Bogowie nie przeminą, dopóki nie przeminie wiara w nich. [zakończony]: Rozdział XVIII\nTo prawda, co mówili. Ateny to miasto magiczne, zaklęte w czasie. Swoją historią sięgało drugiego tysiąclecia przed naszą erą i momentami miałam wrażenie, jakbym cofnęła się o te cztery tysiące lat. Stolica Grecji pełna była zabytków - różnej wielkości świątyń i rzeźb. Spotkać je można było niemal na każdym kroku, odznaczające się na tle nowoczesnych budowli. Długie ulice były wyłożone białymi kamieniami, które zdążyły pożółknąć przez wszystkie lata swojej posługi. Ileż te uliczki musiały pamiętać tragedii, ileż wyznań miłosnych! Scen, które już nigdy miały nie zostać opowiedziane i zatracić się w gęstwinie tego pięknego, a jednocześnie tak smutnego miasta. Smutek bowiem odczuwało się na każdym kroku, a z każdym zakrętem wpadało się w jego objęcia. Miejsce to było przytłoczone wspomnieniami nieszczęść, które odbywały się tu przez lata i niemal można było wyczuć je w powietrzu, zderzające się z realiami współczesnego życia, również bogatego w ból i udrękę.\nZ miejsca, w którym stałam, mogłam podziwiać piękno Aten i zaczynałam rozumieć, dlaczego dla tak wielu ludzi jest to miejsce najpiękniejsze na świecie. Spoglądałam na panoramę miasta z wysokości tysiąca pięciuset metrów, widząc metropolię, która choć obrosła w sławę i turystów z całego świata, zdołała zachować urok sprzed tysięcy lat. Wszystkie pomniejsze domy i budowle zdawały się być tylko małymi punkcikami w oddali, zbyt pospolitymi, by moje oko mogło je uchwycić. Doskonale jednak widziałam górujący nad miastem Akropol, wzgórze dźwigające na swych barkach kilka ważnych świątyń, w tym Partenon. Choć było jasno, budowla była jasno oświetlona, sprawiając, że od razu zwracało się na nią uwagę.\n- Pięknie, prawda? - zagadnęła Algida, pochłaniając ten widok wzrokiem. Uśmiechała się promiennie, nie wiedząc, na czym skupić wzrok. Za rękę trzymała Treya, który zamiast wpatrywać się w panoramę miasta, wpatrywał się w swoją dziewczynę, uśmiechając się lekko. Jego uśmiech był bardzo podobny do jej - oboje wyglądali jak małe dzieci, które dostały nieoczekiwany prezent.\n- Nie mogę uwierzyć, że naprawdę tu jesteśmy - wyszeptałam.\n- Szkoda tylko, że by mieć taki widok na miasto, trzeba się wdrapać na tak wysoką górę - mruknęła Algida- nie mam pojęcia, jak stąd zejdę. Chyba umrę po drodze.\n- Zniosę cię - zaproponował Trey, posyłając jej flirtujące spojrzenie. Choć uwielbiałam widzieć ich tak szczęśliwymi, musiałam odwrócić wzrok. Cieszyłam się świadomością, że są zakochani, jednakże patrzenie na ich miłość zadawało mi ból. Spojrzałam na Hermesa, który stał nieopodal i żartował o czymś z Selene. Poczułam ukłucie w sercu. Zazdrościłam Algidzie i Trey'owi. Nic nie stało na drodze tego, by byli razem. Moja droga do Hermesa była natomiast torem pełnym przeszkód, którego, jak mi się zdawało, nigdy nie zdołam pokonać.\n- Jeśli już się nacieszyliście, powinniśmy już schodzić - powiedział głośno Viator, zasługując sobie na jęki protestu naszej grupy. Uśmiechnął się złośliwie - Czyżby bolały was nóżki? Przypominam, że nie jesteście tu po to, by się lenić!\nMomentami miałam ochotę go zabić. Chwilę temu, po czterogodzinnym marszu udało nam się wdrapać na szczyt Parthity, górującej nad Atenami i już mieliśmy z niej schodzić? Chyba sobie żartował.\n- To wakacje, czy obóz wojskowy? - postawiłam się, a kilka osób z naszej dziesięcioosobowej grupy uniosło kciuki w górę, dopingując mnie. Hermes wywrócił oczami.\n- I to i to - odpowiedział - Aczkolwiek jeśli ktoś nie chce, nie musi teraz schodzić. Może tu zostać - uniosłam brwi, przeczuwając, że krył się w tym jakiś haczyk. Nie myliłam się - Jednak w takim przypadku musi przygotować się na to, iż na treningach nie będę tak wyrozumiały, jak do tej pory. Wybór należy do was.\n- To żaden wybór - mruknęłam i jak reszta grupy zaczęłam podążać za nim, nie omieszkując przy tym obdarzyć go niechętnym spojrzeniem.\nByło nas dziesięć osób: ja, Hermes, Selene, Trey, Algida, Isaac oraz kilka innych, których nie znałam na tyle dobrze, by zapamiętać ich imiona. Mimo że grupa była dość liczna, czułam się samotna. Algida i Trey nie widzieli poza sobą świata, a Isaac przez całą podróż rozmawiał z przyrodnią siostrą Treya, córką Heliosa. Nawet gdyby tak nie było, nie miałam ochoty na pogawędkę z nim. Jedynymi osobami, z którymi mogłam zacząć rozmowę byli Hermes i Selene. Zauważyłam, że kobieta odeszła od mężczyzny, wydymając wargi. Zapewne znowu się o coś pokłócili. Nie było to u nich nic nowego. Dzień bez kłótni był dniem straconym. Korzystając z tego, że Herems był sam, podeszłam do niego szybko, choć moje nogi wołały o litość.\n- To, że jesteś bogiem igrzysk olimpijskich nie znaczy, że my wszyscy jesteśmy olimpijczykami - syknęłam, gdy się z nim zrównałam.\n- Podoba mi się twoja gra słów - odpowiedział wesoło, nic sobie nie robiąc z moich protestów - Nie będę cię przepraszał za to, że kazałem ci wejść na ten szczyt, ponieważ wątpię, że aż tak ci się to nie podobało.\nSłowa zawisły w powietrzu, a ja dopiero po chwili zrozumiałam ich znaczenie.\n- Widzę, że oboje jesteśmy mistrzami gry słów - uśmiechnęłam się krzywo.\n- Mistrz może być tylko jeden, Mead - mrugnął do mnie, uśmiechając się szeroko. Nie musiał dodawać, że to on nim był.\n- Co nie zmienia faktu, że czuję, jakbym miała umrzeć. Jeszcze trochę, a będziesz musiał mnie znosić z tego szczytu... Na który mnie nie wniosłeś - przypomniałam, puszczając mu oko.\n- Może nie wniosłem, ale z przyjemnością cię zniosę - odrzekł i zanim się obejrzałam, byłam na jego plecach, uwieszona niczym małpka. Mężczyzna ani na chwilę się nie zatrzymał, jak gdybym nic nie ważyła. Zasłoniłam mu dłońmi oczy, drocząc się. Wyciągnął ręce do przodu, niczym osoba która próbuje coś znaleźć po ciemku i zaczął iść wolno, co jakiś czas kręcąc się dookoła, nie będąc pewnym, gdzie jest. Gdyby chciał, z łatwością mógłby odciągnąć moje dłonie od swoich oczu, jednak on wciąż grał w tę zapoczątkowaną przeze mnie grę. Nie mogłam powstrzymać śmiechu, gdy widziałam jak chodzi niczym staruszek, wolno i niepewnie, starając się nie wpaść w liczne drzewa. By mnie przestraszyć, umyślnie się potknął, powodując, że prawie spadłam z jego pleców. W porę jednak mnie przytrzymał i powrócił do pozycji stojącej. Nie chcąc ryzykować tym, że naprawdę wyląduję na ziemi, zwróciłam mu widzenie, ręce kładąc na jego ramionach i trzymając się ich mocno. Czułam się w jego towarzystwie tak swobodnie, jakbyśmy się znali od lat. Odwrócił głowę, by na mnie spojrzeć, uśmiechając się szeroko, a nasze twarze znalazły się nie więcej niż pięć centymetrów od siebie. Wstrzymałam oddech i poczułam, że on robi to samo. Uśmiech zniknął z jego twarzy, zastąpiony poważnym spojrzeniem. Uwięził mnie w spojrzeniu swoich hipnotyzujących oczu, nie pozwalając odwrócić wzroku.\nUsłyszeliśmy za nami szmer głosów, które z każdą sekundą się przybliżały. Chwila została przerwana. Grupa nas dogoniła, a gdy zobaczyli, że Hermes mnie niesie, zaczęli protestować i mówić, że to nie fair, iż mnie faworyzuje. Westchnęłam i zeskoczyłam z jego pleców, nie chcąc im dać więcej powodów do plotek. Algida i Trey, którzy szli za rękę, popatrzyli na mnie, unosząc brwi. Posłałam im twarde spojrzenie i odszukałam wzrokiem Isaac'a, który sprawiał wrażenie zbyt zajętego rozmową z siostrą Trey'a, by nas zauważyć. A jednak jego szczęka była zaciśnięta, a w oczach krył się smutek. Choć nie musiałam mu się z niczego tłumaczyć, wiedziałam, jak musiał się czuć. Tak samo, jak ja czułam się za każdym razem, gdy Hermes dobrze się bawił z jakąś inną dziewczyną.\nWszyscy w grupie ucichli, patrząc na nas z zaciekawieniem. Hermes rzadko okazywał publicznie swoją zażyłość z kimkolwiek, a już z pewnością nie z uczennicą. Czułam, że będziemy tematem plotek przez najbliższe dni, jeśli nie tygodnie.\nCiszę przerwała Selene, wpatrująca się w jakiś punkt w oddali. Zmrużyła oczy i spytała cicho, głosem pełnym niedowierzania:\nJak na komendę, głowy wszystkich odwróciły się w tamtą stronę. Poprzez gęstwinę zarośli, porastających zbocze góry, można było dostrzec ciemny kształt, siedzący na jednej z pobliskich skał. Gdy wytężyło się wzrok, nie miało się wątpliwości, że kształtem tym był nie kto inny jak Mike, heros, który kilka tygodni temu z powodu poważnych obrażeń doznanych w walce został przetransportowany z Siedziby do Grecji. Miał się tutaj kurować i wrócić do nas, gdy tylko poczuje się lepiej.\nChłopak siedział po turecku, jego ręce były oparte na kolanach, a oczy zamknięte. Na twarzy miał błogi uśmiech. Sprawiał wrażenie zamkniętego w swoim własnym świecie, który podobał mu się dużo bardziej, niż ten prawdziwy.\nNaszą grupę dzieliło od niego nie więcej, niż sto metrów i przeszliśmy tą drogę w mniej więcej dwie minuty, zdeterminowani, by przywitać się z przyjacielem. Choć nasze kroki były ciężkie, a oddechy głośne, mężczyzna nawet nie otworzył oczu.\n- Mike? - spytał Trey, podchodząc do niego bliżej i jednocześnie puszczając rękę Algidy - Stary, wszystko dobrze?\nPowieki chłopaka uchyliły się po kilku długich sekundach. Choć z pewnością widział całą naszą grupę, jego wzrok skupił się na Trey'u.\n- Dlaczego mówisz do mnie "stary"? - spytał urażony - Jestem młodziutki!\nOdetchnęliśmy z ulgą, widząc, że wszystko było z nim w porządku. A raczej - w porządku jak na jego standardy. Dla Mike'a nienormalność była normą.\n- Co ty robisz? - zadałam pytanie, które zapewne nurtowało wszystkich. Chłopak dalej siedział na skałce ze skrzyżowanymi nogami, unosząc lekko ręce. Nie zdziwił go nasz widok, niemal jakby przeczuwał nasze przybycie.\n- Medytuję - odpowiedział takim tonem, jakby było to oczywiste.\n- Na samej górze Parthity? - uniosłam brwi - Akademia już ci nie wystarcza?\nChodziło mi o Akademię Platońską, w której zatrzymaliśmy się wraz z przyjaciółmi, a w której mieszkał również od pewnego czasu Mike. Był to kompleks starożytnych budynków, który kiedyś służył za centrum filozofii i który Rafael uwiecznił na jednym z obrazów. Mieścił się w samym centrum Aten, a jednak owiany był Pyłem, skutecznie uniemożliwiającym śmiertelnikom zobaczenie jego prawdziwej formy. Dla nich był to jedynie niezbyt atrakcyjny kompleks domków campingowych, do którego nikt nie miał zamiaru zaglądać. Gdy spytałam się jednego z wielu myślicieli, znajdujących się w Akademii, co by się stało, gdyby ktoś jednak zechciał tam zajrzeć, popatrzył na mnie dziwnie i odpowiedział: "Jeśli dla kogoś drzwi te staną otworem, co prędko się nie stanie, będzie on zarówno zgubą jak i gościem naszym". Wierzcie lub nie, ale była to jedna z normalniejszych odpowiedzi, jakie dostałam od myślicieli.\n- Akademia to mój dom - odpowiedział Mike - Nie mogę medytować w domu, gdyż uniemożliwia to obiektywne spojrzenie na sytuację.\nNie wiedziałam, co jedno miało z drugim wspólnego, więc jedynie wzruszyłam ramionami, usiłując ukryć uśmiech.\n- Właśnie stąd schodzimy i idziemy z powrotem do Akademii - oznajmił Hermes, przerywając ciszę - Jeśli skończyłeś już... myśleć, możesz się zabrać z nami.\nChoć jego głos był neutralny, wiedziałam, że był szczęśliwy. Pamiętałam te chwile grozy, które przeżyliśmy kilka miesięcy temu, gdy Mike się wykrwawiał. To Hermes wtedy prowadził samochód, łamiąc wszelkie zasady ruchu drogowego. Gdyby nie on, moglibyśmy nie zdążyć dojechać na czas do Siedziby, a wtedy Mike by umarł. Hermes uratował mu życie.\n- To hojna propozycja, mój drogi Viatorze, ale zostanę tutaj jeszcze trochę, by ponownie połączyć się z Matką Naturą. Właśnie opowiadała mi o tym, dlaczego stworzyła modliszki, kiedy przyszliście.\n- Rozumiem, że mamy sobie pójść? - Choć Trey starał się to ukryć, w jego głosie rozbrzmiewała uraza.\n- Matka mówi, że nie lubi tłumów - wzruszył przepraszająco ramionami Mike.\n- Cóż, to ciekawe co myśli o tych siedmiu miliardach ludzi, który chodzą po Ziemi! - warknął Trey, odwracając się na pięcie i zaczynając schodzić na dół, ciągnąc za sobą Algidę. Dziewczyna odwróciła się, by rzucić nam przepraszające spojrzenie i podążyła za nim.\n- Czy powiedziałem coś nie tak? - spytał Mike zdezorientowany.\nSelene westchnęła, uśmiechając się do niego lekko.\n- Nie, nic takiego. Skoro Matka Natura tak mówi, zostawimy cię samego, Mikey. Ale znajdź mnie kiedyś w Akademii. Chętnie się dowiem, co u ciebie słychać.\nPokiwał głową i ponownie zamknął oczy, wracając do swojego świata.\nWzdychając, zaczęliśmy ponownie schodzić w dół, licząc na to, że dogonimy Algidę i Trey'a oraz załapiemy się na ciepły obiad w Akademii. Rozejrzałam się, ale nie zauważyłam, by ludzie na mnie patrzyli lub szeptali między sobą. Odetchnęłam z ulgą.\nDo plusów spotkania z Mikiem zdecydowanie można było zaliczyć to, że wszyscy zapomnieli o mnie i Hermesie.\nPopołudniu wybraliśmy się do centrum Aten, by odpocząć po długiej wspinaczce. Mieliśmy czas wolny aż do wieczora, jednak musieliśmy wrócić do Akademii, nim zapadnie zmierzch, gdyż potwory tylko czekały, by nas zaatakować. Razem z Trey'em i Algidą wybraliśmy się do małej, przytulnej kawiarni, by coś przekąsić. Choć nie brakowało nam tematów do rozmów, czułam się jak piąte koło. Moi przyjaciele nigdy by tego nie powiedzieli, ale wiedziałam, że woleliby zostać sami. Dlatego po posiłku wyszłam z kawiarni, by samodzielnie pozwiedzać miasto. Ateny były pełne uroku, niczym miasto z bajki. Nie dziwiłam się, że było to ukochanie miasto bogów. Wszędzie było pełno wąskich, klimatycznych uliczek, a każdy dom, obok którego przechodziłam, był zadbany i bogaty w najróżniejsze rodzaje kwiatów, kwitnących w ogrodzie. Ludzie tutaj ciągle się uśmiechali i zarażali dobrym humorem. Czasami dostrzegałam śmieci, leżące na ulicach, ale było ich zdecydowanie mniej, niż w Ameryce.\nIm bliżej byłam Partenonu, tym miasto bardziej odżywało i robiło się bardziej zaludnione. Pojawiało się coraz więcej kawiarenek i sklepików, nie obyło się również niestety bez żebraków na ulicy. Ludzie rzadko zwracali na nich uwagę, a zatrzymywali się tylko przy tych, którzy mieli coś ciekawego do pokazania. Moją uwagę przykuł mężczyzna siedzący na starym stołku, malujący na płótnie piękną kobietę o dumnych oczach. Miała długie brązowe włosy, a przez ramię miała przewieszony łuk. Podeszłam bliżej mężczyzny i wrzuciłam parę drobniaków do jego, jak zauważyłam, pustego kapelusika, który stał na ziemi i aż się prosił o jałmużnę.\n- Tak myślałem, że uda mi się przykuć twoją uwagę - choć mężczyzna dalej siedział odwrócony tyłem, wiedziałam, że mówił do mnie. W pobliżu nie było nikogo innego.\n- Przepraszam? - spytałam, unosząc brwi.\nPowoli obrócił się na stołku, a na jego młodą twarz wpłynął pogodny uśmiech. Miał blond włosy, układające się w śliczne loczki, a w policzkach pojawiły się słodkie dołeczki. Wyglądał o wiele młodziej, niżbym się spodziewała.\n- Apollo - mruknęłam zrezygnowana. Nie wiedziałam skąd to wiem, ale byłam tego pewna, tak sama jak tego, że kobietą którą malował, była Artemida - Czy wy, bogowie, obraliście sobie za cel dręczenie mnie?\nZmarszczył jasne brwi.\n- Kto cię dręczy, kochana? Jestem tutaj, by pomóc - posłał mi uśmiech - Muszę również powiedzieć, że bardzo mi pochlebiłaś tym, że mnie poznałaś. Podobno większość bogów musiała ci się przedstawiać.\n- Po prostu wydaje mi się, że już cię kiedyś spotkałam - odpowiedziałam niepewnie.\n- Może widziałaś mnie na jakimś obrazie - podpowiedział - Ludzie zachwycali się moją urodą, a wielu z nich mnie malowało.\n- Możliwe - odpowiedziałam. Tak, to musiało być to. Nie było mowy, bym widziała boga poezji gdzie indziej. Splotłam ręce na piersi - Nie chcę być nieuprzejma, ale nie mam zbyt miłych wspomnieć ze spotkań z bogami. Dlatego przejdźmy od razu do rzeczy - dlaczego tu jesteś?\n- Podobasz mi się. Masz charakterek - gdy wstał ze stołka, podał mi dłoń - Czy zechciałabyś wybrać się ze mną na spacer?\n- Zapraszam mnie na randkę? - byłam całkowicie zbita z pantałyku.\n- Te dzisiejsze kobiety! - wzniósł oczy ku niebu - Gdybym zapraszał cię na randkę, Beatrice, najpierw napisałbym dla ciebie wiersz, a potem zaśpiewał ci serenadę pod oknem. Ja po prostu oferuję ci spacer, bez żadnych zobowiązań.\n- Nie chcę wiedzieć, co byś musiał zrobić, gdybyś się komuś oświadczał - mruknęłam i po chwili wahania chwyciłam jego dłoń.\nPrzeszliśmy sto metrów w ciszy, obserwując przechodniów oraz zerkając na wystawy pobliskich sklepików oferujących najczęściej posążki bogów greckich. Apollo przystanął przy jednym z nich i zaklął po starogrecku.\n- Co oni zrobili z moim nosem - jęknął, po czym spojrzał na cenę - Dziesięć euro?! Tylko tyle jestem wart?\n- To pewnie przez ten nos - pocieszyłam go, a po chwili ciszy dodałam - Czy moglibyśmy już przejść do sedna sprawy? Dlaczego tu jesteś?\nApollo pociągnął nosem i spojrzał na mnie.\n- Wiesz, że cały Olimp o tobie mówi? Moje Muzy uwielbiają o tobie plotkować. Och, nie patrz tak na mnie. Mówiłem im, że to brzydki zwyczaj, ale zwykły mnie słuchać tylko w kwestii muzyki.\n- To, co o mnie mówią, nie bardzo mnie interesuje - skłamałam - Jednak jestem bardzo ciekawa powodu twojej wizyty tutaj.\n- Bardzo lubię Ateny. Wiesz, że to w tym mieście swoje początki miała muzyka? To było tak dawno temu, a jednak doskonale to pamiętam... Dźwięki, które wydawały instrumenty podarowane przeze mnie ludziom, uśmiechy na twarzach tłumów. To były piękne czasy - westchnął - To, co dzieje się z dzisiejszą muzyką przekracza granice okropności. Gdybym wiedział, że wymyślicie coś takiego jak hip-hop, nigdy nie dałbym wam gitary basowej.\nJego słowa zaczęła zagłuszać muzyka wydobywająca się z wielkiego radia, ustawionego na jednej z wielu ławeczek. Obok ławki czarnoskóry chłopak tańczył na rękach, podrygując w rytmy rocka. Futerał na gitarę był otwarty, a kilku przechodniów wrzuciło do niego monety.\n- Uch, rock - wzdrygnął się Apollo, po czym pstryknął palcami, a radio zaczęło grać muzykę klasyczną. Chłopak przestał tańczyć i rozejrzał się zdezorientowany - Takie nuty powinny się znajdować na liście muzyki zakazanej.\nNie podzielałam jego zdania, więc stanęłam przed nim, kładąc ręce na biodrach i patrząc mu prosto w oczy:\n- Dlaczego cały czas unikasz odpowiedzi? Co jest powodem twojej wizyty u mnie?\nWestchnął, a jego dotychczas wesołe oczy postarzały się o kilka lat.\n- Miałem wizję - wyznał ze smutkiem.\n- Wizję? - powtórzyłam.\n- Czasami mam przebłyski przyszłości, niczym Mojry. Tym razem zobaczyłem przepowiednię.\n- Kontynuuj - zdołałam wyszeptać, choć zaschło mi w gardle. Apollo odchrząknął i teatralnym głosem wyrecytował:\nHerosów trzech polegnie w wojnie tej.\nJeden przejdzie na stronę zła,\nwiele powodów do smutku innym da.\nDrugiego żywioł jego ojca zabije,\nserca innych tym wyrwie.\nTrzeci będzie umarły, ale nie martwy.\nBy rozprysły się jego marzenia,\nWyruszy w podróż do Podziemia.\nGdy skończył, zaległa cisza. Wpatrywał się we mnie niepewnie, zastanawiając się, o czym myślę. W końcu odchrząknęłam:\n- To była... bardzo słaba przepowiednia. "Zabije" wcale się nie rymuje z "wyrwie" - wytknęłam.\n- To przepowiednia, nie rymowanka! - zawołał oburzony.\nWestchnęłam i przeczesałam dłonią włosy.\n- Mówisz mi o tym dlatego, bo myślisz, że jestem częścią tej przepowiedni?\n- Przepowiednie nie powstają o byle kim, a ty jesteś w tym momencie jedną z najważniejszych herosek na świecie. Myślę więc, że któraś jej część dotyczy ciebie.\n- Powiedz mi, Apollo, często masz takie wizje? - spytałam cicho.\n- Bardzo rzadko. Właściwie to moja druga wizja w życiu - nie byłam pewna, czy się chwalił, czy żalił.\n- A ta pierwsza? Spełniła się?\n- Nie o to w tym chodzi! - powiedział, rozgryzając, do czego zmierzam - Nie wszystkie wizje się sprawdzają, Beatrice. Ale przez to, że wcześniejsza się nie ziściła, nie możesz zakładać, że tak będzie również z tą.\n- Bardzo dziękuję, że mi ją przekazałeś, naprawdę. Od tego momentu będę uważała, przyrzekam - powiedziałam, choć nie całkiem szczerze. Nie mogłam podporządkować całego życia jednej przepowiedni, która równie dobrze mogła się nigdy nie spełnić.\nMiałam zamiar odejść, gdy chwycił mnie za ramię.\n- Musisz mi obiecać jeszcze coś - powiedział cicho, łagodnie - Musisz obiecać, że nikomu nie powiesz o tej przepowiedni. Rozumiesz? Nikomu.\n- Dlaczego? Boisz się, że ją wyśmieją? Że ciebie wyśmieją? - uniosłam brwi, lekko się z nim drocząc. Prośba, bym ukrywała coś przed przyjaciółmi była bardzo dużym życzeniem.\n- Nie, Beatrice, to nie jest powód - westchnął ciężko - Czy wiesz, co jest gorsze od posiadania tragicznego przeznaczenia?\nPokręciłam głową. Apollo spojrzał na mnie smutno i wyszeptał:\n- Wiedza o nim.\nMacie upragnioną Grecję. Jest trochę wyidealizowana, ale myślę, że to tylko dodaje nastroju. Na razie Beatrice zbyt dużo nie pozwiedzała, ale nadrobi to w przyszłym rozdziale. Obiecuję również, że przyszły rozdział najbardziej spodoba się tym, którzy chcą, by Beatrice i Hermes byli razem ^^\nTo tyle ode mnie. Biorę się za czytanie Domu Hadesa, który wczoraj sobie kupiłam <3\nNastępny rozdział tradycyjnie za dwa tygodnie!\nAutor: Vakme o 15:48\nJamie Grant 1 listopada 2013 16:47\nZaiste, Grecja wyszła ci trochę wyidealizowana ^^. Ale w końcu to opowiadanie, w nich się wiele rzeczy idealizuje ;). Ja też nie widziałam żadnego z miejsc, o których piszę, więc przedstawiam je dość fragmentarycznie, często niezgodnie ze stanem faktycznym albo właśnie nadmiernie wyidealizowanie. Ale ogólnie wyszło okej, jak byłam w Atenach, to też kiedys byłam na takiej górze, co z niej widać całe miasto, tyle że nie pamiętam jej nazwy, to jednak było 10 lat temu... Ale chyba byliśmy tam wieczorem... No i całkiem ładnie było. Chyba.\nAle jak widać, Beatrice się tam bardzo podoba, dla niej to na pewno taki inny świat (dla mnie też był, zaiste, choć jak wysiadłam z autobusu, byłam raczej wstrząśnięta). Mam wrażenie, że ten wyjazd przyniesie w jej życiu pewne zmiany, bez powodu byś ich tam pewnie nie posyłała. Ta scena, kiedy droczyła się z Hermesem i on ją znosił z góry, była całkiem urocza. No i pojawił się Mike, ale się z niego nagle myśliciel zrobił xD.\nPrzepowiednia jest niepokojąca. Zastanawiam się, czy się spełni. Na pewno jednak zasiałaś ziarnko niepokoju, bo jakby na to nie patrzeć, nie mówi ona o niczym dobrym, a raczej zapowiada, że wydarzy się coś tragicznego, i może dotyczyć Beatrice. Naprawdę ciekawią mnie twoje plany na ten wątek. Robi się coraz ciekawiej. I Apollo na końcu ma sporo racji, wiedza o tragicznym przeznaczeniu jest okropna, ja bym wolała nie wiedzieć czegoś takiego, a Bea już wie, ale może jakoś spożytkuje tę wiedzę?\nVakme 1 listopada 2013 17:47\nOsobiście w Grecji nigdy nie byłam, więc nie wiem, jak tam jest, ale domyślam się, że znacznie mniej kolorowo, niż w opowiadaniu (: Byłam za to w Bułgarii, którą wiele osób chwali, a dla mnie to jeden wielki syf ^^\nScena między Beatrice i Hermesem z tego rozdziału to tylko zapowiedź tego, co się będzie działo w następnym :p Chciałam jednak pokazać, że oni oboje czują się swobodnie w swoim towarzystwie i świetnie się razem bawią. Mike w Akademii zupełnie zmienił swoje poglądy oraz ogólnie styl. Teraz jest początkującym filozofem :D Trice niestety wiedzy o przepowiedni nie spożytkuje, co więcej, oleje ją. Uzna ją jedynie za nieszkodliwe słowa Apolla. Niestety taka postawa doprowadzi do katastrofy... a nawet kilku.\nMrHappyDreaming 1 listopada 2013 17:11\nNo, no i mamy Apolla :D Lubię, kiedy pojawiają się coraz to nowi bogowie :)\nNo i ta scena z Hermesem i Beatrice była urocza :)\nMyślę, że ta przepowiednia dotyczy Treya, Algidy i może Izaca. No ale nie wiem to tylko moje przypuszczenia :)\nVakme 1 listopada 2013 17:48\nApollo to postać jednorozdziałowa, już więcej raczej nie zawita w opowiadaniu. Choć nie wiadomo, może będzie miał jeszcze coś do powiedzenia ^^ Twoje przypuszczenia są całkiem trafne, choć nie całkiem. Ale na razie nic nie mówię! ^^\nLeorana 1 listopada 2013 19:22\nAh! Już jestem słodka! Wiem, że się cieszysz, że mnie widzisz, nie musisz mi tego mówić ^^\nNapiszę krótki (niestety) komentarz, gdyż "podobno" zbyt długo siedzę przed czymś takim jak laptop i teraz mam kilka minutek :(\nPodobała mi się scena z Hermesem i Trice w górach. O Zeusie to było takie... słodkie! Naprawdę ją uwielbiam.\nGrecja wyidealizowana, ale co tam! Lepiej robić jej reklamę, niż mówić, że jest syf absolutny ^^ Ale powinnaś wspomnieć o wielkich korkach... Po prostu okropne.\nA teraz... Apollo! Kocham, kocham, kocham(zarówno Ciebie jak i jego)!!! Dołeczki i złote loczki... O Zeusie. Gdybyś go nie wstawiła to bym Cię zabiła. I uwielbiam jeszcze:\n"- Podobasz mi się. Masz charakterek - gdy wstał ze stołka, podał mi dłoń - Czy zechciałabyś wybrać się ze mną na spacer?\n- Nie chcę wiedzieć, co byś musiał zrobić, gdybyś się komuś oświadczał - mruknęłam i po chwili wahania chwyciłam jego dłoń."\nJak ja się z tego śmiałam. Ale też ciekawe co by robił gdyby się oświadczał. powiesz mi..? Nie czekaj nie mów. Chcę mieć niespodziankę xD\nOgólnie nawet fajne. Czekam na następny i to naprawdę baaaardzo niecierpliwie. Mówiłam, że Cię kocham?\nA propos Apolla, to wszystkie fanki WYNOCHA od niego, bo on jest mój i tylko mój (nastąpiła zmiana w fangirlsa). Lecę go schrupać od loczków, po dołeczki w dół ^^\nVakme 1 listopada 2013 19:50\nOczywiście, że się cieszę, że cię widzę! :D\nI cieszę się, że podobał Ci się rozdział, tak jak i scena Beatrice i Hermesa. Ciekawe w takim razie co powiesz po następnym rozdziale ^^ Jakbym wspomniała o korkach w Grecji to już nikt by tam nie pojechał, a mi tu dają kasę za robienie reklamy tego kraju :p\nMusimy poczekać, aż Apollo Ci się oświadczy, żeby zobaczyć, co wymyślił! ^^ Więc daj znać, jak to się stanie!\nLeorana 2 listopada 2013 21:16\nZłotko(będę Cię tak nazywać ok. Złotko?) powiedz mi proszę, czemuż to te niezbyt zacne dziewoje przyczepiają się do mego ukochanego? No ja po prostu jestem zniesmaczona tym, że napadają na mojego przyszłego partnera Złotko. Wiesz co? Dodaj dla mnie jakiegoś słodkiego, ładnego, wysportowanego herosa, albo Boga, żeby się od niego odczepiły na Zeusa!\nVakme 2 listopada 2013 22:05\nDobra, ciociu, nazywaj mnie jak chcesz (i tak to zrobisz!).\nSpecjalnie dla Ciebie idzie nowe zamówienie do Hefajstosa ^^\nPaulinex 1 listopada 2013 19:53\nJeśli chodzi o Beatrice i Hermesa, to w tym rozdziale też nie było tak źle :D\nHahah I Mike-mędrzec <3 To była zabawna scena. Tak samo Hermes w roli nauczyciela jakoś wyjątkowo mnie rozbawił.\nApolla poznałam po loczkach :p Ale fajnie, że wprowadzasz tylko postaci, z kolei ta przepowiednia mnie niepokoi, bo na pewno dotyczy kogoś nam znanego nie licząc Beatrice :/\nVakme 1 listopada 2013 20:45\nAle w przyszłym rozdziale będzie jeszcze lepiej! :D\nMike się zrobił strasznym filozofem, nikt go nie przegada ^^\nPrzepowiednia powinna cię niepokoić, bo jest ona zwiastunem strasznych zdarzeń, które będą się działy już niedługo :(\nLaciata 1 listopada 2013 22:58\nPiękne <3 Tak jak Grecja <3\nOstrzegam Dom Hadesa wciąga i może rozpraszać :) Sama tego doświadczam :)\nDzięki przepowiedni robi się coraz ciekawiej...\nJa już chcę żeby te dwa tygodnie minęły!!! (zachowuję się jak dziecko...)\nNareszcie będą sceny pomiędzy Trice i Hermesem!!! Nie mogę się tego doczekać od pierwszego rozdziału... <3\nVakme 2 listopada 2013 09:55\nGrecja jest piękna tylko w moim opowiadaniu, bo na żywo raczej by się nam nie spodobała :(\nDom Hadesa rzeczywiście wciąga, choć nie aż tak jak poprzednia część :c\nJak będę miała trochę czasu to może dodam rozdział wcześniej, niż za dwa tygodnie ^^\nCarmen 2 listopada 2013 09:26\nTen rozdział jest po prostu świetny, uwielbiam Twoje opisy i bohaterów.\nPrzepowiednia jest niepokojąca, a Apollo wyszedł Ci bardzo fajnie.\nPodoba mi się scena na górze, kiedy Hermes wziął Trice na barana. <3\nPowrót Mike'a - nareszcie. :)\nArgh... Jeszcze całe dwa tygodnie. ;_;\nVakme 2 listopada 2013 09:57\nCieszę się, że spodobał Ci się Apollo, również go bardzo polubiłam, choć nie przynosi on Beatrice dobrych wiadomości. Mike powrócił, ale niestety nie na długo... No, ale nie będę spojlerować :>\nмα∂∂ℓу 2 listopada 2013 12:13\nYay, Apollo! Czekałam na niego. God, odbija mi (>.<). No, ale trudno, zdarza się.\nHermes i Trice są tacy słodcy! W głowie miałam taki śliczny obrazek z nimi i serduszkami, i amorkami, i było różowo a ja nie lubię różowego (>.<).\nJa chcę happyend! Jestem fanką szczęśliwych zakończeń i będę płakać, jak coś zrobisz Trice, albo Trey'owi, albo Algidzie.\nI Apollo! Wiem, pisałam już o nim ;P. On jest zdecydowanie mój! W życiu, nie oddam go Leonarze. Jest taki słodki i uroczy. Świetnie go opisałaś (♥.♥).\nPs1. Mogę Ci zrobić ołtarzyk?\nPs2. Przepraszam za trochę chaotyczny komentarz ;)\nVakme 2 listopada 2013 14:14\nPrzez Apolla wszystkim odbija :D Co do happy endu to chyba się rozczarujesz :c\nCo do ołtarzyka to prześlij zdjęcie jak już zrobisz ^^\nDzięki ci za niego, te loczki, dołeczki w policzkach... Zuepłnie tak bym go sobie wyobrażała. Ale szkoda, że przyniósł Bei takie złe wiadomości. Ciekawe, czy Bea teraz rzeczywiście będzie ostrożniejsza?\nUwielbiam scenę Beatrice i Hermesa na tej górze, była taka słodka. Widać, że oboje bardzo dobrze się czują w swoim towarzystwie.\nFajnie, że Algida i Trey są razem, mam nadzieję, że przepowiednia nie dotyczy ich. Jeśli ich to się popłaczę, ja ich tak lubię!\nVakme 2 listopada 2013 19:50\nTrice nie zna takiego słowa jak ostrożność, więc wątpię ^^\nCo do przepowiedni to oczywiście Ci nie zdradzę, kogo dotyczy, ale proszę Cię - nie płacz!\nRena 2 listopada 2013 19:08\nNajbardziej dobijający tekst tygodnia? to, że idziesz czytać Dom Hadesa, która ja dostanę dopiero w przyszłym tygodniu ;( to takie straszne, ja chce go już teraz!\nNo dobra, ogarnę się więc i skomentuje rozdział. cztery godziny marszu pod górę???? to chyba jednak nie chciałabym jechać z nimi. dwie jeszcze bym przeżyła, bo kiedyś na takim byłam, ale cztery??? ta góra naprawdę musi być ogrooooomna. albo oni ślamazarni xd\nWiesz jak mi się miło czyta o Treyu i Algidzie. na początku myślałam, że między nimi nic nie wypali, że Trey nadal będzie ślepy na Algide. a tu proszę, takie zaskoczenie. taka słodka para gołąbeczków nam się zrobiła *.* szkoda, że to nie Hermes i Bea. chociaż po tym, co napisałaś pod rozdziałem to może już niedługo *.* obyś tylko nie chciała jej w następnym rozdziale zabić. wtedy za siebie nie ręczę!\nTo spotkanie z Apollem. hihi w Percym też go lubiłam, dlatego nie dziwić się, że i tu zyskał moją przychylność. choć ta przepowiednia ani trochę mi się nie podoba. jedna część na pewno dotyczy Bei. nie wiem czemu, ale mam wrażenie, że ta druga. Bea utopi się w oceanie.... głupio to brzmi, ale.... tyyy a trzecia to może o Hermiesie być. hmmmm nawet nie wiem czemu mi się tak skojarzyło xd\nno dobra, zakończę więc już ten swój bezsensowny wywód i pójdę coś zjeść xd\nVakme 2 listopada 2013 19:55\ntralala, a ja mam Dom Hadesa już od czwartku ^^\nAle powiem Ci, że gorszy, niż poprzednia część - czytając go, wydaje mi się, że Rick stracił zapał do pisania :c\nWspinaczka rzeczywiście zajęła im wiele czasu, ale góra również nie należała do niskich. Co nie zmienia faktu, że są strasznie powolni :P Ale po kilkugodzinnym locie im się nie dziwię.\nAlgida i Trey po prostu musieli być razem, ja sama ich bardzo lubię, więc wyrządziłabym sobie samej krzywdę, gdyby nie zostali parą :D Spokojnie, Trice w przyszłym rozdziale nie umrze... jeszcze ;P\nCo do przepowiedni to tylko dodam, że dotyczy ona herosów, a Hermes nim nie jest (: Ale nic więcej nie zdradzę, pozwolę Wam snuć własne domysły!\nAgata Klimczak 2 listopada 2013 20:01\nJeden z lepszych rozdziałów. ;). Podobała mi się większa liczba opisów krajobrazu, ale scena z Hermesem i Beą wydawała mi się odrobinę naciągana, to tak, jakby Amorek rzucił na nich jakiś czar i nagle zapomnieli o całym świcie :p. Hermes jak na kogoś, kto przed wyjazdem był tak oschły zapomniał się w tym momencie na całego. Mimo tego nie mogę nie przyznać, że cała ta scena miała dużo uroku. Jednak to część z Apollem najbardziej przypadła mi do gustu w tym rozdziale, choć nie wyobrażałam go sobie jako boga, którego będą obchodziły takie sprawy, to nawet pasowało to do niego (lekki chaos w tym zdaniu, ale chyba jest to jasne ;p). Spora dawka egocentryzmu wymieszana z troską o nieznaną mu heroskę, może zostać przepisem na ulepszoną wersję Koktajlu Mołotowa. Czyżbyś coś szykowała, czy to ja mam wybujałą wyobraźnię. Wkurzył mnie tylko tym, że nie lubi rocka. Jak można nie lubić ROCKA!! :<\nApollo ogarnij się i wkrocz, chociaż, w XX w. !!\nPrzepowiednia, wydaje się być jasna, ale czy przypuszczenia okażą się słuszne to zobaczymy :)\nVakme 2 listopada 2013 20:22\nTa scena rzeczywiście wyszła mi zbyt przesłodzona... Cóż, na swoje usprawiedliwienie mam jedynie to, że może magia Aten wprawiła ich w tak wspaniały nastrój :p\nApollo nie tyle troszczy się o Beatrice, co chciał przekazać jej przepowiednię, którą usłyszał. Wiedział, że nie usłyszał jej po to, by ją olać i nie przekazać dalej.\nApollo raczej zostanie przy swoich ideałach, czyli muzyce klasycznej. Trudno by go było przekonać do czegokolwiek innego, a zwłaszcza tak znienawidzonego rocka :p\nCieszę się, że rozdział Ci się podobał!\nDonna Webner 4 listopada 2013 15:52\nI jest! Już myślałam, że się nie doczekam. Znowu przypadkiem weszła, bo nie wyświetliło mi się nic w obserwowanych. No, mniejsza.\nWcale nie idealizowałaś tej Grecji. Właściwie z tego miasta pokazałaś wzgórze, a tu nie ma co upiększać całego miejsca. Nie mniej jednak chętnie zobaczę miasto z twojej perspektywy. Może dzięki temu wyjadę tam nareszcie pozwiedzać :d\nBeatrice jest taka uparta i strasznie marudzi ;d Myślałam, że po tych wszystkich treningach z Hermesem będzie się świetnie trzymała na tej górze i nie jęknie ani słowa. Pewnie dałaby rade zejść gdyby chciała xd Ale Viator jak ją wziął na te plecy to byłam w szoku. Nie spodziewałam się, że to zrobi. Tym bardziej, że po drodze się nieźle ze sobą wygłupiali. Miałam go za poważnego, twardego faceta, który nigdy się nie zgodzi na dźwiganie swojej uczennicy. Dobra, pewnie nawet nie poczuł, że siedzi mu na tych plecach. Ale to było takie... słodkie :d Oby więcej takich sytuacji. Widziałam, że zapowiedziałaś, iż Beatrice sobie poużywa. W jakim sensie?\nI Mike wrócił! Jak ja się cieszę. Jego żarty znowu będą w użytku. Super :D\nCzekam z niecierpliwością na następny rozdział. Pozdrawiam serdecznie!\nVakme 4 listopada 2013 16:10\nMam nadzieję, że nie mam tych samych problemów, co Ginger Grant... :( Ostatnio też Ci się nie wyświetliło w obserwowanych?\nTrice nie jest typem twardzielki to na pewno - a przynajmniej nie, jeśli chodzi o wytrzymałość fizyczną. Hermes z każdym dniem lubi ją coraz bardziej, więc pozwolił sobie z nią na trochę zabawy (:\nCo do poużywania Beatrice (i Hermesa) to musisz poczekać do następnego rozdziału, żeby się przekonać :D\nCudny rozdział:* I pięknie opisałaś Grecję. Ja chcę tam pojechać! No i Mike wrócił! Brakowało mi go. No i jeszcze Algida i Trey są razem! Jestem w niebie:D Ja ich baaardzo ship, może nie tak bardzo jak Beatrice i Hermesa, ale są na drugim miejscu.;) Bardzo podoba mi się to, że wprowadzasz takie wątki poboczne i że z bohaterami drugoplanowymi też coś się dzieje.\nA przepowiednia jest niepokojąca, ale też... intrygująca:) Ja chcę już następny rozdział! Ale nie będę Cię dręczyć, poczekam cierpliwie ( chociaż to będzie trudne, bo następny rozdział zapowiada się co najmniej spektakularnie:D) I nie mogę się doczekać tego, co się będzie działo pomiędzy Trice a Hermesem! Ta scena, kiedy wziął ją na barana i kiedy się tak ze sobą droczyli była taka... super!:D Kurczę, jak ja ich ship. No nic, weny życzę i czekam na następny rozdział:)\nVakme 7 listopada 2013 17:53\nChyba w tej prawdziwej Grecji jest dużo gorzej, niż u mnie :|\nNa następny rozdział warto czekać, ale co ja Ci będę o tym mówić - przecież doskonale to wiesz. I tylko ty i ja wiemy, co to znaczy ship... Nasz tajny kod, haha\nxoxoxo - jesteśmy takie słit!\nAlice_Alis 7 listopada 2013 21:58\nMoja historia z Twoim blogiem zaczęła się dość nietypowo ;) Wchodzę do spamu by oczywiście zaspamować i tam taka prośba o chociarz przeczytanie prologu. A ja tak sobie myślę, czy sama chciałabym by ktoś tylko spamował i nie czytał, więc by mnie nie gryzło sumienie czytam prolog i tego samego wieczoru skończyłam czytać ten rozdział :) Ten blog mnie bardzo wciągną i powiem, że masz duży dar jeśli chodzi o pisanie :)\nA przechodząc do komentarza notki to: wspaniale opisałaś Grecję. Byłam tylko na Krecie, ale tak to wszystko zawsze sobie wyobrażałam :) Po prostu nie moge się doczekać by przeczytać następny rozdział, gdzie będzie więcej Beatrice i Hermesa :)\nVakme 8 listopada 2013 17:48\nBardzo się cieszę, że historia spodobała Ci się na tyle, iż postanowiłaś zostać (: Następny rozdział będzie w pełni poświęcony Beatrice i Hermesowi, sama nie mogę się go doczekać! Co do Twojego bloga to gdy tylko znajdę chwilkę czasu zabieram się za czytanie! ^^\nArtemis 9 listopada 2013 13:18\nO Boże! To jest świetne!!! Uwielbiam tego bloga, jest jednym z moich ulubionych.\nPodoba mi się to jak scharakteryzowałaś Apolla :) Podobnie wyobrażam sobie Grecję, ona MUSI być piękna :D Niestety nigdy w niej nie byłam, ale już dawno wpisałam ją na listę krajów, które muszę zobaczyć :D\nRiordan przeszedł samego siebie w Domu Hadesa :D Przeczytałam ją w 2 dni, tak mi się spodobała :D\nNo ale trochę odbiegłam od tematu :) Szkoda, że tak mało Viatora było, ale i tak świetnie, że prawie się pocałowali na tej górze :D\nŻyczę weny i dużo wolnego czasu :)\nArtemis 9 listopada 2013 13:20\nJedyne czego nie lubię w Apollu, czy jak to się odmienia, to to, że nie lubi rocka :D Jak tak w ogóle można??? XD\nVakme 9 listopada 2013 13:44\nApollo lubi jedynie muzykę klasyczną, taki jego urok ^^\nHermesa w rozdziale rzeczywiście mało, ale następny rozdział będzie z jego perspektywy (:\nCo do Domu Hadesa to ja się z nim już męczę 2 tydzień i jestem gdzieś w połowie. Nie podoba mi się ta część, mam wrażenie, jakby Rick pisał ją na siłę :(\nA więc, jak powiedziała – tak tym razem robi! Hah! Nareszcie, co nie? :D\nDobrze, w sumie nie wiem, od czego zacząć. W ciągu tych kilku rozdziałów troszkę się działo, naprawdę. Ale dla mnie to była jedynie radocha, bo miło się czytało. Tak szczerze powiedziawszy to czasami jak jakiś fragmencik czytałam, to mi się niepostrzeżenie uśmiech na usta wkradał (mam nadzieję, że ludzie z pracy i z mpk tego nie widzieli :O). Po prostu pewne sytuacje… Przypominały mi moje własne życie, czy jakby to określić…\nRozpocznę więc od tego, że naprawdę stęskniłam się za tym opowiadaniem. Wiele razy chciałam wejść, ale po prostu nie miałam siły. Nie mówię, że teraz już zawsze będę na bieżąco, bo niestety tego przysiąc nie jestem w stanie. Wiem jednak, że spróbuję, a to już jakiś postęp, prawda! Po prostu rzadko się teraz loguję na bloggera i nie zawsze wiem, że ktoś dodał coś nowego. Heh ;))\nTeraz sprawa ważniejsza. Akcja, akcja, akcja! No, tej raczej tutaj nie zabrakło! Najpierw śmierć Viatora. W sumie troszkę mnie zaskoczyła i zasmuciła, ale przecież to Bóg! Jak więc mógłby umrzeć? Fajna sprawa z tą ambrozją. Ja też taką chcę! Wtedy robiłoby się dosłownie wszystko bez ryzyka śmierci wiecznej. I jeszcze Hermes ile razy umierał? Z tysiąc? Haha, rozbroiło mnie to ;d Rzeczywiście musi dbać o siebie ^^\nIris - jednorożec? O kurde, patrzyłam na to jak na – jak na bajkę dla dzieci, oj tak. Dobrze to ujęłaś. Jednorożec? No bez jaj xd Iris to ma rumaka, nie ma co ;d I jeszcze z kolorowym ogonem. Zdecydowanie Szeregowy z „Pingwinów z Madagaskaru” czułby się jak w siódmym niebie, czytając to! ;d Troszkę mnie podirytowała ta dziewczynka, a zwłaszcza, jak się dowiedziałam, że Viator był z nią przez tak długi czas :O Czyli możliwe, że on tak naprawdę dalej ją kocha i nie będzie mógł być z Beatrice. A wtedy chyba Cię zabiję -.-\nChociaż jego stosunek do dziewczyny też się zmienił. Nawet ją obronił przed natrętem! No pięknie, i to przy wszystkich. I to jego zachowanie. Zdecydowanie uważam, że on naprawdę się w niej zakochał. I chociaż wie, że to jest niewłaściwe, bo przecież nie może być z własną uczennicą, to i tak to oleje. W końcu to jest Hermes, prawda? A jemu wszystko wolno Dosłownie. Więc to nie powinna być dla niego przeszkoda żadna.\nCo prawda przez całe opowiadanie miałam wrażenie, że Selene jest z nim w związku, nie wiem, czy błędne, czy na to wychodziło, ale teraz wszystko się wyjaśniło. I szczerze powiedziawszy kamień spadł mi z serca, haha xd Taka jakaś ulga mnie ogarnęła, nie wiem czemu. Po prostu cieszę się, że teraz (prawie) nic nie stoi na przeszkodzie tej dwójce.\nI pojawił się Mike! Ale troszkę mnie zirytowało jego zachowanie. Może zawsze był taki dziwny i dlatego nie jestem do niego przyzwyczajona, bo dawno się nie wypowiadał, ale naprawdę źle potraktował Trey’a i resztę. Na miejscu chłopaka też bym się wkurzyła i po prostu odeszła. W końcu tak bardzo się o niego martwili, a on im takie powitanie zgotował. Super, naprawdę bardzo wdzięczny jest. W tej chwili troszkę stracił w moich oczach. Mam nadzieję, że to jedynie takie chwilowe załamanie nerwowe, czy coś mu na mózg padło, ale zacznie dostrzegać wkrótce, że powinien dziękować im za to, że go tak bardzo kochają. Bo gdyby tak nie było, mógłby teraz nie żyć, prawda? Troszkę wdzięczności ;/\nA i oczywiście nie wiem, co Ty planujesz między Viatorem i Beatrice zrobić w tej Grecji, ale coś mam przeczucia, że będzie to moment przełomowy w całym ich życiu. Mam tylko nadzieję, że nie chodzi o ten pocałunek z trucizną. Swoją drogą ciekawe, co takiego wymyśliła Afrodyta. Bogini miłości chyba nie chciałaby, aby Viator zabił kogoś, kogo kocha, prawda? Ona przecież powinna walczyć, by ta więź, która ich połączyła, rozwijała się jeszcze mocniej, a nie rozpadła się przez zabicie dziewczyny. Bo nie wierzę, że Hermes ją zabije. Po prostu nie wierzę.\nNo, skończyłam. Mam nadzieję, że udało mi się wszystko zamieścić. A jak nie, to najwyżej będę pytać pod następnym rozdziałem. A co tam, może nie zapomnę do tego czasu :P\nVakme 10 listopada 2013 10:38\nTo jest chyba najdłuższy komentarz na blogu :D\nCo do braku czasu to znam to doskonale - przynajmniej teraz jest długi weekend, więc można odpocząć (:\nJakbym naprawdę zabiła Hermesa to wszyscy by przestali czytać tego bloga, więc po prostu nie mogłam tego uczynić, wiadomo. Jednorożec do Iris pasuje doskonale, w końcu jest boginią tęczy, a mi się jednorożec zawsze z nią kojarzył. Sama Iris jest bardzo radosną, pogodną boginią, niestety nie mieliśmy możliwości tego zaobserwować, gdyż jej niechęć do Viatora zmienia ją w zołzę. Ale co się dziwić - gdybyś Ty z kimś chodziła tak długo, snuła plany na przyszłosć, a on by cię po prostu zostawił, też byś nie była milutka. Z Hermesa to nieraz jest prawdziwy dupek.\nMoim zamierzeniem było, żebyście się zastanawiali, czy Selene i Hermes naprawdę są razem, więc bardzo się cieszę, że nad tym rozmyślałaś ^^\nStosunek Hermesa do Trice bardzo się zmienił, zaczął w niej widzieć odważną i pewną siebie dziewczynę, z którą zdążył się zaprzyjaźnić. Co do pocałunku trucizny to wszystko się wyjaśni za 2 rozdziały (:\nMike rzeczywiście zachował się kiepsko, ale on nie widzi w tym nic złego. Mike jest po prostu dziwny, ma własny tok rozumowania - za nim nie nadążysz ^^\nCo do Twojego opowiadania, trzymam kciuki, byś zaczęła od nowa (choć nie wiem, po co wcześniej usuwałaś, przecież to było genialne!) i jak tylko to zrobisz, poinformuj mnie (:\nJustilla 10 listopada 2013 15:13\nDom Hadesa, Dom Hadesa! O ty, jak zazdroszczę, jak dopiero we wtorek odbiorę :(\nAle rozdział rozbrajający, medytujący Mike i Apollo. Aczkolwiek zakończenie gorsze. Trzech herosów... Domyślam się chyba kto będzie jednym z nich.\nAle w takim razie nie mogę się doczekać kolejnego rozdziału ;P\nVakme 10 listopada 2013 17:11\nJuż się męczę z Domem Hadesa drugi tydzień, nie podoba mi się :( Wydaje mi się, że Rick nie ma już weny do tej opowieści.\nDomyślam się, że wiem, o kim myślisz (w sprawie przepowiedni) :p W sumie Beatrice zawsze musi być w coś zaplątana...\nJustilla 10 listopada 2013 23:03\nO rety, nie strasz... Mam nadzieję, że ja będę tradycyjnie na przekór jednak zadowolona z książki, bo uwielbiam książki Riordana...\nVakme 11 listopada 2013 12:12\nDlaczego ja myślałam, że skomentowałam już dawno ten rozdział? ehh.\nPodobała mi się bardzo scena Bei i Hermesa. Fajnie, że poczuli chwilę zapomnienia i cieszyli się sobą. To było urocze i takie romantyczne. Podejrzewam, ze to też była część planu H, co do pocałunku, który obiecał Zeusowi, dlatego Cię za to nie zlinczuje, że zachowywali się tak przy innych uczniach. Tak to zostałabyś zlinczowana bo to nie stylu H ;))\nBardzo podoba mi sie przepowiednia. Jaki ty masz do nich talent. Będę Cię chyba prosiła o pomoc, gdy będę chciała napisać kolejne proroctwo do swojego opowiadania. Sama treść mi się jednak nie podoba, bo zapowiada śmierć i to 3 osób. Wiem chyba nawet, których o to mi się bardzo nie podoba. Mam nadzieję, że Apollo jest taki wadliwy i zawsze jego przepowiednie się nie spełniają ^^\nCzytałam dawno ten rozdział to i komentarz krótki ;) Czekam na dalszą część ;)\nVakme 11 listopada 2013 21:28\nCo do przepowiedni to mi się wydaje, że ta wyszła mi kulawo, ale cieszę się, że Tobie się podoba (: Jeśli kiedyś będziesz chciała to chętnie pomogę jakąś wymyślić do Twojego genialnego opowiadania.\nScena między Hermesem a Trice była sielankowa, ale myślę, że taki klimat wprowadza Grecja. To miasto ma w sobie starożytną moc (: Hermes normalnie nie pozwoliłby sobie na takie zachowanie, ale Beatrice go sprowadza na złą drogę :D\nAnonimowy 14 listopada 2013 16:22\nVakme 14 listopada 2013 17:26\nW sobotę (:\nMrHappyDreaming 15 listopada 2013 17:03\ntak się cieszę jeszcze tylko kilka godzin do rozdziałuuuu <33\nVakme 16 listopada 2013 10:23\nNiestety jeszcze trochę musisz poczekać :(


