Ćwiczenia z prasą w ramach edukacji czytelniczo-medialnej w szkole podstawowej\nPrezentowane ćwiczenia z prasą mogą być wykorzystywane zarówno w trakcie lekcji poświęconych bezpośredni środkom masowego przekazu, jak i w ramach urozmaicenia zajęć o innej tematyce. Szczególnie zaleca się stosowanie tych ćwiczeń w szóstej klasie szkoły podstawowej oraz na zajęciach koła polonistycznego z uczniami o wysokich kompetencjach językowych.\nCele stosowania ćwiczeń z prasą w ramach edukacji medialnej:\n- wdrażanie uczniów do czytania prasy będącej ważnym źródłem informacji o aktualnych wydarzeniach\n- kształtowanie gustu czytelniczego\n- rozwijanie umiejętności krytycznego odbioru i selekcji informacji przedstawianych w mediach, atak ze literaturze i innych źródłach\n- kształtowanie właściwych postaw obywatelskich poprzez kontakt z dobrą prasą propagującą uczciwość, sprawiedliwość, fachowość.\n1.\tPrzegląd prasy\nNauczyciel dzieli uczniów na kilkuosobowe grupy. Każdej z nich przekazuje jeden numer. Wszystkie gazety wykorzystane do ćwiczenia powinny być wydane tego samego dnia, przy czym wskazane jest, aby tym samym tytułem zajmowały się oddzielnie dwie grupy. Uczniowie mają za zadanie wypisać z otrzymanych dzienników pięć najważniejszych informacji dotyczących życia społeczno-politycznego. Powinny one być sformułowane zwięźle (maksymalnie 3-4 zdania) i stosunkowo wyczerpująco. Wskazane jest cytowanie przez uczniów fragmentów artykułów, zazwyczaj leadu (wstępnej części informacji prasowej),ale w uzasadnionych wypadkach powinni dokonywać streszczeń.\nPo wykonaniu przez uczniów polecenia, przedstawiciele grup prezentują całej klasie wypisane informacje. Ćwiczenie daje możliwość zaobserwowania podobieństw i różnic w dokonanej przez poszczególne grupy ocenie znaczenia faktów opisanych w prasie. Niekiedy można zauważyć, że pomiędzy relacjami prasowymi występują znaczące różnice w ocenie ważności wydarzeń z tego samego dnia. Ćwiczenie stanowi więc dobra podstawę do rozważań na temat obiektywności prasy.\n2.\t"Prasowe puzzle"\nUczniowie pracują w kilkuosobowych grupach. Nauczyciel przekazuje każdemu zespołowi kserokopię jednego dziennika ogólnopolskiego lub lokalnego (ewentualnie wybranych stron), w których wybrane artykuły zostały przed skserowaniem zasłonięte. Uczniowie otrzymują również zestaw jednakowych fiszek z tytułami i leadami brakujących artykułów.\nWszystkie gazety wykorzystane do ćwiczenia powinny być wydane tego samego dnia, przy czym wskazane jest, aby tym samym tytułem zajmowały się oddzielnie dwie grupy.\nUczniowie mają za zadanie wstawić brakujące artykuły w odpowiednich miejscach, poprzez wpisanie tytułów. Powinni kierować się przy tym oceną znaczenia tematów publikacji i znajomością kryteriów stosowanych przez dziennikarzy. Dodatkowo uczniowie mogą jeszcze określić, przy którym materiale umieszczono zdjęcie, pisząc np. literę F przy artykule.\nPo wykonaniu przez uczniów polecenia, przedstawiciele grup prezentują całej klasie swoje propozycje w zakresie uzupełnienia gazet. Interesujące może być porównanie owoców prac dwóch grup zajmujących się takim samym zadaniem.\nPodsumowanie ćwiczenia stanowi wypisanie na tablicy wymienionych przez uczniów kryteriów, jakimi kieruje się prasa w ocenie ważności różnego typu faktów, które mają bezpośredni wpływ na kompozycję gazety, np. aktualność, ciekawość, sensacyjność.\n3.\t"Co w prasie piszczy?"\nĆwiczenie polega na analiza zawartości treści wybranych gazet.\nMoże być wykonywane w grupach lub indywidualnie. Uczniowie mają za zadanie wykonać analizę zawartości wybranej gazety za pomocą dowolnego typu wykresu np. kołowego. analiza może być wykonana według różnych kryteriów, proponuje kryterium tematyczne. Do tego typu badania można użyć klucza kategoryzacyjnego opracowanego przez Jacka Kołodzieja. Składa się on z 9 kategorii: polityka, gospodarka i rolnictwo, problematyka społeczna, kultura, finanse, nauka i technika, życie codzienne, religia i inne. Uczniowie mogą również zaproponować własny zestaw kategorii tematycznych. Interesujące wyniki może przynieść też analiza zawartości na podstawie wymowy emocjonalnej publikacji: pozytywnej, neutralnej lub negatywnej.\nWykres należy przygotować według określonego klucza. Jako jednostkę przeliczeniową można zastosować punkty np. 1 punkt za krótką informację, 2 punkty z publikację średniej wielkości i 3 punkty za obszerny artykuł.\nAnaliza może pomóc uczniom zrozumieć, że pomiędzy poszczególnymi gazetami występują niekiedy znaczące różnice w zakresie tematyki, przy czym niektóre zagadnienia cieszące się zainteresowaniem mediów nie wydają się szczególnie ważne w sferze społecznej. Daje to podstawę do refleksji na temat obrazu świata w mediach i stosunku mediów wobec rzeczywistości.\nĆwiczenia wyrabiające sprawność dziennikarską i doskonalące kompetencje językowe.\n1.Upraszaczanie tekstu biurokratycznego - kolokwializacja.\n2.Uzyskanie zaplanowanej odpowiedzi.\n3.Tytuły informacji - skracanie do minimum.\n4.Opisywanie ilustracji jednym zdaniem.\n5. "Ślepy rysunek" - wykonywanie ilustracji na podstawie opisu słownego.\n6.Czytanie tekstów z uwzględnieniem akcentu logicznego.\n7. Prezentacja dowolnej relacji na różne sposoby ( szeroka gestykulacja, uniknie gestów równoległych). 8.Opowiadanie historii fabularnej z użyciem pięciu niepowiązanych znaczeniowo słów. 9. "Na szczęście-niestety".\nĆwiczenie polega na układaniu historyjki przez grupę osób. Początek stawowi lead z wybranego artykułu prasowego. Kolejne osoby dodają dalszy ciąg rozpoczynając na przemian od słów "na szczęście" i "niestety".\na/ Uczeń ma za zadanie zredagować depeszę w imieniu wybranej postaci literackiej. Ma do dyspozycji ograniczoną liczbę słów np. max.10. Pozostali uczniowie odgadują, kto jest nadawca depeszy oraz podają tytuł i autora utworu. Uczeń może wylosować postać lub samodzielnie wybrać.\nNp. * Płot w trakcie malowania. Stop. Zabrakło farby. Stop.- M.Twain "Przygody Tomka Sawyera"\n* Sprawa z piekła rodem. Stop. Zniknęły drzwi. Stop.- Kornel Makuszyński "Szatan z siódmej klasy"\nProponowany zestaw ćwiczeń zawiera zarówno autorskie propozycje jak i rozwiązania prezentowane podczas szkolenia "Sposoby funkcjonowania i oddziaływania mediów" organizowanego przez ODN "Educom".


Pogoda dla Błonia na 8 listopada 2021 - Meteo w INTERIA.PL\nPogoda dla Błonia na 8 listopada 2021\nW poniedziałek 8 listopada, w Błoniu spodziewane jest duże zachmurzenie z przelotnymi opadami.\nBędzie chłodny dzień. Słupek rtęci dojdzie do 9 ºC, a odczucie temperatury będzie na poziomie 5 stopni. W nocy temperatura spadnie do 5 stopni.\nPrzez większość dnia występował będzie zmienny łagodny wiatr o prędkości 18 km/h. Rano, przed południem i po południu prognozuje się jego znaczące wzmocnienie do prędkości 19 km/h, a w porywach do 27 km/h. Łagodny wiatr ustąpi około godziny osiemnastej.\nWschód słońca będzie o 6:45, a zachód o 15:56. Dzień potrwa 9 godzin i 10 minut i będzie dłuższy od najkrótszego dnia w roku o godzinę i 27 minut.\nKsiężyc pojawi się na niebie o 11:31, a zajdzie o 18:29. Widoczność Księżyca wyniesie 18%, znajdował się on w nowiu cztery dni temu. Nasz naturalny satelita oddala się od Ziemi, w perygeum był trzy dni temu.


Z okazji obchodzonego 25 marca Światowego Dnia Czytania Tolkiena oraz przypadającej w 2017 roku 125 rocznicy urodzin jednego z najwybitniejszych autorów fantasy w Zespole Szkół w Mrocznie dnia 29 marca odbył się konkurs pięknego czytania Tolkiena dla gimnazjalistów. Uczniów biorących udział w konkursie i zgromadzoną publiczność przywitał kierownik Gminnej Biblioteki Publicznej w Grodzicznie p. Henryk Rogoziński. W konkursie wzięło udział 8 uczniów. Uczestnicy konkursu czytali wybrane fragmenty z Hobbita i Władcy pierścieni. Na swoją prezentację mieli 3 minuty. Oceniano płynność, bezbłędność, wyrazistość, dykcję i interpretację tekstu. Jury w składzie: p. Krystyna Salis, p. Dorota Galińska i p. Hanna Gajek przyznało: I miejsce - Weronika Zielazna kl. III b II miejsce - Dudulska Klaudia kl. I III miejsce - Agata Chechłowska kl. III b wyróżnienie - Emilia Szynaka kl. II Celem konkursu było przybliżenie postaci J. R. R. Tolkiena i jego twórczości oraz promocja czytelnictwa. Konkurs przygotowała p. Hanna Gajek z Biblioteki Publiczno-Szkolnej w Mrocznie we współpracy z nauczycielami Z S w Mrocznie. ZS MROCZNO


