Depesza z ostatniej chwili. Szybka decyzja. Nie bez powodu wiadomość ta zostaje rozesłana na 96 godzin przed. "V" to symbol, jakim oznacza się w fizyce prędkość. "V" to także gra miejska typu urban playground przeznaczona dla najszybszych. To będzie rozgrywka last minute! Trzeba zdążyć przeczytać te słowa jeszcze przed jej rozpoczęciem. W ostatniej chwili musisz podjąć decyzję o uczestnictwie bądź nie. Być może masz już jakieś plany na piątek, albo wręcz przeciwnie, akurat w ten weekend nie miałeś ochoty nigdzie się ruszać, a tutaj nagle dostajesz taką wiadomość. Kto wogóle organizuje taki projekt w piątek? Przecież to dzień imprez, klubów, pubów i domówek. To jakiś samobójczy strzał! I jeszcze ta informacja nieudolnie rozprzestrzeniana z tak małym wyprzedzeniem! Między innymi z tych oraz innych powodów na miejsce akcji dotrą tylko nieliczni - najbardziej zdeterminowani i najszybsi profesjonaliści miejskich rozgrywek. Zatem o co chodzi? Równo w pierwszą rocznicę wydania książki "Miasto to gra", w piątek 25 września 2009, odbędzie się ekspresowa gra miejska typu urban playground. Dowiadujesz się o niej najwcześniej na 96 godzin przed jej rozpoczęciem, przychodzisz na miejsce akcji (sam albo ze znajomymi), wyruszasz w teren i na własnej skórze odczuwasz jak to jest, gdy czasu jest znacznie mniej niż zwykle. Już teraz ostrzegam, że prawdopodobnie nie zdążysz uzbierać kompletu punktów. Te 20 minut intensywnej rozgrywki sprawi, że na nowo przedefiniujesz w swojej głowie pojęcie "braku czasu" (nazywanego też "cholernym niedoborem czasu"), a wszystkie te poranne i nocne pogonie za autobusami uciekającymi z przystanków będziesz wspominał jak leniwe spacery po plaży. Planowana godzina startu: 20:00. Spotykamy się na placu przed budynkiem głównym Politechniki. Jeśli ten tekst zraził Cię do udziało w grze to trudno. W przeciwnym wypadku podziel się nim z innymi osobami, które chciałbyś zobaczyć na planszy, zarówno w roli Twoich sprzymierzeńców, jak i przeciwników. Niech rozpocznie się gra!\nZ mroku nocy wyłaniał się podświetlony ciepłym światłem monumentalny Gmach Główny Politechniki Warszawskiej. Na placu przed nim zgromadziło się kilkadziesiąt osób. Siedziały na pobliskich ławkach, stały w grupkach albo przechadzały się po okolicy. Dziewczynka i dwóch chłopców rzucało do siebie piłką, zupełnie nie spodziewając się tego, co miało za chwilę nastąpić.\nO godzinie dwudziestej niepostrzeżenie pod ogromne frontowe drzwi prześlizgnęła się postać w szarym płaszczu. Wykonała kilka kroków przed siebie i stanęła obok dziewczynki grającej w piłkę, niechcący stając na trajektorii piłki.\n- Tam zapraszam – powiedziała postać.\n- Czemu? – zapytała dziewczynka\n- Za chwilę coś tu się stanie – być może zabrzmiało to jak groźba, ale nie taki był zamiar postaci w płaszczu.\nDziewczyna zeszła po schodkach na plac, a ze wszystkich stron zaczęli nadciągać ludzie. Oni wiedzieli, co jest grane. W tym momencie to już chyba jasne, że postacią w płaszczu jestem ja, a to jest początek projektu „V”.\nUnoszę do góry rękę, w której trzymam niewielki przedmiot.\n- Czy ktoś wie co to jest? – wykrzyknąłem do zgromadzonego tłumu. – Co to jest?\n- Klepsydra – dobiegło mnie z prawej strony tłumu.\n- Kto tu powiedział coś? – zapytałem zwracając się w kierunku, z którego dobiegł mnie głos.\nJeden z graczy podniósł rękę.\n- Klepsydra! Bardzo dobrze! Wiesz co to oznacza? – pytam. - To jest klepsydra, której zawartość przesypuje się równo przez minutę. Jako, że jako pierwszy odgadłeś, że to jest klepsydra, to wszyscy ustawią się za tobą w kolejce. W ogóle gratuluję wam, bo jesteście najbardziej wytrwałymi graczami gier typu urban playground, ponieważ to co się za chwilę wydarzy jest bardzo spontaniczną akcją – mówię. - Ja tutaj liczę czas – wyjaśniam wskazując palcem na klepsydrę. – Jak się przesypie ten piasek, to przestanę mówić – dodaję. - V jest spontaniczną akcją. Dowiedzieliście się o tym najwcześniej 96 godzin przed, najpóźniej w ostatniej chwili.\n- Oni się godzinę temu – mówi ten gracz, który pierwszy odgadł, że rekwizytem jest klepsydra\n- Tak też mogło być. Godzinę temu. Ktoś się dowiedział wcześniej niż godzinę temu? Kto to przebije? To znaczy później niż godzinę temu.\nW kolejce kilka rąk unosi się do góry.\n- Tak? Tacy hardkorowcy też są. Dobra, czy jest agentka z kartami gry?!\n- Napadli - mówi jeden z graczy.\n- Agentka z kartami gry – ponawiam pytanie.\n- Napadli i zabrali karty – powtarza gracz.\n- Agentka z kartami gry? – pytam niepewnym tonem i powoli sięgam ręką po komórkę. – Słuchajcie...\n- Coś nie tak? – pyta ktoś, a wszystkim jest wesoło, choć póki co wygląda na to, że nie mamy jak wystartować gry.\n- Houston, mamy problem – komentują gracze.\n- Już dzwonię... – stwierdzam. - Dzwonię, bo jest coś nie ten... Już dzwonię... – powtarzam wybierając numer.\nPrzy lewym uchu telefon, w prawej dłoni klepsydra. Rzucam na nią okiem i widzę, że cała zawartość już się przesypała.\n- Słuchajcie, skończył mi się piasek! – stwierdzam czekając na połączenie. - To jest w ogóle chyba sól albo jakaś kokaina. Nie wiem, białe coś.\n- Odwróć to – sugerują gracze.\nMijają kolejne cenne sekundy, a agentka nadal nie odbiera.\n- Nikt nie odbiera – stwierdzam to, co wszyscy widzą.\n- Mniej hardkorowo niż na starówce – komentuje jeden z graczy niezwykle uporządkowaną kolejkę, nawiązując do rozdania kart gry podczas Urban Playground #4, kiedy to panował kompletny chaos.\nW końcu udaje mi się nawiązać połączenie.\n- Dobra, dajesz, dajesz, bo już się ludzie niecierpliwią – mówię i rozłączam się.\n- Nie to co na starówce – powtarza gracz.\n- Tak – komentuję rozbawiony. – Słuchajcie, możemy zrobić to na spokojnie albo hardkorowo – informuję o dwóch sposobach rozdawania kart gry. – Agentka już prawie tu jest, to ja jeszcze powiem, że tak... gra się już rozpoczęła! Rozpoczęła się właściwie minutę temu – stwierdzam bezradnie rozkładając ręce. – Obrócę tę klepsydrę jeszcze dziewiętnaście razy. W sumie dwadzieścia razy i wtedy czas się skończy i spotykamy się tutaj. Będzie bardzo mało czasu – mówię patrząc tęsknym wzrokiem w stronę, z której powinna przybyć agentka. - Będzie bardzo mało czasu – powtarzam. - I jest coraz mniej czasu – dodaję.\nCzekamy na agentkę, którą już niedługo powinno być widać na horyzoncie. Najprawdopodobniej mknie w naszą stronę na rowerze.\n- Słuchajcie, ucieka nam druga minuta – informuję.\n- Cofnijmy tę klepsydrę, cofnijmy!\n- I po raz pierwszy nie z mojej winy – dodaję półżartem, nawiązując do moich licznych spóźnień na rozpoczęcia poprzednich gier.\n- Dylatacja może jakaś mała – mówi ktoś w tłumie.\n- Dylatacja? Ktoś użył ciekawego słowa – zauważam. - Co ono znaczy?\n- Bo ja wiem! Od niedawna...\n- Wydłużenie czasu tak jakby.\n- I z czym ono się wiąże?\n- Z fizyką relatywistyczną?\n- Tak się znacie na fizyce relatywistycznej?\n- Powiem wam, że po tej grze będziecie mieli dość fizyki relatywistycznej – wykrzykuję w stronę graczy, akcentując swoje słowa stanowczym machnięciem ręką. W tym samym momencie tuż za tłumem pojawia się światełko roweru agentki. – Ponieważ ta gra zahacza o fizykę relatywistyczną, więc to jest bardzo dobre słowo.\n- Co? – pojawiają się głosy oburzenia.\n- Osiemnaście minut zaraz będzie, osiemnaście minut – mówię szacując z grubsza i wyciągam dłoń w stronę agentki, która właśnie zatrzymuje się obok mnie.\n- Przepraszam, jest dwudziesta - mówi agentka, choć wszyscy doskonale wiemy, że już jest kilka minut po.\nRozlegają się burzliwe oklaski. Ktoś krzyczy "brawo!". Aplauz dla agentki, która właśnie do nas dotarła.\n- Brawa dla agentki – mówię. – Ale... Jest, są karty!\n- Dobra, dobra słuchajcie, jedziemy! – stwierdzam i od razu przystępuję do rozdawania kart gry.\n- Szybko, szybko! – stara się podsycić atmosferę jeden z graczy.\n- Starczy dla wszystkich, starczy dla wszystkich – uspokajam, a kolejne osoby sięgają po karty gry.\nStare dobre czasy wróciły. To pierwsza tego typu gra, jaką zorganizowałem od czasu kwietniowego „Ekstremum”. Już za chwilę każdy będzie miał swoją kartę i wyruszymy w teren. Gra już trwa! Teraz liczy się już tylko prędkość, czyli „V”. Wokół półmrok, a nad nami rozświetlony budynek Politechniki.\nZanim przejdę do opisu rozgrywki wspomnę kilka słów o przygotowaniach do niej. Każda gra poprzedzona jest żmudnym, ale zarazem barwnym etapem przygotowań. Czasem można się czegoś dowiedzieć, innym razem poznać nowych ludzi albo odwiedzić wcześniej nieznane miejsca. Przygotowania są z jednej strony ciężką i odpowiedzialną pracą, a z drugiej ogromną przyjemnością. Na pewno jest to wyprawa w nieznane, która potrafi zaprowadzić mnie w dziwaczne rejony i być przyczyną sytuacji, które dla osób trzecich mogą wydawać się kuriozalne.\nNa przykład na potrzeby „V” potrzebowałem klepsydry. Wydawało mi się, że widziałem takie rzeczy co jakiś czas w sklepach albo u znajomych, ale gdy przyszło co do czego i musiałem ów rekwizyt zdobyć, to nie było już tak łatwo. Do gry pozostało niewiele czasu. Na aukcjach internetowych znalazłem kilka klepsydr w dobrych cenach, ale te nie zdążyłyby dojść do mnie pocztą na czas, a nie było żadnych sprzedawców, którzy oferowaliby odbiór osobisty na terenie Warszawy.\nWybrałem się więc na poszukiwania na mieście, jednak w sklepach z nietypowymi prezentami klepsydr albo już nie było, albo asortyment dzielił się na dwa rodzaje: klepsydry duże i drogie oraz klepsydry małe, ale też drogie.\nMyślałem już nawet, żeby wynieść sobie jedną z jakiejś sauny (wisi ich tam czasem kilka), a później oczywiście oddać, ale chyba tamtejsze klepsydry są poprzykręcane do ścian, na wypadek różnych cwaniaków, którzy poszukiwaliby rekwizytów do miejskich projektów.\nPrzy okazji moich poszukiwań tego drobnego przedmiotu, dowiedziałem się pewnej ciekawej rzeczy o ludziach! Otóż wygląda na to, że znaczna część moich znajomych miała na jakimś etapie swojego życia klepsydrę! Później albo im się popsuła, albo ją zgubili, albo sami z siebie wyrzucili. Myślę, że to ciekawe spostrzeżenie. Koniecznie sprawdźcie, czy z Wami i Waszymi znajomymi też tak jest!\nW amoku poszukiwań nawet zaczęło mi się zbierać na żarty:\n- Masz może klepsydrę do pożyczenia? - pytałem.\n- To świetnie się składa, bo mogę Ci sprzedać za jedyne 50 zł!\n- Staram się wybadać rynek.\nW końcu udało mi się zdobyć klepsydrę w sklepie z grami planszowymi i RPG na Wilczej. A niech im będzie, niech mają reklamę! W końcu uratowali sprawę, bo następnego dnia musiałem jechać na zdjęcia studyjne promujące projekt. Za rekwizyt zapłaciłem tylko 8 zł, w środku jest jakiś biały proszek (mam nadzieję, że sól, a nie kokaina), a czas przesypywania się to 1 minuta (zmierzony z zegarkiem w ręku, a właściwie z zegarkiem na ścianie!), ale najważniejsze, że jest to klepsydra i do tego działa.\nOsobnym rozdziałem przygotowań do projektu "V" było zgłębianie wiedzy na temat podstaw fizyki relatywistycznej, ale o wzorach fizycznych, prędkościach i tym, czego nie nauczyli nas w szkole podstawowej, będziecie mogli poczytać nieco dalej.\nJako jedyny jest naturalny,\nNigdy nie zobaczysz go w dzień upalny.\nUjawnia się nam nocą,\nZ niewielką gwiazd pomocą.\nSłowem, który powinien skojarzyć się z tym krótkim wierszykiem jest Księżyc. Określenie "jedyny naturalny" dotyczy tego, że Księżyc jest jedynym naturalnym satelitą ziemi. Nie zonaczymy go w dzień upalny (ani żaden inny dzień), a ujawni się nam dopiero po zmroku. Zauważenie go będzie możliwe dzięki pomocy gwiazd, ponieważ Księżyc nie emituje własnego światła, tylko świeci światłem odbitym gwiazd. Po skojarzeniu, że w zagadce chodzi o księżyc, należało jeszcze wykazać się znajomością okolicy (albo spostrzegawczością podczas spaceru w terenie) i odszukać agenta stojącego we wnętrzu kina Luna.\nNa tym punkcie stały dwie agentki. Na identyfikatorze, który miała jedna z nich, wydrukowany był następujący tekst "u=2.45*10^8 m/s". Najwyraźniej jest to jakaś ogromna prędkość. Podstawiamy ją do równania i tym samym wiemy już, co znajduje się po lewej stronie znaku równości. Co dalej?