Kosa. Niczego nie żałuję - Roman Kosecki, Dariusz Faron, Dariusz Dobek - ebook - Legimi online\nGrzegorz TkaczykDariusz FaronWojciech Demusiak\n– Jakie bomby atomowe?! Jaki Wałęsa?! Popieprzyło cię, Romek? – grzmiał.\nChcieli mnie postawić do pionu i zrobiło się ostro. Kazano mi nawet ściąć włosy. Ostrzegłem prezesa, że jak to zrobię, przestanę grać.\nW klapie ubrania nosiłem opornik, który był symbolem buntu przeciwko władzy, więc miałem też problemy z milicjantami. Wiele razy mnie zatrzymywali, ale nigdy nie pękałem. Zawsze kończyło się tylko na spisywaniu. Raz wyciągnęli mnie z autobusu w Wilanowie.\n– Kolego, ściągaj to natychmiast albo będziesz miał problemy.\n– Będę nosić, co mi się podoba.\nMilicjant spojrzał w dokumenty i zorientował się, że jestem piłkarzem Gwardii Warszawa.\n– Dlaczego nie mówiłeś, że grasz w resortowym klubie?\n– To moja sprawa, gdzie gram.\nJechałem akurat na próbę, bo mieliśmy z kumplami kapelę. Najpierw występowaliśmy pod nazwą Cywilizacja, później przechrzciliśmy ją na Dyskotekę. Raz graliśmy w szpitalu dla dzieci w Konstancinie i w pewnym momencie zaczęliśmy rozrzucać ulotki Solidarności. Od razu podjechała nyska, z której wysiedli milicjanci. Chcieli zarekwirować cały sprzęt, ale wstawiła się za nami dyrektorka szpitala. Ostatecznie zatrzymaliśmy gitary, jednak władza wyłączyła prąd i o dokończeniu koncertu nie było mowy.\nKibice mogą się tylko cieszyć, że nie słyszeli, jak śpiewam. Graliśmy reggae i punk rocka. Moje marzenia o zostaniu drugim Bobem Marleyem legły w gruzach na przeglądzie piosenki w klubie Remont – basista zapomniał nastroić gitarę i zaprezentowaliśmy się tragicznie. Dno i metr mułu. Mimo to chętnie wracam myślami do tamtych wydarzeń. Jako część muzycznego podziemia czułem się wolny. Słuchałem, jak koledzy śpiewają o trudnej rzeczywistości, ustroju, polityce… Poznałem fantastycznych ludzi – Roberta Brylewskiego, Darka Malejonka czy Tomka Lipińskiego. No i przede wszystkim swoją żonę.\nPrzyszła z koleżanką na próbę zespołu w remizie i już została w moim życiu. Na pierwszą randkę mieliśmy iść do kina Beata w Konstancinie, gdzie grali „Wielką podróż Bolka i Lolka”. Jadzia wystawiła mnie do wiatru. Myślałem przez moment, że nic z tego nie będzie, ale wytłumaczyła swoją nieobecność i zaczęliśmy się spotykać. Nie wiedziała wtedy, że wcale nie zobaczyłem jej pierwszy raz w remizie przed naszą próbą, tylko rok wcześniej. Dojrzałem ją w autobusie w towarzystwie koleżanek i od razu pomyślałem: „Ta dziewczyna kiedyś będzie moja”. Dziś jesteśmy już 32 lata po ślubie. Niezły wynik, nie?\nJadzia przychodziła nie tylko na koncerty, ale także na stadion. W sezonie 1987/88 wszyscy wiedzieli już, że wkrótce odejdę z Gwardii. Czułem, że najwyższa pora iść wyżej, a klub miał problemy finansowe i musiał sprzedać najlepszych piłkarzy. Zgłosił się po mnie legendarny prezes GKS-u Katowice, Marian Dziurowicz, więc wsiedliśmy z Jadzią do pociągu i ruszyliśmy na Górny Śląsk. Najpierw pojechaliśmy zobaczyć mieszkanie. Nowiutkie osiedle, cztery pokoje na drugim piętrze. Pomyślałem, że jest świetne, ale wtedy spojrzałem przez okno i zobaczyłem las… kominów fabrycznych oraz kłęby dymu. Od razu wyłożyłem kawę na ławę.\n– Mieszkanie niby ładne, ale widok nie najlepszy.\n– Jak chcesz, to jutro posadzimy tu las i drzewa zasłonią kominy. Nie ma problemu.\nDziurowicz słynął z tego, że w razie słabej gry zawodników wpadał w szał. Gdy jednak wszystko szło po jego myśli, potrafił przychylić im nieba. Zwłaszcza tym, których chciał przekonać do gry w swoim klubie. A że miał wielkie wpływy, budował wtedy naprawdę mocną ekipę – gdy ja zwiedzałem mieszkanie, w hotelu na podpisanie kontraktu czekał już Andrzej Rudy. Czułem jednak, że to nie to. Grzecznie podziękowałem za rozmowę i odrzuciłem ofertę GKS-u. Byłem też w Poznaniu, bo chciała mnie Olimpia, ale tamtejsi działacze również mnie nie przekonali.\nNa szczęście zgłosiła się po mnie Legia Warszawa, która zdała sobie sprawę, że ktoś zaraz może im sprzątnąć Koseckiego sprzed nosa. Ówczesny kierownik Kazimierz Orłowski i członek sztabu szkoleniowego Paweł Janas przyjechali do mojego domu, żeby porozmawiać z rodzicami. Mnie nie trzeba było przekonywać. Zawsze chciałem grać na Łazienkowskiej, a poza tym wiedziałem, że trener Andrzej Strejlau bardzo naciska na transfer. Orłowski opowiadał mi, że z perspektywy Legii wyglądało to następująco: kierownik pojechał z Jerzym Engelem na mecz, żeby obserwować jakiegoś stopera.\nEngel: – No i jak ci się, Kaziu, podoba ten obrońca?\nOrłowski: – Daj spokój, przecież to jest drugi Jacek Gmoch – wjebać się w rywala i nic więcej. Jedynym zawodnikiem, który nadaje się tu do Legii, jest Kosecki.\nPóźniej Orłowski podobno mocno namawiał prezesa CWKS-u, generała Wojciecha Barańskiego, żeby mnie ściągnął.\n– Panie generale, a co z tym Kosą będzie?\n– No przecież podobno jest kontuzjowany. Ma jakieś problemy z kręgosłupem.\n– Gra w kadrze i jedną nogą jest w GKS-ie Katowice. To co, kalekę biorą do reprezentacji? Ktoś chyba z pana wała robi.\n– A pasowałby pana zdaniem do Legii?\n– Jak Kosecki tu nie pasuje, to kto?\n– No dobra, uruchomię sprawę.\nDo dziś mam kontrakt, który wtedy podpisałem – dwie strony maszynopisu. Zaproponowano mi niezłe pieniądze, poloneza, lodówkę i meble na talon oraz mieszkanie na Targówku, na ulicy Mokrej. Byłem w pionie gwardyjskim, więc musiałem napisać pismo do generała Kiszczaka o zgodę na przeniesienie do wojska. Kiedy wszystko było już dogadane, przypomniałem sobie, jak po treningach Gwardii wsiadałem w autobus, przyjeżdżałem na Łazienkowską i oglądałem zza płotu zajęcia Legii. Teraz wreszcie miałem być po drugiej stronie.\nWybaczcie, że zacznę ten rozdział od truizmu – w Legii zawsze gra się o mistrzostwo. Pod koniec lat 80. myślałem o tytule tym intensywniej, że trafiłem do szatni pełnej wielkich piłkarzy. Liderami zespołu byli Darek Dziekanowski i Staszek Terlecki, najlepsi technicy biegający po polskich boiskach. Na trening potrzebowaliśmy trzech piłek: jedna dla zespołu plus po jednej dla Staszka i Darka, bo jak zaczynali holować, nie było szans, że komuś podadzą.\nTerlecki chyba nie do końca odnajdował się w grupie i zawsze musiał postawić na swoim. Trudno się z nim współpracowało, ale jeśli chodzi o umiejętności piłkarskie, był niesamowity, podobnie zresztą jak „Dziekan”. Kiedy stawiałem na Łazienkowskiej pierwsze kroki, Darek wziął mnie pod swoje skrzydła. Żałuję, że grałem z nim w Legii jedynie pół roku. Byliśmy ulubieńcami Żylety, która intonowała na meczach: „Śpiewają miasta, śpiewają wioski, najlepszy piłkarz to Dziekanowski. A zaraz za nim Roman Kosecki, który dla Legii strzela brameczki”. Wiele pisało się o pozaboiskowym życiu Darka, ale, mówiąc zupełnie szczerze, miałem to gdzieś. Dla mnie to był pan piłkarz przerastający całą ligę. Gdy przejąłem koszulkę z dychą, czułem dumę, myśląc, że grali z nią tacy piłkarze jak Dziekanowski, a wcześniej Kazimierz Deyna, któremu mogłem co najwyżej czyścić buty.\nBramki najczęściej strzegł Maciek Szczęsny. Tak jak ja, przyszedł z Gwardii Warszawa. Człowiek guma, na treningach wyprawiał cuda i dziwię się, czemu nie skończył w czołowym klubie jednej z najsilniejszych lig. Jestem pewien, że gdyby tak się stało, dziś kibice wymienialiby go w gronie najlepszych bramkarzy lat 90. na świecie. Trzymał się trochę z boku i chodził własnymi ścieżkami, może dlatego, że miał nietypowe jak na piłkarza zainteresowania – fotografię czy jazz. Był w szatni lubiany i dogadywał się z resztą. Słyszałem historię, jak po moim odejściu Legia grała z Widzewem, a że kilku piłkarzy złapało kontuzje, Wojskowi wystąpili w mocno osłabionym składzie. W szatni Szczęsny rzucił ponoć do naszego pomocnika Jacka Sobczaka:\n– Jak strzelisz gola, to wiozę cię samochodem z Warszawy do twojego rodzinnego Wałbrzycha.\nOczywiście – jak to w życiu bywa – Sobczak wpisał się na listę strzelców, więc Szczęsny wsadził go do samochodu i pojechali.\nCzasem Maćkowi lekko dogryzałem, bo na każdym kroku starał się pokazać, jaki to jest elokwentny. Używał mądrych słówek i chyba chciał udowodnić innym, że ma trochę wyższe IQ niż reszta zespołu. Gdy za bardzo pozował na inteligenta, mówiłem mu: „Maciuś, idź najpierw między słupki, wytaplaj się w błocie przed bramką i potem pogadamy”. Wzajemnie sobie dogryzaliśmy, ale – tak mi się wydaje – lubiliśmy się. Co ciekawe, Maciek, mimo ogromnych umiejętności, nie mógł być pewny miejsca w podstawowym składzie, bo Zbyszek Robakiewicz też dawał sobie radę. Szczęsny miał trochę większy talent i lepsze warunki, ale Robak nadrabiał pracowitością. Cała szatnia wiedziała, że za sobą nie przepadają.\nWielką postacią tamtej drużyny był też mały generał, Leszek Pisz. W 1986 roku Legia potrzebowała nowego rozgrywającego i padło właśnie na Leszka, który występował w Igloopolu. Kierownik Orłowski pojechał do Dębicy, żeby przyklepać transfer. Jak już dotarł do klubu, szybko odnalazł piłkarza.\n– Przepraszam, chciałem z Leszkiem Piszem porozmawiać.\n– No to stoi przed panem.\n– Nie, nie, ja chciałem z Piszem, tym rozgrywającym.\nOrłowski nie mógł uwierzyć. Przyjechał po zawodnika, który rzekomo wygrywa mecze w pojedynkę, a zobaczył kurdupla, więc trochę się przeraził. Mimo to doszło do transferu i wkrótce Pisz po raz kolejny całkowicie zaskoczył kierownika. Orłowski usłyszał od jednego z piłkarzy:\n– Kiero, ależ on wolne bije! Niesamowity facet!\n– Co ty sobie jaja ze mnie robisz?! Przecież to krasnoludek jest.\nOrłowski nie wytrzymał. Wziął jednego z bramkarzy i Pisza na boczne boisko i kazał mu wykonywać rzuty wolne, wieszając ścierkę w „okienku” bramki. Co strzał, to bach! Trafiona! Kierownik przyniósł więc drewniany mur do ćwiczenia rzutów wolnych, żeby utrudnić zawodnikowi zadanie, ale znowu było to samo! Bach! Bach! Bach! Wszystko w sieci. Orłowski – jak święty Tomasz – zobaczył i uwierzył, więc poleciał do Engela, żeby dawać Piszowi każdy rzut wolny.\n– Co ty sobie, Kaziu, jaja ze mnie robisz? Przecież to krasnoludek jest.\nKoniec końców Engel zorganizował trening strzelecki, po którym nikt nie miał już wątpliwości, że Pisz to największy ekspert od wolnych w całej lidze. Czasem przed stałym fragmentem zagajałem, że może ja tym razem spróbuję, ale Pisz mówił: „Spróbujesz po meczu, Romek”. Miał niesamowitą technikę i potrafił zagrać piłkę na nos. Słyszałem, że już po moim odejściu Krzysiek Ratajczyk zawsze go pytał, gdzie będzie centrował, a Pisz odpowiadał: „Ty się nie bój, wbiegaj, a ja cię trafię w głowę!”. I tak się później działo. Na treningu od razu było wiadomo, która piłka jest Pisza. Normalnie skórzany kamień. Reszta drużyny pewnie nie dokopałaby do bramki z połowy, a Leszek walił przerzut przez całe boisko. Niesamowite, bo chyba jako jedyny miał w szatni mniejszą stopę ode mnie (noszę rozmiar 39) i buty musieliśmy kupować w dziecięcym.\nNa bokach obrony mieliśmy dwa pociągi pospieszne – Darka Wdowczyka i Darka Kubickiego. Ten drugi był Davidem Beckhamem naszych czasów. Zawsze w garniturku pod krawatem i w wypolerowanych butach. Po treningu jeszcze nie zdążyliśmy wejść do szatni, a Kubicki już wychodził pachnący spod prysznica i odjeżdżał swoim polonezem, żeby kupić nowe perfumy.\nZa elegancika uchodził też grający w drugiej linii Jacek Bąk. Przystojny brunet. Gdy biegł z piłką, z trybun było słychać pisk dziewczyn. Kochały go. Śmialiśmy się, że jest zbyt ładny, żeby siedzieć w szatni z innymi facetami, więc rusza na miasto. Towarzyski gość. Pamiętam jeden trening, który odbywał się późną jesienią. Na ulicy pojawił się już pierwszy śnieg. Wybiegliśmy na boisko w dresach ortalionowych, patrzymy, a chwilę później pojawia się Jacek ubrany w krótkie spodenki i koszulkę. Trochę z niego poszydziliśmy. „Jacuś, chyba ci się pory roku pomyliły!”. Drużyna go ceniła, bo miał stalowe płuca. Podczas meczu praktycznie się nie zatrzymywał i nawet gdy zespół trenował po wieczornym biesiadowaniu, pod względem fizycznym Jacek prezentował się fantastycznie. Był też w optymalnej dyspozycji zaraz po wygranym przez nas finale Pucharu Polski z Jagiellonią – zaczęliśmy we dwójkę świętować, a że mieliśmy sporo wody przez o z kreską, impreza skończyła się jakoś po tygodniu. Pływaliśmy z Jacusiem rowerami wodnymi, kreśląc przepiękne zygzaki.\nNajwiększym żartownisiem w szatni był Marek Jóźwiak. Do dziś pamiętam, jak wysmarował mi majtki maścią rozgrzewającą. A że stosowanie związku chemicznego może przynosić niepożądane skutki, później przez godzinę siedziałem pod prysznicem i nie powiem, gdzie trzymałem słuchawkę. Nie ma chyba żadnego piłkarza Legii z tamtych lat, który choć raz nie byłby ofiarą „Bereta”. O jego pomysłach przez lata krążyły przeróżne anegdoty. Jedną z historii usłyszałem od doktora Machowskiego. W roli głównej oczywiście Marek Jóźwiak. Role drugoplanowe: Zbyszek Mandziejewicz i Leszek Pisz. Ofiara: Krzysztof Ratajczyk. Otóż podobno „Rataj” przyszedł do szatni w nowych butach, tzw. kowbojkach. Reszta chłopaków go zobaczyła i zaczęła się jazda, a jako pierwszy pocisk wypuścił Leszek Pisz:\n– Krzysiu, co ty masz na nogach?\n– No jak to co? Buty normalne.\n– A gdzie bat zostawiłeś, kowboju?\nWtórował mu Zbyszek Mandziejewicz: „Co ty, John Wayne jesteś?”. W końcu wszyscy wyszli na trening, a w szatni został tylko Marek Jóźwiak. „Beret” wziął but Ratajczyka, przybił go młotkiem do stołu i zagiął gwóźdź od spodu. Wiedział jednak, że Krzysiek będzie chciał się zemścić, więc przełożył swoje skarpetki do butów Igora Kozioła, a Kozioła do swoich. Po treningu przychodzi cała banda, patrzy na but Krzyśka przybity do stołu i pokłada się ze śmiechu. Tymczasem Krzysiek bez słowa idzie do rehabilitanta i mówi: „Panie Zbyszku, pan mi da nożyczki”. Wraca i krzyczy:\n– Beret, to jest twoja robota!\nBierze skarpetki z butów Jóźwiaka i tnie na strzępy. A „Beret” siedzi i się śmieje:\n– Koziołek, popatrz, Rataj ci pociął skarpety!\nWtedy „Ratajowi” aż ponoć gule wyszły ze zdenerwowania! Jak ochłonął, pożyczył z magazynu piłkę do metalu i uciął gwóźdź, żeby odzyskać swój kowbojski but.\nKażdy musiał mieć się na baczności, bo nie znałeś dnia ani godziny, a Marek tylko czekał na okazję. W szatni obowiązywała zasada: jak idziesz się załatwić, nie zamykasz drzwi. „Dziekan” kiedyś o tym zapomniał, a „Beret” nie wybaczał takich rzeczy. Momentalnie złapał miskę, nalał do niej wody i oblał Darka, który siedział na desce klozetowej w garniturze. Od tamtej pory „Dziekan” już pamiętał, że w Legii drzwi do WC się nie zamyka.\nInnego dnia Jóźwiak przybił komuś klapki do podłogi i facet runął jak długi przy pierwszym kroku. Zaznaczam, że „Beret” uwielbiał żartować z innych, ale miał też duży dystans do siebie. Raz na treningu pomalował sobie korki złotym sprayem, chodził i mówił wszystkim:\n– Patrzcie, Złote Buty dostałem, nareszcie mnie docenili.\nRzecz jasna, jak to bywa w piłkarskiej szatni, czasem najwięksi żartownisie stają się ofiarami. Najlepszy numer koledzy wycięli właśnie „Beretowi”. To zresztą przy Łazienkowskiej słynna anegdota. Partnerka Marka była wtedy w ciąży i pewnego dnia dostał telegram. Leciało to mniej więcej tak: „Marek! STOP! Przyjeżdżaj do szpitala! STOP! Urodziła!”. Całe zdarzenie miało miejsce na jakimś wyjeździe, więc Jóźwiak od razu poleciał do trenera, który pozwolił mu na powrót do domu. „Beret” kupił kwiaty i czekoladki, po czym zapukał do teściów, gdzie mieszkała wówczas wybranka.\n– Jak to gdzie? W pokoju.\n– No przecież rodzi.\n– A gdzie tam…\nGdy wkurzony Marek wrócił do drużyny, Pisz i „Mandziej” od razu wzięli go w obroty.\n– Spieprzaj, Leszek!\n– A mówi już coś?\nReszta chłopaków tarzała się ze śmiechu. Marek zdecydowanie dawał radę na boisku, ale też cementował szatnię poza nim.\nPodobnie jak Darek Czykier, z którym miałem świetny kontakt. Cały czas biegał skrzywiony, ale kiedy już się rozpędził, nikt nie był w stanie go dogonić. Rywale nie mogli go rozszyfrować i myślę, że tak naprawdę Darek też nie potrafił rozczytać samego siebie. Śmialiśmy się z jego chudych nóg i dokuczaliśmy mu, że ma żabie udka. Gdy kładł się na stole, masażysta pytał: „Po coś przyszedł? Kości się przecież nie masuje”.\nJuż przed transferem na Łazienkowską wiadomo było, że Darek będzie silnym punktem tzw. grupy Lambada, która lubiła się pobawić. Jeszcze w Jagiellonii Białystok zdyskwalifikowano go na pół roku za prowadzenie niesportowego trybu życia. Czykier wiedział, że chce go Legia, więc zgłosił się do armii. PZPN zawiesił mu później karę, Darek zaczął z nami trenować, a kluby dogadały się co do transferu. Wszystko szło bardzo gładko. Zbyt gładko… Niebawem Czykier sam sobie wszystko skomplikował. Cztery dni przed oficjalnym dołączeniem do Legii dachował polonezem, a badanie wykazało, że ma 2,56 promila alkoholu we krwi. Zamiast na boisko trafił do wojskowej paki. Innym razem nie dostał przepustki na weekend, więc przekupił wartowników. Tyle że gdy wracał, zapomniał, że ma wejść przez płot. I też wsadzili go do aresztu.\nDo Czykiera przylgnęła łatka imprezowicza, ale nic sobie z tego nie robił. W rozmowie z „Przeglądem Sportowym” skwitował to w swoim stylu: – Irytowało mnie, że ciągle wołano za mną, ile promili miałem we krwi. Wypominano mi, że było to 2,54, a ja przecież miałem o dwie setne więcej… Darek chodził swoimi ścieżkami. Kiedy wpadaliśmy na piwko do pubu przy Agrykoli, naprzeciwko kortów tenisowych, zazwyczaj kończyło się na jednym, a Czykier coraz częściej zostawał przy barze. Nikt nie sądził, że problem stanie się aż tak poważny. Żal mi, że nadal musi walczyć z nałogiem i trzymam kciuki, żeby wyszedł na prostą. Gdy pokazują czasem w telewizji jego syna, który uprawia lekkoatletykę, widzę całego Darka. Tak jak jego tata przed laty jest fajnym, uśmiechniętym i bardzo utalentowanym chłopakiem.\nW Legii najbardziej trzeba było uważać na to, żeby nie wejść do środka podczas gry w „dziadka”, bo Andrzej Łatka, Krzysiek Iwanicki czy Leszek Pisz tak wymieniali piłeczkę, że człowiek gonił za nią do usranej śmierci! Zresztą z Iwanickim bardzo często się przekomarzałem:\n– Widziałeś, Kosa, jaką ci asystę dałem?\n– Ta… asystę… Musiałem zapieprzać pod chorągiewkę, minąć czterech i dopiero strzelić.\n– Ale to przy mnie się techniki nauczyłeś.\nMieliśmy naprawdę fajną ekipę. Lubiłem przychodzić do roboty nie tylko dlatego, że kochałem grać w piłkę, ale też ze względu na ludzi, których codziennie spotykałem w szatni.\nW moim pierwszym sezonie na Łazienkowskiej prowadził nas Andrzej Strejlau, profesjonalista w każdym calu i wielki pasjonat futbolu. Treningi miał rozpisane co do sekundy, co robiło na zespole wrażenie. Poza tym obowiązywały u niego jasne zasady. Gdy wyjeżdżaliśmy na mecz, punktualnie o ustalonej godzinie Strejlau zamykał drzwi autobusu. Nawet jeśli ktoś spóźnił się tylko minutę, miał pecha – musiał jechać za autokarem swoją furą albo taksówką. Trener wzbudzał szacunek, podczas zajęć zawsze żył i podpowiadał. Był lubiany przez drużynę. Praktycznie nigdy nie wychodził z pracy, oddychał futbolem 24 godziny na dobę i mógł o nim rozmawiać bez końca.\nGdy członkowie sztabu gdzieś się spieszyli i nagle dostrzegali trenera na horyzoncie, od razu padało hasło: „Uciekamy! Andrzej idzie!”. Nie dlatego, że go nie lubili – wiedzieli po prostu, że rozmowa z trenerem o piłce to kilka godzin wyjęte z życia. Jestem pewien, że gdyby obudzić go w środku nocy i zapytać, jaki wynik padł w meczu o trzecie miejsce na mundialu w 1938 roku, odpowiedziałby bez zająknięcia.\nNie było sytuacji, w której Strejlau straciłby nad sobą panowanie. Raz dwójka zawodników poszła w tango i zjawiła się na treningu w nie najlepszym stanie. Gały czerwone jak przy zapaleniu spojówek, zionie od nich na kilometr. Kierownik Orłowski podchodzi do Strejlaua:\n– Andrzej, oni walnięci są. Nie nadają się w ogóle do treningu.\n– Wiesz co, Kazek, zabierz ich do doktora Machowskiego, bo coś pokasłują. Ja z nimi jeszcze porozmawiam.\nZamiast robić awanturę przy całej drużynie, Strejlau wolał załatwić to w ten sposób. Później powiedział każdemu zawodnikowi w cztery oczy, co myśli o ich zachowaniu i ukarał delikwentów.\nPodsumowując, mieliśmy świetnych piłkarzy i trenera z wysokiej półki. Rundę wiosenną w 1989 roku zaczęliśmy z wysokiego C, rozbijając Olimpię Poznań 3:0, a ja zaliczyłem wymarzony debiut przy Łazienkowskiej. Prawdę mówiąc, zeszło ze mnie wtedy ciśnienie. Kibice Legii to zupełnie inna półka niż fani pozostałych drużyn. Wspierają cię jak nikt, ale też wymagają. Jeśli jakiś ligowiec mówi wam, że nie czuje dodatkowych emocji przed meczem na Łazienkowskiej, zwyczajnie leci w kulki. Przed pierwszym gwizdkiem serce biło mi jak szalone, a tymczasem w niespełna pół godziny walnąłem dwie bramki, wprawiając Żyletę w euforię.\nDo końca sezonu było jeszcze mnóstwo kolejek, a strata do prowadzącego w tabeli Górnika Zabrze zmalała do trzech punktów. Szybko zostaliśmy jednak sprowadzeni na ziemię. W 20. kolejce pojechaliśmy do Wałbrzycha na mecz z ostatnim w tabeli Górnikiem i dostaliśmy w czapę 0:1. Mieliśmy sytuacje, jednak nie potrafiliśmy ich wykorzystać. Ja sam zmarnowałem jedną czy dwie patelnie. Zaraz po końcowym gwizdku Janek Karaś wpadł do szatni, dając do zrozumienia, co myśli o grze zespołu:\n– Jesteście dzieci, a nie zawodnicy! Jakim prawem marzycie o wielkiej piłce?!\nStrejlau nawet nie otworzył ust, bo doskonale rozumiał, że piłkarze muszą wyjaśnić pewne sprawy między sobą. Zapadła cisza, po której kilku zawodników skoczyło sobie do gardeł i doszło do ostrej szarpaniny. Gdy emocje opadły, trener skrytykował drużynę na łamach „Przeglądu Sportowego”, stwierdzając, że „Legia to nadal zespół o minimalistycznych ambicjach”. Na pomeczowej odprawie też z nami pojechał. Na dzień dobry powiedział, że jego zdaniem niektórzy zawodnicy celowo odpuścili ten mecz. Często wysuwał podejrzenia pod adresem sędziów czy graczy, robiąc jakieś aluzje, albo – tak jak po spotkaniu z Górnikiem – waląc prosto z mostu. Choć wszyscy wiemy, że w latach 80. i 90. polską piłkę toczył rak korupcji, ja sam nigdy nie zetknąłem się z sytuacją, by któryś z moich kolegów z Legii przehandlował mecz.\nOtrzymałem w karierze jedną propozycję korupcyjną. Kilka dni przed spotkaniem z Lechem w sezonie 1989/90 dostałem telefon od działacza z Poznania, który wprost sugerował, że Kolejorz chce kupić korzystny wynik. Odpowiedziałem mu, że chyba pomylił numery i odłożyłem słuchawkę. Później zastanawiałem się, czy jakiś inny piłkarz Legii odebrał podobny telefon. Lech przyjechał do Warszawy po remis i osiągnął cel. Nie mogę jednak powiedzieć, że ktoś specjalnie odpuścił, bo nie mam na to dowodów.\nChoć porażka z czerwoną latarnią ligi zabolała, moim zdaniem nie przegraliśmy tytułu w Wałbrzychu, a w Warszawie, sześć kolejek przed końcem ligi. Graliśmy u siebie z Ruchem, mieliśmy szansę na mistrza i gdybyśmy wygrali ten mecz, finisz sezonu mógł ułożyć się zupełnie inaczej. Na Łazienkowskiej zasiadło 18 tysięcy ludzi, stawka meczu była bardzo duża. Tymczasem odsunięto od składu Darka Dziekanowskiego. Klub poinformował później w komunikacie, że za „nieusprawiedliwioną nieobecność na trzech kolejnych treningach CWKS Legia Warszawa ukarał Dariusza Dziekanowskiego najwyższą regulaminową karą pieniężną oraz odsunął go od udziału w meczach z Ruchem Chorzów i ŁKS-em Łódź”.