Umywalka Roca Berna 56 A327871001 - Opinie i ceny na Ceneo.pl\nA327871001 UMYWALKA ROCA BERNA 56X42 PODBLATOWA\nROCA BERNA - UMYWALKA PODBLATOWA 56 x 42 CM - A327871001\nROCA A327871001 VICTORIA BERNA Umywalka podblatowa 56x42 cm, bez otworu na baterię, z otworem przelewowym\nUMYWALKA POD BLAT BERNA 56CM\nRoca Berna umywalka biały A327871001\nRoca Berna umywalka podblatowa 56x42 cm (A327871001) - Wysyłka 24h!\nUmywalki podblatowe - Berna (Victoria) 56x42 cm\nRoca umywalka podblatowa Berna 56 cm - WYSYŁKA 24h w każde miejsce w POLSCE\nBerna Umywalka podblatowa 56x42 cm, A327871001, Roca\nRoca BERNA, Umywalka podblatowa 56x42 cm, A327871001\nRoca Berna 56 A327871001 - Popularne opinie\njendrus 8 lat temu\nBardzo fajna umywalka. W miarę kompaktowa budowa pozwoliła na idealne wykonanie umywalki w łaience.\nROCA BERNA umywalka podblatowa 56 cm Uniwersalna bryła, elegancja i funkcjonalność - to cechy umywalki, która oferuje proste i łatwo adoptowalne w każdej przestrzeni rozwiązania.Ceramika sanitarna Umywalki ceramiczne są najchętniej wybierane przez klientów. Wykonane są z wysokiej jakości materiału. Wśród niewątpliwych jej zalet należy wymienić odporność na wszelkie zarysowania oraz łatwość czyszczenia. Umywalki ROCA są bardzo funkcjonalne i elegancko się prezentują. Umywalka podblatowa Jest to bardzo wygodne i estetyczne rozwiązanie. Umywalka razem z blatem tworzy jeden,...\nROCA BERNA umywalka podblatowa 56 cm Uniwersalna bryła, elegancja i funkcjonalność - to cechy umywalki, która oferuje proste i łatwo adoptowalne w każdej przestrzeni rozwiązania.Ceramika sanitarna Umywalki ceramiczne są najchętniej wybierane przez klientów. Wykonane są z wysokiej jakości materiału. Wśród niewątpliwych jej zalet należy wymienić odporność na wszelkie zarysowania oraz łatwość czyszczenia. Umywalki ROCA są bardzo funkcjonalne i elegancko się prezentują. Umywalka podblatowa Jest to bardzo wygodne i estetyczne rozwiązanie. Umywalka razem z blatem tworzy jeden, funkcjonalno-dekoracyjny element stylowej łazienki. Sposób montażu zapewnia dodatkową powierzchnię wokół umywalki, dzięki czemu wzrasta komfort użytkowania. Umywalki podblatowe nadają wnętrzu nowoczesnego charakteru.5 lat gwarancji Firma ROCA udziela 5-letniej gwarancji na ceramikę sanitarną. Główne cechy: - Kolor: Biały - Materiał: Ceramika sanitarna- Kształt: Zaokrąglona- Brak otworu na baterie- Przelew - Sposób montażu: Pod blatem- W komplecie zestaw montażowyDane techniczne: - Długość: 560 mm- Szerokość: 420 mm- Wysokość: 180 mmElementy wyposażenia takie jak syfon, zestaw odpływowy i baterię należy zakupić oddzielnie.\n56 cm > Umywalki - Szerokość 56 cm\nDługość 310 mm,\nRoca Berna 56 A327871001 Opinie\nMala zgrabna funkcjonalna umywalka pod blatowa. Wedlug Mojej opini Towart wart swej ceny.Polecam\nwowa 2 lata temu\ni...c 4 miesiące temu\njdoktor 5 lat temu\nprodukt do *****.Nierowno wyprofilowana krawedz i nie da sie idealnie wyciac marmurowego blatu.\nKoło M31161000 Nova PRO 60 60x46cm\nCersanit Parva 60 K27-031\nUmywalka La Vita Aldar Domino 480Mm\nRea 59X40 Cindy Reau0155\nCersanit Arteco 60 K667-009\nDuravit Durastyle 45X33,5Cm 0708450000\nKoło EGO ANTONIO CITTERO K11165000\nAkcesoria do spawania i lutowania - Spoiwa\nKabiny prysznicowe Walk-in - Z brodzikiem\nKlimatyzatory Fujitsu - Moc chłodzenia 5,2 kW\nPanele prysznicowe Polysan Narożne\nPiec kaflowy kominek koza - Eldur 10kW Cappuccino opinia\nSimas Siams Lante Retro 100X54 (La113Otw)\nHushlab Cloud 70X37 Szary Mat (Hlal03419Greymatt)\nHushlab In Love 80X45 Khaki Mat (Hlal01503Khakimatt)\nBurlington Bespoke 61X50,5Cm Charleston (B51Thchar)\nBesco Uniqa Glam Biało-Grafitowa 46X32X17 Umdungg\nRoca Gap 80X46Cm A3270M000M\nRoca Haiti 2000 170x80 A232770001\nRoca PRO Zestaw + miska podwieszana NEXO A89009000N\nHansgrohe Bateria Wannowa


Praca na lotnisku - wiocha.pl absurd 1219120\n"Ostrożnie nie rzucać"\ngregorek001 15-04-15, 17:31 Zgłoś\nDodano: 2015-04-15, 17:31:11 przez: gregorek001\npewnie wcześniej pracowali w kurierce\nNo właśnie.. Polska kurierka. Takie same debilstwo.\ntylko 1.3 mB taśmy i 2 glabów mniej 1 rok na bezrobociu a POZNIEJCH.... W KANAL ALE AMERYKA POLSKA I ROSJA MARNUJE KASE LICZAC W TO POLITYKOW. ZAPALKI W OBWAZAENK\njaszcze raz tylko po POLSKU\nSk*rwysyństwo, to niedopowiedzenie!\nI jak tu nie być rasistą...\nTak robią na każdym lotnisku, przed wylotem kupiłem nową walizkę, po przylocie do Włoch moja walizka nie miała kółek, dodam że była duża, a po powrocie do poslki wyjechała na taśmie już ze złamanym uchwytem. Jest to tak powszechne że na lotniskach mają stoiska specjalne firmy które za kase wsijają na takiej maszynie walizkę streczem żeby ją chociaż trochę ochronić.\nwsijają? to musi wygladac epicko cokolwiek to znaczy\nNiech lepiej zamienią busa na wywrotkę !\nPrzez takie ch.u.jozy ostatnio połamano mi walizkę która była dosyć droga i solidna\nNie widzę w tym nic dziwnego, każda normalna walizka znosi to bez problemu.\nGłupoty opowiadasz w tym momencie. Połamana maska do snorkelingu (dobrze zabezpieczona) i urwane kółko w walizce - tak właśnie rzucają bagażami. Walizki na ogół są drogie (mówię o tych NIBY bardziej wytrzymałych)biorąc pod uwagę, że używa się ich raz - dwa razy do roku i trzeba je co 2-3 lata zmieniać na nowe właśnie przez tych buraków co to rzucają o ścianę. A wystarczyłoby zaprojektować jakąś zjeżdżalnię dla tych walizek, żeby na nią kładli bagaże i by sobie zjeżdżały na taśmę... więc chyba to po prostu robione z premedytacją.\nMoja walizka ma już kilkanaście lat i przeżyła kilkadziesiąt lotów, nic jej nie jest i zawartość też nigdy nie ucierpiała\nBo nie trafiło na taki bumelantów, jak na filmiku, to i walizka jeszcze dycha.\nDokładnie, swego czasu wylatywałem 3 razy do roku, czyli 6 podróży. Miałem naprawdę solidną walizkę, więc gdy zobaczyłem pęknięte kółko to się wk@rwiłem bo walizka 2 lata miała, a wydawać prawie 400PLN co chwilę to jest nieporozumienie. Mało tego babce, która stała obok też zniszczyli, z tym, że ona miała o wiele droższą... krótko mówiąc, chyba grają w baseballa bagażami.\na ja myślałem ze to linia do montażu tego smigłowca od Żabojadów.\na co spodziewaliscie sie ze walizki wazace po kilkadiesiat kilo beda klasc ostroznie i delikatnie. takie zachowanie jest norma\nTwój komentarzA co sie spodziewaliście, ze bedą delikatnie kłaść\nBynajmniej maci pewnosc ze nikt z nich rendgena w walizkach nie strzela :P\nPrzynajmniej, a nie bynajmniej. To dwa różne słowa. I czy aby nie miałaś na myśli rentgena (od lekarza nazwiskiem Roentgen)?\nJak im za ciezko to bawelna jest lzejsza.Moga tak napievdalac bo czarnemu nie wolno zwrocic uwagi.\nW niejednej firmie kurierskiej tak robią, a nawet gorzej.\na ja myślałem że na końcu będzie duża torba z człowiekiem w środku i będzie krzyczeć podczas rzucania, a tu nic standardowo, nie dbanie o cudzą własność...\nmogli jeszcze dalej tym samochodem stanąć !!!\nW sumie po stanie swoich walizek myślałem że to rzucanie wygląda jeszcze gorzej\nznając zarobki w takim fachu nie dziwne, że mają wywalone - ktoś chętny przełożyć ( bo jak zaczniesz rzucać to cie zaraz buraki z biur nakręcą ) tysiąc waliz, po bodajże do 25 kg ? za 1500 zł ( w Polsce pewnie takie stawki obligują ) i jeszcze układać jak dziecko do snu - zapraszamy ludzi z biur, mały trening by się przydał\n... nie chciało się dźwigać teczki to teraz trzeba przerzucać walizeczki ...\nSzacunek dla drugiego człowieka jest bezcenny. Przykład - POsłowie i ministrowie dostają niezłą kasę z naszych ciężko zarobionych pieniędzy, a mają nas i tak w d.pie, zamiast całować po rękach z wdzięczności. To nie kwestia zarobków, ale wartości, wychowania i doświadczeń.\nwiesz, jak nie będziesz mógł dostać stażu, lub etatu po twoich ciężko wypracowanych studiach ze specjalizacji, która jest wszędzie pożądana i wylądujesz w szambie po pachy, przypomnij sobie te słowa, tym bardziej jak będzie ci je mówił w twarz, synalek bez wykształcenia na tatusiowej posadce - rafala, jakby za tę robotę płacili 10.000/mieś to uwierz mi, walizki jeździły by na poduszkach a pracownicy traktowaliby je jak kurze jajka\ngroh ..: Ale co Mnie to obchodzi ile Oni zarabiają ? Mnie obchodzi jak traktują ( w tym przypadku ) Moją własność !\nrago 33 - system jest tak skonstruowany, że ci ludzie mogli zostać skierowani przez urząd pracy do tej roboty, w przeciwnym razie stracili by ubezpieczenie zdrowotne, być może trafili tam, pomimo ich lepszych kwalifikacji, ( czytaj: nie chcą ale muszą to robić, a w dodatku płacą za tą ciężką pracę grosze ) - więc się nie dziw, że maja wyjeane, bo woleli by nie pracować w ogóle i ten czas poświecić na samokształcenie, ale jak odmówią w urzędzie to stracą ubezpieczenie - w dzisiejszych czasach bardziej opłaca się nie pracować, niż pracować, jak ktoś ma łeb na karku to sobie poradzi na bezrobotny\nDrago33 ...a oni mają w dupie twoje walizki. Wynik 2:1 dla kolesi ,bo ty musisz dodatkowo kupować nowe tobołki.\nBambusy .... to cud że w ogóle coś robią. W dwóch jedną torbą rzucają\nAraby w trzech jedną szypą pracują ! Wiesz w jaki sposób dwa sznurki przywiązane na łączeniu z trzonkiem i dwóch ciągnie jeden steruje , jak podczas orki ! Jak bym nie widział to bym nie uwierzył !!


Symulator lotu wynajem na eventy, imprezy firmowe | VR wynajem\nSymulator Lotu PRO\nCena wynajmu od 2500 zł netto\nSymulator lotu wynajem na eventy\n/ Piknik lotniczy / Targi / Imprezy integracyjne /\nDwuosobowy symulator lotu Pro na eventy i imprezy to najbardziej profesjonalny symulator lotu VR na wynajem w naszej ofercie. Najwyższa jakość wykonania oraz bogaty wybór programów sprawia, iż atrakcje lotnicze cieszą się dużym zainteresowaniem wśród uczestników zabawy, również zawodowych pilotów.\nWynajem symulatora lotów\nUrządzenie zostało wyposażone w cztery monitory LCD oraz ruchome fotele, dzięki czemu gracze czują się jak za sterami prawdziwego samolotu. Podczas zabawy pilot korzysta z wolantu lotniczego, pedałów odpowiadających za lotkę oraz przepustnicy. Smaczku zabawie dodaje szeroki wachlarz maszyn do wyboru – od jednosilnikowych śmigłowców kaskaderskich, po awionetki, a nawet samoloty pasażerskie. Ponadto możemy Państwa zabrać w podniebną podróż dokoła ziemi, a w szczególności do USA, Niemiec, Austrii, Szwajcarii. Symulatory lotów na wynajem oferują starty z wirtualnych lotnisk w całym kraju.\nSymulatory lotów wynajem\nNad prawidłowym przebiegiem zabawy czuwa wykwalifikowana obsługa. Mniej doświadczeni amatorzy latania mogą liczyć na krótkie szkolenie oraz pomoc drugiego pilota w trakcie lotu. Istnieje możliwość nałożenia logo lub logotypu firmowego organizatora eventu na zewnątrz urządzenia. Idealne atrakcje lotnicze – wynajem symulatora lotów na piknik lotniczy, imprezę firmową, a także targi i spotkania biznesowe. Oprócz tego zapewniamy szybki montaż w ok. 30 min, bezawaryjną zabawę przez czas trwania imprezy oraz dobrą cenę wynajmu urządzenia.\nUczestnik zabawy zajmuje miejsce za sterami samolotu. Następnie obsługa udziela krótkiego instruktarzu z zakresu sterowania i uruchamia grę. Zadaniem gracza jest poderwanie maszyny z pasa startowego i krótki lot. Na koniec pilot wirtualnej maszyny ma prawidłowo nią zawrócić i bezpieczne posadzić samolot na płycie lotniska. Fotel drugiego pilota zajmuje nasz instruktor, który przez cały czas trwania zabawy podpowiada i doradza mniej doświadczonym pilotom. Czas trwania zabawy: 5-10 minut.\nSymulator Lotu wynajem Pro:\nSymulator lotu samolotem wynajem\nSymulator lotu na eventy i targi z naszym instruktorem


