Archiwum aktualności strona 6\nZa nami już oficjalna cześć obchodzonego 31 sierpnia w całej Polsce Dnia Strażnika Miejskiego. Podczas uroczystości w Sali Obrad Rady Miasta Krakowa Bogusław Kośmider Przewodniczący Rady Miasta Krakowa, przemawiając do strażników, podkreślał ich niebagatelną rolę w życiu mieszkańców Krakowa. Jako niewątpliwy przykład tej obecności podał sytuację, kiedy patrol straży miejskiej na Wzgórzach Krzesławickich uratował życie mężczyźnie.\nTegoroczne Dożynki rozpoczęły się od lekkiej mżawki. Sięgające tradycjami XVI wieku uroczystości odbyły się 26 sierpnia na os. Kantorowice, po raz drugi w Dzielnicy XVII Wzgórza Krzesławickie. RMK reprezentowali przewodniczący Bogusław Kośmider, wiceprzewodniczący Józef Pilch i Sławomir Pietrzyk, radni Magdalena Bassara, Stanisław Rachwał i Adam Migdał. Odbyły się konkursy na tradycyjny i współczesny wieniec dożynkowy, występy zespołów folklorystycznych, przemarsz uczestników oraz program satyryczno-kabaretowy Miedza w wykonaniu aktorów Piotra Piechy i Jarosława Szweca.\n9 sierpnia Bogusław Kośmider był gościem audycji „Tematy Dnia” w TVP Kraków. Rozmowa dotyczyła zmian w przyznawaniu mieszkań komunalnych. Zobacz wideo na stronie TVP.\nLekcja z działalności charytatywnej\nPrzewodniczący Rady Miasta Krakowa Bogusław Kośmider oraz radne: Grażyna Fijałkowska i Teodozja Maliszewska spotkali się 10 sierpnia z Zofią Żelazny ze Stowarzyszenia Filantropów oraz przedstawicielami szwedzkiej organizacji charytatywnej „Svenska Kyrkan” z Lidköping.\nW trakcie rozmowy Przewodniczący Rady Miasta Krakowa wielokrotnie wyrażał wdzięczność za pomoc charytatywną udzielaną przez lata przez Szwedów. Wspominał ludzi dzięki którym zainicjowana została nieoceniona współpraca polskich i szwedzkich wolontariuszy, która do dziś owocuje niesieniem pomocy ludziom niepełnosprawnym, przewlekle chorym oraz dzieciom specjalnej troski. To właśnie Zofia i Zdzisław Żelaźni, laureaci brązowego medalu Cracoviae Merenti, przed ponad trzema dekadami podjęli współpracę z Brorem Hanssonem – obywatelem szwedzkim, który za swoją pomoc dla naszego miasta odznaczony został tytułem Honorowego Obywatel Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa. Przez lata współpracy do Krakowa trafiła ogromna ilość sprzętu rehabilitacyjnego, ortopedycznego, ponad 9 tysięcy wózków inwalidzkich, setki łóżek wieloczynnościowych, transporty leków i inne urządzenia niezwykle ważne i pomocne dla osób potrzebujących.\n– Wizyty Szwedów są lekcjami z działalności charytatywnej dla nas i naszej młodzieży. Uczymy się od nich, że pomoc słabszym i biedniejszym jest rzeczą oczywistą – mówił na zakończenie spotkania Bogusław Kośmider Przewodniczący Rady Miasta Krakowa.\nSpotkanie w gabinecie przewodniczącego jest tylko jednym z punktów napiętego programu, bowiem przedstawiciele szwedzkiej organizacji charytatywnej „Svenska Kyrkan” z Lidkoping odbywają tygodniową podróż po Krakowie. Jak przystało na organizację charytatywną w programie nie zabrakło odwiedzin w domach dziecka i domach opieki społecznej. W ramach wizyty w Polsce grupa odwiedziła również obóz zagłady w Oświęcimiu, zwiedziła Kraków, Kopalnię Soli w Wieliczce, a także wzięła udział w spływie Dunajcem.\n2 sierpnia o g. 12:00 odbyło się tradycyjne święto Sukiennic. Symbolicznie rozpoczął je hejnał z Wieży Mariackiej. W pobliżu „krzyża Sukiennic” zebrali się przedstawiciele Krakowskiej Kongregacji Kupieckiej, Bractwa Kurkowego, samorządu miejskiego i organizacji przedsiębiorców. Prowadzący spotkanie cracovianiści Mieczysław Czuma i Leszek Mazan przedstawili zebranym szereg anegdot i faktów z historii tego miejsca. Tegoroczne obchody miały szczególne znaczenie. W tym roku minęło dewadzieścia lat od prywatyzacji Sukiennic. Radę Miasta Krakowa reprezentował przewodniczący Bogusław Kośmider, który przekazując sukiennickim kupcom pozdrowienia zażartował – witam przedstawicieli najstarszego w naszej części Europu hipermarketu – by następnie przejść w poważniejszy ton i życzyć wszystkim przedsiębiorcom sukcesów w pracy.\nW 68. rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego uczciliśmy pamięć bohaterów. Przy okazji zdarzyła się niecodzienna sytuacja: dwójka turystów zapytała mnie co to za uroczystość. Po angielsku wyjaśniłem, że obchodzimy rocznicę zrywu zbrojnego w Warszawie w 1944 roku. Z rozmowy wyniknęło, że to są Niemcy. Więc im tłumaczę po niemiecku, że wojna, że Niemcy i ich sojusznicy zniszczyli Warszawę i zabili ponad 100 tysięcy warszawiaków. Trochę zaskoczeni zapytali, co mają robić? Stańcie na baczność i uczcijcie minutą ciszy. I tak zrobili. Stanęli na baczność i przez minutę tak stali. I to był symbol. Trzydziestoletni Niemcy oddają hołd polskim powstańcom. Dożylismy takich czasów!\nList z OKK Soboniowice\nDo kancelarii Rady Miasta wpłynął w poniedziałek, 30 lipca, list od Kierownik Okręgowego Klubu Kultury Soboniowice, pani Iwony Blecharz, z podziękowaniami dla Bogusława Kośmidera za zainteresowanie problemami Klubu i okazaną pomoc. Pełna treść listu znaleźć można po kliknięciu na poniższy obrazek.\n24 lipca o godz. 10:00 w gmachu Muzeum Lotnictwa Polskiego odbyła się uroczystość z okazji święta policji. Wręczono resortowe odznaczenia, awanse. W imieniu samorządu miejskiego pozdrowienia i gratulacje przekazali: Jacek Majchrowski, Prezydent Miasta Krakowa i Bogusław Kośmider, Przewodniczący Rady Miasta Krakowa. – Dziękujmy za waszą służbę. Ta praca polega na pomaganiu i ochronie, my jako samorządowcy zobowiązujemy się do pomocy wam i wspierania naszych działań – mówił przewodniczący Kośmider. Wśród odznaczonych znaleźli się Radni Miasta Krakowa: Jerzy Woźniakiewicz i Bogdan Smok, których nagrodzono za efektywną współpracę z policją.\nSpotkanie z przedstawicielami Rad Dzielnic Krakowa\n17 lipca 2012 r. odbyło się spotkanie Przewodniczącego RMK Bogusława Kośmidera z Przewodniczącymi Rad i Zarządów Dzielnic Miasta Krakowa. W obradach wzięli udział: Skarbnik Miasta Lesław Fijał, Dyrektor Wydziału Planowania i Monitorowania Inwestycji Krzysztof Adamczyk oraz Dyrektor Wydziału Sportu Barbara Mikołajczyk.\nTemat spotkania brzmiał poważnie i urzędowo „ustalenie proporcji podziału środków finansowych w ramach wydatków bieżących i inwestycyjnych, przeznaczonych na realizację zadań Dzielnic, na etapie planowania budżetu miasta na rok 2013” I w takim duchu przebiegały rozmowy dotyczące ważnych i zwłaszcza w okresie ekonomicznych komplikacji, delikatnych zagadnień dzielnicowych finansów. Poruszono także sprawę otwartego konkursu ofert na realizację zadań Dzielnic w 2012 r. – wspierania i upowszechniania kultury fizycznej. Ten obszar działalności ma być realizowany ramach zadań priorytetowych Dzielnic.\nW wyniku dyskusji ustalono proporcję podziału środków finansowych na realizację przedsięwzięć Dzielnic w stosunku: 35% na wydatki inwestycyjne i 65% na wydatki bieżące. Ponadto zaproponowano aby jednostki miejskie będące realizatorami zadań Dzielnic pomagały w klasyfikowaniu wnioskowanych przez Dzielnice zadań – trzeba określić jasne kryteria i proporcje i zdecydowanie należy się ich trzymać – tłumaczył Lesław Fijał, Skarbnik Miasta Krakowa.\nBogusław Kośmider, przewodniczący RMK przekazał Prezydentowi Miasta Krakowa wynik ustaleń oraz wniosek w sprawie jak najszybszego uruchomienia środków finansowych na realizację wakacyjnych zajęć sportowo-rekreacyjnych dla dzieci i młodzieży podpisany przez Przewodniczących pięciu Dzielnic Miasta Krakowa.\nPo raz trzynasty Kraków gości 120 młodych Polaków z Ukrainy, Białorusi, Litwy i Królewca. Dzieci zwiedzają Wawel, Kazimierz, Sanktuarium Bożego Miłosierdzia. Odwiedzają też ciekawe miejsca w Małopolsce: Kalwarię Zebrzydowską, Lanckoronę, Wadowice, Wieliczkę. Poza zwiedzaniem organizatorzy przygotowali dla najmłodszych inne atrakcje: wyjścia do kina, parku wodnego, wizytę w zoo.\nAkcją objęto najuboższe dzieci z polskich rodzin kultywujących tradycje, obyczaje, język. Organizatorem projektu jest Stowarzyszenie Gmin i Powiatów Małopolski, a patronują jej Prezydent Miasta Krakowa, Arcybiskup Metropolita Krakowski, Arcybiskup Metropolita Lwowski, Marszałek Województwa Małopolskiego.\nSpotkanie z goścmi z Francji i Niemiec\n16 lipca goścmi Bogusława Kośmidera byli Alexis Chatahtahtinsky, Konsul Generalny Francji w Krakowie oraz Christian Gleich, mer Wissemburga.\n6 lipca do Kancelarii Rady Miasta i Dzielnic Krakowa wpłynął projekt uchwały autorstwa Bogusława Kośmidera ws. wyboru przez Radę Miasta Krakowa osiedli, dla których sporządzony zostanie pilotażowy program rehabilitacji zabudowy blokowej. Treść uchwały znajdą Państwo tutaj (PDF, 486kB)\nKonsultacje ws. krakowskich zabytków\n5 lipca odbyło się również spotkanie Bogusława Kośmidera z przedstawicielami firmy Caparol w sprawie renowacji krakowskich zabytków.\nSpotkanie z Fredrichem Magiriusem\n5 lipca gościem Bogusława Kośmidera był pastor Fredrich Magirius, uczestnik demokratycznej opozycji w NRD, samorządowiec Lipska, filantrop, honorowy obywatel Krakowa\n29 czerwca wręczono nagrody „Bezpieczny Kraków” za rok 2011 funkcjonariuszom policji, straży miejskiej i straży pożarnej. Nagrody, pamiątkowe medale i listy gratulacyjne laureatom wręczali: Bogusław Kośmider, Przewodniczący Rady Miasta Krakowa oraz Zastępca Prezydenta Miasta Krakowa Anna Okońska – Walkowicz.\nNagrodę „Bezpieczny Kraków”, przyznaną po raz siódmy, otrzymują funkcjonariusze, którzy wyróżnili się wzorową postawą dla poprawy bezpieczeństwa i porządku publicznego w Krakowie. W tym roku otrzymali ją: spec. Radosław Szewczyk (Straż Miejska Miasta Krakowa), asp. Jan Szczygło (Komenda Miejska Policji), mł. bryg. Jaceki Kukuła (Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej).\nMałopolska Konferencja „Nowe prawo budowalne. Przyczynek do kodeksu budowalnego”\n29 czerwca w sali obrad Rady Miasta miała miejsce Małopolska Konferencja „Nowe prawo budowalne. Przyczynek do kodeksu budowalnego” zorganizowana przez Stowarzyszenie Gmin i Powiatów Małopolski. Konferencję otworzył przewodniczący SGiPM i zarazem Przewodniczący Sejmiku Województwa Małopolskiego Kazimierz Barczyk, a wśród zaproszonych gości nie zabrakło przedstawicieli Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, Zastępcy Prezydenta Miasta Krakowa ds. Rozwoju Miasta, Przewodniczącego Rady Małopolskiej Okręgowej Izby Architektów RP. Radę Miasta Krakowa reprezentował jej przewodniczący Bogusław Kośmider.\nProjekt uchwały na 50. sesji Rady Miasta 27 czerwca 2012\nRada Miasta zajęła się nowym projektem uchwały Komisji Głównej referowanym przez Bogusława Kośmidera. Uchwała dotyczy nadania Panu Profesorowi Mieczysławowi Tomaszewskiemu Honorowego Obywatelstwa Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa, a jej treść dostępna jest na stronie BIP-u. Projekty wszystkich uchwał dostępne są tutaj.\nPosiedzenie Komisji Budżetowej Rady Miasta Krakowa\n26 czerwca odbyło się posiedzenie Komisji Budżetowej RMK. Jego głównym wątkiem było wydanie opinii na temat absolutorium. Pozytywną opinię uzyskało sprawozdanie finansowe, natomiast w sprawie wykonania budżetu i samego absolutorium nie wydano opinii.\nPozytywnie zaopiniowano projekty uchwał:\nw sprawie opłaty od posiadania psów (druk nr 778)\nw sprawie udzielenia dotacji miejskim instytucjom kultury na realizację zadań uznanych przez dzielnice za priorytetowe (druk nr 819)\nw sprawie zmian w budżecie Miasta Krakowa na rok 2012 (dot. zmian w planie wydatków na zadania priorytetowe dzielnic) – druk nr 821\nw sprawie zmian w budżecie Miasta Krakowa na rok 2012 (dot. zwiększenia w planie dochodów i wydatków oraz zmian w planie wydatków w działach: 600, 700, 750, 801, 853, 900, 921 i 926) – druk nr 822\nw sprawie zmiany uchwały Nr VIII/63/11 Rady Miasta Krakowa z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie Wieloletniej Prognozy Finansowej Miasta Krakowa na lata 2011 – 2033 (z późn. zm.) – druk nr 824\nPozytywnie zaopiniowano również możliwości podjęcia indywidualnej uchwały w sprawie sprzedaży na rzecz najemców lokalu mieszkalnego w trybie bezprzetargowym, na preferencyjnych zasadach z zastosowaniem bonifikaty i wykaz lokali użytkowych stanowiących własność Gminy Miejskiej Kraków, przeznaczonych do zbycia na rzecz najemców.\nNegatywnie oceniono druk nr 820 dotyczący trybu udzielania i rozliczania dotacji oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości wykorzystywania dotacji udzielanych dla szkół i placówek publicznych oraz niepublicznych, prowadzonych na terenie Gminy Miejskiej Kraków przez osoby fizyczne lub osoby prawne inne niż Gmina Miejska Kraków. Dyskusja dotyczyła przede wszystkim wysokości dofinansowania dla niepublicznych przedszkoli. Omawiano pomysł zmniejszenia dla nich dotacji.