Skanowanie negatywów, slajdów, zdjęć i dokumentów.\nCennik usługi skanowania negatywów, slajdów, zdjęć, klisz, dokumentów\nSkanowanie zdjęcia do 30x40cm\nSkanowanie dokumentu do formatu A4\nSkanowanie czasopism do formatu A3\nSlajdy, negatywy wielkoformatowe 10x13cm\nSkanowanie negatywu 35mm\nSkanowanie negatywu 60x60mmSkanowanie\nSkanowanie slajdu 35mmanowanie\nSkanowanie slajdu 60x60mm\nbdy i negatywy szklane\nSkanowanie negatywów i slajdów w wysokiej jakości 3200dpi.\nDo skanowania używany jest wysokiej klasy dedykowanego skanera fotograficznego Photo Epson. Skanery Photo Epson gwarantują doskonałe parametry i wysoką jakość skanowanego obrazu. Technologia Digital ICE Kodak w skanerze Photo Epson pozwala podczas skanowania nośnika na usunięcie kurzu i rys z przezroczystych materiałów fotograficznych, takich jak negatywy, slajdy lub fotografii. Skazy wykrywane są poprzez wykonanie dodatkowego skanu w podczerwieni. Dzięki zastosowaniu tej technologii zdjęcia znów wyglądają jak nowe. Zdjęcia i negatywy dostarczone do skanowania się czyszczone przed skanowaniem. Na życzenie klienta możemy odzyskać kolory ze starych negatywów i slajdów..\nDlaczego warto skanować i archiwizować zdjęcia oraz materiały?\nZeskanowane zdjęcia nie niszczą się, łatwiej je przechowywać i archiwizować na dyskach lub w chmurze. Dzięki skanowaniu będziesz mógł się podzielić starymi zdjęciami z rodziną.\nZdjęcia można oglądać na ekranie monitora, telewizora lub tabletu. Zeskanowanie fotografie w postaci cyfrowej można wydrukować w formacie plakatu lub foto książki. Pochwalić się starymi zdjęciami ze swoim znajomym i rodziną za pomocą np. Facebooka lub Instagrama. Można również wykonać odbitki, powiększenia, można je retuszować, stworzyć drzewo genealogiczne\nPliki cyfrowe nie ulegają uszkodzeniom i nie tracą kolorów – jednym słowem nie starzeją się w przeciwieństwie do starch zdjęć czy starych negatywów\nSkanowanie zawsze wykonywane jest w wysokiej rozdzielczości.\nWykonujemy skanowanie nośników takich jak:\nzdjęcia do formatu 30x40cm\nnegatywu kolor lub czarno-biały 35 mm\nstare negatywy ORWO\nslajdy i negatywy wielkoformatowe\nslajdu 35 mm\nnegatywy APS-C również panoramy\nprzedwojenne szklane negatywy 10x15\ndokumenty do formatu A3\npisma i gazety\nSkanowanie zdjęć, negatywów, slajdów, dokumentów.\nZarchiwizuj swoje zdjęcia, negatywy, obrazy i dokumenty w postaci cyfrowej. Skanowanie pozwala na zabezpieczenie swoich archiwalnych zdjęć, dokumentów przed zniszczeniem i powala na ich powielenie bez utraty jakości. Nawet porysowane, zakurzone i wyblakłe zdjęcia, negatywy czy slajdy można uratować przed zniszczeniem. Papierowe zdjęcia są szczególnie podatne różnego rodzaju uszkodzenia. Z upływem czasu tracą swoje barwy, żółkną lub stają się wyblakłe i mniej wyraźne. Przechowywane w niekorzystnych warunkach materiały analogowe ulegają stopniowej degradacji wraz z upływającym czasem. Dzięki oferowanej przez nas usłudze skanowania zdjęć, skanowania negatywów i skanowani dokumentów możesz przywrócić im prawidłowe kolory. Skanowanie pozwala uchronić nasze materiały przed bezpowrotną utratą, obejrzeć zdjęcia je na dużym ekranie, podzielić się w sieci lub wydrukować w nowej jakości.\nSlajdy i negatywy szklane\nCeny dotyczą skanowania jednej klatki


Pobierz epub PDF Opowiastki na dobranoc. 3 historie o księżniczkach\n3 historie o księżniczkach. Opowiastki na dobranoc.\n... Opis W każdej z książeczek tej serii młodzi czytelnicy znajdą sympatyczne opowiastki o zbuntowanych, przedsiębiorczych księżniczkach, o młodzieńcach, którzy nie we wszystkim dorównują ideałowi rycerza, o nietypowych podróżach i uroczych zwierzętach.\nKryształowy miecz 4 Krzyk głuszcaKentukiOpozycja antyreżimowa w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Naukw latach 1956-1989Hiszpania (Praktycznyprzewodnik)Sama na świecieKwalifikacja INF.04. Projektowanie, programowanie i testowanie aplikacji. Część 1. Inżynieria prograPrawdziwe oblicze LutraZdrowie z ogroduWzmocnij jelita. Wygraj z lękiem i depresją, przestań zajadać stresZaczarowani


Dyrekcja Generalna ds. Budżetu - TwojaEuropa.pl\nAlgirdas Šemeta - komisarz ds. programowania finansowego i budżetu\nDyrekcja Generalna do spraw budżetu działa w ramach Komisji Europejskiej. Jej głównym zadaniem jest pozyskiwanie funduszy niezbędnych do realizowania polityk wspólnotowych. Odpowiada również za prawidłowe rozporządzanie zasobami finansowymi. Przedstawia sprawozdanie z wydatkowania środków unijnych. Sprowadza się to do płynnego zorganizowania rozporządzania funduszami unijnymi w średnim okresie oraz takie prowadzenie dialogu z organami odpowiedzialnymi za budżet – Parlamentem Europejskim i Radą Unii Europejskiej – aby działania związane z wydatkami były spójne. Siedziba dyrekcji to Bruksela, gdzie w ramach czterech dyrektoriatów około 420 osób pracuje nad kwestiami finansowymi dotyczącymi Unii Europejskiej.\nDyrekcja Generalna ds. Budżetu zajmuje się pobieraniem od państw wspólnotowych zasobów własnych. Nie zajmuje się jednak stricte rozporządzaniem konkretnych funduszy, za co odpowiedzialne są konkretne organy operacyjne w ramach Wspólnoty. Zajmuje się takim doradztwem i szkoleniami poszczególnych departamentów, aby potrafiły one prawidłowo zajmować się sprawami związanymi z wydatkowaniem budżetu. Bardzo znacząca jest również rola tej dyrekcji w kwestii reformy administracyjnej Unii Europejskiej.\nGłówne zadania Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu to:\nPozyskiwanie od władzy budżetowej środków niezbędnych do wprowadzania w życie polityki Unii Europejskiej, na podstawie skutecznego programu finansowego – pozwala to na zrównoważone rozdysponowywanie środkami unijnymi, zgodne z przyjętymi wytycznymi średnioterminowymi. Dyrekcja przygotowuje również wnioski budżetowe, przedstawiane przez Komisję Europejską i zajmuje się nimi aż do momentu ich przyjęcia.\nZarządzanie budżetowymi ramami prawnymi – przedstawia wnioski odpowiednich aktów prawnych oraz odpowiada za ich wprowadzenie w życie. Pozwalają one na usprawnienie działań innych organów Unii Europejskiej.\nWykonanie budżetu zarówno pod względem dochodów jak i wydatków zgodnie z przepisami - składa się na to zarówno pobieranie środków własnych od państw członkowskich jak i wykonywanie zatwierdzonych płatności.\nPrzygotowywanie rocznych sprawozdań finansowych instytucji w oparciu o nowoczesny system księgowości, zgodny ze standardami międzynarodowymi, który zapewnia przejrzystość sprawozdań\nPromowanie należytego zarządzania finansami we wszystkich służbach Komisji – zarówno przez doradztwo czy szkolenia, jak i kontrole\nPrzedstawianie sprawozdań z wykonania budżetu oraz działanie na rzecz uzyskania pozytywnego poświadczenia wiarygodności (DAS) od Trybunału Obrachunkowego\nOdsłon: 4656 | ranking >>\nArtykuł Dyrekcja Generalna ds. Budżetu nie został jeszcze skomentowany - bądź pierwszy!


Zmiana ustawy o dowodach osobistych - Gmina Brzeszcze\n/ Aktualności / 2021 / lipiec / Zmiana ustawy o dowodach osobistych\nPrzyczyną zmian jest konieczność dostosowania przepisów ustawy z 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1157 z 20 czerwca 2019 roku. Wszystkie państwa członkowskie UE zostały zobligowane do umieszczania w nich odcisków palców (w warstwie elektronicznej) i odręcznego podpisu posiadacza dowodu (w warstwie graficznej). Zarówno odciski palców, jak i podpis trzeba będzie zostawić w urzędzie. A to oznacza, że zniknie możliwość składania elektronicznych wniosków o dowód osobisty.\nWniosek o wydanie dowodu osobistego można złożyć w dowolnym urzędzie na terenie całej Polski. Nie ma obowiązku wnioskowania o dokument w miejscu zameldowania.\nDowody osobiste wydane przed dniem wejścia w życie ustawy ( przed 2 sierpnia 2021 r.) zachowują ważność na okres, na jaki zostały wydane. Nie będzie zatem koniczności wymiany dotychczas posiadanych dokumentów.


Kolędowanie w Emaus – CZESTOCHOWSKIE24.PL\n5 stycznia 2021 ABK\t63 Views Domine Jesu, Emaus, kolędowanie\nUroczystość Objawienia Pańskiego jest pamiątką dnia, w którym nowo narodzony Syn Boży objawił się na ziemi w tajemnicy Wcielenia. W Duszpasterstwie Akademickim Emaus radość z Bożej obecności wierni wyrażać będą poprzez wspólne kolędowanie ze scholą liturgiczną „Domine Jesu”.\nNa muzyczne wydarzenie zaprasza dyrygent ks. Mateusz Ociepka.\n– Serdecznie zapraszam jutro (6 stycznia) do Duszpasterstwa Akademickiego na Mszę św. o godz. 20.00, podczas której w modlitwę poprzez śpiew włączy się schola „Domine Jesu”. Zaraz po Eucharystii zapraszamy na koncert kolęd i pastorałek – mniej i bardziej znanych. Zapraszamy do wspólnego kolędowania oraz przeżywania radości z faktu wcielenia Syna Bożego.\nOd 2011 roku schola pełni posługę w różnych miejscach na terenie archidiecezji częstochowskiej oraz poza jej granicami.\nKapłani oraz organizatorzy kolędowania w Duszpasterstwie Akademickim apelują do uczestników o przestrzeganie zasad sanitarnych oraz założenie maseczek ochronnych.


Z pewnością nie raz zastanawiałaś się, co zrobić, żeby mieć jędrne pośladki. Poznaj praktyczne metody oraz ćwiczenia, które ujędrnią Twoją pupę. Ładne i krągłe pośladki Nie ulega wątpliwości, że zgrabne pośladki to marzenie chyba każdej z nas. Często jednak brakuje nam silnej woli, aby ten\nJak dobrać skuteczny antyperspirant?\nlip 11, 2017 przez Zespół Orphica\nAntyperspirant to niezwykle istotny kosmetyk, który zapewnia nam codzienny komfort i dobre samopoczucie. Jak go wybrać, aby doskonale spełnił swoje zadania? Na początku należy zaznaczyć, że dezodorant i antyperspirant to nie to samo. Czym się różni dezodorant od antyperspirantu? Dezodoranty to produkty silnie perfumowane, o\nPoprzednia 1 … 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 … 34 Następna


W Europie nie ma mocnych na pomarańczowe - miedziowe.pl\nStart Koszykówka W Europie nie ma mocnych na pomarańczowe\nCzwarty grupowy mecz w EuroCup Women i czwarte z rzędu zwycięstwo. Po walce, przy żywiołowym dopingu kibiców miejscowych i tych, którzy przyjechali z Aten. To było piękne sportowe widowisko zakończone wygraną polkowickiego BC nad Panathinaikosem.\nJak można było się spodziewać Greczynki wysoko zawiesiły poprzeczkę. Pierwszą\nkwartę nawet wygrały 17:16. Kolejne padły już łupem podopiecznych Karola Kowalewskiego: 24:15, 19:15 i 17:13. To dało końcowy triumf 76:60.\nPunkty dla BC zdobyły: Mavunga 23, Spanou 17, Fitzgerald 13, Gajda 8, Cado 6, Gertchen 5, Bujniak 3 i Telenga 1. Polkowiczanki po czterech kolejkach są liderkami grupy A. Przed nimi w tych rozgrywkach teraz spotkania wyjazdowe z Hatayspor i Enisey.\nBC Polkowice v Panathinaikos A.C. 76:60 | EuroCup Women\n1. Dodane przez Anna, w dniu - 03-11-2021 22:17\nNie dla sportu zawodowego w Polkowicach.\n2. Dodane przez kibicek, w dniu - 03-11-2021 23:02\n1 KS "Ślęza" Wrocław wygrała z BC Polkowice więc tytuł relacji jest niezgodny z prawdą. Chyba, że Wrocław nie leży już w Europie? Poza tym są to rozgrywki drugiej ligi europejskiej więc nie ma się co tak podniecać i zakłamywać rzeczywistość.\n3. Dodane przez Kibic koszykówki, w dniu - 03-11-2021 23:34\nNie dla malkontentów. Tak dla koszykówki zawodowej w Polkowicach. Tylko wokół dobrych klubów pojawiają się dobre szkółki dla dzieci i młodzieży. Tylko mając możliwość kibicowania dobrym zawodnikom/zawodniczkom rodzi się w młodych ludziach chęć do dorownywania im. Tam gdzie są dobre drużyny siatkarskie młodzież garnie się do trenowania siatkówki, tam gdzie są dobre drużyny koszykarskie tam młodzież chce trenować koszykówkę. To przykłady ich pociągają. Dlaczego w Polkowicach dzieciaki mają być tego pozbawione. Drużyny piłkarskiej na poziomie europejskim mieć nie będziemy, ale mając wieloletnie tradycje koszykarskie możemy zaproponować młodym koszykówkę na takim poziomie.\n4. Dodane przez Gagrin, w dniu - 04-11-2021 02:16\nTeż się zgadzam z hasłem "Nie dla sportu zawodowego w Polkowicach". Tylko sport amatorski.\n5. Dodane przez Anna, w dniu - 04-11-2021 07:15\nDo kom 3 : Masz po części dużą rację. Jednak piłke można sobie darować, blisko Lubin, Głogów. Pozdrawiam.\n6. Dodane przez Mareczek, w dniu - 04-11-2021 08:39\nZazdrość - nieopłacalna forma wyrażania uczuć\n7. Dodane przez z.g, w dniu - 04-11-2021 09:43\nTak , to jest sukces , zwłaszcza że...\n"Polkowiczanki" wygrały z "Greczynkami"\n8. Dodane przez MCC, w dniu - 04-11-2021 10:46\nTylko mlodzieżówka, akademia i dzieci. Nie dla sportu zawodowego i pompowania grubych milionów w zawodowstwo.\nMiał z tym byc koniec a Pużniecki robi to samo co poprzednicy.\nKoledzy musza miec posadki.\n9. Dodane przez Do kom 8, w dniu - 04-11-2021 12:55\nSam pamiętam jak przed wyborami krzyczeli ,że tyle pieniedzy pakują w zawodowstwo a dzieci na dresy nie mają.\nCi radni teraz z Lepszych Polkowic tym dzieciom zabieraja na logopedę, basen, dodatkowe zajęcia itd.\nZa to stanowiska sa potworzone dyrektorów marketingu, pełnomocników i po 2 prezesow.\nKoledzy burmistrza Puźnieckiego z Platformy Obywatelskiej to teraz dyrektorzy na których pracownicy skargi piszą a on sprawy ucisza.\nLikwidują wszystko co się da i zadłuzają miasto.\nPamiętam też jak Pan Pociecha przed wyborami grzmiał - będzie 100 milionów zadłuzenia przez PdMP. Wcale się nie pomylił - jest ponad 100 milionow zadłuzenia ale przez Lepsze Polkowice.\nKoledzy posadki podostawali pieniadze zarabiają, śmieją sie w uniwersyteckiej przy dobrych trunkach że jeszcze dwa latka i w świat szeroki .............


