piątek, 26 luty 2021 04:04\nz prorektorem ds. współpracy międzynarodowej dr hab. inż. Pawłem Śniatałą, prof. PP rozmawia Mariola Zdancewicz\nGratulujemy objęcia funkcji prorektora ds. współpracy międzynarodowej.\nCzy ma Pan nadzieję na połączenie swoich pasji naukowych z nowymi obowiązkami?\nDziękuję za gratulacje, choć to nie tyle moja zasługa, ile wola rektora, który powierzył mi tę funkcję. Odpowiadając na pytanie, mam nadzieję połączyć oba obszary działań. Oczywiście wszyscy mnie straszyli, że kiedy już wejdę w świat administracji, to nie będzie na nic czasu. Pojawiają się pytania: jak tam na nowym stanowisku… i chyba wszyscy oczekują odpowiedzi, że strasznie dużo pracy, a ja bulwersuję stwierdzeniem, że czuję się jak ryba w wodzie! Praca sprawia mi wielką satysfakcję. Mieliśmy już przyjemność działać w tym zakresie w ciągu ostatnich dwóch lat, w tym czasie poznaliśmy siebie nawzajem, a ja zapoznałem się z charakterem obowiązków. Co prawda mój czas pracy znacznie się wydłużył, zwłaszcza teraz, kiedy pojawiło się nowe, ciekawe wyzwanie w postaci uniwersytetu europejskiego, ale równocześnie otworzyły się nowe możliwości naukowe. Podpytuję rektora jak sobie dawał z tym radę, ponieważ wyniki jego pracy naukowej z czasów, kiedy był prorektorem są rewelacyjne. Rektor podkreśla, że udało mu się zbudować swoją szkołę naukową, w związku z czym osiągnięcia to praca całego zespołu. Tak więc nic tylko iść tym śladem.\nMoment jest szczególny – kilka miesięcy temu Politechnika Poznańska znalazła się w elitarnym gronie europejskich uczelni, które tworzyć będą podwaliny nowego projektu Uniwersytetu Europejskiego EUNICE. Proszę opowiedzieć o idei.\nJuż w 2017 roku na spotkaniu w Gothenburgu wspomniano o wizji stworzenia uniwersytetów europejskich, które miałyby być rozszerzeniem idei programu Erasmus. Nowy projekt nazwano European Universities Initiative. W październiku 2018 Unia Europejska ogłosiła pierwszy konkurs, do którego mogły aplikować konsorcja uniwersytetów z całej Unii. Przedstawiono jedynie ogólne założenia, zgodnie z którymi zaproponowana struktura uniwersytetu powinna oferować swoje programy nauczania szerokiej grupie europejskich studentów. W założeniach kampus takiego uniwersytetu ma być międzynarodowy i obejmować całą Europę, a oferta edukacyjna interdyscyplinarna, elastycznie dostosowująca się do nowych potrzeb i wyzwań. Oczywistym założeniem było respektowanie wartości etycznych, zapewnienie równości wszystkich studentów, brak dyskryminacji.\nNasza przygoda z uniwersytetem europejskim zaczęła się w czerwcu 2018 roku, kiedy to odwiedził nas prof. Abdelhakim Artiba, rektor Universite Polytechnique Hauts-de-France z Valenciennes. W spotkaniu uczestniczył rektor prof. Tomasz Łodygowski oraz ówczesny prorektor ds. współpracy międzynarodowej prof. Teofil Jesionowski. Wówczas powstał pomysł, aby Politechnika Poznańska wspólnie z uczelnią z Valenciennes poszukała kolejnych konsorcjantów i spróbowała wystartować w konkursie. Można powiedzieć, że byliśmy grupą założycielską. Planowaliśmy aplikowanie w pierwszej edycji, ale trudno było zebrać odpowiednich partnerów. Summa summarum nie wystartowaliśmy w tamtym rozdaniu i tak sprawa przeniosła się do roku 2019, a w tych rozmowach już uczestniczyłem. Zbudowaliśmy konsorcjum, które składało się z siedmiu uczelni: Polytechnic University of Hauts-de-France w Valenciennes, University of Mons z Belgii, Brandenburg University of Technology w Cottbus w Niemczech, University of Cantabria w Hiszpanii, University of Catania we Włoszech na Sycylii oraz University of Vaasa z dalekiej Finlandii i oczywiście Politechnika Poznańska z Polski.\nPozwolę sobie przytoczyć pewną anegdotę, którą często opowiadam. W czasie jednego z pierwszych spotkań roboczych, które odbywało się w Valenciennes, podczas burzliwej dyskusji przedstawiciel jednego z partnerów zagranicznych zwrócił uwagę, że nie mają wystarczającej kadry, aby podjąć się napisania projektu – to bardzo dużo pracy, a w biurze jest tylko kilka osób. Wtedy rektor Jesionowski w sposób żartobliwy, ale stanowczy stwierdził, że nie po to tutaj przyjechaliśmy, żeby wypić kolejną kawę i zjeść smaczny obiad, tylko żeby podjąć decyzje i zacząć pisać. Ta żartobliwa motywacja poskutkowała nie tylko rozpoczęciem prac, ale również okrzyknięciem nas liderem projektu (trochę na zasadzie: „chcecie, to pracujcie”). Oczywiście wcześniej były zakulisowe rozmowy rektorów, z których wynikało, że widzieliby nas w roli lidera, ale ta lekka konfrontacja była chyba decydująca.\nKwestia kadry była jednak problemem nie tylko dla partnerów, ale i dla nas. Zastanawialiśmy się kto poświęci czas na przygotowanie tak dużego projektu. Na szczęście w naszej politechnicznej rodzinie jest jeszcze sporo osób, które nie pytają „za ile?”, tylko „na kiedy?”. Powstała grupa inicjatywna i we wrześniu 2019 roku zaczęliśmy pisać wniosek. Poprosiliśmy o pomoc obecną panią prorektor Agnieszkę Misztal z Wydziału Inżynierii Zarządzania, która świetnie kierowała całością, pilnowała nas i prowadziła silną ręką. Ja realizowałem się podczas międzynarodowych spotkań, które przyszło mi prowadzić, co sprawiało mi dużą frajdę, bo – jak Pani zauważyła – lubię dużo mówić (śmiech).\nTo nie tak było… protestuję (śmiech). A wracając do idei projektu...\n…postanowiliśmy puścić wodze fantazji i rozmarzyć się jak powinien wyglądać europejski uniwersytet przyszłości. Oczywiście zapoznaliśmy się z tym jakie konsorcja i wokół jakich idei powstawały wcześniej. Zrzeszały się np. uczelnie położone nad morzem, tworzyły wówczas uniwersytet europejski dedykowany morzu. Robiliśmy więc research, aby znaleźć niszę, w której będziemy oryginalni. Po pierwsze chcielibyśmy, aby nasza oferta edukacyjna odpowiadała na pojawiające się wyzwania (ang. problem-based learning). Oferowany program nauczania powinien być więc elastyczny, łatwy do dopasowania do nowych wyzwań i oczekiwań studentów. Idea ta ukryta jest w nazwie naszego uniwersytetu – EUNICE, którą można rozszyfrować jako „European University for Customised Education”. No ale można też odczytać jako „miła Unia Europejska” (śmiech). Jednym z ważniejszych problemów, na którym się skupiliśmy, jest ochrona zdrowia. Inne, równie znaczące zagadnienia, optowały wokół: energii i środowiska, transportu, nowych materiałów, technologii chemicznych i cyfryzacji.\nW lutym 2020 roku złożyliśmy wniosek. Postanowiliśmy też wystąpić jako całe konsorcjum o grant w ramach Erasmus Strategic Partnerships, który miał wspomóc funkcjonowanie biura działu współpracy międzynarodowej. Przygotowaliśmy wniosek o akronimie PEER-IR-VIEW. Tym razem liderem została uczelnia z Valenciennes. Nie koniec na tym – w ramach tego samego programu przygotowaliśmy i złożyliśmy projekt CyberFIT, który dotyczy nowych programów nauczania w dziedzinie cyberbezpieczeństwa. Dopiero wtedy mogliśmy nieco odetchnąć, ale był już marzec i wybuchła pandemia.\nChoć każdy był pozytywnie nastawiony i przekonany, że nasz wniosek był najlepszy, po ogłoszeniu wyników cieszyliśmy się tak bardzo, że chyba, wbrew oficjalnym przekonaniom, sukces trochę nas zaskoczył. Ostatecznie więc „pogodziliśmy się” z faktem, że jako konsorcjum, znaleźliśmy się w gronie czterdziestu jeden wybrańców spośród stu szesnastu wniosków złożonych w dwóch konkursach (w roku 2019 wybrano siedemnaście z pięćdziesięciu czterech, a w roku 2020 wyłoniono dwudziestu czterech zwycięzców z sześćdziesięciu dwóch wniosków). Dla porządku, trochę nieskromnie dodam, że jesteśmy jedyną polską uczelnią, która pełni rolę lidera konsorcjum.\nCzęść finansuje Unia Europejska. Kwota na pierwszy rzut oka wydaje się spora, bo mowa o pięciu milionach euro, jednak jeśli podzielimy ją na siedmiu partnerów i okres trzech lat, to do dyspozycji nie jest zbyt dużo. Pojawiła się możliwość aplikowania o kolejny grant, dedykowany tylko uniwersytetom europejskim w ramach „Horyzontu 2020”. Termin przygotowania tego wniosku był bardzo krótki, mieliśmy tylko miesiąc. Projekt był ściśle związany z nowym terminem „Science with and for Society” (“Nauka z i dla Społeczeństwa”), czyli ukierunkowaniem na badania naukowe, które mają służyć społeczeństwu. Istotnym kryterium branym pod uwagę przy ocenie wniosku było zaangażowanie wszystkich partnerów. To nie lada wyzwanie, włączenie konsorcjantów, zaproponowanie sensownych, konkretnych propozycji i zmieszczenie się z tym wszystkich w krótkim terminie. Pracowaliśmy ciężko, często do godzin nocnych. Teraz czekamy i liczymy na te dodatkowe dwa miliony euro. To już czwarty złożony przez nas wniosek.\nAby moja odpowiedź była pełna, trzeba również wspomnieć o środkach, które przekazało nam nasze ministerstwo. Władze obiecały zwrot wkładu własnego, obietnicy dotrzymały, a dodatkowo otrzymaliśmy wsparcie, które pomoże nam w odpowiednim zorganizowaniu prac, które czekają nas jako lidera konsorcjum.\nCzy pozycja lidera generuje jakieś przywileje z tym związane?\nGłównie takie, że musimy najwięcej pracować (śmiech). Lider – o czym czasami się zapomina – jest po to, aby służył wszystkim konsorcjantom. Jako liderzy jesteśmy zapraszani na spotkania organizowane przez komisję europejską, co pozwala nam być na bieżąco w zakresie wymogów formalnych projektu, ale co ważniejsze, mamy informacje z pierwszej ręki dotyczące planów na przyszłość np. nowych możliwości finansowania badań i dydaktyki.\nLokalnie, w Poznaniu i w kraju, miło odczuliśmy fakt, że jesteśmy jedyną uczelnią z Polski, która jest liderem konsorcjum. Nasza pozycja wśród uczelni krajowych wzrosła. Mamy bardzo dobrą współpracę z Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza, który w wyniku pierwszego rozdania znalazł się w konsorcjum EPICUR. Przyjaciele z Uniwersytetu bardzo nas wspierali podczas pisania projektu. Politechnika Poznańska jest teraz częściej obecna w różnych ważnych gremiach, np. w zespole ds. uniwersytetów europejskich, który wspomaga ministerstwo. Dzięki liderowaniu bardzo dużo się uczymy. Przewodzenie międzynarodowej grupie, złożonej z ludzi o wielu talentach, w taki sposób, aby te talenty w pełni wykorzystać i odpowiednio docenić jest dużym wyzwaniem. Bardzo lubię przytaczać myśl byłego prezydenta/rektora Massachusetts Institute of Technology (MIT) Charles’a Vesty który stwierdził… uniwersytet nie jest jak orkiestra, gdzie prezydent (lider) pełni funkcję dyrygenta. Uniwersytet jest raczej jak „jam session” wielu utalentowanych muzyków, którzy słuchają siebie nawzajem i dołączają się do głównego tematu muzycznego. Lider stara się jedynie o zatrudnianie odpowiednich muzyków, czerpie motywy z tworzącej się muzyki i dba o poprawny rytm. Aby projekt uniwersytetu europejskiego poprawnie się rozwijał lider ma za zadanie budować zespół, z którym wspólnie realizuje jasno wytyczony cel.\nCzy pandemia utrudnia realizację niektórych planów?\nOczywiście, bardzo. Jak Pani zdążyła zauważyć mam towarzyską duszę, więc pandemia i związane z nią restrykcje zupełnie nie są w moim stylu. Oczywiście musimy trochę przeredagować nasze plany. Zamierzaliśmy urządzić wielkie otwarcie uniwersytetu europejskiego, ale niestety przez pandemię nie mogliśmy tego zrobić. Nastąpiło ono 4 listopada, a oficjalne podpisanie umowy z Unią Europejską 1 listopada. Niestety, nie było szampana, a jedynie krótkie spotkanie na wirtualnej platformie, tzw. Kick-off meeting, na które zaprosiliśmy rektorów wszystkich uczelni tworzących EUNICE. Ale to jeszcze nie koniec inauguracji. Uwzględniając panujące ograniczenia zaproponowałem, aby każdy miesiąc należał do innego partnera konsorcjum. Kolejne uniwersytety przedstawią ofertę, zapromują swoje miasto i kraj.\nDziękuję… Wszystko to z myślą o potencjalnych studentach uniwersytetu europejskiego EUNICE. Będą z pewnością ciekawe wykłady inauguracyjne oraz czas przygotowany przez studentów dla studentów. O szczegółach będziemy informować na stronie Politechniki oraz naszego uniwersytetu europejskiego (https://eunice-university.eu/). Już teraz zapraszam na te ciekawe wydarzenia, które planujemy zainicjować w styczniu.\nWracając do pandemicznych ograniczeń – utrudniona będzie mobilność studentów i pracowników, a była ona istotnym założeniem uniwersytetu europejskiego. W projekcie zobowiązaliśmy się, że mobilność studentów będzie na poziome pięćdziesięciu procent. W planowanej mobilności mieszanej (wirtualnej i fizycznej), większą rolę będzie z pewnością odgrywała wirtualna. Staramy się nie dawać pandemii, nie odwoływać, lecz przeredagowywać plany.\nJakie inne wyzwania czekają na Pana w ciągu najbliższych czterech lat?\nOczywiście największym wyzwaniem jest organizacja uniwersytetu europejskiego. Przepraszam, że znów EUNICE, no ale to trochę takie moje dziecko. Pozwolę sobie przytoczyć żart, który ostatnio przysłał mi mój kolega (niech pozostanie anonimowy, bo nie pytałem o zgodę na publikację): „Opowiem Wam jako kawał, rzecz niemożliwą....; Było sobie spotkanie i Paweł nie wspomniał o Eunice......ha, ha, ha”. Rzeczywiście często o nim mówię i dodaję, żeby nie traktować projektu jako czegoś, co potrwa tylko trzy lata. Należy działać tak, aby kontynuowany był przez kolejne – w długoterminowym budżecie unijnym wpisany jest w plan na lata 2021-2027. Ma być w synergii z nowym projektem „Horyzont Europa” i innymi instrumentami Unii Europejskiej. Zawsze powtarzam naszym partnerom, że powinniśmy pracować tak, aby nasz EUNICE został wybrany na następne lata jako projekt, który był dobrze pomyślany i się sprawdził, będzie zatem kontynuowany i wspierany finansowo.\nNależy jednak pamiętać, że EUNICE to tylko jeden z projektów, które wchodzą w zakres działań międzynarodowych Politechniki. Na co dzień olbrzymią, mrówczą pracę, która nie przez wszystkich jest zauważana, gdyż czasami jest przyćmiona innymi, głośnymi medialnie projektami, wykonują wspaniałe zespoły pracowników, z którymi działam. Mam tu na myśli Dział Współpracy z Zagranicą oraz Centrum Języków i Komunikacji (CJK). Pomimo pandemii mamy zagranicznych studentów, którymi się opiekujemy, obsługujemy też rekrutację kolejnych, choć w tym roku oczywiście jest mniej chętnych. CJK dalej działa, pomimo trudności z bezpośrednią komunikacją. Jako juror miałem przyjemność uczestniczyć w corocznie organizowanej przez CJK ogólnopolskiej olimpiadzie języka angielskiego. Oczywiście w formie on-line.\nAbstrahując od panującej pandemii, wierząc, że niedługo wrócimy do normalności, musimy popracować nad umiędzynarodowieniem Politechniki. Wciąż mamy za mało zagranicznych studentów i profesorów. Atrakcyjność naszej uczelni dla obcokrajowców cały czas jest zbyt mała. Często mówi się, że nie dostajemy najlepszych studentów z zagranicy. Ja trochę odwracam tę sytuację pytając, czy rzeczywiście jesteśmy już najlepszą uczelnią w Europie, żeby ci najlepsi tu przyjeżdżali? Jeszcze dużo pracy przed nami.\nNa Centrum Wykładowym pojawił się wielki baner „Politechnika Poznańska liderem Uniwersytetu Europejskiego EUNICE” – nie po to, żeby się chwalić, albo raczej nie tylko po to, ale również żeby informować, że Politechnika Poznańska to świetna uczelnia, gdzie można zdobyć europejskie wykształcenie.\nNa zakończenie raz jeszcze podkreślę, że wszystkie dobre rzeczy, o których tu opowiadam, to wynik pracy wielu wspaniałych osób. Wspomniałem już o „moim” Dziale Współpracy z Zagranicą oraz Centrum Języków i Komunikacji. Na co dzień mam przyjemność współpracować ze świetnymi, miłymi i bardzo kompetentnymi ludźmi – poczynając od rektora prof. Teofila Jesionowskiego, który był wcześniej na stanowisku prorektora ds. współpracy międzynarodowej. Zawsze mogę liczyć na jego poradę, dużo się od niego uczę, a prywatnie jest dla mnie wzorem na wielu płaszczyznach. Kolejną osobą jest wspomniana już pani prorektor Agnieszka Misztal, która wraz z zespołem kryzysowym jest na pierwszej linii frontu w walce z pandemią, a przede wszystkim dba o naszych studentów. Przywołam jeszcze współpracę z przemysłem. Uniwersytet europejski daje możliwość kooperacji z firmami, już nie tylko polskimi, ale z całej Europy. Prorektor Michał Wieczorowski, odpowiedzialny za współpracę z gospodarką i promocję, jest ważnym ogniwem w łańcuchu naszych działań. Na uniwersytecie nie ma dobrej dydaktyki bez nauki na wysokim poziomie. Nie mielibyśmy także żadnej oferty dla przemysłu, gdyby nie nauka. Za tę kwestię odpowiedzialny jest pan prorektor Wojciech Sumelka. W tym wspaniałym zespole ciężko pracujemy, ale również dobrze się bawimy i wzajemnie słuchamy. Jest to zgodne z wzorem na sukces podobno przedstawionym kiedyś przez Einsteina: R=X+Y+Z, gdzie R to sukces, X – praca, Y – zabawa, a Z to niemówienie (słuchanie). Wspomnę jeszcze o jednej bardzo ważnej osobie – kiedy tylko mam możliwość korzystam z wiedzy, doświadczenia i wspaniałego poczucia humoru byłego rektora prof. Tomasza Łodygowskiego. EUNICE zaczął się od niego.\nWięcej w tej kategorii: « Czekoladowe serduszko z świętym Walentym i Tiereszkową w tle August Zamoyski; rzeźbiarz »


