HALIBUTY Z... ALASKI!\nJeszcze z czasów „szkolnych”, błąkała mi się w myślach informacja, którą dziwnym trafem, moi nauczyciele dobrze „wbili mi do głowy„ bo pamiętam ją przez całe życie. Otóż 30 marca 1867 roku, car „batiuszka” za $7,200,000 sprzedał kawałek swojego imperium, czyli Alaskę. No i chwała mu za to, bo pewnikiem nigdy bym tam się nie znalazł, gdyby do dzisiaj pozostała w „rękach” zaprzyjaźnionego bratniego kraju. I choć od dawna marzyłem, aby tam pojechać to ciągle brakowało czasu a najczęściej właściwego środka płatniczego, czyli „mało wartościowych ale zawsze atrakcyjnych dolarków” - jak to zwykł mawiać jeden z moich zaprzyjaźnionych wędkarzy.\nDzisiejsza Alaska to około 570 tys. mieszkańców, (w tym około 33 tys. Eskimosów), 1,52 miliona km2. Krainy tej „pilnuje” najwyższy szczyt na Alasce (a także Ameryki Północnej), Mc Kinley – 6194m n.p.m. W zimie temperatury przekraczają 30 stopni Celsjusza poniżej zera. Brrrrrrrr !!!\nA motorem napędowym całej wyprawy był Wojtuś Palczewski, który z tym zamiarem nosił się od wielu lat. Wreszcie podczas jednej z wypraw na rybki, pod koniec 2003 roku, ustaliliśmy nasz wyjazd na 2005 rok.\nTermin ten został przyśpieszony o rok, kiedy Wojtek zadzwonił do mnie 3-go stycznia 2004 roku, informując, że załatwia wyjazd z Jackiem (kolegą) w tym roku w lipcu, bo wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują, że... halibut na Alasce będzie dobrze brał. A uczono mnie do tej pory, że tylko ryba „nie bierze”. No cóż, teorie się widać zmieniają, szczególnie w tym lekko zwariowanym XXI wieku. No więc jakie miałem wyjście po usłyszeniu propozycji Wojtka? Tylko jedno. Dopisałem się do listy (wielkie dzięki mojej żonie Ewie za zrozumienie wędkarskiej pasji) mimo, że cena tej tygodniowej eskapady ($2,100 łącznie z przelotem, wyżywieniem, wynajęciem łódek i wędkarskiego sprzętu) nie należała do takich, którą mogłaby zaakceptować każda z pań, która „wygrała” wspaniały los (czyli wędkarza jako męża) na loterii. Myślę teraz intensywnie, który z moich kolegów mógłby dostać „tygodniową przepustkę” od swojej towarzyszki życia. Dzwonię więc 7-go stycznia do Zbyszka Jedlińskiego, przedstawiając mu propozycję nie do odrzucenia - wyjazd na Alaskę na halibuta. Zbyszek zastanawiał się parę sekund (!!), i już był na liście jako czwarty. Skąd on wiedział, że Małgosia (jego wspaniała żona) to zaakceptuje?\nW połowie stycznia, na coroczny „Boat Show” w Edison, New Jersey - USA, wybieram się z moim kolegą Józkeim, aby rozejrzeć się co w „trawie piszczy”, a raczej w wędkarskim świecie.\nKu mojemu niezmiernemu zdumieniu, dostrzegam stoisko reklamowe... ”Island Point Lodge”. Tam właśnie zatrzymamy się podczas naszego pobytu na Alasce. Zapoznaję się z właścicielem ośrodka, niezwykle sympatycznym Polakiem z pochodzenia, panem Frankiem Stelmachem, który niestety nie mówi po polsku. Parę dni później próbuję namówić na wyjazd Konrada, (webmaster naszej strony internetowej www.przygodaznatura.com, a prywatnie mój syn). Tym razem negocjacje trwały nieco dłużej, (oczywiście z Edytą, jego żoną) by po dwóch dniach (18-go stycznia), Konrad jako piąty znalazł się na liście.\nParę tygodni trwa załatwianie formalności z uzyskaniem licencji wędkarskiej (*), na okres naszego pobytu w ośrodku „Island Point Lodge” oraz biletów na samolot. Wreszcie 2-go lutego, wszystko jest załatwione i pozostaje nam zbierać dane o metodach połowu halibuta, pstrąga i łososia w tej dziewiczej jeszcze krainie.\nSiedemnastego lutego przypomniałem sobie o jeszcze jednym koledze wędkarzu, który mógłby pojechać z nami. Zupełnie przedtem o nim zapomniałem. Dzwonię więc do Witolda z propozycja wyjazdu. On oddzwania mi parę godzin później (Marysia, żona Witolda wręcz namawiała go, żeby pojechał z nami – można mu tylko pozazdrościć) z pozytywną odpowiedzią. Na szczęście jeszcze było wolne miejsce na ten sam lot co i my. Tak więc ostatecznie lista wędkarzy na tę wyprawę zostaje zamknięta.\nPojadą: Wojtek Palczewski, Jacek Matera, Zbigniew Jedliński (doktor wyprawy),Witold Pawlik, Konrad Kołodziej i Józef Kołodziej. Reszta chętnych na wyjazd kolegów -wędkarzy zostaje „zablokowana” w domu przez swoje towarzyszki życia - skutecznie. Na lotnisku w Newarku, 24 lipca w sobotę, punktualnie jest nas 5-ciu, brak Zbyszka. A podczas odprawy okazuje się, że musimy się przetransportować na inny terminal (lecimy liniami Continental do Seattle, a nie Alaska Airlines jak to jest podane na biletach).\nUruchamiamy komórki telefoniczne (kolejny wspaniały wynalazek „wędkarski” XX wieku) aby poinformować o tej zmianie Zbyszka - z pozytywnym skutkiem.\nTuż przed odprawą moja komórka dzwoni „natarczywie” (po co ja ją wziąłem!!) nie dając mi alternatywy czy odebrać czy też nie. To musi być zapewne moja żona lub szef naczelny „Zewu Natury”.!!! – pomyślałem i... zgadłem.\nZgłasza się szef (Tomasz Zaborowski). Na pewno nie w sprawie podwyżki bo przecież artykułu o Alasce nie mogłem jeszcze napisać - dopiero lecę. Szef z nutką lekkiej zazdrości w głosie, życzy mi tradycyjnie „połamania kija” podczas wędkowania halibuta na Alasce. „Ale” - tu jak zwykle zrobił małą intrygującą przerwę – „gdybyś tak przypadkiem w tych dziewiczych strumieniach alaskańskich, podczas wędkowania pstrąga i łososia znalazł jakiś ładny samorodek... złota, to byłoby to bardzo miłe z twojej strony ofiarować go redakcji”. „No bo wyobraź sobie” - ciągnął dalej szef głosem nie znoszącym sprzeciwu, „jak ładnie taki np. kilogramowy samorodek prezentowałby się na moim biurku”. „Naczelni wszystkich gazet w Chicago by mi zazdrościli” – dodał szef i już w słuchawce zaległa cisza zagłuszona szybko moim głośnym marzeniem, które podsuwało mi uparcie myśl czy aby taki wspaniały samorodek nie prezentowałby się lepiej na moim biurku w Matawan?\nWreszcie wędkarski sprzęt, lodówki turystyczne i osobisty bagaż, jest już w samolocie (my zresztą też, na szczęście pilotom udało się także „załapać” na ten lot) i po godzinnym opóźnieniu o 10:20 rano wzbijamy się w powietrze, aby po około pięciu godzinach lotu, dotrzeć do Seattle. Tu przesiadamy się na linie Alaska Airlines, i po kolejnych 90 minutach lądujemy z małym opóźnieniem, o 5:30 wieczorem w Juneau. Jesteśmy już na Alasce, choć do miejsca docelowego (Petersburg) dzieli nas zaledwie... 30 minut lotu. No właśnie, te krótkie 30 minut okazuje się tak trudne do pokonania, gdyż samolot lecący do Petersburga, odleciał właśnie 10 minut przed naszym przybyciem. W rezerwacji lotów próbujemy dowiedzieć się jak i kiedy możemy dostać się do Petersburga. A wieści są niewesołe i... zaskakujące. Okazało się bowiem, że Alaska Airlines w marcu, zmieniła rozkład lotu, powiadamiając o tym naszego agenta podróży, a agent po prostu nie dopilnował tego aby nam zarezerwować inny lot. Tak więc stoimy przed panią na lotnisku w Juneau i dowiadujemy się, że nie mamy także żadnych szans na lot najbliższym kursem (następnego dnia) gdyż nas nie ma na liście pasażerów (tak jak i nie było nas na lot, na który się spóźniliśmy), a ponadto miejsc na ten lot i tak już nie ma. No cóż, niedbalstwo jednej osoby powoduje reakcję łańcuchową, niekoniecznie pozytywną. Pytamy się więc pani o możliwość dojechania samochodem (120 mil dzieli nas od Petersburga). Na jej twarzy pojawia się lekki uśmiech, a nam po jej odpowiedzi, że droga kończy się za miastem po 20 milach, wcale nie jest do śmiechu. Łapiemy się kolejnej deski ratunku, pytając ją o możliwość dotarcia droga wodną. Kolejny uśmiech, prom do Petersburga potrzebuje 32 godzin na pokonanie tej odległości. Wtedy jeszcze nie wiedzieliśmy dlaczego tak długo. Zdesperowani pytamy czy na Alasce są chociaż łososie (po to tu przecież przylecieliśmy). „Yes!!, there are everywere,” (Tak!!, one są tutaj wszędzie) padła poważna odpowiedź. Jak na razie, jedyna pozytywna wiadomość na Alasce.\nSytuacja staje się patowa (używając terminologii szachowej). W tym momencie do „akcji” wkracza szefowa rezerwacji, pani Parry Moser i potwierdza to co przed chwilą usłyszeliśmy, informując nas jednocześnie, że do Petersburga można się dostać ewentualnie prywatną linią „L.A.B. Flying Service”, której biuro jest prawie po sąsiedzku. Owszem, odpowiedziano nam w L.A.B., że miejsca na samolot są, ale... dopiero jutro rano o godzinie 6:30. Oferujemy więcej od ceny standartowej za bilety, aby tylko wylecieć dzisiaj. Niestety, bez rezultatu.\nNie mamy wyjścia, decydujemy się na to rozwiązanie pozbywając się bagażu (oddajemy do depozytu do biura L.A.B.) i wracamy ponownie do Parry Moser, która załatwia dla nas potwierdzenie rezerwacji na powrotną drogę, tym razem na cały przelot z Petersburga do Newarku. Całkiem bezinteresownie, załatwia nam też nocleg w motelu, do którego nas podwozi - zresztą swoim samochodem, widząc nasze długie oczekiwanie na autobus. Całe szczęście, że są jeszcze na tej ziemi tacy wspaniali ludzie jak Parry.\nMotel „Alexis Suites & Ocean Spa.” położony jest na jednej z odnóg cieśniny, z przepięknymi górami w tle, na których panoszą się jeszcze resztki nie stopionego śniegu, i z widocznym podtopionym lodowcem na jednej z gór. Zbyszek jest chyba najbardziej niecierpliwym wędkarzem gdyż decyduje się na kupno wędki (nasze oddane do przechowalni) i łapie parę Coho salmon (Oncorhynchus kisutch) - zwany także: Silver salmon, które smakowały znakomicie na kolację.\nRano, zważono nas i bagaże (co zdezorientowało mnie całkowicie, bo nie wiem teraz co jest bagażem a kto pasażerem) przy odprawie skrupulatnie, (ze względu na mały samolot) czego skutkiem było pozostawienie 3-ch lodówek turystycznych, w których mieliśmy cały wędkarski sprzęt. Zabranie ich spowodowałoby przeciążenie samolotu.\nObiecano przysłać je w poniedziałek to znaczy - następnego dnia). Krótkie kołowanie i już jesteśmy w powietrzu w małym samolociku, czując się jak sardynki w puszce. Kawa w samolocie „nie będzie serwowana”, gdyż mieści się w nim tylko dwóch pilotów, nas sześciu i trochę bagażu (to jednak nie jest jumbo-jet!, i nie ma stewardesy!). Widok z góry na okolicę wynagradza nam całkowicie dotychczasowe problemy. Lecimy na niedużej wysokości ze względu na gęste chmury powyżej nas.