Problemy związane z niewłaściwym użytkowaniem kanalizacji, choć często bagatelizowane, wymagają pilnego rozwiązania. – Pracownicy Dąbrowskich Wodociągów ze studzienek kanalizacyjnych codziennie wyciągają szmaty, rajstopy, materiały higieniczne, resztki jedzenia, a nawet mopy. Pomysłowość ludzi, co można wrzucić, nie zna granic. Nie muszę nikogo przekonywać, że takie przedmioty nie powinny znaleźć się w kanałach – mówi prezes Andrzej Malinowski. Tymczasem Pogotowie Kanalizacyjne w Dąbrowie Górniczej stale ma pełne ręce roboty przy usuwaniu zatorów w sieci oraz awarii tłoczni, przepompowni i samych pomp. Odpady osadzają się w kanałach i stopniowo zmniejszają ich średnicę, a w konsekwencji uniemożliwiają przepływ. Dostają się też do wirników pomp tłoczących ścieki, gdzie powodują wiele uszkodzeń i ogromne koszty napraw. Są zmorą oczyszczalni ścieków, a także zagrożeniem dla środowiska. Użytkownicy często są zdziwieni, że woda przestaje dopływać, że pojawia się nieprzyjemny problem. A na co dzień wszyscy deklarują poszanowanie natury, środowiska naturalnego – podkreśla prezes Andrzej Malinowski.\nNa pytanie, jak często zdarzają się awarie związane z nieodpowiednim użytkowaniem kanalizacji w Jaworznie, Józef Natonek, prezes Wodociągów Jaworzno i członek zarządu SWWŚ, odpowiada, że za często.\n– Nasze służby tylko w samym styczniu i lutym interweniowały prawie 400 razy, czyli codziennie wyjeżdżają i usuwają niedrożności w kanalizacji. Wydaje się, że nie ma takiego przedmiotu, którego ludzie nie próbowaliby się pozbyć poprzez kanalizację. Tymczasem takie zachowania są groźne dla środowiska. Oleje silnikowe i leki nigdy nie powinny trafić do instalacji sanitarnej, a niestety stale potwierdzamy ich obecność w ściekach – podkreśla prezes Wodociągów Jaworzno.\nSkórki bananów i kurczaki to nic obok głowy barana czy 100 wypatroszonych pstrągów. Długo mogłabym wymieniać co znajdujemy w sieci – mówi Beata Halama, prezes Wodociągów Ziemi Cieszyńskiej i członek SWWŚ. - Wiele razy byłam pytana o listę dziwnych rzeczy wydobytych z kanalizacji i za każdym razem, gdy ją przekazuję ogarnia mnie smutek. Z jednej strony bycie eko jest modne i to cieszy. Mam jednak wrażenie, że istnieje druga strona medalu, czyli taka, że gdy czegoś nie widać, bo rzeczywiście skutki są widoczne, ale tylko dla pracowników sieci kanalizacyjnej czy oczyszczalni ścieków, to zmieniamy się w śmieciowych szkodników i ekologicznych ignorantów – zauważa z rozżaleniem. Twierdzi, że osoby, które na co dzień nie stykają się z branżą wodno-kanalizacyjną, nie mają świadomości, jak bardzo ich codzienne działania wpływają na jej funkcjonowanie. – Gdy na prelekcjach lub w codziennych rozmowach nasi pracownicy informują, że do toalety nie powinno się wrzucać włosów ze szczotki, wywołuje to zdziwienie. Ludzie wykonują takie czynności automatycznie i bez wyobrażania sobie dalszej drogi pukla włosów. Gdyby te same osoby pamiętały, że wysokość ceny ścieków w pewnej mierze zależy właśnie od naszego zachowania, to zapewne udałoby się te nawyki zmienić. Wrzucając śmieci do kanalizacji, wyrzucamy tam jednocześnie pieniądze ze swojego portfela. Wszyscy ponosimy koszty wywozu oraz unieszkodliwienia skratek, czyli śmieci wyłowionych z kanalizacji, napraw urządzeń, czyszczenia sieci i deratyzacji – wyjaśnia Beata Halama.


