2020-02-20 | 13:27\nKochasz zwierzęta? Chcesz zarazić swoje dzieci tą miłością, a jednocześnie nauczyć odpowiedzialnego kontaktu z czworonogami? Szukasz odpowiedz na pytania - jaki pies będzie idealny dla Ciebie i jak odpowiednio zajmować się wybranym czworonogiem?\nGaleria Metropolia serdecznie zaprasza na kolejne akcję z cyklu „ Psia Edukacja” czyli spotkanie edukacyjne oraz warsztaty z udziałem psów. 22 lutego od godziny 11 do 17 odwiedź Galerię Metropolia ze swoim czworonogiem i skorzystaj z porad specjalistów. W programie czekają niesamowite atrakcje m.in. nauka bezpiecznego kontaktu poprzez zabawę dla najmłodszych , wykłady na temat szkolenia, żywienia oraz wyboru odpowiedniej rasy psa.\nTego dnia w Galerii Metropolia nie zabraknie również niespodzianek dla najmłodszych, którzy będą mogli skorzystać ze stanowiska malowania buziek oraz wielu innych atrakcji. Wstęp bezpłatny! Serdecznie zapraszamy !\nTagi: Galeria Metropolia Psia Edukacja


Weryfikacja dokumentów przez detektywa - Mcars Bochnia\nWeryfikacja dokumentów przez detektywa\nCoraz większym wyzwaniem w polskim biznesie jest poradzenie sobie ze skalą nieprawdziwych dokumentów. Firmy, nasi kontrahenci bardzo często posługują się nieprawdziwymi dokumentami w celu udokumentowania swojego dochodu, przychodu, chcąc wymusić na nas określoną postawę wobec swojej firmy, np. udzielenie finansowania jeżeli zajmujemy się udzielaniem pożyczek, albo chcą przedstawić swoją firmę jako wiarygodną, w celu podjęcia współpracy.\nWywiad detektywistyczny w sensie profilaktyki\nNa rynku usług detektywistycznych znajdują się agencje detektywistyczne, które w ramach przeprowadzanego wywiadu gospodarczego oceniają jednocześnie prawdziwość przekazywanych przez naszych kontrahentów dokumentów finansowych. Są również agencje, które w sensie ścisłym zajmują się tylko ocenianiem dokumentów finansowych klientów i porównaniem ich z prawdziwą sytuacją finansową danej firmy lub danych osób. Odbywa się to za pomocą tzw. weryfikacji terenowej, która jest zespołem działań mających na celu ustalenia prawdziwej kondycji finansowej kontrahenta. Agencja detektywistyczna w Krakowie obserwuje danego kontrahenta, ustala jego miejsce zamieszkania, ocenia wartość posiadanych przedmiotów na podstawie obserwacji i ustalenia jej zgodności z ogólnodostępnymi i udostępnionymi przez klienta dokumentami. W dzisiejszych czasach sam klient bardzo łatwo może edytować dokumenty finansowe swojej firmy. Prowadząc działalność gospodarczą a zasadach ogólnych samodzielnie mogę tworzyć Księgę Przychodów i Rozchodów, rozliczając się na zasadach ryczałtu prawo pozwala mi również samodzielnie prowadzić Ewidencję Przychodów. Tego typu dokumenty mogą być, wg. procedur bankowych dokumentami dochodowymi, na podstawie których mogę ubiegać się w banku o kredyt: gotówkowy, celowy lub hipoteczny. Skala nadużyć może być duża, dlatego warto na bieżąco współpracować z agencją detektywistyczną i ustrzec się działania nakierowanemu bezpośrednio w nas. Czasy niedokładnych i nieprawdziwych dokumentów dochodowych, zwłaszcza w obliczu możliwości jakie dała nam cyfryzacja tworzą okazję w biznesie dla ludzi nieuczciwych. Warto się przed tym zabezpieczyć.\nWywiad gospodarczy może być elementem profilaktyki ze strony dużych przedsiębiorstw, dla których wikłanie się w podejrzane transakcje i układy może mieć znaczenie negatywne w sensie nie tylko finansowym, ale także w sensie PR. Wywiad gospodarczy, z drugiej strony może również wspierać trafne decyzje biznesowe i wyszukiwać oraz dostarczać nam potencjalnie trafne inwestycje biznesowe. Jest to więc podwójna zaleta korzystania z tego typu rozwiązań.\nPoprzedni: Poprzedni wpis: Kiedy stosować urządzenia do pomiaru czasu?\nNastępny: Następny wpis: Wygoda i komfort w skarpetach bezuciskowych


Support us! – Fundacja Wolności i Przedsiębiorczości\nRozwój Fundacji Wolności i Przedsiębiorczości, jej przyszłość oraz perspektywy dla wolności w naszym kraju ściśle zależą od naszej sytuacji finansowej. Nasza fundacja jest finasowana w pełni ze środków prywatnych: opłat od uczestników projektów, grantów czy indywidualnych dotacji. Nie pobieramy żadnych środków publicznych, co czyni nas wolnymi od jakiegokolwiek nacisku politycznego. Fakt nieużywania pieniędzy podatników jest wyjątkowy na naszym polskim podwórku, gdzie większość instytucji zajmujących się edukacją jest finansowana z budżetu Polski bądź Unii Europejskiej. Wierzymy w wolność i odpowiedzialność, więc chcemy pozostać wierni tym ideom. Może nam się to udać tylko i wyłącznie z pomocą ludzi, którzy wyznają podobne ideały i doceniają nasz wkład w edukację społeczeństwa.\nNasze projekty stale rosną, jednak nie uda nam się utrzymać odpowiedniego tempa rozwoju bez potrzebnych do tego środków. Pomoc uzyskana od naszych sojuszników i przyjaciół zapewni nam możliwość dalszej działalności w zakresie promowania wolności w Polsce i na świecie. Chcemy sprawić, by Polska była dla Europy tym, czym Stany Zjednoczone są dla świata – symbolem wolności. Uprzejmie prosimy o wsparcie naszej fundacji dowolną kwotą pieniędzy – każda złotówka to kolejna cegiełka na rzecz indywidualnej i gospodarczej wolności.\nNaszą fundację można wesprzeć na dwa sposoby – poprzez przelew bankowy lub PayPal\nDane do przelewów: Fundacja Wolności i Przedsiębiorczości, ul. Asnyka 6 40-696 Katowice, Nr konta: MBank 14 1140 2017 0000 4502 1294 6841\nUwaga! W tytule przelewu prosimy o podanie nazwy wybranego projektu fundacji – wpłaty pozostawione bez tej informacji będą traktowane jako ogólne dotacje na działalność fundacji. Sugerujemy również wybranie jako metody przekazania darowizny przelew bankowy, ponieważ serwisy Dotpay i PayPal pobierają prowizję od każdej transakcji – tym samym część Państwa darowizny trafi do tych firm, a nie zasili konta naszej fundacji.\nLogin paypal: spendel@fundacjawip.org


Wang Lixiong: Walka klasowa w Tybecie | TYBET\nJeżeli Komunistyczna Partia Chin miała przejąć kontrolę nad Tybetem, musiała podzielić jego mieszkańców i zjednać sobie najniższe kręgi. Tylko w ten sposób mogła wywołać wojnę klasową, której była mistrzem. Wyznaczenie linii podziału klasowego pozwalało na przepołowienie społeczeństwa.\nW każdej grupie etnicznej są bogaci i biedni, ucisk i wyzysk. Według logiki kompartii ubodzy całego świata należą do jednej rodziny, a wszyscy bogacze to ścierwojady. Religia zaś jest opium, służącym do ogłupiania i kontrolowania mas.\nUważano, że walka klasowa przeobrazi partię z narzędzia Hanów w obrońcę i rzecznika wszystkich ubogich, odciągając tybetańską biedotę od religii i tożsamości narodowej. Szczuty na bogatych plebs miał na koniec zrąbać maszty ze sztandarami religii i nacjonalizmu. I zastąpić dawnych przywódców – zmienionych we „wrogów ludu” po zerwaniu więzi społecznych i obróceniu dotychczasowych, dobrych relacji w wojnę klasową – nowymi, chińskimi panami.\nZ tą myślą partia posłała w teren grupy robocze, zachęcające prostych ludzi do opowiadania o wyzysku i szukania zemsty. Agitatorzy pytali: dlaczego chłopskie dzieci są biedne, a ziemianie mają pełne brzuchy, dobre ubrania i opływają w zbytki? Komu w tym układzie służy i kogo chroni rząd tybetański? Czy cierpienie jest wyrokiem losu? I tak dalej, i tak dalej.\nHistoria uczy, że większość Tybetańczyków nigdy nie kwestionowała przywództwa elity, co niewątpliwie wiąże się z buddyjskimi ideami karmy i odrodzenia. Biedota najwyraźniej tak bała się karmicznej odpłaty, że w 1950 roku walczyła u boku panów z niosącymi jej „wyzwolenie” czerwonoarmistami. Choćby najgłębiej zakorzenione, wpływy religijne i kulturowe stanowiły przecież część zachowania wyuczonego, a nie wrodzonej skłonności do pilnowania własnych interesów i unikania bólu.\nStrategia dzielenia przy pomocy walki klasowej oraz komunistyczna redystrybucja przywilejów i majątku poprawiły trudny los dołów społecznych, które tradycyjnie widziały w nim swoje przeznaczenie. Musiało napędzić to zwolenników chińskiej sprawie. Partia, na przykład, unieważniała długi, które niejednokrotnie narastały przez stulecia. Jak można było nie witać tego z otwartymi ramionami?\nChińskie „demokratyczne reformy” wprowadzono po stłumieniu „kontrrewolucji”. Tysiące ludzi zabito, wiele więcej zamknięto w więzieniach, ściągając do Tybetu niezliczonych żołnierzy i odbierając dawnym elitom jakąkolwiek możliwość stawiania skutecznego oporu oraz powstrzymywania rewolucji współbraci. Niektórzy przechodzili nawet na stronę komunistów, oferując swoje usługi i pomoc w przeobrażaniu własnego podwórka. Widząc bezpowrotny upadek starych władców i bezlitosną potęgę komunistycznych Chin, doły społeczne odrzuciły tradycyjny szacunek i lojalność, ruszając do walki o swoje u boku kompartii z żarliwością neofitów, depcących dawnych panów.\nChoć tybetańska diaspora nieodmiennie kwestionuje „demokratyczne reformy” Komunistycznej Partii Chin, tak właśnie wygląda idea „ludu”, który nie bawi się w niuansowanie i nie podejmuje dyskusji z odmiennymi poglądami, zwłaszcza gdy targają nim konwulsje klasowej walki.\nW czerwcu 1959 roku do Komitetu Przygotowawczego Tybetańskiego Regionu Autonomicznego wprowadzono sześciuset delegatów, reprezentujących wszystkie grupy społeczne, w tym – po raz pierwszy w historii Tybetu – chłopów pańszczyźnianych. Oczywiście wybrali ich chińscy komuniści i pełnili głównie rolę dekoracyjną, niemniej siedzenie pod tym samym dachem i debatowanie z arystokratami o przyszłości kraju musiało być dla nich nieprawdopodobnym wyniesieniem i zaszczytem. Trudno się dziwić, że niesieni wiatrem historii jak jeden mąż głosowali za „reformą demokratyczną”.\nZa Radiem Wolna Azja (RFA)\nPoprzedni wpisPróba ratowania więźnia torturowanego w CzuszurzeNastępny wpisPonowne zatrzymanie mnicha w Czency