\nPod nami niskie pasma gór z niewielkimi jęzorami śniegu, pozostawionymi na pastwę słońca, oraz wstęgami szmaragdowych cieśnin i rzeczek uroczo oplatających górzysty teren. Niestety, po parominutowym locie wpadamy w pojedyncze chmury, których na mój gust jest nieco za dużo. Pilot obniża nieco lot tak, że przelatujemy tuż nad wierzchołkami gór. Nie mamy chyba tęgich min, a i nikomu nie przychodzi ochota na dalsze żarty. Po następnych paru minutach, przed nami ściana nieprzeniknionej mgły.\nSamolot robi zwrot o około 320 stopni. Nie ukrywam, że czuję lekki niepokój mając jeszcze w pamięci świeżą wiadomość o rozbiciu się na Alasce, tydzień przed naszym przylotem, samolotu z czterema osobami na pokładzie, właśnie podczas gęstej mgły. Zastanawiam się czy przypadkiem nie zawracamy z powrotem do Juneau a jeżeli tak, to czy zdążymy przed mgłą. Teraz lecimy już znacznie niżej, poniżej wierzchołków gór wijąc się między nimi, wzdłuż dolin i rzek, niczym slalomista na stoku. Staram się nie myśleć co będzie gdyby... Zresztą wtedy nie miałoby to żadnego znaczenia, bo w dalszym ciągu „wisimy” w powietrzu zdani na kunszt naszego pilota, łaskawość natury i miłosierdzie Stwórcy. Rozmowa w samolocie zamilkła. Domyślam się, że pozostali koledzy myślą o tym samym. Aby wreszcie być już na ziemi, mimo wspaniałych wrażeń z oglądania Alaski z lotu ptaka, a raczej malutkiego samolociku. A minuty wloką się niemiłosiernie wolno, jakby odlane z ołowiu, ale w żaden sposób nie da się przyspieszyć naszego losu. Wreszcie po długich, jakże długich 90 minutach lotu dostrzegamy w dole pod nami drogę. Znak, że miasto jest blisko. Po następnych paru minutach już kołujemy na pasach startowych. A jednak jesteśmy w Petersburgu!! Na ziemi. Cali i szczęśliwi. Dusza moja (a i kolegów pewnie też) „powróciła na swoje miejsce”, bo praktycznie przez cały lot, usadowiła się wygodnie na ramieniu.\nZ lotniska odbiera nas Manu i Jessie, pracownicy ośrodka, a prywatnie bracia. Jeszcze tylko krótka podróż samochodem i łódką na druga stronę cieśniny, i już jesteśmy na miejscu, po około 25-ciu godzinach podróży. Jest niedziela 10-ta rano, 25 lipca 2004 roku. Ośrodek prezentuje się bardzo ładnie, położony frontem nad brzegiem cieśniny a z tyłu urokliwie wtopiony w gąszcz lasu, który z zaborczością godną tego dzikiego miejsca, chciałby pochłonąć wszystko to, co napotka na swojej drodze.\nPowoli dociera do mnie nastrój i uroda tego miejsca. Niebo rywalizujące kolorem błękitu z dalekimi podzwrotnikowymi morzami, choć nieco zakrywane szaroburymi, buńczucznie i pogardliwie wybrzuszonymi chmurami, szantażujące przyrodę i nas, obietnicą rychłej ulewy. Wzgórza pokryte armią zielonych jednakowych iglastych drzew -żołnierzy aż po horyzont, tylko w górnych partiach odsłaniają swe grzbiety na deszcz i słońce, z rzadka jeszcze chowające się pod resztkami śniegu. Głosy ptactwa i inne dziwaczne dźwięki dochodzące z lasu, pozwalają domyślać się, że tam toczy się inne życie niż tu, na otwartej przestrzeni. Czas wracać do rzeczywistości, czyli zakwaterowania i śniadania zakończonego spotkaniem z kierownikiem ośrodka Tomem, który objaśnia nam zasady i miejsca połowu halibuta, łososia i pstrąga. Otrzymujemy także wędki, zestawy do połowu halibuta oraz przydział do ”jednostek pływających” (16-to stopowa łódka aluminiowa z 50-cio konnym silnikiem głównym i mniejszym używanym do trolingu, który jak się później okazało, w naszej łódce niestety nie działał). Do wyposażenia łódki należy także harpun, niezbędny przy wyciąganiu większych halibutów. W południe, nie czekając na obiad, zabieramy przynętę na halibuta (zamrożone śledzie i kałamarnice - „squid”) i wyruszamy 3-ma łódkami cieśniną Wrangell Narrows w kierunku południowym, na otwartą cieśninę Sumner Strait. Płyniemy trochę asekurancko, gdyż jest właśnie odpływ i trzeba uważać, aby nie wypłynąć poza linię znaków wodnych wyznaczających tor wodny, bo może to grozić uszkodzeniem śruby silnika, na kamieniach ukrytych niekiedy tuż pod powierzchnią wody. Pogarszająca się pogoda (przelotny deszcz i mgła) hamuje także szybkość łodzi, bo liczne odnogi, półwyspy rzeczki i zakola, mogą nas łatwo „wyprowadzić na boczny tor”, co może zakończyć się zabłądzeniem. To nasze pierwsze godziny na wodzie, o tak bardzo urozmaiconej konfiguracji linii wodnej z licznymi zatoczkami i odnogami, więc o to nie jest trudno. Łódka, w której płynie Witold ze Zbyszkiem lekko nabiera wody. Wracają więc do ośrodka po inną. Płynąc z powrotem na łowisko zabłądzili jednak, więc już do końca dnia nie mamy ze sobą kontaktu. Nasze „komórki” okazują się tutaj bezużyteczne - nasz serwis łącznościowy jeszcze tu nie sięga. Po około 30-tu minutach dopływamy z Konradem do łowiska na rozszerzającej się znacznie cieśninie wzdłuż Woewodski Island (Wyspa Woewodski). Około pół mili od nas rzucają kotwicę Wojtek z Jackiem. Montujemy zestaw na halibuta, składający się z 7-mio stopowego (2.2 m) wędziska do połowów morskich ze sztywną końcówką wędki (hard action), kołowrotka o ruchomej szpuli (multiplicator) z nawiniętą plecionką o wytrzymałości 100 funtów (45 kg). Na końcu, linka dowiązana jest do poprzeczki wykonanej z drutu nierdzewnego. Na jednym końcu poprzeczki, doczepiamy 16-to uncjowy okrągły ciężarek, a na drugim mocujemy stalowy, 1-stopowy (30 cm) przepon z umocowanymi dwoma dużymi haczykami. Na haczykach przekąska dla halibuta, czyli rozmrożone już śledzie i kałamarnice. „Ogary poszły w las”, pomyślałem sobie zwalniając hamulec kołowrotka i obserwując szybko niknącą w morskiej toni „zakąskę”. A do „lasu” około150-170 stóp (45 do 52 m) w pionie i to pod wodą. A w „lesie” powinny być halibuty. Teoretycznie, bo praktycznie przez 3 godziny „dobrze brały” latające ryby i jeszcze inne ohydne paskudztwa, które z obrzydzeniem uwalnialiśmy z haczyka szczypcami.\nW pewnym momencie Konrada wędka „ożywa”, uginając swoją końcówkę ku wodzie. Zdecydowane ostre podcięcie i Konrad w tym momencie już wie, że tym razem jest to coś większego. Po około 10-ciu minutach już widać wyłaniającego się z głębin halibuta!! Jeszcze tylko parę minut walki i ryba jest tuż przy burcie. Harpun w akcji i za chwilę 25-cio funtowy halibut (około -14 kg) leży na dnie łódki. Radość Konrada ogromna bo to pierwszy w jego życiu halibut. Do końca dnia już nie dane nam będzie zwędkować następnego halibuta, gdyż wzięliśmy ze sobą zbyt mało śledzi, z których po paru godzinach i tak nie było większego pożytku. Zbyt długo przebywały w zamrażarce, więc po rozmrożeniu na łódce, były łatwo ściągane z haczyka nawet przez rybną „młodzież”. Wczesnym popołudniem, wracamy z powrotem. Wojtek z Jackiem zwędkowali także po jednym halibucie, tej samej mniej więcej wagi jak halibut Konrada. Ja niestety wracam o „kiju”, mając nadzieję na lepsze wyniki jutro. Halibuty zostają oczyszczone na brzegu przez Larrego, pracownika ośrodka. Larry, niezrównany gawędziarz, stary mieszkaniec Alaski, urodzony i wychowany tu od dziecka, swą posturą, brodą i stylem bycia przypomina postać typowego drwala, zdobywając sobie naszą sympatię już od początku naszego popytu tutaj. Po paru godzinach spędzonych na wodzie, obiado-kolacja przygotowana przez Mary, smakuje wyśmienicie. Ja z Wojtkiem i Konradem mamy nadzieję, że nasze lodówki turystyczne ze sprzętem wędkarskim w środku dotrą jutro, gdyż szczególnie doskwiera mi brak drobnego sprzętu wędkarskiego i... gumiaków.\nTego niedzielnego wieczoru, skracamy do minimum nasze wieczorne „rodaków rozmowy”. Ze względu na wczesny poranny przypływ musimy być już o 6-tej na łowisku, gdyż 2-3 godziny przed i po przypływie (high tide) to najlepsza pora na wędkowanie halibutów. Rano wypływam z Jackiem i Witkiem na to samo łowisko co wczoraj, zaopatrując się tym razem w dużą ilość mrożonych śledzi. Reszta kolegów decyduje się wynająć „charter boat” i pod kierownictwem Manego popłynąć jego większą łodzią na dalsze łowiska. Płyniemy już znacznie szybciej i pewniej, nieco dalej od wczorajszego łowiska.\nPo drodze wzdłuż cieśniny z rzadka są porozrzucane na brzegu domy, które w większości służą jako letniskowe posiadłości przez około 4 miesiące w roku (tyle trwa letni sezon). Dla tych, którzy mieszkają tutaj cały rok, cieśnina Wrangell Narrows (Cieśnina Wrangell) pozostaje główną drogą transportu w zimie (przypływy i odpływy powodują to, że nie zamarza nawet podczas dużych mrozów). I tą drogą można oczekiwać przyjazdu doktora w nagłych przypadkach, ale nie wcześniej jak w czasie 45 - 60 minut. Dawniej bywało dużo gorzej, kiedy nie było łączności bezprzewodowej. No cóż, Alaska nigdy nie rozpieszczała swych mieszkańców, którzy często musieli tu „zdawać” życiowy egzamin.\nNiestety, podczas porannego przypływu, dużo przeróżnych „dziwolągów” i małych rekinków (1-2 lbs) na naszych hakach, ale ani najmniejszego „śladu” halibuta, mimo częstych zmian pozycji naszej łodzi i podsuwania im smacznych „kanapek” (kawałek śledzia i kałamarnicy jednocześnie) na dwóch haczykach. W poszukiwaniu dobrego łowiska, bardzo często zmieniamy pozycje naszej łodzi. Penetrujemy duży obszar wody docierając do Lung Island, Zatoki Kah Sheets, północnych brzegów Level Island (Równa Wyspa) i okolic stalowej wieży ze znakiem wodnym, oraz w okolice White Rock (Biały Kamień). Bezskutecznie. Przypadkowo docieramy do miejsca z wystającymi nad powierzchnię skałami, na których wyleguje się całe stado fok. Na nasz widok, zgrabnie i z gracją pluskają do wody, wychylając od czasu do czasu swe urocze łebki ponad powierzchnię, bacznie nas obserwując. Szczęście uśmiechnęło się do nas, dopiero podczas popołudniowego przypływu. Najpierw Jacek, a następnie Witek wyciągają po halibucie. W pewnym momencie czuję bardzo silne szarpnięcie na mojej wędce, podcinam za wcześnie i... pozostaje rozczarowanie. Chwilę potem Witold podcina ze skutkiem, więc Jacek zostawia swoją wędkę opartą o burtę, szykując harpun aby pomóc wyciągnąć jego halibuta. I w tym momencie obserwujemy jak Jacka wędka, po wykonaniu wspaniałego salta przez burtę, niknie w głębi ciągnięta przez prawdopodobnie dużego halibuta. To był błąd Jacka, który nie odblokował hamulca przed pozostawieniem wędki. Jacek, znalazł się w składzie na Alaskę raczej jako kibic nie mający tyle wędkarskiego doświadczenia co pozostali uczestnicy. Ale tę chwilę zapamięta na zawsze. Wreszcie i mnie udaje się także wyciągnąć pierwszego w życiu halibuta, po stosunkowo krótkim holowaniu. Jego waga - 11 funtów nie była zbyt imponująca, ale to był mój pierwszy halibut!! A ponieważ nie ma limitu wagowego na halibuty w tej części Alaski, więc już do końca naszego pobytu „leżakował sobie” w zamrażarce. I już żaden inny nie cieszył mnie tak bardzo jak ten pierwszy. Kończymy wędkowanie wczesnym popołudniem, gdyż czeka nas jeszcze jazda łódką do Petersburga po świeże śledzie na jutrzejsze wędkowanie. Pozostali koledzy już są w ośrodku, gdyż osiągnęli limit dzienny halibutów (2 sztuki na wędkarza). Największym okazał się dzisiaj halibut Wojtka, 60 funtów i nikt z naszej grupy już nie złapie większego do końca naszego pobytu. Dostajemy wiadomość, że nasze bagaże nie dotarły dzisiaj ze względu na złą pogodę. (mgła i niski pułap chmur). Może jutro? – pytamy. Może, pada niezdecydowana odpowiedź informatorki z lotniska w Juneau. Pozostaje nam tylko cierpliwość.