Samsung CE287DN User manual | Manualzz\nSamsung | CE287DN | User manual | Samsung CE287DN User manual\nInstrukcje bezpieczeñstwa .................................................................... 4\nPostêpowanie w razie pojawienia siê w¹tpliwoœci lub problemów ... 6\nGotowanie/Odgrzewanie ...................................................................... 7\nPoziomy mocy ....................................................................................... 7\nZmiana czasu gotowania ..................................................................... 8\nU¿ywanie funkcji automatycznego podgrzewania .............................. 8\nUstawienia funkcji automatycznego podgrzewania ............................ 9\nU¿ywanie funkcji Cafeteria .................................................................... 9\nUstawienia funkcji Cafeteria................................................................ 10\nU¿ywanie funkcji Auto Crusty Cook ................................................... 11\nU¿ywanie funkcji Manual Crusty Cook ............................................... 12\nWybór pozycji elementu grzejnego.................................................... 13\nGrillowanie ........................................................................................... 14\nW³¹czanie i wy³¹czanie sygna³u dŸwiêkowego.................................. 15\nBlokada zabezpieczaj¹ca kuchenkê mikrofalow¹............................... 15\nNaczynia, które mog¹ byæ stosowane w kuchence mikrofalowej .... 16\nCode No.: DE68-02307G\nChcesz coœ ugotowaæ\nWybierz czas gotowania obracaj¹c pokrêt³em nastawczym wed³ug potrzeby.\nChcesz cos rozmroziæ w trybie Auto Power Defrost\nChcesz przed³u¿yæ czas gotowania/rozmra¿ania o dodatkow¹ minutê\nChcesz coœ upiec na grillu\nW zale¿noœci od modelu kuchenka jest wyposa¿ona w akcesoria, które mog¹ byæ wykorzystywane na ró¿ne sposoby.\nPrzeznaczenie : £¹cznik obraca talerz szklany.\nPrzeznaczenie : Pierœcieñ obrotowy podtrzymuje talerz szklany.\nPrzeznaczenie : Talerz szklany s³u¿y jako g³ówna powierzchnia do umieszczania artyku³ów\nPrzeznaczenie : Do u¿ycia przy grillowaniu i gotowaniu kombinowanym.\nTalerz Crusty, zob. stronie 11-13.\nPrzeznaczenie : Talerz Crusty s³u¿y do przypiekania lub przyrz¹dzania potraw „na chrupko” za pomoc¹ funkcji Auto Crusty Cook lub przy wykorzystaniu manualnych ustawieñ funkcji Crusty.\nWYBÓR TRYBU AUTO CRUSTY\n10. WYBÓR TRYBU MIKROFALE/\n11. PRZYCISK START/POKRÊT£O\nNASTAWCZE (czas gotowania, waga i iloœæ porcji ¿ywnoœci)\nNa wewnêtrznej stronie ok³adki znajdziesz krótki opis czterech podstawowych trybów pracy kuchenki:\n• Rozmra¿ania w trybie Power Defrost\n• Przed³u¿ania gotowania\n(a) Bez wzglêdu na okolicznoœci nie próbuj w³¹czaæ kuchni z otwartymi drzwiczkami, nie manipuluj przy zatrzaskach drzwiczek i nie wk³adaj ¿adnych przedmiotów do otworów zatrzasków drzwiowych\n(b) Nie wk³adaj ¿adnych przedmiotów pomiêdzy drzwi kuchni a œcianê przedni¹, nie dopuszczaj do gromadzenia siê resztek ¿ywnoœci na powierzchniach uszczelniaj¹cych. Aby zapewniæ utrzymanie czystoœci drzwiczek i powierzchni uszczelniaj¹cych wycieraj je po u¿yciu kuchenki najpierw wilgotn¹, a nastêpnie such¹ miêkk¹ szmatk¹\n(c) Nie w³¹czaj kuchni gdy jest uszkodzona do czasu a¿ zostanie naprawiona przez wykwalifikowanego specjalistê posiadaj¹cego autoryzacjê producenta kuchni mikrofalowych. Szczególnie wa¿ne jest by drzwiczki kuchni zamyka³y siê prawid³owo i aby nie by³y uszkodzone:\n(d) Kuchnia mikrofalowa mo¿e byæ regulowana lub naprawiana wy³¹cznie przez odpowiednio wykwalifikowanego specjalistê posiadaj¹cego auto-ryzacjê producenta kuchni mikrofalowych.\nWa¿ne instrukcje bezpieczeñstwa.\nProsimy o uwa¿ne przeczytanie i zachowanie do poŸniejszego wgl¹du. Przed rozpoczêciem przygotowywania ¿ywnoœci lub napojów w swojej kuchni mikrofalowej prosimy sprawdziæ, czy zachowane s¹ podane ni-¿ej warunki bezpieczeñstwa.\nPowód: Wyst¹pi¹ wy³adowania elektryczne i iskrzenia, które mog¹ uszkodziæ kuchenkê\nPowód: Wzrost ciœnienia na skutek podgrzania mo¿e spowodowaæ ich wybuch\nWskazówka:Zdejmij skorupkê, przebij skórkê, otwórz opakowanie itp.\nNIE W£¥CZAJ kuchni mikrofalowej gdy jest pusta\nWskazówka:Mo¿esz umieœciæ w kuchence na sta³e szklankê z wod¹. Woda bêdzie poch³ania³a mikrofale jeœli przypadkowo w³¹czysz kuchenkê\nNIE ZAS£ANIAJ znajduj¹cych siê z ty³u kuchni otworów wentylacyjnych papierem lub metalem\nPowód: Materia³ lub papier mog¹ siê zapaliæ od gor¹cego powietrza wydostaj¹cego siê z kuchenki\nZAWSZE u¿ywaj rêkawic gdy wyjmujesz naczynia z kuchenki mikrofalowej\nPowód: Niektóre naczynia poch³aniaj¹ mikrofale, a ciep³o z ¿ywnoœci zawsze jest przenoszone na naczynie, dlatego naczynia s¹ zawsze gor¹ce\nNIE DOTYKAJ elementów grzewczych ani wewnêtrznych œcian kuchni\nInstrukcje bezpieczeñstwa (ci¹g dalszy)\nNIGDY nie zezwalaj ma³ym dzieciom samodzielnie w³¹czaæ kuchenki mikrofalowej lub bawiæ siê ni¹. Dzieci nie powinny równie¿ przebywaæ same w pobli¿u pracuj¹cej kuchenki mikrofalowej. Przedmioty, które interesuj¹ dzieci nie powinny byæ przechowywane lub ukrywane bezpoœrednio nad kuchenk¹ mikrofalow¹.\nUmieœæ kuchenkê na p³askiej, poziomej powierzchni, odpowiednio wytrzyma³ej do utrzymania masy kuchenki.\nNiniejsza kuchenka musi byæ zainstalowana w sposób zapewniaj¹cy jej dostêp do gniazda zasilania.\nDla bezpieczeñstwa u¿ytkownika urz¹dzenie musi byæ pod³¹czone do standardowego zasilania o napiêciu 230V, 50 Hz za poœrednictwem gniazdka ze stykiem uziemiaj¹cym. Jeœli przewód zasilaj¹cy jest uszkodzony, musi byæ wymieniony na przewód œciœle odpowiadaj¹cy wymaganiom producenta. Gdy zajdzie koniecznoœæ wymiany przewodu zasilaj¹cego, zleæ tê czynnoœæ wykwalifikowanemu specjaliœcie w autoryzowanym punkcie serwisowym.\nNie instaluj kuchenki mikrofalowej w gor¹cym lub wilgotnym otoczeniu, jak np. s¹siedztwie tradycyjnego pieca lub kaloryfera.\nNale¿y œciœle przestrzegaæ wymagañ kuchenki mikrofalowej dotycz¹cych napiêcia zasilaj¹cego. W przypadku u¿ycia kabla przed³u¿aj¹cego musz¹ byæ spe³nione te same wymagania jak przy kablu zasilaj¹cym, w który wyposa¿ona jest kuchenka. Zanim po raz pierwszy w³¹czysz kuchniê mikrofalow¹ wytrzyj wilgotn¹ szmatk¹ jej wnêtrze i uszczelnienia drzwiczek.\nPañstwa kuchenka ma wbudowany zegar. Czas na zegarze mo¿e byæ wyœwietlany w trybie 12- i 24-godzinnym. Nale¿y ustawiæ zegar:\n• Po przerwie w dostawie pr¹du\nNie zapomnij zmieniæ ustawieñ zegara przy zmianie czasu z letniego na zimowy i odwrotnie\nAby wywietliæ czas w trybie...\nTo s¹ zjawiska normalne\n• Czy ustawi³eœ dok³adnie czas i wcisn¹³eœ przycisk ?\n• Nieznaczne zak³ócenia mog¹ byæ obserwowane na ekranie telewizora lub w odbiorze audycji radiowej podczas pracy kuchenki. Jest to zjawisko normalne. Aby rozwi¹zaæ ten problem, ustaw kuchenkê z dala od odbiorników i przewodów antenowych.\n• Je¿eli zak³óceniom ulegnie praca mikroprocesora kuchenki, mo¿e siê skaso-waæ wskazanie wyœwietlacza. Aby naprawiæ ten problem, po prostu od³¹cz i ponownie pod³¹cz kuchenkê do sieci, a nastêpnie ustaw zegar kuchenki.\nJe¿eli powy¿sze wskazówki nie pomog³y Ci rozwi¹zaæ proble-mów, skontaktuj siê ze sprzedawc¹ lub autoryzowanym pun-ktem serwisowym firmy SAMSUNG.\nZAWSZE sprawdŸ ustawienia gotowania zanim zostawisz kuchenkê bez nadzoru.\nRezultat: Wyœwietli siê wskazanie: 850W (maksymalna moc gotowania).\nWybierz odpowiedni poziom mocy ponownie wciskaj¹c przycisk a¿ do wyœ-wietlenia odpowiedniego wskazania pozio-mu mocy.\nWiêcej informacji znajduje siê w tabeli poziomów mocy.\n2) Trzykrotnie, co minutê rozlegnie siê jednorazowy sygna³ przypominaj¹cy\n(jeden po ka¿dej minucie).\nMo¿na wybraæ jeden z poœród poziomów mocy zamieszczonych poni¿ej.\nJe¿eli chcesz wyd³u¿yæ czas gotowania u¿ywaj¹c pokrêt³a sterowania.\nJednostka 5 sek\nJednostka 10 sek\nJednostka 30 sek\nJednostka 1 min.\nJednostka 2 min.\nJednostka 5 min.\nJeœli chcesz krótko podgrzaæ potrawê z maksymalnym pozio-mem mocy kuchenki (850W), po prostu wciœnij przycisk +30s dla ka¿dych\nMo¿na w dowolnej chwili zatrzymaæ gotowanie.\nRezultat: Gotowanie zatrzyma siê. Je¿eli chcesz skasowaæ ustawienia gotowania, ponownie wciœnij przycisk Cancel ( ).\nMo¿na równie¿ skasowaæ ka¿de ustawienie przed rozpoczêciem gotowania przez wciœniêcie przycisku\n"+30s" po razie na ka¿de dodane 30 sekund\nMo¿na regulowaæ czas gotowania tylko przy wybranych trybach: Mikrofali, Automatycznego podgrzewania\n(Auto Reheat), Cafeteria, Auto Crusty Cook, Grilla i Combi.\nU¿ywanie funkcji automatycznego podgrzewania\nFunkcja posiada cztery zaprogramowane czasu gotowania.\nNie ma potrzeby jednoczesnego ustawiania czasów gotowania i pozio-mów mocy.\nMo¿na ustawiæ liczbê porcji obracaj¹c pokrêt³em nastawczym.\nNajpierw umieœæ ¿ywnoœæ na œrodku talerza szklanego i zamknij drzwiczki kuchenki.\nWybierz rodzaj ¿ywnoœci, któr¹ gotujesz wciskaj¹c przycisk automatycznego podgrzewania ( ) raz lub wiêcej razy.\nWybierz rozmiar porcji obracaj¹c pokrêt³em\nnastawczym. (Patrz tabela na nastêpnej stronie.)\nRezultat: Gotowanie rozpocznie siê. Po zakoñczeniu.\nUstawienia funkcji automatycznego podgrzewania\nPoni¿sza tabela przedstawia ró¿ne programy automatycznego pod-grzewania, wagi, czasy odstania i w³aœciwe zalecenia.\nPotrawy na talerzu\nWyjmij z lodówki ceramiczny talerz, przykryj go przezroczyst¹ foli¹ i umieœæ na szklanym talerzu. Taki gotowy posi³ek sk³ada siê z trzech sk³adników, np. miêsa z sosem, warzyw i dania dodatkowego jak ziemniaki, ry¿ czy makaron.\nWlej zupê/sos do g³êbokiego talerza ceramicznego lub miski.\nPrzykryj na czas podgrzewania i odstania. Zamieszaj przed i po up³ywie czasu odstania\nW³ó¿ zamro¿ony makaron zapiekany do odpowiedniego naczynia ze szk³a ¿aroodpornego. Postaw naczynie na podstawce metalowej.\nProgram ten jest odpowiedni dla zapiekanych wyrobów jak lasagne, piero¿ki, czy makaron.\nU¿ywanie funkcji Cafeteria\nW funkcji Cafeteria czas gotowania jest ustawiony automatycznie\nNale¿y tylko wybraæ liczbê porcji za pomoc¹ pokrêt³a sterowania.\nWybierz rodzaj przyrz¹dzanej ¿ywnoœci wciskaj¹c przycisk Cafeteria raz lub wiêcej razy.\nWybierz liczbê porcji obracaj¹c odpowiednio pokrêt³o\nRezultat: Rozpocznie siê gotowania. Po jego zakoñczeniu:\n2) Rozlegnie siê trzykrotny sygna³ przypominaj¹cy (co minutê)\n3) Na wyœwietlaczu uka¿e siê aktualny czas.\nPrzyk³ad: Wciœnij raz przycisk Cafeteria aby podgrzaæ 1 fili¿ankê kawy i wybierz wielkoœæ porcji obracaj¹c pokrêt³em sterowania. Zajrzyj do tabelki na drugiej stronie.\nU¿ywaj tylko przepisów odpowiednich dla kuchni mikrofalowych.\nUstawienia funkcji Cafeteria\nPoni¿sza tabela prezentuje zestaw programów automatycznych do podgrzewania napojów i rozmra¿ania zamro¿onych kawa³ków ciasta.\nTabela zawiera informacje na temat iloœci porcji, czasów odstania i odpowiednich zaleceñ.\nProgram nr 1 u¿ywa tylko energii mikrofal. Program nr 2 dzia³a u¿ywaj¹c kombinacji mikrofal i grilla.\nSymbol Rodzaj potrawy\nMro¿one kawa³ki ciasta\n1-2 min. Wlej p³yn do ceramicznej fili¿anki\n(150 ml) lub kubka (250 ml) i umieœæ na œrodku szklanego talerza.\nPodgrzewaj nie przykryte. Dok³adnie wymieszaj napoje przed i po odstaniu i ostro¿nie wyjmuj fili¿anki z kuchenki.\n5-15 min. U³ó¿ na p³asko kawa³ki mro¿onego\nC) ciasta na metalowej podstawce. Wiêksze kawa³ki lub ciasta typu muffiny po³ó¿ bezpoœrednio na talerzu. U³ó¿ 1 sztukê na œrodku, 2 szt naprzeciw siebie, 3-4 szt w ko³o.\nDziêki dzia³aniu grilla ciasto bêdzie ciep³e i chrupi¹ce. Ten program jest odpowiedni do takich ciast jak szarlotka z kruszonk¹, strucla, makowiec czy muffiny.\nNie nadaje siê on natomiast do ca³ych ciast, ciast z nadzieniem kremowym czy z polew¹ czekoladow¹.\nU¿ywanie funkcji automatycznego rozmra¿ania Power Defrost\nFunkcja automatycznego rozmra¿ania Power Defrost pozwala na roz-mra¿anie miêsa, drobiu, ryb. Czas rozmra¿ania i poziom mocy zostan¹ ustawione automatycznie.\nU¿ytkownik wybiera tylko odpowiedni program i wagê.\nNajpierw umieœæ ¿ywnoœæ na œrodku talerza szklanego i zamknij drzwiczki.