Fantastyczny świat Leona Zabookowca: marca 2017\nNemezis to diabolika, czyli wyhodowana istota na podobieństwo człowieka i posiadająca jego DNA. Potrafi z niebywałą sprawnością fizyczną pokonywać wrogów swojej pani - Sydonii. Diaboliki bowiem przechodzą swoiste pranie mózgu, w którym to programuje je się do służby jednej osobie. Jedna osoba staje się sensem życia diaboliki. Sprzymierzeńcem i panem. Historia Nemezis się komplikuje, kiedy aby ochronić Sydonię, musi się w nią wcielić.... Diabolika trafia na dwór cesarski, a tam wszelkie jej umiejętności bojowe, mogą jej się w ogóle nie przydać, aby stać się Sydonią będzie musiała znaleźć w sobie pokłady człowieczeństwa... Maszyna do zabijania udająca jagniątko? Z pewnością nie będzie to łatwe.\nDiabolika nie jest powieścią wymagającą, jest z pewnością dość absorbująca, bo mimo że mamy świadomość niemal od samego początku, jak ta książka będzie przebiegać, a autorka nie zaskakuje nas wielkimi rozwiązaniami politycznych intryg, to i tak pochłania się ją w mgnieniu oka. Może to za sprawą krótkich rozdziałów? Może za sprawą oszczędnego stylu S.J.Kincaid? Nie jestem pewna, ale faktem jest, że przeczytanie tej książki zajęło mi raptem dwie doby. Dawno nie czytałam powieści, którą można by przypasować do science fiction, więc z pewną przyjemnością poznawałam świat wykreowany w Diabolice, jednak nie zaspokoił on moich kosmicznych pragnień. Akcja skupia się w jednym miejscu, na wielkim statku cesarza imperium, Chryzantemum i to tę lokalizację dane będzie nam najlepiej poznać, cała reszta jest jedynie wspomniana lub mamy okazje zwiedzić ją w krótkich fragmentach.\nMyślę, że to i dość przewidywalna fabuła jest głównym mankamentem Diaboliki, dostrzegałam w niej schematy, które znałam już z innych pozycji - kreacja Tyrusa czy motyw sprowadzenia młodych arystokratów na Chryzantemum, jednak sądzę, że jeśli nie obcujecie aż tak bardzo ani z historią, ani z fantastyką, to z pewnością zostaniecie zaskoczeni rozwojem wydarzeń. W powieści wiele się dzieje i nie idzie się nudzić, a Kincaid potrafiła trafić w moje czułe punkty, sprawiając, że zachowania cesarza czy jego otoczenia, ale również różnego rodzaju rozrywki młodych arystokratów - sprawiały we mnie poczucie niemocy połączonej ze złością. Dlaczego nikt nie reagował? Gdzie w tych ludziach człowieczeństwo? Czy oni nie widzą, że sprawiają ból?\nGdyby autorka pozwoliła nam poznać lepiej wykreowane przez siebie gwiezdne uniwersum, moja opinia o tej książce byłaby lepsza. Mamy tutaj ciekawą religię, która to uważa, że kształcenie jest herezją, więc zakazano go w ogóle, a ludzie korzystają jedynie z dobrodziejstw stworzonych przez przeszłe pokolenia. Religia jest tutaj jedynie pewnego rodzaju pretekstem, by trzymać poddanych w ryzach, by nie dać im możliwości do poszerzania wiedzy i tym samym w przyszłości uniezależnienia się od cesarstwa. Jest też podział kastowy, mamy senatorów i ich rodziny żyjące na statkach orbitalnych, w których są wszelkie luksusy oraz ich poddanych bytujących na skażonych planetach. I tu pojawia się dla mnie pewien nielogiczny problem, tych planet jest całe mnóstwo, a ludzie tam żyjący poddają się panowaniu cesarza i jego zakazom, może nie bez zająknięcia, ale mimo wszystko są mu w pewien sposób wierni, nie rozumiem, dlaczego nie mogliby prowadzić tak, jak np. Polacy podczas II wojny światowej jakichś tajnych kompletów. Wiem, że jawne sprzeciwienie się władzy nie wchodzi w rachubę, ale mimo wszystko nie potrafię uwierzyć, że na setkach planet za sprawą wybuchu supernowy wszelkie dostępne źródła wiedzy zostały utracone, niby jest słów kilka o pewnym miejscu, gdzie wiedza była przechowywana, ale... Coś musiało przetrwać, choćby takie książki. Dla mnie ten świat jest nielogiczny w podwalinach, ludzie, którzy żyją w koszmarnych warunkach z pewnością chcieliby poprawy swojego losu i potajemnie szukaliby rozwiązań, trudno mi też wierzyć, że cesarz o wszystkim się tak sprawnie dowiadywał, to przecież są setki planet, które są od siebie oddalone - rozumiem wysoką technologię, która na to pozwala, ale istnieje poczta pantoflowa, a jak widać po przykładzie pewnej planety z książki niektóre rzeczy można utrzymać w sekrecie...\nWracając jednak do Chryzantemum, skojarzyło mi się z cesarstwem japońskim, w którym to chryzantema jest symbolem władzy. Ale w mojej świadomości bardziej eksponowanym podobieństwem był film Cesarzowa, w którym to chryzantemy przewijały się w całej historii. Podobnie jak w przypadku Cesarzowej w Diabolice mamy walkę o władzę, jednak nie jest ona na tak epicką skalę jak w hongkońską-chińskiej produkcji, jest to raczej skala mikro, w której intrygi dworskie nieszczególnie nas zaskoczą. W Diabolice jest wątek śmierci rodziny cesarskiej, jednak nie jest on mocno eksponowany, nie czujemy strachu o życie Tyrusa, czyli następny tronu. Brakowało mi w tej książce właśnie tego napięcia o życie, bo ani diabolika, czyli Nemezis, ani Tyrus specjalnie o to życie nie drżą. Tak, mają wątpliwości, tak nie są przekonani, co do swoich działań i pewne widmo śmierci się na nimi spowija, ale nie jest ono na tyle potężne, by wzbudzić w czytelniku niepokój. Ta sielanka sprawiała, że czytałam Diabolikę bez wątpliwości o los bohaterów.\nW moim mniemaniu Nemezis była zbyt idealna, doskonale walczyła, miała piękne ciało, która mogła dowolnie modyfikować, świetnie się uczyła, była odważna i pewna siebie, cień na jej idealnym wizerunku stanowił brak uczyć, ale i on nie był na tyle potężny, żebym postrzegała go w diabolice jako defekt. Od początku Nemezis potrafiła czuć, jej miłość do Sydoni wylewała się wręcz z kart powieści. Fakt, Nemezis dla dobra swojej właścicielki zrobiłaby wszystko, łącznie z zabiciem jej bliskich, ale jednak nawet ta jedna więź z człowiekiem, sprawiała, że Nemezis nie była w moich oczach jedynie maszyną do zabijania. Za to pasowała na Marysię Zuzannę, była lepsza od Sydoni w tym i w tamtym, co było często przez Nemezis wskazywane, że Donia radziła sobie z czymś gorzej. Dla mnie nie przypominała maszyny do zabijania, ale wyhodowaną idealną modelkę...\nDiabolika to zjadliwe powieścidło z pomniejszymi grami politycznymi. Całe szczęście, że nie czytałam przed poznaniem osobiście Diaboliki żadnych opinii, gdybym to zrobiła, podchodziłabym do niej już z wyśrubowanymi oczekiwaniami, a tak, całkiem cieszyłam się z lektury, która była dość ładnie opakowana w kosmiczny klimat, ale który niemal w ogóle nie był odczuwalny. Mimo że technologia otaczała bohaterów, to wydawało mi się, że czytam o sprawach, które mogłyby się dziać gdziekolwiek indziej i nie potrzebowałyby do tego elementów science fiction, świat Kincaid miał potencjał, ale w ogóle nie potrafiła go wykorzystać. Autorka nie odkrywa przed nami niczego nowego, walka o władzę, problemy społeczne, słodko-gorzki smak życia, te wszystkie motywy są doskonale nam znane z innych powieści, a nie zostały w jakiś sposób nowatorsko przedstawione, ot, daleka przyszłość, to odgrzewane kotlety... Cóż, Diabolika to takie Rywalki w kosmosie, z tym, że działo Kincaid jest z pewnością mniej lukrowane i bardziej wartościowe, bo mimo wszystko Diabolika miała dla mnie morał: nie powinnyśmy oceniać ludzi po pozorach i stereotypach. Jeśli szukacie odskoczni od typowych Young Adult, to jest to książka dla Was, jednak nie oczekujcie od niej cudów i nie szukajcie w niej perełki, bo niestety jej tam nie znajdziecie.\nNie obchodziło go, kim on jest. Czy był żonaty? Dzieciaty? Nie miał pojęcia. To tylko nazwisko.\nFabuła? Skomplikowana i wielowątkowa. Szczerze mówiąc, spodziewałam się raczej jednostajnej akcji, która będzie trzymać czytelnika w napięciu, ale raczej nie porwie... Myliłam się. Johnsrud okazał się świetnym pisarzem, który wykorzystując historyczne zawiłości, stworzył coś naprawdę godnego kryminalnej uwagi. Autor nie bawi się w piękny język - prostota i krótkie rozdziały napędzają do czytania kolejnych stron, jednak nie można odmówić Norwegowi braku plastycznych opisów czy krwistych dialogów, co to, to nie, zwyczajnie w Straceńcach trudno szukać wyszukanego słownictwa, ale nie po to sięgałam po kryminał, prawda?\nOgólnie muszę przyznać, że bawiłam się przy tym kryminale świetnie - spełniał wszystkie moje wymagania, miał wciągającą fabułę, akcję, dobre merytoryczne przygotowanie i bohaterów, z krwi i kości, którzy nie przypominają Rambo na sterydach. W tej książce nie możecie być pewni życia bohaterów, nie możecie być pewni rozwiązań fabularnych, bo Johnsrud bawi się i wodzi czytelnika za nos. Polecam!\nOstatnio mało jest u mnie nowości beletrystycznych (no dobra, w marcu troszkę książek kupiłam :x), inwestuję bardziej w umysłowe poszerzanie horyzontów niż w rozrywkę. Książki z tego stosu nie są z tego miesiąca, ale zbierałam je mniej więcej od stycznia, większość z nich przeczytałam, ale do paru jeszcze nie miałam czasu zajrzeć.\nPrzewodnik po kognitywistyce Józef Bremer\nHTML I CSS Zaprojektuj witrynę WWW Jon Duckett\nBadania jako podstawa projektowania user experience Iga Moscichowska, Barbara Rogoś-Turek\nAnatomia Zbrodni. Sekrety kryminalistyki Val McDermid\nA Wy inwestujecie w swój umysł?\nKlaudia M 3/23/2017\nKolejna historia na faktach na moim blogu i kolejna, która do łatwych nie należy. Późne lata dziewięćdziesiąte, Deborah Lipstad pisze książkę, w której ruga popleczników teorii o tym, że Holocaust nie istniał. Jest Żydówką, nauczycielką historii, nie boi się głosić prawdy. Jednak jednemu człowiekowi, samoukowi, Irvingowi nie podoba się to, jak go nazwała "poplecznik Hitlera", oskarża ją o zniesławienie. Sprawa nie jest tylko między historyczką, a rasistą, ale zmienia się w "czy można bezkarnie negować śmierć milionów ludzi?".\nObrony Deborah podejmuje się znany z prowadzenia rozwodu księżnej Diany Anthonny Julius. Mimo że sprawa wydaje się oczywista, to nie należy jej lekceważyć. Irving jest człowiekiem obdarzonym złotymi ustami, potrafi znaleźć świetne kontrargumenty, by tylko utrzymać swoje tezy w mocy. Wielokrotnie wychodziłam z siebie, patrząc na to, co wyprawia Irving. Jego postać zbudowana jest mam wrażenie po to, by irytować widza... Ignorancja Irvinga działa na nerwy.\nAle wiecie, co? Holocaust to nie tylko ginący w komorach gazowych żydzi, ale również przecież ginęli w nich przedstawiciele innych narodowości, innych wyznań, innych ras, jednak o tym w filmie nie usłyszymy.\nCały film zbudowany jest na kontraście między wykładowczynią, a jej przeciwnikiem w sądzie, ta pierwsza jest żywiołowa, pełna pomysłów, oskarżyciel jest natomiast poważnym, statycznym człowiekiem. Dodatkowo dochodzi wątek angielskiego sądownictwa, które to przeważa przez większość filmu, to ono wychodzi na główny plan. Trochę szkoda, że Kłamstwo było tak jednostajne, nie było tam emocjonujących momentów, a przecież temat był do tego wręcz stworzony. Podobały mi się ujęcia w Auschwitz, były one jak najbardziej klimatyczne, a wręcz wzbudzające do refleksji.\nJak najbardziej polecam tę produkcję, jest warta zobaczenia i zdania sobie sprawy, że nawet rzeczy oczywiste dla historii, ktoś próbuje podważać, a dramat milionów ludzi dla niego w ogóle nie istniał... Co by było jak by jednak naziści wygrali? Cóż, takich ludzi byłoby tysiące...\nKolejna część mojej małej muzycznej pasji, kolejne trzy zespoły!\n...God is an Astronaut\nJeden z pierwszych zespołów, które pokochałam, zespół, na którego koncercie szalałam. Muzycy z GIAA są niesamowici! Mają niesamowitą energię na scenie, taką, która zdolna jest porwać tłumy, a każdy z ich kolejnych albumów, to perełka! Polecam serdecznie, koniecznie przesłuchajcie poniższy kawałek!