Odpręż się - William Marrion Branham | Beskidzkie Stowarzyszenie Biblijne - www.goszen.pl\nTytuł: Odpręż się\nMiejsce: Phoenix, Arizona, USA\nDzień dobry, przyjaciele. Właśnie rozmawiałem z pastorem. To wielki zaszczyt, że możemy przyjść do takich małych przystani spokoju jak ta. Człowiek się czuje po prostu... Może sobie usiąść i słuchać tych usług. W tym małym miejscu jest coś szczególnego. Kiedy obchodziliśmy ten budynek, powiedziałem memu synowi, że on wygląda po prostu tak jak... Mam po prostu ochotę przyjść tutaj, usiąść i trochę się przysłuchiwać. Słuchać innych, co oni mają do powiedzenia. My, kaznodzieje, wiemy, że to dla nas wspaniały czas, bo zazwyczaj jest tak, że my zawsze mówimy, a ktoś inny nas słucha. My jednak także lubimy usiąść i przysłuchiwać się innym.\nMacie wspaniałego pastora, ten miły, mały chór i wspaniałe pieśni Syjonu. Miejsce jest po prostu żadne, nie jest zbyt wymyślne. Nazywamy to „swojskim.” Bardzo mi się podoba. Niech Bóg was zawsze obficie błogosławi.\nZastanawiałem się nad pewną rzeczą, kiedy przed chwilą słuchałem tej prostej siostry, która 65 lat służyła Panu. Myślałem, że jestem za stary na usługiwanie, ale chyba tak nie jest, kiedy widzę kogoś, kto służy Mu 65 lat. Ona służyła Mu, myślę, że już 12 czy 14 lat przed moim urodzeniem. To cudowne.\nNiedawno głosiłem na uroczystości pogrzebowej starszej damy, około 85 letniej, która odeszła na spotkanie z Panem. Była miłą, prostą staruszką. Wy, którzy czytaliście mój życiorys - w tym miejscu, gdzie poprosiłem pewnego chłopca o zatrzymanie dla mnie tego mundurka - pamiętacie. On miał taki harcerski mundurek, a ja zawsze chciałem być żołnierzem. Poprosiłem go więc, żeby go nie wyrzucał, zachował go dla mnie, kiedy już się zniszczy. Obiecał, że to zrobi. Kiedy poszedłem po ten mundurek, została w nim tylko jedna nogawka, a ja nosiłem go z tą jedną nogawką do szkoły...\nTo właśnie jego matka niedawno odeszła - pani Ford. Oni są jednymi z najbardziej biednych ludzi. Lloyd, chłopiec, który dał mi tę nogawkę, jesteśmy kumplami od dziecka; jest trochę starszy ode mnie.\nPowiedziałem do niego: „Lloyd, jaki tekst mam wziąć na kazanie pogrzebowe?”\nOn odparł: „Bracie Billy, chciałbym po prostu, abyś mówił, jeżeli taka jest wola Pańska, abyś po prostu dodał nam pewności, że moja matka zmartwychwstanie.”\nPowiedziałem: „Bardzo dobrze.” Posłużyłem się więc tekstem z Księgi Joba: „Gdy człowiek umiera, czy znowu ożyje?” Wydaje mi się, że wziąłem go z 14 rozdziału Joba, gdzie jest mowa o tym, jak Job oglądał życie roślin, oglądał, jak ono umierało i znowu powracało do życia. A więc moim tematem było, że wszystko, co żyje zgodnie z wolą i zamiarem Bożym, ma obietnicę zmartwychwstania.\nBędąc misjonarzem i podróżując po całym świecie, miałem możliwość oglądania wielu bogów i ich... filozofii na życie i różnych ludzkich kultów. Wszystkie, prócz chrześcijaństwa, są zwykłą filozofią. Chrześcijaństwo zawiera prawdę.\nPrzecież wiemy, że ten świat jest stworzony, a zanim może istnieć jakieś stworzenie, musi być Stwórca tego stworzenia. Ten Stwórca wyraził Swoją istotę w stworzeniu. Gdybyśmy nawet nie mieli Biblii, mimo to wiedzielibyśmy, że to, co czynimy, jest prawdą. Ta Biblia jedynie porządkuje to.\nBóg tworząc stworzenie, wyraża Swoją istotę w tym stworzeniu. On nie jest Bogiem tylko jednego, jednolitego Harmony House firmy Sears i Roebuck, ale jest Bogiem różnorodności. On tworzy wielkie wzgórza i pagórki, tworzy pustynie, tworzy jeziora, niskie drzewa, wysokie drzewa, białe kwiaty, czerwone kwiaty, niskich ludzi i potężnych ludzi, rude kobiety, ciemnowłose kobiety. On nas tworzy na różny sposób, ponieważ takimi chce nas mieć. On jest Bogiem różnorodności. Niektórych czyni bogaczami, a niektórych biedakami, a niektórych pomiędzy, ale mamy miejsce, aby służyć Bogu i w tym właśnie miejscu On nas umieścił, jeśli tylko pozostaniemy w tym miejscu.\nPowiedziałem więc: „Jeśli przypatrzycie się kwiatkom...” Był chyba październik. Powiedziałem: „Nasiona... mieliśmy mróz, one wyrzuciły nasionka i kwiat umarł, i te nasionka wróciły do ziemi. I w tych jesiennych deszczach Bóg przeprowadza nabożeństwo pogrzebowe. Te wielkie krople łez spadają z nieba, grzebiąc je.”\n„Kiedy przejeżdżałem niedawno przez Kentucky, przez wielki łańcuch górski, On rozpostarł Swoje bukiety na całej ziemi, liście: czerwone, brązowe, żółte, widzicie. A więc Bóg jest w żałobie, ponieważ nasionka są martwe i On grzebie je w ziemi. On wie z całą pewnością, że kiedy ziemia znowu obróci się i ustawi się znowu do słońca, każde z tych małych nasion znowu powstanie. Lecz jest to po prostu taka kolej rzeczy, którą On przeprowadza, aby przez to do nas powiedzieć, że istnieje zmartwychwstanie.”\nZwróćmy teraz uwagę na słońce. Rodzi się rano, a kiedy się rodzi, jest małym niemowlęciem. Jego zadaniem jest ogrzać ziemię i wskrzesić to nasienie, które jest w ziemi. Około godziny 8 rozpoczyna swoją szkołę podstawową. Około 10 lub 11 kończy szkołę, jest już wykształcone. W południe jest w swoim średnim wieku, o godzinie 14 dochodzi do mojego wieku. O godzinie 17 jest w wieku mego ojca i siostry, tam z tyłu. A po pewnym czasie ta wspaniała rzecz, która oświetlała ziemię, spełniła Bożą wolę i umiera tam na zachodzie. Czy na tym koniec tego? Rodzi się na nowo. Następnego poranka znowu wstaje, widzicie? Bóg w każdym okresie... Potrzebowałem jakieś 20 minut tylko po to, by wyjaśnić, czym to wszystko jest.\nA więc widzicie, powiedziałem: „Dlaczego?” Jest tylko jedno wymaganie i bardzo lubię to mówić w takim zborze jak ten. Jest tylko jedno wymaganie, które tam jest. Bez względu na piękno nasienia, ono musi zostać zapłodnione, musi. A jeżeli wypełnia Boży zamiar, wtedy jest zapłodnione, ponieważ pszczoła przynosi pyłek i tak dalej.\nWidzimy, co by było, gdyby mała lilia, która jest piękna... harowała dzień i noc, otworzyła swoją małą istotę. Przylatuje pszczoła i bierze swój miód, bez żadnych ograniczeń, a lilia nie mówi na to ani słowa, choć ciężko pracuje tylko po to, aby rozdawać swój miód.\nPrzechodzący obok człowiek widzi jej piękność. Ona stara się zachować swoją piękność, aby mogli ją widzieć przechodzący obok ludzie, którzy mają zamiłowanie do piękności. Człowiek, który pragnie poczuć jej woń, może swobodnie ją wdychać. A ta mała lilia ciężko haruje tylko po to, by być na świecie pożyteczną, aby wydać miód, piękność, kwiat na pogrzeb, albo dla innych potrzeb, kwiat na wesele lub cokolwiek. Ona po prostu oddaje się bez słowa. I kiedy ona umrze, w przyszłym roku powstaje znowu do życia. Widzicie? Wszystko...\nCo by było, gdyby małe źdźbło rośliny kukurydzy powiedziało: „Jest mi tak przykro, nie ma we mnie nic pięknego. Nie miałam też żadnego miodu, który mogłabym oddać, nie miałam tego czy tamtego.” Lecz wtedy Pan wszystkiego powiedziałby: „Tak, ale mała lilia nie potrafi zrodzić płatków kukurydzianych.” Widzicie, wszyscy mamy coś do zrobienia. Służymy Bogu w tej kategorii, w której On nas umieścił i wychodzi to na jedno i to samo.\nW obliczu tego wszystkiego powiedziałem: „Znałem naszą skromną matkę Ford. Wiele razy, kiedy byłem małym dzieckiem, myła moją brudną twarz. Byli najbiedniejszymi ludźmi na świecie. Jednak urodziła się kobietą, piękną dziewczyną. A jeśli urodziła się kobietą, jej celem było mieć towarzysza, mężczyznę i miała. Była bardzo wierną małżonką. Żyła ze swoim mężem przez chyba 60 lat czy dłużej i wierniejsza kobieta się chyba nie urodziła. Była prawdziwą damą.”\n„Skoro była w tym związku, mieli mieć dzieci. Oto jej wspaniałe, miłe dzieci, które tutaj siedzą, bardzo miłe. Wy, dzieci, nie chciałybyście nigdy mieć lepszej matki. A może tak? Widzicie? Nie. Jej mąż nie mógł chcieć mieć lepszej żony.\nPowiedziałem: „Była najbiedniejszą z wszystkich, ale nie było człowieka, który przyszedłby w jakiejś potrzebie do jej drzwi i czegoś od niej nie otrzymał. Sąsiedzi, bez względu na wielkość problemu, w którym byli, pani Ford, o każdej porze dnia czy nocy była gotowa im pomóc i zrobić cokolwiek tylko było w jej mocy.”\nDodałem: „A ponad to wszystko, miałem raz przywilej oglądać, jak to nasienie zostało zapłodnione przez Ducha Świętego. Narodziła się na nowo z Ducha Bożego.” Powiedziałem: „Teraz pochowamy ją na krótki czas do ziemi, a jaki inteligentny człowiek mógłby powstać i powiedzieć, że ona nie powstanie na nowo?”\nJeśli będziesz twierdził, że ona nie powstanie na nowo, to liść nie spadł pod drzewo, przed nadejściem mrozów, aby to życie się ukryło, by wrócić znowu w przyszłym roku jako nowy liść. Gdyby te soki pozostały w koronie tego drzewa do nadejścia mrozu, który zamroziłby ten sok, on zabiłby ten zarodek życia w tym soku i to drzewo uschłoby. Lecz jakaś inteligencja... Ono nie ma swojej inteligencji. To jest życie botaniczne, które nie ma żadnej inteligencji, ale ktoś nad tym panuje. Zanim mamy mróz czy cokolwiek w tym kraju, jeszcze w sierpniu te liście spadają z drzewa, bo soki opuszczają drzewo i wracają w dół do korzeni, głęboko pod ziemią, aby ukryć ten zarodek życia i aby przywrócić go znowu w przyszłym roku w owocach.„\nKto to czyni? Jaka inteligencja? Ta sama inteligencja panuje nad naszym życiem. Zgadza się. Zanim powiemy, że nie ma zmartwychwstania dla takiej prostej świętej, która siedzi tam, która służyła Bogu 65 lat... Wspominałem, jak leżała tam pod namiotem tlenowym i zabrakło jej po prostu tchu... Przecież ona pewnego dnia powstanie. Po prostu musi. Na tym koniec.\nJeśli chcesz powiedzieć, że ona nie powstanie, to musisz najpierw powiedzieć, że nie ma wiosny, że nie ma zmartwychwstania nasion, że nie ma lata ani zimy, że nie ma wschodu ani zachodu słońca, że nie ma czegoś takiego jak Boże Słowo. Przecież powiedzenie czegoś takiego równałoby się z szaleństwem. Jest zmartwychwstanie! I z taką samą pewnością jak to, że ten świat zrobi koło i ustawi się do słońca, to słońce otrzymało polecenie od Boga, aby swoimi ciepłymi promieniami wzbudzić z martwych roślinne życie.\nJak tylko czas zrobi koło, aż nastanie znów wieczność i ten Syn, który jest słońcem, powstanie tam - coś się stanie. Wszystkie te żywoty ludzi, które zostały zapłodnione w Nim, powstaną na nowo. Tak po prostu musi się stać, nie ma żadnej innej możliwości. Widzicie, Stwórca wyraża Swoją istotę w Swoim stworzeniu. Rozumiecie? To właśnie czyni Bóg. Możemy popatrzeć się na dwór... każdy, który ma chociaż 50 procent inteligencji, może wyjrzeć przez okno i zobaczyć, że Bóg... że chrześcijaństwo opiera się na zmartwychwstaniu.\nOtóż, gdybym upuścił tę kartkę na ziemię i ona by spadła, a potem przyszedłbym znowu i podniósł coś podobnego... Otóż, to nie jest zmartwychwstanie, to jest zamiana. Zmartwychwstanie natomiast oznacza podniesienie tej samej rzeczy. My po prostu znowu wrócimy...\nKiedy zasiejecie żółte ziarno zboża, ono wyda kolejne żółte ziarno zboża. Rozumiecie? A my idziemy do ziemi jako śmiertelnicy, a jesteśmy wskrzeszeni jako nieśmiertelni i z tego się dzisiaj bardzo cieszymy. I to jest... Właśnie o to się opiera cała nasza chrześcijańska nadzieja, właśnie o tę tylko rzecz. A więc przyjść, zgromadzić się i usiąść w tych niebieskich miejscach w Chrystusie Jezusie - jaki to przywilej dla nas wszystkich, młodych czy starych, wypatrując tego czasu, kiedy przyjdzie Jezus.