Biurka z regulacją wysokości | TOPREGAL\nErgonomia na stanowisku pracy jest żywo dyskutowanym zagadnieniem i ważnym czynnikiem, warunkującym zdrowe warunki pracy biurowej. Biurko z indywidualną regulacją wysokości wspiera zdrową postawę dzięki zrównoważonemu połączeniu siedzenia i ruchu.\nNasze biurka stojąco-siedzące mają elektryczną regulację wysokości i umożliwiają stałe zapisanie trzech stopni.\nArtykuł nr 95145-1\nRama biurka MILLA z elektryczną regulacją wysokości, szerokość 101-180 cm\nArtykuł nr 95176\nBiurko MILLA120 z elektryczną regulacją wysokości MILLA w kolorze białym, 120cm x 80cm\nArtykuł nr 95175\nBiurko MILLA200 z elektryczną regulacją wysokości MILLA w kolorze białym, 200cm x 80cm\nArtykuł nr 95249\nStół roboczy z elektryczną regulacją wysokości, płyta multiplex, 110 cm x 80 cm, udźwig 100 kg\nArtykuł nr 95250\nStół roboczy z elektryczną regulacją wysokości, blat multiplex 220cm x 80cm, nośność 80kg\nDlaczego należy korzystać z biurka z regulacją wysokości\nCoraz więcej czynności wykonujemy w biurze lub przy biurku. Popularne schorzenia, jak bóle pleców i napięcia w obrębie karku występują częściej u ludzi, którzy codziennie pracują 8 godzin lub więcej w pozycji siedzącej. Także kiedy najważniejsze zasady ergonomii są zachowywane (prosta postawa, kolano / łokieć pod kątem prostym, wyrównanie ekranu itp.), należy zapewnić wystarczający ruch na stanowisku pracy, aby korpus nie dopasowywał się trwale do pozycji siedzącej i aby mięśnie i ścięgna się nie skracały. Często krótka droga do kuchni lub do sali konferencyjnej nie wystarcza, ponieważ podczas spotkania również zajmowana jest tam pozycja siedząca przy stole konferencyjnym lub na krzesłach konferencyjnych. Korzyści biurka z regulacją wysokości, nazywanego także biurkiem do siedząco-stojącym, w bezpośrednim porównaniu z biurkiem, które tylko raz po zakupie jest dopasowywane do użytkownika, są znaczne; podamy wiele przyczyn, aby rozstać się ze swoim starym biurkiem.\nBiurko z elektryczną regulacją wysokości – Produktywność i zdrowie po kliknięciu przycisku\nPojęcie „Ergonomia na stanowisku pracy” przy wyszukiwaniu w Internecie jest jednym z kluczowych trafień. To elastyczne biurko ma pod tym względem wiele zalet: Elektryczna regulacja wysokości po kliknięciu przycisku, w ciągu kilku sekund. Dzięki temu użytkownik może zmniejszyć codzienny czas pracy siedzącej w biurze bez ograniczania produktywności. Także w pozycji stojącej można wykonywać pracę przy biurku, a plecy oraz mięśnie na udzie są rozciągnięte i przez to odpowiednio ukrwione. Krążenie wraca do formy, plecy są rozciągnięte i ogółem stymulowany jest ruch. To prowadzi z kolei do zwiększonej produktywności i stopnia zadowolenia pracowników, którzy w konsekwencji rzadziej cierpią na dolegliwości aparatu ruchu, jak pokazują badania izb zdrowia z ostatnich lat. Przejście na biurko z elektryczną regulacją wysokości jest z tego względu inwestycją w przedsiębiorstwo i opłaca się dla pracowników. Dzięki możliwości zapisania optymalnej wysokości można łatwo wprowadzać biurko z elektryczną regulacją wysokości MILLA od TOPREGAL na odpowiednią wysokość roboczą. Zwłaszcza dla pań interesująca jest możliwość zapisywania trzech stopni, dzięki temu można utrwalić optymalną wysokość roboczą biurka także przy noszeniu czółenek.\nSpotkania w formie stand-upów są bardziej produktywne i szybsze\nBiurko siedząco-stojące umożliwia także wspólną pracę we dwójkę lub z kilkoma kolegami, także krótkie narady przy jednym PC w pozycji stojącej. Korzyści następującego przez to ruchu - przykładowo przy ważnej decyzji - na stanowisku pracy dotyczą także pozostałych osób, które stały chociaż przez kilka minut przy biurku z regulacją wysokości; efekt ten zostaje nawet wzmocniony, ponieważ koledzy także za pierwszym razem musieli pokonać pewną odległość od danego stanowiska roboczego. Innym plusem krótkiej narady w pozycji stojącej lub tak zwanego „spotkania stand-up”, nazywanego tak z angielskiego, jest to, że czas spotkania skraca się automatycznie, gdyż nikt z uczestników nie chce chyba godzinami stać i dyskutować o problemach i rozdziale zadań lub też przez dłuższy czas nie przechodzić do punktu koniecznych decyzji? Tak można robić wówczas, kiedy siedzi się na wygodnym krześle konferencyjnym przy gorącej kawie przy stole konferencyjnym i wspólnie dyskutuje się i porusza określone problemy. Stand-up, mający miejsce przy biurku z regulacją wysokości, jest z tego względu krótki, a przez to bardziej efektywny.\nBiurko do siedzenia i stania w dobrej cenie\nKoszty biurka z regulacją wysokości silnie wahają się na rynku. Ręcznie przestawiane biurka (z korbą) są wprawdzie dalej tańsze niż takie z napędem elektrycznym, ale nasz model MILLA przekonuje do siebie licznymi zaletami.\n5 pożytecznych wskazówek do pracy przy biurku z regulacją wysokości, które mogą być w prosty sposób integrowane w codziennej pracy biura:\nPraca od 15 do 60 minut w pozycji stojącej, najlepiej kilka razy dziennie.\nPrzy uzgodnieniach z kolegami przy biurku należy je podnosić do wspólnego spotkania stoisko.\nTelekonferencje / dłuższe telefony również można wykonywać w pozycji stojącej.\nRuch przy staniu jest ważny – należy regularnie zmieniać postawę.\nBezpośrednio po zmontowaniu nowego biurka należy odnotować terminy / przypomnienia w kalendarzu elektronicznym; przypomną one o fazach stania.\nMają Państwo inne pytania? Nasi eksperci chętnie na nie odwiedzą, po prostu wyślij e-mail, zadzwoń do nas lub skorzystaj z chatu online.


Premier Beata Szydło w świetnej formie: znokautowała 'opozycję totalną'\nSzefowa rządu w kilku zdaniach utarła nosa „opozycji totalnej” spod znaku PO i Nowoczesnej.\nPremier Szydło utarła nosa opozycji\n„Opozycja totalna” spod znaku PO i Nowoczesnej postanowiła politycznie wykorzystać wypadek z udziałem rządowego samochodu, wiozącego premier Beatę Szydło, ale popełniła poważny błąd lekceważąc przeciwnika. Okazało się, że mimo hospitalizacji szefowa rządu jest w doskonałej formie i sprawnie utarła nosa swoim adwersarzom.\nPolityczna gra ‘opozycji totalnej’\nDo kolizji, w której uczestniczył samochód pani premier, doszło w piątek (10 lutego) wieczorem, a już nazajutrz po południu posłowie opozycji Borys Budka z PO i Marek Sowa z Nowoczesnej zorganizowali w tym miejscu konferencję prasową. W jej trakcie parlamentarzyści obiecywali, że kierowcy fiata Seicento, który zderzył się z rządowym samochodem, zapewnią „najlepszą ochronę prawną” w Polsce.\nSwoje postępowanie Budka i Sowa motywowali faktem, że ich zdaniem obywatel ma nierówne szanse w konfrontacji z - jak się wyraził poseł Platformy Obywatelskiej - „państwem #PiS”. To zdarzenie po raz kolejny pokazało, że w pogoni za władzą opozycja nie cofnie się przed niczym, a w takiej postawie utwierdzają ją prominentni ideolodzy #KOD-u.\n‘Nie ze mną takie numery’\n„Opozycja totalna” obecnie rzekomo troszczy się o obywateli, ale kiedy sama była u władzy i miało miejsce analogiczne zdarzenie (pod koniec 2014 r. doszło do wypadku w udziałem limuzyny ówczesnego prezydenta Bronisława Komorowskiego), nie kwapiła się do udzielania poszkodowanej wówczas kobiecie „najlepszej pomocy” w kraju. Cała sprawa jest więc traktowana instrumentalnie i dobrze by było, żeby 21-letni kierowca Seicento zdawał sobie sprawę, że dla opozycji jest tylko narzędziem do uderzania w PiS.\nPremier #Beata Szydło przejrzała nieudolną grę „opozycji totalnej” i sprawnie utarła jej nosa. Szefowa rządu napisała do 21-latka list, w którym zapewniła, że rozumie jego sytuację, bo sama ma synów w podobnym wieku. Szydło wyraziła nadzieję, że sprawa kolizji z 10 lutego będzie traktowana tak, jak każde inne tego typu zdarzenie, bo przed organami wymiaru sprawiedliwości wszyscy obywatele powinni być równi. Szefowa rządu położyła również nacisk na to, że postępowanie prowadzone w tej sprawie powinno być rzetelne i transparentne. Przy okazji dostało się „opozycjonistom totalnym”. „Część opozycji próbuje wykorzystać to zdarzenie do swoich celów” – napisała Beata Szydło. To działanie pani premier określiła w swoim liście jako „nieuczciwe i haniebne”.