Depresja - proces pielęgnowania i opis przypadku\nEpikryza. Opis przypadku.\n66 – letnia kobieta z rozpoznaną depresją wieku podeszłego w listopadzie 2014 roku przez lekarza pierwszego kontaktu, który skierował pacjentkę na konsultację psychiatryczną. Powodem podejrzenia depresji było ogólny wygląd kobiety, płaczliwość oraz wypowiadane przez nią treści, świadczące o tym, że przerasta ją codzienność, nic jej nie cieszy oraz nie wierzy ona w poprawę sytuacji. Psychiatra potwierdził chorobę.\nChoroba zaczęła rozwijać się w momencie, kiedy w październiku 2014 roku u męża pacjentki rozpoznano zespół stopy cukrzycowej, co doprowadziło do amputacji kończyny. Mężczyzna wycofał się z życia społecznego, nie podjął próby poruszania się za pomocą protezy. Ta sytuacja doprowadziła do tego, że wszystkie obowiązki przejęła moja pacjentka, nie mogąc liczyć na żadną pomoc ze strony męża. Ponadto przejęła się jego stanem zdrowia. Jej status ekonomiczny jest dobry. Pozostaje w konflikcie z jednym z synów.\nKobieta od ponad trzydziestu lat nałogowo pali papierosy, w przeszłości zdarzały się epizody nadużywania alkoholu. Pacjentka choruje też na nadciśnienie tętnicze.\nPacjentce towarzyszy obniżony nastrój i negatywne myśli dotyczące przyszłości. Jest płaczliwa, wyraz twarzy jest smutny. Pojawiają się urojenia depresyjne dotyczące poczucia winy. Kobieta rozlicza się ze swojej przeszłości, twierdząc, że przez popełnione kiedyś błędy ma miejsce obecna sytuacja. Przez brak obecności dzieci i brak wsparcia ze strony męża, kobieta czuje się pozbawiona wsparcia. Martwi się swoim stanem zdrowia i nie widzi szans na poprawę sytuacji. Odczuwa lęk i niepokój, twierdzi, że depresja jest nieuleczalna. Wypowiadane przez nią treści są negatywne, często powtarza, że „nie chce jej się żyć” oraz „najlepiej, gdyby to wszystko się skończyło”. Kobieta czuje się przemęczona swoimi obowiązkami. Przekłada się to na jej wygląd zewnętrzny. Pojawiło się zmniejszenie apetytu, problemy ze snem, co przekłada się na jej aktywność w ciągu dnia. Często leży w łóżku lub siedzi w fotelu, myśląc o swojej sytuacji. Z domu wychodzi jedynie w razie konieczności. Jest drażliwa, neguje sprawy, które kiedyś sprawiały jej przyjemność.\nPacjentka leczy się farmakologicznie. Po lekach nastąpiła znaczna poprawa i zniesienie objawów. Skutkiem ubocznym farmakoterapii jest suchość błony śluzowej jamy ustnej. Pacjentka nie korzystała i nie chce korzystać z terapii u psychologa.\nProces pielęgnowania – depresja\nProblem: Lęk i niepokój dotyczące stanu zdrowia i przyszłości.\nCel: Zmniejszenie lęku i niepokoju. Uspokojenie pacjentki.\n– Nawiązanie kontaktu z pacjentką. Wzbudzenie jej zaufania.\n– Zachęcenie chorej do opisania swoich wewnętrznych przeżyć oraz treści swoich myśli i obaw. Podjęcie próby poznania ich źródeł.\n– Aktywne słuchanie pacjentki, poświęcenie jej wystarczającej ilości czasu.\n– Skierowanie uwagi pacjentki na pozytywne myśli i doświadczenia.\n– Wzbudzenie w chorej wiary w siebie, swoje możliwości i powodzenie leczenia.\n– Motywowanie do walki z depresją, dodanie otuchy, pochwała postępów.\n– Zaproponowanie rozmowy z psychologiem lub uczestnictwa w terapii indywidualnej lub grupowej.\n– Zastosowanie relaksacji lub muzykoterapii.\n– Nauczenie chorej prostych metod relaksacji, które może wykorzystać w przypadku nasilenia lęku.\n– Zastosowanie farmakoterapii zgodnie ze zleceniem lekarza.\n– Psychoedukacja chorej, dotycząca choroby.\nProblem: Brak dbałości o siebie. Zaniedbywanie potrzeb spowodowane skupieniem się na przeżyciach emocjonalnych.\nCel: Utrzymanie prawidłowej higieny osobistej. Niedopuszczenie do powstania niedoborów związanych z nieprawidłowym odżywianiem się. Zaspokojenie podstawowych potrzeb.\n– Rozmowa z pacjentką na temat tego, jak ważne jest zadbanie o siebie w czasie choroby oraz dbałość o higienę osobistą i swój wygląd.\n– Zaproponowanie ewentualnej pomocy w wykonywaniu czynności higienicznych.\n– Zwracanie uwagi na wygląd pacjentki, pomoc w poprawieniu go.\n– Taktowne nakłanianie pacjentki do utrzymywania higieny.\n– Obserwacja pacjentki pod kątem ilości i jakości przyjmowanego przez nią posiłku. Ocena jego wartości energetycznej i wzbogacenia w składniki odżywcze.\n– Rozmowa w celu poznania przyczyny odmowy przyjmowania pokarmów.\n– Motywacja pacjentki do przyjmowania posiłków poprzez wspólne ich spożywanie, zadbanie o estetykę ich podania, uwzględnienie osobistych preferencji pacjentki co do podawanych potraw.\n– Kontrolowanie ilości przyjmowanych płynów przez pacjentkę.\n– Kontrolowanie masy ciała pacjentki.\n– Kontrolowanie przyjmowania leków stałych przez pacjentkę.\n– Edukacja pacjentki i kształtowanie w niej postaw prozdrowotnych.\nProblem: Występowanie urojeń depresyjnych dotyczących poczucia winy.\nCel: Zniwelowanie urojeń.\n– Podjęcie próby nawiązania kontaktu z pacjentką. Wykazanie się spokojem, taktem i dyskrecją.\n– Obserwacja pacjentki pod kątem nasilania się urojeń depresyjnych oraz okoliczności, które je poprzedzają.\n– Nieocenianie oraz nienegowanie urojeń i treści wypowiadanych przez pacjentkę.\n– Przekazywanie pacjentce komunikatów dotyczących rzeczywistości.\n– Odwrócenie uwagi chorej od przeżywanych urojeń poprzez rozmowę, organizację czasu wolnego, muzykoterapię, program telewizyjny, relaksację.\n– Nauczenie pacjentki samodzielnego radzenia sobie z urojeniami i wskazanie postępowania obejmującego: odwrócenie uwagi, skoncentrowanie się na wykonywaniu jakiejś czynności, mówienie do siebie pozytywnych treści, ignorowaniu symptomów.\nProblem: Ryzyko podjęcia próby suicydialnej, spowodowane występowaniem myśli samobójczych.\nCel: Zmniejszenie do minimum ryzyka podjęcia próby samobójczej.\n– Prowadzenie wnikliwej obserwacji chorej, zwłaszcza w godzinach nocnych.\n– Wzbudzenie zaufania i rozmowa z pacjentką, skłonienie jej do wyrażenia swoich emocji i myśli. Wspólne przeanalizowanie i znalezienie ich źródła. Niekrytykowanie problemu.\n– Kierowanie myśli pacjentki na pozytywne aspekty jej życia.\n– Wypełnianie czasu pacjentki aktywnością, mającą na celu odwrócenie uwagi od negatywnych myśli.\n– Obserwowanie nasilenia się objawów predysponujących do wzmożenia myśli i tendencji samobójczych, do których należą: lęk, urojenia, bezsenność, niepokój, poczucie beznadziejności i bycia ciężarem.\n– Zaobserwowanie czy chora nie gromadzi wokół siebie przedmiotów mogących ułatwić jej odebranie sobie życia. Szczególnie: przedmioty ostre, tabletki, sznurki, kable.\n– Poinformowanie rodziny pacjentki o konieczności obserwacji chorej i nielekceważeniu jej słów o chęci śmierci.\n– Uwrażliwienie otoczenia na sygnały świadczące o myślach i tendencjach samobójczych.\n– Zapewnienie chorej poczucia bezpieczeństwa.\n– Motywowanie do podjęcia współpracy z psychologiem.\nProblem: Obniżony nastrój i płaczliwość, spowodowane występowaniem negatywnych myśli.\nCel: Zredukowanie negatywnych myśli.\n– Nawiązanie kontaktu z pacjentką i aktywne wysłuchanie jej.\n– Zachęcenie pacjentki do wyrażenia swoich negatywnych myśli i emocji.\n– Nieocenianie oraz nienegowanie pacjentki i jej sposobu myślenia.\n– Przeanalizowanie wspólnie z pacjentką jej wewnętrznych przeżyć.\n– Zapewnienie pacjentce poczucia bezpieczeństwa.\n– Podniesienie poczucia własnej wartości chorej, wzmacnianie jej pozytywnych cech, docenianie jej osiągnięć, pozytywnych emocji i zdarzeń.\n– Zaproponowanie pacjentce rozmowy z psychologiem lub uczestnictwa w terapii indywidualnej lub grupowej.\n– Zaplanowanie wspólnie z chorą aktywności, mającej na celu odciągnięcie jej uwagi od negatywnych myśli.\n– Edukacja rodziny dotycząca podejścia do pacjentki.\n– Zapewnienie chorej poczucia wsparcia.\nProblem: Izolowanie się od otoczenia spowodowane obecnością lęku i obniżonym nastrojem.\nCel: Aktywizowanie pacjentki.\n– Zachęcenie chorej do opisania swoich przeżyć i poznanie powodów jej izolowania się od otoczenia.\n– Wykazanie się empatią, cierpliwością, otwartością i zrozumieniem.\n– Przekonanie pacjentki, że jest w stanie nawiązać kontakt z otoczeniem.\n– Podniesienie wiary w siebie i we własne możliwości.\n– Edukacja pacjentki dotycząca sposobów samodzielnego radzenia sobie w przypadku wystąpienia trudności.\n– Stosowanie metody drobnych kroków, stawianie pacjentce małych celów.\n– Dostrzeganie i docenianie sukcesów pacjentki.\n– Redukowanie obaw pacjentki związanych z kontaktem z otoczeniem.\n– Odwracanie uwagi od negatywnych myśli.\n– Koncentrowanie się na pozytywnych myślach i mocnych stronach pacjentki.\n– Zachęcenie chorej do udziału w terapii zajęciowej.\n– Motywowanie pacjentki do podjęcia próby nawiązania kontaktu z innymi.\n– Wspieranie chorej.\n– Analizowanie postępów pacjentki.\nProblem: Niewystarczająca liczba godzin snu spowodowana problemami z zasypianiem i wczesnym budzeniem się.\nCel: Zapewnienie wystarczającej ilości snu.\n– Rozmowa z chorą w celu uzyskania informacji na czym polegają zaburzenia snu.\n– Obserwacja aktywności pacjentki w ciągu dnia.\n– Zorganizowanie aktywności w ciągu dnia.\n– Zachęcenie pacjentki do podjęcia próby zaśnięcia w ciągu dnia.\n– Ograniczenie spożycia kawy przez pacjentkę.\n– Zapewnienie chorej ciszy i spokoju w godzinach wieczornych.\n– Zadbanie o odpowiedni mikroklimat pomieszczenia, w którym zasypia pacjentka. Wywietrzenie pokoju, wyłączenie światła.\n– Zasugerowanie pacjentce wzięcia gorącej kąpieli przed snem.\n– Zastosowanie przed snem metod relaksacji, słuchanie relaksującej muzyki przed snem.\n– Zastosowanie farmakoterapii na zlecenie lekarza.\nProblem: Suchość błony śluzowej jamy ustnej spowodowana przyjmowanymi lekami przeciwdepresyjnymi.\nCel: Zniwelowanie suchości w jamie ustnej.\n– Polecenie pacjentce spożywania dużej ilości płynów, najlepiej kwaśnych.\n– Zasugerowanie chorej żucia skórki od chleba, kwaśnych cukierków, kawałków ananasa lub kostek lodu.\n– Zalecenie dbania o higienę jamy ustnej i obserwacji błony śluzowej w celu zapobiegania zranieniom i infekcjom.\n– Nawilżanie ust kremem lub wazeliną.\n– Zastosowanie preparatu sztucznej śliny.\n– Zalecenie pacjentce unikania suchych, twardych i ostrych pokarmów. Należy spożywać pokarmy płynne, soczyste, zawierające w sobie dużo wody.\n– Zmniejszenie spożycia kawy i palenia papierosów.\n– Zastosowanie nawilżacza powietrza w pomieszczeniu.\n– Zgłoszenie lekarzowi efektów ubocznych przyjmowanych leków.\nProblem: Brak poczucia wsparcia ze strony najbliższych spowodowany konfliktem z synem.\nCel: Zapewnienie poczucia wsparcia.\n– Nawiązanie kontaktu z chorą, okazanie jej zrozumienia, empatii i wsparcia.\n– Rozmowa z pacjentką, zachęcenie jej do wyrażenia swoich uczuć i emocji.\n– Odwrócenie uwagi pacjentki od negatywnych uczuć i przeżyć.\n– Zachęcenie chorej do nawiązania kontaktu z synem i podjęcia próby rozwiązania konfliktu.\n– Wzmacnianie mocnych stron pacjentki.\n– Próba przekonania chorej, iż nie została sama ze swoimi problemami.\n– Przeprowadzenie rozmowy z członkami rodziny pacjentki o możliwościach wsparcia.\n– Zachęcenie pacjentki do uczestniczenia w terapii grupowej.\nProblem: Uczucie przemęczenia spowodowane sprawowaniem obowiązków i brakiem pomocy ze strony częściowo niepełnosprawnego męża.\nCel: Zniwelowanie przemęczenia\n– Ułożenie planu dnia.\n– Zaplanowanie czasu na odpoczynek w ciągu dnia.\n– Nauczenie pacjentki metod relaksacji.\n– Zasugerowanie pacjentce podjęcia próby rozmowy z mężem w celu podziału obowiązków.\nSwój proces pielęgnowania oparłam na rozmowie z pacjentką i obserwacji jej w ciągu dnia. Bez dokładnej obserwacji nie zdołamy zaplanować procesu pielęgnowania, ponieważ istnieją problemy, których pacjentka wstydzi się wypowiedzieć, a o jej stanie emocjonalnym dużo można wyczytać z komunikacji niewerbalnej. Dokładne poznanie potrzeb i realnych problemów pacjentki z depresją w dużej mierze zależy również od odpowiedniego nawiązania kontaktu z chorą i wzbudzeniu w niej zaufania oraz poczucia bezpieczeństwa. Bez zaistnienia tych czynników nie poznamy dokładnego stanu emocjonalnego pacjentki, a przez to możemy pominąć ważne problemy, np. wystąpienie urojeń i/lub myśli samobójczych.\nW trakcie kontaktu z chorą na depresję istotne jest powstrzymywanie się od ocen i negowania myśli pacjentki. Interwencje pielęgniarskie, które należy zaplanować dotyczą wzmacniania pozytywnych stron chorej i skupienia się na samopielęgnacji, która polega na wyuczeniu i wyćwiczeniu w pacjentce umiejętności radzenia sobie ze stresem, negatywnymi myślami i emocjami. Chora powinna sama zmierzyć się ze swoją psychiką. Inną ważną cechą, którą należy się wykazać jest cierpliwość. Depresja objawia się zahamowaniem myślowym, problemami z koncentracją, stąd pacjenci mają tendencję do długiego zastanawiania się nad odpowiedzią, gubieniem wątku. Ponaglanie chorej do odpowiedzi przyniesie skutek odwrotny do zamierzonego. Dlatego planując opiekę nad chorą z depresją należy wziąć pod uwagę czas, który możemy na nią przeznaczyć. Ważna jest również świadomość tego, że cele osiągnięte jednego dnia, następnego mogą sprawić trudności i nie zostać zrealizowane.\nZobacz też: Proces pielęgnowania dziecka z ostrą biegunką\n← Rozszczepienie i złudzenia\nDziecko z ostrą biegunką. Epikryza i proces pielęgnowania. →\nOne thought on “Pacjent z depresją. Opis przypadku i proces pielęgnowania.”\nPingback: Dziecko z ostrą biegunką. Proces pielęgnowania pediatria.


