Plebiscyt Orły OCR - przemyślenia, propozycje zmian\nZacznę od tego, że nie czuję się komfortowo mówić komuś, co ma zmienić w swoim "produkcie/dziecku". To w końcu nie jest moje, nie ja to wymyśliłem. Z drugiej strony Plebiscyt to już takie nasze OCRowe dobro narodowe. Okazja by się pobawić, uhonorować, spotkać (wierzę, że to wkrótce znów będzie możliwe), omawiać wyniki. Źle, gdy dyskusja skupia się nie na tych elementach na których powinna. Dlatego postanowiłem się jednak podzielić moimi przemyśleniami.\nNie mam przy tym absolutnie przekonania, że mam rację. Mam jedynie nadzieję, że to będzie początek wartościowej dyskusji. Tak, aby wspólnie, zawodnicy, kibice, drużyny, obserwatorzy razem z OCR Polska sprawili, że kolejny plebiscyt nie będzie wzbudzał kontrowersji i będzie miał szerokie poparcie przeszkodowej społeczności.\nJest jeszcze jedna ważna kwestia warta podkreślenia. Jest to jedyny tego typu Plebiscyt w naszym kraju i mam nadzieję, że tak pozostanie. Sprawmy więc razem, by był on najlepszą swoją wersją ze wszystkich możliwych.\nOk, to jedziemy z pomysłami pod dyskusję.\nPodzielę je na dwa typy: pierwszy - dotyczy zmian w kategoriach, drugi - sposobu wyłonienia zwycięzcy.\nZaczynam od zmian dot. kategorii i na początek ta najważniejsza dla mnie\nNajlepszy zawodnik / Największy postęp\nW tym roku pytanie w ankiecie brzmiało: "Zawodniczka roku 2020 (Zawodniczka która w 2020 roku zrobiła największy postęp)".\nZdecydujmy się czy wybieramy najlepszego zawodnika, czy tego co zrobił największy postęp. Dla mnie są to dwie osobne kategorie i w tym roku przyznałbym je dwóm różnym osobom.\nPrzydałyby się też wytyczne, kryteria, które należałoby spełnić. Nasuwa się pytanie czy np.: dwa zwycięstwa na jednej imprezie są wystarczające by zdobyć taki tytuł?\nZdefiniowanie kryteriów największego postępu byłoby zdecydowanie jeszcze trudniejsze.\nJeśli mogę coś zasugerować, to zdecydujmy się na wybór Najlepszego Zawodnika danego roku. Wtedy sprawa będzie jasna i oczywista.\nMłodość roku i Dojrzałość roku\nNa ten moment pozostawiłbym wybór bez podziału na płeć. Jak będziemy mieć większą ilość "Mastersów/Seniorów" oraz młodzieży, to wtedy można rozdzielić.\nKomentarz jeszcze to Dojrzałość vs Masters. W mojej opinii słusznie w plebiscycie jest wymóg wieku 50+. Uważam, że kat. Masters powinna zaczynać się od tego wieku, a nie od 40 lat. To jest pole do rozmów pomiędzy OCR Polska, a biegami partnerskimi, aby to ujednolicić.\nMyślę, że też fajnym pomysłem byłoby uhonorowanie najstarszych OCRowców 70+, taka nagroda bardziej za aktywność niż wyniki sportowe.\nTu te same zasady co przy wyborze zawodników. Trzeba wskazać tę najlepszą drużynę w danym roku. Nie tę co zrobiła największe postępy, czy ma największą ilość zawodników, czy robi największe show. Wybierzmy najlepszą drużynę która osiągnęła najlepszy wynik sportowy.\nJak to zrobić, aby liczebność drużyny nie wpłynęła na wyniki? Mam następującą propozycję:\nNależy przyjąć średnią pozycję najlepszych pięciu zawodników z biegów ligowych. Najlepsza drużyna to będzie ta, której średnia będzie najmniejsza.\nGdyby jedna wybierać drużynę, która zrobiła największy postęp - byłby to skok średniej pozycji rok do roku.\nSkupiłbym się jednak na najlepszej drużynie, a nie tej z największym postępem.\nNa ten moment wybór drużyn tylko z OCR, na Ninja jest jeszcze za wcześnie. Nie łączyłbym też tych kategorii, ze względu na nieporównywalnie większą konkurencję drużynową w OCR niż obecnie jest w Ninja.\nObecnie mam pewne wątpliwości czy wybieramy najlepszego czy najpopularniejszego sędzię. (Tu oczko do zwyciężczyni Kasi Budzisz - absolutnie nie sugeruję, że nie jesteś najlepsza, bo jesteś - oj, coś czuję, że będę miał ciężko na Barbarianie :D).\nDlatego tu proponuję wybór przez specjalne jury sędziowskie, które będzie kompetentne do oceny swojej pracy.\nNajbardziej otwarta drużyna\nOsobiście nie widzę większego sensu tej kategorii, proponuję usunąć z plebiscytu.\nNajlepsza przeszkoda na MP\nKat. do modyfikacji - szkoda się ograniczać do wyboru z tylko jednej imprezy. Wolałbym zdecydowanie, aby wybieraliśmy spośród wszystkich przeszkód dostępnych na wszystkich biegach w Polsce.\nDlatego proponuję tutaj zmianę i wybór Najlepszej przeszkody w Polsce.\nKolejną modyfikacją byłoby złączenie:\nNajlepszy fanpage zawodnika OCR / Ninja / drużyny / serwis informacyjny\nSam sobie tutaj strzelam w stopę, ale uważam, że tak będzie najlepiej. Nie ma sensu się rozdrabniać na najlepszy fanpage OCR, Ninja czy drużynowy. Wybierzmy jeden najlepszy. Można dołączyć tutaj kat. serwisów informacyjnych, ponieważ póki są dwa (OCR od Kuchni - to jednak inny typ mediów), to nie ma co robić sztucznie specjalnej kategorii.\nZ połączenia powyższych czterech może wyjść np. kategoria: Najlepsze Social Media (nazwę można jeszcze dopracować).\nPrzychylam się również do zmian w:\nNajlepsze miejsce treningowe\nMamy już na tyle dużo miejsc treningowych, że można wprowadzić podział na te otwarte i te pod dachem. Jak sami zauważyliście ciężko je z sobą porównać. Tylko co wtedy z miejscami, które dysponują zarówno częścią otwartą jak i zamkniętą? Jak myślicie?\nKolejną kategorią gdzie można zastosować zmiany to:\nPrzeszkodowa para roku\nTutaj zastanawiam się czy nie ograniczyć tej kategorii dla osób biorących aktywnie udział w zawodach. Osoby z danej pary nie muszą startować razem, ale ważne by startowali w zawodach w przeciągu roku (ilu?). Myślę, że takich par jest dużo, może jednak są za mało znane i trudno będzie je wskazać. Z drugiej strony taka zmiana w plebiscycie mogłaby właśnie im pomoc stać się bardziej rozpoznawalnymi.\nI tu rodzi się pytanie, czy to ma być ranking popularności czy może wyniki sportowe mają mieć znaczenie, tylko wtedy ograniczymy ten wybór tak bardzo, że puchar można by od razu wysłać do Państwa Chmielorz. Póki takich sportowych par na wysokim poziomie nam nie przybędzie to ta kategoria (sportowo) nie ma sensu.\nPo tym długim wstępie, z bólem serca - proponuję usunąć ją z plebiscytu\nOstatnia proponowana zmiana dotknęłaby:\nUlubiony producent sprzętu OCR / Ninja\nTutaj dopuściłbym wyłącznie producentów oferujących mały sprzęt na rynek detaliczny, który każdy z nas może kupić, powiesić w domu, ocenić, a następnie zagłosować.\nProducenci skupieni na tworzeniu dużych konstrukcji niech rywalizują w kategorii Najlepsza przeszkoda.\nBez zmian pozostawiłbym:\nNajlepszy bieg OCR\nNajlepsze zawody Ninja\nDla powyższych kategorii nie mam żadnych propozycji zmian.\nCzy coś jeszcze hmm proponuję, aby nie tworzyć kategorii:\nGdyby pozostawić możliwość wyboru w głosowaniu, to wtedy z pewnością będzie decydować liczebność i zaangażowanie członków drużyny trenera, a nie jego umiejętności. Jury z kolei może nie mieć wystarczającego rozeznania by o tym zdecydować. Myślę, że wystarczy wybór Najlepszej drużyny, wtedy jej trener może czuć się dumny i powinna to być nawet większa nagroda niż indywidualne trofeum. Przynajmniej tak mi się wydaje.\nOk, przechodzę do ostatniej propozycji:\nSwoboda w wyborze pytań\nWnioskuję o brak przymusu głosowania na wszystkie kategorie. Nie wszyscy głosujący muszą się znać na wszystkim, a jak są do tego zmuszani to wtedy będą głosować na chybił trafił, albo co gorsza na pierwszą pozycję i wyniki będą lekko zniekształcone.\nTo teraz przemyślenia na temat sposobu wyboru zwycięzców danej kategorii\nW tym roku, jak zwykle decydowało powszechne głosowanie. Podoba mi się to, że mogą głosować tylko osoby zarejestrowane na stronie OCR Polska i mogą to zrobić tylko raz. Poprawiłbym jednak sposób prezentacji "opcji" na które możemy głosować. Przydałyby się jasne wytyczne, a przynajmniej komentarz uzasadniający ten, a nie inny wybór.\nZmierzam do tego, że wybór osób, biegów, itd. na które możemy oddawać głosy powinien zostać dokonany przez "grono eksperckie". Składałoby się ono z wytypowanych osób z OCR Polska, przedstawicieli drużyn OCR, trenerów, sędziów, mediów. Oczywiście szczegóły trzeba by dograć, ale najpierw trzeba by w ogóle się zdecydować na taki kierunek.\nJak wspomniałem ucieszyłoby mnie stworzenie jasnych wytycznych dla poszczególnych kategorii oraz opublikowanie uzasadnienia wyboru nominowanych przez grono ekspertów. Mam wrażenie, że wtedy owe nominacje miałyby większe poparcie i budziły mniej wątpliwości.\nA może by odwrócić sytuację i zamiast plebiscytu, zrobić tak, by to grono ekspertów wybierało tych najlepszych. Wtedy wzrośnie szansa, że nagrody trafią do najlepszych, a nie najbardziej popularnych? Tylko wtedy odbierzemy sobie sporą część zabawy. Dlatego na otarcie łez zaproponuję, aby to my wszyscy wskazaliśmy wąskie grono nominacji spośród których jury wybierze tych "the best".\nEtap I - nominacje do danych kategorii od osób zarejestrowanych na stronie OCR Polska (najlepiej z wymogiem choć jednego startu w zawodach). Każdy może zaproponować jedną dowolną osobę z danej kategorii.\nEtap II – podsumowanie wyników i ogłoszenie top5 (w losowej kolejności).\nEtap III - wybór zwycięzców przez ekspertów.\nCo o tym myślicie? Czy taki hybrydowy system ma szansę się sprawdzić? Która wersja do Was bardziej przemawia?\nUff, to wszystko.\nNa sam już koniec zadałbym pytanie, czy chcemy iść, jak do tej pory, w plebiscyt popularności czy też w coś bardziej opartego o wyniki sportowe? Jaka forma rozwoju wyróżnień Orłów OCR jest wg Was najlepsza?\nLiczę na ciekawą i merytoryczną dyskusję pod postem na fejsie. Jestem pewien na 100%, że OCR Polska ją przeczyta i mam cichą nadzieję, że niektóre pomysły wykorzysta i wspólnie będziemy mieć swój mały udział w pozytywnych zmianach.