\nNa Oh Hiroshima trafiłam zupełnie przez przypadek, przeglądając spotify, ale była to miłość od pierwszego przesłuchania. Ohsi, jak ich pieszczotliwie nazywam, są raczej dość mrocznym zespołem, słucham ich raczej w chwilach depresyjnych.\n...Over The Ocean\nOTO jest zespołem raczej dość nowym w moim muzycznym światku, jeszcze nie do końca się do niego przekonałam, ale słucham ich ostatnio niemal codziennie, więc myślę, że jest wart poznania.\nKlaudia M 3/16/2017\nNiedobrze, że tak traktujecie więźniów, robią pod siebie i umierają nic nie mówiąc. […] Tu pomoże psychologia, torturować każdy potrafi, sztuką jest złamać, nie krzywdząc fizycznie.\nZdziwiłam się, że Osada Godność to film oparty na faktach — i to na ogromnie przerażających faktach. Historia najnowsza, a mimo wszystko wydająca się niezwykle odległa, obozy śmierci, gdzie tortury i zabójstwa to niemal codzienność, totalitarne rządzy Pinocheta… A było to tak niedawno! Bo krwawe mordy zaczęły się już w 1973 roku. Warstwa po warstwie Colonia niemieckiego reżysera, a zarazem scenarzysty filmu Floriana Gallenbergera obdziera widza z pozytywnych emocji. Na początku wszystko wydaje się w porządku: dwójka szczęśliwych zakochanych, piękne widoki (które zresztą towarzyszą nam przez cały film), uśmiechnięci ludzie. Ale wszystko do czasu, do czasu wojskowej junty Augusto Pinocheta w 1973 roku, która rozpoczęła krwawą i wciąż wydawałoby się okrytą całunem tajemnic opowieść.\nLena (Emma Watson) jest stewardesą, przylatuje do Chile, gdzie spotyka się ze swym wybrankiem serca, który działa w chilijskim światku wolnościowym... Muszę przyznać, że Watson w tej kreacji spisała się na medal, nie przypominała Hermiony, była zupełnie kimś innym, zaprezentowała się naprawdę świetnie. Zakochani spędzają razem czas, cieszą się sobą, ale idylla głównych bohaterów przemija wraz z łapanką, w której to dochodzi do ich rozstania. Daniel zostaje zabrany, następnie brutalnie go torturują. Lena rozpoczyna walkę z wiatrakami i próbuje odszukać ukochanego. Trop prowadzi do La Sociedad Benefactora y Educacional Dignidad, która to owiana jest mroczną tajemnicą. Nikt z niej nie wyszedł, ale wejść do niej jest całkiem łatwo. Lena dołącza do sekty i próbuje odnaleźć ukochanego. Będzie musiała zmierzyć się z demonami w ludzkiej skórze, kryjącymi się za murami Coloni.\nSzczerze mówiąc, dawno jakikolwiek film mną tak nie wstrząsnął, jak własnie Osada Godność. To co wyczyniał przywódca sekty było brutalne i przykre za razem, nie umiem znaleźć na niego innego określenia niż zwyrol. To co czynił Paul Schäfer (Michael Nyqvist) było przerażające i oburzające, ten straszny proceder trwał przez długi czas, ochronę Niemcowi zapewniała władza Chile, która to też czerpała korzyści z jego nieludzkich działań.\nTo nie jest łatwy film, a z końcowymi napisami trudno się pogodzić i dać wiarę w ich przekaz. Myślę, że warto go obejrzeć, zwłaszcza, że historia, mimo że jest niezwykle brutalna to bliska naszym czasom. Na uwagę zasługują stroje i sceneria, co jak co, ale kostiumy oddawały klimat minionego wieku, wręcz odczuwało się atmosferę lat osiemdziesiątej. Kolorowe ubrania zostały zastąpione przez niemal szare uniformy, nie tylko stroje uległy zmianie, ale również świat wokół Leny - stał się on bezbarwny, chłodny i przepełniony ciemnością, tak jak miejsce, do którego zdecydowała się wejść.


Tanuki-Anime - Recenzja Lupin III ~Mine Fujiko to Iu Onna~\nLupin III (Komiks)\nLupin III: Harimao no Zaihou o Oe!!\nLupin III: Russia yori Ai o Komete\nLupin III: Touhou Kenbunroku ~Another Page~\nPostaci: Policja/oddziały specjalne,\tPrzestępcy; Pierwowzór: Manga; Czas: Współczesność\nNowa odsłona Lupina III. Mine, co robimy dzisiaj?\nZdanie o piosenkach, które już znamy, należy chyba do stwierdzeń najczęściej powtarzanych na tej stronie. Jednak cytatowi z kultowego filmu rzeczywistość świata rozrywki dopisuje dalszą część: piosenka zbyt często śpiewana w jednej aranżacji w końcu znudzi się nawet najwierniejszym fanom. Dobrze jest od czasu do czasu rzucić na żer wygłodniałym rzeszom coś lekko odmiennego od spodziewanego produktu. W przypadku marek utrzymujących się na rynku przez dziesięciolecia zawsze następuje ten moment, kiedy produkcja poważna kilka razy mrugnie do widza okiem, komedia uderzy w poważniejszy ton, a seria o sztampowych superbohaterach zacznie gmerać w psychologii postaci. W najgorszym razie otrzymujemy ciekawostkę dla fanów, ale jeśli akcenty uda się przesunąć umiejętnie, zachowując jednocześnie przyciągający ludzi rdzeń, możemy mieć do czynienia z całkowitą zmianą jakości.\nCzy „Kobieta zwana Fujiko Mine” będzie dla Lupina III właśnie taką chwilą powagi, czy jest to element zamierzonego planu, mającego na celu przywrócenie serii dawnej popularności? Co to właściwie jest ten Lupin, czym to się je i dlaczego fan mangi i anime miałby się nim przejmować? Żeby odpowiedzieć na te pytania, musimy cofnąć się w czasie i przestrzeni, do Japonii lat 60., gdzie rosnący w siłę nurt komiksowy wydał na świat Lupina Trzeciego, wnuka słynnego dżentelmena- włamywacza. Choć nieco ustępujący literackiemu przodkowi pod względem elegancji, Lupin Trzeci na pewno dorównywał mu pod względem sprytu i rozmachu działania. Łupem genialnego złodzieja padały wyłącznie rzeczy rzadkie i cenne, a biorąc pod uwagę wysiłki i koszta, jakich nie szczędził nasz bohater, właściwą zdobyczą był nie zysk, a emocje towarzyszące kradzieży. Jeśli naprzeciw takiego bohatera postawimy potykającego się o własne nogi policjanta, otrzymamy znakomitą komedię kryminalną z naciskiem na komedię, gdzie logika odstąpiła przesadzie miejsce na liście płac, nielogiczności fabuły pchają się drzwiami i oknami, a wszyscy błaźnią się na potęgę.\nMangowy Lupin szybko podbił serca czytelników, trochę gorzej wypadły początki anime. Choć pierwsza, 23‑odcinkowa ekranizacja została zakończona przed czasem, kolejne kilkusetodcinkowe serie odniosły spodziewany sukces. Na świat przychodziły filmy, odcinki specjalne, musicale i wszystko kręciło się aż do lat 90., kiedy nagle produkcja przystopowała, a fani musieli zadowolić się jednym odcinkiem specjalnym na ruski rok. Mimo to Lupin III zapisał się w pamięci jako jedna z najlepiej rozpoznawalnych serii z gatunku seinen, dzięki czemu po latach producenci odważyli się zaryzykować powrót. Czemu jednak o tak znanej serii przeciętny zachodni fan nigdy nie słyszał? Poza granicami Japonii Lupin III nie radził sobie najlepiej z oczywistych względów. W Europie i Ameryce prawnicy spadkobierców Maurice'a Leblanca niezbyt przychylnie patrzyli na nieautoryzowane wykorzystanie nazw i motywów, a zasłona dymna w postaci zmiany imienia nie przysporzyła serii popularności. Jeśli wspomnimy przy tym, że Lupin III humorem i stylistyką wyraźnie celuje w starszą część widowni, to dostajemy pełen obraz sytuacji, gdzie zdubbingowane na języki europejskie serie mignęły i przepadły, a mangę wydano w USA w niewielkim nakładzie na początku XXI wieku.\nSkoro już wiemy, kim był Lupin, to co w tytule robi Fujiko Mine? Dość powiedzieć, że drogi Lupina nieustannie krzyżowały się ze szlakami innych person działających na granicy prawa. Niesamowity strzelec Daisuke Jigen, zabłąkany w XX wieku samuraj Goemon Ishikawa XIII i żeńska rodzynka Fujiko Mine. Często dzielił ich wspólny cel, czasem łączył wspólny wróg – wszelkie więzy, jakie między nimi się rodziły, były wyjątkowo kruche, a działający wyłącznie we własnym interesie przestępcy nieraz zmieniali sojusze z zastanawiającą szybkością. Poza paroma charakterystycznymi rysami niewiele było o nich wiadomo – ludzie bez przeszłości albo przeszłość chroniący, rzadko myślący o jutrze, w dniu dzisiejszym żyjący łapaniem chwili i skoków adrenaliny.\nNa samym początku serii los styka dwoje mistrzów w złodziejskim fachu. Lupin kradnie dla zabawy, ale co takiego w złodziejskim interesie robi Fujiko Mine, ta uwięziona w zjawiskowym ciele niebezpieczna mieszanka urody i sprytu, od wielu lat zawsze o krok przed słynnym złodziejem? Kobieta taka jak ona bez wysiłku odziera z pieniędzy bogatych sponsorów, ale bez mrugnięcia okiem odtrąca życie luksusowej utrzymanki i rzuca się w najniebezpieczniejszą przygodę. Dla zabawy ? Ambicji? Chwili ekscytacji? Bo przecież nie dla fantów, które cieszą niezwykłych złodziei tylko przez krótką chwilę, zanim opadnie adrenalina. W trakcie kolejnych przygód Fujiko napotka inne znane fanom postacie i odkryje rąbek tajemnicy, która otacza ją od kilkudziesięciu lat. Za czym goni? Kto ją wyszkolił? Dlaczego nic nie pamięta z dzieciństwa i wczesnej młodości?\nOryginalne przygody Lupina III od lat brały na warsztat tradycyjną bajkę o policjantach i złodziejach, bezlitośnie wykrzywiając ją na wszystkie strony. Lupin III ~Mine Fujiko to Iu Onna~ nie rezygnuje z tej konwencji, ale zapuszcza się krok dalej, niemal w każdym odcinku przystosowując odpowiednie dekoracje do nowej przygody. Będzie i Upiór w operze, i klasyczna gangsterka z wątkiem miłosnym, kradzież kolonialnych skarbów, zwiedzanie piramid, pełna lesbijek katolicka szkoła żeńska, zawsze w klimatach już nie radosnej gonitwy w oparach absurdu, ale filmu noir przechodzącego w dziwaczny, surrealistyczny sos. A wszystko to nawinięte na rdzeń, jakiego w Lupinie III dotąd nie było – ciągłą fabułę zahaczającą o poważne wątki.\nPoczątek sugeruje, że rzecz dzieje się przed „właściwą” akcją Lupina III, ukazując okoliczności pierwszego spotkania Fujiko z kolejnymi postaciami znanymi z komiksu i animacji. Znając jednak tę markę wiadomo, że nie ma sensu zawracać sobie głowy chronologią czy krępować się jakimkolwiek kanonem. Znajomość poprzednich serii jest również całkowicie zbędna do zrozumienia czegokolwiek, tak że nic nie stoi na przeszkodzie, by właśnie Lupin III ~Mine Fujiko to Iu Onna~ potraktować jako wprowadzenie do świata.\nGłówny wątek, choć sygnalizowany od samego początku, zaczyna być wyraźnie widoczny dopiero w połowie serii, by skumulować się w wielkim finale. I tu niestety pojawia się problem w ocenie fabuły. Samo skupienie się na Fujiko, poszerzenie konwencji czy ukazanie początków znajomości bohaterów okazało się strzałem w dziesiątkę. Sam główny wątek też rozegrany został ciekawie i z pomysłem, ale czy musiano uderzyć przy nim w tak wysokie tony? To jakby Dragon Ball miało się okazać manifestem spóźnionych luddystów albo jakby starą dobrą Jolene wykonano na orkiestrę symfoniczną i stuosobowy chór. Można, tylko po co? I jak tu dalej oglądać zblazowanych bohaterów, gdy wiemy już, że kryją w sobie takie traumy?\nBohaterowie w większości zachowali przypisane im cechy, lekko podkreślone lub zmienione w zależności od sytuacji. Najwięcej czasu ekranowego dostaje oczywiście Fujiko – jeśli chcecie jej pełnej charakterystyki, poczytajcie o typie kobiety‑uwodzicielki, która manipulując otoczeniem, stara się opanować lęk przed krzywdami z dzieciństwa. Nie można odmówić jej sprytu, nie można powiedzieć, by zawsze do końca zachowywała się rozsądnie – jest jednak postacią spójną i dość dobrze odpowiadającą oczekiwaniom widza.\nPozostałe postacie dostają jakieś wprowadzenie, ale ze zrozumiałych względów wypadają trochę słabiej w porównaniu do głównej bohaterki. Jeden Lupin unika poważniejszych zmian, pozostając samolubnym, acz niepozbawionym zasad draniem. Daisuke Jigen wyjrzał na chwilę zza swojego pistoletu, dostając dość interesującą historię, ale szybko cofa się do szeregu. Goemon Ishikawa XIII pozostaje jak zwykle honorowy, zawzięty i lojalny (aczkolwiek zawsze wydawał mi się on najmniej interesującym członkiem obsady). Bohaterowie są, teraz pora na antagonistę – zgodnie z tradycją, rola ta winna przypaść inspektorowi Zenigacie. W oryginale ciapowaty policjant, bezustannie krok za Lupinem, tutaj przeistacza się w zasępionego stróża prawa, pełnego mrocznych tajemnic. Już nawet poły płaszcza łopoczą mu nie zabawnie, a złowieszczo. Towarzyszy mu wyjątkowo upierdliwy chłoptaś o imieniu Oscar, który zdolnością wzbudzania negatywnych emocji widza dorównuje najbardziej wkurzającym animowanym dzieciakom. Ni to wychowanek, ni to kochanek, w zasadzie nic nie wnosi, ale za to bezbrzeżnie irytuje.