Laponia 2006 | Strona 2 z 6 | expeditions.pl\nLaponia 2006Szwecja (page 2)\nKilka lat temu mój kolega ze Szpicbergenu namawiał mnie na arktyczną wyprawę po parku Narodowym Abisko i przejściu stamtąd pod Kebnekaise – najwyższy szczyt Szwecji. Pomysł bardzo mi się spodobał. Z czasem postanowiłem nad tym popracować. Przy studiowaniu map okazało się, że Abisko to tylko wycieczka w porównaniu do przygody która może czekać na mnie w gigantycznych parkach położonych poniżej, Padejlanta i Sarek. Gromadząc informacje na temat tych miejsc, rosła moja fascynacja tą wyjątkową krainą. Zapału dodawało mi wyjątkowo mało opracowań i fotografii tych terenów. Nawet w internecie nie mogłem znaleźć zdjęć Laponii ani relacji z większych zimowych wypraw. Postanowiłem więc zrobić trasę, której jeszcze nikt nie zrobił i to w najbliższej nam Arktyce oraz przybliżyć Polakom zimową Laponię i najdziksze miejsca Europy.\n12 marca. Po nocy w Kvikkjokk udaje nam się zapakować i wyjść tuż po 8.00 rano. Świetna pogoda i mróz -5°C. Z drogi w Kvikkjokk dosłownie jest kilkanaście metrów do zamarzniętej rzeki, która jest początkiem naszej trasy, więc po prostu wciągamy sanki na rzekę. Ciągniemy sanie na wschód, po zamarzniętej rzecze jeździ wiele skuterów. Tutaj jeszcze nie ma strefy ochronnej parku narodowego. Prowadzi nas Rafał, który dzień wcześniej był na rekonesansie. Po pewnym czasie ślady skuterów się rozdzielają i Rafał sprowadza nas z jeziora do lasu. Nie sprawdza się jego założenie, że ślad skutera dokądś musi prowadzić. Nie musi. Skutery jeżdżą jak chcą, specjalnie kluczą między pagórkami i przeszkodami. Dla nas z saniami to jednak niewykonalne. I tej lekcji nie będziemy już powtarzać. Po stracie kilku godzin na błądzeniu wśród drzew, w końcu docieramy do stalowego mostu przerzuconego nad jarem zamarzniętej rzeki i odnajdujemy szlak do Njunjes. Samą chatę Njunjes mijamy po południu, ale do zachodu słońca jest jeszcze kilka godzin, więc idziemy dalej. Tego dnia mija nas Szwed na nartach, który przez dwa tygodnie wędrował sobie z namiotem. Jak się okaże później, to jedna spośród trzech osób, które spotkamy w ciągu wyprawy. Szwed ostrzega nas przed dużymi mrozami, natomiast uspokaja mnie, że śnieg jest przewiany i dobrze się ciągnie sanki. Śpimy przy przesmyku jeziora Tarraure łączącego jego dwa zbiorniki. Rozbijamy się koło 18.00 – potem gotowanie, drobne naprawy i spanie. W nocy było na pewno poniżej -15°C, pod tkaniną śpiwora zebrał się lód.\n13 marca. Rano około -10°C, pogoda dopisuje. Wstajemy o 6.00, o 8.00 staramy się wychodzić w trasę. Tego będziemy starali się trzymać przez cały okres wyprawy. Po około 2 godzinach marszu docieramy do Tarrekaisestugan. Tu też jest chata, do której nie wchodzimy. Chata jest ukryta w lesie po prawej stronie jeziora którym idziemy. Przed nami pierwszy dylemat. Możemy dalej iść łagodną doliną Tarradalen i stopniowo zdobywać wysokość, a potem wbić się w płaskowyż parku Padjelanta lub też zacząć mozolną wspinaczkę przez góry i obejść całą Padjelantę dookoła, nadkładając trasy. Oczywiście wybieramy wariant drugi, który oznacza wichury i mróz. Piękniejsze widoki przeważają nad niewygodami. Zaczyna się katorżnicze ciągnięcie sanek do góry. Wystarczy mała nierówność, żeby sanie które ważą 50 kg ciążyły nam tak, jak gdyby ważyły 80 lub 100 kg. Podczas podchodzenia często musimy odpinać narty. Obciążenie jest tak duże, że nasze narty mimo przyklejonych fok ześlizgują się do tyłu. Kiedy już zrobiliśmy podejście z poziomu jeziora 508 m.n.p.m na prawie 900 m.n.p.m. i wydaje się że teraz już będzie lekko, otwiera się przed nami pole morenowe tak upstrzone głazami morenowymi i najeżone ostańcami, że nie wiemy jak je przemierzyć. Mozolny slalom, zakręty, przeciąganie sanek, omijanie ostrych głazów. I tak do wieczora. Zaczyna się robić późno. Poważnie zmęczeni docieramy do wiatrochronu Kurajaure położonego nad górskim jeziorem (bez nazwy) o tafli na wysokości 959 m.n.p.m. Zaczyna się potężny huragan. Dzisiejszy dzień pokazuje nam dobitnie – to nie będzie łatwa wycieczka. Wiatrochron to mała czworokątna chatka z trzema ławami, na których można spać. Pośrodku „koza” firmy Jotul. Dach ma kształt piramidy, a w ścianach znajdują się 3 małe, ale za to podwójne okienka. W nocy jest taki huragan , że nie dziwi nas dlaczego ten domek jest przytwierdzony do ziemi stalowymi linami. Kurajaure stoi u podnóża góry Staika 1794 m.n.p.m. chyba najbardziej ostentacyjnej góry w tym rejonie Padjelanty. Śpimy w chatce. Palimy w kozie naszymi śmieciami i olejem który Stefan chciał używać do jedzenia, a który tak zamarzł że wygląda jak biała emulsja. W każdym razie do celów spożywczych jest nieprzydatny.\n14 marca. Rano około -15°C i słońce mimo wczorajszej wieczornej wichury. Trasa wiedzie przez kilka godzin równo, wzdłuż trzech jezior pomiędzy Kurajaure, a dużym, bo ponad siedmiokilometrowej długości, jeziorem Vajmok (847 m.n.p.m.). Przed samym jeziorem czeka nas kilkudziesięciometrowy zjazd na jego zamarzniętą taflę. Idąc jeziorem, po prawej mijamy chatę Vaimokstugan. Dalej wspinając się coraz wyżej przechodzimy przez kolejne, tym razem małe jezioro Vistekjavree (928 m.n.p.m.). Przez rosnący mróz sanie ciągnie się coraz trudniej. Śnieg robi się coraz bardziej szorstki i tępy. Dalej nasza trasa wiedzie do chaty Pieskehaurestugan, po czym robi gwałtowny skręt, pętlę i wraca. Postanawiamy iść „na skróty”. Nie chce nam się iść do chaty, której i tak nie potrzebujemy, i tracić czas na wiele kilometrów niepotrzebnej trasy. Po uciążliwym zejściu, gdzie sanie rwą z góry do przodu lub wjeżdżają nam na nogi, brniemy w głębokim śniegu korytem zamarzniętej rzeki Varvekkjahka. Rzeka ta tworzy latem bagniste delty i jeziorka. Teraz jednak wszystko jest zamarznięte. Mróz rośnie na naszych oczach. Oddechy zamarzają momentalnie na ubraniach, tworząc szron. Zapada różowy zmierzch, tak różowy jak to tylko w Arktyce możliwe. Rozbijamy obóz w takiej właśnie delcie. Wszystko zamarza i krzepnie. Namioty sztywnieją, zwalnia się nasza percepcja. Starannie uważamy na wszystkie czynności, żeby czegoś nie zrobić źle i się nie odmrozić. Gotowanie i spanie. Oddychanie przez nos boli.\n15 marca. Rano poniżej -30°C i w miarę ładnie. Wychodzimy energicznie po 8.00, bo ciężko nam rozgrzać palce stóp. Idziemy do miejsca Staddajakka nad jeziorem Gahpesluoppal. Najpierw 4 godziny szukania drogi, sprawdzania map i pozycji. Potem 2 godziny wspinania na górę, która wydawała się nie mieć końca. U szczytu czekała nas wędrówka długą, wąską i ciemną doliną. Zachmurzyło się i zaczął się white out. Podczas white out światło jest rozproszone, miękkie. Oko ludzkie nie widzi przestrzeni, odległości. Nie ma żadnych konturów, niczego na czym można by zawiesić wzrok. Oko męczy się wtedy bardzo szybko. Patrzymy na śnieg pod nogami i widzimy białe nic. Każdy krok to krok w nieznane. Jeżeli trafia się obniżenie terenu, jakaś dziura, upadamy. To bardzo wyczerpujące. Gwałtownie, bardzo gwałtownie się ociepla. Na termometrze -3°C. Śnieg zaczyna się lepić do nart. Nie możemy normalnie korzystać z nart i fok, a sanki zaczynają nam bardzo ciążyć. Jesteśmy wykończeni, Stefanowi leci krew z nosa. Pod koniec dna zaczynamy tracić wysokość. Mozolne schodzenie, opuszczanie sanek – robimy niecały 1 km/godzinę. Na koniec stok robi się bardzo oblodzony. Nasze sanki niczym 50 kilogramowe wahadła na 2 metrowych linach tratowały nas i wywracały. Na ostatnie kilometry odpinamy narty. Sanki na lodowym stoku ciągną nas bezlitośnie w stronę urwiska i lodospadu położonego kilkaset metrów niżej. Musimy bardzo uważać żeby nie dać się ściągnąć w przepaść. Stadajakka to opuszczona kolonia 5 domków letniskowych ze zbiorczą gazownią, śmietnikiem i wc. Jest ciepło, wieje nieprzyjemnie wilgotny wiatr. Robimy obóz. Mimo załamania pogody i ciężkich warunków śniegowych oraz karkołomnego zejścia na końcu – nic się nikomu nie stało. Pokonaliśmy spory kawał drogi. Bardzo męczący, ale owocny dzień.\n17 marca. Od rana +3°C i silny wiatr w twarz. Rękawiczki, którymi się dotknie śniegu od razu nasiąkają i chłodzą. Na wietrze wyjątkowo łatwo sobie odmrozić ręce. Jest cieplej niż wczoraj, pod nartami momentalnie robią się poduchy. Do godziny 10.00 przechodzimy od przylądka, na którym spaliśmy do krańca jeziora i przesmyku Dujbbe. Chcemy przejść do następnego, jeszcze większego jeziora Vastenjaure. Przy silnym wietrze, totalnie mokrzy, wpuszczamy się w system rzek, które tworzą cały kanał łączący oba jeziora. Rzeki te są rozmarznięte. Na przeprawę nie ma szans. Musimy się cofać, brnąć po uda w mokrym głębokim śniegu, wyciągać sanki. Po wycofaniu i analizie mapy wiemy, że czeka nas bardzo wyczerpująca wspinaczka w głębokim śniegu przy mocnym wietrze. Naszej walce przyglądają się 3 łosie. Surrealizm. Po kilku godzinach mozolnej harówki udaje nam się w końcu przeciągnąć ładunki przez najwyższe miejsce przesmyku. Dalej teren złagodniał i wiedzie przez zamarznięte stawy. Po ominięciu stawów, poprzez chmury ukazuje nam się kolejne jezioro, do którego brniemy od tylu godzin. Jezioro jest niżej. Okazuje się, że stoimy na płaskowyżu i czeka nas bardzo strome i niebezpieczne zejście. Znowu white out. Widzimy że kilkaset metrów niżej łażą malutkie, kilkumilimetrowe łosie (zapewne te same, które przyglądały nam się podczas wspinaczki). Wiemy, że jesteśmy wysoko, natomiast zupełnie nie widać ściany, drogi zejścia, nic. Oczy między naszymi butami a łosiami w dole widzą białe nic. ”W ciemno” schodzi Stefan. Jakoś mu się udaje, bo idzie w głębokim śniegu, który go „trzyma”. Zresztą karkołomne zejścia okażą się jego specjalnością na tym wyjeździe. My z Rafałem walczymy na ścianie, której rozmiaru ani konturów nie widać, z sankami, które ciągną nas w stronę malutkiego Stefana oczekującego w dole. Komicznie to musi wyglądać: dwóch facetów idzie w poprzek ściany, a ciężkie sanie ciągną ich w przepaść. Docieramy do fragmentu ściany gdzie nie ma śniegu – jest lód. Tu nie mamy oparcia dla naszych stóp i polecimy w przepaść. Przytuleni do ściany, przykurczeni, zakładamy raki i jakoś docieramy na dół. Prosimy Stefana, żeby już nas nigdy nie sprowadzał. Na jeziorze Vastenjaure robimy tego dnia jeszcze kilka kilometrów i szukamy miejsca na biwak przy niewielkim płaskim cyplu wrzynającym się w jezioro. Ze względu na silny wiatr musimy się za czymś schować, inaczej nie damy rady postawić namiotów. Stefan pomaga mi rozstawić namiot żebym nie odleciał. Kiedy pakuję rzeczy z sanek do namiotu nagle chłopaki zaczynają krzyczeć. Przestraszony, że coś mi porwał wiatr, wyskakuję z namiotu. Bliźniaki pokazują mi ogromnego ptaka, który wisi nad moim namiotem i mówią, że kiedy byłem w środku, ptak chciał na nim usiąść. Dla mnie to dobry znak. Na tym namiocie siedział już ptak w Puszczy Knyszyńskiej, a inny ptak dobrze nam wróżył na Kamczatce. Dopiero kiedy wieczorem gotuję, dociera do mnie, że tego dnia nie było odpoczynku.\n19 marca. W nocy nieźle mnie wytargało, ale namiot przetrwał. Rano -10°C, czyli lepiej niż poprzednie kilka dni. Pakujemy się i w kopnym, ale suchym śniegu brniemy do Kutjaure nad jeziorem o tej samej nazwie. Kutjaure to kolejna opuszczona kolonia letniskowa, do której latem łatwo dostać się przez system jezior za pomocą łodzi motorowych, a która zimą jest odcięta od świata. Jednak dla nas to miejsce wyjątkowe. To najbardziej na północ wysunięty punkt naszej trasy, teraz zaczynamy powrót. Słońce nie będzie nam świeciło w plecy tylko w twarz, a każdego dnia będzie malała nasz odległość od Kvikkjokk. Idziemy wyżej do Kisuristugan. Tam powinien być telefon i schron. Rozczarowanie. Samo schronisko jest jednym z kilku domków skrytym w brzozowym zagajniku. Żeby tam dojść, trzeba przejść kilkunastometrowej głębokości jar wydrążony przez strumyczek, którego teraz nie widać spod śniegu. Jar jest tak stromy, że odpuszczamy sobie wchodzenie tam z sankami. Rafał idzie na zwiad. Brodząc po pas w śniegu sprawdza, że tylko jedna chata jest otwarta, nie ma kominka tylko instalacja gazową bez butli – nie mamy więc jak wysuszyć naszych zalodzonych coraz bardziej śpiworów. W domku jest za to kartka „ jeżeli nocujesz, zostaw 200 SEK”. Idziemy więc dalej. Wspomnianą rzeczkę o nazwie Sjnjuvtjudisjahka, równie łatwo było obejść, co wymówić jej nazwę. Mimo wykonania kilkukilometrowego obejścia jaru przy schronisku, niewinna rzeczka nawet kilka kilometrów wyżej wydrążyła w ziemi jar, z którego jeżyły się na nas skały i ziały przepaście. Nie było tego widać, ani na naszej mapie, ani z niewielkiej odległości. Dopiero przy dojściu do wąwozu załamaliśmy się. Z drugiej strony rozpadliny błyszczała przepiękna góra Gisuris i dalsza część naszej trasy, ale musieliśmy stracić jeszcze wiele czasu i wysiłku zanim poruszając się w górę jaru, znaleźliśmy miejsce na tyle płytkie, by przeciągnąć tamtędy sanki. Kiedy już stanęliśmy pod Gisurisem, z drugiej strony naszego Rubikonu, słońce zachodziło, a my byliśmy tak zmordowani, że pociągnęliśmy jeszcze niecałą godzinę i pod jego ścianą w morenowym zboczu urządziliśmy biwak. Ogromny wysiłek i niewielki efekt. W ten oto sposób definitywnie weszliśmy do parku Sarek.\n20 marca. W końcu słońce. Rano poniżej -10°C. Po dwóch godzinach marszu dotarliśmy do Kisuriskatan. Chaty oznaczonej na mapie jednak nie ma. Cieszymy się pogodą, choć spośród wyrastających przed nami gór wieje chłód ponad setki lodowców. Za nami rozpościera się widok na białe czapy szczytów Parku Narodowego Ahkka z najwyższym Stortoppen 2015 m.n.p.m. Poruszając się doliną mijamy po naszej lewej stronie kolejny bardzo charakterystyczny szczyt Nijak 1922 m.n.p.m. 6 km dalej znajduje się chatka traperska Renvaktarstuga. Za nią zaczyna się dolina Ruohtesvagge, która prowadzi do serca parku Sarek. W połowie jej długości spędzamy kolejny nocleg. Wieczorem robi się bardzo zimno, temperatura spada grubo poniżej – 20°C. Stawiając namiot, kopię sobie platformę w kopnym śniegu, którego przecież tyle napadało prze ostatnie dni. Namioty stoją pomiędzy majestatycznymi górami. Dobra, spokojna noc, choć bardzo zimna.\n21 marca. Dziś wstajemy późno, po 7.00. Namioty zalewa nam słońce. Jest poniżej -20°C i znowu, zwijając obóz, boimy się odmrozić palce u stóp. Każdego dnia nasze buty są coraz bardziej zalodzone, zimne i sztywne, i coraz trudniej je rozgrzać. Przed południem dochodzimy do miejsca Mikkastugan, gdzie znajduje się kolejna zamknięta turystyczna chata. W tym miejscu dolina, którą idziemy, łączy się z inna doliną, a rzeki płynące na ich dnie łączą się tworząc system jezior w miejscu zwanym Skarja. Tu czeka nas kolejne obniżenie terenu, bo rzeki tworzą rozpadliny, które musimy omijać i szukać zejścia dla nas i naszych sanek. Stefan znajduje nam zejście na taflę jeziora, po którym mamy już definitywnie dosyć jego zejść i adrenaliny do końca wyjazdu. Znowu na bezpieczne zejście tracimy wiele czasu. Poza tym Rafał ma poważną awarię narty i chłopaki próbują ją naprawić. Kiedy ruszamy, idzie się bardzo źle. Jest spory mróz, a śnieg jest twardy jak beton i tak szorstki, że źle się po nim ciągnie sanki. Resztę dna idziemy wzdłuż rzeki Rahpajahka, mijając górę Laddebakte, którą obchodzimy z prawej strony szerokim łukiem. Za zakrętem i górą czeka nas zjazd do ogromnego rozlewiska Rapaselet o szerokości kilku kilometrów i początku największej doliny w parku Sarek – gigantycznej Rapadalen. Będziemy nią szli przez najbliższe dni i wyprowadzi nas ona z tego labiryntu. Śpimy w samym sercu delty rzeki, tuż za kilkunastometrowym wałem utworzonym przez piasek i muł niesiony wodami tego rozlewiska. Śpimy w środku delty, na ogromnej arenie, a dookoła w świetle zachodzącego słońca widzimy najpiękniejsze góry, jakie udało nam się w życiu zobaczyć. Wszyscy trzej jesteśmy tak głęboko poruszeni majestatem otaczających nas szczytów, że nie rozmawiamy o niczym innym.\n22 marca. Słońce i mróz poniżej – 10°C. Rafałowi znowu rozwala się narta, puszczają mocowania i druty. Stefan ma odmrożenia na lewym policzku, a ja mam od wielu dni kłopoty z poobcieranymi do ścięgien achillesami. Dolina Rapadalen wita nas prawie bez śniegu. Jest go tak mało, że szukamy łat śniegu i lodu, po których dałoby się przeciągnąć sanki. Wszędzie wystają korzenie, a na lodzie rzeki widać niepokojące pęknięcia i szczeliny. Trochę się boimy, że niżej będzie jeszcze mniej śniegu i nie da się dociągnąć sanek do Kvikkjokk. Pierwsze pół dnia będziemy mijali z prawej strony szczyty, które tak nas zachwyciły poprzedniego dnia. Drugie pół dnia to przedzieranie się przez zagajniki skarłowaciałej brzozy i szukanie miejsca na przeciągnięcie sanek. Na piasku i lodzie z kamieniami odmawia mi posłuszeństwa foka na lewej narcie, decyduję się więc ją oderwać do końca. W ogóle nasze foki po dotychczasowych przejściach są niemal łyse. Stajemy przed wieczorem niedaleko Litnokstugan, pod bardzo ładną skałą. Tu na szczęście więcej śniegu i jest w co wbić śledzie od namiotu. Z miejsca gdzie śpimy roztacza się piękny widok na Skiefe – urwistą skałę, która jest wizytówką i znakiem rozpoznawczym doliny Rapadalen i wejścia do Sarek. To zabawne, że my oglądamy to osobiście , niejako intymnie, od wewnątrz parku. Kiedy przysypiam po kolacji, chłopaki wołają, żebym wyjrzał przed namiot i zobaczył coś na niebie. Piękna, zielona zorza, niestety chmury trochę przeszkadzały w jej podziwianiu. Jest zimno, poniżej -18°C.\n23 marca. Ładna pogoda -15°C. Pierwsza część dnia to mozolne szukanie drogi wśród coraz bardziej meandrujących, zamarzniętych strumieni rzek, zlewających się i tworzących deltę rzeki Rahpaadno i wpadających do jeziora Laitaure, tuż za skała Skiefe, która nad tym wszystkim góruje. Delta to już koniec strefy parku narodowego i strefa otwarta dla skuterów. Na północnym brzegu jeziora znajduje się Aktse – spora osada turystyczna z kilkunastoma domkami. My jednak nie idziemy do Aktse, a zupełnie w druga stronę. Chcemy dojść do Laitaure – miejsca, gdzie znajduje się szlak, dzięki któremu przedostaniemy się do ogromnego jeziora Tjaktjajaure. Mamy tam sporo podchodzenia pod górę i mija nas kilku skuterowców, którzy uczą się jeździć skuterami, bądź też przyjechali łowić ryby pod lodem. Kiedy dochodzimy do jeziora Tjaktjajaure, oczom naszym ukazuje się widok, którego nie mogliśmy zrozumieć. Całe jezioro, do drugiego brzegu oddalonego o 3 km jest pofałdowane. Nasza droga wiedzie pomiędzy ogromnymi, kilkunastometrowymi pagórki lodu. Dokładnie tak jakby ktoś ocean podczas silnego sztormu zamroził w ułamku sekundy. Mało tego, na tych pagórkach wypiętrzyły się zamarznięte fontanny i rozety z lodu. Wszystko tak niespotykane i inne, że straciliśmy wiele czasu, żeby to wszystko obejrzeć i sfotografować. Przed zmrokiem osiągnęliśmy przeciwległy brzeg i rozbiliśmy namioty tuż przy tym lodowatym wzburzeniu.


