Popularne Sieki są jak dla mnie drugimi z firmówek wraz z Dorado na liście najskuteczniejszych woblerów na wodach na których łowię. Pierwsze jakie miałem w pudełku to coś na granicy „hand made” bo ten sam model w trzech egzemplarzach a tylko w innym malowaniu zachowywał się inaczej. Drobna różnica w pracy woblera czyni czasami cuda o czym niewątpliwie wie wielu spinningistów z dłuższym stażem. Moje ulubione i najczęściej zapinane na agrafce modele to Uklejka i Gupik.\nPozostałe które mogę polecić po wielu latach użytkowania to Bączek, Bzyk, Kat, Kobra (ze wskazaniem dla miłośników pstrągów), Paproch, Osa, Różanka i Stynka. Co do wyboru modelu w sferze pływalności to większość które wybrałem to neutralne (oznaczone 0) i tonące bo przy wielkościach jakie stosuję ciężar ma niebagatelne znaczenie co do zasięgu rzutu a w razie ugrzęźnięcia miedzy kamieniami wystarczy wypuścić kilka metrów luźnej żyłki odczekać chwilkę i zaciąć z wyczuciem a powinien być wolny. Kilka modeli pływających używam do wypuszczania z nurtem w interesujące mnie miejsca. Kolorystyka niezwykle mi odpowiada bo lubię te najbardziej naturalne i zawsze znajdę jakiegoś który mi przypasi.\nWadą tych woblerów (piszę o tych z którymi miałem do czynienia osobiście) często się powtarzającą to słabo wklejony ster i potrzeba ustawienia oczka aby wabik nie uciekał nam na boki. Kotwice też często wymieniam (zwłaszcza przy mniejszych modelach) ze względu na ich średnią jakość. Zaleta to niewątpliwie relatywnie niska cena w stosunku do skuteczności. Sieków używam głównie do łowienia kleni i pstrągów, ale jazie i okonie też je lubią a trafiały mi się brzany, bolenie, szczupaki i tzw. typowy białoryb w postaci płoci, kiełbi, uklei, jelców, krąpi i leszczy.\nPo kilkunastu latach użytkowania tych woblerów wydaje mi się, że każdy miłośnik lekkiego rzecznego spinningu powinien mieć kilka Sieków w swoim arsenale dopasowanych do swojej wody. Nie zachęcam a tylko przedstawiam propozycję bo rynek sztucznych przynęt mamy w chwili obecnej przebogaty.\nzgadzam się,sam używam sieków i dorado na pstrągi ,używam również Krakuski,może Kolega również spróbować ***** [2015-08-24 16:25]\nCzytałem o tych woblerach w gazecie. Przyznam, że wyglądają ciekawie, a i recenzje o nich nie są wcale takie złe :) Na następny sezon postaram się wyposażyć w co najmniej jeden taki model. [2015-08-24 21:13]\nsprawdzony wobler w polskich i zagranicznych lowiskach,polecam. [2015-08-25 08:50]\nsprawdzony wobler w polskich i zagranicznych lowiskach,polecam. [2015-08-25 08:51]\nsuper woblery na jazia klenia i okonia ****** [2015-08-25 19:01]\nSieki to nie tylko woblery na pstrągi i klenie... Wieksze modele z powodzeniem stosujemy na Szczupaki,okonie.Dawno ich nie kupowałem, bo posiadam spory zapas jednak w wiekszych modelach problem steru czy oczka nie ma miejsca ***** [2015-08-26 07:48]\nCo tu mówić :) siek to siek :) [2015-08-30 20:36]\nWłaśnie czegoś takiego szukałem :) na okońia, klenia oraz liczę na drapieżny białoryb :D za artykuł mocne ***** :) [2015-09-13 16:52]\nCyt.: \_"Co tu mówić :) siek to siek :)\_". Nic więcej nie da się powiedzieć... [2015-11-16 17:13]\nZgadzam się z przedmówcami. Siek ma swoją klasę! Cena przystępna, czasami miałam problemy z ich dostaniem, ale znalazłam je np. tutaj http://www.na-ryby.com/pl/producer/Siek/150. Ja używam jeszcze Hunterów, które również polecam. [2018-04-10 11:26]\nDzisiaj na Bzyka mały kleń i coś większego się spięło, więc rybom się podoba:) [2018-04-13 20:34]


Kwatera bożych pomyleńców (2009) – Blisko Polski\n„Kwatera bożych pomyleńców”, spektakl Teatru Telewizji w reżyserii Jerzego Zalewskiego jest adaptacją powieści Władysława Zambrzyckiego „Kwatera bożych pomyleńców”. Podczas Powstania warszawskiego Czterech starszych panów, przyjaciół, przedwojennych świetnie wykształconych inteligentów, spędza sierpień i wrzesień 1944 roku w centrum Warszawy, w pokoju przy wypożyczalni książek. Stanowią klub dyskusyjny „bożych pomyleńców”, ponieważ każdy z nich jest innego wyznania.\nJako niezdolni do brania udziału w powstańczych walkach, starają się przetrwać wojenną zawieruchę i zachować optymizm. W tym celu każdy z bohaterów zobowiązał się do przestrzegania „zakazu poruszania tematów przygnębiających”. Dla zabicia czasu gawędzą, toczą spory, doznają wzruszeń, usiłują te wzruszenia zataić i broniąc się przed otępieniem, często żartują. Na przekór wszystkiemu, podtrzymując elegancję języka i manier, snują wspaniałą erudycyjną gawędę w umierającym mieście.\nData premiery: 6 kwietnia 2009 roku\nJerzy Trela – Pan Wincenty\nDaniel Olbrychski – Tatar\nJan Peszek – Quadratus\nJerzy Radziwiłowicz – Afrykander\n« Paweł Zyzak – „Lech Wałęsa. Idea i historia” (2009)\nDawid Hallmann – 7 bram oblężonego Miasta (2009) »


Regulacje dotyczące podróżowania po Tybecie (aktualizacja styczeń 2022) r. - Wyprawy do Azji\nPrzeczytaj jak wygląda aktualna sytuacja w Tybecie.\nWiele osób marzy o podróży na dachu świata ale organizacja wyjazdu do Tybetu wydaje im się bardzo trudnym zadaniem, a regulacje dotyczące podróżowania po Tybecie zmieniają się szybko i są skomplikowane. Nic bardziej mylnego. Z tego postu dowiecie się jakie obowiązują regulacje dotyczące podróżowania po Tybecie, co trzeba załatwić, żeby dostać pozwolenie na wjazd, gdzie można pojechać, a jakie regiony pozostają zamknięte.\nWszyscy cudzoziemcy udający się do Tybetańskiego Regionu Autonomicznego (nawet jeżeli podróżują tylko do stolicy regionu – Lhasy) muszą mieć pozwolenie na wjazd (tzw. permit / więcej na temat permitów znajdziesz tu), prywatny pojazd (jeśli przebywają tylko w Lhasie, samochód nie jest wymagany), kierowcę i lokalnego przewodnika. Nie oznacza to, że musicie jechać na wycieczkę grupową, a jedynie, że Wasz wyjazd musi być zorganizowany przez lokalne biuro turystyczne (skorzystaj z mojej oferty organizacji wyjazdów indywidualnych do Tybetu).\nNie ma możliwości wjechania do TRA na własną rękę – wszelkie plotki, które słyszałaś/słyszałeś, że jest inaczej, są bujdą. Bez pozwolenia, nie zostaniesz wpuszczona, nie zostaniesz wpuszczony do pociągu, ani na pokład samolotu do Lhasy; nie zameldujesz się także w hotelu. Podczas podróży poza Lhasę, pozwolenia są sprawdzane na każdym posterunku policyjnym, czyli średnio co 50 km. Nie łudź się także, że łamiąc przepisy “walczysz z systemem” – to bzdura; narażasz w ten sposób spotkanych po drodze Tybetańczyków na poważne niebezpieczeństwo. Są dużo lepsze sposoby wspierania Tybetańczyków!\nTuryści zagraniczni muszą posiadać zezwolenie władz na podróż (tzw. permit do Tybetu). Pozwolenie to wydaje tylko i wyłącznie Tybetańskie Biuro Turystyki, poprzez lokalne agencje turystyczne; nie można go uzyskać w ambasadzie czy konsulacie ChRL. W zależności od planowanej trasy uzyskuje się inny rodzaj pozwolenia. Z biurem podróży należy się skontaktować się co najmniej 3 lub 4 tygodnie przed planowanym przyjazdem do Lhasy, w przypadku podróży w okolice Mt. Kaiash i do Zachodniego Tybetu – nawet miesiąc lub dwa. Z biurem trzeba ustalić konkretny plan podróży, który zostanie wpisany do permitu. Plan trzeba dobrze przemyśleć, bo po wydaniu pozwolenia nie będzie można wprowadzić w nim żadnych większych zmian.\nPrzejścia graniczne z Indii do Tybetu. Nie ma możliwości przedostania się drogą lądową z Indii do Tybetu a próba przekroczenia “zielonej granicy” grozi poważnymi konsekwencjami z pobytem w więzieniu włącznie.\nBaza pod Everestem.\nREGULACJE DOTYCZĄCE PODRÓŻOWANIA PO TYBECIE PÓŁNOCNYM – AMDO\nRegion Amdo, czyli tzw. Tybet północy obejmuje swoim zasięgiem prowincje Qinghai, Gansu i niewielki skrawek Syczuanu. W ubiegłych latach w regionie dochodziło do wielu niepokojów, co skutkowało ograniczeniami w ruchu turystycznym (przeczytaj więcej o Amdo).\nREGULACJE DOTYCZĄCE PODRÓŻOWANIA PO TYBECIE WSCHODNIM – KHAM\nRegion Kham (wschodni Tybet) położony w obrębie prowincji Syczuan, Yunnan i na niewielkim skrawku prowincji Qinghai, jest otwarty dla turystów (dowiedz się więcej o regionie Kham).\nLARUNG GAR, niedaleko Sertaru, który w czerwcu 2016 r. został ponownie ZAMKNIĘTY i jest nadal zamknięty w 2020 r.\n← Jak zorganizować podróż do Tybetu w 3 krokach?\nBiblioteka podróżnika – Hanka Grupińska. Daleko wysoko →


