Słoneczko, mogłabyś do nas przyjechać? Nastąpiły pewne komplikacje.\nZanim matka dokończyła zdanie, Lucy już porzuciła szkicownik obok rzędu rzadkiej urody orchidei, które właśnie miała zacząć uwieczniać, i pognała do samochodu. Po drodze zgarnęła Freddy’ego biegającego beztrosko wśród zieleni i poinformowała koleżankę z zespołu, że musi na chwilę wyjść.\nTeraz siedziała w salonie domu rodzinnego i wpatrywała się z niedowierzaniem w przygarbioną sylwetkę ojca, który od początku rozmowy unikał jej wzroku.\nNiewysoki, korpulentny starszy pan pogłaskał po dłoni swą wysoką, smukłą żonę i z ciężkim westchnieniem spojrzał córce w oczy.\n– Kilka lat temu pożyczyłem z konta firmy trochę pieniędzy, niedużo. Widzisz, po tym, jak twoja mam miała udar… Chciałem, żeby wiedziała jak bardzo ją kocham. Zawsze marzyła o rejsie statkiem, więc stwierdziłem, że nie ma co odkładać marzeń na później, bo nikt nie wie, co nas czeka. Wiesz, nie myślałem racjonalnie…\nLucy przypomniała sobie, jak promienieli, oznajmiając jej, że wybierają się na wycieczkę statkiem po Morzu Śródziemnym. Ojciec usprawiedliwiał wtedy swą nagłą rozrzutność bonusem, który rzekomo otrzymał w pracy. Firmę, w której ojciec pracował jako dyrektor finansowy, przejęła właśnie wielka korporacja i Lucy nie kwestionowała hojnego gestu nowego właściciela. Cieszyła się razem z rodzicami tym nagłym zrządzeniem losu, które w ciężkich miesiącach rekonwalescencji matki uznała za dar niebios.\n– Sądziłem, że spłacę pożyczkę w kilku ratach, ale kiedy okazało się, że dzięki kosztownej rehabilitacji mama może odzyskać całkowitą sprawność, nawet się nie zawahałem i pożyczyłem więcej. Wtedy, niespodziewanie, GGD przejęło firmę i sprawy się skomplikowały.\nLucy zerknęła niespokojnie na mamę. Delikatna, wrażliwa kobieta wydawała się zbyt krucha, by poradzić sobie z kolejnym dramatem. Udar pozbawił ją dawnego optymizmu i energii, a każdy kolejny dzień oznaczał walkę o wytrwanie w woli życia w coraz bardziej wrogim i niezrozumiałym świecie.\n– Byłem głupcem, myślałem, że nic się nie wyda, że zdążę zwrócić pieniądze. – Ojciec wyglądał na zdruzgotanego i Lucy zaczęła poważnie obawiać się o jego zdrowie. Poszarzała twarz i drżące dłonie ojca nie wróżyły niczego dobrego.\n– Zacząłem już spłacać dług i byłem pewien, że niedługo wyjdę na prostą, ale dziś rano zadzwonili do mnie z działu kontrolingu finansowego utworzonego przez nowego prezesa. Zasugerowali, że do czasu wyjaśnienia pewnych rozbieżności w kalkulacjach powinienem udać się na zwolnienie…\nLucy poczuła, jak jej serce ściska żal. Żaden, nawet najlepszy prawnik nie wybroni ojca z zarzutu defraudacji firmowych funduszy, mimo że dotąd cieszył się on nieposzlakowaną opinią. W biznesie, niestety, nie było miejsca na tłumaczenia. Nikogo nie obchodziły okoliczności, uczucia, osobiste dramaty. Liczyły się pieniądze, a te jej ojciec sobie przywłaszczył. Tak zapewne widzi to GGD, a właściwie Gabriel Garcia Diaz, założyciel potężnej korporacji, która zdominowała krajowy sektor elektroniczny w zaledwie osiem lat. Bezlitosny, genialny rekin biznesu powiększał swą firmę, połykając pomniejsze przedsiębiorstwa, takie jak firma, w której pracował Nicolas Robins, niczym płotki. Lucy zadrżała na wspomnienie Gabriela Diaza, które od kilku miesięcy starała się bezskutecznie wymazać z pamięci. Zobaczyła go przez przypadek. Mieszkańcy miasteczka od tygodni ekscytowali się przejęciem podupadającego lokalnego zakładu przez giganta rynku i spekulowali na temat czekającej miasteczko świetlanej przyszłości – setki nowych miejsc pracy i podatki wpływające na konto hrabstwa mamiły obietnicą dobrobytu. Lucy słuchała tych rewelacji jednym uchem, choć cieszyła się, że wielu mieszkańców Sommerset znajdzie nareszcie stałe zatrudnienie i wyrwie się ze szpon nękającego region bezrobocia. Sama także dostała swój pierwszy angaż w centrum ogrodniczym i cała jej uwaga skupiała się na wymarzonej pracy wśród roślin, na świeżym powietrzu wśród podobnych jej ludzi, dla których wielki biznes mógłby nie istnieć. Kiedy powierzono jej zadanie zilustrowania przewodnika po ogrodzie botanicznym, myślała, że złapała Pana Boga za nogi, i bez namysłu wskoczyła na rower i pognała do pracy ojca, by podzielić się z nim swym niespodziewanym szczęściem. Dopiero gdy dojechała do parkingu, na widok sznura czarnych limuzyn przypomniała sobie o oczekiwanej przez wszystkich wizycie nowego właściciela GGD. W palącym, letnim słońcu wszyscy pracownicy zgromadzili się na placu przed siedzibą zakładu. Pośrodku, otoczony ubranymi w czarne garnitury poważnymi mężczyznami, dosłownie górując nad otoczeniem, stał wysoki, barczysty brunet. Nawet z bezpiecznej odległości odczuła magnetyczną siłę jego obecności. Oczy wszystkich wpatrywały się w niego jak w transie i spijały słowa z jego ust. Zauważyła, że spowijająca go aura promieniuje na tłum naturalnym autorytetem, niezależnym od stanowiska i władzy. Wyglądał niczym grecki bóg, z kruczoczarnymi włosami, śniadą cerą i sylwetką atlety. Lucy wpatrywała się w niego z otwartymi ustami, niezdolna oderwać wzroku od najbardziej niesamowitego przedstawiciela gatunku ludzkiego, jakiego kiedykolwiek w życiu spotkała. Dopiero gdy po krótkiej przemowie nowy gospodarz i jego świta ruszyli w kierunku biura, Lucy odważyła się podjechać do odświętnie ubranego ojca podążającego pospiesznie w kolumnie pracowników za nowym właścicielem.\nPóźniej często się zastanawiała, kiedy dokładnie Gabriel zdołał ją zauważyć. Zbierała się do powrotu, kiedy jak spod ziemi wyrósł obok niej jeden z jego ponurych przybocznych i zaczął zadawać pytania. Nie chcąc przysporzyć ojcu kłopotów, wymigała się, twierdząc, że wysłano ją z lokalnego centrum ogrodniczego, by sprawdziła, czy rośliny zasadzone ostatnio wokół zakładu dobrze się przyjęły. Odjechała pospiesznie, nie oglądając się za siebie. Tego samego dnia, wychodząc z pracy, poznała Gabriela Garcię Diaza osobiście. Stał naprzeciw wyjścia z ogrodu, oparty o limuzynę, w towarzystwie dwóch potężnie zbudowanych ochroniarzy. Z bliska wyglądał jeszcze bardziej imponująco. Egzotyczne, mroczne piękno uśmiechającego się do niej mężczyzny zaparło jej dech w piersi. Dźwięk jego niskiego, głębokiego głosu przyprawił ją o gęsią skórkę. Chciał poznać jej imię, pytał, czy miała wolny wieczór, oznajmił, że chce zabrać ją na kolację do restauracji…\nLucy nie wiedziała co odpowiedzieć. Stała oniemiała z zachwytu i przerażenia. Jaki mężczyzna zaczepiał obcą kobietę i oznajmiał jej tonem nieznoszącym sprzeciwu, że zabierze ją na kolację? Ze zmysłowym, sugestywnym uśmiechem na pięknie wykrojonych ustach. Lucy kręciło się w głowie – nigdy wcześniej nie spotkała tak wyrafinowanego światowca o czarnych, namiętnych oczach, w których widać było nieskrywane pożądanie. Kiedy dotarło do niej, że właśnie zaproponował jej wspólną noc, wystraszyła się i odmówiła. Wsiadła szybko na rower i co sił w nogach popędziła do domu. Nie rozumiała, dlaczego wybrał właśnie ją, ale przez następne kilka dni wysyłał jej wielkie, kosztowne bukiety kwiatów i biżuterię, którą uparcie odsyłała z powrotem. W końcu postanowiła uciec się do niewinnego kłamstwa. Pod numer widniejący na załączonej do bukietów wizytówce wysłała krótką wiadomość, w której poprosiła swego adoratora o zaprzestanie przysyłania prezentów, gdyż stawiają one w niezręcznej sytuacji jej chłopaka. Najwyraźniej uwierzył w istnienie wymyślonego narzeczonego, bo następnego dnia w recepcji centrum nie czekał na nią żaden bukiet ani prezent. Gabriel Garcia Diaz zniknął z jej życia tak nagle, jak się w nim pojawił. Ku jej zaskoczeniu, przez następne kilka tygodni czuła dziwną pustkę, która jednak z upływem czasu zelżała, by w końcu zniknąć całkowicie w natłoku bieżących spraw.\nPatrząc teraz na zmartwione, przestraszone twarze rodziców, przypomniała sobie władczego, przerażającego mężczyznę o hipnotyzujących, czarnych oczach.\n– Przecież mogę wam pomóc. Poproszę o zaliczkę na poczet drugiego tomu ilustracji, mam też trochę oszczędności… Na pewno razem zdołamy zebrać brakującą kwotę. – Gorączkowo przeliczała w myślach swoje skromne środki.\n– To na nic, słoneczko. – Nicolas Robins potrząsnął smutno głową. – Zaproponowałem im, żeby pobierali pieniądze z moich zarobków, próbowałem wyjaśnić okoliczności, ale nie byli zainteresowani. Twierdzą, że w ich organizacji takie błędy uznawane są za niewybaczalne. – Głos mu się załamał.\n– A rozmawiałeś z… Gabrielem Diazem? – Nawet wypowiadając jego imię, czuła dziwny niepokój, podobny do tego, jaki wzbudzało w niej spojrzenie jego przepastnych, czarnych oczu.\n– Skądże – westchnął ojciec. – Poinformowano mnie, że szef nie ma czasu zajmować się takimi sprawami. Zresztą, podobno prawie cały czas spędza w rozjazdach, więc…\n– To co teraz? – Lucy zmusiła się do zadania pytania, na które wcale nie chciała poznać odpowiedzi. Chowanie głowy w piasek nie było w jej stylu, mimo to głos jej drżał od ledwie powstrzymywanego płaczu. Rodzice i tak wyglądali na zmartwionych, nie zamierzała narażać ich na stres, histeryzując. Widok łez w oczach ich ukochanej, wypieszczonej jedynaczki, której doczekali się stosunkowo późno, sprawiłby im jeszcze większy ból.\n– W najlepszym wypadku stracimy tylko dom – przyznał ojciec. spuszczając głowę. – W najgorszym…\nPrzerażająca groźba więzienia, mimo że niewypowiedziana, zawisła nad nimi niczym wielka, ciemna chmura. Defraudacja środków firmy zazwyczaj nie spotykała się ze zrozumieniem sądu. Lucy otworzyła usta, by zaproponować rodzicom wspólne zamieszkanie w jej malutkim domku, ale zdała sobie sprawę, że jej gest w niczym by nie pomógł. Gdyby tylko pozwolono im spłacić dług bez wnoszenia sprawy do sądu!\nMatka powoli, ostrożnie wstała z fotela i poszła do kuchni zrobić świeżą herbatę. Lucy skorzystała z jej chwilowej nieobecności. Usiadła bliżej ojca i zapytała konspiracyjnym szeptem:\n– Robi dobrą minę do złej gry, ale podejrzewam, że jest przerażona, a obydwoje wiemy, że powinna unikać stresu. – Ojciec zamyślił się na chwilę, po czym nagle się ożywił i zaczął gorączkowo szeptać:\n– Obiecaj, że zajmiesz się mamą, jeśli wsadzą mnie do więzienia. Ona sobie sama nie poradzi, trzeba się nią opiekować.\n– Do więzienia?! O czym ty mówisz, na pewno do tego nie dojdzie! – zaprotestowała gorąco, choć w głębi duszy obawiała się najgorszego. – Muszę porozmawiać z tym Diazem! – oznajmiła i zamilkła zdziwiona swoją reakcją.\nOjciec uśmiechnął się smutno i czule pogładził córkę po policzku.\n– Słoneczko, to nic nie da, założę się, że dla niego liczą się wyłącznie pieniądze, a nie ludzie. Wystarczy spojrzeć na zmiany w firmie: żadnego urlopu na żądanie, zakaz używania telefonów służbowych do celów prywatnych, przerwa na lunch rozliczana co do minuty. Szkoda gadać. – Machnął bezsilnie ręką.\nLucy przypomniała sobie aroganckie spojrzenie wysokiego bruneta. Nie miała wątpliwości, że swoje firmy prowadził żelazną ręką, a wśród pracowników wzbudzał strach. Sama się go przeraziła, kiedy zaczął bezpardonowo zabiegać o jej względy. Nie do końca rozumiała, dlaczego wybrał właśnie ją jako obiekt swego zainteresowania, ale może mogła wykorzystać to teraz na swoją korzyść? Zerkając w lustro kątem oka, dostrzegła swoje odbicie: szczupła blondynka średniego wzrostu o długich prostych włosach i dużych zielonych oczach. Żadnego makijażu, biżuterii, seksowych krągłości i zmysłowych ubrań. Nie ma się czym ekscytować, stwierdziła ponuro. Wprawdzie minęły już dwa lata i mógł jej nie pamiętać, ale musiała spróbować. Jej rodzice nie zasługiwali na los, jaki chciał im zgotować.