Wasze zakupy na Summer Sale 2014\nCentrumValve.pl > Gry, produkty i usługi Valve > Steam > Wasze zakupy na Summer Sale 2014\nNapisano: 22-06-2014, 21:04\nJa na razie kupiłem sobie Skyrima Legendarną edycję za 10€, planuje jeszcze jakieś zakupy za mniejsze kwoty jak trafi się coś fajnego.\nNapisano: 22-06-2014, 21:10\nJa w końcu coś kupiłem, kładąc moje ręce na Fable: The Lost Chapters. Nie wiem, czy gra zestarzała się dobrze i nadal jest tak fajna jak kiedyś, ale 1,79€ żałować nie będę, nawet jeśli gra okaże się nie być tak fajną, jak wiele lat temu, kiedy grałem w nią pierwszy raz.\nNapisano: 22-06-2014, 22:37\nDo grona zakupionych przeze mnie gier dołączył właśnie Outlast\nNapisano: 23-06-2014, 11:09\nByć może będzie Nether na promocji, kupię natychmiast.\nNapisano: 23-06-2014, 18:59\nA mnie Gaben do niczego nie skusił, jeszcze nic nie kupiłem! I nie zamierzam, tegoroczny, wakacyjny sale minie bez wydatków dla mnie\nNapisano: 23-06-2014, 20:26\nNapisano: 23-06-2014, 22:59\nPortal Portal2 Skyrim Nether i może Metro ale to jutro. Czekam na fajniejsze promocje.\nNapisano: 23-06-2014, 23:33 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 23-06-2014, 23:33 przez 0139e0c91e.)\nOstatnie, co pamiętam to to, gdy ktoś na mnie wybiegł i uderzył w głowę, a gdy się obudziłem ORION: Dino Horde było już na moim koncie, a pieniędzy już nie było. Jakiś czas później dostałem wiadomość, że mam kupić grę Papers, Please, bo inaczej takie ataki będą się powtarzać. Więc, co zrobiłem?\nNapisano: 25-06-2014, 02:07\nSyberia, Syberia 2 oraz PayDay - o ten ostatni dokan męczył.\nNapisano: 25-06-2014, 21:30


Fantasmagorie pana Wiktorskiego | Z drugiej strony...\nFantasmagorie pana Wiktorskiego\nutworzone przez Autor | wrz 19, 2014 | Władza | 29 Komentarze\nW artykule – „ Dwa pytania do Pawła Wiktorskiego burmistrza Lubienia Kujawskiego” zamieszczonym w czasopiśmie „TU i TERAZ” nr 55 s.21 > http://kujawy.media.pl/ dotyczący powiadomienia prokuratury przez mieszkankę Ciechocinka o bezprawnym dysponowaniu jej gruntem, na rzecz budowy gminnej\nkanalizacji- czytaj na >http://www.powiatwloclawski.pl/aktualnosci/item/955-burmistrzowi-lubienia-kujawskiego-moze-grozic-nawet-10-lat-wiezienia / ) oraz oglądaj na > http://www.tvkujawy.pl/archiwum/szafa-z-kryminalami z dnia 31 lipca 2014 roku Pan Wiktorski jako powód szumu medialnego wokół tej sprawy wskazuje m.in. na powody polityczne (sic!) i zbliżające się wybory, a – aktywność i zaangażowanie panów Koralewskiego i Wilińskiego w tej sprawie to potwierdza.\nNegatywny dla mnie odbiór społeczny podanych przez pana Wiktorskiego informacji, obliguje mnie do zajęcia stosownego stanowiska w tej sprawie. Otóż pan Paweł Wiktorski piastujący zaszczytny urząd burmistrza Lubienia Kujawskiego w niniejszym artykule stara odwrócić uwagę społeczeństwa od meritum sprawy, przerzucając własne zaniedbania i odpowiedzialność na osobę pokrzywdzoną i osoby nie będące stroną w niniejszej sprawie.\nJak powszechnie wiadomo we współpracy w ramach projektu „Biuro dla Obywatela” realizowanego przez Pomorską Fundację Rozwoju Kultury i Sztuki w Toruniu, organizuję comiesięczne bezpłatne porady prawne. Pytanie, po co? No właśnie po to aby mieszkańcy mogli się bezpłatnie poradzić. Także w sprawach na styku urząd – obywatel. Pana Wiktorskiego dziwi, że pani Małgorzata P. skorzystała z tej możliwości? A pan Wiktorski mój udział / „aktywność i zaangażowanie”/w tej sprawie nazywa szumem medialnym i zbliżającymi się wyborami samorządowymi. Panu Wiktorski nie przyjmuje do wiadomości iż to co robię wynika z społecznego zapotrzebowania, mojej postawy i pozytywnego stosunku do bliźniego a nie jakimiś urojeniami ze strony pana Wiktorskiego.