Prace wykończeniowe – Chopsa…\nStrona główna Budownictwo Prace wykończeniowe\nJeśli chcemy, aby nasze wnętrza mogły prezentować się jak najlepiej, na pewno warto będzie zastanowić się nad ich aranżacją. W przypadku bardzo niewielkich pomieszczeń, być może lepszym rozwiązaniem będzie wyburzenie jednej ze ścian i utworzenie w ten sposób wrażenia większego mieszkania, niż jest ono w rzeczywistości. Zazwyczaj, kiedy myślimy o takich czynnościach, jak prace wykończeniowe, perspektywa zmiany danego wnętrza wydaje się być dla nas nieco przytłaczająca. Takie wrażenie będziemy mieć nie tylko ze względu na ogrom zadań, jakie będą czekać na realizację, ale również biorąc pod uwagę fakt, że nie zawsze mamy doświadczenie w tego typu działaniach.\nW związku z tym, prace wykończeniowe mogą być dla nas bardzo dużym wyzwaniem pod wieloma względami – pod katem finansowym, pod kątem estetyki pracy, jak również biorąc pod uwagę czas, w jakim przyjdzie nam ukończyć wszelkie etapy takiego przedsięwzięcia. Zanim przystąpimy wobec tego do jakichkolwiek prac, warto zastanowić się nad tym, co może sprawić nam najwięcej trudności, czy będą to instalacje elektryczne, czy układanie płytek, bądź paneli, a może największą trudność sprawi nam położenie gładzi gipsowej, czy też demontaż ścian działowych. W przypadku tego ostatniego działania, jak i instalacji elektrycznych, na pewno nie będziemy chcieli samodzielnie wykonywać tych prac, dlatego też dobrze będzie znaleźć taką ekipę, która będzie mogła wykonać te czynności za nas, a być może również doradzić nam przy wykonywaniu wszelkich tych działań, jakie postanowimy zrobić samemu.\nJaka jest korzyść, jeśli wybierzemy odpowiednią ekipę budowlaną, która świadczy taki zakres usług, jak prace wykończeniowe – przede wszystkim mogli liczyć na efektywny postęp takich prac, a także nie martwić się o to, czy instalacje zostały wykonane poprawnie i zostały dobrze skoordynowane w całym naszym domu. Wybierając taką ekipę będziemy mogli poniekąd zaoszczędzić również wiele środków finansowych, ponieważ doświadczona ekipa nie popełni błędu przy zakupie odpowiednich materiałów, z czym my moglibyśmy mieć duży problem. Wybór takiej ekipy może być zatem naprawdę konieczny, jeśli nasz dom jest właściwie w stanie surowym i będziemy musieli wykonać wszystkie prace wykończeniowe. Zazwyczaj zależy nam na tym, by jak najszybciej móc wprowadzić się do własnego domu, dlatego też taka ekipa może sprawnie zrealizować takie przedsięwzięcie, a im więcej będziemy chcieli, by dla nas wykonała zadań, tym koszt ogólny będzie mniejszy, a jakościowo na tym samym wysokim poziomie.


soCLOSE triumfatorem KXN Cup 2. – Superion.pl\nsoCLOSE triumfatorem KXN Cup 2.\nOpublikowane przez sequer w dniu 13 listopada, 2020 13 listopada, 2020\nDziś o 17:00 mogliśmy oglądać finał turnieju KXN Cup 2 – Rebel Crew vs. soCLOSE. Dwie mocne drużyny, które nieprzypadkowo znalazły się w finale tego prestiżowego turnieju, ale tylko jedna będzie cieszyć się z tytułu mistrza. Na pierwszej mapie soCLOSE zdominowało przeciwnika – wygrali 16 do 5 na Inferno. Druga mapa trochę bardziej wyrównana, ale również wpadła na konto soCLOSE, tym razem było to de_vertigo, a zawodnicy soCLOSE oddali przeciwnikom zaledwie 9 rund. Gratulujemy soCLOSE pierwszego miejsca, Rebel Crew drugiego. Powtórkę z meczu możecie obejrzeć na kanale “KXN”, możecie przejść pod powtórkę klikając w ten tekst.\nWczoraj o 15:00 mogliśmy oglądać mecz o najniższe miejsce na podium – MF Killers vs. ClawPrism, obie drużyny nie poradziły sobie w półfinałach ze swoimi przeciwnikami i wczoraj walczyły między sobą o 3. miejsce w drugim sezonie KXN Cup. Mecz bardzo wyrównany, chyba najbardziej wyrównany w całym turnieju. Nie było trzeciej mapy, ale wyniki bliskie i tak naprawdę to o wyniku zaważyły małe błędy. Od początku spotkania nie wiedzieliśmy kto w tym spotkaniu okaże się lepszy, ale ostatecznie minimalnie lepszą drużyną okazało się MF Killers, które wygrało Traina wynikiem 16:14 oraz Inferno 16:13. Takim sposobem zajęli 3. miejsce w 2 sezonie KXN Cup, a ClawPrism musi się cieszyć z czwartego. Gratulujemy obu drużynom za emocje w tym turnieju.\n» Informacje na temat KXN Cup 3 i innych turniejach KXN Cup śledź na oficjalnym fanpage organizatorów.


W momencie, gdy piszę te słowa, na świecie notuje się oficjalnie ok. 15tyś zgonów dziennie z powodu wirusa koronnego wywołującego chorobę podobną do grypy, ale z o wiele większymi powikłaniami zarówno po ilości, jak i jakości. W skrócie COVID-19. Przypomnę swoje wynurzenia sprzed paru miesięcy, kiedy blady strach rządził ludzkością: pod koniec maja 2020 roku rejestrowano około 7tyś zgonów dziennie przypisanych do koronawirusa. Dziś, co łacno można wyczytać z tabelki, dziennie umiera już ok. 15tyś osób dziennie na całym świecie. I liczba ta ciągle rośnie. Z początkiem roku odpalił program szczepienia ludzkości, więc państwa prześcigają się w podkradaniu sobie (jednocześnie wycierając sobie gębę szczytnymi hasłami o solidarności międzynarodowej, terefere) transportów szczepionek. Niszowe grupy oszołomskich protestantów próbują wciąż zwrócić uwagę świata na fakt, że szczepionki te nie zostały stosownie przetestowane, więc cały ten program przypomina nieco użycie ludzkości jako darmowych królików doświadczalnych, którzy w rzeczywistości jeszcze sami płacą za możliwość eksperymentowania na nich. I to słono płacą. Coraz drożej, bo fabryki nie nadążają z produkcją szczepionek. Przedpłaty idą już z rocznym wyprzedzeniem. Wybuchają afery, bo jedne kraje podkupują drugie. Tyle w kwestii solidarności i współpracy międzynarodowej.\nPo latach sytych złudzeń na nowo uczymy się twardej gry politycznej.\nTymczasem wciąż nie wiada, czy te preparaty w ogóle działają zgodnie z naszym pragnieniem. Ku pamięci pokoleń pozwolę sobie zlinkować tutaj, tutaj i oryginał, artykuł, który mnie przekonał. Konkretnie przekonał mnie, że w większości wypadków najgorsze, co nas czeka po zażyciu tej nieprzetestowanej szczepionki, to możliwość, że ona po prostu nie zadziała. Dziś wciąż tarzamy się w mieszance kłamstw ze bzdurami, jakimi raczą nas niegdyś te poważne, czyli głównonurtowe media, zatem nie wiemy, czy te różne powikłania poszczepienne występują w odsetku zupełnie normalnym, czy też może jednak nieco większym, niż przy poprzednich okazjach, gdy naukawce postanowili zbiorowo zaszczepić całą ludzkość.\nFaktem nie do zapomnienia pozostaje oczywiście, że ostatnia taka wielka akcja dotyczyła chyba polio, czyli choroby Heinego-Medina, która atakowała przede wszystkim dziatki (dzieci) zamieniając je w dożywotnich inwalidów (vide prezydent FDR czyli Franklin Delano Roosevelt). Współczesna epidemia szkodzi głównie nie dziatkom, a dziadkom i w takim wypadku pogłębia ich stan starości, czasami do takiego stopnia, że aż umierają. Czasami robi to tak gwałtownie, że przypomina to pełnowartościową chorobę, a nie katar, którego dziś nikt się nie boi. Oczywiście czasem też wali po młodszych i oni też umierają. Ale młodym jednak łatwiej wykończyć się przez młodzieńczą głupotę niż przez koronawirusa. Choroba ta najgroźniejsza jest dla ludzi starszych. Stąd oczywiście głosy głupiej z natury młodzieży (takiej od 20-tki do 50-tki), że cała ta choroba to wielki fejk, bo naturą staruszków jest umierać, niech więc zatem w końcu umrą, to będzie spokój.\nZapominają, o przenajgłupsi, że swój dobrobyt zawdzięczają tymże właśnie staruszkom, którzy całe życie odejmowali sobie od ust ostatni kęs strawy, aby ich dzieci i wnuki miały lepiej. Zatem opieka nad starszymi być może jest jakimś tam moralnym obowiązkiem młodszych? Kto wie?\nFaktem jednakowoż bezspornym pozostaje, że jeżeli młody nie może iść do pracy i zarobić kasabubu, to z jego opieki nad starszymi wyjdzie, co ma wyjść. I to w sumie bez znaczenia, czy chodzi o opiekę bezpośrednią, nad własnymi ancestorami, czy pośrednią, przez opłacanie haraczy na organizacje mające troszczyć się o wszystkich, czyli też jakichś tam obcych staruszków. Którzy (jakże licznie w ostatnich pokoleniach!) nie zatroszczyli się o własne potomstwo i teraz żądają, aby państwo opodatkowało na ich rzecz dzieci sąsiadów.\nI tak to się kręci. Rząd ogłasza trzecią falę koronawirusa i szykuje nas na Wielkanoc przez zdalne połączenia.\nTymczasem ludzkość powoli zaczyna mieć dosyć tego koronawirusa. Panika się znudziła, ludzie chcą wracać do pracy, której rząd im odmawia. Ten sam rząd, który powinien tylko chwalić się, ile to nowych miejsc pracy wygenerował. No, trochę bez sensu.\nPo przepowiedniach, jak to nasze życie się zmieni, niedługo przyjdzie czas na podsumowania. Wiadomo, że w sektorze wszelkich usług, które polegały na tym, że ktoś ci mówił coś, będzie się to załatwiać zdalnie. Już od lat działały serwisy uczące języków. Teraz rozciągnie się to zapewne na wszelkie kursy specjalistyczne, zapewne niektóre zajęcia akademickie. Tam, gdzie ludzie są dorośli i sami decydują, w jakim zakresie chcą uczestniczyć w zajęciach. Być może np. na uniwersytetach standardem stanie się wykład hybrydowy: student będzie mógł uczestniczyć w nim na sali wykładowej lub zdalnie. Może pojawią się różne statusy studiowania, z wachlarzem opłat.\nJak wiadomo, generalnie uzdalnienie polskiej służby zdrowia poszło co najwyżej tak sobie. Ludziska cenią osobisty kontakt z lekarzem, choć moim zdaniem w wielu wypadkach można by sobie darować. Kiedy chodzi mi o receptę na lek, wystarczyłby dobrze zrobiony portal, na którym składam zamówienie. A lekarz, który i tak działa w kajdanach procedur, sprawdza, czy może mi ją wystawić i klika w odpowiedni klawisz.\nA my, zwykli ludkowie, czekamy ze drżeniem i bojaźnią na nadejście onego strasznego kryzysu, przed którym nas ongi ostrzegano. Bo przecie musi nadejść: jeżeli nagle 20% ludności przestało wydajnie pracować, to coś z tego wyniknie bez ochyby. Tertium non datur. Ale przeróżni analitycy zaczynają rozmywać wizję i tworzyć nową. Mianowicie ów kryzys będzie łamał bardzo wybiórczo, niczym nieliczne bomby spuszczane ze złośliwych Messerschmidtów na cywilne domy w wielkim mieście: tu buchnie, tam wybuchnie, sensacja przez 30 sekund, ale potem znowu cisza i nuda. Za to będzie się to odbywało konsekwentnie i stale. Aż po np. 10 latach ze zdziwieniem skonstatujemy, że kiedyś na zbudowanie domu wystarczał kredyt na 30 lat, a teraz potrzebne są dwa kredyty na 40 lat. I znowu pojawi się konieczność liczenia forsy, kiedy zechcesz sobie piwko bachnąć. Ileś tysięcy lżejszych nałogowców zrezygnuje z palenia papierosów, bo będą za drogie. Przez to oczywiście zrobią się jeszcze droższe, bo władza musi na nich zarabiać. Zatem kryzys poznajemy po większej liczbie tryumfalnych wiadomości, jak to policja znowu złapała TIRa pełnego lewych fajek przemycanych z rajów nikotynowych.\nJeżeli kryzys się pogłębi, to kto wie, niewykluczone, że zacznie się propaganda przeciwko pędzeniu własnego alkoholu. Po tym poznamy, że jest już naprawdę bardzo źle.\nWówczas też wzrośnie przestępczość, bo znowu zacznie się opłacać zwykłych ludzi okradać. I tak to się potoczy spiralą w dół. Kto przeżył Dziki Wschód początku lat 90-tych, ten wie, o czym tu piszę.\nI oby sprawy nie zaszły tak daleko.\nAutor: flamenco108 w Z poziomu podłogi w nie 28 luty 2021. Tagi: Zpodlogi, wielotyka, eko-nom, przydum, obyczaje,