Starter: Japanese Sectorial Army | Kurier Kaledoński\n← Starter: The Imperial Service\nTurniej 21.06.2014 Jaworzno/Mgła →\n16/06/2014 Frakcje, Japanese Sectorial Army (Japanese Secessionist Army), Yu Jing\tJapanese Sectorial Army (Japanese Secessionist Army), Starter, Yu Jing Dodaj komentarz\nWitajcie! Gdy na plecach czuć już oddech jesieni, a Corvus Belli wcale a wcale nie ma ochoty na zaprzestanie wydawania sytości z metalu, cykl autorski wraca na łamy! Dla tych, którzy natknęli się na niego po raz pierwszy przypomnę, że spod mojego pióra wyszły już opisy do Ariadny, PanOceanii oraz Nomadów (przy współpracy z Dąbim), a Fireant poświęcił krótką chwilę Kombinatowi. Dziś rozpoczynamy wędrówkę na wschód, prosto do kraju Kwitnącej Wiśni (de facto jego odpowiednika w grze). Przed nami starter do Japanese Sectorial Army.\nJapanese Sectorial Army (armia sektorowa Yu Jing) ~122 punkty.\nNa początek ledwie garść wspominek o historii. Yu Jing to druga co do wielkości potęga uniwersum Infinity i odwieczny wróg PanOceanii. Obejmuje ona wszystkie kraje Orientu, w tym także i Japonię. Władzę sprawuje Partia i rzecz jasna nie pozwala na wszystko, o ile pozwala na cokolwiek. Jak zatem doszło do powstania wyłomu w tej pozornie jednolitej armii na rzecz Japończyków? Otóż Naczelne Dowództwo widząc ich męstwo i szaleńczą odwagę, postanowiło uhonorować waleczną postawę i dać im namiastkę wolności w postaci własnych sił zbrojnych, wciąż jednak podporządkowanych całemu obrządkowi Yu Jing. Zobaczmy, co z tego wyszło.\nKeisotsu w kulturze japońskiej oznacza bycie honorowym. Wstąpienie do struktur armijnych to często jedyna droga do społecznego awansu dla Nippończyków, czyli ludzi „drugiej kategorii” w społeczeństwie Yu Jing. Oficjalnie Partia zaprzecza wysokiej śmiertelności Keisotsu, ale rzeczywistość jest zdecydowanie inna. Patrząc na statystyki można odnieść podobne wrażenie. Plusem szeregowców jest niewątpliwie szybkość, nie najgorszy WIP oraz courage. Tutaj kończą się dobre wieści, ponieważ w pozostałych parametrach raczej nie ma na co patrzeć. 10 BS to nie najlepszy wynik, a tyle samo PH nie ułatwia wykonywania uników. Wydaje się, że złączenie Keisotsu w link (zgodnie z zasadami armii sektorowych) wydaje się wręcz koniecznością, ponieważ puszczeni do walki pojedynczo wydają się łatwym łupem dla wrogich żołnierzy. Koszt to 9 punktów od sztuki za wariant z Combi Rifle.\nKempeitai to tajemnicza, skrytobójcza organizacja, zaszyta w szeregach Yu Jing. Jej głównym i żywotnym celem jest wyzwolenie Japonii spod jarzma Partii, czyli odzyskanie niepodległości drogą wszelkich dostępnych środków. Komórka powstała ze względu na nastawienie Naczelnego Dowództwa, traktującego Nippończyków jako mięso armatnie. Dzięki otrzymaniu fałszywej tożsamości od zaufanych ludzi w kadrach, Kempei wtapiają się w struktury wojska, eliminując wrogich Japończykom oficerów (bez względu na pochodzenie), a także kolaborantów. Następstwem skali ich działań jest powszechnie panująca obawa o życie dowódców, a każdy przypadek zgonu zostaje wnikliwie przeanalizowany przez odpowiednie organy.\nJako że Kempei nierzadko dokonują zamachów już podczas prowadzenia działań bojowych, przejmują dowodzenie i dbają o możliwie najmniejsze straty pośród podkomendnych. Odbiciem tych faktów jest zdolność chain of command. Gdy formalny porucznik naszej armii ginie (ale nie my do niego strzelamy, tylko przeciwnik!), Kempei automatycznie staje na czele naszej grupy JSA. Szalenie ważna rzecz – nie musisz mówić przeciwnikowi, że wyznaczyłeś nowego lidera! Po prostu zabawa dalej trwa, a Ty nie ponosisz negatywnych konsekwencji braku dowodzenia. Nasz Kempei dźwiga Boarding Shotgun, a broń ta najlepiej miota śrutem w promieniu kilku kroków. Żołnierz jak na 24 punkty wstydu nie przynosi: dobre 12 BS, 4-4 ruchu, 14 walki wręcz i wysokie 14 WIP. Nie da się zaskoczyć w promieniu 8 cali dzięki Szóstemu Zmysłowi, ma znany już courage.\nDomaru Butai to urodzeni wojownicy. Ich przeznaczeniem jest walka na długość miecza, w zwarciu. Są oni mniejszością w Nippońskiej armii. To Bushi – samurajowie. Tytuł ten zdobywają drogą dziedziczenia po przodkach lub poprzez awans wojskowy. Ich Credo zamyka się w honorowym kodeksie Bushido. Zgodnie z nim ostrze nie może wrócić do pochwy, dopóki nie zasmakuje krwi. Doskonały cios, chwalebne zwycięstwo i godna śmierć – tak można ich w skrócie opisać.\nDomaru to klasyczny przykład taniej, ciężkiej piechoty, z której słynie Yu Jing. Zobaczcie sami, co dostajemy za ledwie 29 punktów. Przede wszystkim świetna mobilność przy zachowaniu porządnego opancerzenia klasycznego, jak i biotechnologicznego. Wysoka zdolność do walki wręcz, połączona ze zdolnościami berserk (+9 do walki wręcz, ale nie ma rzutu przeciwstawnego) i frenzy (dodatkowy rozkaz za wbicie rany), a także sztuki walk drugiego poziomu, siła fizyczna na wysokim poziomie, 13 WIP i w końcu aż dwa punkty żywotności. Jakby tego było mało, dostajemy broń do walki wręcz ze zdolnością explode, Granaty E/M (wyłączające wrogie uzbrojenie, powstrzymujące TAG-i i ciężką piechotę) i Chain (strzał dużą template, trafienie automatyczne). To wszystko za 29 punktów! Dla koneserów możliwość linkowania. Warto wspomnieć, iż samurajowie bardzo często stają na czele sił JSA.\nW końcu Oniwaban, czyli kolejna porcja miodu na serce tych, do których przemawia cała idea japońskiej Armii i są głodni kawałków fluffowego mięcha. Powyższa nazwa tylko pozornie nie skrywała sekretów, wskazywała na ogrodnika. W rzeczywistości tenże ogrodnik był łącznikiem pomiędzy szogunem a grupą ninja, na czele której stał. Inna rzecz, że tytuł ogrodnika należał mu się jak psu buda, ponieważ doskonale znał rośliny, a zwłaszcza ich trującą część. Był ekspertem od najcięższych zadań i najlepszego kamuflażu, jaki może Ci się przyśnić. Jego tożsamość nigdy nie została poznana, ponieważ potrafił ją zmieniać kiedy tylko miał kaprys, a gdyby ktoś go zabił (czy to było możliwe?), to jego miejsce zająłby ktoś inny, by zapewnić organizacji ciągłość i nieśmiertelność, a Ty żyłbyś w błogiej nieświadomości. Dlaczego pisałem w czasie przeszłym i trybie przypuszczającym? Dlatego, że Partia uznaje Oniwaban za efekt wybujałej wyobraźni pospólstwa. Lecz czy aby na pewno nie istnieją? A może to Ci, którzy chcą wierzyć w ich obecność, celowo wprowadzają Cię w błąd? Kto ma rację? Nieważne kto ma rację, dezinformacja zawsze działa na korzyść Ninja.\nOniwaban to elitarni wojownicy, wyprowadzający precyzyjne, chirurgiczne cięcia, będący mieczami sprawiedliwości Japońskiej Armii. 44 punkty za gościa z jednym punktem żywotności? Ktoś powie, że to już nie hojność, a wręcz rozrzutność. Opowiem zatem coś więcej. Przede wszystkim Oniwaban to znakomite narzędzie do pozbywania się różnorakich celów. Bardzo szybki, skryty termooptycznym kamuflażem błyskawicznie dopadnie celu z pomocą najwyższego poziomu infiltracji. Na wyposażeniu jest Boarding Shotgun i Nanopulser (kładziemy łezkę, testowanie pancerza BTS i strata żywotności po niezdanym teście), choć Oniwaban sięga po to, gdy naprawdę pali się grunt pod jego stopami. W zwarciu jest morderczo skuteczny – współczynnik 19 (na 20), czwarty poziom sztuk walk neguje analogiczne zdolności przeciwnika z poziomów 1-3, do tego w walce wręcz zawsze uderza pierwszy, a osaczony przeciwnik nie może się odwrócić w jego stronę, gdy przetnie strefę kontroli. Jego niszczycielskiej sile nie oprą się nawet najcięższe TAG-i, a to dzięki katanie z cechą monofilament. Nie dość, że redukuje pancerz do okrągłego zera, to przy wbiciu rany przeciwnik wypada z gry na skutek utraty wszystkich punktów żywotności.\nSam Oniwaban nie jest zakuty w jakąkolwiek zbroję toteż zaleca się daleko posuniętą ostrożność przy dobieraniu celów. Wystawiony na ARO lub minę może szybko skończyć swój żywot. Druga rzecz jest ściśle skorelowana z powyższą, a mianowicie brak granatów dymnych, zdecydowanie ułatwiających podejście (/wyjście) do (/z) walki. Takowe posiada Shinobu Kitsune, „imienna” postać. Generalnie bije się lepiej i jest droższa o ledwie kilka punktów. Jeśli wystawicie model ze startera na jej zasadach, to pewnie nikt się nie obrazi. Muszę jednak przypomnieć, iż posiada ona swoją miniaturę, skądinąd bardzo udaną.\nPodsumowanie: Japońska Armia Sektorowa wpisuje się w ogólny schemat Yu Jing, polegający na walce w krótkim dystansie. Sam starter tylko to potwierdza i nie powinien być złym wyborem dla gracza lubującego się w klimacie Orientu. Mamy 3 sztuki Combi, dwa Boarding Shotgun, Nanopulser, Chain, Granaty E/M, dwie znakomite bronie do walki wręcz… Stężenie klimatu przekracza progi alarmowe, choć oczywiście nie każdemu do gustu przypadnie zgraja gości z katanami i słabo przeszkoleni szeregowcy. Nippończycy zdecydowanie preferują ofensywny styl bycia i skracanie odległości do przeciwnika. Jeśli więc lubisz wspinanie się na wieżyczki, zajmowanie strategicznych punktów i strzelanie czym popadnie, to obawiam się, że JSA nie spełni Twoich oczekiwań. Jeśli jednak znajdziesz skuteczny sposób na dotarcie do wrogich linii, Twoi wojownicy odwzajemnią się spektakularnymi ciosami i przyniosą Ci chwałę.


Sprawdź numer 515836446 - sprawdź czyj to numer telefonu\nSprawdź numer telefonu: 515 836 446\nOstatnio wyszukiwany: Dzisiaj, 18:25\nWysyła dwuznaczne smsy\nNatarczywy, namolny, nękający smsami lub wydzwaniający face, ktory przedstawia sie jako Adam z Podkarpacia. Chce "popisac" z dziewczynami - nie wiem skąd zdobywa ich numery, pewnie od znajomych tych dziewczyn, albo od osob, ktore już nękał. Nie odpisywac, blokowac!!! Niezrownowazony czlowiek.\nNęka SMS, zboczeniec\nPyta czy popiszemy\nBezpośrednie zboczone smsy\n"Dzień doberek popiszemy troszkę smsów" taką wiadomość otrzymałem dzisiaj\nPyta czy popiszemy smsy\n"popiszemy razem smsy"\nPopiszemy razem smsy odpisz czekam\ntreść " popiszemy razem smsy odpisz czekam"


W tomie świat był mój Roman Honet nieustannie wraca do bliżej nieokreślonego “dawniej”, kieruje wzrok ku przeszłości, bo wyłącznie tam można zobaczyć tych, którzy zniknęli, odeszli; jak gdyby pamiętał, że na przeciwległym biegunie jest pustka teraźniejszości. Wiersze te zostają zawieszone na granicy między “czasem przeszłym a czasem nieważnym” i niemal każdy z nich okazuje się częścią mechanizmu pamięci, przez który ból i utrata stają się namacalne. Publikacja otwiera 20. jubileuszowy sezon Biura Literackiego.\nEcco Book Cream 80g 1,8\nHoneta opisać znaczy tyle, co Honeta ograbić. (…) W tym tomie mapa rozrasta się, przybywa pór roku, metafory się piętrzą, ale i zapadają z łomotem – a wszystko wedle rytmu przypływu i odpływu.\nJednym z najciekawszych utworów książki są “trasy kolejowe”. I to przynajmniej z kilku powodów. Roman Honet mówi w nim o świecie poprzez metaforykę kolei. A łączy w tym wierszu przynajmniej trzy ważne dla estetyki współczesnej wymiary. Przedstawia swój wymowny wariant liryki opisowej (“w styczniu, nad zamarzniętą wodą przy torach”). Demonstruje nowoczesny sposób oglądu świata, dla którego modelem jest ruch, czyli “oko” “skaczące” po “pokładach”. A w końcu sugestywnie manifestuje pewną wizję rzeczywistości (“świat się pod nami rozproszył”).\nRECYTACJE rzeczy używane Wiersz z tomu świat był mój, zarejestrowany podczas spotkania “Odsiecz” na festiwalu Port Wrocław 2015. więcej\nRECYTACJE jabłonie Wiersz z tomu świat był mój, zarejestrowany podczas spotkania “Odsiecz” na festiwalu Port Wrocław 2015. więcej\nESEJE Kłębowiska sensu Recenzja Jerzego Madejskiego z książki świat był mój Romana Honeta, która ukazała we wrześniu 2014 roku się w miesięczniku “Nowe Książki”. więcej\nKOMENTARZE Komentarz do wiersza “nikt nie zaśnie” Komentarz Romana Honeta do wiersza „nikt nie zaśnie ” z tomu świat był mój. więcej\nIMPRESJE Ewangelia odwrócona Esej Magdaleny Rabizo-Birek towarzyszący premierze książki świat był mój Romana Honeta. więcej


Kurs akcji Master Pharm wzrósł o 13,3 proc. na debiucie na rynku głównym GPW - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plKurs akcji Master Pharm wzrósł o 13,3 proc. na debiucie na rynku głównym GPW\n28 kwietnia 2016, 09:30 | Aktualizacja: 28.04.2016, 11:07\nLabo Print jest 483. spółką notowaną na głównym rynku oraz 3. debiutem na tym rynku w 2016 roku.\nDo obrotu weszło: 3 mln praw do akcji serii B i 18,5 mln akcji serii A.\nW połowie kwietnia Master Pharm wznowił ofertę publiczną, którą zawiesił w grudniu ub.r. ze względu na sytuację rynkową. W ofercie publicznej Master Pharm sprzedał 4,85 mln akcji o łącznej wartości 29,1 mln zł, przy czym 18 mln zł stanowią środki pozyskane z nowej emisji.\nTagi:Master Pharm, emisja akcji, obrót akcjami, giełda, debiut


Łódzka edycja Poland Business Run 2020 już w niedzielę. Gdzie pobiegną w Łodzi? | Dziennik Łódzki\nŁódzka edycja Poland…\nŁódzka edycja Poland Business Run 2020 już w niedzielę. Gdzie pobiegną w Łodzi?\nDariusz Kuczmera 05.09.2020\nWirtualna odsłona sztafety\n– To proste. Wystarczy uruchomić specjalną aplikację Poland Business Run w swoim telefonie. Można ją pobrać już dziś z Google Play lub App Store. Później należy kliknąć przycisk "Dodaj wynik", a następnie wgrać zrzut ekranu z aplikacji sportowej, wpisać swój adres e-mail podany przy rejestracji do biegu i na koniec uzyskany czas – tłumaczy Kamil Bąbel z Fundacji Poland Business Run.\nGdzie będą biegać w Łodzi?\nBieg Piotrkowską przesunięty przez epidemię koronawirusa na 2021 r., ale nie chowaj startowych butów. Gdzie w Łodzi można się pościgać?\nBieg Piotrkowską – największe masowe zawody w mieście – ostatecznie nie będą miały swojej edycji 2020. Ale to nie znaczy, że trzeba chować swoje „startowe” buty na dno szafy. Mimo trwającej epidemii koronawirusa odpowiedzialni za mniejsze imprezy biegowe nie rezygnują z ich organizacji.