Lobo – Portret bękarta – Slasher, satyra i czarny humor [recenzja] - KOMIKS - recenzja na Dzika Banda | Pierwszy raz na DB?\nKOMIKS Lobo – Portret bękarta – Slasher, satyra i czarny humor [recenzja]\nPodoba Ci się ten artykuł? Zobacz również inne z takimi samymi oznaczeniami:Alan GrantChristian AlamyDC ComicsEgmontKeith Giffenkomediakomiks amerykańskiLoborecenzjaSam Kiethsatyrascience fictionSimon Bisley\nWykreowany na potrzeby serii “Omega Men” (będącej spin offem “Green Lantern”) Lobo wiódł szczęśliwy żywot kosmicznego najemnika, od czasu do czasu pojawiając się na łamach innych serii i tłukąc się m.in. z Supermanem, Ligą Sprawiedliwości czy Korpusem Zielonych Latarni. Nie wyróżniał się niczym szczególnym pośród wielu sobie podobnych, do czasu gdy jego życiorys, aparycja i usposobienie, za sprawą Alana Granta i Simona Bisleya, nie doczekały się retconu.\nGrant, wspólnie z współtwórcą postaci, Keithem Giffen, wymyślił fabułę i przelał ją do formy scenariusza, a Bisley zaprojektował zupełnie nowy wizerunek, wzorowany nie tylko na własnej osobie, ale i kultowych mięśniakach przewijających się przez sensacyjne kino lat 80., będących uosobieniem maczyzmu. Dostał więc Lobo długie włosy, kulturystyczną sylwetkę, skórzaną kurtkę, glany, osobliwą broń w postaci łańcucha z hakiem, cygaro w usta i niezły charakterek, które sprawiły, że stał się jedną z najpopularniejszych postaci DC, a Stan Lee uważa ją za swoją ulubioną spoza uniwersum Marvela.\nLobo – Portret bękarta”” to kwintesencja czarnego humoru, buntowniczych i anarchistycznych poglądów Alana Granta, a także jeden z najodważniejszych komiksów mainstreamowych początku lat 90. w USA.\nNa “Portret bękarta” składają się dwie pierwsze mini serie z “nowym” Lobo oraz świąteczne wydanie specjalne, które choć umieszczone na końcu, należy je czytać jako drugie pod względem chronologicznym (dochodzi tu do wydarzeń, których skutki przewijają się w tle “Lobo Powraca”). “Ostatni Czarnianin” to kwintesencja czarnego humoru, buntowniczych i anarchistycznych poglądów Alana Granta, a także jeden z najodważniejszych komiksów mainstreamowych początku lat 90. w USA. Co prawda w temacie wizualnej ultra przemocy autor badał jeszcze grunt i reakcje czytelników, bawiąc się w niedopowiedzenia i ubijanie przeciwników poza kadrem, ale w tej kwestii żaden inny ówczesny scenarzysta nie mógł się z nim równać. Bo “Ostatni Czarnian” to nic innego jak przecudny karnawał przemocy i terroru, bogate źródło niezłych one-linerów, inteligentnego, sarkastycznego dowcipu i surrealistycznych pomysłów jak chociażby Liga Przyzwoitości czy Komandosi Ortografii. Na dodatek jest to komiks świetnie zmontowany, od pierwszej strony urzekający rozmachem i prostą ale diabelnie wciągającą fabułą oraz cudnie zilustrowany kreską “wczesnego” Bisleya, którą można umiejscowić gdzieś pomiędzy szaloną i ledwo kontrolowaną z “ABC Warriors: Czarna Dziura”, a przemyślaną i wycyzelowaną ze “Slaine: Rogaty Bóg”.\nWydane krótko po “Ostatnim Czarnianinie””Paramilitarne święta specjalne” to już faktyczna jazda bez trzymanki, bezpretensjonalna rozwałka, w której obrywa się zarówno świątecznym tradycjom jak i nadproduktywnym rodzicom. Grant robi sobie piękne jaja (wielkanocne) z Bożego Narodzenia, kultu Świętego Mikołaja i grudniowego konsumpcjonizmu, a przy tym wskakuje na kolejny poziom w prezentowaniu przemocy. Tutaj flaki i odcięte kończyny swobodnie wypełniają kadry, a krew leje się potoczystymi strumieniami i nie ma mowy o umowności w ich prezentacji. Z kolei kreska Bisleya jest już bardziej niedbała i często uproszczona, a wynika to z faktu, że artysta tworzył ten komiks równolegle z “Ostatnim Czarnianinem”. Stąd właśnie efekt jakby rysowania zeszytu na kolanie.\nZ kolei “Lobo Powraca” to już komedia i satyra pełną gębą, łącząca najlepsze cechy zarówno “Ostatniego…” jak i “Paramilitarnych…”. Grant zaserwował fabułę pełną popkulturowch tropów i szydery praktycznie ze wszystkiego (religia, homoseksualizm, rasizm), a przy okazji z głównego bohatera uczynił artystę, którego środkiem wyrazu jest skrajna i nieuzasadniona przemoc. Album ten to esencja brytyjskiej niepoprawności, drwiny i czarnego humoru, a za przykład niech posłużą antagoniści Loo i Feces, czyli odpowiednio (po naszemu) Kibel i Stolec (ten wizualnie wcale nie odbiega od definicji słownikowej). Bisley tym razem mocno sobie pofolgował, jeszcze bardziej przypakowując Lobo, tła zapełniając jeszcze większą ilością swoich wygibasów i nazw ulubionych heavymetalowych kapel, z lubością rozrysowując sceny mordów i znęcania się nad słabszymi.\nW każdym albumie Bisley prezentuje odrobinę odmienny styl, ale zawsze skażony ostrą, metalową nutą i tak charakterystyczny, że nie można go pomylić z żadnym innym. Zauważalny jest też fakt, że artysta nawet w prezentacji kluczowych scen szedł pod prąd ówczesnej modzie. W “Ostatnim Czarnianinie” szczególnie uwagę zwraca sekwencyjność walk, gdzie ciosy wyprowadzane są po kolei i systematycznie (przeanalizujcie chociażby stronę 25), bez zbędnego efekciarstwa obecnego na łamach innych komiksów superbohaterkskich. Kulminacyjna scena ze Świętym Mikołajem w “Paramilitarnych…” to majstersztyk przedstawiony w jednym małym kadrze. Każdy inny rysownik rozrysowałby ją na pełnej planszy, a tymczasem Bisley przerobił ją na kameralną, niewiele znaczącą chwilę. Podobnie jest w “Lobo Powraca” i sceną rozczłonkowania głównego bohatera sprowadzoną do jednego malutkiego kadru. Na słowo uznania zasługuje też Christian Alamy, który narysował czwarty rozdział “Lobo Powraca”. Udało mu się wręcz idealnie podrobić styl Bisleya i całkowicie zachować wizualną integralność całości, za co należą się wielkie brawa.\n“Lobo – Portret bękarta” to zbiór najlepszych opowieści z tym cudownym antybohaterem, których wyjątkowość zdecydowanie zależała od ich twórców. Ani przed tym albumem, ani po nim nie pojawiła się żadna tak wyrazista historia mogąca mu dorównać (małym wyjątkiem w kwestii fabuły są “Nieamerykańscy gladiatorzy”, a rysunków, te tworzone przez Martina Emonda i Rafaela Garresa). Dzięki niemu przez ponad dekadę Lobo pozostawał jedną z najważniejszych postaci DC, doczekał się własnej serii, licznych mini-serii, crossoverów, kilku występów w serialach animowanych oraz, niestety, kolejnego retconu wraz z nastaniem Nowego DC Comics.\nDla czytelników TM-Semic “Portret bękarta” nie będzie piewszyzną – docenią na pewno podszlifowane tłumaczenie Michała Zdrojewskiego i galerię niepublikowanych wówczas okładek. Z kolei zupełnie nowych odbiorców czeka fantastyczna i szalona lektura, tak bardzo odmienna od tego co czytali do tej pory.\nLobo - Portret bękarta. Scenariusz: Keith Giffen, Alan Grant. Rysunki: Simon Bisley. Egmont 2015\nNajgorsze ekranizacje komiksów\tNastępny\nPortret Doriana Graya - przegląd ludzkich obsesji i lęków [recenzja]\tPaweł Deptuch


Klauzula informacyjna Przedszkola nr 21 - Przedszkole nr 21 DEMPTUSIOWO - 11647\nJesteś tutaj > Strona główna > Klauzula informacyjna Przedszkola nr 21\n1\tRozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz.U. UE L 119 z 4 maja 2016 r.).\n2\tUstawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2019 r. poz. 1148 z późn. zm.);\n3\tUstawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty ( Dz. U . z 2019 r. poz.1481 z późn. zm.)\n4\tUstawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o systemie informacji oświatowej z późniejszymi zmianami ( Dz.U. z 2018 r. poz.1900).\n5\tRozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz.U. z 2017 r. poz. 1591)\n1.\tAdministratorem Pani/Pana danych osobowych oraz danych osobowych Pani/Pana dziecka jest Przedszkole nr 21 ul. Demptowska 42, 81-094- Gdynia, tel. 58 623 89 28\n2.\tInspektor ochrony danych Pani Luiza Bukowska e-mail: edu.iod@gdynia.pl\n3.\tCelem zbierania danych jest wypełnianie statutowych zadań Przedszkola w zakresie opieki, wychowania i kształcenia Pani/Pana dziecka. art.6 ust.1 lit.C).\na)\tpodmiotom przetwarzającym dane w naszym imieniu w procesie rekrutacji do przedszkola i kontynuacji edukacji przedszkolnej oraz udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej wychowankom przedszkola,\n8.\tDane osobowe będą przetwarzane i przechowywane przez okres nie dłuższy niż jest to niezbędne do realizacji celów dla jakich zostały zebrane, w tym przez okres przewidziany w przepisach dotyczących przechowywania i archiwizacji dokumentów.\n9.\tNa mocy przysługujących Pani/Panu uprawnień może Pani/Pan złożyć do Dyrektora jako Administratora Danych Osobowych wniosek o:\n10.\tInformujemy o przysługującym Pani/Panu prawie do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania danych Pani/Pana lub danych Pani/Pana dziecka. W przypadku sprzeciwu nie będziemy mogli przetwarzać Pani/Pana danych osobowych lub danych osobowych Pani/Pana dziecka, chyba, że wykażemy, iż istnieją ważne, prawnie uzasadnione podstawy do przetwarzania danych, a zwłaszcza dla wypełniania statutowych zobowiązań Przedszkola wobec Pani/Pana dziecka.\n11.\tDane osobowe Pani/Pana oraz Pani/Pana dziecka będą przetwarzane w formie papierowej i elektronicznej.\n12.\tJeżeli uważa Pani/Pan, że przetwarzanie Pani/Pana danych osobowych lub danych osobowych Pani/Pana dziecka narusza przepisy prawa, ma Pani/Pan prawo wnieść skargę do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych 00-193 Warszawa ul. Stawki 2.\n13.\tPrzedszkole nr Przedszkole nr 21 ul. Demptowska 42, 81-094- Gdynia, tel. 58 623 89 28\nAdministrator Ochrony Danych w Przedszkolu: Joanna Lis


Nowy kalendarz Formuły 1 - w nim Nuerburgring, Portimao i Imola | Eurosport w TVN24\nNowy kalendarz Formuły 1. Doszły trzy wyścigi, kilka wykreślono\n24 lipca 2020, 18:19\nW obecnym sezonie w rewelacyjnej formie jest mistrz świata Lewis Hamilton Foto: Getty Images | Video: Getty Images\nNiemiecki Nuerburgring, portugalskie Portimao i włoska Imola - to oficjalnie trzy nowe wyścigi, które w piątek trafiły do tegorocznego kalendarza Formuły 1. Z kolei z powodu trudnej sytuacji związanej z pandemią COVID-19 w Ameryce Północnej i Południowej nie odbędą się żadne zawody na tych kontynentach.\nWalka o mistrzostwo świata miała się rozpocząć w marcu. Z powodu kryzysu wywołanego przez COVID-19 sezon ruszył dopiero 5 lipca w Austrii. Tydzień później odbył się drugi wyścig na tym samym torze w Spielbergu, natomiast w ubiegłym tygodniu rywalizowano o Grand Prix Węgier pod Budapesztem.\nThe three Grands Prix will make up rounds 11-13 of the 2020 F1 calendar, with Imola being a two-day event#EifelGP#PortugueseGP#ImolaGPpic.twitter.com/Hxen8a45g1\nPrzed rokiem Kubica zdobył tam jedyny punkt w sezonie. Teraz Grand Prix odwołano\nOficjalnie w kalendarzu są na razie jeszcze dwie rundy w Wielkiej Brytanii (obie na Silverstone) i we Włoszech (Monza i Mugello) oraz po jednej w Hiszpanii, Belgii i Rosji. Terminy imprez poza Starym Kontynentem miały być ogłoszone później.\nDuża liczba zakażeń na zachodniej półkuli sprawiła, że władze cyklu zdecydowały się skreślić z kalendarza wyścigi w USA, Kanadzie, Meksyku i Brazylii.\nNowy wyścig, lata przerwy\nZamiast tego zaplanowane zostały rundy na włoskiej Imoli (impreza dwudniowa), na Nuerburgringu w Niemczech oraz w portugalskim regionie Algarve, gdzie królowa sportów motorowych zawita po raz pierwszy w historii. Wcześniej odbywały się tam tylko testy F1. Mają być to rundy nr 11-13 w kalendarzu.\n41. w historii wyścig na niemieckim Nuerburgringu zaplanowano na 11 października. Dwa tygodnie później z kolei po raz pierwszy bolidy F1 pojawią się na Algarve International Circuit w Portimao. To oznacza, że GP Portugalii odbędzie się po 24-letniej przerwie, gdyż ostatnio gościła w Estoril w 1996 roku. Z kolei 14 lat minęło od ostatniego wyścigu F1 na torze w Imoli, gdzie wcześniej przeprowadzano głównie GP San Marino, a teraz w ograniczonych do dwóch dni (31 października - 1 listopada) zawodach kierowcy powalczą o GP Emilii-Romanii.\nŹródło: Getty Images W portugalskim Portimao odbywały się dotąd tylko testy F1\nOrganizatorzy cyklu mają nadzieję na łącznie 15-18 rund w tym sezonie. Planowane są także dwa wyścigi w Bahrajnie i jeden w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, ale ich terminów również jeszcze nie ustalono.\nPo rundach w Austrii i na Węgrzech liderem klasyfikacji kierowców jest broniący tytułu Brytyjczyk Lewis Hamilton (Mercedes). Kolejny wyścig - o GP Wielkiej Brytanii - odbędzie się 2 sierpnia.\nOur weekends plans sorted through to November #F1pic.twitter.com/AvHYd3UhCc