\nUważny widz szybko wywącha, że inspektor to małe piwo w porównaniu z Prawdziwym Przeciwnikiem. Dobrze, że pokazywano go tak rzadko i pozostał enigmatyczny, bo gość wyraźnie do serii nie pasuje – zamiast bowiem zgodnie z lupinowską tradycją zastawiać wymyślne pułapki na naszych bohaterów, traci czas na zabawę w Pana Boga i inne nieprzyjemności. Na szczęście te niedociągnięcia kompensuje cała galeria postaci drugoplanowych, zazwyczaj bohaterów „kradzieży odcinka”. Mafiozi, koronowane głowy, śpiewaczki operowe – ukazanie dość skomplikowanych charakterów w kilkunastu minutach odcinka to trudna sztuka, która tu się w pełni udała.\nZa same technikalia serii należy się duży plus. Jest na czym zaczepić oko – już mocno nietypowa animacja z rysowanymi tłami i jakby naklejonymi postaciami bardzo pozytywnie zaskakuje. Spore ilości stop‑klatek zaaranżowano umiejętnie, tak by służyły budowaniu nastroju, a dynamiczne sceny nie sprawiają wrażenia, jakby na nich oszczędzano. Postacie narysowane są w charakterystycznej lupinowskiej manierze nieproporcjonalnego wydłużenia, ale na szczęście dla Fujiko zrobiono wyjątek. W porównaniu do swoich dawniejszych wcieleń kobieta określana jako olśniewająca piękność nareszcie ma wyróżniającą się twarz i sylwetkę. Biorąc pod uwagę, że we wcześniejszych seriach jedynym, co miało ją czynić piękną w oczach widzów, były zmieniające się fryzury i wielkie piersi, jest to fakt wart uwagi.\nSkoro już o ciele mowa – od czasu wprowadzenia na kartki mangi Fujiko wiedziała, że znajduje się w posiadaniu skutecznej broni, wykorzystując swój sex‑appeal często i bez poczucia wstydu, a najnowsza seria nie zamierza zrywać z tą tradycją. Bohaterka co chwila pozbywa się ciuchów, nieraz przyłapujemy ją z mężczyznami w stanie upojnego sam na sam, ale mimo erotyzmu wylewającego się z ekranu ani razu nie miałam poczucia, że goły biust pokazano na ekranie bez sensu. Mimo dość niezwykłej otoczki ta seria przywraca wiarę, że istnieją jeszcze ludzie zajmujący się animacją, którzy potrafią pokazać nagie ciało i seks, nie popadając przy tym w wulgarność.\nMuzyka dorównuje oprawie graficznej – w dobie skrzeczącego j‑popu sam opening w formie melorecytacji podwyższa ocenę, a na 10 seria wspięła się dzięki połączeniu klasycznego dla Lupina III jazzu z tradycyjną muzyką japońską, rytmami z filmów i śpiewem operowym (niestety, nie jestem w stanie zweryfikować plotki, że do współpracy zaproszono prawdziwą śpiewaczkę operową).\nMiłośnicy Lupina III ze zrozumiałych względów rzucili się na Mine Fujiko to Iu Onna i – mimo narzekań na zbytnią powagę – odnaleźli w serii ową specyficzną atmosferę, jaka przez lata przyciągała ich do ekranu. Cieszy mnie też, że proces poszedł w drugą stronę – „Kobieta zwana Fujiko Mine” przypomniała młodszym pokoleniom o istnieniu dość zapomnianej dzisiaj marki. Nie tylko ja przy tej serii dobrze się bawiłam, więc jeśli jeszcze znalazł się ktoś, kto wiosnę 2012 przeżył pod kamieniem i o tym tytule nie słyszał – czujcie się zachęceni.\nEire, 7 sierpnia 2012\nPo10tial, TMS Entertainment\nHiroshi Moriyama, Takeshi Koike


Darmowe gadżety, próbki, przesyłki, testowanie produktów: 2014\nRok 2014 dobiega końca. Z tej okazji przygotowałem krótki filmik, podsumowujący 12 miesięcy funkcjonowania bloga. Wyraziłem ten czas w zdjęciach i w liczbach. Pokażę Wam materiały których do tej pory nie widzieliście. Nigdy nie ujawniałem swoich prac konkursowych... a teraz to zmieniam ;)\nDziękuje Wam za to, że towarzyszyliście mi przez tyle czasu. Czytaliście te moje wypociny i razem ze mną przeżywaliście wewnętrznie każdy zbity kubek. Dziękuje za komentarze, których napisaliśmy wspólnie 377! Bardzo się z tego wszystkiego cieszę! Dziękuje Wam za wsparcie w konkursie Tymbarka. Oddaliście na mój filmik masę głosów! Co prawda nie wygrałem wtedy nawet kapsla od butelki, ale zyskałem wiernych czytelników! Przed Nami nowy, 2015 rok. Nowe konkursy, nowe wyzwania... Nowe paczki! Tego Wam serdecznie życzę! Do napisania, drodzy kompani!\nAutor: Jakub Sztuba o 20:46\nDawno nie pisałem... No tak, przecież nie było o czym :( W czwartek dostałem małą przesyłkę, z zamówionymi naklejkami. Gdzieś mi się zdjęcie zapodziało... Później dodam.\nOd tego czasu - pustki. Na razie ambitnie piszę do firm, które to mają mnie... najwidoczniej gdzieś.\nDzisiaj nawet sąsiad dostał przesyłkę (może rachunki :D ?). Tak pięknie wystawała ze skrzynki...\nPokażę Wam moje rolety, które dzisiaj mi zamontowano. Kiedy je zamówiłem? 26.07.2014. Trochę to trwało (!) a miał być tydzień...\nWyglądały na trochę ciemniejsze, ale wyszło jak widać. Tak, więc upały mi już nie groźne! Ale tak właściwie w sierpniu nie ma ich za wiele :)\nMuszę wysłać jakieś maile, bo ostatnie nadałem w sobotę :O\nPokażę Wam moje gadżety, które zdobyłem... wczoraj. Byłem w LEROY MERLIN (Jak ja kocham wymawiać tą nazwę :D Potraficie wymówić? ) i zapytałem o gifty w POK. Pozwoliłem sobie utworzyć skrót. Mam na myśli Punk Obsługi ... Tajemnicza Pani z rentgenowskim wzrokiem wyjęła z równie tajemniczej szuflady na kluczyk kilka małych prezencików :D\nIdę mrozić tytułowe maliny! Mam ich trochę, a lubię owocki zimą. Np. do budyniu itp.\nAutor: Jakub Sztuba o 19:08\nDzisiaj dostałem naprawdę fajną przesyłkę od kuriera. Jej wymiary to około 20x20x5 ale zawartość jest świetna! (Musiałem zmienić tło, bo zdjęcie nie wyszło poprawnie)\nMyślałem że dobra się wyczerpały, ale listonosz dodał jeszcze małą kopertę:\nI na koniec, najlepsze!\nWczorajsza zagadka, która sprawia mi tyle wątpliwości i napełniła ciekawością.\nJuż się ucieszyłem na poczcie, kiedy zobaczyłem karton. Tym bardziej się ucieszyłem, kiedy nie przeszedł przez okienko listowe. Jeszce bardziej się ucieszyłem, widząc wagę 780 gram! Gdy zobaczyłem logo firmy to już był raj :)\nTakich łowów dawno nie było! Tyle fajnych gadżetów w jeden dzień.\nRaz się uda, a raz nie. Ciekawe co tam jutro... Dzisiaj mi się śnił mój listonosz, który miał urlop. Nie dostałem ani jednej przesyłki przez 2 tygodnie! Później, gdy wrócił z urlopu przyniósł mi ponad 3p0 kopert :D Psychika mi się psuje od tych paczek.\nAutor: Jakub Sztuba o 21:07


Maciej Dutkiewicz - seriale, filmy i programy TV w telewizji - emisje w TV, gdzie i kiedy obejrzeć - Sprawdź Online - programtv.naziemna.info\nMaciej Dutkiewicz - seriale, filmy i programy TV w telewizji - emisje w TV, gdzie i kiedy obejrzeć\nNa tej stronie znajdują się informacje na temat programów TV, filmów, seriali, w których Maciej Dutkiewicz występuje jako aktor lub reżyser.\nNajbliższe emisje - programy, filmy z udziałem Maciej Dutkiewicz\n2019-09-23 14:30 Ojciec Mateusz Ojciec Mateusz program tv - sprawdź gdzie obejrzeć!\n2019-09-25 00:45 Defekt Defekt program tv - sprawdź gdzie obejrzeć!\n2019-09-29 01:15 Ślad Ślad program tv - sprawdź gdzie obejrzeć!\n2019-10-02 09:55 Sensacje XX wieku Sensacje XX wieku program tv - sprawdź gdzie obejrzeć!\nPoprzednie emisje - programy, filmy z udziałem Maciej Dutkiewicz\nEmisje archiwalne - programy, filmy z udziałem Maciej Dutkiewicz\n2019-08-17 03:00 Nocne Graffiti Nocne Graffiti program tv - sprawdź gdzie obejrzeć!\nMaciej Dutkiewicz do zobaczenia przed lub za kamerą w: Defekt, Fuks, Na krawędzi, Nocne Graffiti, Nocne graffiti, Ojciec Mateusz, Sensacje XX wieku, Ślad.\nOsoby wielokrotnie współpracujące z Maciej Dutkiewicz\nKliknięcie w Imię i nazwisko osoby powoduje przejście na stronę zawierającą informacje na temat tej osoby wraz z listą emisji programów. filmów i seriali, w których jest obsadzie. Klik w etykietę Razem przenosi na stronę pokazująca wspólne projekty Maciej Dutkiewicz z wymienioną na liście osobą.\nOsoby współpracujące z Maciej Dutkiewicz\nAleksandra Górska Andrzej Chyra Artur Pontek Artur Żmijewski Bartłomiej Firlet Dorota Landowska Eryk Lubos Jaryczewska Marta Katarzyna Burakowska Kinga Preis Krzysztof Wakuliński Magdalena Cielecka Malcolm James Michał Piela Mikuśkiewicz Paulina Piotr Fronczewski Piotr Kozłowski Piotr Polk Rafał Cieszyński Sławomir Orzechowski Zbigniew Zapasiewicz Łukasz Lewandowski\nMaciej Dutkiewicz do obejrzenia na antenie stacji: ATM Rozrywka, Kino Polska, Nowa TV, Polsat, Polsat Doku, Polsat Film, Polsat Romans, Stopklatka TV, Super Polsat, TVP1 HD, TVP2 HD, TVP3, TVP3 Białystok, TVP3 Bydgoszcz, TVP3 Gdańsk, TVP3 Gorzów Wlkp., TVP3 Katowice, TVP3 Kielce, TVP3 Kraków, TVP3 Łódź, TVP3 Lublin, TVP3 Olsztyn, TVP3 Opole, TVP3 Poznań, TVP3 Rzeszów, TVP3 Szczecin, TVP3 Warszawa, TVP3 Wrocław, TVP HD, TVP Historia, TVP Kultura, TVP Polonia, TVP Rozrywka, TVP Seriale\ndzisiejsze premiery TVN program tv Polsat Sport program tv tvn24 program na dziś tvp3 katowice program program tvn bis food network program tvp3 lublin program tv tv trwam ramówka program fokus


Rodzinna winiarnia i domek przy ul Kemping, zakwaterowanie, opinie\nPiwnica win i zakwaterowanie na skrzyżowaniu - rekreacja w Palava\nOferujemy zakwaterowanie w domkach w malowniczej południowomorawskiej wiosce Vrbice w pobliżu piwnicy Straz. W pokojach 11 znajduje się ogółem łóżek 3. Witamy w naszej rodzinnej winnicy w Frederick i Trtka. Mieszkamy w małej wiosce południowomorawskiej ... w Vrbicach, jak mówią. Jest piękny przez cały rok, z szerokim widokiem na okolicę, aby nie trać oddechu. I to właśnie czeka nas jesienią, kiedy winnice są pokryte pięknymi kolorami i możemy w końcu czerpać korzyści z naszego całorocznego wysiłku. Nasza rodzinna piwnica znajduje się w piwnicznej miejscowości Stráž (znanej również jako „hobbitin”) i należy do unikatowych, ręcznie wykopanych piwnic w piaskowcowej skale. Z naszego domku do piwnicy masz przyjemny spacer po piwnicy z pięknym widokiem na okolicę (odległość około 270m). Organizujemy dla Ciebie degustację, siedząc w piwnicy z winami dla osób 4-18.\n- sypialnia (łóżko podwójne + łóżko pojedyncze)\n- mały pokój (pojedyncze łóżko 3x - NIE MOŻE być wbudowanym podwójnym łóżkiem)\n- pokój dzienny (podwójne łóżko + 3x pojedyncze łóżko) z prywatną łazienką Toalety i pralki\n- wspólna kuchnia ze stołem (kuchenka elektryczna z piekarnikiem, lodówka / zamrażarka, kuchenka mikrofalowa, czajnik elektryczny)\n- druga łazienka i toaleta dostępne z przedpokoju (bez pralki)\n- dziedziniec z miejscami do siedzenia\n- grill do wynajęcia (za opłatą, w tym węgiel, podpałki, zapałki i sprzątanie)\n- pobyt ze zwierzętami tylko po wcześniejszym indywidualnym uzgodnieniu!\n- po wcześniejszym uzgodnieniu śniadanie może być ustawione w Penzion u Hošků (do 100m z domku)\nWytwórnia win Frederick i Trtek\nMieszkamy w małej wiosce na południu Moraw ... w Vrbice, jak mówimy. Jest piękny przez cały rok, szeroki widok na okolicę aż zapiera dech w piersiach. I to nas czeka jesienią, kiedy winnice okryją się pięknymi kolorami i możemy wreszcie czerpać korzyści z całorocznego wysiłku.\nNasza rodzina zajmuje się produkcją wina od kilku pokoleń. Robi to mój mąż, mój ojciec, mój dziadek, pradziadek, ... itd. i może pewnego dnia mój syn też to zrobi. W tej chwili jego rola w uprawie winorośli jest czymś pomiędzy szpakiem a głównym degustatorem jagód winogronowych.\nNasza produkcja wina łączy tradycję i wieloletnie doświadczenie z energią, chęcią odkrywania i próbowania nowych rzeczy. Dlatego niektóre wina są „staromodne”, a inne w wyniku kontrolowanej fermentacji. Jesteśmy małą winiarnią, u nas nie znajdziesz gigantycznych pojemników ze stali nierdzewnej. Niektóre wina (szczególnie czerwone) zostawiamy w drewnianych beczkach. Indywidualnie podchodzimy do poszczególnych win i wierzymy, że każde wino potrzebuje swojego czasu.\nW zależności od zainteresowań organizujemy również degustacje z przewodnikiem w naszej piwniczce z winami, a następnie przekąski.\nPiwnica win z posiedzeniem, degustacją\nNasza rodzinna piwnica znajduje się w piwnicy Stráž (zwanej również „hobbitem”) i należy do unikalnych, ręcznie wykopanych piwnic w piaskowcu. Z naszego domku można dostać się do piwnicy przyjemnym spacerem przez lokację piwniczną z pięknym widokiem na okolicę (odległość około 270m).\nOrganizujemy dla Państwa degustacje z miejscami do siedzenia w naszej winiarni dla 4-18 osób.\nDla małych „grup” 2-4 osobowych przygotujemy indywidualne „menu” po wcześniejszym umówieniu.\nJeśli nie znajdziesz niczego w naszym menu lub między usługami, nie wahaj się z nami skontaktować. Chętnie Ci pomożemy we wszystkim.\n- bezpłatne wi-fi w piwnicy\nCzęścią piwnicy winiarskiej jest tzw. Prasa z miejscami do siedzenia, toaletą i dolną piwnicą, gdzie zwykle odbywa się degustacja (między beczkami) oraz małe prywatne archiwum.\n- degustacje i cały wieczór zawsze prowadzi sam winiarz\n- zawsze masz z nami prywatność (nie mieszamy więcej grup)\nDomek z piwnicą z winami, rekreacja Kraj południowomorawski, Pálava\nRodzinna winiarnia Frederick i Trtek\nSiedząca piwnica z winami\nWybierz ocenęDaj rodzinną winiarnię i domek na rozdrożu 1 / 5Daj rodzinną winiarnię i domek na rozdrożu 2 / 5Daj rodzinną winiarnię i domek na rozdrożu 3 / 5Daj rodzinną winiarnię i domek na rozdrożu 4 / 5Daj rodzinną winiarnię i domek na rozdrożu 5 / 5


