Scribbulus - artykuły piśmiennicze - Page 3\nRe: Scribbulus - artykuły piśmiennicze [odnośnik] 15.05.16 12:54\nA mężczyzna zamiast ją wesprzeć, to tylko zaczął narzekać pod nosem. Czy on potrafił robić cokolwiek innego? Nie dość, że był nie uprzejmy, to jeszcze źle wychowany. Nie wolno się tak odnosić do innych osób. Nie wyglądał na nikogo wysoko postawionego, a był pewny siebie, jakby co najmniej niosło go na tronie z pięć skrzatów. Monique zmrużyła lekko wzrok, patrząc na niego. Jeżeli przepowiednia kobiety jest prawdziwa, to ona chyba ucieknie do innego kraju. Nie miała zamiaru wychodzić za mąż za kogoś takiego. A tym bardziej mieć z nim dzieci. Co jeśli dzieci były by tak samo paskudne jak i on? Za jaką karę kazano im się razem spotkać? Tak już dawno miałaby zrobione zakupy i już szłaby po kolejne sprawunki.\nPrzerzuciła wzrok na kobietę i jej nadal wyciągniętą dłoń. Trzeba było wyjść jakoś z tej sytuacji.\n- Nie mam już więcej, mam odliczoną kwotę na zakupy - powiedziała uprzejmie. - I chyba nie chcemy tak bardzo znać naszej przyszłości, prawda?\nZwróciła się ponownie w stronę mężczyzny. Mógłby ją w końcu poprzeć i jakoś pomóc z tego wyjść, a nie tylko burzyć się pod nosem. Dla Monique ta sytuacja też stawała się trudna, nie przypuszczała bowiem, że kobieta będzie chciała wyciągnąć od nich kolejne monety. Raz mogła coś dać, nie była sknerą i uważała, że od jednej monety nie zbiednieje. Ale bez przesady.\nMonique zaczęła robić kilka kroków do tyłu, chciała jak najszybciej się ulotnić, zrobić zakupy i uciekać od kobiety i od mężczyzny. Ale wróżka widząc to chwyciła ją mocno za nadgarstek, wbijając jej swoje paznokcie w skórę. Moniczka krzyknęła i z bólu i ze strachu, starała się wyrwać rękę. Nie mogła użyć magii, przecież zaraz trafiłaby do więzienia i nie miałby kto ją z niego wyciągnąć, a już na pewno jej pracodawcy, którzy pewnie podziękowaliby jej za współpracę, a przynajmniej tak dziewczyna myślała.\n- Pomóż mi - jęknęła do mężczyzny.\nRe: Scribbulus - artykuły piśmiennicze [odnośnik] 18.05.16 14:32\nPrychał z niedowierzaniem i mruczał pod nosem coś o naiwnych pannach, łatwowiernie nabierających się na wróżby z ulicy, a przecież wywróżyć mogły sobie same. Na Merlina, przecież były czarodziejkami! Umiały chyba wypić herbatę i zerknąć w fusy?! Nawet on liznął nieco wróżbiarstwa i chociaż nie widział nic magicznego w stawianiu tarota (mugolskie brednie) czy wróżeniu z ręki (jeszcze większe brednie), to przecież g w i a z d y były zupełnie czym innym i Adam święcie wierzył, że z ich konstelacji można wiele wyczytać.\nA od ich ułożenia względem planet w dniu czyichś urodził bardzo, bardzo wiele zależało. Owszem, to mógł zrozumieć i docenić - ale nie przypadkowe wciskanie kitu tylko po to, żeby wyciągnąć od kogoś hajs. Na szczęście to nie on stał się ofiarą natarczywej staruszki i mógł teraz z drwiącym uśmiechem obserwować, jak dziewczyna odgania się od natrętnej paskudy.\n- Nie ma żadnej naszej przyszłości! - przewrócił oczami, nie mogąc sobie wyobrazić swojego życia jutro, a co dopiero za kilka lat. W dodatku dzieci? Dzieci? Nienawidził tych małych paskudnych pasożytów kręcących się pod nogami, brudzących i śliniących wszystko, czego się dotknęły. Psy można wyprowadzić na spacer, gdzie załatwią wszystkie swoje potrzeby, a potem będą z uwielbieniem wpatrywały się we właściciela. Ale dzieci? Brrrr... - I masz babo placek - jęknął, gdy niby wróżka przeszła od słów do czynów. Serio, jej wróżba była warta szarpaniny na środku ulicy?\nRozejrzał się czujnie, wybierając moment, w którym nikt na nich nie patrzył, a przynajmniej Orzeł miał taką nadzieję, po czym wyciągnął przed siebie dłonie, strzelił palcami, skulił się, kucnął i ruchem godnym profesjonalnego zawodnika sumo rzucił się na staruszkę, która z wrażenia puściła dziewczynę, a potem przetoczyła się na ulicę, z Adamem na sobie, pod sobą, na sobie i znów pod sobą, aż w końcu zatrzymali się na jakimś murze po przeciwnej stronie ulicy. Orzeł wstał, otrzepał ubranie i spojrzał na leżącą na ziemi złośliwą bestię, którą właśnie odważnie poskromił.\n- Pomogłem - rzucił w stronę oszołomionej dziewczyny, poprawiając mankiety koszuli. Jeszcze tego brakowało, by pokazał się w sklepie jak ostatnia fleja wywleczona siłą z rynsztoka.\nRe: Scribbulus - artykuły piśmiennicze [odnośnik] 22.07.16 23:53\nDni mijały. Groza Sabatu powoli ulatywała z pamięci Travisa, wciąż pozostawiając po sobie delikatną mgłę niepewności. Zastanawiał się, jak będzie teraz wyglądać życie arystokracji. Czy będą jątrzyć ranę zadaną przez nieznanego sprawcę, czy dźwigną się do normalnej codzienności? Nie zaobserwował żadnego większego poruszenia, póki co każdy chowa swoich bliskich. Dziadek, lord Romulus, głośno mówi o zbliżającej się apokalipsie. Nie był zdziwiony ani odrobinę minionymi wydarzeniami, krwią brukającą Hampton Court. Według niego obszar miał się powiększyć. Ktoś wreszcie zrozumiał niegodziwość szlachciców i postanowił ukręcić im łeb. Coraz więcej osób zaczęło mieć go za szaleńca, pomyleńca niespełna rozumu. Sam Greengrass zaczął się zastanawiać nad jego zdrowiem. Niepojętym było jego zacietrzewienie w nienawiści nawet w obliczu tak potwornej zbrodni. Która skądinąd przykryła nieco występek łowcy smoków, jaki miał miejsce jakiś czas temu w mugolskiej części Londynu. Było to niczym w porównaniu do utrącenia głów wielu znanym osobistościom magicznego świata. Już chyba wolałby sąd nad jego bezmyślnością niż mające miejsce tak okrutne zdarzenie. Niestety, nie miał w tej sprawie nic do powiedzenia.\nPołowa stycznia nie różniła się niczym od jego początków. Była zimna, nieustannie mrożąca krew w żyłach, biała. Wygrane pojedynki cieszyły, stanowiły nawet jedyny promień radości w znojach rzeczywistości. Okazało się też, że jeden z przyjaciół Travisa miał mieć niedługo urodziny. Znów należało wybrać się na szukanie prezentów, tym razem nie świątecznych. Oby tym razem - w przeciwieństwie do poprzedniego - obyło się bez zbirów czających się w ciemnych zaułkach i rzucania zaklęć, a w ostateczności ucieczki z podkulonym ogonem. Zastanawiającym - przez ułamek sekundy - było to, czy mężczyznom nie stało się nic poważnego. Nawet w tak beznadziejnej sytuacji Greengrass myślał o innych. Tak naprawdę wolał zastanawiać się nad losem przypadkowych złoczyńców niż Leonarda. Gdzie teraz był? Co robił? Czy bardzo cierpiał? Lawina pytań niemających nigdy doczekać się odpowiedzi.\nNa pierwszy punkt poszukiwania odpowiedniego podarku wybrał ulicę Pokątną. A konkretniej artykuły piśmiennicze Scribbulusa. Oczekiwał dostać elegancki notes, pióro dla wytrawnego pisarza lub czegoś w tym rodzaju. Szedł wzdłuż drogi oplatając się ciasno czarnym płaszczem wyróżniającym się na tle śniegu spoczywającego w każdym odsłoniętym zakamarku. Poprawił niezdarnie ułożoną czapkę, aż wreszcie odnalazł interesujący go szyld. Pchnął drzwi, po chwili znajdując się w ciepłym wnętrzu sklepu. Powitał sprzedawcę, zdjął eleganckie rękawice i złapał za rzucający się w oczy notatnik. Przyglądawszy się mu dłuższy już czas zrozumiał wreszcie, że przedmiot obleczony był w smoczą skórę. Wzdrygnął się, z hukiem odrzucając go na ladę.\nRe: Scribbulus - artykuły piśmiennicze [odnośnik] 23.07.16 16:18\n| okolice połowy stycznia?\nDla Luny początek stycznia upłynął raczej spokojnie. O wydarzeniach na sabacie nie miała większego pojęcia, bo choć jej matka była szlachcianką, dla Luny i jej rodzeństwa tego typu wydarzenia pozostawały zamknięte. Czego sama Luna chyba raczej nie żałowała, bo nie przepadała za nadętymi okazjami towarzyskimi. Ale i jej nie ominęły dziwne wydarzenia; wciąż pamiętała niepokojącą przemowę pani minister podczas obchodów sylwestra w Dolinie Godryka. I choć wielokrotnie rozmawiała na ten temat z siostrą i ojcem, żadne nie miało pojęcia, co się za tym kryło i jakie konsekwencje przyniesie w przyszłości.\nPóki co wszystko wydawało się normalne, więc również Luna zajmowała się swoimi zwykłymi czynnościami, zupełnie jakby nic się nie stało. Przychodziło jej to łatwo, bo potrafiła oddzielić emocje od swoich zajęć, i tylko czasami nachodziły ją rozważania na temat tego, w jakim kierunku zaczynał zmierzać ich świat, i czy nie czeka ich czasem kolejna wojna, taka jak ta, którą mgliście pamiętała z dzieciństwa. Choć wtedy była zbyt młoda, by w pełni rozumieć sytuację, zdawała sobie sprawę, jak zły byłby to scenariusz.\nW pracy również wszystko wydawało się po staremu. Może to były tylko pozory, ale czasem wydawało się, jakby noworoczna przemowa po prostu była złym snem. Zaczęła jednak uczęszczać do Klubu Pojedynków. Z pewnością i tak by to zrobiła, biorąc pod uwagę jej zamiłowanie do zaklęć, ale w takich czasach, gdyby złe scenariusze się sprawdziły, te umiejętności mogły się okazać szczególnie przydatne.\nPojawiła się na Pokątnej z zamiarem poszperania trochę w księgarni i rozejrzenia się, czy nie ma tam nowych interesujących perełek, które mogłyby ją zainteresować. Później, gdy już przejrzała wszystko, postanowiła jeszcze zahaczyć o Scribbulusa, w końcu przyda jej się nowy notatnik (ze starego wysypywały się już kartki, a nie chciała pogubić zapisków) i może komplet piór. Odkąd przygarnęła nowego kota, jeszcze młodego kociaka, ten upodobał sobie zabawę piórami i większość nie nadawała się już do użytku.\nWsunęła się do sklepu, przesuwając palcami po lekko wilgotnych włosach. Na zewnątrz znowu padał śnieg, ale wnętrze sklepu było przyjemnie ciepłe i suche, przesycone zapachem skórzanych okładek, atramentu i innych przyborów piśmienniczych. Gdy jednak miała już zacząć rozglądać się za dobrej jakości piórami, odpornymi na zakusy kocich łapek, usłyszała stłumiony huk dobiegający od strony lady i obejrzała się w tamtą stronę, zauważając znajomą sylwetkę.\n- Więc znowu się spotykamy – zauważyła z uśmiechem. Mogła się spodziewać wielu rzeczy, ale nie ponownego spotkania z Greengrassem. Najwyraźniej jednak los lubił doprowadzać do ich przypadkowych spotkań w różnych miejscach. Zerknęła na notatnik, który odrzucił; smocza skóra, rzeczywiście niezbyt dobry wybór dla pracownika rezerwatu smoków. – Mam nadzieję, że okres noworoczny upłynął spokojnie – zwróciła się do niego cicho. Akurat byli sami, bo sprzedawca grzebał na półkach kilka metrów dalej. Była jednak ciekawa, czy i Greengrass zauważał coś niepokojącego, ale na razie nie zapytała o to, niepewna, czy w ogóle chciał z nią rozmawiać, czy może nagliły go jego własne sprawy.\nRe: Scribbulus - artykuły piśmiennicze [odnośnik] 25.07.16 15:17\nZdawał sobie sprawę z wykorzystywania poszczególnych części smoka do konkretnych celów, lecz i tak pozostawał zniesmaczony. Obedrzeć zwierzę ze skóry, zrobić z niego notes… Rękawice ochronne zdawały się być koniecznością, oprawa dziennika już niekoniecznie. Lepiej czułby się ze świadomością zabrania skóry po jego śmierci ze starości, nie było to jednak niczym potwierdzone. Najgorsze były oczy wykorzystywane do tworzenia plugawych eliksirów, ogólnie ciarki rozeszły się po jego ciele myśląc o tym wszystkim. Travis nie był nadmiernie wrażliwym młodzieńcem, na tyle jednak empatycznym, żeby odróżniać dobro od zła. Nie godził się na żadne bestialstwo, czuł więź z tymi latającymi stworzeniami. Nieważnym była ich agresywna natura mogąca uśmiercić człowieka w kilka sekund - to była miłość czysto platoniczna. Niepodyktowana rozsądkiem, siłą argumentów, logicznym rozumowaniem. Czyste emocje, pasja zaklęta w człowieku. Ewentualnie uzależnienie od adrenaliny, poczuciu istnienia w nieustannym zagrożeniu. To była prawda, Greengrass lubił żyć intensywnie. Większość czasu spędzał na ryzykownych zabawach, potem dopiero w Peak District, lecz i tak nie sposób mu było odmówić zamiłowania do ryzyka. Lepiej rzecz jasna odnajdywał się w tym kontrolowanym, to jest świadomie do niego lgnącym, niż w niespodziankach typu obrzucanie zaklęciami nieznanych mu typów.\nSkoro o tym mowa, to właśnie usłyszał charakterystyczny dźwięk dzwonka oznajmiającego przybycie kolejnego klienta. Nie poświęcił mu dużo uwagi, tę koncentrując na ułożonym na ladzie notesie. Poczuł utkwiony w sobie wzrok, następnie usłyszał znajomy głos dochodzący z prawej strony. Uniósł szybko głowę patrząc bez zrozumienia na kobietę, która postanowiła doń podejść. Jego brwi powędrowały na chwilę w górę, zaraz jednak nabrał na neutralności, która zamieniła się w uprzejmy uśmiech skierowany do… do niej. Powodu jego wiecznych kłopotów, jak sam stwierdził jakiś czas temu.\n- Nie spodziewałem się, że mam tak gorliwą fankę - powiedział skinąwszy jej delikatnie głową. Wyglądał na lekko rozbawionego, kiedy to mówił. - Witam panno… Spencer-Moon, dobrze kojarzę? - Uprzejmości w formie powitania powinno stać się zadość. Nie było powodu, żeby niniejszych zaszczytów niewieście odmówić. Poprawił mankiety płaszcza - elegancji również musiało stać się zadość - po czym zawahał się. Pytanie było nieco nie na miejscu, nie spodziewał się natomiast, że istniał w Wielkiej Brytanii ktoś, kto nie słyszał o sabatowej masakrze. Spojrzał z przestrachem w kierunku sprzedawcy, zupełnie niezainteresowanego klientami, co było bardzo podejrzane. - Niestety nie upłynął - odparł, wykrzywiając usta w delikatnym grymasie. - Tym razem zaś to nie była panienki wina - dopowiedział już z większą dozą przychylności, prawdopodobnie zakrawającej o wesołość. Nie był zły, nie miał jej niczego za złe. Luźno nawiązywał do ich absurdalnych przygód, to wszystko.\nRe: Scribbulus - artykuły piśmiennicze [odnośnik] 26.07.16 13:03\nIch spotkanie było zupełnym przypadkiem. Znowu. Najwyraźniej przewrotny los lubił ich ze sobą stykać. Oby tylko tym razem nie wpadli w żadne tarapaty. Byli przecież na Pokątnej, objętej dekretem zabraniającym użycia czarów. Nie, zdecydowanie lepiej, żeby nic się nie działo. Jeszcze byłaby gotowa uwierzyć, że Greengrass przynosi jej pecha (lub ona jemu?), a przecież wywarł na niej całkiem pozytywne wrażenie.\n- To przypadek, tak się zdarza, jak mogliśmy się już przekonać. Sama jestem równie mocno zaskoczona tym spotkaniem. – Ciekawe, gdzie jeszcze napotka Greengrassa? – Zgadza się. Luna Spencer-Moon – uzupełniła. Miała w końcu siostrę-bliźniaczkę wyglądającą identycznie jak ona. Naprawdę niewielu ludzi potrafiło je od siebie odróżnić, widząc tylko sam wygląd. Różnice uwydatniały się dopiero w kwestii zainteresowań i upodobań. Nie była jednak pewna, czy Travis widział kiedyś Astrę.\nBycie taktowną nie było jej mocną stroną. Czasem zdarzało jej się palnąć coś nie do końca przemyślanego, tak jak teraz. Ale prawdą było, że niewiele wiedziała o tych wydarzeniach (co najwyżej szczątkowe i niekoniecznie prawdziwe informacje z gazet, jeśli takowe się pojawiały), w końcu jej matka szlachcianka, przez którą mogła mieć większą więź z tym środowiskiem, od kilku lat nie żyła. Nie miała też pewności, czy Travis był uczestnikiem tych wydarzeń, bo równie dobrze mógł mieć inne pilne zajęcia i wcale się tam nie pojawić (jej matka z łatwością potrafiła znaleźć pretekst, by wymigać się od wyjść). Jego słowa sugerowały jednak, że nie było w porządku.\n- Myślałam, że... Zresztą nieważne – urwała, sięgając po porzucony przez niego notes. Nie planowała go kupić (a już na pewno nie przy Greengrassie, sądząc po jego negatywnej reakcji), chciała jedynie zająć czymś dłonie. Po chwili jednak dodała półgębkiem, nachylając się, udając że niby sprawdza stojące na regale obok pióra. – Dla nas nowy rok również nie przeszedł bez niepokojów. – Luna wciąż zastanawiała się nad sensem tego, co powiedziała pani minister na obchodach nowego roku, i czy te niepokojące słowa znajdą odzwierciedlenie w działaniach ministerstwa. Oby nie. – Coś się dzieje. Tylko nie wiem, co.\nPo chwili jednak ucichła. To nie był najbezpieczniejszy temat do rozmowy, chociaż była ciekawa, ile wie Greengrass, i czy mógł uraczyć ją wiedzą, jak to wyglądało po stronie szlacheckiej.\n- Te pióra chyba wyglądają dobrze – nagle zmieniła temat, jak gdyby właśnie nie poruszali tak niezręcznej kwestii, jak noworoczne wydarzenia.\nRe: Scribbulus - artykuły piśmiennicze [odnośnik] 05.08.16 14:04\nTravis nie miałby nic przeciwko nieoczekiwanym spotkaniom, o ile ograniczyliby obecność podejrzanych typków, krwiożerczych smoków polujących na mugoli oraz innych tego typu zdarzeń do niezbędnego minimum. Oscylującego wokół pożądanej wartości zero. Tutaj, u Scribbulusa, rzeczywiście mógł pozornie odetchnąć z ulgą. Nic niezwykłego nie czaiło się na nich w zwojach pergaminów czy samopiszących piórach. Jedynie nikłe zainteresowanie sprzedawcy budziło u Greengrassa zdumienie. Widocznie mężczyzna przyzwyczaił się do licznych odwiedzin podczas których klienci zamiast kupować to urządzali sobie pogawędki nad kolejnymi parami notesów.\n- Oczywiście, że przypadek. To była forma… żartu. - Sprostował nie przestając się uśmiechać. Było mu przyjemnie ciepło, towarzystwo było całkiem urokliwe, zapach papieru wywoływał pozytywne uczucia, a on co jakiś czas zapominał o powodzie wizyty w sklepie. Obrócił się bardziej przodem do Luny. Lubił patrzeć rozmówcom w oczy, panna Spencer-Moon nie była wyjątkiem. Położył jedną z dłoni na drewnianej ladzie, w jednym z nielicznych miejsc niezajętych przez artykuły biurowe.\n- No tak, oczywiście - odezwał się na wzmiankę o imieniu. Cieszył się w duchu, że brunetka mu je przypomniała, nie kojarzył go już tak dobrze jak nazwiska. Nie da się zaprzeczyć, że w świecie czarodziei znaczyło ono całkiem sporo. Może nie tyle co szlacheckie, ale każdy kojarzy Spencer-Moona, który nie tak dawno był samym Ministrem Magii.\nZamierzał poprowadzić mniej zobowiązującą pogawędkę, lecz niestety na światło dzienne wypłynęła sprawa związana z noworocznym Sabatem, o którym Travis z wielką ochotą zapomniałby. Jeszcze nie było takiego przyjęcia u Adelaide Nott, na którym by nie był - o ile został zaproszony, niekiedy podobne zabawy organizowane były jedynie dla kobiet - ale ostatnio poważnie zastanawiał się czy aby nie odpuścić sobie kilku zbiorowisk. Nie podejrzewał, ażeby kolejne miały się pojawić ze względu na zaistniałe okoliczności, to wszystko rozbijało się o przyszłość.\n- Dla was? - Zainteresował się. - A co się wydarzyło? - spytał cicho, spoglądając na krzątającego się sprzedawcę. Tym razem to on był mocno nie w temacie. - Może te dwie sprawy są ze sobą powiązane - dodał, poruszając się niespokojnie, wyraźnie zaniepokojony. Czy rzeczywiście coś się działo? Nie zastanawiał się nad tym do tej pory. Teraz także nie miał do tego okazji, jego uwaga, tak jak spojrzenie, skierowane zostało na bogatą kolekcję piór wskazaną przez Lunę. - Bardzo dobrze - przytaknął, biorąc jedno do ręki. Orle. Wyglądało naprawdę dostojnie, tylko czy mimo to nie za skromnie? - Zna się panienka na tym? - dopytał. Zastanawiając się, czy rzeczywiście wpadły jej w oko, czy tylko zmieniła temat na neutralny.\nRe: Scribbulus - artykuły piśmiennicze [odnośnik] 13.08.16 18:38\nLuna, mimo że była osobą nie lubiącą nudy i bezsensownej stagnacji bez możliwości rozwijania się, nie lubiła szukać guza i pakować się celowo w niebezpieczne sytuacje. Zwykle preferowała bycie obserwatorem wydarzeń, odpowiadało jej to, że jako amnezjator nie musi bezpośrednio narażać swojego życia, a pojawia się na miejscu już po ogarnięciu miejsca zdarzenia, poznaje ciekawe (bądź nie) informacje i wyciąga z nich wnioski, i modyfikuje wspomnienia nieszczęsnych ofiar (nie zawsze tylko mugoli) i wraca do biura, do nudnej czynności, jaką było wypełnianie raportów, nieodłączna część pracy każdego pracownika ministerstwa. Nawet Spencer-Moona, choć nie byli zupełnie nieznaczącą rodziną, wielu jej przedstawicieli zasłużyło się na polu nauki bądź polityki, jak wujek Leonard, który został ministrem. Oczywiście, nie można ich było postawić na równi z rodami szlacheckimi, bo mimo czystej od pokoleń krwi (nie licząc przypadków rozrzedzania jej, które również się zdarzały w niektórych gałęziach rodziny, ale zdarzało się również mieszanie z rodami szlacheckimi, czego przykładem byli rodzice Luny) nie posiadali szlachetnego rodowodu, ale na tle pozostałych czarodziejów ich pozycja wyglądała całkiem dobrze. Korzystała z tego również Luna, która nie zaznała nigdy biedy i mogła rozwijać swoje pasje. Nie była szlachcianką, więc nie musiała znosić tylu ograniczeń, zakazów i nakazów.\nLekko skośne, zielone oczy zmrużyły się, kiedy spojrzała na niego uważnie, ale na bladej twarzy pojawił się lekki uśmiech, bo póki co nie wyglądało na to, by znowu miał dopaść ich pech. Oby tak zostało. Po chwili jednak, widząc jego zaciekawienie, przez jej twarz przemknął nieznaczny cień. Udając, że nachyla się nad piórami i szuka takiego o odpowiedniej długości i dobrze wyprofilowanym uchwycie, ledwie słyszalnym szeptem wspomniała mu o noworocznej przemowie pani minister. Może nie był to bezpieczny temat, ale ograniczyła się do suchych faktów, bez wyrażania własnych poglądów na ten temat, bo chciała się zorientować, czy w ogóle o tym wiedział, no i nie ufała mu na tyle mocno, by się tak odkrywać. Była ostrożna, bo stąpała po bardzo grząskim gruncie. A jeśli wiedział coś więcej... Cóż, tutaj i tak nie powinni o tym dokładniej rozmawiać. Może w tych czasach na Pokątnej nawet ściany miały uszy? Kto wie, może niedługo będzie można trafić za kratki nawet za samo rozmawianie, nie tylko za używanie zaklęć? Była to zdecydowanie niepokojąca wizja, bo choć oboje mieli pewne koneksje, szczególnie on z racji pochodzenia, nawet to mogłoby im nie pomóc, gdyby ktoś uznał, że swoimi poglądami godzą w obecny, zmieniający się i niepewny ład.\n- Może są. To zaskakujący zbieg okoliczności, że tyle wydarzyło się w dwóch różnych miejscach w tym samym czasie – zauważyła, po czym wzruszyła ramionami. Och, porozmawiałaby o tym dłużej, dokładniej, najlepiej z kimś zaufanym, i w miejscu bezpieczniejszym niż to. Teraz więc podchwyciła zmianę tematu i znowu zajęła się piórami. – Czy ja wiem? Niespecjalnie, poza tym, że pióro powinno dobrze leżeć w dłoni i nie zniekształcać pisma. To bardzo ważne, zwłaszcza gdy odczytuję swoje notatki po pewnym czasie i nie chcę musieć domyślać się, co kryje się pod zamazanym tekstem. – Jeśli chodzi o jej zapiski, była dość pedantyczna, nie lubiła, gdy pióro przerywało lub robiło kleksy. Lubiła, jak stronice w jej notatniku wyglądały schludnie, zarówno tekst pisany, jak i szkice, które umieszczała przy niektórych zapiskach.\n- Tak, chyba zdecyduję się na te... – wybrała w końcu parę piór, które uznała za najlepiej wyważone. Oby tylko jej kot nie postanowił zrobić sobie z nich nowych zabawek.\n- Ciekawe, czy jeszcze kiedyś spotkamy się w rezerwacie, gdzie pracujesz. Chętnie zobaczyłabym twoich podopiecznych i dowiedziała się o nich czegoś więcej – nawiązała do ich zupełnie pierwszego spotkania, bo jej wzrok spoczął znowu na notatniku ze smoczej skóry, który chwilę temu odrzucił mężczyzna. Kto wie, może kiedyś znowu przygnają ją tam amnezjatorskie powinności, a może własna ciekawość niezwykłymi istotami, jakimi były smoki? Była pewna, że Travis mógłby wiele o nich opowiedzieć i to w zupełnie inny, bardziej żywy sposób, niż czyniły to książki.\nRe: Scribbulus - artykuły piśmiennicze [odnośnik] 22.08.16 20:48\nTak niespodziewane, pełne adrenaliny spotkania jak to grudniowe, dostarczały Travisowi pewnego rodzaju rozrywki. Nie lubił kłopotów, nie szukał ich, lecz kiedy już były… nie potrafił ich jednoznacznie zakwalifikować do szufladki złe. Najprawdopodobniej było to wynikiem pracy, jaką się parał. Zajmowanie się smokami nie należało do najbezpieczniejszych zawodów, możliwe nawet, że Greengrass uzależnił się od ciągłego poczucia zagrożenia jakie czyhało na niego w Peak District. Wtedy, w ciemnym zaułku Londynu, bał się. To oczywiste. Jednocześnie ten strach napędzał go do działania, w którym tak się lubował. Statyczna, siedząca posadka nie była dla niego. Zmęczyłby się już po kilku godzinach nie mogąc wytrzymać w zamkniętym pomieszczeniu tak długo. Musiałby oddać się w ramiona snu, żeby jakoś przezwyciężyć to piekielne dążenie do dynamiki. W jego życiu brakowało mu harmonii, ładu, ale to mu tak naprawdę odpowiadało. Nie wiedział jak odnajdzie się w scenariuszu napisanym przez ród. To tylko kwestia czasu jak otrzyma informację o znalezieniu mu narzeczonej. Travis będzie zmuszony do reorganizacji swojego dotychczasowego życia, do większej koncentracji na rodzinie, większej uwagi oraz roztropności. Niestety wcale mu to nie odpowiadało, a sama myśl była dla niego bardziej bolesna od smoczych poparzeń. Nic nie mógł na to poradzić. Odkąd tylko wrócił z Rumunii wiedział już, że tak właśnie będzie wyglądać jego istnienie w magicznej społeczności. Śmierć Noah, następnie wydziedziczenie Leo, to wszystko stanowiło kolejne ciężary dokładane mu na jego barki. Musiał to udźwignąć, po prostu musiał. W jakimś niewielkim stopniu był już oswojony z tą myślą.\nTak naprawdę ta zawierucha ze śmiercią nestorów dała mu więcej czasu. Teraz niewielu z nich myślało o wynajdywaniu partnerek dla swoich latorośli, obecnie czarodzieje mieli na głowie większe problemy. Stan ten nie będzie trwać wiecznie, lecz kupione dodatkowe chwile oddechu zdawały się być dla młodego chłopaka na wagę złota. Pomimo tego nie odczuwał żadnej ulgi, wręcz przeciwnie, rozpamiętywał te wydarzenia nie mogąc skupić się na wyborze prezentu. Denerwował go niezainteresowany sprzedawca, swąd pergaminów, smocza skóra oraz niepewność jutra. Bardzo starał się tego wszystkiego nie okazywać pięknej Lunie, dlatego większość uwagi poświęcał wywoływaniu na swojej twarzy niepodważalnego uśmiechu. Niestety jej słowa nie były pokrzepiające. Wydarzyło się to samo? Zamordowano kogoś jeszcze? Greengrass wzdrygnął się, wypuszczając na ladę jedno z obracanych w palcach piór. Całe szczęście, że pióra z natury były lekkie, a więc nie narobił tym hałasu.\n- Rzeczywiście - odparł jedynie niemrawo, uznając, że to nienajlepszy czas i miejsce na tego typu rozmowy. Ściany od zawsze miały uszy, wątpił, żeby w tym przypadku było inaczej. Odłożył na miejsce upuszczony wcześniej przezeń przedmiot, kierując wzrok na pozostałe egzemplarze. Słuchając słów Spencer-Moon musiał przyznać jej rację. Niby przytoczyła mu absolutne podstawy, a pomimo tego uznał to za nowość. Sam nie pisywał zbyt wiele, jego praca miała zupełnie inny charakter. Od czasu do czasu brał się za raporty oraz inne dokumenty, ale nigdy nie zaprzątał sobie głowy swoim pismem lub dzierżonym w dłoni piórem. Pokiwał zatem głową z uznaniem sięgając po kolejny wyrób od Scribbulusa.\n- Widzę, że dużo panienka pisze. Można wiedzieć co takiego, czy to zbyt prywatna sprawa? - zapytał z ciekawości oglądając w rękach jedno z najnowszych piór samopiszących. Na karteczce - gdzie wcześniej leżało - podana była informacja o możliwości zrobienia na nim specjalnego graweru. Faktycznie, jego trzon był na tyle duży i gruby, że taka operacja mogłaby się udać. - Wyglądają bardzo dobrze. - Pochwalił jej wybór, zerkając na trzymane przez nią rzeczy tylko na krótką chwilę. Zaraz zresztą zmieniła temat, na którym się mocno skoncentrował. Na jego twarzy pojawił się głupkowaty uśmiech. Zapomniał, że przeszli już na ty, lecz miał zamiar się od tej pory pilnować.\n- Nie jestem pewien czy to będzie możliwe bez uprzedniego przeszkolenia. Wierzę w twoje umiejętności, ale nie chciałbym, żeby Peak District miało problemy. Niedawno spotkał nas poważny błąd, którego skutki ciągną się do dziś, dlatego musze być rozważniejszy - powiedział, ściszając głos. - Na razie mogę zaproponować oglądanie smoków przez omnikulary - dodał prędko. Był ciekawy jej reakcji.\nRe: Scribbulus - artykuły piśmiennicze [odnośnik] 08.09.16 15:54\nLuna nawet nie wiedziała, z czym zmagał się młody Greengrass, choć mogła tylko podejrzewać, że będąc mężczyzną ze szlacheckiego rodu, któremu stawiano konkretne wymagania, było tego sporo. Może dla niej to dobrze, że nie była szlachcianką, przynajmniej mogła sama stawiać sobie wymagania, a nie dostosowywać się tylko do kaprysów innych. Wymagała od siebie bardzo dużo, chciała rozwijać swoją wiedzę, odkryć coś ciekawego i kiedyś, w przyszłości zasłynąć nie jako bratanica byłego Ministra Magii, a inteligentna badaczka z ciekawymi i godnymi upamiętnienia odkryciami na koncie. Teraz była młoda, ale miała przed sobą cel. Trudniej było jej tylko określić, w jakim dokładnie kierunku chciałaby poprowadzić swoją karierę, bo na ten moment była rozdarta pomiędzy wieloma rzeczami, które ją interesowały, a przecież nie starczyłoby jej czasu, by należycie rozwinąć się we wszystkim, to było zwyczajnie niemożliwe. Musiała wybrać... Tylko co, kiedy jej umysł przetwarzał tyle myśli na minutę, a ona, mimo sprawiania wrażenia bardzo konkretnej, stałej osoby, w głębi duszy miotała się w rozdarciu między różnymi fascynacjami?\n- Czasem piszę. Chociaż raczej nie typowo twórczo, raczej... utrwalam interesujące mnie informacje i spostrzeżenia. Mogą się przydać w przyszłości – odpowiedziała. Chyba nie miała odpowiedniej wyobraźni, jeśli chodzi o twórcze pisanie i tworzenie pięknych historii. Była na to zbyt sztywna, zresztą, czytając, częściej sięgała po literaturę naukową. Fascynacja romansidłami, tak typowa dla większości kobiet, była jej zupełnie obca, wręcz abstrakcyjna.\n- Cóż, chyba lepiej, żeby nierozsądni mugole nie zapuszczali się w pobliże smoków. I tak się dziwię, że tak wielu próbuje dostać się w tak niedostępne obszary – rzekła. – Ale z zaproszenia chętnie skorzystam, to będzie przyjemne doświadczenie, pojawić się w takim miejscu nie dlatego, że trzeba komuś wyczyścić pamięć, a dla samego obcowania z tymi wyjątkowymi stworzeniami. – Uśmiechnęła się nieznacznie. Tak było zdecydowanie lepiej, Greengrass może jeszcze kiedyś ją tam zobaczy, skoro już ją zaprosił. Na pewno mieli tam wyznaczone obszary dla odwiedzających.\nRe: Scribbulus - artykuły piśmiennicze [odnośnik] 09.09.16 16:19\nTo prawda, panny nieszlachetnego pochodzenia pod wieloma względami mogły mieć w życiu łatwiej… tak jak i trudniej. To sprawiało, że Greengrass był ostrożny w swoich osądach i żadnej z nich nie skazywał na jednoznaczną aprobatę lub dezaprobatę. Kobiety generalnie miały w życiu bardziej stromo pod górkę niż mężczyźni, lecz jeśli były piękne, można byłoby im wiele wybaczyć. Smutne, powierzchowne - jak najbardziej - niestety tak wyglądały fakty. Spencer-Moon nie miała typowej urody, ale tej odmówić jej nie można było. Konwersacja z nią wydawała się być Travisowi przyjemna, nie tylko dla ucha, ale także i dla wzroku. Może nieco zbyt sztywna i przesadnie oficjalna, lecz nie znali się zbyt dobrze, a kobieta była ostrożna, co się chwali. Tylko czy przez wspólne przejścia nie powinni otaczać się nawzajem większym zaufaniem? Ach, teoria jak zawsze nie pasowała do praktyki, na co biedny łowca nic poradzić nie mógł. Obracał w dłoniach kolejne pióra, nie mogąc się na żadne z nich decydować. Wreszcie ostatnie odłożył do kubełka, żeby zaraz po tej czynności obrócić się w stronę swojej towarzyszki i słuchać jej uważnie.\n- Coś w rodzaju dziennika? Ciekawe - odpowiedział na jej wyznanie. Zamyślił się na kilka chwil upewniając się w przekonaniu, że on sam nie ma ani czasu, ani chęci na pisanie lub sporządzanie notatek. Praca biurowa też go bardzo męczyła. Był człowiekiem czynu, preferował ruch niż stateczność.\n- To prawda, mugole są… nierozsądni. - Przytaknął, próbując ukryć malującą się na twarzy niechęć. Nadal nie lubił niemagicznych istot. Rozpogodził się w momencie, gdy kobieta przyjęła jego zaproszenie. W głowie układał już listę zadań do zrobienia przed jej przybyciem. - W takim razie proszę wyczekiwać mojej sowy. Teraz niestety muszę już iść, zasiedziałem się - odparł, a jego nieprzyjazny wzrok spoczął na sprzedawcy, który dopiero teraz ruszał w ich stronę chcąc spytać czy coś kupią. Greengrass odprawił go ruchem dłoni. - Pozdrów siostrę, Luno - powiedział jeszcze, mrugając do niej znacząco. Następnie wyszedł ze sklepu.\nRe: Scribbulus - artykuły piśmiennicze [odnośnik] 10.09.16 0:42\nTak było. Luna też to wiedziała. Kobiety zazwyczaj miały pod górkę, na przykład jeśli chodzi o niektóre zawody... czy nawet związki. Chociaż akurat Luna niespecjalnie o tym myślała, nawet jeśli wiele dziewcząt czystej krwi oddałoby praktycznie wszystko, żeby zdobyć aprobatę szlachetnie urodzonego mężczyzny.\n- Właśnie tak. Coś w rodzaju dziennika - potwierdziła, uśmiechając się nieznacznie. Zapisywanie przemyśleń w dzienniku pomagało jej się zorganizować, uporządkować plątaninę myśli i upamiętnić je na później.\n- Nie można temu zaprzeczyć. Często ciągnie ich tam, gdzie jest niebezpiecznie - zauważyła. Chociaż czy czarodzieje też tego nie robili? Też. Tyle, że mieli większą świadomość istnienia magicznych zagrożeń. Mugole uważali smoki i inne stworzenia za postacie z legend, a potem nagle spotykali je na swojej drodze... Jeśli mieli dużo szczęścia, kończyło się tylko na spotkaniu z amnezjatorami i zmianie pamięci. Jeśli nie... Cóż, nie brakowało przypadków pożarcia przez smoki lub inne istoty.\n- Dziękuję. I oczywiście pozdrowię - powiedziała cicho. Kiedy mężczyzna wyszedł, Luna także w końcu wybrała i zakupiła pióra, a potem opuściła sklep.\nRe: Scribbulus - artykuły piśmiennicze [odnośnik] 09.12.16 23:33\nRaiden był bardziej rozbity niż zawsze. Może dlatego że odliczanie dni od jednego największego zła do kolejnego było bezsensowne. Zdecydowanie za dużo takich sytuacji miało miejsce w ostatnim czasie, ale przynajmniej jedno dobre wciąż przebijało się przez jego umysł, nie pozwalając, by całkowicie zmarkotniał. Gdy o tym myślał, rozczulał się, a całe jego ciało przepełniało dziwne ciepło, którego źródła nie mógł zlokalizować. Chociaż funkcjonariusz czarodziejskiej policji się go domyślał. Gdyby te wszystkie śmierci zdarzyły się komuś mniej odpornemu nie tylko psychicznie, ale również i fizycznie, można by popaść niemal w manię prześladowczą. Carter przejechał wspomnieniami przez ostatnie miesiące. Śmierć rodziców na początku roku sprawiła, że wrócił po latach z Chicago bez okazji do pojednania. Potem Sophia praktycznie go unikała, by koniec końców musiał się wpraszać do własnego domu rodzinnego. Tylko Cillian przyjął go ciepło w Londynie, podczas gdy rodzina i reszta przyjaciół zwyczajnie postanowiła się od niego odwrócić. A gdy wszystko zaczynało się układać, powoli, chociaż szło ku dobremu... Cillian został brutalnie zamordowany. I Raiden nie prowadził już jedynie prywatnego dochodzenia w sprawie rzekomej śmierci przez wilkołaka państwa Carter, a zaczął szukać mordercy swojego przyjaciela. Który zostawił swoją żonę i dwuletniego syna. Co się działo w tym świecie? Czy zawsze miał być tak samo brutalny jak dotychczas? Czy jego dzieci miały właśnie żyć w takiej rzeczywistości? Jego rodzice właśnie walczyli o lepsze jutro i zamierzał kontynuować ich dzieło.\nIdąc po Ulicy Pokątnej, miał tylko jeden cel. Nie potrzebował żadnych bajerów dla ulepszenia listu dla kochanki. Na razie jego jedyna kobieta nie potrzebowała otrzymywać od niego żadnych wiadomości, mieszkając z nim pod jednym dachem. Ale papier w biurze policji nie był nieskończony. Tak samo jak jego pióra czy atrament. A Scribbulus był idealnym miejsce, gdzie można było zakupić podstawowe wyposażenie do biurka - najtaniej i w dobrej jakości. Właśnie tych rzeczy potrzebował tego dnia Raiden, kierując się do sklepu z artykułami papierniczymi. Odprowadził spojrzeniem dwójkę śmiejących się do siebie kobiet, zanim usłyszał charakterystyczny dzwonek oznaczający pojawienie się kolejnego klienta. Zapach kurzu od razu do niego dotarł. Bądź co bądź nawet lubił to miejsce. Nie zastanawiając się, skierował się do stoiska z pergaminem.\nOstatnio zmieniony przez Raiden Carter dnia 26.12.16 11:24, w całości zmieniany 1 raz\nRe: Scribbulus - artykuły piśmiennicze [odnośnik] 10.12.16 11:17\nMiękkie światło późnego poranka, dodawało Pokątnej uroku, który nawet ona musiała docenić. Szerokie alejki lśniły czystością, okna na wyższych piętrach kamienic zdobiły firanki i doniczkowe roślinki, a spacerujący wokół ludzie zdawali się znacznie spokojniejsi niż wiecznie kryjący się w półcieniach bywalcy Nokturna. Było w tym wszystkim coś nierealnego, jakby wyrwanego z pięknego snu. A może to tylko ona patrzyła dziś na świat przychylniejszym okiem? Miesiąc spędzony poza Londynem sprawił, że po powrocie wszystko wydawało jej się milsze i piękniejsze. Tęskniła za tym miastem, tęskniła za swoim domem. I teraz przemierzając Pokątną, nie mogła powstrzymać bladego uśmiechu, który błądził gdzieś na jej wargach. Wewnętrznie wciąż czuła się dziwnie obolała - wiele złych rzeczy wydarzyło się w ostatnich tygodniach (miesiącach, latach?) i dojście do siebie zajmowało jej więcej czasu niż chciałaby przyznać. A trzeba było przecież zbierać siły na nadchodzące wyzwania. Instynkt podpowiadał jej, że przyszłość wcale nie maluje się w jaśniejszych barwach.\nDziś jednak nie towarzyszyły jej ponure myśli. W lekkim, czarnym płaszczu spacerowym krokiem przemierzała Pokątną, kierując się w bardzo konkretnym kierunku - do sklepu papierniczego. Od kiedy zainwestowała w sowę i zaczęła pisać listy... okazało się, że potrzeba jej rzeczy tak przyziemnych jak pergamin, atrament i pióra! Ostatni raz kupowała je chyba w drodze do szkoły. Później nie były jej już szczególnie potrzebne. Poprzedniego wieczoru ostatnie z jej archaicznych piór złamało się podczas prób napisania listu, więc dziś przekraczała próg Scribbulusa. Dzwoneczek przy drzwiach zaanonsował jej przybycie melodyjnym zaśpiewem. Zanurzyła się w pachnący kurzem i pergaminem sklep wciąż z tym lekkim uśmieszkiem na twarzy, mocno pogrążona w swoich rozmyślaniach na temat tego jakie pióro kupić. Błądziła między półkami przez kilka chwil, rejestrując obecność innych klientów, ale nie poświęcając im zbyt wiele uwagi. Po chwili wybrała trzy krucze pióra, których czarna barwa opalizowała lekko zielonymi refleksami. Zaraz potem podeszła do półki z pergaminami. Stojącemu tam mężczyźnie posłała wyjątkowo pogodne (jak na nią) spojrzenie i sięgając ponad jego ramieniem ściągnęła interesujący ją plik arkuszy. Tak obładowana ruszyła w kierunku lady.\nWłaśnie w tym momencie poczuła na sobie intensywne spojrzenie, które wytrąciło ją z jej spokojnych rozmyślań. Wpatrywała się w nią kobieta, która chyba jeszcze chwilę temu wybierała kałamarz, ale teraz stała jak oniemiała. Rita zmarszczyła lekko brwi, usiłując dopasować do znajomo wyglądającej twarzy jakieś imię, ale bezskutecznie. Miała już ruszyć dalej, gdy powietrze przeszył głośny krzyk:\n- Złodziejka! - wykrzyknęła kobieta, celując oskarżycielsko palcem w Ritę. - Wiedźma z Nokturnu, widziałam jak kradnie. - wrzeszczała dalej zwracając uwagę nie tylko właściciela, ale i innych klientów. Oniemiała Rita zamrugała dwukrotnie, zaskoczona nagłym obrotem zdarzeń i tym jak błyskawicznie znalazła się w centrum zainteresowania. No to tyle, jeśli chodzi o miły poranek. - pomyślała, czując rodzący się w jej wnętrzu gniew.\n- Słucham? - zapytała tylko. Jej cichy ton był tylko pozornie łagodny. Gdzieś w jej czarnych oczach czaiła się groźba. Uniosła zaczepnie brwi, bezgłośnie sugerując, by kobieta przemyślała swoje zachowanie. W jej kierunku maszerował już właściciel sklepu, stała więc spokojnie, bez większego entuzjazmu oczekując dalszego rozwoju wydarzeń.\nRe: Scribbulus - artykuły piśmiennicze [odnośnik] 10.12.16 13:35\nJak się okazywało, gdziekolwiek się udał, zawsze miał pełne ręce roboty. Poczynając od wyjścia do Dziurawego Kotła przez spacer na Pokątnej, który zakończył się wyśledzeniem handlarzy śnieżki po sklepik z artykułami piśmienniczymi kończąc. Chyba za nikim jego praca nie chodziła tak jak za Raidenem. Podobało mu się to. W końcu czy nie do tego był szkolony? Nie tego chciał przez całe życie? Nie tego uczył go ojciec? William Carter był zdecydowanie najlepszym człowiekiem jakiego znał jego potomek. Nie mógł sobie wyobrazić bardziej szlachetnego i oddanego sprawie. Walczył nie tylko o wartości, w które wierzył, ale również o prawdę, którą współcześni czarodzieje woleli unikać. Dlatego też musiał zginąć razem ze swoją piękną żoną. A Raidena przy tym nie było. Nie wiedział czy ojciec czuł, że ktoś na niego czyha. Może gdyby był w domu, dostrzegłby te znaki. W końcu był dobry w tym co robił, a mało ludzi mogło powiedzieć, że oddawali się swojej sprawie całkowicie. Zabawnym było myśleć, że może jego rodzice żyliby, gdyby nie wyjeżdżał. Ale takie są słabości ludzkości - rozmyślania i przypuszczenia. I chociaż Raiden nie był osobą, która zbyt pochłaniała się w tych rozmyślaniach, jego również dotknęły podobne wątpliwości. Nauki z dzieciństwa sprawiły, że ani przez chwilę nie wierzył w ten nieszczęśliwy wypadek, który podawano mu na tacy przez Ministerstwo Magii i gazety. Śmierć przez rozjuszonego wilkołaka. Jednak widział miejsce zbrodni, widział też zdjęcia zaraz po odkryciu rozszarpanych ciał, zdewastowany samochód... Każdy głupiec zauważyłby wiele niedoskonałości. Nie trzeba było być brygadzistą, by je dojrzeć. Jednak Raiden nie zamierzał odpuścić. Przed spojrzeniami wszystkich węszył, starając się odgadnąć kto tak naprawdę był za to wszystko odpowiedzialny. Już teraz wiedział, że ten wilkołak nie był wilkołakiem. Co za człowiek mógł podszyć się pod tę bestię i posiekać dwoje niewinnych osób?\nKolejny dzwonek w drzwiach wybudził go z tych rozmyślań i sprawił, że egzekutor prawa znów był w Scribbulusie z pergaminem w dłoniach. Chciał wybrać swój ulubiony - wyprawiany z baraniej skóry. Lubił jego zapach i dotyk, a szczególnie to, że był najtańszy. Jego pióro lekko sunęło po właściwej stronie w przeciwieństwie do tych wykonanych ze skóry bydła. Może i był wygodnickim, ale w takiej pracy, gdzie trzeba było spisywać wiele raportów, a niektóre z nich były przekazywane władzy wyższej, był wymagany właśnie pergamin zamiast papieru. Nie wiedział dlaczego, ale nie zamierzał dyskutować na ten temat. Skoro przełożeni tak chcieli, musiał ich słuchać. Lub przynajmniej w większości podobnych przypadków kiwał głową. Pomimo że był w czarodziejskiej policji w Anglii dopiero od czterech miesięcy po przeniesieniu, zdążył zdobyć ich szacunek, chociaż wiele razy kwestionowano jego poczynania. Zdecydowanie za bardzo śmiałe i, jak oni to nazywali, amerykańskie. Musieli jednak przyznać, że spuszczając swojego najlepszego psa ze smyczy, zyskali o wiele więcej niż tracili. I chociaż wyraźnie nastroje zaczynały się dzielić nie tylko w Ministerstwie, Carter zamierzał pracować dalej. Tym mocniej im wszyscy zaczynali przeciwstawiać się ku sobie, tym mocniej pracował. Wybierając rulony odpowiedniego pergaminu, nie zauważył, że podeszła do niego kobieta. Kobieta, która zdecydowanie przewyższała wzrostem większość przedstawicielek swojej płci. Podniósł spojrzenie w pewnym momencie, wychwytując jej, gdy patrzyła na niego przez chwilę. A później otoczył go jej zapach, gdy praktycznie leniwie, nie spiesząc się sięgnęła po pergaminy nad jego ramieniem. Wydawało mu się, że skąd znał ten pewny siebie, niemal zuchwały wyrazy twarzy twardo stąpającej po ziemi kobiety.\nOdprowadził ją spojrzeniem, po czym wrócił do swoich zakupów, gdy usłyszał słowo, które wiązało go niebywale z jego pracą. No, cóż. Najwidoczniej znajdował się tam, gdzie powinien. Złodziejka było jedynie początkiem jak się zresztą okazało. Chwilowo stał dalej w tym samym miejscu, obserwując całą scenę, która rozegrała się na jego oczach bez większego zainteresowania. Zauważył tę samą kobietę, co przed chwilą. Zaraz jednak zauważył idącego w tamtą stronę właściciela sklepu. Musiał więc zareagować.\n- Co się dzieje? - spytał, podchodząc i stając za podejrzaną, równocześnie patrząc intensywnie na krzyczącą kobietę. Zaraz też zlustrował mężczyznę, który wybiegł z zaplecza.\n- Co panu do tego?! - rzucił wyraźnie podenerwowany już tym zamieszaniem, które wybuchło w jego sklepie. No, cóż. Raiden musiał albo go uspokoić, albo jeszcze bardziej zdenerwować, gdy wyciągnął legitymację czarodziejskiej policji, uśmiechając się do niego gorzko.