PW Konkret Kuczyńska i Wspólnicy Sp. j. - Wspólnoty mieszkaniowe Lublin woj. lubelskie | Panorama Firm\nJako firma Konkret na rynku funkcjonujemy już ponad 20 lat, a dokładnie od 1998 roku. Nasza siedziba mieści się w Lublinie. Zachęcamy do zapoznania się z naszą ofertą.\nMamy spore doświadczenie w branży zarządzania nieruchomościami. Pracują u nas wysoko wykwalifikowani pracownicy, mający uprawnienia zawodowe do świadczenia usług w zakresie administrowania i zarządzania nieruchomościami. Posiadają oni między innymi uprawnienia do prowadzenia ksiąg rachunkowych i uprawnienia budowlane.\n- zlecanie kontroli technicznych,\n- prowadzenie czynności administracyjnych.\nDodatkowo zapewniamy fachowy nadzór nad realizacją umów zawartych między naszym klientem, a usługodawcami i dostawcami, którzy zapewniają: usuwanie nieczystości stałych, odprowadzanie ścieków, dostawę zimnej wody, dostawę energii cieplnej, dostawę energii elektrycznej.\nPonadto organizujemy zebrania oraz zajmujemy się opracowywaniem budżetu dla konkretnej wspólnoty czy nieruchomości. Uzupełnienie oferty to usuwanie awarii po zgłoszeniu ich do biura oraz przeprowadzanie bieżących prac konserwacyjnych.\nZapraszamy do nawiązania owocnej współpracy z firmą Konkret.