bujal 11.11.2012 17:31\nPrzed 10. kolejką pisaliśmy, że Widzew jest jedną z czterech drużyn, która strzelała bramki w każdym meczu w tym sezonie (szczegóły tutaj). Statystyka ta utrzymała się także po niej, gdy drużyna z al. Piłsudskiego zremisowała na wyjeździe z Jagiellonią Białystok (2:2). Strzelecka passa zakończyła się w sobotę, gdy widzewiacy przegrali na własnym stadionie z Lechem Poznań 0:1. W tej samej kolejce bramki nie zdobyło także Podbeskidzie Bielsko-Biała, które w identycznym rozmiarze przegrało u siebie z Polonią Warszawa. Oznacza to, że po 11 kolejkach w ekstraklasie są już tylko dwa zespoły, które trafiały do bramki w każdym meczu. To dwa prowadzące w tabeli kluby z Warszawy, czyli wspomniana Polonia i zajmująca pierwsze miejsce Legia.\nPodczas gdy jedna passa widzewiaków właśnie się skończyła, druga wydłuża się. I niestety nie jest to passa dobra. Spotkanie z Lechem było dla piłkarzy z al. Piłsudskiego siódmym z rzędu, w którym stracili gola. W tym czasie rywale trafiali do bramki Widzewa aż 13 razy, co daje średnią niemal dwóch goli na mecz.\nW ostatniej kolejce zakończyła się także seria ŁKS, którego pojedynek również skończył się wygraną gości 1:0. Z tą różnicą, że tym razem tymi przyjezdnymi byli łodzianie, którzy po bramce Jakuba Więzika wygrali w Brzesku z Okocimskim. Piłkarze z al. Unii dzięki temu przesunęli się na 15. miejsce w tabeli i - co warte odnotowania - po raz pierwszy w sezonie zakończyli mecz bez straty gola. Ełkaesiacy na ten dzień czekali ponad siedem miesięcy. Ostatni raz czyste konto zachowali bowiem 31 marca, gdy wygrali z Podbeskidziem 1:0. Od tamtej pory rywale trafiali do ich bramki w aż 21 kolejnych spotkaniach (sześciu ekstraklasy i 15 I ligi).\nCo ciekawe, tego samego dnia spotkanie bez straty gola zakończyła druga drużyna, która do tej pory traciła bramki we wszystkich meczach, czyli Kolejarz. Drużyna ze Stróż - a jakżeby inaczej - wygrała na wyjeździe z Polonią Bytom 1:0.\nMarek Chojnacki, trener ŁKS, po zwycięstwie z Okocimskim Brzesko: Warunki do gry były bardzo trudne\nWażne zwycięstwo piłkarzy ŁKS. Wygrali z Okocimskim Brzesko i uratowali posadę Markowi Chojnackiemu\nRadosław Mroczkowski, trener Widzewa Łódź, o golu straconym w meczu z Lechem Poznań: "Sędzia mógł to inaczej ocenić"


Chcesz schudnąć, ale nie chcesz ćwiczyć? – Grupa Gestum\nPrzez cały czas należy przestrzegać odpowiedniego reżimu picia. Jest to szczególnie ważne w przypadku nadwagi lub otyłości.Ile wody dziennie należy pić.Całkowita ilość otrzymanego płynu zależy od wielu czynników, takich jak waga, płeć, wiek, Temperatura otoczenia i aktywność ruchowa. W normalnych warunkach temperaturowych osoba dorosła powinna pić co najmniej 0,5 l ale nie więcej niż 0,7 l płynu na każde nawet obciążone 15 kg masy ciała. Jeśli czeka cię zwiększona aktywność fizyczna lub na zewnątrz jest gorąco, pij jeszcze więcej.\nWedług badań zagranicznych, szczególnie osoby\nStarsze i matki karmiące piersią powinny znacznie surowiej monitorować spożycie wody.Zwróć uwagę na kolor moczu.Nie wiesz, czy pijesz wystarczająco dużo? Stopień nawilżenia można łatwo ocenić na podstawie koloru moczu. Ciemniejszy odcień http://www.grupagestum.pl/ketomorin-naturalne-kapsulki-silnie-odchudzajace/ może wskazywać na odwodnienie. Wręcz przeciwnie, im jaśniejszy mocz, tym lepiej dla ciebie. Idealny kolor moczu jest przezroczysty lub bardzo jasnożółty.Dopadnie pragnienie.Pij trochę więcej i częściej niż wymaga tego twoje własne pragnienie.\nTen ostatni pojawia się tylko wtedy, gdy spadek wody w organizmie przekracza 1% całkowitej masy.Uważaj na picie podczas jedzenia. Jeśli rozcieńczysz płyn enzymami trawiennymi, utrudnisz proces trawienia. Chociaż zdrowi ludzie zwykle nie doświadczają żadnych problemów, osoby z problemami trawiennymi mogą cierpieć na wzdęcia, odbijanie i uczucie ciężkości po jedzeniu.Z płynami nie przesadzaj.Podobnie jak odwodnienie, nadmierne nawodnienie jest również zagrożone. Jeśli rozlejesz płyny od góry do dołu, szczególnie podczas picia, wypłukujesz ważne minerały z organizmu i znacznie obciążasz nerki.\nNadmierne podlewanie jest również szkodliwe dla serca.Według badań picie zbyt dużej ilości wody zaburza poziom sodu w organizmie i równowagę płynów, co może powodować poważne działania niepożądane, takie jak ból głowy, splątanie, zmęczenie, drgawki, aw najgorszym przypadku śpiączkę.Dlatego unikaj nadmiernego spożywania dużych ilości płynów i rozprowadzaj spożycie wody w regularnych odstępach czasu w ciągu dnia. W ten sposób osiągniesz swoje cele bez ryzyka nadmiernego nawodnienia.\nCo pić Idealnym źródłem płynu jest czysta woda\nPitna bez pęcherzyków. Możesz sobie poradzić z wodą z kranu. Natomiast woda gazowana i napoje słodzone są nieodpowiednie.Kontrowersyjne jest to, czy kawa lub herbata są uważane za tryb picia. Oba napoje są źródłem kofeiny, która promuje wydalanie wody z organizmu. To zależy od tego, jak często pijesz kawę lub herbatę. Jeśli codziennie, ciało przyzwyczai się do nich i nie musisz się tak bardzo martwić o odwodnienie. Ale nawet w tym przypadku zaleca się uzupełnienie kawy szklanką wody.Możesz uzupełnić swój schemat picia, pijąc od czasu do czasu wodę mineralną i świeże soki owocowe lub warzywne.\nCzęść zalecanej dziennej dawki wody naturalnie przyjmujesz z jedzeniem dzięki owocom, warzywom lub zupie.Wzrost kosztów energii.Zużycie wody wymaga wzrostu kosztów energii związanych z wykorzystaniem otrzymanych płynów. Ogromną zaletą jest to, że sama woda nie zawiera kalorii.Woda pitna może promować spalanie kalorii. Badanie z 2007 r.NA dorosłych wykazało, że spoczynkowy wydatek energetyczny wzrasta o 24-30% w ciągu 24 minut od wypicia 0,5 litra wody i trwa co najmniej 60 minut.W badaniu kobiet z nadwagą zbadano skutki zwiększenia spożycia wody o ponad 1 litr dziennie.\nOdkryła, że w ciągu 12 miesięcy bogatszy schemat picia doprowadził do utraty 2 kilogramów. Ponieważ kobiety te nie wprowadziły żadnych innych zmian stylu życia poza zwiększonym spożyciem wody, wyniki badania są bardzo imponujące.W innym badaniu obserwowano osoby z nadwagą, które pili 1-1, 5 litra wody dziennie przez kilka tygodni. Wyniki były niższą masą ciała, niższym wskaźnikiem masy ciała (BMI), mniejszym obwodem talii i mniejszą ilością tkanki tłuszczowej.Mniej głodu Płyny pomagają złagodzić uczucie głodu. Jeśli prześladuje cię chęć zjedzenia czegoś, najpierw weź kilka łyków wody i poczekaj chwilę. Zobaczysz, że przez co najmniej kilka minut to dokuczliwe uczucie ustąpi lub przynajmniej ustąpi.\nZgodnie z wynikami badań woda ma działanie\nNasycające i przez pewien czas wypełnia żołądek. Jednocześnie zapobiega przejadaniu się, co może przyczynić się do niepożądanego przyrostu masy ciała.W jednym z zagranicznych badań uczestnicy w średnim wieku z nadwagą i otyłością, którzy pili wodę przed każdym posiłkiem, stracili o 44% więcej kilogramów niż grupa, która nie piła wody.Inne badanie wykazało, że woda pitna pijana przed śniadaniem zmniejsza liczbę kalorii spożywanych podczas posiłków o 13%.Niższe spożycie kalorii.Przestrzeganie optymalnego schematu picia pozwala również kontrolować spożycie kalorii.Badanie obserwacyjne wykazało, że ludzie, którzy piją głównie wodę przez większą część dnia, spożywają średnio o 9% 200 kcal mniej kalorii.\nBadanie z 2016 r.wykazało, że ludzie, którzy pili więcej wody, mieli mniej cholesterolu, soli i tłuszczu w codziennej diecie w porównaniu z osobami odwodnionymi lub pijącymi wodę z niedoborem.Zatrzymaj zatrzymywanie wody.Ciało ludzkie nieustannie dąży do osiągnięcia zdrowej równowagi. Jeśli często jesteś odwodniony, ciało ma tendencję do zatrzymywania większej ilości wody, próbując zapobiec zbyt niskiemu poziomowi wody w organizmie.Jeśli przestrzegasz optymalnego dziennego spożycia wody, zasługujesz na zdrową wątrobę i nerki, które według badań mogą wyeliminować trudności w zatrzymywaniu wody i nieprzyjemny obrzęk.Samopoczucie poprawia się po treningu.Podczas aktywności fizycznej wraz z potem tracisz cenną wodę.\nNadmierna utrata płynów podczas ćwiczeń może zaburzać wydolność fizyczną i powodować zaburzenia równowagi elektrolitowej, o czym świadczą zagraniczne badania.Płyny i ważne minerały można łatwo uzupełnić, regularnie pijąc wodę przed i po treningu. Dzięki temu lepiej poradzisz sobie z treningiem, przyczynisz się do późniejszej regeneracji mięśni i poczujesz się znacznie lepiej.Nic nie powinno być przesadzone.Czy nadal masz wątpliwości, czy pijesz wystarczająco dużo, czy za mało? Słuchaj swojego ciała. Odwodnienie objawia się nawracającymi bólami głowy, zmęczeniem i osłabieniem. Jeśli cierpisz na te problemy, zapobiegaj im i monitoruj swoje picie.Chcesz drinka Nie ma problemu z napięciem reżimu picia, na przykład z owocami takimi jak arbuz lub wodnistymi warzywami, takimi jak ogórek. Zupy też działają dobrze.\n« Kanabialica środek redukujący zbędne kilogramy\nJak schudnąć w miesiąc »


Skwer Kaliny dla dzieci, nie pod zabudowę Żoliborz | iZoliborz.pl\nEwa Zaborowska 02/12/2018 11:01\nInicjatywy lokalne osiągają coraz większą skuteczność działania. Funkcjonują w ramach budżetów partycypacyjnych oraz, jako prywatne inicjatywy zorganizowanych grup społecznych. Działając w ramach tej drugiej struktury efektywność jest obliczona czasem nawet na lata. Determinacja, dobre przygotowanie projektu pod względem merytorycznym i wybranie odpowiedniej formy prawnej przeprowadzenia projektu często przesądzają o skuteczności. Mieszkańcy Żoliborza Artystycznego działający, jako Stowarzyszenie Plac Niemena zwrócili w formie petycji o zmianę zapisów Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zamieniającego przeznaczenie działki z zabudowy mieszkaniowej w teren zieleni urządzonej. Mowa o działce u zbiegu ulicy Powązkowskiej, St.Dygata i torów kolejowych; dla starych żoliborzan – u wylotu ul. Duchnickiej, po drugiej stronie ul. Powązkowskiej. Zmianę zapisu umożliwiło zlokalizowanie działki w korytarzu wymiany powietrza m. St. Warszawy, będącego częścią tzw. korytarza bemowskiego. Jak wiemy, ta kategoria planistyczna prawie przestała istnieć. Wiele z istniejących korytarzy zostało wykorzystanych pod zabudowę. Tym bardziej inicjatywa i jej zrealizowanie są godne uznania. Działka nosi nazwę Skweru Kaliny, na cześć pamięci o Kalinie Jędrusik. Jest to zadrzewiony teren stanowiący pas zieleni wzdłuż torów kolejowych linii obwodowej, gdzie władze Żoliborza i Woli realizują zaawansowany już projekt parku „Ptasi zakątek”. Istnieje koncepcja połączenia tej części żoliborskiej zieleni z Laskiem na Kole.\nSkwer Kaliny zbudowany zostanie, jako plac zabaw dla dzieci przy użyciu wyłącznie darów natury w postaci kamieni, pieńków, szyszek etc, oraz zakątków stanowiących pole do wyobraźni dziecięcej. Cieszymy się, że twórcza myśl rozwija się również w dziedzinie najważniejszej: kształtowania właściwych postaw wobec przyrody dzięki warunkom naturalnym, które nam stwarza.


Największy samolot świata jest jeszcze większy\nStrona główna›Największy samolot świata jest jeszcze większy\nŹródło zdjęć: © Airbus\nAirbus A380 to największy samolot na świecie. Właśnie okazało się, że może być jeszcze większy. Producent dokonał kilku modyfikacji, dzięki czemu nie tylko zmieści się więcej pasażerów, ale i uda się zaoszczędzić na locie.\nNowa wersja Airbusa A380 nazywa się po prostu Airbus A380plus. Tym plusem jest chociażby większa liczba foteli - średnia wzrośnie z 497 do 575. Jak to się stało, że zmieści niespełna 80 dodatkowych pasażerów?\nJak informuje portal fly4free.pl, Airbus "przede wszystkim usunął tzw. dużą klatkę schodową prowadzącą na górny pokład". Pozbył się też tej tylnej. Oprócz tego w klasie ekonomicznej wprowadzono układ 11 foteli w rzędzie (3-5-3) czy też połączono strefy wypoczynkowe dla pilotów i obsługi pokładowej.\nZmiany związane są nie tylko z większą liczbą miejsc na pokładzie. Na skrzydłach Airbusa A380plus zamontowano ogromne winglety (mające prawie 5 m), które poprawiają aerodynamikę. W połączeniu z innymi modyfikacjami, A380plus spala o 4 proc. mniej paliwa niż “mały” A380. Dodatkowo koszty użytkowania maszyny w przeliczeniu na jeden fotel spadną o ok. 13 procent - czytamy na fly4free.pl.\nAirbus w ten sposób chce zdobyć nowych nabywców, ponieważ coraz trudniej znaleźć chętnych na giganta A380. Większa, a zarazem bardziej ekonomiczna wersja, powinna mieć wyższe szanse.\nairbusairbus a380technologie i naukaAirbus A380plus.\nAirbus A380: największy pasażerski samolot świata przestanie być produkowany\nPodniebny gigant jeszcze większy. Nowa odsłona Airbusa Beluga\nNajwiększy samolot świata. Start jeszcze w tym roku\nA380 to przy nim maluch – największy samolot świata w tym roku wzbije się w powietrze\nStratolaunch - największy samolot świata niemal gotowy\nStratolaunch. Największy samolot świata może nie polecieć\nCzy papier jest nam jeszcze potrzebny?\nNowy pomysł Airbusa - samoloty polecą bez okien