\nMimo absencji Darka powinniśmy wygrać ten mecz. Już w pierwszym kwadransie przeprowadziłem piękną akcję. Uderzyłem z powietrza, ale piłka odbiła się od wewnętrznej części słupka i wyszła w pole. Skończyło się 0:0. Mistrzostwo zgarnął ostatecznie właśnie Ruch, a my zakończyliśmy rozgrywki na czwartym miejscu, co przyjęto rzecz jasna ze sporym rozczarowaniem.\nNa pocieszenie został nam Puchar Polski. W finale rozmontowaliśmy z „Dziekanem” Jagiellonię Białystok, strzelając po dwa gole. Krzysiek Iwanicki dołożył jednego gola po mojej asyście i wygraliśmy 5:2. Tym samym wzięliśmy rewanż, bo w przerwie zimowej wpadliśmy do Białegostoku na sparing i Jaga pojechała z nami 4:0. Miałem długie włosy i gdy biegałem przy linii bocznej, miejscowi kibice naśladowali odgłosy Indian, naśmiewając się ze mnie. Tuż przed finałem, w tunelu prowadzącym na boisko, to raczej zawodnicy Jagi przypominali bohaterów westernu. Z szatni wyszło jedenaście bladych twarzy. Chyba wiedzieli, że tym razem to oni zostaną załatwieni. Mieli rację.\nPo sezonie 1988/89 nastąpiła zmiana na stanowisku trenera Legii, ponieważ Andrzej Strejlau dostał nominację na selekcjonera kadry. Na Łazienkowskiej zastąpił go Rudolf Kapera. Podobnie jak jego poprzednik Rudek miał świetny kontakt z drużyną. Był impulsywny i czasem chciał nas zrównać z ziemią, ale problem polegał na tym, że jego tyrady najczęściej wywoływały śmiech.\nWchodził wściekły Kapera do szatni i krzyczał:\n– Ja pierdziut! Gówno! Kurna, wszystko do dupy!\nChowaliśmy twarze w dłoniach, a trener, widząc, co się dzieje, jeszcze bardziej się wkurzał i dokręcał śrubę na kolejnym treningu. Ale prawdziwą zmorą Rudka byli sędziowie. Miał na ich punkcie obsesję i gdy jakiś arbiter popełniał błędy na naszą niekorzyść, Kapera zaczynał swój show.\n– Co za czarna wrona obesrana! Śmierdziel jeden! Nic, tylko bydlaka w mordę palnąć!\nA że trener uwielbiał chodzić w swetrze w słoniki i skórzanej kamizelce, przy tego typu scenach zawodnikom trudno było zachować powagę.\nSłyszałem głosy, że byłem ulubieńcem Kapery, ale mam na ten temat swoją teorię: po prostu świetnie grałem w piłkę. Ktokolwiek prowadziłby Legię, byłbym u niego mocnym punktem, bo na to zasługiwałem.\nLepszego początku kadencji Kapery nie mogliśmy sobie wymarzyć. Na dzień dobry odprawiliśmy z kwitkiem Ruch Chorzów w meczu o Superpuchar Polski. W drużynie nie było już „Dziekana”, więc przejąłem od niego koszulkę z numerem 10 i poprowadziłem chłopaków do zwycięstwa 3:0. Zostałem wybrany najlepszym zawodnikiem spotkania, a prasa pisała, że jestem już piłkarzem światowego formatu. W meczu z Widzewem Łódź pilnowało mnie aż dwóch rywali, a że i tak nie mogli nadążyć, po prostu na mnie polowali. Gdy za którymś razem zostałem wycięty równo z trawą, jeden z kibiców krzyknął z rozpaczą: „Zabiją go!”. Spokojnie – mordować nikt Koseckiego nie chciał.\nByły też oczywiście słabsze mecze, więc gdy w 1/16 finału Pucharu Zdobywców Pucharów trafiliśmy na Barcelonę, dziennikarze drżeli, że Katalończycy nas rozniosą i będzie wstyd na całą Europę. W szatni też nikt nie skakał pod sufit. Każdy miał w pamięci, że sezon wcześniej przyjechał do Warszawy Bayern i pojechał z Legią siódemką, a w dodatku Barça broniła trofeum. Tylko trener Kapera nie tracił optymizmu, mówiąc z pełnym przekonaniem, że nie ma się co bać, bo Barcelona gra piach. Ktoś mógłby pomyśleć, że pozostało nam się tylko modlić, żeby Duma Katalonii nas nie zmiażdżyła. Choć wcale nie czuliśmy strachu, faktycznie się modliliśmy, a nawet zabraliśmy do Hiszpanii… księdza. Znałem bardzo dobrze ojca Mariusza Zapolskiego i to ja wpadłem na pomysł, że powinien znaleźć się na pokładzie samolotu do Barcelony. Oczywiście działaczom CWKS-u się to nie spodobało, ale miałem po swojej stronie Kaperę oraz kolegów z szatni. Gdy pułkownik Zawadzki zaczął wykrzykiwać, żebyśmy nie robili komedii, nadział się na kontrę naszego trenera.\n– To przede wszystkim psycholog, a nie ksiądz. Jeśli ma pan z tym problem, to ja też nigdzie nie lecę.\nDo mnie również Zawadzki miał pretensje:\n– Co ty, Kosecki, odwalasz z tym księdzem?\n– Niech się pan zajmie swoimi sprawami. Zapolski z nami leci, drużyna go potrzebuje. Zresztą nie będę z panem w ogóle gadał na ten temat, bo szkoda czasu. Proszę się nie spóźnić na samolot!\nMoże zareagowałem za ostro, ale cieszyłem się na Łazienkowskiej dużym szacunkiem. Już wtedy kilka europejskich klubów pytało o Koseckiego, a jeśli masz na sprzedaż brylant, chronisz go, zamiast walić w niego młotkiem. W sytuacji z Zapolskim zagrałem va banque. Opłaciło się, postawiliśmy na swoim. Gdy Mariusz odprawił mszę w kaplicy na Camp Nou, Hiszpanie nie wiedzieli, co się dzieje – przylatuje drużyna z kraju, w którym jeszcze niedawno panował komunizm. Na dodatek wojskowi, a przywożą ze sobą księdza i modlą się na stadionie. Nie mieliśmy jednakowych klubowych dresów, więc wyglądaliśmy w tej kaplicy jak banda turystów, a nie profesjonalna drużyna. Piłkarze Barcelony na pewno myśleli, że dwumecz będzie dla nich spacerkiem. Mariusz podczas kazania nawiązał do historii Dawida i Goliata, co do nas trafiło.\nBardzo poruszony słowami duchownego był trener Lucjan Brychczy, który miał łzy w oczach. Tymczasem Kapera prowadził psychologiczne gierki. Grzmiał do dziennikarzy, że w przedsezonowym meczu ze Sredecem Sofia uznano Barcelonie cztery nieprawidłowe bramki i że jest zbulwersowany postawą arbitra. Trener chyba trochę obawiał się „gospodarskiego” sędziowania.\nW szatni mówiliśmy sobie: „Zapieprzamy od pierwszej do ostatniej minuty, niech się z nami męczą”. Nie mam pojęcia, czy to ksiądz Zapolski nas tak natchnął, ale zagraliśmy świetne spotkanie. Po losowaniu Kapera wysłał do Hiszpanii Pawła Janasa, żeby oglądał Barcelonę z trybun Camp Nou. „Janosik” pięknie się opalił. Co ważniejsze, przywiózł informacje, że Katalończyków można skontrować, bo wychodzą bardzo wysoko. Ta taktyka się sprawdziła.\nPrzed przerwą prowadzenie dał nam Andrzej Łatka. Po prostopadłej piłce wykorzystał to, że Andoni Zubizarreta poszedł na grzyby, minął na spokoju hiszpańskiego bramkarza i z ponad trzydziestu metrów uderzył do pustej bramki. Później tworzyliśmy kolejne sytuacje. „Łata” znów stanął oko w oko z Zubizarretą, jednak tym razem Hiszpan był górą. Ja też napsułem obrońcom Blaugrany krwi. W drugiej połowie podwyższyłem na 2:0, ale sędzia odgwizdał spalonego, którego nie było. Pięć minut przed końcem Barcelonę uratował Ronald Koeman, wykorzystując rzut karny. Gdy Kapera zjawił się na konferencji prasowej w swoim sweterku w słoniki, dziennikarze powitali go brawami.\nMieliśmy co prawda świadomość, że mogliśmy wygrać na Camp Nou, ale przed pierwszym gwizdkiem bramkowy remis bralibyśmy w ciemno. Na lotnisku w Warszawie czekali na nas kibice, którzy nagrodzili nas brawami i wręczyli drużynie kwiaty. Tylko Kapera był nie w sosie, narzekając, że Johan Cruyff nawet się z nim nie przywitał i nie pogratulował mu remisu.\nPrzed rewanżem każdy czuł, że naprawdę możemy walnąć utytułowaną Barcelonę. Bilety, które kosztowały dwa razy więcej niż na Bayern rok wcześniej, rozeszły się błyskawicznie. W obiegu znalazły się nawet podrobione wejściówki, a stadion na Łazienkowskiej był pełen ludzi już dwie godziny przed pierwszym gwizdkiem.\nKapera wymyślił bardzo prosty plan: od początku siadamy na nich i gramy otwartą piłkę. Znów mieliśmy sytuacje, ale tym razem triumfował Cruyff, który przez cały mecz stał przy linii bocznej w swoim charakterystycznym płaszczyku. Barça stworzyła dosłownie jedną okazję i ją wykorzystała – gol Michaela Laudrupa dał Katalończykom awans. Po meczu Cruyff powiedział dziennikarzom, że widziałby w składzie Barcelony takiego zawodnika jak Kosecki. To nie była czysta dyplomacja – już wcześniej słyszałem, że zwrócił na mnie uwagę. Chodziła plotka, że chciał, by Barça zaoferowała za mnie osiem milionów dolarów. Nigdy nie usłyszałem jednak od działaczy Legii o oficjalnej ofercie z Camp Nou.\nPochwały od Holendra oczywiście sprawiły mi przyjemność, ale wracając ze stadionu i tak byłem w podłym nastroju po przegranej. Nie miałem pojęcia, że tego dnia czeka mnie jeszcze jedna niemiła niespodzianka. Wysiadając z windy, zauważyłem uchylone drzwi mieszkania. Łudziłem się jeszcze, że może to sąsiedzi, u których zostawiliśmy z żoną dzieci. Zapaliłem jednak światło i pozbyłem się złudzeń – mieszkanie wyglądało tak, jakby wybuchła w nim bomba. Totalny burdel, wszędzie porozrzucane rzeczy… W salonie na stole stała niedopita butelka wódki i trzy kieliszki.\nGdy złodzieje skończyli robotę, rozlali alkohol i zaczęli oglądać mecz Legii z Barceloną. Absurd. Przyjechali milicjanci i z miejsca zabrali się do tropienia sprawców, zaczynając od bardzo inteligentnych pytań:\n– Nie wie pan, panie Kosecki, kto pana okradł?\n– Wiem. Sędzia na Camp Nou, bo nie uznał mi prawidłowej bramki. Jak tak ma wyglądać wasze śledztwo, to lepiej od razu stąd wyjdźcie!\nW czasie gry dla Legii miałem jeszcze jeden nieprzyjemny incydent. Gdy mieszkałem na Pradze, często chodziłem na bazar Różyckiego, żeby zjeść świetne flaczki albo pyzy z mięsem i wypożyczyć kasety VHS. Nieraz patrzyłem z boku, jak miejscowe cwaniaczki ogrywają w karty postronnych ludzi, skubiąc ich na kasę. Mechanizm zawsze był ten sam: gdy „obcy” zaczynał wygrywać, cwaniaczki na hasło „bomba” wywracali wszystkie stoły i spieprzali, krzycząc na cały bazar, że jedzie milicja, choć oczywiście żadna nyska nie nadjeżdżała. Któregoś dnia karki zaczęły patrzeć na mnie spod byka i szybko zdałem sobie sprawę, że raczej nie jest to zaproszenie do gry w karty. Otoczyło mnie kilka osób:\n– Koleżko, co tam masz w uchu?\n– Kolczyk. Jakiś problem?\n– Zdejmuj to gówno.\n– Nie zamierzam.\n– To ci pomożemy.\nZ kilkoma naraz radziłem sobie na boisku, ale wiedziałem, że na bazarze to nie przejdzie i dostanę oklep. Kiedy już na mnie ruszali, ktoś rzucił jednak: „Zostawcie chłopaka, on gra w Legii”. Cwaniaczki nagle stwierdzili, że jestem spoko gość i jednak nie będą mnie bić. Miałem sporo szczęścia.\nNiestety historia z obrobieniem mojego mieszkania nie kończy się happy endem. Sprawę szybko umorzono, a ja musiałem sprzedać poloneza i kupić sobie malucha, żeby wyjść na prostą. Całe szczęście, że mieliśmy z Jadzią pochowane dolary w mieszkaniu.\nJeśli zastanawiacie się, jakim cudem gwiazda ligi mogła po takiej akcji wpaść w kłopoty finansowe, pamiętajcie, że to były zupełnie inne czasy. W latach 80. i pierwszej połowie lat 90. organizacyjnie mocno kulał prawie każdy klub, dotyczyło to także Legii. Broń Boże, nie była to wina działaczy, bardziej skutek sytuacji politycznej i tego, że znaleźliśmy się w erze transformacji.\nMłodsi kibice mocno by się zdziwili, widząc, jak wyglądała kiedyś rzeczywistość w Legii. Czasem trenowaliśmy na Fortach Bema w błocie po kostki. W zimie ćwiczyliśmy w grubych zielonych spodniach i wojskowych dresach. Po sprzęt chodziło się do legendarnej magazynierki, pani Lucyny, z którą nie było dyskusji.\n– Skąd ja ci, kurwa, spodenki wezmę?! Dobra, masz tutaj jedne. Jeszcze Kazek Deyna w nich grał, ale powinny być dobre.\nDoktor Machowski, który przez lata opiekował się zawodnikami Legii, dwoił się i troił, bo dostawał pięć opakowań żelu Reparil na cały rok. Jeździł do kościoła po dary dla potrzebujących i brał od księdza preparaty lecznicze. Nie chcę, żebyście odebrali to w kategoriach narzekania. Nie znaliśmy świata, w którym piłkarze mają wszystko podstawione pod nos, więc gdy usłyszało się wiązankę od Lucyny, nikt się nie żalił. Wiedzieliśmy, że trzeba zacisnąć zęby i zapieprzać.\nPotrafiliśmy przeciwstawić się Barcelonie, a w lidze szło nam jak po grudzie. Mieliśmy za wąską kadrę. Ktoś złapał kartkę, inny wyleciał z powodu kontuzji i od razu robił się problem. Cały czas brakowało kropki nad i, co rodziło sporą frustrację. Atmosfera w klubie bardzo się popsuła. Po treningu każdy od razu wsiadał do samochodu i wracał do domu, w szatni porobiły się grupki. Kibice i dziennikarze jechali z nami coraz mocniej. Cztery dni po rewanżowym meczu z Barceloną ograliśmy 1:0 Zawiszę Bydgoszcz, ale nikt nie skakał pod sufit.\nPrzytaczam fragment relacji z meczu z „Przeglądu Sportowego”: „Dziady, dziady! Gdzie jest prawdziwa Legia? – takimi okrzykami kibice żegnali piłkarzy stołecznej jedenastki po ich niedzielnym występie przeciwko Zawiszy. Szczytem wszystkiego był rajd Koseckiego (połączony z żonglerskimi popisami) w kierunku… własnej bramki. Skończyło się na podaniu piłki Maciejowi Szczęsnemu”.\nKapera też nie wytrzymywał: „Chciałbym chociaż raz w życiu zajrzeć do głów piłkarzy – co myślą, o co im właściwie chodzi”. Ja sam w rozmowach z dziennikarzami też nie zamierzałem gryźć się w język. „Ludzie na mnie gwiżdżą, a ja daję z siebie wszystko. Czasem odnoszę wrażenie, że po prostu nie znają się na piłce, bo gwiżdżą nawet wówczas, gdy wygrywamy. Wiosną zamierzam udowodnić, że stać mnie na wielką grę. Chcę wyjechać za granicę” – mówiłem facetowi z „Piłki Nożnej”.\nByłem w podłym nastroju, a w dodatku mało brakowało, by pierwsza część rozgrywek zakończyła się wielkim skandalem ze mną w roli głównej. Wracając z wyjazdowego meczu przeciwko Lechowi Poznań, wypiłem piwo. W Warszawie przesiadłem się do swojego auta. Ostro grzałem, gdy nagle przy skręcie na Piaseczno zobaczyłem przed sobą ciężarówkę. Od razu dałem po hamulcach, ściąłem znak i walnąłem w słup. Choć bolało mnie całe ciało, wyszedłem z samochodu, próbując ochłonąć i ułożyć jakiś plan działania. Zanim jednak doszło do mnie, co tak naprawdę się wydarzyło, zobaczyłem na horyzoncie milicyjną nyskę. Wiedziałem już, że mam przerąbane. Oczami wyobraźni widziałem nagłówki gazet o gwieździe Legii Warszawa, która wsiadła za kółko pod wpływem alkoholu. Tymczasem z nyski wyłoniło się dwóch panów w mundurach i nagle usłyszałem:\n– A co to się, Romeczku, podziało?\nOkazało się, że tego dnia służbę miał mój kolega z Konstancina. Odpowiedziałem, że zwyczajnie wpadłem w poślizg, i nawet nie dmuchałem w balonik. Zamiast mnie zatrzymać, milicjanci wsadzili mnie do nyski i… odholowali auto do mojego garażu. Życzyli mi powodzenia w następnej rundzie, zasalutowali i się zawinęli.\n– Widzisz, Jadzia – opowiadałem żonie – są jeszcze dobrzy ludzie na tym świecie. A mówiąc poważnie, oczywiście uważam dziś, że siadając za kierownicę po piwie, zachowałem się jak idiota. Musiało minąć trochę czasu, zanim zdałem sobie sprawę, że nie jestem wielkim panem piłkarzem, który może robić, co mu się podoba i nie poniesie żadnych konsekwencji. Wtedy nikt z klubu nie dowiedział się o moim wypadku, ale i tak niespecjalnie mnie to pocieszało.\nSkończyliśmy sezon na siódmym miejscu. Kapera jeszcze w trakcie rozgrywek uznał, że jego czas na Łazienkowskiej dobiegł końca. Czarę goryczy przelała porażka z Olimpią Poznań. Szkoleniowiec grzmiał po meczu, że mimo 51 lat zagrałby lepiej od nas, a po kilku dniach odszedł. Jak to sam zwykł mawiać, „poszedł w pierdziut” i tyle go widzieliśmy. Sezon w roli pierwszego trenera dokończył Lucjan Brychczy. Napisał on w swojej książce, że do zwolnienia Kapery przyczyniła się w bardzo dużym stopniu wspomniana już grupa Lambada, myśląca nie tylko o grze w piłkę. Każdy w szatni wiedział, że z niektórymi zawodnikami trener zupełnie się nie dogaduje, więc w słowach Brychczego jest zapewne sporo racji.\nJeśli mieliśmy jeszcze jakieś nadzieje na tytuł, rozwiał je ŁKS Łódź w 26. kolejce. Dwa dni przed tym spotkaniem na ślubnym kobiercu stanął Jacek Cyzio. Wiadomo, że na wesele kumpla trzeba iść, więc zamieniliśmy koszulki z „elką” na garnitury i ruszyliśmy na parkiet. Andrzejowi Łatce najwyraźniej było mało, bo chyba jako jedyny z zespołu poszedł także na poprawiny, które kończyły się kilkanaście godzin przed pierwszym gwizdkiem. Niedługo po imprezie zjawił się na zbiórce w średnim stanie, ale Brychczy najwyraźniej tego nie zauważył i wystawił go w pierwszej jedenastce. Jeśli ktoś łudził się jeszcze, że alkohol zdążył już wyparować z organizmu Andrzeja, pod koniec meczu „Łata” rozwiał wątpliwości. Przejął piłkę i ruszył na bramkę, tyle że… naszą. Patrzymy po sobie, zastanawiając się, co on wyprawia?! Zawodnicy ŁKS-u tak samo. Łatka składał się już do zagrania w pole karne Szczęsnego, ale ktoś mu krzyknął, że pomylił bramki i w ostatniej chwili się ogarnął. Jakby tego było mało, później dziennikarze dali mu najwyższą notę, a z resztą zespołu strasznie pojechali, bo przegraliśmy 0:1.\nPo porażce z ŁKS-em prowadzący w tabeli Lech Poznań odskoczył na pięć punktów i dotarło do nas, że tytuł znów zaczyna odjeżdżać. Na osłodę po raz kolejny został nam Puchar Polski – tym razem w finale bez problemów uporaliśmy się z GKS-em Katowice, wygrywając 2:0. Mecz trwał co prawda 90 minut, ale nie obyło się bez „dogrywki”. Po końcowym gwizdku nasi kibice próbowali wbiec na boisko. Do akcji w porę wkroczyła policja i ich spałowała.\nMówiło się, że zdobyty puchar nie do końca spodobał się naszym działaczom. Po odejściu Kapery wypłaty i premie zostały zamrożone. Klubowa kasa świeciła pustkami, a tymczasem za pokonanie Gieksy obiecano nam 300 mln zł. Poradzono sobie z tym w najprostszy sposób. Zbyszek Kaczmarek przeszedł do Auxerre, a my mogliśmy ruszyć po należne nam pieniądze.\nOd sezonu 1990/91 trenerem Legii został Władysław Stachurski, który oczyścił atmosferę. Cały czas powtarzał, że jak nie będziemy zapieprzać, tylko balować, skończymy jak „te malynowe nosy pod budką nad Wisłą”. Rządził twardą ręką. Zamiast krzyczeć na zawodników, wolał na nas gwizdać, ale delikatnie daliśmy mu do zrozumienia, że pogwizdywać to on sobie może na dziewczyny, a nie na piłkarzy. Asystent Stachurskiego, Ryszard Kosiński, ostro jechał:\n– Kosa, zapieprzaj do tyłu! Trzeba się wrócić!\n– Ja? A myśli pan, że w Argentynie taki Caniggia wraca do obrony?\n– Nie, ale Caniggia strzela po 20 goli w sezonie, a ty nie, więc ruszaj dupę!\nPrzed sezonem 1990/91 powiedzieliśmy sobie, że celem numer jeden jest pokazanie się w europejskich pucharach. Kierownictwo klubu chciało załatwić Stachurskiemu nowych zawodników i pewien generał z Warszawskiego Okręgu Wojskowego wpadł na idiotyczny pomysł, o czym opowiadał Lucjan Brychczy. Otóż pan generał wymyślił sobie, że trzeba testować pod kątem gry na Łazienkowskiej żołnierzy: 50 kilometrów biegu z ciężkim plecakiem, finisz w masce przeciwgazowej. Ten geniusz tłumaczył, że jeśli ktoś przejdzie taki test, można go brać do zespołu, bo przecież piłka nożna to bieganie. Na szczęście Stachurski miał swój rozum i wyśmiał ten pomysł.\nW Pucharze Zdobywców Pucharów zaczęliśmy od pyknięcia luksemburskich przebierańców ze Swiftu Hesperange. Najpierw powieźliśmy ich na Łazienkowskiej. Potem przyjechaliśmy na ich malutki stadionik, na którym atmosfera przypominała niedzielny piknik. Dwa razy ograliśmy ich 3:0. Na szczęście to nie były jeszcze czasy, w których Legia męczy się z zespołem z Gibraltaru albo kompromituje się z jakimś Dudelange, a później pseudoeksperci trąbią w pięknych studiach TV, że dzisiaj nie ma już słabych drużyn. W latach 90. Legia nie miała prawa męczyć się w Luksemburgu i się nie męczyła.\nWiedzieliśmy, że ze szkockim Aberdeen, które na nas czekało, nie będzie już przelewek. Sztab szkoleniowy załatwił nagrania VHS z meczami rywala, ale okazało się, że w klubie nie ma magnetowidu. Na szczęście do akcji wkroczył kierownik Boguś Łobacz, który pożyczył od znajomego odtwarzacz oraz kolorowy telewizor. Kosiński przygotował analizę przeciwnika i podpowiedział, że Aberdeen ma stopera, który nie potrafi grać lewą nogą. Tymczasem facet tą lewą nogą rzucił kilka piłek na sześćdziesiąt metrów co do centymetra – taka to była analiza. Zresztą od początku mówiłem, że zamiast oglądać Wyspiarzy na wideo, lepiej wysłać im pocztą kilka kaset z meczami Legii, żeby zobaczyli, jak fajnie gramy w piłkę.\nTego, co przygotowali dla nas Szkoci, nie mogliśmy obejrzeć w żadnym materiale. W szatni mówiłem do chłopaków, że idziemy na wojnę. Ze stadionu dochodziły już okrzyki kibiców i dźwięki dud. Gdy wyszliśmy na murawę, zrobiła się taka wrzawa, że nie mogliśmy wymienić kilku zdań, bo jeden nie słyszał drugiego. Przed trybunami stały bandy reklamowe zrobione z cienkiej blachy. Przy każdym udanym zagraniu swoich piłkarzy Szkoci walili w nie pięściami. To była prawdziwa bitwa, co chwilę trzeszczały kości. Już w pierwszym kwadransie szkoccy drwale załatwili w powietrznym pojedynku Leszka Pisza. „Piszczyk” dostał potężną bombę, po której przez kilka minut leżał na murawie, nie dając oznak życia. Mimo ciężkiego nokautu Leszek podniósł się z desek i próbował walczyć, ale nie do końca chyba się już orientował, gdzie jest. Zrobiło się poważnie. Szybko zapadła decyzja, że Pisz jedzie do szpitala. Diagnoza: wstrząśnienie mózgu. Boguś Łobacz opowiadał później, że gdy pojechał odwiedzić Pisza, Leszek wyglądał, jakby zderzył się z pociągiem pospiesznym – na fioletowej twarzy trudno było wskazać, gdzie jest nos, a gdzie oko.\nMaciek Szczęsny błysnął kilka razy w bramce i dzięki temu wywieźliśmy z pola bitwy cenne 0:0. Najbardziej byłem dumny nie tyle z samego wyniku, ile z tego, że nie pękliśmy. W rewanżu Aberdeen załatwił Krzysiek Iwanicki, który pod koniec meczu wsadził bramkarzowi gola lobem.\nJeszcze przed przerwą zimową dołączył do nas Wojtek Kowalczyk, który wszedł do szatni Legii razem z drzwiami. Kiedy zobaczyłem go w pierwszej gierce wewnętrznej, od razu się zorientowałem, że chłopak ma w sobie to coś. Był pewny siebie, a jednocześnie słuchał moich rad i rozumiał, czym jest hierarchia. Opowiadał, że oglądał moją grę z trybun Żylety. Wiedziałem już, że żegnam się z Łazienkowską i traktowałem „Kowala” jako swojego następcę. Symboliczne przekazanie pałeczki nastąpiło w ostatnim meczu jesieni, z Zagłębiem Wałbrzych w Pucharze Polski. Wygraliśmy 3:1, a Wojtek zdobył debiutancką bramkę po moim podaniu. Gdy nasz autokar obrał kurs na Warszawę, rozpoczął się bal. „Kowal” siedział grzecznie z przodu, ale kiedy zawołaliśmy młodego, żeby wypił z nami piwko po swoim pierwszym golu, ruszył jak po swoje. Trenerzy udawali, że nic nie widzą i nie słyszą, w końcu kolejny mecz mieliśmy rozegrać dopiero za trzy i pół miesiąca. Cóż, podróż była bardzo wesoła…\nNiedługo później, już jako piłkarz Galatasaray, przyleciałem do Warszawy przy okazji meczu kadry i zorganizowałem imprezę pożegnalną w klubie Remont. Legia już beze mnie wyeliminowała Sampdorię Genua, więc w ramach gratulacji dałem każdemu z chłopaków złoty łańcuszek z grawerką. Wziąłem mikrofon do ręki i powiedziałem, że na Łazienkowskiej nadchodzi czas „Kowala”. Kochałem Legię, ale wiedziałem, że zostawiam drużynę w dobrych rękach. Mogłem ze spokojną głową i siatką pełną pieniędzy wrócić nad Bosfor.