\nW takim zgromadzeniu jak wasze i w takiej obecności Ducha Bożego jak tutaj, mógłbym mówić dalej aż do 9 wieczorem, czy 8 wieczorem - o tej właśnie porze mamy się udać do kościoła Stanowczych Chrześcijan - i ciągle czuć się dobrze. Lecz musimy z tego zrezygnować; ludzie nie chcą, aby przypaliła im się fasola i tak dalej - rozumiecie. Przychodzimy więc, by przeżyć krótką chwilę społeczności i być tutaj u tego miłego brata z jego małym stadkiem, które tutaj przebywa jako goście. Przychodzimy tutaj, aby mieć krótką społeczność pod twoim drzewem, usiąść i mieć krótką społeczność.\nPrzeczytajmy więc parę słów z Bożej Biblii. Weźmy krótki tekst do krótkiego kazania. Zanim to zrobimy, pochylmy głowy i zwróćmy się do Autora, zanim przystąpimy do Jego Słowa. Zastanawiam się teraz, kiedy mamy pochylone głowy, czy jest gdzieś w budynku jakaś prośba, o której chcielibyście wspomnieć Bogu? Zachowajcie to w sercu, i podnieście przez chwilę rękę. Niech was Bóg błogosławi.\nNasz niebieski Ojcze, jesteśmy naprawdę uprzywilejowanymi ludźmi tego poranka, w obliczu tego zmieniającego się świata. Uchwyciliśmy się dłoni niezmiennego Boga. Czasy mogą się zmienić, On jednak jest wieczny. Jego Słowo jest w naszym sercu. Jest absolutem dla naszych myśli. One zawsze zmierzają z powrotem do tego Słowa. Choćbyśmy nie wiem gdzie zabłądzili, zawsze wracają do Słowa. Ono jest kotwicą naszego serca. Za to jesteśmy bardzo wdzięczni.\nDziękuję ci, Panie, za to skromne miejsce na 44 Ulicy, gdzie głosi się Ewangelię. To miejsce jest poświęcone i ludzie są poświęceni Tobie. Proszę, aby Twoje błogosławieństwa zawsze były z nimi. Spraw, aby mogli wzrastać w poznaniu Twego Słowa i Twojej łaski i daj to, co dobrego w życiu, a także życie wieczne, abyśmy wszyscy przyszli na jedno miejsce, do tego wspaniałego nieba, jednego dnia, kiedy przyjdzie Jezus.\nOjcze, pobłogosław nas wszystkich i zwróć uwagę na te ręce, które podniosły się przed chwilą. Poniżej tej ręki był jakiś powód, dla którego ona się podniosła. Proszę Cię, Boże, który znasz tajemnicę tego serca, abyś spełnił tę prośbę. Składam tę modlitwę razem z ich modlitwami na Twoim ołtarzu w dzisiejszym dniu. Odpowiedz, Ojcze, proszę Cię w imieniu Jezusa.\nPobłogosław te słowa dziś rano, a rozważania naszego serca niech będą miłe Tobie. Pobłogosław Swoje Słowo, kiedy je będziemy czytać i tych parę związanych z nim notatek - co będziemy wyjaśniać. Bądź z nami i pomóż nam, abyśmy - kiedy będziemy opuszczać to miejsce - mogli iść i mówić: „Nasze serca pałały w nas, ponieważ słyszeliśmy pieśni Syjonu, świadectwo serca i Słowo składało świadectwo w naszych sercach.” W imieniu Jezusa. Amen.\nOtóż, wiele razy... ja po prostu bardzo lubię mówić, a nie mogę zbyt dużo mówić dzisiaj, bo jest już prawie godzina 12. Może więc poproszę was, abyście otworzyli Biblię, gdybyście chcieli razem z nami czytać albo to zapisać. Najpierw chciałbym przeczytać z Przypowieści Salomona. Wydaje mi się, że otworzyłem to dziś rano, kiedy przeglądałem Biblię. 18 rozdział Przypowieści Salomona, 10 wiersz:\nImię Pana jest mocną wieżą, chroni się do niej sprawiedliwy i jest bezpieczny.\nNastępnie z Księgi Izajasza 32,2. Chcę to przeczytać, 32,1 i 2 wiersz:\nOto król będzie rządził w sprawiedliwości, a książęta według prawa będą panować.\nI będzie każdy jak kryjówka przed wiatrem i jak schronienie przed ulewą, jak strumienie wód na suchym stepie, jak cień potężnej skały w ziemi spragnionej.\nOtóż, to może wydawać się bardzo dziwnym tekstem, aby z niego wyciągnąć taki wniosek, ale moim tematem dziś rano będzie: „Odpręż się.” Wydaje mi się, że to jest bardzo stosowne na nasz czas. Siedziałem wczoraj wieczorem do nocy i gdzieś między 12 a 1 w nocy zastanawiałem się, dokąd pójdę jutro rano.\nPowiedziano mi: „Do tego małego kościoła Bożego, który tak ci się podobał, tam na 44 Ulicy, czy Alei, gdziekolwiek to jest.”\nOdparłem: „O, przypominam go sobie.” Myślałem więc: „Co będę mówić?” Powiedziałem: „Przypominam sobie, że kiedy byłem tam zeszłym razem, czułem się po prostu jak w domu, taki odprężony.” Pomyślałem więc, że to byłby dobry tekst, po prostu: „Odpręż się.” To dobry temat na kazanie w tym małym zborze tego poranka. Zanotowałem więc tutaj trochę notatek, abym na ich podstawie mógł krótko podzielić się z wami moimi spostrzeżeniami.\nŻyjemy w czasach wielkiego napięcia. Wszędzie wszyscy są w takim wielkim napięciu. Pędzą ulicą, nie potrafią zatrzymać się na czerwonych światłach, wiecie, przejechaliby was, a przecież jadą donikąd, naprawdę donikąd. Gnają co sił, pędzą jednak w kierunku wieczności, nic innego nie wiem. Trzeba uważać na prawo i na lewo, a potem to jest... Powiedziałem: „Są tylko dwa rodzaje ludzi, którzy żyją na ziemi, to znaczy żywi i umarli. A ci, którzy nie są żywi, żywo [tzn. szybko] umierają.” I ja... O rety! Życie jest dzisiaj bardzo niebezpieczne. Wszyscy się śpieszą, gnają!\nZdenerwowanie? O rety! Wczoraj pewna biedna pani... Brat Williams, myślę, że nie zwrócił na to uwagi, ale chcieliśmy zrobić zakręt. Jechaliśmy, by zobaczyć się z jego synem, lecz nie było go w domu. Robiliśmy zakręt i pewna kobieta, musimy na to przymknąć oko, zrobiła taką małą błahostkę, a przecież każdy powinien być na tyle dżentelmenem, aby powiedzieć: „Nic się nie stało, proszę pani. Niech pani jedzie do przodu. W porządku.”\nLecz ona przypadkowo skręciła w lewo i wjechała przed jakiegoś człowieka i o rety, co się stało! Poczerwieniał na twarzy, otworzył okno samochodu i spuścił litanię. Oczywiście ta mała dama poprawiła sobie tylko fryzurę i pojechała dalej. On zatrzymał się na ulicy i prawie doprowadził do korka, rozumiecie, po prostu by ją zwymyślać.\nOkropne czasy, co? Dokąd jedziemy? Po co się śpieszyć? Kiedyś jeździliśmy wozem i starym koniem, mieliśmy na wszystko czas i żyliśmy o wiele dłużej, a przecież jesteśmy takimi samymi ludźmi. Tak to jest z nami. Och, wszyscy palą papierosy, dymią jak z parowozu.\nW Tucson, w zeszłym tygodniu, zwróciłem uwagę na dzieci, które tam stały. Mała dziewczyna, piękne maleństwo. Miała gdzieś 10 lat. Miała zupełnie zapadnięte policzki, żadne ciemne włosy, bardzo ładne maleństwo. Stała na zewnątrz i paliła papierosa przed wejściem do środka. Otóż, to dziecko może miało gruźlicę, a może było nerwowo zrujnowane. Może paliła dlatego, że jej matka paliła przed nią.\nByłem w tym roku na Światowych Targach. Myślę, że wielu z was tam było. Podobała mi się tam jedna rzecz, było to pomieszczenie o tematyce medycznej. Ludzie, którzy tam byli, udowadniali, jakie są skutki palenia. Był tam Yul Brynner. Wy, którzy tam byliście, zwróciliście na to uwagę. Wzięli papierosa i położyli go na jakiejś rzeczy i wyciągnęli dym, potem nanieśli to na biały kawałek marmuru, a tę nikotynę zebrali kawałkiem waty i umieścili na grzbiecie szczura, a za siedem dni ten grzbiet był tak zrakowaciały, że ten szczur nawet nie mógł chodzić, z nikotyny jednego papierosa.\nNastępnie ten lekarz powiedział: „Może słyszeliście ludzi...” Obrócił to i położył pod taki klosz, i przepuścił ten dym przez jakiś chemiczny związek, i tam była taka biała smuga. Powiedział: „To jest rak.”\nPotem powiedział: „Może słyszycie, że ludzie mówią: Ja się nie zaciągam.” A więc wciągnął to do ust w ten sposób, wciągnął dym z papierosa do ust, potem przyłożył usta do tej rurki i wdmuchał ten dym do środka i tam nie było prawie żadnej białej smugi. Powiedział: „Gdzie jest ten rak? W moich ustach. Połknąłem go przez gardło, on opanuje moje gardło i przejdzie do żołądka.” Weźcie pod uwagę, że to był jeden z najlepszych papierosów na świecie.\nPotem mówił dalej, powiedział, że: „Ludzie mówią: Użyj papierosa z filtrem.”\nSłyszeliście ten slogan: „To pali myślący człowiek.” Jeśli człowiek ma w ogóle jakiś rozsądek, nie będzie w ogóle palić. Tak jest. Rozsądny człowiek nie będzie palił, niemyślący będzie palił. Wciągnął więc tę nikotynę...\nPowiedział: „Wiecie, o co tu tylko chodzi? Ludzie nie są na tyle bystrzy, by to uchwycić, a podobno jesteśmy inteligentnymi ludźmi.” On powiedział: „Jeżeli nie będziesz miał dymu, niczego nie osiągniesz; aby mieć dym, musisz mieć smołę, a właśnie w niej znajduje się rak. Żeby był dym, musi być smoła. Powiedział dalej: „Jest tylko jedna rzecz, która się stanie, kiedy będziecie palić papierosy z filtrem. Będziecie palić trzy, aby zaspokoić głód jednego bez filtra. Wtedy będziecie mieć tę samą ilość.” Widzicie, jeśli społeczeństwo Ameryki chce, aby królik wyszedł z kapelusza, otrzyma to. Tak jest. Tutaj to macie. Widzicie?\nKiedy więc potem wypuszczono tego szczura, wyciągali jednego szczura co 7 dni, był to najohydniejszy widok, jaki widziałem. Pewien wielki, potężny człowiek siedział obok mnie i powiedział: „Coś takiego!” Pot spływał mu z twarzy. Powiedział: „To bardzo zastanawiające.”\nZapytałem: „Pali pan?”\nTaka jest ta sprawa, lecz mimo to dalej to czynimy. Dlaczego? Staramy się znaleźć coś, co by nas uspokoiło, jakiś rodzaj narkozy. Wydaje się, że świat pędzi na złamanie karku, ja nie wiem, o co tym ludziom chodzi, ale jest chrześcijański środek znieczulający. Jest opium, które pochodzi z lilii. Chrześcijański kościół ma trochę opium, które pochodzi z Lilii z Doliny, które uśmierza wszelki ból. Ból przechodzi zupełnie, kiedy zażyjesz to chrześcijańskie opium. To nowe wino, które mieli w dniu Zielonych świąt, ono uśmierza te bóle.\nLudzie są tacy aroganccy, robią niewłaściwe rzeczy i zamiast pozbyć się czynnika, który to wywołuje, dodają po prostu nowe przyczyny. Nigdy nie znajdziesz właściwego lekarstwa, dopóki nie pozbędziesz się przyczyny tej choroby. Człowiek stara się znaleźć coś, aby zaspokoił swoje pragnienie, a Bóg go takim uczynił. On został tak zbudowany. Bóg jednak zbudował go w ten sposób, aby pragnął Boga, lecz on stara się to zaspokoić i uciszyć to święte wołanie, które jest w nim, rzeczami tego świata. Nie mamy do tego prawa.\nAle ludzie postępują ciągle niewłaściwie, zamiast dojść do tego, żeby pozbyć się przyczyny, próbujemy uśmierzyć to jakąś narkozą - wódką, paleniem i tylko pogarszamy tę sprawę, która się cały czas nagromadza. I to wszystko nagromadza tylko to napięcie, ciągle pogarsza tę sprawę.\nByło to niedawno... Wszyscy prawdopodobnie wiecie, że dużo strzelam do tarczy i poluję. To moje hobby. Pewien brat złożył zamówienie w fabryce Weatherby i otrzymał Winchestera, model 70, powie to coś tym ludziom, którzy ze mną polowali. Ta strzelba była na nowo przewiercona na Weatherby Magnum kaliber .257. Strzelbę tę Art Wilson dał Billy Paulowi, a on jest leworęczny. Miała rygiel, więc on po prostu dał mi tę strzelbę.\nKtoś inny przyszedł i powiedział: „Nie masz takiego modelu Weatherby, więc ja go po prostu dla ciebie rozwiercę.”\nA kiedy na nowo to rozwiercisz, ludzie nie chcą się z tym zgodzić, ale nie robią tego właściwie. I co się dzieje, z powrotem... Wy, którzy posługujecie się metodą ręcznego ładowania, będziecie wiedzieć, o co chodzi - z tyłu za kabłąkiem gromadziło się jakieś ciśnienie. Kiedy wystrzelałem tą strzelbę parę naboi, zauważyłem, że spłonkę ciągnie do tyłu, było tam ciśnienie.