\n– Warto zaryzykować, tato. – Poklepała ojca po dłoni. Jakże cieszyła się teraz, że nie wtajemniczyła rodziców w dziwny epizod z nowym szefem ojca. Gdyby wiedzieli, że próbował ją poderwać, za nic w świecie nie zgodziliby się na jej pomoc. Jako konserwatywni starsi ludzie z zasadami uznaliby za wysoce niestosowne korzystanie z czyjegoś niedwuznacznego zainteresowania ich córką do rozwiązania swoich problemów.\nTego dnia Lucy nie wróciła już do pracy. Spotkanie z rodzicami wyczerpało ją emocjonalnie. Bała się o nich tak bardzo, że miała problem z zebraniem myśli. Resztę wieczoru przesiedziała na kanapie wtulona w ciepłą sierść Freddy’ego.\nNastępnego ranka, zanim zdążyła zwątpić w sens swojego planu, zadzwoniła do centrum i wzięła dzień wolny. Nie sądziła, żeby wizyta w Londynie zajęła jej więcej niż parę godzin, ale na wszelki wypadek zostawiła niepocieszonemu mopsowi dodatkową porcję przysmaków. Pogoda dopisywała, lato przybyło wcześnie, zalewając wszystko promieniami słońca. Od trzech tygodni na błękitnym niebie nie pojawiła się najmniejsza nawet chmurka. W drodze na dworzec przemknęło jej przez myśl, że w tak piękny letni dzień z okazji wizyty w Londynie powinna założyć jakąś zwiewną, kolorową sukienkę. Niestety, w jej niewielkiej szafie znajdowały się jedynie mniej lub bardziej sprane dżinsy oraz wypłowiałe koszulki – najwygodniejsze w pracy. Najbardziej elegancką część jej garderoby stanowiły czarne czółenka z zamszu, którymi z okazji ważnego spotkania zastąpiła swoje ulubione tenisówki. Błyszczyk, którym musnęła przed wyjściem usta, znikł po kilkunastu minutach nerwowego obgryzania warg. Lucy nie próbowała nawet udawać, że nie boi się spotkania z Gabrielem Diazem. Przez całą drogę układała w myślach płomienne przemówienie w obronie ojca i modliła się, by jej rozmówca znajdował się gdzieś na drugim krańcu świata. Po kilku minutach deprymującej wymiany zdań z olśniewającą młodą kobietą rezydującą w recepcji wielkiego szklanego biurowca w samym centrum londyńskiego city, Lucy zorientowała się, że jej modlitwy nie zostały wysłuchane.\nZniesmaczony Gabriel Diaz zakończył właśnie zasadniczą rozmowę z pewną irytującą, seksowną brunetką, z którą spotykał się przez ostatnich kilka tygodni, dopóki nie zaczęła domagać się od niego zbyt wiele uwagi.\n– Ma pan gościa. – Asystentka wetknęła głowę w uchylone drzwi i czekała na dalsze instrukcje.\n– Nazwisko? – zażądał szorstko.\n– Nie podała, twierdzi, że to sprawa osobista.\nDiaz skrzywił się z niechęcią. Gdyby nie to, że właśnie zerwał ze swoją obecną kochanką przez telefon, uznałby, że Ines znów próbuje nachodzić go w biurze, by zawracać mu głowę głupotami i odciągać od pracy. Kobiety, a przynajmniej większość z nich, uważały, nie wiedzieć czemu, że sypianie z mężczyzną daje im prawo ingerowania we wszystkie sfery jego życia, pomyślał ze złością. Z drugiej strony i tak był już zbyt poirytowany, by zająć się niedokończonym raportem wyświetlonym na ekranie komputera. Zamknął z trzaskiem laptop i rozkazał:\n– Wprowadź ją, ale uprzedź, że na spotkanie mogę poświęcić nie więcej niż dziesięć minut.\nGabriel rozsiadł się wygodnie w fotelu i przygotował na spotkanie z kolejną bezbarwną kobietą w nieokreślonym wieku, która łzawymi historiami swych nieszczęsnych podopiecznych miała nadzieję wycisnąć z majętnego biznesmena darowiznę na rzecz jeszcze jednej organizacji charytatywnej.\nSiedząc skulona na wielkiej skórzanej kanapie w recepcji ogromnego biurowca korporacji GGD Lucy z trudem opanowywała narastającą panikę. Nagle pomysł odwiedzenia Gabriela Diaza, który niedawno jawił jej się jako jedyne rozwiązanie problemów ojca, wydał jej się absurdalny. Onieśmielający rozmiar budynku i widoczne na każdym kroku bogactwo zapierały dech w piersi i sprawiały, że Lucy czuła się jak mały robaczek uwięziony przypadkiem w sieci potężnego, groźnego pająka. Powodowana impulsem wstała, by uciec jak najszybciej z marmurowo-szklanej pułapki.\n– Pan Diaz zgodził się z panią spotkać. – Imponująca brunetka sama wyglądała na zaskoczoną decyzją swojego szefa i nie czekając na odpowiedź Lucy, ruszyła w stronę wind. Lucy powlokła się za nią niechętnie. Na najwyższym piętrze biurowca przy wyjściu z windy czekała na nią kolejna kobieta – o wiele mniej wyniosła i dużo starsza. Uśmiechnęła się przyjemnie i przedstawiła:\n– Nicolette, jestem asystentką prezesa.\n– Lucy. Chciałam zrobić panu Diazowi niespodziankę, dlatego pojawiłam się bez zapowiedzi i nie podałam w recepcji swojego nazwiska… – Lucy plątała się w tłumaczeniach, onieśmielona badawczym spojrzeniem asystentki.\n– Nie szkodzi. Niestety pan Diaz może poświęcić pani nie więcej niż dziesięć minut.\nNicolette znała doskonale upodobania swojego szefa i młodziutka, wystraszona blondynka nie pasowała do profilu kobiet, z którymi się spotykał. Bez makijażu, w starych dżinsach wyglądała o niebo lepiej i bardziej promiennie niż którakolwiek ze znanych Nicolette seksownych, wystrojonych i wymalowanych modelek i aktorek umilających życie Gabrielowi Diazowi. I w przeciwieństwie do nich, najwyraźniej kompletnie nie zdawała sobie sprawy ze swej wyjątkowej urody.\nLucy dreptała za miłą kobietą, wdzięczna za okazaną jej życzliwość. Pozostali mijani pracownicy, ubrani w garnitury i garsonki za grube tysiące funtów, przyglądali jej się z dezaprobatą i zdziwieniem. Przynajmniej takie odnosiła wrażenie. Czuła się jak słoń w składzie porcelany. Nogi jej się trzęsły z nerwów, a ściśnięte mocno dłonie zawilgotniały. Mimo że w klimatyzowanym pomieszczeniu panował przyjemny chłód, Lucy czuła, że policzki jej płoną.\n– Proszę chwilkę zaczekać. – Nicolette przystanęła na końcu szerokiego korytarza przed wielkimi dębowymi drzwiami. Wszystkie inne biura były całkowicie przeszklone, więc Lucy wywnioskowała, że właśnie znalazła się przed wejściem do jaskini lwa. Na ścianach obok drzwi wisiały abstrakcyjne, zapewne cenne, obrazy, ostentacyjnie dające do zrozumienia, że człowiek rezydujący za ścianą mógł pokryć dług jej ojca i nawet nie zauważyć wydatku. Gorączkowo zastanawiała się, co ją czeka za potężnymi drzwiami: cudowne uwolnienie od dręczącego jej rodziców problemu czy trudna lekcja życia w bezlitosnym świecie rządzonym przez pieniądz?\nNicolette wychyliła się zza drzwi i otworzyła je szerzej.\nLucy zebrała się w sobie i weszła do, jak jej się wydawało, całkowicie innej rzeczywistości. Sekundę potem oniemiała. Nie sądziła, że zachowany w jej pamięci obraz Gabriela zblakł aż tak bardzo i miał się nijak do oryginału. Wysoki, barczysty mężczyzna stojący przy oknie odwrócił się powoli w jej stronę. Jego ciemne oczy przeszyły ją na wylot. Nawet w pustym biurze, bez świty poddanych, emanował siłą i potężną charyzmą. Resztki odwagi i nadziei opuściły Lucy. Skuliła się, jakby się chciała zapaść pod ziemię.\nNie tego się spodziewał! Zamiast podstarzałej harpii ze zdjęciami chorych dzieci i ręką wyciągniętą po pieniądze, ujrzał młodą kobietę, której nigdy nie zapomniał, mimo że bardzo się starał. Wyglądała jeszcze bardziej zachwycająco niż dwa lata temu, choć ani wtedy, ani teraz nie potrafił wytłumaczyć tej nagłej i wszechogarniającej fascynacji szczuplutką blondynką. Jedwabiste, długie proste włosy związała w niedbały kucyk, odsłaniając delikatną twarz w kształcie serca z wielkimi szmaragdowymi oczyma, które teraz wpatrywały się w niego intensywnie. Na widok jednej jedynej kobiety, która ośmieliła się odrzucić jego awanse, Gabriel zachował opanowanie. Przybrał chłodny wyraz twarzy wyrażający umiarkowane zaciekawienie, mimo że frustracja i złość spychane w głębiny podświadomości wypłynęły nagle na powierzchnię.\n– Dziękuję, że zgodziłeś się mnie przyjąć – bąknęła. Nadal stała tuż przy drzwiach niepewna, czy milczenie gospodarza odczytać jako zaproszenie. Nie wiedząc, co zrobić, mówiła dalej pospiesznie:\n– Pewnie mnie nie pamiętasz? Spotkaliśmy się dwa lata temu w Sommerset, gdzie przejąłeś zakład Sims Electronics… Przepraszam nawet się nie przedstawiłam, jestem Lucy Robins. Boże, przepraszam, tobie i tak to nic nie mówi…\nPożałowała, że nie umówiła się wcześniej na spotkanie i nie przedstawiła swojej prośby za pośrednictwem sekretarki. Mężczyzna nie miał pojęcia, z kim ma do czynienia, i patrzył na nią tak, że miała ochotę odwrócić się na pięcie i zmykać gdzie pieprz rośnie.\nGabriel prawie roześmiał się w głos. Wystarczyło jedno spojrzenie w jej przepastne oczy i wszystkie uczucia ożyły: zachwyt, pożądanie, niedowierzanie, gniew… Pierwszy raz w życiu dostał kosza i fakt ten nadal go bolał, bardziej, niż chciałby przyznać. Tylko dlaczego po dwóch latach zdecydowała się pojawić w jego biurze? Z własnej woli? Przecież nie dlatego, że zmieniła zdanie co do jego osoby! Musiała mieć w tym jakiś interes, pomyślał podejrzliwie i ożywił się. Spojrzał na Lucy z ciekawością, nareszcie coś ekscytującego! Kobieta zagadka, a nie irytująca, namolna modelka z pretensjami. Gabriel wskazał swemu gościowi jeden z foteli ustawionych przy biurku.\n– Pamiętam cię – oznajmił, przeciągając leniwie sylaby. Usiadł naprzeciw niej i posłał jej gorące spojrzenie. – Ogrodniczka, która nie lubi ciętych kwiatów i biżuterii – uśmiechnął się zmysłowo.\nLucy spuściła wzrok i skuliła się w przepastnym fotelu. Jej policzki spłonęły rumieńcem. Zmysłowe męskie usta wykrzywił ironiczny uśmieszek. Mimo że wpatrywała się uparcie w swe splecione mocno dłonie, przed oczami miała pięknie rzeźbioną męską twarz i gorejące czarne oczy spoglądające na nią z rozbawieniem i arogancką pewnością siebie. Przynajmniej siedzę, pomyślała ponuro, inaczej pewnie padłabym mu do stóp, tak mi kolana zmiękły na jego widok.\n– Czemu zawdzięczam tę niespodziewaną wizytę? – zapytał z wystudiowaną obojętnością Gabriel i dodał: – Masz dziesięć minut.\nLucy zacisnęła dłonie w pięści. Rozumiała, że przemawiała przez niego urażona męska duma, ale nie musiał jej utrudniać i tak niełatwego zadania. Dwa lata temu wydawał jej się arogancki; teraz przekonała się, jak trafnie go oceniła.\n– Chodzi o mojego ojca. – Zaczerpnęła powietrza i zmusiła się, by spojrzeć mu w oczy. – Nie wiem, czy słyszałeś o… pewnych problemach w dawnym Sims?\nGabriel zmarszczył brwi i otworzył komputer. Przy tak rozległym obszarze działań biznesowych nie był osobiście zaangażowany we wszystko, co działo się w korporacji, ale jeśli gdzieś pojawił się problem, na pewno wysłano do niego stosowny raport. W końcu znalazł odpowiedni dokument i wszystko było jasne. Spojrzał zimno na blondynkę skuloną w fotelu naprzeciwko.\n– Rozumiem, że chodzi ci o defraudację środków, jakiej dopuścił się twój ojciec?\n– Przyszłaś, bo przyłapano twojego ojca na kradzieży. Mam nadzieję, że nie zamierzasz prosić mnie o przymknięcie oka na ten fakt, tylko dlatego, że dwa lata temu przysłałem ci kilka bukietów?\nLucy nigdy w życiu nie czuła się tak upokorzona.\n– Nic nie rozumiesz. Mój ojciec nie jest złodziejem! – zaprotestowała gorąco.\n– Cóż, w takim razie nasze definicje kradzieży różnią się znacznie. Dla mnie sięganie po fundusze firmy to kradzież. – Gabriel wzruszył ramionami. – Ciekawe na co wydał pieniądze? Pewnie na przyjemności?\nLucy nerwowo kręciła głową.\n– Nie, nie, nie… Wiem, że kiepsko to wygląda, ale mój tata nie chciał zrobić nic złego!\n– W takim razie – Gabriel rozłożył szeroko ręce i uśmiechnął się ze złośliwą satysfakcją – sąd na pewno będzie wyrozumiały i wymierzy mu lżejszą karę. – Spoważniał nagle i wstał. – Jeśli to wszystko, Nicolette odprowadzi cię do wyjścia.\nJego głos brzmiał zdecydowanie, nawet groźnie, tak jak zamierzał. Tylko on wiedział, jak bardzo poruszył go widok blondynki, która mimo swego opłakanego stanu i absurdalnej prośby, nadal oddziaływała na niego silniej niż jakakolwiek inna kobieta. Nawet mocniej niż dwa lata temu.\nTytuł oryginału: The Notorious Gabriel Diaz