Muzyka od endoskopia | Endoskopia kapsułkowa\nCategory Archives: Muzyka od endoskopia\nBy autor on Sty, 05, 2019\nRozrywka jest bardzo potrzebna w życiu każdego z nas. Toż ona umożliwia nam na jakiś czas zapomnieć o wszelkich problemach. Dokładnie stąd kiedy jedynie mamy taką szansę staramy się gdziekolwiek wyjść z domu z ukochanymi nam osobami, albo też znajomymi. Spędzić razem czas, pośmiać się oraz pobawić. Niejednokrotnie wybieramy się do klubów, gdzie też towarzyszy nam również i dobra muzyka. Świetnie gdyby można było przy niej zatańczyć. Trochę ruchu też nam się przyda. Ponadto dosłownie każdy z nas kocha od czasu do czasu pobujać się na parkiecie. Stąd też jeśli toż my mamy takie miejsce potrzeba zadbać o to, ażeby była u nas muzyka na żywo oraz co bardzo ważne ażeby był toż zespół, jaki potrafi łapać kontakt a własną publiką. Nie zawsze łatwo takowy wynaleźć. Wymaga mieć on toż coś w sobie, ale również i posiadać repertuar, jaki przekona przybyłych gości. Kiedy nam się toż uda niewątpliwie będą oni do nas powracali. Tymże, jacy rozglądają się za takowym zespołem polecamy Rompey jaki powstał w 2015 r. Gra on muzykę disco polo. Już po samiutkim starcie prędko wybił się na listy hitów oraz cały czas się rozwija. Nie raz można podsłuchać jego kawałki w radiu. Wszelkie zaintrygowane osoby namawiamy ażeby zajrzały na stronkę internetową zespołu. Odnajdziecie tam więcej informacji o niem, o jego grupie ale również i kontakt. W dowolnej chwili można zatelefonować, albo też napisać maila do managera zespołu ażeby zamówić koncert. My ze własnej strony możemy zapewnić o tym, iż będzie toż świetny wybór. Świadczy o tymże poniekąd liczba wyświetleń na YouTube.\nPosted in Muzyka od endoskopia | Tagged No Comments.\nMuzyka towarzyszy nam każdego dnia. Każdy z nas ma swoje wyjątkowe zespoły no i oczywiście rodzaj muzyczny. Pozwoli nam ona się rozerwać, odprężyć się, a również i świetnie spędzić przy niej swój czas. Przeważnie słuchane są przez nas te numery, jakie bardzo szybko wpadają w ucho. Nucimy je gdy jedynie mamy okazję, a również gdy jest taka możliwość podkręcamy głośność w radiu, lub też w innym odtwarzaczu. Prosto można zaobserwować także to, iż te powszechne pioseneczki, są także i bardzo taneczne. Porywają nas one do tańca i nawet takich, którzy spędzają przewaga swojego czasu dajmy na to na weselu przy stoliku, idą na parkiet. Aktualnie coraz większa ilość wielbicieli zyskuje zespól eratox, który wygrał talent show DiscoStar. Jego skład to czterech młodych mężczyzn, dla których muzyka to nie jedynie sposób na życie, ale przede wszystkim pasja życiowa. Po wygranej bardzo prędko uzyskują popularność i nagrywają nowiutkie piosenki. Na YouTube ponad milion osób obejrzało ich największe hity. Motywujemy wszystkich, ażeby je także przesłuchali. Zapewniamy, iż nie jedna z nich przypadnie Wam do gustu i nierzadko będziecie do nich powracać. Jeżeli planujecie obejrzeć ich teledyski zapraszamy do wpadania na naszą stronę internetową. Zobaczycie zarówno te nowsze, jak i jedne z pierwszy, jakie były filmowane. O popularności tego zespołu świadczy także to, iż zapraszani są na coraz więcej imprez, gdzie można pójść na ich występ. Za dowolnym razem zjawiają się na nich tłumy fanów, a ich liczna z każdym następnym występem się zwiększa. Wy również możecie do nich dołączyć.\nBy autor on Sty, 05, 2017\nW dzisiejszych czasach właściwie każdy spośród nas posiada swój samochód. Jest to niesamowicie udogodnienie. Nie potrzebujemy się martwić jak dotrzeć w konkretne miejsce. Wsiadamy w pojazd i jedziemy na wczasy, albo też na przykład na spotkanie. Dzięki temu w bardzo wygodnych warunkach możemy wraz z całą rodziną wybrać się nad jeziorko, w góry, albo też dajmy na to nad morze. Jednak nie da się ukryć, iż w jakiejkolwiek podróży przyda się muza do auta, która bardzo umila ona czas. Każdy spośród nas posiada ulubione piosenki. Jednak nie zawsze wszystkim jadącym podoba się to S Powoduje to, iż gdybyśmy chcielibyśmy włączyć na przykład płytę nie mamy pewności, iż przypadnie ona wszystkim do gustu. Dlatego znakomitszym wyjściem, jest pobieranie mp3 z naszej strony. Znajdziecie u nas wszystkie najkorzystniejsze hity. Zarówno takie, jakie współcześnie puszczane są w rozgłośniach radiowych, jak również ubiegłych lat. Bez względu na to czy słuchacie na co dzień disco polo mix, techno, albo też pop na pewno odkryjecie u nas to, co sprawi, iż w każdej drodze będziecie się świetnie bawili. Na pewno każdy spośród Was potwierdzi, iż dobra muza może polepszyć każdemu humor. Dlatego jeżeli planujecie móc w każdej chwili usłyszeć Wasze ulubione piosenki nie szukajcie ich na rożnych stronkach. Zajrzyjcie od razu na nasz serwis oraz ściągnijcie je. Wystarczy parę sekund, a wszystek ulubione utwory, również te z Waszych lat młodzieńczych będziecie mieć na laptopie, mp3, na płycie w Waszym aucie. Nakłaniamy na odjazdowa-muza.pl oraz życzymy dobrej zabawy przy dobrej muzie.\nBy autor on Kwi, 11, 2014\nWydawać by się zdołało, że definicja zespołu muzycznego nie jest w żadnym razie czymś skomplikowanym. Po części tak naturalnie jest, jednak zespół muzyczny, od innego zespołu muzycznego, może się o wiele różnić. Należałoby jest stwierdzić, że zespół muzyczny to co najmniej dwie osoby, jakie razem tworzą muzykę. W zasadzie nie jest w żadnym razie określone, że zespół muzyczny szczecin musi obejmować wokalistę, ponieważ jest dużo ugrupowań, które tylko grają, nie śpiewają. Należałoby jest także odróżnić w tych zagadnieniach wokalistów, czy także wokalistki, które przedstawiają się i robią karierę osobiście, ale występują w towarzystwie składu, który zapewnia oprawę muzyczną. Znaczącym jest tu fakt, aby oddzielić to od całego zespołu, który wspólnie gra, a wokalista z nim razem śpiewa. Okazuje się, że typów w tej specjalizacji jest tak dużo, że niekiedy nie sposób jest je wszystkie wymienić. Powoduje to niestety ogrom rywalizacji na rynku, a faktem jest, że ludzi wiernie ubóstwiających muzykę jest z każdym rokiem coraz więcej i więcej. Specjalizacja muzyczna w Polsce zrobiła się niesłychanie wybiórcza i wybredna, a zarazem mało ambitna. Wiele osób określa, że komercja ma pierwszeństwo, natomiast autentyczna muzyka, kiedy nie ma na nią pieniędzy, zanika i idzie w zapomnienie. W minionych czasach można zauważyć nie jeden zespół muzyczny gorzów wielkopolski, który wynika z nadzieją, że będzie żył z grania i śpiewania do końca życia. Realność okazuje się brutalna i komercyjna naturalnie. Nie każdy zespół muzyczny ma szanse na powstanie w show biznesie, takie są prawa rynku.\nBy autor on Lut, 13, 2014\nChcesz mieć odjazdowe wesele i cieszyć się nim zawsze wtedy, kiedy będziesz o nim wspominał ? Jeżeli tak Trafiłeś znakomicie ! Zajmujemy się oprawą muzyczną na przyjęciach, to wyjątkowa rzecz, zarówno my jak i wy bardzo dobrze możemy się bawić. Staramy się, żeby dogodzić wam jak najlepiej umiemy. Nasz prowadzący będzie zabawiał każdego gościa, nasi grajkowie będą grali jak najlepiej umieją. Toiowoband to zespół, który będzie dla Ciebie grał do białego rana. Mamy w naszym repertuarze najatrakcyjniejsze piosenki weselne, jakie rozbudzą każdego twojego gościa. Staramy się jak najlepiej wykonać naszą usługę, bo jest to niezwykle istotne dla naszego klienta. Chcemy tym samym pokazać jak bardzo zależy nam na naszych klientach. Nasz zespół jest bardzo sprawdzony i ma bardzo dużo dobrych cech. Jesteśmy szczególnie wszechstronnym zespołem, gramy na obszarze całej polski. To dla nas zaszczyt grać na waszych weselach. Chcemy być bliżej naszych gości i wymyślamy coraz to nowe zabawy na wesela. Doskonale się czujemy jako zespół i możemy zrobić dla Ciebie niesamowitą zabawę. Jesteśmy pewni, że będziesz niesamowicie dumny z naszego występu. Takich profesjonalistów jeszcze nigdy nie widziałeś ! Zapraszamy serdecznie na naszą stronę internetową, tam będziesz mógł zamówić termin, w jakim będziesz chciał, abyśmy zagrali na twoim weselu. Możesz także poczytać więcej o nas a także usłyszeć jak gramy dla publiczności. Zachęcamy do skorzystania z naszej usługi jest ona bardzo opłacalna i ma dużo opcji ! Nie będziesz żałował !


