Terapia EMDR w leczeniu silnego stresu i traumy - Na pytanie odpowiada mgr Katarzyna Garbacz | WP abcZdrowie\nTerapia EMDR w leczeniu silnego stresu i traumy\nMam pytanie odnośnie poniższego artykułu, czy metodą EMDR można leczyć tylko efekty silnego stresu i traumy czy też inne zaburzenia?\nTerapia EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) jest głównie skierowana do osób cierpiących na zespół stresu pourazowego. Terapia ta jest stosowana także do leczenia fobii, depresji, zaburzeń obsesyjno - kompulsywnych, lęku uogólnionego, uzależnień, o ile związane są one z traumatycznym wydarzeniem. W razie wątpliwości, czy ten rodzaj terapii jest odpowiedni, należy skonsultować się z terapeutą EMDR.\nmetoda EMDR przynosi najlepsze i najbardziej efektywne zmiany (czyt. poprawę), rzeczywiście wówczas, jeśli zastosuje się ją aby poradzić sobie z traumatycznymi wspomnieniami i ich skutkami.\nAle najnowsze badania i moje własne doświadczenia w stosowaniu EMDR mówią, że może być również stosowana w innych zaburzeniach, zwłaszcza opartych na lęku (lęk napadowy, depresja).\nProszę zajrzeć na stronę www.emdr.org.pl , polskiego towarzystwa EMDR, znajdują się tam artykuły i komentarze mówiące o tej metodzie, jak również linki do stron zagranicznych.\nWitam. Tą metodę można stosować również w leczeniu innych zaburzeń,jeśli do ich leczenia przydatnym będzie przepracowanie różnych trudnych czy nieprzyjemnych (w subiektywnej ocenie pacjenta) doświadczeń, sytuacji z przeszłości,którym towarzyszyły negatywne emocje skojarzone z negatywnym myśleniem. Można za pomocą tej metody "przetransformować" te doświadczenia tak aby nie oddziaływały już negatywnie w czasie teraźniejszym na pacjenta,a tym samym zniwelować ich negatywne skutki. Osobiście stosuję czasem tą metodę w leczeniu zaburzeń lękowych czy depresyjnych. Pozdrawiam.\nJak pozbyć się paraliżującego stresu w trakcie sesji? – odpowiada Agnieszka Jamroży\nObjawy PTSD • Zespół stresu pourazowego • EMDR w pracy z traumami i zaburzeniami stresu pourazowego • Leczenie PTSD • PTSD a relacje z innymi • PTSD może rozwinąć się u każdej osoby • Kendall Jenner walczy z napadami lęku • Trauma - czym jest, psychologiczna reakcja na katastrofę, traumatyzacja zastępcza, zespół stresu pourazowego, objawy PTSD • Zaburzenia lękowo-depresyjne • PTSD, czyli zespół stresu pourazowego. Jak sobie z nim radzić


Nordic walking dla zdrowia – Centrum Kultury i Promocji\n7 lipca 2021 7 lipca 2021 Piotr\nNordic walking to forma aktywności fizycznej, która polecana jest niemalże dla każdego. Jest na tyle nieforsowna, że jest polecana także dla tych, którzy mają problemy zdrowotne w związku z przejściem Covid 19. To dlatego już od poniedziałku w trosce o zdrowie mieszkańców i turystów zostanie uruchomiona wypożyczalnia kijków do nordic walking.\nKijki będę dostępne do wypożyczenia w „Starej Plebanii” w godzinach pracy Małopolskiego Systemu Informacji Turystycznej (MSiT). Będzie można z niej skorzystać zupełnie bezpłatnie. Jednak wcześniej trzeba będzie się zarejestrować, wypełniając stosowne dokumenty i zapoznać z regulaminem, bowiem kijki trzeba będzie oczywiście bezwzględnie zwrócić po spacerze.\nZ kijkami będzie można zwiedzać urokliwą gminę Krościenko nad Dunajcem. Aby było to łatwiejsze w MSiT każdy, kto tylko zechce otrzyma mapy, foldery i inne materiały promocyjne. A w stolicy Pienin jest rzeczywiście wiele atrakcji turystycznych i to dla każdego. Znajdzie tu dla siebie coś ciekawego zarówno ten, kto ceni pięknie widoki i przyrodę, jak i ten kogo fascynuje pienińska kultura i blisko 700 letnia historia miejscowości.\nŚrodki finansowe na akcję z Nordic walking pochodzą od sponsorów, a sama akcja była promowana już od maja w Polskim Radiu.\nNordic walking został wymyślony przez Finów. Polega on na szybkim, równomiernym marszu z kijami, to dlatego był on początkowo wykorzystywany do całorocznego treningu dla biegaczy narciarskich. Podczas marszu z kijkami zaangażowane są liczne mięśnie, które mobilizują do pracy niemalże całe ciało.\nChodzenie z kijkami ma wiele zalet dla układu sercowo – naczyniowego, dla mięśni ramion tułowia, a także kończyn dolnych. Podczas takiego treningu zaangażowane jest ok. 90 procent mięśni, spala się więc więcej kalorii niż podczas zwykłego nawet szybkim krokiem spaceru, to dlatego nordic walking pomaga także w zgubieniu zbędnych kilogramów.\n← Triada – biegi w trzech pasmach górskich\nWarsztaty szycia ruszyły →


kreatywa.net : blog Klaudyny Maciąg: października 2012\nPrzegląd CzytelniczyTop-10Czytaj z ZosiąKącik JęzykowyMisja włoskiMIS-ja kreatywnaZosia poznaje światKlub DyskusyjnyRekomendacjeWyzwania • O mnieWspółpraca 30 października 2012\nJestem blisko, Lucyna Olejniczak Wydawnictwo: Prószyński i S-ka\nGatunek: obyczajowaDziś będzie krótko, bo i rozwlekać się nie ma po co. Wypunktuję co najważniejsze i ze spokojnym sumieniem odłożę tę książkę w najdalszy punkt swojej biblioteczki, licząc na to, że więcej mi w ręce nie wpadnie.\nŹródło: proszynski.plSpójrzcie na opis, zapowiadający klimatyczną historię z dreszczykiem. Brzmi kusząco, prawda? Po lekturze przekonacie się jednak, że Jestem blisko to najzwyklejsze babskie czytadło. Obyczajówka, w której wątek zaznaczony w zapowiedzi jest wklejony jakby na siłę, mocno naciągany i obdarty z jakiejkolwiek magicznej tajemnicy. W dodatku na koniec wyjaśniony w jednym, prostym dialogu, bo zabrakło chyba autorce pomysłu, jak rozwiązanie mądrze i ciekawie wpleść w resztę akcji...\nTyle tylko, że uczono mnie zawsze, że jak coś jest do wszystkiego, to...\nDo książki tej pasuje mi jeszcze jeden cytat - śpiewać pisać (i wydawać) każdy może. Nie lubię, kiedy ktoś traktuje mnie jak ćwierćinteligenta, któremu narrator musi wszystko wytłumaczyć. Nie lubię, kiedy akcję napędza się poprzez ograne gagi i kiepskie dowcipy. Nie lubię, kiedy tworzy się postacie do bólu stereotypowe, mało interesujące i bezbarwne. Wreszcie, nie lubię kreowania głupich bohaterów, którym podsuwa się miliony znaków, łatwych do odczytania przez średnio inteligentnego czytelnika, a zadziwiająco trudnych do ogarnięcia przez rzekomo dojrzałych i mądrych bohaterów.\nPływanie. Profesjonalnie o sporcie Oryginał: Swimming. Serious about your Sport Wydawnictwo: Muza\nRok wydania: 2012 Stron: 159\nGatunek: poradnikLubicie pływanie? Na pewno wielu z Was ma świadomość, że to jedna z najlepszych i najłatwiej dostępnych aktywności fizycznych, wspomagających odchudzanie, dbanie o zdrowie i kondycję. Ponieważ tej zimy chciałabym odkryć tę dyscyplinę na nowo i przekonać do niej również wybranka, postanowiłam sięgnąć po podręcznik Pływanie. Profesjonalnie o sporcie, którego autorami są: australijski pływak Nic Newell, trener Dan Cross, instruktor Paul Cowcher oraz dietetyk Tommaso Bernabei. Już ten przekrój nazwisk powinien przekonać Was, że poradnik wydawnictwa Muza jest bardzo rozbudowany i solidnie napisany.\nNa podręcznik ten składa się sześć dużych rozdziałów:\nPodstawy - o tym, jak przygotowywać się do treningu i jakie są jego podstawowe zasady; czego potrzeba, aby zacząć doskonalić umiejętności.\nTechnika i taktyka - szczegółowy opis stylu grzbietowego, klasycznego, motylkowego i dowolnego - od opisu startu, przez nawroty po finisz, od opisu technik po triki poprawiające szybkość i efektywność treningu.\nKondycja i trening - propozycje ćwiczeń rozciągających, zapobieganie urazom, dbanie o kondycję fizyczną i psychiczną, zwalczanie przemęczenia i przetrenowania.\nTrening przekrojowy - programy ćwiczeń dla początkujących, średnio zaawansowanych i zaawansowanych - m.in. nogi, barki, plecy i ramiona.\nŻywienie - pomoc w ocenie diety, ustaleniu jadłospisu, planowanie treningu + baza przepisów.\nProgramy treningowe - ściąga dla szukających inspiracji w budowaniu własnych programów.\nTym, co przekonuje mnie do publikacji Newella, Crossa i innych, to przede wszystkim jej złożoność. Jak widać powyżej, autorzy poruszają kwestie najważniejsze - nie skupiają się jedynie na technice pływackiej i poradach czysto sportowych, ale dbają również o podstawy i otoczenie - żywienie, przygotowanie psychiczne, odpowiednią motywację. To niezwykle ważne, aby podręcznik nie składał się wyłącznie z suchych faktów teoretycznych, tyczących się samej dyscypliny, ale podpowiadał trenującemu, jak żyć na co dzień, a nie tylko w chwili treningu.\nSama część dotycząca pływania skierowana jest do tych, którzy pływać już potrafią. Co prawda poszczególne techniki opisane są dosyć szczegółowo, ale wszelkie porady i ilustracje skupiają się przede wszystkim na doskonaleniu umiejętności, a nie ich nabywaniu. Z kolei pozostałe części książki - żywienie, trening przekrojowy, kondycja itd. przydadzą się każdemu, kto pragnie żyć aktywnie i zdrowo, toteż nawet jeżeli nie rozpocznę tej zimy treningu pływackiego, ta pozycja będzie jedną z najważniejszych na mojej półce, bowiem znalazłam w niej wiele naprawdę interesujących ćwiczeń i porad żywieniowych.