Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok - Page 2\nPierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok\nGaleony : 30346\nLiczba postów : 50253\nTemat: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Sob Gru 28 2013, 12:30\nPociąg zatrzymał się na stacji w Hogsmeade, a zastępy uczniów, przebranych już w hogwarckie szaty, wysypały się na peron. Starsi uczniowie zaczęli zmierzać w stronę powozów. Dla niektórych, być może, od tego roku nie były już niewidzialne.\nPonad wrzawą dziesiątek podekscytowanych głosów przebił się ten należący do nauczyciela zbierającego przy sobie pierwszaków. Nie porzucono tradycji przeprawiania się łódkami przez jezioro. Dzieciaki były równie przestraszone, jak i zachwycone wszystkim, co się dzieje. Na szczęście wieczór był ciepły, dalej niemalże letni - jeśli ktoś wpadnie do wody, by poprzytulać się z Wielką Kałamarnicą, przynajmniej nie zmarznie! Prowadzeni na nauczyciela, szli jakiś czas stromą ścieżką, aż za którymś jej zakrętem, wyłoniło się przed nimi wielkie, czarne jezioro. Po drugiej stronie ciemnej toni, osadzony na wysokiej górze, z rozjarzonymi oknami na tle gwieździstego nieba, wznosił się ogromny zamek z wieloma basztami i wieżyczkami. Czwórkami powchodzili do łodzi i przemierzyli jezioro, wpatrując się w monumentalną budowę, ich nowy dom. Przemierzywszy kurtynę bluszczu, przepłynąwszy przez ciemny tunel, dotarli w końcu do małej przystani i wyszli na skaliste nabrzeże. Przeszli przez wydrążonym w skale, zimnym i ciemnym korytarzu, aż w końcu znów otuliło ich ciepłe, wieczorne powietrze, gdy wyszli na gładką murawę w cieniu zamku. Stanęli przed dębową bramą, skąd odebrał ich inny nauczyciel.\nGdy szli przez ogromną salę wejściową, nauczycielka odezwała się, tłumacząc im po drodze co się teraz stanie. Powiedziała o ceremonii przydziału, scharakteryzowała pokrótce domy, wspomniała o Pucharze i punktach. Zapowiedziała, że zaraz odbędzie się ceremonia, a ona wróci o nich za kilka minut. Zniknęła, zostawiając bandę pierwszoroczniaków w sali wejściowej, zapominając, że nie określiła, w jaki sposób rozgrywa się przydział do domów. Część maluchów podejrzewała pewnie, że czeka ich jakiś okropny test!\nobecne siódme klasy są pierwszakami!\nmacie jakiś czas, by porozmawiać przed Wielką Salą, wymienić się spostrzeżeniami, pobać przed ceremonią przydziału. możecie opisać również samą drogę do Hogwartu, może ktoś faktycznie wpadł do wody albo poznał kogoś w pociągu?\nstarsi uczniowie są już w Wielkiej Sali, ale, biedacy, siedzą jeszcze o suchym pysku i pustych żołądkach!\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Sob Gru 28 2013, 21:09\nGłośno żuła gumę przemykając przez salę wejściową. Z nogawek jej spodni ściekała woda, zostawiając mokre ślady. Fran zupełnie się tym jednak nie przejmowała. Założyła się z Tomem, że przeskoczy z jednej łódki do drugiej, gdy nauczyciele już wprowadzą pierwszaki do klasy. Schowani za wielkim drzewem przeczekali, aż nauczyciele z podopiecznymi znikną, po czym pędem udali się w stronę, jeszcze nie schowanych, łódek. Mimo zmroku weszli do jednej z nich przez krótką chwilę przekomarzając się, do której muszą przeskoczyć. Wybrali tą oddaloną o dwa metry. Podali sobie ręce, przypieczętowali napluciem i zabrali się za realizację planu. Jednocześnie cofnęli się o dwa kroki, stojąc w pierwszej łódce i już po chwili mocno odepchnęli przeskakując do kolejnej. Nie pomyśleli jednak o tym, że łódki na jeziorze są znacznie bardziej chybotliwe. Kiedy odpychali się z pierwszej, ta się osunęła do tyłu, w efekcie czego marne były ich szanse na bezpieczne wylądowanie w drugiej łódce. Frances wpadła całymi nogami do lodowatego jeziora, podobnie z resztą jak jej kompan. Przez kilka minut walczyli, próbując wdrapać się na pokład, by udowodnić, które z nich jako pierwsze się tam znajdzie. Przebiegły Tom oparł się na jej ramieniu, bardzo szybko podnosząc, tak, że nim zdążyła go od siebie odepchnąć, ten już był w łodzi.\nNie dość, że przegrała zakład, to jeszcze była cała mokra. Nieudolnie rzuciła zaklęcie suszące, acz nie miała go jeszcze odpowiednio wyćwiczonego, przez co tylko część jej spodni wyglądała na nienaruszoną. Kiedy wracali do zamku, obiecała Tomowi, że już niebawem się na nim odegra, wrzucając go na połów dla kałamarnicy.\n- Nic się nie bójcie, sprawdzą tylko czy coś potraficie z magii. Na pewno mało która z was trafi do tego domu dla przygłupich bab - Zawołała w stronę przestraszonych pierwszaczek, gdy wymijała je na korytarzu, by zasiać w nich jeszcze ziarno niepokoju. Ona, zadowolona trzecioklasistka z krótko przyciętymi włosami, jak widać idealnie reprezentowała ten najmądrzejszy dom, nie potrafiąc nawet dokładnie rzucić zaklęcia suszącego. Uśmiechnęła się jeszcze raz w stronę dzieciaczków i pędem wbiegła do wielkiej sali, szybko docierając do swojego stołu.\nJeśli istniałby dom, w którym trafiają same baby, szczególnie te kochające się w różach to uciekłaby ze szkoły, o!\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Sob Gru 28 2013, 21:52\nElijah liczył na to, że uda mu się przemknąć przez Wielką Salę i wszystkie pozostałe obowiązki, które czekają ich tego dnia. Chciał znaleźć się już w łóżku i obudzić się następnego dnia -już lekko oswojony z aurą tego szkockiego zamku. Tymczasem pogrążył się w myślach. Wyobrażał sobie co teraz robią jego koledzy. Dziś, pierwszego dnia szkoły zarówno dla niego jak i dla nich. Z tą drobną różnicą, że Elijah był tu, a jego przyjaciele z dzieciństwa w ciepłej, jasnej i dobrze znanej Francji. Myślał o rozgrywkach Quidditcha, lekcjach, nauczycielach i ogólnej atmosferze panującej w Beauxbatons. Wszystko było tam, a on i książka Rity Skeeter -tu. W zimnych ścianach brzydkiej i deszczowej Wielkiej Brytanii. Ściany, woda, sklepienia, rury, posadzka, buty...\nButy? Ktoś stał przed nim. Może patrzył na niego. Może coś do niego mówił. Padło pytanie o ciekawą książkę. Spojrzał na dziewczynę wielkimi oczami przez olbrzymie okulary. Nie mógł przecież wyjść na okropnie nieśmiałego. Nie był taki. Jakoś tak po protu dziś było. Niezależnie od wszystkiego. Wypadało jakoś odpowiedzieć.\n-Oui -odpowiedział ale to było chyba troszkę zbyt mało. -Jest ciekawa, ale trochę pozbawiona szacunku do tak ważnej osoby jaką był Dumbledore -mówił starając się ukryć swój akcent co wyszło trochę pokracznie. Jeszcze w pierwszej klasie jego akcent był silniejszy, niż w siódmej. Nadal stał oparty o ścianę z lekko wyciągniętymi nogami. Trzymał mocno książkę i patrzył na dziewczynę.\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Sob Gru 28 2013, 22:46\nLai stała wgapiając swoje niebieskie oczęta w drzwi od Wielkiej Sali, które teraz szczelnie zamknięty nie potrafiły nawet uchylić choć rąbka tajemnicy o tym, jak jest w środku... Wolałaby już być na drugim, trzecim, choć nawet i piątym roku, aby nagle tam wejść i wesoło do wszystkich pomagać, bo przecież byłaby tam już tak bardziej jakby od zawsze, prawda? Uśmiechnęła się sama do siebie, bo przecież każdy miał ważniejsze sprawy niż rozmowę z nią, ale nagle usłyszała, że ktoś zwrócił się bezpośrednio do niej.\nLaila nagle sięgnęła dłonią do swoich rozpuszczonych włosów, które wygładziła dłonią. Przecież nie chciała sprawić wrażenia niechlujnej, bo nie daj Merlin trafi do piątego domu samych przykrości i faktycznie zostanie tam uwięziona.\nUśmiechnęła się do dziewczęcia, które ją zaczepiło i zanim zaczerpnęła powietrza, żeby podzielić się z nią dość nieprecyzyjną odpowiedzią, to zaraz pojawił się pewien duch, który wyjaśnił to lepiej od niej. Lai jakby ucieszyła się, że ktoś ją od tego wszystkiego odciążył, lecz zaraz złapała dziewczynę za rękę i konspiracyjnie mruknęła.\n- A nawet jeśli jedzą, to ja nie będę jadła. A Ty? - Spytała patrzą teraz na blondynkę, jak na kogoś kto mógł do tej pory jadać wszelkie takie dania na śniadanie. A kto ją wie, skąd pochodziła. Wszak Hogwart zawierał w sobie mnóstwo ludzi o różnych narodowościach, tradycjach i Lai wcale by nie mogła tego źle potraktować gdyby okazało się, ze nowa znajoma z przyjemnością pochłania koty, a z futerka robi sobie czapki zimowe. Och, zatem czekała na odpowiedź!\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Sob Gru 28 2013, 23:32\nGdyby okazało się, że wszyscy posiadaczy różdżek są zobowiązani do rytualnego spożywania kotków, Ulyssa z pewnością połamałaby swoją nowiutką różdżkę i popędziła ile sił w nogach do domu, łapiąc przy tym bez słowa bliźniaczkę, dla jej własnego dobra. Oczywiście miała nadzieję, że jednak nikt jej nie każe podchodzić z widelcem do żadnych przytulaśnych zwierzątek, zwłaszcza, że jak na razie wszystko co widziała, wprawiało ją wyłącznie w zachwyt i chętnie nacieszyłaby oczy jeszcze przez najbliższe lata. Kiedy wpatrywała się w nieznajomą, przegryzając wargę, nagle pojawił się duch. Dla małej, szarej mugolaczki był to na tyle niecodzienny widok, by pisnęła, nawet nie będąc pewną, czy bardziej się boi czy ekscytuje. W końcu zdecydowała, że to drugie. Wytrzeszczyła oczy, wpatrując się w ducha. Taki niesamowity. Taki latający. Taki łał.\nW końcu otrząsnęła się, bo zjawa udzieliwszy odpowiedzi podryfowała w dal.\n- To dobrze – stwierdziła po krótszych przemyśleniach i po chwili dodała w charakterze wyjaśnienia. – bo mój brat mówił, że jedzą.\nW jednej chwili napadła ją straszna, mrożąca krew w żyłach myśl, że brat mógł ją najzwyczajniej w świecie oszukać. Tak jak wtedy, gdy nie chciał, żeby kręciła się z nim i jego starszymi kolegami i powiedział, że w świetle księżyca duzi chłopcy zamieniają się w potwory, które zaciągają małe dziewczynki na pole i tam zjadają. Co prawda go wyśmiała, ale zawsze gdy robiło się ciemno, uciekała do domu, najbardziej okrężną drogą, z dala od pola. Szybko jednak zbagatelizowała tą śmieszną myśl, stwierdzając, że Baxter musiał się zwyczajnie pomylić. Głupiutki.\nPochyliła się konspiracyjnie do nowej koleżanki, gdy ta złapała ją za rękę.\n- Ja też nie! – zapewniła ze zdeterminowaną miną, w odpowiedzi na pytanie brązowowłosej. O ile była osóbką, którą bardzo łatwo przekonać albo przekupić (garść cukierków i miłość po grób), to w niektórych kwestiach była nieugięta. – Kotków się nie je! – pouczyła koleżankę bardzo mądrym głosem. Ulkowa rozmówczyni powinna już w tym momencie zapamiętać, że Ula wbrew pozorom ma dużo mądrości w głowie, także powinna się jej trzymać! Kotków się nie je i kropka!\nA w ogóle to mała mugolaczka musiała przyznać, że ta dziewczynka obok była całkiem w porządku. W każdym razie partnerka w niejedzeniu kotków, w razie jakby takie konsumpcje się jednak odbywały. Obie nie jadłyby, ramię w ramię!\n- Jestem Ursula – przedstawiła się w końcu z szerokim uśmiechem. Po czym ledwo zdążyła odetchnąć, zmarszczyła brwi bo wpadła jej do głowy kolejna myśl - Istnieją czekoladowe żaby?\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Nie Gru 29 2013, 00:09\nMinęły dwa dni, odkąd Skyla po raz pierwszy zafarbowała swoje włosy. Razem z mamą wybrała dwa odcienie różowego - pastelowy oraz delikatny róż na czubku głowy, przechodził w swoją wściekłą i rzucającą się w oczy odmianę dokładnie na końcówkach włosów. Co prawda Skyli nieszczególnie odpowiadał mundurek, który zdecydowanie odcinał się na tle pozostałej, kolorowej garderoby dziewczynki, ale uznała, że kiedy już dowie się, gdzie ta pomarszczona, zabawna tiara ją przydzieli (miała dwa typy domów do których chce trafić), ozdobi go aplikacjami z motywem zwierzęcia z herbu (dostała od tatka, z okazji rozpoczęcia nauki w Hogwarcie, magiczny zestaw do rysowania ruszających się wzorów na tkaninach) i mundurek nie będzie już takim zwykłym, szarym i bardzo nudnym kawałkiem materiału. I w ogóle, kiedy Skyla pozna już swoich Najlepszych Na Świecie Przyjaciół Do Kolorów I Przygód (tak w myślach nazywała swoich potencjalnych, nowych kolegów i koleżanki z Hogwartu) im też ozdobi mundurki! Ale raczej nie pożyczy magicznego zestawu do rysowania, jakoś wątpiła, iż ktokolwiek mógłby ozdobić ich szare mundurki lepiej niż ona sama.\nPodróż pociągiem minęła Skyli na ocenianiu sytuacji. Była troszkę rozczarowana, bowiem sądziła, iż uczniowie Hogwartu to jedna, wielka, kolorowa rodzina, tymczasem oni wcale nie różnili się znacząco od tłumów, które razem z Grace i mamą mijały kilka dni temu na Pokątnej. Quinley podejrzewała, że Humphrey dostał się do Hogwartu przez jakiś całkowity przypadek, ktoś coś pomylił, zbieżność imion... no wiecie, małej Sky wydawało się, że w takim Ministerstwie to pracują sami nudni ludzie, którzy ciągle się mylą, więc nikogo nie zdziwiło, że tak nudny brat jak Hump chodzi do tak wystrzałowej szkoły, wszyscy są przyzwyczajeni do takiego niedbalstwa tych z góry!\nTymczasem jedenastoletnia Skyli minęła co najmniej paru takich dryblasów, łudząco podobnych do swojego nudnego, jak flaki z olejem, braciszka. Do którego nie zamierzała się przyznawać, jeszcze ktoś ją z nim skojarzy. Swoją drogą od Grace też chciała odciąć się jak najszybciej, bowiem słyszała już parę historii o tym, jak młodsze rodzeństwo, od pierwszych dni szkoły, kojarzone było tylko ze swoimi braciszkami i siostrami, ba, istniało nawet ryzyko, że zamiast Skyli, ktoś nazwie ją Grace!!!\nA ona nazywała się Skyla Astrid Quinley. I postanowiła, że nikt nigdy nie śmie jej nazwać inaczej. Bo jak nie... na pewno zrobi im coś strasznego. Makabrycznego. Będzie jak ta królowa z Alicji w Krainie Czarów, ta czerwona, przerażająca. Skyla, tak jak królowa, skróci ich o głowy. O tak, jedenastolatce to stwierdzenie bardzo się spodobało. Tak bardzo, że z radości postanowiła aż puścić dłoń Gracie i zanurzyć się w tłum innych pierwszaków. Poszukiwania nie były łatwe, nie znalazła nikogo, kogo włosy byłyby intensywnością koloru zbliżone do jej fryzurki, ale!, usłyszała za to skrawek rozmowy dwóch innych dziewczynek. Ursuli i Laili, ale o tym jeszcze nie wiedziała\n- Mój sąsiad mi powiedział, że on je kotki i żebym go nie denerwowała, bo mnie też zje - wtrąciła się w rozmowę, po czym zignorowała pytanie o żaby. Co za oczywista oczywistość, gdzie ta dziewucha żyła, że nie słyszała o czekoladowych żabach??? - Ja jestem Skyla Astrid Quinley.\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Nie Gru 29 2013, 00:34\nLaikową całkowicie pochłonęła rozmowa o kotkach i jedzeniu ich przez czarodziejów. Co prawda wszystko, co opowiadali jej Emrys i Alan, zostało sprostowane przez panią Howett, ale Lai wychodziła z założenia, że kobieta to chce tylko ją uspokoić i całkowicie wyciszyć, żeby wyjechała wreszcie do tego zamku! Tak, bo wszyscy chcą dla niej źle i niedobrze. Z tą myślą teraz słuchała Ursuli zastanawiając się jakie jeszcze legendy wiążą się z tym, co opowiadali jej Gryffoni i właściwie co się jeszcze nie zgadza. Na całe szczęście nie mówili nic o jedzeniu kotów, a i ten bzdet sprostował przemiły duch. Ponadto dużo rzeczy się teraz w głowie działo u Laili i bardzo podobał się jej fakt, że na całe szczęście podpisały nieświadomie pakt, że ani jedna, ani druga nie sięgnie nigdy po mięso z kota. Ach te umowy jedenastolatek!\nKoniec z końców Lai patrzyła na wszystko z szeroko otwartymi oczyma, aby pochłonąć jak najwięcej, jakby była tu ostatni raz. Jakby nie przyjmowała do głowy argumentu, że jeszcze tak się nasyci tym widokiem, że już nigdy więcej nie będzie chciała tego oglądać!\n- A ja jestem Laila! - Oczywiście nie dodała nazwiska, bo nie chciała zostać skojarzona z tym strasznym Gryffonem, który obiecał matce, że jej pomoże się odnaleźć w pociągu, a właściwie to uciekł i pozostawił ją samą i tylko dzięki wielkiemu szczęściu odnalazła jakieś wolne miejsce.\nA zanim zdążyła się pozbierać do odpowiedzi apropo tych czekoladowych żab, to po chwili wyrosła za nimi jakaś duszyczka, która wcięła się im do jakże mądrej konwersacji na co Lai machnęła głową w ramach tego, że zarejestrowała jej imię w swojej głowie. Ona nie miała jeszcze takich planów co do mundurka czy coś, bo właściwie to była tak wszystkim na razie zachwycona, że tak ważne sprawunki na razie odsunęła o krok dalej, a żeby potem lepiej wyróżnić się na tle tych cudowności!\n- Och tak istnieją, ale są mniej okropne niż ropuchy prawdziwe! Dostaje zawsze na urodziny kilka żab! - Pochwaliła się Ursuli, z którą podbiła swoją znajomość uściśnięciem rączki, co również poczyniła z Astrid!\n- Hm! I myślisz, że ma już pomysł na to jak Cię przyrządzić?! - Spytała Lai nie do końca wierząc w opowieści dziewczęcia.\n- A właściwie to myślałyście do jakich domów chciałybyście się dostać?! - Spytała Howett przyglądając się bacznie dziewczynom.\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Nie Gru 29 2013, 01:25\nKiedy super Ulkowa siostra zamiast chodzić z Ulą grzecznie za rączkę, poszła sobie radośnie bratać się z osobami, które nie były Ulą, ta bawiła się wyśmienicie. Podziwiała wszystkie te zamkowe dziwy, których nigdy nie widziała, naturalnie nigdy nie będąc w zamku. Tak jak Laila, nie myślała o tym, że zdąży się nacieszyć tymi wszystkimi widokami. Po prostu się zachwycała, tymi okrągłymi, błyszczącymi ślepiami. Nawet zapomniała jak nieokrzesanie wygląda z zabłoconymi na kolanach zakolanówkami i rozrzuconymi w nieładzie złotymi loczkami.\nW ogóle była przeszczęśliwa, zwłaszcza, że znalazła super koleżankę, którą również cieszył fakt wspólnego nie jedzenia kotków. Kiedy skończyła zakodowywać w głowie imię swojej nowej koleżaneczki, obok pojawiła się potencjalnie nowa. Ale Ula ledwo na nią spojrzała i nawet nie zdążyła rzucić jakiejś nieprzemyślanej uwagi, bo z ust nowej wyleciała uwaga o sąsiedzie, która wstrząsnęła blondyneczką.\n- Na prawdę? – przeraziła się Ula. No jak ta różowa dziewczyna może mówić o tym tak spokojnie? Toż to przeokropne zjawisko, jeszcze zje wszystkie kotki i Ziemia będzie całkowicie bezkotkowa, a w powiększeniu skali zjawiska, może nawet bezkróliczkowa! Toż to koniec świata! Kiedy jednak spojrzała na swoją koleżanką od niejedzenia kotków, ta wydawała się spokojna. Z lekką niepewnością i Ula postanowiła wybić sobie z główki wszystkie okropne myśli jakie się wdarły, gdy pomyślała o złym kotkożernym i dzieciożernym sąsiedzie Skyli. Zamiast zamartwiania się o życie małych stworzonek, postanowiła jak człowiek przywitać się z różowowłosą.\n- Czyli, że co? Robią czekoladę? – podpytała wciąż nie rozumiejąc wyjaśnień Laili. Ciekawe jak żaby mogą robić czekoladę. Nie mają rączek jak ludzie. Dziwne to wszystko! – Ja mam żabę, ale nie robi czekolady – dodała po chwili.\nZamrugała niemo, gdy Laila spytała o domy w Hogwarcie. Profesorka opisała wszystkie domy pokrótce (mówiła za szybko!) zanim sobie poszła zostawiając rozgadanych smarkaczy, ale czego można oczekiwać od ulotnej pamięci Urszulki. Zostały jej w głowie jakieś tam mgliste nazwy, ale wszystkie fakty jej się zupełnie zmieszały i niczego nie była pewna. Chociaż nie, jednego była pewna.\n- Hufflepuff brzmi śmiesznie – oznajmiła jako odpowiedź, a co - huff – puff – dodała wesoło, delektując się zabawnym słowem. Mogłaby być sobie w takim huffie-puffie. Zdecydowanie. Żaden inny dom nie miał tak melodyjnej nazwy!\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Nie Gru 29 2013, 06:04\nPoruszyła się niespokojnie, gdy przez tłum przeszła trzecioklasistka. Dom dla przygłupich bab? Sereny nie martwiło to do jakiego domu zostanie przydzielona, ponieważ kompletnie nie znała panujący pomiędzy domami sporów i parcia na którykolwiek z nich. Fluvius nie miała starszego rodzeństwa, rodziców czy kogoś z rodziny, kto uczęszczałby do Hogwartu i opowiedziałby jej o tutejszych zwyczajach. Z paroma plotkami, albo faktami zdążyła się już zapoznać. Strach było w niektóre wierzyć! Wracając do sytuacji; przechyliła lekko głowę zamyślona, słysząc jego odpowiedź.\n-Naprawdę? Ludzie często oczerniają innych, a zazwyczaj z czystej zazdrości. Smutne, że nie wydala jej wcześniej, gdy Dumbledore mógł sprostować parę spraw. Chociaż taki czarodziej pewnie nie zawracałby sobie głowy pogłoskami...\nGdy zdała sobie sprawę, że zaczyna się rozgadywać, ugryzła się w język. Nie raz mama mówiła jej, by nie zagadała drugiej osoby na śmierć. Uśmiechnęła się delikatnie i zerknęła na drzwi ciekawa co się za nimi kryje. Wróciła wzrokiem ku chłopakowi. Po jego akcencie wywnioskowała, że nie jest stąd i raczej nie odpowie na nurtujące ją pytania odnośnie domów i całego tego zamieszania.\n-I jak Ci się tu podoba, bo... jesteś z Francji, nie? Tam pewnie nie jest tak wilgotno... - przerzuciła włosy na jeden bok -O, a tak w ogóle to jestem Serena!\nWyciągnęła dłoń na przywitanie. Taka roztrzepana, że zapomniała się przedstawić na początku. Pewnie nie raz jeszcze przez jej chodzenie z głową w chmurach, straci punkty dla jej przyszłego domu. Albo jeszcze jakiś paskudny szlaban!\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Nie Gru 29 2013, 14:18\nNo i zrobiło się niezręcznie. Cóż, sama jesteś sobie winna, Bonnie.\n- Właściwie, to nie. Wychowywałam się z babcią i rodzicami... ale oni... nie ma ich już poprostu - wydusiła z siebie cicho. Nie chciała o tym rozmawiać, nie miała nawet pojęcia czemu to powiedziała. Przecież mogla coś nazmyślać. Ale zmyślanie nie było jej dobrą stroną. A teraz trzebaby coś wymyślić, żeby załagodzić sytuację. "Nie ma to jak zrobić z siebie ofiarę" pomyślała.\n- Ale wiesz, strasznie długo nas tu trzymają. Mógłby ktoś już tutaj po nas przyjść, nie sądzisz? Tak wogóle, jak dowiedziałaś się, że jesteś czarownicą, jeśli nie jesteś wprost z naszego świata? Wysłali kogoś ze szkoły, czy jak? - zapytała z prędkością kolibra. Tylko, żeby zmylić dziewczynę. "Oby się udało".\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Nie Gru 29 2013, 14:55\nOj nie to nie zadziała. Umiem prześwietlić człowieka z prędkością światła. Wiedziałam że dziewczynie jest nie łatwo po stracie rodziców, ale widziałam też że nie chciała o tym rozmawiać więc postanowiłam też udawać. Tak będzie lepiej. Lepiej. Słysząc jej pytanie trochę odpłynęłam, bo sama nie wiedziałam skąd Anabel wiedziała na temat tego wszystkiego.\n- Racja trochę długo.-Odpowiedziałam na pierwsze pytanie, ale drugiego nie ogę przegapić. Było by to nie grzeczne. -Moja hmm... -Jak mam ją nazwać? Matka, opiekunka, rodzina zastępcza? Nie żadne nie pasowało. -Powiedziała mi to Anabel. To kobieta która mnie hmm wychowała. Powiedziała mi to w urodziny. Nie wiem skąd wiedziała i dlaczego akurat w tedy. Dla tego jestem taka nowa. Nowsza od innych.\nChyba nic więcej nie trzeba było wiedzieć. Ona też za dużo nie mówiła o swojej przeszłości. No trochę tajemnic się przyda. No może bym jej powiedziała jak byśmy się znali trochę dłużej, ale powiedzieć że prawdopodobnie moja matka zostawiła mnie przed bramą sierocińca z karteczką, a Anabel znalazła mnie parę minut później i zareagowała. Jak by to zabrzmiało. Jak bym była jakaś szalona że w ogóle normalnie funkcjonuje.\nDodatkowo : teleportacja, pół wila\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Nie Gru 29 2013, 15:19\nNie od dziś wiadomo, że zarówno sąsiedzi, jak i przyjaciele rodziny czy sama rodzina 11-letniej Anneliese zwykła mówić, że blondynka jest nad wyraz dojrzała jak na swój wiek. Może dlatego, że nie interesowały ją te same rzeczy, które zazwyczaj interesowały dzieci w jej wieku, nie w głowie były jej jakieś głupie psikusy czy durne zabawy. Wszystko zapewne przez takie, a nie inne wychowanie i zamykanie w złotej, rodzicielskiej klatce. Nie była aspołeczna, nie stroniła od ludzi, nie patrzyła na nich, jak na przybyszy z innej planety, po prostu można powiedzieć, że wybierano jej znajomych w drodze ścisłej selekcji.\nNie zachowywała się więc tak samo, jak reszta pierwszaków wokół niej. Na jej twarzy nie było przerażenia czy wyjątkowej fascynacji wszystkim, co ją otaczało, nie zachwycała się wszelkimi szczegółami Sali Wejściowej, a paplającej obok niej jakąś dziewczynkę ignorowała z pełną premedytacją. To ta dziwaczka, która prawie ją zabiła w pociągu, gdy bawiła się własną, nowo zakupioną różdżką i podpaliła skraj jej szaty. Na szczęście szybko ugasił ją jakiś starszy uczeń, bo jasnowłosa nie chciała myśleć, jakie szkody by jej wyrządziła i najwyraźniej ów uczennica nie pamiętała tej małej wpadki lub w specyficzny sposób chciała pokazać, jak bardzo jej przykro. Cóż, skora do wybaczania nie była, więc tylko odsunęła się od niej na kilka kolejnych cali, jednak cały czas stojąc w zgrabnym szeregu, w którym ustawiała ich jakaś nieznana kobieta. Przeczesała ręką długie i proste, sięgające do pasa blond włosy, których nigdy nie miała serca ścinać bardziej, jakby nie zauważając stojącego tuż za nią chłopca, który wpatrywał się w jej ruchy z wyraźnym zainteresowaniem. Tyle emocji wokół, a ona jedyna zdawała się odcinać od tego wszystkiego grubą barierą pozornej obojętności i spokoju. Pozorną, bo wewnątrz kiełkował w niej lekki niepokój. Ojciec jej powtarzał, że nie ma możliwości, by dostała się gdziekolwiek indziej, niż do Slytherinu. Wszak on sam ukończył ten dom, więc jako jego pierworodna córka powinna dostać się tam z miejsca, szczególnie z cechami, które sam Salazar by sobie cenił. Mimo targały nią wątpliwości, które maskowała rzucanym od czasu uprzejmym uśmiechem, co by nie być taką niewzruszona, porcelanową laleczką. Prawda była jednak taka, że nic a nic ją nie obchodziło i nie paliła się do zawierania nowych znajomości. Chciała tylko, by było już po wszystkim.\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Nie Gru 29 2013, 17:42\nChłopak rozproszył się lekko z powodu wrzawy i gwarnych rozmów, które panowały przed drzwiami. A tak, książka. Emmm...\n-Myślę, że nie zrobiłaby tego za życia pana Dumblerode'a. -trochę wykorzystała fakt jego śmierci, by móc napisać to, co chciała i nikt nie mógł, tak naprawdę, tego wszystkiego zweryfikować. Tymczasem jego próba ukrycia akcentu spełzła na niczym. No cóż. -Moja rodzina pochodzi z Francji. Mieszkam w Irlandii, ale częściej niż na wyspach jestem w Marsylii. Tam mam dziadów od mamy. -wyjaśnił i planował powiedzieć jeszcze coś, ale doszedł do wniosku, że nie będzie streszczał dokładnej sytuacji swojej rodziny i biografii. Już nie ukrywał akcentu, ale też starał się mówić tak, by rozstać zrozumianym. Dziewczyna podała mu rękę i przedstawiła się. -Elijah -wypowiedział swoje imię. To imię brytyjskie, ale wypowiedziane z francuskim akcentem było prawie że, nie do powtórzenia dla osoby nie mówiącej płynnie po francusku. -We Francji jest zdecydowanie bardziej słonecznie i sucho. W Irlandii cieplej, ale pogoda bardziej zmienna -dopiero po chwili dostrzegł brak orzeczenia w swoim zdaniu. Był wyczulony na poprawną angielszczyznę w swojej mowie. Zdarzało mu się czasem mówić po angielsku, ale z francuską składnią.\nTeraz chłopak zastanawiał się co zrobi z książką, gdy nadejdzie test Tiary Przydziału. Jego starsza siostra, która rok wcześniej skończyła Hogwart (chyba wszyscy tu mają starsze rodzeństwo) wprowadzała go podstawy wiedzy o tej szkole. Jak na razie wiedział tyle, ile potrzebował do przetrwania. Niech coś się już zacznie.