konik polski: Forma z treścią.\nSnujemy się tutaj po tym naszym obejściu na końcu świata, tu sałata, tu pokrzywa, tam koń spragniony, tam pastuch elektryczny do naprawienia, tu znowu pies kuleje na wszystkie cztery nogi z ogonem, podpierając się biegunką.\nUprawiamy emigrację wewnętrzną i zewnętrzną na wysokim poziomie. Mistrzowie z nas.\nOprócz tego staramy się nie zarazić koroną.\nI podziwiamy tych, co pomimo zagrożenia walczą o nasze wspólne cele.\nI w tych celach całkiem przyjemne graficznie obrazki produkują.\nautorka Joanna Gębal\nAlbo inne, do zobaczenia TU\nMy co prawda już nie wieku do rozmnażania, ale sprowadzenie roli kobiety do maciory rozpłodowej jakoś mnię mierzi.\nMierzi mnie też traktowanie macior rozpłodowych i innych zwierząt w przemysłowych hodowlach, ale to już inna sprawa.\nAutor: Agniecha o 13:34\nAnna Maria P. (Pantera) 19 listopada 2020 16:43\nJesli czlowiek zostal stworzony na obraz i podobienstwo, to zly byl to wzorzec, bardzo zly. I wcale nie chodzi o wyglad, choc niektore twarze lopaly sie prosza.\nAgniecha 20 listopada 2020 07:02\nBogu może nie wszystko wyszło? Tylko nie chce się przyznać?\nHana 19 listopada 2020 19:00\nKurczę, Agniecha, nie daj się. To minie, minie, minie... chyba.\nAgniecha 20 listopada 2020 07:03\nNo minie. Chyba.\nTabaaza 19 listopada 2020 19:50\nTo właśnie mija, mija, mija... chyba. ;-)\nAgniecha 20 listopada 2020 07:04\nŁadnie, że pocieszacie, towarzyszko. Pójdę pozaglądać ciemiernikom pod liście.\newa2 19 listopada 2020 22:39\nOby wreszcie zaświeciło światełko w tunelu.\nWidziałam dziewczynę, która miała perfekcyjnie zrobione oko ozdobione malutką błyskawicą.\nAgniecha 20 listopada 2020 07:07\nW linku powyżej między innymi znajduje się plakat, w którym pomiędzy masą czarnych parasolek tworzy się nieforemna szpara w formie czerwonej błyskawicy. Dość japoński i oszczędny w formie. Bardzo mi się podoba.\nv 20 listopada 2020 09:40\nkurka wodna laski, minie?, światełko w tunelu?? serio?? trzeba zakasać rękawy i kiece i pomóc im, tym laskom!!!! http://www.nienawisc.pl napisał: To nie twoja sprawa, co? A jak już spacyfikują społeczność LGBT, Kobiety, to kim zajmą się w następnej kolejności? Tobą. Tak się kończy, gdy oddajesz im czyjąś wolność myśląc, że po ciebie nie przyjdą. A oni zawsze przychodzą ...\nTym czasem zważywszy na okoliczności myślę, że "Zima wasza, wiosna NASZA"\nAgniecha 20 listopada 2020 09:56\nTaki burdel po sobie zostawią... Może nie zdążą wykopać nas z EU...\nv 20 listopada 2020 11:37\nnie sądzę, Unia trzyma rękę na pulsie i doskonale wie, co się dzieje i dlatego protesty mają sens ZAWSZE. Żeby nie było, że My się na to wszystko zgadzamy. Tylko boje się, że jednak poleje sie krew ...\nAgniecha 20 listopada 2020 13:13\nRozlewu krwi też się boję. Przy każdym proteście mi się serce ściska.\nandzia 20 listopada 2020 10:55\nJestem już tym wszystkim potwornie zmęczona. Moja szklanka się wylała.\nAgniecha 20 listopada 2020 13:11\nMiewam takie stany. Ale przechodzą. Czasem same, czasem trzeba się postarać. Są ludzie, przyjaciele, natura, zwierzęta, piękna muzyka, książki... Przyjemne zapachy aromaterapeutyczne. No i stare psy, o które człowiek się martwi, więc ma mniej czasu na rozmyślania o braku wpływu na tzw. rzeczywistość.\nSzklanka znowu będzie pełna, zobaczysz.\nandzia 20 listopada 2020 15:54\nDzięki Agniecho, oby.\nMasz rację, te psy nie dadzą zbyt długo siedzieć i płakać w kąciku. Dobrze, że są - te stare i te młode.\nAnna Bzikowa 20 listopada 2020 12:47\nNo cóż...paczam ja paczam i marzy mi się, byśmy tak razem chodzili. Kobietki z błyskawicami, panowie geje, rolnicy, górnicy, pielęgniarki, matki z niepełnosprawnymi, przedsiębiorcy, sprzedawczynie. Kogo tylko rząd się czepi, wszyscy razem idą. Wtedy miałoby to sens. Może kiedyś Agniecha, może to po prostu proces nauki się odbywa. Bo na razie kobiety błyskawiczne nie pójdą z tymi, którzy nie chcą być szczepieni na siłę. A to przecież to samo, wybór, samostanowienie. Bo my wszyscy tacy sami...I tak odbywamy terapię w Psychiatryku Wszechświata.\nAgniecha 20 listopada 2020 13:12\nTworzy się jakoś to społeczeństwo obywatelskie, wspólnota ludzi. Powoli. Coś będzie.\ngraszkowska 21 listopada 2020 06:34\nwczoraj starszy pan opowiadał mi przez trzy godziny o swoim dzieciństwie, które przypadło na czasy wojny. Wróciła z kwadratową głową. I dochodzę do wniosku, że ludzkość nie wyciągnęła żadnej lekcji. Zjednoczyć potrafimy się na chwilę.\nTemat porodu nigdy mnie nie dotyczył, ale całym sercem jestem z kobietami walczącymi. Dziwne to wszystko dla mnie, bo z jednej strony powinno się szanować zdanie innych, a z drugiej strony jak rozmawiam z bratową- która jest innego zdania, to szlag mnie trafia :-). Trzymaj się dzielnie, i nie dajcie wirusom :-)\nAgniecha 21 listopada 2020 07:42\nBo powinna zrozumieć ta bratowa. A nie chce. ;-)\nA my ogólnie jako gatunek chyba jesteśmy coraz bardziej niecierpliwi. I to może i w dyskusjach osób o różnych poglądach widać, bo mało kto ma cierpliwość, by drugiej stronie wytłumaczyć swoje, nie ma też cierpliwości, by wysłuchać racji drugiej strony, spróbować je pojąć. Szybko, szybko. I na moje. I teraz. A jak nie to zabić.\nTo ostatnie to przesadziłam. Ale specjalnie.\ngraszkowska 21 listopada 2020 11:45\nnie wiem kto to powiedział, ale zapewne jakiś psycholog.\n"słuchamy nie po to, żeby zrozumieć, ale żeby odpowiedzieć"\nI koniecznie przedłożyć swoją prawdę. Chyba to powiedział Piłsudski " prawda jest jak dupa, każdy ma swoją"\nAgniecha 21 listopada 2020 14:05\nMiał rację psycholog oraz Piłsudski też. Trzeba się nauczyć słuchać, by zrozumieć.\nSzczepienie w kraju tutejszym-największa operacja logistyczna ever i już się kurwa boję...\nCiemna strona "zielonej energii" i jej głęboka przyczyna


Każde kolekcjonowane zdjęcie zawiera w sobie jakąś część naszej duszy, potrafi niekiedy rozbawić, a niekiedy przypomina smutne chwile i nawiązuje do refleksji. To właśnie fotografie przypominają nam bliskie osoby, wspaniałe momenty z naszego życia. Nie ma nic bardziej przyjemnego, jak długie wieczory zimowe, spędzone w rodzinnym gronie przy cieple kominka i wspominaniu tych wszystkich cudownych momentów ze swojego życia. Zdjęcia są najlepszą pamiątką, pozostają z nami przez całe ży...\nWierzchołek apikalnych stref wzrostu w wielokomórkowych plechach, nawet wtedy gdy są one zbudowane z wielu warstw komórek, prawie zawsze zajęty jest przez jedną tylko komórkę szczytową. U niektórych form różni się ona nieznacznie od innych komórek, tak jak u glonu Cladophora glomerata. Natomiast na nitkowatych „długopędach” krzaczasto rozgałęzionej morskiej brunatnicy Cladostephus verticillatus od razu zwracają uwagę wielkie kopułowate komórki szczytowe. Każda taka wydłużająca ...\nDzięki uprzejmości Grimshaw Grimshaw Architects wydali przedłożoną propozycję dużego projektu biurowego, planowanego powyżej stacji Crossrail w Paddington w Londynie. 15-piętrowa budowla, położona na skrzyżowaniu Bishop s Bridge Road i kanału Grand Union, zapewni także przestrzeń handlową, wspaniałą kolumnadę wzdłuż frontu kanału oraz nowe wejście do stacji Hammersmith & City i Circle Line poniżej . Dyrektor Grimshaw, Declan McCafferty, powiedział: Cieszymy się, że ponownie ...\nFotografowanie jest pasją, której wiele ludzi oddaje swój cały wolny czas i którą odkrywa zupełnie przypadkowo. Zdjęcia robi każdy, już do wczesnych lat pstrykamy sobie je na pamiątkę, u niektórych przeradza się to w hobby. Podstawowym elementem z którego składa się prawdziwy profesjonalista od robienia zdjęć jest przede wszystkim twórczość, możliwość zobaczenia przedmiotów czy ludzi nie tyle oczyma co duszą. Aby wykonać fascynujące zdjęcia, którymi każdy będzie się zachwyc...\nNajnowsze zdjęcia w galerii domy gospodarcze :\nhttp://www.meblenawymiarsklep.net.pl 751# , #wiertarka udarowa sds castorama , #przegrzany silnik objawy , #zadaszenia tarasu pozwolenie , #sałatka z ser feta , #odmiany truskawek , #płytki łazienkowe zielone , #liftronic 500 , #tanie drzwi wejściowe , #fronty szafek kuchennych mdf ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - domy gospodarcze


Gazeta Mysłowicka » Nowe życie szybu Bończyk\n20 grudnia 2012\tAutor: Magdalena Gawlas\nSzyb „Bończyk” rozpoczął swą działalność ponad 100 lat temu, początkowo pod nazwą „Otto”, będąc typowym szybem pomocniczym – wentylacyjnym KWK „Mysłowice”. w 1984 r. został zlikwidowany i powoli zaczął popadać w ruinę. Obecnie mury „Bończyka”, dzięki ogromie wysiłku i pracy Macieja Sikory, właściciela restauracji Braks, otrzymały nowe życie.\nJeszcze przez 10 lat po zamknięciu obiekt utrzymywany był przez macierzystą kopalnię i pilnował go portier. W 1994 roku przejęła go pierwsza spółka i rozpoczęła się pełna degradacja terenu. Zostały stamtąd wywiezione urządzenia m.in. oryginalna nitowana maszyna wyciągowa, a wieża szybowa pocięta na kawałki i rozebrana. – Patrzyliśmy na to, ponieważ nasz bar rozpoczął działalność właśnie w 1994 roku, w czasie kiedy szyb był już wyłączony z użycia – mówi Maciej Sikora, który od 18 lat prowadzi popularną restaurację Braks. – W tamtym czasie odkupienie terenu z jego wspaniałymi pokopalnianymi budowlami było dla nas jednak nieosiągalne. Nie byliśmy też w stanie nic zrobić w sprawie szeregu dewastacji, do jakich tam dochodziło.\nParę lat później teren odkupiła kolejna prywatna firma. Ponieważ jej właścicielami byli architekci, u mieszkańców dzielnicy Bończyk pojawiła się nadzieja na rewitalizację szybu, która szybko niestety zgasła. Ostatecznej egzekucji budowli dokonali złomiarze, wyciągając z niej ostatnie okna i elementy metalowe.\n– Nasza firma rozwijała się szybko w tym czasie – opowiada Sikora. – Normalną koleją rzeczy było powiększenie terenu. W 2006 roku pojawiła się okazja na zakup tej lokalizacji. Nie zastanawiając się nad tym długo, już w grudniu tego roku byłem szczęśliwym posiadaczem aktu notarialnego lokalizacji, na której stały jeszcze szczątki starego szybu „Bończyk”.\nW tym czasie zaczęły pojawiać się kolejne plany i pomysły na zagospodarowanie stojących jeszcze budynków. Do 2009 roku trwały prace projektowe. – Wcześniej podjęliśmy jednak prace sprzątające. Budynki były zdewastowane, a teren zarośnięty. Trzy lata zajęło nam uprzątnięcie tej lokalizacji – wspomina restaurator. – Kiedy otrzymaliśmy pozwolenie na budowę, prace ruszyły pełną parą. To był niewątpliwie rok przełomowy. Sami angażowaliśmy się w roboty. Dużymi firmami posiłkowaliśmy się jedynie w przypadku większych prac budowlanych. Byliśmy wykończeni i chyba do końca nie zdawaliśmy sobie sprawy z tego, co udało nam się tak naprawdę już zrobić.\nNowy właściciel obiektu postanowił, że stare i zniszczone budynki maszynowni i transformatorowni przerobi na kompleks restauracyjno – hotelowy. Obok odnowionych zabudowań miałoby również stanąć muzeum górnictwa.\nRemont transformatorowni zakończono, a powstała w niej dwukondygnacyjna sala bankietowa została już oddana do użytku. Obecnie można ją za niewielką sumę pieniędzy wynająć i urządzić w niej wesele, komunię bądź przyjęcie z niesamowitą atmosferą i charakterem. Wszystkie okna budynku zrobione zostały na zamówienie. Jedyne oryginalne okno, jakie udało się uratować ze starych zgliszczy, zamontowano w piwnicy, stanowiąc jej wyjątkową dekorację. – Budynek jest utrzymany w oryginalnej formie – relacjonuje Sikora. – Staraliśmy się jak najwięcej rzeczy uratować. Nie zastosowaliśmy styropianu i waty do jego ocieplenia. Bryła zewnętrzna została zachowana w oryginalnym stanie. Wewnątrz ścianę nieco pogrubiliśmy z zastosowaniem starej cegły rozbiórkowej i elementów oryginalnych. Dach oczyszczono, a jego konstrukcję utrzymano zgodnie z wcześniejszym charakterem.\nDolna sala oddanego do użytku budynku jest zachowana w klimacie piwnicznym. Na ścianach podziwiać można stare, regionalne zdjęcia i obrazy. W korytarzu znajduje się także ołtarz Św. Barbary – górniczej patronki, a na sali wnęka z kawałkiem drewniano – stalowego chodnika i reprodukcją zdjęcia z opisów o dziejach mysłowickiej kopalni w tle.\n– Budynek ma nie tylko bawić, ale również przypominać – mówi właściciel. – Przychodzi do nas ostatnio sporo górników, którzy przekazują nam rzeczy. Niektórzy z nich opowiadają nawet o swojej pracy w szybie kopalni „Bończyk”. Bardzo cieszy mnie fakt, że połączyłem możliwość zarobku ze sprawianiem przyjemności innym. Wrócenie murom szybu kopalnianego „Bończyk” życia jest wspaniałym dopełnieniem tej sytuacji.