Nie wstydźmy się być patriotami – terazJaslo.pl – portal regionalny miasta Jasła i powiatu jasielskiego\n18.05.2022 (środa) | 14:40\nNie wstydźmy się być patriotami\n3 maja 2014 | 20:24\nWiadomo, że sytuacja w naszej Ojczyźnie jest trudna i że wielu niestety musi wyemigrować, ale zawsze powinni pamiętać skąd są ich korzenie. – mówił podczas sobotniej homilii odprawionej na płycie jasielskiego Rynku z okazji Święta Matki Bożej Królowej Polski i 223. rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 maja ks. dr Marek Dzik W patriotycznych uroczystościach wzięły udział dziesiątki mieszkańców naszego miasta.\nDzisiaj przypada kolejna rocznica uchwalenia drugiego na świecie i pierwszego w Europie oficjalnego dokumentu regulującego stosunek Państwa do obywatela jakim była Konstytucja z 3 maja 1791 roku. To także kościelne święto upamiętniające Matkę Bożą Królową Polski. Stąd okolicznościowe uroczystości w Jaśle rozpoczęły się mszą świętą koncelebrowaną przez księży miejscowych parafii. Słowo Boże wygłosił do zebranych, wywodzący się z Parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa i Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny, ks. dr Marek Dzik.\nWicerektor Wyższego Seminarium Duchownego w Rzeszowie nawiązując w homilii do kart historii naszego narodu podkreślił, że wszystkim podniosłym wydarzeniom towarzyszyła Matka Boża.\n– My, jako Polacy, od chwili kiedy na naszej ziemi stanął krzyż Chrystusa, mamy prawo tak jak inne narody czcić Najświętszą Maryję Pannę. Zapraszając na naszą ziemię i do naszych serc Chrystusa zapraszamy równocześnie Jego matkę. Budując królestwo boże pośród nas, budujemy równocześnie naszą ziemską Ojczyznę. Polacy nigdy nie mieli problemów z takim rozumieniem Matki Bożej Najświętszej. Od samego zarania naszych dziejów wyraźnie zaznaczyła się w nich Jej obecność. Pierwsza znana pieśń „Bogurodzica” jest tego najwymowniejszym przykładem. Śpiewały ją Wojska Polskie pod Grunwaldem przez decydującym starciem z wojskami krzyżackimi. Śpiewał ją lud w czasie różnych kataklizmów i nieszczęść narodowych. (…) Matka Boża obroniła klasztor jasnogórski, dając w ten sposób wszystkim warstwom społecznym w Polsce świadomość przynależności narodowej, a przy tym budząc ducha odwagi i nadziei na przyszłe zwycięstwo. – powiedział.\nW okolicznościowym kazaniu wielokrotnie nawiązywał do osoby Jana Pawła II, Honorowego Obywatela Miasta Jasła, wyniesionego w minioną niedzielę do rangi świętego przez papieża Franciszka.\n– Wiemy, że ta kanonizacja połączyła wielu ludzi, ale niestety nie wszystkich. Dla niektórych zimne kalkulacje polityczne stały się ważniejsze niż jedność narodowa, niż miłość bliźniego. Ale oprócz osoby świętego Jana Pawła II powinna nas łączyć jego nauka. Warto zatem przypomnieć sobie jaką postawę w stosunku do Matki Bożej i Ojczyzny przyjmował święty Jan Paweł II oraz co mówił na ten temat. Dla Jana Pawła II Maryja była przewodniczką na drogach życia. Myślę, że wszyscy pamiętamy to słynne jego zawołanie „Totus Tuus”, czyli „cały Twój”. Temu wyzwaniu był wierny przez całe swoje życie. Maryja prowadziła go do Chrystusa, Maryja wspierała go, Maryja opiekowała się nim w trudnych momentach jego życia jak na przykład podczas zamachu na jego życie. – mówił.\nKapłan podkreślił, że drugą matką dla Ojca Świętego Jana Pawła II była właśnie Ojczyzna.\nApelował również, aby wsłuchując się w naukę papieża Polaka eliminować ogólnonarodowe wady jak chciwość czy chęć dorobienia się na ludzkim nieszczęściu.\n– Kiedyś w naszej Ojczyźnie obowiązywała zasada „Bóg. Honor. Ojczyzna”. Te zasady obracały się wokół wartości duchowych jako fundamentu szczęścia doczesnego i wiecznego. Dziś niestety zaczyna dominować inna zasada: „Bożek. Zysk. Korporacja”. Bożek, czyli wszystko to co nas odciąga od Boga. To co zamiast kierować nasz wzrok ku niebu kieruje nasz wzrok ku wartościom niższego rzędu. Zysk, który w słowniku antonimów jest przeciwieństwem honoru. Dążenie do zysku za wszelką cenę zabija w nas wyższe wartości. Sprawia, że zamiast serca mamy worek na pieniądze. A matka, która jest naszą Ojczyzną przestaje się liczyć. Korporacja to dbanie o interesy jakiejś małej grupy ludzi zamiast dbanie o interes całego narodu. Jeżeli istnieje takie nastawienie nie należy się dziwić, że – jak ostatnio podano – 83 procent Polaków chce wyemigrować. Przestaje się dla nich coś, co dla milionów naszych przodków było wartością najważniejszą, a więc miłość Ojczyzny. Ponieważ zaczynają dominować wartości niższego rzędu dlatego też zaczynamy szukać szczęścia tylko i wyłącznie w jakimś zysku, który nie liczy się z miłością do drugiego człowieka, z miłością do całego narodu. Wiadomo, że sytuacja w naszej Ojczyźnie jest trudna i że wielu niestety musi wyemigrować, ale zawsze powinni pamiętać skąd są ich korzenie. – dodał ks. dr Marek Dzik.\nZ okazji przypadającej dzisiaj 223. rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 maja pod pamiątkową tablicą usytuowaną na ścianie frontowej bloku przy ulicy Kołłątaja burmistrz miasta Andrzej Czernecki, starosta jasielski Adam Kmiecik, senator RP Alicja Zając oraz doradca Wojewody Podkarpackiego Elwira Musiałowicz-Czech złożyli w imieniu mieszkańców Jasła symboliczne wiązanki kwiatów.\nDalsza część lokalnych obchodów odbyła się w Parku Miejskim, gdzie można było wysłuchać pieśni patriotyczne w wykonaniu szkolnego chóru „Soli Deo” z I Liceum Ogólnokształcącego im. króla Stanisława Leszczyńskiego, solistów Jasielskiego Domu Kultury oraz Miejsko-Kolejowej Orkiestry Dętej. Dla zainteresowanych przygotowano na tą okazję śpiewniki z tradycyjnymi melodiami nawiązującymi do historycznych kart naszej Ojczyzny.\nW wystąpieniu burmistrza Andrzeja Czerneckiego usłyszeliśmy: – To już 223. rocznica uchwalenia Konstytucji 3 maja. Sejm czteroletni, po burzliwej debacie, właśnie 3 maja 1791 roku uchwalił przez aklamację ustawę rządową, która przeszła do historii pod nazwą Konstytucja 3 maja. Była to druga w świecie i pierwsza w Europie ustawa regulująca organizację władz państwowych, prawa i obowiązki obywateli. Ten niezwykły dokument wcale nie jest dokumentem z przeszłości. To ciągle dowód mądrości i wiary Polaków w to, że wolność Ojczyzny jest naszym największym dobrem, a my Polacy potrafimy a przede wszystkim chcemy o nią walczyć i dbać. Niepodległość jest prawdziwym darem. Umiejmy ją docenić, umiejmy się nią cieszyć, umiejmy być z tego dumni. Takiego właśnie patriotyzmu uczył święty Jan Paweł II, Honorowy Obywatel Miasta Jasła, którego kanonizację wspólnie przeżywaliśmy w ubiegłą niedzielę.\nSamorządowiec przypomniał o dziesiątej rocznicy przystąpienia Polski do Unii Europejskiej.\n– W kontekście wydarzeń dziejących się u naszego ukraińskiego sąsiada bardzo ważne okazuje się uczestniczenie we wspólnych strukturach bezpieczeństwa i gospodarczych. To, że jesteśmy we wspólnej Europie jest dla nas wielkim historycznym wydarzeniem, historyczną szansą, ale też i wielkim obowiązkiem, żebyśmy w tych strukturach zajmowali właściwe, przynależne Polsce miejsce. (…) Po tych dziesięciu latach zmieniło się też nasze miasto. Nie chcę przytaczać tutaj wszystkich projektów, które przez te dziesięć lat udało się dokonać. Chcę przypomnieć, że za kilka miesięcy przy wsparciu środków unijnych zostanie uruchomiona jedna z najnowocześniejszych w świecie, a na pewno w Polsce, fabryka mebli, którą realizuje w tej chwili Nowy Styl. Na Kwiatowej jest zrewitalizowany ośrodek, który kiedyś był cegielnią, a teraz jest miejscem wypoczynku. Jesteśmy też pośród tych miast, które zrobiło jeden z największych projektów unijnych za ponad 40 milionów euro. To gospodarka wodno-ściekowa na terenie Związku Gmin Dorzecza Wisłoki. Gdyby nie ta decyzja sprzed dziesięciu laty to pewnie bylibyśmy w innym miejscu. – powiedział.\nKorzystając z okazji burmistrz Andrzej Czernecki zaapelował do mieszkańców naszego miasta o wzięcie udziału w nadchodzących wyborach do Parlamentu Europejskiego i o głosowanie na miejscowych kandydatów, którzy „najwięcej dla nas mogą zrobić”. Wśród obecnych na dzisiejszych obchodach było ich trzech: senator Alicja Zając, starosta Adam Kmiecik i burmistrz Jasła poprzedniej kadencji Maria Kurowska.\nFOTOGALERIA: 223. rocznica uchwalenia Konstytucji 3 Maja w Jaśle i Brzyskach