Życie kierowców UE zagrożone - europarlament głosuje nad wprowadzeniem wyjątkowo niebezpiecznego systemu - Ze świata | Aktualności w MOTOGEN.PL\n› motogen.pl › Aktualności › Aktualności ze świata › Życie kierowców UE zagrożone - europarlament głosuje nad wprowadzeniem wyjątkowo niebezpiecznego systemu Drukuj Poleć znajomemu\nEksperci unijni wciąż myślą nad poprawą bezpieczeństwa w ruchu drogowym odbywającym się na jej terenie. Całkiem rozsądnymi rozwiązaniami są obwodnice miast, strefy tempo 30 z „hopkami” wymuszającymi ograniczenie prędkości, widoczne i oświetlone nocą przejścia dla pieszych, czy kładki, ograniczanie ruchu pojazdów w ścisłych centrach miast bądź na starówkach. Są też pomysły zupełnie kuriozalne, a jednym z nich jest na pewno blokada prędkości wbudowana we wszystkie pojazdy poruszające się po drogach publicznych UE. Argument? To na pewno zmniejszy śmiertelność na drogach o 20%! Na pewno…\nInteligentny tempomat zamiast inteligentnego kierowcy\nSystem ograniczający prędkość to oczywiście elektroniczna zabawka oparta na tempomacie Intelligent Speed Assistance i współpracująca z gpsem. System po wykryciu przekroczenia prędkości w danym rejonie najpierw informowałby kierowcę o tym fakcie, a jeżeli ten nie zwolniłby, zrobiłby to za niego – bez znaczenia byłaby tutaj aktualna sytuacja drogowa…\nTakie „wyręczenie” kierowcy może doprowadzić do bardzo niebezpiecznych sytuacji, bo wbrew pozorom to właśnie prędkość często może uratować życie – np. przy wyprzedzaniu na jednojezdniowej drodze wojewódzkiej.\nCo ciekawe ten nietrafiony pomysł wraca jak bumerang, bo otóż 13 lat temu testowano już podobne rozwiązanie. W automatyczny ogranicznik prędkości wyposażono motocykl, a testy odbywały się na wydzielonym do tego eksperymentu obszarze. Wnioski? System jest niebezpieczny, gdyż nie pozwala na pełną kontrolę prowadzonego pojazdu. Pomysł ten został zarzucony.\nNiestety ktoś zapomniał o tych badaniach i kwestia automatycznego ograniczenia prędkości zostanie poddana głosowaniu w europarlamencie już 21 lutego. Liczymy na to, że rozsądek przeważy.\nue, unia europejska, bezpieczeństwo, bezpieczeństwo ruchu drogowego, automatyczne ograniczenie prędkości, ograniczenie prędkości


Z Premierem Morawieckim rozmowy o Krajowym Planie Odbudowy - Unia Metropolii Polskich\nZ Premierem Morawieckim rozmowy o Krajowym Planie Odbudowy\n7 kwietnia br. odbyło się spotkanie Strony Samorządowej Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego z Prezesem Rady Ministrów Mateuszem Morawieckim. Samorządowcy przekonywali Premiera dlaczego decentralizacja zarządzania funduszami pomocowymi w ramach KPO ma tak istotne znaczenie dla ich prawidłowego wykorzystania oraz dlaczego nie warto pomijać w rozdziale środków pomocowych dużych miast i ich obszarów funkcjonalnych.\nW posiedzeniu, oprócz Premiera Morawieckiego uczestniczył Waldemar Buda, Wiceminister Funduszy i Polityki Regionalnej, także Prezydenci Miast Unii Metropolii Polskich: Marcin Krupa, Prezydent Katowic; Krzysztof Żuk, Prezydent Lublina oraz Jacek Sutryk, Prezydent Wrocławia, a także przedstawiciele pozostałych ogólnopolskich korporacji samorządowych wchodzących w skład KWRiST: Unii Miasteczek Polskich; Związku Gmin Wiejskich RP; Związku Miast Polskich; Związku Powiatów Polskich; Związku Województw RP.\nW trakcie spotkania z Premierem przedstawiciele Strony Samorządowej przedstawili swoje najważniejsze zastrzeżenia do projektu KPO, które zgłaszane były już wielokrotnie, zarówno w trakcie odbywających się pod koniec marca wysłuchań publicznych, jak i na marcowym posiedzeniu KWRiST.\nO zgłaszanych przez miasta Unii Metropolii Polskich zastrzeżeniach do KPO czytaj więcej:\n· UMP aktywnie uczestniczy w wysłuchaniach publicznych w sprawie KPO;\n· KPO: Miasta wykluczone ze środków na zieloną energię;\n· Miejska kolej, metro i tramwaje gwarancją zeroemisyjnego transportu.\nStanowisko Unii Metropolii Polskich zaprezentował Krzysztof Żuk, natomiast w imieniu Związku Miast Polskich głos zabierał Jacek Sutryk oraz Jacek Karnowski.\nWystąpienia samorządowców poprzedzone zostały ogólnym omówieniem problemów (o charakterze ustrojowym) występujących w relacjach rząd – samorząd oraz podkreśleniem wymogu przestrzegania zasad jawności, przejrzystości i równej dostępności wszystkich beneficjentów do funduszy unijnych. Zwrócono uwagę na fakt, ze planowane w KPO działania powinny dotyczyć wszystkich miast, a nie tych, które zostały zaliczone do kategorii „tracących funkcje społeczno-gospodarcze”.\nJacek Sutryk mówił, że samorządowcy chcą się aktywnie włączyć w odbudowę gospodarki po pandemii. Jednak ich zaufanie zostało nadwyrężone choćby przez uznaniowy sposób podziału środków z Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych. Prezydent Wrocławia podkreślał, że dla samorządów wizja państwa opartego na centralizacji jest nie do zaakceptowania. – My proponujemy wzmacnianie samorządności, a proponuje nam się centralizację państwa i podporządkowanie nas rozrastającej się administracji centralnej, osłabianie finansowe i zmniejszanie odpowiedzialności samorządów. Nie chcemy się na to zgodzić – mówił Prezydent Sutryk.\nZ kolei Krzysztof Żuk upominał się o niedyskryminowanie w Krajowym Planie Odbudowy mieszkańców dużych miast i ich obszarów metropolitalnych. – Dyskryminacja ta stała się niestety elementem szerszej polityki rządu, co widać chociażby przy podziale środków z Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych – mówił Prezydent Lublina wyjaśniając, dlaczego wsparcie dużych miast i metropolii w ramach KPO jest konieczne, a będzie korzystne dla rozwoju całego kraju. Krzysztof Żuk zgodził się także ze stanowiskiem wyrażonym przez Jacka Sutryka, że samorządy nie godzą się na postępującą centralizację państwa.\nDlaczego wsparcie miast i metropolii jest konieczne?\nWedług danych Ministerstwa Finansów oraz Związku Miast Polskich to właśnie miasta – w szczególności zaś miasta na prawach powiatu – znajdują się w najtrudniejszej sytuacji spowodowanej zarówno zmniejszeniem dochodów na skutek pandemii COVID-19, jak i wskutek wprowadzonych przez rząd zmian prawnych, w tym w podatkach PIT i CIT. Efektem tego był gwałtowny spadek nadwyżki operacyjnej w 2020 r która obniżyła się w porównaniu do 2019 r o blisko 38%.\n– Taka sytuacja wpływa na potencjał rozwojowy miast, na który składają się trzy elementy: potencjał własny (tj. nadwyżka operacyjna); wsparcie ze środków zewnętrznych (głównie z dotacji UE) oraz finansowanie zwrotne (którego poziom limitowany jest w ustawie o finansach publicznych) – wyjaśnia Prezydent Lublina. – Oznacza to, że malejąca nadwyżka operacyjna w miastach wręcz uzasadnia wsparcie z KPO wszystkich miast, a nie tylko – jak przyjęto – miast „tracących funkcje społeczno- gospodarcze”.\nDodać należy, ze w świetle analiz Związku Miast Polskich każde zmniejszenie nadwyżki operacyjnej w podsektorze samorządowym oznacza 2.5 – krotne zmniejszenie poziomu inwestycji jednostek samorządu terytorialnego (dalej też: JST)z uwagi na mniejsze środki własne i mniejszą zdolność kredytową. W konsekwencji JST, a w szczególności miastom, grozi wyhamowanie inwestycji rozwojowych. To zaś oznacza nie tylko osłabienie potencjału rozwojowego JST, ale również znacznie mniejsze wpływy do budżetu państwa z PIT, CIT i VAT.\nKrzysztof Żuk wskazuje ponadto, że według danych Ministerstwa Finansów nadwyżka operacyjna JST do 2027 r. wyniesie łącznie ponad 120 mld zł. Tymczasem potrzeby inwestycyjne JST (głównie miast) w zakresie infrastruktury wod-kan, ciepłownictwa, zagospodarowania odpadów, budowy dróg czy też transportu publicznego i budowy infrastruktury społecznej można szacować na znacznie ponad 400 mld. – Oznacza to, że bez wzmocnienia potencjału dochodowego JST oraz bez zewnętrznego zasilenia środkami z UE, realizacja w najbliższych latach potrzeb inwestycyjnych (wynikających z rosnących oczekiwań mieszkańców oraz z wymogów zmieniającego się prawa) nie będzie możliwa – podkreśla Prezydent Lublina, i dodaje, że od skutecznej i zgodnej współpracy rządu i samorządu oraz od wspólnej odpowiedzialności za naszą przyszłość, zależy czy grozić nam będzie stagnacja (zwłaszcza w wymiarze lokalnym) czy tez utrzymamy wspólnie pożądane tempo rozwoju lokalnego i regionalnego.\nPrzede wszystkim domagają się większego udziału strony samorządowej w realizacji Krajowego Planu Odbudowy. A także klarownych reguł dzielenia środków unijnych w różnych programach i obszarach. Ponadto oczekują współpracy przy uchwalaniu ustawy wdrażającej Krajowy Plan Odbudowy.\nW trakcie spotkania z Mateuszem Morawieckim samorządowcy podkreślali także jak wielkie znaczenie dla skutecznego wykorzystania środków europejskich dostępnych w ramach KPO ma decentralizacja zarządzania nimi.\n– Krajowy Plan Odbudowy to olbrzymia nadzieja dla samorządów. Nie chcemy być tylko jego beneficjentami. Nie zgadzamy się z argumentami Ministerstwa Funduszy i Polityki Regionalnej, że problemy natury technicznej uniemożliwiają samorządom regionalnym udział we wdrażaniu KPO. Tylko decentralizacja programu zapewni jego skuteczne wdrażanie. Środki finansowe, które płyną do nas z Unii Europejskiej są potrzebne natychmiast, a samorządy gwarantują przyśpieszenie wdrażania. W naszych stanowiskach wskazujemy też na konieczność przekazania min. 40% programu na poziom regionalny – mówiła Elżbieta Polak, Marszałek Województwa Lubuskiego.\nMateusz Morawiecki zapewniał, że rząd przyjął już część uwag i wniosków samorządów do projektu Krajowego Planu Odbudowy. Jako przykład podał znaczące przesunięcie środków na inwestycje związane z transportem tzw. zeroemisyjnym, szynowym, w tym na tramwaje, ale także na linie kolejowe i zakup nowego taboru. Rząd przyjął również postulat dotyczący udziału przedstawicieli samorządu terytorialnego w Komitecie Monitorującym KPO, o co bardzo zabiegali samorządowcy. Również postulat zwiększenia środków na ochronę zdrowia został przyjęty przez rząd.