\nOtóż, wiedziałem, że nabój był załadowany na pewno poniżej maksymalnego poziomu, a więc on nie mógł wywoływać tego ciśnienia. Ale przyczyną było to, że ta strzelba nie była właściwie rozwiercona. Ten następny nabój, który załadowałem - gdyby nie Bóg, straciłbym przez niego życie. Cały karabin po prostu eksplodował, a szczątki tego naboju wystrzeliły w drzewa, które były wokół mnie, buchnęło czerwonym ogniem chyba na wysokość tego budynku, lufa odleciała na odległość 50 jardów, rygiel poleciał do tyłu nad moją głowę, w ten sposób. Celownik eksplodował tak blisko moich oczu, i nie pozostało mi nic w rękach, broń po prostu eksplodowała. Wszędzie tryskała krew, a byliśmy bardzo daleko od najbliższego lekarza.\nZauważyli mnie, nie mogłem mówić ani nic. Tamowałem w ten sposób krew, kiedy odsunąłem rękę krew obryzgała zupełnie stojącego przy mnie brata. Znowu przyłożyłem rękę do rany i powiedziałem w sercu: „Panie Jezu, Ty jesteś moim Lekarzem.” Spuściłem rękę i krew przestała się lać.\nJaka więc była tego przyczyna? Chciałem wystrzelić tą strzelbą nabój, do którego ta strzelba nie była odpowiednia. Gdyby ta strzelba została od początku wyprodukowana jako Magnum Weatherby, nie rozsadziłoby jej, ale chodziło o to, że chciałem włożyć nabój Weatherby do karabinu Winchester, a to się nie uda. I widzicie tutaj te blizny, a także nad moimi oczami. A piętnaście kawałków wbiło mi się tuż poniżej oczu.\nKiedy lekarz popatrzył mi w oko, napisał potem list do mojego przyjaciela, też lekarza. Powiedział: „Tylko w jeden sposób mogę sobie to wytłumaczyć: że Bóg znajdował się na tej strzelnicy obok Swojego sługi. Ten mężczyzna, który był z nim, kierownik strzelnicy, powinien go znaleźć od bioder w dół.” Powiedział: „Bóg był z nim.” Powiedział też, że ten strzał, szczątki spłonki - tuż pod gałką oczną wbiło się piętnaście odłamków, a nie zrobiło mi to żadnej krzywdy. Po dwóch albo trzech dniach, kiedy na początku twarz wyglądała jak hamburger, wszystko było zakrzepłe i zagojone.\nDlaczego tak się stało? Dlatego, że był to nabój w karabinie do tego nie przeznaczonym i to wywołało to ciśnienie. Otóż, gdyby ten karabin został skonstruowany... A w tej kolbie, przez którą wślizguje się nabój z magazynku do lufy (chodzi mi o komorę), gdyby ta komora została właściwie skonstruowana, ona by wytrzymała to ciśnienie i ciśnienie uchodziłoby tędy, ale zamiast tego było to luźne. I to ciśnienie (bo nabój był słabszy niż lufa) oczywiście wystrzeliło w przeciwnym kierunku i spowodowało, że ten karabin eksplodował do tyłu.\nLufa nie została uszkodzona, po prostu odleciała. Wszystko wokół niej zostało oczywiście rozerwane i nie mogła być już do niczego użyta, ale łuska ciągle wystawała z lufy. Widzicie, to nie było... Gdyby to był przeładowany nabój, to by rozsadziło i lufę. Lecz widzicie, tutaj jest najgrubsza część karabinu, dlatego ten podmuch uderzył w ten sposób do tyłu i odryglował zamek. Gdyby jednak to był fabryczny Magnum Weatherby, nigdy by go nie rozsadziło. Dlaczego tak się stało? Chciałem włożyć coś w coś, co nie było odpowiednie do tego.\nI tak właśnie jest z chrześcijańskim przeżyciem; kiedy ludzie chcą umieścić zimne i formalne wyznanie do pełnego mocy zielonoświątkowego kościoła, czy też przeżycia. Jeśli ta osoba nie jest zbudowana od fundamentu do góry, zrodzona na nowo, odrodzona... Podrabiacze dzisiejszych czasów chodzą dookoła, chcą podrobić mówienie językami, chcą podrobić to, podrobić tamto, dary - jeżeli oni nie są narodzeni na nowo... Jeżeli zaś są zrodzeni na nowo, wtedy nie mogą tego podrabiać, bo dla tych właśnie rzeczy zostali skonstruowani. Oni się narodzili, zostali odrodzeni, przekształtowani. Nie jest to tylko coś, co zostało załatane przez podanie ręki, przez przeżycie jakichś emocji, taniec wokół ołtarza przez jakąś chwilę i powiedzenie: „Ja to mam.” Jest to coś, co zostało przekształtowane, odrodzone i stało się z tego nowe stworzenie. Wtedy tacy ludzie mogą znieść ten nacisk prześladowania i tego, co towarzyszy duchowemu życiu.\nMusicie być skonstruowani i zbudowani, abyście mogli znieść to ciśnienie. Jest tylko jedna rzecz, która może to zrobić, jest to wtedy, kiedy wejdziecie do Bożej odlewni, tam gdzie zostaniecie skruszeni, a potem na nowo zbudowani, jako nowe stworzenie w Jezusie Chrystusie.\nUdałem się niedawno do szpitala, chciałem bowiem pomodlić się za pewną kobietę. Obok niej leżała inna pani. Widziałem, że była całkiem zdenerwowana, kiedy zacząłem mówić o modlitwie. Powiedziałem potem: „Teraz pochylimy głowy do modlitwy.” Powiedziałem...\nOna powiedziała: „Chwileczkę, chwileczkę, proszę zaciągnąć tę zasłonę!”\nOdparłem: „Dobrze, proszę pani. Chciałem się tylko pomodlić.”\nOna na to: „Niech pan zasłoni tę zasłonę!”\nRzekłem: „Dobrze, proszę pani. Czy pani nie jest wierzącą?”\nOdpowiedziała: „My jesteśmy metodystami!”\nPowiedziałem: „Przecież to oczywiście wyraża moje pytanie.” Widzicie, widzicie, widzicie? Tak. Nie pytałem się jej wcale, do jakiego należy klubu. Zapytałem się jej, czy jest wierzącą. Rozumiecie?\nWszystkie te kluby wprowadzają nas tylko w zamieszanie. Do kościoła nie można się przyłączyć, to niemożliwe. Możecie się przyłączyć do klubu: klubu metodystycznego, klubu baptystycznego, klubu prezbiteriańskiego, a także do klubu zielonoświątkowego, lecz nie sposób przyłączyć się do kościoła. Trzeba się narodzić, z tego właśnie powodu mamy tak wiele eksplozji. Rozumiecie? Gromadzi się ciśnienie i już to macie. Powiecie: „Ja przecież należę do tego...” Lecz to nie znaczy... Musicie zostać zbudowani od samego gruntu do szczytu, aby znieść ciśnienie tego dnia. Kiedy Bóg umieści tam do środka Swój wielki ładunek Ducha Świętego, wiedzcie, co robicie. Bądźcie lepiej na to gotowi.\nOtóż, jeśli chcecie coś rozwiercać i mówicie: „Całą noc czekałem na dar,” bądźcie lepiej ostrożni. To może wybuchnąć i spalić na panewce.\nKiedy szedłem pewnego wieczoru do szpitala, myślałem... Posłano mnie... Dotyczyło to brata Neville, wezwano pastora i ja wziąłem to wezwanie, ponieważ jechałem właśnie z Louisville i poinformowano nas, że stan tej pani jest bardzo poważny. Poszedłem do szpitala w Jeffersonville, gdzie leżała ta pani. Powiedziano mi, żebym udał się do pokoju 322, w którym ona była. Wszedłem do tego pokoju. Był to pokój czterołóżkowy. Zapytałem się: „Czy tutaj jest pani taka a taka?”\n„Nie, proszę pana, nie ma jej tutaj.”\nOdpowiedziałem: „Chyba się pomyliłem. Przepraszam.” Wyszedłem, a korytarzem szła pielęgniarka, trochę się śpieszyła. Powiedziałem: „Czy może mi pani powiedzieć, czy na tym oddziale jest taka a taka pani, albo gdzie ona jest?”\nOdpowiedziała: „Nie mam na to czasu. Czy nie widzi pan, że się śpieszę?”\nPodszedłem do recepcji, gdzie siedziała pielęgniarka. Pisała coś. Czekałem dalej. Podniosła na mnie wzrok i po prostu pisała dalej.\nNo cóż, czekałem tam parę chwil. Powiedziałem: „Dobry wieczór.” Nie odpowiedziała. Pomyślałem: „No cóż...” Zapytałem się: „Czy może mi pani powiedzieć, gdzie jest pewna pani? Jestem kaznodzieją. Posłano mnie tutaj do jednego pokoju. Powiedziano mi, że jest w pokoju 322.”\nOna na to: „To niech pan pójdzie do pokoju 322!”\nPowiedziałem: „Proszę pani, byłem w pokoju 322.”\nOna na to: „No to dlaczego pan mnie o to pyta?! Niech pan idzie do recepcji na parterze!”\nPowiedziałem: „Hm, dziękuję.” Zacząłem schodzić po schodach, zszedłem na dół. Zapytałem się pielęgniarki na parterze o... Nic o tym nie wiedziała. Korytarzem nadchodził malutki lekarz, ze stetoskopem w ręku, kręcił nim w ten sposób... Nie widziałem nigdy takiego tłustego mężczyzny. Był, był... Szczerze mówiąc, wydaje mi się, że był szerszy niż dłuższy. Szedł sobie (a raczej wyższy)... Szedł sobie i wymachiwał tym stetoskopem. Powiedziałem: „Przepraszam, panie doktorze. Czy może mi pan powiedzieć, gdzie...”\nOn na to: „Tak, tak, proszę zawrócić w tamtym kierunku.”\nPowiedziałem: „Dziękuję uprzejmie.” Wróciłem się i pomyślałem: „Co teraz mam zrobić?” On poszedł i usiadł za biurkiem. Nie widziałem nikogo innego, pomyślałem więc, że normalnie podejdę do niego i jeszcze raz się zapytam.\nPowiedziałem: „Przepraszam pana.” On ciągle się patrzył gdzieś indziej - wiecie. Powiedziałem: „Chcę się dowiedzieć, gdzie jest pokój...”\nPowiedział: „Tam w tyle.”\nPowiedziałem: „Pokój 222, nie mogę go znaleźć.”\nOdpowiedział: „Niech pan pójdzie w tym kierunku i w tamtym kierunku. Znajdzie go pan.”\nCo to jest? Nacisk (Widzicie?), nagromadzony nacisk. Może przyszedł z sali operacyjnej. Może myślał, że nie powinienem się go o to pytać. Minęły już godziny odwiedzin, to prawda. Więc pomyślał: „Ach, to zwykły kaznodzieja. Trzeba się go pozbyć.” Rozumiecie?\nŚwiat jest w wielkim napięciu. Pewnego dnia eksploduje. Świat jest pełen napięcia i lekarze nie wiedzą, co z tym zrobić. Psychiatrzy leczą psychiatrów. Tak jest. Nie mają na to odpowiedzi. Ma ją Bóg. Bóg ma odpowiedź na to wszystko.\nW Starym Testamencie, kiedy człowiek zrobił coś złego... Otóż, to był ząb za ząb i oko za oko. Jeśli ktoś zrobił coś złego, miał miejsce ucieczki. Myślę, że to Jozue zbudował domy ucieczki. Jeśli ludzie zrobili coś złego i mieli zostać zabici, posiadano jednak miejsce ucieczki, gdzie taki człowiek mógł uciec - do tego miasta schronienia, gdzie był bezpieczny, jeśli ścigający go ludzie nie złapali go, zanim się tam dostał. Jeśli jednak dopadli go, zabili go w drodze.\nA jeśli się tam dostał i jeśli dokonał tej zbrodni nieumyślnie i mógł obronić swoją sprawę i udowodnić, że żałuje swojego czynu, mógł wtedy zostać zaprowadzony do tego miasta schronienia, a ścigający nie mogli wejść do tego miasta. Nie, on był bezpieczny. Jak się musiał czuć! - kiedy wiedział, że uczynił coś złego i wiedział, że to było złe, lecz było pewne miejsce, na którym nie trzeba się już było martwić. Kiedy człowiek uda się do tego miejsca, jest bezpieczny.\nOtóż, jeśli ten człowiek uczynił to umyślnie, wtedy on nie mógł wejść tam do środka. Jeśli więc dokonał mordu z przemedytacją, jego sprawę przeprowadzono w bramie. Lecz człowiek, który tego szukał, a nie zabił umyślnie...\nMoim zdaniem przedstawia to pewną rzecz: jeśli człowiek uczynił coś złego, a naprawdę żałuje, że zgrzeszył, jest dla niego miejsce ucieczki. Jeśli jednak jest mu to obojętne, wtedy nie ma dla niego takiego miejsca, bo on tego nie przyjmie. Postąpił naprawdę podle i chciał to zrobić. Dla takich ludzi nie było szansy, a tak samo jest dzisiaj. Chodzi o to, że jeśli postąpił źle, musiał szukać miejsca ucieczki, musiał chcieć tam się znaleźć.\nTo wspaniały obraz kościoła w dzisiejszym dniu i ludzi. Człowiek musi szukać miejsca schronienia. Musisz czuć potrzebę tego. Jeśli jednak myślisz, że możesz walczyć sam - proszę bardzo. Rozumiecie? Lecz z pewnością zostaniesz złapany przez ścigających ciebie. Pewnego dnia to cię spotka. Jeśli jednak szukasz tego miejsca...\nJeśli zatem ten człowiek szukał tego miejsca i znalazł to miejsce, musi być gotowy chcieć w nim pozostać. Z tego miejsca się już nie wychodzi. Zostajecie tam! W nim jesteście bezpieczni. O, jaka to musiała być ulga, kiedy człowiek znalazł to miejsce. Gdybym tylko wszedł w te bramy, a bramy zamknęłyby się za mną, byłbym spokojny. Tak jest. On musi chcieć tam pozostać, bez żadnych skarg, nie może chodzić dookoła i mówić: „Po co tu w ogóle przyszedłem?”