Teledysk - Music video - qaz.wiki\nKrótki film łączący piosenkę i obrazy\nTeledysk jest krótki film , o zmiennej długości, który integruje się utwór lub album ze zdjęciami, który jest produkowany przez promocyjnych lub artystycznych celów. Nowoczesne teledyski są głównie tworzone i wykorzystywane jako narzędzie marketingowe mające na celu promocję sprzedaży nagrań muzycznych . Istnieją również przypadki, w których piosenki są używane w powiązanych kampaniach marketingowych, które pozwalają im stać się czymś więcej niż tylko piosenką. Wiązania i merchandising mogą być używane do zabawek, żywności lub innych produktów.\nChociaż początki teledysku sięgają krótkich filmów muzycznych, które po raz pierwszy ukazały się w latach dwudziestych XX wieku, ponownie zyskały na znaczeniu w latach 80., kiedy kanał MTV (pierwotnie „Music Television”) oparł swój format na tym medium. Przed 1980 rokiem tego rodzaju filmy były opisywane różnymi terminami, w tym „ piosenka ilustrowana ”, „wstawka filmowa”, „film promocyjny”, „klip promocyjny”, „wideo promocyjne”, „wideo z piosenką”, „piosenka klip ”lub„ klip filmowy ”.\nTeledyski wykorzystują szeroką gamę stylów i współczesnych technik tworzenia wideo, w tym animację , akcję na żywo , dokument i podejścia nienarracyjne, takie jak film abstrakcyjny . Niektóre teledyski łączą różne style z muzyką, takie jak animacja i akcja na żywo. Łączenie tych stylów i technik stało się bardziej popularne ze względu na różnorodność dla publiczności. Wiele teledysków interpretuje obrazy i sceny z tekstu piosenki, podczas gdy inne mają bardziej tematyczne podejście. Inne teledyski mogą nie mieć żadnego pomysłu, będąc jedynie sfilmowaną wersją koncertu utworu na żywo.\n1.1 1926–1959: Talkie, dźwięki i szorty\n1.4 1981–1991: teledyski stają się popularne\n1.5 1992–2004: Awans dyrektorów\n1.6 2005 – obecnie: pobieranie i przesyłanie strumieniowe teledysków\n1.6.2 Filmy w pionie\n1.6.3 Filmy z tekstami utworów\n2.1 lata 80\n3 Wydanie komercyjne\n3.2 Pojedynczy film\n5 muzycznych stacji wideo\n8.1 Dalsze czytanie\nW 1894 roku wydawcy nut Edward B. Marks i Joe Stern zatrudnili elektryka George'a Thomasa i różnych artystów, aby promować sprzedaż ich piosenki „ The Little Lost Child ”. Za pomocą magicznej latarni Thomas wyświetlał na ekranie serię nieruchomych obrazów jednocześnie z występami na żywo. Stało się to popularną formą rozrywki znaną jako ilustrowana piosenka , pierwszy krok w kierunku teledysku.\n1926–1959: Talkie, dźwięki i szorty\nW 1926 roku, wraz z pojawieniem się „ talkie ”, wyprodukowano wiele muzycznych krótkometrażowych filmów . W krótkich spodenkach Vitaphone (wyprodukowanych przez Warner Bros. ) wystąpiło wiele zespołów, wokalistów i tancerzy. Artysta animacji Max Fleischer przedstawił serię krótkich kreskówek do śpiewania zatytułowanych Piosenki ekranowe , w których publiczność zaprosiła publiczność do wspólnego śpiewania z popularnymi piosenkami, „podążając za odbijającą się piłką”, co przypomina współczesną maszynę do karaoke. W kreskówkach z początku lat 30. XX wieku popularni muzycy wykonywali swoje hity przed kamerą w segmentach akcji na żywo podczas filmów animowanych . Wczesne filmy animowane Walta Disneya , takie jak filmy krótkometrażowe Silly Symphonies, a zwłaszcza Fantasia , które zawierały kilka interpretacji dzieł klasycznych, zostały zbudowane wokół muzyki. W Warner Bros. kreskówki nawet dzisiaj zapowiadane jako Looney Tunes i Merrie Melodies , początkowo były niemodne wokół konkretne utwory z nadchodzących Warner Bros. film muzyczny . Krótkometrażowe musicali na żywo, z udziałem tak popularnych artystów, jak Cab Calloway , trafiły również do kin.\nPiosenkarka bluesowa Bessie Smith pojawiła się w dwubębnowym filmie krótkometrażowym St. Louis Blues (1929), w którym przedstawiono udramatyzowane wykonanie przebojowej piosenki. W tym okresie pojawiało się wielu innych muzyków zajmujących się krótkimi tematami muzycznymi.\nSoundies , produkowane i wydawane od 1940 do 1947 roku, były filmami muzycznymi, które często zawierały krótkie sekwencje taneczne, podobnie jak późniejsze teledyski.\nW połowie lat czterdziestych muzyk Louis Jordan nakręcił krótkie filmy do swoich piosenek, z których niektóre zostały połączone w film fabularny Lookout Sister . Według historyka muzyki Donalda Clarke'a filmy te były „przodkami” teledysków.\nMusicale lat 50-tych doprowadziły do powstania krótkich teledysków\nFilmy muzyczne były kolejnym ważnym prekursorem teledysków, a kilka znanych teledysków naśladowało styl klasycznych hollywoodzkich musicali od lat 30. do 50. Jednym z najbardziej znanych przykładów jest wideo Madonny z 1985 roku do „ Material Girl ” (w reżyserii Mary Lambert ), które było wzorowane na inscenizacji Jacka Cole'a „ Diamonds Are a Girl's Best Friend ” z filmu Gentlemen Prefer Blondes . Kilka filmów Michaela Jacksona pokazuje niewątpliwy wpływ sekwencji tanecznych w klasycznych hollywoodzkich musicalach, w tym przełomowy „ Thriller ” i „ Bad ” w reżyserii Martina Scorsese , na który wpływ miały stylizowane „walki” taneczne w wersji filmowej. z West Side Story . Według projektu Internet Accuracy Project, DJ / piosenkarz JP „ The Big Bopper ” Richardson był pierwszym, który ukuł frazę „teledysk” w 1959 roku.\nW swojej autobiografii twierdzi Tony Bennett, że stworzył „... pierwszy teledysk” kiedy został nakręcony spaceru wzdłuż Serpentine w Hyde Park, Londyn w 1956 roku, z otrzymaną klip jest zestaw do jego nagraniu piosenki " Stranger in Raj ”. Klip został wysłany do brytyjskich i amerykańskich stacji telewizyjnych i wyemitowany na wystawach w tym Dick Clark „s amerykański Estrada .\nNajstarszym przykładem promocyjnego teledysku, przypominającego bardziej abstrakcyjne, współczesne teledyski, wydaje się czechosłowacki „Dáme si do bytu” („Chodźmy do mieszkania”) stworzony w 1958 roku i wyreżyserowany przez Ladislava Rychmana .\nW późnych latach pięćdziesiątych we Francji wynaleziono Scopitone , wizualną szafę grającą , a do ich piosenek towarzyszyło wiele filmów krótkometrażowych, takich jak Serge Gainsbourg , Françoise Hardy , Jacques Dutronc i Belg Jacques Brel . Jego użycie rozprzestrzeniło się na inne kraje, a podobne maszyny, takie jak Cinebox we Włoszech i Color-sonic w USA, zostały opatentowane. W 1961 roku, dla wyprodukowanego w Kanadzie programu Singalong Jubilee , Manny Pittson rozpoczął wstępne nagrywanie dźwięku muzycznego, udał się na miejsce i nagrał różne wizualizacje z synchronizacją warg muzyków, a następnie zmontował razem audio i wideo. Większość numerów muzycznych była nagrywana w studiu na scenie, a „teledyski” z lokacji miały na celu urozmaicenie. Również w 1961 roku, po włączeniu muzycznych występów swojego syna Ricky'ego Nelsona do programu telewizyjnego Przygody Ozziego i Harriet w kilku odcinkach, Ozzie Nelson stworzył samodzielny teledysk do piosenki „Travelin 'Man”, nakładając na siebie materiał filmowy z podróży. Jego zamiarem było promowanie płyt Ricky'ego; wideo wyemitowano w kwietniu, a piosenka stała się hitem numer 1 miesiąc później. W 1964 roku Kenneth Anger „s eksperymentalny film krótkometrażowy, Scorpio Powstania wykorzystywane popularne piosenki zamiast dialogu.\nW 1964 roku producent The Moody Blues Alex Murray chciał promować swoją wersję „ Go Now ”. Krótki film, który wyprodukował i wyreżyserował w celu promowania singla, ma uderzający styl wizualny, który wyprzedza podobny teledysk Queen do „ Bohemian Rhapsody ” o całą dekadę. To także poprzedza to, co Beatlesi zrobili z filmami promocyjnymi ich singli „ Paperback Writer ” i B-Side „ Rain ”, obu wydanych w 1966 roku.\nW tym samym roku The Beatles wystąpili w swoim pierwszym filmie fabularnym A Hard Day's Night w reżyserii Richarda Lestera . Nakręcony w czerni i bieli i przedstawiony jako udawany dokument , przeplatał sekwencje komediowe i dialogowe z muzycznymi tonami. Sekwencje muzyczne dostarczyły podstawowych szablonów, na których wzorowano się na wielu kolejnych teledyskach. Był bezpośrednim wzorem dla odnoszącego sukcesy amerykańskiego serialu telewizyjnego The Monkees (1966–1968), który podobnie składał się z fragmentów filmowych, które miały towarzyszyć różnym piosenkom Monkees. Druga funkcja The Beatles, Help! (1965) był o wiele bardziej wystawnym przedsięwzięciem, nakręconym w kolorze w Londynie i na międzynarodowych planach. Sekwencja tytułów, nakręcona w czerni i bieli, jest prawdopodobnie jednym z głównych archetypów współczesnego teledysku w stylu performansu, wykorzystującego rytmiczne przekroje, kontrastujące ujęcia i zbliżenia oraz niezwykłe ujęcia i kąty kamery, takie jak ujęcie 50 sekund utworu, w którym lewa ręka George'a Harrisona i gryf jego gitary są wyraźnie wyostrzone na pierwszym planie, podczas gdy całkowicie nieostra postać Johna Lennona śpiewa w tle.\nW 1965 roku Beatlesi zaczęli tworzyć klipy promocyjne (znane wówczas jako „wstawki filmowe”) do dystrybucji i emisji w różnych krajach - głównie w USA - aby mogli promować swoje płyty bez konieczności osobistego występu. Ich pierwsza partia filmów promocyjnych nakręconych pod koniec 1965 roku (w tym ich obecny wówczas singiel „ Day Tripper ” / „ We Can Work It Out ”) były dość prostymi utworami naśladującymi występy w studiu (choć czasami w głupich setach) i miał dość płynnie komponować się z programami telewizyjnymi, takimi jak Top of the Pops i Hullabaloo . Zanim Beatlesi przestali koncertować pod koniec 1966 roku, ich filmy promocyjne, podobnie jak ich nagrania, stały się bardzo wyrafinowane. W maju 1966 roku nakręcili dwa zestawy kolorowych klipów promocyjnych do ich obecnego singla „ Rain ” / „ Paperback Writer ”, wszystkie w reżyserii Michaela Lindsay-Hogga , który następnie wyreżyserował The Rolling Stones Rock and Roll Circus oraz ostatni film Beatlesów, Niech to będzie . Kolorowe klipy promocyjne do „ Strawberry Fields Forever ” i „ Penny Lane ”, nakręcone na początku 1967 roku i wyreżyserowane przez Petera Goldmana, wyniosły format filmu promocyjnego na nowy poziom. Użyli technik zapożyczonych z filmu undergroundowego i awangardowego, w tym filmu odwróconego i zwolnionego tempa, dramatycznego oświetlenia, nietypowych ujęć kamery i filtrowania kolorów dodanego w postprodukcji. Pod koniec 1967 roku grupa wydała swój trzeci film, godzinny projekt telewizyjny Magical Mystery Tour ; został napisany i wyreżyserowany przez grupę i po raz pierwszy wyemitowany w BBC w Boxing Day 1967. Chociaż był słabo przyjęty w tamtym czasie z powodu braku struktury narracyjnej, pokazał, że grupa jest pełnymi przygód twórcami filmów muzycznych.\nFilmy koncertowe były wypuszczane w połowie lat 60., co najmniej już w 1964 roku, wraz z TAMI Show .\nMonochromatyczny klip z 1965 roku do " Subterranean Homesick Blues " Boba Dylana, nakręcony przez DA Pennebaker, został wykorzystany w filmie dokumentalnym Pennebakera Dylan Dont Look Back . Unikając wszelkich prób symulowania występu lub przedstawiania narracji, klip pokazuje Dylana stojącego w bocznej uliczce miasta, po cichu tasującego serię dużych kart ze wskazówkami (zawierających słowa kluczowe z tekstu piosenki). Wiele "sfilmowanych wstawek" zostało wyprodukowanych przez brytyjskich artystów, aby można było je wyświetlać w telewizji, gdy zespoły nie były dostępne do występów na żywo. Pink Floyd byli pionierami w produkcji filmów promocyjnych do swoich piosenek, w tym „ San Francisco: Film ” w reżyserii Anthony'ego Sterna , „ Strach na wróble ”, „ Arnold Layne ” i „ Interstellar Overdrive ”, ten ostatni w reżyserii Petera Whiteheada , który również stworzył kilka pionierskich klipy dla The Rolling Stones między 1966 a 1968 rokiem. W Wielkiej Brytanii The Kinks nakręcili jeden z pierwszych " fabularnych " klipów promocyjnych do piosenki. Na potrzeby ich singla „ Dead End Street ” (1966) powstał miniaturowy film komiksowy. BBC podobno odmówiło emisji klipu, ponieważ uznano, że jest w „złym guście”. The Who pojawił się w kilku klipach promocyjnych z tego okresu, zaczynając od klipu z 1965 roku do „ I Can't Explain ”. Ich klip fabularny do „ Happy Jack ” (1966) pokazuje, jak zespół zachowuje się jak gang złodziei. Film promujący „ Call Me Lightning ” (1968) opowiada o tym, jak perkusista Keith Moon dołączył do grupy: Pozostali trzej członkowie zespołu piją herbatę w czymś, co wygląda jak opuszczony hangar, gdy nagle pojawia się „krwawiące pudełko”, z którego wyskakuje szybko biegnący, upływ czasu, Moon, którego inni członkowie następnie próbują uchwycić w przyspieszonej sekwencji slapsticku, aby go uspokoić. W 1966 roku Nancy Sinatra nakręciła klip do swojej piosenki „ Te buty są stworzone do chodzenia ”. Roy Orbison pojawił się w klipach promocyjnych, takich jak jego przebój z 1968 roku „Walk On”.