Festiwalowy przewodnik (1)\nDziś w Cieszynie zaczynają się dwa festiwale - „Kręgi Sztuki” i „Wakacyjne kadry”. Podczas ośmiu dni – co najważniejsze: bezpłatnie - będziemy mieli okazję uczestniczyć w ponad stu imprezach kulturalnych. Sami próbujemy się połapać w tym nadmiarze. Z tą myślą postanowiliśmy stworzyć dla Was subiektywny przewodnik po najciekawszych naszym zdaniem festiwalowych wydarzeniach. Dziś publikujemy przegląd wydarzeń niedzielnych (10 lipca).\nNiedziela (10 lipca):\n16:00 (Dom Narodowy): Wojtek Wawszczyk – urodzony w Cieszynie reżyser, scenarzysta i autor filmów animowanych – wygłosi wykład inauguracyjny. Wawszczyk, który stoi za sukcesem filmu „Jeż Jerzy” (jest jego współtwórcą), opowie o technice i etapach pracy nad filmem animowanym. Reżyser poprowadzi także warsztaty (11-13 lipca, UŚ Cieszyn).\n18:00 (Dom Narodowy): „Iluzjonista” to genialna animacja, najnowsza realizacja wybitnego Sylveina Chometa („Trio z Bellville”), który adaptował niezrealizowany scenariusz Jacques’a Tati. Akcja „Iluzjonisty” rozgrywa się w Edynburgu lat 50. ubiegłego wieku. Głównym bohaterem jest starzejący się iluzjonista, animowana wersja samego Jacquesa Tatiego. Jego paryska kariera dobiegła końca, podróżuje więc po małych miasteczkach i wsiach. Jego życie ponownie nabiera barw, kiedy spotyka na swojej drodze młodą dziewczynę, Alice, zachwyconą jego sztuczkami. Na ekranie przewija się wciąż nostalgia za szacowną sztuką, pozbawioną wywrotowych aspiracji. Film otworzył zeszłoroczny krakowski festiwal Etiuda & Anima\nAnimacja „Iluzjonista” jest częścią tegorocznego cyklu „Animacje nie tylko dla dzieci”, w którym organizatorzy umieścili m.in: „Jeża Jerzego” (13 lipca, g. 20, w kinie „Piast”).\n20:00 (Dom Narodowy): Koncert wybuchowej mieszanki jazzu i live electronics, który kryje się za nazwą Jazz Bending. Jazz Bending to projekt, którego pomysłodawcą jest Krzystof Gawlas (live electronic, gitara). W zespole grają również: Marcin Żupański (sax, ewi) oraz Bartosz Nazaruk (perkusja). Zespół powstał w 2009 roku.\nPosłuchaj Wojciecha Majewskiego dyrektora artystycznego Wakacyjnych Kadrów\nJest ekumenizm, jest remont Same sukcesy\nprzewodnik subiektywny kręgi sztuki wakacyjne kadry


homoseksualizm & religijność: Biblia & homoseksualizm\nAutor: agaton25 o 09:58\nRdz 1:27 "[...]Jako mężczyznę i niewiastę stworzył ich."\nRdz 5:2 "Jako mężczyznę i niewiastę stworzył ich oraz błogosławił im i nazwał ich ludźmi, gdy zostali stworzeni."\nNie mężczyznę i mężczyznę...\nw Nowym Testamencie w Liście do Rzymian w 1 rozdziale (głównie wersety od 26 do 32) jest o homoseksualiźmie.\ntam homoseksualizm jest nazwany zboczeniem...\nRz. 1:32: "Oni, którzy znają orzeczenie Boże, że ci, którzy to czynią, winni są śmierci, nie tylko to czynią, ale jeszcze pochwalają tych, którzy to czynią."\nNie unieważniaj Starego Testamentu. Biblia przetrwała tyle lat w takiej postaci, bo Bóg tak chciał. Wszystko co jest w niej napisane to Słowo Boże. I wersety, które podałeś wyraźnie mówią, że to co robisz jest grzechem. A grzech to śmierć.\n6 kwietnia 2009 10:36


poniedziałek, 30 kwietnia 2012 18:01\nMuzeum z lodu\nsobota, 28 kwietnia 2012 22:50\nNie od dziś wiadomo, że Rosja to kraj artystów. Potwierdza to wyjątkowe muzeum położone 30 km od Jakucka. Wyjątkowe bo z lodu wykonane.\npiątek, 27 kwietnia 2012 21:52\nW niektórych miejscach świata woda jest tak czysta i przejrzysta, że pływające po jej powierzchni łodzie wydają się jakby pływały.\nDziecko za 1000 dolarów\nAmerykański brzdąc został wylicytowany na eBay'u za 1000 dolarów.\nKoń w pociągu\npiątek, 14 października 2011 09:37\nPewien mężczyzna w Wielkiej Brytanii próbował wprowadzić do pociągu swojego kuca.\nśroda, 12 października 2011 08:41\nRóżne źródła podają odmienne dane. Od 9 lipca 2011 roku można uznać, że istnieją 194 państwa, bo na mapach pojawił się Sudan Południowy. W statystykach tych jako odrębny kraj uznaje się Watykan, ale już Kosowo czy Tajwan są przez część rządów traktowane jako terytoria, prowincje Serbii i Republiki Chińskiej.


Szambo a przydomowa oczyszczalnia ścieków - HYDROMIL\nOpublikowane przez: Zbiornikinadeszczowke.com W: Porady : Poniedziałek,\tSierpień\t31 2020\t Komentarz: 0 favorite Odsłony: 323\nPlanując budowę domu na działce, która nie ma dostępu do sieci kanalizacyjnej, musisz postawić na inny system odprowadzający ścieki. Możesz zainwestować w klasyczne zbiorniki na szambo lub nowoczesne, przydomowe oczyszczalnie. Z doświadczenia wiemy, że dokonanie wyboru może sprawić sporo trudności. Z tego powodu przybliżamy oba rozwiązania i prezentujemy ich najważniejsze różnice. Sprawdź je już teraz – zapraszamy do lektury.\nSzambo czy przydomowa oczyszczalnia? Nie zawsze będziesz miał taki wybór!\nZaczniemy od wyjaśnienia pewnych aspektów prawnych, które normują kwestię sposobu odprowadzania ścieków na danym terenie. Może zdarzyć się tak, że zostaniesz pozbawiony możliwości dokonania wyboru, gdyż lokalne władze narzucają konkretne rozwiązanie.\nKluczowe znaczenie ma tutaj plan zagospodarowania przestrzennego lub konkretne przepisy obowiązujące w gminie. W efekcie nie w każdym miejscu można budować przydomowe instalacje oczyszczające ścieki. Jeśli planujesz taką inwestycję, musisz zacząć od wizyty w lokalnym urzędzie. Pamiętaj również, że masz obowiązek dokonania zgłoszenia budowy, jeśli jej wydajność jest mniejsza, niż 7,5 m3 na dobę. Przy większych oczyszczalniach potrzebne będzie pozwolenie.\nWarunki terenowe również mogą mieć wpływ na wybór\nLokalne przepisy to nie wszystko. Budowa szamba lub oczyszczalni ścieków może być uzależniona od konkretnych warunków terenowych. W przypadku zbiornika na nieczystości musisz trzymać się następujących wymogów:\njeśli szambo jest w pobliżu okien lub drzwi wejściowych, musi być odsunięte na odległość minimum 5 metrów,\nnależy zachować przynajmniej 2 metry odstępu od dróg, chodników i granic działki. Przydomowe oczyszczalnie ścieków muszą spełnić więcej warunków, w tym m.in.:\nzachowanie przynajmniej 30 metrów odstępu od studni (ujęcia wody pitnej), również wtedy, gdy jest na sąsiedniej działce,\nnie mniej, niż 3 metry odstępu od budynków, drzew oraz różnych krzewów,\nzbudowanie nitek drenażowych o długości mieszczącej się w zakresie od 9 m do 25 m (dodatkowo pomiędzy każdą z nich trzeba zachować przynajmniej 1,5 m odstępu).\nTakie wymagania sprawiają, że niestety czasem nie ma możliwości zbudowania oczyszczalni, szczególnie na mniejszych działkach.\nZbiorniki na szambo a przydomowe oczyszczalnie ścieków – zalety i wady\nCzas zająć się aspektami eksploatacyjnymi, które na pewno będą dla Ciebie ważne, jeśli masz możliwość dokonania wyboru. Wady oraz zalety obu tych rozwiązań przejrzyście prezentuje poniższa tabela:\nPrzydomowa oczyszczalnia nieczystości\nRozwiązanie nieekologiczne, szczególnie przy szambach betonowych, przez które mogą przesączać się nieczystości Przedsięwzięcie sprzyjające ochronie środowiska\nNiski koszt zakupu oraz budowy Inwestycja jest kosztowna\nDroga eksploatacja (przeciętnie jest to około 3600 zł rocznie za odbiór nieczystości) Minimalny koszt eksploatacji (średnio około 250 zł na rok)\nWyraźnie widać, że droga budowa przydomowej oczyszczalni na ścieki wcale nie musi być wadą. Bardzo tania eksploatacja sprawia, że inwestycja szybko się zwraca. Decydując się na to rozwiązanie, już po kilku latach zaczniesz oszczędzać, a i jednocześnie zadbasz o środowisko naturalne.\nInwestując w szambo lub oczyszczalnię stawiaj na sprawdzone rozwiązania\nPowyższe informacje na pewno ułatwią Ci dokonanie trafnego wyboru. Jeśli jesteś już na etapie poszukiwania konkretnego rozwiązania, koniecznie zajrzyj na naszą stronę. W HYDROMIL sprzedajemy zarówno nowoczesne szamba, jak i wydajne, przydomowe oczyszczalnie ścieków. To produkty najwyższej jakości, które zamówisz w konkurencyjnej cenie!


New Warsaw | Gadżetomania.pl\nWarsaw Shore. Ekipa z... Polski?\n... temu do Waszych wypełnionych po brzegi sztuką i wrażliwością głów dotrze, że za sprawą Warsaw Shore, MTV pokazało codzienność Polaków. ... temu do Waszych wypełnionych po brzegi sztuką i wrażliwością głów dotrze, że za sprawą Warsaw Shore, MTV ...\n... Jak donosi portal "New Atlas", Australijska firma energetyczna Lavo rzuca wyzwanie Tesli, oferując domowy system magazynowania energii, który w ogóle nie zawiera konwencjonalnych akumulatorów, a zamiast tego wykorzystuje wodór. ...\n... . Od tamtego czasu ramówka stacji znacząco się zmieniła. Najnowszym hitem polskiego MTV jest „Warsaw Shore”. Co o tym sądzą internauci? ... Memy z „Warsaw Shore” - cz. 1 12197 Słyszeliście „Video Killed the Radio Star” zespołu Buggles? Teledysk ...\n... ludzie świata od Stephena Hawkinga poczynając, a na specjalistach od nowoczesnej technologii i buddyjskich mnichach kończąc. Teraz dowiemy się, czy i u nas znajdą się ludzie naprawdę mający coś do powiedzenia, ponieważ jutro pod patronatem TED ...