Oferta Roll Up Warszawa - RETIO.pl - Sklep reklamowy, systemy wystawiennicze\n» Oferta Roll Up Warszawa\n355,00 zł 337,25 zł 355,00 zł 337,25 zł\nOferta Roll Up Warszawa\nWygodny baner roll up? ekonomiczną ofertę specjalnie dla miasta Warszawa na uniwersalne roll upy z naszego sklepu. Warszawa jest miastem, w którego okolicach z pewnością nie brakuje firm, które dbają o swój wizerunek. Warto zaprezentować swoją ofertę z jak najlepszej strony, a doskonałe do tego są produkty reklamowe z oferty naszego sklepu RETIO.pl.\nCzym właściwie jest baner roll up? Jest to jeden z najpopularniejszych rodzajów nośnika reklamowego, często nazywany również stojakiem. Roll up to jednak przede wszystkim elegancka i wygodna forma reklamy. stojak reklamowy, którego aluminiowa konstrukcja umożliwia łatwe oraz szybkie rozkładanie i składanie. Wydruk w roll upach jest wykonywany na wysokiej jakości materiale, dzięki czemu grafika prezentuje się imponująco, a Twój biznes zyskuje na rozpoznawalności.\nCzym wyróżnia się nasza oferta w stosunku do konkurencji? Jeśli jesteś mieszkańcem miasta Warszawa lub prowadzisz tam biznes, otrzymujesz 10% rabatu na wszystkie systemy wystawiennicze roll up z naszej strony internetowej. Jeśli chcesz skorzystać z promocji, wystarczy podczas finalizowania zamówienia wpisać kod promocyjny: "RETIOPL10".\nJeżeli chcesz abyśmy przygotowali projekt graficzny Twojego nowego roll upa, możemy zaoferować własny profesjonalny dział projektowy, który z chęcią podejmie się spełnienia Twoich oczekiwań. Koszty jego przygotowania również zostaną objęte promocją, dlatego, że to jedyna w swoim rodzaju oferta na rollupy dla miasta Warszawa .\nPopularne rollupy, kupowane przez Klientów z miasta Warszawa :\nNapisz do nas lub zadzwoń, jeżeli Warszawa , to miasto w którym prowadzisz swój biznes i odbierz rabat:


Życie zaczyna się po czterdziestce. Maraton też! - MagazynBieganie.pl\nŻycie zaczyna się po czterdziestce. Maraton też!\nDotychczasowe 39 edycji Maratonu Warszawskiego to niezliczone ilości wspomnień, emocji i niezapomnianych przeżyć wszystkich uczestników. Niezwykle bogatą i burzliwą historię biegu postanowiliśmy przedstawić Wam w formie wywiadu z… Maratonem Warszawskim!\nJak czujesz się w przededniu swoich 40. urodzin?\nDziękuję, fantastycznie. Naprawdę, nie pamiętam, żebym kiedykolwiek czuł się lepiej. Jestem w kwiecie wieku, otaczają mnie wspaniali ludzie, z każdej strony świata płyną wyrazy wsparcia i uznania, a już w niedzielę urządzamy ogromny jubileusz, na którym każdy gość będzie najważniejszy! Czujesz ten dreszczyk? Te emocje, które towarzyszą wszystkim planującym jutro świętować razem ze mną?\nOczywiście, że w powietrzu czuć niesamowitą atmosferę. Zresztą, historia Twoich imprez urodzinowych jest naprawdę imponująca. Jak to robisz, że zawsze jest o Tobie głośno?\nTo wszystko zasługa osób, które pomagają mi w organizacji, bez nich zupełnie bym nie istniał. Choć było to dawno temu, wciąż pamiętam przygotowania do pierwszych edycji, gdzie zupełnie nie mieliśmy wyobrażenia, jak to wszystko może się potoczyć. Nieodłączną częścią obchodów moich urodzin jest bieg na dystansie 42,195 km. Pamiętam starania Tomasza Hopfera, żeby dopiąć wszystko na ostatni guzik, zachęcić jak najwięcej ludzi do przyjścia. I udało się to prawie idealnie. Jedyny mankament dotyczył długości trasy biegu – za pierwszym razem okazała się o ok. 1,5 km za krótka. Ale i tak wszyscy uczestnicy bawili się fantastycznie, a było ich ponad 1800. W 1979 r. tylko w Paryżu zorganizowali w Europie większą imprezę niż nasza!\nA jak to wyglądało w kolejnych latach?\nZ trasą sobie poradziliśmy już w następnej edycji, ale wciąż potrafiły się zdarzać sytuacje, które zupełnie nas zaskakiwały. Wiesz, że w 1980 r. do mety naszego biegu dotarł zawodnik mający zaledwie… 9 lat? Pokonał 42,195 km w tak młodym wieku! To były zupełnie inne czasy – później, śladem bardziej doświadczonych imprez, doszliśmy do wniosku, że główna część obchodów moich urodzin będzie przeznaczona dla dorosłych. Ale o dzieciakach i młodzieży nie zapomnieliśmy i organizujemy dla nich szereg innych atrakcji.\nPamiętam też, że w 1981 r. postanowiliśmy wszystkim uczestnikom dawać na koniec pamiątkowe medale. Tę tradycję utrzymujemy do dziś. Są tacy, którzy w swojej kolekcji mają krążki z każdego roku! Zresztą tok 1981 był wyjątkowy także pod względem sportowym – wśród kobiet wygrała wówczas Cindy Wuss z USA. Sam pomyśl – w 1981 r. w Maratonie Pokoju rozgrywanym w PRL wygrywa Amerykanka!\nAle nie zawsze było różowo. Z czasem pojawiało się coraz mniej gości, a także znalazły się grupy osób, którym nasze imprezy zaczęły przeszkadzać. Podejmowaliśmy różne próby, żeby zachęcić ludzi do świętowania z nami. Wyobraź sobie, że już w 1987 r. dla najszybszych maratończyków przygotowaliśmy takie nagrody, jak telewizor, pralka automatyczna czy magnetofony. A w kolejnym roku do wygrania był nawet samochód: legendarny Fiat 126p. Pamiętam też, jak właśnie u nas święciliśmy inny jubileusz – w 1990 r. swój 100. maraton w karierze ukończył Tadeusz Dziekoński i dostał z tej okazji specjalny puchar od PZLA. Mimo tych niewątpliwych sukcesów, zainteresowanie naszymi imprezami z roku na rok spadało…\nW latach 90. XX wieku i na początku XXI wieku sytuacja zaczęła wyglądać naprawdę kiepsko.\nTak, to był bardzo ciężki czas, ale przecież nie tylko dla nas. Staraliśmy się, jak mogliśmy. Chociaż dzisiaj wydaje się to nie do pomyślenia, to dopiero od 1992 r. ci, którzy postanowili u nas wystartować, otrzymywali w pakietach startowych upominki. W 1993 r. główną nagrodę – Fiata Cinquecento – zgarnął zawodnik z Tanzanii. Do dziś nie wiemy co zrobił z samochodem.\nPod koniec lat 90. sytuacja wyglądała coraz gorzej. W pierwszych kilku edycjach zawsze świętowało z nami prawie albo nawet i ponad 2000 osób. Kilkanaście lat później mieliśmy problem z zachęceniem choćby kilkuset osób do pojawienia się u mnie. Można powiedzieć, że na kilka lat złapałem solidną zadyszkę.\nW 2000 r. doszło do naprawdę skandalicznego wydarzenia – ze strefy mety ktoś ukradł medale dla tych, którzy przez ponad 42 kilometry walczyli ze swoimi słabościami. A ledwie 2 lata później nastąpiła niemal całkowita zapaść… Było ze mną naprawdę źle i myślałem, że to już koniec. Na szczęście sprawdziło się powiedzenie, że prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie. Znaleźli się ludzie, którzy mi pomogli, dźwignęli na nogi i są ze mną do dzisiaj. Udało się nam nawet wyprawić skromną imprezę zorganizowaną na ostatnią chwilę. Przygotowania do niej zajęły zaledwie 2 miesiące! Do mety biegu rozgrywanego na 11 pętlach w Parku Saskim dotarło 307 osób – najmniej w całej historii – ale wtedy frekwencja mnie nie interesowała. Liczył się sam fakt, że nie zabrakło ludzi, którzy nie pozwolili mi upaść.\nPóźniej szybko zacząłeś wracać do formy.\nZ roku na rok było coraz lepiej. Odzyskiwałem wigor, formę i inni zaczęli to dostrzegać. Pamiętam, że tylko 1 rok po naszej “partyzanckiej” imprezie, na kolejną edycję przyszło ponad 1000 osób. To jest siła! A to był dopiero początek prawdziwego boom’u, jaki nastąpił w ostatnich latach. Pojawiało się coraz więcej nowych osób, a stała ekipa, która była ze mną od początku, też mnie nie opuszczała.\nZnów miałem energię do działania. Na pewno znasz taki warszawski bieg – Sztafeta Ekiden – rozgrywany co roku w maju. Jego historia zaczęła się właśnie u mnie w 2005 r. Na początku stanowił po prostu dodatek do całej imprezy, ale w kilka lat rozrósł się tak bardzo, że postanowiliśmy z czasem go wyodrębnić. W 2007 r. mieliśmy pierwszą telewizyjną transmisję na żywo! Co prawda, ze względu na konieczność zapewnienia ekipie telewizyjnej odrębnego generatora prądu, musieliśmy odciąć zasilanie termom do podgrzewania wody, więc z pryszniców leciała tylko zimna, ale to pokazuje, jak dużo w jak krótkim czasie się zmieniło.\nPrawdziwego wiatru w żagle nabrałeś jednak, kiedy skończyłeś 30 lat. Co najbardziej utkwiło Ci w pamięci przy okazji poprzedniego jubileuszu?\nTak… te 30. urodziny – to była feta! Z tej okazji wydano nawet książkę na moją cześć! A co się działo na trasie… Zawodnicy prawdziwie światowej klasy, tysiące kibiców na całym mieście, setki dzieciaków biorących udział w akcji „Mistrz Kibicowania”, zespoły muzyczne dodające energii biegnącym, gościliśmy nawet na scenie samego Dave’a Bedforda – dyrektora Maratonu Londyńskiego. To był piękny dzień i tych emocji nie zapomnę nigdy.\nKolejne lata postrzegam jako pasmo sukcesów i zbierania owoców codziennej pracy ludzi, którzy są ze mną. Dzięki temu powstały niesamowite historie. Np. w 2010 r. wśród kobiet wygrała zawodniczka, która… spóźniła się 1,5 minuty na start! Od 2012 do 2015 r. gościliśmy na Stadionie Narodowym, gdzie tysiące biegaczy miało możliwość zostać bohaterami tego wyjątkowego obiektu. A w 2013 r. do mety dotarło 8506 osób! Od tamtego czasu żaden inny maraton w Polsce nawet nie zbliżył się do tego wyniku. No i oczywiście wszyscy wciąż pamiętamy ogromne emocje, jakie towarzyszyły nam w ubiegłym roku, kiedy Błażej Brzeziński wygrywał z okazji moich 39. urodzin. Aż łezka w oku się kręci.\nTa historia prezentuje się niezwykle imponująco, ale przecież jeszcze wiele przed Tobą. Czego życzyć na kolejne lata?\nPrzede wszystkim tej energii, która napędza ludzi, z którymi jestem na co dzień oraz tych, którzy walczą na trasie. Ale o to się nie boję – przez lata widziałem wiele rzeczy i wiem, że tej energii nie zabraknie. Z wielkim optymizmem patrzę w przyszłość, przecież życie zaczyna się po czterdziestce. A jeśli ktoś w to nie wierzy… niech przebiegnie maraton.