\nThe Rolling Stones pojawili się w wielu klipach promocyjnych do swoich piosenek w latach sześćdziesiątych. W 1966 roku Peter Whitehead wyreżyserował dwa klipy promujące ich singiel „ Czy widziałeś swoją matkę, dziecko, stojąc w cieniu? ”. W 1967 roku Whitehead wyreżyserował kolorowy klip promujący do singla Stones „ We Love You ”, który jako pierwszy Został wyemitowany w sierpniu 1967 roku. Ten klip zawiera przyspieszone nagranie grupowego nagrania w studiu, przeplatane pozorowanym procesem, który wyraźnie nawiązuje do toczących się w tamtym czasie śledztw w sprawie narkotyków Micka Jaggera i Keitha Richardsa . Dziewczyna Jaggera, Marianne Faithfull, pojawia się w scenach procesu i przedstawia „sędziemu” (Richardsowi) coś, co może być niesławnym futrzanym dywanikiem, który był tak eksponowany w doniesieniach prasowych o popiersiu narkotyku w domu Richardsa na początku 1967 roku. odciągnięty, ukazuje pozornie nagiego Jaggera z łańcuchami wokół kostek. Klip kończy się scenami z Stonesów w studiu, które są przerywane materiałem, który został wcześniej użyty w klipie promocyjnym „Wersja koncertowa” do „Have You Seen Your Mother, Baby”. Grupa nakręciła także kolorowy klip promujący piosenkę „ 2000 Light Years From Home ” (z albumu Ich Satanic Majesties Request ) w reżyserii Michaela Lindsay-Hogga . W 1968 roku Michael Lindsay-Hogg wyreżyserował trzy klipy do ich singla „ Jumpin 'Jack Flash ” / „Child Of The Moon” - kolorowy klip do „Child Of The Moon” i dwa różne klipy do „Jumpin' Jack Flash”. W 1968 roku współpracowali z Jean-Luc Godardem przy filmie Sympathy for the Devil , w którym połączono politykę Godarda z dokumentalnym materiałem przedstawiającym ewolucję piosenki podczas sesji nagraniowych.\nPod koniec 1972–73 David Bowie wystąpił w serii filmów promocyjnych wyreżyserowanych przez popowego fotografa Micka Rocka , który w tym okresie intensywnie współpracował z Bowie. Rock wyreżyserował i zmontował cztery klipy promujące cztery kolejne single Davida Bowiego - „ John, I'm Only Dancing ” (maj 1972), „ The Jean Genie ” (listopad 1972), reedycja „ Space Oddity ” z grudnia 1972 roku w USA. oraz wydanie w 1973 roku singla „ Life on Mars? ” (zaczerpniętego z wcześniejszego albumu Bowiego, Hunky Dory ). Klip do „John, I'm Only Dancing” został nakręcony z budżetem zaledwie 200 dolarów i nakręcony na popołudniowej próbie do koncertu Bowiego w Rainbow Theatre 19 sierpnia 1972 roku. materiał filmowy przedstawiający trupę pantomimów Lindsay Kemp , tańczącą na scenie i za podświetlanym ekranem. Klip został odrzucony przez BBC, która podobno uznała homoseksualne podteksty filmu za niesmaczne, w związku z czym Top of the Pops zastąpił go nagraniami motocyklistów i tancerza. Klip „Jean Genie”, wyprodukowany za jedyne 350 dolarów, został nakręcony w jeden dzień i zmontowany w mniej niż dwa dni. Przeplata nagranie koncertu Bowiego i zespołu z kontrastującymi materiałami przedstawiającymi grupę w studiu fotograficznym, ubraną w czarne kostiumy sceniczne i stojącą na białym tle. Zawiera również materiał filmowy z lokalizacji Bowiego i Cyrinda Foxe (pracownik MainMan i przyjaciółka Davida i Angie Bowie ) nakręcony w San Francisco przed słynnym Mars Hotel , gdzie Fox prowokacyjnie pozuje na ulicy, podczas gdy Bowie wyleguje się pod ścianą i pali.\nMuzyka country również podążyła za trendem promujących klipy filmowe do promowania piosenek. Sam Lovullo, producent serialu telewizyjnego Hee Haw , wyjaśnił, że jego program zaprezentował „jakie w rzeczywistości były pierwsze teledyski”, podczas gdy JMI Records wysunęło to samo twierdzenie z piosenką Dona Williamsa „ The Shelter of Your Eyes ” z 1973 roku . Historyk muzyki country Bob Millard napisał, że JMI był pionierem w koncepcji teledysków country, „produkując 3-minutowy film”, który pasował do piosenki Williamsa. Lovullo powiedział, że koncepcje jego filmów polegały na tym, że pracownicy serialu udawali się do pobliskich obszarów wiejskich i filmowali zwierzęta i rolników, zanim zmontowali materiał tak, aby pasował do fabuły konkretnej piosenki. „Materiał wideo był bardzo praktycznym elementem produkcji serialu” - napisał. „Dostarczał on historie obrazkowe do piosenek. Jednak niektórzy z naszych gości uważali, że filmy odwracają uwagę od ich występów na żywo, które, jak mieli nadzieję, promowałyby sprzedaż płyt. Gdyby mieli przebój, nie chcieli grać w komiksie nagranie stodoły ”. Mieszana reakcja tego pomysłu ostatecznie oznaczała koniec koncepcji „wideo” na Hee Haw . Nadal jednak produkowano filmy promocyjne z piosenkami z muzyką country.\nAustralijskie programy telewizyjne Countdown i Sounds , które miały swoją premierę w 1974 roku, odegrały znaczącą rolę w rozwoju i popularyzacji tego, co później stało się gatunkiem teledysków w Australii i innych krajach, oraz w ustaleniu znaczenia klipów filmowych jako środka promocji obu. pojawiające się akty i nowe wydania przez ustalone akty. Na początku 1974 roku, były radiowy DJ Graham Webb rozpoczęła tygodniową nastolatków zorientowanych muzycznego show telewizyjny, który emitowany na Sydney „s ATN-7 w sobotę rano; w 1975 roku zmieniono nazwę na Sounds Unlimited, a później skrócono po prostu do Sounds . Potrzebując materiału do pokazu, Webb zwrócił się do pracownika redakcji Seven, Russella Mulcahy'ego i poprosił go o nakręcenie materiału filmowego do popularnych piosenek, do których nie było specjalnie nakręconych klipów (np. „ Everybody's Talkin ” Harry'ego Nilssona ). Korzystając z tej metody, Webb i Mulcahy zebrali kolekcję około 25 klipów do pokazu. Sukces jego wczesnych wysiłków zachęcił Mulcahy'ego do rezygnacji z pracy w telewizji i zostania reżyserem na pełny etat. Nakręcił klipy dla kilku popularnych australijskich zespołów, w tym Stylus , Marcia Hines , Hush i AC / DC . Gdy zyskała popularność, koordynator talentów Countdown Ian "Molly" Meldrum i producent Michael Shrimpton szybko zdali sobie sprawę, że "klipy filmowe" stają się ważnym nowym towarem w marketingu muzycznym. Pomimo niewielkiego budżetu serialu, oryginalny reżyser Countdown Paul Drane był w stanie stworzyć kilka niezapomnianych teledysków specjalnie na potrzeby serialu, w tym klasyczne klipy filmowe do hitów AC / DC „ It's a Long Way to the Top (If You Wanna Rock 'n' Roll) ”i„ Jailbreak ”. Po przeprowadzce do Wielkiej Brytanii w połowie lat siedemdziesiątych, Mulcahy nakręcił udane filmy promocyjne dla kilku znanych brytyjskich zespołów popowych - jego wczesne osiągnięcia w Wielkiej Brytanii obejmowały " Making Plans for Nigel " (1979) XTC i jego przełomowy klip wideo do The Buggles " Video Killed the Radio Star ”(1979), który stał się pierwszym teledyskiem odtwarzanym w MTV w 1981 roku.\nW 1975 roku brytyjski zespół rockowy Queen zatrudnił Bruce'a Gowersa do nakręcenia filmu promocyjnego, aby pokazać ich nowy singiel „ Bohemian Rhapsody ” w serii muzycznej BBC Top of the Pops . Według historyka rocka, Paula Fowlesa, piosenka jest „powszechnie uznawana za pierwszy światowy hit, któremu towarzyszący film był centralnym elementem strategii marketingowej”. Rolling Stone powiedział o „Bohemian Rhapsody”: „Nie można przecenić jego wpływu, praktycznie wymyślił teledysk siedem [sic] lat przed pojawieniem się MTV na antenie”.\nVideo Concert Hall , stworzona przez Jerry'ego Crowe'a i Charlesa Hendersona i uruchomiona 1 listopada 1979 roku, była pierwszym ogólnokrajowym programem z muzyką wideo w amerykańskiej telewizji, wyprzedzającym MTV o prawie dwa lata. USA kabla sieciowego Program nocny Lot był jednym z pierwszych amerykańskich programów, aby zaprezentować te filmy jako forma sztuki.\nW 1980 roku teledysk do „ Ashes to Ashes ” Davida Bowiego stał się najdroższym, jaki kiedykolwiek powstał , a jego koszt produkcji wyniósł 582 000 USD (równowartość 1,81 mln USD w 2019 r.). Był to pierwszy teledysk, którego koszt produkcji przekroczył 500 000 USD. . Wideo zostało nakręcone w solaryzowanym kolorze z surowymi czarno-białymi scenami i zostało nakręcone w różnych miejscach, w tym w wyściełanym pokoju i skalistym brzegu. Teledysk stał się jednym z najbardziej ikonicznych, jakie kiedykolwiek powstały w tamtym czasie, a jego złożona natura jest postrzegana jako znacząca w ewolucji teledysku.\nW tym samym roku nowozelandzka grupa Split Enz odniosła duży sukces dzięki singlowi „ I Got You ” i albumowi True Colours , a później tego samego roku wyprodukowali komplet klipów promujących każdą piosenkę na albumie (wyreżyserowanym przez perkusistę , Noel Crombie ) i sprzedawać je na kasetach wideo. Rok później ukazał się album wideo The Completion Backward Principle zespołu The Tubes , wyreżyserowany przez klawiszowca grupy, Michaela Cottena, który zawierał dwa klipy wyreżyserowane przez Russella Mulcahy'ego („Talk to Ya Later” i „Don't Want czekać dłużej ”). Wśród pierwszych teledysków znalazły się klipy wyprodukowane przez byłego Monkee Michaela Nesmitha , który zaczął kręcić krótkie filmy muzyczne dla Saturday Night Live . W 1981 roku wydał Elephant Parts , pierwszego zdobywcę nagrody Grammy za teledysk wyreżyserowany przez Williama Deara. Billboard określa niezależnie wyprodukowaną Video Concert Hall jako pierwszą z ogólnokrajowymi programami muzycznymi wideo w amerykańskiej telewizji.\n1981–1991: Teledyski trafiają do głównego nurtu\nW 1981 r. Uruchomiono amerykański kanał wideo MTV , emitujący „ Video Killed the Radio Star ” The Buggles i rozpoczynający erę 24-godzinnej muzyki w telewizji. Dzięki temu nowemu rynkowi zbytu teledysk do połowy lat 80. zyskałby centralną rolę w marketingu muzyki popularnej. Wiele ważnych wydarzeń z tego okresu, w szczególności Adam i mrówki , Duran Duran i Madonna , zawdzięczają swój sukces umiejętnej konstrukcji i uwodzicielskiemu urokowi ich filmów.\nDwie kluczowe innowacje w rozwoju współczesnego teledysku to opracowanie stosunkowo niedrogiego i łatwego w użyciu sprzętu do nagrywania i edycji wideo oraz opracowanie efektów wizualnych stworzonych za pomocą technik takich jak kompozycja obrazu . Pojawienie się wysokiej jakości kolorowych magnetowidów i przenośnych kamer wideo zbiegło się z etosem „zrób to sam” ery nowej fali , umożliwiając wielu popowym tworzenie filmów promocyjnych szybko i tanio, w porównaniu do stosunkowo wysokich kosztów korzystania z filmu. Jednak wraz z rozwojem gatunku, reżyserzy teledysków coraz częściej wybierali film 35 mm jako preferowane medium, podczas gdy inni mieszali film i wideo. W latach 80. teledyski stały się obowiązkowe dla większości artystów nagrywających. Zjawisko to zostało słynnie sparodiowane przez program komediowy BBC Not The Nine O'Clock News, który wyprodukował fałszywy teledysk „Nice Video, Shame About The Song”. (Tytuł był parodią niedawnego przeboju popowego „Nice Legs, Shame About Her Face”)\nW tym okresie reżyserzy i akty, z którymi współpracowali, zaczęli badać i rozszerzać formę i styl gatunku, używając bardziej wyrafinowanych efektów w swoich filmach, mieszając film i wideo oraz dodając fabułę lub fabułę do teledysku. Czasami filmy były robione w niereprezentatywnej formie, w której artysta muzyczny nie był pokazywany. Ponieważ teledyski mają głównie na celu promocję artysty, takie filmy są stosunkowo rzadkie; trzy przykłady z początku lat 80. to „ Atlantic City ” Bruce'a Springsteena w reżyserii Arnolda Levine'a, wideo Davida Malleta do filmu „ Under Pressure ” Davida Bowiego i Queen oraz wideo Iana Emesa do „ The Chauffeur ” Durana Durana. . Kolejnym godnym uwagi przykładem niereprezentacyjnego stylu jest innowacyjny teledysk Billa Konersmana z 1987 roku do „ Sign o 'the Times ” Prince'a - inspirowany klipem Dylana „Subterranean Homesick Blues”, zawierał tylko tekst piosenki.