Ergonomia -wstep_wykl._1 20_08_14\nOrganizowanie opieki nad dzieckiem ...\nSilla ejecutiva: Czar\nby Рустам Калиев\nksiążka o ergonomii w miejscu pracy\nSPIS TREŚCI NUMER STRONY Wstęp .................................................................................................... 13Rozdział I – PRACA W ŻYCIU CZŁOWIEKA ................................... 17 1. Definicje pracy ................................................................................ 17 2. Potrzeby ludzkie jako podstawa motywacji do pracy ..................... 22 3. Proces przystosowania się pracownika do pracy ............................ 27 4. Literatura ......................................................................................... 32Rozdział II – PODSTAWOWE ZAGADNIENIA ERGONOMII ...... 33 1. Definicje ergonomii ........................................................................ 33 2. Interdyscyplinarny charakter ergonomii ......................................... 34 3. Zastosowanie ergonomii w środowisku człowieka ......................... 37 3.1. Ergonomia wyrobów masowego użytku ................................ 37 3.2. Ergonomia a zadowolenie z pracy ......................................... 39 3.3. Ergonomia osób w starszym wieku ....................................... 40 3.4. Społeczne i ekonomiczne aspekty ergonomii ........................ 41 4. Układ człowiek – praca ................................................................... 42 5. Kierunki działania ergonomii ......................................................... 43 5.1. Ergonomia korekcyjna ........................................................... 44 5.2. Ergonomia koncepcyjna ......................................................... 45 5.3. Atestacja prototypów maszyn i urządzeń .............................. 46 6. Literatura ......................................................................................... 47Rozdział III – MATERIALNE WARUNKI PRACY ........................... 49 1. Definicja materialnych warunków pracy ........................................ 49 2. Mikroklimat .................................................................................... 50 2.1. Istota i znaczenie mikroklimatu ............................................. 50 2.2. Gospodarka cieplna organizmu człowieka ............................ 56 3. Pyły ................................................................................................. 57 4. Oświetlenie ..................................................................................... 60 5. Barwy .............................................................................................. 69 6. Hałas ............................................................................................... 71 7. Wibracje .......................................................................................... 76 3\n8. Promieniowanie .............................................................................. 82 8.1. Promieniowanie podczerwone ............................................... 82 8.2. Promieniowanie nadfioletowe ............................................... 84 8.3. Promieniowanie jonizujące .................................................... 85 8.4. Promieniowanie spójne wytwarzane przez lasery i masery ... 87 8.5. Promieniowanie elektromagnetyczne wielkiej częstotliwości 88 9. Literatura ......................................................................................... 89Rozdział IV – FIZJOLOGIA ORGANIZMU CZŁOWIEKA A PRACA FIZYCZNA .................................................... 91 1. System i układy organizmu człowieka ........................................... 91 1.1. System alimentacyjny ............................................................ 91 1.2. Układ trawienny ..................................................................... 92 1.3. Układ oddechowy .................................................................. 93 1.4. Układ krwionośny .................................................................. 94 1.5. Układ mięśniowy ................................................................... 94 2. Biorytmy ......................................................................................... 96 3. Zmęczenie i stres ............................................................................. 99 3.1. Definicje zmęczenia ............................................................... 99 3.2. Klasyfikacja zmęczenia ......................................................... 100 3.3. Stres ....................................................................................... 102 4. Czas pracy ....................................................................................... 104 5. Przerwy w pracy ............................................................................. 104 6. Posiłki regeneracyjne i napoje ........................................................ 107 7. Literatura ......................................................................................... 109Rozdział V – WYBRANE CZYNNIKI ERGONOMICZNE W KSZTAŁTOWANIU ŚRODOWISKA PRACY ...... 111 1. Konstrukcja budynku ...................................................................... 111 2. Cechy antropometryczne jako podstawa projektowania przestrzeni pracy ............................................................................. 114 3. Pozycja człowieka przy pracy ......................................................... 120 3.1. Pozycja leżąca ........................................................................ 122 3.2. Pozycja klęcząca i kuczna ...................................................... 122 3.3. Pozycja siedząca .................................................................... 122 3.4. Pozycja stojąca ....................................................................... 123 4\n3.5. Pozycje pochylone lub wymuszone ....................................... 124 4. Ręczne przemieszczanie ciężkich przedmiotów ............................. 126 5. Pola widzenia .................................................................................. 127 6. Literatura ......................................................................................... 132Rozdział VI – STANOWISKO KOMPUTEROWE ............................. 133 1. Uciążliwe i szkodliwe skutki obsługi komputera dla organizmu człowieka ........................................................................................ 133 2. Elementy typowego stanowiska komputerowego ........................... 134 2.1. Stół ......................................................................................... 135 2.2. Klawiatura .............................................................................. 136 2.3. Myszka ................................................................................... 136 2.4. Monitor .................................................................................. 136 2.5. Krzesło ................................................................................... 137 2.6. Uchwyt na dokumenty ........................................................... 138 2.7. Warunki przestrzenne do obsługi komputera w pozycji siedzącej i stojącej ................................................................. 138 3. Parametry warunków pracy ............................................................ 140 4. Monitor jako źródło promieniowania ............................................. 142 5. Stres przy obsłudze komputera i sposoby jego przeciwdziałaniu ... 144 6. Przeciwwskazania do pracy na stanowiskach komputerowych ...... 147 7. Literatura ......................................................................................... 148Rozdział VII – SYSTEM NERWOWY CZŁOWIEKA A PRACA UMYSŁOWA ................................................................ 149 1. System nerwowy człowieka ............................................................ 149 1.1. Centralny układ nerwowy ...................................................... 150 1.2. Obwodowy układ nerwowy ................................................... 150 1.3. Wegetatywny układ nerwowy ............................................... 151 2. Procesy pobudzania i hamowania ................................................... 151 3. Pamięć i uwaga ............................................................................... 154 3.1. Pamięć .................................................................................... 154 3.2. Uwaga .................................................................................... 155 4. Błędy powodujące zagrożenie człowieka w pracy umysłowej ...... 157 4.1. Faza orientacji ........................................................................ 157 5\n4.2. Faza podejmowania decyzji ................................................... 158 4.3. Faza wykonywania czynności ................................................ 159 5. Zasady higieny pracy umysłowej .................................................... 160 6. Literatura ......................................................................................... 162Rozdział VIII – ERGONOMIA DLA OSÓB W STARSZYM WIEKU .......................................................................... 163 1. Zmiany fizjologiczne zachodzące w procesach starzenia się człowieka ........................................................................................ 163 2. Zalety pracowników w starszym wieku .......................................... 167 3. Zasady racjonalnego zatrudniania osób w starszym wieku ............ 167 4. Literatura ......................................................................................... 169Rozdział IX – BADANIA ERGONOMICZNE ..................................... 171 1. Ergonomiczna ocena projektów i prototypów maszyn i urządzeń technicznych ................................................................................... 171 1.1. Lista kontrolna K. F. Murrela ................................................ 172 1.2. Ergonomiczny Test Kontrolny CET – II ............................... 173 1.3. Lista kontrolna CBKO ........................................................... 173 1.4. Arkusz ergonomicznej oceny maszyn i urządzeń technicznych – „Ramowe wytyczne”.................................... 175 1.5. Ergonomiczna lista problemowa ELP ................................... 176 2. Metody i techniki stosowane w ergonomicznych badaniach czynności człowieka w procesie pracy .......................................... 177 2.1. Istota i zakres badania pracy .................................................. 177 2.2. Badanie obciążenia fizycznego .............................................. 178 2.2.1. Obciążenie pracą dynamiczną ................................... 179 2.2.1.1. Chronometrażowo-tabelaryczna metoda oceny wydatku energetycznego ..................... 179 2.2.1.2. Metoda gazometryczna .................................. 187 2.2.1.3. Metoda telemetrycznej miary skurczów serca 189 2.2.2. Obciążenie statyczne ................................................. 190 2.2.3. Monotypowość ruchów roboczych ........................... 194 2.3. Badanie obciążenia psychicznego ......................................... 195 2.3.1. Metody badawcze stosowane do pomiaru obciążenia organizmu wysiłkiem psychicznym ....... 195 6\n2.3.1.1. Metody psychologiczne ................................. 195 2.3.1.2. Metody fizjologiczne ..................................... 197 2.3.1.3. Metody psychologiczno-fizjologiczne ........... 198 2.3.2. Monotonia pracy ....................................................... 200 2.4. Badanie materialnego środowiska pracy ............................... 202 3. Literatura ........................................................................................ 203Rozdział X – OCHRONA PRACY ........................................................ 205 1. Choroby zawodowe ........................................................................ 205 1.1. Definicja choroby zawodowej i zachorowalności zawodowej ............................................................................ 205 1.2. Rodzaje chorób zawodowych ................................................ 206 1.3. Ekspozycja na działanie czynników szkodliwych dla zdrowia .................................................................................. 208 1.4. Diagnozowanie i zgłaszanie chorób zawodowych ................ 209 1.5. Profilaktyka chorób zawodowych ......................................... 211 1.6. Identyfikacja zagrożeń chorobowych .................................... 212 1.7. Redukowanie ryzyka choroby zawodowej ............................ 213 1.8. Choroby zawodowe w Polsce i ich skutki ............................. 214 2. Wypadki przy pracy ....................................................................... 216 2.1. Definicja wypadku przy pracy ............................................... 216 2.2. Klasyfikacja wypadków ......................................................... 219 2.3. Mierniki i ocena wypadkowości ............................................ 