Pocałunek od śmierci do życia. 10.07 . [+18] [NZ] - Cullens Bitch Sisters\nPocałunek od śmierci do życia. 10.07 . [+18] [NZ] Zobacz następny temat\nWysłany: Sob 20:43, 27 Cze 2009\nJest to moje pierwsze opowiadanie, w moim króciutkim życiu xDD\nMam nadzieję, że wam się spodoba. Mam dość ubogie słownictwo niestety, ale jakoś chyba wyszło. Bałam się to wstawić, ale w końcu raz się żyje\nBeta: moja Kochana Sus, kocham :** i dziękuje.\nPocałunek od śmierci do życia.\n"Napisane w języku chińskim słowo "kryzys" złożone jest z dwóch symboli: jeden oznacza niebezpieczeństwo, a drugi nowe możliwości."\nNigdy nie wiem jak będzie wyglądał mój dzień. Od poniedziałku do piątku wstaję o godzinie szóstej trzydzieści i nawet nie przesypiam ośmiu godzin, czyli tyle ile powinien przesypiać przeciętny człowiek Choć sama nie wiem czy mogę się za takiego uważać. Czasem mnie to już dobija, bo raz wstaje wyspana, a raz nie. Przez to nie mogę później dojść do siebie, a tym bardziej jak mam lekcje z panem Moliną. Warsztaty dziennikarskie są bardzo trudne, choć polegają na zwykłym zadawaniu i zapisywaniu pytań. Trzeba się jednak skupić, by nie zadać jakiegoś głupiego pytania. Czasem żałuję, że poszłam do profilowanego liceum, no ale czego się nie robi dla mamy. Zawsze powtarza, że od dziecka miałam tysiące pytań. Ale jakie dziecko ich nie posiada? Ona jednak wierzy, że się do tego nadaje, bo do tej pory mi to zostało.\n-Oj oj, Bello! Ty jeszcze w łóżku? Jak tak można? – obudził mnie ciężki śmiech, który oczywiście od razu poznałam\n-Emmet, ile razy mam ci powtarzać, że nie masz tego robić? Nie lubię tego.\nMój kuzyn - wielki osiłek. Nie wiem czy czasami nie ma w bicepsie czterdzieści pięć centymetrów albo i więcej. Jedno jest jednak pewne: rękę ma większą od mojego uda. Zawsze wkrada się do mojego pokoju i mi dokucza. Uwielbia to. Prosiłam rodziców by wycięli to drzewo rosnące koło mojego okna w ten sposób, że jedna gałąź odchyla się w stronę mojego parapetu. Dzięki temu można się po niej wspiąć i wejść do mojego pokoju.\n- Spokojnie! Ależ ty jesteś nerwowa. Powinnaś być wdzięczna za to, że dbam byś nie zaspała do szkoły.\n- Powinieneś zauważyć, że odkąd się tutaj przeprowadziłam, nigdy nie zdarzyło mi się zaspać. Już wstaję i idę się myć, a Ty może czymś się zajmij.\n-Pójdę przywitać się z ciotką. Pewnie się za mną stęskniła. W końcu widziała mnie ostatni raz wczoraj wieczorem. – powiedział z przekąsem\n-Idź, idź! Na pewno się ucieszy – miałam zamiar już zamykać drzwi od łazienki, ale mój kuzyn oczywiście miał jeszcze pytanie.\n-Bella, a macie może jeszcze to masło orzechowe?\n-Emmet ! – już nie miałam siły nic innego odpowiedzieć. Zadawał mi za każdym razem to samo pytanie wiedząc, że mnie zdenerwuje.\n-Dobra mała, myj się.\nPo chwili usłyszałam ciężkie kroki i tubalny śmiech kuzyna, więc zabrałam się za poranną toaletę.\nGdy zeszłam na dół śniadanie już było uszykowane, a Emmet zajadał się chlebem z masłem orzechowym.\n-Dzień dobry kochanie! Jak się spało? –spytała jak zwykle rano mama\n-Dobrze, ale jak zwykle ktoś musi się wkradać do mnie do pokoju – mój wzrok przeniósł się na Emmeta, dzięki czemu moja rodzicielka od razu wiedziała o co chodzi i tylko odpowiedziała uśmiechem.\n-Siadaj i jedz. Ja uciekam do pracy. Do zobaczenie dzieciaki, miłego dnia w szkole – pocałowała mnie i Emmeta w czoło i już jej nie było. Jak zwykle - Renee w biegu.\nPodróż do szkoły minęła bardzo szybko, bo za kierownicą siedział ktoś inny niż ja. Ale do tego byłam akurat przyzwyczajona, bo przynajmniej miałam czas na rozmyślenia. Lubiłam siedzieć w ciszy i myśleć, a mój kochany kuzyn tolerował to, ponieważ w pewnym sensie też to lubił. Zawsze się zastanawiam czemu musieliśmy tu się przeprowadzić. Rodzice dostali w spadku dom, po babci – czyli po mamie Charliego – ale przecież mogli go sprzedać. Nie chodzi o to, że mi się tutaj nie podoba, ale nie ma tu słońca. Forks to małe miasteczko, gdzie wszyscy się znają i nie ma żadnych tajemnic, a to nie leży w mojej naturze. Nie chciałam by każdy znał moje życie. Jednak słyszałam, że ktoś nowy wprowadził się do mieściny i to podobno pięcioosobowa rodzina. Ciekawe kim są.\n-Bella! Dziewczyno, nie śpij tyle. Może byś wyszła z tego auta, co? – zawsze udaję, że śpię by Em miał więcej roboty, bo jak zasnę to już ciężko mnie dobudzić.\n-Sorry, tak jakoś zamyśliłam się i zasnęłam.\n-Tak, tak zawsze myślisz. Już ja to znam.\nOczywiście później jak zwykle się rozeszliśmy. Em udał się do Jasper’a – to takie papużki nierozłączki. Ja natomiast poszłam do Angeli.\n-Hej! Słyszałaś, że będzie nowy u nas w klasie?- moja koleżanka pracuje w szkolnej gazetce i zawsze zna wszystkie nowinki.\n-Nie wiem nic na ten temat, ale zapewne zaraz powiesz mi kto– odparłam z uśmiechem\nLubiłam tę dziewczynę, w końcu była moją przyjaciółką i wcale nie przeszkadzało mi to, że wszędzie była pierwsza.\nNic nie odpowiedziała, tylko kiwnęła głową, sugerując bym się odwróciła. Zrobiłam więc to i ujrzałam coś, a raczej kogoś o takiej urodzie, której bym nie mogła sobie nawet wyobrazić.\n-Wwww…ięc to on? – nie mogłam się dokładnie wysłowić, a Angela wcale nie była lepsza, bo tylko kiwnęła głową.\nWiedziałam, że ten dzień będzie lepszy i ciekawszy niż wszystkie inne. Nie mogłam się doczekać, by iść do klasy i posłuchać jak się przedstawia.\nSiedziałam w domu i nie potrafiłam znaleźć sobie miejsca. Chodziłam z kuchni do salonu, z salonu do łazienki, z łazienki do pokoju i tak w kółko. Jeszcze jakiś czas temu nie mogłam się doczekać aż ten nowy przystojniak się przedstawi. Teraz bardzo tego żałuję. Tego dnia na pewno nie zapomnę.\nWeszłyśmy z Angelą do klasy i zajęłyśmy swoje stałe miejsca. Niestety nie siedziałyśmy razem, bo pan Molina uważał, że najlepiej jest jak dziewczyna siedzi z chłopkiem. Wypadło na to, że ja siedziałam z Mike’m , a Angela z Emmetem. Na moje nieszczęście mojego towarzysza dzisiaj nie było, ponieważ się rozchorował. Tak więc zostałam sama.\n-Pssst! – wiedziałam już kto mnie woła – Gdzie ten nowy ? Widziałem go przed szkołą.\n-Em, też go widziałam, ale przecież nie chodzę za nim. Skąd mam widzieć gdzie jest? Pytania mojego kuzyna czasem mnie dobijały, dlatego też często odpowiadałam mu właśnie w ten sposób by dał mi święty spokój. Do klasy wszedł nauczyciel, a zaraz za nim nowy uczeń. Pogadał jeszcze chwilę z chłopakiem i spojrzał w moją stronę.\n-Bello, czy Mike dzisiaj będzie? – czułam, że za tym pytaniem coś się kryje.\n-Nie. Mike jest chory i nie będzie go przez najbliższy tydzień.\n-No cóż, szkoda. W takim razie Edwardzie usiądź koło Belli. Chociaż na te kilka dni.\nMa usiąść obok mnie ?! Poczułam jak ręce zaczynają mi się trząść, więc schowałam je szybko pod ławkę. Jeszcze to imię... Kto daje siedemnastolatkowi na imię Edward? Chyba ktoś kto jest bardzo staroświecki albo urodził się w innej epoce. Chłopak zajął miejsce obok mnie, spojrzał w moją stronę i lekko się uśmiechnął, więc odwzajemniłam ten gest.\n-Kochani! Jak zauważyliście mamy nowego ucznia w klasie – kto by go nie zauważył... Już chciałam wtrącić swoje trzy grosze, ale powstrzymałam się, bo poczułam na sobie wzrok mojego sąsiada – nazywa się Edward Cullen. Dzisiaj mamy dość ważną lekcję, więc stwierdziłem, że ja was poinformuję o naszym nowym uczniu. Zbędne są wyjścia na środek. Po co mielibyśmy denerwować pana Cullena, prawda? – zerknął z miłym wyrazem twarzy w stronę chłopaka, a ten tylko kiwnął głową w geście podziękowania.\nLekcja mijała uporczywie długo. A ja nie mogłam na niczym się skupić, bo za sobą słyszałam tylko cichy śmiech Em’a i Angeli – tak, oni zawsze wiedzieli jak podtrzymać człowieka na duchu.\nZajęcia dobiegły wreszcie końca i każdy jak zawsze wyczekiwał zadania domowego.\n-Przygotowałem dla was dość proste ćwiczenie, więc nie narzekajcie. Zróbcie wywiad z kolegą z ławki. Tematyka to już wasza sprawa. Życzę powodzenia.\nLepszego zadania nie mogłam sobie wyśnić. Edward spojrzał w moją stronę z lekkim uśmiechem i wtedy zobaczyłam dokładnie jego twarz. Była idealna, taka gładka – aż chciałam jej dotknąć - a jego oczy wyglądały tak jakby ktoś wtopił w nie węgiel.\n-No więc - z zamyślenia wytrącił mnie jego głos - nie pozostaje nam nic innego jak się lepiej poznać, sąsiadko.\nNie wiedziałam co mu odpowiedzieć. Nie mogłam wydusić z siebie żadnego słowa.\n-Hmm... Masz na imię Bella, tak?\nPróbował jakoś mnie przełamać, jednak ja odważyłam się jedynie na jedno krótkie słowo, które brzmiało:\n-Tak – kretynka ze mnie i to wielka. Facet do mnie zagaduje, a ja patrzę na niego jakby spadł z nieba.\n-Jestem Edward, miło mi. – wstaliśmy równocześnie i poszliśmy w stronę wyjścia\n-Może pogadamy, jak wrócę z lekcji WFu? – w końcu zdołałam coś powiedzieć – Przerwa jest krótka, a ja muszę się przebrać i rozgrzać.\n-No to może na lunchu ? – zaproponował.\n-Jasne! Do zobaczenia – uśmiechnęłam się i machnęłam ręką na odchodne.\nZauważyłam, że Em i Angela stoją na korytarzu i patrzą w moją stronę. Wiedziałam, że zaraz zadadzą mi tysiąc pytań. Ta dwójka pasowała do siebie jak dwie krople wody. Pomimo tego, że Em był facetem, czasem zachowywał się jak baba. Podbiegli do mnie.\n-No mów – zaczęli równocześnie – co chciał?\n-A jak myślicie? Musimy się poznać, skoro mamy przeprowadzić wywiad między sobą. – przewróciłam oczami i odwróciłam się – Teraz wybaczcie, ale mam WF. Muszę lecieć.\nTo była jedyna lekcja, dzięki której mogłam wyładować całą energię. Uwielbiałam akrobatykę i byłam w niej najlepsza z całej grupy. Wyjeżdżałam na różne zawody i zbierałam nagrody. Nie należało to jednak do moich zainteresowań. Zajęcia minęły bardzo szybko. Poszłam pod prysznic i przypomniałam sobie, że jestem umówiona z Edwardem na lunch. Szybko się umyłam, ubrałam i uczesałam. Gdy weszłam na stołówkę chłopak siedział przy stoliku. Od razu mnie zauważył i palcem wskazującym pokazał, że miejsce obok niego jest wolne.\n-Usiądź – poprosił\n-Dziękuje, długo czekałeś? – odparłam usadawiając się na krześle\n-Myślę, że nie. Nie zwracam uwagi na czas. Nic nie jesz? – zapytał\n-Jestem zmęczona po WFie. Nie mam apetytu, a ty?\n-Najadłem się przed wyjściem do szkoły. Wystarcza mi to – spojrzał mi w oczy, a kąciki jego ust lekko podniosły się ku górze.\nCały lunch spędziliśmy na rozmowie, jednak to on cały czas zadawał pytania. Czasem już nie wiedziałam, na które mam odpowiedzieć, więc ponawiał zapytanie, albo zmieniał je na inne. Dzwonek uświadomił nas, że już pora na lekcje. Jednak ja nadal nic o nim nie wiedziałam. Postanowiłam się lekko zbuntować.\n-Ej! Ty ciągle pytasz i pytasz, a ja? – Pożaliłam się.\n-Może umówmy się na jutro? – zaproponował – Pójdziemy na spacer?\n- No dobrze. Masz komórkę?\nWymieniliśmy się numerami telefonu i rozeszliśmy na zajęcia.\nW końcu zatrzymałam się w swoim pokoju i usiadłam na łóżku. Wzięłam komórkę do rąk, zastanawiając się czy on aby na pewno pamięta o naszym spotkaniu. Może powinnam do niego napisać i mu o nim przypomnieć? Jednak doczekałam się SMSa o rozczarowującej treści : „ Bello, przełóżmy spotkanie na inny dzień. Wypadło mi coś pilnego. Przepraszam. Edward”.\nOstatnio zmieniony przez ColdFlame dnia Pon 21:55, 13 Lip 2009, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Sob 22:40, 27 Cze 2009\nczyli tyle ile powinien przesypiać przeciętny człowiek\nzadawaniu i zapisywaniu pytań. Trzeba się jednak skupić, by nie zadać jakiegoś głupiego pytania.Czasem żałuję, że poszłam do profilowanego liceum, no ale czego się nie robi dla mamy. Zawsze powtarza, że od dziecka miałam tysiące pytań.\nże nie masz tego robić?\nSzyk - że masz tego nie robić - brzmiało by lepiej\nEmmet ! –\nmiał jeszcze pytanie.\n-Dobrze, ale jak zwykle ktoś musi się wkradać\ntylko kiwnęła głową, sugerując bym się odwróciła. Zrobiłam więc to i ujrzałam coś, a raczej kogoś o takiej urodzie, której bym nie mogła sobie nawet wyobrazić.\nNo to może na lunchu ?\nCały lunch spędziliśmy na rozmowie, jednak to on cały\ndwa razy cały\nBrak też kilku przecinków - dwóch czy trzech.\nInny tytuł w temacie postu, inny później\nTeraz co do stylu - lekki i przyjemny. Podoba mi się. Mimo okropnego zmęcznenia, przeczytałam dwa rozdziały. Są trochę krótkie - dwa zajmują raptem 3 strony w wordzie, ale ważne, że są naprawdę fajne.\nCzy są tu wampiry? Czy wszyscy są ludźmi?\nEmmett kuzynem Belli - super.\nA z tym Jasperem to nie jest błąd?\nBo pisałaś o 5 nowych?\nCzy dałaś kogoś innego do Cullenów?\nJESTEM NA TAK, tylko więcej!!!\nI uważaj na powtóorzenia, a będzie naprawdę super!\nOstatnio zmieniony przez aramgad dnia Nie 20:04, 28 Cze 2009, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Nie 10:16, 28 Cze 2009\nNie wiem jakim sposobem popełniłam błąd w temacie ;/\nPoprawny tytuł to: " Pocałunek od śmierci do życia" - czyli ten w poście.\nDaga, dzięki ;*\nBędę się starać robić jak najmniej błędów, będzie trudno\nJest pięciu Cullenów dokładnie : Carlisle, Esme, Rosalie, Alice i Edward Pewnie liczyłaś na rodzeństwo\nJedynie Em, różni się od innych\nW końcu mamy dzieło Cold.\nZapowiada się całkiem fajnie. Czyta się lekko. Dobrze jest.\nWszyscy są ludźmi? Czy Cullenowie są wampirami?\nBrakuje jakiegoś opisu lub oznaczenia.\nDrobne błędy się pojawiły, ale nie przeszkadzały w czytaniu.\nJest poprawnie napisane. Tę dziewczynę.\nWysłany: Nie 20:05, 28 Cze 2009\nRacja Trans Matko, ale gafa\nUsprawiedliwiam się, że śpiąca byłam\nWysłany: Pią 20:56, 10 Lip 2009\nBeta: Sus ;**\nKażdy mój poranek zaczynał się od odwiedzin Emmeta. Jednak dzisiaj się nie pojawił. Doznałam szoku. Wstałam z łóżka i poszłam w kierunku łazienki, by odbyć poranną toaletę. Wróciłam do pokoju owinięta ręcznikiem i zerknęłam kątem oka na kalendarz. Teraz wiedziałam czemu mój kuzyn nie zaszczycił mnie wizytą – była sobota.\nZajrzałam do szafy zastanawiając się co ubrać. Chyba muszę poprosić mamę o małe dofinansowanie mojej garderoby. Wzięłam mój ulubiony niebieski sweter w serek i jeansy – jak zawsze – a do tego uszykowałam sobie trampki. Renee prowadzi sklep zoologiczny i czasem pomagam jej tam w weekendy albo po szkole. Dziś nie miałam nic do zrobienia, więc stwierdziłam, że do niej pojadę. Skoczyłam szybko do kuchni coś zjeść. Była dziesiąta trzydzieści, więc miałam jeszcze cztery godziny do zamknięcia sklepu. Zawsze to jakieś zajęcie na najbliższy sobotni czas. Wyszłam z domu zatrzaskując za sobą drzwi. Odwróciłam się by ruszyć w drogę i wtedy prawie dostałam zawału serca. Stał za mną sam Edward z wielkim uśmiechem na twarzy. Jednak jego mina szybko się zmieniła, gdy tylko zobaczył, jak bardzo jestem przerażona.\n-Przestraszyłem cię? Wybacz, nie chciałem.\n-Nie no, wcale. Zjawiłeś się tak nagle. Zupełnie jakbyś spadł z nieba. – powiedziałam zdyszana, jakbym była po jakimś maratonie – Co tu robisz?\nSpojrzał na mnie z wielką przykrością w oczach, chciał mnie złapać za rękę w ramach przeprosin, jednak zaraz ją cofnął.\n-Myślałem, że słyszałaś jak podjechałem pod dom. Wybierasz się gdzieś?\n-Właśnie szłam do sklepu…\n-Mogę towarzyszyć ci w zakupach? – zapytał przerywając moją wypowiedź\nRuszyłam w stronę mojego samochodu, a on podążył za mną. Opatrznie mnie zrozumiał, więc musiałam to sprostować.\n- Słuchaj... Ale ja jadę do sklepu mojej mamy, chcę jej trochę pomóc. – zaczęłam tłumaczyć – Widzisz wczoraj napisałeś SMSa, że odwołujesz spotkanie i byłam pewna, że dzisiaj też się nie zobaczymy.\n-I stwierdziłaś, że pojedziesz, bo nie ma nic lepszego do roboty. – sam wysnuł wniosek - Bello, ja naprawdę nie chciałem by tak wyszło. Jeszcze raz przepraszam. Jakoś ci to wynagrodzę.\nEdward był jakiś dziwny. Za wszystko chciał przepraszać. Naprawdę żałował, że tak wyszło. Ale przecież to miało być zwykłe spotkanie, a nie żadna randka czy coś w tym stylu. Chciał się zrekompensować, ciekawe w jaki sposób. Czekałam aż coś zaproponuje. Wtedy zauważyłam czarnego mercedesa. Świecił się jakby ktoś go cały dzień polerował. Był piękny.\n-To twój? – zapytałam z ciekawości\nNawet nie spojrzał w tamtą stronę, tylko od razu odpowiedział.\n-Mojego ojca. Mój jest w warsztacie, ale na pewno ci go jeszcze przedstawię. – uśmiechnął się zadziornie – Oczywiście jeśli będziesz chciała.\nSpojrzałam na zegarek. Jego wskazówki pokazywały już jedenastą trzydzieści. Nawet nie wiem kiedy ten czas zleciał.\n-Przepraszam, ale musze już iść – zaczęłam otwierać drzwi od mojego nissana 350z, jednak Edward chwycił za nie i zrobił barierkę ze swojej ręki. Nie mogłam wejść przez to do auta. Zirytowało mnie to trochę, więc spojrzałam na niego z lekko uniesioną brwią, by zauważył moje nieme pytanie. Od razu chyba zrozumiał, bo zaczął się tłumaczyć.\n-Mówiłem, że rekompensata będzie. Pozwól, że cię odwiozę. Co ty na to? – uśmiechnął się łobuzersko ukazując białe i równe zęby.\nW policzkach zrobiły mu się śliczne dołeczki. Naprawdę wyglądał teraz jak jakiś grecki bóg. Młody i piękny. Nie mogłam mu się oprzeć.\n-No dobrze, ale pośpiesz się. Jeszcze trochę tu postoimy i mama zamknie sklep. – puściłam mu perskie oczko i poszliśmy w kierunku jego samochodu.\nJechał bardzo szybko. Nie udało się nam za dużo porozmawiać, bo przy takiej jeździe droga zajęła nam niecałe dziesięć minut. Edward zaproponował, że podjedzie po mnie po skończonej pracy, a następnie pójdziemy na spacer. Musiałam mu jednak odmówić, ponieważ w drodze dostałam SMSa od mojego przyjaciela –Jacoba. Napisał, że zabiera mnie dziś do kina i nie chce słyszeć żadnych wymówek. Nie pozostało mi nic innego jak się zgodzić. Jednak przyrzekłam Edwardowi, że odezwę się jak tylko znajdę czas.\n-Mamo, pomóc ci jeszcze w czymś? – spytałam, gdy wykonałam wszystkie polecone zadania\n-Nie kochanie. Widzę, że Jacob już na ciebie czeka, więc życzę miłej zabawy. – pocałowała mnie w policzek i poklepała lekko po ramieniu\nRenee dobrze znała Jake’a, ponieważ jego ojciec i mój pracują razem. Charlie jest szeryfem, a tata Jacoba – Billy - jest jego zastępcą. Chłopaki często do nas wpadają. Kiedyś, gdy przyjeżdżałam tu na wakacje do babci, zawsze spotykałam się z Jake’iem. Bawiliśmy się jako małe dzieci i zawsze umieliśmy się dogadać, pomimo tego, że był starszy ode mnie o dwa lata. Odkąd pamiętam dziewczyny zawsze się za nim uganiały. Jednak on wybrał sobie tą jedyną - Emily. Kiedyś miał mi ją przedstawić, ale coś wypadło i do naszego wspólnego spotkania nie doszło. Zawsze zastanawiałam się czy jego ukochana nie jest zazdrosna o nasze spotkania, jednak Jacob twierdził, że ona wie jakie są miedzy nami stosunki. Wyłącznie przyjaźń, a jeśli w grę ma wchodzić miłość to jedynie braterska. On był moim starszym bratem, a ja jego młodszą siostrą.\n-Hej Bells! Ale się naczekałem. Chyba specjalnie kazałaś mi tak czekać, co? – przywitał mnie Jake\nPodeszłam bliżej i przywitałam się.\n-Hej braciszku! Nie wiesz, że na kobietę zawsze się czeka? – zrobiłam złośliwy uśmieszek i dodałam – Zresztą lubię patrzeć jak marzniesz.\n-Haha! Jeszcze byś się jeszcze zdziwiła. Już zapomniałaś? – dotknął mojej ręki i poczułam na niej takie gorąco jakby położył mi na niej coś parzącego.\nStaram się traktować go jak normalnego człowieka. Całkiem niedawno wyjawił mi swoją wielką tajemnicę, która zmroziła mi krew w żyłach. Jednak on się tym nie przejmuje. „Bells, ja jestem zmiennokształtnym, nie wilkołakiem. Nie masz się czego bać” – zawsze mi to tak tłumaczy. Ale przecież ja się go nie boje, tylko nie umiem się do tego przyzwyczaić. Wolę go po prostu jako człowieka. Gdy zamienia się wilka jest strasznie wielki, a co najważniejsze nie umiem się z nim wtedy dogadać.\n-Nie wilkołaczku. Nie zapomniałam – uśmiechnęłam się i zmieniłam temat. – Na co mnie zabierasz? Niech zgadnę… na horror?\n-No ba! – od razu się rozpromienił – „Udręczeni” lecą. Podobno fajny film. Przynajmniej tak czytałem w necie. To co jedziemy?\nWsiadłam do samochodu i ruszyliśmy do kina w Port Angeles. Do Seattle było bliżej, jednak mój towarzysz twierdził zawsze, że tamto miejsce bardziej przypadło mu do gustu.\nSpędziliśmy miły wieczór. Film był straszny. Cały czas podskakiwałam i zakrywałam oczy, a Jake nabijał się ze mnie. Uwielbiał, gdy siedziałam taka przerażona, dlatego zawsze wybierał horrory. Później poszliśmy na lody i spacer. Odwiózł mnie do domu i uzgodniliśmy, że niedługo znów się spotkamy. Oczywiście kazał pozdrowić Charliego i Renee.\nOkazało się, że czeka na mnie kolacja. Jednak jej nie zjadłam. Nie byłam głodna. Przywitałam się tylko i przekazałam pozdrowienia od Jacoba.\nPomimo tego, że rano uznałam iż sobota będzie zmarnowana, muszę przyznać, że się myliłam. Spędziłam ją miło. Widziałam Edwarda i Jake’a, a to znacznie poprawiło mi humor.\nGdy obudziłam się w niedzielny poranek, rodziców nie było. Domyśliłam się, że poszli do kościoła, jak na nich przystało. Zawsze dziwią się, czemu nie mogę się z nimi tam wybrać. Wydaje mi się czasem, że mama ma do mnie o to żal. Jej rodzina zawsze była mocno religijna. Jednak ja uważałam, że nie warto iść na mszę i udawać kogoś świętego, skoro za półtorej godziny było się w domu i grzeszyło w różnoraki sposób.\nPobiegłam szybko na piętro, włączyłam głośno muzykę i zaczęłam się ogarniać. Miałam na wszystko niecałe pół godziny, więc wykorzystałam ten czas najlepiej jak mogłam. Później zeszłam na dół i przyszykowałam śniadanie. Zauważyłam, że zapasy w lodówce są coraz mniejsze, więc zaraz jak skończyliśmy jeść, zaproponowałam że pójdę zrobić zakupy.\n-Skarbie, jest niedziela. Dlaczego nie poczekasz do jutra? – zaproponowała mama – Możesz przecież pojechać po szkole.\n-Mamo, nie robi mi to różnicy jaki to dzień tygodnia. Ty i tata chyba chcielibyście jutro wziąć śniadanie do pracy, tak samo jak ja do szkoły.\nUśmiechnęłam się i zawróciłam do pokoju, aby zrobić listę zakupów. Gdy wyszłam na dwór zimne powietrze uderzyło mi w twarz. Nie lubiłam tego, jednak zawsze mnie to budziło. Pomimo niskiej temperatury, stwierdziłam, że pójdę pieszo do sklepu. Powietrze było ciężkie i wilgotne. Dało się to odczuć dzięki moim włosom, które zaraz zaczęły się jeszcze bardziej lokować. Czułam jak moje buty skrzypią od mokrego chodnika. Las, przez który poszłam był przyjemny dla oczu i uszu. Wokół rozchodził się śliczny śpiew ptaków – chyba właśnie to najbardziej lubiłam w Forks. Drzewa, mchy, czy też małe krzaki były pełne zieleni i brązu. Bywałam w wielu lasach, ale nigdy nie czułam się tak dobrze jak tutaj. W całym miasteczku właśnie on podobał mi się najbardziej. Uwielbiałam przez niego przechodzić i słuchać szumu strumyka, który przepływał przez jego środkową część. To co miłe zawsze szybko się kończy. Musiałam w końcu dojść do szarego i ponurego centrum Forks.\nWeszłam do hipermarketu i rozpoczęłam poszukiwanie potrzebnych produktów. Do koszyka wrzuciłam między innymi moje ulubione czekoladowe płatki śniadaniowe oraz trochę warzyw i owoców. Niestety potem musiałam cierpliwie poczekać w kolejce do stoisk z wędlinami i pieczywem. Oczywiście nie mogłam również ominąć działu ze słodyczami. Stałam przed regałami pełnymi najróżniejszych ciastek, galaretek, batonów i lizaków, zastanawiając się co wybrać, gdy nagle poczułam że ktoś uderzył w mój wózek. Często mi się to zdarzało w sklepie i zawsze mnie to irytowało, chociaż sama nie wiem czemu. Już miałam zamiar zwrócić komuś uwagę, jednak gdy uniosłam głowę w kierunku tej osoby zamurowało mnie. Była to dziewczyna o długich nogach oraz pięknych, blond włosach. Naprawdę była śliczna. Muszę przyznać, że nigdy wcześniej jej tutaj nie spotkałam. Jej oczy przykuły moją uwagę. Wydawało mi się, że gdzieś je już widziałam – i nie myliłam się. Takie same miał Edward. Zastanawiałam się czy jest farbowaną, czy naturalną blondynką, ponieważ tęczówka była równie ciemna jak węgiel – nie dało się w nich dojrzeć nawet źrenic. Patrzyłyśmy sobie prosto w oczy i w końcu dziewczyna do mnie przemówiła.\n-Przepraszam. Zapatrzyłam się na te słodkości i nie zauważyłam, że ktoś tu jest. – Uśmiechnęła się lekko, jakby była zawstydzona, chociaż żadne rumieńce się nie ujawniły na jej bladych policzkach.- Mam nadzieję, że nie jesteś zła?\n-Yhm... Nie ma sprawy. Mi też się to czasem zdarza – nie wiedziałam co mam jej odpowiedzieć. Nie lubię kłócić się z ludźmi, a ona wyglądała na wyjątkowo upartą osobę. Nawet nie wiem skąd nasunął mi się taki wniosek.\n-Jestem Rosalie Cullen. Przeprowadziłam się tu nie dawno z rodzicami i rodzeństwem…\n-Cullen? –przerwałam nieuprzejmie. – Twój brat to Edward?\n-Tak, to mój brat. – odpowiedziała – Znasz go?\n-Tak, chodzimy razem na warsztaty.\nBez namysłu zaczęłam wkładać do koszyka wszystko, co wpadło mi pod rękę. Czułam na sobie jej spojrzenie i trochę mnie to krępowało. Gdy zerknęłam na nią, zaraz jej wzrok powędrował zupełnie gdzie indziej. Zauważyłam, że w przeciwieństwie do mnie jest rozluźniona. Miałam zamiar ruszyć dalej, by dokończyć zakupy, ale blondi znów zwróciła się do mnie:\n-Nie usłyszałam twojego imienia, czy się nie przedstawiłaś? – jej ton był dość poważny. Poczułam jak przechodzą mnie ciarki.\n-Przepraszam. Nie przedstawiłam się. Jestem Isabella Swan, ale mów mi Bella – uśmiechnęłam się, ale miałam ochotę jak najszybciej od niej uciec. Ta dziewczyna mnie przerażała. Nie bałam się jej, ale po prostu czułam się jakbym stała przy jakiejś miss. Wydawało mi się, że wyglądałam jak jakaś babcia spod mostu. – Jest już dość późno... Muszę zrobić jeszcze zakupy, więc będzie lepiej jak już pójdę.\n-Oczywiście. Nie zatrzymuję cię. Też muszę zrobić trochę zapasów. Do zobaczenia...\nPoszła w kierunku stoiska z wędlinami. Ruszała niezwykle płynnie, wręcz tanecznie. Gdy zniknęła z mojego pola widzenia, od razu poszłam do kasy, a następnie udałam się w kierunku lasu.\nDroga powrotna minęła dużo szybciej. Zakupy zostawiłam mamie w kuchni, by je rozpakowała. Ja zaś pobiegłam do swojego pokoju i przebrałam się w dres. Miałam ochotę pobiegać. Pomyślałam, że przy okazji mogę odwiedzić Edwarda. Charlie, jako szeryf miasteczka wie gdzie każdy mieszka. Spytałam go o drogę i ruszyłam przed siebie. Musiałam przebiec cały las, aby moim oczom ukazała się wąska dróżka. Była ona bardzo kręta i pokryta korą, więc nigdy się na nią nie zapuszczałam. Otoczenie wydawało się dosyć straszne, gdyż wkoło można było zauważyć powalone drzewa, których korzenie wystawały z ziemi. Nie chciałabym się znaleźć tutaj wieczorem. Ścieżka ciągnęła się już z dobry kilometr, gdy nareszcie zauważyłam wielki dom. Miał dwa piętra, bardzo duże okna i drzwi. Garaż umiejscowiono tak, że można było pomyśleć, że samochód wjeżdża pod ziemię. Dolną część budynku wzniesiono z kamienia, który błyszczał pod wpływem słońca. Schody prowadzące do frontowych drzwi, zrobiono z drewna na betonowej konstrukcji. Pokonywałam powoli schodek po schodku, przesuwając palcami po balustradzie. Gdy dotarłam na górę, odwróciłam się i wtedy zaparło mi dech w piersiach. Nie zobaczyłam poprzewracanych drzew, tylko piękny las, przez który biegłam wcześniej. Wokół domu było pełno pięknych kwiatów i krzewów. Przysiadłam na schodku, zapominając po co tu przyszłam. Słyszałam ćwierkające ptaki i szum wody. Początkowo pomyślałam, że to strumyk, płynący w lesie – chociaż dobrze wiedziałam, że znajduje on się za daleko. Rozejrzałam się i po chwili moim oczom ukazał się malutki wodospad, który obijał się o kamienie i wpływał do oczka wodnego, w którym rozkwitały lilie. Nie zauważyłam go wcześniej ponieważ znajdował się za żywopłotem. Siedziałam i podziwiałam krajobraz, gdy nagle usłyszałam śmiech, który poznałabym wszędzie – Emmett.\nCo on tu robi? Zeszłam po schodach i udałam się w kierunku garażu. Wtedy usłyszałam rozmowę dziewczyny i Emmetta. Moje ciało zesztywniało, ponieważ poznałam ten głos, należał on do Rosalie. Postanowiłam mimo wszystko zejść niżej i wtedy prawie oberwałam drzwiami w głowę.\n-Bella? Co ty tu robisz? – Był chyba tak samo zdziwiony na mój widok, jak ja na jego.\n-Przyszłam do Edwarda. A ty co tu robisz?\n-Przyszedł do mnie – wtrąciła się dziewczyna – znacie się?\n-Owszem. Bella to moja kuzynka, a wy skąd się znacie? – Zauważyłam, że mój kuzyn nieco się zawstydził, więc postanowiłam jakoś rozluźnić atmosferę. Okazało się to jednak niezbyt łatwe przy blond piękności.\n-Poznałyśmy się dzisiaj w sklepie… wiesz... ja i twoja przyjaciółka – dodałam niepewnie.\nNa twarzy dziewczyny zagościł uśmiech.\n-Skoro przyszłaś do mojego brata, to może cię do niego zaprowadzę? – zaproponowała.\nPrzeszłyśmy przez garaż do domu. Tam wskazała mi kanapę, na wypadek, gdybym chciała usiąść. To miejsce było takie… takie, że aż brak słów. Po chwili zauważyłam kominek, na którym stały rodzinne fotografie. Wszyscy byli tacy piękni i młodzi. Wzięłam zdjęcie do ręki, by móc się lepiej przyjrzeć.\n-To moi rodzice i siostry – podskoczyłam na dźwięk głosu Edwarda. Nie słyszałam, żeby ktoś wchodził do pokoju.\n-Przepraszam – odłożyłam ramkę na miejsce – nie powinnam tego dotykać.\n-Nie przepraszaj. Nie masz za co – uśmiechnął się i podszedł bliżej. – Nie wiedziałem, że będę miał gościa.\n-Jeżeli przeszkadzam, mogę sobie pójść – zaczęłam szukać wzrokiem drzwi wyjściowych, ale nic z tego nie wyszło, ponieważ znałam jedynie przejście przez garaż.\n-Bello, źle mnie zrozumiałaś – oznajmił, chwytając mnie za rękę. – Nie powiedziałem, że nie chcę gościa, tylko że nie wiedziałem, że ktoś mnie dziś odwiedzi. Miałaś napisać SMSa.\n-Tak, wiem. Ale dzisiaj postanowiłam trochę pobiegać i pomyślałam, że cię odwiedzę. Nie miałam zamiaru się wpraszać, tylko zaprosić cię do wspólnego biegu. Co ty na to? – uśmiechnęłam się zalotnie i wyciągnęłam moją dłoń z jego, ponieważ cały czas ją trzymał. Jego skóra była wręcz lodowata. Aż to tego stopnia, że poczułam dreszcze na całym ciele.\n-Myślę, że da się to załatwić. Tylko się przebiorę – od razu pobiegł do góry i wrócił po niecałych pięciu minutach. – Jestem gotowy.\nTeraz zorientowałam się, czemu nie mogłam znaleźć drzwi. Znajdowały się one pod schodami. Była tam dość mała i wąska sień, cała z drewna, a w niej jeszcze dwie pary drzwi. Mogłam się jedynie domyślać, że prowadziły one do dalszych pomieszczeń.\nBiegaliśmy już dobre czterdzieści minut, gdy zorientowałam się, że znaleźliśmy się w miejscu, którego nigdy wcześniej nie widziałam. Przede mną roztaczała się wielka polana, a w jej tle góry. Nie potrafiłam ocenić ich wysokości, ponieważ przysłaniała je gęsta mgła.\n-Skąd wytrzasnąłeś to miejsce? – Zapytałam zaciekawiona.\n-Często przychodzę tu z moim ojcem. Czasem też całą rodziną, by pograć... Mniejsza z tym. Piękne miejsce, prawda?\n-Śliczne. Nie podejrzewałam, że w Forks takie występują.\nRazem ruszyliśmy w stronę łąki. Szliśmy powoli i rozmawialiśmy. Nagle nasunęło mi się pytanie na temat mojego kuzyna. Skoro był u Edwarda w domu, to ten powinien widzieć w jakiej sprawie.\n-Poznałam twoją siostrę…\n-Domyśliłem się. Przecież przyszła mi powiedzieć, że czekasz na mnie w salonie – denerwowało mnie, że mi przerywał, ale nie pokazałam mu tego.\n-Poznałam ją wcześniej. Dziś popołudniu w sklepie. Słuchaj... co właściwie robił u was Emmett?\n-Emmett? Ten chłopak co był u Rosalie? – ponowił moje pytanie, więc kiwnęłam tylko głową – Czy ja wiem. Chyba się spotykają. Wpadł jej w oko – zachichotał cicho i spojrzał w moją stronę. Moja mina jednak nic nie zdradzała.\n-To mój kuzyn- sprostowałam zaraz, żeby nie pomyślał, że jestem może zazdrosna. – Doznałam raczej szoku widząc go w domu Cullenów. - Twoja siostra jest … ładna – skłamałam, ponieważ określenie ładna to mało powiedziane. – Chyba już nie uwolni się od Emmetta.\nTeraz to ja się roześmiałam. Kto by chciał wypuścić taką dziewczynę z rąk?\n-Myślę, że to on się nie uwolni – dodał poważnym tonem Edward.\n-Możliwe – nie chciałam dalej zgłębiać tego tematu.\nChwila ciszy była dość krępująca, ale zarazem miła. Zaczęło się już zmierzchać, więc Edward zaproponował, że odwiezie mnie do domu. Po powrocie na posesję Cullenów, poczekałam, aż Edward się przebierze i wyprowadzi volvo z garażu. Nie był dziś zbyt rozmowny. Zastanawiałam się, czy to moja wina, czy może po prostu ma zły dzień. Gdy dojechaliśmy pod mój dom, chłopak spojrzał na mnie i lekko się uśmiechnął.\n-Dziękuję, że mnie dziś odwiedziłaś. Pewnie nie byłem dobrym towarzyszem, ale naprawdę bardzo się ucieszyłem.\n-Nie ma za co. Jak chcesz możemy się spotkać również jutro – zaproponowałam.\n-I tak się zobaczymy na warsztatach, ale jeżeli chodzi ci po szkole. Oczywiście, że chcę. – pocałował mnie w policzek. Nie wiedziałam czemu to zrobił, jednak było to miłe, pomimo tego iż jego usta wydawały się dość chłodne. Uśmiechnęłam się i chciałam już coś powiedzieć, ale mój kompan mnie uprzedził.\n-Chyba masz gościa. – jego mina była niezwykle poważna.\nOdwróciłam się w stronę, w którą spoglądał mój towarzysz i zobaczyłam Jacoba. Nie umawialiśmy się na dziś, więc nie wiem czemu się zjawił. Musiał przybyć tutaj pieszo, gdyż nie dostrzegłam samochodu Billy’ego.\n-To mój przyjaciel, Jake. Chodź, przedstawię was sobie – zaproponowałam.\nWzrok Edwarda dał mi do zrozumienia, że raczej nie ma na to ochoty. Sprawiał wrażenie, że gdyby mógł, to rzuciłby się na mojego znajomego i zrobił mu krzywdę.\n-Może innym razem. Powinnaś już iść.\nGdy wyszłam z auta, Edward nachylił się i spojrzał mi w oczy.\nUśmiechnęłam się tylko, zamknęłam pośpiesznie drzwi i poszłam w stronę Jacoba.\n-Hej! Coś się stało? – zauważyłam, że jest spięty.\n-Bello, nie powinnaś się spotykać z tym chłopakiem.\nJego słowa uderzyły we mnie jak grom z jasnego nieba. Nigdy nie słyszałam, by był tak poważny. Nie wiedziałam co się stało i chciałam jak najszybciej to wyjaśnić.