\nWe wczesnych latach osiemdziesiątych w teledyskach zaczęto również odkrywać tematy polityczne i społeczne. Przykłady obejmują teledyski do „ China Girl ” Davida Bowiego i „ Let's Dance ” (1983), w których poruszono kwestie rasowe. W wywiadzie z 1983 roku Bowie mówił o znaczeniu używania teledysków w rozwiązywaniu problemów społecznych: „Spróbujmy użyć formatu wideo jako platformy do jakiejś społecznej obserwacji, a nie tylko marnować ją na kłusowanie i próbę ulepszenia publiczny wizerunek zaangażowanej piosenkarki ”.\nW 1983 roku ukazał się jeden z najbardziej udanych, wpływowych i kultowych teledysków wszechczasów: prawie 14-minutowy teledysk do piosenki Michaela Jacksona „ Thriller ” w reżyserii Johna Landisa . Film wyznaczył nowe standardy produkcji, którego film kosztował 800 000 USD. Teledysk do "Thrillera", wraz z wcześniejszymi teledyskami Jacksona do jego piosenek " Billie Jean " i " Beat It ", odegrał kluczową rolę w uzyskaniu teledysków afrykańsko-amerykańskich artystów odtwarzanych w MTV. Przed sukcesem Jacksona klipy afrykańsko-amerykańskich artystów rzadko były odtwarzane w MTV: według MTV było tak, ponieważ początkowo postrzegano ją jako kanał zorientowany na muzykę rockową, chociaż muzyk Rick James był szczery w swojej krytyce kanału kablowego. , twierdząc w 1983 roku, że odmowa MTV nadania teledysku do jego piosenki „ Super Freak ” i klipów innych afroamerykańskich wykonawców była „rażącym rasizmem”. David Bowie również niedawno zaatakował MTV podczas wywiadu, który przeprowadził z nimi przed wydaniem „Thrillera”, stwierdzając, że był „zdumiony” tym, jak bardzo MTV zaniedbało czarnych artystów, zwracając uwagę na to, jak filmy „nielicznych” Czarni artyści, których można zobaczyć "pojawili się w MTV tylko między 2:00 a 6:00, kiedy nikt nie oglądał.\n5 marca 1983 r. Uruchomiono, stworzono i założono Country Music Television (CMT) przez Glenna D. Danielsa i przekazano ją z zakładu Video World Productions w Hendersonville w stanie Tennessee . MuchMusic kanał wideo został uruchomiony w Kanadzie w 1984. W 1984, MTV rozpoczęła także MTV Video Music Awards (później znany jako VMA), coroczne wydarzenie nagrody, które przychodzą do podkreślenia znaczenia MTV w przemyśle muzycznym. Inauguracyjna impreza nagrodzony The Beatles i Davida Bowie z Vanguard Video Award za pracę w pionierskiej teledysku.\nW 1985 roku Viacom z MTV uruchomił kanał VH1 (wtedy znany jako „VH-1: Video Hits One”), oferujący łagodniejszą muzykę i przeznaczony dla nieco starszych demografów z wyżu demograficznego, którzy przewyższają MTV. Na arenie międzynarodowej MTV Europe powstało w 1987 r., A MTV Asia w 1991 r. Innym ważnym wydarzeniem w teledyskach było uruchomienie The Chart Show na kanale 4 w Wielkiej Brytanii w 1986 r. Był to program składający się wyłącznie z teledysków (jedyny kanał wiele filmów miało wówczas w brytyjskiej telewizji), bez prezenterów. Zamiast tego, filmy zostały połączone przez najnowocześniejszą grafikę komputerową . Program przeniósł się do ITV w 1989 roku.\nTeledysk do piosenki „ Money for Nothing ” z 1985 roku Dire Straits wykorzystał pionierską animację komputerową i pomógł uczynić piosenkę międzynarodowym hitem. Piosenka sama w sobie była ironicznym komentarzem do fenomenu teledysku, zaśpiewanego z punktu widzenia dostawcy urządzeń, zarówno przyciąganych, jak i odpychanych przez dziwaczne obrazy i osobowości, które pojawiły się w MTV. W 1986 roku piosenka Petera Gabriela „ Sledgehammer ” wykorzystała efekty specjalne i techniki animacji opracowane przez brytyjskie studio Aardman Animations . Teledysk do „Sledgehammer” okazał się fenomenalnym sukcesem i zdobył dziewięć nagród MTV Video Music Awards.\nW 1988 roku program MTV Yo! Zadebiutował MTV Raps ; program po raz pierwszy pomógł dotrzeć do masowej publiczności z muzyką hip-hopową .\n1992–2004: Powstanie dyrektorów\nW listopadzie 1992 roku MTV zaczęło wystawiać listy Chris Cunningham , Michel Gondry , Spike Jonze , Floria Sigismondi , Stéphane Sednaoui , Mark Romanek i Hype Williams, wszyscy zaczęli swoją działalność mniej więcej w tym czasie; wszystkie wniosły niepowtarzalną wizję i styl do wyreżyserowanych przez siebie filmów. Niektórzy z tych reżyserów, w tym Gondry, Jonze, Sigismondi i F. Gary Gray , wyreżyserowali filmy fabularne. Kontynuowało to trend zapoczątkowany wcześniej przez takich reżyserów jak Lasse Hallström i David Fincher .\nDwa z teledysków wyreżyserowanych przez Romanka w 1995 r. To dwa z trzech najdroższych teledysków wszechczasów : „ Krzyk ” Michaela i Janet Jacksonów , którego produkcja rzekomo kosztowała 7 milionów dolarów, oraz „ Bedtime Story ” Madonny. ”, co kosztowało zgłoszone 5 milionów dolarów. Z tego powodu „Krzyk” jest jak dotąd najdroższym filmem. Od połowy do końca lat 90. Walter Stern wyreżyserował „ Firestarter ” zespołu The Prodigy , „ Bitter Sweet Symphony ” zespołu The Verve i „ Teardrop ” zespołu Massive Attack .\nW tym okresie MTV uruchomiło kanały na całym świecie, aby pokazywać teledyski wyprodukowane na każdym lokalnym rynku: między innymi MTV Latin America w 1993 roku, MTV India w 1996 roku i MTV Mandarin w 1997 roku. MTV2 , pierwotnie nazywane „M2” i miało pokazywać więcej alternatywnych i starszych teledysków, zadebiutowało w 1996 roku.\nW 1999 roku „ Heartbreaker ” Mariah Carey stał się jednym z najdroższych, jakie kiedykolwiek wyprodukowano , kosztując ponad 2,5 miliona dolarów.\nOd 1991 do 2001 roku Billboard miał swoje własne Music Video Awards.\n2005 – obecnie: pobieranie i strumieniowe przesyłanie teledysków\nFilm promujący album Spoon Spacey Boy and Sadness Girl .\nWitryna internetowa iFilm , na której znajdują się krótkie filmy, w tym teledyski, została uruchomiona w 1997 r. Napster , usługa wymiany plików peer-to-peer, która działała w latach 1999–2001, umożliwiała użytkownikom udostępnianie plików wideo, w tym teledysków. W połowie XXI wieku MTV i wiele jej siostrzanych kanałów w dużej mierze porzuciło pokazywanie teledysków na rzecz programów typu reality TV, które były bardziej popularne wśród publiczności, a które sama MTV pomogła stać się pionierem w programie The Real World , który Premiera w 1992 roku.\nW 2005 r. Została uruchomiona witryna YouTube , która znacznie przyspieszyła i ułatwiła oglądanie wideo online; Filmy Google , Yahoo! Wideo , Facebook i funkcje wideo Myspace korzystają z podobnej technologii. Takie strony internetowe miały głęboki wpływ na oglądalność teledysków; niektórzy artyści zaczęli odnosić sukcesy dzięki filmom oglądanym głównie lub całkowicie w internecie. Zespół OK Go wykorzystał rosnący trend, osiągając sławę dzięki teledyskom do dwóch swoich piosenek, „ A Million Ways ” z 2005 roku i „ Here It Goes Again ” z 2006 roku, z których oba stały się znane w internecie (OK Go powtórzył tę sztuczkę z kolejnym filmem o wysokiej koncepcji w 2010 roku, do piosenki „ This Too Shall Pass ”).\nW momencie uruchomienia, firmy Apple „s iTunes Store umieszczono sekcję darmowych teledysków w wysokiej jakości kompresji być oglądane za pomocą aplikacji iTunes. Niedawno sklep iTunes Store zaczął sprzedawać teledyski do użytku na iPodzie firmy Apple z możliwością odtwarzania wideo.\nTeledysk do „ Pork and Beans ” Weezera z 2008 r. Również uchwycił ten trend, włączając co najmniej 20 celebrytów YouTube ; singiel stał się największym sukcesem w karierze Weezera na listach przebojów. W 2007 r. RIAA wystosowała pisma o zaprzestaniu działalności do użytkowników YouTube, aby uniemożliwić pojedynczym użytkownikom udostępnianie filmów, które są własnością wytwórni muzycznych. Po połączeniu z Google YouTube zapewnił RIAA, że znajdzie sposób na wypłatę tantiem poprzez zbiorczą umowę z największymi wytwórniami płytowymi. Sytuację komplikował fakt, że nie wszystkie wytwórnie mają taką samą politykę wobec teledysków: niektóre z zadowoleniem przyjmują tworzenie i przesyłanie teledysków do różnych sklepów internetowych, traktując teledyski jako bezpłatną reklamę swoich artystów, podczas gdy inne postrzegają teledyski nie jako reklama, ale jako sam produkt.\nAby jeszcze bardziej podkreślić zmianę kierunku w kierunku emisji teledysków, MTV oficjalnie usunęło slogan Music Television 8 lutego 2010 r. Ze swojego logo w odpowiedzi na zwiększone zaangażowanie w nieskryptowane programy typu reality i inne rozrywki dla młodzieży, które zyskały na znaczeniu na ich Transmisja na żywo.\nVevo , usługa teledysków uruchomiona przez kilku głównych wydawców muzycznych, zadebiutowała w grudniu 2009 roku. Filmy w VEVO są dystrybuowane do YouTube, a Google i VEVO dzielą się przychodami z reklam.\nOd 2017 r. Najczęściej oglądanym filmem w języku angielskim na YouTube był „ Shape of You ” Eda Sheerana . Od 2018 roku najczęściej oglądanym remiksem w YouTube był „ Te Bote ” Caspera z udziałem Nio Garcíi, Darrella, Nicky Jam , Bad Bunny i Ozuna .\nOficjalne internetowe klipy muzyczne lo-fi\nPo przejściu na nadawanie w Internecie i rosnącej popularności witryn wideo generowanych przez użytkowników, takich jak YouTube, około 2006 r., Różni niezależni filmowcy rozpoczęli nagrywanie filmów na żywo, aby zaprezentować je w sieci. Przykłady tego nowego sposobu tworzenia i prezentacji teledysku obejmują pracę Vincenta Moona z The Take-Away Shows; W sesjach Van, podobna platforma; oraz holenderski VPRO 3VOOR12 , który wydaje teledyski nagrane w windach i innych małych partyzanckich lokacjach filmowych w podobnej tradycji zwanej Behind . Wszystkie te szybko nagrane klipy są tworzone przy minimalnym budżecie i mają podobną estetykę do ruchu muzyki lo-fi z początku lat dziewięćdziesiątych. Oferując wolność od coraz bardziej uciążliwych wymagań finansowych związanych z wysokoprodukcyjnymi klipami filmowymi, na początku był to jedyny sposób na zaprezentowanie się szerszej publiczności przez mało znanych artystów muzyki niezależnej , ale w coraz większym stopniu podejście to jest przyjmowane przez tak duży mainstream artystów jak REM i Tom Jones .\nFilmy w pionie\nPod koniec 2010 roku niektórzy artyści, oprócz teledysków, zaczęli wydawać alternatywne, wertykalne klipy wideo dostosowane do urządzeń mobilnych; te pionowe filmy są generalnie wyłączne dla platformy. Te pionowe filmy są często wyświetlane w sekcji „Odkrywaj” Snapchata lub na listach odtwarzania Spotify . Wczesne wprowadzenie pionowych wydaniach wideo zawierać numer jeden trafienia „ Havana ”, których autorem jest Camila Cabello i „ dziewczyny jak ty ” przez Maroon 5 wyposażone Cardi B . „ Idontwannabeyouanymore ” Billie Eilish to najczęściej oglądany pionowy film na YouTube.