MRPiPS: dodatkowe 175 mln zł na wynagrodzenia dla pracowników DPS-ów – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / MRPiPS: dodatkowe 175 mln zł na wynagrodzenia dla pracowników DPS-ów...\nMinisterstwo rodziny w komunikacie zwróciło uwagę, że od wybuchu pandemii samorządy otrzymały 50 mln zł na wsparcie w prowadzeniu DPS-ów. Resort podkreślił, że chociaż prowadzenie domów pomocy społecznej jest zadaniem własnym gminy, powiatu oraz samorządu województwa, to nie są one zostawiane same sobie.\nMRPiPS poinformowało, że już wkrótce ze środków krajowego Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój do Regionalnych Ośrodków Polityki Społecznej (ROPS) trafi dodatkowe 326 mln zł na projekty wspierające domy pomocy społecznej w całej Polsce.\n„Środki te będą dystrybuowane przez ROPS w formie grantów dla domów pomocy społecznej. Placówki będą wnioskować o nie bezpośrednio do Regionalnych Ośrodków Polityki Społecznej” – wyjaśnił resort.\nDzięki tym projektom zapewnione mają być przede wszystkim dodatkowe wynagrodzenie dla pracowników DPS, którzy pracują bezpośrednio z mieszkańcami placówek, a także sfinansowane inne potrzeby domów pomocy społecznej. Do tej pory podpisano 8 umów na dofinansowanie tych projektów.\nMinisterstwo rodziny zaznaczyło, że z puli 326 mln zł aż 175 mln zł przeznaczone zostanie na dodatki dla pracowników placówek przez okres 3 miesięcy. Wsparciem objętych ma zostać ponad 41 tys. pracowników. Miesięczny dodatek dla jednego pracownika (zatrudnionego w wymiarze pełnego etatu) zaplanowano w wysokości 1 450 zł miesięcznie.\n„Zdajemy sobie sprawę, jak dużym wyzwaniem jest dzisiaj praca w placówkach takich jak domy pomocy społecznej. Dostrzegamy trud, jaki personel wkłada w zapewnienie bezpieczeństwa i opieki podopiecznym DPS-ów. Dodatkowe środki na wynagrodzenie to forma docenienia ich pracy” – wskazał resort.\nPozostałe 151 mln zł ma być przeznaczone m.in. na zakup testów, maseczek, kombinezonów czy organizację miejsc wytchnieniowych dla pracowników.\nMRPiPS przekazało ponadto, że dzięki ustaleniu wspólnie z Ministerstwem Funduszy i Polityki Regionalnej szybkiej ścieżki zmian w budżetach projektów już realizowanych przez ROPS, 51 mln zł w ramach tych projektów przeznaczono już na działania niwelujące skutki COVID-19 w placówkach całodobowej opieki.\nOd wybuchu pandemii z rezerwy celowej budżetu państwa do samorządów na wsparcie w prowadzeniu domów pomocy społecznej trafiło już 50 mln zł. Na początku pandemii było to 20 mln zł, a ostatnio kolejne 30 mln zł. Przy podziale środków na poszczególne województwa wzięto pod uwagę liczbę mieszkańców DPS-ów oraz liczbę etatów osób zatrudnionych w placówkach.\nMRPiPS zwróciło uwagę, że jeszcze w 2015 r. dofinansowanie wynosiło niespełna 13 mln zł. Rok później – przeszło dwa razy więcej, bo już 30 mln zł. W ubiegłym roku kwota ta sięgnęła ponad 83 mln zł.\nTagi: Dom Pomocy Społecznej, DPŚ, Ministerstwo Rodziny Pracy i Polityki Społecznej\nPremier M. Morawiecki zarzucił PO, że prowadziła działania uderzające w... PKW apeluje o niepowielanie nieprawdziwych informacji dot. głosowania w II...