Wyposażenie do łazienki - info4serwis.pl - forum\nPost autor: Oktawia-99 » 10 cze 2020, 14:44\nHejka. Znacie jakieś fajne sklepy internetowe z wyposażeniem do łazienek? Gdzie warto zamówić mydelniczkę, kosz i tego rodzaju produkty?\nRejestracja: 16 sty 2020, 8:02\nPost autor: Marcjanna-87 » 13 cze 2020, 0:33\nPrzejrzyj sobie, co ma w ofercie taniejdladomu.pl. Ja nieraz robiłam u nich zakupy, bo znajdziesz tam nie tylko wyposażenie do łazienki, ale i do kuchni czy salonu. W każdym razie asortyment jest szeroki no i ceny bardzo atrakcyjne.\nRejestracja: 20 kwie 2020, 15:43\nPost autor: Berry » 28 cze 2020, 19:56\nIdziesz do Jysk oglądasz, podoba się albo nie, idziesz do Ikea, Bomi i innych. Mydelniczkę akurat słabo zamawiać przez internet.\nPost autor: Sucre » 17 sie 2020, 22:53\nJa mogę polecić ofertę Domeko http://www.domeko.com.pl/sklep/ . Duży wybór, przystępne ceny i świetna jakość produktów, co mogę potwierdzić z autopsji. Jak dla mnie absolutnie najlepsza opcja, jeśli decydujecie się na remont lub urządzenie nowej łazienki.


Tuczniki tanieją. Czy ceny wzrosną przed świętami? - Trzoda chlewna\nDodano: 13-11-2019, 10:55\nW ostatnich tygodniach obserwujemy niewielki spadek cen żywca wieprzowego. Możliwe jednak, że obniżki są tylko chwilowe, a najbliższe tygodnie przyniosą ponowny wzrost cen tuczników.\nOstatnie tygodnie przyniosły w naszym kraju delikatny spadek cen trzody chlewnej. Jak wynika z sondy przeprowadzanej przez naszą redakcję, w porównaniu z końcem października ceny półtusz w klasie E skurczyły się o 4 grosze, zaś świń w wadze żywej o 2 grosze. Obecnie za żywiec wieprzowy krajowe skupy płacą przeciętnie 5,58 zł netto za kilogram, zaś za tuczniki w klasie E – 7,16 zł netto za kilogram.\nSytuacja w krajowych skupach nie pokrywa się z rynkami zachodnimi. O ile w Niemczech od wielu tygodni na rynku obserwujemy stabilizację, to u innych wiodących zachodnich producentów od dłuższego czasu ceny stopniowo wzrastają. Dotyczy to między innymi rynku duńskiego i holenderskiego. Na szczęście nic nie zapowiada większego pogorszenia koniunktury na rynku: jak czytamy w komunikacie Krajowego Związku Pracodawców – Producentów Trzody Chlewnej, okres przedświąteczny może być czasem podwyżek cen. Ma się to odbyć głównie za sprawą wyższego zapotrzebowania na wieprzowiny ze strony rynku chińskiego: na koniec stycznia przypadają w tym kraju obchody Nowego Roku, które tradycyjnie wiążą się z wzmożonym zapotrzebowaniem na wieprzowinę. Tym samym już wkrótce w całej Unii Europejskiej da się prawdopodobnie odczuć wyższy popyt na ten gatunek mięsa.\nByć może zapowiedzią podwyżek było wczorajsze notowanie niemieckiej „małej giełdy”, które zakończyło się wynikiem tylko o 1 eurocent niższym od historycznego maksimum (1,94 euro). O tym czy była to zapowiedź wzrostu cen przekonamy się już za kilka godzin, po ogłoszeniu wyników notowania giełdy VEZG.


Bankructwo się oddaliło. Na razie - Puls Biznesu - pb.pl\nBankructwo się oddaliło. Na razie\nKlienci linii niech się jednak nie cieszą, bo zbawca się nie pojawił. Po prostu sąd odrzucił wniosek o upadłość. Był niekompletny.\nJan Litwiński, prezes Air Polonii, niedawno zapewniał, że wniosek o upadłość firmy leży w sądzie od ubiegłego poniedziałku. Może i leżał, ale tylko przez chwilę. Postępowania nie wszczęto, bo wniosek trafił z powrotem do spółki.\n— Dokumenty były niekompletne i odesłaliśmy je do uzupełnienia. Można więc powiedzieć, że wobec Air Polonii nie toczy się żadne postępowanie — mówi jeden z pracowników sądu gospodarczego w Warszawie.\nNie ma więc co liczyć, że ogłoszenie upadłości nastąpi za maksimum przepisowe dwa miesiące, bo odliczanie nie zostało nawet rozpoczęte.\nOpóźnienia w składaniu odpowiednich dokumentów chyba weszło w krew menedżerom spółki, którzy nabrali w tej sprawie wody w usta.\n— Air Polonia nie złożyła od razu wszystkich wymaganych dokumentów i informacji dotyczących sytuacji finansowej spółki. Musieliśmy prosić o ich uzupełnienie. A o zawieszeniu lotów spółka poinformowała nas oficjalnie dopiero dopiero we wtorek, choć wcześniej wiedzieliśmy o tym z prasy — mówi Adam Borkowski, rzecznik Urzędu Lotnictwa Cywilnego.\nKiedy spółka boryka się z dokumentami, zostawieni na lodzie pasażerowie starają się wyjść z opresji. Trwa akcja zamiany biletów polskiego przewoźnika na przeloty z w ramach linii, które zadeklarowały przejęcie pasażerów Air Polonii.\n— Średnio 20-25 miejsc w każdym naszym startującym samolocie zajmują pasażerowie z biletami Air Polonii — mówi Yannis Capodistria, menedżer odpowiedzialny za działania easyJet w Polsce.\nDodatkowych klientów zyskał też SkyEurope.\n— Z naszej oferty zastępczej skorzystało już ponad 5 tys. osób —szacuje Eryk Kłopotowski, rzecznik SkyEurope.\nNie wiadomo, ilu z 53 tys. pasażerów pozostawionych przez Air Polonię już zapewniło sobie alternatywną podróż. Przeważająca część posiadających bilety na dalsze tygodnie na razie stara się przeczekać przedświąteczną lawinę i skorzysta z „ratunkowej” oferty już w nowym roku.\nNowe stawki i zaliczki\nW tym tygodniu padnie rekord obrotów\nBariery realizacji strategii lizbońskiej\nPostępowanie , Transport Lotniczy , Oferta , Przejęcia\nPuls Inwestora / Bankructwo się oddaliło. Na razie


MPT – nowy turecki karabin - Altair Agencja Lotnicza\nMPT – nowy turecki karabin\nPrzemysł zbrojeniowy, Wojska lądowe, 05 lipca 2011\nMKE(K), we współpracy z KaleKalip rozwija w ramach programu MPT nowy 7,62-mm karabin automatyczny dla armii tureckiej, następcę dotychczas używanego, licencyjnego G3 tego samego kalibru.\nPodstawowym uzbrojeniem indywidualnym tureckiego żołnierza są karabiny G3A3/A4 produkowane na licencji H&K od 1977/1978, których jest w tureckich siłach zbrojnych około 800 tysięcy. Broń ta miała być od 1997 zastępowana przez karabinki HK33E kalibru 5,56 mm, ale armia szybko uznała tę amunicję za nie spełniającą wymagań. HK33E trafił jedynie do 100-tysięcznej żandarmerii.\nNastępca G3 rozwijany jest w ramach narodowego projektu MPT (Modern Piyade Tüfegi, czyli Nowoczesny Karabin Piechoty). Prace prowadzi strzelecki oddział państwowego koncernu MKE, z siedzibą w Kirikkale, we współpracy z prywatnym koncernem KaleKalip.\nPięcioletni program MPT podzielono na dwie fazy, z których każda trwa po 30 miesięcy. Pierwsza - prace badawczo-rozwojowe, mają zakończyć się na przełomie 2011/2012 stworzeniem 50 prototypowych karabinów i poddaniu ich badaniom kwalifikacyjnym. Druga faza - wdrożenie do produkcji seryjnej rozpocznie się w 2012. W czasie jej trwania powstanie partia próbna licząca 200 karabinów. Po jej zakończeniu, w 2014 MKE powinno być gotowe do przyjęcia pierwszych masowych zamówień wojskowych.\nKonstruktorem nowego karabinu jest Senel Canik z KaleKalip. Konstrukcja bazuje na jego karabinku kalibru 5,56 mm powstałym w 2007, charakteryzującym się długim ruchem tłoka gazowego. Jego następca do amunicji 7,62 mm x 51 wykorzystuje krótki ruch tłoka.\nProjektowany MPT powiela rozwiązania znane z M16. Dotyczy to podziału na komorę spustową i zamkową łączone w identyczny sposób, z takimi samymi manipulatorami - napinaczem w kształcie litery T, przełącznikami i dźwigniami zwalniającymi suwadło i magazynek. Odmienne jest wnętrze, choć komora spustowa jest bardzo podobna do M16.


katowice.gosc.pl → W koalicji bez zmian\nMirosław Sekuła w Sejmiku Województwa Śląskiego\nZastąpił Adama Matusiewicza, który podał się do dymisji z powodu chaosu w Kolejach Śląskich. Mirosław Sekuła był w latach 90. XX wieku przewodniczącym Rady Miejskiej, a później wiceprezydentem Zabrza. W 2001 r. został na sześcioletnią kadencję prezesem NIK; był też posłem PO. Środowiska konserwatywne twierdzą, że kierował tzw. hazardową komisją śledczą w taki sposób, żeby żadnej afery nie wyjaśniła. Cała Polska widziała w telewizji, jak „rozmawia” z pustymi krzesłami, żeby przerwać przesłuchanie świadka Zbigniewa Chlebowskiego (choć minęło dopiero 6 minut z zarządzonej przez niego 10-minutowej przerwy, zapytał puste miejsca, kto ma jeszcze pytania do świadka, po czym pospiesznie zamknął przesłuchanie).\nTo wydarzenie wypomnieli mu 21 stycznia w sejmiku radni opozycji, w czasie debaty przed jego wyborem na marszałka województwa. W Sejmie wydawało się, że w wielu sprawach jest mu bliżej do prawej, konserwatywnej części PO. Komisja hazardowa okazała się jednak dla niego katastrofą wizerunkową. Przegrał wybory na prezydenta Zabrza, zdobywając zaledwie 13,5 proc. głosów. W ostatnich wyborach do Sejmu nie wziął już udziału. Został jednak wiceministrem finansów. Choć w przeszłości Mirosław Sekuła wypowiadał się bardzo krytycznie o udziale Ruchu Autonomii Śląska w rządach nad województwem śląskim, jako marszałek opowiedział się za dalszą koalicją PO z PSL i RAŚ. – Koalicja, która istnieje, sprawdza się bardzo dobrze – powiedział zdecydowanie z mównicy w Sejmiku Województwa Śląskiego. Mirosław Sekuła jest absolwentem Politechniki Śląskiej, ma dwoje dorosłych dzieci.