Moore Theatre, foyer, piętro, bar - Strona 3 - Bloodlines\n#61 autor: Mortarion\nObie kobiety wydawały się być zadowolone. Zmiana tematu - dość nagła, bo przecież Książę podeszła machając piracką płytką - okazała się jednak strzałem w dziesiątkę. Mould, wycofana i nieśmiała albinoska, w jednej chwili porzuciła swe zwyczajowe milczenie i dystans opisując krótko co może czekać na Jane po włożeniu kompaktu do odtwarzacza. Elsie uśmiechnęła się lekko, rozbawiona; bez wątpienia wyobrażała sobie Malkaviankę z discmanem, w słuchawkach. Jane zaś zmrużyła oczy i przez moment spoglądała na płytę, trawiąc uzyskane od młodziutkiej Toreadorki informacje.\n- Symfoniczny metal... - powtórzyła cicho. - Jak myślisz, taka muzyka bardziej będzie pasowała do mojego prywatnego gabinetu, czy do jednej z ogólnodostępnych sal, pełnych dzieci? Nie chcę ich skrzywdzić czymś ciężkim i trudno przyswajalnym... - pociągnęła temat dalej, zdradzając przy okazji jeden z powodów wizyty w Elizjum. Postukała palcem w album Nightwish, nielegalnie znajdujący się w budynku teatru i przygryzła dolną wargę, zamyślona. Choć była bez wątpienia najważniejszą (najpotężniejsza?) wampirzycą w Seattle, to często jej zachowanie stanowiło prawdziwą zagadkę dla pozostałych Spokrewnionych.\nCóż, taki urok Malkavian.\n- Sądzę, że ten rodzaj muzyki lepiej będzie kosztować w samotności. - wtrąciła się uprzejmie Primogen. - Ale to tylko mój, niewinny punkt widzenia. - umoczyła usta, sącząc niewielki łyczek vitae. Rozsądnie nie drążyła tematu przydatności bojowej Michelle, nie teraz, gdy obok była Księżna. Chyba, że albinoska sama to zrobi; wtedy Page pewnie podzieli się swoimi uwagami i radami.\n#62 autor: Michelle Mould\nMuzyka łagodzi obyczaje, można powiedzieć. Michelle nagle zrobiła się bardziej rozgadana, i pozostałym kobietom zdawało się to nie przeszkadzać, a nawet być z tego zadowolone. Acz to, co mówiła książę... Brzmiało to dla niej, muzyka, jednocześnie zabawnie jak i niebezpiecznie w pewnym sensie. Nie chciała przecież władować jej na minę!\n-Ummmm...-Speszyła się minimalnie. Chciała od razu odpowiedzieć, ale waga tej sprawy była wyraźna. Niby drobiazg, ale dla księcia sierociniec był bardzo, bardzo ważny, i dlatego ta sprawa była bardzo, bardzo poważna, z jej perspektywy. Primogen Page mogła być spokojna, to nie ona się przecież przed chwilą wypowiadała na ten temat. Mimo to przyszła z pomocą, co dało Michelle trochę więcej pewności by powiedzieć to, co myślała.\n-To jednak... Dalej metal. Do sal ogólnych... lepsze jest coś neutralnego. Może nie muzyka z windy, ale... To jak z filmami. Najlepsza muzyka do nich to taka, która tam jest, ale się nie pamięta. Współgra, tworzy coś jako integralną część, ale nie kradnie całego show. Są oczywiście wyjątki, ale to... trudniejsze-Michelle znowu się rozgadała, i znowu zauważyła to po jakims czasie. Zawstydzona opuściła oczy, ale uśmiechała sie. Mogła pomóc. Nawet jeśli to drobiazg.\n-Zgadzam się więc z Primogen... Do gabinetu... Coś spokojnego. Napedzającego myśli, ale nie ostrego, relaksującego, ale nieusypiającego... Jakiś spokojny jazz, może jakiś ambient...-Rzucała propozycjami ogólnymi, bo i na ten moment nie miała na podorędziu konkretnych zespołów. Ale robiła co mogła, już spokojniej. Bardziej jak ten obraz który wokol siebie stworzyła.\nMuzyka Red Hot Chilli Peppers przestała grać. Dźwięki płynące z głośników zmieniły się, stały się trochę spokojniejsze i bardziej melodyjne, ale nie sposób było stwierdzić, co to za zespół. Choć charakterystyczna linia basu, wspierana klawiszami, jakoś się kojarzyła. No, ale nie była to muzyka wściekle atakująca uszy, zatem można było bez przeszkód kontynuować rozmowy. Co prawda Primogen zerknęła w stronę Samuela, chcą mieć pewność, że nie zacznie szaleć i nie puści przez głośniki czegoś w rodzaju Burzum albo innego, mrocznego i brutalnego, jak to miało miejsce parę miesięcy temu.\n- Coś neutralnego. - raz jeszcze Książe powtórzyła usłyszane słowa. Spojrzała na piracką płytę, wydymając usta w zadumie. Dopiero po chwili kiwnęła głową, najwyraźniej zgadzając się zarówno z Elsie, jak i Michelle. Sukces? Chyba tak można powiedzieć. Albinoska naprawdę się rozwinęła. Wcześniej, przy takiej rozmowie jak ta, pewnie stałaby zestresowana i przerażona, nie wiedząc co powiedzieć i jak się zachować. A teraz proszę, mówiła i mówiła, prowadząc dyskusję z dwie naprawdę ważnymi figurami w nieumarłym Seattle!\n- A muzyka filmowa? - spytała Jane, podejmując temat rzucony luźno, dla przykładu przez Michelle. - Co by się nadało? Co by pasowało? Nie chcę się pokazać jako, wiecie, szurnięta baba która chce zadowolić wszystkich, czy coś takiego. Nie. Skądże. Wcale nie! - chyba czegoś takiego można się było spodziewać po dowolnym Malkavianie. Klan był w końcu znany ze swego szaleństwa i oderwania od rzeczywistości. To był też chyba powód, dla którego Elsie zamoczyła usta w vitae i przez chwilę milczała, zachowując godną pochwały powagę i spokój. Głos zabrała dopiero, gdy miała pewność, że Jane nie będzie nic przeciwko.\n- Zależy z jakiego filmu. - skwitowała krótko, bo cóż innego mogła powiedzieć? Na kinie przecież znała się jak mało kto. Michelle mogła natomiast prowadzić wykłady związane z muzyką. Uzupełniały się, o, tak można powiedzieć. Pasowały tutaj, czego nie można było jednak powiedzieć o samotnym Ventrue. Travis wstał i ruszył w stronę okien; krążył tam przez kilka dobrych chwil, zanim w końcu zajął miejsce pozwalające mu na swobodną obserwację foyer, jak i samego miasta rozciągającego się za oknami.\nCzekał na coś albo na kogoś.\n16 gru 2018, 16:29\n#64 autor: Michelle Mould\nAtmosfera powinna zostać właśnie taka. I primogen Page upewniała sie w tym, tak na wszelki wypadek. Ale może byłoby to nawet ciekawsze, porównać opinię kogoś mniej obeznanego, ale na pozycji z ich własnymi? Oczywiście Michelle byłaby ostatnią osobą która miałaby odwagę coś takiego zaproponować.\nKiwnęła głową. Tak myślała i tak czuła, ale trudno było to ostatnie przekazać jedynie słowami. Byłaby daleka od stwierdzeń, że to jak opowiadanie ślepemu o kolorach ale był z tym pewien kłopot. Zwłaszcza gdy nadal była zestresowana. Był postęp, niewątpliwie, ale do przełomu jeszcze temu brakowało. Zwłaszcza jak po raz kolejny została zapytana o radę w sprawie, o której miała już mniejsze pojęcie. Dobrze, że trochę ja ratowała primogen bo miałaby problem z ujęciem tematu. I tak najpierw musiała się opanować by nie zareagować nieadekwatnie. Uśmiech wystarczy na to, co bardziej by chyba pasowało do niej samej niz do księcia.\n-Racja, są różne filmy.... I nie, tu chodzi raczej o... Coś przyjemnego, spokojnego... By wpływało pozytywnie na dzieci, tylko tyle-Po wyjaśnieniu swojego punktu widzenia przyszedł czas na konkrety. Problem był taki, że nie miała niczego na podorędziu - sama musiała się do tego przygotować, zajmowała się na co dzień czymś innym!\n-...musiałabym pomyśleć... I trochę poszukać... Dawno nie oglądałam czegokolwiek... Właśnie to jest... Taka ironia-Dla samej dziewczyny wydawało się to nawet zabawne. Był to jeden z powodów jej zawstydzenia - nie pomagała za bardzo, i jeszcze czyniła komentarze-Taka muzyka... Podkreśla sceny, ale nie zapada w pamięć...\nZerknęła ukradkiem na primogen, dosłownie na moment. Ona chyba powinna być bardziej zorientowana, to bylo troszkę bliżej jej... dziedzinie... Chyba...\n18 gru 2018, 10:53\n#65 autor: Mortarion\nElsie postanowiła ratować sytuację. Przecież każdy młody i niezbyt doświadczony wampir mógł czuć się niezbyt pewnie stojąc obok Księcia.\n- Muzyka ilustracyjna? - zasugerowała Page, unosząc brwi ku górze. - Vangelis by pasował, tak sobie myślę... chociaż Samuel pewnie by polemizował. Mogę przygotować listę autorów i filmów i ścieżek dźwiękowych, jeśli nie masz nic przeciwko. - skłoniła nieznacznie głowę, pozwalając sobie na trochę bardziej bezpośrednie i osobiste zawiązanie rozmowy z Księciem. Jane zmrużyła nieznacznie oczy i milczała przez chwilę, aż w końcu się uśmiechnęła. Kiwnęła głową na znak, że się zgadza i nie ma nic przeciwko. Podniosła płytę Nightwish i pomachała nią, jak wachlarzem.\n- Myślicie, że Samuel użyczy mi jeszcze jeden płytki? - zapytała z szerokim uśmiechem. To było pytanie retoryczne, bo Jane nawet nie czekała na odpowiedź tylko odwróciła się na pięcie i przeszła kawałeczek dalej, do Toreadora dzielącego płyty na trzy stosiki. Wydawał się być bardzo skupiony i pochłonięty tą czynnością; nad każdym kompaktem spędzał przynajmniej pół minuty, zastanawiając się jak i gdzie go położyć. Przerwał, gdy stanęła przed nim wyszczerzona Malkavianka. Uśmiech miała piękny i upiorny zarazem, jak prawdziwy Świr.\n- Jane prędzej czy później się dowie o wszystkim. Ukrywanie czegokolwiek nie ma zbytnio sensu... cóż, gdy pojawi się John, przekażę mu, że jesteś chętna do pomocy. Oczekuj na telefon. Albo na esemesa, o. - dopiero gdy Jane odeszła i zostawiła wampirzyce same, Elsie zabrała głos wracając do przerwanej sprawy. Do udziału w ofensywnie, do wspólnej walki w imię wyższego dobra. A potem dopiła krew i odstawiła puste szkło na blat. Po ściankach spływały resztki posoki, zostawiając za sobą blade, szkarłatne ścieżki. Primogen klanu przez moment spoglądała na pozostałości vitae, zamyślona i zachwycona zarazem.\n#66 autor: Michelle Mould\nZostała poratowania. Całe szczęście, bo już zaczęła sie wyraźnie stresować tą sytuacją. I elementami bardziej i mniej widocznymi. Może atmosfera była pozornie przyjazna, ale pod nią dalej ich trójka była pragnącymi krwi potworami. Na pewno dosłownie, a czy w przenośni również tak to wyglądało? Za mało wiedziała o innych i nawet o sobie by poprawnie, a już na pewno pewnie wyrokować.\nResztę tej rozmowy spędziła na pokornym milczeniu, chociaż dalej zachowywała się dość przyzwoicie. Obserwowała znacznie od siebie starszych, nie wracając się niepytaną do rozmowy. Odprowadziła w końcu spojrzeniem księcia, który to począł zajmować się innymi, ważniejszymi kwestiami. Całe szczęście. Wolała by dzisiaj... To i tak było trudne, a...\nJakkolwiek szczera uwaga primogen nie była, była też niczym szturchniecie wahadła. W końcu wróci na miejsce, ale wprawiło go w ruch. Dziewczę podniosło trochę głowę z poziomu bardziej pasującego do poziomu kolan. Nie tylko twarz, ale i oczy blyskały zaskoczeniem, ale i przestrachem.\n-J-ja... P-przecież nie... T-to nie dlatego... Widać, że jest zajęta... N-nie chciałam...-Z początku mówiąca jak na siebie głośno, wyjaśniać zaczęła ciszej. Acz prawdę było widać jak na dłoni. Może jakby próbowała bardziej ukryć prawdę, przynajmniej udałoby się jej zataić powód swojego milczenia. Teraz jednak patrzyła z pewną wątpliwością w stronę baru, zupełnie jak dziecko, które dostało uwagę i musiał ją dać rodzicowi do podpisu.\n19 gru 2018, 10:22\n#67 autor: Mortarion\n- Spokojnie. - odparła z uśmiechem, chcąc uspokoić albinoskę. Dotyk Elsie był zaskakująco delikatny i matczyny, gdy położyła dłoń na jej ramieniu. Nie spoglądała już w stronę Księcia; nie musiała. Teraz Jane i jej fascynacja muzyką była problemem kogoś, kto znał się na muzyce i, co bardzo ważne, miał pod ręką płyty które mogły stanowić podstawę rozmowy. Elizabeth i Michelle były zatem wolne. Nie ciążyła nad nimi presja. I chociaż nie można tego było powiedzieć o biednym Samuelu, który najwyraźniej starał się odpowiedzieć na wszystkie pytania zadawane przez Księżną, to jednak Hook radził sobie nadzwyczaj dobrze.\nJane Doe z uśmiechem słuchała Toreadora, opierając się o blat baru łokciami.\n- Nie denerwuj się, Michelle. Powiedziałabym, żebyś wzięła głębszy oddech, ale w naszym przypadku nie ma to sensu, więc... spytam o coś. Ufasz Jane? Johnowi? Książę i Szeryf sobie ufają. Są w kontakcie. Wiedzą, o co chodzi, co się dzieje. Jeśli Doe nie znajdzie dla ciebie nic konkretnego, żadnego odpowiedniego zadania, to Parker to zrobi. - mówiła powoli i spokojnie, nie chcąc nadmiernie stresować ani niepokoić młodej wampirzycy. Była w końcu od niej starsza i swoje już przeżyła, ponadto była z klanu, który przynajmniej w Seattle słynął z neutralnego podejścia i niechętnego angażowania się w wielką politykę.\n- Poznałaś już trochę miasto, prawda? Jako zwiad, rozpoznanie, możesz się naprawdę przydać. Wizyta u Anarchistów, na przykład, nie byłaby wcale głupim pomysłem. - dodała z lekkim, acz szczerym, uśmiechem. Elsie zdjęła w końcu dłoń z ramienia Michelle i, opierając się o blat w sposób łudząco podobny do Jane, skinęła głową. Zachęcała Mould do działania. Próbowała jej pomóc, sprawić, by nie była aż tak wycofana i stłamszona... co, w pewnym sensie, odzwierciedlało cały klan.\n#68 autor: Michelle Mould\nJeden efekt został osiągnięty natychmiastowo - Michelle zamilkła, by przynajmniej w ten sposób nie roztaczać aury zdenerwowania. Prawdopodobnie było to jednak widać na pierwszy rzut oka, wspomaganego dyscypliną nadwrażliwości albo nawet bez. Wsparcie primogen było czymś potrzebnym, gdyż nałożyło się parę elementów które na nią działały stresujące. Przede wszystkim jednak swoboda myślenia. Sama sobie bowiem była największym wrogiem w takich sytuacjach. Jak i teraz, gdy z jakiegoś powodu przypomniała sobie o swojej mistrzyni.\n-...Może jednak...-Ona była dziwna. Jej martwe mięśnie przepony, a raczej to co z nich zostało poruszały się jakąś nadnaturalną siłą. Może to nawet nie była przepona, ale już głębszy wdech był jak najbardziej świadomym aktem.\n-...Nie rozmawiałam nigdy z... Szeryfem... Ale...-Tak wiele cisnęło się na usta! Mogłaby powiedzieć wiele rzeczy, a przede wszystkim to, że bała się o to co stanie się z podległymi jej ludźmi. Dlatego się w to wplątywała, ale też może to być właśnie powodem dla którego coś... Może się stać...\nJak to się stało, że Ci ludzie byli dla niej aż tak istotni? Gdyby coś im się stało... Nie miała pojęcia co by zrobiła. Paznokcie zaciskały się na jej przedramieniu, na materiale koszuli. To było takie ważne, by... Nie musiała się o tym przekonywać.\n-Książę wie... I też jej zależy... Więc... Może... Może powinnam jednak z nią...-Ona jednak dalej patrzyła. Rozmawiali jakby w ogóle nie było tematu i nic się nie działo. W Elizjum było jednak jeszcze tak mało osób - wczesna pora, może dlatego. A może też tyle osób działało na rzecz Camarilli. A ona tutaj siedziała i była... Znaczy, ktoś jej sugerował dość specyficzne zadanie.\n-Do Anarchistów?-Sam temat wystarczył, by znowu popatrzyła bezpośrednio na Page. Wiedziała, gdzie się gromadzą oraz, że byli obecnie w sojuszu przeciwko Sabatowi. Dlaczego jednak miałaby tam jechać i "robić zwiad"? Czy nie istniały ku temu lepsze kanały? Skąd ten pomysł? Ona tam pasowała jak pięść do oka, zresztą jak do paru innych miejsc... gdzie ostatnio chcąc nie chcąc bywała przez ostatnie parę miesięcy.\n-...Czego miałabym się dowiedzieć? I może jednak... ja...-Jej czerwone oczy na dosłownie moment znowu powędrowały w stronę księcia Doe. Na ten moment minimalnie nabrała odwagi. Nie wiadomo na ile, ale jak już potrafiła mówić niemal pełnymi zdaniami przy kimś... Właściwie to kimkolwiek, to był zdecydowanie moment wyżowy danego wieczoru. Zaczynała działać, a przynajmniej myśleć w tych kategoriach.\n20 gru 2018, 23:55\nJane zabrała Samuelowi jeszcze jedną płytę. Biedny wampir nie zdążył nawet zareagować, jak Księżna po raz kolejny nachyliła się i zgarnęła pierwszy kompakt z najbliższego stosu. Sądząc po minie Toreadora, najwyraźniej była to płyta dość bliska i ważna. Hook zacisnął jednak mocno szczęki i uśmiechnął się promiennie, nie chcąc niepotrzebnie wkurzać Księcia. Chwilę później, gdy Doe zaczęła uważnie studiować nadruk na płycie (bo była oryginalna, o dziwo) Opiekun Elizjum chyba opowiadał, co się znajduje na tym krążku. Malkavianka kiwała grzecznie głową, ale widać było, że go nie słucha. Podjęła decyzję.\nTravis wyciągnął telefon komórkowy i do kogoś zadzwonił, rzucając na dzień dobry głośnym przekleństwem. Elsie się skrzywiła, słysząc wulgaryzm.\n- Szeryf, pomimo swego groźnego wyglądu, jest naprawdę miły i otwarty. Wystarczy go tylko bliżej poznać, to taki typ dużego misia, który cię przytuli aż pękną ci żebra. Nie musisz się o nic obawiać z jego strony. Wszystko, o co będzie prosić... a będzie, zaufaj mi, nie powinno być nadmiernie niebezpieczne. - zaczęła cierpliwym, spokojnym głosem, naprawdę przeczuwając zbliżający się wybuch paniki. Była wampirzycą starszą od Mould i z pewnością potrafiła odczytywać to, czego nie było widać gołym okiem; to, co można było tylko wyczuć. A w przypadku takiej dziewczyny, jak Michelle, aura stresu i nerwów rosła z każdą chwilą, można powiedzieć. Elsie uśmiechnęła się lekko i przez kilka chwil spoglądała albinosce w oczy. To był dość intymny gest, mający jednakże na celu przekonanie wampirzycy, że naprawdę nie chodzi tutaj o nic złego czy niebezpiecznego.\n- Chcę wiedzieć, co się u nich dzieje, to wszystko, przekonać, że może warto odwiedzać Moore. Jesteśmy w końcu jedną rodziną, a sama raczej tam nie pójdę... to byłoby zbyt, hm, jakby to powiedzieć... zuchwałe? Prowokujące? Mogę ci towarzyszyć, jeśli chcesz. - wyjaśniła, o co jej chodziło gdy wspomniała o jednej z sekt. Chociaż czy "sekta" to właściwe słowo? Ruch Anarchistów był... no właśnie, ruchem. Chyba nie stanowili aż tak odrębnego zrzeszenia Spokrewnionych, z własnymi tradycjami, zwyczajami i całą resztą?\nPonadto Page zaoferowała, że pójdzie tam z Michelle!\n21 gru 2018, 15:04\n#70 autor: Michelle Mould\n...Ta jednak zdawała się być dalej zajęta, albo chociaż pochłonięta sprawami muzycznymi. Trudno było nadążyć za Malkavianami, a tutejszy książę nie był tutaj wyjątkiem. Można powiedzieć - te dwa fakty nakładały się na siebie jeżeli chodziło o pewną... Nietykalność. Co widziała po Samuelu, który najchętniej jednak wziąłby tą płytę. Kto wie, może właśnie dlatego ją wzięła bo wiedziała, że z jakiegoś powodu była dla niego ważna?\nJej obserwacje przerwało przekleństwo. Skrzywiła się lekko, a potem się zorientowała, że primogen Page zrobiła to samo. Jakoś potem sama się uśmiechnęła. Przynajmniej nie była jedyną, której takie rzeczy przeszkadzały, jeszcze do końca nie oszalała!\nSłuchała zapewnień, wyjaśnień, ale dalej w jej piersi było co najmniej trochę niepokoju. Doceniała jednak starania i chociaż próbowała dopuszczać do siebie tego rodzaju informacje. Może naprawdę nikt nie chciał jej krzywdy... Komu zresztą by się to opłaciło? Była tutaj nikim, mimo wszystko. Za krótko tu była, za mało zrobiła. Nawet jeśli... Przyjmie, na moment, że jej towarzystwo nikomu nie wadzi. Kiwała głową, wychwytując to spojrzenie... Aż zaczęła się zastanawiać kto zaczął. Chyba nie ona, prawda? Jej, a jeśli to była ona?!\n-...Chcę tylko pomóc. By było trochę bezpieczniej-Pokiwała głową, zrywając jednak na moment kontakt wzrokowy. Poczuła się troszkę lepiej, mimo wszystko. Nikt nie chce by była ciężarem. Postarają się dopasować ją do odpowiedniej roli. Tak. Oby. Ale ta wycieczka do... Chwilkę, naprawdę?!\nUniosła spojrzenie dość szybko. Takiej propozycji się nie spodziewała, i była ona równie... Nobilitująca co krępująca. Miało jej to dodać otuchy, to była prawdziwa propozycja czy tylko kurtuazja?\n-Ummm... Ja, jeśli Pani Primogen chce... Znaczy się, jestem w pełni zdolna i gotowa sama tam pojechać... Tak, naprawdę, ale również, um... Mam dość miejsca w aucie, jeśli by Pani chciała!-Szybko myślała i jak na nią również szybko odpowiedziała. I ta energia nawet jej nie opadła - patrzyła wyczekująco na decyzję znacznie ważniejszego od siebie. Nie spodziewała się tego zupełnie i nie wiedziała, czy to była faktyczna propozycja, motywacja, czy też... Nie miała pojęcia jak to interpretować\n#71 autor: Mortarion\nElsie nieodmiennie kojarzyła się z teatrem. Z Elizjum w budynku Moore'a. Praktycznie zawsze tu była, a jeśli nie, to krążyła gdzieś w pobliżu, skupiona na sprawach klanu lub tych związanych z aktorstwem, sztuką czy nawet i samą administracją teatru. Być może czekała na kogoś takiego, jak Michelle, by "wyjść do ludzi", by pokazać, że Toreadorzy nie są już tak wycofani i neutralni, że starają się coś robić, działać... że, jak to ujęła Mould, chcą pomóc. Na wzmiankę o samochodzie Primogen uniosła brwi nieco wyżej, szczerze zaskoczona ale i zadowolona z takiego obrotu.\n- To... za pół godziny? Godzinę? Co ty na to? Mam jeszcze parę spraw do załatwienia na dole, a potem muszę jechać w jedno miejsce... no i skoro masz samochód... - nie dokończyła. Wykorzystała sytuację, jak prawdziwa wampirzyca. Chciała zrobić coś dla klanu; Michelle miała zająć się zwiadem i tak dalej, a przy okazji albinoska mogła wcielić się w role kierowcy dla Primogen. W sumie... czemu nie? Jane Doe była zajęta muzyką i płytami. Samuel Hook tak samo, zresztą on opuszczał Elizjum chyba jeszcze rzadziej niż Page. Travis, ten wulgarny Ventrue, słuchał swego rozmówcy ze ściągniętymi brwiami po czym znów zaklął szpetnie.\n- Nie lubię, gdy ktoś przeklina. - odezwała się cicho Toreadorka, zmieniając temat. Została do tego niejako zmuszona, bo Arystokrata (ha, tylko w teorii, bo w praktyce Travis zachowywał się jak gbur) pozwalał sobie na coraz zuchwalsze i wulgarniejsze zachowanie. Rozsiadł się na kanapie pod oknem i chyba zamierzał oprzeć nogi o najbliższy stolik. Albo coś takiego.\n22 gru 2018, 14:23\n#72 autor: Michelle Mould\nSkąd to zaskoczenie? Um... To chyba oczywiste, że skoro mogła to pomoże jak tylko jest w stanie, prawda? Przyjechała tu autem więc... Um, może to dlatego, że nie miała nie wiadomo czego? Ale było schludnie i czysto! Nie znała się co prawda za bardzo na tym, ale przeglądy przechodził bez większych problemów! A nie... Chyba była zadowolona. Chyba... Tylko się tego nie spodziewała\n-O-oczywiście, będę się tutaj... Um... Poczekam tu na Panią-Rozumiało się to też samo przez siebie, że Michelle podwiezie primogen gdziekolwiek będzie chciała. W środku się cieszyła, że mogła być przydatna i pomocna, i trochę tego zadowolenia nawet uciekało na zewnątrz. Dokładnie tak jak wtedy, gdy jeszcze była w Chicago.\nGdyby tylko tamta osoba tak nie uprzykrzała jej pobytu tutaj... Skuliła się troszkę, ale i skrzywiła. Nie mogła się nie zgodzić z primogen, ale z uwagi na postrzeganie swojej pozycji jedynie lekko kiwnęła głową.\n-To ja... Może...-Zerknęła na bar, za którym stał Samuel który jeszcze rozmawiał z księciem. Było to jej znacznie bliższe towarzystwo niż jakiś... Bardzo... Ekspresyjny Ventrue... I tam tez zamierzała się udać, jeśli tylko jej primogen zajmie sie swoimi sprawami. Pół godziny, godzina... W porządku... Poczeka tyle, ile będzie trzeba.\n23 gru 2018, 12:12\n#73 autor: Mortarion\n- Szybko wrócę, obiecuję. - odparła pogodnie Elsie, kładąc dłoń na barku Michelle. Nie czekając też na żaden komentarz, odwróciła się i pospieszyła w stronę wyjścia z foyer. Zatrzymała się tylko na moment przy wyjściu, by rzucić nienawistne spojrzenie jedynemu w tej chwili Ventrue, po czym wyszła. Jak wspominała, musiała się zająć czymś naglącym, ale obiecała szybko wrócić... sposób, w jaki powiedziała te słowa, był zresztą wymowny. Mould miała potwierdzenie, że Elilzabeth Page, Primogen klanu Toreador, naprawdę niechętnie opuszczała Elizjum.\nTravis znowu rzucił przekleństwem. Był czymś wyraźnie wkurzony i chyba tylko obecność Księcia hamowała go przed większym wybuchem.\nSamuel się poddał. Zrezygnował, dając wyraz człowieczeństwa dalece wykraczający ponad wampirzą egzystencję. Zamknął oczy i pochylił głowę do przodu, jak skarcony i zawstydzony uczeń, po czym wykonał bardzo wymowny gest dłonią. Jane, zadowolona jak nigdy, sięgnęła po kolejne bezcenne płyty z najnowszej kolekcji Toreadora. Niestety, z racji eleganckiego, dopasowanego i po prostu pięknego stroju, nie miała gdzie tych płyt schować. Stała przez chwilę z nadąsaną miną, czekając, aż Hook domyśli się o co jej chodzi. Gdy wampir otworzył oczy, kiwnął tylko zrezygnowany głową i schylił się, sięgając do jednej z szafek znajdujących się pod barem.