\nWybierz rodzaj ¿ywnoœci, któr¹ chcesz gotowaæ wciskaj¹c przycisk Power Defrost ( ) raz lub wiêcej razy.\nMaksymalna mo¿liwa waga ¿ywnoœci wynosi 1500g\nRozmra¿anie rozpocznie siê.\nW po³owie czasu rozmra¿ania kuchenka wyda sygna³ dŸwiêkowy dla przypomnienia o obróceniu ¿ywnoœci.\nPonownie wciœnij przycisk aby zakoñczyæ rozmra¿anie.\nMo¿na równie¿ rozmra¿aæ ¿ywnoœæ manualnie. Aby to zrobiæ, wybierz funkcjê automatycznego gotowania/podgrzewania z poziomem mocy mikrofal 180 W. Wiêcej szczegó³ów znajduje siê w rozdziale zatytu³owanym „Gotowanie/Odgrzewanie” na stronie 7.\nUstawienia funkcji automatycznego rozmra¿ania Power Defrost\nU¿ywanie funkcji Auto Crusty Cook\nPrzed rozmra¿aniem usuñ z ¿ywnoœci wszystkie materia³y opakowania.\nUmieœæ ¿ywnoœæ na talerzu szklanym.\nObróæ ¿ywnoœæ na drug¹ stronê po us³yszeniu sygna³u dŸwiêkowego.\nPrzestrzegaj czasów odstania po zakoñczeniu rozmra¿ania\n20-60min. Os³oñ krawêdzie aluminiow¹ foli¹. Po us³yszeniu sygna³u dŸwiêkowego odwróæ miêso. Ten program bardzo dobrze nadaje siê do rozmra¿ania wo³owiny, wieprzowiny steków, bitek wieprzowych lub miêsa mielonego\n20-60min. Skrzyde³ka i udka os³oñ foli¹ aluminiow¹. Po us³yszeniu sygna³u dŸwiêkowego odwróæ miêso. Korzystaj¹c z tego programu mo¿esz rozmra¿aæ kurczaki ca³e i porcjowane.\n20-50min. Ryby os³oñ foli¹ aluminiow¹. Po us³yszeniu sygna³u dŸwiêkowego odwróæ ryby. Przy pomocy tego programu mo¿esz z bardzo dobrym skutkiem rozmra¿aæ ryby w ca³oœci jak i filety\n5-20min. Po³ó¿ chleb na kawa³ku papieru kuchennego i obróæ go, jak tylko kuchenka zasygnalizuje po³owê rozmra¿ania. Umieœæ ciasto na szklanym talerzu i obróæ je, w miarê mo¿liwo-\nœci, jak tylko kuchenka zasygnalizuje po³owê rozmra¿ania. (Kuchenka ca³y czas pracuje i zatrzyma siê po otwarciu przez Ciebie drzwiczek).Ten program mo¿na wykorzystyw-aæ do rozmra¿ania ka¿dego rodzaju pieczywa, zarówno pokrojonego, jak i w ca³oœci; kr¹¿ków lub ca³ej bagietki. Kr¹¿ki bagietki nale¿y uk³adaæ w ko³o.Za pomoc¹ tego programu mo¿na równie¿ rozmra¿aæ ró¿nego rodzaju ciasta: dro¿d¿owe, biszkopty, serniki. Nie nadaje siê on jednak do ciast kruchych i chrupkich, owocowych, zawieraj¹c-ych krem lub dekorowanych polew¹ czekoladow¹.\nWybierz funkcjê rozmra¿ania z poziomem mocy 180 W je¿eli chcesz rozmra¿aæ ¿ywnoœæ manualnie. Wiêcej szczegó³ów na temat rozmra¿ania manualnego i czasów rozmra¿ania znajduje siê na stronie\nW funkcji Auto Crusty Cook czas gotowania jest ustawiony automatycznie. Nale¿y tylko wybraæ liczbê porcji za pomoc¹ pokrêt³a sterowania.\nNajpierw umieœæ talerz Crusty na œrodku talerza szklanego i zamknij drzwiczki kuchenki.\nUmieœæ talerz Crusty bezpoœrednio na szklanym talerzu i ogrzej go wstêpnie u¿ywaj¹c najwy¿szej kombinacji mikrofali z grillem. Wciœnij w tym celu przycisk\ni ustaw czas podgrzewania (na 3-5 minut) za pomoc¹\nZawsze u¿ywaj rêkawic do wyjmowanie talerz\nCrusty, poniewa¿ bardzo silnie siê on rozgrzewa.\nOtwórz drzwiczki kuchenki. Umieœæ ¿ywnoœæ na talerzu\nCrusty. Zamknij drzwiczki.\nTalerz Crusty mo¿esz umieœciæ albo na metalowej podstawce, albo bezpoœrednio na szklanym talerzu obrotowym\nWybierz rodzaj przyrz¹dzanej ¿ywnoœci wciskaj¹c przycisk Crusty Cook raz lub wiêcej razy.\n(Zajrzyj do tabeli na nastêpnej stronie)\n1) Rozlegnie siê czterokrotny sygna³ dŸwiêkowy\nTalerz Crusty nie nadaje siê do mycia w zmywarkach do naczyñ.\nU¿ywanie funkcji Auto Crusty Cook (ci¹g dalszy)\nPoni¿sza tabela prezentuje zestaw programów automatycznych funkcji Crisp - iloœci, czasy odstania i odpowiednie zalecenia.\nProgramy te pracuj¹ przy wykorzystaniu energii mikrofal i grilla.\nPrzed w³¹czeniem funkcji Crisp zalecamy wstêpne podgrzanie talerza Crusty przez 3-5 minut, umieszczonego na szklanym talerzu obrotowym, u¿ywaj¹c kombinacji mikrofal 600W i grilla.\nZa³ó¿ rêkawiczki do wyjmowania gor¹cego talerza!\nCzas ogrzewania wstêpnego talerza\nMro¿one kawa³ki kurczaka\nPodgrzej wstêpnie talerz Crusty u¿ywaj¹c kombinacji mikrofal\n600W i grilla. U³ó¿ pizzê na talerzu Crusty. Postaw talerz\nCrusty na metalowej podstawce.\n600W i grilla. U³ó¿ 1 bagietkê na\nœrodku talerza, 2 szt naprzeciw siebie na talerzu Crusty.\nTen program nadaje siê do przyrz¹dzania zapiekanek z bagietek (np. z warzywami, szynk¹ i serem), a tak¿e to snaków typu pizza.\n600W i grilla.\nPosmaruj talerz Crusty 1 ³y¿k¹ oleju lub oliwy. U³ó¿ równo kawa³ki kurczaka (nuggets) na talerzu Crusty. Przewróæ je na drug¹ stronê po us³yszeniu sygna³u dŸwiêkowego i wciœnij przycisk start aby kontynuowaæ gotowanie.\nU¿ywanie funkcji Manual Crusty Cook\nPozwala ona na pieczenie nie tylko od góry z u¿yciem grilla ale równie¿ od do³u ze wzglêdu na w³aœciwoœci talerza Crusty, który silnie siê rozgrzewa. Kilka potraw, które mo¿na dziêki temu przygotowaæ, przedstawiono w tabeli na nastêpnej stronie.\nTalerz Crusty mo¿e byæ u¿ywany do sma¿enia bekonu, jajek, kie³basek itp\n+ Grill ( )]z czasem i instrukcjami podanymi w spisie.\nAby unikn¹æ zadrapañ teflonowej powierzchni zaleca siê stosowanie plastikowych narzêdzi lub zdjêcie jedzenia z podstawki przed pokrojeniem.\nUmieœæ ¿ywnoœæ na talerzu Crusty\nNie pozostawiaj ¿adnych przedmiotów, które nie s¹ ¿aroodporne jak np. plastikowe sztuæce.\nNigdy nie umieszczaj podstawki w kuchence bez talerza obrotowego.\nWybierz odpowiedni czas i poziomy mocy.\nSkorzystaj z tabeli na nastêpnej stronie.\nNie wolno stosowaæ narzêdzi œcieraj¹cych i proszków do czyszczenia talerza Crusty aby nie uszkodziæ warstwy wierzchniej teflonu.\nTalerza Crusty nie nale¿y czyœciæ w zmywarce do naczyñ.\nZalecamy wstêpne podgrzanie talerza Crusty bezpoœrednio na talerzu szklanym.\nNale¿y wykorzystaæ do tego celu funkcjê 600W + Grill ( ) i tabelê zamieszczon¹ poni¿ej.\nPorcja Czas ogrzewania wstêpnego\nMoc Czas gotowania\n3½-4min Podgrzej wstêpnie talerz\nCrusty. U³ó¿ plasterki jeden obok dru-giego.\nTalerz Crusty postaw na podstawce metalowej.\n4½-5 min Podgrzej wstêpnie talerz\nCrusty. Pomidory pokrój na po³owy. Na wierzch po³ó¿ trochê sera. U³ó¿ pomidory w ko³o na talerzu Crusty. Talerz\nCrusty postaw na podstawce metalowej\n7-7½ min Podgrzej wstêpnie talerz\nCrusty. Po³ó¿ hamburgery na talerzu Crusty.\nTalerz umieœæ na podstawce metalowej.\nObróæ burgery na drug¹ stronê po 4-5 minutach.\nPodgrzej wstêpnie talerz\nCrusty. Potnij ziemniaki na po³ówki. U³ó¿ je przeciêtym bokiem na talerzu Crusty. Talerz umieœæ na podstawce metalowej.\nCrusty. Posmaruj talerz 1\n³y-¿eczk¹ oleju. Paluszki roz³ó¿ na ta-lerzu. Obróæ po 4 min.(5 szt.) lub 6 min.(10 szt.)\nCrusty. Umieœæ pizzê na talerzu Crusty, a talerz na podstawce metalowej.\nWybór pozycji elementu grzejnego\nGrza³ka grilla jest u¿ywana podczas grillowania i mo¿e byæ ustawiona tylko w jednej pozycji. Jest tylko jedna mo¿liwa pozycja grza³ki grilla - pozycja pozioma. Pozycja pionowa\n(grza³ka grilla opuszczona o ok. 45°) jest u¿ywana tylko do czyszczenia grilla i górnej czêœci komory kuchenki.\n• Pozycja pozioma s³u¿y do grillowania i gotowania kombino-wanego (Combi).\nZmieniaj pozycje grza³ki wy³¹cznie wtedy, gdy jest zimna i nie u¿ywaj nadmiernej si³y w trakcie przesuwania jej w pozycjê pionow¹.\nAby ustawiæ element grzejny...\nW pozycji poziomej (grill lub kombinacja mikrofale + grill)\nU¿ywaj przepisów bezpiecznych dla kuchenki mikrofalowej; nie u¿y-waj plastikowych pojemników, naczyñ, papierowych kubków, rêcz-ników, etc.\nWiêcej informacji o odpowiednich naczyniach i narzêdziach znajduje siê w rozdziale „Naczynia do stosowania w kuchen-kach mikrofalowych” na stronie 16.\nGrill pozwala na szybkie pieczenie i przyrumienianie ¿ywnoœci bez u¿ywania mikrofal. W tym celu wraz z kuchenk¹ mikrofalow¹ dostarczamy podstawkê metalow¹.\nPodgrzej wstêpnie grill aby uzyskaæ ¿¹dan¹ temperaturê, wciskaj¹c przycisk Grill ( ) i ustaw czas ogrzewania obracaj¹c pokrêt³em nastawczym.\nMo¿na równie¿ ³¹czyæ gotowanie za pomoc¹ grilla i mikrofal aby rów-noczeœnie szybko ugotowaæ i przyrumieniæ potrawê.\nZAWSZE u¿ywaj naczyñ przeznaczonych do stosowania w kuchenkach mikrofalowych. Naczynia szklane lub ceramiczne s¹ idealne poniewa¿ przepuszczaj¹ mikrofale, równomiernie przechodz¹ce do ¿ywnoœci.\nOtwórz drzwiczki i umieœæ ¿ywnoœæ na podstawce metalowej\nUstaw czas grillowania obracaj¹c pokrêt³em nastawczym.\nUmieœæ ¿ywnoœæ wewn¹trz kuchenki na podstawce metalowej a podstawkê na talerzu szklanym.\nWciœnij przycisk Combi ( ).\n(tryb mikrofale i grill)\nWybierz odpowiedni poziom mocy wciskaj¹c przycisk Combi ( ) do chwili, kiedy wy-œwietli siê wskazanie odpowiedniego pozio-mu mocy.\nUstaw czas gotowania obracaj¹c pokrêt³em\nnastawczym wg potrzeby.\nRezultat: Rozpoczyna siê gotowanie grillem.\nMaksymalny poziom mocy mikrofal dla gotowania kombino-wanego mikrofalami i grillem wynosi 600W.\nW³¹czanie i wy³¹czanie sygna³u dŸwiêkowego\nMo¿na wy³¹czyæ sygna³ dwiêkowy.\nWyœwietl¹ siê nastêpuj¹ce wskazania.\nAby w³¹czyæ sygna³ dŸwiêkowy, ponownie równoczeœnie wciœnij przyciski i .\nBlokada zabezpieczaj¹ca kuchenkê mikrofalow¹\nPañstwa kuchenka jest wyposa¿ona w funkcjê zabezpieczaj¹c¹ przed niepo¿¹danym u¿yciem jej przez dzieci czy inne osoby niepowo³ane w sposób przypadkowy.\nKuchenka mo¿e byæ zablokowana w ka¿dej chwili.\nPonownie, równoczeœnie wciœnij przyciski i .\nNaczynia, które mog¹ byæ stosowane w kuchence mikrofalowej\nMikrofale, by móc gotowaæ w kuchence mikrofalowej, powinny swobodnie docieraæ do ¿ywnoœci bez odbijania lub poch³aniania przez u¿ywane naczynie.\n• Naczynie, w których potrawy s¹ przygotowy-wane w kuchence i podawane\nG aGNadaj¹ siêGGGGG\nNie nadaj¹ siê\nMog¹ powodowaæ iskrzenia i dopro-wadziæ do pojawienia siê ognia.\nSzczególnie gdy s¹ wykonane z tworzy-wa termoodpornego. Niektóre inne rodzaje tworzyw mog¹ ulec odkszta³ceniu lub odbarwieniu w wysokiej temperaturze.\nMo¿na j¹ stosowaæ w celu utrzymania wilgotnoœci w ¿ywnoœci. Nie powinna dotykaæ ¿ywnoœci. Zachowaj ostro¿noœæ podczas zdejmowania folii, poniewa¿ wydobywaæ siê bêdzie spod niej gor¹ca para\nEnergia mikrofalowa dok³adnie penetruje ¿ywnoœæ, zatrzymywana i poch³aniana przez zawart¹ w niej wodê, t³uszcz i sk³adniki cukrowe. Mikrofale wprowadzaj¹ cz¹stki molekularne ¿ywnoœci w silne drgania. Gwa³towne ruch moleku³ powoduje tarcie i objawia siê w postaci gor¹ca gotuj¹cego ¿ywnoœæ.\nNaczynia musz¹ przepuszczaæ energiê mikrofalow¹ aby maksymalnie efektywnie oddzia³ywaæ na ¿ywnoœæ. Mikrofale s¹ odbijane przez metale, jak stal nierdzewna, aluminium, miedŸ ale przechodz¹ przez ceramikê, szk³o, porcelanê, plastik tak dobrze jak przez papier czy drewno. Nie wolno wiêc u¿ywaæ do gotowania w kuchenkach mikrofalowych naczyñ czy pojemników z metalu.\nJest du¿o rodzajów takiej ¿ywnoœci: œwie¿e lub zamro¿one warzywa, owoce, makaron, ry¿, ziarna, fasola, ryby, miêso. Równie¿ sosy, polewy, zupy, puddingi, pó³produkty, musy owocowe mog¹ byæ gotowane w kuchenkach. Ogólnie mówi¹c w kuchence mikrofalowej mo¿na przygotowaæ wszystko to co na konwencjonalnej kuchni – np. rozpuszczone mas³o czy czekoladê (patrz rozdzia³ sposoby i wskazówki).\nPrzykrycie gotowanej ¿ywnoœci jest bardzo wa¿n¹ czynnoœci¹, gdy¿ paruj¹ca woda w postaci pary wp³ywa w istotny sposób na proces gotowania. ¯ywnoœæ mo¿e byæ przykryta na kilka sposobów: ceramicznym talerzem, plas-tikow¹ przykrywk¹ lub cienk¹ foli¹ przeznaczon¹ do gotowania w kuchenkach mikrofalowych.\nPo zakoñczeniu gotowania, bardzo wa¿ne jest aby odczekaæ, a¿ temperatura wyrówna siê w gotowanej w kuchence ¿ywnoœci.\nU¿ywaj miski ze szk³a ¿aroodpornego z pokrywk¹. Gotuj pod przykryciem przez minimalnie krótki czas – patrz tabela. Kontynuuj gotowanie do osi¹gniêcia\nDodaj 15 ml (1 ³y¿ka sto-³owa) zimnej wody\nDodaj 30 ml (2 ³y¿ki sto-³owe) zimnej wody\n300 g 600W 8-9 2-3 Dodaj 15 ml (1 ³y¿ka sto³owa) zimnej wody\nRy¿: U¿yj du¿ej, ¿aroodpornej miski szklanej z pokrywk¹ – ry¿ dwukrotnie zwiêksza objêtoœæ podczas gotowania. Gotuj pod przykryciem.\nPamiêtaj: ry¿ mo¿e nie wch³on¹æ ca³ej wody u¿ytej do gotowania.\nMakaron: U¿yj du¿ej, ¿aroodpornej miski szklanej z pokrywk¹. Dodaj wrz¹c¹ wodê, szczyptê soli i dobrze zamieszaj. Gotuj bez przykrycia.