\nPływanie. Profesjonalnie o sporcie to naprawdę ciekawa propozycja dla osób dbających o kondycję fizyczną i pragnących udoskonalić umiejętności pływackie. Jest estetycznie wydana, bogata w zdjęcia i ilustracje, zamieszczone w niej opisy są szczegółowe i konkretne, napisane w przyjaznym stylu. Być może niektóre zdjęcia bym zmniejszyła, żeby nie zawyżać niepotrzebnie objętości podręcznika, ale składają się one na solidną, schludną całość, która zdecydowanie przypadła mi do gustu.\nliteratura angielska | recenzja | Nic Newell, Dan Cross, Paul Cowcher, Tommaso Bernabei | literatura | recenzje książek\nZrób to w Krakowie, Magdalena Kursa, Wojciech Pelowski, Rafał Romanowski Wydawnictwo: Agora\nGatunek: przewodnikW ostatnich dniach książkową blogosferę opanował Kraków - arena wielkiego przedsięwzięcia, jakim były zakończone w dniu dzisiejszym Targi Książki. Ponieważ nie mogę pochwalić się entuzjastyczną relacją z imprezy, na której mnie nie było, postanowiłam ugryźć Kraków w nieco inny sposób i przedstawić Wam książkę z serii Biblioteki Gazety Wyborczej - Zrób to w Krakowie.\nMagdalena Kursa, Wojciech Pelowski i Rafał Romanowski - dziennikarze krakowskiego oddziału "Gazety Wyborczej" - postanowili zilustrować Kraków takim, jakim jest on dla jego mieszkańców - tętniący życiem, barwny, żywy, zmieniający się każdego dnia, magiczny. Bez typowych turystycznych atrakcji, bez obiektów znanych z pocztówek - tych odwiedzający miasto na pewno nie ominie, a warto go również uświadomić, ile pięknych, ciekawych i niecodziennych miejsc kryje się w najróżniejszych zakamarkach stolicy Małopolski.\nPrzewodnik jest dwujęzyczny (polsko-angielski), obfitujący w zdjęcia, kolorowy, ciekawie napisany i naprawdę bogaty. Choć byłam w Krakowie kilka razy, nie miałam okazji odwiedzić nawet 1/5 z przedstawianych tutaj miejsc. Nie wspominając o tym, że o wielu z nich czytam dopiero pierwszy raz. Przed wypadem czy przeprowadzką do Krakowa, zdecydowanie warto zaopatrzyć się w tę książkę i całkowicie poddać jej autorom - ludziom lubiącym różne miejsca i klimaty. Ludziom, którzy poznali Kraków na wylot. Ludziom, którzy wydali różnorodny, barwny i szalenie interesujący przewodnik po jednym z najpiękniejszych polskich miast...\nW książce nie brakuje humoru, napisana jest z polotem, obfituje w ciekawostki i cenne informacje. Urzeka pięknym wydaniem i niebanalnym sposobem opowiadania. Jest wspaniałą propozycją literacką nie tylko dla tych, którzy planują odwiedzać Kraków - to kopalnia wiedzy z dziedziny kultury, historii, sztuki, architektury czy socjologii. Warto ją znać!\nMyśleć efektywnie czyli jak sprawniej rozwiązywać problemy i osiągać cele, Art Markman Oryginał: Smart thinking. Three essential keys to solve problems, innovate, and get things done\nGatunek: poradnikOto przed Wami poradnik, który uczy, jak skierować myślenie na nowe tory, wykorzystać odkrycia psychologii poznawczej w praktyce oraz jak sprawniej rozwiązywać problemy i osiągać cele. Okładka mówi jeszcze o tym, iż mamy w tym przypadku do czynienia z pierwszą książką o smart thinking. To duża rzecz!\nTym, co wyróżnia poradnik Arta Markmana na tle innych publikacji wydawanych przez wydawnictwo Edgard, jest jego poważna wymowa. To chyba najbardziej profesjonalna, przedstawiona językiem wybitnie naukowym, naładowana teorią książka. Niewiele tu ćwiczeń, tabel i wykresów. Kilka anegdot, sporo ciekawostek z różnych dziedzin, ale przede wszystkim teoria, teoria, teoria. To może być i zaletą, i wadą - nie każdy będzie w stanie lekko przebrnąć przez tak dużą dawkę wiedzy. Nawet jeśli przedstawiona jest ona w sposób przystępny i zrozumiały...\nNiewiele jest poradników, które przydadzą się właściwie każdemu. Myślę, że w tym przypadku mamy do czynienia z taką właśnie książką - przedstawiona w przyjazny sposób spora porcja wiedzy z dziedziny psychologii trafi do każdego, kto chciałby pełniej i lepiej wykorzystać możliwości swojego umysłu. Smart thinking nie znajduje jeszcze w polszczyźnie swojego odpowiednika i generalnie jest to zagadnienie wciąż mało zapoznane, ale w przypadku tej dziedziny jestem przekonana, że odniesie spektakularny sukces. Właśnie tak mądre, ciekawe i przydatne teorie powinny podbijać świat.\nZbyt dumna, zbyt krucha, Alfonso Signorini Zbyt dumna, zbyt krucha, Alfonso Signorini Oryginał: Troppo fiera, troppo fragile Wydawnictwo: Świat Książki\nGatunek: biografiaNiebywałe, ile przeróżnych uczuć może dostarczyć jedna książka - od złości i poruszenia, przez współczucie i wzruszenie, po zdumienie i trwogę. Powieść biograficzna to jeden z najbardziej niezwykłych gatunków - pochłania się ją jak najlepszą prozę, mając jednocześnie poczucie, że za wszystkim kryje się prawda, a nie fikcja literacka.\nPortret niezwykłej kobiety, tak głodnej miłości, że postawiła wszystko na jedna kartę i przegrała. Opowiadając o Marii Callas (1923-1977), autor skupia się na burzliwym życiu prywatnym "primadonny stulecia". Charyzmatyczna śpiewaczka i piękna kobieta, poznała u szczytu kariery Arystotelesa Onassisa. Dla niego przestała śpiewać...\nByła postacią złożoną. Zamykała się w swym cierpieniu, brano ją za wariatkę. Łaknąca miłości poddawała się mężczyznom. Nigdy nie rozstawała się z demonami przeszłości - w środku wciąż pozostawała brzydką, grubą dziewczyną, wzbudzającą litościwe uśmieszki. Choć podbiła świat, życie obchodziło się z nią okrutnie. Dlatego tak łatwo poddawała się nerwom, namiętnościom i nielicznym chwilom bezgranicznego szczęścia...\nZbyt dumna, zbyt krucha to historia wyjątkowa. Od pierwszej do ostatniej strony trzymająca w napięciu, wzruszająca, przejmująca. Opowiedziana sprawnie i ciekawie, niepozbawiona smaczków. Brak w niej jakichkolwiek momentów przestoju - gdy czytelnik zanurzy się w niej raz, nie będzie w stanie się oderwać. Bo legenda Marii Callas do dziś odurza, zdumiewa i przyciąga.\nKochanie, zabiłam nasze koty, Dorota Masłowska Wydawnictwo: Noir sur Blanc\nGatunek: społeczno-obyczajowaDobiegająca trzydziestki, dawna nastohańba polskiej literatury wraca po latach milczenia. Jest nazwisko, jest powrót, jest okazja do zarobku. Dajemy twardą okładkę, czcionkę widoczną z kilometra, cwaną interlinię i kosmiczne marginesy. W branży mięsnej szynkę szprycuje się, by zwiększyła swoją objętość, to książkę też można z kilkudziesięciu stron poszerzyć do 156 - i już można wziąć trzy dychy za książkę.\nŻe warta jest swojej ceny - w porządku. Ale czy nie jest to już przesada?\nŹródło: noir.plKochanie, zabiłam nasze koty w swojej wymowie bardzo przypomina mi dramat Między nami dobrze jest (recenzja). Masłowska kolejny raz trafnie obrazuje dzisiejszą rzeczywistość, świat w którym uskuteczniamy - tu cytat - przyjaźń przez Facebook, sport na konsoli, seks przez kamerkę, wychowanie dzieci przez Skype'a. Barwnie szkicuje obraz człowieka XXI wieku - tego, który uznaje tylko kult ciała i modnego ciucha, bywa tam, gdzie należy bywać, je to, co jedzą miliony, a zamiast dialogu uskutecznia paplanie, pozbawione słuchania. Jej bohaterowie to - po raz kolejny - skupisko ludzi zobojętniałych na tragedie, przepełnionych pozerstwem i sztucznością, zniewolonych przez nowinki technologiczne, żyjących życiem innych. W tym świecie albo egzystujesz w cieniu innych, będąc wyłącznie tłem i powietrzem, karmionym zawiścią i niezadowoleniem, albo kreujesz się na kogoś, kim chciałbyś być, dorabiając sobie tożsamość i po prostu bywając.\nJest coś smutnego w tej prawdzie, groteskowo wykrzywionej przez pióro Masłowskiej. Masłowskiej, która kolejny raz udowadnia, że jest lingwistycznym zabójcą, czujnym obserwatorem życia społecznego, mistrzem słowa. Szarą codzienność, o której nieudolnie i bez polotu próbuje pisać wielu, ubiera w szaty kpiny i autoironii, trafne porównania i genialne metafory. Dlatego u niej zwyczajność świata wprawia czytelnika w zdumienie, często zachwyt, niekiedy przerażenie. Bo uświadamia sobie człowiek, że znów śmiał się z samego siebie, że w krzywym zwierciadle pisarki odbija się jego rzeczywistość.\nNa szczęście(?) jest to również jej rzeczywistość. Obraz jej codzienności wtłoczony w ramy krótkiej opowieści o wielkomiejskim świecie, w którym ciężko żyje się i artyście, i fryzjerce, i niszczonej w korporacji samotniczce. Dzięki narratorce, z którą utożsamiamy samą Masłowską, gdzieś w treści rozmywa się fikcja, wymieszana z prawdą. I w tej surrealistycznej karykaturze trudno dostrzec, co wydarzyło się naprawdę, a co jest wyłącznie wytworem zdumiewającej wyobraźni pisarki.