Wielkie straty po wczorajszej nawałnicy na Dolnym Śląsku - RMF 24\nWielkie straty po wczorajszej nawałnicy na Dolnym Śląsku\nWtorek, 31 maja 2005 (06:00)\nTrwa usuwanie skutków nawałnicy, która przeszła wczoraj po południu nad Dolnym Śląskiem. Zginęły 3 osoby, co najmniej 6 jest rannych. Wszystkie ofiary zostały przygniecione przez spadające gałęzie.\nDolny Śląsk został wprost \_"zdemolowany\_" przez potężne burze i towarzyszące im wichury. Nawałnice przeszły m.in. przez Jelenią Górę, Złotoryję, Zgorzelec i Wrocław. Podobnego kataklizmu nie było w tym regionie od lat. Według wstępnych szacunków zniszczona została co czwarta linia wysokiego napięcia. W niektórych miejscowościach prądu może nie być przez kilka dni.\nWe Wrocławiu w ciągu kilku minut zrobiło się ciemno; zaczęło padać - przez godzinę spadło 12 litrów wody na metr kwadratowy. Do tego mocno wiało - w porywach do 120 km/h. W niektórych dzielnicach wiatr zrywał dachy z domów, łamał drzewa. Przez kilka godzin były ogromne trudności z przejazdem przez miasto. Z powodu zerwanej trakcji elektrycznej stanęły m.in. tramwaje, w korkach utknęło dziesiątki samochodów. Były także spore problemy z połączeniami kolejowymi. Posłuchaj relacji reportera RMF Michała Szpaka:\nW nocy udało się uruchomić ruch kolejowy. Częściowo nieprzejezdny jest tylko odcinek Wrocław - Oława. Na tej trasie będą jeździć autobusy zastępcze. Na wielu drogach w województwie ruch odbywa się wahadłowo. Wrocławianie muszą się jednak liczyć ze sporymi utrudnieniami. Trakcje tramwajowe są pozrywane i nie wiadomo, jak długo potrwa ich naprawa. MPK wprowadziło komunikację zastępczą.\nPoważne problemy z przejazdem były także na drogach poza miastami. Na autostradzie A4 za Wrocławiem w kierunku Opola na jeden pas spadło drzewo. Służby drogowe kilka godzin usuwały przeszkodę.\nPogoda dała się też we znaki mieszkańcom Opolszczyzny. Na szczęście nocna wichura nie spowodowała większych strat. Najgorzej jest w miejscowości Bukowie w powiecie namysłowskim. Konary zerwały linie wysokiego napięcia. Do tej pory nie ma prądu. Usuwanie awarii może potrwać kilka godzin.\nSprawdź: pogoda długoterminowa, Pogoda Wrocław, sprawdź noclegi we Wrocławiu na serwisie E-turysta\nNewsNawałnice na Podhalu i Podkarpaciu\nNewsUsuwanie skutków nawałnicy w północno-wschodniej Polsce\nNewsWielkopolska: Ofiary nocnej nawałnicy\nNewsPodkarpacie: 6. ofiara nawałnicy wciąż zaginiona\nNewsNiemcy: Usuwanie skutków nawałnicy\nNewsRekordowe upały przyczyną wielu omdleń\nZabójstwo przy placu zabaw w Łodzi. 36-latek zatrzymany\nMało popularne, ale dobrze płatne. 7 zawodów, które kuszą zarobkami\n11 zatrzymanych po proteście Strajku Kobiet w Warszawie


Dłutownice łańcuchowe do drewna | ProfiMarket.pl\nProfiMarket » Narzędzia budowlane » Cięcie, szlifowanie i wyrzynanie » Dłutownice\nDłutownice - ankieta\nMarkowa dłutownica do drewna to gwarancja satysfakcji z inwestycji. Wykorzystuj przy pracy oryginalne narzędzia i zadbaj o swoje bezpieczeństwo, precyzję wykonywanych czynności oraz efektywność pracy. W ProfiMarket.pl wyselekcjonowaliśmy z oferty renomowanych producentów wiele fantastycznych propozycji. Dzięki temu mamy pewność, że oferowane dłutownice spełnią Twoje wymagania i będą doskonale dopasowane do preferencji oraz potrzeb doświadczonych ekspertów. Sprawdź asortyment, który czeka na Ciebie w tej kategorii.\nProfesjonalne dłutownice w ProfiMarket.pl – Stworzone dla ekspertów\nDłutownice to specjalistyczne elektronarzędzia służące do wykonywania pionowych, przelotowych otworów i nacięć o nietypowych kształtach, niedostępnych dla tradycyjnych metod obróbki. Stosowane są one między innymi do drążenia rowków i wgłębień w drewnie oraz innych materiałach. W ProfiMarket udostępniamy m.in. dłutownice marki Makita, zapewniające wysoką precyzję i wydajność pracy. Lekka konstrukcja ułatwia transport narzędzia. Każda dłutownica do rowków wpustowych dostępna jest w sprzedaży gotówkowej i ratalnej. Są to produkty nowe i gotowe do eksploatacji. Producent udziela nawet dwuletniej gwarancji. Nie musisz więc kupować kota w worku. Postaw na sprawdzone rozwiązania, które cieszą się popularnością wielu użytkowników na całym świecie.\nPotrzebujesz wsparcia? Dłutownica łańcuchowa to urządzenie, które nie ma przed nami tajemnic. Nie musi mieć ich zatem również przed Tobą. Skontaktuj się z zespołem specjalistów ProfiMarket.pl. Udzielą oni niezbędnych odpowiedzi i zagwarantują pomoc w finalizacji zamówienia.\n7104L Dłutownica łańcuchowa Makita\nKC100 Dłutownica łańcuchowa Makita


przepisy kulinarne Archives | Livingnatural\nKonopie z otrębami lnianymi to źródło legalnej energii!\nKonopia znana jest prawie od „zarania dziejów”. W starożytnych Chinach uważana za jedną z pięciu świętych roślin, ze względu na swoje niezwykle, wszechstronne właściwości i możliwości wykorzystania.\nJak zrobić sernik z dyni na Halloween?\nHalloween zbliża się wielkimi krokami. Jeżeli organizujesz przyjęcie z tej okazji i komponujesz menu lub…\n3 sposoby na jędrną i sprężystą skórę\nUjędrnianie ciała to trudna sztuka, która wymaga od nas wiele pracy i wyrzeczeń. Ale mamy na to sposoby, które pozwolą osiągnąć Ci oszałamiający efekt …\nWielkanocny mazurek z domowym rozmarynowym kajmakiem!\nMazurki wielkanocne to ciasta, które goszczą na naszych stołach raz do roku. Może to właśnie z tego powodu większość wielkanocnych mazurków jest tak nieprzyzwoicie słodka i pyszna.\nWłoska Bruschetta, czyli przepis na zdrowe śniadanie\nUwielbiam niedzielne poranki. To chyba jedyny dzień, kiedy tak naprawdę nie musimy się nigdzie spieszyć. Mamy czas na wyspanie się, na pogaduchy i śniadanko w piżamie:)\nChłodnik prosto z Hiszpanii, czyli przepis na Gazpacho andaluzyjskie\nLato! Jest już tak blisko. Na bazarkach już są wszystkie jego skarby. Pyszne pomidory które…\nTort czekoladowy z wiśniami i ganache\nWesele, przyjęcie urodzinowe, pierwsza komunia i wiele innych specjalnych okazji nie może obejść się bez…\nŁosoś na szparagach z puree z młodego kalafiora\nOd momentu jak tylko pojawią się szparagi na bazarku staram się używać je tak często…\nCzekoladowa chmura – ciasto bezglutenowe\nBardzo dużo ludzi jest uczulonych na gluten, a wielu nawet o tym nie wie. Jeżeli…\nTarta z kurkami i kaszą gryczaną\nKiedyś na te wspaniałe przysmaki trzeba było czekać do końca wakacji. Teraz ze względu na zmiany pogody, grzyby – bo o nich mowa pojawiają się w zasadzie od początku wakacji, jeśli tylko deszcze dopiszą.\nTost francuski z truskawkami\nTruskawki! Coś na co czekam cały rok. Próbowałam truskawek w wielu krajach ale tylko w Polsce smakują tak wyśmienicie. Słodkie, soczyste.\nPrzepis na wyśmienitą wołowinę w pomarańczach\nfot. Danuta Jabu0142ou0144ska\nGrudzień to czas aromatycznych owoców z daleka, które jednoznacznie kojarzą się z tym naszym zimowym czasem. Jest to w sumie dość magiczne, że u nas jest zimno, śnieg leży na ulicach a gdzieś tam na świecie jest wiosna i właśnie wtedy drzewa mają swoje owoce.\nKażdy z nas jedząc kawałek ciasta chce myśleć że wcale nie jest to aż tak kaloryczne, dlatego uwielbiam ciasta w składzie których znajduje się warzywo. Tak, warzywo. Burak, marchewka, dynia. Jedząc takie ciasto mam poczucie że jem coś mniej kalorycznego i jednocześnie dostarczam dodatkowe wartości odżywcze.\nMagdalenki z marakują na dobry początek dnia\nCzasami budząc się rano mamy ochotę zjeść do porannej kawy pyszne i ciepłe ciastko. A co! Nie zawsze śniadanie musi być zdrowe. Chwila rozkoszy też nam się czasem należy. Jednak tu pojawia się problem. Domownicy się zaraz obudzą, będzie tłoczno i gwarno.\nPlacuszki z ricottą na dobry początek dania\nLato. Uwielbiam je. Szczególnie początek kiedy zaczynają się pojawiać wszelkiego rodzaju warzywa i owoce. Przychodzi taki moment w lecie, zazwyczaj na przełomie lipca i sierpnia, że wyjście na pobliski bazarek kończy się zakupieniem takiej ilości owoców że trudno je zjeść.\nZupa z opiekanych pomidorów i papryki\nSą takie zapachy które kojarzą nam się z czymś szczególnym – zapach pomarańczy przywołuje święta, zapach świeżo skoszonej trawy początek lata. A zapach świeżych pomidorów to dla mnie skumulowane słońce. Jest coś niewyobrażalnie cudownego w dojrzałym na słońcu pomidorze, ze słodkim wnętrzem.\nNie jestem cierpliwa, szczególnie w kolejce w sklepie, w korku, czy czekając na połączenie z infolinią. Jednak jest taka dziedzina mojego życia w której jestem oazą spokoju. Jestem w stanie spędzić długie minuty na efekt końcowy, a w trakcie ciesząc się z całego procesu przygotowania. Gotowanie.


UK Phone Casino Miejsca - Telefony promocji Bonus ponad £ 500! -\nDom » UK Phone Casino Miejsca – Telefony promocji Bonus ponad £ 500!\nMobile UK Telefon Casino Miejsca bonus BonusSlot.co.uk\nUK Phone Casino Strony z Mega Bonusy w BonusSlot.co.uk\nUK witryn internetowych kasyn telefon są teraz bardzo popytu na rynku, ponieważ może pomóc ludziom w różnych aspektach ich życia, takich jak pracy i rozrywki. Dzisiaj, nie ma potrzeby do jednego ponieść długi czas podróży, loty i hotele drogie, ponieważ kasyno jest dostępny bezpośrednio w dłoni. Zagraj z górnego gniazda Site dzisiaj z £ 5 za darmo!\nMożna to zrobić, jeśli będzie pobierz w kasynie na telefon komórkowy. Tak właściwie, kasyna telefony zaczęły się kilka lat temu, ale wielu wciąż nie są jeszcze gotowe, aby objąć tę nową technologię, aż popularność zaczęła rosnąć smartphone. Ale nie w TopSlotSite.com, ci faceci są najnowsze i najlepsze gry mobilne. Teraz można doświadczyć emocji i podniecenia w prawdziwym kasynie gra, to tylko jedno kliknięcie, kasyno w Wielkiej Brytanii telefon!. Graj za pomocą bonus powitalny w górnym gnieździe stronę już dziś!\nDobrze jest wiedzieć, że gry mobilne kasyno górnym gnieździe witryny jest dostępny dla szerokiej gamy smartfonów z jabłko, Android, Blackberry i Windows Mobile system operacyjny. jednak, istnieje więcej gry Apple i Android. Tak właściwie, nie są ograniczone tylko do smartfonów, ale te gry dostępne dla tabletu iPad i użytkowników są również. Tuż przed pobraniem w kasynie na telefon komórkowy, trzeba upewnić się, że system operacyjny obsługuje lub są kompatybilne z grą. Dla użytkowników tabletów, istnieje potrzeba wsparcia Adobe Flash do gry. Uzyskaj £ 5 za darmo + £ 500 na górnym gnieździe Site teraz!\nUK Phone Casino Gry na smartfonach\nIstnieją gry, które oferują szansę wygrać prawdziwe pieniądze za pomocą karty kredytowej. jednak, jeśli chcesz grać na zwykłym rozrywki, potem są mobilne kasyno gry za darmo, że można grać dla zabawy. W Stanach Zjednoczonych, gier ograniczył to wynik zmniejszenia funduszu przez przemysł. Rzecz dobrych graczy z USA mogą teraz grać mobilne kasyno gry szczeliny zwłaszcza w Internecie.\nDobrzy gracze mogą teraz rzeczą USA grać w kasynie mobilnych szczególnie Szczeliny Online UK. Każdy kraj ma zasad i przepisów, jeśli chodzi o hazard, A, ale kasyno jest inna mobilna. Każdy ma prawo do zainstalowania dowolnego kasyno gry na smartfonie.\nSprawdź naszą UK Telefon Casino Bonus tabeli poniżej!\nSloty Online UK Mobile Downloads\nWielu wybiera się grać zaraz po pracy, aby uwolnić swój umysł od stresu. Płacenie szczeliny Online UK za pośrednictwem telefonu komórkowego nie zmienia faktu, że ludzie wciąż muszą nauczyć się samokontroli i dyscypliny, jeśli chodzi o hazard. Ważne jest dla wszystkich graczy, aby nie stracić kontroli podczas gry i być bardzo świadomi ich budżetu. Będzie to pomocne, jeśli można ustawić ilość pieniędzy, że jesteś gotów stracić whether playing via your phone casino apps or online desktop. Zagraj w TopSlotSite.com więc dzisiaj z bonusu powitalnego!\nJeśli nie chcesz otwierać komputera lub laptopa i bawić się leżąc na łóżku, Następnie można wybrać brytyjskich kasyn telefon i pobierania mnóstwo gier w kasynie. Lepiej jest wypróbować darmowe gry próbnych pierwsza w prawo, zanim zdecydujesz się grać za prawdziwe pieniądze, aby wiedzieć, jeśli okaże się, że gra bardzo interesujące dla Ciebie. Zdobycie £ 5 + do £ 500 premii depozytowych teraz!\nUK Telefon Kasyno blog dla BonusSlot.co.uk