drewno, metal, techniki stolarskie, snycerskie, odlewniczne, polichromowanie, złocenie, marmoryzowanie\nAmbona została wykonana w XIX wieku. Baldachim do ambony przechowywany jest w kaplicy cmentarnej (pochodzi z Trzebini).\nAmbona stojąca, ustawiona w prezbiterium. Stopa na planie ośmioboku z uskokiem; tuleja na podwójnym cokole, ośmioboczna, przechodząca w podstawę dla kosza; dekorowana w narożach maswerkiem. Kosz na planie sześciu boków z ośmioboku. Ścianki wydzielone wąskimi kolumienkami na wysokich cokołach podtrzymujących wysokie imposty i parapet kosza. W polu ścianek bocznych prostokątne płyciny z maswerkiem, powyżej fryz z kwadratowymi płycinami ze stylizowanymi rozetkami. Kosz u spodu dekorowany motywem geometrycznym i krenelażem. Na parapecie ustawiony na nóżce kwadratowy pulpit w profilowanej ramie. Z boku dwustopniowe schodki z metalową, ażurową balustradą, dekorowaną motywem roślinnym. Polichromia w kolorze jasnozielonym, z marmoryzowanymi i czerwonymi elementami, detale złocone.\nAmbona stanowi jeden z głównych elementów wyposażenia każdego kościoła. Jej przeznaczenie wiązało się z odczytywaniem teksów liturgicznych oraz wygłaszaniem kazań. Podobnie jak ołtarze została wykonana w duchu eklektycznym z przeważającymi elementami neogotyku. Nieznana jest jej atrybucja, prawdopodobnie wykonał ją lokalny warsztat.\nAmbona powstała w XIX wieku. Podobnie jak ołtarze została wykonana w duchu eklektycznym z przeważającymi elementami neogotyku. Nieznana jest jej atrybucja, prawdopodobnie wykonał ją lokalny warsztat.\nMaria Działo, "Ambona", [w:] "Sakralne Dziedzictwo Małopolski", 2022, źródło: https://sdm.upjp2.edu.pl/dziela/ambona-61


Joanna Jędrzejczyk przed UFC 223: Proszę o cierpliwość do 7 kwietnia - MMA PLJoanna Jędrzejczyk przed UFC 223: Proszę o cierpliwość do 7 kwietnia\nJoanna Jędrzejczyk przed UFC 223: Proszę wszystkich o cierpliwość do 7 kwietnia\nByła mistrzyni wagi słomkowej UFC, Joanna Jędrzejczyk (14-1) już 7 kwietnia na gali UFC 223: Ferguson vs. Nurmagomedov w Nowym Jorku stanie przed szansą odebrania pasa mistrzowskiego Rose Namajunas (7-3). Pojedynek obu pań będzie co-main eventem gali.\nJędrzejczyk o zbliżającym się pojedynku z Namajunas opowiedziała w rozmowie z Przeglądem Sportowym, odwołując się do emocji, jakie towarzyszą jej przed najważniejszym rewanżem w karierze:\n„Każda walka jest jednak inna, tych emocji nie da się porównać. Przede wszystkich chciałabym powiedzieć o tym, że doświadczenia z ostatniego półrocza otworzyły mi oczy na wiele spraw. Przewartościowałam znaczenie sukcesu, życie prywatne i biznesowe, zweryfikowałam relacje z niektórymi ludźmi. I dziś widzę jeszcze wyraźniej to, że kariera sportowa będzie stanowiła tylko część mojego życia. Widzę, jak wielkim wsparciem jest dla mnie rodzina, przyjaciele, narzeczony. Niesamowite, jak w ostatnim czasie zacieśniły się nasze więzi.\nJeśli chodzi o Namajunas, to trudno jest mi zrozumieć, o czym mówi Rose. Jej zdaniem to ona spowodowała swoim zachowaniem, że głupio wyglądałam w mediach. Mówi, że taki był jej cel. No więc jak to? Udawała cichą, niewinną dziewczynę, a później przyznała się, że taki był plan, aby we mnie zawirowały emocje? Przecież żadne emocje nie miały wpływu na wynik tej walki. Chodziło tylko i wyłącznie o aspekty zdrowotne. Wiele razy mówię, że nie ukrywam emocji, pokazuję je szczerze. Ode mnie nikt nie usłyszy, że ukartowałam jakiś plan, aby spowodować, że przeciwniczka będzie wyglądała tak czy inaczej. Uważam więc, że takie wypowiedzi Rose są trochę nie na miejscu. Ale jestem cierpliwa. I wszystkich też proszę o cierpliwość do 7 kwietnia.”\nCała rozmowa Jędrzejczyk z Przeglądem Sportowym TUTAJ.


Firma UnitedSky jest od ponad dwudziestu lat niekwestionowanym liderem działającym na rynku usług lotniczych w Polsce. W naszej ofercie znajdziecie Państwo ofertę nieregularnego transportu lotniczego osób i przesyłek, specjalistycznych usług lotniczych wykonywanych przy użyciu samolotów i śmigłowców, szerokiego zakresu szkolenia lotniczego oraz specjalistycznego serwisu technicznego statków powietrznych. Przez cały okres działalności naszą fundamentalną dewizą była jakość i bezpieczeństwo, co znajduje odzwierciedlenie w dotychczasowej bezwypadkowej historii świadczonych przez nas usług lotniczych. Naszej profesjonalnej obsłudze proponowanej przez personel naszej firmy zaufali zarówno przedstawiciele małego i wielkiego biznesu, polityki, władz lokalnych a także przeróżne instytucje i organizacje. Wielokrotnie nasze statki powietrzne transportowały grupy lekarzy oraz organy ludzkie w celu transplantacji, uczestnicząc w ten sposób w ratowaniu ludzkiego życia. Sprawność, profesjonalizm oraz bezpieczeństwo wykonywanych przez nas usług w większości przypadków pozwoliło naszym klientom zaoszczędzić czas, a co za tym idzie, odnieść wymierne korzyści materialne. W odpowiednich zakładkach pragniemy przedstawić zakresy oferowanych przez naszą firmę usług lotniczych wykonywanych na podstawie europejskich i krajowych certyfikatów.