\n³y¿ki sto³owe) na ka¿de 250 g warzyw, chyba ¿e s¹ podane inne zalecane iloœci\n(patrz tabela poni¿ej). Gotuj pod przykryciem przez minimalnie krótki czas – patrz tabela. Kontynuuj gotowanie do osi¹gniêcia po¿¹danego efektu.\nWszystkie warzywa œwie¿e powinny byæ ugotowane z u¿yciem pe³nej mocy kuchenki (850W).\nPotnij na plasterki. Dodaj 30 ml (2\n³y¿. st.) wody lub mas³a. Gotuj a¿ zmiêknie.\nTwoja kuchenka mikrofalowa odgrzeje ¿ywnoœæ w o wiele krótszym czasie ni¿ konwencjonalna kuchnia gazowa czy elektryczna.\nU¿ywaj poziomów mocy i czasów gotowania wed³ug zamieszczonych w przewodniku zaleceñ. Czasy uwzglêdniaj¹ temperaturê wyjœciow¹ np. pokojow¹ +18 –\n+20°C lub sch³odzonej w lodówce ¿ywnoœci +5 – +7°C.\nUnikaj odgrzewania du¿ych porcji miêsa – mo¿e dojœæ do przypalenia, wysu-szenia zewnêtrznych czêœci zanim œrodek uzyska odpowiedni¹ do podania temperaturê.\nNiektóre potrawy wymagaj¹ do odgrzewania mocy 850 W kiedy inne potrzebuj¹\n600 W, 450 W czy nawet 300 W.\nGeneralnie, lepiej jest w wiêkszoœci przypadków u¿ywaæ mniejszych poziomów mocy kuchenki, szczególnie je¿eli potrawa jest delikatna czy w du¿ych iloœciach. W niektórych przypadkach jednak lepiej jest j¹ podgrzaæ szybko(na przyk³ad paszteciki).\nSzczególn¹ uwagê zwracaj na gor¹ce p³yny i pokarmy dla niemowl¹t. Aby unikn¹æ wykipienia lub wrzenia mieszaj je czêsto przed, w trakcie i po podgrzewaniu. Pozostaw p³yny w kuchence na czas odstania. Zalecamy w³o¿enie do szklanki z p³ynem plastikowej ³y¿ki lub szklanego mieszade³ka. Unikaj przegrzania jedzenia. Zalecamy ustawienie krótszego czasu i je¿eli to bêdzie konieczne – zwiêkszenie czasu o dodatkowe minuty w razie koniecznoœci.\nJe¿eli odgrzewasz ¿ywnoœæ po raz pierwszy – zanotuj ustawienie; mo¿e byæ pomocne przy nastêpnych próbach.\nZalecany czas odstania wynosi 2 – 4 minuty, chyba ¿e inny jest podany w ta-beli poni¿ej.\nZawsze pozostaw do odstania p³yny na co najmniej 20 sekund po wy³¹czeniu siê kuchenki dla oddania i wyrównania temperatury. Je¿eli to konieczne, zamieszaj podczas podgrzewania i ZAWSZE mieszaj p³yny po podgrzaniu. Aby unikn¹æ zagotowania czy wykipienia p³ynów, zalecane jest w³o¿enie do szklanki z p³ynem plastikowej ³y¿ki lub szklanego mieszade³ka oraz zamieszanie przed, w trakcie i po podgrzaniu.\nWlej mleko do sterylnej szklanej butelki. Podgrzewaj odkryte. Nigdy nie podgrzewaj mleka w butelce ze smoczkiem, bo mo¿e ona wybuchn¹æ z przegrzania.\nDobrze wstrz¹œnij przed odstaniem jak i przed podaniem! Zawsze starannie sprawdŸ temperaturê przed podaniem mleka dziecku. Zalecana temperatura podania wynosi ok.37°C.\nAby zapobiec oparzeniom nale¿y dok³adnie sprawdzaæ temperaturê pokarmów dla niemowl¹t.\nZamieszaj po podgrzaniu. Odstaw na 2-3 min. Przed podaniem zamieszaj i sprawdŸ dok³adnie temperaturê.\nPodgrzewaj odkryte. Dobrze wstrz¹œnij i pozostaw do odstania na co najmniej 3 minuty. Przed podaniem dok³adnie wstrz¹œnij i starannie sprawdŸ temperaturê przed podaniem mleka dziecku.\nNapoje (kawa, mleko, herbata, woda o temperaturze pokojowej)\n850W 1-1 ½\n1-2 Wlej napój do ceramicznej fili-\n¿anki i podgrzej bez przykrycia na œrodku talerza. Pozostaw do odstania w kuchence i dok³adnie zamieszaj.\n250g 850W 3-3½ 2-3\nNa³ó¿ gulasz do ceramicznego talerza. Przykryj plastikow¹ po-krywk¹. Mieszaj od czasu do czasu w trakcie podgrzewania oraz przed i po odstaniu.\nNa³ó¿ do g³êbokiego, ceramicznego talerza makaron\n(ravioli, tortellini). Przykryj pokrywk¹ plastikow¹. Mieszaj od czasu do czasu w trakcie podgrzewania oraz przed i po odstaniu.\nGotowe do odgrzania danie sk³adaj¹ce siê z 2-3 sk³adników umieœæ na ceramicznym tale-rzu. Przykryj przeŸroczyst¹ foli¹.\nW³ó¿ zamro¿one miêso do naczynia bez przykrycia. Obróæ na drug¹ stronê w po-\n³owie czasu, odlej p³yn i usuñ tak szybko jak to mo¿liwe wszystkie podroby.\nWskazówka:P³askie kawa³ki rozmra¿aj¹ siê lepiej ni¿ grube, a ma³e kawa³ki szybciej ni¿ du¿e. Nale¿y o tym pamiêtaæ w czasie zamra¿ania jak i rozmra¿ania ¿ywnoœci.\nWszystkie zamro¿one produkty powinny byæ rozmra¿ane z moc¹ na pozio-mie rozmra¿ania (180 W).\n15-40 U³ó¿ kawa³ki kurczaka skór¹ do do³u, ca³ego kurczaka piersi¹ do do³u na p³askim, ceramicznym talerzu. Cieñsze koñce, jak skrzyde³ka, owiñ foli¹ aluminiow¹. Obróæ na drug¹ stronê po up³y-wie po³owy czasu!\n5-15 Po³ó¿ ryby na p³askim, cera-micznym talerzu.\nU³ó¿ cieñsze koñce pod grubsze. Cieñsze koñce owiñ foli¹ aluminiow¹.\nJagody 250g 6-7 5-10 Roz³ó¿ owoce na p³askim, szklanym naczyniu (o du¿ej œrednicy).\nBu³ki (po 50g szt.)\n5-20 Roz³ó¿ bu³ki w ko³o na talerzu lub chleb na papierze kuchennym i po³ó¿ na talerzu obrotowym. Obróæ na drug¹ stronê po up³ywie po³owy czasu!\nJe¿eli kuchenka ma pracowaæ w trybie grillowania, upewnij siê, ¿e element grzejny grilla jest umieszczony po górn¹ œciank¹ w pozycji poziomej a nie na tylnej œcianie komory w pozycji pionowej (opuszczony pod k¹tem ok. 45°). Prosimy pamiêtaæ, ¿e\n¿ywnoœæ musi byæ u³o¿ona na podstawce metalowej, chyba, ¿e w przepisie ksi¹¿ki kucharskiej znajduj¹ siê inne zalecenia.\nTryb niniejszy stanowi po³¹czenie promieniowania cieplnego z elementu grilla z szybkoœci¹ gotowania mikrofalami. Dzia³a tylko przy zamkniêtych drzwiczkach i obracaj¹cym siê talerzu szklanym. Obracanie siê talerza powoduje lepsze i równomierne upieczenie potraw. Trzy kombinacje mikrofal z grillem s¹ dostêpne w\nDo gotowania w tym trybie nadaj¹ siê wszystkie te potrawy, które wymagaj¹ jednoczesnego podgrzewania i pieczenia (np. zapiekany makaron), jak i potrawy które potrzebuj¹ przypieczenia z wierzchu. Mo¿na te¿ w ten sposób przygotowaæ grube porcje, które przypieka siê od góry (np. kawa³ki kurczaka, obra-caj¹c je w po³owie czasu gotowania). Prosimy skorzystaæ z tabeli grillowania.\nJe¿eli kuchenka ma pracowaæ w trybie kombinowanym, upewnij siê, ¿e element grzejny grilla jest umieszczony pod górn¹ œciank¹ w pozycji poziomej a nie na tylnej\nœcianie komory w pozycji pionowej (grza³ka opuszczona o ok. 45°). Prosimy pamiêtaæ, ¿e ¿ywnoœæ musi byæ u³o¿ona na podstawce metalowej, chyba, ¿e w przepisie ksi¹¿ki kucharskiej znajduj¹ siê inne zalecenia. Ca³oœæ nale¿y umieœciæ na talerzu szklanym. Prosimy skorzystaæ z odpowiednich zaleceñ niniejszej instrukcji.\n(pomidory, ser, szynka, grzyby)\nU³ó¿ bu³ki w ko³o na podstawce metalowej. Drug¹ stronê bu³ek przypiecz wg uznania.\nU³ó¿ zapiekankê na œrodku podstawki metalowej. 2, 3 zapiekanki u³ó¿ obok siebie na podstawce.\nOdstaw na 2 – 3 minuty.\nCa³oœæ umieœæ na talerzu obrotowym. Pozostaw do odstania na 2 – 3 minuty.\n5-5½ 3-3½ U³ó¿ kawa³ki kurczaka na podstawce metalowej.\n250 g 450 W\n9-11 4-5 Roz³ó¿ frytki równomiernie na papierze do pieczenia i na podstawce meta-lowej.\nOgrzej przez 4 minuty grza³kê grilla z u¿yciem funkcji grill.\nU¿yj poni¿szej tabeli dla wyboru poziomów mocy i czasów jako przewodnika grillowania.¹¿ka kucharska (ci¹g dalszy)\n4-5 4½-5½ Po³ó¿ tosty na metalowej podstawce jeden obok drugiego.\n2-4 sztuki tylko\n2-3 2-3 Po³ó¿ bu³ki bezpoœrednio na talerzu szklanym spodem do do³u.\n-Potnij pomidory na po³ówki. Na wierzch po³ó¿ trochê sera. U³ó¿ je na p³askim naczyniu ¿aroodpornym. Ca-\n³oœæ ustaw na podstawce metalowej.\nNajpierw przypiecz same tosty. Potem po³ó¿ je razem z dodatkami na podstawce metalowej. Dwa naprzeciw siebie. Pozostaw do odstania na 2 – 3 minuty.\nPotnij ziemniaki na po³ówki.\nU³ó¿ je przeciêtym bokiem w stronê grilla na podstawce metalowej.\n9-10 Przypraw miêso i dodaj oleju. U³ó¿ kawa³ki dooko³a podstawki koœæmi do œrodka. Pojedynczego kawa³ka nie umieszczaj na œrodku podstawki. Pozostaw do odstania na 2 – 3 minuty.\nPosmaruj miêso olejem z przyprawami. U³ó¿ wokó³ podstawki. Po upieczeniu pozostaw do odstania na\n(200 g szt.)\n(400 g szt.)\n-Obierz jab³ka i nape³nij je rodzynkami i d¿emem. Na wierzchu posyp migda³ami.\nU³ó¿ jab³ka na p³askim naczyniu ¿aroodpornym. Ca-\n³oœæ postaw na talerzu szklanym.\nW³ó¿ 50 g mas³a do ma³ej , szklanej miski. Przykryj plastikow¹ pokrywk¹.\nPodgrzewaj przez 30-40 sekund z moc¹ 850 W, a¿ mas³o siê rozpuœci.\nW³ó¿ 20 g miodu do ma³ej, szklanej miski. Podgrzewaj przez 20-30 sekund z moc¹ 300 W, a¿ miód siê rozpuœci.\nWymieszaj lukier w proszku (ok. 14 g) z 40 g cukru i 250 ml zimnej wody. Gotuj bez przykrycia w misce ¿aroodpornej z moc¹ 850 W przez 3 ½ do 4 ½ minuty a¿ lukier/ polewa bêdzie gotowy. Dwukrotnie zmieszaj po zagotowaniu.\nW³ó¿ 600 g owoców w odpowiedniej wielkoœci naczynie ¿aroodporne z przykryciem, dodaj 300 g cukru ¿eluj¹cego i dobrze wymieszaj. Gotuj pod przykry-ciem przez 10-12 minut z maksymaln¹ moc¹ kuchenki. Kilkakrotnie zamieszaj w trakcie gotowania. Wylej bezpoœrednio do ma³ych s³oików twist-off, po³ó¿ je na zakrêtkach i odczekaj przez 5 minut.\nZmieszaj budyñ z cukrem i mlekiem wg przepisu na opakowaniu (na 500 ml). U¿yj odpowiedniej wielkoœci naczynia ¿aroodpornego z przykryciem. Gotuj przez 6 ½ do\n7 ½ minuty z moc¹ 850 W. Kilkakrotnie zamieszaj w trakcie gotowania.\nRoz³ó¿ 30 g migda³ów na talerzu ceramicznym. Kilkakrotnie zamieszaj w trakcie 3 ½ – 4 ½ minutowego podpiekania z moc¹ 600 W. Pozostaw do odstania przez 2 – 3 minuty. U¿yj rêkawic ochronnych do wyjmowania naczynia z kuchenki!\nJe¿eli to konieczne, myj szklany talerz po ka¿dorazowym u¿yciu.\nNIE wlewaj wody do otworów wentylacyjnych. NIGDY nie u¿ywaj materia³ów œciernych lub rozpuszczalników che-micznych. Myj¹c uszczelki drzwiowe zwróæ szczególn¹ uwagê, aby upewniæ siê, ¿e nie ma w nich cz¹stek:\nPodczas czyszczenia komory kuchenki mo¿e byæ wygod-ne opuszczenie elementu grzejnego grilla o 45° i umycie jego górnej powierzchni.\nNaprawy mo¿e przeprowadzaæ wy³¹cznie pracownik serwisu posiadaj¹cego autoryzacjê producenta kuchenki mikrofalowej.\nJe¿eli przez jakiœ czas nie zamierzasz u¿ywaæ kuchenki mikrofa-lowej, postaw j¹ w suchym, pozbawionym kurzu miejscu.\nPowód: Kurz i wilgoæ mog¹ niekorzystnie oddzia³ywaæ na robocze czêœci kuchenki mikrofalowej.\n100 W/850 W (IEC-705)\n489 x 275 x 398 mm\n23 l ok. 15 kg\n4 Instrukcje bezpieczeñstwa\n7 Poziomy mocy\n8 Zmiana czasu gotowania\n8 U¿ywanie funkcji automatycznego podgrzewania\n9 Ustawienia funkcji automatycznego podgrzewania\n9 U¿ywanie funkcji Cafeteria\n10 Ustawienia funkcji Cafeteria\n11 U¿ywanie funkcji Auto Crusty Cook\n12 U¿ywanie funkcji Manual Crusty Cook\n13 Wybór pozycji elementu grzejnego\n15 W³¹czanie i wy³¹czanie sygna³u dŸwiêkowego\n15 Blokada zabezpieczaj¹ca kuchenkê mikrofalow\n16 Naczynia, które mog¹ byæ stosowane w kuchence mikrofalowej


niedziela, 24 marzec 2019 17:48\nOgłoszenia parafialne – Niedziela 24.03.2019 r.\n1. Jutro Uroczystość Zwiastowania Pańskiego i związany z nią Dzień Świętości Życia Mszę św. o 17.00 i 18.00, na mszach św. przyrzeczenie duchowej adopcji dziecka poczętego.\n2. Biuro parafialne w tym tygodniu będzie czynne w poniedziałek od 15.00-16.30.\n3. W środę do Domu Parafialnego na godz. 18.30 zapraszamy na film pt. Próba Ogniowa.\n6. Dziękuję wszystkim mężczyznom za podjętą ciężką prace rozbiórkową w kaplicy w Łysomicach. W najbliższą sobotę chcemy kontynuować prace porządkowe wokół kościoła i kaplicy. Niech będzie to okazja dla mężczyzn do konkretnego działania, wielkopostnej ofiary, zadośćuczynienia i pokuty. Prace rozpoczniemy o godz. 9.00. proszę wziąć łopaty, grabie, taczki, itp.\n7. W związku z tymi pracami Msze św. w Łysomicach odprawiane będą w szkole w Łysomicach wejście od ulicy Warszawskiej, patrząc na szkołę pierwsze z lewej strony.\n8. W sobotę zapraszamy narzeczonych na ósme spotkanie przygotowujące do sakramentu małżeństwa.\n9. Dziękuję za ofiary złożone w ramach kolekty w ubiegłym tygodniu w niedzielę. Bóg zapłać ofiarodawcom indywidualnym Irenie i Czesławowi Wyrzykowskim z Łysomic, Annie i Mirosławowi Bocheńskim z Zakrzewka za ofiary z przeznaczeniem na prowadzone prace remontowe w kościele i kaplicy.\n10. Na cele dobroczynne w ubiegłym tygodniu zebraliśmy 1061,45 zł.\n11. Zapowiedzi Przedślubne\n12. W dniach od 12-15 września parafia organizuje 4 dniową pielgrzymko-wycieczkę do Krakowa, Zakopanego, Wadowic, Częstochowy z ciekawym programem. Koszt z zakwaterowaniem, wyżywieniem, przejazdem i biletami wstępu wynosi 470 zł. Prosimy zapisywać się wraz z zaliczką 100 zł. do końca kwietnia. Zapisy przyjmuje P. Beata Walter i Iwona Karolewska i księża. Zachęcamy.\n13. Pan Sołtys Łysomic Jarosław Paziewski organizuje pielgrzymkę do Lichenia w dniu 3 maja wyjazd wcześnie rano powrót wieczorem, koszt 24 zł. Zapisy w sołectwie.\nW poniedziałek o godz. 11.00 odbędzie się pogrzeb śp. Andrzeja Wiśniewskiego z Łysomic. Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie….