Marco Ambrosi "Portrety w czerni"\nW Centrum Kultury Zamek w Poznaniu ma miejsce kolejna ciekawa wystawa. Marco Ambrosi to włoski fotograf trudniący się fotografią artystyczną i reklamową. Prezentowane portrety to piękne nasycone kolorem obrazy charakteryzujące się niebanalną kompozycją.\nMarco Ambrosi w swoim rodzinnym mieście napotyka często afrykańskich imigrantów: obserwując ich - pisze Elżbieta Łubowicz we wstępie do katalogu, "ujrzał w wyobraźni prostą sugestywną metaforę spotkania dwóch różnych kultur. Jedynym rekwizytem, jakiego użył do zrobienia serii portretów murzyńskich imigrantów, stał się piękny, stylowy, stary fotel". Powstała w ten sposób niezwykła seria, utrzymana w konwencji tradycyjnego XIX-wiecznego europejskiego portretu.\nArtysta ignoruje socjologię, politykę i publicystykę. Jego cykl jest humanistyczny w najlepszym sensie tego słowa: "Portrety w czerni mówią o konkretnym, tym-a-nie-innym człowieku, o jego identyfikacji z własnym, przeżywanym osobiście życiem. (...) Markowi Ambrosiemu nie chodzi o uogólnienia dotyczące sytuacji mniejszości etnicznej żyjącej w otoczeniu ludzi innych rasowo i kulturowo. Cały czas skupia uwagę na pojedynczym człowieku, na jego osobowości" - dodaje Łubowicz. "Poza wszelkimi walorami znaczeń zawartych w Portretach w czerni są to także wspaniałe obrazy, pełne intensywnego światła i miękkiego mroku, nasycone pełnym, wyrazistym kolorem. Klasyczne, proste, ale nigdy nie szablonowe kompozycje, ujawniające swoje ciche korespondencje z malarstwem włoskiego baroku, a szczególnie z tajemniczym głębokim światłocieniem malarstwa Caravaggia".\nCała seria jest fascynującym i subtelnym esejem na temat kultur europejskiej i afrykańskiej, które rzekomo nie łączą się wcale, a które jednak w sposób doskonały, bo poprzez sylwetkę człowieka, połączył w swoich fotografiach Marco Ambrosi.\nMarco Ambrosi jest włoskim fotografem mieszkającym w Weronie, gdzie prowadzi swoje własne studio reklamowe. Ambrosi był jednym z pierwszych we Włoszech, który zaczął wykorzystywać na tym polu zaawansowane technologie cyfrowe. W jego twórczości często można odnaleźć inspiracje malarstwem, zwłaszcza Caravaggia i Chardina.\nZapraszamy do odwiedzenia strony internetowej artysty: www.marcoambrosi.it/\nCykl fotografii Marco Ambrosi zatytułowany Portrety w czerni można oglądać do 20 lipca 2005 roku w poznańskim Centrum Kultury Zamek (ul. Św. Marcin 80/82).\nWystawa swoją polską premierę miała w lutym 2005 roku w galerii BWA we Wrocławiu


Pielgrzymka na Malcie (Malta) - już od 2399 PLN - Biuro Podróży Yobboo Poznań\nPielgrzymka na Malcie (Malta) - już od 2399 PLN\nPielgrzymka na Malcie\nZbiórka na lotnisku i przelot na Maltę.\nZ lotniska wyjazd na półdniową wycieczkę do Valletty. Harmonogram zwiedzania:\nWycieczka rozpocznie się od Pałacu Auberge de Castille, gdzie obecnie znajduje się gabinet premiera Republiki. Następnie odwiedzimy Kościół św. Katarzyny (St Catherine’s Church), gdzie będą Państwo mogli podziwiać obrazy wybitnego włoskiego malarza XVII wieku Mattia Preti.\nNastępnie przespacerujemy się zabytkowymi uliczkami do Górnych Ogrodów (Upper Barracca Gardens), skąd otwiera się wspaniały widok na port Grand Harbour oraz Trzy Miasta – pierwszą stolicę Orderu Maltańskiego. Kolejnie odwiedzimy Kościół św. Pawła Rozbitka (Collegiate Parish Church of St Paul’s Shipwreck) Maltańczycy uważają św. Pawła za duchowego ojca, z tego powodu Kościół Rozbicia Statku św. Pawła jest jednym z najważniejszych na Malcie. Przechowywane tu są\ncenne relikwie - kość prawego nadgarstka św. Pawła oraz część kolumny, na której święty został ścięty w Rzymie.\nNastęnie pokierujemy się do Placu Centralnego Valletty, gdzie zobaczą Państwo Katedrę św. Jana (St John’s Co-Cathedral), Bibliotekę oraz Pałac Wielkiego Mistrza (Grand Master’s Palace).\nOstatnim przystankiem naszej wycieczki będzie Lower Barracca Gardens, skąd ukazuje się widok na Wielki Port i gdzie znajduje się pomnik pierwszego angielskiego gubernatora – admirała Alexandra Ball.\nPo zakończeniu transfer do hotelu. Zakwaterowanie w hotelu 3*, kolacja i nocleg.\nŚniadanie. Czas wolny na plażowanie i korzystanie z atrakcji na miejscu.\nPo śniadaniu półdniowa wycieczka.\nZwiedzanie rozpoczniemy od Kościoła Mosta Dome (Santa Marija Assunta), który posiada trzecią lub czwartą co do wielkości, niczym nie podpartą kopułę na świecie. Kościół zbudowany zotał w 1860 roku. Podczas II wojny światowej wydarzył się tutaj prawdziwy cud, gdy Mosta Dome była pełna wiernych, wpadła do niej bomba. Pocisk przebił kopułę, drasnął ścianę, ale nie wybuchł.\nNastępnym przystankiem będzie piękny Ogród Botaniczny (San Anton Gardens) przy Pałacu Prezydenckim wybudowanym na poczatku XVII wieku. Ogrody zostały otwarte dla zwiedzających po raz pierwszy w 1882 roku.\nOstatni przystanek – to «wioska rzemiosła» Ta’Qali, gdzie miejscowi rzemieślnicy na oczach zwiedzających wykonują produkty ze szkła, mosiądzu, srebra czy złota. Jest to doskonała okazja aby nabyć niepowtarzalne pamiątki.\nPo zakończeniu powrót do hotelu, czas wolny. Kolacja i nocleg.\nŚniadanie. Po śniadaniu półdniowa wycieczka.\nOdwiedzą Państwo trzy starożytne miasta Vittoriosa, Senglea i Cospicua, które nie raz oparły się atakom wrogów. W mieście Vittoriosa zachowało się wiele zabytkowych budynków związanych z przebywaniem na wyspie Kawalerów Zakonu Maltańskiego. Uczestnicy wycieczki będą mogli rozkoszować się przepięknym widokiem na Grand Harbour (Wielki Port) – będący główną bramą wodną na Malcie.\nNastępnym przystankiem wycieczki będzie zwiedzanie Blue Grotto (Błękitnej Groty), słynącej z wyjątkowo kryształowej wody, tafla której mieni się w blasku słońca ponieważ pod wodą żyją koralowce. Chętni mogą dodatkowo wybrać się na krótki rejs małą łodzią, podczas którego będą mogli podziwiać podwodny świat w jaskiniach Błękitnej Groty (cena wycieczki nie obejmuje rejsu).\nRano Msza Św. dla chętnych.\nDla chętnych półdniowa wycieczka.\nMdina, nazywana również «miastem ciszy» – to dawna stolica Malty, która została wybudowana na miejscu pierwszych ludzkich osiedli wzniesionych jeszcze w epoce brązu. Miasto i do tej pory jest niezwykle ciche, prawdopodobnie podczas spaceru nie spotkają Państwo nikogo z 400 osobowej społeczności zamieszkującej je dzisiaj. Wycieczka rozpoczyna się oglądaniem fortyfikacji obronnych, skąd ukazuje się przepiękna panorama na całą wyspę.\nNastępnie uczestnicy wybiorą się na spacer starymi wąskimi uliczkami miasta, mijając kościoły, klasztory oraz domy, niektóre wybudowane jeszcze w XIII wieku. Odwiedzą Państwo Kościół i Klasztor Karmelitów (Carmelite Church & Priory) stanowiący rzadki przykład barokowej koncepcji dzieła sztuki, w której malarstwo, rzeźba i architektura spotykają się, aby stworzyć harmonijną całość.\nPrzez Bramę Grecką opuszczą Państwo Mdinę i wejdą do miasta Rabat, gdzie znajduje się więcej Kościołów niż w każdym innym mieście na Malcie. Tutaj będą Państwo mieli czas wolny aby odwiedzić Kościół św. Pawła (St Paul’s Collegiate Church), zbudowany nad grotą w której jako więzień został ulokowany Św. Paweł Apostoł Narodów. W 1990 r. kościół i grotę odwiedził Papież Jan Paweł II.\nOstatnim punktem programu będą Dingli Cliffs – najwyższe miejsce na Malcie, skąd otwiera się zapierający dech w piersiach widok na Morze Śródziemne.\nDla chętnych całodniowa wycieczka.\nWyspa Gozo – druga co do wielkości wyspa Archipelagu Maltańskiego, wyróżniająca się obfitością zieleni, nadzwyczajnym spokojem, ciszą i brakiem pośpiechu w życiu codziennym. Uważa się, że to właśnie na Gozo spędził aż 7 lat Odyseusz, którego fale wyrzuciły na brzeg prosto w ramiona uwodzicielskiej nimfy Kalipso. Na wyspę dostaną się Państwo komfortowym promem (przeprawa trwa około 20 minut). Wycieczka po Gozo rozpocznie się od wyjazdu na Dwejra Point, miejsce prawdziwych cudów przyrody: Azure Window (Lazurowego Okna), Fungus Rock (Skały Grzyba) oraz Inland Sea (Wewnętrznego Morza). W stolicy wyspy mieście Victoria czekać będzie na Państwa obiad w jednej z restauracyjek znajdującej się w zabytkowych bastionach Cytadeli.\nNastępnie odwiedzą Państwo neolityczne świątynie Ggantija – będące najstarszą na świecie wolno stojącą budowlą z kamienia wzniesioną przez człowieka. Ostatnim punktem w programie wycieczki będzie jedno z najbardziej malowniczych miejsc na wyspie – taras widokowy Belvedere w Qala, skąd otwiera się panorama na Maltę oraz Comino, kolejnie prom dostarczy Państwa z powrotem na Maltę.\nprzelot na wybranej trasie (w cenie bagaż podręczny),\nzakwaterowanie w hotelu Euroclub 3*(lub podobnym),\nwyżywienie w formie śniadań i obiadokolacji (napoje do obiadokolacji płatne dodatkowo),\nrealizację programu zwiedzania,\nopiekę lokalnych przewodników podczas programu zwiedzania,\natrakcji nie ujętych w programie,\nwycieczki w dniu 5 w cenie 160pln/os oraz w dniu 6 w cenie 300 pln/os,\ndopłaty do bagażu rejestrowanego w kwocie 180 PLN dla wylotów z Warszawy,\nCypr - wakacje i wypoczynek