\nWarto czytać Masłowską, bo jak nikt inny potrafi bawić się słowem, zajmująco opowiadać, śmieszyć i wstrząsać. Być może to jeszcze nie jest to, na co chciało się czekać cztery lata od poprzedniej publikacji, ale prawdą jest, że pisarka wróciła w starym, dobrym stylu. Jeżeli znów Waszym argumentem na "nie" będą jedynie złe wspomnienia z Wojny polsko-ruskiej doradzę Wam stuknięcie się w czoła. Kochanie, zabiłam nasze koty to tekst o zupełnie innym charakterze, odmienny językowo i stylistycznie. Nie warto tracić z oczu dobrej literatury tylko dlatego, że zniechęcił nas jeden, czytany przed laty utwór. Bardzo dobrze napisany i ciekawy, tak swoją drogą...\nStrona książki: kochaniezabilamnaszekoty.pl.\nliteratura polska | recenzja | Dorota Masłowska | literatura | recenzje książekDorota Masłowska, urodzona w 1983, pisarka, autorka sztuk teatralnych. Zadebiutowała w 2002 powieścią "Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną", wydany dwa lata później "Paw królowej" przyniósł jej nagrodę Nike.\nŹródła: foto | opis 40 komentarzy\nTechniki samorozwoju czyli jak lepiej zapamiętywać i uczyć się szybciej, Natalia Minge, Krzysztof Minge Wydawnictwo: Edgard\nGatunek: poradnikW lutym tego roku miałam okazję czytać i recenzować poradnik Jak kreatywnie wspierać rozwój dziecka? (recenzja), którego autorami są państwo Natalia i Krzysztof Minge. Po dziś dzień nie spotkałam ciekawszego i bardziej inspirującego poradnika dla rodziców, toteż z wielkim entuzjazmem podeszłam do nowej publikacji pary psychologów - Techniki samorozwoju. Wystarczył mi rzut oka na okładkę i przejrzenie zapowiedzi, by upewnić się, że będzie to odpowiednia książka dla mnie. No bo jakże Kreatywy miały nie skusić takie tematy, jak: kreatywne myślenie, mapy myśli czy szybkie czytanie?\n- lepszej organizacji, dzięki czemu od paru dni idealnie wychodzi mi łączenie ze sobą czytania i recenzowania, treningów z Tiffany Rothe i wielogodzinnych lekcji angielskiego;\n- wprowadzenia map myśli również do nauki języków;\n- szybszego i bardziej efektywnego czytania;\n- ćwiczenia koncentracji i pamięci.\nMoże się wydawać, że sięganie po tak wiele tematów, prowokuje autorów do wybiórczości i nie pozwala na dogłębne nakreślenie poszczególnych zagadnień, ale prawda jest taka, że choć poruszana problematyka jest naprawdę szeroka, to nie da się odczuć, jakoby autorzy jedynie nadgryzali poszczególne tematy i przeskakiwali od jednych do drugich. Każdej z wymienionych kwestii poświęcono na tyle odpowiednią ilość miejsca, że temat jest jasny, przedstawiony wieloaspektowo i wzbogacony o mnóstwo ciekawostek, przykładów i ćwiczeń. Oczywiście, każdy z rozdziałów można by przedstawić w osobnej, obszernej publikacji, ale rozwlekanie tematów, które mają polepszać i przyspieszać uczenie byłoby - no cóż, zwyczajnie śmieszne i zupełnie sprzeczne z samą ideą.\nBardzo żałuję, że wszystkie te mądre i inspirujące książki docierają do mnie tak późno. Bardzo przydałyby mi się w czasach szkolnych czy studenckich. Myślę, że znajdowałabym się w zupełnie innym punkcie swojego życia, gdyby wiedza ułatwiająca naukę, poprawiająca koncentrację, pogłębiająca zapamiętywanie spłynęła na mnie dziesięć lat wcześniej...\nMoja ocena: brakZa książkę dziękuję wydawnictwu Edgard - wydawcy serii Samo Sedno.\nliteratura polska | recenzja | poradniki | literatura | recenzje książekNatalia i Krzysztof Minge – psycholodzy specjalizujący się we wspomaganiu rozwoju intelektualnego najmłodszych dzieci, prowadzą poradnię dla rodziców Hipokampus. Swoje autorskie programy nauczania konstruują w oparciu o doświadczenie takich autorytetów jak Glenn Doman, Edward de Bono czy Gordon Dryden. Są także rodzicami trójki dzieci, które są dla nich niewyczerpanym źródłem inspiracji.Opis ze strony samosedno.com.pl\nGatunek: psychologiczna, społeczno-obyczajowaNawet sobie nie wyobrażacie, jak wielką krzywdę można zrobić książce i pisarzowi za pośrednictwem jedynie okładki, która - w tym przypadku - sama w sobie nie jest może zła, ale kompletnie do powieści Eshkola Nevo nie pasuje. Zwiastuje jakąś prostą komedię, którą Do następnych mistrzostw z pewnością nie jest, przedstawia ludzi kompletnie niepodobnych do bohaterów, a do tego zawiera błąd rzeczowy ("trzy życzenia"? Naprawdę?), czym całkowicie odstrasza. Warto więc, abyście przed przystąpieniem do lektury uwierzyli, że nie warto przejmować się tą graficzną pomyłką, bo za przekłamaną okładką kryje się ubrana w piękne słowa, szczera i naprawdę wartościowa treść.\nDo następnych mistrzostw to znakomity obraz życia społecznego - autor nie boi się poruszać palących kwestii - religii, polityki, konfliktów zbrojnych, praw człowieka, kapitalizmu, biedy. Choć ten rys społeczno-obyczajowy pojawia się gdzieś w tle przygód czwórki bohaterów, uznać go można za jeden z najważniejszych punktów powieści. Drugim jest niewątpliwie wizerunek męskiej przyjaźni. Takiej surowej, ciepłej, prawdziwej i szczerej męskiej przyjaźni. Przyjaźni, której nie spotkacie u kobiet, bo tego typu relacje zbudować potrafią jedynie mężczyźni.\nTo zresztą męski punkt widzenia jest największym atutem Do następnych mistrzostw. Bezpretensjonalne, otwarte spojrzenie na świat, zaprezentowane za pośrednictwem słodko-gorzkiej historii, podszytej inteligentnym humorem i autoironią - taki obraz wyłania się podczas lektury. A czyta się to świetnie! Pomimo kilku bardziej nużących momentów, całość wypada barwnie i prawdziwie, nieco zabawnie i nieco smutno. Na pewno refleksyjnie. Bo książka ta zmusza do zatrzymania się na chwilę...\nEshkol Nevo w swojej drugiej powieści udowadnia, że znakomicie włada piórem - mistrzowsko zbudował napięcie, nakreślił ciekawe portrety psychologiczne postaci (zwłaszcza narratora), stworzył absorbującą, niebanalną fabułę, którą osadził w prawdziwych, przejmujących realiach, a całość poprowadził tak sprawnie, że od jego powieści nie sposób się oderwać. Możecie być pewni, że po tak mądrą i wartościową literaturę warto sięgać.\nMoja ocena: 9/10Za książkę dziękuję wydawnictwu Muza.\nBrazil Butt Lift - podnosimy i rzeźbimy pośladki!\nOto genialny program treningowy dla wszystkich pań marzących o kształtnej pupie. Jego autorem jest brazylijski tancerz i trener fitness - Leandro Carvalho, który przyciąga niespożytą energią, poczuciem humoru i pomysłowością. Z jego ćwiczeń korzystają gwiazdy wybiegów (w tym m.in. słynne aniołki Victoria's Secret), a amerykańskie media nieustannie obsypują go nagrodami i wyróżnieniami. Jego program Brazil Butt Lift testowałam na sobie przez dość długi czas i z pełną odpowiedzialnością mogę polecić każdej z Was.\nStron: 303Bardzo byłam tego poradnika ciekawa, odkąd tylko dojrzałam go w jesiennych zapowiedziach wydawnictwa Muza. Jako naczelny hipochondryk blogosfery i osoba, którą zawsze coś boli, zapragnęłam przetestować na sobie opisane w książce Skye Alexander i Anne Schneider trzy podstawowe metody leczenia dotykiem: akupresurę, reiki oraz - moją ulubioną - refleksologię.\nPierwsze wrażenia - przedstawione w książce techniki naprawdę działają. Wierzę, że nie zetknęłam się w tym wypadku z siłą autosugestii i rzeczywiście otrzymałam potrzebną pomoc. To cudowne móc za pomocą własnych dłoni pozbyć się bólu zęba, problemów z kolanem czy nudności. W czasach, w których jesteśmy zalewani tabunami leków (na potwierdzenie, zdjęcie z Wigilii 2010 - moja wersja dwunastu tradycyjnych dań), znalezienie ukojenia w metodach tańszych i zdrowszych jest naprawdę bezcenne.\nW książce Skye Alexander i Anne Schneider znajdziemy 136 technik przypisanych do akupresury, reiki i refleksologii. Każda z tych metod zostaje krótko opisana we wstępie, natomiast o bardziej szczegółowe informacje autorki pokusiły się jedynie w wypadku drugiej z metod. Tę poznajemy dosyć dogłębnie - od podstawowych zasad i stopniowania, przez dokładne przedstawienie ludzkich narządów, po wypunktowanie czakr i zasad przygotowywania siebie, miejsca i ewentualnego odbiorcy energii.\nKażda ze 136 technik przedstawiona jest za pomocą zdjęcia oraz tekstu. Ten zawiera informacje o dokładnym umiejscowieniu danego punktu, sposobie leczenia i działania, a w przypadku technik reiki - również szczegółowy opis korzyści fizycznych i metafizycznych. Z kolei do każdej z technik refleksologii przypisane są pogłębiające efekt olejki eteryczne.\nKsiążka wydana jest bardzo starannie - w poręcznym formacie, na grubym papierze. Zawiera dobrej jakości zdjęcia i treści przedstawione w sposób czytelny i przyjazny dla oka. To bardzo dobra książka, która powinna znaleźć się w każdym domu. Warto uwierzyć, że dotyk naprawdę potrafi zdziałać cuda...\nOryginał: The Night Circus\nPremiera: 17/10/2012By poznać historię cyrku, który pojawia się znikąd, musisz być gotów na najbardziej niesamowitą, zapierającą dech w piersi podróż. Usiądź wygodnie i zadbaj o odpowiednie tło muzyczne - ze swojej strony proponuję Yirumę (przykład). Przymknij oczy, rozkoszuj się muzyką, a potem daj porwać się słowom...