\nFinał rozgrywek Krakgol 2012\nNa boisku Juvenii odbył się puchar dzielnic Krakgol 2012. Wręczono puchary i okolicznościowe dyplomy. Bogusław Kośmider, przewodniczący RMK wręczył ufundowane przez siebie piłki dla najlepszych zawodników.\nW kategorii 12-16 mistrzami turnieju o Puchar Dzielnic Krakowa KRAKGOL 2012 została drużyna Mistrzejowic, a w kategorii 16+ – drużyna Bronowic\nWięcej informacji o turnieju znajdą Państwo na stronie www.krakgol.pl\nMedal Cracoviae Merenti dla dr. Andrzeja Kosiniaka-Kamysza\n20 czerwca na 49. uroczystej sesji Rady Miasta, w obecności przedstawicieli władz Miasta, wręczono dr. Andrzejowi Kosiniakowi-Kamyszowi, dyrektorowi Szpitala Specjalistycznego im. Józefa Dietla, brązowy medal Cracoviae Merenti. Więcej informacji znajdą Państwo na profilu Rady Miasta na Facebooku.\nPoznaliśmy Filantropów Krakowa 2011\nW trakcie uroczystości w Sali Obrad RMK Przewodniczący Rady Miasta Krakowa Bogusław Kośmider (przewodniczący bractwa filantropii) wraz z Anną Okońską-Walkowicz, Zastępczynią Prezydenta Miasta Krakowa wręczyli tytuły Filantropa Krakowa 2011:\nFundacji Elektrociepłownia „KRAKÓW” S.A. – Gorące Serce (nagrodę odebrał Adam Pławecki – Prezes Fundacji),\nRadiu Taxi Barbakan Sp. z o.o. (nagrodę odebrał Stanisław Grzybowski – Wiceprezes Zarządu Radio Taxi Barbakan Sp. z o.o.),\nWioletcie Malinie – Jurczyk – Prezes Centrum Medycznego im. św. Damiana w Krakowie i właścicielka sieci aptek Vena-Vita.\nPrzewodniczący Kośmider przed krótką charakterystyką dokonań laureatów przywołał postać Janusza Korczaka, patrona roku 2011, słowami: „Janusz Korczak, wielki przyjaciel dzieci i wszystkich ludzi, pedagog, działacz społeczny, pisarz i publicysta, którego rok właśnie świętujemy powiedział „nie wolno zostawiać świata takim, jakim jest”. W tych prostych słowach zawiera się wielka mądrość. Dążenie do zmiany na lepsze, pomoc, wsparcie i przyjaźń udzielane potrzebującym są jednymi z najważniejszych wartości w życiu człowieka, motor postępu. Ta niezgoda na zastany świat, dzięki której życie staje się bardziej znośne, jest także cechą bohaterów naszego dzisiejszego spotkania – Filantropów Krakowa”.\nWręczenie nagród laureatom konkursu „Czy znasz Kraków”\n13 czerwca, przed rozpoczęciem obrad 48. sesji Rady Miasta ogłoszone zostały wyniki konkursu historycznego „Czy znasz Kraków”. Konkurs składa się z dwóch części: indywidualnego konkursu dla szkół ponadgimnazjalnych z wiedzy o Uniwersytecie Jagiellońskim oraz zespołowego konkursu historycznego dla młodzieży gimnazjalnej i ponadgimnazjalnej pt. „Czy znasz Kraków”. Tegorocznym tematem konkursu zespołowego był „Kraków Ambrożego Grabowskiego”. W pierwszej kategorii nagrody wręczył Profesor Andrzej Banach – Dziekan Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego w drugiej przewodniczący jury konkursu Wacław Passowicz. Konkurs „Czy znasz Kraków” odbywa się pod patronatem Rady Miasta Krakowa od 1997 r. Nagrodą główną w konkursie grupowym jest przechodni puchar Rady Miasta Krakowa.\nKonkurs „Krakowski Rajcuś”\nPod patronatem Przewodniczącego Rady Miasta Krakowa Bogusława Kośmidera oraz dyrektora Muzeum Historycznego odbyła się I edycja konkursu społeczno kulturalnego „Rajcuś Krakowski obserwuje – poszukuje – prezentuje” skierowanego do dzieci w wieku 6-8 lat. Uroczyste zakończenie konkursu miało miejsce 13 czerwca. Więcej informacji znajdą Państwo na profilu Rady Miasta na Facebooku.\nZebranie Stowarzyszenia Gmin i Powiatów Małopolski\n12 czerwca w sali obrad Rady Miasta Krakowa im. Stanisława Wyspiańskiego odbyło się coroczne walne zebranie Stowarzyszenia Gmin i Powiatów Małopolski. Obrady otworzył przewodniczący Kazimierz Barczyk. Radę Miasta Krakowa reprezentował jej przewodniczący Bogusław Kośmider.\nSpotkanie z delegacją z Tbilisi\nPrzewodniczący Rady Miasta Krakowa, Bogusław Kośmider podjął 11 czerwca w swoim gabinecie delegację z Tbilisi. Z pięknej Gruzji do Krakowa na podpisanie umowy między naszymi miastami przyjechali: Mamuka Akhvlediani, I zastępca Przewodniczącego Rady Miasta Tbilisi, Zviad Archuadze – dyrektor wydziału Polityki Gospodarczej Urzędu Miasta Tbilisi oraz Nino Gvatua, dyrektor wydziału Protokołu i Współpracy Dyplomatycznej.\nOtwarte treningi reprezentacji Włoch oraz Holandii\nOtwarcie EURO 2012 dopiero pojutrze, ale w Krakowie EURO ruszyło już wczoraj, 5 czerwca. Krakowska inauguracja tego wielkiego sportowego wydarzenia nastąpiła na stadionie Cracovii – w obecności 15 000 widzów swój pierwszy trening przeprowadziła reprezentacja Włoch. Wśród kibiców podziwiających Cassano, Balotelliego, Pirlo, Buffona i inne gwiazdy Italii byli również radni Miasta Krakowa. Kunszt futbolowych artystów z półwyspu Apenińskiego oczarował także Przewodniczącego RMK p. Bogusława Kośmidera, który będąc pod wrażeniem wczorajszego treningu, dziś zasiadł także na trybunach stadionu Wisły, by podziwiać wicemistrzów świata – reprezentację Holandii.\nObchody Roku Janusza Korczak\n30 maja w Młodzieżowym Domu Kultury im. J. Korczaka na os. Kalinowym zainaugurowano Obchody Roku Janusza Korczaka\nKonwencja Programowa PO w Krakowie\n26 maja 2012 odbyła się Konwencja Programowa Platformy Obywatelskiej RP w Krakowie. Zaprezentowano nowy think-thank Platformy – Krakowskie Centrum Programowe PO, powołane przez Zarząd PO w celu przygotowania programu wyborczego PO w Krakowie do najbliższych wyborów samorządowych, monitorowania i wypracowywania najlepszych działań w Mieście Krakowie, a także w celu właściwego komunikowania działań programowych PO w Krakowie. Zaprezentowano również tzw. Radę Programową Krakowskiego Centrum Programowego PO w Krakowie, w skład której wchodzą wszystkie osoby rekomendowane z Krakowa do organów władzy w Polsce i Europie, a więc europarlamentarzyści, posłowie, senatorowie, radni Sejmiku, byli prezydenci i wojewodowie. Przedstawiono dwa kluczowe projekty Krakowskiego Centrum Programowego:\nProjekt Diagnoza – mający przygotować analizę stanu obecnego oraz analizę przewidywanych działań wszystkich komórek, wydziałów, biur, zarządów i spółek, działających w ramach struktury Miasta Krakowa. To ogromne wyzwanie dla ekspertów – radnych i wszelkich innych, zainteresowanych takimi analizami, osób. Projekt ma z jednej strony dać maksymalnie pełną informację na temat stanu, ale i perspektyw działania, wszystkich miejskich jednostek, a z drugiej wyłonić osoby, które zostaną zaangażowane w działania przedwyborcze i powyborcze w Krakowie.\nProjekt KRK22 – czyli budowa wizji Krakowa w roku 2022, po kolejnych dwóch kadencjach samorządu, po nowym okresie programowania środków UE. Projekt KRK22 będzie realizowany przez członków Rady Programowej, ale i przez zewnętrznych, zapraszanych ekspertów. Wizja Krakowa AD 2022 będzie przedmiotem szczegółowej analizy i z tej wizji będzie wynikał program wyborczy PO na wybory samorządowe w 2014 roku, a także przygotowywany Plan Rządzenia, w tym wstępne projekty uchwał i działań w poszczególnych jednostkach Miasta.\nInformacje o Konwencji znajdą Państwo również w artykułach Gazety Wyborczej i Dziennika Polskiego, w materiale Telewizji Polskiej SA oraz w Newsletterze PO „Okiem Przewodniczącego” z 28 maja.\nOdsłonięcie pomnika Generała Okulickiego\nW godzinach popołudniowych w niedzielę, 27 maja, odbyła się w Parku Jordana uroczystość odsłonięcia popiersia Generała Leopolda Okulickiego. Udział w niej wziął również Przewodniczący RMK Bogusław Kośmider. Więcej informacji dostępnych jest w artykule Gazety Wyborczej.\n17 maja, otwarcie rodzinnego domu dziecka wybudowanego przez Fundację Buma i wielu, wielu ludzi dobrej woli. Brawo Państwo Michalscy, brawo wszyscy darczyńcy. Tak właśnie, w rodzinnym domu dziecka najlepiej wychowają się nasi nowi obywatele. Brawo fundatorzy i brawo rodzina zastępcza Państwa Laskowskich.\nProjekty uchwał na 45. sesji Rady Miasta 16 maja 2012\nRada Miasta zajmuje się dwoma nowymi projektami uchwał referowanymi przez Bogusława Kośmidera. Uchwały dotyczą:\nobjęcia honorowym patronatem przez Radę Miasta Krakowa obchodów jubileuszu 60-lecia Centrum Młodzieży im. dr. Henryka Jordana – ściągnij uchwałę w formie pdf-a\ndelegowania przedstawicieli RMK do prac w Sądzie Konkursowym powołanym do przeprowadzenia konkursu na projekt rzeźbiarsko-architektoniczny pomnika Armii Krajowej wraz z projektem zagospodarowania jego otoczenia – ściągnij uchwałę w formie pdf-a\nProjekty uchwał dostępne są również na stronach krakowskiego Biuletynu Informacji Publicznej\nWizyta gimnazjalistów w Urzędzie Miasta Krakowa\nW dniu sesji Rady Miasta (16 maja) Pałac Wielopolskich odwiedzili uczniowie Gimnazjum nr 40 w Zespole Szkół nr 16. Rolę gospodarzy wizyty pełnili Przewodniczący Bogusław Kośmider oraz radny Adam Migdał.\nWręczenie nagrody im. Anny i Erazma Jerzmanowskich\n14 maja po raz czwarty odbyła się uroczystość wręczenia odnowionej nagrody im. Anny i Erazma Jerzmanowskich. Laureatem został Adam Bielański „profesor profesorów”, wybitny chemik, członek Polskiej Akademii Nauk i Polskiej Akademii Umiejętności, związany z Uniwersytetem Jagiellońskim oraz Akademią Góniczo – Hutniczą. Radę Miasta Krakowa reprezentowali przewodniczacy Bogusław Kośmider i radna Grażyna Fijałkowska, związana również z Towarzystwem Przyjaciół Prokocimia im. Erazma i Anny Jerzmanowskich.\nSpotkanie z Korporacją Absolwentów Uniwersytetu Ekonomicznego\nW czwartek, 10 maja, o godz. 19.00 na Kampusie UEK w klubie Grota 2 odbyła się prelekcja Bogusława Kośmidera dla Korporacji UEK. Spotkanie poświęcono finansom Krakowa, ocenie ich obecnej sytuacji, a także możliwościom wyjścia z zaistniałego kryzysu. (fot. Ryszard Kosowski)\nUroczysty dzień z Pucharem Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 „Trophy Tour”\n9 maja na Placu Szczepańskim wystawiono dla publiczności Puchar Henri Delaunay’a wręczany Mistrzom Europy w piłce nożnej. Na uroczystej prezentacji obecny był również Bogusław Kośmider.\nDo Kancelarii Rady Miasta i Dzielnic Krakowa wpłynął projekt uchwały w sprawie objęcia honorowym patronatem przez Radę Miasta Krakowa obchodów Jubileuszu 60-lecia Centrum Młodzieży im. dr. Henryka Jordana. Projekt Komisji Głównej – druk nr 726 – I czytanie – referuje Bogusław Kośmider.\nElektroniczna wersja została podpięta w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie Rady Miasta Krakowa www.bip.krakow.pl/_inc/rada/posiedzenia/show_pdfdoc.php?id=62581\nKonferencja konsultacyjna w zw. z nowelą ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach\nPrawie 80 osób wzięło udział w konferencji konsultacyjnej dotyczącej zmiany systemu gospodarowania odpadami, a współorganizowanej przez Przewodniczącego Rady Miasta Krakowa, Bogusława Kośmidera w dniu 18 kwietnia.\nNa konferencji zaprezentowały został m.in. projekt Planu Gospodarki Odpadami Województwa Małopolskiego oraz stanowisko miasta w tej sprawie. Wacław Skubida, dyrektor wydziału Gospodarki Komunalnej przytoczył szereg uwag, które gmina zgłasza do planu. Najprawdopodobniej plan ten uchwalony zostanie 3 lipca. Podczas konferencji głos zabierali również przedstawiciele firm zajmujących się selektywną zbiórką odpadów.\nKolejne spotkanie konsultacyjne odbędzie się w maju. Wtedy zaproszeni przez Przewodniczącego Rady Miasta Krakowa goście rozmawiać będą o polityce Krakowa w zakresie gospodarowania odpadami.\nWe wtorek, 17 kwietnia, w siedzibie Dzielnicy XIV Czyżyny odbyło się spotkanie, w którym udział wzięli: Przewodniczący RMK Bogusław Kośmider, Przewodniczący Rad i Zarządów Dzielnic Miasta Krakowa oraz przedstawiciele Wydziału Architektury i Urbanistyki oraz Biura Planowania Przestrzennego.\nNa spotkaniu poruszono m.in. kwestie związane z możliwością wprowadzania zmian planu zagospodarowania przestrzennego, dotyczące postępowań poprzedzających wydanie decyzji warunków zabudowy, opiniowania warunków zabudowy oraz warunki wydawania decyzji o ustaleniu lokalizacji dla inwestycji niemieszkalnych bez opinii Rady Dzielnicy. Przedstawiono również zagadnienia realizacji inwestycji wg projektów zaplanowanych do wykonania w roku 2012.