Siewcy Zamętu: czerwca 2015\nz tej strony Natalia :). Postanowiłam wrzucić coś trochę dla odmiany dla wywodów Siewcy. Nadeszły wakacje, a co za tym idzie wiele osób ma wolne. Można więc nadrobić zaległości w różnych dziedzinach - chociażby w czytaniu książek. Dzisiaj chciałabym Wam polecić jedną, która będzie idealna na wakacje.\nO "Endgame. Wezwanie" James'a Frey'a jakiś czas temu było bardzo głośno i już od dawna miałam na nią ochotę.\nPewnego dnia o ziemię uderza seria meteorytów. To wydarzenie dla zwykłych ludzi jest po prostu niecodziennym zjawiskiem, w którym można dopatrywać się zapowiedzi końca świata, co nie wszyscy traktują poważnie. Jednak dla kilkunastu młodych ludzi to wydarzenie jest wezwaniem do gry...gry, w której stawką jest nie tylko ich życie, ale życie ich ludu, albowiem tylko lud gracza, który zwycięży będzie żył. Reszta niechybnie zginie.\nZatem kilkunastu młodych ludzi spotyka się w Chinach, aby rozpocząć walkę o śmieć i życie. A początek temu wydarzeniu daje spotkanie z istotą pozaziemską, która każdemu z graczy pozostawia wskazówkę. Od tego momentu zaczyna się trzymająca w napięciu historia pełna wskazówek, zagadek i szyfrów. Do tego cała powieść jest multimedialna, bo w wielu miejscach w książce są odnośniki do stron internetowych. Dlatego też obok świetnej rozrywki, powyższa książka może nam dostarczyć nie lada wyzwań, ponieważ możemy wspólnie z bohaterami rozwikływać zagadkę.\n"Endgame. Wezwanie." zafascynowało mnie swoją oryginalnością, tajemnicami i obcymi cywilizacjami, których jak dla mnie było tu za mało. Być może oryginalność tej książki przypisuję temu, że czytam bardzo mało pozycji, w które wplecione są tematy związane z kosmitami i obcymi cywilizacjami. Jednak kiedyś musi być ten pierwszy raz, a "Endgame. Wezwanie." jest idealnym początkiem dla takich laików jak ja. Jednakże ta książka jest dedykowana głównie dla młodzieży, co sprawia, że dla czytelnika w moim wieku momentami jest to uciążliwe...szczególnie jak się ma za sobą kilka książek dla młodzieży. Te momenty, o których myślę, to szczególnie sytuacja, która wywiązuje się między trójką bohaterów tejże powieści. A mianowicie jest ona - aby wziąć udział w grze porzuciła chłopaka, jednak już niej uczestnicząc poznaje innego gracza, w którym się zauroczyła. W pewnym momencie, chłopak stwierdza, że pojedzie za swoją ukochaną, aby ją wesprzeć...no i to doprowadza m. in. do sytuacji, w której dziewczyna jest rozdarta pomiędzy dwojgiem chłopaków...ten wątek bardzo przypominał mi sytuację ze "Zmierzchu", kiedy Bella jest rozdarta między wampirem a wilkołakiem, co samo w sobie jest traumatyczne:/...ale to może tylko odezwał się we mnie zabliźniony uraz po lekturze wspomnianej serii.\nMimo to "Endgame. Wyzwanie." było dla mnie świetną i trzymającą w napięciu rozrywką, do której z przyjemnością wracałam. Ta książka jest lekką rozrywką, która może zamienić się na coś kreatywnego jeżeli tylko mamy ochotę. Podobno tłumacz przetłumaczył już na polski kolejną część, której już nie mogę się doczekać. Mam nadzieję, że ukarze się w miarę szybko na naszym rynku, bo jestem niesamowicie ciekawa co wydarzy się dalej, mimo to, że chyba już wiem, kto może zostać zwycięskim graczem - no chyba, że autorzy mnie zaskoczą ;).\nJeżeli chcecie być na bieżąco z tym co czytam zapraszam Was do siebie:\nP.S. Nie mam tendencji do pisania po trzy razy o tej samej książce oraz robienia różnego rodzaju prowokacji, więc nie bójcie się teraz zasypu notek o tej książce ;)\nAutor: Siewcy Zamętu o 13:35 29 komentarzy:\nFeminizm, feministki - nigdy mnie te pojęcia jakoś nie przerażały jako faceta. Rozumiem, że kobiety kiedyś były bardzo dyskryminowane, że prawa do kształcenia się, prawa wyborcze, prawa do pracy musiały sobie wywalczyć. Dziś pod względem równouprawnienia jest dużo lepiej, rozumiem jednak, że wciąż nie jest idealnie. Są sytuacje w których kobiety mają wciąż jeszcze gorzej od mężczyzn. Pierwsze co przychodzi mi do głowy to sytuacja kobiet przy szukaniu pracy. Wiadomo, że pracodawca jeżeli ma wybór woli mężczyznę bo ten nie zajdzie w ciążę i nie pójdzie na zwolnienie, będzie bardziej dyspozycyjny. Z takimi sytuacjami trzeba jak najbardziej walczyć i głośno o nich mówić, trzeba wskazywać co trzeba zmienić, żeby obie płcie były naprawdę równe tam gdzie można mówić o równości. Uważam więc, że feministki mają dziś rację bytu i że mają co robić. Przyznam się nawet, że moja Natalia mówi o sobie, że jest feministką i jak już wspomniałem wcale mnie to nie przeraża.\nZ drugiej strony w głowie mam stereotypy i opinie, że dzisiejsze feministki nie zajmują się tym czym powinny się zajmować, czyli poprawą losu kobiet a zajmują się wbijaniem klina między kobiety i mężczyzny stwierdzeniami, że wszystkiemu są winni źli mężczyźni, którzy chcą zachować dominację nad kobietami. Mówią o in Vitro, aborcji na życzenie, gender gdzie tak naprawdę te problemy nie dotyczą tylko kobiet ale również i mężczyzn, więc trudno tutaj mówić o dyskryminacji. Jak myślę o feministkach to w głowie mam obraz Kazimiery Szczuki, pyskatej baby, która obraża wszystkich, którzy z nią się nie zgadzają, czy ma rację czy jej nie ma.\nOstatnio przypadkiem trafiłem na jakiś blog feministyczny, gdzie przeczytałem artykuł w którym autorka ubolewała nad tym iż kobiety na wzajem się poniżają, obrażają z takich powodów jak: posiadanie dziecka, opalenizna, skąpy ubiór ciała, stosowanie makijażu. Wszystko byłoby dobrze, gdyby jednak autorka tekstu nie obwiniła za wszystko mężczyzn. Stwierdziła, że kobiety poniżają się nawzajem bo cały świat kręci się wokół mężczyzn i przez to kobiety będąc w orbicie mężczyzn, zabiegając o ich względy traktują się jak zagrożenie. Wymowa tekstu dla mnie była mniej więcej taka, że mężczyźni chcąc zachować dominację we współczesnym świecie napuszczają na siebie kobiety. Z tego powodu nie mogłem nie wdać się w dyskusję. Byłem ciekaw jaka będzie reakcja. Stwierdziłem tylko, że to iż kobiety wzajemnie na siebie nadają to nie wina mężczyzn, że to absurd a w dodatku dodałem, że dlaczego kobieta nie stosująca makijażu ma nie czuć się bardziej naturalna, prawdziwa w stosunku do kobiety stosującej makijaż skoro to prawda. Na niektóre osoby podziałało to jakbym włożył kij w mrowisko. Uznano, że nie mam pojęcia o czym mówię, ostatecznie, że nie mam racji bo jestem facetem, że w ogóle nie zrozumiałem wymowy tekstu autorki, ktoś mi zarzucił, że traktuję małżeństwo tylko jako związek kobiety i mężczyzny (?). Jak się w czymś z nimi zgodziłem to było ok ale gdy zwróciłem uwagę na jakieś według mnie nieprawdziwe stwierdzenie to byłem atakowany i traktowany jak bym nic nie rozumiał, a najlepiej żebym się nie odzywał bo jestem mężczyzną. Poczułem się zdyskryminowany.\nInną rzeczą jaką zauważyłem jest to, że miałem wrażenie iż nie rozmawiam z feministkami tylko z lesbijkami. Autorka tekstu nawklejała kilka zdjęć całujących się bądź obściskujących się dziewczyn. Miałem wrażenie, że bardziej one przemycały treści lesbijskie niż feministyczne.\nW każdym razie cieszę się, że większość kobiet jednak nie angażuje się w takie ruchy. Według mnie feministki, przynajmniej te, z którymi wdałem się w dyskusje to wulgarne baby, które wszystkim próbują wmówić swoje prawdy, nawet, że czarne jest białe i na odwrót, za wszystko winią mężczyzn i w każdej dyskusji muszą mieć ostatnie zdanie bo jak nie to zlinczuja. Zrozumiałem, że gdybym te panie spotkał w ciemnej uliczce to normalnie obok siebie przejść byśmy nie mogli, albo tylko one by z tej uliczki wyszły albo tylko ja. Najchętniej wykończyłyby wszystkich mężczyzn, pozostawiając garstkę posłusznych do znęcania się nad nimi i do rozkazywania im.\nMoże nie wszystkie feministki są takie, ale mimo szczerych chęci porozmawiania z nimi w sposób przyjazny okazało się, że natrafiłem na te przypominające feministki z horrorów.\nAutor: Siewcy Zamętu o 06:30 37 komentarzy:\npo co kobiecie są potrzebne 2 wałki do ciasta w domu? - o przemocy domowej kobiet\nDziś jest 23 czerwca, czyli mamy dzień ojca. W związku z tej okazji postanowiłem napisać o bardzo poważnym problemie społecznym o którym prawie się nie mówi a jeżeli już się mówi to większość osób się śmieje pod nosem. Chodzi o przemoc kobiet w stosunku do domowników.\nWiadomo, że jeżeli chodzi o przemoc w domu to dużo poważniejszym problemem jest przemoc stosowana przez mężczyzn, ale ten temat jest już dość dobrze znany i opisany, poza tym według mnie przemoc stosowana przez kobiety choć zwykle nie prowadzi do widocznych śladów pozostawionych na ciele ofiary to jest problemem znacznie powszechniejszym. Wyliczę według mnie najważniejsze przewinienia kobiet w stosunku do domowników w domu.\n1/ przemoc fizyczna - choć statystycznie kobiety są słabiej umięśnione od mężczyzn to zdarza się jednak, że mają przewagę w postaci wzrostu, wagi, mogą znać też sztuki walki, w takim wypadku męski los jest zagrożony gdyż mężczyźni od dziecka uczą się, że nie wykorzystuje się przewagi fizycznej w stosunku do kobiet, choć mimo to niektórzy odmieńcy za nic mają te nauki. Kobietom nikt takich zasad nie wpaja wogóle, toteż w przypadku spięcia mężczyzny z silniejszą fizycznie kobietą kończy się to przeważnie jego pobiciem lub wyrządzeniem poważnego uszczerbku na zdrowiu, nie mówiąc już o poważnych zmianach w psychice. Takiemu mężczyźnie trudno wyjść z kręgu przemocy, gdyż w opinii społecznej każdy mężczyzna, który jest bity przez kobietę uważany jest za ofermę, toteż będzie w milczeniu cierpiał i znosił swój ciężki los, chyba że odważy się odejść od takiej kobiety. Poza tym kobiety często biją sprytnie, tak by bolało a nie było widać, toteż udowodnienie winy takiej kobiecie jest bardzo trudne, zmian psychicznych nie da się zmierzyć. Innym problemem jest to, że kobiety będąc jednak słabsze od mężczyzn często chcąc zrobić krzywdę mężczyźnie uciekają się do sposobu, planują, zastawiają pułapki i posługują się narzędziami, które dają im przewagę nad zaskoczonym mężczyzną. I tak np. wymienię kilka takich możliwości: drapanie pomalowanymi pazurami po całym ciele, wywoływanie szoku termicznego poprzez przyłożenie zimnych nóg na gołe plecy, bolesne ściskanie przyrodzenia męskiego podczas snu, bicie do nieprzytomności wałkiem osłabionego alkoholem partnera, częste kłucie łokciem w boki ciała, takich przypadków mógłbym mnożyć wiele a jest ich tyle ile kobiet, bo wszystkie kobiety są bardzo kreatywne w zadawaniu cierpienia fizycznego.\n2/ przemoc psychiczna - dużo poważniejszym problem niż przemoc fizyczna jest przemoc psychiczna stosowana przez kobiety. Jako pierwszy przejaw przemocy psychicznej stosowanej przez kobiety należy wymienić krzyki, poza tym, że może to prowadzić do pęknięcia bębenków w uchu i czasowego bądź stałego ogłuszenia innego domownika skutkować to może niemożliwością wypowiedzenia własnego zdania przez co można dojść do wniosku, że rację ma ten kto głośniej krzyczy a nie ten kto ma sensowniejsze argumenty, czego ostatecznym efektem może być zgłupienie innego domownika. Podobne skutki może odnieść wulgarne obrażanie w trakcie rozmowy swojego mężczyzny. Gdy dostatecznie będzie mu się powtarzało, że jest głupi, że jest chamem, że jest skąpy itd. to może uwierzyć, że taki jest i wtedy faktycznie zacznie się tak zachowywać. Pragnę jeszcze wspomnieć o stosowanych wymuszeniach przez kobiety, które można przedstawić według następującej prawidłowości: jeżeli.... np. nie będziesz oddawał mi pieniędzy, nie będziesz jeździł ze mną do moich rodziców... to....np zapomnij o sexie, znajdę sobie innego, Marcin ten mój były chłopak pamiętasz go, odezwał się do mnie. Wymuszenia to straszna krzywda dla mężczyzny bo choć kobieta odnosi zamierzony efekt to w mężczyźnie narasta frustracja, która nie znajdująca ujścia w końcu wylewa się w pewnym momencie i dochodzi do tragedii która może przejawić się w rozstaniu, próbie samobójczej, lub morderstwie wszystkich domowników.\nPamiętajcie drogie Panie, że każda krzywda wyrządzona domownikowi, mężczyźnie, wróci do was jak zła karma czy coś takiego. Przemocą fizyczną czy psychiczną można uzyskać odpowiedni efekt lecz skutek jest taki, że mężczyzna poddany takim torturom domowym, jeżeli nie odejdzie w porę to albo zabije siebie lub domowników albo stanie się zobojętniałym na wszystko warzywem, a na tym chyba wam nie zależy.\nNa koniec taka sytuacja z życia. Gdy zobaczyłem w mieszkaniu w szufladzie Natalii dwa wałki do ciasta, zapytałem po co jej aż dwa wałki. Odpowiedziała, że musi mieć dwa na wypadek gdyby jeden się zepsuł.\nAutor: Siewcy Zamętu o 08:47 28 komentarzy:\nFantazje w trójkącie - spojrzenie męskim okiem - bo do trzech razy sztuka\nTajemnice psychiki kobiet to wiedza, którą chciałby mieć każdy mężczyzna. Znajomość"kobiecej logiki", "kobiecego toku myślenia" i umiejętne wykorzystanie tej wiedzy w praktyce gwarantuje mężczyźnie idealne relacje z płcią przeciwną. Mężczyźni, którzy posiedli całą wiedzę o kobietach, nazywam ich "Tulipanami" mogą robić co chcą i jak chcą a kobiety i tak będą ich kochać, nie muszą pracować, mogą dłubać przy nich w nosie a Te i tak po jednym ich uśmiechu będą wniebowzięte i będą mu oddawały wszystkie swoje pieniądze. Tak, tak są tacy faceci. Niektórzy rodzą się z darem tej wiedzy, inni muszą mozolnie się jej uczyć nieraz są to bardzo bolesne i wrzaskliwe lekcje. Nie każdy może zdobyć jednak tą wiedzę, ja nie mam ambicji by posiąść całą wiedzę o kobietach, wystarczy mi wiedza, która pozwoliłaby mi zrozumieć tylko moją kobietę tak aby była zadowolona gdy idę sobie pograć w grę komputerową lub żeby była szczęśliwa gdy sprząta mieszkanie, zmywa naczynia a ja w tym czasie nic nie robię albo robię to co w danej chwili mam ochotę robić. W celu zdobycia choćby małego kawałka wiedzy o kobietach wpadłem ostatnio na genialny pomysł przeczytania jakiejś książki napisanej z myślą wyłącznie o kobietach. Idealna ku temu okazja się nadarzyła gdy moja Natalia podsunęła mi do przeczytania książkę pod tytułem "Fantazje w Trójkącie" Pomyślałem sobie, że książka jest niedługa (ok 260 stron) w tematyce która trochę interesuje mężczyzn (erotyka) no i, że może dowiem się czegoś o kobietach. Pomyślałem, że będzie fajnie jak ją przeczytam.