\nPrzyczyna w prawie przyczyny i skutku\nDokonane czyny mają wpływ na kształtowanie się nadchodzących doświadczeń. W zależności od tego, jak postąpimy, taki lost nas czeka. Jest przyczyna, jest i skutek. Nasza przeszłość kształtuje teraźniejszość oraz przyszłość. W religiach wschodu pojawia się czasem termin "karma", oznaczający działanie (uczynek), będący właśnie przyczyną w prawie przyczyny i skutku. Tak się składa, że przy placu Zbawiciela mieści się kawiarnia Coffee Karma i to właśnie w niej należało szukać agentki i agenta (z przypiętym identyfikatorem). To sympatyczne i popularne miejsce ze świetnym widokiem na plac Zbawiciela charakteryzuje się tym, że z jednej strony można natknąć się tutaj na ciekawe i twórcze osoby (niektóre znane z pierwszych stron gazet), a z drugiej na irytujących miłośników taniego lansu na pokaz. Gdybyśmy znowu chcieli użyć terminu z filozofii wschodu, to doskonale pasowałyby tutaj Yin i Yang, jako dwie przeciwne i uzupełniające się siły. Jeśli zaś chodzi o konkretną lokalizację agentów, to siedzieli oni na świeżym powietrzu, przy najbardziej skrajnym stoliku, takim, który nie znajduje się we wnętrzu lokalu, ani na tarasie przed nim, lecz stoi na chodniku przed Karmą.\nGracze, którym udałoby się ujrzeć identyfikator agenta z tego punktu kontrolnego, mieliby okazję poznać wartość prędkości oznaczonej w równaniu małą literą "v". Wynosiła ona 2*10^8 m/s. Niestety, jak donoszą agenci, żadnemu z gangów nie udało się ich odnaleźć. Obie osoby znajdujące się na tym punkcie kontrolnym debiutowały w roli agentów i trzeba przyznać, że był to debiut niezwykle spektakularny. Agenci wzięli sobie do serca zalecenie, aby nic nie dać po sobie poznać i siedzieli popijając napoje, paląc papierosy i rozmawiając ze sobą. Gdy dotarłem do nich i chciałem podpytać jak wygląda sytuacja z graczami, ani na chwilę nie wyszli z roli i zostałem kompletnie zignorowany. Pozostali niewzruszeni nawet wtedy, kiedy agenci dokumentacji robili nam wspólne zdjęcie. Kamienna twarz jak u żołnierzy brytyjskiej Gwardii Królewskiej.\nOdpowiedzi na nurtujące Cię pytania kryją się w oknach na placu Konstytucji. Czy dostrzeżesz tę liczbę zanim zakręci Ci się w głowie?\nAgent opiekujący się tym punktem kontrolnym wydrukował kartkę z liczbą i umieścił ją w oknie. W momencie rozpoczęcia gry na ulicach Warszawy było już ciemno. Agent siedział w mieszkaniu i czekał na odpowiedni moment. Równo o 20:00 jego zadaniem było zapalenie światła w pokoju i tym samym ujawnienie graczom poszukiwanej przez nich liczby. Zadanie uczestników polegało na tym, aby pojawić się na placu Konstytucji i uważnie rozglądać się wokół. Z placu widać dziesiątki okien, ale tylko jedno z nich było tym właściwym. Zbyt szybkie obracanie się wokół własnej osi w poszukiwaniu okna w którym krył się agent mogło zaowocować zawrotami głowy (właśnie tego dotyczyło sformułowanie "zakręci Ci się w głowie" zawarte we wskazówce). Po dwudziestu minutach światło miało znowu zgasnąć, a liczba z punktu kontrolnego numer pięć znowu zniknąć w ciemnościach. I tak też się stało!\nLiczbą, która pojawiła się w oknie była "10^8". To druga z prędkości znajdujących się po prawej stronie znaku równości.\nGdy widzimy adres mailowy, logiczne wydaje się wysłanie na niego listu. Właśnie to musieli zrobić gracze, aby uporać się z tym punktem kontrolnym. Możliwości było kilka. Jeśli ktoś dysponuje telefonem z dostępem do sieci, to mógł wysłać taką wiadomość z komórki. Jednak gra musiała być grywalna także dla osób, które takiego sprzętu nie mają, albo po prostu szkoda im kasy na łączenie się z siecią. Wtedy można było zagadać któregoś z klientów pobliskich kawiarni, których na planszy gry jest sporo. Siedzą z laptopami, piją kawy, herbaty, koktajle i wino, więc może byliby skłonni użyczyć na chwilę swojego sprzętu? Jeśli nie, to można udać się do kawiarenki internetowej (jedna z nich znajduje się na stacji metra). Zawsze też można skorzystać z telefonu, zadzwonić do znajomego i poprosić o wysłanie takiego maila. Właśnie to ostatnie rozwiązanie typowałem na najbardziej prawdopodobne i dlatego zdecydowałem się na taki a nie inny adres mailowy. Oczami wyobraźni widziałem graczy wykonujących w biegu telefony i zasapanym głosem oznajmiających rozmówcom po drugiej stronie słuchawki, że bardzo zależy im na tym, aby wysłali maila na pewien adres mailowy. Być może zaskoczeni znajomi trochę by się zdziwili, ale odczuwając dramatyzm sytuacji wędrowaliby w stronę komputera, odpalali pocztę i czekali na podanie adresu, nie rozumiejąc, dlaczego z drugiej strony słuchawki cały czas dochodzą teksty typu "Czy masz gdzie go zapisać?" albo "To jest adres mailowy! Czy masz gdzie go zapisać?". Pozostałoby wtedy po raz kolejny odpowiedzieć, że tak, ma się gdzie go zapisać i uprasza się o nie zadawanie tego pytania po raz kolejny. "Nie, nie rozumiesz. To jest adres mailowy! Czy masz gdzie go zapisać?". Ciekaw byłem ilu rozmówców wkurzyłoby się i zerwało połączenie, jeszcze przed zorientowaniem się, że dyktowany im adres mailowy to "CzyMaszGdzieGoZapisac@gmail.com". Po wysłaniu na wskazany adres mailowy wiadomości o dowolnym temacie i treści, otrzymywało się automatyczną odpowiedź z autorespondera. Temat: "Czy już wiesz, dokąd iść dalej?" Treść: "Peron stacji metra Politechnika.".\nW trakcie gry widziałem jednego z graczy wbiegającego do kawiarenki internetowej na stacji metra, więc pomyślałem, że przynajmniej jednej osobie uda się odnaleźć ten punkt. Po powrocie do domu sprawdziłem maile, jakie dotarły na skrzynkę z ustawionym autoresponderem. Był tylko jeden o temacie „punkt” i treści „Hei.poproszę hasło:)”. Skontaktowałem się z tym graczem (okazało się, że była to inna osoba, niż ta, którą widziałem zmierzającą w stronę kawiarenki) aby dopytać, co działo się dalej i otrzymałem taką oto odpowiedź: - Nie dobiegliśmy do stacji metra. Trochę mało czasu było niestety. Najbardziej dumny byłem z faktu, że Marta wpadła na rozwiązanie pierwszej zagadki - chodziło o kino Luna. Moim zdaniem to była najciekawsza zagadka! Ale.. znowu - mało czasu. - Mejl wyszedł z telefonu. Miałem skonfigurowaną skrzynkę pocztową na wypadek gdyby jedna ze wskazówek była adresem mejlowym - dodaje. - Miałem też śmigło plecakowe na wypadek wyjątkowo krótkiego czasu zabawy, ale Marta zwróciła mi uwagę, że płaty śmigła mogłyby nie zmieścić się w bramie przy ulicy Śniadeckich, w przypadku gdyby jedna ze wskazówek sugerowałaby szukanie tam toreb, z którymi mielibyśmy gdzieś pójść. No i śmigło musiałem zostawić w domu.\nAgent ze stacji metra donosi, że dla ułatwienia przez część czasu stał na peronie z książką „Miasto to gra” (to nie mój świadomy product placement, tylko czysty spontan, aczkolwiek nie ukrywam, że miły), a i tak nie udało mu się przyciągnąć uwagi graczy i nie został odnaleziony przez nikogo. Być może to dlatego, że nie udało Wam się dotrzeć do wskazówki związanej z peronem, a co dopiero do etapu wyłuskiwania właściwej osoby spośród tłumu osób zgromadzonych na stacji.\n- A jeśli chodzi o obserwację z mojej perspektywy - mówi agent agent. - Na górze schodów co jakiś czas pojawiały się grupki ludzi. Bardzo liczyłem na to, że to gracze w pośpiechu biegną eksplorować peron, ale niestety to podróżni spieszyli się na metro.\nCzwarty symbol we wzorze to grecka litera "epsilon", którą w fizyce oznacza się przenikalność elektryczną, czyli właściwości elektryczne środowiska. Przenikalność elektryczna jest odmienna dla różnych ośrodków i najmniejszą wartość przyjmuje dla próżni. W przybliżeniu jest to (1/36pi)*10^-9 F/m.\nPrzebiegnij się ulicą Śniadeckich i uważnie zaglądaj do każdej bramy, w poszukiwaniu miejsca, odwiedzenie którego może sprawić, że pójdziesz z torbami\nInstrukcja była dosyć czytelna. Przemierzając ulicę Śniadeckich od strony placu Politechniki, w jednej z ostatnich bram po prawej stronie przed placem Konstytucji, natkniemy się na następującą tabliczkę:\nTo właśnie ta informacja była przedmiotem gry słów we wskazówce. W końcu ze sklepu, w którym sprzedają torby, można pójść z torbami, gdy zdecydujemy się na takich toreb zakup. Sklep, w okolicy którego kręciła się wyposażona w rower agentka, znajdował się dosyć głęboko w podwórku, więc nie wystarczyło po prostu w biegu zaglądać we wszystkie bramy po kolei, licząc, że zauważy się identyfikator. Konieczne było odszukanie wspomnianej tabliczki i dokładniejsza eksploracja przestrzeni za właściwą bramą.\nNiestety, agentka (przemieszczająca się na rowerze) przyjechała na piątkę z drobnym opóźnieniem, więc aby być fair wobec graczy, zaanonsowałem jej przybycie tak, żeby wszystkie osoby będące w pobliżu na pewno ją zauważyły. Głupio by było, gdyby uczestnicy dokładnie przeczesali podwórko i sobie z niego poszli, nie natrafiwszy na poszukiwany fragment równania.\nWiele osób zaczęło swoje poszukiwania właśnie od tego punktu kontrolnego. Wiedziałem, że konstruując grę w ten sposób ryzykuję pojawienie się rzeki graczy przelewających się przez tę samą ulicę, ale takie mini-happeningi, w których kilkadziesiąt osób z kartkami w ręku w pośpiechu przeczesuje jakiś niewielki teren, są barwnym i spektakularnym akcentem. Razem z agentami dokumentacji wmieszałem się w tłum graczy i szliśmy pośród nich, co jakiś czas podpytując o postępy w grze. Z podsłuchanych rozmów wynika, że jako miejsce, które może sprawić, że pójdzie się z torbami, typowaliście siedzibę komornika sądowego. Część osób wbiegała też do Bar Rock, być może zakładając, że imprezowanie w knajpach prowadzi do szybkiego wysychania gotówki. To właśnie przed Bar Rockiem spotkałem dziewczynę, która kiedyś jadąc autobusem została zauważona przez agentkę Killbee i dzięki splotowi sprzyjających okoliczności stała się celem niezwykłego projektu "Interakcja", związanego z książką "Miasto to gra". Gdy zaczęła mi tłumaczyć, że to ona, początkowo nie zrozumiałem o co chodzi, a gdy już zrozumiałem, to i tak nie było okazji porozmawiać, bo musiałem pędzić dalej. W każdym razie witamy w gronie wtajemniczonych!\nBonusowa ciekawostka: Na ulicy Śniadeckich znajduje się punkt ksero, w którym zazwyczaj drukuję karty gry.\nTo tyle, jeśli chodzi o relację z terenu. Wróćmy do spraw związanych z fizyką. Pole magnetyczne to właściwość przestrzeni polegająca na tym, że siły działają na ładunki elektryczne niezależnie od ich ruchu. Wielkością opisującą pole magnetyczne jest indukcja magnetyczna. Przenikalnością magnetyczną nazywamy zdolność danego ośrodka do zmiany indukcji magnetycznej pod wpływem natężenia pola magnetycznego. Przenikalność magnetyczną oznaczamy w fizyce za pomocą małej litery "mi". Jest ona oczywiście różna dla różnych ośrodków, a zadaniem graczy było odnalezienie wartości przenikalności magnetycznej dla próżni, która wynosi 4pi*10^-7.\nPrzenikalność magnetyczna próżni? Przenikalność elektryczna próżni? Zapewne w chaosie rozgrywki nikt nie miał okazji na spokojnie połączyć tych dwóch wartości i zauważyć, że istnieje wzór fizyczny, w którym obie się pojawiają. Zacznijmy od tego, że większość osób nie ma nawet pojęcia o tym wzorze, a i dla graczy mających coś wspólnego z fizyką nie jest on czymś, o czym myśli się od rana do wieczora. Innymi słowy, praktycznie nie było takiej opcji, że... Ale o tym dalej!\n01. Transformers 2 [punkty: 6] [Komentarz z karty gry: Srogo (R)]\n02. Zwierzak i Gola [punkty: 4] [Komentarz z karty gry: Nie znam okolicy]\n03. Neorodzina [punkty: 4]\n04. Przemooo [punkty: 4] [Komentarz z karty gry: Za krótko]\n05. Grucha [punkty: 4]\n06. Sraczki kaczki [punkty: 4]\n07. Patti [punkty: 4] [Komentarz z karty gry: Trudne]\n08. Hary [punkty: 4]\n09. Wstyd się przyznać x2 [punkty: 4]\n[Komentarz z karty gry: Za mało czasu :) I sprawdź odp 1!!! :)]\n* W miejscu przeznaczonym na pierwszą odpowiedź gracze po "u=" dopisali "(v+V)/(1+vV?µ)"\n10. Echinops [punkty: 4] [Komentarz z karty gry: Za mało czasu :P]\n11. [Karta bez podpisu, ale za to przerwana na pół na moich oczach. Tę pustą połówkę wyrzuciłem po upewnieniu się, że nie ma na niej ksywki właścicielki ani żadnych innych zapisków] [punkty: 4]\n12. Szmergiel, ŁukaszB, WojtekNowy, MadziaL, Karolinka, Szelbi [punkty: 4]\n[Komentarz z karty gry: Zajebiście!]\n13. Anna Ronicka [punkty: 4]\n14. Michał Masłowski [punkty: 4]\n15. Piotr Wiktorowski [punkty: 4]\n16. Maciej Cielecki [punkty: 4]\n17. Magdalena Kiesiewicz [punkty: 4]\n18. Surykatki[punkty: 4]\n19. Tomek Żuk [punkty: 2]\n20. Ania [punkty: 2]\n21. Anka Kozłowska [punkty: 2]\n22. Marta [punkty: 2]\nPrzebieg gry i jej zakończenie\nNa początek słowo wyjaśnienia. Tak, wiem, że duże „V” to objętość, a małe „v” to prędkość, ale tutaj „V” jest jednocześnie tytułem projektu, dlatego zdecydowałem się użyć dużej litery. Zresztą we wzorach fizycznych, które napotkałem podczas przygotowań do tego projektu, pojawiało się także duże „V” jako prędkość (w tym samym równaniu razem z małym „v”, oznaczającym inną prędkość).