\nZaproszenie na konferencję konsultacyjną poświęconą noweli ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach\nW środę, 18 kwietnia, w sali Obrad Rady Miasta Krakowa odbędzie się konferencja konsultacyjna w związku z wejściem w życie od 1 stycznia 2012 roku znowelizowanej ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Zaproszenie i plan konferencji dostępne są poniżej:\nNowy Przewodniczący Platformy Obywatelskiej w Krakowie\n5 kwietnia Zarząd Krakowskiej Platformy Obywatelskiej powierzył mi stanowisko p.o. Przewodniczącego miejskich struktur partii. Więcej o sprawie piszą Gazeta Wyborcza i Dziennik Polski.\n„Krakowskie Spotkanie Rządowe” – spotkanie z Ministrem Pracy i Polityki Społecznej Władysławem Kosiniak-Kamyszem\nW sobotę, 24 marca, odbyło się drugie z cyklu Krakowskich Spotkań Rządowych. W sali obrad Rady Miasta Krakowa gościł Władysław Kosiniak-Kamysz, Minister Pracy i Opieki Społecznej.\nO przebiegu spotkania pisze Gazeta Wyborcza\nSpotkanie z delegacją z Korei\n23 marca w Sali Obrad RMK spotkałem się wraz z Radnym Adamem Migdałem z delegacją z koreańskiej prowincji Kyonggi. Tematem spotkania były badania skutecznej polityki zagranicznej, opartej na wzorcowej współpracy między lokalnymi radami i urzędami miejskimi.\nMsza św. w intencji Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa\n19 marca w Bazylice Mariackiej odprawiona została uroczysta msza święta w intencji Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa. Celebrował ją ks. kard. Stanisław Dziwisz.\nWręczenie medali św. Józefa\n19 marca Małopolski Cech Rzemieślników Przedsiębiorców Budowlanych i Małopolska Izba Budowlanych wręczyły Medale św. Józefa. Uroczystość została poprzedzona mszą świętą w kościele Bożego Ciała z okazji obchodów patrona budowlanych oraz 500. Rocznicy powstania Cechu Budowlanego.\nTegorocznymi laureatami zostali Krakowska Kongregacja Kupiecka oraz Prezes Małopolskiej Izby Budowlanych w Krakowie, Ireneusz Bogusz. W zeszłym roku Medalem św. Józefa nagrodzono m.in. Bogusława Kośmidera, Przewodniczącego Rady Miasta Krakowa.\n„Krakowskie Spotkanie Rządowe” – zaproszenie na drugie spotkanie\nDrugie spotkanie z cyklu „Krakowskie Spotkania Rządowe” odbędzie się 24 marca o godz. 17 w Sali Obrad Rady Miasta Krakowa, a jego gościem będzie Minister Pracy i Polityki Społecznej Władysław Kosiniak-Kamysz. Serdecznie zapraszam!\n19 marca 2012 r. – tradycyjne składanie kwiatów pod pomnikiem Józefa Dietla z uczniami Szkoły Podstawowej nr 11 im. Józefa Dietla.\n„Krakowskie Spotkanie Rządowe” – spotkanie z Ministrem Sprawiedliwości Jarosławem Gowinem\nW sobotę, 25 lutego, odbyło się pierwsze spotkanie z cyklu Krakowskich Spotkań Rządowych na których będziemy spotykać się z Ministrami Rządu RP. Na pierwszy ogień poszedł Minister Gowin i sprawy reformy sądów, deregulacji zawodów. Było gorąco i bardzo merytorycznie. Na sali było ponad 130 osób, prawników, mieszkańców, samorządowców. Jak na sobotę wieczór i koniec ferii – frekwencja była bardzo wysoka. Następne spotkanie za miesiąc, gościem będzie Minister Zdrowia – Bartosz Arłukowicz.\nPosiedzenie Komisji Rozwoju i Innowacji\nJednym z głównych tematów posiedzenia Komisji Rozwoju i Innowacji 1 marca 2012 r. był raport o postępach w organizacji międzynarodowego konkursu na koncepcję strefy aktywności gospodarczej w Nowej Hucie.\nRafał Kulczycki, przedstawiciel Wydziału Strategii i Rozwoju Miasta, p.o. kierownika Centrum Obsługi Inwestora objaśniał walory terenu i procedurę konkursu. Jednym z najważniejszych elementów przyszłej strefy aktywności gospodarczej są tereny kombinatu Arcelor Mittal, którego przedstawiciele brali udział w posiedzeniu. Spółka wsparła również finansowo nagrodę dla najlepszego projektu.\nSpecjalna strefa aktywności gospodarczej ma oferować inwestorom nowoczesną infrastrukturę, przywileje ekonomiczne i jedną z najlepszych w Małopolsce lokalizacji. Funkcje gospodarcze maja harmonijnie łączyć się z nowoczesną, proekologiczną urbanistyką. List intencyjny w tej sprawie został podpisany w 2010 r. przez reprezentantów gminy, Wojewodę Małopolskiego oraz przedstawicieli Arcelor Mittal, właściciela większej części terenu. – To, że wokół kombinatu przez lata istniała strefa ochronna, w której nie wolno było nic budować stanowi dziś ogromną zaletę tych terenów, a zarazem wielkie wyzwanie – powiedział wiceprzewodniczący komisji Sławomir Ptaszkiewicz. Główną oś rozwoju będzie ciągnąć się od ul. Igołomskiej, wzdłuż torów kolejowych aż do linii Wisły. – Nowa Huta w wyniku utworzenia strefy gospodarczej może zyskać inna tożsamość tak jak Manchester lub Lille, które borykając się z przemysłowym dziedzictwem postawiły na rewitalizację i nowoczesną gospodarkę – mówiła Zastępca Prezydenta Miasta Krakowa Elżbieta Koterba.\nKonkurs mieści się w trzech obszarach:\n– obszar planistyczny\n– obszar rozwoju gospodarczego\n– obszar wykorzystania zgromadzonego potencjału\nWysokość nagród daje rękojmie w pozyskaniu prestiżowych pracowni.\nPrestiż i jakość najlepszego projektu zagwarantują międzynarodowe sławy – w sądzie konkursowym są wybitni architekci z Niemiec, Holandii, Austrii, Szkocji. Służyli nam radą podczas tworzenia regulaminu – mówił Rafał Kulczycki. Radę Miasta Krakowa reprezentują w sądzie konkursowym radni Paweł Węgrzyn i Sławomir Ptaszkiewicz, przewodniczący i wiceprzewodniczący Komisji Innowacji i Rozwoju. 3-4 lutego odbyło się wstępne posiedzenie organizatorów i przegląd objętych konkursem terenów. Projekt ma mieć charakter ideowy, stworzyć rozwiązania, które będą wprowadzane przez wiele lat – mówiła Elżbieta Koterba. Rafał Kulczycki z Centrum Obsługi Inwestora zapewnił, że podjęto starania by konkurs zyskał miedzynarodową renomę – informację przekazaliśmy m.in. do Stowarzyszenia Architektów Rzeczpospolitej Polskiej, do miast partnerskich – wyliczał. Rozstrzygnięcie konkursu nastąpi 4 lipca 2012 roku.\nKomisja jednogłośnie sprawozdanie z realizacji uchwały kierunkowej w sprawie rozwoju gospodarczego i innowacji na terenie Gminy Miejskiej KRAKÓW według stanu z dnia 31 grudnia 2011 roku. Uchwała ta stanowi jeden z fundamentów obecnych starań o unowocześnienie krakowskiej gospodarki.\n24 lutego w siedzibie Muzeum Armii Krajowej w Krakowie odbyło się spotkanie kombatantów Polskiego Państwa Podziemnego, była to rocznica powstania Armii Krajowej i rocznica śmierci Gen. Fieldorfa Nila. Wspaniali ludzie, odchodzący już na wieczną wartę, a ja mówiłem o decyzji Rady Miasta w sprawie lokalizacji pomnika Armii Krajowej w Krakowie. Ostatni czas na takie sprawy. Jestem dumny, że przyjdzie mi to zrobić. Program uroczystości\nZ ministrami w Krakowie\n„Krakowskie Spotkania Rządowe” to cykl spotkań z ministrami rządu, które organizowane przez Przewodniczącego Rady Miasta Krakowa Bogusława Kośmidera odbywać się będą w Sali Obrad Rady Miasta Krakowa. Gościem pierwszego z nich będzie Jarosław Gowin, Minister Sprawiedliwości.\nSpotkanie odbędzie się 25 lutego, w sobotę, o godz. 17 w Sali Obrad Rady Miasta Krakowa, plac Wszystkich Świętych 3-4.\nNa pierwsze „Krakowskie Spotkania Rządowe” zaproszenia otrzymali m.in.: rektorzy krakowskich uczelni, prezesi krakowskich sądów, prezes prokuratury apelacyjnej, prokuratorzy rejonowi, korporacje i stowarzyszenia prawnicze, władze województwa, posłowie i senatorowie z Krakowa, przedstawiciele służb mundurowych.\nOtwarcie nowej siedziby Małopolskiej Organizacji Turystycznej\n31 stycznia odbyło się uroczyste otwarcie nowej siedziby Małopolskiej Organizacji Turystycznej. Na czwartym piętrze kamienicy przy rogu ul. Basztowej i Rynku Kleparskiego spotkali się m.in. parlamentarzyści ziemi Małopolskiej, członkowie zarządu sejmiku Województwa Małopolskiego, Radni Miasta Krakowa, urzędnicy związanych z promocją i turystyką wydziałów magistratu, Urzędu Marszałkowskiego i Wojewódzkiego.\nSpotkanie z Przewodniczącymi Rad Dzielnic\n31 stycznia odbyło się kolejne spotkanie robocze Przewodniczących Rad Dzielnic z Przewodniczącym Rady Miasta Krakowa. Oprócz spraw bieżących poruszono dwa główne wątki:\nSprawy dotyczące zadań Dzielnic realizowanych przez Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu ( kontynuacja rozmów z 6 września 2011 r.)\nRestrukturyzacja komunikacji w Krakowie oraz prezentacja „Studium remarszrutyzacji układu transportu miejskiego w Krakowie”.\nDużo uwagi poświęcono zadaniom dzielnic realizowanym przez ZIKiT. Arkadiusz Puszkarz, Przewodniczący Rady Dzielnicy VIII Dębniki poruszyła sprawę remontu dróg i chodników, budowy oświetlenia oraz odtworzenia rowów przydrożnych i melioracyjnych. Przewodniczący Dzielnicy X Swoszowice Maciej Nazimek poruszył temat finansowania remontów dróg. Przewodniczący Rady Dzielnicy XIV Czyżyny Wojciech Krzysztonek poruszył problem realizacji remontów w 2012 r oraz możliwości egzekwowania właściwego utrzymania terenów od właścicieli działek ( koszenia trawy). W ramach spraw bieżących rozmawiano o kacji „Płać podatki w Krakowie” oraz umieszczaniu informacji z działalności rad i Zarządów Dzielnic w Biuletynie Informacji Publicznej Rady Miasta Krakowa.\n– Bieżący rok będzie bardzo ważny. Musimy przeprowadzić serię zmian w zarządzaniu miastem, by poprawić wyniki finansowe, bo 2013 rok będzie pod tym względem cięższy niż rok 2011. Musimy się przygotować, ale do tego potrzebny jest kompromis między radnymi a prezydentem – mówi Bogusław Kośmider. Cały wywiad dostępny jest na stronie krakowskiego dodatku GW\nKierunek do parku\nWczoraj (3 stycznia) przedłożyłem w Kancelarii Rady Miasta i Dzielnic Krakowa projekt uchwały:\n„Kierunki działania Prezydenta w celu pozyskania terenów przeznaczonych na planowany Park Duchacki w Krakowie” /projekt Grupy Radnych – druk nr 567 – I czytanie – referuje Bogusław Kośmider/.\nData wpływu – 03.01.2012 r. Projekt doręczony – 03.01.2012 r.\nElektroniczna wersja została podpięta w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie Rady Miasta Krakowa:\nSesje RMK – Projekty uchwał: www.bip.krakow.pl/?bip_id=1&dok_id=29971&sub=wtoku\nWybrane punkty porządku obrad jutrzejszej, 36 sesji Rady Miasta Krakowa:\nBudżet Miasta Krakowa na rok 2012 – projekt Prezydenta Miasta Krakowa, referuje Jacek Majchrowski\nKierunki działania Prezydenta w celu zwiększenia ilości mieszkańców Krakowa wskazujących Urzędy Skarbowe w Krakowie jako miejsce płacenia podatku dochodowego PIT – projekt grupy radnych, referuje Bogusław Kośmider\nZmiana uchwały Nr VIII/63/11 Rady Miasta Krakowa w sprawie Wieloletniej Prognozy Finansowej Miasta Krakowa na lata 2011 – 2033 ( z późn. zm.), projekt Prezydenta Miasta Krakowa, referuje Lesław Fijał\nUstanowienie pomników przyrody na terenie miasta Krakowa – projekt Prezydenta Miasta Krakowa, referuje Ewa Olszowska\nUstanowienie użytku ekologicznego „Rybitwy” – projekt Prezydenta Miasta Krakowa, referuje Ewa Olszowska\nPrzystąpienie do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru „Monte Cassino – Konopnickiej”, projekt Prezydenta Miasta Krakowa, referuje Bożena Kaczmarska-Michniak\nWyrażenie zgody na udzielenie poręczenia pożyczki z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Warszawie na dofinansowanie projektu pn. „Program Gospodarki Odpadami Komunalnymi w Krakowie” realizowanego przez Krakowski Holding Komunalny S.A. w Krakowie – projekt Prezydenta Miasta Krakowa, referuje Alina Kwaśniak\nPełen porządek obrad można przeczytać na stronie bip.krakow.pl\nSpotkanie opłatkowe na Rynku Głównym\nW południe 18 grudnia, na Rynku Głównym odbyło się tradycyjne spotkanie opłatkowe. Radę Miasta Krakowa reprezentował Bogusław Kośmider. Dzieląc się opłatkiem z krakowianami powiedział:\n„Wszyscy wiemy, że Święta Bożego Narodzenia to szczególny, niezwykle ważny czas, w którym oddajemy się refleksjom, wyrażamy nadzieje na cały następny rok. Spędzamy je w gronie bliskich, ale pamiętamy też o nieznajomych, o zbłąkanych wędrowcach, kultywujemy najpiękniejsza polską tradycję.\nAle tego niezwykłego okresu nie sposób zamknąć dobrze znaną formułą, sakramentalnym „Do siego roku!”. Ksiądz Jan Twardowski, poeta, mistrz bliskiej życiu refleksji religijnej, uważny i dowcipny obserwator rzeczywistości napisał „pomyśl, jakie to dziwne, że Bóg miał lata dziecinne, matkę, osiołka, Betlejem”. I tego właśnie, powtarzając za autorem wiersza „Dziwić się światu” pragnę państwu życzyć w pierwszej kolejności – umiejętności dziwienia się, tego by gdzieś na dnie serca zachować dziecinną czystość uczuć.\nMamy prawdziwe szczęście będąc obywatelami Krakowa – miejsca o tak wielkim znaczeniu dla wszystkich Polaków, miasta – symbolu. Dlatego też w imieniu Rady Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa oraz własnym życzę państwu byśmy nadal czuli się w nim swojsko i bezpiecznie, by niezależnie od przejściowych trudności żyło się dobrze i spokojnie.”