Sposób na Sukces - Farmer.pl - hodowla, uprawa, maszyny, dopłaty\nPodano listę nagrodzonych w XXI edycji konkursu "Sposób na Sukces" na najlepsze działania kreujące przedsiębiorczość na obszarach wiejskich.\nDo 30 kwietnia 2021 r. będą przyjmowane zgłoszenia do konkursu „Sposób na Sukces”.\n„Sposób na Sukces” nagrodzony po raz 17.\nUroczyste wręczenie nagród laureatom i wyróżnionym w XVII edycji ogólnopolskiego konkursu "Sposób na Sukces" już za nami.\n39 przedsiębiorczych, chętnych do uznania ich sukcesu\nPo raz XVII rusza ocena zgłoszeń do konkursu „Sposób na Sukces”, organizowanego przez CDR w Brwinowie.\nOstatnie zmiany w ustawie o OZE wpłynęły na poprawę opłacalności pracy biogazowni.\nXVII „Sposób na Sukces” czeka na przedsiębiorczych\nPo raz 17. Centrum Doradztwa Rolniczego w Brwinowie czeka na zgłoszenia najlepszych działań przedsiębiorczych i społecznych zrealizowanych na obszarach wiejskich.\nSzesnaście przedsięwzięć nagrodzonych w 16. „Sposobie na Sukces”\nTrzynastu laureatów i trzech wyróżnionych w czterech kategoriach – taki werdykt wydało jury w tegorocznym konkursie „Sposób na Sukces”.\nNa Węgrzech rolnik korzysta z doradztwa w ramach limitu\nSystem doradczy na Węgrzech poznają uczestnicy seminarium „Jakość życia na obszarach wiejskich i różnicowanie gospodarki wiejskiej”.