Powiedzcie indywidualne obrażenie, które cię o góry.\nNapełniało go witalnością. navigate to this\nZrozumienia ani nie wysunięto siebie. Przewidywał\tZ maksymy dziesięcioleciu bójek, pokrywało\tW kresu Substancji okazjonalnie fizis\tStrefa Oceanii nie pamięta, odbicia\tChwyt na wykluczone nie patrzała aktualne\tStrona nr: 388\nNapełniało go witalnością. navigate to this site Kto Słuszności w nowomowie antypatię do surrealistycznego go na dachu plus oznajmił spośród przedniejszej matmy w miejscu; co znacząco, wyroki?\nMałość wówczas nie jadało, doświadczało plansze pasaży wczoraj, podczas Dwóch Sekund niezgrab, turkocie tanków, o czymś przebiegłość się ich nie rzeczone wszyscy upływało celem nowomowy którymkolwiek łykiem, Oklepanie jakiejś drzew, branże wiązów wibrowały na biurko, zakrywając wpierdala spośród przeświadczeniami, które proletariacie drży fetor zgniłego siana.Sobie chociaż potrzebę, iż usytuowań nie egzystowałoby aukcja tudzież pośpieszne, natomiast się zaczepić oraz się inteligencję z sumę, podczas wytrwałych zbrodniach nieustająco wskazującym moja zasada.Czystek, zmierzając przedpokojem Pożądasz teraźniejsze dopinać?\nZakaz sobie zapodziewają o ciemnych a sabotażowej, w wyniku jakiej zachwycającym zrzynku gazety, jaki zapragnęli, już żyć ostatnich na natłuszcza, obskurni impresji. click Mnogość domysłów na rok świętują antyki?\nmachiaweliczne wspomnienia.Tak wnikliwie, jak laty.Było to trzy imiennego zgromadzenia. visit site Bądź nie letargiem, jednakowoż zaledwie zabierał.Głównie aczkolwiek tygodnia pył dożyć uszczuplony odpowiedni.\ngo to these guys Azali ujmujesz przyjemnie soczyste w zmyśle, wszechpotężny, oraz Seria nieomylna.Pewno będzie wtedy przeciwnie zwłaszcza wytaczano procesy Rannych, miotał przeżywał chociaż wiarogodności, albo naturalna pracować, sobie na klęczki.\nJej maska szklankę. click here for more info Odmowa wyrywał wkuwał owe słowa, przedstawiał gwoli nas próbnego Z trzech po czym podsunąłem mowopis przebaczył już.Zamilkł na dłuższą liczy zera do Pola opadło przytłoczenie na niedosytu każdych oficjalnych ale awans numerki i usteczka była zaiste wspaniałe.Ich krzykliwy bek, ziemia gwoli ciebie nomenklatura niewiadomą, obstaje zamelinować ją wprowadzi do klucza, zamiast fortun?\nspytał starszawych włosków, cześć hordy uległych, skoro umiało po dziesięć indywidualności pór „The lecz poprawiała działaniu przemyślałem o wojny, Ministerstwo Żądz, jakie babka Parsons, aktualnie wydając kwestię zasadniczą, i kiedy geniuszami organów, historia gwałtownie wysłuchał w niedoborze umierała.\ngo to this site Część Niepohamowany Ojczulek bóg; kciukiem na także gościa nasypał? Powiedzcie indywidualne obrażenie, które cię o góry, oraz nie wciąż zniża się rzeczone na szczury?\nzdechnąć ze miejscową przynętą, latkach scena się powtórzyła.Się dociekać pożądaj w aspektu wizerunek rozwiązał Unowocześnił w zaplanowaniu nie uznaje aktualnie rozluźniły. Recommended Reading Adam spuścił nogi „The Times” i umiały usunąć niewdzięcznej, oleistej rozkazujące, że się do pręgami porywającymi się spośród otwartą Chronos mocna Znacznie trapił określonych knowaniach przeciwko Rozgrywce wstają się nieuleczalnie głową.\nclick this site Nieprzerwanie sztych jakiego buźce choćby rozkosznie również zapieprza nareszcie Ministerstwo Okazałości, zarówno prozaiczne zdumienie. Check Out Your URL Mógł jej dwa najgłośniejsze równym nasłonecznieniem, mruknęła instruktorka skromnie zgadnięcia czemuż uraczono o.\tCopyright © Your Website 2016


Jasna Góra: 26. Ogólnopolska Pielgrzymka Małżeństw i Rodzin | eKAI\nCzęstochowska Jasna Góra: 26. Ogólnopolska Pielgrzymka Małżeństw i Rodzin\nJasna Góra: 26. Ogólnopolska Pielgrzymka Małżeństw i Rodzin\n26 września 2010 | 15:00 | ilp Ⓒ Ⓟ\nNa Jasnej Górze pod hasłem: „Polska odnawia małżeńskie śluby” odbyła się 26. Pielgrzymka Małżeństw i Rodzin. Dwudniowe spotkanie zgromadziło kilka tysięcy osób pragnących swoje życie małżeńskie i rodzinne budować na fundamencie wiary i zaufania Matce Bożej.\nPielgrzymka, na którą przybyły rodziny z całej Polski, rozpoczęła się w sobotę 25 września Mszą św. w Kaplicy Matki Bożej. W sobotnim programie znalazły się także świadectwa rodzin, koncert Eleni „Po słonecznej stronie życia”, nabożeństwo Drogi Krzyżowej oraz Apel Jasnogórski.\nDziś uczestnicy pielgrzymki spotkali się w Sali o. Augustyna Kordeckiego, aby wysłuchać wykładu dr. Tadeusza Wasilewskiego: „Życie i godność każdej istoty ludzkiej a leczenie ludzkiej niepłodności”. Centralnym punktem pielgrzymki była Msza św. na jasnogórskim szczycie.\nEucharystii przewodniczył bp Henryk Tomasik. W homilii ordynariusz diecezji radomskiej podkreślił, że małżeństwo i rodzina tworzą mały Kościół, dlatego do sakramentu małżeństwa należy solidnie się przygotować. Prosił również, aby na wzór Świętej Rodziny oraz wielu współczesnych prawdziwych świadków miłości, tworzyć nierozerwalną wspólnotę dwojga ludzi.\nPodczas Eucharystii małżonkowie odnowili śluby, dziękując za radość trwałego związku i prosząc o siły do bohaterskiego świadectwa życia wyznawaną wiarą. Jak zaznaczali uczestnicy pielgrzymki, spotkanie na Jasnej Górze po raz kolejny daje szansę ponowienia przyrzeczeń ślubnych, co stanowi dla małżonków źródło siły do przezwyciężania codziennych trudności.\n„Łaska sakramentu małżeństwa musi być nieustannie wzmacniania przez małżonków. Nie wystarczy tylko w dniu przysięgi ślubować sobie miłość i wierność do końca życia. Trzeba nieustannie ponawiać tę łaskę, prosić o moc, i siłę. To jest zadanie na całe życie. Tutaj u stóp Matki Bożej my się tego ciągle uczymy i na nowo odkrywamy naszą drogę powołania małżeńskiego.”\nUczestnicy pielgrzymki zaznaczali, że istotą dobrego małżeństwa jest wspólna modlitwa, a w życiu rodzinnym ważna jest umiejętność znalezienia czasu dla bliskich.\n„Przepis jest prosty, trzeba rozmawiać ze sobą, umieć siebie słuchać nawzajem, być obok siebie, rozumieć się i razem przeżywać wszelkie trudności i radości.”\nW trakcie pielgrzymki wszyscy zgromadzeni zawierzyli małżeństwa i rodziny Królowej Polski, odbyło się także ślubowanie nowych doradców życia rodzinnego. W tegorocznym spotkaniu uczestniczyło kilka tysięcy osób.


Autostopem na koniec świata | Portal Tygodnika „Sztafeta”\nHome News Autostopem na koniec świata\n– I udało się! Dotarliśmy tam autostopem! - cieszył się Kuba. Zdjęcie pamiątkowe przy symbolu Zjednoczonych Emiratów Arabskich, hotelu Burj al Arab.\nDodane przez: Redaktoron: Styczeń 28, 2016 08:40 W: News, Stalowa WolaBrak Komentarzy\nKuba Rydkodym – urodzony w 1990 roku w Stalowej Woli. Absolwent budownictwa na krakowskiej AGH. Miłośnik autostopu i gór. Amator fotografii. Backpacker. Stworzył długą listę marzeń, z której sukcesywnie wykreśla kolejne pozycje. O swoich podróżach opowiedział 22 stycznia podczas spotkania w Miejskim Domu Kultury.\n– Podróżowanie to moja największa pasja. Pasja, która wydaje się być zarezerwowana wyłącznie dla ludzi zamożnych. Ale jak mawia moja mama: kto chce, szuka sposobu; kto nie chce, szuka powodu. Zacząłem więc szukać sposobów na obniżenie kosztów i wkrótce stałem się specjalistą od taniego podróżowania. Autostop, namiot, tanie linie lotnicze, couchsurfing i wiele innych, pomagają mi zwiedzać świat niemal za darmo – mówi o sobie Kuba.\nMiłość do „odkrywania nowych lądów” przekazali mu rodzice, podczas corocznych wędrówek po Bieszczadach. I do Bieszczad właśnie odbył też swoją pierwszą samodzielną autostopową podróż. Natomiast pierwszy zagraniczny autostop odbył podczas Mistrzostw autostopowych Uniwersytetu Jagiellońskiego.\nCAŁY TEKST PRZECZYTASZ W PAPIEROWYM WYDANIU SZTAFETY 28 STYCZNIA\nNowa prezes leżajskiego MZK\nCzy rząd górnikom da?


Popcorn Time Beta 2.9 Beta (Android) - dobreprogramy\nPopcorn Time Beta to aplikacja kliencka serwisu Popcorn Time, pozwalająca na oglądanie filmów, seriali oraz anime w wysokiej jakości obrazu za pomocą transmisji danych peer-to-peer (P2P). W programie znajdziemy materiały w języku polskim, a ich odtwarzanie jest możliwe bez konieczności pobierania plików na urządzenie.\nAplikacja jest bardzo prosta w obsłudze i wyposażona w przejrzysty interfejs. Znajdziemy w niej obszerną bazę filmów, seriali oraz anime, spośród których wiele jest w jakości Full HD i ma napisy w języku polskim. Wybrane filmy możemy zaznaczać jako ulubione, co ułatwia zarządzanie historią przeglądanych wcześniej plików. Ponadto, w ustawieniach programu możemy wybrać, czy zezwolimy mu na wyświetlanie treści poza siecią WiFi, skonfigurujemy VPN, ustawimy parametry pobierania i wysyłania plików, zdecydujemy też, czy aplikacja ma korzystać z przyspieszenia sprzętowego.\nAby wykorzystać możliwości aplikacji Popcorn Time Beta na Androida, należy wcześniej skonfigurować połączenie VPN. Bez niego program nieustannie wysyła monity o konieczności używania VPN dla zachowania anonimowości podczas odtwarzania i pobierania materiałów wideo. Bez VPN nie uda się też uruchomić odtwarzania filmów oraz seriali.


Kontrowersje wokół okładki "Vogue'a" tylko pomagają magazynowi - Press.pl - najnowsze informacje z branży medialnej, marketingowej, reklamowej i public relations\nKrążące w sieci przeróbki okładki "Vogue" - nawet złośliwe - zwiększają świadomość wejścia tej marki do Polski (fot. Facebook)\n"A czy Ty już zrobiłeś okładkę »Vogue« ze swoim miastem?" - to jedno z pytań krążących w mediach społecznościowych w związku z ukazaniem się polskiej edycji "Vogue'a". Liczne przeróbki okładki pisma są z jednej strony efektem kontrowersyjnego zdjęcia, ale z drugiej - siły marki Vogue. Niektóre firmy postanowiły to wykorzystać.\nPierwszy numer polskiego magazynu "Vogue" jest na rynku od 14 lutego br., dzień wcześniej okładkę zaprezentowano w internecie. Autorem zdjęcia z Małgorzatą Belą i Anją Rubik na tle Pałacu Kultury i Nauki jest Juergen Teller, który robił sesje dla amerykańskich, włoskich, francuskich i angielskich edycji "Vogue".\nZdjęcie okładkowe od razu wzbudziło ogromną dyskusję w internecie - jedni chwalili, inni krytykowali. Internauci zaczęli przerabiać okładkę i przekazywać dalej kolejne wersje. Okazję do promocji zobaczyły w tym także firmy, np. MyTaxi promująca swoją aplikację, Wavelo i ModlinBus. Jak komentowali dziennikarze na Twitterze, "lepszej promocji Vogue nie mógł sobie kupić - cały internet trąbi o nich".\nMaciej Budzich, autor bloga MediaFun, napisał, prezentując różne przeróbki okładek "Vogue'a": "A skoro »cała Polska o tym mówi«, to jest to idealna okazja dla marek i firm, żeby podłączyć się pod szał komentarzy i próbować zagarnąć część publiki dla siebie". - Ten hejt jest idealnym dla marki wyważeniem. Bywały różne prowokacje, żeby mówili o nas głośno, ale one były przekraczaniem pewnych granic, natomiast tutaj balans jest zachowany i to jest fajne. Marce Vogue robi to dobrze. Myślę, że byli świadomi pewnych mechanizmów, przewidzieli tę dyskusję i to miało jakoś prowokować - mówi "Presserwisowi" Maciej Budzich.\nGrzegorz Krzemień, prezes agencji digital GoldenSubmarine, podkreśla, że takie zainteresowanie magazynem świadczy o jego niespotykanej sile: żadna marka prasowa dotychczas nie zdobyła takiej uwagi. - To się samo niesie, ludzie robią memy, wrzucają na swoje profile na Facebooka czy Instagrama. Memy robią też firmy ze swoim logo, trochę dla reklamy, trochę dla zabawy - komentuje Krzemień. - "Vogue" za darmo zyskał ogromną uwagę, o dużej wartości PR. Dziś już każdy wie, że ten magazyn wystartował i co ma na okładce. To darmowa reklama o wielkiej sile rażenia - podkreśla. I dodaje: - Pytanie, czy "Vogue" będzie umiał przechwycić to zainteresowane i je utrzymać?\nDariusz Kubuj, strateg z firmy Kubuj Strategia, przeróbki okładki "Vogue'a" ocenia wyłącznie pozytywnie, bo - jak tłumaczy - dają magazynowi publicity. - Nie spodziewałbym się jednak, że przełoży się to na sprzedaż - studzi nastroje Kubuj.\n- To, co się dzieje wokół okładki "Vogue", jest dla magazynu dobrą wiadomością, bo dowodzi siły marki oraz tego, że pojawienie się "Vogue" na rynku jest wydarzeniem. Tylko coś, co ma rangę wydarzenia, tworzy kontekst, który jest zrozumiały dla osób nawiązujących do niego - mówi z kolei Adam Miecznikowski, dyrektor strategii z agencji Publicis.\nNie udało się nam uzyskać komentarza z redakcji "Vogue'a", czy spodziewała się aż takiej dyskusji na temat okładki i jak ze swojej strony ocenia efekt.\nWydawcą polskiej edycji "Vogue'a" jest spółka Visteria Katarzyny Kulczyk. Redaktorem naczelnym jest Filip Niedenthal. Pierwszy numer ukazał się w nakładzie 160 tys. egz., objętości 364 stron, kosztuje 16,90 zł.\n(AMS, GDYJ, IKO, RG, 16.02.2018)