liirycznaaterrorystka - Za słowami nie chcę tego nie było pustych uczuć poczucia tak zwanego mam wyjebane czy chociażby satysfakcji. Za n\nZa słowami nie chcę tego nie było pustych uczuć poczucia tak zwanego mam wyjebane czy chociażby satysfakcji. Za nimi tliło się niewiele ale prawdziwe Kocham Cię\nliirycznaaterrorystka dodano: 7 luty 2012\nZa słowami "nie chcę tego", nie było pustych uczuć, poczucia tak zwanego "mam wyjebane", czy chociażby satysfakcji. Za nimi tliło się niewiele ale prawdziwe"Kocham Cię", kilkadziesiąt "naprawdę nie chcę tego pisać, ale inaczej nie mogę ", kilkaset "Dlaczego to musiało się tak potoczyć", miliony "Tego już nie będzie" i miliardy "..a było tak pięknie".\nNocą liczą się tylko uczucia. Wtedy czujemy najbardziej. Widzimy dokładnie czego nam brak, wspominamy to co już było i łapie nas dziwny skurcz przeszywający całe ciało. Coś, co nie daje nam spokoju, zaczynamy zastanawiać się bardziej czemu tak się dzieje, znowu wspominamy, przed oczami stają łzy i wtedy nie potrzeba więcj pytań to tylko tęsknota.\nCiekawi mnie czy Ty odczuwasz to samo podekscytowanie pisząc ze mną widząc ten śmigający ołóweczek i to samo rozczarowanie gdy nagle znika ?\nliirycznaaterrorystka dodał komentarz: Nie mów więcej że nie umiesz pisać , bo umiesz i to jak ;) do wpisu 7 luty 2012\nliirycznaaterrorystka dodano: 5 luty 2012\nA wiosną wsiąde na rower, pojadę w miejsce gdzie wszystko się zaczęło. Siąde na wygrzanych od słońca rurach, puszczę ulubiony bit, przymknę oczy po to żeby za chwilę je szeroko otworzyć i przenieś się rok wstecz. Ujrzę mnie z niepewną miną gdy malowałeś moje paznokcie, spojrzę dalej, a tam będę się śmiała i uciekała przed Tobą po czym złapiesz mnie i mimo moich sprzeciwień wrzucisz w mokrą od wieczora łąkę, potem po raz pierwszy mnie przytulisz, wtedy zamknę oczy ponownie, a kiedy znów wrócę do rzeczywistości będzie ona niewyraźna, lekko szklana jak moje spojrzenie. Wtedy obrócę się uśmiechnę sama do siebie i pomyśle 'było zajebiście', jeszcze tylko poczuję Twój zapach i jakby nigdy nic pojadę dalej.\nliirycznaaterrorystka dodał komentarz: Cudowne do wpisu 5 luty 2012\nPudełko czekoladek, paczka żelek, miseczka orzeszków, kubełek lodów, garść cukierków - tak właśnie w taki sposób poznasz, że sobie nie radzę.\nliirycznaaterrorystka dodano: 4 luty 2012\nI przychodzą takie momenty, najczęściej wieczorami kiedy wszystko do mnie wraca. Spoglądam po pokoju i wszystko przypomina mi Ciebie. Miś na kanapie, fotel przy biurku, okno, którego nigdy nie zasłaniam, nawet głupie drzwi przez które nie chciałam Cię wypuszczać. Przedmioty wywołują wspomnienia, których nie jestem w stanie powstrzymać. One nie działają na mnie kojąco, wręcz przeciwnie rozwalają mnie od środka. Widzę w nich Twój uśmiech, moją radość i bezpieczeństwo w Twoich ramionach, te chwile gdy mówiliśmy żeby trwały wiecznie, tą bliskość, Twoje ciche bicie serca...\nliirycznaaterrorystka dodano: 3 luty 2012\nMyślę o tym jak smakowałyby nasze pocałunki niewinną wiosną. W lekkim wietrze mierzwiącym nam włosy, pośród zielonej łąki, pod błękitem nieba, przy ostatnich promieniach zachodzącego słońca z naszymi lekko przyspieszonymi oddechami, pomiędzy jednym a drugim uderzeniem serca.\nliirycznaaterrorystka dodano: 1 luty 2012\nDostaje szału, nie wiem co mam ze sobą robić. Najgorsze jest to, że nie mam nad tym kontroli, nie mogę nic zdziałać . Chciałabym się cofnąć do tej cudownej wiosny, słonecznego lata i snutej deszczem jesieni. Chciałabym żeby to co zaczęło się z początkiem zimy było nadal. Tak po prostu...\nliirycznaaterrorystka dodał komentarz: Uwielbiam ;* do wpisu 1 luty 2012\nliirycznaaterrorystka dodano: 30 stycznia 2012\nA dzisiaj mimo tej beznadziejnej sytuacji między nami, zdołałam odczuć wiele ciepła. I pewnie Cię to dziwi tak samo jak mnie, ale są osoby , które wypowiadając ze swoich ust zwykłe słowa potrafią nadać im niezwykłe znaczenie. To niesamowite, jak głupie literki na gg pisane przez ten żółty ołóweczek mogą zmieniać mój nastrój o 180 stopni. W jednej chwili z bojącej się podjąc jakakolwiek decyzję dziewczyny zmieniłam się w kogoś pełnego siły, nadzieji na lepsze jutro, optymizmu i wiary we własne możliwości.