KOLIKO JE TEŽAK MRAVA I UČITATI TEŽINOM NE MOŽE PODIĆI - MRAVI - 2019\nJak ciężki jest mrówka i wszystkie mrówki w ogóle?\nIle zarabia mrówka?\nCzy mogę użyć "siły mrówki"?\nVideo: Suzanne Powell - Cómo prepararte para los cambios planetarios - Madrid - 18-05-17 (April 2019).\nPrawie wszyscy mrówki związane z ciężkiej pracy, poświęcenia i zdolności do pracy dzień i noc dla dobra kolonii. Nawet powiedzenie istnieje: "Pracuj jak sto mrówek". Ponadto naukowcy odkryli, że mrówki mogą się pochwalić nie tylko godnym pozazdroszczenia "pracoholizmem", ale także uderzającymi zdolnościami fizycznymi. I wiedząc, ile mrówki waży, można się tylko zastanawiać, jak sobie z tym radzą.\nNawet w szkołach uczniom mówi się, że mrówki mogą podnosić ładunek o więcej niż własną wagę 10 razy większą od swojej wagi. Ale jak się okazało, i to nie jest granica - jako badanie mrówek dowiedział się coraz bardziej imponujące fakty o ich umiejętności …\nŚrednia waga mrówki jest różna w zależności od gatunku od 1 do 150 miligramów. Zwykle nasze czarne i czerwone mrówki leśne ważą około 5-7 miligramów.\nNajlżejsze mrówki to faraon, wszystkie znane domowe szkodniki i niektóre gatunki tropikalnych mrówek są równie małe. Masa mrówek z kasty pracowników tych gatunków wynosi 1-2 miligramów.\nA niektóre z największych gatunków mrówek to południowoamerykańskie mrówki i afrykańskie mrówki wędrownicze. Były pracownik ant waży do 90 miligramów, aw ostatnim macicy podczas życia osiadłego pilnie pełności i może ważyć do 10 gramów!\nW tym momencie taka królowa może położyć się do 120.000 jaj codziennie, który jest również jednym z zapisów nie tylko owady, ale także wśród innych zwierząt w ogóle.Ponadto zarówno mrówka przeciwpancerna, jak i mrówki wędrujące (siafu) należą do najniebezpieczniejszych na świecie.\nOkazuje się, że jedna królowa wędrownego mrówki waży 200-700 robotników. Chociaż istnieją gatunki - na przykład skaczące mrówki - w których macica od robotnic jest praktycznie tej samej wielkości lub wagi. Ale te mrówki mają wiele innych charakterystycznych cech. Na przykład, nawet proste mrówki pracownicze mogą się rozmnażać.\nNajwiększe mrówki żyjące na Ziemi miały długość ciała do 7 cm w damach. Jeśli ekstrapolujemy ich masę, okazuje się, że takie potwory ważyły około 20 gramów.\nOgólnie rzecz biorąc, mrówki są tak rozpowszechnione i tak liczne, że ich całkowita masa na planecie jest większa niż każdej innej grupy owadów. Według naukowców wszystkie mrówki na Ziemi ważą mniej więcej tyle samo, co wszyscy ludzie - około miliarda ton. W tym samym czasie dla każdej osoby jest około 10 milionów mrówek.\nAle w mrówkach interesujące jest nawet to, ile ważą, ale zdolność podnoszenia ciężkich przedmiotów w porównaniu do ciężaru ciała.\nDziś sprawdzono, że mrówka podnosi średnio 50 razy więcej niż jej własna - na przykład do 100 mg jest przenoszona przez każdą działającą przecinarkę. Wiedząc, ile waży mrówka, możesz liczyć na to, do czego jest zdolna, na przykład sztangista.\nInteresujące jest to, że żołnierze z nożami do mrówek ważą kilkadziesiąt razy więcej niż zwykli robotnicy, a macica - 700 razy! Oczywiście, tego rodzaju żołnierze pojawiają się tylko w tych mrowiskach, których liczba przekracza 100 tysięcy osób - mniej robotników ciężko jest wyżywić taką armię.\nZasadniczo żołnierz tego rodzaju może dostarczyć znakomitej płyty, ale nigdy tego nie robi: jego zadaniem nie jest przenoszenie ciężarów, ale ochrona "ładowarek".\nJeśli dana osoba mogłaby podnosić ciężary w takich samych proporcjach, jak robią mrówki, to z łatwością nacisnąłby sztangę na głowę do 5 ton. Oznacza to, że siła mrówki przewyższa siłę mężczyzny około 25 razy. Ponieważ matematycy obliczali dowcipnie, potrzeba około miliona mrówek do przewozu dorosłego, a około 10 000 do noszenia kufla piwa. Oczywiście wyniki takich pomiarów zależą od rodzaju mrówki i od tego, ile waży.\nOczywiście, im mniejsza mrówka, tym mniej waga podnosi. Jednak stosunek ciężaru podnoszącego do masy mrówki zmniejsza się wraz ze wzrostem wielkości owada.\nPrzy wspólnym przenoszeniu ciężarów zdolność mrówek jest jeszcze większa. Podczas eksperymentów laboratoryjnych sama mrówka rozwijała moc na poziomie 2 2 erg / s, a dwie mrówki razem rozwijały moc przy 63, 2 erg / sek. Oznacza to, że mrówka może podnosić się we współpracy z przyjacielem tak samo, jak nie podnosić obu niezależnie razem wziętych.\nDlaczego mrówki są tak silne?\nMuszę powiedzieć, że nie tylko mrówki są tak silne: ogólnie wszystkie owady mogą rozwinąć bardzo wysoką moc. Te same pchły bardzo szybko wypychają swoje ciało na odległość 150 razy większą od ich ciała. Chrząszcze ze strzyków mogą podnieść wagę, która jest ponad 850 razy większa niż ich masa ciała. Przed takimi zdolnościami nawet siła mrówki nie wydaje się taka wielka.\nPowodem tak niezwykłych zdolności mrówek i owadów w ogóle od dawna tłumaczyli naukowcy. W świecie zwierzęcym istnieje prawo, zgodnie z którym przy spadku geometrycznych wymiarów ciała żywej istoty jego masa maleje proporcjonalnie do długości ciała w trzecim stopniu, a powierzchnia przekroju mięśnia jest proporcjonalna do kwadratu długości ciała.\nTrochę trudne, ale oznacza to, że mrówki na jednostkę masy mięśni są 100 razy silniejsze niż człowiek. I ta proporcja jest również obserwowana dla innych żywych stworzeń - skorupiaków, ryb, ssaków. Ponadto zewnętrzny szkielet i nieco inna struktura mięśniowa przyczyniają się do tych obliczeń ich dopłat.\nOgólnie nie oznacza to, że najmniejsza mrówka jest najsilniejsza. Rzeczywiście, maleńka mrówka faraona podnosi wagę, więcej razy wagę, która unosi gigantyczną wędrowną mrówkę. Ale bezwzględna waga ładunku w przypadku domowego szkodnika jest mniejsza. Dlatego najsilniejsza mrówka jest po prostu największa.\nJednak siła mrówek jest określana nie tylko przez wagę, którą mogą podnieść. Mrówki wykorzystują swoje fizyczne zdolności w inny sposób.\nNa przykład, wiadomo mrówek mosty, które organizują osoby pracujące afrykańskiego armii mrówek larwy do migracji przez macicy i wodnymi przeszkodami. Kilkaset mrówki chwycić korpus wzajemnie zestawiane tak mocno, że most może przechodzić na drugą stronę ssaka potoku wielkości kota. To prawda, że żadne zwierzę nie próbuje tego zrobić - te mrówki są niezwykle niebezpieczne z powodu ich bolesnych ugryzień.\nI te same mrówki mogą ciągnąć po ziemi wagę 30 razy większą od masy ich ciał. Potrzeba tego może powstać, gdy owad, ze względu na niestandardowy rozmiar obiektu, nie może unieść go ponad głowę.\nInteresujące jest, że wiele podobnych zdolności mrówek, szczególnie pomysłowych przedstawicieli Homo Sapiens, nauczyło się używać ich do własnych celów.\nMrówki budują most (wideo)\nW Afryce Środkowej, potężne szczęki mrówki są wykorzystywane do szycie otwarte rany na ciele: obydwa brzegi rany są dociskane do siebie i do niego, jakby zszywacz jest stosowana głowy zły mrówkę. Owady bezpośrednio dociska szczęki szczelnie ściska dwie krawędzie skóry. Kilka z tych mrówek - i jest gotowe do pracy. Ważne jest, tylko jak najszybciej wyciąć nożyczkami mrówkowego głowie wtedy szczęka nie jest rozewrzeć.\nCzasami w tych samych afrykańskich tubylców wydobytych z mrówek smacznych nasion i orzechów, z wykorzystaniem małych mrówek jako zbieracza. Jednak tubylcy w tej dziedzinie jest bardzo etyczny - Połączone rezerwy mrówki zostawiają owadów kawałków suszonego mięsa lub owoców. Wiedzą, że jeśli natura nie rob, ale podzielić równo z nią, ona wielokrotnie podziękować.\nCiekawe wideo: przykład ogromna mrówka


🥇 Cukiernia Mimbla Bielsko-Biała - ⭐ opinie, cena - WeselezKlasą id:18889\nCukiernia Mimbla id:18889\nCukiernia Mimbla\tid:18889\nWitam! Jestem Martyna. Odkąd pamiętam gotowanie sprawiało mi przyjemność będąc jednocześnie dobrym sposobem na relaks. Pieczenia ciast się bałam. Zdawało mi się to rodzajem alchemii. Wiedziałam, że wszystkie składniki muszą być dokładnie odmierzone, a jeśli zamieszam ciasto w złą stronę to zakalec murowany! Jednak, czy w kuchni najfajniejszą rzeczą nie jest to, żeby ciągle mierzyć się ze sobą i przekraczać granice?\nPamiętnego października, kilka lat temu, przeglądałam bloga Doroty Świątkowskiej "Moje wypieki", gdzie zauważyłam niesamowity, tęczowy tort. Mój tato zbliżał się do swoich urodzin, a ja nie miałam pomysłu na prezent. Pomyślałam: "Pal licho! Jak się uda to świetnie, jak nie to trudno". No i poszłam na całość!\nDługo uczyłam się podstaw. Czytam sterty literatury fachowej, obserwuję trendy na popularnych blogach mistrzyń piekarnika. Nie raz z westchnieniem myślę "też bym chciała umieć coś takiego", ale nie poddaję się i prę do przodu. Każdy zamówiony przez Was tort to dla mnie wielka frajda, pole do popisu, a przede wszystkim do dalszej nauki i pokonywania swoich barier i lęków.\nBo tak, uwierzcie, że pieczenie ciast to nie alchemia! Trzeba to tylko polubić!\nTorty powstające w mojej pracowni są tortami składającymi się w miarę możliwości z domowych i naturalnych produktów. Nie znajdziecie w nich polepszaczy i innych wzmacniaczy. Owoce kupowane głównie od lokalnych dostawców (oprócz owoców egzotycznych, czy truskawek w środku zimy :)) przerabiam od podstaw - używam domowych (głównie moich własnych) dżemów, konfitur, frużelin. Jaja, których używam pochodzą "od baby". Nie używam najtańszych margaryn zamiast masła, a wanilia jest prawdziwą wanilią z laski.\nRadzionków Myszków Szczyrk Czechowice-Dziedzice Katowice Częstochowa Świętochłowice Siemianowice Śląskie Jastrzębie-Zdrój Czeladź Żory\nHarfa - oprawa muzyczna ślubu\tHUMMER H2 LIMO wynajem smigłowca. Hummer H2 wraz z kierowcą\tBest Budka - Fotobudka na wesele\tDJ Mateusz Grychnik - niesztampowe przyjęcia weselne\tDom Przyjęć Okolicznościowych Rafał\nOstatnia aktualizacja strony: 19-04-2021 01:11:00


Incydent na Morzu Azowskim. Stanowczy apel Niemiec do Rosji i Ukrainy - WP Wiadomości\nmorze azowskieukrainarosjaniemcyheiko maas\nIncydent na Morzu Azowskim. Stanowczy apel Niemiec do Rosji i Ukrainy\nMinister spraw zagranicznych Niemiec Heiko Maas wyraził zaniepokojenie eskalacją napięcia między Ukrainą i Rosją. Wezwał obie strony do natychmiastowej deeskalacji konfliktu.\nŹródło: PAP, Fot: Stepan Franko\n- Rozwój wydarzeń na Morzu Azowskim jest bardzo niepokojący. Nie można zaakceptować istnienia tam rosyjskiej blokady - powiedział Maas. Polityk wezwał obie strony do deeskalacji. - Mam nadzieję, że to wezwanie, płynące zapewne nie tylko z Niemiec, znajdzie posłuch - dodał.\nRosyjska straż przybrzeżna zablokowała wcześniej ukraińskim jednostkom przejście przez Cieśninę Kerczeńską, taranując przy tym jeden z okrętów. Trzy ukraińskie jednostki zostały zajęte, kilka osób zostało rannych. Pojawiają się informacje, że Rosjanie otworzyli ogień. Rosyjski wywiad FSB tłumaczył postępowanie straży rzekomym naruszeniem przez Ukrainę rosyjskiej granicy.\nUkraina rozważa ogłoszenie stanu wojennego\nZ powodu incydentu parlament Ukrainy może ogłosić stan wojenny. - Rosja nie może tak po prostu strzelać do naszych okrętów - powiedział prezydent Petro Poroszenko. Ukraiński przywódca zabrał głos po kryzysowym posiedzeniu Narodowej Rady Bezpieczeństwa w Kijowie. Skierowała ona do parlamentu prośbę o wprowadzenie 60 dni stanu wojennego. Poroszenko zastrzegł, że jego ewentualne ogłoszenie nie będzie oznaczać podejmowania przez Ukrainę operacji ofensywnych. - Chodzi wyłącznie o obronę naszego terytorium i bezpieczeństwo naszych obywateli - powiedział. Jak dodał, nic nie zmieni się także na linii frontu na wschodzie Ukrainy. Poroszenko ogłosił też stan gotowości dla rezerwistów, co nie oznacza jeszcze mobilizacji.\n"To jest wojna z Rosją"\nInni ukraińscy politycy sięgają po ostrzejszy język. Minister spraw zagranicznych Pawlo Klimkin napisał na Twitterze, że wczorajszy atak jest wyzwaniem nie tylko dla Ukrainy, ale i całego cywilizowanego świata. W wywiadzie dla gazety "Bild" Klimkin stwierdził, że to "akt agresji przeciwko Ukrainie na neutralnych wodach Morza Czarnego". Klimkin wezwał zachodnich sojuszników, by przeciwstawili się rosyjskiej agresji. Także przewodniczący Rady Bezpieczeństwa Narodowego Ukrainy Ołeksandr Turczynow powiedział, że wydarzenia na Morzu Azowskim można zakwalifikować jako akt militarnej agresji.\nKryzys w Cieśninie Kerczeńskiej. O co chodzi?