\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Nie Gru 29 2013, 17:52\nLorelei podczas podróży pociągiem nie podziwiała widoków za oknem, nie dosiadła się też do swoich przyjaciół. W ekspresie panował ogromny rozgardiasz, Ślizgonka nie miała ochoty przedzierać się przez masy uczniów aby znaleźć znajomych, zajęła więc miejsce w jednym z luźniejszych przedziałów. Pod ręką miała ogromną księgę, znalezioną w piwnicy. Opasłe tomiszcze nie miało tytułu ani na okładce, ani na grzbiecie, było oprawione w porządną skórę i ważyło naprawdę dużo, lecz Lorelei nie zrażała się tym i dzielnie targała je ze sobą. Usiadła na jednym z wolnych miejsc i całą drogę spędziła na czytaniu o smokach. Pod koniec podróży przebrała się w szaty i, jak co roku, wyszła na spotkanie z testralami.\nStworzenia przerażały ją do szpiku kości. Pierwszy raz zobaczyła je w drugiej klasie, nie miała wtedy pojęcia, dlaczego nie wszyscy je widzą. Wszystkiego dowiedziała się w bibliotece, nie potrafiąc powstrzymać ciekawości. Od wtedy jakoś trudniej było spać spokojnie, wiedząc, że na terenie Hogwartu znajdują się stworzenia przypominające śmierć rodziców. W tym roku nie dała po sobie poznać, że się boi. Z dumną miną zajęła miejsce w powozie, razem z Veronique i Brooklyn, perfidnie wpatrując się w testrale. Zawzięta czternastolatka.\nWchodząc do Wielkiej Sali zdążyła zauważyć znajomą postać, której widok od razu poprawił jej humor. Ciągnąc ze sobą swoją księgę, podbiegła do stołu Krukonów, zajmując miejsce obok Samaela, nie zważając na to, że mogą przegonić ją prefekci.\n- Hej! - przywitała się energicznie, uśmiechając się do chłopca i całując go w policzek. Listy listami, Elise chciała znów go zobaczyć. - Patrz, to ta księga - powiedziała szeptem, rozkładając stary egzemplarz na kolanach, na losowej stronie. Przedstawiała ona dokładną budowę Rogogona Węgierskiego. Lacey westchnęła tęsknie. - Są cudowne.\n- Adrien się stresuje? - zapytała, oglądając się za siebie. Drzwi do Wielkiej Sali były otwarte, nie pojawili się jeszcze wszyscy, ale nie mogła dostrzec brata Samaela.\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Nie Gru 29 2013, 21:03\nZ zamyślenia i oczekiwania wyrwał się w trybie ekspresowym, gdy zobaczył Lorelei Lacey Elise. Uśmiechnął się do niej szeroko i pomachał, ale i tak już biegła w jego stronę.\n- Cześć! - odparł entuzjastycznie i zamilkł na chwilę, gdy ucałowała go policzek. Trzynastoletni Samael zarumienił się nawet na szyi i próbował to ukryć, odwracając się na chwilę, jakby poszukiwał dzbana z sokiem dyniowym. Zrobiło mu się, nie wiedzieć czemu, trochę gorąco i zachciało pić!\nDalej trochę nie mógł uwierzyć, że to się dzieje. Nie wiedział, czy uważa się ich za parę, czy co... on po prostu uwielbiał spędzać czas w jej towarzystwie i robił to kiedy tylko mógł. Teraz nie mógł doczekać się przyjścia Adriena jeszcze bardziej - niech tylko zobaczy, jaka Elise jest prześliczna!\nZerknął na otwartą księgę. Na obu stronicach był ogromny rysunek smoka.\n- Łał - wydusił z siebie tylko, wskazując palcem na miejsce, gdzie znajdowała się skala. Czyli maleńki człowieczek narysowany tuż przy tym wieeelkim stworzeniu. - Chciałbym kiedyś zobaczyć takiego na żywo - powiedział marzycielskim tonem. Elise na pewno mu pokaże!\nJeszcze ciekawsze od smoka było obserwowanie Ślizgonki, gdy ta o nich mówi, lub o nich czyta. Była wtedy tak przepięknie skupiona i rozkochana.\nPokręcił głową lekko, gdy zadała pytanie.\n- On? W życiu. To ja umieram z nerwów i niecierpliwości.\nTeż wychylił się w ławie, próbując dostrzec braciszka, ale ten ustawił się tak sprytnie, że nie można było go dojrzeć.\n- Mam nadzieję, że się nie zgubił po drodze - odezwał się z cieniem strachu w głosie. To miał być żart, ale... co jeśli tak było? Był tak mały, że z łatwością mogli go przecież przeoczyć! Zaczął nerwowo stukać długimi palcami o powierzchnię stołu.\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Nie Gru 29 2013, 21:30\nW końcu nauczycielka wróciła po grupkę niespokojnych już uczniów.\n- Zapraszam was do Wielkiej Sali - rzekła ciepłym głosem i otworzyła przed nimi drugie skrzydło drzwi. Wrzawa panująca w środku ucichła wraz ze skrzypem drzwi, a kobieta ruszyła rześkim krokiem przed siebie. Za nią ruszyły pierwszaki.\nSala była ogromna, nikogo nie zdziwiła zatem jego nazwa. Cztery okropnie długie stoły stały wzdłuż komnaty, a na samym jej końcu znajdował się podest. Po nim kolejne podwyższenie, gdzie znajdował się stół nauczycielski. W całej sali unosiły się setki, jeśli nie tysiące świec. Lewitowały spokojnie w powietrzu, oświetlając całość dygotliwym blaskiem. Sklepienie sali otwierało się wiele metrów od podłogi, jednak nie był to zwykły sufit. W jego miejscu była pustka, jakby ktoś zapomniał o dachu. Za pomocą magii sprawiono, że przedstawiał obraz prawdziwego, nocnego nieba. Dzisiaj było wyjątkowo czyste i usiane jasnymi gwiazdami.\nGdy szli, uczniowie szeptali i śmiali się, nie mogąc doczekać się już reakcji pierwszoklasistów na ceremonię przydziału i już dyskutowali o tym, kto gdzie będzie.\nNauczycielka doprowadziła pierwszaków przed podest. Na małym stołku spoczywała stara, postrzępiona tiara. Szepty ucichły. Kilka chwil Wielka Sala pogrążona była w idealnej ciszy, jakby każdy wstrzymał oddech. W końcu coś, co wyglądało jedynie na zagięcie na materiale kapelusza, otworzyło się, formując ze skrawków szerokie usta rozpoczynające pieśń.\nWitam was, mili, witam w Hogwarcie!\nTu uczyć się magii będziecie zażarcie.\nHogwart to klasa, prestiż, historia\nA jego uczniowie to istna Victoria.\nDo wybitnych postaci dołączycie szeregów\nA po drodze znajdziecie sobie wielu kolegów.\nNajpierw, jednak, zgodnie z tradycją\nPrzydzielę was do domu z ogromną erudycją.\nDomów jest kilka, a każdy wyjątkowy\nJednak przydział to zaszczyt, nie żadne okowy.\nSą zatem Gryfoni, odważni i dumni\nNie oznacza to wcale, że bywają bezrozumni!\nW wieży obok krukońska brać się zebrała,\nmają tęgie umysły, choć nie gorsze ciała.\nW podziemiach Ślizgoni sypiają i czatują\nSą chytrzy i przebiegli, czasami coś knują!\nZostali nam jeszcze żółci Puchoni,\nprzed ich dobrocią i miłością niech każdy się ukłoni.\nZapraszam was, młodzi, zasiądźcie wygodnie\nJa zajrzę wam w umysł i orzeknę zgodnie\nCo siedzi wam w środku i gdzie pasujecie\nI pamiętajcie - nic przede mną nie ukryjecie!\ntak, sama napisałam piosenkę <3\npierwszaki opisują teraz siadanie na stołku, wkładanie tiary... możecie nawet przeprowadzić z nią dialog wewnętrzny, tak jak zrobił to Harry. chyba, że Wasze postacie są jak Draco, któremu ledwie musnęła głowę i już wiedziała, gdzie będzie.\nusiądźcie po tym przy stole swojego domu i zapoznajcie z innymi uczniami!\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Nie Gru 29 2013, 21:59\nWidząc jak otwierają się drzwi zaniemówiłam. Uśmiechnęłam się do Bonnie i weszłyśmy razem. Sala rzeczywiście była wielka, ale zaintrygował mnie sufit. A raczej jego brak. Zamiast niego było to samo niebo co na dworze. Czytałam o tym, było zaczarowane. No może nie byłam, aż tak zielona. Rozejrzałam się, uczniowie patrzyli na nas. Czasami zauważyłam parę oczu które patrzyło na mnie. Hmm, teraz już strach mną zawładną. Widząc w jakim kierunku jesteśmy na chwilę stanęłam, ale ktoś za mną mnie popchną żebym szła. Było to nie byłe, ale byłam mu wdzięczna inaczej stałabym w przejściu, a reszta by mnie mijała co było by żałosne. Zresztą nie chciałam zgubić Bonnie, to była jedyna osoba którą poznałam. Widząc starą, brudną rozerwaną czapkę zdziwiłam się. I co my mamy z tym zrobić? O tym nie przeczytałam. Nie zdążyłam. Teraz mogłam winić tylko siebie. A może nawet nie mam o co bo nawet nie widziałam we wszystkich książkach żadnego słowa na ten temat. Stanęliśmy, a cała sala ucichła. Nagle kapelusz zaczął śpiewać. Że co?! Jak to możliwe, myślałam. Nie chciałam się nad tym głowić bo wiedziałam że nie warto. Pewnie za chwilę się dowiem.\nTak jak myślałam, tak się okazało. Jakaś Nauczycielka zaczęła odczytywać nazwiska. Osoby po kolei podchodziły do tiary która ich przydzielała. Przełknęłam głośno ślinę słysząc swoje imię. Podeszłam nie pewnym krokiem do krzesełka, a kobieta założyła mi na głowę kapelusz.\n-Hmm, co tu widzę. Niepewności. O tak. Wiele przeszłaś, masz wiele cech pasujących do.. no tak ale tu też pasujesz. Dziecko niech będzie, Hufflepuff! -Na początku zastanawiająca się tiara zdenerwowała mnie. Chciałam mieć to z głowy, nie mogłam wycierpieć już tych wszystkich par oczu na mnie. Centralnie na mnie więc po cichu powiedziałam "zdecyduj się". I nagle wybuchły okrzyki oklaski i wywaty.\nZ uśmiechem dołączyłam do Bonnie która też trafiła do tego domu. Jednak nie mogłam koło niej usiąść więc usiadłam koło jakiegoś chłopaka. Uśmiechnęłam się do niego.\n-Cześć jestem Sarah. -Podałam mu rękę. Wyglądał na miłego. Ale był starszy. Ah co tam. Przecież byliśmy w jednym domu, co to za różnica?\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Nie Gru 29 2013, 22:27\nWakacje mijały bardzo wolno, zdecydowanie za wolno. Non stop słyszał jakieś upomnienia od ojca, że powinien wziąć się do nauki, że ten rok musi być zdecydowanie lepszy pod względem ocen. Jim nienawidził tego, każdego ranka spoglądał na kalendarz i odliczał dni do powrotu do Hogwartu. Zapewne nie wiele dzieciaków tak robiło, chciały żeby wakacje trwały jak najdłużej. On był wyjątkiem. W noc tuż przed wyjazdem nie mógł spać. Wiercił się niemiłosiernie i nerwowo chodził po pokoju. Co się dziwić – od ucieczki z tego cholernego domu dzieliły go zaledwie godziny. Wreszcie rano wstał z uśmiechem na twarzy, nie przeszkadzały mu nawet te długaśne kazania od rodziców, którzy wciąż powtarzali jak powinien się zachowywać. Starał się zjeść jak najszybciej czekoladowe płatki z mlekiem, oczywiście nie brudząc swojej szaty.\nNie wiecie jaki był szczęśliwy, gdy wsiadał do pociągu! Pełnia szczęścia. Znalazł jakiś przedział w którym siedzieli jego znajomi. Rozmawiał z nimi, a właściwie to słuchał ich opowieści wakacyjnych. On nie miał co opowiadać. Nie miało dla niego znaczenia to, że dwa tygodnie spędził w Hiszpanii, bo nawet tam musiał słuchać tej nudnej gadki. Zastanawiał się czy jego rodzice kiedyś przestaną? Przecież nawijać praktycznie o tym samym codziennie jest męczące i nudne... okropieństwo!\nPodróż minęła więc dosyć pomyślnie. Siedział już przy swoim stole oczywiście w otoczeniu znajomych. Przypominał sobie jak to on, całkiem niedawno musiał sterczeć tam pod Wielką Salą. Miłe wspomnienia... W końcu wpuścili tych młodych. Widoczne było zdenerwowanie na ich twarzach. Wiedział co czują, chyba nigdy nie zapomni. Kolejne osoby zostały przydzielane do różnych domów. Kiedy tylko tiara wskazywała kogoś do Hufflepuffu głośno klaskał i krzyczał. On również był tak witany. W końcu obok niego zasiadła jakaś dziewczyna, która dopiero co została przydzielona. Uśmiechnął się i mógłby teraz zagrać ''starszego kolegę'', który zacznie za chwilę udzielać wszelkich rad niczym Prefekt, ale nie zrobił tak. Wyciągnął do niej dłoń i skinął głową.\n-Witaj Sarah. Mam na imię Jim. -odchrząknął i przeczesał włosy dłonią. Sterczały na wszystkie strony, co za wstyd!\n-Jak pierwsze wrażenia? -Zapytał i rozejrzał się po sali. Kolejna osóbka przydzielona do Puchonów. Klasnął w dłonie i zwrócił ponownie twarz w stronę młodej Puchonki.\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Pon Gru 30 2013, 00:33\nLaikowa pogrążona w rozmowie z koleżankami prawie zapomniała o tym gdzie jest... Nie no dobra, nie zapomniała. Pamiętała na zbyt dobrze. Pewnie dlatego co nie raz posyłała gorączkowe spojrzenia w stronę wielkich drzwi, które powinny się za chwilę otworzyć i pozwolić im wmaszerować do środka. Jej pierwsze przejście przez Wielką Salę. To prawie jak inicjacja! Zatem gorączkowo spojrzała na czubki swoich butów, czy oby nie zamierzają jej zagrozić wstydem na całe życie i nie każą się potknąć w nieodpowiednim momencie. Wszak zamierzała przejść dumnie nie zważając na swojego złego brata, który ją tak bezczelnie zostawił w pociągu samą. Tak, pamiętała o tym i nie zamierzała zapomnieć!\nA gdy tylko drzwi otworzyły się na oścież Laila spięła się cała, a na jej twarz wstąpiło skupienie niesamowite, bowiem chciała zapamiętać jak najwięcej z pierwszych słów... I weszła do środka. Ustawiła się wraz z innymi pierwszakami, które wydawały się równie zafascynowane wszystkim jak ona. Może to dobrze? Że są tu wszyscy razem? Spojrzała tylko czy nowo poznane koleżanki stoją blisko niej i przypomniała sobie, że Ursula wspominała o jakimś domu, który miał całkiem melodyjną nazwę. W myślach brzęczało znienawidzone: "tylko nie Gryffindor". Chyba za dużo nienawiści nabrała do czerwonych zważywszy na starsze rodzeństwo...\nA gdy tylko usłyszała swoje imię to od razu zrobiła krok do przodu ledwo co reagując na to, że jakaś inna Laila wyszła na środek i przyjęła tiarę na swoją głowę. Chyba musiała się z tym pogodzić, że to nie ona, że wywołają ją razem z nazwiskiem. Przez moment nawet przestraszyła się, że jeszcze nie daj Boże ta pani z listą o niej zapomni, ale tak się nie stało... Bo w pewnym momencie wyraźnie padło "Laila Howett", a nasza Lai zrobiła niepewnie krok do przodu. Zachęcona przez uśmiech nauczycielki zasiadła na taborecie i zacisnęła oczy skupiając się na tym dziwnym uczuciu posiadania na głowie gadającej czapki.\n- Hm, Laila... Siostrzyczka Alana. Podobne charaktery. Odwaga, pomysłowość! Cóż, czerwień tu się marzy... A jednak i masz szlachetne serce. Zatem kto wie! - mruczała tiara, jakby zafascynowana tym wszystkim.\n- Tylko nie Gryffindor! - Pisnęła Lai nieco głośniej niż powinna, bo tiara w odpowiedzi na to zaczęła znów coś mówić o sercu i odwadze, co w końcu zakończyło się jeszcze jednym pytaniem czy to jej ostateczna prośba... Aż w końcu:\n- Hufflepuff! - I uciekła do stołu żółtych nieco przestraszona swoim nagłym usamodzielnieniem.\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Pon Gru 30 2013, 01:25\nLorelei nie dała po sobie poznać, że zauważyła jego rumieńce. Uśmiechała się tylko delikatnie. Sama nie przejmowała się tym, czy są uważani za parę, skupiała się raczej na swoich uczuciach i tym, że lubiła trzymać go za rękę. Choć musiała przyznać, że ogarniało ją bardzo przyjemne uczucie, kiedy koleżanki pytały, czy są razem. Zmieniała się wtedy nieco, była mniej zdystansowana i uwalniała cząstkę marzeń, które zazwyczaj szczelnie ukrywała. Robiła się mniej śmiała i dumna, uśmiechała jakoś bardziej szczerze i luźno. Na głos jednak nie miała odwagi nazywać tej relacji miłością, bo było to zbyt prywatne i poważne. Byli różni, ale nie przeszkadzało jej to.\n- Zobaczysz, zobaczymy - powiedziała entuzjastycznie, przejeżdżając palcem po grzbiecie narysowanego ręcznie smoka. - Są chyba najbardziej niebezpieczne, zieją ogniem na pięćdziesiąt stóp! - wyszeptała podekscytowana. Rogogonów jeszcze nie widziała.\nNie mogła powstrzymać lekkiego uśmiechu, gdy usłyszała, że Samael się denerwuje. Dziękowała losowi, że jakoś zdążyli do siebie dotrzeć. Chłopiec nie był zbyt kontaktowy, a brat był jakby jego częścią, małym oczkiem w głowie. Jego troska imponowała Elise, której ciężko było ulec aż takiemu przywiązaniu.\n- Na pewno jest gdzieś na końcu, przecież ustawiają się alfabetycznie - powiedziała, zatrzymując palce Krukona na stole, aby spleść je ze swoimi. Miał takie śliczne dłonie!\nW momencie gdy miała powiedzieć coś jeszcze, w Wielkiej Sali zaczynały dominować szepty, pierwszoroczni przekraczali próg. Lorelei przygryzała lekko dolną wargę, razem z Samaelem wypatrując Adriena.\n- Jest - szepnęła, także nieco się denerwując. Chłopiec stał przy końcu kolejki do Tiary Przydziału, która zaczęła wyśpiewywać swoją, dziwnie krótką, piosenkę.\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Pon Gru 30 2013, 19:12\nSłysząc jak kolejna osoba trafia do mojego domu uśmiechnęłam się i zaczęłam klaskać. Słysząc pytanie chłopaka trochę zdrętwiałam. Jak moje wrażenia? Nieziemskie. Wreszcie wiedziałam że gdzieś należę, że nie jestem odludkiem jak wcześniej. Uśmiechnęłam się na samą myśl, ale pytanie było co miałam powiedzieć chłopakowi, a przy okazji kilku innym puchonom którzy się mi przyglądali.\n-Miło mi cię poznać-Uśmiechnęłam się do niego.-Na razie? Jest wspaniale.-Tak to chyba było właściwe. Mam taką nadzieje.-Powinieneś zostawić tak jak było wcześniej. Pasowało ci.-Tak, tak. Sarah musi kogoś poprawić na dzień dobry. Nie no po prostu powiedziałam co myślałam, to nie poprawienie.\nZaśmiałam się i odwróciłam wzrok. Teraz tiara przydzieliła jakiegoś chłopaka do Slytherinu, a ten z dumą kroczył do ich stołu. Aż mnie ciarki przeszły. Że ktoś w ogóle chciał by być w tym domu. Przewróciłam oczami, ale i tak i tak zaklaskałam. No było by nie miło jak bym tego nie zrobiła, oczywiście były zerowe szanse że to właśnie mnie by zauważył, ale czy tego chciałam czy nie trzeba było to zrobić. Wróciłam do Jima z uśmiechem.\n-Tak właściwie w której klasie jesteś?-Nie wiem czemu, ale chciałam wiedzieć o ile lat mój nowy kolega jest starszy.\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Pon Gru 30 2013, 21:08\nI w końcu przyszła po nich nauczycielka. Bonnie bardzo się z tego powodu ucieszyła, bo czas już zaczął się jej dłużyć, a rozmowa z nową koleżanką stawała się coraz bardziej niezręczna. Co nie znaczyło, że dziewczyna jej nie polubiła, wręcz przeciwnie. Tak więc, dziewczyny chwyciły się za ręce i podążyły za nauczycielką. Po kilku pierwszych krokach Bonnie zaniemówiła, a wszelkie smutki odpłynęły w dal. Babcia dużo opowiadała jej o tym miejscu, ale w najśmielszych snach dziewczyna nie wyobrażała sobie takich rzeczy. Cztery wielgachne stoły, niebiański (dosłownie XD) sufit, wszech obecna wrzawa i... i... i ta Tiara... chociaż, nie. Tiara była jedyną częścią całego ceremoniału, którą Bonnie wyobrażała sobie dokładnie tak, jak wyglądała w rzeczywistości.\nOstatecznie nadszedł czas na przydział do domów. Uczniowie ucichli, Tiara wygłosiła swą pieśń w spokoju, a następnie pierwszaki zaczęły kolejno zakładać ją, wedle listy, aby ta wskazała im ich przyszłe domy.\nBonnie Gardener... rozbrzmiał głos starszej czarownicy. Dziewczyna pomyslała, że zdrętwieje, ale jednak zebrała się w sobie, podeszła i założyła magiczny kapelusz na głowe.\n- Gardener? Gardener? O tak, Gardener! Znam cię, serce, znam. Twoje serce zresztą też. Wszystkich twoich krewnych znałam, do domów ich przydzielałam. I w twej duszy... tak, tak... to samo światło przychodzi mi widzieć. Tak więc, klamka zapadła! Hufflepuff! - zadecydowała z wrzaskiem.\nDziewczyna uradowana szybko podbiegła i usiadła przy stole, aktualnie wypełnionym oklaskami i wiwatami. Najgorsze już chyba za nią.\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Pon Gru 30 2013, 21:12\nCóż, nowe koleżanki Uli w ciągu tych zaledwie kilku minut nie zdążyły rozwiać jej wszystkich wątpliwości dotyczących całkiem nowego świata, jaka szkoda. Wielkie tajemnicze drzwi nagle otworzyły się, a Uli w oczach zabłysły ogniki, gdy jej wzrok tylko powędrował w górę. Sufit zamiast być domkiem dla pająków i innych niestworzonych istotek, był zasłonięty przez coś, jakby przepiękny gwieździsty obraz! Litwin zadarła naturalnie brodę do góry, próbując zrozumieć cóż to za zjawisko maluje się przed jej oczami. Nie znalazła żadnej mądrej odpowiedzi, kiedy rozmyślanie przerwał śpiew. Ula szybko straciła zainteresowanie sufitem, bo zaczęła wpatrywać się jak zaczarowana na niecodzienne przedstawienie w wykonaniu zaczarowanej czapki. Po piosence zaczęło się wyczytywanie nazwisk. Kiedy wyczytano drugą z panien Litwin, tylko wymieniły krzepiące uśmiechy i Adi już siedziała przy stole Puchonów. W tym momencie Uli udzieliła się atmosfera powszechnego napięcia. A co jeśli trafi zupełnie gdzie indziej? I jej tam nie polubią? Przegryzła wargę, wpatrując się w tiarę, która oprócz pocieszności, budziła w Ulyssie lekki niepokój. Nigdy nie miała styczności z mówiącymi czapkami, więc nie miała pewności jak ułożą się jej relacje z nakryciem głowy. W końcu usłyszała swoje nazwisko i chcąc nie chcąc musiała się ruszyć. Ślamazarnie podążyła śladem swoich poprzedników do Tiary Przydziału. Nagle cała ta nieszczęsna odległość wydawała się kilkakrotnie dłuższa, niż z ówczesnego, bezpiecznego miejsca wśród innych pierwszaków. Oczy wszystkich, starszych i wyższych uczniów wydawały się patrzeć kpiąco prosto na jej zabłocone kolanka, a i w przedziwnych ustach starej Tiary zdawała się zauważyć coś jakby cień zniechęcenia. Mimo wszystko Urszulka nie byłaby Urszulką, gdyby zaplątała się w tej pajęczynie zmartwień. Odrzuciła szybko myśli i śmiało kroczyła do stołka. W tej całej odwadze poplątały jej się co prawda nogi, ale tylko trochę podleciała do przodu i ostatecznie uratowała się przed kompromitującym upadkiem. Gadająca czapka w końcu wylądowała na złocistych loczkach i niemal bez zastanowienia wykrzyknęła „Hufflepuff”, za pewne fukając w myślach na małą blondyneczkę że śmiała marnować czas i w ogóle podchodzić do stołka. Litwinówna uśmiechnęła się szeroko, ukazując Wielkiej Sali swoje królicze jedynki i szybko zeskoczyła na ziemie z wdzięcznym stuknięciem pantofelków i pobiegła przywitać się ze swoimi nowymi żółtymi przyjaciółmi.\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Pon Gru 30 2013, 23:20\nKiwnął głową do dziewczyny, która została przydzielona do Hufflepuffu, takie powitanie. Starał się równocześnie słuchać nowo poznanej koleżanki, choć to było dość trudne ze względu na te wszystkie krzyki. Mimo tego hałasu wydawało mu się, że zrozumiał wszystko. Przytaknął głową i ponownie się uśmiechnął.\n-Tak sądzisz? Dobrze, że to powiedziałaś... masz u mnie plusa Sarah. Cenię szczerość. -Ostatnie słowa powiedział ze zdecydowanym naciskiem. Potrzepał głową kolejny raz tak by włosy wróciły do poprzedniej postaci. Chyba, że ta nowa Puchonka po prostu żartowała to wyglądał okropnie.\nDostrzegł tego nowego Ślizgona na którego spoglądała Sarah. Kolejna rzecz której bał się podczas przydziału. Nie chciał nigdy trafić do Slytherinu. Chociaż znał kilka takich osóbek, które wydawały się być jak najbardziej OK, a reprezentowały właśnie ten dom. Czyżby tiara pomyliła się w ich przypadku? To raczej niemożliwe. Zapewne nie chcieli chwalić się swoimi negatywnymi cechami publicznie. Już nieważne, powracamy do tego co się działo. Tak więc, Jim zwrócił głowę w kierunku dziewczyny.\n-Właściwie nie jestem dużo starszy, aktualnie III klasa. Jeśli chodzi o naukę, nie jest tak okropnie, chociaż ja zbytnio uczyć się nie lubię. -Szczerze przyznał i usłyszał głos swojego żołądka. Tak, usłyszał go mimo tych wrzasków. Był naprawdę mega głodny. Przygryzł wargę i podrapał się po głowie.\n-Mogliby skończyć już tą ceremonię. Robię się coraz bardziej głodny.- Tym razem już się nie uśmiechał nawet jeśli był szczęśliwy(niestety już mniej z powodu głodu).\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Wto Gru 31 2013, 12:16\nA cóż mogła robić teraz czternastoletnia Amelia? Siedziała z zadowoloną miną, uśmiechając się do wszystkich starszych chłopaków z jej domu, coby to zwrócić na siebie odrobinę więcej uwagi niż rok wcześniej. Po wakacjach naprawdę stała się bardziej kobieca, urosły jej troszkę piersi, nawet pryszcze przestały wyskakiwać na twarzy masowo i pojawiały się pojedynczo, tak, że łatwo było je zasłonić grzywką czy czymkolwiek innym. Panna Wotery stała się także kobietą, w te wakacje po raz pierwszy przeżyła ból, jaki przeżywa kobieta co miesiąc, dostała miesiączkę. Jednak nie było to teraz ani trochę istotne, bo oto na salę wkroczyli pierwszoroczniacy, pod przewodnictwem pani profesor. Wyglądali strasznie śmiesznie, byli tacy mali, przestraszeni i nierozgarnięci. Jak ja mogłam kiedykolwiek tak wyglądać? - przemknęło przez głowię dziewczynce, jednak nie miała z kim podzielić się tymi rozmyśleniami, bo z jej najlepszymi kolegami działo się coś niedobrego. Spóźniali się, pierwszy raz, na ucztę. Zawsze siedzieli już tutaj pierwsi, czekając, aż talerze napełnią się wspaniałym jedzeniem, którego nigdy nie ubywa. Amelia z rozbawieniem wysłuchała piosenki Tiary Przydziału, która jak zawsze wychwalała Hogwart jako szkołę i opowiadała coś o każdym z czterech domów. Krukoni parsknęli śmiechem, gdy usłyszeli rymowankę na swój temat, co jeszcze bardziej rozbawiło Amelię. Cóż, teraz można było popatrzeć na osoby, które dołączą do ich domu. Każdy z nich oklaskiwał swojego nowego mieszkańca jakby był jakimś cennym nabytkiem, którego nie można zgubić. Przed starszymi uczniami stało wielkie zadanie - wychować taką bandę dzieciaków, żeby wyrośli na ludzi i za rok sami mogli przejąć ich rolę. Pannie Wotery broń boże to nie przeszkadzało, już od dziecka lubiła mieć władzę. Teraz miała jej, chociaż odrobinę, nad tymi biednymi pierwszorocznymi, którzy patrzeli się na nich takimi przerażonymi oczkami, pewnie powtarzając w duchu, że chcą do mamy.\nPrzypomniało jej to, jak sama była taka mała, weszła pierwszy raz do Hogwartu. W jej pierwszy dzień na dworze lał wściekle deszcz, na jeziorze, przez które płynęli niemalże panował sztorm. Przepłynięcie jeziora zajęło im sporo czasu, byli zmarznięci, zmoczeni i niezadowoleni, a tu jeszcze tak wiele rzeczy, z którymi muszą się zmierzyć.. oderwała się od swoich wspomnień, dalej obserwując tegorocznych pierwszorocznych z lekkim uśmiechem na twarzy.\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok Sro Sty 01 2014, 20:03\n-Dzięki, dopisze do książeczki.- Zaśmiałam się.-Co za przypadek, ja też!-Przyznałam nowo poznanemu koledze. Miło spotkać kogoś kto uważa tak jak ja.\nW sali było na prawdę głośno i praktycznie niczego nie słyszałam. Co chwilę wszyscy cichli, ale w tedy nie wypadało rozmawiać. No i takim sposobem musiałam na prawdę wsłuchiwać się w głos Jima.\nKolejne słowa chłopaka mnie zaciekawiły. III rok, to na prawdę nie był aż tak bardzo starszy. Zaledwie dwa lata, a prawda taka że dogadywałam się z nim lepiej niż z Bonnie która była z mojego roku. Hah, i to jeszcze chłopak. Właściwie to nic do nich nie miałam, jak reszta dziewczyn w moim wieku. Przynajmniej nie byli tacy obrażalscy i nie przejmowali się każdym słowem, to było najlepsze. Mają większy dystans, a można się z nimi bawić całkiem dobrze, ba nawet lepiej. Nie oceniają i nie osądzają, no może nie wszyscy, ale większość.\n-Dla mnie nauka to przyjemność. No nie sama nauka, ale posiadanie wiedzy. Tak, to bardziej pasuje.-Uśmiechnęłam się do chłopaka. Mówiłam jak najbardziej szczerze.-Racja ja też jestem głodna. Właściwie to jak to wygląda?-Zaciekawiona spytałam.\nWłaściwie to ciekawe jak wyglądają dania które podadzą. I jak je podadzą? Raczej nie będą chodzić kelnerzy i nas obsługiwać jak w Mugolskich restauracjach. Jestem pewna że będzie to efektowne, ale wolałam żeby chłopak mi to powiedział. Raczej wolałabym być pewna, a nie przypuszczać.\nTemat: Re: Pierwszy dzień w Hogwarcie, 2007 rok