Żel Gigant na wzrost penisa, zamów produkt z dostawą do Opolu\nŻel Gigant w Opolu\nZamów Gigant w Opolu\nŻel do powiększania penisa Gigant oparty jest na składnikach ziołowych do naturalnej terapii. Żel męski można zamówić w okazyjnej cenie - tylko zł 190 z dostawą w dowolne miejsce w Opolu (Polska).\nWpisz swój numer telefonu i imię i nazwisko w polach zamówienia i kliknij zamówienie, wypełnij formularz na naszej oficjalnej stronie internetowej. Oczekuj, że kierownik firmy zadzwoni do Ciebie i odpowie na Twoje pytania oraz potwierdzi zamówienie. Płatności dokonuje się za pobraniem na paczce na poczcie. Brak przedpłat. Aby kupić po obniżonej cenie, dziś oferujemy zniżkę na Gigant - 50%.\nJak kupić w Opolu Gigant\nŻel Gigant, jak kupić lek w Opolu:\nMożesz złożyć zamówienie i zakupić niezbędny Gigant do naturalnej terapii w okazyjnej cenie wraz z dostawą do Opola i na dowolny adres w Polsce. Wypełnij formularz, aby zamówić produkt na naszej oficjalnej stronie internetowej. Nie musisz nic płacić z góry - po otrzymaniu przesyłki będziesz mógł zapłacić za zamówienie w równowartości pieniężnej swojego kraju. Dokładna cena dostawy przez listonosza na Twój adres może być inna w innych miastach docelowych. Po wypełnieniu formularza zamówienia wybierz sposób dostawy.\nPotwierdź zamówienie i dostawę do najbliższego urzędu pocztowego w Opolu. Polska organizuje dostawę Gigant na dowolny adres. Zapłać za towar przy odbiorze. Oferujemy korzystne ceny - tylko zł 190. Tylko dzisiaj 50% TANIEJ, zamów po obniżonej cenie.\nGigant w Olsztynie Gigant w Radomiu\nZamówić Gigant w Opolu 50% każdy


Pomieszkujesz wewnątrz Wrocławiu? Myślisz nad udaniem się na zabiegowi który zawiera dobrze znany - szczególnie pośród person znanych - Botox? Zdaje Ci się, że ów zabieg bywa drogi? Jeśli tak myślisz, to czytaj dalej nasz dzisiejszy artykuł, by dowiedzieć się, jakie bywają odpowiedzi na te dokładne pytanka!\nRead more about Zabiegi z zastosowaniem botoxu wewnątrz Wrocławiu - czyli, w jaki sposób rabat goni promocję\nSalon spa - kompleksowa usługa przeznaczona dla ciał kobiet oraz mężczyzn\nSłysząc słowo "SPA" przede wszystkim widzimy przed oczami dość zamożne dziewczyny otulone białym ręcznikiem, umożliwiające się przeróżnym zabiegom mającym na celu zrelaksowanie ich i nadaniu ciału jak najpiękniejszego wyglądu.\nRead more about Salon spa - kompleksowa usługa przeznaczona dla ciał kobiet oraz mężczyzn\nCzy wiesz, w jaki sposób prędko można by skorygować niektóre wady wzroku?\nO tym, że wzrok jest jednym z najbardziej istotnych do zwykłego funkcjonowania zmysłów nie należy raczej nikogo przekonywać. Co prawda przy wybranych wadach widzenia jakąś pomocą mogłyby być typowe okulary albo szkła kontaktowe, lecz nie dla wszystkich jest to satysfakcjonujące rozwiązanie.\nRead more about Czy wiesz, w jaki sposób prędko można by skorygować niektóre wady wzroku?\nDużo kobiet chce prezentować się młodo bardzo długo. Decydują się na różne operacje plastyczne czy też zabiegi odmładzające. Dziś istnieje dużo klinik, które przeprowadzają takie operacje u kobiet w każdym wieku.\nPrzykłady zabiegów odmładzających, które nie ingerują aż tak w organizm\nDbanie o własny wygląd jest czymś ważnym dla większej ilości osób. Czynności wykonywane co dzień w domowym zaciszu, takie jak peelingi, nakładanie maseczek, używanie dobrych kremów po jakimś czasie nie dają tak dobrych rezultatów, jak na początku.\nRead more about Przykłady zabiegów odmładzających, które nie ingerują aż tak w organizm\nFryzura często stanowi dla niektórych osób pretekst do kompleksów. Mamy wobec nich skromniejsze, lub nieco większe zastrzeżenia, lecz nikt nie chciałby odczuwać dyskomfortu, który powstaje przez to, że kiepsko czujemy się z naszym wyglądem.\nRead more about Metoda do walki z kompleksami dotyczącymi fryzury\nLifting jako coraz popularniejszy zabieg z zakresu medycyny estetycznej. Już teraz dostępy prawie dla każdej osoby!\nW obecnym świecie mniej lub bardziej przecięte osoby ze wszystkich stron otaczają ideały. Tak dzieje się przynajmniej w mediach. Wiele jednostek traktuje to jako inspirację do zmiany swojego image.\nRead more about Lifting jako coraz popularniejszy zabieg z zakresu medycyny estetycznej. Już teraz dostępy prawie dla każdej osoby!