\nPo półgodzinnej jeździe na pełnych obrotach silnika, docieramy do portu w Petersburgu, w rejonie South Harbour (południowej części portu). Zestaw na śledzia to sześć żółtych haczyków ze sztucznymi piórkami umocowanych na jednym nylonowym przeponie. Po lekkim podciąganiu zestawu, już po kilkudziesięciu sekundach można zahaczyć jednocześnie sześć pół funtowych (około 22 dkg) śledzi. Napełnienie całego wiadra nie trwa więc długo. Wracamy już późnym wieczorem chowając popakowane śledzie do lodówki. Na takie świeżutkie śledzie, halibuty skuszą się na pewno. I tak było. We wtorek, dwoma łódkami decydujemy się popłynąć na dalekie łowisko, aż za Flat Island, na bardzo szeroką cieśninę (Sumner Strait), gdzie docieramy po około 1 godzinie. Początki nie są zbyt zachęcające, gdyż co chwilę wyciągamy małe rekinki z głębokości około 120 stóp. Ale później było już o wiele lepiej i po południu na obydwu łódkach mamy komplety halibutów. Możemy wracać, podziwiając po drodze kolejny raz, nieskazitelnie piękną przyrodę. W cieśninie mijamy parę kutrów rybackich wyruszających na nocne połowy oraz pasażerski prom, którego wielkość robi na nas ogromne wrażenie. Teraz już wiemy, że żeglowanie po tych meandrycznie zawiłych cieśninach zabiera mu 32 godziny aby przepłynąć tu z Juneau. Niezmiernie żałujemy, że nie mamy z sobą GPS (Global Positioning System), gdyż moglibyśmy zanotować pozycje dobrych „brań” halibutów. A powtórne odnalezienie ich w innym dniu, nie będzie praktycznie możliwe. Wieczorem przy kolacji, uzgadniamy z dwoma przewodnikami - - Lary i Jack, szczegóły jutrzejszej wyprawy na rzekę, gdzie powinno być dużo Sockeye salmon (Oncorhynchus nerka) zwanego także – Red salmon oraz wspomnianego wcześniej Coho salmon.\nBędą oni naszymi przewodnikami, gdyż sami, nawet z mapą w ręku nie mamy żadnych szans trafienia na łowisko. Jack, wyjaśnia nam także, jak zachować się w przypadku natknięcia się na niedźwiedzia. Mam nadzieję, że niedźwiadki „nie zostaną poinstruowane” jak zachować się w przypadku zetknięcia z ludźmi i wobec powyższego nie dojdzie do takiego spotkania. Dobrze byłoby gdyby im ktoś wytłumaczył jak odróżnić wędkarza od... myśliwego (dla nas to bardzo ważne)!\nNiestety i dzisiaj także ze względu na złą pogodę, reszta naszych bagaży nie dotarła z Juneau. Wycofano je z porannego jedynego dzisiaj lotu, już z samolotu w zamian za pocztę. Ale i tak mieliśmy więcej szczęścia od dwóch innych uczestników z Newarku, których bagaże przez okres całego pobytu, nie dotarły do Petersburga. „Urzędowali” więc w tym, w czym przyjechali pożyczając tylko kurtki przeciwdeszczowe od pracowników ośrodka. W środę wczesnym rankiem, płyniemy wolno po różnych odnogach, rozlewiskach i zatoczkach, mając za świadków tylko liczne ptactwo, świerki i wodę które tworzą nieskazitelnie naturalne piękno - naturę. Trudno uwierzyć, że takie zakątki przyrody uchowały się jeszcze przed zaborczą gospodarką człowieka. Po dwóch godzinach zostawiamy nasze łodzie na częściowo zalanej przypływem polanie i dalej wzdłuż strumienia posuwamy się pieszo, aby wkrótce zanurzyć się w gęstym buszu, który nie został dotknięty ręką człowieka od wielu, wielu lat. Powalone drzewa, splecione w śmiertelnym uścisku z krzewami i zielskiem, skutecznie blokują dostępu w głąb buszu. Strach ma wielkie oczy, więc za każdym grubszym drzewem wyobrażam sobie stojącego niedźwiadka. Na szczęście zaszył się gdzieś w ostępach leśnych i polanach zajadając jagody i liżąc plastry miodu wykradane z dzikich uli. Maszerujemy teraz po drewnianych kładkach, które umożliwiają wygodny marsz w podmokłym terenie. Po półgodzinnym marszu dochodzimy do drewnianego domku, zawsze otwartego, zaopatrzonego w podstawowe, niezbędne produkty spożywcze w puszkach, pryczami i przygotowanymi polanami do palenia w kominku. Pełni on rolę schroniska na wypadek gdyby zaszła potrzeba przenocowania lub zatrzymania się ze względu na złą pogodę. Domek utrzymany w idealnym stanie, choć... nie pilnowany przez nikogo. Wpisujemy się do listy gości i podążamy w dalsza drogę, próbując dotrzymać tempa marszu, o wiele od nas starszemu przewodnikowi. Lary został przy łódkach, aby fala przyplywu nie zabrała je ze sobą.\nPo następnych 40-tu minutach jesteśmy na miejscu. Jeszcze tylko strome zejście do rzeki w miejscu, gdzie rzeczka utworzyła dwa naturalne baseny wodne, położone na różnych wysokościach. Do pierwszego z nich, położonego wyżej wpada niewielki wodospad, ale na tyle trudny, że tylko bardzo nielicznym łososiom udaje się go pokonać, choć bez przerwy po kilka z nich ponawia atak na wodospad. A jest ich bardzo dużo. Strome brzegi nad rzeką porośnięte są gęsto, tworząc je niedostępnymi dla człowieka. Natomiast drugi basen połączony jest z pierwszym naturalnym progiem wodnym, przez który co chwilę przeskakują łososie, dążące instynktownie w górę rzeki.\nWidok ten jeszcze długo zachowam w swojej pamięci. Ale los wszystkich jest taki sam. Po złożeniu ikry, wymęczone wędrówką na tarło, giną, zostając pożarte przez dzikie ptactwo i zwierzynę. Dyskretnie wpatruję się w strumień mając nadzieję na znalezienie okazałego samorodka złota dla Naczelnego - niestety bezskutecznie. Po dwóch godzinach wędkowania i wyciągnięciu kilkunastu Sockeye salmons oraz Coho salmons, pora na powrót. I choć limit dzienny (6 sztuk na osobę) nie został wypełniony to nie możemy wędkować dłużej, gdyż spóźnienie się na początek odpływu, grozi nam czekaniem około 10-ciu godzin na następny. Ale nikt z tego powodu nie narzeka, mając przed oczyma przepiękną alaskańska przyrodę i... łakomy kąsek dla niedźwiadków, czyli nasze złowione łososie w plecaku, które trzeba dodźwigać do łodzi. Na szczęście żadnego niedźwiadka nie napotkaliśmy, choć przytrafiło się to grupie wędkującej następnego dnia. Jesteśmy pod wrażeniem przepięknych miejsc, które dzisiaj mieliśmy okazję zobaczyć, jednocześnie żałując, że jutrzejszy dzień, jest już ostatnim dniem wędkowania na Alasce.\nPo zważeniu dzisiejszych trofeów, płyniemy do portu w Petersburgu, gdzie w ciągu 20 minut zaopatrujemy się w pełne wiadro świeżych śledzi na jutrzejszą wyprawę na halibuta. Po powrocie z Petersburga dostajemy nasze bagaże, które mimo nie najlepszej pogody „doleciały” na miejsce. Niestety, „musztarda po obiedzie”, tak to mogę skwitować, gdyż pozostaje je tyko przepakować, przeznaczając lodówki na zamrożone ryby. Rano, o 9-ej, trzy godziny przed przypływem, z Konradem i Jackiem, na pełnych obrotach silnika, oddalamy się od naszego ośrodka, płynąc pomiędzy bojami wyznaczającymi tor wodny we Wrangell Narrows. Witold, Wojtek i Zbyszek, popłynęli czarterową łodzią. Do łowiska mamy dzisiaj około 1,5 godziny, o ile pogoda nie zmieni naszych planów, bo jak na razie niski pułap chmur nie nastraja nas optymistycznie. W ośrodku ostrzegano nas, aby łódką z tak małym silnikiem (50 KM) nie wypływać tak daleko, gdyż w przypadku nagłej zmiany pogody (co nie jest tu rzadkością) możemy mieć problemy z dopłynięciem do brzegu. Podjęliśmy akurat odwrotną decyzję, gdyż na tym dalekim łowisku, jest dużo halibuta i w każdej chwili można spodziewać się rekordowych rozmiarów. Marzy nam się pobić rekord naszego turnusu (129 funtów złapany przez członka innej grupy wędkarskiej). A minimum to pobicie rekordu Wojtka – 60 funtów halibut. Natomiast tegoroczny rekord to 188 funtów halibut. Wędkarz, który go złapał ma zapewniony przyszłoroczny turnus za darmo.\nPrzy ujściu z Wrangell Narrow, mijając Woewodski Island (Polacy jak widać już tu byli przed nami... ździebko wcześniej) humory nam się poprawiają, bo zza chmur nieśmiało wygląda od czasu do czasu słońce, jeszcze trochę wstydliwe i zaspane, ale później w południe już będzie bezkonkurencyjnie panoszyć się na niebie.