Leczenie dekretami – Tylko Po Co?\nPosted on Tue, 14 Jul 2015 14:40:18 +0200 by Krzysztof Leski\nUjął mnie Krystian Legierski. Logiką i prostotą argumentacji. Oznajmił publicznie, że winne obecnej serii zatruć dopalaczami są kolejne rządy i legislatorzy. Gdyby bowiem maryśka, koka i amfa, leczenie zatruć którymi jest już medycynie znane, były legalne — nikt nie sięgałby po czarnorynkowe, nowe i nieznane substancje, wobec których kapitulują lekarze.\nLitościwie pominę próby przeniesienia tej metody argumentacji na grunt prawa o ruchu drogowym czy kodeksu karnego, choć oczywiście kusi legalizacja kradzieży, by uniknąć morderstw na tle rabunkowym. Legierski uważa najwyraźniej, że skoro ofiarę przedawkowania amfetaminy można medycznie uratować, to cały problem jest z głowy, zło pokonane.\nPrzerzucanie się polityczną odpowiedzialnością za głupotę i wynikające z niej dramaty paruset młodocianych jest zresztą mocno obrzydliwe. PiS wyprodukowało nawet specjalny spot wyjaśniający, iż to wina Tuska, rząd znów szuka źródeł, jak to lubi czynić, w latach 2005–2007. Żenujące, ale niezbyt zaskakujące.\nLeczenie dekretami na bowiem mnóstwo zwolenników we wszystkich dziedzinach życia. Wkracza także w sprawy rodzinne. Dziś spełnię obietnicę pochopnie daną parę dni temu na Twitterze: wyjaśnię, czemu byłbym za liikwidacją sądów rodzinnych. Nie chciało mi się jak diabli, ale w końcu skrobnę.\nNie kryję, że ten mój pomysł ma cechy pokrewieństwa z tezą Legierskiego. Nie wątpię, że realizacja tej idei spowodowałaby lub pogłębiła wiele rodzinnych dramatów i niejedną dziecięcą tragedię. To oczywiste, bowiem bezsprzecznie znacząca część spraw w sądach rodzinnych ma sens, wiele orzeczeń zapobiega złu. Pytanie, jak wiele.\nNie wątpię jednak, że jest też wiele spraw, które same w sobie czynią zło; wiele decyzji, które pogłębiają problemy zamiast je łagodzić czy likwidować. Mówię to także w oparciu o osobiste doświadczenia, choć na szczęście dotknięty byłem w stopniu znikomym w porównaniu z najbardziej drastycznymi sprawami.\nCzas na mą główną, szalenie kontrowersyjną tezę, któtej udowodnić na dodatek nie sposób — można ją intuicyjnie poprzeć lub odrzucić. Otóż twierdzę, że en masse sądy rodzinne czynią więcej zła niż pożytku, zaś samo istnienie tej sfery sądownictwa jest powodem wielu rodzinnych kryzysów i rozpaczy dzieci.\nTo sfera, w której leczenie dekretami ma najmniej sensu. Sfera, która nie poddaje się pomiarom, ocenie z zewnątrz, która zaś budzi najsilniejsze emocje. Poddanie jej procedurom podobnym do stosowanych w przypadku włamania do kiosku musi siłą rzeczy prowadzić do absurdów. I prowadzi.\nUstawodawca i sądy mają tego świadomość. Z sędziów odpowiedzialność więc w dużej mierze zdjęto powołując do życia Rodzinne Ośrodki Diagnostyczno–Konsultacyjne. Opinie ekspertów RODK są dla sądów niemal świętością, orzeczenia idące wbrew tym opiniom są rzadkością jak duże meteoryty w ziemskiej atmosferze.\nRODK to moim zdaniem główny problem sądownictwa rodzinnego. Opinie powstają na podstawie krótkich rozmów i paru minut obserwacji najczęściej w siedzibie ośrodka, a więc w sytuacjach dalekich od codziennych. Rodzic, który faktycznie wychowuje dzieci, jest na z góry przegranej pozycji: eksperci niechybnie odnotują, że dzieci radośnie przywitały się z tym drugim, długo nie widzianym, niemal ignorując obecność tego, kogo mają na co dzień. A to tylko jeden z setek absurdów.\nKonsekwentnie używałem dotąd słowa “eksperci”, trudno jednak nie zauważyć, że przygniatająca większość to kobiety. Ich perspektywa nie zawsze, ale bardzo często jest prosta. Nie umiem zapomnieć pani z RODK, którą wezwałem, by przed sądem uzasadniła swoją opinię. “Bo my zazwyczaj wierzymy matkom“, wyjaśniła. To nie był XIX wiek, to było w obecnym stuleciu w Polsce.\nO metodach RODK mógłbym pewnie napisać książkę. Problem jednak się na nich nie kończy. Sędziowie uważają się za panów życia lub faktycznego niebytu, na jaki niejednokrotnie skazują jednego z małżonków, rodziców, dzieci. Także tu występuje absolutna dominacja jednej płci, choć wedle moich obserwacji “skrzywienie płciowe” w prowadzeniu rozpraw i praktyce orzecznictwa jest nieco mniejsze niż w RODK.\nRóżnorodność spraw jest tu o niebo większa niż we wszystkich innych rodzajach sądów. Mimo to sędziowie, RODK i inni uczestnicy postępowań i procedur (OPSy, kuratorzy, policja, Niebieska Linia itp. itd. ) uparcie usiłują dopasować każdą sprawę do schematu. Ten zaś bywa zmienny w wyniku emocji, które skutecznie podsycają media.\nOne też są problemem tej sfery. Potrafią wszcząć straszliwy raban, że oto gdzieś bezprawnie i niesłusznie pozbawiono matkę kontaktu z dzieckiem, by za tydzień równie dramatycznie wołać “Gdzie były sądy, policja, państwo”, gdy w innej rodzinie dojdzie do dramatu. Dwa przeciwstawne schematy, lecz ta sama pewność, że dziennikarz wie, co byłoby dobre.\nRodzinne dramaty zdarzają się, odkąd ludzie wybrali ten sposób wspólnego życia. I będą się zdarzać. Niektórym sądy rodzinne zdołają zapobiec. Przy okazji spowodują kolejne. Niejedna rodzina rozpadła się dlatego tylko, że sądownictwo rodzinne istnieje — w przeciwnym razie próbowałaby zwalczyć problem sama lub żyła z nim, zapewne nieszczęśliwa. Pytanie, czy bardziej niż po werdykcie sądu.\nTego też oczywiście zmierzyć nie sposób. Świadom, że to, co napisałem, nie jest dowodem, świadom też, że nikt, nigdzie, nigdy nie wprowadzi jej w życie, podtrzymuję moją tezę, iż sądownictwo rodzine i w Polsce, i na całym świecie działa tak fatalnie, że jego likwidacja przyniosłaby więcej pożytku niż szkody.\nPosted in DDK, Obyczaje, Polityka, Prawo\n36 thoughts on “Leczenie dekretami”\nTue, 14 Jul 2015 16:32:04 +0200 at 16:32\nMam to samo odczucie. Mam też przekonanie że urzędnik władzy do której się przyzwyczaił nie odda nigdy.\nW świecie zachodnim mamy raczej rozkwit różnego rodzaju Jugendamtów niż ich schyłek… dziecko staje się własnością urzędnika, który przecież lepiej wie co jest dziecku potrzebne niż rodzina.\nTue, 14 Jul 2015 22:14:46 +0200 at 22:14\ndziś przez chwilę słuchałem wywodów p.Balickiego. To co usłyszałem można sprowadzić do następującej tezy : skoro już ludzie chcą ćpać to trzeba im dać coś takiego co ich nie zbije czyli oczywiście maryśkę. Być może w części wypowiedzi, której już nie słuchałem było coś o tym co zrobić żeby ludzie nie odczuwali chęci ćpania ale jakoś nie chce mi się w to wierzyć bo to chyba trochę “za trudne” – lud chce, ludowi trzeba dać…\nA co do sądów rodzinnych – też mam jedynie “przeczucie” : więź dziecko-rodzic, na którą nakładają się również niełatwe relacje między samymi rodzicami, jest czymś tak złożonym, że słuszność decyzji sądu rodzinnego będzie weryfikowana przez całe życie dziecka i to bez możliwości naprawienia krzywd będących skutkiem złych decyzji. Co oczywiście nie zmienia postaci rzeczy, że po kolejnym zakatowaniu dziecka przez rodzica będziemy się zastanawiać jak instytucjonalnie zapobiec takim tragediom… Bo skoro sąsiedzi chcą nie słyszeć ….\nWed, 15 Jul 2015 08:04:31 +0200 at 8:04\nLudzie odurzali się od wieków z różnych powodów i obawiam się, że nie da się nic zrobić, żeby ludzie nie odczuwali chęci ćpania. Tym bardziej, że “ćpają” nie tylko małolaty. Palą trawkę ludzie w każdym wieku, a to też odurzanie się.\nWed, 15 Jul 2015 10:52:03 +0200 at 10:52\nPewnie, że się odurzali… różne pewnie były też motywy dlaczego sięgali po substancje odurzające… Zapewne dwoma z tych motywów były moda i chęć ucieczki od rzeczywistości.. Kiedyś pewnie nie były to najpowszechniejsze motywy ale dziś chyba już są istotne. A na to już, jeśli nie Państwo, to społeczeństwo czy jakakolwiek inna wspólnota, może mieć wpływ. Skoro naturalnym i oczywistym jest obowiązek odratowania po “mocarzu” to nie rozumiem dlaczego ma się umywać ręce od zrozumienia dlaczego się po niego sięga i od przeciwdziałania temu. Generalnie zaczyna przeważać pogląd, że nic nie da się zrobić ( również w imię wolności jednostki) więc należy jedynie minimalizować negatywne skutki ćpania przez zapewnienie “komfortu” tej czynności.\nWed, 15 Jul 2015 14:57:39 +0200 at 14:57\nNależy się interesować dlaczego dzieciaki i młodzież sięgają po te świństwa, natomiast skoro dorosły człowiek może się napić wódki, to dlaczego nie może zapalić maryśki? Sam nie palę.\nWed, 15 Jul 2015 16:26:28 +0200 at 16:26\nja nie o tym czy może czy nie – ja pisze o tym , iż nie zgadzam się z takim oto rozumowaniem, że skoro są substancje psychoaktywne mniej lub bardziej niebezpieczne to w celu łagodzenia skutków ich zażywania powinno się łagodzić restrykcje w dostępie do tych słabszych. Kwestie motywów sięgnięcia po narkotyki, profilaktyki zostawia się na drugim planie. I na przyklad odnoszę wrażenie, że gdyby nie autorytet medyczny nowego ministra zdrowia zostałby wdeptany w ziemie (słyszałem pomruki niezadowolonych) za sławetne “matka fruwa, ojciec fruwa to i dziecko fruwa” Po prostu obarczanie winą za sięganie po narkotyki czegoś co ogólnie uważa się za “zdobycze cywilizacyjne” i aktualnie obowiązujące rozumienie wolności jest passe.\nWed, 15 Jul 2015 08:26:18 +0200 at 8:26\nRzecz w tym że to zupełnie co innego. Jeśli dziecko jest katowane lub wykorzystywane przez rodziców to sprawa jest względnie jasna. Ale w żadnym z obecnie głośnych przypadków nie ma o tym mowy – jest coś o brudzie, biedzie, królikach…\nJeśli ktoś znęca się nad członkiem rodziny to powinien pójść do pierdla i już. W przypadku zagrożenia można zastosować areszt. Ale nadal nie ma powodu WIĘZIĆ dziecka – tak jak w głośnym ostatnio przypadku: dziewczynka została wywleczona ze szkoły przez policję i uwięziona w domu dziecka – za co? Kto jest tu sprawcą a kto ofiarą?\nWed, 15 Jul 2015 10:24:58 +0200 at 10:24\nI tak i nie… Zakatowanie dziecka, w mojej ocenie oczywiście, to nie jest nagły impuls… Oznakami , że do czegoś takiego może dojść , podkreślam, może dojść są zewnętrzne oznaki zaniedbania dziecka. Zawsze będzie problemem ocena co jest przyczyną tych oznak zaniedbania : nieporadność rodziców czy odrzucenie dziecka mogące skończyć się tragedią. Ale oczywiście w jednym się zgadzam – ochrona więzi dziecko-rodzic(ce) powinno mieć absolutny priorytet. Warunki materialne i bytowe, jeżeli tylko nie zagrażają życiu i rozwojowi emocjonalnemu dziecka, nie powinny decydować o odbieraniu dzieci rodzicom.\nWed, 15 Jul 2015 11:45:43 +0200 at 11:45\n“Oznakami , że do czegoś takiego może dojść , podkreślam, może dojść są zewnętrzne oznaki zaniedbania dziecka.”\nTo niech Pan jeszcze zamyka tych, którzy Panu wyglądają na bandytów i mogą w przyszłości kogoś obrabować. Z tego samego powodu.\nWed, 15 Jul 2015 16:29:15 +0200 at 16:29\nnieogolona gęba czy kark jest czymś innym niż niedożywione, zalęknione, moczące się dziecko….\nWed, 15 Jul 2015 21:15:56 +0200 at 21:15\nNiedożywienie to nie jest zewnętrza oznaka zaniedbania. Niedożywienie (poza skrajnymi przypadkami) wymaga już medycznej diagnozy. Zewnętrzną oznaką może być, że to dziecko jest chude i nie je drugiego śniadania w szkole. A to może być mylące.\nBo tak: które dziecko jest bardziej zadbane – to, które dostaje od rodziców batonik i jogurt (albo 5 zł na batonik i jogurt), czy to, które dostaje świeże, robione rano “tymi ręcami” kanapki? Ale proszę sobie wyobrazić, że to drugie się wstydzi swoich zwykłych kanapek przed batonowymi kolegami. I – tając to przed rodzicami – nawet ich nie wyjmuje z plecaka. Pan patrzy i widzi całą grupę dzieci z nadwagą i tę jedną drobną dziewczynkę, która nie je śniadania. Zagadnięta o to będzie kręcić, wbijając wzrok w podłogę. Bo przecież się wstydzi tych kanapek z prawdziwym masłem, prawdziwą szynką, serem i warzywami. O których Pan nie wie. Ale Pan wie, skądinąd, że ona ma czworo rodzeństwa. Pochopne wnioski mogą przyjść dość pospiesznie, prawda?\nWed, 15 Jul 2015 21:32:42 +0200 at 21:32\nkażdy wniosek może być pochopny… Nawet ten na widok sińców… I dla jasności – znęcanie się nad dziećmi jest zapewne niewielkim procentem wszystkich problemów jakie sądy rodzinne rozpatrują. O wiele trudniej w nich o pomyłkę niż w sprawach o odebranie dzieci z powodu niedostatku czy innych niż przemocowe problemy rodzic-dziecko . Być może nawet więcej krzywdy dzieje się dzieciom poprzez decyzje w tych drugich sprawach – przecież to przyznałem. Przyznałem, że te krzywdy są nieodwracalne. Ale naturalnym odruchem jest, że gdy wydarzy się tragedia robimy rachunek sumienia czy aby wszystko zostało zrobione aby odpowiednio wcześniej zareagować – bo będę się upierał – zakatowanie dziecka nie wynika z impulsu… Mam też dość słuchania sąsiadów niepokazujących twarzy, że przecież nic nie słyszeli, nic nie widzieli, że to była taka porządna rodzina, że wtrącać się nie chcieli…\nWed, 15 Jul 2015 22:21:23 +0200 at 22:21\nże przecież nic nie słyszeli, nic nie widzieli, że to była taka porządna rodzina, że wtrącać się nie chcieli…\nTyle, że dziecko potrafi się samo z siebie, bez żadnej przyczyny tak drzeć że z zewnątrz to musi rodzić wrażenie że ktoś je katuje. A to kulturalna (jednostronnie) dyskusja czy idziemy spać czy grać 😉\nStąd, zdając sobie sprawę z tego jak groźne jest dla rodziny, zwłaszcza wielodzietnej, kiedy na niej zawiśnie wzrok oka Sauro^H^H^Hopieki społecznej, nie wiem czy zaryzykowałbym doniesienie do odnośnych organów że odgłosy zza ściany są niepokojące.\nThu, 16 Jul 2015 10:19:54 +0200 at 10:19\nWychodzi na to, że próbujesz mnie przekonać (@odys i @eumenes również) iż nie jesteśmy w stanie, ani Państwo ani lokalne wspólnoty, odczytać i zinterpretować sygnały które mogą świadczyć o przemocy, braku należytej opieki etc. wobec dziecka bez jednoczesnego wyrządzania szkód samemu dziecku i rodzinie jeśli nasze podejrzenia są niesłuszne.\nCo więcej, niestety odczytuje też nie wypowiedziane wprost, twierdzenie iż jeśli zdarzy się to najgorsze (oczywiście nie jest ono tak częste w naszej kulturze ale zawsze szokujące) jest to cena jaką musimy zapłacić za to by nikt z buciorami nie wchodził w życie rodzin i poprzez swoje niedouczenie, brak wrażliwości, rutynę etc. narobił więcej szkód (przyznaję często nieodwracalnych) niż pożytku… Może macie rację. Ale to nie Wy osobiście tę cenę płacicie.\nMam świadomość, że jak głosi porzekadło, “dziecko szczęśliwe to dziecko brudne” – sam pamiętam radość taplania się moich dzieciaków w kałuży, wiem co to gdy młokos nie chce brać kanapek do szkoły, kto słyszy co wykrzykuje moja córka- nawet biorąc pod uwagę jej niepełnosprawność- powinien dzwonić na niebieska linię, ale trudno będzie mnie przekonać że mogły to być jedyne sygnały poprzedzające te największe tragedie dzieciobójstwa. Czy mam receptę na to jak prawidłowo interpretować sygnały które mogą (podkreślam: mogą) świadczyć, ze dzieje się z dzieckiem coś złego ? Nie mam. Ale w jakiś sposób próbować trzeba. Moim marzeniem jest aby większa rolę odgrywała tu lokalna społeczność/wspólnota niż Państwo – własnie z powodu obaw , które Wy artykułujecie…\nI to tyle co mam w tej kwestii do powiedzenia…\nThu, 16 Jul 2015 12:30:36 +0200 at 12:30\nRzecz w tym że Pana ocena co jest dobre dla dziecka nie musi być wcale słuszna – a co dopiero ocena urzędnika, który może być wychowany w innej kulturze, mieć własne uprzedzenia i neurozy. Rzecz w tym że z was dwojga tylko Pan odpowiada za swoje czyny. Urzędnik może dziecko zabić i nie odpowie ani prawnie ani w jakikolwiek inny sposób.\nZ tego powodu przekonanie że urzędnik cokolwiek zrobi lepiej od rodzica jest absurdalne. Owszem – w jakimś skrajnym przypadku może uratować jakiemuś dziecku życie. Ale statystycznie jednemu uratuje a pięciu zniszczy.\nCzy państwo może stracić prawa rodzicielskie? Nie może i dlatego powinno się trzymać od dzieci możliwie z daleka. Karać przestępców i wspomagać rodziców którzy proszą o pomoc.\nThu, 16 Jul 2015 12:55:58 +0200 at 12:55\nNo to mniej wiecej chcę powiedzieć, że się nie da. Pomijając przypadki drastyczne i oczywiste, typu kiedy ojciec wywlecze dziecko na podwórze i go tam okłada kłonicą.\nZnam ludzi których normalny sposób wypowiedzi jest z powiedzmy bardzo gwałtowny. Ojciec ma tubalny głos i jego szept słychać przez 2 piętra, matka – włoski typ prowadzenia dyskusji, dzieci pyskate itd… I teraz to weź z jakąś patologią która dziecko katuje, ale po cichu. Żeby tą patologię “wychwycić”, musisz najpierw poświęcić tych tubalnych.\nRozwiązania dobrego nie ma. Co więcej – rozwiązanie nazwijmy to “tradycyjne”, tj “nie wtrącajmy się, będziemy wsadzać do więzienia jak będą ofiary”, też przecież jest nie do obrony …\nThu, 16 Jul 2015 16:43:20 +0200 at 16:43\nRzecz w tym, że poruszają nas przypadki drastyczne i im chcemy skutecznie zapobiegać, ale nawet w tej rozmowie do ujęcia problemu używamy terminów niejednoznacznych. Cytuję: “odczytać i zinterpretować sygnały które mogą świadczyć o przemocy, braku należytej opieki etc.”\nZanim zaczniemy wnikać w kwestię “sygnałów” i ich “interpretacji”, pozwolę sobie zapytać o definicję przemocy i należytej opieki.\nThu, 16 Jul 2015 16:47:11 +0200 at 16:47\nA w ogóle to nie da się zadekretować miłości. A przecież o to chodzi w rodzinie. Nie?\nThu, 16 Jul 2015 17:47:22 +0200 at 17:47\n@odys & @eumenes\nodnoszę wrażenie, że Panowie polemizują nie z tym co napisałem ale z tym co chcecie bym napisał by łatwiej zanegować kompetencje i sam sens działań zmierzających do reagowania na patologiczne zachowania w rodzinie względem dzieci…\nTy @eumenesie, jak rozumiem, buntujesz się wobec np. obowiązku szkolnego, modelowi edukacji i programowi nauczania gdyż wprowadziło to wszystko Państwo rekami urzędnika takiej czy innej rangi. I na dodatek robi to wobec Twoich dzieci do których nie ma żadnych praw a zwłaszcza praw rodzicielskich… Rozumiem, że czynnie sie buntujesz…\nA Ty @odysie zadałeś pytanie o definicję przemocy… Hmmm.. Wiesz , że to pytanie zabrzmiało podobnie jak to powszechnie znane (Ty znasz na pewno) “Cóż to jest prawda?” Twoje pytanie, również ma zwolnić od odpowiedzialności i podjęcia decyzji – bo skoro nie wiemy co to prawda, co to przemoc… Miłości w rodzinie się nie zadekretuje – to oczywiste. Ale można próbować ograniczyć niszczące skutki jej braku…\nRozumiem, że chcecie bronić czegoś co i dla mnie jest jedną ze spraw fundamentalnych. Ale w tym przypadku zarówno postulat “wara od rodziny w każdym przypadku” jak i zakusy Państwa do nadużywania swojej siły w rozwiązywaniu rodzinnych problemów przynoszą równie opłakane skutki.\nTo już naprawdę wszystko. Dziękuję za tę rozmowę… Kurcze… Brakuje mi takich rozmów w realu 🙁\nThu, 23 Jul 2015 11:32:06 +0200 at 11:32\nRozumiem że chciał Pan błysnąć – ale nie, nie buntuję się bo mogę moje dzieci uczyć sam w domu.\nPomijam że akurat sam obowiązek szkolny nie ma wcale służyć dziecku tylko przede wszystkim PAŃSTWU. Już Hellenowie zorientowali się, że demokracja wymaga powszechnego szkolnictwa w określonym zakresie, nic się od tej pory nie zmieniło.\nPowtarzam – urzędnik nie powinien się tykać cudzych dzieci nie dlatego że w jakiejś konkretnej sprawie nie może pomóc ale dlatego, że statystycznie rzecz ujmując MUSI zrobić więcej szkody niż pożytku. To wynika z samej konstrukcji systemu.\nJeżeli bowiem rzeczywiście społeczeństwo jest tak ciemne że rodzice będą krzywdzić własne dzieci to i ten urzędnik statystycznie jest przecież częścią tego społeczeństwa i tak samo będzie je krzywdził.\nThu, 23 Jul 2015 12:40:21 +0200 at 12:40\ncholera… oczywiście , że chciałem błysnąć .. ale widze, ze daremny trud 🙁 Właśnie uświadomił mi Pan , ze KAŻDY administracyjny/legislacyjny/represyjny przejaw działania Państwa można tłumaczyć ciemnotą społeczeństwa, a że urzędnik/funkcjonariusz realizujący to działanie jest statyczną częścią społeczeństwa to z jego działania nic dobrego nie wyniknie… ciemny być bowiem musi…\nA co do Pana buntu… Może Pan uczyć dziecko sam. Gratuluję szerokiej wiedzy. Ale i tak będzie Pan uczył tego co zadecydował urzędnik, często nie mający zielonego pojęcia o tym co nakazał uczyć.\nTrudno przy Panu zabłyszczeć… poddaje się.\nThu, 30 Jul 2015 10:24:52 +0200 at 10:24\n“a że urzędnik/funkcjonariusz realizujący to działanie jest statyczną częścią społeczeństwa to z jego działania nic dobrego nie wyniknie…”\nWłaśnie tak, świetnie Pan to ujął. Dlatego żadna prohibicja się nie udała jeśli społeczeństwo nie uważało picia za zło i np. zgłaszanie gwałtu na policję na polskiej prowincji mija się często z celem bo policjanci nie rozumieją w czym problem.\nPodobnie jeżdżenie po pijaku dopiero teraz zaczyna być uznawane za coś złego i odpowiednio traktowane – a w pokoleniu moich rodziców nikt tego nie brał na serio, wszyscy jeździli a policjantowi wystarczyło dać w łapę bo sam pił i jechał – więc rozumiał o co chodzi.\nTue, 14 Jul 2015 22:40:56 +0200 at 22:40\n1. Mnożenie różnego rodzaju sądów jest tak samo szkodliwe, jak mnożenie wszelkich innych instytucji. Można lubić lub nie instytucję Rzecznika Praw Obywatelskich, niemniej powołanie jej ma jakiś sens. Natomiast powoływanie rzeczników praw dziecka, ubezpieczonych, Bóg wie czego jeszcze tylko obniża rangę tego pierwszego urzędu (RzPO). Podobnie jest w przypadku sądów. Powinien być sąd gminny, powiatowy, wojewódzki i najwyższy. To musi wystarczyć.\n2. Rodzic, to ojciec. Matka to rodzicielka. Jeśli chcemy powiedzieć o jednym z rodziców, to trzeba to właśnie tak wyrazić. Inaczej pokazujemy, że bliższa jest nam kalka z angielskiego niż terminy polskie.\n3. Trzymajmy państwo jak najdalej od ludzi. A jak ktoś ma mentalność niewolnika, to niech nie ma pretensji, że państwo mu pcha nos w jego sprawy.\n4. To co z tymi książkami, na które ma Pan materiał? Kiedy szykować kasę?\nWed, 15 Jul 2015 00:10:57 +0200 at 0:10\nA to kto jak nie Sąd Rodzinny miałby “zasądzać alimenty”, często jedyne źródło dochodu dla pozostawionych na lodzie dzieci, współmałżonków, byłych współmałżonków, niedołężnych rodziców?\nWed, 15 Jul 2015 08:01:09 +0200 at 8:01\nWed, 15 Jul 2015 08:07:52 +0200 at 8:07\nNie tylko opinie RODK sądy traktują jako święte, podobnie bywa z opiniami psychologów w sprawach karnych.\n“Zakazana psychologia” to książka T. Witkowskiego, psychologa, który potrafi krytycznie ocenić własne środowisko i pokazuje wiele przykładów jakie bywają tego efekty.\nWed, 15 Jul 2015 09:50:29 +0200 at 9:50\nW sprawie dopalaczy, maryśka powinna być sprzedawana przez państwowy monopol tak jak jest wódzia(która do tego jest bardziej szkodliwa).\nW sprawie zabierania dzieci matkom tak ale dopiero jak się nie wyrobi po rocznym-dwuletnim okresie zasiłkowania(i tak zabrane do bidulu albo zastępczej jest kosztowniejsze).\nW sprawie ekspertów, to pewien Żyd(nie jest to obelga) dostał nobla za udowodnienie że statystycznie eksperci mylą się bardziej niż przeciętni ludzie, a bywa że bardziej niż małpa.\nWed, 15 Jul 2015 11:43:01 +0200 at 11:43\n“Ujął mnie Krystian Legierski. Logiką i prostotą argumentacji.”\nArgumentacja Niesiołowskiego jest “lepsza”:\n“Dlaczego ta plaga znajduje swoich obrońców, jest dla mnie niepojęte. Nie ma innej metody w tej sprawie jak twarda walka i nie można się cofnąć ani o krok…”\nCzyli problem nie został zdiagnozowany, ba, Niesiołowski, według własnych słów, pojecia o tym nie ma, ale recepta została wypisana, i to z zastrzezeniem, że “nie ma innej metody”.\nNo po prostu: “nie ma”! 😉\nSzanowny poseł raczył był wyrazić się o nieistnieniu czegoś, o czym pojecia nie ma.\nCzyż nie piękne..? 😉\nThu, 16 Jul 2015 16:18:22 +0200 at 16:18\nObiecalem, ze napisze dlaczgeo sie nie zgadzam z panska ocena kammpanii i nie dotrzymalem slowa. W ten oto sposob podsumowalem, kazda moze i tamta kampanie wyborcza – coz, moze cos napisze.\nTymczasem to o sadach rodzinnych ciekawsze. Ja dla przykladu nie zadalem sobie nigdy pytania- ze to cala odrebna rzeczywistosc. Jego kobiece skrzywienie dorownuje chyba tylko temu w szkolnictwie. To o schematach tez uderzajace, ale jesli caly serwis informacyjny jest schematyczny, a schemat cwiczony dzien w dzien, od dekady, czy dwu, 24 h na dobe, to jak inaczej? A czy kto z nas nie oglada serwisow informacyjnych schematycznie? Ze jeden zawsze zalewa kubkiem kawe i sadza de na kanapie, inny zerka katem oka, ale dzien w dzien tak samo. Stan ktory na glowie i obejrzyj raz Fakty, albo wlez do cebrzyka z zimna wada, zaloz skarpety na nadgarstki, bo ja wiem co? W kazdym razie mnie taka schematycznosc doprowadzila nie tylko do bezrefleksyjnego uznawania sadownictwa rodzinnego za rowonoprawne innym, w tym stopniu, ze nie postawilbym sobie pytania postawionego w felietonie, ale ze w ogole nie wydawaloby mi sie jakoby byla jakas przeslanka do zajmowania sie nim choc troche.\nFri, 17 Jul 2015 09:53:33 +0200 at 9:53\nA propos leczenia dekretami. Jednym z ciekawszych pomysłów Piłkarzyka (obecnie na synekurze w Brukseli) był dekret kastracyjny.\nFri, 17 Jul 2015 09:56:31 +0200 at 9:56\nTue, 21 Jul 2015 12:02:58 +0200 at 12:02\n> Litościwie pominę próby przeniesienia tej metody argumentacji na grunt prawa o ruchu drogowym\nNo ale właśnie teraz mamy sutuację taką, przez analogię, kiedy jazda samochodem jest zabroniona, za to można się poruszać quadami, z tą samą prędkością za to z o wiele większą wypadkowości.\nCzy jeżeli nie dałoby się zabronić quadów, nie byłoby logiczne żeby poluzować zakaz poruszania się samochodami?\nWed, 22 Jul 2015 11:47:27 +0200 at 11:47\nPo pierwsze — po części to mamy. Np. skuterami można jeździć bez prawa jazdy. A z kartą motorowerową mogą nawet 13-latki. Pojazdy te dają przecież znacząco mniejszą ochronę kierującemu niż samochody! To jak, może znieść prawo jazdy wszelkich kategorii i dozwolić małolatom powozić ciężarówkami?\nPo drugie (i o to jak sądzę szło KL) — przecież od lat sytuację nieskutecznych ograniczeń prędkości, nieskutecznych zakazów wyprzedzania, nieskutecznych znaków “stop”, zakazów wjazdu itd. Ot, przykład: co niektórzy warszawscy taksówkarze odcinają sobie światła cofania, aby nie było z daleka widać, że pokonują ulicę jednokierunkową cofając pod prąd. Nie tylko łamią przepis stwarzając zagrożenie, ale je potęgują — aby zmniejszyć ryzyko przyłapania. To co, mamy ogłosić, że ulicami jednokierunkowymi wolno jeździć na wstecznym? Usunąć wszystkie podwójne ciągłe, skoro nie potrafimy niektórych idiotów przekonać, że są obligatoryjne? Wpisać do kodeksu, że wyprzedzanie jest dozwolone bez ograniczeń, “na czwartego” i poboczem? Przecież od lat nie możemy wyplenić tej plagi.\nJKM i jego znajomi przekonywali od zawsze, że zniesienie limitów tylko podniesie bezpieczeństwo na drogach. Podobnie zresztą twierdzą że należy znieść prohibicję narkotyków wszelakich. Sęk w tym, że empiria potwierdza jednak skuteczność (przynajmniej na poziomie statystyk ofiar wypadków) działań przeciwnych: ograniczania prędkości, oraz surowego i w miarę nieuchronnego karania za łamanie ograniczeń. A jest przecież co nieco państw na świecie, gdzie organizacja ruchu jest, hmm, spontaniczna. I tam jakoś statystyki nie wykazują, by było bezpieczniej.\nWed, 22 Jul 2015 13:56:12 +0200 at 13:56\nPo części mamy == nie mamy. Chodziło mi o hipotetyczną sytuację kiedy jazda samochodem jest zabroniona tak jak jest są zabronione narkotyki, a jednocześnie jest dostępny jej niebezpieczny legalny substytut (tak jak jest dostępny niebezpieczny i mniej lub więcej legalny substytut narkotyków).\nCo do cofania na wstecznym – tak, warto by rozważyć zniesienie jednokierunkowości albo zmianę kierunku jednokierunkowej, jeżeli prowokuje takie zachowania. Albo pójść w drugą stronę i skutecznie ścigać.\nCo do narkotyków – jeżeli jest ciśnienie w narodzie na tego typu rozrywkę a jedyną dostępną opcją jest opcja niezdrowa, której nie potrafimy zabronić, za to potrafimy zabronić marihuany, która jest jednak zdrowsza, to myśl o tym żeby ciśnienie rozładować wentylem legalizacji (bądź poluzowania restrykcji) trawki nie jest taka niedorzeczna.\nOwszem, warto też myśleć o dostarczeniu jakichś igrzysk które odciągną od narkotyków w ogólności, ale to długofalowe i niekoniecznie skuteczne.\nWed, 22 Jul 2015 15:30:41 +0200 at 15:30\nZ ciekawszych: Maryśka na liście szkodliwości i uzależnialności znajduje się daleko za wódzią czy papierosami. Ale Tradycja ogłupiania i zbydlęcania pospólstwa (kultywowana mniej czy bardziej świadomie przez wadze i epidiaskopat) na razie triumfuje. Do tego wódzia poza negatywnymi skutkami zdrowotnymi wyrządza gigantyczne szkody społeczne.\nSat, 25 Jul 2015 08:40:00 +0200 at 8:40\nJednak mamy ponad tysiąc lat tradycji postępowania z wódką, zaś z trawką raptem 20-30, maksymalnie 2pokoleniową i bardzo wąską. Siłą rzeczy społeczeństwo jest bardziej przystosowane do radzenia sobie z zagrożeniami niesionymi przez wódkę niż z tymi niesionymi przez gandzię.\nTotal Hits : 978135