\nFilmy z tekstami utworów\nFilm z tekstami piosenek to taki, w którym słowa do piosenki są głównym elementem filmu. Filmy z tekstami utworów zyskały na znaczeniu w latach 2010., a artystom stosunkowo łatwo było rozpowszechniać filmy za pośrednictwem takich witryn, jak YouTube . Wiele z nich nie zawiera żadnych elementów wizualnych związanych z danym muzykiem, a jedynie tło z tekstem pojawiającym się nad nim, gdy są śpiewane w piosence. W związku z tym są często tworzone ze względną łatwością i często stanowią uzupełnienie bardziej tradycyjnego teledysku. Pomysł ten zyskał na popularności w latach 2010-tych i został wykorzystany znacznie wcześniej. Teledysk do „ Fall on Me ” grupy REM przeplatał tekst piosenki z abstrakcyjnymi materiałami filmowymi. W 1987 roku Prince wydał wideo do swojej piosenki „ Sign o 'the Times ”. W teledysku pulsowały w rytm muzyki słowa piosenki, prezentowane w zestawieniu z abstrakcyjnymi geometrycznymi kształtami, efekt stworzony przez Billa Konersmana. W następnym roku ukazało się wideo do singla Talking Heads „ (Nothing But) Flowers ”, składającego się z tekstu piosenki nałożonego na członków zespołu lub obok nich. W 1990 roku George Michael wydał „Praying for Time” jako wideo z tekstami piosenek. Odmówił nakręcenia tradycyjnego teledysku, więc jego wytwórnia wydała prosty klip, który wyświetlał tekst piosenki na czarnym ekranie. „ Closer ” zespołu The Chainsmokers z udziałem Halsey to najczęściej oglądany film z tekstami piosenek na YouTube.\nZobacz też: Seksualność w teledyskach\nPonieważ koncepcja i medium teledysku jest formą artystycznej ekspresji, artyści wielokrotnie byli cenzurowani, jeśli ich treść została uznana za obraźliwą. To, co można uznać za obraźliwe, będzie się różnić w poszczególnych krajach ze względu na przepisy dotyczące cenzury oraz lokalne zwyczaje i etykę. W większości przypadków wytwórnia dostarcza i rozprowadza zmontowane filmy lub dostarcza artystom zarówno ocenzurowane, jak i nieocenzurowane filmy. W niektórych przypadkach zdarzało się, że teledyski były w całości zakazane, ponieważ zostały uznane za zbyt obraźliwe, aby mogły być nadawane.\nPierwszym teledyskiem, który został zakazany przez MTV, był hit Queen z 1982 roku „ Body Language ”. Ze względu na cienko zawoalowany podtekst homoerotyczny oraz dużą ilość skóry i potu (ale najwyraźniej za mało ubrań, z wyjątkiem tego, które noszą w pełni ubrani członkowie Queen), uznano go za nieodpowiedni dla widowni telewizyjnej w tamtym czasie. Jednak kanał wyemitował teledysk Olivii Newton-John z 1981 r. Do przebojowej piosenki „ Physical ”, która poświęciła czas kamery modelom pracującym w stringowych bikini, którzy gardzą jej zalotami, ostatecznie parując się do męskich szatni, trzymając ręce, chociaż sieć zakończyła klip przed jawnym homoseksualnym „ujawnieniem”, kończącym się kilkoma emisjami. Teledysk do filmu „ Girls on Film ” Durana Durana , który przedstawiał topless kobiety walczące w błocie i inne przedstawienia seksualnych fetyszy, został zakazany przez BBC . MTV wyemitowało wideo, choć w mocno zmontowanej formie.\nLaura Branigan początkowo protestowała przeciwko prośbie MTV o montaż jej teledysku „ Self Control ” w 1984 roku, ale ustąpiła, gdy sieć odmówiła emisji klipu wyreżyserowanego przez Williama Friedkina , w którym piosenkarka została zwabiona przez coraz bardziej rozpustną, choć coraz bardziej stylizowaną, serię klubów nocnych autorstwa zamaskowany mężczyzna, który ostatecznie zabiera ją do łóżka. W 1989 roku teledysk Cher " If I Could Turn Back Time " (w którym piosenkarz wykonuje piosenkę w niezwykle odkrywczym kombinezonie, otoczony statkiem pełnym wiwatujących marynarzy) był ograniczony do nocnych transmisji w MTV. Sex Pistols wideo "na« God Save the Queen »został zakazany przez BBC do wywołania Zjednoczonego Królestwa do faszystowskiego reżimu. Teledysk Mötley Crüe do „ Girls, Girls, Girls ” został zakazany przez MTV za to, że całkowicie nagie kobiety tańczyły wokół członków zespołu w klubie ze striptizem , chociaż wyprodukowali inną wersję, która została zaakceptowana przez MTV.\nW 1983 roku Entertainment Tonight opublikowało segment dotyczący cenzury i „Rock Video Violence”. Odcinek badał wpływ przemocy w rockowych wideo MTV na młodzież wczesnych lat osiemdziesiątych. Pokazano fragmenty teledysków Michaela Jacksona , Durana Durana , Golden Earring , Kiss , Kansas , Billy Idol , Def Leppard , Pata Benatara i The Rolling Stones . Dr Thomas Radecki z National Coalition on TV Violence udzielił wywiadu, oskarżając raczkującą rockową branżę wideo o nadmierną przemoc. Producent Night Tracks , Tom Lynch, odniósł się do skutków kontrowersji związanych z przemocą wideo. Artyści nagrywający John Cougar Mellencamp , Gene Simmons i Paul Stanley z Kiss, wraz z reżyserami Dominicem Orlando i Julien Temple , bronili ich twórczości. Podsumowaniem odcinka było to, że kontrowersje będą nadal narastać. Niektórzy artyści używali cenzury jako narzędzia reklamowego. W latach osiemdziesiątych program Top of the Pops był cenzurowany w swoim podejściu do treści wideo, więc niektóre akty kręciły filmy, o których wiedzieli, że zostaną ocenzurowane, wykorzystując wynikające z tego publiczne kontrowersje do promowania ich wydania. Przykładami takiej taktyki były wspomniane wcześniej „Girls on Film” Durana Durana i Frankie Goes to Hollywood z „Relax” w reżyserii Bernarda Rose'a .\nW 1991 roku odcinek taneczny „ Black or White ” Michaela Jacksona został usunięty, ponieważ pokazywał Jacksonowi „niewłaściwie” dotykający się w nim. Jego najbardziej kontrowersyjny teledysk, do " They Don't Care About Us ", został wyrzucony z MTV, VH1 i BBC z powodu rzekomych antysemickich wiadomości w piosence i grafiki w tle "Prison Version" wideo.\nMadonna to artystka najbardziej kojarzona z cenzurą teledysków. Kontrowersje wokół marketingu Madonny na temat jej seksualności zaczęły się od teledysku do „ Lucky Star ” iz czasem uległy nasileniu dzięki klipom takim jak „ Like a Virgin ”. Krzyk oburzenia wywołał temat (odnoszący się do nastoletniej ciąży ) omawiany w teledysku do piosenki „ Papa Don't Preach ”. „ Like a Prayer ” spotkał się z ostrą krytyką ze względu na religijne, seksualne i rasistowskie obrazy. W 1990 roku teledysk Madonny do piosenki „ Justify My Love ” został zakazany przez MTV z powodu przedstawiania sadomasochizmu , homoseksualizmu , ubierania się i seksu grupowego, co wywołało burzę medialną. W Kanadzie debata na temat zakazu „Justify My Love” przez sieć teledysków MuchMusic doprowadziła do wydania w 1991 roku Too Much 4 Much , serii okazjonalnych, nocnych programów specjalnych (wciąż emitowanych na początku XXI wieku). w którym wyemitowano filmy oficjalnie zakazane przez MuchMusic, po czym odbyła się dyskusja panelowa dotycząca powodów ich usunięcia.\nW 1992 r . Teledysk The Shamen do piosenki „ Ebeneezer Goode ” został zakazany przez BBC ze względu na jego rzekome podprogowe poparcie dla rekreacyjnego narkotyku Ecstasy . Teledysk The Prodigy z 1997 r. Do „ Smack My Bitch Up ” został zakazany w niektórych krajach ze względu na przedstawianie używania narkotyków i nagości. Teledysk The Prodigy do „ Firestarter ” został zakazany przez BBC z powodu odniesień do podpalenia.\nW 1993 roku piosenka australijskiego zespołu rockowego INXS „ The Gift ” została zakazana przez MTV ze względu na wykorzystanie przez nią materiałów z Holokaustu i wojny w Zatoce Perskiej, wśród obrazów głodu, zanieczyszczeń, wojny i terroryzmu. Oprócz tego teledysk metalowego zespołu Tool do „ Prison Sex ” został wyrzucony z MTV, ponieważ wideo i teksty poruszają delikatną kwestię wykorzystywania dzieci.\nW 2000 roku teledysk do „ Rock DJ ” Robbiego Williamsa wywołał kontrowersje związane z graficznym charakterem wideo, w którym Williams rozbiera się do naga, a następnie zdejmuje skórę, odsłaniając krwawe ciało, a następnie rozrywa mięśnie i narządy, dopóki nie jest nic oprócz przesiąkniętego krwią szkieletu. Film został ocenzurowany w Wielkiej Brytanii w ciągu dnia i został wyemitowany bez edycji po godzinie 22:00. Film został zakazany w Republice Dominikany z powodu zarzutów o satanizm .\nW 2001 roku teledysk Björk do „ Pagan Poetry ” został wyrzucony z MTV z powodu przedstawiania stosunków seksualnych, fellatio i piercingu ciała. Jej następny singiel, „ Cocoon ”, również został zakazany przez MTV, ponieważ zawierał nagą Björk (choć nagie ciało było zwykle dopasowanym body z czerwonym sznurkiem).\nW 2002 roku teledysk tATu do „ All the Things She Said ” wywołał kontrowersje, ponieważ zawierały młode Rosjanki, Lenę Katinę i Julię Volkova , obejmując się i całując. Brytyjscy prezenterowie telewizyjni Richard i Judy prowadzili kampanię, aby zakazać filmu, twierdząc, że był on rozpieszczany pedofilami przez użycie mundurków szkolnych i całujących się młodych dziewcząt, chociaż kampania się nie powiodła. Wykorzystując kontrowersje, pocałunek został wykorzystany podczas ich występów na żywo. „Top of the Pops” wyemitował występ dziewcząt, a pocałunek zastąpiono nagraniem publiczności. NBC The Tonight Show z Jayem Leno odciął się od pocałunku dziewczyn do ujęć zespołu. Podczas trasy promocyjnej tATu protestowali, pojawiając się w koszulkach z napisem „ocenzurowano”.\nW 2004 roku teledysk Maroon 5 do „ This Love ” wywołał kontrowersje z powodu intymnych scen pomiędzy frontmanem Adamem Levine'em i jego ówczesną dziewczyną. Pomimo tego, że te konkretne sceny zostały nakręcone pod strategicznymi kątami, wydano ocenzurowaną wersję z dodanym strumieniem wygenerowanych komputerowo kwiatów, aby ukryć więcej. Teledysk do „ (s) AINT ” Marilyn Manson został zakazany przez ich wytwórnię ze względu na przemoc i treści erotyczne. W następnym roku wideo Eminema do „ Just Lose It ” wywołało kontrowersje wokół parodii procesu Michaela Jacksona o molestowanie dzieci w 2005 roku , operacji plastycznej i zapalenia włosów podczas kręcenia reklamy Pepsi . Film został wyrzucony z BET , a Jackson wypowiedział się przeciwko filmowi, nazywając go „nieodpowiednim i pozbawionym szacunku dla mnie, moich dzieci, mojej rodziny i całej społeczności”. W 2004 r. Wiele grup rodzinnych i polityków lobbowało za zakazem realizacji filmu Erica Prydza „ Call on Me ” za przedstawianie kobiet tańczących w sposób sugestywny seksualnie; jednak wideo nie zostało zbanowane.\nOd 2005 roku egipski komitet cenzury zakazał co najmniej 20 teledysków, które zawierały konotacje seksualne ze względu na muzułmańskie poglądy moralne. Teledysk do „ These Boots Are Made for Walkin ' ”, w którym Jessica Simpson wcieliła się w postać Daisy Duke, wzbudził kontrowersje ze względu na to, że Simpson występował w „odkrywczych” strojach i mył samochód generała Lee w bikini. Kontrowersje doprowadziły do tego, że teledysk został zakazany w niektórych krajach.\nW 2008 roku wideo do piosenki „Stress” Justice zostało zbojkotowane przez kilka głównych muzycznych kanałów telewizyjnych z powodu zarzutów o rasizm i przemoc; wideo przedstawia kilku młodych ludzi popełniających różne przestępstwa na ulicach Paryża , przy czym młodzi są głównie pochodzenia północnoafrykańskiego .\nPodczas gdy muzyka country w dużej mierze uniknęła kontrowersji związanych z treściami wideo, nigdy nie była na nie odporna. Teledysk do piosenki Rascal Flatts z 2003 roku „ I Melt ” jest tego przykładem, który zyskał rozgłos dzięki klipom z nagim tyłkiem gitarzysty Joe Dona Rooneya i modelką Christiną Aurią biorącą nago prysznic. Film był pierwszym wyemitowanym na CMT pokazującym nagość i ostatecznie osiągnął pierwsze miejsce w programie sieciowym „ Top Twenty Countdown ”. Jednak GAC zakazał tego wideo, gdy grupa odmówiła wydania zredagowanej wersji.\nW 2010 roku wideo Thirty Seconds to Mars „ Hurricane ” zostało ocenzurowane ze względu na główne elementy przemocy, nagości i seksu. Film krótkometrażowy został później wydany w czystej wersji, która może być emitowana w telewizji. Wersja jawna jest dostępna na oficjalnej stronie zespołu z certyfikatem oglądalności 18+.\nW 2010 roku krążyła plotka, że teledysk Lady Gagi " Telephone " został zakazany przez MTV, plotka, która dotarła do niektórych prasy. Plotka głosiła, że MTV zakazało tego wideo, ponieważ treści nie mogły być pokazywane w ich programach. MTV zaprzeczyło zakazowi i często pokazywało wideo w europejskich programach MTV. Poprzednie filmy Lady Gagi również spotkały się z krytyką ze względu na ich treści o zabarwieniu seksualnym; teledysk do „ LoveGame ” nie był odtwarzany w australijskim programie Video Hits ; Jednak inne programy australijskie wyemitowały ten film bez cenzury. Teledysk do „ Alejandro ” został skrytykowany przez Ligę Katolicką za pokazanie piosenkarza ubranego w czerwoną lateksową fetyszową wersję habitu zakonnicy , symulującą gwałt i wyglądającą na połykającą różaniec .