Współczynnik hazardu dla kategorii nieznanego statusu receptora estrogenowego (ER) i receptora progesteronowego (PgR) nie był wymierny, ze względu na niewielką liczbę pacjentów w grupie. FISH oznacza fluorescencyjną hybrydyzację in situ i immunohistochemię IHC. Leczenie pertuzumabem z trastuzumabem i docetakselem, w porównaniu z placebo z trastuzumabem i docetakselem, znacząco poprawiło niezależnie oceniane przeżycie wolne od progresji, z pacjentami strat...\nHamowanie syntazy tlenku azotu dostarczyło dowodów na to, że podstawowe rozszerzenie naczyń krwionośnych za pomocą tlenku azotu jest również nieprawidłowe u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym19,38. Jednak tętnice oporowe od pacjentów z pierwotnym nadciśnieniem odpowiadają zwykle na acetylocholinę36. W przeciwieństwie do wszystkich poprzednich badań in vivo, nasze badanie wykazało, że reakcje wazodylatacyjne na nitroprusydek i karbachol były podobne...\nWcześniejsze badania sugerowały, że wyższe spożycie witaminy E (alfa-tokoferolu) i beta-karotenu może wiązać się ze zmniejszonym ryzykiem raka płuc. W szczególności badania epidemiologiczne powiązały spożycie warzyw bogatych w beta-karoten z niższym ryzykiem zachorowania na raka (zwłaszcza raka płuc) i zasugerowały, że pewne mikroelementy są inhibitorami raka1,2. Badanie profilaktyki raka alfa-tokoferolu i beta-karotenu było randomizowanym, podwójn...\nNastępnie zastosowaliśmy wyniki naszego badania do badania typowej populacji 10 000 dzieci na podstawie początkowej wartości odcięcia cholesterolu odpowiadającej 95. percentylu w celu sformułowania praktycznej polityki badania populacyjnego. Rodzice, którzy uzyskali pozytywne wyniki badań przesiewowych w kierunku rodzinnej hipercholesterolemii, wypełnili kwestionariusz oceniający, czy badanie było opłacalne. Wpływ badań przesiewowych na wskaźniki immuniz...\nNajnowsze zdjęcia w galerii płyn elektrostatyczny :\nhttp://www.nfz.info.pl 751#pasty do zębów rossmann , #pieczenie szyi , #łysienie męskie , #rossmann karwiny , #hotel królewski janów lubelski opinie , #plan treningowy 5 km , #domowy syrop z cebuli , #dobre lakiery do paznokci rossmann , #torbiel szyszynki forum , #rozdrapana kurzajka ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - płyn elektrostatyczny


Złoto w Bozeman dla Ludmiły Badalian i Maksima Tomiłowa. Olga Kosek w pierwszej dziesiątce – Brytan\nZłoto w Bozeman dla Ludmiły Badalian i Maksima Tomiłowa. Olga Kosek w pierwszej dziesiątce\nBy przemekk\t Last updated gru 14, 2014\nPierwsze zawody Lodowego Pucharu Świata 2015 już za nami. W Bozeman (Montana USA) na najwyższym podium stanęli Rosjanie: Ludmiła Badalian i Maksim Tomiłow.\nReprezentantka Polski – Olga Kosek (AGK Łódź) ukończyła zawody na miejscu 10.\nDrogi (półfinałowe i finałowe), zaprojektowanie przez rosyjskiego routsettera Pawła Dobrinskiego były wymagające i zawierały kilka cruxów selekcyjncyh. Elementem podnoszącym widowiskowość było luźno podwieszone w końcowej części trudne sześcienne pudło („Montana Cow Bell”), które stanowiło ukoronowanie drogi.\nZacznijmy od pań. Półfinał rozegrano przy pieknej słonecznej pogodzie. Wśród pań, nasza reprezentantka Olga Kosek (AKG Łódź) niestety nie dała rady pokonać pierwszego cruxa (piekielnie długi wysięg) mimo, iż zaimponowała siłą i wytrzymałością, atakując go kilkukrotnie prawie do końca limitu czasowego (komentarz amerykańskiego komentatora: „She is really strong…„). Ostatecznie Olga znalazła się na miejscu dziesiątym, co jest najlepszym wynikiem w historii polskich startów w Pucharze.\nCała drogę półfinałową pokonały jedynie Angelika Rainer, Ludmiła Badalian i Petra Klingler.\nPodczas finału natomiast, pogarszająca się pogoda ewidentnie wpłynęła na działania zawodniczek. W rezultacie topu nie osiągneła żadna z dziewczyn, a o zajętym miejscu zadecydowała punktacja. Tym razem Angelika Rainer nie powtórzyła ubiegłorocznego sukcesu z Bozeman (wówczas jeszcze zawody te nie wchodziły w skład Pucharu Świata), zajmując piąte miejsce.\n1. Ludmiła Badalian (RUS) 14,212\n2. Shin WoonSeon (KOR) 13,202\n3. Nadieżdża Galiamowa (RUS) 12,200\nKobiece podium w Bozeman (fot UIAA)\nW męskim pólfinale, routsetter przygotował niespodziankę umieszczjąc jeden z chwytów u dołu „krowiego dzwonka”, co jeszcze bardziej podniosło widowiskowość drogi. Z problemem tym poradziło sobie czterech „topowych” zawodników: Rosjanie Nikołaj Kuzowlew, Maksim Tomiłow, jego brat Aleksiej oraz reprezentant Ukrainy Walentin Sypawin.\nMęska droga finałowa okazała się tak trudna i wymagająca, że pierwszy raz od dawna na zawodach Pucharu Świata żaden z zawodników nie dał rady dojść do topu. Co więcej, jedynie Maksim Tomiłow i Park HeeYong w ogóle osiągnęli „krowi dzwonek”. Trzecie miejsce zajął kolejny Rosjanin – Siergiej Tarasow, nawiasem mówiąc, najstarszy uczestnik zawodów (48 lat!). Ubiegłoroczny zwycięzca, Janez Svoljšak tym razem nie mógł mówic o udanym występie, zajmując ostatnie miejsce w finałowej stawce.\nDebiutujący w zawodach Pucharu Świata Jędrzej Jabłoński (KW Warszawa) został sklasyfikowany na miejscu 41.\n1. Maksim Tomiłow (RUS) 13,190\n2. Park HeeYong (KOR) 13,182\n3. Siergiej Tarasow (RUS) 9,150\nPodium panów w Bozeman (fot UIAA)\nPuchar Świata przenosi się teraz do Korei Południowej. Nastepne zwody odbędą się w dniach 10 – 11 stycznia w Cheongsong. Zapraszamy do kibicowania!\nKendra Stritch i Nikołaj Kuzowlew zwyciężąją w czasówkach w Bozeman\nMistrzostwa Polski 2014 – prowadzenie


Sklep online części samochodowych do PIAGGIO i akcesoria auto - AUTODOC\nTanie auto części do 4 modelów PIAGGIO\nInformacje o PIAGGIO\nData wypuszczenia pierwszego modelu: 1945\nPierwszy model: Vespa\nNadwozie pełne: 24\nPlatforma / podwozie: 39\nBenzyna / gaz samochodowy (LPG): 14\nOlej napędowy: 22\nCzęści samochodowe dla PIAGGIO\nCzęści samochodowe do 4 modelów PIAGGIO:\nSzybkie przejście do odpowiedniej części zamiennej do PIAGGIO. Wybierz model samochodu.\nPORTER produkowany od 12.1992\nAPE produkowany od 01.1971\nQUARGO produkowany od 01.2004\nM500 produkowany od 01.2004\nKatalog części zamiennych do PIAGGIO\nSklep Internetowy z akcesoriami PIAGGIO\nCzęści do Twojego samochodu PIAGGIO\nPiaggio & C. SpA to włoski producent pojazdów mechanicznych oraz kompaktowych samochodów użytkowych. Firma została założona w 1884 roku i początkowo zajmowała się wycinką drewna, a później, na przełomie lat, była zaangażowana w produkcję okrętów i samolotów, budowę kolei oraz w inne przedsięwzięcia. Obecnie przedsiębiorstwo zlokalizowane jest we włoskim mieście Pontedera i jest kontrolowane przez firmę holdingową IMMSI SpA. Produkty firmy sprzedawane są w ponad 50 różnych krajach.\nHistoria marki Piaggio\nW 1945 roku po zakończeniu II Wojny Światowej wzrósł popyt na tanie samochody. Z tego powodu firma zaczęła pracę nad prototypem Vespy – kultowego skutera posiadającego skorupową konstrukcję. Umożliwiała ona równomierną dystrybucję obciążeń roboczych, które pojawiały się podczas jazdy. Konstrukcja skutera została opracowana przez inżyniera lotniczego Corradino D’Ascanio. Skuter został wypuszczony w 1946 roku. W 1956 roku wyprodukowany został jego milionowy egzemplarz, a w 1988 sprzedaż osiągnęła 10 milionów.\nW 1948 roku firma wyprodukowała trójkołowy samochód użytkowy – Ape – który wkrótce stał się najpopularniejszym samochodem wśród zakresu modeli firmy. Dany samochód był głównie stosowany do przewożenia poczty, transporcie turystycznym oraz jako taksówka. Na początku lat 1970-tych wyprodukowany został pierwszy prototyp modelu Ape z silnikiem elektrycznym.\nW 1967 roku przedsiębiorstwo wypuściło motorower Ciao, który stał się wyjątkowo popularny wśród młodzieży. Pojazd nie posiadał tylnego zawieszenia i wykorzystał napęd pasowy, podczas gdy niektóre modyfikacje wyposażone były w automatyczną bezstopniową przekładnię. W 1969 roku firma wykupiła przedsiębiorstwo Gilera, które było znane z licznych zwycięstw w sportach motorowych. Zakres modeli został rozszerzony o motocykle Gilera z silnikami dwusuwowymi (4V Super i 5V Trial) oraz, w latach późniejszych, w sportowe motorowery CB1 oraz minimotory Eco.\nOd 2006 roku producent wypuszcza skutery MP3 z dwoma przednimi kołami oraz jednym tylnym. Dana konstrukcja zapewnia łatwiejsze prowadzenie skutera oraz większe bezpieczeństwo podczas jazdy, zwłaszcza podczas pokonywania zakrętów. Dodatkowo może być on zaparkowany bez tradycyjnego bocznego stojaka.\nPIAGGIO Porter Burtowy Ciężarówka/Podwozie\nPIAGGIO Ape TM Burtowy Ciężarówka / Podwozie\nKompaktowe rozmiary. Na przykład, długość trójkołowego modelu Ape wynosiła jedynie 2660 mm, co sprawiało, że był ok wyjątkowo wygodny do jazdy w warunkach miejskich.\nManewrowość. Kompaktowe rozmiary oraz mały promień skrętu (do 4 metrów) pojazdów marki Piaggio umożliwiają swobodną jazdę po wąskich miejskich uliczkach.\nPrzyjazność dla środowiska. Dane pojazdy wyposażone są w małe silniki o pojemności zaledwie od 0.7 do 1.3 litra, które zostały skonstruowane, aby w pełni spełniać europejskie standardy emisji spalin; dostępne są także modele wyposażone w silniki elektryczne oraz samochody z silnikami Bi-Fuel, posiadające niski poziom szkodliwych spalin.\nCzy chciałbyś kupić przez Internet części do pojazdów marki Piaggio w korzystnych warunkach? Pomoże Tobie w tym nasz sklep internetowy. Oferujemy szeroki zakres klocków hamulcowych, filtrów oleju, świec zapłonowych oraz innych części w niskich cenach. Na wiele produktów dostępne są promocje umożliwiają jeszcze większe zaoszczędzenie pieniędzy. Złóż zamówienie przez naszą stronę internetową lub aplikację mobilną – szybko i niedrogo dostarczymy Tobie części zamienne do pojazdów marki Piaggio.\nNajczęściej kupowane produkty do samochodów PIAGGIO\nNumer artykułu: 3 397 004 755\nNumer artykułu3 397 004 755\nSugerowana cena producenta34,31 PLN\nSilniki PIAGGIO: PIAGGIO Porter Burtowy Ciężarówka/Podwozie 1.3 16V, PIAGGIO Porter Van 1.3 16V, PIAGGIO Porter Burtowy Ciężarówka/Podwozie 1.4 D, PIAGGIO Porter Burtowy Ciężarówka/Podwozie 1.0, PIAGGIO Porter Burtowy Ciężarówka/Podwozie 1.3 i 16V