Legislacja ROK 2010 NR 274 POZ 139 - Strona 7 - Dziennik urzędowy UE - e-prawnik.pl\nLegislacja ROK 2010 NR 274 POZ 139 - Strona 7\nTreść dokumentu: Legislacja ROK 2010 NR 274 POZ 139 - Strona 7\nW zamian ING otrzymuje od Niderlandów następujące wolne od ryzyka przepływy gotówkowe: — gwarantowaną wartość, stanowiącą przepływy gotówkowe tytułem spłaty kwoty głównej opie wające w sumie na kwotę 28 miliardów USD, co odpowiada 90 % (cena nabycia lub cena przeniesienia) 80 % portfela, tj. 72 % portfela (przepływ 1); te przepływy gotówkowe są płatne miesięcznie, przez cały okres życia portfela, — prowizję od pożyczki (przepływ 2), — prowizję za zarządzanie portfelem (przepływ 3).\nPrzepływy gotówkowe wynikające z pozostałych 20 % portfela są zachowane przez ING i przypadają poza zakres wymiany przepływów gotówkowych. ING zgodził się dokonać serii dodatkowych płatności na rzecz Niderlandów, co skutecznie przyczy niło się do znaczącego wzrostu wynagrodzenia państwa za środek związany z aktywami o obniżonej wartości poprzez korekty prowizji opisanych w motywach 41, 42 i 43:\nPo pierwsze, od dnia 25 października 2009 r. Niderlandy obniżą prowizję od pożyczki dla 57 % (papiery warto ściowe o stałej stopie) z 72 % portfela o 50 punktów bazowych („pb”) rocznie z 3,5 % (13) rocznie do 3 % rocznie oraz obniżą prowizję od pożyczki dla 43 % (papiery wartościowe o zmiennej stopie) z 72 % portfela o 50 pb rocznie z LIBOR + 50 pb rocznie do samej stawki LIBOR. Po drugie, prowizja za zarządzanie portfelem (płacona przez Niderlandy na rzecz ING) wynosząca 25 pb rocznie od 80 % zaległej sumy portfela zostanie obni żona o 15 pb do 10 pb poprzez podwyższenie opłaty gwarancyjnej (jak poniżej w motywie 43). Po trzecie, od dnia 25 października 2009 r. ING podwyższy opłatę gwarancyjną wynoszącą 55 pb rocznie od zaległej sumy przeniesionego portfela o kolejne 82,6 pb rocznie, sprowadzając całość opłaty gwarancyjnej do wysokości 137,6 pb. Z wysokości podwyższenia wyno szącej 82,6 pb, 67 pb rekompensuje obniżenie prowizji za zarządzanie portfelem (płaconej przez Niderlandy na rzecz ING) o 15 pb oraz zmianę ceny przeniesienia port fela o 52 pb (odpowiadającej obniżeniu ceny przenie sienia z 90 % do około 87 %). 15,6 pb stanowi korektę z tytułu wycofania za okres od dnia 26 stycznia 2009 r. (uruchomienie pierwotnego środka) do dnia 25 października 2009 r. (14).\nING gwarancji na należności średnioterminowe opiewa jące na kwotę: (i) 9 miliardów USD (z czego już wysta wiono gwarancje na kwotę 8,25 miliarda USD); oraz (ii) 5 miliardów EUR (wystawiono już gwarancje na 4,15 miliarda EUR). ING płaci opłatę gwarancyjną w wysokości średnio 84 pb z tytułu gwarantowanej kwoty.\nNiderlandy potwierdzają, że wszelkie dodatkowe gwarancje udzielane ING będą zgłaszane indywidualnie. Gwarancja w wysokości do […] mld EUR, do udzielenia której Niderlandy zobowiązały się w kontekście realizacji planu restrukturyzacji i która ma być przeznaczona na finansowanie Westland Utrecht Hypotheekbank (WUH)/ Interadvies, jak opisano w motywie 55 i motywie 85, będzie również zgłoszona Komisji oddzielnie. Gwarancje te wynoszące do […] mld EUR stanowią nierozłączną część planu restrukturyzacji, do którego odnosi się niniejsza decyzja, ale konieczność udzielenia tych gwarancji i wynagrodzenie z nimi związane wciąż muszą zostać określone przez Niderlandy i zostaną poddane ocenie przez Komisję w oddzielnej decyzji po indywidualnym zgłoszeniu środka.\n3. PLAN RESTRUKTURYZACJI 3.1. Środki przewidziane w planie ING planuje uproszczenie struktury grupy, obniżenie kosztów, redukcję ryzyka oraz transakcje zbycia, opraco wanie zrównoważonej polityki wynagrodzeń, dostoso wanie swojej struktury kapitałowej, ustanowienie nowych wewnętrznych celów w zakresie współczynnika kapitało wego oraz zwiększenie kwoty długoterminowego finan sowania w zakresie produktów innych niż depozyty. Plan restrukturyzacji ma być zrealizowany w ciągu pięciu lat.\nLegislacja ROK 2010 NR 274 POZ 139 - Strona 7 - pozostałe dokumenty