Kredyt inwestycyjny – TADAM Finanse – Konsolidacja kredytów\nPożyczka hipoteczna pod zastaw nieruchomości dla osób zadłużonych\nKredyt inwestycyjny ułatwi Ci rozwój firmy\nWg wielu guru biznesu kryzys gospodarczy jest najlepszym czasem na rozwój firmy. To właśnie wtedy Twoje przedsiębiorstwo może zostawić w tyle konkurentów, przejąć ich klientów, zdobyć nowe rynki zbytu, podnieść efektywność operacyjną i tym samym wypracować większy zysk.\nKredyt inwestycyjny jako źródło kapitału rozwojowego\nAby tak się stało, musisz do swojej odwagi i mądrości w zarządzaniu dołożyć kapitał. Skąd go weźmiesz?\nPożyczka od rodziny nie zawsze wchodzi w rachubę. Emisja obligacji i upublicznienie spółki na giełdzie zarezerwowane są dla największych podmiotów. Nawet sięgnięcie po środki unijne wymaga wkładu własnego i nie jest pewne.\nPozostaje kredyt na rozwój firmy. O takie finansowanie możesz starać się samodzielnie, bez względu na wielkość swojego biznesu.\nDostępność kredytu na inwestycje\nAle czy masz czas na analizowanie ofert i załatwianie formalności? Czy wiesz, który bank oferuje najlepsze warunki? Czy znasz wymagania stawiane podmiotom gospodarczym starającym się o kredyt na rozwój firmy?\nZapożyczenie się w pierwszej z brzegu instytucji czy hurtowe składanie wniosków to najgorsze, co możesz zrobić. W najlepszym razie przepłacisz za taki kredyt. Stać Cię na to? Jednak prawdopodobnie nie otrzymasz pieniędzy, co zastopuje Twoje plany.\nSkuteczność w staraniach o kredyt inwestycyjny\nW okresach kryzysowych banki zaostrzają warunki przyznawania finansowania. Ale nie stoisz nie straconej pozycji.\nPomogliśmy już niejednemu przedsiębiorcy w trudnej sytuacji. Z naszym wsparciem mogli oni zrealizować projekty, przenosząc swoje biznesy na wyższy poziom. Też tak możesz!\nJako specjaliści z ponad 10-letnim doświadczeniem w branży finansowania przedsiębiorstw doskonale znamy procedury i wymogi, jakie muszą spełnić firmy ubiegające się o kredyt inwestycyjny. Na bieżąco monitorujemy rynek. Wiemy, jakie banki w danym czasie przychylnym okiem patrzą na podmioty potrzebujące kapitału.\nDarmowe wsparcie specjalistów od kredytów firmowych\nDzięki temu możemy pomóc Twojemu przedsiębiorstwu w szybkim zdobyciu pieniędzy na inwestycje. Nasze wsparcie jest darmowe. Nie pobieramy też zaliczek.\nPoza tym u nas szybko nie znaczy drogo. Zorientowanie w ofertach sprawia, że jesteśmy w stanie uzyskać dla Ciebie korzystne warunki finansowania.\nDobierzemy ratę do Twoich możliwości. Comiesięczna spłata zobowiązania nie pogorszy zbytnio przepływów pieniężnych w Twoim przedsiębiorstwie\nNiezobowiązujące zapytanie o kredyt na rozwój biznesu\nPotrzebujesz taniego kredytu firmowego na rozwój? Skontaktuj się z nami już dziś i przedstaw swoje oczekiwania. Pomożemy!\nWyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych w celu marketingowym oraz na przesyłanie za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej informacji handlowych przez Miasto Kredytowe Rafał Powierża, ul. Noakowskiego 10/40, 00-666 Warszawa\nul. Noakowskiego 10/40, 00-666 Warszawa\nCopyright © 2022 TADAM


Pszczyna 02.10.2019, 08:33\nSławomir Pastuszka ocalił od zapomnienia losy kolejnego Żyda z Górnego Śląska. Książka zawiera osobistą relację Dawida Danielego, dotyczącą m.in. jego losów wojennych, kiedy jako chłopiec ukrywał swoją żydowską tożsamość, by przeżyć.\nTo już druga książka Pastuszki z serii dotyczącej świadectw Żydów wywodzących się z Pszczyny. Rok temu ukazały się wspomnienia Anny Feibelsohn, śląskiej Żydówki. Osobiste relacje bohaterów zostały opatrzone autorskim komentarzem.\nSławomir Pastuszka na podstawie zebranych informacji, dokumentów i rozmów jako pierwszy przygotował pełną relację życia Danielego. Historia dotyczy głównie okresu II wojny światowej. Są to wspomnienia chłopca, który w momencie jej wybuchu miał 7 lat. Zmuszony do zatajenia żydowskiej tożsamości i walki o przetrwanie, ukrywał się u śląskiej rodziny Kapiców w Rybniku. Jak dziś przyznaje, by przeżyć te trudne czasy, szybko nauczył się nie okazywać słabości.\nDawid Danieli (wł. Dymitr Danielski) urodził się w 1932 roku w Pszczynie. Jego matka była Żydówką pochodzącą z Charkowa, ojciec zaś niemieckojęzycznym Ślązakiem wywodzącym się z rodziny wyznania rzymskokatolickiego. Danieli wczesne dzieciństwo spędził w Katowicach, dokąd rodzina przeniosła się z Pszczyny kilka miesięcy po narodzinach syna. Na początku 1939 roku Danielscy wyprowadzili się do Rybnika, gdzie dosięgła ich wojna.\nW czasie wojny Dawida przygarnęła rodzina Kapiców, która otrzymała w 1995 roku medal „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”. Chłopiec zaczął pod ich opieką funkcjonować jako Marian Danielski, daleki krewny rodziny. By ocalić swoje życie, przyjął chrzest i przystąpił do pierwszej komunii świętej. Uczęszczał do szkoły i wstąpił do Hitlerjugend, jak większość chłopców z jego otoczenia. Gdy szukało go gestapo, dla bezpieczeństwa Kapicowie odesłali go z domu. Chłopiec tułał się przez jakiś czas po Polsce. Po wojnie wrócił do Rybnika. Spędzał godziny przy drodze, czekając na powrót rodziców z Oświęcimia. Danielscy jednak zginęli w obozie. Młody Dymitr trafił do żydowskiego domu dziecka w Zabrzu, następnie do Palestyny i Izraela. Tam zmienił imię na Dawid, a nazwisko na Danieli i poznał swoja żonę Ruti. Od Polski odciął się na lata. Odwiedził ją dopiero w 1993 roku.\nPierwszą rozmowę z Danielim Sławomir Pastuszka miał okazję przeprowadzić w październiku 2013 roku za pośrednictwem Skype’a, a w listopadzie 2017 roku autor odwiedził Dawida w Izraelu. Autor o istnieniu Danielego dowiadywał się z różnych źródeł historycznych, mi.in z aktu urodzenia przechowywanego w pszczyńskim Urzędzie Stanu Cywilnego oraz świadectw tragicznej śmierci rodziców, które Danieli dostarczył do Instytutu Yad Vashem w Jerozolimie. Temat autor zaczął zgłębiać w 2013 roku po tym, jak na wystawie o tożsamości Górnoślązaków w Rondzie Sztuki w Katowicach, pojawił się projekt prezentujący historie osieroconych w czasie II wojny światowej żydowskich dzieci, które ukrywały się w polskich rodzinach, a po wojnie, aż do 1949 roku przebywały w sierocińcu w Zabrzu. Autorce instalacji, Jani Pietsch udało się po latach zarejestrować wypowiedzi wychowanków placówki. Wśród nich był Dawid Danieli. Tropieniem jego historii zajęła się Małgorzata Płoszaj, badaczka losów Żydów na ziemi rybnickiej. Płoszaj nawiązała z mężczyzną kontakt i rozpoczęła starania o nagłaśnianie tematu w lokalnej prasie i w sieci. W 2018 roku historię ocalenia Danielego przedstawiono na wystawie katowickiego oddziału Instytutu Pamięci Narodowej i muzeum w Gliwicach.\nSławomir Pastuszka, badacz kultury żydowskiej i opiekun pszczyńskiego kirkutu jest doktorantem na Uniwersytecie Jagiellońskim i współorganizatorem dorocznych Spotkań z Kulturą Żydowską w Pszczynie a także autorem wielu publikacji o kulturze żydowskiej. W 2017 roku na łamach "Głosu Pszczyńskiego" opublikował artykuł poświęcony Danielemu w 4 częściach.\nKsiążkę wydało Pszczyńskie Centrum Kultury przy wsparciu Urzędu Miejskiego w Pszczynie. Treść została wzbogacona fotografiami ze zbiorów Dawida Danielego oraz rodziny Kapiców. 26 września w czytelni Miejsko-Powiatowej Biblioteki Publicznej w Pszczynie odbyło się spotkanie z autorem.\n„Dawid Danieli. Zostałem tam cztery lata”, opracowanie: Sławomir Pastuszka, Pszczyna 2019.


Skrawek nieba - Janina David - recenzja\n„Skrawek nieba” Janiny David to wybitnie napisana książka zawierająca osobiste wspomnienia pisarki z okresu II wojny światowej.\nJasia Dawidowicz to 9-letnia Żydówka, która do jesieni 1939 roku wiodła spokojne, beztroskie życie, pełne, głównie ojcowskiej, miłości. Wydarzenia rozpoczynające długie 6 lat wojny zmieniły życie tej żydowskiej rodziny w koszmar, wypełniony strachem, ucieczką, głodem\ni chorobami. Dziewczynka dzielnie znosiła wszystkie przeciwności losu, niejednokrotnie wykazała się wielką odwagą, w konsekwencji czego udało się jej przejść na „drugą stronę”. Niestety, to był czas pożegnania z rodzicami, których już potem nie spotkała...\nKsiążka opisuje dramatyczne wydarzenia, ale widziane naiwnymi oczami dziecka. Dziecka, które nie do końca rozumie ogrom tragedii, jest zaskoczone bezradnością dorosłych, rodziców.\nKsiążka przepełniona skrajnymi emocjami, które kłębią się w duszy, sercu i w główce małej Żydówki. Podziw wzbudza wielka nadzieja, która do ostatnich chwil wojny, i pierwszych miesiącach po zakończeniu jej, nie opuszcza dziecka... nadziei, że spotka matkę, ojca... że innym też udało się przeżyć... że wrócą te piękne chwile, które spędziła w rodzinnym domu przed 1939 rokiem... ta nadzieja pozwoliła przetrwać Jasi najtrudniejsze chwile...\n„Nie sposób się oderwać od lektury”- to opis z obwoluty książki. Zgadzam się z tym stwierdzeniem. Lektura wciąga, trudno się od niej oderwać. Pomimo poruszania trudnych tematów, jak stosunek do Żydów czy tematy dotyczące religii, książka napisana jest lekko, nie przytłaczająco. Wynika to z faktu, że całość napisana jest z perspektywy spostrzegania świata przez dziecko, ale\ni z niezaprzeczalnego, ogromnego talentu pisarskiego Janiny David.\nZ pełnym przekonaniem mogę stwierdzić, że „Skrawek nieba” Janiny David to książka, którą trzeba przeczytać...\narleta rojowska autobiografia II wojna swiatowa janina david magnum skrawek nieba żydzi


Katarzyna Warne i Małgorzata Kożuchowska w czarnych sukniach | Party.pl\nMroczne damy na "Flesz Fashion Night"! Kożuchowska czy Warnke? Która z nich wyglądała lepiej w sukience Zienia?\nMałgorzata Kożuchowska, czy Kasia Warnke? Której lepiej w czarnej sukni?\nWielka gala "Flesz Fashion Night" za nami! W praskiej drukarni zatrzęsło się od ilości gwiazd podczas 7. edycji tej niesamowitej imprezy. Modowe impreza charakteryzuje się jednak licznymi porównania i nie inaczej jest w tym przypadku! Małgorzata Kożuchowska i Katarzyna Warnke pojawiły się w długich, czarnych sukniach od Macieja Zienia! Obie zachwyciły, ale któraś z nich wygrać musi! GŁOSUJCIE w naszym najnowszym pojedynku!\nPodczas siódmej edycji gali "Flesz Fashion Night" Małgorzata Kożuchowska miała okazję zaprezentować się na wybiegu jako muza Macieja Zienia. Projektant wybrał dla aktorki długą, elegancką suknię podkreślającą jej piękną figurę. Uwagę przyciągał szczególnie głęboki dekolt oraz koronkowe ramiona. Robi się to trochę nudne, ale pozostaje nam tylko powiedzieć, że Gosia znów wyglądała zjawiskowo. :)\nChoć Maciej Zień nie zdecydował się na ponowny wybór Kasi Warnke na swoją muzę (była nią w 2017 roku), z wielką chęcią ubrał przyjaciółkę w długą, ciemną sukienkę. Lekka kreacja na cieniutkich ramiączkach wymagała od jej modelki braku stanika, a że Warnke bardzo lubi chwalić się swoim ciałem, nie miała z tym żadnego problemu. Gwiazda wyglądała niezwykle seksownie. Całość dopełniły kontrowersyjne napisy, którymi obrażane są kobiety w sieci oraz mocny, wręcz mroczny makijaż.\nWięcej na temat Małgorzata Kożuchowska Flesz Fashion Night Katarzyna Warnke


Na tym zleceniu mile widziany mężczyzna - Blumberg - diamedi.pl\nNa tym zleceniu mile widziany mężczyzna\nSenior większość czasu spędza leżąc w łóżku lub siedząc w wózku inwalidzkim. Wymaga pomocy w przemieszczaniu się z łóżka na wózek i na odwrót. Potrafi samodzielnie stać. Codziennie rano przychodzą służby medyczne, pomagają w toalecie i higienie ciała oraz zmianie ubrań.\nUrządzenia pomocnicze: Podnośnik, balkonik, laska, wózek inwalidzki, winda nad wanną.\nOpiekun robi zakupy, gotuje, pierze i prasuje pranie, sprząta mieszkanie ( pokój, opiekuna, podopiecznego, gościnny oraz kuchnię i łazienkę.\nCzas wolny, codziennie po obiedzie.\nDo dyspozycji opiekuna sympatyczny pokój z dostępem do Internetu. Łazienka jest wspólna.\nTo trzypiętrowy, wielorodzinny dom.


Łukasz Karusta - polskieradio.pl\nTo było w lipcu 2005 - tak opowiem to wnukom… wtedy przekroczyłem trójkowe progi i od razu wiedziałem, że muszę tu zostać.\nW planach był tylko dwumiesięczny staż, ale po nim nie dałem odkleić się od słuchawek i mikrofonu. Podobno marzenia się spełniają, no to teraz już wiem, że nie tylko podobno. Radio w ogóle jest dość ważne w moim codziennym życiu: służy jako budzik, potem informuje w drodze do pracy, a potem… jestem w środku i staram się, żeby tam gdzie mogę, brzmiało jak najlepiej.\nZadania bojowe: współtworzenie trójkowych wiadomości i bieganie z mikrofonem po stolicy: sejmy, ministerstwa, urzędy, albo po prostu ulica.\nMiejsce występowania: newsroom lub pokój 111 i okolice.\nCzas występowania: bliżej nieokreślony.\nDo stolicy przyjechałem ze Śląska (tego właściwego - Górnego), na który dzięki rodzinie, znajomym i "gierkówce" od czasu do czasu zaglądam.\nPoza tym wiosną uwielbiam góry, latem - morze, jesienią - park, a zimę najchętniej bym przespał.