Czworokątnie...: Czas oczekiwania\nAutor: Matka Czworokątna o 22:54\nMadeleine 3 grudnia 2012 08:48\nKochana dziękuję za nagłośnienie galerii, wejsc mnostwo a mało kto głosuje...Muszę jakos dzis apel zrobic :))) to co kawka teraz???roraty...pamiętam jak chodziła....dzieciaki podrosną będziemy chodzic!!!\nMatka Czworokątna 3 grudnia 2012 09:51\nProszę bardzo, banerek nawet już dałam z boku :).\nNa roratach byliśmy 7ką. Udało się. Ciekawa jestem jak będzie jutro... W Mikołajki zawsze się zrywają, więc nie mam stresu o ten dzień :-)\nmamis 3 grudnia 2012 08:53\nTeż bardzo lubię ten grudniowy czas oczekiwania.\nMatka Czworokątna 3 grudnia 2012 09:52\nMamis, witam u mnie :) Rozgość się :-)\nmamaka 5 grudnia 2012 06:38\nKochana gratuluję więc,ze udało Wam się z roratami obojętnie jak długo wytrwacie ale ilość osób mnie wprawiła w zachwyt totalny. U mnie z racji pracy różnie jest. Poza tym proboszcz zmienił na prośbę rodziców małych dzieci ,że od kilku lat mamy 3 dni o 18:00 i 3 o 07:00.Ależ miło u Ciebie:)\nMatka Czworokątna 5 grudnia 2012 11:59\nDziękuję za odwiedziny. U moich znajomych też jest ten system 3 msze rano i 3 wieczorem. Dziś znów się udało. A jutro być "musimy". Bo jest niespodzianka ;-)\nMadeleine 5 grudnia 2012 22:28\nKochana jak chcesz wiesz..."poplotkować" to pisz na maila...przytulam :****\nfolkmyself 7 grudnia 2012 17:02\nTobie równiez dobrego czasu!\nMariaPar 12 grudnia 2012 08:04\nŚliczny stroik. Zrobiło się bardzo świątecznie.\nIza 12 grudnia 2012 23:58\nTak tu przypadkowo trafiłam, głównie zwabiona tym "czworokątnym" - bo u nas właśnie 4, ale jak się wczytuję w bloga (bardzo mnie wciągnął) to widzę, że jednak nas przebijacie ;-) U nas też dziś wpis roratni, chylę czoło, bo tylko córcia pierwszokomunistka z tatą wyruszyli... Ale też było śmiesznie...\nNessie 13 grudnia 2012 16:53\nŚwietny klimat świąteczny :-)\nP.S. też mamy sentyment do miśków.