\nCyrk pojawia się znikąd. A kiedy już się pojawia, pod osłoną nocy odkrywa przed Tobą namioty pełne spełnionych marzeń, przygód, tajemnic i dziwów. Nad Twoją głową wirują gwiazdy, a Ty gubisz się w czarno-białym labiryncie sekretów. I choćbyś podążał różnymi ścieżkami przez wiele godzin i dni, Twoje oczy nigdy nie ujrzą wszystkiego, co zrodziło się pod kopułą Le Cirque des rêves.\nOto świat magii. Świat subtelnego piękna, w którym nawet zło przybiera urocze barwy, kusząc i przyciągając. Oto świat pełen słodyczy, misternie plecionych zagadek, kunsztownie połączonych ze sobą elementów. Świat, w którego pięknie zapragniesz się zanurzyć. Magia, w której sidła wpadniesz i w której sercu zostaniesz na zawsze uwięzionym.\nRzeczywistość odmalowana piórem przesączonym czarami, odbije swoje piętno w Twej wyobraźni. I w sercu, które zacznie bić w rytm tykania zegara. Ta rzeczywistość omami Cię i nigdy nie ulotni się z Twojego umysłu. Umysłu przesyconego sennymi marzeniami, niezwykłymi opowieściami i wizjami skrzącymi się feerią barw.\nDzięki nieprawdopodobnemu debiutowi Erin Morgenstern, udasz się w podróż, z której nikt nie wraca taki sam. Zanurzysz się w świecie, w którym rządzi siła ludzkich uczuć i skrajnych emocji, wywołujących dreszcze i łzy. Spotkanie z tą hipnotyzującą opowieścią sprawi, że pamięcią przeniesiesz się do wspaniałych dziecięcych chwil, w których świat był tylko dobry, tylko kolorowy, tylko i aż pełen magii i barw.\nProza Erin Morgenstern to niezwykły przykład mocy ukrytej w słowach. Słowach może niekiedy zbyt pięknych, zbyt kwiecistych, składających się na zbyt duży patos i zbyt wielką egzaltację. Ale czy kogoś takie niuanse obchodzą? Niespotykany urok tej magicznej historii sprawia, że - bez względu na wszystko - chłonie się ją całym sobą. Zanurza w niej i odpływa...\nErin Morgenstern z nieprawdopodobną finezją wykreowała świat, który wzbudza niemy zachwyt. Puszczając oczko do czytelnika, splotła ze sobą baśniowość schyłku XIX wieku ze współczesnością, misterną klamrą spinając ze sobą spektakularny początek i piękny koniec historii, której krańce stopiła w jedną całość. Dochodząc do ostatnich słów opowieści pragniesz chłonąć ją od nowa - wciąż i wciąż tocząc koło, wokół którego splecione zostały warkocze pięknych historii. Historii niesamowitych ludzi, fascynujących miejsc i niespotykanych zdarzeń.\nSzykowne wydanie, ukoronowane pełną uroku okładką, idealnie komponuje się z pięknem treści i magiczną aurą unoszącą się wokół Cyrku nocy. Obok tej powieści nie wolno Ci przejść obojętnie. Nigdy nie chciałbyś przegapić takiego widowiska...\nZazdroszczę każdemu, kto jeszcze nie zna tej historii!\nliteratura amerykańska | recenzja | Erin Morgenstern | literatura | recenzje książek\nZarządzanie stresem, Mike Clayton\nZarządzanie stresem, Mike Clayton Oryginał: Brilliant Stress Management: How to Manage Stress in Any Situation\nGatunek: poradnikPodobno blogerzy czytają zbyt wiele poradników, których obecność w blogosferze rani oczy miłośników prozy. Niedobrze się składa, bo mam ich całe półki i stale po nie sięgam. Jakoś tak wierzę, że dzięki temu poszerzę wiedzę, pogłębię moją fascynację człowiekiem i światem oraz dowiem się czegoś ciekawego, co ułatwi mi życie. Co dziwi niektórych, czytam również poradniki, które nie pochodzą bezpośrednio od wydawnictw. Na szczęście dzięki temu zyskuję na wiarygodności, toteż po wychwaleniu zakupionych samodzielnie: Mapologii oraz Sztuce spania i wstawania pozwolę sobie przejść do poradnika, który wybrałam z oferty wydawnictwa Edgard - Zarządzanie stresem, czyli jak sobie radzić w trudnych sytuacjach.\nWszystkim się wydaje, że wiedzą, czym jest stres, i że z łatwością potrafią go rozpoznać. Tymczasem objawy stresu bywają różne i wcale nie takie oczywiste – wśród najczęstszych wymienia się: nadmierną agresję, zobojętnienie, brak pewności siebie, ciągłe zmęczenie, ból pleców i szyi, osłabioną koncentrację czy ataki paniki. Jeśli masz kłopot ze stresem lub podejrzewasz, że może on być przyczyną twoich problemów w życiu prywatnym lub zawodowym, to koniecznie sięgnij po ten poradnik. Źródło: samosedno.com.pl\nJestem stale zestresowanym nerwusem i histeryczką - rzucam talerzami, przejmuję się wszystkim, płaczę z byle powodu, nabawiłam się nerwicy i nawet bez wypełniania testów w książce Mike'a Claytona wiedziałam, że jestem skrajnym, ciężkim, okropnym przypadkiem osoby, która całkowicie poddaje się stresowi.\nCzy teraz już wiem, jak zarządzać swoim stresem? Może i wiem, ale właściwie do niczego mnie ta wiedza nie prowadzi...\nW publikacji Mike'a Claytona znajdziemy wiele ciekawostek na temat mowy ciała, funkcjonowania mózgu oraz całego okładu nerwowego, porady dla pracujących i uczących się oraz dla tych, którzy zarządzają ludźmi. Autor podpowiada jakie zaprowadzić zmiany w otoczeniu oraz zachowaniu swoim i innych, jak również przedstawia ćwiczenia i techniki ułatwiające relacje z ludźmi i samym sobą.\nDużo tu porad praktycznych, dużo wiadomości teoretycznych. Część z nich to zwykłe truizmy, mało odkrywcze prawdy, które funkcjonują w świecie od lat. Część to jednak dosyć cenny materiał przydatny dla tych, którzy pragną pracować nad sobą, swoimi bliskimi czy podwładnymi.\nFormuła poradników serii Samo Sedno nie zmienia się - każda z książek oparta jest na dobrze znanym, sprawdzonym i dobrym schemacie, który spisuje się znakomicie. Co przypadło mi do gustu w przypadku publikacji Mike'a Claytona, to rozbudowanie niektórych rozdziałów o informacje cenne dla Polaków - kontakty do tutejszych organizacji, odnośniki do stron w języku polskim. Bardzo słuszny jest to wkład ze strony wydawnictwa.\nKomu poleciłabym Zarządzanie stresem? Na pewno nie tak ciężkim i trudnym przypadkom, jak mój, bo większości z porad autora zwyczajnie nie umiałabym i nie chciałabym wcielić w życie. Na pewno skorzystają na niej ci, którzy mają kłopoty z organizacją, z konfliktowością i nerwowością, z uspokajaniem nerwów i rozumieniem samego siebie. Przyda się przed nauką i egzaminami, pracą, ważnymi wystąpieniami czy nawet w życiu codziennym, kiedy człowiek sam sobie na głowę wchodzi...\nliteratura angielska | recenzja | Mike Clayton | literatura | recenzje książek\nTańcz, tańcz, tańcz, Haruki Murakami Oryginał: ダンス・ダンス・ダンス\nRok wydania: 2009 Stron: 529I znów przeniosłam się do świata, który sprawia, że zatracam się w rzeczywistości. Który sprawia, że zapiera mi dech. To była wspaniała przygoda - pełna przeróżnych emocji, przyspieszonego bicia serca i sporej porcji okrutnego niepokoju, którą proza Murakamiego stale zaszczepia w moim umyśle. Po każdym kontakcie z książkami Japończyka długo dochodzę do siebie - nie inaczej było tym razem...\nTrzydziestoczteroletni bohater to wolny strzelec, dziennikarz piszący na zlecenie. Nie potrafi sobie ułożyć życia: rozwiódł się z żoną, czuje się samotny i opuszczony. Nękają go sny o hotelu Dolphin, w którym przed laty mieszkał ze swą przyjaciółką Kiki - luksusową call girl. Kiki zaginęła bez wieści, a teraz w snach wzywa go do tamtego hotelu. Nasz bohater - wraca do hotelu Dolphin, który przeszedł zaskakującą transformację z obskurnej nory w luksusowy hotel. Tam, próbując wpaść na trop Kiki, wkracza w inny świat mieszczący się na 16 piętrze budynku, świat równoległy, który jest dla niego jedynym realnym...\nW Tańcz, tańcz, tańcz Murakami po raz kolejny manipuluje i czytelnikiem, i bohaterami - wszyscy balansujemy na granicy światów, gubiąc się w równoległych rzeczywistościach, myląc prawdę z fikcją. Tu wyobraźnia ściera się ze snem, pragnienia z rzeczywistością, realne wydarzenia z lękami. To opowieść piękna i skomplikowana, niejednoznaczna i niełatwa do objęcia rozumem. Obok niespiesznie prowadzonej narracji płynie fala dziwnych zdarzeń, które potrafią zaskoczyć i znużyć, wzruszyć i zszokować.\nBohaterowie znów są barwni, nigdy czarno-biali, zawsze skomplikowani. Życiorys każdego z nich jest osobną powieścią. Cechami charakteru poszczególnych postaci odmalować by można serię surrealistycznych portretów. A wydarzenia w jakie zostali wplątani uznać można za splątane wizje szaleńca. Albo magika.\nA obok całego tego oniryzmu, obok magii i fantazji figuruje zwyczajny świat. Wprawne oko Murakamiego dostrzega całą gamę zmian społecznych, obyczajową rewolucję, zatracenie wartości, ogłupienie i konsumpcjonizm. Jego krytyka systemu wartości jest mało subtelna - wprost uderza w tych zagapionych w szklane ekrany, w tych omamionych pieniędzmi, spętanych sidłami sławy i kariery. Nie boi się przedstawiać niesprawiedliwości systemu (piękne nawiązanie do Kafki), nie boi się obnażać prawdy o mediach i showbiznesie, odważnie krytykuje społeczeństwo. Jednocześnie zwraca uwagę na brutalne różnice w poziomie życia i świadomości obrzydliwie bogatych i żyjących na nizinach. Jednym i drugim stawia pytania, zestawia ich wybory i zdziera maski z ich twarzy, ujawniając prawdę o istocie człowieczeństwa.