\n20.12.2011 r. wpłynął projekt uchwały pn. „Kierunki działania Prezydenta w celu zwiększenia ilości mieszkańców Krakowa wskazujących Urzędy Skarbowe w Krakowie jako miejsce płacenia podatku dochodowego PIT” . Jest to projekt Grupy Radnych – druk nr 546 – I czytanie – referuje Bogusław Kośmider – opiniująca jest Komisja Budżetowa.\nData wpływu – 20.12.2011 r.\nProjekt doręczony – 21.12.2011 r.\n15. edycja konkursu „Mecenas Kultury Krakowa”\nW czwartek 8 grudnia poznaliśmy laureatów tegorocznej – piętnastej – edycji konkursu „Mecenas Kultury Krakowa”. Jego cele to: promocja współpracy krakowskich środowisk twórczych i artystycznych, animatorów i managerów kultury oraz instytucji kultury ze środowiskami gospodarczymi. Więcej informacji na stronie: krakow.pl\nNa zdjęciu od lewej: Wacław Krupiński, prezes wydawnictwa Jagiellonia S.A. zdobywcy złotej statuetki w kategorii patrona medialnego, Bogusław Kośmider – Przewodniczący Rady Miasta Krakowa, Jacek Majchrowski – Prezydent Miasta Krakowa.\nWczoraj (15 grudnia) do Kancelarii Rady Miasta i Dzielnic Krakowa wpłynął projekt uchwały o delegowanie przedstawiciela Rady Miasta Krakowa do Małopolskiej Rady ds. Społeczeństwa Informacyjnego – projekt Przewodniczącego Rady Miasta – druk nr 544 – referuje Bogusław Kośmider.\nElektroniczna wersja została podpięta w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie Rady Miasta Krakowa https://www.bip.krakow.pl/?bip_id=1&dok_id=29971&sub=wtoku\n„Wspierać rozwój, chonić dziedzictwo. Małopolska modernizuje się z głową”\n6 grudnia w sali obrad RMK im. Stanisława Wyspiańskiego odbyła się zorganizowana przez Instytut Dziedzictwa konferencja „Wspierać rozwój, chonić dziedzictwo. Małopolska modernizuje się z głową”. Organizatorzy napisali o konferencji „Głównym celem organizowanego przedsięwzięcia jest promowanie indywidualnej odpowiedzialności za miasto w obszarze ochrony dziedzictwa materialnego, a także wskazanie iż, modernizacja przestrzeni miejskich nie musi kłócić się z ochroną zabytkowej tkanki architektonicznej, a walory estetyczne architektury wpływają na jakość życia mieszkańców. Przedsięwzięcie skierowane jest głównie do wójtów, burmistrzów i prezydentów z Województwa Małopolskiego, ale adresatami są również inwestorzy, architekci, właściciele (i lokatorzy) nieruchomości, przedsiębiorcy wykonujący prace budowlane i remontowe, oraz dziennikarze zajmujący się tematyką zagospodarowania przestrzennego i przestrzeni miejskich”.\nMiałem zaszczyt reprezentować Radę Miasta Krakowa jako jeden z inicjatorów podjętej w V kadencji tzw. uchwały elewacyjnej, której zadaniem jest pomoc właścicielom zabytkowych budynków w przeprowadzaniu prac remontowych. Szczegóły i program na stronie Instytutu Dziedzictwa – instytutdziedzictwa.pl\nPodsumowanie prac Nadzwyczajnej Komisji RMK ds. Reformy Finansów Miasta Krakowa\nZapraszam do zapoznania się ze sprawozdaniem Nadzwyczajnej Komisji Rady Miasta Krakowa ds. Reformy Finansów Miasta Krakowa w składzie: Bogusław Kośmider (przewodniczący), Anna Mroczek (wiceprzewodnicząca), Sławomir Ptaszkiewicz, Bolesław Kosior, Andrzej Hawanek i Józef Pilch:\nściągnij plik PDF (1,6MB)\nPorządek obrad jutrzejszej 32. sesji Rady Miasta Krakowa dostępny jest pod adresem: www.bip.krakow.pl/?bip_id=1&dok_id=29972&sub=porzadek_obrad\nPodsumowanie XXXI nadzwyczajnej sesji Rady Miasta Krakowa\nXXXI nadzwyczajna sesja Rady Miasta Krakowa została zwołana na poniedziałek 14 listopada 2011 r. w godz. 15.00-21.00 w Sali Obrad Rady Miasta Krakowa im. Stanisława Wyspiańskiego.\nRada odrzuciła projekt – Zatwierdzenie taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na terenie Gminy Miejskiej Kraków na okres od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. /projekt Prezydenta Miasta Krakowa – druk nr 466/.\nOdbyło się pierwsze czytanie projektu – zmiany w budżecie Miasta Krakowa na rok 2011 (dot. zmniejszenia planu rozchodów oraz zmiany w planie wydatków w działach: 600, 700, 710, 750, 756, 757, 758, 801, 852, 854, 900, 921 i 926) /projekt Prezydenta Miasta Krakowa – druk nr 473/.\nRada przyjęła rezolucję w sprawie rezygnacji z umieszczania na koszulkach Reprezentacji Polski w piłce nożnej wizerunku orła białego w koronie w czerwonym polu, jako godła Rzeczypospolitej Polskiej /projekt Grupy Radnych – druk nr Nr 24/XXXI/11/.\nRelacja z obrad na stronie gazeta.pl\n31 października 1918 roku Kraków jako pierwsze polskie miasto odzyskał niepodległość. Z tej okazji w różnych punktach miasta odbyły się liczne uroczystości. Kolejna edycja „Biegu o szablę porucznika Stawarza” na dobre wpisała to wydarzenie w kalendarz miejskich imprez. 27 października na Rynku Głównym zwycięska drużyna z IV L.O. im. Tadeusza Kościuszki otrzymała „Szablę Stawarza” nagrodę fundowaną przez Przewodniczącego Rady Miasta Krakowa. Dzień później (28 października) na pl. Niepodległości świętowano obchody 93. rocznicy wyzwolenia Polski i Czech zorganizowane przez Radę Dzielnicy XIII Podgórze.\nSpotkanie ws reformy finansów Krakowa\n27 października 2011 r. odbyło się kolejne posiedzenie Nadzwyczajnej Komisji Rady Miasta Krakowa ds. Reformy Finansów Miasta Krakowa. Podczas posiedzenia członkowie komisji omawiali treść sprawozdania z działalności komisji, które w najbliższym czasie zostanie przedstawione Radzie Miasta Krakowa.\nHistoryczne fotografie w Dzielnicy XVI\nW czwartek 20 października na placu przed kościołem Arka Pana odbyło się otwarcie wystawy „Stan wojenny w SB-ckim albumie”. Organizatorami są Instytut Pamięci Narodowej – Oddział w Krakowie, Porozumienie Dzielnic Nowohuckich (Dzielnice: XIV Czyżyny, XV Mistrzejowice, XVI Bieńczyce, XVII Wzgórza Krzesławickie, XVIII Nowa Huta). Patronatem honorowym objęli ją Wojciech Grzeszek, Przewodniczący Regionu Małopolski NSZZ „Solidarność” oraz Bogusław Kośmider, Przewodniczący Rady Miasta Krakowa.


Wersja do druku - Marketing a manipulacja cz. II - Ubezpieczenie.com.pl\nMarketing a manipulacja cz. II\n2011-06-07 12:30 wtorek\nJedną z konkluzji poprzedniego artykułu jest to, że procesy sprzedażowe, czy to się komu podoba czy nie, w całości opierają się na manipulacji. Zasadą powinno być stosowanie pozytywnych technik manipulacyjnych i doprowadzenie do pożądanego wyniku sprzedażowego, który nie pozostawia klientowi poczucia, że został zmanipulowany. Działania sprzedawcy winny być nakierowane na przekonanie klienta, że:\noferowany produkt w możliwie największym stopniu spełnia oczekiwania klienta,\nsprzedawca jest kimś, kto życzliwie doradza klientowi optymalne rozwiązanie, a nie kimś, kto nachalnie chce mu coś sprzedać,\nnie zostanie oszukany.\nDlatego sprzedawca bezwzględnie musi przestrzegać kilku podstawowych reguł:\nwzbudzenie zaufania do siebie i do oferowanego produktu,\npodawanie wyłącznie rzeczy sprawdzalnych,\nstosowanie technik manipulacyjnych niebudzących podejrzeń klienta,\n„mowa ciała” sprzedawcy nie może być zaprzeczeniem tego, co mówi.\nW tym miejscu warto poświęcić kilka słów „mowie ciała” jako niewerbalnej technice manipulacyjnej. Trzeba przede wszystkim pamiętać o tym, że klient nie może mieć poczucia, że jest lekceważony. Warto stosować kilka zasad:\nnie być „wyżej niż klient”, czyli np. nie wstawać, jeżeli nie jest to konieczne, gdy klient siedzi,\npochyleniem ciała w kierunku interlokutora sygnalizować zainteresowanie tym, co mówi,\nnie stosować mimiki, czy gestów pod tytułem „ja i tak wiem lepiej” i w ogóle lepiej jest unikać nadmiernej gestykulacji,\nunikać „natrętnego” nawiązywania kontaktu wzrokowego.\nDlaczego sferę niewerbalną zaliczam do technik manipulacyjnych? Zadaniem tej sfery jest okazanie klientowi tego, że jest szanowany, że traktuje się go jako równorzędnego partnera. A manipulacją jest to, że w gruncie rzeczy może być on nudziarzem, kimś nierozumiejącym potrzeby posiadania danego produktu ubezpieczeniowego itp.\nNatomiast nasze zachowanie powinno wskazywać na coś zupełnie innego. Ma być dowartościowaniem klienta, czynnikiem powodującym, że wzbudzamy zaufanie do nas, jako sprzedawcy - to zaufanie podświadomie przenosi się na oferowany przez nas produkt. Dlatego też żadnym gestem czy mimiką nie możemy pokazać klientowi, że nie jesteśmy w pełni przekonani do produktu.\nChoć w rzeczywistości naprawdę uważamy, że to, co oferujemy jest wartościowym, to bywa, że jakimś niepotrzebnym grymasem czy uśmieszkiem psujemy atmosferę zaufania, szczególnie, gdy klient zadaje pytanie w sprawie dla nas oczywistej.\nJak kilkakrotnie podkreślałem w swoich artykułach, sprzedaż odbywa się przede wszystkim w sferze emocji - logika ma tu zdecydowanie mniejsze znaczenie. Co nie znaczy, że nie ma w ogóle. Utrzymywanie emocji na pożądanym poziomie w równym stopniu zależy od sfery werbalnej, jak i niewerbalnej. Dlatego nasza „mowa ciała” może te emocje zarówno „wystudzić”, jak i „podgrzać”. Umiejętne stosowanie tych dwóch elementów jest w gruncie rzeczy niczym innym, jak działaniem o charakterze manipulacji.\nI na koniec tego tematu pewna uwaga. Chodzi mianowicie o umiejętną gestykulację. Podam przykład – chcemy, aby klient zwrócił uwagę na wykres, tabelę itp., którą musimy mu zaprezentować. Błędem jest podsuwanie mu tego materiału „pod nos” z jednoczesnym nadmiernym pochylaniem się w kierunku interlokutora. Raz, że możemy naruszyć „sferę bezpieczeństwa” rozmówcy. Dwa, może on odebrać to jako zbyt nachalną próbę „wciśnięcia” mu produktu.\nLepiej wtedy, gdy zaistnieje taka konieczność, słowa - „proszę spojrzeć na ten wykres (tabelę) pokazujący(-ą)…” poprzeć gestem dłoni „zapraszającym” klienta, aby to on przybliżył się do prezentowanego materiału, aby się nad nim pochylił. Warto ten wykres lekko przesunąć mniej niż do połowy odległości pomiędzy nami a rozmówcą i wtedy zaprosić go gestem i słowami do zapoznania się z tym, co prezentujemy.\nProszę mi teraz odpowiedzieć na proste pytanie – chyba przyznacie sami, że mamy tu do czynienia z niczym innym, jak manipulacją? I kolejne - czy w jakiś sposób zmanipulowałem czytelników?\nOdpowiedź na drugie pytanie zawarta będzie w kolejnej części.\nTeraz chcę jeszcze zasygnalizować rzecz, przynajmniej moim zdaniem, dość istotną. Trzeba bowiem pamiętać, że nie tylko my manipulujemy klientem - klient również stara się manipulować nami. Jest to z jego strony „taktyka obronna”.\nTrzeba pamiętać, że zakup czegokolwiek, w tym i ubezpieczenia klient traktuje najpierw w kategoriach straty – wydatku jaki z zakupem tym się wiąże. Stąd kiedy zaczynamy rozmowę o celowości ubezpieczenia się, bardzo często „na wstępie” pada pytanie – „Ile to będzie kosztowało? Pewnie bardzo drogo”.\nNawet jeżeli w tej fazie klient „zostanie uspokojony” stwierdzeniem, że wydatek nie będzie duży, też trzeba zachować ostrożność, bo pojęcie „nie będzie duży” jest różnie rozumiane. Ale są na to pewne techniki manipulacyjne, aby tą drażliwą kwestię „obejść”. Są to techniki „małych kwot”, czy porównań z wartościowymi rzeczami, jakie możemy dostrzec w mieszkaniu klienta.\nAle ta manipulacja jest „po naszej stronie” i zastosujemy ją w odpowiednim momencie. Teraz lepiej jest odwrócić uwagę od problemu wydatków chociażby poprzez zajęcie się ustaleniem hierarchii potrzeb. Kiedy dochodzi do ustalenia wielkości składki, klient będzie bronił się przed wydatkiem.\nPodstawowymi technikami manipulacyjnymi stosowanymi przez klienta są: „nie w tej chwili, mam inne bardzo pilne wydatki”, „moje dochody są bardzo niskie”, „aktualnie muszę wyremontować dom, dach, samochód…”. Ogólnie stara się albo uniknąć wydatku, albo przynajmniej przełożyć go na inny termin.\nTechniki te opierają się przede wszystkim na skojarzeniach, jakie mogą wywołać u sprzedawcy. Działanie poprzez skojarzenia mogą być skutecznymi, jeżeli sprzedawca sam ma jakieś podobne problemy z domem, samochodem itp. Dlatego w czasie fazy „nawiązywania osobistego kontaktu z klientem” (make friends) należy unikać rozmów nie tylko o religii, czy polityce, ale i o problemach codziennych. Klient podświadomie zapamięta, że sprzedawca - kupuje dom, remontuje samochód i inne, zastosuje to w odpowiednim momencie. Jeżeli dojdzie do argumentu „sam pan przecież wie…” trudno jest sprzedawcy nie przyznać racji klientowi, a wtedy zamknięcie sprzedaży nie będzie łatwym.\nPowtarzam jeszcze raz tezę, jaką postawiłem na początku – proces sprzedażowy w gruncie rzeczy nie jest niczym innym jak manipulacją i to manipulacją obustronną.