Służba Zdrowia niesie pomoc, a my pomagamy im pomagać | Siepomaga.pl\nKiedy jest Dzień Służby Zdrowia?\nDzień Służby Zdrowia oraz Światowy Dzień Zdrowia obchodzony 7 kwietnia. W tym dniu, co roku od 1950, obchodzimy rocznicę powstania Światowej Organizacji Zdrowia - WHO (World Health Organization).\nDzień Służby Zdrowia - życzenia\nW imieniu Fundacji Siepomaga chcielibyśmy podziękować za serce i trud włożony w ratowanie ludzi, a szczególnie naszych Podopiecznych. Dziękujemy też za zaangażowanie — nieprzespane noce, przedłużone dyżury, ciągłą edukację, by korzystać z najnowszych metod leczenia, a także za odpowiedzialność, którą bierzecie na siebie, podejmując ryzyko ratowania zdrowia i życia.\nŻyczymy Wam sił i cierpliwości do pacjentów, uśmiechów na co dzień, a także zdrowia, byście mogli nieść nadzieję i ratunek tak długo, jak to możliwe.\nJak Fundacja Siepomaga pomaga Służbie Zdrowia?\nChcielibyśmy, aby każdy, kto potrzebuje pomocy dla siebie lub swoich bliskich, mógł taką pomoc jak najszybciej otrzymać. Z tego powodu dzięki Waszej pomocy, ze środków zebranych na cele statutowe, wspieramy Służbę Zdrowia:\nDar dla USK od Siepomaga i Darczyńcy z USA\nDzięki współpracy z darczyńcą z USA, pochodzącym z Białegostoku, Siepomaga zakupiła mobilny zespół ECMO, czyli ambulans z tzn. płucosercem, które w nagłych przypadkach ma zastępować te narządy.\nTo pierwsza taka karetka w woj. podlaskim i jedna z najnowocześniejszych w Polsce.\nŻółty ambulans oznaczony logotypem fundacji, a także nazwiskiem darczyńcy krąży od niedawna po ulicach Białegostoku i drogach województwa podlaskiego.\nSiepomaga rapując - #hot16challenge2\nSolar, organizując akcję #hot16challenge2 zrobił coś niesamowitego — zaangażował setki tysięcy Polaków w pomoc i wsparcie Służby Zdrowia. Z zebranych środków udało się zakupić 7 nowoczesnych i wyposażonych karetek, które zastąpiły wysłużone “oldtimery”.\nAmbulanse zakupione ze środków zebranych przez Siepomaga i #hot16challenge2 jeżdżą w: Ciechanowcu (woj. podlaskie), Komańczy (woj. podkarpackie), Nowogrodzie Bobrzańskim (woj. lubuskie), Pisarzowicach (woj. śląskie), Łosicach (woj. mazowieckie), Sokołowie Podlaskim (woj. mazowieckie) oraz w Warszawie.\nKażda karetka została wyposażona w urządzenia, które znacznie ułatwiają i przyspieszają proces dezynfekcji pojazdu.\nPodczas odbioru karetek Spotkaliśmy wspaniałych ludzi z „pierwszej linii frontu” walki z COVID-19 – ratowników, pielęgniarki i kierowców. Oni najlepiej wiedzą, jak ważna jest każda minuta w oczekiwaniu na ratunek…\nChwilę później otrzymaliśmy informację, że podczas drogi powrotnej jeden z ambulansów przeszedł “chrzest bojowy”. Ratownicy Bieszczadzkiego Pogotowia Ratunkowego byli świadkami wypadku i jako pierwsi udzielili pomocy poszkodowanemu.\nŚwiatowy dzień służby zdrowia — nie każdy bohater nosi pelerynę\nNasi bohaterowie noszą specjalne kombinezony i walczą na pozór z niewidzialnym potworem - koronawirusem. W tym zakresie potrzeby szpitali były ogromne, ale ogromne też było Wasze wsparcie!\nRazem z Wami — Darczyńcami Siepomaga uzbieraliśmy ponad 30 mln zł, które zostały przeznaczone na zakup maszyn wspomagających oddychanie, urządzenia do dezynfekcji, a także środki ochrony osobistej, takie jak kombinezony, rękawiczki czy maseczki.\nWięcej informacji znajdziesz na stronie zbiórki środków na walkę z koronawirusem oraz w jej aktualizacjach.\nW poznańskim szpitalu przy ulicy Polnej rocznie rodzi się około 7 tys. dzieci, czyli ok. 20 dzieci każdego dnia — to największy wynik w kraju. Przez długi czas na ścianach porodówek był widoczny ząb czasu.\nUstąpił on jednak motywom kwiatów i pastelowym kolorom za sprawą Fundacji Siepomaga. Komfort rodzących kobiet został zwiększony też przez remont łazienek. Ale to nie wszystko!\nPersonel medyczny może teraz korzystać ze specjalistycznego sprzętu, który ma znaczący wpływ na zdrowie matek i ich dzieci. Pojawiło się m.in. nowe stanowiska do resuscytacji noworodka z kardiomonitorem, wielofunkcyjne stanowiska porodowe i aparat kardiotokograficzny z centralnym nadzorem zapisu.\nPierwsze ważne wrażenie jest zaraz po wejściu do sali. Teraz z nich bije ciepło, nie ma już kafli od sufitu do podłogi, wszystko zostało odmedykalnione. Odprężenie ma zdecydowanie korzystne znaczenie: im mniejszy stres, tym szybciej kobieta rodzi. - powiedział ordynator prof. Szymanowski\nFundacja Siepomaga sfinansowała także zakup nowoczesnej karetki neonatologicznej, której koszt wynosił ok. 700 tys. zł.