\nWręczył Doe papierową torbę z nazwą teatru.\n- Dziękuję! - zawołała zachwycona Księżna. Wcisnęła płyty do środka i odwróciła się plecami do baru, omiatając wzrokiem foyer. Ilość wampirów obecnych w Elizjum nie zwiększyła się jakoś drastycznie; pojawiła się tylko jedna, nowa osoba. Spokrewniony, którego Michelle wcześniej nie widziała, ale który musiał należeć do nieumarłych przebywających w Seattle od dłuższego czasu. Gdyby było inaczej, to Jane pewnie by zareagowała, a tak trwała przy barze, oparta plecami o blat, z lekkim uśmiechem na twarzy. Była wolna, nikt jej nie niepokoił, nikt z nią nie rozmawiał, nikt nie zajmował jej czasu.\n23 gru 2018, 17:25\n#74 autor: Michelle Mould\nCała ta scena budziła mieszane uczucia w jej głowie. Miała pomóc, oczywiście, i do tego i tak załatwia przy okazji inną sprawę którą primogen i tak miała do załatwienia, ale też miała wrażenie, że żadnej z tych rzeczy nie robiła zbyt chętnie. Po tym co sie przytrafiło Williamowi trudno było się dziwić. To był dla niej kolejny cios.\nKolejne przekleństwa. I powoli w Michelle coś się zbierało, ale prędzej dokonałaby aktu samozapłonu niż powiedziała o tym głośno. Poza tym, primogen nie reagowała bezpośrednio, więc głupotą byłoby wychylanie się. Tylko narobiłaby wstydu klanowi. Wolała już skupić się na czymś innym. Na przykład na scenie przy barze. Albo na spokrewnionym, którego Michelle nigdy wcześniej tu nie widziała, ale musiał być tu przed nią. Albo po niej, ale niedawno wyleciał z gniazda. Leciutko skłoniła głowę, ale nic poza tym.\nPodeszła za to do Doe. Chwilę sie jakby wahała co powiedzieć...\n-Ummmm... Tak chciałam... Co książę wybrała?-Znowu. Przynajmniej na razie się rozmysliła. Co innego rozmowa o tej sprawie, a co innego sama ta sytuacja! Jeszcze przelotnie popatrzyła na Samuela, obdarzając go współczujacym spojrzeniem. Rozumiała to. Jeśli to faktycznie były dobre zespoły, i miały wartość sentymentalną...\n...Michelle, weź się w garść, ona i tak sie dowie! I lepiej dla Ciebie, by to było od Ciebie!\n-I ja... W sumie... Mogłabym zająć chwilkę? Rozmawiałam już... Z Primogen... ale... Wie książę... Zna moja sytuację... Chce mieć pewność...-Teraz to Michelle przyjęła pozę karconego uczniaka, ale z innych powodów niż Hook. Zwiększona do przodu głową, chwytanie sie za ramiona...\n-Chcę pomóc... Z Harbour... Czy... Książę... ma coś... Um...-Gubiła słowa coraz bardziej, im bliżej było do punktu ktory mógł rozgniewać księżną. Ale ona już go przekroczyła nawet nie wiedząc kiedy. Dlatego zamilkła.\n24 gru 2018, 1:15\nJane wydawała się być zachwycona faktem, że Michelle znowu do niej podeszła i - co ważniejsze - sama zaczęła rozmowę o muzyce. I pomyśleć, że jeszcze parę miesięcy temu albinoska przed taką rozmową pewnie by stchórzyła. Pewnie by się wycofała, nie chcąc nic ryzykować. Wszystko się jednak zmieniło... i to na lepsze. Na dużo, dużo lepsze, o czym doskonale wiedziała Doe. Czy Mould o tym wiedziała, to już inna sprawa. Drugorzędna, można rzec.\n- Oprócz Nightwish mam... Mule Varations pana Toma Waitsa, Play Moby albo Moby'ego, nie wiem jak się to odmienia i coś nazwanego "electronica synth blues compilation 99"... nie mam pojęcia co to jest, ale Sam wydawał się być bardzo zadowolony, więc... - wzruszyła ramionami, nie kończąc wypowiedzi. Nie musiała, chociaż w dobrym guście byłoby wyjaśnić, czemu akurat te płyty (ze wskazaniem na ostatnią) wypożyczyła. Rozrzut tematyczny i gatunkowy był ogromny, ale nie było to w żadnym wypadku złe czy niewłaściwie. Przeciwnie, coś takiego mogło naprawdę pasować Malkaviance; zwłaszcza ta składanka, najwyraźniej bardzo bliska martwemu sercu Toreadora. Jane przesunęła papierową torbę po blacie baru w stronę Michelle.\nUśmiech szybko jednak zniknął z twarzy Księcia, ustępując miejsca trosce - albo wręcz panice.\n- Nie zbliżaj się do Harbor Island. - zaczęła cichym, drżącym głosem który tak bardzo nie pasował do Księżnej. - Proszę, nie rób tego, Michelle... wiem, że trwa wojna, sama oficjalnie ją wypowiedziałam i nawiązałam sojusz z Ruchem, ale nie miałam na myśli, by każdy Kainita ryzykował swoim vitae. Ta wyspa to złe miejsce. - nie krzyczała. Nie skarciła Mould, ba, nawet nie groziła jej palcem. To jednak, co mówiła (i w jaki sposób to robiła) okazało się znacznie gorsze; Doe jawiła się naprawdę jako wampirzyca, której zależy przede wszystkim na Rodzinie. Ściągnęła brwi i rozejrzała się po pustawym foyer, szukając kogoś lub czegoś, co mogłoby jej pomóc w obecnej chwili.\n- Chcesz pomóc? Cudownie. Znasz się na muzyce, możesz więc mieć oko na kluby i bary i na to, co się tam dzieje. Sabat już parę razy podkładał ładunki wybuchowe w klubach, chcąc doprowadzić do chaosu i zamieszania, co w pewnym sensie się udało... nie chcę, by znowu jakaś knajpa wyleciała w powietrze. Przy okazji możesz też zerknąć ZymoGenetics i tamtejsze okolice. Travis nie był zbyt chętny do współpracy. - ostatnie słowa wypowiedziała trochę ciszej, a na jej twarzy na powrót pojawił się uśmiech. Stało się też jasne, dlaczego ten Ventrue był tak wkurzony i teraz bluzgał przez telefon.\n#76 autor: Michelle Mould\nFaktycznie, kiedyś miałaby bardzo duże problemy z tym by podejść do kogokolwiek w mieście i zacząć rozmowę na... Jakikolwiek temat. Nikoigo nie znała, czuła się bardzo niepewnie, i nie wiedziała czego się spodziewać po kimkolwiek, zwłaszcza po swoim burzliwym okresie w Chicago. Teraz wydawało się, że trochę okrzepła w towarzystwie. Była uznawana za kogoś... Nawet nie wiedziała kogo. Ale nie przeszkadzała nikomu. Nikt się nią nie interesował tak bardziej, wyłącznie towarzysko, co dla niej było chyba najbardziej optymalnym. Poza paroma osobami...\nCzy książę była jedną z nich? Opiekowała się jedną z jej podopiecznych, wobec ktorych miała pewnego rodzaju... Przywiązanie. Troszczyła się o nich. A ta ca ła sytuacja dała albinosce dużo sił. Ona sama była przepełniona emocjami, i widok zadowolonej księżnej... W sumie to... kobiety... Pocieszał ją. Może... Może nie będzie tak źle? Może?\n-To ostatnie to pewnie składanka. Znaczy, kompilacja utworów... Czasem róznych autorów... Albo i gatunków... Na jednej płycie... Może nawet sam ją złożył...-Uśmiech zdawał się współgrać z nastrojem księżnej. To była ta płyta, która wywoływała tak emocjonalne i osobiste reakcje Hooka? Może były tak utwory które były mu bliskie, wywoływały pewne wspomnienia... Jak ona sama była tak sentymentalna, to co dopiero ktoś kto zyje znacznie dłużej niż śmiertelnik.\nPrzyszedł jednak czas na mniej przyjemne sprawy. Od dłuższego czasu Michelle nie podejmowała poważnych tematów, ale w obecnej sytuacji... Już dawno stwierdziła, że nie może siedzieć bezczynnie. Spodziewała się wszystkiego - od reprymendy po obojętność. Prośba o jej nieangażowanie się była gdzieś na liście, ale trochę dalej. Ale panika? Nie udało jej się w porę powstrzymac zdziwienia, ale i tak zostało zdominowane przez instynktowne poczucie wstydu (Doprowadziła ją do tego stanu!) i współczucia. Zrobiło jej się strasznie przykro, że wywołała u niej taki przypływ emocji. Tak przykrych, bolesnych... Nieprzyjemnych...\n-Ja... Chcę tylko pomóc...-Dokładnie. Tylko tyle. Sprawić, by Seattle było troszkę bardziej bezpieczne. Bardziej pod kontrolą. Wiedziała, że Camarilla nie była stowarzyszeniem charytatywnym, ale jednak zagrożenie dla śmiertelnych było pod jej władza mniejsze. No i przedew wszystkim, księżnej zależało na dobru... Selmy...\nAle gdy tak wodziła wzrokiem po Foyer... Tak desperacko szukając jakiegoś wsparcia... Już miała powiedzieć, że się rozmyśliła i żeby zapomniała o tym co powiedziała, ale książę była szybsza. Propozycja wydawała się... Trochę... Abstrakcyjna, ale...\n-Um... Odwiedzam różne kluby, więc... Nie będe mogła... Rozumie Książę, jednocześnie być wszędzie, ale... Gdzie będe to będę wypatrywać, słowo!-Michelle troszkę się uniosła, po to by zapewnić księżną o swoim zaangażowaniu. Przyjęła to zadanie momentalnie, bo... Było to coś faktycznie istotnego. I prawdopodobnego! Będzie musiała jakoś to zorganizować...\nAle drugie zadanie było dośc niespodziewane. I związek jego z tym... Ventrue. Równiez ściszyła głos. Na wszelki wypadek.\n-Przepraszam... Jeżeli mogę zapytać... Czemu ZymoGenetics? I co ma wspólnego z tym...-Nie musiała kończyć. WYstarczył rzut oka na Ventrue, który kompletnie nie zachęcał do jakiegokolwiek kontaktu ze swoją osobą. Zwłaszcza gdy chodziło o tak wrażliwą osobę jak ta niepozorna albinoska.\n29 gru 2018, 23:11\n#77 autor: Mortarion\nMuzyka w tle znów się zmieniła.\nKolejny dowód, że składanka, w posiadanie której weszła Doe, była własnością i dziełem Toreadora; Samuel Hook odpowiadał za tło dźwiękowe Elizjum. Tym razem z głośników zaczęły rozbrzmiewać surowe, mocne dźwięki gitary, po których dało się słyszeć charakterystyczny wokal Kurta Cobaina, rzucającego w przestrzeń pytania o dziewczynę i o to, gdzie spędziła noc. Książę ściągnęła brwi; Nirvana chyba nie przypadła je do gustu, chociaż zespół ten był przecież tak mocno związany z miastem... jak Jane.\n- Składanka... - powtórzyła zamyślona, bardziej do siebie, niż do Michelle. - Nie chcę, żebyś porzucała wszystko, czym się zajmujesz i biegała od klubu do klubu, od baru do baru! Skądże znowu, coś takiego jest niewykonalne. Chcę tylko, byś w wolnej chwili zerknęła to tu, to tam, czy wszystko jest w porządku, czy może się dzieje coś złego. Midnight Fix i Urban Nite były pierwsze na liście, wiem też, że Shadowland może być kolejnym celem. Może, ale nie musi. - zakończyła z lekkim uśmiechem, chcąc najwyraźniej dodać dziewczynie otuchy. Wyjaśniło się też, dlaczego to wszystko mówiła, chociaż nie było to nic pocieszającego. Niestety.\n- Instytut ZymoGenetics to ostatnia prawdziwa spuścizna poprzedniego Księcia. - wyjaśniła cierpliwie, całkiem zadowolona, że rozmowa zeszła na inny już temat. - Chcę wiedzieć, czy ktokolwiek wykazuje nadmierne zainteresowanie tym miejscem, Michelle, zwłaszcza teraz. - nie powiedziała jednak, co ma na myśli pod pojęciem "teraz". Chodziło o wojnę? Czy może o to, że w końcu klan Arystokratów, Ventrue, zdołał dojść do siebie i jest teraz rządzony przez wampira poważanego? Szanowanego nawet, a co za tym idzie, niebezpiecznego, choć nie w tak oczywisty i bezpośredni sposób. Jane również spojrzała w stronę Travisa; nieumarły chyba po raz pierwszy, odkąd Chloe go widziała w Elizjum, uśmiechał się. Nie był to co prawda uśmiech szeroki i pełen radości. Prędzej to był uśmiech ulgi, może nawet zadowolenia, ale nic ponad to.\n30 gru 2018, 16:54\n#78 autor: Michelle Mould\n...Chyba księciu taka muzyka niezbyt pasowała. Trochę szkoda, ale jest to pewna wskazówka na przyszłość. Chociaż może to bardziej kwestia tekstu? Jeśli dalej rozpatrywała to pod tym samym kątem jak wcześniej to rzeczywiście... Nienajlepszy wybór. Ale i tak takie rozważania odwracały uwage od mniej przyjemnych myśli. Może też dlatego książę tutaj przyjechała tej nocy? Ta sytuacja musi byc dla niej trudna. A jaka była teraz dla Michelle, gdy sie dowiedziała o tym zagrożeniu?\nZmarkotniała, a z oczu błyskała obawa, a wręcz strach. Jej źródło utrzymania, jak i potencjalna trampolina dla Selmy mogła okazać się dla niej złotym grobowcem. Nie wspominając o tych wszystkich ludziach, którym może stać się krzywda!\n-Shadowland... Um... Dyskretnie... Uczulę właścicieli... Mam tam kontakt, pewnie książę wie...-Odwzajemniła uśmiech, doceniając tym samym gest księcia. Jednak warto było sie otworzyć! Inaczej żyłaby w pełnej nieświadomości, że coś może się stać Selmie... I innym ludziom.\nZostawiła ten temat na razie w spokoju. Miała bowiem kolejne zadanie. Związane bardziej z historią miasta, niemniej jednak... To nie powinno być aż takie trudne? Spojrzenie jednak wyjaśniało wszystko. Ktoś mogl próbować przejąć ten majątek, a od tego kto to może być zależało... Coś. Na pewno był sporo wart! I moze tez były inne powody. I może też ktos spoza Camarilli wykazywał zainteresowanie tym miejscem.\n-Oczywiście.. Rozejrzę się. Popytam-Odwdzięczyła się trochę skromniejszym uśmiechem, ale jednak. Miała na to też pewną koncepcję, co ją troche pocieszało. Nic odkrywczego, ale powinno się sprawdzić-A ja... W wolnym czasie... Pomyślę o tej muzyce... Może nawet coś sama...-Bardziej niż zamilknąć stopniowo wyciszała sie, nie chcac by czasem nie zabrzmiała zbyt pewnie. I na to miała pomysł, ale to bylo tak odległe! Tyle rzeczy może się jeszcze stać...\n04 sty 2019, 13:48\n#79 autor: Mortarion\n- I właśnie dlatego nikt nie będzie się dziwić, że włóczysz się po barach i klubach. To będą, wybacz mi proszę dosadne sformułowanie, wizyty zawodowe. Jeśli jednak ktoś się przyczepi... no cóż. - zamilkła na moment, zostawiając zawieszone w powietrzu niedopowiedzenie. Czasami rozmowa z Malkavianami była bardzo ciężko przeprawą. Innym razem zaś można było dyskutować z nimi bez żadnych problemów. To było jak rzut monetą; albo wszystko pójdzie dobrze, albo nie.\n- Nie bój się też prosić o pomoc. - odrzekła chwilę później Książę. - Jesteś młoda, ale już zaznaczyłaś swoją obecność. Udowodniłaś, że można na tobie polegać. Oferowałaś swoje usługi i Camarilla również oferuje swoje. - te dość enigmatyczne słowa, wypowiedziane przez Jane z równie tajemniczym uśmiechem, mogły znaczyć wszystko i nic. Jednakże sam fakt, że ktoś taki jak Doe rozmawiał z kimś takim jak Mould praktycznie o głupotach, jak równy wampir z równym wampirem, był bardzo wymowny. Pytanie tylko kogo mogła prosić o ewentualną pomoc? Josha? Elsie? Margaret? Phillipa? Sierrę? Samego Szeryfa?Kogoś innego?\nA może wszystko zrobi sama.\nZanim jakakolwiek odpowiedź mogła przyjść Michelle do głowy, w Elizjum pojawiła się - szybciej niż zapowiadała - Elizabeth Page. Primogen klanu. Szła w stronę baru lekkim, pewnym krokiem, z delikatnym uśmiechem na twarzy. Cokolwiek miała do zrobienia, uporała się z tym szybko i jeszcze znanazła czas na zmianę ciuchów. Nie tylko przebrała się, ale w ogóle wyglądała na kogoś, kto z pewnością nie jest Primogenem - krótka, czarna spódniczka trochę przed kolana, spod której widać ciemne pończochy, biała koszula i dopasowany, czerwony sweter były... zwyczajne. Normalne.\nLudzkie, nie wyróżniające się i nie prowokujące. Jedynie lekka, skórzana kurtka trochę nie pasowała do reszty. No, ale to była ramoneska, pewnie nawet oryginalna, sprzed wielu, wielu lat. Jane Doe kiwnęła wampirzycy głową wykonała prosty gest dłonią, informując, że Primogen nie będzie przeszkadzać a rozmowa z Michelle jest nieformalna i śmiało można dołączyć. Lub ostatecznie zakończyć całą dyskusję, zależy jak patrzeć. Lekkie machnięcie ręką nie mogło w końcu pomieścić wszystkich informacji, prawda?\n05 sty 2019, 13:49\n#80 autor: Michelle Mould\nKsiążę miała rację. Powinna to wykorzystać, już parę miesięcy była częścią zespołu w Shadowland, i mogła tego użyć by dostać się w różne miejsca, a przynajmniej usprawiedliwić swoje zachowania! Nie była już absolutnie przypadkową osobą. Daleko jej było do sławy... I chyba całe szczęście. To byłoby bardzo kłopotliwe dla niej już za życia, a co dopiero teraz, gdy powinna generalnie nie rzucać się w oczy... Ale przez swój wygląd było to już dość trudne...\n-...Chyba... Nie będzie tak źle...-Lekko niepewny uśmiech miał przekonać księcia, że jakiekolwiek problemy się pojawią, to sobie z nimi poradzi. Albo przynajmniej nie będą rzutować na jakiekolwiek inne działania. Że nie pozwoli, by tego rodzaju problemy stały się problemami dla nich wszystkich. Poradzi sobie. Od tego mogło naprawdę sporo zależeć. No i... alibi miała całkiem dobre. Była teraz częścią tego biznesu.\nOferta księcia była jeszcze bardziej zaskakująca. Ona, prosząca o coś Camarillę... Mogło się to zdarzyć. Przecież to już się stało, i miała przez to dług względem pewnego starszego Gangrel. Ale tutaj została jej złożona oferta "Będziesz potrzebowała pomocy, będziemy mogli Ci jej udzielić ponieważ możesz być przydatna". Więc... Zanim tak naprawdę doszła do jakiegokolwiek słowa sama sobie odpowiedziała na pytanie, i była już w trochę mniej zaskoczonym stanie. Ale nie zdążyła, bo ktoś postanowił zrobić swoje wejście.\nJej primogen wyglądała... Naprawdę dobrze! Wszystko do siebie pasowało - nawet najbardziej wyróżniający się element którym była skórzana kurtka. Popatrzyła przy tym na siebie - jak nieoficjalnie się ubrała, ale... Chyba nie było aż tak tragicznie? Miała nadzieję, nie chciała wyglądać przy tym jakby wyszła z jakiegoś rynsztoka!\n-To... będę o tym pamiętała-Na tym została zakończona rozmowa. Ale na ten moment nawet nie wiedziała o co mogłaby poprosić - zresztą, takie rzeczy nie powinny być wykorzystywane ot tak lekką ręką. Za wszystko trzeba w końcu zapłacić. To teraz nie było jednak zmartwieniem Michelle. Patrzyła bowiem jak primogen podchodziła do niej, i myślała co powiedzieć.\n-Um... Eheheh...-Zaśmiała się ostatecznie zakłopotana, patrząc na swoją, jakby nie patrzeć... Znaczy, w pewnym sensie przełożoną. Od razu zaczęła się martwić jak to zostanie odebrane. Jej umysł wszedł na wyższe obroty, co było widać w jej lekko rozbieganym wzroku-To znaczy, um... To nie... Po prostu dobrze Pani wygląda!-Jakimś cudem wykrztusiła to z siebie w serii szybko przerywanych wypowiedzi, próbując jednocześnie przekazać przynajmniej z trzy informacje naraz. Przystanęła po tym na moment, co by zebrać myśli. Co było w tym momencie najważniejsze?\n-...Jestem gotowa... Jeśli Pani chce jechać-Bardzo dobrze. Bardzo dobrze, chyba! Nie popędzała jej, ot, przekazała, że w sumie nic jej tu nie trzyma i jak tylko będzie miała na to ochotę to mogą ruszać gdziekolwiek tylko primogen sobie życzy! Bo chyba miała jeszcze jedną sprawę do załatwienia... Chyba. Tak zrozumiała.\n05 sty 2019, 22:59\nJuż czas. Toyota miała całkiem sporo paliwa, zresztą wszędzie było pełno stacji, by w razie czego móc uzupełnić braki. Z Page u boku fundusze przynajmniej w teorii nie powinny też grać żadnej roli; Primogen była przecież osobą majętną. Miała teatr, na litość boską! Elizjum! Mogła pewnie kupić na własność firmę taksówkarską i za pomocą jednego telefonu jeździć po Seattle... ale wolała zabrać się z Michelle. Z albinoską z jej klanu. Miłe. Albo i nie, bo nie jest przecież wykluczone, że Primogen miała w tym jakiś większy interes, jakąś grubszą sprawę. Ot, Camarilla i Jyhad w pigułce.\n- Zwykłe ubrania, jakie miałam w szafie. - Elizabeth wyjaśniła z lekkim uśmiechem. - Kurtkę tylko pożyczyłam od jednej z aktorek. Mam wrażenie, że będzie pasować do The Angry Beaver... nie wiem w sumie, czego tak naprawdę mogę się spodziewać po tamtejszych Spokrewnionych. Ruszajmy, Michelle. Książę, do szybkiego zobaczenia! - zmieniła też temat, ale uśmiech nie schodził jej z twarzy. Przeciwnie, powiększył się nawet, gdy wspomniała o pożyczeniu kurtki od osoby pracującej w teatrze i nie zmniejszał się, gdy żegnała się z Jane. Malkavianka nie odwzajemniła uśmiechu, lecz skinęła Toreadorce głową. Była znów zajęta kontemplowaniem płyt.\nPrzesuwała palcami po pudełkach, tak, jakby chciała wydobyć z nich dźwięki bez żadnego, odpowiedniego sprzętu.\n- Jeśli mogę prosić... - spytała nagle Elsie. - Postaraj się ominąć Green Lake, dobrze? Wiem, najprostsza i najszybsza droga do Anarchistów wiedzie tuż obok tego jeziora, ale... mam złe wspomnienia. - spoglądała to na drzwi prowadzące do wyjścia z foyer, a zatem i Elizjum i samego teatru, to na młodziutką wampirzycę. Michelle mieszkała już w Seattle kawałek czasu, zdołała się nawet przeprowadzić do drugiego lokalu i zaznaczyć swoją obecność w żywej i martwej społeczności miasta, ale czy znała wszystkie zakamarki i ulice Emerald City?\n#82 autor: Michelle Mould\nPowinno być dobrze. Już trochę znała Seattle, miała dość paliwa w baku, nie była też koszmarnym kierowcą... Chyba powinna wystarczyć. Dla niej to było wyróżnienie, że ktoś był w stanie jej tak zaufać. Nie patrzyła na to kategoriami Jyhadu, chociaż może powinna. Była młoda, dalej dość mocno naiwna, pomimo tych wszystkich doświadczeń i wydarzeń. Miała przed sobą sporo pracy i nauki, a nie wiadomo czy będzie miała wystarczająco czasu.\nNa przykład tego, co tak naprawdę było faux pas, a co nie. Tutaj nie była tego pewna, ale profilaktycznie nie odzywała się już więcej na ten temat, zamiast tego tylko parę razy przytakując z uśmiechem, na końcu jedynie robiąc zafrasowaną minę. Sama dobrze tego nie wiedziała, nie miała z nimi kontaktu. Była jednak uśmiechnięta i zadowolona, więc... Może to nawet nie była maska? To aktorka, więc naprawdę trudno było powiedzieć coś więcej...\n-D-do widzenia...-Albinoska dygnęła obok księcia, ale ta była zbyt zajęta. Przyglądała się płycie jakby próbowała coś z niej odczytać... Znając malkavian to może nawet to robiła. Nie miała pojęcia jakimi mocami dysponują, ale ich... Przypadłość... Ponoć nie była do końca przypadłością. Może dlatego została księciem w tym mieście, może dlatego była ku temu najlepszym wyborem. Seattle naprawdę nie miało szczęścia... Co do zdarzeń, oczywiście! Najpierw poprzedni książę, teraz ta wojna. Co jeszcze mogło się tutaj zdarzyć?\nNa przykład nietypowe życzenie primogen. Młodsza spokrewniona wydawała się być tak samo zaskoczona jak zakłopotana.\n-Um... Dobrze... Tylko... Tak na wszelki wypadek... zerknę na mapę... Tak dla pewności, że nie będzie go widać-Jakież to złe wspomnienia mogła mieć primogen z tym miejscem? Wolała o to teraz nie pytać, a może najlepiej w ogóle... Nie jej. Ale na razie miała inne zmartwienie. Zaplanowanie podróży tak, by na pewno nie było widać jeziora.\nNajpierw jednak wzięła kurtkę z kapturem z wieszaka. Założyła ją, i wyszła z Foyer... Możliwie przepuszczając swoją przełożoną przodem. Po wyjściu wskazałaby na swoje auto i zaprosiła do środka. Czy chciała siedzieć z tyłu czy z przodu obok... Zostawiła to jej. Sama jednak wzięła mapę i rzuciła szybko okiem na potencjalne - alternatywne drogi do "wkurzonego bobra". Życzenie niczym rozkaz...\n08 sty 2019, 22:19\n#83 autor: Mortarion\nJane zerknęła w kierunku albinoski dopiero, gdy Michelle sięgnęła po swoją wierzchnią odzież. Książę miasta nie odezwała się jednak słowem. Trwała przy barze, pogrążona w swych myślach, skupiona na płytach i zapisanych na nich piosenkach. Podobnie było w przypadku pozostałych bywalców foyer; pozostałych trzech, oprócz samej Księżnej. Samuel krążył za barem, pełniąc obowiązki barmana i ochroniarza, i opiekuna, i szefa. Travis, wulgarny i pyskaty Ventrue, bawił się telefonem. Rozmowa najwyraźniej została zakończona i teraz, mając znacznie lepszy humor, stukał zawzięcie w klawisze swojego aparatu. Ostatni z wampirów najwyraźniej czaił się, by zagadać do Doe, ale wyraźnie brakowało mu odwagi.\n- Nie poganiam. - stwierdziła pogodnie Primogen, idąc przodem. Prowadziła, ale tylko dlatego, że ciągle były na terenie teatru. Szła powoli, niespiesznie, tak, jakby te dwie wampirzyce zmierzały na wycieczkę, na jakąś miłą przygodę, a nie szykowały się do podróży prosto do gniazda konkurencyjnej sekty. Elizabeth Page zwolniła kroku dopiero na samym parterze teatru, tuż przy wyjściu; tam przepuściła przodem albinoskę, by poprowadziła do samochodu. Starsza Toreadorka była w końcu pasażerką, nie kierowcą, pilotem czy kimś takim.\n- Teraz, gdy jesteśmy same... - spytała, gdy obie wyszły na ulicę przed teatrem. - Nie bój się. Naprawdę, nie bój się. Anarchiści może i wydają się być nieokrzesanym bydłem... jak większość Brujah, szczerze mówiąc... ale mamy wspólnego wroga. - zatrzymała się przed Michelle. Nie uśmiechała się już, postawiła tylko kołnierz kurtki, celem osłonięcia delikatnego ciała od podmuchów wiatru; było to coś tak naturalnego, zwyczajnego. Gest niby bez znaczenia, pozornie bzdurny i nie mający sensu, ale dla żywych był... no, żywy. Taki, jakiego należało oczekiwać.