Nic jest przecie najlżejsiejsze | WH40K Fanon Wiki | FANDOM powered by Wikia\nOpowiadania (Fucarius), Orkowie, Opowiadania\nNic jest przecie najlżejsiejsze\n‒ Czefie! Czefie, co to? ‒ Urgo pędził na złamanie karku trzymając w łapie dziwny przedmiot. Ork był średniego wzrostu co czyniło go ledwie dwie głowy wyższym od przeciętnego człowieka. Od wysiłku z zębatego pyska zwisał mu długi jęzor.\nZnalezisko przypominało małą głowę, ale było puste w środku. Ork miał proste polecenie przyniesienia wszystkiego co było „dziffne” lub nie należało do chopakuf. Urgo, gdy tylko znalazł tę główkę popędził co tchu do czefa wymachując przed sobą znalezionym hełmem. Małe groty czmychały przed jego okutymi w żelazo buciorami. Ork zwykle lubił zatrzymywać się w takich chwilach i ćwiczyć się w wykopywaniu tych najwolniejszych, ale sprawa była poważna, a czef mógł być zły, gdyby musiał czekać.\nUrgo wpadł z impetem do Klawego Salunu, w którym Herszt Azgargul urządził swój pokój. Jeden z burżujów na widok pędzącego orka podstawił mu nogę. Ten straciwszy równowagę poleciał do przodu. Huknął twarzą w posadzkę, ale wciąż machał znalezionym przedmiotem.\n‒ Czemu padł, jak żem nie kazau? ‒ spytał Klawy Azgargul. Kiedyś podpatrzył, jak koleżki chaosu kłaniali się wielkiemu stworowi. Uznał, że nie może być gorszy. Każdy ork miał na jego komendę kłaść się na brzuchu. Nikt nie wiedział dokładnie po co, ale żaden nie odważyłby się spytać o to Azgargula.\n‒ Czefie. Jam tu znalazł takie to. ‒ powiedział Urgo wstając z trudem.\nWyciągnął przed siebie łapę z przedmiotem i położył przed stopami herszta. Ten podniósł znalezisko i przystawił sobie do prawego oka. Następnie do lewego i tak na zmianę.\n‒ Kmm… ‒ mruknął. Wyciągnął przedmiot obiema rękoma na długość ramienia i spojrzał na niego obojgiem oczu. ‒ Wiem! To ludziowe! Niebieskie koleżki tu som. Będzie wielka bitka!\n‒ Waagh! ‒ rozległ się radosny ryk zgromadzonych.\nHerszt ruszył przed siebie rozdeptując leżącego Urgo. Rozwalił otwarte drzwi strzałami z Super Splufy i pobiegł przed siebie. Za nim ruszyły najbliższe bandy. Po wyjściu z budynku dołączyli do nich kolejne grupy Chopaków skuszone nadchodzącą bitką. Gdy wszyscy podlegli Azgargulowi orkowie biegli za hersztem jakiś Konował postanowił spytać z kim przyjdzie mu walczyć.\n‒ Gupi. Jak siem zbliża okazja do bitki, to sie nie pyta, tylko leje.\n‒ No tak szefie, no tak… Ale szef pamięta, że wykończył wszystkich ludziów na wyspie i ich tu już nie ma?\nAzgargul stanął tak nagle, że pędzący za nim orkowie powpadali na wielkiego herszta. Ten niewzruszony zatrzymaną masą wciąż patrzył tępo przed siebie.\n‒ Ale jak to…\n‒ Szefie, tydzień temu szef zajoł ludziową bazę. Pamięta szef? Caua skaua spadła do wody, ale wszyscyśmy popłynęli za szefem na tem wyspe co na niej były niebieskie ludzie. I ich już nie ma.\n‒ Jak nie ma ludzi? Jak jest to? ‒ Azgargul pokazał orkowi metalowy hełm.\n‒ No tak, takie ludziowie nosili, tak. Nie noszom, bo ich szef porąbał o tak. ‒ I chwycił hełm trzymany przez szefa i rąbnął w nim toporkiem.\nAzgargul momentalnie posmutniał. Smętnym krokiem udał się z powrotem do Klawego Salunu. Reszta orków wydała z siebie jęk i uczyniła podobnie. Do Konwała podszedł Juur – Mekaniak. Zawsze był trochę stuknięty. Głównie przez to, że ciągle obrywał od herszta po głowie. Na wielkich, krzywych płytach jego pokracznego pancerza zakradła się rdza barwiąc mu skórę i bliskie hełmowi zęby na rudo.\n‒ Czemu szef nie poszuka innych ludziów do bitki? Zawsze jest gdzieś ich pełno.\nSpytany wzruszył ramionami. Mijał już tydzień od dnia gdy rozbili się na tej planecie. Gdy ich jedyny pojazd poszedł na dno, stracili możliwość opuszczenia planety. Szybko okazało się, że wyspa była zewsząd otoczona olbrzymim morzem. Każdy z orków, który wypłynął w poszukiwaniu „wienkszej wysby” nie powrócił.\nMoże nie należało tracić nadziei. Ludzie mieli skłonność do powracania we wcześniej zajęte miejsca. Chyba, że nie były dla nich zbyt ważne. A ten posterunek nie liczył więcej niż kilkudziesięciu Marines. Choć bitwa była „klawa”, a większość z ocalałych po katastrofie orków nie wygrzebała się po walce, w sercach wojowników powróciło przygnębienie i żądza krwi. Wybuchały co raz częściej wewnętrzne walki. Co raz rzadziej zaś pomagały krzyki Azgargula by przestać. Częściej sam do nich dołączał. Juurowi robiło się smutno na widok coraz bardziej malejących band jego plemienia, które nie tak dawno wyruszało na pokładzie Sakuy na wielkie Waagh!\n‒ Trza stond spadać. I to zaraz ‒ podsumował sytuację.\nKonował wzruszył ramionami.\n‒ Jak siem nie nauczysz latać, to trza płynąć. A żaden chopak nie umie pływać bez przerwy ‒ zauważył.\nTaka była smutna prawda. Nie mieli wystarczająco sprzętu by zrobić łódź. O żadnej machinie latającej nie wspominając. Juur umiał zrobić balon, ale nie mieli czym wypełnić materiału. Zły na siebie kręcił się po pobojowisku w nadziei, że uda mu się coś wymyślić.\nMałe groty podbiegały pod jego stopy, pozwalając się wykopywać. Taka była ich rola w orkowym społeczeństwie. Bezwzględne posłuszeństwo i wykonywanie wszelkich głupot jakie przyszły ich panom do głowy. Dla ich mizernych łebków o wielkich uszach nie było wyboru. Poza tym robiło się im nudno, a Juur kazał im pchać się pod stopy, twierdząc, że to mu pomaga „roszkminiać”. „Jak zrobić balon, gdy nie ma gazu ani ognia”?\n‒ Gohr! ‒ ryknął na młodszego mekaniaka, swojego wiernego pomocnika ‒ Co je lżejsze niż leggi gaz i od pofietsza?\nGohr był znacznie mniejszy od szefa. Spomiędzy dziwacznego hełmu zerkały wyłupiaste oczy powiększone przez okrągłe, mocno przybrudzone szkła. Ork podrapał się po skroni stalowym kluczem. Co jest lżejsze…?\n‒ Nic, miszczu ‒ odparł wzruszając ramionami.\n‒ Nic! ‒ powtórzył, a na krzywej gębie pojawił się paskudny uśmiech ‒ Dobrze gadasz Gohr. Przynieś mi tu, no… tego materiała co go kazałem uszyć i dużo drefna. A suchego i twardego. Będziemy latać!\nJuur łączył ze sobą kolejne deski. Z braku gwoździ używał drutu lub zębów. Swoich lub Gohra. Kiedy indziej pomartwi się na co można było je wydać. Gdy stelaż był gotów naciągnął na niego z pomocnikiem szary materiał. Znaleźli go w pokojach ludzi, a Juur uznał, że się nada na balon. Po przypięciu tkaniny i doczepieniu u dołu konstrukcji przypominającej małą łódź, mekowie zatrzymali się by podziwiać swoje dzieło. Przypominało najprymitywniejszy sterowiec jaki kiedykolwiek powstał. Jego balon był w zasadzie rozmiarów gondoli i każdy ork wiedział, że nie da rady unieść żadnego z nich.\n‒ Piękne ‒ powiedział Juur\n‒ Ale miszczu. Jak to, to poleci? ‒ spytał Gohr pokazując obiema rękami na pokraczną konstrukcję.\n‒ Jak to jak? Zamontuj, że tu styła silnika com go wyratował ze skauy i zamontuj sterowanie z przoda, cobyśmy mieli jak tym kierować.\nUczeń posłusznie zabrał się do wykonywania polecenia. Tymczasem Juur zaczął kręcić się dookoła swojego dzieła zastanawiając się jak mógłby zapewnić konstrukcji dobre uzbrojenie i może jakieś stateczniki. Ostatecznie uznał, że ważniejsze jak się leci, a nie dokąd. Doczepił u dołu dwie Szuper Szczelby z zapasową amunicją. Następnie spojrzał ponownie na konstrukcję i podrapał się po stalowym hełmie. Czego tu jeszcze brakowało?\n‒ Miszczu. Ale jak to poleci? ‒ ponowił pytanie Gohr, a Juur klasnął dłońmi.\n‒ Groty do środka. Wszystkie, jazda! ‒ pokazał palcem na naciągnięty materiał.\nGroty posłusznie wspięły się po prętach łączących obie części konstrukcji i wlazły do górnej przez pozostawione dziury. Juur naderwał kawałek swojej koszuli, a następnie wypruł z niej długą, grubą nić. Znalazł w kieszeni potężną igłę, którą trzymał na wszelki wypadek. Była na tyle duża, żeby zmieściła się przez nią orcza dłoń w raz z nicią. Po kilku próbach trafił łapskiem w dziurkę. Musiał jednak powtórzyć wyczyn, bo zapomniał o nici. W międzyczasie groty wypełniły materiał po brzegi. Choć wydął się do reszty wciąż wypełniały go nowe. W końcu nie zostało w środku ani odrobiny miejsca, a pozostający w środku zaczęli się dusić. Juur pospiesznie pozaszywał dziury, przez które wystawały jeszcze przez chwilę łebki grotów pragnące jeszcze zaczerpnąć powietrza.\n‒ A teraz! ‒ ryknął mek, zakończywszy szycie ‒ Groty znikać!\nPrzez chwilę nic się nie wydarzyło. A potem, powoli, powoli tkanina zaczęła się prostować a potem zapadać. W końcu opierała się tylko na wewnętrznej konstrukcji, tworząc dziwaczne i płaskie doły.\n‒ Ale, jak one zniknęły, to co jest we środku? ‒ spytał zadziwiony Gohr.\n‒ Nic nie zostało. Jak one balona wypełniły, to nie było powietrza. Jam żem zaszył, żeby nie wróciło, no więc we środku nie ma tera nic. A jak nie ma nic to balon zajmuje miejsce ale nic nie waży. Jasne, nie?\nW tym momencie konstrukcja zaczęła się unosić. Juur wpadł w panikę i zaczął krzyczeć:\n‒ Łapać liny! Łapać liny!\nZapomniał o linach. W ostatniej chwili Gohr wskoczył do środka i podał łapę większemu mekaniakowi. Znaleźli się w powietrzu. Choć ciężar orków znacznie spowolnił wznoszący się sterowiec wciąż lecieli ku górze. W końcu zatrzymali się kilkadziesiąt metrów nad ziemią, gdy powietrze stało się minimalnie rzadsze.\n‒ I co? Żem nie mówił? Odpalaj silnika! ‒ ryknął Juur waląc Gohra po ramieniu.\n‒ Ale co z szefem i chopakami?\n‒ Przecie ich nie zabierzemy. Nie mamy lina, nie? Poza tym myśmy są od pomocy a nie od ratunku. Znajdziemy łodzia i po nich frócimy.\nTrudno było dyskutować z silniejszym i większym orkiem. Z resztą i tak Gohr nie odczuwał takiej potrzeby. Szarpnął za sznur od silnika. Gdy ten głośno zawarczał, obaj orkowie radośnie mu zawtórowali. Dziwaczny sterowiec ruszył napędzany drewnianym wiatrakiem. Po chwili rozpędził się do prędkości, której nie dałby rady osiągnąć żaden normalnie skonstruowany.\n‒ Juhu! Ale to fajne! ‒ zawył Gohr wystawiając język.\nJuur nałożył Kularochraniacze i wyszczerzył zęby w triumfalnym grymasie. Pędzili nad niższymi chmurami rozpędzając stada dzikich ptaków. Wystawione jęzory trzepotały na wietrze. Pod machiną przesuwały się wody oceanu. Obaj orkowie wiedzieli, że w takim tempie szybko dotrą do jakiegoś suchego lądu. A wtedy będą mogli wypróbować zdolności bojowe sterowca.\n‒ Miszczu! Ja to se myśle, że sie nam paliwo skończyło ‒ jęknął Gohr.\nJuur rozejrzał się dookoła. Od piętnastu minut wisieli bez ruchy w powietrzu. A jakaś natrętna mewa postanowiła usiąść na jego ramieniu.\n‒ Khmm… ‒ zamruczał mek. ‒ No to chyba kiszka wędzona. Ja paliwa rozbić nie umiem ‒ sapnął gapiąc się na mewę.\n‒ A może by tak zmontować jaki ręczniasty napent? ‒ zaproponował mały ork mrugając szybko powiększonymi przez szkła oczami.\n‒ Ręczniasty? Khmm… nożniasty prencej…\n‒ To niek mi miszcz poda tego druta to cosik z niego skrence.\nGhor zaraz zabrał się do wykręcania drutu. Gdy przyjął kształt korby wbił go w kadłub sterowca po czym okręcił go sznurem z przekładni silnika.\n‒ Jusz. Jak sie pokrenci to będzie se śmigło śmigać.\n‒ Nieźle Juur, a teraz ruszaj.\n‒ Ale we którą mam śmigać?\n‒ No… we prawo, to kyba jasne, że we prawo.\nGhor zaczął machać łapą obracając korbę. Tylne śmigło ani drgnęło a ork coraz głośniej sapał z wysiłku.\n‒ Ruszmyliśmy?… coś?… cokkolwiek?\n‒ Niee… ‒ odparł Juur w raz z mewą obserwując nieruchome morze. ‒ Krencisz?\n‒ Krence, krence! ‒ zapewnił Gohr.\n‒ No to mocniej krenć!\n‒ Jak miszcz lepiej umie krencić to niech se sam się kwyci do druta!\n‒ A wezmę! Hamońu. ‒ To mówiąc Juur przepędził mewę obracając się do ucznia. Odtrącił rzucając nim o niedużą ściankę i złapał za korbę. ‒ A tera pacz!\n‒ Nie miszczu! ‒ krzyknął Gohr orientując się w zagrożeniu. Potężne ramiona orka przebiły kadłub korbą a cała konstrukcja zaczęła pękać.\n‒ Źle… znaczy się niedobdzie… ‒ zdążył jeszcze westchnąć nim cała gondola rozsypała się na części. Obaj orkowie runęli do wody. Z głośnym pluskiem zanurzyli się w słoną otchłań by po chwili wypłynąć na wierzch.\n‒ Tu głupi ty! Durny! Napenta chciał zerobić kretyn jeden! W słonej zupie tera pływaj ty! ‒ wrzeszczał wściekły Juur. Wciąż trzymając w łapie korbę okładał nią Gohra po głowie.\n‒ To miszcz zrobił dziursko! Miszcza wina! ‒ bronił się mały ork. Przy każdej próbie zasłonięcia głowy zanurzał się w słoną kipiel tracąc oddech. Mógł zatem tylko chlapać wodą zamykając oczy przy każdym ciosie w nadziei, że Juur przestanie go bić.\n‒ Miszcz zrobił? Czyj drut pogięty? Ty! Po łbie… noż w pyska! ‒ jęknął Juur, gdy po kolejnym ciosie korba wygięła się w kształt głowy Gohra obejmując ją mocno.\n‒ Nich miszcz mi to stejmi! ‒ zajęczał Gohr.\n‒ Oddawaj druta! ‒ zaryczał Juur. Nastąpił na ramię orka swym wielkim buciorem i zaczął szarpać z całej siły.\n‒ Aj! Aj! Nie, miszczu… miszczu ‒ piszczał Juur. ‒ Miszczu! Siemia! Tam, tak tak, tam tam, naprawte! O tam! ‒ zaczął krzyczeć mały ork pokazując paluchem.\n‒ Lont? Ale taki suchy? Gdzie? ‒ spytał Juur rozglądając się dookoła i robiąc przy tym sporo plusku. ‒ Oż w pyska!\nDaleko na horyzoncie majaczył błękitny zarys jakiegoś wzgórza. Choć malutki nie było wątpliwości, że mieli do czynienia z suchym lądem. Juur rozwarł w zachwycie gębę, a Gohr korzystając z okazji spróbował zdjąć z siebie pogięty pręt.\n‒ Płyniemy tam. Czybko. Juur, zostaf to i płyń!\nDwóch mekaniaków ruszyło wpław w stronę odległego brzegu. Nie wiedzieli, że ta wyprawa była ponad ich siły tak jak tego, że ich konstrukcja nie miała prawa latać. Dlatego udało im się polecieć i dlatego dopłyną do lądu.