220 2.4. Zagrożenia, przyczyny i przebieg wypadków ....................... 222 2.4.1. Zagrożenia wypadkowe ........................................... 222 2.4.2. Niebezpieczne wydarzenia ....................................... 223 2.4.3. Niebezpieczne błędy ................................................ 224 2.4.4. Ludzka niesprawność przyczyną błędów ................. 225 2.4.5. Cechy zadań a występowanie błędów ...................... 225 2.4.6. Warunki środowiska pracy jako przyczyna popełniania błędów .................................................. 226 2.5. Profilaktyka wypadkowa ........................................................ 227 2.6. Zarządzanie bezpieczeństwem pracy ..................................... 229 3. Literatura ........................................................................................ 232 7\nSPIS TABEL NUMER STRONY 1. Podstawowe czynności i ich mierniki podstawowe charakteryzujące sprawność człowieka w kontaktach z otoczeniem ............................. 20 2. Teoria hierarchii potrzeb A. H. Maslowa i przykłady zaspokojenia potrzeb przez przedsiębiorstwo .......................................................... 24 3. Niektóre wskaźniki przystosowania do wykonywanej pracy, grupy pracowniczej i zakładu pracy ............................................................. 29 4. Najnowsze kierunki rozwoju ergonomii ............................................. 38 5. Zależność zużycia powietrza od warunków pracy człowieka ............ 51 6. Zależność stanu psychofizycznego człowieka od temperatury powietrza ............................................................................................ 52 7. Zmiany zapotrzebowania na oświetlenie ze względu na wiek człowieka ........................................................................................... 62 8. Położenie punktu bliży ze względu na wiek człowieka ..................... 63 9. Wykaz wybranych przykładowych czynności, pomieszczeń lub urządzeń i przypisanych im najmniejszych wymaganych wartości natężenia oświetlenia ........................................................... 6510. Kontrasty barwne według malejącej czytelności sygnału ................. 6711. Oddziaływanie barw na organizm człowieka .................................... 7012. Źródła i poziomy hałasu występujące w środowisku ........................ 7313. Naturalne ubytki słuchu ze względu na wiek człowieka ................... 7414. Wartości przyspieszeń niektórych źródeł drgań od ręcznych narzędzi .............................................................................................. 7815. Wartości przyspieszeń niektórych źródeł drgań o oddziaływaniu ogólnym ............................................................................................. 7916. Częstotliwości drgań własnych niektórych narządów ....................... 8017. Granica zmian niektórych parametrów fizjologicznych człowieka pod wpływem wysiłku ....................................................................... 9518. Rytmy biologiczne organizmu ludzkiego .......................................... 9719. Rozdział dziennego pożywienia według rodzaju i ilości kalorii ....... 10720. Związek pozycji ciała z występowaniem lokalnych dolegliwości .... 12521. Zależność między wydatkiem energetycznym, częstością tętna i rozmieszczeniem obciążenia na ciele człowieka ............................. 12722. Zalecane odległości płaszczyzny pracy od oczu obserwatora ........... 131 9\n23. Wiek człowieka a zmiany predyspozycji ........................................... 16624. Uproszczona metoda obliczania jednostkowego wydatku energetycznego według G. Lehmana ................................................. 18025. Wydatek energetyczny przy niektórych czynnościach według G. Lehmana ........................................................................................ 18126. Ocena ciężkości pracy według wielkości wydatku energetycznego podczas pracy zawodowej w kcal i kJ/dobę ....................................... 18427. Zapotrzebowanie na energię w różnych zawodach ........................... 18628. Ocena wysiłku statycznego ................................................................ 19329. Ocena obciążenia ruchami monotypowymi ....................................... 19530. Podwyższenie poziomu przemiany materii przy pracy umysłowej ... 19731. Cząstkowe oceny obciążenia wysiłkiem psychicznym ...................... 19932. Końcowa ocena obciążenia wysiłkiem psychicznym ........................ 19933. Zestawienie wyników kompleksowej oceny obciążenia organizmu człowieka na stanowisku pracy .......................................................... 203 10\nSPIS RYSUNKÓW NUMER STRONY 1. Proces motywowania w ujęciu jednostkowym .................................. 25 2. Model struktury nauki ergonomii ...................................................... 35 3. Rozmieszczenie punktów antropometrycznych na ciele człowieka .. 115 4. Określenie stref zasięgu ruchów na płaszczyźnie pracy .................... 116 5. Zasadnicze pozycje pracy spotykane w zawodach przemysłowych, usługowych oraz w transporcie .......................................................... 121 6. Centralne i boczne pola widzenia ...................................................... 128 7. Spoczynkowa linia wzroku i normalne pole widzenia ...................... 129 8. Optymalne i maksymalne zasięgi wzroku ......................................... 130 9. Zalecane parametry struktury przestrzennej stanowiska pracy przy komputerze w pozycji siedzącej ................................................ 13510. Zakres regulacji parametrów stanowiska przy komputerze do obsługi w pozycji stojącej ............................................................. 13911. Schemat łańcucha przyczyn wypadku ............................................... 217 11\nWstęp Współczesny człowiek spędza większość swojego czasu w otoczeniuróżnego rodzaju urządzeń technicznych, tworzących sztuczne środowisko.Urządzenia te nie powstają bowiem w sposób naturalny w przyrodzie, ale sąwytworem świadomej działalności człowieka i posiadającym dwa oblicza:pozytywne i negatywne. Stwarza to potrzebę projektowania, wytwarzania ikorzystania ze środków technicznych w taki sposób, aby maksymalizowaćkorzyści, a minimalizować ujemne skutki dla człowieka i jego otoczenia.Rozwój techniki powinien bowiem przyczyniać się do poprawy warunków życiaczłowieka rozumianych jako coraz lepsze możliwości zaspokojeniaróżnorodnych potrzeb zdrowotnych i rozwojowych człowieka. W tym celunależy określić i stosować kryteria projektowania i i stosowania rozwiązańtechnicznych i organizacyjnych, pozwalających na traktowanie człowieka jakopodmiotu w systemie człowiek – projekt techniczny. Takie kryteria i zasadyznajdujemy w niniejszej książce poświęconej ergonomii i interdyscyplinarnejnauce o pracy. Wiedza ergonomiczna, zaprezentowana w książce będzie przydatna dlamenedżerów i inżynierów, którzy podejmując na co dzień decyzje o przebieguprocesów pracy, wywierają wpływ na warunki pracy i życia wielu ludzi. Studenci szkół wyższych mogą traktować tę książkę jako podręcznikakademicki, rozszerzający ich wiedzę o metodach i zasadach, które możnawykorzystać przy tworzeniu przyjaznego środowiska pracy. Znajomość zagadnień ergonomii i jej praktyczne zastosowanie w życiucodziennym pomaga zapobiegać różnym dolegliwościom. Poznanie i stosowanietych zasad można zatem traktować jako szczególny sposób promocji zdrowia. Intencją autorki było dostarczenie interdyscyplinarnej wiedzy o człowiekuw środowisku pracy, opartej na najnowszych osiągnięciach nauk technicznych,biologicznych i społecznych. Struktura książki, na którą składa się wstępi 10 rozdziałów, została ukształtowana tak, aby ukazać całą złożoność związkówzachodzących pomiędzy człowiekiem a techniką. Pierwszy rozdział poświęcony jest zagadnieniom wzajemnego oddziały-wania na siebie człowieka i pracy, podstawowym problemom jakie występują wpracy ludzkiej i procesom adaptacji do pracy, ze szczególnym uwzględnieniemzjawisk zachodzących w przypadku nieprzystosowania. Punktem wyjścia dlarozważań autorki jest traktowanie pracy jako szczególnej formy działalnościczłowieka. Drugi rozdział książki wprowadza czytelnika w ogólne zagadnieniaproblematyki ergonomicznej, dotyczące genezy ergonomii i jej interdyscypli-narnego charakteru, omawia podstawowy przedmiot badań ergonomicznychoraz prezentuje charakterystykę współczesnej działalności ergonomicznej. 13\nW trzecim rozdziale przedstawiono całokształt czynników, z którymiczłowiek spotyka się w toku wykonywania pracy zawodowej, ze szczególnymuwzględnieniem oddziaływania fizycznego środowiska na organizm człowieka.Zainteresowanie ergonomii tymi zagadnieniami wynika z faktu, że środowiskozakładu pracy to środowisko sztuczne, a przed jego szkodliwymoddziaływaniem człowiek nie wypracował sposobów dostatecznej ochrony. Czwarty rozdział poświęcony jest fizjologii organizmu człowieka wprocesach pracy. Znajomość tych zagadnień pozwala bowiem zapobiegaćprzedwczesnemu pojawianiu się zjawiska zmęczenia, znużenia i stresucharakterystycznego dla współczesnych warunków pracy. Szczegółowoomówione zostały tutaj środki przeciwdziałania i ograniczania występowaniatych negatywnych zjawisk Piąty rozdział przybliża problematykę wyposażenia stanowiska pracy zpunktu dostosowania do organizmu człowieka. Szczegółowa znajomośćoptymalnego ukształtowania parametrów poszczególnych elementów rzeczo-wego otoczenia człowieka w procesach pracy pozwala na stworzenie warunkówefektywnego współdziałania podsystemu technicznego i ludzkiego. W szóstym rozdziale przedstawiono praktyczne zastosowanie wcześniejpodanych zaleceń ergonomii na przykładzie stanowiska komputerowego, którecoraz częściej występuje we współczesnym podziale pracy. Siódmy rozdział poświęcony jest zagadnieniom ergonomii pracyumysłowej, ze szczególnym uwzględnieniem funkcjonowania systemunerwowego człowieka. Przeprowadzone studia literaturowe wskazują bowiem,że każda czynność jaką wykonujemy w życiu, zawiera elementy pracyumysłowej. Autorka przedstawia także zasady, pozwalające na zachowaniewysokiej sprawności umysłowej do późnej starości. Znajomość tych zagadnieństaje się coraz ważniejsza wobec postępującej mechanizacji i automatyzacjiprocesów produkcyjnych, gdzie rola pracownika coraz częściej sprowadzana jestdo nadzoru i kontroli działania urządzeń technicznych. W ósmym rozdziale autorka wprowadza czytelnika w problematykęgerontologiczną ergonomii, czyli tworzenia środowiska pracy przyjaznego dlaosób w starszym wieku. Zagadnienia te nabierają dużego znaczenia ze względuna starzenie się społeczeństw, szczególnie krajów wysoko rozwiniętych.Przewiduje się, że proces ten będzie się nasilał w przyszłości. Natomiast w rozdziale dziewiątym omówione zostały zagadnienia badańergonomicznych. Autorka uwzględnia tutaj metody oceny projektów iprototypów technicznych oraz metody i techniki badania obciążenia pracą. Ostatni rozdział poświecony problematyce ochrony pracy podzielonyzostał na dwie części, dotyczące chorób zawodowych i wypadkom przy pracy.W pierwszej części przybliżono całokształt zagadnień związanych z chorobamizawodowymi, spowodowanych występowaniem niewłaściwych warunkówpracy. Druga część wprowadza czytelnika w zagadnienia wypadków przy pracy. 14\nAutorka skoncentrowała się przede wszystkim na przyczynach wypadków idziałalności prewencyjnej, ze szczególnym uwzględnieniem zarządzaniabezpieczeństwem. Każdy rozdział zawiera spis literatury, podstawowe źródła literaturowe,jak i uzupełniające, które stanowiły dla autorki inspirację do wielu przemyśleń. W tym miejscu autorka pragnie podziękować wszystkim, którzyprzyczynili się do powstania tej książki. Szczególnie wdzięczna jestem Panuprofesorowi Robertowi Rauzińskiemu za inspirację, zainteresowanie i wsparcieokazywane w trakcie pisania tej pracy oraz Pani profesor Zofii Hasińskiej zapozytywną recenzję oraz cenne uwagi w niej zawarte. . 