Lampa wewnętrzna, sufitowa Linea Light ZigZag 7400, 7401, 7402, 7289, 7290, 7291\nLampa wewnętrzna, sufitowa Zig Zag marki Linea Lighting. Jest to kolekcja charakteryzująca się niezwykle kreatywnymi, geometrycznymi kształtami.\nOgromną zaletą lamp jest możliwość zamontowania w formie lamp ściennej.\nLampy występują w dwóch wersjach wymiarowych\nSMALL -> 422x350x98\nMEDIUM -> 555x480x92\nW naszej ofercie posiadamy również lampę w większym rozmiarze - LINK.\n876.99złPLN / 1szt.\nMoc 2x 46 W, 4x 46 W\nLampa wewnętrzna, sufitowa Linea Light ZigZag 7400\n876,99 zł / szt.\nLampa wewnętrzna, sufitowa Linea Light ZigZag 7402\nLampa wewnętrzna, sufitowa Linea Light ZigZag 7401\nLampa wewnętrzna, sufitowa Linea Light ZigZag 7290\nLampa wewnętrzna, sufitowa Linea Light ZigZag 7289\nLampa wewnętrzna, sufitowa Linea Light ZigZag 7291\n1 959,39 zł / szt.\nTen produkt może być Twój już za 24,02 zł miesięcznie!