Beatyfikacja Siostry Marty Wieckiej – Błogosławiona Marta Wiecka\nBeatyfikacja Siostry Marty Wieckiej\ns. Józefa Wątroba\nProces kanonizacyjny s. Marty Wieckiej rozpoczęty w 1997 roku w Archidiecezji Lwowskiej został uwieńczony jej beatyfikacją dnia 24 maja 2008 r. w Parku Kultury im. B. Chmielnickiego we Lwowie.\nHOMILIA KARD. BERTONE PODCZAS BEATYFIKACJI\nRELACJA Z BEATYFIKACJI S. MARTY WIECKIEJ\nProces kanonizacyjny s. Marty Wieckiej rozpoczęty w 1997 roku w Archidiecezji Lwowskiej został uwieńczony jej beatyfikacją dnia 24 maja 2008 roku. Na uroczystość beatyfikacyjną przybył do Lwowa Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej kard. Tarcisio Bertone. Przewodniczył on Mszy św. w lwowskim Parku Kultury im. Bohdana Chmielnickiego. W Eucharystii uczestniczyło ponad 7 tysięcy wiernych, w tym około tysiąc Polaków. Wśród pielgrzymów pokaźną liczbę stanowiły Siostry Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo (szarytki) z trzech prowincji polskich, a także z innych prowincji europejskich.\nPrzygotowania do tej uroczystości rozpoczęły się kilka miesięcy wcześniej. We wrześniu 2007 roku Wizytatorka Krakowskiej Prowincji Sióstr Miłosierdzia s. Anna Brzęk powołała Komisję Organizacji Uroczystości Beatyfikacji Siostry Marty Wieckiej. Po raz pierwszy zebrała się ona 18 września i nakreśliła szczegółowy plan działania. Powołano pięć podkomisji: liturgiczną, medialną, wydawniczą oraz do spraw dekoracji i organizacji pielgrzymek. Zadbano także o utworzenie strony internetowej „martawiecka.pl” i przygotowanie Domu Prowincjalnego w Krakowie przez renowację Kaplicy oraz organizację Sali Pamiątek.\nW listopadzie dołączyła do tych przygotowań Asystentka Generalna s. Margaret Barrett wraz z Siostrą Radną Generalną Žofią Daniščakovą, by w imieniu Matki Generalnej s. Evelyne Franc wspierać Prowincję Krakowską Sióstr Miłosierdzia w tych przedbeatyfikacyjnych przygotowaniach. Równocześnie Siostra Wizytatorka podjęła współpracę z Księdzem Arcybiskupem Mieczysławem Mokrzyckim, którego Ksiądz Kardynał Marian Jaworski uczynił odpowiedzialnym za całość organizacji. W grudniu tego samego roku przybył także z Rzymu do Krakowa Postulator Generalny procesów wincentyńskich ks. Giuseppe Guerra celem konsultacji oprawy liturgicznej samej uroczystości.\nZ początkiem lutego 2008 roku został powołany komitet, który bezpośrednio był odpowiedzialny za realizację przygotowań beatyfikacyjnych we Lwowie. Seminarium Duchowne w Brzuchowicach wyszło naprzeciw Zgromadzeniu, użyczając swojej gościny. Po raz pierwszy członkowie tego komitetu spotkali się 9 lutego we Lwowie. Siostra Maria Kolbusz SM i Ksiądz Stanisław Chorągwicki CM wielokrotnie przekraczali granicę polsko – ukraińską, aby sprostać wszelkim wymogom obu krajów. Granica strefy Schengen sprawiała wiele kłopotów. Podobnie Siostra Wizytatorka i Ojciec Dyrektor Marcin Stasiowski wielokrotnie przemierzali drogę między Krakowem, Lwowem i Śniatynem, a ponadto osobiście dostarczyli do Paryża ikonę bł. s. Marty Wieckiej oraz materiały\nSprawom organizacyjnym towarzyszyła praca nad rozpowszechnieniem informacji o beatyfikacji s. Marty w prasie, radiu i telewizji. Dom Prowincjalny przy ulicy Warszawskiej w Krakowie stał się miejscem spotkań organizacyjnych i informacyjnych oraz nagrań telewizyjnych. Oprócz tego siostry podejmowały zaproszenia do studiów nagrań oraz poszczególnych parafii. Wśród sióstr znalazły się także poetki, kompozytorki, malarki, dekoratorki, chórzystki etc., które na różny sposób rozsławiały imię nowej Błogosławionej.\nNadszedł długo oczekiwany, majowy dzień beatyfikacji (24.05.2008). Przy ulicy Stryjskiej we Lwowie parkowały wciąż nowe autokary, a rzesza pielgrzymów zmierzała na plac beatyfikacyjny. Nad ołtarzem polowym rozciągała się długa banderola z napisem w języku ukraińskim i łacińskim: Miłość Chrystusa ukrzyżowanego przynagla nas – hasło przewodnie Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo. Po lewej stronie ołtarza zawieszono obraz beatyfikacyjny s. Marty, a po prawej godło Zgromadzenia, przedstawiające płonące serce z krucyfiksem pośrodku.\nEucharystię poprzedziło czuwanie modlitewne. Przypomniano wówczas sylwetkę bł. s. Marty, a różne zespoły i chóry śpiewały pieśni dziękczynienia i uwielbienia. Czas czuwania uświetnił zespół klerycki Księży Misjonarzy LAZARYŚCI z Krakowa, chór chłopięcy PUERI CANTORES z Limanowej, zespół ewangelizacyjny KANA z Kijowa i CHÓR MARIAŃSKI z Krakowa. Każdy uczestnik beatyfikacji otrzymał granatową torebkę, w której znajdował się: kremowy szalik z napisem w języku polskim i ukraińskim: S. MARTA WIECKA, 24.05.2008, różaniec z ziemią z grobu bł. s. Marty, książeczka z tekstami liturgii w różnych językach oraz obrazki z podobizną Błogosławionej.\nMatka Generalna Zgromadzenia – Evelyne Franc – przybyła razem ze swoją Radą Generalną z Paryża. Zgromadzenie Księży Misjonarzy reprezentował ks. Generał Gregory Gay, wikariusz generalny ks. Józef Kapuściak z Rzymu, dyrektor generalny Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia ks. Javier Álvarez pochodzący z Hiszpanii, postulator generalny ks. Giuseppe Guerra z Włoch oraz inni liczni księża i klerycy Zgromadzenia Misji. W uroczystości brali udział także przedstawiciele Kościoła greko-katolickiego i prawosławnego. Eucharystii przewodniczył sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej, kard. Tarcisio Bertone. Wśród dostojników Kościoła różnych narodowości i wyznań był obecny kard. Stanisław Dziwisz z Krakowa wraz z ks. bp Janem Zającem i inni dostojnicy Episkopatu Polski.\nO godz. 11.00 czasu ukraińskiego wyruszyła procesja na wejście. Wydawało się, że nie ma ona końca. Podążało w niej około 300 kapłanów, ubranych w jasno kremowe ornaty – dar Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia. Uśmiechnięci, szczęśliwi, pozdrawiali znane sobie osoby. Wśród nich był również Dyrektor Krakowskiej Prowincji Sióstr Miłosierdzia – ks. Marcin Stasiowski CM. Siostra Marta Wiecka – młoda szarytka, licząca zaledwie 30 lat życia, zaprosiła na swoje święto księży z: Włoch, Niemiec, Polski, Ukrainy, Węgier i Francji.\nPo obrzędach wstępnych Mszy św. rozpoczął się OBRZĘD BEATYFIKACJI. Najpierw metropolita lwowski kard. Marian Jaworski po polsku i ukraińsku przedstawił prośbę o przystąpienie do aktu beatyfikacji. Następnie przedstawiono uczestnikom Eucharystii postać Służebnicy Bożej, a kard. T. Bertone z upoważnienia Ojca Świętego Benedykta XVI odczytał list apostolski, w którym Najwyższy Pasterz napisał: Po przyjęciu prośby Księdza Arcybiskupa Lwowskiego, Kardynała Mariana Jaworskiego i innych naszych braci w Biskupstwie oraz licznych wiernych, i po wysłuchaniu opinii Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, na mocy naszej Władzy Apostolskiej pozwalamy, aby Czcigodna Służebnica Boża Marta Wiecka ze Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia, która poświęciła życie na służbę ubogim i chorym, od chwili obecnej była zawsze nazywana Błogosławioną. Jej święto będzie obchodzone każdego roku w dniu 30 maja w określonych miejscach zgodnie z przepisami prawa. W Imię Ojca i Syna I Ducha Świętego. Amen. Po obrzędzie beatyfikacyjnym nastąpiło odsłonięcie obrazu nowej Błogosławionej.\nObraz beatyfikacyjny s. Marty Wieckiej wykonany został w technice olejnej na płótnie o wymiarze 2×1,45 m. Postać błogosławionej naturalnej wielkości namalowana została na podstawie zachowanej fotografii. Bł. Marta Wiecka trzyma w ręku notes, w którym zapisywała swoje i innych modlitwy. W tle znajduje się stylizowana panorama Śniatyna nad Prutem, z wyeksponowaną budowlą ratusza, szpitala, w którym pracowała bł. s. Marta, aktualnego domu Sióstr Miłosierdzia w Śniatynie, oraz sylwetami świątyń różnych wyznań (kościół rzymskokatolicki i ormiański, cerkwie unicka i prawosławna, synagoga), co podkreśla ekumeniczną wymowę życia i pracy błogosławionej Marty. Odsłonięcia obrazu dokonał p. Ryszard Scechura, który wraz ze swoją firmą wiele sił i czasu poświęcił na przygotowanie ołtarza polowego i odnowienie kościoła w Śniatynie oraz autor obrazu beatyfikacyjnego p. Marcin Kołpanowicz z Krzeszowic koło Krakowa.\nPo odsłonięciu obrazu Matka Generalna Evelyne Franc przyniosła w procesji relikwie bł. s. Marty Wieckiej. Towarzyszyły jej Wizytatorka Krakowskiej Prowincji Sióstr Miłosierdzia s. Anna Brzęk wraz z Wizytatorkami pozostałych dwóch polskich prowincji Sióstr Miłosierdzia: chełmińsko-poznańskiej – s. Hanna Cybula i warszawskiej – s. Stanisława Kokosza oraz Radne Generalne. Siostry niosły świece i kwiaty. Od tej chwili bł. s. Marta Wiecka stała się „własnością” Ludu Bożego szczególnie tej ziemi, na której spędziła ostatnie lata życia, a dzisiaj należącej do Ukrainy. Kardynał Marian Jaworski w imieniu Kościoła we Lwowie złożył podziękowanie Ojcu Świętemu za wpisanie Siostry Marty do grona błogosławionych. Wtedy zabrzmiał hymn błogosławieństwa i chwały: Chwała na wysokości Bogu. Na liturgię słowa złożyły się czytania: z Pieśni nad Pieśniami (Pnp 8, 6-7), z Pierwszego listu św. Jana Apostoła (1J5, 1-5) i Ewangelia według św. Jana (J15, 9-17).\nPodczas Uroczystości śpiewał Chór Sióstr Miłosierdzia i Księży Misjonarzy pod dyr. Ks. P. Węglarza, Chór Mariański pod dyr. J. Rybarskiego z Krakowa, Chór im. S. P. Ludkiewicza pod dyr. W. Gnid oraz Chór Chłopięcy Bazyliki Matki Bożej Bolesnej w Limanowej pod dyr. H. Dyczek. Eucharystię celebrowano po łacinie. Czytania były po polsku i ukraińsku. Psalm responsoryjny wykonały Siostry Miłosierdzia św. Wincentego obrządku greko-katolickiego. Ewangelię odśpiewali dwaj diakoni: rzymskokatolicki po polsku i grekokatolicki po ukraińsku. Wezwania modlitwy wiernych wypowiadano w różnych językach: francuskim, ukraińskim, polskim, hiszpańskim, węgierskim, angielskim i rosyjskim. W długiej procesji z darami szli m. in. członkowie rodziny bł. s. Marty, mieszkańcy Śniatyna, delegacja Państwowej Szkoły Podstawowej im. S. Marty Wieckiej ze Szczodrowa, pielęgniarki ze szpitala z Bochni, górale z Ochotnicy oraz siostry szarytki. Jedna z nich była ubrana w dawny strój zgromadzenia z prawdziwym, wielkim, pięknym kornetem, symbolem miłosierdzia.\nW homilii wygłoszonej po włosku a tłumaczonej na ukraiński i polski, kard. Bertone przypomniał, że Ukraina pozostała wierna Chrystusowi i Stolicy Apostolskiej także podczas długiego okresu komunistycznego prześladowania, zaś Jan Paweł II, przebywając tam z wizytą apostolską w 2001 r., nazwał ją narodem – przyjacielem. Dziś – mówił kard. Bertone – spełnia się wieloletnie pragnienie narodu ukraińskiego, wyniesienia do chwały ołtarzy jednej spośród was, Siostry Marty Wieckiej, której grób w minionym okresie stał się symbolem jedności i przykładem prawdziwego dialogu ekumenicznego. Na zakończenie Kardynał powiedział po ukraińsku: Niech Bóg będzie z wami! Bardzo dziękuję. Bardzo dziękuję”. Kard. Bertone wręczył kard. Jaworskiemu dar Ojca św. Benedykta XVI. Był nim ornat i mitra z herbem papieskim. Transmisję z beatyfikacji przeprowadziła TV Polonia oraz Radio Maryja, dzięki czemu rozsiane po świecie szarytki oraz inni wierni mogli śledzić przebieg uroczystości.\nDziwnym zrządzeniem Opatrzności siostra Marta po 134 latach powróciła na teren, gdzie stawiała pierwsze kroki w posłudze Siostry Miłosierdzia. Jej beatyfikacja we Lwowie uwieńczyła wołania ludzi poruszonych ofiarną miłością tej młodej szarytki. Niech z wyżyn niebios wyprasza łaski dla Lwowa i wszystkich krajów, z których przybyli pielgrzymi i nie tylko tych. Serce nowej Błogosławionej było zawsze szeroko otwarte.\nNadanie sztandaru i imienia Sł. B. s. Marty Wieckiej PSP w Szczodrowie.\nDziękczynienie za dar beatyfikacji S. Marty Wieckiej\nStowarzyszenie Bł. M. Wieckiej


WYJAZD EDUKACYJNY FIZYCZNY | X Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Konarskiego\nWYJAZD EDUKACYJNY FIZYCZNY\nW dniu 26.02.2018r. w ramach Projektu „Przez kształcenie do sukcesu” Gmina Miasta Radomia zorganizowała dla uczniów naszej szkoły wyjazd edukacyjny fizyczny do Warszawy. W wyjeździe uczestniczyło 15 uczniów klas drugich uczęszczających na zajęcia z fizyki prowadzone w oparciu o metodę eksperymentu oraz nauczyciele prowadzący zajęcia w ramach projektu: p. Marzena Jasińska i p. Katarzyna Sołśnia.\nZgodnie z zaplanowanym harmonogramem uczestnicy wycieczki odwiedzili Centrum Badań Kosmicznych Polskiej Akademii Nauk w Warszawie. Zwiedzanie obiektu rozpoczęło się od prelekcji na temat działalności obiektu wygłoszonej przez Panią mgr inż. Małgorzatę Michalską z Laboratorium Satelitarnych Aplikacji Układów FPGA.\nCentrum Badań Kosmicznych PAN (CBK PAN) to interdyscyplinarny instytut naukowy Polskiej Akademii Nauk. Utworzony w 1976 roku, prowadzi za pomocą eksperymentów kosmicznych badania w zakresie fizyki bliskiej przestrzeni kosmicznej, w tym badania Słońca, planet i małych ciał Układu Słonecznego oraz geodynamiki i geodezji planetarnej, a także prace badawczo-rozwojowe w zakresie technologii satelitarnych i technik kosmicznych dla badań Ziemi. CBK PAN brało udział w najbardziej prestiżowych międzynarodowych misjach kosmicznych: CASSINI (badania Saturna i jego księżyca, Tytana), INTEGRAL (kosmiczne laboratorium wysokich energii), HERSCHEL (badania chłodnych obiektów Wszechświata, w tym komet), MARS EXPRESS (orbiter marsjański) czy ROSETTA (misja do komety). W Centrum zbudowano ok. 70 przyrządów, które zostały wyniesione w przestrzeń kosmiczną na pokładach satelitów i sond międzyplanetarnych.\nUczniowie zostali zapoznani z laboratoriami oraz projektami prowadzonymi w dziedzinie robotyki oraz mechatroniki satelitarnej między innymi z projektem Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) – „LOOP – Landing Once on Phobos”:\nNastępnie uczniowie wzięli udział w zajęciach praktycznych dotyczących ustawiania urządzenia imitującego łazik kosmiczny w celu uzyskania swobodnego ruchu beztarciowego w płaszczyźnie .\nPo opuszczeniu Centrum Badań Kosmicznych uczestnicy wycieczki zjedli obiad w restauracji Rewers i wraz z przewodnikiem udali się na zwiedzanie Starego Miasta w Warszawie.\nW drodze powrotnej dodatkową atrakcją była przechadzka po zadaszonym i oszklonym tarasie widokowym Lotniska Chopina w Warszawie. Niezapomnianą ciekawostką był monitor, na którym wyświetlano obraz z radaru, pokazujący starty i lądowania samolotów na lotnisku.\nKategoria wpisu: Aktualności, Wycieczki


Mieszkanie Sprzedaż, Ruda Śląska, 36.00 m2, 78000 zł\nRuda Śląska, Fojkisa\n78 000 zł 2 166,67 zł/m2 Oblicz ratę kredytu\nJeżeli dbasz o formę, to ta oferta jest dla Ciebie. IV piętro i 72 schody do pokonania :) Odrobina trudu i jesteś u siebie!\nOk, jeżeli czytasz już drugi akapit, to przejdźmy do konkretów.\nMieszkanie znajduje się na najładniejszym osiedlu w Rudzie Śląskiej, w dzielnicy Godula/Orzegów.\nOsiedle Powstańców Śląskich, ulica Fojkisa.\nJest tu dużo zielonej przestrzeni, mnóstwo alejek do biegania i spacerowania z psem oraz ławek do odpoczynku. Zaraz przy bloku możesz także potrenować na siłowni pod chmurką lub pograć w kosza.\nSą dobrze zaopatrzone sklepy - te małe, w których zrobisz zakupy nawet w niedziele "niehandlowe" oraz te większe (Tesco i Lewiatan). Jest też fryzjer i kosmetyczka, apteka, biblioteka oraz pub z ogródkiem.\nPod blokiem znajdziesz dużo miejsc parkingowych, a samochód umyjesz w myjni bezdotykowej na obrzeżu osiedla. Do DTŚ dojedziesz w 6 minut (2,8 km), a stamtąd idealny dojazd w stronę Katowic, czy Gliwic.\nPrzystanki autobusowe i tramwajowe w odległości 550 m od bloku - dobra komunikacja miejska z pozostałymi dzielnicami oraz innymi miastami aglomeracji.\nMieszkanie ma 36 m2 i obecnie jest tzw. kawalerką (ale dla singielki, czy małej rodziny też się super nada :)\nObecnie składa się z 4 pomieszczeń:\n- kwadratowy przedpokój z wnęką na pojemną szafę\n- widna, podłużna kuchnia\n- naprawdę duży pokój z wyjściem na balkon\n- do mieszkania przypisana jest piwnica, więc miejsce postojowe na rower lub ozdoby świąteczne w cenie lokalu\nMieszkanie jest do remontu, więc urządzisz je jak tylko zechcesz. Może nawet przerobisz je na dwupokojowe - z salonem z aneksem kuchennym oraz sypialnią. To mieszkanie ma taki potencjał.\nTwoje nowe mieszkanie jest też bardzo ciepłe i dobrze izolowanie, bo jest usytuowane środkowo. Ma okna wychodzące na zachód, więc południowy letni skwar nie dokucza, a piękne zachody słońca gwarantowane.\nJeżeli przespacerowałeś się już wirtualnie po mieszkaniu i widzisz, że to może być Twoja wymarzona przestrzeń do życia, pora na rzeczywistą wizytę. Serdecznie zapraszam, bo warto!\nmożesz dzwonić na nr: 500-084-969\nSymbol oferty BUD-MS-44