O filmie inspirowanym postem na forum – Projekt K7 M&A\nczw., 08 lutego 2018 K7Niusy\nTo tylko fragment postu użytkownika kkajunsky. Całość znajduje się na stronie Yahoo!. Odzew użytkowników był ogromny. Ale nie tylko szarzy obywatele zainteresowali się wątkiem. 8 czerwca pojawi się film zatytułowany tak, jak wątek postu – 家に帰ると妻が必ず死んだふりをしています (jp. „Ie ni kaeru to tsuma ga kanarazu shinda furi wo shite imasu”, pol. „Zawsze, gdy wracam do domu, żona udaje, że się zabiła”). Poniżej zwiastun od Kadokawy.\nFilm przedstawi losy Juna, granego przez pana Kena Yasudę oraz Chie, graną przez panią Nanę Eikurę. On – korporacyjny chomik, biegnący w kołowrotku. Ona – lekko znużona kura domowa. Po trzech latach małżeństwa Chie wpadła na pomysł, jak urozmaicić małżeństwo. Codziennie wita męża śmiercią. Co skłoniło małżonkę do takiego kroku i jak psychicznie zniesie to Jun? Odpowiedź, miejmy nadzieję, znajdzie się w czerwcowym filmie, którego reżyserem jest pan Toshio Lee.\nPost użytkownika kkajunsky już wcześniej stał się inspiracją artystyczną. W tym samym roku za sprawą vocaloidu i Hobonichi-P słuchaczy porwała piosenka (do odsłuchania poniżej), a w 2011 roku ukazała się manga i album artystyczny duetu Ｋ･Kajunsky & Ichida.\nfilmIe ni kaeru to tsuma ga kanarazu shinda ruri wo shite imasu