\nBohaterką książki jest Jenny, która uważa, że chłopak ją zaniedbuje bo gdy ona bawi się na weselu sącząc alkohol, tańcząc z nieznajomymi "ciachami" on musi pracować w firmie. Wszyscy wiemy jak ciężko jest prowadzić własną działalność gospodarczą i ile czasu swojej firmie trzeba poświęcać. Jenny tego jednak nie rozumie i rodzi się w jej głowie myśl, zerwania z Ryanem. Myśl tę pogłębia fakt, że Jenny uważa iż Ryan jest kiepski w łóżku, nie ma ochoty na eksperymenty, jest monotonny i zbyt delikatny. Myśli o zerwaniu opuszczają Jenny jak ręką odjął gdy Ryan nieoczekiwanie pojawia się na weselu, tak naprawdę jest to jednak brat bliźniak Ryana, Jake. Jenny jednak nie orientuje się, że to brat bliźniak Ryana i dochodzi między nimi do kilkukrotnego stosunku w ciągu jednej nocy. To, że używał innych słów, podał inne imię oraz, że kochał się z nią jakby to był pierwszy raz między nimi wytłumaczyła sobie tym, że Ryan pewnie chciał spełnić jej fantazję erotyczną o udawaniu sexu z nieznajomym!!! Pewnie była pijana, miała ochotę i w każdym widziała twarz swojego chłopaka. Sytuacja wygląda tak, że Jenny myśli, że spała z Ryanem. Jake myśli, że spał z ostrą laską, a Ryan o niczym nie wie. Ryan dowiaduje, się jednak, że Jenny spała z innym gdyż Jenny bardzo spodobał się ostry wyuzdany sex. Poza tym oświadcza Ryanowi, że jest w ciąży, myśląc, że on jest ojcem. Ryan jest zrozpaczony, niesłusznie myśli, że to wszystko jego wina, że to przez to, że zaniedbywał Jenny. I w tym momencie dzieje się coś czego ja nie rozumiem z punktu widzenia mężczyzny. Ryan oświadcza się Jenny!!! Nie rozumiem, jak facet może oświadczyć, się kobiecie, która go zdradziła, która będzie miała dziecko z innym, Ryan nawet nie wie, że Jenny zdradziła nieświadomie. Nagle w niewyjaśniony racjonalnie sposób zdaje sobie sprawę, że kocha Jenny. Nie rozumiem. Być może Jenny posiadała tajemniczą wiedzę na temat mężczyzn i w tym momencie książki właśnie jej użyła. Jenny jest wniebowzięta, godzi się na ślub, nadal żyjąc w błędnym przekonaniu, że uprawiała seks z Ryanem. Sytuacja się wyjaśnia gdy Jake przyjeżdża na ślub Jenny i Ryana. I tu po raz kolejny dochodzi do zadziwiającej sytuacji, Jake również zdaje sobie sprawę, że kocha Jenny i obaj bracia zaczynają zabiegać o względy kobiety. Jenny nie wie którego amanta wybrać więc jak na erotyk przystało testuje najpierw w łóżku jednego z braci, później drugiego a na końcu nadal mając wątpliwości ich obu jednocześnie. Według mnie to kazirodztwo ale co tam. Nie mówiąc, że to już obrzydliwe. W końcu Jenny podejmuje decyzję i dla mnie to kolejne zaskakujące rozwiązanie ale nie zdradzę kogo wybrała.\nKsiążka jest dla mnie dość kontrowersyjna ale dobrze się ją czyta. Przeczytałem ją w raptem trzy godziny. Sceny łóżkowe dzieją się od drugiej strony książki do samego epilogu. Co mnie zaskoczyło to jeżeli chodzi o seks Jenny jest bardzo "męska" żadnych gier wstępnych, żadnego rozpalania zmysłów, żadnego pitu, pitu tylko od razu ostry seks. Akcje i układy są jak w scenariuszu pornola dla facetów, jest seks z nieznajomym, Jenny lubi oral i anal, jest seks w trójkącie, jest seks w miejscu publicznym, jest w końcu seks z zabawką erotyczną na oczach kota a i oczywiście jest seks z ciężarną kobietą. Język opisujący zbliżenia jest wulgarny. Mimo to książkę czytałem beznamiętnie, w ogóle nie rozbudziła mojej wyobraźni ale czego mogłem się spodziewać po erotyku dla kobiet, może to przez tą absurdalną historię.\nTo czego mogłem nauczyć się o kobietach po tej książce to to, że chyba aż tak bardzo się nie różnimy, różnica jest taka, że kobiety wolą kobiecych bohaterów a mężczyźni męskich. No i może jeszcze jest jedna różnica: mężczyźni przyznają się do swoich fantazji erotycznych a kobiety je ukrywają bo one przecież nie traktują przedmiotowo mężczyzn i w ogóle nie mają aż takich potrzeb jak ich faceci.\nAutor: Siewcy Zamętu o 21:40 15 komentarzy:\nAutor: Siewcy Zamętu o 12:05 18 komentarzy:\nFantazje w trójkącie - recenzja odwrócona, uwaga bulwersująca i dla dorosłych\nMoja kochana Natalia średnio raz w miesiącu organizuje spotkanie znajomych osób na których przynajmniej w założeniu opowiadamy sobie o ostatnio przeczytanych książkach. W założeniu, bo zwykle przychodzę na takie spotkania nie przygotowany, bez przeczytanej książki. Mimo to czuję się dobrze w tym gronie osób, gdyż na szczęście nie tylko o książkach rozmawia się na takich spotkaniach. Następne spotkanie ma być w najbliższy piątek i tym razem jednak postanowiłem się przygotować bo i temat spotkania będzie niebanalny a mianowicie mamy rozmawiać o książkach, poradnikach traktujących o relacjach męsko - damskich. Natalia w związku z tym podrzuciła mi książkę, której sama jeszcze nie przeczytała tj. " Fantazje w trójkącie" autorki Opal Carew. Powiem wam iż, pomimo książkę uznałem za bardzo naiwną to jednak dobrze mi się czytało i zdołałem ją przerobić w ok 3 godziny. Pomyślałem, że to taka dobra literatura na jedną podróż np autobusem czy pociągiem.\nOd razu mówię, że zamierzam omówić całą książkę łącznie z zakończeniem i swoim skromnym zdaniem o sytuacji opisanej w "Fantazje w trójkącie". Więc jak ktoś chce przeczytać książkę nie znając zakończenia to niech przerwie czytanie w tej chwili. Zresztą uprzedzam, że moja recenzja jest "odwrócona" i że w dopiero w następnej notce zamierzam napisać co odwróciłem, ponieważ jestem pewien, że w ten sposób coś udowodnię światu.\nBohaterem książki jest Ryan, którego poznajemy na jakimś przyjęciu, weselu. Jest rozbity, gdyż jego dziewczyna Jenna po raz kolejny nie spędza z nim czasu. Ostatnio raz uprawiali sex 3 miesiące temu, poza tym prawie się nie widują. Ryan postanawia rozstać się z Jenny. Jednak sytuacja odwraca się gdy na weselu pojawia się Jenny przedstawiając się Ryanowi imieniem Aurora. Ryan pamięta, że kiedyś wspomniał dziewczynie o tym, że ma taką fantazję iż chciałby uprawiać z nią sex ale tak, żeby ona udawała, że się nie znają. Ryan podejmuje grę. Sytuacja kończy się upojnym sexem w hotelu. Okazuje się jednak, że Ryan nie spał wcale z Jenny tylko z Aurorą siostrą bliźniaczką Jenny. Sytuacja się komplikuje gdy Ryan wspomina Jenny o upojnej nocy którą spędził po weselu. Jenny jest załamana ale czuje się winna tej sytuacji, że zaniedbała Ryana i , że pewnie dlatego ją zdradził. Postanawia nie wspominać o tej sytuacji, kocha się się z Ryanem i zachodzi w ciążę, po tej nocy Ryan się oświadcza. Dopiero na przyjęciu przed weselem wychodzi cała prawda. Zjawia się Aurora, siostra Jenny, która również jest w ciąży. Okazuje się, żę Ryan będzie miał dzieci z bliźniaczkami. W dodatku obie go zapewniają o swojej miłości. Tego było za wiele Ryan mdleje. Gdy się ocknie będzie musiał podjąć bardzo ważną decyzję. Ryan jednak nie chce się śpieszyć, nie wie którą kobietę kocha, Jenny bardzo dobrze zna, natomiast Aurora daje mu dużo większą satysfakcję ze zbliżeń erotycznych. W dodatku obie kobiety zaczynają rywalizować o niego, kusząc go między innymi seksem. Ryan najchętniej zatrzymałby je obie ale czuje, że tak nie można. W końcu jednak nie mogąc doczekać się decyzji Ryana. kobiety dzielą się mężczyzną a końcówka książki to już zbliżenia erotyczne w trójkącie. Na końcu jest scena w której cała trójka ma dorastające dzieci, które razem wychowują.\nI co moi kochani czytelnicy powiecie na taką historię? Już wiecie czemu tak szybko przeczytałem tą książkę. Przyznam, że ta książka jest zwykłym erotykiem, który zaczyna się od 5 strony a kończy przed epilogiem. Niestety erotyk pisany przez kobietę nie podziałał na moją fantazję, czytałem tą książkę beznamiętnie, drażniąc się co chwilę czytając co ciekawsze, barwniejsze zdania z książki mojej Natalii. Bo trzeba przyznać się było co: seks z nieznajomą, zdrada, seks oralny z wypiciem do dna, seks analny, seks z ciężarnymi kobietami w końcu seks z siostrami oraz seks brudny, brutalny, dogłębny bez jakichś tam zbędnych czułości to musi działać na męską wyobraźnię. Mimo wszystko pisane to z perspektywy kobiet pragnących non stop seksu z jednym mężczyzną wydawał mi się nieautentyczny. Czytałem wiele opowiadań erotycznych, działających na mnie ale ta książka nie spełniła tej roli co pamiętane przeze mnie opowiadania. Chociażby wspomnę, że legło w gruzach moje wyobrażenie o erotycznych rozmowach z ukochaną, gdy w książce on podniecał się przez telefon słowami wypowiadanymi przez Jenny ona perfidnie udawała, mając tylko cel sprawienia jemu przyjemności samej nie mając z tego większej przyjemności, przynajmniej nie taką jaką on miał. Dla mnie to oszustwo. Za to muszę przyznać, ze wyobraźnia autorki była duża, żeby tak zagmatwać losami postaci z książki. Według mnie książka jest "taka se" długo jej nie zapamiętam ale przyznam się, że szybko się czyta.\nChyba będę częściej sięgał po tego typu literaturę. Jak już coś czytać to coś interesującego a w tym temacie lubię się wypowiadać, zwłaszcza jak mogę anonimowo.\nAutor: Siewcy Zamętu o 21:06 16 komentarzy:\nBogowie kosmosu - stary komiks w wydaniu kolekcjonerskim\nBędąc dzieckiem pamiętam, że uwielbiałem zaczytywać się w komiksach. O dziwo sporo ich było w mojej wiejskiej bibliotece. Obrazkowe historie bardzo działały na moją wyobraźnię. Czytałem Asterixa i Obelixa, Kajko i Kokosza, Kleksa, jakiś komiks o Indianach: Aztekach, Majach i właśnie niektóre tomy Bogów z kosmosu. Pamiętam, że świetnie bawiłem się oglądając stworzony na papierze egzotyczny świat, rozmyślając nad niesamowitymi przygodami bohaterów z komiksów. Gdy wyrosłem już, że szkoły podstawowej nadal miałem duży sentyment do historii przedstawianych na kolorowych obrazkach. Niestety coś się zacięło w naszej kulturze gdyż w zasadzie przestały się ukazywać nowe tytuły. I tak dość łatwo zapomniałem o mojej pasji. Po jakimś czasie zainteresowałem się na chwilę mangą, skanami z polskimi bądź angielskimi tłumaczeniami ale to było już co innego, nadal ciekawy świat, ale postacie czarno-białe, z dużymi oczyma, z dużymi piersiami i historie jakoś też bardzo inne od tych pamiętanych ze starych komiksów. Co innego ciągnęło mnie do starych komiksów, co innego do mangi. Za sprawą mojej Natalii, która dostała wydanie kolekcjonerskie wszystkich 8 tomów Bogów z Kosmosu mogłem powrócić w świat dzieciństwa i przekonać się czy komiks może na mnie po tylu latach nadal działać jak magnes.\nBogowie z Kosmosu oparta jest na bardzo ciekawej teorii stworzonej przez Ericha von Danikena zgodnie z którą, w odległych czasach przybyli na Ziemię kosmici z niezwykle rozwiniętą techniką, którzy postanowili przyśpieszyć rozwój intelektualny ludzi. Kosmici z pomocą niezwykłej techniki pragną na naszej planecie stworzyć istoty rozumne, zdolne do dalszego rozwoju. Tak powstaje człowiek. Oczywiście nie dzieję się to bez przeszkód. Stworzonym ludziom zagraża wiele niebezpieczeństw, obce cywilizacje, zaszczepione ludziom zło, nie zadowolona z pobytu na ziemi część ekspedycji kosmitów, meteoryty, katastrofy naturalne. W przestawioną historię wplecione jest wiele znanych ogółowi legend oraz treści biblijnych np. zagadkowe dziś proste linie na księżycu, Atlantyda, wybuch wielkiego meteorytu, potop i historia Noego, plagi egipskie i 40 letnia tułaczka narodu wybranego. To co może zainteresować kobiety to jest to, że choć we wszystkich tomach komiksu występuje tylko dwie kobiety to jednak są to główne postacie, w dodatku najzdolniejsze i najbardziej zaradne ze wszystkich postaci. Pomysł na komiks jest świetny. Niestety sama historia jest dość średnia. Akcja dzieję się bardzo szybko, bez wyjaśnienia czemu i dlaczego tak się stało a nie inaczej, tak jakby czytało się streszczenie a nie całą historię. Postępowanie bohaterów nieraz jest irracjonalne i nie zrozumiałe, chociaż z drugiej strony to przecież kosmici. Rysunki za to są przepiękne. Wygląd kosmitów, kosmosu, statków kosmicznych jest niezwykły Chociaż trzeba pamiętać, że komiks był rysowany w latach 1978 - 1982 r., nie ma tam przedstawionej techniki jaką dysponujemy dziś, postacie są szczupłe, nie ma grubasków, fryzury i ubrania bardzo przypominają te z filmów z tego okresu. Samo wydanie jest świetne. Czarna, twarda okładka mieszcząca wszystkie 8 tomów na 400 kolorowych stronach wzbogacona jest o szkice wstępne oraz o wywiad z Bogusławem Polchem - rysownikiem komiksu.\nPodsumowując, bardzo miło było znów rozczytać się w starej, dobrej lekturze. Chciałem zrobić to na raz, jednak objętość komiksu na to nie pozwoliła. Rysunki mile pieszczą oczy i pozwalają przenieść się myślami w stworzoną przez Twórców rzeczywistość, choć w porównaniu np do mangi są bardzo statyczne, odniosłem wrażenie, że mało jest rysunków przedstawiających ruch, działanie. Mimo wszystko mam dobre wrażenia po przeczytaniu Bogów z kosmosu, tylko szkoda, że nie ukazują się dziś nowe tytuły polskich twórców komiksów dla starszych odbiorców. Przynajmniej mnie informacje o takowych nie doszły. Pewnie wiąże się to z kosztami. Komiksy są jednak droższe od książek. Kolorowy papier jest droższy od papieru pokrytego tylko czarnym drukiem. Poza tym wydaje mi się, że narysowanie jednej strony komiksu zajmuje więcej czasu niż napisanie jednej strony książki.\nAutor: Siewcy Zamętu o 06:15 12 komentarzy:\nAutor: Siewcy Zamętu o 08:42 17 komentarzy:


Rawicz sportami drużynowymi stoi. Nie ma spektakularnych sukcesów, ale jest w czym wybierać - Sport WP SportoweFakty\nMateriały prasowe / Kolejarz Rawicz / Na zdjęciu: stadion w Rawiczu\nRawicz sportami drużynowymi stoi. Nie ma spektakularnych sukcesów, ale jest w czym wybierać\nMateusz Kozanecki 17 Stycznia 2019, 12:30\nStainer Unia Kolejarz jest najprężniej działającym klubem w Rawiczu. Kibice sportu w tym mieście nie są jednak skazani wyłącznie na żużel. Rawicz to również piłka, lekkoatletyka i pływanie.\nPorsing wpisuje się w projekt Wilków. Nowe rozdanie i szansa na wiodącą rolę\nStartująca w 2. Lidze Żużlowej Stainer Unia Kolejarz to najprężniej działający klub w Rawiczu. W minionych rozgrywkach drużyna awansowała do półfinałów play-off, gdzie przegrała z TŻ Ostrovią różnicą zaledwie dwóch punktów. Od 2018 roku klub współpracuje z Fogo Unią Leszno, co przyniosło dla rawickiego żużla sporo korzyści. Oprócz dopływu zawodników i poprawy wyników, znacznie zwiększyła się frekwencja na Stadionie im. Floriana Kapały.\nW Rawiczu funkcjonuje także Amatorski Klub Żużlowy, który współpracuje z pierwszą drużyną. Wspólnymi siłami obie ekipy organizują treningi i zawody dla amatorów. W sezonie 2018 odbyła się jedna z rund cyklu Kaczmarek Electric Speedway Cup oraz mecz przyjaźni pomiędzy AKŻ Rawicz i AKŻ Speedway Ostrów.\nKibice sportowi mogą śledzić na żywo nie tylko żużlowe rozgrywki. Na parkietach II i III ligi występuje koszykarski zespół - RKKS Rawia Rawag. Pierwsza drużyna zajmuje aktualnie (stan na 16 stycznia - dop. red.) 11. miejsce wśród trzynastu ekip z bilansem 4-10.\nZOBACZ WIDEO "Prosto z Rajdu Dakar" (odc. 11): Słodko-gorzki dzień dla Orlen Team (cały odcinek)\nNieco niżej znajduje się piłkarska Rawia, która w przeszłości grała nawet na poziomie trzecioligowym. Obecnie zespół ten występuje w leszczyńsko-poznańskiej klasie międzyokręgowej, gdzie po rundzie jesiennej zajmuje 10. miejsce.\nAwans "oczko" wyżej wydaje się w tym sezonie niemożliwy, ale z drugiej strony zespół nie powinien mieć żadnych problemów z utrzymaniem. W klasie okręgowej z kolei występuje Sarnowianka Sarnowa (Sarnowa to jedno z rawickich osiedli, dawniej miasto - dop. MK).\nMłodzież w Rawiczu może natomiast spróbować swoich sił w lekkoatletyce (MUKS Kadet) oraz pływaniu (UKS Wodnik). Na terenie stadionu im. Floriana Kapały znajduje się nawet koło do rzutu młotem, gdzie od czasu do czasu można spotkać trenujących zawodników.\nCzy uważasz, że żużel to sport numer 1 w Rawiczu?\ntoster 18-01 11:46 Zgłoś\nKolejny beznadziejny artykuł p.Kozaneckiego\nMarta Żmuda-Trzebiatowska 17-01 17:46 Zgłoś\nO co chodzi z tymi artykułami sponsorowanymi? I jeszcze tag "PGE Ekstraliga". Artykuł o tym, że poza Kolejarzem w Rawiczu jest jeszcze trzecioligowy kosz i druzyna piłkarska w\nPiotr Biega 17-01 15:51 Zgłoś\nKolejarz powinien już być w 1 lidze , odpuszczenie Ostrowowi i olanie Bydgoszczy\nŻużel. Koronawirus. Kibice Wybrzeża przy wsparciu klubu..\nŻużel. Czarne chmury nad Maksymem Drabikiem. Sprawa..\nKoronawirus. Nasz dziennikarz na froncie. "Ratownikiem może..\nŻużel. Zawodnicy mogli się zabezpieczyć na trudne czasy,..\nŻużel. Stal Gorzów będzie mieć nowego sponsora..\nŻużel. Tak było rok temu - 2. kolejka. Brutalny pokaz..\nŻużel. Za i przeciw. Goło i (nie)wesoło w Lesznie...\nŻużel. Woffinden o Sparcie zapomniał, ale pisze bzdury o..


W imię ojców, syna czy Ducha Świętego? (Będzie Pani zadowolona, czyli rzecz o ostatnim weselu we wsi Kamyk) - Teatralia\nBrowse: Home / W imię ojców, syna czy Ducha Świętego? (Będzie Pani zadowolona, czyli rzecz o ostatnim weselu we wsi Kamyk)\nW imię ojców, syna czy Ducha Świętego? (Będzie Pani zadowolona, czyli rzecz o ostatnim weselu we wsi Kamyk)\nredakcja / 11 listopada 2017 / Leave a comment / Katarzyna Malec, recenzje\n„Będzie Pani zadowolona!” – zapewnia Pan Zimny (Bartosz Nowicki) zwany Lalą, wodzirej przyjęcia weselnego Zuni i Siutka (Karolina Głąb i Łukasz Chrzuszcz). Zanim jednak weselne buty ruszą w tan, zanim dyskotekowa kula rozbłyśnie tysiącem wielobarwnych światełek, a na stołach pojawią się zakąski – gospodarze radośnie witają przybyłych na to zgromadzenie gości. W rytm głośnej muzyki zbiegają do foyer i ściskają każdego, kto tylko przekroczy próg teatru. Nazywają go ciotką lub wujem, częstują smalczykiem i wódeczką. Niemalże rodzinna atmosfera unosi się w powietrzu, w otoczeniu bieli i kwiatów, zachęca tłum do zabawy.\nW podekscytowaniu i uciesze zastanawiający pozostaje tylko fakt, że przy kwietnym ołtarzyku nie zasiada Panna Młoda wraz z wybrankiem swego serca, lecz nieznajoma (Agnieszka Różańska) o białych oczach i przeszywającym spojrzeniu. Sytuacja, która otwiera spektakl Agaty Dudy-Gracz wręcz prowokuje, by zadać pytanie: kiedy i dlaczego rozpoczęła się cała ta historia? Autorka udziela kilku podpowiedzi. Akcję napisanej przez siebie sztuki osadza w trzech czasach: przeszłym (w postaci licznych retrospekcji), przyszłym oraz teraźniejszym, tak zwanym „tu i teraz”, podczas rzekomo ostatniego wesela we wsi Kamyk. To tu społeczność wiejska odziana w pstrokate, kiczowate stroje, przyozdobiona w złoto i korale, obsypana brokatem i uszminkowana krwistą czerwienią, zyskuje możliwość konfrontacji ze sobą. Na sali weselnej nie brakuje prawie nikogo. No właśnie – prawie. Nie do końca obecny (bo tylko pod postacią zjawy) pozostaje jeden z niemal najważniejszych gości – brat panny młodej (Radosław Elis). Powód nieobecności? Śmierć przez poćwiartowanie.\nOd początku uroczystości towarzyszy muzyka disco-polo. W pewnym momencie dudnienie basu przerywa donośny biały śpiew. Wraz z nim gasną wszystkie lampy, a białe zasłony zaczynają falować, popychane chłodnym powiewem. Goście weselni nieruchomieją, zdają się tracić świadomość. Po chwili bezruchu zaczynają poruszać się jak marionetki prowadzeni przez lalkarza-demiurga. Czym jest tajemnicza siła i skąd pochodzi?\nTo ona, kobieta o białych oczach i przeszywającym spojrzeniu. Zwiastun nadzwyczajnych wydarzeń. Swoim śpiewem otwiera przestrzeń pozaziemską. Oprócz tego, że potrafi przywoływać przeszłość i przewidywać przyszłość, jest łącznikiem między światem żywych i umarłych – kontaktuje się z zakrwawioną postacią nieżywego brata. Wśród tutejszych zdeklarowanych grekokatolików-hipokrytów budzi przestrach. Traktowana jako szatański wysłannik, zostaje przez nich nazwana mrożącym krew w żyłach imieniem: Czarcia Pizda.\nWeselna konfrontacja to punkt zero, ma być wydarzeniem przełomowym w kontekście rozwiązania zagadki poćwiartowania brata Panny Młodej. Istnieje wiele celów, natomiast jeden z nich jest nadrzędny – należy znaleźć i ukarać winnych tragicznej śmierci, dowieść prawdy. Najbardziej pragnie tego matka ofiary, Pani Pecia (Bożena Borowska-Kropielnicka), zwana – z tytułu swego bólu – Macią Bolesną. To od jej żalu wszystko się rozpoczyna.\nStajemy się świadkami wydarzeń nieprzyzwoitych, niekończących się kłótni, wulgarnych sporów, serii rękoczynów, kradzieży dwudziestu jeden pętek kiełbasy i wreszcie scen na tyle brutalnych (na przykład bestialskiego gwałtu), że trudno powstrzymać się od odruchów wymiotnych. Wciąż rozprawia się tu o pomszczeniu krewnych przodków, założycieli nie tylko wioski, ale przede wszystkim narodu. Każdy jeden występuje tu w słusznej – według swojego mniemania – sprawie. Każdy jeden chce pełnić rolę wybawiciela. Brud weselnych zdarzeń kumuluje się do tego stopnia, że w połączeniu z wciąż padającymi ze sceny cnotami, takimi jak: prawda, szczerość, sprawiedliwość – tworzy coś na kształt błotnistej mazi, którą wysmarować można byłoby twarze wszystkich weselników. Za jaką cenę i w imię czego to wszystko? W imię miłości? Zasad? W imię ojców, syna czy Ducha Świętego?\nAtmosfera spektaklu tężeje z minuty na minutę. Opary weselnej wódki zdają się trafiać i do naszej krwi. Ogromne zmęczenie ogarnia wszystkich. Wreszcie sami bohaterowie nie są w stanie połączyć niektórych faktów: gdzie i w jakim punkcie się znajdują. Pan Idzik zwany Kuśką (ojciec młodego grany przez Ildefonsa Stachowiaka) nazywa widzów sądem i żąda sprawiedliwości. Tak jakby to, co potoczy się dalej, miało zależeć od wyłącznie naszej oceny. Może zależy. Może Agata Duda-Gracz chce i nas uświadomić o konsekwencji ponoszenia kary, odpowiedzialności za popełniane czyny.\nTych dwóch ostatnich cech na pewno nie brakuje w zespole aktorskim poznańskiego Teatru Nowego: aktorzy podczas ponad trzygodzinnego pokazu działają zespołowo – wspinają się na wyżyny aktorskich możliwości. Tworzą prawdziwą wspólnotę. Konsekwencji nie brakuje też w konwencji spektaklu. Jest i wiara, i zabobon, pamięć przodków i powielanie błędów. Wachlarz zastosowanych pomysłów dramaturgicznych zdaje się nie mniejszy niż zastawa weselnego stołu. Ta sceniczna historia nigdy się nie kończy, aktorzy nie opuszczają swoich miejsc, dopóki widownia nie opustoszeje. A może stoją tam do teraz? Nie wiadomo. Wiadomo tylko, że ta opowieść o ludzkich motywacjach zawsze pozostanie aktualna. Dlatego owszem, Panie Zimny, jestem zadowolona.\nInternetowy Magazyn „Teatralia”, numer 212/2017\n4. Festiwal Nówka Sztuka – Dramaty Współczesnej Polski, 26–29 października 2017, Warszawa\nasystenki scenografki: Alicja Trzcińska, Aleksandra Kołodziejska\nobsada: Dorota Abbe, Bożena Borowska-Kropielnicka, Gabriela Frycz, Karolina Głąb, Małgorzata Łodej-Stachowiak, Edyta Łukaszewska, Agnieszka Różańska, Julia Rybakowska, Maria Rybarczyk, Marta Szumieł, Łukasz Chrzuszcz, Radosław Elis, Michał Kocurek, Mateusz Ławrynowicz, Szymon Mysłakowski, Andrzej Niemyt, Bartosz Nowicki, Ildefons Stachowiak, Mariusz Zaniewski\nTagi: Będzie pani zadowolona\n← Tu się nie ma, z czego śmiać (Zemsta)\nOto pańskie robotnice (Workplace) →


