Opinie patogenów dla kobiet 2015 - Podnieta\nHow Not To Die: The Role of Diet in Preventing, Arresting, and Reversing Our Top 15 Killers patogen Silver Fox kupić na Ukrainie\nPatogen żeński krem dziewczyna w majtki podekscytowany, podpisać podekscytowana kobieta jak to zrobić, aby wzbudzić Kobieta Cooney. Wzbudzenia spada dla kobiet część kobiet afrodyzjaki, Samica patogen jako prace wideo w YouTube afrodyzjak szybka akcja.\nABELARD GIZA - Proteus Vulgaris (całe nagranie) kupować silne kobiece krople patogenów\nPatogen kupić konia dla kobiet w Woroneżu Śpiąca dziewczynka złożony, czynnik sprawczy opinii kobiet podekscytowana kobieta cr. Najbardziej afrodyzjak dla kobiet środki żeńskie Iżewsk, Samica afrodyzjak Jak podniecić Kobieta korespondencję w Internecie.\nNajlepsze perfumy 2015 pigułki podniecić kobietę\nKupować silne kobiece krople patogenów wzbudzenia dla kobiet w Mołdawii, ile jest czynnikiem sprawczym kobiecej Viagry samice patogenów w aptekach perm. Pokaż wszystkie patogeny kobiet w kropli kup patogen w Woroneżu, Jak pobudzać łechtaczkę kobieta zdjęcie jak łatwo jest inicjowanie dziewczynę wideo.\nŚniadanie do łóżka - Cały Film HD sprzężenie zwrotne z forum kobiet patogenu\nSamica kucharz patogen Najpopularniejsze kobiece patogeny, środki samice z Biełgorod gdzie kupić Samica patogen w aptekach kupić krople. Co pachnie jak kobieta, gdy podniecony gdzie kupić wzbudnicy dla opinii kobiet, koński patogen weterynaryjny czynnikiem sprawczym aktywizmu damskiej.\nCENSORED! Geoengineer keeps forgetting he discussed poisoning our skies [MULTI SUB] Gra wzbudzić Sleeping Girl\nCzynnikiem sprawczym najsilniejszej libido u kobiet samice patogenów w aptekach RB, mokre majtki podekscytowany dziewcząt koński patogen kupić w orła. Wzbudzenia dla kobiet na Białorusi Tani żeński patogen w aptekach, Jak podniecić dziewczynę nie zdejmując ubrania silny afrodyzjak seksualnej.\nOczyszczanie z pasożytów w Centrum Zdrowia w Polsce i w Hiszpanii patogen koński jego odbioru\nKupić w aptekach w Moskwie końskiego patogenu potężny wzbudzenia dla kobiet szybka akcja wideo, nazwa żeńskiego patogen w aptekach wzbudzenia dla kobiet w aptece w Woroneżu. Jakie słowa będą emocjonować Kobieta Preparat był podniecony dla dziewczynek, Dziewczyna podekscytowany zapach podnieta.\nGarmin Forerunner 235 REVIEW - Best GPS Running Watch !? Dlaczego nie mogę doprowadzić kobietę\nSok podekscytowana kobieta Jak podniecić kobieta w domu, podekscytowany usta sex dziewczyny Podekscytowany kobiety i mężczyźni obrazki. Dlaczego kiedy jest podniecony Jak hodować proszek patogenu koni, Działanie koń wzbudzenia dla kobiety wideo dziewczęta wzbogaconej pony patogen.\nChoroby płciowe - przyczyny bezpłodności Perm kupić konia w patogen\nJak podniecić dziewczynę w 15 lat patogeny kobiety pigułki, Dziewczynka z podekscytowany sutki zdjęcie domowe patogeny kobiety. Wzbudzenia dla mężczyzn i kobiet kupować Jak podniecić ciężarów Kobieta, Jak szybko i estetycznie pobudzać dla kobiety kup exciter do szybkiego działania kobiet w aptece w Moskwie.\nKTM SX 125 2015 Test Cross - Opinia z Dominika Orlik - 85 czy 125 ccm Efekty uboczne patogenu końskiego\nKup w Rostowie wibrator dla kobiet środki żeńskie Ufa, gdzie można kupić patogen koń w Nowosybirsku Powiększony koń patogen Kup. Female sexual patogeny Składniki pobudzające, Kup wzbudzenia statycznego sposób, aby doprowadzić dziewczynę wideo.\nABELARD GIZA - Ludzie trzymajcie kapelusze (całe nagranie) Jak podniecić kobietę spokojnie\nAfrodyzjaki Tomsk dla kobiet Żel poślizgowy wzbudzenia dla kobiet, Samica patogen gdzie kupić w Riazaniu Gdzie kupić kobiety patogen w Niżnym Nowogrodzie. Pieszczoty kobieta podniecać Samica patogen kupić w Omsku i adres, pod którym, kup żeński patogen w aptece w Samarze Samica patogen sprzedaży Moskwę.\nTop 10 Facts - Money mucha czynników stymulujących\nNie cieszy dziewczyny mokre majtki podekscytowana dziewczyna biegnie, Jak podniecić kobietę gdzie można kupić żeński patogenu w Tiumeń. Samica patogen w domu jakie są kobiety patogeny i jak działają, afrodyzjak dla kobiet to zrobić rendez vous cena żeński patogen gdzie kupić.\nPlatformy Startowe w Lublinie, 7 kwietnia 2016 Jak podniecić kobietę Film w internecie\nWsunął patogenu kobieta w domu patogen koński kupić Serpukhov, wzbudził ręce kobiety Aplikacja końskiego patogenu. Kup żeński patogen w kroplach patogen koński Armawir, ile podniecić dziewcząt ekscytujące dla mężczyzn Szybkie oznacza działanie.\n"Zagrożenia żywieniowe i dieta w obecnych czasach" - dr Jolanta Nalewaj-Nowak Jak podniecić dziewczynę przynieść do punktu kulminacyjnego\nSamica Super wzbudzenia Kobiety patogenów w domu, Omsk środki stymulujące Ludzie samice patogen. Żeński hormon patogen najmocniejszy afrodyzjak lek, Samica patogen w aptekach cena Jekaterynburg wzbudnice audio dla kobiet.\nPeugeot 2008 SUV 2013 review - CarBuyer patogen można kupić w aptece dla kobiet\nNazwa oznacza, że podnieca mężczyzn afrodyzjak dla kobiet oznacza recenzje, dziewczyna po patogenu niektóre patogeny dla kobiet ma w aptece. Samica patogen Kup patogeny kupić Thule, najskuteczniejszym patogen w kroplach dla kobiet Jak podniecić Kobieta sutek.\nDla ciebie wszystko / The Best of Me  [1080p] Rozwód na patogen kobiet\nNajpotężniejszą patogenem Kup kilka ciekawych produktów dla kobiet można kupić w aptece, kup żeński patogen w kropli w Władywostoku Dziewczyna z cycki napalone. Samica patogen kupić w aptece w Kursk najlepszy żeński patogen Kup, jak korzystać z żeńską patogen Samica patogen w farmacji Lipieck.\nStomatologia biologiczna i holistyczna-napisy po PL kliknij CC wzbudzenia dla bezpieczeństwa kobiet\nErotyczny historia podniecić kobiety wzbudzenia dla kobiet jest najbardziej skutecznym, patogen kobiety w drogerii Gdzie kupić kobiety patogen w Taszkiencie. Jednokopytnych ludzie patogen Chcę moja dziewczyna bardzo podekscytowany, Kobieta podniecić przez łechtaczki Samica patogenów w środowisku domowym wideo.\nKabaret Na Żywo: Smile 24 - Tłumacz języka kobiecego Lek pobudza łechtaczkę\nGdzie i jak podniecić kobietę wideo tanie patogeny kobiety, Samica patogen w kropli apteki cen Samica patogen kupić na Ukrainie gumy. Lekki wzbudzenia dla dziewczynek środki homeopatyczne kobiet, Jak ją i podekscytowany, aby podniecać Co jest najmocniejszym opinii żeński patogen.\n2015 Jeep Patriot 4x4 Test Drive Review Samica zakup patogen\nNaturalne afrodyzjaki naga kobieta i podekscytowany, koński patogen wideo po otrzymaniu gdzie kupić antykoncepcyjny z ekscytujące. Samica patogen w Samarze patogen koński kupić permu, kupić potężny wzbudnicy dla kobiety Samica patogen jako najlepszy.\nAnna Stobierska Kobieta patogeny Viagra Kobieta\nPodniecić kobietę wideo online wzbudzenia dla kobiet produkcyjnych Rosyjski, samice patogeny kupić Charków Opinie o kobiecej wzbudnice dźwiękowych. Podniecić kobietę drogą korespondencyjną ekscytujące produkty dla opinii kobiety mężczyźni, Exciter kupić w Krasnojarsku Opinie patogenów kobiet.\n155th Knowledge Seekers Workshop January 19th, 2017 Napisy PL kup żeński patogenu ecstasy\nNazwa kobiecego patogenu wzbudzenia koń dla kobiet w cenie, napisać, że podekscytowana dziewczyna rendez Głos żeński patogen Kup. Przystępne dla afrodyzjak wzbudzenia koń dla kobiet w aptece, Charków kupić żeński patogenu w aptece Jak podniecić dziewczynę psa.\nArtykuł jak podniecić kobiety\nStrefy erogenne. Jak szybko podniecić kobietę\nJak podniecić dziewczynę, która nie


Janusz Rowiński. System informacyjny dla rolników i społeczności wiejskich przygotowujący ich do działania w warunkach członkostwa w Unii Europejskiej - PDF\nJanusz Rowiński. System informacyjny dla rolników i społeczności wiejskich przygotowujący ich do działania w warunkach członkostwa w Unii Europejskiej\nDownload "Janusz Rowiński. System informacyjny dla rolników i społeczności wiejskich przygotowujący ich do działania w warunkach członkostwa w Unii Europejskiej"\n1 Janusz Rowiński System informacyjny dla rolników i społeczności wiejskich przygotowujący ich do działania w warunkach członkostwa w Unii Europejskiej szczegółowe zdefiniowanie obszarów tematycznych Obszary wiejskie a integracja z UE sektor rolno spożywczy wspieranie rozwoju informacje ogólne obszarów wiejskich rolnictwo przemysł rolno-spożywczy handel artykułami rolno-spożywczymi organizowanie się rolników alternatywne źródła dochodu i tworzenie miejsc pracy Unia Europejska, cele, instytucje, prawo, sposoby działania pomoc inwestycyjna negocjacje produkcja roślinna produkcja zwierzęca warunki gospodarowania rolnictwo ekologiczne mleczarski zbożem, roślinami oleistymi i wysokobiałkowymi spółdzielczość rolnicza zboża, rośliny oleiste i wysokobiałkowe wołowina i cielęcina środowisko formalne, finansowe i podatkowe mięsny owocami i warzywami (świeżymi i przetworzonymi) organizacje producentów pomoc w szkoleniu i przekwalifikowaniu analizy przekrojowe (w tym: rolnictow w Polsce, a w krajach członkowskich) ziemniaki mleko tłuszczowy cukrem organizacje zawodowe Program Sapard inne: ochrona powietrza, IACS wód i gleby system rejestracji gospodarstw i gruntów owoce i warzywa wieprzowina oraz rejestracji i identyfikacji zwierząt owocowo i warzywny skrobią organizacje branżowe inne programy pomocowe UE buraki cukrowe pozostałe drób i jaja pozostałe ochrona roślin, nawozy, chemia wsparcie wybranych obszarów i grup (np.: obszary górskie, młodzi rolnicy,) cukrowniczy mlekiem i produktami mleczarskimi (Phare, ISPA przyszłe Fundusze Strukturalne, programy edukacyjne) programy socjalne, programy/umowy rolno-środowiskowe podatki skrobi wołowiną i cielenciną renty strukturalne inne (np. odłogowanie) rachunkowość przetwórstwo zbóż, piekarnictwo wieprzowiną inne przemysł paszowy drobiem i jajami inne (ochrona konsumentów, odpowiedzialność cywilna, ubezpieczenia) małe przetwórstwo, pozostałymi produktami produkty regionalne (w tym import artykułów rolno-spożywczych) inne sprzedaż bezpośrednia i inne specyficzne formy sprzedaży Warszawa,\n2 1. Uwagi wstępne i ogólne Sformułowanym w umowie celem opracowania jest szczegółowe zdefiniowanie obszarów tematycznych, którymi będą zainteresowane cztery grupy użytkowników programu Agro Info, czyli systemu informacyjnego przygotowującego ich do działania w warunkach członkostwa w Unii Europejskiej (UE). Są nimi: (a) rolnicy, (b) przedsiębiorcy, specjaliści i menadżerowie, działający w sektorze rolno spożywczym, (c) mieszkańcy wsi, posiadający inne niż rolnicze źródło dochodu lub go poszukujący, (d) radni i członkowie zarządów jednostek samorządu terytorialnego i pracownicy administracji lokalnej, Propozycje, będące rozszerzeniem przyjętego przez program Agro Info schematu podziału tematycznego, mają charakter maksymalistyczny. Stąd też w tekście zaznaczono te grupy tematów, które powinny być możliwie szybko wykonane, gdyż bez upowszechnienia informacji w nich zawartych i co jest oczywiście znacznie ważniejsze wykonania sformułowanych w tych informacjach zaleceń, niemożliwe jest dobre przygotowanie polskiej wsi do członkostwa w UE Sformułowane w umowie pytanie, na które ma odpowiedzieć opracowanie zakłada, że każda grupa użytkowników programu stanowi względnie jednolitą całość. Jest to założenie trudne do przyjęcia, gdyż każda z czterech grup, do których będą kierowane informacje, jest grupą niejednorodną. Precyzyjne określenie zakresu informacji dla każdej z nich jest zatem niemożliwe. Dlatego też, jak sądzę, w programie należy przyjąć inne założenie, iż wszyscy, korzystający z niego powinni mieć dostęp do wszystkich zawartych w nim