Od dłuższego czasu Rewolucyjne Siły Zbrojne Kuby starają się dostosowywać swoje uzbrojenie do zmieniających się potrzeb. Na przeszkodzie stoją przede wszystkim ograniczenia budżetowe, wskutek czego nie wchodzi w rachubę najprostsze rozwiązanie – kompleksowy zakup nowoczesnego sprzętu za granicą.\nZobacz więcej Kubańskie hybrydy\nPierwszy sprawdzian SM-3 Block IIA\nJedną z pierwszych decyzji administracji prezydenta Baracka Obamy w sferze bezpieczeństwa narodowego była dalsza budowa lądowego komponentu obrony przed pociskami balistycznymi w oparciu o pociski rodziny SM-3, dotąd przenoszone tylko przez okręty US Navy.\nZobacz więcej Pierwszy sprawdzian SM-3 Block IIA\nSolidna budowa, wytrzymałość i prostota produkcji podwozia czołgu Pz.Kpfw. IV sprawiła, że w latach drugiej wojny światowej w oparciu o nie skonstruowano szereg różnego rodzaju wozów, począwszy od dział szturmowych, poprzez samobieżne zestawy przeciwlotnicze...\nZobacz więcej Artyleryjskie „czwórki” (Część I)\nWisła w cieniu śmigłowców\n21 kwietnia br. Prezydent RP Bronisław Komorowski ogłosił wyniki kolejnego etapu przetargu na śmigłowiec wielozadaniowy dla Sił Zbrojnych RP i poinformował o rekomendowaniu zestawu Patriot w postępowaniu na przeciwlotniczy i przeciwrakietowy zestaw rakietowy średniego zasięgu Wisła...\nZobacz więcej Wisła w cieniu śmigłowców\nModułowa wieża Cockerill 3000\nJedno serce, wiele wersji – takim hasłem belgijska firma CMI Defence promuje swój najnowszy produkt, rodzinę modułowych systemów wieżowych Cockerill 3000, której pierwsi przedstawiciele zostali zaprezentowani podczas salonu IDEX-2015 w Abu Zabi. Cockerill 3000 to konstrukcja unikalna, ponieważ...\nZobacz więcej Modułowa wieża Cockerill 3000\nCelowniki do Pioruna\nRealizacja, rozpoczętej w listopadzie 2010 r. pracy rozwojowej „Modernizacja przenośnego przeciwlotniczego zestawu rakietowego Grom, kryptonim Piorun”, powoli zbliża się do finału. Aktualny termin jej zakończenia to wrzesień bieżącego roku. Nie może zatem dziwić, że choć jej wyniki otoczone są tajemnicą, coraz więcej powstałych w jej ramach urządzeń jest prezentowanych publicznie.\nZobacz więcej Celowniki do Pioruna\nNowości rosyjskiej obrony przeciwrakietowej\nPrace nad środkami obrony przeciwrakietowej rozpoczęto w ZSRR w latach 50. XX wieku, gdy coraz bardziej realne stawało się zagrożenie atakiem z użyciem pocisków balistycznych przenoszących głowice jądrowe, wobec których wszystkie istniejące środki obrony przeciwlotniczej były bezradne.\nZobacz więcej Nowości rosyjskiej obrony przeciwrakietowej\nNajnowsze modyfikacje Newy-SC\nPierwsze dwa nowoczesne przeciwlotnicze i przeciwrakietowe zestawy rakietowe (każdy z dwiema jednostkami ogniowymi) średniego zasięgu, mające zostać pozyskane w ramach programu Wisła, trafią do Polski najwcześniej po 36 miesiącach od podpisania umowy, a więc – realnie patrząc – najwcześniej w roku 2019.\nZobacz więcej Najnowsze modyfikacje Newy-SC\nAmerykański koncern Raytheon kontynuuje prace nad nową stacją radiolokacyjną, zdolną do obserwacji przestrzeni w zakresie 360°, mającą w perspektywicznym zestawie Patriot NG zastąpić, obecnie wykorzystywane, radary kierowania ogniem AN/MPQ-53 i AN/MPQ-65.\nZobacz więcej Nowa antena radaru Patriota NG po raz pierwszy\nArmata 75 mm KwK 42 L/70 w niemieckiej stacjonarnej obronie przeciwpancernej na froncie wschodnim 1943–1945 [cz. III]\nZobacz więcej Armata 75 mm KwK 42 L/70 w niemieckiej stacjonarnej obronie przeciwpancernej na froncie wschodnim 1943–1945 [cz. III]\nSU-76 było najliczniejszym sowieckim działem samobieżnym w okresie drugiej wojny światowej. Nie imponowało siłą ognia ani solidnym opancerzeniem, ale było proste w produkcji i obsłudze, niezawodne i udzielało piechocie skutecznego bezpośredniego wsparcia artyleryjskiego.\nZobacz więcej Działo samobieżne SU-76\nInformacje, jakie w ostatnich tygodniach docierają z Niemiec i Włoch, mogą wskazywać, że ci, którzy przed kilkoma miesiącami „pogrzebali” amerykańsko-europejski zestaw przeciwlotniczy MEADS bynajmniej nie musieli mieć racji. Europejscy partnerzy programu bardzo poważnie zastanawiają się bowiem...\nZobacz więcej MEADS znowu w grze?\n7 stycznia 2015 r. 3. Flotylla Okrętów zainaugurowała nowy rok szkoleniowy. Po raz pierwszy w historii uroczystość odbyła się poza Portem Wojennym w Gdyni-Oksywiu. Na jej miejsce wybrano najnowszą jednostkę Marynarki Wojennej, która wchodzi właśnie w skład gdyńskiej flotylli...\nZobacz więcej Morska Jednostka Rakietowa\nMMRAU - walka z bezzałogowymi statkami powietrznymi po rosyjsku\nProblem walki z bezzałogowymi statkami powietrznymi, szczególnie zaliczanymi wg NATO do tzw. klasy I (mikro, mini i małymi) jest dziś jednym z największych wyzwań dla nowoczesnej obrony przeciwlotniczej. Jak już wielokrotnie podkreślano...\nZobacz więcej MMRAU - walka z bezzałogowymi statkami powietrznymi po rosyjsku\nObrona przeciwlotnicza i przeciwpancerna dywizjonu artylerii konnej\nArtyleria, szczególnie podczas przemarszów, była najbardziej wrażliwym na ataki z powietrza rodzajem broni. Dlatego w miarę rozwoju lotnictwa i udoskonalania metod jego użycia coraz ważniejszym zagadnieniem stawało się zapewnienie ...\nZobacz więcej Obrona przeciwlotnicza i przeciwpancerna dywizjonu artylerii konnej\nOd Fliegerfausta do Strzały\nSowieckie przenośne przeciwlotnicze zestawy rakietowe (cz. I)\nKonflikt na terytorium zachodniej Ukrainy po raz kolejny wykazał bardzo wysoką skuteczność najprostszych w użyciu i najtańszych przeciwlotniczych zestawów rakietowych – zestawów przenośnych...\nZobacz więcej Od Fliegerfausta do Strzały\nArmata 75 mm KwK 42 L/70\nw niemieckiej stacjonarnej obronie przeciwpancernej na froncie wschodnim 1943–1945 [cz. II]\nGdy 30 września 1943 r. w polowym stanowisku dowodzenia Hitlera dyskutowano nad projektami urządzeń fortyfikacyjnych dla stacjonarnej artylerii przeciwpancernej...\nZobacz więcej Armata 75 mm KwK 42 L/70\nBrytyjska armata przeciwpancerna 17-pdr Mark I\nDnia 15 kwietnia 1941 r. w Londynie odbyła się narada, w której wzięli udział przedstawiciele Ordnance Select Committee, Ministry of Supply oraz War Office. Głównym problemem, jaki wówczas poruszono, była konieczność wprowadzenia do uzbrojenia nowej silniejszej armaty przeciwpancernej.\nZobacz więcej Brytyjska armata przeciwpancerna 17-pdr Mark I\nO obronie powietrznej i przeciwrakietowej mówi się sporo, lecz również powracają dyskusje na temat kierunków modernizacji SZ RP, które wskazują, że warto przypomnieć...\nZobacz więcej Program Wisła, czyli zestawy rakietowe OP średniego zasięgu nowej generacji dla Sił Zbrojnych RP\nNowe pociski Iskandera\nTOMASZ SZULC Nowe pociski Iskandera Nazwa Iskander zrobiła ostatnio zawrotną karierę i jest na świecie, a co najmniej w Europie, rozpoznawana niewiele gorzej niż Scud w czasach Pustynnej Burzy. Tę drugą nazwę nadali kilkadziesiąt lat...\nZobacz więcej Nowe pociski Iskandera


MAXCOM MM320 Czarny Telefon - ceny i opinie w Media Expert\nTelefon MAXCOM MM320 Szary\nBardzo dobrej jakości telefon za niską cenę. Parametry bardzo dobre. Tani i bardzo wygodny. Moja mama jest zadowolona w szczególności z wyraźnego wyświetlacza. Polecam.\nTelefon ponownie zakupiony, poprzedni wytrzymał ponad 3 lata, za tą cenę prosty, funkcjonalny telefon dla osoby starszej idealny, z powodu większego wyświetlacza.\nKompatybilny z kartą, która nie chciała mi działać na żadnym innym telefonie! Działa bez żadnych zarzutów, polecam <3\nDominika 31 sierpnia 2021\nIdealny telefon dla seniora!\nZgrabny telefon, bez wydziwionych funkcji, łatwy w obsłudze. Idealny dla seniora, z uwagi na dość spory wyświetlacz.\nProdukt jak za tą cenę jest ok. Idealny dla osoby starszej.\nTelefon kupiony dla osoby 60+, duża zaleta jest wielkość wyświetlacza i klawiszy. Jest w miarę intuicyjny, więc nie ma problemów z jego obsługą. Jeśli telefon ma służyć tylko do dzwonienia i wysyłania SMS-ów to jak najbardziej polecam.\nArthur 1 grudnia 2020\nDuży ekran oraz długi czas pracy na baterii. Przy okazji wygląda bardzo elegancko jak na klasyczny telefon. Polecam\nMarta 9 maja 2020\nNajlepszy dla mojej mamy!\nMoja mama nie potrzebuje w telefonie internetu, mówi też, że do smartfona nie miałaby cierpliwości ;) telefon MAXCOM MM320 w pełni spełnia jej wymagania. Jest w nim wszystko, czego moja mama potrzebuje, bez zbędnych jej rzeczy. Wykonanie także na plus, fajna metaliczna obudowa dodaje mu nowoczesności, duży ekran, na którym wszystko doskonale widać, głośne dzwonki i powiadomienia sprawią, że na pewno usłyszy każde połączenie. Wysyłka szybka, kontakt ze sklepem super. Polecam!\nTelefon zakupiony dla mamy w prezencie. Mama bardzo zadowolona. Chciała coś ładnego z dużym ekranem i dużymi guzikami i aby literki i cyferki były duże. Może użytkować bez okularów. Robi zdjęcia i bez problemu wysyła smsy i mmsy. Polecamy\nTelefon w sam raz dla niewymagającej osoby. Spory wyświetlacz. Łatwe, czytelne menu. Kupiłam go dla Mamy. Można ustawić naprawdę bardzo dużą czcionkę dla osób, które mają problemy ze wzrokiem.