\nPo godzinie już mijamy White Rock i Level Island, a po dalszych 30-tu minutach jesteśmy w rejonie łowiska na Sumner Strait (Cieśnina Sumner) w jej wschodniej części, gdzie jest dobre łowisko przy Mc Artur Reef (Rafa Mc Artur) - zapewne nie ta wielka koralowa. Niestety nie zabraliśmy ze sobą echo sondy, więc ukształtowanie terenu i głębokość „obmacujemy” przez spuszczanie 16 uncjowego ciężarka na lince (ten sam zestaw, który używamy do wędkowania – oczywiście bez przynęty). Niestety, mnie wypadło spuszczać i zwijać szybko kilkakrotnie zestaw na głębokość około 220-240 stóp , gdyż Konrad zajęty był manewrowaniem łodzi, a Jacek szykował harpuny w oczekiwaniu na „grubego zwierza”. Gorzej było we wtorek kiedy to sondowaliśmy dno... ciężką kotwicą. Szybkie wyciąganie kotwicy z głębokości 100-160 stóp wcale nie należało do wędkarskich atrakcji. Wreszcie po kilkunastu minutach jesteśmy na krawędzi podwodnego rowu, a od dna dzieli nas głębokość 120-150 stóp (40-50 metrów). Konfiguracja dna jest wymarzona, bo podczas przypływu halibuty wypływają z głębin i żerują na płytszej wodzie, najczęściej właśnie blisko krawędzi. A na dnie lekko kamienistym, duże połacie piasku (można to „wyczuć” ciężarkiem uderzającym o dno). Prąd przypływu jest jeszcze mały więc decyduję się na 16-to uncjowy ciężarek, który ciągnie za sobą prawie pionowo połówkę świeżego śledzia, będący wyborną zakąską na halibuta. Przez pierwszą godzinę jesteśmy lekko zniecierpliwieni, bo zamiast halibutów wyciągamy kilogramowe rekinki i jakieś małe „paskudztwa”, które bardziej przypominają skrzyżowanie ropuchy z jeżem aniżeli normalną rybę. Jest już południe, słońce przypieka bardzo mocno, do pełnego przypływu (high tide) jeszcze około 1,5 godz. Powinny się już zacząć dobre „brania”, pomyślałem sobie, kątem oka dostrzegając gwałtowne szarpnięcia na Jacka wędce. Silne zdecydowane branie. Tak, to powinien być halibut. I był, po krótkiej walce, ale nie z tych rekordowych których oczekiwaliśmy. Tylko w granicach 20 funtów. Konrad zarzuca jednocześnie lekką wędkę spiningową na łososia systemem na „troling”. Jest to odwrotny sposób trolingu bo łódka jest zakotwiczona na stałe, a coraz silniejszy prąd ciągnie daleko za burtę przynętę. Mamy więc wrażenie, że wędkujemy na rzece. Zmieniam więc ciężarek na 20-to uncjowy (560gram), aby utrzymać przynętę w miarę pionowo. Chwilę potem nagłe szarpnięcie przynęty na mojej wędce. Poziom adrenaliny podnosi się gwałtownie. Odczekuję parę sekund i gdy czuję, że ryba zaczyna ciągnąć przynętę, podcinam. Czuję mocny opór. Jestem prawie pewny, że to halibut. Po 15 minutach poddał się. Niezła sztuka. Po zważeniu w ośrodku, okazało się, że był to mój największy halibut złapany podczas tego pobytu tutaj (34 funty – 15,5 kg). Przez następne 3 godziny wyciągamy kolejne sztuki. Większość „wędruje” z powrotem do wody, gdyż dzienny limit nie pozwala na ich zabranie. W międzyczasie Konrad wyciąga dwa Coho salmon, a kolejne 2 spinają się mnie podczas holowania, gdyż nie zaciąłem ich zbyt dobrze. Chwilową przerwę, kiedy częstotliwość brań słabnie, wykorzystuję na podziwianie otaczającej mnie przyrody wciąż nie wierząc, że moje marzenie o Alasce zamieniło się w rzeczywistość. Rozglądam się dookoła po cieśninie. Tafla wody w blasku słońca połyskuje niczym rozgrzane srebro w tyglu hutniczym. Po prawej ręce rozpościera się w odległości około 2-ch kilometrów, cała zalesiona duża Zarembu Island z zaznaczonym na mapie, blisko brzegu miejscem o nazwie, Vichnefski RK. ( Nazwy RK nie mogłem rozszyfrować a drugiego słowa chyba nie muszę tłumaczyć - kolejny Polak który „zaliczył” Alaskę przed naszym przybyciem). W przodzie ledwo widoczna Flat Island, a po lewej ujście cieśniny znika gdzieś na horyzoncie. Bezmiar wód fascynuje mnie ogromnie, choć gdzieś tam w głębi duszy czai się odrobina lęku i respektu dla groźnej nieraz przyrody. Szczególnie tej jej części urody, wodą zwanej. Cisza. Od czasu do czasu tylko rozdarta wrzaskiem zawsze żarłocznych mew. Cisza, która każdy nieostrożny dźwięk na aluminiowej łodzi potęguje do salwy armatniej i nie przerywana nawet daleko na niebie widocznym kluczem ptactwa. Kolejny widok i nastrój tej jakże odmiennej od codzienności natury, odkrywany ciągle w mojej wędkarskiej włóczędze, pozostanie głęboko ukryty w mojej pamięci i sercu.\nZ zamyślenie wyrywa mnie okrzyk Konrada. „Jest i to olbrzymi” – (mając na myśli halibuta). „Przygotuj szybko harpun” - dodaje niezwykle podekscytowany. Spoglądam na jego wędkę która z końcówką silnie ugiętą ku wodzie, zwiastuje niezły okaz. Sądząc po bardzo dużym oporze podczas nawijania linki, zgadzam się w myślach z jego zdaniem. To musi być rekordowy halibut (myślę o poprawieniu rekordu Wojtka). Jakież było nasze rozczarowanie (nie wspominając już o Konradzie) kiedy po półgodzinnej walce na powierzchnię wypływa bardzo duża płaszczka (Siren raya). Urodą nie dorównuje absolutnie syrenom więc odcinamy żyłkę wraz z całym zestawem. No cóż, taka to uroda wędkowania. Jeszcze kolejny halibuty Jacka i moje wędrują za burtę (każdy około 20-25 funtów!!), gdyż były mniejsze od uprzednio złapanych no i pora na powrót.\nPo minięciu White Rock, pogoda ulega znacznemu pogorszeniu. Jednostopowe fale, znacznie zwalniają tempo, w czym także nie pomaga wzmagający się wiatr. Na szczęście dopłynęliśmy bez przeszkód do naszego ośrodka, doceniając jednak ostrzeżenie Manego, o możliwości szybkich zmian pogody na Alasce. Filety halibuta opakowane w folię wkładamy do zamrażarki, a sami choć z ociąganiem pakujemy się, gdyż jutro wcześnie rano rozpoczynamy powrotną podróż. Rano przyroda obdarza nas niezwykle ciekawym zjawiskiem jakim jest ujemny odpływ (powierzchnia wody , jak napisano na tablicy ogłoszeń wynosi tego poranka minus 2 stopy poniżej poziomu morza). Podczas naszego pobytu, różnica przypływów i odpływów wynosiła 10-14 stóp. Ostatnie poranne zdjęcia i z lekkim żalem odpływamy od przystani „Islan Point Lodge”, gdyż dla wszystkich z nas była to jedna z najciekawszych i najprzyjemniejszych męskich wędkarskich wypraw, taka którą się wspomina z lekką nutką nostalgii, przez wiele, wiele lat.\nW Petersburgu podjeżdżamy pod hurtownię gdzie można wysłać pocztą lotniczą zamrożone w próżniowych woreczkach nylonowych, ułożonych w specjalnych kartonach-lodówkach filety zwędkowanych halibutów, nawet do Polski. Dostawa w ciągu 2 dni. Ale można też zabrać ze sobą mrożone filety w turystycznych podręcznych lodówkach uważając, aby jej waga nie przekraczała 50-ciu funtów, bo powyżej tego limitu trzeba zapłacić dodatkową opłatę. Chwilę wolnego czasu wykorzystujemy na zrobienie paru pamiątkowych zdjęć przy „Pomniku Rybaka”. Na jego cokole odczytujemy z tabliczek nazwiska tych, którzy pokochali pracę na morzu i zapłacili za to najwyższą cenę – cenę życia. Wielu z nich wtedy, kiedy spieszyli na ratunek kolegom będących w śmiertelnym niebezpieczeństwie na morzu. Tylko solidarność ludzi morza nie waha się zapłacić tej najwyższej ceny w momentach zagrożenia innych.\nPowrotna podróż, z nocnym przelotem do Newarku, już nie dostarcza nam „dodatkowych wrażeń”, a te wędkarskie będziemy wielokrotnie z przyjaciółmi obgadywać przy kominku w długie zimowe wieczory, snując plany kolejnej wyprawy na... Alaskę. Oby jej tylko „nie sprzedano” niszczącej działalności cywilizacji!!!\nI choć nie udało mi się znaleźć samorodka złota, to Naczelny był wyrozumiały i posadę w gazecie zachowałem. A mnie dane było przez naturę zobaczenie coś cenniejszego aniżeli ów samorodek - widziałem Alaskę!!! P.S. Chciałbym na łamach tej strony, podziękować serdecznie pani Parry Moser, za jej wielkie zaangażowanie i bezinteresowną pomoc, którą nam okazała podczas naszego pobytu w Juneau. I am writing to you on behalf of my fellow anglers and myself, who recently took part in the Alaskan fishing excursion. We would like to thank the representative from Alaska Airline, Ms. Parry Moser, who understood the problem we were facing and was extremely helpful. Having no transportation from Juneau to St. Petersburg, and with no interest to herself, not only did she arrange lodging accommodations, but took the time to drive us all to the motel herself. In this day and age, it is very rare to find someone who goes out of their way for total strangers. Her generosity will never be forgotten.\n*1 - Koszt 7-dniowego turnusu (wliczając spanie, jedzenia, łódki, transport) kosztował $2100 + „rekomended tip $120” (dane na 2004 rok).\n2 - Siemiodniowa licencja dla non-resident na łososia, kosztuje $30, roczna $100 (residents - $10). Licencje można załatwić przed wyjazdem wysyłając opłatę na: State of Alaska, Department of Fish & Game, Licensing Section, P.O. Box 25525, Juneau, Alaska 99802-5525, Tel: (907) 465-2376\n3 - Przelot z Juneau-AK, do Petersburga-AK kosztuje $185 linią „L.A.B. Service”.\n4 - 50 lbs, ryby, można przewieźć bez dodatkowej opłaty z sobą jako bagaż, za nadwagę obowiązuje dopłata. Można wysłać ryby poprzez wyspecjalizowaną firmę, która pakuje je do worków próżniowych - $1,60 za lbs.\n5 - Jest możliwość wynajęcia prywatnych domków i łódek w Petersburgu.\n6 - 1 funt = 0,454 kg 1-stopa = 0,3048 m 1-uncja = 28 g\nFoto: Józef Kołodziej i Wojciech Palczewski\nStyczeń 16, 2010 rok


Strona główna /\tCzytelnia /\t"Zielone Brygady. Pismo Ekologów" /\tnr 2 (204), luty 2005 /\tNieuniknione protesty\nPodstawowe zagrożenie, dotyczące nas wszystkich, to wyciąganie pieniędzy podatników na utrzymywanie energetyki jądrowej... Rozmowa z Dariuszem Szwedem, współprzewodniczącym Zielonych 2004.\nDariusz Ciepiela - Coraz częściej mówi się o budowie elektrowni atomowej w Polsce. Czy taka budowa w Polsce jest potrzebna?\nDariusz Szwed - Zieloni 2004 sprzeciwiają się budowaniu elektrowni jądrowych w Polsce z kilku powodów. Po pierwsze, energetyka jądrowa, jeśli uwzględnimy pełne koszty (w tym koszty społeczne i ekologiczne), jest rozwiązaniem najdroższym, zatem ekonomicznie najmniej pożądanym. Znacznie taniej jest oszczędzać energię oraz promować odnawialne źródła energii. Podstawą polityki energetycznej w Unii Europejskiej, a także w Polsce, przynajmniej na papierze oficjalnych dokumentów strategicznych, jest oszczędzanie energii. Zieloni postulują taką właśnie politykę efektywnego wykorzystania energii. Polska w pierwszej połowie lat dziewięćdziesiątych osiągnęła dwukrotny wzrost PKB przy niezmienionym poziomie zużycia energii. Oznacza to, że w ciągu kilku lat efektywność energetyczna gospodarki zwiększyła się dwukrotnie! Stało się tak m.in. dzięki częściowemu urealnieniu cen energii w Polsce, likwidowaniu najbardziej nieefektywnych przedsiębiorstw oraz odchodzeniu od gospodarki surowcowo-energetycznej w kierunku rozwijania sektora usług, w wielu wypadkach opartego na bardziej nowoczesnych technologiach. A to przyczyniło się właśnie do zmniejszenia zużycia energii. Pod koniec września br., w tym samym czasie, kiedy w Parlamencie Europejskim przesłuchiwany był nowy Komisarz UE ds. Energii Laszlo Kovacs, największe europejskie organizacje ekologiczne opublikowały raport, z którego wynika, że kraje Europy Środkowo-Wschodniej, w tym Polska, zużywają nadal średnio dwukrotnie więcej energii na każdą jednostkę PKB niż kraje byłej piętnastki. W raporcie pt. Ending Wasteful Energy Use (Koniec z marnotrawstwem energii) eksperci pokazali, że ta dysproporcja będzie jeszcze wyższa, jeśli nie zostaną przedsięwzięte środki w celu poprawy efektywności energetycznej w sektorze przemysłowym, a także w usługach i samych gospodarstwach domowych.\nChcecie promować tzw. zieloną energię. W Polsce podchodzi się do niej co najwyżej z rezerwą...