informacji, chyba, że niektóre informacje będą miały w co wątpię charakter poufny. (Wówczas użytkowników obowiązywałyby przepisy o dostępie do informacji poufnych, a przynależność do grupy użytkowników byłaby bez znaczenia) Przyjęcie założenia, że program jest otwarty dla wszystkich, nie wyklucza określenia, kto powinien być szczególnie zainteresowany poszczególnymi grupami tematycznymi, a także z jaką problematyką organizatorzy programu informacyjnego powinni szczególnie usilnie docierać do poszczególnych grup odbiorców. W tekście, aby możliwie jak najbardziej ograniczyć jego objętość, zastosowano następujące oznaczenia, sugerujące, że tą częścią programu jest szczególnie zainteresowana dane grupa użytkowników: rolnicy R, przedsiębiorcy, specjaliści i menedżerowie, działający w sektorze rolno spożywczym P, mieszkańcy wsi, posiadający inne niż rolnicze źródło dochodu lub go poszukujący MW, radni i członkowie zarządów jednostek samorządu terytorialnego i pracownicy administracji lokalnej S. W klasyfikacji tej uznano, że radni, członkowie zarządów, a także pracownicy administracji lokalnej są zainteresowani wszystkimi informacjami, znajdującymi się w programie. Założenie takie wynika wprost z charakteru samorządu terytorialnego, który powinien mieć dostęp do wszystkich informacji, związanych z obszarem na którym działa Tworzony system informacyjny składać się będzie z dwu podstawowych rodzajów informacji. Pierwszym są informacje pierwotne, do których zaliczono przetłumaczone na język polski teksty acquis communautaire (Rozporządzenia i Dyrektywy) oraz te przepisy prawa polskiego (Ustawy i Rozporządzenia), które zostały wprowadzone w życie w związku z dostosowywaniem prawa polskiego do 2\n3 prawa UE (są to przede wszystkim, choć nie tylko, przepisy wprowadzone w wyniku realizacji Narodowego Programu Przygotowania do Członkostwa) Z informacji pierwotnych korzystać będzie zapewne tylko niewielu zainteresowanych. Akty prawne, zarówno polskie jak i UE, są pisane często tak hermetycznym językiem prawnym, wręcz żargonem, że są trudne do zrozumienia dla przeciętnego obywatela, nie przyzwyczajonego do lektury tekstów prawnych i nie mającego wykształcenia prawniczego. Ponadto uzyskanie precyzyjnej informacji o przepisach UE, regulujących szczegółowy problem, utrudnia, mimo sprawnie działających baz danych, ogromna ich liczba. Zwłaszcza gospodarka żywnościowa jest dotknięta inflacją uregulowań; około 40% acquis communautaire, reguluje jej problemy. Do wydawania przepisów są w UE uprawnione dwie Rada i Komisja. Kwestie podstawowe są regulowane rozporządzeniami, dyrektywami i decyzjami Rady, natomiast przepisy wykonawcze (jeśli potrzebne) wydaje Komisja na podstawie upoważnienia Rady. W rezultacie każdy ważniejszy problem jest od początku regulowany kilkoma przepisami. Ponadto większość przepisów UE była wielokrotnie nowelizowana, a wiele z nich jeszcze obrastało orzeczeniami Trybunału Sprawiedliwości, stanowiącymi również ważne źródło prawa europejskiego. Wprawdzie niekiedy przy okazji kolejnej nowelizacji następowała konsolidacja przepisów, polegająca na uchyleniu wszystkich, obowiązujących poprzednio i wprowadzeniu w ich miejsce jednego rozporządzenia, zawierającego wszystkie postanowienia, zawarte w rozporządzeniach uchylonych. Nie była to jednak praktyka powszechna. Dopiero przed kilku laty podjęto decyzję o stopniowej, systematycznej konsolidacji acquis communautaire. Jednakże proces ten następuje bardzo powoli i w rezultacie mieszkaniec UE, nie będący prawnikiem, ma często trudności ze znalezieniem potrzebnych informacji, nawet jeśli ma dostęp do kompletu przepisów UE oraz systemu informatycznego, ułatwiającego znalezienie potrzebnych Korzystanie z tłumaczonych na język polski przepisów prawnych UE wiąże się jeszcze z innymi, poważnymi niedogodnościami. Nie są to jeszcze teksty oficjalne (język polski stanie się jednym z urzędowych języków UE, gdy Polska zostanie jej członkiem; wówczas teksty w języku polskim będą równoważne tekstom w pozostałych językach urzędowych). Jednakże okoliczność, że tłumaczenia przepisów prawnych UE na język polski mają charakter nieoficjalny jest obecnie bez znaczenia, natomiast będzie ona miała znaczenie dopiero po wstąpieniu Polski do UE w razie sporu prawnego, w razie sporu prawnego. Znacznie ważniejsza jest obecnie kwestia druga - poziom tłumaczeń na język polski (w systemie Agro Info będą dostępne co oczywiste - tłumaczenia tekstów prawnych UE. Proponuję rozważenie, czy nie winny być również dostępne w co najmniej w jednym z języków oficjalnych UE, angielskim i ewentualnie francuskim). Nawet bardzo dobre tłumaczenia tekstów prawnych są trudne w odbiorze. Natomiast tłumaczenia, którymi dysponują różne ośrodki informacyjne, zwłaszcza wykonane przed kilku laty (obecnie ich poziom jest znacznie lepszy, co nie znaczy, że zawsze dobry), wykonywane były często przez przypadkowych tłumaczy, nie znających dobrze problematyki i dlatego są niekiedy wręcz niezrozumiałe. Czasem, aby zrozumieć niektóre zdania trzeba sięgać do tekstów oryginalnych. Już wkrótce zatem Komisja wraz z polskimi władzami będzie musiała rozpocząć gigantyczną pracę przetłumaczenia całego acquis communautaire na polski, łącznie z weryfikacją tekstów już przetłumaczonych, gdyż język polski w momencie członkostwa stanie się oficjalnym językiem UE. 1.7.Trudności z korzystania z polskich przepisów są oczywiście mniejsze, ale należy przypuszczać, że gorzej wykształceni pod względem prawnym użytkownicy, będą mieli trudności ze zrozumieniem przynajmniej niektórych z nich. Kultura prawna 3\n4 społeczeństwa polskiego nie jest na ogół wysoka, a sięganie do tekstów ustaw i rozporządzeń nie jest bynajmniej zjawiskiem powszechnym Szczególną uwagę należy zwrócić na konieczność uwzględnienia w systemie tych przepisów prawa polskiego, które są zgodne z prawem UE. Stanowią one najskuteczniejszy, gdyż poparty sankcjami prawnymi, instrument przygotowujący osoby fizyczne i prawne do działania w warunkach członkostwa w UE. Drugi ważny instrument, informacja o stanie prawnym, obowiązującym w UE, jest niewątpliwie ze względu na brak sankcji prawnej nieporównanie mniej skuteczny. Jeśli jakiś przepis nie obowiązuje, to choć zapewne będzie obowiązywał już w nieodległej przyszłości, to informacja o nim często nie powoduje żadnej reakcji zainteresowanych, choćby dlatego, że zwykle proces dostosowawczy jest związany z kosztami (zawsze jest lepiej wydać pieniądze później niż wcześniej). Jednakże nawet wówczas, gdy dostosowanie do nowych przepisów nic nie kosztuje, dostosowanie wymaga czasu, gdyż niezbędna jest zmiana przyzwyczajeń, co niekiedy nie jest łatwe W związku z pierwszym stopniem systemu (informacjami pierwotnymi) należy zwrócić uwagę na. konieczność bardzo starannej selekcji wprowadzanego acquis communautaire. Wiele przepisów reguluje różne kwestie bieżące lub też mało istotne. Tych nie należy włączać do systemu. W zamulonym drobiazgami systemie trudno byłoby cokolwiek znaleźć Drugim stopniem systemu, który będzie decydował o jego powodzeniu a także skutecznym oddziaływaniu na odbiorców, są informacje przetworzone, do których należą przede wszystkim materiały informacyjne oraz szkoleniowo dydaktyczno doradcze. Ich omówieniu poświęcono wiele miejsca w części Określenie obszarów tematycznych. Stąd też w tym miejscu ograniczono się do kilku uwag ogólnych. Wydaje się przede wszystkim, że przynajmniej część materiałów szkoleniowo dydaktyczno doradczych należy opracować na dwu poziomach. Odbiorcami poziomu pierwszego byliby odbiorcy lepiej przygotowani. W latach dziewięćdziesiątych można znaleźć wiele informacji opracowanych na tym poziomie. Należy do nich między innymi większość materiałów, wydawanych przez FAPA (Foundation of Assistance Programmes for Agriculture - Fundacja Programów Pomocy dla Rolnictwa), w tym np. broszury informacyjne serii Prawo rolne Unii Europejskiej a polski sektor rolny. Teksty na tym poziomie są niezbędne, ale jest oczywiste, że konieczne są również informacje o całkowicie odmiennym charakterze, przeznaczone dla odbiorców znacznie gorzej przygotowanych. Wzorem takich materiałów mogłyby być choćby nowoczesne podręczniki dla pierwszych klas szkolnych, pisane niezwykle prostym językiem, któremu towarzyszy atrakcyjna forma graficzna. Przygotowanie dobrego materiału na tym poziomie jest zresztą znacznie trudniejsze niż tekstu informacyjnego dla przygotowanego odbiorcy System Agro Info nie powstaje na pustyni informacyjnej. Wręcz przeciwnie, w ciągu ponad dziesięciu lat dokonano w Polsce olbrzymiego wysiłku, aby udostępnić rolnikom i społecznościom wiejskim informacje o UE. Istniejący dorobek w tej dziedzinie powinien być bezwzględnie wykorzystany. Szczególne zasługi ma wspomniana już FAPA, inicjująca i finansująca w latach dziewięćdziesiątych, a także obecnie, wiele programów edukacyjnych i informacyjnych, których częścią były również liczne publikacje, często pisane przez najlepszych polskich autorów. Należy je przejrzeć i, jeśli będą zgodne z założeniami programu Agro Info, wykorzystać po porozumieniu z autorami i właścicielami praw autorskich oraz po ewentualnej aktualizacji Jak łatwo zauważyć w części Określenie obszarów tematycznych różny jest stopień szczegółowości opracowania poszczególnych tematów. Zwłaszcza wykazy przepisów prawnych, które powinny się znaleźć w programie należy traktować jako nieostateczne. Przepisów tych jest zbyt wiele i obejmują tak różne dziedziny 4\n5 prawa, że nie jest możliwe opracowanie ostatecznej ich listy przez jednego autora. Powinni je zatem zweryfikować i uzupełnić autorzy, którzy będą przygotowywać szczegółowe informacje przetworzone. 2. Określenie obszarów tematycznych 2.1. Uwagi ogólne Program Agro Info dzieli się na trzy podstawowe bloki tematyczne: (1) Informacje ogólne, (2) wspieranie rozwoju regionów wiejskich (3) sektor rolno spożywczy. Podział ten jest umowny, przy czym niekiedy trudno zdecydować się na wybór bloku do którego powinno się zaliczyć informację. Wątpliwości pojawiają się zwłaszcza przy wyborze między blokiem wspieranie rozwoju regionów wiejskich i blokiem sektor rolno spożywczy. Kłopoty tego samego rodzaju występują również przy bardziej szczegółowym podziale. Zawarte w umowie zastrzeżenie, że poszczególne materiały winny się całkowicie uzupełniać i w żadnym stopniu nie pokrywać, jest zatem nierealistyczne. Powtórzenia są nieuniknione i wręcz nie należy ich unikać. Należy bowiem przestrzegać zasady, że szukający powinien znaleźć informację bez trudności Blok Informacje ogólne Blok Informacje ogólne podzielono na cztery grupy zagadnień: (a) Unia Europejska (cele, instytucje, prawo, sposoby działania), (b) Negocjacje, (c) Analizy przekrojowe (w tym: rolnictwo w Polsce a w krajach członkowskich) (d) Inne Ogólne informacje o Unii Europejskiej. (Odbiorcy: wszystkie cztery grupy). Opis aktualnej sytuacji : Informacje pierwotne o instytucjach, celach i sposobach działania UE są zawarte w Traktacie Rzymskim i kolejnych Traktatach, a mianowicie w Jednolitym Akcie Europejskim, Traktacie z Maastricht, Traktacie Amsterdamskim i w jeszcze nieratyfikowanym Traktacie Nicejskim. Wszystkie Traktaty zostały przetłumaczone na język polski i opublikowane (poza Nicejskim, którego tłumaczenie dla wewnętrznych potrzeb administracji państwowej wykonano w Ministerstwie Spraw Zagranicznych) wraz z komentarzem w zbiorach dokumentów ( np. A. Przyborowska Klimczak, E. Skrzydło Tefelska. Traktat o Unii Europejskiej. Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską w wersji Traktatu Amsterdamskiego. Morpol. Lublin 1999). Jeżeli w systemie Agro Info przyjmie się, że zasada o udostępnieniu użytkownikom podstawowych informacji pierwotnych musi być rygorystycznie przestrzegana, to winny się w nim bezwzględnie znaleźć wszystkie Traktaty, choć są to teksty trudne, do których nie wszyscy użytkownicy będą chętnie sięgać. Znacznie łatwiejsze w odbiorze są prace, w których omawia się genezę, historię, instytucje, cele i system prawny UE. Na rynku jest ich wiele. Niektóre z nich wymieniono w części: literatura, którą warto wykorzystać w programie. Z ostatnio wydanych na szczególną uwagę zasługuje obszerne opracowanie zbiorowe pod redakcją E. Kaweckiej Wyrzykowskiej i E. Synowiec: Unia Europejska przygotowania Polski do członkostwa. IKiCHZ. Warszawa W trzech pierwszych rozdziałach pióra E. Synowiec (Przyczyny powstania oraz cele funkcjonowania Wspólnot Europejskich, Dynamika i poszerzanie zakresu integracji europejskiej oraz System prawny i instytucjonalny Wspólnot Europejskich) zawarte są właściwie wszystkie, informacje ogólne, które powinny się znaleźć w systemie Agro Info. 5\n6 Jednakże zarówno praca pod redakcją E. Kaweckiej jak i inne opracowania, znajdujące się na rynku, wymagają od czytelnika i korzystającego z informacji pewnego przygotowania. Ponadto niektórych odbiorców może odstraszać ich objętość i dość chłodny język, do którego nie są przyzwyczajeni. Natomiast na rynku brak jest krótkich opracowań, przeznaczonych dla nieprzygotowanych odbiorców (a takich w regionach wiejskich jest wielu). Jest oczywiste, że takie opracowania nie mogą mieć charakteru komercyjnego, bo są przeznaczone dla odbiorców, którzy nie kupują książek i do których trudno jest dotrzeć. Jest to typowe zadanie dla organizacji zajmujących się działalnością informacyjną. Sądzę, że bardzo prosta informacja, interesująca graficznie, której podstawowym hasłem byłaby zasada: nie nudzić. mogłaby być najskuteczniejszą z możliwych. Problem znalezienia właściwego sposobu informowania odbiorców biernych jest kluczowy dla powodzenia programu (uwaga ta odnosi się do wielu grup zagadnień we wszystkich blokach). Drugim podstawowym problemem, tym razem już z pogranicza informacji i rozumnie pojętych działań wyjaśniających jest konieczność szybkiego reagowania bieżąco na argumenty coraz aktywniejszych przeciwników integracji, w tym zwłaszcza na liczne uproszczenia i oczywiste przeinaczenia. Jak wynika z licznych badań to mieszkańcy wsi, w tym zwłaszcza rolnicy, należą do tych grup, w których znajduje się najwięcej przeciwników członkostwa. Należy ich spokojnie przekonywać, używając wyłącznie argumentów merytorycznych a przy tym otwarcie informować o wszystkich, przecież licznych, wątpliwościach. Informacje, którymi powinien dysponować program: Program w części Ogólne informacje o Unii Europejskiej (cele, instytucje, prawo i sposoby działania) powinien dysponować następującymi informacjami pierwotnymi: : 1. Traktat Rzymski, 2. Jednolity Akt Europejski, 3. Traktat z Maastricht, 4. Traktat Amsterdamski, 5. Traktat Nicejski oraz informacjami przetworzonymi, możliwie jak najprzystępniej omawiającymi tę problematykę. Proponuję wykorzystanie pozycji informacyjno analitycznych, znajdujących się na rynku polskim. Polecam zwłaszcza pozycję E. Kaweckiej Wyrzykowskiej i E. Synowiec, na podstawie której można m. in. opracować informacje dla nieprzygotowanych odbiorców ad b. Negocjacje. (Odbiorcy: wszystkie grupy). Opis aktualnej sytuacji: Wśród informacji ogólnych szczególnie ważna i aktualna jest część poświęcona negocjacjom rolnym. W ciągu najbliższych kilku miesięcy cała polska opinia publiczna, nie tylko środowisko wiejskie, będzie nimi zainteresowana. Jest to bowiem jedna z najtrudniejszych części negocjacji członkowskich, w których wyjściowe stanowiska stron będą się najprawdopodobniej znacznie różnić (używam słowa najprawdopodobniej, gdyż do końca maja 2002 roku włącznie brak jest oficjalnego stanowiska UE w sprawie negocjacji w dziedzinie rolnictwa (Hiszpania, która w pierwszym półroczu 2002 roku przewodniczy UE zapowiada, że do końca maja stanowiska w tej sprawie zostaną przekazane wszystkim państwom kandydującym, ale być może będą one niekompletne). Negocjacje w tej sprawie zaczną się najwcześniej dopiero wczesną jesienią. Jest to kwestia tak ważna, że Agro Info powinno zorganizować specjalny serwis, informujący na bieżąco o negocjacjach rolnych, zwłaszcza dlatego, że informacje w polskiej prasie na ten temat są jednostronne i powierzchowne, a eurosceptycy próbują zarysować apokaliptyczną wizję polskiego rolnictwa, w którym polscy rolnicy będą parobkami u obcych. Pomagają im w tym 6\n7 zresztą niektóre państwa członkowskie, wyraźnie dążące, by państwa Piątego Rozszerzenia pozostały możliwie jak najdłużej członkami drugiej kategorii. Środowisko wiejskie, w tym przede wszystkim samorządowców, jest zainteresowane nie tylko przebiegiem i wynikiem negocjacji rolnych, ale również rezultatami rokowań w wielu innych dziedzinach. W Agro Info powinny się zatem znaleźć informacje co najmniej z takich obszarów negocjacyjnych jak: (1). swobodny przepływ towarów (ważne zwłaszcza dla przedsiębiorców), (2). swobodny przepływ osób (ważne m. in. dla ludzi szukających pracy), (3). swoboda świadczenia usług, (4). swobodny przepływ kapitału (w tej części znajdują się problemy związane m. in. z nabywaniem ziemi rolniczej i leśnej przez cudzoziemców), (5). rybołówstwo (ważne w regionach nadmorskich), (6) małe i średnie przedsiębiorstwa (ważne dla zwłaszcza dla przedsiębiorców i samorządowców), (7) polityka regionalna i koordynacja instrumentów strukturalnych (szczególnie interesująca samorządowców; szczegółowe informacje z tego zakresu będą się znajdować w części Wspieranie rozwoju regionów wiejskich ), (8) Finanse i budżet. Informacjami pierwotnymi w tej części są stanowiska negocjacyjne stron. Pełny tekst stanowiska Polski został opublikowany przez Pełnomocnika Rządu do Spraw Negocjacji o Członkostwo RP w Unii Europejskiej już w lutym 2000 roku. UE swoje stanowiska przekazywała stopniowo, przy czym przed przekazaniem oficjalnego stanowiska często znacznie wcześnie podawano do wiadomości dokumenty robocze w postaci opracowanych przez Komisję propozycji stanowiska negocjacyjnego. Ze względu na bliski już moment opracowania stanowiska UE w dziedzinie rolnictwa należałoby zrezygnować z publikowania się propozycji Komisji (ostatnie pochodzą z kwietnia 2002 roku), ograniczając się do ich obszernego omówienia. Natomiast niewątpliwie są potrzebne informacje wtórne w postaci wnikliwych komentarzy wyjaśniających. Co najmniej trzy ośrodki badawcze (Instytut Rozwoju Wsi i Rolnictwa PAN, Instytut Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej oraz Sekcja Analiz Ekonomicznych Polityki Rolnej FAPA) przygotowują obecnie ekspertyzy, na podstawie których zostaną najprawdopodobniej opracowane niektóre kluczowe fragmenty skorygowanego polskiego stanowiska negocjacyjnego. Nie można wykluczyć, że celowe będzie włączenie przynajmniej niektórych z nich do programu, lub też opracowanie na ich odstawie specjalnych informacji dla programu. Konieczne natomiast będzie włączenie do programu stanowiska negocjacyjnego UE możliwie jak najszybciej po jego ukazaniu się. Niezbędne jest wreszcie informowanie odbiorców programu o przebiegu negocjacji w innych dziedzinach. Według stanu na koniec kwietnia 2002 roku pięć z ośmiu obszarów negocjacyjnych, uznanych za szczególnie interesujące dla środowisk wiejskich, już wstępnie zamknięto, dwa (rybołówstwo i polityka regionalna i koordynacja instrumentów strukturalnych) są bliskie zamknięcia a jeden (finanse i budżet) będzie negocjowany w ostatniej fazie rokowań. Możliwe jest zatem szczegółowe omówienie wyników negocjacji w pięciu, wstępnie zamkniętych dziedzinach. Informacje, którymi powinien dysponować program: Program w części Negocjacje powinien dysponować następującymi informacjami pierwotnymi: 1. Polskie stanowisko negocjacyjne w dziedzinie rolnictwa, przekazane UE 16 grudnia 1999 roku oraz oficjalne dokumenty wprowadzające zmiany do pierwotnego polskiego stanowiska negocjacyjnego, 2. Wyniki negocjacji we wszystkich dziedzinach, które zostały wstępnie zamknięte, a które mogą być interesujące dla choć jednej z czterech grup odbiorców Agro Info (za ważne uważam co najmniej osiem wymienionych uprzednio dziedzin), 7\n8 3. Polskie stanowiska negocjacyjne w tych (poza rolnictwem) dziedzinach w których negocjacje bądź się toczą bądź też dopiero rozpoczną się, w tym zwłaszcza w obszarach: Polityka regionalna i koordynacja instrumentów polityki strukturalnej oraz Finanse i budżet. 4. Stanowisko negocjacyjne UE (gdy tylko zostanie ogłoszone) oraz oficjalne dokumenty UE, wprowadzające zmiany do pierwotnego stanowiska negocjacyjnego, 5. Stanowiska negocjacyjne UE (jeśli zostały przekazane stronie polskiej) w tych dziedzinach, w których negocjacje są prowadzone, oraz informacjami przetworzonymi w postaci analiz i komentarzy we wszystkich sprawach, w których. Administratorzy programu muszą w tej sprawie nawiązać ścisłe kontakty z Ministerstwem Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Ministerstwami, odpowiedzialnymi za inne obszary negocjacyjne, Urzędem Komitetu Integracji Europejskiej, oraz z ośrodkami, wykonującymi ekspertyzy. Program powinien również mieć możliwość wykorzystywania informacji, podawanych w dwu nisko nakładowych periodykach, specjalizujących się w problematyce UE (Wspólnoty Europejskie miesięcznik wydawany przez Instytut Koniunktur i Cen Handlu Zagranicznego oraz dwutygodnik Unia Polska, wydawany przez grupę niezależnych publicystów) ad c: Analizy przekrojowe. (Odbiorcy: wszystkie grupy). Opis aktualnej sytuacji: W schemacie programu została wymieniona jedynie jedna, ale za to bardzo obszerna analiz przekrojowa: Rolnictwo w Polsce a w krajach członkowskich UE. Jest to temat na dużą monografię bądź też na długą serię informacji monotematycznych. Obecnie nie ma w języku polskim pracy opartej na aktualnych danych, analizującej polskie rolnictwo na tle rolnictwa państw UE, znajdujących się w tej samej strefie klimatycznej (ostatnia znana mi praca na ten temat M. Buchowieckiego została opublikowana mniej więcej przed dwudziestu laty). Niewątpliwie opracowanie takie jest potrzebne. Czy jednak jest możliwe sfinansowanie jego wykonania w ramach programu. W związku z tym powstaje przede wszystkim problem szczegółowości pracy i jej zakresu. Nie jest wykluczone, że w pierwszej fazie łatwiej będzie opracować informacje wycinkowe, poświęcone poszczególnym gałęziom rolnictwa (cukier, wołowina, zboża itd.) i umieścić je w odpowiednich częściach bloku rolnictwo. Można by je umieszczać również w części Analizy przekrojowe, uzupełniając syntetyczną informacją makroekonomiczną. Przy tym ujęciu praca nad pełną monografią została by podjęta dopiero po powstaniu odpowiedniej liczby informacji wycinkowych. Informacje, którymi powinien dysponować program: Program w części Analizy przekrojowe powinien dysponować informacjami przetworzonymi w postaci obszernych materiałów informacyjnych o charakterze monograficznym. Nie ma jednak w polskiej literaturze pracy, którą można by włączyć do programu Agro Info ad d: Inne. Tę grupę zagadnień wprowadzono jak swoistą rezerwę, gdyby się okazało, że do programu należy włączyć informacje ogólne, nie mieszczące się lub mieszczące się jedynie z trudem w jednej z trzech poprzednich grup Blok Wspieranie rozwoju obszarów wiejskich Blok wspieranie rozwoju obszarów wiejskich podzielono na siedem grup: (a) Alternatywne