Jutro - John Marsden ~ Książka przyjacielem - recenzje książek\nJutro to seria dla młodzieży, która w okolicach premiery (rok 2011) nie znikała z mediów - szaleństwo na jej punkcie dotknęło niemalże wszystkich. Mimo że sporo wody od premiery już upłynęło, tematyka cyklu ani trochę się nie zdezaktualizowała, z powodzeniem zatem można o nim przypomnieć i podsunąć młodemu czytelnikowi.\nPoczątek przypomina scenariusz horroru klasy B - oto Ellie, z której perspektywy snuta jest narracja, wraz z szóstką swoich przyjaciół wybiera się na biwak do odosobnionej przełęczy zwanej Piekłem. Po powrocie zastaje świat całkiem innym, niż go pozostawiła. Dotknął go kataklizm - miasta zostały wyludnione, a zwierzęta albo znajdowały się na skraju wyczerpania, albo też były już od dawna martwe. Miejsce, które dawniej tętniło życiem, teraz stało się wizualizacją agonii, przestrzeni ogarniętej wojną. Młodzi ludzie, pozostawieni praktycznie sami sobie, muszą ustalić zasady panujące w nowej rzeczywistości. Rzeczywistości, w której wróg czai się za każdym rogiem, a jedyną szansą na przeżycie jest ucieczka. Ich perypetie rozpisane zostały na siedem tomów utrzymujących podobny poziom, z nieznaczną tendencją spadkową.\nPrzyznacie, że konstrukcja narracyjna przypomina wiele aktualnych młodzieżowych książek sci-fi. Akcja powieści jest wartka - całość czyta się niezwykle szybko - zarówno ze względu na objętość tomów, jak i mnogość prędko zmieniających się wydarzeń. Tym, do czego można się doczepić jest kreacja bohaterów w pierwszym tomie - odniosłam wrażenie, że ich portrety nie zostały należycie zarysowane, choć jesteśmy świadkami ich przyspieszonego dorastania, konieczności radzenia sobie w sytuacji ekstremalnej, na przekór toczących ich słabości i nieustannego cierpienia, obejmującego różne obszary. Ellie, Homer, Lee, Robyn, Fi, Kevin i Corrie. Na szczęście w kolejnych tomach te braki zostały już uzupełnione.\nNie oczekujcie od serii wiele dojrzałości - znajdą się w niej momenty trącące banałem, jednak nie sposób oczekiwać niczego innego od cyklu dedykowanego młodzieży.\nMoim zdaniem to dobra propozycja dla czytelnika gustującego w podobnej tematyce. Z pewnością dostarczy mu ona wiele rozrywki i to na dłużej - jako że seria ma aż siedem tomów, nie trzeba obawiać się, że prędko będzie musiał rozstawać się z bohaterami, których zdążył polubić (choć książki do najgrubszych nie należą). Jest to historia opowiadająca nie tyle o wojnie, ile o przyjaźni, determinacji, odwadze i poświęceniu - wartościach, które warto młodemu pokoleniu wpajać.


Żółta strefa dla wielu branż jest porównywalna z lockdownem. Sytuacja przedsiębiorców coraz trudniej\n12.10.2020 10:22 Źródło: Newseria\nStrona główna Prawo Morskie, Polityka Morska, Ekonomia Morska Żółta strefa dla wielu branż jest porównywalna z lockdownem. Sytuacja przedsiębiorców coraz trudniejsza\nPolska w „żółtej strefie” to poważny cios dla gospodarki. „Lockdown stał się faktem. Nawet jeżeli nie jest on narzucony odgórnie”\nJak mówią specjaliści z Centrum Doradztwa Gospodarczego Kiżuk & Michalska sytuacja wielu firm jest bardzo trudna: - Przedstawiciele Rządu mówią, że robią wszystko, by nie doprowadzić do drugiego lockdownu. To cenna deklaracja, choć faktycznie mamy już z nim do czynienia. Obecność w żółtej strefie wiąże się z tym, że ilość osób przebywająca w kinach, restauracjach, na targach i na eventach się zmniejsza. Traci kultura, traci gastronomia, tracą mali przedsiębiorcy gdyż znowu promowana jest akcja „zostać w domu i trzymaj dystans”, powracają godziny dla seniorów, które przynoszą oczywiste straty w handlu. To, co obserwujemy od kilku dni jest już faktycznie małym lockdownem i myślę, że spełnieniem czarnego snu wielu przedsiębiorców – mówi Katarzyna Michalska z Centrum Doradztwa Gospodarczego Kiżuk & Michalska.\n- Prawdą jest, że wiele branż jeszcze nie otrząsnęło się po pierwszej fali kryzysu, a nadchodzi drugi, kto wie czy nie silniejszy niż pierwszy. Lockdown, który obserwujemy jest trochę inny niż pierwszy, bo nikt wprost jeszcze nie zamyka sklepów, ale widzimy, że ludzie są bardziej oszczędni i nauczeni doświadczeniami wiosennymi decydują się na ograniczanie kosztów. Niezbyt wielu klientów planuje teraz wycieczki, zakupy domów, zakupy samochodów. To wszystko rysuje znacznie szerszy kontekst gospodfarczy, w którym nie trzeba mówić o „twardym lockdownie” żeby widzieć, że faktycznie on następuje – mówi Filip Kiżuk, doradca gospodarczy.


Podlasie barometrem politycznym - Money.pl\nStrona głównaWiadomościPodlasie barometrem politycznym\nTusk uważa, że powtórne wybory na Podlasiu będą miały symboliczny wydźwięk.\n*Mieszkańcy województwa podlaskiego w przedterminowych wyborach do sejmiku powiedzą, co myślą o skuteczności rządów PiS, Samoobrony i LPR na poziomie lokalnym i centralnym - powiedział w Białymstoku lider Platformy Obywatelskiej Donald Tusk. *\n"Sytuacja na Podlasiu jest symboliczna" - ocenił polityk.\n"Macie prawo, ale też i powinność powiedzieć całej Polsce, że te rządy to tak naprawdę "bezrząd", a Podlasie nierządem stoi, dlatego że PiS, LPR i Samoobrona nie potrafiły przez długie tygodnie skonstruować władzy (w tym województwie)" - podkreślił Tusk, który w Białymstoku uczestniczył w wojewódzkiej Konwencja Wyborczej Platformy.\n_ Zdaniem Tuska, "arogancja i pazerność władzy pokazała swoje najgorsze oblicze". _ "Na Podlasiu, jak w soczewce widać, że wybory to nie jest jałowa uroczystość niczemu nie służąca, że demokracja z wyborami lokalnymi, parlamentarnymi to jest ustrój, w którym ludzie rzeczywiście decydują o tym, co dobre, ale także o tym, co złe. Oddanie, przez kartkę wyborcza, władzy ludziom niekompetentnym, agresywnym, niezdolnym do porozumienia się na rzecz dobra wspólnego, oznacza kłopot dla wszystkich mieszkańców gminy, miasta, województwa, czy całego kraju" - podkreślił szef PO.\n20 maja w woj. Podlaskim odbędą się powtórzone wybory do sejmiku wojewódzkiego. Wybory muszą być powtórzone, bo radni wybrani jesienią nie zdołali w ustawowym czasie wybrać nowego zarządu województwa.\nPróbowała to zrobić koalicja radnych PiS i Samoobrony, w nieformalnej opozycji była PO, PSL i radni lewicy. Ponieważ zarządu nie udało się powołać (w kluczowych głosowaniach był remis), z mocy prawa sejmik uległ rozwiązaniu.\n_ Wraz z wyborami odbędzie się referendum w sprawie przebiegu obwodnicy Augustowa przez cenną przyrodniczo dolinę rzeki Rospudy. Inicjatorem było PiS, które pod wnioskiem o referendum zebrało ponad 50 tys. podpisów mieszkańców regionu. _"Na Podlasiu, jeszcze wyraźniej niż w Warszawie widać, że ta koalicja to nieszczęście wynikające z niechęci, pogardy dla zwykłego człowieka. To, co się stało na Podlasiu oznacza, że we współczesnej demokracji nie może być miejsca na jałową agresję. Rzeczywistymi wyzwaniami dla władzy są drogi, nowoczesne stadiony, działanie na rzecz lepszego życia zwykłych ludzi" - mówił lider PO.\n"Zróbcie wszystko, aby na Podlasiu wygrała normalność, rzetelność, kompetencja, normalna ludzka przyzwoitość. Idźcie wybrać swoją dobrą władzę wojewódzką, żeby rządzili ludzie, którzy zaproponują pozytywny scenariusz, udowodnią, że Podlasie nie musi być skazane na kłótnie i brak perspektyw cywilizacyjnych. Dziś jesteśmy świadkami nierozumnej wojny, jaką władza lokalna zaproponowała wspólnotom lokalnym" - ocenił Tusk.


Wklejono 2014-11-07 01:53 źródło: tvn24bis.pl/informacje,187/polska-coraz-bardziej-internetowa,484338.html\nToshiba Corp. poinformowała w poniedziałek, że sprzeda swą "bazę produkcyjną telewizorów" w Polsce tajwańskiemu partnerowi w ramach restrukturyzacji swego biznesu telewizyjnego. tech.wp.pl Według najnowszego ogólnoeuropejskiego badania dotyczącego sposobów korzystania z internetu przez Europejczyków szybkość łącza internetowego staje się najważniejszym kryterium dla użytkowników internetu. Prawie połowa (45 proc.) europejskich gospodarstw domowych polepszyłaby swój abonament internetowy lub zmieniła dostawcę na zapewniającego szybsze łącze, co oznacza, że szybkość łącza internetowego staje się ‑ obok ceny ‑ najważniejszym czynnikiem determinującym wybór planu internetowego. tech.wp.pl Oculus Rift rozpoczął trend na gogle VR. Machina, która zaczęła napędzać cały rynek wirtualnej rzeczywistości nie jest jednak gotowa na oficjalną premierę. tech.wp.pl Microsoft udostępnia pakiet Office, czyli najpopularniejsze oprogramowanie biurowe użytkownikom iPadów. Debiut programu na urządzeniu Apple to zmiana dotychczasowej strategii koncernu z Redmond o 180 stopni. W Google trwają prace nad projektem Ara, modułowym smartfonem, który początkowo miał powstać pod auspicjami Motoroli, ale po tym jak Google sprzedało Motorolę Chińczykom, pracujący nad nim zespół Advanced Technology and Projects trafił bezpośrednio do Mountain View. Niedawno Google postanowiło przypomnieć o tym, że Project Ara żyje i ma się całkiem nieźle. tech.wp.pl Na całym świecie jest wielu innych detalistów, z którymi możemy współpracować - tak szef Apple Tim Cook zareagował na informacje, że dwie potężne sieci aptek CVS i Rite Aid odmawiają możliwość dokonywania płatności za pomocą usługi Apple Pay. Gry komputerowe już dawno temu przestały być zabawkami dla dzieci, dowodzą badania europejskiego stowarzyszenia producentów gier wideo ISFE, na które powołuje się "Rzeczpospolita". Firma Softbank zaprezentowała Peppera, czyli humanoidalnego robota, który jest w stanie odczytywać ludzkie emocje. Ów robot powstał dzięki współpracy z firmą Aldebaran Robotics SAS. tech.wp.pl\nWydajność flagowca, cena poniżej tysiąca\nSmartfon Insignia 550i z 5.5-calowym ekranem o rozdzielczości FullHD, 8-rdzeniowym procesorem 1.7 GHz i 2GB pamięci operacyjnej ...\nSilniki do końca pracowały normalnie - oznajmili amerykańscy śledczy, ogłaszając wstępne wyniki badań piątkowej katastrofy SpaceShipTwo. Z ...