YKA Yokai Torebki niespodzianki Medale - Produkty -\nNumer katalogowy Nr kat WFHASA0UD047767,\nKod producenta Kod B5944\nW torebce niespodziance znajdują się trzy medale Yo-kai, więc nigdy nie wiesz, jaki zestaw znajduje się w środku!\nKażdy medal to inna postać. Aby przywołać szalonego duszka Yo-kai, włóż medal do zegarka Yo-kai lub używając aplikacji Yo-kai Land, zeskanuj medal. Seria pierwsza to, aż 44 medale do zebrania.\nWymiary opakowania: 1.5 x 10.5 x 13 cm\nZapytaj o produkt: YKA Yokai Torebki niespodzianki Medale


Spódnice ślubne – ciekawa alternatywa | Katarzyna Kucharska\nKatarzyna Kucharska » News » Spódnice ślubne – ciekawa alternatywa\nMyśląc o ślubie i weselu, często pierwszym, co przychodzi nam na myśl jest piękna suknia ślubna panny młodej. Jednak w ostatnich latach na rynku pojawił się nowy trend coraz częściej wybierany przez panny młode, a mianowicie spódnice ślubne. Są one ciekawą alternatywą, swoim pięknem wcale nie odbiegającym od tradycyjnej sukni. W połączeniu z odpowiednim topem wykonanym zazwyczaj z koronki sprawia niesamowite wrażenie, stąd też jest tak chętnie wybierany. Najpopularniejszym modelem jest delikatna lejąca się spódnica wykonana z materiału, który układa się ładnie i zwiewnie. W tym charakterze najczęściej występuje organza, która sprawia właśnie takie wrażenie.\nCzy jednak spódnice ślubne są dobrym wyborem w każdej sytuacji? Niekoniecznie, gdyż wszystko będzie zależało od gustu i upodobań panny młodej. Mimo wszystko, ciągle jeszcze większość kobiet preferuje rozwiązanie bardziej tradycyjne i klasyczne, jakim jest suknia ślubna. Jednak dla tych z nas, które stawiają na nowoczesność, połączoną jednocześnie z delikatnością, spódnica ślubna będzie idealnym wyborem, który z pewnością spełni nasze oczekiwania, a ponadto niewątpliwie przykuje spojrzenia wielu osób. Dzięki temu będziemy mogły poczuć się naprawdę idealnie w tym ważnym i wyjątkowym dniu.\nPrzed zakupem warto się jednak zastanowić jakie spódnice ślubne są najlepsze, a także czy kupować osobno spódnicę i osobno top, czy raczej zdecydować się na gotowy komplet. Jeśli chodzi o samą spódnicę, warto żeby była ona wykonana z materiału, który będzie się ładnie układał, jak chociażby wspomniana wyżej organza. Poza tym, trzeba zdecydować czy wolimy prostszy krój, czy też taki bardziej rozkloszowany. W zależności od tego będziemy mogły dobrać także odpowiedni top. Bardzo ładnym połączeniem jest delikatnie spływająca spódnica w połączeniu z koronkowym topem, który może na nią nachodzić lub zostawiać odrobinę przerwy. Tego rodzaju suknie złożone ze spódnic ślubnych i topów występują często w gotowych dobrze dopasowanych zestawach, oszczędzają nam więc wysiłku, jak i czasu na szukanie spódnicy i topu oddzielnie.\nWidzimy więc, że spódnice ślubne mogą być ciekawą alternatywą dla klasycznych sukni, jednak z pewnością znajdą się zarówno ich zwolenniczki, jak i przeciwniczki. Musimy bowiem pamiętać, że takie rozwiązanie nie jest dla każdego i nie każdy będzie czuł się dobrze w tego rodzaju sukni stanowiącej połączenie spódnicy i topu. Jeśli się jednak na nie zdecydujemy z pewnością będziemy wyglądać naprawdę wyjątkowo i niepowtarzalnie.\nspódnica ślubna, spódnice ślubne


Recenzja: Kampanie Lucjusza Licyniusza Lukullusa na Wschodzie, 74-66 p.n.e. « IMPERIUM ROMANUM\nStrona Główna » Recenzje » Publikacje przekrojowe » Recenzja: Kampanie Lucjusza Licyniusza Lukullusa na Wschodzie, 74-66 p.n.e.\nRecenzja: Kampanie Lucjusza Licyniusza Lukullusa na Wschodzie, 74-66 p.n.e.\nPan Łukasz Bazenkiewicz, który jest młodym polskim badaczem przeszłości, napisał już jakiś czas temu książkę, która wypełnia dosyć wstydliwą lukę na polskim rynku książkowym, dotyczącym spraw rzymskich. Sam tytuł książki, czyli „Kampanie Lucjusza Licyniusza Lukullusa na Wschodzie, 74-66 p.n.e.” zdradza już całą jej treść, która jest dobra.\nPan Bazentkiewicz na początku swojej opowieści przedstawia w ogólnym zarysie organizację armii rzymskiej w opisanym okresie historycznym. Jest to opowieść o bardzo zdolnym, ale nieco pechowym rzymskim wodzu, któremu za pomocą rzymskiego senatu oraz także przy pomocy pewnych nad ambitnych jednostek w jego własnej armii, owoce zwycięstwa Pompejusz Wielki świsnął sprzed nosa. Następnie młody historyk, po przedstawieniu młodości i kariery swojego bohatera, przechodzi do relacjonowania wschodnich kampanii Lukullusa, czyli kampanii pontyjskiej oraz kampanii armeńskiej, które miały miejsce w latach 74-66 p.n.e., jak zaznaczono w tytule recenzowanego opracowania. Podczas relacjonowania lukullusowych kampanii autor nie traci z oczu wydarzeń, jakie miały miejsce na innych teatrach działań i były powiązane z działaniami głównego bohatera książki. Ocena pechowego Lukullusa, jakiej na kartach swojej pracy dokonuje autor jest trafna, gdyż pechowy smakosz wykwintnego jedzenia był bardzo dobrym wodzem oraz organizatorem, któremu brakowało umiejętności pozyskania serc żołnierzy, wchodzących w skład armii powstałej po wielkich reformach wuja słynnego Cezara, czyli Mariusza. Owe „Muły Mariusza”, bo tak owych żołnierzy, ze względu na ilość dźwiganego ekwipunku nieco złośliwie nazywano, były dzielnymi żołnierzami, walczącymi przede wszystkim z myślą o godnej starości. Na ową godną starość istniały szanse tylko w razie przeżycia lat ciężkiej służby wojskowej. Ponadto ową godną starość mogły im w znacznym stopniu zapewnić łupy wojenne, jakich waleczny smakosz, który sprowadził czereśnie do Europy (o czym pan Bazenkiewicz w swojej pracy nie wspomina), im nieco w ich mniemaniu skąpił. Takie postępowanie Lukullusa daje się często wytłumaczyć dość przebiegłymi posunięciami, obliczonymi na pozyskanie dla Rzymu mieszkańców Azji Mniejszej, którym rzymskie rządy nie zawsze dobrze się kojarzyły, z powodu skąpstwa i krótkowzroczności wielu urzędników, pochodzących z Republiki znad Tybru. Te nieodpowiednie zachowanie rzymskich oficjeli wykorzystywali monarchowie hellenistyczni w swoich rozgrywkach, często bardzo krwawych, z innymi graczami ówczesnej sceny politycznej, wśród których znajdowało się też państwo rzymskie.\nOpisy zmagań militarnych Lucjusza Licyniusza Lukullusa i jego krnąbrnych wojaków, którzy w większości widzieli go jako nadętego sknerę, zostały wykonane poprawnie, ponieważ są jasne i na tyle, na ile pozwalają na to dostępne źródła historyczne pełne. Dlatego uważam, że jest to pozycja godna polecenia, która dodatkowo wypełnia pewną lukę na polskim rynku wydawniczym.