\nMogę zrozumieć że pan Wiktorski mnie nie znosi z racji mojego krytycyzmu wobec jego burmistrzowskiej działalności . Ale to nie może być powodem, podważania mojej godności, wiarygodności poprzez nieuprawnione niczym nie poparte gołosłowne stwierdzenia, które podważają mój autorytet, moja wiarygodność wśród mieszkańców i czytelników bloga www.zdrugiejstrony.org.\nFantasmagorie Wiktorskiego, wiążące tą sprawę z wyborami nijak mają się do rzeczywistości. A czy można wierzyć komuś kto tak kłamie i manipuluje… > http://www.zdrugiejstrony.org/finanse-gminy-kontrola-nik-kolejna-odslona/\nzarzucając jednocześnie lokalnym mediom braku rzetelności i uczciwości dziennikarskiej.\nDK\tdnia 19 września 2014 o godz. 18:27\nPanie Koralewski, należy Pan do przejrzystych osób. Co Pan pisze na blogu, to firmuje swoim nazwiskiem. Wiktorski podaje, że daleki jest od ,,brudnej,, kampanii, a w tej samej gazecie już za kilkadziesiąt dni atakuje postronne osoby rzucając parszywe oszczerstwa. To kłamca na całego, kto go już teraz bierze na poważnie? jedynie ci co mają jakiś osobisty interes do załatwienia, protegowaną robotę, utrzymanie wpływów, węgiel, sprzedaż działeczki, intratną informację itp…\nmłody wilczek\tdnia 27 września 2014 o godz. 05:28\nInformuję, że istnieje poważna luka w przepisach, która pozwala różnym podmiotom np. mediom, na promowanie osób, a nawet ugrupowań politycznych (choć jeszcze formalnie nie kandydatów i komitetów), w okresie przed formalnym rozpoczęciem kampanii wyborczej. Takie działanie odbywało się również w naszej gminie. Przypominam, że w chwili obecnej kampania już ruszyła i jest pod kontrolą organów wyborczych. Zbieram artykuły prasowe i inne materiały z udziałem kandydatów na fotel burmistrza i radnych, aby następnie zweryfikować je z rzeczywistym finansowaniem ich kampanii przez komitety wyborcze z których startują. Szczególnie przyjrzę się finansowaniu kampanii obecnego burmistrza i jego zaplecza. Ponieważ jak nigdy dotąd, wiosną tego roku wyborczego, zawarł umowy z komercyjnymi mediami, a fakt ten zataja przed opinią publiczną. Coś tu śmierdzi! czyżby włodarz chciał rolować publiczne pieniądze na swoją kampanię w formie kryptoreklamy?\nautor\tdnia 27 września 2014 o godz. 20:31\nMłody! Ty masz nosa! Tak trzymaj! Przypominam sobie jak w 2006 roku kandydujący a jednocześnie pełniący obowiązki burmistrza Wiktorski „wytapetował” urząd pozwem przeciwko m.in. mnie. Co już było przegięciem pały. Ówczesny przewodniczący komisji terytorialnej nie zareagował aczkolwiek wiedział. A my młodzi? nieświadomi, odpuściliśmy. Widzę ze świadomość rośnie.Pozdrawiam\nzbulwersowany rodzic\tdnia 20 września 2014 o godz. 09:26\nUczciwi obywatele mają swój rozum i dobrze wyczuwają jak nas się podchodzi. Kiełbasa wyborcza jest tym razem tak zzieleniała, że obywatele zrozumieli skutki toksyczności jadu kiełbasianego. Wstydu nie mają radny Maciejewski i jego szef Wiktorski, chwaląc się wielką inwestycją typu plac zabaw/czy nie docierają do nich opinie rodziców i opiekunów, czy może podadzą kiedy został plac zabaw oddany oficjalnie do użytku i kto był odpowiedzialny za nadzór nad tą i innymi inwestycjami, bo coraz głośniej słychać, że to pewien skazany urzędnik/. Te place zabaw to największa chała, która zobrazowała jasno kwalifikacje samorządowców, nie wspomnę o ,,śmierdzącym kryminałem,, przystanku autobusowym.