Powstrzymaj przemoc, Powiat Kłodzki - Express-Miejski.pl Kłodzko i Powiat Kłodzki - Informacje i wiadomości z regionu\nstrona główna wiadomości Powstrzymaj przemoc\nData dodania: 2011-11-04 00:00\nnumer telefonu fot.: Komenda Powiatowa\nJeden anonimowy telefon wystarczy by jego sytuacją zainteresowała się Policja. W ten sposób możemy uratować ludzkie życie. Bariera pomiędzy karceniem, a fizycznym krzywdzeniem dziecka jest bardzo cienka. Możemy zadać pytanie czy w ogóle istnieje.\nBicie, szarpanie, potrząsanie dzieckiem to umyślne zadawanie mu bólu. Wyzwiska, wyśmiewanie to formy przemocy psychicznej. Jeśli takie zachowania się powtarzają, to mamy do czynienia ze znęcaniem.\nO nadmiernym karceniu dziecka mówimy w przypadku spowodowania lekkiego uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia.\nNiedozwolone karcenie to spowodowanie średniego uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia. Spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu – takiego jak m.in. ciężkie kalectwo, choroba zagrażająca życiu, czy istotne zeszpecenie lub zniekształcenie ciała to przykład drastycznego przekroczenia granic karcenia dziecka.Krzywdzenie dziecka ścigane jest z urzędu.\nPrócz orzeczenia kary pozbawienia wolności sąd może pozbawić rodziców władzy rodzicielskiej jeśli jej nadużywają. Dramatyczne sytuacje rozgrywają się najczęściej w czterech ścianach – bez świadków. Dlatego tez tak ważne są da Policji sygnały od osób spoza rodziny dziecka - sąsiadów, nauczycieli, lekarzy. To dzięki nim możemy wkroczyć do mieszkania i przeprowadzić interwencję.\nApelujemy – Powstrzymaj przemoc. Usłysz płacz dziecka. Zadzwoń na Policję.


Ładny z daleka ale nie ma po co podchodzić z bliska - recenzja Grassalkovich Palota, Bratysława, Słowacja - TripAdvisor\nHotele w pobliżu Grassalkovich Palota\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Grassalkovich Palota\nAtrakcje w pobliżu obiektu Grassalkovich Palota\nŁadny z daleka ale nie ma po co... - Grassalkovich Palota\nNr 35 wśród 240 atrakcji w lokalizacji Bratysława\nBratislava-Old Town | Hodzovo Namestie, Bratysława 811 06, Słowacja\n“Drzewko Kwaśniewskiego w ogrodzie za palcem prezydenckim”\nPałac jak pałac. Na tyłach ogród. Po prawej stronie drzewko Kwaśniewskiego jedno z najmniejszych i... Przeczytaj więcej\n“Pałac Prezydencki z fontanną i ogrodami.”\nPałac Prezydencki mieści się w centrum, na placu z Fontanną Pokoju. Znajduje się tu siedziba... Przeczytaj więcej\nŁadny z daleka ale nie ma po co podchodzić z bliska\nGrassalkovich Palota — recenzja\nPodobno za pałacem są piękne ogrody, ale nie ma możliwości wejścia do nich, więc szkoda nawet nabierać apetytu.\nGrassalkovich Palota — zapytaj autora recenzji: Hanna1529\n5 z 10 wśród 439 recenzji\nWarto zobaczyć jak mieszka głowa państwa Słowacja. ALe czy byłbym przyćminy jego pięknością, chyba nie.\nGrassalkovich Palota — zapytaj autora recenzji: VisitorKiezix\nOsiągnięty cel dnia .\nSpoglądając na oddalającą się bramę i opuszczając Stare Miasto myślałem o tym ,ile czasu pozostało nam do końca dnia i co możemy jeszcze dzisiaj zobaczyć . Chciałem stanąć przed Pałacem Prezydenckim i zobaczyć różnice w budowlach zamieszkałych przez "głowy państw "Słowacji , Czech czy Wielkiej Brytanii .przed pałacem fontanna , ogrodzenie z metalowych prętów i dwie bramy koloru złotego .Poza ogrodzenie wstęp wzbroniony - rozumiem . Obeszliśmy pałac dookoła i z tyłu widać było rozległe ogrody. Wiele szczegółów nie widzieliśmy ale dla mnie pałac ten przypominał " mini Buckingham Palace " .\nGrassalkovich Palota — zapytaj autora recenzji: Honoriusz T\nW samym centrum, robi ogromne wrazenie\nPrzepiekny Palac, w samym cebtrim miasta, na pewno wrazenie zrobil nie tylko na mnie. Bedac w Bratyslawie to MUST SEE tego miasta:-) polecam rowniez Park za Palacem, super miejsce,szczegolnie w cieple dni:-)\nGrassalkovich Palota — zapytaj autora recenzji: Magda Lena J\nGrassalkovich Palota — zapytaj autora recenzji: Shelleyash\nGrassalkovich Palota — zapytaj autora recenzji: JH72


(01.09.2016, 17:51)MrDrone napisał(a): nawet świeczkę lęk zapalić, bo swąd amitrazy się roznosi... hehe\nMiałem na myśli na skórę czy w pożywieniu.\nNa świeczki pewnie najlepiej zużyć.\nMożna też zużyć do konserwacji drewna. My tak zużyliśmy tamten na świeczki i do konserwacji. Choć stół do żywności z drewna wolałem już zrobić czystym pewnym woskiem i olejem lnianym.\n(01.09.2016, 16:36)Borówka napisał(a): Zależy o jaki pytasz. Taki dziewiczy organiczny pozyskiwany z odsklepin, plastrów bez węzy jest odpowiednio droższy tak jak Ci pisałem. Wosk organiczny / dziewiczy kupowałem po 100 zł/ kg. Innych źródeł tańszych nie znałem aby mieć 100% pewność.\nGrubo, jak chcesz to sprzedam Ci kilogram za 50zł wosku z odsklepin. Ten wosk nigdy nie widział amitrazy - ani nawet kwasu. Większość z tegorocznych plastrów bez węzy. Ramki nigdy nie były czerwione - jak zapewne wiesz\nZ kilogram lub dwa takiego wosku dla Ciebie bez problemu przygotuję. Jeżeli sobie życzysz mogę zrobić nawet fotorelację z procesu pozyskiwania\nBiorę 2 kilogramy\nJak zbierzesz 4 też wezmę\n(01.09.2016, 19:06)Akam napisał(a): Biorę 2 kilogramy\nto się nazywa handel... Michał sprzedałeś go na pniu...\nJa bym wziął ten za 50 zł z odsklepin lub taki gdzie nie ma węzy nic.\n(01.09.2016, 19:04)MN napisał(a): Grubo, jak chcesz to sprzedam Ci kilogram za 50zł wosku z odsklepin. Ten wosk nigdy nie widział amitrazy - ani nawet kwasu. Większość z tegorocznych plastrów bez węzy. Ramki nigdy nie były czerwione - jak zapewne wiesz\nno proszę. to jednak Ci się opłaciło być na forum pszczelarstwa naturalnego. a nie sądzisz, że taka cena to naciąganie, albo wałek? kto mógłby się nabrać na taką cenę?... chyba tylko ludzie niemyślący! (przepraszam Kolegów Akam i Kubę - chciałem tylko sparafrazować kolegę MN'a krytykującego cenę za dobrej jakości miód na innym wątku).\na to że nie czerwione ramki to też zaleta przy wosku...?\npytanie czy te nieczerwione ramki z węzy, która może kiedyś amitrazę widziała? hehe. jak to dobrze, że pszczoły nie przenoszą wosku po ulu...\njuż się nie wtrącam w interesy. chciałem tylko pożartować, bo okazuje się że ten MN to jednak naciągacz i lubi wałki...\n(01.09.2016, 19:27)MrDrone napisał(a): ...kto mógłby się nabrać na taką cenę?... chyba tylko ludzie niemyślący!\nOsobiście jestem zbyt płytki aby się wami przejmować\n(01.09.2016, 19:29)Akam napisał(a):\n(01.09.2016, 19:30)bonluk napisał(a):\nHa! choć jeden się nie przejmuje!\nDo tej pory sprzedawalem wosk bez różnicy z jakich ramek za 35zł kg więc 15zl więcej za nieco selekcji to nie jest wielki biznes ale dzięki Dronie że sądzisz że dla kilograma wosku opłaca mi się być na forum\n(01.09.2016, 19:32)MN napisał(a): Hehe dobre\nbardziej chodziło mi o Twoją obłudę i dwulicowość - ale ok przyjmuję wytłumaczenie\nFacelie i lipe sprzedaje o 3 zł drożej niż wielokwiat i rzepak. Twoim zdaniem gatunki miodu i gatunki wosku należy jak rozumiem sprzedawać w tej samej cenie? Wosk klasy II nie będzie kosztować tyle co premium i tyle.. Nie widzę w tym obłudy i dwulicowosci ale spoko Ty patrzysz inaczej.\n(01.09.2016, 21:25)MN napisał(a): Facelie i lipe sprzedaje o 3 zł drożej niż wielokwiat i rzepak. Twoim zdaniem gatunki miodu i gatunki wosku należy jak rozumiem sprzedawać w tej samej cenie? Wosk klasy II nie będzie kosztować tyle co premium i tyle.. Nie widzę w tym obłudy i dwulicowosci ale spoko Ty patrzysz inaczej.\nO co kaman z tym wielokwiatem, że zawsze jest tańszy? I to nawet od facelii?\n(01.09.2016, 21:28)flamenco108 napisał(a):\nLudzie niedouczeni. Wielokwiat przecież jest wartościowy bo ma wiele różych pyłków. Bogatszy skład.\nKolejne wyzwanie przed TF. Przywrócić chwałę należną wielokwiatowi i uczynić go produktem ekskluzywnym i pożądanym aby opłacało się robić raz do roku miodobranie.\nTakie głupie czasy, ze podroby i sadło są najtańsze. Choć mi to pasuje egoistycznie.\nChodzi o powtarzalność i unikatowość, że tak to ujme smaku. Wielokwiat zawsze smakuje inaczej a np facelia rok do roku tak samo. Miód wyjątkowo aromatyczny i smaczny więc nie rozumiem Twojego zaskoczenia wyższa ceną\nto jest Krzyśku taka moda nowoczesnego pszczelarza. im coś mniej różnorodne tym droższe\n(01.09.2016, 21:30)MN napisał(a): Chodzi o powtarzalność i unikatowość, że tak to ujme smaku. Wielokwiat zawsze smakuje inaczej a np facelia rok do roku tak samo. Miód wyjątkowo aromatyczny i smaczny więc nie rozumiem Twojego zaskoczenia wyższa ceną\nW moich niektórych kręgach, czyli ludzi którzy są w stanie na żarcie wydać dużo na ekskluzywne produkty, niepowtarzalność i zmienność jest zaletą i może świadczyć o jakości. Przykładowo taki prawdziwy nieprzetworzony tran z arktycznego dorsza fermentujący pół roku w drewnianej beczce za każdym razem smakuje inaczej i ludzie go sprowadzają z USA po cenie... odpowiedniej.\nWielokwiat pozyska każdy pszczelarz a nad miodem odmianowym trzeba jednak się namęczyć. Zasadniczo to też wpływa na cenę.\n(01.09.2016, 21:36)MN napisał(a): Wielokwiat pozyska każdy pszczelarz a nad miodem odmianowym trzeba jednak się namęczyć. Zasadniczo to też wpływa na cenę.\nNo tak ale to już pszczelarze sprawa i robią podaż większą na taki miód reklamą. Trzeba przywrócić chwałę wielokwiatowi dla potrzeb TF.\nBTW mam cię. Argumentujesz, że jak pszczelarz musi się namęczyć to zasadne jest wypromować ten produkt jako ekskluzywny. To samo pisał Bartek kiedy pisał o poświęceniu się w dochodzeniu do TF. Kwestia opinii co dla kogo jest ważniejsze.\n(01.09.2016, 21:35)Borówka napisał(a): ... Przykładowo taki prawdziwy nieprzetworzony tran z arktycznego dorsza fermentujący pół roku w drewnianej beczce za każdym razem smakuje inaczej i ludzie go sprowadzają z USA po cenie... odpowiedniej.\nPrzychodzi 5 latek do apteki. Rozgląda się z nad okularków i pyta aptekarki...\n- pseplasam cy to Pani spsedaje tlan?\n- ty swinioo...\nKuba, pewnie że strony zdrowotnej wielokwiat jest ok ale pomijanie kwestii smakowej jest nieuzasadnione. Wielu zjadaczy mojego miodu specjalnie przyjeżdża tylko po facelię i wcale im się nie dziwię.\n(01.09.2016, 21:37)Borówka napisał(a):\nPrzewożenie na pożytki, rotacja ramkami, utrzymanie rodzin w sile to nie lazy beekeeping wiec nie masz mnie ciężko te kwestie porównywać.\n(01.09.2016, 21:43)MN napisał(a): Przewożenie na pożytki, rotacja ramkami, utrzymanie rodzin w sile to nie lazy beekeeping wiec nie masz mnie ciężko te kwestie porównywać.\nKwestia li tylko opinii. Ktoś przykładowo Ci napisze, że jeżdżenie kilka lat i dzielenie rodzin bez miodu towarowego aby dochować się pszczół TF to jest ogromna pracowitość i szlachetność.\nAle ludzie którzy kierują się zdrowotnością i potrzebami dla zdrowia są generalnie w stanie więcej wydać za produkt, więcej go cenią, wedle Flamenco: są w stanie więcej płakać ale wciąż kupować.\n(01.09.2016, 21:50)Borówka napisał(a): ...są w stanie więcej płakać ale wciąż kupować.\nCoś o tym wiem niestety. Moja szanowna małżonka i córka moja prześlicznej urody tak buty kupują. Z tym że to ja płaczę\na ja mam pytanie w temacie. bo coś zrobiłem źle tylko nie wiem co\nja jakoś specjalnie nie zwracam uwagi na sposoby klarowania itp, bo generalnie uważam, że mój wosk jest doskonały do świeczek i sobie go najwyżej w taki sposób zużyję...\nmiałem przetopione 2 krążki. Były raz klarowane i wosk był praktycznie czysty - od spodu miał trochę zabrudzeń, które nie były doskrobane do czysta - znikoma ilość generalnie. no i chciałem je jeszcze raz przeklarować. krążki były z pięknego czystego pomarańczowego wosku (jak to praktycznie cały wosk z moich plastrów bezwęzowych)\nAle stwierdziłem, że zamiast klarowania w wodzie rozpuszczę je w garze emaliowanym bez wody (na indukcji, ale przy dość niskich ustawieniach - w każdym razie się nie gotował) i zrobię z nich jeden krążek.\nWosk rozpuścił się, ale całkowicie zmatowiał, a po zestaleniu (dziś rano) stwierdziłem, że jest brunatno ciemny - taki jak dawniej wychodził mi wosk ze starych czarnych ramek z węzą. Ktoś mi wytłumaczy jak z jasnopomarańczowego klarownego wosku zrobił się ciemny i matowy?\nDodam, że dzień wcześniej w ten sam sposób rozpuszczałem inny krążek (robiłem sobie parę świeczek) i wosk był idealnie klarowny, a po zestaleniu wyszedł piękny jasno-żółto-pomarańczowy.\nMyślicie, że to kwestia tych całkowicie niedoskrobanych zabrudzeń? o co może chodzić?\nDziś spróbuję ten krążek jeszcze przeklarować z wodą, ale nie spodziewam się znaczącej poprawy koloru.\n(02.09.2016, 07:43)MrDrone napisał(a): a ja mam pytanie w temacie. bo coś zrobiłem źle tylko nie wiem co\nUważam, że to kwestia tych niedoskrobanych brudów, dwa wosk mógł się tez troszeczkę od spodu przypalić. Trzy zawsze do klarowania trzeba dawać wody przynajmniej 1:1 bo wtedy woda wyłapuje syfy... i wosk się nie przypali.