Wynajmę budynek pod przychodnię, gabinety lekarskie, spółdzielnię lekarską | Okręgowa Izba Lekarska w Gdańsku\nWynajmę budynek pod przychodnię, gabinety lekarskie, spółdzielnię lekarską\nOsoba kontaktowa Jarosław Zdzitowiecki\nLokalizacja Wejherowo, ul. Gdańska 51\nNumer kontaktowy 605868189\nAdres email j.zdzitowiecki@nuvalu.pl\nPełne ogłoszenie: https://www.otodom.pl/oferta/budynek-biurowo-uslugowy-pod-przychodnie-wynajem-ID3vzY3.html#gallery\nDo wynajęcia powierzchnie biurowe, usługowe i magazynowe, w świetnie wyeksponowanym i skomunikowanym budynku znajdującym w Wejherowie, przy ul. Gdańskiej 51 (bezpośrednio przy trasie DK6 łączącej Gdynię ze Szczecinem). Bezpośrednio przy budynku przystanki autobusowe, około 800 m do przystanku SKM Wejherowo Śmiechowo.\nKilka lat wstecz budynek przeszedł termomodernizację. Wnętrze budynku do dowolnej adaptacji, ograniczonej tylko i wyłącznie przez jego konstrukcję. Do tej pory w budynku znajdowała się stacja pogotowia i przychodnia wraz z nocną i świąteczną opieką medyczną, której operatorem była spółka Falck.\nW chwili obecnej stacja pogotowia przeniesiona została do przyziemia budynku. W drugiej części przyziemia znajduje się sklep ze sprzętem budowlanym. Na pierwszym piętrze budynku znajduje się sklep z elementami wykończenia wnętrz oraz gabinet dentystyczny.\nW bezpośrednim sąsiedztwie znajdują się: Urząd Skarbowy w Wejherowie, Sala zabaw dla dzieci Crocolandia, hurtownia instalatorska BIMS Plus, a także osiedla mieszkalne zapewniające dostęp do klientów. Do budynku przynależny jest parking na około 50 aut osobowych, który nieodpłatnie udostępniany jest najemcom i ich klientom.\nBudynek zaprojektowany i wybudowany został w latach siedemdziesiątych jak przychodnia Spółdzielni Inwalidów ZRYW. Budynek spełnia wszystkie wymagania aby stworzyć w nim przychodnię (podmiot leczniczy), klinikę czy gabinety lekarskie.\nPrzystosowany jest dla osób niepełnosprawnych, które mogą się do niego dostać z poziomu ulicy, na piętro zaś za pomocą windy.\nW budynku dostępne na wynajem są powierzchnie zaczynające się od 20 m2.\nCzynsz najmu od 30 do 40 zł za m2 – zależny od wielkości wynajmowanej powierzchni.\nW największej możliwej konfiguracji istnieje możliwość wynajęcia całego budynku, którego powierzchnia wynosi ponad 600 m2.\nPonadto na tyłach budynku znajduje się nieruchomość magazynowa, w której dostępna na wynajem jest powierzchnia około 600 m2.\nW razie jakichkolwiek pytań bądź chęci obejrzenia obiektu zapraszam do kontaktu:


Adam Hrebeniak, emeryt, ekonomista,członek NaM\nPowszechnie przyjął się dobry pogląd, że nadrzędnym celem rozwoju miasta jest poprawa poziomu życia mieszkańców. Odczuwalny wzrost standardu życia społeczności miejskiej powinien być efektem działalności władz samorządowych, i tu można dodać, może być realizowany różnymi metodami.\nDotychczas samorząd preferował model wzrostu nastawiony na pozyskiwanie zewnętrznych źródeł finansowania (subwencji, inwestorów, dotacji ze środków unijnych ). Droga ta w warunkach ostrej konkurencji pomiędzy miastami i regionami może być w dłuższej perspektywie niezmiernie trudna do realizacji w efektywnym pozyskiwaniu środków. Jednak to wcale nie oznacza, że należy zrezygnować ze sprawdzonych i wdrożonych form ich pozyskiwania m.in. poprzez poprawę dostępności komunikacyjnej, strefy ekonomicznej, ulg podatkowych czy też ważnego w warunkach naszego miasta zabezpieczenia przeciwpowodziowego. Do tego modelu postępowania zostały dostosowane, na pewno perfekcyjnie opanowane formy pracy samorządu skupione na emisji regulacyjnych aktów prawnych i zadań związanych z biurokratyczną sektorową redystrybucją środków publicznych.\nOdgórne zarządzanie będzie się coraz mniej sprawdzało w rozwiązywaniu nowych wyzwań powstających przed miastem poprzemysłowym w jakie przekształcił się Racibórz i dlatego należy je w znaczący sposób zmodyfikować. Tym bardziej, że społeczność miejska coraz mocniej dąży do podkreślania swej podmiotowości i w tych warunkach coraz trudniej będzie się wykonywało z góry przyjęte rozwiązania.\nNowe zadania, związane z rozwojem miasta, należy formułować poprzez szerokie porozumienie z udziałem wielu podmiotów – administracyjnych, gospodarczych, czy też grup interesów społecznych i uruchomiania mechanizmów ich wykonania. W ten partnerski sposób będzie można uruchomić zasoby miejskiego kapitału na rzecz rozwoju. Wykorzystanie wewnętrznych źródeł wzrostu będzie rękojmią stałej poprawy warunków życia mieszkańców. Dlatego za niezmiernie korzystną ewolucję w postępowaniu władz należy uznać organizowaną przez Racibórz i Opawę wspólnie z Izbami Gospodarczymi konferencję na temat rozwoju odnawialnych źródeł energii.\nPośrednio o dużych możliwościach tkwiących w kapitale ludzkim i społecznym miejskiej społeczności świadczy krajowy raport o rozwoju społecznym i wykazanych w nim wskaźnikach edukacji i zdrowia zależnych w dużej mierze od walorów intelektualnych naszych mieszkańców.\nRobert Myśliwy, radny miejski\nDroga Racibórz – Pszczyna nie od dziś jest ważnym elementem Strategii Rozwoju Województwa Śląskiego. Podczas wyborów w 2010 roku znalazła się na sztandarach wszystkich ugrupowań politycznych i samorządowych startujących do rad gmin, powiatów oraz sejmiku wojewódzkiego. Rozbudziliśmy wielkie nadzieje. Dziś mamy moment krytyczny, ponieważ inwestycja, która miała być szansą na rozwój m.in. Raciborszczyzny, jest mocno zagrożona. Jeżeli nie uda nam się zewrzeć szyków i pokazać determinacji, to m.in. o obwodnicy Raciborza będziemy mogli zapomnieć. To nie czas by poszukiwać winnych. Trzeba pokazać jedność i siłę na miarę tej, która w 1998 roku obroniła przed reformą administracyjną województwo opolskie. To szansa dla prezydenta Lenka by stać się prawdziwym liderem. Powinniśmy wspólnie pisać petycje, zbierać podpisy, organizować pikiety… Jednym słowem, pokazać, jak bardzo nam wszystkim na tej drodze zależy. Trzeba pamiętać, że ilość środków unijnych jest ograniczona. Nasz sukces będzie oznaczał porażkę innych. Wygra ten, kto wykaże większą determinację. To nie jest wyłącznie kwestia zdolności, doświadczenia i charyzmy liderów politycznych. Gdyby jesienią 2010 roku wygrał Myśliwy, Kusy czy Klima, Racibórz ani nie zmieniłby swojego położenia geograficznego, ani nie stałby się znaczącym ośrodkiem wojewódzkim. Istnieją czynniki obiektywne, które sprawiają, że czasem przegrywamy z Rybnikiem lub Gliwicami. Tym razem jednak nie wolno nam wypuścić z rąk szansy na drogę, która obok zbiornika Racibórz Dolny oraz Specjalnej Strefy Ekonomicznej może zmienić klimat gospodarczy Raciborza. Wszystko inne będzie jedynie ingerencją w pogodę.


W Polsce wbrew stereotypowemu wyobrażeniu na ulicy żyje tylko 4 proc. alkoholików. Pozostali zarządzają firmami, mają rodziny, odnoszą sukcesy i są poważani w środowisku. Mają pieniądze i dbają o swój wygląd. Nikt nie podejrzewa, że ci spełnieni ludzie należą do tzw. grupy HFA – wysokofunkcjonujących alkoholików. Szczególnie dobrze kamuflują się w tej grupie kobiety. Rusza kampania "AlcoSfery.Picie w biznesklasie".\nczytaj dalej na: http://natemat.pl/35875,piekna-zdolna-i-pijana-alkohol-nieszczesliwa-milosc-biznesklasy-rusza-kampania-alcosfery\nRozpoczęła się - realizowana przez Fundację First - kampania społeczna "Alcosfery. Picie w biznesklasie".\nCelem kampanii jest zmiana społecznego postrzegania problemu alkoholowego i stereotypowego obrazu alkoholika i zwrócenie uwagi na specyfikę tzw. HFA czyli wysokofunkcjonujących alkoholików (z ang. High-Functioning Alcoholic).\nPicie HFA jest bagatelizowane ze względu na pozorny brak konsekwencji. Osoby z tej grupy mimo uzależnienia, osiągają sukcesy zawodowe, cieszą się poważaniem w swoim środowisku, teoretycznie nic nie wskazuje na to, że zmagają się z nałogiem.\nczytaj dalej na: http://www.nursing.com.pl/Aktualnosci_Alkoholizm_w_biznesklasie_1440.html\nKampania społeczna "AlcoSfery - Picie w biznesklasie", rozpoczęta w środę konferencją prasową, ma zwrócić uwagę na problem uzależnienia alkoholowego wśród osób wykształconych i dobrze funkcjonujących w społeczeństwie.\nczytaj dalej na: http://www.sluzbazdrowia.com.pl/news.php?nid=12445409\nOstatnie badania przeprowadzone przez Narodowy Instytut Nadużywania Alkoholu i Alkoholizmu w USA zmieniają dotychczasowe wyobrażenie ‘stereotypowego alkoholika’. Naukowcy wykazali, ze prawie 20% alkoholików w Stanach Zjednoczonych to ludzie w średnim wieku, mający wyższe wyksztalcenie oraz zarobki powyżej średniej krajowej. Jest to grupa tzw. wysoko funkcjonujących alkoholików, których jest dwa razy więcej niż stereotypowych ‘pijaków’ spod budki z piwem.\nAlkoholicy o niskich zarobkach i słabym wyksztalceniu, chronicznie nadużywający alkoholu oraz innych substancji odurzających stanowią tylko 9%. Największa grupą spośród wszystkich uzależnionych są tzw. 'młodzi alkoholicy’ – aż 31%.\nNarodowy Instytut Nadużywania Alkoholu i Alkoholizmu - część Narodowego Instytutu Zdrowia, jest główną agencją w Stanach Zjednoczonych odpowiedzialną za prowadzenie i wspieranie badań dotyczących przyczyn, skutków, zapobiegania i leczenia nadużywania alkoholu, alkoholizmu i problemów alkoholowych. Rolą NIAAA jest także upowszechnianie wyników badań. Dodatkowe informacje oraz publikacje dostępne są na www.niaaa.nih.gov.