Wysłany: Czw 21:35, 09 Sie 2012 Temat postu: Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową\nWiem jak się zaczyna tematy na forum, jednak z braku czasu i natchnienia zacznę tak:\nCo myślicie o ujęciu życia w tym zdaniu?\nZgadzacie się z nim czy też nie?\nBlade pesymizm tego zdania nie jest dobry - od razu zakłada że życie to męczarnia - choroba. Dla mnie życie to spotkanie z kimś wartościowym - tą cząstkę życia chciałbym zatrzymać i zapamiętać, reszta - choroba może ulec zapomnieniu dla mnie. A jeśli by życie było mi męczarnią to ukojeniem dla mnie będzie obecność dobrego człowieka, łza zrozumienia i dobre słowo. Mam nadzieję że będzie mi to dane.\nWysłany: Pią 9:00, 10 Sie 2012 Temat postu:\nTo zależy jak rozpatrujemy duszę i czy istnieje ona już poza ciałem. Sądzę, że tak i podejrzewam, że rzeczywwiście ciało moze być dla niej niekomfortowe hmm... taką chorobą.\nA odnośnie tego co napisał Heart, to właśnie, bardzo dużo zależy od jakości życia. Osobiście uważam, że gdy jest męczrnią, ukojeniem jest śmierć, ale widać zdania w tej kwestii są podzielone\nWysłany: Pią 10:38, 10 Sie 2012 Temat postu:\nJa zrozumiałem to nieco inaczej. Powszechnie uznaje się, jakoby nasze życie odgórnie było skazane na śmierć. Epikur mawiał, że rodzimy się z wyrokiem śmierci. Potem zostało to wykorzystane bardziej w literaturze i sztuce, niżeli jako poważniejszy pogląd filozoficzny. Dlaczego? Bo jest on oczywisty.\nJa rozumiem to zdanie jako paradoksalność istnienia człowieka. Jestestwa skazanego na śmierć. Przenoszenie drogą płciową można zrozumieć jako iluzję do cielesności człowieka.\nI nie widzę tu żadnego pesymizmu, a realizm, prawdę.\nChociaż oczywiście nie trzeba uznawać śmierci, skorośmy jeszcze jej ,,nie przeżyli".\nWysłany: Pią 13:30, 10 Sie 2012 Temat postu:\nSzczerze mówiąc, zdziwiłem się gdy czytałem, że Herat i Krypton ujrzeli w tym zdaniu pesymizm. Ja wcale go nie widzę i w swoich poglądach na temat niego bliższy jestem John'owi.\n"Życie jako śmiertelna choroba" - w tym przedstawione jest wg mnie coś, co zobrazuję na podstawie przykładu, Andrzej Poniedzielski powiedział kiedyś: "dlaczego się śmiejemy? Otóż śmiejemy się ze smutku". Tak i tutaj: umieramy, na życie.\n"przenoszona drogą płciową" - tu przedstawione jest to jak przekazujemy to życie, nic więcej\nWysłany: Pią 19:23, 10 Sie 2012 Temat postu:\nMożesz mi mówić Heart ale to szczegół, nie w tej kolejności nacisnąłeś - spoko\nWysłany: Pią 20:36, 10 Sie 2012 Temat postu:\nPrzepraszam, to tylko literówka\nWysłany: Nie 22:45, 12 Sie 2012 Temat postu:\nDokładnie, bo taki temat to nieuchronnie mozaika poglądów, widzisz, dla przewlekle cierpiącego perspektywa śmierci może być właśnie optymizmem i być może punkt widzenia tego problemu wiąże się nieuchronnie z jakością życia...\nWysłany: Śro 14:10, 15 Sie 2012 Temat postu:\nJeśli spojrzeć na to od strony definicji, życie nie jest chorobą (ponieważ jest to proces zmienny, a nie stałe odstępstwo od zdrowia). Z drugiej strony zakładając, że taka choroba miałaby prowadzić do śmierci przez pewne okresy rekowalescencji do finalnego zniszczenia, można tak uznać. Gdyby się uprzeć dałoby się to zawęzić jedynie do starości, jednak czy nie lepiej nie rozpatrywać tego w takim odcieniu? Zwykle choroba kojarzy nam się negatywnie, a przecież można znaleźć tysiąc jeden pozytywnych określeń, które będą miały lepszy efekt. A tak poza tym w świecie kwantowym po śmierci nasze cząsteczki unoszą się gdzieś we wszechświecie cały czas. Sama często się śmieję, że oddycham atomami Sokratesa i Hawkinga .\nWysłany: Śro 18:17, 15 Sie 2012 Temat postu:\nSama często się śmieję, że oddycham atomami Sokratesa i Hawkinga .\nBardzo ciekawe zdanie\nWysłany: Czw 10:08, 16 Sie 2012 Temat postu:\nA tak poza tym w świecie kwantowym po śmierci nasze cząsteczki unoszą się gdzieś we wszechświecie cały czas.\nCo z tego skoro nie mają naszej świadomości? A może mają ?\nWysłany: Czw 21:00, 16 Sie 2012 Temat postu: ...\nTo zależy jak pojmujemy świadomość. Osobiście definiuję ją jako stan orientacji w tym co się dzieje dookoła nas, a ściślej właściwą działalność m.in kory mózgowej i innych obszarów mózgu. Można ją również ująć jako zdolność do odzwierciedlenia "obiektywnej" rzeczywistości, czy ogólnie pojęcie nastawione na nasze wewnętrzne "ja". W każdym razie żadne z tych określeń nie odpowiada właściwościom cząsteczek. Jest jeszcze jedno wyjście, a mianowicie niektórzy wiążą ją z duszą, a ta podobno jest niewidoczna. Skoro nawet próżnia nie jest pusta, bo zachodzą w niej fluktuacje kwantowe, to być może i owa dusza zbudowana jest z cząsteczek. Zatem jeśli tak ujmiemy tę kwestię możemy uznać, że owe cząsteczki, które po nas zostają, a przynajmniej ta "duchowa" ich część, ma naszą świadomość.\nWysłany: Czw 21:57, 16 Sie 2012 Temat postu: Re: ...\nTo zależy jak pojmujemy świadomość. Osobiście definiuję ją jako stan orientacji w tym co się dzieje dookoła nas, a ściślej właściwą działalność m.in kory mózgowej i innych obszarów mózgu. Można ją również ująć jako zdolność do odzwierciedlenia "obiektywnej" rzeczywistości, czy ogólnie pojęcie nastawione na nasze wewnętrzne "ja". W każdym razie żadne z tych określeń nie odpowiada właściwościom cząsteczek.\nStan orientacji co się dzieje dookoła nas...hmm, niektóre maszyny też posiadają ten stan bez kory mózgowej i w ogóle mózgu, ale dobrze, Tobie pewnie chodzi o intensywność tego stanu, który jest możliwy dzięki mózgowi. Tu jednak mam uwagę, że działalność obszarów mózgu to nie świadomość (nawet w Twoim ujęciu), nawet jeśli uznać, że są jej przyczyną.\nJest jeszcze jedno wyjście, a mianowicie niektórzy wiążą ją z duszą, a ta podobno jest niewidoczna. Skoro nawet próżnia nie jest pusta, bo zachodzą w niej fluktuacje kwantowe, to być może i owa dusza zbudowana jest z cząsteczek. Zatem jeśli tak ujmiemy tę kwestię możemy uznać, że owe cząsteczki, które po nas zostają, a przynajmniej ta "duchowa" ich część, ma naszą świadomość.\nI tu się rozbiegamy, bo dla mnie świadomość to subiektywność doznań i woli , a ona nie może dzielić się na cząstki - osobne byty.\nWysłany: Czw 23:21, 16 Sie 2012 Temat postu: ...\nWysłany: Pią 16:22, 17 Sie 2012 Temat postu:\nW moim ujęciu świata, świadomość to odbieranie bodźców zewnętrznych i reagowanie na nie ustosunkowując się do innych bodźców, nie do określonego oprogramowania. Chociaż pewien zbiór instynktów i zachowań w pewnych sytuacjach "szablonowych" można by uznać za pewnego rodzaju "oprogramowanie", którym obdarza matka natura.\nPoza tym w skład świadomości wchodzi również samoświadomość. Pojęcie kim się jest.


Dave Matyja: września 2012\nW Chinach prawie jak w demokratycznym państwie-ludzie wyszli na ulice manifestować swoje niezadowolenie. Jednak jak zwykle prawie-robi wielką różnicę. Chińczycy pokazują swoją wrogość do konkurencyjnej gospodarczo Japonii. Większość protestujących demonstrują swoje nacjonalistyczne poglądy w formie wandalizmu. Spokojny Chińczyk nagle zaczyna wyrywać bilbord Nissana po czym kameruje cały "wyczyn" aparatem Sony. Nacjonaliści Chińscy są jak ich wyroby czyli mówiąc krótko tandetni. Japonia napędza ich gospodarkę. Dzięki Japonii, Chińczyk uczy się co to jest jakość a nie ilość. Przez tą tandetną plastikowo chińską falę protestów japońskie fabryki znanych koncernów przemysłowych zostały zamknięte. Niewątpliwie możemy się spodziewać zahamowania gospodarczego i kolejnych skoków kursów walut i notowań giełdowych. Zaś zmienią się ceny sprzętu RTV w którym Japonia jest światową potęgą. I pomyśleć że przez plastikowych nacjonalistów ucierpi światowa gospodarka. Czy bezludne wyspy które wykupiła Japonia na terytorium Morza chińskiego mogą skłócić przeludnione imperia? Na dnie morza są złoża gazu ziemnego, w Iraku z kolei była cenna ropa...Oby imperialne wschodnie tygrysy nie wybrały amerykańskiej drogi rozstrzygania konfliktów.\nAutor: Dave Matyja : Okiem, obiektywem i piórem... o 16:04 Brak komentarzy:\nWyrok w sprawie Mafii Pruszkowskiej zapadł. Dwóch największych gangsterów ostatnich dwóch dekad wychodzi na wolność. Znany "Bolo" i "Sławik" po ponad 20 letniej karierze prania brudnych pieniędzy i handlu narkotykami zostali uniewinnieni. To jak gest Kozakiewicza w stronę polskiego sądu. Tony akt, protokołów i badań śledczych można oddać na recykling. Wraz z nimi całą prokuraturę badającą cały przebieg śledztwa. Wyrok w tej sprawie jest kompromitacją polskiego wymiaru sprawiedliwości- to wiemy. Kluczową rolę odegrali świadkowie koronni. Dzięki ich zeznaniom Mafia istnieje nadal- co brzmi absurdalnie ale tak właśnie było. Cały wyrok zapadł w oparciu o zeznania byłych bandziorów jako świadków koronnych."Masa" który był swojego czasu "najdroższą głową do ścięcia" uratował swoich kolegów w efekcie końcowym. Bo prawdziwy gangster nigdy nie zdradza swojego gangu. Wyrok zapadł, mafia wraca do gry...\nAutor: Dave Matyja : Okiem, obiektywem i piórem... o 14:46 Brak komentarzy:\nDemokracja to władza ludu. Jednak lud nie ma władzy tylko głos. Ten nasz głos z kolei nie jest brany pod uwagę gdy do sejmu trafia kolejny projekt ustawy. A to ustawy regulują naszą sferę egzystencjalną w środowisku demokratycznym. Dziś o godzinie 20.00 sojusznicy lewicy wprowadzają projekt ustawy o likwidacji IPN. Argumentacja jest na tyle silna że przypieczętowuje narodową wrogość do tej instytucji zarówno wśród polityków jak i samych obywateli. Mimo to, ustawa nie przejdzie bo IPN stworzony jest z aktualnej partii rządzącej. I tak w kółko do kolejnych wyborów. Według sondażu OBOP z 2011 roku, ponad połowa obywateli domaga się likwidacji IPN. Głos ludu nie tylko w tej kwestii jest niemy. Coraz więcej ustaw rząd prowadza w życie,z którymi opinia publiczna całkowicie nie zgadza się. Przed ustawą o polskim kontyngencie wojsk w Iraku, prawie 75% Polaków domagało się aby nasze wojska nie jechały do Iraku. Ustawa weszła w życie. Żołnierze pojechali,18 nie wróciło a wojna trwa nadal... Patrząc na tą problematykę utopijnej demokracji, rodzi się pytanie: czy możemy uczestniczyć w głosowaniach dotyczących projektów ustaw? Po co głosować na kandydata który zapewniał że zrobi reformę o ulgach podatkowych, po czym w sejmie przechodzi ustawa według której zamiast ulg podatkowych znika nam np ulga za internet...Biorąc pod uwagę że społeczeństwo demokratyczne jest coraz bardziej interaktywne może warto wykorzystać głos ludu w nowoczesnej formie za pośrednictwem internetu. Demokratyczna wyobraźnia może posunąć się do nowoczesnej wizji sejmu obywatelskiego. Zanim ustawa zostałaby wprowadzona w życie, warto umieścić na stronie gov.pl wskaźnik niezadowolenia społecznego. Może rozwój intelektualny będzie zmierzał ku temu, aby portale gov.pl umieszczały projekty ustaw obywateli a nie polityków. To co ma być kwestionowane przez ludzi wymaga ich zapytania. Pytanie na koniec: czy chcielibyśmy wybrać polityka czy ustawę która może zmienić nasze realia o 180 stopni? Póki co lądujemy na ziemię z kolejną nieuniknioną falą protestów na ulicach...\nAutor: Dave Matyja : Okiem, obiektywem i piórem... o 12:27 Brak komentarzy:


Maciej Dowbor od obiadu żony, woli kebaba na mieście. Ale się nim zajada - Super Express - wiadomości, polityka, sport\nWspólny, rodzinny obiadek w niedzielę? Nic z tego. Maciej Dowbor (44 l.) od posiłków przygotowanych przez swoją żonę, woli jadać na mieście. Gwiazdor Polsatu zamiast kotleta Joanny Koroniewskiej (44 l.), wybrał kebaba w tanim barze w centrum Warszawy. Zobaczcie ja się nim zajadał\nJoanna Koroniewska nie potrafi gotować\nJoanna Koroniewska to świetna żona i cudowna, opiekuńcza mama. Jednak nie jest tajemnicą, że była gwiazda "M jak miłość" nie jest idealną panią domu. I choć robi co może by jej rodzina była zadowolona, aktorka nie ukrywa, że gotowanie nigdy nie było i nie jest jej mocną stroną. - Im dłużej jestem w domu, tym bardziej czuję, że nie umiem gotować... Ja ciągle robię to samo, w kółko makaron, ryż, makaron, ryż, kotlety. Jakby innych potraw nie było - żaliła się w ubiegłym roku w rozmowie z Magdą Gessler (69 l.). Jej mąż miał nadzieję, że Koroniewska nauczy się gotować dziki pomocy restauratorki. - Bardzo na to liczymy, a dokładnie ja i moje dzieci - dodał Dowbor.\nMaciej Dowbor zajada się kebabem\nWszystko wskazuje na to, że Asia nadal nie nauczyła się gotować, bowiem w ostatnią niedzielę Maciej był widziany jak dojada na mieście. Zamiast pędzić na obiad do domu, około godz. 15:00 pojechał zjeść w tanim barze po praskiej stronie Warszawy. Gwiazdor zamówił ogromnego kebaba, którego zjadł ze smakiem. Na szczęście prowadzący "Twoja twarz brzmi znajomo" jest zapalonym sportowcem, więc z pewnością szybko spali kaloryczny i niezdrowy obiad.\nZOBACZ: Jerzy Trela zostanie pochowany z żoną. Tak wygląda grób\nDwóch Michałów Wiśniewskich w "Twoja Twarz Brzmi Znajomo"!