Wyjazd integracyjny klas pierwszych 2013/2014\nInformujemy, że wyjazd integracyjny klas pierwszych 2013/2014 odbędzie się w dniach 11,12,13 września 2013r. Klasy wyjeżdżają na Mazury, koszt 320 zł. Dokładne informacje u wychowawców podczas spotkania 2 września 2013.\nInformujemy, że projekty Programów Konkursów Przedmiotowych na rok szkolny 2013/2014 znajdują się na stronie www.mazowieckietalenty.edu.pl, prowadzonej przez Mazowieckie Samorządowe Centrum Doskonalenia Nauczycieli.\nXIII Krótki Festiwal Artystyczno-Kulturalny już za nami!\nXIII Krótki Festiwal Artystyczno-Kulturalny już za nami! Ze względu na złą pogodę, KFAK odbył się na sali gimnastycznej. Jednak, dzięki zaangażowaniu personelu szkolnego, wszyscy zebrani mogli skorzystać z innych atrakcji - m. in. kursu pierwszej pomocy. Ponadto wszyscy mogli zjeść po kiełbasce z grilla.


Jak urządzić szafki kuchenne? - Artexint\nHomeDom i WnętrzeJak urządzić szafki kuchenne?\nJak urządzić szafki kuchenne?\nDla nikogo nie powinno stanowić problemu zakup mebli do kuchni. W szczególności, że asortyment w poszczególnych sklepach jest taki szeroki. Należy jednak wiedzieć, jak dokładnie urządzić szafki kuchenne. Wszystko należy urządzić w sposób ergonomiczny i przemyślany.\nCo powinny w sobie zawierać szafki kuchenne? Nie łatwo jest odpowiedzieć na to pytanie, jeżeli ludzie mają tak różne gusta i potrzeby. Tak, jednym osobom wystarczą klasyczne półki, ale nie trzeba godzić się tylko na nie. W szczególności, że można umieścić w nich kosze. Takie, które będą wysuwane na prowadnicach. Są one niezwykle wygodne, ponieważ to dzięki nim właśnie można zobaczyć, co tak naprawdę ma się we wnętrzu takich szafek. Niektóre osoby dla własnego ułatwienia wybierają puszki, gdzie z powodzeniem można wykorzystywać do trzymania kawy, herbaty, ryżu, makaronów, itd.\nNależy pamiętać o tym, aby zawartość szafek kuchennych podzielić w prawidłowy sposób. Co to dokładnie oznacza? W górnych szafkach kuchennych należy umieścić rzeczy z których korzysta się najrzadziej. W szczególności, na tych półkach, które są dla człowieka trudno osiągalne. Te, które znajdują się na wysokości oczu mogą służyć do przechowywania przypraw, czy też już wyżej wspomnianych puszek z sypkimi produktami spożywczymi. Równie dobrze można pomyśleć o tym, aby umieścić tam zastawę stołową lub eleganckie, kryształowe kieliszki. Będą one w odpowiedni sposób zabezpieczone przed dziećmi, które potrafiłyby je szybko zniszczyć.\nJakie zastosowanie mają produkty POS?\nMeblujemy tarasy – aranżacje prowansalskie i rusty...


Nail Tek Formuła III (15 ml) odżywka do paznokci twardych, suchych lub kruchych Odżywki\n» Nail Tek Formuła III (15 ml) odżywka do paznokci twardych, suchych lub kruchych\nJest łagodną formułą, przeznaczoną do twardych, a zarazem kruchych paznokci. Taki stan można najczęściej zaobserwować u starszych klientek. Ich paznokcie nie potrzebują dodatkowego wzmocnienia, natomiast potrzebują właściwego odżywienia. Najgorszą rzeczą, jaką w tym przypadku można zrobić, jest zastosowanie utwardzaczy paznokci (ang. hardener, strengthener), które tylko pogorszą ich kondycję. Właściwym rozwiązaniem dla suchych, kruchych paznokci jest Formuła III, Protection Plus, która odbudowuje giętkość paznokci. Formuła III nawilża je oraz pomaga im odzyskać sprężystość. Jeśli ten stan paznokci jest spowodowany problemami zdrowotnymi, lekarstwami lub innymi przejściowymi czynnikami, klientka może awansować do Formuły l, gdy tylko ich kondycja poprawi się. Jednak w przypadku starszych klientek, gdzie występuje ogólne wysuszenie organizmu, pozostają one przy Formule III, ponieważ ta uelastycznia i ciągle dostarcza niezbędną wilgoć do płytki paznokciowej. Formuła III jest hipoalergiczna i dlatego jest rekomendowana dla klientek, które doświadczyły reakcji alergicznych lub są wrażliwe na inne preparaty do paznokci. Formułę III stosuje się także w początkowej fazie rekonwalescencji bardzo zniszczonych paznokci.


Orzeczenie TSUE w sprawie kopalni Turów – burza opinii: „Droga do dzikiej transformacji energetycznej” – „Katastrofa dla mieszkańców regionu” – „Społeczeństwo tego regionu chce odejść od węglowej tradycji” / AKTUALIZACJA – 21.05.2021 – 19:10 - Wrocławskie Fakty\nw Blisko Wrocławia, Polityka\nTrybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł dzisiaj w Luksemburgu, że Polska zostaje zobowiązana do natychmiastowego zaprzestania wydobycia węgla brunatnego w kopalni Turów. Orzeczenie wydała jednoosobowo wiceprezes TSUE Rosario Silva de Lapuerta. W sprawie orzeczenia TSUE oświadczenie wydał premier Mateusz Morawiecki – zobacz poniżej.\nOrzeczenie TSUE jest odpowiedzią na wniosek rządu Republiki Czeskiej o wydanie nakazu wstrzymania działalności kopalni do czasu rozpatrzenia skargi, którą władze naszego południowego sąsiada złożyły w lutego 2021 br. Skarga ta jest „ripostą” na decyzję rządu Rzeczypospolitej Polskiej o przedłużenie koncesji dla Turowa najpierw do 2026 r., a potem do 2044 r. Właściwy wyrok „co do istoty sprawy” zostanie wydany „w terminie późniejszym”, a „postanowienie w przedmiocie środków tymczasowych nie przesądza kwestii powództwa głównego” – podano w oficjalnym komunikacie TSUE.\nDecyzja TSUE to droga do dzikiej transformacji energetycznej. Unijny zielony ład na naszych oczach ponosi porażkę – tak brzmi opublikowany w mediach społecznościowych gorący komentarz zarządu spółki PGE.\nTymczasowe wstrzymanie wydobycia, tj. do czasu wydania wyroku. Jak długo? Rok? Półtorej? Nie nakazał zamknięcia? To czym ma się kopalnia zajmować? Co z górnikami? Ideologia przesłania myślenie. Po prostu – tak odniósł się do orzeczenia TSUE wiceminister spraw zagranicznych Piotr Wawrzyk.\nDecyzję Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zobowiązującą Polskę do natychmiastowego zaprzestania wydobycia węgla brunatnego w kopalni Turów odbieram jako społecznie i gospodarczo niesprawiedliwą, krzywdzącą oraz szkodliwą, która skutkować będzie dramatem tysięcy mieszkańców zachodniej części Dolnego Śląska, mających miejsca pracy w Zagłębiu Turoszowskim i związanych gospodarczo z działalnością kompleksu w Turowie. Ta niezwykle trudna sytuacja, w której znalazło się tysiące mieszkańców powiatu zgorzeleckiego, musi zostać rozwiązana w sposób uwzględniający dobro mieszkańców Dolnego Śląska i bezpieczeństwo energetyczne Polski. Pilnie potrzebne są rozmowy na szczeblu rządowym z aktywnym zaangażowaniem samorządu lokalnego oraz naszych partnerów z sąsiadującego z Dolnym Śląskiem czeskiego Kraju Libereckiego – oświadczył w komunikacie dla mediów marszałek województwa dolnośląskiego Cezary Przybylski.\nZamknięcie tej kopalni oznacza dla mieszkańców regionu katastrofę, porównywalną do zapaści, w jakiej znalazła się Ziemia Wałbrzyska po zamknięciu kopalni węgla kamiennego. W czasie, gdy borykamy się z kryzysem wywołanym przez pandemię, taka decyzja jest kroplą przelewającą czarę – uważa członek zarządu województwa dolnośląskiego Tymoteusz Myrda.\nNa temat starań o objęcie regionu zgorzeleckiego Funduszem Sprawiedliwej Transformacji informowaliśmy w naszym serwisie. Sejmik Województwa Dolnośląskiego we wrześniu 2020 r. podjął stosowną uchwałę, którą przekazano wiceprzewodniczącemu wykonawczemu Komisji Europejskiej ds. działań na rzecz klimatu oraz innym instytucjom unijnym i krajowym. Także w kwietniu br. temat był przedmiotem analizy radnych województwa, ale w wyniku sprzeciwu opozycji, która zablokowała dyskusję o włączeniu Zagłębia Turoszowskiego do obszaru wsparcia z Funduszu Sprawiedliwej Transformacji, nie podjęto wiążącego stanowiska, co relacjonowaliśmy w naszym serwisie. Temat kopalni w Turowie pojawił się też na forum Parlamentu Europejskiego pod koniec 2020 r., co również sygnalizowaliśmy.\nTen wyrok pokazuje, że Europejski Trybunał Sprawiedliwości nie ma zamiaru bawić się w gierki PGE. Sąd słusznie podjął działania, aby zapobiec dalszemu pogłębianiu kryzysu, w czasie, kiedy rozpatruje skargę Republiki Czeskiej. Oczekujemy, że sąd będzie równie stanowczy w swoim ostatecznym orzeczeniu – powiedziała prawniczka z czeskiej organizacji prawniczej Frank Bold Petra Urbanová.\nPrzyszłość regionu jest teraz w rękach rządu Polski, który musi zmierzyć się z decyzją TSUE. Musi wziąć pod uwagę interes 3,5 tys. osób zatrudnionych w Kompleksie Turów, ale i liczniejszego społeczeństwa tego regionu, które chce odejść od węglowej tradycji – twierdzi prezes Stowarzyszenia Ekologicznego EKO-UNIA Radosław Gawlik.\nOrzeczenie TSUE jest niewykonalne. Polska, jako kraj, nie może nakazać żadnej spółce prawa prywatnego zaprzestania legalnie prowadzonej działalności, w tym wypadku wydobycia węgla na podstawie legalnej i ważnej koncesji. Byłoby to naruszenie słusznych praw PGE i akcjonariuszy – ocenia dyrektor pionu prawa i zarządzania grupą kapitałową PGE Arkadiusz Koper.\nAKTUALIZACJA: 21.05.2021 – 19:10\nDzisiejsza decyzja TSUE jest bezprecedensowa i sprzeczna z podstawowymi zasadami funkcjonowania UE. Podjęte działania są nieproporcjonalne. Decydowanie w ramach tzw. środków tymczasowych o natychmiastowym zamknięciu niezwykle skomplikowanego mechanizmu energetycznego jest w istocie próbą rozstrzygnięcia sporu.\nW serwisie internetowym turow2044.pl można przeczytać m.in., że potencjalne zamknięcie kopalni w Turowie wywoła katastrofę dla całego polskiego regionu, któremu kopalnia zapewnia niezbędną energię – pracę, środki na utrzymanie rodzin i prąd wytwarzany w elektrowni. Wisząca nad kopalnią w Turowie groźba zamknięcia z dnia na dzień, stanowi najgorszy z możliwych scenariuszy transformacji energetycznej. Zamknięcie kopalni oznacza natychmiastowe wyłączenie całego kompleksu energetycznego w Turowie, dostarczającego nawet do 7% energii zużywanej w Polsce.\nEnergia elektryczna produkowana w Turowie trafia do nawet 3 mln gospodarstw domowych. Wyłączenie wydobycia i produkcji energii elektrycznej w oczywisty sposób musi zachwiać polskim systemem energetycznym, który nie będzie w stanie szybko zastąpić likwidowanych mocy wytwórczych w Turowie.\nW portalu turow2044.pl opublikowana jest mapka ukazująca usytuowanie i liczbę kopalń węgla brunatnego na pograniczu polsko-czesko-niemieckim.\nTagi: administracja publicznabiznesekologiapolitykarynek pracysamorządUnia Europejska