100-letni kierowca spowodował kolizję. Wiózł wyjątkową pasażerkę – WieleLiter.pl\nWe wtorek (08.09.) oficer dyżurny Komendy Miejskiej Policji w Olsztynie otrzymał zgłoszenie o zdarzeniu drogowym na jednym ze skrzyżowań w mieście. Ze wstępnych ustaleń policjantów pracujących na jego miejscu wynikało, że kierujący osobowym polonezem nie zatrzymał się przed znakiem B-20 („STOP”), nie ustąpił pierwszeństwa i uderzył w prawidłowo jadący pojazd marki Hyundai i30.\n– Na szczęście w wyniku kolizji nikt nie trafił do szpitala. Badanie alkomatem wykazało, że obaj kierowcy byli trzeźwi. W trakcie dalszych czynności i sprawdzania danych kierowców, okazało się, że sprawcą zdarzenia drogowego był 100-letni mieszkaniec Olsztyna, który podróżował wraz z 95-letnią pasażerką. Ten kierowca prawo jazdy posiadał od 68-lat. Jednak ze względu na to, że tym razem w trakcie jazdy rażąco naruszył zasada bezpieczeństwa w ruchu drogowym, policjanci podjęli decyzję o zatrzymaniu jego prawa jazdy – relacjonują mundurowi z Olsztyna.\nDalsze decyzje w tej sprawie, także te dotyczące konsekwencji, jakie poniesie sprawca zdarzenia, podejmie sąd.\nKategorie Olsztyn, Regionalne Tagi alkomat, kolizja, Olsztyn, pasażerka, policja, prawo jazdy, sad, stulatek Zobacz wpisy\nSzedł łobuz ulicą i bił sąsiadów


malzenski kryzys - Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL\nmalzenski kryzys - Netkobiety.pl\nForum Kobiet » PSYCHOLOGIA » malzenski kryzys\n1 Temat przez niusia 2010-07-06 20:30:29\nTemat: malzenski kryzys\nJestesmy malzenstwem prawie 9 lat. Przez 8 lat nasze malzenstwo uchodzilo za szczesliwe. Jak w kazdym zwiazku pojawialy sie klotnie, zgrzyty, nieporozumienia. Wszystko zmienilo sie w zeszlym roku, gdy pozlalismy pewna pare M. i S. Na poczatku tej znajomosci wszystko ukladalo sie dobrze. Wspolne wyjazdy, grilowania, imprezy. Do pewnego momentu, gdy moj maz w tajemnicy przede mna zaczal ( od czasu do czasu) umawiac sie na wieczorne wyjscia z kolezanka. Do tego dochodzily zwierzenia, rozmowy na temat fantazji seksualnych, itp. Zaczelo mnie to przeszkadzac i zrobilam sie bardzo zazdrosna. Po jakims czasie obserwacji mojego meza i kolezanki zaczelam go kontrolowac, sprawdzalam sms, gg. Pewnego dnia znalazlam jego blog, gdzie opisal jak bardzo duzo ona dla niego znaczy, ze moglby sie z nia przespac ale tego nie zrobi, bo nie chce stracic tej znajomosci. Gdy to przeczytalam poczulam jak cale dotychczasowe zycie przewrocilo mi sie do gory nogami.Pomyslalam sobie, ze to juz koniec naszego malzenstwa.Nie wiedzialam co mam zrobic, czy wygonic go z domu, czy dac mu sie wytlumaczyc. Tlumaczyl sie tym, ze moglby to zrobic ale nie zrobi bo ma zone , ktora Kocha i nie bylby wstanie mnie zdradzic, a ja traktuje tylko i wylacznie jak przyjaciolke. Ciezko mi bylo z tym zyc u jego boku, ale nie chcialam od niego odchodzic. Zbyt mocno go Kocham. Gdy tego bylo malo zaczal mnie oklamywac. Klamal, ze sie z nia nie spotyka, a spotykal sie. Potajemnie, gdy ja bylam w pracy jezdzili w rozne miejsca z psam. Byl bez pracy. Zamiast szukac pracy wolal sie z nia spotkac i porozmawiac. Wszystko odbywalo sie za moimi plecami, gdy mnie nie bylo w domu. Trwa to juz jakies 9 miesiecy. W tym czasie zostalam nie raz przez niego pobita. Bil mnie m.in z tego powodu ze zaczelam ja obwiniac o to, ze moje malzenstwo sie sypie. Zaczelam jej grozic, wyzywac ja od najgorszych. Po pewnym czasie dotarlo do mnie, ze przeciez ona nie jest winna temu ze moj maz zaczal sie tak do mnie odnosic ( wyzywac od szmat, dzi..., kor...), podnosic reke. Przestal miec do mnie szacunek.\nJakis czas temu przeprosilam ja za ta krzywde jaka jej wyrzadzilam. Zaprosila nas na swoje imieniny. Na tej imprezie moj maz wraz z kolezanka mieli ostra wymiane zdan. Ona oskarzala go o cos czego on nie zrobil. Wkurzony wyszedl od niej, a ja poszlam za nim. Byl tak bardzo wkurzony, ze stracil kontrole nad swoimi nerwami. Zaczal mnie bic, wyzywac, a co najgorsze zaczal mnie kopac. Poczulam sie jak smiec. Ale z drugiej strony balam sie o niego, ze moze sobie cos zrobic, dlatego probowalam go uspokoic. Gdy wkrocilismy do domu byl spokojny, nawet wyprowadzil psa na dwor. Jak sie pozniej okazalo, pies byl tylko wymowka aby sie z nia spotac. Chcial ja z calych sil przytulic i nigdy nie poscic (o tym dowiedzialam sie z jego rozmowy z nia na gg).\nNasze malzenstwo zaczyna istniec tylko na papierze, a jednoczesnie nie potrafie zyc bez niego. Czasami zastanawiam sie dlaczego ja tak postepuje, ze przeciez powinnam juz dawno od niego odejsc, ale nie potrafie. Sa dni kiedy go nienawidze za to co mi zrobil i robi w dalszym ciagu. Do dnia dzisiejszego klamie i to prosto w oczy. Mowi mi ze z nia codziennie nie smsuje, a ja wiem ze jest inaczej. Najgorsze, ze nie pisze do niej przy mnie, tylko wtedy gdy mnie nie ma w polizu, np. w toalecie, gdy idzie z psem za spacer, itp.\nMy juz nawet ze soba nie rozmawiamy jak ludzie. Panuje miedzy nami sztuczna atmosfera, ktora ja nie moge zniesc. Mam ochote mu wykrzyczec dlaczego tak postepuje, dlaczego mnie nie szanuje, oklamuje. Na dodatek jest ironiczny , rani mnie głupimi tekstami, chociaz z drugiej strony twierdzi że kocha mnie . Zastanawiam sie dlaczego on wogole ze mna jest. Czy z jego strony to jest naprawde milosc? Nie wiem co mam robic, czy tkwic w tym zwiazku. Caly czas mam nadzieje , ze moze uda nam sie rozwiazac ten kryzys. Nawet rozmawialismy o tym, aby wybrac sie do psychologa, bo chyba sami juz sobie nie pomozemy.\n2 Odpowiedź przez Roxana 2010-07-06 21:36:32\nOdp: malzenski kryzys\nPytasz dlaczego tak postępujesz a nie inaczej , otóż ty walczysz o niego , a on żyje z głową w chmurach i marzy że kiedyś mu ta przyjaciółka ulegnie i wkońcu się z nim prześpi .Czy partner owej przyjaciółki wie jakie są relacje między nimi? Bo jeśli nie wie, to radzę kiedyś podczas spotkania naruszyć ten temat .\nMąż cię bije wtedy gdy coś mu się nie układa z przyjaciółką , nie pozwól na to , nie daj siebie tak traktować , powiedz jej o tym , bo kiedyś ona też oberwie od niego , a wtedy może się to skończyć w sądzie .\nOsobiście nie wierzę w przyjaźń damsko -męską , no chyba żeby facet był gejem , ale i to czasem zawodzi bo są przypadki gdzie gej stwierdza że został wyleczony z gejostwa przez kobietę .\nRadzę porozmawiać z tą przyjaciółką i jej chłopakiem , czy mężem , bo źle się to kiedyś dla ciebie skończy .Gdyby mnie mąż choć próbował uderzyć , nie ważne z jakiego powodu byłby to jego ostatni gest wobec mnie.\n3 Odpowiedź przez ladyred 2010-07-06 21:37:19 Ostatnio edytowany przez ladyred (2010-07-06 21:39:02)\nwitaj - twoj post mnie wzburzyl !!!!!!! za co go tak kochasz ????? za to ze cie BIJE , PONIZA, KOPIE ?????? kobieto ogarnij sie ..... to chcesz byc dla niego workiem treningowym ?????? - to ze jestes jego zona 9 lat nie upowaznia go do tego !!!!!!! aby tak cie traktowac ! czy ty nie masz SZACUNKU DLA SIEBIE ??????? zglos na policje pobicie - to moze ,, wyleje sie kubel zimnej wody ,, na jego glowe --- nie pozwalaj sobie na takie traktowanie !!!!gdyby cie ktos pobil na ulicy - to tez bys to akceptowala ?????? NIE - zrobilabys obdukcje , zlozyla zawiadomienie na policje .........nie moge tego zrozumiec - jak mozna dac przyzwolenie na taki brak szacunku i takie traktowanie ---- chyba , ze tak lubisz............sam fakt , ze jego mysli zajela inna ,, baba ,, - mowi za siebie...... to , ze go kochasz nie ma dla niego znaczenia - bo on ciebie nie kocha / mowi ci to co chcesz uslyszec/ ---- gdyby kochal --- to by cie nie BIL...---zastanow sie nad tym... koncze juz - bo sie tak wkurzam ze kobiety sa wciaz ,, takie glupie,, / bez obrazy / --- JUZ JEST 21 WIEK .......przypominam...\n4 Odpowiedź przez majka31 2010-07-07 07:53:22\nStrasznie Ci współczuje.Myslę że ona też nie jest bez winy.Wie przecież że ma żonę.Mogła mu powiedzieć że ma się odczepić.Wtedy napewno nie doszło by do tego.Pewnie w koncu dal by sobie spokoj.Moze poprostu przechodzi kryzys a ona akurat sie pojawila.\nMoze przeczekac jesli tak bardzo Ci zalezy.Moze sam sie opamieta.Nie piszesz czy macie dzieci.To zawsze troche zmienia sytuacje.\nProponuje Ci zrobic jakies zmiany.Moze nowy kolor wlosow.Zrob cos zeby on to zauwazyl.To wszystko oczywiscie jesli Ci na nim zalezy.Byc\nmoze nie wszystko stracone.Nie pozwol mu sie wyzywac na tobie.Daj mu troche czasu.na sile i tak nic nie zrobisz.Ale mozesz go jeszcze oczarowac by zrozumial kogo kocha.Moze jakas seksowna koszulka do spania.Piekne paznokcie.Zrob to tez dla siebie.Poczujesz sie inaczej.Bardziej pewnie.\nA z ta pseudo przyjaciolka daj sobie spokoj.Najlepiej unikaj z nia kontaktow.Ona przyjazni sie z toba zeby byc blisko niego.\nNie ublizaj jej.Nie kontaktuj sie z nia.on sam zrozumie, zobaczysz.Moze gdy to nie bedzie takie pikantne dla nich sami skoncza.\nteraz zajmij sie soba.\nprzepraszam za bledy ale mam problem z komputerem.\n5 Odpowiedź przez aleksis21 2010-07-07 20:22:24 Ostatnio edytowany przez aleksis21 (2010-07-07 20:23:48)\nMyślę że mam podobnie tyle że ja czuję sie totalnie samotna ze swoimi problemami, a męża wogóle nie obchodzą.W moim przypadku to raczej psychiczne znęcanie i robienie na złość żeby mnie zdenerwować, nic innego. ciężko z tym żyć, chociaż małżeństwem jesteśmy od 2 lat, nioe chce go zostawiać, bo go kocham ale on czasem tak bardzo mnie lekceważy że wytrzymać się nie da.Ale Tobie radze szczerze zostaw go i nie daj się poniżać, jesteś pewną siebie kobietą która da sobie rade sama bez tego idioty, tylko musisz mu się postawić\n6 Odpowiedź przez Roxana 2010-07-08 20:15:24\nAleksis , wiesz może nie mam racji , ale czasem facet nie umie się przyzwyczaić do myśli , że jest mężem , przez czasem parę lat , więc może dlatego tak się zachowuje . Znam przypadek , gdzie pewien facet przez cztery lata zachowywał się jak szczeniak , dopiero rozmowa z innymi żonatymi dała mu do myślenia( z mądrymi ) . Widział wzorowych mężów i ojców i też takim postanowił być , minęło 8 lat i można powiedzieć że jest teraz super mężem . Twój mąż też być może gdzieś się zatracił i nie może odnaleźć drogi ,którą obrał żeniąc się z tobą .\n7 Odpowiedź przez Gabriela 2010-07-08 21:03:34\nTo jest kompletnie nie do zaakceptowania. Rozumiem, ze go kochasz. Ale kobieto - on Cie strasznie poniza! Miej swoja godnosc i nie pozwol mu na to. To trwa juz tyle miesiecy. Nie moge zrozumiec jak to wytrzymujesz. Milosc miloscia, ale zrozum, ze on Cie nie kocha robiac Ci takie cos....\nMusisz sie obudzic i wziac sie w garsc. Jestes wartosciowa kobieta i nie zaslugujesz na to.\nMoim zdaniem rady majki 31 sa bez sensu. Bez obrazy, ale tu juz nic nie da zmiana koloru wlosow i zadbane paznokcie. Kobiety! To wyglada tak: on zdradza, bija, poniza, a ona jeszcze pielegnuje dla niego swoja urode, zeby mu sie przypodobac. No istny koszmar!\nUciekaj od niego....dasz rade! Trzymam kciuki za Ciebie!\n8 Odpowiedź przez krokusik 2010-07-10 16:00:01\nO matko! Czy ty przeczytałas to co nam napisałas. Twoj maz spotyka sie z inna, pisze z nia, chetnie przespalby sie z nia, jak jeszcze tego nie zrobil. Uderzyl cie, albo ciagle bije. Lata za panienką, a ty jeszcze spokojnie na to patrzysz?Zbieraj dowody, zgrywaj gg i uciekaj od niego.On cie nie szanuje!!!!! Facet ktory bije kobiety jest nic niewarty. Przepraszam ,ze tak pisze, ale tak sadze. Kopnij go w 4 litery! Ludzie rozwodza sie i po 10- 20 latach malzenstwa. On cie nie traktuje powaznie!\n9 Odpowiedź przez ostra32 2010-08-24 08:59:18 Ostatnio edytowany przez ostra32 (2010-08-24 09:10:15)\nniby macie rację że mówicie zeby faceta zostawić jak bije ale jest jedno ale........ niektóre z nas są z natury ofiarami. Znoszą upokorzenia, bicie, kopanie aby tylko nie być samą. Starają się za wszelką cenę zatrzymać partnera . Ja jestem zwolenniczką tzw. "luźnych związków" jak mi sie facet lub kobieta podoba staram sie ją/go zdobyć . Parę lat temu nad polskim morzem nawiązałam namietny romsn z facet po 30 starszym ode mnmie o jakies 10 latek. Po paru dniach znjamości zaprosił mnie zebym zamieszkala w jego domu. Tam przedstawił mi swoją "służącą" ubraną w fartuszek itd Kazal jej mi usługiwać . Zadziwło mnie ciut ze ona wykracza poza ramy zwyklej gosposi min ręcznie prała moje majtki, skarpetki czy pończochy. Myła mnie w lazience a takze malowała mi paznokcie u rąk i nóg. Była pokorna, nie dawala wciągnac się w rozmowe i nigdy nie patrzyla mi prosto w oczy. I bardzo nerwowo reagowala na każde Jego polecenie.\nMówiąc szczerze niewiele mnie to obchodziło aż któregos dnia przechodziłam kolo pomieszczenia gospodarczego i uslyszalam odglosy uderzeń i stłumione jęki. Zobaczyłam przez okno jak mój kochanek kopie w brzuch skuloną służacą a ona tylko stęka zatykajać sobie reką usta zeby glośno nie krzyczeć. Szybko odeszlam i jak on gdzies sobie pojechal zawołalam ją do swego pokoju. Bez ogrodek powiedziałam co widzialam i zapytalam czemu sie na to zgadza. I tu przeżylam szok gdyż ona powiedziałą ze jest jego zoną a nie slużącą tylko on jej karze taka role grać przed kolejnymi kochankami , jakie sprowadza. Oburzona chciałam natychmaist wyjechac kazalam jej spakowac swoje rzeczy ale ona przerazona na kolanach calując moje rece blagala mnie zebym zostala. Bała się ze jak wyjadę on ja bedzie katował obwiniając za mój wyjazd. Więc zostalam . Kiedy go nie było czesto z nia rozmawialam. mówla mi ze jestem jedną z lepszych pań którym musiała usługiwać bo zdażały sie też kobiety które kiedy zorientowały sie w sytuacji wspólnie z Nim się nad nia znecały. Zapoponwalam jej zeby sie wyprowdzila powiedzialam ze moze u mnie zamieszkać poki nie znajdzie sobie pracy i lokum ale odmowila twierdzać że go kocha i zostanie z nim bez względu na to jak ją bedzie traktował\n10 Odpowiedź przez evel244 2010-09-13 09:59:24\nCZY WSZYSCY FACECI TACY SA??\nJestem mloda mezatka od 4 lat, wszystko bylo wporzadku az do wczoraj....\ntydzien temu moj maz mial ochote na seks,(ja tez nigdy z tym nie mam problemu)ale wowczas poprostu nie mialam ochoty na seks i mu to powiedzialm,na drugi i trzeci dzien tez probowal "costam robic" ale ja chcialam tylko zeby mnie mocno przytuli i bysmy zasneli.Nie potrafie wytlumaczyc dlaczego nie mialam ochoty, moze bylo to spowodowane tym ze w najblizszych dniach spodziewalam sie okresu i bylam jakas rozdrazniona. Natomiast moj maz stwierdzil wczoraj ze sie zmienilam...jak go zapytalam na czym ta zmiana polega to stwierdzil ze on chodzi do pracy, ja jestem z dzieckiem w domu wiec mam mozliwosci by kogos znalesc sobie innego, ze byc moze znudzil mnie juz i mi sie nie podoba. Jak to uslyszlam to chcialo mi sie smiac i jednoczesnie plakac jak on tak wogole mogl pomyslec???? on i syn to dwie najwazniejsze osoby w moim zyciu!! a to ze nie chcialam sie kochac nie znaczy ze musze miec kochanka!!! powiedzialm mu zeby nigdy wecej nawet nie pomyslal w ten sposob bo ja nie nalezy do tych osob ktore "chodza na lewo" to zawsze mnie zdradzano i wiem jak to boli, a ja bardzo go kocham i myslalm ze on o tym wie...i teraz moja prosba do was....co mam zrobic, co powiedziec zeby on poczul sie pewny że jest jedynym facetem w moim zyciu??mowie mu ze go kocham, zawsze ma cieply obiad, kochamy sie, jestem otwarta na jakies nowe "ekscesy" w naszej sypialni ale to ze pare razy nie chcialam sie kochac to nie znaczy ze odrazu kogos mam!! jak wytlumaczyc facetowi ze dzis mam ochote na seks,a jutro nie bede miec? czy oni wszyscy sa tacy?moj maz nie jest zbyt wylewny ale wczoraj malo sie nie rozplakal jak mi to mowil a potem mnie tak mocno przytulil i poczulam ze musi mnie strasznie kochac i musi byc zazdosny....\n11 Odpowiedź przez Mau3 2010-09-15 10:33:46\nZajrzyj na http://www.byłeżony.pl/ Nie możesz pozwolić żeby ktoś Cię tak traktował.Co na to dzieci?Wasze małżeństwo wygląda bardzo źle. Kat i ofiara. Spróbuj wyzwolić się z tego.:)!\n« Odrzucenie przez otoczenie | Pytanie: "Jestem szczęśliwa/szczęśliwy." »