\nTeledysk Ciary do „ Ride ” został zakazany przez BET , a sieć podała, że był on zbyt obciążony seksualnie. Film został również następnie zakazany przez wszystkie brytyjskie kanały telewizyjne.\nW 2011 roku teledysk do „ S&M ”, w którym piosenkarka z Barbadosu Rihanna chłosta związanego białego mężczyznę, bierze zakładników i oddaje się lesbijskim pocałunkom, został zakazany w jedenastu krajach i oznaczony jako nieodpowiedni dla widzów poniżej 18 roku życia. Youtube.\nPierwotnie wydany w 2012 roku z albumu Monolith of Inhumanity , wideo zespołu Cattle Decapitation z ekstremalnego metalu „Forced Gender Reassignment” zostało wyrzucone z YouTube i Vimeo ze względu na niezwykle graficzne przedstawienie krwi, gwałtu, tortur, okaleczania narządów płciowych i antychrześcijańskich obrazów oraz dialog. Od lipca 2020 roku można go oglądać tylko na stronie Bloody Disgusting za zgodą zespołu.\nTeledyski zostały udostępnione komercyjnie w fizycznych formatach, takich jak taśma wideo , LaserDisc , DVD i Blu-ray . Podobnie jak album audio, album wideo to wydanie w dłuższej formie zawierające wiele teledysków na płycie. Rynek albumów wideo jest znacznie mniejszy niż w przypadku albumów audio i singli audio . Albumy wideo kwalifikują się do uzyskania złotych certyfikatów od Recording Industry Association of America (RIAA) po tym, jak wytwórnie płytowe wysłały 50 000 jednostek do sprzedawców detalicznych, podczas gdy zarówno albumy audio, jak i single muszą wysłać 500 000 sztuk, aby osiągnąć złoto. Jednym z wczesnych albumów wideo był Eat to the Beat (1979) amerykańskiego zespołu rockowego Blondie , kaseta wideo zawierająca teledyski wszystkich utworów z ich czwartego albumu studyjnego o tej samej nazwie. Teledyski były nagrywane w Nowym Jorku i New Jersey, przy czym niektóre utwory występowały na koncercie, a inne miały scenariusze oparte na tekstach piosenek. Innym popularnym albumem wideo był Olivia Physical (1982) autorstwa Olivii Newton-John , który zdobył nagrodę Video of the Year na 25. ceremonii rozdania nagród Grammy . Kolekcja wideo zawiera teledyski do wszystkich piosenek z jej dziewiątego albumu studyjnego Physical (1981).\nW związku ze wzrostem popularności albumów wideo, magazyn Billboard przedstawił cotygodniowy ranking sprzedaży najlepiej sprzedających się teledysków w Stanach Zjednoczonych, zatytułowany Top Music Videocassette z 30 marca 1985 roku (obecnie znany jako wykres sprzedaży teledysków). Jej pierwszym hitem była Private Dancer (1984), kaseta wideo Tiny Turner zawierająca cztery teledyski. The Official Charts Company rozpoczęła podobny wykres w Wielkiej Brytanii 30 stycznia 1994 roku, a So Far So Good Bryana Adamsa osiągnął numer jeden. Według RIAA, The Eagles ' Farewell 1 Tour-Live z Melbourne (2005) jest najwyższym certyfikatem dłuższymi teledysk platyną 30-czasowym (trzy miliony sprzedanych jednostek), podczas gdy Rolling Stones ' Cztery szybkich ruchów (2005) jest najlepiej certyfikowany zestaw wideoklipów z 19-krotną platyną (1,9 miliona sprzedanych egzemplarzy).\nSingiel wideo zawiera nie więcej niż trzy teledyski w formie taśmy wideo, płyty LaserDisc lub DVD. W 1983 roku brytyjski zespół synthpopowy The Human League wydał pierwszy komercyjny singiel wideo zatytułowany The Human League Video Single na kasetach VHS i Betamax. Nie był to duży sukces komercyjny ze względu na wysoką cenę detaliczną wynoszącą 10,99 GBP w porównaniu do około 1,99 GBP za 7-calowy winylowy singiel. Singiel VHS zyskał większą popularność, gdy Madonna wydała „ Justify My Love ” jako singiel wideo. w 1990 roku po umieszczeniu teledysku na czarnej liście przez MTV . „Justify My Love” pozostaje najlepiej sprzedającym się teledyskiem wszechczasów.\nSingiel DVD został wprowadzony pod koniec lat 90. jako zamiennik singla z kasety wideo. Chociaż wiele wytwórni płytowych w Stanach Zjednoczonych odmówiło wydawania singli CD , chętnie wydawały single DVD, a niektóre popularne single DVD to „ A Moment Like This ” Kelly Clarkson, „ With You ” Jessiki Simpson , „ Beyoncé ”. Crazy in Love ”, „ Fighter ” Christiny Aguilery , „ Toxic ” Britney Spears i„ Satellite 15 ... The Final Frontier ” Iron Maiden . Według RIAA, pojedynczy teledysk definiuje się jako 1-2 utwory na wideo LUB poniżej 15 minut czasu odtwarzania. W 2003 roku pierwsze certyfikowane platynowe i złote single DVD z muzyką otrzymały certyfikat RIAA. Godne uwagi wczesne single DVD w Stanach Zjednoczonych to „Superthruster” Sly i Robbie (1999), „ All Is Full of Love ” Björk (1999) i „ Music ” Madonny (2000).\nW Wielkiej Brytanii, gdzie do 3 fizycznych formatów kwalifikują się na liście , single DVD są dość powszechne (z singlem dostępnym na DVD, a także na płycie CD i / lub płycie winylowej ). Podobnie jak w przypadku innych pojedynczych formatów, single DVD mają ograniczony cykl produkcyjny, co często powoduje, że stają się przedmiotami kolekcjonerskimi. Singiel DVD nigdy nie cieszył się dużą popularnością w Wielkiej Brytanii, ponieważ kiedy artyści zaczęli go wydawać na początku 2000 roku, singiel CD zaczął spadać. Były też postrzegane jako drogie. Niektórzy artyści nie wydawali singli DVD i zamiast tego umieszczali swoje teledyski jako ulepszoną zawartość na singlu / albumie CD.\nOd początku XXI wieku artyści w Japonii mogą wydawać single w formacie CD + DVD. Japońska piosenkarka Ayumi Hamasaki została uznana za „twórcę formatu CD + DVD”; jednym z przykładów jest jej singiel „ Fairyland ” z 2005 roku . Format CD + DVD jest droższy i zwykle zawiera jeden lub więcej teledysków, a czasami zawiera sekcję „tworzenia” lub inny dodatkowy materiał.\nJapoński konglomerat muzyczny Hello! Projekt wydał odpowiednie single na DVD dla prawie wszystkich swoich singli CD. Firma nazywa je Single Vs. Singiel V zazwyczaj zawiera teledysk do utworu tytułowego oraz kilka innych jego wersji i tworzenia . Czasami zdarzenie V ( エ ベ ン ト V ) zostanie opublikowane w Hello! Project fanklub wydarzenia, które oferują alternatywne ujęcia promocyjnym wideo lub bonusowy materiał, jak materiał filmowy backstage lub materiał z sesji zdjęciowej nie wydany nigdzie indziej. Od 2017 roku single V nie są już wydawane, zamiast tego Hello! Aktorzy projektu umieszczają teraz teledyski na płytach DVD zawartych w limitowanej edycji singla CD. Single DVD są popularne i znajdują się na ogólnych listach sprzedaży Oricon DVD, ze względu na brak odrębnego rankingu singli DVD w Japonii.\nNieoficjalne teledyski tworzone przez fanów (taśmy „bootlegowe”) są zwykle tworzone poprzez synchronizację istniejących materiałów z innych źródeł, takich jak seriale telewizyjne lub filmy, z piosenką. Pierwsze znane wideo fanów, czyli songvid , zostało stworzone przez Kandy Fonga w 1975 roku przy użyciu nieruchomych obrazów ze Star Trek załadowanych do karuzeli slajdów i odtworzonych w połączeniu z piosenką. Wkrótce pojawiły się filmy nakręcone przez fanów przy użyciu magnetowidów . Wraz z pojawieniem się łatwej dystrybucji w Internecie i taniego oprogramowania do edycji wideo, filmy tworzone przez fanów zaczęły zyskiwać szersze zainteresowanie pod koniec lat 90. Z pewnych powodów filmy są znane jako OPV, oryginalne filmy promocyjne (lub z pewnych powodów filmy wideo innych osób). Znanym przykładem nieoficjalnych wideo jest jednym wykonany dla Danger Mouse jest nielegalne mashup z jego szary wtorek , z Jay-Z utwór « Encore » z muzyki pobranej z Beatlesów " White Album , w którym koncert footage Beatles jest zremiksowany z nagraniami Jay-Z i tancerzy hip-hopowych.\nW 2016 roku na płycie Blu-ray The Beatles znalazła się animacja flash do utworu „Come together” zespołu The Beatles\nW 2004 roku Placebo wentylator z RPA popełnił claymation wideo do piosenki zespołu „ English Summer Rain ” i wysłał go do zespołu. Wynik spodobał im się tak bardzo, że znalazł się na DVD ich największych hitów.\nMuzyczne stacje wideo\nGłówny artykuł: Lista kanałów telewizyjnych teledysków\n24 godziny miłości ( MTV2 2002)\nAmerica's Top 10 ( syndykacja )\nPowrót do natury ( 3ABN ), 3ABN International, 3ABN Praise Him Music Network\n106 i parkowanie (BET)\nTop of the Pops ( BBC 1964–2006)\nLista kliknięć: 10 najlepszych filmów ( logo )\nOdliczanie ( ABC )\n8-ścieżkowa Flashback ( VH1 )\nFilmy w piątek wieczorem ( NBC )\nDobranoc LA ( KABC )\nGood Rockin 'Tonite ( CBC )\nPiosenki dla dzieci ( PBS )\nDzieci też chwalą! ( 3ABN ), 3ABN International, 3ABN Kids Network\nZaładowany ( bezpiecznik )\nLos 10+ Pedidos ( MTV Ameryka Łacińska )\nPowiększ go 3ABN Dare to Dream Network, 3ABN Praise Him Music Network\nMelody From My Heart ( 3ABN ), 3ABN International, 3ABN Praise Him Music Network\nMetric Marvels ( NBC )\nNight Tracks ( TBS )\nPiano Praise ( 3ABN ), 3ABN Praise Him Music Network\nWyskakujące wideo ( VH1 )\nPochwała ( 3ABN ), 3ABN International, 3ABN Praise Him Music Network\nWściekłość ( ABC )\nSchoolhouse Rock ( ABC )\nThe Smothers Brothers Comedy Hour ( CBS ; pierwsza emisja w 1968)\nSidewalks: Video Nite ( dystrybucja )\nSoundwaves ( syndykacja )\nVideo Hits Australia ( Network Ten )\nVideo Jukebox (serial telewizyjny) ( HBO )\nBezpiecznik zasilania ( bezpiecznik )\nStacja muzyczna ( TV Asahi )\nNew York Hot Tracks ( syndykacja )\nU Choose 40 ( C4, Nowa Zelandia )\nVH1 Top 20 wideo odliczanie ( VH1 )\nTwoje ulubione na żądanie ( 3ABN ), 3ABN International, 3ABN Praise Him Music Network\nProjekt wideo z koncertu\nPierwszy 24-godzinny teledysk\nLista reżyserów teledysków\nJeden strzał (teledysk)\nBurns, Lori A. i Stan Hawkins, wyd. (2019) The Bloomsbury Handbook of Popular Music Video Analysis . Bloomsbury Publishing USA. ISBN 9781501342332\nClarke, Donald (1995) Powstanie i upadek muzyki popularnej St.Martin 's Pressy ISBN 0-312-11573-3\nDenisoff, R. Serge (1991) Inside MTV New Brunswick: wydawcy transakcyjni, ISBN 0-88738-864-7\nDurant, Alan (1984). Cytowane w Middleton, Richard (1990/2002). Studiowanie muzyki popularnej . Filadelfia: Open University Press. ISBN 0-335-15275-9 .\nFrith, Simon , Andrew Goodwin i Lawrence Grossberg (1993) Sound & Vision. Czytnik teledysków London: Routledge ISBN 0-415-09431-3\nGoodwin, Andrew (1992) Dancing in the Distraction Factory: Music Television and Popular Culture University of Minnesota Press ISBN 0-8166-2063-6\nJohnson, Henry i Oli Wilson (2016) „Teledysk i internetowe media społecznościowe: studium przypadku dyskursu wokół japońskich obrazów na niezależnej scenie Nowej Zelandii”. Witryny: A Journal of Social Anthropology & Cultural Studies 13 (2): 163–186. ISSN 1179-0237\nKaplan, E. Ann (1987) Rocking Around the Clock. Telewizja muzyczna, postmodernizm i kultura konsumencka Londyn i Nowy Jork: Routledge ISBN 0-415-03005-6\nKeazor, Henry ; Wübbena, Thorsten (2010). Przewiń, odtwarzaj, przewijaj do przodu: przeszłość, teraźniejszość i przyszłość teledysku. transcript Verlag. ISBN 383761185X\nMiddleton, Richard (1990/2002). Studiowanie muzyki popularnej . Filadelfia: Open University Press. ISBN 0-335-15275-9 .\nShore, Michael (1984) The Rolling Stone book of rock wideo Nowy Jork: Quill ISBN 0-688-03916-2\nTurner, G. Video Clips and Popular Music , w Australian Journal of Cultural Studies 1 / 1,1983, 107–110\nVernallis, Carol (2004) Doświadczanie teledysku: estetyka i kontekst kulturowy Columbia University Press ISBN 0-231-11798-1\nThomas Dreher: Historia sztuki komputerowej Rozdz. IV.2.1.4.2: Teledyski.\nW Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z teledyskami .\nWyszukaj teledysk w Wikisłowniku, darmowym słowniku.\nMiędzynarodowa witryna z teledyskami online\nWyselekcjonowana witryna internetowa do strumieniowego przesyłania muzyki online\nBaza danych internetowych teledysków\nTę stronę ostatnio edytowano 27 lutego 2021 o 13:01 (UTC) .