\nPrędkość to motyw przewodni tej gry. Została ona zorganizowana bardzo szybko (przygotowania ruszyły w niedzielę 20.09.2009, a realizacja została zaplanowana na piątek 25.09.2009) i odbyła się bardzo szybko (20 minut!). Gracze dowiedzieli się o niej w ostatniej chwili, a nawiązania do litery „V” pojawiały się wszędzie (wzór rodem z fizyki relatywistycznej, dodatkowe wzory pełniące rolę ozdobników na karcie gry, bieganie z zawrotną prędkością, informacja o grze wysłana w ostatniej chwili i konieczność podjęcia szybkiej decyzji). Co wynikło z tego pośpiechu? Jak gracze poradzili sobie z grą?\nZanim odpowiem na te pytania, cofnę się jeszcze na chwilę do odprawy agentów (czyli spotkania organizacyjnego przed grą) i opowiem, jak to wyglądało za kulisami. Ponieważ wiedziałem, że oprócz ogromnej przyjemności i satysfakcji z realizowania gry, czeka mnie także spory stres i wysiłek, na dwie godziny przed umówioną godziną postanowiłem pójść sobie na saunę i basen, aby się trochę zrelaksować.\nChillout był owocny, a ja wypoczęty i pełen energii udałem się na odprawę. Przebiegła ona szybko i sprawnie. Czasu mieliśmy bardzo dużo, więc agenci poszli sobie do Planu B na piwko, a ja do bagażnika auta agenta Radka po klepsydrę, będącą rekwizytem w tej grze. Zanim mogliśmy dołączyć do agentów i poczęstować się kilkoma łyczkami napoju, czekała nas jeszcze Próba Świateł. Tym enigmatycznym określeniem nazwałem test punktu kontrolnego numer trzy. Ja oraz fotoagent Radek i wideoagent Robert pojawiliśmy się na placu Konstytucji, by już po zmierzchu przetestować widoczność liczby zapisanej w oknie. Wykonałem telefon do agenta opiekującego się tym punktem kontrolnym i poprosiłem o demonstrację. Światła w jednym z pokoi rozbłysły i naszym oczom ukazała się przyczepiona do szybki kartka formatu A3, na której wypisana była liczba „10^8”. Wszystko w porządku, punkt jest widoczny! Jeszcze tylko podziękowania dla agenta, przypomnienie godziny startu i rozpoczęcia gry i mogliśmy ruszać dalej w teren, a raczej pod lokal przed którym stali agenci i rozpijali piwo z papierowych kubeczków. To nie żaden spontaniczny nielegal, tylko takie zwyczaje panują w tym miejscu – można poprosić o piwo w papierku i wyjść sobie przed knajpkę. Co wieczór roi się tam od ludzi z papierowymi kubeczkami w rękach. Tego wieczora także my tam staliśmy, chilloutowaliśmy się i czekaliśmy na rozpoczęcie gry.\nCo stało się po rozdaniu kart gry? Część osób od razu rzuciło się w teren, ale większość pozostało na placu, żeby najpierw uważnie przeczytać wskazówki.\n- Jak macie jakieś komentarze, na przykład chcecie wyrazić swoją frustrację, rzucić mięsem w moim kierunku, to nie krępujcie się teraz, to jest ten moment.\n- Tak się zdarza, że mam mięso nawet przy sobie – stwierdza gracz.\n- Masz mięso przy sobie? – pytam i chyba daję się nabrać.\n- Czy te wzory mają jakąś... To jest jakaś wskazówka? – zaczyna jeden z graczy nawiązując do kilku wzorów fizycznych związanych z prędkością, które zostały wydrukowane na karcie gry.\n- Ja powiem tak... – zaczynam zerkając na tekst na karcie gry. - Po lewej stronie jest napisane tak – stwierdzam, a następnie zaczynam czytać na głos tak szybko, jak tylko jestem w stanie. - Jako ciekawostkę załączam dużo niepotrzebnych wzorów fizycznych związanych z prędkością. One naprawdę nie będą Ci potrzebne w tej grze. Powodzenia!\nKilka minut później wraz z agentami dokumentacji ruszyłem w teren, aby pochodzić trochę pośród graczy i odwiedzić poszczególne punkty kontrolne.\nW sumie rozdałem 53 karty gry. Na końcu wróciły do mnie 23. Gra miała być trudna, ale okazała się jeszcze trudniejsza niż podejrzewałem. Całe szczęście, że skonstruowałem ją z pięciu punktów, a nie z sześciu, tak jak początkowo planowałem! Razem z agentami foto i wideo przemieszczaliśmy się po planszy i udało nam się odwiedzić każdy z punktów prawie w regulaminowym czasie (trochę go nagięliśmy, bo zajęło nam to nieco więcej niż 20 minut), ale był to niesamowity wysiłek. Spociłem się tak, że wyglądałem, jakbym właśnie wyszedł z basenu.\nFakt, że zadaniem graczy było zbieranie fragmentów pewnego równania fizycznego miał swoje plusy i minusy. Niewątpliwym plusem było to, że spośród pięciu punktów kontrolnych wystarczyło odnaleźć cztery, a liczbę zapisaną na piątym identyfikatorze można było sobie wyliczyć (w końcu mamy do czynienia z równaniem, prawda?). Jednak dokonywanie obliczeń i ewentualne przekształcanie równania mogło być na tyle czasochłonne (szczególnie dla graczy, którzy na co dzień nie mają styczności z matematyką), że może szybciej i pewniej było rzeczywiście odszukać brakujący punkt, niż kombinować z wyliczeniem ostatniej liczby. Obliczenia nie były łatwe, szczególnie gdy trzeba było dokonywać ich w biegu. Konsekwencją pomyłki mogło być wpisanie na karcie odpowiedzi niewłaściwej liczby i tym samym nie uzyskanie punktu.\nNa podstawie rozmów zasłyszanych na planszy wnioskuję, że niektórzy gracze domyślili się, w jaki sposób można zdobyć ostatni, brakujący fragment równania, ale raczej nikt nie miał okazji skorzystać z tego pomysłu, a to dlatego, żeby aby wyliczyć piąty wyraz należało mieć pozostałe cztery, a to się nikomu nie udało. Tak jak ostrzegałem, było cholernie mało czasu, a komentarze pozostawione przez Was na kartach odpowiedzi zdawały się to potwierdzać!\nAgenci z punktów kontrolnych numer 2 (Karma) oraz 4 (peron stacji metra Politechnika) donoszą, że nikomu nie udało się ich odnaleźć. Zdecydowana większość graczy odwiedziła dwa spośród pięciu punktów kontrolnych (i za każdym razem były to punkty 3 oraz 5, czyli okno na placu Konstytucji i okolice sklepu z torbami!). Oprócz tego jeden gang odwiedził trzy punkty (te wymienione powyżej oraz punkt kontrolny numer 1 w Lunie). Cztery drużyny miały nieco mniej szczęścia i zaliczyły jeden punkt (we wszystkich przypadkach była to piątka, czyli sklep z torbami).\nNa podstawie tych wyników gołym okiem widać, które punkty były najtrudniejsze, a które najłatwiejsze. Być może powtórzę tutaj nieco informacje z poprzedniego akapitu, ale pragnę przytoczyć je ponownie w kontekście rankingu trudności poszczególnych wskazówek. Tak więc po kolei, czyli od najłatwiejszego do najtrudniejszego. Wszystkim osobom, które zdecydowały się oddać karty gry (a nie wszyscy to zrobili, bo być może byli nieco onieśmieleni niskim wynikiem), udało się odwiedzić punkt kontrolny numer 5 (torby). Gracze z środkowej części rankingu dodatkowo poradzili sobie z trójką (okno), a zwycięski gang dodatkowo dotarł do Luny. Dwoma najtrudniejszymi punktami okazały się dwójka (Karma) oraz czwórka (metro), do których nie dotarł nikt.\nOsobną kwestią był fakt, że liczby na identyfikatorze nie należały do najkrótszych. Jakby tego było mało, na kartach odpowiedzi gracze mieli niewiele miejsca ich wpisywanie. Wszystko przez to, że chcąc ułatwić uczestnikom projektu zadanie, umieściłem tam literę oznaczającą poszukiwany wyraz równania oraz znak równości, za którym należało wpisać odszukane liczby. Tak się jednak złożyło, że niefortunnie w każdym polu owe ciągi znaków wycentrowałem, zamiast wyrównać do lewej, przez co znalazły się one centralnie na środku miejsca przeznaczonego na odpowiedź, redukując tym samym miejsce dostępne do pisania o połowę. Radziliście sobie z tym pisząc ściśniętym pismem obok, albo po prostu zapisując odpowiedź podspodem albo nawet na wydrukowanych znakach.\nJeśli chodzi o wspomniane „długie liczby”, to przykładowo w przypadku prędkości (u, v, V) mieliśmy do czynienia z wartościami rzędu wielokrotności prędkości światła (300 000 000 m/s). To długie ciągi znaków, zapisywane za pomocą dziesiątek podnoszonych do potęgi, mogły nie być łatwe do spisania w atmosferze zabiegania i chaosu, jaka panuje podczas gier typu urban playground (zwróćcie choćby uwagę na (1/36pi)*10^-9 F/m, które pojawiło się w przypadku punktu kontrolnego numer 5). Zza biurka to może wydawać się proste, ale gdy czujesz za sobą oddech innych graczy i jednocześnie musisz mierzyć się z uciekającym czasem, sprawa wygląda zupełnie inaczej. Pułapek było więcej. Na przykład łatwo można pomylić małą literę „v” z dużą literą „V”, a to przecież dwa inne punkty kontrolne! Dla ułatwienia na identyfikatorach agentów oprócz wartości liczbowych znajdowała się także informacja o numerze punktu kontrolnego (choć w przypadku „V” akurat takiej informacji nie było, ponieważ wartość tej prędkości była wystawiona w jednym z okien przy placu Konstytucji). Starałem się nie utrudniać Wam dodatkowo zadania, więc punkty postanowiłem przyznawać także za zdobycie liczby i wpisanie jej w złym polu, ale zamiana niektórych wartości (akurat nie „v” z „V”, ale innych), mogła zaowocować błędnym obliczeniem równania (jeśli ktoś zamiast poszukiwań piątego agenta zdecydowałby się własnoręcznie wyliczyć liczbę z jego identyfikatora).\nJak to zwykle bywa, tam gdzie nie było prawidłowych odpowiedzi, zaczęły pojawiać się różne kombinacje i żarciki. Tym razem strzały były jeszcze trudniejsze niż zwykle, bo co innego próbować wytypować słowo (nawet jeśli jest ono częścią nonsensownego zdania, jak w grach z serii Urban Playground, albo łacińskim wyrazem jak w Ekstremum), a co innego strzelić liczbę spośród - że tak się wyrażę bawiąc nieco słowami - nieskończonej liczby liczb. W rozgrywkach gdzie rozwiązaniami były słowa zdarzały się próby odgadywania prawidłowych odpowiedzi. Tutaj nikt nawet nie śmiał podejmować prób odgadnięcia brakujących liczb, ale za to pojawiło się kilka żarcików, przebiegłych kombinacji, no i oczywiście – choć to nieco inna kwestia – literówek i błędnie zapisanych odpowiedzi.\nTradycyjnie starałem się oceniać odpowiedzi możliwie łagodnie, zawsze rozpatrując wątpliwości na korzyść graczy. Tak więc zaliczałem odpowiedzi, w których znajdowały się literówki i tak jak wspominałem we wcześniejszej części niniejszego raportu, uznawałbym pewnie też takie, które byłyby wpisane w nieodpowiednie pola, ale w tej grze sytuacje tego drugiego typu nie miały miejsca – wszyscy wpisywali odszukane liczby dokładnie tam, gdzie powinny się one znaleźć.\nNa jednej z kart ktoś odgadł, że punkcie drugim chodzi o Karmę, ale nie poszedł do znajdującego się tam agenta, tylko zanotował słowo „Karma :P”, za co oczywiście punktu nie było. Na tej samej karcie gry po „?=” dopisał „mam :)”. Nie mam pojęcia, cóż to miało oznaczać, ale odnotowuję jako ciekawostkę. I jeszcze jeden pomysł z tej samej karty gry, czyli w miejscu na odpowiedź z pierwszego punktu kontrolnego, zaraz po „u=” pojawło się „(v+V)/(1+vV?µ)”, czyli dalsza część wzoru. Otóż nie wystarczyło jedynie podstawić. Jeśli ktoś chciał wyliczyć „u” (albo dowolny inny wyraz) za pomocą wzoru, to musiał podać konkretną wartość liczbową, a nie tylko wzór w odpowiedniej postaci. Błędna odpowiedź z innej karty gry to „?=mc^2”. Co prawda na karcie zostało to zapisane nie za pomocą „daszka”, tylko normalnie, ale podczas pisania tego raportu nie mam odpowiednich możliwości formatowania tekstu, więc używam takiego zapisu. Zresztą gracze również naprzemiennie używali obu forum, np. w przypadku widocznej w oknie liczby ”10^8” na kartach odpowiedzi pojawiały się oba sposoby zapisywania potęg. Wracając do tematu błędnych odpowiedzi, to po „u=” ktoś napisał księżyc (czyli prawidłowo rozwiązał zagadkę ze wskazówki, ale nie skojarzył, że chodzi o kino Luna). Pojawiały się też odpowiedzi takie jak „?=R11”, „10^7” zamiast „10^-7”, czy też „12,56*0^7” zamiast ”4pi*10^7”. Doszedłem do tego, że ta ostatnia wartość wzięła się stąd, że ktoś przemnożył 4*pi i do tego zamiast 10 napisał 0. Mnożyć sobie oczywiście można, jednak zamiana „0” na „10” sprawia, że mamy do czynienia z zupełnie inną liczbą, ale mimo wszystko zdecydowałem się uznać tę odpowiedź, bo widać, że gracz dotarł do punktu kontrolnego. Ostatnia błędna odpowiedź, którą pozwolę sobie przytoczyć, związana jest z punktem kontrolnym numer 2. W odpowiedzi na wskazówkę „Przyczyna w prawie przyczyny i skutku” ktoś napisał „v=szybko”, po czym skreślił słowo „szybko” i zastąpił je wyrazem „akcja”.\nCzas przeznaczony na grę minął nam błyskawicznie, ale dzięki dobrze wypracowanej strategii poruszania się w terenie, mnie oraz agentom dokumentacji (niektórzy biegali razem ze mną, a inni na własną rękę), udało się zaliczyć wszystkie punkty.