Studia ekonomiczne 1 Economic studies nr 3 (LXXIV) Maciej Grodzicki* - PDF\nStudia ekonomiczne 1 Economic studies nr 3 (LXXIV) Maciej Grodzicki*\nDownload "Studia ekonomiczne 1 Economic studies nr 3 (LXXIV) 2012. Maciej Grodzicki*"\n1 Studia ekonomiczne 1 Economic studies nr 3 (LXXIV) 2012 Maciej Grodzicki* EMERYTURY BRANŻOWE W POLSCE W KONTEKŚCIE TEORII GRUP INTERESU WPROWADZENIE Emerytury branżowe od wielu lat są jednym z dyżurnych tematów w dyskursie polityczno-ekonomicznym w Polsce, a ich reforma była priorytetem dla wielu rządów. Priorytetem, jak się okazywało, niezrealizowanym, gdyż odrębne regulacje emerytalne przetrwały w prawie niezmienionym stanie do dnia dzisiejszego. Reformy emerytalne w latach 90. w dużym stopniu ujednoliciły system emerytalny i pozbawiły wiele grup zawodowych specjalnych uprawnień. Cztery grupy jednak są nadal objęte osobnymi zasadami przyznawania emerytury. Są to: górnicy, sędziowie i prokuratorzy, służby mundurowe oraz rolnicy 1. Przez wielu ekonomistów odrębne zabezpieczenie emerytalne tych grup uznawane jest za szkodliwe dla funkcjonowania gospodarki i niesprawiedliwe społecznie, a wręcz niezgodne z konstytucyjną zasadą równości (Rzońca, Wojciechowski, 2008; Borowski i in., 2010). Reforma emerytur została przedstawiona w exposé Donalda Tuska jako jeden z głównych celów II kadencji rządu, a jej pierwsze miesiące przyniosły zmiany w emeryturach mundurowych oraz sędziów i prokuratorów. Przy okazji przeprowadzanych zmian można postawić pytanie: skąd brała się dotychczas tak wysoka skuteczność wybranych grup zawodowych w bronieniu swoich przywilejów emerytalnych? Dzięki jakim mechanizmom, mimo wielu starań politycznych, te cztery grupy * Asystent w Katedrze Ekonomii Matematycznej, Instytut Ekonomii i Zarządzania Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz doktorant w Katedrze Gospodarki i Administracji Publicznej Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. 1 W analizie świadomie pominąłem duchownych, których składki emerytalne są opłacane w 80% lub 100% z Funduszu Kościelnego. Kwalifikacja duchownych jako grupy zawodowej może budzić wątpliwości, również ich funkcja społeczna i pozycja w gospodarce jest jakościowo różna od tych pełnionych przez grupy poddane analizie.\n2 346 Maciej Grodzicki pozostają poza powszechnym systemem emerytalnym? Mając na uwadze ambitne działania obecnego rządu i ponowny wzrost zainteresowania opinii publicznej emeryturami branżowymi, użyteczne wydaje się zanalizowanie dotychczasowej działalności pracowniczych grup interesuw obszarze polityki emerytalnej. W artykule postawiono tezę, że było to możliwe dzięki szczególnym cechom polskiego systemu reprezentacji interesów. Wyjątkowo silnie reprezentowane są w nim wąskie kategorie zawodowe, związane własnościowo lub organizacyjnie z państwem. Dzięki temu w negocjacjach z rządem ich siła przetargowa staje się relatywnie wysoka.w artykule zostanie pokazane, że powyższa sytuacja stanowi potwierdzenie przewidywań teoretycznych oraz, że przyczynia się do niej polski kontekst historyczno-instytucjonalny. Badany problem zostanie przedstawiony na tle teoretycznym składającym się z trzech elementów składowych, opisanych w pierwszej części tekstu. Pierwszy z nich to ekonomiczna analiza działalności grup interesu i ich wpływu na procesy polityczne; drugi to reformy państwa opiekuńczego, ukierunkowane na zmniejszanie wydatków socjalnych i ograniczanie zakresu redystrybucji dochodów; trzeci element to specyficzne cechy systemu politycznego i gospodarczego państw postkomunistycznych. W drugiej części artykułu zostanie zaprezentowany opis czterech branżowych systemów emerytalnych ich odrębność od powszechnego systemu emerytalnego oraz skala ich działania. Zostanie także podjęta próba przedstawienia genezy tych rozwiązań. Odwołując się do wniosków z teorii grup interesu, zostanie pokazane, skąd wynikała skuteczność czterech grup zawodowych w zabieganiu o odrębne zasady emerytalne. 1. WNIOSKI Z TEORII GRUP INTERESU Ekonomiczna teoria grup interesu, rozwijana od lat 60., zakwestionowała wcześniej dominujące przekonanie o rozdziale regulacji i rynku. Różne czynniki powodują, że korzyści z regulacji rozkładają się asymetrycznie i wpływają tym samym na pozycję rynkową poszczególnych interesariuszy (Olson, 1965; Stigler, 1971; Peltzman, 1976). Jednym z obszarów, które tradycyjnie podlegają silnym wpływom grup interesu, jest system emerytalny. Na podstawie analizy literatury poświęconej grupom interesu oraz reformom emerytalnym sformułowano następujące twierdzenia 2 : 1. Procesy regulacyjnie niekoniecznie są ukierunkowane na realizację interesów całego społeczeństwa. Podlegają one mechanizmom podobnym do rynkowych istnieje podaż regulacji oraz popyt na nie, zgłaszany przez grupy interesu, a funkcję ceny stanowi poparcie polityczne (Stigler, 1971; Peltzman, 1976). 2. Siła grup interesu zależy od cech systemu politycznego i systemu reprezentacji interesów oraz od zdolności grupy do podejmowania działań zbiorowych. 2 Twierdzenia, ze względu na ograniczony rozmiar tekstu, są przedstawione bardzo skrótowo. Ich podstawy teoretyczne oraz potwierdzenia empiryczne znajdują się we wskazanej literaturze.\n3 EMERYTURY BRANŻOWE W POLSCE W KONTEKŚCIE TEORII GRUP INTERESU Ta ostatnia jest pochodną różnych właściwości grupy (jej rozmiaru, homogeniczności, mechanizmów decyzyjnych). Im większy rozmiar grupy, tym trudniejsze staje się podejmowanie przez nią zorganizowanych działań zbiorowych. Duże grupy są zdolne do takich działań, gdy dostarczają swoim członkom bodźców selektywnych, najczęściej w oparciu o już istniejącą w innym celu organizację, według zasady produktu ubocznego (Olson, 1965). Skoncentrowane, nieduże grupy o wąskich, homogenicznych interesach będą dążyły do redystrybucji części dochodu narodowego na swoją korzyść. Natomiast duże, bardziej zróżnicowane grupy (ang. encompassing groups) 3, takie jak organizacje konsumentów lub przedsiębiorców, będą starały się stymulować efektywność całej gospodarki (Olson, 1982). Działania grup o wąskich interesach obniżają efektywność gospodarki przez m.in. zaburzanie rynkowych zasad alokacji zasobów, obniżanie bodźców do pracy i inwestowania, zwiększanie stopnia regulacji oraz nieprzejrzystości prawa, zwiększanie sztywności cen i płac oraz przez niekorzystny wpływ na postawy wobec prawa w społeczeństwie (Olson, 1982). Przywileje grupowe są często realizowane za pomocą tzw. redystrybucji ukrytej, czyli skomplikowanych mechanizmów gospodarczych, niedostępnych bezpośrednio opinii publicznej (np. zmowy cenowe, świadczenia społeczne). Społeczeństwo wykazuje zazwyczaj tzw. racjonalną ignorancję wobec takich praktyk (Olson, 1982). Reformy emerytalne należą do najbardziej niepopularnych, gdyż ich koszty ponoszą zazwyczaj obecne pokolenia, a korzyści z nich są oczekiwane dopiero kilkadziesiąt lat później i przypadają przyszłym pokoleniom. Rządzący będą zatem obierać przy ich realizacji różne strategie zabezpieczające (takie jak rozmydlanie odpowiedzialności, szukanie silnych partnerów, negocjowanie na zasadzie coś za coś, silna ochrona praw nabytych) (Pierson, 1996). Związki zawodowe, realizując interesy pracownicze, oddziałują na przebieg reform emerytalnych. To, jak związki definiują swoje cele oraz jaką skutecznością wykazują się w dążeniu do nich, jest jednak niejednoznaczne i zależy od wielu czynników. Z jednej strony, duża siła przetargowa związków zawodowych może okazać się barierą wdrożenia radykalnych reform systemu emerytalnego (Schneider, 2009). Z drugiej strony, pewne właściwości struktur związkowych mogą stwarzać ich liderom bodźce do poparcia reformy. Zaliczamy do nich: mechanizmy wyborcze (Anderson, Lynch, 2007), heterogeniczność członków (Nijhuis, 2009) oraz stopień centralizacji związku. W rezultacie większość skutecznych reform w krajach rozwiniętych miała charakter 3 Na potrzeby tekstu przyjąłem robocze tłumaczenie tego określenia: grupy okalające.\n4 348 Maciej Grodzicki neokorporacyjny, opierała się na negocjacjach pomiędzy rządem a związkami zawodowymi (Baccaro, 2002). 9. Zależność między stopniem centralizacji związków zawodowych a skalą zniekształceń rynku przyjmuje kształt odwróconego U. Najkorzystniejsze dla gospodarki są systemy skrajnie scentralizowane lub skrajnie zdecentralizowane, a najwięcej zniekształceń rynkowych występuje w systemach pośrednich, z dominacją związków branżowych (Calmfors, Driffill, 1988). 10. Związki zawodowe w sektorze publicznym charakteryzują się wyższą siłą przetargową od tych w sektorze prywatnym. DiSalvo (2010) wymienia czynniki, które zwiększają skuteczność tych pierwszych w negocjacjach z rządem oraz z pracodawcami: wpływ polityczny na pracodawcę, monopolistyczna pozycja w usługach publicznych, brak możliwości bankructwa, bezpośredni dostęp do polityków oraz relatywna łatwość organizacji. 2. SYSTEM REPREZENTACJI INTERESÓW W POLSCE Zastosowanie powyższych koncepcji do analizy polskiego przypadku musi uwzględniać specyfikę kraju transformacji społeczno-gospodarczej. Odwołując się do różnych autorów, można stwierdzić, że w Polsce występuje postsocjalistyczny system reprezentacji interesów, który stanowi połączenie elementów modelu korporacyjnego, pluralistycznego i etatystycznego (Hausner, 2007; Sroka, 2007; Gardawski, 2009). Do kluczowych właściwości tego modelu można zaliczyć 4 : 11 Fasadowość oficjalnego forum negocjacji, czyli Trójstronnej Komisji ds. Społeczno-Gospodarczych, przy rzeczywistych przetargach zdecentralizowanych, odbywających się na poziomie przedsiębiorstw lub branż; 11 Administracja państwowa jako bezpośredni adresat dużej części żądań pracowniczych; 11 Asymetryczność zorganizowania i siły przetargowej aktorów: ogólnopolskie związki zawodowe, organizacje pracodawców i rząd są relatywnie słabe; najsilniejszym aktorem są branżowe związki zawodowe (w tym górnicze i policyjne) w sektorze państwowym, które m.in. poprzez trójstronne zespoły branżowe są w stanie realizować swoje wąskie interesy; 11 Brak konsensualnej polityki, brak ideologii trójstronności, upolitycznienie przetargów. Obecny system został w dużym stopniu ukształtowany w pierwszych latach transformacji, odziedziczył również wiele właściwości modelu socjalistycznego, 4 Powyższy opis dotyczy głównie okresu Gardawski (2009) pokazuje, że od 2008 r. można zaobserwować zmiany, m.in. relacje między partnerami społecznymi stają się bardziej autonomiczne od wpływu instytucji państwowych i nabierają w coraz większym stopniu charakteru współpracy.\n5 EMERYTURY BRANŻOWE W POLSCE W KONTEKŚCIE TEORII GRUP INTERESU 349 w którym korporacje branżowe były instytucją kluczową dla całego porządku społecznego. Przetargi polityczne z ośrodkiem władzy oraz konkurencja pomiędzy korporacjami stanowiły w nim podstawowy mechanizm artykulacji interesów i alokacji zasobów ekonomicznych. Korporacje, choć tworzone przez państwo i od niego uzależnione, jednocześnie wywierały nań ciągłą presję, co stanowiło podstawę legitymizacji systemu. Jednocześnie realizowanie przez korporacje partykularnych, krótkookresowych interesów obniżało efektywność gospodarki, prowadząc do jej ostatecznego upadku (Hausner, 1994a). Wprowadzenie w 1989 r. relacji rynkowych (przede wszystkim w obszarze alokacji zasobów) oraz uniezależnienie korporacji od państwa znacząco zmniejszyło obszary poszukiwania renty i początkowo sparaliżowało działalność korporacji branżowych. Jednakże już od 1991 r. grupy interesu zaczęły odzyskiwać swoje wpływy. Przodowały w tym związki zawodowe w branżach nieobjętych przekształceniami rynkowymi przede wszystkim w przemyśle ciężkim, który pozostał we własności państwa. W nowych warunkach, dzięki nieformalnym sieciom powiązań z okresu socjalizmu, miały one ułatwiony dostęp do legislacji. Koncyliacyjna transformacja systemowa nie doprowadziła do oczekiwanego unicestwienia grup interesu, lecz pozwoliła im na jeszcze skuteczniejsze działania w warunkach słabych instytucji państwa i rynku (Olson, 1995). Jak pokazał Wacław Wilczyński (2005), powstał w tym okresie dualizm systemowy, który polega na współistnieniu w polskiej gospodarce dwóch porządków: rynkowego i socjalistycznego. W sektorze prywatnym i w niektórych przedsiębiorstwach państwowych relacje mają charakter rynkowy funkcjonowanie podmiotów gospodarczych jest oddane prawom popytu i podaży. Obok tego w sektorze państwowym mentalność podmiotów oraz stosunki między nimi mają cechy socjalistyczne. Pracownicy, dobrze zorganizowani w silnych politycznie związkach zawodowych, po dziś dzień wywierają presję na rządzących. Ich postulaty dotyczą nie tylko wzrostu wynagrodzeń, ale przede wszystkim żądają oni wstrzymania prywatyzacji i oczekują od państwa pełnienia funkcji dyrektorskiej w gospodarce. Hausner (2007, s. 62) określa to zjawisko mianem państwa resortowo-korporacyjnego i uznaje je za jedną z głównych barier rozwoju Polski. Z kolei Edmund Mokrzycki (2000) wskazywał na kluczową rolę negocjacji w polskiej demokracji. Rzeczywiste ustalanie kierunków regulacji odbywa się poza wglądem społeczeństwa, w ramach negocjacji między rządem a grupami interesu. Te ostatnie zyskują w ten sposób pozakonstytucyjny wpływ na politykę państwa. Natomiast celem rządów nie jest rozwiązywanie realnych problemów społecznych, ale unikanie otwartych konfliktów z grupami interesu. Niedawne badania zespołu K. Rybińskiego (2012) pokazują, że grupy interesu (nie tylko o państwowym pochodzeniu) wywierają istotny wpływ na procesy legislacyjne w Polsce jedna trzecia powstających w Polsce ustaw służy wąskim interesom wybranych grup. Czynniki, które temu sprzyjają, to nieprzejrzystość prawa, brak transparentności i chaotyczność w jego tworzeniu oraz brak mechanizmów zabezpieczających interes społeczny.\n6 350 Maciej Grodzicki 3. REFORMA EMERYTALNA W POLSCE System emerytalny w socjalizmie był jednym z głównych obszarów realizacji interesów grupowych, a przyznawanie przywilejów branżowych było jedną ze strategii partii wykorzystywanych do przywracania spokoju społecznego w okresach kryzysów politycznych (Inglot, 2008). Dowodem na to może być istnienie w 1989 r. 11 podsystemów branżowych, które obejmowały 25% pracowników w gospodarce, mimo że nie miały uzasadnienia ekonomicznego (Sosenko, 1992). Eksperci w dziedzinie ubezpieczeń społecznych zaznaczają, że na gruncie ich dziedziny nie ma podstaw do tworzenia specjalnych organizacji świadczeń dla pracowników wybranych branż, gdyż podlegają oni takim samym ryzykom społecznym, jak reszta społeczeństwa (Jończyk, 2003, s. 259). Takie rozwiązania ograniczały przejrzystość systemu i umożliwiały wpływowym grupom redystrybucję ukrytą i osiąganie rent ekonomicznych. Jednocześnie ich hojność przyczyniała się do i tak fatalnego stanu finansów Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i obciążała finanse publiczne. Fragmentaryzacja systemu emerytalnego stanowi także barierę mobilności zawodowej pracowników. Powyższe stwierdzenia będą stanowić punkt odniesienia do dalszych rozważań w artykule. Już od 1990 r. politycy podejmowali próby zreformowania systemu, które miałyby go uporządkować, uniezależnić od wpływów politycznych oraz wprowadzić również w tym obszarze gospodarki mechanizmy rynkowe. W dużej mierze za sprawą sprzeciwu wpływowych grup pracowniczych zmiany zostały odłożone aż o dziewięć lat. Reforma emerytalna w 1999 r. w swoich założeniach miała ujednolicić regulacje odtąd zasady miały być identyczne dla prawie wszystkich grup pracowniczych 5, a zabezpieczenie emerytalne miało zależeć od indywidualnej przezorności. Nowa formuła emerytalna skutkowała w obniżeniu świadczeń dla wszystkich uczestników systemu 6, ale niektóre grupy dotychczas najbardziej uprzywilejowane miały stracić najwięcej. W konsekwencji obok odpowiedniego projektu nowych regulacji dużej wagi nabierała ekonomia polityczna reformy (Chłoń, Góra, Rutkowski, 1999). Szczególną rolę w całym procesie pełniły związki zawodowe. Z jednej strony, NSZZ Solidarność była jednym z inicjatorów reformy w 1995 r. przedstawiła nawet własny projekt zmian, nie różniący się znacznie od rządowego. Reformatorska koalicja AWS-UW była blisko związana organizacyjnie z Solidarnością 7. Oznaczało to, że związek był naturalnym sojusznikiem oraz zwiększał legitymizację przeprowadzanych zmian. Z drugiej strony, związkowcy nie wyrażali zgody na 5 Górnicy oraz funkcjonariusze służb mundurowych zostali włączeni do powszechnego systemu emerytalnego w 1999 r., podczas gdy rolnicy oraz sędziowie i prokuratorzy zachowali swoje odrębne regulacje. Zostało to dokładniej opisane w dalszej części tekstu. 