\nTaką, zdaniem Zielonych, "drugą nogą" polityki energetycznej powinien być rozwój odnawialnych źródeł energii (OZE). To także najnowsze technologie, w których polski przemysł ma szansę stać się liderem - szczególnie w technologiach opartych na wykorzystaniu biomasy. Niestety w polityce gospodarczej Polski brak spójności - nadal zbyt mało środków finansowych przeznacza się na zwiększanie efektywności wykorzystania energii, rozwój technologii energooszczędnych oraz odnawialnych źródeł energii. Dzieje się tak, gdy jednocześnie, co roku "topi się" miliardy złotych np. w utrzymywanie nierentownych kopalń węgla kamiennego. Teraz jeszcze w mediach pojawiają się spekulacje na temat budowy elektrowni jądrowej. Pozostaje pytanie: po co? Zdaniem Zielonych 2004 korzystniejsze dla gospodarki, społeczeństwa i środowiska naturalnego jest wykorzystanie środków publicznych na rozwój sektora efektywnego wykorzystania energii oraz OZE. Ogromny potencjał stanowi termorenowacja, produkcja urządzeń energooszczędnych oraz urządzeń do wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych. Ten kierunek w polityce energetycznej ma szansę stać się kołem zamachowym nowoczesnej, stabilnej gospodarki.\nMówił Pan także o kosztach społecznych tworzonych przez elektrownie jądrowe. O co chodzi?\nPamiętajmy, że elektrownie jądrowe tworzą znikomą liczbę miejsc pracy w gospodarce. Technologia jądrowa w zasadzie w całości pochodzi z importu, a eksploatacja elektrowni daje pracę kilkudziesięciu, może kilkuset osobom. I znowu inaczej jest w przypadku sektora efektywnego wykorzystania energii oraz źródeł odnawialnych - tutaj powstają masowo lokalne miejsca pracy, a co ważne, sektor ten daje możliwość rozwoju także małym i średnim przedsiębiorstwom.\nJakie Pana zdaniem zagrożenia niesie ze sobą energetyka jądrowa?\nPodstawowe zagrożenie, dotyczące nas wszystkich, to wyciąganie pieniędzy podatników na utrzymywanie energetyki jądrowej. Kilka tygodni temu europejska opinia publiczna została zszokowana informacją, że Komisja Europejska wyraziła zgodę na wsparcie przez rząd brytyjski kwotą 6 miliardów Euro, pochodzącą z budżetu państwa, sprywatyzowanego przedsiębiorstwa British Energy, zarządzającego elektrowniami jądrowymi w Wielkiej Brytanii. Powód jest prosty: energia jądrowa nie jest w stanie konkurować z innymi sektorami energetycznymi, ale pod parasolem ochronnym europejskiego Traktatu Euratomu jest traktowana jak "święta krowa". Europejscy Zieloni od lat walczą o likwidację Euratomu, instytucji promującej pompowanie podatków w upadający i niewydolny ekonomicznie sektor energetyki jądrowej, podważając w ten sposób wolną konkurencję.\nMówiąc o energetyce, nie sposób nie wspomnieć o ochronie środowiska. W przypadku energetyki jądrowej dwoma kluczowymi kwestiami są: zanieczyszczenie promieniotwórcze oraz emisje gazów cieplarnianych (np. dwutlenku węgla). W obu wypadkach lobby jądrowe karmi nas mitami o czystości tej technologii. Rozprawmy się z nimi. To oczywiste, że im bardziej doskonała technologia, tym droższa. Pomyślmy zatem, na jaką elektrownię będzie stać nasz kraj: na tę najdroższą o minimalnych poziomach promieniowania, czy raczej na taką, z której pierwiastki promieniotwórcze stale będą wydostawały się do wody i powietrza? Kto zapłaci koszty zanieczyszczeń w środowisku oraz związane z nimi pogorszenie się stanu zdrowia ludzi? Inwestor czy podatnicy? Drugi mit to stwierdzenie, że elektrownie jądrowe nie emitują gazów cieplarnianych. To prawda, że nie mają kominów jak elektrownie węglowe czy gazowe, ale po policzeniu wszystkich emisji (np. powstających przy produkowaniu betonu na konstrukcję elektrowni, transport jej części itd.) okazuje się, że wielkość emisji gazów szklarniowych, związanych z elektrowniami jądrowymi, jest "dodatnia", podobnie jak w przypadku wspomnianych elektrowni węglowych czy gazowych. Inaczej jest w przypadku oszczędzania energii i wytwarzania energii odnawialnej - tu rzeczywiście spada emisja gazów szklarniowych, powodujących efekt cieplarniany.\nCzy w przypadku decyzji o budowie takiej elektrowni można w Polsce spodziewać się masowych protestów? Czy można spodziewać się pomocy ze strony zagranicznych ekologów?\nZ pewnością. Już transport paliwa jądrowego przez zachodnią Polskę do elektrowni jądrowej w Temelinie w Czechach (nota bene jej otwarcie do tej pory budzi ogromne kontrowersje i międzynarodowe protesty) trzy lata temu wywołał nie tylko protesty w Szczecinie czy Wrocławiu, ale spowodował konsternację władz samorządowych i społeczności lokalnych, które nie zostały poinformowane przez Państwową Agencję Atomistyki o tym, że wagony kolejowe, przejeżdżające często przez centra miast, wiozą paliwo jądrowe. Wywołało to także ostre protesty ze strony naszych sąsiadów zza Odry, którzy wcześniej nie wyrazili zgody na przewiezienie tego samego transportu przez swój teren.\nJak skomentuje Pan fakt, że niektóre kraje, takie jak Francja i Finlandia, planują rozbudowę energetyki atomowej?\nKraje? Czy raczej rządy tych krajów, nieuwzględniające opinii obywateli oraz racji gospodarczych, ekologicznych i społecznych? Niemieccy Zieloni, będący słabszym partnerem w czerwono-zielonej koalicji rządowej z SPD, doprowadzili, mimo ogromnego nacisku lobby jądrowego w Niemczech, do przyjęcia programu wycofania się z eksploatacji elektrowni jądrowych w Niemczech w ciągu najbliższych dwudziestu lat. Także tam, w trzeciej największej gospodarce świata, zaczęto liczyć pieniądze i efektywność ekonomiczną, uwzględniającą koszty społeczne i ekologiczne. I okazało się, że właśnie inwestowanie w rozwój sektora efektywnego wykorzystania energii oraz odnawialnych źródeł energii przyniesie nowoczesne technologie i rozwój nauki, nowoczesne i stabilne miejsca pracy, ograniczenie szkód ekologicznych sektora energetycznego oraz zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego kraju, coraz mniej uzależnionego od importowanej ropy, gazu czy uranu.\nFińscy Zieloni wycofali się z rządowej koalicji właśnie z powodu podjęcia decyzji o budowie nowej elektrowni jądrowej w tym kraju. Francja podjęła decyzję o rozwoju sektora nuklearnego w szczytowym okresie "zimnej wojny". Wtedy nikt nie pytał, ile to naprawdę kosztuje. Za pieniądze francuskich podatników zbudowano jedno z największych na świecie lobby jądrowych i, to oczywiste, lobby to walczy o dotacje budżetowe. Niestety, afery korupcyjne, w które zamieszany jest prezydent Chirac i jego partia, pokazują jak trudno będzie oddzielić biznes od polityki w tym kraju. W Polsce na szczęście nie mamy tak silnego lobby jądrowego, a "zimna wojna" to historia. I mam nadzieję, że dyskusja na temat polityki energetycznej państwa będzie opierała się na pełnej analizie kosztów i korzyści, uwzględniającej kwestie społeczne, ekologiczne i gospodarcze, a nie interesy międzynarodowego lobby jądrowego.\nTekst pochodzi z miesięcznika „Nowy przemysł” - numer 11/2004.


Opinie Edmir-Pol Sp.j. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe - forum, zarobki wynagrodzenie - GoWork.pl\nKatarzyna 2013-02-23 00:03:10 Witam .Ponieważ nikt jeszcze nie dodał opinii o tej firmie -ja będę pierwsza.\nDuża rotacja spowodowana ogólnie panująca atmosferą ...\nReszta jest milczeniem .... 1\nByły Pracownik 2013-03-05 17:37:16 Niestety nie jest Pani pierwsza , była kiedyś opinia -negatywna - w 100% odzwierciedlała sytuację w firmie. Popieram Pani zdanie o tej firmie 2\nKatarzyna 2013-03-08 21:35:07 Też jestem -byłym pracownikiem ...jednym z bardzo wielu byłych.\nNajgorsze jest to ,że powodem zwolnienia są w przeważającej części błahe sprawy i ....ktoś...\nWierzę gorąco ,że na czyimś nieszczęściu swojego szczęścia nikt nie zbudował.\nAle co nas nie zabije to nas wzmocni:)\nPozdrawiam . 1\nSebastian 2013-04-05 14:53:36 [usunięte przez moderatora] Szkoda słów na tą firmę, odpowiedz\nMariusz 2014-12-12 12:51:15 Witam. Czy sytuacja w firmie uległa zmianie? Jak wygląda rotacja i atmosfera w tej chwili? odpowiedz\nkasia 2014-12-12 19:03:21 Sytuacja w firmie jest dalej taka sama co chwile ktoś nowy taki zakład powinien ktoś zamknąć wczoraj znów jakiś chłopak od nas odszedł odpowiedz\nKamil 2014-12-12 19:09:58 Brak przerw w pracy, brak szacunku dla pracownika. Mobbing i jeszcze raz mobbing. Ciągle nowi pracownicy. 2\nMariusz 2014-12-12 21:26:21 Dzięki, chciałem tam aplikować ale teraz mam wątpliwości - po co zaczynać gdzieś, skąd za chwilę (ze względu na atmosferę) można odejść i wrócić do punktu wyjścia. Z tego co piszecie, źle się tam dzieje tylko w przypadku pracowników fizycznych... ale może z całą firmą jest coś nie tak... odpowiedz\nMonika 2014-12-13 10:17:19 A jak wygląda sytuacja na stanowiskach biurowych - też taki mobbing i idąca za tym rotacja? odpowiedz\nacid 2015-04-02 15:18:25 Byłem na rozmowie proponowali tydzień próbny za darmo tzw zwracają bilet lub koszty dojazdu i w sumie tyle wystarczy by wyciągnąć wnioski. Dodam jeszcze ze na rozmowie kwalifikacyjnej wulgaryzmy z ust właścicieli to była w sumie normalka odpowiedz\nbeata 2015-04-03 08:50:43 @acid - 2015-04-02 15:18:25\nTo chyba pomyliłeś firmy bo rozmowy kwalifikacyjne przeprowadza pracownik z działu kadr a nie Właściciel. Z tego co wiem to ostatnio nie było żadnej rekrutacji. Nigdy nikomu nie udzieliłam informacji typu "tydzień próbny za darmo"! jak również w trakcie rozmowy nie padł żaden wulgaryzm!. Z tego co napisałeś wnioskuję, że nie masz pojęcia jak wyglądają Właściciele firmy więc proszę o nie wypisywanie głupot. 2\nAdik 2015-09-19 21:16:03 Super firma polecam 1\nAdik 2015-09-19 21:19:17 Fajna firma super pracownicy zgrani pracuje tam wiec wiem co pisze każda opinia w/w jest kłamstwem (polecam) 6\nZostaw swoją opinię o Edmir-Pol Sp.j. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe - Chorzów\nUWAGA: Pamiętaj, aby Twoja opinia była zgodna z regulaminem i jak najbardziej merytoryczna - zależy nam na tym, by nasi użytkownicy mogli - także dzięki Twojemu wpisowi - dowiedzieć się jak najwięcej o pracy w firmie Edmir-Pol Sp.j. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe Ocena pracodawcy\nUstaw powiadomienia o nowych opiniach o Edmir-Pol Sp.j. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe Masz pytania?