Prawie 700 tys. zł dla szpitala w Dąbrowie, ponad 360 tys. zł dla Będzina i Czeladzi | Będzin Nasze Miasto\nPrawie 700 tys. zł…\nPrawie 700 tys. zł dla szpitala w Dąbrowie, ponad 360 tys. zł dla Będzina i Czeladzi\nPAS 9 kwietnia 2020, 21:45\n13 szpitali miejskich i 5 szpitali powiatowych otrzyma łącznie 10,3 mln zł dofinansowania z Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii na walkę z koronawirusem. To o ponad 1,3 mln zł więcej niż wcześniej planowano. Decyzja w tej sprawie zapadła 8 kwietnia podczas sesji Zgromadzenia Metropolii, która odbyła się zdalnie. Pieniądze trafią m.in. do szpitali w Dąbrowie Górniczej oraz Będzinie i Czeladzi.\nPodczas prac nad mechanizmem wsparcia dla szpitali z Metropolii na walkę z koronawirusem, zmodyfikowane nieco zostały wstępne założenia przeliczenia wysokości dofinansowania dla poszczególnych placówek zdrowotnych. W ich trakcie pojawiły się bowiem informacje mówiące o tym, że szpitale z naszego regionu otrzymają również 110 mln zł dofinansowania z funduszy Unii Europejskich w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa Śląskiego.\n– Te dobre informacje o 110 mln zł wsparcia dla szpitali z Unii Europejskiej, pozwoliło nam ukierunkować naszą pomoc i położyć większy nacisk na zabezpieczenie placówek, które zajmują się pozostałymi, nagłymi przypadkami np. udarami, zawałami serca. Te szpitale również muszą zostać przygotowane na pracę w czasach epidemii, by móc nieść pomoc naszym mieszkańcom i ratować życie – mówi Kazimierz Karolczak, przewodniczący zarządu Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii.\n– Szpitale najlepiej wiedzą, co w tej niezwykle trudnej sytuacji jest im najbardziej potrzebne. Otrzymane z Metropolii dofinansowanie będą mogły wykorzystać na zakup urządzeń i aparatury medycznej jak np. respiratorów. Będą mogły sfinansować z niej również niezbędne prace adaptacyjne, by przystosować nowe pomieszczenia pod oddziały intensywnej opieki medycznej – podaje przykłady przewodniczący zarządu GZM.\nZgodnie z przyjętą uchwałą, wysokość dofinansowania uwzględnia liczbę łóżek, dostępnych na szpitalnych oddziałach według stanu na koniec 2018 roku. Szpitale zakaźne w Tychach oraz Bytomiu otrzymają największe dofinansowanie w przeliczeniu na jedno miejsce – wyniosło ono po 5 tys. zł. Łącznie tyska placówka z 445 łóżkami otrzyma ponad 2,2 mln zł, natomiast bytomski oddział z 60 miejscami – 300 tys. zł. Dofinansowanie w tej wysokości otrzyma również szpital w Gliwicach do części łóżek, którymi dysponuje. Chodzi o 80 miejsc, które decyzją wojewody mają zostać przekształcone w oddział zakaźny i być w gotowości do przyjęcia pacjentów zarażonych koronawirusem.\nZCO Szpital Spechalistyczny w Dąbrowie Górniczej otrzyma prawie 700 tys. zł z Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii. Pieniądze pomogą w jego funkcjonowaniu i opiece nad pacjentami w dobie walki z epidemią koronawirusa.\n– Podczas sesji Zgromadzenia Ogólnego GZM, którą odbyliśmy online, podjęliśmy decyzję o przekazaniu ponad 10 mln zł wsparcia dla miast i powiatów Metropolii, które prowadzą szpitale. Z tej puli do Zagłębiowskiego Centrum Onkologii w Dąbrowie Górniczej trafi niemal 700 tys. zł – mówi Marcin Bazylak, prezydent miasta. – Bardzo dziękuje za wsparcie wszystkim koleżankom i kolegom z samorządów współtworzących Metropolię, a także przewodniczącemu Kazimierzowi Karolczakowi. To budujące, że miasta wspierają się w walce z epidemią – dodaje prezydent.\nZagłębiowskie Centrum Onkologii otrzyma dokładnie 698 tys. 700 zł. Dzięki temu, w dąbrowskim szpitalu wkrótce pojawi się nowy, specjalistyczny sprzęt – m.in. defibrylator (urządzenie pozwalające w przypadku nagłego zatrzymania krążenia przywrócić prawidłową akcję serca, wykorzystując do tego impulsy elektryczne), fiberoskop intubacyjny z wyposażeniem (aparat służący do oglądania trudno dostępnych miejsc, który umożliwia przeprowadzanie badań wnętrza organizmu), urządzenie do wspomagania kompresji klatki piersiowej (urządzenie reanimacyjne wykorzystywane w przypadku zatrzymania krążenia, wykonujące uciski klatki piersiowej), aparat USG z 4 głowicami, a także karetka z noszami i krzesłem do transportu pacjentów.\nDo kasy PZZOZ w Będzinie i Czeladzi wpłynie natomiast kwota 367 tysięcy zł dotacji na walkę z koronawirusem. Pozwoli ona m.in. na zakup środków ochrony osobistej dla personelu medycznego.\nTo nie była jedyna forma wsparcia, którą umożliwiła Metropolia. Zmieniony został również regulamin funduszu niskiej emisji. Gdy rozwój epidemii będzie wymagał dodatkowej pomocy dla szpitali, gminy będą mogły otrzymać dotację również z tego mechanizmu. Pozwoli to skorzystać z dodatkowych 90 mln zł, gdy sytuacja epidemiczna będzie tego wymagać. Dotychczas przyjęty projekty mogą zostać wycofane i zmienione.\n– Jesteśmy po pierwszych analizach naszego budżetu i w tym momencie jesteśmy w stanie, ze wstępnie poczynionych w tym roku oszczędności, wyasygnować 500 tys. zł, aby dofinansować zakup tego urządzenia przez Zabrze – odpowiadał na ten wniosek Kazimierz Karolczak.\n– W ten sposób miasta GZM mogłyby skutecznie odpowiadać na zalecenia Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), że w walce z koronawirusem najważniejsze jest zintensyfikowanie działań w zakresie prowadzenia testów na obecność zakażenia – dodaje.\nW ostatnich dniach również poszczególne miasta podejmują decyzje o wsparciu swoich sąsiadów w walce z koronawirusem. Na początku kwietnia Marcin Krupa, prezydent Katowic poinformował, że ponad 244 tys. zł dotacji z funduszu niskiej emisji, którą miasto otrzymało z GZM, zostaną przekazane do Tychów i Chorzowa, aby wesprzeć w ten sposób szpitale zakaźne, działające na ich terenie.\n24 grudnia 2020, 0:10


Mapy tlenowe guzów nowotworowych - Projektor Jagielloński Uniwersytetu Jagiellońskiego\nOd początków medycyny lekarze pragnęli zajrzeć w głąb ludzkiego ciała, aby zrozumieć fukcjonowanie organów wewnętrznych i znaleźć sposoby na leczenie ich zaburzeń. Dzisiaj to marzenie jest spełnione – jesteśmy w stanie poznać detale budowy narządów wewnętrznych. Czy istnieje potrzeba rozwijania jeszcze jakichś nowych technik obrazowania?\nPrzy pomocy ultrasonografii przyszli rodzice mogą poznać mimikę twarzy swojego dziecka jeszcze przed jego narodzinami. Możemy też wykrywać w całym ciele położenie przerzutów nowotworowych za pomocą radioizotopów i obrazowania PET (pozytonowej tomografii emisyjnej). Mamy do dyspozycji szeroki wachlarz nieinwazyjnych sposobów zbierania informacji o wnętrzu ludzkiego organizmu. Czy w związku z tym konieczne jest ciągłe poszukiwanie nowych, coraz bardziej zaawansowanych technik diagnostycznych?\nWażne zjawisko: hipoksja\nJedną z dziedzin, gdzie taka potrzeba, mimo wspomnianych osiągnięć, nadal istnieje, jest leczenie nowotworów. Guzy nowotworowe, na skutek wysokiego poziomu metabolizmu i patologicznej, niewydolnej sieci naczyń krwionośnych mają niedobór składników odżywczych i tlenu. Niewystarczający poziom utlenowania tkanki nowotworowej (hipoksja) upośledza odpowiedź guzów na terapię. Hipoksja prowadzi także do bardziej agresywnego zachowania guza – wzmaga zdolność komórek nowotworowych do przeżycia, dopasowania się do trudnych warunków i tworzenia przerzutów.\nHipoksja to określenie poziomu tlenu niższego niż prawidłowy w tkance, przy czym może on, ale nie musi, wynikać z obniżonego wysycenia tlenem hemoglobiny we krwi.\n„Moja fascynacja tlenem zaczęła się w siódmej klasie, kiedy przeczytałam niewielką popularnonaukową książeczkę o pracy mitochondriów. Opisywała ona, jak elektrony przeskakują między kolejnymi elementami łańcucha oddechowego, kończąc na cząsteczce tlenu. Ta podstawowa dla życia cząsteczka jest dzisiaj przedmiotem moich badań" – mówi dr hab. Martyna Elas z Wydziału Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii Uniwersytetu Jagiellońskiego.\nTlen cząsteczkowy obecny jest we wszystkich komórkach naszego ciała. Jest on paramagnetykiem, ponieważ zawiera niesparowane elektrony i dlatego w obecności pola magnetycznego zachowuje się jak mały magnes. Jeśli w pobliżu cząsteczki tlenu znajdzie się inna cząsteczka paramagnetyczna, będą one ze sobą oddziaływać. To sprawia, że tlen możemy wykrywać przy pomocy spektroskopii elektronowego rezonansu paramagnetycznego (EPR). Metoda ta pozwala nam „zobaczyć" cząsteczki z niesparowanymi elektronami. Podobnie jak w metodzie rezonansu magnetycznego, aby badanie było efektywne, obiekt musi się znajdować w polu magnetycznym. Co więcej, tak jak w rezonansie magnetycznym, również w EPR można otrzymywać trójwymiarowe obrazy obiektów żywych. Wprowadzenie nietoksycznej sondy do organizmu i rejestrowanie jej sygnału w trójwymiarowym układzie odniesienia daje w rezultacie przestrzenne mapy tlenometryczne (pokazujące stężenie tlenu w poszczególnych częściach organizmu). Tego typu podejście jest wykorzystywane przez kilka grup naukowców, pracujących nad nieinwazyjnym obrazowaniem tlenometrycznym serca, mózgu, guzów nowotworowych i innych tkanek.\nPrzykładowy przekrój poprzeczny trójwymiarowej mapy tlenowej\nnogi myszy z guzem nowotworowym (obrys guza zaznaczono czarną linią).\nGrubość przekroju 0,6 mm, długość obrazu 21 mm.\nCzas obrazowania wynosił ok. 10 minut. Obraz uzyskano w\nCenter for EPR Imaging in vivo Physiology, University of Chicago\nTlen mówi jak leczyć\nWe współpracy z dr Howardem Halpernem z Uniwersytetu Chicagowskiego, który rozwija obrazowanie EPR, z zamiarem wprowadzenia tej metody do stosowania u pacjentów, naukowcy z UJ badali mapy tlenowe guzów nowotworowych w odniesieniu do radioterapii. Przy pomocy obrazowania EPR zastosowanego u myszy, otrzymano mapy tlenometryczne guzów przed i po radioterapii. W eksperymentach zastosowane zostały pojedyncze, dość wysokie dawki promienowania, które prowadziły do wyleczenia większości guzów w ciągu kilku tygodni. Przez dziewięćdziesiąt dni po terapii badacze obserwowali, czy następuje wznowienie aktywności guza. Z 34 myszy poddanych terapii, 18 pozostało wyleczonych po trzech miesiącach. Najważniejszym odkryciem było to, że utlenowanie guzów przed terapią było pomocne w określeniu, które guzy zostaną wyleczone. Jeśli w guzie było bardzo mało tlenu, dawka promieniowania wymagana do wyleczenia była wysoka. I odwrotnie, jeśli utlenowanie guza było nieco większe, mogła być ona nieco niższa.\nfot.: © Suprijono Suharjoto | Dreamstime.com\nTe badania pokazały, że obrazowanie EPR jest użyteczne dla radioterapii i może zostać wykorzystane do polepszenia efektywności tego rodzaju leczenia. Co więcej, EPR-owskie mapy tlenometryczne nie tylko mówią o tym, ile tlenu znajduje sie w tkance, ale także w jakich rejonach guza. To może w przyszłości pozwolić na indywidualne podejście do terapii każdego pacjenta, skutkując optymalnym doborem dawki promieniowania.\nPoza onkologią, mapy tlenometryczne mogą być pożyteczne w terapiach innych stanów patologicznych związanych z niedotlenowaniem, takich jak choroby układu krążenia, udary czy gojenie się ran.