...instrukcję do mojej Minolty. Toż to cała księga. Niesamowite, jak dużo funkcji i możliwości ma ten aparat. M. przyjechał i przywiózł. Z całego serca itd., itp. Było jak zwykle sympatycznie. Od kilku dni nie pisałam. To znaczy, żeby uściślić, pisałam, ale nie notatki do bloga. Parę rzeczy zdarzyło się w międzyczasie. Jestem koszmarnie zmęczona. Psychicznie nie fizycznie. Czasem mam wrażenie, że jestem emocjonalnym wypalonym wrakiem. Oczywiście na pozór wszystko jest w porządku. Poruszam się wśród ludzi, rozmawiam, uśmiecham się nawet. Ale równocześnie mam wrażenie jakby otaczała mnie szczelna gruba kula z przezroczystego szkła. Gruby kokon smutku, zniechęcenia i rozczarowania. Czuję się jak lalka, w której wysiadły baterie lub którą wyłączono i porzucono w głębi ciemnej zakurzonej szuflady. Bez włączenia pstryczka nie mam siły, motywacji by cokolwiek robić. Wciąż i wciąż od nowa szarpią mną te same rozterki, dylematy, dramaty. Największym dramatem jestem ja sama. Okropność.\nAle dość o tym. Publiczna wiwisekcja nic nie zmieni a wręcz przeciwnie. Może wystraszyć nawet najbardziej życzliwych czytelników. Ludzie wszak nie lubią smutasów, czyż nie? Teraz więc z troszkę weselszej nuty. Sobotę spędziłam z moim wnusiem Dawidusiem-Wojtusiem. Niezwykłe dziecko, żałuję, że zbyt rzadko się z nim spotykam, ale postaram się to nadrobić. Powiem szczerze, warto. Kilka perełek z jego repertuaru.\n- Babciu, czy ty masz chłopaka?\n- Szkoda, ale wiesz co? Nie martw się, znajdziemy ci jakiegoś staruszka.\n- A to musi być staruszek?\n- Tak, no bo musi być starszy od ciebie... i większy... ten staruszek.\n- Babciu, na którym ty piętrze mieszkasz! To tak bardzo daleko, ja tu chyba zaraz umrę! Zastanawiam się, czy będę miał siłę do ciebie przychodzić!\nCiąg dalszy tej sytuacji, kilka godzin później w taksówce. Dyskusja z taksówkarzem. (D- Dawid, T- Taksówkarz)\nD. Ja mieszkam na parterze, a pan?\nT. Ja na pierwszym piętrze.\nD. (głębokie westchnienie) Człowieku, nie masz pojęcia jak wysoko mieszka moja babcia. Można umrzeć, jak się tam wchodzi.\nT. No tak, człowieku, to masz problem.\nD. No mam.\nNo i jak tu można się smucić, człowieku. Nie da się. Kolejnym powodem do radości (a jednak coś mnie jeszcze cieszy) jest Wiosna, która wreszcie nadeszła razem z delikatną zielenią pączkującą na brunatnych gałązkach, z zimowymi kurtkami schowanymi głęboko w szafach, z lekkimi stopami w czółenkach na obcasie, z przeciwsłonecznymi okularami i skórą muśniętą słońcem.\nW niedzielne upalne południe poszłam na cmentarz. Jakoś dziwnie spokojnie mi było i wiosennie. Posiedziałam z Mamą. Zamknęłam oczy, twarz wystawiłam do słońca i wręcz czułam Jej obecność. To już trzynaście lat. 31-go marca. A mam wrażenie jakby to było wczoraj. Brakuje mi Jej każdego dnia. Siedziałam tak w bezruchu, skórę owiewał mi delikatny ciepły wiatr a ja pozwoliłam by spod ciemnych okularów spłynęła jedna, druga i kolejna łza. Moje życie znaczą kolejne rozstania, jak milowe kamienie wytyczające drogę. Jestem dzisiaj smutną Gosią. Pa, pa.\nOj, ciężko jest...\n... wrócić do szarości dnia powszedniego po:\na) rodzinnych ...(niezłe zdjęcia wyszły bo z rodziną takie wychodzą)\nb) obfitych (i to jak, czy ma ktoś silimarol?)\nc) mokrych (nie tylko ze względu na tradycyjne psiku-psiku mdłymi perfumkami, tam na górze dostosowali się i lali, że hej!)\nd) słonecznych (a przynajmniej w niedzielny poranek ale dobre i tyle)\ne) szczęśliwych (... tu każdy sobie może dopisać własne mniejsze i większe szczęścia...)\nf) podniosłych (ledwo mogłam się podnieść po wielkim obżarstwie, a i tak umknęłam Ciotkom i Kuzynkom usiłującym podtuczyć mnie jeszcze troszkę)\ng) całuśnych ( w życiu się tyle nie nacałowałam rzeczonych Ciotek, Kuzynek, Kuzynów, Krewnych wszelakiego autoramentu, kobiet, mężczyzn, staruszków i dzieci... całowałam jak leci!)\nh) telewizyjnych (i znów się spłakałam nad losem Ostatniego Smoka jak również nad niesamowitym repertuarem telewizji publicznej i komercyjnej... w końcu człowiek podobno lubi najbardziej to, co zna, więc... powtórkowo było aż miło!)\ni) cmentarnych (oooo tak, tam przynajmniej mój głos swobodnie dociera do adresatów, którzy choć nie odpowiadają, to przecież słuchają... tak sądzę, w przeciwieństwie do piekielnego chóru mojej Rodziny, która gadatliwa jest w całości i indywidualnie i choćbym schrypła to i tak szans żadnych nie mam by się przebić, milczę więc (sic!) i w słuch cała zamieniona chłonę wszelkie mądrości spływające ku mnie z ust członków a szczególnie członkiń mej Familii)\nj) wnusiowych (wreszcie znalazłam swoje miejsce... na podłodze budując tor wyścigowy z klocków (Kubica zajął drugie miejsce w Malezji) i ścigając się super szybkimi matchboxami... jakiś dziwny sentyment czuję do bolidów żółtego koloru... może to wpływ żonkili kwitnących w ogrodach)\nk) kościelnych (przy takiej okazji i ja tam bywam, to znaczy bywam częściej i to bez okazji, ale wolę puste i ciche świątynie, gdzie nikt nie zawraca mi głowy chóralnymi pieniami, nie anielskimi wszak, niestety)\nŚwiętach Wielkanocnych... jak dobrze, że nie są częściej, Alleluja!\nZa oknem właśnie skończyła się kolejna dzisiaj zadymka śnieżna i... wyszło słoneczko. W ciągu godziny, półtorej mamy pełny przegląd prawie wszystkich pór roku, prócz lata niestety, ale nie można mieć wszystkiego. A teraz zachód barwi kościelną wieżę na czerwono i złoto. Pięknie, jak pięknie. Gdy kiedyś będę odchodzić, chciałabym by miało to właśnie taki koloryt, taką barwę i taki nastrój.\nA nastroje moje przyobleczone są w jakieś dziwne powłóczyste szaty, to właściwie nie nastroje ale... bardziej jakieś nieokreślone wrażenie czegoś, co ma nadejść. Ostatnio śnię jakieś dziwne obrazy, budzę się o poranku i pamiętam wszystko. Tyle, że zupełnie nie rozumiem! No bo co na przykład może oznaczać taki sen.... Leżę bokiem na fotelu w jakimś ponurym pomieszczeniu. Facet, którego twarzy nie widzę tatuuje na mojej łydce czerwoną rozkwitłą różę. Nie czuję bólu, nie słyszę dźwięków, ten sen ma wyłączoną fonię. O rany, ależ mam owłosione łydki, jak ten gość sobie poradzi. Ta róża przeznaczona jest na prezent, gdy zostanie ukończona wytnę prostokątny kawałek skóry wraz z rysunkiem i podaruję. Komu? Nie mam pojęcia ale wiem, że to ważne. Tylko co zrobić z tymi włosami porastającymi moją nogę? Budzę się i... dotykam dłonią łydki, na szczęście gładkiej i wydepilowanej. Ależ bzdurny sen. Albo inny z kolejnej nocy. Szukam bluzki, przekopuję szafy, przepastne skrzypiące szafy, których nie znam. Wokół mnie rośnie stos ciuchów. Znajduję różne bluzki, sweterki, podkoszulki. Nie, ja szukam konkretnej turkusowej bluzki (w rzeczywistości taką właśnie mam) i nie ma jej. Nagle za moimi plecami otwierają się drzwi i ktoś wchodzi. Z tyłu pada światło więc nie widzę twarzy. Podchodzi do mnie, na sobie ma moją turkusową bluzkę, która jest na niego stanowczo zbyt mała, szwy już puściły tu i ówdzie, bluzka zakrywa ledwie tors mężczyzny. Zrywam się i usiłuję zedrzeć bluzkę z ciała mężczyzny. Wokół nas fruwają turkusowe strzępy materiału, z palców cieknie mi turkusowa krew. Opadam na kolana, zakrywam twarz i płaczę. Później patrzę w lustro. Nikogo nie ma, ja jestem ubrana w turkusową bluzkę a paznokcie mam pomalowane na turkusowy kolor. Budzę się zmęczona, na podłodze przy łóżku leży porzucona turkusowa bluzka. Tylko paznokcie mają malinowy a nie turkusowy kolor. Moja Babunia zawsze mówiła, że nie należy objadać się przed pójściem do łóżka, bo ma się „ciężkie sny". Moja Babunia Oleńka mądrą kobietą była. I jeszcze jedno. Wczoraj rano obudziłam się pamiętając słowa, zdążyłam je zapisać nim zasnęłam ponownie. Gdy znów się obudziłam nie mogłam odnaleźć przyczyny, dla której spisałam to, co poniżej.\n„ Jestem smutną królewną\nzamkniętą w szklanej wieży\nzbudowanej ze straconych złudzeń.\nU jej podnóża\nbieleją kości rycerzy\noczyszczone przez czarne ptaki smutku"\nO rany, jakaś paranoja. Czy leci z nami psychiatra? Jak mówią starożytni górale, nieźle jej odbiło. To znaczy mnie.\nA teraz mam bardzo ważny komunikat. Zakwitły fiołki. Maleńkie pojemniczki pełne z niczym nieporównywalnego zapachu. Takie małe i takie dzielne. Zakwitły na przekór kaprysom marcowej pogody. Skrawki nieba, które spadły w wysoką trawę i pachną, pachną jak szalone. Ech, zaszaleć się fiołkowo i wiosennie. Czuję Wiosnę. Mimo wirujących w porywistym wietrze płatków białego puchu. Wracałam z Firmy (pierwszy dzień po świętach, wszechogarniające zmęczenie i koszmarny ból głowy). Szłam w zadymce jak w białym tunelu. I nagle zaświeciło słońce, białe gwiazdki rozjarzyły się wszystkimi kolorami tęczy. Stanęłam na środku drogi i gapiłam się w zachwycie z otwartymi z zadziwienia ustami. Płatki opadały na moje policzki wilgotnymi pocałunkami jak pożegnanie Pani Zimy. Teraz Diesel siedzi na parapecie, obserwuje podniebny śnieżny taniec a oczy ogromnieją mu zielono. Podoba nam się to, prawda Kocie? Wiesz co, Diesel? Świat nam się podoba. Nadchodzi noc, czas snów, czas rozkoszy, czas przytuleń. Czas szczęścia. Tylko moje szczęście gdzieś się zawieruszyło. Pobłądziło i nie umie znaleźć drogi. Jeśli je spotkacie, zmarznięte i zagubione, przycupnięte na rozstajach wskażcie mu drogę. Będę czekać. Pa, pa.\n... najpiękniejszego, smacznego jajka, naprawdę mokrego śmigusu, rodzinnej atmosfery, pogody ducha i uśmiechu mimo wszystko życzy Gosia\nW końcu stało się...\n... co było nieuniknione. Co wisiało nade mną jak miecz tego tam... Damoklesa czy innego Dionizosa. Nie, Dionizos to ten od wina, bachantek i śpiewu. Chyba. Czyli miecz sobie wisiał, wisiał, a co wisi to kiedyś spadnie... przynajmniej taka jest zasada przyciągania ziemskiego. Ludzie, o czym ja miałam pisać??? Acha, o tym co się stało. A stało się to, że PODJĘŁAM WIELKANOCNE POSTANOWIENIA!!!\nNie będę odkładała na później tego co powinnam zrobić teraz\nCodziennie będę ćwiczyła przez godzinę\nPozbędę się złości i negatywnych emocji w stosunku do ludzi, którzy mnie skrzywdzili... no nie, kochać to ich nie pokocham, nie jestem świętą\nKoniec z tzw. pozołdami typu: batoniki, chałwa, czekolada, jednym słowem zacznę się zdrowo odżywiać, wprawdzie z bólem serca, ale...\nWreszcie zrobię plan działania jeśli chodzi o moje fotografowanie i pisanie. Koniec z chaosem i prowizorką\nUporządkuję swoje życie uczuciowe, cholera, jakie życie i jakie uczuciowe?\nOpanuję bałagan wokół mnie i we mnie... zacznę chyba od torebki?\nSiedem punktów na powitanie Wiosny. Siedem punktów, dzięki którym stanę się:\nd) bo młodsza już nie będę\nListę postanowień wydrukowałam i powiesiłam na lodówce. Świetne miejsce bo ostatnio moje życie kręci się wokół jedzenia. Złapałam się na tym, że żyję by jeść a nie jem by żyć. No i efekt jest... szczególnie w newralgicznych miejscach. Oj, ostatnio lustra stały się moimi wrogami. I niech nikt mi nie mówi, że świetnie wyglądam... no tak, jak na mój wiek... są takie, które wyglądają gorzej. Żadne pocieszenie. Bo przecież są również i te, które wyglądają lepiej. To dotyczy punktów 2 i 4. Pozostałe są niemniej ważne. Najważniejszy jednak jest punkt pierwszy. Mam okropną naturę jeśli chodzi o systematyczność. Więc... postanowienia spisane tyle, że... co do ich realizacji...................... Ciiiicho, jak się zawezmę to ho ho!\nAle teraz nie o tym. Zdarzyły mi się dwie historie, jedna zabawna i jedna wzruszająca. Skontaktowałam się, a stało się to za pomocą pewnego znanego portalu „poszukującego" z dawno nie widzianą dziewczyną. Okazuje się, że ona też mnie szukała. Ja byłam szybsza, ale to nieistotne. Istotnym jest, że dziewczyna ta jest rodziną jednego z moich Byłych i Osobistych. Tak to się dzieje, że rozstając się z facetem jednocześnie rozstajemy się z jego rodziną, znajomymi, przyjaciółmi. Napisała do mnie piękne słowa, że dla niej w dalszym ciągu jestem rodziną. Cholewka, wzruszyłam się. A druga historia... na tym samym portalu szukałam pewnego człowieka, okazało się, że człowieków o tym samym imieniu i nazwisku jest kilkunastu. Oglądam sobie zdjęcia i nagle widzę, że jeden z facetów sfotografowany jest z moim Dieslem. No serio! Diesel jak żywy! Mordka, oczy, uszka. Tylko, co on robił we Wrocławiu? Zapytałam człowieka, dlaczego sobie zrobił zdjęcie z MOIM KOTEM??? Ciekawe jak się wytłumaczy. Czy ja powinnam może zastrzec wizerunek kotowatego? W końcu Diesel Diablo de la Vega jest jedyny i niepowtarzalny. Właśnie siedzi na biurku i skutecznie przeszkadza mi w pisaniu. Skończ już babo, pobaw się ze mną, zaraz pójdziesz i znowu będę sam. 6:20. Masz rację Dieselku, koniec na dzisiaj. Zapowiada się śliczny dzień. Słoneczko barwi świat na różowo, uśmiecha się do mnie. Witaj słoneczko na dobry dzień, na dobry czas, na spełnianie marzeń. Czego i Wam życzę. Pa, pa.\nPS. A w ogrodach kwitną żonkile, krokusy i hiacynty. Przy moim łóżku również pachnie fioletowy hiacynt. Mam hiacyntowe, pachnące sny. Jest pięknie. Na gałązkach forsycji zapaliły się żółte płomyczki. Wczoraj rano wszystko przysypane było śniegiem. Zima straszy na odchodnym. A niech tam, ja i tak wiem, że to już Wiosna. Pa, pa.\n20 marca tuż po północy. Tę notkę usiłowałam wrzucić wczoraj na blog i niestety high technology pokonała mnie tym razem. Czasami dyskietki, na które zgrywam notki pisane w domu nie chcą się otworzyć w Firmie. Ja się na tym nie znam. Po prostu. A tak w ogóle to, jak wcześniej napisałam, mam dziwne dni. Bez zapału, bez energii, bez historii. Jakieś dziwne zniechęcenie, poczucie niespełnienia. Co jest tym bardziej dziwne, że wystawa osiągnęła sukces. Fakt, że lokalny, ale czego więcej wymagać. Właśnie, czego? Mogłabym wymieniać bez końca. Ale czy to cokolwiek zmieni? Basta! Za oknem zima trzyma się kurczowo zmarzniętej nocy i nie chce odejść. Diesel pomrukuje sennie na moich kolanach. Takiemu to dobrze. Jestem zmęczona. I nie ma to nic wspólnego ze zmęczeniem fizycznym. Moja psyche ma się marnie. Niech ktoś mnie podrapie za uszkiem. Ale numer! Przed chwilą usłyszałam, że pierwsza Syrenka zeszła z taśmy montażowej 20. marca 1957 roku. Holender. Jest o pięć tygodni młodsza ode mnie. Ależ ze mnie eksponat... muzealny. Wczoraj załatwiałam jakąś panią, która w pewnym momencie powiedziała coś w stylu „ w naszym wieku...". Popatrzyłam na jej datę urodzenia. 1951 rok. Moje ego zawarczało pokazując kły. Odczep się babo, jestem młodsza. Ha! Jeszcze są starsi ode mnie. Żartuję oczywiście. Słowo pisane ma to do siebie, że trzeba mistrzostwa by oddać wszystkie niuanse i odcienie nastrojów i myśli. Czasem to, co powinno być odebrane jako ironia czy sarkazm, odczytywane jest dosłownie. Jakże trudno przekazać przymrużenie oka czy leciutki półuśmiech. Nie zawsze mi się to udaje. Nawet rzadko bym powiedziała. Diesel bawi się w czarno-białą kulę, która rykoszetem odbija się od ścian, mebli by po zawiśnięciu przez moment na firance spaść na moje biurko. Tylko nie na klawiaturę, potworze!!! Oj, szykuje się klaps na chudą dupkę. A ja szykuję się do snu. Powoli i nieuchronnie zbliża się druga. Czyli... jeszcze cztery godziny na sen. Zbliżają się Święta. Zbliżają się Święta? Wyjątkowo w tym roku wcale tego nie czuję. Pa, pa.\nNiestety, notka będzie...\n... później. Coś mi się zawiesza dyskietka. Miłego dnia, pa, pa.