Kraj starożytnych Inków, czyli wyprawa trekkingowa po Peru\nStart/Trekking /Lima Peru\nCzeka nas pełna ekscytujących przeżyć wycieczka do Peru w Ameryce Południowej, kraju pradawnej cywilizacji Inków. Łączy on w sobie nie do końca odkrytą historię, egzotyczną przyrodę amazońskiej dżungli, tajemnicze klasztory i spokojne miasta.\nWyprawa trekkingowa będzie przeplatana wycieczkami objazdowymi. W ten sposób zobaczymy nie tylko Arequipę czy Limę, ale też przejdziemy po wiszących mostach, będziemy obserwować kondory, zjedziemy rowerem z Abra Malaga i odbędziemy lot balonem!\nWyprawa dla osób, które są średnio i dobrze przygotowane. Poziom średnio zaawansowany.\nPeru, czyli kraj wojowniczych Inków żyjących w Ameryce Południowej w czasach prekolumbijskich. To tutaj znajdziemy ślady pradawnej cywilizacji, najgłębszy kanion świata oraz najdłuższe na świecie pasmo górskie, Andy.\nW Peru doświadczymy kosmicznej atmosfery Nazca i niesamowitej przyrody amazońskiej dżungli. Spokojna, andyjska kultura łączy się tu z ognistym temperamentem hiszpańskich zdobywców. Kraj ten pozostawi w każdym uczestniku wyprawy niedosyt, który z pewnością będzie chciał zaspokoić w kolejnych podróżach do Ameryki Południowej.\nDzień 1: Z Warszawy do Limy\nWsiadamy w samolot i wyruszamy w podróż do Limy w Peru. Kwaterujemy się w hotelu na nocleg.\nDzień 2: Wyjazd do Paracas i Nazca\nJedziemy do Paracas, gdzie odbędziemy wycieczkę łodzią motorową na wyspy Islas Ballestas, nazywane peruwiańskim Galapagos. W czasie tej wyprawy zobaczymy lwy morskie, które uwielbiają wylegiwać się na skałach, a także pingwiny i różne gatunki ptaków.\nPotem przeprawimy się do Nazca, przejeżdżając przez Ica. W trakcie przejazdu zatrzymamy się przy wieży widokowej, z której będziemy obserwować słynne rysunki na ziemi, pierwsze linie Nazca. Przypominają one figurę ręki oraz drzewa.\nDzień 3: Płaskowyż Nazca i Arequipa\nUdamy się na Płaskowyż Nazca, który słynie z tajemniczych rysunków i linii znajdujących się na ziemi. Najprawdopodobniej stworzyli je dawni mieszkańcy regionu, ale istnieje również teoria, że wykonali je kosmici.\nChętni będą mogli za dodatkową opłatą przelecieć nad pustynią awionetkami. Z powietrza doskonale widoczne są wszystkie linie na ziemi. Nocą przeprawimy się bardzo malowniczą trasą wzdłuż wybrzeża do drugiego co do wielkości miasta Peru, Arequipy.\nDzień 4: Zwiedzanie Arequipy\nArequipa otoczona jest monumentalnymi stożkami wulkanicznymi Kordylierów. Góruje nad nimi El Misti, wulkan o wyjątkowo symetrycznym kształcie mierzący 5822 m n.p.m. Arequipa słynie z pięknych i oryginalnie wyglądających budynków.\nNazywa się ją białym miastem ze względu na to, że do jej budowy wykorzystywano tuf wulkaniczny, czyli sillar, który w promieniach słonecznych w godzinach porannych lśni swoim białym kolorem, by pod wieczór mienić się lekkim różem.\nPrzed rozpoczęciem zwiedzania w ogrodach hotelu zjemy lunch. Pełni sił udamy się wraz z przewodnikiem do historycznego centrum miasta. Obejrzymy m.in. katedrę i przepiękny kościół jezuitów, Iglesia de la Campania znajdujące się na Plaza de Armas.\nZabytki te to przykład mestizo, stylu łączącego chrześcijański barok i regionalną symbolikę pradawnej religii. Jest to styl charakterystyczny dla Ameryki Łacińskiej.\nNastępnie zwiedzimy najbardziej okazały zabytek miasta, klasztor Santa Catalina. Jest on swego rodzaju miastem w mieście. Odgrodzony murami zajmuje powierzchnię ok. 20 km². Spokój jest tutaj wprost namacalny, a kolorowe uliczki bardzo urokliwe. Można zapomnieć się w nich i spacerować z dala od cywilizacji. Aktualnie w klasztorze mieszka kilkanaście sióstr zakonnych, choć dawniej było ich nawet 450.\nPojedziemy do Trinidadu. To zabytkowe miasteczko kolonialne, które dawniej słynęło z tego, że odbywał się w nim targ niewolników. W czasie przejazdu autostradą zobaczymy podróżujących konno i z maczetami farmerów guajiro. Zwiedzimy zabytkowy kościół, który po rewolucji został zamieniony na Muzeum walki z bandytami.\nZachód słońca i przepiękną panoramę miasta obejrzymy z ruin na wzgórzu. Chętni będą mogli bawić się i uczyć salsy w ogromnej jaskini, w której dawniej chronili się zbiegowie i piraci.\nDzień 5: Kanion Colca\nBusami wyruszymy do Kanionu Colca, najgłębszego kanionu na świecie. Znajduje się on w dolinie rzeki Colca i ma długość 350 km. Rzekę otaczają szczyty górskie Kordylierów, które mierzą ok. 6000 m n.p.m. Ściany wąwozu mają ponad 3200 m wysokości!\nCo ciekawe, jako pierwsi zaczęli badać kanion Polacy. W latach 80. XX w. eksploracji podjęli się krakowscy studenci, dlatego też w okolicy znajdziemy wiele polskich nazw.\nW trasie będziemy odwiedzać najlepsze punkty widokowe Kanionu Colca. Potem udamy się do gorących źródeł mineralnych La Calera. Osoby chętne będą mogły wziąć kąpiel. Przenocujemy w oryginalnych i bardzo stylowych domkach wykonanych ze słomy i drewna.\nDzień 6: Mirador Cruz del Condor i powrót do Arequipy\nWcześnie rano wybierzemy się na Mirador Cruz del Condor, gdzie będziemy obserwować kondory wielkie. Pojawiają się tu one codziennie z rana i zachwycają każdego obserwatora. To iście królewskie okazy o rozpiętości skrzydeł do 3 m. Są całe czarne, a na skrzydłach i w okolicy szyi mają białe plamki. Samice dodatkowo posiadają szary grzebień. Młode kondory z kolei mają ciemnobrązowe pióra.\nOkolice Mirador Cruz del Condor również są piękne. Po jednej stronie zobaczymy ogromny Kanion Colca, by z drugiej spojrzeć na monumentalne górskie szczyty Andów. Ten kontrast z pewnością wywrze na nas ogromne wrażenie.\nWstąpimy do andyjskich wiosek, by zobaczyć na własne oczy tradycję i kulturę regionu. Potem udamy się w drogę powrotną do Arequipy. Na trasie będziemy obserwować alpaki i lamy. Jeśli będziemy mieli szczęście, spotkamy rzadkie wigonie, czyli wielbłądy południowoamerykańskie. Zahaczymy też o przełęcz znajdującą się na wysokości 4800 m n.p.m., by spojrzeć na jęzor lodowca, który tamtędy spływa.\nDzień 7: Przelot do Cuzco\nNa lotnisku w Arequipie wsiądziemy w samolot, który zawiezie nas do Cuzco, wieloletniej stolicy Inków. Chwilę odpoczniemy po zakwaterowaniu w hotelu znajdującym się w centrum, by rozpocząć eksplorację miasta. Kameralne wąskie uliczki zaprowadzą nas do największych atrakcji turystycznych Cuzco.\nZobaczymy bazylikę archikatedralną Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, w której najbardziej charakterystycznym elementem jest oryginalny obraz Ostatnia Wieczerza, gdzie na stole znajduje się pieczona świnka morska, papaje, papryczki czy też chicha, czyli regionalny napój wytwarzany z kukurydzy.\nObejrzymy również Kościół Towarzystwa Jezusowego, Kościół Santo Domingo, a także wiele kolonialnych kamienic z charakterystycznymi balkonami z drewna.\nPopołudniem wyprawimy się do głównych atrakcji w ruinach inkaskich. Obejrzymy twierdzę Sacsayhuaman, a z niej będziemy podziwiać panoramę Cuzco. Zwiedzimy Qenko, ośrodek religijny otoczony interesującymi formacjami skalnymi, fortecę Puka Pukara oraz Tambomachay, czyli inkaską łaźnię.\nDzień 9: Wyprawa trekkingowa “Alternatywny szlak Inków”\nDzisiejszy dzień zacznie się dla nas bardzo wcześnie. Wyruszymy z Cuzco w stronę Chinchero i Ollantaytambo. Po drodze będziemy podziwiać fantastyczne widoki na górskie szczyty. Boczna droga poprowadzi nas na wysokość 4350 m n.p.m. do Abra Malaga. To tutaj Pacha Mamie, czyli Matce Ziemi, składa się ofiary.\nZ Abra Malaga zjedziemy rowerami doliną Convencion. Trasa ta przypomina drogę prowadzącą do Coroico. W czasie tej wyprawy zobaczymy zmieniającą się florę. Dostrzeżemy, jak wysuszone krzewy ustępują miejsca soczystej i bujnej roślinności charakterystycznej dla dżungli.\nPo drodze zatrzymamy się, by zwiedzić ruiny Wamanmarka i zjeść lunch. Potem czeka nas ok. 4-godzinny zjazd rowerami na wysokość 1430 m n.p.m. do Santa Maria, gdzie przenocujemy w schronisku.\nDzień 10: Plantacje kawy i koki oraz ciepłe źródła Santa Teresa\nRozpoczynamy kolejny dzień trekkingu. Tym razem przeprawimy się drogami, które powstały jeszcze za czasów Inków. Obejrzymy plantacje koki i kawy. Potem dotrzemy do Santa Teresa, gdzie odpoczniemy w ciepłych źródłach. Przenocujemy w schronisku.\nDzień 11: Trekking do wiszących mostów i Aguas Calientes\nTego dnia czeka nas trekking do wiszących mostów. Przejdziemy nad świętą rzeką Inków Vilcanotą. W trakcie wyprawy będziemy podziwiać niezwykłą przyrodę, czyli wiele odmian motyli, iguan, a także papugi oraz inne egzotyczne zwierzęta.\nKolejną atrakcją będzie zapora wodna, przy której zjemy lunch. Miejsce to słynie z najlepszych na świecie awokado. Przenocujemy w Aguas Calientes, wiosce, która uznawana jest za dawne kąpielisko Inków.\nDzień 12: Trekking do Machu Picchu i powrót do Cuzco\nDzisiejszą wyprawę rozpoczniemy ok. 5 rano. Wszystko po to, by obejrzeć wschód słońca i dotrzeć do Machu Picchu. Aby się tam dostać, musimy wspiąć się z wysokości 1980 m n.p.m. na poziom 2450 m n.p.m. Wspinaczka będzie intensywna i zajmie nam ok. 1 godziny. Zabierzemy ze sobą suchy prowiant, by w drodze zjeść śniadanie.\nW Zaginionym Mieście Inków będzie na nas czekał przewodnik, z którym eksplorujemy to magiczne miejsce. Opowie nam on historię Machu Picchu, które zostało odkryte przez Hirama Binghama. Ten amerykański archeolog natknął się na nie dopiero w 1911 roku.\nPonad 100 lat po jego odkryciu ciągle nie ma pewności co do tego, czym tak naprawdę było Machu Picchu, a jego tajemnica sprawia, że tym bardziej jest ono uwielbiane przez turystów z całego świata.\nJedni naukowcy Zaginione Miasto Inków opisują jako twierdzę. Inni uważają je za klasztor, w którym rezydowały Dziewice Słońca. Niektórzy z kolei twierdzą, że był to letni pałac, w którym zamieszkiwał Manco Inka po ucieczce z Cuzco. Bez względu na swoje przeznaczenie Machu Picchu jest niesamowitym miejscem, które zdecydowanie warto zobaczyć. Wielu uważa je za ósmy cud świata.\nPo wspólnej wycieczce będziemy mieli czas na indywidualny spacer po Zaginionym Mieście Inków oraz refleksję nad jego wyjątkowością. Następnie zejdziemy do Aguas Calientes, by pociągiem wrócić do Cuzco.\nDzień 13: Muzeum Złota w Limie i wylot do Polski\nLecimy z Cuzco do Limy. Tam zwiedzimy słynne Museo de Oro, czyli Muzeum Złota. Będziemy podziwiać kolekcję wyrobów złotniczych, które nie tylko są zabytkowe, ale też są jednym z największych prywatnych zbiorów.\nPod wieczór wylecimy do Polski.\nLądujemy w Polsce i kończymy wyprawę.\nBędziemy nocować głównie w hotelach klasy turystycznej, ale również w schroniskach i oryginalnych domkach ze słomy i drewna.\nPeru jest krajem, w którym panuje umiarkowany zimny klimat. Opady mogą pojawiać się przez cały rok, nawet w miesiącach uważanych za suche, czyli np. w lutym. Najwięcej opadów notuje się w miesiącu sierpniu.\nNajcieplej w Peru jest od stycznia do maja oraz w grudniu, jednak średnio przez cały rok pogoda jest przyjemna dla turystów.\ntransport w czasie wyprawy (samolot między Limą a Cuzco, busy, lokalne środki transportu),\natrakcje zgodne z programem wycieczki,\nopiekę licencjonowanego pilota polskiego,\nubezpieczenie bagażu, NW i KL.\nprzelotu z Warszawy do Limy i z Limy do Warszawy,\nposiłków (koszt ok. 20 USD na dzień od osoby),\nKoszt wyjazdu na 14 dni: 9500 PLN od osoby + od 4000 PLN za przeloty.\nWyprawa ma charakter trekkingowy. Chętni mogą za dodatkową opłatą skorzystać z wycieczek fakultatywnych, np. lot awionetką nad Płaskowyżem Nazca to koszt 105 USD. d\nWyprawa do Ameryki Płd:\nWyprawa jest organizowana dla grupy od 6 do 12 osób.\nW jej trakcie będziemy mogli spróbować wyjątkowej lokalnej kuchni. Jest ona znana nie tylko z różnorodnych potraw z mięsa wieprzowego, krewetek lub sera, ale również z posiłków ze świnek morskich!\nKibati, Kongo, Demokratyczna Republika Konga\nRwanda, DR Konga - afrykańska wyprawa\n10 - 18 październik 2020\nod3 900 USD\nWyprawa trekkingowa do Afryki: Uganda\n23 lipiec - 4 sierpień 2020


Borówka amerykańska Darrow szczególnie polecana jest do upraw amatorskich. Owocuje bardzo poźno. Daje owoce idealne do bezpośredniego spożycia, jak i do zamrażania i na przetwory.\nBorówka Darrow posiada sztywne pędy krzewow, wzniesione ku górze. Wzrost zazwyczaj jest średnio silny ale czasami też słaby. Pomimo tego krzew dorasta nawet do 200 cm wysokości.\nDarrow to odmiana poźno dojrzewająca od polowy sierpnia do początku września. Owoce są bardzo duże i smaczne o słodko winnym smaku. Jagody o jasno - niebieskim nalocie są duże i bardzo duże, mocno spłaszczone, z dużą mokrą blizną poszypułkową. Z racji tego, że dojrzewa długi okres miąższ borówki jest zwarty i doskonale sprawdza się we wszelkiego rodzaju deserach.\nBorówka amerykańska Darrow wymaga cięcia prześwietlającego w celu uzyskania silnych jednorocznych przyrostów, które pozwolą nam uzyskać dorodne owoce. Takiego cięcia dokonujemy w 4 lub 5 roku po posadzeniu. Ten gatunek potrzebuje dobrych warunków do rośnięcia, miejsca słonecznego, ciepłego i osłoniętego od wiatru. Najlepiej czuje się w glebie o kwaśnym odczynie, lekkiej, przepuszczalnej, o stałej umiarkowanej wilgotności. Borówka Darrow jest średnio odporna na mróz do - 24°C. Należy pamiętać, że jest też wrażliwa na zgorzel pędów. W okres suszy potrzebuje regularnego podlewania.


Kto zastąpi Sama Allardyce'a? - Angielskie Espresso\nKto zastąpi Sama Allardyce’a?\nSam Allardyce po raz ostatni zasiadł wczoraj na ławce trenerskiej na the Hawthorns w roli menedżera the Baggies. Big Sam zdecydował, że nie zwiąże swojej przyszłości na dłużej z West Bromwich. Powodem takiej decyzji jest obawa, że w przypadku awansu do Premier League oczekiwanoby od niego pozostania na stanowisku na kolejny sezon. Anglik uważa, że w tym momencie kariery nie jest już w stanie sobie na to pozwolić. W takim razie kto zastąpi Sama Allardyce’a?\nAllardyce w West Bromie pojawił się 17-ego grudnia ubiegłego roku. Na stanowisku trenera pierwszego zespołu zastąpił Slavena Bilicia. Była to decyzja lekko kontrowersyjna, gdyż Chorwat krótko przed swoim zwolnieniem zremisował 1-1 z the Citizens, a the Baggies rozegrali bardzo dobre zawody i mogło to dawać nadzieje na przyszłość. To jednak nie wystarczyło. Przedostatnie miejsce w tabeli wymagało natychmiastowych działań.\nCo się robi w Premier League, gdy nad klubem zbierają się czarne chmury wieszczące spadek do Championship? A no, dzwoni się do Strażaka Sama. W takich właśnie okolicznościach były selekcjoner reprezentacji Anglii objął stery w klubie z West Midlands. Premią za utrzymanie the Baggies w najwyższej klasie rozgrywkowej była podobno siedmiocyfrowa kwota. Niestety, nawet to nie pomogło i Big Sam zanotował pierwszy spadek w swojej karierze. Na The Hawthorns zaczęto więc rozglądać się za nowym menedżerem. Za kimś, kto będzie w stanie sprawnie poskładać drużynę po spadku do niższej ligi i zagwarantować walkę o ponowny awans do Premier League.\nW mediach pojawiają się przede wszystkim dwa nazwiska. Pierwszym z nich jest Chris Wilder, którego znamy doskonale z pracy w Sheffield United. 53-letni Anglik w marcu za porozumieniem stron rozstał się z klubem z Bramall Lane, jednak praca, jaką tam wykonał robi ogromne wrażenie. Wilder zdołał wprowadzić Szable z League One do Premier League i jako świeżo promowany zespół wywalczyć wysokie dziewiąte miejsce. Za swoje fantastyczne osiągnięcia otrzymał nagrodę Menedżera Roku 2019.\nDrugi z kandydatów to Michael Appleton, który od września 2019 roku jest szkoleniowcem Lincoln City. W bieżących rozgrywkach League One udało mu się osiągnąć wysokie 5. miejsce. Dzięki temu Lincoln niespodziewanie awansowało do fazy Play-Off. Popularne Skrzaty mają już za sobą pierwszy mecz barażowy. Ku zaskoczeniu wielu, pokonali oni Sunderland 2-0. Są więc na dobrej drodze do wywalczenia sobie awansu do Championship.\nNa niektórych portalach można również znaleźć nazwisko Franka Lamparda. Legendarny były zawodnik Chelsea podobno byłby bardziej skłonny objąć stanowisko w klubie Championship, niż w Crystal Palace. Jak wiemy, klub z Selhurst Park to coroczny kandydat do spadku. Praca pod presją, niski budżet i kadra w zaawansowanym wieku może skutecznie odstraszyć 42-letniego Anglika.\nDo startu nowego sezonu pozostały niecałe 3 miesiące. Źródła związane z West Bromwich mówią, że wolą podjąć właściwą, przemyślaną decyzję. Pośpiech nie wchodzi tu w grę. Karuzela dopiero się rozkręca i media z pewnością będą umieszczać na niej przeróżne nazwiska. Kto dostanie misję wprowadzenia the Baggies z powrotem do Premier League i zastąpi Sama Allardyce’a? Przekonamy się w najbliższych tygodniach.\nBy Marcin Pochojka|2021-05-20T19:28:34+02:0020 maja|Newsy|