Postępowanie z cerą suchą | Programy nowej Generacji\n« Dekorowanie łazienki\nMeble ogrodowe na zamówienie »\nPosiadanie suchej cery nie jest poważnym problemem skórnym, ale jest pewną niedogodnością, z którą muszą radzić sobie kobiety posiadające tego rodzaju skórę. Dlatego muszą one starać się odpowiednio nawilżać taką cerę i dbać o jej dobry, ogólny wygląd. W przeciwnym razie ich twarz zacznie bardzo szybko się starzeć i nawet najlepiej dobrany makijaż nie będzie w stanie upiększyć kobiecej twarzy.\nTymczasem odpowiednio nawilżona skóra nawet bez makijażu wygląda bardzo pięknie i młodo oraz wyjątkowo kobieco. Dzięki temu kobieta może dumnie prezentować się w towarzystwie innych osób i robić naprawdę dobre wrażenie swoim wyglądem. Jest to dla niej na pewno bardzo ważne, aby nie musiała martwić się stanem swojej skóry.\nJednak postępowanie z cerą suchą (https://www.iwostin.pl/skora-sucha-a-skora-odwodniona) czasami wymaga sięgnięcia po bardziej radykalne środki. Dlatego kobiety posiadające tego rodzaju cerę bardzo często chodzą do kosmetyczek i korzystają z różnego rodzaju zabiegów silnie nawilżających skórę, które są w stanie sprawić, że wygląda ona na odpowiednio nawilżoną i odmłodnioną. Dopiero na tak odpowiednio nawilżoną skórę można skutecznie nakładać codzienny makijaż i liczyć na to, że będzie on udany i będzie się dobrze prezentował oraz utrzymywał przez cały dzień, a nawet do późnych godzin nocnych.\nPoważniejszym problemem kobiet jest odwodnienie skóry, po którego stwierdzeniu powinny one skonsultować się z lekarzem. Będzie on w stanie przedstawić im naprawdę skuteczny plan leczenia, który skutecznie nawilży skórę twarzy.