kwietnia 2017 ~ Wiosłem na wodzie pisane\nPosted on 14:51:00 by Przywod with No comments\nWymogiem dzisiejszych czasów jest pełna dyspozycyjność w pracy, co stało się podstawową przyczyną niemożności uzgodnienia wspólnego dla czterech osób terminu urlopu. Zaprzestaliśmy więc czarterowania jachtów. Wraz z Ulą, jednak nie zdusiliśmy w sobie naszych marzeń posiadania własnej łodzi. Niestety wciąż nas nie było na nią stać. Na szczęście nasi znajomi, koleżanki i koledzy, znając nasze zamiłowanie do pływania, czasem organizowali nam jakieś weekendy lub nawet tygodniowe pobyty na lubuskich akwenach. Było blisko domu a równie atrakcyjnie i miło.\nSami wynajmowaliśmy jeszcze kilkakrotnie, ale tak na godziny El Bimbo pana Bosmana z Chalkosu. Raz nawet pokusiliśmy się o wynajęcie na dobę - katamaranu na Zalewie Zegrzyńskim. Także Conrad 620, będący własnością Zakładu Energetycznego w Zielonej Górze, był dla nas od czasu do czasu dostępny, mimo że zmieniali się dwukrotnie dysponenci. Jednak najczęściej służyli nam pomocą nasi przyjaciele - Jola i Ignacy. Wybudowali sobie własną łódź Focus 650, wyposażyli najlepiej jak mogli i była (i nadal jest) ich oczkiem w głowie. Nie wykorzystywali jej wszakże w stu procentach. Przecież pracowali, a od poniedziałku do soboty, łódź stała przy pomoście. Czasami ją nam użyczali, co było wyrazem wyjątkowego zaufania. Mam nadzieję, że go nigdy nie zawiedliśmy.\nNa j. Sławskim\nWeekend z Jolą i Ignacym\nWygodne zejście do wody\nLeniwy poranek w łodzi\nPodaję przykład. Wypłynęliśmy z Chalkosu, gdzie Ignacy był rezydentem na przystani. Spędziliśmy wspólnie miły weekend. Jola z Ignacym wrócili do pracy, a my mieliśmy łódź do dyspozycji do następnej soboty, kiedy musieliśmy popłynąć w umówione miejsce, by odebrać ich z pomostu. Tak zaczynał się kolejny weekend, po którym wspólnie wracaliśmy do domów. Takich użyczeń zanotowaliśmy kilka.\nPływanie Conradem nie było dokumentowane fotograficznie, podobnie, jak wiele innych wycieczek. Wydawało nam się naturalne, że wciąż pływamy, więc nie było potrzeby robienia zdjęć.\nZarówno ja, jak i Ignacy, mieliśmy wspólne marzenie, by wybudować kabinowy katamaran. W tym celu zakupiłem kompletną dokumentację, wraz z prawami do budowy, katamaranu - HX-22, od pana Jerzego Hrebienia. Sylwetka tego jachtu wydawała się lekko futurystyczna. Katamaran posiadał centralną kabinę i coś w rodzaju spojlera, co stanowiło jednocześnie wspornik do uchwytu talii. Zacząłem nawet wycinać elementy ze sklejki wodoodpornej, która potem miała być zalaminowana. Niestety, projekt ten poległ w dziwny sposób. Ktoś pożyczył, ot tak do obejrzenia, ode mnie projekt i nie oddał. Nie pamiętałem, kto to był i nie mogłem się dopomnieć o zwrot. Wręgi dotąd pleśnieją w mojej piwnicy.\nPostanowiliśmy z Jolą i Ignacym znaleźć chwilę czasu, żeby przetestować jakikolwiek katamaran. W Żaglach natrafiłem na propozycje czarteru katamaranu "Bazyliszek". Była to zupełnie inna konstrukcja, od tej, której projekt zakupiłem. Miał w każdym kadłubie dwuosobową kabinę. Wynajęliśmy go na dobę.\nPrzypadek zrządził, że w Nieporęcie, skąd czarterowaliśmy "Bazyliszka" stał nieopodal przy kei duży katamaran HX- 28, a na nim był konstruktor i właściciel, nie kto inny jak sam Jerzy Hrebień. Porozmawialiśmy z Ignacym na temat jego mniejszej konstrukcji, którą zamierzaliśmy budować. Obejrzeliśmy także wnętrze "większego brata" - imponujące. Konstruktor wspominał też, że w wersji morskiej ów katamaran, będzie posiadał jeszcze centralną kabinę, oprócz dwóch mieszkalnych pływaków, wielkości dużego jachtu jedno kadłubowego, każdy.\nBazyliszek miał także dwie kabiny w każdym pływaku, ale na tyle małe, że wydał nam się bardzo niewygodny. Nawet nie było gdzie zjeść wspólnie śniadania. Nautycznie, świetny. Pływał bardzo szybko i byle wiaterek pobudzał go do życia, ale doszliśmy do wniosku, że jest do dobra jednostka dla młodzieży, która jest mniej wymagająca, jeśli chodzi o wygody życia. Dla nas ważniejsze niźli osiągi prędkości, są wygoda i możliwość wypoczynku.\nBazyliszek na wodzie\nStanowisko dla sternika wygodne, reszta, taka sobie...\nNieporęt. Bazyliszek w porcie.\nŚniadanie. Każdy osobno i na sztorcklapie.\nKolacja "kucana" w kokpicie. Zamiast stołu, sztorcklapa.\nPo tym wspólnym wypadzie opadły nasze emocje w kwestii budowy podobnej jednostki. Z tego też powodu, nie szukałem zawzięcie osoby, która dotąd nie zwróciła moich planów HX-22. Marzenia legły w gruzach. Może i słusznie?\nTeraz zdradzę, że udało się nam ( Uli i mnie) kupić w końcu własną łódź, którą pływaliśmy przez pięć sezonów na szlaku jezior Zbąszyńskich, ale kogo mogłaby interesować tak banalna opowieść? Nie ma tu wszak dynamicznej akcji, spektakularnych jej zwrotów, jest zwykła ludzka opowieść, ale to już całkiem inna bajka.\nPosted in blogi, żeglarskie\nWygodnym baksztagiem~10 Ostatni czarter\nPosted on 07:07:00 by Przywod with No comments\nMinął jakiś czas. Nadchodziło kolejne lato. Ckniło mi się za naszymi wyjazdami, tymczasem całe nasze towarzystwo zajęło się swoimi sprawami. Każdy miał coś ważniejszego do zrobienia w życiu. Nasze urlopy stawały się coraz krótsze i nigdy nie można było zaplanować ich wcześniej. Takie czasy...\nWreszcie ustaliłem z Ulą, że jednak pojedziemy. Padło na Drawsko. Pan Jerzy ucieszył się słysząc moje nazwisko w słuchawce, zaraz też nie omieszkał dodać, że wiedział iż kiedyś tu wrócimy. Zarezerwowałem łódź El Bimbo. Na nas dwoje, w sam raz.\nŚwięto Bożego Ciała wypadło pod koniec czerwca. Wybraliśmy ten termin, bo dodatkowo dochodziły dwa dni wolnego. Kiedy jechaliśmy do Czaplinka panował niemiłosierny upał. Żar lał się z nieba, a my wytrzymaliśmy tylko dla tego, że w samochodzie działała klimatyzacja. Od Skwierzyny jechaliśmy drogami drugiej klasy (żółtymi), które wiodły przez miejscowości. Na wsiach w tym dniu odbywają się procesje, więc chyba trzykrotnie musieliśmy odczekać, aż przejdą tłumy, by pojechać dalej. Kiedy dotarliśmy na miejsce było około piętnastej.\nWłaśnie łódź zdawali nasi poprzednicy, więc my przejmowaliśmy właściwie bezpośrednio od nich, pod czujnym wszakże okiem pana Jerzego. Nie rozkładaliśmy rzeczy. Wrzuciliśmy je tylko do wnętrza kabiny i wypłynęliśmy na jezioro, gdzie było przez chwilę trochę chłodniej. Po wyjściu z klimatyzowanego auta, gorączka stała się dla nas jeszcze bardziej nieznośna. Powietrze wydawało się gęste, wiał bardzo słaby wiatr. Poruszaliśmy się bardzo wolno. Mieliśmy wyraźny cel dopłynąć do zatoki Henrykowskiej (miejscowi ją nazywają Siemczyńską). Tam, na początku, na półwyspie Rękawica, są osłonięte miejsca, z bardzo wygodnym wyjściem na ląd.\nTuż przed wejściem na główne ploso zatoki, dostaliśmy ostrzeżenie od żeglarzy, którzy już na silniczku pomocniczym zmierzali do przystani w Starym Drawsku, o zbliżającej się burzy. Postanowiliśmy więc najszybciej, jak to tylko możliwe, dopłynąć do zamierzonego celu. Dotarliśmy do zatoki. Nasze miejsce było już zajęte, więc upatrzyłem drugie, dogodne do lądowania. Na podwyższonym brzegu rosła dorodna brzoza, pod którą zamierzałem się schronić. Nagle, z oddali dał się słyszeć głuchy odgłos gromu. Niebo pociemniało. Nie zwlekając, poprosiłem Ulę, by zrzuciła żagle. Zdążyła zrzucić foka, kiedy usłyszeliśmy dudnienie, przypominające nadjeżdżający, mocno załadowany pociąg towarowy. Dudnienie przybierało na sile w zastraszającym tempie. Struchlałem. Wyglądało to na nadchodzący kataklizm i w istocie tym było!\nTęsknie patrzyłem na "moją" brzozę, która była już tuż, tuż. Wiatr się wzmógł, a ja miałem jeszcze postawionego grota, więc wybrałem szota i skierowałem się ku brzegowi. Niebo jeszcze bardziej pociemniało. Zrobiło się mroczno i groźnie. Taka noc w ciągu dnia. Narastający huk paraliżował ruchy i wolę. Zawołałem do Uli. Trzymaj się masztu! Postawiłem jacht dziobem do wiatru i wyluzowałem szot, czekając na nieuchronne uderzenie żywiołu.\nTo, o czym piszę, działo się na tyle szybko, że nie zdążyliśmy zrzucić grota. Bałem się, że jeśli odwróci nas choćby do półwiatru, siła żywiołu może być tak wielka, że wywróci łódź. Na szczęście nic takiego się nie stało, ale za chwilę zobaczyłem brzozę, pod którą chciałem "zaparkować", walącą się pod naporem wichury. Ula krzyczała, żebym na coś popatrzył i wskazywała w przeciwnym kierunku, ale ja szukałem gorączkowo wyjścia z sytuacji. Tysiące myśli przelatywało mi przez głowę. Przed dziobem widziałem bukowy las. Rosły tam drzewa tak wielkie, że trzy dorosłe osoby nie mogły ich objąć. Te buki łamały się jak zapałki i niesione wiatrem jeszcze przez jakiś czas, upadały z głuchym łoskotem na ziemię. Po kilku minutach grozy, uderzył grad. Tłukł nas po głowach. Ponieważ wiatr osłabł, wybrałem grota i przybiłem do pnia powalonej przed chwilą brzozy. Ula chciała się schronić do kabiny, ale jej nie pozwoliłem. Kazałem zrzucić grota i klarować żagle do postoju. Była zła! Wiedziałem jednak co robię. Lepiej być na deku i móc uskoczyć, kiedy wali się drzewo, niż niczego nie widząc, zostać przywalonym w jachcie. Grad zamienił się w ulewny deszcz. Przemokliśmy do suchej nitki, ale to małe zmartwienie. W końcu, odziani byliśmy tylko w krótkie spodenki i koszulki.\nWiatr zelżał na tyle, że doszedłem do wniosku, że już nam nie zagraża. Weszliśmy do kabiny. Oboje byliśmy w najwyższym stopniu zestresowani. Ja przeżyłem już drugi raz taki kataklizm. (raz, jako instruktor na obozie harcerskim, gdzie podczas podobnej burzy kilkoro dzieci zostało rannych a jedna osoba zginęła, przywalona drzewem). Ten horror pojawił się ponownie przed moimi oczami.\nW takiej sytuacji najlepiej rozładować stres, zajmując się pracą. Zaczęliśmy więc porządkować wnętrze łodzi. Układać nasze rzeczy w należytym porządku. Minęło może jakieś piętnaście minut od chwili, kiedy ustała ulewa, gdy w zatoce pojawiła się policyjna motorówka. Policjanci podpłynęli do nas i z zainteresowaniem, oraz troską w głosie zapytali, czy jest wszystko w porządku i czy nam czegoś nie trzeba. Podziękowaliśmy z wdzięcznością, a ja po raz pierwszy (i niestety-ostatni) stwierdziłem, że policjanci na służbie mogą się zachowywać tak, jak oczekuje od nich społeczeństwo. Być pomocnymi, a nie tylko się czepiać i wystawiać, często naciągane mandaty.\nPrzebraliśmy się w suche ciuchy, zadzwoniłem do pana Jerzego, by go uspokoić i powiadomić, że ani my, ani sprzęt, nie ucierpieliśmy. Zrobiliśmy sobie gorącą herbatę i usiedliśmy przy stole, dzieląc się wrażeniami. Dopiero teraz Ula opowiedziała mi co widziała i co wskazywała mi, kiedy patrzyłem na walącą się brzozę. To była trąba wodna! Wiatr porywał wodę z jeziora, tworząc lej o średnicy może trzech metrów. Lej przesuwał się w odległości może dwudziestu metrów od naszego jachtu. Dopiero teraz zdałem sobie sprawę z tego, jakie mieliśmy szczęście!\nNastawiłem radio. Program pierwszy podawał wiadomości. Na jeziorze Drawsko doszło do tragedii. Huraganowy wiatr powalił drzewa na znacznym obszarze. Powywracał też jachty pływające po jeziorze, te które nie zdążyły się schronić w bezpiecznych miejscach. Dwa z nich zatonęły, inne udało się doholować do brzegu. Były ofiary w ludziach.\nW tym wszystkim, co tu się wydarzyło, my mieliśmy ogromne szczęście, może właśnie dla tego, że nie zdążyliśmy przybić do brzegu, zanim zwaliła by się na nas ta brzoza i może dla tego, że Ula nie zdążyła zrzucić grota, gdyż mogłem dzięki temu odsunąć się z toru po którym poruszała się trąba wodna?