\nAle tak właśnie ludzie robią dzisiaj. Mówią, że chcą być uwolnieni od trosk tego świata, lecz kiedy dostaną się między wierzących, mówią: „Otóż, jeśli mam zrezygnować z tego, jeśli mam musieć robić to, jeśli mam płacić dziesięciny, jeśli mam robić to i tamto, jak... O rety, co...” Widzicie, wtedy taki człowiek, który się uskarżał, został stamtąd wyrzucony. Staraj się sam o siebie. Jeśli jednak... On musi być zaspokojony i nie narzekać.\nOch, jak ja to lubię mówić! Już nigdy nie chciałem stamtąd wyjść! Och, to dla mnie niebo siedzieć w niebieskich miejscach w Chrystusie Jezusie, z mężczyznami i kobietami, którzy uciekli od rzeczy tego świata, aby uratować swe życie. Zakotwiczyli swoje dusze w przystani spokoju. O, jaka to społeczność, jaka Boska radość, gdy o Jego ramię oprę się, cały nacisk minął. Niczego już się nie boję. Amen. Bo jestem bezpieczny w Chrystusie.\nOn jest tą mocną Wieżą. Sprawiedliwi chronią się w Nim i są bezpieczni. On jest Skałą w spragnionej ziemi, Schronieniem w czasie burzy. Co za miejsce, nie widzę tam żadnego powodu do skargi. Jedynym powodem do skargi jest to, dlaczego nie zrobiłem tego już o wiele wcześniej. Czekałem, aż miałem jakieś 19 albo 20 lat, powinienem był...\nPewien młody człowiek spotkał mnie niedawno. Głosiłem o tym skandalicznym zachowaniu się kobiet na ulicy w tym ubiorze wyglądającym jak męski. Bardzo ostro o tym mówiłem. Młody człowiek spotkał mnie na dworze. Powiedział: „Chwileczkę...”\nRobią te potańcówki, wiecie, kręcą całym ciałem, łamią nogi i tak dalej, powiedziałem: „To obłęd!” Powiedziałem: „Prawdziwy chrześcijanin...” Jeżeli to jest w ich sercu i oni twierdzą, że są chrześcijanami, ich owoce okazują, kim oni są. To dowód pustki w każdym mężczyźnie i kobiecie, którzy pragną zadowolić się jakimiś śmieciami tego świata, padliną tego świata, którą starają się zaspokoić, kiedy Syjon jest pełen piękności i mocy. Zadowoleni, że się rozerwą. Dlaczego mielibyście jak Izrael zamienić pokarm anielski na egipski czosnek? O, jest miejsce, w którym możecie się odprężyć. Wejdźcie do tego miejsca i kiedy tam wejdziecie, będziecie bezpieczni. Kiedy to poznasz, to cudowna rzecz. W porządku. Żadnego uskarżania...\nTen młodzieniec powiedział do mnie, powiedział: „Niech pan posłucha, panie Branham.” Powiedział: „Pan ma 50 lat.” Powiedział: „Pan nie podziwia kobiecej piękności, kiedy ogląda je pan, jak chodzą po ulicy.” Powiedziałem... On powiedział: „Gdyby pan był w moim wieku...” Miał jakieś 25 lat. Powiedział: „Gdyby pan był w moim wieku, patrzyłby się pan na to inaczej.”\nPowiedziałem: „Proszę pana, głosiłem tę samą Ewangelię, kiedy byłem o wiele młodszy niż pan. Ja po prostu znalazłem coś, co zaspokaja człowieka, coś rzeczywistego, coś, co... Wszystko inne jest zaćmione.\nJestem wewnątrz Wieży. Nawet nie mam ochoty wyglądać na zewnątrz. „Kto przyłoży ręce do pługa i nawet odwróci się, aby spojrzeć wstecz, nie jest godzien tego, aby orać.” Co za miejsce, na które możemy przyjść.\nTak. Na zewnątrz zginiesz, wewnątrz jesteś bezpieczny. Wejdź tylko do środka i odpręż się. To należy zrobić. A Chrystus jest naszą Wieżą, (tak) bezpiecznym miejscem, które przygotował nam Bóg.\nJozue zbudował te domy i te miasta schronienia. Bóg także zbudował nam miasto schronienia, ono jest w Jego Synu Jezusie Chrystusie. Imię Pana jest mocną Wieżą. Sprawiedliwi wbiegają do niej i są bezpieczni. Zapytacie: „A co jeśli człowiek w tej Wieży zachoruje?” On poniósł nasze choroby w tej Wieży, w której jesteśmy. On niósł nasze choroby na Swoim ciele. Zapytacie się może: „A co jeśli człowiek się zmęczy, kiedy jest tam w środku, troskami i tego typu rzeczami?” Zrzućcie swoje troski na Niego. Jest to napisane na każdej ścianie tej Wieży. Wszędzie dookoła, na każdych drzwiach. Zrzuć swoje troski na Niego, bo On troszczy się o ciebie.\nUfaj Słowu Jego obietnicy. Jego Słowa są napisane na naszych sercach. Nasze serca są tablicami Jego Słowa, jak na przykładzie Marty i Marii, i tak dalej. Rozumiecie?\nTam w środku nawet śmierć cię już nie niepokoi, jeśli jesteś w Panu. Dlaczego? On powstał z martwych. Nie musimy się o to martwić. Śmierć przychodzi, tak jak mówiła tam ta skromna siostra. Jeśli nadszedł czas na odejście, no to chodźmy. Tak jest. Co wtedy robisz? Zmieniasz to stare znikome ciało, które masz, na nieśmiertelne ciało, które jest stworzone na podobieństwo Jego uwielbionego ciała.\nKto by nie zamienił tego oddziału chorób zakaźnych na coś takiego? Pokażcie mi takiego człowieka. Czy starszy, czy młodszy, choćbyś miał tylko 15 lat, 12 lub ilekolwiek, śmierć leży u twoich drzwi. Nie znasz godziny. To ludzkie serce, które bije w ten sposób, musi się pewnego dnia zatrzymać. Może się zatrzymać, kiedy będziesz miał 10 lat, 12 lat. Dzieje się tak w przypadku tysięcy ludzi każdego dnia. Ale tutaj w tym ciele, które otrzymamy w wyniku tej zamiany, tam krew nie pulsuje, tam pulsuje Duch Święty. Ono nie może umrzeć, ono jest nieśmiertelne, wieczne i nie może umrzeć. Co za obietnica. Tak, nawet śmierć trzyma się...\nSpójrzcie na Izrael. Otóż, na Egipt przychodził deszcz śmierci, ale Bóg obmyślił coś przeciw temu. Przygotował dla nich schronienie i powiedział: „Weźcie baranka i zabijcie go, a krew nanieście na nadproże i drzwi. A kiedy ujrzę tę krew, ominę was.” Egipt się z tego śmiał, lecz była to droga ucieczki przed śmiercią, którą przygotował Bóg. I kiedy potem te wielkie, ciemne skrzydła śmierci zaczęły ogarniać całe miasto, a potem miasto za miastem w całym Egipcie, i śmierć zaczęła wchodzić do każdego domu, zaczęły podnosić się krzyki, widzę, jak Izrael był najzupełniej spokojny - wypuszczał nacisk.\nMały chłopiec podszedł może do ojca i powiedział: „Tatusiu, wiesz co, właśnie słyszałem, co krzyczał ten goniec, który biegł po ulicy! Ten mały Jasiu, z którym się tam bawiłem - nie żyje! Tatusiu, jestem twoim pierworodnym!”\nWidzę, jak ten stary ojciec podniósł się, zdjął jak gdyby okulary, położył na stół Biblię i powiedział: „Podejdź tu, synu.”\n„Tatusiu, ona nadchodzi ulicą!”\n„Odpręż się, synu. Chodź tu na chwilkę. Widzisz tę krew?”\n„Tak, widzę ją tatusiu.”\n„No to odpręż się,” odpowiada ojciec.\nJuniorze, nie musisz pędzić ulicą swoim turbo. Nie musisz tego robić, sprawdź tylko i zobacz, czy jest tam krew i odpręż się. Choćby śmierć pukała do drzwi, nie może nic zrobić!\nIzrael nie był w żadnym napięciu. Oni mogli się odprężyć, bo byli bezpieczni pod krwią. Ach, tej wielkiej nocy Paschy musieli być spokojni, odprężeni, bo mogli to sprawdzić i widzieli, że mieli tę krew. A kiedy widzieli tę krew, wiedzieli, że On obiecał ich ominąć. O, kiedy postąpili według wszystkich Bożych wskazówek, Bóg obiecał ich ominąć.\nOtóż, jaki to wspaniały obraz kościoła w dzisiejszym dniu. Pośpieszę się, ale muszę to podać, tylko króciutko. W dzisiejszych czasach ciągle odchodzimy z jednego zgromadzenia i idziemy do drugiego, zabieramy nasze papiery, nasze listy uwierzytelniające z jednego kościoła do drugiego. Jeśli metodyści nie czynią czegoś, co twoim zdaniem powinni czynić, to zabieracie je do baptystów, z baptystów do prezbiterian - od jednych do drugich. Widzicie? Dlaczego tak jest? To jest tylko dowód na to, że jeszcze nie doszliście do tego miejsca. Nie doszliście jeszcze w ogóle tutaj do tego miejsca, gdzie możecie się odprężyć. Widzicie? Patrzycie się na coś, na co nie powinniście się patrzeć.\nChrześcijanie odchodzą z jednej denominacji do drugiej. To dowodzi, że oni nie doszli jeszcze do tego schronienia. Widzicie?\nCzasami odchodzą do seminariów, (to jest najzupełniej w porządku) uczą się tam Słowa, jak najdokładniej mogą. Wracają do domu i starają się o tym Słowie mówić, tak ściśle jak tylko denominacja pozwoli im to czynić i to jest dobre. Ale nie o to chodzi! Nie chodzi o to, aby poznać Jego Słowo, lecz aby poznać Jego! Jego. Ależ oczywiście.\nNie chodzi o to, jak wiele znasz Słowa, jaki dobry mamy zbór, co nasza denominacja znaczy dla świata, ile mamy ulg dzięki niej, jaką wielką społeczność mamy ze światem, jaki rodzaj ludzi przychodzi do naszego zboru - chodzi o ciebie! Czy ty jesteś pod krwią? Jeżeli ty jako pojedyncza osoba... Nie ważne, choćby każda osoba w zgromadzeniu była w błędzie, ty jesteś bezpieczny. Jesteś pod krwią.\nCzasami Bóg umieści cię w złym zgromadzeniu, abyś tam wydawał światło. Nie przeskakuj ciągle z jednego miejsca na drugie, z jednej rzeczy do drugiej. Zostań tylko pod krwią. Kiedy tylko wybiegniesz stamtąd, wtedy pozbawisz się bezpieczeństwa. Pozostań pod krwią.\n„To imię jest potężną Wieżą, sprawiedliwi chronią się w niej i są bezpieczni.” Wypuszczają nacisk. Widzą Go w tych godzinach, o których wiemy, że są w nich ludzie, którzy są pod krwią. Widzimy, że to zostało potwierdzone. Oglądamy Boga i to, co On czyni dla uwierzytelnienia Swego kościoła.\nMamy obietnicę wszystkiego, kiedy jesteśmy w tej Wieży. „Zrobię wszystko, o co poprosicie w Moim imieniu. Jeśli pozostaniecie we Mnie, a Moje słowa w was, proście o cokolwiek chcecie, a stanie się wam.” Co za wspaniałe miejsce. Jest napisane: „Czyńcie wszystko... Cokolwiek czynicie, czyńcie to w Moim imieniu,” nie: „czyńcie to w imieniu kościoła.”\nMówicie: „Składam dzisiaj świadectwo, bo jestem wdzięczny tego wieczora, że jestem prezbiterianinem.”\n„Jestem wdzięczny, że jestem zielonoświątkowcem.”\n„Jestem wdzięczny, że jestem...”\nJa jestem wdzięczny, że jestem Chrystusowy. Widzicie? „Imię Pańskie jest mocną Wieżą (widzicie), sprawiedliwi wbiegają do niej i są bezpieczni.” Wtedy, w Jego imieniu, mamy społeczność.\nOtóż, jeśli wyjdziemy stąd i ktoś powie: „Ja należę do kościoła Bożego” - myślę, że to jest właśnie kościół Boży, a ktoś inny powie: „Ja należę do Zgromadzeń Bożych” - no cóż - coś takiego może spowodować konflikt. Ktoś powie: „Ja należę do kościoła Zjednoczonego.” Ktoś inny powie: „Ja należę do czegoś innego - do Jednościowców” albo do czegoś innego. Jeśli będziecie się w ten sposób spierać, to powstanie po prostu sprzeczka.\nJeśli jednak naprawdę doszliście do tej Wieży, obojętnie z jaką grupą trzymacie, jesteście pod krwią, i to jest jedyne miejsce, w którym możecie mieć społeczność, podczas gdy krew Jezusa Chrystusa, Bożego Syna, oczyszcza nas od wszystkich grzechów. Wtedy mamy społeczność jeden z drugim.\nCo to za cudowna społeczność! Możemy wyciągnąć ręce i objąć ludzi z kościoła Bożego, Zborów Bożych, Jednościowców Bożych, kogokolwiek, obojętnie skąd, wtedy mamy coś wspólnego. Mamy Chrystusa i Chrystus jest naszym schronieniem! - każdego z nas. Czy to jest baptysta, prezbiterianin, luteranin, katolik czy ktokolwiek, jeśli on jest pod krwią, możesz mieć z nim społeczność, bo jesteście jedno. Jesteście w tej Bożej społeczności Chrystusowej. O, jaka to wspaniała rzecz.\nIzajasz opisał to: „On jest Skałą w spragnionej ziemi.” Takiej ziemi jak tutaj, kiedy człowiek jest tak zmęczony i ludzie nie wiedzą, co mają zrobić. Mówią: „Czy to jest prawdą? Czy tamto jest prawdą?” Chrystus jest prawdą. „Czy tędy iść? Czy tamtędy iść?”