knight rigder - wszystko na temat knight rigder | CKM.PL\nArtykuły dla frazy : knight rigder\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia knight rigder. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku knight rigder) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem knight rigder posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania knight rigder jesteśmy w stanie zaprezentować Ci 1 materiał. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Wtorek 06.11.2012 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Wtorek 06.11.2012. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania knight rigder ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu knight rigder.


Odległe Światy: marca 2011\nmiłości poczułem zew\ni wielką chuć\nchoć wokół szumią drzewa\nmózgownica się przegrzewa\na ja cię kocham jak zdartą kliszę\ni co, k...wa? wiersza nie napiszę?\nw średniej wielkości mieście\ni w mieszkaniu o przeciętnej powierzchni w przeliczeniu na osobę\npokazywali akurat wywiad\nz bezkształtnym kawałkiem\nzbutwiałej, średniowiecznej gliny\nmilczenie trwało nieznośnie długo...\nAutor: Aron o 00:02\nMam na imię Rościmir.\nJak na dzisiejsze czasy.\nLubię rosół, pomidorówkę\nLubię tez obejrzeć dobry film,\nPoczytać dobrą książkę\nI posłuchać dobrej muzyki.\nNie lubię tylko zachlapanych zlewów.\nJak ktoś zmywał naczynia\nI nie wytarł potem ścianek zlewu.\nZostają wtedy na nich krople.\nSą rozmieszczone chaotycznie\nI same prędko nie wyschną.\nA nawet jak wyschną, to\nZostaną takie ślady, zacieki...\nZa chwilę strzelę sobie w łeb.\nAutor: Aron o 17:56\nEtykiety: antypoezje, dramat, poezja, wiersze\nI am like a weed\nAnd teach me, how to read.\nAutor: Aron o 22:08\nEtykiety: antypoezje, english poetry, poezja, wiersze, wierszyki\nPrzytłacza mnie czasami\nI choć ja nad nim\nA on pode mną\nJest próbą daremną\nLecz choćbym ugrzązł\nIść nie przestanę