[Solved] pompy ciepła prawda i mity - elektroda.pl\n[Solved] pompy ciepła prawda i mity\nekoservice 24 Sep 2018 22:13 9891 20\n#1 24 Sep 2018 22:13\nO pompach ciepła napisano naprawdę już bardzo dużo.Problem w tym, że trudno jest ocenić ,co jest tu prawdą, a co jest tu mitem. Przy ocenie tej sytuacji bazowałem na testach niemieckich, prowadzonych swego czasu w fachowej prasie HLH.Trudno było sprowokować niemieckich fachowców do rzetelnej dyskusji w tym temacie. Jedno jest jednak pewne, rachunek zysków i kosztów nie jest do końca jasny i przejrzysty.I tak jest niestety do dzisiaj.Dla kolegów znających ten język wkleiłem tu tekst z HLH w nadzei, że znajdzie się ktoś na tym forum, który podejmie dyskusję.\nDie Bedeutung der Wärmepumpe (WP) für die Versorgung mit Heizenergie hat durch die veränderte Situation auf dem Brennstoffmarkt zugenommen.Neue Techniken wurden entwickelt und angewandt. Der Verfasser beschreibt in seinem Beitrag die Möglichkeit des Einsatzes der Außenluft-Wasser-WP in Kombination mit einer Propangasheizung für Einfamilienhäuser.\nDie wichtigsten für den Betrieb von WP nutzbaren natürlichenWärmeenergiequellen sind:Außenluft, Flußwasser, Oberflächenwasser, Meerwasser, Grundwasser, Erdreich.\nAußenluft ist überall vorhanden und bietet sich daher zum Wärmeentzug besonders an.\nDeshalb soll in den nachfolgenden Betrachtungen nur diese Wärmequelle genauer untersucht werden.Die Außenluft hat jedoch den Nachteil, dass ihre Temperatur bei steigendem Wärmebedarf abfällt, im Gegensatz z.B. zum Grundwasser, das ganzjährig fast eine konstante Temperatur von 9 bis10⁰C aufweißt.\nUm die Wärmeenergie in der Außenluft für Beheizung von Häusern nutzen zu können, muss sie mit Hilfe einer WP auf eine höhere Temperatur gebracht werden. Hierzu ist Fremdenergie (meist elektrischer Strom, zum Antrieb des Kältemittelverdichters) erforderlich. Da das Prinzip der WP als hinreichend bekannt vorausgesetzt werden kann, soll hier nicht näher darauf eingegangen werden.\nEs ist bekannt, dass der größte Teil der Energie zur Beheizung eines Wohnhauses bei Außentemperaturen über -5⁰C benötigt wird und der Anteil unter -5⁰C nur etwa 2% beträgt.\nBei -5⁰C Außentemperatur liegt erforderliche Heizleistung jedoch erst bei 66% der Gesamtleistung.\nWürde man die WP für den maximal erforderlichen Wärmebedarf auslegen, so ergäbe sich eine sehr große Verdichterleistung.Technisch wäre dies ohne weiteres möglich. Der hohe Anschafungspreis dürfte jedoch die Wirtschaftlichkeit eines solchen Gerätes in Frage stellen.Die äußerst schlechte Leistungszahl (COP) bei tiefster Außentemperatur würde außerdem eine hohe Leistungsentnahme aus dem elektrischen Netz erforderlich machen, die der einer elektrischen Direktheizung nahe kommen könnte.Bei tiefen Außentemperaturen sind jedoch die elektrische Netze der Energieversorgungsunternehmen (EVU) schon bis an die Grenze ihrer Leistungsfähigkeit ausgelastet.\nAus den vorgenannten Gründen empfielt sich die Kombination der WP mit einem leitungsungebundenen Wärmeerzeuger mit entsprechender Feuerung.Im vorliegenden Fall wurde Propangas als Brennstoff für die Wärmeerzeugung gewählt.Der günstigste Umschaltpunkt vom Wärmepumpenbetrieb auf Wärmeerzeugung mittels Propangas kiegt etwa bei einer Außentemperatur von -3⁰C bis -5⁰C, da unter diesen Vorausetzungen die meiste Heizenergie mit der energiesparenden Wärmepumpe dem Gebäude zugeführt werden kann und die Anschafungskosten der Wärmepumpe in einem wirtschaftlich vertretbaren Rahmen bleiben.\nBei dieser Kombination ergibt sich als Nebeneffekt gleichzeitig eine höhere Betriebssicherheit der Gesamtanlage.\n#2 25 Sep 2018 00:53\nJa bym prosił o przetłumaczenie powyższego, bo niestety drutem kolczastym nie mówię\nOdnośnie samych pomp to raczej traktuj je jako dodatek. O ile w ciepłe dni sprawują się świetnie, bo pozwalają ogrzać wodę niskim kosztem (chociaż są trochę drogie), to zimą nic z nimi nie zrobisz i musisz mieć inne źródło ogrzewania.\nKiedyś w podobnym temacie pochwaliłem się moimi oszczędnościami w prądzie po zakupie pompy.\nPrzed zakupem grzałem CWU przez cały rok dwoma bojlerami elektrycznymi. Łącznie pojemność miały 260 litrów około. Rachunki za prąd były kosmiczne. Potem właśnie wywaliłem bojlery a kupiłem powietrzną pompę ciepła o pojemności 300L z dodatkową wężownicą wewnątrz. Rachunki za prąd natychmiast spadły o 200pln (nie pamiętam czy za miesiąc czy za dwa, ale wydaje mi się że liczyłem dla miesiąca). Potem mierzyłem takim dokontaktowym miernikiem, że pompa miesięcznie pożerała prąd za jedyne 30pln. Do tego miałem dużo więcej wody. Prócz tego zimą ogrzewam dom i CWU przy użyciu pieca na ekogroszek, który jest podłączony do wężownicy pompy ciepła, więc nawet zimą z niej korzystam. Prócz tego możesz pompe wykorzystać jako klimatyzator, bo wydmuchuje ona dość chłodne powietrze.\nPodsumowując - pompa jako osobne urządzenie to średni pomysł, bo jest droga, zwracałaby się dłużej niż prawdopodobnie podziała. Teoretycznie nieopłacalne. Za to patrząc szerzej na całą instalację CO, CWU, bo prócz pompy musisz mieć coś do grzania zimą, może być to całkiem dobry zakup. Tak czy tak musisz mieć zbiornik na wodę, więc samą pompę można potraktować jako dodatek do zbiornika. Do tego dochodzą oszczędności na klimatyzacji i już zbiera się ładna sumka. Także jeżeli wszystko przemyślisz to pompa może byc strzałem w 10.\n#3 25 Sep 2018 08:05\nTen tekst jest niestety dla kolegów znających j.niemiecki.Przepraszam za utrudnienia.Gdybyś miał fachowe wyliczenia eksploatacyjne dla Twojej pc to moglibyśmy podyskutować w tym temacie.Pozdrawiam\n#4 25 Sep 2018 08:31\nJedno jest jednak pewne, rachunek zysków i kosztów nie jest do końca jasny i przejrzysty.\nA czemu nie jest do końca jasny? Bo to zależy mocno od indywidualnych uwarunkowań dla każdego zastosowania. Przykładowo sam liczyłem niedawno jakie korzyści dałaby mi zamiana na pompę ciepła gruntową do ogrzewania budynku. Mój dom zużywa jakieś 15 000 kWh energii rocznie, a obecnie grzeję drewnem (wcześniej węglem) i zużywam jakieś 6 m3 drewna rocznie co daje około 2000 PLN rocznie za sam gotowy opał. Do tego jakieś 150 godzin pracy przy kotle w roku liczone po minimalnej stawce 13 PLN/h daje koszt robocizny drugie 2000 PLN. Razem ogrzewanie wydaje około 4000 PLN rocznie.\nNatomiast zmiana na gruntową pompę ciepła kosztowałaby mnie (wg wstępnych wyliczeń) blisko 25 tysięcy PLN. Pompa pracując z sezonowym COP=4 (z tego co piszą w internetach to dla pomp gruntowych dość dobra wartość) zużyłaby blisko 3750 kWh energii elektrycznej co przy cenie kWh w granicach 55 gr/kWh daje nam 2062 PLN rocznie - czyli za energię płaciłbym tyle samo co na drewnie, oszczędzałbym tylko na swojej robociźnie. Tak więc nawet przyjmując tą oszczędność robocizny to pompa zwracałaby mi się blisko 13 lat - i to przy założeniu niezmiennych cen prądu (a niestety ceny prądu idą w górę znacznie szybciej niż ceny drewna więc ta relacja będzie się zmieniać na niekorzyść PC) i tego, że przez te 13 lat nic nie nawali w tej pompie i nie będzie konieczna kosztowna naprawa. O ile kocioł węglowy to urządzenie dość proste i raczej stosunkowo trwałe (jeden z moich kotłów wytrzymał 17 lat eksploatacji) to PC jest już dużo bardziej skomplikowana z wieloma częściami ruchomymi, które są najbardziej narażone na awarię.\nPodsumowując - PC do CO jak dla mnie to jest porażka, zwraca się zbyt powoli żeby to było opłacalne, nie wiadomo czy okres zwrotu nie przekroczy trwałości urządzenia.\nNatomiast CWU to jest inna bajka i tu nieduża powietrza pompa ciepła mogłaby się sprawdzić. Choć IMHO prostszym i tańszym rozwiązaniem byłoby grzanie CWU prądem w drugiej taryfie wspomagane za pomocą PV, a w zimie dogrzewanie CWU za pomocą kotła służacego do CO. W jednym z tematów na forum pewien użytkownik przedstawił analogiczne rozwiązanie z wyliczeniami mówiącymi, że zmiana takiego systemu na PC zwracałaby mu się kilkadziesiąt lat.\n#5 25 Sep 2018 09:40\nTo wszystko co piszesz jest bardzo interesujące i dla mnie wiarygodne. Max COP=4 dla pc zasilanej z gruntu jako dolnego zrodla ciepłą jest prawidłowy..Największe zapotrzebowanie na ciepło dla ogrzania budynku występuje w zakresie temp.zew. od minus5 st.C do plus5 st.C.W tym zakresie temp. celowym wydaje się wspomaganie pompy ciepła poprzez dodatkowy kocioł opalany gazem z butli.Mam takie obliczenia z HLH i to bardzo ciekawie w efekcie końcowym wychodzi.Niestety to wszystko mam w j.niem. i to jest ten problem tłumaczeniowy.Jak chcesz to przedstawie to na tym forum\nW tekście niemieckim wklejonym powyżej jest właśnie mowa o tym wspomaganiu"gazowym"\npompa ciepła jest bardzo awaryjnym urządzeniem. Po ok.5.tatach eksploatacji siada sprężarka , a to niestety dużo kosztuje\n#6 25 Sep 2018 11:57\nOstatnio zadałem pytanie wiodącemu producentowi takich urządzeń na rynku: ile wytrzyma sprężarka gdyby pracowała non stop przez rok ? Odpowiedź: ok 2 lat.\nCiepła woda przy pompach powietrznych ma sens do pewnej temperatury zewnętrznej później szkoda maszyny. To jest to właśnie "wspomaganie gazowe" czyli innymi słowy przełączenie się na kocioł gazowy. Wszystko fajnie widać na wykresach.\n#7 27 Sep 2018 07:27\nPompa ciepła to duży wydatek, a gdyby dorzucić do niej bufor i grzać w drugiej taryfie po niższej cenie. Lub mając PV grzać w dzień jak mocno świeci słońce, nadmiar ciepła ładować w bufor. Ktoś liczył dla takiego rozwiązania?\n#8 27 Sep 2018 09:18\nNależy wyraźnie oddzielić ilość energii zużywanej do ogrzewania od wymaganej mocy. O ile najwięcej energii zużywamy w okolicy średniej tep. w sezonie grzewczym która dla Polski i Niemiec wynosi ok. 0 stopni (zakres -5 +5 jest OK) to z mocą jest inaczej. Im zimniej tym większe zapotrzebowanie na moc i jeżeli przy zerze stopni potrzebujemy x kW to przy - 20 stopni 2x. Czasami zdarzają się nawet 30-to stopniowe mrozy i jak pompa będzie dobrana na -20 stopni to wtedy albo albo mamy w domu +10 stopni albo czymś dogrzewamy. Im większa moc tym drożej więc czas zwrotu dłuższy, teoretyczną zaletą po zamontowaniu pompy ciepła ma być niższy koszt budowy bo nie trzeba komina. Ale wtedy jedyna dostępna forma dogrzewania to drogi prąd na I-szej taryfie! Zasilanie pompy z II-giej taryfy to raczej teroria bo przy ujemnych temperaturach wyprodukuje za mało ciepła. O ile używa się taryfy jak moja G12r gdzie taniej jest pół doby, w zwykłej G12 tanio jest 10h na dobę czyli pompa zasilana z II-giej taryfy nie da rady przy mniej niż +5 stopni, a G12as ledwo da radę przy +10. Kompromisem jest G12w gdzie tani prąd mamy ok. 100h tygodniowo i gdybym miał PC to pewnie taką taryfę bym wybrał.\nCo innego gdy zrobi się dobrze przemyślany miks, np na wzór tego co napisał kolega Kraniec_Internetów. Zamiast w czasie mrozów mordować pompę z COP w okolicy 1 po prostu wspomagać się innym źródłem. Pompa ciepła powietrze-woda pod wzgledem ekonomii nie wychodzi lepiej niż II-ga taryfa (o ile używa się jej na G11, przy G12, zwłaszcza G12w będzie dużo lepiej) ale daje bonus w postaci chłodzenia. Rozsądny miks można skonstruować na bazie klimy z funkcją grzania (czyli PC powietrze-powietrze) i np. kominkiem czy kotłem. Aby pompy były opłacalne nie można iść do sklepu, kupić i zainstalować, jako samodzielne źródło w 90% przypadków będzie nieopłacalna i w 80% przypadków niekomfortowa. Po prostu taki mamy klimat\n#9 27 Sep 2018 09:25\nKraniec_Internetów. Zamiast w czasie mrozów mordować pompę z COP w okolicy 1 po prostu wspomagać się innym źródłem. Pompa ciepła powietrze-woda pod wzgledem ekonomii nie wychodzi lepiej niż II-ga taryfa (o ile używa się jej na G11, przy G12, zwłaszcza G12w będzie dużo lepiej) ale daje bonus w postaci chłodzenia. Rozsądny miks można skonstruować na bazie klimy z funkcją grzania (czyli PC powietrze-powietrze) i np. kominkiem czy kotłem\nDo tego dodałbym jeszcze fakt, iż przy grzaniu CWU kotłem na gaz/ekogroszek musimy mieć jeszcze zbiornik na tą ciepłą wodę z wymiennikiem. Także gdyby nie kupować pompy ciepła z wężownicą i tak trzeba kupić osobny zbiornik z wymiennikiem co tanie nie jest. Pompa ciepła (sama część ze sprężarką, wentylatorami i elektroniką) można potraktować jako dodatek do zbiornika.\n#10 28 Sep 2018 21:55\nKoledzy, punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. Tzw. dogrzewanie gazowe pc typu powietrze -woda powinno zachodzić przy minus 3 st.C do minus5 st.C temp. zew. Jeśli przy minus 15 st. C. mamy na powrocie 50 st.C i na zasilaniu 58 st.C to przy temp.zew.=15 st.C mamy na powrocie i zasilaniu ok.20 st.C. Logicznym jest więc, że najlepszym punktem włączenia wspomagania gazowego jest temp.od minus3 st.C do minus 5 st.C. , bo wtedy rozpiętość temperaturowa zasilania i powrotu wynosi ok.5 st.C.(dokładnie 40 i 45 st.C)\nTe dane dot. budynku ocieplonego o zapotrzebowaniu na ciepło w ilości ok. 62 000 kJ/h, czyli ok.17,2 kW termicznych. Gbyby uzupełnić układ chłodnicą solankową, istniałaby możliwość odzysku ciepła w procesie nawilżania i osuszania powietrza w budynku.Sprężarka pobrała przez okres swojej pracy (2158 godz.) w sezonie grzewczym 9512 kWh energii elektrycznej, pompa obiegowa i wentylator pompy ciepła zużył 1143 kWh, zużyto na wspomaganie układu ok. 63 kg gazu propan przy spr. kotła gazowego ok .70% Co do rozliczenia finansowego całego systemu, to mam dane jeszcze w DM, trzeba by to przeliczyć na EUR a następnie na złoty.W Niemczech 1kWh energii elektr. kosztowała wówczas 0,055 DM czyli ok.6Pfenigów, a gaz ok.1,35 DM za kg. Koszt w złotych eksploatacji za sezon grzewczy wyniósł po przeliczeniu na złoty ok. 2576 zł. Gdyby grzać instalację prądem to koszt wyniósłby ok.4800 zł.czyli ok.dwa razy drożej. Natomiast koszt samych urządzeń to w przypadku grzania prądem ok.16700 DM a w przypadku grzania kombinowanego z kotłem gazowym na propan to 20 820 DM\nSama pompa ciepła kosztowała =12 500 DM naturalnie bez kosztów tłumika wentylatora= (600DM) kocioł gazowy na propan =1600DM naczynie wzbiorcze =220 DM, regulacja termo i pompa obiegowa=950DM, kaloryfery , zawory izolacja =4500DM armatura do butli gazowych =350DM, przyłącze wodne na tzw. Düsenstock w pompie ciepła kosztowała 100DM Razem=20820 DM\nZgadnijcie, ile lat wytrzymała sprężarka do pierwszej jej wymiany?\n#11 28 Sep 2018 22:01\nW tym zakresie temp. celowym wydaje się wspomaganie pompy ciepła poprzez dodatkowy kocioł opalany gazem z butli.\nMoim zdaniem w naszych polskich warunkach takie "wspomaganie" ekonomicznie średnio się opłaca. Butlę gazu LPG kupowałem ostatnio po 45 PLN za 11 kg czyli jednostkowy koszt ciepła wychodzi 31 gr/kWh, ale wiem, że obecnie butla kosztuje nawet ponad 50 PLN. Po przejściu przez kocioł o sprawności 80% koszt jednostkowy ciepła to 39 gr/kWh. Do tego dochodzi koszt zakupu kotła i odpowiedniej instalacji do niego (wentylacja przypodłogowa i te sprawy).\nMoim zdaniem korzystniejsze dla wspomagania pompy w czasie mrozów jest użycie zasobnika ciepła z grzałką w II taryfie prądu. Prąd w II taryfie kosztuje około 30 gr/kWh, grzałka to niemal 100% sprawności czyli już na starcie mamy 10 gr taniej. A koszty inwestycyjne także mniejsze, bo grzałka elektryczna i kilkuset litrowa beczka z wodą na pewno będą tańsze od gazowego kotła z osprzętem przystosowanym do LPG. Mało tego dochodzą do tego kwestie bezpieczeństwa (LPG jest stosunkowo niebezpieczne, bo cięższe od powietrza i w razie wycieku gromadzi się w zakamarkach pomieszczenia) - tutaj także prąd ma przewagę. Jedynym poważnym ograniczeniem dla prądu jest problem z zapewnieniem odpowiednio dużych mocy zasilania - przy gazie moce rzędu kilkunastu kW nie są żadnym problemem - przy prądzie to już spore wyzwanie często jest.\n#12 28 Sep 2018 22:14\nA i jeszcze jedno. Moc kotła elektrycznego to ok.40kW .Akumulacja odpisy 11,7% z 16700=1950DM przez 15 lat przy oprocentowaniu rocznym 8%, naprawy 167 DM, obsługa 100DM koszty eksploatacji 1601 DM.Razem rocznie 3818 DM dla kotła elektryczneo w II taryfie rzecz jasna. Dla instalacji pompy ciepła z kotłem gazowym na propan odpowiednio:2430DM+325DM+150DM+889DM Razem:3804 DM kosztów rocznych z odpisami rzecz jasna\n[No tak, tylko trzeba zawsze uwzględniać porównanie czegoś do czegoś. Dla Niemca to koszt ok. 2000 EUR za sezon grzewczy , a dla Polaka to grubo ponad 8000 zł za sezon grzewczy niestety\n#13 28 Sep 2018 22:16\nObliczenia wyraźnie ignorują wymaganą energię. Im niższa temperatura tym więcej energii należy dostarczyć do budynku aby utrzymać temperaturę co oznacza większy przepływ medium niosącego ciepło ze śropdowiska do pompy. W miarę liniowy COP jest tylko w pompach czerpiących energię z gruntu lub wody, w pompach powietrznych spada. COP to nic innego jak odwrotność sprawności, im mniejsza różnica temp. między źródłem dolnym i górnym tym większy COP. Coś mi się wydaje, że autor w/w obliczeń ignoruje tyle różnych niuansów ile się da więc coś mu się opłaca dogrzewanie przy -5, a przy -15 ma samograja\nNic z tego, w czasie mrozów dodatkowa energia musi zostać wyprodukowana co oznacza z jednej strony moc PC, a z drugiej możliwość pobrania ciepła ze środowiska. Przy 2x większej różnicy temp dom-otoczenie gruntowe pompy muszą pobrać 2x więcej ciepła. Jak mamy powietrzną pompę spada COP więc aby pobrać ze środowiska dodatkową energię przepływ musi być jeszcze większy. Do coraz niższego COP dochodzi obladzanie i w pewnym momencie PC działa z COP=1 lub niższym. To nie ma nic wspólnego z punktem siedzenia, czysta fizyka.\n#14 28 Sep 2018 22:17\nAha i jeszcze jedno. Oni mają gaz od Putina a my co mamy? Skroplony gaz z Kataru, albo od Trampa za dolary\n#15 28 Sep 2018 22:19\nMoc kotła elektrycznego to ok.40kW\nJeśli rozpatrujemy budynek spełniający współczesne standardy izolacji termicznej to taka moc kotła elektrycznego nawet dla potrzeb II taryfy jest gigantyczna, chyba że mówimy nie o domu, tylko o willi. Współczesny budynek o potrzebach cieplnych na poziomie 40 W/m2 i powierzchni 150 m2 potrzebuje ledwie 6 kW przy średniej dobowej oscylującej wokół minus 20 stopni. Tu już siarczysty mróz. II taryfa to 10 godzin w ciągu doby, więc moc maksymalna grzałki dla takiego budynku to około 14 kW.\n#16 28 Sep 2018 22:22\nObliczenia wyraźnie ignorują wymaganą energię. Im niższa temperatura tym więcej energii należy dostarczyć do budynku aby utrzymać temperaturę co oznacza większy przepływ medium niosącego ciepło ze śropdowiska do pompy. W miarę liniowy COP jest tylko w pompach czerpiących energię z gruntu lub wody, w pompach powietrznych spada. COP to nic innego jak odwrotność sprawności, im mniejsza różnica temp. między źródłem dolnym i górnym tym większy COP. Coś mi się wydaje, że autor w/w obliczeń ignoruje tyle różnych niuansów ile się da więc coś mu się opłaca. Nic z tego, w czasie mrozów dodatkowa energia musi zostać wyprodukowana co oznacza z jednej strony moc PC, a z drugiej możliwość pobrania ciepła ze środowiska. Przy 2x większej różnicy temp dom-otoczenie gruntowe pompy muszą pobrać 2x więcej ciepła. Jak mamy powietrzną pompę spada COP więc aby pobrać ze środowiska dodatkową energię przepływ musi być jeszcze większy. Do coraz niższego COP dochodzi obladzanie i w pewnym momencie PC działa z COP=1 lub niższym. To nie ma nic wspólnego z punktem siedzenia, czysta fizyka.\nNo to panie gaz4 kwestionujesz pan teraz perfekcyjne wyliczenia wraz z wykresami niemieckiego profesora Horsta Dörra z Coburga opublikowane swego czasu w HLH\nNo pisaöem o domku jednorodzinnym\n#17 28 Sep 2018 22:23\nOni mają gaz od Putina a my co mamy?\nTakże gaz od Putina - lwia część naszego wolumenu zużycia to gaz rosyjski.\nSkroplony gaz z Kataru, albo od Trampa\nZ Kataru kupujemy tylko niezbyt dużą część naszego zużycia, a do Trumpa to na razie dostawy gazu to raczej PR niż realna dywersyfikacja dostaw.\nZa dolary tak jakby to w sumie - z tego co wiem - to płacimy za gaz w każdym kierunku, bo ceny tego surowca i tak wyliczane są w oparciu właśnie o kurs dolara.\n#18 28 Sep 2018 22:36\nKiedyś brat podał mi różnicę między precyzją i dokładnością: mogę zmierzyć średnicę z precyzją 1 mikrometra i dokładnoscią 1 centymetra\nPan profesor albo podał to o czym wyżej piszę w innym miejscu, a że nie szprecham nie powiem gdzie albo po prostu skupił się na precyzji gubiąc dokładnosć. Prawda jest taka, że poniżej pewnej temp. zewnętrznej zawsze należy właczyć dogrzewanie bo pompa ciepła nie będzie w stanie pobrać dosyć energii. Chyba, że zaprojektujemy ją na pracę przy -30 stopniach (lub wybierzemy marzniecie gdy trafią sie takie mrozy). W przypadku powietrznych pomp ciepła spada COP wiec nie ma mowy o ogrzewaniu w czasie mrozów więc dogrzewanie jest niezbędne. Czyli należy dokładnie przeanalizować wykres zmian COP wraz ze spadkiem temp. zewnętrznej oraz wzrostem temp. odbioru ciepła. Należy też zapoznać się z techniką odladzania oraz związanymi z tym stratami energii. Dopiero po uwzględnieniu tych czynników czyli max moc grzewcza pompy, możliwość dostarczania odpowiedniej ilości energii ze środowiska + spadajacy COP mamy bazę do rozpoczęcia dyskusji nt. opłacalności. Bez tego stajemy na pozycji fana PV który chce przy jej pomocy ogrzewać dom całą zimę. Da się, ale przy pomocy opustów czyli de facto zimą będzie ogrzewany węglem spalanym w elektrowni. Ale się da;)\n#19 28 Sep 2018 22:55\nPodaję źródło dla tego opracowania jest to wydawnictwo HLH Verein Deutscher Ingenieure Duesseldorf Band 26 z roku 1975 454 Seiten czyli stron ,strona opracowania ma nr od 15 do18 Jestem w stanie wykonać kopię ale czy to warto jak brat wie lepiej co brzmi w trzcinie?\nodladzanie realizowane jest przez przyłącze wodne na tzw. Düsenstock w pompie ciepła kosztowała ok 100DMczyli ok.50EUR albo 200złoty\n#20 28 Sep 2018 23:04\nTo jest opinia z oceną. Niezbyt dobry grunt do dyskusji jak się w ten sposób pisze.\nJestem w stanie wykonać kopię ale czy to warto\nŻaden z obecnych tutaj dyskutantów nie zna dostatecznie dobrze języka Goethego, więc dyskusja jest nieco abstrakcyjna i taka raczej pozostanie.\nale czy to warto jak brat wie lepiej co brzmi w trzcinie?\nZaczynam się zastanawiać czy chcesz rzeczowej dyskusji czy też chodzi o przytakiwanie tezom zawartym w przedstawionym przez Ciebie opracowaniu?\n#21 28 Sep 2018 23:20\nZamykamy ten temat. Dobranoc!\nSimilar topics to pompy ciepła prawda i mity\nEch, ludzie... Do ksiąg ;) Żarówki palą się częściej (dużo częściej), gdy napięcie jest wyższe. Natomiast mają niższą sprawność (dużo niższą), gdy ... (60)