\nTańcz, tańcz, tańcz to poruszająca, pełna metafor opowieść o życiu, egzystencji i śmierci. O zacieraniu granic, o prawdzie, o człowieku. Nie jest to przyjemna historia - miejscami bywa nużąca i niezrozumiała, ale na finiszu okazuje się aż do bólu prawdziwa...\nMoja ocena: 8,5/10 literatura japońska | recenzja | Haruki Murakami | literatura | recenzje książek\nOjciec Murakamiego był buddyjskim duchownym, zaś matka córką handlowca z Osaki. Dorastał w Kobe. Ukończył Dramat Klasyczny na Wydziale Literatury Uniwersytetu Waseda w Tokio.\nW wieku 30 lat Murakami wydał swoją pierwszą powieść Hear the Wind Sing (1979). Po napisaniu wysłał ją na konkurs literacki, zajmując pierwsze miejsce i zdobywając nagrodę Gunzō.\nNaszło mnie na przemyślenia, związane z promocją niektórych rodzimych autorów. Od paru dni blogi toną w zalewie tandetnych okładek wznowienia pewnej "głośnej" serii książek. Blogerzy czynią to dobrowolnie, jasne, ale część z nich otrzymuje za to profity*. Kiedy i mnie złożono podobną propozycję, a byłam wówczas na świeżo po rozmowie z pracownicą biblioteki, narzekającą na brak nowości - pomyślałam, że jeśli opatrzę ową reklamę hasłem 'wpis sponsorowany', mogłabym z nieco uspokojonym sumieniem pokusić się o promocję czegoś, na czym skorzystałaby lokalna biblioteka. Nawet wymyśliłam sobie do tego wytłumaczenie - marketing na wierzch, ideologia na bok.\nNa pewno znacie wiele takich książek z XX, XIX, XVIII i wcześniejszych wieków, które lubicie, cenicie i o których nigdy nie powinno się zapomnieć. Być może kiedyś współczesne lub przyszłe romanse, thrillery czy dystopie przyćmią swoich wielkich poprzedników i świat o nich zapomni. Być może zachowają się wyłącznie w naszej pamięci...\nKtóre książki chcielibyście przed tym uchronić?\nKsiążka. Pomyślicie - normalka - mole książkowe zazwyczaj podniecają się książkami. Ale, ale! Oto książka, w której spotkacie... mnie. No dobrze, kilku blogerów i mnie.\nPierwsze wydanie Wyroku przeczytałam w kwietniu 2011 roku (zainteresowanych opinią odsyłam tutaj). Nie spodziewałam się wówczas, że między innymi moja recenzja przyczyni się do tego, że poważne wydawnictwo, jakim jest Czarna Owca, zdecyduje się wydać powieść, której inni się zwyczajnie bali. Tak, tak - Wyrok to historia kontrowersyjna, okrutnie prawdziwa, mroczna i poruszająca. Jedna z tych, która uświadamia obywateli, w jakim naprawdę państwie żyją...\nMiłym zaskoczeniem okazała się przedmowa nowego wydania powieści Mariusza Zielke - wydawca podkreśla w niej wagę opinii internautów, wśród których książka odniosła niebywały sukces (kilka opinii, w tym właśnie moja, zostaje przytoczonych). Bardzo się cieszę, że ktoś wreszcie odważył się wydać tak mocną i dobrą powieść w godnej oprawie. Ta historia naprawdę robi wrażenie. Musicie sami się o tym przekonać!\nMój ulubiony pisarz...\nKochani, być może zainteresuje Was dołączenie do zaproponowanej przeze mnie zabawy blogowej, polegającej na przedstawianiu sylwetek naszych ulubionych pisarzy. Nie chodzi o biogramy, bo te w sieci znaleźć łatwo. Raczej o nasze odczucia, wrażenia i wspomnienia, związane z twórczością tych konkretnych osób... Możecie posiłkować się wybranym przeze mnie wypunktowaniem, możecie realizować własną wizję - ważne, żeby dobrze się przy tym bawić i zaprezentować blogosferze literatów najbliższych sercu. W moim przypadku będzie to:\nJuż jutro wręczona zostanie Literacka Nagroda Nobla - od lat bukmacherzy za jednego z faworytów uważają właśnie Harukiego Murakamiego. Martwi mnie to, bo mam wrażenie, że Akademia lubi dawać prztyczka w noc wszystkim tym, którzy wiedzą na pewno, którzy stawiają wszystkie pieniądze, którzy dadzą sobie rękę uciąć etc. Jeżeli bukmacherzy i fachowcy co roku będą stawiać Japończyka na szczycie, a ten konsekwentnie wyróżnienia dostawał nie będzie, zacznie się mówić o nim, jako o wielkim przegranym/tym który zasługuje, a nie ma/tym, który może się nie doczekać... Tego bardzo, ale to bardzo bym nie chciała. Często wybory Akademii są niezrozumiałe, kontrowersyjne, szeroko dyskutowane i krytykowane. Ale czy kogoś zaskoczyłby Nobel dla japońskiego mistrza prozy? Raczej niewielu...\nMoja przygoda z Harukim Murakamim zaczęła się na zajęciach z literatury współczesnej, gdzie zadaniem na wyższą ocenę była lektura jednej z książek Japończyka. Ja zaczęłam od Po zmierzchu, ponieważ była jedną z niewielu dostępnych w bibliotece i... - tu odchrząkuję nerwowo, ze wstydem spuszczając wzrok - nie odstraszała gabarytami.\nBył czerwiec 2010 roku, blogowałam od miesiąca i wrażenia z lektury spisałam w tym miejscu. Była to pierwsza książka oceniona przeze mnie na 10/10. Była to pierwsza książka, która sprawiła, że zaczęłam dusić się w ścianach, a jakaś wewnętrzna siła pchała mnie w ciemność, zmuszała do uspokajania i zbierania myśli na świeżym powietrzu. Była to pierwsza książka, która wywołała najprawdziwsze drżenie w moim sercu i taki nawał emocji, że po dziś dzień nie uleciały one z mojego umysłu...\nOraz przewodnik Anny Zielińskiej-Elliott - Haruki Murakami i jego Tokio.\nMogłabym zachłannie pochłonąć wszystkie książki Murakamiego - nie bez przyczyny mówi się o nich, że są uzależniające. Na powyższym zdjęciu widzicie jednak, że wydanych w Polsce książek Japończyka nie jest wiele (bo też nie spłodził on ich tyle, co King czy Kraszewski) - jakże miałabym żyć z myślą, że nie czeka mnie już żadne nowe spotkanie z Harukim? Aktualnie wciąż mam poczucie, że w zasięgu ręki mam jeszcze kilka znakomitych tytułów, gwarantujących niezapomniane przygody i nieznane dotąd emocje...\nCenię go za...\nNiepowtarzalny styl, balansowanie na granicy magii i szarej rzeczywistości. Za hołd składany zwykłemu człowiekowi i ojczyźnie. Za muzykę obecną w każdej historii. Za dreszcze i łzy, niepokój i drżenie serca. Za dbałość o każdy szczegół w tekście. Za barwnych bohaterów i niezwykłe historie. Za nawiązania do innych dziedzin sztuki. Za pokazanie mi świata, który sprawia, że zapominam...\nPo trzecie: żeby przyjechał do Polski - choćby się waliło i paliło, przybyłabym na spotkanie z Murakamim nawet tratwą, balonem albo autostopem.\nOdradzam rozpoczynanie przygody z Japończykiem od zbiorów opowiadań - Ślepa wierzba... zawiera fragmenty poprzednich powieści, a Wszystkie boże dzieci tańczą jest - w mej opinii - jedną z najsłabszych książek w jego dorobku. Nie polecam również zaczynania od Norwegian Wood - książki znacznie odbiegającej klimatem od pozostałych dzieł Harukiego. Mój pierwszy, bardzo udany kontakt z prozą Murakamiego to wspomniane wcześniej Po zmierzchu - i choć nie każdy podziela moją opinię, uważam, że to właśnie od tego tytułu warto rozpocząć pierwsze spotkanie z prozą Harukiego.\nNad łóżkiem, pod obrazami Salvadora Dali i między plakatami Audrey Hepburn, wisi niewielka podobizna mojego ulubionego pisarza - dokładnie ten portret - KLIK. W najdziwniejszych momentach wyobraźnia podpowiada mi następujący obraz, idealnie pasujący do świata Murakamiego: pisarz siedzi w swoim domu w Japonii, a jego portret nad łóżkiem nieświadomej czytelniczki, obserwuje każde z jej poczynań. To taki kanał łączący oba światy. I materiał na nową powieść, oczywiście ;) Bo przecież w świecie tego pana nic nie jest niemożliwe.\nrandomhouse - szczególnie polecam dział z muzyką, ponieważ wyszczególniono tam wszystkie tytuły, jakie w swoich powieściach przywołuje autor;\nmurakamichallenge - dla fanów wyzwań literackich;\nharuki-murakami-wyzwanie - polska wersja powyższego;\nwydawnictwo Muza - polski wydawca - już wkrótce premiera kolejnej książki! MurakamiPL - grupa fejsbukowa;\nmurakamibooks - brytyjska strona;\nmurakamistuff - strona fanowska (świetna!).\nGatunek: poradnikOto książka, która już samym tytułem wygrywa na starcie. Połączenie modnych słów - coaching i diet ze zwrotem dla wiecznie odchudzajacych się jest w moich oczach skazane na sukces. Brzmi chwytliwie, brzmi modnie i ciekawie.\nDiet coaching nie podpowie, jak zgubić 10kg w tydzień, jak zmniejszyć obwód pasa o metr w miesiąc czy jak bez ćwiczeń i wyrzeczeń spalić zbędne kalorie. To poradnik dla ludzi myślących, świadomych swojego ciała, pragnących zmian. Autorka uczy, jak się motywować, jak prawidłowo komponować posiłki, jak dbać o ciało i samodyscyplinę, jak nagradzać samego siebie i jak uruchomić swojego wewnętrznego diet coacha. Tak, tak - tutaj sami jesteśmy sobie sterem, żeglarzem i okrętem - nikt nie stoi z bacikiem nad głową, nikt nie popycha za plecami. Jesteśmy tylko my, wewnętrzny motywator i bardzo mądry poradnik, pełen wyważonych, profesjonalnych porad i opinii.