Sunday Majors: "Josek" czwarty w Sunday Kickoff ($18,122) | PokerNews\nPo wielkiej porażce, jaką zakończył się w sobotę występ polskiej reprezentacji na Euro 2012, pozostało nam wierzyć że przyjemną niespodziankę sprawią nam nasi pokerzyści. Ostatecznie nie doczekaliśmy się zwycięstw w takich turniejach jak Sunday Million czy Sunday Warm-Up, ale ogólnie występ naszych rodaków można odnotować na plus, bo aż w 3 turniejach znaleźliśmy się przy stołach finałowych. Warto zauważyć też, że w ten weekend przy sesji MTT zasiadła znacznie większe liczba pokerzystów, a wszystko za sprawą promocji Half Price! Zapraszamy na podsumowanie.\nW specjalnej odsłonie turnieju Sunday Million, udział wzięło 20,216 śmiałków, których wpisowe pozwoliło na utworzenie puli nagród w wysokości $2,021,600. Kiedy w grze pozostało 3 zawodników, zdecydowano się na deala, dzięki któremu późniejszy zwycięzca otrzymał $194,835. Ostatecznie w turnieju najlepiej wypadł "Sykoen" z Norwegii, który w heads-upie pokonał Anglika "woody1234321". Najlepszy z Polaków, "Marcin199018" zajął dopiero 76 miejsce, za co otrzymał $1,920.\nW turnieju Sunday Warm-up również wpisowe zostało obniżone o połowę i podobnie jak w przypadku Sunday Million wyniosło $107,50. Na starcie tego eventu zjawiło się 10,453 miłośników pokera, który walczyli o jak największą część z puli wynoszącej $1,045,300. Ostatecznie po blisko 13 godzinach gry, zwycięzcą został "jkfrankfurt" z Niemiec. Co ciekawe, na deala w tym turnieju zdecydowało się aż 6 zawodników, przez co zwycięzca otrzymał $89,594. Miejsce 80 zajął "johny_banan@", który wygrał $1,149.\nW turnieju Sunday 2nd Chance zniżki już nie było i każdy użytkownik PokerStars, który chciał zagrać w turnieju, musiał uiścić normalne wpisowe w wysokości $215. Po zamknięciu rejestracji, okazało się iż na taki krok zdecydowało się 1,101 zawodników, a pula nagród wyniosła $220,200. Zwycięzcą tego turnieju został Cypryjczyk "11plus11", który otrzymał w nagrodę $39,636. Dobrze zaprezentował się również Polak "gardze_wami", który za zajęcie ósmego miejsca, zebrał $4,404.\nW turnieju Sunday Kickoff również mieliśmy obniżkę wpisowego, które wyniosło $54,50. Na udział w evencie, który rozpoczyna się o godzinie 14:00, zdecydowało się 6,415 zawodników, co pozwoliło trzykrotnie przekroczyć pulę gwarantowaną. Ostatecznie zawodnicy mieli do podziału $320,750, a na zwycięzce czekało $50,168. Po 11 godzinach gry doczekaliśmy się ostatecznych rozstrzygnięć. Zwycięzcą turnieju został Szwed "trupadur_lol", który zainkasował jednak nie $50k, lecz $40,584, ponieważ gdy w grze pozostawało 3 zawodników, zdecydowano się na deala. Rewelacyjne 4 miejsce w turnieju, zajął "Josek", który wygrał $18,122.\nW tym turnieju oczywiście zniżki nie było, bo trudno wyobrazić sobie obniżkę ceny aż o $275. Na opłacenie pełnego wpisowego w wysokości $530 zdecydowało się 657 zawodników, co pozwoliło na utworzenie puli nagród w wysokości $328,500. Po ponad 11 godzinach gry zwycięzcą turnieju został Brazylijczyk "ArielBahia", który pokonał w heads-upie Niemca "KeyserMM" i otrzymał w nagrodę $50,279. O stół finałowy otarł się też "sosickPL", który swoją przygodę z tym turniejem zakończył na miejscu 12 i wygrał $3,613.\nW turnieju Sunday Storm, również zdecydowano się na zniżkę, chociaż tutaj była on najmniej potrzebna. Promocyjne wpisowe do tego eventu wyniosło więc $5,50. Udział w tym specjalnym wydarzeniu zdecydowało się wziąć 58,538 pokerzystów i co ważniejsze w końcu na PokerStars doczekaliśmy się turnieju z overlay! Zwycięzcą specjalnej edycji Sunday Storm został Grek "tammaister", który w nagrodę otrzymał $19,050. Świetne 4 miejsce w turnieju zajął "BSNT_LG", który otrzymał w nagrodę $8,403.\nTurnieje Pokerowe Wydarzenie Pokerowe Sunday Majors PokerStars


Działdowo - Dziennik Elbląski\nFunkcjonariusze warmińsko-mazurskiej KAS zajęli 9 automatów i 4 komputery do gier. Kontrole przeprowadzili w punktach w Działdowie, Iławie i Nowym Mieście Lubawskim.\nZłoto dla zawodników IKS Atak\nZawodnicy IKS Atak wywalczyli dwa złote medale na zawodach w Działdowie.\nUdane występy elbląskich mistrzów fechtunku\n12 miejsc medalowych - z takim dorobkiem z mistrzostw Polski w Działdowie wróciła Elbląska Szkoła Fechtunku Fortis.\n"Nikt się nie oszczędzał". Olimpia Elbląg wygrała ze Startem Działdowo 2:0\nDziewiąty mecz kontrolny rozegrali w sobotę piłkarze II-ligowej Olimpii Elbląg. Drużyna Adama Borosa pokonała w Elblągu Start Działdowo 2:0 po golach Tomasza Sedlewskiego i Denisa Bursaka.


Nicola Yoon - książki lub utwory autora | Księgarnia internetowa Poczytaj.pl\nNicola Yoon - książki lub utwory autora\nKsiążka. Wydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie ; Kategoria: Książki / Literatura / Młodzieżowa; Rok wydania: 2019; Oprawa: Miękka ze skrzydełka;\nDruga powieść autorki bestsellera New York Timesa PONAD WSZYSTKO Natasha pochodzi z Jamajki, ale od ósmego roku życia mieszka w Nowym Jorku. Tu ma swoje życie, chłopaka, przyjaciół Ale rodzina dziewczyny przebywa w USA nielegalnie i...\nKsiążka. Wydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie ; Kategoria: Książki / Literatura / Proza, powieść; Rok wydania: 2017; Oprawa: miękka;\nPonad wszystkoChoroba nastoletniej Macddy jest bardzo rzadka. Ma alergię na cały świat. Od siedemnastu lat jest uwięziona w domu. Kontaktują się z nią wyłącznie mama i pielęgniarka. Pewnego dnia Maddy wygląda przez okno i widzi... jego....\nChoroba nastoletniej Macddy jest bardzo rzadka. Ma alergię na cały świat. Od siedemnastu lat jest uwięziona w domu. Kontaktują się z nią wyłącznie mama i pielęgniarka. Pewnego dnia Maddy wygląda przez okno i widzi... jego. Jest...\nUrodzona na Jamajce Natasha od ósmego roku życia mieszka w Stanach. Jej rodzice przebywają w USA nielegalnie i zostają deportowani na Jamajkę. Natasha jest załamana i wściekła na ojca to przez niego rodzina musi wracać tam, skąd...\nŻycie bez ryzyka wcale nie jest bezpieczne. 17-letnia Maddy ma bardzo rzadkie, ale zarazem doskonale znane schorzenie - alergię wszystko. Od zawsze pozostaje uwięziona we własnym domu. Jedyne osoby, z którymi ma kontakt, to jej mama...