Raport bieżący nr 21/2013 z dnia 14 listopada 2013 r. Realizacja umowy nabycia akcji Ronson Europe NV z General Electric Capital Corporation - Global City Holdings\nRaport bieżący nr 21/2013 z dnia 14 listopada 2013 r. Realizacja umowy nabycia akcji Ronson Europe NV z General Electric Capital Corporation\nW nawiązaniu do raportu bieżącego nr 14/2013 z dnia 21 lipca 2013 r. Zarząd spółki Cinema City International NV ( "Spółka") informuje, że w dniu 14 listopada 2013 spółka ITR 2012 BV ("ITR 2012"), całkowicie zależna od Spółki, i U. Dori Group ("Dori") po spełnieniu się wszystkich warunków zawieszających, zrealizowała umowę z General Electric Capital Corporation ("GECC") dotyczącą pośredniego nabycia 41.800.000 akcji w Ronson Europe NV ("Ronson") stanowiących 15,3% kapitału zakładowego spółki Ronson. Akcje te uprawniają do 41.800.000 głosów na Walnym Zgromadzeniu spółki Ronson.\nŁączna cena za akcje zapłacona przez ITR 2012 i Dori wynosi ok. 29,2 milionów PLN, z czego ITR 2012 zapłaciła kwotę wynoszącą około 14,6 milionów PLN.\nPo zakończeniu transakcji Spółka oraz Dori posiadają bezpośrednio i pośrednio 216.698.374 akcje w Ronson stanowiące 79,56% ogólnej liczby głosów oraz ogólnej liczby akcji w Ronson i Spółka jest ekonomicznym beneficjentem 39,78% akcji Ronson.


Pracownicy Ellen Degeneres zdradzają SZOKUJĄCE kulisy pracy| Kozaczek\nPracownicy Ellen Degeneres zdradzają kolejne SZOKUJĄCE kulisy pracy: „Ma dwie twarze”\nEllen Degeneres w ogniu krytyki.\nźródło\tBACKGRID / Backgrid UK / Forum\n/ 03.08.2020 /\nEllen DeGeneres do niedawna prowadziła najbardziej lubiany program na całym świecie. Niestety w ostatnim czasie nad prowadzącą nadeszły czarne chmury. Ellen została oskarżona o „toksyczną” kulturę pracy. Dziesiątki pracowników twierdziło, że na planie The Ellen Degeneres Show miał miejsce rasizm, zastraszanie i molestowanie seksualne.\nEllen DeGeneres nie pozbiera się po oskarżeniach\nEllen DeGeneres ROZWODZI SIĘ z żoną – nie mogły wytrzymać ze sobą podczas pandemii?\nDwóch byłych pracowników uważa, że przez ponad dekadę Ellen źle traktowała swój personel, co jest ironiczne z powodu jej osobowości przed kamerą.\nDosłownie przypomina dwie różne osoby. Jeden jest okropny, żądny władzy i nieustannie wrzeszczy na wszystkich za wszystko, co może pójść nie tak z produkcją. Drugą osobą Ellen jest to, co widzi świat, czyli przezabawna, miła i oddana kobieta, która jest nieustraszoną orędowniczką społeczności LGBTQ – tłumaczy jeden z pracowników w „The Sun”.\nPodkreśla, że wielu pracowników nie mogło już sobie z tym poradzić i odeszło z pracy.\nProgram ma bardzo dużą rotację. Do tej pory wszyscy bali się cokolwiek powiedzieć, bo obawiali się wpływów Ellen. Dałaby ludziom znać, że mają „najlepsze show w mieście” i jakie mieli szczęście, że dla niej pracowali i jak wielu ludzi umarłoby, by być na ich miejscu – mówi anonimowo były pracownik.\nMa nadzieje, że prawda wyjdzie na jaw i upadnie jej program i kariera: „Nie może dalej żyć w kłamstwie i traktować ludzi w ten sposób. Jej reputacja i obrzydliwe zachowanie wreszcie ją dopadły „.\nAfera z Ellen DeGeneres w roli głównej. Dziennikarka kombinuje za plecami pracowników?\nBuzzFeed News rozmawiał z 36 pracownikami o ich rzekomych doświadczeniach na planie programu. Jeden z byłych pracowników domniemał, że Kevin Leman, główny scenarzysta i producent wykonawczy programu, namawiał go do seksu oralnego na imprezie firmowej w 2013 roku. Z kolei inni twierdzili, że byli świadkami, jak obmacywał i całował pracowników. Został również oskarżony o żerowanie na młodych pracownikach, którzy bali się złożyć skargi do HR. Kevin w oświadczeniu zaprzeczył „jakimkolwiek niewłaściwym zachowaniom seksualnym”.\nBuzzFeed News poinformował również, że pracownicy zostali zwolnieni z powodu urlopu lekarskiego lub z powodu pogrzebu. Inni twierdzili, że menedżerowie mówili, aby nie rozmawiali bezpośrednio z Ellen.\nEllen wysłała do swoich pracowników list z przeprosinami . Napisała, że pierwszego dnia ich programu powiedziała wszystkim, że The Ellen DeGeneres Show będzie miejscem szczęścia – nikt nigdy nie podniesie głosu i wszyscy będą traktowani z szacunkiem.\nOczywiście coś się zmieniło i jestem rozczarowana, gdy dowiedziałam się, że tak się nie stało i za to przepraszam – napisała Ellen w oświadczeniu.\nTaylor Swift w The Ellen Show. Fot. BACKGRID / Backgrid UK / Forum\nWill Smith w The Ellen Show. Fot. BACKGRID / Backgrid UK / Forum


Kamil Durczok pozywa 'Wprost' na gigantyczną kwotę. Tym razem domaga się 7 mln zł odszkodowania\nks 03.04.2015 08:29\nPozew dotyczy spółki AWR "Wprost" , wydającej pismo, oraz byłego redaktora naczelnego i dwójki dziennikarzy.\nDwa tygodnie temu Sylwester Latkowski został zwolniony przez wydawcę z funkcji redaktora naczelnego. Zastąpił go Tomasz Wróblewski, który zaproponował przekształcenie tematyki pisma. Nie spodobało się to części dziennikarzy. Z tygodnika postanowili odejść m.in. Michał Majewski i Olga Wasilewska.\nGrupa PMPG Polskie Media, która jest większościowym udziałowcem AWR "Wprost", poinformowała, że całej trójce pozwanych przez Durczoka dziennikarzy zapewni ochronę prawną.\nLatkowski, Majewski i Wasilewska są autorami głośnego tekstu "Kamil Durczok. Fakty po Faktach", w którym tygodnik opisał zajścia, do których miało dojść 16 stycznia na warszawskim Mokotowie. Według tygodnika uczestniczył w nich właśnie szef "Faktów" TVN.\nO czym był tekst "Kamil Durczok. Fakty po Faktach"?\nW apartamencie, w którym przebywał były szef "Faktów", miały znajdować się rzekomo m.in. prywatne rzeczy Durczoka i "biały proszek". Wezwana na miejsce policja wedle tekstu "Wprost" spisała dziennikarza na klatce schodowej budynku jako - jak mówił w rozmowie z tygodnikiem sam szef "Faktów" - "świadka czegoś tam". Informację potwierdził rzecznik Komendy Głównej Policji.\nTekst został ostro skrytykowany przez część środowiska dziennikarskiego jako nierzetelny i będący de facto formą "nagonki" na Durczoka. Podkreślano m.in. fakt, że wbrew zapowiedziom z poprzedniego numeru "Wprost" w żaden sposób nie podjęto w nim wątków domniemanego molestowania podwładnych przez szefa "Faktów". Krytycznie odniosła się do niego także Helsińska Fundacja Praw Człowieka.\nTo drugi pozew przeciwko "Wprost"\nPierwszy z zapowiadanych pozwów Kamila Durczoka przeciwko tygodnikowi "Wprost" trafił do sądu w połowie marca. Dziennikarz domagał się wówczas przeprosin oraz zadośćuczynienia, które wynosi 2 mln zł. Prawnik byłego szefa "Faktów" Jacek Dubois będzie dowodził, że nie doszło do molestowania. Zapowiedział też wówczas, że żądania za kolejne teksty mają być "stosowne do zawinienia" redakcji.\nRewelacjom gazety zaprzeczył sam dziennikarz. - Nigdy nie molestowałem żadnej kobiety. Czym innym jest styl zarządzania. Ja jestem cholerykiem, czasem wybuchałem w pracy - mówił w stacji radiowej TOK FM. Kamil Durczok przypomniał, że stawiane mu zarzuty są oparte na anonimowych informacjach.