\nNa zakończenie gry biegliśmy zziajani. Nie wiem, co myślały sobie osoby postronne, gdy Marszałkowską i potem placem Zbawiciela pędziło czterech wrzeszczących gości, dwóch z aparatami, jeden z kamerą, a czwarty rzucający na czele peletonu teksty typu „wszystkie punkty nasze!” albo „koniec gry, koniec gry!”. W końcu dobiegamy na przystanek tramwajowy, ale nic nie jedzie, więc planujemy biec dalej, jednak gdy już stoimy na światłach okazuje się, że za nami właśnie pojawia się tramwaj. Szybko wracamy na przystanek, wskakujemy do środka i pędzimy po torach. Pasażerowie byli niezwykle spokojni, choć nie dało się nie zauważyć czterech kompletnie mokrych od potu gości stojących z tyłu wagonu, robiących zdjęcia z lampą błyskową (agent Radek i agent Łukasz), kręcących filmy (agent Robert) i bawiących się klepsydrą (ja).\n- Jestem tak wykończony. Pytanie w jakim stanie muszę myć gracze – zastanawiam się głośno.\n- Oni nie wiedzieli gdzie są punkty, my wiedzieliśmy. No, ale oni nie musieli robić zdjęć, i gadać, i szukać dobrych ujęć, prawda? Więc każdy ma swój los.\nDopiero teraz, gdy oglądam te sceny z nagrania wideo, zauważam, jak kuriozalnie musiał dla niewtajemniczonych wyglądać ten bełkot.\nOdruchowo zaczynam stukać palcem w klepsydrę i przypominam sobie coś, co odkryłem na kilka dni przed grą.\n- A to jest trik z przyspieszaniem czasu – mówię, uderzając palcem górę klepsydry. - Wystarczy postukać i czas szybciej leci od razu – tłumaczę, piasek rzeczywiście przesypuje się szybciej. - Słuchajcie, czas leci tak szybko.\n- Minuta kasety – mówi agent Robert. Prawo Murphyego-Sempa zadziałało ponownie. Mówi ono o tym, że bez względu na to, jak krótka jest gra i jak bardzo naładowana jest bateria, pod koniec gry i tak będzie brakować zasilania albo miejsca na taśmie. A pomyśleć, że dopiero co tak bardzo cieszyłem się z tego, że tym razem będziemy mieli tych zasobów aż nadto, bo przecież gra miała trwać tylko dwadzieścia minut.\n- Tak? – pytam. – To niedobrze.\nRozumiemy się bez słów i planujemy wyłączenie kamery na chwilę.\n- Tak, tak – powtarzam. – Musimy tak zrobić – postanawiam z żalem, bo zależało mi na tym, aby mieć ciągłe ujęcie. - Ale jest minuta czy pięćdziesiąt dziewięć jest? – pytam, a agent Robert cały czas kręci.\n- Pięćdziesiąt sześć.\n- Dobra, jak to się otworzy... – mówię wskazując na drzwi tramwaju, które dokładnie w tym samym momencie zaczynają się otwierać, zagłuszając moje dalsze słowa.\n- Czekaj, co? – pyta agent Robert, a ja już wyskakuję na zewnątrz na przystanku pod Gmachem Głównym Politechniki.\n- Lecimy, lecimy – krzyczę i pędzę przed siebie. W oddali widać już graczy. – Słuchajcie, uwaga na ławki, uwaga na schody! – mówię do agentów nie przestając biec. – Jaka ładna kolejka się tu uformowała – rzucam w stronę graczy.\nCzas zebrać karty gry i zakończyć „V”.\n- Po kolei, po kolei, po kolei – mówię wbiegając na miejsce z którego rozpocząłem grę. – To jest klepsydra. Ja już tutaj... Jeszcze jej nie przekręciłem, ale jak zbiorę od was wszystkich karty... karty gry... tylko dół... tylko dół... – mówię zwracając uwagę na to, że nie zbieram całych kart, tylko ich dolny odcinek.\n- Poprawka, pięć minut – szepcze agent Robert. Nie ucięliśmy nagrania i wygląda na to, że jeśli się pospieszę ze zbieraniem kart gry, to uda nam się nagrać wszystko.\n- Dobra – odpowiadam. – Tylko dół, tylko dół... - Gdy oglądam teraz to nagranie, na nowo dostrzegam chaos, jaki panuje podczas rozgrywki. - Dawajcie karty. Słuchajcie, czy macie jeden punkt, czy dwa, to jest dużo jak na tę grę.\n- Kto ma cztery? - pyta któryś z graczy.\n- Co jest tak spokojnie? – mówię, zauważając, że uczestnicy nie kwapią się do oddawania kart. – Ktoś ma... Może wszyscy mają zero? I tak dajcie. Będziecie przynajmniej w rankingu, a tak was nie będzie. Ale będziecie w rankingu, słuchajcie. To jest jedyny dowód... Ile ludzi było na przykład na Urban Playground i mieli jakieś niskie wyniki, oddali karty i teraz są w książce w tabeli wyników wydrukowani. Pamiątka na całe życie, słuchajcie. Biblioteki te Narodowe... i inne... archiwizują to na całą wieczność. Takie są... Polskie prawo takie jest...\nGracze niespiesznie kończą wypełniać karty. Mam wrażenie, że nie wszyscy mają ochotę je oddać. Słyszę, jak część osób zastanawia się, w jaki sposób poprawnie coś zapisać.\n- Jak tam jakieś będą... drobne tam... niedociągnięcia... to to będę oczywiście naginał na waszą korzyść, no ale też jak mi ktoś wpisze jakąś kosmiczną liczbę, która w ogóle nie ma prawa tam być... to trudno.\nGadam i gadam ale chyba już dość tego bełkotu. Czas zakończyć imprezę, bo nie można przeciągnąć tego w nieskończoność, a i kasety w kamerze niewiele zostało.\n- Słuchajcie, wyjmuję klepsydrę – stwierdzam i robię tak, jak mówię. – Przesypie się minuta i wtedy przestanę zbierać karty i powiem co się wydarzyło, dobra? Mamy umowę? – krzyczę. – Dawajcie na spód – mówię ciszej do graczy, którzy jeszcze oddają karty odpowiedzi na kupkę, którą trzymam w ręku. – Uwaga! – krzyczę. – Przekręcam klepsydrę! – oznajmiam unosząc rekwizyt do góry. Piasek zaczyna się przesypywać. – Minuta do końca.\nWśród uczestników rozlega się kilka zaniepokojonych głosów.\n- To jeszcze można policzyć na kalkulatorze – zauważa jedna z uczestniczek. – Oj, porwało mi się. No co za pech – dodaje, niechcący przedzierając kartę odpowiedzi podczas odrywania jej od reszty karty gry. – W kawałkach.\n- Dzięki – mówię przyjmując kartę. - Słuchajcie, już 25% czasu się przesypało. Tak z piętnaście sekund albo i więcej trochę – informuję resztę uczestników. – Słuchajcie, szybciej, szybciej, bo coraz mniej czasu. Czy wy jeszcze coś wpisujecie, czy liczycie, czy coś innego?\nNikt nie odpowiada. W tłumie gwar. Ręka z klepsydrą już mi trochę drętwieje.\n- Słuchajcie szybciej, bo zaraz się skończy czas i już nie będę przyjmował kart – popędzam dalej uczestników.\n- Ej, nie mam karty? – krzyczy rozpaczliwym tonem jedna z uczestniczek.\n- Nie będę przyjmował kart za chwilę – powtarzam i patrzę na klepsydrę. – Ooo, skończył się czas! Słuchajcie, ostatni dzwonek. Ktoś jeszcze? Szybko, czy macie zero czy jeden, dawajcie karty. Czy jeszcze ktoś coś wypisuje? Ręka w górę, bo nie wiem czy czekać.\nKtoś podnosi rękę.\n- Raz – liczę. – Dwa. No dobra. To czekamy na dwa Gangi.\n- Dobra, dobra, słuchajcie, szybko. Uwaga! Proponuję odliczyć od dziesięciu do zera i zaprzestać tego procederu.\n- Zero – dobiega z tłumu.\n- Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem... Jak na sylwestra!\n- Sześć, pięć – dalej liczę już razem z niektórymi graczami. – Cztery, trzy, dwa, jeden.\n- Happy New Year! – krzyczą jedni.\n- Szczęśliwego Nowego Roku! – dodają inni.\n- Happy New Year! Szczęśliwego Nowego Roku! – powtarzam.\n- Rozrzuć, to rozrzuć to – powtarza jeden z graczy widząc, że wymachuję ręką w której trzymam garść kart odpowiedzi.\n- Dwa tysiące jedenaście – mówi jeden z graczy, nawiązując najwyraźniej do corocznych absurdalnych styczniowych imprez sylwestrowych w centrum miasta, polegających na wcześniejszym powitaniu nadchodzącego roku. W styczniu 2009 uczestnicy tego dziwacznego Sylwestra powitali rok 2010, więc następny w kolejności jest 2011.\nNa placu przed Politechniką panuje ogólny entuzjazm.\n- Słuchajcie, jak się grało? – pytam.\n- Srogo – powtarzam po jednym z graczy, który najwyraźniej wie, że ostatnio jest to moje ulubione słowo. Wspominałem o nim na swoim blogu, a także tu i ówdzie w sieci. Kumpel nawet opracował logo srogo.\n- Za szybko\n- Było łatwo czy było trudno? – pytam.\n- Mało czasu? – drążę temat dalej.\n- Nie, trudne zadania.\n- Trudne zadania? To też – stwierdzam. – Za mało czasu. Jakieś wolne komentarze, głosy?\n- Nie każdy studiuje na Politechnice – krzyczy jeden z uczestników, rozbawiając tym samym pozostałych graczy.\n- Więcej! – ktoś krzyczy.\n- Słuchajcie, to ja powiem bardzo szybko – zaczynam.\n- I głośno – dodaje jedna z dziewczyn.\n- Fizyka to piękna rzecz – mówię. – Tak mawiają fizycy – dodaję po chwili.\n- Taa – ktoś stwierdza z przekąsem.\n- Fizyka relatywistyczna to jeszcze piękniejsza rzecz – mówię dalej. – Tak mawiają miłośnicy fizyki relatywistycznej. Poczytacie sobie o niej w raporcie z tej akcji, a tymczasem dziękuję wam wszystkim za udział w grze, no i... dobranoc!\n- Gdzie był punkt pierwszy? – pyta gracz.\n- Wszystko będzie w raporcie – stwierdzam. - Dzięki za grę – mówię na pożegnanie i uciekam z placu, znikając gdzieś za budynkiem Politechniki.\nSame plusy. Gra zakończyła się sukcesem. Nie było łatwo, ale taki urok tego projektu. Pomimo ujawnienia informacji o grze w ostatniej chwili, na plac przed Politechniką dotarło niemało osób. Razem z agentami dokumentacji zdążyliśmy oblecieć wszystkie punkty. Nawet baterii w kamerze starczyło i miejsca na taśmie również. Mało tego, nie było co zrobić z ostatnimi kilkudziesięcioma sekundami, więc zaproponowałem, aby trochę poskakać, bo to piękny sposób, żeby się pożegnać. Skakałem ja, skakali agenci, skakał agent operator kamery, wszyscy skakali. Robiliśmy to z entuzjazmem i tak długo, aż nie skończyła się taśma.\nTeraz powiem wam kilka słów na temat fizyki relatywistycznej. Wiecie cóż to takiego? Opowiadali nam o fizyce w szkole podstawowej, w liceum, a w przypadku niektórych z nas w gimnazjum albo na studiach. Każdy coś tam wie, jedni mniej, a inni więcej. Okazuje się jednak, że czasami klasyczna mechanika Newtona – że tak się kolokwialnie wyrażę – nie daje rady. Jeśli chodzi o prędkość, czyli motyw przewodni gry „V”, to problem pojawia się w momencie, gdy zaczynamy mieć do czynienia z prędkościami rzędu prędkości światła. Wtedy z odsieczą przychodzą koncepcje Einsteina, a w miejsce fizyki nierelatywistycznej wchodzi fizyka relatywistyczna. Nas szczególnie będzie interesować pojęcie prędkości względnej, rozumianej jako prędkość ciała względem dowolnie przyjętego układu odniesienia, poruszającego się bądź też pozostającego w spoczynku. W fizyce klasycznej złożenie ruchu dwóch ciał A i B, z których jedno (A) porusza się z pewną prędkością względem przyjętego układu odniesienia (O), zaś ruch drugiego (B) opisany jest za pomocą prędkości względem układu związanego z ciałem A, polega na prostym sumowaniu prędkości - ciało B względem układu O porusza się z prędkością równą prędkości względem ciała A dodanej do prędkości ciała A względem układu O. Ale co się dzieje, gdy obie prędkości zbliżają się do prędkości światła? Jako wynik otrzymalibyśmy prędkość większą od prędkości światła, co jest niezgodne z postulatem teorii względności Einsteina mówiącym, że nic w przyrodzie nie może poruszać się szybciej niż światło.\nZałóżmy, że ciało A porusza się z prędkością v, zaś ciało B z prędkością V. Prędkość ciałą A względem układu związanego z ciałem B można obliczyć przy pomocy następującego wzoru: u=(v+V)/(1+vV/c^2). Być może póki co nic on Wam on nie mówi, ale gdy zdradzę postać jednego ze wzorów na prędkość światła, to wszystko stanie się jasne. Otóż c =1/pierwiastek(?µ), gdzie epsilon jest przenikalnością elektryczną, a mi - przenikalnością magnetyczną. O tych dwóch terminach wspominałem już nieco wcześniej, a teraz pragnę zwrócić Waszą uwagę na to, że gdy we wzorze na prędkość względną zamiast c podstawimy c =1/pierwiastek(?µ), otrzymamy nic innego, jak u=(v+V)/(1+vV?µ), czyli znany i lubiany wzór, który pojawił się podczas gry „V”.\nNa potrzeby gry zdecydowałem się przekształcić go do takiej postaci z kilku powodów. Pozwolę sobie wspomnieć o dwóch najważniejszych. Po pierwsze, chodziło o dopasowanie ilości wyrazów równania do liczby punktów kontrolnych. Wiedziałem, że w „V” musi pojawić się 5-6 miejsc, więc właśnie tylu wartości będą musieli szukać gracze. Drugi powód to sprawienie, aby wzór wykorzystany w grze stał się nierozpoznawalny, nawet dla osób dobrze zaznajomionych z fizyką. Chciałem uniknąć sytuacji, w której ktoś domyśli się, że jest to wzór na relatywistyczne dodawanie prędkości i od razu w miejsce "c" podstawi prędkość światła. Zastąpienie "c" przenikalnościami zmieniło postać wzoru nie do poznania.\nPodsumowując, wyrazy równania, które mieli uzupełnić gracze to kolejno: prędkość (u) obiektu B względem układu spoczywającego, prędkość (v) obiektu A względem układu spoczywającego, prędkość (v) obiektu B względem obiektu A, przenikalność elektryczna próżni (?), przenikalność magnetyczna próżni (µ).\nPrędkości, wzory, liczby, przenikalności, greckie litery i niuanse rzeczywistości, która nas otacza. Złożone to i zakręcone? Nieprzypadkowo gra wystartowała przed Gmachem Głównym Politechniki Warszawskiej.