Rozmyślania przy zmywaku;): O prześladowaniach Donalda Tuska i konserwatyzmie Jarosława Gowina myśli kilka\nA to godne prezydenta RP Bronisława Komorowskigo podsumowanie tragedii smoleńskiej. Też zapamiętałam - Wielu w Europie z ulgą przyjęło, że zakończył się etap walki o samolot, krzesło, o to, kto jedzie na jaki szczyt, itp.\nAutor: Katarzyna o 09:08\nAnonimowy 26 kwietnia 2012 12:06\nFaktycznie w naszym kraju nie trzeba pić kawy by sobie podnieść ciśnienie...wystarczy posłuchać jak Tusk troszczy się o bezpieczeństwo Polaków,jak niepokoją go " zamieszki " uliczne... zapomina dodać ,że troszczy się o swoje bezpieczeństwo i swoich przydupasów,sługusówi, lemingowych wyznawców...bo ja w rządzonym przez niego państwie nie czuje się ani bezpiecznie , ani komfortowo...końca rządów zatroskanych o swoje dobro nie widać...cisnienie bedzie rosło - trzeba zrezygnowac z kawy , by płynnie przejść w wiek emerytalny... :(\nCo do następcy Gowina...szkoda słów ...\nKatarzyna 26 kwietnia 2012 12:15\nNiestety, tak wygląda nasza rzeczywistość. A na potwierdzenie. Czy ktoś czytał w mediach mainstreamowych o tym proteście?\nPodał go jeszcze portal wiara.pl w wiadomościach z Polski. Nigdzie więcej tego nie przestałam, za to tańca Gowina ciąg dalszy w Rzeczpospolitej\nPozdrawiam serdecznie. dzięki za komentarz :-)\nAnonimowy 26 kwietnia 2012 13:31\nA ja się obawiam ,że Gowin show to taka zasłona dymna...zwykłe odwrócenie uwagi od czegoś ważniejszego...byleby gadać i coś zagadać :(...\nKatarzyna 26 kwietnia 2012 13:40\nWkrótce się przekonamy. Wystarczy pilnie śledzić prace Sejmu. Warto spoglądać też jak zachowa się PiS\nAnonimowy 26 kwietnia 2012 14:08\nOd dawna jestem sympatyczką PiS ...to jedyna partia,która ma na względzie dobro kraju.\nKatarzyna 26 kwietnia 2012 14:41\nAle pilnować trzeba. :-)\nAnonimowy 26 kwietnia 2012 16:24\nMam do nich zaufanie...jak je stracę to nie będę miała na kogo głosować... mimo wielobarwnośći ugrupowań w naszym biednym chorym kraju ...\nPisuje czasami na sympatykach *anna*\nKatarzyna 26 kwietnia 2012 17:40\nJa jestem państwowcem bardziej niż wiernym jakiejś partii. Nie mniej w obecnej sytuacji patrzę i oceniam PiS podobnie jak Ty. I też mam nadzieję, że jednak damy radę wyciągnąć Polskę z łap Rychów, Zdzichów, Mirów i GRU.\nO prześladowaniach Donalda Tuska i konserwatyzmie...\nKogo osłabia Smoleńsk?


Zarządzenie Nr 72/2014/DSOZ\nw sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju: leczenie szpitalne - świadczenia wysokospecjalistyczne\n3. Wzór umowy o udzielanie świadczeń, o których mowa w ust. 1, stanowi załącznik nr 2 do zarządzenia.\n6. Świadczeniodawca obowiązany jest do wskazania w raporcie statystycznym zakresu świadczeń oraz świadczenia z Katalogu świadczeń wysokospecjalistycznych, stanowiącego załącznik nr 1w do zarządzenia.\n§ 14. 1. Kwoty zobowiązania określone w umowie dla poszczególnych zakresów, obejmują także kwoty zobowiązania wyodrębnione na realizację poniższych świadczeń, określonych w załączniku nr 1w do zarządzenia, we właściwych ze względu na realizację świadczeń zakresach:\n2) zgodę na indywidualne rozliczenie świadczenia, której wzór stanowi załącznik nr 5c do zarządzenia, wydaje dyrektor Oddziału Funduszu lub osoba przez niego upoważniona, w terminie 15 dni roboczych od dnia otrzymania kompletnego wniosku, albo od dnia przekazania uzupełnionego wniosku, o którym mowa w pkt 3, po przeprowadzeniu weryfikacji złożonych dokumentów, w oparciu o opinię merytoryczną, której wzór stanowi załącznik nr 5b do zarządzenia;\nLink do zarządzenia nr 31/2015/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 24 czerwca 2015 r. zmieniającego zarządzenie w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju: leczenie szpitalne – świadczenia wysokospecjalistyczne\nPublikacja informacji: 24.11.2014 00:00\nDamian Wieczorek 09.11.2015 12:13 Publikacja 1 Zarządzenie 62/2015/DSOZ


Wysłany: 2014-10-20, 23:05\nTzn. nie jest Ci przykro???\nNie, bo widzę, że masz się nieźle\nWarstw mamy 5. W brązowej są 3. Biała to piasek, szara to glina.\nA co Ty, nie dość, że potrafisz teleportować się spod Torunia do Łodziowni, to jeszcze mury umiesz przenikać? I to Niewidzialna... ?\nWysłany: 2014-10-20, 23:19\nPax, pax między Samochodziki\nWysłany: 2014-10-21, 14:19\nCzesio, to chyba czyta się użądlił. Ja tez się uczyłem francuskiego. Dawno temu był kurs w telewizji, cały czas powtarzali: ecoute et repete oraz Bien\nCzesio, to chyba czyta się użądlił. Ja tez się uczyłem francuskiego.\nHehe, no możliwe. Ten francuski, to było lata temu. Miałem dobre chęci żeby poznać ten język bo idąc do liceum miałem do wyboru naukę rosyjskiego lub francuskiego. Pomyślałem, po co mi ruski? Zapisałem się na francuski. Niestety nauczycielka minęła się z powołaniem i dlatego teraz mogę z Yvonne porozmawiać tylko po polsku.\nWysłany: 2014-10-21, 14:32\nWłaśnie czytam ten wątek, domyślałem się podchwytliwego pytania, ale obstawiałem najwyżej 4. Napisz cos więcej o tym zdjęciu\nWysłany: 2014-10-21, 14:38\nPrzez rok miałem tak z angielskim, nauczyciel uczył się go chyba z książki. Jak mówił to uszy i zęby bolały. a rosyjski może się jeszcze przydać\nTeraz tak, ale kto myślał o takie ewentualności 20 lat temu?\nTo było gdzies nie daleko Manufaktury\nWysłany: 2014-10-21, 14:59\nTo profil starego grodu z XII w. Jego warstwa, to ta ruda próchnica. Nad nią jest szara próchnica, to wiek XIII-XIV. Nad nią już warstwa orna. Na górze białego piasku, są zabytki ruchome z neolitu. Glina i piasek to już naturalne warstwy naniesione przez lodowiec. W pobliżu jest stanowisko neolityczne, badane w tym samym czasie co znane wam wykopaliska z Brześcia.\nNo to ja maliczylam 6 warstw! A co to sa zabytki ruchome neolityczne?\nA w jakim okresie na terenie Polski był lodowiec?\nWysłany: 2014-10-21, 18:08\nZlodowacenia w Polsce były 4: szczecińskie, krakowskie, środkowopolskie i bałtyckie, które dotarło do Wielkopolski. Ostatnie było 9-8 tyś. lat p.n.e.\nTo wtedy były mamuty i ich łowcy\nZabytek ruchomy, to najczęściej przedmioty, które dzieli się ze względu na funkcje, surowiec z jakiego powstały czy technikę wykonania. Neolityczny, czyli schyłkowa epoka kamienia (4500-1800 p.n.e.) Najczęściej kultura pucharów lejkowatych.\nWybaczcie prześwietlone foto.\nXIII w. droga w szczerym polu. Wyraźny znak miasta.\nWysłany: 2014-10-21, 22:12\nNa zdjęciu wyżej mamy zabytek nieruchomy w postaci brukowanej drogi. Wiek tej drogi określiłem na podstawie zabytków ruchomych, w tym przypadku ceramiki, która znajdowała się na bruku i pod nim. To najczęstsza metoda datowania.


EchaRegionu.plAktualności Grodzisk Wielkopolski Rekreacja\nPolowanie na lisa w Grodzisku Wlkp\nPolowanie na lisa (08.02.2015 r.) zorganizowało Starostwo w Grodzisku Wlkp , Nadleśnictwo Grodzisk oraz Koła Łowieckie działające na terenie powiatu. Podsumowanie polowania odbyło się w Pałacu w Cykowie. Samorząd powiatowy reprezentowali starosta grodziski – Mariusz Zgaiński i członek Zarządu – Sławomir Górny. W podsumowaniu polowania uczestniczyli: Zbigniew Zieliński – przewodniczący Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego,…\nW dniach 28 i 29 grudnia na kortach tenisowych Hotelu Rodan-Groklin w Grodzisku Wielkopolskim odbył się tradycyjny turniej tenisa ziemnego „Gwiazdko Turniej Gwiazd”. Turniej ma charakter charytatywny a pomysłodawcą tego przedsięwzięcia jest znany dyrygent Zbigniew Górny.W grodzisku pojawili się m.in. Anna Guzik, Robert Janowski, Tomasz Stockinger oraz kilka innych osób znanych z telewizji. Tenisowe zmagania…


Argus, egzotyczny ptak - Rodziny ptaków - 2021\nBażant Paw / Polyplectron bicalcaratum\nNiesamowite, niesamowicie piękne ptaki będące skrzyżowaniem bażantów i pawi. W naturze oficjalnie nazywane są tak tylko dwa gatunki ptaków - argus czubaty i argus olbrzymi. Ale pomimo całego swojego piękna i wyjątkowości, egzotyczne ptaki Argus są dla wielu rzadkością i cudem.\nBażant pawi palawański (Polyplectron emphanum).\nJak wygląda Argus?\nGigantyczny argus ma na głowie grzebień, ale krótszy niż jego pawi. Ale w ogonie ma dwa piękne, wydłużone pióra. Ale główna różnica i dekoracja wcale nie tkwi w tych szczegółach, ale w skrzydłach argusa. W przeciwieństwie do innych przedstawicieli świata ptaków, w argusie następuje wzrost skrzydeł, wręcz przeciwnie: ich pierwotne pióra frotte są krótkie, a drugorzędne wydłużone. Drobne pióra są tak duże, że kiedy ptak składa skrzydła, wyglądają jak ogromny ogon. Argus czubaty ma dokładnie tę samą cechę, chociaż ma prawdziwy ogon. Aby zrozumieć, jak bardzo ta różnica zmienia się w wyglądzie, warto pamiętać, że długość ciała olbrzymiego argusa wynosi 1,8 metra, argusa czubatego od 1,9 do 2,5 metra, a pawia karpia 75 centymetrów.Co więcej, wszystkie ptaki mają mniej więcej taką samą wagę, około 1,5 kilograma! Nawiasem mówiąc, czubaty argus jest mistrzem wśród dzikich kurczaków pod względem długości ogona.\nPodczas godów u bażanta szarego lub birmańskiego pawia (Polyplectron bicalcaratum, widok z tyłu), duże lotki skrzydeł otwierają się jak wachlarz, na środku widoczne są dwa długie pióra ogonowe, reszta piór ogona jest znacznie krótsza.\nKolor tych ptaków jest nie mniej imponujący niż kolor pawi. Klatka piersiowa i głowa samców są koloru czarnego, policzki są białe, boki ciemnoniebieskie, z przewagą metalicznego połysku. Pióra na grzbiecie i górnej części ogona są brązowo-szare z białymi kropkami. Ale ta pozornie nieokreślona część ich ciała jest ozdobiona owalnymi plamami i ciemnoniebieskimi, tak samo jak boki. Podczas demonstracji upierzenia plamy nabierają regularnego i pięknego wzoru. Ale tylko samce mogą pochwalić się tak chwytliwym wyglądem. Kobiety wyglądają znacznie skromniej. Ich kolor jest zwykle brązowy lub taki sam jak u samców, ale z matowym i pozbawionym wyrazu wzorem. Samice nie mają długich piór i grzebienia.\nPlamy na piórach argusa i bażanta pawi mienią się miękkim perłowym połyskiem i mienią się, przez co ich kolor zmienia się z zielonego na fioletowy.\nArgusy świetnie czują się wśród gęstych lasów tropikalnych, na równinach iw niższych pasmach górskich. Długie pióra w żaden sposób nie utrudniają przemieszczania się argusa wśród nieprzekraczalnych tropikalnych zarośli. Chociaż ptaki te nie latają, mogą łatwo wspiąć się na niższe gałęzie dowolnego drzewa.Żyją głównie w Malezji i Wietnamie, można je spotkać także w Laosie i Birmie.\nZe względu na swoją dietę ptaki te są wszystkożerne.\nCo jedzą egzotyczne argusy i jak się rozmnażają?\nArgusy są wszystkożerne. Mogą ucztować na liściach i owocach roślin, młodych pędach bambusa, grzybach, a także jaszczurkach i żabach, ślimakach, owadach.\nPtaki te układają swoje gniazda na nieprzekraczalnych skałach oplecionych zielenią, w splotach krzewów. Jak wszyscy przedstawiciele kurczaków, samce nie dbają o potomstwo, ponieważ poświęcają tyle energii na przyciągnięcie samicy! Wyjątkiem od reguły jest Argus czubaty, ale nie rozmnaża się, a po prostu pozostaje z samicą w okresie lęgowym. Argus opiekuje się samicami prawie jak pawie: samiec podchodzi do samicy, pochyla głowę i rozkłada duże, piękne skrzydła i ogon, jednocześnie drżąc i tupiąc nogami. Z kolei samice bardzo ciekawie akceptują zaloty, udają, że ich to nie obchodzi.\nTak wyglądał samiec do tej pory ...\nSamice Argus, w porównaniu z przedstawicielami innych kur, ptaków, składają po kryciu bardzo mało jaj, maksymalnie dwa. Pisklęta rodzą się z puchem i piórami. Argus rośnie powoli, dzieci często chowają się pod ogonem matki. Dojrzałość płciowa występuje dopiero w wieku 6 lat.\nDopóki nie zobaczy kobiety. Szary bażant podczas zalotów.\nWrogowie argusa z natury\nGłównym zagrożeniem dla argusa są dzikie koty i węże. Jeśli ptak napotka węża, będzie próbował go odepchnąć, sycząc i tupiąc nogami. Argus ucieknie przed dużymi drapieżnikami.Ze względu na niską płodność, ale jednocześnie duże zainteresowanie myśliwych tymi ptakami, w Czerwonej Księdze wpisane są czubaty i olbrzymi argus.\nRozpostarte skrzydła olbrzymiego argusa (Argusianus argus) wyglądają nie mniej imponująco niż ogon pawia. Spacerujący bażant Pawi Palawan.\nPapugi Aratinga są przyjaznymi i ciekawskimi zwierzętami domowymi\nCopyright 2021 \_ Flamingofanny - Bird Blog \_ Bażant Paw / Polyplectron bicalcaratum