O przewozy lokalne zabiega lokaln...\n"Przynieś książkę do biblioteki" ...\nZaproszenie dla wystawców na Doży...\nCo 10-ty terytorials jest kobietą\nPiknik z kapliczką w tle: Jednoro...\nZegarek mistyczny – wieczór...\nPromocja V tomu Rocznik Przasnysk...\nUmowa na opracowanie dokumentacji projektowej budowy basenu i lodowiska - podpisana\n(09 sierpień 2017)\nW dniu dzisiejszym (09.08.2017 r.) Waldemar Trochimiuk Burmistrz Przasnysza podpisał umowę dotyczącą opracowania dokumentacji projektowej na budowę kompleksu sportowego – basen i lodowisko.\nDo ogłoszonego przez Urząd Miasta przetargu zgłosiły się cztery firmy projektowe, z których wybrano tę z najniższą ofertą na kwotę 217 218,00 zł brutto.\nTo właśnie firma MWM Sp.zoo sp.k. z Gliwic będzie opracowywać wielobranżową dokumentację projektową na budowę basenu krytego wraz z lodowiskiem sezonowym w Przasnyszu.\n- Po opracowaniu wstępnej koncepcji przeprowadzimy konsultacje z mieszkańcami dotyczące przyjęcia ogólnych rozwiązań technicznych. - informuje Burmistrz\nmo Data: 09 sierpień 2017, 22:29\nnie basen tylko basenik dla dzieci plus lodowisko dla dzieci kiełbasa wyborcza\nnieznnana Data: 10 sierpień 2017, 05:36\nkiedy i na jakei ulic to będzie\nww Data: 10 sierpień 2017, 08:57\nTen basen jest bardzo potrzebny w laśnie dla dzieci dla nauki pływania i rehabilitacji kręgosłupa .\nData: 10 sierpień 2017, 09:16\nwole basenik w Przasnyszu jak sadzawkę w Chorzelach\nData: 10 sierpień 2017, 09:58\nNie róbcie ludziom nadziei. Ludzie nie tacy głupi. Nie m w tym mieście pieniędzy na żarówki a tu kiełbasa wyborcza. Na każdym kroku wpadka. Najpierw zrobią projekt a potem konsultacje w sprawie projektu? Jedna wielka ściema. Pokażcie pieniądze na ten basenik. Przecież ich nie ma!!!\nAndrey Data: 10 sierpień 2017, 10:04\nTak szczerze mówiąc nie rozumiem tego całego bicia piany i walki o basen w Przasnyszu. Czy naprawdę jest on takim priorytetem? W promieniu 30km jest 3 baseny. Czy nie mamy pilniejszych potrzeb?\nData: 10 sierpień 2017, 14:29\noderwani od rzeczywistości , ronda potrzebne w kilku miejscach to zrobione na rolniczej :)to fikcja jest taka gmina w pobliżu Przasnysza gdzie też wszystko robi się od dupy strony - można dojść do niej po torach bo kolejka nieczynna :)\nMaruda Data: 10 sierpień 2017, 20:06\nA pamiętacie o linii kolejowej łączącej Ciechanów z Przasnyszem i Chorzelami? Tak pięknie przed wyborami mówił o tym Pan Struzik z PSL...a teraz cisza. Podobnie będzie i basenem. Opracuja koncepcję za pieniądze podatnika i okaże się że basen nie ma racji bytu :/ A za tą kwotę można by podarować chociażby dzieciom ponad 21,5 tyś wejściówek na Pływalnie\nData: 10 sierpień 2017, 22:51\nLinia kolejowa Ciechanów - Przasnysz jest wpisana w plan wieloletni PKP. Ale to nie jest inwestycja z dnia na dzień.\nData: 10 sierpień 2017, 22:52\nStruzik Wam więcej zbudował niż burmistrz. Bo skąd idzie kasa.\neryk Data: 10 sierpień 2017, 23:13\nChciałbym zobaczyć też dokumenty potwierdzające posiadanie środków na wybudowanie i utrzymanie obiektu