RCS w smartfonach Samsunga. Co to znaczy? - Androidowy\nDo kawy. Androidowy raport tygodnia #2\nRich Communication Services (RCS) – SMS nowej generacji, wiadomości na sterydach. Czym właściwie jest RCS?\nRCS zmienia oblicze komunikacji, naszej komunikacji. Jeszcze chwilę i nowa forma przesyłania informacji uśmierci wiadomości SMS. Nie sądzę żeby ktokolwiek ubolewał nad tym stanem.\nWiadomości SMS są archaiczne, ale trzeba im oddać, że mają też swoje plusy. W odróżnieniu od komunikatorów działają niezależnie od modelu telefonu, sieci, systemu itp. Dzięki takim rozwiązaniom mają ogromną przewagę nad komunikatorami pokroju Messenger, Signal, Whatsapp itd. Jednak RCS mają działać na podobnej zasadzie, ale bez potrzeby instalowania masywnych aplikacji. Na rynku mamy do wyboru wiele komunikatorów, ale dzięki RCS nie będziemy musieli się nad tym zastanawiać. RCS to wbudowana funkcja w telefonie. Wystarczy tylko mieć połączenie z internetem.\nSMS ma swoje zalety, ale więcej ich znajdziesz w RCS. Dzięki niemu masz możliwość przesyłać pliki do 105 MB, tworzyć grupowe konwersacje i wyposażony jest funkcje znane z komunikatorów społecznych. Nie mówimy tutaj tylko o wysyłaniu gifów, ale o współdzieleniu plików z większą ilością osób i udostępnianiu sobie nawzajem lokalizacji. Czujecie teraz różnicę?\nNiektórzy już pewnie ją odczuli, bo od kilku lat RCS dostępne jest za pomocą aplikacji Wiadomości od Google. Oczywiście, taką możliwość musi również udostępniać operator i producent telefonu.\nRCS – dostępność.\nChociaż standard jest już od wielu lat, to operatorzy nie są zbyt chojni w obdarowywaniu nim swoich klientów. Tak samo jest w przypadku producentów smartfonów. Na pewno doczekamy się czasów kiedy będzie na wszystkich urządzeniach i niezależnie od sieci. Teraz jednak trzeba uzbroić się w cierpliwość.\nŻeby sprawdzić dostępność RCS (funkcja czatu) należy pobrać aplikację Wiadomości z Google Play. Wejść do ustawień i włączyć funkcję czatu. W przypadku Orange i Xiaomi Mi 9 jest ona udostępniona od ponad roku.\nCiężko wymienić wszystkie modele i wszystkich operatorów obsługujących RCS w Polsce. Lista wygląda dosyć dziwnie, bo w Play większość Samsungów ma funkcję czatu, natomiast w T-Mobile tylko flagowe S20.\nSamsung Messages z obsługą RCS.\nPo bardzo długim ale potrzebnym wstępie dochodzimy do wiadomości, która ucieszy posiadaczy smartfonów Samsunga. Dzięki wsparciu RCS dla Wiadomości Samsunga klienci nie muszą instalować oddzielnej aplikacji od Google. To dla niektórych ma znaczenie.\nW sieci pojawiają się też wątki mówiące, że Google globalnie startuje z implementacją RCS. Ma to duże znaczenie dla komunikacji. Dzięki temu będzie można korzystać z bardziej zaawansowanych funkcji w jednym oknie z SMS.\nDo dzisiaj w Play na telefonie Samsung nie mam rcs a ten przez aplikację wiadomości Samsunga nie jest kompatybilny z aplikacją wiadomości Google


Nominalny moment obrotowy: 1 200 do 4 950 000 Nm\nOtwór: 50 do 800 mm\nSpecjalne uzębienie o dużym promieniu dla zwiększenia powierzchni kontaktu i niewielkiego nacisku powierzchniowego\nZoptymalizowane zachowanie w zakresie hałasu i wibracji dzięki korekcji końcówek zębów\nPrzekładnia obudowy: Przekładnia zębata czołowa zoptymalizowana pod kątem FEM\nUszczelnienie za pomocą standardowego pierścienia toroidalnego. Bezpieczne uszczelnienie gwarantuje długą żywotność sprzęgła\nZapis w klasie jakości 12.9 umożliwia przenoszenie momentu obrotowego z uwzględnieniem tarcia\nDobre powody dla sprzęgła Flexident Senior:\nSprzęgło FLEXIDENT SENIOR jest całkowicie stalowym sprzęgłem wykonanym z wielką precyzją. Składa się on z dwóch połówek obudowy z wbudowanym wewnętrznym uzębieniem. Połówki obudowy są połączone za pomocą mocno hartowanych połączeń śrubowych. Dwie piasty sprzęgające z wielowypustami koronowymi angażują się w połówki obudowy z minimalnym luzem zębów.\nProfil zęba jest zoptymalizowany pod kątem kompensacji niewspółosiowości.\nSprzęgło FLEXIDENT SENIOR jest niezawodnym i trwałym produktem dzięki swojej dokładności wykonania i zoptymalizowanej konstrukcji FEM.\nWszystkie elementy sprzęgła FLEXIDENT SENIOR, które produkujemy w produkcji seryjnej, są zazwyczaj dostępne z magazynu.\nFCMD posiada zatwierdzony system kontroli jakości ISO9001 w celu spełnienia wymagań klienta pod każdym względem. Oprócz naszego działu badań i rozwoju posiadamy stanowisko testowe, na którym testowane są wszystkie nowości i dalsze opracowania. W razie problemów, pracownicy naszego działu obsługi klienta służą pomocą.\nProszę kliknąć tutaj, aby otworzyć nasz podręcznik Flexident Senior Operating and Maintenance Manual.\nProszę kliknąć tutaj, aby otworzyć nasz katalog Flexident Senior.\nNominalny moment obrotowy: 1 200 do 138 000 Nm\nWiercenie otworów: 50 do 250 mm\nZoptymalizowane zachowanie w zakresie hałasu i drgań dzięki korekcji końcówki zęba\nNominalny moment obrotowy: 3 000 do 43 000 Nm\nWiercenie otworów: 68 do 170 mm\nNominalny moment obrotowy: 1 200 do 190 000 Nm\nOtwór: 50 do 280 mm\nNominalny moment obrotowy: 255 000 do 4 950 000 Nm\nOtwór: 310 do 800 mm\nPodkładki w jakości 12.9 umożliwiają przenoszenie momentu obrotowego z uwzględnieniem tarcia\nNominalny moment obrotowy: 1 855 do 302 450 Nm\nNominalny moment obrotowy 70 do 4 150 Nm\nOtwór: 42 do 180 mm\nZłącza FLEXIDENT JUNIOR są złączami całkowicie stalowymi, wykonanymi z wielką precyzją. Składają się one z dwóch połówek obudowy z prostymi zębami wewnętrznymi, które są połączone wkrętami hartowanymi. Dwie piasty sprzęgające z wielowypustami koronowymi, zakrzywionymi w główce zęba i korzeniu zęba, wchodzą w połówki sprzęgła. Profil jest starannie zaprojektowany z minimalnym luzem i pozwala na kompensację niewspółosiowości.\nFlexident J - Seria "ekonomiczna" o wysokiej jakości i wydajności.\nW celu uszczelnienia, pierścienie uszczelniające są montowane na końcach połówek obudowy.\nZłącza mają wymiary metryczne i połączenia śrubowe. Są one zamienne z połówkami sprzęgającymi zgodnymi z normą 516-01 dla zewnętrznych połączeń śrubowych.\nProszę kliknąć tutaj, aby otworzyć nasz katalog Flexident Junior.\nZłącza są zgodne z francuskim standardem stalowni, z modułem i liczbą zębów zoptymalizowanych pod kątem niezawodności, wytrzymałości i dużego otworu ustalającego. Wstępnie ustawione pokrywy, wyposażone w uszczelki, gwarantują niezawodne uszczelnienie środka smarnego wewnątrz obudowy sprzęgła.\nProszę kliknąć tutaj, aby otworzyć nasz katalog Flexident Z.\nNominalny moment obrotowy: 90 do 160 000 Nm\nOtwór: 28 do 270 mm\nSprzęgło WINFLEX jest wyposażone w zoptymalizowaną sprężynę:\nwymienialne z poprzednimi piastami sprzęgającymi.\njego dokładna geometria zapewnia dobre rozłożenie na każdym zębie piasty sprzęgła.\nmateriał sprężyny to stal chromowo-wandniowa.\nnowa obróbka powierzchni zmniejsza tarcie.\nNowa sprężyna znacznie poprawia poprzednią konstrukcję sprzęgła WINFLEX, jest w stanie przenosić ten sam moment obrotowy przy niższych prędkościach obrotowych.\nodporny na zmienne warunki środowiskowe (temperatura, wilgotność, szorstkie warunki).\nwzmocniona ochrona przed utlenianiem.\nProszę kliknąć tutaj, aby otworzyć nasz katalog WINFLEX.\nNominalny moment obrotowy: 90 do 12 500 Nm\nOtwór: 28 do 130 mm\nwraz z adapterem\nz tarczą hamulcową Patent D I 21.53-200-3\nNominalny moment obrotowy: 52 bis 186 000 Nm\nWytaczanie: 28 bis 360 mm\nStożkowa konstrukcja siatki zapewnia:\nWysoki moment obrotowy - Kompaktowa konstrukcja - Łatwość montażu.\nWszystkie konstrukcje metalowe zapewniające minimalne wymiary z konsekwentną przewagą wagową i bezwładnościową.\nSiatka: Chrom Wanadowy Stell, poddany obróbce cieplnej w celu uzyskania maksymalnej wytrzymałości i twardości cięcia.\nHub: Stal kuta dokładnie obrobiona\nOsłona: Stal ciężka typu "V" - ocynkowana. Typ "H" Stop Aluminium\nPlomby: Trwały materiał syntetyczny.\nInstalacja: Konstrukcja pozwala na rozłączenie wtyków bez konieczności demontażu napędu.\nProszę kliknąć tutaj, aby otworzyć nasz katalog WINFLEX DG.\nNominalny moment obrotowy: 950 do 26 500 Nm\nOtwór: do 380 mm\nWzrost wydajności wiercenia\npozioma, dwuczęściowa obudowa aluminiowa do łatwego montażu\nlepsza gradacja zakresu\nProszę kliknąć tutaj, aby otworzyć nasz katalog WINFLEX 9000.\nNominalny moment obrotowy: 270 000 do 800 000 Nm\nOtwór: 270 do 390 mm\nNominalny moment obrotowy: 950 do 48 000 Nm\nOtwór wiertarski: 55 do 230 mm