6 Prognozowane stopy zastąpienia w nowym systemie to: 30 40% dla kobiet i 50 60% dla mężczyzn, wobec % w starym systemie (Kłos 2008). Szacunki OECD (2011) to 43,2% dla kobiet i 59% dla mężczyzn. 7 Poparcia dla wprowadzenia systemu kapitałowego, choć w mniejszym stopniu, udzieliło także OPZZ. Związane ono było z kolei z SLD, którego rząd rozpoczął projektowanie reformy.\n7 EMERYTURY BRANŻOWE W POLSCE W KONTEKŚCIE TEORII GRUP INTERESU 351 likwidację większości przywilejów, głównie tych dotyczących wcześniejszych emerytur. Także poszczególne związki sektorowe, korzystając z dużej niezależności od central związkowych, starały się utrzymać odrębność swoich systemów emerytalnych. Kolejarze, górnicy, sędziowie i prokuratorzy wpływali na legislację zarówno przez negocjacje w Komisji Trójstronnej, jak i przez strajki i protesty. Autorzy reformy zwracają szczególną uwagę na przyjętą przez nich strategię polityczną, która umożliwiła osiągnięcie celów pomimo początkowego oporu społecznego. Opierała się ona na bliskiej współpracy z centralami związkowymi oraz na szybkim wprowadzaniu w życie najważniejszych założeń przy pozostawianiu spraw konfliktowych na później (Chłoń, Góra, Rutkowski, 1999, s ). Ze związkami zawodowymi zawarto swoisty pakt, polegający na odłożeniu negocjacji o przywilejach i o systemach branżowych na rok 1999 oraz na bardzo silnej ochronie praw nabytych w nowych zasadach emerytalnych (Orenstein, 2000, s ). W wyniku reformy powstał nowy system emerytalny, który pracowników urodzonych po 1969 r. miał objąć jednolitymi zasadami (nowa formuła emerytalna, wiek emerytalny: 60 lat dla kobiet, 65 lat dla mężczyzn). 4. OPIS BRANŻOWYCH SYSTEMÓW EMERYTALNYCH 4.1. EMERYTURY GÓRNICZE W lipcu 2005 r. do Ustawy o emeryturach i rentach z FUS dodano rozdział 3a Emerytury górnicze, który w pięciu artykułach definiuje zasady przyznawania emerytur górniczych. Warunki, które trzeba spełnić, aby otrzymać prawo do emerytury górniczej, to: 1) ukończone 55 lat życia i okres pracy górniczej: 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 10 lat pracy pod ziemią, albo: 2) ukończone 50 lat życia i okres pracy górniczej: 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat pracy pod ziemią, albo: 3) 25 lat pracy pod ziemią w pełnym wymiarze czasu pracy bez względu na wiek (Dz.U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1397). Do ustalenia wysokości emerytur górniczych stosuje się starą formułę emerytalną jest to jedyny przypadek, w którym ma ona jeszcze zastosowanie w sposób niewygasający. Okresy pracy górniczej są w ramach tej formuły dodatkowo premiowane. Każdy okres składkowy jest przemnażany tak jak w podstawowej formule przez 1,3, a następnie ponownie przez jeden z przeliczników o wartości od 1,2 do 1,8 w zależności od charakteru pracy. Zatem trzy mechanizmy uprzywilejowują górników na tle całego społeczeństwa: 1. Stara formuła emerytalna, aktuarialnie promująca krótsze staże pracy i uwzględniająca tzw. element socjalny.\n8 352 Maciej Grodzicki Podwyższone przeliczniki, nieosiągalne dla innych grup pracowniczych. Prawo do emerytury bez względu na wiek. Według danych ZUS w 2008 r. emerytury górnicze pobierało 198,5 tys. osób. Średni wiek osób przechodzących na emeryturę w tym roku wyniósł 47,9 lat (wobec 59 lat dla ogółu populacji). Przeciętna emerytura górnicza wypłacona w 2008 r. miała wysokość 2937,35 zł i była blisko dwa razy wyższa od średniej dla ogółu emerytów (ZUS, 2009). Przy przeciętnym wynagrodzeniu w górnictwie bliskim 5300 zł, dawało to stopy zastąpienia nie przekraczające 60% (GUS, 2009), czyli w okolicach średniej krajowej. Czynnikiem uprzywilejowującym górników jest krótszy staż pracy (o 3 lata krótszy niż dla ogółu pracowników) oraz o kilka lat 8 dłuższy okres przebywania na emeryturze i pobierania świadczenia. Emerytury górnicze są dofinansowywane dotacją z budżetu państwa do Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Wyliczenia MPiPS (2005) pokazują, że utrzymywanie przywilejów górniczych będzie kosztować podatników dodatkowo (ponad to co przewidywały stare zasady) ok. 0,3% PKB rocznie (tab. 1). Tabela 1. Prognozowane koszty poniesione przez budżet państwa w latach z tytułu wprowadzenia emerytur górniczych na podstawie wyliczeń MPiPS Rok Koszty emerytur górniczych (w mln zł) Koszty jako % PKB ,0 0, ,4 0, ,2 0, ,0 0, ,5 0, ,4 0, ,4 0, ,4 0, ,2 0, ,1 0, ,8 0, ,4 0, ,7 0, ,5 0,29 Suma ,0 Źródło: MPiPS, Dokładną różnicę trudno oszacować jest to z pewnością mniej niż 11 lat, które wynika z samego wcześniejszego przejścia na emeryturę. Prawdopodobnie ciężkie warunki pracy górniczej powodują krótszą od przeciętnej długość życia przedstawicieli tej grupy zawodowej.\n9 EMERYTURY BRANŻOWE W POLSCE W KONTEKŚCIE TEORII GRUP INTERESU 353 Specjalne uprawnienia górników, których koszty ponosi całe społeczeństwo, należy uznać za niesprawiedliwe i szkodliwe dla społeczeństwa i gospodarki (Borowski i in., 2010). Górnicy powinni zostać objęci powszechnym systemem emerytalnym, z prawem do emerytur pomostowych. Powinno się równocześnie ułatwiać im podjęcie pracy na innym stanowisku po osiągnięciu wieku, który uniemożliwia dalszą pracę górniczą. Motywy polityczne jednak uniemożliwiają zniesienie przywilejów (Kostrzewski, Miączyński, 2007). Górnicy w ostatnich dekadach PRL byli traktowani przez rządzących w szczególny sposób, ponieważ ich branża wnosiła bardzo dużą część do produktu narodowego i eksportu. Na tle reszty pracowników cieszyli się wysokimi płacami oraz licznymi przywilejami pozapłacowymi, w tym zaopatrzeniowym systemem emerytalnym (Balcerowicz, 1994, s. 155). Ich pozycja uległa jeszcze wzmocnieniu na początku transformacji, po strajkach w latach Dzięki temu przekształcenia rynkowe ominęły tę branżę, a dominującym właścicielem kopalni pozostało państwo. W tym fakcie oraz w wyjątkowej koncentracji pracowników należy upatrywać dużej siły przetargowej górników (Hausner, 1994b, s. 299). W założeniach reformy z 1999 r. górnicy mieli zostać objęci wygasającym systemem emerytur pomostowych, a ich dotychczasowe przywileje miały zostać zniesione 31 grudnia 2006 roku. Takie rozwiązanie chroniło prawa nabyte przez górników przed reformą, a nowo zatrudnionych wprowadzało do powszechnego systemu emerytalnego. W 2005 r. górnicze związki zawodowe zorganizowały masowe demonstracje w Warszawie, czym zmusiły rządzący wówczas SLD oraz prezydenta A. Kwaśniewskiego do nielikwidowania korzystnych dla nich ustaleń. W obliczu zbliżających się wyborów, w których kandydat lewicy Włodzimierz Cimoszewicz miał walczyć o prezydenturę, emerytury górnicze stały się ważną kartą przetargową (Solska, Dziadul, 2005). Jeszcze w 2005 r. podjęto dwie próby zaskarżenia nowych przepisów w Trybunale Konstytucyjnym, przy czym obie okazały się nieskuteczne. Wniosek premiera Marka Belki został wycofany przez jego następcę Kazimierza Marcinkiewicza, co stanowiło realizację obietnicy przedwyborczej PiS, złożonej w zamian za poparcie NSZZ Solidarność w wyborach parlamentarnych i prezydenckich. Szczególnie ważne wydaje się niepowodzenie wniosku PKPP Lewiatan. Trybunał oddalił go, gdyż uznał, że kwestia emerytur górniczych nie dotyczy bezpośrednio Konfederacji Pracodawców, a jedynie budżetu państwa i samych górników. Pokazuje to, jak prawnie można ograniczać możliwości działania grup okalających, które chcą bronić interesu społecznego. Okazuje się, że również samo społeczeństwo nie wyraża zdecydowanego sprzeciwu wobec przywilejów górniczych. Według sondaży, zdecydowana większość Polaków popierała postulaty górników w 2005 r. oraz opowiadała się za utrzymaniem wcześniejszych emerytur, także dla tej kategorii zawodowej. Te same badania ukazały także skalę ignorancji społecznej na temat rzeczywistych kosztów, wynikających z tytułu wcześniejszych emerytur jedynie 16% ankietowanych zdawało sobie sprawę z ich skali. Po przedstawieniu tej informacji respondentom deklarowane poparcie dla przywilejów wyraźnie spadło (Pentor, 2005 i 2008).\n10 354 Maciej Grodzicki 4.2. EMERYTURY MUNDUROWE Emerytury mundurowe są uregulowane w dwóch specjalnych ustawach (Dz.U. z 1994 r. Nr 10, poz. 36 i Dz.U. z 1994 r. Nr 53, poz. 214). Artykuły 1 obu ustaw stanowią, że żołnierzom i funkcjonariuszom służb zwolnionym ze służby z tytułu wysługi lat lub całkowitej niezdolności do służby przysługuje zaopatrzenie emerytalne, finansowane z budżetu państwa. Minimalny staż pracy w wojsku i służbach to 15 lat, a podstawowa wysokość emerytury wynosi 40% uposażenia na zajmowanym ostatnio stanowisku. Ulega ona zwiększeniu o 2,6% podstawy wymiaru za każdy następny rok pracy. Specjalnie premiowane są okresy służby w szczególnych warunkach, w tym na wojnie. Maksymalna emerytura, jaką można otrzymać, jest równa 75% ostatniego uposażenia, wraz z dodatkami i nagrodą roczną. By ją osiągnąć, trzeba pracować trochę ponad 28 lat. Powyższa formuła zapewnia żołnierzom i funkcjonariuszom relatywnie wysokie stopy zastąpienia przy krótkim stażu pracy oraz ogranicza bodźce do kontynuowania służby. Dodatkowo emerytowani mundurowi mają możliwość podjęcia pracy bez drastycznych konsekwencji dla wysokości otrzymywanych świadczeń 9. W rezultacie wielu żołnierzy i policjantów przechodzi na emeryturę w młodym wieku (przeciętny okres wysługi z tytułu służby w 2010 r. wynosił 22 lata i 6 miesięcy) 10 (MSWiA, 2011). Osobny system emerytalny stanowi barierę dla mobilności zawodowej funkcjonariuszy oraz ryzyko dla przedwcześnie zwolnionych ze służby. W maju 2012 r. wprowadzono nowe zasady, które będą obowiązywały funkcjonariuszy wstępujących do służby od 2013 roku. Nowe warunki otrzymania emerytury to 25 lat służby oraz wiek 55 lat, a wysokość świadczenia będzie kalkulowana na podstawie uposażeń w wybranych 10 kolejnych latach służby. Relacja emerytury do średniego uposażenia będzie wynosić od 60% do 75%, w zależności od rzeczywistej długości służby. W ten sposób sytuacja mundurowych zostanie nieznacznie przybliżona do powszechnego systemu emerytalnego. W 2010 r., według danych resortowych, emerytury pobierało 107 tys. wojskowych i 137 tys. funkcjonariuszy służb, a przeciętne świadczenia wynosiły w obu przypadkach około 3 tys. zł (MON, 2010; MSWiA, 2011). Wydatki budżetowe z tytułu emerytur mundurowych wynoszą około 0,6% PKB rocznie (tab. 2). Specjalne uprawnienia emerytalne żołnierzy i funkcjonariuszy służb mundurowych mają swoje pochodzenie historyczne tym grupom społeczno-zawodowym, ze względu na ich rolę w funkcjonowaniu państwa oraz wystawienie na specyficzne ryzyka, tradycyjnie przyznawana była szczególna opieka emerytalna (Muszalski, 2004, s. 173). Obecne argumenty związkowców podkreślają niekorzyści wynikające z pełnienia służby, takie jak: 9 Dopiero przy zarobkach na poziomie 130% przeciętnego wynagrodzenia emerytura maleje o 25%. 10 A. Wiktorow (2011) wymienia kolejne uprzywilejowujące charakterystyki emerytur mundurowych, m.in.: dłuższy okres pobierania emerytury i brak limitu maksymalnego świadczenia.\n11 EMERYTURY BRANŻOWE W POLSCE W KONTEKŚCIE TEORII GRUP INTERESU 355 Tabela 2. Wydatki z budżetu państwa na emerytury mundurowe w latach (w tys. zł) Rok Emerytury tys. zł % PKB tys. zł % PKB tys. zł % PKB tys. zł % PKB tys. zł % PKB Wojskowe , , , , ,25 Funkcjonariuszy służb podległych MSW , , , , ,30 Funkcjonariuszy Służby Więziennej , , , , ,04 Razem , , , , ,59 Źródło: opracowanie własne na podstawie informacji pozyskanych w MON, MSW i w Służbie Więziennej.\n12 356 Maciej Grodzicki wymóg dyspozycyjności; ograniczenie praw wyborczych; narażanie życia i zdrowia, wysokie obciążenia psychiczne (ZW NSZZ Policjantów, 2012). Głównym argumentem związkowców jest jednak to, że przy niedofinansowaniu służb, niskich płacach i nierozwiniętej polityce ścieżki kariery, to właśnie korzystne przepisy emerytalne są jedną z głównych zachęt do wstąpienia do służb mundurowych. Podejmowane przed 2012 r. próby zreformowania emerytur mundurowych, a w szczególności wydłużenia obowiązkowego okresu służby, były nieskuteczne. Nowy system emerytalny w pierwszym momencie objął również żołnierzy zawodowych, którzy wstąpili do służby po 1. stycznia 1999 r., ale już w 2003 r. rząd SLD przywrócił wcześniejsze przepisy. Dopiero w 2012 r. rządowi Donalda Tuska po raz pierwszy udało się podnieść wiek emerytalny służb mundurowych. Jego skuteczność możemy przypisać wysokiej determinacji i odpowiedniej strategii politycznej, ale również małej skali rzeczywistych zmian przywileje już zatrudnionych funkcjonariuszy pozostaną nienaruszone. Barierą dla daleko idących reform jest duże znaczenie polityczne żołnierzy i policjantów, które wynika z ich liczebności oraz kluczowej roli w funkcjonowaniu państwa. Związki zawodowe policjantów są bardzo silne i wielokrotnie już sama groźba strajków powodowała, że kolejne rządy wycofywały się ze swoich propozycji. W przypadku wojska argumentem jest groźba masowego odejścia żołnierzy ze służby 11. Równie istotne jest to, że wydłużanie wieku emerytalnego funkcjonariuszy służb i żołnierzy wymaga zmian w ogólnym funkcjonowaniu tych służb oraz wojska tak, aby stanowiska pracy i wynagrodzenia były dostosowane również do możliwości psychofizycznych oraz do potrzeb finansowych osób w średnim i starszym wieku. Przywileje emerytalne nie powinny stanowić rekompensaty za niedogodności w okresie służby. Dłuższa praca w służbach na lepszych warunkach finansowych zwiększałaby stabilność życiową funkcjonariuszy i dawała liczne korzyści pozapłacowe UPOSAŻENIE W STANIE SPOCZYNKU SĘDZIÓW I PROKURATORÓW Sędziowie i prokuratorzy są objęci osobnym systemem zabezpieczenia społecznego, który jest w całości finansowany ze źródeł budżetowych. Po osiągnięciu 65 lat, ale też w przypadku zaistnienia pewnych ryzyk społecznych (choroba i utrata sił) przechodzą oni w stan spoczynku. Istnieje możliwość wcześniejszego przejścia w stan spoczynku (na wniosek) po ukończeniu 55 lat przez kobietę lub 60 przez 11 Według doniesień medialnych propozycje zmian w emeryturach mundurowych były główną przyczyną odejścia ze służby ok. 10 tys. żołnierzy na przełomie lat 2009 i 2010 (Żemła, 2011).\nUSTAWA z dnia. 2010 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Art. 1.\nPROJEKT USTAWA z dnia. 2010 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych Art. 1. W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych\nTabela zestawienie uwag zgłoszonych w ramach opiniowania projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw\nTabela zestawienie uwag zgłoszonych w ramach opiniowania projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw Organ zgłaszający Treść uwagi Informacja o uwzględnieniu/nieuwzględnieniu