Cb Malaga - EWE Baskets Oldenburg na żywo - transmisja live stream online - Meczyki 24\nCb Malaga - EWE Baskets Oldenburg\nCb Malaga - EWE Baskets Oldenburg 10.12.2019 20:45\nOglądaj za darmo mecz Cb Malaga - EWE Baskets Oldenburg, który rozpocznie się 10.12.2019 20:45. Mecz na żywo można legalnie obejrzeć na stronie bukmachera Betclic, Fortuna i Forbet, które posiadają zezwolenie Ministerstwa Finansów. Wszystkie meczyki 24 obejrzysz w jakości HD legalnie i bez ponoszenia żadnych kosztów. Darmowe mecze24 online stream Cb Malaga - EWE Baskets Oldenburg z rozgrywek Międzynarodowe Eurocup.\nW dniu 10.12.2019 20:45 odbył się mecz między Cb Malaga i EWE Baskets Oldenburg. Aby zobaczyć skrót z tego wydarzenia kliknij miniturkę poniżej.\nPrognoza meczu Cb Malaga - EWE Baskets Oldenburg\nMecz online Cb Malaga - EWE Baskets Oldenburg\nGdzie obejrzeć stream online Cb Malaga - EWE Baskets Oldenburg?\nMecz online Cb Malaga - EWE Baskets Oldenburg można obejrzeć na stronie...\nCb Malaga - EWE Baskets Oldenburg na żywo za darmo?\nDarmowa transmisja Cb Malaga - EWE Baskets Oldenburg na żywo w internecie


Obrazy retro morze, szklane ilustracje z morzem\nObrazy szklane - morze\nWidok na morze nigdy nie jest taki sam. W tym samym miejscu będziemy oglądać spokojny zachód słońca, wypełniony feerią barw. Innym miejscu rozegra się tam prawdziwa bitwa fal, wiatru i żywiołu wody, który to zdecydowanie dominuje. Morskie krajobrazy z pewnością znajdują swoje miejsce w sztuce, a także w naszych domach.\nMorze [wyników: 274]\nObraz Szklany wybrzeże para plaża morze\nObraz Szklany wybrzeże para plaża morze to najlepszy pomysł na ozdobienie dowolnego pokoju\nObraz na Szkle drzewo niebo woda słońce\nObraz na Szkle drzewo niebo woda słońce to znakomity sposób na udekorowanie dowolnego pomieszczenia\nObraz Szklany krajobraz morski fale\nObraz Szklany Chiński tusz łodzie\nObraz Szklany Hartowane fale\nObraz Szklany Hartowane fale to najlepszy sposób na udekorowanie dowolnego pomieszczenia\nObraz Szklany Nowoczesny las Zima Woda\nObraz Szklany Nowoczesny las Zima Woda to znakomity pomysł na ozdobienie dowolnego wnętrza\nObraz na Szkle Abstrakcja Miasto Woda\nObraz Szklany morze ocean statki niebo\nObraz Szklany Klif Morze Claude Monet\nObraz na Szkle abstrakcja port statki łodzie\nObraz na Szkle abstrakcja port statki łodzie to świetny pomysł na udekorowanie dowolnego pokoju\nObraz na Szkle wybrzeże fale zachód słońca\nSzukasz idealnego dopełnienia wnętrza? W naszym sklepie odkryjesz znakomite obrazy drukowane na szkle, które sprawią, że każda kompozycja nabierze barw\nObraz Szklany Nowoczesny Nowoczesny fale\nObraz Szklany Nowoczesny Nowoczesny fale to najlepszy sposób na udekorowanie dowolnego pokoju\nObraz na Szkle malarstwo latarnia morska\nObraz Szklany wybrzeże plaża morze niebo\nObraz Szklany wybrzeże plaża morze niebo to świetny pomysł na przyozdobienie dowolnego pokoju\nObraz na Szkle las woda drzewa niebo\nObraz na Szkle las woda drzewa niebo to najlepszy sposób na udekorowanie dowolnego wnętrza\nObraz na Szkle drzewa morze zachód słońca\nObraz na Szkle Wybrzeże Plaża Natura\nObraz na Szkle Wybrzeże Plaża Natura to świetny pomysł na ozdobienie dowolnego wnętrza\nObraz na Szkle wybrzeże fale\nSzklane obrazy z morzem\nW malarstwie i grafikach morze zajmuje szczególne miejsce. Znajdziemy tu obrazy, których ramy wypełniają detale, jak pojedyncza fala z pieniącą się krawędzią. Są także spektakularne widoki ze statkami unoszącymi się na falach. To z pewnością klasyczne, marynistyczne obrazy. Morze jest na nich jednym z głównych bohaterów, niosącym na swoim grzbiecie marynarzy, którzy muszą być mu podporządkowani.\nUdekoruj łazienkę dekoracjami ściennymi z motywem morza\nMotyw wody sprawdza się na tradycyjnych malunkach, ale też wtedy, gdy chcesz sięgnąć po obrazy na szkle. Morze to dobra tematyka do łazienki, zatem jest to materiał idealny do tego typu przestrzeni. Szkło łatwo oczyścisz z zabrudzeń i nie będziesz mieć problemu, gdy zachlapie się wodą.\nSprawdź także obrazy canvas z morzem.


Balsam kojący po ukąszeniu komarów 50 ml - Kokoda\nStrona główna/Kosmetyki naturalne/Kokoda/kojące/łagodzące/Balsam kojący po ukąszeniu komarów 50 ml - Kokoda\nSzczegółowy opis produktu Balsam kojący po ukąszeniu komarów 50 ml - Kokoda\nKojąca receptura łagodzi ból i swędzenie po ukąszeniach komarów i innych owadów, poparzeniach roślinami i meduzami. Przeznaczony dla osób dorosłych oraz dzieci od 2 roku życia, do stosowania miejscowego. Zastosowanie:\nPoparzenia pokrzyw itp. roślin\nPreparat posiada przyjemny mentolowy zapach, nie jest tłusty i łatwo się aplikuje. Firma AKNI POLSKA intensywnie współpracuje z entomologami, podróżnikami, ekspertami od krajów tropikalnych, lekarzami, szpitalami i instytucjami państwowymi w celu stworzenia kompletnego programu produktów ograniczających ryzyko zachorowania na groźne choroby występujące w krajach tropikalnych.\nCechy i parametry techniczne: Balsam kojący po ukąszeniu komarów 50 ml - Kokoda\nOpinie naszych klientów o Balsam kojący po ukąszeniu komarów 50 ml - Kokoda\nKosmetyki naturalne / Kokoda\nMarkaKokoda Rodzaj skóryDo każdego rodzaju skóry WłaściwościKojące, Łagodzące\nNawilżające brązujące masło do ciała 200 ml Bielenda\nSól do kąpieli z morza martwego 1 kg - Soakin\nAntybakteryjne mydło do rąk dla dzieci Ananas i Kokos 400ml YOPE\nNaturalna maseczka GLOW złota aralia 30ml ORIENTANA


Kappa/Lybra/Thesis - napinacz/wymiana samej rolki - Strona 2 - Lancia Klub Polska\nDzisiaj jest 25 mar 2019, 14:09\nKappa/Lybra/Thesis - napinacz/wymiana samej rolki\nTytuł: Napinacz wymiana samej rolki Kappa,Lybra,Thesis\nPostDodany: 10 maja 2008, 17:04\nok. Dzięki za odpowiedz. Zarzuce temat mechanikowi.\nPostDodany: 16 maja 2008, 20:13\nHi! Wracając do tematu a konkretniej do napinacza w mojej lucynce ...wymieniony !!! ale wyglądał nieszczególnie a mianowicie sprężynka była wytarta przez koło pasowe na połowę grubości i się złamała, przyczyna -wyrobiła się cześć ruchoma napinacza i zmieniła się pozycja względem silnika/koła pasowego, stąd obcieranie koła o sprezynę i uszkodzenie dość znaczne ,wymiana przez fachowca jakieś 20 minut no może 30 ,do tego tulejki tył piasta dolne może 15 min , generalnie w ciągu godziny byłem załatwiony na 90 złotówek ...miłe zaskoczenie bo w serwisie ''niby ''fiata SOLO powiedzieli ...90 -napinacz i po 90 za tulejkę czyli razem 270,-pln!!!zgroza ...\nPozdrawiam i może w koncu do zobaczenia na zlociku ..którymś\nPostDodany: 17 maja 2008, 20:41\nmoże w koncu do zobaczenia na zlociku ..którymś\nOd Sielpi to sięchyba nie wymigasz. Masz tak blisko ...\nPostDodany: 17 maja 2008, 20:49\nHi! Nie da się ukryć , ale może do zobaczenia jutro w warszawce ....jestem na 99% wyjazd z Kielc około 7.00 obwodnica ....ktoś chętny na wspólną podróż...na 2 auta bo będę miał komplet...\nPostDodany: 17 maja 2008, 22:12\nMnie w Warszawie jutro nie będzie, ale za to dziś byłem w Kielcach\nTytuł: Re: Napinacz wymiana samej rolki Kappa,Lybra,Thesis\nPostDodany: 19 mar 2011, 14:14\nja w kwietniu 2008 przy przebiegu 180kkm wymieniałem samą rolkę bo 'wyła' jak się ją przekręciło ręką. Teraz przy 230kkm wymieniałem już cały napinacz bo miał luzy i się cały 'kolebotał' co powodowało piski po odpaleniu zimnego silnika które po 5-10 sekundach znikały. Teraz jest idealna cisza\nNiestety nie można kupić napinacza bez rolki\nza cały napinacz dałem 350zł firmy SNR (www.ntn-snr.com)\nPostDodany: 20 mar 2011, 8:02\nhttp://allegro.pl/napinacz-alfa-156-166 ... 22075.html\nTytuł: Kappa 2.4 20v - uszkodzony napinacz paska wieloklinowego\nPostDodany: 02 lut 2012, 21:53\nCzy orientuje się ktoś może czy można wymienić samą rolkę lub łożysko w napinaczu paska? Ostatnio zaczął mi piszczeć, po zdjęciu paska zauważyłem luz na rolce napinacza. Wydaje mi się że gdzieś czytałem że można wymienić samo łożysko ale nie było informacji na temat rozmiarów tego łożyska. Szukałem napinacza lub samej rolki na allegro ale widzę że są tylko do diesla. Jeśli ktoś się orientuje w wymiarach łożyska to będę wdzięczny za informacje\nOstatnio zmieniony 02 lut 2012, 22:11 przez stabraf, łącznie zmieniany 1 raz.\nTytuł: Re: Kappa2.4 20v- uszkodzony napinacz paska wieloklinowego\nPostDodany: 02 lut 2012, 22:07\nZ łożyskiem to może być problem, bo nie ma tam typowego łożyska, które dałoby się kupić w sklepie, może na zamówienie...\nWymienić można oczywiście całą rolkę, były (a może są?) na allegro-tylko cena niezbyt korzystna wg mnie. Ja dobrałem w sklepi coś na podobieństwo oryginalnej rolki, tylko średnica zewnętrzna mniejsza o 5mm, ale taka zmiana obleci, zmieniłem chyba również śrubę mocującą na krótszą i tyle.\nPostDodany: 10 lut 2015, 23:03\nOdgrzewam kotleta, ale się może komuś przyda...\nZnalazłem polską firmę, która robi ogólnie rolki do silników... ich wyroby nazywają się CAFFARO (łożyska NACHI) lub ELSTERMANN (łożyska FAG).\nRolka do napinacza ma indeks CFR 13-99 (jest wykonana z tworzywa, zobaczymy jak zamontuję co się będzie działo),\npozostałe CFR 39-70 i CFR 12-16. Jakaś alternatywa jest na dobrych łożyskach...