Review NERVOMIX FORTE x 20 kapsułek i informacje\nInformacje o produkcie: NERVOMIX FORTE x 20 kapsułek Pozostałe Adamed\nOpis towarów: NERVOMIX FORTE to preparat, który wykazuje znaczne działanie uspokajające i ułatwiające zasypianie. Zmniejsza nadpobudliwość nerwową organizmu i łagodzi skutki utrzymującego się przez dłuższy czas stresu. ... Zobacz pełny opis produktu tuta>>>\nSklep internetowy i-Apteka.pl oferuje to produkt NERVOMIX FORTE x 20 kapsułek, sprzedawane za cenę 17 PLN.Kupuj, gdy przedmiot jest nadal dostępny. Przedmiot znajduje się w kategorii Pozostałe.\nKomentarze produktu NERVOMIX FORTE x 20 kapsułek\nOcena NERVOMIX FORTE x 20 kapsułek: Doceniam NERVOMIX FORTE x 20 kapsułek, lubię jego funkcje i ufam Adamed. Jestem zadowolony ze wszystkiego.\nOcena: Przeważnie czytam recenzje przed zakupem NERVOMIX FORTE x 20 kapsułek i często patrzę na Youtube. I ten produkt mi odpowiada.\nFunkcje NERVOMIX FORTE x 20 kapsułek Adamed\nWięcej zdjęć produktów, bardziej szczegółowe specyfikacje NERVOMIX FORTE x 20 kapsułek i przeczytaj opis na stronach w katalogu lub bezpośrednio na stronie sklepu i-Apteka.pl Adamed, za które możesz natychmiast kupić ten produkt 17 PLN. Zobacz ofertę sklepu.\n- ID 6098104\nDostawa towarów Pozostałe Adamed\nOpis produktu (NERVOMIX FORTE x 20 kapsułek)potrzebujesz dokumentacji produktu producenta (Adamed), podręczniki lub szczegółowy skład produktu 6098104 , skontaktuj się bezpośrednio z producentem lub sprzedawcą, który może dostarczyć ci dokładnych informacji. Wszystkie opisy produktów, ceny i dostępność są informacyjny i może nie być aktualny do tej pory. Dokładne informacje można znaleźć na stronie sprzedawcy i-Apteka.pl, gdzie wszystkie te dane (cena i dostępność) są zawsze aktualne.\nDUO-LACTIL x 10 kapsułek\nLAMIFORTAN Active żel 15g\nA-Z Tape Dynamiczne wsparcie ramienia i barku x 1 sztuka


Pierwszy raz u fryzjera - Wizaz.pl\n2005-08-02, 17:29 #1\nJak sie idzie do fryzjera to trzeba sie najpierw zapisac czy cos takiego?\nWczesniej ciocia zawsze obcinala mi wlosy ale sie wyprowadzila.\nWyślij prywatną wiadomość do Martella\nZnajdź więcej postów Martella\n2005-08-02, 17:38 #2\nDot.: Pierwszy raz u fryzjera\nW dzisiejszych czasach do większości fryzjerów trzeba się zapisać. Najlepiej jeśli wejdziesz do interesującego Cię salonu i powiesz, że chciałabyś się umówić na wizytę (określ co chcesz zrobić - obciąć, zafarbować itd.)\n2005-08-02, 17:51 #3\nWielkie dzięki. Tak właśnie zrobie.


Jarosław Molenda Książki | woblink.com\nJarosław Molenda Książki\nHISTORIA MARII MANDL TO PRZERAŻAJĄCY DOWÓD NA TO, JAK BARDZO MOŻNA ZNIEWOLIĆ LUDZKI UMYSŁ I PODPORZĄDKOWAĆ SPOŁECZEŃSTWO DOKTRYNIE TERRORU MARIA MANDL TO SYMBOL NAZISTOWSKICH OŚRODKÓW ZAGŁADY. ZŁO W LUDZKIEJ SKÓRZE, NAJBARDZIEJ PRZERAŻAJĄCE, NAJBARDZIEJ OKRUTNE W CAŁEJ SWOJEJ POSTACI ZŁO, JAKIE NIGDY NIE POWINNO UJAWNIĆ SIĘ W CZŁOWIEKU. Oto przerażająca historia Marii Mandl, której kariera od wiejskiej dziewczyny po „menedżerkę” śmierci pokazuje, że okrucieństwo nie ma płci,...\nOszuści, gwałciciele, żądni zemsty rewolwerowcy i bezwzględni zabójcy. Oto Polacy, którzy weszli do elitarnego grona przestępców o międzynarodowej sławie. Mówi się o nich rzadko. Próżno szukać ich biogramów w encyklopediach. Ich nazwiska, choć świetnie znane w pewnych środowiskach, nie są wymieniane w gronie znanych i podziwianych. To Polacy, którzy siali postrach na Dzikim Zachodzie i ulicach Nowego Jorku. Wyprowadzali w pole FBI i służby wywiadowcze. Seryjni mordercy i te...\nKawiarnie literackie, artystyczne czy hotelowe często uchodziły za matecznik awangardy, w których pijąc „małą czarną”, spotykali się zarówno znani pisarze, artyści, jak i przygodni smakosze kawy. W swojej najnowszej, bogato ilustrowanej książce, Jarosław Molenda zabiera nas w podróż do piętnastu najsłynniejszych kawiarni świata. Podczas niej przyglądamy się różnym rodzajom kawiarni, w tym wiedeńskiej, tureckiej, hotelowej czy pałacowej oraz kawiarni-ciastkarni. Każdy z tych ...\nHistoria miast jest zapisana nie tylko w archiwach i muzeach, ale w miejscach, gdzie toczyło się zwykłe życie. Legendarne cukiernie, magiczne kawiarnie Europy, ten cały mikroświat kuszący słodyczą, pachnący ziarnem z Arabii i – przynajmniej kiedyś – papierosowym dymem wciąż istnieje. Dawne stylowe miejsca przetrwały, wciąż nieprzerwanie od stu, dwustu lat tworzy się w nich historia. Podróż w kawowych oparach nie tylko pokazuje, jak kiedyś wyglądało życie kawiarniane, lecz tak...\nKim była pierwsza polska podróżniczka? Która Polka handlowała niewolnikami, a która samotnie opłynęła kulę ziemską? Zapraszamy w fascynującą podróż wraz z niezwykłymi kobietami! Bohaterkami tej książki są Polki-podróżniczki, które miały odwagę wyruszyć w nieznane i przekraczać granice: geograficzne, społeczne, a także swoje własne. Jarosław Molenda, znany pisarz, publicysta i podróżnik, przedstawia czternaście wybitnych kobiecych osobowości, począwszy od Świętosławy, pierwsz...\nW naszych supermarketach pojawia się coraz więcej egzotycznych owoców, o których pochodzeniu, a także walorach smakowych czy zdrowotnych wiemy niezbyt wiele. Mijamy je obojętnie często dlatego, że nie wiemy, jak je jeść. Oto opracowanie, które uzmysłowi nam, jak wiele tracimy, podchodząc nieufnie do czerymoi, kaki, chinoli, lepiej znanej jako marakuja, czy zapote. Z tej książki dowiesz się między innymi: co to jest gruszka aligatora? za jakim owocem tęsknił na emigracji Gabri...\nZadziwiające życie owoców to książka o roli owoców w dziejach ludzi, a zarazem opracowanie, które podważa niektóre ustalenia historyczne. Skoro Amerykę odkryto w 1492 roku, to skąd półtora tysiąca lat wcześniej wzięły się liczne wizerunki ananasów w Italii? Autor rozprawia się nie tylko z faktami z tej „poważnej” historii świata, ale posiłkując się odkryciami archeologicznymi i cytatami z literatury, wyjaśnia zawiłe losy owoców. Z tej książki dowiesz się więc między innymi: c...\nJednym z elementów systemu komunistycznego w Polsce było odebranie obywatelom możliwości wyjazdu z kraju. Zamknięcie granic państwa i izolacja od wpływów „zewnętrznych” prowadzić miały do przejęcia przez władzę pełnej kontroli nad społeczeństwem. Wyjazd lub przyjazd do Polski był możliwy tylko dla pewnej grupy ludzi uprzywilejowanych lub tych, którzy z wielu innych względów niezbędni byli do załatwienia ważnych dla funkcjonowania państwa. Zawziętość, z jaką władze komunistycz...\nKsiążka wydana w serii Wielkie Litery – w specjalnym formacie z dużą czcionką dla seniorów i osób słabowidzących. HISTORIA MARII MANDL TO PRZERAŻAJĄCY DOWÓD NA TO, JAK BARDZO MOŻNA ZNIEWOLIĆ LUDZKI UMYSŁ I PODPORZĄDKOWAĆ SPOŁECZEŃSTWO DOKTRYNIE TERRORU. MARIA MANDL TO SYMBOL NAZISTOWSKICH OŚRODKÓW ZAGŁADY. ZŁO W LUDZKIEJ SKÓRZE, NAJBARDZIEJ PRZERAŻAJĄCE, NAJBARDZIEJ OKRUTNE W CAŁEJ SWOJEJ POSTACI ZŁO, JAKIE NIGDY NIE POWINNO UJAWNIĆ SIĘ W CZŁOWIEKU. Oto przerażająca histor...\nSadystka z Auschwitz Wielkie Litery\nZasłużyły na miano wilczyc znad Wisły – łączyła je uroda i zdrada, różniły motywy, gdyż jedne donosiły, by uniknąć tortur lub pod wpływem szantażu, inne dla korzyści majątkowych i poprawy statusu społecznego, decydując się nawet na łamanie prawa, którego same strzegły. Jeszcze inne z naiwności lub z miłości. W ich otoczeniu nikt nie mógł spać spokojnie, koleżanka, towarzysz walki z konspiracji, mąż… Podobnie potoczyły się ich losy – mało która poniosła adekwatną karę za popeł...\nDo historii przeszedł jako Krzysztof Kolumb. Ale czy rzeczywiście tak nazywał się odkrywca Ameryki? Skąd naprawdę pochodził? Jaki był jego status społeczny? Istnieje wiele teorii na ten temat, a rozmaite, rozsiane w czasie i przestrzeni wzmianki o korzeniach Kolumba wcale nie ułatwią poznania jego prawdziwej tożsamości. Niezbadany pozostaje trop grecki. Wiedzie on na wyspę Chios i w stronę bizantyjskiego rodu Dishypatos. Wiele wskazuje na to, że Kolumb był spokrewniony z Pale...\nKrzysztof Kolumb Odkrywca z wyspy Chios\nBoya przez całe życie ciągnęło do artystek. Wśród jego wybranek była choćby Dagny Juel–natchnienie nie byle kogo, bo Strindberga, Muncha, Przybyszewskiego. Żoną zostanie muza Wyspiańskiego i Witkacego. Słabość Żeleńskiego do sceny obrazuje zauroczenie kilkoma aktorkami, np. siostrą reżysera teatralnego Leona Schillera. Serce złamała mu Jadwiga Mrozowska, aktorka, śpiewaczka i… podróżniczka, której imieniem nazwano jedną z przełęczy w Pamirze. Drugą młodość przeżywał z najwięk...\nOpisywane w tej książce Polki dzielą dekady i różny status społeczny, ale oprócz narodowości łączy jedno – jakieś fatum, które ciążyło nad nimi, czego efektem była tragiczna śmierć, najczęściej w młodości. Wyjątkiem jest Wiera Gran, która dożyła sędziwego wieku, ale jej ciężkie przejścia przypominały polowanie na czarownice, doprowadzając ją pod koniec życia niemal do obłędu. Wybrane przez autora bohaterki były ofiarami zdrady, prześladowań w czasie wojny i okupacji, a także ...\nDzieje migracji roślin są o wiele ciekawsze niż ludzi i o wiele bardziej zagadkowe, bo skąd na przykład wizerunek ananasa na pompejańskiej mozaice sprzed 2 tysięcy lat, skoro zgodnie z oficjalną nauką owoc ten pojawił się w Europie dopiero po odkryciu Ameryki? Nie wiem, czy starego powiedzenia, że „człowiek cywilizowany nie może się obejść bez kucharzy”, nie należałoby zmienić na „cywilizacja nie może się zacząć bez kucharzy”? Może ta książka choć trochę przybliży czytelnika ...\nAutor Roślin, które udomowiły człowieka, Jarosław Molenda, pisarz, dziennikarz, podróżnik zabiera nas na wyprawę, której celem jest dotarcie tam, gdzie żyją ludzie praktycznie uzależnieni od jednego gatunku rośliny. Każdy rozdział jego książki to opowieść o konkretnych przedstawicielach flory i związanych z nimi legendach, a także przyziemnych troskach ich „opiekunów”. „Rośliny, które udomowiły człowieka” wyjaśni m.in.: – jaki olej ma więcej zalet niż osławiona oliwa – które ...