Przymiotnik pochodzi od łacińskiego słowa „adiectīvus”, co oznacza „który wyraża jakość lub wypadek” z przedrostkiem „ad” oznacza „zawłaszczenie”, czasownik „iacere” oznacza, że „uruchamia się”, a sufiksem „tivo”, który jest aktywna lub pasywna korespondencja. Ten rodzaj słowa jest częścią zdania lub klasy terminu, które uzupełnia rzeczownik, aby go scharakteryzować, co przejawia się w szczególności lub przynależności do rzeczownika, na przykład: zielona książka, duża książka lub streszczenia, takie jak książka trudne.\nW tym samym przypadku najbardziej merytoryczne spotykają się w celu spełnienia funkcji określania lub podkreślania niektórych jego szczególnych cech i można powiedzieć, że je definiują, ale dodając przymiotnik, nie jest już omawiana żadna książka, ale raz precyzuje, że jest to zielona książka, służy ona do opisu i wyjaśnienia obiektu.\nDlatego jest to słowo, które jest częścią zdania i kwalifikuje rzeczownik, odnosząc się do niego, w celu uzupełnienia go i dodania dodatkowych informacji. Jego główną funkcją jest bezpośrednia modyfikacja rzeczownika, oprócz tego może być bezpośrednim modyfikatorem czasownika, ta funkcja dzieli go z rzeczownikiem. Z semantycznego punktu widzenia może wyrażać stany, cechy, możliwości, pochodzenie i narodowości.\nCo to są przymiotniki\nJest to słowo, które zawsze towarzyszy rzeczownikowi w celu jego zakwalifikowania lub określenia, oprócz wyrażenia jego cech lub cech.\nTo słowo w pośrednim związku, to znaczy poprzedzone twierdzeniem, może określać funkcję terminu dopełnienie rzeczownika lub czasownika (w tym drugim przypadku jest to przypadek) funkcji, które dzieli z rzeczownikiem i przysłówkiem. Może także funkcjonować jako termin dopełniacza przymiotnikowego, funkcja, którą dzieli z rzeczownikiem.\nW towarzystwie rzeczowników istnieją dwa rodzaje słów, które są zwykle powiązane, służąc tym pierwszym jako częstszym modyfikatorom rzeczowników.\nKlasyfikacja tego typu słów jest zgodna z ich funkcją składniową :\nSą to te, które są umieszczone obok nazwy lub rzeczownika, na przykład „Biały Dom”\nZnalezione w zdaniu, w którym czasownik „ser” i „estar” są używane do łączenia atrybutów, na przykład „Dzień jest słoneczny”\nUzupełnij przymiotniki orzecznika\nDzieje się tak, gdy są one łączone przez czasownik nie kopulujący, a także w atrybucjach, na przykład „Matka przyszła szczęśliwa”\nSą one umieszczone obok rzeczowników, bez żadnego pisemnego związku, do których dołączony jest tylko znak interpunkcyjny, na przykład „Kot czarny”\nPrzymiotniki są również klasyfikowane do tych, które służą do podkreślenia atrybutów rzeczownika, do którego się odnosi:\nsą odpowiedzialne za wyrażanie jakości rzeczownika i są pisane po nim, na przykład „piękna kobieta” „czerwony samochód”\nSą odpowiedzialni za wyrażanie określonej jakości rzeczownika, nadając mu znaczenie lub jakość, na przykład „zimne jutro”\nPrzymiotniki stanowiące część zdania wykrzyknikowego lub pytającego przed rzeczownikiem.\nPodążają za rzeczownikiem w każdym akapicie w sposób wykrzyknikowy, zawijając słowa w rodzaju: co, ile, ile, a także innych rodzajów słów, które są fundamentalne w każdym zdaniu z wykrzyknikiem.\nSą to wyrażenia, które określa się, towarzysząc rzeczownikowi w akapitach przesłuchań, na przykład: które, ile, ile, ile, kto, między innymi.\nInne typy to:\nKwalifikujące przymiotniki : są tymi, którzy wiedzą, jak wypowiedzieć jedno posiadanie nazwy, z którą są związani, mogą mieć niezmienną płeć, obowiązującą zarówno dla rodzaju męskiego, jak i żeńskiego . Na przykład: pies, suka. Istnieją również zmienne przymiotniki, które mogą utrzymać wiele wartości w zależności od płci, na przykład kolory, nazwiska.\nPrzymiotnikiem ograniczającym są umiejętności towarzyszące rzeczownikom, które mogą umniejszyć ich cechy w precyzyjny sposób.\nStopniowy przymiotnik, to duży zestaw, który jest częścią przysłówków stopni i innych rodzajów szafki lub pliku.\nLiczbowe przymiotniki : symbolizują te, które są używane do rozważania rzeczownika, w szczególności porządkowe, takie jak: pierwszy, drugi, trzeci lub jeszcze; niezbędne elementy, w których podkreślono cyfry jeden, dwa, trzy. Ponadto reprezentuje wielokrotności, w których występuje aluzja do tego, czy jest ona podwójna, potrójna czy poczwórna. Rozpoczął od tej klasy, która ma opcję kwantyfikacji.\nPrzymiotniki demonstracyjne : używane w odniesieniu do szczególnej sytuacji w zdaniu, link do osoby, która mówi lub pisze, przykład; to, że tamte, w zależności od założenia, jeśli jest daleko lub blisko.\nPrzymiotniki determinujące : to te, które, jeśli występują w połączeniu z innym przymiotnikiem, ustanawiają priory w różnych realiach, zaznaczając określoną pozycję między mówcą a określonym przedmiotem. Przykład: moje jedzenie, w tym momencie biegłem.\nPrzymiotniki dzierżawcze : odnoszą się do tych, które zwykle wskazują, komu odpowiada dany przedmiot lub idea, zarówno w pierwszej, drugiej, jak i trzeciej osobie. Są to między innymi: twój, ich, mój, mój, mój, mój, nasz.\nPrzymiotniki nieokreślone : ucieleśniają przymiotniki używane do ograniczania rzeczownika w ograniczony sposób, na przykład: kilka, wiele, niektóre, brak lub wystarczająca liczba. Są bardzo skuteczne, zwłaszcza gdy chcesz sporządzić listę w zwykły sposób.\nWiele przymiotników : wskazują mnożenie liczbowe, to znaczy za ich pomocą ratyfikują liczbę razy, gdy liczba związana z rzeczownikiem jest zlokalizowana. Na przykład połowa, potrójne, podwójne. Ale które odnoszą się również do liczbowych, można je również nabyć autonomicznie.\nRelacyjne przymiotniki : są to te, które wyrażają ciągły związek wybranego obiektu przez rzeczownik powiązany z innym bytem lub przedmiotem. Przykłady: płyta kuchenna, w której obiekt jest zharmonizowany równo ze swoim położeniem.\nPrzymiotniki w języku angielskim\nSą one jedną z ośmiu części zdania i są punktualnie takie same jak „przymiotniki” w języku hiszpańskim, są to słowa, które reprezentują lub przekształcają rzeczownik (rzeczownik) w zdanie, jednak są mniej powszechne. Mogą także opisywać lub modyfikować zaimki lub zaimki .\nKilka przykładów przymiotników w języku angielskim:\nBlu - Blue: morze jest niebieskie. (Morze jest niebieskie).\nZielony - zielony: zielona kula jest duża. (Zielona kula jest duża).\nPrzezroczysty - Przezroczysty: Szkło jest przezroczyste. ( Szkło jest przezroczyste).\nBig - Grande: basen jest duży. (Basen jest duży).\nMały - chłopiec: Mój pies jest mały. (Mój pies jest mały).\nTiny - Tiny: Piasek i mnie ugryzł. ( Drobny piasek mnie ugryzł).\nBrzydki - Brzydki: Mój kuzyn jest brzydki. (Mój kuzyn jest brzydki).\nBiało - biały: Ogrodnik ma bardzo białą skórę. (Ogrodnik ma bardzo białą skórę).\nTan - Tan: cała moja rodzina jest opalona latem.\nBlondynka- Blondynka: Ana jest szczupła i blondynka . (Ana jest szczupła i blond).\nRound - Round: pierścienie są okrągłe. (pierścienie są okrągłe).\nKwadrat - kwadrat: stół jest kwadratowy . Stół jest kwadratowy).\nMiękka - miękka: ta bluza jest miękka. (ta bluza jest miękka).\nSmooth - Smooth: podłoga mojego domu jest bardzo gładka i śliska. (podłoga mojego domu jest bardzo gładka i śliska).\nsposoby używania przymiotników w języku angielskim\nPo czasowniku być\nW tym układzie najpierw zapisywany jest temat, a następnie czasownik, a następnie być, a następnie przymiotnik.\nNowy partner jest bardzo zabawny: nowy nauczyciel = przedmiot / jest = czasownik być / bardzo poważny = adjetive.\nMałe ryby są bardzo delikatne: stara ryba = podmiot / syn = czasownik być / bardzo śmierdzący = adjetive.\nJeden lub więcej może być umieszczony przed imieniem, w przeciwieństwie do hiszpańskiego, w języku angielskim są one umieszczone przed imieniem.\nDuży pies jest mój - Duży pies jest mój.\nPani Maria jest moim sąsiadem - Pani Maria jest moim sąsiadem.\nTo jest, gdy chcesz umieścić więcej niż dwa przed nazwiskiem, ponieważ nie można go ustawić losowo, należy przestrzegać kolejności.\nOpinia - opinia: (zła / zła, dobra / dobra, genialna / genialna, okropna / okropna słodka / miła).\nRozmiar - rozmiar: (chłopiec / mały, duży / duży, ogromny / ogromny).\nKształt - kształt: (okrągły / okrągły, kwadratowy / kwadratowy).


Opinie na temat stosowania reklamy w Google. Agencja Google\nWybrane opinie na temat stosowania reklamy w Google\n"Nasze dzia�ania promocyjne w internecie zwi�zane z rozwojem Salonu kosmetyczny YASODA w Opolu zlecili�my firmie AtmaNet - Agencja Google. Odwiedzalno�� naszej witryny skoczy�a wysoko do g�ry i nasza oferta sta�a si� natychmiast po otworzeniu salonu dost�pna dla potencjalnych klient�w. Jeste�my bardzo zadowoleni z prowadzonej kampanii reklamowej."\nKosmetyczka Opole Salon Urody Opole\n"Obserwuj�c efekty podj�tych dzia�a� mo�emy �mia�o stwierdzi� - linki sponsorowane s� tym, czego potrzebowa�a nasza firma, aby skutecznie wypromowa� swoj� mark� w internecie."\n"Dzi�ki reklamie w Google na nasz� stron� zacz�o trafia� zdecydowanie wi�cej potencjalnych klient�w. Nasze linki pojawi�y si� na pocz�tku wynik�w wyszukiwania na wszystkie has�a, kt�re by�y dla nas istotne."\n"W efekcie ruch na naszej stronie w kr�tkim czasie wzr�s� kilkakrotnie. Prze�o�y�o si� to na liczb� pozyskiwanych klient�w oraz skuteczno�� realizacji zlece�. Bardzo zadowoleni jeste�my szczeg�lnie z stosunkowo niskich koszt�w, przy jakich uda�o si� osi�gn�� te cele."\nAxell Polska 2004 sp.z o.o.\n"Po uruchomieniu kampanii znacz�co wzros�o zainteresowanie nasz� ofert� i liczba potencjalnych klient�w zwracaj�cych si� do nas z zapytaniami (...) reklama w wyszukiwarce Google to doskona�y spos�b na pozyskiwanie klient�w."\n"Efekty przesz�y nasze naj�mielsze oczekiwania. Kilkakrotnie wzros�a liczba wej�� na stron�, a stawki p�acone za klikni�cie spad�y o ponad po�ow�. Co najwa�niejsze - precyzyjne kierowanie reklamy szybko prze�o�y�o si� na zainteresowanie klient�w."\n"Jeste�my zadowoleni, �e wypr�bowali�my nieszablonow� form� reklamy i spr�bowali�my czego� nowego - alternatywnego wobec dzia�a� reklamowych w prasie czy radiu."\n"Dzi�ki promocji witryny, za pomoc� Link�w sponsorowanych, uda�o nam si� dotrze� do szerokiej grupy klient�w, a co za tym idzie osi�gn�� konkretne korzy�ci."\n"Kampania Link�w sponsorowanych zmieni�a nasz spos�b patrzenia na marketing internetowy - uwa�amy, �e jest to obecnie jedna z najlepszych inwestycji w e-marketing."\n"Po przygotowaniu kompleksowej kampanii, zaobserwowali�my du�y ruch na naszym serwisie www.zaleski.pl, co od razu prze�o�y�o si� na widoczny wzrost zapyta� ofertowych i zam�wie�."\n"Odk�d zdecydowalismy si� na umieszczenie reklamy poprzez Agencj� Google w wyszukiwarce Google, odczuwamy znacz�cy wzrost zainteresowania wyrobami firmy jak r�wnie� rozszerzy� si� zakres naszego dzia�ania z lokalnego, na obszar ca�ej Polski."\ndyrektor handlowy VITRA\n"Po uruchomieniu kampanii wzros�a ilo�� wej�� do sklepu internetowego, co spowodowa�o wzrost sprzeda�y. Agencja Google po analizie zawarto�ci stron sklepu precyzyjnie dobra�a frazy, wi�c nie musia�am tego robi� osobi�cie. W dalszym etapie, operuj�c na takim samym bud�ecie, po odpowiedniej analizie i optymalizacji kampanii, odwiedzalno�� serwisu wzros�a o blisko 250%. Jest to najlepsza reklama z jak� dotychczas si� spotka�am. Dzi�kuj�."\n"Jeste�my zadowoleni, �e wypróbowalismy to nowe dla nas narz�dzie, alternatywne wobec innych, standardowych dzia�a� reklamowych (np. prasa, ulotki). Przy stosunkowo niewielkim koszcie uda�o na si� dotrze� do potencjalnych klientów w miejscu gdzie oni sami aktywnie poszukuj� ofert.\nW efekcie popularno�� naszej strony wzros�a znacz�co, co prze�o�y�o si� na zwi�kszon� liczb� zapyta� ofertowych oraz samych zamówie�"


Dlaczego nie warto bać się wizyty u dentysty? - http://dentysta.radcy.wroclaw.pl/\nDlaczego nie warto bać się wizyty u dentysty? czyli Stomatologia Chorzów ów, a także prowadzone listy najbardziej znanych dentystów. Także sami dentyści bardzo często zamieszczają w internecie oferty różnych zabiegów przez siebie wykonywanych. Dzięki temu wszyscy potencjal\nStomatologicznieArtykuł o stomatologii - poradnik dla pacjentówWizyta u dentysty - nie ma powodów do obawCzy w 2020 będziesz mógł znaleźć dentystę w Cieszynie?Troska o zęby i jamę ustnąKilka faktów i i formacji o dentystachHigiena jamy ustnej i stomatologiaWybieramy się do stomatologaCzy leczyć zęby jest trudno?Dentysta - co warto wiedzieć przed wizytą?Kwestia dentystyczna...Dobry stomatolog w ZabrzuWybierz dobry gabinetStomatologia i nowoczesne metody na leczenie zębówKtóry dentysta jest dobry?Gabinety dentystyczne w skrócieStomatolog w KatowicachImplantologia - triumf współczesnej stomatologiiO nagłym bólu zębaO zębach i ich chorobachKilka porad dla pacjentów stomatologicznychZdrowe zęby. Kilka poradO profilaktyceDo którego dentysty iść w ZabrzuOgólnie o stomatologiiWylecz swoje zęby - m.in na temat leczenie kanałowego pod mikroskopemNie taki dentysta straszny...Kiedy na pogotowie stomatologiczne?Leczenie zębów u stomatologaKwestia dentystyczna...