Data aktualizacji: 27/09/2018 Wyświetlenia: 61,424\nDane przesłane zostaną do DHL, celem rozpoczęcia procedury poszukiwania.\n- Po spisaniu protokołu/uznaniu przesyłki za zagubioną klient może złożyć reklamację. Zgodnie z regulaminem DHL i prawem przewozowym reklamację roszczeniową może złożyć tylko właściciel towaru. Jeśli przesyłka została odebrana przez odbiorcę właścicielem towaru zgodnie z umową przewozu jest odbiorca, jeśli natomiast odbiorca odmówił przyjęcia przesyłki i została ona zwrócona do nadawcy, właścicielem towaru jest nadawca. Jeśli natomiast przesyłka została zagubiona właścicielem towaru jest nadawca.\nWłaściciel towaru może złożyć reklamację;\nA. bezpośrednio do DHL\nna stronie www.dhl24.pl, po zarejestrowaniu się w zakładce "reklamacje", załączając protokół szkody (tylko przy uszkodzeniu), list przewozowy i fakturę dokumentującą wartość towaru\nna adres mailowy pl.reklamacje.wa@dhl.com, załączając:\npismo reklamacyjne z uwzględnieniem kwoty roszczenia, numeru rachunku bankowego oraz sposobu zapakowania przesyłki (karton, wypełnienie wewnętrzne)\nprotokół szkody (tylko przy uszkodzeniu)\nfakturę dokumentującą wartość towaru Ewentualnie odbiorca może upoważnić nadawcę do złożenia reklamacji i wypłaty odszkodowania, wypełniając druk pełnomocnictwa (w załączniku).\nJeśli reklamacja zostanie uznana należy przesłać decyzję do naszego Biura Obsługi Klienta (zarejestrować reklamację w zakładce "Reklamacje" i załączyć decyzję) z prośbą o anulowanie kosztów transportu przesyłki.\nB. za pośrednictwem naszego serwisu, poprzez zakładkę "Reklamacje" (reklamację w imieniu właściciela towaru może złożyć tylko Klient z którego konta wygenerowany został list przewozowy).\nNależy wypełnić formularz reklamacyjny z uwzględnieniem kwoty roszczenia, numer rachunku bankowego wraz z danymi firmy i numerem NIP oraz sposób zapakowania przesyłki (karton, wypełnienie wewnętrzne) oraz załączyć wymagane dokumenty.\nPrzeczytaj inne artykuły powiązane z tymi kategoriami: procedura przewoźnicy reklamacja


Wyniki wyszukiwania dla: wymiana grzejników\nWyniki wyszukiwania dla wyrażenia: wymiana grzejników Znaleziono : 4 stron\nWymiana grzejników Łódź\nStrona firmy hydraulicznej. Działalność prowadzimy na terenie miasta Łódź. Wśród wielu wykonywanych usług można wyróżnić wymianę kaloryferów przez zamrażanie. Posiadamy profesjonalna zamrażarkę do rur. Jeżeli Chcesz zdjąć kaloryfer bez spuszczania wody z instalacji C.O. jest to możliwe. Wystarczy zamrozić rurki doprowadzające.Zawór powrotny wstawia


Padel Pro Show: „pokaz sukcesu” | Padel Magazine\nPowitanie / NEWS / Padel Pro Show: „pokaz sukcesu”\nPadel Pro Show: „pokaz sukcesu”\nFranck Binisti 28 marca 2014 28 marca 2014\nPadel Magazine - W dniach od 20 do 23 marca w Madrycie firma Marketing MADISON zorganizowała pierwsze międzynarodowe targi poświęcone Padel (i golf).\nPonad odwiedzających 7000 i akredytowanych przez 150 specjalistów przekroczyło ścieżki.\nNa zaproszenie odpowiedziało 24 wystawców (federacje, marki, producenci, kluby i inne).\nMarki Dropshot, Kaitt, Vision, Akkeron, Bull Padel a zwłaszcza ten niecierpliwie wyczekiwany… Adidas Padel w którym mogliśmy odkryć jego pierwszą kolekcję rakiet i jego Padel, ze szczególnym uwzględnieniem czarnej powierzchni.\nDzień otwarcia okazał się wielkim sukcesem: politycy, VIP-y i opinia publiczna pojawili się licznie.\nHiszpański aktor Bertin Osborné próbował swoich sił Padel pod publicznym spojrzeniem ...\nZarówno na boisku, na którym jeździ Red Eleven, jak i na torze Adidasa, którego globalna premiera miała miejsce w Padel Pro Show, ponad sześćdziesiąt godzin aktywności pozwoliło publiczności na interakcję z graczami: Fede Quiles (Drop Shot), Aday Santana (Kaitt), Iciar Montes (Bullpadel) lub Gaby Reca (Bullpadel), Pedro Alonso Martinez i Marta Ortega Roby Gattiker (Adidas).\nPierwsze dni programu 2 poświęcone były profesjonalistom, których tematy takie jak:\nrozwój przemysłu Padel,\nkraina Padel (rozwój, boom w padel sztućce itp.)\nOprogramowanie do zarządzania klubem\nJak wzmocnić swój klub Padel\nRozwój Padel Hiszpania\nRozwój Padel Międzynarodowy. Obecni byli przedstawiciele różnych marek, a także wiceprezes angielskiej federacji i Ana Bastarreche (przewodnicząca nowej Europejskiej Federacji Padel).\nFirma MADISON, kierowana przez dyrektora studiów Alberto Cuestę, skorzystała z okazji, aby zaprezentować swoje opracowanie na temat Padel.\nSzacuje się, że liczba praktykujących w Hiszpanii wynosi 2.300.000 62 38, XNUMX% to mężczyźni, a XNUMX% kobiety. Wskazuje jednak, że jest coraz więcej kobiet praktykujących, a różnica między mężczyznami maleje.\nWysoka klasa społeczna reprezentuje 20% praktyków wobec 60% dla klasy średniej i 15% dla niskiej klasy społecznej. Dane, które przekładają się na demokratyzację tego sportu.\nJak przyznał Luis Garcia, dyrektor Padel Agencja Pro Show i Madison, „The Industry Padel zareagował bardzo pozytywnie na program. Forum to stało się skrzyżowaniem dróg dla profesjonalistów, którzy poszukują możliwości biznesowych i nowych rozwiązań biznesowych poprzez wystawców, spotkania zawodowe, spotkania i równoległe inicjatywy, które opracowaliśmy. To utwierdza nas w przekonaniu, że we wszechświecie istnieje luka do wypełnienia Padelbranża potrzebuje miejsca spotkań, forum do dzielenia się najnowszymi wiadomościami, innowacjami i wiedzą generowaną każdego roku w branży, mając jeden główny cel: handel… i to jest w tej tradycji że pracowaliśmy i będziemy to robić w 2015 r. ”.\nDo zobaczenia w 2015.


Anna Mucha nie musi powiększać ust za pomocą strzykawki - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Anna Mucha » Anna Mucha nie musi powiększać ust za pomocą strzykawki\nczytany: 18833 razy\nanna mucha anna mucha makijaż makijaż gwiazd makijaż ust powiększanie ust pomadką powiększanie ust konturówką duże usta jak malować\nPosiadła inny patent.\nAnna Mucha to chyba jedna z nielicznych celebrytek, która do tej pory nie eksperymentowała z powiększaniem ust. Zamiast warg nie ma dwóch pontonów, nie wygląda, jakby osa użądliła ją w twarz.\nMimo to na czerwonych dywanach zdarzało się jej wyglądać niezwykle ponętnie. Duże czerwone usta były wówczas głównym wabikiem.\nNa swoim blogu Mucha podzieliła się z Czytelniczkami patentem na cudowne usta.\nZdradziła swój sekret - diabeł tkwi w konturówce, którą Mucha umiejętnie powiększa swoje wargi przed nałożeniem pomadki lub błyszczyku.\nGratulujemy odporności na pontonową modę. Powiększone kosmetykami usta Muchy są o stokroć ładniejsze, niż "wary" pań, które uzależniły się od wypełniaczy.\nZresztą oceńcie sami!\nA przepis na piękne usta znajdziecie na blogu celebrytki.\nDziś wieczorem Lemon wystąpi na Festiwalu TOP Trendy\nPo urodzeniu dziecka nie chce się głodzić i katować. Ma pełną figurę. Kilka dni temu pisaliśmy, jaką "aferę" wywołali "fani" Aishwary'i Rai, hinduskiej modelki i aktorki, byłej miss świata, w związku z jej planami pojawienia się ... czytaj więcej