Substancje dzialajace szkodliwie na rozrodczosc\t PDF\nRózne organizacje kontroli zdrowia pracowników, dla wielu dziesiatek lat zidentyfikowaly substancje chemiczne w srodowisku pracy, które mialy negatywny wplyw na reprodukcje i reprodukcijna zdolnosc mezczyzn i kobiet , lub dzieci kobiet, które byly narazone podczas ciazy.\nNiektóre substancje nie zagrazaja zdrowie pracownika, ale moga wystapic niekorzystne skutki w zdrowie reprodukcyjne lub zdrowie potomstwa.\nSubstancje te sa okreslane jako dzialanie szkodliwe na rozrodczosc i czesto sa klasyfikowane jak substancje, które sa:\nWplyw na narzady rozrodcze (np. naruszenie regulacji hormonalnej);\nWplyw na komórki rozrodcze spowodowanych mutacjami w DNA lub uszkodzeniami chromosomów;\nWplyw na nienarodzone dziecko w lonie matki;\nWplyw na dziecko za posrednictwem mleka matki.\nNa podstawie rozporzadzenia REACH sa identyfikowane zgodnie z kryteriami okreslonymi w art. 57 substancje wzbudzajace szczególne duze obawy - SVHC (substances of very high concern), gdzie jednym z kryteriów przedstawiaja CMR substancje (rakotwórczy, mutagenny, dzialajacy szkodliwie na rozrodczosc)\nSubstancje zidentyfikowane jako "substancje wzbudzajace szczególnie duze obawy" (SVHC) beda musiec zakonczyc proces autoryzacji na podstawie nowych przepisów.\nSubstancje te maja potencjal uzyskac to uprawnienie, lub moze uzyskac uprawnienie na ograniczone zastosowanie. Wiecej informacji na temat substancji SVHC mozna znalezc na naszej stronie internetowej w czesci substancje wzbudzajace szczególnie duze obawy >>\nRozporzadzenie CLP opiera sie na globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i etykietowania substancji chemicznych (GHS) i implementuje przepisy systemu GHS do systemu prawnego UE.\nZgodnie z rozporzadzeniem CLP dzialanie szkodliwe na rozrodczosc obejmuje niekorzystny wplyw na funkcje rozrodcze i plodnosc u doroslych osobników plci meskiej i zenskiej oraz toksycznosc rozwojowa u potomstwa.\nDla celów klasyfikacji klasa zagrozenia „Dzialanie szkodliwe na rozrodczosc” dzieli sie na:\n- na funkcje rozrodcze i plodnosc lub\n- na rozwój potomstwa;\nwplyw na laktacje lub oddzialywanie szkodliwe na dzieci karmione piersia\nDo celów klasyfikacji pod wzgledem dzialania szkodliwego na rozrodczosc, substancje zalicza sie do jednej z dwóch kategorii. W ramach kazdej kategorii wplyw na funkcje rozrodcze i plodnosc oraz na rozwój potomstwa rozwaza sie osobno. Ponadto wplyw na laktacje zalicza sie do odrebnej kategorii zagrozen.\nKATEGORIA 1: Substancje dzialajace szkodliwie na rozrodczosc u ludzi, lub co do których istnieje domniemanie, ze dzialaja szkodliwie na rozrodczosc u ludzi\nSubstancje klasyfikuje sie w kategorii 1 dzialania szkodliwego na rozrodczosc, jezeli wiadomo, ze wywarly niekorzystny wplyw na funkcje rozrodcze i plodnosc, lub na rozwój potomstwa, lub gdy istnieja dowody z badan na zwierzetach, ewentualnie uzupelnione innymi informacjami, dajace wyrazne podstawy do przypuszczenia, ze substancja moze zaklócac rozrodczosc u czlowieka. Klasyfikacje substancji dalej róznicuje sie w zaleznosci od tego, czy dowody przemawiajace za dana klasyfikacja opieraja sie przede wszystkim na danych dotyczacych ludzi (kategoria 1A), czy danych dotyczacych zwierzat (kategoria 1B).\nKategoria 1A: Substancje dzialajace szkodliwie na rozrodczosc u ludzi. Klasyfikacja substancji w kategorii 1A jest w duzej mierze oparta na dowodach z badan ludzi.\nKategoria 1B: Substancje, co do których istnieje domniemanie, ze dzialaja szkodliwie narozrodczosc u ludzi. Klasyfikacja substancji w kategorii 1B jest w duzej mierze oparta na danych z badan przeprowadzonych na zwierzetach. Dane takie powinny dostarczac wyrazne dowody na niekorzystny wplyw na funkcje rozordcze i plodnosc lub na rozwój potomstwa, przy braku innych skutków toksycznych, lub w przypadku gdy niekorzystny wplyw na rozrodczosc wystepuje razem z innymi skutkami toksycznymi, nie uwaza sie go za wtórny niekonkretny skutek innych efektów toksycznych. Jednakze w przypadku gdy istnieja informacje oparte na analizie poszczególnych zjawisk, które rodza watpliwosci dotyczace znaczenia skutków dla czlowieka, bardziej wlasciwa moze byc klasyfikacja w kategorii 2.\nKATEGORIA 2: Substancje, co do których podejrzewa sie, ze dzialaja szkodliwie na dla rozrodczosc u ludzi\nSubstancje klasyfikuje sie w kategorii 2 pod wzgledem dzialania szkodliwego na rozrodczosc, jezeli istnieja dowody z badan ludzi lub zwierzat doswiadczalnych, mozliwie uzupelnione innymi informacjami, swiadczace o niekorzystnym wplywie na funkcje rozrodcze i plodnosc, lub na rozwój potomstwa i w przypadku gdy dowody nie sa dosc przekonujace, by umiescic substancje w kategorii 1. Jezeli na skutek braków w badaniach dowody sa mniej przekonujace, klasyfikacja w kategorii 2 moglaby byc bardziej odpowiednia. Skutki takie nalezy zaobserwowac przy braku innych skutków toksycznych, lub, w przypadku gdy wystepuja razem z innymi skutkami toksycznymi, dzialania szkodliwego na rozrodczosc nie uwaza sie za wtórny skutek o charakterze niespecyficznym innych efektów toksycznych.\nKategoria zagrozen dla wplywu zwiazanego z laktacja:\nWplyw na laktacje lub oddzialywanie szkodliwe na dzieci karmione piersia przypisuje sie do pojedynczej odrebnej kategorii. Uznaje sie, ze dla wielu substancji nie ma informacji na temat mozliwosci wywarcia niekorzystnego wplywu na potomstwo poprzez mleko matki. Jednakze substancje wchlaniane przez organizm kobiety, w przypadku których wykazano, ze zaklócaja proces laktacji, lub które moga byc obecne (wraz z metabolitami) w mleku matki w ilosciach wystarczajacych, by wywolac obawe o zdrowie dziecka karmionego piersia, nalezy zaklasyfikowac i oznakowac w celu wskazania tego zagrozenia dla niemowlat karmionych piersia. Klasyfikacje te mozna oprzec na:\ndanych dotyczacych ludzi wskazujacych na zagrozenie dla dzieci karmionych piersia; lub\nwynikach badan jedno- lub dwupokoleniowych na zwierzetach, które dostarczaja wyraznych dowodów na niekorzystny wplyw na potomstwo w wyniku przekazania substancji z mlekiem matki lub niekorzystny wplyw na jakosc mleka matki; lub\nbadaniach wchlaniania, metabolizmu, rozmieszczenia w ustroju i wydalania, które wskazuja na prawdopodobienstwo wystapienia substancji w mleku matki w ilosciach potencjalnie toksycznych.\nScenariusze narazenia sa jednym z glównych instrumentów kontroli narazenia pracowników na dzialanie substancji chemicznych. Biorac pod uwage znaczenia tego, Komisja Europejska zwrócila sie do agencji o pomoc w gromadzeniu i analizowaniu danych na temat istniejacych dopuszczalnych wartosci narazenia na rakotwórcze, mutagenne substancje i substancji toksyczne dla reprodukcji (substancje CMR znane), od 27 panstw czlonkowskich oraz wybranych krajów spoza UE, w tym oceny metodologii , kryterii (naukowych, technicznych i spoleczno-ekonomicznych) i zasobów.\nDla tego celu zostal stworzony "Kwestionariusz w sprawie wartosci dopuszczalnych dla rakotwórcze, mutagenne i toksyczne dla reprodukcji", który zostal wyslany do krajowych miast kontaktowych 27 Panstw Czlonkowskich UE, Australia, Kanada, Japonia i USA.\nNa podstawie kwestionariusza zostal stworzony raport „Exploratory Survey of Occupational Exposure Limits for Carcinogens, Mutagens and Reprotoxic substances at EU Member States Level“ gdzie jest lacze do listów w zalaczniku 1, dla wszystkich krajowych i europejskich limitów ekspozycji okreslonych dla CMR.(Kliknij tutaj aby zobaczyc tabele w formacie Excel).


Jarmark Bożonarodzeniowy w Miasteczku Galicyjskim - miastoNS.pl\nAutor miastoNS.pl\t Z dnia 2021-12-20\nKoncert kolęd i pieśni bożonarodzeniowych, gry i zabawy dla dzieci, spektakl teatralny, widowisko „Po kolendzie idom droby”, żywa szopka a przede wszystkim świąteczne smakołyki. Świąteczna atmosfera zagościła w Miasteczku Galicyjskim – oddziale Muzeum Okręgowego w Nowym Sączu, w którym w niedzielę 19 grudnia odbył się tradycyjny Jarmark Bożonarodzeniowy.\nCzytaj również: Rozświetliło Małą Wieś. Powiat inwestuje w bezpieczeństwo\nJarmark Bożonarodzeniowy jest szczególnym wydarzeniem w kalendarzu Miasteczka Galicyjskiego w Nowym Sączu. Podczas niedzielnego jarmarku była okazja do kupienia prezentów świątecznych, ale również produktów związanych z ich przygotowaniem. Na stoiskach pojawiły się ręcznie robione ozdoby świąteczne, stroiki, świece, domowe wypieki, produkty regionalne, wyroby pszczelarskie, obrusy i serwety świąteczne, a dla najmłodszych drewniane zabawki i przytulanki.\nOrkiestra Dęta z Mystkowa wykonała dla gości koncert bożonarodzeniowych pieśni, w poszczególnych pracowniach trwały warsztaty artystyczne: „Tradycyjny łańcuch choinkowy” (w Galerii Paszyńskiej), „Leśne ozdoby świąteczne” (w Galerii Ratuszowej), „Dekorowanie pierników świątecznych” (w Cukierni).\nMożna było skorzystać z pamiątkowej sesji fotograficznej w wykonaniu Doroty Ruśniak, była żywa szopka, choinki które zapewniło Nadleśnictwo Stary Sącz oraz mnóstwo świątecznych wypieków, dań wigilijnych, regionalnej kuchni, rozmaitych podarunków oraz artykułów dekoracyjnych. Nie zabrakło też świątecznych pierniczków. Było w czym wybierać!\nZainteresowaniem cieszyły się spektakl teatralny dla dzieci „Fabryka śniegu” oraz gra terenowa dla dzieci „Ścieżka renifera”.\nFot. Piotr Droździk / Muzeum Okręgowe w Nowym Sączu\nCzy matematyka jest nam potrzebna w erze cyfrowej?\nMyśliwska Paczka w Nowosądeckim Okręgu Łowieckim


Ja przez pierwsze dwa, trzy treningi nienawidziłam ręcznej... Byłam zła, że przyszłam na zajęcia, było już za późno żeby się wycofać...Tak naprawde pierwszą dawkę naprawdę pozytywnych emocji otrzymałam na zawodach dzielnicowych. Chciałam więcej Myślę, że w ręczną trzeba się wkręcić i wczuć, dobry i pełny skład też jest ważny, zresztą nie mniej niż znajomość zasad, reguł oraz dobra hala Jeśli ktoś nie lubi grać - ten sport nie przypadł mu do gustu, boi się kontuzji itd - bądź co bądź to bardzo kontaktowy i agresywny sport - może posiedzieć na trybunach. Myśle, ze bardzo ciekawie sie to oglada... Co w piłce ręcznej lubie?\nUwiebilam to, ze moge bezkarnie wyżyć się na przeciwniku, kiedy jestem w obronie - daje z siebie 200% by tylko nie strzelili bramki. Uwielbiam to, gdy dziewczyna PRZEZE MNIE sie przewraca, lata po parkiecie, nie udaje jej sie strzelić bramki. Może to dziwne, w każdym razie dla mnie to pewien sposób na wyładowanie swojej energii I element gry, rzecz jasna.\nKolejna rzecz - niepewność. Nie zawsze ja czujemy, czasem trafimy na tak slaby zespol, ze wygrana jest po prostu wpisana w nasz los - jednak czasem zdarza się, że przegrywamy pierwszą połowę, a w drugiej nadrabiamy zaległości i wygrywamy Pamiętam jak jechałam na dzielnicowe zawody - na nic nie liczyłam, no może najwyżej brąz, srebro było w moich marzeniach...ale złoto? nieee a jednak potem już wyjście z grupy i ćwierćfinały - tak samo - nawet trenerka mówiła, że to teraz kwestia honoru, żeby nie oddać walkowerem, gramy - i co? 7 miejsce To naprawdę spory sukces, biorąc pod uwagę to, że pierwszy raz razem z moimi koleżankami z zespołu, zagrałyśmy w ręczną niespełna miesiąc temu. Na małej sali, bez większości linii. Musiałyśmy sobie wyobrażać brakujące linie, brakujące miejsce. Moja sala gimnastyczna w szkole jest wielkości sal klasowych w Waszych szkolach [jeśli jeszcze do takowych chodzicie] A mimo to doszyłyśmy tak daleko. Cuda się zdarzają...Szczególnie w piłce ręcznej.\nNajlepiej jeżeli od razu trafisz na dobrego nauczyciela. Pierwszego trenera lub trenerkę wspomina się najcieplej\nCzytaj więcej: Krok 1: Wybór dobrego Opiekuna\nPo wybraniu klubu najlepiej najbliższego miejsca zamieszkania uzyskaj zgodę rodziców na treningi.