Scenariusze do zajęć koła geograficznego | tekst nr 37513\nScenariusze do zajęć koła geograficznego\nScenariusze zajęć Koła Geograficznego - stanowią część pracy podyplomowej\nScenariusz 1: Zajęcia organizacyjne\n• praca samodzielna,\n• metody aktywizujące, które pozwolą na napisanie planu pracy Koła Geograficznego,\n• Kształtowanie umiejętności pracy w grupie.\n• Motywowanie ucznia do działania.\n• Zdefiniowanie pojęcia „mała ojczyzna”.\n• Poznanie form i metod pracy podczas zajęć z geografii.\n• Przyrządy do pisania\n• Przedstawienie uczniom celów jakie chcemy osiągnąć podczas zajęć jakim jest Koło Geograficzne.\n• Uczniowie próbują zdefiniować pojęcie „mała ojczyzna”. Nauczyciel nie może negować żadnej propozycji, a jedynie ją koryguje lub modyfikuje. Na koniec tego etapu zajęć, musi powstać definicja, która będzie obowiązywała już na stałe.\n• Nauczyciel przedstawia proponowany plan pracy Koła Geograficznego. Za pomocą wybranej metody aktywizującej sprawia, że uczniowie stawiają swoje propozycje do tegoż planu. Wyjaśniają również sposoby w jaki chcieliby, aby program był realizowany.\n• Nauczyciel na podstawie swoich pomysłów i sugestii uczniów, tworzy autorski program Koła Geograficznego.\nScenariusz 2: Klimat regionu\n• obserwacja pogody,\n• samodzielne wykonanie pomocy dydaktycznych,\n• wykonywanie obliczeń.\n• Rozwijanie postawy badawczej ucznia.\n• Umiejętność przeprowadzania obserwacji i dokonywania pomiarów.\n• Umiejętność zapisu dokonywanych obserwacji.\n• Umiejętność zestawiania i odczytywania liczb.\n• Umiejętność obliczania średniej oraz amplitudy.\n• Umiejętność wykonywania praktycznych pomocy dydaktycznych.\n• Przyrządy do zapisywania obserwacji i pomiarów.\n• Termometr, barometr, deszczomierz, wiatromierz służący do wskazywania kierunków świata.\n• Przedstawienie celów zajęć.\n• We wrześniu, nauczyciel wspólnie z uczniami omawia rodzaje składników pogody. Wyjaśniana jest również ich funkcja w przyrodzie i gospodarce człowieka. Odczytywane są prognozy pogody.\n• Na podstawie map klimatycznych omawiany jest klimat na świecie w Polsce i w regionie Pomorza Zachodniego. Przedstawiony jest sposób sporządzania tego rodzaju map i ich celowość.\n• Uczniowie z materiałów przyniesionych z domu lub tych, które zaproponował nauczyciel budują pomoce dydaktyczne takie jak: wiatromierze i deszczomierze. Rolą nauczyciela jest tu dostarczenie instrukcji wykonania przedmiotu oraz pomoc przy realizacji tego zadania.\n• Fazą realizującą projekt jest systematyczny pomiar temperatury, kierunku wiatru, ciśnienia atmosferycznego oraz obserwacja zachmurzenia. Uczniowie działają zespołowo, więc muszą podzielić się zadaniami, które będą trwały przez cały rok szkolny codziennie o tej samej porze. Wszystkie obserwacje i pomiary muszą odnotowywać w dzienniku przygotowanym przez nauczyciela.\n• Na czerwcowych zajęciach, wyniki te są opracowywane poprzez tworzenie tabel, obliczanie średnich i amplitudy oraz wykonywaniem map lub porównywaniem swoich ustaleń z gotowymi mapami.\nScenariusz 3: Mój Bałtyk\n• doświadczenie, eksperyment,\n• zajęcia w terenie.\n• Poznanie historii Bałtyku.\n• Umiejętność opisywania Bałtyku – przy pomocy mapy.\n• Utrwalenie informacji dotyczącej flory i fauny Bałtyku.\n• Umiejętność dokonywania obserwacji laboratoryjnych.\n• Kształtowanie umiejętności wyszukiwania informacji w różnego typu źródłach.\n• mapy, przewodniki,\n• księgozbiór w bibliotece szkolnej i publicznej oraz biblioteczka nauczyciela,\n• przyrządy niezbędne do wykonania doświadczenia,\n• mikroskop, lupy.\n• Wprowadzenie uczniów do projektu i przedstawienie jego celów.\n• Przy pomocy filmów edukacyjnych zaprezentowanie uczniom historii Bałtyku. Nawiązanie do poziomu zasolenia. Uczniowie mogą zaproponować również własne odpowiedzi na pytanie dotyczące niskiego zasolenia Morza Bałtyckiego. Przy omawianiu tego zagadnienia niezbędna jest mapa.\n• Zajęcia terenowe. Odbywają się one na plaży. Omawiany jest wówczas typ brzegów Bałtyku, ze szczególnym uwzględnieniem tego, który występuje w najbliższej okolicy. Zadaniem domowym uczniów będzie wyszukanie informacji czym jest piasek na plaży. Podczas zajęć terenowych zostaje również pobrana woda morska.\n• Zajęcia laboratoryjne.\nDoświadczenie. Potrzebne są dwa identyczne naczynia. Do jednego z nich nalewamy wody morskiej, a do drugiego identyczną ilość wody z kranu. Obydwa naczynia odstawiamy w ciepłe miejsce. Doświadczenie kończy się, gdy cała woda wyparuje. Porównuje się wówczas ściany wewnątrz naczynia. W tym, w którym była woda morska powinny być osadzone kryształki soli.\nUstalanie zasolenia. Do wykonania pokazu niezbędna jest waga, sól oraz przezroczyste pojemniki lub woreczki. Nauczyciel podaje uczniom dane statystyczne dotyczące zasolenia wybranych zbiorników wodnych na świecie, w tym Bałtyku. Podane zasolenie przeliczane jest na gramy. Do opisanych woreczków uczniowie nasypują zważoną sól. Na koniec następuje porównanie zasolenia różnych zbiorników wodnych z zasoleniem Bałtyku.\nMikroskopowanie. Zajęcia te należy przeprowadzić bezpośrednio po pobraniu wody z morza. Nauczyciel wyjaśnia uczniom jak wykonać preparat mikroskopowy, następnie każdy z nich go wykonuje. Zadanie polega na znalezieniu przy pomocy mikroskopu, mikroorganizmu żyjącego w wodzie i odnalezienie jego nazwy na podstawie przygotowanych przez nauczyciela planszy. Chętni uczniowie mogą wykonać własne szkice.\n• Praca z tekstem. Nauczyciel wypisuje pytania dotyczące Bałtyku. Zadaniem uczniów jest odnalezienie odpowiedzi w rozdanych wcześniej „Przewodnikach po Bałtyku”.\nPytania dotyczą geografii morza, fauny, flory oraz ekologii i źródeł zanieczyszczeń.\n• Dyskusja. Temat przewodni to „Korzyści wynikające z dostępu Polski do Bałtyku”. Uczniowie wyrażają swoje opinie i spostrzeżenia, omawiają je między sobą, podają kontrargumenty.\n• Podsumowanie. W ramach podsumowania informacji, wykonana może być gazetka zawierająca podstawowe informacje oraz ciekawostki związane z omawianym akwenem.\nScenariusz 4: Linia brzegowa lądu.\n• zajęcia w bibliotece,\n• gra edukacyjna,\n• praca w sali lekcyjnej.\no umiejętności pracy w grupie,\no samodzielnego myślenia,\no umiejętności wyszukiwania informacji na określony temat w różnych źródłach.\n• Stworzenie gry edukacyjnej.\n• Zapoznanie się i utrwalenie informacji dotyczących linii brzegowej kraju.\n• Kształtowanie postaw potrzebnych na rynku pracy – pracy umiejętność tworzenia strategii i pracy zespołowej.\n• przyrządy niezbędne do wykonania gry,\n• zdjęcia, foldery, itp.\n• Nauczyciel przedstawia zasady obowiązujące podczas wykonywania zadań oraz omawia ich cel.\n• Wyszukiwanie informacji. Na pierwszych zajęciach uczniowie wyszukują informacji dotyczących linii brzegowej kraju np. typy brzegu, rośliny porastające wydmy, zbiorniki wodne, informacje dotyczące miejscowości nadmorskich. Wspólnie z nauczycielem tworzą bank informacji, fotografii, rycin. Każdy uczeń otrzymuje kopię tych informacji. Zadaniem domowy jest przyswojenie wiadomości, w takim stopniu, aby wziąć udział w grze. Na podstawie banku informacji, nauczyciel układa szereg pytań, które będzie odczytywał w czasie gry.\n• Gra. Na kolejnych zajęciach nauczyciel przedstawia uczniom zasady gry.\no Uczniowie mają się podzielić na grupy maksymalnie trzyosobowe.\no Każda z grup otrzymuje trzy punkty.\no Przed wylosowaniem pytania, uczniowie z tej samej drużyny decydują ile punktów gotowi są zaryzykować ( maksymalnie 3 ).\no Jeśli odpowiedzą na pytanie prawidłowo, otrzymują od nauczyciela tyle punktów, ile zaryzykowali. W przypadku gdy odpowiedź będzie błędna, nauczyciel odbiera od uczniów tą ilość punktów, którą zaproponowali.\no Kolejna drużyna losuje pytanie.\no Drużyna, która utraci wszystkie punkty odpada z gry. Zabawę wygrywa grupa, która zdobyła największą ilość punktów.\n• Po zakończeniu zabawy, jej uczestnicy podsumowują ją i określają czy założone cele zostały osiągnięte.\nScenariusz 5: Martwa Dziwna\n• w grupie,\n• praca z różnymi źródłami informacji,\n• praca z mapą,\n• praca w bibliotece szkolnej lub miejskiej,\no umiejętności posługiwania się mapą,\no umiejętności prowadzenia obserwacji w terenie,\no umiejętności planowania pracy,\n• Poznanie pojęć związanych z rzekami i jeziorami.\n• Zdobycie wiedzy na temat Martwej Dziwny, poznanie jej historii\n• księgozbiór w bibliotece,\n• przyrządy do sporządzania notatek,\n• Nauczyciel przedstawia uczniom temat projektu, sposób w jaki będzie realizowany będzie realizowany oraz jego celowość.\n• Uczniowie z nauczycielem udają się do biblioteki. Wyszukują wszystkie informacje dotyczące Martwej Dziwny. Powinny to być informacje dotyczące przede wszystkim:\n położenia jeziora ( na mapie oraz współrzędne geograficzne),\n historii powstania,\n informacje dotyczące wielkości i głębokości.\nZ uzyskanych informacji sporządzane są notatki, które będą podstawą do dalszej\nZadaniem domowym uczniów jest wyszukanie na stronach internetowych dodatkowych informacji lub uzupełnienie braków.\n• Na zajęciach każdy uczeń przedstawia uzyskane przez siebie informacje, porównując je z informacjami pozostałych uczestników. Nauczyciel pokazuje uczniom stare i nowe fotografie Jeziora. Porównuje się je ze sobą i ustala czy kształt jeziora uległ zmianie. Jeśli tak jest podejmuje się próbę wyjaśnienia tego zjawiska.\nTen etap projektu kończy stworzenie prezentacji opowiadającej o Jeziorze Martwa Dziwna.\n• Uczniowie wspólnie z nauczycielem udają się na spacer szlakiem wyznaczonym dookoła Jeziora Martwa Dziwna. Niezbędna będzie mapa turystyczna, na której zawarte będą informacje dotyczące szlaku, którym należy się poruszać. Nauczyciel zwraca uczniom uwagę, gdzie na szlaku i w jaki sposób zaznaczona jest trasa wędrówki.\nPodczas zajęć terenowych omawiany jest krajobraz w jaki wpisuje się Jezioro, zwraca się uwagę nie tylko na elementy stworzone przez naturę, ale również na te, które są pochodzenia kulturowego.\nUczniowie podejmują próbę wyznaczenia miejsca, które było kiedyś ujściem Dziwny do Bałtyku.\n• Na zakończenie i podsumowanie projektu można z uczniami podjąć próbę odpowiedzenia na pytania:\nJakie znaczenie dla przyrody ma Martwa Dziwna?\nJakie znaczenie dla Gminy ma Martwa Dziwna?\nW jaki sposób można byłoby wykorzystać walory geograficzne i przyrodnicze jeziora dla promocji Gminy Dziwnów?\nScenariusz 6: Zbiorniki wodne\n• praca z użyciem sprzętu multimedialnego – tworzenie prezentacji multimedialnej,\n• praca z różnymi źródłami informacji.\no umiejętności korzystania ze stron internetowych,\n• Poznanie zasad obowiązujących przy tworzeniu prezentacji.\n• Stworzenie prezentacji multimedialnej omawiającej wybrany zbiornik wodny.\n• Zapoznanie się i utrwalenie wiadomości dotyczących zbiorników wodnych występujących na północy Polski.\n• Kształtowanie postaw potrzebnych na rynku pracy.\n• Przedstawiany jest uczniom cel zajęć i formy ich realizacji.\n• Nauczyciel omawia podział zbiorników wodnych biorąc pod uwagę różne ich kategorie.\n• Wspólnie z uczniami nauczyciel wyszukuje w atlasach lub mapach ściennych różnego rodzaju zbiorniki wodne występujące na północy Polski. Uczniowie próbują dopasować je do wcześniej omawianych kategorii.\n• Przedstawiane są zasady prawidłowego wykonywania prezentacji multimedialnych. Przypominane są również zasady zapisywania źródeł, skąd czerpane są informacje.\n• Nauczyciel zapisuje na tablicy punkty, które muszą być omówione\no Historia zbiornika.\no Legenda związana ze zbiornikiem (jeśli istnieje).\no Wymiary zbiornika.\no Położenie geograficzne.\no Przyroda i ekologia.\no Walory turystyczne.\n• Uczniowie wybierają nazwy zbiorników wodnych, o których będą tworzyć prezentacje multimedialne. Należy zadbać o to, aby każdy miał inny zbiornik wodny.\n• Po zakończeniu prac, uczniowie przedstawiają je. Omawiają trudności, które mogli napotkać podczas wykonywania prezentacji.\n• Prace uczniów mogą być wykorzystane na lekcjach geografii lub lekcji przyrody.\nScenariusz 7: Podział administracyjny Polski i województwa zachodniopomorskiego.\n• zajęcia multimedialne,\n• tworzenie gry.\n• Umiejętność wyszukiwania informacji na mapie.\n• Znajomość podstawowych pojęć dotyczących podziału administracyjnego Polski.\n• Umiejętność dokonania podziału administracyjnego województwa zachodniopomorskiego i powiatu kamieńskiego.\n• Stworzenie gry na wzór gry „Monopoly”.\n• mapy z podziałem administracyjnym Polski, województwa zachodniopomorskiego, powiatu kamieńskiego,\n• materiały do wykonania gry.\n• Po omówieniu celu lekcji, nauczyciel wspólnie z uczniami omawia celowość podziału administracyjnego.\n• Na mapach omawiany jest podział administracyjny kraju, województwa i powiatu.\n• Uczniowie dzieleni są na grupy. Każda z grup otrzymuje brystol, na którym wykona plansze na wzór gry „Monopol”. Na planszy rozmieszcza się miejscowości występujące w województwie zachodniopomorskim w taki sposób, aby tym samym kolorem oznaczone były jedynie miejscowości należące do tego samego powiatu. Uczniowie muszą również ustalić, miejscowości którego powiatu są najatrakcyjniejsze i te będą najbardziej cenne w grze. Na polu z konkretną miejscowością musi również znaleźć się rysunek przedstawiający coś charakterystycznego dla niej.\nZasady gry są podobne jak w grze „Monopol”.\n• Po wykonaniu gry, uczniowie mogą w nią zagrać.\nScenariusz 8: Urbanizacja województwa zachodniopomorskiego.\n• odczytywanie i tworzenie tabel, diagramów, wykresów.\n• Rozwijanie umiejętności odczytywania informacji zawartej w tabelach, wykresach, diagramach.\n• Rozwijanie umiejętności zapisywania danych w formie graficznej oraz tabel.\n• Umiejętność układania zadań z treścią.\n• Kształtowanie postaw i umiejętności pożądanych na rynku pracy.\n• tabele, diagramy, wykresy zawierające informacje dotyczące ludności\n• zeszyty, przyrządy do pisania.\n• Przed rozpoczęciem zadań przedstawiane są cele zajęć.\n• Nauczyciel wyjaśnia w jaki sposób odczytuje się i zamieszcza dane w tabelach, diagramach i wykresach.\n• Nauczyciel rozdaje uczniom mapy, na podstawie których, odczytywana jest ilość ludności w poszczególnych miastach Polski.\n• Po upewnieniu się, że dla wszystkich zadania są zrozumiałe, rozdaje uczniom tabele oraz diagramy z informacjami o zaludnieniu np. w poszczególnych powiatach województwa zachodniopomorskiego.\nZnalezienie, który powiat ma najwięcej ludności, a który najmniej.\nPrzeliczenie gęstości zaludnienia w powiecie kamieńskim.\nPrzeliczenie gęstości zaludnienia w województwie zachodniopomorskim.\nUszeregowanie powiatów pod względem zaludnienia.\n• Tworzenie wykresów i diagramów. Nauczyciel rozdaje uczniom tekst, w którym zawarte są informacje dotyczące ludności występującej w Gminnie Dziwnów. Zadaniem uczniów jest przedstawienie ich w postaci diagramów lub wykresów.\n• Każdy z uczniów przedstawia swój sposób zapisania informacji i wyjaśnia w jaki sposób należy je odczytywać.\n• Po skorygowaniu ewentualnych błędów, uczniowie mają za zadanie ułożenie własnej treści zadania. Wszystkie te zadania są rozwiązywane wspólnie przez uczniów.\n• W ramach podsumowania zajęć nauczyciel upewnia się, że dla wszystkich były one zrozumiałe i określa czy założone cele zostały osiągnięte.\nScenariusz 9: Historia regionu.\n• metody aktywizujące np. burza mózgów, metaplan, mapa mentalna,\n• zajęcia multimedialne w pracowni internetowej,\n• Stworzenie gazetki informującej o historii regionu.\n• Zapoznanie się i utrwalenie wiadomości dotyczącej regionu określonego na początku zajęć .\n• szary papier, brystol, kolorowe kartki, przyrządy do pisania i rysowania,\n• tablice na których zamieszczone będą gazetki,\n• Wyjaśnienie celu zajęć i sposobu ich realizacji\n• Na samym początku zajęć, ustalany jest obszar który zostanie omówiony i przedstawiony na gazetce. Następnie zostaną omówione zasady obowiązujące podczas realizacji projektu oraz ustalane są cele zajęć.\n• Uczniowie w grupach porównują mapy z różnych okresów. Potrafią wytłumaczyć dlaczego granice Polski i Pomorza Zachodniego zmieniały się na przestrzeni lat.\n• Po omówieniu map, uczniowie wyszukują w Internecie lub innych źródłach, informacji dotyczących historii regionu. Powinno się zwrócić szczególną uwagę na zabytki, zmiany geograficzne, sytuację polityczną, władców i narodowość mieszkańców w przeciągu stuleci. Wszystkie wymienione materiały są omawiane i dyskutowane.\n• Zadanie domowe polega na wyszukaniu i przyniesieniu materiałów dodatkowych np. zdjęć, rysunków itp.\n• Wykonanie gazetki. Uczniowie są dzieleni na grupy, każda z nich dostaje tablicę, na której ma wykonać gazetkę. Zadanie to wymaga rozplanowania i czytelnego rozmieszczenia informacji. Zasady układania materiałów na tablicy informacyjnej są wcześniej omawiane przez nauczyciela.\n• Efektem końcowym jest wystawa opowiadająca historię regionu.\nScenariusz 10: Gospodarka w regionie\no umiejętności wyszukiwania informacji na określony temat w różnych źródłach,\no umiejętności dyskutowania i używania odpowiednich argumentów.\n• Zapoznanie się z różnymi dziedzinami gospodarki rozwijającej się w regionie Pomorza Zachodniego.\n• Kształtowanie postaw niezbędnych na rynku pracy.\n• Przedstawienie celu zajęć oraz form i metod realizacji.\n• Przed rozpoczęciem projektu, nauczyciel przedstawia uczniom zadanie, które będą mieli wykonać w domu, a później na zajęciach. Zadaniem domowym uczniów będzie przygotowanie się do dyskusji dotyczącej turystyki.\n• Zajęcia z użyciem internetu. Uczniowie wyszukują informacji na temat gospodarki w regionie. Po upływie przeznaczonego na zadanie czasu, nauczyciel wspólnie z uczniami omawia dziedziny gospodarki rozwinięte w regionie oraz ich wpływ na życie każdego mieszkańca.\n• Drama. Nauczyciel rozdaje uczniom role, które będą mieli odegrać podczas dyskusji czy warto inwestować w turystykę.\nSceptycy – będą twierdzić, że w turystykę nie ma potrzeby już więcej inwestować.\nOptymiści – będą twierdzić, że w turystykę można i należy jak najwięcej inwestować.\nTuryści – będą wypowiadać się na temat warunków turystycznych w naszym regionie.\nTubylcy – przedstawią stanowisko ludzi zamieszkujących region. Nie wszyscy muszą mieć takie samo zdanie podczas dyskusji.\nInwestorzy – ludzie niezdecydowani, zastanawiający się czy akurat w ten region kraju mają zainwestować swoje pieniądze. Na zakończenie dramy przedstawia wszystkim swoją decyzję.\nWszystkie wymienione osoby, muszą podać argumenty, które potwierdzają ich myśl przewodnią. Ich zadaniem jest również przewidzenie tego, jakich argumentów może użyć drużyna przeciwna i stworzenie kontrargumentów.\nNad całością zadania czuwa nauczyciel. Nie narzuca on swojego zdania, a jedynie pełni nadzór nad prawidłowym przebiegiem dyskusji i jeśli zachodzi taka potrzeba, musi przekierować rozmowę na właściwy tor lub ją przerwać.\n• Po zakończeniu dramy nauczyciel przekazuje uczniom swoje spostrzeżenia, nie wydając osądu. Wspólnie z uczniami podsumowuje całość projektu i wyciąga wnioski na przyszłość.\nScenariusz 11: Mapy regionu\n• tworzenie mapy,\n• wyszukiwanie niezbędnych informacji w różnych źródłach.\no umiejętności planowania pracy.\n• Stworzenie mapy regionu.\n• Utrwalenie informacji dotyczących regionu, w którym mieszkamy.\n• Dzielenie się wiedzą z uczniami klas 1-3.\n• Nauczyciel przed rozpoczęciem zadania:\no prezentuje uczniom w jaki sposób wykonuje się mapy,\no omawia wspólnie z uczniami trudności jakie mieli pierwsi podróżnicy i kartografowie,\no przedstawia uczniom rodzaje map\n• Zadanie domowe. Uczniowie mają znaleźć informacje dotyczące położenia ciekawych miejsc w regionie.\n• Tworzenie mapy. Przedstawienie uczniom celu zajęć i wyjaśnienie, na czym będzie polegała ich praca. Określenie czasu realizacji projektu. Ustalany jest obszar, który ma się znaleźć na mapie oraz jej temat.\n• Uczniowie są dzieleni na grupy, każda z nich otrzymuje papier, na którym tworzyła będzie mapę. Technika jej wykonania jest dowolna. Uczniowie muszą pamiętać, że mapy mają być czytelne, wykonane w proporcjach, zawierać prawdziwe informacje i być atrakcyjne dla uczniów z najmłodszych klas.\n• Uczniowie mają do dyspozycji mapy, foldery, broszury, komputer lub inne urządzenia z dostępem do Internetu.\n• Burza mózgów. Uczniowie dyskutują między sobą zagadnienia związane z wykonywaną przez siebie mapą. Nauczyciel zachęca uczniów do rozrysowania swoich pomysłów Na szarym papierze, lub tworzenia notatek w inny ciekawy i oryginalny sposób. Ważne jest to, aby uczniowie zaplanowali swoje działania i w umiejętny sposób podzielili się zadaniami.\n• Przez cały czas realizacji projektu nauczyciel systematycznie kontroluje postęp prac i prawidłowość ich wykonania.\n• Podsumowanie pracy.\n• Po zakończeniu projektu, mapy są prezentowane i przekazane uczniom klas 1 – 3.\nScenariusz 12: Przegląd wybranych miast Pomorza Zachodniego\n• zajęcia multimedialne w pracowni internetowe,\n• Rozwijanie kreatywności oraz spostrzegawczości ucznia.\n• Prawidłowe wykonywanie prezentacji multimedialnej.\n• Rozwijanie umiejętności wyszukiwania informacji na określony temat w różnych źródłach.\n• Stworzenie prezentacji przedstawiającej wybrane miasta Pomorza Zachodniego.\n• Poznanie przez uczniów ciekawych miejsc w regionie.\n• Przedstawienie uczniom celu zajęć oraz ich formę.\n• Uczniowie losują nazwę miejscowości położoną na Pomorzu Zachodnim. Nazwy miejscowości mogą proponować uczniowie lub przygotowuje je sam nauczyciel.\n• Zajęcia w sali informatycznej.\nZadaniem uczniów jest odnalezienie w Internecie informacji o wylosowanej miejscowości: zdjęcia, rysunki, historia, legenda, zabytki, położenie geograficzne, zbiorniki wodne, dane statystyczne np. ludność, procent zalesienia, przemysł.\nNiezbędnych informacji uczniowie mogą również poszukać w innych źródłach\nnp. w bibliotece szkolnej.\n• Na podstawie dostępnych informacji uczniowie wykonują prezentację multimedialną. Przy wykonywaniu zadania należy uczniom zwrócić uwagę na przypisy oraz czytelność prezentacji.\n• Podsumowanie zajęć polegać ma na przedstawieniu swoich prezentacji oraz omówieniu ich wykonania.\n• Na zakończenie zajęć uczniowie tworzą mapę, na której zaznaczają opisywane miejsca.\nScenariusz 13: Obliczanie skali\n• praca z mapą i przyrządami służącymi do pomiarów i obliczeń.\no postawy badawczej,\no umiejętności posługiwania się mapą i odczytywania z niej informacji.\n• Utrwalenie sposobów pomiaru odległości na mapie.\n• Utrwalenie umiejętności obliczania skali.\n• mapa regionu,\n• kroczek, cyrkiel, nitka, linijka, kalkulator, przyrządy do pisania.\n• Przedstawienie uczniom planu zajęć i ich celu.\n• Rozdanie uczniom map regionu, w którym mieszkają. Nauczyciel wyznacza dwie miejscowości na mapie oraz drogę, która je łączy.\n• Zadaniem uczniów jest dokonanie pomiaru odległości pomiędzy obydwoma miejscowościami oraz obliczenie rzeczywistej długości tej drogi. Do wykonania pomiaru mogą użyć dowolnej metody. Dobrze byłoby, gdyby każda osoba lub grupa użyła innego sposobu.\n• Po wykonaniu zadania przedstawione zostają wszystkie wyniki. Uczniowie porównują je ze sobą, tłumacząc ewentualne rozbieżności.\n• Na zakończenie zajęć nauczyciel podaje uczniom prawidłowe rozwiązanie zadania.\nNastępuje podsumowanie zajęć.\nScenariusz 14: Tworzymy model wybranego obiektu\n• prace manualne przy tworzeniu modelu, makiety.\n• Stworzenie makiety, modelu interesującego geograficznie miejsca.\n• Umiejętność przeliczania skali.\n• Ilustracje przedstawiające wybrany obiekt. Informacje co do jego wielkości.\n• Materiały plastyczne niezbędne do wykonania pracy.\n• Przedstawienie celu zajęć. Omówienie zasad obowiązujących podczas wykonywania zadania.\n• Uczniowie podzieleni wcześniej na grupy, przychodzą na zajęcia przygotowani. Każda z grup posiada ilustrację wybranego obiektu geograficznego znajdującego się w regionie. Znając jego wymiary rzeczywiste, uczniowie dobierają skalę i przeliczają je na takie, w których można stworzyć model. Z przyniesionych materiałów plastycznych wykonują w dowolnej formie model przestrzenny.