PISMO ŚWIĘTE. CZYM JEST I JAK JE CZYTAĆ? – ks. Mariusz Rosik\nPrzyszły do nas listy z naszej ojczyzny,\nto je wam odczytujemy.\nśw. Augustyn o Biblii\nNie ulega wątpliwości, że Biblia jest najbardziej poczytną książką świata. Faktycznie jest ona zbiorem ksiąg, które powstawały na przestrzeni ponad tysiąca lat. Księga ta rodziła się w kulturze zupełnie innej od kultury zachodniej i w mentalności odmiennej niż ta, która została ukształtowana przez wzorce filozoficznej myśli Grecji i prawniczej myśli Rzymu.\nBiblia jako słowo Boga może przemienić nasze życie. Przez proroka Izajasza Bóg poucza: „Zaiste, podobnie jak ulewa i śnieg spadają z nieba i tam nie powracają, dopóki nie nawodnią ziemi, nie użyźnią jej i nie zapewnią urodzaju, tak iż wydaje nasienie dla siewcy i chleb dla jedzącego, tak słowo, które wychodzi z ust moich, nie wraca do Mnie bezowocnie, zanim wpierw nie dokona tego, co chciałem i nie spełni pomyślnie swego posłannictwa” (Iz 55,10-11). Czy dziś słowo Boga spełnia swoje posłannictwo? Czy przynosi spodziewany owoc? Czy użyźnia – jak deszcz – glebę ludzkich serc?\nKultura współczesna nazywana bywa niekiedy kulturą obrazu. Staje się alternatywą dla kultury słowa pisanego. O ile dawniej w celu zdobycia wiedzy człowiek posługiwał się przede wszystkim słowem pisanym, o tyle dziś chętniej sięga po obraz: taśmę video, film, Internet czy program komputerowy. A przecież czytanie rozwija myślenie, a oglądanie rozwija kojarzenie. Lektura Biblii jest dziś często lekturą skojarzeniową. Czytelnik kojarzy niektóre fakty, przypomina sobie znane epizody i przywołuje na pamięć opowiastki z lekcji religii. Trudno mu jednak powiązać fakty i znaleźć zakończenie opowieści. Brak mu pewnej osi, na której byłby w stanie osadzić wydarzenia, o których czyta. Dla wielu Biblia pozostaje księgą zamkniętą na siedem pieczęci, taką, o jakiej mówi Apokalipsa św. Jana.\nNiniejsza publikacja została pomyślana jako pomoc dla tych wszystkich, którzy zdecydują się na osobistą lekturę Pisma świętego. Zawiera ona podstawowe informacje o Biblii i zasadach jej lektury. Posługując się nimi, możemy poprzez spotkanie z Księgą otworzyć się na spotkanie z Bogiem. Był czas w Kościele, gdy ze względu na szacunek Pismo święte przechowywano w tabernakulum obok Najświętszego Sakramentu. Dziś każdy z nas może posiadać własną Biblię. Czy jednak nie jest to dar niedoceniany?\nCezary z Arles, biskup żyjący w V wieku, pytał: „Co wydaje się Wam większe i bardziej znamienite: słowo Boga czy Ciało Chrystusa? Jeśli chcecie na to pytanie udzielić poprawnej odpowiedzi, musicie odrzec, że słowo Boga nie jest w niczym mniejsze od Ciała Chrystusa. A zatem z taką samą dbałością, z jaką przyjmujemy Ciało Chrystusa, uważając, by żadna jego cząstka nie upadła na ziemię, tak samo powinniśmy starać się, by nasze dusze nie utraciły danego nam Słowa Boga, błędnie sądząc, że mówimy lub myślimy o czymś zupełnie innym. Ten, kto słucha niedbale słowa Boga, jest winien w takim samym stopniu, jak ów, który przez beztroskę dopuszcza tego, by ciało Chrystusa upadło na ziemię” (Kazanie300, 2). Nie pozwólmy więc, by choć jedno słowo Boga upadło na ziemię! Chyba, że będzie to żyzna gleba naszych serc.\nCzytajmy Pismo święte, ale czytajmy je tak,\njak je czytali nasi ojcowie, którzy przekazali nam,\nw jaki sposób można najlepiej wyciągnąć zeń pożytek:\nczytajmy je klęcząc!\nSą takie książki, do których chętnie wracamy. Niekiedy otwieramy je na chybił trafił, innym razem sięgamy po ulubione fragmenty. Książki te w pewien sposób kształtują nasze myślenie i wrażliwość. Przekonany o zmienności świata i o ciągłym ruchu w przyrodzie, na kilka wieków przed Chrystusem, Heraklit z Efezu wołał: „Niepodobna wejść dwukrotnie do tej samej rzeki”. Przejąwszy ten obraz, Ojcowie Kościoła przekształcili go mówiąc, że kto czerpie ze zdroju słowa Bożego, za każdym razem odnajduje w nim nowe bogactwo. Jeśli bowiem spragniony wędrowiec pochyla się nad strumieniem, to choćby co dzień przychodził w to samo miejsce, za każdym razem zaczerpnie inną wodę niż ta, którą pił wczoraj. A swoją drogą, aby zaczerpnąć źródlanej wody ze strumienia, trzeba przed nim uklęknąć.\nZ czytaniem Biblii jest trochę tak, jak z przebywaniem z najlepszym przyjacielem. Im częściej z nim przebywamy, im częściej się spotykamy, tym łatwiej odgadnąć nam jego rekcje i odczytać myśli. Podobnie jest z lekturą Biblii. Im częściej po nią sięgamy, tym szybciej zmienia się nasze myślenie. A przecież zmiana sposobu myślenia to nic innego jak nawrócenie. Greckie słowo metanoia, tłumaczone jako „nawrócenie”, oznacza właśnie zmianę sposobu myślenia. Przez proroka Izajasza Bóg skarżył się: „Myśli moje nie są myślami waszymi ani wasze drogi moimi grogami. Bo jak niebiosa górują nad ziemią, tak drogi moje – nad waszymi drogami, a myśli moje – nad myślami waszymi” (Iz 55,8-9).\nCzy i dziś Biblia może stać się dla nas księgą życia? Księgą, która przemienia nasze myśli i wyznacza nam Boże drogi? Czy może odmienić nasze życie? Odwołajmy się do pewnego wydarzenia, które miało miejsce dwadzieścia lat temu. Pod koniec 1987 roku światem wstrząsnęła wiadomość o wybuchu bomby na pokładzie samolotu pasażerskiego Koreańskich Linii Lotniczych. Zginęło 115 osób. Ładunek podłożyło dwóch agentów podlegających rządowi Korei Północnej – kobieta Hyun Hee Kim i jej wspólnik Sul Il Kim. Po aresztowaniu próbowali popełnić samobójstwo. Mężczyźnie się udało, kobietę natomiast po dwóch dniach odratowano. Rozpoczął się proces sądowy, który stał się przyczyną jej… nawrócenia. Niedawno na jednym z nabożeństw w Seulu złożyła świadectwo: „Nazywam się Hyun Hee Kim. To ja spowodowałam śmierć 115 osób lecących samolotem KAL 29 listopada 1987 roku. Kiedy przebywałam we więzieniu, moi strażnicy okazali się chrześcijanami. Podarowali mi Biblię, zachęcając do jej czytania. Szokiem okazały się słowa Rz 5,8: Chrystus umarł za nas, gdyśmy byli jeszcze grzesznikami. Na te słowa zaczęłam szlochać. Otworzyłam przed Nim swoje serce i przyjęłam Go jako mojego Pana i Zbawiciela. 12 kwietnia 1989 roku zostałam ułaskawiona”.\nPrzykład Koreanki, której życie uległo radykalnej zmianie spowodowanej przez słowa Biblii poucza, że słowa Boże są zawsze aktualne i nauka Jezusa niesie w sobie zawsze żywe wartości. Prorok Jeremiasz modlił się: „Ilekroć otrzymywałem Twoje słowa, pochłaniałem je, a Twoje słowo stawało się dla mnie radością i rozkoszą mego serca” (Jr 15,16). Kiedy zaś zmęczony prześladowaniami i narażaniem swego życia chciał zaprzestać głoszenia Bożego słowa, okazało się to niemożliwe: „I powiedziałem sobie: Nie będę Go już wspominał, ani mówił w Jego imię! Ale wtedy zaczął trawić moje serce jakby ogień nurtujący w moim ciele. Czyniłem wysiłki, aby go stłumić, lecz nie potrafiłem” (Jr 20,9). Słusznie więc Bóg mówi o mocy swojego słowa: „Czyż moje słowo nie jest jak ogień, czyż nie jest jak młot kruszący skałę?” (Jr 23,29). Słowo Boga płonęło w sercu Jeremiasza, paliło jego wnętrze, skłaniało do radykalizmu w kroczeniu za Bogiem. Nie tylko stanowiło najistotniejszą treść jego życia, ale także poprzez niego zmieniało życie słuchaczy.\nŻycie kształtowane w oparciu o słowo Boga cechuje niezwykły dynamizm. Staje się ono świadectwem bliskości Boga dla tych, którzy jeszcze Go nie znają lub żyją z dala od Niego. Pod koniec II wieku pewien chrześcijanin z Aleksandrii, niejaki Pseudo-Justyn, pisze list do poganina imieniem Diogenet, w którym tak charakteryzuje życie wyznawców Chrystusa opierających swe przekonania i poglądy o Biblię: „Chrześcijanie nie odróżniają się od innych ludzi ani jakimś specjalnym terytorium, ani językiem, ani zwyczajami. Nie zamieszkują osobnych miast, nie mają własnego języka, nie prowadzą jakiegoś osobliwego trybu życia… Mieszkają w swojej ojczyźnie, ale jakby byli cudzoziemcami; wykonują wszystkie obowiązki dobrego obywatela i nie uchylają się od żadnych ciężarów, ale czynią to jakby byli przyjezdnymi gośćmi. Każda obca ziemia jest dla nich ojczyzną, każda ojczyzna jest dla nich obcą ziemią. Tak jak wszyscy żenią się, wychodzą za mąż i rodzą dzieci, ale nigdy nie zabijają nowego życia. Mają wspólnotę dóbr, ale nie łoża. Żyją w ciele, ale nie według ciała. Żyją na tej ziemi, ale czują się obywatelami nieba. Są posłuszni ziemskim prawom, ale ich sposób życia wynosi ich ponad ziemskie prawo. Kochają wszystkich, a wszyscy ich nienawidzą. Są nieznani, a jednak ustawicznie padają na nich wyroki. Posyła się ich na śmierć, a oni w niej otrzymują życie. Są ubogimi, a wzbogacają wszystkich… Są pogardzani, a uważają to za tytuł do chwały… Gdy wyrządza się im krzywdę, oni błogosławią; gdy traktowani są haniebnie, oni odpowiadają szacunkiem. Mimo że czynią dobrze, karze się ich, jakby byli złoczyńcami. Gdy muszą znosić karę, cieszą się, jakby im ktoś dawał życie… Słowem chrześcijanie są tym dla świata, czym dusza dla ciała”.\nTen sam Pseudo-Justyn w Zachęcie do Greków niezwykle ciekawie mówi o zbawczej mocy słowa Bożego: „Stańcie się tym, czym ja, bo i ja byłem tym, czym wy. To wszystko mnie pociągało, to jest boska nauka i moc Słowa. Jak zręczny zaklinacz wyprowadza z kryjówki przeraźliwego węża i zmusza go znów do ucieczki, tak Słowo wypędza z najskrytszych głębin duszy niebezpieczne uczucia i poruszenia, a więc pożądliwość, z której rodzi się wszelkie zło, dalej nieprzyjaźń, kłótnie, zazdrość, nienawiść i inne występki”.\nW życiu duchowym ważna jest umiejętność, która pozwala zachować pewne ramy obiektywizmu w ocenie samego siebie. Chodzi o zdolność spojrzenia na siebie z pewnym dystansem. Gdy posiadamy tę umiejętność, wówczas rzeczy nabierają właściwych wymiarów: nie przypisujemy zbytniego znaczenia sprawom mało istotnym ani nie bagatelizujemy rzeczy ważnych. Na co dzień bardzo łatwo o zachwianie tych proporcji. Ciągły kontakt z Biblią daje nam właściwy punkt odniesienia, by proporcje owe nie zostały zachwiane. Biblia uczy Bożego sposobu patrzenia na świat. Jest w Starym Testamencie piękne zdanie: „Nie tak bowiem widzi człowiek, jak widzi Bóg. Człowiek patrzy na to, co widoczne dla oczu, Bóg natomiast patrzy w serce” (1Sm 16,7). Czytanie Biblii jest uczeniem się spojrzenia na świat oczyma Boga.\nPewnego razu mój przyjaciel wybierał się samolotem w podróż do Londynu. Nad warszawskim Okęciem wisiały ciemne chmury. Padał deszcz, a cały świat wyglądał ponuro. Jednak, gdy samolot wzniósł się ponad pułap tych obłoków, zobaczył je z drugiej strony. Wyglądały zupełnie inaczej: były skąpane w słońcu, tworzyły fantastyczne kształty, mieniły się różnymi kolorami. A były to przecież te same obłoki, widziane jednak w innej perspektywy. Patrząc na świat, na siebie, na ludzi wokół z perspektywy, jaką daje nam Biblia, patrzymy nań oczyma samego Jezusa. A takie spojrzenie odmienia życie.\nKochaj Pismo święte, a odwieczna Mądrość umiłuje cię.\nKochaj ją, a będzie ci służyć.\nCzcij ją, a obejmie cię swymi ramionami\nŚwiatła i cienie, w które obleczone było życie Caravaggia, znalazły swój odblask również w jego sztuce. Postacie jego obrazów jakby wyłaniają się z mroku. Niczym światłem reflektora osnute twarze przemawiają wyrazem spojrzenia i dynamiką gestów. Ostre nieraz światło silnie zarysowaną granicą próbuje zmagać się z ciemnością, wdzierając się w głęboki mrok tła. Powstałe w latach 1599-1600 płótno, zatytułowane Święty Mateusz i anioł, przedstawia pierwszego ewangelistę – celnika, oddanego twórczej pracy pisarskiej, której treść adresowana była do chrześcijan rodem z judaizmu. Nad głową dostojnego siwowłosego mężczyzny (którego pierwszy wizerunek odrzucono jako zbyt wulgarny!) unosi się wdzięczny anioł, który wydaje się szeptać do ucha natchnionego autora pierwszej księgi Nowego Przymierza boskie słowa. Parola per parola– mówią Włosi; „słowo po słowie” – tak zdaniem mistrza światła i cienia miało wyglądać wyłanianie się spod pióra Apostoła stronic teksu natchnionego. Natchnienie (łac. inspiratio) w rozumieniu Caravaggia, który zresztą był spadkobiercą przekonań patrystycznych usystematyzowanych poglądami Tomasza z Akwinu, było tożsame z dyktandem (łac. dictatio). Duch Święty, ukryty za skrzydłami anioła, miał dyktować wyraz po wyrazie tekst ewangelii nawróconemu celnikowi. Tak wówczas pojmowano natchnienie.\nTo prawda, że Bóg jest autorem Pisma świętego. Jest nim także i człowiek. Biblia ma więc dwóch autorów, boskiego i ludzkiego. W jaki sposób Bóg posługiwał się ludźmi w zapisywaniu zbawczych słów? Jaka była rola autorów natchnionych? Na czym wreszcie polega natchnienie?\nBiblia jest księgą, która powstawała niemal przez jedenaście stuleci. Najstarsze fragmenty Starego Testamentu pochodzą z X wieku przed Chr., najmłodsze partie Nowego Testamentu sięgają początku II stulecia po Chr. Przez tak długi okres zmieniały się spojrzenia na świat, inaczej odczytywano ważne idee biblijne, zmieniał się sposób widzenia ingerencji Boga w historię ludzi. Pomimo tego Biblię cechuje swoista jedność. Zapewnia ją właśnie Boże autorstwo Pisma świętego. Fakt, że Bóg jest autorem tej świętej księgi sprawia, że łatwo zauważyć ciągłość pomiędzy poszczególnymi księgami. Opisują one bowiem działanie jednego i tego samego Boga, który systematycznie realizuje swój zbawczy plan wobec ludzkości. Poszczególne księgi Starego i Nowego Testamentu odsłaniają kolejno ten plan. Dlatego Stary Testament można pełniej zrozumieć w świetle Nowego. Wówczas również daje się zauważyć ukierunkowanie obydwu Testamentów na osobę Jezusa Chrystusa, którego Bóg ustanowił Panem i Zbawicielem.\nAutorstwo Boga przejawia się w Biblii poprzez natchnienie. Natchnienie to nadprzyrodzone działanie Ducha Świętego na pisarzy ksiąg biblijnych. Działanie to sprawia, że prawdziwe słowo ludzkie jest jednocześnie prawdziwym słowem Boga. Pod koniec II stulecia Atenagoras z Aten pięknie porównywał natchnienie do gry na instrumencie muzycznym: „My natomiast jako gwarancję tego, co myślimy i w co wierzymy, mamy proroków, którzy opowiadali o Bogu i o prawach Bożych natchnieni przez Ducha Bożego. Również wy, którzy przewyższacie innych ludzi inteligencją i pobożnością względem prawdziwego Bóstwa, możecie stwierdzić, że niedorzecznością jest odrzucać wiarę w Ducha Bożego, który usta proroków poruszał niczym instrumenty muzyczne, a ufać ludzkim mniemaniom” (Prośba za chrześcijanami7).\nChcąc przekazać swoje słowo, Bóg posłużył się ludźmi. Bóg dawał im zrozumienie Bożych spraw, jednak pisząc o nich, używali oni własnych zdolności. Każdy z biblijnych autorów dobierał słowa, za pomocą których chce przekazać prawdy otrzymane od Boga. Każdy z autorów natchnionych był dzieckiem swojej epoki. Posługiwał się ówczesnym stanem wiedzy i w swoim pisarstwie oddawał ówczesny sposób widzenia świata. Biblia nie musi więc odpowiadać dzisiejszemu stanowi nauk szczegółowych, nie jest bowiem podręcznikiem archeologii, astronomii czy fizyki. Jest „podręcznikiem wiary”. Odpowiedni dokument Soboru Watykańskiego II głosi: „Księgi biblijne w sposób pewny, wiernie i bez błędu uczą prawdy, jaka z woli Bożej miała być przez Pismo święte utrwalona dla naszego zbawienia” (Konstytucja o objawieniu Bożym 11). Jeśli więc celem Biblii nie jest przekazywanie prawd historycznych czy przyrodniczych, jak należy traktować zawarte w niej informacje z tych dziedzin? Otóż nie może istnieć żadna sprzeczność pomiędzy prawdziwymi wnioskami nauk szczegółowych a twierdzeniami Biblii. Twórcą praw przyrody i autorem Biblii jest przecież ten sam Bóg, stąd sprzeczność jest wykluczona. Pismo święte odzwierciedla stan wiedzy i przekonania autorów ludzkich w danych epokach, nie pretenduje jednak do dawania odpowiedzi na pytania dręczące przyrodoznawców, astronomów czy fizyków jądrowych. Znamienna jest w tym względzie wypowiedź św. Augustyna: „Nie czytamy w ewangelii, by Pan powiedział: „posyłam wam Pocieszyciela, który by was pouczał o biegu słońca i księżyca”. Chrześcijan chciał bowiem wykształcić, nie matematyków”. Pisarze natchnieni opisywali zjawiska przyrodnicze czy astronomiczne tak, jak je postrzegali zmysłami. Dziś również często w sposób popularny mówi się, że słońce wstaje lub zachodzi, choć przecież wszyscy uznają system heliocentryczny.\nZ boskim autorstwem Biblii kłóci się, zdaniem niektórych, fakt, że Bóg nakazywał czynienie zła. Jest w Starym Testamencie wiele tekstów „krwawych”, gdzie na rozkaz Boga powstają wojny, zabijani są ludzie, niszczona jest czyjaś własność. Aby uniknąć takiej trudności, należy przyjąć progresywny rozwój objawienia Bożego. Pewne prawdy Bóg objawia ludziom stopniowo, w przeciwnym wypadku trudno byłoby im je przyjąć. W pierwszych etapach religijności Izraela członkowie narodu wybranego nie sądzili, że szatan jest istotą przeciwną Bogu. Na tym etapie rozwoju objawienia autor natchniony nie mógł jeszcze wprost powiedzieć, że to szatan jest sprawcą zniszczenia człowieka, że jest bezpośrednim sprawcą zła, wojen i nieszczęść, gdyż monoteizm w Izraelu byłby zagrożony: człowiek świadomy mocy złego ducha mógłby i jemu zacząć oddawać pokłon. Nie przeczy takiemu rozumowaniu sformułowanie znajdujące się w Biblii, które mówi, że Bóg „zsyła karę”. Jest to ślad myślenia semickiego. Izraelici tak mocno osadzeni byli w monoteizmie, że nie do pomyślenia było przypisanie działania komukolwiek poza Bogiem. Egzystencję istot duchowych przeciwnych Bogu byli zmuszeni odrzucić, w przeciwnym razie im również należałoby oddawać hołd, gdyż są przecież silniejsze niż ludzie.\nDziś wiemy, że za każdym złem ostatecznie stoi zły duch, gdyż wszelkie zło na świecie pojawiło się po grzechu pierwszych rodziców, do którego zostali nakłonieni przez szatana. Złe duchy w wierzeniach judaizmu często odwodzą człowieka od drogi dobra, skłaniają go do przekroczenia Bożego prawa i burzą zaufanie wobec Boga; są jednak całkowicie od Niego zależne. Nie mogą uczynić nic, co byłoby poza zasięgiem wiedzy Jahwe. Nie występują jako Jego otwarci przeciwnicy, gdyż kłóciłoby się to z ideą monoteizmu. Gdyby bowiem uznać, że Szatan jest całkowicie wrogi Bogu, silniejszy jednak od człowieka, stąd bliska już droga do tego, by zacząć czcić go ze strachu przed jego zemstą. W ten sposób idea religii monoteistycznej nie mogłaby się ostać. Nic więc dziwnego, że chcąc utrzymać wiarę w jednego Boga, Izraelici sądzili, że jest On odpowiedzialny tak za dobro, jak i za zło, które dzieje się w świecie. Z tego powodu niektóre teksty Starego Testamentu przypisują Bogu zło. Perspektywę tę całkowicie odwrócił Jezus, ukazując szatana jako głównego sprawcę zła.\nCiekawy przykład rozwoju objawienia o naturze złego ducha ukazuje opowiadanie o spisie ludności dokonanym przez Dawida. Dokonywanie spisu ludności uważane było za grzech, gdyż sam Bóg był królem Izraela. Jeśli ktoś odważał się, aby dokonać spisu, wkraczał w kompetencje samego Jahwe. Pismo św. zawiera dwie narracje o tym wydarzeniu. Pierwsza zapisana została w Pierwszej Księdze Kronik (1Krn 21,1-30). Opowiadanie rozpoczyna się słowami: „Powstał Szatan przeciwko Izraelowi i pobudził Dawida, aby policzył Izraela” (1Krn 21,1). O tym samym wydarzeniu opowiada Druga Księga Samuela (2Sm 24,1-25). Autor zaczyna swą relację słowami: „Jeszcze raz Pan zapłonął gniewem przeciw Izraelitom. Pobudził przeciw nim Dawida słowami: Idź i policz Izraela i Judę” (2Sm 24,1). Ta sama czynność została więc raz przypisana Szatanowi, innym zaś razem samemu Bogu. Bóg jest więc ostateczną przyczyną wszystkiego, co się wydarza i nawet Szatan nie może nic zdziałać poza Jego wiedzą. Prawdopodobnie opis Drugiej Księgi Samuela jest wcześniejszy niż relacja kronikarza, stąd zrozumiałe, że we wczesnym stadium rozwoju religii monoteistycznej wszystkie wydarzenia widziane były jako mające swe źródło w jedynym Bogu Jahwe. Gdy monoteizm był już silniej ugruntowany, można było mówić o działaniu szatana, a to nie podważało wiary w jednego Boga.\nJak wspomniano wyżej, Biblia ma podwójnego autora. Jest nim Bóg i człowiek. W tekście Biblii odkryć można osobowość autora, szczególne cechy jego pisarstwa, ulubione tematy, do których często powraca, jego wrażliwość czy sposób wyrażania myśli. Ludzki autor posługiwał się znanym sobie językiem. Otóż Pismo święte napisane jest w trzech językach, hebrajskim, aramejskim i greckim. Wszystkie trzy występują w Starym Testamencie, natomiast Nowy Testament pisany jest tylko po grecku. Zdecydowana większość Starego Testamentu napisana została po hebrajsku. Język ten przestał być językiem mówionym za czasów niewoli babilońskiej, a więc w VI stuleciu przed Chr. Zaczęto wówczas posługiwać się językiem aramejskim. Powstały w nim niektóre fragmenty Księgi Daniela i Księgi Ezdrasza. Kilka ksiąg Starego Testamentu zapisanych zostało także po grecku.\nCodziennie badali pisma,\nczy istotnie tak jest.\nNiekiedy zrozumienie czytanego tekstu biblijnego (zwłaszcza ze Starego Testamentu) sprawia nam niemałe trudności. Każda księga przeniknięta jest symboliką, zwyczajami czasów, w których była pisana, a także kultury dalekiej od umysłu ukształtowanego w oparciu o grecko-rzymskie wzorce. Stąd właśnie trudności we właściwym odczytaniu biblijnego orędzia, a także umiejętnym zastosowaniu do konkretnej sytuacji czytelnika. Warto więc przyjrzeć się przynajmniej niektórym zasadom interpretacji Pisma świętego, aby Boże słowo jaśniej docierało do naszych serc. Oczywiście przedstawiona poniżej lista zasad interpretacji Biblii nie jest kompletna, może się jednak okazać skuteczną pomocą w osobistej lekturze.\nW 1799 roku od egipskiego brzegu odpływał okręt a Napoleonem i jego oficerami na pokładzie. Rok wcześniej Napoleon przybył do Egiptu ze swoim wojskiem, zamierzając zdobyć go dla Francji. Jego misja jednak skończyła się fiaskiem. Przyniosła jednak jeden niezwykły skutek. Pośród zabytków wywożonych z Egiptu znalazła się kamienna tablica znaleziona nad Nilem, zapisana tajemniczymi hieroglifami. Początkowo udało się odczytać z tekstu jedynie dwa czy trzy imiona. Po długoletnich badaniach i studiach porównawczych zdołano rozszyfrować następnie kilkanaście imion królów, by ostatecznie rozwikłać cały tekst. Uczynił to Jean-Francois Champollion. W ten sposób po raz pierwszy udało się rozwiązać zagadkę hieroglifów egipskich. Podobnie bywa z naszą lekturą Biblii. Początkowo rozumiemy niewiele, prawie nic. Z czasem, przez dłuższe czytanie, medytację i modlitwę dochodzimy do głębszego odczytania znaczenie teksu. A w końcu słowo Boga staje się światłem na drogach naszego życia – zaczyna wskazywać drogę. Aby jednak tak się stało, należy czytać Pismo święte posługując się jasno określonymi zasadami, które pomogą w jego interpretacji. Poniżej wymieniono kilka istotnych zasad osobistej lektury Biblii.