Uwaga – PKO ostrzega | ok24.tv – portal aglomeracyjny\nUwaga – PKO ostrzega\n738 Wyświetlenia 24 października, 2019 Kryminałki, Społeczeństwo OK24\nPrzestępcy rozsyłają fałszywe maile z linkami do formularzy kredytowych. Proszą w nich o uzupełnienie formularza potrzebnego do złożenia wniosku kredytowego – otrzega PKO BP. Bank podkreśla, że nie jest nadawcą takich maili. Kliknięcie w link może spowodować pobranie i zainstalowanie złośliwego oprogramowania. Może ono posłużyć do przejęcia poufnych danych dostępu do bankowości elektronicznej.\nWyborczy wyścig myśli i pomysłów\nŁapówki w kaliskim Urzędzie Celnym?\nWojtuś jest już na świecie – oddycha samodzielnie


na obiad | gazdowanie\nCategory Archives: na obiad\nPod prąd tradycji, czyli gnocchi szpinakowe z ricottą\nJuż dawno nie pamiętam takiej gonitwy. Ledwo wyszłam z raportów, już na horyzoncie majaczy widmo ferworu pisania nowych wniosków projektowych. A na dodatek święta za pasem. Patrzę tęsknie na nasze okna połaciowe, które aż się proszą, by je umyć.\nJesteśmy oboje z S. zmęczeni codzienną bieganiną. W tym roku wbrew tradycji i oczekiwaniom części rodziny postanowiliśmy całą trójką ulotnić się na czas świąt. Zapakowaliśmy manatki, żelazny zestaw książeczek i kolorowanek i wyruszyliśmy na północ. Spacerować, wdychać jod i uwolnić głowę.\nA żeby tradycji stało się zadość, do posta i zdjęć dorzucam przepis. Nieświąteczny, nietradycyjny. Dziś na obiad gnocchi szpinakowe.\nGNOCCHI SZPINAKOWE Z RICOTTĄ\n/przepis na 4 porcje/\n1 opakowanie szpinaku baby (250 g)\n30 g startego sera grana padano\n1 szklanka mąki (plus do podsypania)\n1/3 szklanki startego sera grana padano\nCebulę i szpinak wrzucamy na patelnię z rozgrzanym olejem, podsmażamy 2-3 minuty, aż szpinak zwiędnie. Odstawiamy do ostygnięcia.\nNa stolicę wykładamy ostudzony szpinak, dodajemy ricottę, twaróg, grana padano, żółtko, doprawiamy solą i pieprzem do smaku. Zagniatamy ciasto, powoli dodajemy mąkę i łączymy wszystkie składniki. Gdy ciasto zacznie niec odchodzić od ręki, formujemy kulę, przykrywamy czystą, suchą ściereczką i odstawiamy na bok.\nGdy ciasto “odpoczywa”, przygotowujemy sos: czosnek przepuszczamy przez praskę i wraz ze śmietaną umieszczamy w rondelku o grubym dnie, podgrzewamy do momentu, aż śmietana zacznie się gotować (co chwilę mieszając). Zmniejszamy ogień do minimum, doprawiamy pieprzem.\nW dużym garnku zagotowujemy osoloną wodę. Z ciasta formujemy wałki, z których odcinamy po kawałku “kopytka”, które wrzucamy na wrzątek. Gdy wypłyną odcedzamy, przekładamy na talerze, polewamy ciepłym sosem, posypujemy grana padano i pieprzem. Podajemy natychmiast.\nCategories: na obiad, wege | Tags: czosnek, gnocchi, grana padano, ricotta, ser twarogowy, szpinak, twaróg | Permalink.\nOkrutni menedżerowie i tagliatelle z szałwią i orzechami włoskimi\nZegarki są wszędzie.\nWyzierają z każdego miejsca w domu pilnując, bym nie straciła rachuby czasu. Jeden wisi na ścianie, drugi w biblioteczce w sypialni, trzeci schował się w piekarniku, a cała reszta grasuje w laptopach i smartfonie. Jeśli zejdę na parter do Rodziców, rzucą się na mnie kolejne czasomierze zawieszone na ścianach;)\nOd kiedy jestem mamą, czas jakby przyspieszył.\nKiedyś nie stanowiło dla mnie problemu to, że zostawałam dłużej w pracy, by spokojnie skończyć to, co należało wykonać. Dziś kombinuję, jak najszybciej wyjść z zadań, które zaplanowałam sobie do zrobienia w rytmie tygodniowym czy dłuższym. Bo wiem, że po przyjściu do domu czeka na mnie Najważniejsza Osoba na Świecie, której powinnam poświęcić 100% swojego czasu. Bo Zu przecież nie interesuje, że muszę odpisać na maila albo przygotować raport.\nDziecko uczy szacunku do czasu, zdałam sobie sprawę, że mam go tak mało, że muszę go dobrze wykorzystać [Barbara Wrońska]\nDzieci to dobry menedżer planu dnia. Okrutny, ale skuteczny [Bartosz Minkiewicz]*)\nGdy pracuję z domu, zwykle mam precyzyjnie zaplanowany plan dnia. Po odprowadzeniu Zu do przedszkola odwiedzam warzywniak i sklep spożywczy, a potem szybkim krokiem pędzę do domu. W progu wita mnie pies, dla którego czasem jestem łaskawa i zabieram go na ekspresowy spacer (myślę, że będzie mi za to wdzięczny do końca swoich dni;)).\nJest 9:00. Przebieram się, wstawiam pranie, robię herbatę, włączam laptopa i zaczynam pracę od sprawdzania poczty. Po takiej rozbiegówce przychodzi czas na chwilę przerwy.\nJest 10:00. Zaparzam kawę, przegryzam drugie śniadanie i jadę dalej. Bliżej 14:00 zaczynam czuć lekki niepokój wiedząc, że za 1,5 godziny muszę wychodzić po Zu. A w dodatku pod ikoną firefoxa czają się pokusy-pożeracze czasu w rodzaju facebooka, blogów kulinarnych i fotograficznych….\nSwoją drogą, od pewnego czasu myślę nad napisaniem takiego posta, który opisywałby najlepsze sposoby na ogarnianie siebie i domu, czyli godzenie macierzyństwa z pracą zawodową. Już niebawem, stay tuned:)\nA kulinarnie? Czasem około południa gotuję obiad. Wtedy zwykle szukam inspiracji w prostych, najczęściej roślinnych przepisach. Jednym z nich jest receptura od Ottolenghiego: prosty i pyszny makaron w sosie śmietanowo-szałwiowym z dodatkiem orzechów włoskich i grana padano. Jeśli macie tak, jak ja mało czasu, to powinniście spróbować tej receptury. Sam mistrz tak mówi o tym przepisie: (…) jest dość prosty, danie łatwo przyrządzić, a jego smak jest nadspodziewanie wyrazisty. Niezbędne są jednak świeże orzechy włoskie bez cienia goryczy.\n*) oba cytaty pochodzą z książki z wywiadami autorstwa Agaty Napiórskiej Jak oni pracują, Wydawnictwo W.A.B., Warszawa 2018\nTAGLIATELLE Z SZAŁWIĄ I ORZECHAMI WŁOSKIMI\n/porcja dla 4 osób, na podstawie przepisu z książki Cała obfitość Yotama Ottolenghi, Wydawnictwo Filo/\n3/4 szklanki łuskanych orzechów włoskich\n1 szklanka świeżych liści szałwii, drobno posiekanych\nopakowanie makaronu tagliatelle (ok. 400 g)\n1/2 szklanki startego sera grana padano lub innego twardego typu parmezan\nOrzechy siekamy na mniejsze kawałki i prażymy na suchej patelni do lekkiego zbrązowienia skórki. Odstawiamy do ostygnięcia.\nW osolonym wrzątku gotujemy makaron al dente.\nW międzyczasie przygotowujemy sos: na średniej patelni rozgrzewamy masło na dużym ogniu przez ok.minutę, wrzucamy szałwię i smażymy 2 minuty, aż masło zacznie brązowieć. Zmniejszamy ogień, dodajemy skórkę z cytryny, śmietanę, szczyptę soli oraz pieprz i podgrzewamy aż sos nieco zgęstnieje.\nUgotowany makaron odcedzamy (pozostawiając łyżkę wody z gotowania, którą następnie dodajemy do sosu), przekładamy do dużej miski, dodajemy podgrzany sos, dorzucamy orzechy, natkę i sok z cytryny, a na końcu starty ser. Przekładamy na talerze i natychmiast serwujemy.\nCategories: na obiad, wege | Tags: comfort food, grana padano, makaron, orzechy, orzechy włoskie, parmezan, szałwia, tagliatelle, wege | Permalink.\nSynergia doskonała, czyli brukselka na kapuście curry z pikantnymi pieczonymi ziemniakami\nZostało Wam trochę ziemniaków z niedzielnego obiadu? Macie ochotę na sezonowe produkty? Doskonale! Dziś łączę dwa przepisy, które przetestowałam po zakupie książek Dominiki Wójciak, a mam na myśli Warzywo i Sezonowe warzywo.\nZiemniaki w pikantnej marynacie powędrują do piekarnika, gdzie zyskają atrakcyjną, chrupiącą powierzchowność, a głównym punktem programu na talerzu będzie swojska brukselka na orientalnej nieco kapuście curry. Wciąż trwa sezon na brukselkę, więc nie ważcie się sięgać po mrożonkę, ale pozwólcie, by sprzedawca w warzywniaku wrzucił Wam do lnianej torby hojnym gestem co najmniej ćwierć kilo tego warzywa.\nWiem, brukselka zyskała sobie złą opinię lądując przez dziesięciolecia na talerzach w szkolnych stołówkach lub w jarzynowych zupach. Mnie samą do niedawna odstraszała ta zielona, rozgotowana pulpa na talerzu. Ale pora przywrócić do łask to cenne w mikroelementy i witaminy warzywo. A gotowanie al dente czyni cuda.\nAby obiad był doskonały, na liście zakupów umieśćcie kapustę kiszoną, garść pieczarek, a w spożywczym obierzcie kurs na półkę z orientalnymi produktami, gdzie znajdziecie mleko kokosowe i curry. Tym sposobem w kilka chwil wyczarujecie pyszny wegetariański obiad łączący swojskie i egzotyczne smaki. A sezonowość będzie tutaj przysłowiową wisienką na torcie:)\nBRUKSELKA NA KAPUŚCIE CURRY Z PIECZONYMI ZIEMNIAKAMI\n/porcja dla 4 osób, na podstawie przepisów z książek Warzywo i Sezonowe warzywo Dominiki Wójciak, Wydawnictwo Pascal/\n300 g świeżej brukselki\n1/2 kg kapusty kiszonej, posiekanej\n1/2 łyżeczki czerwonej pasty curry\nBrukselkę myjemy i pozbawiamy zewnętrznych liści (jeśli są zabrudzone). Gotujemy 10 minut w osolonym wrzątku, odcedzamy i przelewamy zimną wodą, by zatrzymać proces gotowania.\nZiemniaki obieramy, zalewamy zimną wodą i gotujemy na półtwardo. Pod koniec gotowania solimy. Odcedzamy, studzimy i przekładamy do żaroodpornej formy. Przygotowujemy marynatę: w miseczce łączymy olej, miód, oba rodzaje papryki, rozgnieciony czosnek i liście tymianku. Ziemniaki polewamy marynatą i pieczemy w piekarniku rozgrzanym do 180ºC (termoobieg) przez ok. 25 minut lub do momentu, gdy wierzch się ładnie zrumieni.\nCebulę, czosnek i imbir obieramy i drobno siekamy, podsmażamy 2-3 minuty w rondlu o grubym dnie z rozgrzanym olejem. Dodajemy pastę curry i przyprawę curry, mieszamy. Dorzucamy obrane i posiekane w grube plastry pieczarki, doprawiamy solą i pieprzem. Podsmażamy całość, aż grzyby puszczą sok. Do rondla dolewamy mleko kokosowe, mieszamy całość i dodajemy posiekaną kapustę kiszoną. Dusimy na małym ogniu, co jakiś czas mieszając. Po 20-30 minutach dodajemy brukselkę (większe główki możemy podzielić na pół), mieszamy.\nNa talerz wykładamy pieczone ziemniaki z kapustą curry, danie podajemy posypane koperkiem.\nCategories: na obiad, wege | Tags: brukselka, cebula, curry, czerwona pasta curry, czosnek, kapusta curry, kapusta kiszona, koperek, miód, mleko kokosowe, pieczarki, wędzona papryka, ziemniaki | Permalink.\nWspomnienie góralki z cielęciną i pulpeciki z indyka z dodatkiem szpinaku, cukinii i fistaszków\nWłaśnie na targowicy schodzące tutaj Krupówkami miasto spotykało się materialnie, realnie, twarzą w twarz z chłopskim Podtatrzem, z jego wspaniałymi przedstawicielkami, “babami”, które bladym świtem ze wsi leżących pod Gubałówką niosły tu w kosołkach mleko, śmietanę, ser, masło, jajka, od święta mięso.\nPomnik im się należy, bo niejednego od głodu uchroniły, a wielkiej gromadzie zakopiańczyków pozwoliły lepiej wzrosnąć. Borenka na nim powinna być srebrna, aluminiowa, albo bardziej “wyzdajana”, emaliowana na biało, czerwono, niebiesko. Przecież bez niej mleko, śmietana, jaja, koniecznie w strzępy gazet zawinięte, do Zakopanego by nie dotarły. I jeszcze ser biały, w sercowatym kształcie odciśnięty, w płóciennej chusteczce przechowywany i masło w garnuszku (kwaterkowym lub półlitrowym) z okopką i rozetką nożem uczynioną na czubku. Bo smak smakiem, ale liczyła się też forma i uroda.*)\nPamiętam jak przez mgłę, gdy będąc dzieckiem do naszego zakopiańskiego domu raz na jakiś czas przychodziła taka właśnie “baba”z Cichego. Jedna z tych starych góralek, z którymi miała handlowe konszachty moja ciotka zwana Badzinką. W koszu przewiązanym chustą kobieta dźwigała zwykle słuszny kawałek cielęciny, prawdziwą wiejską śmietanę i twaróg. Dzięki temu nielegalnemu zaopatrzeniu, mieliśmy raz na jakiś czas prawdziwe, zdrowe jedzenie.\nNie do przecenienia w tamtych czasach, gdy mięso i inne produkty były na kartki. I rację mają autorzy Krupówek, pisząc, że zaopatrzenie pochodzące od “bab” pozwoliło wielkiej gromadzie zakopiańczyków lepiej wzrosnąć. Wśród nich byłam ja i mój Brat:)\nDziś cielęcinę można zwykle bez problemu kupić na bazarze, a ja proponuję na obiad łatwe pieczone pulpeciki z indyka. Dorzucamy do nich trochę warzyw i… orzechy ziemne.\n*) Krupówki, Piotr Mazik, Kuba Szpilka, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2018\nPULPECIKI Z INDYKA ZE SZPINAKIEM, CUKINIĄ I FISTASZKAMI\n/przepis dla 4 osób/\nkawałek imbiru wielkości\n2 garście szpinaku, posiekanego\n1/2 pęczka natki pietruszki, posiekanej\nMarchewkę, cukinię, imbir i orzechy ziemne rozdrabniamy w blenderze/rozdrabniaczu. Następnie w dużej misce umieszczamy mięso, warzywa i orzechy, natkę i szpinak. Dodajemy jajko i przyprawy, mieszamy do uzyskania jednolitej masy, a następnie formujemy pulpeciki wielkości orzecha włoskiego.\nPulpeciki przekładamy do żaroodpornej formy, podlewamy łyżką oleju i 1/2 szklanki wody. Pieczemy pod przykryciem z folii aluminiowej przez ok. 30 minut w piekarniku nagrzanym do temperatury 180ºC (termoobieg). Na ostatnie 5 minut pieczenia możemy zdjąć folię, by mięso ładnie się zarumieniło.\nPulpeciki podajemy z frytkami z batatów lub ulubioną kaszą i surówką.\nCategories: bez glutenu, na obiad | Tags: cukinia, fistaszki, imbir, indyk, natka, orzechy ziemne, papryka ostra, pulpeciki, szpinak, Zakopane | Permalink.\nTrochę wiosny w środku zimy, czyli wegetariańskie curry z kalafiorem, fasolą adzuki i zielonym groszkiem\nOdprowadziłam Zu do przedszkola i teraz maszeruję z lnianą torbą do warzywniaka. Po drodze wstępuję do pani Bożenki, która sprzedaje świeżutkie rogaliki pszenne i mój ulubiony twaróg z Głuchowa. Z warzywniaka wychodzę objuczona kalafiorem, fasolą adzuki i ryżem jaśminowym.\nNastępnym razem przy kupowaniu strączków i ryżu na wagę powinnam zabrać ze sobą używane, lecz czyste foliowe woreczki. Zgodnie z filozofią low waist, która jest mi coraz bardziej bliska.\nW dużym garnku robię curry na dwa dni. Dorzucam zielony groszek. Mam wrażenie, że o tej porze roku wszystko, do czego dodajemy groszek staje się świeże i smaczniejsze. Przebłysk wiosny w ciągu zimy. W tym daniu kalafior “robi” za mięso, a nerkowce przyjemnie chrupią dopełniając smaku całości.\nCURRY Z KALAFIOREM, FASOLĄ ADZUKI I ZIELONYM GROSZKIEM\n1/2 szklanki fasoli adzuki, namoczonej na noc\n1/2 szklanki zielonego groszku (użyłam mrożonego)\nkawałek imbiru (ok.1 cm)\n1 płaska łyżeczka czerwonej pasty curry\n1/2 szklanki solonych nerkowców\nFasolę adzuki gotujmy w lekko osolonej wodzie, odcedzamy i odstawiamy na bok. Groszek blanszujemy, przelewamy zimną wodą i również odstawiamy na bok.\nCebulę, czosnek i imbir drobno siekamy i wrzucamy do dużego garnka o grubym dnie z łyżką rozgrzanego oleju. Smażymy chwilę, a gdy warzywa zaczną pachnieć dodajemy przyprawę curry i pastę curry, mieszamy. Następnie dodajemy mleko kokosowe i zmniejszamy ogień. Dodajemy różyczki kalafiora, mieszamy, przykrywamy pokrywką i dusimy na bardzo małym ogniu, aż kalafior będzie półtwardy. Następnie dodajemy szpinak i ponownie dusimy, aż zwiędnie. Do curry dodajemy ugotowaną fasolę adzuki i groszek, dusimy jeszcze chwilę.\nW międzyczasie gotujemy ryż i prażymy na suchej patelni nerkowce.\nGdy curry jest gotowe, podajemy je z ryżem i nerkowcami.\nCategories: bez glutenu, na obiad, wege | Tags: curry, czerwona pasta curry, fasola, fasola adzuki, kalafior, mleko kokosowe, nerkowce, szpinak | Permalink.\nZrób coś dla Ziemi, czyli makaron w sosie śmietanowym z fenkułem, szpinakiem i suszonymi pomidorami\nCoraz częściej myślę o przejściu na wegetariańską dietę. Nie wegańską, bo nie wyobrażam sobie życia bez jajek i miodu, ale wegetariańska coraz bardziej mnie kusi i nęci. Czytam o dewastacji środowiska i gazach cieplarnianych, których straszne ilości produkują przemysłowe hodowle zwierząt. Czytam o cierpieniu brojlerów, które są tak tuczone, że przed ubojem osiągają monstrualną wagę (to tak, jakby pięcioletnie dziecko ważyło 100 kg). Oliwy do ognia dolewają ostatnie afery z nielegalnymi ubojniami zwierząt…\nAlarmujące raporty o stanie środowiska naturalnego mówią o tym, że mamy zaledwie 12 lat na reakcję, by ocalić planetę. Politycy są na to głusi, ale każdy z nas może zrobić coś dla Ziemi. Niewiele, ale w skali planety być może dużo.\nPowinniśmy zmieniać wszystko, co można, także swoje życie, tak by stało się ono jak najmniej obciążającym przyrodę. Jest dużo możliwości: od ekologicznych źródeł energii do drobiazgów typu nieużywanie torebek foliowych, segregowanie śmieci, mniej mięsa w diecie. Styl życia. Ślad ekologiczny, który zostawiamy na planecie, jest zdecydowanie za duży i to musi się zmienić. A czasu mamy coraz mniej. [prof. Piotr Skubała w wywiadzie da Zwierciadła, nr 1 (2067) ze stycznia 2019 r.]\nWiem, że dieta wegetariańska wymaga suplementacji niektórymi witaminami i mikroelementami i mam świadomość, że trzeba się do niej przygotować i zaplanować. Póki co, zamawiam kolejne książki kulinarne o roślinnej kuchni i w menu przemycam strączki. Przeglądając książki o wege kuchni coraz częściej myślę, że jedząc zdrowiej przy okazji mogłabym zrobić coś dobrego dla naszej planety.\nRodzina już została uprzedzona, że gdy gotuję obiad dla wszystkich, nie znajdą w nim raczej mięsa. I choć nie wszystkim się to podoba, postanowiłam ograniczać jedzenie mięsa. Wyjątkiem jest tutaj Zu, która w przedszkolu jada mięso, a w domu gotuję jej co kilka dni zupy na małej porcji indyka. I dorzucam strączki, co nie jest aż tak trudne, bo toleruje ciecierzycę i soczewicę:)\nIdąc tym tropem, przygotowałam wegetariański sos do makaronu. Smaczny i szybki obiad. Spróbujcie. Matka Ziemia będzie Wam wdzięczna:)\nMAKARON W SOSIE ŚMIETANOWYM Z FENKUŁEM, SZPINAKIEM I SUSZONYMI POMIDORAMI\n1 opakowanie dowolnego makaronu\n2 małe pory (tylko biała część)\n3 garście szpinaku baby\n2-3 łyżki sera typu parmezan\nFenkuł i pory drobno kroimy, wrzucamy na dużą patelnię z rozgrzanym olejem. Smażymy 2-3 minuty, a następnie dolewamy 1/2 szklanki wody, przykrywamy pokrywką i dusimy na małym ogniu do miękkości warzyw. Dodajemy szczyptę gałki muszkatołowej oraz sól i pieprz do smaku. Wlewamy śmietankę i krótko zagotowujemy sos.\nGotujemy makaron al dente. Do sosu dodajemy szpinak, dusimy chwilę, a gdy zwiędnie, dorzucamy suszone pomidory pokrojone w paseczki. Na talerze wykładamy makaron, polewamy sosem, a wierzch posypujemy startym parmezanem.\nCategories: na obiad, wege | Tags: fenkuł, grana padano, makaron, parmezan, por, suszone pomidory, szpinak, śmietana, śmietanka | Permalink.\nWarzywne testowanie, czyli buraczane gnocchi z ricottą i twarogiem\nLubię sobie czasem sprawiać małe przyjemności w postaci książek. Bez okazji, dla samej przyjemności czytania. Raz jest to najnowszy w rzeczy samej Pilch (teraz marzę o Twardochu:)), raz Smoleński, innym razem kolejna książka z serii Czarnego o dawnym Zakopanem, a czasem po prostu dużo wysmakowanych zdjęć i przepisów, czyli książka kulinarna.\nOstatnio zrobiłam sobie przyjemność zamawiając Warzywo Dominiki Wójciak. Zupełnie przy okazji, składając zamówienie na inną książkę-prezent dla kogoś z rodziny w internetowej księgarni. Kurier przywiózł książki i nie minęło kilka dni, a przetestowałam już cztery przepisy. Aktualnie eksploruję dział “burak i botwinka”:)\nBuraczki pokochałam w zasadzie od czasu, gdy zostałam mamą. Ich dobroczynny wpływ to nie tylko produkcja czerwonych krwinek i zapobieganie anemii, ale również zapobieganie zaparciom u maluchów (i nie tylko). A to zaledwie skromna część z niesamowitych możliwości tego niepozornego warzywa. Tak więc od pewnego czasu jestem zapaloną orędowniczką i promotorką dań z buraków w domowej kuchni. Nic więc dziwnego, że jako jedno z pierwszych dań z Warzywa jedliśmy buraczane gnocchi z ricottą z chrzanowo-śmietanowym sosem i masłem szałwiowym. A do podania płatki mojego ukochanego grana padano.\nLepiłam i jadłam myśląc “jestem w niebie”;)\n/przepis pochodzi z książki Dominiki Wójciak Warzywo, Wydawnictwo Pascal, Warszawa 2015, z moimi modyfikacjami/\n4 średnie buraki upieczone w skórce\n50 g startego grana padano lub parmezanu\n1 szklanka mąki pszennej + trochę do podsypania\n1 łyżka chrzanu (użyłam ze słoika)\n1 łyżka świeżej lub suszonej szałwii\nświeżo starty kolorowy pieprz\nBuraki obieramy ze skórki i miksujemy na gładkie purée. Ricottę przekładamy na sitko i odsączamy (1h).\nNa stolnicę wykładamy buraczane purée, dodajemy ricottę, twaróg, starte na tarce grana padano i żółtko. Doprawiamy gałką muszkatołową, pieprzem i solą. Dokładnie łączymy wszystkie składniki i powoli dodajemy mąkę, ale tylko do momentu, gdy ciasto da się uformować w kulę i zacznie odchodzić od ręki. Tak przygotowane ciasto przykrywamy czystą ściereczką i odkładamy na 1/2h.\nNastępnie z ciasta odrywamy kawałki i formujemy kulki wielkości orzecha włoskiego, które obtaczamy w mące i wrzucamy do garnka z wrzącą, osoloną wodą.\nW międzyczasie na patelni podgrzewamy masło z dodatkiem szałwii. W osobnej miseczce łączymy śmietanę z chrzanem i sokiem z cytryny oraz szczyptą soli.\nGdy gotujące się kluseczki zaczną wypływać na powierzchnię, wyjmujemy je na talerz łyżką cedzakową, polewamy gorącym masłem szałwiowym i podajemy z sosem śmietanowo-chrzanowym posypane wiórkami grana padano,\nCategories: na obiad | Tags: buraki, gałka muszkatołowa, gnocchi, grana padano, masło, ricotta, szałwia, twaróg, śmietana | Permalink.