\nOn powiedział: „Ja jestem Drogą.”\n„Co jest prawdą, to czy tamto?”\nJezus powiedział: „Ja jestem prawdą. Ja jestem drogą, prawdą, życiem.” Widzicie? Przestaliśmy się o to martwić. W ten sposób gromadzimy tylko napięcie.\nZapytacie: „Czy metodyści mają rację, czy prezbiterianie? Moja matka taką była i mój...” Chrystus jednak był twoim Panem. Rozumiesz? Obojętnie, co to jest, gromadzisz tylko to napięcie i dlatego się sprzeczasz. Rozumiesz? Jeśli tylko polegasz na swojej organizacji, to powoduje powstawanie kłótni; starasz się budować swoją organizację. Jeśli jednak jesteś w Chrystusie, to po prostu wypuszczasz nacisk. Amen. Tam jest dosyć pokarmu dla nas wszystkich. Ach!\nJakub wykopał studnię, a Filistyńczycy przepędzili go od niej. Wydaje mi się, że nazwał ją „Niesnaski.” Zapomniałem, jak to było. Wykopał następną, przepędzili go również i nazwał ją „Złośliwość” albo jakoś tak. Potem wykopał następną i powiedział: „Wystarczy miejsca dla nas wszystkich. Chodźmy tutaj wszyscy.” Myślę więc, że powinniśmy zebrać się wokół tej trzeciej studni.\nA możemy to zrobić tylko pod krwią. Wtedy metodysta może przyjść tutaj na to miejsce i czuć się zupełnie jak w domu tak samo jak zielonoświątkowiec. Tak jest. Pastor metodystyczny napełniony Duchem Świętym może przyjąć każdego zielonoświątkowca stąd i on będzie się czuć jak w domu. Możemy się wtedy dobrze czuć jedni z drugimi! Nie dlatego, że powiemy: „Otóż, wszyscy, którzy jesteście metodystami albo wszyscy, którzy jesteście zielonoświątkowcami...” Wtedy gdy powiecie: „Wszyscy, którzy jesteście chrześcijanami...” Amen. W tym jest coś wielkiego. Wtedy mamy społeczność i po prostu wypuszczamy nacisk. Lubię coś takiego. Wtedy nie gromadzi się żadne napięcie. Nie obchodzi nas wtedy, do czego należysz, jakie nosisz znamię.\nKiedyś pasłem bydło... [Przerwa na taśmie]... w dolinie Troublesome River. Wtedy, jeśli uzyskujesz z gospodarstwa 2 tony siana, wtedy możesz wypuścić na to pastwisko krowę. Niektórzy z tych ludzi mieli dwa tysiące sztuk bydła. Były tam cechówki „Grimes,” a również „Diamond Bar.” Naszym piętnem był stary „Turkey Track.” Otóż było tam wiele różnych piętn, może nawet 20 albo 30, które miało to towarzystwo. Było też tam ogrodzenie dzięki któremu bydło nie wychodziło poza tereny państwowej puszczy, kiedy szedłeś w górę kanionu, i zatrzymywało tam to bydło.\nI jeźdźcy przejeżdżali te tereny latem i umieszczali tam tyle a tyle byków, tyle a tyle krów i tak dalej. Potem my... Oni mieli korytarz przepędowy i stał tam strażnik leśny, który sprawdzał to bydło, kiedy przechodziło przez ów korytarz. Czasami zebrała się nas cała grupa, kiedy na wiosną pędziliśmy to bydło. I po całej tej dolinie było dosłownie tysiące głów bydła. Tak wiele razy sam siedziałem tam z nogami na siodle i obserwowałem, jak stojący tam strażnik leśny sprawdzał bydło, kiedy przechodziło przez korytarz przepędowy.\nZauważyłem, że przechodzące tamtędy bydło miało wiele różnych piętn, lecz ten pracownik w ogóle nie zwracał uwagi na piętno. Zważał na identyfikację krwi, bo nic nie mogło wejść na tereny tej puszczy prócz Hereforda czystej rasy. W ten sposób oni utrzymywali czystość tej rasy. Rozumiecie?\nMoim zdaniem właśnie tak będzie w dniu sądu. Bóg nie powie: „Czy należałeś do Zborów Bożych?” On będzie wyglądał tej identyfikacji krwi! „Kiedy ujrzę krew, ominę cię.” Bez względu na piętno, które mamy, to nie ma żadnego znaczenia.\n„Czy jesteś Hereford? Czy jesteś zarejestrowany?” Czy jesteś znowuzrodzonym chrześcijaninem, napełnionym Duchem Świętym, omytym Jego krwią! Tego będzie wyglądał Bóg - będzie chciał zobaczyć tę identyfikację krwi. „Kiedy Ja ujrzę... nie kiedy Ja ujrzę to piętno, lecz kiedy zobaczę tę identyfikację krwi, będziesz mógł wtedy wejść do środka.” Amen!\nZaczynam się czuć religijnie. Jest już prawie wpół do pierwszej i powinienem był skończyć 20 minut temu, a zaczynam się czuć bardzo dobrze religijnie. O, chwała Bogu. „Kiedy Ja ujrzę krew, ominę ciebie.”\nOtóż, jeszcze przez jedną chwilkę lub dwie, jeśli się zgodzicie...\nOpowiadano mi, że istnieje pewien gatunek orła. Wielu z was, którzy zbieracie taśmy, macie moje poselstwo: „Jak orlica narusza swoje gniazdo.” Studiowałem życie orłów. Lubię orły. Wiem, że ludzie myślą, że orzeł to stary łobuz, ale on był tutaj w pewnym celu. Tak samo jakbym ja... Powiedziałem niedawno swojej żonie... Wy wszyscy widzieliście w czasopiśmie „Life” artykuł o tym, że w zeszłym roku zabito ponad 400 000 kojotów - po prostu wzięli je i pozabijali. Mówią tam o stadzie domowych świń, które zdziczały. Mają zamiar teraz tam się wybrać samolotami i wybić je karabinami maszynowymi. To morderstwo! To przestępstwo! To niesprawiedliwość. Ten kojot nic na to nie poradzi, że jest kojotem. Żeby żyć, musi zabijać.\nCzęsto ludzie bronią się tym, że mówią, iż one zabijają baranki i tego typu zwierzęta. Jeśli one mają taką bandę leniwych pasterzy... Kiedy te owce kocą się, gdyby oni wyszli tam i zatroszczyli się o te owce, zamiast spać do 10 czy 11 godziny, wtedy kojot miałby lepszą reputację. Tak jest. On nie jest Donem Elem z maską na twarzy. Jest kojotem. Oczywiście. Widziałem ludzkie istoty gorsze od kojota.\nA niedźwiedź - ludzie zawsze skarżą się na niedźwiedzia. „On jest mordercą. Zabija cielęta.” Od małego chłopca poluję i nie widziałem nigdy, żeby niedźwiedź zabił cielaka. Zrobiłby to oczywiście, gdyby był zagłodzony na śmierć. Wy byście zrobili to samo. Pamiętajcie o tym, że musicie zabijać, aby żyć. I codziennie... Jeśli dzisiaj żyjecie, coś musiało umrzeć, żebyście mogli żyć. Jeśli zabijecie krowę, ona umarła. Jeśli zabijecie owcę, ona zginęła. Powiecie: „Ja nie jem mięsa.” I tak coś musiało umrzeć. Jeśli jesz ziemniaki - one umarły. To jest forma życia. Jeśli jesz warzywa - one umarły. One są życiem. I człowiek może żyć tylko dzięki martwej substancji! Zrozumcie to teraz! Jeśli coś musiało umrzeć, żebyście mogli żyć fizycznie, czy zdrowy rozsądek nie mówi nam, że coś musiało umrzeć, abyście mogli żyć duchowo? Chrystus umarł! Nie wyznanie wiary, lecz życie, które pochodziło od Chrystusa. Żyjemy wiecznie dzięki Chrystusowi.\nWracając do orła - orzeł jest wspaniałym ptakiem. Nie mam czasu, by to szerzej omawiać i pokazać wam, co on czyni, w jaki sposób buduje swoje gniazdo, pokazać wam, że nie jest podobny do swojego denominacyjnego brata - kurczaka, który grzebie w ziemi na gospodarskim podwórku. On chce być pewny, że nic nie grozi jego dzieciom. On poleci wysoko, wysoko. Żadna łasica nie złapie go ani jego małych. O nie! Nic dziwnego, że Bóg porównał Swoje dziedzictwo do orłów. Wiecie, że samego siebie nazywa orłem, a my jesteśmy orlętami. A orzeł nie karmi się padliną - codziennie łapie świeże mięso. Amen. Pokarm orli! To właśnie musi mieć kościół! Nie powinien karmić się przeżyciem sprzed 40 lat, ale przeżyciem, które mam właśnie teraz, czymś świeżym z nieba! To właśnie mam na myśli.\nTen doświadczony orzeł buduje sobie gniazdo wysoko na urwisku skalnym, aby łasice i tego typu zwierzęta nie mogły się do niego dostać. Jego denominacyjny brat, kurczak, wciska swoją głowę w byle jaką szparę w ogrodzeniu na ziemi, grzebie w podwórku gospodarskim i tak dalej. Ale tak nie może zrobić orzeł - on by tego nie mógł zjeść. Rozumiecie? Jego tam nie ma. Tam nie ma nic dla niego. Kiedy orzeł dostanie się w pewne położenie... Biblia mówi, że odzyskujemy swoją młodość jak orły. Często się zastanawiałem nad tym, jak można „odzyskać młodość?”\nPamiętam... To brzmi... (Zabrałem wam dużo czasu, ale...) Pierwszą grupą zielonoświątkową, z którą miałem w życiu do czynienia, było zgromadzenie dwóch różnych organizacji. Byłem na rybach i udałem się tam. Widziałem te wszystkie napisy i wszedłem tam. Usłyszałem przeokropny hałas, a ci ludzie tam w środku podskakiwali, biegali i tańczyli po całej tej sali. Pomyślałem sobie: „Co to jest?”\nPotem powiedziano: „Dzisiaj wieczorem zapraszamy wszystkich usługujących na podwyższenie.” Było nas tam chyba trzystu i poszliśmy tam. Wszedłem tam i usiadłem. Powiedziano: „Nie mamy czasu, abyście wszyscy mogli głosić. Chcemy, żebyście tylko powiedzieli, jak się nazywacie i skąd jesteście.” Kiedy przyszła na mnie kolej, powiedziałem: „Nazywam się William Branham, jestem ewangelistą z Jeffersonville, Indiana” i usiadłem.\nPrzysłuchiwałem się więc tego dnia naprawdę wspaniałym mówcom. I wiecie, co się stało... Ten zjazd przeprowadzano na północy, żeby czarnoskórzy mogli też brać w nim udział. To był ogólnonarodowy zjazd i oni musieli przeprowadzić go w owym czasie na północy. Myślę, że to było jakieś 25 lat temu albo więcej - musieli przeprowadzić to tam na północy, aby ciemnoskórzy ludzie mogli w nim wziąć udział.\nPomyślałem więc tego wieczora: „O rety, na tym wspaniałym zjeździe tego wieczora jest zgromadzenie, na którym będą najwspanialsi mówcy.” Rozumiecie, my baptyści, jak wiecie, w taki sposób postępowaliśmy. A więc oni mieli...\nPo jakimś czasie z kąta sali powstał starszy murzyn - ciemnoskóry człowiek - miał wokół szyi taki wianuszek białego puszku. Miałem, myślę, że jakieś 22 lub 23 lata. Miał na sobie jeden z tych starodawnych, kaznodziejskich płaszczy, wiecie, ze starodawnym jaskółczym ogonem z tyłu. I ten starszy człowiek wyszedł tam kuśtykając; miał jakieś 80 lat. Wyszedł, by... Pomyślałem: „Dlaczego by mieli wyprowadzać do przodu takiego człowieka, tutaj na zjeździe, gdzie siedzi około 150 ludzi, dlaczego jednym z ich mówców miałby być taki staruszek?”\nTen starszy człowiek wyszedł i powiedział: „Powiem wam coś.” Powiedział: „Mój tekst na dzisiejszy wieczór chcę wziąć z Księgi Joba. Gdzie byliście wszyscy, kiedy kładłem podwaliny ziemi, kiedy gwiazdy poranne zaśpiewały razem, a synowie Boży krzyczeli z radości?”\nPrzysłuchiwałem się tym wszystkim kaznodziejom tego dnia, jak oni pokazywali życie Chrystusa w Biblii. Jakie to było piękne - byłem zdania, że naprawdę wielcy mówcy głosili tego dnia. I pomyślałem: „Ten biedny, stary, kaleki starzec...”\nAle on nie wspominał nic o tym, co działo się na ziemi. Mówił o tym, co się działo w niebie. Zaczął mówić o Nim, kiedy był tam wysoko, jakieś 10 milionów lat przed założeniem świata, a potem dalej, kiedy On zstępował po poziomym łuku tęczy w Swoim powtórnym przyjściu. Nie mówił nawet 2 minut, a wtedy zstąpił na niego Duch. Podskoczył do góry, strzelił obcasami i powiedział: „Chwała Bogu, za mało tu macie dla mnie miejsca do głoszenia” i odszedł dreptając z podwyższenia.\nPomyślałem sobie: „Tego właśnie chcę! Jeśli to może spowodować, że stary człowiek może się tak zachowywać, co by to zrobiło ze mną!” Odzyskują swoją młodość? Przecież on miał więcej miejsca, niż my mamy tutaj, licząc razem z chórem, a mimo to nie wystarczało mu to, kiedy nawiedził go Duch. Powiedziałem: „Tego chcę ja. Tego właśnie chcę.”