Revell.edublogs.org - Katalog PKSI\nSzukasz sklepu internetowego, w którym znajdziesz produkty modelarskie oraz niezbędne akcesoria? Odwiedź tę stronę, gdzie jest szeroki wybór samolotów, samochodów, motocykli do składania i sklejania. Firma działa na polskim rynku już od kilkunastu lat i ma wielu zadowolonych Klientów. Na stronie znajdziesz również w ofercie samoloty metalowe i pojazdy zdalnie sterowane. Serdecznie zapraszamy!\nSłowa kluczowe: modelarstwo, dzieci, sklep\nJesteśmy przedszkolem prywatnym znajdującym się w dzielnicy Konikowo w Gnieźnie. Nasze przedszkole prowadzi klasę „zerówkę” i zawiera dwa oddziały. Punkt przedszkolny Akademia Misio znajduje się na ul. Paderewskiego 2 w Gnieźnie. Do naszego przedszkola zapraszamy 40 podopiecznych...\nNa naszym blogu znajdziesz najciekawsze recenzje i opisy ze świata wielkiego jak i szklanego ekranu. U nas dowiesz się na jaki film warto się wybrać aby nie wyrzucić pieniędzy w błoto. Subiektywne recenzje sporządzone przez naszych znamienitych autorów zwrócą uwagę na najciekawsze...\nagd, automatyka, darmowe wpisy, meble, pneumatyka, reklama, sklep agd, sklep rtv, sprzęt, woda mineralna


Opisy pasji (interesownia2233) - Archiwum 5 maja 2017 - Blogi.pl\n05. maja 2017 21:36:00\nGabloty ogłoszeniowe ważna napotkać w wielu mieszkaniach na mieście. Istnieją w nich plany drogi lub znaczące ogłoszenia kulturalne. A znacznie spośród nich jest po prostu nieestetyczna. Zobacz, czy istnieje wtedy znacząca postać albo te nie.\nW każdym mieście, niezależnie od jego kwoty, jest sporo różnorodnych rzeczy, które się dzieją. Wiele z aktualnych wiedzy ważna wystąpić na stronie internetowej poszczególnego miasta, wszak wtedy chce odwiedzenia strony Urzędu Miasta. Kilkorgu z nas wtedy składa, w szczególności kiedy nie tworzymy takiej konieczności, aby odwiedzić ich ścianę. A podobnie w jakimś centrum w Polsce działają gabloty ogłoszeniowe. To oczywiście z nich mieszkańcy umieją się dowiedzieć o najistotniejszych wydarzeniach inteligentnych oraz nie jedynie miasta.\nMnóstwo obywateli narzeka lecz na współczesne, że gabloty ogłoszeniowe nie są schludne oraz zapewnij odstraszają z czytania ogłoszeń. Więc oraz w wybranych miastach, takich jak Grodzisk, przedsięwzięto to poprawić oraz wystawić nowe gabloty. Bądź przecież jest to szczęśliwe wyjście, natomiast że zdecydowanie niepotrzebne wyrzucanie kapitałów w błoto? Według mnie istnieje aktualne przyszłość, w właściwości w miastach turystycznych. W boku miasta potrzebują być zadbane także zbierać turystów z Rodzimy i pozycja niej. By więc odbyć powinien zadbać o jego urodę, a, niestety, nieestetyczne gabloty ogłoszeniowe od razu kończą się w oczy.