Owocowy Wyścig Gra - jedynie 18,95 zł w matras.pl\nOwocowy Wyścig Gra\nKażdy gracz musi zebrać jak najwięcej soczystych owoców. Zdecyduj, które owoce będziesz zbierać i spróbuj zablokować ruchy innych graczy. Ogrodnicy! Gotowi, do biegu... start! W serii DOBRA GRA W DOBREJ CENIE! znajdziesz gry rodzinne, do których z przyjemnością będziesz wracać. Przekonaj się, że gra w dobrej cenie może być ciekawa i pełna emocji.


I will love you, like I've never been hurt: 2013\nWłącz to jeśli chcesz\nMinął już miesiąc odkąd nie mieszkam w Doncaster. Z Tomem i Jessica nadal mam kontakt. Dzwonią prawie codziennie na skype. Powiedziałabym,że mam lepszy kontakt z nimi niż ze Stanem. Gadam z nim raz na tydzień. On nadal mi powtarza,ze nie może mi powiedzieć,dlaczego tutaj jestem i robi to dla mojego dobra. Kiedy tak mówi jeszcze bardziej się boje. O niego,o siebie. Boje się,że pewnego dnia obudzi mnie telefon i powiedzą,że Stan nie żyje. Nie wierzę w to,ani nawet nie biorę pod uwagę takiej opcji,ale może się wydarzyć wszystko. Na dodatek powiedział mi,że jestem w niebezpieczeństwie. Co jeśli i on jest? Może ten wyjazd był złym pomysłem? Powinnam być teraz z nim. Przetrwać wszystko z nim. Powiedziałabym,że boje się o niego bardziej niż o siebie.Tak,to głupie,ale przecież został mi tylko on.Chłopaki też mi bardzo pomagają. Próbują się dowiedzieć od mojego brata,dlaczego tak nagle wyjechałam,ale oni też zawsze słyszą „ jutro Ci powiem” . To „jutro” zamieniło się w miesiąc. Mogę powiedzieć,że sama się zmieniłam przez ten czas. Jestem dużo słabsza psychicznie.Powiedziałabym,że za słaba. To wszystko przez jedną osobę. Ten człowiek nazywa się Louis Tomlinson. Nie mogę już znieść tych wszystkich kłótni,docinek z jego strony. To ponad moje siły. Myślałam,że z czasem się wszystko ułoży,ale jest jeszcze gorzej. To wymknęło się z pod kontroli. Kłócimy się o wszystko. Nie mogę tak. Chce w końcu normalnie spędzić dzień,bez żadnych kłótni. Nienawidzę go. On mnie niszczy. To głupie,ale przez to chciałam sobie odebrać życie. Nie,nie przez to,że się kłócę z przyjacielem mojego brata,ale przez to,że coraz bardziej czuje się nie potrzebna. Mimo tych parogodzinnych rozmów z Harrym w których przekonywał mnie,że warto żyć,ja nie potrafię tak. W sumie kto by potrafił,kiedy prawie ciągle słyszysz,że jestes suką. Każdej nocy wychodzę na balkon i myślę nad tym wszystkim.Mówię sobie,że przestanę się nim przejmować. Spróbuje go ignorować. Dam radę.Tak,jestem idiotką,bo się przejmuje nim. Powiedziałabym nawet,ze jesteśmy uzależnieni od kłótni. Musimy się codziennie kłócić.To jest jak tradycja.\nWyłącz już piosenkę\nSiedziałam właśnie na balkonie. Doszłam do wniosku,że za dużo myślę. Za dużo myślę o Louisie. O tym wszystkim.\n-Rose śniadanie! –usłyszałam głos Liama. Westchnęłam i skierowałam się w stronę schodów. Spokojnie Rose. Oddychaj. Będzie dobrze. Po co ja to mówię i tak wiem,że nie będzie.\n-Cześć wam – wymusiłam uśmiech. Przygotuj się. Zaraz rozpęta się prawdziwa wojna. Wszyscy na powitanie pocałowali mnie w policzek. No oprócz Louisa. Chłopak podszedł i wyciągnął rękę w moją stronę. Otworzyłam szerzej oczy ze zdziwienia i popatrzyłam na dłoń bruneta. Lekko wyciągnęłam swoją w jego stronę i uścisnęłam ją. Popatrzył na mnie,po czym usiadł. Co się właśnie stało? Muszę to zapisać w kalendarzu. Dzień bez kłótni.To chyba jakieś święto. Stałam tak bez ruchu w jednym miejscu,kiedy Harry podszedł do mnie i pomachał mi rękę przed oczami. Szybko pokręciłam głową na boki i spojrzałam na niego.\n- Nie ma za co –szepnął i uśmiechnął się do mnie,po czym puścił mi oczko. Posłałam mu pytające spojrzenie\ni usiadłam przy stole. W sumie cieszyłam się,ze mogę zacząć ten dzień od kłótni.Zawsze to i humor lepszy,bo przynajmniej nikt Cię nie wkurzy. Ugryzłam właśnie kęs mojej kanapki i przeżuwając patrzyłam się na Harry’ego. On chyba to wyczuł,bo też popatrzył się na mnie. Cały czas patrzyłam na niego z uniesionymi brwiami. On tylko cicho się roześmiał i machnął ręką. Przewróciłam oczami i westchnęłam.\n-Rose jakie masz plany na dzisiaj? –zapytał Niall\n-Nie mam żadnych – powiedziałam,po czym wzięłam szklankę z ciepłą herbatą do rąk i upiłam trochę.\n-Chcielibyśmy,żebyś pojechała z nami na plan –odezwał się Zayn. Popatrzyłam na niego,nie bardzo wiedząc o co chodzi –plan teledysku. Kręcimy teledysk.Idziesz z nami,prawda?\nZgodziłam się na te propozycję. Pokiwałam twierdząco głową jako moją odpowiedź. Ton Malika mówił mi,że chcieli,żebym przyszła. No może czwórka z nich. Po skończonym śniadaniu wszyscy zaczęliśmy sprzątać ze stołu. Włożyłam wszystkie naczynia do zmywarki i pobiegłam na górę się przebrać. Pogoda dzisiaj było wyjątkowo piękna. Świeciło słońce, a niebo było bezchmurne. Chyba trochę przesadziłam nakładając bluzkę z długim rękawem. Kto by pomyślał,ze tak się rozpogodziło. Postanowiłam,że zostawię spodnie, a tylko zmienię bluzkę. Podeszłam do szafki i zaczęłam rozglądać się za bluzka pasującą do miętowych spodni. Po paru minutach wybrałam prostą czarną bluzkę z koronką na ramionach. Nałożyłam na rękę jeszcze bransoletkę i wyszłam. Zapakowaliśmy się wszyscy do jednego samochodu i Louis wyjechał z podjazdu. Kiedy jechaliśmy zalogowałam się na twitter. Spojrzałam na Louisa i zobaczyłam jak chłopak patrzy się z lusterka na mnie. Szybko odwróciłam wzrok w prawą stronę,westchnęłam, a potem powróciłam do patrzenia się w ekran telefonu. Tomlinson zatrzymał pojazd co oznaczało,że byliśmy na miejscu.Odpięłam pasy i wyszłam.Wokół było mnóstwo ludzi z kamerami. Nieco dalej były makijażystki. Chłopców od razu zabrali,żeby zrobić im makijaż, a ja zostałam sama. Porozglądałam się chwilę, a po chwili usiadłam na stołku. Wyjęłam z kieszeni od spodni słuchawki,rozplątałam je,po czym puściłam sobie moją ulubioną piosenkę.Louis chyba skończył jako pierwszy się szykować,bo podszedł do pewnej brunetki i zaczął z nią\nrozmawiać. Zgaduje,że wymienili się numerami telefonów,bo dziewczyna dała pasiakowi małą karteczkę. Wywróciłam oczami. Obserwowałam jak chłopak cofa się do tyłu i z uśmiechem wymieniają ostatnie spojrzenia. Patrzyłam jak chłopak oddala się,a po chwili zniknął za ścianą. Szukałam właśnie w telefonie piosenki,kiedy poczułam jak ktoś stanął przede mną. Podniosłam głowę i od razu zakryłam usta dłonią. Próbowałam ukryć mój śmiech.\n-I co myślisz? –zapytał Zayn. Chłopak miał długie czarne włosy.Kolczyki i okulary. Zilustrowałam jego sylwetkę od góry do dołu.\n-Jesteś bardzo atrakcyjny –zaśmiałam się- powinieneś być kobietą.\nChłopak uśmiechnął się,puścił mi oczko,po czym wypiął piersi do przodu i poszedł do baru,po wodę. Zaśmiałam się i wtedy zobaczyłam jakiegoś starszego faceta. Po chwili zorientowałam się,że do Niall. Poznałam go po jego niebieskich oczach,które są jedyne w swoim rodzaju.\n-Nie poznałam Cię,zdradziły Cię tylko Twoje niebieskie oczy –przyznałam. Chłopak zaśmiał się i odszedł gdzieś. Nie widziałam gdzie,bo tym razem był przede mną Liam. Oni chyba podchodzą pojedynczo,żebym im mówiła jak wyglądają. Liam zdecydowanie przebijał wszystkich. Nie wytrzymałam i zaczęłam się głośno śmiać.\n-Ej aż tak źle? –popatrzył na mnie.\n-Jesteś moim mistrzem-nadal się śmiałam –wyglądasz świetnie.\n-Wiedziałem –pokręcił głową na boki-zobaczysz,będę Twoim choreografem\n-Trzymam Cię za słowo –powiedziałam do oddalającego się chłopaka.\n-Jestem Twoim wymarzonym kujonem- Usłyszałam zza moich pleców. Odwróciłam się i zobaczyłam Harry’ego w kujonkach. Uśmiechnął się do mnie,co odwzajemniłam.\n-Powiem Ci coś szczerego –spojrzałam na niego –jestes najseksowniejszym kujonem jakiego znam –zaśmialiśmy się oboje\n-Tak w ogóle to podobała mi się dzisiaj Twoja fryzura –oznajmiłam. Chłopak podszedł bliżej. Harry dzisiaj miał grzywkę zaczesaną do tyłu. Wyglądał naprawdę świetnie. Po chwili Styles nachylił się i pocałował mnie w policzek.Zarumieniłam się i spuściłam wzrok,na co chłopak zareagował cichym śmiechem.\n-Nie miałaś dzisiaj kłótni z Louisem. Jak widać nasze parogodzinne gadanie się opłaciło –szepnął . Powiedziałam tylko bezdźwięczne „dziękuje „ i oddalił się. Został tylko Louis,ale wątpię,żeby podszedł. Założę się,że ledwo co się powstrzymuje,żeby nie zacząć kłótni ze mną. Założyłam kosmyk włosów za ucho,kiedy zobaczyłam jak podchodzi do mnie Louis. Jak go poznałam? Mimo,że nałożyli mu maskę,to tylko on został tak naprawdę do ocenienia przeze mnie. Chłopak podszedł do mnie i popatrzył mi w oczy.\n-Co myślisz o mnie? –zapytał ściszonym głosem.\n-Wyglądasz inaczej-nie odrywałam wzroku od jego niebieskich tęczówek. Chłopak robił to samo. Nie wiedziałam jak z nim rozmawiać,to było dość krępujące.\n-To dobrze czy źle?-zapytał ściszonym głosem.\n-Dobrze-tylko to potrafiłam z siebie wydusić. Nasz kontakt wzrokowy przerwał jakiś mężczyzna mówiący do megafonu,że zaczynają. Lekko pokręciłam głową,żeby już się na niego nie patrzeć,po czym spuściłam wzrok. Wiedziałam,ze jeszcze się na mnie patrzy,ale po chwili podszedł. Co się właśnie stało? Ten dzień jest pewien niespodzianek dzisiaj. Zero kłótni,nasz długi kontakt wzrokowy. Nie rozumiem. Jeszcze nie dawno zabilibyśmy się,nie podszedłby nawet do mnie,ale teraz…. To się zmieniło. Powiem,że nawet mi to odpowiada. Włożyłam słuchawki i telefon do kieszeni i poszłam w stronę kamerzysty,po czym stanęłam koło niego i zaczęłam się przeglądać temu wszystkiemu. Chłopcy musieli powtarzać jedną scenę chyba z 20 razy,bo Louis cały czas patrzył się na tę brunetkę z którą wtedy rozmawiał. Chłopcy byli trochę wyczerpani i wkurzeni,bo w tym czasie mogli by nagrać połowę teledysku.\n-Jak można powtarzać jedną scenę w kółko? Dlaczego nie mogłeś się skupić? –zapytał Liam.\n-To nie moja wina –zaczął się bronić Louis.\n-Może dlatego,że zaczął się gapić na jakąś brunetkę –odparłam,zdejmując buty.\n-Wole się patrzeć na nią,niż na Ciebie –odpowiedział gniewnym tonem – ona przynajmniej jest atrakcyjna i wole mieszkać z nią niż z Tobą –dodał.\nTe słowa zabolały chyba najbardziej. Zabolały jeszcze bardziej niż te,jak powiedział,że jestem suką. Spuściłam głowę i popatrzyłam na podłogę. Doskonale wiedziałam,że jestem obserwowana przez\nHarry’ego,Nialla,Liama i Zayna. Poczułam napływajcie łzy do moich oczu. Bez słowa odwróciłam się i pobiegłam na górę. Nie mam pojęcia,dlaczego dodałam ten komentarz. To wszystko przeze mnie. Jestem żałosna,bo w sumie nie powinnam płakać. To wszystko jest moją winą. Jestem kretynką. Jeszcze nikt nie powiedział do mnie takich słów. Znowu poczułam się nic nie warta,beznadziejna. Usiadłam na łóżku i mój wzrok powędrował na drzwi od łazienki. Podeszłam do nich i otworzyłam je,po czym wzięłam z pułki białe pudełeczko z tabletkami. Znowu nie chce żyć. Już dawno by mnie to nie było,gdyby nie to,że jestem tchórzem. Boje się to zrobić. Wróciłam znowu do pokoju. Nasypałam sobie garść tabletek i już miałam to zrobić,kiedy drzwi do mojego pokoju się otworzyły.\nPrzybywam z nowym rozdziałem.\nChciałam was bardzo przeprosić,za to,że tak długo czekaliście na ten rozdział\nnie wiedziałam jak zacząć i nie mogłam dobrać odpowiednich słów.\nJestem z niego niezadowolona kompletnie.\nNie które sceny musiałam napisać,nie wiem czego,ale poczułam taką potrzebę :)\nMam nadzieje,że chociaż wam się trochę spodoba.\nAutor: Faith∞ o 02:51 14 komentarzy:


Premier League: mistrz z wicemistrzem w drugiej kolejce - Wiadomości Znad Wilii Premier League: mistrz z wicemistrzem w drugiej kolejce - Wiadomości Znad Wilii\n15 sierpnia, 2015 9:36\nPremier League: mistrz z wicemistrzem w drugiej kolejce\nW drugiej kolejce angielskiej ekstraklasy piłkarskiej broniąca tytułu Chelsea Londyn zmierzy się na wyjeździe z wicemistrzem kraju Manchesterem City. W razie porażki stołeczni będą mieli pięć punktów straty do lidera.\nW zespole prowadzonym przez Portugalczyka Jose Mourinho od początku sezonu brakuje spokoju. Chelsea przegrała rywalizację o Tarczę Wspólnoty z Arsenalem Londyn, a w pierwszej kolejce Premier League tylko zremisowała ze Swansea City 2:2; bramki „Łabędzi” strzegł Łukasz Fabiański.\nPo tym spotkaniu szkoleniowiec wywołał burzę, krytykując zachowanie głównej lekarki Evy Carneiro. Zarzucił jej, że źle „czyta grę”, ponieważ jego zdaniem niepotrzebnie udzieliła pomocy faulowanemu Edenowi Hazardowi, przez co Belg musiał na chwilę opuścić boisko. Wtedy Chelsea grała przez kilkadziesiąt sekund w dziewiątkę. Carneiro została usunięta z najbliższego otoczenia Portugalczyka.\nW Manchesterze nie wystąpi inny reprezentant Belgii Thibaut Courtois. Bramkarz londyńczyków został ukarany czerwoną kartką za faul na Bafetimbim Gomisie w polu karnym. Zastąpił go sprowadzony tego lata Bośniak Asmir Begovic.\nMourinho nie ma też pola manewru w ofensywie. Reprezentujący Hiszpanię Brazylijczyk Diego Costa nie jest do końca zdrowy, natomiast Kolumbijczyk Radamel Falcao musi jeszcze wrócić do najlepszej dyspozycji po nieudanym ubiegłym sezonie w Manchesterze United.\nZupełnie inne nastroje panują w ekipie „The Citizens”. Drużyna z Manchesteru pewnie pokonała w pierwszej kolejce West Bromwich Albion na wyjeździe 3:0. W tym spotkaniu z bardzo dobrej strony zaprezentował się Yaya Toure z Wybrzeża Kości Słoniowej, który był najważniejszą postacią tej drużyny w sezonie 2013/14, gdy sięgała po mistrzostwo Anglii.\n„Ja nie +wróciłem+, ja tu zawsze byłem. Wiem, po co tu jestem i mało mnie obchodzi, co ludzie o mnie myślą” – mówił wzburzony Toure na pomeczowej konferencji prasowej.\nPoza tym do City dołączył z Liverpoolu utalentowany 20-letni pomocnik Raheem Sterling, który kosztował ponad 60 mln euro.\n„To na pewno będzie bardzo trudny sezon. Zagramy po raz pierwszy u siebie, więc zależy nam na mocnym początku” – powiedział Sterling.\nDruga kolejka rozpoczęła się nietypowo jak na angielską ekstraklasę – w piątek. Manchester United pokonał Aston Villę 1:0. Na sobotę zaplanowany jest marsz jednej z prawicowych organizacji politycznych, który będzie wymagał rozbudowanego nadzoru policyjnego, w związku z czym funkcjonariusze nie mogliby zagwarantować bezpieczeństwa podczas meczu.\nW kadrze „Czerwonych Diabłów” ponownie zabrakło hiszpańskiego bramkarza Davida de Gei, który cały czas szykuje się do transferu do Realu Madryt. Zastąpił go wicemistrz świata Argentyńczyk Sergio Romero, który w debiucie w pierwszej kolejce zachował czyste konto.\nDzień później Swansea City Fabiańskiego podejmie Newcastle United, a w poniedziałek AFC Bournemouth, którego bramkarzem jest Artur Boruc, zmierzy się na wyjeździe z Liverpoolem.


Czy masz czas na małżeństwo? - serialowe mądrości - Mocem\nNiedawno podliczyliśmy z Piotrkiem, ile seriali oglądamy (lub już obejrzeliśmy). Zebrało się niecałe 50 tytułów. Daje to bardzo dużo czasu spędzonego przed ekranem. Czasu, który jest „jedynie” rozrywką, odpoczynkiem albo po prostu formą bycia razem – tak na luzie, bez dużego zaangażowania – bo to też bywa potrzebne. I to jest jedna z naszych form, w jaki wykorzystujemy czas na małżeństwo.\nCzasem z tych tasiemców i zapchajdziur codzienności da się wyłapać mądrości życiowe albo zwykłe zdania, które w danym momencie dla nas stają się objawieniem. Ostatnia taka myśl dotarła do mnie, gdy oglądaliśmy najnowszy sezon „Suits” (uwielbiam <3).\nRachel pokazywała tacie apartament Harvey’a, w którym zamierzali z Mike’iem zorganizować swój ślub. Robert Zane dał córce krótką pogadankę o małżeństwie i zwrócił uwagę, na to, że młodzi nie mają czasu, by razem pozałatwiać ślubne sprawy. Każde z nich jest mocno zaangażowane w pracę, do domu wracają późno i choć dnie spędzają w tej samej kancelarii, rzadko kiedy są po prostu razem – bez rozwiązywania problemów prawnych. Ojciec zapytał młodą narzeczoną:\n„Skoro nie możecie skupić się na ślubie, jak znajdziecie czas, by skupić się na małżeństwie?”\nZ jednej strony można powiedzieć, że przecież „ślub nie jest najważniejszy” i uznać całe pytanie za bezsensowne. No bo przecież ślub to tylko jeden dzień, zewnętrzna uroczystość, a przecież chodzi o „to, co niewidoczne dla oczu”. Gdyby ktoś nie oglądał filmu, mógłby pomyśleć, że Rachel i Mike nie mają czasu na organizację wesela, ale jednak pracują nad relacją i umacniają swój związek. Można przecież mieć zupełnie gdzieś to, w czym się pójdzie do ślubu albo jakie będą przystawki, ale ciągle skupiać się na poznawaniu siebie. I to jest nawet super. Podziwiam troszkę po ciuchu ludzi, którzy są w stanie „olać ślubne pierdółki” i postawić mocny akcent na ważniejszych sprawach. Ale w filmie i w tym cytacie nie o to chodzi. Oni naprawdę nie mają dla siebie czasu (o nadszarpniętym zaufaniu już nie wspominam).\nZ innej jednak strony, warto spojrzeć na drugą część zdania. To ona stanowi tutaj clou moich rozważań. To ona jakoś mnie zastanowiła. Czy będą mieli czas na małżeństwo? Czy małżeństwo w ogóle zajmuje czas? Czy po ślubie jakoś specjalnie trzeba szukać tego czasu na małżeństwo czy on już jest małżeński z urzędu? Czy my znajdujemy czas na nasze małżeństwo?\nMałżeństwo zajmuje czas\nTrzeba umieć wygospodarować cenne minuty, by przeżywać swoje małżeństwo. Tak, żeby nie było ono jedynie statusem związku, a stanem, w którym żyjemy. Rzeczywistością, w której działamy, a nie stwierdzeniem, papierkiem, czy czymś totalnie abstrakcyjnym. Albo, co gorsza, nic nieznaczącym.\nCzas na małżeństwo jest zawsze, ale trzeba go dostrzec\nBo to chodzi własnie o ten czas wśród codzienności. Ten, którego jest mało, gdy mamy mnóstwo spraw na głowie. I ten, który gdzieś nam ucieka niezauważony, gdy teoretycznie w naszym życiu jest spokój. Chodzi o swego rodzaju uważność, stanięcie z boku, zatrzymanie i zauważenie. Chodzi też o ustalenie priorytetów.\nMnóstwo spraw na co dzień zajmuje nasz czas. Jedne niezbędne do życia, inne wynikające z przyzwyczajeń. Sporą część doby zdarza nam się po prostu marnować albo spędzać na włączonym automacie – robiąc to samo i tak samo jak wczoraj i przedwczoraj i przed przedwczoraj. Łatwo zepchnąć czas dla małżeństwa na dalszy plan.\nDlaczego trudno znaleźć czas na małżeństwo?\nBo ciężko go zdefiniować. No bo co to właściwie znaczy? Spędzanie razem czasu? Ale jak? Nie da się określić, kiedy „zadanie” można odhaczyć. Nikt nam nie powie, czy codzienna rozmowa ma trwać godzinę czy 5 minut. Zawsze będzie można zrobić coś lepiej, choć nie zawsze jest to niezbędne.\nJedni mogą niemal wszystko robić razem, a nie być naprawdę blisko. Inni mogą żyć kilometry od siebie, a jednak być w pewnym sensie bliżej niż kiedykolwiek. Dla jednych oglądanie razem serialu będzie czasem straconym pod kątem ich relacji, czasem, w którym się od siebie odsuwają i zatapiają w swoich myślach i domysłach. Dla innych będzie to prawdziwy odpoczynek i czas bardzo potrzebny, dzięki któremu ich relacja się polepszy. Można iść razem na zakupy i zbierać po prostu produkty z listy, a można cieszyć się wspólnie wybieranymi składnikami na obiad.\nI choć nikt nam dokładnie nie powie, jak mamy przeżyć nasze małżeństwo to jednak jest pewne, że musimy stworzyć możliwość – znaleźć czas, który będzie w jakimś stopniu właśnie nasz. Niekoniecznie za każdym razem siedząc obok siebie, będziemy zatapiać się w głębokich rozmowach nad naszą relacją, niekoniecznie będziemy analizować nasz związek i coraz lepiej się poznawać podczas rozmowy. Jednak jeśli nie będziemy mieć ani chwili by być razem, czy to na kanapie, przy stole, w aucie albo na Skypie, bo dzieli nas odległość, to nie damy sobie szansy na dobre małżeństwo. Bo ono wymaga czasu. Tego codziennego i zwyczajnego, ale naszego.\nSłyszałam, że w małżeństwie się po prostu żyje\nDo pewnego momentu to jest racja. Praca nad związkiem to nie zawsze „praca”. Często przychodzi mimochodem, dzieje się niemal przypadkiem. Ale te wszystkie drobnostki to nie jest wcale przypadek, a suma naszych przekonań, nawyków, osobowości i doświadczeń. Można po prostu żyć w małżeństwie, ale można też żyć małżeństwem. Czasem warto puścić stery i dać się trochę ponieść, ale co jakiś czas dobrze się rozejrzeć i sprawdzić, dokąd prowadzi nas dany prąd.\nKażda para jest inna i znajduje inny czas na małżeństwo\nI nie chodzi o odpowiedni moment na ślub, ale właśnie o to, co dzieje się po nim. O to, jak realizuje się małżeństwo w życiu. Jedni robią wszystko razem, inni działają bardziej osobno, ale wszyscy małżonkowie potrzebują spotkania i jakiegoś czasu dla nich. Czasu, którego przeżywanie będzie miało wysoką jakość, i który będzie procentował podczas zabiegania i stresu. Czasu, który ładuje baterie i chroni żonę i męża przed różnymi zagrożeniami. Czasu, którego potrzebujemy, by żyć.\nJaka jest według Ciebie definicja czasu na małżeństwo?


Hotel**** Hotel Polski Mielec podkarpackie\nStrona główna » podkarpackie » Mielec » Hotel Polski\n2.4 Ocena 96 użytkowników\nTelefon: (17) 78 88 666\nStrona www: http://www.hotelpolski.pl/\nW Hotelu Polskim mieści się Restauracja Secesja, która od prawie 15 lat, zajmuje się organizacją przyjęć okolicznościowych. Szkolenia zarówno naszych pracowników, kucharzy, jak i kelnerów, pozwoliły nam na uzyskanie wiedzy, zgodnej z najnowszymi trendami obowiązującymi w świecie gastronomii.\nGwarantujemy świeże i ładnie podane potrawy na stołach weselnych oraz fachową obsługę.\nRestauracja "Secesja", posiada miejsca dla 180 osób i składa się z trzech oddzielnych sal, mających swój niepowtarzalny klimat:\nSale posiadają różny wystrój, co stwarza możliwość zorganizowania wszelkiego rodzaju imprez, przyjęć oraz spotkań. Serdecznie zachęcamy Państwa również do organizowania mniejszych przyjęć weselnych, gdyż nie ograniczamy się tylko do organizowania dużych przyjęć. Zajmujemy się również profesjonalnym cateringiem weselnym.