\nI nie wierz tu człowieku w przeznaczenie!\nMieliśmy nieprzespaną noc. Serca tłukły nam w piersiach z taką siłą, że nie udało się zasnąć. Przeżywaliśmy wciąż to, co przed kilku godzinami się zdarzyło. Okazało się, że i Uli rodzice mieli podobną noc udręki. W telewizji pokazali dramatycznie wyglądający "krajobraz po bitwie" Wywrócone jachty i akcje służb ratowniczych. Rodzice nie znali numeru mojego telefonu komórkowego (bo był nowy). Dopiero nazajutrz, kiedy skontaktowałem się z nimi, wyraźnie odetchnęli.\nRanek był słoneczny, ale temperatura spadła o kilkanaście stopni. Nie przeszkadzało nam to, bo wiał lekki wietrzyk, w sam raz do pływania. Popłynęliśmy w głąb zatoki, która mogłaby być odrębnym jeziorem, zresztą i kolor wody i charakter brzegów, sprawiały, że mieliśmy takie poczucie, jakbyśmy żeglowali po innym jeziorze. Dopłynąwszy do końca zatoki, zostawiliśmy jacht zamknięty, przy pustym pomoście jakiegoś pola namiotowego i udaliśmy się do Siemczyna. Z ciekawostek, które rzuciły nam się w oczy, można wymienić pałac, który nie był jeszcze w ruinie, ale miał ku temu wyraźne skłonności. W Wikipedii przeczytałem, że była to rodowa rezydencja rodu von Goltz, który w okresie potopu szwedzkiego, stanął po stronie króla polskiego.\nNie było dostępu do pałacu. Na zamkniętej bramie wisiała tabliczka oznajmiająca, że jest to teren prywatny i wstęp jest wzbroniony. Uszanowaliśmy wolę właściciela. Teraz podobno pałac wyremontowano a w jego wnętrzach znajduje się hotel i sala bankietowa. Kolejna ruina uratowana przez prywatnego inwestora. Brawo!\nWróciliśmy na jacht. W drodze powrotnej z Siemczyna mijaliśmy dwie wyspy. Jedna z nich wydała nam się dobra do lądowania. Była to wyspa Polelum, nieopodal większej - Lelum. Nocleg przy niej byłby może i fajnym przeżyciem, gdyby nie sterta śmieci, ułożona na samym środku wyspy, w miejscu po ognisku. Jacyś mało wrażliwi ekologicznie wodniacy zostawili tu bezmyślnie "pamiątkę" po swoim pobycie... Było nam przykro i zwyczajnie wstyd. Zostaliśmy jednak w tym miejscu na noc. Rano spróbowałem połowić ryby. Złowiłem chyba cztery okonie i jedną płotkę. Trochę mało jak na kolację, ale Ula przyrządziła je, żeby się nie zmarnowały. Posłużyły jako zakąska do piwa.\nKoło południa przemieściliśmy się do zatoki Rękawickiej. Poprzednim razem, nie spenetrowaliśmy dokładnie tych pięknych zatok. Nadrabialiśmy więc obecnie te braki. Dopłynęliśmy do ośrodka wypoczynkowego, znajdującego się na samym końcu tej zatoki. Ośrodek miał swojską nazwę "Wojak". Porządne pomosty kusiły, żeby przybić. W ośrodku odbywała się jakaś impreza zamknięta. Nieznane nam bliżej zgromadzenie religijne miało tam swoje warsztaty, lub inne zajęcia, których nie potrafię nazwać. Jednak nie wszyscy tu obecni oddawali się praktykom religijnym. Spora grupa ludzi, każdego dnia wypływała łódkami na ryby. Minęliśmy chyba ze trzy takie ekipy. Po skorzystaniu z oferty kantyny ( obiad był naprawdę bardzo smaczny) wróciliśmy na wodę. Stanęliśmy przy cypelku, wchodzącym w jezioro, tuż, przy wejściu w zatokę. Był tu wysoki brzeg, w sam raz, by nie musieć korzystać z trapu. Wychodziło się wprost z dziobu na skarpę. Nieopodal, w lesie rosły maliny. W tym czasie właśnie dojrzewały. Poletko było spore, nazbieraliśmy więc ich tyle, że wystarczyło na wspaniały deser. Ula, będąc zapobiegliwą gospodynią, postanowiła też zrobić jakieś przetwory na zimę. Skorzystaliśmy więc z tego obfitującego w słodkie maliny poletka.\nKolejny dzień przyniósł obfite opady deszczu. Zrobiło się bardzo zimno. Koniec czerwca, a tu temperatury w dzień, oscylujące wokół cyfry 5, a nocą zbliżające się do 1-2. Rano wstaliśmy i po wyjściu do kokpitu, zauważyliśmy, że przy oddychaniu, pojawia się para, ulatująca z ust. Brrr! W dodatku ta zawieszona w powietrzu, niczym mgła wilgoć. Kapuśniaczek siejący z nisko przepływających, ciężkich chmur, sprawiał wrażenie kolejnej apokalipsy. Mimo wszystko, postawiliśmy żagle i popłynęliśmy na eksplorację kolejnej zatoki, zwanej Harcerską. Nie miałem rękawiczek, zresztą i tak by się na nic nie przydały, bo w ciągu kilku minut byłyby mokre. ręce zmarzły mi do tego stopnia, że nie mogłem rozprostować palców zaciśniętych na rumplu. Po może dwóch godzinach żeglowania, wróciliśmy zziębnięci na miejsce naszego poprzedniego, wygodnego cumowania. Nastawiliśmy wodę na herbatę, która rozgrzała nas od wewnątrz, a rozgrzany czajnik, wnętrze kabiny.\nPod wieczór wracali z połowów panowie, których mijaliśmy rano. Zapytali, czy nie chcemy trochę ryb, bo ich żony mają już i ich i ryb dosyć. Z chęcią przystaliśmy na tę propozycję. Ula wyjęła miseczkę, w której zazwyczaj robi sałatki, ale panowie gromko się zaśmiali i spytali, czy nie ma czegoś większego. Miała. To była miska do mycia się. Duża miska. Wrzucili tam zawartość dwóch siatek, wypełniając miskę po brzegi. Były tam ulubione Uli okonie, wzdręgi i płocie. Nie, nie losowaliśmy, kto oczyści ryby. Ta czynność przypadła mnie w udziale. Zmokłem, bo czyszczenie zajęło mi trochę czasu, za to nazajutrz i przez kilka kolejnych dni żywiliśmy się darami natury. Rybami, grzybami (rosły tu obficie kurki) i malinami.\nDrawsko. Żywimy się darami natury.\nNastępnego dnia, mimo utrzymującej się niepogody, popłynęliśmy do Starego Drawska. Należało uzupełnić zapasy żywności. Wstąpiliśmy też do wędzarni, po sielawę, mimo, że w łodzi mieliśmy dużo innych ryb, już nawet usmażonych.\nUla zadeklarowała, że chętnie napije się jakiegoś słodkiego likieru, bo w tej zimnicy musi się czymś ogrzać. Kupiliśmy. Po powrocie na stare miejsce, znów zagotowałem wodę w czajniku, który działał jak kaloryfer, podwyższając temperaturę we wnętrzu łodzi. Na dodatek stwierdziliśmy, że przecieka forluk, grożąc zalaniem naszych posłań. Wykorzystałem w celu zabezpieczenia przed tym efektem wożony przez siebie uniwersalny tent, oddając deszczowi we władanie kokpit.\nTak minęły kolejne dwa dni. Siedzieliśmy w kabinie, bo było to jedyne miejsce w którym dało się wytrzymać. Utrzymujące się opady i niska temperatura, spowodowały, że przestaliśmy pływać po jeziorze, a Ula przebąkiwała coś o wcześniejszym zakończeniu czarteru. Rozumiałem jej obawy. Na przełomie roku, moja żona przeszła już piąte! porażenie nerwu twarzowego. Kto to przebył, wie, jaka to przykra dolegliwość. Na skutek działania zmutowanego wirusa wietrznej ospy ( coś jak półpasiec), zaatakowana połowa twarzy wygląda, jakby właśnie przeszedł ktoś udar mózgu. Ula miała niedziałającą lewą połowę twarzy. Przeszła skomplikowany proces leczenia i rehabilitacji, toteż bała się nawrotu choroby. Rankiem kolejnego dnia, orzekła, że godziła się na urlop, a nie na obóz przetrwania, więc postuluje, by zakończyć tę przygodę i wracać do domu, który można nagrzać, paląc w kotłowni. W radiu nie wróżyli poprawy pogody w ciągu najbliższych kilku dni, więc przystałem na propozycję żony. Zadzwoniłem do Pana Jerzego, powiadamiając go o naszej decyzji. Ten najpierw przestraszył się, że będziemy chcieli zwrotu pieniędzy, ale dowiedziawszy się, że rozumiemy, że nie miał wpływu na pogodę, więc nie mamy wobec niego żadnych roszczeń, przysłał o umówionej porze na przystań swojego syna, który, bez zbędnych ceregieli zwrócił nam kaucję i nie obejrzawszy nawet łodzi, podpisał protokół zwrotu.\nTak skończyła się nasza przygoda z czarterem na Drawsku i czarterami w ogóle.\nOdtąd korzystaliśmy tylko z okazji stwarzanej przez grono kolegów. Pływaliśmy wyłącznie okazjonalnie, co będzie tematem najbliższego postu.\nWygodnym baksztagiem~09 Powrót z Soliny\nPosted on 07:27:00 by Przywod with No comments\nPogłoska o tym, że na Solinie nie ma komarów jest prawdziwa. Przez cały nasz tam pobyt widzieliśmy tylko dwa, mimo, że nie chroniliśmy się przed nimi w żaden sposób.\nPobyt na Solinie miał się ku końcowi. Wnętrzem łodzi zajęli się Ula i Marek. Marta przygotowywała śniadanie, ja szybko uwinąłem się z pracami pokładowymi. Mogłem więc w poczuciu dobrze spełnionego obowiązku, oddać się planowaniu drogi powrotnej.\nOstatni ranek na Solinie.\nPomyślałem, że dobrze by było wykorzystać nasze obecne położenie, żeby zobaczyć rezydencje znamienitych, polskich, magnackich rodów Krasickich - Krasiczyn i Lubomirskich i Potockich - Łańcut.\nPrzy powszechnej aprobacie załogi, natychmiast po zdaniu jachtu, wyruszyliśmy w drogę. Skierowaliśmy się w kierunku Ustrzyk Dolnych, by przez Krościenko (przejście graniczne z Ukrainą) dojechać do drogi Sanok - Przemyśl. Pojechaliśmy na wschód, by na kilkanaście kilometrów przed Przemyślem osiągnąć nasz pierwszy cel - zamek w Krasiczynie. Niestety, z powodu remontu, wnętrze tej wspaniałej renesansowej rezydencji Krasickich, nie było dostępne. Zadowoliliśmy się więc z konieczności zwiedzaniem rozległego parku i oglądaniem samego zamku z zewnątrz. Obok przepływał San.\nPięknie położona w okalającym parku rezydencja.\nObraz przedstawiający zamek w Krasiczynie.\nKiedy tak sobie zwiedzaliśmy park, dotarliśmy do miejsca, gdzie miał rozstawione sztalugi, pewien malarz. Malował okolicę. Wiele jego prac wywieszonych było na okalających to miejsce krzewach. Jeden z obrazów przypadł Uli i mnie do gustu. Zagadnęliśmy malarza o możliwość zakupu jego dzieła. Okazało się, że artysta pochodzi zza wschodniej granicy i upodobał sobie Krasiczyn, jako miejsce pracy, a wszystkie wystawione obrazy można kupić. Pan nazywał się E. Cebrynskij - wynika z podpisu na obrazie.(zdjęcie - poniżej)\nDokonaliśmy zakupu. Zapoczątkował on naszą nową tradycję nabywania (najchętniej, tak jak tu, od malarzy) na każdym naszym wyjeździe - obrazu. Ponieważ oboje jesteśmy wodniakami, uznaliśmy, że motywem przewijającym się na kupowanych obrazach powinna być woda. Pomysł ten przekuliśmy w czyn i odtąd, kiedy tylko to możliwe, kupujemy prace artystów, w miejscach, które odwiedzamy. Wprawdzie nie przedstawiają one jakiejś wielkiej wartości materialnej, ale dla nas są bardzo drogimi pamiątkami, które zdobiąc ściany naszego salonu, jednocześnie przypominają nam szczęśliwe chwile spędzone na peregrynacjach.\nZadowoleni (nie do końca, bo przecież nie widzieliśmy wnętrza zamku), wsiedliśmy do auta i przez Przemyśl, gdzie na chwilę też wyszliśmy do miasta, pojechaliśmy do Łańcuta. Oszałamiająca budowla, położona w równie oszałamiającym parku. Pałac zrobił na nas kolosalne wrażenie. Zaraz też dowiedzieliśmy się jak można go zwiedzić. Okazało się, że najlepiej z przewodnikiem, a można go zamówić indywidualnie, lub grupowo. Dołączyło się do nas przypadkowo spotkane małżeństwo, z dwójką nastoletnich dzieci i w tak w osiem osób udaliśmy się na zwiedzanie.\nŁańcut. Zamek od frontu.\nCzegóż tam nie było! Ochom i achom nie było końca. Bogato wyposażone wnętrza pałacu wzbudzały nasz niekłamany podziw. Pięknie utrzymane, drogocenne meble, piece kaflowe, rzeźby, obrazy, ba! całe galerie! nawet teatr pałacowy, zachowany tak, że mogliby wejść doń aktorzy i grać swoje role. Piękna sala balowa, przekształcona w salę koncertową. To stąd, dzięki nieodżałowanemu Bogusławowi Kaczyńskiemu, znanemu krytykowi muzycznemu, wielbicielowi muzyki operowej i poważnej, mogliśmy oglądać telewizyjne transmisje niejednego koncertu. Potem była oranżeria i bogato wyposażona wozownia. Także park wywarł na nas duże wrażenie.\nSkrzydło z łącznikiem do oranżerii\nfontanna przed oranżerią.\nSpędziliśmy na zwiedzaniu resztę dnia. Należało postarać się o nocleg.\nMarta bardzo chciała spać w zamku. Były tam pokoje hotelowe, ale niestety, wszystkie miejsca były już zajęte. Musieliśmy się zatem zadowolić jakimś pensjonatem w mieście. Marta była niepocieszona. Chciała choć przez chwilę poczuć się jak wielka dama, śpiąca w wielkim pałacu, a tu taki zawód...\nNazajutrz, po śniadaniu ruszyliśmy w drogę. Trzeba pamiętać, że wprawdzie ruch samochodowy był wówczas nieco mniejszy niż obecnie, ale też i drogi były w dużo gorszym stanie. Nie było autostrady A4, którą z całą pewnością wybralibyśmy, jako najszybszą drogę do domu, ale skoro jej nie było, pojechaliśmy przez Kielce. Bardzo nam się podobała organizacja ruchu w tym mieście. Dzięki świetnemu oznakowaniu, jechaliśmy jak po sznurku. Koło Kielc jest jeszcze jedna wspaniała atrakcja: Zamek w Chęcinach. Nie omieszkaliśmy i tej rezydencji królewskiej, przecież, odwiedzić.