15\nRozdział I PRACA W ŻYCIU CZŁOWIEKA1. DEFINICJE PRACY Praca jest istotnym czynnikiem rozwoju człowieka i elementemorganizującym życie społeczeństw i jednostek ze względu na fakt, iż zajmuje 2/3dorosłego życia. Praca jest więc szczególną formą działalności człowieka. Różnisię od innych form działania dwoma cechami. Po pierwsze wynik pracy jestspołecznie użyteczny (służy nie tylko jednostce). Po drugie motywacja do pracyma charakter pośredni, ponieważ cel pracy jest dla człowieka celem wtórnym.Jest środkiem do celu pierwotnego, jakim jest zaspokojenie określonej potrzeby. Fakt ten wyróżnia człowieka i jego pracę spośród innych organizmówżywych, które realizując swoją pracę w sensie fizjologicznym, nie są zdolne doświadomego kumulowania wynikających z tego faktu doświadczeń i wiedzy, niesą zdolne do rozwoju poprzez pracę, np. mrówki. Przedstawione poniżej definicje1, wskazując na złożoność i bogactwoproblematyki pracy, pozwalają stwierdzić, że praca stanowi źródło zaspokajaniapotrzeb ludzkich, jest niezbędnym warunkiem egzystencji i rozwoju człowieka,określając jego pozycję w społeczeństwie. W biologii brzmi ona następująco: ruch i reakcje chemiczneo charakterze organicznym, jaki odbywa się w organizmach żywych.Konsekwencją definicji biologicznej jest określenie fizjologiczne: człowiekpracuje wtedy, gdy wykonuje dowolne ruchy mięśniami prążkowanymi (pracadynamiczna) lub gdy utrzymuje je w stanie napięcia (praca statyczna), albo też -gdy w sieci nerwowej następują określone przebiegi impulsów. Fizjologia pracyuznaje zatem za pracę procesy mięśniowe lub nerwowe organizmu człowiekabez względu na ich cel czy uzyskany rezultat. Odmienne jest podejście w psychologii, gdzie przez pracę rozumie sięformę systematycznej aktywności umysłowej, która jest ukierunkowana naosiągnięcie określonego celu. Psychologia zalicza więc pracę człowieka dodziałań mających charakter heteroteliczny. Nie pracuje ten, kto działa dla samejprzyjemności i piękna działania. W socjologii praca to każda celowa czynność, prowadząca dozaspokojenia dowolnych potrzeb ludzkich, posiadająca społeczną doniosłość i1 Nowakowski J., Szmidt Cz., Praca ludzka w społeczeństwie, w: Nauka o pracy, podred. Nowakowskiego J., PWN, Warszawa 1981, str. 5–6; Wiernek B., Przedmiotsocjologii i psychologii pracy, w: Socjologia i psychologia pracy, pod red. Bugla J.,AGH, Kraków 1994, str. 10. 17\nzapewniająca jednostkom czy grupom, które ją wykonują, określoną pozycję wspołeczeństwie. W podanej definicji podkreśla się skutki wykonywania pracyprzez człowieka w postaci pozycji, jaką zyskuje jednostka lub grupa wspołeczeństwie oraz przypisane z tego tytułu prawa i obowiązki. Pojęcie pracy, sformułowane w prakseologii jest podobne doprzedstawionego wyżej, bo kładzie nacisk na użytkowe efekty pracy ludzkiej,ale ujęcie to jest nieco szersze. Prakseologia uznaje za pracę wszelki splotczynów [...], mających charakter pokonywania trudności dla zadośćuczynieniaczyimś istotnym potrzebom. Filozofia akcentuje jeszcze inny aspekt pracy ludzkiej. W nauce tej pracajest przede wszystkim procesem, zachodzącym pomiędzy człowiekiem aprzyrodą. W procesie tym człowiek swym własnym czynem doprowadza dowymiany materii z przyrodą, reguluje i kontroluje tę wymianę. Oddziaływującswymi poruszeniami na przyrodę zewnętrzną i zmieniając ją, człowiek zmieniazarazem i swoją naturę. Należy bowiem uświadomić sobie wzajemneoddziaływanie na siebie pracy i człowieka. Działanie człowieka jest źródłem inieodzownym warunkiem tworzenia nowych wartości, zmian i udoskonaleńmetod wytwarzania, rozwoju i postępu społecznego. Jednocześnie praca jakotaka, jej rodzaj i warunki, w których jest prowadzona, istotnie wpływają naczłowieka, jego organizm i osobowość. Dostrzeganie tych wzajemnychoddziaływań jest niezbędne przy ocenie i porównaniach pracowników różnychzawodów, działających w różnych dziedzinach wytwarzania w różnychprzedsiębiorstwach. Problematyka pracy, zarówno w teorii jak i praktyce, bywa łączonaz problematyką zawodu. Pojęcia pracy i zawodu ściśle wiążą się ze sobą, lecznie należy ich traktować jako synonimy2. Zawód bowiem obejmuje konkretnerodzaje prac, wykonywane przez określone grupy ludzi. Wśród nich występujespecjalizacja w określonych czynnościach, która prowadzi do specjalizacjirozmaitego rodzaju konkretnych prac, co nazywamy zawodowym podziałempracy.2 Definicję zawodu precyzyjnie określił prof. J. Szczepański, opisując cztery składowe zawodu: 1) system czynności wewnętrznie spójny, oparty na określonej wiedzy i umiejętnościach, skierowany na wytworzenie pewnego produktu czy usług zaspokajających potrzeby; 2) czynności te wykonywane są przez pracownika systematycznie i trwale; 3) wykonywanie tych czynności jest podstawą bytu ekonomicznego pracownika; 4) czynności te i związane z nimi konsekwencje społeczne są podstawą prestiżu i społecznej pozycji pracownika, w: Szczepański J., Czynniki kształtujące zawód i strukturę zawodową, w: Socjologia zawodów, pod red. Sarapaty A., Książka i Wiedza, Warszawa 1965, str. 16. 18\nDziałalność człowieka w procesach pracy można rozpatrywać w dwuaspektach3: aspekcie treściowym: rodzaje działalności jakie wykonuje człowiek. W wyniku postępującego podziału pracy powstały setki różnych zawodów. Przyporządkowanie jednostki do zawodu jest sprawą bardzo osobistą i istotną, gdyż chodzi o psychologiczną specyfikę wykonywania określonego rodzaju działalności. Już sam wybór zawodu, o ile nie jest sprawą przypadku lub nacisku, wskazuje na określone ukierunkowanie, na określone zainteresowania i zamiłowania4; aspekcie sprawnościowym: różne osoby wykonują czynności wolniej lub szybciej, z błędami lub bez błędów, z mniejszą lub większą trudnością. Jeżeli stopień sprawności wykonywania danej czynności jest wyższy od przeciętnego według wykresu Gaussa to możemy mówić o zdolnościach w danym kierunku. Kwestia udziału w zdolnościach czynnika wrodzonego i efektu ćwiczenia stanowi sprawę otwartą, chociaż badacze zgadzają się, że obydwa czynniki odgrywają istotną rolę. Można wyróżnić pięć czynności psychicznych, na których opierasię regulacja naszego stosunku do świata oraz stopień sprawności w zakresietych podstawowych czynności (tabela 1). Poziom sprawności wykonywaniaczynności jest istotny, niezależnie od tego, czy dotyczy on pracy o charakterzekoncepcyjnym (duża rola sprawności myślenia), czy też ruchów roboczych(duża rola sprawności manualnych). Sprawność działania człowieka ulegazmianom pod wpływem różnych czynników, występujących w procesie pracy.Sprawność funkcjonowania danego czynnika psychicznego jednak możnapoprawić przez uczestnictwo w odpowiednim szkoleniu.3 Rusek E., Psychologiczne mechanizmy regulujące działanie człowieka, w: Socjologia ipsychologia pracy, pod red. Bugla J., AGH, Kraków 1994, str. 44-45.4 W kwalifikacjach zawodowych najczęściej wyodrębnia się trzy elementy składowe:1. wiedzę ogólną i specjalistyczną, która stanowi warunek skutecznego wykonywaniazadań wchodzących w zakres danego rodzaju pracy; 2. doświadczenia i nawykiprodukcyjne, zdobyte w trakcie pracy zawodowej; 3. predyspozycje psychiczneczłowieka do wykonywania określonych funkcji zawodowych: inicjatywę, zdolnościorganizacyjne i kierownicze, zdolności do pracy twórczej i systematyczność, w:Polańska A., Ekonomia pracy w zarządzaniu, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego,Gdańsk 1995, str. 56-57. 19\nTabela 1 Podstawowe czynności i ich mierniki charakteryzujące sprawność człowieka w kontaktach z otoczeniem Czynniki Sprawność w zakresie czynności Miernik obiektywny psychicznespostrzeganie spostrzegawczość sprawność ilość i jakość wyodrębniania składników przedmiotów i zjawisk wyodrębnionych w odzwierciedlanej w materiale i czas, bezpośrednio w jakim to nastąpiło rzeczywistości, a w obrębie przedmiotów i zjawisk ich części składowych lub cechwyobrażanie wyobraźnia sprawność operowania łatwość reprodukowania materiałem doświadczenia i łatwość pośredniego, tworzenia nowych obrazowego połączeń w materiale odzwierciedlania pośredniego rzeczywistości, w sensie odzwierciedlenia odtwarzania lub rzeczywistości tworzeniamyślenie inteligencja sprawność myślowego trudność rozwiązanego wyodrębnienia zadania i czas, w jakim składników to nastąpiło i ujmowania ich wzajemnych stosunkówmanipulowanie zręczność sprawność złożoność czynności wykonywania ruchowej wykonanej czynności ruchowych w jednostce czasuemocjonowanie wrażliwość sprawność wchodzenia zakres, złożoność i czas, emocjonalna w stan emocjonalny, w jakim powstają w wyniku działania emocje (uczucia) bodźców emocjonalnych oraz wywoływanie w sobie stanów emocjonalnych w sposób zamierzonyŹródło: opracowanie własne na podstawie Rusek E., Psychologiczne mechanizmy regulujące działanie człowieka, w: Socjologia i psychologia pracy, pod red. Bugla J., PWN, Warszawa 1987, str. 46. 20\nWszystkie podstawowe czynniki, od których zależy uciążliwość iszkodliwość pracy można wyrazić w jednostkach fizycznych5: wymiary i siły: - wymiary, opisujące rozmieszczenie poszczególnych elementów stanowiska roboczego w zależności od wymiarów antropo- metrycznych, a także rozmiary i kształt urządzeń sterujących narzędzi, materiałów, które się przemieszcza w toku pracy; - siły wymagane do obsługi urządzeń, przemieszczania przedmiotów pracy; rytmy: charakteryzowane za pomocą czasu, odzwierciedlające długo- trwałość i częstotliwość ruchów roboczych, tempo pracy maszyny, czas odpoczynku, dzienny i tygodniowy czas pracy oraz jego rozkład w miesiącu i roku, stopień monotonii ruchów itp.; czynniki środowiska materialnego: oświetlenie, hałas, drgania, mikroklimat, promieniowanie, pyły i dymy itp. Zestawienie to nie obejmuje wielu problemów, związanych z procesamiodbioru i przetwarzania informacji oraz podejmowania decyzji. Należą one donajtrudniejszych we współczesnej ergonomii, zwłaszcza w dziedzinie obciążeniapsychicznego i zmęczenia ogólnego ustroju. Stworzenie warunków efektywnego wykorzystywania potencjalnychmożliwości działania człowieka wymaga jednak uświadomienia sobie ibliższego poznania pięciu podstawowych problemów, jakie występują w pracyludzkiej6: podjęcie pracy przez człowieka wywołuje określone skutki prawne, które znajdują wyraz w nabyciu przez pracownika i przedsiębiorstwo określonych uprawnień i obowiązków; możliwości działania człowieka zarówno fizyczne, jak i umysłowe są ograniczone. Praca wykonywana przez człowieka obciąża jego organizm, wywołując zwiększone zużycie energii i zmęczenie, co istotnie ogranicza (w sposób przejściowy) możliwą intensywność działania człowieka w czasie, który oddaje do dyspozycji przedsiębiorstwa. Ograniczenia powyższe wskazują na ważność i potrzebę poznania takich zagadnień jak: wymiary antropometryczne ciała ludzkiego, granice dopuszczalnego wysiłku, prawidłowości narastania i likwidacja zmęczenia itp.; zróżnicowanie i zmienność w czasie cech człowieka i wpływ tych cech na możliwości działania. Nie jest obojętne komu powierzymy określoną pracę. Wybór osoby do wykonania określonego zadania warunkuje szybkość i jakość jego wykonania. Wskazuje to na duże znaczenie dla przedsiębiorstwa5 Rosner J., Ergonomia, PWE, Warszawa 1985, str. 27-28.6 Nowakowski J., Praca ludzka w przedsiębiorstwie, w: Nauka o pracy, pod red.Nowakowskiego J., PWN, Warszawa 1981, str. 18-19. 21\ntakich działań jak: dobór kadr, badanie pracy i cech pracowników, kształtowanie pożądanych cech i doskonalenie umiejętności pracowników itp.; wydajność pracy ludzkiej zależy od szeregu czynników obiektywnych (wyposażenie techniczne, warunki i organizacja pracy), ale w znacznym stopniu też od czynników subiektywnych. Czynniki te związane są z osobowością pracowników, ich stosunkiem do pracy i wolą pracy. Aby wydajnie pracować, trzeba nie tylko móc i umieć, ale także chcieć. Wskazuje to na ważność i potrzebę poznania czynników kształtujących aktywność zawodową pracowników, a w szczególności motywacji pracy i związanych z nią zagadnień wynagrodzenia, metod kierowania, bhp itp.; coraz powszechniej występuje zespołowa forma działania pracowników we współczesnym przedsiębiorstwie. Z tego faktu, jak też i uwarunkowań efektywności działań ludzkich wynika konieczność zajmowania się takimi zagadnieniami jak: adaptacja nowych pracowników, występowanie więzi formalnych i nieformalnych w zespołach pracowniczych itp.2. POTRZEBY LUDZKIE JAKO PODSTAWA MOTYWACJI DO PRACY Człowiek pozostaje w stałym związku ze środowiskiem. Pomiędzy nima środowiskiem zachodzi stała wymiana, zarówno biologiczna (wymianamaterii), jak też wymiana w specyficznej dla człowieka sferze społeczno-kulturowej (wymiana informacji)7. Człowiek jest więc zależny pod jakimśwzględem od otoczenia. Istnienie określonych warunków w otoczeniupowoduje, że funkcjonowanie człowieka jako istoty biologicznej i społecznejprzebiega normalnie. Natomiast brak tych warunków w otoczeniu prowadzi dozakłócenia stanu równowagi, który nazywamy potrzebą. To subiektywne poczucie braku czegoś, co jest niezbędne do życia, jestczynnikiem uruchamiającym działanie człowieka. Działanie jest następstwemodczuwania niezaspokojonych potrzeb. Ludzie pracują i działają nie dlatego, żeosiągnęli to, co chcieli, lecz dlatego, że odczuwają brak czegoś, co muszą swymdziałaniem zdobyć. Warunki, w jakich następuje zdobywanie środkówzaspokajających potrzeby, kształtują jednocześnie te potrzeby. Wielość potrzebpowoduje dążenie różnych autorów do ich klasyfikacji. Zależnie od przyjętegokryterium występuje różnorodność ujęć potrzeb. Zachowania i reakcje człowiekapracującego są wyuczone przez czynniki fizjologiczne, anatomiczne ipsychologiczne. Pracujący człowiek jest całością i nie można uchwycić jegoistoty ani zrozumieć, jeśli rozpatruje się człowieka wyłącznie z punktu widzeniajednej tylko specjalności.7 Rusek E., Psychologiczne mechanizmy regulujące działanie człowieka, w: Socjologiai psychologia pracy, pod red. Bugla J., PWN, Warszawa 1987, str. 31-32. 