Sukienki w kolano - Balladine blog\nW tym sezonie warto zwrócić uwagę na sukienki w kolano, czyli kończące się na linii kolan. Najlepiej te o fasonie ołówkowym. Właśnie takie propozycje pojawiały się między innymi na pokazach wiosennych kolekcji Prady oraz Moschino.\nSukienki przed kolano oraz sukienki za kolano są najbardziej popularne. I nic w tym dziwnego, dobranie sukienki w kolano w dużej mierze zależy od wzrostu danej osoby. Jedno jest pewne, celując w długość „w kolano”, nawet jeśli sukienka będzie ciut krótsza czy dłuższa, efekt końcowy nigdy nie będzie zły. A celować warto, bo sukienki o długości w kolano służą wszystkim paniom o zgrabnych łydkach.\nTrend z wybiegów\nSukienki w kolano to idealne midi – złoty środek między mini a maxi. Nie skracają sylwetki, nie dodają kilogramów, są praktyczne i eleganckie. Będą odpowiednie na każdą okazję. Wystarczy dobrać stosowny fason, by sprawdziły się zarówno podczas codziennej gonitwy obowiązków, jak i wieczorową porą. Doskonale widać to na przykładach zaczerpniętych z kolekcji topowych marek. Wzorzysta sukienka Emilio Pucciego to fantastyczna casualowa propozycja. Natomiast kreacje Prady i Moschino czarują wieczorowym powabem.\nPolskie marki też nie zapomniały o długości w kolano. Takie sukienki w modne kwiatowe wzory pojawiły się w wielu kolekcjach wiosna-lato 2017. My wybraliśmy dwa modele, po jednym ze Studia Mody Francoise i z oferty Su. Obie sukienki zostały uszyte z bawełnianej, przyjaznej skórze tkaniny. Ponieważ są kolorowe, sprawdzą się podczas rodzinnych uroczystości oraz letnich wyjść na miasto. Poważniejszą propozycją jest sukienka marki Patrizia Aryton. Jej klasyczny ołówkowy krój pięknie podkreśla wcięcie w talii oraz krągłość bioder. To idealny fason dla pań o figurze klepsydry. Ponieważ sukienka jest czarno-biała, spisze się nawet w otoczeniu biznesowym.\nSukienka Studio Mody Francoise >> Sukienka Patrizia Aryton >> Sukienka SU >>\nWśród gładkich sukienek w kolano prym wiodą czerwienie i czernie. Dziewczęce, rozkloszowane fasony w tych kolorach proponują marki Ryba i Paola Collection. Bardziej kobiecym strojem jest jasnoszara sukienka GaPa Fashion z szyfonowymi rękawami. Prosty krój dołu, podobnie jak ten rozkloszowany, ukryje masywne uda i kolana, nie skracając przy tym nóg – tak jak dzieje się to w przypadku dłuższych sukienek czy spódnic.\nSukienka Ryba >> Sukienka Paola Collection >> Sukienka GaPa Fashion >>\nPamiętaj o wzroście\nSzukając sukienki o długości przed kolano, w kolano czy za kolano, trzeba brać pod uwagę długość konkretnego rozmiaru oraz wzrost modelki, która prezentuje daną sukienkę. Na przykład blondynka w czerwonej sukience Paola Collection ma 175 cm wzrostu, a całkowita długość rozmiaru 38, który ma na sobie, wynosi 107 cm. Mając taką wiedzę, łatwo wywnioskować, że przy niższym wzroście ten sam rozmiar będzie sięgał za kolano, a przy wyższym – przed. Warto też pamiętać, że różne rozmiary mają różną długość i na przykład – wspominana czerwona sukienka w rozmiarze 42 jest już o 2 cm dłuższa.\ntagged in GaPa Fashion, Paola Collection, Patrizia Aryton, Ryba, Studio Mody Francoise, SU


W Windows Store pojawią się ebooki - ProLine.pl\nJesteś tutaj: ProLine.pl » Aktualności » W Windows Store pojawią się ebooki\nW Windows Store pojawią się ebooki\nMicrosoft postanowił poszerzyć ofertę Sklepu Windows o kolejny dział produktów. Tym razem coś dla siebie znajda czytelnicy. Gigant z Redmond wkrótce zamierza wprowadzić do swojego sklepu cyfrowe książki, które przeglądać będzie można między innymi dzięki przeglądarce Edge.\nSklep Windows stanie się tym samym konkurentem Apple (iBooks) oraz Google (Google Książki) w kolejnej dziedzinie. Pytanie tylko jak bogata będzie oferta Microsoftu oraz w jakim formacie dostępne będą produkty. Najpopularniejszym standardem jest obecnie format EPUB, który zresztą od jakiegoś czasu jest obsługiwany przez przegladarkę Edge - najwyraźniej nie bez przyczyny.\nMicrosoftowa księgarnia ruszy najprawdopodobniej wraz z wprowadzeniem aktualizacji Creators Update Windowsa 10 na rynek, co z kolei nastąpić ma w kwietniu. Zakupione w ten sposób materiały można będzie odtwarzać zarówno na urządzeniach przenośnych, jak i klasycznych komputerach.


Najpopularniejsze miejscowości wypoczynkowe nad jeziorami w Polsce - Podróże\n13 sie 15 14:00\nUpały nie odpuszczają, a wakacje w pełni, więc wczasowicze powinni być zadowoleni. Tysiące Polaków wybrało wypoczynek nad Bałtykiem; inni szukają ochłody nad wodą w głębi kraju. Oto najpopularniejsze miejscowości wypoczynkowe nad jeziorami w Polsce.\nStatystyki organizacji turystycznych oraz serwisów noclegowych od dawna wyraźnie wskazują, że najwięcej turystów odwiedza województwa małopolskie, pomorskie, zachodniopomorskie i dolnośląskie. Polacy uwielbiają Zakopane, Kraków, Białkę Tatrzańską, Wrocław, Karpacz czy uzdrowiska w Kotlinie Kłodzkiej, a nad morzem - Gdańsk, Sopot, Łebę, Ustkę, Świnoujście i inne kurorty.\nWiele z tych miejsc przeżywa w wakacje "prawdziwe oblężenie". O rezerwacji noclegu na ostatnią chwilę często nie może być mowy. W tym czasie wielu Polaków wybiera jednak inne miejscowości wypoczynkowe, których jedynym kryterium jest bliskość wody.\nWiele z nich to kurorty niemniej znane od swoich nadbałtyckich kolegów. Polańczyk, Augustów, Mikołajki zna chyba każdy. W Polsce nad jeziorami i zbiornikami zlokalizowane są jednak dziesiątki, jeśli nie setki, miejscowości, których nadrzędnym celem jest zadbanie o dobry wypoczynek i relaks gości.\nTemperatura wody w jeziorach przekroczyła wyraźnie 20 stopni, a w niektórych sięga nawet 25 stopni, zatem przedstawiamy najciekawsze i najpopularniejsze miejscowości wypoczynkowe nad jeziorami w Polsce.\nNie znajdziecie tu kąpielisk podmiejskich ani akwenów bliskich wielkim aglomeracjom. To bardziej i mniej znane kurorty, które powstały i rozwijają się w oparciu o obsługę turystów. Warto rozważyć je jako kierunki urlopowe podczas tych lub kolejnych wakacji.\nTanie noclegi nad jeziorami od 20 zł - rezerwuj!\nWakacje | Majówka 2016 | Wakacje 2016 | Jeziora | Poznaj Polskę | Wakacje 2015 | Polska\nW przypadku Mazur trudno o konkretny wybór. Giżycko, Mrągowo, Węgorzewo czy Ruciane-Nida na pewno zgłaszałyby roszczenia co do obecności na liście, ale nie mogłyby też nie zgodzić się, że Mikołajki są w absolutnym mazurskim topie. "Perła Mazur" w lecie przeżywa prawdziwe oblężenie turystów. Mikołajki położone są nad jeziorami Tałty i Mikołajskim, z których to drugie posiada połączenie ze Śniardwami. Mikołajki są więc nie tylko zwykłym, ładnym letniskiem, ale przede wszystkim również celem wyjazdów tysięcy żeglarzy.\nWokół Mikołajek znajdują się dziesiątki ośrodków wypoczynkowych, kempingów i kwater, z których turyści udają się na rejsy, wyruszają na zwiedzanie Mazur czy tylko na spacery po promenadzie.\nFoto: Wojciech Zatwarnicki/REPORTER / East News\nFoto: Bartosz Makowski/REPORTER / East News\nNajpiękniejsze czeskie regiony przyrodnicze\nSzwajcarskie 4x naj - cztery przystanki na Grand Tour of Switzerland\nTOP 10 najtańszych miast Europy\nJeśli nie Bałtyk, to co? Najpopularniejsze miejscowości wypoczynkowe nad jeziorami w Polsce (slajd 1 z 18)


Dobre ceny serwsi AGD - Pro BudArt\nHome » Sprzedaż Interntowa » Elektronika, RTV, AGD » Dobre ceny serwsi AGD\nJednym z obszarów działalności naszego przedsiębiorstwa jest naprawa telefonów komórkowych, sprzętu komputerowego oraz serwis AGD. Gdańsk jest siedzibą naszej firmy - mamy bardzo dobrą lokalizację umożliwiającą łatwe dotarcie osobom zaineresowanym skorzystaniem z naszego serwisu. Jesteśmy w stanie naprawić i dostarczyć części zamiennego do różnych kategorii sprzętu - zarówno nowych, jak i starych komputerów, sprzętu peryferyjnego, odkurzaczy, telewizorów czy telefonów komórkowych nowej generacji. Gwarantujemy bardzo dobre warunki cenowe na specjalistyczny serwis AGD. Gdańsk jest także bardzo dobrym rynkiem jeśli chodzi o sprzedaż niektórych elektronicznych części zamiennych i akcesoriów - w tym sprzętu GSM i akcesoriów do telefonów komórkowych. W prowadzonym przez naszą firmę sklepie można nabyć ten sprzęt na bardzo atrakcyjnych warunkach cenowych. Chodzi zarówno o produkty nowe, jak też używane. Na stronie internetowej naszego sklepu znajduje się kompletna lista oferowanych klientom produktów.