Obrady Prezydium Rady KSOiW\nOmówienie najważniejszych postulatów Krajowej Sekcji Oświaty i Wychowania NSZZ "Solidarność" przed spotkaniem Zespołu do spraw statusu zawodowego nauczycieli, które odbędzie się 8 listopada w Centrum Partnerstwa Społecznego "Dialog" w Warszawie zdominowało obrady wtorkowego (6 listopada 2018 r.) posiedzenia Prezydium Rady.\nCzłonkowie Prezydium ustalili, że podczas spotkania z minister Anną Zalewską będą stanowczo domagać się zmiany zapisu ustawowego dotyczącego świadczenia nieodpłatnej pracy przez nauczycieli (art. 42 ust. 2), wycofania niekorzystnych przepisów dotyczących awansu zawodowego i oceny pracy nauczycieli. Uzgodniono, że konieczne jest przywrócenie tzw. godzin do dyspozycji dyrektorów placówek oświatowych. Prezydium uzgodniło również, że najważniejsze postulaty KSOiW dotyczące podwyżki wynagrodzeń oraz zmiany systemu wynagradzania powinny być także poruszone podczas obrad Zespołu Trójstronnego.\nSpotkanie Zespołu, według zapowiedzi minister Anny Zalewskiej, ma być poświęcone między innymi ocenie realizacji przepisu art. 10a Karty Nauczyciela. Członkowie Prezydium podkreślili, że będą domagać się od szefowej resortu edukacji likwidacji umów śmieciowych (umów terminowych). Kolejny postulat to zmiana interpretacji przepisów dotyczących uśredniania pensum nauczycieli. Przypominamy, że rzecznik MEN i eksperci tego resortu interpretują przepis dotyczący obliczania pensum w sposób niekorzystny dla nauczycieli.\nPonadto podczas obrad Prezydium omówiono kwestię przystąpienia Organizacji Międzyzakładowej NSZZ "Solidarność" Pracowników Sportu (Region Mazowsze) do Krajowego Sekretariatu Nauki i Oświaty NSZZ "Solidarność". Podjęto także decyzję o e-głosowaniu w sprawie przyznania Złotej Odznaki KSOiW.\nKrajowy Zjazd Delegatów NSZZ "Solidarność" poparł postulaty KSOiW


wojtek2656 07 Lut 2012 08:30 6630 8\n#1 07 Lut 2012 08:30\nwitam posiadam seata toledo 96r 1.9 tdi 90km\nostatnio zostawilem go przed domem i rano z powodu mrozu nie odpalil mi i chcialem odpalic na kable ale tez nic wiec holowaliśmy go az odpalil. przejechalem 20 km zgasilem go i za 10 min nie chcial odpalic akumulator naladowal sie bo krecil ale kontrolka od świec żarowych nie palila sie. myslalem ze to od tego holowania ale dzis wsiadaqm do auta kontrolki od swiec dzialaja wiec ok jade 20 km gasze auto i nie moge odpalic znowu na hol odpalil ale gdy wracalem to mi sie dusil. moze ktos mial podobny problem? sprawidziłem bezpieczniki i świece żarowe i są ok.\n#2 07 Lut 2012 08:50\nPodaje napięcie na świece?\n#3 07 Lut 2012 09:58\n#4 07 Lut 2012 12:57\nlub spalona świeca\n#5 07 Lut 2012 13:47\nBzdura: wszystkie będą popalone, a to auto i tak nie poinformuje.\nTak jak Kolega Carrot podaje.\n#6 07 Lut 2012 14:11\n#7 07 Lut 2012 22:53\n#8 07 Lut 2012 23:00\nPrzecież Ci już dwóch napisało przekaznik nr 109. Poczytaj sobie o nim na elektrodzie jest tego pełno że przez kilka nocy będziesz siedział. Wyciągnij prze lutuj i po sprawie.\n#9 26 Sty 2013 18:17\nFaktem jest, że po roku zareagowałem, ale jestem zdziwiony postępowaniem właściciela auta - w zimie odważył się uruchamiać silnik tdi na hol. Odpalanie w zimie diesla na hol może skończyć silnik, zwłaszcza rozrząd chyba, że źle zrozumiałem treść pytania.\nPodobne tematy tdi nie zapala kontrolka od świec żarowych nie zapala się


OD/Redakcja 01.12.2014 09:00\nDoda, Dżaga @dodaqueen\nDa się? Powód pierwszy\nWśród kobiet, które zapytałam o przyjaźń z mężczyznami, to pytanie spotkało się z brakiem zrozumienia. Żadna z nich nie mogła pochwalić się przyjaźnią z przedstawicielem płci męskiej. Próby były - jedna nawet zakończyła się małżeństwem.\nZ pomocą nie przychodzą także dokonania kinematografii. Przyjaźń - prawdziwa, głęboka i szczera i tak kończy się później miłością. Albo wyznaniem jednej ze stron i zerwaniem stosunków. Chyba, że jest to przyjaźń damsko-męska ale... z gejem. Wtedy rzeczywiście możliwa jest pełna harmonia.\nJessica Ciencin Henriquez - dziennikarka i debiutująca pisarka (książka, którą właśnie wydaje ma tytuł "Kłamstwa, które powiedziałam mojemu terapeucie") pomimo obiektywnych przeszkód namawia do przyjaźni z panami. Sama od dzieciństwa wolała towarzystwo chłopców, a później mężczyzn.\nJej zdaniem gdy w powietrzu jest za dużo estrogenu, sytuacja staje się trudna do zdzierżenia. Łzy, dramaty, niekończące się analizy - elementy wpisujące się w przyjaźń z kobietami to dla niej za dużo do zniesienia. Dlatego tak wysoko ceni przyjaźń z mężczyznami i do niej namawia podając pięć zalet takiej relacji.\nPowód pierwszy: Swat idealny\nZdaniem Henriquez to, z kim swatają cię przyjaciele pokazuje, co oni o tobie myślą. Gdy za ustawianie randek w ciemno brały się jej przyjaciółki kobieta poznawała niższych od siebie mężczyzn, mieszkających z rodzicami i spędzającymi czas wolny na wirtualnych rozgrywkach futbolowych.\nKiedy jednak kandydata na partnera wybierał przyjaciel, Jessica poznawała przystojnych mężczyzn, którzy na randkę szli, zdając sobie sprawę z jej zalet i wad. Przyjaciel udzielał im konkretnych rad - "jest niezależne i nie będzie chciała, żebyś płacił za nią w restauracji, ale lubi, gdy mężczyzna jest szarmancki i otwiera przed nią drzwi od auta".\nSzczere komplementy. Powód drugi\nKobiety nieustannie siebie komplementują - jakie masz: śliczne buty, ładny odcień lakieru na paznokciach, świetną fryzurę, zabójczy płaszcz... Zdaniem Henriquez trudno powiedzieć, czy tak naprawdę myślą, czy chcą być po prostu miłe.\nKiedy jednak przyjaciel płci męskiej powie: - Ale schudłaś! - to wiadomo, że naprawdę schudłaś. Nikt nie chce cię na siłę podnieść na duchu, że chociaż nie widzisz efektów codziennego chodzenia na siłownię, to one są. Jak mężczyzna mówi, że są, to są!\nSą sytuacje - jak na przykład ślub i wesele, kiedy w przypadku wakatu na stanowisku partnera, przydaje się osoba towarzysząca. Może nią być rzecz jasna przyjaciółka, ale pojawienie się mężczyzny ucina wszelkie rodzinne dyskusje i plotki. I tu przydaje się przyjaciel, z którym można się pośmiać, potańczyć i miło spędzić czas. Czasami tworzenie ułudy na rodzinnych spotkaniach (z pomocą przyjaciela) jest prostsze niż dzielne stawianie czoła wścibskim pytaniom - uważa Henriques.\n. Fot. TriStar Pictures/Courtesy Everett Collection/East News\nW sytuacji kryzysowej przyjaciółka wysłucha, będzie podawała chusteczki, po raz tysięczny będzie świadkiem analizy tego samego SMS-a. Możesz liczyć na pełną akceptację i empatię. Zdaniem Henriques mężczyzna w tej samej sytuacji będzie chciał działać, reagować, iść do przodu. Pomoże wyjść z impasu i otrzepać się z rozpaczy. Męska niechęć do dramatyzowania i ciągnącej się wiekami autoanalizy jest zaletą. Zwłaszcza jeśli chcesz rozwiązać problematyczną sytuację, a nie w niej tkwić.\nPrzyjaciółeczki mogą pomóc w rozpakowywaniu kartonów, ewentualnie przeglądaniu zasobów szafy. Przy atrakcjach wagi ciężkiej przydają się męskie ramiona. Przeprowadzka, remont, kupno samochodu, naprawa sprzętu - we wszystkich sprawach, w których potrzebna jest siła, mężczyzna jest mile widziany. - Dowodem wdzięczności może być w tym wypadku zaproszenie na pizzę i piwo, na które i tak pewnie byście się umówili chcąc miło spędzić czas we własnym towarzystwie - dodaje Henriques.


• Tłumaczenia hiszpański - Tłumacze języka hiszpańskiego\nBiuro Tłumaczeń LIWO posiada szeroką ofertę, którą dla naszych klientów dostosowujemy wedle indywidualnych potrzeb. Tłumaczenia z języka hiszpańskiego i na język hiszpański - przysięgłe, ustne, zwykłe - wykonują wykształceni lingwiści. Posiadają doskonałą znajomość kultury hiszpańskiej, stale podwyższają poziom swoich umiejętności.\nTłumaczenia oferowane przez Biuro Tłumaczeń LIWO są wierne oryginałom, poprawne stylistycznie, gramatycznie i merytorycznie. Możemy wykonać tłumaczenie w dowolnej kombinacji z językiem hiszpańskim.\nKorzystając z usług Biura Tłumaczeń LIWO można być pewnym rzetelności, punktualności i poufności wykonywanych usług, a także uczciwej wyceny.\nWywodzący się ze średniowiecznego języka kastylijskiego, należy do rodziny języków romańskich. Język hiszpański jest drugim w kolejności językiem używanym przez największą ilość osób na świecie. Jako językiem ojczystym posługuje się nim około 650 milionów ludzi na wszystkich kontynentach. Kraje, w których język hiszpański pełni funkcję urzędowego:\nJęzyk hiszpański uznaje się za jeden z najszybszych na świecie biorąc pod uwagę ilość sylab, które osoba może wymówić w ciągu sekundy.\nJest to trzeci najczęściej używany język w Internecie.\nNajdłuższym wyrazem w tym języku jest “electroencefalografista” i zawiera 23 litery.\nKrajem, w którym najwięcej osób mówi po hiszpańsku jest Meksyk.\nHiszpanie słyną z zamiłowania do swojej mowy - dlatego na przykład zamiast “hot-dog” mówi się “perritos calientes”. Wg nowopowstałych zasad ortograficznych, wszystkie słowa obcojęzyczne (mowa różni się od pisowni) jak np. pizza powinny być zapisywane kursywą.


Innowacyjna technologia zawracania CO2 z procesu produkcji sody na stałe wdrożona w zakładzie CIECH w Inowrocławiu | FXMAG INWESTOR\nInnowacyjna technologia zawracania CO2 z procesu produkcji s..\nW pierwszym etapie specjaliści z zespołu CIECH R&D w Inowrocławiu przy współpracy z pracownikami Instytutu Chemicznej Przeróbki Węgla w Zabrzu przeanalizowali źródła emisji dwutlenku węgla z poszczególnych instalacji przemysłu sodowego i opracowali szereg wstępnych koncepcji ograniczenia emisji CO2 do atmosfery. Szczegółowa analiza technologiczna i ekonomiczna opracowanych koncepcji pozwoliła na opracowanie unikalnej technologii wychwytu i zawracania dwutlenku węgla do procesu produkcyjnego sody kalcynowanej. Następnie przeprowadzono szereg badań nad tym innowacyjnym rozwiązaniem - początkowo w warunkach laboratoryjnych, a następnie w skali pilotażowej.\nNa podstawie uzyskanych wyników zaprojektowano pilotażową instalację wychwytu dwutlenku węgla z gazów odlotowych z przemysłu sodowego. Instalacja ta została wybudowana w 2019 r. na terenie Zakładów Sodowych w Inowrocławiu. Wstępnego rozruchu dokonał połączony zespół inżynierów IChPW pod kierownictwem prof. Krzysztofa Jastrzębia oraz specjalistów CIECH. Przeprowadzono szereg badań procesowych mających na celu określenie optymalnych parametrów wychwytu i zawracania dwutlenku węgla do procesu produkcyjnego sody kalcynowanej. Kolejnym krokiem było włączenie technologii do ciągu wytwórczego sody kalcynowanej, co pozwoliło na uzyskanie pozytywnego efektu w postaci ograniczenia emisji dwutlenku węgla do atmosfery przy równoczesnym zwiększeniu zdolności produkcyjnych instalacji\nInstytut Chemicznej Przeróbki Węgla w Zabrzu jest jednostką naukowo-badawczą, która prowadzi innowacyjne badania w obszarze karbochemii, energetyki, górnictwa i przetwarzania odpadów, pozwalające efektywnie użytkować paliwa kopalne, odnawialne i alternatywne. Szczególnym rodzajem działalności są prace w zakresie technologii CCS (Carbon Capture and Storage) i CCU (Carbon Capture and Utilization) w energetyce, przemyśle chemicznym, spożywczym, rolnictwie i innych gałęziach gospodarki.\nWięcej informacji znajduje się na stronie www.ichpw.pl.


Zawał - VR TierOne\nVR TIERONE, BY NIE TRACIĆ SERCA\nZawałowi towarzyszy lęk o własne życie. Przedłużające się stany lękowe opóźniają podjęcie rehabilitacji.\nPobyty w szpitalach po zawale serca są maksymalnie skrócone, przez co leczenie skupia się na niezbędnych procedurach medycznych. Często pacjent pozostaje bez wsparcia psychologicznego, co zwiększa poziom stresu i napięcia psychofizycznego. Chory czuje złość i bezradność, gdy trafi do szpitala nagle, zostawiając wszystkie dotychczasowe sprawy poza swoją kontrolą. Zawał stanowi wstrząs dla ciała, ale i psychiki.\nStan psychiczny wpływa w znaczący sposób na proces powrotu do zdrowia. Pojawiająca się u pacjentów kardiologicznych depresja przysparza dodatkowego cierpienia i powoduje, że pacjent długo nie wychodzi z roli chorego. Pozawałowa rzeczywistość obfituje w zalecenia zmieniające dotychczasową filozofię życia pacjenta, co jest dodatkowym stresującym czynnikiem. Dyskomfort związany z podjęciem działań na rzecz własnego zdrowia, konieczność zmiana diety i odstawienie używek, powoduje rezygnację z dalszego leczenia i podejmowania prozdrowotnego wysiłku.\nDepresja u osób z zawałem predysponuje do wystąpienia kolejnego zawału tzw. dorzutu oraz negatywnie wpływa na rokowania zwiększając śmiertelność.\nVR TierOne jest skutecznym narzędziem wspierającym proces leczenia i rehabilitacji poprzez uspokojenie pacjenta, dostarczenie pozytywnych bodźców sensorycznych i zwiększenie motywacji i wiary w powodzenie procesu leczenia.\nVR TierOne powstał po to, by pomóc odbudować Twoją motywację w powodzenie leczenia, byś podjął walkę o siebie i nie tracił serca do dalszej rehabilitacji.\nVR TierOne został przebadany pod kątem leczenia depresji i lęków u pacjentów oddziałów kardiologicznych.\nWłączona w rehabilitację kardiologiczną terapia VR TierOne skraca czas rekonwalescencji pacjenta po zawale.\nJesteś po zawale i poszukujesz remedium na towarzyszące Ci lęki?\nChciałbyś wiedzieć, gdzie w Twojej okolicy prowadzona jest terapia VR TierOne?\nBądź na bieżąco, zapisz się na Newsletter VR TierOne.