źródła dochodu i tworzenie miejsc pracy, (b) pomoc inwestycyjna, (c) pomoc w szkoleniu i przekwalifikowaniu, (d) program Sapard, 8\n9 (e) inne programy pomocowe UE (Phare, ISPA, przyszłe fundusze strukturalne, programy edukacyjne), (f) programy socjalne, renty strukturalne (g) inne W całym tym bloku i w poszczególnych grupach zagadnień wyraźnie występuje podział na dwie części. Pierwsza to informacje o obecnie istniejących w Polsce formach wsparcia (zarówno finansowanych z budżetu polskiego jak i współfinansowanych z innych źródeł), w drugiej natomiast znajdować się będą informacje o formach wsparcia, stosowanych w państwach UE, z których Polska będzie mogła korzystać po uzyskaniu członkostwa. Pozostaje do rozważenia, czy te dwie części powinny być (dla uniknięcia ewentualnych nieporozumień) oddzielone od siebie czy też raczej należałoby je łączyć, dokonując porównań dwu, niezależnych od siebie systemów wsparcia. Opowiadałbym się za ich rozdzieleniem, zwłaszcza, że najprawdopodobniej w każdej części niezbędny będzie inny stopień szczegółowości. Część o obecnie istniejących w Polsce formach wsparcia powinna mieć charakter praktyczny. Jeżeli system Agro Info ma spełniać swą rolę nie tylko informatora, ale także skłaniać niektórych użytkowników programu do działania, to niezbędna jest pełna informacja o istniejących możliwościach wspierania na obszarach wiejskich działań służących społecznościom lokalnym i projektów, których beneficjentami są osoby prywatne (gospodarstwa rolne, przedsiębiorcy, działający w sferze gospodarki żywnościowej, bezrobotni mieszkańcy wsi). Konieczne jest również podanie pełnej informacji o warunkach, na jakich jest możliwe uzyskanie wsparcia. W bloku tym wyraźnie widać, że przy istniejącym układzie zagadnień następuje nakładanie się na siebie poszczególnych grup. Dobrym przykładem jest SAPARD, składający się z wielu programów. Zostanie on przedstawiony w całości w części SAPARD, natomiast niektóre informacje o nim będą znajdować się także w innych częściach bloku (alternatywne źródła dochodu i tworzenie miejsc pracy, pomoc w szkoleniu i przekwalifikowaniu) a nawet w wielu miejscach innych bloków (w bloku rolnictwo a także przemysł i handel rolno spożywczy) ad a. Alternatywne źródła dochodu i tworzenie miejsc pracy.(odbiorcy: wszystkie grupy), Opis aktualnej sytuacji: Informacje o alternatywnych źródłach dochodu i tworzeniu miejsc pracy są w obecnej sytuacji gospodarczej Polski (około 18% bezrobocie) podstawowymi, które powinny się znaleźć w systemie. Wprawdzie bezrobociem jest już objęta właściwie cała Polska, ale regionami, w których istnieje od dawna, są m. in. niektóre regiony wiejskie, zarówno te, w których podstawową formą organizacyjną rolnictwa były w okresie PRL państwowe gospodarstwa rolne (bezrobocie jawne) jak i regiony drobnych gospodarstw chłopskich (w tych regionach wysoki jest zwłaszcza udział bezrobocia ukrytego). Walka z bezrobociem na wsi ma swą specyfikę w porównaniu z bezrobociem w miastach. Z różnych względów trudniej je zlikwidować niż bezrobocie miejskie, ale równocześnie posiadanie własnego, na ogół niewielkiego gospodarstwa, czyni je mniej dotkliwym. Poważnym problemem społecznym jest bezrobocie długotrwałe na wsi, często przekształcające się w bezrobocie dziedziczone. Zauważyć przy tym należy, że bez tworzenia alternatywnych źródeł dochodu i nowych miejsc pracy nie są możliwe modernizacja i restrukturyzacja polskiego rolnictwa, których nieuniknionym efektem musi być m. in. zmniejszenie liczby pracujących w rolnictwie w długim okresie nawet o dwa miliony osób. Jest oczywiste, że szybkie przeprowadzenie przekształceń nie jest możliwe i musi trwać nawet w korzystnych warunkach co najmniej kilkanaście lat. W sytuacji gospodarczej, w której nie powstaje poza rolnictwem per saldo dostateczna liczba nowych miejsc pracy modernizacja i restrukturyzacja rolnictwa są praktycznie zablokowane. 9\n10 Informacje, którymi powinien dysponować program: Informacje, zawarte w tej grupie zagadnień, mają zróżnicowany charakter, gdyż są skierowane do: (1) rolników, którzy dotychczas nie zajmowali się działalnością pozarolniczą (2) mieszkańców wsi, którzy dotychczas nie podejmowali pracy na własny rachunek lub podejmowali ją bezskutecznie (3) przedsiębiorców, których się zachęca do inwestowania w regionach wiejskich. Dwie pierwsze grupy odbiorców potrzebują w zasadzie podobnych informacji natomiast przedsiębiorcy zupełnie innych. Przedsiębiorca bowiem niekiedy dokonuje wyboru między różnymi lokalizacjami, w których mógłby rozpocząć działalność i program powinien mu udostępnić informacje, ułatwiające podjęcie właściwej decyzji. Program powinien dysponować zatem kilkoma rodzajami informacji. Pierwszym ich rodzajem są ogólne informacje dla poszukujących pracy o istniejących programach zwalczania bezrobocia oraz o instytucjach, pomagających w znalezieniu pracy (urzędy pracy). Nie jestem w stanie podać nawet wstępnej listy informacji pierwotnych z tej dziedziny, które powinny się znaleźć w programie Agro Info (powinna ją przygotować osoba, specjalizująca się w problematyce programów zwalczania bezrobocia w regionach wiejskich z Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej lub z Instytutu Pracy). Drugim, równie ważnym rodzajem informacji, skierowanych do szukających pracy, bezrobotnych ukrytych a także ludzi pracujących, ale niezadowolonych ze swojego statusu materialnego, powinno być doradztwo o możliwościach tworzenia miejsc pracy na własny rachunek. Jest to bardzo trudny rodzaj doradztwa. Łatwo bowiem wpaść w ogólniki o konieczności wykazania inicjatywy i w dobre, aczkolwiek mało przydatne rady ogólne w rodzaju rozwijać agroturystykę. Nie może być również łatwego optymizmu, a także podejmowania decyzji za zainteresowanego, gdyż w razie niepowodzenia korzystający z rad mógłby mieć pretensję, że stwarzało mu się złudzenia. Informacje powinny być zatem rzeczowe i powinny dotyczyć takich m.in. spraw, jak: przesłanki, którymi należy się kierować przy podejmowaniu decyzji o podejmowaniu działalności gospodarczej, formalności przy zakładaniu firmy i wysokość obciążeń podatkowych. Informacja, jeśli ma być skuteczna, musi mieć charakter branżowy i bardzo konkretny. Np. doradztwo w sprawie założenia sklepu spożywczego powinno zawierać m.in. informacje o formalnościach, związanych z jego uruchomieniem, niezbędnym wyposażeniu i jego koszcie, a także o przepisach sanitarnych, obowiązujących branży spożywczej. Z kolei wśród informacji doradczych, związanych z działalnością agroturystyczną powinny się znajdować o niezbędnym wyposażeniu poszczególnych rodzajów obiektów (pole namiotowe, pokoje gościnne) i jego koszcie. Jak wiadomo, wymagania korzystających z tej formy wypoczynku szybko rosną. Trzecim, ważnym dla tej grupy użytkowników programu rodzajem informacji, byłaby informacja o istniejących możliwościach wsparcia finansowego, warunkach kredytów proponowanych przez banki, formalnościach, związanych z uzyskaniem pożyczki, czy zabezpieczeniach, żądanych przez banki. Odrębną grupą informacji powinny być informacje dla przedsiębiorców, wskazujące na korzyści zakładania przedsiębiorstw na terenach wiejskich, w tym na możliwości uzyskiwania terenów pod inwestycje i ulg podatkowych, a także o możliwościach pomocy inwestycyjnej na warunkach preferencyjnych (dotacje, kredyty preferencyjne), zwłaszcza w regionach o wysokim bezrobociu. Należy rozważyć, czy program nie mógłby pełnić roli pośrednika, informującego o ofertach, składanych przedsiębiorcom przez te jednostki samorządu terytorialnego, które chcą przyciągnąć inwestorów na swój teren (m. in. informacje o terenach, które mogą być wykorzystywane na działalność gospodarczą i ewentualnych ulgach podatkowych). Szczegółowe oferty gmin mogłyby być uzupełnione charakterystyką stanu infrastruktury technicznej (wodociągi, kanalizacja, utylizacja odpadów, energia elektryczna, komunikacja). 10\n11 Samorządowcy powinni dysponować nie tylko wszystkimi uprzednio wymienionymi informacjami, ale również dodatkowo informacjami: (1). o stwarzaniu warunków sprzyjających powstawaniu nowych miejsc pracy na obszarach wiejskich oraz (2). o inwestycjach samorządowych, które mogą korzystać ze wsparcia z budżetu państwa (n.p. kontrakty wojewódzkie, inwestycje służące ochronie środowiska) i pomocy UE (SAPARD, niekiedy ISPA). Program powinien dysponować następującymi informacjami pierwotnymi: 1. Rozporządzenie Rady 1257/99/WE z 17 maja 1999 roku w sprawie wsparcia rozwoju wsi przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EAGGF), 2. Rozporządzenie Rady 1260/99/WE z 21 czerwca 1999 roku ustanawiające ogólne przepisy dotyczące funduszy strukturalnych, 3. Rozporządzenie Komisji 1750/99/WE z 23 czerwca 1999, ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze do Rozporządzenia Rady 1257/1999 WE w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EAGGF), 4. Rozporządzenie Rady Nr 1268/99 z 21 czerwca 1999 roku w sprawie wsparcia przez Wspólnotę w okresie poprzedzającym akcesję w krajach kandydujących Europy Środkowo Wschodniej działań dostosowawczych w rolnictwie i mających na celu rozwój obszarów wiejskich, 5. Rozporządzenie Komisji 2759/99/WE z 22 grudnia 1999, ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze do Rozporządzenia Rady 1268/99/WE w sprawie wsparcia przez Wspólnotę działań przedakcesyjnych w rolnictwie i mających na celu rozwój obszarów wiejskich w okresie przedakcesyjnym w krajach kandydujących Europy Środkowo Wschodniej. 6. Wytyczne Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolniczym (2000/C28/02) 7. Program kredytów preferencyjnych, administrowanych przez Agencję Modernizacji i Restrukturyzacji Rolnictwa (kredyty na przedsięwzięcia inwestycyjne w przetwórstwie rolno spożywczym i usługach dla rolnictwa a także na tworzenie nowych stałych miejsc pracy w działalności pozarolniczej w gminach wiejskich, miejsko wiejskich oraz miastach do 20 tys. mieszkańców gwarantujących zatrudnienie ludności wiejskiej) ora program nie oprocentowanych pożyczek na małą przedsiębiorczość Program SAPARD, 9. Programy Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa (programy aktywizujące zawodowo bezrobotnych na terenach dawnych państwowych gospodarstw rolnych, lokalne programy funduszy poręczeniowych oraz programy refundowania pracodawcom części kosztów wynagrodzenia w przypadku zatrudniania bezrobotnych byłych pracowników państwowych gospodarstw rolnych), 10. Program Aktywizacji Obszarów Wiejskich (mikro pożyczki dla bezrobotnych i drobnych przedsiębiorców, szkolenia i doradztwa w zakresie zarządzania przedsiębiorstwem). Szczególne znaczenie, jak wynika ze sformułowanych uprzednio uwag, mają dla tej części Agro Info informacje przetworzone o charakterze doradczym. Najlepszą ich formą byłyby prawdopodobnie przeznaczone dla poszczególnych grup użytkowników monotematyczne poradniki, zawierające wszystkie niezbędne informacje. Program Agro Info w tej dziedzinie będzie spełniał swoją rolę dobrego informatora tylko wówczas, jeśli przekazywane informacje będą uwzględniały lokalne warunki. Jest to niewątpliwie postulat bardzo trudny do zrealizowania, ale niestety konieczny, jeśli chce uniknąć zarzutu akademickości i ogólnikowości informacji. 