22\nTeoria, która znalazła szerokie zastosowanie w praktyce jako podstawa dowyjaśniania zachowań ludzi i jak też punkt odniesienia w badaniach tychzachowań, to teoria hierarchii potrzeb A. H. Maslowa. Twierdzenia tej teoriimożna przedstawić następująco8: warunkiem zdrowia i rozwoju człowieka jest zaspokajanie potrzeb; podstawowe potrzeby ludzkie różnią się od siebie pozycją zajmowaną w hierarchii ważności oraz mechanizmem działania; ogół potrzeb można przedstawić w postaci hierarchicznego układu, co obrazuje tabela 2. Wspólne dla obu grup potrzeb jest to, że pozostając w układziehierarchicznym są od siebie wzajemnie uzależnione9. Każda kolejna w hierarchiipotrzeba zaczyna wpływać na postępowanie człowieka dopiero wtedy, gdypotrzeba niższa od niej w hierarchii została zaspokojona (przynajmniejczęściowo). Najsilniej działają potrzeby niższego rzędu i one dominują, gdyżadna z potrzeb nie została zaspokojona. Natomiast najważniejsza dlaosiągnięcia zdrowia psychicznego i pełni rozwoju jest potrzeba samorealizacji. Teoria potrzeb A. H. Maslowa nie uwzględnia jednak następującychokoliczności 10: przypisywanie wszystkim ludziom jednakowej hierarchii potrzeb jest błędne. Na kształtowanie się potrzeb człowieka wpływają warunki jego egzystencji, a zwłaszcza warunki ekonomiczne w kraju, w relacji do takich samych warunków gdzie indziej11. Oddziaływanie tych warunków jednak ma charakter indywidualny, ponieważ pochodzenie społeczne człowieka w istotnym stopniu wywiera wpływ na kształtowanie się aspiracji życiowych i sposobów ich realizacji. Dlatego też jest kwestią dużej wagi dla kierownika znajomość struktury potrzeb poszczególnych podwładnych. istnieją liczne wyjątki od reguły, że potrzeby drugiej grupy są aktywizowane dopiero po zaspokojeniu potrzeb pierwszej grupy, co stawia pod znakiem zapytania zasadność podstawowych założeń teorii Maslowa.8 Kozioł L., Motywacja w pracy. Determinanty ekonomiczno-organizacyjne, PWN,Warszawa – Kraków 2002, str. 40–41.9 Robbins S. P., Zasady zachowania w organizacji, Zysk i S-ka, Warszawa 2000,str. 58–59.10 Kozioł L., Motywacja w pracy. Determinanty ekonomiczno-organizacyjne, PWN,Warszawa – Kraków 2002, str. 41.11 Sztumski J., Socjologia pracy, Górnośląska Wyższa Szkoła Handlowa, Katowice1999, str. 210-212. 23\nTabela 2 Teoria hierarchii potrzeb A. H. Maslowa i przykłady zaspokojenia potrzeb przez przedsiębiorstwo Potrzeby Funkcjonowanie potrzebniższe: fizjologiczne: na zasadzie homeostazy: brak zaspokojenia potrzeby są zaspokajane przez płace i naturalne środowisko wywołuje zaburzenia równowagi układu człowiek – pracy; otoczenie, a zaspokojenie tę równowagę przywraca. bezpieczeństwa: Zaspokojone potrzeby zatem przestają oddziaływać na mogą być zaspokajane przez np. ciągłość zachowanie człowieka. zatrudnienia, system rozpatrywania i załatwiania Zaspokojenie potrzeb tej grupy jest warunkiem zdrowia skarg, odpowiedni program świadczeń fizycznego. ubezpieczeniowych i emerytalnych;wyższe: przynależności i miłości: Zaspokojenie potrzeby wzmacnia ją zamiast wygasić, ale przyjaźnie w pracy, kierownik może przyczyniać się nigdy nie jest możliwe jej zaspokojenie. Potrzeby tej grupy do zaspokojenia tych potrzeb dopuszczając społeczne działają zatem na odmiennej zasadzie niż potrzeby grupy interakcje i wzmacniając u pracowników poczucie niższej. przynależności do zespołu; Zaspokojenie potrzeb tej grupy jest warunkiem zdrowia uznania i szacunku : psychicznego. tytuł służbowy, odpowiednie nagrody, wygodne pomieszczenia biurowe; samorealizacji: ambitne i ciekawe zadania.Źródło: opracowanie własne na podstawie: Kozioł L., Motywacja w pracy. Determinanty ekonomiczno-organizacyjne, PWN, Warszawa – Kraków 2002, str. 40-41.\nPotrzeby człowieka wiążą się ściśle z systemem wartości, któryukierunkowuje dalsze działanie człowieka, wpływając na wybór określonychsposobów postępowania. Poszczególne wartości łącząc się w hierarchiczneukłady i systemy wartości, mają indywidualny dla każdego człowieka charakter.Pracownik jest w stanie dokonywać weryfikacji w prezentowanej przez siebiehierarchii potrzeb czy wartości. Jeśli jednak przekroczy on pewną granicępodatności na zmiany, to albo sam zmieni miejsce zatrudnienia szukając bardziejodpowiedniego miejsca pracy albo też zakład pracy zrezygnuje z niego.Znajomość systemu wartości i hierarchii potrzeb człowieka pozwala zrozumiećjego postępowanie i skutecznie oddziaływać na nie. Pojęcie potrzeby bowiem jest kategorią podstawową w problematycemotywowania ludzi w procesach pracy. Występowanie potrzeby sprawia, żejednostka jest bardziej podatna na te oddziaływania przełożonego, którezmniejszają odczuwany dyskomfort lub przyczyniają się do jego braku. Procesmotywacji w stosunku do jednostki obrazuje rysunek 1.1. 2. 3. 4. 5. 6.Odczuwany Poszukiwanie Zachowanie Działanie Nagrody Poziomdyskomfort dróg skierowane (ocena lub kary odczuwanego zmniejszenia na osiągnięcie poziomu dyskomfortu dyskomfortu celu osiągnięcia szacowany celu) ponownie przez jednostkę Rys. 1. Proces motywowania w ujęciu jednostkowymŹródło: Pocztowski A., Miś A., Analiza zasobów ludzkich w organizacji, Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej w Krakowie, Kraków 2000, str. 60. Proces motywacji w odniesieniu do poszczególnych osób jestzróżnicowany, ponieważ poszczególne osoby doświadczają presji różnychpotrzeb. Motywowanie zatem polega na zindywidualizowanym podejściukierownika do pracownika, wniknięciu w jego system potrzeb i oczekiwań,stworzeniu odpowiednich warunków pracy oraz na wyborze najlepszegosposobu kierowania, dzięki czemu wykonywana przez niego praca może stać siępodstawą do realizacji celów firmy12. Powstanie i rozwój teorii motywacji datujesię od lat pięćdziesiątych XX wieku, kiedy to sformułowano pierwsze koncepcje12 Kozioł L., Motywacja w pracy. Determinanty ekonomiczno–organizacyjne, PWN,Warszawa - Kraków 2002, str. 27. 25\nwyjaśniające motywacje pracowników. Od tej pory powstało wiele różnychteorii poświęconych tej problematyce 13. Motywację przede wszystkim można uruchamiać na dwa sposoby14: stosowanie ujemnych bodźców motywacyjnych, które uruchamiają motywację negatywną; korzystanie z dodatnich bodźców motywacyjnych, co uruchamia motywację pozytywną. Motywacja negatywna opiera się na stworzeniu sytuacji zagrożenia utratątego co człowiek już osiągnął: zarobków, nagany, przesunięcia na innestanowisko pracy niżej opłacane niż aktualne. W praktyce bodźce negatywne sączęsto stosowane, ponieważ poczucie zagrożenia dość łatwo uruchamiasilniejsze dążenia i prowadzi do wyzwolenia większej energii, a jednocześnieproces ten nie jest związany z ponoszeniem przez pracodawcę kosztówfinansowych. Działanie bodźców negatywnych jest mniej korzystne od działaniabodźców pozytywnych. Poczucie obawy czy lęku powoduje, że pracownik niestara się o jak najlepsze wykonanie zadania, ale za wszelką cenę chce zaspokoićoczekiwania przełożonych. Ponadto skutkiem działania motywacji negatywnejmoże być niekorzystna zmiana w osobowości pracownika, np. obniżeniepoczucia własnej wartości, nadmierny lojalizm. Motywacja pozytywna polega na stwarzaniu pracownikowi perspektywcoraz lepszego urzeczywistniania jego celów w miarę spełniania oczekiwańpracodawcy, jak np. osiągnięcie wyższych zarobków, stanowiska, większejsamodzielności itp. Ten rodzaj motywacji powoduje większą aktywnośćpracownika i pełniejsze wykorzystanie jego możliwości ze względu na większezaangażowanie uczuciowe. Jej skuteczność w dużej mierze zależy od realnościdawanych pracownikowi obietnic i jego przeświadczenia, że sukces jestmożliwy. Działalność człowieka powinna być przede wszystkim pobudzana przezpozytywne następstwa sukcesu, dobrej roboty, sprawnego wykonania działania.Równocześnie muszą istnieć zabezpieczenia działające w wypadkach, gdypozytywne pobudki okazują się niewystarczające. Wtedy konieczne jestposłużenie się bodźcami ujemnymi. W praktyce częściej należałoby stosowaćmotywację pozytywną, jednakże w konkretnych sytuacjach może ona byćwspierana motywami negatywnymi. Nie jest on jednak jedynym czynnikiem, który należy brać pod uwagęprzy sterowaniu działaniem pracownika. Warto także rozpatrywać poziom13 W literaturze przedmiotu szerokie omówienie potrzeb można znaleźć w m.in.:Robbins S. P., Zasady zachowania w organizacji, Zysk i S-ka, Warszawa 2000,str. 88-108.14 Kozioł L., Motywacja w pracy. Determinanty ekonomiczno–organizacyjne, PWN,Warszawa - Kraków 2002, str. 29-30. 26\nsprawności działania, który najwyraźniej przejawia się w działaniu w sytuacjachtrudnych oraz temperament działający jako regulator biologiczny, któryodzwierciedla się przede wszystkim w dynamice działania. Należy zdać zatem sobie sprawę, że omówione powyżej potrzeby imotywacje oraz ocena ich wartości, ocena prawdopodobieństwa osiągnięcia celui poziom aspiracji – nie tylko determinują ogólny kierunek działania i wybórkonkretnego celu, ale wpływają także na przebieg działania, sterując tak, aby celzostał osiągnięty. Wszystko to powoduje, że działanie charakteryzuje złożonośći wieloaspektowe uwarunkowanie. Na wyczerpujące omówienie tych zagadnieńbrak jednak miejsca w ramach skryptu.3. PROCES PRZYSTOSOWANIA SIĘ PRACOWNIKA DO PRACY Proces przygotowania do pracy to proces osiągania odpowiedzialności,zachowań i postaw, dostosowanych do wymogów sytuacji pracy15. Obejmującyz jednej strony modyfikację zachowań i postaw po stronie pracownika, z drugiejzaś strony modyfikację wymogów i warunków po stronie zakładu pracy ipracodawcy. Kiedy zachodzą reakcje jednej strony na zmiany po drugiej stronie– mówimy o przystosowaniu. Jak widać przystosowanie do pracy jest procesemdwustronnym, gdzie ma miejsce wzajemne oddziaływanie na siebie obydwustron uczestniczących w tym procesie. Świadczy to o dynamice procesówprzystosowawczych i aktywnej roli przystosowania. Proces przystosowania się człowieka do pracy można rozpatrywać z trzechpunktów widzenia16: przystosowania do funkcji zawodowych; przystosowania do fizycznego środowiska pracy; przystosowanie do społecznego środowiska pracy. Przystosowanie do funkcji zawodowych obejmuje przystosowanie dowymogów dotyczących całokształtu procesów produkcyjnych lub usługowychna danym stanowisku pracy. Skuteczność przystosowania zależeć będzie odnastępujących elementów: przygotowania zawodowego jednostki, zdobytego w trakcie edukacji szkolnej; predyspozycji psychologicznych pracownika i ich odpowiedniości do tych, które są określone dla każdego stanowiska pracy; stopnia złożoności wymogów stanowiska pracy.15 Maciąg L., Psychospołeczne aspekty przystosowania do pracy, w: Socjologia ipsychologia pracy, pod red. Bugla J., AGH, Kraków 1994, str. 129.16 Maciąg L., Psychospołeczne aspekty przystosowania do pracy, w: Socjologia ipsychologia pracy, pod red. Bugla J., AGH, Kraków 1994, str. 130-131. 27\nEfektem przystosowania będzie opanowanie umiejętności i nawykówzawodowych koniecznych do właściwego przebiegu pracy na danym stanowiskupracy. Przystosowanie do fizycznego środowiska pracy uwzględnia specyfikękażdego stanowiska pracy pod względem takich elementów jak: oświetlenie,temperatura, hałas, promieniowanie itp. Fizyczne warunki pracy decydują ostopniu uciążliwości lub szkodliwości czynników występujących na danymstanowisku pracy. Możliwości adaptacyjne organizmu człowieka do tychwarunków są ograniczone i całkowita adaptacja nigdy nie będzie miała miejsca.Pracownik powinien także wykształcić w sobie nawyki bezpiecznegowykonywania pracy. Przystosowanie do społecznego środowiska pracy obejmuje całokształtrelacji jednostki z grupą społeczną. Pracownik musi dostosować się dostosunków interpersonalnych panujących w danej grupie społecznej, a takżepoznać i zaakceptować obowiązujący system wartości i norm. Niewłaściwe jestcałkowite przystosowanie się do społecznego środowiska pracy ze względuna występowanie negatywnych wzorców zachowań. Pracownik powinienakceptować ze środowiska pracy tylko pozytywne wzorce zachowań, sam takiejednocześnie wnosząc, a eliminować ze swojego zachowania negatywne. Konsekwencje przystosowania do pracy przejawiają się zazwyczajw słowach i/lub w zachowaniach pracowników w postaci sprawdzalnychfaktów (tab. 3). Odzwierciedleniem przebiegu procesu adaptacji do pracy jestzachowanie się pracownika, wyrażające się w kategoriach zadowolenia lubniezadowolenia z pracy. Jest to najprostszy wskaźnik stosunku pracownika dopracy na płaszczyźnie subiektywnej. 28\nTabela 3 Niektóre wskaźniki przystosowania do wykonywanej pracy, grupy pracowniczej i zakładu pracy Przystosowanie do:wykonywanych czynności grupy pracowniczej zakładu pracy wydajność i jakość pracy staż pracy w zespole staż pracy(wyniki pracy) pracowniczym w zakładziechęć usprawnienia pracy rodzaj i charakter demonstrowanie lub oddziaływań deklarowanie przywiązania współkolegów na do zakładu jednostkęniechęć do zmiany stopień akceptacji przez zadowoleniewykonywanych czynności pracownika norm z wyboru pracyroboczych na inne grupowych w tym zakładziestopień zadowolenia stosunki pracownika stopień zadowoleniaosiągany przy wykonywaniu z kolegami z pracy, płacy, warunkówczynności roboczych i przełożonymi pracy stwarzanych przez zakładilość rozwiązywanych przejawiana inicjatywa duma z przynależności doproblemów technicznych w zespole zakładu stopień zadowolenia znajomość zakładu, jego z pracy w zespole historii, struktury, profilu produkcji niechęć do zmiany zespołu niechęć do zmiany zakładu pracyŹródło: Maciąg L., Psychospołeczne aspekty przystosowania do pracy, w: Socjologia i psychologia pracy, pod red. Bugiel J., PWN, Warszawa 1987, str. 138–139. Przez zadowolenie rozumiemy stan równowagi między potrzebamipracownika i oczekiwaniami co do możliwości ich zaspokojenia w pracy afaktycznym ich zaspokojeniem17. Zależność między zadowoleniem pracownikaz pracy a jego efektami zatem jest uwarunkowana z jednej strony satysfakcjączłowieka, a z drugiej strony wymaganiami stawianymi człowiekowi.Zadowolenie z pracy sprzyja powstawaniu identyfikacji z zakładem pracy, coprowadzi do podejmowania działań na rzecz zakładu. Ponadto zwiększa ogólnąodporność pracownika na stres i frustracje, a wiążąc się z dodatnimi reakcjamiemocjonalnymi wpływa pośrednio na sprawność działania pracownika. Wpływzadowolenia z pracy może zatem mieć charakter pośredni na wynik finansowy,jaki uzyskuje przedsiębiorstwo. Zadowolenie z pracy może mieć charakterprzejściowy lub stały, a także nie jest zjawiskiem jednorodnym. Na podstawie17 Maciąg L., Psychospołeczne aspekty przystosowania do pracy, w: Socjologia ipsychologia pracy, pod red. Bugla J., AGH, Kraków 1994, str. 139. 