Różne możliwości pracy – na co się zdecydować? « Dorstal\nJeszcze kilkadziesiąt lat wstecz sytuacja na rynku pracy wyglądała w taki sposób, że przeważane umowy w oparciu o etat i to w państwowych firmach. Dopiero na początku lat dziewięćdziesiątych nastąpiła prywatyzacja licznych spółek i zaczęły na szerszą skalę powstawać firmy prywatne. Otwarcie się na zachód spowodowało, iż na rodzimy rynek bardzo chętnie zaczęły wkraczać również koncerny międzynarodowe oferujące nowoczesne formy zatrudnienia. Zrewolucjonizowało to podejście do zatrudnienia. Praca na etat powoli staje się mniej popularna aniżeli prowadzenie własnej firmy lub realizowanie pracy zdalnej jako freelancer. Jakie można wymienić zalety z tego, że ktoś jest samo zatrudniony?\nProwadzenie własnej firmy ma zarazem swoje ciemne oraz jasne strony. Jeśli chodzi o pozytywne strony medalu, to przede wszystkim wymienić trzeba wolność i różne możliwości w podejmowaniu decyzji o tym jak dużo się pracuje i o tym w jakich porach warto pojechać na urlop wypoczynkowy. Nie ma potrzeby aby każdorazowo pytać przełożonego o zgodę. Jeżeli chodzi o kwestie bardziej uciążliwe, to należy wskazać między innymi zobowiązania podatkowe, jakie należy opłacać niezależnie od tego, czy w danym miesiącu firma przyniosła zysk czy stratę. Konieczne jest więc takie rozporządzanie budżetem firmy, aby w każdym momencie mieć chociaż niewielki zapas aktywów finansowych. Wolność jaką daje posiadanie własnej firmy można definiować również przez pryzmat dowolnych możliwości rozwoju. W przypadku działalności jednoosobowej, to w dużej mierze od zaangażowania i zdolności jej właściciela uzależniony jest rozwój przedsięwzięcia. Zazwyczaj jest tak, że im większe jest zaangażowanie właściciela i jego starania, tym lepsze rezultaty odnosi. Niestety związane jest to również nierzadko z poświęcaniem pracy więcej niż standardowe osiem godzin w ciągu dnia. Powinno się zadbać nie tylko o bieżącą działalność ale także o sprawy rozliczeń księgowych jak również wizyty w urzędach. Wolność powiązana jest w tym aspekcie z większymi zobowiązaniami.\nDobrze jest sobie zdawać sprawę z tego, iż nie każda osoba posiada odpowiednie predyspozycje do tego aby działać na własną rękę. Jako wolny strzelec pracować mogą persony niezmiernie przedsiębiorcze, które wiedzą czego chcą i konsekwentnie dążą do realizacji obranych celów. Jeżeli ktoś z natury jest nieterminowy, ciągle się spóźnia czy żyje w wiecznym nieuporządkowaniu to raczej nie odniesie w tym zakresie powodzenia. Freelancer musi posiadać wrodzoną chęć rozwoju i dążenia do perfekcji. takie cechy z pewnością przysporzą mu wiele korzyści zawodowych i spowodują, że klienci będą rekomendować go między sobą.\nBranże w jakich odnajdzie się freelancer\nSamo zatrudniony ma możliwość działania w bardzo licznych obszarach. Coraz więcej przedsiębiorstw preferuje współpracę w modelu biznesowym. Zamiast otwierać kolejny etat, wolę one podjąć współpracę z inną firmą jako podwykonawcą. Dotyczy to zarówno branż artystycznych – jak na przykład fotografia a także stricte technicznych. Często freelancerami zostają pasjonaci informatyki. Nie ma żadnej wątpliwości, że przechodząc na własny rachunek warto pozyskać wcześniej doświadczenie w zawodzie. Zaprocentuje to znacznie w przyszłości znacznie upraszczając zarządzanie działalnością gospodarczą na wielu płaszczyznach. Doświadczenie zawodowe da się zdobyć na przykład w trakcie praktyk zawodowych lub stażu odbywanego po zakończeniu studiów.


Odnaleziono szczątki angielskiego króla Ryszarda III | Nauka i świat\nUniwersytet Leicester potwierdził odkrycie szczątek króla Ryszarda III. Na specjalnie zwołanej konferencji prasowej naukowcy z Uniwersytetu w Leicester jednogłośnie stwierdzili, że odkryte w centrum miasta szczątki należą do ostatniego z władcy Plantagenetów, który zmarł w 1485 roku. Dokładne badania naukowe potwierdziły, że szczątki znalezione na terenie dawnego opactwa franciszkanów Grey Friars w Leicester, rzeczywiście należą do angielskiego króla.\nWśród dowodów jakie wykazali naukowcy są miedzy innymi: analiza DNA, badanie metodą datowanie radiowęglowego oraz badanie szkieletu, które udowodniło tożsamość szkieletu.\nRichard Buckley, główny archeolog z Uniwersytetu w Leicester, prowadzący badania nad szczątkami Ryszarda III powiedział: „mogę oficjalnie stwierdzić, że ekshumowane szczątki w sierpniu 2012 roku na terenie należącym niegdyś do Grey Friars, rzeczywiście należą do króla Ryszarda III, ostatniego z Plantagenetów”.\nGenetyk z Uniwersytetu w Lecicester Turi King potwierdziła, że DNA szkieletu jest tożsame z dwoma, żyjącymi potomkami z rodziny Ryszarda III: urodzonym w Kanadzie producentem mebli Michaelem Ibsenem oraz drugą osobą, która wolała pozostać anonimowa.\nDoktorr King z wydziału genetyki powiedziała:„sekwencje materiału genetycznego, jaki uzyskaliśmy ze szczątków odnalezionych w Grey Friars porównaliśmy z DNA krewnych, wywodzących się bezpośrednio od potomków siostry Ryszarda III – Anny. Byliśmy bardzo podekscytowani, kiedy odkryliśmy zbieżność między XV-wiecznymi szczątkami a współczesnymi ludźmi”.\nAnaliza szkieletu przeprowadzona przez paleopatologa dr Jo Appleby’ego wykazała, że kości należały do mężczyzny w wieku około 30 lat. Ryszard w chwili śmierci liczył 32 lata i został zabity bitwie pod Bosworth w 1485 roku.\nBadania szkieletu wskazują, że osoba ta odznaczała się smukłą sylwetką oraz cierpiała na ciężką skoliozę. To skrzywienie kręgosłupa było skutkiem wyraźnej różnicy między poziomem między jednym a drugim ramieniem. Jest to zgodne z tym, co wiemy na temat wyglądu Ryszarda III.\nUrazy szkieletu wskazują, że król zmarł z powodu jednej lub dwóch ciężkich ran widocznych w tylnej części czaszki. Śmiertelny cios został prawdopodobnie zadany mieczem lub halabardą. Ten wniosek pokrywa się z współczesną wiedzą, według której Ryszard III zmarł na skutek ciosu w tył głowy.\nOględziny szkieletu wykazały również szereg pomniejszych urazów w okolicach: głowy, żeber i miednicy. Te dodatkowe obrażenia mogą świadczyć, że ciało króla zostało sprofanowane po śmierci.\nAnaliza dr Appleby’a jest poparta dowodami radiologicznymi, jakie przeprowadzili patolodzy i specjaliści medycyny sądowej. Dr Appleby stwierdziła: „szkielet posiada wiele niezwykłych cech i wskazuje na osobę, która była smukłej budowy ciała, cierpiała na skoliozę oraz odniosła ciężkie obrażenia bitewne. Wszystkie te informacje są spójne z tym, co wiemy na temat życia i okoliczności śmierci Ryszarda III. Wszystkie te dane stanowią bardzo przekonujące dowody na to, że odnaleziony szkielet należy do tego króla”.\nWerdykt ten jest poparty także przez dodatkowe dowody takie jak: miejsce odnalezienia szczątek, badanie metodą radiowęglową, dowody DNA oraz porównanie źródeł historycznych.\nPodsumowanie wyników badań:\nBogactwo dowodów: badanie metodą datowana radiowęglowego, dowody radiologiczne, materiał DNA, analiza kości i wyniki badań archeologicznych, wskazują, że szczątki należą do ostatniego króla z dynastii Plantagenetów, Ryszarda III, który zmarł ponad 500 lat temu.\nDNA pobrane ze szkieletu jest zbieżne z materiałami genetycznymi dwóch żyjących potomków siostry króla. Autentyczność genealogicznych powiązań została zweryfikowana przez specjalistów.\nOsoba ta zmarła w wyniku dwóch śmiertelnych ciosów widocznych w tylnej części czaszki. Ciosy mogły być zadane mieczem lub halabardą.\nOględziny szkieletu wykryły w sumie 10 różnych obrażeń, większość skoncentrowana w okolicach głowy. Część czaszki była mocno uszkodzona.\nBadanie metodą radiowęglową ujawnia, że zmarła osoba była na wysokoproteinowej diecie, wliczając w to duże ilości owoców morza. Świadczy to o wysokim statusie społecznym.\nBadanie metodą radiowęglową wskazuje, że osoba ta zmarła w połowie XV albo na początku XVI wieku. Jest to zgodne z rokiem śmierci Ryszarda III – 1485.\nSzkielet wykazuje silne skrzywienie kręgosłupa, skoliozę. Schorzenie to rozpoczęło się prawdopodobnie w okresie dojrzewania\nPomimo że wzrost zmarłego to około 172 cm, przypuszcza się, że król Ryszard II mógł być niższy, ponieważ jego prawe ramię było wyższe niż lewe.\nStopy zostały oddzielone od reszty kości w niewyjaśnionych okolicznościach, jednak długi czas po pogrzebie króla.\nSzczątki noszą ślady profanacji ciała po śmierci. Świadczą o tym ciosy zadane w okolicach pośladków.\nKról posiadał smukła, niemal kobieca sylwetkę ciała, co jest zgodne z historycznymi przekazami.\nIstnieje przypuszczenie, że osoba ta miała skrepowane ręce.\nGrób był kopany pospiesznie, nie był wystarczająco duży i brakowało trumny.\nSzczepionki to ściema!\nEWT 811 – B0833-45\nAlan O. Grinde 3 kwietnia, 2012 15 maja, 2019\nArmia mutantów prowadząca wojnę z dziczą\nAlan O. Grinde 13 października, 2011 8 maja, 2019\nAlan O. Grinde 18 stycznia, 2012 20 maja, 2019\nSzkolenie z zakresu podnoszenia kwalifikacji w prowadzeniu pośrednictwa pracy\nAlan O. Grinde 20 lipca, 2016


Wywóz szamba Potulice\nMapa firm z miejscowości Potulice\nFirmy z miejscowości Potulice\nNasza witryna jest stworzona w celu by ułatwić Wam odnaleźć firmę która zajmuje się wywozem szamb w miejscowości Potulice - jeśli widzisz to info znaczy że jeszcze nie ma w naszej bazie żadnej firmy w tym miejscu - Kliknij aby dodać tu firmę asenizacyjną\nZawiadomienie dla mieszkańców miejscowości Potulice\nPosiadacze domów jednorodzinnych jeżeli nie mają dostępu do miejskiej kanalizacji są obowiązani do podłączenia instalacji sanitarnej do szczelnych zbiorników na fekalia. Najważniejszą rzeczą jest aby zbiornik był atestowany i miał aktualną aprobatę ITB dodatkowo certyfikat PZH. Sprawdzone przedsiębiorstwa które działają w rejonie miejscowości Potulice to ABC Szamba Betonowe, Eurobet, BetoneX.\nFaktem jest że w tym roku wzmożone stały się przeglądy szczelności bezodpływowych zbiorników na szamba, potwierdzane nie tylko będzie czy nieczystości są odbierane przez wozy asenizacyjne ale też czy pojemniki są atestowane i mają aprobatę ITB dodatkowo certyfikat PZH.\nDodaj do tej strony szambiarkę z miejscowości Potulice kliknij\nWywóz szamba Potulice, Opróżnianie szamba Potulice, usługi asenizacyjne Potulice, Szambiarka Potulice, Szambowóz Potulice.\n© Wywóz szamba Potulice