Mil-Com Plecak Turystyczny Airjet 25L Czarny | Sklep militarny Milworld.pl\nMil-Com Plecak Turystyczny Airjet 25L Czarny\nKod produktu: RUCAIR25BLK\nDwa 6 mm karabinki\n1 górna kieszeń na zamek\n33 mm pas biodrowy\n25 mm pas piersiowy\nPlecak turystyczny AIRJET Rucksacks renomowanej brytyjskiej firmy Mil-Com. Wyprodukowany z miękkiej i lekkiej Cordury 600D o zwiększonej odporności na rozdarcia i przetarcia. Dzięki wykorzystanemu materiałowi, doskonale sprawdzi się w każdych warunkach pogodowych. Zastosowany system AirJet zapewnia wysoki komfort noszenia oraz stałą cyrkulację między ścianą plecaka a plecami.\nSystem AirJet, w połączeniu z 33 mm pasem biodrowym i 25 mm pasem piersiowym, zapewnia pełną stabilizację i równomierne rozłożenie ciężaru transportowanego ekwipunku. Pasy zapinane klamrami Quick Release, które w sytuacji awaryjnej umożliwiają szybkie zrzucenie plecaka. Optymalna pojemność (25l) oraz dwie boczne kieszenie pozwalają zabrać ze sobą wszystkie niezbędne rzeczy. Górna klapa wyposażona w kieszeń na zamek. Plecak zapinany 2 klamrami na taśmach z D-Ringami, do których dodatkowo przyczepiono karabinki.\nPlecak turystyczny AIRJET, to doskonałe rozwiązanie dla podróżników, biwakowiczów i miłośników wszelkich outdoorowych form rekreacji.\nHighlander Wodoszczelny Worek Bergen 80L Czarny\nHighlander Plecak Turystyczny Rambler 33 (2017) Czarny\nMil-Tec Gogle Ochronne ze Stalową Siatką Czarne\nMil-Com Plecak Turystyczny Airjet 25L DPM\nMil-Com Poncho Przeciwdeszczowe DPM\nMil-Com Naczynia Turystyczne Aluminiowe Zestaw 6-częściowy\nMil-Com Hełm Tropikalny Wolseley Pith Helmet Piaskowy


Odblaskowa adresówka dla psa na baterie | keko.pl\nOdblaskowa adresówka dla psa na baterie\nAdresówka Trixie Flasher przeznaczona do zamocowania do obroży psa lub kota.\nMożna w niej schować kawałek papieru na której zapisany będzie adres, numer telefonu, e-mail właściciela.\nDzięki migającej diodzie Twój pupil będzie bezpieczniejszy i widoczny z 200m. Zawieszka w kolorze czerwonym, baterie w zestawie. Wymiary 4,5 x 3,5 cm.


Forum OpenMobile • Zobacz wątek - [Optima OP5-E] Pierwsze Maemo poza Nokią\n[Optima OP5-E] Pierwsze Maemo poza Nokią\nprzez Sucharro » 8 grudnia 2009, o 01:12\nWymiary: 143 x 74 x 17.6 mm\nEkran: 4.3” ekran rezystancyjny o rozdzielczości 800x480 punktów\nCPU: 806mhz Marvell PXA310+ ARM processor\nAparat: 3,2 mpx AF\nKamerka do VGA do wideo-rozmów\n- Brak fizycznej klawiatury\n- Wbudowany modem 3G CDMA z czytnikiem kart sim\n- Autor recenzji zauwazyl ze otpima "chyba" nie ma wysjcia TV-out, albo na te chwile soft go nie obsluguje\nAktualny koszt samego urządzenia: 500 USD.\nObcenie trwaja rozmowy z operatorami, ktorzy chetnie wprowadziliby urzadzenie do swojej oferty...\nRecenzja "hands on" urzadzenia na stronie:\nhttp://armdevices.net/2009/12/06/optima ... eo-review/\nZapowiada sie naprawde ciekawa alternatywa dla Nokii n900, oczywiscie odpowiednio slabsza i tansza, ale pewnie w przyczyni sie do wzrostu zainteresowania tym systemem.\nPodstawka do ogladania filmow wyglada dosc, dziwnie\nRe: [Optima OP5-E] Pierwsze Maemo poza Nokią\nprzez remedy9 » 11 grudnia 2009, o 18:30\nCzy to nie jakiś fake?\nPrzycisk Starttypowa ikonka Internet Explorera oraz Playera sugerują, że te urządzenie działa pod WM, albo i nawet pod XP.\nprzez Sucharro » 11 grudnia 2009, o 23:59\nWg 2 czy nawet 3 serwisow jest to urzadzenie dzialajace pod kontrola maemo i ma byc jakby proba czy da sie zarobic na aplikacjach do maemo, tzn tansze urzadzenie od n900. Optima pochodzi z chin gdzie obecnie jest oferowana i dopiero sprawdzaja czy ktos bedzie chcial jeszcze wprowadzic do sieci - takie informacje wyczytalem na innych portalach, to samo mnie zastanowilo. Moze faktycznie okaze sie za jakis czas ze to fake, ale jak narazie jest specyfikacja plus foty\nprzez dawcio01 » 12 grudnia 2009, o 01:30\npo zdjeciach widze ze to maemo diablo, takie jak w nokii n810. jak dla mnie to fake system w tej wersji nie obsluguje gsm, wiec po co mial by go wprowadzac operaror.\nDołączył(a): 2 kwietnia 2007, o 05:16\nWyślij e-mail do dawcio01\nprzez aston » 18 grudnia 2009, o 13:12\nDziwny ten sprzęt, niby jak zoabczyłem specyfikację to niczego sobie, jednak po obejrzeniu filmiku widzę, ze raczej nic fajnego tu nie ma.\nprzez VeR » 18 grudnia 2009, o 17:48\nwidzieliście filmik? http://www.youtube.com/watch?v=lpdvPdzuy6M Poza baterią 2600 mAh to jest to chiśnka marna kopia n900. Marna dlatego że brak qwerty, aparat tylko 32 Mpxl, jakaś tandetna wersja maemo i wogóle szajs\nprzez remedy9 » 19 grudnia 2009, o 01:33\nNie no, to przecież żadna konkurencja dla n900.\nNie ma kilku pulpitów, gówny theme to marna pdróba windows, póki co to działa tylka w Chinach i US.\nWiększość aplikacji ma w nazwie słowo 'testing', nawet sms, więc pewnie kraczy się co chwilę. Brak testu modułu gsm.\nPoza tym, facet który przedstawia ten model na filmie jest beznadziejny. Pomijam francuski akcent\nprzez Kwiartur » 19 grudnia 2009, o 11:18\nMocna bateria. A co do telefonu to jakoś mi się nie podoba. Poczekam na więcej szczegółów\nprzez Sucharro » 19 grudnia 2009, o 15:30\nCIekawa jaka cena, jak bedize w miare niska to jakas tam konkurencja dla n900 bedzie czas pokaze


Wyjazdy firmowe na Teneryfę - incentive Teneryfa\nWYJAZDY FIRMOWE NA TENERYFĘ – OFERTA DLA FIRM (INCENTIVE):\nOrganizujemy wyjazdy firmowe – Incentive na Teneryfę dla pracowników, partnerów biznesowych oraz klientów. Zapewniamy mnóstwo interesujących atrakcji i niezapomnianych wrażeń. Ta egzotyczna podróż firmowa umocni więzi biznesowe oraz wspaniale zmotywuje do pracy. Zorganizujemy, doradzimy, polecimy kierunek i przygotujemy odpowiedni program wyjazdu w optymalnym budżecie. Dysponujemy zarówno oryginalnymi programami wyjazdów firmowych, jak i typowymi wycieczkami grupowymi.\nTeneryfa, jedna z najpiękniejszych Wysp Kanaryjskich, łączy w sobie zdrowy klimat, wykwintną kuchnię, cywilizację, egzotykę, a przede wszystkim świetną zabawę i aktywny wypoczynek. Jako grupa specjalistów od przygód i wszelkiej aktywności na wyspie, chcielibyśmy odkryć przed Państwem jej największe uroki, w programie między innymi: zwiedzanie północnej części Teneryfy wraz z klimatycznymi miasteczkami, degustacja lokalnych przysmaków i win, wyprawa jeepami na szczyt wulkanu Teide, odkrywanie gorących plaż południa, nurkowanie z delfinami, szaleństwo wodne w Siam Park, ściganie na quadach lub skuterach, nauka gry w golfa, lekcje gotowania z mistrzem kuchni kanaryjskiej, dla fanów owoców morza niezapomniana uczta na plaży przy zachodzie słońca.\nNasza oferta Incentive Teneryfa:\npozwala wypocząć i poznać uroki Teneryfy w komfortowych warunkach w opcjach: wypoczynkowych, extreme, szkoleniowych, integracyjnych, kulinarnych połączanych z eko warsztatami kulinarno-kosmetycznymi, jogą (więcej info na – www.bananamilk.es)\njest pełnym zapleczem niezbędnym do przeprowadzenia szkoleń, spotkań biznesowych, konferencji\nto dedykowane akcje tematyczne tj. gry plenerowe, imprezy fabularne, kursy kompetencyjne przeprowadzane w nietypowych warunkach (plaża, głębiny oceany, powietrze, plantacje owoców, winnice etc.)\nOferta wyjazdu firmowego na Teneryfę zawiera:\nKompleksowo zajmujemy się organizacją podróży służbowych – rezerwacją i wystawianiem biletów lotniczych, rezerwacją hoteli, transportu po Teneryfie oraz ubezpieczeniami turystycznymi. Na specjalne zamówienie czarterujemy samoloty.\npobyt 7 lub 14 dni na Teneryfie\nsale wykładowe z niezbędnym sprzętem\npoznawanie Teneryfy (wyjazdy tematyczne, toury)\ndoświadczanie atrakcji Teneryfy: wybrane atrakcje z oferty Atrakcje Teneryfa – kliknij tu\nopieka podczas pobytu\nTour wokół Teneryfy – jednodniowa wycieczka busem z certyfikowanym przewodnikiem po najpiękniejszych zakątkach wyspy, wizyta na plantacji bananów lub w lokalnej winnicy\nDzień w parku wodnym Siam Park (nr 1 park wodny w Europie) lub wyprawa 2-osobowymi skuterami wodnymi 2 parki rozrywki w dwa dni: Siam Park (park wodny) i Loro Parque (nowoczesne zoo) oraz wyprawa 2-osobowymi skuterami wodnymi\nŚlub na Teneryfie – organizowanie uroczystości ślubnych, zaręczyn, odnowienia ślubów:\nMarzycie o cudownej Uroczystości Ślubnej w egzotycznym klimacie? … Teneryfa to idealne miejsce, aby w romantycznej scenerii złożyć sobie przysięgę małżeńską. Piękne plaże przyciągają nie tylko turystów, ale również zakochane pary marzące o wyjątkowym ślubie. Urzeczywistnimy Wasze marzenia, organizując ten wspaniały dzień dla Was. Zapraszamy…\nWyjazdy firmowe na Teneryfę, śluby na Teneryfie – ZAPYTANIA:\nOferujemy wysoki standard usług organizacji wypoczynku, dbałość o bezpieczeństwo oraz indywidualne podejście do każdego klienta podczas wyjazdów firmowych na Teneryfę. Prosimy o kontakt , w celu przygotowania oferty dopasowanej do Państwa potrzeb.\n© 2017 Atrakcje Teneryfa


Prezes PAIiIZ będzie wiceministrem w MSZ - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaPolitykaPrezes PAIiIZ będzie wiceministrem w MSZ\nPrezes PAIiIZ będzie wiceministrem w MSZ\nPaweł Wojciechowski będzie odpowiadał za ekonomiczne aspekty dyplomacji.\nWojciechowski złożył już rezygnację z funkcji prezesa Polskiej Agencji Informacji i Inwestycji Zagranicznych - poinformowała Krystyna Olesińska, rzecznik prasowy PAIiIZ.\nWojciechowski od 24 czerwca 2006 do 14 lipca 2006 pełnił funkcję ministra finansów w rządzie Kazimierza Marcinkiewicza. Od 23 kwietnia 2007 był prezesem Polskiej Agencji Informacji i Inwestycji Zagranicznych.\nW PAIiIZ Wojciechowski sprawował nadzór nad Departamentem Informacji Gospodarczej, Departamentem Audytu i Kontroli, był Pełnomocnikiem ds. ochrony informacji niejawnych i kierownikiem Kancelarii Tajnej.\nTagi: paiiiz, wiadomości, polityka\nPrezes PAIiIZ podsumowuje: 20 proc. więcej inwestycji niż w 2015 rok...