29\nbadań stwierdza się, że na zadowolenie pracownika z wykonywanej pracynajczęściej wywierają wpływ18: interesująca praca, czyli zadowolenie z czynności odpowiadających posiadanym kwalifikacjom zawodowym; odpowiednie warunki pracy; stosunki z współpracownikami; stałość pracy; płace; stosunki ze zwierzchnikami; godziny pracy. Każdy z tych czynników odgrywa różną rolę w hierarchii wartościposzczególnych grup zawodowych i pracowników. Warto zwrócić także uwagę na występowanie zjawiska negatywnegozadowolenia z pracy, które ma miejsce, gdy przykre warunki pracy sąrekompensowane zarobkami. Zjawisko to nie stymuluje aktywności zawodowejpracownika. Jednym z ważniejszych wyznaczników przystosowania jest stabilizacjamierzona zazwyczaj długością stażu pracy w określonym zawodzie czyzakładzie. Chodzi tutaj o stabilizację rzeczywistą, czyli będącą rezultatemfaktycznego akceptowania pracy i jej warunków. Nie zawsze taka sytuacja mamiejsce, ponieważ pracownik może nie przystosować się do pracy, a mimo tonadal tam pracować. Pozostaje tam, ponieważ nie ma innej możliwościzatrudnienia. Zjawisko to jest nazywane pozorną stabilizacją kadr, wynikającąz konieczności. Innym przejawem przystosowania jest identyfikacja pracownika z pracą,rozumiana jako identyfikacja jednostki z wykonywaną pracą lub zakładem pracyprzez utożsamianie przez pracownika własnych interesów z interesami zakładu,co wyraża się w jego stosunku do zakładu i swojej grupy oraz w chęci dostabilizacji. Do przejawów przystosowania można także zaliczyć szybkie dochodzeniedo dużej sprawności zawodowej, osiąganie wymaganej wydajności i jakościpracy, stawianie sobie wysokich wymagań w zakresie dokształcania się,aktywności zawodowej, poszukiwania nowych rozwiązań innowacyjnych itp. Należy także zwracać uwagę na społeczną wartość przystosowania.Wysoki stopień przystosowania przejawia się przejmowaniem od grupypozytywnych wzorców zachowań, systemów norm i wartości respektowanych wśrodowisku pracy. Dotychczasowy system wartości ulega wówczas pewnejmodyfikacji pod wpływem otoczenia w środowisku pracy.18 Wieczorek S., Podstawy ergonomii, Politechnika Rzeszowska im. I. Łukasiewicza,Rzeszów 1992, str. 43-44, Januszek H., Sikora J., Socjologia pracy, AkademiaEkonomiczna w Poznaniu, Poznań 1996, str. 128-131. 30\nNieprzystosowanie się pracownika do pracy powoduje szeregnegatywnych skutków społecznych, takich jak: fluktuacja (płynność) załogi; niechęć do pracy, nieusprawiedliwiona absencja, skłonność do wypadków itp.; brak identyfikacji z zawodem, zakładem; zwiększenie liczby konfliktów społecznych. Spośród wielu przejawów niezadowolenia (nieprzystosowania się) naszczególną uwagę zasługuje frustracja, agresja, kontestacja oraz konflikt19. Frustracja to stan psychiczny (emocjonalny), pojawiający się wtedy gdy,pracownik chce osiągnąć konkretny cel, zadanie lub zaspokoić potrzebę, alenapotyka na przeszkody utrudniające lub uniemożliwiające mu zrealizowanietych dążeń. Częstym efektem frustracji jest pojawienie się u człowiekanastępujących reakcji: agresji, apatii, fantazjowania i regresji. Agresja frustracyjna może być skierowana przeciwko przedmiotowi lubosobie, o której wiadomo, że jest przyczyną frustracji. Agresja może prowadzićdo mniej lub bardziej bezpośredniej, fizycznej (np. uderzenie) lub psychicznej(np. szkodliwe plotki) napaści na źródło frustracji. Apatia to bierność, zobojętnienie, niedbalstwo, ogólne zniechęcenie dożycia, minimalizacja wszelkich dążeń. Fantazjowanie to ucieczka czywyobcowanie od otaczającego, wręcz nieprzychylnego otoczenia w sensiepsychologicznym. Regresja przejawia się pewnego rodzaju cofnięciempowrotem do zachowań, które w przeszłości były nagradzane, a więc skuteczne,np. wymuszanie szantażem, płaczem. Kontestacja to źródło wielu sytuacji konfliktowych w środowisku pracy.Kontestatorzy to pracownicy, którzy ujawniają swoje niezadowoleniez istniejących warunków pracy w postaci malkontenctwa, niesubordynacji,niechęci do autorytetów, zmian organizacyjnych, krytykanctwa czy brakuwszelkich zainteresowań pracą. Pracownik często doświadczający uczuć wynikających z nieprzysto-sowania do pracy jest z trudem tolerowany przez rodzinę, kolegów, znajomychczy przełożonych. Jest to dla niego dostateczny powód do aranżowania nowychkonfliktów i frustracji, co w ostatecznym rozrachunku przyczynia się dozwiększenia liczby konfliktów społecznych.19 Maciąg L., Psychospołeczne aspekty przystosowania do pracy, w: Socjologia ipsychologia pracy, pod red. Bugla J., AGH, Kraków 1994, str. 140–142. 31\n4. LITERATURA: ROBBINS S. P.: Zasady zachowania w organizacji, Zysk i S-ka, Warszawa 2000. KOZIOŁ L.: Motywacja w pracy. Determinanty ekonomiczno- organizacyjne, PWN, Warszawa – Kraków 2002. POCZTOWSKI A., MIŚ A.: Analiza zasobów ludzkich w organizacji, Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej w Krakowie, Kraków 2000. POLAŃSKA A.: Ekonomia pracy w zarządzaniu, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 1995. ROSNER J.: Ergonomia, PWE, Warszawa 1985. Socjologia i psychologia pracy, pod red. Bugla J., AGH, Kraków 1994. Socjologia zawodów, pod red. Sarapaty A., Książka i Wiedza, Warszawa 1965. Nauka o pracy, pod red. Nowakowskiego J., PWN, Warszawa 1981. WIECZOREK S.: Podstawy ergonomii, Politechnika Rzeszowska im. I. Łukasiewicza, Rzeszów 1992. JANUSZEK H., SIKORA J.: Socjologia pracy, Akademia Ekonomiczna w Poznaniu, Poznań 1996. SZTUMSKI J.: Socjologia pracy, Górnośląska Wyższa Szkoła Handlowa, Katowice 1999. 32\nRozdział II PODSTAWOWE ZAGADNIENIA ERGONOMII Słowo ergonomia pochodzi od greckich słów: ergon – praca, dzieło inomos – prawo, zasada. Jako określenie dyscypliny naukowej termin„ergonomia” został po raz pierwszy użyty przez wybitnego polskiegoprzyrodnika, profesora W. B. Jastrzębowskiego, który w roku 1857 ogłosiłrozprawę zatytułowaną „Rys ergonomii, czyli nauki o pracy” w czterechczęściach w tygodniku „Przyroda i przemysł” (nr 29–32)1. Prawie sto lat późnieji zapewne niezależnie termin ten został ustalony w Wielkiej Brytanii, gdzie w1949 roku powstało Ergonomiczne Towarzystwo Naukowe. Ergonomia jestwięc dyscypliną dopiero powstającą, nauką in statu nascendi, a jako dziedzinadziałalności praktycznej powstała w formie zalążkowej w okresie II wojnyświatowej. Zwiększająca się liczba chorób cywilizacyjnych i zawodowych,wynikających z hipokinezji (pogorszenie czynności ruchowych, które polega nauogólnionym albo ograniczonym spowolnieniu i zubożeniu ruchów),monotypowości i monotonności procesu pracy niewątpliwie istotnie przyczyniasię do coraz większego zainteresowania dorobkiem teoretycznym i praktycznymergonomii.1. DEFINICJE ERGONOMII Według definicji przyjętej w statucie Międzynarodowego StowarzyszeniaErgonomicznego (IEA): „Ergonomia określa stosunki powstające międzyczłowiekiem a jego zajęciem, sprzętem i środowiskiem w najszerszym tegosłowa znaczeniu, włączając w to sytuacje związane z pracą, zabawą, rekreacjąi podróżą”2. Koncepcję humanistycznego punktu widzenia na cele ergonomiiwprowadziło też Polskie Towarzystwo Ergonomiczne w swoim statucie w roku1977 przyjmując następującą definicję: „Ergonomia zmierza do dostosowanianarzędzi, maszyn, urządzeń, technologii materialnego środowiska pracy i życiaoraz przedmiotów powszechnego użytku do wymogów fizycznych ipsychicznych człowieka”3. W literaturze polskiej występuje także wiele innychdefinicji tej nauki. Wśród nich na uwagę zasługuje zdanie J. Rosnera4 który1 Franus E., Struktura i ogólna metodologia nauki ergonomii, Towarzystwo Autorów iWydawców Prac Naukowych „Universitas”, Kraków1992, str. 152 Kowal E., Ekonomiczno-społeczne aspekty ergonomii, PWN, Warszawa – Poznań2002, str. 233 Kowal E., Ekonomiczno-społeczne aspekty ergonomii, PWN, Warszawa – Poznań2002, str. 234 Rosner J., Ergonomia, PWE, Warszawa 1985, str.11. 33\nuważa, że „przedmiotem ergonomii są zagadnienia dostosowania maszyn,narzędzi i urządzeń oraz materialnego środowiska pracy do możliwościi potrzeb człowieka w celu usunięcia zagrożeń jego zdrowia i życia,optymalizacji kosztu biologicznego pracy i zapewnienia wygody podczas jejwykonywania”. Według E. Franusa5 pierwotnie ergonomię interesowała tylkopraca oraz dostosowanie urządzeń sygnalizacyjnych i sterowniczych, w okresiepowojennym było to dostosowanie maszyn, otoczenia i organizacji pracy,a obecnie dostosowanie całej techniki do człowieka i odwrotnie (w pracy,w domu, w szkole, w transporcie itd.). Zdaniem tego uczonego przedmiotembadań i działań ergonomii jest kształtowanie wzajemnych stosunków międzyczłowiekiem i otaczającym go środowiskiem w różnych przejawach życia. Wszystkie przedstawione definicje wyraźnie podkreślają, że ergonomiaprzede wszystkim jest dziedziną działalności humanistycznej, ponieważcentralnym jej elementem zainteresowań jest człowiek, a nie efekt ekonomiczny,jaki można osiągnąć wprowadzając rozwiązania ergonomiczne. Efektywnośćekonomiczna tych rozwiązań, wyrażająca się w zwiększeniu wydajności pracyi jakości produkcji, będzie wtórną konsekwencją inicjatyw podejmowanych dlazdrowia i życia ludzi. W ergonomii dominuje troska o różnorodne potrzebyzdrowotne i możliwości rozwojowe człowieka. Troska ta wyraża się w: dążeniu do dostosowania świata materialnego do potrzeb i ograniczeń fizycznych oraz psychicznych człowieka w celu usunięcia zagrożeń zdrowia i życia; zapewnieniu człowiekowi dominacji nad elementami materialnymi; optymalizacji kosztu biologicznego pracy człowieka i stworzeniu wygodnych, a nawet komfortowych warunków podczas wykonywania obowiązków zawodowych.2. INTERDYSCYPLINARNY CHARAKTER ERGONOMII Tak szerokie ujęcie zadań ergonomii wymaga korzystania z dorobkunaukowego wielu dyscyplin naukowych, zapewniając jej ważne miejsce wśródnauk o pracy ludzkiej, co pokazuje rys. 2.5 Franus E., Struktura i ogólna metodologia nauki ergonomii, Towarzystwo Autorów iWydawców Prac Naukowych Universitas, Kraków1992, str. 17–19. 34\nergonomiczna urbanistykaantropologia ergonomiczna architekturaz antropometriąhigiena ergonomiczna inżynieria maszynergonomicznafizjologia ergonomiczna inżynieria transportuergonomicznapsychologia ergonomiczna inżynieria rekreacji człowiek - pracaergonomicznamedycyna ergonomiczna technologiaergonomiczna ergonomiczna organizacjasocjologiaergonomiczna ergonomiczna ochrona pracypedagogikaergonomiczna ergonomiczna estetykaprakseologiaergonomiczna ergonomiczne prawo Grupa A Grupa B Rys. 2. Model struktury nauki ergonomiiŹródło: Fraus E., Struktura i ogólna metodologia nauki ergonomii, Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych „Universitas”, Kraków1992, str. 44.\nDo grupy A6 zaliczyć należy wszystkie te dyscypliny naukowe, których zadaniepolega na badaniu właściwości fizycznych i psychicznych człowieka igromadzeniu o nim wiedzy. Otrzymane rezultaty teoretyczne jak i praktycznetych dziedzin stanowią bazę dla koncepcyjnych i korekcyjnych rozwiązańdyscyplin grupy B, zajmujących się doskonaleniem procesu pracy.Przedstawiony podział dyscyplin naukowych na dwie grupy oznacza związekfunkcjonalny, wyrażony w ścisłej współpracy badaczy obydwu grup, a co za tymidzie, we wzajemnym powiązaniu wyników badań. Do najważniejszych dyscyplin naukowych z grupy A, których dorobeknaukowy jest wykorzystywany na potrzeby ergonomii zaliczamy7: antropologia, w ramach której występuje antropometria, czyli metodyka pomiarów ciała ludzkiego. Znajomość wymiarów antropometrycznych przy budowie maszyn, urządzeń i narzędzi oraz rozplanowania stanowisk roboczych ma ogromne znaczenie dla stworzenia zdrowych i wygodnych warunków wykonywania pracy; fizjologia pracy zajmująca się badaniem biologicznych zjawisk zachodzących w procesie pracy, w celu zapewnienia najbardziej racjonalnego wykorzystania sił fizycznych i psychicznych pracowników. Przedmiotem jej zainteresowania przede wszystkim są zjawiska zmęczenia i znużenia pracą oraz metody zapobiegania ich występowania, badanie wielkości wydatku energetycznego człowieka pracującego oraz warunki optymalizacji tego wydatku; higiena pracy, której zadaniem jest niedopuszczenie do występowania czynników zagrażających zdrowiu pracowników, eliminowanie ryzyka chorób zawodowych i parazawodowych, optymalizacja warunków materialnego środowiska pracy (oświetlenie, mikroklimat, hałas, drgania i promieniowanie); psychologia pracy, gdzie zainteresowania koncentrują się wokół trzech zagadnień: a) przystosowania człowieka do pracy (dobór pracowników, poradnictwo zawodowe, nauka zawodu); b) przystosowanie pracy do człowieka (tworzenie optymalnych warunków odbioru informacji, podejmowanie decyzji i ich wykonywanie w toku pracy); c) przystosowania człowieka do człowieka (problematyka psychologii społecznej);6 Franus E., Struktura i ogólna metodologia nauki ergonomii, Towarzystwo Autorów iWydawców Prac Naukowych „Universitas”, Kraków 1992, str. 447 Franus E., Struktura i ogólna metodologia nauki ergonomii, Towarzystwo Autorów iWydawców Prac Naukowych „Universitas”, Kraków 1992, str. 131–167. 