rui 02 Paź 2010 10:40 2866 4\n#1 02 Paź 2010 10:40\nWitam, sprężarka którą posiadam ma silnik z rozruchem. Do tej pory podczas rozruchu część powietrza bezpośrednio z cylindrów została upuszczana przez elektryczny zawór upustowy. Gdy silnik przełączał się na drugi bieg, zawór ten automatycznie dostawał napięcie i zamykał się. Niestety od pewnego czasu były z nim problemy, nie zamykał się, teraz problem jest już ciągle tak że sprężarka nie może naładować ciśnienia, większość ulatuje przez zawór. Jestem raczej laikiem w tej kwestii, ale czym można taki zawór zastąpić? To dość wiekowa produkcja więc dostanie zamiennika raczej nie jest możliwe. Mamy podłączenie bezpośrednio do cylindrów, zakończone zaworem upustowym. Na rozruchu zawór cały czas pompuje w atmosferę, na drugim biegu dostaje prąd i się zamyka, całe ciśnienie idzie do butli. Jest na to jakiś pomysł? Zawór prąd na pewno dostaje, sprawdzone, tylko nie zamyka, jest uszkodzony najprawdopodobniej. Pozdrawiam\n#2 02 Paź 2010 11:01\nJakim napięciem jest zasilany zawór i jaka jest średnica/sposób podłączenia? Z dostaniem takiego zaworu (tyle że "nowszego") nie ma problemu.\n#3 03 Paź 2010 14:36\nJest to zawór normalnie otwarty (po podaniu napięcia na cewkę zostaje zamknięty) i służy do odciążenia kompresora podczas rozruchu, proponuję poszukać w sklepie z pneumatyką, choć myślę, że ten typ zaworów nie jest za mocno popularny. W twoim przypadku ważne jest napięcie zasilania cewki oraz średnica przyłączeniowa.\n#4 03 Paź 2010 16:22\n#5 11 Paź 2010 19:06\nPodobne tematy Elektryczny zawór upustowy sprężarki, czym zastąpić?\nZastanawiam się nad modyfikacją mojej sprężarki WAN ED. Ma ona zbiornik 400l i głównie używana jest do "napędzania" montażownicy i podnośnika, cza... (3)\nWitam! Silnik w okapie kuchennym się zepsuł: 130W 230AC 1400RPM Czy jeśli zastąpię go silnikiem: 100W 230AC 1400RPM To czy będzie o... (11)


przetoka do dializ | WP abcZdrowie\nUstala się też porę dializy. (...) Nowsze maszyny sprawiają, że dializy w domu są bardziej praktyczne. Centra dializ uczą pacjentów, jak je przeprowadzać.\nPod względem stosowania przetoki dzielimy na przetoki odżywcze oraz przetoki wydalnicze, a także przetoki czasowe i przetoki stałe, a pod względem budowy (...) , krwawienie,...\nTylko taką dializę można przeprowadzać w domu. (...) Zalety sprzętu do dializ w domu Samodzielnie przeprowadzona dializa podczas snu, jest nie tylko bezpieczna, lecz także atrakcyjna dla pacjentów ze...\nWytworzenie przetoki to zabieg chirurgiczny. Rodzaje dostępu naczyniowego: Przetoka tętniczo-żylna z własnych naczyń. (...) Przetoka tętniczo-żylna sztuczna. Cewnik naczyniowy.\nWyróżniamy następujące rodzaje przetok: przetoki wewnętrzne (nazywane również przetokami dziąsłowymi), przetoki zewnętrzne (ten rodzaj przetok kieruje (...) Przetoki,...\nPozostałe schematy prowadzenia dializy otrzewnowej to: nocna dializa otrzewnowa (NADO), przerywana dializa otrzewnowa (PDO), dializa typu "tidal" (TDO (...) przetoki, duże...\nJest to rozwór do dializy otrzewnowej. Decyzja ma rygor natychmiastowej wykonalności. (...) Ten sposób oczyszczania krwi nazywa się dializą otrzewnową. Jest to drugi wycofany przez GIF lek we wrześniu. Masz newsa, zdjęcie...\nCo to jest przetoka odbytu? Przetoka odbytu to choroba zapalna, polegająca na powstaniu kanału, pomiędzy odbytem a skórą. (...) Leczenie przetoki odbytu Niestety leczenie przetoki okołoodbytniczej...\nPrzetoki wytwarzane metodą nakłucia Przetoki wytwarzane metodą nakłucia przezskórnego to przetoka nabłonkowo-pęcherzowa (odprowadza mocz z pęcherza moczowego (...) Przetoki wytwarzane...\nWtedy, pacjenci są już zdani na dializę, czasem nawet do trzech razy tygodniowo. (...) Koszty dializ, przeszczepu i leczenia pacjentów z chroniczną chorobą nerek są olbrzymie.\nŻywienie dojelitowe - na czym polega, wskazania i przeciwwskazania\nAby zaopatrzyć organizm we wszelkie niezbędne składniki, konieczne jest wytworzenie przetoki bądź założenie sztucznego dostępu. Co warto wiedzieć? (...) Do zgłębników dojelitowych, czyli sond odżywczych lub przetok odżywczych...\nStarsze kobiety z innymi schorzeniami, w zaawansowanym stadium choroby nerek, wymagające dializy, dużo rzadziej przechodziły rutynowe badania piersi i (...) wszystkich trudnych procesów, które wiążą się z dializą, dlatego...\nKiedy rozpoczyna się dializy po wszczepieniu przetoki do dializ?\nCzy pacjent w wieku 65 lat, który będzie teraz poddany zabiegowi wszczepienia przetoki do dializ, kiedy będzie je rozpoczynał? I czy kwalifikuje się na przeszczep jeśli ma cukrzycę?Przetoka potrzebuje ok. 1-1,5 miesiąca aby "dojrzeć" do dializ. Cukrzyca...\nNarkoza przy usuwaniu goretekstu z przetoki do dializ\nMam mieć usuwany goreteks z przetoki do dializ. Czy to jest niebezpieczny zabieg i czy koniecznie trzeba go robić w narkozie?Zabieg można wykonać w znieczuleniu miejscowym, ale wszystko zależy od lokalnych uwarunkowań danego szpitala. Bezpieczeństwo zabiegu...\nODPOWIADA 3 ekspertów: Lek. Zbigniew Sycz i 2 innych\nPobieranie krwi od pacjenta dializowanego\nWitam, Ciekawi mnie w jaki sposob pobiera się krew do badania od pacjenta dializowanego...z przetoki czy tak jak u zdrowego pacjenta? Dziekuje za odpowiedz,pozdrawiam.Tak jak u zdrowego pacjenta poprzez nakłucie jednej z żył/tętnicy obwodowej. Przetokę...\nDlaczego podczas dializ otrzewnowej dochodzi do utraty białka?\nDlaczego podczas dializ otrzewnowej dochodzi do utraty białka. jaki składnik preparatu powoduje jego spadekPodczas dializ dochodzi do oczyszczenia organizmu nie tylko ze szkodliwych produktów metabolizmu ale także z potrzebnych składników jak białko....\nWitam Mam takie pytanie - po ostatniej wizycie u nefrologa dowiedziałem się, iż w ciągu kilku miesięcy będę potrzebować dializ - nie ukrywam perspektywa mnie przeraża, stąd mam pytania? Jakie są rokowania przy dializie? Czy muszę się zgodzić na dializę...\nDlaczego po dializie nie ubywa mi na wadze?\nJestem 6 lat po przeszczepie, obecnie przeszczepiona nerka przestała pracować i od miesiąca jestem dializowany (hemodializa). Mam ustaloną suchą wagę na 72,5 kg. Co może być przyczyną tego, że przed dializą ważę np. 73,5 kg i po dializie tyle samo albo...\nDializy u osoby z cukrzycą\nCzłonek naszej rodziny jest poddawany dializie od 3 miesięcy, 3 razy w tygodniu. Nerki pracują, jak wynika z dwóch kontrolnych badań USG, wyniki są dobre, diureza jest dobra. Jest cukrzykiem. Jakie warunki trzeba spełnić i czy jest taka możliwość, by...\nWyniki badań przed i po dializie oraz po przeszczepie\nKWitam Do tej pory mój wynik kra to 1200 przed dializą i 600 po dialize w tej chwili jestem dwa tygodnie po przeszczepie i mój wynik przed 'dializa to 5,10 mg/dl chciałbym wiedzieć jak to się ma do poprzedniego wyniku.Witam! 1200 µmol/L to 13.57...\nChore nerki • Przewlekła niewydolność nerek • Dializa podczas snu • niewydolność nerek dializa • Dializy w domu • dializa nerek • Leczenie stomatologiczne • stomatologia dziecięca • Ból odbytu • Badanie odbytu • zdrowie_indeks • Guz odbytu • Krwawienie z odbytu • dializa nerek powikłania • Układ moczowy • Choroby układu moczowego • Rak jelit • Rak jelita grubego objawy • rak jelita grubego • rak żołądka • indeks_zdrowie


Strona główna >\tKraj > Wsparcie od rodziców\nData publikacji: 2016-08-08 06:59\nOstatnia aktualizacja: 2016-08-08 11:29\nWywietleń: 274 147525\n- Młodego pokolenia po prostu nie stać na to, by być samodzielnym. Kupno własnego mieszkania uniemożliwia brak zdolności kredytowej. Niskie zarobki często nie wystarczają, by wynająć coś dla siebie. Mieszkanie z rodzicami jest dla wielu osób ogromnym wsparciem. Wiadomo, że mama i tata nie zamkną lodówki, nie odłączą prądu - wskazał, cytowany w komunikacie, prezes KRD BIG Adam Łącki.\nKRD wyjaśnił, że najczęściej finansowego wsparcia udzielają osoby w wieku 55 lat (66 proc.), czyli rodzice 20-30 latków.\n- Ale podobnie czyni niewiele mniejszy odsetek Polaków między 60. a 70. rokiem życia. A to oznacza, że 61 proc. seniorów pomaga się utrzymywać 40-latkom - podkreślono.\n- Osoby żyjące w miastach i aglomeracjach miejskich zarabiają więcej, dlatego częściej mogą pozwolić sobie na wsparcie bliskich. Polacy 50+ najwięcej pieniędzy, bo prawie 900 zł, wydają na jedzenie. Bieżące rachunki, komunikacja i koszty leczenia to kolejne 1 tys. zł. Jeżeli ktoś zarabia około 2 tys. zł, a tak często to wygląda w małych miejscowościach, to po prostu nie jest w stanie dofinansowywać swojego potomstwa - dodał prezes KRD.\n- Renciści i emeryci mają stałe dochody, więc dla banku są wiarygodni, w przeciwieństwie do wnuczka bez zdolności kredytowej. Seniorzy dają wiarę młodszym członkom rodziny, że ci będą spłacać dług, a potem są bardzo zdziwieni, kiedy zgłasza się do nich windykator - zauważył Koński.\nBadanie "Polacy 50+ a wsparcie rodziny" przeprowadził instytut badawczy Millward Brown dla Krajowego Rejestru Długów Biura Informacji Gospodarczej. (pap)\nCi dla ktorych robia fizyczni oplywaja w dobra i sie smieja z burakow co tyraja w pocie czola na ich skarby.NIE dla wyzysku.Gdzie sa panstwowe sluzby ktore ujawnia oszustwa ludzi.Dysponuje lista takich oszustow i przy probie naglosnienienia olali totalnie.PIP,PUP i inne.Skandal,zenada.Tylko wystarczy sprawdzic ile placa swoim ludziom a ile zglaszaja do skarbowki.Teraz bryluje firmy handlowe.Zatrudniaja na 1/4 etatu a lud tyra po 180 h.JestOK zdaniem PIP-u.\nGdyby w Polsce minimalna stawka wynosiła 8,5 euro za godzinę, to może byłoby inaczej. Oczywiście minimalna, czyli taka, która nie dotyczy osób z wyższym wykształceniem i doświadczeniem zawodowym.


Bramy rolowane – sprawdzone rozwiązania i nowinki technologiczne. Oferta SEGME do przejrzenia w pdf. - SEGME | Producent bram garażowych i dostawca okien. Bramy rolowane – sprawdzone rozwiązania i nowinki technologiczne. Oferta SEGME do przejrzenia w pdf. - SEGME | Producent bram garażowych i dostawca okien.\nPrzedstawiamy Państwu ofertę produktową bram garażowych rolowanych SEGME. Już od dwóch dekad zajmujemy się ich produkcją, montażem i serwisowaniem u klientów. Lata doświadczeń pozwalają nam zaoferować wyselekcjonowane i sprawdzone rozwiązania – te, w kategorii bram rolowanych, najlepsze!\nI tu jak w każdej innej dziedzinie, mamy ciągły rozwój. Ostatnią nowością jest system sterowania bramami i innymi urządzeniami w domu nie wymagający żadnych jednostek centralnych, żadnych kabli. Możesz zakupić jeden sterownik, potem drugi… i tak krok po kroku zbudować swój własny system „Inteligentnego Domu”. Cała komunikacja bazuje na WiFi. Masz wszystko pod kontrolą z każdego zakątka świata, dzięki aplikacji w swoim smartfonie albo na tablecie. A jeżeli lubisz będąc przy domu posługiwać się pilotem, to masz także do dyspozycji pilot dedykowany do systemu.\nZapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą bram rolowanych i do kontaktu. Folder produktowy „Bramy garażowe rolowane SEGME” otworzysz TUTAJ.\nStrona tytułowa folderu "Bramy garażowe rolowane SEGME"


WooCommerce ekspert Sosnowice - Tomsky – Software House i Agencja SEO\nWooCommerce ekspert Sosnowice\nWooCommerce nie jest odrębną platformą e-commerce, a jedynie wtyczką do WordPress. Powstała w 2011 roku, ale w szybkim tempie rozszerzenie to stało się jednym z najbardziej popularnych rozwiązań e-commerce na świecie. Obecnie posiada około 30% udziałów w światowym rynku platform. Swoją popularność wtyczka zawdzięcza głównie WordPressowi i jego wielkiej społeczności. Wraz z popularnością WooCommerce rośnie także zapotrzebowanie na usługi WooCommerce ekspert Sosnowice, bo chociaż samą wtyczkę instaluje się w bardzo prosty sposób to jej konfigurację najlepiej przeprowadzić z pomocą osoby, która dobrze zna jej działanie.\nWooCommerce daje nam wiele możliwości, o wiele więcej niż przeciętna wtyczka. Jeżeli jesteś osobą początkującą i posiadasz stronę na WordPress, WooCommerce będzie dla Ciebie idealnym rozwiązaniem. Nie musisz obawiać się obsługi, gdyż interfejs jest przyjazny, intuicyjny i prosty w obsłudze, a z pomocą WooCommerce ekspert Sosnowice stanie się jeszcze prostsza.\nWooCommerce ekspert Sosnowice pokaże Ci, że platforma ta jest najbardziej konfigurowalną i elastyczną platformą eCommerce służącą do budowania biznesu i sklepów internetowych. Decydując się na sklep na WooCommerce otrzymujesz wszystko czego potrzebujesz, aby prowadzić własny sklep internetowy. Platforma WooCommerce zapewnia pełną integrację z systemami płatności, wysyłkami, statystykami sprzedaży itd. WooCommerce daje Ci pełną kontrolę nad sklepem od podatków, przez stany magazynowe, do nadzorowania kont klientów. Możesz dodać i usunąć rozszerzenia, zmienić wygląd i ustawienia.