Strategia marketingowa - dlaczego jest potrzebna Twojej marce?\nKamila Kierzek, 4 października 2021\nStrategia marketingowa – czym jest, a czym nie jest?\nStrategia marketingowa jest dokumentem, który określa DNA marki, jej pozycjonowanie i pozycję względem konkurencji. Celem tego działania jest by unikać zbędnego chaosu przy prowadzeniu komunikacji i budowania wizerunku.\nNależy jednak pamiętać, że strategia marketingowa nie jest tym samym co plan marketingowi. Taki częsty błąd popełniany jest przez marketerów i zarządy. Utożsamiają oni planowanie ze strategią bardzo łatwo popełniane są kolejne błędy. Kluczem do sukcesu w pracy nad strategią jest opracowanie jej specyficznego pozycjonowania, by w ten sam, konkretny sposób była utożsamiana przez odbiorców marki.\nRóżnice między strategią marketingową, a taktyką\nW praktyce strategię mylimy z taktyką, co również pokazuje błędne podejście w ogóle do planowania biznesu. Strategia w swoim znaczeniu nastawiona jest na długofalowy etap działania, taktyka zaś dotyczy okresu krótkiego. Wielu managerów planując działania w obszarze marketingu, ale też biznesu, patrzy na najbliższy czas, na to co ma zadziać się „tu i teraz”. Brak podejścia długofalowego do stawiania sobie celów i zadań do zrealizowania oraz brak budowania prawdopodobnych scenariuszy działań, w rezultacie doprowadza do sytuacji, w której biznes działa ad hock, bez analizy i bez przemyślenia. Za takim typem działań idą nieprzemyślane i nietrafione wydatki na marketing, ich niskie efekty i frustracja biznesowa managerów.\nStrategia marketingowa –dlaczego firmy powinny ją mieć?\nW ujęciu planowania biznesu i marketingu kluczowe argumenty przemawiające za posiadaniem strategii marketingowej to:\nmożliwość wzrostu postrzeganie wartości firmy dzięki wykreowaniu silnej marki,\nspójność marki, przez co jej wartość w oczach odbiorców rośnie, czyli są skłonni zapłacić za produkty lub usługę więcej.\nSpisanie dokumenty strategicznego jest naszym zdaniem koniecznie, ponieważ tylko jej sformalizowana forma może przeoczyć się na efekt. W innym przypadku przekaz ustny w przyszłości doprowadzi do jej zakrzywienia, zmiany lub zapomnienia. Spisana strategia ma również na celu wypracowanie takiej pozycji marki na tle jej konkurencji, by byłą ona zapamiętywalny przez odbiorców. W efekcie długofalowym przełoży się to na wzrost sprzedaży.\nNasza firma w maju 2021 przeprowadziła badanie wśród managerów, dyrektorów i właścicieli firm, w którym respondenci wskazali, że strategię marketingową ma 54%, z czego w formie spisanej:\n33% ma strategię jako prezentację\n22% jako dokument excel.\n7% respondentów posiadających strategię przyznało, że jest ona „w głowie prezesa”.\nJednocześnie jak pokazują̨ światowe badania, 81% prezesów firm postrzega marketing jako kluczowy czynnik wzrostu i rozwoju. Jednocześnie 70% badanych nie wierzy, że marketing ma właściwe miejsce i rolę w firmie.\nPosiadanie strategii marketingowej najchętniej porównujemy w BUZZcenter do mapy drogowej. Można dojechać do celu „na czuja”, jednak skorzystanie z mapy pomoże cały proces przyśpieszyć oraz obniżyć koszty.\nJak nie dopuścić do przepalania budżetów marketingowych?\nJeśli spiszemy strategię marketingową jako dokument firma zyskuje gwarancję, że nie zostanie ona zniekształcona. Oczywiście duża część dokumentu to analizy i porównania, pozycjonowanie względem konkurencji czy rekomendacje strategiczne. Jednak dobrze mieć również jej wersję skróconą. Po podpisaniu umowa NDA, warto przekazać agencjom realizującym zlecenie, by każdy kolejny podwykonawca nie zakrzywił jej pozycjonowania.\nZnacznie łatwiejsze staje się również zarządzanie marką przez daną firmę. Podczas prac nad budową strategii wykonujemy badania i analizy, poznajemy grupę docelową i jej potrzeby, a wszystko to po to by poznać insighty, czyli ukryte potrzeby klienta. Kluczem do sukcesu jest odpowiedź na odkryte potrzeby.\nPodsumowując, jeśli masz wiedzę o rynku, wiesz jak myśli i zachowuje się Twój klient, jakie ma potrzeby, jak i jakie media konsumuje możesz zaplanować takie działania marketingowe, które dotrą do właściwych odbiorców. Plan marketingowy powinien wynikać bezpośrednio z opracowanej strategii marketingowej i właśnie wtedy możemy przyjąć, że działamy tak jak trzeba, by nie przepalać budżetów marketingowych.\nCo wchodzi w skład strategii marketingowej, którą opracowujemy w BUZZcenter?\nStrategia marketingowa według metody stosowanej w BUZZcenter to trzy etapy:\nNa bazie tych trzech etapów opracowujemy szczegółowy plan marketingowy na 6-12 miesięcy według naszych rekomendacji i możliwości budżetowych Klienta.\nPo przekazaniu dokumentu strategicznego kluczowe jest również jak wdrożyć ją w praktyce. Warto podkreślić, że nawet najlepsza strategia marketingowa nie da nic jeśli nie zostanie dobrze wdrożona. Na tym etapie zachęcamy Klientów, by zaangażować do jej egzekucji przedstawicieli różnych działów, a przede wszystkim, by rozpocząć cały projekt od spotkania z pracownikami i przekazaniu im jaką drogę marka obiera.\nJeżeli zastanawiasz się czy strategia marketingowa to narzędzie, którego potrzebuje Twoja firma, napisz do nas na kontakt@buzzcenter.pl i umów się na konsultacje.\nMożemy zaoferować Ci wsparcie w:\nnauczyć się wykorzystywać efektywnie budżety marketingowe;\nzacząć liczyć zwrot z inwestycji marketingowych;\npozyskiwać więcej Klientów;\nopracować i wdrożyć strategię marketingową;\nanalizować wyniki marketingowe;\nzwiększyć efektywność i rozpoznawalność swojej mark\n-to szkolenie „Ze strategią marketingową łatwiej do celu” jest właśnie dla Ciebie. SPRAWDŹ SZCZEGÓŁY!\nstrategia marketingowa szkolenie\n(ilość ocen: 3; średnia: 5,00)