\nedukator\tdnia 20 września 2014 o godz. 15:40\nOd dłuższego czasu zauważalna jest jakaś zadziwiająca powtarzalność w walce o stanowisko burmistrza. Obóz włodarza, w prowokacyjny sposób tj.( ploteczki, podszycie się pod pewną gazetkę, którą promuje tajemniczy admin na portalu lubieńskim itp.) Wywołuje do gry pewne nazwiska i w szyderczym opisie, wrzuca je na młyn społeczny. Kolejnych postaci do zmielenia, przybywa w trakcie zmian sytuacyjno-personalnych w ubiegania się o fotelik i ławeczkę samorządową .\nPrzykład ?- już przytaczam.\nJest styczeń 2014r- roku wyborczego!\nEugeniusz Kowalczyk chlapnął w towarzystwie poplecznika Wiktorskiego, że może by coś lub kogoś zmienić w naszej gminie. Żarówa zadziałała. Niecierpliwie czekający na wybuch kampanii wyborczej, składzik redakcyjny – jedynie słusznej frakcji, przystąpił do napisania scenariusza i osadzenia w nim głównych bohaterów. Tak rozpętała się kampania do VI kadencji samorządowej gminy Lubień Kujawski.\nGazetkę wydano w kilku egzemplarzach. Treść nie zmuszała do wysiłku intelektualnego, groteskowe narracje, prześmiewcze snucie opisu i ukryta złośliwość skierowana na ,, gabinet cieni,, miała za zadanie zaspokoić głód prowincjonalnych plotkarzy, którzy podpuszczeni intrygą, ochoczo ruszyli do kolportażu. Opowiadano o niej na ulicach, w domach, szkołach, sklepach i innych instytucjach. Sensem takich działań miał być sygnał do ludu, że o to nadchodzi zaraza w postaci takich, a takich osób, które mają czelność zapiszczeć w tej gminie. W efekcie lud miał znienawidzić odszczepieńców.\nMiesiąc, biegł za miesiącem. Kowalczyk po wydanym oświadczeniu przygasł. Kciuki poszły w górę – trafiony zatopiony !!! ,, Ponadpodziałowcom,, na polu walki, została niezniszczalna ,,zaraza,,- major Koralewski. Na domiar złego zaczął prątkować Wiliński. Więc drodzy Państwo jak myślicie na kogo zmasowano ataki. Dobrze, dobrze trafiliście! – Właśnie na wyżej wymienionych. Majora nie mogą utrącić, choć starano zrobić z niego donosiciela- Sbeka, oszołoma, karierowicza wykorzystującego niedolę dziecka, a nawet zboczeńca! Stary weteran wojenny, zaprawiony w boju wie, że wojnę można wygrać, nawet po kilku przegranych bitwach. Więc nie odpuszcza, śledzi, kontroluje, krytykuje toczy z pozytywnym efektem sprawy administracyjne. Aż dziw bierze, że wojak łącznościowy, a walczy jak artyleria ciężka! Takiego trafić i zatopić graniczy z cudem. Pozostał z tą ,, zarazą,, dylemat jeszcze na kilkanaście dni. Wystartuje czy nie w wyborach, więc chłopcy z tej ,,pierwszej lepszej strony,, profilaktycznie strzelają z pukawki.\nJak już wspomniano pojawił się nowy młody kandydat Wiliński. Zespolikowi redakcyjnemu ta postać przysporzyła wiele trudności. Szukali haków, mrocznych zdarzeń z życia, jakiś sensacji. A tym czasem wybory tuż, tuż. Publikować coś trzeba!, więc wykorzystując metodologię pedagogiczno-socjologiczną redakcja przeprowadziła analizę przypadku młodego kandydata, sprawdziła wykształcenie, które okazało się tak wszechstronne, że zakasowało poziom wykształcenia razem wziętego trzyosobowego składu redakcyjnego , a szczególnie zmiażdżyła tego nauczyciela, co zrobił licencjat na WSHE! Redakcja poinformował również internautów, że niejaki pan dyrektor