\nZasada ta dotyczy głównie trzech pierwszych ewangelii, zwanych synoptycznymi. Już przy pobieżnej lekturze łatwo zauważyć, że dzieła Mateusza, Marka i Łukasza mają bardzo wiele materiału wspólnego. Niekiedy całe fragmenty brzmią w tych ewangeliach niemal identycznie. Współczesna egzegeza na różne sposoby stara się wyjaśnić podobieństwa (i różnice) pomiędzy ewangeliami. Grecki termin synopsis oznacza spojrzenie ogarniające całość przedmiotu (syn – „łącznie”, „z”, optikos – „widziany”). Rzeczywiście, jeśli tekst tych ewangelii napisać w kolumnach obok siebie i spojrzeć nań całościowo, bardzo łatwo dostrzec liczne podobieństwa i różnice pomiędzy nimi. Całościowe spojrzenie na tekst tych trzech pierwszych zamieszczonych w kanonie Nowego Testamentu dzieł literackich świadczy o ich wzajemnej zależności; wiele materiału jest wspólnego dla dwóch lub trzech ewangelii. Niekiedy są to całe zdania, które posiadają identyczną formę. Istnieją wszakże i różnice pomiędzy tymi ewangeliami. Czytając o jakimś wydarzeniu u jednego z ewangelistów, warto pokusić się o lekturę relacji innego spośród ewangelistów, który opowiada o tym samym wydarzeniu. W ten sposób interpretacja tekstu będzie ubogacona.\nZasada ta wynika z faktu, że Biblia jest dziełem literackim i odnajdujemy w niej te same środki stylistyczne i metody literackie, jak w literaturze powszechnej.W całej Biblii znajdujemy wiele rodzajów literackich (klasycznych i semicko-orientalnych): są tu opowiadania historyczne, przypowieści, psalmy, hymny, satyry, pieśni, mity, przysłowia. Dla przykładu, opowiadanie o stworzeniu świata zapisane jest w gatunku literackim zwanym mitem biblijnym. Interpretując je, należy przyjąć reguły rządzące interpretacją mitów, nie zaś reguły, według których pisze się kronikę historyczną.\nPoszczególne fragmenty biblijne należy interpretować, uwzględniając różne ich sensy. Mówić możemy o sensie literalnym, duchowym i pełnym. Sens literalny, zwany także wyrazowym, jest wyrażony bezpośrednio przez autorów biblijnych, a jako natchniony, jest także bezpośrednio zamierzony przez Boga. Sens duchowy jest wyrażony wtedy, gdy teksty autorów biblijnych są czytane pod wpływem Ducha Świętego w kontekście paschalnego misterium Chrystusa. Sens pełny natomiast, zwany także „sensem pełniejszym”, to znaczenie tekstu zamierzone przez Boga, a nie dość jasno wyrażone przez autora ludzkiego. Dla przykładu, gdy Izajasz zapowiadał cierpienia Sługi Jahwe, niekoniecznie miał przed oczyma postać Jezusa, nie wiedział, w jakim czasie Chrystus będzie żył na ziemi i jak dokładnie, ze szczegółami dokona się Jego śmierć.\nEwangeliści pisali swe dzieła„wybierając niektóre z wielu wiadomości przekazanych ustnie lub pisemnie, ujmując pewne rzeczy syntetycznie lub objaśniając je, przy uwzględnieniu sytuacji kościołów” (Konstytucja o Objawieniu Bożym5). Dlatego fakty z życia Jezusa zauważone przez jednego z ewangelistów mogły być pominięte przez innego; dlatego poszczególni autorzy mają swoje ulubione tematy, do których chętnie powracają; dlatego wyjaśnienia niektórych zdarzeń mogą być nieco odmienne w poszczególnych księgach. Zasada ta dotyczy nie tylko ewangelii, ale wszystkich ksiąg biblijnych. Aby głębiej je zrozumieć, warto zapoznać się wcześniej z religią Izraela, częściowo z jego historią, warto przyjrzeć się żydowskim zwyczajom i przekonaniom, warto poznać nieco mentalność semicką, tak różną od mentalności Zachodu, a przecież fascynującą. Judaizm czasów Jezusa nie był religią jednolitą. Działały w nim różne ugrupowania i ścierały się odmienne nurty. Zapoznanie się z tą przebogatą mozaiką, w której kamyczkami są ugrupowania faryzeuszy i saduceuszy, Herodiad i uczonych w Piśmie, zelotów i sykaryjczyków, zwolenników Jana Chrzciciela i Samarytan – może niezwykle ubogacić naszą lekturę Biblii. Zupełnie inaczej będzie wyglądało nasze rozumienie ewangelii, gdy poznamy wcześniej instytucję świątyni w Jerozolimie i zapoznamy się ze sprawowanym w niej kultem, gdy odkryjemy bogactwo żydowskich świąt i zrozumiemy zwyczaje szabatowe, gdy przyjrzymy się ceremoniom synagogalnym i życiu modlitewnemu Żydów. Warto więc sięgać nie tylko do wstępów czy przypisów lub słowniczków znajdujących się na końcu różnych wydań Biblii, ale także wzbogacić swoją biblioteczkę o komentarze czy pozycje przybliżające historię czasów biblijnych oraz instytucje Izraela.\nNależy wystrzegać się fundamentalistycznej lektury Biblii\nFundamentalistyczna lektura Biblii może okazać się niebezpieczna tak w życiu osobistym, jak i w życiu wspólnoty. Zwłaszcza decyzje podejmowane w oparciu o dosłowne potraktowanie fragmentów Biblii, które należy interpretować w sensie metaforycznym czy symbolicznym, mogą okazać się nietrafne. Papieska Komisja Biblijna zajęła bardzo jasne stanowisko wobec fundamentalistycznego podejścia do Pisma świętego. Oto niektóre fragmenty jej orzeczenia: „Fundamentalistyczna lektura Biblii opiera się na założeniu, że Biblia… powinna być odczytywana dosłownie we wszystkich szczegółach. Jednakże przez interpretację dosłowną rozumie się tu jakby pierwsze rozumienie, literalne czyli wykluczające wszelkie próby rozumienia Biblii z uwzględnieniem jej historycznego powiększania się i rozwoju” (Interpretacja Pisma Świętego w Kościele I). Fundamentalizm biblijny polega zasadniczo na uznaniu wyłącznie boskiego autorstwa Pisma świętego. Czytelnicy Biblii w tym nurcie przyjmują niemal wszystkie informacje za prawdziwe i pewne. Często rozciągają tę zasadę również na informacje dotyczące historii, chronologii czy geografii.Warto równocześnie zauważyć, że zwolennicy takiej interpretacji tekstu natchnionego, zwracając uwagę na każde słowo, na kolejność wyrazów w zdaniu, często nie dopuszczając do umysłu świata symboli, bazują najczęściej na tłumaczeniach Biblii, a nie odnoszą się wcale do tekstu oryginalnego. Wszystkie twierdzenia Biblii mają dla nich jednakową wartość, wszystkie są jednakowo ważne i przyjmują absolutny charakter.Tymczasem Biblii nie można odczytywać dosłownie we wszystkich szczegółach.\nNależy uwzględnić analogię wiary\nDwoma filarami, na których opiera się nauczanie Kościoła, są Biblia i Tradycja. Przy interpretacji tekstów biblijnych należy zwrócić uwagę, by była ona zgodna z nauką Kościoła, a więc z prawdami od wieków przezeń głoszonymi. Wyjaśnienia Biblii sprzeczne z prawdami wiary należy uznać za nieprawidłowe. Nauka płynąca z Biblii i nauka Kościoła mają tego samego autora, którym jest Bóg, nie może więc być między nimi sprzeczności.\nNależy uwzględnić jedność całej Biblii\nJak wspomniano powyżej, objawienie Boże zawarte w Biblii jest długotrwałym procesem. Gdy ktoś zajmuje się jakąś ideą czy nauczaniem na określony temat w jednym fragmencie Pisma świętego, należy interpretować ten fragment przez pryzmat innych tekstów, poruszających podobne zagadnienie. W ten sposób uniknie się jednostronności w interpretacji. Jedna bowiem księga Pisma świętego nie może przeczyć drugiej.\nPowiedziano nam, że tam jest życie i tam jest światło.\ndlaczego nie mamy spróbować, zakosztować nieco z tego smaku,\nktóry może nam ono zaofiarować.\nTy ogarniasz mnie zewsząd i kładziesz na mnie swą rękę” (Ps 139, 1-5).\nŚw. Augustyn porównywał Biblię do pełnego tajemnic, zagadek i skarbów lasu. Swoją lekturę Pisma świętego rozpoczynał modlitwą: „O, Panie! Dodaj mi siły i otwórz te lasy przede mną! Oto głos Twój rozkoszą moją, głos Twój przemagający nad gwarem innych rozkoszy!” (Wyznania 11,2).\nPrzystępujemy do lektury wcześniej przygotowanego fragmentu. Jej celem jest zrozumienie literalnego znaczenia tekstu, to znaczy tego, które było pierwotnym zamierzeniem autora i które pragnął przekazać swym czytelnikom. Lektury tekstu dokonuje się z zastosowaniem powyżej wymienionych zasad. Należy zapytać, kto jest autorem księgi, kiedy powstała, w jakich okolicznościach, do kogo była adresowana, jaki jest jej zasadniczy cel i jaka jest jej przewodnia myśl. Ważna jest świadomość gatunku literackiego tekstu i jego bezpośredniego kontekstu, który również wpływać może na interpretację. Owocne może się okazać sięgnięcie do fragmentów paralelnych, jeśli takie są. Na tym etapie lektury pomocne mogą okazać się komentarze biblijne, a już na pewno trzeba sięgnąć po przypisy i słowniczek zamieszczony w wielu wydaniach Pisma Świętego. Istotą lektury jest odkrycie religijnego znaczenia obranego tekstu dla pierwotnego adresata. Niekiedy, celem głębszego wniknięcia w treści wybranego fragmentu, można powtórzyć czytanie dwu- lub trzykrotnie.\nRoman Brandstaetter zachęca nawet do wielokrotnej lektury poszczególnych fragmentów: „Jeżeli przeczytasz ten i ów rozdział dwadzieścia razy, powinieneś przynajmniej dziesięć razy czytać go inaczej i za każdym razem odkrywać w nim inne obszary. Nigdy jednak nie bądź pewny, że dotarłeś do właściwego jego sensu, do sedna sprawy. Nie popadaj w popłoch, jeżeli za każdym czytaniem inne wartości wydobędziesz z tego samego tekstu, nawet takie, które sobie nawzajem przeczą. Biblia jest żywiołem bez dna i granic. Nikt z badaczy, egzegetów, teologów, uczonych i pisarzy nie dotarł do jej najgłębszych źródeł. Dlatego nie zrażaj się, jeżeli w Biblii czegoś nie zrozumiesz. Mądrzejsi od ciebie również nie rozumieli wszystkiego. Ale bądź zawsze przygotowany na nieprzewidziane odkrycia i znaleziska, które podczas poprzednich lektur wymknęły się twojej uwadze”.\nRefleksja nad znaczeniem religijnym tekstu stanowi etap drugi, zwany medytacją lub rozmyślaniem. Pytanie, które stawia sobie teraz modlący się czytelnik Biblii brzmi: jaki jest sens danego fragmentu dla mnie, w czasie i miejscu, w którym żyję. Nie chodzi już więc o poszukiwanie pierwotnego znaczenia, przeznaczonego dla pierwszych adresatów, ale o jego przełożenie na obecną kulturę i sytuację konkretnego człowieka. Sens religijny tekstu w obydwu sytuacjach, pierwotnej i obecnej, pozostaje niezmieniony, jednak musi on zostać zaktualizowany i odczytany w kontekście czasów obecnych. Niejednokrotnie będzie to wymagało zaakcentowania niektórych odcieni znaczeniowych bardziej niż innych. Coś, co miało zasadnicze znaczenie dla pierwszego czytelnika tekstu dziś może być już nieaktualne, natomiast prawda oczywista czy mniej istotna dawniej może wysuwać się na pierwszy plan w życiu chrześcijan żyjących dziś. Medytacja prowadzi do odkrycia prawdy o samym sobie – jaki jestem przed Bogiem. Prawda ta jednak nigdy nie łączy się z uczuciem potępienia czy odrzucenia, gdyż Bóg nawet wtedy, gdy ukazuje człowiekowi jego słabość, czyni to w tym celu, aby go podnieść. Medytacja nad tekstem i poszukiwanie jego zastosowania w osobistym życiu winna kończyć się konkretnym postanowieniem: co należy uczynić, a czego zaniechać, by autentycznie wprowadzić w czyn przeczytane słowo. W ten sposób realizuje się wezwanie Jakuba, który w swoim liście zachęcał: „Wprowadzajcie zaś słowo w czyn, a nie bądźcie tylko słuchaczamioszukującymi samych siebie” (Jk 1,22).\nOstatnim etapem prywatnej lektury Pisma świętego jest modlitwa. Jest ona spontaniczną reakcją serca człowieka wierzącego, do którego przemawia Bóg. Jest odpowiedzią na wezwanie zawarte w czytanym tekście. W zależności od konkluzji, do której prowadzi medytacja, modlitwa może przybierać formę prośby w konkretnej sprawie lub o pożądaną postawę, może być dziękczynieniem za odkrytą prawdę natury religijnej lub za Boże dary, o których wzmiankuje tekst, może być uwielbieniem Boga w Jego wielkości czy też może skłaniać do rachunku sumienia i przeproszenia za słabość i zaniedbania. Duch Święty towarzyszył pisaniu tekstu natchnionego i oświecał umysł przy jego lekturze; ten sam Duch Święty daje natchnienie do modlitwy w oparciu o rozważane Słowo Boga. Edyta Stein podawała bardzo praktyczną wskazówkę: „przebywaj na modlitwie tyle czasu, ile to konieczne dla znalezienia uciszenia i pokoju. Wyjdzie to na dobre nie tylko tobie, lecz także pracy oraz tym wszystkim, z którymi się spotykasz”.\nW Ewangelii znajduję wszystko,\nczego moja mała, biedna dusza potrzebuje.\nW niej odkrywam coraz to nowe jasności,\nznajduję ukryte i pełne tajemnic znaczenie.\nDziś z Jerozolimy do nowoczesnej Gazy biegnie szeroka autostrada. Łatwo przemknąć tę trasy zaledwie w kilkadziesiąt minut. Zupełnie inaczej wyglądała ta droga dwadzieścia stuleci temu, gdy pustynne burze rzucały kilogramy pisaku na zakurzoną drogę. W tamtym czasie Filip był jednym z diakonów wspólnoty chrześcijan w Jerozolimie. Pewnego dnia Anioł Pański rzekł do niego: „Wstań i idź około południa na drogę, która prowadzi z Jerozolimy do Gazy” (Dz 8,26). Posłuszny nakazowi Filip udał się na tę drogę i przyłączył się do wozu, którym podróżował urzędnik dworski królowej etiopskiej. Oficjel zagłębiał się w lekturę Biblii, nie potrafił jednak zrozumieć znaczenia czytanych tekstów. Filip zapytał go: „Czy rozumiesz, co czytasz?”. Urzędnik odpowiedział pytaniem na pytanie: „Jakże mogę rozumieć, jeśli mi nikt nie wyjaśni?” Wychodząc od fragmentu księgi proroka Izajasza, diakon opowiedział urzędnikowi dworskiemu o Jezusie. Jego świadectwo było tak przekonujące, że Etiopczyk natychmiast poprosił o chrzest. Ta krótka historia, zrelacjonowana przez Łukasza w Dziejach Apostolskich (Dz 8,25-40) ukazuje właściwy cel lektury Biblii: czytanie prowadzi do spotkania. Pochylenie się nad literackim zapisem prowadzić może do Osoby. Przez szatę literacką dostrzec można samego Chrystusa.\nCzytając Biblię, spotykamy Chrystusa. Czytając słowa Biblii, spotykamy Słowo Wcielone. Jeśli więc Słowo w Biblii jest Osobą, jak Ją rozpoznać? Chrystusa, rozpoznaje się nie poprzez słyszenie o Nim, lecz poprzez nawiązanie relacji z Nim. Jest to relacja głęboka i intymna, relacja, która jest odpowiedzią serca na pukanie Jezusa: „Oto stoję u drzwi i kołaczę: jeśli kto posłyszy mój głos i drzwi otworzy, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze Mną” (Ap 3,20). O Bogu może mówić prawdziwie jedynie ten, kto ma doświadczenie spotkania Go. To samo twierdzenie dotyczące Jezusa może budzić całkiem inne reakcje, gdy jest wypowiedziane przez osobę, która trwa w głębokiej z Nim relacji i osobę, która nie utrzymuje więzi z Bogiem. Przykładu dostarcza nam sama Biblia. Pewnego razu, gdy na drodze Jezusa stanęli dwaj opętani, zły duch przemówił przez nich, zwracając się do Jezusa: „Czego chcesz od nas, Synu Boży?” (Mt 8,29). Jezus nakazał im milczenie. Innym razem Piotr powiedział do Jezusa: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego” (Mt 16,16). Jezus pochwalił go za to wyznanie. To samo stwierdzenie, iż Jezus jest Synem Bożym, pada z ust demonów i z ust apostoła, reakcja Jezusa jest jednak całkowicie odmienna. Oto, w jaki sposób komentuje te sceny św. Augustyn: „Wybaczcie! Jakież to słowa wypowiedziały demony? „Wiemy, kim jesteś: Synem Bożym”. Odpowiedzią było: „Zamilczcie!” Lecz czyż nie wypowiedziały one tych samych słów, które wypowie Piotr, kiedy Jezus badając apostołów, zapytał: „Za kogo uważają Mnie ludzie?”. Po tym, jak przytoczyli mu opinie innych, Jezus dołączył precyzyjne pytanie: „A wy, za kogo Mnie uważacie?”. Piotr odpowiedział: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego”. Ta sama odpowiedź u demonów i u Piotra, ta sama odpowiedź u złych duchów i u Apostoła. A jednak demonom odpowiedziano: „Zamilczcie!”, podczas gdy Piotrowi: „Błogosławiony jesteś!”. To, co stanowiło element odróżniający, niech będzie nim dziś dla nas. Co popychało demony do wykrzykiwania tego, co wykrzykiwały? Strach. Co popychało Piotra? Miłość. Sami zatem wybierajcie!” (Sermo 234,3).\nKto chce w pełni zrozumieć słowa Chrystusa\ni zasmakować w nich, musi się potrudzić,\nby całe swoje życie zbudować według Niego.\nZarówno na przestrzeni dziejów, jak i dziś nie brakuje fałszywych tropów na szlakach interpretacji Pisma świętego. Św. Piotr przestrzegał adresatów swojego listu, by nie wyjaśniali ksiąg świętych na własną zgubę: „Są w nich trudne do zrozumienia pewne sprawy, które ludzie niedouczeni i mało utwierdzeni opacznie tłumaczą, tak samo jak i inne Pisma, na własnąswoją zgubę” (2P 3,14). Często bywa i tak, że o ile radykalna postać jakiejś metody interpretacyjnej musi być odrzucona, o tyle jej umiarkowany nurt może okazać się ubogacający. Poniżej zatrzymano się na niektórych nurtach interpretacji biblijnej, które przyjmowane w swej skrajnej formie, mogą prowadzić do niewłaściwych wniosków. Niektóre z nich już gasną, inne się nasilają, ale wszystkie stanowią wciąż wyzwania dla współczesnej biblistyki. Wydaje się, że na największe niebezpieczeństwo niewłaściwej interpretacji są narażeni indywidualni czytelnicy Biblii oraz nieformalne grupy modlitewno-formacyjne. Poniżej wskazano trzy zagrożenia, które wydają się być dziś bardzo aktualne.\nW ostatnich latach nasila się psychologiczne podejście do Biblii. Zwolennicy kierunku lektury biblijnej w kluczu psychologii głębi sugerują, że tego typu podejście do Pisma świętego korzystne jest zwłaszcza dla osób, które czują się pozbawione wartości, brak im zaufania do samych siebie, czują się niepewnie w sytuacjach społecznych i walczą z odrzuceniem przez środowisko. Skrajny nurt tego kierunku przyjmuje tezę, że teologowie biblijni i egzegeci sprowadzają swe badania do ustaleń naukowych o charakterze teoretycznym, które pozbawione są znaczenia egzystencjalnego dla współczesnego człowieka. Należy więc uczynić z Biblii księgę życia – postulują – a to stać się może przez odczytanie tekstu biblijnego w kluczu symbolicznym, poprzez odkrycie w poszczególnych opowiadaniach obrazu człowieka, jakim winniśmy się stać. Biblia, innymi słowy, winna służyć do ujawnienia tego, co jest w naszej psychice nieuświadomione. Poprzez ujawnienie tych nieświadomych mechanizmów, łatwiej zrozumieć samego siebie, a w konsekwencji zmienić się. Zwracanie uwagi na opowiadania o uzdrowieniach fizycznych i duchowych, o uwolnieniach od opętania, o podźwignięciu ludzi uwikłanych w cierpienie niekiedy łączy się z zupełnym brakiem zainteresowania innymi kwestiami, zwłaszcza kwestiami wiary czy moralności.\nJednym z realnych zagrożeń egzystencjalnej lektury Biblii jest subiektywizm, przy czym zaznaczyć trzeba, że prywatne czytanie Pisma świętego nie oznacza jeszcze czytania subiektywnego. Subiektywne podejście do Biblii zasadza się na pytaniu „jak?”: jak wytłumaczyć zło, które dotyka niewinnych? jaką przyjąć postawę wobec cierpienia? jak wytłumaczyć pomyślność grzeszników? jak przyjąć słowo Boże? jak odczytać Jego wolę dla swojego życia? jak się zachować w konkretnych sytuacjach życiowych? Podstawową domeną Biblii nie jest odpowiedź na te pytania. Jeśli więc wierzący czytają Pismo święte jedynie celem znalezienia odpowiedzi na te pytania, narażają się na subiektywizm.\nSubiektywizm jest zagrożeniem nie tylko indywidualnych czytelników Biblii, ale także spontanicznie powstających grup i ruchów formacyjno-modlitewnych, pozbawionych odpowiedniego kierownictwa duchowego. Przekonanie o tym, że Bóg bezpośrednio przemawia do serca wierzącego na modlitwie i podczas czytania Biblii może prowadzić na manowce błędu subiektywizmu. Przestrzega przed nim Drugi List św. Piotra: „to przede wszystkim miejcie na uwadze, że żadne proroctwo Pisma nie jest do prywatnego wyjaśniania” (2P 1,20). Indywidualistyczne podejście do Pisma świętego, nie liczące się z Tradycją Kościoła i autorytatywną wykładnią już od pierwszych wieków stanowiło wyzwanie dla przewodników gmin chrześcijańskich.\nIstnieją tacy czytelnicy Biblii, którzy w każdym jej zdaniu dopatrują się symboli. Daje się dziś zauważyć podwójną tendencję dotyczącą symbolizmu: z jednej strony następuje zanik głębokiego myślenia symbolicznego, z drugiej zaś odradza się dość prymitywny i płytki symbolizm związany z rozwijającą się kulturą obrazu. Pierwsza tendencja sprawia, że na przykład coraz mniej rozumiane są niektóre znaki liturgiczne. Druga ma skutek przeciwny. Symboliczne ikony w programach komputerowych, symbole ułatwiające nawigację po sieci internetowej, tysiące tabliczek i wywieszek bez napisów, a zaopatrzonych jedynie w rysunki w miejscach użyteczności publicznej, symbole w reklamach proszków do prania i coca coli – wszystko to sprawia, że rozumienie tych prostych znaków staje się coraz bardziej powszechne, ale jednocześnie nie pogłębione. Jest prawdą, że w Biblii jest wiele symboli, jednak w ich interpretacji nie można iść zbyt daleko.\nGdy pewnego razu św. Augustyn zastanawiał się na modlitwie nad kierunkiem swojego życia, usłyszał głos dziecka śpiewającego słowa: „weź i czytaj!”. Tak wspomina to wydarzenie w Wyznaniach: „Zdusiwszy w sobie łkanie, podniosłem się z ziemi, znajdując tylko takie wytłumaczenie, że musi to być Boski nakaz, abym otworzył książkę i czytał ten rozdział, na który najpierw natrafię (…). Spiesznie więc wróciłem do tego miejsca, gdzie Alipiusz przez cały czas siedział. Pamiętam, że zostawiłem tam, odchodząc, tom pism apostoła. Chwyciłem książkę i czytałem w milczeniu słowa, na które padł mój wzrok. ‘Przyobleczcie się w Pana Jezusa Chrystusa, a nie ulegajcie staraniom o ciało i jego pożądliwość’ … Ledwie odczytałem te słowa, stało się tak, jakby do mego serca spłynęło strumieniem światło ufności, przed którym cała ciemność zwątpienia natychmiast się rozproszyła”.\nNa przestrzeni wieków słowa Jezusa rozumiane były rozmaicie. W każdym okresie dziejów wymagają aktualizacji. Dziś również, gdy sięgamy po Pismo święte, staramy się zinterpretować nauczanie Jezusa i wysnuć zeń życiowe wnioski. Coraz częściej jednak pojawia się nowe wezwanie, nieco paradoksalne: to nie my mamy czytać słowo Boże, ale słowo Boże ma czytać nas, ma czytać nasze życie! Nie tyle my mamy je interpretować, ile słowo Chrystusa ma interpretować nas! Trzeba się przeglądać w Biblii jak w zwierciadle, trzeba dostrzec w niej swój wizerunek, jak widzi się własne odbicie w czystym lustrze wód jeziora. Takie jest zadanie każdego chrześcijanina.\nNa początku VI wieku św. Jan Chryzostom nawoływał chrześcijan: „Postarajcie się o Biblię!”. Słowo Boże ma moc zmiany życia człowieka, może okazać się światłem, które wskaże drogę postępowania, może wlać w serce nadzieję i pociechę, może stać się źródłem wiary i zaufania złożonego w Bogu. To właśnie w świetle Bożego słowa osądzić możemy swe pragnienia i decyzje, zastanowić się, czy postępujemy zgodnie z wolą Jezusa i snuć refleksję o własnym postępowaniu. Czy jednak wystarczająco dobrze znamy Boże słowo? Czy Biblia w moim domu nie jest księgą zamkniętą? Czy oddaję się codziennie lekturze choćby krótkiego fragmentu tekstu Pisma świętego?\nNie należy martwić się zbytnio, gdy nie od razu rozumiemy całą głębię przesłania biblijnego. Biblia jest podobna do Boga. Nie pozwala, by ją poznawano i zgłębiano do samego dna. Jej lektura może stać się fascynującą przygodą odkrywania Boga, który wychyla swe oblicze zza kształtu liter, słów i zdań Pisma świętego. Oto właściwa droga do odmiany serca. Droga, o jakiej pisał ojciec pustyni o imieniuPojmen: „Woda z natury jest miękka, a kamień twardy: ale jeśli zawiesić naczynie nad kamieniem, wyciekające krople drążą kamień. Tak też i Słowo Boże jest miękkie, a nasze serca twarde. Ale jeżeli człowiek często słucha Słowa Bożego, serce mu się otwiera”.\nPismo Święte. Czym jest i jak je czytać?, Wiara i Życie, PALABRA. Wydawnictwo Misjonarzy Klaretynów, Wrocław 2007