36\norganizacja pracy i ekonomika pracy, a w szczególności problemy dotyczące badania i mierzenia pracy, zasad ekonomii ruchów itp. Ergonomia łączy zatem w sobie naukę o człowieku z naukamitechnicznymi i ekonomicznymi. Ergonomia jest więc dziedziną bardzo rozległą iistnieją tendencje do dalszego jej rozszerzania.3. ZASTOSOWANIE ERGONOMII W ŚRODOWISKU CZŁOWIEKA Zastosowanie praktyczne ergonomii w wielu dziedzinach działalnościspołecznej i praktycznej koncentruje się na czterech płaszczyznach8 (tab.4): ergonomia wyrobów masowego użytku; ergonomia a zadowolenie z pracy; ergonomia osób w starszym wieku; społeczne i ekonomiczne aspekty ergonomii.3.1. Ergonomia wyrobów masowego użytku Ergonomiczność wyrobu jest jednym z ważniejszych, a w niektórychprzypadkach najważniejszym kryterium jakości. Każdy z wyrobów posiadaergonomiczną jakość o określonym poziomie, przy czym przez ergonomicznośćrozumie się zbiór cech obiektywnych decydujących o poziomie dostosowaniajego funkcji, budowy, kształtu i wyglądu do psychofizycznych, fizjologicznych ianatomicznych cech człowieka posługującego się tym obiektem. Doskonalenie wyrobu powinno dotyczyć wszystkich jego cechjakościowych, do których należą9: cechy techniczne – wymiary geometryczne, stan powierzchni, własności fizykochemiczne, parametry charakteryzujące działanie wyrobu: prędkość, wydajność, moc itp., zależnie od przeznaczenia wyrobu; cechy użytkowe – trwałość, niezawodność, naprawialność; cechy ekonomiczne – społeczny koszt wytwarzania lub szeroko rozumiane koszty eksploatacji wyrobu.8 Olszewski J., Podstawy ergonomii i fizjologii pracy, Akademia Ekonomiczna wPoznaniu, Poznań 1997, str. 14–15.9 Górska E., Tytyk E., Ergonomia w projektowaniu stanowisk pracy. Podstawyteoretyczne, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 1998, str. 104. 37\nTabela 4 Najnowsze kierunki rozwoju ergonomii Lp. Kierunek ergonomii Najważniejsze cechy 1. Ergonomia wyrobów Metody kontroli wyrobów masowej konsumpcji mają na masowego użytku celu ustalenie, czy: dany wyrób spełnia przewidziane dla niego funkcje; dany wyrób spełnia swą rolę w systemie społecznym jako całości; dany wyrób jest wygodny i łatwy w użyciu; dany wyrób nadaje się do używania przez specjalne grupy konsumentów (osoby starsze i niepełno- sprawne).2. Ergonomia Celem badań w tym kierunku jest zintegrowanie a zadowolenie z pracy wysiłków zmierzających do poprawy warunków w (humanizacja pracy) jakich wykonywana jest praca. Wykorzystanie dorobku naukowego socjologii, organizacji i ekonomii.3. Ergonomia osób Uwzględnienie w ergonomii koncepcyjnej: w starszym wieku cech fizycznych i właściwości psychicznych innych grup ludności niż mężczyźni (kobiety, osoby starsze i sprawni inaczej); stopniowe odchodzenie od pojęcia „człowieka przeciętnego” w odniesieniu do danych antropometrycznych w pracach projektowych i wymagań siłowych, szybkości przekazywania i liczby podanych informacji, wytrzymałości na warunki stresowe (wysokie temperatury, hałas, warunki oświetlenia).4. Społeczne Powiązanie ergonomii z założeniami polityki społecznej i ekonomiczne i ekonomicznej w odniesieniu do pojedynczego aspekty ergonomii pracownika i jego maszyny lub stanowiska pracy, jak i w odniesieniu do projektowania systemowego.Źródło: Olszewski J., Podstawy ergonomii i fizjologii pracy, Akademia Ekonomiczna, Poznań 1997, str. 14. cechy ergonomiczne – dogodność i bezpieczeństwo użytkowania wyrobu, cechy estetyczne: wygląd zewnętrzny, proporcje kształtu, kompozycja, kolorystyka, stopień zgodności z wymaganiami mody i wzornictwa przemysłowego, staranność wykonania. W tej dziedzinie duży wkład ergonomia wniosła do wzornictwaprzemysłowego. Preferowanie jakości ergonomicznej przez twórców techniki świadczyo poziomie rozwoju społeczeństwa, gdyż akceptowany poziom humanizacjitechniki może być uważany za jeden z mierników rozwoju cywilizacyjnego.Jeżeli działania zmierzające do zwiększenia ergonomiczności obiektów 38\ntechnicznych prowadzone są we wczesnych etapach istnienia wyrobu, to możnaosiągnąć odpowiednio wysoki poziom ergonomicznej jakości tego wyrobu. Wszystkie wyroby niezależnie od ich budowy i złożoności, z punktuwidzenia przystosowania ich do człowieka podzielić możemy na łatwe lubtrudne w użytkowaniu, obsługiwaniu lub eksploatacji10. Łatwość obsługiwanialub użytkowania rozumiana jest jako możność uzyskiwania pełnej zdolnościdziałania wyrobu przy współdziałaniu z człowiekiem przeciętnym. Natomiasttrudność użytkowania to możność uzyskiwania pełnej zdolności wyrobu tylkoprzy współdziałaniu ze specjalnie wybranym użytkownikiem. Ten sam wyróbmoże być jednocześnie łatwy w obsłudze i trudny w użytkowaniu lub odwrotnie.Coraz częściej jednak w procesach przemysłowych człowiek ma do czynieniaz wyrobami trudnymi w eksploatacji. W takich warunkach decydujący wpływna jakość wyrobu ma poziom ergonomicznej jakości warunków pracy. Wynikaz tego drugi obszar zainteresowania ergonomii, czyli projektowanie pracy iśrodowiska pracy, w których wyrób powstaje.3.2. Ergonomia a zadowolenie z pracy Dostrzeżone dysproporcje między poziomem rozwoju techniki aprzystosowaniem jej do potrzeb sterującego nią człowieka, spowodowałyzainteresowanie się kompleksową problematyką człowieka i pracy11. Wewspółczesnej organizacji pracy stosuje się rozczłonowanie procesu techno-logicznego, stąd prace są coraz prostsze, a tym samym coraz łatwiejsze i możnaje wykonywać szybko, a w konsekwencji praca staje się bezosobowa (alienacjapracy). Jest to objaw bardzo niebezpieczny, gdyż powoduje spadekzainteresowania pracą, jaką się wykonuje. Racjonalizowana ustawicznieorganizacja pracy powoduje określone konsekwencje w postaci tendencji doznużenia i przedwczesnego zmęczenia pracującego człowieka. Stąd wynikazainteresowanie celowym kształtowaniem warunków pracy, a tym samymi środowiska pracy, które przeciwdziałałoby przedwczesnemu zmęczeniuczłowieka i zwiększeniu zainteresowania efektywnością pracy. W tym celunależy dążyć do zapewnienia pracownikowi wpływu na treść i sposóbzorganizowania procesu pracy. Sprawa ta jest istotna, gdyż rola człowieka wsterowaniu produkcją stale wzrasta i wydaje się, że będzie nadal wzrastać. Wkażdym bowiem procesie produkcyjnym człowiek jest czynnikiem decydującymdla jakości i ilości wytwarzanych dóbr materialnych. Im bardziej intensywny jestproces produkcyjny, tym większe są wymagania stawiane człowiekowi.Intensyfikacja i podtrzymywanie sprawności fizycznej i dobrego samopoczucia10 Górska E., Tytyk E., Ergonomia w projektowaniu stanowisk pracy. Podstawyteoretyczne, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 1998, str.105.11 Rosner J., Ergonomia, PWE, Warszawa 1985, str. 11–13. 39\npsychicznego człowieka jest zatem podstawowym nakazem dla stworzeniaoptymalnych warunków z punktu widzenia wydajności pracy, zwiększeniabezpieczeństwa, a nawet stworzenia pewnego komfortu w miejscach pracy12. Bardzo rozpowszechniony jest pogląd, że wszelkie trudności związanez obsługą urządzeń przemysłowych czy racjonalizacją stanowisk roboczychzostaną rozwiązane z chwilą przejęcia wszystkich czynności przez automat,który zdejmuje z człowieka trud wykonywania pracy. Ale mechanizacja iautomatyzacja nie zawsze są możliwe zarówno z powodu trudnościtechnicznych, jak i z uwagi na koszty. Ponadto mechanizacja i automatyzacja niezawsze jest wskazana i w interesie sprawności funkcjonowania danego układu iw interesie człowieka.3.3. Ergonomia osób w starszym wieku Starzenie się społeczeństwa jest zjawiskiem wspólnym wszystkim krajomwysoko rozwiniętym13 i proces ten będzie się nasilał w przyszłości. Mimo, żeprocesy starzenia się, zwłaszcza fizycznego można spowolnić odpowiednimtreningiem, racjonalnym trybem życia, odżywianiem się, to istnieją określonecharakterystyczne symptomy obniżonej wraz z wiekiem wydolności fizycznej,fizjologicznej i psychicznej. Zainteresowanie ergonomii problemami gerontologicznymi obejmujeanalizę trudności napotykanych przez osoby starsze przy wykonywaniu pracyzawodowej i rozwiązywaniu problemów życia codziennego. Ergonomia postuluje coraz szerszą integrację osób starszych w zakładachpracy, co wymaga podjęcia konkretnych działań w celu dostosowaniamaterialnego środowiska pracy do odmiennych potrzeb psychofizycznych osóbstarszych. Osoby starsze mogą zadowalająco wykonywać obowiązki naspecjalnie przystosowanych stanowiskach pracy. Stanowiska te powinnyuwzględniać choroby wieku starczego, obejmujące choroby układu ruchu,ograniczenie swobody ruchu, spadek zdolności reakcyjnej mózgu orazzmniejszenie sprawności psychicznej, a niekiedy zmiany psychiczne zeskłonnością do stanów depresyjnych, będące wynikiem samotności14. Wczesna diagnoza zmian spowodowanych obniżeniem się sprawnościfunkcjonowania organizmu człowieka ma bardzo istotne znaczenie. Z jednejstrony można bowiem zapobiegać dalszej degradacji ustroju człowieka wskutek12 Kowal E., Ekonomiczno-społeczne aspekty ergonomii, PWN, Warszawa – Poznań2002, str. 24-2613 Frejlich Cz., Ergonomia w projektowaniu przedmiotów dla osób starszych, Ergonomia 2000, nr 23, t. 1–2.14 Górska E., Tytyk E., Ergonomia w projektowaniu stanowisk pracy. Podstawyteoretyczne, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 1998, str. 105. 40\nstawiania zbyt wysokich wymagań w pracy. Z drugiej strony marnotrawstwemspołecznym jest traktowanie osób starszych jako niezdatnych do wykonywaniapracy. Tworzenie możliwości działania zawodowego dla osób starzejących sięprzynosi wymierne korzyści dla gospodarki państwa. Jednakże mimo znacznegopostępu w tej dziedzinie, zwłaszcza w zakresie rozwiązań teoretycznych,praktyczne potrzeby są nadal olbrzymie.3.4. Społeczne i ekonomiczne aspekty ergonomii Efekty stosowania ergonomicznie poprawnych rozwiązań w środowiskupracy są wielostronne, zarówno społeczne jak i ekonomiczne. Efekty te,obok rezultatów przewidzianych mogą wywoływać także skutki całkowicieniezamierzone15. Ekonomiczne aspekty ergonomii przed wszystkim wyrażają się wzwiększaniu wydajności pracy ludzkiej w miarę jak materialne warunki pracy iorganizacja procesu pracy staje się coraz lepiej dostosowana do możliwościpsychofizycznych człowieka. Jednakże obliczanie wzrostu wydajności pracyosiągniętego dzięki poprawie materialnych warunków pracy jest bardzo trudneze względu na jednoczesne oddziaływanie wielu czynników. Łatwiej oblicza siękoszty i straty ponoszone przez gospodarkę narodową wskutek lekceważeniadorobku teoretycznego i praktycznego ergonomii przez zakłady pracy. Donajważniejszych strat ponoszonych z tego tytułu zalicza się: wypadki przy pracy, które powodują stratę czasu poszkodowanego, świadków wypadku i kadry kierowniczej, ponoszenie kosztów odszkodowań, absencję poszkodowanego, uszkodzenie urządzeń technicz- nych, postój maszyny itp.; konsekwencje występowania choroby zawodowej, takie jak absencja pracowników, koszty odszkodowań i koszty związane z przekwali- fikowaniem lub przeniesieniem na inne stanowisko pracownika, itp.; zmniejszoną wydajność pracy wszystkich pracowników, występującą gdy obsługa urządzenia wymusza zbyt wiele wydatku energetycznego organizmu ludzkiego ze względu na nieprawidłowe rozmieszczenie elementów sterowniczych czy sygnalizacyjnych, narzędzia i materiały produkcyjne położone za daleko, szybsze i większe zmęczenie pracą wskutek niewłaściwie zaprojektowanego krzesła itp. Tego typu koszty są najtrudniejsze do oceny ekonomicznej. Równolegle wzrasta ranga społecznego oddziaływania ergonomiiwynikającego oddziaływaniem dobrze zaprojektowanego stanowiska pracy na15 Filipkowski S., Ergonomia przemysłowa. Zarys problematyki, WydawnictwoNaukowo-Techniczne, Warszawa 1970, str. 22–25. 41\ncałokształt stosunków międzyludzkich. Znaczenie społeczne ergonomii przedewszystkim dotyczy poprawy stanu bezpieczeństwa i higieny pracy. Ogólnapoprawa stanu zdrowia oznacza bowiem mniej problemów w rodzinie. Jeślitakie problemy występują na skalę masową to powodować mogą zaburzeniaspołeczne, oddziaływując na wiele środowisk społecznych, ich stabilizację, trybżycia i wzajemne powiązania. Zaburzenia te negatywnie wpływają na pracę iżycie osób odczuwających więź emocjonalną z osobami poszkodowanymi wwypadkach czy osób z orzeczoną chorobą zawodową. Starania kadrykierowniczej mające na celu dostosowanie środowiska pracy do możliwościfizycznych i psychicznych pracowników natychmiast zostają zauważone iocenione. Pracownicy mogą nabrać przekonania, że te pozytywne zmiany będąw przyszłości ich również dotyczyć. W rezultacie poprawa materialnychwarunków pracy wywiera znaczący wpływ na fluktuację kadr, co powoduje, żeczynnik ten można uznać za jeden z istotnych elementów warunkującychstabilizację załogi zakładu pracy. Zbyt niski poziom ergonomicznej jakości narzędzi i obiektówtechnicznych w stosunku do oczekiwań użytkowników jest źródłem wieludodatkowych kosztów i strat natury zarówno ekonomicznej, jak i społecznej.Można je podzielić na trzy kategorie16: straty ekonomiczne, których wielkość jest możliwa do oszacowania jak np.: niska wydajność pracy i produkcja braków, skutki wypadków przy pracy, choroby zawodowe, zwolnienia lekarskie spowodowana przemęczeniem, nadmiernym hałasem, złym oświetleniem, wysoką temperaturą, itp.; straty ekonomiczne, których wielkości nie można bezpośrednio oszacować jak np.: utrata zdrowia, duża płynność kadr, niszczenie materiałów, narzędzi i maszyn wskutek niedbalstwa i niechęć do wykonywania swojej pracy itp.; straty moralne, nie poddające się ekonomicznej wycenie jak np.: złe samopoczucie, niski etos pracy, brak poczucia podmiotowości, wzrost bierności i apatii, zanik potrzeby wartości wyższych itp.4. UKŁAD CZŁOWIEK – PRACA Podstawowym przedmiotem badań ergonomicznych jest układczłowiek – praca. Analizując ten układ należy właściwie ocenić możliwościpracownika w zakresie świadczenia pracy, a więc określić jego wysiłekpsychofizyczny związany z pokonywaniem uciążliwości, jakie stwarza mu sama16 Górska E., Tytyk E., Ergonomia w projektowaniu stanowisk pracy. Podstawyteoretyczne, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 1998,str. 15–16. 42\nOrganizowanie opieki nad dzieckiem w placówkach opiekuńczo wychowawczych