trochę materiałów referencyjnych\nLuty 26, 2020, 01:12:10\nForum Figurki.org > Figurki > Wykonywanie dioram, winetek > trochę materiałów referencyjnych\nAutor Wątek: trochę materiałów referencyjnych (Przeczytany 8926 razy)\n« : Styczeń 08, 2006, 11:52:51 »\nJako, że Piotr nie zrobił tu osobnego kąta na materiały ogólnie przydatne dioramowo - pozwalam sobie wrzucić wątek tutaj\nNa mojej stronce (stronka to duże słowo ) czyli TUTAJ pojawił się opis nowego miejsca - a właściwie wirtualna wycieczka po ilnii kolejowej, zaczynająca się w Wałbrzychu, a w założeniu mająca się skończyć w Kłodzku.\nOdp: trochę materiałów referencyjnych\n« Odpowiedz #1 : Styczeń 17, 2006, 10:18:36 »\nżeby nie było, że artykuł o oknach się nie robi - mała zajawka.\ntroszkę się rozpędziłem - wychodzi na to, że będzie co czytać i oglądać. powinienem skończyć w ciągu tego tygodnia - zostało mi tylko kilka rysunków do zrobienia\n« Odpowiedz #2 : Styczeń 18, 2006, 09:37:07 »\nCytat: Piotr Kmiecik Styczeń 17, 2006, 10:18:36\nNo nieźle! Świetna robota! Fajnie to wyglada, no a jak będzie jeszcze co czytać, to już w ogole orgazmotron\n« Odpowiedz #3 : Styczeń 18, 2006, 10:58:10 »\ntego, że będzie co czytać - możesz być pewny...\nw tej chwili mam 3 strony maszynopisu samego tekstu.\nbędę musiał poprzycinać, bo dzisiejsza młodzież internetowa gubi się w tekstach dłuższych niż 4 linijki...\n« Odpowiedz #4 : Styczeń 19, 2006, 09:03:18 »\nCytat: Piotr Kmiecik Styczeń 18, 2006, 10:58:10\nZaraz zaraz, to my już nie jesteśmy młodzież?\n« Odpowiedz #5 : Styczeń 19, 2006, 10:03:28 »\nMisiu, młodzież to niedługo będzie Twój syn...\n« Odpowiedz #6 : Styczeń 25, 2006, 02:57:56 »\nMisiu, poszła do Ciebie beta-wersja artykułu o oknach. Poczytaj i daj znaka\n« Odpowiedz #7 : Styczeń 25, 2006, 03:16:44 »\n« Odpowiedz #8 : Styczeń 26, 2006, 10:18:18 »\njuż masz całość\n« Odpowiedz #9 : Maj 07, 2006, 10:54:59 »\nU MNIE NA STRONIE kolejny pod-album w galerii "miejsca" - tym razem część czeskich umocnień z lat 1934 - 38 w sudetach - artyleryjska twierdza Hanicka. polecam\n« Odpowiedz #10 : Maj 17, 2006, 05:03:32 »\nczesc ja jestem młody mam 13 lat aod kiedy wciągneło mnie modelarstwo itp. czytam wszytsko co tego hobby dotyczy własnie robie fajną dioramke z wykonaniem wozu pancernego niepamietam nazwy juz kącze jak zrobie pokarze\nokna mi sie podobają. dzieki temu wpadła mi do głowy pewna mysl


Czytelnicze recenzje: ''Harry Potter i Przeklęte Dziecko'' - J. K. Rowling, John Tiffany, Jack Thorne\n''Harry Potter i Przeklęte Dziecko'' - J. K. Rowling, John Tiffany, Jack Thorne\nMoja przygoda z Harrym Potterem zaczęła się w gimnazjum. Sięgnęłam po pierwszy tom serii ze znudzenia, zmuszona przesiedzieć dwie lub trzy lekcje w szkolnej bibliotece. Czytałam wolno i z trudem dobrnęłam do połowy książki, a potem odłożyłam ją z powrotem na półkę i nie wróciłam do niej przez kolejnych kilka lat. Jakiś czas temu postanowiłam zrobić do niej drugie podejście i w ciągu około miesiąca udało mi się przeczytać całą serię HP. No, właśnie. Prawie całą, bo w międzyczasie wyszedł ósmy tom, "Harry Potter i Przeklęte Dziecko".\nJeśli nie czytaliście poprzednich części z tej serii, a jesteście nimi zainteresowani i nie chcecie sobie spoilerować, to poczekajcie trochę z przeczytaniem dalszej części recenzji. Musiałam nawiązać do treści książki, żeby móc uzasadnić swoją ocenę na jej temat, a ta - niestety - nie będzie zbyt pozytywna.\nPoprzednie tomy udawało mi się przeczytać bardzo szybko (nawet w ciągu jednego dnia), mimo sporej ilości opisów oraz magicznych pojedynków, do których nie byłam przyzwyczajona przez bardzo sporadyczne sięganie po fantastykę. Z tą częścią męczyłam się dwa dni i nie mam ochoty do niej więcej wracać. Zaraz opowiem dlaczego.\nZacznę od tego, że po raz pierwszy miałam okazję czytać książkę pisaną w formie scenariusza. Wcześniej J.K. Rowling bardzo dobrze posługiwała się opisami i były one bardzo mocną stroną serii o Harrym Potterze. Nadawały jej magicznego, tajemniczego klimatu, zaskakiwały czytelnika treścią. "Harry Potter i Przeklęte Dziecko" przez ich brak, owocujący jedynie w suche dialogi, bardzo stracił. Poza tym, odnosiłam wrażenie, że pierwowzory postaci uległy kompletnej zmianie. Najbardziej rzucało się to w oczy przy tytułowym bohaterze oraz jego dwójce przyjaciół. Nie można tego jednak uznać za zaletę.\nUważam także, że książka niewiele wspólnego ma z resztą serii i całkowicie do niej nie pasuje. Być może odebrałabym ją nieco lepiej, gdyby została wydana w formie powieści, tak samo jak "poprzedniczki". Tytuł jest bardzo mylący. Harry'ego jest tam na lekarstwo. Akcja skupia się na niebezpiecznych przygodach jego syna, Albusa oraz przyjaciela chłopca, Scorpiusa. Harry nie sprawdza się jako ojciec. Przejawia dość narcystyczne zachowania, sprawił na mnie zadufanego w sobie. Kompletnie to do niego nie pasowało, patrząc przez pryzmat pozostałych tomów. U Hermiony została zatarta jej główna cecha - inteligencja, natomiast to, co stało się z Ronem, aż trudno mi opisać słowami. Zdecydowanie bardziej przypomina on w "HP i Przeklętym Dziecku" jednego ze swoich braci, niż samego siebie, co mnie zasmuciło.\nPodsumowując, jest to pozycja bardzo sucha i obdarta z całej magicznej atmosfery, jaka towarzyszyła siedmiu poprzednim tomom. Ma z nimi bardzo niewiele wspólnego i aż trudno mi uwierzyć, że sztuka była pisana przez J.K. Rowling. Nie zawiodła mnie, ale chyba tylko dlatego, że przeczuwałam, ile może ona stracić, jeśli odbierze się jej to, co najbardziej wyjątkowe i charakterystyczne. Poleciłabym ją tym, których zainteresował Albus oraz są ciekawi, jak potoczą się jego losy.\nPost udostępniony przez @czytelnicze.recenzje 1 Cze, 2017 o 9:56 PDT\ndata przeczytania: 21.05.2017\n♢ Książka przeczytana w związku z udziałem w Tygodniowych Wyzwaniach Książkowych. ♢\n15.05.2017 - 21.05.2017 - Książka roku 2016 LubimyCzytać\nAutor: westolia - 18:44\nEtykiety: 3/10, fantastyka, literatura młodzieżowa\nKarolina Sulinska Escudo 1 czerwca 2017 22:05\nJa z kolei strasznie sie na niej zawiodłam i sama dobie wmawiam ze już jej nie pamietam... a jeszcze lepiej ze wogole nie została napisana.byl to dla mnie straszny cios jak chcesz przeczytać moja recenzje to zapraszam do mnie ba blog. Twój obserwuje i będę zaglądać.\nSzkolne Inspiracje 3 czerwca 2017 10:26\nUwielbiam książki Rowling, mimo że zaczęłam je czytać jako dorosła osoba. Niestety tej części jeszcze nie czytałam i po twojej recenzji, jestem bardzo ciekawa, czy również mnie nie zachwyci.\nQuembec blog 3 czerwca 2017 10:35\nJa też skończyłam niedawno czytać sagę o HP i mogłam wreszcie zabrać się za Przeklęte Dziecko i chociaż masz rację, że zabrakło tej magicznej otoczki, to i tak scenariusz bardzo mi się podobał. Uwielbiam Harrego!\nIzabela Witorzeńć 3 czerwca 2017 10:36\nLubiłam całą serie o HP, ale do tej jakos nie moge sie zmusic. Twoja recenzja rowniez nie zachęca, dzieki za zaoszczędzenie czasu :)\nAgata Zagrajek 3 czerwca 2017 10:39\nPrzyznaję bez bicia, że nie czytałam jeszcze pomimo ogromnego szału na tę książkę. Myślę, że Twoje uwagi mogą być spowodowane właśnie OCZEKIWANIAMI co do niej. Podobno nie wolno na nią patrzeć przez pryzmat całej serii o Harrym Potterze, tylko jako o zupełnie osobnym tworze. A może jeszcze kiedyś dasz jej szansę, tak jak dałaś pierwszej części Harrego Pottera po latach? :) Jedno wiem na pewno, moja siostra tworzyła część zewnętrzną książki, której nie można odmówić urody <3 ach, praca w wydawnictwie :)\nwestolia 3 czerwca 2017 12:31\nWydanie jest bardzo ładne, to trzeba jej przyznać. Niestety, obawiam się, że nawet, gdyby była to część zupełnie innego (lub żadnego) cyklu i tak nie przypadłaby mi do gustu. Scenariusze chyba nie są dla mnie atrakcyjną formą :(\nEwa 3 czerwca 2017 11:44\nIle osób tyle opinii. Osobiście nie czytałam tej książki, jak i serii z Potterem, lecz nie wykluczam, że kiedyś się na nią skuszę.\nwestolia 3 czerwca 2017 12:28\nJeśli lubisz fantastykę i klimat magii, to polecam ;)\nAnna Ślebioda 3 czerwca 2017 21:40\nJa przeczytałam sagę i mam kilka wątpliości :(\nOjko 4 czerwca 2017 10:51\nNie chcę spojlerow, dlatego nie przeczytałam do końca. Może też zrobię drugie podejście do Harrego? Chciałabym przeczytać tylko ostatnią część, ale podobno to nie ma sensu\nwestolia 4 czerwca 2017 10:54\nJeśli nie czytałaś poprzednich części cyklu, to bez sensu sięgać po ostatnią. Pojawiają się tam dzieci bohaterów z początku serii i wszystko co najlepsze by Cię ominęło :P\nAnia Stankiewicz 5 czerwca 2017 13:44\nPrzyznam się, że nie czytałam ani jednej strony, ani nie obejrzałam nawet minuty filmu o Harrym P. :)\nwestolia 5 czerwca 2017 14:19\nJeżeli lubisz klimat magii oraz filmy/książki z dużą ilością przygód, to mogą Ci się spodobać. Poza tą częścią, polecam wszystkie książki z serii o HP. Co do filmów, obejrzałam bodajże 3 filmy, a reszta ciągle przede mną! :)


Burdel - Page 4\nby Miau on 16/9/2018, 02:20\nSłusznie myślał, nie był kompletnie potrzebny. Nie było pożytku z kogoś, kto tylko stał i przepytywał ledwo żywych, potencjalnych klientów, a może - kto wie? - i bliskich znajomych Jinxa. Brak reakcji z jego strony przywitała niemalże z ulgą. Sama była zmęczona, choć nie pomaganiem pracującym w burdelu ludziom, a tym wymuszonym towarzystwem. Miau nie chciała by jej pacjent - Renard został nim mianowany, kiedy tylko zarejestrowała jego obrażenia - czuł się niekomfortowo. Nier kompletnie nie potrafił obcować z innymi, było to widoczne gołym okiem. Zdążyła na niego jeszcze łypnąć spod łba zanim zamknęła drzwi. Krzyżyk na drogę. Takie produkty należało niezwłocznie wyrzucić a oczy przemyć by nie było żadnych powikłań. Nawet za darmo by po takie proszki nie sięgnęła, nie od takiego sprzedawcy, który zdążył wylądować na czarnej liście jako numer jeden. Pewnie czuł się zaszczycony, takich bandytów tylko to zachęcało, dlatego też Miau obiecała sobie, że będzie milczeć i nie da mu powodu do satysfakcji, przynajmniej na tyle na ile będzie mogła.\nPotencjalne przeziębienie? Zdecydowanie nie mogła do tego dopuścić, ale to i tak wyjdzie podczas badań, które zamierzała przeprowadzić. Najpierw jednak należało skupić się na najpoważniejszych obrażeniach. Gdzie ten chłopak się kręcił, na co konkretnie wpadł? To tylko świadczyło o tym jak Miau mało wiedziała o otaczającym ją świecie, przynajmniej jeśli chodziło o zagrożenia, bo o potworach o ludzkich twarzach, wiedziała całkiem sporo. Wnętrze gabinetu Miau było dość przeciętne. Herbaciana farba przerywana białymi paskami była pęknięta i schodziła bardzo szybko. Meble, wyraźnie mające lata świetności za sobą, trzymały się całkiem nieźle, choć nie było ich za wiele. Był bardzo długi kredens w którym czaiły się leki, stoliczek bez jednej nogi z pufami, wieszak w rogu, kozetka z dziurami do której go zaprowadziła, gdy wszedł głębiej do pomieszczenia i popisane biurko z drewnianym krzesłem na którym najczęściej siedziała. Dla niektórych musiał to być prawdziwy luksus, cóż, Jinx się postarał albo jego poprzednik, o ile jakiś poprzednik był. Miau zadbała by nieco wnętrze ocieplić pomimo braku okien, więc wstawiła duży dziki kwiat w doniczce przy wejściu. Nadal nie była zadowolona, ale nic więcej nie była w stanie wymyślić. Jej wyostrzony słuch wyłapał kichnięcia. Zanotowała. O nie, ten pan stanowczo dostanie od niej zakaz wychodzenia z łóżka przynajmniej przez jeden dzień. Miała tylko nadzieję, że da się przekonać bez sznurków, którymi musiałby obwiązać go jeden z ochroniarzy, bo sama najpewniej nie dałaby sobie rady. Miała już do czynienia z takimi buntownikami.\nPrychnęła, odrobinę rozdrażniona.\n- Nie, gorzej - odpowiedziała ponuro. 'Były chłopak' nie przeszło jej przez gardło, utknęło i zamieniło się w gulę, którą musiała przełknąć. Pogrzebała i znalazły się też liście, których używała jako chusteczek. Na dnie szuflady był stetoskop. Gdyby tylko miała termometr... marzenia. No nic, bez niego też sobie poradzi. Zignorowała jego grymas, nie było zmiłuj. Widziała w swoim życiu sporo nagich torsów, więc nie musiał się obawiać, że zemdleje, chociaż rzadko miała do czynienia z kimś, komu by się nie podobało ściąganie ciuchów. Może to kwestia tego, że najczęściej opatrywała prostytutki? Zlustrowała go od stóp do czubka głowy i wypuściła powietrze ze świstem.\n- Musisz wiedzieć, że jestem tego świadoma, Renardzie. Wyglądasz okropnie, zupełnie jak zwierzątko, które ktoś porzucił, ale nie martw się, zrobię co w mojej mocy - odpowiedziała mu z mocą, zakładając stetoskop. - Po sprawdzeniu jak oddychasz, twojej temperatury i tak dalej, pójdziemy do łazienki. Kąpiel będziesz mógł wziąć dopiero wtedy jak cię opatrzę i nakarmię. Od razu ci mówię, że lekarstwa będą paskudne. Gorzkie. Potem się położysz. Powinniśmy mieć jakiś wolny pokój a jeśli nie to hm... coś wymyślę.\nPodeszła do niego, włożyła oliwki do uszu i przyłożyła głowicę do jego klatki piersiowej, w miejsce, gdzie powinno znajdować się serce.