\nChęciny. Ruiny zamku królewskiego.\nZ baszty rozciągają się piękne widoki.\nBogatsi o nowe wrażenia, kontynuowaliśmy podróż. Pogoda się zepsuła. Zaczął padać deszcz. Wytłoczone przez tiry koleiny, stały się potokami spływającymi wodą. Ciężka była jazda. Ula widać dodatkowo się zestresowała, bo odezwała się u niej przypadłość w postaci migreny. Zrazu ból był niewielki, ale gdzieś w okolicy Sulejowa stał się nie do zniesienia. Rozumiejąc powagę sytuacji, zaczęliśmy gorączkowo poszukiwać jakiegoś miejsca na nocleg. Przy drodze zauważyliśmy tablicę z napisem hotel (i tu jakaś nazwa włoskiej miejscowości). Skręciliśmy. Znów, jak po sznurku, zostaliśmy doprowadzeni do dużego wprawdzie, ale domku, no może willi. Na fasadzie wywieszono duży szyld z napisem Hotel (i tu znów ta nazwa włoskiej miejscowości). Warunki i ceny były do zaakceptowania, więc skorzystaliśmy. Ula dostała zastrzyk przeciwbólowy i natychmiast poszła spać, my wyszliśmy do pobliskiego klubu, gdzie zamówiliśmy jakąś pizzę i bezalkoholowe piwo. Wymienialiśmy się wrażeniami minionego dnia do zmroku. Kiedy wróciliśmy, wślizgnąłem się po cichu, żeby nie zbudzić Uli do łóżka i ekspresowo zasnąłem. Na szczęście rano, Ula obudziła się zdrowa. Mogliśmy więc po śniadaniu jechać dalej. Ten dzień poświęciliśmy stricte na podróż. Nie było już żadnego zwiedzania. Musieliśmy przecież nazajutrz stawić się w pracy.\nPodsumowując: Wyjazd na Solinę należy uznać za bardzo udany. Niestety, jak się potem okazało, był to nasz ostatni wspólny czarter. Wprawdzie z Ulą jeszcze raz wynajęliśmy łódź na Drawsku, ale o tym opowiem już innym razem.\nWygodnym baksztagiem~08 Solina\nPosted on 20:50:00 by Przywod with No comments\nKtoś nam powiedział, że na Solinie nie ma komarów. Wprawdzie w innych regionach, na wodzie te bestie nie dają się tak bardzo we znaki, ale już na brzegu - owszem. Postanowiliśmy więc sprawdzić tę wiadomość podawaną przez żeglarzy pocztą "pantoflową". Uzgodniliśmy, że kolejny urlop spędzimy na tym właśnie jeziorze. Znów poszły w ruch "Żagle", gdzie zamieszczano wiele ogłoszeń dotyczących czarterów. Znalazłem. Ośrodek w Teleśnicy Oszwarowej oferował do czarteru kompletnie wyposażone jachty, w tym znaną nam już z Augustowa Sportinę 595. Umowa, jak zawsze przyszła pocztą, i jak zawsze musieliśmy wpłacić jakąś zaliczkę, po spełnieniu tych formalności jacht był zarezerwowany.\nJak zwykle pod koniec czerwca ruszyliśmy w podróż. Po drodze zahaczyliśmy o Sandomierz, bowiem w tym mieście Ula i Marek mają rodzinę, którą i ja bardzo polubiłem. Chętnie zatem odwiedziliśmy ich po drodze, zostając na nocleg.\nDroga na przystań w Teleśnicy Oszwarowej, po zjeździe z drogi głównej, to droga przez mękę. Wyboisty, mocno zniszczony asfalt, potem powybijana droga gruntowa. Myśleliśmy, że zbłądziliśmy, ale za chwilę okazało się, że jednak trafiliśmy tu, gdzie trzeba. Sympatyczna pani wydała nam jacht. Zwykle sprawdzam wszystkie najważniejsze elementy wyposażenia. Postawiłem więc grota, siedzę na burcie, a tu bom wisi na wysokości mojego łokcia. Dano nam niewłaściwe żagle. Pani z przeprosinami zmieniła takielunek i ruszyliśmy w drogę. wiało bardzo słabo, więc poruszaliśmy się trzy pluje na godzinę, kontemplując przy tym przecudne otoczenie. Jezioro Solińskie, jest bowiem jeziorem zalewowym, powstałym na skutek wybudowania w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku, największej w Polsce zapory wodnej na rzece San, w Solinie. Koryto Sanu oraz wpadającego doń potoku Czarnego, a także rzeki Solinki pogłębiły się, tworząc przepiękny krajobraz. Na dole kręte brzegi jeziora, z wyspami i licznymi zatokami, na górze, zalesione wzgórza, schodzące wprost do wody. Nieliczne miejscowości rozsiane przy brzegach, stanowiły doskonały cel wędrówek.\nNagle rozpętała się nad nami burza. Gwałtowna, niczym nie zapowiedziana. Przybiliśmy do brzegu i schowani w kabinie czekaliśmy, aż pioruny i towarzysząca im ulewa, ustaną.\nNiestety i tym razem zanotowaliśmy straty. Okazało się, że wybrana przez nas na przechowywanie żywności szuflada pod kokpitem, po rzęsistej ulewie, jest pełna wody. Po gruntownych oględzinach stwierdziłem, że uchwyt talii (zamocowanie jej dolnego zblocza) znajdujące się mniej więcej w centralnej części podłogi kokpitu, było luźne i tak prawdę mówiąc trzymało się "na słowo honoru". Wybraliśmy wodę z szuflady i popłynęliśmy dalej z mocnym postanowieniem naprawienia tej usterki. Sprawdziłem przy tym, czy mam w reperaturce potrzebne narzędzia i materiały. Miałem. Dopłynęliśmy do wyspy o nazwie Skalista. Na wyspie tej rezyduje gospodarz. Poszliśmy więc z Markiem spytać, czy wolno nam będzie przenocować przy jej brzegu. Otworzył nam pan, nieco zdziwiony naszą wizytą, ale widać było, że docenił nasz gest. Pozwolił, ale zaznaczył przy tym, że mamy używać saperki, bo, jak się wyraził, nie chce, żeby na jego wyspie były zasrane, jak na Mazurach brzegi. Widać niechlubna sława zanieczyszczania brzegów mazurskich jezior, dotarła też i tu...\nPogoda się ustabilizowała. Zrobiło się bardzo ładnie. W pierwszej kolejności naprawiłem uszkodzony uchwyt talii. Zajęło mi to sporo czasu. Reszta załogi zajęła się poprawkami w ształowaniu i urządzaniem naszego tymczasowego "domku" na najbliższe dwa tygodnie. Skończyliśmy, kiedy zaczęło się ściemniać. Zmęczeni podróżą i wydarzeniami dnia, legliśmy na spoczynek.\nRanek wstał bardzo piękny. Zauważyliśmy różnicę czasu. Niby ten sam, co u nas, ale widać było, że słońce wstaje tu wcześniej i zachodzi, też wcześniej. Trzeba było się przestawić. Wypłynęliśmy w stronę zapory. Podziwialiśmy okalające jezioro wzgórza: Kiczera, wysoki Horb i Horodek, także, już nieco oddalone, Werlas, które jakby spływały zielonymi drzewami ku wodzie. stanowi to wyjątkowo piękny widok.\nWreszcie dotarliśmy do ośrodka "Jawor" znanego mnie i Uli z naszego wcześniejszego tu pobytu. Zmienił się nie do poznania. Pełna kiczu komercja. Skorzystaliśmy z jakiegoś fastfooda, z toalety i oddaliliśmy się czym prędzej, bo nie bardzo nam się podobała taka atmosfera.\nPowstało pytanie: Gdzie teraz? Były dwie odnogi, ta w prawo, do Wołkowyi i ta w lewo do ujścia Sanu i potoku Czarnego. Postanowiliśmy popłynąć w lewo. Pod wieczór dotarliśmy za wyspę na której nocowaliśmy poprzedniej nocy. Tuż za tą wyspą, wcina się w ląd głęboka zatoka, zwana Karpiową. Znaleźliśmy przy niej dogodne miejsce na nocleg i na łowienie ryb, czego stanowczo domagał się szwagier.\nPostój w zatoce Karpiowej\nStanęliśmy rufą do wyjścia, pamiętając wszakże, że jezioro solińskie jest jeziorem zalewowym i poziom wody może się tu zmienić z godziny na godzinę w dowolnym kierunku. Najbardziej obawialiśmy się obniżenia tafli wody, bo groziło to utknięciem w jednym miejscu, aż do ponownego podniesienia się jej poziomu. Kontrolowaliśmy więc jej stan, przez wbicie patyka w miejscu, gdzie woda przechodziła w suchy ląd i obserwowaliśmy tendencję. Była spadkowa. Na noc wysunęliśmy się trochę na kotwicy. Marek, jak zwykle udał się w wybrane przez siebie miejsce na ryby. Pozostali zajęli się ulubioną rozrywką, grą w kości.\nJak już wcześniej opisywałem, miałem w zwyczaju wyrzucać z łodzi jedną wędkę. Była to gruntówka (bardzo prymitywne urządzenie - krótkie wędzisko z kołowrotkiem, na którym nawinięta była zwykła nylonowa żyłka). Na końcówce był haczyk a przedtem ograniczony specjalnymi stoperami, przesuwający się na długości około 80 cm, ciężarek ołowiany. Nic więcej. Szczytówka była bardzo wrażliwa. Hałasowała przy najmniejszym ruchu, toteż zawsze wiedziałem kiedy następuje branie. Nie przejmowałem się przy tym zanadto, czy cokolwiek złapię, a jeśli już, to co to będzie. Zupełnie inaczej traktował to Marek, który celebrował każde swoje wyjście na ryby.\nTego wieczoru, jak zwykle Marek wybrał się łowić, a my postanowiliśmy pograć w kości. Rzuciłem więc (nawet nie wychodząc na dek, tylko wychylając się przez forluk) wędkę z przynętą w postaci rosówki. Założyłem (na wszelki wypadek) pętelkę z juzingu, przytrzymującą wędkę w razie, gdyby próbowała ją wciągnąć do wody jakaś większa ryba. i zasiadłem z dziewczynami do gry w kości, sącząc przy tym drobnymi łykami świetnie zaparzoną herbatkę. Gra w kości pomykała, gdy nagle zatrzepotała szczytówka. Wychyliłem się więc przez forluk i zaciąłem. Była ryba, i to dość spora. Wyciągnąłem ważącego może ze czterdzieści deko klenia. Włożyłem go do siatki, założyłem kolejną rosówkę i wrzuciłem w to samo miejsce. Wróciłem do gry w kości. Graliśmy tak ze trzy godziny. W tym czasie złowiłem dziesięć podobnych kleni, przy czym dwa mi uciekły, policzkując mnie przy tym ogonami. Osiem sztuk ryb o wadze trzydziestu, czterdziestu dekagramów każda, to spore osiągnięcie. Biorąc pod uwagę fakt, że w zasadzie, to wcale nie łowiłem, ale grałem w kości, to naprawdę imponujący wynik.\nSzwagier wrócił około godziny 23.00 z pełną siatką ryb. Były w niej uklejki, płocie, krąpie i jeden kleń ważący mniej więcej dwadzieścia pięć dekagramów. Podał mi siatkę gestem zwycięscy. Ja mu na to spokojnie, bez emocji, pokazałem swój "urobek". Dobrze, że było ciemno, bo zapewne zobaczyłbym bladość oblicza szwagra. W tej kwestii, Marek był zawsze zazdrosny, a to jedyna dziedzina, która, jak to się potocznie mówi, mnie zwisała. Łowiłem, jak były sprzyjające warunki i nigdy się do tego specjalnie nie przygotowywałem, jak też nie przywiązywałem żadnej wagi do celebrowania tej czynności. Można powiedzieć, że robiłem to od niechcenia, osiągając przy tym niekiedy imponujące wyniki, wywołujące u mojego szwagra uczucie zazdrości. Tak było i tym razem.\nCałe szczęście, że wysunęliśmy się jeszcze bardziej na kotwicy, bo w nocy zeszła woda o jakieś pół metra. Rano staliśmy tak, jakbyśmy wcale się stąd nie ruszali, rufą do brzegu.\nWoziliśmy ze sobą taki mały, walizkowy grill. Złowione ryby musiały być zagospodarowane, toteż postanowiliśmy je na nim przyrządzić.\nGrillujemy: nie tylko ryby...\nUla, jako nasz naczelny kuk, zajęła się tą sprawą. Niestety, w Bieszczadach pogoda jest zmienna i bardzo niestabilna. W trakcie grillowania zaczęło lać. Na szczęście usłużny brat posłużył jej parasolem.\nkoniec grillowania, już w deszczu.\nWieczorem przezornie wysunęliśmy się też na kotwicy, ale rankiem następnego dnia, woda przybrała i dzieliła nas od brzegu odległość kilku metrów, a nasz śledź trzymający cumę rufową, znajdował się już pod wodą. Na szczęście około 10.00 pogoda się poprawiła i mogliśmy wypłynąć. Popłynęliśmy w kierunku ujścia Sanu. Po drodze mijaliśmy fajnie nazwane zatoki: Viktoriniego (Włocha, który upodobał sobie jezioro i zbudował tu swoje siedlisko nad zatoką, której nadano nazwę od jego nazwiska - mieliśmy przyjemność poznać osobiście tego pana), zatoka Suchego Drzewa, Węża, Baranich rogów. Wreszcie stanęliśmy w ośrodku LOK w miejscowości Chrewt.\nPostój w ośrodku LOK w ujściu Czarnego.\nPiękne miejsce i ludzie sprawujący funkcje w tym ośrodku, bardzo mili. Następny dzień. Przenieśliśmy się, mijając "przystań szeryfa" nieco dalej w kierunku odnogi Sanu. Miejsce dzikie, przy brzegu jakiejś łąki. Rzuciłem tu, jak zwykle swoją wędkę. Coś dużego na nią wzięło, bo usłyszałem straszne telepania szczytówką. Kiedy wynurzyłem się z forluku, żeby zaciąć, stwierdziłem, że żyłka ze środka jeziora, przemieściła się pod brzeg. Haczyk został odcięty. To coś musiało mieć zęby. Może to miejscowy potwór (wzorujący się na Nessi?)\nRano podjęliśmy decyzję, że przemieścimy się na powrót do zatoki Karpiowej, a następnie popłyniemy w drugą odnogę, do Wołkowyi. Tak też uczynilśmy. Podróż była całkiem miła, zważywszy, że towarzyszyły nam inne żaglówki. Nastał bowiem weekend. Zjechali tu Rzeszowiacy i Krakowianie, by spędzić na wodzie wolny czas. Choć preferowaliśmy zawsze ciszę i spokój, niekiedy fajnie jest obcować z innymi żeglarzami. Minęliśmy zatłoczoną wyspę Energetyków koło Polańczyka i popłynęliśmy dalej, aż do Wołkowyi.