Jak przygotować poprawne (perfekcyjne) espresso i cappuccino - Strona 17 - Caffe prego!\nPostautor: manfred » wt 25 lis 2014, 14:30\nSłodzenie espresso to tak jak słuchanie disco polo i chodzenie w białych skarpetach. Co prawda nie słucham disco i uwielbiam czarne skarpety to jednak zdarzyło mi się posłodzić espresso. Jedna saszetka trzcinowego na podwójne espresso może dlatego ze gdzieś z podróży zawsze mi się zapodają saszetki jak biorę dla córy i zony. Generalnie nie słodzę. Ale ciągle mam ochotę na cubana czy jakoś tak utrzeć cukier z minimalną ilością naparu i potem uzupełnić. Na pewno kategorycznie nie słodzę cappuccino bo to dla mnie już całkowita herezja.\nPostautor: RAF77 » wt 25 lis 2014, 15:34\nA może zjeść łyżkę cukru i zapić kawą\nPostautor: antonio » wt 25 lis 2014, 15:45\nJeśli ktoś lubi, to czemu nie? Niektórzy uważają, że cukier uwydatnia niektóre aromaty...\nPostautor: RAF77 » wt 25 lis 2014, 17:26\nTaki ciemny, mokry cukier trzcinowy robi z espresso, nektar bogów.\nPostautor: vujson » śr 26 lis 2014, 9:12\nO tak, na mój gust to mocno podbija w kierunku czekolady, trochę orzechów ... coś w tym kierunku, przynajmniej w tej kawie, którą regularnie ostatnio trenuję.\nManfred: z tym disco polo i skarpetkami białymi to mocno pojechałeś ja raczej mocniejszej, bardziej ambitnej muzyki słucham.... ale co do smaku, to nie od razu każdemu takie Led Zeppelin bez cukru podpasi ...\nPostautor: antonio » śr 26 lis 2014, 10:15\nCukier jest nośnikiem aromatów, wiec z cukrem dłużej się nimi będziemy delektować. Dotyczy to również aromatów owoców, kwiatów, wanilii itp.\nPostautor: manfred » śr 26 lis 2014, 11:31\nNie chciałem nikogo urazić. Z żoną sam się na weselach przy takiej muzyce bawie a i fotografem jestem ślubnym to znam wszystkie hity Ot teraz pije mix espresso americano ze spienionym mlekiem do cappuccino w filiżance 350 ot taka fantazja.\nPostautor: olgabors » czw 05 sty 2017, 15:14\nJa nie wyobrażam sobie kawy bez cukru. Nie przeszłaby mi przez gardło niesłodzona gorzka kawa. Z cukrem smak kawy jest boski obojętne jakiej\nPostautor: piomic » czw 05 sty 2017, 21:52\nObojętniejaka to rzeczywiście tylko z cukrem. Spróbuj dobrej.\nRejestracja: pn 12 cze 2017, 14:38\nPostautor: jowita22 » wt 13 cze 2017, 12:42\nOlgabors, dla mnie również kawa bez cukru jest słaba, ale powiedzmy sobie szczerze, że kawa z prawdziwego zdarzenia powinna być naturalna czyli bez dodatków ;p\nPostautor: TsumiKa » śr 08 lis 2017, 10:29\nPostautor: Robssson » czw 09 lis 2017, 12:21\nprzede wszystkim jest to napój którego spożywanie powinno Ci smakować... zmuszać się do picia czegoś co Ci nie smakuje bo inni mówią że tak powinno być jest słabe\nRe: RE: Re: Jak przygotować poprawne (perfekcyjne) espresso i cappuccino\nPostautor: piomic » czw 09 lis 2017, 21:57\njest to napój którego spożywanie powinno Ci smakować...\nSpożywanie nie może smakować bo czynność nie ma smaku. Smakuje napój, pokarm, deser - on sam, nie jego zjadanie.\nPostautor: Tedi » pt 10 lis 2017, 17:32\n... zmuszać się do picia czegoś co Ci nie smakuje bo inni mówią że tak powinno być jest słabe\nDobrze powiedziałeś. Można sobie również wmówić, że coś co jest wstrętne w smaku jest pyszne. Wystarczy odpowiednio nakręcić przed spróbowaniem. Często pomocne w tym mogą być wypowiedzi innych. A tak na prawdę coś co jest dla nas dobre w smaku samo zostanie bez skrzywienia zauważone i zakodowane w umyśle.


ROZMIAR: 40×40 +/- 5%\nKategorie: Nowości, Poszewki dla Dzieci Tagi: 40x40, bajka, dekoracyjna, do domu, dziecięca, exclusive, kolorowa, Łódź, muminki, Poszewka, poszewka na poduszkę, prezent, zapinana na suwak, Zgierz, Zwolińska, Zwolińska design\nDekoracyjne poszewki pięknie podkreślają charakter domowego wnętrza. Ozdobne poszewki na poduszki dobrze dobrane do stylu salonu, pokoju dziecka czy sypialni wzmocnią jego charakter lub modnie przełamią dotychczasową kolorystykę. Zapinane na zamek błyskawiczny.\nDo poszewki idealnie pasuje silikonowy jasiek 40×40 z naszej oferty.\nWzory są intensywne i nie tracą koloru nawet po wielu praniach. Zapinana na ukryty zamek błyskawiczny. Nasze poszewki posiadają certyfikat jakości i bezpieczeństwa OEKO-TEX STANDARD 100. Materiał z którego zastały wykonane jest mięciutki i przyjemny w dotyku dzięki czemu poszewki mogę również pełnić pościelową funkcję. Oferowane poszewki znajdą Państwo tylko i wyłącznie w naszej ofercie.\nNapisz pierwszą opinię o “Poszewka Dekoracyjna 40×40 NASA” Anuluj pisanie odpowiedzi\nPoszewka dekoracyjna 40×40 księżniczki disneya\nKomplet Pościeli Turtles Żółwie Ninja160x200+70×80


Zmarł Tadeusz Machnowski. Odszedł utalentowany piewca Narwi - plus.to.com.pl\nNiemal zawsze, gdy wjeżdżałam do Ostrołęki, widziałam go przemierzającego, od jakiegoś czasu wspartego na kuli, most Madalińskiego; czasami zapatrzonego w rzekę, która była jednym z najważniejszych nurtów jego życia i jego poezji.\nTak zapamiętam Tadeusza Machnowskiego: na nowoczesnym moście będącym symbolem industrializacji, rozwiniętym nad malowniczą, zieloną wstęgą Narwi - to obraz bardzo adekwatny, moim zdaniem, do jego twórczości, w której piękno wyciszonej natury, ludowości, ekologii - z której wyrastał, ścierały się z hałaśliwo-betonową urbanistyką miasta, z którym związał swoje życie. Na szczęście miasta też z Narwią w tle. Tadeusz Machnowski zmarł 30 sierpnia. Nad zupełnie inną rzeką - Odrą, we Wrocławiu.\nUrodził się, jak podaje Stanisław Pajka w „Słowniku biograficznym Kurpiowszczyzny XX wieku” we wsi Ostrykół Dworski w gminie Długosiodło (pow. wyszkowski) w 1937 roku. Z wyuczonego zawodu był budowlańcem, ale nigdy z tym fachem się nie związał, bo, jak twierdził, nie lubił betonowej architektury. Do trzydziestego roku życia pracował z rodzicami w gospodarstwie, potem był ogrodnikiem w powiecie grójeckim, bo sadownictwo zawsze było mu bliskie, następnie pracownikiem Miejskiego Zakładu Zieleni w Ostrołęce. Do Ostrołęki zwabił go w 1971 roku Alfred Sierzputowski, lokalny poeta, z którym poznali się w Korespondencyjnym Klubie Młodych Poetów. Tadeusz Machnowski miał już na koncie pierwsze publikacje, m.in. w „Tygodniku Kulturalnymi” i w „Antologii współczesnej poezji ludowej”, a w Ostrołęce rozwijał się młody ruch literacki, którego szeregi zasilił kolejny nadnarwiański piewca.\nJa pamiętam Tadeusza Machnowskiego z zakładowego (potem wojewódzkiego) domu kultury w Wojciechowicach, gdzie od 1974 do 1989 roku był gospodarzem obiektu (dyrektorem ZDK „Celuloza” był wówczas Dionizy Maliszewski, lider lokalnego środowiska literackiego, potem już w WDK Włodzimierz Parzychowski) i, choć był pracownikiem administracyjnym, uczestniczył we wszelkich imprezach artystycznych i kulturalnych, którymi wówczas WDK tętnił. I pamiętam go, oczywiście, z późniejszych spotkań Klubu Literackiego Narew, który wyrósł, w latach siedemdziesiątych ubiegłego stulecia z Grupy Literackiej Narew, zawiązanej w 1966 roku z inicjatywy Dionizego Maliszewskiego we współpracy z Alfredem Sierzputowskim i Tadeuszem Machnowskim. „Narew” gromadziła wielu ludzi pióra z Kurpiowszczyzny i nie tylko. Tadeusz Machnowski był członkiem wielu organizacji: Związku Literatów Polskich (przez jakiś czas), Stowarzyszenia Twórców Ludowych, Związku Kurpiów, Towarzystwa Przyjaciół Ostrołęki, Towarzystwa Wiedzy Powszechnej.\nDebiutował w 1965 roku w „Antologii współczesnej poezji” pod redakcją Jana Szczawieja.\nJego fascynacja poezją zrodziła się znacznie wcześniej, w „szczenięcych latach”; gdy miał 14 lat „przy pasieniu krów”, jak wspominał, przeczytał w gazecie, którą podsunął mu ojciec, wiersz Natalii Dzierżkówny, (występującej pod pseudonimem Jerzy Orwicz). Wiersz był, a jakże, o Narwi, którą poeta od dziecka był zafascynowany. Pod wpływem tej lektury zaczął próbować własnych sił, dając upust wyraźnym skłonnościom poetyckim.\nO pierwszych próbach twórczych i skromnych inspiracjach wspominał po latach, w 1985 roku w rozmowie z Wojtkiem Woźniakiem (nieżyjącym wspaniałym ostrołęckim poetą i publicystą) na łamach „Tygodnika Ostrołęckiego” w artykule „Zielony Tadeusz”: „Cóż ja znałem? Trochę Mickiewicza, trochę Konopnicką, co z lekcji szkolnych...”. Potem zetknął się ze swoimi największymi idolami poetyckimi, poza Mickiewiczem - Leśmianem i Gałczyńskim, czemu trudno się dziwić, zważywszy, jak bardzo naturą była inspirowana twórczość tych znakomitych poetów.\nMiedzy zielenią a szarzyzną\nPo zamieszkaniu w Ostrołęce w twórczości Tadeusza Machnowskiego obok fascynacji siłą i bogactwem przyrody, naturalną zielonością i rzecznym błękitem pojawiają się konstatacje związane z krajobrazami miasta, urbanistyczną specyfiką, nieakceptowalną, ale też nieco frapującą - zwłaszcza że oba te obszary poznawcze wciąż w Ostrołęce ze sobą współgrały.\nO tej dychotomii w poezji Machnowskiego pisał znów w 1989 w szkicu „Poeci jedynego miejsca” Wojtek Woźniak: „Poeta pochodzący ze wsi, teraz mieszkaniec „wieżowca” z „wielkiej płyty” przeżywa w mieście napięcie zrozumiałe w kategoriach tragizmu, dlatego powstaje z tego nowa poezja, cały cykl przejmujących wierszy o życiu w przestrzeni zurbanizowanej, znanych z tomików „Za podwójną gardą” i „Wieżowce” . Tego miejsca bez przyrody, zastawionego jednakowymi blokami nie może zaaprobować; buntuje się przeciwko takiemu miastu, jakie dzisiaj tworzymy, bo nie może się zgodzić na tępotę wyobraźni kiepskich architektów, którzy bezdusznie wyrysowują „zblokowane” osiedla, i na bezmyślny wandalizm wobec rachitycznej roślinności miasta, występujący często w majestacie urzędniczej prawomocności. Tadeusz patrzy na ten świat okiem ogrodnika, którego przeraża ziemia jałowa, i chciałby miasto też uprawić, może nowy Ostrykół nadnarwiański zasadzić w betonowej pustce... Póki to jest niemożliwe, miejska szarość betonu i spustoszonej ziemi odpycha obcością, ale wyrasta przeciw niej poezja, przynosząca między bloki świat naturalnej różnorodności z Ostregokołu”\nZ ową dychotomią „Zielony Tadeusz” do końca się zmagał, wciąż jednak najwierniejszy pierwotnym fascynacjom naturą.\nOtwarty lecz niezrozumiały\nW ostrołęckim środowisku literackim Tadeusz Machnowski poznał Irenę Knapik (pochodzącą ze Świdwina na Pomorzu, absolwentkę UMC-S w Lublinie, którą życie rzuciło na Kurpiowszczyznę) - nauczycielkę i poetkę, współtwórczynię różnych ostrołęckich inicjatyw literackich , w latach 1985-1990 prezes KL Narew, autorkę wielu publikacji poetyckich.\nPobrali się w 1976 roku.\nJesteś otwarty na oścież\nlecz nie zrozumiany\njednak oczy przymknięte\nmówią mi wszystko\nW Tobie hula wiatr\nktóry poniesie mnie tam\ngdzie mnie odnajdziesz dla siebie\n- dedykowała mniej więcej w tym czasie Irena wiersz pod tytułem „Ty” Tadeuszowi.\nPrzetrwali w poetycko-życiowym duecie (przy czym poetycki był chyba bardziej harmonijny niż życiowy) do rozwodu w 1993 roku, ale do 2004 roku mieszkali wciąż razem w ostrołęckim betonowym wieżowcu, póki ona nie wywędrowała w swoje rodzinne strony, na Pomorze. Jak twierdzi Irena, do końca byli w dobrych stosunkach, mimo różnych nieporozumień. Łączył ich zawsze syn, Kamil. To on opiekował się ojcem w ostatnich tygodniach życia, zabierając go z ostrołęckiego szpitala do Wrocławia, gdzie mieszka.\nKurpiowski „Zielony Tadeusz” tam, też w szpitalu zmarł, nad Odrą został pochowany. Pogrzeb odbył się 5 września na Komunalnym Cmentarzu Osobowickim.