\n- Wdech, wydech. Głośno i wyraźnie - poinstruowała go, sprawdzając jak pracuje najważniejszy organ w jego ciele. Słuchała go sobie tak chwilę. - Bije bardzo ładnie.\nPosłała mu uśmiech, po czym jedną swoją dłoń przyłożyła do swojego czoła, a drugą do jego. Zmarszczyła ze skupieniem czoło. Był rozpalony jak nic!\n- Masz gorączkę - podsumowała z pewnym niepokojem. - Chce ci się wymiotować? Zawroty głowy? Straciłeś dużo krwi, prawda?\nJej wzrok skupił się na rannej ręce i ściągnęła mu ten paskudny opatrunek, jeśli jeszcze tego nie zrobił.\n- Cholera! - podniosła nieco głos, bo wyglądało to obrzydliwie. Pojawiła się nawet ropa, pewnie bakterie miały prawdziwą ucztę. Im dłużej się jej przypatrywała tym bardziej miała wrażenie, że ta rana się rusza.\n- Idziemy to obmyć, bez gadania - powiedziała stanowczo i złapała go za zdrową rękę by przypadkiem jej nie uciekł i wyszła z nim gabinetu. Przeszli kawałek zanim trafili do łazienki. - Sam sobie to opatrzyłeś? Powinnam coś wiedzieć?\nWeszła z nim do środka i stanęła z nim przy zardzewiałym kranie. Przynajmniej umywalka była czysta, w końcu wszyscy musieli dbać o to miejsce. Odkręciła wodę, puściła jego jedną rękę by złapać tę chorą i przyciągnęła go pod kran.\n- To dopiero początek. W międzyczasie możesz mi powiedzieć czy jesteś na coś uczulony.\nby Rhett on 16/9/2018, 14:19\n— Nie, gorzej.\nZadumał się wyraźnie, zdziwiony jej ponury tonem. Już na korytarzu między tą dwójką zgrzytało i był gotów zaryzykować stwierdzenie, że gdyby wytężyć słuch, to dźwięk skrzypiącego metalu odbiłby się echem w uszach. Z początku potraktował to wzruszeniem ramiona. Teraz jednak — gdy Nier bezpowrotnie przepadł za zamkniętymi z trzaskiem drzwiami — umysł zaczynała trawić ciekawość. Jej gruby supeł oplótł swobodne dotąd myśli i chwycił pod gardło duszącym uściskiem.\n— Chłopak? — zaryzykował stwierdzenie, spoglądając na Miau z pytaniem wypisanym na licu. Jednocześnie coś w wyrazie jego twarzy podpowiadało, że gdyby nie udzieliła odpowiedzi, nie miałby jej tego za złe. Wystarczyło pokręcić głową, machnąć ręką, zignorować. Nie drążyłby tematu.\nObserwował ją zakładającą stetoskop i słuchał każdego słowa jak przepisowy, grzeczny pacjent. Brakowało mu tylko naklejki z epitetem "dzielny" przyklejonej do koszulki. Problem w tym, że na Desperacji raczej ciężko o naklejki, a on siedział nagi od góry. Ta myśl zacisnęła szczęki i niemal wykrzywiła usta w kolejnym grymasie. Przed napięciem powstrzymał mięśnie resztką energii — jej dotychczasowy ubytek przyprawiał o drżenie kończyn. Miał wrażenie, że gdyby teraz nie siedział, to padłby twarzą w podłogę już kilka kroków temu.\n— Nie musisz mi dawać niczego do jedzenia — zaprzeczył w końcu, unosząc wzrok barwnych oczu na jej twarz. — Już i tak nadużywam gościnności, nie chcę robić tego jeszcze bardziej. A jeśli chodzi o pokój... mogę pójść po prostu do Jinxa. To nie pierwszy raz, gdy u niego nocuję. Jakoś mu się odwdzięczę — zapewnił, mając wielką nadzieję, że pewny głos i zacięcie widoczne w ślepiach wystarczy, by ją przekonać. Odpowiadała za zdrowie innych, stąd od razu wiedział, że ta bitwa nie będzie należała do łatwych. Lekarze potrafili być najbardziej upartą grupą ze wszystkich.\nPosłuchał polecenia, zaczynając głęboko oddychać. Zimno stetoskopu w pierwszej chwili szarpnęło wnętrzem, ale zdołał opanować odruch i pozostać w miejscu. Wiadomość o gorączce nie szokowała. Kichnął jakby w odpowiedzi, tym razem już nie powstrzymując grymasu wpływającego na usta.\n— Nie, nie i tak — odpowiedział gładko na serię pytań, wlepiając pusty wzrok w ścianę za plecami dziewczyny. Ożywił się, dopiero gdy odrywała stary opatrunek od rany — przyklejony do zaschniętej krwi materiał bandaża wyrwał syknięcie z głębi gardła i zacisnął szczęki. I nim zdążył cokolwiek powiedzieć, czy choćby marudnie fuknąć, pielęgniarka już ciągnęła go do całkiem innego pomieszczenia. Będąc zmuszonym do pokonania korytarza bez koszulki, czuł się... jeszcze gorzej. Zwierzęce uszy automatycznie przylgnęły do czaszki, a wiecznie żywy ogon zamarł między nogami jak sparaliżowany. Zdecydowanie nie chciał teraz spotkać żadnego z klientów tego przybytku.\n— Sam sobie to opatrzyłeś?\n— Nie, spotkałem tam medyka. Zajął się tym i przestało krwawić, ale była wielka burza i dużo błota więc to może nie wyglądać najlepiej — pociągnięty do kranu musiał się pochylić, by w ogóle wsunąć rozszarpane ramię pod strumień wody. Wolną ręką wsparł się brzegu umywalki. — Nie jestem na nic uczulony — mruknął, pozwalając jej na wszystkie zabiegi. W międzyczasie kichnął jeszcze ze dwa razy i oparł rozgrzane gorączką czoło o chłodną powierzchnię umywalki. Zimno bijące od metalu dawało chwilowe poczucie ulgi, ale zaraz dreszcze szarpnęły ciałem i cały się wzdrygnął.\n— Od dawna tu pracujesz? — zapytał po chwili ciszy zapełnianej jedynie szumem wody. — Bywam tu często i to pierwszy raz, gdy cię spotykam.\nby Miau on 17/9/2018, 02:04\nGdyby miała określić ten dźwięk będący między nią a tym dupkiem, wybrałaby dźwięk odpalanej zapalniczki, zapętlonej, bo nie byłaby w stanie wytworzyć wystarczającego płomienia. Nowo poznany chłopak był bardzo ciekawski albo starał się podtrzymać rozmowę i coś w jego wyrazie twarzy sprawiło, że Miau bardziej obstawiała tę drugą opcję. Pewnie musiało go strasznie boleć, aż dziw że nadal trzymał się na nogach, właściwie, że w ogóle dotarł do burdelu. Zmrużyła nieco podejrzliwie oczy, ale tylko na chwilę, trawiąc to pytanie, czując... sama nie wiedziała czy czuła bardziej złość, strach czy obrzydzenie, możliwe że wszystko naraz. W końcu słowo 'chłopak' zdawało się być teraz dla Miau niczym trucizna, której słodycz już dawno minęła. Nier skutecznie obrzydził jej głębsze relacje z kimkolwiek. Ale skąd o tym miał wiedzieć nieznajomy? Nie wiadomo czy kiedykolwiek się jeszcze spotkają, czy w ogóle uzna tę informację za przydatną na tyle by ją zapamiętać. Do tego w tym stanie? Wątpliwe szanse. Coś w Renardzie sprawiło, że zechciała to sprostować, nie zostawiać pytania bez odpowiedzi, nawet jeśli gotów był odpuścić po jakimkolwiek geście protestu.\n- Były - odparła krótko, kierując oczy na sufit jakby miała tam coś ujrzeć. Chyba była odrobinę zdenerwowana. Przeszedł ją dreszcz. Potarła swoje odsłonięte ramiona. Takich pacjentów, aż miło u siebie witać. W swoim gabinecie dziewczyna, a właściwie młoda kobieta, miała całe spektrum zachowań i zmian. Rzadko komu udawało się usiedzieć spokojnie. Gdyby nie miała ograniczonej liczby naklejek, z chęcią by mu jedną dała a może nawet gdzieś nakleiła. Mógłby wtedy udawać, że ma kolejny tatuaż. Niestety miała ubogie zbiory, które uzupełniała podczas wypadów do M3, po cichu, bez żadnych śladów, a już dawno nie miała szansy by taki wypad urządzić. U profesjonalnych lekarzy zresztą niepraktykowano tej metody, więc naklejki leżały i się kurzyły, albo lądowały w śmieciach. Nie żeby coś, ale grzebanie w śmieciach miała już opanowane. Jej nos nigdy ją nie zawodził pod względem znajdywania skarbów zakopanych pod stertami zepsutych maszyn, nieświeżego jedzenia czy nieograniczonej ilości plastików. Musiała zignorować grymas, zwłaszcza że nie był to grymas bólu. W mokrym ubraniu badania byłyby niekompletne. Zresztą mogło być gorzej, mogła mu też kazać ściągnąć spodnie, co w sumie powinien zrobić dla swojego zdrowia, ale już dała mu spokój.\n- Jesteś teraz moim pacjentem, Renardzie. Nie wyzdrowiejesz gdy będziesz głodny - odpowiedziała mu stanowczo, na chwilę łapiąc się za boki i lustrując jego twarz. - Jesteś niezdrowo chudy, praktycznie sama skóra i kości. Zjesz coś, choćbym miała wpychać to coś w ciebie siłą. Ostrzegam, kilka osób próbowało głodówki i nie wyszło na tym dobrze. Zjesz, wykąpiesz się i pójdziesz spać. Niech będzie i w pokoju Jinxa.\nW jej brązowych oczach minęła niepewność, bo mało kto miał dostęp do tego pokoju, ale skoro powiedział to tak pewnie... musiał dobrze go znać. No nic, chyba Jinx się nie wkurzy... prawda? Chrząknęła i kiwnęła głową. Kwestię noclegu załatwi z panem burdelu. Dziwił się? Gdyby nie potrafili postawić na swoim to już dawno niektórzy skończyliby pod ziemią! Miau niemniej była tylko zwykłą pielęgniarką, nie mogła się równać z lekarzami. Starała się jednak na tyle na ile mogła. Zupełnie zapomniała, że głowica była zimna, ale w nagrodę może mu zrobić herbatę. I otrzyma od niej dużą ilość liści do smarkania.\nOdpowiadał rzeczowo, pewnie też nie było mu łatwo mówić w takim stanie, niemniej Miau doceniła, że z nią współpracował. To było istotne. Gdyby jeszcze miała się z nim szarpać... nawet te 2 centymetry przewagi by jej nie pomogły. Na co dzień była bardziej delikatna, ale kompletnie wyleciało jej z rozczochranej głowy, że powinna uważać. Wizyta Niera skutecznie wybiła ją z rytmu. Z tego kawałka bandaża z pewnością nie będzie już korzyści. Szkoda. Opatrunek wylądował na ziemi. Jak już go wsadzi do łóżka to posprząta. Zdecydowanie. Jinx pewnie wróci dopiero rano, o ile w ogóle wróci.\nSprawnie wykorzystała moment, była z siebie bardzo zadowolona. Nikogo nie było, większość rozeszło się wykorzystać swój 'czas wolny', reszta pewnie spędzała czas z klientami.\n- Chociaż tyle dobrze... - mruknęła bardziej do siebie niż do niego. Przy 'może nie wyglądać najlepiej' prychnęła, ale nie skomentowała. Poprawiła mu rękę na tej umywalce by trzymał ją pewniej. Jeszcze tego by brakowało by się przewrócił i uderzył. Śmierć na miejscu. Dla obojgu. A jeśli nie umarłaby od razu to po powrocie Jinxa i zarejestrowaniu przez niego śmierci Renarda na pewno.\n- Doskonale, nie powinno być więc problemu z lekarstwami.\nCzuwała nad nim, obracając chorą rękę po kilka razy i dobrze obmyć paskudną ranę. Starała się by jej palce nie miały z nią styczności.\n- Zależy jak liczysz. Całkiem długo, ale miałam... hm... kilka przerw. Dlatego pewnie mnie nie widziałeś. Poza tym dużo siedzę w swoim gabinecie. Jak często tutaj bywasz? - jak już zauważyła że rana była wystarczająco czysta, zakręciła kran i bardzo powoli odsunęła jego rękę.\n- Możemy iść. Teraz zajmę się oczyszczeniem rany, a potem nałożę świeży opatrunek. To na razie tyle, co mogę zrobić, wolałabym nie poprawiać szwów, o ile tamten lekarz je założył. Założył je, prawda? - spytała odrobinę zaniepokojona. - Na to mi wygląda... ale może to kwestia szybkiej regeneracji. Hm. No nic.\nNie złapała go tym razem za rękę, licząc że wróci z nią do gabinetu grzecznie, bez słowa sprzeciwu.\nby Rhett on 17/9/2018, 18:03\nPorzucił temat Niera bezpowrotnie. Niezadowolony ton głosu i grymas wymalowany na twarzy dziewczyny wyrzuciły z głowy chęć kontynuacji rozmowy. Tyle, dosyć. Zamiast słów, usta opuściło ziewnięcie i tylko dzięki ostatnim kropelkom energii zdołał skryć je za wierzchem zdrowej dłoni.\n— Jesteś moim pacjentem.\nMruknął grymaśnie, już teraz wiedząc, że to będzie ciężka walka.\n— Jestem też mieszkańcem Desperacji i nie należę do żadnej grupy. Gdy jesteś sama, to przyzwyczajasz się do głodu — kolejny raz wzruszył ramionami w bezwiednym geście, a patrząc na cały ten felerny dzień — nie ostatni. I byłby gotów sprzeczać się dalej, gdyby nie przyjęła tej-matczynej-pozy. Cisza od razu związała dzieciakowi usta w ciasny, niemożliwy do rozplątania supeł. Przypominała mu teraz Rakshę i zwyczajnie nie był w stanie wydusić z siebie choćby marudnego fuknięcia. Czuł się jak rugany szczeniak, który odmówił zjedzenia warzywek z talerza, albo wyjadł swój kawałek ciasta przed obiadem, czym zapełnił całe miejsce w żołądku. Niech to szlag z tymi kobietami.\nPod ostrzałem zarzutów odwrócił wzrok, wlepiając oczy w podłogę. No już, wystarczy — niema prośba była niemal widoczna na zmęczonej buźce. Prawie jakby miał te słowa wypisane na czole czarnym, niezmywalnym markerem.\nTrzymając rękę na umywalce, czoło na jej chłodnym metalu i ramię pod wodą, miał już serdecznie dość. Milczał ze świadomością, że medyków nie należy pospieszać (chyba że chciało się ozdobić gardło igłą), ale wymęczona twarz mówiła sama za siebie. Powieki co chwila opadały, mięśnie zaś drżały od nadmiaru wysiłku. Przez gorączkę było mu już ciężko ustać na własnych nogach, o trzeźwym myśleniu nie było już mowy, choć niewątpliwie do prób dokładał wszelkich sił. Głowę w większości wypełniał tępy ból i dudnienie brzmiące jak podkręcona na maksa głośniki basowe.\nGdy się odezwała, ponownie przyległ uszami do czaszki. Głos Miau — w normalnych okolicznościach bardzo miły — zdawał się potwornie głośny. Drażnił brzmieniem i potęgował migrenę. W końcu odetchnął z wysiłku.\n— Często — zaczął, krzywiąc usta pod dotykiem pielęgniarki. Poszarpana ręka odzywała się bólem zarzynanego zwierzęcia nawet przy delikatnym muśnięciu opuszków. — Czasami raz a czasami kilka w ciągu tygodnia. Odwiedzam Rakshę albo samego szefa nad szefami. To psychol jakich mało, ale bywa, że dobrze z nim posiedzieć. Swoją drogą... — kichnął. — Jakbyś ją spotkała, Rakshę, to wspomnij, że jej szukałem — nie wyobrażał sobie dnia, w którym blondynki miałoby zabraknąć. Widział ją jako nieodłączną część tego przybytku i serce wszystkich pracowników. W końcu troszczyła się nie tylko o niego. Nie mogła przecież od tak rozpłynąć się w powietrzu.