Warsztaty ABT - COAPE Polska\nZwierzyniec na Roztoczu, 15-16 września 2018\nPracujemy w niewielkiej, maksymalnie 10-osobowej grupie, dlatego ilość miejsc na warsztatach jest ograniczona.\nSobota 15 września 2018 od godziny 10.00 do 17.00\nNiedziela 16 września 2018 od godziny 10.00 do 16.00\nPlac przy Ośrodku Turystycznym Echo w Zwierzyńcu - ul. Biłgorajska 5, 22-470 Zwierzyniec\nOśrodek Edukacyjno-Muzealny Roztoczańskiego Parku Narodowego - ul. Plażowa 3, 22-470 Zwierzyniec\nUczestnicy zapewniają sobie noclegi we własnym zakresie. Polecamy noclegi na polu namiotowym lub w domkach campingowych Ośrodka Turystycznego Echo (http://www.echozwierzyniec.pl) lub w pensjonacie Telimena (http://telimena-zwierzyniec.pl). W obydwu miejscach akceptowane są psy.\n2. Po potwierdzeniu przez ogranizatorów zgłoszenia dokonać wpłaty należnośc za warsztaty na konto\nFormularz zgłoszenia na Warsztaty ABT


EFL - Połowa MŚP w Polsce finansuje inwestycje leasingiem. W 2017 roku takich firm będzie jeszcze więcej | Biuro prasowe\n28 grudnia 2016 Raporty , Wszystkie komunikaty\nEuropejski Fundusz Leasingowy SA powstał w 1991 roku jako jedna z pierwszych firm leasingowych w Polsce. Od 2001 roku EFL jest częścią Grupy Crédit Agricole, co gwarantuje firmie finansową stabilność i bezpieczeństwo oraz pozwala korzystać z wiedzy i doświadczeń instytucji finansowej o międzynarodowym zasięgu. EFL konsekwentnie poszerza zakres rozwiązań dla biznesu. Spółka oferuje szeroki pakiet produktów: leasing, pożyczkę, wynajem długoterminowy, ubezpieczenia i faktoring. Od 25 lat współpracuje z najbardziej liczącymi się producentami i dostawcami maszyn, urządzeń, pojazdów oraz innych środków trwałych. Firmę wyróżniono m.in. sześciokrotnie tytułem: Firmy Przyjaznej Klientowi i czterokrotnie Finansowej Marki Roku. Już ponad 280 tysięcy klientów wybrało EFL na swojego partnera w biznesie. Więcej na: www.efl.pl\nIP_Barometr EFL_IVQ_Narzędzia finansowe.doc


Kolekcja tapet Roberto Cavalli No.6 | Sklep z tapetami Tapetujemy.pl\nTapety Roberto Cavalli No.6\nPiękna kolekcja włoskich wzorów tapet winylowych Roberto Cavalli No.6, z głęboko tłoczoną fakturą i warstwami koloru, tworzy oszałamiający efekt w każdym domu. Przyjrzyj się dokładnie każdej dekoracji, aby docenić prawdziwe piękno tych tapet. Niepowtarzalne produkty inspirowane cudownym stylem artysty Roberto Cavalli, łączą kreatywność i modę z wyrafinowaniem, romantyzmem i subtelnością. Większość projektów zawiera dyskretnie podpis projektanta, co czyni je wyjątkowymi i niepowtarzalnymi. Poznaj niezwykły świat razem z kolekcją tapet Roberto Cavalli No.6 i stwórz swoje wyjątkowe i osobiste wnętrze.


Fallout 4 - wersja cyfrowa - kup Fallout 4 - wersja cyfrowa na Cyfrowe - sklep.gram.pl\nsklep.gram.pl Cyfrowe Akcja Fallout 4 - wersja cyfrowa\n-45%\t65 zł\n65 zł - Jest to cena jaką zapłacisz za wybrany produkt wybierając go w naszym sklepie.\nW ramach zakupu produktu "Fallout 4" otrzymasz wyłącznie klucz do gry.\n200 lat po wojnie nuklearnej świat stał się pustynią pełną mutantów, dzikich stworzeń i innych niebezpieczeństw. Czas jednak zacząć go odbudowywać. Jako jedyny ocalały z Krypty 111, musisz stawić czoła wyzwaniom, jakie na ciebie czekają - starać się nie tylko przetrwać, ale też zacząć budować na gruzach cywilizacji. W walce pomogą ci towarzysze (z niektórymi możesz nawet romansować), a także pies.\nOlbrzymi świat gry możesz swobodnie przemierzać - czekają tam na ciebie setki zadań, bohaterów niezależnych i ciekawych miejsc do odkrycia. Za swe dokonania otrzymasz punkty doświadczenia, które pozwolą ci wykupywać nowe umiejętności. Dziesiątki rodzajów broni i zbroi oraz setki modyfikacji pozwolą ci grać, tak, jak chcesz. W Falloucie 4 nic nie stoi na przeszkodzie, by stworzyć silnego wojownika, charyzmatycznego spryciarza czy zręcznego strzelca.\nGra posiada rozwinięty system rzemiosła, dzięki któremu można tworzyć zarówno elementy wyposażenia, jak i jedzenie czy chemikalia. To jednak dopiero początek: w Falloucie 4 można także burzyć budynki, pozyskiwać materiały, budować własne schronienia, otaczać je systemami obronnymi, a nawet rozwijać własne osady, w których zamieszkają inni ludzie.\nW zabawie pomaga Pip-Boy, urządzenie na rękę pozwalające dostać się do wszelkich niezbędnych informacji, takich jak statystyki, mapy itp. Podpinając do Pip-Boya kartridże, będziesz mógł także zagrać w różne gry.\nWolność i niezależność! - idź gdzie chcesz i rób, na co masz ochotę. Działaj sam lub dołącz do wybranej frakcji. W otwartym świecie gry znajdziesz setki ciekawych miejsc, postaci i zadań.\nAleż z Ciebie S.P.E.C.J.A.Ł.! - stwórz postać, która najlepiej radzi sobie w walce, albo postaw na charyzmę, by bez rozlewu krwi wywinąć się z wielu napiętych sytuacji.\nPiksele klasy luks! - od spopielonych lasów Wspólnoty po ruiny Bostonu, świat gry wprost kipi od dynamiki i szczegółów. Wspaniała oprawa graficzna i oświetlenie nowej generacji ożywią wszystko!\nV.A.T.S. im w oko! - dynamiczny systemowi wspomagania celowania Vault-Tec, czyli V.A.T.S., to nieodzowny element walki - spowalniaj czas, zaplanuj ataki i traf przeciwnika dokładnie tam, gdzie chcesz.\nZbieraj i buduj! - w Falloucie 4 czeka na ciebie najbardziej rozbudowany system rzemiosła w historii gier. Dzięki niemu możesz uzyskać tysiące przedmiotów: broń, pancerze, chemikalia oraz żywność. Na tym nie koniec –; możesz nawet budować osady i nimi zarządzać!


Pensjonaty Domaszczyn Mały - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nznaleziono 11 ofert noclegowychofert (0 w Domaszczynie Małym oraz 11 w okolicy)\nPensjonaty w Domaszczynie Małym, województwo dolnośląskie, powiat wrocławski\nPensjonaty w miejscowości Domaszczyn Mały. Porównaj możliwość zakwaterowania w Domaszczynie Małym w zależności od standardu oraz ceny. Domaszczyn Mały, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Domaszczynie Małym:\ngospodarstwa agroturystyczne Domaszczyn Mały


Mami Targ - Wrocławska Rewitalizacja\nhome _ projekty _ Mami Targ\nMami Targ w PRZED•POKOJU H13\n2. Jeśli czegoś nie uda się wymienić, można również targować się z innymi mamami, ustalając przystępną cenę.\n3. Do dyspozycji będzie stolik i krzesełko – na miarę potrzeb można dodatkowo wyposażyć stoisko – prosimy o kontakt (można zabrać ze sobą np. wieszak lub walizkę).\n4. Liczba miejsc wystawców jest ograniczona. Można zarezerwować miejsce na całą imprezę (godz. 12.00 – 18.00) albo na wybrany przedział czasowy: godz. 12.00 – 14.45 lub 15.00 – 18.00.\n5. Zgłoszenia przyjmujemy mailowo pod adresem h13@w-r.com.pl lub osobiście w PRZED•POKOJU H13 w godz. 16.30 – 20.00 oraz w trakcie trwania naszych wydarzeń. W zgłoszeniu prosimy o informację o wybranym przedziale czasowym.\n6. Czekamy na zgłoszenia do 10 sierpnia 2018r. (piątek).\nWydarzeniu będzie towarzyszyć Spacer z przewodnikiem po Przedmieściu Oławskim w poszukiwaniu krasnali!\nZapraszamy wszystkich chętnych do zapisów na spacer mailowo: h13@w-r.com.pl lub telefonicznie: 606 671 790.\nMami Targ na Przedmieściu Oławskim - facebook.com [WYDARZENIE]\npdfMami Targ [PLAKAT]pobierz