Gra Wsiąść do Pociągu, Nowy Jork sklep komputerowy Alsen\nGra Wsiąść do Pociągu, Nowy Jork\nNumer katalogowy Nr kat WGRBER0UH016011,\nKod producenta Kod 1601\nWsiąść do pociągu, Nowy Jork\nDobrać maksymalnie dwie karty transportu\nPołączyć dwa sąsiadujące miejsca trasą taksówki\nGra kończy się w momencie, gdy któremuś z graczy pozostaną do wykorzystania dwie lub mniej plastikowych taksówek. Od tego momentu każdy z uczestników może wykonać jeszcze jedną turę. Następnie podliczamy punkty za posiadane karty biletów oraz odwiedzone atrakcje turystyczne. Ten, kto zebrał najwięcej punktów wygrywa.\nRodzaj Rodzinne i towarzyskie , Planszowe , Strategiczne i ekonomiczne\nWymiary opakowania: 23.5 x 23.5 x 5 cm\nZapytaj o produkt: Gra Wsiąść do Pociągu, Nowy Jork


Wpadli po uszy... | rc.fm\nWpadli po uszy...\n16 wrz. 2020 - 10:44 – red. wydania: meszczynska@rc.fm\nPleszewscy policjanci zlikwidowali amatorską uprawę marihuany. Uprawę stróże prawa odnaleźli w lesie w gminie Gołuchów. Rosło tam kilkanaście zadbanych krzewów konopii indyjskich.\n"Uzyskane przez policjantów z Pleszewa informacje, doprowadziły do zatrzymania 30-letniego mieszkańca Kalisza, podejrzewanego o posiadanie narkotyków. Na terenie kompleksu leśnego w Kucharach, funkcjonariusze zlikwidowali plantację konopi indyjskich. Z tej uprawy zabezpieczyli 17 krzewów w różnym fazie wzrostu" - powiedziała radiuCENTRUM asp. Monika Kołaska, rzeczniczka pleszewskiej policji.\nPo przeszukaniu samochodu i miejsca zamieszkania 30-latka, policja znalazła wysuszone konopie, a także amfetaminę i 38 tabletek ekstazy. Zatrzymany usłyszał zarzut posiadania środków narkotycznych oraz ich uprawy. Kaliszanin przyznał się do zarzucanych mu czynów. Funkcjonariusze ustalili, że z procederem mają związek jeszcze dwie osoby: 32-letnia kobieta i jej o rok młodszy partner.\nfot. KPP Pleszew\n"Policjanci przeszukali ich miejsce zamieszkania i pomieszczenia gospodarcze, gdzie znajdowały się urządzenia do porcjowania narkotyków. Ujawnili i zabezpieczyli także środki odurzające, min. amfetaminę i marihuanę oraz środki psychotropowe. Łącznie kryminalni zabezpieczyli ponad 1200 gramów narkotyków. 32-latka usłyszała zarzuty posiadania znacznej ilości narkotyków i ich udzielania, a jej partner odpowie za posiadanie środków narkotycznych."\nPodejrzana, decyzja sądu, trafiła do aresztu na 3 miesiące. Całej trójce grozi nawet do 12 lat więzienia. Policja nie wyklucza dalszych zatrzymań.\nPoduszki Janpol i Sleepmed by Hilding, rozwiązanie wspierające Twój dobry sen