\n— Nie zakładał szwów. Nie było ani czasu, ani miejsca, ani warunków. Nawet nie wiem, kiedy ta wielka burza zdążyła się rozpętać. W jednej chwili jej nie było. W następnej wielki piorun grzmotnął w ziemię, a z nieba leciało jak z kranu — bez słowa sprzeciwu dał się zaprowadzić do wybranego przez dziewczynę celu. Myślami był już w łóżku, świadomością w snach. Rozkojarzone spojrzenie tylko to potwierdzało. Idąc koryatrzem patrzył w plecy dziewczyny i nigdzie indziej. Dopiero przed kolejnymi drzwiami w głowę strzeliła myśl, przeszywając kość czaszki niczym celna strzała jabłko.\n— Jesteś taka ładna. Nie daj się tutaj zaciągnąć do żadnych dziwnych zadań — patrząc na właściciela burdelu, prawdopodobnie był w stanie bez problemu zaproponować pielęgniarce inną rolę. O ile już tego nie zrobił.\n// KISS ALREADY! <3 ~ Nathair.\nby Miau on 18/9/2018, 02:29\nW sumie chyba nie było jak tego kontynuować, bo o co mógłby jeszcze spytać? Czy rozstali się w zgodzie? Widział to, co się stało i pewnie się domyślił, że nie. Po prostu pewien rozdział został zamknięty. Jeśli będzie na tyle niemądry by zadawać się z tym gnojem to może dowie się więcej. Nie zdziwiłaby się, gdyby Nier rozpowiadał różne głupoty na jej temat. Był niepoczytalny.\nLista w jej głowie się powiększała, powinna się pospieszyć. Rannemu było ciężej oponować, co przyjęła z zadowoleniem. Nikt nie powiedział, że walka będzie równa, choć gdyby był zdrowy z pewnością miałby nad nią zdecydowaną przewagę.\n- Też nie należę do żadnej grupy... jedynie jestem tutaj - nie chciała dodawać, że w istocie bywały momenty że i ona czuła się samotna i kiedy realizowała swoje cele to raczej robiła na własną rękę. - Ale to niczego nie tłumaczy. Najgłupszy powód niejedzenia jaki usłyszałam w przeciągu tego miesiąca.\nCóż, Miau daleko było do matki zarówno w wyglądzie jak i zachowaniu. Prędzej była wyrośniętym dzieckiem, które przez większość czasu pakowało się w kłopoty i poświęcało czas na nieważne rzeczy, chcąc się bawić i poznawać świat. Może by się z nią dogadała, kto wie, gdyby tylko ją znała albo byłoby wręcz przeciwnie i by ją unikała, obawiając się próby dominacji. Miała do tego awersję. Warzywa były zdrowe, talerz powinien lśnić więc czystością, a ciasto było tylko na deser. Teraz trzeba płacić. Rysy twarzy złagodniały, westchnęła cicho. Ile on ma lat? Nie chciała go męczyć, jeszcze trochę i będzie mógł zasnąć niczym się nie przejmując. Jeszcze trochę. Wytrzyma.\nCo do igieł... prędzej ukłułaby siebie niżeli niego, ale o tym nie musiał wiedzieć. Niech ma odrobinę mylną wizję burdelowej pielęgniarki. Jej samej ten dzień dał we znaki, znając życie pojawiło się kilka małych wyprysków i potówek na jej twarz. Masakra. Przejechała dłonią po krótkich włosach tworząc na głowie jeszcze większy nieład. Przyglądała mu się ukradkowo, mając nadzieję, że zaraz jej nie zemdleje. No halo, nie teraz, nie zajęła się jeszcze jego raną! Zaniepokojenie ponownie błysnęło w jej brązowych oczach. Temperatura mogła mu podskoczyć, chociaż i tak była już dość wysoka, Miau strzelała na jakieś 38 stopni Celsjusza. Mała migrena, której dostała, była przy tym niczym.\nJego uszy były fascynujące, ale też oklapły, zupełnie jakby starał się je zatkać.\nWyostrzony słuch. Ściszyć głos. Coś na zmniejszenie odczuwanego bólu.\n- To sporo wyjaśnia - kiwnęła powoli głową, mając nadzieję że teraz jej głos, kiedy stał się cichszy, był dla niego bardziej znośny. Na uwagę o Jinxie chrząknęła, starając się nie uśmiechnąć głupio. Cholera, było blisko.\n- Możliwe, że pracuje w innej części albo Jinx ją przeniósł... wiesz nie mam pojęcia. Nigdy nie miałam z nią styczności, ale jeśli na nią wpadnę to przekażę - musiało mu naprawdę zależeć na niej. Miły chłopak. Skoro zajmowała się leczeniem, pewnie nie stało jej się nic złego. A może uciekła?\nCholera, cholera, cholera. Zagryzła nerwowo dolną wargę. Tylko spokojnie. To tylko drobny zabieg, coraz lepiej jej wychodziło zszywanie, przecież nieraz ćwiczyła na ubraniach, które były w takim stanie w jakim były. To nie zajmie długo. Tylko spokojnie.\n- W takim razie mała zmiana planu. Założę ci je, nie będą najpiękniejsze na świecie, ale powinno to wspomóc proces regeneracji i łatwiej będziesz mógł sam je ściągnąć w razie gdyby żadnego lekarza nie było w pobliżu. Staraj się trzymać też z dala od burz, a najlepiej w ogóle od kłopotów. Przynajmniej przez jakiś czas dopóki nie wrócisz do normy, dobrze? - dodała jeszcze szybko, zdecydowanie idąc przed nim, co jakiś czas jednak odwracając głowę w jego stronę. Gdyby miał się gorzej poczuć lub stracić przytomność. Tak w razie czego.\n- Mówiłeś o tym jak doszło do tego, że zostałeś ranny? Wybacz, nie słuchałam zbyt uważnie jak mu tłumaczyłeś, a z chęcią bym się dowiedziała - zachęcała go do opowieści, chcąc jak najdłużej zatrzymać jego uwagę by przypadkiem całkiem nie odleciał przed leczeniem. Otworzyła przed nim drzwi, chcąc wpuścić go pierwszego do środka. Wyprostowała się nagle zakłopotana i uciekła spojrzeniem, kompletnie nie wiedząc co powiedzieć.\n- Ja... cóż. Dziękuję? - mało brakowało a by się roześmiała z tego zdenerwowania. Nie była zła, to nie tak!, tylko kompletnie się tego nie spodziewała. Ale w końcu miał gorączkę, a gdy miało się gorączkę mówiło się różne rzeczy. - Nie martw się, Jinx nie traktuje mnie źle. I nie daje mi żadnych dziwnych zadań. Tak mi się wydaje.\nPodrapała się po karku i wyszczerzyła się głupio do niego. Cóż. Zakłopotanie zawsze ciągnęło ze sobą szereg dziwnych reakcji. Gdy wszedł do środka, zamknęła za nim drzwi i pomogła mu posadzić tyłek na kozetce. Sięgnęła po sporą buteleczkę zamiennika wody utlenionej, ręcznik i liście do smarkania. Naturalne chusteczki dała mu niemalże od razu na kolana.\n- Śmiało, trochę łaskoczą, ale przynajmniej nie są ostre. Jak je zużyjesz, kładź je z lewej strony. I uwaga, będzie szczypać, nawet mocno - ręcznik położyła na kolanie, który był od strony rannej ręki i ustawiła Renarda tak by mógł ją na nim położyć. Buteleczkę odkręciła, potrząsnęła nieco głową bo zapach był mocny, dało się wyczuć spirytus wymieszany z ziołami, i bardzo powoli polała ranę, sama się krzywiąc, gdy ta zaskwierczała jak mięso na grillu. No nic, musiało boleć by działało. I musiało dać znać. Polała w razie czego jeszcze raz i zakręciła buteleczkę. - Odetchnij, pomyśl o czymś przyjemnym.\nOdłożyła zamiennik na biurko i zaczęła szukać nitki i igły, bo rękawiczek nie miała, skończyły się. No nic jakoś sobie poradzą. Znalazła jeszcze zapalniczkę by wyparzyć swoje profesjonalne narzędzie, po czym jak już z ulgą odkryła, że nie musiała bawić się z nawlekaniem nici na igłę, ruszyła w jego stronę.\n- Możesz zamknąć oczy, by poczuć się bardziej komfortowo - zaproponowała wcale się nie bojąc, wcale a wcale. Igła prawie jej wypadła, ale w samą porę udało jej się ją złapać przez co się ukłuła. Ale to nic takiego, przyzwyczaiła się. Wzięła głęboki wdech, krople potu wstąpiły na jej czoło i przestąpiła do nakładania mu tych szwów. Wbijała igłę powoli, wykorzystując metodę węzełkową i pomagając sobie drugą ręką by nieznacznie przybliżać do siebie brzegi rany. Zajęło jej to trochę czasu, zdążyła się nieźle spocić, a na dodatek nie wyglądało to wyjątkowo estetycznie, prawdę powiedziawszy widać było, że szwy zostały nałożone przez niewyćwiczoną rękę, ale się trzymały. Jakoś. I co najważniejsze, jego skóra mogła oddychać. Nie miała czym przeciąć nitki więc użyła zębów. Delikatnie, bez zostawienia śliny. Dobrze że zęby były ostre. Odłożyła igłę na biurko i szybko wytarła czoło chusteczką, którą znalazła w szufladzie. Znalazła owocowy syrop na ból i od razu dała chłopakowi.\n- Pij na zdrowie, a najlepiej to trzy małe łyczki - wróciła teraz po liście mające stanowić jego opatrunek. Kawałek bandażu powinna znaleźć by rękę obwiązać. Nałożyła na siebie duże liście na wysokości rany, sprawdzając czy to wystarczy. - Jak się czujesz? Jesteś gotowy by przyjąć teraz dawkę lekarstw? A może najpierw coś zjesz? Kanapki i herbata wystarczą? I jeszcze nie zasypiaj, jeszcze trochę. Dać ci coś mocnego do powąchania byś się nieco rozbudził, a może chcesz usłyszeć jakiś żart?\nby Rhett on 21/9/2018, 17:47\n— W takim razie mała zmiana planu.\nSkinął powoli głową, już bez wiedzy, czy gest przepełniało zmęczenie, czy czysty mechanizm (ktoś mówił, więc mięśnie reagowały, poruszając daną partią ciała, nic poza tym). Miau jednak walczyła dzielnie. Stale dokładała nowych porcji słów, zadawała kolejne pytania wymagające odpowiedzi. Sprytne, musiał przyznać, bo sam już dawno odepchnął chęci do pojedynku z otępieniem.\n— Hmm — mruknął pokrótce, chcąc całą historię uwieńczyć w tym jednym, krótkim odgłosie. Gardło zaczynało powoli drapać, odmawiając posłuszeństwa przy próbie użycia głosu. Żeby powiedzieć cokolwiek bez grubej naleciałości chrypy, musiał porządnie odchrząknąć. — Nie jestem do końca pewny. Szukałem owoców i chyba wszedłem na terytorium jakiegoś... zwierzęcia, kto wie. Było wielkie na dwa metry i zajadłe jak sam diabeł — zmarszczył nos na samo wspomnienie rozwartej szeroko paszczy i lśniących w leśnym kroku ślepi. W tamtym momencie ich spojrzenia skrzyżowały się na krótką chwilę, ledwie ułamek sekundy, może nawet mniej, ale był przekonany, że tylko wystarczyło, by oboje zapisali swoje oblicza na kartach pamięci. Biorąc nogi za pas, poprzysiągł sobie, że kiedyś wróci i zrobi z potwora cholerną poszewkę oraz koc do kompletu. Gdyby nie chwilowo wątpliwe zdrowie, już dawno gotowałby się do roboty z podwinięciem rękawów.\nWszedł znów do wnętrza jej małego imperium. Nie tłumaczył się z komplementu, nie było potrzeby. Zamiast słów posłał jej szeroki, szczenięcy uśmiech. W normalnych okolicznościach ogon już dawno poszedłby w ruch. Zrezygnował tylko na rzecz oszczędzania sił, w końcu musiał jeszcze dojść do pokoju burdel mamy. Później usiadł z buchnięciem na miejscu pacjenta i nie chciał robić ani mówić już zupełnie nic. Jednocześnie nad głową lawirowała myśl, zupełnie jak natrętna mucha bzyczeniem przypominająca, że ona przecież nie odpuści tak łatwo.\nKontakt środka odkażającego z raną nie był niczym przyjemnym. Zwykle zaciskał zęby i pozostawał we względnej ciszy, ale tym razem rozproszony własnymi myślami odpowiedział niezadowolonym warknięciem. Zreflektował się w czasie nie dłuższym niż oddech. Przez chwilę burczał coś niezrozumiałego pod nosem, zachowując się jak kłótliwe szczenię, któremu stawiano ludzkie argumenty, a ono ich naturalnie nie rozumiało.\n— Możesz zamknąć oczy, by poczuć się bardziej komfortowo\nPrawie się zaśmiał.\n— To nie pierwsze i nie ostatnie szwy w moim życiu — odparł jakimś takim życzliwym tonem, posyłając jej całkiem wesołe jak na stan zdrowia spojrzenie. Oczy błyszczały od gorączki, natomiast zwykle blade policzki przyprószyła delikatna czerwień.\nPodczas zabiegu siedział nieruchomo. Nie skrzywił się ani razu, jakby przebijająca tkanki igła w ogóle nie istniała, a towarzyszący dotykanej ranie ból odpłynął gdzieś daleko wraz z myślami. Wydawał się wtedy krążyć świadomością wokół czegoś całkiem innego. Próżno było doszukiwać się wskazówek na licu młodzieńca, gdyż to pozostawało niewzruszone, wykute w marmurze na amen. Drgnął, dopiero gdy butelka z lekarstwem wtargnęła w pole widzenia, ściągając go z powrotem na ziemię. Sprawnie przechwycił naczynie i zgodnie z zaleceniem upił kilka niewielkich łyków. Lekarstwo było mdłe i pozostawiało w ustach dziwny posmak, którego nie potrafił do niczego przyporządkować, nic więc dziwnego, że wysunął język z niesmakiem. Wzmianka dziewczyny o kolejnych medykamentach wzniosła oczy wymordowanego ku niebu. W końcu przyszedł tu odpocząć, a nie wykorzystywać zasoby burdelu. Tym sposobem każda kolejna sekunda owocowała w plan ucieczki. Wiedział jak zniknąć, nie był tylko pewien obecnych zasobów sił.\n— No daj spokój, o leki teraz ciężko, a ze mną nie jest aż tak źle — postąpił profilaktyczny krok w tył, napinając mięśnie w gotowości do nagłego uniku przed chwytem Miau. — Herbata w zupełności wystarczy, bardzo dziękuję — skinął też głową, gdy pytała o walkę z sennością. Tak mamo, dam radę, jestem już dużym chłopcem i nie kładę się po wieczorynce! Zaprzeczył przy pytaniu o żart, choć przy tej propozycji wargi samoistnie zadrgały.\n— Nie trzeba. Za to bardzo chętnie dowiem się czegoś o tobie. Skoro już wiem, że tu pracujesz, to będziemy na siebie częściej wpadać.\nby Miau on 22/9/2018, 03:21\nZrozumiała, to był prosty przekaz, a ona nie oczekiwała pełnych odpowiedzi, ruchy ciała wystarczały, mówiły jej wszystko. Nie bała się walki ani tym bardziej wyzwań, po prostu w większości przypadków łatwiej i korzystniej było uciekać. Tutaj nie miała jak walczyć, po prostu korzystała z pierwszych lepszych pomysłów. Niedobrze, ale równie dobrze mógł po prostu mieć dość rozmowy. W sumie to nie sprawdziła mu gardła. Szlag. Jeszcze to zrobi, jeszcze przed podaniem lekarstw.