Konwencja (nr 95) dotycząca ochrony płacy. Genewa.1949.07.01. - Dz.U.1955.38.234\nKonwencja (nr 95) dotycząca ochrony płacy....\nKonwencja (nr 95) dotycząca ochrony płacy. Genewa.1949.07.01.\nWersja od: 25 października 1954 r.\nKONWENCJA (NR 95)\ndotycząca ochrony płacy,\nprzyjęta w Genewie dnia 1 lipca 1949 r.\nW dniu 1 lipca 1949 r. przyjęta została w Genewie przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy Konwencja (nr 95) dotycząca ochrony płacy.\nPo zaznajomieniu się z powyższą Konwencją Rada Państwa uznała ją i uznaje za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych oświadcza, że jest przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona, oraz przyrzeka, że będzie niezmiennie zachowywana.\nDano w Warszawie, dnia 18 września 1954 roku.\n(Tekst konwencji znajduje się w załączniku do niniejszego numeru).\nKONWENCJA (NR 95) DOTYCZĄCA OCHRONY PŁACY\nZwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 8 czerwca 1949 r. na swej trzydziestej drugiej sesji,\nPostanowiwszy przyjąć różne wnioski dotyczące ochrony płacy, która to sprawa stanowi siódmy punkt porządku obrad sesji,\nPostanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formie konwencji międzynarodowej,\nprzyjmuje w dniu pierwszym lipca tysiąc dziewięćset czterdziestego dziewiątego roku poniższą konwencję pod nazwą Konwencji dotyczącej ochrony płacy, 1949 r.\nDla celów niniejszej konwencji wyraz "płaca" oznacza, bez względu na nazwę lub sposób obliczania, wynagrodzenie lub zarobki dające się wyrazić w gotówce i ustalone przez umowę lub ustawodawstwo krajowe, które na mocy pisemnej lub ustnej umowy najmu usług należą się od pracodawcy pracownikowi bądź za pracę wykonaną lub która ma być wykonana, bądź za usługi świadczone lub które mają być świadczone.\nNiniejsza konwencja stosuje się do wszystkich osób, którym jest płacona lub powinna być wypłacana płaca.\nWłaściwa władza po zasięgnięciu opinii organizacji pracodawców i pracowników tam, gdzie takie organizacje istnieją i są bezpośrednio zainteresowane, będzie mogła wyłączyć spod stosowania wszystkich lub niektórych postanowień niniejszej konwencji kategorie osób, które pracują w takich okolicznościach i warunkach zatrudnienia, że stosowanie wszystkich lub niektórych wyżej wymienionych postanowień nie byłoby możliwe, i które nie są zatrudnione pracą fizyczną lub są zatrudnione przy usługach domowych lub podobnych zajęciach.\nKażdy Członek powinien wskazać w swym pierwszym sprawozdaniu rocznym, które winien złożyć w sprawie stosowania niniejszej konwencji zgodnie z artykułem 22 Konstytucji Międzynarodowej Organizacji Pracy, każdą kategorię osób, którą zamierza wyłączyć spod stosowania wszystkich lub niektórych postanowień konwencji, zgodnie z postanowieniami paragrafu poprzedniego. Następnie żaden Członek nie będzie mógł dokonywać wyłączeń oprócz takich, które dotyczą tak wskazanych kategorii osób.\nKażdy Członek, który wskazał w swym pierwszym rocznym sprawozdaniu kategorię osób, które zamierza wyłączyć spod stosowania wszystkich lub jednego z postanowień niniejszej konwencji, powinien wskazać w swych późniejszych sprawozdaniach kategorie osób, co do których zrzeka się prawa korzystania z postanowień paragrafu 2 niniejszego artykułu, oraz wszelki postęp osiągnięty w celu zapewnienia stosowania niniejszej konwencji do tych kategorii osób.\nPłace w gotówce będą wypłacane wyłącznie w pieniądzu mającym prawny obieg, a wypłaty w postaci weksli, bonów, kuponów lub we wszelkiej innej formie uważanej za reprezentującą pieniądz mający prawny obieg będą zakazane.\nWłaściwa władza będzie mogła zezwolić na wypłatę lub zarządzić wypłatę płacy czekiem na bank lub przekazem pocztowym czy pieniężnym, gdy ten sposób wypłaty jest ogólnie stosowany lub potrzebny ze względu na specjalne okoliczności, gdy przewiduje to umowa zbiorowa lub orzeczenie rozjemcze, albo gdy w braku takich postanowień zgadza się na to zainteresowany pracownik.\nświadczenia w naturze służyły do osobistego użytku pracownika i jego rodziny i odpowiedziały ich interesom,\nPłaca będzie doręczona bezpośrednio zainteresowanemu pracownikowi, o ile nie postanowi inaczej ustawodawstwo krajowe, umowa zbiorowa lub orzeczenie rozjemcze albo gdy zainteresowany pracownik nie zgodzi się na inny tryb wypłaty.\nZabrania się pracodawcy ograniczania w jakikolwiek sposób wolności pracownika w dysponowaniu swą płacą według własnej woli.\nGdzie istnieją w ramach przedsiębiorstwa jakieś miejsca sprzedaży dla dostarczania pracownikom towarów lub punkty usługowe dla zapewnienia im świadczeń, nie wolno wywierać żadnego przymusu na zainteresowanych pracowników, by korzystali z tych miejsc sprzedaży lub punktów usługowych.\nGdy nie ma dostępu do innych sklepów lub punktów usług, właściwa władza zastosuje odpowiednie środki w celu upewnienia się, że towary będą sprzedawane i usługi dostarczane po słusznych i rozsądnych cenach lub że miejsca sprzedaży i punkty usługowe urządzone przez pracodawcę nie są wykorzystywane w celu ciągnięcia z nich zysków, lecz są prowadzone w interesie zainteresowanych pracowników.\nPotrącenia z płac będą dozwolone jedynie w warunkach i granicach przepisanych przez ustawodawstwo krajowe albo ustalonych przez umowę zbiorową lub orzeczenie rozjemcze.\nPracownicy powinni być informowani w sposób, jaki właściwa władza uzna za najodpowiedniejszy, o warunkach i granicach, w jakich takie potrącenia będą mogły być czynione.\nZabronione jest wszelkie potrącenie z płac mające na celu bezpośrednią lub pośrednią zapłatę przez pracownika pracodawcy, jego przedstawicielowi lub jakiemukolwiek pośrednikowi (jak np. agentowi werbującemu robotników) dla otrzymania lub zachowania zatrudnienia.\nPłaca może podlegać zajęciu sądowemu lub cesji wyłącznie w trybie i w granicach przewidzianych przez ustawodawstwo krajowe.\nPłacę należy chronić od zajęcia sądowego lub cesji w stopniu uznanym za potrzebny dla zapewnienia utrzymania pracownika i jego rodziny.\nW razie bankructwa przedsiębiorstwa lub jego likwidacji sądowej pracownicy w nim zatrudnieni będą traktowani jako wierzyciele uprzywilejowani bądź co do płac im należnych z tytułu usług dostarczanych w ciągu okresu poprzedzającego bankructwo lub likwidację, a określonego przez ustawodawstwo krajowe, bądź co do płac nie przekraczających kwoty przewidzianej przez ustawodawstwo krajowe.\nPłaca stanowiąca wierzytelność uprzywilejowaną będzie wypłacana całkowicie, zanim zwykli wierzyciele będą mogli żądać swych części.\nKolejność wierzytelności uprzywilejowanej, jaką stanowi płaca w stosunku do innych wierzytelności uprzywilejowanych, powinna być określona przez ustawodawstwo krajowe.\nPłace powinny być wypłacane w regularnych odstępach czasu. O ile nie istnieją inne zadowalające sposoby zapewniające wypłatę płac w regularnych odstępach czasu, odstępy, w jakich płaca ma być wypłacana, zostaną określone przez ustawodawstwo krajowe lub ustalone przez umowę zbiorową lub orzeczenie rozjemcze.\nGdy kończy się umowa o pracę, końcowe uregulowanie całkowitej należnej płacy dokonane będzie zgodnie z ustawodawstwem krajowym, z umową zbiorową lub orzeczeniem rozjemczym, albo w braku tego rodzaju ustawodawstwa, umowy zbiorowej lub orzeczenia, w rozsądnym terminie z uwzględnieniem postanowień umowy.\nGdy wypłata płacy odbywa się w gotówce, będzie ona dokonywana tylko w dni robocze i w miejscu pracy lub w jego pobliżu, o ile ustawodawstwo krajowe, umowa zbiorowa lub orzeczenie rozjemcze nie postanawiają inaczej lub gdy inne urządzenia, o których zostali powiadomieni zainteresowani pracownicy, nie zostaną uznane za bardziej odpowiednie.\nWzbronione jest dokonywanie wypłaty płac w sklepach sprzedaży napojów alkoholowych lub innych podobnych zakładach, a jeżeli wymaga tego zapobieżenie nadużyciom - w sklepach sprzedaży detalicznej i w miejscach rozrywkowych, z wyjątkiem osób tam zatrudnionych.\nW miarę potrzeby zostaną zastosowane skuteczne środki dla informowania pracowników w sposób odpowiedni i łatwo zrozumiały:\no warunkach płacy, jakie będą się do nich stosowały, a to zanim przystąpią do pracy lub przy wszelkiej zmianie tych warunków;\nprzy każdej wypłacie płacy o składnikach stanowiących ich płacę za dany okres wypłaty, o ile te składniki mogą podlegać zmianom.\nUstawodawstwo wprowadzające w życie postanowienia niniejszej konwencji powinno:\nbyć podawane do wiadomości zainteresowanym;\nokreślać osoby, które mają zapewniać jego wykonanie;\nustanawiać właściwe sankcje za wykroczenia;\nprzewidywać, w każdym przypadku gdy zachodzi potrzeba, prowadzenie wykazów zgodnie z przepisaną formą i metodą.\nSprawozdania roczne, które powinny być przedstawione zgodnie z artykułem 22 Konstytucji Międzynarodowej Organizacji Pracy, zawierać będą wyczerpujące informacje o środkach zastosowanych dla nadania skuteczności postanowieniom niniejszej konwencji.\nGdy terytorium któregoś z Członków składa się z rozległych obszarów, na których, ze względu na rozproszenie ludności lub ze względu na stan ich rozwoju, właściwa władza uważa za nie dające się zastosować postanowienia niniejszej konwencji może ona po zasięgnięciu opinii zainteresowanych organizacji pracodawców i pracowników, tam gdzie takie organizacje istnieją, wyłączyć te obszary spod stosowania konwencji, a to bądź w sposób ogólny, bądź w sposób, jaki uważa za wskazany w stosunku do pewnych przedsiębiorstw lub pewnych prac.\nKażdy Członek powinien wskazać w swym pierwszym sprawozdaniu, które składa o stosowaniu niniejszej konwencji w myśl artykułu 22 Konstytucji Międzynarodowej Organizacji Pracy, każdy obszar, dla którego zamierza skorzystać z postanowień niniejszego artykułu, i powinien podać powody, dla jakich zamierza uciec się do tych postanowień. W następstwie żaden Członek nie będzie mógł korzystać z postanowień niniejszego artykułu, wyjąwszy gdy chodzi o obszary tak przezeń wskazane.\nKażdy Członek korzystający z postanowień niniejszego artykułu powinien ponownie rozpatrzyć w okresach czasu nie przekraczających trzech lat i w porozumieniu z zainteresowanymi organizacjami pracodawców i pracowników, tam gdzie takie organizacje istnieją, możliwość rozciągnięcia stosowania niniejszej konwencji na obszary wyłączone zgodnie z paragrafem 1.\nKażdy Członek korzystający z postanowień niniejszego artykułu powinien wskazać w swych następnych sprawozdaniach rocznych obszary, co do których zrzeka się prawa do powoływania się na te postanowienia, i każdy postęp, który zostanie dokonany dla stopniowego zastosowania niniejszej konwencji do takich obszarów.\nNiniejsza konwencja będzie obowiązywała tylko tych Członków Międzynarodowej Organizacji Pracy, których ratyfikacja została zarejestrowana przez Dyrektora Generalnego.\nWejdzie ona w życie w dwanaście miesięcy po zarejestrowaniu przez Dyrektora Generalnego ratyfikacji dwóch Członków.\nW następstwie konwencja ta wejdzie w życie dla każdego Członka w dwanaście miesięcy od daty zarejestrowania jego ratyfikacji.\nDeklaracje, które zostaną przesłane Dyrektorowi Generalnemu Międzynarodowego Biura Pracy, zgodnie z paragrafem 2 artykułu 35 Konstytucji Międzynarodowej Organizacji Pracy, powinny wskazywać:\nobszary, co których dany Członek zobowiązuje się, aby postanowienia konwencji były stosowane bez zmian;\nobszary, dla których zobowiązuje się, aby postanowienia konwencji były stosowane ze zmianami i na czym te zmiany polegają;\nobszary, do których konwencja nie da się zastosować, i w takich wypadkach - powody, dla których jest to niemożliwe;\nobszary, co do których zastrzega sobie decyzję aż od czasu gruntowniejszego zbadania sytuacji w stosunku do tych obszarów.\nZobowiązania wymienione w ust. a) i b) pierwszego paragrafu niniejszego artykułu będą uważane za części składowe ratyfikacji i pociągać będą identyczne z nią skutki.\nKażdy Członek będzie mógł zrzec się na mocy nowej deklaracji, całkowicie lub częściowo, zastrzeżeń zawartych w swej poprzedniej deklaracji na mocy ust. b), c) i d) pierwszego paragrafu niniejszego artykułu.\nKażdy Członek będzie mógł podczas okresów, w ciągu których niniejsza konwencja może być wypowiedziana zgodnie z postanowieniami artykułu 22, przesłać Dyrektorowi Generalnemu nową deklarację zmieniającą pod każdym innym względem tekst wszelkiej poprzedniej deklaracji i przedstawiającą sytuację na określonych obszarach.\nDeklaracje przesłane Dyrektorowi Generalnemu Międzynarodowego Biura Pracy zgodnie z paragrafami 4 i 5 artykułu 35 Konstytucji Międzynarodowej Organizacji Pracy powinny wskazać, czy postanowienia konwencji będą stosowane na tym obszarze ze zmianami lub bez nich; gdy deklaracja wskazuje, że postanowienia konwencji stosuje się z zastrzeżeniem zmian, powinna wyszczególnić, na czym te zmiany polegają.\nZainteresowany Członek lub Członkowie albo zainteresowana władza międzynarodowa będą mogli zrzec się całkowicie lub częściowo późniejszą deklarację prawa powoływania się na zmianę wskazaną w dawniejszej deklaracji.\nZainteresowany Członek czy Członkowie lub zainteresowana władza międzynarodowa będą mogli podczas okresów, w ciągu których konwencję można wypowiedzieć zgodnie z postanowieniami artykułu 22, przesłać Dyrektorowi Generalnemu nową deklarację zmieniającą pod każdym innym względem tekst dawniejszej deklaracji i przedstawiającą sytuację w odniesieniu do stosowania tej konwencji.\nKażdy Członek, który ratyfikował niniejszą konwencję, może ją wypowiedzieć po upływie dziesięcioletniego okresu od daty pierwotnego wejścia jej w życie, aktem przesłanym Dyrektorowi Generalnemu Międzynarodowego Biura Pracy i przez niego zarejestrowanym. Wypowiedzenie to nabiera mocy dopiero w rok po jego zarejestrowaniu.\nKażdy Członek, który ratyfikował niniejszą konwencję, a który w terminie rocznym po upływie dziesięcioletniego okresu wymienionego w poprzednim paragrafie nie zrobi użytku z możności wypowiedzenia przewidzianego w niniejszym artykule, będzie związany na nowy okres dziesięcioletni, a następnie będzie mógł wypowiedzieć niniejszą konwencję po upływie każdego dziesięcioletniego okresu w warunkach przewidzianych w niniejszym artykule.\nDyrektor Generalny Międzynarodowego Biura Pracy zawiadomi wszystkich Członków Międzynarodowej Organizacji Pracy o zarejestrowaniu wszystkich ratyfikacji, deklaracji i wypowiedzeń zgłoszonych mu przez Członków Organizacji.\nNotyfikując Członkom Organizacji zarejestrowanie drugiej przesłanej mu ratyfikacji, Dyrektor Generalny zwróci uwagę Członków Organizacji na datę, w jakiej niniejsza konwencja wejdzie w życie.\nW razie gdyby Konferencja przyjęła nową konwencję, stanowiącą całkowitą lub częściową rewizję niniejszej konwencji, i o ile nowa konwencja nie postanowi inaczej:\nratyfikacja przez Członka nowej konwencji stanowiącej rewizję pociągnęłaby za sobą z samego prawa, niezależnie od postanowień artykułu 22, natychmiastowe wypowiedzenie niniejszej konwencji, z zastrzeżeniem, ze nowa konwencja stanowiąca rewizję weszła w życie;\npocząwszy od daty wejścia w życie nowej konwencji zrewidowanej niniejsza konwencja przestałaby być otwarta do ratyfikacji Członków.\nNiniejsza konwencja pozostałaby jednakże w mocy w swojej formie i treści dla Członków, którzy ją ratyfikowali, a którzy by nie ratyfikowali konwencji zrewidowanej.\nCzy wynagrodzenie zasadnicze pracownika poniżej 26 roku życia, który korzysta ze zwolnienia podatku, może wynosić poniżej 2600 zł brutto?\nCzy od części wynagrodzenia wypłaconego w innej formie niż pieniężna należne są składki na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne?\nCzy ustalając wynagrodzenie za godziny nadliczbowe przedstawiciela handlowego należy uwzględnić premię za sprzedaż i deputat, które stanowią elementy wynagrodzenia?\nAkty wprowadzające (11)\nRatyfikacja przez Panamę konwencji nr 13, nr 95 i nr 112 Międzynarodowej Organizacji Pracy.\nRatyfikacja przez Mauritius i Belgię Konwencji (nr 95) dotyczącej ochrony płacy, przyjętej w Genewie dnia 1 lipca 1949 r.\nRatyfikacja przez Demokratyczną Republikę Konga i Jemen Południowy Konwencji (nr 95) dotyczącej ochrony płacy, przyjętej w Genewie dnia 1 lipca 1949 r.\nII Ka 239/18 - Wyrok Sądu Okręgowego w Sieradzu\nII PZP 2/12 - Postanowienie Sądu Najwyższego\nIII RN 110/99 - Postanowienie Sądu Najwyższego


Wycena mieszkań Warszawa - Katalog stron dobrze wykonanych\nBiegły rzeczoznawca majątkowy z naszej firmy będzie w stanie w bardzo szybki i skuteczny sposób wycenić Twoją nieruchomość. Decydując się na wybór świadczonych przez nas usług uzyskujesz pełną pewność rzetelnego i w pełni uczciwego stworzenia usługi wyceny nieruchomości. Każde z naszych zleceń jest traktowane w sposób typowo indywidualny i wykonywane z pełnym zaangażowaniem, co wpływa na zwiększone do nas zaufanie wszystkich Klientów z którymi pracowaliśmy. Sprawdź osobiście jak owocna i udana może być współpraca z naszą firmą.\nFirma dostarcza bardzo wysokiej jakości ogrodzenie elektryczne, które może doskonale spisać się zwłaszcza na działkach. Ogrodzenia można bez problemów zamontować wokół własnych działek, dzięki czemu na ich teren nie dostanie się niepowołana osoba. Pastuch jest szalenie wartościowy,...