\nWiedziałem, że udając się w Bieszczady, należy zaopatrzyć się w solidne buty gumowe. Padające tu często ulewne deszcze, rozmywają w mig ciężką, gliniastą ziemię, po której nie da się chodzić w normalnym obuwiu. Dobrze, że byliśmy tak zaopatrzeni. Niski stan wody spowodował, że do miejscowości, nagle zrobiło się daleko. Trzeba było przejść spory kawałek po dnie jeziora. Sama miejscowość, to zabita deskami wieś, gdzie funkcjonował jakiś sklepik i bar, ale ten był czynny dopiero w sezonie, który właśnie miał się zacząć. Wróciliśmy zaopatrzeni w wiktuały i odbiliśmy od nadzwyczaj niegościnnego (właśnie z powodu niskiego stanu wody) brzegu. Popłynęliśmy do nieodległej zatoki Wisielca (ach, te tutejsze nazwy!), gdzie brzeg był wystarczająco stromy, byśmy nie musieli się obawiać, że nazajutrz obudzimy się w jachcie, osiadającym na plaży. Ranek był wietrzny. Postawiliśmy więc tylko foka i ruszyliśmy w kierunku Polańczyka. Dotarliśmy tam w dwie godziny, ale złapała nas ulewa. Byliśmy na to przygotowani. Mieliśmy na sobie stroje przeciwdeszczowe. Na szczęście było ciepło.\nPrzybiliśmy do wolnego miejsca przy pomoście w marinie Polańczyk z zamiarem uzupełnienia zapasów, szybkiego, pobieżnego zwidzenia miejscowości i wypłynięcia dalej. Poszedłem do widocznej z powodu znacznego wyniesienia nad poziom innych budynków, oszklonej bosmanki, by zgłosić nasz krótki pobyt i zapytać o ewentualną odpłatność. Bosman, jak zwykle bardzo miły człowiek (zastanawiam się czemu bosmani wszystkich marin są zazwyczaj takimi miłymi i otwartymi ludźmi, czyżby byli specjalnie dobierani do tej funkcji?) stanowczo zaoponował przeciwko naszym zamiarom. Stwierdził bardzo grzecznie, ale stanowczo, że jest to miejsce rezydenta, który wypłynął na jezioro i w każdej chwili może wrócić. Zebrałem się na żart. Powiedziałem:\n- Panie bosman. Widzisz tego faceta w niebieskiej kurtce z kapturem?\n- Tego nieogolonego wielkoluda? spytał bosman.\n- Tak, o tego chodzi. To mój szwagier!\n- O! to przepraszam, odrzekł bosman udając przestraszonego.\n- możecie stać tu najwyżej dwie godziny. Jak przypłynie rezydent, postawimy go przy waszym jachcie, a potem przestawimy na miejsce.\nTak więc "załatwiłem" chwilowe cumowanie przy pomoście, "strasząc" bosmana Markiem. Kiedy wróciłem i opowiedziałem tę historyjkę pozostałym członkom załogi, trochę się uśmiali, ale Marek wrócił na jacht, żeby się ogolić.\nKiedy wróciliśmy z Polańczyka, właściciela miejsca przy pomoście jeszcze nie było, ale kiedy odbiliśmy, zjawił się. Minęliśmy się jakieś sto metrów od przystani. To się nazywa mieć szczęście!\nStanęliśmy przy półwyspie Werlas. Była tu dobra do kąpieli plaża. Inni żeglarze też korzystali z tego miejsca.\nBędzie padać, czy nie?\n.. e, chyba nie. Wykapię się.\nJestem pewien. Wykąpię się!\nTrochę zimna ta woda!\nFajnie, że się zdecydowałem - wykrzykiwał Marek!\nWieczór wygonił naszych towarzyszy. My zostaliśmy. Rano jeszcze raz popłynęliśmy do przystani Jawor. Weszliśmy na zaporę, z której można zaobserwować ławicę ogromnych ryb, pływających w przejrzystej wodzie. Pływają tu bezpiecznie, bo obowiązuje zakaz łowienia z zapory. Znów poszliśmy na camping i usłyszawszy "Zielone wzgórza nad Soliną", zobaczywszy kiczowate kartki okolicznościowe z zielonymi damskimi biustami z nadrukiem: " Pozdrowienia z zielonych wzgórz nad Soliną" i wiele innych tandetnych pamiątek, z niesmakiem oddaliliśmy się z tego miejsca. Wróciliśmy na sprawdzone miejsce nad zatoką Karpiową. Niestety, nasze stanowisko było już zajęte. Marek był niepocieszony, ale ja starałem się mu wyperswadować, że miejsce nie jest ważne. Ważne jest nastawienie. Zrobiliśmy tak, jak kiedyś na Jezioraku. Zdjęliśmy achtersztag i łowiliśmy z rufy, zresztą z marnymi wynikami.\nRano przepłynęliśmy na drugą stronę zatoki, na pagajach. Nasze dawne miejsce zwolniło się. Potrzebne nam było do uporządkowania łodzi i przygotowania jej do zdania. Rano wróciliśmy do Teleśnicy Oszwarowej. Miła pani, która wydawała nam łódź, nie szczędziła nam komplementów za stan oddawanego jachtu. Nie powiem, było nam miło.\nPosted on 21:02:00 by Przywod with No comments\nCzas wiosenny nastraja bardzo optymistycznie, a kiedy wreszcie zakwitną drzewa...\nAutorką zdjęcia jest Julia Loziuk\nWygodnym baksztagiem~07 Znów Jeziorak cz.II\nPosted on 12:05:00 by Przywod with No comments\nW Matytach, jak zawsze po zakończeniu etapu, przeglądałem materiały, planując kolejny. Z mapy wynikało, że wyspa Czaplak, oblana jest od strony północnej dość szerokim pasem wody o głębokości około 2,5 metra. Pomyślałem więc, że skoro wieje wygodny, baksztagowy wiatr, wykorzystam go na niestandardowe opłyniecie wyspy od strony północnej. Wpłynęliśmy więc w zatokę i skierowaliśmy się na przesmyk. Spoglądamy tu i tam, ale nigdzie nie widać wody. wszędzie zarośnięte trzcinami. Wreszcie, kiedy podeszliśmy blisko, ukazała się naszym oczom wąska przerwa w zwartym szpalerze zarośli. Weszliśmy w nią i popychani korzystnym wiatrem doszliśmy mniej więcej do połowy przesmyku, kiedy ten się spłycił tak, że stanęliśmy na mieczu. trzciny objęły z obu stron kadłub łodzi i chwiejąc się drwiły z nas. Wybrałem miecz do 1/4. wiatr naciskał na żagle, jacht ruszył z wolna, by za chwilę nabrać rozpędu. Czuliśmy się trochę, jak na amerykańskiej, płaskodennej łodzi napędzanej śmigłem u ujścia Misisipi. Nagle pas trzcin się skończył i naszym oczom ukazała się szeroka przestrzeń jeziora i "nasza" wysepka, która dostarczyła nam w poprzednim rejsie tylu wrażeń. Przybiliśmy w innym niż wówczas miejscu, ale szwagier naciskał, żeby stanąć tam, gdzie staliśmy poprzednio. Zaraz też zarzucił wędkę, licząc, że i tym razem weźmie na nią węgorz. Nie wziął, ale brały inne ryby. On łowił, ja zrobiłem sobie maraton pływacki wokół wyspy. Po kilkunastu okrążeniach , znudzony, wyszedłem na brzeg. W nieodległej wsi Rudnia odbywała się chyba jakaś zabawa ludowa. Słychać było muzykę i popiskiwania dziewczyn. Wieczór był ciepły i bardzo malowniczy. W sam raz na ognisko. Nazajutrz popłynęliśmy do Siemian, gdzie po zrobieniu aprowizacji, udaliśmy się w dalszą podróż. Naszym zamiarem było zatrzymanie się u wlotu do Kanału Iławskiego, a celem była pochylnia Buczyniec na Kanale Elbląskim.\nPłyniemy sobie i widzimy już mostek nad drogą między jeziorem Jeziorak i Dauby. To już początek kanału. Znajdujemy ładnie wyglądające miejsce po prawej stronie, tak żeby do wejścia w kanał było blisko. Podchodzimy do brzegu. Fok zrzucony, grot zrzucony. Idę na inercji. Marek przygotowuje się do zejścia na ląd i do cumowania. W tym celu zawinął nogawki do kolan (na Jezioraku, woda na brzegu jest daleko płytka), wziął w zęby koniec cumy i jakieś trzy metry od brzegu wyskoczył do wody. Nie widzę Marka! Nagle wynurzył się calusieńki mokry i mówi: Tu było trochę głębiej niż zwykle! Dopłynął do brzegu i wypuścił mnie na cumie, bym mógł rzucić kotwicę. Zacumowaliśmy dziobem do trawiastej, niskiej skarpy (o wysokości, może pół metra nad lustrem wody). Zdjęliśmy achtersztag, by swobodnie operować na rufie wędkami. Zaraz zdjąłem też z pantografu silnik, by kolejny już raz wyczyścić zatkaną dyszę w gaźniku. Wszyscy byli wówczas w kabinie. Niosę więc rzeczony silnik i przekładam przez kosz dziobowy, opierając o trawę przy dziobie spodziną. Nagle dziób się unosi. Wszyscy postanowili wyjść do kokpitu. Nie opuściłem silnika. Chwyciłem go za korek wlewu dwoma palcami i wisząc na pachwinach na koszu dziobowym drę się: Ratunku, pomóżcie! Zaraz upuszczę silnik! Musiałem wyglądać tak z wypiętą pupą bardzo pociesznie, bo wybuchła salwa śmiechu, a pomocy wciąż nie otrzymywałem. Wreszcie ktoś litościwie mi pomógł. Zabrał ode mnie silnik i mogłem opaść swobodnie na ręce, potem przekoziołkować i stanąć na nogi. Ta sytuacja, gdyby była sfilmowana, mogła śmiało brać udział w programie Drozdy, " Śmiechu Warte", gdzie prezentowano różne śmieszne filmiki.\nSilnik przejrzałem, dysze przedmuchane. Powiesiłem go ponownie na pantografie i zarządziłem generalne porządki na łodzi. Marek miał akurat dyżur, więc zabrał się do roboty. Ula w tym czasie otworzyła na całą szerokość forluk i czytała sobie książkę w kabinie dziobowej. Marek nabrał calusieńkie wiadro wody i chlusnął na dek, sądząc, że forluk jest zamknięty. Nagle dał się słyszeć okropny wrzask. To zmoczona wodą Ula wrzeszczała w niebogłosy. Nasze śpiwory, poduszki, wszystko zostało zmoczone. Mimo wszystko ryczałem ze śmiechu, bo żaden scenarzysta nie wymyśliłby takiej kumulacji zdarzeń. Na szczęście pogoda była dobra, więc po generalnym sprzątaniu, było generalne suszenie.\nWyszliśmy z Ulą na spacer, zostawiając Marka z żoną samych. Poszliśmy do wsi Urowo, Droga wiodła przez porębę bukowego lasu. Natknęliśmy się na wysyp bukowych prawdziwków. Rosły wszędzie i w dużych ilościach. Nazbieraliśmy ich ze trzy duże siatki. Nie chcieliśmy ich dźwigać do Urowa. Wróciliśmy na łódź. Marek z Martą oczyścili grzybki i przygotowali do smażenia. Kolacja była bardzo, bardzo smaczna.\nPo kolacji postanowiliśmy nałowić trochę rybek. Usadowiliśmy się ze szwagrem na rufie. On po prawej, ja po lewej stronie. Założyłem przynętę - czerwonego robaka i rzuciłem wędkę w pobliże liści grążeli. Za chwilę miałem pierwsze branie. Średni okoń. Ula bardzo się ucieszyła, bo to jej ulubione ryby. Marek też złowił, na białego robaczka, dorodną płoć. Przez pół godziny łowiliśmy: ja okonie, Marek płocie. Znudziło mnie to i mówię: żeby tak i mnie wzięła choć jedna płotka! Marek poradził, żebym zmienił przynętę. Zmieniłem na białego i nadal brały mi okonie. Marek na czerwonego, nadal łowił płocie. Pomyśleliśmy, że może chodzi tu o wędkę. Zamieniliśmy się. Nadal łowiłem okonie, szwagier płocie. Została nam tylko zamiana miejsc. Po tej zmianie, Marek nadal łowił (na dawnym moim miejscu) płocie, a ja na miejscu Marka, nadal łowiłem okonie. Okazuje się, że ryba przyporządkowana została wędkarzowi i żadne zmiany nie mogły temu zapobiec. Wieczorem nawiedziła nas jeszcze bardzo sympatyczna rodzina łabędzi, życząc nam dobrych snów.\nRankiem, złożyliśmy maszt i wyruszyliśmy w podróż kanałem, najpierw Iławskim, do Miłomłyna, gdzie na chwilę zatrzymaliśmy się na górnym awanporcie śluzy. Pan śluzowy udostępnił nam kran, gdzie uzupełniliśmy zapasy wody pitnej. Mieliśmy też szczęście, bo właśnie nadpłynął statek białej floty, który przystąpił do śluzowania. Obserwowaliśmy przez chwilę ten manewr, choć dla nas nie był on nowinką. Mieliśmy przecież za sobą spływ Kanałem Augustowskim, gdzie przeprawialiśmy się przez wiele śluz.\n"Birkut" na śluzie w Miłomłynie\nZ Miłomłyna droga wiodła już Kanałem Elbląskim. Odpaliłem naszego hałaśliwego i smrodliwego Saluta i popłynęliśmy. Dotarliśmy do jeziora Ruda Woda. Długie, pięknie położone jezioro, przez które biegnie szlak żeglugowy.\nZnaleźliśmy miejsce noclegowe na jakiejś prywatnej działce, jeszcze nie obsadzonej na lato. Była tu wiata i, co najważniejsze "sławojka", było też czynne ujęcie wody. Rano, Marek pochwalił się sporym połowem. Większość nocy spędził na łowieniu ryb z pomostu.\nNad jeziorem "Ruda Woda"\nNa śniadanie były ryby z grilla. Postawiliśmy maszt i na żaglach, spokojnie przemierzaliśmy toń jeziora. Bardzo nam się podobało. Znaleźliśmy też wejście kanału na jezioro Bartążek, ale uzgodniliśmy, że popłyniemy tam w drodze powrotnej.\nOd końca Rudej Wody, dalszą drogę przemierzaliśmy już na silniku.\nDziewczyny, jak to one: z buzią w ciup, poszły opalać się na dziób.\nDo pochylni Buczyniec dotarliśmy pod wieczór. Niestety, pochylnia działa tylko w określonych godzinach. Nie zdążyliśmy na czas. Stanęliśmy przy wygodnym nabrzeżu górnego awanportu pochylni, gdzie zainstalowaliśmy się na noc. Poszliśmy zwiedzać maszynownię. Robiłem nawet zdjęcia, niestety, nie wyszły, a szkoda, bowiem urządzenia napędzające liny ciągnące wózki ze statkami, są wyjątkowo skromne, biorąc pod uwagę ciężar, który spoczywa na tych (dwóch, przeciwnie podążających) wózkach. Nasze zdziwienie wzbudziła też mała ilość wody potrzebna do poruszenia ogromnego koła z licznymi łopatkami, które obracając się, napędzało przekładnię bębna zwijającego liny. Zachęcam każdego, kto zechce zwiedzić ten ewenement hydrotechniczny (w skali europejskiej, a nawet światowej), by zobaczył też maszynownię którejkolwiek pochylni.