GPW: duzi akcjonariusze wymieniają się akcjami PKO BP - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 12-01-2007, 12:38\nDrugi dzień z rzędu trwa tasowanie się dużymi pakietami akcji największego banku w ramach umówionych transakcji pomiędzy znaczącymi akcjonariuszami.\nPodobnie jak wczoraj tak i podczas pierwszej połowy piątkowej sesji duzi akcjonariusze banku PKO BP dokonoli umówionych transakcji, których przedmiotem były pakiety akcji liczące kilkanaście – kilkadziesiąt tysięcy walorów.\nW największej z jednorazowych transakcji właściciela zmieniło 250 tys. papierów po kursie 45,05 zł (+0,2 proc.). Przełożyło się to na 22,5 mln zł jednorazowego obrotu. Łącznie po trzech godzinach notowań na koncie PKO BP widnieje 140 mln zł wartości handlu. To trochę mniej niż wczoraj o tej samej porze. W czwartek było to około 200 mln zł.\nPo przejściu największej fali transakcji, wczesnym popołudniem kurs banku ruszył ostro w górę. Jednak na wyżyny pchały go małe transakcje opiewające na kilkaset, góra kilka tysięcy walorów. Inwestorzy oddalają o około 1,3 zł kurs od wczorajszego minimum 44,01 zł, które wypadło w połowie długiego białego korpusu powstałego na wykresie 4 grudnia. ASZ\nBankowość / GPW: duzi akcjonariusze wymieniają się akcjami PKO BP


Kaczyński inspirował się Orwocolorem | Pantryjota.pl Kaczyński inspirował się Orwocolorem – Pantryjota.pl\nStrona główna › Pantryjota jako...(10) › Kaczyński inspirował się Orwocolorem\nKaczyński inspirował się Orwocolorem\nOpublikowano 03/11/2015 19:34 przez Pantryjota\t— 7 komentarzy ↓\nPewnie Państwo wiedzą, bo przecież nawet niedawno o tym wspominałem, że trzymający wszystkie sznurki Prezes sugeruje, że powinny powstać jakieś filmy o Polsce w Hollywood, bo to świetna reklama PiS i w ogóle.\nI oto okazało się, że pan Kaczyński, jako były bloger Salonowy najwidoczniej śledził wpisy blogera Orwocolor, bo taki pomysł rzucił ów już kilka lat temu, gdy jeszcze tam pisywał i to od razu w swojej debiutanckiej notce. Przypominam przy okazji, że usunięcie tego świetnego blogera z Salonu nastąpiło na skutek permanentnych donosów niejakiego Golonki i że to właśnie Orwocolor rozpropagował ideę wiary w Bobra, jako alternatywy dla wiary w inne bóstwa i gusła.\nAnimowany Tupolew i anonimowe głosy z zaświatów\nW ogniu dyskusji o sztuce filmowej, a konkretnie o filmie upamiętniającym upadek Tupolewa na ziemię wroga, ścierają się zwolennicy prawdy czasu, z przeciwnikami prawdy ekranu. Ci pierwsi uważają, że dla każdego aktora największym zaszczytem byłoby zagrać zabitego bestialsko Lecha Kaczyńskiego, a ci drudzy są zdania, że prawdziwy aktor mógłby zagrać co najwyżej Antoniego Macierewicza, którego jednak (na nieszczęście dla prawdziwych aktorów) na pokładzie nie było. Aktor znany choćby z filmu z wielbłądem zarzeka się, że zagranie w takim filmie jest poniżej jego standardów (m.innymi moralnych), a inny, znany np. z roli boksera zadeklarował, że Macierewicz wykreowany przy pomocy jego talentu i emploi byłby jak żywy. Oczywiście łatwiej zagrać żywego zastępcę prezesa, niż nieżywego zastępcę brata i być może dlatego w grę nie wszedł pan Więckiewicz, który też podobno za kołnierz nie wylewa, jak każdy prawdziwy Polak.\nW związku z powyższym, czyli z niemożnością polubownego załatwienia sporu na temat dzieła o fundamentalnym znaczeniu nie tylko dla naszej kultury, ale dla sztuki filmowej sensu largo, mam dwa pomysły, na które jeszcze nikt nie wpadł, więc rezerwuję sobie w razie czego prawa autorskie, ze wszelkimi tego faktu implikacjami.\nPierwsza propozycja jest taka, żeby do wyreżyserowania tego filmu zatrudnić fachowca z zagranicy. Analogie z futbolem wydają się oczywiste i ktoś w rodzaju Benhałera mógłby wnieść wiele świeżości w tę zatęchłą, trupią atmosferę. Oczywiście taki ktoś miałby prawo do zatrudnienia wybranych przez siebie aktorów a także aktorek, bo jak rozumiem, role kobiece też są przewidziane w ramach Gender. Plenery też mógłby oczywiście wybrać dowolne i asystenta, bo każdy reżyser musi mieć przecież kogoś takiego, jak nie przymierzając prezes. Pieniądze w tym wypadku oczywiście nie odgrywają roli, bo żadne honorarium nie jest za wysokie w sytuacji, gdy idzie o pryncypia i honor. Dlatego nie należy także skąpić grosza na 3D, bo w 3 d. można się nie tylko nawalić, szczególnie na pokładzie.\nWażne, żeby reżyser pokazał prawdę, tylko prawdę i całą prawdę, a Oskar to najmniejszy zaszczyt jaki może spotkać takie dzieło. Kto wie, czy np. do reżysera nie zadzwoni z gratulacjami Papież, bo przecież lubi robić takie niespodzianki. A jeśli nie Papież, to może chociaż doczeka się wywiadu z szefem tego Salonu ? Przecież marzenia mają to do siebie, że czasem się spełniają.\nDruga propozycja na pierwszy rzut oka może wydać się nieco dziwaczna, ale proszę zachować spokój i pomyśleć przez chwilę racjonalnie. Otóż uważam, że wyjściem z pata może być nakręcenie filmu animowanego. Można oczywiście dyskutować nad rodzajem animacji, aby nikogo nie urazić, ale idea sama w sobie wydaje się słuszna. Co prawda pozostaje jeszcze kwestia podłożenia odpowiednich głosów pod postacie, ale można by przecież przeprowadzić casting i każdy mógłby spróbować swoich sił. Nawet co bardziej patriotycznie wzmożeni blogerzy, których przecież nie brakuje, a nawet daje się odczuć ich lekką nadreprezentację na tym portalu.\nPalcem nie będę pokazywał, bo jestem tu nowy i fatalnie bym zadebiutował, używając palca do tego celu.\nJak sama nazwa bloga wskazuje, chciałbym, aby było to miejsce spotkań miłośników kina szeroko rozumianego, ze szczególnym uwzględnieniem roli tej muzy w kształtowaniu właściwych postaw społecznych, patriotycznych i oczywiście estetycznych, gdyż bez tego ani rusz. A swoją drogą byłem trochę zaskoczony, że na tak popularnym portalu wolna będzie nazwa bloga „forum filmowe”. Jakby tutejsi blogerzy nie znali tego cytatu, które wybrałem na motto mojego bloga:\n„Kino: najważniejsza ze sztuk”\nA że jestem trochę nieśmiały, to debiutuję o północy licząc na to, że może debiut przejdzie niezauważony i będę mógł na spokojnie pomyśleć co dalej.\nDziękuję ze ewentualną uwagi i komentarze i obiecuję przeczytać wszystkie i być może na wszystkie odpisać.\nKomentarze do notki :\nNo , no ..\nDebiut na poziomie .\nWeź Pan kup , na wypadek , jaki pancerzyk , albo zbroję , bo humor na temat Smoleńska ,\nalbo nawet filmu o Smoleńsku – to może być zbyt dużo dla poniektórych ..\nWelcome to salon !\nJaki znów humor ? Panu jest do śmiechu ???\nNikomu nie wolno się z tego śmiać.\nA Polskę kochać trzeba i szanować.\nUszanowanie i dziękuję za 1 komentarz.\n„…nie deptać flagi i nie pluć na godność…”\nSzczególnie przez lewe ramię.\nTekst rzeczywiście utalentowanego felietonisty, witamy na salonach:)\nTylko dlaczego od razu w taki sposób brać się trendową statystykę? 🙂 „patriotycznie wzmożeni blogerzy, których przecież nie brakuje, a nawet daje się odczuć ich lekką nadreprezentację na tym portalu.” Ci „nadreprezentatywni”, to na całe szczęście ludzie przede wszystkim z głową na karku i którzy nie dali i nie dają się otumaniać lub zwieść w stronę kłamstwa opłaconego „wygodnym życiem”. „…należy też w coś wierzyć i ufać…” Pozdrawiam\nAlbo na scenie.\nKomplementy przyjmuję otworem :))\nWygodnym życiem ?\nJak rozumiem, Ci którzy nie wierzą w zamach żyją sobie jak u pana Boga za piecem, a ci drudzy mają pod górkę ?\nTo ciekawe spostrzeżenie z pogranicza różnych nauk.\nNie wiem dlaczego, ale początkowo odczytałem Pan nick jako ” kalichlorek” :))\nWiech Panu odpowie:)\nTrochę za późno proponujesz tą animację, bo ponoć rola Lecha Kaczyńskiego już jest obsadzona.\nAle możesz spokojnie zaproponować pomysł z animacją tym co zechcą nakręcić wersję alternatywną.\nDo kin bowiem ludzie chodzą za własne pieniądze.\nI na gniota opartego o pancerną brzozę raczej nie zapędzisz nikogo poza tymi co będą mieli zapłacone za siedzenie w kinie.\nPamiętasz takie powiedzenie tylko świnie siedzą w kinie?\nTo z wojny przypomnę, choć takiemu znawcy pewnie nie trzeba.\nWymyślili je Warszawiacy, a chłopcy z Szarych Szeregów pisali na murach.\nPan Stuhr robi co chce.,\nAle jak ktoś na ścianie napisze tylko świnie siedzą w kinie gdy gra Stuhr, to ja płakać nie będę.\nNie żal mi wypromowanych za komuny ludzi co to pozjadali wszystkie rozumy i zawsze wiedzą komu pluć do zupy aby władza była chojna.\nA pana Stuhra najmniej.\nKażdy sam pracuje na zdanie o sobie.\nDla mnie pan Stuhr zapracował na zdanie o nim.\nWprawdzie kunsztem aktorskim się przy tym nie wykazał, ale jak dla mnie mimo że nie uważałem go za marnego aktora jakimś aktorskim geniuszem nie był nigdy.\nOt umiał ustawiać się przed tymi drzwiami z za katórych rozdawano najlepiej płatne role.\nGdzie mu tam do wielu aktorów nawet drugoplanowych którzy umieli grać a nie tylko łapać kasę.\nTak więc to jak widzimy ludzi jest pokłosiem ich własnych działań.\nDla mnie aktor Stuchr i tak nie nadawał się do roli prezydenta Kaczyńskiego.\nTo wprost pokłosie jego postaw, i działań jako człowieka.\nNiech sobie gra w niszowych filmikach dla swoich duchowych pobratymców.\nA jeśli pisze że mógł grać gdziekolwiek na świecie, to czemu nie gra.\nBo śpiewać to sobie każdy może.\nAle jeden trochę lepiej, a drugi jak aktor Stuchr.\n„mam dwa pomysły, na które jeszcze nikt nie wpadł, więc rezerwuję sobie w razie czego prawa autorskie, ze wszelkimi tego faktu implikacjami.”\nDrugi pomysł już został napoczęty. Rosjanie zrobili filmik animowany pokazujący wybuchającego tupolewa, na który to filmik z pełną powagą powoływał się Macierewicz (oby żył wiecznie) jako dowód na zamach.\nCiekaw jestem, kiedy będzie powoływał się na filmy z Kaczorem Donaldem.\nDebiut dośc słaby. Podpowiem dlaczego. Otóż: zakładanie bloga-forum filmowego od notki bedacej kiepsko skrywana szydera (jeszcze kiepszczej udajacej bezstronnosc) w takim temacie jak\nSmolensk, to jak odpalic bloga o podrózach i napisac, że sie nie lubi jezdzic do ciotki do Otwocka, bo głupia i słabo gotuje.\n– ludzie szukajacy dyskusji o filmie nie maja tu czego szukac, przynajmniej póki co.\n– ludzie szukajacy prawdy o Smolensku nie bedac wchodzic, bo marne kuplety z waznej niezagojonej rany nie maja dla nich zadnej wartosci\n– ludzie szukajacy okazji do ataku na ZP (obrony „pancernej bjerjozki”) już dawno porzucili cienkie aluzje, lekka drwinę, podwójne dna, ciekawe hiperbole etc. To juz passe. Teraz obowiazuje kurs na chamówę, działanie na wyrwę, modnie nosi się bezczelne akcje typu SWW obala myląc zdjęcia lub Macierewicz ujawnił tajne materiały, które od pol roku były jawne. Spoznił sie Pan, tamten pociag juz odjechał. Napisy końcowe lecą. Taki Pan po porstu niedzisiejszy. Fanów taka sztuka wielu nie znajdzie, wszyscy ważni przy robocie na rympał\nZajrzę kiedyś jeszcze, jak rozwiazuje Pan ten dylemat: tworzyc kino artstowskie, niszowe (wysublimowana drwina ze Smolenska, polskosci etc) i miec mało wpisów, czy dołaczyć do fornali w nagonce idących od młodniaka (frekwencja gwarantowana). A może uda się jakiś modus vivendi znaleźć?\nGŁOS WOLNY4.01 10:04\nNigdy nie jest za późno no dobrą animację :))\nNiejaki Binienda też coś tam próbował animować przy pomocy programu „Mały animator”.\nWyszło jak szydło z worka, ale Macierewiczowi się podobało.\nPański komentarz oczywiście biorę za dobrą monetę.\nSzydera udająca bezstronność ? Podoba mi się taki punkt widzenia – obiecuję pracować nad tą formułą.\nPóki co – słusznie.\nEwentualny brak wejść ludzi szukających tzw „prawdy” o Smoleńsku specjalnie mnie nie stresuje, a wręcz przeciwnie – byłbym rad, gdyby tu nie wchodzili, bo może to być dla nich bolesne.\nMam nadzieję, że jednak Pan się myli i znajdą się jeszcze jacyś miłośnicy hiperbol i parabol, że nie wspomnę o podwójnym dnie.\nBędę szukał nie tylko modusa vivendi, ale nawet operandi, w czym mam nadzieję pomogą mi tacy komentatorzy jak Pan.\nMacierewicz brzytwy (szydła?) się chwyci aby tylko ciągnąć swoją narrację.\nBinienda już passé, animacja rosyjska wyśmiana.\nNiewykluczone, że wpadnie na pomysł innej animacji coś á la Kaczor Donald.\nPana odpowiedź ,,głosowi wolnemu,, który równie dobrze,a może nawet lepiej nazywałby się ,,głosem rozsądku,, wskazuje ,że nie zamknął Pan jeszcze wszystkich drzwi za sobą i zdolny jest,przynajmniej deklarartywnie, do refleksji nad własną drogą.\nW zasadzie po drugim komentarzu chciałem machnąć ręką,ale dobrze że dotrzymałem do końca.\nMożna szukać igły w stogu siana, ale można i szydła w worku.\nNa starość łatwiej tego drugiego, choć worki bywają różne.\nPańskie nadzieje mogą okazać się płonne, ale proszę ich nie tracić.\nPóki co badam teren, więc nie mogę zamykać za sobą wszystkich drzwi – któreś powinny zostać otwarte w razie konieczności ucieczki.\nI jeszcze jedno: Tę animację.\nNotka bardzo mi się spodobała. Dyskusja pod nią żywa.\nWidzę dobre perspektywy przed blogiem.