NAME: * Hasło: *\nNazwa użytkownika: * VERIFY_PASSWORD: *\n15 października z peronów dworca Łódź Fabryczna odjechał ostatni pociąg, a dzień później sam dworzec został zamknięty i stał się oficjalnie placem budowy. W ten sposób rozpoczęła się operacja na otwartym mieście.\nW 2010 roku zaprosiliśmy do udziału w konkursie „Fotografujemy dworzec Fabryczny”. Była to z jednej strony okazja do wygrania atrakcyjnych nagród, a z drugiej - akcja zapisywania w naszej pamięci, czym dworzec był dla nas. Chcieliśmy poznać spojrzenie łodzian (i nie tylko) na miejsce, gdzie zacznie się budowa Nowego Centrum Łodzi, czyli na budynek i okolice dworca Łódź Fabryczna. Wyszliśmy z założenia, że najlepszym sposobem, by uwiecznić nasze uczucia są fotografie. Oglądając na co dzień stare zdjęcia wierzymy, że w jakiś niejasny sposób, patrząc na nie, dowiemy się czegoś o sobie. Chcemy by to samo można było zrobić za kilkadziesiąt lat z budynkiem dworca. W świecie ludzi zdarza się, że gdy kogoś brakuje, zaczynamy dostrzegać na jego fotografiach wszystkie dotąd niewidoczne szczegóły. Z pomocą uczestników konkursu chcieliśmy sprawdzić, czy budynki dzielą z nami ten sam los. Zmagania konkursowe zaowocowały niezwykłym zapisem ostatniego roku przed rozpoczęciem operacji na otwartym mieście.\nW konkursie brały udział wszystkie zdjęcia zgłoszone przez uczestników, zarówno w pierwszym jak i w drugim etapie. Fotografie oceniali internauci. Na autorów najlepszych zdjęć czekały atrakcyjne nagrody - aparat fotograficzny za zajęcie pierwszego miejsca oraz trzy pary jeansów EC1 (miejsce II, III i IV).\nMiło nam zakomunikować, że nagrody powędrują do:\nMiejsce I: Rafał Woźniak – zdjęcie „Ekipa” (nagroda: aparat fotograficzny)\nMiejsce II: Rafał Woźniak – zdjęcie „Krzyż” (nagroda: jeasny EC1)\nMiejsce III: Małgorzata Cyrańska – zdjęcie „Łódzkie wąsy pekape” (nagroda: jeansy EC1)\nMiejsce IV: Beata Pierzyńska – zdjęcie „Red Line” (nagroda: jeasny EC1)


"Nie zostaliśmy uznani za dziennikarzy". Jacek Liziniewicz o konferencji Ogólnopolskiego Strajku Kobiet - Polskie Radio 24 - polskieradio24.pl\n"Nie zostaliśmy uznani za dziennikarzy". Jacek Liziniewicz o konferencji Ogólnopolskiego Strajku Kobiet\nOstatnia aktualizacja: 25.11.2020 12:30\n- Jeśli taka ma być przyszłość, to nie rysuje się zbyt kolorowo. Czeka nas rodzaj zamordyzmu ostrzejszego, niż jesteśmy sobie w stanie wyobrazić - mówił w Polskim Radiu 24 Jacek Liziniewicz ("Gazeta Polska"), jeden z dziennikarzy, których nie wpuszczono na konferencję Ogólnopolskiego Strajku Kobiet.\n25.11.2020 Jacek Liziniewicz (Polskie Radio 24 / Temat dnia/Gość PR24)\nLiderka Ogólnopolskiego Strajku Kobiet Marta Lempart oraz dziennikarze próbujący dostać się na konferencję w Klubie Parasolki w Warszawie, 24.11.2020. Foto: PAP/Radek Pietruszka\nMarta Lempart, liderka Ogólnopolskiego Strajku Kobiet nie wpuściła na konferencję prasową dziennikarzy Telewizji Polskiej, "Gazety Polskiej" i Telewizji Republika.\n"Marta Lempart boi się trudnych pytań". Dorota Kania o działalności Fundacji Ogólnopolski Strajk Kobiet\nDziennikarze innych redakcji mogli wejść na briefing zorganizowany w siedzibie Strajku Kobiet. O możliwości wzięcia udziału w konferencji decydowała nazwa redakcji w legitymacji prasowej.\nJacek Liziniewicz zwracał uwagę, że rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar nie zajął w tej sprawie stanowiska, twierdząc, że byłoby to recenzowanie działalności prywatnej fundacji. - Rzecznik wie, że gdyby zdobył się choć na cień krytyki środowiska Strajku Kobiet, to doprowadziłoby to do tego, że sam byłby pod presją innych NGO-sów współpracujących z tą organizacją. W związku z tym wybiera milczenie i udawanie, że nic się nie stało. To powiedzenie nam, dziennikarzom tego samego, co powiedziała pani Suchanow, tylko nie mówiąc tego wprost - ocenił publicysta.\nPublicysta relacjonował przebieg prób wejścia na konferencję Ogólnopolskiego Strajku Kobiet. - Powiedziano mi, że mam się kontaktować z ABW, policją i innymi służbami, które rejestrują fonię i wideo z życia pani Lempart i pani Suchanow. Nie dość, że ci państwo nie uznają nas za dziennikarzy, to mam wrażenie, że nie uznają nas za ludzi. To jest dość ciekawe jak na organizację pozarządową, która ma walczyć o prawa kobiet i swobody obywatelskie - zauważył gość audycji.\n11:12 _PR24_AAC 2020_11_25-10-17-43.mp3 25.11.2020 Jacek Liziniewicz (Polskie Radio 24 / Temat dnia/Gość PR24)\n"Zapraszamy tylko prawdziwych dziennikarzy. Pisowskim służbom dziękujemy" – mówiła Marta Lempart z SKO. "Jesteście psami" - rzuciła w stronę dziennikarzy Klementyna Suchanow, zamykając przed nimi drzwi do siedziby. W kamienicy na Wiejskiej doszło do przepychanek, gdy wykluczeni dziennikarze próbowali wtargnąć do środka pomimo wyraźnego sprzeciwu organizatorek. Na miejsce została wezwana policja.\n"Nie mają prawa odmówić udzielania odpowiedzi". Hajdasz o traktowaniu części dziennikarzy przez Strajk Kobiet\n"Mamy do czynienia z odklejeniem od rzeczywistości". Publicysta o proteście Strajku Kobiet przed MEN\nZobacz więcej na temat: Polskie Radio 24 POLSKA polityka aborcja strajk kobiet Michał Rachoń protest Dorota Kania Marta Lempart\n"Brakuje jakichkolwiek argumentów". Klepacka o Strajku Kobiet\nOstatnia aktualizacja: 21.11.2020 18:17\n- Nie chcą rozmawiać o swoich postulatach, tylko bardziej chcą wymuszać i terroryzować innych - tak o protestach przeciwko zaostrzeniu prawa aborcyjnego mówiła w Polskim Radiu 24 Zofia Klepacka. Podkreśliła przy tym, że jest "w szoku, jak może taka małą grupka terroryzować całe miasta"\nProtest przeciwko zaostrzeniu prawa aborcyjnegoFoto: PAP/Maciej Kulczyński\n09'22 Zofia Klepacka o Strajku Kobiet (Temat Dnia/PR24)\nKlepacka podkreśliła, że "obserwuje od dłuższego czasu, co się dzieje w prasie, w telewizji, czy na stronach internetowych".\nZofia Klepacka o protestach ws. aborcji: łatwiej manipulować ludźmi, którzy żyją bez żadnych wartości\n- Od razu weszłam w szeregi Straży Narodowej, aby bronić kościołów - poinformowała gość Polskiego Radia 24. Dodała, że nie zgadza się na "dewastowanie kościołów, zabytków, pomników".\n09:22 _PR24_AAC 2020_11_21-17-48-04.mp3 Zofia Klepacka o Strajku Kobiet (Temat Dnia/PR24)\nOdnośnie do zachowania protestujących, zaznaczyła, że nie zgadza się na "wulgarność i agresywność, i to, co się przerodziło w demolowanie miast i obrażanie osób o odmiennych poglądach".\nMartę Lempart, szefową Ogólnopolskiego Strajku Kobiet nazwała "wulgarną osobą" i dodała, że "z tą osobą się nie da dyskutować".\n- Wykrzykują jakieś hasła, ale brakuje jakichkolwiek argumentów - stwierdziła Klepcka w odniesieniu do protestujących. - Nie chcą rozmawiać o swoich postulatach, tylko bardziej chcą wymuszać i terroryzować innych - dodała. Podkreśliła, że jest "w szoku, jak może taka małą grupka terroryzować całe miasta" i na przykład tamować ruch drogowy.\n"Zbyt łagodna" reakcja policji?\nKlepcka powiedziała, że "można usłyszeć lament i płacz, jak to są źle traktowane kobiety, które biorą udział w Strajku Kobiet". Z kolei reakcje policji na protesty oceniła jako "zbyt łagodną".\n- To jest taka przykrywka, aby obalić rząd i wprowadzać zamęt w kraju, w stolicy. Zaczęło się od LGBT i od wprowadzania do szkół edukacji seksualnej, ale to też liderem tego wszystkiego był Margot (...) teraz mamy panią Lempart - mówiłą gość audycji.\nAtak na dziennikarkę TVP. Siłą wypchnięto ją z siedziby Strajku Kobiet\nStrajk Kobiet nie budzi już emocji. Zainteresowanie w sieci spadło niemal do zera\nZdaniem Klepackiej "rząd Prawa i Sprawiedliwości rozwiązuje dużo trudnych sytuacji i sprawia, by Polakom żyło się lepiej, pomimo teraz, że mamy pandemię i ciężkie czasy nie tylko dla Polaków, ale i na całym świecie kryzys". Dodała ponadto, że nie uważa, "by praworządność w Polsce była naruszana, nie widzę, aby homoseksualistów ktoś bił".\nGość: Zofia Klepacka-Noceti (windsurferka)\nZobacz więcej na temat: strajk kobiet protest Zofia Klepacka-Noceti POLSKA Polskie Radio 24\nPrezes Ordo Iuris o Strajku Kobiet: trzeba powstrzymywać nawoływania do nienawiści\nOstatnia aktualizacja: 24.11.2020 17:00\n- Przez lata mieliśmy do czynienia z ogromną pobłażliwością wymiaru sprawiedliwości, organów ścigania wobec aktów agresji skierowanych przeciwko chrześcijanom. Ostatnie miesiące pokazały, że ta pobłażliwość doprowadziła do jej eskalacji - powiedział na antenie Polskiego Radia 24 Jerzy Kwaśniewski, prezes Instytutu na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris.\nWARSZAWA KONFERENCJA OGÓLNOPOLSKIEGO STRAJKU KOBIETFoto: PAP/Radek Pietruszka\n23'38 Prezes Ordo Iuris o działaniach Strajku Kobiet (Temat dnia/Gość PR24)\nInstytut Kultury Prawnej Ordo Iuris złożył zawiadomienie do prokuratury o możliwości popełnienia przestępstwa przez Strajk Kobiet.\n- Skierowaliśmy do warszawskiej prokuratury informację o podejrzeniu graniczącym z pewnością, popełniania czynu zabronionego, przestępstwa nawoływania do nienawiści przez administratorów profilu Strajku Kobiet warszawskich, którzy zamieścili na swoim profilu grafikę płonącego kościoła otoczonego logotypami Strajku Kobiet, czerwonymi piorunami. Jednoznacznie tego typu grafikę należy odczytywać jako nawoływanie do eskalacji przemocy, aktów wandalizmu, które miały miejsce w ostatnich tygodniach - ocenił prezes Ordo Iuris.\nSkładamy zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa nawoływania do nienawiści (256 kk).\nWcześniej zrealizowane groźby zakłócania Mszy św. i aktów wandalizmu ze strony tych samych osób wskazują na realną groźbę eskalacji przemocy z nienawiści.\nPaństwo musi zareagować. pic.twitter.com/YuidzOf3Av\n— Jerzy Kwaśniewski (@jerzKwasniewski) November 23, 2020\n"Jesteście psami". Część dziennikarzy ponownie niewpuszczona na konferencję Strajku Kobiet\n- Prawo karne działa z urzędu, nasze zawiadomienie pomaga we wszczęciu takiego postępowania - przekonywał gość Antoniego Trzmiela.\nJak podkreślił mecenas Kwaśniewski, w związku z wandalizmem w ostatnich tygodniach skierowanym wobec świątyń katolickich, prokuratura natychmiast podjęła odpowiednie kroki.\n- Obserwujemy zmiany w nastawieniu sądów w tej sprawie. To reakcja prokuratury i sądu doprowadziła do tego, że toczą się postępowania karne, pojawiają się akty oskarżenia, chociażby w sprawie Adama Nergala, dotyczące znieważania obrazów postaci objętych kultem religijnym - zaznaczył.\n- Nawoływanie do nienawiści wobec całej grupy wyznaniowej to działanie bardzo niebezpieczne społecznie. Trzeba tego typu akty powstrzymywać - podsumował Jerzy Kwaśniewski.\n23:38 PR24_MPLS 2020_11_24-14-33-33.mp3 Prezes Ordo Iuris o działaniach Strajku Kobiet [24.11.20] ("Temat dnia/Gość PR 24")\nGość: Jerzy Kwaśniewski (prezes Ordo Iuris)\nZobacz więcej na temat: Polskie Radio 24 Ordo Iuris Antoni Trzmiel strajk kobiet lewica POLSKA społeczeństwo


Mam znaleźć informacje na temat myśli filozoficzne... - Zadane.pl\nPoprzednie pytanie Następne pytanie Mam znaleźć informacje na temat myśli filozoficznej św.Augusta i św. Tomasza z Akwinu.. Jest ktoś w stanie pomóc?\nprzez kaamilaa 16.11.2009\nŚw.August z Hippony, łac. Aurelius Augustinus, w Kościele katolickim znany jako święty Augustyn (ur. 13 listopada 354 w Tagaście, zm. 28 sierpnia 430 w Hipponie) – filozof, teolog, organizator życia kościelnego, święty Kościoła katolickiego, jeden z Ojców i Doktorów Kościoła, znany jako doctor gratiae (doktor łaski), pisarz. W Kościele prawosławnym jest on zazwyczaj nazywany błogosławionym Augustynem. Wielu protestantów uważa go również za duchowego przodka protestantyzmu, jako że jego pisma miały duży wpływ na nauki Lutra i Kalwina.\nChociaż Augustyn był ponad wszystko teologiem, nauczycielem wiary chrześcijańskiej, dał początek niektórym ważnym koncepcjom używanym w refleksji filozoficznej. Jego ujęcia były przez ponad 700 lat najbardziej wpływową szkołą myślenia filozoficznego w Kościele katolickim. W okresie Soboru Trydenckiego, jej miejsce zajęły ujęcia Tomasza z Akwinu, które w ogromnym stopniu inspirowane były przez Augustyna, ale także przez metafizykę Arystotelesa, zwłaszcza Hilemorfizm.\nTomasz z Akwinu, Akwinata (łac. Thomas Aquinas, urodzony prawdopodobnie w 1224 lub 1225, zmarł 7 marca 1274) – filozof scholastyczny, teolog, członek zakonu dominikanów. Był jednym z najwybitniejszych myślicieli w dziejach chrześcijaństwa. Święty Kościoła katolickiego, jeden z doktorów Kościoła.