Jesteś tutaj:Gniezno24.com Aktualności Społeczeństwo Przypomnieli o zapomnianym bohaterze\nOkazją ku temu była akcja znakowania grobów powstańczych, która od kilku miesięcy prowadzona jest przez kibiców Lecha Poznań pod patronatem senatora Roberta Gawła, na terenie powiatu gnieźnieńskiego i wrzesińskiego. Do tej pory oznaczonych zostało już w sumie 250 mogił, ale co jakiś czas pojawiają się kolejne wnioski, składane przez rodziny: - Staramy się, by przypominać społeczeństwu tych wielkich bohaterów, dzięki którym Polska mogła powrócić tutaj po latach zaborów - mówił Robert Gaweł, który następnie powitał przybyłe na uroczystość osoby. Wśród nich byli także krewni mjra Stefana Chosłowskiego oraz przedstawiciele ze Śremu oraz Gimnazjum nr 2, który prowadziło ewidencję powstańczych grobów. Po przybliżeniu postaci majora, który był niemym bohaterem spotkania, obecny na uroczystości ks. Maciej Lisiecki odmówił modlitwę w intencji poległych w powstaniu wielkopolskim oraz Stefana Chosłowskiego.\nWśród obecnych na wydarzeniu byli członkowie rodziny majora: - Łatwo jest mówić o Polsce, trudniej jest dla niej pracować, jeszcze trudniej umierać, a najtrudniej cierpieć. Nasz bohater narodowy, jeden z tych, dzięki którym możemy tutaj stać, bo jak wiemy powstanie było zrywem niepodległościowym jednym z nielicznych zakończonym sukcesem, co miało wpływ na dalszą historię Polski, jest odkopywany z popiołów historii po prawie stu latach. To powinno dawać do myślenia. Dopiero musiał się pojawić senator Rzeczypospolitej Polskiej i Klub Sportowy "Lech", żeby tego bohatera przywrócić narodowi - mówił wzruszony Tomasz Sas-Chosłowski. Jak przyznał, dla majora Gniezno było jego ukochanym miastem piastowskim, z którym był bardzo związany. W wydarzeniu brała też udział Halina Sajewska, której zmarły mąż był pomysłodawcą uczczenia pamięci o majorze, a także przedstawiciele Towarzystwa Miłośników Ziemi Śremskiej.\nPo złożeniu kwiatów i zniczy na grobie Stefana Chosłowskiego, na jego grobie pojawiła się tabliczka przypominająca o jego udziale w powstaniu wielkopolskim\nMajor Stefan Chosłowski urodził się 9 maja 1889 roku w Czarnym Sadzie w rodzinie ziemiańskiej Stanisława i Lucyny z Chrzanowskich. Ukończył gimnazjum w Krotoszynie i studia rolnicze na uniwersytetach w Lipsku, Monachium i Berlinie. Jako poddany pruski został zmobilizowany do armii niemieckiej. Brał udział w I wojnie światowej, uczestnicząc w walkach na froncie zachodnim m.in. pod Verdun, gdzie na początku 1917 r. został ranny. W wojsku niemieckim awansowano go na stopień podporucznika.\nPo demobilizacji wrócił do Wielkopolski i włączył się do Powstania Wielkopolskiego. Uczestniczył w opanowaniu Śremu oraz przejmowaniu niemieckich koszar i magazynów. Od początku 1919 r. organizował powstańczy batalion w Śremie i został jego dowódcą. Na jego czele walczył m.in. pod Strzyżewem, Zbąszyniem i Rawiczem. W maju 1919 r. otrzymał awans na stopień podporucznika Wojska Polskiego. W wojnie polsko-bolszewickiej brał udział m.in. jako dowódca 69 Pułku Piechoty. 15.07.1920 r. zweryfikowany w stopniu majora, a w 1922 r. przeniesiony do rezerwy.\nW okresie międzywojennym działał m.in. w Związku Powstańców i Wojaków, a zawodowo był wicedyrektorem Towarzystwa Ubezpieczeń „Snop”. We wrześniu 1939 r. walczył jako dowódca Batalionu Wartowniczego Nr 73 w ramach 25 Dywizji Piechoty. Dostał się do niemieckiej niewoli i resztę wojny spędził w obozie jenieckim w Woldenbergu.\nPo uwolnieniu zamieszkał z rodziną w Gnieźnie. Był szykanowany przez władze komunistyczne i miał trudności ze znalezieniem pracy. Ze związku małżeńskiego z Ireną z Chrzanowskich miał córkę Zofię. Zmarł 17 października 1954 roku w Gnieźnie i spoczął na cmentarzu przy ul. Witkowskiej.\nMjr Stefan Chosłowski został odznaczony: Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari (1922), Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Walecznych – trzykrotnie (po raz pierwszy w 1921) oraz Złotym Krzyżem Zasługi.\nLink do komentarza\t czwartek, 22 lutego 2018 21:30\tnapisane przez\tmiastowy\nAd. wyborca - senator nie jest działaczem lokalnego podwórka, poczytaj sobie, czym jest senat i jaką pracę wykonują senatorowie. To tylko poprzednik Gawła mieszał i mieszał,aż sobie wymieszał, a do historii przejdzie tak, jak na to zasłużył.\nLink do komentarza\t czwartek, 22 lutego 2018 15:29\tnapisane przez\tJoanna\n"wzruszony Tomasz Sas -Chosłowski "...A któż to jest???Ze zdjęcia wynika,że jest to Tomasz Jerzy Pawłowski.\nLink do komentarza\t niedziela, 10 września 2017 06:33\tnapisane przez\txxxx\nnauczycielka w poczcie sztandarowym?\nLink do komentarza\t sobota, 09 września 2017 16:49\tnapisane przez\thipokryzja\nKomunista był pomysłodawcą uczczenia antykomunista?\nLink do komentarza\t sobota, 09 września 2017 16:01\tnapisane przez\twyborca\nTa robota należy do historyka. I historykiem Gaweł jest niezłym. Senatorem niestety tragicznym. Nic nie zrobił dla miasta i powiatu co dotyczy zwykłych ludzi. Nie zabiera głosu w ważnych sprawach. Po prostu jakby go nie było.\nLink do komentarza\t sobota, 09 września 2017 14:41\tnapisane przez\tIRENA\nbrawo Panie senatorze mimo że nie był Pan moim faworytem w wyborach parlamentarnych dzisiaj z dumą bym na pana zagłosowała wykonuje Pan cieżką i solidną robotę przywracając pamięć o poległych bohaterach .CZEŚĆ I CHWAŁA BOHATEROM


elka.pl - Wycinka drzew na Szybowników\nStart Leszno Wycinka drzew na Szybowników\nWykonawca realizuje kolejny etap\n21.01.2021. Radio Elka, Filip Wybieralski\nW momencie gdy zapada decyzja w sprawie wycinki drzew na ul. Fabrycznej, pod topór poszło kilkadziesiąt lip przy ul. Szybowników, gdzie aktualnie prowadzony jest remont ''dwunastki”. Było to konieczne ze względu na poszerzenie pasa drogowego, tak aby był on zgodny ze parametrami drogi krajowej. Urząd miasta zapewnia jednak, że za każde wycięte drzewo, nasadzone będzie co najmniej jedno inne.\nJak informuje wydział inwestycji, prace na ulicy Szybowników na odcinku od granicy miasta do ul. Kosmonautów zostały już zakończone. Obecnie wykonawca skupia się na wykonaniu odcinka od ul. Kosmonautów do ul. Działkowej. Podobnie jak w przypadku ul. Fabrycznej, również tam konieczna była masowa wycinka rosnących\ntam drzew. Obecnie szerokość ul. Szybowników wynosi od 6,5 do 6,9 metra, po modernizacji jezdnia będzie miała od 7 do 10 metrów. - Po przebudowie każdy z pasów ruchu będzie miał szerokość 3,5 metra. Dodatkowo powstanie pas o takiej samej szerokości, dla pojazdów skręcających w lewo - wyjaśnia Lucyna Gbiorczyk z leszczyńskiego magistratu.\nPrzebudowa ul. Szybowników zakłada także dostosowanie tej ulicy do standardów drogi krajowej. Jednym z warunków jest konieczność budowy w tym miejsc tzw. pasa technicznego (jezdni obsługującej), z którego mieszkańcy osiedla włączać się będą do ruchu. - Takie rozwiązanie jest koniecznie, aby zachować odpowiednią płynność ruchu na drodze krajowej. Obecne wymagania nie dopuszczają wjazdu na nią bezpośrednio z terenu posesji - dodaje kierownik.\nZgodę na wycinkę blisko 100 lip przy ul. Szybowników musiał wydać urząd marszałkowski. Swoją opinię, ze względu na pobliskie zabudowania folwarczne, wyrażał także konserwator zabytków. Urząd zapewnia, że za każde wycięte drzewo, na terenie miasta posadzone będzie co najmniej jedno inne. - W większości nasadzenia będą przy ul. Szybowników. Dla pozostałych nie ma jeszcze wyznaczonego miejsca - czytamy w odpowiedzi przesłanej do naszej redakcji.\n1. Dodane przez leszczyniak, w dniu - 21-01-2021 14:33\nTe miasto już umiera :-(\n2. Dodane przez Zielono mi, w dniu - 21-01-2021 14:36\nSamochody to prawdziwa miłość ludzi. Czego dla nich człowiek nie zrobi. Umyje, wypieści, powoskuje, posmaruje, zatroszczy się i zadłuży.\n3. Dodane przez zgodnie z herbem miasta, w dniu - 21-01-2021 14:38\nW herbie Leszna jest topór.\nDlatego nie ma się co dziwić. Drzewa w Lesznie pod topór, skoro turów już nie ma.\nPotem się nasadzi nowe. I juz za 50 lat będą cieszyć oczy mieszkańców.\nAle z tym toporem trzeba uważać, gdyż nasi pradziadowie musieli nim żwawo wymachiwać, bo tury wycieli w pień. I to skutecznie.\n4. Dodane przez prośba, w dniu - 21-01-2021 14:39\nSkandal. Podajcie później fotografie drzew w zamian za te wycięte.\n5. Dodane przez hrabia, w dniu - 21-01-2021 14:39\ni bardzo dobrze w tych drzewach zawsze było pełno pszczół, a ja tam chodzę na spacer z moim Yorkiem\n6. Dodane przez As, w dniu - 21-01-2021 14:43\nDrzewa które przeszkadzają w rozbudowie drogi należy wyciąć i nasadzić nowe, tu nie ma żadnej wątpliwości. Wątpliwość natomiast budzi głupota władz miasta która parła do remontu drogi krajowej przez środek miasta natomiast nie zrobili nić dla wybudowania obwodnicy miasta jak to robią inni w całej Polsce.\n7. Dodane przez xxx, w dniu - 21-01-2021 14:53\nI bardzo dobrze wiązało się z tym tylko bałagan, krzywe chodniki i pełno odchodów od ptaków. Drzewa w lasach i parkach,a nie przy drogach\n8. Dodane przez mieszkaniec, w dniu - 21-01-2021 14:57\nWreszcie będzie solidna,szeroka droga,a drzewka można posadzić nowe.Tu się liczy komfort jazdy.Kto chce zieleni niech idzie do parków, albo lasów, których tu nie brakuje.\n9. Dodane przez Jan, w dniu - 21-01-2021 14:57\nNo i teraz Panowie kolej na Wolińską a potem już tylko Rynek!!!\n10. Dodane przez beton, w dniu - 21-01-2021 15:02\n11. Dodane przez kk, w dniu - 21-01-2021 15:04\nto nie można ich było przesadzić? 1 nowe nie zastąpi starego\n12. Dodane przez koj, w dniu - 21-01-2021 15:41\nZanim zaczniemy hejtować Naszego rębacza to pamiętajmy, że decydenci zraz z MZZ zadbają o piękne nowe nasadzenia dające nam cień latem aby faktycznie rezygnować z samochodów na rzecz rowerów i spacerów. Nowe drzewa będą mieć rozłożyste konary chyba, że coś nie wypali i zostaną kikuty. Jednak jako posadzone się liczą\n13. Dodane przez luk, w dniu - 21-01-2021 15:42\nDo komentarza 5. mieszkam przy szybowników i pszczół jak na lekarstwo, a poza tym poczytaj o pszczołach bo bez nich kiepski twój żywot nieuku\n14. Dodane przez Z Leszna, w dniu - 21-01-2021 15:43\nLeszno miasto betonu.\n15. Dodane przez obs, w dniu - 21-01-2021 15:43\n"Urząd miasta zapewnia jednak, że za każde wycięte drzewo, nasadzone będzie co najmniej jedno inne. "\nSzkoda tylko, że nie w Lesznie.\n16. Dodane przez mati, w dniu - 21-01-2021 15:44\nJak czytam wpisy baranów .... wycinajcie drzewa itd. to scyzoryk się otwiera w kieszeni. zero wyobraźni a już na pewno wiedzy\n17. Dodane przez Senior, w dniu - 21-01-2021 15:47\nTo jest zwykłe szubrawstwo. Nowe drzewko w miejsce wyciętego , czyli za 50 lat będzie piękna aleja do wycięcia dzięki decyzjom następnych głupków. Nie pozostaje nic innego jak ściągnąć jakąś stację telewizyjną, niech Polska się dowie jak w Lesznie chroni się przyrodę.\n18. Dodane przez felo, w dniu - 21-01-2021 15:50\na ludzi i sprzętu na budowie od 1,5 miesiąca nie widać\n19. Dodane przez aldona, w dniu - 21-01-2021 15:54\nvvycieli strodzrzevv a posadza vvitki vv normalnym kraju taki strodrzevv sie przesadza a le nie vv tak prymityvvnym jak polska\n20. Dodane przez Zatorzanka, w dniu - 21-01-2021 16:23\nTylko wycinanie. Na Zatorzu już nie mozna oddychać, taki smog. Wytną drzewa, w ogóle nie będziemy wychodzić. Przecież droga nie ma być poszerzana, a drzewa rosły dość daleko...Zlitujcie się...\n21. Dodane przez Leszxz, w dniu - 21-01-2021 16:37\nBrawo w końcu normalnie bedziemy jeździć! Co by nie zrobili to Polak Będzie NARZEKAŁ\n22. Dodane przez gośka, w dniu - 21-01-2021 16:41\nczy ktoś wie kiedy w tym mieście skończą się drzewa jak będą je wycinać w tym tempie? i co będzie po drzewach? ludzie?\n23. Dodane przez do 5 hrabia, w dniu - 21-01-2021 16:43\nTeraz zamiast pszczół będziesz miał smród od samochodów dwa razy większy niż obecnie\n24. Dodane przez tak, w dniu - 21-01-2021 17:18\nNie widzę problemu - stare drzewa usuwać, a młode sadzić.\n25. Dodane przez Twój stary, w dniu - 21-01-2021 17:50\n26. Dodane przez Działkowa rules, w dniu - 21-01-2021 19:15\nSzkoda że nikt odcinka szybowników od dożynkowej do działkowej nie odśnieżał a obecnie nie sprząta błota z drogi jakie nanoszą maszyny tam pracujące a przecież to nie plac budowy a nadal droga publiczna\n27. Dodane przez atom, w dniu - 21-01-2021 19:23\nWszystkim miłośnikom drzew proponuje kupić ziemię, posadzić sobie na niej drzewka i się nimi zajmować . To takie proste . Nie utrudniać wycinki i życia innym .\n28. Dodane przez Ja, w dniu - 21-01-2021 19:48\nDo kom 9 Jeszcze Swieciechowska z drzew ogoloca\n29. Dodane przez Do 27, w dniu - 21-01-2021 19:58\nJak ty kochasz beton to zalej sobie nim całe podwórko, drzewo to życie. Widać w szkole nie byłeś pilnym uczniem.\n30. Dodane przez X, w dniu - 21-01-2021 20:00\nZamiast ograniczać ruch samochodowy w mieście, wycina się kolejne skrawki zieleni na potrzeby aut. Czy tak wyglądają działania proekologiczne. Ta droga powinna omijać miasto.\n31. Dodane przez Jack, w dniu - 21-01-2021 22:22\nUczciwa proporcja, to za jedno wycięte drzewo, posadzenie 50 nowych i odpowiednią pielęgnacja.\n32. Dodane przez Lech, w dniu - 21-01-2021 22:36\nTrzeba było ubiegać się o budowę obwodnicy Leszna. Teraz prezydent traci poparcie u ekologów.