Policjanci ze Świnoujścia otrzymają nowy radiowóz – Świnoujście\nStrona główna / Lokalne / Policjanci ze Świnoujścia otrzymają nowy radiowóz\nswinoujskie.info 27 lutego 2019\tLokalne Zostaw komentarz 274 Odsłon\nGarnizon zachodniopomorskiej Policji wzbogacił się o kolejne nowe radiowozy. Już wkrótce dwa BMW i dwa Fordy Transit trafią do policjantów z Polic, Świnoujścia, Gryfina i Szczecina. Zakup samochodów to koszt prawie 2 mln. złotych sfinansowany w ramach programu INTERREG -VA „ Poprawa bezpieczeństwa w ruchu drogowym na transgranicznych szlakach komunikacyjnych Pomorza Zachodniego i Meklemburgii- Pomorza Przedniego”.\nNowe, w pełni nowoczesne radiowozy to : pojazd oznakowany z wyposażeniem pomiarowo-kontrolnym – BMW 330i Xdrive 2.0 185KW (252KM), pojazd nieoznakowany z wideorejestratorem i wyposażeniem pomiarowo-kontrolnym – BMW 340i Xdrive 3.0 240KW (326KM) oraz dwa pojazdy oznakowane furgon z zabudową biurową i wyposażeniem pomiarowo-kontrolnym – Ford Transit Van 2.0 TDCi 125KW (170KM) .\nPoprzedni Ćwierćfinał Wojewódzkich Igrzysk Dzieci ( Region B) w piłce siatkowej – czwórki chłopców\n[ZDJĘCIA i FILM] Ponad 300 zawodników karate walczy od soboty w Świnoujściu


Ostatnie kilka godzin na rynku głównych par walutowych upłynęło pod znakiem budowania lokalnych konsolidacji. Potencjał wzrostowy w średnim terminie na eurodolarze jest już mocno ograniczony.\nNiewielkie zmiany względem wczorajszej sesji dotyczą rynku EURUSD. Kurs eurodolara konsekwentnie zmierza w kierunku oporów usytuowanych na poziomie 1,3833. Na tym poziomie długoterminowa linia trendu zbiega się ze szczytami z października bieżącego roku. Moim zdaniem potencjał do większej zwyżki (aniżeli do wspomnianych oporów) jest mocno ograniczony i po ewentualnym dotarciu do wspomnianych barier moim zdaniem należy oczekiwać przynajmniej większej korekty.\nPo wybiciu z kolejnej lokalnej konsolidacji drogę do dalszej aprecjacji w szerszym terminie otworzyła sobie strona popytowa na wykresie GBPUSD. W tej chwili potencjalne ograniczenia dla kursu popularnego kabla sięgają nawet okolic 1,6750, co oznacza 300-pipsowy zasięg z obecnych poziomów cenowych. W tej chwili wariant prowzrostowy pozostaje preferowanym scenariuszem, chociaż oczywiście nie można wykluczyć mniejszych spadkowych korekt w drodze na północ.\nO większych problemach podaży na tym rynku będzie można mówić dopiero w momencie spadku kursu analizowanej pary poniżej 1,6230, gdzie aktualnie przebiega górne ograniczenie średnioterminowego trendu bocznego, z którego wybicie nastąpiło pod koniec poprzedniego miesiąca.\nPo korekcie, która sięgnęła okolic 0,8260 (linia szyi lokalnej formacji odwróconej RGR), popyt ponownie próbuje sforsować opory usytuowane w rejonie 0,8282. Moim zdaniem wyraźne przebicie tego poziomu będzie jednocześnie zanegowaniem większej, średnioterminowej formacji głowy z ramionami i pozwoli na dłużej utrzymać przewagę otwierającym długie pozycje. Kolejne istotne ograniczenia dla prowzrostowego scenariusza znajdują się w okolicach 0,8405 (patrz wykres powyżej).\nZanegowaniem zaprezentowanego wariantu będzie dla mnie wyznaczenie nowych minimów, tj. spadek notowań analizowanej pary poniżej 0,8083, tj. poniżej średnioterminowych ekstremów z końcówki listopada 2013.


Krzesło Eifel świetnie się sprawdzi nie tylko w towarzystwie jadalnianego stołu. Dzięki obrotowemu siedzisku to również alternatywa dla tradycyjnych krzeseł biurowych.\nkrzesło jest do tego bardzo eleganckie i starannie wykonane. Tkanina siedziskowa gr. D/stelaż metalowy\nkrzesła znajdują się na ekspozycji salonu


entropia | GRATIAS AGO\nfot. Andrzej P. Bator\notwarcie wystawy: 27.02.09 godz.18.00\nczynna do 17.03.\nAndrzej P. Bator /ur. 1954 we Wrocławiu/. Fotograf, filozof sztuki i nauczyciel akademicki w Instytutucie Sztuki Uniwersytetu Opolskiego, gdzie kieruje ZakłademTeorii i Historii Sztuki. Wykłada również w ASP we Wrocławiu. Fotografią zajmuje się od lat 80. Autor rozpraw naukowych oraz tekstów teoretycznych i krytycznych o sztuce.\nCykl fotograficznych kolaży Andrzeja P. Batora zatytułowany Gratias ago ma wszelkie cechy uroczystego rozrachunku z własnym życiorysem, a w każdym razie autor stara się poprzez nie wskazać na filary swojego poczucia tożsamości. Prace z tej serii, których dotąd powstało sześć, mają raczej monumentalny i patetyczny wyraz, zarówno z uwagi na spore wymiary, jak i ze względu na powagę z jaką artysta wyraża swoje przesłanie. Każda z tych prac jest dedykowana innej wartości czy sferze doświadczeń; hołd czy podziękowanie kierowane są w stronę religii, filozofii, społeczeństwa, rodziny czy kobiet. Nie ma w tych przesłaniach ironii, jakkolwiek żadne z tych przedstawień nie sprowadza się do konwencjonalnych formalizacji, które pozwoliłyby się odczytać jako zwyczajowe formułki. Artysta traktuje swoje relacje ze wskazanymi wartościami bardzo osobiście, a więc zawsze w pewien sposób zaznacza się tam nieuniknione napięcie, jakie bierze się z niewspółmierności istniejącej w relacjach pomiędzy jednostką a społeczeństwem, pomiędzy różnymi jednostkami, czy też pomiędzy ogólną ideą a konkretnym bytem. Stąd zapewne bierze się specyficzna konstrukcja tych prac; są one zbudowane metodą kolażu, jakkolwiek autor mógłby też zawrzeć swoje przesłanie w inscenizowanych obrazach sugerujących jedność czasu i przestrzeni. Mniej więcej połowa powierzchni kompozycji jest wielobarwna, a reszta utrzymana jest w tonacji czarno-białej, gdzie dodatkowo wyodrębnia się półprzeźroczysty biały prostokąt kartki papieru, w który wpisany jest autoportret artysty. Autor sporządza dodatkową fotograficzną kopię zaaranżowanej sceny i wydziera z niej ręcznie wybrany duży fragment, który umocowuje na pierwszej kopii w odpowiednim dla niego miejscu. Ta wydarta część nie jest jednak idealnie spasowana i w pewnych fragmentach wyłamuje się też z podziału na część czarno-białą i kolorową. Jest to dodatkowy czynnik wzmacniający wrażenie, iż autor prowadzi grę pojęciami jedności i rozdzielenia.\nPrzesłanie z jakim występuje artysta może przywoływać skojarzenia z tymi typami dzieł, które historia sztuki klasyfikuje jako alegorie i obrazy wotywne. Znaczące wydają się tu zarówno podobieństwa, jak i różnice w stosunku do takich historycznych wzorców. Gdy idzie o alegoryczne wyrażenie pewnych pojęć w pracach Batora, to trzeba powiedzieć, że z jednej strony ideowa przynależność użytych akcesoriów jest bardzo czytelna, ale z drugiej strony są one bardzo osobiste i konkretne, a nie czysto konwencjonalne, jak to było przy tradycyjnych alegoriach, wyrażających np. pojęcia wiary czy sprawiedliwości. Artysta pokazuje członków własnej rodziny, posiadane przedmioty, osobiste pamiątki czy po prostu wykonane przez siebie w różnych sytuacjach zdjęcia. Alegoryczny charakter tym kompozycjom artysta w największym stopniu nadaje poprzez autoportrety, kiedy unosi dłoń w geście przysięgi wierności małżeńskiej, gdy naśladuje figurę ukrzyżowanego Chrystusa, czy zapada w filozoficzną zadumę.\nAlegoryczne znaczenia są tu bardziej rozpisane na role, steatralizowane, a dzięki obecności postaci autora całość kojarzy się też z obrazem wotywnym. W dawnych obrazach tego typu osoba, która była przedstawiona w kontekście adorowanych wartości czy wydarzeń, ukazywana była jako świadek potwierdzający doniosłość i rzeczywistość tych faktów. Dedykowanie siebie polegało na wyrażeniu pełnego włączenia się w zasady realności wybranej sfery. W wypadku kompozycji Andrzeja P. Batora jest nieco inaczej. O ile osoby i przedmioty stanowiące sztafaż są ukazane z naturalistyczną precyzją, to autoportret autora jest wyizolowany przez tonację czarno białą oraz jasny prostokąt, przez co jako osoba wydaje się mniej materialny, jakkolwiek zachowuje potencjał dyspozytora sytuacji. Mimo sugerowania silnej więzi z obiektami, które w obrazie symbolizują konkretną sferę wartości, osoba autora w dodatkowy sposób wyraża pewne zdystansowanie wobec otoczenia. Jego oczy są albo zamknięte, albo przymknięte, albo też niewidoczne. Poza tym prawie zawsze odwrócony jest tyłem do scenerii w jakiej się ukazuje. Czy oznacza to wyobcowanie, chęć wyjścia poza realność tych uhonorowanych sfer życia, wyrażenie opinii o ich ograniczonej kompetencji? Czy oznacza to wyobcowanie, chęć wyjścia poza realność tych uhonorowanych sfer życia, wyrażenie opinii o ich ograniczonej kompetencji? Czy jest to sygnał znalezienia własnej drogi czy wyraz stanu dezorientacji? Brak jednoznacznej odpowiedzi pozwala myśleć o takim stanowisku jako właściwym dla sztuki, ale nie jako odrębnej kategorii lecz jako zdolności do swobodnej refleksji nad kategoriami, które stały się pewną ustabilizowaną formułą. Zobaczenie tych kategorii jako żywej treści wewnętrznych przeżyć jest dla nich większym hołdem niż formalna dedykacja.\nOd długiego czasu w fotografiach Andrzeja P. Batora pojawia się problem pamięci. W takich cyklach jak „Miejsca bezpamięci”, „Martwe natury pamięci” i „Anamnesis – [re]konstrukcja obrazu” artysta koncentruje swą uwagę na fenomenie pamięci, na jej naturze, na ujawniającym się w ustawicznej grze zapominania i przypominania sobie palimpsestowym charakterze pamięci człowieka. Najnowszy realizowany przez niego cykl „Gratias ago” (jak dotąd powstało sześć prac z zaplanowanych dwunastu) stanowić ma zwieńczenie a może i zamknięcie tych artystycznych rozważań nad pamięcią, nad osadami czasu, które gromadzą się w człowieku. Dla tego cyklu niezwykle ważne są pytania i doświadczenia związane z poprzednimi realizacjami, ale wnosi on zarazem nową perspektywę, każe inaczej spojrzeć na poprzedzające go prace.\nCykl „Gratias ago” ma ewidentny autoportretowy charakter, który ujawnia się w wielu warstwach tych obrazów. Każdy z nich stanowić ma formę specyficznego podziękowania wypowiadanego przez artystę, takiego „dziękuję”, które człowiek zwykł wypowiadać w ostatecznej chwili (suprema hora), żegnając się ze wszystkim, co było dla niego ważne. W każdym z obrazów kluczowe znaczenie ma zatem fizyczna obecność autoportretowego wizerunku samego artysty – to on przecież składa owe podziękowania bliskim sobie i ważnym dla jego biografii i pamięci osobom, przedmiotom czy miejscom. Motywowi autoportretu Bator nadaje w tych pracach szczególny wymiar. Z jednej strony wynika to z faktu, że twórca występuje tutaj niekiedy nagi lub półnagi i jego postać odwołuje się do ikonografii, schematów kompozycyjnych i póz związanych z chrześcijańską sztuką sakralną. Z drugiej strony autoportret wydobywany jest dodatkowo poprzez zabiegi techniczne – w obrazach tych występują zawsze dwie warstwy: pierwsza, barwna, jest warstwą „świata”, jest warstwą, ku której kierowane jest „dziękuję” artysty; druga warstwa, odsłaniająca się poprzez dosłowne rozdarcie tej pierwszej, jest czarno-biała i w niej właśnie Bator umieszcza swój wizerunek. Dodatkowym elementem obecnym we wszystkich fotografiach jest biała kartka (umieszczona metodą multiekspozycji), która często funkcjonuje jak całun. Aranżacje twórcy sprawiają, że oglądamy hieratyczny spektakl, który nabiera cech religijnej ceremonii. „Gratias ago” Batora ma wymiar testamentu, wypowiadane jest z pełną powagą. Myślę, że prace te dowodzą jak bardzo niepokorną odmianą twórczości może być autoportret, w artystycznym działaniu Batora jest bowiem zawarty polemiczny, jakby gniewny akt kontr-kreacji. W kontekście tych autoportretów niezwykle adekwatne stają się uwagi G. Steinera o tym motywie obrazowym. Jak pisze Steiner, autoportret jest od-tworzeniem przez artystę „stworzenia własnej osoby. Nie pragnął tego stworzenia; nie miał żadnego wyboru przy pierwszym szkicu. Autoportret jest ekspresją jego pociągu do wolności, jego polemicznej próby, by posiąść na nowo, by osiągnąć panowanie nad formami i znaczeniami własnego istnienia.” [G. Steiner, Rzeczywiste obecności, Gdańsk 1997, s. 169] W spektaklu tym widz powoływany jest na świadka a zarazem milczącego uczestnika rytuału – tylko w takiej i aż w takiej roli jest on tu niezbędny. Nie jest to rola łatwa i wygodna, trzeba bowiem sprostać wyzwaniu, które niosą ze sobą te fotografie.