W kraju Kannadygów... - Slajdowiska - ImprezyPodroznicze.pl\nW kraju Kannadygów...\n2017-11-24, Skawina, Mickiewicza, 7, Pałacyk "Sokół"\nW listopadzie zapraszamy w podróż do kolorowych Indii z Pawłem Kowalczykiem w ramach Skawińskiej Akademii Wiedzy i Umiejętności.\nPodczas spotkania publiczność odbędzie wirtualną podróż z wielkomiejskiej metropolii Bangalore do dwóch maleńkich wiosek, które na mapach Google ukazały się dopiero w 2016 roku. Podczas prezentacji poznamy dwie indyjskie rodziny, będzie czas na legendy i historie, opowieść o odkrytym całkiem niedawno tysiącletnim kamieniu sati oraz o tym, jak produkuje się cukierjaggery.\nGospodarze, u których zatrzymał się nasz gość, opowiedzą o swoim życiu oraz udowodnią, że wieś indyjska ciągle może być praktycznie samowystarczalna.Choć ostatnie lata przyniosły wiele zmian, pobyt na indyjskiej prowincji jest nadal w dużym stopniu „nieskażony” cywilizacją. To miejsce, w którym łatwo zobaczyć niezmienny rytm życia Natury i wyczuć puls Matki Ziemi.\nPaweł Kowalczyk do Indii wyjeżdża regularnie od siedmiu lat, z czego trzy spędził na miejscu. W 2014 roku wydana została jego pierwsza książka “Czerwone Drogi Auroville. Wolontariat w Indiach i świat tamilskich wiosek”, która też stała się inspiracją do zorganizowania około 50-ciu spotkań z czytelnikami bibliotek i publicznością domów kultury, także w Skawinie, oraz festiwali podróżniczych.


DZIAŁKA SPRZEDAŻ Linowiec Starogard Gdański Starogardzki Pomorskie UŻLIS Biuro Nieruchomości\nBiuro Użlis Nieruchomości ma przyjemność zaoferować na sprzedaż malowniczo położoną działkę budowalną znajdującą się przy ulicy Poranna Rosa we wsi Linowiec gmina Starogard Gdański, pomorskie.\nDziałka jest o powierzchni 1087 m2, położona na niewielkim wzniesieniu i z lekkim nachyleniu terenu w kierunku zachodnim. Stanowi to jej atut, ponieważ rozciąga się z niej piękny widok a ukształtowanie jej terenu stwarza możliwości aranżacji ciekawego ogrodu. W tym przypadku stanowi to atut Dla przedmiotowej działek obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oznaczony symbolem MN1 – tereny projektowanej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wolnostojącej, dopuszcza się lokalizację usług towarzyszących.\nRoztacza się z niej piękny widok na okoliczne pola uprawne oraz tereny leśne. Bezpośrednie sąsiedztwo zabudowy domów jednorodzinnych i dalsze sąsiedztwo wiejskiej ,rozproszonej zabudowy zagrodowej.\nGminny wodociąg biegnie w drodze przy granicy działki a skrzynka z prądem znajduję się przy działce. Do czasu rozbudowy gminnej sieci kanalizacyjnej odpady na nieczystości płynne mają być gromadzone do bezodpływowych, szczelnych zbiorników na fekalia.\nBardzo dobra lokalizacja dla osób ceniących spokój i walory wsi położonej blisko powiatowego miasta.


ENEA dobrze wspiera sport – Lepszy Poznań – informacje z Twojego fyrtla\nWielkopolska Enea została wyróżniona w plebiscycie Sportowy Sukces 25-lecia Wolnej Polski. Gala wręczenia nagrody odbyła się na Stadionie Narodowym z udziałem Prezydenta Bronisława Komorowskiego i Premiera Donalda Tuska.\nNajlepszym sportowcem Wolnej Polski czytelnicy Przeglądu Sportowego i widzowie Telewizji Polskie wybrali Adama Małysza, drugie miejsce w tej kategorii przyznano Justynie Kowalczyk, a trzecie – Kamilowi Stochowi. Reprezentacja Polski Siatkarzy została z kolei uznana za Drużynę Wolnej Polski. Podczas gali ogłoszono także wybór najważniejszego wydarzenia sportowego 25-lecia. Miano to otrzymał turniej piłkarski UEFA, Euro 2012.\nENEA znalazła się w gronie firm, które w największy sposób przyczyniają się do rozwoju polskiego sportu. Grupa jest sponsorem tytularnym najlepszej ligi żużlowej świata – ENEA Ekstraligi, siatkarskiego Pucharu i Superpucharu Polski oraz jedynego cyklu zawodów triathlonowych w kraju, ENEA Tri Tour. Wspiera także sport amatorski, w ramach Akademii Siatkówki ENEA współorganizuje zajęcia sportowe dla setek dzieci ze szkół podstawowych północno-zachodniej Polski.\nWielkopolska firma wspiera także polską kulturę. Obecnie jest Mecenasem Teatru Wielkiego w Poznaniu, jednej z najważniejszych scen operowych w kraju. Zaangażowała się także w poznański festiwal Malta.


Księgarnia: Poezja i astronomia\nTytuł: Poezja i astronomia\nID książki: 36397\nWymiary: 234.0000 x 166.0000 x 39.0000\nCena detaliczna: 89.78\nOpis: Od redakcji; Z historii i teorii problemu: Jarosław Włodarczyk: Wszechświaty równoległe. Historia astronomii a historia literatury; Andrzej Stoff: "Literacka astronomia": Wiedza? Przeżycie? Metafora? Od antycznych źródeł po poezję staropolską: Włodzimierz Appel: Fenomen Aratosa; ks. Marek Starowieyski: Gwiazda betlejemska w świetle apokryfów; Janusz K. Goliński: Sarmaci i Urania. Kilka uwag o staropolskim niebie, planetach i gwiazdach; Marzena Wydrych-Gawrylak: Gwiazdarze i horoskopy, słońca, gwiazdy, księżyce oraz akcesoria astronomiczne, czyli staropolskie fascynacje niebieskie; Maria Barłowska: Niebiański punkt odniesienia. O niezawodnych sposobach amplifikacji; Danuta KĂĽnstler-Langner: "Mały świat człowiek żywy". Obrazy makro- i mikrokosmosu w barokowej poezji polskiej i angielskiej; Beata Wysocka-Turek: Poeta barokowy wobec wizji wszechświata; Dariusz Chemperek: Poeta i gwiazdy. Motywy astralne w drugiej połowie XVII wieku; Mariola Jarczykowa: O staropolskich astrologach, czyli "ostromendarze" w opiniach poetów sowizdrzalskich. Poezja i astronomia wśród innych muz: Magdalena Górska: Astronomia i polityka w dekoracjach Pałacu Wilanowskiego; Irena Kadulska: Zegar słoneczny Akademii Połockiej i jego podróż do Petersburga; Hanna Osiecka-Samsonowicz: Gwiazdy, planety i znaki Zodiaku w scenografiach włoskich spektakli teatralnych w końcu XVI. i na początku XVII. wieku; Radosław Okulicz-Kozaryn: Gwiazdy w świątyni Litwinów. Od Teodora Narbutta do Mykalojasa Konstantinasa Ćiurlonisa; Cezary Bronowski: Komedia filozoficzna Kopernik jako przykład "pesymizmu kosmicznego" Giacoma Leopardiego; Jakub A. Malik: Miecz i gałązka konwalii. Portret Mikołaja Kopernika w dramacie Adolfa Nowaczyńskiego Cezar i człowiek (między dramatem a poezją). W kregu oswieceniowych i romantycznych wyobrazeń kosmosu: Danuta Kowalewska: Małżeństwa z kalendarza. Astrologia wróżebna w oświeceniu; Bogdan Burdziej: Z dziejów poezji i astronomii wileńskiej. Poemat Mikołaja Wolskiego Dwie nocy, czyli rozmyślania o sztuce gwiazdarskiej (1784); Bożena Mazurkowa: "Górne gwiazd sfery" i "górny nieba szlak" w poezji Franciszka Zabłockiego i Franciszka Dionizego Kniaźnina; Barbara Zwolińska: Bohater romantyczny w kosmosie. Harmonia i dezintegracja; Magdalena Krzemińska: Wszechświat w człowieku - człowiek we wszechświecie. O wzajemnym przenikaniu się sfer ludzkiej i kosmicznej w późnej twórczości Juliusza Słowackiego; Jarosław Ławski: W romantycznym "mroku gwiazd". Wyobraźnia katastroficzna Augusta Antoniego Jakubowskiego; Grażyna Halkiewicz-Sojak: Funkcje motywów astronomicznych w utworach Zygmunta Krasińskiego; Dorota Klimanowska CSSF: "Na szlaku białych słońc..." Metafizyczna synteza Norwida; Mariusz Chrostek: Motywy astronomiczne w dziewiętnastowiecznej poezji więźniów i zesłańców. Pozytywistyczne i modernistyczne "spojrzenia w niebo": Dorota Kulczycka: Mikrokosmos i makrokosmos w poezji Adama Asnyka; Joanna Rusin:


Minutes: część członków RPP liczy na szybkie ożywienie aktywności gospodarczej - Puls Biznesu - pb.pl\n'Minutes': część członków RPP liczy na szybkie ożywienie aktywności gospodarczej\nNiektórzy członkowie Rady Polityki Pieniężnej (RPP) byli zdania, że ożywienie aktywności w kolejnych kwartałach będzie wyraźne i może stosunkowo szybko domknąć lukę popytową, podano w "minutes" ze styczniowego posiedzenia RPP. Rada zwracała też uwagę, że ważnym czynnikiem wpływającym na dynamikę PKB w 2014 r. i w kolejnych latach będzie kształt polityki fiskalnej.\n"Odnosząc się do krajowej aktywności gospodarczej, niektórzy członkowie Rady byli zdania, że ożywienie aktywności w kolejnych kwartałach będzie wyraźne i może stosunkowo szybko domknąć lukę popytową. Część członków Rady wskazywała na przyspieszenie wzrostu sprzedaży detalicznej i produkcji przemysłowej (po wyeliminowaniu czynników sezonowych i kalendarzowych), a także ograniczenie spadku produkcji budowlano-montażowej" - czytamy w "minutes".\nCzłonkowie RPP zwracali ponadto uwagę, że ważnym czynnikiem wpływającym na dynamikę PKB w 2014 r. i w kolejnych latach będzie kształt polityki fiskalnej.\n"Niektórzy członkowie Rady byli zdania, że w nadchodzących latach istnieje pewne ryzyko poluzowania dyscypliny płacowej w sferze budżetowej. Inni członkowie Rady byli zdania, że – biorąc pod uwagę utrzymanie wobec Polski procedury nadmiernego deficytu – wzrost dynamiki wydatków publicznych w kolejnych latach jest mało prawdopodobny. Wskazywano w szczególności na ryzyko zmniejszenia napływu środków unijnych w przypadku braku kontynuacji działań mających na celu dalsze ograniczenie nierównowagi sektora finansów publicznych" - napisano w dokumencie.\nOmawiając możliwą strukturę wzrostu PKB w Polsce w kolejnych kwartałach niektórzy członkowie RPP podkreślali, że choć istotnym wsparciem dla krajowego eksportu jest wysoka konkurencyjność cenowa polskich firm, to można oczekiwać zmniejszenia wkładu eksportu netto do wzrostu PKB ze względu na przyspieszenie popytu konsumpcyjnego oraz wzrost dynamiki nakładów brutto na środki trwałe, podał też NBP.\n"Część członków Rady zwracała w szczególności uwagę, że pobudzenie popytu krajowego może być sygnalizowane przez poprawę prognoz przedsiębiorstw widoczną w badaniach ankietowych NBP, w tym w zwiększeniu skłonności firm do podejmowania inwestycji. Inni członkowie Rady wskazywali jednak na nadal niską dynamikę kredytów inwestycyjnych" - czytamy w "minutes".\nDyskutując o wzroście gospodarczym członkowie RPP odnosili się także do długofalowych wyzwań dotyczących polityki strukturalnej i regionalnej, a także dotyczącej konkurencyjności polskich przedsiębiorstw. "W tym kontekście niektórzy członkowie Rady podkreślali, że dla polskiej gospodarki korzystne byłoby zwiększenie roli środków unijnych we współfinansowaniu projektów z zakresu badań i rozwoju" - zaznaczono.\nOmawiając bieżącą sytuację na rynku pracy członkowie RPP zwracali uwagę na wciąż podwyższoną stopę bezrobocia, która hamuje wzrost płac, a także ogranicza perspektywy silnego ożywienia konsumpcji.\n"Zdaniem niektórych członków Rady, ożywienie gospodarcze jest nadal niewystarczająco silne, by pobudzić wyraźny wzrost zatrudnienia. Niektórzy członkowie Rady oceniali jednak, że wraz z dalszą poprawą koniunktury prawdopodobny jest wyraźniejszy wzrost popytu na pracę, co sygnalizują także badania ankietowe NBP. Badania te nie wskazują jednak na ryzyko wyraźnego przyspieszenia wzrostu płac w przedsiębiorstwach. Niektórzy członkowie Rady zwracali także uwagę, że wzrost płacy minimalnej od początku br. i związane z nim zwiększenie niektórych świadczeń socjalnych do niej indeksowanych może oddziaływać w kierunku ożywienia popytu konsumpcyjnego. Argumentowano równocześnie, że typowy dla fazy ożywienia gospodarczego jest wzrost wydajności, który ogranicza ryzyko nadmiernego wzrostu presji kosztowej ze strony rynku pracy w najbliższych kwartałach" - konkluduje bank centralny.\nGUS: wskaźnik koniunktury w przemyśle wzrósł w styczniu\n'Minutes' RPP: inflacja w 2014r. będzie niższa niż zakłada listopadowa projekcja\nObligacje Inpro od piątku na Catalyst\nUSA: 326 tys. „nowych bezrobotnych”\nPolityk , Makroekonomia , Rada , Ryzyko , Polityka , Badania , Finanse\nGospodarka / 'Minutes': część członków RPP liczy na szybkie ożywienie aktywności gospodarczej