\n33. Dodane przez Fabian, w dniu - 21-01-2021 23:49\nRemont drogi jest potrzebny ale czy naprawdę trzeba to robic kosztem drzew. One dają nam tlen.\n34. Dodane przez mieszkaniec, w dniu - 22-01-2021 07:32\nZatorze tonie w smogu nie przez drzewa tylko przez mentalnosc jego mieszkanców którzy z dziada pradziada pala w swoich starych piecach czym popadnie i truja cale miasto.\n35. Dodane przez Pegaz, w dniu - 22-01-2021 07:41\nPrawda, Leszno jako jedyne miasto w Polsce nie posiada obwodnicy i nic nie robi się w tym kierunku by tego ruchu się pozbyć. Sąsiedni Kościan już zaczyna budować etapami północną obwodnicę miasta. Dlaczego my nie możemy? Przez to będą wiecznie korki w mieście, smog i wieczne remonty.\n36. Dodane przez Z powiatu gostyńskiego, w dniu - 22-01-2021 07:57\nA w Gostyniu jakimś cudem wystarali się i będą budować obwodnicę DK 12. To w Lesznie nie dało się?\n37. Dodane przez do 35, w dniu - 22-01-2021 08:23\nTrollu,wiesz ile miast w Polsce nie posiada obwodnic,to setki.\n38. Dodane przez peterpan, w dniu - 22-01-2021 08:26\nszanowni państwo "ekolodzy'( specjalnie z małej litery), sama nazwa naszego miasta mówi ,że kiedyś tu był las.....\nżebyście mieli na chleb i mieli prąd do komputera( do wypisywania głupot)\nto TRZEBA POPRAWIAĆ INFRASTRUKTURĘ.....\nMOŻNA PRZECIEŻ NASADZIĆ DRZEWA W INNYM MIEJSCU\nnie wierze ,że nie używacie samochodów i żywicie się korzonkami, a wodę pijecie ze strumyka\n39. Dodane przez lol, w dniu - 22-01-2021 08:56\nZastał Leszno zielone, a zostawił betonowe... Zapamiętamy i przy urnach podziękujemy!\n40. Dodane przez klak, w dniu - 22-01-2021 10:43\nCzy ktoś naszemu (...) powiedział, że istnieje coś takiego jak przesunięcie dojrzałego drzewa?\n41. Dodane przez Włąćz myślenie, w dniu - 22-01-2021 10:58\nPrzerażająca jest nieświadomość ludzka. Nie wiem czy wynika to z niedouczenia, czy zwykłej głupoty, ale w obliczu ekologicznej katastrofy w jakiej znajduje się planeta Ziemia, wycinanie takiej ilości drzew to barbarzyństwo. Ta cywilizacja nie ma prawa przetrwać.\n42. Dodane przez kon, w dniu - 22-01-2021 11:37\na S5 to czym jesli nie obwodnicą? Tu zadna obwodnica nie pomoze jak zatorze dalej bedzie palic smieciami. karac, karac i jeszcze raz karac.\n43. Dodane przez mieszkaniec, w dniu - 22-01-2021 12:14\nstarych drzew się nie przesadza, je się wycina\n44. Dodane przez Do 43, w dniu - 22-01-2021 13:20\nIdz do szkoły dokształć się.\n45. Dodane przez To nie jest dramat, w dniu - 22-01-2021 15:32\nI nie chodzi już o sam fakt wycinki. Chodzi o komentarze wielu dorosłych idiotów. Drzewa dają tlen, cień i oddają ludziom olbrzymie przysługi. Nie wiem, nie potrafię zrozumieć takich, co to im drzewa przeszkadzają. Bo to, że nie rozumieją, nie mają pojęcia, dlaczego są na świecie, to mam pewność. Proponuję umieścić takowych na wyspach całkowicie ogołoconych z jakiejkolwiek zieleni. Niech sobie betonują, asfaltują ile wlezie. Bez prawa powrotu.\n46. Dodane przez popieram 45, w dniu - 22-01-2021 16:54\nTu w komentarzach jest prawopodobnie tylko taki jeden, chwalący wszystko w Lesznie od początku do końca i atakujący piszących krytycznie. Rozwala tu każdą merytoryczną dyskusję.\n47. Dodane przez do kom 46, w dniu - 22-01-2021 18:02\nPrzecież droga ma być szersza,miejscami do 10 m.Będą nowe chodniki,nie ma miejsca na drzewa.Piszą ,że będą nowe nasadzenia.Będzie nowocześnie i komfortowo i zapewniam Cię, że nie pisze tu jeden,bo mieszkańcy chcą mieć solidną trasę z równymi chodnikami itd.Ty za to piszesz same negatywne komentarze i głupie jak napisałeś kom 1,tak głupie jak Ty.\n48. Dodane przez 230, w dniu - 22-01-2021 19:47\nZwykła nagonka , przy takim tępie rozwoju motoryzacji oraz ilości pojazdów\ndroga jak najbardziej jest potrzebna, a co powie jeden z drugim jak na takich właśnie drzewach kończy sie ludzkie życie , czego więcej żal drzewa czy ludzkiego istnienia , Fakt drzewo to życie i człowiek też życie i da się to pogodzić . Proponuje dwa szpalery drzezw po jednej stronie gęściej szybko rosnącymi gatunkami\n49. Dodane przez Do 46, w dniu - 22-01-2021 20:22\nTu jest tylko jedna osoba taka o której piszesz, ma też fejkowe konto na fejsie i tam też atakuje inne osoby.\n50. Dodane przez Roma, w dniu - 22-01-2021 20:47\nDo kom.45. Popieram w 100%.\n51. Dodane przez Blady, w dniu - 22-01-2021 21:25\nPosadzone bedzie conajmniej jedno inne ? Hihi\n52. Dodane przez obiektywny, w dniu - 23-01-2021 13:53\njuz wiecej na ciebie na zagłosuje...co ty robisz z tym miastem...wszystko zatwierdzasz...miasto umiera...siano siano siano ...


Zdobywanie punktów GOT - Strona 8 - Góry-Szlaki\nDzisiaj jest 23 stycznia 2020, 0:56\nPost autor: ninik » 08 lipca 2009, 22:53\nTomekJ pisze: Czy ktoś wie, czy Regulamin z 1993roku jest jeszcze aktualny i czy na jego podstawie można zbierać liczyć punkty do GOT?\nregulamin zmienił sie bodajże koło 99/00 roku i punktacja tez sie troche zmieniła\nTomekJ pisze: punkty z Tatr liczyły się dopiero do odznaki małej złotej.\npunkty w Tatrach licza sie obecnie juz od popularnej...\nPost autor: Anonymous » 11 lipca 2009, 13:30\nJako ze jestem tu nowy najpierw się przywitam.\nwracając do tematu punktów GOT w tym roku kupiłem nowy regulamin GOT i jest to wydanie XXIII z roku 2008 tak że nie wiem czy się dużo zmieniło.kosztowało mnie to 19zł i wszystko czytelnie ładnie jest opisane.myślę że watro kupić i problem z punktacją tras z wyliczaniem znika.pozdrawiam\nPost autor: tatromaniak » 11 lipca 2009, 13:53\nBawiłem się kiedyś w zdobywanie odznak GOT, zdobywając kolejno: popularną i małe GOT od brązowej do złotej w 1997r\nIle konkretnie punktów muszę mieć w swojej grupie wiekowej, aby mi przyznano GOT "Za Wytrwałość"?\nCzy muszą być to punkty zdobywane na kilkudniowych wycieczkach?\nOd początku tego roku kalendarzowego zebrałem już 241pkt GOT\nPost autor: Anonymous » 11 lipca 2009, 14:18\npar 8 : GOT PTTK w kategorii za "wytrwałość" zdobywa się według następujących zasad:\n1.Posiadacz dużej złotej odznaki musi spełnić siedmiokrotnie, a posiadacz małej złotej dziesięciokrotnie wymogi przyznania któregokolwiek stopnia małej lub dużej GOT PTTK (z wyjątkiem popularnej GOT)\n2.Każda uzyskana norma na odznakę GOT "Za Wytrwałość" wymaga zweryfikowania za dany sezon w Centralnym Referacie Weryfikacyjnym GOT PTTK w Krakowie.\n3.Spełnienie tych wymogów musi być stwierdzone przez Centralny Referat Weryfikacyjny GOT PTTK w trybie odrębnej weryfikacji odznaki, przy czym w ciągu jednego roku można spełnić tylko jedna normę.Jeżeli zdobywca GOT małej rozpoczął uzyskiwanie norm do oznaki "Za Wytrwałość"a następnie w trybie odrębnych weryfikacji uzyskał GOT dużą złotą,to może zaliczyć jedynie siedem norm na odznakę "Za Wytrwałość"\n4.GOT PTTK "Za Wytrwałość" może być zdobywana tylko jednokrotnie podczas każdego cyklu zdobywania odznaki.\nPost autor: tatromaniak » 11 lipca 2009, 14:29\nTyle to i ja wiedziałem\nAle czy ktoś może mi odpowiedzieć na konkretnie zadane pytania w poprzednim moim poście?\n10 razy która wartość?\nPost autor: Pete » 11 lipca 2009, 14:30\ntatromaniak13 pisze: Ile konkretnie punktów muszę mieć w swojej grupie wiekowej, aby mi przyznano GOT "Za Wytrwałość"?\nW tym przypadku odznakę "Za wytrwałość" można dostać dopiero za 3 lata. Najpierw trzeba zdobyć począwszy od dużej brązowej po dużą złotą. Na dużych stopniach tej odznaki nie mają już znaczenia punkty. Warto zajrzeć do wspomnianego regulaminu. Jest tam lista punktów pośrednich potrzebnych do zdobywania dużych stopni podczas wycieczek kilkudniowych. Z tego co pamiętam to duża brązowa to 2 takie trasy. Jednego punktu pośredniego można użyć tylko raz. Każda taka wyprawa powinna zawierać 7 punktów pośrednich. Na następne stopnie jest chyba tak samo, no i na samym końcu "Za wytrwałość".\nPost autor: Anonymous » 11 lipca 2009, 15:36\njest to trochę pogmatfane lepiej poczekać aż się wypowie jakiś specjalista :D\nPost autor: tatromaniak » 11 lipca 2009, 15:59\nWłaśnie czekam na jakiegoś specjalistę w przedmiotowej sprawie, bo nowy regulamin mówi wyraźnie, że nie trzeba być posiadaczem dużej GOT, aby otrzymać GOT za wytrwałość, tak samo jak właściciel małej złotej GOT, może zdawać egzaminy na przodownika.\nPost autor: Anonymous » 14 lipca 2009, 10:33\nŻeby zdobyć GOT za wyrwałość posiadacz małej złotej musi spełnić 10-krotnie normę na minimum brązową. Rocznie można zdobyć tylko jedna normę. Posiadacz dużej złotej musi 7-krotnie spełnić to minimum. Tyle w tym temacie. Powodzenia w zbieraniu gotków\nPost autor: Anonymous » 29 września 2009, 11:05\nWitam! Ja mam książezki GOT i zbieram punkty, a włściwie je wpisuje. Czytając Wasze opinie dodam jeszcze moje. Jestem zwolennikiem tych książeczek, poniważ:\n- po każdej wycieczce górskiej sumuję sobie ilość punktów (jest to jakaś skala porównawcza między wycieczkami)\n- traktuję to jako swojego rodzaju pamiętnik, gdyż mam tam podane daty, szlaki po których chodziłem (od razu wiem czy w danym roku się "lenię" czy nie) i przeglądając wpisy i pieczątki przypominam sobie te wspaniałe, choć nieraz męczące chwile\n- wiele razy pomogły mi posegregować zdjęcia (a mam ich mnóstwo na kompie i wierzcie mi, że z czasem zapomina się dat, a szukanie ich we właściwościach zdjęcia od razu mnie zniechęca- zresztą nie zawsze one są)\n- poza tym o wszystkich innych zaletach pisaliście.\nJa osobiście mógłbym mieć już małą złotą, ale nigdy nie mam czasu iść do oddziału PTTK- zresztą istotniejsze jest to o czym pisałem. Mówiąc o kosztach to też wolę sobie kupić taką książeczkę niż samemu robić.\nIdea która przyświeca PTTK uważam, że jest słuszna. Częściowo to oni mnie zarazili górami (zdobyłem popularną i brązową). Teraz chodzę dla siebie a książeczka dużo dla mnie znaczy (wspomnienia). Pozdrawiam wszystkich.\nPost autor: Anonymous » 29 września 2009, 16:14\nA ja stałem się właśnie posiadaczem odznaki - małej złotej. Nawet w formie, którą przyczepie do plecaka\nPost autor: Dżola Ry » 29 września 2009, 18:27\ntemplar pisze: A ja stałem się właśnie posiadaczem odznaki - małej złotej.\nPost autor: PiotrekP » 30 września 2009, 10:22\nPost autor: Pudelek » 30 września 2009, 12:07\npawlito pisze: a mam ich mnóstwo na kompie i wierzcie mi, że z czasem zapomina się dat, a szukanie ich we właściwościach zdjęcia od razu mnie zniechęca- zresztą nie zawsze one są\na co jest takiego zniechęcającego w "szukaniu" we właściwościach? jeden, dwa kliki myszką i jest\na jeśli nie edytowałeś zdjęcia w jakimś programie graficznym to data zawsze jest\nPost autor: Anonymous » 01 października 2009, 12:03\nJa jak widzę kogoś zbierającego gotki to zaraz tak osoba staje się mi bliższa od innej spotkanej na szlaku. Nie wiem tak już mam. Wspólne zainteresowania łączą, jest co powspominać itd.


Zestawy Kaw - Gratka Dla Miłośników Kawy | Imperium Reklamy\nZestawy kaw – gratka dla miłośników kawy\nBy Redakcja / 22 listopada, 2021\nSzukasz nowych smaków? A może zależy ci na tym, żeby sprawić komuś elegancki prezent? W obu przypadkach warto pomyśleć o takim rozwiązaniu, jak zestawy kawowe.\nZestawy kaw ziarnistych – przekonaj się, co smakuje ci najbardziej!\nZapoznajesz się z ofertą palarni i czujesz, że mnogość dostępnych wariantów nieco cię przytłacza? Trudno się temu dziwić. W takich profesjonalnych palarniach i sklepach z kawą, jak np. Bearded Coffee, czeka na nas moc atrakcyjnych opcji. Jeśli nie mamy pojęcia, czym różnią się poszczególne poziomy palenia i jak szukać ziaren, które z największym prawdopodobieństwem trafią w nasz gust, skorzystajmy z doradztwa osób, pracujących w palarniach. Doskonale znają się na rzeczy i będą w stanie coś nam poradzić. Czasem jednak mamy ochotę „na własnej skórze” przekonać się, czy konkretny rodzaj kawy przypadnie nam do gustu. Do eksperymentów idealnie nada się zestaw kaw ziarnistych. Zestawem możemy również obdarować bliskich.\nTo, co wyróżnia takie rozwiązanie, to:\nZestawy kaw często prezentują się zachwycająco. Taki pakunek, oprócz kaw może uwzględniać również filiżankę, akcesoria do zaparzania czy słodycze. Zestawy zawierają również miody rzemieślnicze, cygara, a nawet naturalne kosmetyki. To świetny sposób na dodatkowe zindywidualizowanie prezentu.\nuniwersalny, sprawdzony podarunek\nZestawem kaw możemy obdarować dobrze nam znaną, bliską osobę. Taki atrakcyjny elegancki prezent sprawdzi się też w sytuacjach bardziej służbowych. Zestaw kaw możemy kupić dla współpracownika lub przełożonego.\nJakie inne zalety mają zestawy kaw?\nOprócz wcześniej wspomnianych kwestii trzeba wspomnieć również o cenie. Kupno kaw w zestawach często po prostu bardziej się opłaca. Kolejną zaletą jest różnorodność. W dobrych sklepach i palarniach spotkamy się z bardzo wieloma wariantami zestawów. Najatrakcyjniejszą opcją jest jednak możliwość samodzielnego skomponowania zestawu.\nŻyrandol do salonu – nowoczesny a może w klasycznym wydaniu\nKurs RODO – podstawy wiedzy pracowników\nBy Redakcja / 5 stycznia, 2022\nZnieczulenie przy tatuowaniu\nBy Redakcja / 28 grudnia, 2021\nBy Redakcja / 15 grudnia, 2021\nDlaczego meble na zamówienie są warte swojej ceny?\nBy Redakcja / 10 grudnia, 2021\nJaka karma dla dorosłego psa będzie najlepsza\nPerfumy niszowe – czym są i czy warto po nie sięgać?\nSzkolenia IT – dlaczego warto zwiększać kompetencje swoich pracowników w tym zakresie?