Rodzice walczą o miejsca w przedszkolach: uciekają się nawet do kłamstw! | Mamotoja.pl\nMiejsce w państwowym przedszkolu czy żłobku to dla wielu marzenie, które niekoniecznie się spełni. Podczas gdy jedni rodzice uczciwie wypełniają dokumenty i uczestniczą w procesie rekrutacji, inni podają fałszywe informacje, np. o rzekomej alergii dziecka. Wszystko po to, by maluch dostał się do przedszkola!\nWkrótce poznamy wyniki rekrutacji do państwowych żłobków i przedszkoli. Już teraz wiadomo jednak, że nie wszystkie dzieci dostaną się do wybranych placówek, inne zostaną odesłane do oddziałów na drugim końcu miasta, a rodzice pozostałych będą zmuszeni radzić sobie sami. Tymczasem niektórzy dla miejsca w przedszkolu są gotowi nawet kłamać!\nWalka o miejsca w przedszkolach: każdy sposób dobry?\nNajmniejsze szanse na dostanie się do przedszkola czy żłobka mają dzieci rodziców zarabiających więcej, niż wynosi średnia krajowa, bez rodzeństwa, niepełnosprawności czy chorób przewlekłych. Jeśli w dodatku rodzice są małżeństwem, szanse dziecka maleją jeszcze bardziej. Bardzo możliwe, że takie dziecko, owszem, znajdzie miejsce w placówce, ale oddalonej wiele kilometrów od miejsca zamieszkania albo niespełniającej podstawowych wymagań rodziców.\nŁatwo się domyślić, że w takiej sytuacji wielu zdesperowanych rodziców szuka jakiegokolwiek sposobu na uzyskanie miejsca w przedszkolu państwowym. Nie chcą lub nie mogą pozwolić sobie na opłacanie przedszkola prywatnego (w Warszawie czesne wynosi nawet 2000 zł!), więc podają nieprawdziwe informacje w dokumentach rekrutacyjnych. I nagle okazuje się, że zaskakująco dużo dzieci mieszka tylko z jednym rodzicem (rodzice w nieformalnych związkach mogą liczyć na dodatkowe punkty „z automatu”), ma kilkoro rodzeństwa albo cierpi na alergie pokarmowe. Nie inaczej jest podczas rekrutacji do państwowych żłobków.\n„Koleżanka podesłała mi namiary na lekarza, który wystawia dzieciom zaświadczenia o celiakii czy nietolerancji laktozy. To powszechne praktyki. (...) Rozmawiałam ostatnio z sąsiadką, której dziecko dostało się do państwowej placówki w zeszłym roku. Załatwiła zaświadczenie od lekarza o nietolerancji na gluten. (...) Dyrektorka powiedziała, żeby się nie przejmować, bo ona doskonale wie, że połowa przedszkolaków alergie ma tylko na piśmie” – cytuje jedną z mam serwis gazeta.pl.\nWedług danych GUS na koniec 2018 roku w Polsce działało 3776 żłobków, klubów dziecięcych i oddziałów żłobkowych, z czego 2915 z nich to placówki prywatne. Z kolei liczba formalnie zarejestrowanych podmiotów wychowania przedszkolnego to 22,2 tys. w roku szkolnym 2018/19. Mimo że liczba przedszkoli w kraju rośnie, to wciąż duża liczba dzieci nie znajduje w nich miejsca. Z raportu NIK wynika, że w 2019 roku liczba wniosków o przyjęcie przekraczała liczbę dostępnych miejsc średnio o 30–60 proc. Nie dostała się prawie 1/3 dzieci, głównie 3- i 4-latków.\nDodatkowe punkty podczas rekrutacji do przedszkola\nPrawo do miejsca w przedszkolu przysługuje wszystkim 3-, 4- i 5-latkom (dla 6-latków edukacja przedszkolna jest obowiązkowa). Dzieci, które ukończyły 2,5 roku, również mogą zostać przyjęte do placówki przedszkolnej, ale pod warunkiem, że po rekrutacji zostaną wolne miejsca. Według odgórnych kryteriów, które obowiązują we wszystkich placówkach państwowych, w pierwszej kolejności do przedszkola dostaną się:\ndzieci z rodzin wielodzietnych,\ndzieci z niepełnosprawnością,\ndzieci, których rodzice albo rodzeństwo są osobami z niepełnosprawnością,\ndzieci, które wychowuje tylko jeden z rodziców,\ndzieci, które wychowują się w rodzinie zastępczej.\nZa każde z tych kryteriów dziecko otrzymuje punkty. Ale gmina może ustalić dodatkowe kryteria, za które przydziela punkty (np. alergie pokarmowe dziecka). Część gmin i przedszkoli faworyzuje również dzieci zaszczepione szczepionkami obowiązkowymi. Jeśli dziecko nie dostanie się do przedszkola, wójt, burmistrz lub prezydent miasta muszą wskazać placówkę z wolnym miejscem (ta zasada nie dotyczy żłobków). Można też odwoływać się od wyników rekrutacji i na bieżąco sprawdzać, czy nie zwolniło się miejsce.\nŹródło: raport GUS - Oświata i wychowanie w roku szkolnym 2018/19, nik.gov.pl\nObowiązek przedszkolny – kogo dotyczy?\nZa co i ile zapłacisz, posyłając dziecko do przedszkola?\nDzieci wracają do żłobków i przedszkoli! Ekspert grzmi, że spowoduje to WZROST ZAKAŻEŃ...\n„Do lamentujących z powodu zamknięcia przedszkoli: po co macie dzieci, skoro NIE UMIECIE się nimi...\nTo nie jest dobre przedszkole tylko przechowalnia – 5 rzeczy, które powinny cię niepokoić


Zrozumienie, dlaczego zależność od długości ma wpływ na użycie klucza dynamometrycznego - elektronarzedziaopinie.pl - elektronarzędzia Festool, milwaukee, bosch, wolfcraft\nStrona główna Zrozumienie, dlaczego zależność od długości ma wpływ na użycie klucza dynamometrycznego\nZrozumienie, dlaczego zależność od długości ma wpływ na użycie klucza dynamometrycznego\nNie wszystkie klucze dynamometryczne są takie same. Przy wyborze klucza dynamometrycznego lub jego obsłudze ważne jest, aby zrozumieć funkcje narzędzia używanego do mocowania. Należy poświęcić czas na przeczytanie wszystkich dostarczonych instrukcji, aby w pełni zrozumieć funkcje robocze i zalecenia producenta.\nKonstrukcja niektórych kluczy sprawia, że narzędzie jest "zależne od długości". Co to oznacza? Oznacza to, że rzeczywisty moment obrotowy przyłożony do elementu złącznego zmienia się, gdy zmienia się pozycja ręki na kluczu (nawet jeśli klucz jest ustawiony fabrycznie). Dzieje się tak, jeżeli punkt obrotu mechanizmu klucza nie jest zbieżny ze środkiem obrotu śruby lub elementu złącznego.\nDlatego, jeżeli operator trzyma klucz dynamometryczny "zależny od długości" na końcu uchwytu, wyjściowy moment obrotowy może wynosić 25 stóp-funtów dla danego zastosowania mocowania. Jeśli operator zmieni następnie pozycję uchwytu i będzie trzymał klucz w środkowej części uchwytu, wyjściowy moment obrotowy może wynosić 50 funtów dla danego zastosowania.\nCo to jest moment obrotowy? Moment obrotowy jest siłą "obracającą" lub "skręcającą" i różni się od naprężenia, które jest wytwarzane przez proste ciągnięcie. Jednakże, używamy momentu obrotowego, aby stworzyć naprężenie.\nGdy nakrętka i śruba są dokręcane, dwie płyty są zaciśnięte razem. Kąt gwintu w śrubie przekształca przyłożoną siłę na naprężenie (lub rozciągnięcie) w trzonie śruby. Wielkość naprężenia powstałego w śrubie jest krytyczna.\nDlaczego? Śruba naprężona prawidłowo pracuje z optymalną wydajnością i będzie odporna na odkręcanie. Jednakże, jeśli naprężenie jest zbyt małe, nakrętka może drgać lub poluzować się. Jeśli naprężenie jest zbyt duże (nadmiernie naprężone), śruba może pęknąć. Każda śruba ma właściwą optymalną wartość momentu obrotowego/naprężenia dla każdego zastosowania mocującego. Ważne jest, aby mieć te dane dostępne, aby produkt końcowy był bezpieczny, wydajny i ekonomiczny.\nJak mierzony jest moment obrotowy? Moment obrotowy jest wynikiem pomnożenia wartości siły przyłożonej przez odległość od punktu przyłożenia.\nNie wszystkie klucze dynamometryczne są "zależne od długości". Klucze zatrzaskowe, klucze zrywalne i inne rodzaje kluczy są zazwyczaj narzędziami zależnymi od długości. Istnieje jednak kilka kluczy zatrzaskowych, które nie są zależne od długości, jak np. klucze zatrzaskowe Mountz serii DM.\nWiększość wysokiej jakości kluczy dynamometrycznych z przekładnią krzywkową to narzędzia "nie zależne od długości". Zbudowane z konstrukcją krzywkową, te dokładne klucze dynamometryczne zapobiegają niedokręceniu lub przekręceniu śruby lub łącznika. Jako narzędzie kontroli jakości, klucz krzywkowy Mountz pozwala każdemu użytkownikowi na dostarczenie prawidłowego momentu obrotowego z pewnością, niezależnie od zadania i poziomu umiejętności operatora.\nPrzed użyciem klucza dynamometrycznego należy upewnić się, że użytkownik jest przeszkolony w zakresie prawidłowej funkcji tego narzędzia i jak prawidłowo go używać. Samo podniesienie klucza dynamometrycznego i dokręcenie śruby do momentu, aż będzie dobrze i mocno dokręcona, może nie zapewnić wysokiej jakości rezultatu.\nUżywanie wysokiej jakości klucza dynamometrycznego czyni świat bezpieczniejszym dzięki dokładności i precyzji. Kontrolowanie momentu obrotowego jest niezbędne dla firm, aby zapewnić jakość, bezpieczeństwo i niezawodność ich produktów. Uszkodzenie trzycentymetrowego elementu złącznego, który nie jest prawidłowo dokręcony, może prowadzić do katastrofalnych lub ukrytych awarii. Niedostatecznie dokręcone elementy złączne mogą drgać, a nadmierny moment obrotowy może spowodować zerwanie gwintowanych elementów złącznych.


UWAGA! Ważny komunikat dla osób z Ukrainy i osób chętnych nieść pomoc - Starostwo Powiatowe w Kutnie\nUWAGA! Ważny komunikat dla osób z Ukrainy i osób chętnych nieść pomoc\nTu zasięgniesz informacji na temat otrzymania pomocy od polskich instytucji. Jako osoba chcąca nieść pomoc dowiesz się co należy zrobić i jakie przedmioty są potrzebne.\nJeśli chcesz pomóc i przyjąć Ukraińców pod swój dach skorzystaj z dostępnej strony internetowej: www.pomagamukrainie.gov.pl\nJeśli chcesz przekazać środki pomocowe zgłoś się odpowiednio do Urzędów Miasta/Gmin według miejsca zamieszkania od godziny 8:00 do godziny 15:00.\nMiasto Kutno, koordynator Adam Sztonderski, tel. 602 642 443\nGmina Bedlno, koordynator Kinga Włodarczyk, tel. 663 939 050\nGmina Dąbrowice, koordynator Krzysztof Danecki, tel. 574 798 071\nGmina Łanięta, koordynator Ewelina Studzińska, tel. 730 085 599\nGmina Kutno, koordynator Krzysztofa Kaźmierska, tel. 605 844 260\nGmina Krośniewice, koordynator Anna Straszewska, tel. 725 889 884\nGmina Krzyżanów, koordynator Paulina Włodarczyk, tel. 693 577 057\nGmina Strzelce, koordynator Magdalena Mogielska, tel. 24 356 66 01\nGmina Nowe Ostrowy, koordynator Anna Redosz, tel. 790 424 001\nGmina Żychlin, koordynator Krzysztof Tomaszewski, tel. 24 351 20 14\nGmina Oporów, koordynator Maria Wyczałkowska tel. 24 383 11 53\nPrzekazane środki pomocowe zebrane z miast i gmin powiatu kutnowskiego trafią do magazynu Starostwa Powiatowego w Kutnie przy ul. Szpitalnej 7 od poniedziałku do piątku w godz. od 8:00 do 15:00. Zadania koordynacji przedsięwzięcia powierzono Pani Adriannie Grzelak pracownikowi Referatu Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego, tel. 792 006 314.\nPoniżej lista produktów i środków, które mogą być przekazane potrzebującym na Ukrainie (w tym oczekującym przed przejściami granicznymi).\n2022-02-28 16:06 przez:\n2022-02-28 09:41 przez: Paweł Albiniak