Podaj jak zbudowane sa mydla i na czym... - Zadane.pl\nPilne!!!!:) Podaj jak zbudowane sa mydla i na czym polega ich dzialanie+ogolny wzor mydel? TYLKO krotko a nie na 2 str skopiowane z netu bo spam... Daje naj:))\nprzez rudziutka1994 07.04.2010\nMydła to substancje, które swoimi właściwościami usuwają brud z powierzchni. Mydła produkuje się głównie z łoju i oleju kokosowego. Powstają podczas zmydlania tłuszczy, następnie należy dodać chlorek sodu, dzięki któremu mydło zbija się w bryłki, ten proces nazywamy wysalaniem białka.\nWzory mydła to np:\npalmitynian sodu C₁₁H₃₁COONa\nstearynian sodu C₁₇H₃₅COOK\nA. I mydła to dole kwasów tłuszczowych powstających w reakcji tych kwasów z zasadami\nMam nadzieję, ze pomogło.


Obrońca skarbów. Karol Estreicher – w poszukiwaniu zagrabionych dzieł sztuki / Książka tygodnia / Instytut Książki\nO nasW InstytucieBooks From PolandRok Josepha ConradaProgramyRada Programowa Instytutu Biuro prasowePatronaty InstytutuZamówienia publicznePolityka PrywatnościBIPKontakt Obrońca skarbów. Karol Estreicher – w poszukiwaniu zagrabionych dzieł sztuki\n08.05.2017 Marta Grzywacz\nPWNWarszawa, marzec 2017 296 stron145 x 205ISBN: 9788301192143\nNajwiększym wrogiem dzieł sztuki nie jest wilgoć, ale brak względem nich perspektywicznego myślenia państwa – taką myślą niemal na początku zaskakuje Marta Grzywacz. Już w marcu 1939 roku samorzutnie powstaje społeczny komitet ochrony ołtarza Wita Stwosza, a mimo to rząd polski nie ma pomysłu na ochronę swoich bezcennych dóbr kultury. Latem, po podpisaniu paktu Ribbentrop-Mołotow, pakuje się niemal cała Europa. Luwr, Tate Galery, Rijksmuseum – dzieła sztuki są wywożone, ukrywane, misternie zaciera się wiodące do nich ślady. Polska ma dla swoich muzealników enigmatyczne w treści pismo z Ministerstwa Kultury: „Ministerstwo żadnych kroków dla zabezpieczenia zbiorów muzealnych nie podejmuje i pozostawia to indywidualnym staraniom dyrektorów muzeów”. We wrześniu 1939 roku, gdy wszyscy próbują uratować własne życie, kilku śmiałków – na przemian grożąc i błagając – ukrywa polskie dzieła sztuki. Jednym z nich jest Karol Estreicher, którego życie zwiąże z ołtarzem Wita Stwosza.\nMarta Grzywacz w fabularyzowanym reportażu Obrońca skarbów. Karol Estreicher – w poszukiwaniu zagrabionych dzieł sztuki pokazuje, jak dzieło Norymberczyka wpisało się w rodzinny genotyp Estreicherów. To pradziadek Karola, archeolog i antykwariusz Ambroży Grabowski odkrył w 1824 roku, że autorem ołtarza mariackiego był przybysz z Niemiec, co okazało się dlań jednak zbyt trudne emocjonalnie, i dokonał polonizacji Norymberczyka. Młody historyk sztuki zafascynowany monumentalnym ołtarzem doprowadza do jego ukrycia. Nikt nie spodziewa się, że rozpoczynająca się wojna pokaże nieznane dotąd oblicze: tylko jednego dnia, 25 września 1939 roku, na Warszawę zostaje zrzuconych 630 ton bomb. Zaczyna się nowa wojna ze wszystkim dookoła: wojskiem, ludnością cywilną oraz kulturą. Polska przekształcona w Generalną Gubernię ma stać się kulturalną pustynią. W okupowanym kraju panuje chaos, który sprzyja grabieżcom Göringa i Hansa Franka. Dopiero pod koniec października Polska zostaje podzielona swoistym Ribbentrop-Mołotow bis – wzdłuż 51 równoleżnika działają dwie grupy wyspecjalizowanych złodziei. Pomiędzy nimi toczą już swoje własne wojny Göring, Frank i Hitler o Damę z gronostajem Leonarda Da Vinci czy Portret młodzieńca Rafaela Santiego. Rabunkową politykę Niemiec odnotowuje nawet australijski „Sydney Morning Herald” z 14 lutego 1940 roku: „Słynny ołtarz z kościoła Mariackiego w Krakowie, autorstwa rzeźbiarza Wita Stwosza, uważany za największe dzieło gotyku w Europie, został zabrany do Niemiec”.\nKarol Estreicher czyta to już na emigracji. Obwinia siebie, że nie dość dobrze ukrył dzieło Norymberczyka. Z przedwojennego amanta, bywalca domów publicznych, porzucającego i porzucanego lwa salonowego, niewiele pozostało. Gdy Polacy na emigracji prowadzą wewnętrzne śledztwo w sprawie klęski wrześniowej, Estreicher jest zaprzątnięty inną myślą. Jak odzyskać utracone dobra kultury? Jak ukarać zbrodniarzy kultury? Gromadzi informacje zarówno pozyskane z wywiadu wojskowego, jak i niepotwierdzonych plotek, tworzy własną sieć informacyjną dla takich, jak on. Zaczyna tworzyć bezcenne dzieło, jakim są Straty kultury polskiej. Katalog strat kultury polskiej pod okupacją niemiecką 1939-1944. Monuments Man będą wzorować się właśnie na tej rewindykacyjnej pracy. Paradoksalnie, do odzyskania zagrabionych dzieł sztuki Polska będzie tym razem najlepiej przygotowana.\nW Obrońcy skarbów Marty Grzywacz Karol Estreicher został przedstawiony jako przedwojenny lekkoduch, który później - pogrążony w poczuciu winy – narzuca sobie życiową misję. Wplecenie wątków relacji z pozostawioną w okupowanym kraju rodziną, daje żywy, dynamiczny portret historyka sztuki. Stroniący od polityki musi wreszcie rozstrzygnąć zaskakujący dylemat: dla kogo w istocie stara się pozyskać zagrabione dzieła sztuki? Czy wielkie dzieła polskiej kultury powinny wrócić do kraju, który ponownie utracił niepodległość? „Dlaczego nie rozumieją, że właśnie teraz tożsamość tego narodu jest bardziej zagrożona niż kiedykolwiek, i jeśli odbierze mu się kulturę, zostanie unicestwiony”, zapisuje w swoich wspomnieniach. Londyn odwraca się do niego plecami, Warszawa z biegiem czasu marginalizuje. Ołtarz Wita Stwosza wraca do kraju w 1946 roku, ale w bazylice Mariackiej pojawi się dopiero po październikowej odwilży 1956 roku. Niemal wszyscy niemieccy grabieżcy dzieł sztuki z Polski uszli sprawiedliwości. Po wojnie żyli i działali jako szanowane autorytety historii sztuki oraz znawcy polskich dzieł sztuki.\nMarcin Cielecki Pozostałe aktualności\nPłaszcz chwały 01.05.2017