Zestaw hydroforowy MH 2500 INOX PREMIUM zbiornik 100L Omnigena - DoStudni.pl\nChcesz zapytać o ten produkt? Podaj kod produktu 526\n1553.00 zł brutto\nProponujemy zestaw hydroforowy, który zapewnia nieprzerwane dostawy wody oraz utrzymanie stałego ciśnienia, niezbędnego do prawidłowego funkcjonowania. Składa się pompy, zbiornika ciśnieniowego oraz układu sterowania i zabezpieczeń. Jest to kompletne zestawienie elementów, które bardzo dobrze spełni swoją podstawową funkcję.\nZestaw hydroforowy MH 2500 Inox Premium zbiornik 100l Omnigena składa się z pompy MH 2500, z jednofazowym silnikiem o napięciu zasilania 230V i mocy 2500kW. Jest to urządzenie wielostopniowe, powierzchniowe, które pracuje z wydajnością do 91 l/min, a woda wynoszona jest na maksymalną wysokość 105 m. Niewielka jednostka, która umożliwia uzyskanie wysokiego ciśnienia, osiągającego wartość nawet 10,5 bara. Rozmiar gwintu podłączeniowego wynosi 1". Pompa posiada wbudowany wyłącznik termiczny oraz solidną i trwałą konstrukcję, do której zastosowano głównie znaną z właściwości wysoce antykorozyjnych stal nierdzewną INOX.\nPrezentowany zestaw wyposażony jest również w przeponowy zbiornik o pojemności 100 l, który magazynuje wodę ograniczając tym samym ilość włączeń pompy. Zbiornik wypełniony jest powietrzem o ciśnieniu 1,5 bar, a woda wewnątrz oddzielona jest od jego ścianek za pomocą specjalnej membrany, która ogranicza ryzyko wystąpienia korozji. Zbiornik posiada kompletny osprzęt, czyli manometr, wyłącznik ciśnieniowy oraz wyjście tłoczne pięciodrożne. W zestawie znajduje się również przewód antywibracyjny do połączenia zbiornika z pompą.\nZestaw hydroforowy MH 2500 Inox Premium zbiornik 100l Omnigena można wykorzystać na wiele różnych sposobów. Świetny do systemów nawadniających, w instalacjach zaopatrujących w wodę domy mieszkalne, ogródki działkowe, czy niewielkie przedsiębiorstwo. Do fontann, oczek wodnych, napełniania i opróżniania zbiorników. Przeznaczony jest do tłoczenia wody zimnej, której temperatura nie przekracza 35ºC oraz czystej pozbawionej elementów stałych.\n77 x 48 x 80


Fabiański: Będę ściskać kciuki za Legię - Legionisci.com - Legia Warszawa\nŁukasz Fabiański gra w Arsenalu, ale wciąż kibicuje Legii - fot. LegiaLIVE!\nNiedziela, 26 kwietnia 2009 r. godz. 12:36\nFabiański: Będę ściskać kciuki za Legię\nRelacja LIVE!: Legia - LechPoledica: Dzisiaj jest piłka meczowaOdbiór biletów na mecz z Lechem od 12:30Muzycy typują wynikOsiemnastka na mecz z Lechem. Kontuzja "Jarzy"Oprawy meczów Legia - Lech, czyli niezapomniane choreografieSmuda: Najlepiej zdobywa się mistrzostwo na ŁazienkowskiejZ ostatniego meczu Lech-Legia:\nŁukasz Fabiański ma teraz swój świetny czas w Arsenalu, ale wciąż pamięta o Legii. I zapowiada, że będzie trzymał kciuki za "wojskowych" w dzisiejszym meczu z Lechem Poznań. "Sam zastanawiam się, jakie to będzie spotkanie. Lech raczej nie będzie kalkulował i wydaje się, że kibice obejrzą otwarty futbol" - ocenia bramkarz "Kanonierów" w rozmowie z LegiaLive! "Słyszałem o tym, że na Łazienkowską wróci na ten mecz doping. To świetnie, bo walka o mistrzostwo wkracza w decydującą fazę. Zawodnikom będzie się grało o wiele lepiej i przyjemniej" - dodaje.\nFabiański chciałby obejrzeć w telewizji hit 25. kolejki, ale nie będzie to łatwe. "Gramy z Middlesbrough o godzinie 14.30 polskiego czasu, więc najprawdopodobniej nie zobaczę meczu Legii w całości. Na pewno jednak będę jej kibicował i ściskał za nią mocno kciuki" - deklaruje były legionista.\nJak może wyglądać dzisiejszy mecz? "Lech raczej nie będzie kalkulował. W tym sezonie gra bardzo otwartą piłkę i tak będzie zapewne na Łazienkowskiej. Sam jednak zastanawiam się, czy mecz będzie obfitował w sytuacje strzeleckie. Lech stwarza ich sobie wiele, Legia mniej, ale jest za to skuteczna. Dużo gra piłką, nie jest tak efektowna jak drużyna z Poznania, ale za to efektywna" - mówi Fabiański.\nBramkarz Arsenalu śledzi to, co dzieje się w Legii. "Nie ma co marudzić na styl 'wojskowych' w tym sezonie. Mi on imponuje. Jest oparty na grze drużynowej, chłopaki świetnie wymieniają między sobą piłkę. Piłkarze Legii szukają i potrafią dostrzec lepiej ustawionego zawodnika" - wskazuje. "Fabianowi" nie podoba się zwłaszcza krytyka, jaka spada na Rogera Guerreiro. "Ostatnio zrobiła się na niego taka niemiła nagonka, moim zdaniem nieuzasadniona. Rogera powinno się oceniać nie tylko pod kątem asyst i bramek. Warto zauważyć, że on kosztem mniej efektownych zagrań wybiera po prostu bardziej proste i skuteczne, z korzyścią dla drużyny" - mówi.\nFabiański przygląda się również swojemu następcy. "Broni pewnie i skutecznie. Zawsze mówiłem, że te lata rywalizacji z Jankiem Muchą wiele mi dały. Było ciężko, w pozytywnym sensie, bo Jano zawsze był bardzo zmotywowany. Wcale mnie nie dziwi, że Legia ma najmniej straconych bramek w lidze" - przyznaje.\nByły legionista uważa, że walka o mistrzowski tytuł może trwać do końca sezonu. "I w tej chwili naprawdę ciężko typować, jak się zakończy. Legię czeka nie tylko spotkanie z Lechem, ale także z Wisłą. Ktoś musi zgubić punkty. A przecież kontakt z czołówką wciąż ma jeszcze Polonia, Bełchatów nie ma wielkiej straty. Myślę jednak, że mistrzowska korona powędruje do kogoś z trójki Legia, Lech, Wisła. To naprawdę bardzo ciekawy sezon" - kończy "Fabian".\nprzeczytaj więcej o: Lech Poznań, Łukasz Fabiański


Hosting - Porównanie gigantów\nCzołowe marki hostingowe w Polsce(według znanego rankingu webhostingtalk.pl) to kolejno az.pl, nazwa.pl oraz home.pl. Tuż za podium znajduje się linuxpl.com. Co ciekawe te najczęściej wybierane marki będące na podium, nie cieszą się zbyt dobrą opinią klientów i użytkowników. Jednak nie przeszkadza to im w dominacji na rynku. I tak az.pl ma 11,72 % udziału w rynku, nazwa.pl 10,54% udziału a home.pl 10,3% udziału. Są to dane przybliżone oparte głównie o ilość rejestracji domen w danej firmie. Czwarte miejsce zajmuje linuxpl.com(7,41% udziału, a kolejne to hekko.pl(3,75% udziału) oraz kei.pl(2,65% udziału). I właśnie te 6 marek porównam. Każda z firm oferuje wiele usług, jednak ja skupię się na najpopularniejszej czyli hostingowi www. Do porównania wybieram pakiety zbliżone cenowo i parametrowo, bez promocyjnych cen za pierwszy rok, które są stosowane nagminnie przez duże i drogie marki.\nMiejsca od 1 do 3 wśród największych firm hostingowych:\nPojemność 50 GB 50 GB 50 GB\nBazy danych 25 25 25\nKonta e-mail 25 25 Bez limitu\nKonta FTP 1 25 Bez limitu\nInstalator aplikacji Tak Tak Tak\nKreator stron Nie Nie Nie\nCena domeny .pl 109,47 zł 123,00 zł 121,77 zł\nCena za rok bez promocji 307,50 zł 369,00 zł 369,00 zł\nWybrane funkcje dodatkowe\nOchrona poczty przed spamem i wirusami\n6 darmowych domen .pl\nBony zakupowe na pozycjonowanie i grafikę\nDobowe obciążenia procesora - 20%\nNielimitowana liczna domen\n300 zł na reklamę w Adwords i Freshmail\nRabat na reklamę w sieci\nMiejsca od 4 do 6 wśród największych firm hostingowych:\nPojemność 40 GB 50 GB 60 GB\nTransfer Bez limitu 500 Gb transferu/mies. Bez limitu\nBazy danych Bez limitu Bez limitu Bez limitu\nKreator stron Tak Tak Nie\nOdnowienie domeny .pl 77,64 zł 54,12 zł 123,00 zł\nCena za rok bez promocji\n430,50 zł 299,00 zł 369,00 zł\nPoczta prze www\nDowolna liczna domen\nNieograniczona liczna domen\nDopuszczalne obciążenie CPU - 5%\nPodsumowując. Pod względem cenowym najtańsze 50 Gb powierzchni konta znajdziemy w hekko.pl oraz az.pl, natomiast w hekko.pl znajdziemy również najtańsze domeny. Na minus az.pl przemawia tylko jedno konto FTP.\nW firmach az.pl, kei.pl i nazwa.pl powyższe pakiety są jednocześnie najtańszymi kontami oferowanych przez te marki. Natomiast tańsze pakiety tradycyjnie można znaleźć w ofercie hekko.pl oraz linuxpl.com, które wyróżniają się pod względem specyfikacji. Zmorą tych najpopularniejszych marek, które bardzo mocno stawiają na reklamę(home.pl, az.pl, nazwa.pl, kei.pl) jest to, że nie przedstawiają jasno na swoich stronach regularnych cen za swoje usługi. Zwykle mamy do czynienia z promocyjnymi cenami za pierwszy rok lub za dwa lata. Najdroższe firmy standardowe najwięcej przycinają na domenach, które kosztują ponad 100 zł. Niespodziewanie, pod względem pojemności konta( i tylko 40 GB), najdroższy pakiet oferuje linuxpl.com. A co wy sądzicie o tych markach? Komentarze mile widziane.