Ciekawą ofertę mają szansę nam przedstawić kwatery kudowa zdrój | Wypoczynek w Polsce\nSubmitted by admin on Wed, 06/03/2015 - 15:04\nNim zaczniemy zamawiać nocleg na wyśnione wakacje, musimy się zastanowić, jakiego poziomu usług spodziewamy się. Czy starczy nam łazienka na korytarzu dla paru pokoi, czy może chcemy posiadać ją we własnym pokoju? Czy musimy posiadać telewizor oraz bezprzewodowy internet, czy posiadamy zamiar w całości odciąć się od takich możliwości technicznych?\nMusimy zaznaczyć jakiego poziomu usług spodziewamy się\nIm lepiej będziemy znali swoje pragnienia, tym łatwiej będzie nam dopasować coś odpowiedniego dla siebie, dzięki czemu będziemy mieli gwarancję, że konkretny wyjazd będzie idealny, a my wrócimy do siebie z przeświadczeniem, że trzeba taki nocleg polecać każdemu, kto udaje się w tamtejsze rejony. Ponieważ oczywiście powinniśmy się też zastanowić, w którym kierunku ma się odbywać nasza podróż.\nNależy spojrzeć na kwatery kudowa zdrój ma ich wiele\nKiedy już wybraliśmy dobry dla siebie kierunek podróży, musimy zajmować się przeglądaniem bazy noclegowej, tak żeby wyszukać coś właściwego dla siebie. Warto wiedzieć, że kwatery kudowa zdrój ma w różnym poziomie usług, zatem każdy odnajdzie coś odpowiedniego dla siebie - Ruszaj w Polskę. Będą nawet takie, gdzie fantastycznie własne miejsce znajdą familie z małymi dziećmi, bo znajdują się tam specjalne pokoje, w których dzieci będą mogły się pobawić, kiedy pogoda nie będzie sprzyjała wyjściu na dwór. Im więcej o tym wszystkim będziemy myśleć, im więcej ofert noclegowych będziemy przeglądać, tym bardziej będziemy się upewniać, że to właśnie w tej miejscowości musimy\nwyszukać czegoś idealnego dla siebie. Dzięki temu będziemy mieli szansę wspaniale odpocząć oraz z odnowionymi pokładami sił będziemy mogli powrócić do pracy.\nGdy pragniemy mieć pewność, że uda nam się wyszukać nocleg w interesującym miejscu oraz do tego w wysokim standardzie, a jednocześnie w korzystnej cenie, to musimy prędzej zacząć rozmyślać o takim wyjeździe, tak żeby mieć pewność, że nikt nam nie zajmie miejsca. Im fajniejsze będą jakieś propozycje, tym szybciej będą zajmowane, więc nie mamy szansy tutaj zwlekać z rezerwacją, bo później możemy niesamowicie tego pożałować.


Rekompensaty dla przedsiębiorstw z branż energochłonnych 2019 - Infor.pl\nStrona główna » Moja firma » Aktualności » Rekompensaty dla przedsiębiorstw z branż energochłonnych 2019\n07 czerwca 2019, 13:15\nRekompensaty dla przedsiębiorstw z branż energochłonnych 2019 /fot. Shutterstock\nOk. 300 przedsiębiorstw z branż energochłonnych – takich jak chemiczna, hutnicza czy papiernicza – będzie uprawnionych do uzyskania rekompensat za koszty uprawnień do emisji CO2, zawarte w cenie energii. W wyniku unijnych regulacji poziom kosztów tych uprawnień stale rośnie. Rekompensaty pomogą naszemu przemysłowi utrzymać pozycję w konkurencji z zagranicą. Pozwoli to ochronić ok. 1,3 mln miejsc pracy w przedsiębiorstwach energochłonnych oraz u ich kooperantów.


Płytki w jodełkę – klasyka w nowym wydaniu - Mceramic\nPłytki w jodełkę – klasyka w nowym wydaniu\nO tym, że trendy lubią zataczać koło, wszyscy dobrze wiemy. I choć zazwyczaj tendencja ta dotyczy głównie świata mody, to pewną zależność można zauważyć także w aranżacji wnętrz. Jednym z takich powracających motywów jest m.in. klasyczny wzór jodełki, który możemy kojarzyć z dawnych parkietów. To pomysł, w którym kryje się dużo potencjału – dziś podpowiemy, jak wykorzystać go we współczesnym wnętrzu!\nWzór w jodełkę – od czego się zaczęło?\nWielu z nas podłogę przywodzącą na myśl grot strzały kojarzy z parkietami w starych kamienicach. To słuszny trop – szczyt popularności układu jodełkowego przypadał bowiem na okres międzywojenny, kiedy motyw ten dominował w przestronnych i wysokich wnętrzach miejskich posiadłości. Z czasem jednak jodełkowy wzór, zwany także wzorem chevron, został wyparty przez linoleum oraz panele podłogowe. Dziś jednak „zygzak” przeżywa renesans popularności. Nic dziwnego – wprowadza do wnętrza powiew dyskretnej elegancji i oryginalności, a do tego pasuje niemal do każdego wystroju.\nPłytki ceramiczne a jodełka? Czemu nie!\nMyśląc o wzorze chevron, zazwyczaj przed oczyma staje nam drewniany parkiet. Tymczasem ten popularny wzór doskonale wypada także w ceramicznej odsłonie. Jak się bowiem okazuje, płytki ceramiczne imitujące swoim wyglądem drewniany motyw chevron albo wręcz przeciwnie – kafelki ułożone w kształt jodełki francuskiej to jeden z hitów 2018 roku. Skąd ta popularność? Drewnopodobne płytki podłogowe w słynny zygzak to idealne połączenie wytrzymałości z eleganckim designem, które ze względu na swoją trwałość, sprawdzi się w każdym pomieszczeniu w naszym domu. Na uwagę zasługują także zwykłe płytki ceramiczne ułożone w kształt jodełki. Takie rozwiązanie możemy zastosować np. na ścianach i podłogach w kuchniach lub łazienkach. Co więcej, jest to na tyle uniwersalny motyw, że z powodzeniem odnajdzie się w każdej aranżacji – od rustykalnych wnętrz, po nowoczesne czy te utrzymane w stylistyce retro.\nGdzie sprawdzi się podłoga w jodełkę?\nWarto pamiętać, że płytki drewnopodobne w stylu francuskiej jodełki najlepiej sprawdzą się w nieco większych wnętrzach. Wysokie mieszkania w kamienicy, przestrzenie loftowe lub większe metraże – to miejsca, w których ceramiczny chevron wypada wyjątkowo efektownie. Nie oznacza to jednak, że wzór ten zarezerwowany jest wyłącznie dla sporych wnętrz. Ułożenie podłogi w jodełkę można wykorzystać także w przypadku mniejszych powierzchni, jednak aby uniknąć wrażenia ciężkości czy chaosu, nie zaszkodzi trzymać się pewnych zasad. O jakich konkretnie regułach mowa? Jodełkowy motyw w niewielkim mieszkaniu najlepiej sprawdzi się w duecie z minimalistycznym wystrojem, gdzie królować będą stonowane kolory, niewielka ilość dodatków i proste aranżacje. Taka podłoga to w końcu ozdoba sama w sobie – więc nic dziwnego, że nie potrzebuje już żadnej dodatkowej oprawy.


Laptop dla krótkofalowca, kryterium zakłócenia i mobilność. - Forum\nHOME » ZAKUPY SPRZETU KRÓTKOFALARSKIEGO » LAPTOP DLA KRÓTKOFALOWCA, KRYTERIUM ZAKŁÓCENIA I MOBILNOŚĆ.\nLaptop dla krótkofalowca, kryterium zakłócenia i mobilność.\nPosty: 303 #2404062\nChciałbym byście podzielili się swoimi doświadczeniami na temat laptopów itp sprzętu przenośnego ale jako najważniejsze kryterium oceny przyjęli generowane przez te urządzenia zakłócenia radiowe.\nDrugim kryteriom by była mobilność, czas pracy czyli prądożerność, waga rozmiar ekranu, podświetlenie ( widoczność w oświetleniu dziennym na zewnątrz).\nOczywiście mile widziane opinie sprawdzone, to w odniesieniu do pierwszego kryterium.\nPoszukuje sprawdzonego sprzętu do zabawy z radiem ( logowanie w terenie, emisje cyfrowe, analiza sygnału audio, sdr ).\nNie znalazłem takiego tematu na tym forum a to moim zdaniem temat dość ważki biorąc pod uwagę, że większość z nas coraz częściej sprzęga swoje trx-y z komputerami różnej maści.\nNajczęściej pytania dotyczące laptopów to są pytania typu "a śmieci mi zasilacz do laptopa" itp. co robić.\nMoże właśnie by takich pytań nie było kupić odpowiedni laptop :-)\nElectra 23.10.2018 15:25:02\nPosty: 260 #2404069\nIlość edycji wpisu: 1 MacBook Pro z 2009 na Intelu. Nie zakłóca zasilacz ni sam laptop bo cały w metalu...\nJeszcze co może być dla niektórych ważną sprawą, to to, że ten model na Intelu pozwala na zainstalowanie Windowsa. Na AMD nie...\nPosty: 4272 #2404070\nIlość edycji wpisu: 1 Dell z serii Latitude. Bardzo pancerne, bezproblemowe i nie sieją. Matryca matowa - wyraźna w słońcu. Poleasingowe można kupić w śmiesznych cenach za fajny konfig. Osobiście mam 6410.\nPosty: 375 #2404074\nTo ja polecę z grubej rury: Roda Rocky 3 lub późniejszy RK785 :-) To pancerny sprzęt do tyrania i sam takiego używam. Z racji niskiej ceny nie szkoda mi go, a posiada wielką zaletę w postaci fizycznych portów RS232 i LPT oraz dotykowego ekranu.\nPosty: 11976 #2404124\nUżywam od 4 lat laptop Acer 5742G,totalnie bez jakichkolwiek problemów np. zakłócanie. Bateria Li-ion, trzyma ok 4 dni. Ekran 15'6" HD LED, waga z baterią ok 4,5 kg.\nGeneralnie jest zasilany z sieci, nie mam zastrzeżeń, mogę polecić jako niezawodny.\nPosty: 4272 #2404125\nBateria Li-ion, trzyma ok 4 dni.\nPosty: 1051 #2404127\nWydawało mi się, że chodzi raczej o sprzęt do pracy w terenie.\n4,5 kg do dźwigania w plecaku to sporo.\nPiszesz, że bateria trzyma Ci ok 4 dni - po ile minut dziennie?\nW moim HP (laptop ma kilka miesięcy) na baterii pracuję 5 - 6 godzin (z wifi lub modemem GSM) a w netbooku N-150 jakieś 3 - 4 godzin, przy czym sprzęt już trochę przeżył i bateria sporo straciła na pojemności.\nPosty: 6056 #2404154\nJa mam ACER mały i poręczny 2h plus zasilacz lub podłączenie do AKU 12V tyle mu potrzeba ekran 10-12"(cali) ,był Think Pad ale padły baterie i niestety nie do użytku drugi Dell Cp 400 też bez bateryj uszkodzenie gdzieś wewnątrz mogę je polecić jako odporne na wszystko i mocne o dobrym ekranie.\nPosty: 11976 #2404240\nJak dokładnie sprawdzę to Ci powiem.\nPosty: 6056 #2404252\nChyba że podepnie taki samochodowy ,4 dni to blaga panie inżynierze na oryginałach co najwyżej 8h i nie laptop a komputer militarny zbliżony do laptopa.\nPosty: 3513 #2404255\nZanim Lenovo przejeło tą firmę,mam ostatni model IBMX61S 12cali super.\nPosty: 698 #2404326\nDell z serii Latitude. Bardzo pancerne, bezproblemowe i nie sieją. Matryca matowa - wyraźna w słońcu. Poleasingowe można kupić w śmiesznych cenach za fajny konfig. Osobiście mam 6410.\nOsobiście używam od czasu do czasu 6320 z modułem GPS i 3G. Na win7 chodzi aż miło.\nPosty: 327 #2404386\nTeż używam Latitude, tyle, że E6430.\nNa dużej baterii daje możliwość pracy przez 5-7 godzin, nie powoduje żadnych zakłóceń i z powodzeniem nadaje się do połączenia z radiem.\nMoja konfiguracja: E6430 + HRD + FT-991.\nPosty: 303 #2404414\nBardzo wam wszystkim dziękuje za aktywność.\nNie chciałbym kogoś urazić ale żaden z was nie powołał się w swojej wypowiedzi na praktyczne wykonane jakichś prób co do zakłóceń.\nChodziło mi o wypowiedzi typu - tak sprawdzałem, podpiąłem radio bez anteny ( zasilone z aku), nie zauważyłem na wodospadzie by się coś pojawiło na różnych pasmach w widmie audio.\nCzy np obserwowałem na kontrolnym odbiorniku SDR widmo w szerokim zakresie itd.\nW zasadzie to sam nie wiem jaki jeszcze próby by można wykonać ( jakieś pomysły) o najbardziej banalnej nie wspominam czyli czy mi szum w radiu po włączeniu laptopa wzrasta czy nie.\nMam dwa laptopy jeden to panasonic CF-18 z jednordzeniowym pentium i ibm X61 wersja tablet dwa rdzenie dysk ssd realnej pracy około 2h do 3h .\nJeden i drugi sieje, jak chodzi o emisje cyfrowe typu psk czy rtty w normalnej zabawie ujdzie w tłoku.\nIBM thingpad X61 jak go włączam to mi wycina w małym radyjku odbierającym DAB na antenie teleskopowej całą transmisje, tak zakłóca, oczywiście laptop musi być blisko radia.\nTo co prawda około 220 MHz we Wrocławiu ale chodzi o fakt, bo jak tu sieje to też i gdzie indziej pewnie też, w pewnych warunkach podnosił mi poziom tła na TM-D710 o dwa trzy esy jak go woziłem w aucie jako nawigację. Panasonic to klamot dość ciężki na to by go w góry czy na rower brać choć dłuższy czas pracy na baterii zapewnia ale mocy obliczeniowej już troszkę brakuje, ibm też zresztą nie za lekki choć zdecydowanie wydajniejszy i ekran w rozdzielczości większej też poprawia komfort pracy.\nCzy ktoś z Was robił takie próby jeśli chodzi o zakłócenia ze swoim sprzętem?\nIdeałem byłoby zobaczyć na jakimś odbiorniku SDR ( analizatorze widma) co się pojawia na widmie po włączeniu "lapka" ale to wymaga wzorcowego zestawu komputer plus SDR.\nDrugie kryterium też nie bez znaczenia, zaczynam się zastanawiać nad tabletami 8 do 10 cali, ten sprzęt jest coraz wydajniejszy nawet jeśli chodzi o średnią półkę cenową no i często pozwala na pracę na dwóch systemach android i windows.\nW tym segmencie sprzętowym pewnie będziemy mieć jeszcze mniej doświadczeń w powyższych kwestiach ale chętnie zapoznam się z Waszymi sugestiami.\nBiorąc pod uwagę mobilność ograniczmy się do 12" jeśli chodzi o wielkość ekranu no i laptopka wiadomo.\nCzekam na Wasze wypowiedzi i z góry za wszystkie dziękuje.\nPosty: 4272 #2404419\nIlość edycji wpisu: 1 No przepraszam, że nie robiłem testów laboratoryjnych. Myślałem, ze wystarczy jak z pośród kilku co najmniej modeli z którymi miałem do czynienia podam jeden, który nie siał. Swoją drogą - często używasz radia bez anteny?!\nPosty: 612 #2404465\nJako tester można użyć radia z zakresem fal średnich ,posiadającym antenę ferrytową..\nPosty: 6056 #2404606\nMasz bardzo wygórowane kryteria co do pomiarów ,po pierwsze nie licz na tablety i tym podobne 10-12cali plamtopy i "laptopki" to szajs bez ekranów w środku i zabezpieczenie EMC to fikcja .Ja za czym któryś wziąłem w pole przetestowałem w domu i owszem tablet zabieram by mieć kontakt ze światem na Skayp a do zapisu to laptop pancerny w miarę wolny (do 1GHz) z dobrą baterią bo to jest wystarczające do wszystkich emisji oraz z RAM do 1GB poprawia szybkość pracy, do logowania wystarczy jeszcze wolniejszy ale za to dobrze by było go zasilać ze zwykłego akumulatora np:samochodowego 12V.\nPosty: 283 #2404676\nNa jesieni kupiłem HP 430 G3 dwurdzeniowy i5 , 8Gb Ramu , 256 Gb SSD z WIN10 i matowa matrycą 13,3 cala . Bateria ok 5 godz przy wyświetlaczu na maks jasności , cichy , nie zakłócający i dość szybki ze względu na SSD . Na jesieni dałem za niego prawie 3 tys , teraz widze na allegro juz od ok 2750 .\nPosty: 5462 #2404748\nJa już prawie 10 lat używam małego Toshiba MB100 i dopiero w tym roku dałem mu nowy dysk założyć, bo stary już trochę\nbyło słychać. Po tej wymianie chodzi jak burza, a gabarytowo cały mieści się w większej kieszeni płaszcza.\nPosty: 5462 #2404750