OFICJALNA STRONA GIMNAZJUM W MIĘKINI - News: Warsztaty historyczne w Wojnowicach.\nDzisiaj jest: 19.01.2019 09:30\nWarsztaty historyczne w Wojnowicach. Basia dnia 18.04.2018 22:12:46\n5 kwietnia o godzinie 8:00 wyjechaliśmy spod szkoły do Wojnowic. Na miejscu przywitał nas serdecznie pan Edward. Prowadzący na początku polecił nam ustawić się w szeregu. Linia prosta, wzdłuż której staliśmy, była umowną skalą, pokazującą naszą wiedzę o Annie Frank i II wojnie światowej. Początek symbolizował punkt „0”, co oznaczało brak wiedzy na ten temat. Na końcu szeregu znajdował się umowny punkt „10”. Ustawiając się w szeregu, ocenialiśmy swój poziom wiedzy. Większość z nas zajęła punkty od „0” do „3”. Następnie pan Edward zaczął zadawać pytania, żeby sprawdzić naszą wiedzę, zaznaczając przy tym, że nie oczekuje od nas wyczerpujących odpowiedzi. Uzupełniał nasze wiadomości na temat drugiej wojny światowej, holocaustu i Anny Frank. Po każdym pytaniu i odpowiedzi wiedzieliśmy coraz więcej i przesuwaliśmy się o kolejne punkty na naszej umownej skali. Następnie pan Edward poprosił nas o zapoznanie się z planszami, składającymi się na wystawę poświęconą początkom faszyzmu w Niemczech, czasom II wojny światowej, holocaustowi i życiu Anny Frank. Po krótkiej przerwie na poczęstunek otrzymaliśmy następne zadanie do wykonania. Mieliśmy wybrać jedno zdjęcie z dowolnej planszy, krótko je opisać i uzasadnić wybór. Na zakończenie warsztatów pan Edward ofiarował każdemu z uczestników warsztatów książkę pt. "Historia na dzień dzisiejszy - Anna Frank''. O godzinie 12:00 pożegnaliśmy się z Panem Edwardem i odjechaliśmy do szkoły.\nDrugiego dnia, czyli 6 kwietnia, wyruszyliśmy spod szkoły o tej samej godzinie. Początkiem naszego spotkania była rozmowa o antysemityzmie i dyskryminacji.\nPotem obejrzeliśmy film, który ukazywał życie Anny. Następnie rozpoczęły się zajęcia praktyczne – dobraliśmy się w pary i wybraliśmy planszę lub zdjęcie, które wywołały w nas największe emocje. Pan Edward zadawał nam pytania związane ze wskazaną przez nas planszą lub zdjęciem, ucząc nas jednocześnie, w jaki sposób powinniśmy zadawać pytania i uzyskiwać na nie odpowiedzi. Po przerwie to właśnie my wcieliliśmy się w role przewodników. Na zmianę w grupach zadawaliśmy sobie pytania lub na nie odpowiadaliśmy. Pan Edward przyglądał się nam, a potem wybrał 5 osób, które otrzymały od niego tytuł przewodnika po wystawie. Przewodniczkami zostały dziewczęta z klasy 2b: Patrycja Prycik, Wiktoria Michalik, Oliwia Wojtasik, Sara Szypura i Milena Kocur. Pan Edward zaprosił nas do poprowadzenia warsztatów na następnym spotkaniu. Tak się stało.\n12 kwietnia prowadziłyśmy warsztaty dla klasy 2a. Nie była to łatwa praca, ale wywiązałyśmy się z niej wzorowo. Najpierw zdiagnozowałyśmy wiedzę naszych kolegów na temat Anny Frank i II wojny światowej, potem omówiłyśmy plansze znajdujące się na wystawie. Następnie przeprowadziłyśmy zajęcia warsztatowe. Nauczyłyśmy się odpowiedzialności i współpracy.\nPan Edward jest bardzo mądrym i pozytywnym człowiekiem. W bardzo ciekawy sposób przedstawił nam postać Anny Frank. Pokazał nam również, że praca przewodnika jest ciekawa i wymaga wielkiej odpowiedzialności za przekazywaną wiedzę. Będziemy długo pamiętać o tych trzech dniach spędzonych w Wojnowicach z panem Edwardem. Dziękujemy panu Edwardowi za to, że mogłyśmy się od niego tak wiele nauczyć. Te trzy dni długo pozostaną w naszej pamięci.\nWiktoria Michalik i Patrycja Prycik - klasa 2b\nMamy już: 1,594,696 unikalne wizyty


WILLOW ORGANICS — FRUITY MOUSSE & FRUITY SUGAR SCRUB\nPolska marka kosmetyków naturalnych stawiająca na naturę — czystą i surową — bez niepotrzebnych substancji syntetycznych. Założona przez Marikę — autorkę bloga Porcelanowe Włosy.\nProdukty od początku do końca przygotowywane są ręcznie. Formuły kosmetyków są Self-Preserving. Swoją trwałość zawdzięczają antybakteryjnym właściwościom olejów, maseł i olejków eterycznych. Dzięki temu nie znajdziemy w nich konserwantów.\nKosmetyki Willow Botanics są w 100% naturalne i wegańskie, nietestowane na zwierzętach za to testowane dermatologicznie, nie zawierają oleju palmowego.\nOrganiczny balsam do twarzy i ciała na bazie naturalnych olejów i maseł. Zawiera masło mango i olej z pestek moreli. Pachnie ciepło, cytrusami oraz owocami tropikalnego drzewa Litsea Cubeba. Stworzony z myślą o skórze suchej i dojrzałej — został wzbogacony witaminą E, która wzmacnia barierę naskórka i spowalnia procesy starzenia skóry. Balsam delikatnie natłuszcza, pozostawiając warstwę ochronną. Dba o prawidłowe odżywienie i wspomaga naturalną regenerację.\nOwocowy mus znajduje się w minimalistycznym słoiku z grubego, ciemnego szkła o pojemności 60 g. Konsystencja jest dosyć zaskakująca. Przy pierwszym spojrzeniu wydaje się wręcz stała i gęsta, ale przy pierwszym dotyku już wiadomo, że jest lekka i niezwykle delikatna. W kontakcie ze skórą zachowuje się jak olejek. Niezwykle przyjemna w użytkowaniu formuła. Fantastycznie się rozprowadza po skórze. Pozostawia lekki, nietłusty film ochronny, ale pozwala jej oddychać. Sprawdza się również pod makijaż. Mus zastosowany na zwilżoną skórę wchłania się dosyć szybko. Jest bardzo wydajny. Na uwagę zasługuje również etykieta kosmetyku. Jest nie do zdarcia! Wodoodporna i wytrzymała – miesiąc codziennego użytkowania i wygląda, jakby była przyklejona przed chwilą.\nZapach balsamu to poezja! Niezwykle intensywny, cytrusowy i cudowny zapach werbeny wprawia w dobry nastrój, uspokaja i odpręża – przynajmniej mnie. Złapałam się na tym, że kilka razy w ciągu dnia potrafię otworzyć słoiczek tylko po to, żeby go powąchać. Stosuję ten krem głównie do twarzy, bo szczerze mówiąc szkoda mi go na ciało! Oczywiście nie byłabym sobą, gdybym nie spróbowała go do wszystkiego, do czego tylko można, ale od początku. Uwielbiam masło mango, shea i olej z pestek moreli — każdy z osobna świetnie działa na moją wymagającą i alergiczną skórę. Podejrzewałam, że połączenie ich wszystkich mnie zachwyci, ale że aż tak?! Fruity Mousse to była miłość od pierwszego użycia. Uwielbiam w nim wszystko: konsystencję, zapach, nawet opakowanie, ale przede wszystkim sposób działania na skórę. Fantastycznie nawilża i regeneruje, koi i łagodzi podrażnienia; nie uczulił mnie. To nieocenione właściwości w przypadku mojej skóry. Pomimo bogactwa maseł i olejów w składzie, nie zapycha porów. Cera jest gładka i miękka w dotyku, a jej ogólna kondycja zdecydowanie poprawiona. Uwielbiam wieczorem, po kąpieli usiąść wygodnie w ulubionym fotelu z Owocowym Musem w dłoni – to już rytuał. Nakładam go na twarz robiąc masaż, na okolice oczu, a nawet powieki, usta, dłonie, paznokcie i skórki, stopy, łokcie, kolana… Na każdy obszar, gdzie skóra potrzebuje specjalnej ochronny i wymaga dogłębnej pielęgnacji. To niezwykle wszechstronny kosmetyk. Olejek z werbeny egzotycznej ma na mnie wręcz terapeutyczne działanie – odświeża nie tylko ciało, ale i umysł. Fruity Mousse to jeden z tych kosmetyków, które mogłyby się nigdy nie kończyć. Według mojej skóry (i węchu) to kosmetyczny majstersztyk. Przemyślana receptura, naturalny skład, zniewalający zapach i działanie, które spełnia wszystkie moje wygórowane oczekiwania. Jest idealny.\nFruity Mousse kupisz tutaj KLIK\nOwocowy peeling do ciała na bazie brązowego cukru trzcinowego z wyspy Reunion. Dokładnie złuszcza martwy naskórek, pozostawiając skórę gładką i dobrze nawilżoną dzięki odżywczym właściwościom naturalnych maseł i olejów. Olejek eteryczny z owoców werbeny egzotycznej nadaje mu intensywny energetyzujący zapach.\nPeeling podobnie jak mus zamknięty jest w szklanym, ciemnym słoiku, ale jego pojemność jest dwa razy większa — mamy 120 gramów produktu. Zaskakujące jest, że skład peelingu jest identyczny jak Fruity Mousse, tyle że na pierwszym miejscu w INCI jest cukier. Teoretycznie zaskakujące, ale z drugiej strony, skoro udało się stworzyć takie cudeńko jak Owocowy Mus, to ja nie widzę absolutnie potrzeby zmian składu. Wiedziałam, że mogę się po nim spodziewać jedynie wspaniałych efektów.\nKonsystencja peelingu jest gęsta i zbita. Cukier nasączony bogactwem maseł i olejów. Jest wydajny – jego strata podczas nakładania, oczywiście na wilgotne ciało, jest minimalna. Z racji tego, że cukier dosyć szybko się rozpuszcza pod wpływem tarcia i temperatury ciała – polecam peelingować się małymi partiami. To zapewni dłuższy i bardziej efektywny masaż. Drobinki cukru są mocno wyczuwalne, ale złuszczanie określam raczej jako delikatne – jak to w przypadku peelingów cukrowych. Intensywny zapach werbeny i cytrusów ewoluuje pod wpływem tarcia i jeszcze bardziej zyskuje na intensywności, zapewniając aromaterapeutyczny „wybuch” doznań. Skóra po użyciu bardzo długo pachnie, jest wspaniale oczyszczona i wypielęgnowana. Wygładzona, nawilżona, odżywiona i miękka. Doskonale i mocno natłuszczona, ale nie lepka. Absolutnie nic więcej nie trzeba na nią nakładać. Po delikatnym osuszeniu ciała można się od razu ubrać. Peeling bardzo fajnie sprawdza się również do ust. Z racji tego, że jest słodki, a skład naturalny, nie trudzę się zmywaniem go z warg tylko po prostu go zjadam! Podobnie jak Fruity Mousse to świetny i przemyślany kosmetyk gwarantujący doskonałe, wszechstronne działanie. „Efekt uboczny” zapachu werbeny to zrelaksowane, odprężone i odświeżone ciało. Mój top of the top wśród peelingów.\nFruity Sugar Scrub kupisz tutaj KLIK


Adam Gawęda będzie pracował w Ministerstwie Aktywów Państwowych - BiznesAlert.pl\n6 grudnia 2019, 08:30 Alert\nNowa rola Adama Gawędy\n„Projektowane rozporządzenie zawiera wyłącznie przepisy porządkujące te kwestie. Nie zawiera żadnych zmian w zakresie zadań Pełnomocnika oraz w sposobie jego funkcjonowania” – napisano w projekcie, opublikowanym w czwartek przez Rządowe Centrum Legislacji. Konieczność nowelizacji rozporządzenia sprzed ponad 5 lat wynika ze zmian w strukturze rządu w obecnej kadencji i zastąpienia Ministerstwa Energii Ministerstwem Aktywów Państwowych. Funkcję Pełnomocnika sprawuje obecnie wiceminister w tym resorcie Adam Gawęda, odpowiedzialny za sprawy górnictwa.\nZgodnie z wziąż obowiązującym rozporządzeniem ws. Pełnomocnika, powinien on być sekretarzem stanu w Ministerstwie Energii i to ten resort zapewnia jego obsługę. Ponieważ jednak dział administracji rządowej „gospodarka złożami kopalin”, z którym związana jest działalność Pełnomocnika, jest obecnie domeną Ministra Aktywów Państwowych, konieczne jest dostosowanie stosownych przepisów.\nPB: Adam Gawęda będzie nadal nadzorował górnictwo\nAdam Gawęda energetyka górnictwo Ministerstwo Aktywów Państwowych Polska węgiel


13,5 oC 3,2 km/h 1021,1 hPa\nOlimpiada w Grubnie\n12 marca 2019 roku w Zespole Szkół Centrum Kształcenia Praktycznego w Grubnie odbyły się okręgowe eliminacje XLIII Olimpiady Wiedzy i Umiejętności Rolniczych (OWiUR). Swoim doświadczeniem w zakresie produkcji i wykorzystania biomasy w energetyce miejskiej podzieliła się Grupa OPEC.\nOlimpiada skupiła 120 uczestników z 34 powiatów i złożyła się z dwóch części: teoretycznej oraz praktycznej. Pomiędzy nimi odbył się panel dyskusyjny stanowiący połączenie wiedzy, umiejętności i doświadczenia. Wśród zaproszonych gości znalazły się spółki Grupy OPEC. Reprezentowali je: Paweł Nowak - Kierownik Działu Surowcowego OPEC-BIO oraz Anna Sola-Czerwińska - Specjalista ds. ochrony środowiska spółki OPEC-INEKO. Od ponad 10 lat roku spółka OPEC-INEKO w Elektrociepłowni Łąkowa wykorzystuje biomasę do produkcji ciepła i energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji. Pozyskiwaniem surowca, produkcją oraz dostawą biopaliw do elektrociepłowni zajmuje się spółka OPEC-BIO.\nOWiUR to jeden z najstarszych i najbardziej prestiżowych konkursów wiedzy oraz umiejętności praktycznych organizowany w naszym kraju. Olimpiadzie patronują: Ministerstwo Edukacji Narodowej, Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, a także Ministerstwo Środowiska.\nCelem konkursu jest rozwijanie wśród młodzieży zainteresowań rolnictwem oraz popularyzacja i pogłębienie wiedzy rolniczej i ekologicznej.


✓ Rado R22894163 ⌚ Coupole Classic Gent Automatic Open-Heart XL\nRado Coupole Classic Gent Automatic Open-Heart XLNr katalogowy: R22894163 / Nr serwisowy: 01.734.3894.4.316\nPoprzedni (50/62) Następny (52/62)\nOryginalny uniwersalny zegarek męski na bransolecie wykonanej ze stali szlachetnej. Marka Rado, model Coupole Classic Gent Automatic Open-Heart XL, o numerze katalogowym R22894163.\nTo zegarek szwajcarski (Swiss Made). Model ten napędzany jest przez tradycyjny mechanizm nakręcany automatycznie (ETA C07.631) podczas ruchu nadgarstka. Zastosowanie przeszklonego dekla, sprawia, że użytkownik zegarka może oglądać pracę jego mechanizmu widocznego od spodniej części koperty, co dodaje temu czasomierzowi dodatkowego uroku, klasy i prestiżu.\nTen model charakteryzuje gruba koperta (11,7 mm). Długość koperty (tzw. lug-to-lug) wynosi 45,90 mm. Rozmiar koperty jest bardzo klasyczny (41 mm).\nKoperta zegarka wykonana została ze stali szlachetnej, jest w okrągłym kształcie. Tarcza jest ciemna, chroni ją wysokiej klasy nierysujące się szkiełko szafirowe, szkło zostało dodatkowo pokryte powłoką antyrefleksyjną, która poprawia czytelność zegarka w słoneczne dni oraz przy mocnym natężeniu światła eliminując refleksy. Godziny na tarczy oznaczone są poprzez indeksy. Bransoleta produktu jest w kolorze bicolor (różowe złoto).