Pijani oficerowie Wojska Polskiego pobili policjantów. Zapadnie wyrok | Dziennik Polityczny\n19 grudnia, 2018 Społeczeństwo 14 2 987\n19 grudnia, 2018 o godz. 10:28 am\nPoboli ” policjantów”. Niech tym pobitym dają ochroniarzy w czasie pracy!\n19 grudnia, 2018 o godz. 10:31 am\nNie którzy noszą mundur ale pić nie mogą\n19 grudnia, 2018 o godz. 10:32 am\nPolicja zazdrosci wojsku dlatego ich zakapowali a powinni sie dogadać polubownie np napic sie rszem\n19 grudnia, 2018 o godz. 10:35 am\nI to jest efekt 30 lat dewastacji i armii i całych służb mundurowych… Kiedyś milicjant napiłby się z nimi kielicha i grzecznie poprosił aby zachowywali się cicho a żołnierz by usłuchał gdyż wiedziałby że tamten też jest na służbie…\n19 grudnia, 2018 o godz. 10:36 am\nZ tego co pamiętam to tam Ci gliniarze byli agresywni i się natkneli. Ci żołnierze to było oficerowie?\n19 grudnia, 2018 o godz. 10:38 am\nTak czy siak w wojsku nie powinni mieć miejsca i żadnej innej służbie gdzie trzeba umieć pić A już na poważnie to pozbawić stopni\n19 grudnia, 2018 o godz. 10:39 am\n19 grudnia, 2018 o godz. 11:00 am\nKiedys…dawno ,dawno temu milicja szanowala wojskowego…i bylo dobrze…\n19 grudnia, 2018 o godz. 11:18 am\nSzkoda że podpierdolili żołnierzy no cóż wojsko lepiej wyszkolone powinni ich uniewinnic\n19 grudnia, 2018 o godz. 11:21 am\nNasi policjanci choćby chcieli to nie są w stanie nikogo pobić ,to są damscy bokserzy najlepiej im wychodzi pacyfikowanie kobiet.\n19 grudnia, 2018 o godz. 11:32 am\nAle pitolicie farmazony. Uprzedzę falę hejtu…. Tak byłem żołnierzem i tak byłem policjantem. Nie znamy – ani Wy ani ja- faktycznego przebiegu interwencji. Nie byliście na miejscu tych policjantów. Z tego co wiem była tam dziewczyna w patrolu i też dostała. Nie wypowiadam się co do wyszkolenia żołnierzy. Mogli znać coś więcej niż podstawowe chwyty obezwładniające- jakich uczą w Policji. Jeśli chodzi o system szkolenia w Policji pod kątem walki na ulicy- to dno i 3 metry mułu. Jak się sam nie uczysz, to nic nie umiesz. Materiał jaki przychodzi do „Firmy” to druga bolączka. Niestety byli skazani na porażkę, pomimo przewagi liczbowej. Polecam tym wszystkim krzykaczom z tego tematu stanąć kiedyś do frontalnej walki z kimś kto wie jak się bić. Wiedząc, że ma sie na sobie mundur a przy boku pistolet. Którego użyć nie można a pilnować trzeba. Polecam podjąć walkę wiedząc, ze trzeba pilnować siebie – a w szczególności partnera lub partnerki…co by nie spier….li. Tak…żeby nie uciekli. Taki mamy materiał. Druga rzecz – pokonaj kolesia, który ćwiczył jakikolwiek sport zawodowo, sztuki walki, lub napier…la się co dzień pod blokiem. Życzę szczęścia. Wypowiadaj się więc jeden z drugim dopiero wtedy gdy przemyślisz. Niestety my Polacy mamy to we krwi, ze będziemy wszystkim mówić co powinni zrobić, sami nawet nie mając o tym pojęcia.\n20 grudnia, 2018 o godz. 3:30 am\nWreszcie jakiś konkretny komentarz. Zgadzam się!pozdrawiam\n19 grudnia, 2018 o godz. 11:58 am\nHańba munduru oficerskiego!!!! Wódka jest dla ludzi,nie dla baranów! A,że synuś napsuł krwi staremu….\n19 grudnia, 2018 o godz. 12:37 pm\nWojskowy ma „prać” a jak nie umie to niech idzie na księdza. Tylko takim wojskowym można powierzyć obronę Ojczyzny a nie maminsynkom. Do awantury wojskowych powinna przyjechać żandarmeria wojskowa a nie jakaś dziewucha. Dowodzący wojskiem nadają się do dowodzenia ministrantami a nie chłopami szkolonymi do walki i zabijania. Takie wychodowane „cioty” holenderskie nie reagowały jak mordowano bezbronnych ludzi w wojnie w byłej Jugosławi. Patrzyła taka „ciota” i nic bo się bała o własny tyłek, tfu.


Szlaki górskie Archives - CiekawAOSTA\nTagged miejscowość Aosta, miejscowość Doues, miejscowość Saint-Marcel, Szlaki górskie\nBy Agnieszka Stokowiecka 19 lutego 2019 19 lutego 2019 Alpy, Przydatne informacje\nZamek Savoia w Gressoney-Saint-Jean.\nBardzo często otrzymuje od was wiadomości z pytaniem czy można do Valle d’Aosta przyjechać bez samochodu i jak wtedy się zorganizować, co można zobaczyć, czy da radę dostać się w boczne doliny, co można zwiedzić z tego co polecam na blogu?\nPostanowiłam popełnić wpis na ten temat i krok po kroku opisać wam organizację i pobyt w regionie Valle d’Aosta bez samochodu. Przyznaję od razu, że jest to opcja nie na każdą porę roku i nie dla wszystkich. Ale do rzeczy!\nDojazd do Valle d’Aosta bez samochodu!\nTagged lato w Alpach, miejscowość Aosta, Szlaki górskie, Szlaki wysokogórksie, trekking, wiosna, wypoczynek slow, zima\nBy Agnieszka Stokowiecka 14 listopada 2018 27 września 2019 Alpy, Szlaki górskie\nDzisiejszy wpis postanowiłam poświecić alpejskim jeziorom w Valle d’Aosta, przyznaję, że są jednym z chętniej wybieranych przeze mnie miejsc na trekking, na relaks czy na robienie zdjęć. Sporo z jezior udało mi się już zobaczyć, ale na mojej liście jest jeszcze kilka waldotańskich klasyków, bardzo popularnych i łatwo dostepnych, do których niestety jeszcze nie dotarłam!\nW Valle d’Aosta nie ma ogromnych zbiorników wodnych, poza jeziorem Prarayer, które powstało w wyniku wybudowania elektrowni wodnej i jest jednym z największych zbiorników wodnych tego typu w Europie.\nW dolinie znajduje się za to bardzo dużo małych jezior, które dodają uroku otaczającemu krajobrazowi. W zależności od pogody i pory roku mienią się kolorami od czarnego do turkusowego i są idealnym miejscem na relaks, na piknik, na sesję fotograficzną lub po prostu na podziwianie odbicia najwyższych alpejskich szczytów w tafle wody.\nTagged alpejskie jeziora, Szlaki górskie, W ALPY Z DZIEĆMI, wypoczynek slow


Szeroki wybór sukienek wysokiej klasy - meble patex\nHome » E-Działalność » Odzież » Szeroki wybór sukienek wysokiej klasy\n2016-12-22|Kategoria: E-Działalność / Odzież\nsklep z sukienkami to odpowiednie miejsce dla każdej kobiety, która poszukuje ciekawych dla siebie sukienek. W naszym sklepie znajdą Panie ciekawy wybór sukienek, w rożnych wersjach modelowych, kolorystycznych jak i też rozmiarowych wykonanych z wysokiej jakości materiału. Dzięki czemu zakup nie będzie jednorazowy a zakupiona sukienka z pewnością będzie służyć przez dłuższy czas. Sukienki sprzedawane przez nas zostały zaprojektowane przez utalentowanych projektantów dzięki czemu jesteśmy pewni, że przypadną do gustu każdej kobiety. W naszym sklepie oprócz sukienek, znajdziesz szeroką ofertę spódnic, spodni, kostium oraz innych rodzajów garderoby. Nasz sklep z sukienkami to odpowiednie miejsce dla Ciebie. Dla osób ceniących sobie oryginalne dodatki, posiadamy dodatki z szynszyli.