Powrót | Świat Opowiadań\nMiałem lekkiego lenia, momentami wodziłem wzrokiem przez okno. Mogłem z niego dostrzec ulicę. Po drugiej stronie, zaraz za chodnikiem znajdował się starannie przystrzyżony ogród starego Don Cesareo, mieszczący się na rogu ulicy, który był ścięty pod skosem, stąd też dom miał kształt nieregularnego pięciokąta.\nZaraz obok domu Don Cesareo stał piękny dom rodziny Bernasconich, przemiłych i przeuprzejmych ludzi. Mieli trzy córki. Kochałem się w jednej z nich, najstarszej, Adrianie. Tak więc, od czasu do czasu, spoglądałem w kierunku chodnika po drugiej stronie ulicy, było to bardziej przyzwyczajenie, bo raczej nie spodziewałem się jej zobaczyć tam o tak wczesnej porze.\nStary Don Cesareo jak zwykle podlewał i pielęgnował coś w swoim ukochanym ogródku, który to był oddzielony od ulicy niskim, żelaznym płotem i trzema kamiennymi schodkami.\nNa ulicy było pusto, więc moja uwaga skupiła się na mężczyźnie, który pojawił się nagle przy sąsiednim budynku i podążał w kierunku naszego, tym samym chodnikiem, który przebiega wzdłuż domów Don Cesareo i Bernasconich. Dlaczego miałbym nie skupić uwagi na tej postaci, skoro wyglądała jak jakiś żebrak czy menel, dosłownie jak istna tęcza ciemnokolorowych szmat?\nTwarz miał zarośniętą i wychudzoną, głowę przykrywał pożółkły, zniekształcony słomkowy kapelusz. Pomimo panującego upału okryty był poszarganym, szarym płaszczem. W dodatku, niósł ogromny, brudny worek. Domyślałem się, ze trzymał w nim jałmużnę i pozostałości po jedzeniu, które udało mu się znaleźć.\nWciąż go obserwowałem. Menel zatrzymał się na wprost wejścia do domu Don Cesareo i spytał go o coś przez żelazne kraty płotu. Don Cesareo był skąpym, starym człowiekiem o dość nieprzyjemnej aparycji. Bez jakichkolwiek wyjaśnień, machnął tylko ręką, by odgonić gościa. Żebrak jednak chyba wciąż naciskał ściszonym głosem. Potem słyszałem już tylko wyraźny wrzask starca:\n— Zmywaj się stąd, odejdź i nie zawracaj mi głowy!\nJednakże nędzarz wciąż naciskał, a nawet wszedł po kamiennych schodkach i zaczął mocować się z żelazną bramą. Następnie Don Cesareo, tracąc już zupełnie resztki swojej cierpliwości, odepchnął go agresywnym ruchem. Żebrak poślizgnął się na mokrym kamieniu, chciał złapać się pręta, co mu się jednak nie udało, i z łomotem upadł na ziemię. W tym samym prawie momencie zobaczyłem jak zawinęły mu się nogi i po chwili usłyszałem tylko jak jego czaszka pęka głośno po upadku na pierwszy stopień.\nDon Cesareo wybiegł na ulicę, pochylił się nad nim i zbadał mu klatkę piersiową. Starszy człowiek, z przerażeniem w oczach złapał żebraka za nogę i przeciągnął go do krawężnika. Pobiegł pośpiesznie do domu i zamknął drzwi, z pewnością nie było żadnych świadków tego przypadkowego zabójstwa.\nPoza mną. Wkrótce inny mężczyzna, przechodząc ulicą zauważył trupa żebraka. Potem przychodzili następni i jeszcze następni. Wkrótce zjawiła się policja. Ciało żebraka zostało wrzucone do karetki i zabrane.\nTo by było na tyle jeżeli chodzi o tę historię, nigdy więcej o niej nie rozmawiano.\nJeżeli chodzi o mój udział w niej, byłem bardzo ostrożny, by niczego nigdy nie wygadać. Pewnie był to błąd z mojej strony, ale co niby mogłem zyskać oskarżając staruszka, który nigdy nikomu nic złego nie zrobił o morderstwo? W sumie przecież nie miał zamiaru zabijać żebraka, i nie widziałem sensu w zatruwaniu ostatnich lat życia staruszka sprawami sądowymi. Postanowiłem, że najlepsze co mogę zrobić, to zostawić go sam na sam z wiedzą na temat śmierci jałmużnika.\nStopniowo zapominałem o tej przygodzie, jednak za każdym razem gdy widziałem Don Cesareo, doświadczałem dziwnego uczucia, czułem że nie wiedział, że byłem jedyną osobą na świecie, która znała jego najmroczniejszy sekret. Od tamtej pory, nie wiedząc czemu, zacząłem go unikać. Nigdy więcej nie odważyłem się z nim porozmawiać.\nNastał rok 1969, a ja miałem dwadzieścia sześć lat i stopień naukowy z filologii hiszpańskiej. Adriana Bernasconi nie wyszła za mnie, ale za jakiegoś innego gościa. Kto wie, czy kocha ją i zasługuje na nią tak samo jak ja.\nMniej więcej w tamtym czasie Adriana była w ciąży i lada dzień miała rodzić. Wciąż mieszkała w tym samym pięknym domku, co zawsze, i wyglądała jeszcze śliczniej każdego dnia. Wcześnie rano tamtego dusznego, grudniowego poranka dawałem prywatną lekcję gramatyki kilku młodzieńcom z liceum, którzy byli przed egzaminem i, jak zwykle, zerkałem melancholijnie wzrokiem przez okno.\nNagle serce dosłownie podeszło mi do gardła i myślałem, że mam jakieś halucynacje.\nKrocząc dokładnie tą samą ścieżką co cztery lata temu, ukazał się moim oczom żebrak zabity przez Don Cesareo: te same podarte ubrania, szary płaszcz, zniekształcony słomkowy kapelusz, paskudny worek.\nZapominając o studentach, pośpieszyłem co tchu do okna. Obdartus zbliżając się do swojego celu, skracał stopniowo swoje kroki.\n— Wrócił do życia — pomyślałem — I przyszedł zemścić się na Don Cesareo.\nJednakże teraz przechodząc po chodniku obok płotu staruszka, żebrak minął żelazny płot i szedł dalej. Zatrzymał się przy drzwiach Adriany Bernasconi, pociągnął za klamkę i wszedł do środka.\n— Za chwilkę wrócę — powiedziałem do studentów i wściekły ze złości zjechałem windą na dół, wybiegłem na ulicę, przebiegłem na drugą stronę i wszedłem do domu Adriany.\nJej matka stała przy drzwiach, jakby szykowała się do wyjścia, mówiąc do mnie:\n— Witaj nieznajomy! Ty? Tutaj? Czy te cuda nigdy się nie skończą?!\nZawsze wydawało mi się, że mnie lubi. Objęła mnie i pocałowała, ale nie wiedziałem co się dzieje. I wtedy dowiedziałem się, że Adriana właśnie została matką i wszyscy w domu byli bardzo podekscytowani i uradowani. Nie mogłem zrobić nic więcej jak tylko pogratulować rywalowi.\nNie wiedziałem jak zapytać, i biłem się w myślach o to, czy się w ogóle odzywać na temat, jaki mnie niepokoił. Nagle do głowy przyszło mi idealne rozwiązanie. Z udawanym niewzruszeniem zapytałem:\n— Właściwie, pozwoliłem sobie wejść bez pukania, bo myślałem, że widziałem jakiegoś żebraka z wielkim, brudnym workiem, wślizgującego się do waszego domu i obawiałem się, że to jakiś złodziej.\nSpojrzeli na mnie z zaskoczeniem. Żebrak? Worek? Złodziej? Cóż, wszyscy byli wtedy w salonie i nikogo takiego nie widzieli.\n— Musiało mi się coś pomylić — odparłem.\nZaprosili mnie następnie do pokoju, w którym była Adriana ze swoim dzidziusiem. Nigdy nie wiem, co powiedzieć w takich sytuacjach. Pogratulowałem jej, pocałowałem ją, spojrzałem na dziecko i zapytałem, jakie dali mu imię. Powiedzieli, że Gustavo, po ojcu. Wolałem imię Fernando, ale tego nie powiedziałem na głos.\nBędąc już w domu, pomyślałem:\n— To był żebrak, którego zabił Don Cesareo, tego jestem pewien. Nie wrócił jednak po to, by się zemścić, ale raczej, by zreinkarnować się pod postacią dziecka Adriany.\nJednakże, dwa albo trzy dni później, moja hipoteza wydała mi się przezabawna i stopniowo o niej zapominałem.\nI zapomniałbym o niej całkowicie, gdyby nie pewien incydent w roku 1969.\nKilka lat później, czując się coraz słabiej z każdym dniem, czytając książkę odpłynąłem nieco w myślach i wodziłem wzrokiem tu i tam.\nSyn Adrainy, Gustavo, bawił się na płaskim dachu tarasu przy swoim domu. Z pewnością była to nazbyt dziecinna zabawa, jak na kogoś w jego wieku. Pomyślałem, że chłopak musiał odziedziczyć swoją skromną inteligencję po tatusiu i gdyby był moim synem, z pewnością znalazłby sobie ciekawszą rozrywkę.\nUłożył rządek z pustych butelek na ścianie i próbował strącić je kamieniem z odległości trzech czy czterech metrów. Oczywiście, wszystkie kamienie spadały do ogrodu Don Cesareo. Wydawało mi się, że staruszek, akurat w tym momencie nieobecny, porządnie się wkurzy, gdy odkryje ile ma zniszczonych kwiatów.\nI w tym właśnie momencie, Don Cesareo przyszedł do ogrodu. Naprawdę, był już bardzo sędziwy i poruszał się z ogromną niestabilnością, każdy następny krok stawiał z wyjątkową ostrożnością. Bardzo powoli podszedł do bramy ogrodu i przygotowywał się do zejścia po trzech schodkach, które prowadziły na chodnik.\nW tym samym czasie, Gustavo – który nie widział staruszka – wreszcie trafił jedną z puszek, która odbijając się trzykrotnie od ścian wylądowała z niesamowitym hałasem w ogrodzie Don Cesareo. Ten zaś, gdy pokonywał właśnie ostatni stopień schodów, wzdrygnąwszy się na dźwięk upadającej puszki, odwrócił się obcesowo, tracąc kontrolę nad ciałem i rozbijając czaszkę na ostatnim stopniu.\nWidziałem to wszystko, ale ani dziecko nie widziało staruszka, ani też staruszek nie widział dziecka. Z jakiegoś powodu, Gustavo uciekł z dachu tarasu. W ciągu kilku sekund wokół martwego Dona Cesareo zebrało się mnóstwo ludzi i dla nich jasnym było, że przyczyną śmierci był przypadkowy upadek ze schodów.\nNastępnego dnia wstałem bardzo wcześnie i natychmiast stanąłem w oknie. Pożegnanie Dona Cesareo miało miejsce w domu w kształcie pięciokąta. Na chodniku kilka osób paliło papierosy i dyskutowało.\nCi ludzi stojący z boku czuli wstręt i skrępowanie. Nieco później, z domu Adriany Bernasconi wyszedł żebrak, raz jeszcze w swoich szmatach, płaszczu, słomianym kapeluszu i ze swoim workiem. Przeszedł obok grupy mężczyzn i kobiet a potem z wolna i stopniowo znikał w oddali; szedł tam, skąd dwukrotnie przyszedł.\nW południe, zasmuciła mnie, ale nie zaskoczyła, wiadomość o zniknięciu Gustavo. Rodzina Bernasconich rozpoczęła gorączkowe poszukiwania, które, ze złudną nadzieją kontynuują do dziś. Nie miałem serca powiedzieć im, żeby sobie odpuścili.\nOryginalne opowiadanie: Fernando Sorrentino\nPrzekład z hiszpańskiego na angielski: Thomas C. Meehan\nPrzekład z angielskiego na polski: Marcin Kucharski


Pchli targ: Zasłono firanki\nDwie zasłony - po bokach bawełna w śliczne kwiaty, od środka tkanina firankowa. Kolor - biel z kropelką mięty. Tunel na drążek, podwiązki do zasłon,stan idealny.\nszer. - 137 cm\ncena - 22 za komplet +k.p\nagakot315 listopada 2016 23:07Witam, czy oferta jeszcze aktialna? Jeśli tak, poproszę.OdpowiedzUsuńDodaj komentarzWczytaj więcej...


Podłoga W Salonie | Modny-Dom.pl - Part 7\nCoś innego – podłoga korkowa\nKorek to materiałniesłychanie miękki i elastyczny. Sprawdzi się m.in w pokojach dziecięcych i przedszkolach. Bez wątpienia maluchy odczują większy komfort raczkując po podłodze korkowej niż drewnianej. Ponadto korek wyróżnia się wysoką izolacją termiczną, co pozwala na utrzymanie ciepła we wnętrzach.Podłogi TORLYS są hipoalergiczne. Charakteryzują się odpornością na wilgoć dzięki, czemu rekomendowane są również do kuchni i łazienek.