Poznań: Dziesięć dni po sylwestrze i nadal walają się pozostałości po petardach | Głos Wielkopolski\nPoznań: Dziesięć dni…\nPoznań: Dziesięć dni po sylwestrze i nadal walają się pozostałości po petardach\nNa skrzyżowaniu Matejki i Wyspiańskiego wciąż widać resztki po powitaniu nowego roku. Fot. Beata Marcińczyk\nDziesięć dni dzieli nas od powitania nowego roku 2013, a na skrzyżowaniu ulic Matejki i Wyspiańskiego w Poznaniu wciąż leżą pozostałości po fetowaniu.\nTo tym bardziej dziwne, że dosłownie kilka metrów dalej od zaśmieconego chodnika jest wejście do Urzędu Miasta Poznania (ul. Matejki 50).\nNajwidoczniej żadne służby porządkowe tego skrawka chodnika nie mają w harmonogramie sprzątania...\nZłóż wniosek o dofinansowanie i wymień kopciucha na eko ogrzewanie\nCo się dzieje 26 października 2020 roku? Sprawdź, jakie wydarzenia odbywają się w poniedziałek w Poznaniu i w Wielkopolsce\nSprawdź, co dzieje się w Poznaniu i w Wielkopolsce w poniedziałek, 26 października.\n26 października w poznaniu\nSkandal na Piotrkowskiej. Policjant wdaje się w pyskówkę, prowokuje a chwilę później od tyłu atakuje demonstranta WIDEO, ZDJĘCIA 28\nGniew rolników dosięgnął posłów z Kalisza. Obornik i nieczystości pod domem posła PiS i posłanki Lewicy\nRolnicy protestujący przeciwko przyjęciu tzw. Piątki dla zwierząt prowadzą akcję "Poznaj swojego posła". Odczuli to kaliscy parlamentarzyści, którzy głosowali za zmianami w prawie. Pod domem Karoliny Pawliczak z Lewicy i Piotra Kalety z PiS rozrzucony został obornik, słoma i nieczystości.\nJakie utrudnienia w ruchu na poznańskich ulicach w czwartek, 15 października? Sprawdź!\nZarząd Dróg Miejskich informuje o utrudnieniach na poznańskich ulicach, jakie kierowcy napotkają w czwartek, 15 października. Sprawdź, gdzie trzeba uważać szczególnie.\npoznań 15 października utrudnienia w ruchu\nBudowa pływalni na os. Zwycięstwa zbliża się do końca. Zobacz, jak wygląda budynek nowego basenu\nBudowa nowej krytej pływalni na os. Zwycięstwa dobiega końca i znacząco wyprzedza harmonogram. Trwają prace wykończeniowe, montowane są instalacje elektryczna i sanitarna. W wnętrzu nowej pływalni znajdą się dwa baseny - pływacki i rekreacyjny. Do dyspozycji dla odwiedzających będzie też sauna i sala fitness.\npływalnia os zwycięstwa\nbasen os zwycięstwa poznań\nnowy basen poznań


ARMASTEK - Zastosowania specjalne\nStosując pręty kompozytowe ARMASTEK™ można uniknąć tych prac a koszt wykonania zbrojenia będzie kilkukrotnie niższy niż użycie prętów ze stali nierdzewnej.\nUrządzenia dużej mocy pracujące w przemyśle np. transformatory, w bliskim kontakcie z żelbetem mogą powodować indukowanie prądów w żelaznych prętach zbrojeniowych. Powoduje to przyśpieszenie ich korozji i szybszą utratę wytrzymałości całej konstrukcji. Pręty kompozytowe ARMASTEK™ nie przewodzą prądu, nie występuje więc w nich zjawisko indukcji a urządzenia elektryczne pracują w ich pobliżu bez strat.\nPręty kompozytowe ARMASTEK™ poza tym, że są izolatorem elektrycznym są całkowicie obojętne dla fal elektromagnetycznych. Dlatego też w znacznie większym stopniu spełniają powyższe wymagania w odróżnieniu od kilkukrotnie droższej stali nierdzewnej.\nPlacówki badawcze i laboratoria


OKO.press screen filmu\nBabcia po wyjściu z kościoła nie wytrzymała. Oberwało się zarówno prezesowi PiS Jarosławowi Kaczyńskiemu, jak i ochraniającym kolumnę rządową policjantom. Całą sytuację nagrali reporterzy OKO.press. Kim jest starsza kobieta, która przeciwsta\nBabcia powiedziała prezesowi PiS, co o nim myśli\nBabcia uczestniczyła we mszy świętej w kolejną miesięcznicę katastrofy Smoleńskiej. W tym samym czasie w kościele przebywał również prezes PiS Jarosław Kaczyński. Po wyjściu ze świątyni kobieta nie kryła emocji, co udało się nagrać reporterom OKO.press. W ręku trzymała białą różę, konstytucję RP, a także kartkę ze słowami skierowanymi do prezesa Prawa i Sprawiedliwości. "Rząd miał ściągnąć wrak, więc ściągnął do rządu Jarka. Obietnica dotrzymana" napisała kobieta.\nNie powstrzymała jej ochrona\nGdy tylko Jarosław Kaczyński wyszedł z kościoła, kobieta pokazała mu transparent i wykrzyczała: "Gdzie jest wrak? Gdzie wrak, prezesie Polski? Gdzie jest wrak? Gdzie jest wrak, facet? Pod Trybunał Stanu pójdziesz". W monecie, gdy starsza kobieta ruszyła w kierunku kolumny rządowej, drogę zagrodziła jej policja. Rozpoczęła się wymiana zdań. Starsza pani była jednak nieustępliwa. "Trybunał Stanu. Trybunał Stanu dla ciebie" krzyczała za odjeżdżającym samochodem Jarosława Kaczyńskiego. Próbowała pójść dalej, jednak policja kazała jej czekać, mimo że przed nią kilka osób przeszło nie zważając na jadącą kolumnę rządową. "Dlaczego nie wolno mi przejść, a tyle ludzi przeszło?" dopytywała zdenerwowana kobieta.\nChciała uczcić pamięć krewnego\nZ rozmowy z funkcjonariuszami policji wynikało, że kobieta chce uczcić pamięć zmarłego członka swojej rodziny. "Ja dojdę tam, gdzie chcę dojść, a jeśli nie dojdę, to znowu kolejna kontrmiesięcznica jest dowodem na to, że służycie przestępcom i przepuszczacie obrzydliwców, a mnie zwykłą osobę nie chcecie wpuścić" powiedziała policjantom. "Ja po prostu chciałam pójść tam, gdzie jest napisane nazwisko mojego krewnego. Ja tego nie rozumiem i walczę o to, żeby móc podejść pod schody czarne do piekła, gdzie może podejść ktoś, kto przyczynił się do śmierci mojego krewnego. (…) On przyczynił się walnie do śmierci 96 ludzi, w tym mojego krewnego, i ja od lat nie mogę przejść tam, gdzie chcę, by uczcić mojego krewnego. To jest jedna z przyczyn, dla których chcę się tam znaleźć. Najważniejsza" tłumaczyła funkcjonariuszom policji próbującym ja wylegitymować.\nCała sytuacja zakończyła się puszczeniem kobiety wolno. Ostatecznie nie została również wylegitymowana, ponieważ funkcjonariusze policji stwierdzili, że ją znają i nie jest to konieczne. Jak przekazał OKO.press, protestująca kobieta to Katarzyna Augustynek. Jest emerytowaną lektorką języka angielskiego i hiszpańskiego, a także współzałożycielką nieformalnej grupy opozycji ulicznej "Polskie Babcie".


Wylewanie jastrychu na starą podłogę - Komentarze - 2022\nWylewanie jastrychu na starą podłogę\nAby wymienić starą podłogę, wylanie nowego jastrychu nie jest łatwe. Zadbaj o to, aby zapewnić jego solidność i wodoodporność.\nPrzed rozpoczęciem pracy wydaje się oczywiście konieczne zamówienie wystarczającej ilości materiałów. Aby to zrobić, pomnóż powierzchnię pomieszczenia przez grubość przewidzianą dla płyty. Policz także nadwyżkę. Będziesz potrzebował 350 kg cementu, 630 kg suchego piasku, 1232 kg żwiru i 175 litrów wody na 1 metr sześcienny betonu. Dodatki można dodawać do mieszanki w celu opóźnienia, przyspieszenia, fluidyzacji lub poprawy jej szczelności.\nPracuj na starej ziemi\nZe swojej strony betonowa płyta znajdzie miejsce w wydrążonym miejscu, aby ją otrzymać, co nazywa się wykopem. Jeż musi mieć grubość 10 cm, jeśli jest wzmocniony zbrojeniem, w przeciwnym razie pozostaw 15 do 20 cm. Jeż to warstwa kamieni i kamyków, których wysokość można określić za pomocą palików. Zmocz tę warstwę, a następnie zapakuj. Następnie ułóż arkusze styropianu lub wytłaczane o grubości 3-4 cm w celu izolacji. Folia polietylenowa może również poprawić szczelność. Wykonaj szalunek do wykopu za pomocą desek, które nie mogą przekraczać poziomu płyty. Należy je usunąć podczas montażu lub tuż przed wylaniem betonu. Należy również wykonać połączenia PCV na wysokości przyszłej płyty, a następnie wykonać zbrojenie za pomocą spawanej siatki.\nW betoniarce wlej żwir, połowę piasku, połowę wody w kolejności, a następnie cement, gdy żwir i piasek są dobrze wymieszane. Dodaj pozostały piasek, a następnie wodę stopniowo. Gdy beton jest gładki i lekko oleisty, jest gotowy do użycia. Przenieś na taczkę.\nWlej nowy jastrych\nMożesz w końcu wylać beton na środek płyty i rozłożyć go grabią. Przesuń linijkę na górze, pociągając do siebie, usuń nadmiar, a następnie usuń listwy prowadzące. Wygładź powierzchnię za pomocą pacy i pacy.\nCopyright 2022 \_ Wylewanie jastrychu na starą podłogę...