1-ą i zasadniczą rzeczą, na którą musimy zwrócić uwagę, jeśli zajmuje nas Getin Bank Sanok to jego orientacyjny koszt. Przytrafia się, bowiem coraz częściej, iż banki promują oferty, w jakich oprocentowanie jest niepomiernie niewielkie (wyraźnie podejrzanie małe). Jednakże po bliższym zaznajomieniu się z ofertą ujawnia się, że oferta nie jest tak tania jak na wstępie mogłoby się jawić. Dochodzą opłaty wstępne, prowizja (niekiedy sięgająca nawet 25 Procent kwoty całego kredytu) itp.\nKolejną kwestią w temacie Getin Bank Sanok jest jego wysokość. Nigdy nie działajmy pod wpływem emocji, pożyczajmy zawsze tyle ile jest nam naprawdę niezbędne do zrealizowania jakiejś potrzeby. Sprecyzujmy ratę kredytową na takim pułapie, na jakim w rzeczywistości możemy ją zwracać. Jak już wcześniej było wspomniane zwracajmy obserwację na pomocnicze należności i w tym celu czytajmy zawartość parafowanej umowy. W wypadku gdy czegoś nie wiemy spytajmy o to naszego konsultanta kredytowego.\nOdwiedz nasz zawartosc oddzial


Czekolada- co to jest? - PDF\nDownload "Czekolada- co to jest?"\n1 Czekolada- co to jest? Wyrób cukierniczy sporządzany z miazgi kakaowej, tłuszczu kakaowego (masła kakaowego), środka słodzącego i innych dodatków. Według dyrektywy 2000/36/WE czekoladę definiuje się jako wyrób otrzymywany z wyrobów kakaowych i cukrów, który zawiera nie mniej niż 35% suchej masy kakaowej.\n2 Produkcja czekolady\n3 Czy czekolada ma wartości odżywcze?\n4 Rodzaje czekolady: Gorzka Mleczna Biała Deserowa\n5 Czekolada gorzka Gorzka - składa się z masła kakaowego, proszku kakaowego i cukru, czasem z niewielką domieszką wanilii. Zawiera przynajmniej 70% produktów z miazgi kakaowej\n6 Czekolada mleczna Mleczna w jej skład oprócz masła kakaowego, proszku kakaowego i cukru wchodzi również mleko lub proszek mleczny i wanilia, a zawartość kakao nie przekracza 50%.\n7 Czekolada biała Biała - bez zawartości proszku kakaowego. W najlepszych czekoladach tego rodzaju jest tylko do 33% masła kakaowego.\n8 Wady: Wady i zalety czekolady: Może spowodować cukrzycę, alergię jak również obciążać wątrobę. Dzięki zawartości kofeiny i teobrominy może nawet uzależniać. Czekolada mleczna może wpływać niekorzystnie na naczynia krwionośne. Zwiększa ryzyko próchnicy. Zalety: Ma właściwości relaksujące, uspokajające jak również jest doskonałym źródłem energii. Oczyszcza skórę z toksyn, działa wyszczuplająco, a także przyśpiesza zmniejszanie obrzęków. Zawiera witaminy: A, B1, B2, B3, E i PP oraz substancje działające stymulująco takie jak teobromina, czy kofeina. Obniża ryzyko powstawania zakrzepów i obniża ciśnienie krwi. Jej nadmierne spożycie sprzyja Występujące w czekoladzie nadwadze i otyłości. polifenole poprawiaja działanie układu odpornościowego.\n9 Dietetycy przestrzegają przed jedzeniem czekolady jest kaloryczna, a 30 proc. jej masy stanowi tłuszcz, osoby cierpiące na choroby układu krążenia powinny zrezygnować z czekolady mlecznej i białej. (Zawierają one kwasy tłuszczowe, laurynowy i mirystynowy, które niekorzystnie wpływają na kondycję naczyń krwionośnych.) Jedynie tzw. prawdziwe czekolady mają nasycony kwas tłuszczowy stearynowy, który w wątrobie zamienia się w kwas oleinowy, a ten nie podwyższa poziomu cholesterolu we krwi. Do prawdziwych czekolad należą czekolady gorzkie.\n10 Efekty działania czekolady gorzkiej: Skóra-dobrze wpływa na skórę i zapobiega szkodliwym działaniom promieni UV. Nastrój-tryptofan występujący w czekoladzie poprawia samopoczucie przez podnoszenie poziomu serotoniny w mózgu. Serce-badania wykazały, że ludzie jedzący gorzką czekoladę mają w organizmie mniej białek, których obecność wskazuje na stan zapalny, mogący prowadzić do ataku serca. Nowotwory-występujący błonnik w czekoladzie obniża ryzyko raka odbytu. Ciśnienie krwi-czekolada zwiększa reaktywność naczyniową i poprawia wytrzymałość tętnic. Mózg-surowe kakao podwyższa w mózgu stężenie substancji, która usprawnia komunikację pomiędzy mózgiem i komórkami nerwowymi. Nerki- zgodnie z badaniami kakao i czekolada gorzka zapobiega chorobom nerek Cukrzyca- stymuluje wydzielanie insuliny.\n11 Małe ciekawostki na temat czekolady: 1. Pierwszą tabliczkę czekolady na świecie stworzyła angielska firma Cadbury w 1842 roku. 2. Potrzeba około 400 ziaren kakaowca do wytworzenia 450 gramów czekolady. 3. Drzewo kakaowca dożywają nawet 200 lat, ale tylko przez 25 lat rodzą ziarna, które trafiają do sprzedaży i ulegają dalszemu przetworzeniu. 4. Panuje powszechne przekonanie, iż gdy jest nam źle, sięgamy po czekoladę. Badania to potwierdzają. Ludzie, którzy są w depresyjnym nastroju, zjadają 55% więcej czekolady niż ci, którym dopisuje humor.\n12 Dziękujemy Teresa Przybylska, Ewa Łuczak, Natalia Wierzbicka, Marta Panuciak Klasa1a tżug Z wychowawcą Anetą Stawicką


Sprzedam DOM Wygoda / Łomża - 5675787667 - oficjalne archiwum Allegro\nSprzedam DOM Wygoda / Łomża (5675787667)\nKup teraz: 375 000,00 zł\nZakończona o 17:47 dnia 01.10.2015 r.\noferta nr 5675787667\nPosiadam do sprzedania dom w Wygodzie koło Łomży(ok.10km). Nieruchomość zlokalizowana jest na działce o powierzchni ok 9 arów. Powierzchnia budynku to ponad 160 m2 użydkowych. Budynek ocieplony styropianem. W podpiwniczeniu budynku znajdują się garaż oraz kotłownia ze spiżarnią. Parter składa się z dużego, słonecznego salonu z wyjściem bezpośrednio na podwórze, otwartej kuchni oraz łazienki. W skład piętra wchodzą cztery sypialnie, garderoba oraz łazienka. Ogrzewanie węgiel/drewno. Cała posesja ogrodzona, brama wjazdowa, na działce znajdują się altana z kamiennym grilem.\nWięcej informacj pod nr. 519 770 388


Polacy wybierają pracę w Niemczech | Zagranica informacje dla Polaków\nPolacy wybierają pracę w Niemczech\n20 maja 2015 admin\tLeave a comment\nW Niemczech na warunki kariery na chyba nikt nie będzie narzekał. W poznaniu od chociażby Polski – Niemcy godniejszą odpowiedzialność dokładają do dobra pracownika dodatkowo do jego komfortu pracy. Nasi zachodni sąsiedzi przywiązują zarówno o mocną siłę do pielęgnacje socjalnej. Wystarczy wspomnieć, że świat nad Odrą traci na straż społeczną mało dobrze w wszelkiej europie, wydatkami na straż przewyższa ich dopiero Szwecja. Niemcy praca jako świat rozwinięty oferują potencjalnemu pracownikowi oraz dogodną infrastrukturę samochodową i komunikacyjną, wszelkie pociągi, autobusy kursują zgodnie z rejestrem. Samym słowem komfort utrzymania w Niemczech jest na niezwykle otwartym stopniu, dlatego na może dużo intensywnie zaaklimatyzujemy się w Niemczech.\nJak wychodzi z poszukiwań przeprowadzonych w roku 2012, Niemcy napawają się najogromniejszym zainteresowaniem wśród Polaków ruszających do służbie sezonowanej za możliwością. Ceni się, że do działalności przy wyborach rezultatów i warzyw w Niemczech w 2013 roku wyjedzie nawet kilkadziesiąt tysięcy Polaków. Podstawowymi elementami jakimi się zaglądamy do ogromne zawody w Niemczech, niewielka odległość i dobrze rozbudowany system socjalny. Przed wyjazdem do zatrudnienia sprawdź czy właściciel, oprócz pracy, zapewnia zakwaterowanie. Istnieje toż specjalnie istotna ilość możliwości pracy. Bez zgodzie języka obcego nie będzie Aktualni szczerze odnaleźć już tanie mieszkaniach.\nNiemcy oferty pracy mając do wyboru popularnych Polskich fachowców oraz kawałek droższych krajowych prosto będą eliminowali tą dodatkową możliwość, bowiem w każdym istnieje taki aparat, że wolimy wspierać produkt krajowy, niż zagraniczny, i jednocześnie obcokrajowcom nie do efektu ufamy. W Polsce więcej nie posiada znacznych perspektyw, dlatego zalecane jest względnie przekwalifikowanie, czy odkrycie nowego targu zatrudnienia, dotąd nieużywanego w obecnej myśli. Niemiecka gospodarka należy od lat do samej z niezwykle zaawansowanych na świecie a wbrew używającego w Europie a na świecie kryzysu ekonomicznego w Niemczech praktyce nie brakuje – specjalnie w gospodarstwie, hotelarstwie, gastronomii, kontroli nad osobami starszymi dodatkowo w technice i informatyce.\nPraca bez wiedz stylu pracy w Niemczech jest niejednokrotnie zajęciem sezonowym. Polskie agencje pośrednictwa zatrudnienia oddelegowują wszystkich do karierze wyjazdowej na dowolny czas – głównie na dwa, trzy miesiące. Oczywiście, każdy wyjazd tego wariantu powinno się zastosować na umiejętność języka, ponieważ nawet z prostą znajomością obcego będziemy umieli znaleźć nieźle płatną działalność i aktualne niekoniecznie poprzez polskiego pośrednika. Polak przylatujący do produkcji w Niemczech również umie sobie dać na nabądź istnienia czy budynku. Pierwsze miejscami imigranta to lub wynajęta kawalerka, albo współdzielone z szczególnymi lokatorami tzw. wspólnota mieszkaniowa.\nJest przecież wymaganie, jakie pragnie stanowić osiągnięte w części wypadków, osoby zainteresowane na praktykę w Niemczech muszą choćby w istotnym zakresie znać język niemiecki. Również jak Francuzi, Niemcy muszą od obcokrajowców szukających obok nich utrzymania, by znaczyli w ich języku, niechętnie podają się angielskim, lecz można znaleźć posady, na jakich nieznajomość niemieckiego nie będzie kłopotem. Niestety w Niemczech nie ze całymi dogadamy się po angielsku dlatego potrzebny do rozpoczęcia misji będzie nam język obcy. Warto zawczasu zanim wyjedziemy z Polski stworzyć sobie tłumaczenia wszystkich certyfikatów i dyplomów które posłużą nam w późniejszym staraniu się o akcję w Niemczech. Aby podjąć prawą działalność będziemy więcej wymagali trzymać zachęcenie z właściciela, który oświadczy iż chce nas zatrudnić.\ntagged with niemcy, praca niemcy, praca w niemczech


Idealna damska kurtka narciarska – Postanowienia noworoczne\nOpublikowane w 10 grudnia, 2019 20 grudnia, 2019 przez admin\nIdealna damska kurtka narciarska\nDamska kurtka narciarska to taki element garderoby, który musi nie tylko spełniać swoje najważniejsze funkcje, czyli chronić przed zimnem, lecz w przypadku kobiet, musi być też niezwykłe stylowa. Z tego też względu wybór idealnej damskiej kurtki narciarskiej nie należy do najłatwiejszych.\nDamska kurtka narciarska musi pięknie prezentować się na stoku. Oczywiście najważniejsze, by była ona bardzo wysokiej jakości, ponieważ tylko wtedy będziemy mieć pewne, że nie zmarzniemy i nie zmokniemy na stoku. Tu idealnie sprawdzą się kurtki narciarskie klasy premium, które wykonane są z materiałów wysokiej jakości i zwykle jako wypełnienie zastosowane jest w nich naturalne pierze. Dobrej jakości materiały sprawiają, że w takiej kurtce możemy spędzić na stoku wiele godzin i nie odczujemy zimna.\nKurtki narciarskie klasy premium\nDecydując się na zakup kurtki narciarskiej z wyższej półki, czyli tak zwanej klasy premium, konieczne jest sprawdzenie, jaki komfort termiczny daje oferowany produkt. Najważniejsze jest, by tego typu kurtka była nieprzemakalna, co też gwarantuje zastosowanie w niej najnowszej generacji materiałów wodoodpornych ze specjalną membraną. Naturalny puch, jaki stosowany jest w kurtkach premium zapewni długotrwałe ciepło, sprawiając też, że kurtka będzie bardzo lekka. Tu też należy mieć na uwadze, że produkty z linii premium będą nieco droższe od tych standardowych, jednak inwestycja na pewno się opłaci. Warto zainwestować w dobrej jakości kurtkę narciarską, ponieważ posłuży nam przez długie lata.\nPoprzedni wpisPoprzedni Na jaki strój narciarski postawić w tym sezonie\nNastępny wpisNastępny Jakie są rodzaje sakw rowerowych?


Nie uwierzysz, ale te 7 produktów możesz śmiało jeść przed snem!\nWydawało Ci się, że nie ma nic gorszego niż podjadanie w nocy? Sprawdź, które z tych czynników wcale nie sprawią, że przytyjesz!\njedzenie w nocy to jedna z działań, którą musi się wykreślić, jeżeli chcemy naprawdę zatroszczyć się o naszą sylwetkę. jednak co wykonać, gdy czasami pracujemy do późna, łapie nas nocny nieposkromiony apetyt czy po prostu najzwyczajniej w świecie mamy energię coś przekąsić o 22 godzinie.\nfakt okazuje się jednak wcale nie taka brutalna jak przypuszczałyśmy! Istnieją ponieważ produkty, które nawet jeśli spożywamy je bardzo późno wcale nie wpływają na naszą figurę i nie niweczą mozolnego procesu odchudzania, który rozpoczęłyśmy i tak z wielkim trudem.\noto lista czynników, które możemy jeść nawet wtedy, gdy wracamy późno do mieszkania i mamy energię na posiłek! Sprawdź, co i w jakiej ilości jeść, aby nie przytyć!\nMyślałaś, że masło orzechowe to największy grzech? Wcale nie, w kombinacji z pokrojonym bananem stanowią świetną dawkę energii, którą możesz spożywać o dowolnej porze!\ngotowane na twardo jajko, awokado i chrupkie pieczywo - to wszystkie produkty, które możesz jeść nawet bardzo późno w nocy. Taki posiłek okazuje się sycący i nie wpłynie na wzrost Twojej wagi.\njarzyny ugotowane z dipem - to idealna przekąska na wieczór zamiast chipsów czy innych niezdrowych czynników. Zawarta w warzywach witamina C, umożliwia obniżać poziom kortyzolu - hormonu sytuacji stresogennych - we krwi, którego podwyższony poziom sprzyja odkładaniu warstwy tłuszczu i zakłóca zaśnięcie.\nOrzechy - wydają się ciężkostrawne, jednak to bardzo pozytywny sposób na wieczorną przegryzkę w zamian za chipsy, krakersy czy innego takie jak przekąski. Nie powodują tycia (pamiętaj jednak aby nie były prażone ani solone!)\nTwarożek - ze szczypiorkiem lub rzodkiewką to nie jedynie idealny posiłek na rozpoczęcie, i na zakończenie dnia.\nSurówka z marchewki - nawet jeśli nie jesteś jej fanką, postaw na nią wieczorem. Ta łatwa w przygotowaniu surówka ma niski indeks glikemiczny, nie spowoduje gwałtownego skoku glukozy, więc nie pobudzi nas przed spaniem.\nMleko z owsianką/ płatkami - nie spowoduje wzrostu wagi, a nasyci Cię na całą noc.