11\n12 Przekazywane informacje zarówno pod względem formy jak i treści powinny uwzględniać okoliczność, że są częściowo przeznaczone również dla grupy ludzi najbiedniejszych,, sfrustrowanych, często niewykształconych i nie umiejących sobie radzić w obecnych warunkach (bezrobotni i ludzie zbędni na wsi) Pomoc inwestycyjna (Odbiorcy: wszystkie grupy), Opis aktualnej sytuacji: Polscy rolnicy i przedsiębiorcy mogą obecnie korzystać z kredytów na zasadach komercyjnych (rolnicy z reguły nie zaciągają kredytów komercyjnych, gdyż uważają je za nieopłacalne) oraz preferencyjnych, oferowanych przez Agencję Modernizacji i Restrukturyzacji Rolnictwa. Z pomocy inwestycyjnej mogą również korzystać w niektórych warunkach przedsiębiorcy a także władze samorządowe. Wkrótce (ostatnio jako prawdopodobny termin wymienia się czerwiec 2002 roku) zostanie uruchomiony SAPARD, którego ważnymi częściami składowymi są modernizacja gospodarstw rolnych, inwestycje w niektórych branżach przemysłu rolno spożywczego (przemysły: mięsny, mleczarski, owocowo warzywny a także rybny), a także niektóre rodzaje inwestycji, zaprogramowanych przez lokalne samorządy. Informacje, którymi powinien dysponować program: Program powinien dysponować kompletem informacji pierwotnych o możliwościach uzyskania pomocy inwestycyjnej, czyli wsparcia finansowego na warunkach korzystniejszych niż komercyjne, zarówno obecnie jak i po wstąpieniu do UE. Należą do nich: 1. Rozporządzenie Rady 1257/99/WE z 17 maja 1999 roku w sprawie wsparcia rozwoju wsi przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EAGGF), 2. Rozporządzenie Rady 1260/99/WE z 21 czerwca 1999 roku ustanawiające ogólne przepisy dotyczące funduszy strukturalnych, 3. Rozporządzenie Rady 1258/99/WE z dnia 17 maja 1999 roku w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, 4. Rozporządzenie Komisji 1663/95/WE z dnia 7 lipca roku, ustanawiające szczegółowe zasady stosowania Rozporządzenia Rady 70/729/EWG w sprawie procedury rozliczeń rachunków Sekcji Gwarancji Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EAGGF), 5. Rozporządzenie Komisji 1750/99/WE z 23 czerwca 1999, ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze do Rozporządzenia Rady 1257/1999 WE w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EAGGF), 6. Rozporządzenie Rady Nr 1268/99 z 21 czerwca 1999 roku w sprawie wsparcia przez Wspólnotę w okresie poprzedzającym akcesję w krajach kandydujących Europy Środkowo Wschodniej działań dostosowawczych w rolnictwie i mających na celu rozwój obszarów wiejskich, 7. Rozporządzenie Komisji 2759/99/WE z 22 grudnia 1999, ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze do Rozporządzenia Rady 1268/99/WE w sprawie wsparcia przez Wspólnotę działań przedakcesyjnych w rolnictwie i mających na celu rozwój obszarów wiejskich w okresie przedakcesyjnym w krajach kandydujących Europy Środkowo Wschodniej. 8. Wytyczne Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolniczym (2000/C28/02), 9. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 sierpnia 2001 roku zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych kierunków działań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz sposobów ich realizacji, 10. Program kredytów preferencyjnych Agencji Modernizacji i Restrukturyzacji Rolnictwa (kredyty na: (1). realizację inwestycji w rolnictwie, przetwórstwie rolno spożywczym i usługach dla rolnictwa, (2). zakup gruntów rolnych (zakup gruntów rolnych jest niewątpliwie inwestycją dla kupującego, a 12\n13 równocześnie działaniem restrukturyzującym i modernizującym gospodarstwo) (3). utworzenie lub urządzanie gospodarstw rolnych, (4). realizację branżowego programu mleczarskiego, (5) realizację branżowego programu restrukturyzacji przetwórstwa ziemniaka na skrobię, (6) wspieranie restrukturyzacji i modernizacji przemysłu mięsnego, (7) przedsięwzięcia inwestycyjne tworzące nowe stałe miejsca pracy w działalności pozarolniczej w gminach wiejskich, miejsko wiejskich oraz miastach do 20 tys. mieszkańców, (8) utworzenie lub urządzenie gospodarstwa rolnego w ramach realizacji programu osadnictwa rolniczego na gruntach Skarbu Państwa), 11. Program kredytów preferencyjnych dla grup producentów rolnych powstałych na podstawie ustawy o grupach producentów rolnych i ich związkach, 12. Programy inwestycyjne Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa 13. Program SAPARD (dotacje wspierające: (1) restrukturyzację przetwórstwa artykułów pochodzenia zwierzęcego i roślinnego przemysły mleczarski, mięsny, rybny oraz owocowo warzywny, inwestycje w gospodarstwach rolnych produkcja mleka, wołowiny, owiec, trzody chlewnej, drobiu i działów specjalnych oraz wstępne przetwórstwo, (3). rozwój i poprawa infrastruktury obszarów wiejskich (zaopatrzenie w wodę, oprowadzanie i oczyszczanie ścieków, gospodarka odpadami stałymi, poprawa dróg lokalnych, zaopatrzenie w energię, telekomunikacja), 14. Program Aktywizacji Obszarów Wiejskich. Finansowanie inwestycji infrastrukturalnych (wodociągi, ścieki, odpady stałe, drogi lokalne), oraz ewentualnie inne istniejące źródła pomocy inwestycyjnej. Również dla tej części szczególne znaczenie mają informacje przetworzone o charakterze doradczym. Najlepszą ich formą byłyby prawdopodobnie, tak jak dla poprzedniej części monotematyczne poradniki, przeznaczone dla poszczególnych grup użytkowników (rolnicy, przedsiębiorcy, samorządowcy) Pomoc w szkoleniu i przekwalifikowaniu: (Odbiorcy: rolnicy, mieszkańcy wsi, samorządowcy), Opis aktualnej sytuacji: Upowszechnienie oświaty rolniczej następuje w Polsce za pośrednictwem szkół rolniczych (mających zresztą nie najlepszą opinię) oraz przede wszystkim ogólnopolskiej sieci ośrodków doradztwa rolniczego. W ośrodkach rolnicy mogą uzyskać porady we wszystkich sprawach związanych z prowadzonym gospodarstwem rolnym. Działalność ośrodków doradztwa rolniczego jest zatem typową działalnością szkoleniową, przy czym porady mają bądź charakter indywidualny bądź też grupowy. Środkami dość skromnymi - na szkolenia i przekwalifikowanie (nowe kwalifikacje) dysponują urzędy pracy, Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Program Aktywizacji Obszarów Wiejskich a także (często sporadycznie) różne instytucje. Podstawowym problemem jest kwestia, jak szczegółowe powinny być informacje przekazywane w programie Agro Info. Większość spraw związanych ze szkoleniami i przekwalifikowaniem ma charakter lokalny (przede wszystkim szkolenia prowadzone przez różne instytucje) i można sądzić, że nie jest celowe, a nawet możliwe przekazywanie kompletnej informacji o działalności szkoleniowej. Może właściwsze było by ograniczenie się do informacji ogólnych, takich jak informacje o zadaniach ośrodków doradztwa rolniczego i urzędach pracy, z uwagą, że szczegółowe informacje znajdują się w ODR-ach i urzędach pracy. Informacje, którymi powinien dysponować program: program powinien dysponować informacjami wtórnymi o ośrodkach doradztwa rolniczego oraz urzędach pracy, Program Sapard. (Odbiorcy: wszystkie grupy). 13\n14 Opis aktualnej sytuacji: Program Sapard, współfinansowany ze środków UE. powinien być uruchomiony już w 2000 roku. Jednakże wciąż jeszcze znajduje się w fazie wstępnej, która zostanie zakończona dopiero po przeprowadzeniu audytu i uznaniu ARiMR przez UE za agencję płatniczą programu. Obecnie najczęściej podawanym terminem uruchomienia programu jest czerwiec 2002 roku, ale pamiętać należy, że terminów takich było już co najmniej kilka. Jednakże nawet jeśli zostanie uruchomiony w zapowiadanym terminie to jego rozruch musi trwać przez kilka miesięcy, najprawdopodobniej do końca roku Powstanie wówczas niezwykle trudna sytuacja, wynikająca z przeszło dwuletniego opóźnienia przekazania pierwszej transzy (SAPARD 2000) i ponad rocznego opóźnienia transzy drugiej (SAPARD 2001). Środki SAPARD mogą wykorzystane w roku, którego dotyczą oraz w ciągu dwu lat następnych (formuła 1 +2). Tymczasem środki SAPARD 2000 i SAPARD 2001 Polska będzie musiała wykorzystać do końca 2003 roku, czyli w czasie dwukrotnie krótszym. Należy wątpić (świadczą o tym doświadczenia z programem PHARE, w którym również obowiązuje formuła 1 + 2, a w którym od czasu do czasu nie udaje się wykorzystać części środków przed upływem terminu). Rozruch SAPARD musi być zatem przeprowadzone bardzo szybko, co nie będzie proste, choćby ze względu na rozbudowane i skomplikowane wnioski, których skompletowanie zajmie sporo czasu. W tym okresie ważną kwestią będzie właściwa informacja dla korzystających z programu. W związku z tym należy rozważyć jaką rolę w informowaniu o SAPARDZIE powinien pełnić program Agro Info. Sprawą do rozstrzygnięcia jest kwestia, czy informacje w Agro Info powinny się ograniczać do informacji ogólnych (wówczas źródłami informacji szczegółowych byłyby oddziały terenowe Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i współpracujące z nią banki. Każdy zainteresowany musiałby zresztą skontaktować się z agencją i z bankami, choćby, aby uzyskać formularze wniosków a następnie je złożyć), czy też Agro Info będzie udzielała pełnej informacji o programie, co oznaczałoby konieczność włączenia do programu również instrukcji i wzorów formularzy, a także, być może, szczegółowych informacji, jak formularze powinny być wypełniane, ze wskazaniem na najczęściej popełniane błędy. Kwestia oczywiście wymaga uzgodnienia z ARiMR oraz z Ministerstwem Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Osobiście opowiadam się, jeśli będą możliwości finansowe i organizacyjne, za jak najpełniejszą informacją. Niezależnie jednak od przyjętej formuły w ramach programu Agro Info byłaby upowszechniana co najmniej część informacji pierwotnej, do której należą Rozporządzenia Rady i Komisji, oraz aktualna wersja programu. Obecnie obowiązująca uległa zresztą podczas ostatniego posiedzeniu Komitetu Monitorującego dość istotnym zmianom. Dlatego też z informacją o programie należy poczekać co najmniej do momentu, gdy zostanie opublikowana wersja aktualna, a być może do momentu uruchomienia. Jednakże nawet wówczas, gdy w ramach Agro Info nie będzie się udzielało pełnej informacji nie będzie można zrezygnować z części informacji szczegółowych. Co najmniej niezbędne będzie na tyle szczegółowe omówienie programu operacyjnego, aby szukający informacji w pełni zdawali sobie sprawę z jego zakresu i możliwości uzyskania wsparcia. Informacje nie mogą, co oczywiste, ograniczać się do tej części programu, z której wspierani będą bezpośrednio rolnicy, lecz muszą obejmować jego całość. Informacja w programie Agro Info musi zatem odpowiadać co najmniej na następujące pytania: (1). jakie podejmowane przedsięwzięcia lokalne i regionalne mogą być wspierane środkami SAPARD, (2). jaka może być nie tylko maksymalna, ale również realna wysokość pomocy, (3).jakie warunki musi spełniać otrzymujący pomoc, (4). jakie podstawowe dokumenty są niezbędne przy staraniach o wsparcie z poszczególnych części programu. 