\n- Miałeś wyjątkowego pecha... próbowałeś z nim walczyć? Jeśli tak, to postąpiłeś głupio - skomentowała krótko, nie mając jednak zamiaru prawić mu morałów. Chyba po prostu trochę ją to zmartwiło. Szybko, trzeba to zamaskować, jeszcze pomyśli sobie że można łatwo grać jej na emocjach. Sama Miau pewnie by uciekła, gdzie pieprz rośnie, szukając sobie innego miejsca do zdobycia owoców niż zostałaby po ujrzeniu takiego monstrum. O ile szukanie owoców w ogóle nie wyleciałoby jej z głowy. No w gorącej wodzie kąpany! Ależ ma szczęście, że nie powiedział nic o swoich przyszłych planach.\nCo za nierozsądny, chory pacjent. Gdyby miała maseczki, założyłaby mu jedną. Uśmiech w takim momencie? Samobójca. Jeszcze nadejdzie czas by sobie pomachał ogonem, powinien to lepiej zostawić na Jinxa jak ten odkryje go w swoim pokoju. Tak w razie czego, by go udobruchać. Wystarczyło współpracować, być grzecznym pacjentem. Takie to trudne?\nOczywiście, że bolało, bazą był spirytus. Starała się na Renarda nie patrzeć by nie przybrać jednej z tych współczujących min, których w takich momentach nieraz nie potrafiła powstrzymać. Zignorowała te odgłosy, głowę wypełniając tekstem szybkiej, skocznej piosenki. Tytuł kompletnie wyleciał jej z głowy. Chyba był to jeden ze starych hitów z miejsca, które zwało się kiedyś Koreą Południową. Szczenięta były bardziej przytulne, to przynajmniej roczne psy zaczynały się buntować. Pomimo bycia kotem przepadała za psami.\n- Może i tak, ale założę się, że osoby, które ci je zakładały wcześniej, lepiej się na tym znały - burknęła pod nosem, zrezygnowana. Kątem oka wyłapała to spojrzenie. Aj, rozpalony jak piecyk. Wystawiła mu jak dzieciak język. - Oszczędzaj się, słyszysz mnie? I nawet nie próbuj mi tu zemdleć.\nAlbo był niesamowicie wytrzymany na ból albo nie czuł tej ręki kompletnie. Pomimo prób bycia delikatną, nie udało jej się wbijać igły precyzyjnie, nie miała też czucia, chociaż większość najcięższych ukłuć przyjęły jej palce. Kilka razy ugryzła się w język i aż poczuła krew, którą rozmazała sobie na zębach. Chyba udało mu się skupić na czymś przyjemnym. Jaka ulga. Była zbyt skupiona i zmęczona by sprawdzać jego twarz, także w spokoju mógł myśleć sobie o czym tylko chciał. Potem przyglądała się jak pije. Syrop może nie był najsmaczniejszy, zawierał w sobie sporo goryczy, bo cukru nikt do niego nie dodał, ale ważne że działał. Prawie się roześmiała, widząc jak wywala język.\n- To dopiero początek - oświadczyła uroczyście i następnie odstawiła buteleczkę koło nogi kozetki. Jedno z drugim miało sporo wspólnego, czy tego chciał czy nie. Niech lepiej uważa, w przeciwieństwie do niego była zdrowa. I szybka.\n- Nie gadaj głupot, dużo robimy sami, poza tym Jinx o wszystko dba - najpewniej oparł się teraz o ścianę, bo przecież nadal siedział na kozetce. Uniosła sceptycznie jedną brew do góry. - Serio, Renardzie? Lepiej wysmarkaj nos, zwisają ci smarki.\nPrychnęła krótko, rozbawiona swoimi własnymi słowami, chociaż mówiła szczerze. Dobra, trzeba było obwiązać rękę. Z kieszeni fartuszka wyciągnęła kawałek bandażu i poprawiła liście. - Nie ruszaj się przez chwilę.\nObwiązała tą resztką, którą posiadała i zapięła zapinką. Poobracała trochę jego rękę ze zmarszczonym czołem, zagryzając górną wargę.\n- Hmmm, chyba wygląda dobrze. No to najważniejszy punkt za nami, teraz czas na resztę. Teraz szybko sprawdzę ci gardło - i znienacka przesunęła się i kucnęła by być z nim twarzą w twarz.\n- Otwórz buzię, pokaż język - zarządziła. - Tylko grzeczni pacjenci dostają to, czego chcą. Ale na zachętę coś ci powiem. Tak ogólnie nie wiem czego chciałbyś się o mnie dowiedzieć, raczej żadna ze mnie podróżniczka i zdobywczyni nowych terenów. Ale uczę się gotować, coraz lepiej kroję chleb. Kromki już nie są takie grube jak na początku. Zamierzasz mnie odwiedzać, Renardzie?\nDrgnęły jej z rozbawienia usta, trochę się w sumie z nim drażniła. Wszystko w celu stłumienia jego buntu. Po sprawdzeniu jego gardła, podniosła się i podeszła do kredensu z którego wyciągnęła tabletki, słoik niekoniecznie wyglądających apetycznie kulek i buteleczkę z kolejnym syropem.\n- Zamierzasz często chorować? - podeszła do niego szybko, ignorując zmęczenie, spływający pot i zarumienione policzki. Musiały być przecież zarumienione od tego całego działania. - Najpierw syrop. Pociągnij zdrowego łyka, pomoże na gardło. Następnie zjesz sobie jeden z moich specjałów, to powinno opanować gorączkę. Tabletki są na odporność. O to byś wszystko brał regularnie zadbam sama, bo wątpię byś sam chętnie po to sięgnął.\nSyrop miał kwaśny posmak, mógł głównie poczuć cytryny i tymianek, reszta składników była bliżej niesprecyzowana. Odebrała od niego buteleczkę, zgarnęła też tą, którą podała mu wcześniej i wyciągnęła mu ze słoika, który postawiła na kozetce obok chłopaka, jedną kulkę.\n- Gryź szybko i jeszcze szybciej połknij - poradziła zanim wylądowała w jego jamie ustnej. Była zrobiona z czarnego bzu, liści maliny, kwiatu lipy, kory wierzbowej i z odrobiny miodu. W tym czasie zdążyła większość rzeczy odłożyć na swoje miejsce. - Tabletka będzie do herbaty. Zaraz ją przyniosę. A spróbuj uciec to...\nPogroziła mu palcem zanim pospiesznie opuściła swój gabinet i udała się do jadalni, która miała połączenie z kuchnią. Na szczęście nie znajdowała się daleko. Przywitała się z kilkoma chłopakami, którzy najwyraźniej wykorzystali swoją przerwę na posiłek i wbiegła do kuchni. Nastawiła mocno zardzewiały czajnik, wyciągnęła szczerbaty kubek i nasypała do niego zwykłej herbaty. Miodu i cukru nie było, więc miała nadzieję, że to wystarczy. Znalazła kawałek chleba, schowany, o dziwo, w szufladzie, sięgnęła po nóż i wzięła się do dzieła. Ukroiła dwie, bo sama też była głodna. Po chwili namysłu wyciągnęła również drugie naczynie, z większą usterką, ale nadal dało się z niego pić i nie oparzyć przy okazji palców, i również nasypała herbaty, dla siebie zielonej.\nKromki były krzywe, jedną część miały wyraźnie grubszą, ale cóż, nie potrafiła inaczej. Przynajmniej na razie. Smarowideł też nie mieli, więc od razu sięgnęła po szynkę schowaną w małej lodówce, która chodziła na baterie. To było dobre rozwiązanie. Zdecydowanie.\nUkroiła po dwa plasterki na jedną kromkę, po czym jak zalała wodę i trochę posprzątała, a jedzenie znalazło się na małym talerzyku, pospiesznie opuściła kuchnię, licząc że po drodze się nie wywali, a Renard nie wykorzystał okazji i nie postanowił uciec. Część drogi pokonała bez biegu i kiedy otworzyła sobie drzwi łokciem lewej ręki, trochę rozlała ciepłego napoju na swoją rękę.\n- Au! - syknęła Miau, ale weszła do gabinetu, starając się nie zacząć narzekać, że herbata była gorąca. Postawiła wszystko na biurku, jeszcze nie patrząc w stronę kozetki.\n- A jeśli okaże się, że cię tutaj nie ma, Renardzie, to przysięgam że skopię ci dupsko.\nby Rhett on 23/9/2018, 15:04\n— Oczywiście, że nie — zaprzeczył od razu, posyłając jej pełne niedowierzania spojrzenie. — Od razu się zwinąłem. Bestia po prostu była terytorialna — zacisnął usta w wąską linię. Wyjaśnienia wymagały od niego wiele wysiłku nie ze względu na suche drapanie w gardle, ale rozstrzelone po wszystkich kątach pokoju myśli. Gorączka rozkojarzyła umysł jak nigdy w życiu, znacznie komplikując procesy zachodzące pod czaszką. Powodowała wrażenie, jakby ktoś oplótł gruby sznur wokół mózgu i z każdą próbą skupienia zaciskał więzy mocniej. W końcu chłopak odetchnął, trochę ze zrezygnowaniem, trochę ze złością powoli rozkwitająca pod skórą.\n— Lepiej wysmarkaj nos, zwisają ci smarki.\n— Wcale, że nie! — zaparł się słowami jak tarczą. I mimo pewności co do własnych słów, pochwycił zieloną, roślinną chusteczkę i przetarł nos, dopiero wtedy ze spokojem ducha potwierdzając, że wyszło na jego. Był skory do dalszego buntu, ale kazała się nie ruszać, więc znów zamarł. Idealnie wytresowany kundel.\nOwinięta bandażem ręka ciążyła mu zbędnymi kilogramami. Sprawiała wrażenie oderwanej połączeniami od mózgu, całkowicie niezależnej. Jednocześnie pozbawionej własnej woli, przez co zwisała bezwiednie, niegotowa do wykonania żadnego ruchu ani polecenia. Choćby warczał, krzyczał i zastraszał, to wiedział, że palce nie drgną, póki regeneracja nie zrobi swojego. Słabość wykrzywiała wargi młodzieńca w niezadowoleniu. Znalazł w sobie na tyle rozumu, by odwrócić wtedy twarz od czujnego wzroku Miau, nie chcąc dodawać jej kolejnych zmartwień. To minie, był pewien jak tego, że oboje oddychają.\nMruknął zniecierpliwiony, idąc za lekarskim "otwórz buzię, pokaż język". No to otworzył. Gardło nie piekło, nie odzywało się też bólem, gdy przełykał lub mówił. Nie wspomniał o tym wcześniej i teraz musiał ponosić konsekwencje. A gdyby posłuchał prośby i od razu powiedział o wszystkich dolegliwościach oraz tych, których nie było, obyłoby się bez dodatkowych badań. Ale trzymał język za zębami i wizja łóżka oddalała się o kolejne długie minuty.\n— Jasne, nie widzę przeszkód — odparł, przebiegając językiem po podniebieniu. Wciąż nie pozbył się ostatnich wspomnień smaku po syropie. Pokręcił głową w odpowiedzi na kolejne pytanie. Już wspomniał, że stał u niego na liście częstych odwiedzin. Nie widział powodu do powtarzania tego samego po raz kolejny.\nStosował się do kolejnych zaleceń. Upił znów następnego syropu (ten również nie smakował cukierkami), przełknął tabletkę (jeszcze gorszą niż oba syropy razem wzięte) bez czekania na herbatę. Wsparł plecy o ścianę, wzrok wbijając w sufit. Zrezygnował z planu ucieczki sekundę temu, nie chcąc przysparzać kłopotów ani sobie, ani pielęgniarce, która przecież stawała teraz na głowie, byleby tylko zbić gorączkę i przegnać całe przeziębienie. Zapisał ją w niewidocznej liście, żeby na przyszłość pamiętać. Nie mógł pozostawić jej pomocy bez echa. Przymknął powieki, chcąc choć na chwilę zwolnić oczy z obowiązku. Zaczynały go powoli piec i już sam nie wiedział, czy ze zmęczenia, czy z choroby.\nMusiał odpłynąć. Tak mu się przynajmniej wydawało, bo gdy otwierał ponownie ślepia, Miau już wchodziła do gabinetu, cała obładowana rzeczami. Wypowiedziane przez dziewczynę słowa sprawiły, że parsknął rozbawiony, przykładając zaraz dłoń do twarzy. Przemknął opuszkami po skórze, ścierając zeń niewidoczne ślady skonania.\n— Jak chciałabyś to zrobić, skoro by mnie tu już nie było? — podjął temat, sięgając po zdezelowany kubek z herbatą. Ciepło naczynia od razu buchnęło w dłonie, tak samo, jak para otulająca zwieszoną nad napojem twarz. Dmuchnął, nie chcąc poparzyć języka. Na kanapki nawet nie spojrzał, w duchu licząc, że przez te kilka minut cały świat zdążył o nich zapomnieć. — Chcesz coś jeszcze sprawdzić? Nie ukrywam, że marzę o odrobinie snu... — mruknął, może nieco niewyraźnie, bo i w herbatę. Mimo braku jakiegokolwiek słodzika smakowała lepiej niż kiedykolwiek indziej w życiu.\nNiesprawność ręki 1/5\nKajam się za tego posta. Nie umiem dziś w sens.\nby Miau on 24/9/2018, 19:41\n- Musiała być więc niewiarygodnie szybka, skoro zdążyła zadać ci tak poważne obrażenia - uniosła sceptycznie brew do góry, ale westchnęła i machnęła ręką, dając tym samym znać, że nie musi próbować jej przekonywać, bo mu wierzy. Przynajmniej na razie, w końcu by nie próbował się jej tak tłumaczyć, gdyby tak nie było, nie? Była przecież dla niego osobą obcą. Poza tym był chory, lepiej było nie nadwerężać jego gardła i sił. Może i wyglądał odrobinę lepiej, ale nadal był przemęczony i targany gorączką. Po posiłku, wyśle go do wanny a następnie do łóżka. Mało brakowało a na tę gwałtowną reakcję wybuchnęłaby śmiechem. W życiu by nie przypuszczała, że trafi jej się taki wybuchowy rodzynek i to na koniec męczącego i stresującego dnia.\n- Grzeczny chłopiec - skomentowała tylko, dziwnie wesoło, widząc jak wyciera nos. Niech myśli swoje, Miau już czuła że wygrała. Teraz wystarczyło zmusić go do jedzenia...\nJak wypocznie to doceni ten "balast" na swojej ręce. Zresztą liście nie były takie ciężkie, a w porównaniu do tamtego opatrunku, na samą myśl burdelowa pielęgniarka jak po jej karku przebiegają ciarki, wyglądał jak marzenie. Oby obyło się bez żadnych powikłań, nadal miała za małą wiedzę i za małą ilość specjalistycznych przyrządów by coś więcej powiedzieć. Poza tym musiała naraz ogarniać dużo różnych specjalizacji, a do niektórych nie miała nawet książek lub ludzi, którzy mogliby co nieco jej wyjaśnić, by móc coś więcej powiedzieć! Ciężka sprawa. Tylko czas mógł mu pomóc. I odpoczynek, o ile nie będzie takim upartym pacjentem, ale jak na razie wykonywał grzecznie jej polecenia. Miłe zaskoczenie. Zdążyła odpłynąć myślami do jedzenia i załatwienia sprawy gorącej wody, by Renard miał szansę uniknąć tego czujnego kociego wzroku. Nie musiało, jeszcze, ale to mogła być kwestia czasu skoro był przemoczony i na dodatek w stanie dalekim od poprawnego. Lepiej było dmuchać na zimne i załatwić wszystko za jednym zamachem. Teraz było za późno, na pierwszy rzut oka było widać, że potrzebuje solidnej diagnozy. Sama Miau zdołała sporo wyłapać, więc lista zadań zdążyła się skrócić.