Kamera IP bullet 4Mpix IR AcuSense DS-2CD2T46G2-2I(2.8mm)(BLACK) HIKVISION | Sklep iVolta.pl\nProdukt Kamera IP bullet 4Mpix IR AcuSense DS-2CD2T46G2-2I(2.8mm)(BLACK) HIKVISION DS-2CD2T46G2-2I(2.8mm)(BLACK) Kamera IP bullet 4Mpix IR AcuSense został dodany do oferty\nKamera IP bullet 4Mpix IR AcuSense DS-2CD2T46G2-2I(2.8mm)(BLACK) HIKVISION\nKod Volta: DS-2CD2T46G2-2I(2.8mm)(BLACK)\nIndeks Volta: 64941\nTwoja cena:1 490,76 zł\n• Rozdzielczość do 4Mpix/2688 × 1520 do 25 kl./s\n• Kompresja H.264/H.264+ / H.265/H.265+ / MJPEG\n• trueWDR, BLC, ANR, IP67\nRozwiązanie EasyIP 4.0 to technologia Hikvision AcuSense - obecnie dostępna zarówno w produktach zewnętrznych, jak i wewnętrznych - pozwala na efektywniejsze zarządzanie systemem ochrony.\nKamera DS-2CD2T46G2-2I to świetne rozwiązanie dla instalacji gdzie wymaganiem podstawowym jest wysokiej rozdzielczości obraz. Kamera ma rozdzielczości 4Mix. Bogata funkcjonalność, charakterystyczna dla kamer IP Hikvision pozwala optymalnie skonfigurować parametry obrazu dla obserwowanej sceny. Kamery AcuSense mają dość rozbudowaną analitykę obrazu na bazie technologii DeepLearning\nRozdzielczość 4Mpix – więcej szczegółów\nKamera DS-2CD2T46G2-2I wyposażona jest w przetwornik o rozdzielczości 4Mpix (2688 × 1520) co pozwala uzyskać obraz wysokiej rozdzielczości.\nTechnologia AcuSense, oparta na algorytmach deep learning, umożliwia obecnie klasyfikowanie obiektówzarówno w urządzaniach zewnętrznych, jak i wewnętrznych. Dzięki precyzyjnemu rozpoznawaniu system możeodfiltrować nawet 90% zdarzeń wywołujących fałszywe alarmy, co znacząco zwiększa trafność i skutecznośćalarmowania oraz przyczynia się do obniżenia kosztów pracy.\n- Wykrycie wtargnięcia\n- Wykrywanie przekroczenia linii\n- Wykrywanie wejścia w obszar\n- Wykrywanie wejścia z obszaru\nW kamerze HIkvision zastosowano kompresję H.265 pozwalającą na zmniejszenie zajętości pasma sieciowego oraz zmniejszenie zajętości dysku w rejestratorze. Dzięki zastosowaniu inteligentnej analizy, kodowania predykcyjnego, niwelowania szumu tła oraz adaptacyjnej kontroli pasma, zysk w stosunku do kompresji H.264. Jednocześnie w celu zachowania kompatybilności z innym systemami możliwe jest wykorzystanie standardowej kompresji H.264.\nDzięki wbudowanemu czytnikowi kart SD/SDHC/SDXC możliwy jest zapis materiału wideo bezpośrednio w samej kamerze. Kamera pozwala na zapis w trybie ciągłym lub alarmowym.\nPobór mocy (W)12\nTemperatura pracy (°C)-30...+50\nWymiar (śr. x wys.) (mm)105 x 289.5\nObsługa zdarzeńDetekcja w obszarze