\nJeno proszę nie oglądać się na drzwi wyjściowe z przewidywaniem ucieczki, a otwierać kolejne.\nCieszę się, że póki co, większość chwali.\nBędę oczywiście starał się otwierać kolejne wrota percepcji, aż do skutku.\nWiech znał odpowiedzi na wiele pytań, szkoda, że nie doczekał katastrofy w Smoleńsku.\nKo wie, czy do zamachu nie użyto kalichlorku…\nMarwa… dla mnie również pierwszym skojarzeniem był kalichlorek :)))\nMarwa twoja kuć ? :))\nRównie dobrze ktoś mógł strzelić z klucza, albo nawet z torby na pawie.\nWybuch to wybuch i nie ma o czym dyskutować.\nCiekawe, jak pokaże go pan Krauze, bo co by nie mówić, to kluczowa scena i oś dramaturgiczna.Trawestując klasyka można by powiedzieć, że najpierw powinien być wybuch, a potem napięcie powinno rosnąć. Tak więc ja bym na miejscu reżysera zaczął film właśnie od tego momentu, a nie od pokazywania prezydenta jak jeszcze żył i spełniał się w swojej roli prawie jak brat.\nTeraz muszę się udać za potrzebą, ale wieczorem jeszcze zajrzę, czy ktoś się wpisał.\nPozdrawiam i wklejam coś dłuższego na temat, żeby się czytelnicy nie nudzili.\nNa robotniczych przedmieściach Warszawy istniała tradycja strzelania z kalichlorku. Właściwe strzelanie zaczynało się w Wielką Sobotę wieczorem i trwało do niedzieli rana. Strzelanie groziło śmiercią lub kalectwem, dlatego było policyjnie wzbronione i na pewien czas przed świętami nie wolno było sprzedawać rnateriałów wybuchowych, to jest soli chlorowej i siarki.\nBył to rok 1939. Jak zwykle staliśmy wieczorem we czterech na rogu ulicy.\n— No, chłopaki, święta idą — powiedziałem — czas pomyśleć o kalichlorku. Tradycję podtrzymać… Teraz jeszcze można wszędzie kupić, a już za dwa tygodnie tylko na lewo dostaniemy.\n—Szkoda monety na przepłacanie — dodał Mały.\n—Ile który kupuje? — zadałem konkretne pytanie. — Ja mam zamiar kupić cztery kilogramy, więc z siarką będzie pięć kilogramów.\n— To ja kupuję tak samo — odpowiedział Mały.\nBeton i Pajac nie chcieli być gorsi, więc uzgodniliśmy, że każdy z nas będzie miał po pięć kilogramów i razem robimy bomby. Wiadomo, że każdy z ferajny będzie miał przynajmniej kilogram — do tego dojdą „powstańcy”, o których wiedzieliśmy, że też szykują się do świątecznego strzelania. Tydzień przed świętami wielkanocnymi zrobiliśmy cztery bomby dwa razy większe niż zwykle, żeby wypróbować, czy materiał jest w porządku, i jego siłę wybuchową. Każdy z nas miał oddać jeden strzał. Żeby nie robić poruty na własnej ulicy, postanowiliśmy strzelać na ulicy Nabielaka. Ulicę tę w ciągu ostatniego roku zabudowano nowymi domami i mieszkali na niej ludzie z „lepszej sfery”, którzy nie znali jeszcze naszej tradycji.\nWyszukaliśmy duży, gładki granitowy kamień, ktorym uderzało się z góry ładunek wybuchowy położony na jezdni, na takim samym kamieniu. Uderzyłem pierwszy. Bomba spłaszczyła się, ale nie wybuchła. WyszukaIiśmy dużo większy kamień. Po uderzeniu nastąpił wybuch, po którym zadzwoniło mi w uszach… i cisza. Ogłuchłem. Tylko dym się rozwiał — już wali Mały.\nGdy Beton ustawił się do strzelania, zauważyliśmy, że w nowych domach ludzie stoją we wszystkich oknach, a niektórzy wyskakując z bram pędzą do nas. Kiedy strzelał Pajac, ludzie ci już byli tuż przy nas, ale gdy ujrzeli uniesiony w górę olbrzymi kamień, zatrzymali się. Kiedy rozwiał się dym po wybuchu, nas juz nie było — ucieklismy na Mokotów.\nPo moim powrocie do domu matka nie pytając wcale o to, czy to ja strzelałem, założyła mi mowę: że po jaką cholerę już strzelam, że pobiją mnie lokatorzy nowych domów albo mi jakiś pęknięty przy wybuchu kamień urwie nogę i będę przez całe życie żebrakiem.\n— Mamuśka kochana! — odpowiedziałem. — Zobaczymy, jak oni będą skakać w sobotę, gdy na ulicę wyjdzie cała ferajna. Za chude uszy mają na to, żeby z nami zaczynać. My ich nie zaczepiamy i nie chcemy ich znać — ale niech oni też lepiej z nami wojny nie zaczynają.\nW piątek wieczorem usiedliśmy do robienia bomb. Przedtem przygotowaliśmy sobie gazety i szmaty, wyproszone od matek i sąsiadek, które nie miały synów w wieku „strzelców”. Produkcja bomb trwała kilka godzin. Ja mieszałem na stolnicy materiały wybuchowe i łyżką nakładałem na kawałki gazet. które inni znów obwiązywali szmatami, i po mocnym ściągnięciu, żeby ładunek był twardy, na końcu wiązali sznurkiem.\n— Wyskocz, Mały, strzel raz — powiedziałem. — Zobaczymy, jaka jest siła wybuchu.\nMały wyszedł z jednym ładunkiem i po chwili już usłyszeliśmy jego wystrzał.\n— Klawo wali! — stwierdziliśmy z zadowoleniem.\nUmówiliśmy się, że strzelanie zaczynamy w sobotę o godzinie dwunastej w nocy.\n— Tylko nie zapomnijcie napakować w uszy waty, bo Mały znów ogłuchł. No i stare portki na d…, nogi grubo owinięte szmatami i stare buty — bo się zniszczą.\nW sobotę po południu wyszukaliśmy odpowiednie kamienie, które pochowaliśmy zeby nam nikt nie zabrał, a wieczorem przy radiu i literku wódki, którą trzeba było wypić dla rozgrzewki i dodania obte animuszu przy strzelaniu, czekaliśmy na godzinę dwunastą. O jedenastej rozpoczął się ruch na podwórzu. To „powstańcy” nie wytrzymali nerwowo i już szykowali się, nie czekając na umówioną godzinę.\n— Kaziek! Właź na bramę! — słyszymy przez okno głos z podworza. A brama to część parkanu ogradzającego podwórze.\n—Podajcie mi kamień — słychac znów głos. Po chwili usłyszelismy uderzenie kamienia o bruk podwórza.\n— Tylko spłaszczyło — słychać głos pełen zawodu.\nRównocześnie rozległ się szczęk otwieranych okien. To lokatorzy już połapali się, że w podwórzu wybuchnie pierwsza bomba, która zapoczątkuje nocne strzelanie, i otwierali okna, żeby szyby nie wypadły. Jeszcze kilka razy kamień uderzył o bruk… i wybuch oraz brzęk wybitych szyb z okien, które zaspany lokator zapomniał otworzyć. Po chwili byliśmy na ulicy.\nOkazało się, ze z naszej ulicy są już wszyscy od lat dwunastu do trzydziestu. Rozstawiliśmy się co dziesięć metrów. Nie będziemy sobie przeszkadzali i możemy strzelać jednocześnie. „Nasza ulica”, Tatrzańska, ma nie więcej jak około dwustu metrów długości, więc po chwili na całej jej długości rozległy się detonacje. Strzelali wszyscy — starsi, młodzi i ci najmłodsi, to znaczy „powstańcy”.\nBum! hum! — Bum, bum, bum! — Bum, bum! — Bum, bum, bum!\nWe wszystkich oknach nowych domów pozapalały się światła, lokatorzy stali w oknach i na balkonach. Kilka bab zaczęło nam wymyślać piskliwymi głosami. Na balkon nowego domu przy rogu Tatrzańskiej wyskoczył jakiś facet i wymyślając nam, zaczął strzelać z pistoletu. Na to jeden z „powstańców” krzyknął:\n— Kogo chcesz, frajerze, straszyć tą pukawką? Ja i tak głośniej strzelę! — I mówiąc to już układał ładunek na jezdni, a po chwili nastąpił wybuch.\nPo kilku minutach na rogu ulicy jakieś zamieszanie. To do chłopaków szura pewien gość, o którym wiedzieliśmy, że jest tajniakiem.\n—Jak nie przestaniecie strzelać, to was zamknę — mówi tajniak.\n—Spróbuj pan! Spróbuj pan ruszyć chociaż jednego, o, choćby tego najmniejszego — pokazuję na nagniotka, który nie miał więcej jak dwanaście lat.\n—Do czego to podobne, taki huk w nocy robić! Spać nie dajecie, dziecko się obudziło!\n—Jutro święta, wyśpisz się pan, a dziecko niech się przyzwyczaja do tradycji.\n—Wy widocznie nie wiecie, kto ja jestem — odgraża się facet.\n—”Pies” jesteś, to my wiemy. Ale tu u nas są lepsi i też się ich nie boimy — odezwał się Pajac.\n—Niech tylko który strzeli jeszcze raz, to zobaczycie, co zrobię! — zawołał znów starszy tajniak.\nW tym momencie nastąpił wybuch za jego plecami. To strzelił Sasa, jeden z najbardziej bojowych „powstańców”.\n—No i co mi, frajerze, zrobisz? — zawołał po chwili Sasa zza naszych pleców.\nCała heca odbywała się w odległości jakichś dziesięciu metrów od rogu ulicy. W rozgardiaszu nikt nie pomyślał o tym, że jeden z nas powinien stać na rogu, by obserwować, co tam się dzieje. I dlatego policjantom udało się nas podejść. Zobaczyliśmy ich dopiero, gdy wyskoczyli zza rogu.\n— Gliny!!! — wrzasnął ktoś ostrzegawczo, a my rozbiegliśmy się tak. jakby w środek piorun strzelił.\n— Chłopaki, wiać!!! Gliny z drugiej strony! — krzyknął ktoś inny. To druga grupa policjantów wpadła od strony ulicy Górskiej.\nWtedy wszyscy rzucili się do ucieczki w jedyne bezpieczne miejsce, to jest do domu. Wpadliśmy w ciemne przejście między domami. Brama, podwórze, tupot nóg po ciemnych drewnianych schodach, trzaskania drzwiami… a po chwili idealna cisza. Dom śpi. Ucieczka po klatkach schodowych odbywała się w zupełnych ciemnościach i słychać było tylko głosy lokatorów stojących w otwartych drzwiach swych mieszkań, jak zapraszali uciekających do siebie.\n— Chłopaki, tutaj! — woła jeden. — Chodźcie tu! — woła ktoś inny.\nWszystkie mieszkania były otwarte i każdy wpadał, do którego chciał. Policjanci z latarkami przeszli po wszystkich korytarzach, zajrzeli do ustępu, do piwnic, za śmietnik — postali chwilę na podwórzu i wyszli na ulicę. Wtedy my zeszliśmy się na korytarzu, żeby się naradzić, co dalej robić. Okazało się, ze dwóch naszych chłopaków złapali. Uzgodniliśmy, że teraz strzelać będziemy tylko na rogu ulicy Nabielaka, bo bliżej domu, więc łatwiej uciec w razie nalotu policji. Poza tym trzeba postrzelać trochę panu „tajnemu” i „obcym” z nowych domów, żeby ich przyzwyczaić do tradycji. Postanowiliśmy, że bomby zmagazynujemy w bramie i będą one podawane strzelcom systemem taśmowym — żeby w razie złapania nie znaleziono przy nikim materiałów wybuchowych.\n—Chłopaki! Chodźta!! Już gliny poszli! — zawołała z podwórza dozor-\nczyni, która z naftową lampką sprawdziła na wszelki wypadek wszystkie zakamarki, czy nam przypadkiem nie podrzucili ze dwóch, trzech policjantów.\nPo kilku minutach znów zaczęło się strzelanie. Teraz strzelało równocześnie tylko czterech lub pięciu chłopaków, a inni podawali bomby. Strzelaliśmy tak już prawie pół godziny. Nikt nam nie przeszkadzał, nie licząc wymyślań i przekleństw, które sypały się na nas ze strony „nowych”. Wszystko szło składnie i sprawnie, gdy znów tradycję naszą w brutalny sporób naruszyła policja. Tym razem zjawili się na rowerach, jadąc cicho po chodniku tuż przy samych domach.\nSpostrzegłem ich pierwszy, bo mimo waty w uszach już znowu ogłuchłem i stałem na drugim rogu ulicy, żeby ochłonąć trochę. Krzyknąłem ostrzegawczo i razem z innymi rzuciłem się do ucieczki w kierunku domu, a policjanci tuż przy nas zeskakiwali z rowerów. W ostatnim momencie ujrzałem, jak Mały podnosi kamień, by spowodować wybuch ładunku, który już leżał na jezdni.\nI znów wszystko powtórzyło się jak poprzednio. Tupot, odgłos zatrzaskiwanych drzwi… i cisza. Tym razem, wyglądając przez okno, odniosłem wrażenie, że w sieni drugiego domu mamy „podrzutków”. A znów ci, co obserwowali przez okna od ulicy, meldują, że poszli wszyscy. Co robić? — zastanawiamy się na korytarzu.\n—Daj mi lampkę elektryczną, pójdę sprawdzić — zwrócił się do mnie Mały.\nObserwujemy wszyscy przez okna, jak Mały wychodzi za bramę i pomaleńku, cicho, na palcach podchodzi do sieni drugiego domu… Wreszcie stanął przed drzwiami, zapalił lampkę — i błyskawiczny zryw z powrotem do bramy, a tuż, tuż za jego plecami dwóch policjantów. Ale jak oni mogli złapać chłopaka, który ma dwadzieścia lat i zna teren? Więc gdy tylko dopadł schodów, to już był dla nich stracony, bo kto tych schodów nie znał, po ciemku mógł się zabić na powyrywanych stopniach i połamanych poręczach.\nI znów zaczęło się wszystko od nowa: strzelanie, nalot, ucieczka i — tym razem — wystawienie na stałe, do rana, posterunków na rogach ulicy i przed naszą bramą. Gdy policjanci zapytali dozorczynię, czy nie wie, kto strzela, ta dopiero wyjechała na nich z twarzą:\n—A czy to ja jestem do pilnowania, kto strzela? A pilnujta ich sobie sami! To jak ja mogę raz w roku pospać sobie, bo nie muszę zamykać bramy, to myślita, że będę pilnowała, kto strzela? A zresztą niech sobie chłopaki postrzelają — tradycja!\nI znów, jak zwykle, kłopot z nowymi. W naszym domu na parterze zamieszkała nowa lokatorka, której też zaczęło przeszkadzać strzelanie. Zaczęła kapować, kto strzela. Złapaliśmy jedną bombę i rzuciliśmy pod jej okno. Zrobiło się jasno jak przy magnezji. Baba klnie, my się cieszymy — i zabawa na całą kamienicę. Położyłem drugą bombę na kamień, przytrzasnąłem głazem — wybuch! W uszach zagwizdało, rozdzwoniło się, znów poleciała jakaś szyba, ale tego już nie słyszałem, bo znów ogłuchłem.\n— „Nowa” płacze! — wrzasnął mi do ucha Mały.\n— No to dajmy już jej spokój, niech i ona ma święta.\nTak więc płacz jednej baby przerwał wesołą rozrywkę lokatorom całej kamienicy i wreszcie ogłuszeni, z postrzępionymi spodniami wróciliśmy do domu.\nW domu matka powiedziała mi, że rozmawiała z policjantami. Tłumaczyli się, że im by to strzelanie nie przeszkadzało, ale w komisariacie urywały się telefony z wymyślaniami i pytaniami: „Gdzie jest policja? Jak można na coś takiego pozwalać?”