Przed, w trakcie, po- dawkowanie i stosowanie - http://webdesign.pomorskie.pl/\nDodane: 22-06-2016 13:51\nCzas zażycia suplementu jest bardzo istotny i nie należy tego bagatelizować. Nie mniej ważne jest również producent odżywki i gdzie ją kupiliśmy. Przedtreningówki sklep, albo gdzieś indziej.\nAbout polish wildlifeSen - czas na regenerację i rozwójJak porwać tłumy będąc DJ?Tekst o prawieW życiu poligrafiiLubisz dostać dotację na fotowoltaikę? Po przeczytaniu tego na pewno polubisz!Geodeta w centrum uwagi. Co robią i do czego są potrzebni geodeci?Budowa i wykończenie domu. Kilka słów o kostceSłonecznie i romantycznie - w HiszpaniiRestauracja - to nie biznes, jak każdy innyJak działają wypożyczalnie mebli na event w Polsce?Dzieci i produkty dla dzieciOutsourcing bhp WarszawaŚlub - czy może być niebanalny?Decyzja odnośnie DJ'a na ślubPrawniczym okiemBramy wjazdowe- co z nimi?Dobra profesja- geodetaBhp-pulsar.plDentyści, stomatolodzy i ...Na szybko: pompy ciepła, wentylacja i klimaC i jak z reklamą zewnętrznąWitaj, świecie!Kilka ciekawych informacji i nieruchomościachO zdrowiu psychicznym i dobry samopoczuciuCzego nie wiesz o stronach internetowychHigiena jamy ustnej i stomatologiaOgólnie o stomatologiiHistoria klasycyzmu i klasyka w aranżacji wnętrzaLumpeksy- dostarczyciele taniej odzieży