Kosseda z MZD został zwolniony, a tam pracuje pan Marek – kandydat, to skandal, że on tam jeszcze pracuje, przecież wszyscy muszą odejść nawet sprzątaczka ! Kolejną sensacją redakcyjki, jest nagranie telefoniczne z pracownikiem DPS-u w Kowalu, które miało wyjaśnić czy pan Wiliński jest z-ca dyrektora DPS. Ten hit – kilkunastosekundowej taśmy prawdy, rozwaliły wizerunek kandydata, ale chyba ze śmiechu. Sugerowanie czytelnikowi, braku danych finansowych w oświadczeniu majątkowym skromnego kandydata Wilińskiego jest zapewne niczym wobec zapisów zawartych w deklaracji korzyści np. dotyczących intratnych wyjazdów do Finlandii i innych krajów jego kontrkandydata, bo jak wszystkim wiadomo nie jechali za swoje! Poziom, jakość i gatunek rewelacji serwowanych przez zespolik redakcyjny jest na prawdę nieprofesjonalny i mało wiarygodny. Słusznie zauważył mój znajomek, co to za portal, który jest fikcyjnie zarejestrowany i to zagranicznym serwerze, co to za redakcja, której redaktorzy boją się ujawniać, nawet swojego głosu. Czyli nich panowie piszą dalej, prowadzą dyżurne dialogi w formie komentarzy, to robi rzeczywiście wrażenie na spostrzegawczych internautach.\nTo może na tyle, na tą chwilę\nautor\tdnia 21 września 2014 o godz. 09:54\nPozdrawiam „edukatora” Nie wiem gdzie „siedzisz” i co jeszcze wiesz? Uważam, ze powinniśmy sie spotkać. Bardzo proszę o kontakt o ile jest to możliwe.\nedukator\tdnia 23 września 2014 o godz. 01:14\nZadzwonię, jestem w posiadaniu cennych informacji,które opinia publiczna powinna poznać, a prokuratura się nimi zainteresować.\nsaksofon\tdnia 20 września 2014 o godz. 20:15\nLudzie już nie takie głupie, wiedzą dokładnie o co chodzi i kto tym dowodzi.lubień coś tam, to robota tego niedouka, bo takie błędy soli nawet w pracy i na zajęciach z dziećmi. Na tej taśmie dość, że wyciął pan niedouk swój aksamitny głos, to wstawił wyraz z dialogu z ewidentnym błędem / rozumię / KOMPROMITACJA. Dziwię się, że bardziej kumate otoczenie tego niedouka, dopuszcza jego pomysły do tej spiskowej realizacji. Przecież to przynosi odwrotny skutek !. A właściwie to i dobrze.\nsystem zero jedynkowy\tdnia 20 września 2014 o godz. 22:00\nPo co szukał kontaktu z Wilińskiem aż w Kowalu. Przecież numer telefonu mógł wziąć od Magdy z biura rady, chyba znów się nawalił, bo na trzeźwo nic nie może zmontować.\nstraż ludowa\tdnia 21 września 2014 o godz. 09:17\nZobaczyta jak ruszy po zarejestrowaniu list wyjaśni wszystkim kto gdzie chodził, jakie ma dochody, czy równo sika, z kim się bzyka, jaki jego rodowód, itd. Nic tylko życiorysy będzie tworzył, żeby ludzi zająć i odciągnąć uwagę od rozliczania jego chlebodawcy. A przy tym ile wychla zobaczyta jaki będzie wtedy chodził spuchnięty że też dyrekcja szkoły nie reaguje na tego ochlapusa. Może powołać patrole społeczne i gościa w końcu doprowadzić na komendę często z opilstwa zasypia w miejscu drugiej pracy tam go trzeba przyfilować.\nlipo\tdnia 27 września 2014 o godz. 09:22\nMyślą że ludzie są tępe głuche i ślepe ostatnio ,,rewidowali,, się po sesji. Składkę przeliczyli rozliczyli i upłynnili. Mietek swoim kolegom na zagrychę wyborczą serwował okolicznościowe cukierki z 8 marca.\nautor\tdnia 21 września 2014 o godz. 09:47\nMusicie wiedzieć! Każdy okazujący się na blogu komentarz inspiruje albo jak kto woli daje mi motywację do dalszego działania. Żałuję,ze osoby mające inny pogląd na to co pisze czy tez w odniesieniu do komentarzy, b. rzadko zabierają głos. Moglibyśmy merytorycznie podyskutować. Zapraszam.