\nDogadaliśmy się z kapitanem statku, stojącego obok nas, że rano, w pierwszej turze, przewiezie nas po pochylni w dół, zawróci przed kolejną, nieodległą pochylnią i ponownie wjedzie na na górę. Decyzję podjęliśmy ze względu na brak doświadczenia w korzystaniu z tego rodzaju urządzeń, a widzieliśmy ślady po wyrwanej na naszej łodzi knadze dziobowej, zapewne na skutek przycumowania "na sztywno" do wózka. Nie chcieliśmy ryzykować, a ponieważ i tak nie zamierzaliśmy kontynuować podróży w kierunku Elbląga, odbycie przeprawy pochylni na statku, bardzo nam odpowiadało.\nZjazd statku na wózku. Pochylnia Buczyniec\nMijające się wózki. Ten pusty wjeżdża na górę.\nZadowoleni z wycieczki, zaraz po śniadaniu, wyruszyliśmy w drogę powrotną na Jeziorak. Tego dnia dotarliśmy do miejscowości Małdyty, gdzie stanęliśmy przy pomoście. Zaraz też przybił doń jacht motorowy o nazwie Titicaca. Zostaliśmy zaproszeni na kawę, na pokład tej łodzi. Poznaliśmy tam bardzo miłych ludzi. Rano każdy popłynął w swoją stronę. My dotarliśmy do jeziora Bartążek, gdzie wypadł nam kolejny nocleg.\nPowrót na j. Jeziorak\nNie stawialiśmy nawet masztu i żagli. Zrobiliśmy tylko małą rundkę po jeziorze i wróciliśmy na szlak. Cały dzień trwała nasza podróż, do miejsca, z którego wyruszyliśmy trzy dni wcześniej. Potem była podróż powrotna, wzdłuż wschodniego brzegu Jezioraka. Spaliśmy przy rozwalających się pomostach, a właściwie to po pozostałościach po nich.\nPo południu dotarliśmy prawie do "naszego" cypla z powaloną topolą. Nagle zauważyliśmy pomost z transparentem zachęcającym do odwiedzenia pubu. W tej głuszy pub? Spojrzeliśmy z Markiem po sobie, i to spojrzenie było zarówno pytaniem, jak i potwierdzeniem. Za chwilę staliśmy przy pomoście. Dziewczyny zgodnie zawołały: "I PIWO!" Rozumieliśmy się bez słów. Do rzeczonego przybytku, wiódł zwykły dukt. Może z pięćset metrów. Kiedy tam dotarliśmy, nasze zdziwienie było wielkie! Trwał właśnie plener rzeźbiarski, a ściśle rzecz ujmując, miał się właśnie ku końcowi. Usiedliśmy ze szwagrem przy kufelkach piwa, na werandzie pubu i obserwowaliśmy jednego z uczestników pleneru, zmagającego się z materią kamienia, w celu nadania jej pożądanego przez siebie kształtu. Rzeźba nie przedstawiała niczego konkretnego. To była abstrakcja, piękna abstrakcja. Zapytałem rzeźbiarza, jak by ją wycenił, gdybym chciał kupić? Podał cenę, na którą mógłbym przystać, ale pojawił się problem transportu. Dzieło miało spore rozmiary, a było z kamienia, więc i waga była spora. Nie miałem możliwości zabrania go. Z żalem więc zrezygnowałem. Do dziś "widzę" tę rzeźbę w swoim ogrodzie. Przepadło.\nPo powrocie zastaliśmy dziewczyny zaczytane w jakichś kolorowych magazynach. Na pytanie, czy jest coś do jedzenia, odparły ze spokojem: To wracacie z pubu i nie dali wam tam jeść? No nie dali, bo była to uczta dla ducha, nie dla ciała!\nOstatni wieczór spędziliśmy przy wyspie Ostrów, największej wyspie jeziornej w Polsce. Stąd było widać już port Pod Omegą. Jak zwykle, przeznaczyliśmy ten czas na sprzątanie i mycie łodzi. Rano odpaliliśmy "katarynkę" i... zdołaliśmy tylko odbić od brzegu. Skończyło się paliwo. Do portu, z powodu całkowitej flauty, dopłynęliśmy na pagajach. W główkach stał roześmiany bosman i przywitał nas słowami: "A nie mówiłem, że tym śmieciem wypełnione są iławskie śmietniki?". Spuściliśmy tylko głowy, ale nie zastosowaliśmy się do rad bosmana. Silnik wrócił z nami do Zielonej Góry, gdzie służył jeszcze przez jakiś czas Ignacemu, na jego nowowybudowanym jachcie.\nZagadnienie "O wyższości Jezioraka nad Drawskim" nie zostało rozwiązane. Oba jeziora są bardzo piękne, oba dysponują świetnymi walorami: Drawske oferuje ciszę, spokój i czystą wodę, przy skromnej infrastrukturze, zaś Jeziorak, ma coraz bardziej rozwiniętą bazę turystyczną, no i kusi ofertą podróży kanałem Elbląskim. Nie potrafię do dziś wskazać, które z tych jezior jest piękniejsze. Niech więc cieszą się remisem.\nKolejny post, to będzie Solina. Zapraszam.


Exynos 7420: Idealny chip dla smartfonów premium - Wiadomości technologiczne i zaawansowane technologie flipperworld.org\nKomputery » Exynos 7420: Idealny chip dla smartfonów premium\nprocesor wysoka wydajność klasy premium o wysokiej sprawności energetycznej - Exynos 7420. Układ ten został wprowadzony na początku 2015 roku wraz z wydaniem flagowego smartfona S6 z „Samsung”. Ten chip nadal jest trafny, a oparte na nim urządzenia mobilne mogą nawet teraz rozwiązywać dowolne zadania.\nExynos 7420 zawiera dwa klastry. Każdy z tych klastrów zawiera 4 rdzenie obliczeniowe. Jednym z nich jest oparta na architekturze o nazwie kodowej „Cortex-A53” i koncentruje się na rozwiązywaniu najczęstszych problemów i ma bardzo niskie zużycie energii. Maksymalna częstotliwość taktowania dla tej części procesora wynosi 15 GHz. Drugi klaster składa się z 4 wysokowydajnych modułów architektury "Cortex-A57" o częstotliwości 21 GHz. Po włączeniu wzrasta zużycie energii systemu komputerowego i może osiągnąć 6 watów. Inną ważną cechą tego procesora jest proces, który spełnia standardy 14 nm. Do tej pory, ta wartość jest trudna do nikogo zaskoczeniem, ale w momencie zgłaszania decyzję półprzewodnikowej był wielkim osiągnięciem. Większość konkurencyjnych produktów wytwarzano z szybkością 20 nm. Właśnie o to chodzi i zapewnia mniejsze zużycie energii w tym modelu procesora Samsunga.\nZastosowanie zaawansowanej nawet według dzisiejszych standardów standardowej pamięci był LPDDR4docelowy procesor Exynos 7420, którego maksymalna pojemność może osiągnąć 4 GB. Częstotliwość taktowania układów pamięci w tym przypadku powinna być równa 1552 MHz. Poza tym kontroler pamięci RAM jest dwukanałowy, a takie rozwiązanie inżynieryjne z intensywnym wykorzystaniem operacyjnego urządzenia pamięci masowej może osiągnąć 15-procentowy wzrost wydajności.\nWszystkie obecne opcje łączności są obsługiwane przez Samsung Exynos 7420. Na tej liście dostępne są następujące interfejsy przewodowe:\nPort micro-USB umożliwia rozwiązywanie dwóch zadań jednocześnie . Jedną z nich jest ładowanie baterii, a druga wymiana informacji za pomocą kabla interfejsu z komputerem osobistym.\nGniazdo audio o średnicy 35 mm pozwala podłączyć zewnętrzny system dźwiękowy do smartfona.\nPowyższa lista stanowi uzupełnienie bezprzewodowych metod pozyskiwania informacji:\nObecnie wsparcie udzielane jest wszystkim istniejącym sieciom komórkowym do 4g /LTE. Szybkość połączenia z globalną siecią może osiągnąć 150 Mb /s.\nDrugi ważny interfejs Wi-Fi. W takim przypadku transfer danych zostanie przeprowadzony z prędkością do 100 Mb /s.\nChip jest obowiązkowo sprawdzany przez nadajnik Bluetooth. Jego obecność umożliwia przesyłanie dźwięku do bezprzewodowego telefonu stereofonicznego lub wymianę plików o niewielkich rozmiarach z podobnymi telefonami komórkowymi.\nUzupełnia całą listę sensorów GPS, która jest uniwersalna i możeaby skutecznie współpracować z każdym nowoczesnym systemem nawigacji.\nExynos 7420 to opcjonalny wbudowany system graficzny oparty na akceleratorze Mali T760 MP8. Ten akcelerator zawiera 8 bloków przetwarzania informacji graficznej i może działać na częstotliwościach od 700 do 772 MHz. Specyfikacje te umożliwiają adapterowi obsłużenie obrazu wyjściowego w formacie 2K lub 2560x1440.\nOpinia użytkowników zewnętrznych\nNa Samsung Exynos 7420 można znaleźć tylko najbardziej wydajne smartfony. Powyższe specyfikacje techniczne dodatkowo podkreślają status bonusowy tego rozwiązania procesora. Na liście smartfonów z tym procesorem są S6 S6 EDGE i Note 5 od Samsunga i PRO 5 z Meizu. W przypadku wszystkich tych urządzeń można wyróżnić następujące zalety w zależności od opinii właściciela:\nWysoki poziom wydajności, który pozwala rozwiązywać dowolne zadania.\nDoskonała energooszczędność chipa dzięki zastosowaniu najbardziej zaawansowanej technologii wytwarzania kryształów półprzewodników.\nDoskonała praca akceleratora graficznego.\nNiemniej jednak w tym przypadku tylko jedna rzecz to wysoki koszt gadżetów mobilnych. Jednak flagowy smartfon, domyślnie oparty na procesorze Samsung Exynos 7420, może nie być dostępny.\nUrządzenia mobilne oparte na modelu Exynos 7420 są nadal często w sprzedaży, a ich zalety to wydajność i energooszczędność. Wadą w postaci wysokiej wartości jest typowy problem każdego nowoczesnego smartfonapoziom premium.\nChip Moss w grze Hearthstone Chip Moss w grze Hearthstone Chip do tanich notebooków AMD A8-6410 Fallout 2: Builds. Idealny charakter OBS - idealny program do nagrywania strumieni Intel GMA 3600: idealny kontroler graficzny dla netbooków


Kamery, alarmy i podwójne drzwi z blokadą nie pomogły. Śledczy uderzyli w hazard, również w Świeciu | Świecie Nasze Miasto\nKamery, alarmy i…\nKamery, alarmy i podwójne drzwi z blokadą nie pomogły. Śledczy uderzyli w hazard, również w Świeciu\nAgnieszka Romanowicz ([email protected]) 26 listopada 2021, 11:04\nAutomaty do gier w magazynie celników. Pawel Relikowski / Polska Press\nAkcja przy ul. Kopernika. W lokalu, który udawał punkt sprzedaży kryptowalut, funkcjonariusze Krajowej Administracji Skarbowej zabezpieczyli dowody na organizację nielegalnych gier hazardowych.\nŚledztwo w tej sprawie prowadzą Prokuratura Regionalna w Poznaniu, Krajowa Administracja Skarbowa i Centralne Biuro Antykorupcyjne, a także policjanci z Bydgoszczy.\nWcześniejsze akcje na terenie m.in. województwa kujawsko-pomorskiego, wielkopolskiego i mazowieckiego pozwoliły na zatrzymanie 37 osób. W Świeciu przy ul. Kopernika funkcjonariusze KAS byli 19 listopada. Zabezpieczyli liczne sprzęty elektroniczne do gier oraz inne przedmioty.\n- Takie lokale są wyposażone w wiele kamer monitoringu, syreny i alarmy oraz pojemniki, z których można rozpylać gaz pieprzowy, a także system podwójnych drzwi z autoblokadą - informuje Kujawsko-Pomorski Urząd Celno-Skarbowy w Toruniu.\nDostęp do gier hazardowych w lokalu był możliwy po wpłaceniu pieniędzy do bankomatów BITCOIN. Gracze otrzymywali z nich kupony z kodami QR, które skanowali za pomocą kamer komputerów. Wygrane pieniądze wypłacał również bankomat BITCOIN.\nGość 29.11.2021 23:50:43\nŻe też ludziom chce się chodzić po takich miejscach. Ja tam wolę jednak zagrać sobie w kasynie online w domu. W Larry the Leprechaun w weekend wygrałem 10k. Także jest dobrze\nKoncert Laureatów Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina dla Dzieci i Młodzieży w Szafarni - zdjęcia\nPo trzech dniach pianistycznych zmagań poznaliśmy wyniki 29 edycji Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina dla Dzieci i Młodzieży w...\nTakie mają być zmiany dla wędkarzy. Zlikwidowana ma być karta wędkarska [22.05.2022]\nWyłączenia prądu w Świeciu. Gdzie 21.05 może wystąpić awaria lub planowe wyłączenie prądu?\nGdzie można się spodziewać wyłączenia prądu w Świeciu 21.05? Pokazujemy spis miejsc, w których może zabraknąć prądu 21.05. Warto wiedzieć, kiedy i gdzie nastąpi...\nTak było na pikniku wojskowym "Wstąp do dobrowolnej zasadniczej służby wojskowej” w Golubiu-Dobrzyniu - zobacz zdjęcia\nPrezentacja wojskowego sprzętu, widowiskowe pokazy, występy i poczęstunek - to tylko część atrakcji pikniku wojskowego pod hasłem "Wstąp do dobrowolnej...\n21 maja 2022, 13:55\ngolub-dobrzyń piknik wojskowy


Kostki zapachowe - sernik jagodowy - materiały florystyczne, dekoracyjne, opakowania i sprzęt ochronny\nKostki zapachowe - sernik jagodowy\nna składzie 314 szt.\nNikt nie może pozostać obojętny na zapach sernika jagodowego. To nieodparte połączenie zapachu deseru ze świeżym zapachem leśnej jeżyny. Pobudza apetyt i dodaje energii każdemu!\nZapach placek jagodowo serowy