\nW niedzielę wieczorem, siedząc przy świątecznej zakąsce, zastanawialiśmy się nad dziwną naturą ludzi, którym nie podobała się taka piękna tradycja, obchodzona uroczyście każdego roku. Lokatorka z parteru, „nowa”, której strzeliłem pod oknem, mówiła do jednej sąsiadki:\n— Tak, moja pani, byłam w kościele na rezurekcji i modliłam się do Pana Boga, zeby tych s…synów szlag nareszcie trafił za to, że strzelali mi pod oknem i całą noc nie dali spać.\nAż dziw że to pan mnie poucza w sprawie Języka Polskiego.\nAle na bezrybiu i rak ryba.\nDobre i to że choć pisać i mówić pan umie po polsku.\nGratulując efektownego debiutu wyrażam obawy, że ani jeden, ani drugi pomysł nie zostanie zrealizowany.\nZ bardzo prostego powodu – braku pieniędzy.\nNa początku producenci filmu czuli się bardzo pewnie – podobnie jak wydawcy Gazety Polskiej Codziennie, którzy podpisali z drukarnią długoterminowy kontrakt na druk prawie 90 tys. egzemplarzy. Deklarowali, że zbiorą fundusze od sponsorów i darczyńców będących Prawdziwymi Polakami Patriotami. Ale przez rok z kawałkiem powołana specjalnie fundacja zebrała tylko 500 tys. zł. Grant PISF, do którego producenci teraz chcą się zwrócić, stoi pod znakiem zapytania, poza tym to byłoby najwyżej 5 mln PLN – skąd wziąć drugie tyle?\nCóż – Prawdziwi Polacy Patrioci są dużo lepsi w destrukcji, niż w tworzeniu.\nSzydlo bez worka, i to na zimę. Worek oddany do wożenia Nadprezesa.\nZa dobry początek wznoszę tradycyjnie i czekam, CBDO (co będzie dalej ojej).\n„pierwszym skojarzeniem był kalichlorek :)))”\nNie rozumiem, dlaczego tutaj, w ojczyźnie „słąby tronia” bądź co bądź, nikt nie wspomni, nie zająknie się nawet, o „chlali w korku”.\nKIEROWCY I KORKI\nKorki kierowcom nerwy psują.\nPotrzeba trochę dobrej woli.\nNiech w parlamencie przegłosują,\nby dawać kapsle do jaboli.\nPan też może mnie w razie czego pouczyć, jestem otwarty.\nAle kto jest tym rakiem, tego nie kumam.\nZ mówieniem to chyba u mnie gorzej, bo w przed mikrofonem i kamerami zjada mnie trema.\nTo może chociaż odtwórca głównej roli zgodzi się zagrać za połowę normalnej stawki, albo wręcz za zwrot kosztów podrózy na plan ?\nDalej będzie co ma być – o kinie i filmach.\nTo temat rzeka, być może nawet bez powrotu.\nPozdrawiam i polecam się serdecznie.\nTo nad Smoleńskiem był jakowyś korek ?\nPotem pewnie wystrzelił i było po ptokach.\njęzyka polskiego, jeśli już Pan musi.\nPójdę o krok dalej – Prawdziwie Polscy Patriotyczni Aktorzy zaangażowani do tego filmu powinni zapłacić za zaszczyt uczestnictwa w tym dziele.\nAlbo nawet zastawić wszystko co mają w lombardzie.\nCzu już wiadomo, kto będzie grał gen. Błasika ? Ja bym obsadził w tej roli Rewińskiego.\nNie wiem czy Rewińskiemu zaproponowano jakąkolwiek rolę – ale zapewne by się zgodził.\nZastanawia mnie, że scenariusz jest autorstwa Marcina Wolskiego, którego pamiętam jeszcze z czasów „60 minut na godzinę” jako satyryka i autora satyrycznych słuchowisk s-f. Czy biorąc to pod uwagę, najkorzystniejsze dla Prawdziwych Polskich Patriotów nie byłoby, gdyby ten film w ogóle nie powstał?\nTo może być zwieńczenie kariery pana Marcina i ostateczny rozrachunek z partyjną przeszłością.\nAle jeśli film będzie w konwencji s-f, to może pójdę go obejrzeć. Choć ceny biletów trochę zniechęcają – dziś np w Multikinie oferowali sense po 30 zł. Dlatego od dawna nie chodzę do kina i w związku z tym będę pisał raczej o starych filmach, które jeszcze trochę pamiętam.\n„To nad Smoleńskiem był jakowyś korek ?\nPotem pewnie wystrzelił i było po ptokach.”\n(1) Chyba nie. Małpeczki są zakręcane. Brzozowa też.Chyba że w przejściu do kabiny pilotów.\n(2) Z tego, co wiem, to po jednym, chyba żebyśmy G.Gęsicką R.Kaczorowskiego i A.Szczygło\nCiekawe, czy sprawdzono możliwość zablokowania steru kierunku przez małpeczkę pozostawioną przez nieuwagę w kokpicie.\nI tu się mylicie obywatelu.\nTo nie rosyjski .\nTu nie wszystko musi być pod klucz.\nNazwa Język Polski to nazwa własna.\nI można jak najbardziej jako taką pisać ją dużą literą.\nChoć nie wszyscy obywatele się tego spodziewają.\nWidzi pan – moja wada nazywa się dysortografia.\nAle mnie uczyła lepsza pani profesor Języka Polskiego niż pana.\nReguły to nie wszystko.\nLiczy się jeszcze po co się ich uczymy.\nAle niech się pan nie obawaia.\nPana nie będę pisał z dużej litery.\nChyba że się pan trafisz na początku zdania przypadkiem.\nPozdrowienia dla p. profesor lepszej niż moja.\nA co z panią od rosyjskiego ?\nMusi, że była słaba, skoro nauczyła Pana, że w rosyjskim wszystko musi być pod klucz.\n03/11/2015 19:42 o 19:42\nWłaśnie zauważyłem, że wkleiły się też komentarze, ale niech tam…\nW końcu wpis bez komentarzy jest jak Kaczyński bez brata.\n04/11/2015 11:00 o 11:00\nNiestrudzonym propagatorem narodowej kinematografii był pan dr Joseph Goebbels. Telewizji narodowej jeszcze wtedy nie było. Pan dr Joseph Goebbels dbał też o wyrafinowane gusta czytelnicze. Oprócz akcji ocieplenia stosunków społecznych w wyniku palenia książek dokonał rzeczy wielkiej. W 1942 r. nakazał zniszczenie wydawnictw groszowych, romansideł, miałkich kryminałów (tzw. Schundliteratur, szmira). Pan dr Joseph Goebbels dokonał tym samym dzieła, o którym marzyli od zawsze i o którym marzą wszyscy poeci na całym świecie. Zanihilował kicz, w tym siebie samego, małżonkę i dziatki.\nPrawdziwa sztuka wymaga ofiar.\nW III Rzeszy formalnie nie było cenzury prewencyjnej, ale z jakichś zagadkowych powodów pisarze nie raczyli zbyt chętnie i wiele pisywać. Nigdy nie mogli być bowiem pewni, że ich książki nie są kiczem, a wtedy musieliby się anihilować.\nWybitnym przedstawicielem kinematografii narodowej był Veit Harlan, który nakręcił wspaniałe patriotyczne dzieła filmowe, przede wszystkim Jud Süß i Kolberg. Wybitną aktorką i reżyserką była Leni Riefenstahl. Jej dzieła Der Sieg des Glaubens (Triumf wiary), Triumph des Willens (Triumf woli) mogą i powinny do dzisiaj być przykładem dla wszystkich patriotycznych artystów.\nJest się na kim oprzeć. Jest się na kim oprzeć jednak nie tylko za granicą. Gdyby Jerzemu Hoffmanowi z nieco większą pasją udało się sfilmować nabicie Azji, syna Tuhajbeja, na pal, to świat czciłby go niczym Mela Gibsona. Tu należy więc zainwestować!\nAzja, syn Tuhajbeja, mógłby zmartwychwstać i wisiałby wtedy na palu w każdym tuhajbejowskim kościółku ku pokrzepieniu serc.\n04/11/2015 23:01 o 23:01\nZnaczy się, Kaczyński powinien inspirować się Azją.\nPewnego razu był na Żmudzi ród możny Billewiczów – od Mendoga\nsię co prawda wywodzący, ale w ostatnich czasach ograniczony już\ntylko do panny Oleńki Billewiczówny, jej ciotki, która nazywała\nsię Kulwiec – Hippocentaurus i tak też wyglądała oraz do Kudłate-\nSiedzieli sobie kiedyś w Wodoktach i przędli, odzywając się\nz rzadka a głupio, jak to zwykle na świetej Żmudzi.\n– Pora by ci już za mąż – mruknęła ciotka Kulwiecówna,\nusiłując trafić górną lewą trójką na prawą dolną szóstkę w celu\n– Ach, co też ciotunia… – zasromała się panna i wykonała\nszereg czynności przystojnych skromnej szlachciance, a mianowicie\nstrzeliła oczkiem, tupnęła nóżką, zmierzwiła brewki, furknęła\nnoskiem, złożyła ręce w małdrzyk, a buzię w ciup, ciup natomiast\nzłożyła na krześle, po czym parsknęła, fuknęła, puknęła, zaplotła\nkosę i grzmotnęła Kudłatego Żmudzina w pysk.\n– Padłaś – powiedział Kudłaty Żmudzin, spluwając do dzieży\nz pucitą, tą pożywną narodową potrawą, dobrą również do uszczel-\nniania okien i usztywniania złamanych kończyn.\n– Oj, pora ci, pora! – upierała się starucha. – A toć\npiećdziesiątka na karku.\n– Trzydziestka! – pisnęła rozpaczliwie Oleńka, rozglądając\nsię, czy kto nie słucha.\n– Trzydziestka w dowodzie osobistym – zgodziła się ciotka –\nale poprzednią datę urodzenia pod swiatło odczytać można, gdyż\nKudłaty Żmudzin nader niedbale ją był wyskrobał – A żeby cię! –\nkrzyknęła pod adresem Żmudzina i też strzeliła go w pysk.\n– Może pan Kmicic się zjawi, któremu dziadek Herakliusz w tes-\ntamencie swoim mnie zapisał – szepnęła z nadzieją Oleńka.\n– No, nie wiem, nie wiem, czy właśnie ciebie mu zapisał –\npokręciła głową panna Kulwiecówna. – Po mojemu, to on Kmicicowi\nkonia deresza wałacha zapisał, tuczarnię w Lubiczu natomiast\nmiecznikowi Rośnienieskiemu, a ciebie to chyba Jóźwie Butrymowi\n– I owszem – potwierdziła Oleńka – atoli Jóźwa Butrym, gdy\nmnie ujrzał przypadkiem onegdaj rano wynoszącą śmieci do pojemni-\nka, tedy zaraz poleciał do pana Kmicica i powiedział, że chętnie\nsię zamieni i zamiast mnie weźmie wałacha.\n– A Kmicic się zgodził?\n– Pijany był, to się zgodził.\n– Ot, durny – podsumowała dyskusje ciotka i dalej wszyscy\nprzędli w milczeniu.\nA wtem coś zadzwoniło, zarżało, wyrżnęło w okno i do izby wle-\nciał wraz z okiennicą okutany w barany osobnik.\n– A słowo stało się ciałem! – wykrzyknęły obie białogłowy.\n– Padłaś – dorzucił z zainteresowaniem Kudłaty Żmudzin.\nPrzybysz zaś podniósł się i powiedział trochę bełkotliwie:\n– Dzień dobry. Jestem Staś Tarkowski!\n– Bredzi… – szepnęła panna – Być może oszalał z miłości? –\ndodała z nadzieja, podczas gdy młodzian uchwyciwszy ciotkę Kul-\nwiecównę za gardło wycharczał:\n– Gdzie moja córuś jedyna? Oddaj mi Danuśkę, krzyżacka zarazo!\n– Paszoł won! – wyrzęziła ciotka i w odruchu samoobrony\nkopnęła go kościstym kolanem w instynktowne miejsce.\nCios był widocznie skuteczny, gdyż szlachcic zawył, pobiegał\nchwilę w kółko, uderzył się w czoło i rzekł:\n– Jam jest Andrzej Kmicic!\n– Nareszcie się przyznał! – mruknęła z satysfakcją ciocia.\nPan Andrzej odzyskując powoli kontenans, jął przyglądać się\nwszystkim obecnym, aby zgadnąć, która z przytomnych mu osób ma\nbyć jego narzeczoną. Wreszcie z kawalerską determinacją chwycił\nza ręce Kudłatego Żmudzina i ku ognisku odwrócił, tak nim jak\nfryga zakręciwszy, a potem uderzył się po kontuszu i zakrzyknął:\n– Jak mi Bóg miły, rarytet! Kiedy ślub?\n– Padłaś – wyszeptał skromnie Kudłaty Żmudzin, zakrywając swe\nmałe oczka wąsiskami i spoza nich zerkając figlarnie ku pięknemu\n– Pańska narzeczona tam oto stoi – rzekła surowo ciotka,\nwskazując panu Andrzejowi Oleńkę.\n– Jezus Maria… – jęknął chorąży orszański, pogrążony kresową\n– Wybacz waćpanno – wyjąkał – alem znał jej dziada, podko-\nmorzego Herakliusza Billewicza i nie mogę się nadziwić\n– Prawda, że istna z niej skóra zdarta z nieboszczyka? – za-\nwołała z satysfakcją Kulwiecówna.\n– Oj, z nieboszczyka, z nieboszczyka…… – mruknął rycerz.\n– Skóra zdarta, ale gdzieniegdzie wypchana! – zażartowała cio-\ncia, popychając ich ku sobie, a Kmicica równocześnie w dół,\nskutkiem czego rymnął z hukiem na kolana.\n– Klęczy przed nią, o rękę prosi! – wrzasnęła triumfalnie\n– Wszyscy widzieli! – Tu sięgnęła za dekolt i pobłogosławiła\nmłodą parę wydobytym stamtąd wisiorkiem.\n– Padłaś – powiedział zgorszony Żmudzin – Taż to cycka!\n– O, pardon – zarumieniła się Kulwiecówna – Myślałam, że\nI naprawiwszy omyłkę, nakreśliła w powietrzu krzyż, a po\nnamyśle też drugi – prawosławny, bo na kresach nigdy nie było\nwiadomo, jakiej kto wiary.\n– Ja bym i Gwiazdę Syjonu dorzucił – poradził Kudłaty Żmudzin,\nspoglądając badawczo na orli profil pana Andrzeja.\nZaś pan Andrzej, któremu przejaśniało się już we łbie,\ngorączkowo kombinował, jak by się tu wycofać ze świeżo zawartego\nnarzeczeństwa. „Nic inszego – myślał – jeno muszę na pogardę onej\npanienki solidnie zapracować, w którym to celu chyba portrety jej\nprzodków postrzelam. Upitę spalę, Wołmontowicze wymorduję, panny\nPacunelki pogwałcę, a w końcu za Szwedy się zwiąże – to może jej\nI drapnąwszy z izby, jął realizować ów ambitny, ale jakże\n04/11/2015 23:28 o 23:28\nTen Kmicic ponoć Gosiewskiego spłodził w zapale rycerskim. Iści on ci to Oleńkę uchycił czule jej do uszka patriotycznie szepcząc:\nUpsala, Naści, piesku, kiełbasy! – Tylko się nią nie udław.\nTo rzekłszy spuścił się na dół i począł szukać sznurka.\n04/11/2015 23:50 o 23:50\nGosiewski poległ był w bitwie pod Prostkami, a następne spłynął rzeką w dół:\nPan podskarbi Gosiewski nadpływa! – wrzasnął Zagloba, odda-\njąc mimowolnie honory zasłużonemu dowódcy.\nZa Gosiewskim nadpłynęli dwaj dowódcy regimentów piechoty,\n– Zaraz nadpłyną bracia Marx! – zażartował pan Wołodyjowski,\nale, zamiast nich nadpłynął Hassling – Ketling i dość nieoczeki-\n– Ketling, żywiesz? – ucieszyli się rycerze.\n– Yes – odrzekł oszczędnie, jak na Szkota przystało.\n– No to czego z trupami pływasz? Chodź do nas i opowiadaj,\ngdzie ta bitwa się rozegrała?\n– Pod Prostkami – wyjaśnił Ketling, zdejmując i wykręcając swą\nkraciastą spódniczkę i wystawiając na słonce swą szkocka kobzę.\n– Pod Prostkami – prychnął pogardliwie Zagłoba – pod czym to\nsię już ludzie nie biją! A powiedzże nam gościu miły, kto\n– Zwyciężyła słuszna sprawa – odrzekł Szkot, co niczego nie\nwyjaśniało, gdyż dla pana Ketlinga coraz to insza sprawa stawała\nsię słuszna, w zależności od tego w czyje wpadał ręce.\n05/11/2015 19:29 o 19:29\nI jak tu nie być pantryjotką?! 🙂\n06/11/2015 20:02 o 20:02\nNie można nie być :))