Najwyżej oceniana gra na platformie Steam w 2018 roku\nMateusz Ługowik - wtorek, 8 stycznia 2019\nPoprzedni rok obfitował w hitowe produkcje. Gracze pecetowi mieli okazję eksplorować przez dziesiątki godzin przepiękny świat w Assassin’s Creed Odyssey, chodzić na palcach w Hitman 2 i ćwiczyć walkę mieczem w Kingdom Come: Deliverance. Jednak to żadna z tych gier nie może poszczycić się tytułem najlepiej ocenianej (przez samych graczy) na platformie Steam.\nZwycięzca rankingu nie mógł liczyć na wpompowanie w marketing milionów dolarów, dlatego być może wcześniej nie słyszeliście nawet o RimWorld. To właśnie ta niepozorna na pierwszy rzut oka gra została faworytem użytkowników Steama.\nCzynnikiem, który wpłynął na pojawienie się zaskoczonych głosów komentujących wybór, był także fakt, że gra spędziła długie miesiące we wczesnym dostępie i można było zapomnieć, że jej właściwa premiera miała miejsce właśnie w ubiegłym roku. Ten okazał się dla RimWorld wyjątkowy. Rozgrywka polegająca na zarządzaniu kolonią została ciepło przyjęta przez graczy, co przełożyło się na wysoką (w kategorii gier indie) sprzedaż. Jeszcze przed opuszczeniem wczesnego dostępu ponad milion kopii znalazło swoich nabywców.\nŚwietnymi wynikami pochwalił się sam autor, Tynan Sylvester. Twórca RimWorld opublikował statystyki na Twitterze. Według danych zebranych przez Steam250.com – stronę, która gromadzi recenzje użytkowników i na ich podstawie generuje ostateczny wynik – RimWorld zmiótł konkurencje i z wynikiem 98% pozytywnych recenzji znalazł się na samym szczycie prestiżowego zestawienia.\nLiczba dobrych ocen może imponować i… zaskakiwać. RimWorld jest bowiem dość trudny, co skutkuje tym, że część graczy odbije się od niego już na samym starcie. Jeśli ktoś śledzi proces produkcyjny od samego początku mógł zauważyć inspirację Dwarf Fortress, innym trudnym do „nauczenia się” tytułem. Gra autorstwa Tynana jest, co prawda znacznie łatwiejsza niż prowadzenie krasnoludzkiej fortecy, ale pobranie modyfikacji, która dodatkową ją upraszcza, będzie dla wielu graczy koniecznością, aby zacząć się przy RimWorld dobrze bawić.\nJeśli do tej pory nie graliście lub nawet nie słyszeliście o najlepiej ocenianej produkcji w ubiegłym roku, warto wiedzieć o niej kilka podstawowych faktów. RimWorld rozgrywa się w odległej przyszłości, w której ludzkość założyła wiele pozaziemskich kolonii. Z powodu ograniczeń technologicznych są one pozostawione same sobie. Muszą więc stać się samowystarczalne. W tym momencie wkracza gracz, który będzie musiał zająć się gromadzeniem surowców, wytwarzaniem żywności, stawianiem budynków, handlowaniem oraz szeroko rozumianym rozwojem.\nCechą wyróżniającą RimWorld jest fakt, że każdy mieszkanie posiada własną historię, która wpływa na jego rolę w społeczności. Fabuła jest tu tworzona w czasie rzeczywistym. Odpowiada za nią sztuczna inteligencja. Graczowi pozostawiono wybór co do jej profilu. Wydaje się, że trafnym jest opisanie ich jako: luźna zabawa, problem goni problem oraz „niech się dzieje, co chce”.


Lab One N1 Queenbiotic Probiotyk Dla Kobiet 3 X 30 Kaps. – Lekosfera\nStrona główna / Zdrowie / Lab One N1 Queenbiotic Probiotyk Dla Kobiet 3 X 30 Kaps.\nSKU: a4e38f66d7d0 Kategorie: Suplementy_diety, Uklad_pokarmowy_i_trawienie, Zdrowie Tagi: b complex swanson, preparat na pasożyty dla ludzi, velaxin, vigor cardio cena, witamina d bez recepty\nWspomaga ochronę pochwy przed infekcjami wywołanymi bakteriami typu Gardnerella vaginalis lub drożdżakami – Candida albicans.Ogranicza namnażanie się patogenów.Moduluje główne czynniki wirulencji patogenów.Zmniejsza stan zapalany spowodowany infekcją pochwy.Zapobiega nawrotom infekcji żeńskich dróg płciowych.Chroni nabłonek pochwy przed czynnikami zewnętrznymi.Wpływa na wzmocnienie i prawidłowe funkcjonowanie układu immunologicznego.\nN1 QueenBiotic to nowe podejście do problemów kobiet ze zdrowiem intymnym. N1 QueenBiotic to suplement diety zawierający probiotyczne drożdże Saccharomyces cerevisiae CNCM 1-3856, które równoważą i optymalizują florę pochwy oraz chronią przed jej bakteryjnymi i drożdżakowymi zapaleniami.\nN1 QueenBiotic wspomaga naturalną barierę ochronną pochwy, którą stanowi fizjologiczna mikroflora i nieuszkodzony nabłonek. Preparat może być stosowany profilaktycznie, gdy delikatna flora bakteryjna żeńskich narządów płciowych została naruszona patogenami. Dzieję się tak przy antybiotykoterapii, która zabija endogenną florę pochwy, umożliwiając rozwój patogenów czy w trakcie przyjmowania antykoncepcji, wpływającej na rozwój stanu zapalnego i kandydozy. Stosowanie N1 QueenBiotic jest również wsparciem dla prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego.\nInfekcje intymne stanowią powszechny problem zdrowotny. 75% kobiet zostało dotkniętych przynajmniej raz przez zapalenie pochwy i sromu wywołane przez drożdżaki. Od 40 do 50% z nich doświadczyło nawrotu zapalenia. Za rozwój infekcji grzybiczej pochwy i sromu w 90% przypadków odpowiedzialny jest grzyb Candida albicans.\nDLACZEGO Nº1 QUEENBIOTIC?\nN1 QueenBiotic wspomaga utrzymanie prawidłowej mikroflory pochwy, której skład jest zmienny w zależności od czynników endogennych, pochodzących z organizmu kobiety i egzogennych – zewnętrznych.\nPrzebadany klinicznie szczep probiotyczny drożdży Saccharomyces cerevisiae CNCM I-3856 zawarty w preparacie N1 QueenBiotic stanowi innowacyjne i naturalne rozwiązanie dla zdrowia intymnego.\nPreparat działa kompleksowo, ograniczając namnażanie grzybów, rozwój stanu zapalnego, wspomagając jednocześnie ich usuwanie.\nWygodna forma stosowania w formie kapsułki doustnej, wchłaniającej się przez układ pokarmowy.\nNawracające infekcje intymne są często spowodowane zaburzeniami flory bakteryjnej pochwy. Mała ilość bakterii ochronnych sprzyja namnażaniu się patogenów, które są odpowiedzialne za infekcje intymne. Do zaburzeń w składzie może dochodzić przy osłabionej odporności organizmu, stosowaniu antybiotyków czy antykoncepcji hormonalnej, noszeniu nieodpowiedniej bielizny oraz przy korzystaniu z basenów lub publicznych toalet. Infekcje intymne to powszechny problem, który dotyka kobiety w każdym wieku. Dla rewitalizacji mikroflory i ochrony żeńskich dróg płciowych ogromne znaczenie ma profilaktyka preparatem N1 QueenBiotic.\nDziałanie składników aktywnych zawartych w N1 QueenBiotic:\nSaccharomyces cerevisiae CNCM 1-3856 – szczep probiotyczny drożdży, którego działanie potwierdzono w licznych badaniach klinicznych. Wspomaga utrzymanie prawidłowej mikroflory pochwy. Ogranicza kolonizację bakterii patogennych, hamując rozwój czynników chorobotwórczych. Wzmacnia naturalną ochronę przed infekcjami spowodowanymi bakteriami Gardnerella vaginalis lub drożdżakami – Candida albicans. Pomaga zapobiec nawrotom bakteryjnego zapalenia stref intymnych, wzmacniając funkcjonowanie układu odpornościowego. Stosowanie saccharomyces cerevisiae sprawdza się zarówno w profilaktyce, jak i podczas wsparcia konwencjonalnego leczenia infekcji intymnych.\n, odruch wymiotny u niemowlaka\n, silikonowe osłonki na brodawki\n, prawidłowa saturacja\n, mediderm do kąpieli\n, otrivin junior\n, olejek z\n, kwas hialuronowy na stawy\n, laktoferyna jelita\n, octenilin żel\n, czyszczenie uszu\n, mumio apteka\n, vit d\n, monovisc plus\nDzienny korektor halluxa HV-32 ORLIMAN 49,00zł\nMedverita Triphala ekstrakt 40% tanin 60 kaps. 18,01zł\nFrancis Gattel Fg 5300 C1 153,00zł\nEqualan Glyskincare Intense C Serum witaminy C na noc 30ml 52,03zł\nReh4Mat Orteza kończyny dolnej z gorsetem tułowia COMPLEX PLUS TLSO DUAL 4MEDIC 3 927,68zł\nSilhouette 5529 3020 - 53/17/140 1 899,00zł\nNow Foods Pantethine 300Mg 60 kaps. 79,00zł\nSwanson Saw Palmetto (palma sabałowa standaryzowana) 160mg 60 kaps 52,58zł\nROBITUSSIN JUNIOR, 100 ml 6,81zł\nDektac 25 Mg 10 Tabl. 3,99zł\nOrsalit tabs 24 tabl musujące + Magnez z wit.B6 10 tabl musujących 8,20zł\nDentosept A Płyn 25 ml 15,74zł\nCersanit Uchwyt prosty 60cm k97-027 372,00zł\nDermedic Hydrain 3 Hialuro Płyn Micelarny H2O 2 X 500 Ml 24,99zł\nUriage Douceur dezodorant roll-on 50ml 22,51zł\nOkulary Stepper SI-50080 F026 331,00zł\nVisiomed Inhaler VM-IN 66,25zł\nVITAMMY DAILY 17,02zł\nBiotyna Multieffect 30 tabls 10,80zł


Album z wakacji | Grafy w podróży\nFotoalbum z wakacji\nZrobiłam moim facetom niezłą niespodziankę. Przygotowałam fotoalbum z naszej zeszłorocznej wycieczki po Bałkanach. Fotki z naszych wyjazdów leżą zarchiwizowane na twardym dysku. Czasem do nich sięgamy, oglądamy, publikujemy na Instagramie, ale nic nie może się równać z albumem w formie papierowej. Często chodziłam za Przemkiem i prosiłam, żeby przygotował fotki do albumu. W końcu straciłam cierpliwość i wzięłam się sama do roboty. W naszym zespole to Przemek na ogół odpowiada za fotki. Podglądanie go przy pracy pozwoliło mi wejść na w miarę przyzwoity poziom w tej działce( przynajmniej ja tak myślę). Obróbki komputerowej trochę się obawiałam. To czary mary wykonywane w Photoshopie trochę mnie przerażało, ale nie taki diabeł straszny jak go malują. Tym bardziej, że edytor do tworzenia fotozeszytu okazał się dość łatwy w obsłudze.\nNa rynku jest kilka firm oferujących wydrukowanie albumu fotograficznego. Wybrałam Printu.\nZadecydował przypadek i trochę porównanie cen za usługę. Nie do końca byłam przekona, że projekt uda mi się doprowadzić do końca i utrzymać w tajemnicy. Jednak udało mi się. Mina Przemka, kiedy odbieraliśmy album była bezcenna. Maks też był zafascynowany albumem, z wielkim zainteresowanie go oglądał. Na koniec rada dla kobiet w podobnej sytuacji, nie możecie się doprosić, żeby mąż przygotował fotki z wakacji albo innej imprezy rodzinnej to weźcie się same do roboty.\nPrzyznaję album przygotowany przez Kingę bardzo mnie zaskoczył. Wykonała kawał dobrej roboty. Printu.pl oferuje tworzenie fotoalbumów i fotoksiążek tematycznych. Do dyspozycji są gotowe szablony: ślubne, w ramach podziękowań dla rodziców, z okazji pierwszej komunii, chrztu, wakacyjne i wiele innych. Edytor oferuje różne kolory tła, napisy, wstawienie różnych gadżetów. W ten sposób można stworzyć niepowtarzalny album. Wybieramy rodzaj okładki (sztywna, miękka, płócienna) oraz format.\nKinga zdecydowała się na najbardziej prosty i klasyczny album. Doskonale wstrzeliła się w moje gusta, ale jeśli ktoś lubi bardziej odlotową edycję będzie na pewno zadowolony. Narzędzi do stworzenia oryginalnego albumu jest mnóstwo i co ważne nie trzeba być zawodowym grafikiem, żeby sobie z tym zadaniem poradzić.\nAkcja Kingi okazała się też bardzo przydatna dla mnie. Po wydrukowaniu pierwszego albumu dostaliśmy 33 procentową zniżkę na kolejny. Przydało się, właśnie przygotowuję niespodziankę dla naszych przyjaciół.\nPoniżej screen z edytora. Tworzenie albumu jest rzeczywiście bardzo ułatwione. Jeśli z czymś sobie nie dajemy rady zawsze można skorzystać z podpowiedzi i poradnika.\nKinga do stworzenia albumu wykorzystała tylko fotki, na których jest nasza rodzinka. Gdybym brał udział w edycji albumu postarałbym się dodać kilka innych zdjęć. Na przykład taką klimatyczną z małego portu rybackiego nad Morzem Czarnym w Bułgarii.