Dieta bananowa ile można schudnąć | Mangosteen w Polsce\nDieta bananowa ile można schudnąć\nDieta bananowa – zasady. Ile możemy schudnąć? – sunela.eu\nDieta bananowa 3, 7 i dniowa: opinie i efekty\nPonadto można spożywać wszystko, co jest bez tłuszczu i bez cukru. Lubisz banany? Natomiast w połączeniu z Dieta bananowa ile można schudnąć D oraz wapniem buduje kości. Data utworzenia: 7 stycznia Między innymi dlatego, iż w ciele uruchamia się odżywianie komórkowe. Podczas diety warto również wykonywać ćwiczenia odchudzające by waga szybciej spadła i efekty były większe niż te kg. Dieta może trwać maksymalnie siedem dni, choć Nawyki które pomogą schudnąć także Dieta bananowa ile można schudnąć trzydniowa. Zobacz film: Detoks? Aktualnie jestem na diecie norweskiej 4 dni, czytalam komentarze innych osob i po 4 dniach bylo juz ewidentnie widac efekty, ale u mnie nic. Trzy razy dziennie spożywamy pół banana z połową szklanki jogurtu naturalnego lub maślanki oraz łyżeczką miodu. Wśród kuracji opartych na żółtych owocach znajdziemy dietę bananową trzydniową. Dodatkowym zaleceniem jest dostarczenie organizmowi 1,5 litra wody dziennie, a w przerwie między posiłkami zjadanie małego jabłka w ciągu dnia zjadamy więc 2 jabłka. Kobieta Uroda Twarz i ciało. Żółte, zielone, a może te z plamkami? Dietę bananową opracował japoński absolwent medycyny Hitoshi Watanabe. Notify me of follow-up comments by email. Kołacki – trener personalny 8 lat ago.\nDieta owocowa – trzydniowa kuracja odchudzająco-oczyszczająca. Trzydniowa dieta bananowa pozwala zrzucić nawet 3 mkżna, a dieta trwająca tydzień obniża wagę nawet o kg. Odpowiedz Pytanie mam co diety bananowej na 3 dni te 3 banany i 3 szk mleka mamy jesć i bananoa codzienie czy w ciągu 3 dni? Celem diety bananowej jest głównie odchudzenie, ale daje ona także inne efekty. Mieszankę tę przygotowujemy w następujący sposób: 3 łyżeczki płatków owsianych, pół banana, łyżeczka miody i szklanka jogurtu naturalnego. Podczas stosowania diety bananowej musimy przestrzegać kilku zasad. Podczas diety bananowej musimy zapomnieć także o jakichkolwiek ćwiczeniach. Podsumowując, ie są zdrowe i smaczne Dieta bananowa ile można schudnąć, ale nie mogą być podstawą naszej Dieta bananowa ile można schudnąć. Większość osób przed rozpoczęciem diety bananowej dokładnie sprawdza ile banan ma kalorii. Tak stosowana dieta może nam przynieść maksymalnie siedmiokilogramowy spadek wagi.\nTa dieta bananowa trwa miesiąc i pozwala schudnąć 7kg. Tutaj na śniadanie jemy jeden duży banan, który popijamy szklanką niegazowanej wody mineralnej. Później możemy jeść normalne posiłki, rezygnując jednak z lodów, słodyczy, chipsów, fast foodów oraz alkoholu i dużej ilości nabiału, soli i tłuszczu. W swoim pierwszym wariancie dieta bananowa trwa 3 dni i polega na spożywaniu w ciągu dnia trzech bananów i wypijaniu 3 szklanek mleka oraz 2 litrów niegazowanej wody mineralnej. Według twórców diety, pozwala nam ona na zrzucenie 3 kilogramów. 2. Dieta bananowa siedmiodniowa. · Dieta bananowa 3 dniowa. Wśród kuracji opartych na żółtych owocach znajdziemy dietę bananową trzydniową. Jest ona bardzo rygorystyczna, bo w tym czasie (3 dni) zjeść można jedynie 3 banany oraz wypić 3 szklanki mleka oraz wypić nawet 3 litry wody. Dzięki temu uda nam się schudnąć maksymalnie 3 kilogramy.\nCzterodniowa dieta Watanabe uwzględnia nie tylko jedzenie tych owoców, ale też naukę, aby nie najadać się do syta, a w 80 procentach, Dieta bananowa ile można schudnąć ma pozwolić schudnąć. Jak schudnąć 5 kg w miesiąc? Dieta bananowa — bananoww 1 lub 3 dni. Dieta bananowa jest właśnie dla Ciebie! Podczas diety warto również wykonywać ćwiczenia odchudzające by waga szybciej Muzyka która pomaga schudnąć i efekty były większe niż te kg. Czytaj też: Jak uniknąć efektu jo-jo? Wśród kuracji opartych na żółtych owocach znajdziemy dietę bananową trzydniową. Przez pierwsze dni mozna stracic co najwyzej wode, a nie tluszcz Sam mialem problem z waga, na poczatku 85,5kg przy cm Dieta bananowa ile można schudnąć, a teraz 70 kg i sylwetka fitnes. Dieta bananowa to nie jedyna kuracja odchudzająca oparta na owocach. Bananoa przypadku trzeba pić bardzo dużo wody litryktóra pomaga możns żołądek i nieco hamuje głód oraz zapobiega odwodnieniu. Jadłospis jest łatwy do przygotowania, a ścisłe stosowanie się do zasad pozwala zrzucić od 3 do nawet 7 kg w ciągu miesiąca. Lubisz banany?\nTa dieta bananowa trwa tydzień i opiera się o posiłek spożywany 3 razy dziennie, na który składają się banany i płatki owsiane. Mieszankę tę przygotowujemy w następujący sposób: 3 łyżeczki płatków owsianych, pół banana, łyżeczka miody i szklanka jogurtu naturalnego. Ponadto w tym wariancie pijemy 1,5 litra wody mineralnej niegazowanej dziennie oraz zjadamy dwa małe jabłka pomiędzy posiłkami. Przy tym wariancie można schudnąć do 5 kg. Ta dieta bananowa trwa miesiąc i pozwala schudnąć 7kg. Tutaj na śniadanie jemy jeden duży banan, który popijamy szklanką niegazowanej wody mineralnej. Później możemy jeść normalne posiłki, rezygnując jednak z lodów, słodyczy, chipsów, fast foodów oraz alkoholu i dużej ilości nabiału, soli i tłuszczu.\nPamiętać należy również o tym, by nie jeść po godzinie Stosują ten wariant diety bananowej można schudnąć 7kg. By utrzymać wagę, którą się uzyskało należy zacząć prowadzić zdrowy tryb życia, a więc unikać fast foodów, słodyczy, dużej ilości soli i tłustych rzeczy. Podczas diety warto również wykonywać ćwiczenia odchudzające by waga szybciej spadła i efekty były większe niż te kg. Jest to możliwe więc warto z tego skorzystać. Po zakończeniu diety bananowej warto w swój nawyk wprowadzić nieco ruchu lub drobnych ćwiczeń — na pewno wam do nie zaszkodzi. Nie należy również przedłużać diety bananowej w wariancie I i II, gdyż ma ona niewielki zakres jadłospisu, co może powodować brak niektórych substancji odżywczych w organizmie.\nPo zakończeniu takiej diety warto wybrać inną, bogatszą np. Koniecznie sprawdź: jakie są efekty diety bananowej! Mam pytanie do admina, a mianowicie to, czy przez ta diete zmniejszy sie biust, jesli tak to ile cm? Pytam sie o to, poniewaz taka informacja jest dla mnie bardzo wazna przed rozpoczeciem diety. Chcialabym sie dowiedziec co pani sadzi o autorskich programach Ewy Chodakowsiej. Ukazaly sie juz 3 plyty , czwarta chyba niedlugo tez bedzie. Ktora czesc daje najlepsze efekty itp..? Jesli chodzi o efekty to najlepiej sprawdzic to na sobie — najlepiej przetestowac wszystkie czesci. Ja mam pytanie, nie rozumiem angielskiego i czy moge prosic o opisanie diety po polsku, o cow niejj chodzi? Przy miesiecznej nie, ale przy tych krotszych tak, jezeli wroci sie do zlych nawykow.\nSam mialem problem z waga, na poczatku 85,5kg przy cm wzrostu, a teraz 70 kg i sylwetka fitnes. Drogie panie chcecie schudnac, pozbyc sie celulitu etc. Najlepsze rozwiazanie to bieganie 3x w tygodniu po 20 min, poranny prysznic max do 20 minut po przebudzeniu z masazem wykonywac ruchy cyrkulacyjne reka , ograniczyc slodycze, urozmaicic diete np. W 6 m-c zgubilem 15 kg stosujac tylko te zasady! Wczoraj rozpoczelam diete i dzisaj stajac na wadze zobaczylam 1 kilogram mniej. Stosuje wariant II. Owsianka zapelnia zoladek a banany i miod zaspokojaja moje potrzeby na slodkosci.\nPije min. Wczoraj jeździalm nawet na rowerku statcjonarnym. Czuje sie wyraźnie szczuplejsza. Jednak najlepsza dieta to sport. Kilka miesiecy temu przez 3 tygodnie codziennie biegalam zaczynajac od 15 min. W drugim i trzecim tygodzniu biegalam min. Efekty: Przyplyw energii po bieganiu, lepsze samopoczucie, zanik cellulitu, wyszczuplenie talii, ud i posladkow.\nGoraco polecam bieganie! Na śniadanie jemy dużego banana i pijemy szklankę niegazowanej wody mineralnej. Później, przez cały dzień jemy to, na co mamy ochotę. Zrezygnować powinniśmy jedynie ze słodyczy z wyjątkiem kostki czekolady raz dziennie i alkoholu. Powinniśmy też spożywać mniej nabiału. Bloguję o dietach, odchudzaniu, zdrowym odżywianiu i ćwiczeniach. Znajdziecie tu również przepisy na smaczne i zdrowe przekąski. Zapraszam do rozmów pod wpisami. Dawajcie znać, czy dania z przepisów smakują, a diety i ćwiczenia przynoszą efekty!\nPingback: Dieta marchewkowa: kuracja ojca Grande vs. Jakoś nie wierzę w jednoskładnikowe diety — może po 3 dniach rzeczywiście schudniemy, ale co potem? Pingback: Dieta kefirowa w 4 wariantach: zasady, efekty i menu. Pingback: Pieczone banany. Pingback: Dieta dash: jadłospis, przepisy i efekty. Zejdzie 3 kg wody więc po zakończeniu diety dalej będziecie ważyć tyle samo. Mam pytanie odnośnie diety bananowej 3 dniowej, czy szklanke mleka można zastąpić innym produktem mlecznym lub mlekiem roślinnym głównie chodzi mi o sojowe, migdałowe i kokosowe.\nPytanie mam co diety bananowej na 3 dni te 3 banany i 3 szk mleka mamy jesć i pić codzienie czy w ciągu 3 dni? Byłam już kiedyś na niej i jest ok. Można schudnąć, aczkolwiek i tak potem trzeba o siebie zadbać. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Witryna internetowa. Notify me of follow-up comments by email. Notify me of new posts by email. Skip to content. Najpopularniejsze Odchudzanie Zdrowy styl życia. Dieta bananowa 3 dniowa To najbardziej rygorystyczna wersja diety bananowej. Dieta bananowa 7 dniowa To mniej rygorystyczna wersja diety bananowej. Dieta bananowa 30 dniowa To zdecydowanie najlepszy wariant diety bananowej dla łasuchów.\nOdpowiedz Pingback: Dieta kefirowa w 4 wariantach: zasady, efekty i menu Pingback: Pieczone banany Pingback: Dieta dash: jadłospis, przepisy i efekty oczywiście że na diecie jednoskładnikowej schudniesz w ciągu tygodnia 4 kg.\nEfekty zależą jednak od tego, jak ściśle przestrzegany będzie jadłospis. Na miesięcznej diecie bananowej można schudnąć nawet 7 kg, ale tylko wtedy, gdy pozostałe posiłki nie są zbyt kaloryczne i gdy respektowane są jej zasady. W założeniach diety bananowej nie ma aktywności fizycznej. Jednak warto więcej ćwiczyć, aby spadek wagi był jeszcze większy.\nDieta bananowa jest Dieta bananowa ile można schudnąć w 3 wariantach — wariant 3 dniowy, wariant 7 dniowy oraz wariant miesięczny. Jest to Trening siłowy aby schudnąć dieta i przy okazji bardzo prosta, jednak jak z każdą dietą nie należy z nią przesadzać. Ponadto jeśli chce się uniknąć efektu jojo to warto do diety dodać ćwiczenia odchudzające. Dieta bananowa to wymysł Japończyków. Stworzył ją niejaki Hitoshi Watanabe. Jego pomysł nie zrobił furrory od razu, a dopiero gdy znana śpiewaczka operowa Kumiko Mori publicznie opowiedziała o tym, jak dieta bananowa pozwoliła jej na utracenie 7 kg — te 7kg to dziś maksymalna ilość kilogramów jaką można spalić przy stosowaniu tej diety przez miesiąc czasu. Dieta bananowa ile można schudnąć bananowa polega przede wszystkim na jedzeniu określonej ilości bananów codziennie. Wiele osób twierdzi iż banany tuczą, jednak odpowiednio jedzone mogą pomóc nam na spalenie zbędnych kilogramów w krótkim czasie. Poza bananami pojawia się w tej diecie musli oraz mleko, woda mineralna i jabłka. Dieta bananowa jest idealnym sposobem nie tylko na to by schudnąć w krótkim czasie, ale również na to by pozbyć się stresu oraz zmęczenia, a także poprawić swoje samopoczucie.