Głupi film nie odciąga moich myśli od problemów. Komórka ciągle dzwoni. Laura spędza czas u matki. U matki, która prawdopodobnie zniszczyła jedyną dobrą rzecz, jaka mi się przytrafiła. Tak, Wiki nie była zła. Nigdy nie patrzyłem na nią przez pryzmat błędów, jakie popełniała. Owszem, nie podobało mi się, że wciąż utrzymywała kontakt z Marcinem i miała mnóstwo tajemnic. Problem w tym, że sam ukrywałem prawdę. Do teraz nie wie kim byłem i co robiłem. Często się kłóciliśmy. Seks bywał chwilową ucieczką od pojebanych sytuacji. Ile tak można? Czy naprawdę nie mogliśmy zachować się jak dorośli ludzie i porozmawiać? Ada chyba miała rację. Szczera rozmowa załatwiłaby sprawę.\nKtoś uparcie dzwoni. Zerkam niechętnie na wyświetlacz komórki i wywracam oczami. To Kasjan. W dupie go mam. Zamiast powiedzieć prawdę, grał w tę chujową grę. Sześć lat udawał, że pieprzył się z dziewczyną, którą kocham.\nDlaczego ta cała sytuacja musi być taka pojebana?\nPochylam się do przodu, opierając łokcie na kolanach i ukrywam twarz w dłoniach.\nMoże rzeczywiście ten związek nie miał sensu. Może powinniśmy odpuścić. Bo czy ona naprawdę wciąż mnie kocha? To wszystko, co do niej czuję, wciąż nie wygasło. Jak na złość! Nie żal mi Sonii, ale Klaudia… Dlaczego nie mogę samodzielnie podjąć decyzji, kogo mogę kochać? Dlaczego nie mogę wybrać? Dlaczego zawsze musi chodzić o Wiki?\nGłośne pukanie wyrywa mnie z zamyślenia. Przecieram dłońmi twarz i podchodzę do drzwi. Otwieram je z rozmachem. Zamieram, widząc na progu Kasjana. Krzywo się uśmiecha, machając w powietrzu dwoma czteropakami piwa.\n– Czego chcesz? – warczę. – Spierdalaj stąd.\n– Aleks, daj spokój. Chcę tylko pogadać.\nKasjan wzdycha ciężko, uważnie mnie obserwując.\n– Wiem, że to, co zrobiliśmy, nie było w porządku.\n– Łagodnie powiedziane – syczę. – W ciągu kilku minut rozpierdoliliście cały fundament, na którym oparłem nowe życie.\n– Mogę wejść? Nie powinniśmy kłócić się na klatce…\nMa, kurwa, rację. Tylko dlatego wpuszczam go do środka. Zatrzaskuję za nim drzwi.\n– I co teraz? – atakuję. – Co zamierzasz mi jeszcze powiedzieć? Znowu coś przemilczałeś?!\n– Aleks, nie chcieliśmy, żebyś cierpiał.\n– No tak – prycham. – Dziękuję bardzo za taką pojebaną troskę!\nKasjan stawia piwa na podłodze. Ma skruszony wyraz twarzy. Jednak ten widok w żaden sposób mnie nie uspokaja, wręcz przeciwnie. Jestem podwójnie wkurwiony.\n– Chcieliśmy dobrze.\n– Co was tak nagle zmusiło do mówienia? – pytam.\n– Klaudia. Widzieliśmy, że jesteś z nią szczęśliwy. Nie chcieliśmy… Szkoda, że wam nie wyszło. Pasowaliście do siebie.\n– Adzie jest naprawdę przykro.\n– No pewnie, że jest! – drwię. – Wszystkim wam jest, kurwa, przykro. W szczególności Wiktorii.\n– Ty też ją kochasz.\n– Kurwa, Kasjan!\n– Skoro żadne z was nie potrafi żyć osobno, to…\n– To co, kurwa?! – wrzeszczę. – Po tym całym gównie, mamy paść sobie w ramiona?\nKasjan podnosi czteropak piwa z podłogi.\n– Może jednak się napijemy?\nWypuszczam głośno powietrze z płuc. Przecieram dłonią twarz, próbując się uspokoić. Jestem rozchwiany emocjonalnie. To jej wina. Gdyby nie powiedziała, że kocha. Gdyby…\n– Niech będzie – rzucam obojętnym tonem.\nŚciąga buty, nie spuszczając ze mnie wzroku.\n– Czemu się gapisz? – pytam zirytowany.\n– Jesteś wkurwiony.\nKręci głową, podnosząc z podłogi drugi czteropak. Podchodzimy do stołu i siadamy. Może powinienem wyciągnąć szklanki. Pokazać, że jestem zajebistym gospodarzem czy coś. A może powinienem wystawić go za drzwi.\nKasjan wyciąga dwa piwa. Podaje mi jedno, a jego twarz wykrzywia grymas.\n– Mamy dużo spraw do obgadania – mówi.\n– Po co tu w ogóle przyszedłeś?\n– Pogadać, Aleks. Wiem, że musi ci być ciężko…\n– Lepiej skończ wygadywać podobne brednie. Bądź szczery, kurwa.\nWypijam na raz pół piwa. Nie czuję się lepiej.\n– Mówiłem Wiki, że milczenie nie ma sensu. Wyrzuty sumienia zaczęły ją niszczyć, ale nie zmieniła zdania. Kiedyś, to było jakoś po spotkaniu Sonii w twoim mieszkaniu, zapytała, czy istnieje jakakolwiek szansa, że wciąż coś do niej czujesz.\n– Wtedy nawrzeszczałem na Sonię i z nią zerwałem – mówię cicho.\n– Właśnie. Ale ja o tym nie wiedziałem. Nie spieszyło ci się, aby powiadomić świat, że zerwałeś się ze smyczy.\n– Co, kurwa? – syczę, obrzucając go lodowatym wzrokiem.\n– A jak to inaczej nazwiesz? Robiłeś wszystko, co chciała. Tak cholernie zależało ci na tym, żeby zawsze była zadowolona. A, gdzie w tym wszystkim było twoje szczęście?\n– Była przy mnie. Zawsze. Dlaczego miałbym nie chcieć mieć jej przy sobie?\n– Darmowy seks nie jest dobrym powodem.\nKolejny raz wywracam oczami.\n– Tu nie chodziło o seks, ale o obecność. Na Sonię mogłem liczyć. Tyle.\nObracam w dłoniach puszkę, skupiając na niej wzrok.\n– Cokolwiek to było, nie nazywało się miłością. Nigdy nie zrozumiem tego, co łączy ciebie i Wiktorię, ale nawet już nie próbuję się nad tym zastanawiać. Chyba jesteście sobie przeznaczeni, czy coś… Ale mniejsza z tym. Wiki załamała się po waszej ostatniej rozmowie.\nPrycham pogardliwie, przenosząc wzrok na przyjaciela. Ma poważny wyraz twarzy, usta zaciśnięte, a w oczach dostrzegam zdeterminowanie pomieszane ze skruchą. Dziwne połączenie.\n– I czego ode mnie oczekujesz? Mam paść na kolana i błagać, aby do mnie wróciła? – Jestem rozbawiony. – Całkiem fajnie to sobie zaplanowałeś. Problem w tym, że nie jestem zainteresowany.\n– A co? – warczę. – Tego jest za dużo. Tajemnice Wiki zawsze wszystko psuły, ale teraz jest gorzej. Jeśli to, co powiedziała Wiki, okazałoby się prawdą… – Biorę wdech. – Musiałbym odebrać matce prawa rodzicielskie.\nKasjanowi opada szczęka.\n– Co ma do tego wszystkiego twoja matka?\n– Wiki ci nie mówiła? – prycham, unosząc brew. – Odeszła ode mnie przez nią. Inaczej, ta suka odebrałaby mi Laurę.\n– Kurwa… Nie miałem pojęcia…\n– Co za niespodzianka – kpię. – Zamiast przyjść z tym do mnie, wolała uciec. Jak zawsze.\n– Myślę, że nie byłbyś w stanie niczego zrobić. Znasz swoją matkę, lepiej niż ktokolwiek inny. To suka.\nZ hukiem odkładam puszkę na stół.\n– Ale chodziło o Laurę! Dla niej zrobiłbym wszystko!\n– Wciąż za mało… Wtedy byłeś innym człowiekiem. Bez stałej pracy, z nieciekawą przeszłością… – Przeczesuje dłońmi włosy. Jego twarz zdradza zagubienie. – Naprawdę nie wiem, co mam o tym myśleć. To jest tak bardzo popieprzone!\n– Nie wiem, co takiego musiała jej powiedzieć, że zdecydowała się odejść…\nKasjan uśmiecha się ponuro.\n– Wiki kocha Laurę równie mocno, co ty.\n– Jasne – drwię. – A ostatnio powiedziała jej…\n– Tak, wiem. Ada wspominała o tym. Ale to i tak niczego nie zmienia. Wiki działała pod wpływem emocji. Chciała was uratować i zapłaciła za to wysoką cenę. Musiała schować swój egoizm do kieszeni. Nie sądzisz, że w jej przypadku, to bardzo dużo?\n– Właśnie, kurwa, że prawda – syczę. – Przez sześć lat walczyłem ze świadomością, że mnie nie kocha i nie chce. Moje serce nie zniesie więcej.\n– Obaj wiemy, że nigdy nie przestaniesz jej kochać – podnosi głos.\n– Mam ważniejsze sprawy na głowie. Laura jest najważniejsza.\nKasjan kiwa głową z rezygnacją. Już nic nie mówi. Pije piwo, gapiąc się w okno. Nie zamierzam go przekonywać do swoich racji. Sam spierdolił kilka spraw. I przemilczał najważniejszą. Ale miłość Wiki nic nie zmienia. Wciąż stoimy w tym samym miejscu.\nSprzątam puste puszki. Rozmowa z Kasjanem nie należała do najprzyjemniejszych. Pod koniec gadaliśmy o błahostkach. Ciężkie tematy, na dłuższą metę, są wykańczające. Głowa mi pęka od nadmiaru rad. Nawet nie jestem pewien, czy z jakiejkolwiek skorzystam. Na wstępie odrzuciłem wszystkie dotyczące Wiktorii. Nie będziemy razem.\nDo głowy wdziera się matka z tym swoim sztucznym uśmiechem. Ale szybko znika, bo przy jednej z puszek leży Stefan Jest nadzwyczaj spokojny. Zerkam na miski. Znowu nie tknął jedzenia. Wody brak. Odkładam worek na podłogę i kucam. Głaszczę kota, ale ten nie reaguje.\nUnosi łebek, ale niezbyt wysoko. Patrzy na mnie błyszczącymi oczami.\nCiche miauczenie brzmi bardzo niepokojąco. Przygryzam wargę i wstaję. Wyciągam z lodówki kawałek szynki. Normalnie bym tego nie zrobił. Kot ma własne jedzenie, ale koniecznie muszę sprawdzić, czym jest spowodowany brak apetytu. Podaję mu szynkę pod sam pyszczek. Najpierw wącha, potem liże. Bardzo powoli odgryza kawałek. Oddycham z ulgą. Chyba nie jest tak źle. Do jednej miski nalewam wody, z drugiej wyrzucam jedzenie do kosza.\nSłyszę dziwny dźwięk, który trochę przypomina zakrztuszenie. Odwracam się i zauważam, że Stefan wymiotuje. Wystraszony, wytrzeszcza oczy. Odsuwa się gwałtownie pod ścianę i patrzy na mnie ze skruchą.\n– Ej! Co jest?\nPodchodzę do niego i biorę na ręce.\n– Już wszystko w porządku – mówię cicho, mocno go przytulając. – Pozwalam ci dziś spać w moim łóżku.\nNie dostrzegam żadnej euforii. Martwi mnie to. Zanoszę kota najpierw do łazienki i przemywam mu sierść. Jest dziwna w dotyku. Może to czas linienia, przecież jest jesień. Kot nie reaguje na wodę. Chyba jest mu wszystko jedno. Odsuwam negatywne myśli. Stefan nie może być chory. Wycieram go dokładnie ręcznikiem i zanoszę do łóżka. Zostawia na nim mokre plamy, gdy drepta w stronę poduszek. Przymykam na to oczy. Ma zły dzień, więc powinienem go otoczyć podwójną opieką. I właśnie to robię.\nSprzątam podłogę z wymiocin, wyrzucam worek z puszkami po piwie i biorę prysznic. Potrzebuję odprężenia. Przekręcam kurek, a woda staje się wręcz wrząca. To powinno załatwić sprawę.\nStoję w garażu Czerniewskiego. Komputery gapią się na mnie, wywołując skurcze żołądka. Nie powinno mnie tu być. Odsuwam myśli, bo takie pierdolenie niczego nie zmieni. Będę tu, bo się zgodziłem. Trudno.\nMa ze sobą płytki i inne duperele, które mają mi pomóc w czarnej robocie. Brakuje mi tylko jakiegoś stolika i krzesła. Wchodzę do domu przez boczne drzwi. Prowadzą bezpośrednio do kuchni.\n– Mam prośbę! – podnoszę głos, bo nie mam zamiaru pałętać się po obcym domu.\nWpycham dłonie do kieszeni spodni i rozglądam się po pomieszczeniu. Całkiem czysto, jak na samotnego faceta. Na oparciu krzesła dostrzegam damską bluzkę. Marszczę brwi, bo nie przypominam sobie, aby wspominał coś o kobiecie. Nagle słyszę, jak ktoś zbiega ze schodów. Do kuchni wpada rudowłosa dziewczyna. Zaczyna otwierać przypadkowe szafki i wszystko z nich wyrzuca. Zachowuje się tak, jakby była w jakimś popieprzonym transie. To zachowanie coś mi przypomina, ale nie mogę być przewrażliwiony. Dziewczyna niespodziewanie się odwraca i dostrzega mnie. Szybko podbiega i łapie za przedramiona.\n– Jak cudownie cię widzieć! – mówi podekscytowana. Jej rozbiegany wzrok przesuwa się szybko po całym moim ciele. – Wiem, że coś masz! Poratuj dawną koleżankę!\nStoję oniemiały, nie wiedząc co mam robić. To z pewnością ćpunka.\n– Tylko troszkę! Naprawdę! Nie potrzebuję zbyt wiele… – Wbija palce w moją skórę. – Zrobię wszystko, przecież dobrze o tym wiesz…\nCzerniewski pojawia się w kuchni, nie wiadomo skąd. Łapie dziewczynę za ramiona i odciąga.\n– Mówiłem ci, że masz zostać u siebie – podnosi głos.\nRudowłosa wyciąga ręce w moją stronę, patrząc na mnie tęsknie.\n– Marcin, proszę…\nMarcin? Co, kurwa?\n1 580 czyt.\nelorence opublikowała opowiadanie 09.06.2019 w kategorii miłosne i dramaty, użyła 2035 słów i 12166 znaków.\nLula · 13 czerwca\nGeniusz z ciebie ale uwielbiasz trzymac nas w niepewnosci\nagnes1709 · 10 czerwca\nKolejna do kolekcji wkurwiania chłopaka?\nZuza11 · 9 czerwca\nNo nie! Co ty się odwaliło? O jakim Marcinie ona mówiła? Jejku, ja nie wiem skąd ty bierzesz natchnienie, ale mega ci wychodzą te opowiadania\nSpeker · 9 czerwca\nMarcin? Co, kurwa? Tyle czasu i znów każesz mi czekać w niepewności? Dostaniesz na dupe, zobaczysz