– Ja, ‘i Panayia’, jestem teraz z tobą. Córko, pozwól Jezusowi kształtować cię na taki obraz, jakiego On pragnie. Ofiarowując swą wolę Mojemu Synowi Jezusowi Chrystusowi i ofiarowując Mu całkowicie siebie, naprawdę Mu się podobasz i Jego wola spełnia się w tobie. Nie bój się, działaj z żarliwością i ożywiaj Jego Kościół. Niech Jego stworzenia uświadomią sobie, iż Słowo żyje i niestrudzenie działa. Jak Matka zawsze będę dodawać ci odwagi do niesienia Krzyża, który Jezus ci powierzył. Teraz, Moja córko, napisz:\nCórko, od początku Mój Ojciec i Ja uprzedzaliśmy cię, że spotkasz się z wieloma sprzeciwami, ten bowiem, kto przyczynia się do zbawienia, doznaje wzgardy od świata. Mówię ci ponownie jak nigdy dotąd: jesteś tylko Moją służebnicą i nigdy nie przewyższysz Mnie, twojego Mistrza. Żaden posłaniec nie jest większy od Tego, kto go wysłał. Widziałaś Moje Rany. Ty też będziesz je nosić, bo jesteś ze Mną, ale nie trwóż się. Miłość jest u twego boku, aby ci dodać odwagi. Jak Ojciec Mnie wysłał, aby dowieść wielkości Swojej Miłości i otoczyć Chwałą Swoje Imię, tak samo i Ja cię posyłam. Zostałem posłany, aby poznano Jego Imię, i powiedziałem, że będę Je nadal dawał poznać, co właśnie czynię.\nMoje Słowo jest Prawdą. Nie bądź zaskoczona, gdy zstępuję od czasu do czasu przypomnieć ci o Ojcu. Ty też, córko, bądź teraz Moim świadkiem. Wybrałem kilku, aby ukazać w nich Moją Moc i objawić światu głębokości Moich Bogactw i otoczyć Chwałą Moje Imię.\nW waszych dniach Ja i Moja Matka objawiamy się licznym osobom. Wypisałem na nich całych olejem Moje Imię, aby również im pozwolić dobrze wykonać dzieło, które im powierzyłem. Módl się za te dusze, aby mogły wypełnić gorliwie swą misję dla uwielbienia Mnie. Vassulo, Moja własności, Ja, twój Pan, jestem twą Siłą. Przyjdź więc bez zwlekania zaczerpnąć ze Mnie, przyjdź uzupełnić swe zapasy! Przyozdobiłem twoją głowę Moją Cierniową Koroną i przyodziałem twe ciało w Mój Znak. Moje Słowa wyżłobiłem wszędzie na tobie Moim Palcem i stałaś się Moją żywą tabliczką do pisania. Dałem ci Moje Przykazanie: służyć Mi i kochać gorliwie Mnie, twojego Pana. Kochaj Mnie, jak Ja cię kocham. Bądź doskonała w twej miłości! Nakazałem ci sprawić, by zakwitły Moje Winnice. Pośród nędzy wybrałem ciebie, aby cię zaadoptować. Potem ogarnąłem cię Moim Prawdziwym Poznaniem i namaściłem, czyniąc Moją. Chociaż Nieprzyjaciel z powodu zazdrości zgromadził siły przeciw tobie w celu zniszczenia cię, Moja umiłowana, przejdziesz bez szkody. Jak słońce i księżyc świecą nad wszystkim, tak i Moja Święta Postać będzie lśnić nad tobą jak błogosławieństwo, potwierdzając, że Ja Jestem jest prawdziwym i jedynym Autorem “Prawdziwego Życia w Bogu” i że ty jesteś Moim darem dla ludzkości. Oto sposób, w jaki przypieczętuję Moje Orędzie... Wielkie jest Moje Miłosierdzie i Moja Chwała... Będę nadal posługiwał się tobą jako Moim ołtarzem, na którym umieszczę każdą składaną Mi przez ciebie ofiarę. Wszystko, co ofiarujesz Mi z miłością, złagodzi i uśmierzy gniew Mego Ojca. Kiedy więc twoje posługiwanie się dopełni, Uroczystość zakończy się. Nic nie może być dodane... Zaprawdę wkrótce będę z wami, Moi umiłowani.\n«Zbawienie! Kapłani i słudzy Najwyższego, zbawienie jest jedynie w Miłości! Pokój! Pasterze Odbicia-Ojca, pokój znajduje się jedynie w Przebaczeniu. Jedność! Bracia Światłości Trzykroć Świętej, która jest Jedną w Trzech, Trzy w Jednej jedynej Światłości, jedność znajduje się tylko w bliskim małżeństwie! Niech nasz Pan Wszechmogący, niepokonany, uczyni nas godnymi Swego Imienia. Niech On nas uczyni jednym w Swoim Imieniu. Ojcze Przedwieczny, spraw, abyśmy tak w pełni stanowili jedno, aby reszta świata zrozumiała, że to Ty posłałeś Baranka Ofiarnego, aby cię otoczył Chwałą i uczynił znanym Twoje Imię.» W ten sposób pokonasz Dzielącego i naprawisz to, co zostało zniszczone.\n– Z powodu Mego Imienia będą cię tropić, ośmieszą cię i zhańbią twoje imię. Czy wciąż chcesz podtrzymać przyrzeczenia wierności wobec Mnie?\n– Gdy wiele dano człowiekowi, wiele się od niego żądać będzie... Daję ci dowód ogromnego zaufania. Vassulo-Mojej-Męki, teraz oczekuję od ciebie jeszcze więcej, aby cię jednak podtrzymać, udzielę ci Mojej wiernej Miłości i Mojej Siły. Będę czuwał nad tobą z bardzo bliska....Dołóż wszelkich starań, a Ja dokonam reszty... Pójdź teraz i zaufaj Mi.\nNa początku, zanim Mój Ogień przeszedł przez ciebie, wysłałem Mojego sługę Daniela, aby poprosił cię o przeczytanie Księgi Daniela, ponieważ w niej znajdują się aktualne prawdy, prawdy i proroctwa, które powinny zostać odpieczętowane dla zrozumienia, a potem dla ogłoszenia. One są znakiem końca czasów.\n«Zgrzeszyliśmy. Źle postąpiliśmy. Panie, jak długo potrwa ta straszliwa nieprawość, jak długo Twoje Sanktuarium i Twoje wojsko będą deptane? Jak długo jeszcze Prawda będzie pogrzebana od czasu, gdy wrzucili Ją do ziemi? Czy to rezultat naszych grzechów i zbrodni naszej obojętności?» Wtedy wam powiem:


Jak przechowywać opony? :: Samochody i motoryzacja :: www.info-samochody.pl\nPo zdjęciu kół z samochodu pierwszą czynnością, którą powinniśmy wykonać jest oczyszczenie ich z wszelkiego rodzaju brudu takich jak sól czy piasek.\nPomieszczenie w którym przechowuje się opony powinno być suche i zaciemnione.\nNatomiast sposób ułożenia opon zależy od tego czy są to same opony czy opony założone na felgach:\nopony bez felg stawiamy pionowo na bieżniku, jednak aby się nie zdeformowały, co miesiąc należy je przekręcać.\nopony założone na felgi układa się poziomo jedna na drugiej lub wiesza na specjalnych wieszakach. Producenci opon zalecają aby w tym przypadku przechowywać je z nominalnym ciśnieniem.\nDodatkowo warto każdą oponę umieścić w foliowym worku, zabezpieczając je przed oddziaływaniem zewnętrznym.


Infrastruktura techniczna - Fakty i liczby - Poznan.pl\nPoznań jest miastem o wysokim poziomie infrastruktury technicznej. 97,9% mieszkańców korzysta z sieci wodociągowej, 94,7% z kanalizacyjnej, a 79,6% z gazowej. Przeciętny mieszkaniec zużywa rocznie 40 m3 wody, 185 m3 gazu sieciowego oraz 808 kWh energii elektrycznej. Gęstość sieci rozdzielczej infrastruktury technicznej przeliczonej na 100 km2 powierzchni miasta wynosi 453 km sieci wodociągowej, 373 km sieci kanalizacyjnej oraz 493 km sieci gazowej. Na obszarze miasta znajduje się także 3,7 tys. zbiorników odpadów ciekłych bezodpływowych, 260 oczyszczalni przydomowych oraz stacja zlewni.\nJakość wody dostarczanej przez system wodociągowy spółki Aquanet SA jest po uzdatnieniu dobra i nie odbiega od obowiązujących norm. Woda z sieci miejskiej jest rozprowadzana przez rozdzielczą sieć wodociągową o długości ponad 1,1 tys. km. Sieć wodociągowa jest zasilana z ujęć wodociągowych głębinowych i powierzchniowych poprzez trzy duże stacje wodociągowe w Poznaniu (ul. Wiśniowa), Mosinie i Gruszczynie obsługujące Poznański System Wodociągowy. Poza ujęciami komunalnymi na terenie miasta znajdują się ujęcia zlokalizowane na terenie zakładów przemysłowych oraz ponad 200 awaryjnych studni publicznych.\nPoznański System Kanalizacyjny obejmuje blisko 1000 km kanałów sanitarnych, deszczowych i ogólnospławnych oraz dwie oczyszczalnie ścieków III stopnia oczyszczania: centralną (COŚ w Koziegłowach k. Poznania) i lewobrzeżną (LOŚ przy ul. Serbskiej) o łącznej przepustowości 250 tys. m3/dobę. Sieć ogólnospławna obejmuje centrum miasta i prowadzi ścieki do przepompowni Garbary połączonej z LOŚ. Ścieki bytowo-gospodarcze z lewobrzeżnej części Poznania prowadzone są siecią rozdzielczą do sieci ogólnospławnej, a z części prawobrzeżnej do COŚ. Mimo rozbudowy sieci kanalizacyjnej nadal istnieją rejony nieskanalizowane. Rocznie w Poznaniu jest produkowanych ponad 32 hm3 ścieków komunalnych i przemysłowych, w tym ponad 30 hm3 jest oczyszczanych w systemach z podwyższonym usuwaniem biogenów. Bez oczyszczenia pozostaje jedynie 22 dam3 ścieków przemysłowych.\nDostawy energii elektrycznej i gazu sieciowego z krajowych systemów elektroenergetycznego i gazowniczego całkowicie pokrywają zapotrzebowanie podłączonych odbiorców. Największe stacje zasilania w energię elektryczną z sieci centralnej to: GPZ 400/220/110 kV Plewiska, GPZ 220/110 kV Czerwonak i GPZ 220/110 kV Poznań - Południe w Czapurach. W Poznaniu energię elektryczną wytwarzają także lokalni producenci: Elektrociepłownia EC Karolin, spalarnia odpadów komunalnych, elektrownia biogazowa i biokompostownia na składowisku odpadów komunalnych w Suchym Lesie. W Poznaniu odbiorcy korzystają z gazu ziemnego wysokometanowego grupy E. System gazowy jest zasilany ze stacji redukcyjno-pomiarowych Io, w tym z dwóch zlokalizowanych w Poznaniu przy ul. Gdyńskiej i ul. Głogowskiej o nominalnej przepustowości 200 tys. Nm3/h.\nMiejski System Ciepłowniczy dostarcza do 4 tys. podmiotów energię cieplną z elektrociepłowni Karolin oraz ponad 50 kotłowni i ciepłowni lokalnych o łącznej mocy prawie 1 tys. MW, w ilości w pełni pokrywającej zapotrzebowanie podłączonych odbiorców. System ten uzupełnia ponad 600 kotłowni i ciepłowni należących do innych gestorów. Energię cieplną wytwarzają także spalarnia odpadów komunalnych i biokompostownia na składowisku odpadów komunalnych w Suchym Lesie. Łącznie ogrzewają one budynki o kubaturze 92,4 tys. dam3. Długość sieci cieplnej wynosi ponad 559 km.\nDalkia Poznań SA


W Katowicach będzie można się sprawdzić na dystansie 5 km - Infokatowice.pl\nBieg / fot. City Trail / Facebook\nW najbliższą niedzielę 16 lutego nad stawami Janina i Barbara odbędzie się 5 bieg City Trail. To kolejna szansa na sprawdzenie swoich możliwości na 5 km trasie. Zapisać można się na Citytrail.pl.\nW klasyfkacji generalnej liczą się cztery najlepsze biegi. Już teraz pewien wygranej w generalce jest Oliwier Mutwil, który wygrał cztery razy. Zupełnie inaczej wygląda rywalizacja kobiet. Aktualnie na prowadzeniu jest Monika Bielińska, ale o wygraną w klasyfkacji końcowej powalczą najpewniej Agnieszka Gortel-Maciuk, Sylwia Ślęzak i Magdalena Sekuła.\nPodsumowanie cyklu zaplanowano na połowę marca.\n– Od wielu lat w ramach cyklu CITY TRAIL zachęcamy Polaków do zwiększenia aktywności fzycznee oraz zadbania o swoee zdrowie. Cieszymy się, że z roku na rok biegi notueą wzrost frekwencei – zarówno wśród dorosłych, eak i dzieci, które mogą spróbować swoich sił na krótkim dystansie. Jesteśmy przekonani, że udział w zawodach to doskonały sposób na aktywne spędzanie wolnego czasu, eak również na utrwalanie postaw prozdrowotnych wśród naemłodszych – mówi Marta Pokutycka-Mądrala, rzecznik prasowy Natonale-Nederlanden, sponsora generalnego City Trail.