\nTen stary orzeł - z wiekiem, na jego twarzy i głowie wyrasta skorupa. Prawie nie może jeść. Jest coraz słabszy, nie potrafi szeroko otworzyć dziób. Staje się prawie zupełnie ślepy. I kiedy ta skorupa dorośnie do pewnego miejsca na jego głowie, ludzie mówią, że on wtedy wzbija się bardzo wysoko i siada tam, i wali głową o tę skałę, i stara się ze wszystkich sił po prostu usunąć z głowy tę skorupę. Odwraca wzrok i patrzy do tyłu. Wali tą skorupą. Ona musi odpaść. Ona musi odpaść! Jeśli nie odpadnie, on umrze. On musi usunąć tę skorupę ze swojej twarzy i ze swego dziób. I bije jedną stroną głowy, a potem drugą stroną głowy, wali tak długo, aż usunie tę skorupę! A kiedy uderzeniami o tę skałę spowoduje, że ta skorupa odpadnie, wtedy wydaje okrzyk i trzepocze skrzydłami w tył i do przodu, i cieszy się, bo wie, że wyrosną mu nowe pióra - znowu będzie mógł jeść potrzebne mu witaminy - odzyska młodość. Pomyślałem sobie: „Co za cudowna to rzecz, dla orła. To wspaniałe!”\nLecz ja znam Skałę, do której może przyjść człowiek i tłuc w nią i tłuc, aż odejdzie wszelkie zwątpienie, aż odejdą troski i zmartwienia tego świata! I kiedy usunie z siebie skorupę grzechu, aż krew poświęci jego duszę, wtedy na pewno przyjdzie wieczne życie. Wówczas może po prostu usiąść wygodnie i odprężyć się, bo wieczne życie jest pewne.\nO, orły w dzisiejszym czasie, po to właśnie jesteście tutaj. Jesteście orlętami. Jeśli jednak ta skorupa zaczęła zaślepiać wasze oczy (troski tego świata) albo nie potraficie po prostu przyswoić sobie całego Bożego pokarmu, podlećmy tam do tej Skały w suchej ziemi. Podlećmy tam i bijmy o ołtarz, aż skruszymy tę skorupę i nasze oczy będą mogły wyraźnie widzieć znowu Jezusa, a troski tego świata przeminą. Wtedy napięcie odejdzie. On jest Skałą w suchej ziemi, Schronieniem w czasie burzy, Ucieczką, spokojną Przystanią dla zmęczonych. Udajmy się tam. Pochylmy na chwilę głowy.\nPrzepraszam, że kazałem wam tak długo czekać. Tutaj leży jeszcze 6 kartek notatek, krótkich uwag i miejsc Pisma, którymi chciałem się posłużyć, ale nadszedł już czas, aby zakończyć. O, mały orzełku, może jakaś dziewczynka, chłopiec albo starsza osoba, albo w średnim wieku - po co jesteście tutaj tego poranka? Bo wy...\nJesteście naprawdę orłem, lecz może troski szorstkiego życia jakby przyskrzyniły was ze wszystkich stron i straciliście wzrok. Nie jesteście już zbyt pewni, gdzie postawić swoje stopy. Podlećmy teraz do tej Skały. „O, poprowadź mnie do tej Skały, która jest wyższa niż ja.” Pozwól mi położyć się na tej Skale. On jest schronieniem w czasie burzy.\nZacznij bić o te drzwi, właśnie teraz, bić w drzwi tej Skały. On otworzy je. Ta skorupa odpadnie. Wtedy ten nacisk cię opuści i będziesz mógł znowu być spokojny - wszelki nacisk przeminie. Możesz przyjść do zboru. Obojętnie, o czym będzie pastor głosił, jak długo będzie stał w tym Słowie Bożym, to cię nigdy nie potępi. Ty się tam zakotwiczyłeś - teraz jesteś w najzupełniejszym porządku. Módlmy się.\nPanie Jezu, jeszcze raz chcę wyrazić swoją wdzięczność, Panie, że jest takie małe miejsce tutaj w Phoenix i wszędzie dookoła różne miejsca. A to jest jedno z nich, gdzie ja sam mogę przyjść i czuć się rozluźnionym. Nie jestem niczym tutaj związany. Mówię po prostu te słowa. Jakie to cudowne miejsce - wolność; wszelkie napięcie pierzcha. Jestem za to bardzo wdzięczny, Panie.\nO Panie, niech ta wielka Skała zawsze leży przy tym ołtarzu, gdzie mogłyby przylecieć małe krnąbrne orlęta sponad miasta i jego okolic i gdzie mogłoby im być przedstawione miejsce, w którym mogą pozbyć się skorupy tego świata. Gdzie mogłyby się radować tą społecznością przez to, że odprężą się w tym dniu, będącym pod groźbą atomowej bomby, kiedy cały świat jest w trwodze. Każdy naród drży. Niebiosa drżą. Woła cała przyroda. Cały świat drży, bo może być rozsadzony na kawałki. Mamy jednak królestwo niewzruszone. Mamy miasto ucieczki. Mamy Goszen, gdzie słońce nigdy nie zachodzi. Spełnij to, Panie. Pozwól nam teraz podlecieć do tej Skały.\nTak jak w historii o małym króliku... Tuż za nim pędziła sfora gończych psów. Czuł na swoich piętach ich gorące sapanie. Jeszcze krótka chwila, może jeden skok lub dwa, a ten gończy pies złapie tego malca i zostanie w jednej chwili pożarty. Ale po jakiejś chwili on zauważył otwór w skale. Wtedy pomyślał: „Jeślibym tylko dostał się do tej skały, wtedy będę bezpieczny.” I kiedy właśnie ten pies zrobił ostatni skok na niego, odczuł jego gorący oddech na swoich piętach, lecz wskoczył pod skałę. Mógł sobie tam usiąść i odprężyć się. Ten gończy pies nie mógł wydrapać dziury w tej skale.\nPanie Jezu, proszę Cię dziś rano, Panie, żebyś, jeśli któreś z Twoich małych stworzeń, które zabłądziły i odeszły od tej strefy bezpieczeństwa i czują ten oddech piekielnej sfory - młode kobiety, młodzi mężczyźni - pędzącej zaraz za nimi, widząc, że kończy się ich życie. Oby oni pośpieszyli się do tej rozpadliny w skale. Istnieje taka. Sprawiedliwi wbiegają do niej i są bezpieczni. Wysłuchaj nas, Ojcze, przez Jezusa, Twego Syna.\nKiedy mamy pochylone głowy i serca także macie pochylone, jeśli nie jesteście w tej Skale tego poranka, czy chcielibyście podnieść rękę do Boga i powiedzieć: „Boże, pozwól mi teraz wejść na tę bezpieczną strefę, tam, gdzie będę mógł się odprężyć. Jestem trochę zmęczony. Zacząłem dostrzegać, że moje życie płynie bezwładnie z prądem tego świata. Czuję, że błądzę. Nie przeżywam tego, co kiedyś. Przyprowadź mnie szybko do tej Skały, Panie.” Czy zechcecie podnieść rękę i powiedzieć: „Pomódl się za mnie, bracie Branham?” Niech cię Bóg błogosławi. Dobrze, wszędzie dookoła. O, to dobrze. Niech cię Bóg błogosławi.\n„Zabierz mnie do tej Skały, Panie. Zabierz mnie tam z powrotem. Ja dryfuję. Och, nie pozwól mi zabłądzić i odejść od niej. Pozwól mi... Jeśli mam jeść, to pozwól mi jeść tylko dookoła tej rozpadliny. Pozwól mi trzymać się blisko tego miejsca, gdzie spada manna. Ja nie muszę stąd odchodzić, bo manna leży tuż u drzwi.”\nOjcze niebieski, Ty widziałeś tę grupę rąk. Modlę się, żebyś dał im to, czego pragną. Niechby wszelka skorupa, która zaczęła ich teraz oślepiać, Panie, kiedy ich serca biły - ich duchowe serce biło - skrusz wszelkie zwątpienie, wszelką niewiarę, wszelkie zamieszanie, wszelką nerwowość i zastanawianie się nad tym lub owym - wszelkie troski. Niechby oni teraz z radością zobaczyli, że ta skorupa została skruszona, kiedy modlitwami uderzają w tę Skałę. Niechby Chrystus podniósł ich teraz wysoko i posadził na szczycie. Tam gdzie będą mogły zatrzepotać swoimi duchowymi skrzydełkami i powiedzieć: „Jestem wolny. Jestem wolny.” Spełnij to, Ojcze, w imieniu Jezusa.\nA jeśli są tutaj tego poranka tacy, którzy znajdują się w tym schronieniu, lecz jesteście chorzy i nie wiecie po prostu, co z tego wyniknie i chcecie zakotwiczyć się w czymś, co da wam bezpieczeństwo, co uzdrowi wasze ciało i chcecie być wspomniani w modlitwie - pamiętajcie - wystarczy tylko słowo modlitwy - to wszystko. Wbijcie tam mały palik, gdzie siedzicie, mówiąc: „Tego dnia, tego dnia pomodlono się za mną modlitwą wiary. I kiedy tylko będę wchodzić do tego kościoła, będę pamiętał, gdzie siedziałem tamtego poranka. Wtedy całe zgromadzenie modliło się za mnie modlitwą wiary i będę zdrowy. I oto chodzi. Tak załatwiam tę sprawę.” Podnieście teraz rękę i powiedzcie: „Wbijam teraz mój palik.”\nPamiętaj, wiarą wbij właśnie teraz ten palik, tam, gdzie teraz siedzisz. „Tego dnia, w niedzielę, dzisiaj jest chyba 10, czy 13? Tego 13 dnia stycznia, w tym małym zborze Bożym, na tym a tym siedzeniu, modlę się modlitwą wiary razem z kaznodzieją, ewangelistą i zgromadzeniem - jeden modli się za drugiego. Właśnie tutaj, to jest dzień mojego uzdrowienia. Panie, ja tę sprawę właśnie tutaj załatwiam. Jestem twoim orłem. Jestem w strefie schronienia. Mam prawo do każdego błogosławieństwa odkupienia, które On wykupił dla mnie. Tutaj jestem - właśnie teraz.”\nOjcze niebieski, przynoszę ich do Ciebie. Swoją modlitwę przynoszę razem z ich modlitwą. I teraz przez wiarę podnosimy się z tego kościoła, ponad te sfery, atmosfery, wiele niebieskich przestrzeni okalających ziemię - mijamy gwiazdy, księżyc, mijamy Mleczną Drogę i podchodzimy do tronu Boga, naszego Ojca. Ten przepiękny ołtarz z kości słoniowej otacza wspaniała tęcza. Tam na tym ołtarzu leży krwawiąca ofiara. Patrzymy się na Jego plecy, jak nakazał nam prorok i mówimy: „Jego sińcami zostaliśmy uleczeni.” Ojcze, przynoszę Tobie każdego z nich. I On sam powiedział: „Jeśli poprosicie Ojca o cokolwiek w Moim imieniu, Ja to uczynię.”\nOtóż, Ojcze Boże, modlę się za tymi chorymi ludźmi. Dzisiaj rano oni wbili palik, wierzę w to z całego serca! To jest godzina dla modlitwy wiary. Wierzę, kiedy Ciebie proszę, abyś uzdrowił każdego z nich, oni to akceptują. I tutaj wbijamy palik jako upamiętnienie, że byliśmy pod Bożym tronem tego poranka. Sprawa jest załatwiona! Bóg to obiecał.\nPanie, w 11 rozdziale Ewangelii Marka, 22 wierszu, 23 jest napisane: „Jeśli powiesz tej górze: Przenieś się, a nie będziesz wątpił w sercu, lecz wierzył, że to, co powiedziałeś, się stanie, wtedy możesz mieć to, co powiedziałeś.” Panie, to zostało powiedziane. Niech się teraz tak stanie. W imieniu Pana Jezusa Chrystusa, akceptuję to dla każdego i dla Twojej chwały.\nWierzcie całym sercem. I kiedy mamy pochylone głowy, zaśpiewajmy ten stary hymn zborowy „Miłuję Go.” Miłuję Go, bo On wpierw umiłował mnie i na Golgocie kupił krwią zbawienie me. Czy wchodząc do domu schronienia przyjmujesz twoje uzdrowienie, twoje zbawienie, twego odnowionego ducha? Jeśli to przyjmujesz, podnieś swoją rękę - powiedz: „Przyjmuję to. Wierzę w to. Teraz - właśnie teraz to czynię.” Dobrze - wszyscy razem:\nMiłuję Go, (Oddawajmy Mu teraz cześć.)\nMiłuję … (Dziękuję Ci Panie, że usunąłeś łuski z\nBo On wpierw umiłował … (odeszła teraz cała\nmoja oziębłość. Moja choroba odeszła.)\nI na Golgocie kupił krwią\nKiedy będziemy to śpiewać jeszcze raz, chcę, żebyście po prostu chwycili kogoś za rękę, przed wami, z tyłu, z boku i powiedzieli: „Niech cię Bóg błogosławi, pielgrzymie, bracie, siostro. Cieszę się, że mogę mieć tę społeczność z tobą.” Módlcie się dalej za mną, kiedy będziecie to czynić i kiedy wszyscy to teraz śpiewamy, jeszcze raz:\nMiłuję Go, miłuję Go,\nBo On wpierw umiłował mnie\nI na Golgocie kupił …\nZanim oddam prowadzenie usługi pastorowi, podnieśmy teraz ręce i zaśpiewajmy to z całego serca i z głębi duszy. Czy Go miłujecie? Powiedzcie: „Amen.” Powiedzmy to jeszcze raz: „Amen!” To znaczy: „Niech tak będzie!” Miłuję Go! Wszyscy razem - śpiewajmy to ze wszystkich sił.\nMi- … (Pastorze, niech cię Bóg błogosławi.\nPrzepraszam, że trzymałem …)