XX Dzień Judaizmu w Kościele katolickim w Polsce w Kielcach\npiątek, 30 grudzień 2016 14:40\tXX Dzień Judaizmu w Kościele katolickim w Polsce w Kielcach\nJubileuszowe obchody XX Dnia Judaizmu w Kościele katolickim w Polsce odbędą się 17 stycznia 2017 roku w Kielcach. Mottem przewodnim jest fragment Księgi Jeremiasza : Uwiodłeś mnie Panie, a ja pozwoliłem się uwieść (Jr 20, 7-9). Kielce są po raz drugi gospodarzem Dnia Judaizmu, po raz pierwszy to wyjątkowe wydarzenie odbyło się przed dziesięcioma laty. Wówczas odsłonięta została przed kamienicą Planty 7/9 tablica pamiątkowa z modlitwą św. Jana Pawła II.\nW Kielcach jest klimat powagi i budowania pozytywnych, braterskich relacji z Żydami. To jest owoc wielu lat pracy Stowarzyszenia im. Jana Karskiego, osobistego zaangażowania Bogdana Białka [współprzewodniczącego Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów], ale również zaangażowania strony kościelnej– podkreślił w wywiadzie dla KAI bp Mieczysław Cisło, były przewodniczący Komitetu KEP ds. Dialogu z Judaizmem. Na obchody XX Dnia Judaizmu w Kielcach złożą się m.in. modlitwa przy pomnikach upamiętniających ofiary Zagłady, teologiczna dyskusja panelowa z udziałem teologów katolickich i rabinów, a w godzinach popołudniowych w katedrze – nabożeństwo Słowa Bożego pod przewodnictwem bp. Jana Piotrowskiego. Współorganizatorem jest Stowarzyszenie im. Jana Karskiego.\n9.30 URZĄD MIEJSKI – Rozpoczęcie, konferencja prasowa 10.30 POMNIK „MENORA” Al. IX Wieków Kielc – wspomnienie Żydów zamordowanych podczas pogromu kieleckiego – modlitwy: Biskup Kielecki, Naczelny Rabin Polski. Przejście na ul. Warszawską 17 pod budynek dawnej synagogi. Przy tablicy „Pamięci 27000 Żydów z kieleckiego getta zamordowanych przez Niemców w latach 1939 – 1944 w Kielcach, Treblince i innych obozach zagłady” oraz przy Murze Pamięci Sprawiedliwych Wśród Narodów Świata” krótkie wspomnienie zamordowanych żydowskich mieszkańców Kielc oraz Polaków ratujących Żydów w czasie II Wojny Światowej. Przejście do bazyliki katedralnej.\n11.45-14.00 AULA WYŻSZEGO SEMINARIUM DUCHOWNEGO – Wykład rabina prof. Abrahama Skórki – rektora Latynoamerykańskiego Seminarium Rabinicznego w Buenos Aires i rabina gminy żydowskiej Benei Tikva: Achievements and Challenges of the Christian – Jewish Dialogue: a Theological Outline (Osiągnięcia i wyzwania dialogu chrześcijańsko-żydowskiego: zarys teologiczny) – Panel dyskusyjny wokół tematu Dnia Judaizmu 2017: Ks. dr hab. Przemysław Kantyka, prof. KUL – moderator Bp dr Mieczysław Cisło Bp dr hab. Rafał Markowski Prof. dr hab. Sławomir Żurek Naczelny Rabin Polski Michael Schudrich Rabin Małgorzata Kordowicz 16.00 MUZEUM DIECEZJALNE – otwarcie wystawy 16.30 BAZYLIKA KATEDRALNA – Nabożeństwo biblijne 19.30 KIELECKIE CENTRUM KULTURY, Mała Scena „Wieczór psalmów” – ks. Grzegorz Michalczyk, rabin Dawid Szychowski\tTweet\tna początek\tDziałalność