14\n15 Informacje o programie SAPARD powinny się znajdować nie tylko w bloku Wspieranie rozwoju obszarów wiejskich lecz także w wielu miejscach bloku Sektor rolno spożywczy. Jest to spowodowane charakterem programu, z którego środków będą współfinansowane najróżnorodniejsze przedsięwzięcia na obszarach wiejskich, takie jak (1) modernizacja przemysłów mięsnego, mleczarskiego, rybnego i owocowo warzywnego, mająca m. in. na celu osiągnięcie standardów sanitarnych i ochrony środowiska, obowiązujących w UE, (2) modernizacja gospodarstw rolnych, specjalizujących się w produkcji zwierzęcej oraz wspieranie produkcji nowych artykułów rolnych (3) poprawa infrastruktury obszarów wiejskich (zaopatrzenie w wodę, ścieki, odpady stałe, drogi, energia) (4) różnicowanie działalności gospodarczej na obszarach wiejskich (5) tworzenie miejsc pracy na obszarach wiejskich (6) zwiększanie atrakcyjności turystycznej obszarów wiejskich (7) zachowanie różnorodności biologicznej i kształtowanie struktury krajobrazu (programy rolno - środowiskowe i zalesienia) (8) szkolenia zawodowe. SAPARD jest niewątpliwie dla samorządów lokalnych poważnym wyzwaniem. Wprawdzie niemałe znaczenie w programowaniu i realizacji programu będą miały władze centralne (przede wszystkim Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi), a ponadto skrupulatnie będą przestrzegane wszystkie procedury przyznawania, a następnie rozliczania środków (stąd też m. in. tak długo trwa audyt ARiMR). Jednakże równocześnie wiele będzie zależało od władz lokalnych, w tym m. in. od wyboru właściwych projektów i opracowania dobrych wniosków, a także od umiejętności kojarzenia środków SAPARD ze środkami z innych źródeł. Kwestii tej, podobnie jak sposobowi, w jaki środki SAPARD będą otrzymywać beneficjenci programu, trzeba będzie poświęcić w Agro Info sporo uwagi. Otrzymujący wsparcie z SAPARD musi bowiem najpierw wydać środki własne, a następnie, jeśli kontrola wykaże, że przedsięwzięcie zostało wykonane zgodnie z zatwierdzonym programem, otrzymuje ich refundację. Informacje, którymi powinien dysponować program: Program w części Program Sapard powinien dysponować następującymi informacjami pierwotnymi: 1. Rozporządzenie Rady Nr 1266/99/WE z 21 czerwca 1999 roku o koordynacji pomocy dla krajów kandydujących w ramach strategii przedakcesyjnej i o zmianie rozporządzenia 3906/89/EWG, 2. Rozporządzenie Rady Nr 1268/99 z 21 czerwca 1999 roku w sprawie wsparcia przez Wspólnotę w okresie poprzedzającym akcesję w krajach kandydujących Europy Środkowo Wschodniej działań dostosowawczych w rolnictwie i mających na celu rozwój obszarów wiejskich, 3. Rozporządzenie Komisji 2759/99/WE z 22 grudnia 1999, ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze do Rozporządzenia Rady 1268/99/WE w sprawie wsparcia przez Wspólnotę działań przedakcesyjnych w rolnictwie i mających na celu rozwój obszarów wiejskich w okresie przedakcesyjnym w krajach kandydujących Europy Środkowo Wschodniej. 4. SAPARD. Program operacyjny dla Polski. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi (wersja aktualna), Pozostaje kwestia zakresu informacji wtórnych. Jeżeli Agro Info ma być programem wszechstronnie przygotowującym do działania w strukturach UE to informacje o SAPARDZIE należą do kluczowych. Przy przyjęciu takiego założenia Agro Info powinno informować o wszystkich sprawach związanych z SAPARDEM, łącznie ze szczegółowymi informacjami, jak wypełniać dokumenty, na podstawie których można otrzymać środki SAPARDU, jakie załączniki należy do nich dołączyć. a także, jakie dokumenty są niezbędne dla dokonania rozliczeń z agencją płatniczą. Kwestie te są niezwykle istotne również dlatego, że system rozliczeń beneficjentów z programem 15\n16 będzie odmienny niż rozliczenia z podobnymi programami, uruchamianymi ze środków polskich. Otrzymujący środki nie będzie miał otwartego konta w banku, z którego będzie mógł pokrywać na bieżąco wydatki, związane z projektem współfinansowanym przez SAPARD. Projekt musi być bowiem w pełni finansowany ze środków własnych, refundowanych częściowo po jego zakończeniu. Kwestie te oczywiście znajdują się w dokumentach, zaliczonych do informacji pierwotnych, ale jak już stwierdzałem - nie każdy będzie miał do nich ochotę zaglądać, a ponadto nie wiadomo, czy wyłowi najpotrzebniejsze mu informacje z gąszczu paragrafów. Podstawowe kwestie mogą być zresztą w informacjach wtórnych przedstawione znacznie dobitniej. Jest to zresztą jednym z celów informacji wtórnej, który winien być przestrzegany w całym programie Agro Info. Rozważyć również należały, czy nie powinno się zamieszczać sprawozdań z programów realizowanych przy współudziale SAPARD. Można się bowiem spodziewać, że wraz z uruchomieniem programu wybuchnie fala oskarżeń o korupcję, przyznawania środków jednym wnioskującym i odmawianie innym (środków niewątpliwie i popieranie swoich. Szczegółowa informacja o projektach finansowanych wzmacniałaby kontrolę programu przez społeczeństwo ad e. Inne programy pomocowe UE (Phare, ISPA, przyszłe Fundusze Strukturalne, programy edukacyjne). (Odbiorcy: Samorządowcy). Opis aktualnej sytuacji: W przeciwieństwie do programu SAPARD dwa pozostałe programy pomocy UE PHARE i ISPA funkcjonują. Program PHARE jest zresztą kontynuacją istniejącego w latach dziewięćdziesiątych. Polska miała więc strukturę instytucjonalną PHARE a także opanowane procedury programowania a następnie realizacji programu. Dlatego też PHARE nie stwarzało w nowym okresie budżetowym (lata większych trudności. ISPS jst programem nowym, ale również w tym przypadku dość szybko udało się stworzyć instytucje i opanować procedury. Informacja o PHARE i ISPA nie powinna się ograniczać do informacji ogólnej. Wśród korzystających z Agro Info znajdują się bowiem również radni i członkowie zarządów jednostek samorządu terytorialnego i pracownicy administracji lokalnej. Tę grupę ludzi interesują również możliwości wykorzystania pozostałych funduszy pomocy UE. Wydaje się jednak, że dla wiejskich jednostek samorządu terytorialnego ISPA będzie osiągalna jedynie wyjątkowo, gdyż z tego funduszu będą finansowane jedynie duże projekty z dziedziny transportu, mające na celu rozwój sieci europejskiej, oraz duże inwestycje, chroniące środowisko (wartość kosztorysowa projektu minimum 5 mln EUR). Wydaje się zatem, że Polska będzie starała się o współfinansowanie z programu ISPA poważnych inwestycji komunalnych. takich jak oczyszczalnie ścieków dla dużych aglomeracji) dofinansowywała pierwszeństwo więc będą miały duże ). Z kolei z programu PHARE w części rolniczej będą finansowane przede wszystkim działania dostosowujące instytucje do zadań, które będą wykonywały po uzyskaniu przez Polskę członkostwa oraz polskie prawo do obowiązującego w UE. Są to więc działania o charakterze centralnym. Samorządy w zasadzie nie będą zatem inicjatorami programów, finansowanych z programu PHARE, natomiast różne programy PHARE będą realizowane na ich terenie. Odmienne charakter powinny mieć informacje o Funduszach Strukturalnych. Polska będzie mogła korzystać ze środków Funduszy Strukturalnych dopiero po uzyskaniu członkostwa. Obecnie może zatem jedynie przygotowywać struktury instytucjonalne a także personel do przyszłych zadań. Jest to niewątpliwie bardzo istotna kwestia. Wydaje się jednak, że w sferze gospodarki żywnościowej sprawą znacznie ważniejszą jest uruchomienie SAPARD a następnie jego realizacja, nie tylko dlatego, że działania te będą doskonałą szkołą, jak działają fundusze pomocowe UE, ale również dlatego, że procedury sapardowskie będą najprawdopodobniej obowiązywać również w pierwszych 16\n17 latach członkostwa. W projekcie stanowiska negocjacyjnego Komisji proponuje bowiem, aby do końca roku 2006 zakres rzeczowy programów strukturalnych w dziedzinie rolnictwa i rozwoju wsi nie odbiegał od przyjętego w SAPARD. Według tej samej propozycji programy strukturalne mają być realizowane zgodnie z procedurami SAPARD. Jest to bardzo rozsądna propozycja, świadcząca, że Komisja dokonała właściwej oceny sytuacji i wyciągnęła z niej prawidłowe wnioski. Szybkie przejście z procedur SAPARDU na procedury, obowiązujące w programach, finansowanych z funduszy strukturalnych, mogłoby bowiem spowodować trudności organizacyjne, których efektem byłoby niewykorzystanie znacznej części przyznanych środków, a być może nawet trudności w procesie przygotowywania programu. Tym niemniej samorządy lokalne muszą już obecnie rozpocząć przygotowania do nowej, bardzo ważnej roli, jaką będą spełniały w procesie programowania i realizacji programów strukturalnych, którymi Polska będzie objęta po przystąpieniu do UE. Niewątpliwie ogromne znaczenie będą miały inicjatywy administracji centralnej w tej dziedzinie, ale również władze lokalne i regionalne nie mogą być bierne. Dlatego też do programu Agro Info trzeba będzie wprowadzać stopniowo wszystkie te materiały, które będą niezbędne władzom lokalnym i regionalnym do prowadzenia prac planistycznych (a w nieco później realizacyjnych) związanych z funduszami strukturalnymi. Nie wiadomo również obecnie (zależeć to będzie od wyniku negocjacji w obszarach Polityka regionalna i koordynacja instrumentów strukturalnych oraz Finanse i budżet ). jakimi środkami będzie Polska mogła dysponować w pierwszych latach członkostwa. Do informacji wtórnych w przypadku programów PHARE i ISPA należy zaliczyć wszystkie Informacje szczegółowe, przeznaczone dla potencjalnych beneficjentów, łącznie z warunkami, które musi spełnić starający się o środki z programu. Wśród informacji wtórnych powinny być również omówienia programów, wyjaśniające potencjalnym beneficjentom wszystkie ważniejsze ich szczegóły, w tym także trudności i niebezpieczeństwa, również finansowe (program operuje dotacjami, ale w sytuacji, gdy najpierw trzeba zaangażować środki własne lub pożyczone istnieje również element kosztowy; ponadto zawsze istnieje pewne niebezpieczeństwo, że wydane środki nie zostaną zrefundowane, gdyż agencja płatnicza uzna, że przedsięwzięcie zostało wykonane niezgodnie z zatwierdzonym projektem). Informacje, którymi powinien dysponować program: Program w części Inne programy pomocowe powinien dysponować następującymi informacjami pierwotnymi: 1. Rozporządzenie Rady 1260/99/WE z 21 czerwca 1999 roku, ustanawiające ogólne przepisy dotyczące funduszy strukturalnych, 2. Rozporządzenie Rady Nr 1266/99/WE z 21 czerwca 1999 roku o koordynacji pomocy dla krajów kandydujących w ramach strategii przedakcesyjnej i o zmianie rozporządzenia 3906/89/EWG, 3. Rozporządzenie Rady Nr 1267/99/WE z 21 czerwca 1999 ustanawiające Przedakcesyjny Instrument Polityki Strukturalnej, 4. Rozporządzenie Rady 1268/99/WE z 21 czerwca 1999 roku o wsparciu Wspólnoty dla przedakcesyjnych instrumentów dla rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich w krajach kandydujących Europy Centralnej i Wschodniej w okresie przedakcesyjnym, 5. Rozporządzenie Komisji 2759/99/WE z 22 grudnia 1999 roku ustanawiające zasady wprowadzania w życie Rozporządzenia Rady 1268/99/WE z 21 czerwca 1999 roku o wsparciu Wspólnoty dla orzedakcesyjnych instrumentów dla 17\n18 rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich w krajach kandydujących Europy Centralnej i Wschodniej w okresie przedakcesyjnym. Informacjami wtórnymi są wszystkie informacje szczegółowe na temat procedur, obowiązujących przy ubieganiu się o współfinansowanie z programów pomocowych, a następnie podczas realizacji programu i rozliczania przyznanych środków. Proponuję również, tak samo jak w przypadku SAPARDU, zamieszczanie informacji o stanie realizacji programów, współfinansowanych przez PHARE i ISPA ad f. Programy socjalne, renty strukturalne (Odbiorcy: rolnicy, mieszkańcy wsi, samorządowcy). Opis aktualnej sytuacji: Zarówno w Polsce jak i w UE istnieje system rent strukturalnych, których celem jest skłonienie rolników starszych do rezygnacji z pracy i przekazanie lub sprzedanie gospodarstwa. Jeśli podejmie taką decyzję, a równocześnie są spełnione określone w przepisach warunki, otrzymuje t. zw. rentę strukturalną. Ustawa o rentach strukturalnych została uchwalona przez Polskę w 2001 roku, i miała obowiązywać od 1 stycznia 2002 roku, ale ze względu na sytuację budżetową, wejście jej w życie zostało przesunięte. W ogólnych zarysach jest ona wzorowana na przepisach UE, ale równocześnie istnieją między nimi pewne, dość istotne różnice. Ponieważ ustawa nie funkcjonuje nie można ocenić, czy spełnia swe funkcje zgodnie z założeniami