Grzybiarz zgubił się w lesie. Odnaleźli go policjanci - Telewizja Polska SA\nGrzybiarz zgubił się w lesie. Odnaleźli go policjanci\nGrzybiarz zgubił się w lesie. Odnaleźli go policjanci Szczęśliwie zakończyły się poszukiwania 73-letniego mężczyzny, który wszedł na grzyby i stracił orientację w terenie. Na szczęście miał przy sobie naładowany telefon komórkowy i zawiadomił policję. Dzięki temu, że funkcjonariusze mogli z nim utrzymywać kontakt telefoniczny, szybko udało się go odnaleźć.\nSzczęśliwie zakończyły się poszukiwania 73-letniego mężczyzny, który wszedł na grzyby i stracił orientację w terenie. Na szczęście miał przy sobie naładowany telefon komórkowy i zawiadomił policję. Dzięki temu, że funkcjonariusze mogli z nim utrzymywać kontakt telefoniczny, szybko udało się go odnaleźć.\nW sobotę około godz. 11.30 oficer dyżurny jarosławskiej jednostki otrzymał zgłoszenie od grzybiarza, który swój samochód zostawił niedaleko leśniczówki w Łapajówce, a sam zgubił się w lesie. Gdy uznał, że nie jest w stanie samodzielnie odnaleźć drogi, zadzwonił po pomoc. We wskazany rejon pojechali policjanci z posterunku w Wiązownicy. Funkcjonariusze odnaleźli pojazd zgłaszającego, przy którym znajdował się kolega grzybiarza. Mężczyzna oświadczył, że od dłuższego czasu chodzi po lesie i szuka znajomego, ale bezskutecznie. Z uwagi, że nie posiadał przy sobie telefonu komórkowego, nie mógł skontaktować się z kolegą i zawiadomić służb.\nPodczas poszukiwań w lasie, funkcjonariusze co jakiś czas włączali sygnały świetlne i dźwiękowe, by nakierować zaginionego. Dodatkowo nawiązywali z nim kontakt telefoniczny. Po około dwóch godzinach, 73-letni mieszkaniec gminy Wiązownica, był już bezpieczny. Mężczyzna oświadczył, że czuje się zmęczony, ale nie potrzebuje pomocy medycznej. Odnaleziony grzybiarz przeprosił za spowodowane zamieszanie i podziękował policjantom za pomoc.\nPolicjanci radzą, by na grzyby nie wybierać się samotnie, szczególnie, gdy słabo znamy teren, w którym mamy zamiar je zbierać. Pamiętajmy, by na wyprawę do lasu zabrać ze sobą naładowany telefon komórkowy. To często jedyna rzecz, która pozwala na skuteczne wezwanie pomocy i ustalenie miejsca pobytu w rozległym terenie.


Cebule kwiatowe - sklep E-sas.pl\nZOOLOGIA WĘDKARSTWO DOM I OGRÓD Narzędzia ogrodniczeUprawa roślinPodłożaNawozyŚrodki ochrony roślinObornikiNasionaZaprawa nasiennaTrawaKwiaty i drzewaCebule kwiatoweZiołaWarzywaOwoceKiełkiObrzeża / PalisadySiatki / Tkaniny/ WłókninyDoniczki / Osłonki/ SkrzynkiSiewniki / SadzarkiPozostałe akcesoriaPompy i hydroforyNawadnianieKompostownikiPreparaty kompostująceZwalczanie i odstraszanie szkodnikówUtrzymanie czystościMyjki wysokociśnieniowe i akcesoriaRękawicePlandekiGrille i akcesoriaMeble ogrodowe i akcesoriaBaseny i akcesoriaDekoracja do ogrodu i domuZabawki / SportSkrzynki na listyChemia gospodarczaPrzetwórstwo / Wyroby własneKalosze / KlapkiBUDOWA I REMONT WARSZTAT ELEKTRONARZĘDZIA ARTYKUŁY OKOLICZNOŚCIOWE I ŚWIĄTECZNE\nStrona główna > Zielony Dom > DOM I OGRÓD > Uprawa roślin > Nasiona > Kwiaty i drzewa > Cebule kwiatowe\nCebule kwiatowe do ogrodu i nie tylko\nSklep internetowy to wręcz idealne miejsce do tego, aby w spokoju wyszukać i dobrać konkretne cebulki kwiatowe, które następnie staną się doskonałą ozdobą ogrodu, doniczek balkonowych oraz kwietników, stawianych między innymi na tarasach. Zwłaszcza gdy wyróżnia się bardzo szeroką i zróżnicowaną ofertą. Nasz sklep spełnia wszystkie te kryteria!\nW katalogu znajdziesz mnóstwo produktów, z których z łatwością stworzyć kompletny zestaw. Oferujemy cebulki wieloletnie, gotowe do zasadzenia. Frezje, begonie, szczawiki, mieczyki – wybór jest bardzo szeroki. Dzięki zakupom online nie musisz tracić czasu na wędrówki po sklepach i poszukiwanie interesujących Cię roślin. Zamówienie złożysz w sposób wygodny, bez konieczności wychodzenia z domu. Kolejną zachętę stanowi cena. U nas znajdziesz tanie produkty, które nie obciążą zbytnio budżetu domowego. Między innymi z tego powodu gorąco zachęcamy do zapoznania się z całą ofertą, a także do dobierania cebulek pasujących do Twojej koncepcji.


Między swymi czyli 6 Zlot Blogosfery Winiarskiej - Blurppp - blog nie tylko o winie.\nPodpisując jedno ze zdjęć na których pokazywały nam salę w hotelu La Regina, gdzie w ubiegły weekend odbył się szósty już Zlot Blogosfery Winiarskiej byłem bardziej lakoniczny niż zwykle. Ograniczyłem się do dwóch słów „między swymi”. I choć w tym momencie od Zlotu minęło już 3 dni i w tym czasie pojawiło się kilka innych refleksji to to pierwsze określenie nastroju i sytuacji było najtrafniejsze.\nChoć nijako z definicji blogerzy czyli ludzie którzy świadomie postanowili się dzielić się swoimi przemyśleniami z innymi to wyraziste osobowości, to zlot Anno Domini 2019 jasno pokazał, że też świetnie czują się w swoim towarzystwie. I to największa szansa ale też i największe zagrożenie dla środowiska.\nNim rozwinę ten temat kilka słów o samym programie. W mojej ocenie bez żadnej wątpliwości był to najlepiej przygotowany pod względem merytorycznym zlot. Głównie dlatego, że organizatorzy tym razem zrezygnowali z zewnętrznych ekspertów, którzy pewnie większości mają wiedzę znacznie większą niż my, ale są dość mocno oderwani od naszej przaśnej blogowo winnej rzeczywistości czyli od działania w niszy. Zamiast tego dano więcej czasu na wypowiedzenie się nam, uzupełniając to bardzo kompetentnymi warsztatami prowadzonymi przez tuzy polskiego wino pisania związane z magazynem Ferment.\nOrganizatorom udało się harmonijnie połączyć i znaleźć idealny balans pomiędzy dwoma grupami treści. Z jednej strony mieliśmy warsztat pisarski i blogerski, z drugiej samo wino. Na olbrzymi plus właściwie zasługują wszystkie przedpołudniowe punkty programu.\nZaczynając od rana ostrzyłem sobie zęby na dyskusje panelowa z udziałem blogerów. Jako, że dzięki uprzejmości organizatorów byłem zaproszony jako jeden z panelistów (co odbieram jako spore wyróżnienie) rozumiecie, że był to dla mnie bardzo ważny punkt. I nie zawiodłem się, to tam usłyszałem chyba najważniejsze zdanie całego Zlotu. Podczas dyskusji padły z ust Sebastiana Bazylaka – zdegustowany.com. Powiedział, że czasami ma wrażenie, iż nie piszemy dla szerokiej publiczności tylko dla 5000 osób z branży. Bardzo zgadzam się z tą uwagą, i sądzę że większość z nas powinna sobie to przemyśleć.\nRównie ciekawe były wyniki badań zaprezentowane przez Ewę Rybak. Pokazały one jak odbiera nas czytelnik. I jest lepiej niż myślałem. I choć podświadomie miałem podobne odczucia to teraz, po zapoznaniu się z tym materiałem wydaje mi się, że wiem odrobinie lepiej jak prowadzić bloga.\nCzęścią tego punktu była też wypowiedź jednego z najbardziej zapiekłych krytyków blogosfery, twórcy słynnych „cegieł” kupca winnego Tomasza Wagnera. Z typową dla niego lekką złośliwością byliśmy szczypani tam i tu. Widać jednak było, ze Tomasz nasze blogi zna i czyta. Co oznacza, ze w branży czytelników mamy. Że złośliwych i krytycznych to inna sprawa, ale przecież prawdziwa cnota krytyk się nie boi.\nKolejny punkt dotyczył czegoś tak codziennego i z pozoru nie skomplikowanego jak notka degustacyjna. Napisałem z pozoru, bo jeżeli sądzicie, że napisanie dobrej notki degustacyjne to bułka z masłem to bardzo się mylicie. Pod przewodnictwem Wojciecha Bońkowskiego przeanalizowaliśmy kilka notek zwracając uwagę co w nich ważne i jak je konstruować. Dużo podczas tej zbyt krótkiej prezentacji się nauczyłem.\nWreszcie tradycyjny już punkt czyli warsztaty z pisania na podstawie jednego z opublikowanych w blogosferze wpisów. I znów solidna porcja wiedzy przekazanej przez praktyków. Ewa Wieleżynska i Tomasz Prange-Barczynski w formie. Przy okazji świetna zabawa, bo jak mówią najłatwiej uczyć bawiąc. I to był ostatni z punktów części poświęconej pisaniu.\nPotem już tylko degustowaliśmy, a potem piliśmy ale o tym w kolejnym wpisie.\nA teraz kilka subiektywnych opinii.\nBardzo mnie cieszy, że przynajmniej kilkanaście osób z grona blogerskiego dzieli się pasja już od kilku lat. Ilość znajomych z roku na rok rośnie. Choć po prawdzie trzeba przyznać, że lista nieobecności też z roku na rok się wydłuża.\nWarto też zauważyć, że przybywa „świeżaków”. Zlot swoja obecnością zaszczyciło przynajmniej kilka osób, do tej pory mi nie znanych. Wielu z nich to nie blogerzy winni wprost, a osoby piszące o winie do mediów szerszego profilu. Widać winna wiedza staje się coraz bardziej chodliwym towarem.\nWreszcie to od czego zacząłem, pora wyjaśnić dlaczego z tego, że blogerzy czują się dobrze ze sobą może na dłuższa metę stać się niebezpiecznym. Grozi nam wytworzenie swoistego zadowolonego z siebie Towarzystwa Wzajemnej Adoracji, a to byłby koniec sensu istnienia blogosfery. Musimy się wspierać i działać razem, ale też za wszelką cenę unikać poklepywania się po plecach i głośnego wykrzykiwania jak jest dobrze. Musimy pamiętać o tym co powiedział Sebastian, nie piszemy dla branży, nie piszemy dla innych blogerów. Piszemy i działamy dla was drodzy Czytelnicy. A ja składam deklarację by zawsze o tym głośno przypominać.\nNo i był jeszcze afterek, gdzie już mało degustowaliśmy, za to dużo rozmawialiśmy (i to nie o winie) i trochę piliśmy. Ale z afterkiem jest jak z Vegas, co zdarzyło się na afterku, na afterku zostaje.\nW kolejnych wpisach pozlotowych będzie o co ciekawszych winach z oferty Winnicy Lidla (ich degustacja była częścią programu), oraz z degustacji komentowanej poświęconej niemieckim winom spod znaku GG czyli Grosses Gewachs. Porównywaliśmy tez polskie wina musujące z ich odpowiednikami z całego świata. Wszystko w konwencji degustacji w ciemno. Trafiłem tak mało win prawidłowo, biorąc choćby wino z Anglii za wino z Moraw, że opis tej kompromitacji sobie daruje.\nW Zlocie brałem udział na zaproszenie organizatorów, do Warszawy podróżowałem na koszt własny.\nOrganizatorem zlotu była Winicjatywa/Ferment.\nSponsorem afterku był Mielżynski\n#winoblogi publicystyka Zlot blogerów winnych


Kolorowy beton - E-ściany\nArtevia™ Kolor stanowi innowacyjne rozwiązanie architektoniczne przeznaczone dla profesjonalistów oraz odbiorców indywidualnych.\nKolekcja barwionych betonów dekoracyjnych wychodzi naprzeciw twórczej wyobraźni architektów i urbanistów pozwalając na tworzenie przestrzeni o dużej sile wyrazu, a także umożliwiając łączenie wysokich walorów użytkowych ze współczesnymi trendami.\nBeton Artevia™ Kolor sprawdza się tam, gdzie oprócz wysokich parametrów eksploatacyjnych potrzebne są niecodzienne rozwiązania estetyczne. Materiał budowlany dostępny teraz także na polskim rynku to rozwiązanie rozpowszechnione na całym świecie. Z kolorowego betonu zbudowano m.in. Galerię Sztuki w Cascais w Portugalii czy wyróżniający się żywą barwą, pomarańczy wiadukt w Hiszpanii. Produkt Lafarge ma również szerokie zastosowanie przy budowaniu ścian oraz wszelkich konstrukcji pionowych.\n8 cm na istniejących płytach betonowych i asfaltowych,\n12 cm pod ciągi piesze na podłożu gruntowym (grunt, chudy beton, stabilizacja),\n15 cm pod lekki ruch samochodowy (grunt, chudy beton, stabilizacja),\nwedług indywidualnego projektu pod ciężki ruch samochodowy.\nbudowa domu, budowa ścian, ściany murowane, ściany domu, ściany betonowe, beton, beton cena, beton ceny, beton cennik, beton na fundament, beton na dom, beton na posadzkę, beton na ścianie, beton na ścianę, beton ściany, beton ścienny, jaki beton, beton kolorowy, beton kolor, kolorowy beton, kolory betonu


Sandały ALDO - Cartiera 49298792 32 - Sandały codzienne - Sandały - Klapki i sandały - Damskie - eobuwie.pl\nCartiera 49298792 32\nW tym sezonie zabłyśnij modnymi dodatkami i wybierz sandały z nowej kolekcji Aldo! Gładka cholewka z licowej skóry przyjemnie układa się na nodze. Regulowane zapięcie ze złotą sprzączką zapewnia optymalne dopasowanie. Za sprawą miękkiej wkładki możesz cieszyć się wygodą na każdym kroku. Efektowny obcas (9 cm) odpowiednio wspiera, co więcej ładnie eksponuje sylwetkę. Wytrzymała podeszwa została wykonana z wysokogatunkowego tworzywa.