Udostępnij na FacebookuMyPolacy.deporadnikKamizelka odblaskowa w Niemczech. Te fakty i mity krążą najczęściej wśród kierowców\nPoradniki NiemcyKamizelka odblaskowa w Niemczech. Te fakty i mity krążą najczęściej wśród kierowców\n16 stycznia 2022, 11:00 · Autor:Karolina Sęczkowska\nW Niemczech od 2014 roku każdy kierowca musi posiadać w swoim samochodzie kamizelkę odblaskową. Zgodnie z obowiązującym prawem zalecane jest ubranie takiej kamizelki od razu po wyjściu z samochodu w czasie wypadku lub awarii auta.\nKamizelka odblaskowa powinna znajdować się w każdym samochodzie poruszającym się po niemieckich drogach, ciężarówce, ciągniku siodłowym, naczepie i w autobusach, a także w traktorach. Z kolei motocykliści są zwolnieni z tego obowiązku, jednak dobrze jeśli noszą kamizelkę odblaskową, ponieważ sprawia to, że są bardziej widoczni na drodze. Tym samym każdy kierowca znajdujący się w Niemczech musi mieć taką kamizelkę na wyposażeniu swojego samochodu.\nNajważniejsze informacje na temat kamizelek odblaskowych w Niemczech\nNie ma przepisów, które wskazują na to, że kamizelka ma znajdować się w zasięgu ręki kierowcy. Jedynym obowiązkiem jest po prostu posiadanie takiej kamizelki, ponieważ należy ją pokazać w trakcie kontroli policyjnej. Warto wiedzieć o tym, że nie każda kamizelka odblaskowa spełnia wymagania. W Niemczech kamizelka odblaskowa musi być zgodna z lokalną normą DIN EN 471:2003+A1:2007 lub europejską normą EN ISO 20 471:2013. Oznacza to, że kamizelka odblaskowa:\nmusi mieć kolor żółty, pomarańczowy lub czerwono-pomarańczowy,\nmusi być wykonana z fluorescencyjnego, świecącego materiału,\nmusi posiadać obwodowe paski odblaskowe o szerokości co najmniej pięciu centymetrów, aby zagwarantować widoczność 360 stopni.\nKary za brak kamizelki odblaskowej w Niemczech\nZa posiadanie niewłaściwej, a więc niezgodnej z przepisami, kamizelki odblaskowej, lub jej brak, kierowcy grozi mandat w wysokości 15 euro.\nBrak obowiązku noszenia kamizelek w trakcie wypadku w Niemczech. Co mówi kodeks?\nKierowcy i pasażerowie nie mają obowiązku noszenia kamizelek odblaskowych w trakcie wysiadania z samochodu, jednak zaleca się to w trakcie awarii lub wypadku. Chodzi o to, aby inni użytkownicy lepiej widzieli ludzi na drodze, a także mogli pomóc.\nZasady dotyczące używania kamizelek odblaskowych w państwach sąsiadujących z Niemcami\nW Holandii nie trzeba mieć przy sobie kamizelki odblaskowej, chociaż jest ona zalecana do noszenia w czasie wypadku lub awarii poza terenem zabudowanym. Z kolei we Francji każdy kierowca musi mieć przy sobie co najmniej jedną kamizelkę, a dotyczy to także motocyklistów. Warto zaznaczyć, że dodatkowo każdy, kto opuszcza pojazd w czasie wypadku musi mieć na sobie kamizelkę, a dotyczy to także pasażerów. Grzywna we Francji wynosi minimum 90 euro. We Włoszech kamizelki odblaskowe również są wymagane, a naruszenie tego przepisu kosztuje od 38 do 138 euro. Warto zaznaczyć, że w Austrii zarówno kierowca, jak i pasażerowie wysiadający z pojazdu, muszą mieć kamizelkę odblaskową, a za złamanie tego przepisu grozi grzywna minimum 14 euro.\nŹródło: efahrer.chip.de / Zdjęcie: depositphotos.com, autor: Daviles\nAplikuj na ofertę pracyKamizelka odblaskowa w Niemczech. Te fakty i mity krążą najczęściej wśród kierowców


Po czym poznać dobry akumulator - Dewocjonalia Przemek\nPo czym poznać dobry akumulator\nMotoryzacja / Przez reporterka\nSzukałem na studiach pracy związanej z motoryzacją i nie uwierzycie, ale jest to bardzo trudne zadanie zwłaszcza w mniejszych miejscowościach, gdzie nie ma zbyt wielu firm. Jednak jeśli chodzi o samochody, to zauważyłem, że działają sklepy, które oferują różne części samochodowe, takie jak akumulatory, więc tym bardziej postanowiłem coś z tym zrobić i znaleźć miejsce w takich firmach, które oferują takie rzeczy klientom.\nOdpowiednie akumulatory do samochodów\nZauważyłem ogłoszenie o pracę, ze jest firma, która poszukuje pracowników do obsługi sklepu internetowego zajmującego się przede wszystkim akumulatorami. Faktycznie mogłem się tego podjąć tym bardziej, że miałem jakieś pojęcie o tym, jaki akumulator najlepiej wybrać. Tanie akumulatory oferowane w tym sklepie były na tyle atrakcyjne, że wiedziałem, iż sprzedaż będzie na wysokim poziomie. Postanowiłem z tego wszystkiego podjechać do siedziby tego sklepu internetowego, aby sprawdzić, na jakie warunki na przykład finansowe mogę liczyć. Tanie akumulatory centra warszawa są na pewno dobrą opcją dla każdego z kierowców, który chce jeździć samochodem w nawet największe mrozy. Tanie akumulatory, które widziałem w sklepie, jak już otrzymałem pracę były jak dla mnie mało uporządkowane i faktycznie trzeba będzie wszystko dokładnie uporządkować. Tanie akumulatory są bardzo dobrą inwestycją. Zabrałem się więc za odpowiednie porządki i na pewno będę mógł powiedzieć moim przyszłym klientom, że mogą oni kupić akumulator, który będzie idealnie pasował do danego modelu samochodu. Jeśli chodzi o sklep internetowy, to na pewno zainteresowanie takimi punktami jest bardzo duże. Głównie dlatego, że klienci mogą kupić akumulatory bez wychodzenia z domu, a to jest chyba najważniejszy z argumentów. Postanowiłem także zaproponować nowym klientom, którzy będą wchodzić do sklepu różne akcesoria, które mogą okazać się niezwykle przydatne jeśli chodzi o podłączanie tego rodzaju sprzętu. Dzięki temu klient, który wchodził do sklepu mógł z powodzeniem zapoznać się ze wszystkimi produktami, a jeśli miał jakieś pytania, to mógł odezwać się do nas z pytaniem o produkt.\nZ czasem stałem się już na tyle obeznany we wszystkich tych akumulatorach, które sprzedawaliśmy, że jak tylko klient zadał mi jakieś pytanie, to ja już byłem gotowy z odpowiedzią odnośnie pojemności danego akumulatora, czy średniego czasu ładowania. Dzięki temu szybko sklep zyskał na dużym zainteresowaniu, a ja wiedziałem, że może w przyszłości założę własny interes, gdzie będę oferował takie produkty. Dzięki temu będę mógł rozwijać swoją pasję motoryzacyjną i sprzedawać dobrej jakości produkty.


asieja ♥: wiosno chodź, mango i pomarańcze\nwiosno chodź, mango i pomarańcze\nwymyśliłam sobie w drodze do domu bukiet tulipanów i słodkie mango. tulipanów nie było, ale w zieleniaku czekało na mnie ostatnie dojrzałe najsłodsze słońce, ulubione.pół zjadłam obierając i krojąc, drugie pół wpadło do koktajlu. bez grama cukru, z połówką banana i pomarańczy. na tydzień pełen trosk, słoik szczęścia i witamin, dosłownie.\nna jeden słoik mocy potrzeba:\npół słodkiej pomarańczy\na wszystko to zmiksować blenderem na gładko i wypić przez słomkę lub nie.\nwiosna idzie, czuję to w kościach. znów zdarza mi się zapatrzyć w słońce za oknem i zapomnieć ciepłej czapki. zdarza mi się jeść eklerki (smakowały jak dawniej, serio!) w pociągu podmiejskim, kupować bardziej jaskrawe niż zwykle swetry i więcej myśleć o tym, że to co mi się marzy może się spełnić. dobrze jakby się spełniło.\nsmoothie są super, nie tylko dlatego, że ostatnio stała się jakaś moda na miksowanie. są super, bo za każdym razem smakują inaczej, bo można mieszać wszystkie smaki i wszystkie kolory. i może wreszcie uda mi się zrobić je we wszystkich kolorach tęczy.\ndo patrzenia, do czytania, do próbowania - Usta. ładne, pachnące drukarską farbą, z przyjemną fakturą papieru. obejrzę całe i na pewno wybiorę coś co będę mogła zabrać do swojej kuchni.\nkategoria: banan, koktajl, magazyn usta, mango, owocowo, pomarańcza, słodko\nNieśka 3 marca 2014 19:36\nMnie coś ciągnie ostatnio do cytrusów, może to właśnie oznaka wiosny? Ciągnie do słońca, słoikowi-Wekowi potrzeba energii... :) Pozdrawiam!\nKamila 3 marca 2014 19:44\nPyszny słoik mocy :) Pozdrawiam!\nsoulstorm-everywhere 3 marca 2014 20:14\nchętnie zobaczę tą gazetę jak tylko uda mi się ją dostać.\njak wrażenia z pierwszego numeru?\nPrzypraw mnie 3 marca 2014 21:28\nPodarowałaś trochę słońca tym żółtościami. :-) Słoik dla optymistów.\nblackberry 3 marca 2014 21:45\nmango! muszę kupić, bo teraz to mi się będzie śnić :)\nMajana 3 marca 2014 22:45\nAch, jak pięknie, słonecznie i cieplutko.:)\nMam mango i sobie jutro zjem :)\nAnonimowy 3 marca 2014 23:46\nAnonimowy 4 marca 2014 00:27\nAnonimowy 4 marca 2014 02:56\nAnonimowy 4 marca 2014 04:47\nekocentryczka 4 marca 2014 08:16\nSuper, na pewno wypróbuję, pomarańczy mam mnóstwo:)\nGosia Z. 4 marca 2014 09:36\nSliczne fotki! A usta też musze zakupić, jestem bardzio ciekawa :)\nJustyna Żak 4 marca 2014 10:27\nozzie 4 marca 2014 12:21\nsmoothies są super! fajnie to wszystko napisałaś:-)\nAnonimowy 4 marca 2014 20:07\nJey 4 marca 2014 20:23\ntaś, taś wiosno.\nAnonimowy 4 marca 2014 21:38\nAnonimowy 5 marca 2014 00:29\nAnonimowy 5 marca 2014 02:03\nJessica W 5 marca 2014 08:47\nGosia 6 marca 2014 11:10\nmniam!! :) ja ostatnio koktail robiłam z mleka, banana i kiwi\nmyga 6 marca 2014 13:49\nnapisz koniecznie co uważasz o "Usta" ; )\nkatarzynka 7 marca 2014 09:40\nZ tym szczęściem bywa różnie. Ja też kupiłam. Z pozoru wyglądało na soczyste i piękne, a w środku było czarne jak smoła i wylądowało w koszu :)) Cieszę się Twoim szczęściem! Dobrego weekendu.\nAZgotuj! 10 marca 2014 10:13\nrak kupiłam nędzne mango i teraz się "boje" zaufać mu;)\nZuza 12 marca 2014 22:51\nja smoothie uwielbiam. bo w ten sposób mogę się naszprycować witaminami kiedy mam awersję do jedzenia. o!\nmonina 14 marca 2014 19:26\ni tu pasowałby kubeczek w żółte paski z empiku:):):):)pzd:)


Pletyzmografia - opis, przebieg i wskazania do badania - 123zdrowie.pl\nStrona Główna Badania Pletyzmografia – opis, przebieg i wskazania do badania\nPletyzmografia (nazwa pochodzi z j. ang. pletysmography), jest to metoda diagnostyczna służąca do pomiaru zmian w przepływie krwi, przez naczynia obwodowe, które położone są blisko powierzchni ciała (najczęściej stosowaną metodą jest fotopletyzmografia). Wynikiem tego pomiaru jest krzywa, która obrazuje zmiany objętości przepływającej krwi. Częstość tych zmian, odpowiada częstościom skurczu serca, dlatego pletyzmograf bywa wykorzystywany do prostej metody pomiaru szybkości pracy serca.\nPletyzmografia jest badaniem bezbolesnym i nieinwazyjnym. Badanie służy ocenie wydolności układu krwionośnego i oddechowego. Pletyzmografia układu krwionośnego, polega na pomiarze ciśnienia przepływu krwi, co pozwala na ocenę przepływu krwi zarówno w żyłach jak i w tętnicach. Natomiast pletyzmografia układu oddechowego, wiąże się ze zmianą wypełnienia płuc powietrzem w trakcie oddychania.\nKiedy wykonuje się badanie pletyzmografii?\nPletyzmografię naczyniową wykonuje się w:\ndiagnostyce zakrzepicy żył głębokich\nprzewlekłej niewydolności żylnej (choroba żylakowa kończyn dolnych, refluks)\nocenie wpływu leków na obwodowe krążenie krwi\nangioplastyce, do oceny hemodynamicznych zmian i efektów zabiegu\npierwotna niewydolność naczyń żylnych\nPletyzmografię oddechową wykonuje się w diagnostyce i monitorowaniu leczenia śródmiąższowych chorób płuc.\nBadanie to pozwala na ocenę objętości torakalnej gazu oraz całkowitego oporu oskrzelowego. Te parametry są przydatne podczas diagnostyki i monitorowaniu leczenia śródmiąższowych chorób płuc. Jeśli w badaniu spirometrii, lekarz zauważy niepokojące zmiany, jest to podstawą do wykonania badania pletyzmografii. W chorobach płuc, które przebiegają z włóknieniem, konieczne jest wykonanie oznaczenia podatności płuc. Jest ona wyliczana na podstawie równoczesnego zapisu zmian objętości płuc i ciśnienia śródopłucnowego. Poziom ciśnienia śródopłucnowego określa się mierząc ciśnienie śródprzełykowe przy pomocy balonika założonego do przełyku.\nPletyzmografia układu krwionośnego\nPletyzmografia układu krwionośnego, opiera się na pomiarze objętości kończyny. Objętość kończyny ulega zmianom związanych z tym, że naczynia okresowo wypełniają się krwią. Czas powrotu żylnego (określany w badaniu), jest to czas, kiedy żyły po ich uprzednim opróżnieniu, ponownie wypełniają się krwią. Objętość kończyny uzależniona jest od:\nwydolności pompy mięśniowej kończyny dolnej\nwydolności zastawek żył głębokich oraz powierzchniowych kończyny dolnej\ndrożności w/w żył\nBadanie pletyzmografii może być wykonane zarówno w gabinecie lekarskim jak i w szpitalu.\nBadanie pletyzmografi układu krwionośnego, polega na wykonaniu pomiarów zmian w przepływie krwi, przy użyciu specjalnych mankietów (podobnych do tych, które używane są podczas mierzenia ciśnienia tętniczego). Zazwyczaj na kończynę dolną zakładane są trzy takie mankiety. Mankiety są pompowane do 65 mm Hg (słupa rtęci).W trakcie dokonywania pomiaru pacjent nie odczuwa bólu ani dyskomfortu, jedynie lekki ucisk mankietów. Mankiety uzbrojone są w czujniki, które połączone są z pletyzmografem, który rejestruje przepływ krwi przez kończyny (fale tętna). Zapis jest rejestrowany. Zapisywane są wszelkie zmiany na każdym z trzech mankietów. Jeżeli na jednym z mankietów wystąpi zmniejszenie fali tętna, może to wskazywać na obecność zwężenia w tętnicy. Po zakończonym badaniu mankiety są zdejmowane.\nZapalenie ślinianek, czyli co wiemy o bolesnej i nieprzyjemnej dolegliwości?\nForsycja: właściwości lecznicze i zastosowanie\nJustyna Dereń - 8 sierpnia 2021\nWegetatywny układ nerwowy – funkcje, budowa i rola\nPaulina Kruk - 3 sierpnia 2014