Rzucewo – atrakcje turystyczne.\nRzucewo to stara kaszubska wieś w województwie pomorskim, nad Zatoką Pucką, w której odkryto ślady neolitycznej osady z bogato zdobionymi grobami szkieletowymi z końca III tys. p.n.e.\nWe wsi zostały znalezione pierwsze ślady neolitycznej kultury rzucewskiej. Znajduje się tu również odkryta w 1894 roku tzw. osada łowców fok – ważne miejsce badań archeologicznych nad południowym Bałtykiem. Między wrześniem 2012 a czerwcem 2013 zbudowano tu Park Kulturowy: muzeum na wolnym powietrzu z rekonstrukcjami obiektów archeologicznych oraz stałą ekspozycję archeologiczną w tzw. Chacie Kaszubskiej z przełomu XIX i XX wieku.\nWe wsi znajduje się pałac w stylu neogotyckim z 1840 r. wybudowany przez rodzinę von Below. Obecnie luksusowy hotel Zamek Jan III Sobieski.\nPlaża nadmorska w Rzucewie\nDwunastu Apostołów jest to pomnik przyrody nieożywionej nad brzegiem Zatoki Puckiej, na Pobrzeżu kaszubskim, na obszarze puckiego osiedla Rozgard, w pobliżu Klifu puckiego.\nTagi: klif Rzucewomolo Rzucewo.pomorskiemorzemorze bałtyckieplaża Rzucewopomorzezamek w Rzucewie\nNastępny post Chałupy\nmorze bałtyckie gmina Brusy zachodniopomorskie smog Gdańsk zabytki Parchowo jakość powietrza Gdańsk atrakcje Wolin pomorze zachodnie Świnoujście pomorze Kaszuby pomorskie Słupsk morze pojezierze drawskie atrakcje Kołobrzeg Wolin plaże nad morzem smog co to jest wyspa Wolin


Policja Ostrołęka: UWAGA KIEROWCY - ZACHOWAJCIE ODSTĘP MIĘDZY POJAZDAMI! - Ostrolecki24\nPolicja Ostrołęka: UWAGA KIEROWCY - ZACHOWAJCIE ODSTĘP MIĘDZY POJAZDAMI!\nDziś na ‘’ naszych” drogach doszło do kolejnego zdarzenia tylko tej doby, którego przyczyną było niezachowanie bezpiecznego odstępu między pojazdami. Na szczęście zarówno kierowcom, pasażerce w ciąży, jak i 3 - letniemu dziecku nic się nie stało. Pamiętajmy, że żaden nawet najnowszy samochód nie potrafi zatrzymać się w miejscu, dlatego prosimy i zachowanie odpowiedniej odległości, aby w każdej sytuacji móc zareagować i bezpiecznie zatrzymać pojazd.\nDziś około godziny 11 dyżurny ostrołęckich policjantów otrzymał zgłoszenie dotyczące zdarzenia drogowego, które miało miejsce w rejonie Kadzidła na trasie k-53. Zgłaszający poinformowali, że jednym z pasażerów biorących udział w zdarzeniu jest kobieta w ciąży i 3 – letnie dziecko. Na miejsce natychmiast pojechali będący najbliżej policjanci z Baranowa oraz służby ratunkowe.\nWedług wstępnych ustaleń kierującą pojazdem hyundai 48 – letnia mieszkanka naszego powiatu jadąc trasą K-53 uderzyła w tył audi, które zwolniło, aby wykonać manewr na stację benzynową. Audi kierował 44 – letni mieszkaniec naszego powiatu. W wyniku zdarzenia audi zostało zepchnięte na przeciwny pas ruchu i zderzyło się z jadącym z naprzeciwko renault kierowanym przez mieszkańca Warszawy.\nWszystkie osoby biorące udział w zdarzeniu zostały zbadane na miejscu przez przybyłą załogę karetki pogotowia, na szczęście nikt nie doznał obrażeń ciała.\nSprawca kolizji tj. kierująca hyundai otrzymała mandat w wysokości 500 złotych, a do jej konta kierowcy dodano zostało 6 punktów karnych. Kobieta oświadczyła, że zdarzenie jest wynikiem zagapienia.\nProsimy o ostrożność i skupienie podczas jazdy. Chwila zagapienia, czy naszej beztroski może mieć tragiczne konsekwencję.\nKomenda Miejska Policji w Ostrołęce, http://www.mazowiecka.policja.gov.pl/wos/aktualnosci/56969,UWAGA-KIEROWCY-ZACHOWAJCIE-ODSTEP-MIEDZY-POJAZDAMI.html


Madziakowo: Alverde, Aroma, Pflegeol Patchouli Cassis (Olejek do ciała z paczulą i czarną porzeczką)\niwona ja 4 października 2012 09:20\nnasza Alterra mogłaby mieć takie opakowanie, nie pogniewałabym się. Ja lubię stosować olejki zamiast balsamu, ekstra nawilżają :)\ncar00lina 4 października 2012 09:55\nlubie zapach czarnej porzeczki, ale za olejkami specjalnie tez nie przepadam. ;)\nrecenzjo-mania 4 października 2012 10:24\nciekawe co to za składnik Cię uczulił ? masz jego skład ?\nja tez lubię Hipp i stale do niego wracam\nconfessions of a big green eyes 4 października 2012 16:05\nciekawa jestem jak pachnie...czy rzeczywiście czuć czarną porzeczkę:) olejki lubię stosować na mokrą skórę pod prysznicem.\nkinga bajcar 4 października 2012 16:10\nza to olejek ma bardzo fajną buteleczkę :)\nbalsamowo 4 października 2012 20:07\nJa nie umiem przekonać się do olejowania włosów (nie widzę efektów), za to bardzo lubię kłaść olej na twarz :)\nMałgorzata Margaretka 4 października 2012 20:50\nMarta Figluje 4 października 2012 22:01\nA ja tak miałam ochotę na tę porzeczkę. I chyba nadal mam, mimo wszystko.\nNaana 5 października 2012 00:00\nJa też jakoś nie mogę się przekonać do olejków ;)


Radek jak Beck? - Nasz Dziennik\nW rezultacie tzw. niezależne media głównego nurtu o niczym już nie informują, tylko uprawiają nachalną propagandę, próbując podjudzać opinię publiczną albo za czymś, albo przeciwko czemuś, co akurat pasuje lub nie pasuje konkretnej watasze. Po drugie, spora część dziennikarzy niebędących agentami bezpieczniackich watah nie uprawia żadnego dziennikarstwa, tylko polityczną agitację albo na rzecz partii, która ich wynajęła, albo na rzecz biurokracji, która też potrafi się odwdzięczyć.\nWreszcie rozwój życia towarzyskiego powoduje, że do środowiska przenika coraz więcej tzw. panienek płci obojga. W panienkach tych protektorzy cenią zalety raczej odległe od intelektualnych, toteż z ostrożności starają się one dostrajać do opinii i poglądów głównego nurtu, a te – chociaż dyktowane są albo przez oficerów prowadzących, albo przez Umiłowanych Przywódców, którzy –nawiasem mówiąc – też bywają „pod władzą postawieni”, albo biurokrację – specjalnie się między sobą nie różnią.\nW rezultacie, chociaż formalnie rozkwita pluralizm i sto kwiatów, to naprawdę panuje świadoma dyscyplina, jak za pierwszej komuny. Widać to choćby po publikacjach na temat kryzysu spowodowanego rozwojem sytuacji wokół Ukrainy, po udanym zamachu stanu w tym kraju.\nJuż nie o to chodzi, że obiektywizmu nie ma w nich nawet na lekarstwo, ale – co szczególnie doskwiera mi w Australii – nawet niepodobna się dowiedzieć, czy, dajmy na to, Majdan – cokolwiek miałoby to znaczyć – nadal istnieje w Kijowie, zapewniając polityczną osłonę panu Turczynowowi i panu Jaceniukowi, czy przeciwnie – wszyscy porozjeżdżali się do domów, by schować w bezpiecznym miejscu wynagrodzenie pobrane za płomienną obronę demokracji.\nO tym nigdzie ani słowa, a przecież z punktu widzenia rozwoju sytuacji na Ukrainie byłoby chyba istotne wskazanie, gdzie znajduje się punkt ciężkości władzy, czy na Majdanie, czy ponownie w bezpiece, czy też w rękach zainteresowanych ambasadorów.\nPodobnie wygląda ocena postępowania Rosji. Tylko patrzeć, jak znowu pojawią się opinie, że ruska armia ma czołgi z tektury, którą bez trudu może przebić na wylot nasza bohaterska lanca. Jest to tym bardziej prawdopodobne, że w momencie, gdy prezydent Komorowski i premier Tusk oczekują, by minister Sikorski złożył wniosek o zwołanie Rady Północnoatlantyckiej, pan minister Sikorski opowiada, że polski ambasador przy NATO nad tym „pracuje”.\nW normalnej sytuacji Radek Sikorski byłby już „Zdradkiem” i to zaraz po zaskakującej deklaracji, że „federacja”, jako nowa formuła funkcjonowania Unii Europejskiej, „nie wywołuje w nim strachu” –ale po pierwsze – nasz nieszczęśliwy kraj nie jest przecież normalny, a po drugie – nasz „Szpak” najwidoczniej musiał w którymś momencie jednym susem przeskoczyć na jasną stronę Mocy, przed którą każde kolano się zgina niczym dziób pingwina.\nMniejsza jednak o niego, bo ważniejsze jest przecież, co z tego będzie miała Polska. Właśnie na łamach „Newsweeka” pan red. Kalukin nie może nachwalić się pana ministra Sikorskiego, że „podjął realną grę polityczną o znaczeniu strategicznym dla kontynentu”. Nie mówi tego wyłącznie od siebie, bo najwyraźniej inspirował go zachwyt głównego cadyka III Rzeczypospolitej, pana Aleksandra Smolara, który uważa, że jest to „konsekracja europejskiej roli Polski”.\nWarto w związku z tym przypomnieć trzy rzeczy: po pierwsze – że jednocześnie z tą „konsekracją” brytyjska Izba Lordów zażądała od Polski spełnienia żydowskich roszczeń finansowych, po drugie – że ostatnim polskim ministrem spraw zagranicznych, co to „podjął realną grę polityczną o znaczeniu strategicznym dla kontynentu”, był Józef Beck, no i po trzecie –jak się to dla Polski skończyło.


W związku z tym jednym z najczęściej podejmowanych przez elektryków usług elektrycznych jest sprawdzanie stabilności i przewodności instalacji a także kontrola urządzeń pomiarowych. Ma to\nDodane: 16-03-2019 12:04\nJak efektywnie sprzątać?Serwisowanie samochodów i motorówCo powinieneś wiedzieć o prawieO autokarze i podróżowaniuPlumber - when You have problem with water systemJak sobie radzić z insektami w domu?Tłumaczenia biznesowe i nie tylko. Praca tłumaczaJak udekorować weseleZainwestuj w swoje zdrowieMecenasSmoke - problems with engineLeaking faucet and other plumbing repairsPompy ciepła i rekuperacja, czy się opłacaKilka faktów i i formacji o dentystachZabawy podwórkowe i chodnikowe - jak się kiedyś grało?O odnawialnych źródłach energii - kwestie energetyki solarnejHow about high pressure cleaning services for you driveway?Poligrafia dla firmDrobnoustroje - jak z nimi walczyć? We advise you on how to buy us auto parts faster Zdrowa dieta z super foodPoradnik o prawiePotrzeby niemowlaka. Co kupić?Prywatne domy starców- czy warto?Dobry dentysta ZabrzeDo wnętrza i na elewację - gzymsyO klasyce - tej historycznej i tej stylowejKrótko i na temat: o przewozach osóbCo warto wiedzieć o zabawkachPromowanie biznesu w internecie


Bitwa pod Skoczowem by Kozia, galeria Różności :: Forum Fotograficzno-Towarzyskie u Kozi\nPozycja 1971 z 2342\nportret (2264) sigma 18-200 (257) rekonstrukcja wojenna (21) żołnierze (7)\nTytuł Bitwa pod Skoczowem\nDodano 2019-02-06 08:54:31\nKrótki link http://www.fotokozia.pl/!NGsbCN\n1/350 (0.0028571428571429) sekundy\n750/10 (75) mm\nDoskonała, pasująca obróbka, kapitalne pozy, no super!\nPrawie jak autentyk, dobra stylizacja, stosowne pozy modeli oraz ciekawe wykonanie .\nSpokój żołnierzy mówi, że bitwa była bardzo bezpieczna.\nZmakomicie przedstawiona rekonstrukcja. Sepia dodaje tutaj samczku tej fotografii.\ndobrze zapozowali i stylizacja świetna, wiadomo rekonstruktorzy starają się tylko ławeczka nowoczesna fajnie pokazane\nGdyby nie współczesny domofon, obróbka i świetnie dobrane stroje przenoszą w dawne czasy…świetne!\nTu sepia jest potrzebna mimo, że czasami nielubiana, robi doskonały klimat starej fotografi.\nDobre! Jak z starego albumu!\nJak za dawnych lat, choć nie widziałem. Widać, że zaangażowani w to co robią.\nGdyby nie opis, uznałbym, że to archiwalne zdjęcie z okresu I Wojny Światowej, bo znajduję tu dbałość stylizatorów o szczegóły jak i Autorki o zachowanie klimatu tamtych czasów (obórka).\nNie będę udawał, że lubię stylizowane na "epokę" zdjęcia, a sepii to już w ogóle nie cierpię, ale gdybyś się nie chwaliła w opisie technicznym, że zdjęcie jest wykonane cyfrą, to pomyślałbym, że dorwałaś jakiegoś starego Fed-a\nSwoją drogą imponuje dbałośc o realia, mundury, (owijacze!) broń nie wygląda mi to na amatorstwo.\nPo prawdzie śmieszą mnie ci wszyscy "rekonstruktorzy", gdyby któryś z nich był chociaż tydzeń w takim rekonstruowanym wojsku, przeczołgał się po mokrym okopie, zaznał sadyzmu kaprali, szybciutko odechciałoby mu się wojska. A gdyby jeszcze usłyszał prawdziwe armaty i świst pocisków miałby jak wielu pradziwych frontowców, spodnie pełne odwagi. To oczywiście zabawa widowisko i przygoda ale warto pamiętać czym jest wojsko sprzed 100 lat i jak wygląda prawdziwa wojna. A fota idealnie trafia w epokę a modele pozują jak prawdziwi bohaterowie


Szafy do kart pacjenta oraz kopert B5 - Emi Plus Lublin\nStrona głównaMeble metaloweSzafy kartotekoweSzafy do kart pacjenta oraz kopert b5\n2056,00 PLN netto\nDodaj Szk 320 do listy życzeń.\n2673,00 PLN netto\nDodaj Szk 305 do listy życzeń.\n2230,00 PLN netto\nDodaj szk 306 do listy życzeń.\n3121,00 PLN netto\nDodaj Szk 324 do listy życzeń.\n1540,00 PLN netto\nDodaj Szk 102 do listy życzeń.