Słoneczne zagrożenie - Słońce - Astropolis - Astronomia i Astrofotografia\nJuly 12, 2009 in Słońce\nPotężny wybuch słoneczny. Ludzie na Ziemi nie zdają sobie z tego sprawy. Głowy mają zaprzątnięte zwykłymi, codziennymi sprawami. Zrobić zakupy, odebrać dzieci z przedszkola, odstawić samochód do mechanika… Naukowcy podnoszą alarm. Rządy największych państw zostają poinformowane o nadchodzącym z kosmosu niebezpieczeństwie. Pozostali, no cóż, muszą liczyć na siebie. Zresztą nie ma czasu na powiadomienie . Masy energii pędzą w kierunku naszej planety z olbrzymią prędkością. Co zrobić w pierwszej kolejności? Wyłączyć systemy energetyczne. Ale nie jest to takie proste. Elektrownie pospinane są ze sobą sieciami gęstszymi niż pajęcze… Poza tym elektrowni nie wyłącza się wciskając po prostu guzik. Czasu jest coraz mniej. Kolejne firmy energetyczne są powiadamiane o nadchodzącym zagrożeniu. Dyspozytorzy zaczynają proces zatrzymywania generatorów. Ale właśnie wybiła ”Godzina Zero”. Pędzący strumień energii uderza w pole magnetyczne Ziemi. To nie wytrzymuje naporu i częściowo przepuszcza ją w kierunku powierzchni.\nPan Kowalski w swoim telefonie zaczyna słyszeć trzaski i szumy. Hehe… przypomina mu się Centertel… Ale jakość  Rozmowa się urywa. Włączony telewizor zaczyna migać i gaśnie. To samo dzieje się ze światłem.\n-Przeklęte korki – myśli Kowalski. Wychodzi na korytarz i zagląda do szafki. Korki są w położeniu ON.\n- O rety, znowu coś robią w piwnicy… Wraca do mieszkania i wygląda przez okno.\n- O, padła cała dzielnica – komentuje obraz widziany przez okno. Chyba będzie musiał dzisiejszy wieczór spędzić przy świecach.\nMetro, którym jedzie mr. Smith, nagle zatrzymuje się w środku tunelu. Ciemność ogarnia wagon. TERRORYŚCI!!! – ktoś krzyczy. Wybucha panika. Ludzie zaczynają w popłochu przepychać się w kierunku wyjścia, tratując się w ciemnościach. Są ranni.\nW zakładach chemicznych wyłącza się instalacja, utrzymująca amoniak w stanie ciekłym. Z powodu zaniedbań, nie włącza się instalacja awaryjna. Temperatura w zbiorniku rośnie. Zbiornik eksploduje, wypuszczając śmiercionośną chmurę… W ciągu następnych godzin chaos w uprzemysłowionych regionach świata narasta. Staje kolej, Przestają pracować lotniska. Samoloty z powodu awarii systemów spadają jeden po drugim…\nW ciagu miesiąca ludzkość cofa się do epoki kamienia łupanego.\nCzy taki scenariusz jest możliwy? Jak najbardziej. Przeglądając sieć natrafiłem na pojęcie „Rozbłysk Carringtona”. Był on astronomem – amatorem, który w 1859r. zaobserwował wielki rozbłysk słoneczny. Burza trwała osiem dni, a jej skutkami były zakłócenia w sieci telegraficznej, a także zjawiska zorzy polarnej widzianej na… równiku. Co najciekawsze, zdarzenie to miało miejsce w czasie, gdy na Słońcu panował spokój. Współczesną namiastkę tego zjawiska mieliśmy w 1989r. w Kanadzie, gdzie sześć milionów ludzi zostało pozbawione prądu. W obecnych czasach nasze uzależnienie od techniki jest niebotyczne. A będzie jeszcze większe. Czy to dobrze? Hmm… Trudno odpowiedzieć na to pytanie. Na pewno technika ułatwia nam życie, ale człowiek pozbawiony jej nagle, zaczyna się zachowywać jak dziecko w gęstej mgle. Spójrzcie na siebie. Dwadzieścia lat temu „telefony z antenką” oglądało się w amerykańskich filmach. A mieli je zwykle szefowie mafii. A dzisiaj…komórkę ma każde dziecko. I nie wyobraża sobie jak można było bez niej żyć. Na szczęście naukowcy zaczynają uzmysławiać rządom zagrożenie jakie może nam przynieść Słońce. I co najważniejsze, rządzący przyjmują to do wiadomości. Tak więc miejmy nadzieję, że Słonko nie spłata nam „figla” w postaci potężnego wybuchu, a my dalej będziemy cieszyć się jego obserwowaniem.\nNo, już widziałem w kinie reklamę nowego filmu pt. "2012" opowiadającym o końcu świata Coś chyba będzie mniej więcej w ten deseń\nA tak na poważnie. Rozbłyski słoneczne powodujące potężne awarie systemów elektronicznych i elektrycznych są oczywiście możliwe, ale uważam, że sporo przesadziłeś z tym cofaniem się do epoki kamienia łupanego i uzależnieniem od techniki. Gdyby doszło do takiego rozbłysku, jaki opisujesz, to owszem wielu ludzi poniosło by śmierć i wielu ludzi zostało by rannych w tych rozpędzonych pociągach, samolotach, czy innych wybuchach w fabrykach. Na pewno wielka część ludzi popłakałaby się też z tego powodu, że straciłaby fortunę - giełda, wall street i te sprawy.\nJednak poza miesięcznym, czy też dwumiesięcznym chaosem nigdzie ludzkość by się nie cofnęła. Co najwyżej ludzie by zmądrzeli i uważali bardziej na przyszłość, planując swe życie. Nie dałbyś rady wytrzymać miesiąca bez internetu, bez prądu i sieci komórkowej? Ja to bym w pewnym sensie ucieszył się z takiego "urlopu" (oczywiście zależnie od tego, jak poważne by były skutki rozbłysku). To troszkę tak, jakby pojechać sobie na taki miesięczny biwak i wyłączyć telefon, żeby szef nie wydzwaniał. W koło są ludzie, a rodzaj ludzki ma to do siebie, że w obliczu zagrożenia i nieszczęścia ma dar łączenia się we współpracujące grupy. Razem z kilkoma, bądź kilkunastoma sąsiadami połączylibyście swe siły, żeby załatwić jedzenie i środki potrzebne do życia, a kobiety pewnie zebrałyby się aby zapewnić dzieciom bezpieczeństwo. Z pewnością ludzie w całych miastach zorganizowaliby miejsca, w których można otrzymać pomoc, zebraliby zapasy, dzielili je między mieszkańców. Wiadomo, anarchia by się szerzyła, napady na sklepy i wyciąganie sprzętów i pieniędzy, ale z tym też można sobie poradzić. Jeżeli z powodu rozbłysku nie ginęli by masowo ludzie, to świat bez problemu poradziłby sobie z brakiem prądu. Ludzie wytrzymywali powodzie, trzęsienia ziemi, a nawet wojny światowe. I nikt nie cofnął się w rozwoju.\nTrzy miesiące bez komórki, internetu, telewizora, radia i regularnej kąpieli 2 razy dziennie nie uczynią Cię jaskiniowcem. Bo to, co ludzkość zdobyła, ma w swoich głowach. Na szczęście jeszcze nie jesteśmy bezpośrednio uzależnieni od maszyn. Bo wtedy byłoby gorzej. Ale to już s-f.\nOlo, opisujesz tutaj wiariant optymistyczny. Świat jeszcze nigdy nie był w takiej sytuacji. Weźmy przykład z innej beczki. Amerykańscy spekulanci nakręcili bańkę z nieruchomościami. Odbiła się ona czkawką całemu światu. Co niby taka Polska miała z tym wspólnego? Dlatego jeśli coś takiego dotknęłoby cały świat i znikąd nie byłoby nadziei na pomoc, to wtedy zaczęłaby się prawdziwa anarchia. Tylko zasady moralne i prawo trzyma ludzi w ryzach. Po padnięciu banków danych osobowych (typu ZUS, US i takie tam...) co powstrzymałoby ludzi przed dokonywaniem przestępstw. Każdy tłumaczyłby się chęcią przetrwania. Na pewno tak jak mówisz ludzie organizowaliby się w grupy samopomocy, ale na jak długo? Dopóki wystarczy żywności. A skąd ją wziąć? Najprościej ukraść. Więc to, co Ty napisałeś jest realne, gdyby wydarzyło się na małym obszarze, a nie w skali planety. I dlatego moim zdaniem po słonecznym wybryku z 89r. należałoby się poważniej zastanowić nad bezpieczeństwem energetycznym. Nowe sieci powinny być konstruowane w taki sposób, aby były odporne na takie zakłócenia. Poza tym należałoby wysłać większą liczbę satelitów śledzących Słońce i ostrzegających przed niebezpieczeństwem. W końcu najlepszym (dzisiaj) rozwiązaniem byłoby chyba właśnie wyłączenie sieci na czas burzy. W międzyczasie i tak dochodziłoby do aktów przemocy, ale po włączeniu, wszystko dość szybko wróciłoby do normy. Odbudowanie spalonych transformatorów, stacji itp. zajęłoby tygodnie, miesiące, kto wie może i lata. A co działoby się przez ten czas? Któż to wie...\nPS. Filmu "2012" nie widziałem, ale po tytule domyślam się, że chodzi o planetę Nibimbru\nI tym optymistycznym akcentem kończę tę wypowiedź\nSą dobrzy ludzie i źli ludzie. Osobiście uważam, że dobrych jest znacznie więcej niż złych. Moja pesymistyczna wizja nadal nie przewiduje całkowitego upadku cywilizacji. Zwykle bywa tak, że grupa wybiera przywódcę. A większa grupa - przywódcę większej grupy. "Co powstrzymywałoby ludzi od dokonywania przestępstw. Każdy tłumaczyłby się chęcią przetrwania". Czy Ty, gdybyś był bardzo głodny odebrałbyś puszkę z mięsem kobiecie z dzieckiem na ręku? A gdybym to był ja i Ty? Odebralibyśmy kobiecie jej jedzenie? A gdybyśmy byli w grupie? W grupie mielibyśmy siłę. A najprawdopodobniej pomoglibyśmy owej kobiecie z dzieckiem na ręku. A jeżeli nie byłoby takiej możliwości, to z pewnością poszukalibyśmy pożywienia gdzieś indziej. To nas odróżnia od zwierząt, że potrafimy współczuć. Np. odróżnia nas też taka nietypowa rzecz, jak altruizm.\nMasz rację, z pewnością były by akty anarchii. Podobnie jak dobrzy ludzie łączą się w grupy, źli ludzie też łaczą się w grupy.\nJak zdobyć pożywienie i środki do życia na skalę masową? Nawet gdyby pieniądze straciły swoją wartość, to handel wymienny mógłby nie okazać się taki przestarzały. My im 100 ton zboża, a oni nam wagon bandaży i medykamentów. Naprawdę, ludzkość potrafi znieść bardzo duże przeciwności. Inaczej już dawno by nas tutaj nie było. Moim zdaniem dopóki coś (albo my sami) nie zmiecie nas z powierzchni planety, to ludzkość będzie trwać... Przetrwamy masowe braki prądu, powodzie, trzęsienia ziemi itp.\nAle wydaje mi się, że bardzo odbiegłem od tematu, który chciałeś tu podjąć. Ty o zagrożeniu jakie niosą rozbłyski na Słońcu, także z technicznego punktu widzenia, a ja o scenariuszu uchronienia cywilizacji przed upadkiem. Takie wywody to ja sobie powinienem na swoim blogu prowadzić Zatem przepraszam, ale po prostu uczepiłem się tego cofnięcia ludzkości do epoki łupanego kamienia. Już nie będę\nTen film "2012" to dopiero zapowiedź. Jeszcze go nie było w kinach\nW zasadzie jedno z drugim się wiąże. Jak bez prądu byłyby wytwarzane nowoczesne leki, przeprowadzane operacje, przetwarzana żywność, transport, wydobycie węgla, ropy itd? Nie mówię już o komunikacji na duże odległości. Satelitów już by nie było. One pierwsze padłyby ofiarą wybuchu. Skutków nie odczułyby tylko tereny w dzisiejszym pojęciu zacofane. Tak jak wczoraj chłop orałby ziemię pługiem zaprzęgnietym w woła. A my musielibyśmy sie tych rzeczy uczyć od nowa. Zniknęłyby przy okazji niektóre zawody. Bo na co komu makler giełdowy jeśli nie ma i nie bedzie prądu? Kurcze, dopiero teraz zacząłem sie zastanawiać, jakby wyglądało życie bez prądu... Ale wśród tylu minusów, byłby jeden plus. Nie miałbym daleko do ciemnego nieba. Telep przed blok i jazda do 12mag.\nCo do filmu to obejrzyj sobie Pawle "The Knowing"\nzgadzam sie z wimmerem, nawet taka katastrofa to o wiele za mało żeby doprowadzić do upadku cywilizacji.\nupdadek niektórych z jej najnowszych wytworów i tragedia bardzo wielu ludzi - owszem, ale cywilizacja to coś więcej niż tylko elektryczność, internet, telewizja\nZgoda szuu, w dalszym ciągu bylibyśmy cywilizacją. Pytanie tylko na jakim poziomie. Podejrzewam, że cofnęlibyśmy się do epoki przedindustrialnej. Na pewno upadłyby miasta. Już w tej chwili są przeludnione. Nastąpiłby exodus na wieś, ponieważ tam łatwiej o pożywienie. Ci, którzy zostaliby w ośrodkach miejskich, borykaliby się z problemami braku wody pitnej, żywności i pewnie gangami Przykładem może być blackout w Nowym Jorku w 1977r. Tam prądu nie było tylko dwa dni, a za przestępstwa popełnione w tym czasie aresztowano 3800 osób. Okradziono 1700 sklepów i wywołano ponad 1000 pożarów. Straty oszacowano na ponad 300 mln. ówczesnych dolarów. Przypomnę - DWA DNI!!! To było 30 lat temu, gdy uzależnienie od energi elektrycznej było dużo mniejsze niż dzisiaj. Dlaczego uważacie, ze w dniu dzisiejszym byłoby inaczej? W takich warunkach ludzie spokojni (w naszym pojęciu - normalni) zamykają się w swoich domach i czekają, aż kryzys minie. Ulice zaś opanowuje wyjąca, żądna krwi tłuszcza, która chce się zemścić za krzywdy doznane i urojone (bieda, brak pracy, brak poszanowania przez innych, prześladowanie przez policję). To teraz wyobraźcie sobie coś takiego na skalę światową przez kilka miesięcy.... Dodatkowo kto miałby naprawiać szkody wyrządzone przez burzę? Fachowcy, którzy się na tym znają zajęci by byli zdobywaniem pożywienia i ochroną swych rodzin. Policji i wojska nie ma, bo zajęli się tym co fachowcy, itd. Szerzyłaby sie anarchia na niespotykaną dotychczas skalę. Czy to nie byłby upadek cywilizacji i cofnięcie się w rozwoju? A wszystko przez jeden wybuch 150 mln km stąd...\nPS. Wimmer, robimy Ci klimat do kolejnego opowiadania\nMoim zdaniem też warto spojrzeć bardziej ogólnie na katastrofy i przypomnieć jak potoczyły się wypadki w zalanym Nowym Orleanie. Wszyscy przecież widzieliśmy relacje jak zorganizowana społeczność i władza przeistoczyły się w całkowity chaos, bandy z bronia na ulicach, głód, choroby, brak wody pitnej i co ważniejsze izolacja od wszelkich informacji z szerszego świata co przełożyło się na brak nadzieji i zdezorientowanie. Sprawa jest dużo bardziej poważniejsza, a w gre wchodzi tyle czynników iż nie sposób ogarnąć całej panoramy tak "doświadczonego" świata.\nTo że ludzkość przeżyje większość kataklizmów to się nie martwie, ale prawda jest taka jak z upadkiem (tak tutaj mocno skruciłem i spłaszczyłem historie xD) Cesarstwa Rzymskiego, przetrwałby silniejszy, sprytniejszy, brutalniejszy, nieobliczalny, gotowy na wszystko motłoch a nie wysoko rozwinięta cywilizacja pełna cnut i techniki.\n. Ale wśród tylu minusów, byłby jeden plus. Nie miałbym daleko do ciemnego nieba. Telep przed blok i jazda do 12mag.\nOj nie zgadzam się! Jak byś był w dolinie to chmura dymu z pieców i palenisk całkowicie by ją wypełniła i miałbyś fige z tych 12 mag\nEdited July 12, 2009 by Kurak\ncóż za czarnowidztwo\nmoim zdaniem całkowicie nieuzasadnione. Chociaż jesteśmy uzależnieni od energii elektrycznej to wątpię by skutki olbrzymiej awarii były aż tak okropne. Nie ma pewności jak wielkie byłyby uszkodzenia ani jak długo trwałoby ich usuwanie. Zniszczenia satelitów trudno byłoby naprawić ale uszkodzenia linii przesyłowych znacznie łatwiej. Bez satelitów nasza cywilizacja powinna sobie poradzić\nCi, którzy zostaliby w ośrodkach miejskich, borykaliby się z problemami braku wody pitnej, żywności i pewnie gangami Przykładem może być blackout w Nowym Jorku w 1977r. Tam prądu nie było tylko dwa dni, a za przestępstwa popełnione w tym czasie aresztowano 3800 osób. Okradziono 1700 sklepów i wywołano ponad 1000 pożarów. Straty oszacowano na ponad 300 mln. ówczesnych dolarów. Przypomnę - DWA DNI!!! To było 30 lat temu, gdy uzależnienie od energi elektrycznej było dużo mniejsze niż dzisiaj\npo niedawnym trzęsieniu we Włoszech nie zanotowano podobnych problemów. Podobnie w Chinach. Z autopsji znam powódź we Wrocławiu w 1997 i tu też podobnych historii nie było. Kurak przypomniał wydarzenia w Nowym Orleanie. Dziwnym trafem dotyczą one tego samego państwa. Dlaczego? Bo Stany to dziki kraj\nchciałbym nieśmiało przypomnieć, że w poprzednim stuleciu ludzkość przeszła gigantyczne kataklizmy na skalę światową w postaci dwu Wojen Światowych i wychodziła po nich znacznie zmieniona ale chyba silniejsza\no żywność najłatwiej nie na wsi tylko w supermarkecie\nEdited July 12, 2009 by ZbyT\nCóż, jak zabraknie prądu, nawet na trochę, to żywność z supermarketów zacznie sama się poruszać, i nie pomogą nawet techniki "powtórnego" przystosowywania tego do sprzedaży\nZbyt, powtórzę znowu - kataklizm na skalę światową. W 97, kiedy Wrocław i spora część kraju była pod wodą, cała reszta społeczeństwa zmobilizowała się do pomocy. Ja mówię o sytuacji nie powodziowej czy wojnie na ograniczonym obszarze, ale o braku prądu na całym świecie i co za tym idzie, totalnym odcięciu (jak wspomniał kurak) od informacji. Wszyscy czekają na pomoc, która nie nadejdzie, bo każdy ma ten sam problem. Chaos wzmaga niewiedza co do przyczyny. Może zostaliśmy zaatakowani przez Rosjan? Może kosmitów? Nie wiadomo. W tym momencie każdy zdaje sobie sprawę, że jest zdany tylko na siebie. Tak jak wspomniał wimmer, tworzą się grupy samopomocy. Ale do czasu wyczerpania zapasów. Potem silniejsi zaczynaja dominować nad słabszymi. Wspomniałeś Olo, że nie okradłbyś matki karmiącej dziecko. Ty nie, ale inni nie mieliby takich skrupułów. Człowiek w sytuacji stresowej jest w stanie poważyć się na rzeczy, których nigdy by nie zrobił. I są to zarówno dobre uczynki, jak i złe. Niestety, jesteśmy tylko zbiorem komórek, jakimś cudem obdarzonym inteligencją. A przecież naczelną zasadą każdej istoty żywej jest przeżycie. Jedni pogodzą się ze swym losem i potulnie będą czekać na koniec (swój), a inni będą robić wszystko, aby przetrwać. I nie będą się liczyć z nikim i niczym.\nPS. Robi się coraz straszniej.\nZa dużo Mad Maxa\nMnie zastanawia jeszcze coś: Nie znam się na tym i przydałaby się wypowiedź jakiegoś "słonecznika", ale czy ten hipotetyczny mega-rozbłysk słoneczny objąłby swym działaniem całą planetę? Czy fala rozpędzonych cząsteczek robi sieczkę elektromagnetyczną tam, gdzie akurat trafi? Bo jak by taki rozbłysk sięgnął, powiedzmy, jak z bicza, obydwie Ameryki, to przecież druga strona planety nie cierpi tak bardzo. Czy cierpi? Ile może trwać taki rozbłysk? Na tyle długo, aż Ziemia odwróci się także tą "bezpieczną" stroną?\nBo jakby objął swym destrukcyjnym elektromagnetycznym działaniem tylko część planety, to reszta świata ma szansę na znacznie mniejsze starty i jednocześnie pomoc tym, których dotknęło to najbardziej.\nOlo, siedzisz w mojej głowie czy co? Mad Max cały czas mi chodzi pod sklepieniem. Rozbłysk Carringtona trwał osiem dni, więc gdyby dzisiaj zdarzyłoby się coś podobnego, to cała Ziemia znalazłaby się pod działaniem owego strumienia. Jedyna szansa, to gdyby na terenach leżących po przeciwnej stronie uderzenia, wyłączono w odpowiednim czasie prąd. Ale kto miałby ostrzec i w jaki sposób, jeśli po stronie uderzenia wszystko by padło. Oczywiście zakładając, że takie uderzenie zniszczy tylko infrastukturę energetyczną na jednej półkuli.\nmyślę że założenie że wszędzie nie będzie prądu to gruba przesada. w jednych miejscach będzie a w innych nie. w jednych miejscach szybciej będzie to naprawione, w innych później.\nnie jest prawdą że bez prądu zaniknie władza państwowa i nie będzie żadnej możliwości komunikacji - zawsze można posłać kuriera i to nie pieszego. wojsko ma służby łączności których zadaniem jest działanie własnie w takich warunkach.\ntak, człowiek bez skrupułów zabierze kobiecie jedzenie i mam nadzieję że wkrótce po tym dostanie kulkę od policjanta lub członka ochotniczej służby obywatelskiej na mocy przepisów stanu wyjątkowego.\ntak, bez chłodziarek zepsują się tony żywności ale konserwom to nie zaszkodzi. żyjemy w epoce nadprodukcji, również żywności, to że wyrzuci się trochę więcej jedzenia niż zazwyczaj nie zrobi większej różnicy.\nnaprawa sieci elektrycznej nie będzie przecież trwać w nieskończoność. dopiero długa anarchia może doprowadzić do scenariusza typu Mad Max, ale nie ma szansy żeby doszło do tego z tak błahego powodu jak awaria prądu. do tego potrzebna byłaby prawdziwa katastrofa.\nzgadzam się, że "cofnięcie" się w rozwoju jest nieuniknione, ale nie w tym sensie że wraca średniowiecze, a tylko większość wysiłków trzeba będzie kierować na odbudowę zniszczeń zamiast na rozwój i konsumpcję - zupełnie jak po wojnie lub powodzi - i to będzie bardzo bolesne no ale bez przesady...\nciekawy temat. Każdy ma tu trochę racji. Prawdopodobnie ofiar byłoby dużo i potężny chaos. Ale skłania też do przemyśleń - chyba dobrze mieć trochę gotówki, jakiegoś wymiennego kruszcu i trochę przetworów w piwnicy zamiast zamrożonych łakoci z supermarketu.\nPojawił się artykuł na ten temat. Trochę przerażający ;/ http://wiadomosci.onet.pl/1570048,242,1,kioskart.html\nCałkiem się wszystko nie posypie, bo będą jeszcze generatory. Duże centra danych i szpitale przynajmniej w teorii powinny sobie poradzić. Jakby jeszcze udało się na czas odłączyć główne transformatory w sieciach przesyłowych to pewnie nic wielkiego by się nie stało. Może warto już zacząć oszczędzać na własny generator i beczkę paliwa? Postawi się na balkonie i będzie można przetrwać najcięższe chwile\nZ drugiej strony może zamiast namawiania ludzi do ładowania kasy w ściemę zwaną Efektem Cieplarnianym zająć się na serio zabezpieczaniem sieci przesyłowych? No, ale wtedy "wielki" Al Gore nie zarobi na handlu emisjami C02\nPanel uczonych, zorganizowany przez National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) i NASA, ogłosił 29 maja, że maksimum 24 cyklu można spodziewać się w maju 2013 r. i będzie wtedy 90 plam (link na naszej stronie internetowej). Ma to być najsłabsze maksimum od 1928 r., kiedy to pokazało się tylko 78 plam. Ale tej opinii nie podzielili wszyscy paneliści – niektórzy uważają, że w maksimum będzie zaledwie 70 plam. Takie przepowiednie słabo się sprawdzają, ponieważ nastąpiła zmiana magnetyzmu Słońca, której przyczyn nie znamy. Dlatego obserwacje z poprzednich dziesięcioleci nie pasują do dzisiejszej sytuacji.\nArtykul nieglupi, choc miejscami naciagany. Byly cykle w ktorych bylo i ponad 1000 dni bez plam i nic niesamowitego sie nie dzialo. Oczywiscie zagrozenie istnieje, ale od 1995 aktywnosc Slonca jest monitorowana, powstaly obserwacji, monitorowania i przewidywania 'pogody' Slonecznej. Mysle, ze gdyby wykryto taki potezny wybuch, to bez problemu mozna by odlaczyc narazone transformatory.\nArtykul nieglupi, .......\nPrawda, przecież przedwczoraj była ptasia grypa, wczoraj globalne ocieplenie a dziś mamy świńską grypę i jutro plamy na słońcu, które wszystko niszczą\nDla mnie to nowość nie jest . Wiele żeczy na ten temat jest już pisane na wszystkich prawie forach astronomicznych. Na naszym forum jesteś chyba pierwszy...\nPS.Mnie kiedyś też kusiło żeby napisać coś w tym stylu.\nA jednak… Stało się… Potężny rozbłysk został zauważony przez SOHO i potwierdzony przez SDO. Fala upiornej energii pędzi w kierunku Ziemi. Naukowcy zaczynają informować swoje rządy o nadchodzącej katastrofie…\nJan Kowalski już dawno nie był świadkiem tak gorącego lata. W telewizji, radiu i gazetach wszyscy trąbią o jakiejś niespodziewanie wielkiej aktywności słonecznej. – Co tam? – myśli Jan – Mam dzisiaj znów ciężki dzień w pracy. Wsiada do samochodu i rusza w miasto, odpracować kolejny dzień w firmie. Głowę zaprząta mu gderająca żona, mecząca go o wymianę mebli kuchni. Dojeżdżając do skrzyżowania, zatrzymuje się na czerwonym świetle. Pokornie czeka na zmianę. Światła zaczynają migać po czym gasną.\nTymczasem w pole magnetyczne Ziemi uderza fala wiatru słonecznego. Pole potężnie się ugina, po czym zaczyna słabnąć. Nie daje rady powstrzymać takiej masy energii. W górze zaczyna się taniec naładowanych cząstek….\nKowalski wychyla się przez otwarte okno i przeciera oczy ze zdumienia. Nie wierzy to co widzi. To zorza polarna. – W dzień? W Polsce? Przecież to nie Norwegia - uśmiecha się pod nosem, obserwując kolorowy spektakl. Nawet nie zauważa, gdy silnik jego samochodu gaśnie. Podobnie dzieje się z innymi pojazdami. Gasną światła w witrynach i przydrożne reklamy. Nie pojmuje co się dzieje. W podobnej sytuacji znajdują się miliardy ziemian. Tylko nieliczni wiedzą na co się zanosi. W mieście ustaje wszelki ruch. Zapada niespotykana cisza. Nawet ptaki gdzieś się pochowały. Jan jest coraz bardziej zaniepokojony. Ze zdenerwowania coraz trudniej mu oddychać. Próbuje wziąć głębszy oddech, ale powietrze zrobiło się jakby rzadsze. Patrząc na ludzi wokół dostrzega, że nie tylko on ma kłopoty z oddychaniem. Feria barw na niebie zdaje się być coraz bliżej powierzchni gruntu. Jan walczy o każdy oddech. Pada na kolana i podpiera się o stojący samochód. Wokół niego ludzie wiją się błagając o jeszcze jeden oddech. Zamyka oczy i odlatuje w niebyt…\nEnergia wiatru naciska na Ziemię coraz silniej. Padła pierwsza linia obrony – pole magnetyczne. Druga linia – atmosfera – właśnie jest zdmuchiwana z błękitnej planety. Ta w mgnieniu oka zaczyna pokrywać się lodem. Nawet jej wewnętrzne ciepło nie jest w stanie zrównoważyć zimnej próżni. Nie ma już nikogo, kto mógłby to opowiedzieć. Jedyna znana nam we wszechświecie żyjąca planeta zamieniła się w lodową pustynię.\nOdczuwam duszności. Padam na kolana obok Kowalskiego. Jak i on walczę o oddech. W ostatnim przebłysku próbuję otworzyć oczy, aby zapamiętać ten świat. Coś mi jednak je skleiło. Odzyskuję świadomość, lecz nie oddech. CHOLERA!!! Znów ten kocur położył mi się na twarzy jak zdrzemnąłem się po obiedzie…\nScenariusz jak najbardziej możliwy. Oprócz ostatniego zdania. Nie mam kota, tylko królika.\nCO do tego zamrożenia niemożliwe żeby ziemia błyskawicznie zamarzła, gdyby nasza planeta wypadła z układu słonecznego (To może spotkać Merkurego) to cała jej powierzchnia zamarzłaby w ciągu tysiąca lat, tak samo atmosferę nie tak łatwo zdmuchnąć potrzeba by kilku lat żeby znikła.\nŻeby niektórzy nie czuli się poszkodowani, to też się czepnę: feeria. Choć "żeczy" w poście angi niewiele może przebić.