ustawodawcy. Po uzyskaniu członkostwa w Polsce będą (jeśli zostanie objęta wszystkimi przepisami wspólnej polityki rolnej) automatycznie obowiązywać przepisy o rentach strukturalnych, wydane przez UE. Stąd też obecna polska ustawa ma charakter epizodyczny i nie jest wykluczone, że będzie bardzo krótko obowiązywać. Tym niemniej jest to ustawa ważna z punktu widzenia przekształceń strukturalnych polskiego rolnictwa i wobec tego w Agro Info powinny być zamieszczone wszystkie informacje o niej a także analiza porównawcza polskich przepisów i przepisów UE. Informacje, którymi powinien dysponować program: Program powinien dysponować następującymi informacjami pierwotnymi: 1. Rozporządzenie Rady 1257/99/WE z 17 maja 1999 roku w sprawie wsparcia rozwoju wsi przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EAGGF), 2. Rozporządzenie Komisji 1750/99/WE z 23 czerwca 1999, ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze do Rozporządzenia Rady 1257/1999 WE w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EAGGF), 3. Ustawa z dnia 26 kwietnia 2001 roku o rentach strukturalnych w rolnictwie, Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 grudnia 2001 roku w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania przy przyznawaniu i wypłacie rent strukturalnych, Informacjami wtórnymi są wszystkie informacje szczegółowe, informujące o formalnościach, które musi dopełnić zamierzający starać się o rentę strukturalną, oraz warunkach, które musi spełnić. Drugą grupą informacji wtórnych jest porównanie obecnie obowiązujących w Polsce przepisów o rentach strukturalnych z przepisami, obowiązującymi w UE ad g. Inne Tę grupę zagadnień wprowadzono jak rezerwę, gdyby okazało się, że do programu należy włączyć informacje ogólne, nie mieszczące się lub mieszczące się jedynie z trudem w jednej z trzech poprzednich grup Blok Sektor rolno spożywczy Jest to najbardziej rozbudowany blok, składający się według schematu z czterech grup zagadnień: 18\n19 (a) rolnictwo. (b) przemysł rolno spożywczy (c) handel artykułami rolno spożywczymi (d) organizowanie się rolników, Podział jest logiczny, gdyż obejmuje kolejno poszczególne segmenty gospodarki żywnościowej od rolnictwa poprzez przemysł rolno-spożywczy aż do handlu artykułami rolno spożywczymi. Równocześnie jako odrębną grupę wyodrębniono organizacje rolników; wyodrębnienie to nie budzi żadnych wątpliwości. Wewnątrz każdej każdej grupy dokonano dalszego podziału, doprowadzając chyba do nadmiernego niekiedy rozproszenia. Każdy proponowany podział jest dyskusyjny. Tym niemniej musi on uwzględniać, że informacjami dla przemysłu i handlu rolno spożywczego są zainteresowani także rolnicy i odwrotnie, informacje dla rolników mogą być również ważne dla przemysłu i handlu rolno spożywczego. Przepisy o wspólnym rynku, stanowiące wciąż jeszcze najważniejszą część wspólnej polityki rolnej, regulują bowiem na ogół jednym aktem prawnym najważniejsze kwestie branżowe w kolejnych segmentach gospodarki żywnościowej, począwszy od rolnictwa poprzez przemysł rolno spożywczy na handlu artykułami rolnymi kończąc. Z różnych możliwych sposobów prezentacji informacji wybrano układ branżowy, w którym połączono branże przemysłu rolno spożywczego z odpowiednimi branżami handlu. Przy tym zdecydowano się na umieszczenie wszystkich przepisów, regulujących branżę, a zatem również tych, które regulują przede wszystkim problemy rolnictwa (poza tak ściśle związanymi z rolnictwem przepisami, jak n.p. ustawa z 25 lipca 2000 roku o nawozach i nawożeniu), czy w przypadku przepisów UE programy rolno- środowiskowe. Przyjęto założenie, że przedsiębiorca powinien znaleźć interesujące go informacje w jednym miejscu, zatytułowanym przemysł i handel rolno spożywczy, a jedynie w wyjątkowych sytuacjach poszukiwać ich w innych grupach tematycznych. W wyniku takiego założenia blok sektor rolno spożywczy został podzielony na trzy a nie cztery następujące grupy: (a) rolnictwo, (b) przemysł i handel rolno spożywczy, (c) organizowanie się rolników ad a Rolnictwo. Ta grupa zagadnień została podzielona na pięć podgrup. Pierwszą jest produkcja roślinna, składająca się z następujących części: (a1) zboża, rośliny oleiste i wysokobiałkowe, (a2) ziemniaki, (a3) owoce i warzywa, (a4) buraki cukrowe, (a5) pozostałe. Drugą podgrupę stanowi produkcja zwierzęca, którą tworzą następujące części: (a6) wołowina i cielęcina, (a7) mleko (a8) wieprzowina (a9) drób i jaja (a10) pozostałe Trzecią podgrupą są środowiskowe warunki gospodarowania, składające się z: (a11) ochrony powietrza, wód i gleby, (a12) ochrony roślin (nawozy, chemia), (a13) programów/umów rolno środowiskowych (a14) innych (n. p. odłogowania), 19\n20 Czwartą podgrupą są formalne, finansowe i podatkowe warunki gospodarowania, którą tworzą (a15) IACS (system rejestracji gospodarstw i gruntów oraz rejestracji i identyfikacji zwierząt), (a16) wsparcie wybranych obszarów i grup (m. in. obszarów górskich i młodych rolników) (a17) podatki, (a18) rachunkowość, (a19) Inne (ochrona konsumentów, odpowiedzialność cywilna, ubezpieczenia), Wreszcie odrębna, piątą grupę (a20) tworzy rolnictwo ekologiczne Produkcja roślinna. Opis aktualnej sytuacji: (wspólny dla wszystkich pięciu grup zagadnień). Istniejące obecnie w Polsce mechanizmy polityki rolnej, regulujące sytuację produkcyjną i rynkową w dziedzinie produkcji roślinnej znacznie odbiegają od instrumentarium wspólnej polityki rolnej. M. in. w Polsce nie ma mechanizmu płatności bezpośrednich, który jest jednym z najważniejszych instrumentów regulowania poziomu dochodów rolniczych i poziomu produkcji zbóż, oleistych i strączkowych pastewnych. Różnią się również, aczkolwiek w tej dziedzinie nastąpiło ostatnio wyraźne zbliżenie, przepisy fitosanitarne i o ochronie środowiska, których musi przestrzegać gospodarstwo rolne, zajmujące się produkcją roślinną (w produkcji roślinnej wymagań jest zresztą znacznie mniej i są na ogół łatwiejsze do spełnienia niż w produkcji zwierzęcej). W tej sytuacji Program Agro Info powinien dysponować nie tylko kompletem informacji pierwotnych, charakteryzujących polską politykę w dziedzinie produkcji roślinnej (ustawy i rozporządzenia) oraz kompletem informacji pierwotnych, charakteryzujących politykę UE (Rozporządzenia Rady i Komisji), ale także kompletem szczegółowych informacji wtórnych. Powinny one przede wszystkim zawierać możliwie proste, ale równocześnie wszechstronne i precyzyjne porównanie prowadzonej obecnie przez Polskę polityki w poszczególnych gałęziach produkcji ze wspólną polityką rolną. Analizy powinny również oceniać sytuację ekonomiczną w poszczególnych gałęziach produkcji roślinnej obecnie i po uzyskaniu członkostwa. Polscy rolnicy muszą być bowiem odpowiednio wcześnie informowani o sytuacji, jaka prawdopodobnie wystąpi na rynkach artykułów roślinnych po uzyskaniu członkostwa i spodziewanej w związku z tym poprawie sytuacji ekonomicznej (lub jej pogorszeniu). Obecnie kalkulacje takie można wykonać jedynie w oparciu o wysoce niepewne parametry, gdyż nie jest znany jeszcze ostateczny wynik negocjacji, a nawet stanowisko negocjacyjne UE. Najprawdopodobniej UE zaproponuje Polsce, aby w pierwszym roku członkostwa płatności bezpośrednie, wypłacane polskim rolnikom stanowiły 25% płatności bezpośrednich, otrzymywanych przez rolników obecnych państw członkowskich i aby stopniowo wzrastały, osiągając pełny poziom dopiero w 2013 roku. W tych warunkach kalkulacje będą miały szczególne znaczenie nie tylko jako podstawa decyzji ekonomicznych ale również decyzji o charakterze politycznym (głosowanie tak czy nie w referendum w sprawie członkostwa Polski w UE). Sprawą ważną jest również informowanie rolników o tych regulujących warunki uprawy roślin przepisach UE, których celem jest ochrona środowiska naturalnego. Ostatnio zharmonizowano z przepisami UE przepisy o nawożeniu organicznym i mineralnym (nawożenie jest dopuszczalne tylko w niektórych terminach i w określonych warunkach atmosferycznych, ustalono również maksymalne dawki nawożenia). Stąd też w dziedzinie produkcji roślinnej problemem jest raczej przestrzeganie istniejących przepisów, często lekceważonych przez rolników Zboża, rośliny oleiste i wysokobiałkowe (Odbiorcy: rolnicy, przedsiębiorcy, samorządowcy). 20


Środki na inwestycję | SokołówPodlaski24 - Sokołów Podlaski\nSokołówPodlaski24 » Wiadomości » Środki na inwestycję\n7 września 2020, 13:32, Starostwo Powiatowe w Sokołowie Podlaskim, red. Miłosz Magrzyk\n4 września w siedzibie Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego podpisano umowę na kwotę 11 598 444 zł.\nDzięki aktywności Zarządu Powiatu Sokołowskiego w pozyskiwaniu środków zewnętrznych na inwestycje drogowe faktem stała się długo oczekiwana przez mieszkańców powiatu przebudowa drogi powiatowej 3929W na odcinku Sokołów Podlaski - Włodki (kierunek Paprotnia), która objęta jest dofinansowaniem z Funduszu Dróg Samorządowych.\n4 września w siedzibie Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego sfinalizowano starania Zarządu Powiatu Sokołowskiego. Podpisano umowę na kwotę 11 598 444 zł, co stanowi 70% wartości inwestycji, tj. ponad 16 500 000 zł. W imieniu powiatu sokołowskiego, w obecności skarbnik Iwony Odrobińskiej oraz wicestarosty Ryszarda Domańskiego, umowę podpisała starosta Elżbieta Sadowska. W imieniu województwa mazowieckiego podpis pod umową złożył wicewojewoda mazowiecki Sylwester Dąbrowski.\nWszystkie niezbędne działania, łącznie z wyłonieniem wykonawcy inwestycji, zostały przeprowadzone na etapie zakwalifikowania i uzyskania promesy na dofinansowanie z Funduszu Dróg Samorządowych.\nWarto nadmienić, że powyższa inwestycja weszła już w fazę realizacji, co oznacza, że na powyższym odcinku rozpoczęły się prace budowlane. Gruntowna przebudowa blisko 8,5 km drogi potrwa do listopada 2021 r. Zarząd Powiatu Sokołowskiego wspólnie z partnerami serdecznie dziękują wszystkim użytkownikom za okazaną cierpliwość i wyrozumiałość związaną z powstałymi na tym odcinku drogi utrudnieniami, jednocześnie dokładając wszelkich starań, aby utrudnienia te były dla użytkowników drogi jak najmniej uciążliwe.


Kurs prawa jazdy w Trójmieście - jaką szkołę wybrać? - Zajazd Kruszyna\nStart » Szkolenia » Kursy i Szkolenia » Kurs prawa jazdy w Trójmieście - jaką szkołę wybrać?\nDodane: 2015-12-11 Kategoria: Szkolenia / Kursy i Szkolenia\nChcesz zrobić kurs prawa jazdy w Trójmieście, ale nie wiesz, jaką szkołę jazdy wybrać? To proste! Zacznij od sprawdzenia, czy dana szkoła ma ważne pozwolenie na prowadzenie kursów. To oczywiście podstawa, ale warto od niej zacząć, zanim wyda się sporo pieniędzy na kurs. Decydując się na szkołę jazdy, powinieneś też zwrócić uwagę na atmosferę i zatrudnioną kadrę. Dobra szkoła to taka, w której pracują doświadczeni instruktorzy z odpowiednim podejściem do kursanta.\nPosiłkuj się ogólnodostępnymi informacjami\nZrób mały research w internecie i poczytaj opinie o szkołach - to na pewno da Ci konkretne pojęcie o rozważanym ośrodku. Wreszcie, spróbuj wyszukać, ilu kursantów rozważanej przez Ciebie szkoły zdało egzamin i za którym razem. Pomocne będzie też przejrzenie rankingów (Trójmiejskie rankingi Ośrodków Prawa Jazdy). Z takim pakietem informacji z pewnością zrobisz świetny kurs prawa jazdy w Trójmieście. A tak na marginesie, warto szukać szkół, które polecają sami kursanci, np. Speed Auto.\nTechnik masażysta Zielona Góra zaprasza do skorzystania z ofertą edukacyjną, którą przygotowaliśmy. U nas masz możliwość zdobycia ciekawego zawodu, który zapewni Ci szerokie możliwości na rynku pracy. Zajęc...