W tym roku na dwudniowej imprezie spotkają się osoby realizujące swoje życiowe pasje, które zabiorą słuchaczy w skrajnie różne środowiska. Będzie okazja zejść w podziemia i wzbić się w przestworza, zdobywać lodowe i ogniste szczyty, pływać po nieznanych wodach w najdalszych zakątkach świata, a przy tym nie tracić z oczu piękna Beskidów. Dwa dni festiwalu rozpoczną pokazy zdjęć z wędrówek po Europie, ale też z przestrzeni kosmicznych (Piotr Długosz, Wisła).\nW sobotę 16 marca po podróży wodnymi szlakami w Azji i Ameryce Północnej z Petrem Donathem i Miroslavem Dudą (Ostrawa), będzie można spojrzeć w tryskające ogniem gardła najbardziej niebezpiecznych wulkanów świata. Słuchaczy zabierze w tę niesamowitą wędrówkę Grzegorz Gawlik (Bytom), realizujący projekt „100 wulkanów”. Niewątpliwie najbardziej oczekiwanym gościem festiwalu będzie pogromca lodowych szczytów, wybitny polski himalaista Ryszard Pawłowski.\nCzłowiek Gór opowie o swoich przygodach na różnych kontynentach, ale z pewnością nie zabraknie zapierających dech w piersiach zdjęć ostrych turni Patagonii i najwyższych szczytów Himalajów. Na zakończenie drugiego dnia festiwalu wystąpi znakomity słowacki zespół Funny Fellows.


opublikowano: 05-10-2017, 20:18\naktualizacja: 05-10-2017, 20:19\nDobre dane makro w USA i umocnienie dolara nie sprzyjały notowaniom złota w czwartek.\nWiększy niż oczekiwano spadek liczby tzw. nowych bezrobotnych i mniejszy deficyt handlowy USA wzmocniły przekonanie o dalszej poprawie koniunktury w największej gospodarce świata. To spowodowało, że umocnił się dolar. Negatywnie wpłynęło to na notowania złota. Na zamknięciu sesji na giełdzie nowojorskiej kurs uncji złota z grudniowych kontraktów spadał o 0,3 proc. do 1273,20 USD.


EkoPiknik Rodzinny 2018\nEkoPiknik to impreza, która na stale wrosła w wizerunek Lublina. Od 13 już lat na zaproszenie Urzędu Miasta Lublin w czerwcową niedzielę nad lubelskim Zalewem Zemborzyckim wystawiają się i zapraszają mieszkańców Lublina do wspólnej edukacyjnej zabawy organizacje, stowarzyszenia i instytucje proekologiczne i proprzyrodnicze. więcej\nKonkurs "Mój Las" organizowany jest przez Zarząd Główny SITLiD oraz Ligę Ochrony Przyrody od 1986 r. Celem konkursu jest poszerzanie wiedzy przyrodniczej i ekologicznej dzieci i młodzieży szkolnej oraz zachęcanie do podejmowania działań na rzecz ochrony środowiska. więcej\nPODSUMOWANIE KONKURSU FOTOGRAFICZNEGO „ PATRZ JAK WSZYSTKO BUDZI SIĘ DO ŻYCIA – WIOSNA W LUBELSKICH PARKACH KRAJOBRAZOWYCH”\nDnia 15 czerwca 2018 r., w siedzibie Zespołu Lubelskich Parków Krajobrazowych Ośrodka Zamiejscowego w Lubartowie, odbyło się podsumowanie konkursu fotograficznego „Patrz jak wszystko budzi się do życia – wiosna w Lubelskich Parkach Krajobrazowych”. więcej\nPozytywne skutki machania łopatą\nPraca łopatą nie należy do lekkich ani przyjemnych. Często jednak niesie ze sobą pozytywne skutki. Jest tak w przypadku czynnej ochrony przyrody. więcej\nW dniach 4-8 czerwca br. na terenie województwa zachodniopomorskiego odbył się finał XVII edycji konkursu Poznajemy Parki Krajobrazowe Polski. więcej


MAW 12.10.2018 14:03\nJuż dziś 12 października po godzinie 12 księżniczka Eugenia z Yorku i Jack Brooksbank wzięli ślub. Goście zgromadzili się w St George's Chapel. Obowiązywał ich specjalny dresscode.\nŚlub księżniczki Eugenii i Jacka Brooksbanka to wydarzenie wyjątkowe. Ponieważ za mąż wychodzi członkini rodziny królewskiej, goście zobowiązani są przestrzegać specjalnych zasad. Każdego obowiązuje dress code.\nDress code na ślubie księżniczki Eugenii - kobiety\nPanie nie powinny zakładać sukienek krótszych niż do kolan. Mini odpada. Ważny jest też kolor, który nie może się "wyróżniać". Tu wyjątek stanowi strój królowej, która może odrobinę bardziej zaszaleć. Królowa Elżbieta zdecydowała się jednak na jasnobłękitną kreację. Ciemne kolory nie są mile widziane i nie tylko u nas bardziej pasują w czasie pogrzebu, a nie ślubu. Podobnie kolor biały jest zarezerwowany wyłącznie dla panny młodej.\nKsiężniczka Eugenia bierze ślub. Na uroczystości tłum gwiazd\nPanie muszą wybrać buty zakrywające palce, niedopuszczone są również "nieubrane" nogi - bez rajstop czy pończoch. Brak bardzo głębokich dekoltów, brak widocznej bielizny - lub ewidentnego jej braku. Obowiązkowy jest kapelusz, najlepiej dobrany tak, żeby nie odwracał uwagi od całej sylwetki. W ogóle panie obowiązują dwie zasady nadrzędne - ma być elegancko i godnie.\nDress code na ślubie księżniczki Eugenii - mężczyźni\nWbrew pozorom panom nie wystarczy założenie zwykłego garnituru. Tym razem ścisłe zasady zostały odrobinę poluzowane ze względu na większość gości amerykańskiego pochodzenia. Żeby nie wprawiać ich w zakłopotanie, panom pozostawiono wybór kreacji. Mogą zdecydować się na frak lub garnitur w wersji na oficjalne wyjścia. Większość zdecydowała się na założenie eleganckiego fraka.\nPonieważ pan młody nie służył w armii, w czasie ślubu nie założył munduru - jego goście mogą, ale nie mają takiego obowiązku, jeśli odbyli służbę wojskową. Kolor garnituru lub fraka powinien być ciemny.\nKsiężniczka Eugenia już dziś bierze ślub! Pojawi się księżna Kate i Meghan Markle. Ale kilku osób zabraknie


Góry Bez Granic - Zalodzone Rudawy\nGóry Bez Granic » Góry » Nasze wycieczki i wyprawy » Sudety » Zalodzone Rudawy\nWysłany: 2019-02-06, 20:13\nPewnie jest cieplo o ile sie caly czas biegnie i nie przestaje...\noczywiście. W końcu o to chodzi w bieganiu - żeby biegać, a nie siedzieć przy ognisku Więc trudno się dziwić, że ktoś wbiegł na zamek w czymś takim zamiast np. w kufajce\nNa razie wiem, ze mi kiedys polecili taka oblegnieta bluzke z dlugim rekawem (to chyba akurat byla "bielizna termiczna dla narciarzy) - co od wewnetrznej strony ma srebrna folie. Ze niby super grzeje. Uwierzylam. Kupilam. I dupa. Nie grzeje... 200 zl psu w dupe..\nz tymi bieliznami termicznymi i tym podobnymi to bywa różnie. Często w góry biorę koszulki niby oddychające i faktycznie są lepsze niż zwykłe t-shirty, ale i tak spodziewałem się czegoś innego. Ale są osoby co sobie je chwalą. Może wydałaś właśnie za mało? Choć np. ja swoje spodnie do biegania kupiłem bodajże za 70 złotych, a nie widzę za bardzo różnicy między tymi co kosztowały 4 razy więcej...\n:D Mam kilka głupich nakryć głowy również Kiedyś miałam z rogami diablimi ale zgubiłam. Możemy zawsze zarzucić temat obowiązkowego głupiego nakrycia głowy na wieczerzy wieczornej\nZ diablimi rogami tez mam! Tez wezme!\nWysłany: 2019-02-06, 22:05\nTaaaa, i godzine sie krecil po zamku jak smrod po gaciach\nMoże wydałaś właśnie za mało?\nNie sugerowalam sie cena ale wlasnie tym ze ludzie (ktorych uwazalam za kumatych) polecali.... A moze ja mam inny metabolizm? W puchowym spiworze z ktorym ludzie jezdza w Himalaje ja marzne w schronisku\nOstatnio zmieniony przez buba 2019-02-06, 22:05, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 2019-02-06, 22:34\nbuba, a wiesz, że kobiety powinny inaczej mierzyć temperaturę optymalną śpiwora?\nOstatnio kupiłem w końcu puchowy, to się naczytałem. Pewnie jeszcze masz niższą tolerancję zimna niż przeciętna kobieta.\nWysłany: 2019-02-06, 22:57\nPewnie jeszcze masz niższą tolerancję zimna niż przeciętna kobieta\nJa mam chyba w ogole przesunieta tolerancje temperatur Zwykle w wedrowkach gorskich ciagne sie w ogonie bo mam kondycje mocno ponizej przecietnej. Ale przy +50 sunelam przez gory jako pierwsza, a silni i wytrenowani ludzie wokol padali jak muchy nie wiedziec czemu\nSkoro większość kobiet ma niższą tolerancję na alkohol, to na zimno też\nale zapewne ciągle się ruszał, więc pasuje\nWysłany: 2019-02-07, 07:46\nChłop się chciał ogrzać przy ognisku, ale że ubrany jak ..... (słowo nie poprawne politycznie), to się wstydził...\nJa mam chyba w ogole przesunieta tolerancje temperatur\nNie pozostaje Ci nic innego jak wkładać nagrzane przy ognisku kamienie do śpiwora.\nAlbo cegły, ale noszeni ich ze sobą na wypady raczej absurdalne jest