O miłości do sportu słów kilka. - Kobiecy kącik 'kulturalny' - BraciaSamcy.pl\nCzy któraś z Was drogie siostry uprawia codziennie/regularnie sport? Jeśli tak, to koniecznie się pochwalcie co, a jeśli nie to chciałabym Was tym postem zachęcić do owej czynności, która powinna w mojej ocenie być tak samo ważna jak mycie zębów. 😁\nZe swojej czynnej obserwacji otoczenia damskiego grona, tak raczej mniej niż więcej uprawia regularnie sport, a jeśli to pasja to już w ogóle cud, miód i orzeszki. Brak aktywności fizycznej to plaga i jest ponoć podobnie szkodliwa jak palenie. Po co Ci samico mięśnie, skoro ich nie używasz? Czy widziałaś szympansice, która ze względu na to, iż jest samicą nie potrafi śmigać po drzewach i zwisać na jednej łapce? Czy wiesz, że nie ruszając powabnego tyłeczka z krzesła Twoja odporność spada, gdyż limfa zamienia się w „serek”? Układ limfatyczny nie posiada żadnej „pompy” w przeciwieństwie do krwionośnego, a obieg i oczyszczanie limfy wynika z rozszerzania i kurczenia się mięśni. Notabene, endorfiny (hormony „szczęścia”) są wydzielane właśnie wtedy, kiedy postanowisz się troszkę poruszać. Poza tym, ćwicząc jesteś w tym magicznym „tu i teraz”, jednocześnie można powiedzieć, że medytujesz - 2 w 1, fajnie co? Dotlenione komórki ciała nadają twarzy jasność i żywość, a samo ciało staje się krok po kroczku coraz piękniejsze i zwarte. Plusów można byłoby jeszcze wymieniać i wymieniać, ale nie chce przynudzać, zresztą czuję, że Cię przekonałam.\nOkej, mamy okres kwarantanny - jest to całkiem dość dobry czas na takie aktywności jak przykładowo:\nbieganie w lesie czy gdzieś tam, gdzie nie ma ludzi.\nrozciąganie. (to jest mój można powiedzieć duży konik, jak któraś chciałaby zacząć przygodę z rozciąganiem albo chce się nauczyć szpagatów, „ponadszpagatów” i innych takich to chętnie wypiszę protipy).\nyoga/pilates, filmy z YT.\nZarzuć słuchawki na uszy, niech muzyka gra i do dzieła dzielna kobieto. 😍❤\n*Ten post nie dotyczy osób, które są niepełnosprawne/mają utrudnioną możliwość ruchową itp.\n49 minutes ago, Claudianne said:\nalbo chce się nauczyć szpagatów, „ponadszpagatów” i innych takich\nPanowie z forum w tym wątku za 5...4...3...2...1 🤣\nA tak serio, to ja staram sie codziennie ćwiczyć po 15 minut swój stały zestaw wzmacniający mięśnie, ale prawdziwy fun daje mi tylko sport z rywalizacją - badminton na sali, tenis stołowy, siatka itd\n3 razy w tygodniu basen, przez 2 lata trenowałam pole dance.\nBardzo chciałabym zrobić szpagat, ale po kilku dniach rozciągania mam już takie zakwasy, że zawsze odpuszczam i tak ciągle\nOd pół roku ćwiczę codziennie rano 20 minut yogi i prostego rozciągania oraz wieczorem 30 minut bardziej pilatesowo. Przedtem nie znosiłam wszelkiej aktywności fizycznej i traktowałam ją jako przykry obowiązek, ale zalet jest tak wiele, że teraz nie wyobrażam sobie z tego rezygnować Mam kilkuletnie doświadczenie z gimnastyką artystyczną oraz aktrobatyką, niestety doskonałe szpagaty przeminęły z wiatrem, ale akurat jest czas na potrenowamie tego. Myślałam o bieganiu, ale bardzo boję się schudnięcia, więc jestem zmuszona do ograniczania ambicji\nNie zdawałam sobie sprawy z tylu 'zdrowotnych' (znaczy zdawałam, ale nie dokładnie z uwzględnieniem układu limfatycznego i innych mądrych) benefitów, super żeś zaprezentowała Wracając do szpagatów- chętnie poznam kilka protipów, gdyż korzystam jedynie z mojej pamięci co do danych ćwiczeń.\nAerial joga raz w tygodniu, siłownia 2-3.\nDo tego rolki jak mnie coś najdzie i rower w każdej wolnej chwili.\nA w czasie kwarantanny treningi siłowe w domu i jak jest ładna pogoda to bieganie.\nTak, codziennie ćwiczę mięśnie kelga.\nBrakuje mi sportu. 😕\nCzuję (między innymi) przez to przygnębienie i brak wigoru.\nJak można żyć z nadwagą? 🤷♀\nKażdy zbędny kilogram jest dużym obciążeniem.\nPrzed ciążą biegałam rano, wstawałam sama z siebie o 6 i szlam biegać, jak nie było ruchu to jeszcze sobie rundkę autem zrobiłam. XD\nJazdy na rowerze też mi brakuje.\nTeraz czasem pośmigam na orbitku, ale bez szaleństw.\nOgólnie to nie jestem jakąś wielką fanką sportu, ale lubię tylko tak by za bardzo się nie przemęczyć i nie spocić. XD\nJa też pole dance, do tego treningi siłowe.\n22 minutes ago, PamMorrison said:\nMam pytanie do dziewczyn, ktore trenuja pole dance, tak szczerze, skoro forum anonimowe. Intryguje mnie motywacja - zeby czuc sie bardziej sexy? Dla swojego faceta? Czy po prostu dla samego sportu bez wiadomych konotacji? Tylko szczerze\nDla mnie to dyscyplina, która mi najbardziej odpowiada.\nPołączenie sportu siłowego z tańcem.\nA do tego fajne stroje są😁\nTo ruszam z pomocnymi wskazówkami do zrobienia szpagaciku:\n*trzeba pamiętać, że jest to proces, więc jeśli wcześniej nie za bardzo się rozciągałaś to kilka miesięcy myślę, że to potrwa (nic na siłę, bo można się nabawić porozrywania mięśni, więzadła, ścięgna itp.), słowo klucz: systematyczność.\n*polecam zaopatrzenie się w tzw. kostki do yogi (coś takiego https://www.decathlon.pl/piankowy-klocek-do-jogi-id_8351158.html). Czyli tak, jesteśmy na macie, mamy 2 kostki, jedna dłoń na jedną kostkę, druga na drugą, robimy szpagacik najniżej jak się da (pewnie na początku tułów Twój będzie wysoko nad ziemią) przez 30 sekund po kilka razy. Z tygodnia na tydzień Twój tułów będzie coraz bliżej ziemi, aż jej soczyście dotknie, co będzie równoznaczne, ze zrobieniem szpagatu. Jeśli już szpagat jest osiągnięty, możesz za pomocą kostek próbować zrobić „ponadszpagat”, czyli przykładowo robisz szpagat, a Twoja przednia noga jest na 1,2 czy iluś tam kostkach (stopniowo).\n*można użyć też taśm gimnastycznych, co z nimi robimy? Kładziemy się na plecach na macie, jedna noga na ziemii, a drugą przybliżamy do twarzy pomagając sobie taśmą.\npolecam robić szpagat z czymś miękkim ułożonym pod kolanem tylnej nogi (na przykład jakaś poduszka na krzesło), żeby uniknąć siniaków na tymże kolanie.\nMyślałam o bieganiu, ale bardzo boję się schudnięcia, więc jestem zmuszona do ograniczania ambicji\nNiestety też mam skłonności do nader szybkiej przemiany materii, więc może zwiększenie kaloryczności jadanych posiłków lub wypijanie białkowych szejków - przykładowo banan, owoce leśne + białko konopne, można też dodać do tego chlorellę, od której fizis pięknieje lub/i macę (achtung zwiększa libido, ale ekstremalnie zwiększa energię).\nsuper żeś zaprezentowała\nSpoko, nadwaga to nie wyrok. Małymi kroczkami próbuj jakiegoś ruchu. Z początku pewnie będziesz musiała się zmuszać, „nie chce mi się” i te sprawy, najgorsze jest zacząć, jak tam mawiał Brian Tracy „zjedz tą żabę!”. Kwestia też obstawiam mniejszej ilości dostępnego czasu ze względu na macierzyństwo. Ale spoko dasz radę, Lalko. 😊\n@Claudianne dzięki za porady o zaopatrzeniu się w bloczki myślałam, acz jakoś nie doszło do zakupu, to teraz bardziej się przekonałam! U mnie pojawiają się klasyczne ćwiczenia rozciągające z gimnastyki artystycznej (ah ile bólu sobie przypominam myśląc o trenerkach ), więc chyba warto przemyśleć zmianę techniki.\n23 minuty temu, Claudianne napisał:\nmoże zwiększenie kaloryczności jadanych posiłków\nStaram się właśnie więcej jeść, dbam o odpowiednie ilości białka i zdrowych węglowodanów w posiłkach. Przyznam, iż trochę obawiałam się tych szejków białkowych, ale z rana zrobię porządny research w poszukiwaniu odpowiednich produków i tych, które podałaś Męczy mnie ta moja przemiana materii, tyle osób zazdrości, ale to też nic przyjemnego nie potrafić przytyć. Aktualnie nie ważę nawet 40kg, a wypadałoby nabrać trochę ciała, trzeba się wziąć za siebie. Dziękuję jeszcze raz\n@sol Traktuję to jako sport, nie wiem jak miałoby to pomoc mi czuć się bardziej sexy, nie trenuje na znakach drogowych, tylko w zamkniętej sali, dla siebie.\nTo nie jest zwykłe chodzenie przy rurze, tylko duży wysiłek. Facet nie jest warty takiego zmęczenia i bólu, ale poczucie satysfakcji już tak.\nEdited March 20 by Halinka\n@Halinka @PamMorrison dołączam częściowo do pytania @sol Od jak dawna ćwiczycie pole dance? Przyznam, iż sama się nad tym zastanawiałam, lecz odrzucił mnie właśnie stereotyp dotycząco tejże dyscypliny, zawsze postrzegałam ją jako dość wulgarną. Naoglądałam się jednak filmów z babkami odpowiednio do tego ubranymi, ponadto całkiem porządnie wyglądającymi podczas tańca, bez zbytniej dozy erotyzmu. Oprócz oczywiście zalet fizycznych, z tego co wiem cholernie silne uda oraz ramiona trzeba mieć (chyba, że się mylę, poprawcie w razie czego), to czy czujecie się dzięki temu jakoś lepiej 'psychicznie', mam na myśli jakieś poczucie wyższej pewności siebie? Ah i czy wpływa to pozytywnie na sposób poruszania się? Nie tyle postawę, bo to każdy sport poprawia, ale jakąś rytmikę, lekkość ruchów na co dzień?\nSzczerze zazdroszczę ludziom, którzy lubią sport. Zazdroszczę jak Janusz sąsiadowi nowego telewizora.\nJa nie znoszę i nie cierpię. Znaczy, cierpię, jak już muszę. Sport to mord.\nJako nastolatka trenowałam strzelectwo sportowe. Uwielbiam to do dziś, zresztą mam w domu rodzinnym stare medale z zawodów. Super relaksacja, ale umówmy się, to sport taki jak szachy\nSiłownia to najnudniejsza rzecz na świecie. Chyba musiałabym być po lobotomii, żeby pójść tam znowu.\nTo samo wzelkie zajęcia grupowe i ćwiczenie w domu z trenerkami z ekranu. Nuda i parcie na wynik. Nope, thx.\nBieganie uznaję tylko do przystanku, gdy nadjeżdza bus. A i tak się dwa razy zastanowię, czy to aby warte.\nDo tego ogromne poczucie zmarnowanego czasu. Za każdym razem, gdy szłam na siłownię lub włączałam program treningowy w domu, myślałam o tym, że w tym czasie powinnam ćwiczyć instrument, bo to jest najważniejsze, a nie jakieś wygibasy.\nNo i na koniec absolutny brak endorfin. Nic, zero. Więcej endorfin mi się wydziela przy myciu podłogi. Za każdym razem po sporcie byłam zmęczona, sflaczała, z poczuciem zmarnowanego czasu i wyrzutami sumienia, że tu koncert za rogiem, a ja zamiast ćwiczyć to robię przysiady.\nPotem odkryłam dla siebie basen. Fajnie, lubię pływać nawet i relaksujące...by było gdyby nie milion innych ludzi na basenie, ktorzy krzyczą, pluskają się wodą, stoją przy ściankach i gadają godzinę, robią tłum.\nDo tego nie znoszę zapachu chloru i mimo podwójnego prysznica na basenie, mam wrażenie, że śmierdzę kolejne trzy dni. Bleh. No i trzeba dojechać, potem się wykąpać dwa razy, potem wysuszyć włosy i mam zabawę na min.3h, a wolne 3h to ja mam może raz w tygodniu. Niewykonalne, żeby robić to regularnie.\nW końcu, przypadkiem, spróbowałam jogi. W końcu coś, co mi się podoba, mogę czasem pójść na zajęcia i poprawić technikę, ale regularnie mogę ćwiczyć w domu. Nie nudzę się (w końcu sport, który nie jest nudny! No, poza strzelectwem)\nPo praktyce jogi jestem zrelaksowana, mam czysty umysł, ciało naładowane energią i jestem bardziej zadowolona, niż przed.\nAle moja droga do znalezienia jogi trwała 4 długie lata, kiedy katowałam się siłownią i treningami.\nNo i ogólnie w ciągu dnia jestem mocno aktywna fizycznie i nie odczuwam potrzeby dodatkowego robienia sportu.\nSport to zdrowie Ja Od zawsze jak sięgam pamięcią ćwiczyłam, W szkole należałam do sekcji siatkarskiej (chociaż nie jestem za wysoka) a obecnie od wielu lat czasami biegania, czasami rower, czasami basen, do tego sauna. Trzy razy w tygodniu zawsze znajdę czas na aktywność.\nnie trenuje na znakach drogowych,\nWszyscy by się zatrzymywali, problem z pierwszeństwem na pasach rozwiązany.😂\n@Hatmehit Wszystko się wyrabia z czasem: nogi, ręce, rzeźbi się brzuch i plecy, ramiona podnoszą się, co akurat nie koniecznie mi się podoba i nigdy nie podobało (mięśnie pleców i kaloryfer), ale jednak potrzeba rozładowania się i satysfakcja z postępów wygrała.\nPS Tak, wciąż jest stereotypowo oceniany i lepiej trzymać go w miarę możliwości dla siebie. Na pewno nie ma się co chwalić przed facetami zanim się jest z którymś w związku, bo atrakcyjność rośnie, ale szacunek spada.