Krótka historia św. Jana od Krzyża | Światło Pana - Rekolekcje video/mp3\n← Rekolekcje Adwentowe – o. Józef Augustyn SJ\nNARODZENIE – film biblijny PL →\nPrzejmująca i dla nieznających – zaskakująca historia przedstawiająca postać jednego z Doktorów Kościoła – św. Jana od Krzyża\nKrótko o dzisiejszym świętym, za wikipedią:\n„Święty Jan od Krzyża był reformatorem zakonu karmelitów. Jest uważany, wraz z Teresą z Ávili, za założyciela karmelitów bosych. Jest również znany ze swych dzieł literackich. Zarówno jego poezja, jak i rozważania nad wzrostem duszy są uważane za szczyt dzieł mistycznych i zaliczane do najwybitniejszych osiągnięć hiszpańskiej literatury.”\nJan od Krzyża – synteza nauki jak najłopatologiczniej się da. Ks. Teodor\n=> Jan od Krzyża. Płomień miłości -José Luis Olaizola – Jan od Krzyża to jeden z najbardziej znanych świętych, mistyk, poeta, reformator zakonu karmelitów, doktor Kościoła, nazywany przez bł. Jana Pawła II jego przyjacielem i mistrzem. To wiedzą wszyscy. Ale że był najmłodszym synem zubożałego, kastylijskiego szlachcica i prostej dziewczyny z ludu, którzy pobrali się z wielkiej miłości, ale wbrew woli rodziny? Albo że sporą rolę w powodzeniu reformy karmelitów odegrał były afrykański niewolnik, który przyjaźnił się z ojcem Jana? Tego dowiedzieć się można tylko z dobrej biografii, jaką jest niewątpliwie książka Jose Luisa Olaizoli…>> zobacz więcej\n=> Noc jest mi światłem. Św. Jan od Krzyża na nowo odczytany -Wilfrid Stinissen OCD – „Noc ciemna” stanowi nieunikniony etap w drodze do Boga. Każdy z nas, jeżeli traktuje swoją wiarę na serio, musi przejść przez noc..>> zobacz więcej\nśw. Jan od Krzyża – ZASADY MIŁOŚCI\nPISMA Św. Jana od Krzyża:\n=> PIEŚŃ DUCHOWA – Św. Jan od Krzyża – Audiobook D – „Pieśń duchowa” to klasyka literatury mistycznej, do dziś zachwyca, karmi, a nade wszystko pomaga w odkrywaniu, jak bardzo Bóg nas umiłował…>> zobacz więcej\n=> Św. Jan od Krzyża dla początkujących -ks. Angelo Albani, ks. Massimo Astrua -Św. Jan od Krzyża wyjaśnia nam drogę wiary, nadziei i miłości jako noc ciemną, jako drogę poznania i przyjęcia miłości Boga w Jezusie Chrystusie, drogę odpowiedzi na miłość Boga i uwolnienia się od siebie samego dzięki Bogu. Noc wiary wymaga od nas zaangażowania, nawet cierpienia, ale polega również na przyjęciu Bożego udzielania się, które wszystko odmienia. Noc wiary prowadzi do zjednoczenia z Bogiem, upodobnienia i przeobrażenia się w Chrystusa…>> zobacz więcej\nTen wpis został opublikowany w kategorii Filmy o świętych, ŚWIĘCI i oznaczony tagami doktor kościoła, jan od krzyża. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


★★ Herbal Care Krem odżywczy do rąk Siemię Lniane I Pielegnacja skóry\nHerbal Care krem odżywczy do rąk Siemię Lniane 100ml\nKrem do rąk z siemieniem lnianym opracowaliśmy dla wszystkich, którzy mają szorstkie i podrażnione dłonie. Skomponowaliśmy go z cenionych od wieków naturalnych składników roślinnych, które intensywnie regenerująi zmiękczają skórę, regulują rogowacenie naskórka oraz koją podrażnienia.\nHerbal Care krem odżywczy do rąk Siemię Lniane 100ml Krem do rąk z siemieniem lnianym opracowaliśmy dla wszystkich, którzy mają szorstkie i podrażnione dłonie. Skomponowaliśmy go z cenionych od wieków naturalnych składników roślinnych, które...\nNasz krem do rąk z siemieniem lnianym opracowaliśmy dla wszystkich, którzy mają szorstkie i podrażnione dłonie. Skomponowaliśmy go z cenionych od wieków naturalnych składników roślinnych, które intensywnie regenerująi zmiękczają skórę, regulują rogowacenie naskórka oraz koją podrażnienia. Dłonie z dnia na dzień stają się aksamitnie gładkie, miękkie i nawilżone, a paznokcie wzmocnione i odbudowane. W opracowanie receptury, opartej na bogatej tradycji zielarskiej, włożyliśmy całe nasze doświadczenie, dlatego jesteśmy spokojni o efekty.\nAqua (Water), Helianthus Annuus (Sunflower) Seed Oil, Urea, Glycerin, Decyl Oleate, Polysorbate 60, Cetearyl Alcohol, Propylene Glycol, Linum Usitatissimum (Linseed) Seed Extract, Ethylhexyl Stearate, Stearic Acid, Glyceryl Stearate, Dimethicone, Saccharomyces/Silicon Ferment, Saccharomyces/Magnesium Ferment, Saccharomyces/Copper Ferment, Saccharomyces/Iron Ferment, Saccharomyces/Zinc Ferment,Leuconostoc/Radish Root Ferment Filtrate, Butyrospermum Parkii (Shea) Butter, Paraffin, C10-C18 Triglyceride, Cera Alba (Beeswax), Cetyl Alcohol, Inulin, Acrylates/C10-30 Alkyl Acrylate Crosspolymer, Phenoxyethanol, Ethylhexylglycerin, Disodium EDTA, 2-Bromo-2-Nitropropane-1,3-Diol, Sodium Hydroxide, BHA, Parfum (Fragrance), Hexyl Cinnamal.\nekstrakt z siemienia lnianego niweluje suchość i szorstkość naskórka, łagodzi i koi podrażnienia oraz zapobiega pękaniu skóry\n5% mocznika intensywnie nawilża oraz zmiękcza i wygładza skórę\nbiokrzem wzmacnia i regeneruje uszkodzoną płytkę\npaznokci oraz zmniejsza ich kruchość i łamliwość\nmasło Shea delikatnie natłuszcza i chroni skórę przed\nszkodliwym działaniem czynników zewnętrznych\nNr katalogowy: HER2039


Schody strychowe Fakro są dość popularne, ponieważ są one bezpieczne i praktichnyeKak zwykle Fakro drewniane schody z naturalnego drewna sosnowego, ale są też metalowe. Wybór oczywiście zależy wyłącznie od klienta. Produkt pozwala na bezpieczne podnoszenie z parteru na drugie miejsce w prywatnym domu. Po zakończeniu operacji, Farcot drabiny jest złożona i przechowywana w sufit, który wymaga niewiele dodatkowej przestrzeni. Takie wyposażenie domu pasuje do każdego stylu pomieszczenia. Zasadniczo są one wykorzystywane do prywatnych domów, ale jest to możliwe do zainstalowania w garażu, w magazynie lub innym pomieszczeniu.\nOryginalny poddasze Schody FAKRO\nPrzy zakupie takiego mechanizmu podnoszącego, może znacznie zaoszczędzić nie tylko pieniądze, ale również, aby ustawić czas, gdy instalacja nie jest trudne do przeprowadzenia.\nDrabinka Fakro - jest:\nZaletą schody Fakro leży w jego dostępności\nTe cechy pozwalają produkty zyskać popularność w dosłownie każdego dnia. Ponadto zwarta schody, funkcjonalne, a co najważniejsze, jest łatwy do zainstalowania. grubość pokrywy wynosi około 36 mm, wykonanego go na ramie wyłożonej blachą płyt pilśniowych.\nPrzestrzeń wewnątrz ramy jest wypełniony za pomocą wypełniacza pianki lub styropianu, warstwy izolacji w razie potrzeby. Na zewnętrznej powierzchni gładkich. Wieko jest otwierane i zamykane za pomocą metalowych prętów i zamków. Instalacja struktury wymaga maksymalnej dokładności, wieczko szczelnie zamknięta i ma różnice w wielkości oczek.\nDzięki kątowników, schodek stanowczo i jasno, i jest stabilny.\nW celu zwiększenia wytrzymałości produktu, trzeba naprawić etapy techniki jaskółczy ogon tak, że po złożeniu nie dotykać pokrywy.\nRodzaje drabiny Fakro\nPrzed zainstalowaniem schody strychowe od polskiego producenta, trzeba określić typ struktury.\nIstnieją różne opcje dla schodów strychowych, podnieść należy, że wnętrze pokoju\nKomfort - LWK.\nIzolacja termiczna - LST.\nKażdy rodzaj drabiny ma swoje osobliwości. Na przykład, rodzaj drabiny Smart-LWS wykonane wyłącznie z drewna sosnowego uzupełniono izolatora pokrywy i ma klapę grube 36 mm. Model Komfort LWT produkowane nie tylko z drewna sosnowego i najwyższej kategorii, a także ma klapę o grubości 36 mm. Ten projekt jest po prostu doskonały wygląd na jasnym suficie. Z reguły produkt składa się z 3-4 sekcji, jak również po stronie metalowej poręczy dla ułatwienia obsługi i bezpieczeństwa.\nWystępy gumy drabiny są obecne, co uniemożliwia uszkodzenie wykładziny podłogowej podczas otwierania.\nCechy konstrukcyjne Fakro drabinie\nDrabinka Fakro Basic - to nie tylko zestaw wysokiej jakości komponentów do wyciągu na drugim piętrze, i opracować elementy przez które super struktura.\nWiele osób woli wybrać schody FAKRO, ponieważ są one charakteryzują się wysoką jakością i niezawodnością\nSkładowe schodów - jest:\nBoczne podłużne dźwigary;\nTo właśnie te elementy wzmacnia produkt i uczynić go bardziej wytrzymałe. Rozwój technologii było stworzenie nie tylko drabiny przesuwne, i uczynić go jako stabilny i może służyć przez wiele lat z regularnych ciężkich ładunków.\nNa schodach, bez względu na drabinie, posiada specjalną antypoślizgową podłużne wgłębienie, przez który w celu uniknięcia poślizgu podczas opadania i wznoszenia.\nFAKRO drabinkowy: wymiary i cechy\nschody wymiary Farko może być inna. W szczególności, można kupić gotowe zaprojektować standardowego formatu.\nPrzed zainstalowaniem drabiny musi awansować do pomiarów długości i szerokości otworu\nJednak przed nabyciem, konieczne jest, aby zmierzyć:\nWysokość od pierwszej do drugiej podłogi;\nW standardowych schodów poddasza wysokości podstawy jest uważany 270-350 cm. Kąt wynosi 50-75 stopni, a trzonek może być mniejsza niż 1 m. Zakup konstrukcji drewnianych, jest dobór większej długości i, jeśli to konieczne, może być łatwo usunięty.\nJeśli metalowej drabiny podnośniki, kilka sektorów może być dołączony do niego.\nStandardowa wielkość klapa uważane 60-70h120-140 zobaczyć. Jest to niepożądane użycie większego rozmiaru, jak to będzie prowokować poważne straty ciepła. Podczas tworzenia otworu, trzeba wykonać dodatkowy margines 5 cm z każdej strony. Wtedy będzie wyraźnie obserwowane montażowe strychu drabinę normy.\nCo do zasady, sprzedaż schodów, producenci oferują nie tylko dodatkowy materiał mocujący, ale również usługi montażu, niż należy użyć, jeśli nie ma umiejętności, aby zainstalować takie udogodnienia, jak może to prowadzić do skrajnych przypadków.\nInstalacja schody strychowe FAKRO\nCo jest cechą poddaszu schody Farko Plus? Fakt, że ich instalacja jest, co do zasady, nie ma problemu ze zrozumieniem nie jest tak trudne, jak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka.\nZainstalować schody strychowe Fakro może posiadać, najważniejsze - dokładnie zapoznać się z instrukcją\nTrzeba tylko postępować zgodnie z instrukcjami:\nKonieczne jest, aby sprawdzić, czy otwór włazu i rozmiarach.\nW dolnej części luku jest przymocowana do pomocniczej płyty drabiny obsługuje w postaci rozłożonej.\nW trakcie pracy, wymaga użycia klucza 10, pianki, a wkrętak kątomierz z wkrętami.\nSchody wzrasta i pochyla się na płycie nośnej.\nW czasie montażu okna schody trzeba wytrzymać prostoliniowości. Aby to zrobić, pomiędzy częściami końcowymi w otwarciu pudełka i wstawić spacer.\nSkrzynka drabinka mocowana jest za pomocą śrub po obu stronach.\nPonadto, płyta odniesienia jest usuwany, a drabina wysuwana. Aż do zakończenia prac montażowych, trzeba zatrzymać się na drugim piętrze, ponieważ, gdy projekt nie jest ustawiona, krokiem na niej jest surowo zabronione.\nDodatkowo uzupełnić za pomocą otworów pianki schody pomiędzy obudową a otworem w suficie.\nJest to konieczne w celu poluzowania śruby i złóż drabiny do końca.\nDalsze dokręcone śruby mocno.\nNastępnie drabiny usuwanie elementów, jeśli jest zbyt długi, lub dodatkiem. Jeśli schody żelaza, można dodać pożądanych segmentów.\nW razie potrzeby, możemy przeprowadzić regulację pochylenia drabiny. Aby to zrobić, trzeba przenieść lokalizację podpór bocznych.\nSchody strychowe Fakro: Opinie\nSchody Fakro bardzo pozytywne opinie, i wykorzystać je niemal wszędzie. Lub dokładniej, w budynkach przemysłowych i mieszkalnych.\nFakro drabina pięknie urządzić wnętrze praktycznie każdy pokój\nPopyt na budowie jest całkiem uzasadnione, ponieważ są one:\nSą one wykonane z materiału przyjaznego dla środowiska;\nMają czapki chroniące powierzchnię podłogi z pojawieniem się frytki, zarysowania i uciskanych;\nZamontowane na uproszczonego systemu montażowego w postaci składania;\nPozostawić do zwiększenia odległości między drzwiami i kroki;\nMają włazy ciepło-izolacyjne;\nWyposażone w krokach antypoślizgowe;\nWyposażone w poręcze metalu;\nMogą być one ustalone, a bez pomocy specjalistów i na własną rękę;\nPosiada system składanych kroki w formie jaskółczego ogona.\nNa ogół, drabinka Fakro - lekka konstrukcja składana, które składają się z odcinków 3-4. Wytwarzany z drewna, metalu, mają lepszą jakość. W szczególności, jeżeli jest drewnianą konstrukcję, a następnie w przestrzeni roboczej nie węzeł lub odprysków. Doskonałe wykończenie, najlepsze widoki i maksymalny przezorność. Dzięki wbudowanym zamkiem, można zamknąć drzwi, ograniczając dostęp do strychu. Składane schody nie jest widoczna, ponieważ wygląda jak kompaktowej jednostki, zmontowane i przechowywane na suficie.\nInstalacja strych schody Fakro (wideo)\nłatwy montaż, doskonałe wystrój i waga zalety. Wszystko to można uzyskać poprzez nabycie konwencjonalne schody strychowe od firmy Fakro.\nPrzykłady Fakro drabiny (foto)\nAparatura poddaszy schody z zastrzeżeń 4 luku\nSchody na poddasze: wybierz najlepszy\nWygodne schody na drugim piętrze w prywatnym domu 4 Nadzorczej z wyboru\nValet av vattenavvisande gipsskiva: 6 huvuddrag\nDesign moderno salotto Krusciov: Photo-2017, idee e suggerimenti\nWitte zaal: Top 5 functies\nTakhöjd på Chrusjtjov: lösa problemet med lågt i tak i huset