\nMam prośbę. Udostępniajcie na swoich stronach na fb moje wpisy. Pozdrawiam.\nPW\tdnia 21 września 2014 o godz. 22:54\nCiekawiło mnie kto prowadzi ten portal teraz wszystko staje się jasne i układa się w logiczną całość. Kiedyś zarządzał www lubień 24 przy pomocy syna wiem bo bez ogródek mnie o tym poinformował tłumacząc, że coś się dzieje na serwerze i Lubień 24 nie chodzi ale portal ruszy. No i portal ruszył na wybory. Toki głupek z niego?\nrocko big\tdnia 22 września 2014 o godz. 21:48\nPW tak kiedyś harcerzyk z Kalisk zajmował się portalem lubień 24 a teraz założył ten lubień net i błyska salcesonem.\nautor\tdnia 26 września 2014 o godz. 07:15\nJa cie…? Czyżby nijaki pan Marek ? /ale nie od Wilińskich/. Jezu … trzymaj mój język za zębami bo trafie pod sąd !!!\nedukator\tdnia 24 września 2014 o godz. 08:40\nWniosek prosty,lubień net, to fikcyjny portal z fikcyjnymi Andrzejami, Annami i innymi nickami na którym króluje ,,fikcja literacka,, z nutą propagandy sukcesu pana Wiktorskiego i żałosnym poniżaniem wszystkich tych, którzy mają krytyczne spojrzenie na jego działalność. Ten portal to także przykład na ,,czystą,, kampanię wyborczą deklarowaną przez pana burmistrza w artykułach gazety Tu i Teraz, która na marginesie ma za zadanie promować naszą gminę, a nie kampanię wyborczą pana Wiktorskiego. Przypomnę, że te artykuły są opłacane z publicznych pieniędzy !.\nPracownik DPS\tdnia 24 września 2014 o godz. 12:56\nWiktorski i jego otoczenie to …../usunieto w zwiazku z naruszeniem regulaminu/. Za wszelką cenę chcą się utrzymać u władzy. Teraz obrzucają błotem Pana Wilińskiego, bo się go boją. Piszą, że jest wicedyrektorem w kowalskim ośrodku pomocy. To g… prawda, bo tam wicedyrektorem jest i była Pani …. Dowodem w sprawie ma być zdjęcia Pana Marka na spotkaniu opłatkowym. I co z tego, że Pan Marek był na tym spotkaniu. Widać nie wstydzi się starych schorowanych ludzi i do nich jeździ. A może ma tam rodzinę, co to, kogo obchodzi. Do Rzeżewa nie pojedzie, bo tamtejsza Pani na włościach go nie wpuści. Napisałem to wszystko administratorowi tamtej strony, ale on nie puszcza komentarzy, których sam nie napisał.\nradek\tdnia 10 października 2014 o godz. 22:31\ndziwne bo dopiero w tym roku szanowny dyrektor dps w kowalu (który nie maił uprawnień, doswiadczenia itd żeby zostać dyrektorem ale ma zaplecze polityczne) uznał że musi zmienic regulamin organizacyjny bo potrzebuje zastępcy dyrektora, do tej pory, przez tyle lat nie bylo potrzebne takie stanowisko…\nDK\tdnia 11 października 2014 o godz. 23:03\nRadek kogo obchodzi w Lubieniu DPS w Kowalu i jego regulamin organizacyjny, jak chcesz tam dostać robotę to złóż dokumenty ale najpierw zadzwoń i się dopytaj!\nautor\tdnia 26 września 2014 o godz. 07:21\nPoniżej umieszczam komentarz który przez pomyłkę został umieszczony pod regulaminem bloga.\nAnna 21 września 2014\nBardzo proszę o publikację mojego komentarza ponieważ na stronie lubien.net nie są , sądzę że dlatego bo nie są po myśli „twórców” strony.\nNiunia poczytaj przepisy w dopiero pisz bzdety, każdy zakład pracy wysyła PIT do Urzędu Skarbowego i Urząd doskonale zna wynagrodzenie P. Wilińskiego jak i innych osób zobowiązanych do składania oświadczeń. Sądzę że p. administrator jest zorientowany w przepisach tylko to wynika ze zwykłej złośliwości i warto przytoczyć powiedzenie ” Chłop żywemu nie przepuści….”lub zwykła zawiść.Zawiść – negatywne uczucie powstające wtedy, gdy osobiste cechy, posiadane przedmioty lub osiągnięcia nie dorównują ich poziomowi, jakości u innych osób.