\nChcesz szybko schudnąć i nie wiesz Dieta bananowa ile można schudnąć to osiągnąć? Wypróbuj dietę bananową! Jest ona przeznaczona właśnie dla osób, które chcą stracić na wadze w krótkim czasie. W zależności od wariantu diety, dieta bananowa może być stosowana 3 dni, Dketa dni lub miesiąc. Jeśli wierzyć twórcom diety, stosując bananowy jadłospis możemy zrzucić nawet 7 kg. Dieta bananowa przywędrowała mlżna Europy z Japonii. Jej twórcą jest Hitoshi Watanabe — absolwent medycyny.\nDieta błyskawicznie zyskała popularność, od kiedy Kumiko Mori — śpiewaczka operowa, publicznie przyznała, że dzięki niej schudła siedem kilogramów. Dieta bananowa jest niezwykle prosta i tania w stosowaniu. Jej głównym założeniem jest spożywanie bananów. W swoim pierwszym wariancie dieta bananowa trwa Dieta bananowa ile można schudnąć dni i polega na spożywaniu w ciągu dnia trzech bananów Dleta wypijaniu 3 szklanek mleka oraz 2 litrów niegazowanej wody mineralnej.\nWedług twórców diety, pozwala nam ona na zrzucenie 3 kilogramów. Dieta trwająca siedem dni polega na spożywaniu trzy razy dziennie posiłku opartego na bananach i płatkach owsianych. Przyrządza się go w następujący sposób: Do 3 płaskich łyżeczek płatków owsianych Vkzk wykop schudnąć dodać pół banana, łyżeczkę miodu oraz szklankę maślanki lub niesłodzonego jogurtu naturalnego.\nDodatkowym svhudnąć jest dostarczenie organizmowi 1,5 litra lie dziennie, a w przerwie między posiłkami zjadanie małego jabłka w ciągu dnia zjadamy więc 2 jabłka. Prawda, że proste? Jemy to samo przez siedem dni i chudniemy. Trzeci wariant to dieta bananowa stosowana przez miesiąc. Istnieje jednak kilka zasad – nie jemy słodyczy, nie spożywamy alkoholu i ograniczamy nabiał.\nTak stosowana dieta może nam przynieść maksymalnie siedmiokilogramowy spadek wagi. Dieta bananowa jest dobrym lekarstwem na stres i zmęczenie. Wszystko dzięki wysokiej zawartości potasu i witamin z grupy B w bananach. Owoce te należą do kalorycznych, ale przez wysoką zawartość białka Dieta bananowa ile można schudnąć gwarantują brak uczucia głodu. W przypadku diety siedmiodniowej, banany w połączeniu z bogatymi w błonnik płatkami owsianymi oczyszczają nasz organizm z toksyn. Ale pytanie czy rzeczywiście można dzięki siedmiodniowym jedzeniu bananów schudnąć, nadal pozostaje otwarte. Podobno efekt spadku wagi powodowany jest tym, że dieta bananowa nie zawiera soli.\nPrzez co nasz organizm nie magazynuje nadmiaru wody i zauważamy spadek wagi. Dieta bananowa siedmiodniowa i trzydniowa, jak każda dieta opierająca się na niewielkiej ilości produktów, nie gwarantuje dostarczenia organizmowi niezbędnej do prawidłowego funkcjonowania ilości składników mineralnych, dlatego nie można stosować ich zbyt długo. Dieta bananowa w swoich założeniach nie wspomina nic o aktywności fizycznej. Dieta bananowa ile można schudnąć zależy ci Jak czesto trzeba plywac zeby schudnac skutecznym spadku wagipoza jadłospisem zmień także swój styl życia.\nDieta bananowa: japoński wynalazek. Czy skuteczny? Skąd wzięła się dieta bananowa? Na czym polega dieta bananowa? Paulina Kurowska. Przeczytaj Ta dieta pozwala bezpiecznie schudnąć. Wystarczy, jeśli masz w domu blender. Diety odchudzające Jak przestawić się na dietę lekkostrawną bez przechodzenia na głodówkę? Diety odchudzające Kate Czy jedząc 5 posiłków dziennie można schudnąć schudła na niej dwa rozmiary.\nTo chyba najsłynniejsza Dieta bananowa ile można schudnąć świata Redakcja. Diety odchudzające Jest razy słodsza od cukru i działa cuda dla organizmu Redakcja. Diety odchudzające Naukowcy sprawdzili, która z popularnych diet odchudzających jest najskuteczniejsza Redakcja. Diety odchudzające Dieta kopenhaska: 13 dni wyrzeczeń.\nTrzydniowa dieta bananowa pozwala schudnąć kilka kilogramów, średnio około 3 kg, w bardzo krótkim czasie. Jej zasady są jeszcze bardziej restrykcyjne, bo dopuszcza zjedzenie jedynie 3 dużych bananów w ciągu dnia oraz wypicie 3 szklanek mleka. · Dieta bananowa 3 dniowa. Wśród kuracji opartych na żółtych owocach znajdziemy dietę bananową trzydniową. Jest ona bardzo rygorystyczna, bo w tym czasie (3 dni) zjeść można jedynie 3 banany oraz wypić 3 szklanki mleka oraz wypić nawet 3 litry wody. Dzięki temu uda nam się schudnąć maksymalnie 3 kilogramy. Efekty zależą jednak od tego, jak ściśle przestrzegany będzie jadłospis. Na miesięcznej diecie bananowej można schudnąć nawet 7 kg, ale tylko wtedy, gdy pozostałe posiłki nie są zbyt kaloryczne i gdy respektowane są jej zasady. W założeniach diety bananowej nie ma aktywności fizycznej. Jednak warto więcej ćwiczyć, aby spadek wagi był jeszcze większy. · A jeśli przez pozostałe dni tygodnia nie będziesz się objadać, z pomocą błyskawicznej diety bananowej, możesz schudnąć ok. 1,5 kg w ciągu miesiąca. Zasady diety są bardzo proste. Ta dieta bananowa trwa miesiąc i pozwala schudnąć 7kg. Tutaj na śniadanie jemy jeden duży banan, który popijamy szklanką niegazowanej wody mineralnej. Później możemy jeść normalne posiłki, rezygnując jednak z lodów, słodyczy, chipsów, fast foodów oraz alkoholu i dużej ilości nabiału, soli i tłuszczu.\nOwoce te cenione są za swoje właściwości, schdnąć można je włączyć do diety, w tym możja odchudzającej, zwanej po prostu dietą bananową. Średni banan wraz ze skórką waży około g, a po zdjęciu niejadalnej części zostaje ok. W g banana znajduje się około kcal, zatem owoc średniej wielkości może mieć ich nawet Banany są prawie beztłuszczowe. Ich główny składnik to woda i węglowodany w postaci cukrów. Zawierają za to ok. Charakteryzują się dość wysokim indeksem glikemicznym Banany są źródłem witaminy Cshcudnąć wzmacnia odporność, a więc warto Dieta bananowa ile można schudnąć je do Dieta bananowa ile można schudnąć gdy jesteśmy przeziębieni. Jest ona świetnym przeciwutleniaczem, a więc opóźnia procesy Jak schudnąć dla siebie. Ma także właściwości antynowotworowe. Inne witaminy ukryte w tych owocach to A, E,K, B6, jak również ryboflawina, niacyna i kwas foliowy. Banany to istna skarbnica potasu oraz niewielkich ilości sodu, co sprawia, że są one wręcz zalecane osobom z nadciśnieniem.\nIle osób, tyle cudownych diet. Chyba każdy z nas próbował już cudownych wynalazków, które wyczytał Dieta bananowa ile można schudnąć blogach bądź usłyszał od kogoś. Jeśli chcemy schudnąć, często sięgamy po nawet najdziwniejsze wynalazki, byle tylko zauważyć satysfakcjonujące nas efekty. Czy tak będzie w przypadku diety bananowej? Zasady diety bananowej są bardzo proste. Jak możecie się domyślić — polega ona na spożywaniu wyłącznie bananów. Jednak to nie wszystko. Musimy trzymać się także innych zasad. Dzienna kaloryczność musi wynosić maksymalnie kcal. W ten sposób redukujemy ilość spożywanych zwykle kalorii.\nWłaśnie dlatego możemy zauważyć efekty już po kilku dniach stosowania diety. A ile Dieta dabrowskiej.zeby szybciej.schudnąć ona trwać? Dieta może trwać maksymalnie siedem dni, choć istnieje także wersja trzydniowa. Obie są rygorystyczne. Pozwalają wyłącznie na spożywanie bananów oraz jogurtu naturalnego z łyżeczką miodu. Podczas diety bananowej musimy zapomnieć także o jakichkolwiek Dieta bananowa ile można schudnąć. Nie będziemy mieli na to energii. Jeśli zatem prowadzicie aktywny styl życia, na przykład Dieya fizycznie, zastanówcie się Dieta bananowa ile można schudnąć skorzystaniem z tej diety.\nDieta bananowa ma swoje schusnąć. Tego typu krótkie głodówki pozwalają bowiem na oczyszczenie organizmu z toksyn. Między innymi dlatego, iż w ciele uruchamia się odżywianie komórkowe. Dodatkowo w trakcie diety pijemy dużo wody. Jednak ten sposób odżywiani sprawia także, że w organizmie powstają niedobory — w tym przypadku niedobory białka, tłuszczów oraz witamin i minerałów. Czy warto? Tę decyzję musicie podjąć samodzielnie. Dieta bananowa — zasady. Ile możemy schudnąć? View Larger Image.\nDieta bananowa — zasady Zasady diety bananowej są bardzo proste. Efekty diety bananowej Dieta bananowa ma swoje plusy.\nIle osób, tyle cudownych diet. Chyba każdy z nas próbował już cudownych wynalazków, które wyczytał na blogach bądź usłyszał od kogoś. Jeśli chcemy schudnąć, często sięgamy po nawet najdziwniejsze wynalazki, byle tylko zauważyć satysfakcjonujące nas efekty. Czy tak będzie w przypadku diety bananowej? Dieta bananowa – zasady. · A jeśli przez pozostałe dni tygodnia nie będziesz się objadać, z pomocą błyskawicznej diety bananowej, możesz schudnąć ok. 1,5 kg w ciągu miesiąca. Zasady diety są bardzo proste. Trzydniowa dieta bananowa pozwala schudnąć kilka kilogramów, średnio około 3 kg, w bardzo krótkim czasie. Jej zasady są jeszcze bardziej restrykcyjne, bo dopuszcza zjedzenie jedynie 3 dużych bananów w ciągu dnia oraz wypicie 3 szklanek mleka.


Apartamenty i Pokoje Bacówka Centrum - Zakopane\ntravel for you - podróże dla ciebie\nApartamenty i Pokoje Bacówka Centrumapartamenty - mieszkania\nCena od: 187 PLN / 1 dzień Obiekt Apartamenty i Pokoje Bacówka Centrum jest usytuowany w Zakopanem, niedaleko parku wodnego Aqua Park Zakopane i skoczni narciarskiej Wielka Krokiew. Na miejscu można bezpłatnie korzystać z WiFi i prywatnego parkingu.\nW naszej ofercie m.in.: parking na miejscu, WiFi, bezpłatny parking, ogrzewanie, zwierzęta domowe są akceptowane, Faktury, dostęp do Internetu, WiFi dostępne w całym obiekcie, całkowity zakaz palenia, parking, bezpłatne WiFi, prywatny parking.\nW obiekcie obowiązuje zakaz organizowania wieczorów panieńskich, kawalerskich itp. Prosimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Apartamenty i Pokoje Bacówka Centrum o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji. W odpowiedzi na koronawirusa (COVID-19) ten obiekt zapewnia obecnie dodatkowe środki bezpieczeństwa i środki sanitarne.\nApartament 6 osobowy (1 duże łóżko podwójne, 1 rozkładana sofa, 1 duże łóżko podwójne, 1 rozkładana sofa - 60 mkw);\nApartament 6 osobowy (1 duże łóżko podwójne, 1 rozkładana sofa, 1 duże łóżko podwójne, 1 rozkładana sofa - 56 mkw);\nRodzinny 4 osobowy (1 łóżko podwójne, 1 duże łóżko podwójne - 25 mkw).\nOferta naszego partnera Booking.com BG.262867\nStrona travelforyou.pl wykorzystuje technologie cookies w celach marketingowych i statystycznych. Możesz zarządzać ustawieniami cookies w swojej przeglądarce.OK