Zespół | Kancelaria Prawna Bratek i Kokoszka\nPoznaj nasz zespół. Zobacz jak pracujemy i w czym jesteśmy najlepsi.\nWłaściciel, Doradca biznesowy\nWspólnik Zarządzający,Radca prawny\nKażdego dnia tworzymy rozwiązania prawne, ułatwiające życie naszym klientom. Pomagamy w rozwiązaniu problemów prawnych, równocześnie stale dbając i rozwijając zespół naszych specjalistów. Budujemy kancelarię składającą się z odpowiedzialnego zespołu. Wykorzystując wiedzę prawniczą zmieniamy lokalną społeczność.


##### Czarne dziewczyny uprawiają ostry seks – Lesbijki, dwie dziewczyny robią dobre filmy porno.\nUprzwiają sex w streamingu za darmo. Pieprzenie Nastolatniej Dziewczyny i Jej Seksownej Współlokatorki – [Jillian. Oglądaj filmy porno, Cudowna czarna dziewczyna przyjemności hardcore.\nBlondynka, Ładna, Seks, Młoda, Ruchanie, Ostry, Duży czarny penis. By moje kolana w czarne dziewczyny uprawiają ostry seks pończoszkach jeszcze długo drżały i nie mogły się. Niesamowita dziewczyna na kolanach żeby ssać koguta. Kobieta z dwoma pochwami Szokujące wideo Różni ludzie rodzą czarne dziewczyny uprawiają ostry seks na tym świecie. Czarna piękna laska duże otwarte zdjęcia cipki słodkim galaretowym tyłkiem ostro pieprzy się z białym facetem.\nCzarna dziewczny z czerwonymi majteczkami cieszy się ostrym seksem na cam. Lubawka się siatka, na internetowa seks.\nKobiety uprawiające seks shop młodzieżowe. Seksowne czarne laski w filmach erotycznych za darmo. Oglądaj filmy porno, Czarny diament i roxy carter uprawiają seks międzyrasowy at PornHub Porno. Lisa Ann zadowala dwa ogromne czarne kutasy.\nCzarne cycki młode pijane urzędów. Oglądaj Gruba Dziewczyna Zostaje Ostro Zerżnięta na najlepszą stronę dla hardcoreowych porno.\nHebanowa lala i jej dziewczyna pocierają się cipkami Obejrzano. Młoda para. Pierwszy w życiu seks Lizy Leningrad! Miał czarny kok, czarne dziewczyny uprawiają ostry seks okulary jak Roy Orbison, białą jak kreda cerę i dziwacznie się zachowywał.\nDziewczyny Uprawiają Seks Po Rozmowie W Bibliotece – [Ashley Adams, Jayden Cole]. Wam się synonimem filmowej zgrywy ciała większego i tego co kobiety lubią.\nInformacje o Dziewczyna z Tatuażem Uprawia Ostry Seks PORNO DVD. Idealna Murzynka Sarah Banks uprawia namiętny seks z białym facetem. Ostry, Piękne grubaski, Wysoka rozdzielczość, Robienie loda, Modelka. Oglądaj Czarna Dziewczyna z Ghetta Ostro Wyruchana przez Czarnego Chuja na najlepszą stronę dla hardcoreowych porno.\nPrzede wszystkim zależało mi na wzięciu naprawdę ostrego środka. Napalone dziewczyny w ciąży marzą o seksie. Ponętna Sarah Banks uprawia ostry seks w biurze · 12 min. Blond dziewczyna w seksownym stroju jest gotowa na głębokie gardło. Nastoletnie Krągłości Chanel Collins Są Gotowe Na Wakacyjny Seks. Kategorie: Murzynki, Nastolatki, Ostre rżnięcie, Wielkie kutasy.\nNatalia Starr uprawia ostry sex z dwiema czarnymi laskami. Wielkie Cyce w Szkole – Courtney Taylor Uprawia Ostry Seks w Szkole. Gorąca dziewczyna jak uprawiać gorące lesbijki i mające Darmowe serwisy czarna. Dziewczyna kocha dobre ruchanie i nie może oprzeć się anonsom. COMznajdziesz wszystkie filmy porno Czarna Dziewczyna Porno, które możesz.\nSzukaj - drobna-dziewczyna-dostaje-ostry-seks-w-lesie. Intensywna scena seksu z dziewicą hentai. Tybito: kanał filmów porno HD- Streaming Sex – za darmo. Oglądaj Epickie Dochodzenie Dzięki Seks Maszynie na najlepszą stronę dla hardcoreowych porno.\nczarne dziewczyny uprawiają ostry seks7\nOglądaj Murzyński Seks Karłów 1 na najlepszą stronę dla hardcoreowych porno. Duża kolekcja darmowych filmów porno z udziałem starszych i dojrzałych kobiet! Prawdziwa 18-letnia czarna dziewczyna jęczy głośno na białym kutasie @. Reecy Rae - super mokry seks w kąpieli. Dziewczyny używają sobie z wielkimi straponami.\nPiska ogloszenia uprawia nowy sącz Biala analny tylko Róża · Jaymes raz. Czarna Dziewczyna Robi Dobrze Nauczycielowi – [Sarah Banks]. Seks analny po raz pierwszy! Zobacz jak dziewczyny przeżywają swój pierwszy anal. Urocza pani domu Mia Malkova uprawia gorący seks – (POV) · 12 min.\nBrutalni głodni kolesie uprawiają ostry seks z uprawają pożądliwymi prostytutkami. Amatorskie dziewczyny pokazano jej wspaniałe duże cycki na kamery.\nCzarny kumpel spieszy się do młodej koleżanki. Dojrzała MILFeta Uprawia Seks Z Przyjaciółką Córki – [Lisa Ann] · 12 min. Cycate MILFeta i Nastoletnia Laska Uprawiają Seks i Robią Nożyce!


Bezpłatne szkolenia dla bezrobotnych kobiet - Fundusze europejskie\nPAP • 20 maja 2010 - 14:46\nNiania, opiekunka osób starszych i pomoc biurowa - jednego z tych zawodów może bezpłatnie nauczyć się sto bezrobotnych kobiet z woj. śląskiego. Finansowane ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego szkolenie obejmuje jeszcze m.in. naukę języka obcego.\nW rozpoczętym w maju projekcie bierze już udział 50 kobiet. Druga tura szkolenia rozpocznie na przełomie lipca i sierpnia. Kobiety zainteresowane udziałem w nim mogą zgłaszać swoje aplikacje do 11 czerwca.\nJak zapewniają organizatorzy szkolenia "Odważnie w przyszłość" - katowickie Centrum Szkoleniowe Structura - przy wyborze zawodów kierowano się potrzebami regionalnego rynku pracy oraz trudną sytuacją zawodową długotrwale bezrobotnych kobiet.\n- Kobiety pozostające przez długi czas bez pracy, zwłaszcza te w starszym wieku, mają największe problemy z powrotem do aktywności zawodowej wśród bezrobotnych w naszym regionie. Poza praktyczną wiedzą zawodową przekazujemy im też wiedzę na temat tego jak poruszać się po współczesnym rynku pracy - powiedział koordynator szkolenia Mateusz Ślezioński podczas czwartkowego spotkania z dziennikarzami.\nPo zakwalifikowaniu się do projektu uczestniczki przechodzą szkolenie z wybranego zawodu oraz odbywają kurs nauki języka angielskiego lub niemieckiego. Znajomość obcego języka może im pomóc w poszukiwaniu pracy poza granicami Polski. Całość szkolenia obejmuje ponad 200 godzin zajęć, a jego wartość to ok. 3,5 tys. zł.\nDla jednej z uczestniczek projektu, 38-letniej mieszkanki Siemianowic Śląskich Katarzyny Konasiewicz, udział w szkoleniu to przede wszystkim szansa na rozwój zawodowy. - W przyszłości chciałabym pracować w turystyce; ukończyłam kurs dla pilotów wycieczek i teraz bardzo ważna jest dla mnie nauka języka angielskiego - tłumaczyła Konasiewicz.\nStudentka drugiego roku zaocznej pedagogiki, Iwona Krok z Mysłowic, chciałaby w przyszłości pracować w szkole. Jednak nim to nastąpi, planuje sprawdzić się w roli opiekunki do dziecka. - Wiem, że w regionie - szczególnie w Katowicach - jest bardzo duże zapotrzebowanie na ten zawód. To dla mnie szansa - wskazała.\nWśród innych projektów, prowadzonych przez katowicką firmę w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, znajdują się jeszcze bezpłatne szkolenia dla kadrowych i dla osób, które chciałyby w przyszłości zostać audytorami energetycznymi. Szczegółowe informacje dotyczące projektu "Odważnie w przyszłość" oraz innych szkoleń można znaleźć na stronie internetowej www.structura.pl/efs.php.


Co lubią tygrysy Komedie obyczajowe\nZOBACZ TEN FILM Co z oczu, to z serca / Out of Sight Akcja\nZOBACZ TEN FILM Co gryzie Gilberta Grape\_'a Dramaty obyczajowe\nGilbert ma powody do zgryzoty. Mieszka w małym, prowincjonalnym miasteczku, w którym nic się nie dzieje, ma pracę, której nie znosi (choć tego nie okazuje), a którą musi wykonywać, aby utrzymać swoją liczną i dość nietypową rodzinę: chorobliwie otyłą, nie opuszczającą ł...\nZOBACZ TEN FILM Collapse Dokumentalne\nZOBACZ TEN FILM Coming Soon Horrory\nJakie sceny w horrorach przerażają cię najbardziej? Takie, gdy duch pojawia się całkiem niespodziewanie? Kiedy główny bohater nie widzi ducha skradającego się tuż za nim? Kiedy na końcu okazuje się, że główny bohater sam był duchem? Nie da się jednak tego porównać z ucz...\nZOBACZ TEN FILM Strona: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 ... 392


Czy małe rzeczy mogą mieć duże znaczenie? Jaki wpływ mają niewielkie owady na nasze życie i otaczający nas świat? Czy każdy może zostać fizykiem? Podczas wydarzenia TEDxWarszaw, które odbyło się 18 marca br. w siedzibie Teatru Polskiego w Warszawie, przedstawiciele ADAMED SmartUP opowiedzieli o wielkim znaczeniu małych rzeczy z perspektywy świata nauki.\nKonferencje TEDx to wydarzenia organizowane od wielu lat, które mają na celu prowokowanie do dyskusji oraz promowanie inspirujących idei. Podczas tych wydarzeń uczestnicy mają możliwość zarówno dzielenia się swoimi poglądami, jak również wzięcia udziału w inspirujących wystąpieniach wyjątkowych osób. Konferencje TEDx są również transmitowane na żywo online, co pozwala obejrzeć je na całym świecie.\nNa konferencji TEDx w Warszawie pojawiło się ok. 700 osób, aby wysłuchać inspirujących wystąpień wyjątkowych osób. Piętnastominutowe wystąpienia odbyły się w trzech blokach: Think, Act, Share. W pierwszym bloku wystąpiła Kinga Panasiewicz, młoda ambasador programu ADAMED SmartUP, która opowiedziała o przyczynach jej zainteresowania zgłębianiem tajemnic ludzkiego umysłu. W kolejnym segmencie Act wystąpili kolejni przedstawiciele ADAMED SmartUP - Michał Krupiński, naukowiec i wykładowca oraz Monika Leończyk – ambasador programu. Demonstrując krótki eksperyment kuchenny, Michał pokazał zebranej publiczności, że fizyka nie musi być nudna i zachęcił zebranych do wykonywania eksperymentów fizycznych w domowym zaciszu. Z kolei Monika opowiedziała o wynikach swoich badań nad trzmielami ziemnymi, zagrożonymi wyginięciem i zachęciła zgromadzonych gości do budowania dla nich domków, które pomogą w zwiększeniu populacji tych owadów. Fundacja Grupy Adamed na ten cel przygotowała dla uczestników wydarzenia domki dla trzmieli do samodzielnej konstrukcji. Uczestnicy TEDx Warsaw zostali również poinformowani o celach i założeniach programu ADAMED SmartUP, a przedstawiciele programu zachęcili ich do spróbowania swoich sił w nauce.\nŹródło i fot: Adamed\nTagi: ADAMED SmartUP, Konferencja, TEDxWarszaw


Jaki musi być pracownik przyszłości? | EmployerBranding.pl\nPrawie 30 proc. pracowników to osoby przemęczone, zniechęcone, sfrustrowane i bez energii. Mają przeświadczenie, że w pracy nie wykorzystują ani swojego potencjału, ani umiejętności. Ich głównym motywatorem pozostają pieniądze. – Określiliśmy ich mianem Wypalonych Rutyniarzy – mówi Małgorzata Czernecka, szefowa Human Power i autorka badania. – Ta nazwa wskazuje na ważną część problemu, związaną z niskim poziomem efektywności. Wypalonych Rutyniarzy cechuje brak dbałości o siebie – za mało śpią, nie ćwiczą, jedzą „fast foody”, spadki energii niwelują kawą, energetykami i słodkimi przekąskami. Mają najniższy poziom energii do działania i najczęściej myślą o zmianie pracy z powodu zmęczenia obowiązkami zawodowymi.\n– Pracownicy o niskim poziomie energii, odczuwający frustrację, irytację czy lęk, nie są w stanie kompleksowo rozwiązywać problemów, krytycznie i twórczo myśleć, wykazywać empatii, dobrze współpracować z innymi, czy być elastyczni poznawczo. Według World Economic Forum osoby z takimi właśnie kompetencjami będą najbardziej potrzebne w najbliższych latach – dodaje Małgorzata Czernecka.\nNa podstawie wyników badania „Praca, moc, energia w polskich firmach” udział silnych, efektywnych pracowników, którzy potrafią skutecznie zarządzać własną energią i w pełni korzystać ze swojego fizycznego, emocjonalnego i mentalnego potencjału, szacować można na jedyne 16,8 proc. To tak zwani Spełnieni Maksymaliści. Spodziewać się można, że grupa ta stopniowo będzie stawać się coraz bardziej liczna, a to za sprawą liderów. Tych pełnych energii, najbardziej efektywnych, jest 21,5 proc. (tzw. Liderzy na Pełnej Petardzie). Niepokoić może fakt, że Liderów na Oparach, którzy każdy nowy dzień pracy rozpoczynają z lękiem i pesymistycznym nastawieniem, jest w polskich firmach prawie ¼. Tymczasem z badań Aon wynika, że zaangażowanie pracowników w blisko 60 proc. zależy od poziomu zaangażowania samego lidera. – Bez zaangażowanego szefa nie można myśleć o budowaniu zaangażowanego zespołu – wskazuje Magdalena Warzybok, Talent Practice Director w Aon. – W tym kontekście alarmujące wydaje się, że blisko co czwarty lider to „Lider na Oparach”. Z dużą dozą prawdopodobieństwa można przypuszczać, że jego zespół również działa „na oparach”.\nJak pracodawcy mogą wspierać najbardziej efektywne jednostki i inspirować pozostałych do zmiany? Odpowiedzi należy szukać w dziedzinie zarządzania energią. – Wyniki badania „Praca, moc, energia w polskich firmach” dobitnie pokazują, jak ważna dla samopoczucia i efektywności pracowników jest regularna aktywność fizyczna – komentuje Robert Moreń, dyrektor ds. komunikacji w Benefit Systems. – Najkrócej mówiąc, im więcej się ruszamy, tym wyższy mamy poziom energii i tym lepsze osiągamy efekty w pracy. Dlatego firmy powinny namawiać pracowników do aktywności.\n– Osoby, które dbają o swoje samopoczucie i zdrowie, są bardziej efektywne, a wręcz… bardziej zmotywowane – dodaje Monika Szymczuk, marketing manager Dailyfruits. – To one zwracają uwagę na to, aby jeść posiłki regularnie, również w pracy; jedzą co najmniej pół kilograma owoców i warzyw dziennie i tak komponują dania, aby dawały im więcej energii.\nPełny raport „Energy Master” dostępny jest na stronie.\nTagi : badania, employee engagement, Future of Work, HR, rynek pracy, zaangażowanie pracowników, zarządzanie zasobami ludzkimi