\nBurdel sam w sobie może tak, pytanie czy powinna traktować go jako stałego pacjenta w swoim gabinecie. To stanowiło już odrębną kwestię. No bo przecież na przyjmowanie takich gości należało solidnie się przygotować, a tak jeśli zamierzał tylko zaglądać do Jinxa lub pokoi dla klientów to mogła sobie pozwolić na rozrzucanie rzeczy gdzie popadnie i słodkie lenistwo. Naprawdę to nie, chyba że chciałaby zdenerwować pana.\n- Wyglądasz na takiego, co nigdy nie widzi żadnych przeszkód - odpowiedziała, nie zastanawiając się nad tymi słowami. Zwykły, najbanalniejszy impuls pod słońcem. Ach, gdyby wszyscy pacjenci tak łatwo łykali wszystko, co podsunęłaby im pod nos! Najczęściej zadawali mnóstwo pytań, zupełnie jakby mieli do czynienia z kimś, kto nie wiedział co robił. Jasne, może wyglądała mało poważnie, ale robiła to tyle czasu, że powinni jej odpuścić. Choć trochę. Oby się tylko nie zakrztusił od tego połykania bez popijania. Posłała mu zaniepokojone spojrzenie, po czym westchnęła i pokręciła głową. No nic, zostało parę rzeczy do zrobienia zanim sama będzie miała okazję się umyć. W końcu by się przydało, już dłuższy czas nie zaznała mydła, a głowa zaczynała ją swędzieć. Miała tylko nadzieję, że nie złapała żadnego świństwa. Uśmiechnęła się krótko do siebie, przecierając ciepłą od kubków dłonią twarz zanim się zwróciła w stronę chłopaka, przyjmując nieco psotny wyraz twarzy.\n- Znalazłabym cię i wtedy byś oberwał - odpowiedziała pewnie, po czym zaniosła jego kubek, biorąc ze sobą talerz. Usiadła na kozetce obok niego, kawałek dalej by nie naruszać jego przestrzeni. Swojej herbacie postanowiła dać czas by nieco ostygła.\n- Nie, to wszystko. Zostaje kąpiel, przebranie się i zapakowanie cię do łóżka. Myślę, że zaśniesz od razu, więc powstrzymam się od przeczytania ci bajki na dobranoc - wypowiedziała to z bardzo poważną miną, ale jej oczy same zaczęły się śmiać, dziko błyszcząc wśród rzadkiej pary, która wydobywała się z jego kubka. - Wreszcie ściągniesz te ohydne, mokre spodnie. Ale spokojnie, jak je jedna z dziewczyn wypierze i wyschną to ci je oddam, choć nie ukrywam jak dla mnie powinieneś je wywalić. A teraz zjedz ładnie kanapkę.\nŚwiat może i zapomni, ale Miau niekoniecznie. Sama sięgnęła po jedną, którą zrobiła dla siebie i zaczęła jeść i przeżuwać. Co za przyjemność, chyba nawet tymczasowo się rozpłynęła, doceniając każdy kęs.\n-Ymęszybcjejzjesz... - zrobiła przerwę w wypowiedzi by przełknąć zrobioną w jamie ustnej papkę. - Tym szybciej popływasz.\nPodsunęła mu talerz, kładąc go obok na kozetce i się podniosła idąc do biurka by napić się herbaty. Oparła się o nie i schowała na chwilę twarz w parze. Jeśli w końcu zjadł to pewnie zdążyła wypić prawie całą herbatę i oboje opuścili jej gabinet by udać się do łazienki. Wzięła ze sobą ręcznik.\n- Wejdziesz do łazienki, wanna powinna być czysta, jak nie to trochę ją obmyjesz. Ściągniesz resztę ciuchów, a w tym czasie powinnam wrócić z gorącą wodą. Jak się będziesz wstydzić to możesz owinąć się ręcznikiem, proszę - wręczyła mu ciepły, miękki materiał, który wcześniej miał na kolanie. - Mydło też powinno być. Musisz porządnie się wyszorować, ale uważaj na rękę, dobrze?\nby Rhett on 25/9/2018, 20:49\nNic dziwnego, że już wcześniej poczuł się przy dziewczynie jak tresowany piesek. Brakowało tylko, by zmierzwiła mu włosy i poklepała w nagrodę po głowie. Ale wtedy uniósłby się już dumą (wcale nie), nie pozwalając na tak dziecinne traktowanie (bzdura).\nTrochę przypominała mu Ourella. Oboje byli równie uparci i zdeterminowani do osiągnięcia celu, jakim było dobro pacjenta. Gdyby pomyśleć nad tym dłużej, ta cecha nie ograniczała się jedynie do wspomnianej dwójki, a do całego grona lekarskiego. Nie mówił tego na głos, ale zawsze był pod ogromnym wrażeniem ich medycznego światka. To, co dla niego pozostawało treścią zakazanej księgi, dla nich było chlebem powszednim. Gdyby nie pozostałe dziwy świata, w którym przyszło im wszystkim żyć, nazwałby to magią.\nPodciągnął kolana pod pierś, wspierając na nich ramiona. Nieco zamknięta pozycja mogła wydawać się podejrzana, ale jemu zależało jedynie na zachowaniu ciepła. To natomiast stale uciekało z organizmu choćby ze względu na brak koszulki, czy przemoczone spodnie. Temperatura bijąca od herbacianego kubka była chwilowo jedynym źródłem gorąca. Miał jednak świadomość, że i ono z czasem się skończy.\n— Znalazłabym cię i wtedy byś oberwał.\nZnów się zaśmiał. Tym razem bardziej mrukliwie, trochę ochryple. Musiał odchrząknąć, by oczyścić głos.\n— No wiesz? Już się zdążyłem nastawić na tę bajkę — spojrzał na nią ukradkiem z jakimś dziwnym, rozbawionym błyskiem w głębi oka. — Liczę, że następnym razem się zrekompensujesz. Najbardziej lubię te o smokach. To tak swoją drogą — nie odpuścił sobie porozumiewawczego mrugnięcia. Zaraz po tym zamknął usta, przytykając do wargi brzeg kubka. Durne pytanie cisnęło się na język, dlatego przełknął je wraz z gorzkawą herbatą.\n— Nie są ohydne! — najczystsza forma zaskoczeniu odbiła się na jego licu, gdy podnosił wzrok na Miau. Od razu oderwał jedną z dłoni od kubka, przemykając opuszkami po wysłużonym materiale. Czując pod pacami podniszczoną fakturę oraz przetarcia zamknął usta z niesłyszalnym trzaskiem. — No dobra, może trochę są — przyznał dość niechętnie. Ciężko było o ostatni krzyk mody. Zadowalał się przypadkowymi znaleziskami bądź opierał swój dobytek na handlu. Jeszcze chwilę burczał pod nosem. Nie o spodniach, a jedzeniu, ale im dalej walczył, tym mniej sensu w tym było. Dziewczyna była tak zawzięta, że pozostało mu jedynie spuścić wzrok i raz jeszcze tego dnia wykonać pielęgniarskie polecenie. Z lekkim ociąganiem chwycił kanapkę.\nGłodne zwierzęta miały w zwyczaju rzucać się na podstawione jedzenie, jakby miało im zostać odebrane. Marshall — mimo pustki w żołądku — jadł powoli i spokojne. Nie mówił w trakcie, zachowując zasady kultury osobistej i dobrego wychowania. Ładny obrazek psuł jedynie drobny grymas błądzący w kąciku ust — wciąż nie wierzył, że zdołała wmusić w niego posiłek.\nWstając z kozetki, pomyślał, że po całym dniu w lodowatym deszczu gorąca kąpiel będzie naprawdę miłą odmianą. Od razu czuł się zdrowszy i bardziej wypoczęty. Może właśnie dlatego szedł do łazienki z całkiem sporym entuzjazm. Gdyby nie strach przed spotkaniem burdelowego klienta, to pewnie machałaby ogonem.\nOdebrał od niej ręcznik i zasalutował.\n— Tak jest, dobra Pani — i zniknął za drzwiami. Nie rozglądał się dookoła, od razu lokalizując wannę. Zajrzał do jej wnętrza. Oceniwszy, że nie wymagała przepłukania, usiadł na brzegu. Zawahał się, sięgając zapięcia spodni. Myśl o ciepłej wodzie pchnęła go do działania i już po chwili okrywał się wielkim jak koc ręcznikiem, czekając na dziewczynę.\nNiesprawność ręki 2/5\nby Miau on 26/9/2018, 01:16\nMiał same niepoprawne skojarzenia, co ona biedna mogła na to poradzić? Dobrze, że przynajmniej nie poczuł się urażony, nie wszyscy zareagowaliby tak spokojnie na jej komendy, znała nawet wybuchy złości i przekleństwa posyłane pod jej adresem. Czasem i prostytutki potrzebowały ujścia dla swojej frustracji. Miau nauczyła się więc nie posyłać dobrych słów w każdą stronę, naklejek tym bardziej. Renard był miłą odmianą i poniekąd uratował ją przed niechcianym towarzystwem Niera - kto wie, ile czasu by jej jeszcze zawracał głowę, gdyby nie nieznajomy? A Miau kompletnie nie miała ochoty by go widzieć. Nigdy. Nie po tym wszystkim. Blizny i "N" na jej ciele mówiły same za siebie. Drgnęła niezauważalnie i poruszyła dłonią nad swoją głową, próbując odgonić niechciane myśli. Wracały jak wstrętne końskie muchy. Obrzydlistwo. Przy któreś wizycie może go nawet podrapać za uszami jak jej pozwoli, czemu by nie, skoro taki był chętny. Był trochę jak nieporadne dziecko, ale w oczach dziewczyny było to raczej zaletą niżeli wadą. Mało kogo znała na Desperacji, rzadko pytała o imiona, prawie w ogóle, jeszcze rzadziej ktoś jej się przedstawiał choćby ksywką. Znała za to twarze. Burdel. Przyszłość. Inne knajpki. Mnóstwo twarzy w M3, które najczęściej się jej rozmazywały. Łatwo się też rozpraszała, gdy łapały ją w sidła emocje, ta niezdrowa kocia ekscytacja. Była młoda. Spytaj kim jest Jinx, wskaże ci, spytaj o większość prostytutek, również. Część kelnerek i pracowników, oraz szef Przyszłości? Nie będzie raczej problemu. Ale inni... łapała informacje i większość z nich wypuszczała, albo dobrze udawała, jeśli mogły okazać się przydatne. Musiała spadać na cztery łapy.\nW niektórych miejscach medycznego światka mogłaby zostać uznana za heretyczkę, a jej metody leczenia mogłyby się spotkać z wyraźnym sprzeciwem. Pomagała po swojemu, uczyła się na swoich błędach i rzadko, o zgrozo dla niektórych, sięgała po książki. Zresztą nie było tak łatwo je dostać.\nZupełnie o tym zapomniała zbyt skupiona na innych kwestiach. Mogła mu przynieść swój koc, no ale trudno i tak zaraz się porządnie rozgrzeje.\n- Wytrzymasz, drogę do burdelu pewnie znasz - drgnęły jej popękane usta. Powinna sobie zrobić jakiś balsam albo jakiś zdobyć. Tylko jak? - O smokach? Czujesz się jakoś powiązany?\nJej oczy strzeliły w stronę ogona Renarda. Nie mogła się powstrzymać, żeby trochę się z nim podroczyć. Teraz nie powstrzymała chichotu, który wydostał się na zewnątrz. Na duszę babuni, jak on łatwo dawał się podejść! Nawet zaczął sprawdzać te nieszczęsne brudne i przemoczone spodnie.\n- Chyba znajdę rozmiar dla ciebie, jak nie to zostają spódniczki - udała pełną powagę, blokując dalsze chichotanie. - Masz ogolone nogi? Jak nie to do kąpieli mogę dołączyć żyletkę i trochę bitej śmietany. Dobry zamiennik pianki. Zapasów Jinxa wolę nie sprawdzać, sam rozumiesz.\nI puściła mu oczko, upijając kolejny łyk swojego gorącego napoju. Potrafiła postawić na swoim, przynajmniej w takich sytuacjach. Zadziałało, co przyjęła z wyraźnym zadowoleniem, zapamiętując by następnym razem przykleić mu tę naklejkę, która gdzieś się przewinęła. Dzielny pacjent. Przyglądała się mu, sprawdzając czy zje całą kanapkę. To i tak było za mało, powinien zjadać więcej. Matko Desperatko, pewnie był chudszy od niej. Wciśnie mu zalecenie pielęgniarskie na drogę. No, wreszcie zniknął grymas, co również zarejestrowała.\n- Poczekaj na gorącą wodę! - zawołała za nim, licząc że dotarło to do jego uszu. Z takim to nigdy nie wiadomo, czy nie zrobi przypadkiem na opak, poza tym nadal miał gorączkę. Głupek. W tym czasie poleciała do kuchni nastawiła wielki garnek gorącej wody i zaczęła szukać w szufladach jakichś przydatnych składników, którymi mogłaby sprawić, że ta kąpiel stałaby się bardziej zdrowotna. Znalazła zmutowaną cytrynę, więc postanowiła ją wykorzystać. Pokroiła ją, przy okazji się kalecząc, na szczęście delikatnie, w środkowy palec. Zaczęła go ssać.\n- Yyyych! - wymsknęło się jej i wrzuciła cytryny do garnka. Musiała jeszcze zdobyć czyste ubrania i poprosić jednego z chłopaków o pomoc by przytargał garnek chociaż pod drzwi łazienki. Possała przez minutę, a potem zostawiła ten nieszczęsny palec i pobiegła do pomieszczenia robiącego za magazyn. Tutaj powinno coś być. Znalazła mocno spraną czerwoną koszulkę, która teraz była raczej różowa i szare robocze upaprane farbą na wysokości ud spodnie. Idealnie. Ale zaraz, jeszcze bielizna... ale czy potrzebował bielizny? I męskiej chyba już nie było, same jakieś fikuśne sztuki dla dziewcząt. Wsadziła sobie pięść w usta by nie zacząć się śmiać i zrobiła się przez to cała czerwona na twarzy. Byleby się nie udusić! No nic, Renard raczej nie włoży niebieskich fig z wycięciem na tyłku, ale może doceni żart. Wzięła serię wdechów i wydechów, gdy już odsunęła obślinioną pięść i wytarła ją o swój fartuszek. Porwała majtki i schowała pod spodniami. Teraz musiała tylko przekonać jednego z ochroniarzy do pomocy.\nZarumieniona od wysiłku i od niedawnego duszenia się ze śmiechu, stanęła przed umięśnionymi ochroniarzami.\n- Cześć chłopaki - wyszczerzyła się do nich i kiedy jej odpowiedzieli, skupiła się na Genie. Zrobiła proszące oczy i po obiecaniu mu ciasteczka porwała go za sobą do kuchni. Woda się gotowała, więc Miau szybko zgasiła ogień. Gen posłusznie chwycił za uchwyty garnka, nie przejmując się gorącem - był odporny, więc nie robiło to na nim wrażenia. Poprowadziła go pod drzwi łazienki w której przebywał Renard, po czym podziękowała ochroniarzowi uściskiem i całusem w policzek.\n- Jesteś najlepszy Gen. Wracaj szybko na swoje stanowisko - pomachała mu na odchodne, po czym zapukała do łazienki. - Uwaga, nadchodzę!\nI nie czekając na odpowiedź, otworzyła drzwi, po czym robiąc z przygotowanych spodni i koszuli rękawice ochronne zaczęła powoli przesuwać garnek do przodu. Oczywiście uważała przy tym na swoje odsłonięte nogi i robiła sobie przerwy by nie przesadzić.\n- Jesteś silny, odporny na gorąc? - spytała, czując jak jej oddech przyspiesza. Rzuciła mu szybkie spojrzenie. - Albo wiesz co, ściągaj ręcznik i właź do wanny. Odkręć kran, będzie leciała lodowata woda, ale nie ma co, będziemy mieszać.\nNa szczęście w łazience była mała miska, więc nada się idealnie do przelewania. W połowie drogi, otarła sobie czoło i zamknęła drzwi.