\nGatunek: romansSandrę Brown kojarzyłam dotąd z kryminałami, wydawanymi w Świecie Książki, stąd po Powrocie do życia, po który sięgnęłam właściwie w ciemno, spodziewałam się czegoś zupełnie innego, niż w istocie otrzymałam. Nie należę ani do miłośników, ani do przeciwników romansów, toteż spędziłam z tą powieścią kilka całkiem przyjemnych godzin, mając jednocześnie świadomość, że prędko kolejny raz po romans Sandry Brown nie sięgnę.\n- bo to historia maksymalnie przewidywalna i tendencyjna;\n- bo bohaterowie są (w większości) ultranudni;\n- bo brakowało tu ognia, pikanterii, zaskakujących zwrotów akcji, porywających momentów;\n- bo świat wykreowany przez autorkę jest do bólu zwyczajny, smętny i bezbarwny.\nNa plus - dynamika wydarzeń, pomysł na fabułę, portret psychologiczny głównej bohaterki i prosty język, który sprawia, że powieść pochłania się błyskawicznie. To takie dobre czytadło na zbyt długi wieczór lub zbyt nudne popołudnie. Zwyczajny czasoumilacz, który nie skłania do stawiania pytań i snucia refleksji, a jednak dostarcza prostej przyjemności z czytania.\nJeżeli potrzebujecie chwilowej rozrywki, czegoś prostego na rozluźnienie czy też czegoś, co nie będzie wymagało od Was żadnego wysiłku intelektualnego - polecam.\nliteratura amerykańska | recenzja | Sandra Brown | literatura | recenzje książekPisarka amerykańska. Jest główną konkurentką Danielle Steel w dziedzinie tzw. literatury kobiecej, choć jej książki to literatura zdecydowanie wyższego lotu.\nMały pamiętnik, José Saramago Oryginał: As pequenas memórias\nGatunek: wspomnienia, autobiografieNa pewno wielu z Was miało już okazję obcować z prozą portugalskiego noblisty. Ja kojarzę jedynie kilka tytułów - Miasto ślepców, Podróż słonia czy Miasto białych kart. Niestety, to tylko suche tytuły, bowiem z samymi powieściami nie miałam jeszcze styczności.\nCzy po lekturze Małego pamiętnika (który pierwotnie miał nosić - mniej adekwatny - tytuł Księga kuszenia) sięgnę po dzieła Saramago? Z pewnością! Z tej niepozornej książeczki bije tyle mądrości, nostalgii i inspiracji, że grzechem byłoby pozwolić twórczości tak niezwykłego człowieka okryć się kurzem...\nŹródło: merlin.plJosé Saramago zaprasza w podróż po czasach swego dzieciństwa i dorastania. Opisuje szczeniackie przygody, pierwsze wybryki i stłuczone kolana, pierwsze fascynacje dziewczętami i kłótnie z kuzynami. Z rozrzewnieniem przypomina sobie i swemu czytelnikowi słodko-gorzkie podboje, które śledzi się raz to ze łzami w oczach, raz to z ogromnym uśmiechem. Jego opowieść jest niezwykle intymna i szczera, pełna autopoprawek, przelanego na papier głośnego myślenia, dedukowania i przypominania sobie faktów, które zatarły się gdzieś w pamięci.\nCzytając Mały pamiętnik można odnieść wrażenie, że to kilka kartek, nieopatrznie wyrwanych z kalendarza. Nieco szorstki wydaje się zabieg nagłego rozpoczęcia i zakończenia wywodu. Bez przedmowy, bez wyjaśnień, z puentą, ale bez kropki nad 'i'. To taka gawęda wyrwana z większego fragmentu. Fragmentu, który aż chciałoby się poznać. Bo Mały pamiętnik to książeczka bogata w treść, ale odnosząca się zaledwie do ułamka życia portugalskiego noblisty. Poznajemy pierwszych kilkanaście lat jego życia - jeszcze bez literackich fascynacji, dopiero z pierwszymi maleńkimi próbami szczeniackiej pisaniny. Jego życiorys, nawet w tak niewielkim fragmencie, wzbudza całą lawinę emocji, ale wciąż nie jest tym, co chciałoby się najbardziej wiedzieć o pisarzu. Pragnęłabym więcej...\nSaramago połączył w swoich dziełach mity, historie swojego kraju oraz surrealistyczne wyobrażenia.Źródła: foto | opis\nGatunek: thrillerJaką książkę nazwę naprawdę dobrą? Taką, do której zasiadam wieczorem i którą odkładam o czwartej nad ranem. Taką, od której nic nie jest w stanie mnie oderwać. Czytałam wiele entuzjastycznych opinii o Spójrz mi w oczy Lisy Scottoline, ale to co dostałam, przerosło moje najśmielsze oczekiwania...\nPewnego dnia Ellen Gleeson znajduje w skrzynce pocztowej ulotkę „Czy widziałeś to dziecko?”. Początkowo nie zwraca na nią większej uwagi i zamierza ją nawet wyrzucić, ale coś nie daje jej spokoju, zmusza, by spojrzeć na nią jeszcze raz. Widok mrozi jej krew w żyłach. Chłopiec z ulotki wygląda dokładnie tak samo jak jej adoptowany synek, Will. Rozum podpowiada jej, żeby zignorować całą sprawę, skoro adopcja została przeprowadzona całkowicie legalnie. Ale Ellen jest dziennikarką i nie potrafi przestać myśleć o tym zdjęciu. Musi odkryć prawdę, choć wciąż nie potrafi sobie odpowiedzieć na pytanie, co zrobi, jeśli okaże się, że Will to rzeczywiście uprowadzony chłopiec? Odda go jego biologicznym rodzicom czy spróbuje przy sobie zatrzymać? Ellen podejmuje bolesną decyzję o podjęciu prywatnego śledztwa i krok po kroku zaczyna odkrywać kolejne tropy, które na zawsze powinny pozostać tajemnicą. A kiedy niebezpiecznie zbliża się do prawdy, okazuje się, że stawką może być jej życie – i życie synka, którego tak bardzo kocha… Źródło: proszynski.plNa początek uściślijmy kilka faktów - to nie jest arcydzieło literatury. To książka, którą dobrze się czyta, która napisana jest zajmująco i która nie zostanie nagrodzona Noblem, za to trafi do przeciętnego, wrażliwego, złaknionego życiowych historii czytelnika. A ponieważ powieści Scottoline podbijają listy bestsellerów, oznacza to, że takich czytelników nie brakuje.\nWybaczam tej książce kilka nielogiczności, wybaczam przewidywalne zakończenie. Intrygująca fabuła, ogrom zaskakujących zwrotów akcji, stale podtrzymywane napięcie, pełna paleta różnobarwnych postaci, a do tego sprawnie poprowadzona akcja i świetnie skonstruowane dialogi - to wszystko składa się na interesującą całość, obok której nie można przejść obojętnie. Zwłaszcza, gdyby dodać do tego szereg problemów społecznych, o których zdecydowała się opowiedzieć Scottoline.\nSpójrz mi w oczy to opowieść o różnych aspektach matczynej miłości. To opowieść o najtrudniejszych życiowych wyborach, o lawinie niespodziewanych zdarzeń, którą wywołać może jeden telefon, jedna rozmowa, jedna nieproszona myśl. Łatwo zatracić się w tej historii, przeżywać ją całym swoim jestestwem, odczuwać dreszcze na plecach i walczyć z natłokiem myśli w głowie i refleksji w sercu. To naprawdę wyjątkowa, przejmująca historia. Hipnotyzująca... Dajcie się jej uwieść.\nPS. Okładka jest genialna - pozostawia daleko w tyle wydania z innych krajów.\nliteratura amerykańska | recenzja | Lisa Scottoline | literatura | recenzje książekLisa Scottoline – autorka licznych bestsellerów z listy „New York Timesa”, laureatka Nagrody Edgara, przewodnicząca organizacji Mystery Writers of America oraz pomysłodawczyni kursów Justice & Fiction na University of Pennsylvania Law School, dzięki którym zdobyła nagrodę dla najlepszego wykładowcy. Książki Scottoline zostały do tej pory wydane w nakładzie trzydziestu milionów egzemplarzy w trzydziestu dwóch krajach. Lisa mieszka w Pensylwanii w towarzystwie gromadki uroczych, choć niezbyt posłusznych zwierzaków. Zapraszamy na jej stronę www.scottoline.com.Źródła: foto | opis


Uczniowie u dentysty. Idźmy śladem Andrzeja Kobylarza - wiadomości i aktualności stomatologiczne\nPoseł Kukiz 15 Andrzej Kobylarz (foto: FB)\n- Jaki już pisaliśmy poseł z Pomorza, Andrzej Kobylarz, jest koordynatorem pilotażowego programu w Pruszczu Gdańskim, obejmującego bezpłatne leczenie stomatologiczne dla uczniów w tym mieście. Bierzmy przykład z takich inicjatyw – nawołuje poseł Jerzy Kozłowski.\nUstawa o opiece zdrowotnej nad uczniami jest skierowana głównie na stomatologię. To bardzo ważna rzecz, dlatego że problemy dotyczące uzębienia, próchnicy dotykają dzieci już w wieku wczesnoprzedszkolnym i jak najbardziej trzeba zrobić wszystko, aby skierować uwagę rodziców – w tym wypadku nie dzieci, bo są za małe – na dbałość o higienę jamy ustnej i szybko reagować. Wiadomo, że barierą są też finanse - przekonuje poseł Jerzy Kozłowski.\n- Ten projekt jest poniekąd kontynuacją. Może to nie jest najlepsze słowo, ale chcę państwu powiedzieć, że jeden z posłów z Pomorza, Andrzej Kobylarz, jest koordynatorem pilotażowego programu w Pruszczu Gdańskim, obejmującego bezpłatne leczenie stomatologiczne dla uczniów w tym mieście - przekonuje Jerzy Kozłowski. Dodaje on: to jest realizowane w ramach NFZ i to działa. Planujemy konferencję prasową i briefing z autorami tego programu, żeby opowiedzieć, jak to można robić.\n- Ta ustawa nadgania to, co my zrobiliśmy wcześniej. Ale są też w tej ustawie pewne rzeczy, które budzą moje wątpliwości natury ekonomicznej, bo nie wyobrażam sobie za bardzo przy stanie finansów w tej chwili, skąd rząd weźmie, czy skąd samorządy wezmą pieniądze na doposażenie lub całkowite wyposażenie gabinetów stomatologicznych w szkołach - pyta poseł.