\nChociaż zachwyty nad figurą (osobiście niezbyt mi się podoba) są fajne. Po treningu czuje się lepiej i mam wrażenie, że stabilniej chodzę, ale myślę, że zwykła joga też by temu podołała.\n41 minut temu, Halinka napisał:\nramiona podnoszą się, co akurat nie koniecznie mi się podoba i nigdy nie podobało (mięśnie pleców i kaloryfer)\nAh toś mnie skutecznie zniechęciła Tak jak lekko umięśnione ciało, bardziej jędrne, zawsze się 'przyda', tak bardzo chcę uniknąć przesady, a z chorobliwą ambicją pewnie by do tego doszło. Nie chcę psuć swej filigranowości\nAtrakcyjność rośnie tak długo jak facet nie trakuje nas jako kandydatki na stałą relację, choć są wyjątki od reguły. Nie uważam, iż warto się tym specjalnie przejmować, ale są na tym świecie babki, które złą sławą okruszyły ten sport i nie dziwię się pierwszej reakcji jako jakiegoś zawodu czy też początkowego braku szacunku.\n@Hatmehit Według mnie dobre pole dancerki rzadko mają kobiecą budowę, łapa musi być silna.\nPrzejrzyj w necie różne video pole dance i oceń czy taka figura jest ok czy nie.\nZłą sławą? Korzystają z ciała i tyle. Lepiej niż te które wypinają się za free na instagramie.\n@Claudianne z gimnastyki artystycznej (ah ile bólu sobie przypominam myśląc o trenerkach ), więc chyba warto przemyśleć zmianę techniki.\nGimnastyka to coś pięknego, też trenuję! Ostatnio mam ochotę się przerzucić z naziemnej na powietrzną, ale oczywiście trzeba zaczekać aż czas kwarantanny upłynie.\nMęczy mnie ta moja przemiana materii, tyle osób zazdrości, ale to też nic przyjemnego nie potrafić przytyć. Aktualnie nie ważę nawet 40kg, a wypadałoby nabrać trochę ciała, trzeba się wziąć za siebie. Dziękuję jeszcze raz\nTeż jestem typem tej filigranowej kruszyny, mi to nie przeszkadza w moim przypadku, ale jeśli chcesz przytyć to może poczytaj o:\nizolacie serwatki CFM.\nsuplementacji kreatyny (zbuforowanej w postaci opatentowanej formuły "krealkalyn").\nWażny jest bilans ilości masy mięśniowej i tłuszczu podskórnego zamiast zyskania dużej ilości niezdrowego tłuszczu na brzuchu na przykład w przypadku konsumowania kilku pączków dziennie.\nBy the way, z tym wyborem białka trzeba uważać. Co do białka odzwierzęcego (z kazeiną czy laktozą) - często zawiera ono sztuczne substancje słodzące, maltodekstrynę, fruktozę, cukier oraz sztuczne aromaty, które nie wpływają pozytywnie ani na jakość produktu ani na zdrowie. Z kolei izolaty sojowe mogą niekorzystnie wpływać na tarczycę i przyczyniać się do nowotworów piersi, zresztą większość soi jest modyfikowana genetycznie.\n@Ewka yoga bardzo ładnie kształtuje i wzmacnia ciało. 😊\nTak jeszcze dodam - teraz jest wysyp na instagramie relacji na żywo kobiet, które prowadzą zajęcia online (yoga/rozciąganie/gimnastyka przykładowo). Można się zainspirować! 😍\n@integer really? Co za informacje wyssane z palca. Jedno nie wyklucza drugiego, można te 15-30 minut dziennie poświęcić na jakąś aktywność fizyczną i się w nią wciągnąć, nie robić tego z przymusu, ale z przyjemności, a później gimnastykować lewą półkule, doba ma 24 godziny pragnę zauważyć. Ćwicząc, dotleniasz swoje komórki = dotleniasz mózg = lepsze myślenie. Kiedyś przed ciężkim egzaminem z mechaniki płynów robiłam sobie właśnie takie przerwy co godzinę (nie siedziałam nonstop na tyłku), że się rozciągałam przez 15 minut i zdałam na 5!\n@integer można kochać sport i nie poświęcać mu większości doby, co to w ogóle za insynuacje. Ten post miał na celu zachęcić do aktywności fizycznej, jakiejkolwiek. Mogę Ci przesłać jakieś zadanka z matematysi/fizysi, zobaczymy czy je rozwiążesz, intelektualisto. A Josef Mengele na Twoim awatarze rozumiem, że mentor?\nYassss, idę po popcorn.\n@integer, tak mocną tezę warto podeorzeć badaniami.


Oferta – Aleksandra Macenowicz\nChętnie dzielę się moją wiedzą, zarówno na blogu Get Engspired jak i spotykając się osobiście oraz online.\nPodpisuję umowy z kursantami, wystawiam faktury.\nSkontaktuj się ze mną w sprawie mojej dostępności.\nDo niedawna oferowałam jedynie lekcje indywidualne dla uczniów, kursy językowe dla firm i instytucji oraz szkolenia metodyczne i wsparcie dla nauczycieli i szkół.\nTeraz chcę pomagać na znacznie większą skalę.\nJeśli jesteś uczniem, to zachęcam Cię do poznania mojej filozofii nauczania zapisując się do newslettera (#błędysąsuper) i pobrania bezpłatnego rozdziału – wstępu do mojej “Strategii Skutecznego Uczenia się”. A jeżeli spodoba Ci się sposób w jaki myślę, nauczam i pracuję z kursantami, to zakup mojego ebooka i zacznij pracować samodzielnie już teraz, bo możesz dokonać baaardzo dużo bardzo niskim nakładem pracy. A jak włożysz w naukę dużo pracy i całe serce, to nic ani nikt nie będzie mógł Cię powstrzymać 🙂 Pracujący ze mną to #mistrzowieangielskiego, mimo że często zaczynają jako świeżaczki 🙂\nW przyszłości będziesz mógł zakupić u mnie kursy online.\nJeżeli natomiast jesteś nauczycielem, to również zachęcam Cię do poznania mnie i mojego stylu uczenia bliżej dzięki “Strategii Skutecznego Nauczania” – mam nadzieję, że zainspiruję Cię do konkretnych zmian i że zaczniesz być bardziej skutecznym nauczycielem pracując… mniej! #mistrzowscynauczycieleangielskiego czekają, aż do nich dołączysz 🙂 Nie kupuj jednak kota w worku – sprawdź mnie i moją filozofię ściągając bezpłatny rozdział “Strategii” zapisując się do mojego newslettera 🙂\nTo jak, chcesz poznać mnie bliżej?


terapii w WikipediiFizjoterapia (ang. physical therapy, physiotherapy, PT) jest pojęciem nierozerwalnie związanym z "rehabilitacją medyczną". Przez fizjoterapię rozumie się zespół metod leczniczych wykorzystujących zjawisko reakty\nDodane: 04-10-2016 07:59\nPo złamaniu zdarza się, że musimy kupić sprzętu, aby wrócić do zdrowia. Należy znaleźć i zrobić odpowiednie zakupy. Trochę słów o rehabilitacji i medycynie.\nDefinicja fizjoterapii w Wikipedii\nO fizjoterapeucie w Wiki\nKrótko i an temat: O prawie i adwokatachZamek do skodyJakie badania zrobić?Pora na klime - lato w PolsceAndaluzja - kilka faktówProgramy firmowe dostępne z przeglądarki. Czy warto?Porady o sprzątaniuO wentylacji w domuInternet- promocja firmy, co i jakGdzie zamówić tłumaczenia?Leczenie zębów, czyli stomatologia. Czego o niej nie wiesz?Topowe zastosowania naturalnych olejkówO protetyce zębowejWater issues - plumbers in actionO odzieży medycznej i kosmetycznejDomowe metody nawadniania ogrodówO edndoskopii i innych badaniachJak ustalić ceny transferowe?Electricians in generalHow to find a professional plumber?Poland for touristsDomowa elektrownia słonecznaArtykuł o zabiegach pielęgnacyjnychO reklamie na przyczepach. Krótko i na tematOne of the most interesting place in PolandZegarkiImplantolog ChorzówVisit PolandKażda z nas jest piękna - o zabiegach kosmetycznych i urodzieKilka porad o ogrzewaniu


Studencie! Zamieszkaj na moście - Fotorelacja - Budynek A1 PWr - Most Grunwaldzki Wrocław - Zdjęcia, fotki, galeria zdjęć - Kluby Rzeszów Puby Rzeszów Knajpy Rzeszów\nStudencie! Zamieszkaj na moście - Fotorelacja\nGdzieBudynek A1 PWr - Most Grunwaldzki\nStudencki protest już za nami. Dziękujemy za zainteresowanie i już oświadczamy, to dopiero pierwszy krok, będziemy walczyć dalej.\nOsiągneliśmy sukces. Duże zainteresowanie ogólnopolskich mediów świadczy o tym iz problem został zauważony. Zachęciło nas to do kontynuowania akcji, to dopiero pierwszy krok, będziemy protestować dalej.\nOd poniedziałku kontynuowana będzie akcja zbierania podpisów pod listem do Prezydenta Miasta Wrocławia. Poniżej zamieszczamy treść listu.\nBądźcie z nami, juz wkrótce fotoreportaż z protestu.\nList otwarty skierowany do Prezydenta Miasta Wrocławia:\nSytuacja na rynku mieszkań studenckich staje się dramatyczna. Coraz wyższe ceny stancji, brak miejsc w akademikach, wysokie koszty życia w mieście zmuszają wiele osób\ndo rezygnacji z aplikacji na studia i stawiają rzesze studentów w ciężkiej sytuacji. Zapanowała samowola cenowa, właściciele wynajmujący mieszkania windują ceny z każdym dniem dzielącym nas do rozpoczęcia roku akademickiego. Nikt nie liczy się z dramatycznymi apelami braci studenckiej o reakcję na ten przejaw samowoli. Studenci często wykorzystywani są przez właścicieli mieszkań, traktowani jak mebel, który można w każdej chwili wyrzucić na bruk. Nagminne są sytuacje łamania prawa przez wynajmujących,\na dokładnie nie podpisywanie umów z lokatorami. Samowola cenowa musi się skończyć! Studenci są przyszłością Polski, nie dławmy ich zapału w imię zarobku.\nZwracamy się z apelem do władz miasta o pomoc żakom, którzy niewątpliwie stali się jego wizytówką. Zwracamy się z prośbą o reakcję na beznadziejną sytuację wielu studentów.\nIstnieją już drogi, które pozwolą ją poprawić. Apelujemy o większą ilość miejsc\nw akademikach, co łączy się z budową nowych tego typu obiektów.\nWspólnie lobbujmy o prawne umożliwienie budowy prywatnych akademików. Lobbujmy\nza większymi dopłatami do stypendiów socjalnych oraz zwiększenie ilości przyznawanych stypendiów.\nStudenci Wrocławia apelują o pomoc.\nStudenci tracą cierpliwość! Ceny mieszkań są kolosalnie wysokie a chętnych na akademiki jest trzy razy tyle co miejsc. Zwracają się o pomoc do nas - my reagujemy. "Studencie zamieszkaj na moście" - to akcja protestacyjno-informacyjna, która ma unaocznić mieszkaniowy problem, przed którym stanęli żacy w całej Polsce.\nPrzy tak dramatycznej sytuacji, w której znaleźli się studenci trzeba szukać nowych rozwiązań lokalowych. Innego, lepszego znaczenia nabiera określenie "pójdę mieszkać pod most!". Okazuje się bowiem, że mosty w Polsce są praktycznie niezamieszkałe, bo nawet bezdomni wybierają dworce PKS i PKP. Tymczasem będzie ich powstawać coraz więcej, co związane jest z przygotowaniami do Euro 2012.\nWygody takiego mieszkania są niezaprzeczalne: klimatyzacja, dogodny dojazd do uczelni, wspaniałe studenckie życie z przechodniami, ale przede wszystkim niski czynsz! Zapłacić należy tylko za karimatę i to tylko w przypadku, gdy most który wybraliśmy, jest stary i ma nierówny chodnik. W ciepłe dni możemy korzystać z promieni słonecznych, w chłodniejsze i deszczowe przenosimy się pod most.\nJedyny problem polega na tym, aby studenci mieszkający na chodnikach nie zablokowali przejścia dla pieszych. Jednak po nieoficjalnych rozmowach z przedstawicielem władz miasta, wydaje się, że i w tej kwestii możliwy jest kompromis. - Studentom można oddać jedna stronę mostu, przechodniom drugą. Jeśli będzie dużo chętnych, zawsze możemy wprowadzić światła i ruch wahadłowy na chodniku. - mówi pragnący zachować anonimowość urzędnik.\nJeśli zatem znalazłeś się w złej sytuacji mieszkaniowej, nie masz lokum na studiach, zakwateruj się na moście, zrób zdjęcie i wyślij nam je na adres mieszkam@dlaStudenta.pl . Najciekawsze fotki zostaną opublikowane na naszym portalu. Może w ten sposób uda nam się zwrócić uwagę na problem polskich studentów.


Elie, czyżby to mały rottweiler? :usmiech: zaloty\nŚwiatowy Dzień Zwierząt upamiętnia rocznicę śmierci św. Franciszka (3 października), który jest patronem zwierząt. Ogólnie, miesiąc październik został okrzyknięty miesiącem dobroci dla zwierząt.\nTo moja 17-letnia (zdrowa i mentalnie wciąż młoda) kociczka, mieszanka rasy kartuskiej. Opis jej charakteru dobrze obrazuje encyklopedia:\nCytat: Są to koty bardzo inteligentne, łatwo się uczące, np. włączania radia, otwierania zamków drzwi. Nawet jako dorosłe osobniki uwielbiają zabawę, potrafią aportować w taki sam sposób, jak pies. Koty kartuskie szybko reagują, a ze względu na wyjątkową łowność, są bardzo cenione przez rolników francuskich.\n- Wikipedia: https://pl.wikipedia.org/wiki/Kot_kartuski\nRozróżniam kilka rodzajów jej miauknięć i gdy w charakterystyczny sposób jej odpowiem, to ona ociera się pyszczkiem o mój nos albo usta na przywitanie i dobranoc. Zupełnie jakby dawała buziaka . Lubi się przytulać podczas snu, reaguje na imię, ale aportować nie umie (nie musi przecież), za to "chodzi" ze mną na spacery w specjalnym plecaku: