Europosłowie wezwali do usprawnienia wymiany informacji podatkowych między krajami UE | EuroPAP News\nEuroposłowie wezwali do usprawnienia wymiany informacji podatkowych między krajami UE\n17.09.2021, 16:14 Aktualizuj: 17.09.2021, 16:30\nW przyjętej w czwartek rezolucji europosłowie ocenili 10 lat skuteczności dyrektywy w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania. Posłowie do PE stwierdzili, że poprzez wymianę informacji podatkowych można osiągnąć znacznie więcej, jeśli państwa członkowskie i Komisja zintensyfikują swoje działania.\nObowiązująca od 2011 r. dyrektywa w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania (DAC) stanowi podstawę wzajemnego wspierania się administracji podatkowych państw członkowskich w walce z unikaniem opodatkowania, uchylaniem się od opodatkowania i oszustwami podatkowymi. Została ona już aktualizowana sześć razy – a Komisja pracuje obecnie nad wnioskiem dotyczącym ósmej wersji dyrektywy.\nW przyjętej rezolucji autorstwa niemieckiego europosła Svena Giegolda (Zieloni) europosłowie doszli do wniosku, że liczne niedociągnięcia w zakresie wymiany informacji podatkowych wynikają z niedostatecznego wdrożenia istniejących przepisów i że Komisja powinna również wykorzystać następną aktualizację do gruntownej przebudowy przepisów w tym zakresie, w przeciwieństwie do fragmentarycznego podejścia, jakie przyjmowała przez ostatnią dekadę.\nPo głosowaniu Giegold przypomniał, że od jedenastu lat dyrektywa dotycząca wymiany informacji podatkowych między krajami UE stanowi podstawę dla administracji podatkowych do wzajemnego wspierania się w walce z unikaniem opodatkowania, uchylaniem się od opodatkowania i oszustwami w całej Europie. Jak jednak zaznaczył, postępowi w europejskim prawie podatkowym nie towarzyszyły równie ambitne cele, jeśli chodzi o skuteczne wdrażanie tych przepisów w państwach członkowskich.\n„Pomimo udokumentowanych niedociągnięć w wielu państwach członkowskich Komisja nie wszczęła ani jednej sprawy o naruszenie, aby zapewnić skuteczne wdrażanie współpracy podatkowej UE. Po wczorajszym publicznym zobowiązaniu Ursuli von der Leyen do sprawiedliwości podatkowej Komisja musi natychmiast wszcząć postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Niestety Rada i Komisja odmówiły udostępnienia Parlamentowi potrzebnych dokumentów. Parlament Europejski musi użyć wszelkich dostępnych mu środków prawnych, aby otrzymać informacje potrzebne do pełnienia funkcji kontroli demokratycznej, w tym poprzez skierowanie sprawy do sądu” – wskazał Giergold.\nW rezolucji stwierdzono, że jednym z głównych problemów jest to, że władze krajowe nie stosują w wystarczającym stopniu istniejących przepisów. Zbyt mało wykorzystuje się wymieniane informacje, jednocześnie wymienia się zbyt mało informacji na temat niektórych rodzajów dochodów i aktywów, a brak właściwego wdrożenia przepisów dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy szkodzi skuteczności wymiany informacji podatkowych. Rezolucja stanowi również, że jakość wymienianych informacji jest poniżej normy i należy zapewnić lepszą kontrolę jej jakości.\nRezolucja negatywnie odnosi się też do działań KE, która powinna być strażnikiem prawidłowego wdrażania prawa unijnego, a tymczasem nie wszczyna żadnych postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w związku z nieprawidłową implementacją tej dyrektywy.\nW rezolucji wskazano też, jakie powinny być następne priorytety. Według europosłów informacje finansowe powinny być wymieniane w sposób bardziej spójny i z większym naciskiem na ich jakość. Ponadto należy wprowadzić obowiązkową wymianę większej liczby i rodzajów informacji o dochodach oraz aktywach, a także rozszerzyć wymogi w zakresie ujawniania beneficjentów rzeczywistych.\nOrgany krajowe powinny być również zobowiązane do systematycznego sprawdzania informacji dostarczanych przez instytucje finansowe i nakładania kar pieniężnych, gdy informacje te są nieprawidłowe. W rezolucji zaznaczono, że większe obciążenie pracą organów krajowych będzie wiązało z koniecznością zwiększenia zdolności finansowych i kadrowych administracji podatkowych.\nW rezolucji wezwano tez KE do wykorzystania następnej aktualizacji dyrektywy nie tylko do drobnych uzupełnień, ale także do likwidacji istniejących luk i harmonizacji standardów gromadzenia i udostępniania danych. Rezolucja wzywa również Komisję do natychmiastowego wszczęcia postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, które nie wdrożyło dyrektywy we właściwy sposób.\nZa słaba współpraca\nRezolucja krytykuje też Komisję i wszystkie państwa członkowskie z wyjątkiem Szwecji i Finlandii za brak współpracy z Parlamentem Europejskim podczas przeprowadzania oceny skutków dyrektywy. W związku z tym rezolucja zachęca stolice i Komisję do większej współpracy w przyszłości w interesie wszystkich obywateli i podatników.


Folie ppf | Gdańsk | Bullet Garage\nFolie PPF — Gdańsk\nPPF to przezroczysta, 3-wartwowa folia przeznaczona do oklejania karoserii samochodowych, ochraniająca je przed działaniem niekorzystnych warunków atmosferycznych, ale też gwarantująca długotrwałą świetną kondycję lakieru. Termoplastyczna folia PPF zabezpiecza lakier przed uderzeniami, rysami, odpryskami, jest odporna na zdzieranie. Dobrze chroni lusterka, a jej niewielka grubość sprawia, że jest w zasadzie niewidoczna. Od teraz możesz chronić samochód jeszcze lepiej i prościej — bez regularnego woskowania, polerowania.\nOdporna na promieniowanie folia PPF\nZ czasem lakier aut, zwłaszcza tych malowanych na jasne kolory zaczyna żółknąć. Dzięki folii PPF masz gwarancję ochrony przed promieniowaniem UV nawet przed 10 lat po jej naklejeniu. Idealnie błyszcząca powłoka nadaje się do naklejania na reflektory, progi, maskę, drzwi — wszystkie te elementy, które chcesz zabezpieczyć na czas użytkowania auta. Co więcej — nawet jeśli zarysujesz samochód — folia PPF zabliźnia się pod wpływem ciepła.\nW przypadku zainteresowania ofertą oklejenia auta folią PPF serdecznie zapraszamy do kontaktu z Bullet Garage w Gdańsku.


Zapłata za pobraniem.\nOdbierając paczkę płacisz za nią pracownikowi firmy kurierskiej lub pracownikowi poczty w zależności od wybranej formy transportu. Informacje o kosztach pobrania znajdziesz w sekcji Dostawa towarów.\nNa poleceniu przelewu (lub blankiecie pocztowym) należy podać imię, nazwisko oraz adres zgodnie z danymi zawartymi w złożonym zamówieniu. Zamówienie zostaje skierowane do realizacji w momencie wpływu środków na nasze konto: Bank Millennium SA 80 1160 2202 0000 0001 7435 1626.\nOpłaty za paczki wg. taryfikatora poczty polskiej. Jest to zależne od wagi i pobrania danej przesyłki.\nCzas dostawy ok 3 dni , priorytet (dopłata) 1 dzień.\nDostawa za pośrednictwem FIRMY KURIERSKIEJ GLS\ndo 1kg 15.00 + 23% = 18.45\ndo 10kg 16.00 + 23% = 19.68\ndo 20kg 17.00 + 23% = 20.91\ndo 30kg 18.00 + 23% = 22.14\nDo każdej przesyłki doliczona jest opłata za korektę paliwową ( https://gls-group.eu/PL/pl/korekta-paliwowa ) oraz opłata viatol w wysokoci 0.60 zł.\nDo pobrania doliczane jest 7.00, dostawa na drugi dzień do klienta. Jeżeli paczka jest za pobraniem to pobranie pobiera kurier przy dostawie towaru, może on wystawić fakturę VAT odbiorcy na wszystkie koszty dostawy.\nIstnieje możliwość odbioru towaru bezpośrednio w naszej hurtowni.\nNie odpowiadamy za usterki towaru spowodowane transportem !


Q-FRONT - Animalab\nStrona główna / Wyposażenie laboratoryjne / Systemy oczyszczania wody / Q-FRONT\nJest to kwintesencja wiedzy specjalistycznej i doświadczenia inżynierów Adrona uzyskanego w toku dziesięcioleci. Do wyboru są 4 konfiguracje pozwalające dopasować produkt do potrzeb konkretnego laboratorium.\nNowy filtr wstępny o znacznie większych możliwościach wychwytywania.\nWydłużona żywotność RO i dejonizera\nStabilna jakość wody wyjściowej\nWygodny, elastyczny dozownik\nDostępny wkład do dezynfekcji\nKonfiguracja z EDI lub konwencjonalną dejonizacją\nKonfiguracje systemów oczyszczania wody Adrona, zastosowanie oraz zalety.\nSystemy oczyszczania wody Adrona zapewniają wodę ultra czystą (klasa 1), czystą (klasa 2) oraz wodę oczyszczoną w oparciu o odwróconą osmozę (RO), przeznaczoną na potrzeby laboratoryjne. Jakość wody spełnia wymagania normy ISO 3696 oraz odpowiadającym jej normom ASTM i CLSI.


„Z miłości rodzi się poświęcenie…” – Ai no Ibuki [ZAKOŃCZONY]: IV. Bracia Uchiha\nIV. Bracia Uchiha\n“Laughing on the outside\nWhile you're dying on the inside”\nIt’s Alive - Liar\nNajbardziej bałam się, że on nigdy nie opuści mojego domu. Choć praktycznie rzecz ujmując; to niemożliwe, moja wyobraźnia często płatała mi psikusy. Nie to, żebym go nie lubiła, bo był naprawdę sympatycznym człowiekiem – wedle raportów Ino i Hinaty. Ale i tak przerażała mnie wizja, że spędzi u mnie całą noc, a byłam coraz bardziej pewna, że właśnie na to się zapowiada.\nWsunęłam sobie do ust kawałek ciasta i usilnie starałam się delektować jego smakiem. Nie dało się! I tak raz po raz zerkałam na kieliszek z alkoholem, który miałam niemal pod nosem. Bądź silna Sakura, nie daj się! mówiłam do siebie, bo od jakiegoś czasu moje myśli są jedynym… czymś, kogo mogłabym określić dobrym rozmówcą.\nSpojrzałam na Itachi’ego, przyglądającego się zacerowanej dziurze na oparciu fotela i przez chwilę przypominał mi Satoshi’ego, który reaguje tak na każdą, pierwszy raz widzianą w życiu, rzecz.\nPoczułam się jeszcze bardziej zażenowana.\nDlatego, gdy usłyszałam stukot do drzwi, szczęśliwa podniosłam się z miejsca i przeprosiłam Itachi’ego.\n- Bardzo odważnie – odpowiedział i nawet on sam nie miał pojęcia do czego odnosiła się ta wypowiedź. Pokręciłam zniesmaczona głową i pognałam do sieni, na parę chwil odpoczywając od alkoholowego fetoru.\n- Sakura? – spytał jakiś głos, a ja, pokierowana rozsądkiem, pociągnęłam drzwi, aby postać stała się bardziej widoczna.\nDobra! Jeśli byłam przekonana, że na widok Itachi’ego omal nie dostałam zawału, to właśnie w tym momencie zmieniłam zdanie. Żołądek podszedł mi do gardła, kiedy ujrzałam Sasuke.\nPuste spojrzenie, swobodna postawa i twarz mokra od potu. Jego katana lśniła w blasku księżyca, a ja ledwie zdusiłam w sobie pisk. Miał potarganą koszulę i odrobinę zmierzwione włosy. Na mój widok jego oczy delikatnie się rozszerzyły, lecz w ułamku sekundy wróciły do swojej pierwotnej formy. Wzięłam głęboki wdech.\nCisza. Oto nadszedł ten moment.\n- Ja… - zaczęłam niepewnie.\nWtedy on oparł się o framugę.\n- Jest tu Itachi?\nZamilkłam i spojrzałam na niego z wyrzutem. Aż trudno było mi pogodzić się z tym, że po kilka latach odizolowania, jego nie stać nawet na groszowe przywitanie. Żarówka w przedpokoju zamrugała złośliwie, a wtedy pomyślałam, że w przeciwieństwie do Itachi’ego, Sasuke okazał się wręcz perfekcyjnym urzeczywistnieniem tego, co gościło w moich wyobrażeniach.\n- Jest – odrzekłam w końcu i mimochodem wpuściłam go do środka. Zawahał się, ale wszedł, chowając katanę do pochwy. – Siedzi tu od trzech godzin. Cieszę się, że ty też wpadłeś.\n- Przyszedłem po niego, bo jest już późno.\nNo tak. A co innego mogłoby go tu sprowadzić, jeśli nie własne interesy?\n- Wiem – powiedziałam, tuszując rozczarowanie. Ułamki sekundy później zatopiłam się w jego spojrzeniu, dumając nad tym, ile czasu mogłabym tak wytrzymać. Wciąż był piekielne przystojny, a przy tym obojętny i arogancki. Co jak co, ale uczucia, które towarzyszyły mi podczas obserwacji jego osoby, nie zmieniły się wiele w porównaniu z momentem, kiedy to próbował zadźgać mnie kunai’em.\nNie potrafiłam znieść panującej wokół atmosfery.\n- Um… chcesz się czegoś napić?\n- Nie – odrzekł ponuro, kręcąc głową.\n- Jesteś pewien? Trenowałeś teraz z Naruto, co nie? Jeśli chcesz mogę przynieść ci wody, bo widzę, że jesteś zmęczony.\nZerknął na mnie pytająco.\n- Krwawisz – wskazałam na jego rany i wtedy zauważyłam to spojrzenie, które wyraźnie komunikowało: „Długo jeszcze?”. Nie miałam zamiaru znosić tego ani sekundy dłużej. - Zresztą nieważne – wyrzuciłam z siebie, spuszczając wzrok. Byłam przekonana, że Uchiha otwierał już usta, aby zbyć mnie jakimś półsłówkiem.\nTwarz Sasuke zawsze była nieodgadniona, lub jednoznacznie wskazywała brak zainteresowania, ale teraz spojrzał na mnie wyraźnie zaskoczony. W moich oczach odmalowała się ostrożność i nieufność.\nOboje usłyszeliśmy głośne wycie z salonu.\n- A niech mnieee!\nWestchnęłam i nie mogąc znieść chłodu jego spojrzenia, nakierowałam go, aby ruszył dalej. Spoglądał na mnie parę chwil, po czym ruszył za wskazówkami z uniesioną brwią.\nGdy weszliśmy do głównego pokoju, okazało się, że Itachi nie przyglądał się już zacerowanemu oparciu, tylko przekierował uwagę na zdjęcie Drużyny Siódmej. Zauważywszy nas, wyraźnie się zachwiał i zaprezentował uzębienie na widok Sasuke.\nSasuke, aż zatoczył się do tyłu ze zdezorientowania. Podrapałam się zawstydzona po głowie i oparłam plecami o ścianę.\nItachi rozłożył ręce i niezdarnie podszedł do Sasuke, przy czym grawitacja znosiła go na wszystkie możliwe strony.\n- Co ty… - wydusił młodszy Uchiha, uciekając na bok. Itachi’ego zbytnio nie przejęła taktyka czarno-włosego. Bez większego zainteresowania zasiadł na ziemi i na zmianę taksował wzrokiem mnie i Sasuke. – Sakura coś ty zrobiła?\nPatrzyłam na niego z przerażeniem.\n- Upiłaś mojego brata? – mówił dalej i zaczął uderzać się palcem po głowie, udowadniając mi, jak karygodnie postąpiłam. Tyle, że wina nie leżała po mojej stronie.\n- N-nie upiłam go.\nSasuke wskazał na puste kieliszki i butelkę Sake.\n- Sam chciał, żebym mu dolewała! – jego oskarżycielskie spojrzenie zmusiło mnie do obrony. Poczułam się urażona tym nietaktownym najściem i zachowaniem a’la bufon. Zacisnęłam pięści i wnet zawrzała we mnie niesamowita wola walki. – Przecież jest dorosły, nie będę mu zabraniać! – dodałam z użyciem podniesionego tonu.\nSasuke prychnął z niezadowoleniem i znów utkwił wzrok na stole. Jego oczy zrobiły się nagle wielkie niczym monety.\n- Hej, przecież to… - urwał i zniknął mi sprzed oczu. Chwilę później stał już obok kanapy i bez niczego wziął do ręki kawałek ciasta.\n- Co ty robisz? – zdziwiłam się.\nWymamrotał coś pod nosem, a kiedy zrozumiałam, że dotarło do mnie coś na podobieństwo: „To moje ciasto”, potrząsnęłam głową, wmawiając sobie, że to tylko kretyńskie przesłyszenie.\nSasuke wbił wzrok w swojego brata.\n- Przyniósł ci je?\nZrobiłam to samo i przeraziłam się, kiedy znów zaczął do mnie podchodzić. Czyli, że ja wcale się nie przesłyszałam? Teraz to moje oczy przeistoczyły się w monety, a wyobraźnia zaczęła podsuwać mi pewne obrazy. Skoro Sasuke wściekł się za kawałek jedzenia, to czy teraz wyciągnie katanę i zabije mnie na miejscu, wymawiając honorowe słowa w stylu: „Giń w imię czekolady!”?\nDziwnie czułam się w jego towarzystwie. Najpierw panicznie bałam się tego spotkania, a kiedy do niego doszło, korciło mnie, by grzmotnąć mu w tą dumną twarz i nauczyć podstawowych zasad kultury.\n„Kiedy kobieta otwiera nam drzwi, należy się najpierw odpowiednio przywitać, a nie palnąć głupkowate: Jest tu Itachi?”\n- A to sukinsyn. Zachciało mu się odwiedzin – jego szorstki ton wybudził mnie z letargu, a wtedy zobaczyłam jak Sasuke zaciska dłoń, patrząc na starszego brata. – Ile wypił? – zapytał mnie.\n- Kilka kieliszków – oświadczyłam.\n- To Sake jest dosyć mocne – dodałam i idąc za śladem Sasuke, wlepiłam wzrok w Itachi’ego. Ręce mi drżały, a na twarzy czułam kropelki potu i to bynajmniej nie z powodu stanu starszego Uchihy, który swoją drogą wcale nie wyglądał na pijanego. Bardziej podobała mi się teoria cofnięcia w rozwoju.\nTo Sasuke. Tak dziwnie na mnie działał. Czułam na poły niepewność i frustrację. Z jednej strony przerażało mnie, że jest to nasze pierwsze spotkanie, z drugiej zaś miałam wrażenie, że nawet w tej chwili mogłabym rzeczywiście dać upust swoim zachcianką i grzmotnąć go w twarz, nie odczuwając żadnych wyrzutów ani wątpliwości.\nNadzieja na przyjemną pogawędkę rozwiała się momentalnie, kiedy Sasuke wbił we mnie ociekające grozą spojrzenie.\n- Nie mogłaś go bardziej pilnować?! – wrzasnął.\n- Yyy… nie? – odparłam zaskoczona, wzruszając ramionami. Sasuke najwyraźniej opacznie zrozumiał moją reakcję i wziął ją za lekceważenie. Naraz wściekł się jeszcze bardziej.\n- Po cholerę tylu mu tego nalewałaś?\n- Bo chciał.\n- Gdyby chciał, żebyś skoczyła przez okno też byś to zrobiła?\nNo nie! Tym razem miarka się przebrała.\n- Posłuchaj! – zaczęłam, dźgając go palcem wskazującym. – Twój brat nie jest już dzieckiem, żebym miała go pilnować! Poza tym jak sama nazwa wskazuje, to twój brat, nie mój! I to nie moja wina, że nie potrafisz dać sobie z nim rady!\nAcha! Cios prosto w serce. Teraz Sasuke patrzył na mnie jak lew na uciekającą ofiarę. Coś na podobieństwo Ino.\n- Sakura – wycedził przez zęby moje imię.\nPoczułam palący ból w okolicach karku, ale zignorowałam to i wyminąwszy jego osobę, przystanęłam w tym miejscu, gdzie przed chwilą on. Bez wahania chwyciłam kawałek ciasta i wsadziłam go sobie do buzi, nie obchodząc się śladami czekolady, które z pewnością pozostały w kącikach moich ust.\n- A propos – powiedziałam po przełknięciu. – Ciasto jest przepyszne. Jakbyś mógł, spytaj się Itachi’ego gdzie je kupił. Oczywiście, jak wytrzeźwieje.\nDo stu piorunów. Skąd ja wzięłam tyle odwagi? Zadziwiłam samą siebie. Zwłaszcza, kiedy byłam już pewna swojego triumfu i miałam zamiar ukoronować go złowieszczym uśmieszkiem.\nAle wówczas ten idealny uśmieszek z moich wyobrażeń zjawił się na twarzy Sasuke. Parsknął kpiarskim śmiechem i splótł ręce na piersiach.\n- Widzę, że pokonałaś cykora.\nNa moim czole zawitała bruzda niezrozumienia.\n- Nie udawaj, że nie wiesz – prychnął i zrobił kilka kroków w moją stronę. – Naruto mówił mi, że bałaś się ze mną spotkać.\n- To nieprawda! Nie bałam się!\n- Jesteś kiepska w kłamaniu – stwierdził. I faktycznie po głębszej analizie, doszło do mnie, że w tych sprawach jestem amatorem. Ze złości zaczęłam zgrzytać zębami i już zbierałam się do wskazania na Itachi’ego i polecenia jego transportu do właściwego domu, kiedy dłoń Sasuke nagle się poruszyła.\nZamarłam w bezruchu, gdy ten bezceremonialnie ujął kilka moich kosmyków i zaczął się w nie wpatrywać jak zahipnotyzowany.\n- Masz długie włosy – wymamrotał.\nW normalnej sytuacji strzeliłabym mu kolejną pokutę odnośnie dobrych manier, ale byłam zbyt skołowana, aby do czegokolwiek dążyć.\nSasuke przejechał ręką po kosmyku, póki ten się nie zakończył, po czym wbił wzrok w swoją dłoń, jakby nie należała do niego.\nMoja dolna warga drgała, więc dla własnego bezpieczeństwa ja również zadecydowałam zamknąć usta na kłódkę.\n- Ech, zabiorę go do domu – rzucił i cofnął się bezwiednie w stronę Itachi’ego, który otumaniony snuł coś pod nosem. Uchiha objął go ramieniem i zmusił do powstania, po czym zerknął na mnie po raz ostatni, udając się do przedpokoju.\n- Na razie – powiedziałam z przesadną uprzejmością i zwlekałam z podążeniem za nimi. Myślałam, że Sasuke potrzebuje pomocy przy otwieraniu drzwi, ale ten odchylił brata niczym szmacianą lalkę i samodzielnie nacisnął na klamkę.\n- Na razie – odburknął.\nPognałam do pokoju Satoshi’ego, spięta jak struna.\nNazajutrz wdałem się z bratem w krótką sprzeczkę o to, który z nas wykazuje się większą odpowiedzialnością. Zwycięstwo należało do mnie, aczkolwiek miałem zapewnioną pomoc dzięki poczuciu winy Itachi’ego, jak również jego sekrecie, który wyszedł na jaw wskutek wczorajszych wydarzeń.\n- Byłeś uzależniony? – powtórzyłem po nim jak echo, a moje oczy zrobiły się wielkie jak spodki. Itachi niewzruszony stał przy kuchennym aneksie i mieszał łyżką świeżo przygotowaną kawę. Jej zapach doszedł do moich nozdrzy i gdyby nie zaskoczenie, bez wątpienia gmerałbym już w półce, szukając opakowania.\n- Stare czasy – wzruszył ramionami. – Wiesz, który to Kisame, prawda? On miał słabość do alkoholu i często zabierał mnie do jakiś knajpek. – nagle obrócił się w moją stronę i pomachał palcem wskazującym z dezaprobatą. – Ale to, że miałem problemy, nie znaczy, że jesteś bardziej odpowiedzialny.\n- Nie wierzę… - z emocji opadłem na sofę i zanurzyłem twarz w dłoniach.\nSądząc po dźwięku jaki dotarł do moich uszu, Itachi upił łyk gorącego napoju i postawił go z powrotem na blat.\n- Sasuke, nie powinieneś tak do tego podchodzić – zaczął.\n- Właśnie się dowiedziałem, że mój brat ma problemy z alkoholem, a ty zaczynasz mi prawić, żebym tak do tego nie podchodził?\nItachi westchnął ciężko i szczelniej opatulił się bawełnianym szlafrokiem, po czym stanął przede mną.\n- Nie lubię wspominać tych czasów, ale właśnie mnie do tego zmusiłeś – powiedział z użyciem apodyktycznego tonu. Zmarszczyłem brwi, a wtedy on kontynuował: – Oboje nie widzieliśmy się sporo czasu, a kiedy dochodziło do spotkania, ty miałeś zamiar mnie zabić.\n- Bo… - warknąłem oburzony, na co Itachi gestem ręki kazał mi się uspokoić.\n- Wiem, wiem. Wina leży po mojej stronie. To ja kłamałem cię długi czas, ale teraz… Teraz w końcu jesteśmy razem. Na nowo. To oczywiste, że minie jeszcze sporo dni zanim poznamy wszystkie swoje sekrety. Ja również mam ten sam problem. Też muszę wiele się o tobie dowiedzieć i zaakceptować to. Dlatego nie reaguj tak emocjonalnie na każdą drobną nowinkę, bo jestem pewny, że czeka nas jeszcze mnóstwo takich sytuacji.\nChłonąłem jego słowa i pod pewnymi względami zdawało mi się, że mówi z sensem. Aczkolwiek nie zmieniało to faktu, że byłem wzburzony „drobną nowinką” na temat alkoholowych wyziewów. Milczałem dłuższą chwilę, zastanawiając się nad dalszymi ruchami Itachi’ego.\nNagle chwycił się za głowę i wykrzywił w grymasie zażenowania.\n- Tak czy owak, jeśli to, co mówiłeś o wczorajszym występku to prawda… to muszę jak najszybciej przeprosić Sakurę.\n- Nie kłamałbym w takich sprawach – zapewniłem go i umieściłem głowę na oparciu.\n- A chciałem zrobić na niej dobre wrażenie – roześmiał się.\nTak, cha, cha, cha, strasznie śmieszne.\nTyle, że w moim mniemaniu to ja wyszedłem na większego kretyna. Naszedłem ją późnym wieczorem, a przez szok i niedowierzenie z trudem przyszło mi skupić się na fakcie, że w końcu mogłem zobaczyć się z Sakurą i podstawy kultury wymagałyby ode mnie jakiegoś przywitania.\nByłem najwidoczniej tak zażenowany jak Itachi, bo naraz również chwyciłem się za głowę.\nNajpierw jej długie włosy, a potem wybryk brata. Ni stąd ni zowąd rozbolała mnie głowa i już bez komplikacji odnalazłem opakowanie z kawą.\nO niebiosa! Jaka byłam niewyspana! Myśli o Sasuke nieprzerwanie kołatały się w moim umyśle, wraz z domieszką płaczu Satoshi’ego. Malec przespał cały dzień, więc jego żywa energia uaktywniła się dopiero późną nocą. Dodatkowo dzisiaj oficjalnie zaczynałam pracę w szpitalu i musiałam jeszcze przyjąć wcześniej panią Kagekee, która z przyjemnością zaoferowała zajęcie się moim synem.\nKiedy myślałam już, że gorzej być nie może, od razu po opuszczeniu mieszkania, zauważyłam Itachi’ego Uchihe, który krzątał się po ogrodzie przed posesją klanu. Zacisnęłam w ręku siatkę ze strojem do pracy i spuściłam głowę, pełna gotowości na nieoczekiwanie wydarzenia.\n- Hej, Sakura!\nPo prostu podwójnie cudownie.\nNa dźwięk głosu Itachi’ego zwróciłam się w jego stronę, wymuszając na sobie uprzejmy uśmieszek. Wtedy doszła też do mnie teoria, że być może Sasuke w ramach rekompensaty nie wpuścił brata na noc do domu. Och, nie! To byłby zbyt okrutne; nawet jak na niego.\n- C-cześć – wymamrotałam.\nUchiha oparł się na żywopłocie, który oddzielał od siebie nasze domy i wlepił we mnie spojrzenie pełne wyrzutów.\n- Pewnie domyślasz się czym będę cię teraz męczył?\nPoprosisz o następny kieliszek Sake?\n- Chcę cię przeprosić Sakura; chodzi mi o wczorajsze zachowanie. Pozwól mi to wytłumaczyć. Kiedyś było inaczej i…\nOch tak, byłam szczęściarą. Kilkanaście dni po powrocie braci Uchiha, jeden z nich zaszczycił mnie już przeprosinami i zaczął wszystko tłumaczyć, jakby stał oko w oko z wściekłą i zazdrosną małżonką. Tymczasem ja wpatrywałam się w niego jak półgłówek i odważyłam się wysunąć teorię, że Itachi gadatliwością małymi krokami dogania Ino.\nStrzelił monolog na temat swoich wcześniejszych przyzwyczajeń, a kiedy dowiedziałam się, że borykał się niemal z identycznym problemem co ja, przestałam kiwać głową jak kretynka, tylko wypaliłam:\n- Miałam to samo.\nItachi zamrugał szybko oczyma.\n- Tak. Alkohol to diabelskie stworzenie. Może nie byłam uzależniona, ale swojego czasu dużo piłam - to była taka nagła potrzeba zwierzenia i nie umiałam z nią zawalczyć.\n- Więc to znaczy, że mi wybaczasz? – zapytał.\n- Tak i… z przyjemnością pogadałabym dłużej, ale niestety śpieszę się do pracy, sam rozumiesz… - czerwona jak burak zaprezentowałam mu trzymaną siatkę.\n- Ups. Przepraszam za przetrzymanie. Pracujesz w szpitalu, prawda?\n- Doktor Sakura Haruno – skinęłam się lekko.\nW tym samym momencie drzwi do posesji Uchihów otworzyły się z hukiem, a na werandzie pojawił się Sasuke z rękoma w kieszeniach ciemnych spodni. Od razu na usta sunęły mi się te upomnienia odnośnie kultury, ale zatrzymałam je w sobie i tylko spiorunowałam go morderczym spojrzeniem.\nItachi najwidoczniej to spostrzegł, ponieważ powędrował za moim mordem, odwracając się do tyłu.\n- Sasuke? Wybierasz się gdzieś? – zapytał.\nSasuke wodził po naszej dwójce spojrzeniem, a kiedy zatrzymał się na mnie, wcale się nie powstrzymywałam przed jawnym okazaniem wrogości.\n- Idę po tabletki, a potem po ciastko czekoladowe, bo wczoraj jakoś tak wyszło, że nie mogłem go znaleźć – mówiąc to, nie odrywał ode mnie wzroku i nagle Itachi przyłączył się do roli brata.\n- Rozmawialiście już wczoraj, prawda?\n- Ta. Wtedy, kiedy ciągnąłem cię pijanego po całej powierzchni jej mieszkania – rzucił Sasuke. – Niezapomniane przeżycie.\n- Wypominanie to twoje hobby, co? – Itachi skrzyżował ręce na piersiach i zaczął przyglądać się bratu z podejrzliwością. – Myślałem, że już to przerobiliśmy.\nPoczułam czyjeś palące spojrzenie na swoich plecach i kiedy zrozumiałam, że to nie Itachi, ani Sasuke, moim oczom rzucił się obraz pani Kagekee, która zainteresowana stała przy oknie, odchylając firanki.\nO nie! Jedno trzeba jej przyznać! Jeśli chodzi o plotki i nowinki, to niczym nie różni się od pozostałych kobiet w podeszłym wieku. Moje przerażenie się wzmogło, widząc Satoshi’ego, który nieprzejęty gryzł jakąś zabawkę.\n- Um. Ja muszę śpieszyć się do szpitala – zakomunikowałam sprzeczającym się bracią, znów używając siatki jako dowodu.\nGdyby nie niepobudliwa reakcja, może postanowiłabym nawet ulotnić się z tego miejsca, nie dając im żadnych znaków. Na pewno uszłoby to ich uwadze. Ale, że ja, Sakura Haruno, należę do osób kulturalnych (w przeciwieństwie do Sasuke) grzecznie poinformowałam ich o moim pośpiechu.\n- Ja też już idę – oświadczył Sasuke, zbierając się do odejścia.\n- Idziesz po te tabletki, o których mówił Naruto? – zapytał za nim Itachi.\n- Taa – młodszy Uchiha, stojąc do nas tyłem, wyjął z kieszeni karteczkę, która swoją drogą znajdowała się w nagannym stanie. – Lekarz kazał mi je brać przez najbliższe dwa tygodnie. Na wzmocnienie sił itepe.\n- Już ci się skończyły?\n- Biorę po dwie dziennie.\nGdy Sasuke odszedł, odczekałam chwilę, pożegnałam się z Itachi’m i sama podążyłam jego śladem. Liczyłam na to, że przy najbliższym zakręcie uda się do posiadłości państwa Uzumaki’ch lub do gabinetu Rokudaime. Omal nie zaklęłam, kiedy doszło do mnie, że kieruje się do szpitala.\nDreptałam kilka metrów za nim, a wzrok z nudów wbiłam w znak klanu Uchiha. Miałam też czas, aby dogłębnie przeanalizować zmiany jakie zaszły w jego osobie od momentu ostatniego spotkania. Najważniejsze; nie miał już śladów krwi, spływającej z oka i nie rechotał fanatycznie, próbując zabić każdą żywą istotę w promieniu kilku kilometrów. To była już jakaś znacząca zmiana. Jeśli chodzi o mniej istotne fakty, to w oczy rzucił mi się szczególnie jego styl ubierania. Teraz ciągle widuję go w luźnych spodniach i wyblakłym podkoszulku, a dzisiaj z niewiadomych powodów zarzucił na siebie czarną koszulę.\nZastygłam w bezruchu, gdy symbol klanu zniknął mi sprzed oczu, a Sasuke zwrócił się nieprzejęty w moją stronę.\n- Co jest Sakura? – zagadnął, a jego twarz znów przypominała posąg.\n- O co ci chodzi? – burknęłam.\n- Oczywiście, że nie! – wpatrywałam się w niego na wpół osłupiała i wściekła. – Idę do szpitala – dodałam.\n- Rozumiem – jego ton przybrał nutkę rozbawienia i ponad wszelką wątpliwość uraczył mnie szelmowskim uśmieszkiem. – Aż tak się mnie boisz, że idziesz za mną oddalona o kilka metrów?\nTo już było przegięcie!\n- Bzdura – sprzeciwiłam się, zarzucając włosami. Wtedy Sasuke spochmurniał i sterczał jak zaklęty, gapiąc się na mnie. Spróbowałam pokrzyżować moim policzkom plany i szybko dorzuciłam: - Naruto często nie wie co mówi. Nie boję Itachi’ego, ani ciebie!\n- To dlaczego uciekałaś przed spotkaniem?\n- A dlaczego ciebie to interesuje? – spytałam z wyższością.\nSłodki smak zwycięstwa. Sasuke nie odezwał się więcej tylko zaczekał, aż zrównam z nim kroku. Otwierałam już usta, aby doszczętnie się zdziwić, lecz wówczas spostrzegłam tą obojętność na jego twarzy i zadecydowałam, że lepszym wyjściem będzie poudawanie, iż takie sytuacje są dla mnie normą.\nSzliśmy obok siebie w milczeniu.\nLekarz i kryminalista; naprawdę genialne połączenie.\nIno Yamanaka to wcielenie szatana i z każdym kolejnym dniem miałam coraz mniej zastrzeżeń co do tego. Tylko jej przyjaciele diabełki wiedzą, jak to się stało, że przypadkowo również znalazła się o tej porze w szpitalu. Siedziała już na głównym holu, a widząc mnie i Sasuke …zdziwiła się. Ale ja się nie nabrałam! Na kilometr czułam fetor fałszywości i spiskowca.\nUśmiechnęłam się do niej, ukazując tym samym groźne ostrzeżenie odnośnie jej kombinowania. Ino niemal wyskoczyła z krzesła i rzuciła mi się na szyję.\n- Sakura, tak bardzo się cieszę! – ryknęła mi w ucho, po czym wbiła wzrok w czarno-włosego. – Cześć Sasuke. Odprowadzasz Sakurę do pracy?\n- Ino! – syknęłam. Miałam miliony uwag na końcu języka, ale w słowo wszedł mi Uchiha, wraz ze świstem trzymanej recepty.\n- Właściwie jestem tu po tabletki. Nic więcej.\nNa twarzy blondynki odmalowało się rozczarowanie.\n- Ach tak. - mruknęła. Bodaj po sekundzie zaszczyciła nas szerokim uśmiechem i ciągnęła dalej: – Ale najważniejsze, że w końcu się spotkaliście. Myślałam, że będziemy wieki cię przekonywać. Boże Sakura. Pokonałaś strach i…\n- Uch! Siedź cicho! – tym razem nie powstrzymałam się i zatkałam jej usta ręką. Przerzuciłam wzrok na Sasuke, a gdy moim oczom ukazał się jego perfidny uśmieszek, aż zatrząsało mną ze złości. – Możesz już iść po swoje tabletki – dodałam.\nPrzyglądał się mi jeszcze parę chwil, po czym odszedł bez słowa w głąb pierwszego korytarza.\nIno odsunęła moją rękę.\n- Co ty tu robisz? – spytałam ją, gdy ta otwierała usta, aby się zbulwersować.\n- Jak to co? Przecież wczoraj był u ciebie Itachi Uchiha! Wiem, że dzisiaj zaczynasz pracę i czekam tu na ciebie od rana! Myślałaś, że uda ci się wywinąć z relacjami? Chcę znać każdy szczegół. No i… - urwała, spoglądając na plecy Uchihy. – Widzę, że nie tylko na Itachi’m zakończyła się impreza.\nPo wyjściu Ino byłam wycieńczona zdawaniem „relacji”. Chcąc czy nie, przede mną nie było żadnego wyjścia i musiałam jej to opowiedzieć. W innym wypadku do teraz chodziłaby za mną, oskarżając o niewywiązywanie się z roli przyjaciółki. To był właśnie ten aspekt, dzięki któremu szanowałam Hinatę. Ona nigdy na mnie nie naciskała. Kiedy nie chciałam czegoś mówić, pozwalała mi to przemilczeć, a i tak odnosiłam wrażenie, że mnie rozumie.\nJuż w południe zaczęło mi brakować Satoshi’ego. Doniedawna spędzałam z nim dwadzieścia cztery godziny na dobę, a tak drastyczna zmiana nie nastrajała mnie zbytnio pozytywnie. W głowie huczało mi od myśli typu: „Czy wszystko z nim w porządku?”, „Czy pani Kagekee nakarmiła go o odpowiedniej porze?”, „Czy mleko, które mu podała nie było za zimne?”\nNawet myśl o braciach Uchiha zeszła przy tym na drugi plan.\nSiedząc w gabinecie zapatrzyłam się w korkową tablicę z przeróżnymi zdjęciami. Na jednym byłam ja, Hinata i Ino, na innym państwo Uzumaki, rolę głównego bohatera przejął mój syn. Jego fotografia była największa i dodatkowo umieściłam ją na samym środku. Uwielbiałam jego słodki uśmieszek.\nPodskoczyłam z przestrachem na dźwięk urządzenia powiadamiającego, które stało na biurku. Kolejny pacjent? westchnęłam w myślach. To dopiero pierwszy dzień, a zdawało mi się, że pracuję znacznie intensywniej niż normalnie w ciągu tygodnia.\nLeniwie wygrzebałam się z krzesła i podeszłam do szafy, aby nałożyć na siebie szpitalny fartuszek. Wtedy też w moje oczy rzucił się zwój, który leżał nienaruszony, od czasu, kiedy brutalnie wepchnęłam go w głąb półki przy obecności Naruto.\nStwierdziłam, że szpital jest zdecydowanie nieodpowiednim miejscem na ukrywanie tak ważnych informacji.\nWłożywszy go do siatki, zaczęłam określać z góry miejsce na terenie mojego domu, w którym go ukryję.\nAutor: Akemii Nikiro o 09:22\nWeronika Baran 9 lipca 2012 10:27\nAaaaaaaaaaaaaa! No normalnie spadłam z krzesła ze śmiechu!XD Aż musiałam sobie chusteczką oczy wycierać bo płakałam jakbym się cebuli nawdychała :D nie spodziewałam sie że Itachi ma słabość do Sake. I ciekawi mnie kiedy Sasuke się dowie że Sakura ma syna. No to czekam do następnej notki\nAnastasiane R. 9 lipca 2012 11:26\nTo takie nie fair, że notka będzie dopiero 18 lipca...czekam z niecierpliwością!\nMiyuux 9 lipca 2012 12:08\nGrr.. Sasuke Uchiha jak Ty mnie irytujesz, jesteś jednym wielkim bufonem ! noo.. powyzywałam trochę i już mi lepiej ;) wracając. Notka genialna, kto by się spodziewał, że Itachi będzie taki w porządku co do Sakury, nie to co Pan Bufon. jedna rzecz ciekawi mnie bardzo mocno a mianowicie kiedy wyjdzie na jaw, że Sakura ma dziecko ? tak bardzo chciałabym zobaczyć ich reakcje. czekam niecierpliwie na kolejna notkę, WENY ! ;**\nAnonimowy 9 lipca 2012 15:47\nNastępny genialny blog w twoim wykonaniu :) Lilka901\nAnonimowy 9 lipca 2012 19:13\nWooow!!!! Udało ci się napisać to w stylu Trylogii ;D\np.s.cha cha cha ciasto czekoladowe mnie nawiedza jak nie w domu to na blogu ;))))\nAnonimowy 9 lipca 2012 19:47\nŚwietny rozdziały :D Przyznam się ze niektóre momenty mnie rozśmieszyły :d Czekam z niecierpliwością na nexta :*\nAnonimowy 10 lipca 2012 00:49\nOchhhhhh uwielbiam:-D i nie 19 lipca chce dzybciej (żart oczywisci nie poganiam) ;-) też czekam kd się dowiedzą sąsiedzi:-) fajna więź między Sasuke i Itachim i zaczynam czuć fajna chemię między Sakura i Sasuke:-P:-D czekam na nn no i chce zobaczyć braci z dzieckiem haha:-D Hay\nAnonimowy 10 lipca 2012 10:47\nTo nic, że znowu nie przespałam nocy ale to chyba już tradycja, że czytam twoje notki po zmroku:) Cudnie się zapowiada^^ A ja 15 wyjeżdżam i nie będę mogła przeczytać 2 następnych notek tu i na drugim blogu zaraz po publikacji. Oby był tam internet!:)\nA propos blogspotu, jest wygodniejszy niż onet.pl prawda?\nAkemi 10 lipca 2012 12:06\nBlogSpot jest o wieeele wygodniejszy od Onetu ^ Tam ciągle jeszcze nie naprawili awarii. I do 15 chyba uda mi się opublikować jedną notkę na którymś z blogów..\nkrólowa miecza 10 lipca 2012 16:36\nehh teraz się chyba poniżę pisząc ten komentarz ale co tam ;p czasem trzeba. powód? bardzo prosty. wczoraj przerosła mnie ilość tekstu do przeczytania.. trzy wpisy w stylu Akemi to jednak trochę za dużo xD. co nie zmienia faktu, że bardzo poprawiły mi humor ;p. nie wiem który już raz, ale serdecznie dziękuję za urodzinowe prezenty xD. komentuję dzisiaj, ponieważ .. ehh(wstyd).. zasnęłam przed końcem tego rozdziału.. nie spodziewałam się, że zrobisz z Itachi'ego alkoholika ;p, ale szczerze mówiąc, to jednak trochę do niego pasuje.. i ten obraz podrywacza również xD. niedługo wyjeżdżam na wakacje, dlatego nie będę komentować. lecz puki co jestem;p. rozdział 3.. przezabawny xD sasek plujący okruszkami, saki też miała jakąś wtopę jednak przez mój sen zapomniałam co to było..;p\ntej notki to już w ogóle nie pamiętam, ale nie martw się xD nadrobię te informacje xD\nAnonimowy 10 lipca 2012 17:22\nA tak tak pliiiiis jak najszybciej:-D:-D:-D:-D Zakochalam się w tym opowiadaniu:-) i wgl to najlepiej zacznij pisać książki to chociaż nie bd musiała czekać na nexta;-) Hay\nAnonimowy 12 lipca 2012 14:24\nuwielbiam tego bloga dopiero dziś go znalazłam a już mi się podoba z niecierpliwością czekam na nexta ,,giń w imie czekolady'' tak to szło?\nAkemi 12 lipca 2012 17:57\nTak, tak to szło xD\nAnonimowy 14 lipca 2012 22:17\nJejuu o.o Tak pacze teraz na to.. i czytam komentarze ...\nnie doszedł ten, co wysłałam X.X\ntelefon mi nie służy T.T\nW każdym bądź razie, jego treść była następująca:\nMasz świetny styl pisania i szczerze, z ciekawością czyta się porządne opowiadania ;D\nTo przykre, że Itachi jest... uzależniony od alkoholu xD\nPo 2 : Zaskoczona jestem, tym, że sakura ma dzieciuszka ^.^ Najwidoczniej masz już jakieś plany co do niego ;D\nHmm.. oO Jednak nie daje mi spokoju myśl, dlaczego jego ojciec jest takim palantem X.X\nW każdym bądź razie... oO Sąsiedzi, a raczej jeden z nich, nie jest zbyt pozytywnie nastawiony do właścicielki domu z naprzeciwka xD\nchciałabym się szybko dowiedzieć, jak potoczą się ich dalsze losy xD\nJejku o.o Może to Itachi stanie się amantem Sakury o.o\nTo by mnie zdziwiło na maksa, choć nie tego bym się spodziewała xD\nMam nadzieję, że jak najszybciej ukaże się kolejny rozdział i nie będziesz nas, czytelników, trzymała w niepewności ;D\nCzekan na NextA i ma nadzieję, że zostanę o nim powiadomiona ;D\nPS: Nie mogę się doczekać. ^.^\nAnonimowy 14 lipca 2012 23:31\nHmmm! Od razu kiedy zaczęłam czytac ten blog stwierdziłam ze jest genialny! Usmiałam się :D Itachi podrywacz! Problemy z alkoholem! Hahaha :D Świetne! A to dopiero początek :D Co do stylu pisania, to jest świetny, no bo w końcu ty jesteś autorką. BArdzo ciekawie. Nie moge się doczekać dalszych części. Pozdrawiam, Sonia :3\nPS: Dzięki temu blogowi poprawił mi sie humor! Dziękuje :* Jesteś świetna! : )\nZochan. 27 kwietnia 2013 22:09\n"Nie rechotał fanatycznie, próbując zabić każdą żywą istotę w promieniu kilku kilometrów" - rozwalił mnie ten fragment, myślałam, że padnę. Cudowny tekst. <3\nItaś alkoholik... Trzeba go teraz bardziej pilnować.\nAle ta Ino ma niewyparzony język. Masakra. ;_________________;\nZafascynowanie długimi włosami Sakury przez Sasuke :3 <3


WYSTAWA FOTOGRAFII STUDENTÓW ARCHITEKTURY WNĘTRZ W GALERII WSEiZ - WSEiZ\nJeszcze przez tydzień w Galerii WSEiZ (atrium budynku Uczelni przy ul. Rejtana 16) można oglądać wystawę fotografii wykonanych przez studentów kierunku Architektura Wnętrz.\nWystawa pod tytułem [ZE]WNĘTRZE jest wyselekcjonowanym zbiorem prac, które postały w Pracowni Fotografii WSEiZ pod kierunkiem dr hab. Anny Plewki.\nWystawa pt. [ze]wnętrze jest zbiorem fotografii wykonanych w trakcie semestru czwartego na wydziale Architektury WESiZ w Warszawie. Prace studentów z kierunku Architektury Wnętrz to opowieść o przestrzeni architektonicznej przedstawiona w cyklach. Kadry różnych okolic miast i wsi są wybranymi obrazami fotograficznymi i efektem poszukiwań budowli budzących nierzadko duże emocje związane z odbiorem artystycznym wybranych obiektów. Niektóre miejsca odkryte są przypadkowo a inne odsłonięte po latach, związane są rodzinnie z autorami zdjęć. Pokaz jest kontynuacją tematu poprzedniej wystawy „Notatnik Fotograficzny” z 2017 r. Zdjęcia wykonane są z dbałością o warsztat fotograficzny, dostępne medium cyfrowe i profesjonalny wydruk całości. Tytuł związany jest z wyborem przestrzeni: czasem są to tylko fragmenty wnętrz, a innym razem spojrzenie na zewnątrz, a może od zewnątrz. Zróżnicowane jest oddalenie fotografujących autorów od ich obiektów. Czasem widoczne są szersze plany a innym razem tylko detale. Wespół, wszystkie zdjęcia tworzą pejzaż Polski często niewidocznej gołym okiem, otulonej lasami lub nowoczesną zabudową miast.\nPrace plenerowe realizowane były pod kierunkiem dr hab. Anny Plewki w latach 2018–19. Tak proces powstawania prezentowanych na wystawie fotografii opisuje prowadząca zajęcia dr hab. Anna Plewka.\nNa wystawie można oglądać prace wykonane przez:\nZapraszamy do obejrzenia zdjęć, z wernisażu, który odbył się 24 października.


Kamienie na szaniec - recenzja | filmus.pl\nRobert Gliński podejmuje wspaniałą próbę: o młodych bohaterach Walczącej Warszawy, Szarych Szeregach, chce opowiedzieć w stylu amerykańskim. Udaje mu się to tylko częściowo.\n"Kamienie na szaniec" mają dynamiczne tempo, podkręcającą akcję współczesną muzykę Łukasza Targosza, charyzmatycznych i nieopatrzonych aktorów w rolach głównych (Tomasz Ziętek, Marcel Sabat) i sprawdzony drugi plan (Andrzej Chyra, Wojciech Zieliński, Krzysztof Globisz, Danuta Stenka), rewelacyjne zdjęcia Pawła Edelmana i dobrze rozegrane sceny akcji. Z pomysłem film przedstawia też życie w okupowanej stolicy - tajne komplety, radio ukryte w kuchence, skrytki na broń, zaplecza, z których obserwowano Niemców, stroje i meble, działania sabotażowe. To wszystko naprawdę gra i zostało sprawnie ułożone wedle gatunkowych wymogów. Nawet rozstrzelanie w strugach deszczu i piosenka warszawiaka, który w ostatnich chwilach zdobywa się na bunt przeciwko swoim oprawcom wpisują się w klimat i konwencję. Nawet pierwszy seks.\nProblem leży jednak w scenariuszu. Skróty, uproszczenia i zmiany w stosunku do literackiego pierwowzoru Aleksandra Kamińskiego były, oczywiście, nieuniknione. Żaden film nie odda wszystkich niuansów książki. Słuszną zdaje się decyzja o zdjęciu bohaterów z patriotycznego piedestału i zastąpieniu patosu energią. Niezrozumiałe jednak jest to dlaczego poszło to tak daleko i stali się oni roztrzepanymi młodziakami, którzy kierują się chwilowymi emocjami. Fatalnie wręcz sportretowane zostały dziewczyny - nastolatki kochają się w swoich chłopcach i regularnie popadają w spazmatyczny płacz albo krzyczą. Trudno w "Kamieniach na szaniec" mówić o bohaterstwie - gdy najpierw jest ono sztubackim marzeniem o wolności, a potem marzeniem o dorosłej walce z wrogiem. Patrzymy na chłopaków, współczujemy Rudemu, którego torturują hitlerowcy, ale nie do końca się w to wszystko angażujemy, nie do końca widać w tym sens. Blednie to, co powinno być najważniejsze: przyjaźń i lojalność oraz - tak - oddanie ojczyźnie.\nPo seansie pozostaje nie tylko spory niedosyt, ale i wrażenie, że Amerykanie na pewno opowiedzieliby tę historię lepiej. Nawet gdyby Zośka i Rudy mieli mówić po angielsku, poszlibyśmy pewnie ślepo za nimi i duma rozpierałaby nasze serca: walczyli i zginęli, żebyśmy byli wolni, a nie dlatego, że byli sympatycznymi, ale nieodpowiedzialnymi i nieokrzesanymi chłopakami.


Mała kaczuszka - Paweł Worobiej (Książka) - Księgarnia PWN\nMała kaczuszka(Kartonowa Foliowana)\n„Mała pochwała katolicyzmu. Kościół i polityka w późnej nowoczesności” to odważna i udana próba odpowiedzi na pytanie o miejsce Kościoła we współczesnej Europie i kształt jego burzliwej relacji z polityką. Punkte...\nDodano: 21.09.2015 14:45:43\nkupiłam dla dziecka, to bardzo ładna książeczka. Uczy i bawi. A przy tym ma ładną szatę graficzną, mimo, że skromną\nDodano: 26.07.2015 23:15:08\nkupiłam córeczce! jest wspaniała:) uczy i bawi!


Gdynia: Na śnieg w pogotowiu czeka 60 pługoposypywarek i ciągników z pługami. Miasto odśnieży więcej | Gdynia Nasze Miasto\nGdynia: Na śnieg w pogotowiu czeka 60 pługoposypywarek i ciągników z pługami. Miasto odśnieży więcej\nAgata Grzegorczyk 08.11.2011 Zaktualizowano 08.11.2011\n- W bazach już w pełnej gotowości czeka 60 sterowanych elektronicznie pługoposypy- warek i ciągników z pługami. To bardzo nowoczesny sprzęt - zachwala Maciej Karmoliński. - Pojazdy wyposażone są w system GSP, który na bieżąco pozwala je lokalizować. Drogi podzielone zostały tak jak w ubiegłych latach - na trzy kategorie. Pierwsza, ta, w której odśnieżanie odbywać się będzie priorytetowo, obejmuje ulice, którymi kursuje komunikacja publiczna, druga to drogi międzyosiedlowe, a trzecia - trakty lokalne, którymi mieszkańcy poruszają się w ramach osiedla. Agata Grzegorczyk/ Fot.T.Bołt\nW tym sezonie zimowym miasto będzie odśnieżało prawie 400 kilometrów dróg. To o 7 procent więcej niż w ubiegłym roku i aż o 40 procent więcej niż pięć lat temu.\npieniądze na odśnież...


Adele odwołuje wszystkie koncerty\nAdele - 23-letnia brytyjska piosenkarka, która święci triumfy na światowych listach przebojów boryka się z poważnymi problemami z gardłem. Gwiazda niebawem będzie musiała poddać się operacji.\nW związku z tym anulowała wszystkie występy do końca tego roku. W jej oświadczeniu możemy przeczytać:\n"Z głębokim żalem Adele oznajmia, że została zmuszona do odwołania wszystkich koncertów występów promocyjnych do końca 2011."\nPiosenkarka wystosowała również bardzo osobisty list do fanów. Jeszcze raz bardzo w nim przeprosiła. Nadmieniła, ze zdaje sobie sprawę, że dla niektórych odwołanie jej koncertu, to nie tylko niemożność posłuchania wokalistki, ale i rezygnacja z zamówionych biletów, hoteli, a często także problem, jeśli wyjście na koncert było prezentem-niespodzianką. Poprosiła jednak o wyrozumiałość. Wszak jeśli teraz nie zadba o swoje struny głosowe, to może już nigdy nie móc nic zaśpiewać. Prawdziwi fani z pewnością zrozumieją.\nNie jest pewne, czy od razu od nowego roku Adele wróci do śpiewania. Lekarze mówią, że musi oszczędzać swoje gardło, a dopiero po całkowitym wyleczeniu przyjdzie czas na ustalanie nowych zobowiązań i dat tras koncertowych.\nAdele powróci najprawdopodobniej 12 lutego, kiedy będą rozdawane nagrody Grammy. Większość ludzi z branży muzycznej oczekuje, że to Adele dostanie najwięcej nominacji, a później zgarnie całą pulę nagród za swoją rewelacyjną płytę.\nadele gardło gwiazdy koncerty piosenkarka problemy z gardłem trasa koncertowa


River Plate - Boca Juniors. Rewanż nie zostanie rozegrany w Argentynie! Piłka nożna - Sport.pl\nłg 27.11.2018 17:19\nW finale Copa Libertadores (południowoamerykańska Liga Mistrzów) Boca Juniors mierzy się z River Plate. W pierwszym meczu było 2:2. Rewanż miał zostać rozegrany 24 listopada, ale został odwołany ze względu na wydarzenia, jakie miały miejsce przed meczem.\nAutobus wiozący piłkarzy Boki został zaatakowany przed finałem. Chuligani rzucali puszkami, butelkami i kamieniami. Dwóch piłkarzy Boca zostało odwiezionych do szpitala, odłamki szkła wpadły do oka kapitana Boca Pablo Pereza, niektórzy piłkarze wymiotowali z powodu gazu łzawiącego. Początkowo władze chciały zmusić oba kluby do rozegrania meczu, ale ostatecznie zdecydowano się na jego przełożenie.\nCONMEBOL ogłosiło, że rewanż zostanie rozegrany 8 lub 9 grudnia, ale nie w Argentynie. Możliwości jest kilka - spotkanie może zostać rozegrane w innym miejscu w Ameryce Południowej, w katarskiej Dosze lub amerykańskim Miami.\nPropozycję złożyła też Genua, która ma silne związki z Boką oraz River. Boca została założona przez imigrantów z tego włoskiego miasta. River powstało po fuzji dwóch klubów, Santa Rosy i Rosales. Santa Rosa również została założona przez imigrantów z Genui. Jednak ta propozycja ma jedną zasadniczą wadę. 9 grudnia Genoa ma zagrać ze Spal na własnym stadionie.\nNa proponowane rozwiązanie nie zgadza się jednak Boca Juniors. Prezes Daniel Angelici żąda walkowera i przyznania trofeum jego klubowi. Boca nie wyklucza złożenia sprawy do Trybunału Arbitrażowego ds. Sportu (CAS).\nOFICJALNIE: Superclasico przełożone. Jest decyzja po ataku na piłkarzy Boca Juniors\nRewanż River Plate - Boca Juniors opóźniony. Kibice wybili szyby w autokarze Boca, policja użyła gazu łzawiącego


Projekt domu Jaspis 2 191,60 m² - koszt budowy - EXTRADOM\nProjekt domu Jaspis 2 BSA1544\n26,02 x 23,61 m\n7. Ogród zimowy 5,50 m²\n11. Garaż dwustanowiskowy 40 m²\nRzut poddasza - 110,70 m²\n8. Schody 7 m²\n10. Garderoba 6 m²\n11. Pokój 21,90 m²\nRazem rzut poddasza 110,70 m²\nŚciany: 3-warstwowe - pustak ceramiczny. Stropy: żelbetowe, wylewane. Dach: dachówka ceramiczna CREATON, kąt nachylenia 38°. Ogrzewanie: gazowe.\nProjekt domu Jaspis 2 został stworzony na wzór cieszącego się popularnością projektu Jaspis. W przeciwieństwie do pierwotnej wersji projekt ma większą powierzchnię, więcej stanowisk garażowych. Projekt domu Jaspis 2 to ciekawa propozycja dla osób posiadających średniej szerokości działkę. Dom cechuje się prostą bryłą, więc jego realizacja nie pochłonie zbyt wielu środków finansowych. W tym projekcie kalenica skierowana jest prostopadle do drogi, co jest istotne ze względu na wymagania określone w warunkach zabudowy. Dom został zaprojektowany do zabudowy wolnostojącej. Projekt można usytuować na granicy działki, co daje możliwość na realizację w zabudowie bliźniaczej. W projekcie zaproponowano garaż dwustanowiskowy w linii budynku. Jest to również doskonała propozycja dla osób szukających domu z dachem dwuspadowym, dzięki czemu jest to tanie i proste rozwiązanie. Projekt Jaspis 2 to dom parterowy z poddaszem użytkowym, dzięki czemu domownicy mogą cieszyć się większą prywatnością.Uwzględniona w projekcie część dzienna z pewnością zadowoli osoby lubiące cieszyć się wspólnymi chwilami w rodzinnym gronie. Tworzy ją między innymi kuchnia, która dzięki funkcjonalnym rozwiązaniom zapewni wygodę użytkowania przez długie lata. Uwzględniona w projekcie jadalnia to doskonałe rozwiązanie dla osób lubiących przyjmować gości i organizować rodzinne, kameralne przyjęcia.Usytuowany w salonie kominek sprawi, iż wnętrze stanie się bardziej przytulne. Łazienka znajduje się zarówno na poddaszu jak i parterze, co jest szczególnie przydatne podczas odwiedzin gości. Cztery sypialnie doskonale sprawdzą się w przypadku 4-6 osobowej rodziny. Przestrzeń można wykorzystać także jako pokój dla gości lub gabinet. Oprócz tego, w domu znajduje się również pomieszczenie gospodarcze, które można wykorzystać zgodnie z własnymi potrzebami. Wspólne grillowanie i rodzinne posiłki umili uwzględniony w projekcie taras. Wartość estetyczną budynku niewątpliwie podnosi przewidziany w nim zimowy ogród. Zalecana przez architekta technologia murowana zapewnia trwałość i solidność konstrukcji. Jaspis 2 nawiązuje do stylu nowoczesnego, co jest idealnym rozwiązaniem dla osób ceniących najnowsze rozwiązania.\nSpołeczność projektu domu Jaspis 2 w budowie\nOpinie o projekcie domu Jaspis 2


Pogoda długoterminowa na grudzień 2020. Silna dominacja Atlantyku, dodatnia anomalia i burze - Fani Pogody\nArkadiusz W 19 października 2020\nPogoda długoterminowa na grudzień 2020. Silna dominacja Atlantyku, dodatnia anomalia i burze. Sprawdź, co czeka nas w pogodzie w ostatnim miesiącu roku.\nModel CFS sugeruje, że w grudniu czeka nas wyraźna dominacja pogody niżowej. Głównie w naszej części Europy pojawiać będą się układy niskiego ciśnienia znad Atlantyku, ale także znad Morza Śródziemnego. Okresami swój wpływ zaznaczą przejściowe wyże.\nMiesiąc ten będzie najprawdopodobniej wilgotny. W wielu miejscach ilość opadów będzie w normie, bądź powyżej normy wieloletniej.\nJeśli chodzi o temperaturę, to model klimatu prognozuje, że w skali miesięcznej będzie to miesiąc ciepły. Związane będzie to najprawdopodobniej z wyraźną dominacją cyrkulacji strefowej. Wtedy też najczęściej z zachodu na wschód wędrować będą niże z frontami. Przy prognozowanej dodatniej anomalii zdecydowanie częściej występować będą opady deszczu, rzadziej śniegu i deszczu ze śniegiem. Ponownie grudzień przez wiele tygodni może być bezśnieżny. Opady śniegu mogą być tylko w formie epizodów.\nNie można wykluczyć pojawienia się wichur w naszej części Europy oraz burz. Nocami mogą występować przymrozki, ale często temperatura całodobowa może być dodatnia, a na termometrach możliwe są dwucyfrowe wartości.\nTags: jaka pogoda w grudniu 2020. pogoda pogoda grudzień 2020. pogoda polska\nPrevious Pogoda. Szalony tydzień w pogodzie. Od przymrozków po 20 stopni\nNext Pogoda. Kiedy spadnie śnieg? Czy w tym roku będzie zima w Polsce?\n1 thought on “Pogoda długoterminowa na grudzień 2020. Silna dominacja Atlantyku, dodatnia anomalia i burze”


Previous Article Dzisiaj mecz: Reprezentacja Artystów Polskich ? Reprezentacja SOS Wioski Dziecięce i przyjaciele\nNext Article Piłkarski weekend: Stal w sobotę, Wisła w niedzielę. Obie drużyny zagrają u siebie.\nJedną z groźnych akcji Podlasia po której mogła paść bramka zażegnał Damian Pietroń. foto PB/archiwum\nGoście gola na wagę 3 punktów zdobyli jeszcze w pierwszej połowie. Do bramki bronionej przez Karola Kurzępę trafił Wojciech Hołoweńko. Była to jedyny gol w spotkaniu, choć mogło być ich więcej. Swoje okazje miały obie drużyny, ale zagrożenie zażegnywali albo obrońcy i bramkarze, albo strzelcom brakowało celności.\nNiestety jak relacjonują bezpośredni obserwatorzy meczu jego antybohaterem był główny arbiter spotkania. Wiele jego nietrafionych decyzji było niekorzystnych dla gospodarzy. Wyjaśnienia wymaga też jedna ze zmian przeprowadzonych przez zespół Podlasia. Jak wynika z doniesień ze sztabu kraśnickiego klubu na murawie pojawił się zawodnik, którego wcześniej w protokole meczowym nie było.\nStal Kraśnik ? Podlasie Biała Podlaska 0:1\nTeraz kraśniczan czeka wyjazd na mecz z Karpatami Krosno.


Polskie forum o wózkach widłowych / Kurs na wozek widłowy bez UDT Pilna porada\n» Kurs na wozek widłowy bez UDT Pilna porada\n#1 2015-01-24 00:35:35\nKurs na wozek widłowy bez UDT Pilna porada\nWitam jestem zapisany na kurs wozka widłowego... cena 399zł w środę zaczynam lecz mam wahania ponieważ jest to kurs bez UDT a w ultoce pisze\nWszystkie typy wózków:\nWydajemy certyfikat w jezyki polskim i angielskim ważny bezterminowo\nWydajemy uprawnienia na wózki widłowe spalinowe, gazowe i elektryczne w formie zaświadczenia i legitymacji ze zdjęciem w języku polskim i angielskim (na życzenie w języku niemieckim). Dokumenty wydawane są bezterminowo!\nUprawnienia są honorowane na terenie Polski i Unii Europejskiej.\ni tu rodzi się pytanie czy nie wymiksowac się z tego ponieważ poczytałem w necie i jak nie ma się UDT to za granicą nie mozna pracowac tylko na terytorium RP i do tego nie każdy pracodawca przyjmię ponieważ jak ktoś nie ma UDT to musi pracodawać dać jakieś imienne pozwolenie\nto dla czego piszą ,że wydają certyfikat w języku polskim i angielskim\n#2 2015-01-24 14:22:02\nRe: Kurs na wozek widłowy bez UDT Pilna porada\nMuszę się wypowiedzieć, bo wszystkie te kursy to jedna wielka mistyfikacja. Jest napisane wyraźnie, że po kursie wydawany jest CERTYFIKAT O UKOŃCZENIU KURSU!!!! a nie uprawnienia do obsługi wózka widłowego. Żeby to wszystko miało ręce i nogi po ukończeniu tego właśnie kursu powinieneś udać się do odpowiedniego dla Ciebie oddziału UDT złożyć wniosek opłatę chyba 150 zł i zapisać się na EGZAMIN potwierdzający kwalifikację. Wtedy dopiero UDT wydaje Ci odpowiednie uprawnienia do obsługi wózka widłowego.\nJeżeli czujesz się na siłach samemu dokształcić się w zakresie obsługi wózka widłowego możesz bez żadnego idiotycznego kursu złożyć wniosek do odpowiedniego dla Ciebie oddziału UDT w celu przeprowadzenia egzaminu potwierdzające umiejętności w zakresie obsługi wózka widłowego.\nKategorie odpowiednie to I WJO lub II WJO.\nJeżeli chodzi o te wszelkiego rodzaju Certyfikaty to one nie mają ŻADNEJ podkreślam ŻADNEJ!!!! mocy. Idąc do pracy jako operator wózka widłowego nie uprawniają Cie do obsługi wózka widłowego. Jedynie są ona ważne z ZAŚWIADCZENIEM wystawianym przez pracodawcę, gdzie pracodawca upoważnia Cię do obsługi wózka TYLKO NA TERENIE TEJ KONKRETNEJ FIRMY!!!!\nNa Twoim miejscu najpierw zorientowałbym się w oddziale UDT co i jak masz zrobić a dopiero później zapisywać się na jakieś kursy.\nJeżeli masz jakieś pytania to proszę na PW. Postaram się pomóc.\n#3 2015-01-24 15:49:03\nTo dla czego kolego piszą\nWydajemy uprawnienia na wózki widłowe spalinowe, gazowe i elektryczne w formie zaświadczenia i legitymacji ze zdjęciem\n#4 2015-01-24 16:03:31\nProblem jest taki,że zrobiłem błąd bo już w poniedziałek jest pierwszy dzien kursu dostałem smsa i kumpel też...\n2 dni temu dzwoniłem i pytałem się.. o UDT u nich powiedzieli oni nie robią z UDT,ale babka mówi nie dużo firm wymaga UDT i ja powiedziałem :evil: no dobrze to zapisać bo skoro nie dużo firm wymaga... wczoraj każdy dostał smsa by potwierdzić telefonicznie ze w poniedziałek będzie.Każdy z nas potwierdził... do tego.. my jestesmy z pewnej miejscowości... i zrobili kurs tak byśmy nie mieli daleko.Jest to firma działająca w wielu województwach... i np gdyby nie my dwoje to kurs były 20km od nas... bo ogólnie nas dwóch ja i kumpel i taki koleś z mojej miejscowości... i co ja teraz zadzwonię i powiem jednak rezygnuje? jak tydzień trzeba było czekać aż grupa się uzbiera i dopiero kurs ruszy... i na dodatek 2 dni temu zgodziłęm się ze bez UDT bo tak do końca nie wiedziałem co to jest a Pani jeszcze powiedziała,że mało firm tego wymaga więc lajt..\ni teraz nie ma za bardzo odwrotu... jak się wymiksuje...specialnie zrobili kurs 5km od mojej miejscowości.. ludzie niby są już uzbierani skoro grupa jest i co teraz\nOstatnio edytowany przez Damii92r (2015-01-24 16:04:22)\n#5 2015-01-24 16:05:47\nw formie zaświadczenia i legitymacji ze zdjęciem\nZaświadczenie - jeszcze raz napiszę : o ukończeniu KURSU!\nLegitymacja ze zdjęciem - nieistotny dokument.\nPodam Ci przykład: Zapisujesz się na kurs prawa jazdy. 30 godzin teorii 30 godzin praktyki wewnętrzny egzamin. Na koniec zdajesz egzamin wewnętrzny w ośrodku i dostajesz - ZAŚWIADCZENIE O UKOŃCZENIU KURSU. Jeżeli nic z tym dalej nie zrobisz czytaj nie zapiszesz się do WORD-u i nie zdasz egzaminu państwowego to zaświadczenie nie uprawnia Cie do niczego.\nJa się nie będę wtrącał nikomu w życie ale wiem co się dzieje z takimi kursami to jest po prostu farsa. Ludzie robią takie kursy, szukają ludzi, którzy chcąc mieć te uprawnienia i tak zarabiają na życie.\nA to co jest napisane należy zweryfikować i skontrolować. Mówię Ci zadzwoń lub udaj się do UDT tam Ci wszystko powiedzą bo to Państwowa Instytucja jest i tam nie bardzo mogą pozwolić sobie na naciąganie i oszustwa.\n#6 2015-01-24 16:08:35\nMożesz zrobić kurs jeżeli masz czas i pieniądze. Dowiesz się może ważnych rzeczy - ok. Ale egzamin w UDT i tak musisz zdać, żeby mieć normalne prawdziwe i honorowane na terenie Polski uprawnienia na wózek widłowy.\n#7 2015-01-24 16:18:41\nto co polecasz zrobić w mojej sytuacji teraz powyżej opisanej?\n#8 2015-01-24 16:31:40\nTak jak pisałem. Zadzwoń sobie w poniedziałek do oddziału UDT i powiedz, że chcesz zrobić uprawnienia na wózek widłowy. Nie mów nic o kursach żadnych itp. Po prostu zadzwoń i poproś, żeby Cie pokierowali co masz zrobić. Taka moja rada. I po tym co Ci powiedzą zdecydujesz czy pójdziesz na kurs i później na egzamin w UDT czy sam kurs czy po prostu pójdziesz na sam egzamin do UDT. To już musisz zdecydować sam. Jakby co jeszcze jutro możemy zamienić słówko bo dziś niestety już muszę opuścić to zacne forum. Przyjemnego weekendu.\n#9 2015-01-24 17:25:26\nkolego zadzwoniłem i udało się wypisac.... znalazłem w zdzecie... kurs na wózek widłowy 700zł wraz z komisją UDT\ntylko które wtedy uzyskam uprawnienia\nI WJO lub II WJO\n#10 2015-01-26 07:37:54\nA to już musisz zapytać ich. Bo jeżeli chodzi o IWJO to masz uprawnienia na wszystkie wózki plus dodatkowo na wózki ze zmiennym wysięgiem typu JCB lub MANITOU. IIWJO różnią się tylko tym, że nie masz na wózki ze zmiennym wysięgiem. Ale to już musisz dopytać.\n#11 2015-01-27 21:03:36\nWitam mam jeszcze takie pytanie czy egzamin teoretyczny UDT jest cięzki?\n#12 2015-01-27 21:43:57\nNie bardzo. Spokojnie na pewno Ci się uda. Egzaminatorzy są raczej przychylni. :-)\n#13 2015-01-27 22:07:50\nEgzamin na obsługę wózka to nic trudnego! Często znajomość BHP jest ważniejsza od znajomości wózka... W końcu bezpieczeństwo przede wszystkim\n#14 2015-01-28 08:40:04\nDokładnie jak kolega Epel1986 napisał. Najlepiej sobie poczytać instrukcję obojętnie jakiego wózka tam jest wszystko napisane i tylko to ładnie zinterpretować i gitara:-)\n#15 2015-01-28 10:38:21\nTylko,że ja wolał bym pisać przed UDT test niż odpowiadać...bo jak coś wykuje na pamięć to wolę widzieć pytanie przed sobą i wtedy wiem..\n#16 2015-01-29 12:11:57\nwitam prosze o pilna odpowiedz czy te pytania to sa pytania egzaminacyjne przed UDT?\nhttp://www.wozki.siemiatycze.org/index. … aminacyjne\n#17 2015-01-31 18:42:09\nWitam zacząłem kurs wozka widłowego ale nie mogę ciągle zrozumieć tego pojęcia...instruktor powiedział tego na pamięc sie nie da wykuć..\notóż przykładowa tabliczka:\npo lewej maksymalny udzwig wózka po prawej maksymalna wysokość a na dole najbardziej nie zrozumiałe środek cięzkości wózka liczony od ''czoła wózka'' wiadomo z początku jest 500mm czyli 50cm i przy tym środku cięzkości oddalonym od czoła można unieść 2000kg (2tony) lecz jeśli zmienia się środek cięzkości wózka na 700mm,800mm tym ładunek jest z tego co rozumuje bardziej do przodu...a wtedy zmiejsza się udzwig w (KG) bo ładunek jest bardziej przesunięty do przodu więc musi byc mniejszy udzwig.\nKwestia tego czego tu nie rozumię to tego\njadę w pracy i przykładowo mój wozek ma taką tabliczkę jak dałem powyżej... i teraz skąd mam wiedzieć ile wazy paleta którą mam wziąść? i skąd mam wiedzieć jak już załaduję paletę ile ona ma środka cięzkości.... by na tej podstawie obliczyć ile waży"?... bo piszę środek cięzkości jest liczony od ''czoła wózka'' ale jak znów od czoła skoro pisze najmniej 500mm. czyli pół metra...a przecież jak się załaduje paletę..to ona nie bedzie pół metra od czoła wózka...tylko prawie przy samym jego czole nie rozumie tego\nCzy potrafił by ktoś to wytłumaczyć"? tylko nie profesorsko xd bo trochę tępy jestem\nkiedys pytałem jak liczy się masę rzeczywistą i całkowitą pisało 20osób... i nic nie rozumiałem aż wreszscie jedna dała prosty przykład\nliczysz..ile wazy auto+ile masz załądowane+ile wazy przyczepa/naczepa...i od razu umiałem...a poprzednie 20osób tak pisało tak to formułowało ze nie mogłem pojąc\n#18 2015-02-01 09:38:44\nNa pamięć się tego nie nauczysz z uwagi na to, że każdy wózek może mieć inną tabliczkę... środek ciężkości jest liczony od czoła widły. Liczysz środek ciężkości podnoszonego ladunku, nie wózka!!\n1 - aby określić ciężar palety na chłopski rozum się ją waży na wadze często też na paletach jest naklejka z masą...\n2 - "ile ona ma środka cięzkości" - (nie mogłem się powstrzymac ) środek ciężkości jest tylko jeden - zazwyczaj w samym środku palety - przykładowo bierzesz palete o długości 1m to środek ciężkości jest na 50cm, bierzesz palete 120cm to środek cięzkości masz na 60cm... itd\n3 - podnosząc ładunek starasz się aby był jak najbliżej czoła widły, ale jego środek cięzkosci jest dalej w zaleznosci od rozmiaru palety... mylisz krawędź palety z jej środkiem\nJak dalej nie kumasz to pisz będziemy próbować inaczej ;p\n#19 2015-02-01 11:54:25\nWykładowca dał nam na lekcji takie zadanie\nchodzi w nim na ile mozna maksymalnie podnieść ładunek jaki jest środek cięzkości i popatrzcie:\nto znamy już środek cięzkości\ni teraz tabelka ta dokładnie taka była:\ni o co kaman? a o to,że np mamy środek cięzkości dla A-450mm i gdzie na wykresie jest skala dla 450mm skoro zaczyna się od 600 dopiero :evil:\ninstruktor nas się pyta ile ma środek cięzkości na przedstawionej tabeli największy... pisze 800 co nie? ale NIE bo 1600... na jakiej zasadzie on dodał drugie tyle?\nOstatnio edytowany przez Damii92r (2015-02-01 11:59:16)\n#20 2015-02-01 12:38:24\nskala jest podzielona na kilka przedziałów:\n0-600mm, 601-700, 801... to nie tak że musisz mieć łądunek idealnie 600mm... ładunki do 600mm mieszczą sie w pierwszym przedziale itd..\nco do drugiego pytania to może instruktorowi chodziło o wielkosć ładunku o środku ciężkości 800mm co daje 1600...\n#21 2015-02-01 12:54:18\n1.no tak ale jeśli skala zaczyna mi się od 500... a mi wychodzi np 350mm jako środek cięzkości to Biorę automatycznie 500... tak??\na tutaj rozwiązanie całe:\ni od wczoraj to rozkminiam i nie mogę dać rady...\nwedług tego biorąc środek ciężkości na 600 mamy 2000KG Ale jak teraz popatrzy się na tabelkę co dałem to są bzdury jakieś... bo w takim układzie przy AH:7070 jako wysokość i środek ciężkości 600 wychodzi nam 1400kg według tego diagramu co dałem no i co tu pomerdane jest?\n#22 2015-02-01 12:58:02\nsorry ,że taki tępy jestem ale możesz to jeszcze inaczej powiedzieć? tzn mam palętę i ma ona 120 to środek jej będzie logiczne 60... czyli na skali 600... bo 600mm na skali to 60cm okej... i teraz on dodał to jaką wielkość ma ładunek cały tak? że połowa jego to ma na skali np 600... a ile ma cały to 1200 tak?\n#23 2017-05-18 07:27:47\nNowe przepisy w sprawie uprawnień na wózek widłowy - i kolejne argumenty czemu warto zrobićkurs na wózek z UDT:\nhttp://wozek-instruktor.blogspot.com/20 … l?spref=fb\n#24 2019-10-03 11:31:13\nJa kurs robiłem tutaj https://www.oes.krakow.pl/. I egzamin zdany bez problemu. Fajnie prowadza kurs. I pani w biurze zna się na rzeczy i bardzo mi pomogła przy papierach. Polecam\n#25 2020-02-01 23:12:32\nObecnie liczą się tylko uprawnienia UDT, same certyfikaty o ukończeniu kursu nie mają żadnej mocy\nCi, którzy jeszcze nie zrobili nowych uprawnień, w zależności kiedy uzyskali uprawnienia, mają jeszcze rok czasu na odnowienie,\nwięcej informacji znajduje się na stronie Pytania na Egzamin UDT\nWarto wejść na stronę i dowiedzieć się więcej.


Strona główna Przemysł Stoczniowy, Stocznie, Statki Wärtsilä i Nauta wspólnie na rzecz innowacyjnych rozwiązań na rynku morskim (foto, wideo)\nWärtsilä i Nauta razem na rzecz innowacyjnych rozwiązań na rynku morskim. Obie firmy podpisały w czwartek umowę o współpracy. Tworzone przez nie jednostki będą teraz zaawansowane technologicznie oraz przyjazne dla środowiska.\n– Celem zawiązania bliższej współpracy między naszymi firmami jest stworzenie aliansu, dzięki któremu klient otrzyma komplementarny produkt, to znaczy bardzo innowacyjne oferty firmy Wärtsilä, szczególnie w obszarze ekologicznych produktów, oraz warsztat Stoczni Remontowej Nauta, gdzie te rozwiązania byłyby instalowane na statku – tłumaczy Irek Karaśkiewicz, dyrektor techniczny Stoczni Remontowej Nauta.\nPodpisaniu umowy towarzyszyło seminarium „Innowacje na rynku morskim”. Obecnie coraz większą rolę odgrywają na nim jednostki z napędem gazowym. Gaz wypada bowiem lepiej na tle innych paliw, a dodatkowo jest przyjazny dla środowiska.\n– W pewnych segmentach statków, szczególnie operujących w obszarach typu ECAs (Emission Control Areas), jak również tych z możliwością zaopatrzenia w paliwo gazowe, widzimy jak najbardziej sens i przyszłość dla jednostek z napędem gazowym. Zaliczyłbym do nich promy, ro-paxy czy statki pływające na ustalonych trasach, gdzie można zaaranżować bunkrowanie paliwa gazowego – mówi Jerzy Cegła, wiceprezes Wärtsilä Polska.\nZgodnie z obecnymi przepisami, UE oraz poszczególne kraje wymagają niskiej emisji związków siarki od statków operujących w rejonie Bałtyku i Morza Północnego (Sulphur Emission Control Area – SECA). Armatorzy muszą teraz wybierać rozwiązania zapewniające obniżoną emisję tlenków siarki. Można to zrobić m.in. poprzez budowę nowych statków z napędem LNG lub instalacje systemu paliwowego LNG na istniejących jednostkach – wiąże się to z wymianą lub modyfikacją silnika głównego. Inny sposób to instalacja systemów odsiarczania spalin (tzw. scrubberów) na statkach z silnikami na „tradycyjne paliwo”. Ostatnie rozwiązanie to wykorzystanie specjalnych paliw niskosiarkowych.\n– Projektanci muszą dokonać maksymalnego wysiłku, żeby sprostać wymaganiom i oczekiwaniom środowiskowym, i jest to pozytywny znak. Z jednej strony determinuje rozwój techniki, a z drugiej – chronimy środowisko – mówi Franciszek Magnowski, prezes Wärtsilä Polska.\nTaka ochrona to m.in. redukcja emisji tlenków siarki, azotu i dwutlenku węgla. W ten sposób zmniejsza się ryzyko występowania efektu cieplarnianego, kwaśnych deszczy czy smogu. Mimo to, nie wszyscy patrzą pozytywnie na technologię paliw gazowych.\n– Armatorzy powiedzieli w ten sposób: Chętnie byśmy zastosowali gaz, ale nie mamy infrastruktury. Dostawcy gazu mówią – dajcie nam wieloletni kontrakt, to my infrastrukturę zbudujemy. I tak powoli, krok po kroku te strony się zbliżają – podkreśla Andrzej Buczkowski z Wärtsilä Polska.\nDo roku 2020 ma już pływać 600 statków z napędem LNG. Wynika to nie tylko z obowiązujących przepisów, ale także z decyzji samych armatorów, którzy chcą budować przyjazne dla środowiska statki najwyższej jakości.


Kuchnia nad Atlantykiem (już od 14 lat): Pães de leite czyli mleczne bułki po portugalsku\npiątek, grudnia 03, 2010\nPães de leite czyli mleczne bułki po portugalsku\nDzisiaj będzie trochę nietypowo. Zapraszam Was na portugalskie mleczne bułki do dopiero co wydanego pierwszego zimowego numeru internetowego czasopisma "Lawendowy Dom". Mam wielką przyjemność być jednym ze współtwórców tego sympatycznego projektu Beaty Lipov. Oprócz przepisu w numerze podstawowe rady dotyczące drożdżowego ciasta.\nZapraszam więc na bardzo tu w Portugalii popularne mleczne bułki, całkiem niedalekie od francuskich pains de lait lub brioszek.\n16 bułeczek o wadze ok. 60 g każda\n500 g białej mąki pszennej\n2 i 1/2 łyżeczki drożdży instant\newentualnie dodatkowe 15-30 g białej mąki pszennej\n1 małe jajko ubite z 2 łyżkami mleka do posmarowania wierzchu bułeczek\nMleko z masłem lekko podgrzewamy do momentu rozpuszczenia masła. Letnie mleko mieszamy z żółtkami. W dużej misce mieszamy mąkę z cukrem, solą, cukrem waniliowym, suszonymi drożdżami i skórką cytrynową. Do suchych składników dodajemy płynne i wyrabiamy drożdżowe ciasto aż będzie lśniące, gładkie i elastyczne. Jeśli jest zbyt luźne pod koniec wyrabiania dodajemy dodatkowe 15-30 g mąki. Ciasto możemy wyrobić ręcznie, w mikserze z hakiem do ciasta drożdżowego lub w maszynie do chleba na programie do zagniatania ciasta (umieszczając w niej składniki zgodnie z instrukcją producenta). Zostawiamy ciasto do wyrośnięcia w przykrytej misce lub w pojemniku maszyny do chleba, aż podwoi swoją objętość. Zwykle zajmuje to w granicach 1 godziny.\nWykładamy wyrosnięte ciasto na wysypany mąką blat. Lekko spłaszczamy dłońmi, żeby pozbawić je nadmiaru dwutlenku węgla. Dzielimy na porcje po ok. 60 g i formujemy podłużne bułeczki. Nagrzewamy piekarnik do 180ºC. Zostawiamy bułki do drugiego rośnięcia, znowu do podwojenia objętości, na ok. 30-45 min. Najwygodniej ułożyć je na papierze do pieczenia już na blaszce i włożyć do dużego sztywnego worka foliowego, tak żeby nie dotykał powierzchni ciasta. Gdy wyrosną nacinamy je i smarujemy jajkiem roztrzepanym z mlekiem. Pieczemy przez 25-35 min, aż wierzchy bułeczek będą rumiane.\nMożna połowę uformowanych bułeczek włożyć na noc do lodówki do drugiego rośnięcia i upiec dopiero następnego dnia.\nLabels: Pieczywo, Pieczywo - słodkie, Portugalia\nZielenina 03 grudnia, 2010 19:12\ngratulacje! :) Bardzo lubię mleczne bułki już idę obejrzeć przepis!\ncukrowa wróżka 03 grudnia, 2010 19:28\npiękne zdjęcia, jak zwykle.. aż by się chciało sięgnąć po taką ciepłą bułeczkę..\nMajana 03 grudnia, 2010 21:47\nCudowne zdjęcia Agnieszko!\nBułeczki palce lizać:) No i moje gratulacje!:))\nAnonimowy 03 grudnia, 2010 21:56\nAgnieszko! Znamy cię z wspaniałych przepisów kulinarnych oraz pięknych opisów podróży po świecie a teraz przyjmij gratulacje jako współredaktorki 1-go numeru pisma "Lawendowy dom" . Mleczne bułeczki wyglądają pysznie. Pozdrawiam Joanna\nEwelina Majdak 04 grudnia, 2010 00:43\nJakoś wcale mnie to nie dziwi :)\nGratuluję Agnieszko bardzo serdecznie!! :)\natina 04 grudnia, 2010 05:01\nBułeczki cudowne! wiesz, ja już przeglądałam - chyba wczoraj to wydanie i od razu skusiły mnie Twoje bułeczki:) Cudownie wyglądają:) No i gratuluje udziału w takim projekcie - wszystko świetnie wygada)\nkasiac 04 grudnia, 2010 10:07\nŚliczne bułeczki w kształcie chlebków! I ten talerzyk - Kojarzy mi się z sielskim, leniwym śniadaniem:)\nBardzo się cieszę, że to Ty jesteś jedną ze współtwórców projektu Beaty Lipov:)\nhanusia 04 grudnia, 2010 10:11\nWitam serdecznie. Apetycznie wyglądają Twoje bułeczki Agnieszko, a ponieważ ja od miesiąca karmię swoją rodzinkę wyłącznie pieczywem własnym, to jutro wypróbuję tych mlecznych bułeczek :)\nPozdrawiam -kajtusiowa mama\nhanusia 04 grudnia, 2010 10:12\nA tak w ogóle to trafiłam tutaj szukając przepisu na sernik makowy, na święta :)\nKarmel-itka 04 grudnia, 2010 10:38\ntakie złociste, mleczne, słodkie...\nRita 04 grudnia, 2010 16:36\nwinszuję owocnej współpracy!:) bułeczki wyglądają bardzo smakowicie:) piękne zdjęcia!\nRetrose 05 grudnia, 2010 14:58\nBułeczki bardzo ciekawie wyglądają. Pismo również. Będę uważnie śledzić i trzymać kciuki! Jestem za rozwojem pism internetowych i takich ciekawych pomysłów. Do tej pory w Polsce na poziomie był tylko internetowy modowy Dilemmas, ale teraz ma widać konkurencję w branży e-magazynow\nAsia 06 grudnia, 2010 07:28\nAle masz fantastyczny nóż! :)\nAnonimowy 06 grudnia, 2010 12:49\nWspaniale czasopismo. Z paru przepisow napewno skorzystam. Buleczki tez wygladaja bardzo apetycznie. Az zaluje, ze moj piekarnik sie niestety do wypiekow nie nadaje :-(...\nAgnieszka 09 grudnia, 2010 22:53\n@All, bardzo, bardzo wszystkim dziękuję za przemiłe komentarze i gratulacje. Cieszę się bardzo, że "Lawendowy Dom" przypadł Wam do gustu.\nKasiac, talerzyk, co nie bardzo widać na zdjęciu, ma na sobie bardzo klasyczny portugalski wzór. Dziękuję za miłe słowa.\nHanusiu, witam Cię serdecznie i zapraszam jak najczęściej. Trzymam kciuki za bułeczki.\nRetrose, ja przyznam się bez bicia, że zanim zostałam zaproszona do tego projektu to w ogóle prawie nie znałam polskich e-czasopism.\nBea 13 grudnia, 2010 11:35\nAgnieszko, gratulacje! Lawendowy Dom to niezwykle przytulne miejsce, nie dziwie sie wiec, ze jestes jedna z tworzacych je osob :)\nPozdrawiam Cie bardzo serdecznie!\nA buleczki faktycznie bardzo podobne do naszych 'pains au lait' :)\nAgnieszka 03 stycznia, 2011 21:31\nBeo, dziękuję bardzo. Odkryłam właśnie, że i Hiszpanie mają swoją wersję - nazywa się pan de leche. ;)\nAnonimowy 15 lutego, 2013 20:42\nBardzo mi sie podobaja, ale niestety na podanej stronie znalezc ich nie moge. Moze juz znikly? Ale bardzo prosze albo o linka albo o przepis tutaj. Dzieki serdeczne! Aga\nAgnieszka 15 lutego, 2013 21:10\nZaktualizowałam linki i na wszelki wypadek dodałam przepis tutaj. Pozdrawiam.\nAnonimowy 18 lutego, 2013 16:50\nDziekuje bardzo i zabieram sie do pieczenia. A w ogole odkrylam Twojego bloga kilka dni temu - fantastyczny!!! Pozdrawiam, a.\nAgnieszka 18 lutego, 2013 17:49\nMiło mi bardzo i zapraszam jak najczęściej. Trzymam kciuki za bułeczki i pozdrawiam.\nKeks migdałowy z suszonymi owocami i czekoladą\nŚledzie znad Atlantyku\nKruche ciasteczka migdałowe z ajerkoniakiem


Rodzimy się w kulturze. Kulturowy kontekst naszych narodzin obejmuje wiedzę, wierzenia, sztukę, normy moralne, prawo, zwyczaje oraz wszelkie inne zachowania i przyzwyczajenia nabywane przez człowieka jako członka społeczności (Tylor, 1884: s. 145), determinując sposób, w jaki będziemy postrzegać siebie i uzasadniać wszystkie nasze działania względem innych.\nKontekst kulturowy nie jest jednak niezmienny, wręcz przeciwnie – jest dynamicznie ewoluującą sferą odniesień poddawaną presji wielu bodźców. Jednak, jak zauważa Unni Wikan, kontekst ten – kultura „nie działa z własnej woli”, sama z siebie, nie ma własnych celów ani władzy politycznej (Wikan, 2001: s. 87). Ludzie tak. I to właśnie ludzie potrafią wykorzystywać kulturę jako narzędzie inżynierii społecznej, aby osiągać pożądane polityczne cele.\nI tak, przez wieki, odwoływanie się do kultury stanowiło uzasadnienie dla konfliktów, wojen, kolonializmu i holokaustu oraz ustrojów politycznych, w tym apartheidu. Wyolbrzymiając różnice i ignorując podobieństwa, kształtowane były postawy wobec samych siebie i wobec „Innego” (ibidem).\nW demokracjach liberalnych prawo ma regulować prawa i obowiązki każdej istoty ludzkiej, każdego z członków społeczeństwa i ich prawa obywatelskie oraz zapewniać sprawiedliwość chroniąc Człowieka niezależnie od politycznego i kulturowego kontekstu, w którym żyje. Coraz częściej jednak, prawo staje się zakładnikiem kultury, a manipulowanie tożsamością i wartościami kulturowymi, w celu osiągnięcia politycznych korzyści jest coraz bardziej popularne. Współczesne narracje polityków, zakorzenione w – niekoniecznie chwalebnej – przeszłości, wyolbrzymiają historyczne zasługi oraz wewnętrzne i zewnętrzne zagrożenia, prowadząc do zastraszenia i zastoju intelektualnego. Poszukiwanie schronienia w „bezpiecznej” historycznej przeszłości i konstruowanie „bezpiecznej”, klaustrofobicznej, wizji świata będzie w konsekwencji prowadzić do automatycznego wykluczenia i odrzucenia praw osób kulturowo „innych”, w tym imigrantów i uchodźców.\nUnni Wikan twierdzi, że współczesna polityka tożsamościowa opiera się na strachu, a kultura stała się nową koncepcją rasy, leżąc u podstaw polityki tożsamości etnicznej, która stoi w sprzeczności z prawami człowieka (ibidem, s. 148). Szukając oparcia w „naszej” kulturze i pragnąc zminimalizować strach jesteśmy gotowi poświęcić podstawowe wolności, prawa obywatelskie i sprawiedliwość oraz ignorować międzynarodowe prawa i traktaty. Polityka tożsamościowa szydzi z praw człowieka, które z taką dumą uważaliśmy za niepodważalne i pieczętuje los każdej społeczności generując konflikty, brak zaufania i poszanowania godności ludzkiej.\nKonferencja Prawo przeciwko kulturze stanowić będzie okazję do refleksji, podzielenia się wiedzą i poglądami z szerokim gronem odbiorców. Program wydarzenia stanowiąc połączenie wkładu intelektualnego cieszących się międzynarodowym uznaniem osób i ekspertów, obejmuje wykłady, debaty i sesje dyskusyjne otwarte dla przedstawicieli środowisk akademickich, politycznych i kulturalnych, organizacji pozarządowych, administracji publicznej i mediów.\nKonferencja jest kontynuacją serii międzynarodowych seminariów poświęconych idei wolności, organizowanych przez Stowarzyszenie Willa Decjusza od 2002 r. i stanowiących platformę wręczenia Polskiej Nagrody im. Sergio Vieira de Mello, Wysokiego Komisarza NZ ds. Praw Człowieka (2002-2003), przyznawanej osobom i organizacjom pozarządowym za ich działania na rzecz pokojowego współistnienia społeczeństw, religii i kultur.\nTegoroczna konferencja organizowana jest we współpracy z Przedstawicielstwem UNHCR w Polsce, przy wsparciu ICORN, Międzynarodowej Sieci Miast Uchodźstwa, Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP, władz Miasta Krakowa i Województwa Małopolskiego oraz krakowskiej społeczności akademickiej.\nPRAWO PRZECIWKO KULTURZE\n9:30 – 10:00 Powitania i otwarcie: Danuta Glondys, Bogusław Sonik\n10:00 – 10:30 Wykład inauguracyjny: Wspaniałomyślna zdrada, Unni Wikan\n10:30 – 12:00 Debata 1\nPolityka strachu. Polityka kultury\nNiechciane fakty o prawach człowieka, imigracji i uchodźcach. Cena przynależności. Eksperci: Adam Bodnar, Felix Kaputu, Paweł Kowal\n12:30 – 13:00 Wykład specjalny: Montserrat Feixas Vihe, Przedstawiciel Regionalny Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców\n13:00 – 14:30 Debata 2\nTolerancja kontra humanizm\nPaństwa opiekuńcze w czasach kryzysu uchodźczego. Jak pomóc ludziom w obliczu tragedii i chaosu.\nEksperci: Tahira Abdullah, Halina Grzymała-Moszczyńska, Helge Lunde\n14:30 – 14:45 Wystawa UNHCR Uchodźcy Rohingya w fotografii Marcina Zaborowskiego, wprowadzenie Magda Pajura, CPPHN\n15:00 – 16:00 Poczęstunek\n16:00 – 18:00 WYDARZENIE SPECJALNE\n13. Gala wręczenia Polskiej Nagrody im. Sérgio Vieira de Mello, Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka\nGala z udziałem Kapituły Polskiej Nagrody im. Sérgio Vieira de Mello: Kancelarii Prezydenta RP, JE Ambasadora Federacyjnej Republiki Brazylii w Polsce, JE Ambasadora Królestwa Szwecji w Polsce, Przedstawicielstwa UNHCR w Polsce, Departamentu Narodów Zjednoczonych i Praw Człowieka MSZ, Rzecznika Praw Obywatelskich, Instytutu Pamięci Narodowej, Konsula Generalnego Stanów Zjednoczonych w Krakowie, Fundacji Współpracy Polsko-Ukraińskiej PAUCI, Fundacji ZNAK, Prezesa ZUE S.A., Prezesa Krakow Airport oraz Stowarzyszenia Willa Decjusza.\nTłumaczenie symultaniczne (angielski/polski)\nAleksander Jakimowicz i Piotr Krasnowolski\nNiezależna działaczka na rzecz polityki rozwojowej, badaczka, autorka, aktywistka na rzecz pokoju, obrończyni praw człowieka, wolontariuszka akcji humanitarnych. Mieszka i pracuje w Islamabadzie (Pakistan). Studiowała ekonomię, nauki polityczne i socjologię oraz uzyskała tytuł magistra studiów porównawczych religii i socjologii (Wielka Brytania) i dyplomy studiów podyplomowych w obszarze rozwoju gospodarczego oraz gender i praw pracowniczych. Przez ponad 35 lat zaangażowana w dziedzinie polityki rozwojowej (zwłaszcza na obszarach wiejskich i przedmieściach i w slumsach miast). Współpracowała z agencjami Narodów Zjednoczonych: UNICEF oraz UNFPA a także, jako konsultantka, uczestniczyła w działaniach UN/RC, UNW/UNIFEM, ILO, FAO, IFAD. Nauczycielka i wykładowczyni wielu szkół i uczelni, w tym Uniwersytetu Punjab. Autorka kilkudziesięciu artykułów i opracowań dotyczących rzecznictwa publicznego.\nPrezes Fundacji Unia & Polska oraz członek zarządu Civil Society Forum of the Eastern Partnership. Pisze dla ‘openDemocracy’ i jest redaktorem europejskiej części ‘Europe’s World’. Ukończył historię współczesną na Uniwersytecie w Oksfordzie i uzyskał tytuł magistra w dziedzinie studiów regionalnych na Uniwersytecie Londyńskim. Był warszawskim korespondentem ‘Financial Times’ w latach 1976-2000 oraz publikował między innymi w ‘The Observer’, ‘Washington Post’ oraz BBC. Jest współzałożycielem i wydawcą polskiego magazynu ‘Unia & Polska’.\nAbsolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Ukończył również studia LL.M. z zakresu prawa konstytucyjnego porównawczego w Central European University w Budapeszcie. W 2006 roku uzyskał na Uniwersytecie Warszawskim stopień naukowy doktora nauk prawnych z zakresu prawa konstytucyjnego. W latach 2004-15 związany z Helsińską Fundacją Praw Człowieka. Ekspert Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej. W latach 2013-2014 członek rady dyrektorów Funduszu ONZ na rzecz Ofiar Tortur. Od 2006 roku wykłada na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. W 2011 r. został odznaczony Nagrodą Tolerancji przez polskie organizacje LGBT. Dzięki poparciu 67 organizacji pozarządowych został w 2015 r. zgłoszony na stanowisko Rzecznika Praw Obywatelskich. Zaakceptowany przez obie Izby Parlamentu, został zaprzysiężony 9 września 2015 r.\nPrzedstawicielka Regionalna UNHCR na Europę Środkową. Odpowiada za formułowanie, koordynowanie i zarządzanie operacjami UNHCR na terenie Bułgarii, Chorwacji, Czech, Węgier, Mołdawii, Polski, Rumunii, Słowacji i Słowenii, przewodząc rozmowom i negocjacjom w sprawach związanych z polityką wobec uchodźców i bezpaństwowości w tych krajach.\nDo UNHCR dołączyła w 1984 r. jako Kurator Oświaty w Gedaref, w Sudanie. Od tej pory zajmowała różne stanowiska podczas misji UNHCR w Hondurasie, Pakistanie, Ugandzie i Indiach, a także w siedzibie głównej UNHCR w Genewie, skąd nadzorowała operacje na Bliskim Wschodzie oraz w Ameryce Środkowej i na Karaibach. Przez pięć lat pełniła funkcję Kierownika Misji w Biurze UNHCR w Nowym Delhi. W latach 1993-1994 działała w Banku Światowym w Waszyngtonie, gdzie pracowała nad programami opieki zdrowotnej, edukacji i żywienia dla Ameryki Środkowej, a w 2002 r. została oddelegowana do Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP) w Islamabadzie, aby opracować specjalny program rozwoju obszarów przyjmowania uchodźców w północno-zachodnim Pakistanie.\nUkończyła studia licencjackie na Wydziale Nauk Politycznych Uniwersytetu Genewskiego, studia magisterskie na Wydziale Spraw Publicznych i Międzynarodowych Uniwersytetu Princeton oraz studia doktoranckie na Wydziale Geografii Uniwersytetu Autonomicznego w Barcelonie. Posługuje się językami katalońskim, hiszpańskim, angielskim, francuskim i włoskim.\nDoktor nauk humanistycznych, magister filologii angielskiej i politologii. W latach 1993-1999 była dyrektorem Wydziału Kultury Urzędu Miasta Krakowa, a następnie dyrektorem regionalnym programu USAID w Polsce. Dyrektor Stowarzyszenia Willa Decjusza w latach 2001-2016. Przez 6 lat była ekspertem Komisji Europejskiej w programie Europejskie Stolice Kultury, uczestnicząc w wyborze i monitorowaniu wszystkich Europejskich Stolic Kultury od 2009 do 2017 roku. Jej zainteresowania naukowe obejmują relacje między kulturą a polityką. Jest członkiem Zarządu Międzynarodowej Sieci Miast Uchodźstwa, ICORN (Norwegia) oraz Rady programowej Fundacji w Genshagen (Niemcy). Wykłada na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Wydziale Humanistycznym AGH. Nagrodzona m.in. odznaczeniem Ministra Spraw Zagranicznych Bene Merito oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski przez Prezydenta RP.\nProfesor psychologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Prowadzi wykłady i kursy w zakresie psychologii kulturowej, stosowanej komunikacji międzykulturowej, psychologii religii, klinicznych aspektów religijności oraz wielokulturalizmu i religii. Jej badania skupiają się na doświadczeniu religijnym w różnych kontekstach religijności, roli religii w procesie adaptacji kulturowej imigrantów i reakcjach społeczności lokalnych na ośrodki dla uchodźców i imigrantów. Jest członkinią wielu krajowych i międzynarodowych organizacji zawodowych i redakcji kilkunastu zawodowych wydawnictw. Autorka 10 książek oraz 45 artykułów i rozdziałów, które ukazały się w kraju i zagranicą. Wykładała na Uniwersytecie Wiedeńskim, Uniwersytecie w Uppsali, na Uniwersytecie Kalifornijskim w Santa Barbara oraz na uniwersytecie w Rochester i w Mahidol University w Bangkoku.\nDoktor komparatystyki Université de Lubumbashi w Demokratycznej Republice Konga, beneficjent licznych stypendiów, m.in. stypendium Fulbrighta z zakresu religii i pluralizmu na Uniwersytecie Kalifornijskim w Santa Barbara oraz stypendium rządu japońskiego na Uniwersytecie Nanzan. Pracował dla różnych instytucji akademickich w Stanach Zjednoczonych, Japonii i Belgii, wnosząc wkład w programy z dziedzin takich jak afrykanistyka, polityka afrykańska, literatura (mitologia), gender, religia, diaspora, sztuka, rozwój społeczności lokalnych czy pedagogika. Główne obszary jego wiedzy rozwijają się w ramach struktur porównawczych, które pozwalają na globalne prezentacje porównawcze z jednej strony doświadczeń i studiów afrykańskich, a z drugiej odpowiednio innych kontynentów, w szczególności Azji, Europy i Ameryki, oraz zrozumienie społeczno-politycznych, religijnych, literackich i artystycznych kontekstów.\nDoktor politologii, adiunkt w Instytucie Dziennikarstwa, Mediów i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Analityczka i komentatorka wydarzeń politycznych na obszarze Europy Środkowej, autorka licznych artykułów naukowych, współautorka tomów pt.: Politics, Society and the Economy in Contemporary Poland. An Introduction (2016), SPACE – Socio-political Alternatives in Central Europe (2014). Jej zainteresowania badawcze obejmują ruchy populistyczne i skrajnie prawicowe, partie i systemy partyjne w Europie Środkowej i Wschodniej, zachowania wyborcze, społeczne innowacje w polityce oraz metodologię badań. Kierowniczka projektów: SPACE i Barometr Wyborczy. Od października 2016 roku dyrektor Stowarzyszenia Willa Decjusza w Krakowie.\nAdiunkt w Instytucie Nauk Politycznych Polskiej Akademii Nauk, politolog, historyk, felietonista i ekspert ds. polityki wschodniej UE. W latach 2009-2014 był posłem do Parlamentu Europejskiego i przewodniczącym delegacji Parlamentu Europejskiego do Komisji Współpracy Parlamentarnej UE-Ukraina. Były poseł na Sejm i członek Rady Bezpieczeństwa Narodowego. W latach 2006-2007 był sekretarzem stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Autor licznych publikacji na temat transformacji politycznych w Europie Środkowej i członek rady naukowej dwumiesięcznika „New Eastern Europe” oraz członek zarządu Platformy Europejskiej Pamięci i Sumienia (Platform of European Memory and Conscience). Współtwórca Muzeum Powstania Warszawskiego w Warszawie.\nByły dyrektor Międzynarodowego Festiwalu Literatury i Wolności Słowa w Stavanger (Norwegia) oraz dyrektor zarządzający miasta Stavanger jako miejsca schronienia prześladowanych pisarzy (1998-2005). Założyciel i dyrektor wykonawczy Międzynarodowej Sieci Miast Uchodźctwa, ICORN. Do dnia dzisiejszego. ICORN jest stowarzyszeniem 60 miast na całym świecie, które wspierają wolność wypowiedzi i twórców kierując się ideą wolności, solidarności i zasadą gościnności. Członkowie sieci wierzą, że społeczność międzynarodowa może i powinna występować w obronie pisarzy i artystów, którzy stają się celem coraz bardziej intensywnych działań politycznych, gróźb i prześladowań.\nPrzewodniczący Zarządu Stowarzyszenia Willa Decjusza, były poseł do Parlamentu Europejskiego (grupa Europejskich Demokratów), przewodniczący Stowarzyszenia Maj77, dyrektor Instytutu Polskiego w Paryżu i minister pełnomocny Ambasady RP we Francji (1990-1996). Dyrektor festiwalu „Kraków 2000 – Europejska Stolica Kultury” (1996-2002). Odznaczony Orderem Sztuki i Literatury (Chevalier de l’Ordre des Arts et des Lettres, 1993) i nagrodzony odznaką „Zasłużony dla Kultury Polskiej” (1999). Jako poseł do Parlamentu Europejskiego angażował się w prace Komisji Spraw Zagranicznych, Podkomisji Praw Człowieka oraz Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności i odpowiadał za negocjacje w sprawie dyrektywy REACH. Jego sukcesem był raport dotyczący wpływu wydobycia gazu łupkowego na środowisko, który dał „zielone światło” dla wydobycia tego paliwa w Europie.\nProfesor antropologii społecznej, Uniwersytet w Olso. Prowadziła badania terenowe w Egipcie, Omanie, Jemenie, Bali, Butanie i krajach skandynawskich. Wydała 9 książek, m. in.: Life Among the Poor in Cairo; Behind the Veil in Arabia: Women in Oman; Good Willing: Self-Made Destinies in Cairo oraz Generous Betrayal: Politics of Culture in the New Europe. Autorka artykułów w wielu międzynarodowych czasopismach. Była konsultantem UNICEF-u oraz Światowego Programu Żywnościowego ONZ, Norweskiej Organizacji Rozwoju oraz Programu ONZ ds. Rozwoju. Prowadziła badania na temat biedy, płci, rozwoju, emocji, sprawiedliwości społecznej, dobrobytu, wielokulturowości i prawa.\nByła profesorem wizytującym i gościnnym wykładowcą na wielu uniwersytetach, m.in. University of Chicago, Harvard University, Goethe University (Frankfurt), London School of Economics, École des Hautes Études en Sciences Sociales (Paris), Ben-Gurion University of the Negev (Izrael) oraz Johns Hopkins University. W roku 2004 nagrodzona tzw. Małym Noblem: nagrodą Freedom of Expression Award.


Krew zapomnianych bogów - Sylwia Błach, Marcin Piotrowski, Karolina Kaczkowska, Tomasz Czarny, Krzysztof Haczyński, Dagmara A - Lubimyczytać.pl\nSylwia Błach, Marcin Piotrowski &nbspi inni\n, Karolina Kaczkowska, Tomasz Czarny, Krzysztof Haczyński, Dagmara Adwentowska, Patryk Hirsekorn, Piotr Borowiec, Piotr Ferens, Sandra Gatt Osińska, Maciej Szymczak, Piotr Borlik, Flora Woźnica\nKrew Krew Zapomnianych Bogów horror antologia Słowianie groza\nKrew Zapomnianych Bogów - to pierwsza polska antologia grozy w słowiańskich klimatach! Trzynastu autorów połączyło swoje siły i stworzyło jedyny w swoim rodzaju zbiór opowiadań. Stare gusła, dziwaczne przesądy, przeraźliwe rytuały, demony i nocne stwory, wszystko to znajdziecie w tej upiornej antologii. Czy macie odwagę wkroczyć do mrocznego świata naszych przodków? Czy macie siłę zmierzyć się z koszmarami, które dręczyły naszych pradziadów? Po przeczytaniu tej książki nic już nie będzie takie jak kiedyś, będziecie rozglądać się dookoła, wypatrując czających się w cieniu bestii. Amulety chroniące przed siłami zła staną się nieodłącznym elementem waszej garderoby. Rzeczywistość nabierze nowych barw, a z pozoru nic nieznaczące zdarzenia, nabiorą nowego sensu. Przyjmijcie wyzwanie i wkroczcie do świata upiornych fantazji!\nDziedzictwo Ma... Krzysztof T. Dąbrow...\nZombiefilia Krzysztof T. Dąbrow...\nOd oprawy graficznej, przez redakcję, na samych tekstach kończąc. Niektóre opowiadania wręcz okropne (np. Tomasz Czarny). Kilka fajnych, ale jako całość oceniam bardzo nisko.\n"Słowiańskie Koszmary" jest drugą, po "Krew zapomnianych Bogów", antologią Wydawnictwa Horror Masakra. Pieczę redakcyjną w obu tomach sprawował Maciej Szymczak, przez co wybór opowiadań należy do niepowtarzalnych i wyjątkowych. Sam jest autorem "Krew dla Bogów" i "Wróżdy", których treść zawiera wiarę w nadprzyrodzoną siłę wojów szykujących się do walki, właściwie rzezi. Wilczy szał, potężny basior, kosmate oblicze, czarcia maź są zapowiedzią mającej się odbyć jatki. Henryka sen na jawie wieszczący liczne bitwy i krwawe osądy duchownych ratuje oddział przed druzgocącą porażką.\nPanteon bóstw słowiańskich, przepełniony wizerunkami bogiń - kobiet pięknych, urokliwych, obdarzonych chucią i płodnością oraz niebywałą siłą, jak Dziewanna - pani lasu, kobieta wybierająca mężczyznę, chroni swoje dziecko, porzuca kolejnych kochanków, wpada w zabójczy gniew, uwalniając siłę bóstw leśnych. Matka, chociaż potworna, zawsze opiekuńcza dla swych dzieci. Bez kobiet nie byłoby Słowian walecznych, nie istniałoby społeczeństwo zorganizowane, każdy ma wyznaczoną rolę. W antologii znajdziemy Leszego, Topichę, Utopca, Kłobuka, Płanetnika, Mamunę, Bagienniki, Czarta i inne. W kilku opowiadaniach użyto składni staropolskiej. Niestety, nie jest odpowiednikiem języka starosłowiańskiego, ale też i na szczęście, gdyż dzisiaj nic byśmy nie zrozumieli.\nKażde opowiadanie jest ważnym krokiem na drodze poznania i zrozumienia wiary naszych przodków, kiedy życie codzienne przeplatało się z postaciami świata duchowego. Jedno opowiadanie odróżnia się od pozostałych i zasługuje na wspomnienie. To "A żeby cię diabli wzięli" Krzysztofa T. Dąbrowskiego. To taki przerywnik z przymrużeniem oka, przywołujący śmiech. Więcej nie zdradzę!\nDziękuję za przesłanie egzemplarzy do recenzji.\nAntologia "Krew zapomnianych Bogów"\nAntologia "Słowiańskie Koszmary" ISBN 978-83-944847-6-7\n"Słowiańskie Koszmary" jest drugą, po "Krew zapomnianych Bogów", antologią Wydawnictwa Horror Masakra. Pieczę redakcyjną w obu tomach sprawował Maciej Szymczak, przez co wybór opowiadań należy do niepowtarzalnych i wyjątkowych. Sam jest autorem "Krew dla Bogów" i "Wróżdy", których treść zawiera wiarę w nadprzyrodzoną siłę wojów szykujących się do walki, właściwie rzezi....\n"Nasz bestiariusz jest na tyle bogaty, że z łatwością można tworzyć niesamowite opowieści grozy w rodzimym klimacie. Wykonaniu tego zadania podjął się Maciej Szymczak wraz z tabunem zapaleńców polskiego horroru. Powstał dzięki temu zbiór wywołujących przyjemny dreszcz na skórze historii. Podczas czytania straszyć Was będzie między innymi Licho, Płanetnik, Morowa Dziewica, Poroniec czy Mamuna. Odczujecie skutki działań Czarnoboga, Chorsa i Strzyboga. A wszystko to przygotowali dla Was zarówno wyjadacze polskiego rynku grozy, jak i młoda, świeża krew, która dopiero od niedawna upuszcza na papier krople swojego kiełkującego talentu. Zachęceni?"\n"Podsumowując, w większości antologia prezentuje bardzo wysoki poziom jak na pierwszą tego typu inicjatywę w Polsce. Na tle niewielu słabszych opowiadań wyróżniają się zwłaszcza wybitni Borowiec, Kaczkowska i Szymczak. Cieszy mnie, że tak wiele do powiedzenia miały kobiety polskiej grozy. Teksty Adwentowskiej, Błach, Osińskiej i Woźnicy biją paru kolegów na głowę. Nie o to jednak chodzi, by wskazać, kto lepszy, a kto gorszy, bowiem wszyscy autorzy zgrabnie się uzupełnili."\nObszerna recenzja na http://fantastycznarzeznia.blogspot.com/2017/09/horror-2-antologia-krew-zapomnianych.html\n"Nasz bestiariusz jest na tyle bogaty, że z łatwością można tworzyć niesamowite opowieści grozy w rodzimym klimacie. Wykonaniu tego zadania podjął się Maciej Szymczak wraz z tabunem zapaleńców polskiego horroru. Powstał dzięki temu zbiór wywołujących przyjemny dreszcz na skórze historii. Podczas czytania straszyć Was będzie między innymi Licho, Płanetnik, Morowa Dziewica,...\nChyba spodziewałam się czegoś bardziej mrożącego krew w żyłach (albo jestem już taka uodporniona). W każdym razie było kilka lepszych opowiadań, które wyróżniały się na tle pozostałych pod względem fabuły, akcji oraz rysowania postaci. Niemniej jednak całość zbioru nie ujęła mnie szczególnie. Plusem jest to, że można sobie uzupełnić nieco wiedzę na temat słowiańskich bóstw, zjaw, upiorów etc.\nChyba spodziewałam się czegoś bardziej mrożącego krew w żyłach (albo jestem już taka uodporniona). W każdym razie było kilka lepszych opowiadań, które wyróżniały się na tle pozostałych pod względem fabuły, akcji oraz rysowania postaci. Niemniej jednak całość zbioru nie ujęła mnie szczególnie. Plusem jest to, że można sobie uzupełnić nieco wiedzę na temat słowiańskich bóstw,...\nWydawnictwo Horror Masakra przyłożyło się do warstwy fizycznej tomu - twarda okładka, mroczna ilustracja (chociaż nieco zbyt ciemna), czytelna czcionka i dobry papier. Rozdziały ozdobione prastarymi symbolami - chociaż...\nHorror ma wiele odcieni. Strach pojawiał się od wieków i pojawia nadal w równej formie. Boimy się duchów, kosmitów, wampirów, wilkołaków. Tradycja i nowoczesność mieszają się w jedno. Grupa młodych autorów spróbowała swoich się w temacie grozy osadzonej w słowiańskich ramach. Co z tego wyszło?\nDowiecie się z mojej recenzji, którą znajdziecie na moim blogu:\nDowiecie się z mojej recenzji, którą znajdziecie...\nCiekawa przeplatanka opowiadań bardzo dobrych z bardzo kiepskimi. Ze względu na te dobre wystawiam ocenę bardzo dobra. Godne polecenia są teksty Piotra Borowca, Piotra Borlika, Dagmary Adwentowskiej i Macieja Szymczaka.\nBardzo kiepska okładka - chyba autorzy mieli ogromną potrzebę znaleźć się na okładce, bo zajęli jej większą część. Może to i dobrze, bo grafika też nie jest warta podziwiana. Czcionka na siłę "krwawa", miejscami nieczytelna.\nBardzo kiepska okładka - chyba autorzy mieli ogromną potrzebę znaleźć się na okładce, bo zajęli jej większą część. Może to i dobrze, bo grafika też nie jest...\nCałkiem sympatyczna lektura. Trochę nierówna. Miejscami "słowiańskość" wciskana jakby na siłę, by jakoś zakończyć opowiadanie. Ogólnie dla fanów rodzimej mitologii i horroru książka jak znalazł.\n"Krew zapomnianych bogów" to antologia grozy obracająca się wokół słowiańskich wierzeń, napisana, promowana i wydana przez grupkę pasjonatów, przeważnie amatorów. Chociaż wszystkie elementy, od korekty, redakcji, składu, po same opowiadania, zostawiają pole do poprawy, to całość broni się pomysłami, tematyką i przede wszystkim widocznym zapałem. Nie wątpię, że autorzy dali z siebie wszystko, i jakimś cudem nie przełożyło się to na grafomańską wpadkę, a w miarę przyjemną lekturę. Ostrzegam jednak, że poziom jest nierówny, czego można było się oczywiście spodziewać. Zdarzają się opowiadania naprawdę niezłe (choćby Adwentowska, Borowiec, Borlik), z dużym potencjałem, choć kulawe w kilku aspektach (Szymczak, Hirsekorn), ale także słabe, niedopracowane lub zwyczajnie byle jakie (Ferens, Haczyński, Piotrowski, Błach). Książka zdecydowanie ma szansę trafić w gusta miłośników tematu, chociaż należy nastawiać się na problemy i potknięcia.\n(Miałem okazję rozmawiać z organizatorami prywatnie w trakcie powstawania antologii. Chociaż nie istnieje coś takiego jak obiektywna opinia, to można śmiało zakładać, że w tym wypadku na moją ocenę miały wpływ wywołane owymi rozmowami oczekiwania.)\n"Krew zapomnianych bogów" to antologia grozy obracająca się wokół słowiańskich wierzeń, napisana, promowana i wydana przez grupkę pasjonatów, przeważnie amatorów. Chociaż wszystkie elementy, od korekty, redakcji, składu, po same opowiadania, zostawiają pole do poprawy, to całość broni się pomysłami, tematyką i przede wszystkim widocznym zapałem. Nie wątpię, że autorzy dali...\nDodaj cytat z książki Krew zapomnianych bogów