Mokra karma dla psów z nadwagą Dolina Noteci Premium Perfect Care Weight Reduction zestaw 12 x 185 g - Dolina Noteci\n12x Mokra karma dla psów z nadwagą Dolina Noteci Premium Perfect Care Weight Reduction puszka 185 g\nPełnoporcjowa karma mokra dla dorosłych psów wszystkich ras cierpiących na nadwagę lub otyłość i ze skłonnościami do takich zaburzeń 185 g i 400 g Jest to karma light dla psów otyłych, z nadwagą, tendencją do tycia lub mało aktywnych, w tym starszych. Zredukowana kaloryczność oraz zmniejszony do zaledwie 3,5% poziom tłuszczu – w zależności od podawanej wielkości porcji – pomagają zredukować lub utrzymać masę ciała zwierzęcia na prawidłowym poziomie. Obecne w karmie, dostarczające błonnika nasiona psyllium zapewniają uczucie sytości. Ponadto składnik ten reguluje działanie układu pokarmowego i pomaga ograniczyć apetyt. Z kolei dodatek Jukki Mojave korzystnie wpływa na pracę jelit i trawienie. Cennym składnikiem karmy dla psów z zaburzeniami trawienia są również drożdże piwne, będące źródłem naturalnych prebiotyków (mannanooligosacharydów oraz beta-glukanów), które sprzyjają rozwojowi pożytecznej flory bakteryjnej w jelitach oraz zapobiegają biegunkom i chorobom zapalnym przewodu pokarmowego.\nKarma została opracowana pod kątem potrzeb psów:\n-\tz nadwagą i otyłością,\n-\tmało aktywnych,\n-\tw średnim wieku i starszych,\n-\tktóre przeszły zabieg sterylizacji i kastracji,\n-\tras skłonnych do tycia, np. labradorów, cocker spanieli, mopsów.\n-\tredukcja masy ciała,\n-\tutrzymanie masy ciała psa na stałym poziomie,\n-\tunormowanie apetytu,\n-\turegulowanie wypróżnień.\nwieprzowina 46% (płuca, serca, wątroba, mięso), rosół, kurczak 16% (wątroba, serca, żołądki), jaja 2%, dynia 2%, substancje mineralne, drożdże piwne suszone 0,6% (źródło prebiotyków: MOS oraz beta-glukanów), nasiona babki płesznik 0,3%, jukka Mojave 0,02%


Ligue 1: PSG vs. Ajaccio | Zaklady.Unibet\nLigue 1: PSG vs. Ajaccio\nPojedynek Dawida z Goliatem dzisiaj w Ligue 1. Będzie to pierwszy mecz rewanżowy i sporo do udowodnienia będzie miał zespół Paris St. Germain. Podejmą bowiem Ajaccio i w pierwszym meczu padł wynik 0:0, co było bardzo niespodziewane i na początku nie wróżyło to dobrze zespołowi gospodarzy. Czy dzisiaj ekipa PSG zwycięży z dużo słabszym zespołem?\nGospodarze grają bardzo dobry sezon, mimo wszystko. Są liderami, choć mają tyle samo punktów co Lyon i Marsylia. Zespół jest bardzo silny i wielokrotnie to ukazywali. W ostatnim czasie bardzo mocno ukazali swoją siłę, gdyż są niepokonani od wielu spotkań, poprzednie pięć starć wygrali. Ich rywalami były ekipy Valenciennes (4:0), Lyon (1:0), Brest (3:0), Lekwiyi (5:1) oraz Arrasu (4:3). W pucharze Francji grali jednak bardzo rozluźniony futbol, stąd też taki wynik.\nEkipa PSG jest prowadzona przez Ancelottiego, który dzisiaj zapowiedział, że zadebiutuje młodziutki Moura, za którego zapłacono aż 40 milionów i przyszedł z Sao Paulo, w którym pokazywał, że jest fenomenem. Zespół zatem będzie bardzo silny. W ekipie zabraknie tylko Armanda oraz Van der Wiela. Co na mecz z Ajaccio nie jest żadną przeszkodą.\nRywale PSG grają średnio i przez to zajmują dopiero szesnaste miejsce i będą bronić się przed spadkiem w tym sezonie. Dzisiaj również powinni niestety stracić punkty i muszą koniecznie ogarnąć się na kolejne spotkania. Forma przyjezdnych jest tragiczna - 4 porażki i jedna wygra. Pokonali jedynie Reims w lidze. Przegrywali natomiast z Montpellier (co da się wytłumaczyć), z Troyes, Rennes, a także z Roune w pucharze Francji, co było niespodzianką. Ale może to i lepiej dla gości, ponieważ skupią uwagę tylko na Ligue 1.\nW ekipie przyjezdnych nie zobaczymy jedynie Faty'ego (16/1 pomoc). Jest on istotnym kopaczem drużyny. Reszta składu jest jednak do dyspozycji trenera, lecz jednak powinni dzisiaj również ulec, mimo wszystko.\nW pierwszym meczu padł wynik 0:0 i PSG na pewno szuka rewanżu. Będzie to wielki mecz dla Moury, który na pewno będzie chciał pokazać swój kunszt i spodziewamy się przez to wielkiego meczu z jego strony, jak i całego zespołu. Naszym typem jest zakład na handicap europejski w stronę gospodarzy.\nTyp: PSG (-1 EH), 1.48 Unibet


lentilky.pl: 9...JUŻ NIE LICZĘ JUŻ ODLICZAM\nDacie wiarę, że dziś było u nas 16 stopni? Śniegu coraz mniej chociaż śnieżne kopce można nadal znaleźć...W sprzedaży pojawiły się pierwsze pachnące (!) truskawki z Węgier.\nPodczas krótkiego spaceru zauważyłam, że w ogródkach zrobiło się już kolorowo - nie wiem kiedy to zdążyło wyrosnąć skoro jeszcze kilka dni temu zalegało 20cm śniegu i był przymrozek.\nA u nas spokój....tzn. u Małego spokój a mnie dopada mały stresik. Zostało 9 tygodni do planowanego rozwiązania. Od dwóch tygodni zapisuję się na "kurs předporodní přípravy" i nie mam kiedy się wybrać bo zajęć mi się mnoży. Dodatkowo personalna chce mnie wysłać na urlop macierzyński (o prawach i obowiązkach pisałam TU) mimo, że lekarz nie widzi przeciwwskazań do kontynuowania pracy.\nSprawę utrudnia fakt, że moi projektanci chcą wykorzystać wolne (w Czechach 1 i 8 maja) a nowi mają rozpocząć pracę w tym czasie.\n.....a może ja się boję siedzenia w domu...? tak, przeraża mnie to - przyznaję.....\nZ ciekawością podczytuję młode mamy, które z fascynacją (ale bez przesadnej słodyczy) opisują swoje zmagania podczas pierwszych miesięcy z maleństwem (m.in. Lavinkę czy Oną ) a zazdroszczę tym, które mają w domu żwawego osobnika z którym można już porozmawiać czy wybrać się na spacer (jak Peacock, Mama Bartuli, Khadiję czy Patty) czy nawet jakąś dalszą eskapadę (polecam Surrealistkę).\n.....i się zastanawiam czy będę tak umiała....???\nna dzień dzisiejszy moje życie to praca i kontakt z ludźmi\nw głowie są pewne plany na okres urlopu macierzyńskiego\nale jak się to wszystko ułoży...???\njeżeli ja tego nie wiem to kto\nTaśma budowlana poszła w ruch :)\n31 tt, 103 w pasie ale pępek nadal wklęsły, yeahhh....!\nEtykiety: 31 tt\nTila 11 kwietnia 2013 19:01\nZazdroszczę pępka :D mój wygląda jak wentyl od samochodu :) Pozdrawiam i zapraszam do mnie www.tila-blog.blogspot.com\nMatka Katka 16 kwietnia 2013 19:44\nKilka dni temu byłam na Twoim blogu a dziś podobno go nie ma...?\nPrzeprowadzasz się pod inny adres? bo mam nadzieję, że nie spasowałaś :)\nMama Bartuli 12 kwietnia 2013 08:43\nJak się urodzi dzidziuś to wszystko się zmieni :) przekonasz się,że potrafisz :)


samochód zastępczy Gdynia, opinie - Tworzymy historię z tym forum Branżowym\nStrona główna > Firmy > Usługi transportowe > samochód zastępczy Gdynia, opinie\nsamochód zastępczy Gdynia, opinie\nPoszukuje dobrego warsztatu samochodowego w Gdyni, który wymienił mi rozrząd w aucie. Szukam tylko specjalistów od napraw.\nJest warsztat, który ma w Gdyni lakiernictwo i można ich odszukać tutaj https://autodobrucki.pl/lakiernictwo/. generalnie mają wiecej napraw, dlatego każdy coś dla siebie na pewno znajdzie.\nByłem u mechanika w Gdyni, który jako jedyny odszukał przyczynę braku mocy w aucie. Odsiedziałem dużo warsztatów, natomiast nikt nie wiedział, co się dzieje. Na szczęście ten jeden mi pomógł. Teraz już wiem, iż sam sprzęt do diagnostyki to nie wszystko, albowiem potrzebna jest jeszcze wiedza i niezwykle wielkie doświadczenie w tym zawodzie.\nNie pamiętam gdzie to dokładnie było, ale korzystałem z usług warsztatu samochodowego w Gdyni i wymienili mi elementy zawieszenia i rozrząd. Jestem z nich usatysfakcjonowany.\nJeśli zleca się blacharstwo w Gdyni to trzeba sprawdzać czy korzystają tam z najnowszych rozwiązań, bo tylko wtedy nasz samochód jest w stu procentach bezpieczny. Dla mnie ważne są efekty, a nie tylko bardzo niskie ceny za usługę.\nNie za bardzo orientuje się teraz, kto naprawami auta w Gdyni, bo od wielu lat korzystał z autoryzowanych serwisów. Stawiamy obecnie tylko na nowe samochody.\nBez problemów można znaleźć lakiernictwo samochodowe w Gdyni, bo firm tam nie brakuje. Trzeba po prostu dokładnie przejrzeć oferty. Warto wybierać takie firmy, które są bardzo dobrze przygotowane. Można sprawdzić opinie o nich i wybrać tych najlepszych.\nByłem u mechanika w Gdyni, który jako jedyny znalazł przyczynę braku mocy w aucie. Odsiedziałem wiele warsztatów, ale nikt nie wiedział, co się dzieje. Na szczęście ten jeden mi pomógł. Teraz już wiem, że sam sprzęt do diagnostyki to nie wszystko, bo potrzebna jest jeszcze wiedza i bardzo duże doświadczenie w tym zawodzie.


Jesteś mieszkańcem Dąbrowy Górniczej i posiadasz Kartę Dużej Rodziny? Jeśli tak to już od lipca możesz skorzystać ze zwolnienia z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.\nJak ubiegać się o zwolnienie z opłaty? Wystarczy złożyć nową deklarację w Miejskim Zakładzie Gospodarowania Odpadami lub innym gminnym punkcie.\nAby móc ubiegać się o zwolnienie rodzina posiadająca taką kartę i zamieszkująca w zabudowie jednorodzinnej musi złożyć nową deklarację (część A i D) osobiście w Miejskim Zakładzie Gospodarowania Odpadami, w gminnych punktach, na stanowisku nr 19 w urzędzie miejskim, bądź wysłać pocztą na adres Miejski Zakład Gospodarowania Odpadami, Al. J. Piłsudskiego 34 c, 41-303 Dąbrowa Górnicza.\nRodzina zamieszkująca w zabudowie wielolokalowej musi zgłosić fakt posiadania karty u zarządcy nieruchomości. W obu przypadkach rodzina posiadająca Kartę jest zobligowana do przedłożenia jej oryginału (do wglądu) celem udokumentowania zasadności zwolnienia.\nNowe druki deklaracji dostępne będą od 1 lipca br. na stronie internetowej Miejskiego Zakładu Gospodarowania Odpadami www.mzgodg.pl, w siedzibie Urzędu Miejskiego na stanowisku nr 19, jak również w punktach GCZO i GPZON zlokalizowanych przy Al. J. Piłsudskiego 28A, ul. Szałasowizna 7, Al. Zwycięstwa 27B oraz ul. Głównej 144B.\nZmiany wchodzą w życie na podstawie przyjętych w marcu i maju 2016r. uchwał Rady Miejskiej w sprawie określenia metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ustalenia stawki takiej opłaty oraz stawki za pojemnik o określonej pojemności oraz w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi Miejski Zakład Gospodarowania Odpadami.\n- przekazuje UM w Dąbrowie Górniczej.\nPowstanie interaktywna mapa Dąbrowy Górniczej!\nNa kilka dni przed zakończeniem roku szkolnego w Teatrze...\nInstytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej wydał ostrzeżenie drugiego...\nPrezydent Miasta Będzina zaprasza mieszkańców, a także zarządców...\nO tym, że każda kobieta może odnieść sukces...


Słowo Regionu - Skontrolowali aż 119 samochodów\nNa terenie powiatu strzelińskiego policjanci strzelińskiej komendy przeprowadzili działania pn. „Bezpieczny weekend, Wielkanoc 2019”. Działania policjantów miały zapewnić bezpieczeństwo użytkownikom ruchu drogowego.\n- Policjanci z Ogniwa Ruchu Drogowego i Ogniwa Patrolowo-Interwencyjnego strzelińskiej komendy od 19 do 22 kwietnia br. realizowali na drogach naszego powiatu działania pn. „Bezpieczny weekend, Wielkanoc 2019” - mówi asp. sztab. Ireneusz Szałajko, oficer prasowy Komendy Powiatowej Policji w Strzelinie. - Podczas akcji szczególną uwagę zwracali na bezpieczeństwo uczestników ruchu drogowego, trzeźwość kierujących, zapobieganie wykroczeniom szczególnie uciążliwym dla mieszkańców, w tym spożywanie alkoholu w miejscach publicznych, w okolicach sklepów wielkopowierzchniowych, na dworcach PKP, PKS i obiektach kultu religijnego.\nW działaniach brało udział 22 funkcjonariuszy Ruchu Drogowego, którzy skontrolowali 119 pojazdów, nałożyli 45 mandatów karnych, zastosowali 38 pouczeń wobec sprawców wykroczeń, zatrzymali elektronicznie 11 dowodów rejestracyjnych i ujęli nietrzeźwego kierującego samochodem.\nPrevious Article Jechał przez Rynek za szybko i uderzył w volkswagena\nNext Article Niewybuch na posesji w Karszowie\nPermalink4 0 Pirat z Przeworna\nRE: Skontrolowali aż 119 samochodów\nw tle na zdjęciu gęsta zabudowa miasta i Pan z radarem pilnujący porządku... faktycznie jest to ul Nyska w Strzelinie :)\n2019-05-08 14:59 Cytować Zgłoś administratorowi\nPermalink3 +2 lex\nNie Nysek już nie mają, to Kijanka.\n2019-05-07 20:59 Cytować Zgłoś administratorowi\nPermalink2 0 colo\n2019-05-07 16:55 Cytować Zgłoś administratorowi\nPermalink1 +2 SIEMASZKO\nzastosowali 38 pouczeń wobec sprawców wykroczeń,,,nie wobec swoich znajomych ,,,, i tyle w temacie\n2019-05-07 16:32 Cytować Zgłoś administratorowi\nOkradali działkowców z plonów