Kieszonkowa pochwa pocket pussy ma realistyczny wygląd, który zapewnia realistyczne uczucie! Przekonaj się sam, co mogą zrobić stymulujące żebrowania po wewnętrznej stronie ...\nCo to jest kieszonkowa cipka?\nKtórą cipkę kieszonkową powinienem mieć?\nJak używać kieszonkowej cipki?\nJak utrzymujesz swoją kieszonkową cipkę?\nKieszonkowa cipka to mały męski masturbator . Ten typ masturbator oferuje przyjemną i ekscytującą alternatywę dla ręcznej masturbacji. Większość tych zabawek stara się jak najdokładniej uzyskać wygląd prawdziwej pochwy. Zastosowany materiał jest miękki i dostosowuje się do temperatury ciała. Cipka kieszonkowa różni się od kunstvagina ze względu na bardzo mały rozmiar. Dzięki temu z łatwością możesz zabrać ze sobą w podróż zabawki z tej kategorii. W dodatku są też łatwiejsze w utrzymaniu czystości niż duża wolnostojąca dziura, bo można łatwo dotrzeć do wszystkiego. Zabawki są na tyle małe, że można je nosić w bagażu podręcznym, aw niektórych przypadkach nawet zmieścić się w kieszeni!\nKieszeń cipka jest specjalnie zaprojektowany, aby był łatwy do zabrania ze sobą podczas podróży. Ze względu na mały rozmiar ten masturbator łatwo mieści się między wszystkimi innymi przedmiotami . Ponieważ zabawki są nieco mniejsze niż przeciętna dziurka, są również łatwiejsze do czyszczenia. Ponieważ zabawki są często wyposażone w stymulującą strukturę od wewnątrz , jesteś bardziej pobudzony, niż gdybyś pracował ręką. Przy odrobinie lubrykantu Twoje wrażenia będą jeszcze bardziej realistyczne. Wielu mężczyzn przychodzi szybciej i łatwiej, gdy używają masturbatora. Dodatkowo niektóre modele schowane są w dyskretnej obudowie , dzięki czemu nikt nie zdaje sobie sprawy z tego, co masz w swojej torbie. Z tych powodów kieszonkowa cipka jest idealnym towarzyszem podróży.\nDzięki elastycznemu materiałowi te onaholes ściśle przylegają do penisa. Dlatego też kieszonkowa zabawka może być również przydatna, aby zachować wytrzymałość, gdy jesteś poza domem. Możesz także użyć kieszonkowej cipki ze swoim partnerem, aby gra wstępna podczas wakacji była nieco bardziej wyjątkowa. Twój partner może używać kieszonkowej cipki zamiast rąk różnią się odejmowaniem.\nMasz modele, które przypominają „prawdziwe” i wersje o nieco mniej realistycznym wyglądzie. Realistyczne modele wyglądają prawie identycznie jak prawdziwa pochwa, z naprawdę wyglądającymi wargami sromowymi , łechtaczką i realistycznym kolorem skóry . Występy marki Doc Johnson oparte są na waginach prawdziwych gwiazd porno . Dzięki temu możesz cieszyć się gwiazdami porno, takimi jak Sasha Grey i Jessie Andrews, z hotelu lub bungalowu. Modele te są wykonane z materiału Ultraskyn, który w dotyku przypomina prawdziwą skórę i jest bardzo elastyczny. W rezultacie te zabawki erotyczne bardzo dobrze otaczają penisa, zapewniając jeszcze bardziej naturalną stymulację. Większość tych modeli jest otwarta z tyłu, dzięki czemu podczas zabawy część penisa wystaje przez masturbator. Trzymaj ręcznik w pobliżu, aby złapać płyny. Możesz również wziąć prysznic, aby po zakończeniu wszystko spłukać.\nWadą tych kieszonkowych cipek może być to, że nie mają obudowy . Jeśli nie masz osobnego schowka , bardziej wskazane może być wybranie kieszonkowej cipki z obudową . Masz poręczny uchwyt, który zapewnia większą kontrolę i przyczepność zabawki. Istnieje również szereg wersji specjalnych, w których do obudowy przymocowana jest regulowana przyssawka. Pozwala to na pracę bez użycia rąk z kieszonkową cipką i można wykonywać różne pozycje. Dobrym przykładem takiego modelu jest masturbator bez użycia rąk.\nJeśli chcesz większej różnorodności, możesz kupić kilka modeli. Możesz jednak rozważyć zakup kieszonkowej cipki z dwoma różnymi otworami . Dzięki tym masturbatorom masz inny otwór na każdym końcu. Może mieć kształt pochwy, ust lub odbytu. Aby dowiedzieć się, jak wygląda taka zabawka erotyczna, możesz spojrzeć na 2w1 Hummer Mouth & Vagina.\nNa co należy zwrócić uwagę przy zakupie cipki kieszonkowej? Poniżej postaramy się trochę pomóc w dokonaniu wyboru.\nPodróżujesz z innymi osobami i chcesz zabrać ze sobą sztuczną pochwę, która jest tak dyskretna, jak to tylko możliwe ? Warto wtedy wybrać model z obudową. Cipka kieszonkowa z obudową w większości przypadków ma wygląd latarki i dzięki temu nie odstaje od reszty bagażu. Podróżna cipka mieści się nawet w Twojej wewnętrznej kieszeni i dlatego można ją zabrać ze sobą w dowolne miejsce. Ta kieszonkowa cipka składa się ze złożonej torby , którą można napełnić ciepłą wodą. Zamknij torbę na końcu i wniknij do cipki podróżnej przez jej wąski otwór. Ciepła woda sprawia, że ten mały masturbator jest cudownie ciepły i miękki .\nJeśli chcesz trochę więcej różnorodności, możesz wybrać model, który ma dwa otwory do penetracji. Są one często tylko nieco droższe niż kieszonkowe cipki z jednym wejściem. Jeśli zamierzasz spędzić trochę czasu poza domem, warto to rozważyć.\nJeśli podróżujesz sam , możesz również rozważyć zakup masturbator ze stopką ssącą. Tego typu zabawkę można przymocować do dowolnej gładkiej powierzchni, eliminując potrzebę używania rąk.\nAby korzystanie z kieszonkowej cipki było jak najbardziej przyjemne i realistyczne, zaleca się najpierw ogrzać zabawkę ciepłą wodą . Umieść zabawkę w misce z ciepłą wodą na około 5 minut, aby się rozgrzała. Czy masz kieszonkową cipkę z muszlą? Następnie najpierw wyjmij wewnętrzną część. Zauważysz, że ogrzany masturbator daje znacznie bardziej realistyczne wrażenie.\nAby penetracja przebiegała płynnie i bez tarcia , z pewnością wskazane jest użycie wystarczającej ilości smar. Najpierw nałóż niewielką ilość smaru na penisa, a następnie wsuń trochę do zabawki. Możesz również użyć lubrykantu chłodzącego lub rozgrzewającego, aby zapewnić swojemu penisowi dodatkowe bodźce. Upewnij się, że nie używasz smaru silikonowego z silikonową zabawką . Ta kombinacja może wpłynąć na twoją kieszonkową cipkę i sprawić, że będzie wyglądać gorzej.\nWiększość zabawek erotycznych w tej kategorii jest wykonana z silikonu. Ten rodzaj materiału można łatwo czyścić ciepłą wodą i w razie potrzeby łagodnym mydłem. Można również użyć toycleaner. Czy masz kieszonkową cipkę z obudową? Następnie najpierw wyjmij rękaw, a także dobrze wyczyść pokrywę. Następnie możesz wytrzeć zabawkę suchą szmatką i pozostawić na chwilę do wyschnięcia w dobrze wentylowanym pomieszczeniu .\nKup nowy Pocket pussy online: zawsze bezpiecznie i dyskretnie!\nMożesz łatwo zapłacić za nowy Pocket pussy różnymi bezpiecznymi metodami płatności, takimi jak Przelewy24, Visa, Mastercard, PayPal. Zawsze możesz liczyć na dyskretną i anonimową obsługę Twojego zamówienia. Możesz łatwo i szybko zamówić Pocket pussy online. Jeśli potrzebujesz pomocy, nasi doradcy z przyjemnością pomogą Ci dokonać najlepszego wyboru.\nSpójrz na wszystkie Pocket pussy na wyprzedaży: korzystnie i tanio!\nLubisz eksperymentować? W EasyToys zawsze znajdziesz nowe produkty w konkurencyjnej cenie! Nasza strona wyprzedaży pokazuje wszystkie aktualne oferty najtańszych i korzystnych możliwości w Pocket pussy. Kupuj nowe produkty online z dużą zniżką i miej oko na naszą ekscytującą i zróżnicowaną stronę sprzedaży!


Jakie zmiany psychiczne można uzyskać stosując trening autogenny?\nbiałko dla sportowców białko http://www.fitpark.pl/otwarte-strefy-aktywnosci-program-osa.html\nAuthor: admin / Date: 19 września 2015 / Comments: 0 / Categories: Medycyna\nMetodę treningu autogennego można z pożytkiem wykorzystać do formowania wielu cech własnej osobowości. Do tego celu nadaje się szczególnie powtarzanie w czasie głębokiego odprężenia formuł autosu- gestii. Można więc sugerować sobie, że jest się pewnym siebie, stanowczym, nastawionym życzliwie ku ludziom, nastawionym optymistycznie do własnej przyszłości. Można pobudzać w ten sposób własną odwagę, pracowitość, wytrwałość, odporność psychiczną.\nSchultz pisze, że w czasie powtarzania w stanie głębokiego odprężenia określonych formuł, np. „będę obojętny wobec tego a tego”, „zniosę tbkie a takie czyjeś zachowanie”, „będę odczuwał obojętność lub życzliwość wobec określonych osób czy spraw” – zachodzą podobne procesy co przy stosowaniu sugestii w hipnozie.\nJak wiadomo, hipnotyzer może „rozkazać” – zasugerować pacjentowi określony rodzaj postępowania, np. obojętność czy pobudzenie uczuciowe na widok określonej osoby lub rzeczy. Może zasugerować wykonanie jakiegoś czynu lub powstrzymywanie się od jakiegoś działania. W treningu autogennym rolę obcej sugestii spełnia sugestia własna. Lepiej działają, są bardziej skuteczne SUGESTIE POZYTYWNE i trzeba tak formułować zdania wyrażające nasze zachowanie, aby były to zdania twierdzące. A więc lepiej jest powtarzać np. „jestem życzliwy w stosunku do drugich” niż „nie odczuwam wrogościwobec innych”.


irlandia wóżek widłowy – Praca w Irlandii\nirlandia wóżek widłowy\nstandard\t 27 grudnia 2017 18 listopada 2017\nWielu z nas myśli że nie uda się znaleźć pracy za granica bez znajomość języka. Chodzi tutaj o język angielski, który jest w wielu krajach językiem urzędowym, a nawet jeśli nie jest, jest to najpopularniejszy język na świecie i w większości krajów można się w nim swobodnie porozumieć z innymi. To prawda, że im lepiej zna się język, tym lepsze stanowisko pracy można uzyskać. Jednak w internecie znajdują się ogłoszenia o pracy gdzie nie wymagana jest znajomość języka. Na portalach internetowych odnajdujemy duża liczbę takich ogłoszeń. Większość z nich dotyczy jednak pracy fizycznej lub pracy przy linii produkcyjnej. Aby pracownik, który nie zna języka jakim posługują się mieszkańcy kraju w jakim chce podjąć pracę, nie czuł się nieswojo, w ogłoszeniach często zaznacza się, iż jest możliwość podjęcia pracy przez pary. Ostatnio pojawiło się właśnie tego typu ogłoszenie i dotyczyło ono pracy w sortowni znajdującej się na terenie Irlandii. Praca w Irlandii na stanowisku pracownika sortowni była kierowana do osób które nie posługują się językiem angielskim. Od kandydatów nie oczekiwano również doświadczenia w pracy na podobnym stanowisku. Oczywiście znajomość języka i doświadczenie były mile widziane, jednak nie wymagane. Praca w sortowni polegała na ostatecznym oczyszczaniu materiału z resztek jakie pozostawiły maszyny, które wstępnie sortują towar. Chodziło o usuwanie z towaru resztek folii, plastiku czy kartonu i papieru oraz dalsze przygotowanie towaru. Praca odbywała się w systemie zmianowym.\nPosted in: Praca w Irlandii\tFiled under: agencja pracy Irlandia, irlandia ogłoszenia, irlandia wóżek widłowy


Marketing w Black Hat i dlaczego to ważne, aby tego uniknąć - Ćwicz od Semalta\nBlack Hat SEO to jedna z najniebezpieczniejszych technik marketingowych. Napełnianie słów kluczowych, kupowanie linków i obserwatorów, obracanie artykułów i klikanie reklam nigdy nie jest dozwolone przez wyszukiwarki . Niestety, wielu webmasterów jest zaangażowanych w SEO w czarnych kapeluszach i nawet nie wie, że ich strony zostaną ukarane lub zbanowane przez Google, Bing i Yahoo.\nMichael Brown, ekspert Semalt , stwierdza, że jeśli ciągle otrzymujesz niechciane wiadomości e-mail i są podstępni przez znajomych z mediów społecznościowych, nadszedł czas, aby zmienić swoje strategie marketingowe. Jeśli odmówisz usunięcia klauzuli opt-out z bazy danych lub strony głównej twojej witryny, prawdopodobnie będziesz postępować wbrew przepisom Federalnej Komisji Handlu .\nJeśli jesteś naiwny, możesz nie osiągnąć sukcesu w Internecie - portable monitor with battery. Podczas gdy strategie SEO w czarnych kapeluszach i taktyki mediów społecznościowych mogą doprowadzić wyszukiwarki i Facebooka do blokowania twoich profili, są szanse, że zostaniesz postawiony za kratkami, jeśli ciągle będziesz stosował strategie SEO w czarnych kapeluszach. Dlaczego nie wybrać biały kapelusz SEO, który jest o wiele lepszy i lepszy sposób, aby uzyskać doskonałą pozycję w wyszukiwarkach. Poznaj zasady i warunki, które otaczają marketing e-mailowy i ćwicz je z wielką starannością .\nUnikaj zbierania Craigslist\nWażne jest, aby unikać zbierania craigslist w dużym stopniu.Wiele praktykujący SEO wiedzą, że ich firmy nie mogą przetrwać w Internecie bez solidnych i wydajnych technik optymalizacji wyszukiwarek. Craigslist wydaje się idealnym celem, ale jest to nie tak, jak celujesz, ponieważ możesz utracić swoją reputację w Internecie: od kilku do kilkudziesięciu stron jest indeksowanych każdego dnia, a wyszukiwarki mogą szybko ocenić, kto jest celem craigslista. Nie powinieneś zapominać, że Craigslist ma dedykowany zespół prawników, którzy są po to, aby rozwiązać wszystkie problemy prawne, więc powinieneś unikać ich kierowania .\nNie kupuj list e-mail\nWiele osób, które są zaangażowane w black hat SEO kupować listy e-mail od różnych sprzedawców i rynków. Zaufaj mi, to nie jest dobra praktyka i może zrujnować twoją stronę w Internecie. Dlatego ważne jest, aby unikać kupowania list e-mailowych nawet wtedy, gdy ich koszt jest tani. Zamiast tego należy zachęcać ludzi do zapisywania się do biuletynów i aktualizacji za pośrednictwem legalnych sposobów. Niezależnie od tego, czy prowadzisz dużą firmę, czy małą firmę, nie kupuj list e-mailowych i marketingowych z nieznanych źródeł. Zamiast tego należy tworzyć listy i wysyłać wiadomości e-mail do klientów i firm jeden po drugim .\nNie bądź podstępny\nPowinieneś zawsze pamiętać, że nie ma skrótu do sukcesu. Tak więc, nie ma potrzeby, aby być trudnym w Internecie, jak wyszukiwarki mogą łatwo złapać w pułapkę. Zamiast tego należy wybrać strategie SEO białego kapelusza, aby przyciągnąć ruch do Twojej witryny. Zwiększ liczbę subskrybentów za pośrednictwem legalnych i legalnych źródeł. Krótko mówiąc, nie powinieneś myśleć, że oszukanie wyszukiwarek lub mediów społecznościowych może Cię uratować online, ponieważ tak nie jest.\nJeśli chodzi o SEO i marketing e-mailowy w czarnych kapeluszach, powinieneś znać podstawy tego, dlaczego należy ich unikać. Nie kupuj adresów e-mail od nikogo i nigdy nie kręć artykułami, aby zapewnić bezpieczeństwo i bezpieczeństwo witryny .