Wypowiedzenie umowy OC pojazdu drogą elektroniczną - Pozostałe - e-prawnik.pl\nJeżeli posiadacz pojazdu mechanicznego nie później niż na jeden dzień przed upływem okresu 12 miesięcy, na który umowa ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych została zawarta, nie powiadomi na piśmie zakładu ubezpieczeń o jej wypowiedzeniu, uważa się, że została zawarta następna umowa na kolejne 12 miesięcy. Jak więc wynika z powyższego, nie wypowiedział Pan skutecznie umowy, przesyłając wypowiedzenie e-mailem.\nNawet skan czy też zdjęcie dokumentu, nie spełnia wymogu pisemności oświadczenia.\nJedynym skutecznie złożonym oświadczeniem byłoby podpisanie pisma i wystosowanie go w oryginale – listownie, bądź też złożenie go w siedzibie Ubezpieczyciela. Tylko taki dokument spełnia bowiem wymóg pisemności – nie będzie nim ani faks, ani załącznik w PDF, ani zdjęcie dokumentu.\nTagi: wypowiedzenie, umowy, OC, pojazd, droga, elektroniczna


Lepsza jakosc mp3 - MyGuitar\nLepsza jakosc mp3\nWysłany: Pią 11:23, 29 Sie 2008 Temat postu: Lepsza jakosc mp3\nwitam, ostatnio postanowilem posciagac sobie cale dyskografie niektorych zespolow, a chcialbym zeby byly one w dobrej jakosci. niestety z kazdego zrodla z jakiego sciagam sa one 128 kbps. czy moglby mi ktos doradzic skad pobierac pliki o lepszej jakosci?? no tak przynjamniej 192 kbps.\nWysłany: Pią 11:55, 29 Sie 2008 Temat postu:\nlol... chyba forum pomyliłeś ... Jeżeli ściągasz z muła to [link widoczny dla zalogowanych] tam przy płytach lub dyskografiach masz podane w jakiej są jakości . Jeżeli używasz programu bearshare to obok mp3 też masz podaną jakość . Jeżeli ściągasz z innych programów to albumy z wysoką jakością piosenek mają zazwyczaj dużo więcej mb niż te z jakością powiedzmy 128 . Polecam emule i [link widoczny dla zalogowanych]\nWysłany: Pią 15:59, 29 Sie 2008 Temat postu:\ndzieki za odpowiedz, byc moze maly offtop, za co przepraszam .\nWysłany: Pią 16:51, 29 Sie 2008 Temat postu:\nprzeniosłem do Offtopicu. A co do pytania, to jeśli mnie pamięć nie myli, to w Audacity można zmieniać jakość na wyższą/niższą.\nWysłany: Pią 17:18, 29 Sie 2008 Temat postu:\nAle kompresja nie działa w obie strony. Jakość można pogorszyć, ale z pliku z 64kbps nie zrobisz ot tak wypasionego pliku z 320kbps. Niby system będzie czytał te "atrybuty", ale jakość pozostanie gorsza.\nWysłany: Sob 14:53, 30 Sie 2008 Temat postu:\nJa proponuje nie oszczędzać na wielkości plików. Większość kawałków z płyt zostaje przekonwertowana do mp3 128kbps, dlatego nie zajmuje dużo miejsca, a da się tego jako tako słuchać. Lepiej więc ściągać dyskografie ważące np. 3GB i zapisane w 320kbps zamiast tych ważących np. 1,5GB i zapisanych 128kbps. Osobiście jeszcze mogę polecić pliki muzyczne w formacie FLAC. Efekty audio są tu niebotycznie lepsze od mp3 ale jest jeden minus Każdy plik waży od kilkunastu MB do kilkudziesięciu MB.\nWysłany: Sob 17:36, 06 Wrz 2008 Temat postu:\nteżmyśle ze nie warto oszczedzac miejsca na dysku przez scaiganie 128 kbps mp3, ale skad tu scaigac te 'lepsze' pliki ?? mozecie jakies fora polecic albo cos ?\nWysłany: Sob 18:57, 06 Wrz 2008 Temat postu:\nNo już mówiłem ... program Emule i [link widoczny dla zalogowanych]\nTorrenty, torrenty, torrenty. Czasem rzetelnie poopisywane, w większości jednak w 320 kbps.\nZ programów do ściagania to BitTorrent albo BitComet. Co do szukania - w sieci jest mnóstwo stron, wystarczy użyć google .\nWysłany: Nie 21:37, 07 Wrz 2008 Temat postu:\nZdecydowanie dobry sposób, popieram. Tych programów jest wiele więcej, ale najbardziej polecam wlaśnie BitComet\nWysłany: Pon 10:41, 22 Wrz 2008 Temat postu:\nrzeczywiscie torrenty to dobry pomysl . fajnei mozna sobie posicagac cale albumy, a nawet dyskografie.


Firma oferuje wykonywanie i druk albumów • Arena Paintball\nZnakomita oferta drukarni pozwala na jeszcze więcej, o czym systematycznie przekonują się klienci. Społeczne zaufanie i gwarancja terminowej realizacji zleceń otwiera wiele dróg, którymi warto iść. Spora rekomendacja oraz znakomite ceny za rozmaite usługi wrocławskiej drukarni idą w parze z bogactwem i różnorodnością opcji do wyboru. Jeśli chodzi o fotoobrazy Wrocław zdecydowanie ma się czym poszczycić. Klienci nie bez powodu polecają sobie tak ochoczo tego rodzaju propozycje.\nHej, sprawdź to remonty uszkodzonych pieców, jeśli do tej pory nie wiesz o tej atrakcyjnej stronie a przekonasz się, że jest ona dla Ciebie bardzo interesująca.\nWyjątkowo korzystny pod względem cen baner Wrocław pozwala na wiele, dlatego wielu przedsiębiorców stawia na owo godne zaufania rozwiązanie. Różne propozycje różnią się między sobą, więc właściciele firm wiedzą, na co wskazane jest postawić w pierwszej kolejności. Najciekawsze oraz niezwykle korzystne pod względem cen propozycje drukarni rozchodzą się wśród osób zainteresowanych bardzo szybko.\nDruk wizytówek Wrocław, to jedna z wielu czynności, jaka realizowana jest przez drukarnię „S-Print”. Wydruk wizytówek nie jest wbrew pozorom łatwy, dlatego że są to elementy małych rozmiarów i to niezwykle często sprawia, że podczas druku może dojść do różnych utrudnień. Drukarnia ta posiada natomiast specjalną maszynę do wydruku tak niewielkich elementów, dzięki czemu wszystko odbywa się sprawnie i bez jakiegokolwiek błędu.\nObecnie znacznie częściej wizytówki pełnią istotną funkcję w przekazywaniu najistotniejszych informacji na swój temat albo swej firmy, stąd też drukarnia ta oferuje również przygotowanie szaty graficznej na wizytówki. Jest to niesamowicie dogodne, gdyż oprócz zamieszczenia najważniejszych wiadomości, również jest szansa zamieścić logo firmy, jak także inny element charakterystyczny dla swej firmy. Rzecz jasna wszystko przeprowadzane jest z dużą estetyką, by poprzez to na tak małym wycinku papieru nie występowało zbyt dużo elementów, co utrudniać będzie przeczytanie tego, co na wizytówce się znajduje i także po prostu nie będzie ona prezentować się korzystnie.\nZaintrygowały Cię prezentowane kwestie? Jeżeli tak, to sprawdź dodatkowo, co posiada w tym temacie ta polecana strona (https://sklep.acana.com.pl/dla-psa/128-acana-classic-red.html). Przeczytasz na niej zbliżone treści.\nDrukarnia ta próbuje również realizować usługi jak napełnianie tusze hp Wrocław w rozmaitym formacie, co jest niezwykle dużym atutem i z czego klienci często korzystają.\nPosted in Pokażemy wam jak grać w paintball! - poradnik dla początkujących, Wszystko dla domu lub ogrodu Tagged ceny, drukarnia, element, firma, firmy, gwarancja, logo, temat, usługi, Wrocław


Przepis z kategorii Ciasta z kremem\t20 mar 2014 komentarze 3 drukuj przepis\nciasto kokosowe delicja kokosowa rafaello\nalkohol do ponczu\nPrzygotowujemy biszkopt. Białka ubijamy na sztywno, dodajemy cukier i ubijamy na lśniącą pianę. Następnie dodajemy po jednym żółtku i miksujemy. Mąkę przesiewamy i dosypujemy stopniowo do piany, mieszamy szpatułką. Na koniec dosypujemy wiórki kokosowe. Na dnie formy o średnicy 20 cm układamy papier. Przelewamy masę i wstawiamy ciasto do piekarnika nagrzanego do 180ºC na 25 minut. Po tym czasie gorącą blaszkę z ciastem rzucamy na blat lub podłogę (z wysokości ok. 50 cm) i ponownie wstawiamy do ciepłego otwartego piekarnika na kilka minut. Ciasto studzimy w formie, gdy jest już całkowicie wystudzone, ostrym nożykiem oddzielamy boki od blaszki i wyjmujemy biszkopt. Kroimy go na 3 równe blaty.\nKolejny etap to przygotowanie kremu. Żółtka ubijamy z cukrem na puszystą masę, dodajemy mąkę oraz mleko i miksujemy na jednolitą konsystencję. Masę przelewamy do rondelka i gotujemy budyń stale mieszając. Budyń przykrywamy folią spożywczą i pozostawiamy do całkowitego wystudzenia. Masło w temperaturze pokojowej ucieramy na puszystą masę i dodajemy po łyżce budyniu stale miksując. Na koniec dosypujemy wiórki kokosowe. Powstanie maślany budyniowy krem.\nBlaty biszkoptu nasączamy ponczem i przekładamy kremem. Wierzch oraz boki również pokrywamy kremem. Całość posypujemy wiórkami kokosowymi i przybieramy kulkami rafaello. Chłodzimy w lodówce co najmniej godzinę. Smacznego 🙂\n3 komentarze do przepisu Delicja kokosowa\n24 wrz 2015 o 10:20 Dominika komentuje\nPlanuję zrobić tort na urodziny siostry z masą z Pani przepisu i mam jedno pytanie- kiedy do kremu dodaje się wiórki kokosowe? Bo w opisie nie ma podanego .\n24 wrz 2015 o 11:03 Ola komentuje\nWiórki dodajemy na sam koniec przygotowywania kremu. Uzupełniłam opis. Dziękuję i życzę smacznego 🙂\n24 wrz 2015 o 15:18 Dominika komentuje\nDziękuję za szybką odpowiedź 🙂 pozdrawiam 🙂


Jak wybrać buty motocyklowe? | sklep motocyklowy metalRoute.pl\nJesteś weteranem szos i Twoje buciory już niejedno widziały, w niejedno wdepnęły? A może planujesz stracić swój wianuszek z ryczącą bestią, więc potrzebujesz odpowiedniego obuwia? Albo wcale nie masz ochoty siadać okrakiem, ale wielbisz sprzączki podzwaniające przy każdym kroku? Spoko, luz, sztos, majonez – doktor metalRoute ma rady dla każdego.\nNie tylko zajebistość\nNie będziemy tu pisać o wybieraniu butów motocyklowych do japońskich pierdziaczy śmigaczy. My bierzemy pod uwagę tylko te najcięższe, najpiękniejsze maszyny pachnące smarem, krwią i potem. A nie zdobędziecie ich szacunku, jeśli na stópki włożycie trampeczki, czy inne pitu pitu trzewiczki z TFU! ekoskóry. Buty motocyklowe mają nie tylko wyglądać zajebiście, ale również chronić nogi, a gówno sobie ochronicie cieniutkim płócienkiem. Za to porządna bydlęca skóra przetrwa wszystko! I słońce, i deszcz, i błoto, i śnieg, i apokalipsę też.\nWybór pomiędzy zdobieniami w kształcie skrzydlatej czachy a lśniącymi kolcami jest trudny, ale wcale nie najważniejszy. Może się komuś wydawać, że wysokość butów zależy tylko od osobistych ciągot i nie ma większego znaczenia, ale nic bardziej mylnego! Najbardziej pożądane buty motocyklowe posiadają wysokie i sztywne cholewy, które mocno trzymają łydy i kostki. Taki diabelski szczegół jest w stanie uchronić nogę przed zwichnięciem.\nButy New Rock to czysta zajebistość, moc ponad 9000 i +666 do stylówy, ale nawet i one skończą jako laczki DO DUPY, jeśli będą uciskać stopy. Oprócz poczucia bezpieczeństwa, tego typu obuwie musi także zadbać o wasz komfort, więc konieczne jest idealne dobranie rozmiaru.\n„Ale doktorze metalRoute, przecież przez internet nie mogę zmierzyć butów!”. A wiecie, że możecie u nas zamówić upatrzone buciory, zmierzyć je w zaciszu swego leża i w razie potrzeby odesłać i wziąć inne? No przecież nikogo z was nie zostawimy z butami miażdżącymi palce, albo stopami pływającymi w zbyt dużym rozmiarze.\nDbamy o was, robalki.\n859,90 zł - 884,90 zł859.90 pkt.\n999,90 zł - 1 024,90 zł999.90 pkt.\n919,90 zł - 944,90 zł919.90 pkt.