Porady pedagoga szkolnego - rola rodziców w procesie nauczania - SZKOŁA PODSTAWOWA ZAGÓRZE\nRodzice nie muszą na nowo uczyć się tego, co dziecko w szkole. Naukę pozostawmy dzieciom. Rodzice maja wspierać. Częstym problemem jest odrabianie prac domowych. Pomagając w odrabianiu zadań domowych nie należy wyręczać dziecka. Należy wdrażać je do samodzielnej pracy. W procesie uczenia się ważną rolę odgrywa samokontrola wykonanej pracy. Chodzi w niej o to, aby dziecko samo odkryło swoje błędy i samo je poprawiło. Należy dziecko przyzwyczajać do podejmowania wysiłku, do pokonywania trudności, wtedy uwierzy we własnemożliwości.\nØ MĄDRZE MOTYWUJ\nWarto rozróżnić tutaj dwa pojęcia: osiągnięcia, a nie stopnie. Często pytamy dziecko po powrocie ze szkoły: „Co dziś dostałeś?”, a powinniśmy zapytać: „Czego się dziś nauczyłeś?”. O ile łatwo jest doceniać osiągnięcia dziecka, które otrzymuje dobre stopnie, to gorzej jest z dzieckiem, które ma kłopoty w nauce. Warto się zastanowić, czy niepowodzenia w nauce nie są objawem konkretnej przyczyny. Jest różnica miedzy dzieckiem, które nie chce się uczyć, a takim, które uczy się wolno i nie jest w stanie zrobić tego, co się od niego wymaga. W rozpoznaniu problemu może pomóc rozmowa z wychowawcą, pedagogiem szkolnym, a także badanie w Poradni Psychologiczno –Pedagogicznej.\n} Dostrzegaj sukcesy i starania dziecka. Omawiając jego pracę, najpierw podkreśl dobre strony, wskazując nad czym mogło by jeszcze popracować. Czasami powstrzymaj się z oceną, zachęcaj do samooceny: „Nie jesteś zadowolony z efektów swojej pracy? Czy jest coś, co chciałbyś poprawić?”\n} Okazuj życzliwe zainteresowanie sprawami szkolnymi dziecka. Zamiast wypytywać i kontrolować, raczej słuchaj uważnie i okaż zrozumienie dla jego uczuć.\n} Gdy dziecko popadanie w kłopoty pamiętaj, że przede wszystkim to on ma problem. Zamiast krytykować i oceniać – dodaj mu otuchy: „Matematyki można się nauczyć, wierzę, że ty to potrafisz” i zachęcaj je do wyciągnięcia własnych wniosków: „Jak myślisz,dlaczego Ci nie poszło na tym sprawdzianie? Z czym masz kłopot? Czego potrzebujesz, żeby sobie z tym poradzić?”\n} Jeśli widzisz, że sprawy dziecka idą źle, nie wahaj się powiedzieć mu o tym, co cię martwi i czego od niego oczekujesz: „Dowiedziałam się, że ostatnio przychodzisz do szkoły nieprzygotowany. Oczekuję, że będziesz odrabiał prace domowe i przygotowywał się do zajęć. Jeżeli czegoś nie rozumiesz, chętnie Ci pomogę.”\n} Jeżeli dotychczas nadmiernie kontrolowałeś swoje dziecko – oddaj mu odpowiedzialność za naukę. Możesz zawrzeć z nim kontrakt: „Od dzisiaj nie będę naganiała Cię do lekcji. Jesteś już dojrzały i wierzę, że sam potrafisz zaplanować sobie pracę. Zawsze możesz liczyć na moją pomoc, a raz w tygodniu chciałabym, żebyś zdawał mi relację jak sobie radzisz i z czym miałeś trudność.” Gdy dziecko o czymś zapomni, pozwól mu ponieść konsekwencje i zachęć do wyciagnięcia wniosków.\n} Rozmawiaj z dzieckiem o jego zainteresowaniach, celach i planach na przyszłość. Zadawaj pytania, które skłaniają do zastanowienia się nad znaczeniem wykształcenia: „Dlaczego wybierasz właśnie tę szkołę? Jakie możesz mieć korzyści jeśli ją skończysz? W jaki sposób zamierzasz osiągnąć swój cel np. zostać informatykiem? Co dla Ciebie w życiu jest ważne?”\n} Interesuj się tym, co wydarzyło się w szkole, rozmawiaj o tym, czego dziecko się nauczyło.\n} Wdrażaj dziecko do systematyczności, naucz dobrej organizacji pracy (odrabianie lekcji o tej samej porze, ale nie bezpośrednio przed lub po szkole) i zadbaj o odpowiednie miejsce do nauki (stały kącik do pracy).\n} Pomagaj dziecku w odrabianiu lekcji i pokonywaniu trudności – nie oznacza to jednak, że masz wykonać zadanie za dziecko! Pomóż mu zrozumieć polecenie, zaplanujcie poszczególne etapy niezbędne do wykonania zadania, w razie potrzeby udziel wskazówek.\n} Unikaj atmosfery napięcia, nie okazuj ciągłego niezadowolenia, lecz szukaj mocnych stron swojego dziecka i udzielaj mu wsparcia.\n} Chwal – za osiągnięcia, a także za włożony wysiłek.\n} Nie porównuj dziecka do rodzeństwa, kolegów, lecz do poprzedniego jego poziomu umiejętności – uświadamiasz mu w ten sposób postępy i motywujesz do dalszej pracy.\n} W przypadku zniechęcenia dziecka lub doświadczenia przez nie porażki – nie zaprzeczaj jego uczuciom mówiąc, że nic się nie stało, lecz nazwij jego uczucia: „Widzę, że jest Ci bardzo smutno z tego powodu…, że jesteś rozczarowany…, że zadanie to sprawia Ci trudność”. Zachęć je do wymyślenia, jak można rozwiązać dany problem, zaproponuj własne pomysły i wspólnie zdecydujcie, które pomysły wydają się możliwe do zrealizowania.


Złodziej z Bydgoszczy jest już w rękach policji. Pomogła publikacja jego wizerunku! - Super Express\nBydgoska policja zakończyła poszukiwania złodzieja, który przywłaszczył sobie 1750 zł. Przypomnijmy, że do zdarzenia doszło w połowie kwietnia 2019 roku. Od tamtego czasu pozostawał nieuchwytny. Aż do wczoraj, kiedy to mundurowi zdecydowali się na publikację jego wizerunku w lokalnych mediach.\n- Policjanci z bydgoskich Wyżyn odwołują komunikat dotyczący mężczyzny, który przywłaszczył pieniądze z bankomatu przy ulicy Aleja Prezydenta Lecha Kaczyńskiego 54 w Bydgoszczy z uwagi na ustalenie jego personaliów - mówi podkom. Lidia Kowalska z KWP w Bydgoszczy.\nZobacz: Złodziejka portfela poszukiwana! Policja z Bydgoszczy prosi o pomoc [WIDEO]\nPrzypomnijmy, że zdarzenie miało miejsce 17 kwietnia 2019 roku ok. godz. 11:36 przy ul. Aleja Prezydenta Lecha Kaczyńskiego 54 w Bydgoszczy. Pokrzywdzony dokonał autoryzowanej wypłaty gotówki w kwocie 1750 zł, ale ich nie zabrał z podajnika.\nZrobił to z kolei mężczyzna, który podszedł do bankomatu i przywłaszczył wypłacone wcześniej pieniądze.\nRząd okrada skoczków. Ten podatek to paranoja!\nPlaga OSZUSTW! Uważajcie na TE SMS-y i maile!


Lech Poznań dziękuje... kibicom z Warszawy za doping | naszsrem.pl - cały Śrem w jednym miejscu\nLech Poznań dziękuje... kibicom z Warszawy za doping\n0 0 Pawlinski czwartek, 11 czerwca 2015 Edytuj ten post\nDziękujemy kibicom z Warszawy za doping! Takie banery pojawiły się między innymi w Poznaniu, w wielu miastach Wielkopolski oraz... w Warszawie.\nKampania "outdoor’owa" trafiła już do wielu wielkopolskich miejscowości. Banery z podziękowaniami dla kibiców znalazły się między innymi w Jarocinie, Koninie, Rawiczu, czy Wolsztynie. Oczywiście, nie brakuje ich w stolicy Wielkopolski, ale również i w stolicy kraju, gdzie pracuje i żyje również wielu sympatyków Kolejorza.\nJuż w przyszłym tygodniu pasażerowie Kolei Wielkopolskich zobaczą mistrzowskie "Dziękujemy" na telebimach w Elfach, Linkach i innych pociągach kursujących u naszego przewoźnika.\nmateriał dzięki uprzejmości KKS Lech Poznań S.A., fot. Jarosław Sobierajewicz\nnaszsrem.pl - cały Śrem w jednym miejscu: Lech Poznań dziękuje... kibicom z Warszawy za doping


Sukin, Super Greens, detoksykujący scrub do twarzy, 125 ml - smyk.com\nSukin, super greens, detoksykujący scrub do twarzy, 125 ml\nOszczędzasz: 5,00 zł (8%)\nSeria Super Greens oparta jest na tzw. superfoods, czyli składniki funkcjonalne, o tzw. wysokiej gęstości odżywczej. Kosmetyki z serii Super Greens zawierają ekstrakty z jarmużu, pietruszki, chlorellę, spirulinę, wyciągi z jagód acai i owoców goji, olej z nasion chia.\nTe składniki są przede wszystkich skarbnicą antyoksydantów. Wspomagają pielęgnację cery, która jest narażona na codzienne zanieczyszczenia i uszkodzenia wywołane paleniem papierosów, spożywaniem alkoholu, nieodpowiednią dietą czy brakiem snu.\nPuder z bambusa (Bamboo Powder) - usuwa zanieczyszczenia, delikatnie złuszcza, wygładza naskórek.\nEkstrakt ananasa (Pineaple Fruit Extract) - naturalne enzymy, które wspomagają proces odnowy naskórka, przywracają naturalny blask oraz wygładzają cerę.\nSkład: Water (Aqua), Aloe Barbadensis Leaf Juice, Sesamum Indicum (Sesame) Seed Oil, Cetearyl Alcohol, Bambusa Arundinacea Stem Powder (Bamboo), Cetyl Alcohol, Ceteareth -20, Jojoba Esters, Spirulina Platensis Extract, Chlorella Vulgaris Extract, Petroselinum Crispum (Parsley) Extract, Brassica Oleracea Acephala Leaf Extract (Kale), Glycerin, Simmondsia Chinensis (Jojoba) Seed Oil, Rosa Canina Fruit Oil (Rose Hip), Citrus Aurantifolia (Lime) Peel Oil, Ananas Sativus (Pineapple) Fruit Extract, Glycyrrhiza Glabra (Licorice) Root Extract, Fragrance (Parfum)*, Tocopherol (Vitamin E), Citric Acid, Phenoxyethanol, Benzyl Alcohol. *Natural Fragrance\nFloslek, Balance T-Zone, Gommage, peeling z kwasami AHA, do cery mieszanej, 125 ml\nBielenda, Ogórek i limonka, żel myjący, peeling serum 3w1 new, 150g\nMarion, Detox Aktywny Węgiel, peeling do twarzy, drobnoziarnisty, 75 ml\nFloslek, Pharma Dermo Expert, White & Beauty, peeling kwasowy na noc, rozjaśniający, 30 ml\nFloslek, Pharma Dermo Expert, Anti Acne, peeling kwasowy na noc, normalizujący, 30 ml\nFloslek Anti Acne Program, antybakteryjny peeling enzymatyczny\n20,99 zł30,99 zł-32%\nOrganic Shop, Organic Apricot & Mango, delikatny peeling do twarzy, 75 ml\nL'Oreal Paris, Sugar Scrubs, peeling rozświetlający, 3 cukry + olej z pestek winogron, 50 ml\nAA, Emoji, peeling z węglem mikrozłuszczający do twarzy, 150 ml\nSoraya, Mania Oczyszczania, peeling potrójnie złuszczający 3w1, cera normalna i mieszana, 75 ml\nNacomi, Face Scrub, peeling przeciwtrądzikowy do twarzy, 75 ml\nMarion, Miód i Cytryna, peeling do twarzy głęboko oczyszczający, cera szara i zmęczona, 75 ml\nFloslek, Pielęgnacja skóry naczynkowej, peeling enzymatyczny, 50 ml\nVis Plantis, Helix Vital Care, enzymatyczny peeling do twarzy, 75 ml\nBielenda Professional, Enzymatic Face Scrub, enzymatyczny peeling do twarzy, 150g


Bolesławiec dla Ciebie - Bolec.Info: Maja z ogrodem\n»Informacja nr 20882\nMaja z ogrodem\n10 października 2018r. godz. 17:27, odsłon: 2671\nMaja Wojtowicz ze Szkoły Podstawowej nr 3 w Bolesławcu laureatką ogólnopolskiego konkursu\nFragment pracy uczennicy SP nr 3 (fot. Maja Wojtowicz)\nW gronie laureatów ogólnopolskiego konkursu "Zakręceni w przestrzeni" znalazła się Maja Wojtowicz ze Szkoły Podstawowej nr 3 w Bolesławcu. Jej praca plastyczna przedstawia szkolny ogród botaniczny. Trzecia edycja konkursu "Zakręceni w przestrzeni" była realizowana pod hasłem OD_NOWA. Jury przyznało siedem nagród w kategorii szkół podstawowych, a także nagrodę i cztery wyróżnienia w kategorii szkół ponadpodstawowych. Wybrano najlepsze z ponad 200 prac nadesłanych przez uczniów 52 szkół.\nKonkurs "Zakręceni w przestrzeni" pozwala dzieciom i młodzieży poznać sposoby na kształtowanie swojego najbliższego otoczenia, a także budować poczucie estetyki przestrzeni, w której żyją. Oprócz tego celem projektu jest również metamorfoza oraz tworzenie nowych, przyjaznych miejsc w szkole i nie tylko.\nKonkurs "Zakręceni w przestrzeni" został zorganizowany przez WSPÓLNIE - Fundację LafargeHolcim w ramach projektu ECO-MIASTO. Zadaniem uczestników było przedstawienie pomysłu zmian w najbliższym otoczeniu, tak aby tworzyć bardziej przyjazną i ekologiczną przestrzeń.\nZadaniem uczestników konkursu "Zakręceni w przestrzeni" było zaproponowanie zmian w najbliższym otoczeniu - szkole, bibliotece, świetlicy czy domu kultury. Szóstoklasistka Maja Wojtowicz przedstawiła pomysł na szkolny ogród botaniczny. Znalazły się w nim m.in. ogródek z warzywami i ziołami, szklarnia, stanowisko do prowadzenia obserwacji naukowych czy specjalne miejsce dla ptaków. Dzięki temu praca doskonale wpisuje się w hasło OD_NOWA, które miało jeszcze bardziej zachęcić uczniów do wykorzystania materiałów ekologicznych, upcycling'u niepotrzebnych rzeczy oraz uwzględnienia w swoich koncepcjach zieleni.\nOtojej praca w całości:\n~Szarawozielony Lilak 10 października 2018r. o 19:32\n~Jaskrawozielona Konwalia 10 października 2018r. o 19:44\n~Ceglastoczerwony Kasztanowiec 10 października 2018r. o 23:05\nSuper pomysł Brawo!