Wakacyjne spotkanie o bezpieczeństwie z uczestnikami obozu harcerskiego - Wiadomości - KPP w Świeciu\nWakacyjne spotkanie o bezpieczeństwie z uczestnikami obozu harcerskiego\nHarcerze z Torunia wzięli udział w spotkaniu z policjantami ze Świecia, strażakami oraz strażnikiem leśnym. Podczas pogadanek policjanci zwrócili uwagę starszej młodzieży na zagrożenia wynikające z zażywania środków odurzających oraz alkoholu. Młodsi dowiedzieli się, co robić w kontakcie z osobą obcą. Oprócz rozmów na temat bezpieczeństwa, spotkaniu towarzyszyła również świetna zabawa.\nUrokliwa przyroda i piękne jeziora w powiecie świeckim powodują, że Nadleśnictwo Trzebciny każdego roku gości wielu młodych ludzi z całej Polski. Gry i zabawy to sposób aktywnego wypoczynku w czasie wakacji.\nTegoroczni uczestnicy obozu harcerskiego goszczą na terenie gminy Osie (pow. świecki). Mieli możliwość nie tylko poznania walorów Borów Tucholskich, ale również spotkania z policjantami, strażakami oraz strażnikiem leśnym i rozmowy na temat szeroko rozumianego bezpieczeństwa.\nZ komendantką obozu harcerskiego mundurowi przeprowadzili rozmowę na temat bezpieczeństwa dzieci i młodzieży podczas wypoczynku letniego, a szczególnie prawidłowego zachowania podczas kąpieli i spacerów. Ponadto policjanci wspólnie z funkcjonariuszami Państwowej Straży Pożarnej i Straży Leśnej dokonali kontroli obozowisk. Uzgodniono kwestie dotyczące ewakuacji oraz komunikacji.\nPolicjanci ze Świecia, przekazali młodym harcerzom podstawowe zasady bezpieczeństwa podczas wypoczynku, a także wiedzę na temat szkodliwości narkotyków i dopalaczy. Strażacy zaprezentowali sprzęt, którym posługują się podczas codziennej służby, natomiast strażnik leśny zadbał, aby młodzi ludzie wiedzieli jak zachować się podczas pobytu na terenach leśnych.


Forza Horizon 4 dostaje tryb battle royale i to nie jest żart | Polygamia\nForza Horizon 4 dostaje tryb battle royale i to nie jest żart\n12.12.2019 Dominik Gąska\nDostępny od dzisiaj.\nCo się stanie, jeżeli 72 samochody trafią w tym samym czasie na jedną wyspę? Będą walczyć o przetrwanie tak długo, aż pozostanie tylko jeden – rzecz jasna!\nForza Horizon 4 wprowadza nowy tryb rozgrywki multiplayer, wzorowany na grach typu bazttle royale. Podobnie jak nich, dostępny graczom teren – początkowo bardzo duży – będzie się stopniowo zmniejszał. Zwycięzcą zostanie ten, kto utrzyma się na “polu bitwy” do samego końca.\nO wyniku rywalizacji zdecyduje szereg pojedynków 1 na 1. Jedyna różnica – zamiast strzelać, tutaj będziemy się ścigać.\nThe Eliminator trafia do gry w jej najnowszym uaktualnieniu. Powinno być ono dostępne od dzisiaj. Poza nowym trybem rozgrywki patch wprowadzi także szereg nowych samochodów.


OHYDNE słowa Wałęsy! Poszło o Kaczyńskiego i Morawieckiego - Super Express\nOHYDNE słowa Wałęsy! Poszło o Kaczyńskiego i Morawieckiego\nLech Wałęsa. Nie przeproszę zdrajcy Morawieckiego! Lech Kaczyński nieudacznikiem\nCiąg dalszy wyskoków Lecha Wałęsy (76 l.)! Nie dość, że nie ma zamiaru przepraszać za nazwanie „zdrajcą” śp. Kornela Morawieckiego (+ 78 l.), to jeszcze przypuścił atak na zmarłego w katastrofie smoleńskiej śp. prezydenta Lecha Kaczyńskiego (+ 61 l.) nazywając go „nieudacznikiem”!\n- Wybaczyłem szefowi Solidarności Walczącej, bo po chrześcijańsku należy to zrobić, a co oni z niego robią? Bohatera. A on w środku stanu wojennego (…), kozak zakłada Solidarność Walczącą. Co to było? Zdrada, proszę panów! Zdrajca. Taka jest prawda – grzmiał Lech Wałęsa podczas niedawnej konwencji KO. Po tej wypowiedzi na Wałęsę spadła lawina krytyki ze strony m.in. premiera, jego siostry, polityków PiS, a nawet opozycji. Czy Wałęsa za swoją wypowiedź przeprosi? - Nigdy w życiu! Był zdrajcą i zdrajcą pozostanie. Ja prowadziłem ten bój! Ja mam ciężko, a on mi zakłada Solidarność Walczącą? - grzmiał w Radiu Zet były prezydent, który stwierdził przy okazji, że zawsze trzeba mówić prawdę: - Ja jestem bezwzględnie za prawdą i uczciwością. I szybko dodał: - A nie stawianie pomników takiemu nieudacznikowi jak Lech Kaczyński. Pomniki stawiacie, a przecież on jest współodpowiedzialny za Smoleńsk. Gdyby był naprawdę takim bohaterem, to nie powinien doprowadzić do Smoleńska – mówił oburzony Wałęsa. - Z punktu widzenia agenta Bolka, który był zdrajcą Solidarności to jak ktoś nie chciał ze zdrajcami współpracować to był zdrajcą zdrajców – komentuje nam minister Marek Suski (61 l.), szef gabinetu politycznego premiera. - Kornel Morawiecki był jednym z bohaterów, którzy walczyli z komunizmem i którzy przysłużyli się do jego obalenia a Wałęsa, jak się dowiedzieliśmy z dokumentów bezpieki, był raczej podstawionym liderem, a nie autentyczną osobą, która uczciwie walczyła o wolną Polskę – dodaje Marek Suski. - Tata był bohaterem walki o wolną Polskę! To Wałęsa zdradził! – komentowała w „SE” córka marszałka seniora, Marta Morawiecka.\nWybory 2019: Radość w sztabie Koalicji Obywatelskiej w Toruniu! [AUDIO]\nMówił, że "RZYGA" Tczewem. Zemsta była OKRUTNA\nWybory 2019: Są wyniki z PKW! PiS GROMI, lewica DOŁUJE [Relacja na żywo]\nPłaszcze damskie dla dojrzałych pań – jak tworzyć udane stylizacje?\nSkoczył na rowerze ze skoczni narciarskiej. Krok od TRAGEDII, nie mógł ustać [WIDEO]\nWybory 2019: Senator Kogut żegna się z parlamentem\nKompletnie pijany prowadził 40-tonowego kolosa! Urządził sobie rajd po autostradzi...\nM jak miłość, odcinek 1461: Pierwszy seks Mateusza i Lilki. Młody Mostowiak wyśmia...\nWybory 2019. PiS zaczynał od siedmiu procent na Warmii i Mazurach! Teraz wygrał


Ovarin to nowoczesny suplement diety dla kobiet. Zawiera starannie dobrany zestaw składników odżywczych, wspomagających utrzymanie prawidłowej gospodarki hormonalnej.\nRadioCALM emulsja, 75 ml\nSpecjalistyczny produkt do pielęgnacji wszystkich rodzajów blizn, opartym na wyjątkowych właściwościach żelu silikonowego. Żel przeznaczony jest do stosowania na blizny znajdujące się w narażonych na ekspozycję słoneczną partiach ciała.\nMaść SutriHeal Forte 5% jest przeznaczona dla dzieci powyżej 3. roku życia i dorosłych do przyspieszenia gojenia zakażonych i niezakażonych ran, takich jak odleżyny, stany cukrzycowe, rany po zabiegach, oparzenia, skaleczenia, pęknięcia, zadrapania.\nSutriSept to wyrób medyczny w postaci płynu z atomizerem do stosowania na rany. Rekomendowany jest jako pierwszy wybór przy odkażaniu ran, oparzeniach, ranach zainfekowanych, ranach z biofilmem.


Zawartość As76 - strona 4 - Forum Kulinarne Smaczny.pl\nCo Słychać U Elżuni\nTeż nic nie wiem.Wysłałam do niej nawet kilka prywatnych wiadomości i nic... Zupełna CISZA!!!!!!\nAs76 odpowiedział(a) na Dorotaxx temat w Torty i torciki\nZołądki drobiowe w sosie chranowo-koperkowym z ziemniakami ,na surówkę sałata ze śmietaną\nduszony kurczak,ziemniaki i sałatka z pomidorów ze śmietaną lub sałata zielona ,ogórek,rzodkiewka z sosem winegret\nAs76 odpowiedział(a) na zosia80 temat w Rozmowy (prawie) niekontrolowane\nfotki mogą być tylko z imprezy w domu jak na razie. Nie mogę się doprosić o te z urzędu.Wiadomo,że szewc bez butów chodzi .Fotografem jest Darka brat :lol: Wrzucam Wam coś na osłodę\nkrupnik a potem na przekąskę pieczywo czosnkowe z serem\nAs76 odpowiedział(a) na Magdalena temat w Porady\nAs76 odpowiedział(a) na Dorota temat w Smakowicze o sobie...\nsuper chłopaczek z niego !!!! widać jaki jest szczęśliwy :shock:\nAs76 odpowiedział(a) na Asieńka temat w Forumowe gierki\nAs76 odpowiedział(a) na Dorota temat w Porady\nRobię dokładnie tak samo i nigdy mi się śmietana nie zważyła.Ja dodaję jeszcze sól. Na ogół kupuję 18% piątnicę.\nAs76 odpowiedział(a) na basga temat w Kuchenny sprzęt AGD


Echinodorus Devils Eye | Invital.pl\nKod towaru R204\nMała, obficie rosnąca roślina. Pełny opis\nUmieszczenie w akwarium:część środkowa, tył\nPochodzenie: kultywar (uszlachetniona)\nMała, obficie rosnąca roślina tworząca dużą ilość liści. Starsze liście osiągają jasnozielony kolor, natomiast nowe liście są różowawe i stopniowo stają się głęboko czerwone. W momencie pojawienia się nowego liścia starsze liście zielenieją.\n📝 5.5.2022 u produktu Echinodorus Devils Eye\n📝 27.3.2022 u produktu Echinodorus Devils Eye\nDobrze zapakowane na czas transportu\nDość istotne (jak zawsze).\n1x roślina, jak dotąd za każdym razem o połowę mniejsza niż na zdjęciu. Ale nie jest to ważne.\n1 szt. w koszyku dość istotne. Jeśli nie chcesz wprowadzić do akwarium ślimaków lub innych szkodników, zalecam użycie chemii przed założeniem akwarium.\n📝 23.3.2022 u produktu Echinodorus Devils Eye\nPiękna roślina, zakwitła nawet w 30l miniaquarium.\n📝 26.1.2022 u produktu Echinodorus Devils Eye\n📝 18.12.2021 u produktu Echinodorus Devils Eye\nMam ładną, dużą, zdrową roślinę!\n📝 9.12.2021 u produktu Echinodorus Devils Eye\nbardzo szybka aklimatyzacja w akwarium\nAneta K. 28.8.2021 u produktu Echinodorus Devils Eye\nCudna roślinka, pięknie rośnie .\n📝 31.12.2020 u produktu Echinodorus Devils Eye\nTworzą piękne gęste kępy.... Zdecydowanie polecam je do większych akwariów. Kiedy się rozwija, wytwarza pędy, które kwitną nad wodą lub pod wodą wytwarza inną roślinę do sadzenia, jak truskawki.\n📝 29.12.2020 u produktu Echinodorus Devils Eye\nPrzesyłka dotarła bez problemu następnego dnia. Roślina jest piękna, pełna liści i korzeni, miejmy nadzieję, że będzie się dobrze rozwijać.\n📝 24.1.2020 u produktu Echinodorus Devils Eye\n📝 3.12.2019 u produktu Echinodorus Devils Eye\n📝 15.8.2019 u produktu Echinodorus Devils Eye\n📝 5.5.2019 u produktu Echinodorus Devils Eye\n📝 19.4.2019 u produktu Echinodorus Devils Eye\n📝 20.3.2019 u produktu Echinodorus Devils Eye\n📝 27.11.2018 u produktu Echinodorus Devils Eye\n📝 14.10.2018 u produktu Echinodorus Devils Eye\n📝 30.8.2018 u produktu Echinodorus Devils Eye\nPytanie dotyczy produktu: Echinodorus Devils Eye 18.02.2021 19:51\nWitam, podobnie jak w przypadku pytania z 5/6/2019, moja roślina (zakupiona u Państwa 12/2020) zaczyna kwitnąć. Ma się bardzo dobrze, nie używam CO2, tylko nawozu zakupionego u Państwa. Czy możesz określić, jak wyhodować nową roślinę z kwiatostanu? Dziękuję Luboš\nDzień dobry, Powinny być małe rośliny pojawiające się na kwiat w pewnym czasie. Kiedy już oddzielą się od kwiatu, można je sadzić. Nie można nic zrobić, aby pomóc kwiatowi, należy pozostawić takie same warunki jak wcześniej.\nPytanie dotyczy produktu: Echinodorus Devils Eye 10.12.2020 08:17\nWitam, kupiłem te rośliny od Ciebie około dziesięć dni temu. Bardzo ładnie prezentowały się w koszu. W ciągu tygodnia wyrosły po dwa liście na każdej z nich, większy z nich około 5cm/tydzień, co uważam za coś niesamowitego, jako że jest to zaraz po posadzeniu. Czy możecie mi doradzić, jak rozmnażać ją później za pomocą sadzonek? Ponieważ inne rośliny były również bardzo ładne (cryptocorina, vallisneria), mogę polecić Państwa sklep innym potencjalnym nabywcom. Luboš\nDzień dobry, Ta roślina będzie się rozmnażać, dzielenie laski jest możliwe, gdy roślina jest naprawdę duża.