Ocena: 5.1 (29 głosów) 5.10 29\nArcydzieło o dojrzewaniu, pierwsza udana próba doścignięcia mistrzów gatunku, takich jak Tolkien czy Le Guin -tak pisze krytyka o tej niezwykle poczytnej baśni fantasy o oryginalnej fabule i skomplikowanej dramaturgii. Tytułowa córka Czarownic to potomkini królewskiego rodu, przygotowywana od dzieciństwa po wiek dojrzały przez pięć Czarownic do trudnej sztuki uwolnienia kraju z rąk Najeźdźców i do rządzenia.Będąc doskonałą lekturą dla czytelników w każdym wieku, jest równocześnie niezwykle ambitnym utworem w swoim gatunku. Wpisana w roku 1994 na Światową Listę im. H. Ch. Andersena, znalazła się wśród najlepszych książek świata dla dzieci i młodzieży.\nKup książkę Córka czarownic\nOpinie o książce - Córka czarownic\nKilka lat temu na świat przyszła dziewczynka, która zgodnie z przepowiednią ma dokonać wiele rzeczy. Ma pojętny umysł i niezwykłe zdolności, ale musi żyć w tajemnicy. Już od dziecka opiekują się nią czarownice, które mają nadzieję, że uda im się nauczyć ją wszystkiego, co będzie jej kiedykolwiek potrzebne. Dziewczynka nie zna swojej rodziny, nie wie co ją czeka w przyszłości i nigdy jeszcze nie usłyszała swojego imienia. Czy uda jej się wypełnić swoje przeznaczenie? Czeka ją długa wędrówka. Czy odkryje kim jest? Główną bohaterkę poznajemy, kiedy jeszcze jest "dzieckiem". Młoda i jeszcze niewykształcona, nie do końca pojmuje otaczający ją świat. Czytając powieść widzimy, jak dorasta i kształtuje swoją osobowość. Z każdą stroną historia, coraz bardziej wciąga. Początkowo ciężko mi się ją czytało, ale z czasem akcja nabierała tempa i rozmachu. Cała historia rozgrywa się ponad dwanaście lat. Przez ten czas dziewczyna uczy się, nie tylko magicznych zaklęć, ale także wszystkiego o kraju w którym żyje. Poza tym autorka stworzyła bohaterkę, jako osobę, która nie jest bez skazy, która sama ma złe cechy. Pokazała w ten sposób, że nikt z nas nie jest idealny i jeżeli bardzo tego chcemy, to potrafimy sami się zmienić. Czasami trudno mi było przebrnąć przez niektóre sceny. Książka jest może bardzo oryginalna i fajna, ale brak jej lekkości w odbiorze. Już po zakończeniu jakiegoś ...\nZ prozą Doroty Terakowskiej spotkałam się pierwszy raz kilka lat temu. Byłam wtedy, w gruncie rzeczy, naiwnym dzieckiem. Książki autorki mnie zachwyciły, zabrały mnie w świat baśni dla dorosłych, pokazały, że historie z morałem, dla ludzi, którzy osiągnęli pełnoletność nie muszą być dosadne, mogą pod płaszczem fikcyjnych światów, przy pomocy magii wykładać podstawowe prawdy. Ciekawa byłam, czy jako, nieco już starsza kobieta, inaczej odbiorę te historie, dlatego tak ucieszyło mnie wznowienie tych powieści. Wprawdzie okładki mnie nie zachwyciły, ale wiedziałam, że historia będzie ciekawa, mogłam spokojnie nie oceniać po okładce. Po ziemiach niegdysiejszego Wielkiego Królestwa Wędruje Dziecko razem ze Starą Kobietą. Dziewczynka nie zna swoich rodziców, nie zna swojego imienia. Kraj, niegdyś potężny i wspaniały, zamieszkiwany przez szczęśliwych ludzi, dziś – podbity przez Najeźdźców jest mniej niż cieniem dawnej chwały. Ludzie głodują, są zastraszeni, ale nie pokonani, w ich dumnych duszach, pomimo setek lat zniewolenia, wciąż drzemie nadzieja i upór. Przy tej nadziei utrzymuje ich Pieśń Jedyna, wieszcząca kres niewoli i głosząca powrót dawnych, wspaniałych dni. Lata mijają, dzień oznaczony w pieśni się zbliża. Dziecko przemienia się w Dziewczynkę, ta zaś w Panienkę, zaś ta w Dziewczynę, poznaje tajemnice świata ludzi i magii, uczy się rozmawiać z gwiazdami i kochać ...\nPrzeczytane:2016-07-14, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 książki- konkurs, Mam,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Baśniowa opowieść o dorastaniu, nadziei i wartościach w życiu człowieka. Książka skłaniająca do refleksji i jednocześnie przenosząca czytelnika do ciekawego świata pełnego magii, ale także okrucieństwa. Historia Luelle to piękna metafora ludzkiego życia pokazująca ,jak ważne są w nim wolność,akceptacja inności i po prostu miłość.\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) ,,Córka Czarownic" Doroty Terakowskiej to sympatyczna baśń z morałem skierowana głównie do dzieci i młodzieży. Akcja tej powieści rozgrywa się w magicznym świecie Wielkiego Królestwa - kiedyś szczęśliwej utopii, której władca rozkazał zakopać wszelką broń. Nieroztropny król swym lekkomyślnym i nieprzemyślanym działałem doprowadził do upadku państwa, które zostało podbite przez lud koczowniczy. Ponad siedemset lat od tragicznych wydarzeń Wielkie Królestwo ciągle pozostaje pod władzą okrutnego najeźdźcy... Tymczasem wśród przyjaznych lasów ukrywają się ostatnie, nie wyśledzone przez wroga czarownice. Pod opieką wiekowych kobiet pozostaje mała dziewczynka, której opiekunki starają się wpoić wiedzę pozwalającą ocalić jej kiedyś udręczony lud. Czas tyka, a kolejne czarownice z coraz większym niepokojem spoglądają na dziecko, któremu zdaje się brakować jakiejś bardzo ważnej cechy... Musze przyznać, że jestem trochę za stara i przeczytałam zbyt wiele powieści fantastycznych, by zachwycać się utworem Terakowskiej, jednak jest to naprawdę uroczy utwór, który śmiało można podsunąć młodszym czytelnikom. Myślę, że ta powieść to doskonała prezent dla starszych dzieci, które chciałyby rozpocząć przygodę z polską literaturą fantastyczną.\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Świetna książka z morałem\nPrzeczytane:2015-06-13, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2015,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Jak ja żałuję, że nie dostałam w swoje ręce tej książki 8-10 lat temu! Jestem pewna, iż wówczas jej przekaz byłby o wiele mocniejszy niż dziś. Piękna baśń, z życiowym, mądrym morałem, stawiająca na piedestale wagę dobrych cech w ludzkim życiu. Jak potrzebną i wielką mocą jest dostrzegać człowieka w człowieku i nie zapominać o doskonaleniu samego siebie, aby być godnym tak się nazywać. Cudowna, magiczna i jeśli ma ktoś w grupie dzieci w wieku między 8-12 lat, które lubią czytać - polecam wręczyć im tą powieść, gdyż utrzymana w baśniowym charakterze przekazuje te wartości, o których ludzie, wkręceni we współczesny wyścig szczurów, tak często zapominają.\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Arcydzieło o dojrzewaniu, pierwsza udana próba doścignięcia mistrzów gatunku, takich jak Tolkien czy Le Guin —tak pisze krytyka o tej niezwykle poczytnej baśni fantasy o oryginalnej fabule i skomplikowanej dramaturgii. Tytułowa córka Czarownic to potomkini królewskiego rodu, przygotowywana od dzieciństwa po wiek dojrzały przez pięć Czarownic do trudnej sztuki uwolnienia kraju z rąk Najeźdźców i do rządzenia. Będąc doskonałą lekturą dla czytelników w każdym wieku, jest równocześnie niezwykle ambitnym utworem w swoim gatunku. Wpisana w roku 1994 na Światową Listę im. H. Ch. Andersena, znalazła się wśród najlepszych książek świata dla dzieci i młodzieży. Dorota Terakowska jest pisarką niesamowitą, która bacznie obserwowała otoczenie i długo nad nim rozmyślała, co widzimy w jej powieściach. Dzięki nim udaje nam się wniknąć w czyjś umysł, zrozumieć jego zachowanie i zastanowić się przez chwilę, czy aby ta opisywana przez Terakowską postać nie jest moim odbiciem. Po lekturze "Samotności Bogów" i "Tam, gdzie spadają Anioły" moja podświadomość podpowiadała mi, że to kolejna mistrzowska powieść, która skradnie moje serce. Rzeczywiście, tak też się stało. Kto jak kto, ale tylko Dorota Terakowska potrafi w tak mistrzowski sposób spleść ze sobą wszystkie elementy sprawiające, że książka staje się skutecznym złodziejem czasu. Chociażby potykamy się z ciekawą, dopracowaną w najmniejszych detalach fabułą. Moglibyśmy szukać najmniejszego błędu logicznego z wielkim zapałem, a mimo to, nasze poszukiwania spełzłyby na niczym. Autorka pragnęła stworzyć lekturę, która pochłonęłaby młodszych i starszych, niezależnie od gustu literackiego. Rzecz jasna, jak najbardziej się to udało. Kolejnym plusem tej książki są bohaterowie. Główna bohaterka, Luella, jest osobą niezwykle realistyczną. Jej charakter, wygląd i zachowanie zostały nakreślone w taki sposób, że jej obraz mimowolnie rysuje się w naszej wyobraźni. Mimo swojego zachowania, czasami nazbyt aroganckiego, udało mi się polubić Luellę. Czarownice również są niesamowitymi postaciami. Wystarczyło jedno zdanie na ich temat, żebym wyczuł tę bijącą od nich magię. Nie znajduję słów, które całkowicie oddałyby moje odczucia względem wykreowanych przez autorkę bohaterów. "Marzeń nie można zabić." Warto poświęcić tenże akapit na omówienie baśniowego klimatu w "Córce Czarownic". Nie potrafię wytłumaczyć, jak bardzo utalentowana jest Terakowska, a kiedy chodzi o jej najmocniejszą stronę, czyli tworzenie klimatu, wtedy całkowicie wysiadam. Naprawdę nie mam pojęcia, jak ktokolwiek może manewrując słowami stworzyć tak niesamowity i bardzo wyraźny klimat. Kilka słów, jedno zdanie, a my już znajdujemy się w innym, ciekawszym świecie. Wydawnictwo Literackie również miało swój własny wkład w dodaniu tej książce magicznego klimatu. Stara szata graficzna, owszem, była wspaniała i przykuwała wzrok, jednak porównując ją z tą, która widzimy u góry, możemy powiedzieć, że jest gorsza. Dziewczynka stojąca na tle niesamowitego nieba idealnie oddaje klimat książki i myślę, że Terakowska byłaby zachwycona, gdyby ją zobaczyła. Gratuluje wydawnictwu. Jeżeli więc szukacie powieści fantasy na poziomie Tolkiena i C.S. Lewisa, która dodatkowo zatrzyma was na chwilę refleksji, to "Córka czarownic" jest lekturą dla was idealną. Młodsi czytelnicy zachwyceni będą stworzonym światem i przygodami Luelli, starsi zaś oprócz tego, czym zachwycać będą się mali czytelnicy, odkrywać będą znaczenie symboliczne tej powieści. Tak, Dorota Terakowska, to osoba która nie opisuje wszystkiego wprost. Niektórych rzeczy trzeba się domyślić. Gorąco polecam! Recenzja pochodzi stąd: http://recenzjeoptymisty.blogspot.com/2015/02/dorota-terakowska-corka-czarownic.html#more\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) "Córka Czarownic" to już moje trzecie ( i na pewno nie ostatnie) spotkanie z twórczością Doroty Terakowskiej. Czytałam "Poczwarkę" i "Ono". Obie bardzo mi się podobały, a jak jest z tą książką? Główną bohaterką książki jest Dziecko. Po prostu. Dziewczynka nie zna jeszcze swojego imienia, nie ma rodziców, wychowują ją Czarownice. Stopniowo poznaje świat, uczy się magicznych sztuczek, obcuje z przyrodą, dojrzewa. Później przechodzi pod opiekę kolejnej czarownicy. Jaki jest cel? Kim jest to dziecko? Główną bohaterkę poznajemy, gdy ta jest jeszcze dzieckiem. Nie było jej lekko. Nie wiedziała nic o swoich rodzicach, od maleńkości wychowywana była przez Czarownice. Żyła w samotności, musiała unikać swoich rówieśników. Czytając książkę, widzimy jak dziewczynka stopniowo dojrzewa, jak odkrywa świat i to, co jest w nim najważniejsze. Autorka ukazała trudy dorastania, stworzyła bohaterkę, która ma i wady i zalety. Bardzo też podobała mi się postać Ajoka, ale o nim nie będę pisała, żeby nie zdradzać fabuły. Powiem tylko, że ceniłam go za odwagę i wrażliwość na piękno. "Córka Czarownic" to wartościowa powieść o dojrzewaniu, okrywaniu własnego "ja", sile marzeń, poszukiwaniu tego, co w życiu jest naprawdę ważne; to, czego powinniśmy szukać w sobie. A to wszystko wplecione w interesującą, magiczną historię, którą z zaciekawieniem śledziłam. Pojawia się motyw wędrówki i walki dobra ze złem. Mnie na początku trochę przypominała powieść Ursuli Le Guin pt. "Czarnoksiężnik z Archipelagu", bo było kilka wspólnych elementów. Akcja co prawda nie pędzi, ale nie ma miejsca na nudę. Książka napisana jest prostym językiem i bardzo przyjemnie się ją czyta a jednocześnie zmusza do refleksji. Owszem, jest przewidywalna i to jest jej minusem, ale mimo to czytałam ją z przyjemnością. "Córka Czarownic" to książka młodzieżowa, ale zawarte w niej słowa i przemyślenia są uniwersalne i tak samo bardzo polecam ją też starszym czytelnikom. A szczególnie im, a wiecie czemu? Bo warto czasami przenieść się do baśniowego świata i przypomnieć sobie o tym, co tak naprawdę jest ważne w życiu, o tym, o czym często zapominamy w natłoku obowiązków i problemów. Przeczytajcie, warto! kingaczyta.blogspot.com\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Muszę przyznać, że książka zrobiła na mnie wrażenie. Wszystko było ładnie opisane i niebanalna fabuła.\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Wspaniała książka, świetnie się czyta!\nPrzeczytane:2017-12-07, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2017,\nNie lubię książek fantastycznych, jednak powieść Doroty Terakowskiej przeczytałam z wypiekami na twarzy. Jest to piękna historia o dojrzewaniu, sile miłości i sile zła oraz o przemianie, do której trzeba długo dojrzewać. Jest to również powieść o uwalnianiu się państwa z niewoli, spod jarzma dyktatora. Proces ten jest długi, pochłania wiele ofiar, ale każdego dnia przybliża do zwycięstwa.\nPrzeczytane:2015-05-13, Ocena: 5, Przeczytałem, Mam,\nPrzeczytane:2015-01-06, Ocena: 5, Przeczytałam, przeczytane,\nZbiór reportaży, pisanych w latach 70-tych i 80-tych opisujących ludzi bądź całe grupy społeczne, które w jakiś znączący sposób wpisały się w ówczesna rzeczywistość. ...