Seminaryjny Dzień Życia Konsekrowanego 2020 - Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Warszawsko-Praskiej\nStrona główna » Galeria » Seminaryjny Dzień Życia Konsekrowanego 2020\n2 lutego w całym Kościele katolickim obchodzony jest dzień życia konsekrowanego. Zwyczajem naszego seminarium jest organizacja spotkania z siostrami z którymi współpracujemy. W tym roku miało miejsce 3 lutego.\nWspólne świętowanie dnia życia konsekrowanego rozpoczęło się Mszą świętą, której przewodniczył biskup Romuald Kamiński, pasterz naszej diecezji. W kaplicy seminaryjnej zgromadziło się blisko czterdzieści sióstr z różnych zgromadzeń.\nNie inaczej jest również w naszym seminarium, gdzie w każdy piątek Wielkiego Postu o godzinie 21.00, zbieramy się w naszej kaplicy seminaryjnej, by pochylić się i kontemplować Miłość, której chcąc […]


Szkolenie za darmo opcje binarne - Opcje udostepniania oferuja probke liter\nDurham University Strategy Paper\nRozszerzanie wiedzy gwarancją osiągnięcia sukcesu. Inwestor nie może mieć pewności skąd pochodzą sygnały oraz czy ich dostawca nie manipuluje wynikami. Jak wykorzystywać sygnały forex? Klasyczny broker forex lepszy od opcji binarnych Podczas większości transakcji opcjami binarnymi inwestorzy najczęściej zakupują kontrakt na aktywo, aby zarobić na wzroście lub spadku jego ceny. Kupujesz dany walor. Jednak oboje wiedzieliśmy, że opcje binarne są dla nas ogromna życiową szansą, tylko czegoś brakuje.\nKażdy inwestor posiada swoje strategie opcji binarnych, które opracowuje przez dłuższy czas.\nW jaki sposób można opracować taką strategię? Najlepiej rozpocząć od założenia konta u wybranego przez siebie brokera. Większość z nich umożliwia skorzystanie całkiem za darmo z opcji demo. Demo opcji binarnych stwarza możliwość zapoznania się z nimi i poćwiczenia. Kolejnym ważnym krokiem jest również zdobycie podstawowej wiedzy z zakresu rynków finansowych.\nWarto wiedzieć, jakie są trendy ekonomiczne i jak często się one powtarzają. Bardzo ważne jest śledzenie najważniejszych informacji dotyczących poszczególnych aktywów. Na początek, najlepiej zająć się jednym i zgłębić jego tajemnice. Większość osób, które zarabiają za pomocą opcji binarnych twierdzi, że ich strategia została opracowana głównie na podstawie obserwacji.\nDopiero wtedy, kiedy inwestor poczuje się w pełni pewnie powinien rozpocząć grać za rzeczywiste pieniądze. Ważne jest jednak, aby zaczynać od niewielkich kwot pieniędzy, ponieważ w przypadku dokonania błędnej prognozy trzeba się liczyć ze stratą całej inwestycji. Aby móc zarabiać faktyczne pieniądze za pomocą opcji binarnych trzeba posiadać odpowiednią strategię i stale ją doskonalić.\nKażdy, kto inwestuje na poważnie kieruje się taką, która najbardziej mu odpowiada i która do tej pory przynosiła mu najwięcej szczęścia. Opcje Szkolenie za darmo opcje binarne lub forex to instrumenty pochodne. Pamiętaj że mogą one przynieś zysk ale też stratę. Nie inwestuj środków na stratę których nie możesz sobie pozwolić. Zapoznaj się z ostrzeżeniem o ryzyku na stronie danego brokera.\nJeśli cena waloru rośnie — sprzedajesz i zarabiasz Jeśli cena waloru spada — tracisz Możesz także przyjąć pozycję krótką — czyli zagrać na spadki. Aktywo możesz trzymać tak długo jak uważasz Handel opcjami binarnymi Na rynku dostępny jest szeroki wachlarz możliwości, jeżeli chodzi o wybór walorów inwestycyjnych zarówno dla opcji binarnych, jak i na rynku Forex. Towary Najpopularniejszymi są złoto, srebro, ropa naftowa, kukurydza czy kawa Akcje Dostępnych mamy kilkadziesiąt najpopularniejszych na świecie spółek, z wielu branż.\nRodzaje opcji binarnych Na rynku rozróżnia się kilka rodzajów opcji binarnych.\nJest ona najprostsza do zrozumienia. Cena aktywu bazowego musi być wyższa lub niższa od ceny z momentu zlecenia opcji. Jeśli dobrze określimy ruch cen otrzymujemy zwrot z inwestycji.\nKorzystając z tej opcji, wyrażamy naszą opinię na temat tego, że cena aktywu w przed czasem wygaśnięcia przekroczy lub dotknie danego poziomu ceny. Analogicznie dla opcji OUT cena aktywu bazowego powinna wykroczyć poza dany przedział. Ostatnim, dość ryzykownym rodzajem opcji binarnej są tzw.\nIch specyfika polega na tym, że czas wygaśnięcia opcji wynosi dokładnie 60 sekund. Oto pierwszy z nich, a zarazem podstawowy. Pozwala na przewidywanie, w którym kierunku zmieni się cena po czasie wygaśnięcia opcji.\nInwestor posiada przesłanki ku temu, aby twierdzić, że cena jena wzrośnie w ciągu jednej godziny. Jeśli tak się stanie gracz otrzymuje zwrot z inwestycji.\nSzkolenie on-line: Oscylator stochastyczny w grze na opcjach binarnych\nSpodziewasz się, że cena może wzrosnąć do poziomu 1, USD w czasie najbliższej godziny, ale nie jesteś pewien czy na tym poziomie się utrzyma. Należy w takim wypadku skorzystać z opcji One Touch. W ciągu następnej godziny cena złota przełamuje zadaną wartość 1, USD zatrzymując się ostatecznie na cenie 1, USD. Później cena spada poniżej wartości początkowej. Ważne jest to, że w ciągu tego czasu dotarła ona do wartości 1, USD. Inwestycja okazała się trafiona.\nJeśli jego przewidywania okażą się skuteczne otrzyma wysoką premię. Gracz oczekuje spadku kursu o kilka pipów w okresie kilku następnych minut.\nW momencie wybierania opcji użytkownik zobaczy 3 wartości: 1. Kurs jest jednak wyższy od dolnego limitu cenowego określonego na poziomie 1.\nBrak bonusów dla nowych inwestorów Najnowsze przepisy Unii Europejskiej zakazują brokerom oferowania i wypłacania bonusów i premii za pierwszy depozyt. No właśnie wydawało się, że kilka artykułów, parę filmów instruktażowych wystarczy aby osiągnąć pełny sukces. Rzeczywistość dość szybko zweryfikowała moje poglądy na ten temat. Szybko dowiedziałam się co to porażka jak również tego, że podstawą sukcesu jest wiedza pozyskiwana przez nieustanne szkolenia.\nZrozumienie tych jakże prostych zasad pozwoliło mi na poznanie tajników handlu opcjami, odpowiednie określanie czasów zakupu i sprzedaży oraz stały i nieustanny wzrost zasobów finansowych. Wiedza i związany z nią handel opcjami binarnymi umożliwiły mi także na obrót kwotami, które wcześniej mi nawet nie śniły.\nWszystko bez konieczności szukania pracy, wychodzenia z domu i posiadania szefa. Stań się profesjonalistą — twoimi narzędziami pracy będą: wiedza, komputer i dostęp do internetu. Moje własne doświadczenia, które niestety przynosiły czasami porażki prowadzą jednoznacznie do wniosków, że aby osiągnąć sukces finansowy najpierw trzeba zabrać się za samego siebie.\nPopracować nad celami, samodyscypliną, przemyśleć i usystematyzować swój własny plan, znaleźć czas na naukę i chęci Bez szefa i obawy o utratę pracy. Szkolenie z opcji binarnych? Czy warto? Każdy inwestor przechodzi w sumie podobny cykl doświadczeń związanych z obrotem opcjami binarnymi, papierami wartościowymi, akcjami giełdowymi lub innymi aktywami.\nNa początku jest zawsze fala euforii. Pierwsze sukcesy to radość i poczucie władzy nad światem.\nSkąd Brać Darmowe Sygnały Forex?\nNieco później następuje fala stabilizacji i pierwszych porażek związanych z przeinwestowaniem. Następnie są dwie możliwości. Pierwsza to nauka i wyciągnięcie konstruktywnych wniosków z popełnionych błędów, prawidłowa ocena zaistniałych sytuacji, analiza rynku, właściwe określenie poziomu inwestycji i związanym z nim ryzykiem a w konsekwencji ciągły wzrost wartości depozytu.\nLub druga — dalsze błędne próby i niestety utrata kapitału inwestycyjnego. Bardzo chcemy Państwa zachęcić aby razem z nami podążyli według pierwszego scenariusza.\nNasze doświadczenia? Jakże błogi stan euforii nie trwał zbyt długo. Każdy z nas w sposób mniej lub bardziej dynamiczny pozbył się depozytu Jednak oboje wiedzieliśmy, że opcje binarne są dla nas ogromna życiową szansą, tylko czegoś brakuje. Wyciągnęliśmy jedyny właściwy wniosek — brak dotyczył wiedzy.\nUzyskanie podstawowej wiedzy o rynkach finansowych to kolejny strategia krok. Warto wiedzieć, jaki jest strategia ekonomiczny i jak często opcje powtarza. Bardzo ważne jest, aby śledzić najważniejsze informacje na temat własności ludzkiej. Po pierwsze, lepiej zająć się jedną rzeczą i odkryć sekret. Wiele osób korzystających z opcji binarnej twierdzi, że ich strategia opierała się na obserwacji. Binarne gdy inwestor poczuje się całkowicie bezpiecznie, może zacząć grać na prawdziwe pieniądze.\nCo strategie opcji binarnych? Różne metody opcji binarnych często różnią się od siebie: poziom rozwoju Szereg wskaźników punkt końcowy Strategia powinna być stosowana przez każdego, kto chce skorzystać z handlu opcjami binarnymi.\nPopularny wynik pokazuje: strategie cenowe strategie i sytuacje w grze mottrendstrategier strategie bezpieczeństwa Zanim podejmiesz właściwą decyzję i zagrasz na prawdziwe pieniądze, warto wypróbować różne sztuczki.\nOpcje binarne strategie Strategia baru Pinokio Jest to strategia, binarne entuzjaści wybierają entuzjastycznie. Prosta strategia Byrona To kolejna strategia wybrana przez zainteresowanych inwestorów. Strategia 5×5 Najlepsza to jedna z najczęściej wybieranych strategia doświadczonych graczy, którzy już dużo o niej wiedzą.\nTrójkątna strategia Strategia polega na znalezieniu przez inwestora kształtu opcje na wykresie. Tagi artykułów. Brokerzy opcji binarnych — czym się kierować? He served an apprenticeship there before he went on to attend the Wyoming Technical Institute. At WyoTech he earned certification as a technician in the field of auto body and painting. After graduation Scott became employed in the oil fields, where he worked diligently to save the money he needed to build his own company.\nRozszerzanie wiedzy gwarancją osiągnięcia sukcesu. Handlu opcjami binarnymi trzeba się uczyć!\nWe are proud to say that we employ 1 detailer, 2 painters and 10 auto body technicians to provide collision repair in Gillette, WY and its surrounding areas. Jest zatem wskazane, aby nie zaniedbywać nauki wymiar psychologiczny, i to może być dokonana jedynie z konta demo darmo, bez depozytu, ale tylko z prawdziwego konta. Gdy chcesz otworzyć konto realne po spędzeniu pewnego czasu handlu praktycznie, to można otrzymać specjalny bonus za pierwszy depozyt w danym brokerem, zdecydowana większość brokerów zaproponował bo to jest oferta promocyjna zachęcenie przedsiębiorców konto demo aby stać się prawdziwym klienci.\nTransakcje opcji udostepniania M1A\nJak kupuj bitcoin z karta kredytowa


Oferuję » Warszawa » Terapie rodzinne i małżeńskie w Warszawie – Psychologgia => Ogłoszenia OYH.pl - BEZPŁATNE dodawanie ogłoszeń, dodawanie ogłoszeń za darmo, darmowe ogłoszenia, bezpłatne ogłoszenia, ogłoszenia drobne, ogłoszenia\nUlica: Chmielna 28A\nStrona WWW: https://psychologgia-plus.pl/\nNr ogłoszenia: 2823\nRodzina to jedno z największych dóbr jakie posiada człowiek. Bywa jednak, że relacje między członkami rodziny lub związku ulegają pogorszeniu – czasami są temu winne problemy jednej osoby, – uzależnienie, depresja, żałoba – innym razem znalezienie powodu konfliktu jest trudne.\nJeżeli chcesz zawalczyć o rodzinę, w której dzieje się źle, skontaktuj się z nami. Zapraszamy cię na ustawienia systemowe, w trakcie których będziesz mógł spróbować odnaleźć problem, który mąci spokój twojej rodziny. Wraz ze swoim partnerem możesz udoskonalić umiejętność rozmowy na terapii dla par. Jeżeli ty lub członek twojej rodziny, przyjaciel macie problem z uzależnieniem zapraszamy na terapię.\nNie walcz o szczęście samotnie.