Emilia i Marek Lorencowie\nNie jedząc możemy przetrwać kilka tygodni, bez picia kilka dni a bez oddechu zaledwie kilka minut. Dlatego tak ważna jest nauka pierwszej pomocy, by w razie nagłej potrzeby potrafić przywrócić tą podstawową funkcję.\nOddech – ważna sprawa\nJako rodzice często zwracamy uwagę na oddech noworodka i niemowlęcia. Jego sen jest spokojny, prawie niesłyszalny, co często budzi nasz niepokój – szczególnie jeśli to pierwsze dziecko w rodzinie. Zadajemy sobie pytanie: “ Czy ono napewno dobrze oddycha?”. Gdy dziecko wyrasta z okresu niemowlęcego, w zasadzie kończy się nasze zainteresowanie tematem oddychania. Przestajemy zwracać na to uwagę i z biegiem czasu często zapominamy jak prawidłowo oddychać. Nie zwracamy uwagi na to, czy oddychamy przez nos czy usta, szybko czy wolno.\nStopniowo przyzwyczajamy się do chrapania, głośnego oddychania w nocy, sapania i łapania powietrza ustami. Rozwijamy nawyki, które stają się dla nas codziennością a z czasem nawet uważamy, że to normalne, bo przecież prawie każdy tak robi.\nPrawidłowe oddychanie to oddychanie przez nos\nNajbardziej prawidłowym i fizjologicznym sposobem oddychania jest oddech przez nos. Ten narząd pełni fundamentalną rolę w oddychaniu: pozwala nam dostarczyć dobrej jakości powietrze do płuc i zapewnić prawidłową wymianę gazów. Błona śluzowa jamy nosowej ma liczne rzęski oraz komórki kubkowe produkujące śluz. Dzięki odpowiedniej budowie jamy nosowej i zatok przynosowych wdychane powietrze jest odpowiednio oczyszczane, osuszane lub nawilżane – w zależności od warunków środowiska uwarunkowanych chociażby porami roku.\nOkres jesienno – zimowy jest największym wyzwaniem dla dróg oddechowych – ciągłe zmiany temperatur: zimne powietrze na zewnątrz, bardzo suche i gorące w ogrzewanych pomieszczeniach mogą uszkodzić wyściółkę dróg oddechowych. Z kolei wiosenne i letnie pylenie roślin oraz jesienne spory grzybów mogą doprowadzić do silnego podrażnienia błon śluzowych układu oddechowego.\nWarto mieć świadomość, że oddychając przez nos oraz kontrolując swój oddech możemy lepiej przetrwać trudne warunki. Ma to szczególne znaczenie, jeśli mamy tło atopowe w rodzinie, czyli jesteśmy skłonni do nadwrażliwości (alergii).\nOddychanie przez usta może zwiększać ryzyko infekcji\nWdychanie suchego, zimnego lub zbyt gorącego a czasem i zapylonego powietrza przez usta powoduje: suchość w gardle, pojawienie się wydzieliny w nosie i w oskrzelach, często kaszel. Te naturalne odruchy pozwalają nam ochronić się i zachować prawidłową wymianę gazów. Natomiast nadmierne reakcje tego typu mogą spowodować uczucie duszności oraz zwiększyć ryzyko infekcji dróg oddechowych.\nKiedy czujemy niepokój czy znajdziemy się w trudnej sytuacji, zaczynamy szybko oddychać. Jest to naturalna reakcja na stres – jej celem jest nasze przetrwanie. Często powtarzające się sytuacje stresowe prowadzą do podobnej odpowiedzi: przesuszenia błony śluzowej nosa, uczucia braku powietrza i oddychania przez usta. Zaś oddychanie przez usta zwiększa znacząco ilość wdychanego powietrza. Pominięta zostaje istotna funkcja nosa (oczyszczanie, nawilżanie lub osuszanie), a objętość wdychanego powietrza może podwoić się a czasem potroić (!) W ten sposób powstaje błędne koło, ponieważ nadmierne oddychanie, podobnie jak nadmierne jedzenie przynosi wiele problemów.\nNadmierne oddychanie nie sprzyja zdrowiu\nUczucie zmęczenia, chrapanie, bezdech senny (chwilowe niedotlenienie mózgu), astma (skurcz oskrzeli), katar czy alergiczny nieżyt nosa, to tylko część problemów wynikających z nadmiernej objętości wdychanego powietrza. Nadmierne oddychanie przez usta może doprowadzić również do zmian w procesach przemiany materii i znacząco przyczyniać się np. do otyłości i zaburzeń hormonalnych. Równie ważna jest utrata płynów przy oddychaniu przez usta – podczas chrapania tracimy do 1 litra wody!\nNadmierne oddychanie przez usta ma szczególne znaczenie dla niemowląt, które mogą oddychać nawet 40 razy na minutę. W ten sposób zwiększa się ryzyko zakażenia dróg oddechowych, przekroczenia barier odpornościowych, czyli zagnieżdżenia się chorobotwórczych bakterii, wirusów czy grzybów. Poza tym zatkany nos u niemowlęcia znacząco utrudnia, a czasem wręcz uniemożliwia, proces ssania.\nStałe oddychanie przez usta najpewniej prowadzi do zaburzeń rozwoju twarzoczaszki m.in. skrócenia żuchwy i innych wad zgryzu. U dzieci oddychających przez usta obserwuje się: wąskie usta, wydłużone twarze, wysoko wysklepione podniebienie, nieprawidłowy zgryz, co może wiązać się w przyszłości z nieprawidłową mową.\nZauważa się, że dzieci oddychające przez usta mają często powiększone migdałki oraz nawracające zapalenie ucha środkowego, jako reakcję na stałe przesuszenie błon śluzowych. U dziecka oddychającego przez usta często rozwija się nieprawidłowa postawa ciała: wysunięcie głowy do przodu, zapadnięcie się klatki piersiowej i zaokrąglenie pleców. Zmiany te związane są z zapadaniem się języka i odruchowym poszukiwaniem lepszego przepływu powietrza w drogach oddechowych.\nPonadto, oddychając przez usta często wprowadzamy zwiększoną ilość powietrza, co znacząco pogarsza jakość naszego snu – śpimy niespokojnie ze względu na hiperwentylację. W trakcie snu nieumyślnie wprowadzamy się w stan stresu – walki i ucieczki, co z kolei może powodować rozdrażnienie w ciągu dnia, ospałość i słabą koncentrację.\nDzięki przywróceniu prawidłowego toru oddychania możemy przerwać błędne koło nawracających infekcji dróg oddechowych, takich jak wspomniane zapalenia ucha czy migdałków. Skutecznie zapanować nad przewlekłymi chorobami takimi jak astma czy nawet cukrzyca, a zapobiegając nadmiernemu pobudzeniu układu nerwowego, zredukować stres i ustrzec się przed zaburzeniami koncentracji. Jeśli dziecko ma zaburzenia zdrowotne należy skontaktować się ze specjalistą. Zamknięte usta ułatwiają harmoniczny rozwój kości twarzy i mikroflory jamy ustnej, dzięki czemu możemy zaoszczędzić sporo wydatków na dentystę i ortodontę w przyszłości.\nCodziennie zwracaj uwagę na oddech swój oraz dziecka:\nObserwuj dziecko jak oddycha podczas zabawy, rysowania, spania. Przypominaj o zamkniętych ustach.\nUdrożnij zatkany nos – przy zatkanym nosie warto rozważyć płukanie nosa oraz układanie ciała na boku w trakcie snu, uniesienie żuchwy w celu utrzymania toru oddechowego przez nos. Szeroki wachlarz ćwiczeń oddechowych został stworzony w różnych kulturach aby utrzymać zdrowie. Znajdź najprostsze rozwiązania dla siebie i dziecka.\nSkręć kaloryfer – zadbaj o odpowiednią wilgotność powietrza w mieszkaniu i unikaj przegrzania.\nPamiętaj o odpowiednim nawodnieniu organizmu i dobrym odżywianiu.\nTo tak proste, że aż trudno uwierzyć!\nAutor/ka: Emilia i Marek Lorencowie\n← Dlaczego nauczyciele mają martwić się emocjami dziecka? Ponieważ szczęśliwe dzieci lepiej się uczą! → Złote mleko – cudowny napój z Indonezji na czas ciąży i połogu\n1 odpowiedź na “Zamknij usta i oddychaj przez nos! Dlaczego oddychanie przez nos jest takie ważne?”\n4 maja, 2020 o 11:13 pm\nod dziecka oddycham buzia bo mam zatkany nos mam teraz 23 lata i czuje efekty ” dusznosci i swistanie w nocy” i jeszcze ten virus nie moge isc do lekarza ;/


Adam Dąbrowski • Opublikowane: 2007-10-16\nPracuje w systemie czterozmianowym. Pracodawca zapowiedział zebranie na godz. 13.00 w dniu, w którym o godz. 5.00 zakończyłam pracę na nocnej zmianie. Za nieobecność zagroził naganą za nieobecność w pracy, mimo, że należy mi się jedenastogodzinny odpoczynek po pracy.\nPolecenie udziału w naradzie należało traktować jako polecenie pozostania do dyspozycji pracodawcy, z konsekwencją zapłacenia pracownikowi stosownej rekompensaty.\nPostępowanie pracodawcy nie było prawidłowe, gdyż naruszało prawo pracownika do odpoczynku dobowego (art. 132 K.p.), jednakże w celu wyeliminowania zarzutu niewykonania polecenia związanego z pracą, należało się podporządkować i zażądać należnej rekompensaty.\nW zależności od okoliczności, w szczególności czasu dojazdu do domu, być może, należało pozostać w dyspozycji pracodawcy od 5.00 do 13.00 i nadal na zebraniu.\nCzas przebywania w dyspozycji pracodawcy powinien być wliczony do czasu pracy z konsekwencją należnej rekompensaty za pracę w godzinach nadliczbowych.\nCzyli za ten czas przysługiwało normalne wynagrodzenie wraz z dodatkiem za pracę w godzinach nadliczbowych albo normalne wynagrodzenie wraz z czasem wolnym od pracy zgodnie z postanowieniem art. 151/2/ K.p.\nNiezależnie od tego, pracownikowi przysługiwał równoważny odpoczynek dobowy, którego w tej dobie został pozbawiony (art. 132 par. 3 K.p.), ponieważ bezprawne postępowanie pracodawcy nie może pracownika pozbawiać prawa do równoważnego odpoczynku dobowego.\n➟ Umowa na czas określony ? zwolnienie lekarskie z powodu ciąży\n➟ Diety w firmie transportowej\n➟ Zmiana etatu w ciąży i L4 a kontrola ZUS\n➟ Służba przygotowawcza a praca\n➟ Dwie umowy na pół etatu a urlop wypoczynkowy\n➟ Opuszczenie zakładu pracy w czasie przerwy\n➟ Odszkodowanie po operacji cieśni nadgarstka - jakie świadczenia z tytułu choroby zawodowej?\n➟ Badania lekarskie do prowadzenia wózka widłowego\n➟ Odmowa przydziału na stanowisko służbowe\n➟ Dzień wolny za święto w sobotę


Protezy zębowe dentystyczne, szkieletowe i elastyczne, dentysta, protetyka, Datczuk Wałbrzych\nProtezy zębowe, szkieletowe i elastyczne\nTu jesteś: Leczenie - Protetyka Stomatologiczna - Protezy ruchome\nProtezy to wyjmowane uzupełnienia protetyczne, które zastępują brakujące zęby.\nSą sytuacje, w których wykonanie stałych mostów jest niemożliwe. Dzieje się tak w przypadku, kiedy kiedy ilość zębów, które trzeba odbudować jest dużo większa od ilości własnych zębów Pacjenta. Innym powodem są względy ekonomiczne, albo wątpliwa prognoza, co do długoterminowego sukcesu odbudowy za pomocą mostów.\nW takich przypadkach naszym Pacjentom proponujemy kilka rodzajów protez, które umożliwiają odbudowę brakujących zębów.\nProtezy to uzupełnienia ruchome (wyciągane z jamy ustnej), wykonywane z akrylu w kolorze dziąsła i zębów. Składają się z akrylowej płyty oraz umieszczonych w niej zębów i klamer, któe poprawiają utrzymanie protezy w jamie ustnej.\nLeczenie protetyczne - Ruchome protezy\nProtezy elastyczne bez metalowych klamer\nWykonane są z acetalu - elastycznego tworzywa, które zapewnia znacznie większy komfort użytkowania i lepszą estetykę.\nKlasyczne protezy akrylowe posiadają metalowe klamry, które poprawiają utrzymanie protezy. Są niezbędne, ale mogą być widoczne przy szerokim uśmiechu. Zastosowanie specjalnego półelastycznego tworzywa - Valplastu, acetalu pozwala na zastąpienie nieestetycznych metalowych klamer, estetycznymi klamrami w kolorze dziąsła.\nPoza wysoką estetyką i brakiem widocznych klamer, protezy elastyczne cechują się bardzo dobrym utrzymaniem w jamie ustnej, a co za tym idzie, umożliwiają efektywne żucie pokarmów. Są też najlepszymi protezami dla pacjentów, którzy mają alergie na metale.\nDowiedz się więcej o PROTEZACH ELASTYCZNYCH\nProtezy, które zapewniają bardzo dobre utrzymanie w jamie ustnej\nProtezy szkieletowe należą do tzw. protez podpartych (ozębnowych). Oznacza to, że siła podczas żucia jest przenoszona nie na dziąsło, a na pozostałe zęby, co znacznie poprawia żucie twardych pokarmów i chroni przed zanikiem kości pod płytą protezy. W protezach tych akrylowe podniebienie i płyta podjęzykowa zastąpione są cienkim, metalowym szkieletem. Jest on na tyle zredukowany, że praktycznie nie przeszkadza w codziennym użytkowaniu. Dodatkowe klamry znacznie poprawiają ich utrzymanie w jamie ustnej.\nPacjentom, którzy nie tolerują metalowych klamer i łączników proponujemy protezy elastyczne, albo prace kombinowane na zasuwach, zatrzaskach i koronach teleskopowych.\nProtezy overdenture na zatrzaskach\nZdarzają się sytuacje, kiedy Pacjent utracił większość swoich zębów, a pozostałe zęby są bardzo zniszczone i wykonanie protez z klasycznymi klamrami jest niemożliwe. W takich przypadkach proponujemy protezy na zatrzaskach. Są to protezy ruchome, które utrzymują się na korzeniach zębów. Pozostawienie chociaż dwóch korzeni i wykonanie na nich zatrzasków znacznie podnosi komfort noszenia protez.\nProtezy - Pytania\nCo lepiej wybrać - protezę stałą (most), czy ruchomą?\nKażdy przypadek musimy traktować indywidualnie. Wybór metody leczenia protetycznego jest zależny od wielu czynników, m. in. od stanu pozostałych zębów pacjenta, wieku, oczekiwań odnośnie wygody użytkowania i estetyki, a także możliwości finansowych. Jeśli tylko jest to możliwe, zawsze proponujemy naszym pacjentom rozwiązania na stałe cementowane w jamie ustnej, ponieważ komfort żucia jest większy w porównaniu z ruchomymi protezami. Są sytuacje, kiedy wykonanie mostów jest niemożliwe i wtedy najlepszym rozwiązaniem będą protezy szkieletowe, albo na zatrzaskach.\nCzy to prawda, że proteza ruchoma może łatwo wypaść?\nTo, jakie jest utrzymanie protezy w jamie ustnej zależy od stanu podłoża protetycznego, czyli od stanu dziąseł, kości i pozostałych zębów. Protezy, które wykonujemy, posiadają klamry, zasuwy, zatrzaski, dzięki którym ich utrzymanie jest dużo lepsze, niż klasycznych protez akrylowych, wykonywanych dawniej.\nCzy nie byłoby lepiej usunąć pozostałe zęby i zrobić protezę całkowitą?\nKażdy ząb stanowi dodatkowe utrzymanie dla protezy ruchomej, ponieważ możemy na nim zaczepić klamrę, albo wykonać zatrzask. Dzięki temu komfort noszenia jest większy, niż w przypadku całkowitych protez akrylowych.\nCzym są protezy natychmiastowe?\nJest to rodzaj protez, które oddajemy pacjentowi zaraz po usunięciu zębów. Dzięki temu, na czas leczenia, nie chodzi on "bez zębów". Są najczęściej rozwiązaniem tymczasowym, wykonywanym przed leczeniem protetycznym za pomocą mostów.\nPo oddaniu protez, przez pierwsze dni, śluzówka jamy ustnej może być podrażniona. Język, mięśnie i policzki będą w tym czasie przystosowywać się do nowych protez. Zalecamy wtedy żucie miękkich pokarmów, czytanie na głos i stosowanie środków gojących błonę śluzową. Po kilkudniowym okresie adaptacyjnym protezy nie sprawiają trudności w mówieniu i jedzeniu.\nJak często należy wymieniać protezy na nowe?\nPacjenci użytkujący ruchome protezy powinni się zgłaszać na wizyty kontrolne co pół roku. Oceniamy wtedy stan protezy i jej dopasowanie w jamie ustnej. Skutkiem użytkowania protez ruchomych jest zanik podłoża protetycznego, co pogarsza ich utrzymanie i proteza zaczyna spadać. Jest to wskazaniem do wymiany. Protezy powinny być wymieniane średnio co 5 lat.