Zalety zakupów w lumpeksach | zasady działania ciucholandów\nStrona głównaStrona główna > Blog > Lumping, czyli tanie i ekologiczne zakupy\nLumping, czyli tanie i ekologiczne zakupy\nPopularne w Polsce lumpeksy nie są rodzimym wynalazkiem. Takie placówki powstały w zachodniej Europie już w latach 60 XX wieku. Ogromną popularnością cieszyły się punkty sprzedające odzież używaną na wagę, które często lokalizowane były w garażach, stąd ich powszechna nazwa „garage”.\nW Polsce rynek odzieży używanej rozwija się bardzo prężnie, w zasadzie idea ubierania się w ciucholandach przeżywa renesans. Wynika to ze wzrostu świadomości stylu, doceniania dobrej jakości ubrań, jak również zwrócenia szczególnej uwagi na ekologię takich zakupów. Szacuje się, że w naszym kraju działa blisko 30 tysięcy ciucholandów. Zaopatrywane są przez wyspecjalizowane hurtownie odzieży używanej, które sprowadzają co roku ponad 100 tysięcy ton towaru.\nIle zapłacimy w trakcie lumpingu\nOdzież w lumpeksach jest wyceniana w zależności od sklepu. Największą grupę stanowią te, w których każdej rzeczy przypisywana jest cena. Bardzo często w dniu dostawy nowego towaru płacimy 100% ceny, a w następnych dniach sklep oferuje zniżkę. Zdarzają się i takie dni, w których każdą rzecz kupimy np. za 5 zł. Istnieją również ciucholandy, w których odzież wysypana jest do koszy lub wyłożona na stoły. Wówczas towar sprzedawany jest na kilogramy. Rynek oferuje również sklepy z przebraną i wyselekcjonowaną odzieżą używaną. Wówczas ceny są zazwyczaj wyższe.\nDlaczego warto uprawiać lumping\nGłówną zaletą zakupów w lumpeksie jest fakt, że możemy zaoszczędzić bardzo dużo pieniędzy. Pod warunkiem oczywiście, że nie stracimy głowy podczas takich zakupów. Dodatkowo, jeżeli potrafimy szukać, znaleźć możemy prawdziwe perełki – ubrania znanych projektantów lub mniej znanych, ale renomowanych marek. Zakupy w lumpeksie to również doskonały sposób, aby zbudować własną, oryginalną garderobę.


Nie byłam jakoś szczególnie entuzjastycznie nastawiona do tej pozycji, ale książka pozytywnie mnie zaskoczyła. Na szczycie Giewontu zostaje znalezione ciało mężczyzny z monetą w ustach, wyznacza początek dziwnym, nieoczekiwanym morderstwom. W rolę głównych bohaterów wcielili się komisarz Wiktor Forst i dziennikarka Olga Szrebska. Duet popycha akcję do przodu, żywa wymiana zdań, budowanie napięcia i ciekawości. Może nie do końca znalazłam to, co najbardziej lubię w książkach kryminalnych, ale moje początkowe nastawienie sprawiło, że daję Ekspozycji dużego plusa.


Serverless UG #4: Warszawa - AVIVA\nStyczniowy meetup był pierwszym spotkaniem warszawskiej Serveless User Group Poland w tym roku. Podczas tej edycji poruszyliśmy tematy związane z wyzwaniami i szansami architektury servelessowej w oparciu o Google Cloud, o których opowiedział Filip Knapik. Oprócz tego Maciek Sawicki przedstawił wady i zalety wdrożenia platformy serverless w oparciu o Kubernetesa, a tematem prelekcji Wojciecha Barczyńskiego były lambdy w Golangu.\nTemat: Serverless UG #4: Warszawa\nData: 24.01, godz. 18.00-21:30\nNa ostatnim spotkaniu z Serveless User Group Poland mieliśmy okazję wysłuchać trzech prelekcji. Pierwszą z nich wygłosił Filip Knapik, by pokazać wyzwania i szanse architektury servelessowej w oparciu o Google Cloud. Prezentacja objęła rozwiązania open source i uruchamiania usług Serverless na klastrach Kubernetes przy użyciu Knative (również poza Google Cloud). Ponadto porozmawialiśmy o zagadnieniach związanych z wydajnością rozwiązań Serverless w chmurze publicznej i kierunku rozwoju całego obszaru.\nNatomiast Wojciech Baczyński poruszył temat związany z lambdami w Golangu. W swojej prezentacji Wojtek pokazał, jak zacząć, dlaczego warto użyć języka Gopher as-a-function-world w porównaniu z NodeJS i zaprezentował implementację beserwerowego frameworka.\nZ kolei Maciek Sawicki zajął się wadami i zaletami wdrożenia platformy serverless w oparciu o Kubernetesa oraz otwartymi implementacjami rozwiązań serverless. Zaprezentowane w trakcie prelekcji rozwiązania można wykorzystać zarówno w chmurach publicznych jak i instalacjach "on-premis".


Kagamine Rin appeared!\nVocaloid PBF :: Organizacja :: Karty Postaci Share |\nTemat: Kagamine Rin appeared! Pon Wrz 23, 2013 7:17 pm\nLin Rin Kagamine.\nCzternaście. Nie jest młodsza od Lena, to tylko pomówienia.\nPomarańcza, walec drogowy.\nTester gier komputerowych! Gdy ci smutno, gdy ci źle, weź jrpg, pograj se.\nCóż, Rin wyglądem niezbyt odróżnia się od rówieśników. Rówieśników. Bo w tłumie trudno ją pomylić z kimkolwiek innym. Pierwsze, co można uznać za rozpoznawalną cechę, to jej skrzatowaty wzrost. Mimo, że Rin ma już czternaście lat, to bez problemu mogłaby robić za leperchauna z garncem złota. Naprawdę trudno jest znaleźć osobę od niej mniejszą. Chyba, że dziecko. A wszystkie docinki o wzroście skierowane w jej stronę kończą się fochem, lub, co gorsza słodką zemstą. Po drugie, to włosy. Krótkie. Mimo, że kiedyś miała wizję zapuszczania ich, szybko z tego zrezygnowała. Krótkie włosy są wygodniejsze, mniej potrzeba pracy przy myciu i, co najważniejsze, taka fryzura jej zwyczajnie pasuje. Ich kolor nie trudno zgadnąć, ponieważ jest on taki sam, jak u jej bliźniaka, Lena. Blond. Oczy także nie różnią się od Lenowych, bo są równie jasne i błękitne. Postura Rin, cóż... Nie jest gruba. Oh, to to na pewno. Waży dokładnie tyle, ile powinna. Ubiór Kagamine różni się, zależnie od jej humoru. Preferuje jednak stroje bardziej wygodne. Koniecznie spodnie, krótka bluzka. Nie tyle, co nie przepada za sukienkami, co nie umie w nich chodzić. I potrafi zabić się nawet w takiej do kolan. Bardzo lubi miękkie rzeczy. Szaliki, bluzy. Wszystko, co ma puszek i można się w to wtulić, ona będzie nosić.\nRin jest osóbką specyficzną. Istnieje stereotyp, że ludzie mali są złośliwi. W tym przypadku, to nie tyle durna plakietka, a fakt. Uh, to nie jest tak, że jest wredna ciągle i dla wszystkich. Tylko wtedy, kiedy ktoś jej zalezie za skórę, albo zdenerwuje. Nie ma w zwyczaju nabijać się z kogoś, kto zwyczajnie z nią rozmawia. Na co dzień jest jednak osobą tryskającą energią. Wszędzie jej pełno, kręci się z miejsca na miejsce i ekscytuje nie wiadomo czym. W jej często żartobliwych wypowiedziach możemy wyczuć jej pozorne samouwielbienie. Rin nie jest narcyzem, ale lubi tak mówić, podwyższając sobie morale. Które, warto wspomnieć, ma już na całkiem wysokim poziomie. Jest potwornie pewna siebie i swoich decyzji, przy czym upartością dorównuje grupce osłów. Rin to osóbka roztrzepana. Często gubi wiele rzeczy, a jej chodzenie w skarpetach często kończy się poślizgiem i kilkoma nowymi siniakami. Przewraca się, wylewa, tłucze. Trudno blisko niej postawić jakąś szklankę, bo jest mamy niemal 60% szans, że przy najmniejszym ruchu ją zbije. Wspomniane wcześniej było, że pozornie jest narcyzem. Tylko i wyłącznie dlatego, że ma kompleksy. I to dość duże, jednak nikt nie ma o nich pojęcia. Rin dusi je w sobie jak najbardziej może. Bo kto by widział, żeby ona siebie nie lubiła, aye?\nVocaloid PBF :: Organizacja :: Karty Postaci


LEGO Speed Champions Samochód wyścigowy Chevrolet Corvette C8.R i 1968 Chevrolet Corvette 76903 (Lego) - Sklep KopsnijGre.pl\nNOWE • EAN: 5702016912494\n- Zestaw LEGO® Speed Champions Samochód wyścigowy Chevrolet Corvette C8.R i 1968 Chevrolet Corvette (76903) to wymarzony prezent dla miłośników najlepszych samochodów. Dzieci i fani czterech kółek mogą zdobyć dwa przełomowe modele Corvette z różnych okresów. Te niesamowite auta są pełne realistycznych detali, a ich budowanie to gwarancja wielkiej frajdy. Doskonale sprawdzą się w roli ozdób oraz podczas inscenizowanych wyścigów!\nNumer produktu: 76903\nLiczba elementów: 512 szt\nZestaw LEGO® Speed Champions Samochód wyścigowy Chevrolet Corvette C8.R i 1968 Chevrolet Corvette (76903) to doskonała pozycja dla dzieci oraz osób, których pasją są zaawansowane samochody i emocjonujące wyścigi.\nW pudełku znajdziesz wszystko, czego potrzeba do zbudowania niezwykłych replik Chevroleta Corvette C8.R z 2020 roku i Chevroleta Corvette z 1968 roku. Zestaw zawiera też minifigurki dwóch kierowców z kluczem, ubranych w kombinezony i kaski.\nPodczas składania dwóch realistycznych replik modeli Corvette dzieci i entuzjaści samochodów poznają ich pierwowzory. Modele można postawić na półce lub wykorzystać do zabawy w wyścigi Speed Champions.\nTen liczący 512 elementów zestaw LEGO® Speed Champions to doskonały prezent na Święta, urodziny lub inną okazję dla dzieci w wieku od 8 lat i wszystkich innych miłośników zaawansowanych samochodów.\nDzięki swoim rozmiarom obydwa kolekcjonerskie samochody wyścigowe świetnie nadają się do zabawy w domu i w podróży. Model Corvette C8.R ma ok. 4 cm wysokości, 16 cm długości i 7 cm szerokości.\nZestaw nie wymaga baterii — jego siłą napędową jest dziecięca wyobraźnia, więc w czasie zabawy nie trzeba będzie robić przerw serwisowych!\nW komplecie są proste, szczegółowe instrukcje budowania obydwu pojazdów, więc dzieci i dorośli z łatwością złożą modele.\nLEGO Bożonarodzeniowy wieniec 2 w 1 40426


Co czwarty Polak cierpi na zaburzenia psychiczne - portal DOZ.pl\nStrona główna Poradnik o zdrowiu Co czwarty Polak cierpi na zaburzenia psychiczne\nProblemy psychiczne różnego typu dotykają nawet 8 milionów Polaków między 18 a 64 rokiem życia – wynika z danych Instytutu Psychiatrii i Neurologii. W Światowym Dniu Zdrowia Psychicznego, obchodzonym 10 października, warto więc przypomnieć, jak ważna dla codziennego funkcjonowania jest dbałość o tę sferę naszego funkcjonowania.\nLeczenie psychiczne to nie powód do wstydu\nCelem Światowego Dnia Zdrowia Psychicznego jest z jednej strony przypominanie o wspomnianych niebezpieczeństwach, z drugiej natomiast walka z poczuciem wykluczenia i wstydu wciąż towarzyszącym leczeniu u psychiatry czy psychologa.\nZ tej okazji w wielu miastach w Polsce odbywają się dni otwarte poradni zdrowia psychicznego oraz akcje informacyjne, mające przybliżać zagadnienie i dostarczać rzetelnej wiedzy na jego temat. Wydarzenia tego typu odbędą się między innymi w Łodzi, gdzie przy okazji Światowego Dnia Zdrowia Psychicznego mieszkańcy będą mogli skorzystać z bezpłatnych konsultacji z psychiatrami i terapeutami, które organizuje Stowarzyszenie POMOST. Podobny temat jeszcze przed obchodami podjęli uczestnicy 1. Kujawsko-Pomorskiego Forum Psychiatrii Środowiskowej „Psychiatria bliżej ludzi”. Przy tej okazji eksperci mówili między innymi o potrzebie lepszego dostępu do specjalistów i szybszej diagnozy schorzeń, a także o roli lekarza rodzinnego w zachowaniu zdrowia psychicznego chorych. Mając z nimi częsty kontakt mogą dostrzegać symptomy, na podstawie których zasadne byłoby skierowanie do psychiatry lub psychologa, co jednak jest rzadkością.\nDepresja zbiera żniwo, a lekarzy brak\nSytuację utrudnia również niedobór specjalistów, który powoduje, że potrzebujący natychmiastowej pomocy psychicznej musi czekać na wizytę u specjalisty miesiącami. W tej sytuacji nie dziwią alarmujące statystyki, według których około 1,5 mln dorosłych Polaków cierpi na zaburzenia na tle depresyjnym, a liczba samobójców jest większa niż ofiar wypadków drogowych. Każdego dnia życie odbiera sobie średnio 16 osób. Choć zachorowaniem na depresję zagrożony jest co czwarty nastolatek, nawet w Warszawie czas oczekiwania na wizytę u psychologa dziecięcego wynosi co najmniej trzy miesiące, a sięga nawet roku.\nCzy ogólnopolski program poprawi sytuację?\nObecny stan rzeczy ma zmienić Narodowy Program Ochrony Zdrowia Psychicznego, zaprezentowany przez Ministerstwo Zdrowia pod koniec września. Zgodnie z jego założeniami, upowszechnieniu ma ulec środowiskowa opieka psychiatryczna realizowana przez Centra Zdrowia Psychicznego. Powołane w 2015 roku ośrodki miały udzielać natychmiastowej pomocy każdemu, kto mógłby jej potrzebować i choć poprawiły sytuację, skala wsparcia nadal jest zbyt mała.\nChorzy, którzy zgłoszą się do Centrum Zdrowia Psychicznego, mogą liczyć na natychmiastową pomoc w przypadkach nagłych oraz maksymalnie 72 godziny oczekiwania na wizytę, gdy sytuacja jest poważna. W ich ramach działać będą zespoły środowiskowe, organizujące wizyty domowe bądź terapię, grupową oraz indywidualną. W sytuacjach tego wymagających możliwy będzie także pobyt w szpitalu.\nBadać, wspierać, uwrażliwiać\nWśród celów programu wskazano również powołanie instytutu badawczego, zajmującego się analizą zagadnień z dziedziny zdrowia psychicznego, jak również wsparcie aktywizacji zawodowej osób z zaburzeniami psychicznymi. W ramach tych działań przewiduje się kampanie informacyjne kierowane do pracodawców, by zachęcić ich do zatrudniania takich pracowników, a także szkolenia i poradnictwo zawodowe dla potrzebujących. Kolejnym punktem programu ma być zapobieganie stygmatyzacji i dyskryminacji osób cierpiących na psychiczne zaburzenia, co również ma być realizowane dzięki kampaniom oraz przez wyznaczanie standardów pokazywania osób tego typu w mediach.\nŹródła: Gazeta Wyborcza Warszawa, Nasze Miasto Łódź, Polskie Radio