\n• Po wykonaniu pracy należy umieścić przy niej informację dotyczącą miejsca, w którym obiekt się znajduje, krótkiego opisu oraz dane dotyczące wykonawców.\n• Na zakończenie zajęć podsumowuje się je i organizuje się wystawę prac.\nScenariusz 15: „Obszary i tereny chronione”\n• praca przy użyciu wybranych stron internetowych,\n• wybrane metody aktywizujące.\no umiejętności pracy grupie,\no umiejętności korzystania z mapy,\no nanoszenia informacji na mapę,\n• Stworzenie mapy Pomorza Zachodniego, która zawiera informacje dotyczące form ochrony środowiska, które występują na omawianym obszarze.\n• czasopisma o tematyce ekologicznej,\n• księgozbiór nauczyciela,\n• artykuły niezbędne do wykonania map,\n• mapy Pomorza Zachodniego wykonane na przezroczystej kalce.\n• Nauczyciel przedstawia uczniom zasady i cel projektu.\n• Nauczyciel omawia formy ochrony środowiska jakie występują na terenie Polski:\no parki narodowe,\no parki krajobrazowe,\no rezerwaty przyrody,\no obszary chronionego krajobrazu,\no obszary Natura 2000,\no stanowiska dokumentacyjne,\no pomniki przyrody,\no użytki ekologiczne,\no zespoły przyrodniczo-krajobrazowe.\n• Uczniowie są dzieleni na grupy. Każda grupa otrzymuje mapę Pomorza Zachodniego, wykonaną na przezroczystej kalce oraz cienkopisy o określonym kolorze..\nIstnieje tyle grup, ile nauczyciel wymienił form ochrony przyrody.\nZadaniem każdej grupy jest wyszukanie w dostępnych źródłach informacji na temat występowania danej formy ochrony środowiska oraz umieszczenie jej na mapie.\nPunktem odniesienia na mapie mogą być zbiorniki wodne, miejscowości.\n• Punktem kulminacyjnym zadania jest nałożenie na siebie wszystkich map i stworzenie mapy Pomorza Zachodniego, która obrazuje rozmieszczenie na terenie Pomorza Zachodniego różnych form ochrony środowiska.\n• Po zakończeniu zadania, mapa jest przez uczniów omawiana. Następuje próba wyjaśnienia, dlaczego akurat w tych miejscach występuje dana forma ochrony środowiska.\n• Stworzoną mapę można porównać z mapą Polski o podobnej tematyce. Na tej podstawie można spróbować określić rozmieszczenie form chronionych oraz podać tego przyczyny.\n• Na koniec następuje podsumowanie zajęć i krótkie powtórzenie wiadomości.\nScenariusz 16: Rajd „palcem po mapie”\n• Ustalenie programu wycieczki po terenie Pomorza Zachodniego.\n• Nauka szacowania kosztów.\n• Nauczyciel przedstawia uczniom zasady wykonania zadania. Celem jest stworzenie trasy rajdu po Pomorzu Zachodnim.\n• Uczniowie są dzieleni na grupy. Każda grupa otrzymuje mapę Pomorza Zachodniego, na której muszą zaznaczyć jakim szlakiem będą chcieli podróżować.\n• W przewodnikach i internecie uczniowie wyszukują informacji, co warto zobaczyć na trasie, którą wyznaczyli.\n• Wszystkie propozycje uczniowie spisują w notatniku.\n• Kolejnym krokiem jest oszacowanie kosztów rajdu. Zadanie dotyczy więc zorientowania się za pomocą Internetu, bądź telefonu jakie są koszty podróży, bilety wstępu, ewentualnie koszty noclegu i wyżywienia. Uczniowie wykonują pełną kalkulację rajdu.\n• Opracowane trasy są omawiane podczas zajęć oraz mogą być prezentowane podczas lekcji wychowawczej i tym samym stać się inspiracją do wycieczki klasowej.\n• Po zakończeniu pracy, następuje jej podsumowanie.\nScenariusz 17: Reklama Turystyczna Gminy Dziwnów\n• wybrane metody aktywizujące,\n• Stworzenie opisu – reklamy Gminy Dziwnów, która będzie informowała o jej walorach turystycznych i przyrodniczych.\n• Zapoznanie się i utrwalenie informacji dotyczących Gminy Dziwnów.\n• Omówienie zasad obowiązujących podczas realizacji projektu oraz jego celów.\n• Przed rozpoczęciem projektu, uczniowie wspólnie z nauczycielem, udają się na zajęcia terenowe, podczas których dokonują obserwacji najbliższej okolicy.\n• Zajęcia wprowadzające do projektu.\nNauczyciel przedstawia cel projektu oraz formę, zasady i czas trwania projektu.\nZadaniem uczniów jest odnalezienie w Internecie informacji o ciekawych, ważnych i wartych zobaczenia miejsc w gminie.\nObiekty te należy wypisać w zeszycie.\nZajęcia mające na celu kształtowanie logicznego myślenia i spostrzegawczości.\nZadaniem uczniów jest wypisanie na tablicy wszystkich obiektów i miejsc, które warto zobaczyć. Kolejnym krokiem jest dopasowanie do siebie miejsc oraz dokonanie podziału na kategorie, np. :\no Rozrywka w Dziwnowie\no Przyroda w Gminie Dziwnów\no Trasy spacerowe\no Ważne obiekty\no Zbiorniki wodne\no Mapa Gminy Dziwnów\nUczestników projektu należy podzielić na grupy w taki sposób, aby każda z nich miała inne zagadnienie do opracowania. Zadaniem uczniów jest zaplanowanie (na arkuszu szarego papieru) plakatu związanego z przydzielonym tematem reklamy. Należy zaplanować miejsce na tekst, fotografie, rysunki oraz kolorystykę plakatu.\n• Zadanie domowe.\nUczniowie w każdej grupie dokonują podziału zadań, które mają zrealizować w domu, np. wyszukanie fotografii, informacji, itp.\nMiejscem do realizacji tego zadania może być biblioteka.\n• Praca nad plakatem.\nTa część projektu wymaga najwięcej precyzji. Uczniowie, na podstawie wcześniejszego planu, oraz zdobytych informacji i materiałów wykonują plakaty.\n• Omówienie i ocenienie zadania.\nKażda grupa przedstawia swój plakat. Forma prezentacji jest dowolna.\nPo prezentacji należy odbyć dyskusję na temat projektu.\nUczniowie wymieniają zadania, które sprawiły im trudność oraz te, które nie przysporzyły im w ogóle problemów. Ustala się również czy założone cele zostały osiągnięte.\n• Podsumowanie zajęć. Ekspozycja plakatów np. w korytarzu głównym szkoły.\nScenariusz 18: Wycieczka do pracowni geodezyjnej.\n• pogadanka, dyskusja,\n• praca z mapą i sprzętem geodezyjnym,\n• Zapoznanie się z zawodem geodety.\n• Poznanie sprzętu geodezyjnego, podjęcie próby dokonania pomiaru, odczytu.\n• Umiejętność korzystania ze sprzętu GPS.\n• Umiejętność odczytywania map.\n• sprzęt geodezyjny,\n• mapy, szkicowniki,\n• telefony komórkowe ( GPS ).\n• Podanie celów lekcji.\n• Umówienie zajęć w pracowni geodezyjnej.\n• Zapoznanie się z zadaniami, które wykonuje geodeta. Wyjaśnienie uczniom w jaki sposób powstają mapy. Próby odczytu różnego typu map.\n• Zajęcia terenowe. Geodeta pokazuje uczniom sprzęt niezbędny do wykonania pomiarów terenu, krótko wyjaśnia jego działanie.\nPod opieką geodety i zgodnie z jego zaleceniami uczniowie samodzielnie próbują dokonać pomiaru i odczytać jego wartość.\nZostaje również wyjaśnione działanie GPS-u i jego rola we współczesnym świecie.\n• Po zakończeniu zajęć terenowych, następuje podsumowanie i usystematyzowanie wiedzy zdobytej przez uczniów.\nScenariusz 19: Odczytywanie współrzędnych geograficznych wybranych miejsc regionu.\n• „gra w statki”,\no umiejętność budowania strategii.\n• Rozwijanie umiejętności odczytywania współrzędnych geograficznych.\n• Rozwijanie umiejętności zaznaczania punktów na siatce geograficznej.\n• Utrwalenie kierunków świata.\n• siatki geograficzne,\n• przyrządy do pisania.\n• Po wyznaczeniu celów zajęć nauczyciel przypomina zasady odczytywania i zapisywania współrzędnych geograficznych.\n• Na rozgrzewkę nauczyciel proponuje „grę w statki”. Uczniowie łączą się w pary każdy z nich rysuje dwie siatki w ściśle określony przez nauczyciela sposób. Narysować należy południki i równoleżniki zaznaczając ich wartość co 10°. Zaznacza się linie od południka 50° W do południka 50° E oraz od równoleżnika 50° do 50° S. Każdy uczeń na jednej siatce zaznacza swoje statki, a na drugiej odgadnięte statki przeciwnika. Statki to punkty przecięcia południków i równoleżników. Ilość i układ statków jest ustalany przed rozpoczęciem gry.\n• Po zakończeniu rozgrzewki i upewnieniu się, że wszyscy uczniowie prawidłowo posługują się kierunkami świata i prawidłowo odczytują wartości zapisane przy południkach i równoleżnikach, rozdajemy uczniom mapy i przygotowane wcześniej zadania – np. karty pracy.\no Odczytać i zapisać współrzędne wybranych miejsc na mapie.\no Na podstawie współrzędnych geograficznych znaleźć na mapie miejscowości na mapie.\no Na podstawie podanych współrzędnych geograficznych, zaznaczyć na przygotowanej siatce wybrane miejsca.\no Na postawie mapy odczytać wielkość terenu, regionu.\n• Sprawdzenie kart pracy i korekta błędów.\n• Podsumowanie i omówienie zajęć.\nScenariusz 20: Poszukiwanie Graala\n• Ćwiczenie umiejętności odczytywania i posługiwania się mapą.\n• Utrwalenie znajomości kierunków świata.\n• Mapa miejscowości, w której odbywa się zabawa.\n• Przyrządy do tworzenia instrukcji i wskazówek.\n• Podanie celu zajęć i form ich realizacji.\n• Przed rozpoczęciem zabawy, nauczyciel chowa w terenie przedmiot – Graal (może ich być tyle ile będzie grup). Przygotowuje wskazówki i mapy, które będą miały doprowadzić uczniów do celu. Tą samą wskazówkę należy przygotować na kartkach w różnym kolorze, tak aby każda grupa uczniów, do której zostanie przydzielony kolor, mogła odczytać wszystkie wskazówki. Przykładowa wskazówka: Gdy wyjdziesz przez bramę szkoły, skręć na wschód. Idź prosto i przy dębie zmień trasę wędrówki na południe. Można ustalić dla każdej grupy inną trasę wędrówki, drogi mogą się krzyżować.\n• Nauczyciel dzieli uczniów na grupy, wyjaśnia im celowość zabawy i przedstawia jej zasady:\no Każda grupa ma przypisany kolor i może odczytywać tylko te informacje, które są zaznaczone jej barwą.\no Na starcie grupy otrzymują mapy miejscowości i pierwsze wskazówki. Zostaje określony obszar poszukiwań. Przedstawione są zasady bezpieczeństwa związane z przemieszczaniem się po miejscowości.\no Nauczyciel określa czas i miejsce zbiórki, niezależnie czy Graal zostanie odnaleziony.\n• Zanim uczniowie wyruszą, nauczyciel upewnia się, czy zadanie jest dla wszystkich zrozumiałe.\n• Po zakończonej zabawie następuje jej podsumowanie.\nScenariusz 21: Opisujemy Pomorze Zachodnie za pomocą map w atlasie.\n• praca z atlasem.\n• Rozwijanie umiejętności samodzielnego myślenia.\n• Kształtowanie umiejętności korzystania z atlasu.\n• Kształtowanie umiejętności odczytywania informacji z map.\n• Atlas geograficzny lub przyrodniczy zawierający mapy Polski i Pomorza Zachodniego.\n• Zeszyt ucznia.\n• Nauczyciel podaje uczniom cele zajęć.\n• Każdy uczeń otrzymuje atlas geograficzny lub przyrodniczy oraz zeszyt ewentualnie kartkę, na której będzie wykonywał notatki.\n• Nauczyciel dyktuje uczniom polecenie: Przy pomocy map, opisz Pomorze Zachodnie.\n• Zadanie uczniów polega na odnalezieniu map, z których można odczytać informacje dotyczące regionu. Wiadomości te muszą być zanotowane w zeszycie.\no Ukształtowanie powierzchni Polski\no Krajobrazy Polski\no Średnia temperatura powietrza\no Sumy opadów atmosferycznych\no Skały powierzchniowe i typy rzeźby\no Roślinność naturalna\no Występowanie zwierząt\no Surowce mineralne i przemysł\no Degradacja środowiska\no Tereny chronione\n• Po zakończeniu wyznaczonego przez nauczyciela czasu na wykonanie zadania, uczniowie odczytują informacje, które zdołali zapisać. Informacje te, są porównywane a ewentualne błędy korygowane.\nScenariusz 22: Podsumowanie pracy w minionym roku szkolnym.\n• wybrane metody aktywizujące pozwalające na rzetelne podsumowanie pracy i wyciągnięcie wniosków na przyszłość.\no umiejętności krytycznego spojrzenia na własną pracę.\n• plan pracy Koła Geograficznego\n• Podanie celu zajęć.\n• Nauczyciel rozdaje uczniom plany pracy Koła, utworzone na zajęciach organizacyjnych.\n• Zadaniem uczniów jest wyłonienie spośród planu tych zadań i celów, które udało się zrealizować. Krótko z nauczycielem omawiają czy założone cele zostały osiągnięte.\n• Uczniowie wskazują, które spośród zadań były najtrudniejsze i jakie umiejętności należy jeszcze ćwiczyć.\n• Nauczyciel wspólnie z uczniami zapisują wnioski do dalszej pracy w kolejnym roku szkolnym. Wskazują również co należałoby zmodyfikować.