Zbuduj jak największe miasto, które jest całkowicie ekologiczne. Żeby to zrobić, musisz zadbać o: rozwój elektrowni (które wykorzystują energię odnawialną), ekologiczny transport miejski, oczyszczalnie ścieków, budowę terenów zielonych (parków, skwerów, placów zabaw) oraz segregację śmieci i ich recykling. W tym celu planuj strategię, zbieraj punkty zwycięstwa i walcz o certyfikaty EKO. Zaskakuj innych pomysłowością oraz wiedzą na temat środowiska i przyrody. Pamiętaj - Twoim celem jest dobre życie mieszkańców miasta, które zbudujesz.\n106 kart "Pytanie"\n55 kart "Ryzyko"\n84 żetony "Surowce Odnawialne" (aluminium, szkło, plastik, papier)\n12 żetonów "Cel Rundy"


Koszulka meczowa 2019/20 domowa - Dla niego\nS 45 75\nM 49 78\nL 53 80\nXL 59 81\nNazwisko piłkarza oraz jego numer\nBoruń +40,00 zł\nBroź +40,00 zł\nCeleban +40,00 zł\nChrapek +40,00 zł\nCotugno +40,00 zł\nDankowski +40,00 zł\nExposito +40,00 zł\nGąska +40,00 zł\nGolla +40,00 zł\nIsrael Puerto +40,00 zł\nKajzer +40,00 zł\nMączyński +40,00 zł\nMusonda +40,00 zł\nPawelec +40,00 zł\nPich +40,00 zł\nPutnocky +40,00 zł\nPłacheta +40,00 zł\nRadecki +40,00 zł\nRaičević +40,00 zł\nSamiec-Talar +40,00 zł\nŠtiglec +40,00 zł\nSzczerbal +40,00 zł\nTamás +40,00 zł\nŁabojko +40,00 zł\nŁyszczarz +40,00 zł\nWrocław miasto spotkań +15,00 zł\nWrocław Airport +10,00 zł\nFundacja Przylądek Nadziei +10,00 zł\nTradycyjne barwy, najwyższa jakość wykonania i oryginalny wzór - prezentujemy dedykowane koszulki meczowe Śląska Wrocław na sezon 2019/20. Po historycznych koszulkach na 70-lecie klubu i nowoczesnych, odświeżonych trykotach na sezon 2018/19, pora na nowy zestaw strojów meczowych Śląska Wrocław. Tym razem również wykonany we współpracy z firmą Adidas. Domowy komplet utrzymany został w ciemnozielonych barwach z charakterystycznym wzorem, przypominający laur, zdobiący herb Śląska Wrocław. Poza intensywnie zielonym kolorem koszulka zawiera w sobie również białe i czerwone elementy, jak paski na barach czy wykończenia rękawków. Na prawej piersi znajdzie się logo Adidas, a na lewej haftowany herb klubu. Wszelkie nadruki, nazwiska zawodników oraz numery, będą wykonane w białym kolorze.


Stajnia PIKER - Aktualności\ntel. 602 378 719 600 87 87 46\nna więcej aktualności zapraszamy na\nNowe pokoje 2-3-4- osobowe do wynajęcia :) W sumie 22 miejsca noclegowe - Zapraszamy :)\nW naszym ośrodku organizowane są kolonie letnie i zimowe.\nZawody u Ciepłego udane :) Zawodnicy pną sie w górę, pokonane po raz pierwszy: 130- Szymon W., 110-Julia G., 100-Wiktoria W., 120-na młodym koniu Jagoda N.i 100- na młodym koniu Kacper N. Koniki rewelacja ,spisały się dzielnie :)\nMistrzostwa Polski Puchar Dzieci I w Jakubowicach.\nKacper Niewiadomski po niełatwych zmaganiach parkurowych ukończył swoje starty na wysokim ,ex aequo 5-6 miejscu. Bardzo dobrze przejechane 4 parkury pozwoliły zawodnikowi zająć tak wysokie miejsce w Polsce. Jeden błąd, niestety koń poślizgnął sie nie dal szans, aby powalczyć o pudło.. szkoda, bo szansa była. Kacper Brawo i Gratulacje !\nPo wyjeździe na sportowe tourne Kacper Niewiadomski zdobył II klasę sportową i jednocześnie kwalifikacje do PUCHARU POLSKI DZIECI I ...\nWygrał ZODiM GRAND PRIX DZIECI I 125cm w Michałowicach oraz zajął II miejsce w GRAND PRIX DZIECI I 125cm w ZODiM w stajni Osadkowski.\nNasi zawodnicy w finale OOM w skokach przez przeszkody :)\nDo finału Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży w skokach przez przeszkody zakwalifikowało się 4 zawodników z naszego okręgu. Są to: w dużych koniach: KACPER NIEWIADOMSKI - WKJ Lublin STAJNIA PIKER, ktory w kwalifikacjach zajął I MIEJSCE i Maja Dzierżak - bez przynależności klubowej oraz w kucach: Nikola Swatowska-Wójcik z Soymax Horse Team i Zofia Banaszek z WKJ Lublin SJ Bonanza.\nOsoby te są wytypowane do SEKCJI SPORTOWEJ. Grupa będzie miała treningi sportowe w każdy czwartek o 19.30 pod okiem trenera Pana Marka Niewiadomskiego.\nTreningi maja na celu poprawienie umiejętności skokowych, przygotowanie do odznak sportowych jak i do pierwszych startów w zawodach skokowych.\nKoszt treningu 50zl -SERDECZNIE GRATULUJEMY i zapraszamy :-)\nJagoda Niewiadomska zakwalifikowała się do udziału w MP 2015 w Warce\nMiło nam poinformować, że w niedzielę 15.03.2015r. w Krakowie - w Klubie Jeździeckim Michałowice na Zawodach Ogólnopolskich w konkursie 135 cm Jagoda Niewiadomska zdobyła kwalifikacje do Mistrzostw Polski w skokach przez przeszkody Warka 2015 .Finał Mistrzostw to konkurs 140cm - trzymamy kciuki.......\nInformujemy iż w naszym ośrodku jeździeckim 'na dworze' powstał nowy plac do jazdy konnej z podłożem kwarcowym.\nW stajni PIKER 12 i 13 kwietnia 2014 odbyły sie HALOWE MISTRZOSTWA WOJEWÓDZTWA LUBELSKIEGO W SKOKACH PRZEZ PRZESZKODY oto wyniki:\nMedalistami Halowych Mistrzostw Województwa Lubelskiego w skokach przez przeszkody w 2014r. zostali :\n1. Julia Gwiazdowska na koniu Ratina K - WKJ Lublin SJ Kapriola Choiny\n2. Zofia Kozioł na koniu Dirman - WKJ Lublin SJ Piker\n3. Kacper Niewiadomski na koniu Nirwana - WKJ Lublin SJ Piker\nKategoria Juniorzy Młodsi na kucach :\n1. Nikola Wójcik Swatowska na koniach Apasjonata/Aureus - WKJ Lublin SJ Bonanza\n2. Zuzanna Dąbrowska na koniu Tamiza - WJK Lublin SJ Końskie Stado\n3. Jagoda Niewiadomska na koniu Myszka - WKJ Lublin SJ Piker\nKategoria Juniorzy Młodsi :\n1. Jagoda Niewiadomska na koniu Larissa - WKJ Lublin SJ Piker\n2. Martyna Wosiek na koniu Inka - WKJ Lublin SJ Bonanza\n3. Emilia Romanek na koniu Tabor - WKJ Lublin SJ Debry\n1. Natalia Stachyra na koniach Santa Bajou K/Uria - WKJ Lublin SJ Kapriola Choiny\n2. Szymon Weremczuk na koniu Perdita - WJK Lublin SJ Piker\n3. Aleksandra Dessaur na koniu Karla - WJK Lublin SJ Wieża Dominów\nKategoria Młodzi Jeźdźcy:\n1. Maciej Karcz na koniach Zwiewka/Zaduma - KJ Janów Podlaski\n2. Agnieszka Duszyńska na koniu Tiger - WKJ Lublin SJ Wieża Dominów\n3. Sylwia Jahołkowska na koniu Aveni - WKJ Lublin SJ Gros\n1. Dariusz Sulowski na koniu Batut - WKJ Lublin SJ Sulowski Team\n2. Jagoda Kudlicka na koniach Suprise/Boss - WKJ Lublin SJ Dąbrowa\n3. Dawid Dubil na koniu Nawoja - WKJ Lublin SJ Gershwin\nWszystkim medalistom gratulujemy, życzmy dalszych sukcesów.\nPOZDRAWIAMY SERDECZNIE GOSCI Z WARSZAWY I KRAKOWA, dziekujemy za wspolnie spedzony czas:) i za treningi prowadzone przez Pana Marka:)\nWielki finał OOM , Jagódka zdobyła w skokach 11 miejsce a w ujeżdżeniu 4 miejsce - GRATULUJEMY!\nJagoda Niewiadomska zakwalifikowała się do FINAŁÓW OOM !! W Ujeżdżeniu i Skokach!!\nJako jedyna od wielu lat zakwalifikowała sie z naszego województwa w dwóch dyscyplinach:)\nNowe PROFESJONALNE PODŁOŻE NA HALI - PIASEK KWARCOWY\nW tegoroczne wakacje została wybudowana nowa STAJNIA - chętnych serdecznie zapraszamy\nZapraszamy na egzamin na Odznaki Sportowe: brązową i srebrną, który odbędzie się 22 kwietnia o g. 9.00\nZapraszamy na Wojewódzkie Mistrzostwa w skokach przez przeszkody dn. 14 i 15 kwietnia 2012r\nDnia 22 stycznia 2012r w Stajni Piker odbędą sie zawody. Wszystkich chętnych serdecznie zapraszamy.\nOrganizujemy egzaminy na odznaki sportowe (brązowa, srebrna, złota) oraz kursy przygotowawcze.\nNajbliższy egzamin juz 21 stycznia 2012r.\nNajbliższy egzamin juz 16 października 2011r.\nUrodziny Amazonki >>> photo gallery\nEGZAMIN NA ODZNAKI JEŹDZIECKIE 13.XI.2010 >>> photo gallery\nUroczyste otwarcie nowej hali >>> photo gallery\nSzczęśliwe narodziny Małej D\nPowstała nowa hala - kryta ujeżdżalnia o wymiarach 22m - 60m\nCopyright by mm 2010