W imię której rasy będziesz walczyć ?\nTrzy najpotężniejsze rasy obcych walczą między sobą o kontrolę nad galaktyką.\nJakąkolwiek rasę wybierzesz, czy wszechstronnych Terran, tajemniczych Protossów czy nienasyconych Zergów, w grze planszowej "Starcraft" będziesz mieć możliwość poprowadzenia swojej armii jak nikt inny we wszechświecie!\nRaz jeszcze, Fantasy Flight Games przenosi jedną z najpopularniejszych na świecie gier komputerowych na grę planszową. Gracze dostają pod dowodzenie Protossów, Terran i Zergów, którymi toczą walki na przestrzeni kilkunastu światów. Zgodnie z tradycją Starcrafta, każda z trzech ras odznacza się wyjątkowym i charakterystycznym stylem gry, a połączenie dwóch odrębnych frakcji z każdej rasy pozwala na grę aż 6 osób naraz w walce o dominację.\nZ ponad 180 plastikowymi figurkami i tuzinami różnych typów jednostek. gra planszowa Starcraft wprowadza innowacyjną planszę modułową o róznych wielkościach, która gwarantuje nowe doświadczenia z każdą rozegraną grą. Dynamiczny system walki oparty na kartach pozwala graczom na modyfikowanie i ulepszanie swoich frakcji o nowe, potężne technologie.\nGracze mogą przypuścić szarżę Zerglingów, użyć silnych tarcz Protossów by wstrzymać wrogą inwazję lub nawet wysłać zamaskowane Duchy, by poprowadziły pociski nuklearne do celu.\n180 plastic figures:\n2 sets of Terran figures, each consisting of:\n2 sets of Zerg figures, each consisting of:\n2 sets of Protoss figures, each consisting of:\n12 z-axis navigation routes (6 major ends and 6 minor ends)\n40 building tokens (6 for each Zerg and Protoss faction, and 8 for each Terran faction)\n38 module tokens (4 for each Zerg faction, 7 for each Protoss faction, and 8 for each Terran faction)\n126 Technology cards (22 for each Zerg faction, 20 for each Protoss faction, and 21 for each Terran faction)\n70 Event cards (25 Stage I Event cards, 25 Stage II Event cards, and 20 Stage III Event cards)


Czapka dwustronna Beanie – doskonała męska czapka na spacery w zimowe dni - MultiStar.pl\nCzapka dwustronna Beanie – doskonała męska czapka na spacery w zimowe dni\nKod produktu: M354.337\nMęska czapka Beanie o wydłużonym, modnym fasonie. Zapewnia ochronę głowy podczas chłodniejszych, i wietrznych dni. Dwustronna, z jednej strony znajdują się modne paski, z drugiej jest jednolita. Bardzo dobrze nadaje się do haftu. Cena już od 11.13 zł netto/szt.\nKolor Black/White/Black Black/Gold/Black Royal/White/Royal Aqua/Grey/Grey Plum/Turquoise/Grey Red/White/Red Red/Black/Black Kelly Green/White/Kelly Green Lime/Grey/Grey\n• gęsty splot dzianinowy (6)\n• czapka dwustronna (wewnątrz jednokolorowa)\n• modne paseczki\n• wyjątkowo ciepła\n• modny, wydłużony fason\nM359.697 Czapka 5-panelowa Canvas


... Sklep Ovi to młodszy brat i konkurent App Store oraz Android Market. Nokia postanowiła przygotować podobną do tych ostatnich usługę przeznaczoną dla posiadaczy telefonów własnej produkcji ... ). Telefon połączy się z Internetem. Jeśli ...\n... Ponad 2 miesiące temu informowaliśmy, że aplikacje z Ovi są pobierane średnio 5 milionów razy dziennie. Najnowsze dane mówią o jeszcze większych liczbach. ... z aplikacjami może świadczyć o rosnących udziałach Nokii w rynku? Może wcale nie jest ...\n... MyGlucoHealth to aplikacja skierowana do osób chorych na cukrzyce, która dostępna jest już za darmo w Ovi Store. Jej główną zaletą jest pomoc w lepszym funkcjonowaniu wszystkich diabetyków. ... MyGlucoHealth to aplikacja skierowana do osób ...\n... Platforma z grami, klipami, aplikacjami i dzwonkami - Nokia Ovi Store, uruchomiona pod koniec maja, doczekała się właśnie pełnej, polskiej lokalizacji. Ze sklepu może korzystać ponad 5 milionów użytkowników komórek Nokii w Polsce. Wraz z ...\n... Długo oczekiwany sklep Nokii o nazwie Ovi Store dołączy w tym miesiącu do reszty mobilnych aplikacji pakietu Ovi. Fiński producent chce pobić rekord ilości pozycji dostępnych w sklepie w dniu premiery. Nokia Ovi Store wystartuje z ilością 20000 ...\n... Wygląda na to, że jeszcze tej jesieni wirtualny sklep z dodatkami na telefony Nokia ? Ovi Store powiększy się o kolejną usługę ? Nokia Ovi Movies, która będzie umożliwiała między innymi oglądanie ulubionych seriali i filmów. ... Wygląda na to, ...\n... Xiaomi sukcesywnie rozszerza sieć sklepów Mi Store. Po niedawnym otwarciu w Czeladzi przyszedł czas na miasto Kopernika - Toruń. To pierwszy taki punkt w województwie kujawsko - pomorskim. Xiaomi ... Mi Store w Toruniu z akcją rabatową na start ...\n... Nokia rozsyła użytkownikom Ovi Files e-maile, w których informuje o tym, że już niedługo usługa zostanie wyłączona. Fiński producent rezygnuje z kontynuacji jednej z odnóg Ovi. Serwis zostanie ... . Można by nawet zaryzykować stwierdzenie - tak ...\n... Nokia udostępniła bezpłatnie kolejną ze swoich usług Ovi. Nokia Ovi Files to łatwy sposób na zdalne zarządzanie plikami na swoim komputerze, a także prosty sposób udostępniania plików innym osobom. Każdy nowy użytkownik Ovi Files ma do konto ...\n... Usługa Ovi Store podobno nie rozwija się tak szybko, jak oczekiwała tego Nokia, a liczba pobieranych aplikacji nie jest na razie zadowalająca. Tym niemniej w sklepie możemy znaleźć szereg perełek ... producentów oprogramowania dla systemu ...\n... Mapy Ovi to program, o którego zaletach pisaliśmy już niejednokrotnie. Niemniej, wcześniej nie wspominaliśmy o takim aspekcie, jak dodatki. Tych mapom Ovi nie brakuje. ... Mapy Ovi to program, o którego zaletach pisaliśmy już niejednokrotnie. ...\n... Krystian pisał wczoraj o zmianach, które czekają sklep Ovi Store. Niestety, wygląda na to, że Nokia prowadzi ekspansję jedynie w przestrzeni wirtualnej. Jednocześnie największy producent telefonów zamyka bowiem sklepy promujące własną markę. ... ...\n... Przedruk z InfoNokia.pl: Fiński producent telefonów komórkowych poinformował, że znów można pobierać płatne programy dla modelu Nokia N900 z Maemo 5 na pokładzie. Dostęp do tej części Ovi Store został już odblokowany. ... Przedruk z Fiński ...\n... Usługa Nokia Ovi Maps po raz kolejny została zaktualizowana. Aplikacja oferuje teraz jeszcze lepszą synchronizację treści związanych z lokalizacją geograficzną, także jej udostępnianie przez Internet ... . Równocześnie Nokia wprowadza platformę ...\n... Aplikacja Nokia Music będąca częścią pakietu Nokia Ovi Suite, zmieniła nazwę na Nokia Ovi Player. Producent nie wprowadził zbyt wielu zmian do oprogramowania, ale szczególnie jedna powinna ucieszyć użytkowników nowego systemu Windows 7. ... z ...\n... Znudziły Cię standardowe komendy wbudowane w Ovi Maps? Nokia postanowiła temu zaradzić i stworzyła aplikację, która wykorzysta Twój głos do wydawania komunikatów głosowych na mapach Ovi. ... Ovi Maps (3.03). Aplikację można pobrać całkowicie za ...\n... Firma Offscreen oferuje za pośrednictwem sklepu Nokia Ovi Store program informujący o wysokości, na jakiej znajduje się posiadacz telefonu. Aplikacja nie jest niestety dostępna na licencji freeware ... . Analog Altimeter Touch uzyskuje mieszane ...


Dar błogosławieństwa | Parafia Rzymskokatolicka pw. NMP Królowej Polski\nStrona główna eKatecheza Dar błogosławieństwa\nNa dzisiejszej katechezie dowiemy się, w jakich sytuacjach w naszym życiu udzielane jest błogosławieństwo. Poprośmy Ojca, abyśmy takie błogosławieństwo otrzymywali jak najczęściej. +Ojcze nasz…\nWypowiadając słowa błogosławieństwa, kapłan czyni znak krzyża. Poprzez błogosławieństwo każdy wierny otrzymuje od Boga moc, dzięki której może głosić całemu światu o Bożej miłości. Bez błogosławieństwa nie jesteśmy w stanie wypełniać Jego poleceń i nie możemy realizować Jego woli w codziennym życiu. Błogosławieni łaską i świadomi daru błogosławieństwa przeżywamy nasze życie, naśladując Jezusa. Błogosławieństwo jest dla człowieka znakiem, że Bóg w swej dobroci przychodzi mu z pomocą. „Błogosławieństwo jest (…) spotkaniem Boga i człowieka; w błogosławieństwie dar Boga i przyjęcie go przez człowieka przyzywają się nawzajem i łączą” (KKK 2626).\nNie tylko ksiądz może błogosławić. W życiu codziennym rodzice i nasi bliscy również mogą udzielać nam błogosławieństwa.\nUdzielane błogosławieństwo zawsze jest czynione znakiem krzyża (czyli w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego). Każde błogosławieństwo staje się skuteczne jedynie mocą Pana Boga.\nJuż niebawem będzie wasza Pierwsza Spowiedź i Pierwsza Komunia, będziecie wtedy prosić waszych rodziców o błogosławieństwo. Możecie o nie prosić zawsze, nie tylko wtedy. Waszym zadaniem na dziś jest poprosić rodziców już dzisiaj o błogosławieństwo.\nPoprzedni artykułMsza Święta prymicyjna Księdza Piotra\nNastępny artykułJezus jest ze mną, gdy mam trudności i problemy


Polski Ład. Maląg: pracujemy nad korzystniejszymi rozwiązaniami dla emerytów - Wiadomości - polskieradio24.pl\nOstatnia aktualizacja: 07.01.2022 14:48\nJak wskazała minister rodziny i polityki społecznej Marlena Maląg, resort monitoruje wdrażanie Polskiego Ładu i przygląda się, jakie korekty wprowadzić. Dodała także, że rząd pracuje nad korzystniejszymi rozwiązaniami dla seniorów, których emerytury przekraczają 4 920 zł.\nMarlena Maląg: pracujemy nad korzystniejszymi rozwiązaniami dla emerytówFoto: Halfpoint/Shutterstock\nSzefowa MRiPS zapewniła w Telewizji Republika, że rząd cały czas monitoruje wdrażanie Polskiego Ładu. - Przy tak wielkiej reformie podatkowej cały czas potrzebny jest monitoring i ewentualne wdrażanie czy dointerpretowanie pewnych przepisów, aby intencja, która im przyświecała, była dobrze realizowana - stwierdziła Marlena Maląg.\nPoinformowała też, że rząd pracuje nad korzystniejszymi rozwiązaniami dla seniorów, którzy mają emerytury wyższe niż 4 920 zł.\nWdrażanie Polskiego Ładu\nMarlena Maląg przekazała też aktualne dane dotyczące liczby złożonych wniosków o rodzinny kapitał opiekuńczy. Do tej pory wpłynęło ponad 275 tys. podań o wypłatę świadczenia. - Jest to kolejne wsparcie dla rodzin, kolejna inwestycja w rodzinę, program skrojony na miarę potrzeb. Badania nam pokazały, że potrzebne jest dodatkowe wsparcie, by nasza kompleksowa polityka prorodzinna sprzyjała temu, by młodzi ludzie podejmowali decyzje o założeniu lub powiększeniu rodziny - powiedziała szef MRiPS.\nZobacz więcej na temat: POLSKA społeczeństwo Marlena Maląg Ministerstwo Rodziny Pracy i Polityki Społecznej rodzina pomoc Polski Ład senior emerytura GOSPODARKA