BLIŻEJ GWIAZD: sierpnia 2018\nDzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Ewy Wiśniewskiej. Niestety nie mam zdjęcia z aktorką.\nEwa Maria Wiśniewska - urodziła się 25 kwietnia 1942 roku w Warszawie. Polska aktorka teatralna i filmowa, laureatka Orła za najlepszą drugoplanową rolę kobiecą w filmie Ogniem i mieczem. W 1959, kiedy była uczennicą warszawskiego Liceum im. Narcyzy Żmichowskiej, zwyciężyła w konkursie Piękne dziewczęta – na ekrany!, zorganizowanym przez pismo „Film”. W 1963 ukończyła PWST w Warszawie. W latach 1964-1974 była aktorką Teatru Ludowego, w latach 1974-1977 Teatru Kwadrat, a w latach 1977-1983 Teatru Nowego. W 1979 została odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi. Od 1983 występuje na deskach teatru Ateneum. W 1987 otrzymała nagrodę „Złota Kaczka” za 1986 w kategorii: najlepsza polska aktorka. W 1987 na 17 LLF w Łagowie otrzymała tytuł „Gwiazdy Sezonu Filmowego”. W 2000 odcisnęła swoją dłoń na promenadzie gwiazd w czasie V Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach. W 2004 otrzymała nagrodę za najlepszą rolę kobiecą Feliksa Warszawskiego za role Matki, Cioci, Królowej i Hrabiny w Błądzeniu w Teatrze Narodowym. Obecnie występuje gościnnie na deskach Teatru Scena Prezentacje w Warszawie. Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 18 lutego 2003 za wybitne zasługi dla kultury polskiej, za osiągnięcia w twórczości artystycznej została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. 14 grudnia 2007 z rąk ministra kultury i dziedzictwa narodowego Bogdana Zdrojewskiego odebrała Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Laureatka Nagrody im. Ireny Solskiej za rok 2018.\nDzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Gabriela Fleszara. Niestety nie mam zdjęcia z muzykiem.\nGabriel Amadeusz Fleszar - urodził się 27 września 1979 roku w Złotoryi. Polski muzyk, wokalista i autor tekstów. Członek zespołu Candida. W szkole podstawowej uczył się grać na fortepianie i gitarze, a w szkole średniej śpiewał w chórze Państwowego Liceum Muzycznego w Legnicy. W 1998 Gabriel wraz z przyjaciółmi założył własną grupę teatralną 300 Chwil Do Deja Vu, z którą wystawił spektakl 4/4 nagrodzony na Festiwalu Teatrów Amatorskich w Legnicy. Wygrał Ogólnopolskie Przesłuchania Wokalistów zorganizowane przez firmę Universal Music Polska. W nagrodę podpisał kilkuletni kontrakt fonograficzny. W 2011 wziął udział w programie The Voice of Poland emitowanym na antenie stacji telewizyjnej TVP2. Oprócz muzyki Gabriel Fleszar próbował także aktorstwa – zagrał główną rolę w polskim filmie Sezon na leszcza w reżyserii Bogusława Lindy.\nDzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Beaty Olgi Kowalskiej. Niestety nie mam zdjęcia z aktorką.\nBeata Olga Kowalska - urodziła się 29 kwietnia 1966 we Wrocławiu. Polska aktorka filmowa i teatralna, choreografka. Jest absolwentką krakowskiej PWST, którą kończyła we wrocławskiej filii w 1991. Pracę w teatrze rozpoczęła jeszcze na studiach. W 1991 została zatrudniona w Teatrze Nowym w Łodzi. Cztery lata później związała się z łódzkim Teatrem Powszechnym. Występowała również w Teatrze Muzycznym w Gdyni, a także w Teatrze Muzycznym „Roma” (m.in w musicalu Mamma Mia!). Jest dwukrotną laureatką Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu oraz nagrody Prezydenta Miasta Łodzi. Popularność na szklanym ekranie zyskała dzięki roli doktorowej w serialu TVP1 Ranczo. Brała udział w ósmej edycji programu Twoja twarz brzmi znajomo, emitowanego w telewizji Polsat, gdzie zajęła czwarte miejsce. Wygrała ósmy odcinek programu, wcielając się w rolę Ewy Demarczyk. W nagrodę otrzymała czek w wysokości 10 tys. zł., który przekazała na rzecz fundacji „Gajusz” z Łodzi.\nDzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Witolda Dębickiego. Niestety nie mam zdjęcia z aktorem.\nWitold Dębicki - urodził się 3 maja 1943 w Dubnie. Polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny. Syn Aleksandra Dębickiego, kawalera Orderu Virtuti Militari. Absolwent PWST w Warszawie (1967). W latach 1989-2010 aktor Teatru Nowego w Poznaniu. Były mąż aktorki, Marii Rybarczyk. Aktorstwo wybrał przypadkowo. Przez lata praktycznie nie schodził ze sceny, zagrał też w wielu filmach i serialach. Największą rozpoznawalność bez wątpienia przyniósł mu serial "Siedem życzeń", w którym wcielił się w Witolda Tarkowskiego, ojca głównego bohatera. I chociaż na brak popularności nie narzeka, przyznaje, że prywatnie nie zawsze mu się układało. W pewnym momencie dał się ponieść rozrywkowemu trybowi życia i wpadł w zgubny nałóg alkoholowy.\nDzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Jacka Borkowskiego. Niestety nie mam zdjęcia z aktorem.\nJacek Borkowski - urodził się 16 kwietnia 1959 w Warszawie. Polski aktor filmowy, teatralny i telewizyjny oraz wokalista. Jako wokalista zadebiutował publicznie w 1970 na Festiwalu Piosenki Harcerskiej w Siedlcach. Laureat Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze (1975). Jest absolwentem XIII LO w Warszawie oraz Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie (1980).Aktor od 7 marca 2009 do 25 kwietnia 2009 występował w programie Jak oni śpiewają, w którym zajął 8. miejsce wśród 14 startujących, przegrywając rywalizację z Bożeną Dykiel.Z pierwszego małżeństwa ma córkę Karolinę, okazjonalnie również aktorkę. W styczniu 2009 ożenił się z Magdaleną Gotowiecką (trzecia żona, zmarła 14 stycznia 2016 w wieku 42 lat na białaczkę. Z tego małżeństwa ma syna Jacka (ur. w 2003) i córkę Magdę (ur. w 2006).\nDzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Katarzyny Ptasińskiej. Niestety nie am zdjęcia z aktorką.\nKatarzyna Ptasińska - studiowała aktorstwo PWSFTViT im. Leona Schillera w Łodzi. Ukończyła Historię na Uniwersytecie Warszawskim, obecnie kontynuuje edukację w Instytucie Kultury Polskiej UW. Grała między innymi w serialu „M jak Miłość”, gdzie wcieliła się w postać Ali Kozłowskiej. Rola „Przyjaciółki” w spektaklu „My, dzieci z dworca ZOO” jest jej debiutem scenicznym.\nDzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Tomiri Kowalika. Niestety nie mam zdjęcia z aktorką.\nTomira Kowalik - urodziła się 3 października 1947 roku we Wrocławiu. Polska aktorka teatralna i filmowa. W 1972 roku ukończyła studia na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. W teatrze zadebiutowała w grudniu 1972 rolą Mollie w Pułapce na myszy Agathy Christie. Aktorka od 1973 roku związana z Teatrem Wybrzeże w Gdańsku.\nDzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Janka Traczyka. Niestety nie mam zdjęcia z wokalistą.\nJan Traczyk - urodzony w 1985 roku w Warszawie. Wokalista i kompozytor. Ukończył Zespół Państwowych Szkół Muzycznych II st. im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie piosenki oraz Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina w Warszawie na Wydziale Kompozycji. Jako dziecko debiutował w głównej roli w operze dziecięcej „Pan Marimba” w Teatrze Wielkim w Warszawie. W latach 2011–2017 śpiewał w teatrze Studio Buffo, gdzie wcielał się m.in. w rolę Jana, głównego bohatera musicalu „Metro”. Od 2016 roku występuje w Teatrze Muzycznym im. Danuty Baduszkowej w Gdyni jako Gringoire – jedna z głównych postaci musicalu „Notre Dame de Paris”. Jest lauratem wielu konkursów wokalnych i kompozytorskich (piosenki), m.in. Festiwalu Piosenki Retro im. Mieczysława Fogga i konkursu na autorską piosenkę „Pierwszy krok” na portalu Łowimy Talenty. Znany jest również z telewizyjnych programów muzycznych takich jak „Szansa na Sukces”, „The Voice of Poland 2” i „Must Be The Music”. Wiosną 2017 roku rozpoczął nagrywanie swojej pierwszej autorskiej płyty.\nDzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Roberta Krzyżowskiego. Niestety nie mam zdjęcia z aktorem.\nRadosław Krzyżowski - urodził się 30 stycznia 1972 w Kluczborku. Polski aktor teatralny, telewizyjny i filmowy. Przez długi czas w podstawówce był przekonany, że zostanie lekarzem, na maturze zdawał biologię. Jednak w trzeciej klasie liceum pobił rekord nieobecności na lekcjach, grał w młodzieżowym zespole rockowym, występował w szkolnym teatrzyku i był członkiem grupy poezji śpiewanej, zdecydował się zdawać do szkoły teatralnej. Po ukończeniu Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie, związał się z Teatrem im. Juliusza Słowackiego (1994–1998 i 2003–2015). Zaczął działać także w teatrze Offowym. Występował potem w teatrach krakowskich: Mniejszym (1996, 1999), Stowarzyszenie Teatralne „Łaźnia” (1999), STU (2000–2001, 2007), Narodowym Starym im. Heleny Modrzejewskiej (1998–2003 i od 2015), Współczesnym (2005), Łaźnia Nowa (2006).\nDzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Laury Łącz. Niestety nie mam zdjęcia z aktorką.\nLaura Ewa Łącz - urodził się 25 października 1954 roku w Warszawie. Polska aktorka teatralna i filmowa oraz pisarka. Jest córką piłkarza i aktora Mariana Łącza i aktorki Haliny Dunajskiej. W 1977 roku została absolwentką PWST w Warszawie, ukończyła też studia na kierunku filologia polska na Uniwersytecie Warszawskim. Na deskach teatru oficjalnie zadebiutowała 3 lutego 1978 rolą kobiety w sztuce Ballada Łomżyńska Ernesta Brylla. W latach 1977-2000 występowała na deskach Teatru Polskiego w Warszawie. W 1983 roku otrzymała Nagrodę im. Zbyszka Cybulskiego. Wystąpiła w kilkudziesięciu filmach kinowych, telewizyjnych, serialach, przedstawieniach teatralnych i Teatru Telewizji. Jest autorką książek dla dzieci, m.in. Sekret czarnego łabędzia, Spełnione marzenia oraz Bajki i wiersze na cztery pory roku. Prowadzi Agencję Artystyczną „Laura”, która zajmuje się organizacją imprez artystycznych dla dzieci i dorosłych. Dwukrotnie zamężna. W latach 1972-1979 jej mężem był muzyk Dominik Kuta. Była też żoną aktora Krzysztofa Chamca (zm. 2001), z którym ma syna, Andrzeja Jaxa-Chamca.\nDzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Doroty Kolag. Niestety nie mam zdjęcia z aktorką.\nDorota Kolak-Michalska - urodziła się 20 czerwca 1957 w Krakowie. Polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna. Ukończyła PWST w Krakowie w 1980. W latach 1980–1982 była aktorką Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu, od 1982 związana jest z Teatrem Wybrzeże w Gdańsku. W 1996 otrzymała odznaczenia: Zasłużony Działacz Kultury oraz Srebrny Krzyż Zasługi z okazji 50-lecia Teatru Wybrzeże. W 2004 otrzymała nagrodę aktorską za tytułową rolę w Matce Witkacego w Teatrze Wybrzeże na Opolskich Konfrontacjach Teatralnych „Klasyka Polska” oraz wyróżnienie za rolę w przedstawieniu Mąż i żona na VIII Międzynarodowym Festiwalu Komedii „Talia” w Tarnowie. Pracuje również jako pedagog. Prowadzi zajęcia z aktorstwa, plastyki ruchu, form i stylów ruchu scenicznego na Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku. Grała w stałej obsadzie seriali Radio Romans (1994–1995) i Pensjonat pod Różą (2004–2006). Obecnie występuje w serialu Barwy szczęścia (od 2007) oraz Przepis na życie. Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 11 października 1996 za wzorowe, wyjątkowo sumienne wykonywanie obowiązków wynikających z pracy zawodowej została odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi. 22 grudnia 2008 z rąk podsekretarza stanu w MKiDN Tomasza Merty odebrała Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Dwukrotnie zdobyła nagrodę za najlepszą drugoplanową rolę kobiecą na Festiwalu Filmowym w Gdyni: w 2009 za udział w filmie Jestem Twój i w 2016 roku za kreację w filmie Zjednoczone stany miłości. Dorota Kolak jest żoną aktora Igora Michalskiego i matką aktorki Katarzyny Z. Michalskiej.\nDzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Sidneya Polaka. Niestety nie mam zdjęcia z wokalistą.\nSidney Polak, właściwie Jarosław Marek Polak - urodził się 7 października 1972 roku w Warszawie.\nPolski wokalista, perkusista, autor tekstów, muzyk i kompozytor, a także producent muzyczny i inżynier dźwięku, dziennikarz radiowy. Sidney Polak znany jest przede wszystkim jako perkusista zespołu T.Love, którego jest członkiem od 1990. Prowadzi także solową działalność artystyczną. Jako dziennikarz związany był ze stacją radiową Roxy FM, w której prowadził autorską audycję „Piątek w Sidney”. Żonaty, ma syna. Pierwszym zespołem muzyka była Cytadela, w której grał od 1988 do 1994. W tym samym czasie, w 1990 został perkusistą reaktywowanego zespołu T.Love. W 1994 wraz z Maćkiem Majchrzakiem stworzyli Incrowd, w którym Sidney grał do 1998. W 2002 rozpoczął karierę solową z zespołem Sidney Polak, a w 2004 roku wydał z nim album, na którym zaprezentował muzykę reggae, hip-hop i folk. Album i muzyk otrzymali sześć nominacji do nagrody Fryderyk roku 2004 (wygrał w kategoriach: kompozytor roku, autor roku i album roku - muzyka alternatywna). 27 marca 2009 miała miejsce premiera drugiej płyty pod tytułem Cyfrowy styl życia, która została wydana przez EMI Music Poland. Pseudonim Sidney pochodzi z jednego z koncertów T.Love, na którym wokalista tego zespołu, Muniek Staszczyk, podczas przedstawiania składu zażartował, że na perkusji gra Sydney Pollack, którego twórczości tak naprawdę Jarosław Polak nie lubi.\nDzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Cezarego Harasimowicza. Niestety nie mam zdjęcia z aktorem.\nCezary Harasimowicz (ur. 20 sierpnia 1955 w Łodzi) – polski scenarzysta, aktor, dramaturg i pisarz. W 1980 ukończył studium aktorskie przy Teatrze Polskim we Wrocławiu. Jest absolwentem Studium scenariuszowego przy PWSFTviT w Łodzi. Film 300 mil do nieba – został uhonorowany w 1989 roku Nagrodą Europejskiej Akademii Filmowej. W 1994 jego scenariusz do filmu Bandyta zdobył pierwszą nagrodę w konkursie Hartley-Merrill w Stanach Zjednoczonych. Dzięki tej nagrodzie Harasimowicz brał udział w warsztatach Roberta Redforda w Sundance Institute, gdzie jego skrypt uznano za najlepszy i podkreślano wybitne walory humanistyczne tekstu. Według scenariuszy Harasimowicza powstało osiem filmów fabularnych oraz seriale, m.in. Przeprowadzki, trzeci sezon serialu Ekstradycja, a także spektakle Teatru TV. Od 1989 był kierownikiem literackim w studiu filmowym. Opublikował trzy powieści, w popularnym magazynie miał stałą kolumnę, gdzie ukazywały się jego opowiadania. Prowadził talk-show w telewizji. Wykłada scenariopisarstwo. Jest członkiem Europejskiej Akademii Filmowej. Rozwiedziony, ma dwie córki. Obecnie związany jest z aktorką Grażyną Wolszczak. Jest wnukiem słynnego jeźdźca, medalisty olimpijskiego, majora Adama Królikiewicza.\nDzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Pauliny Biernat. Niestety nie mam zdjęcia z tancerką.\nPaulina Biernat - urodziła się 9 czerwca 1986 roku w Kielcach. Polska tancerka, psycholog, coach i prezenterka telewizyjna. Wychowała się w Kielcach. Ukończyła naukę w kieleckim II Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Śniadeckiego, jest absolwentką Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie na kierunku psychologii. Treningi tańca towarzyskiego rozpoczęła w wieku dziewięciu lat w kieleckim klubie „Jump”. W parze z Jakubem Żeglenem osiągnęła najwyższą, międzynarodową klasę taneczną „S”. Od 2009 do końca 2011 tańczyła w parze z włoskim tancerzem Stefano Terrazzino, w międzyczasie jej partnerem tanecznym był też Marek Dedik. Wiosną 2010 zadebiutowała w charakterze trenerki tańca w programie TVN Taniec z gwiazdami. Od 7 marca do 2 maja 2010 partnerowała aktorowi Arturowi Barcisiowi w jedenastej edycji programu, w której zajęli siódme miejsce. Od 4 września do 6 listopada 2011 występowała w trzynastym sezonie programu w parze z piosenkarzem Michałem Szpakiem, z którym zajęła piąte miejsce, odpadając w dziesiątym odcinku. 10 marca 2012 wzięła udział w pierwszym Tanecznym Turnieju Gwiazd „Elixa 2012”; w parze z modelem Pawłem Stalińskim zajęli drugie miejsce. W 2014 wzięła udział w pierwszej, emitowanej przez telewizję Polsat, edycji programu Dancing with the Stars. Taniec z gwiazdami. Od 7 do 14 marca 2014 partnerowała aktorowi Jackowi Lenartowiczowi w pierwszej, polsatowskiej edycji show i zajęła z nim przedostatnie, jedenaste miejsce, odpadając w drugim odcinku. Od 3 do 17 marca 2017 tańczyła z dziennikarzem sportowym Tomaszem Zimochem w siódmym sezonie programu i zajęła z nim dziewiąte miejsce, odpadając w trzecim odcinku. W 2015 zaczęła prowadzić cykl Para do poprawy, emitowany w programie Dzień dobry TVN. Była też prowadzącą autorskiego programu Inspired.by, realizowanego dla portalu Business & Prestige. Od 2018 prowadzi program Taniec życia, realizowany dla serwisu internetowego Onet.pl. Była zaręczona z Kubą Miatkowskim. W kwietniu 2018 w rozmowie z serwisem Plejada.pl potwierdziła rozstanie z partnerem, do którego doszło latem 2017.