\nedukator\tdnia 26 września 2014 o godz. 07:32\nWiliński jest wykształcony, mocny, czysty, skromny, uczciwy i pracowity, to wydawałoby się wystarczyłoby ANALITYCZNEMU WYBORCY ale…? Obecny burmistrz to gabinetowy gracz, raz na stole , raz pod stołem. Ma inteligentnego błazna Stańczyka, którego do wszystkiego wypycha, prawdopodobnie zajeźdź prześmiewce. Wiktorski do swojej drużyny przyjmuje słabeuszy, cieniasów słabo kumających, gotowych walczyć za wodza, który w zamian nieźle wynagrodzi oddaną szarże. W efekcie mamy co mamy, jak nie zrozumiemy tych zależności i mechanizmów w ustawce Wiktorskiego, to nie marzmy o zmianach.Tylko nagłe zejście ze sceny samorządowej- Wiktorskiego, da szanse nam mieszańcom gminy Lubień Kujawski na lepsze, lepsze, lepsze jutro\nradek\tdnia 10 października 2014 o godz. 22:33\nale ma parcie na władzę… ciekawe jaki będzie jak już będzie miał władzę…\nkorek\tdnia 11 października 2014 o godz. 22:01\nW mojej ocenie Wiliński ma parcie na zmiany i to na lepsze, parcie na władzę ma niestety pan Wiktorski.\nautor\tdnia 11 października 2014 o godz. 22:03\nW pokerze jest- sprawdzam!W jst kontroluję- wywalam! Umiesz? Rób to!\nosmiornica\tdnia 26 września 2014 o godz. 22:13\n…?nagłe zejście = PPP / czytaj- porozumienie prywatno-publiczne/ może zmieść ze sceny bez tej wielkiej szarpaniny wyborczej. Tylko jest jeden problem. Trzeba chcieć!!! Bo móc juz jest. Więc dobierzcie się facetowi do d… Na co czekacie?\nagaton\tdnia 11 października 2014 o godz. 00:06\noczywiście nikogo nie dziwi fakt, że Pani Małgorzata obudziła się dopiero po roku od całego zajścia, do tej pory nic jej nie przeszkadzało, nie miała uwag… ale przed wyborami trzeba znaleźć jakiegoś haka na władze i rozdmuchać sprawę…\nautor\tdnia 11 października 2014 o godz. 22:09\nNo, nie!. W artykule są podane linki które wyjaśniają- dlaczego po roku?\nMałgorzata Paczkowska\tdnia 12 października 2014 o godz. 20:44\nAgatonie, „przeszkadzało” mi to od początku dokładnie od 14.05.2013 r. – właśnie wtedy bezprawnie zaczęły się prace budowlane na moich 4 działkach. Tak, nie na jednej lecz na 4, na które to nigdy nie podpisaliśmy zgody. Jeśli chcesz zapoznać się z dokumentacją – służę, ale zapewne zabraknie ci tzw odwagi cywilnej. Anonimowy to każdy jeden jest bohaterem!!!\nCiekawe – gdyby ktoś zaczął kopać rowy, układać rury bez twojego pozwolenia to też nic byś nie powiedział.Pewnie nie. Najlepiej osądzać kogoś bezpodstawnie.\nA wspaniały włodarz Lubienia i okolicy do dnia dzisiejszego na kilka pism do niego skierowanych w tej sprawie, nie odpowiedział.\nZresztą nie po raz pierwszy, z załatwianiem innych spraw było podobnie. Przy tym pan wiktorski zachowywał się niestosownie, wręcz arogancko. Cały czas nie miał świadomości,że Urząd jest dla petenta a nie odwrotnie i to wszyscy podatnicy składają się na jego comiesięczną, wcale niemałą pensję.\nI jeszcze jedna zasada: jak nie wiesz, to nie zabieraj głosu. Rozpoczęły się już przesłuchania w Prokuraturze Rejonowej,zobaczymy więc…\nNa pewno poinformuję Państwa o wynikach pracy po zakończeniu, aby nie było plotek, niedomówień i niepotrzebnego gadania jak to wstrętna baba pomówiła pana burmistrza. Na wszystko posiadam stosowne i czytelne dokumenty.\nI podpiszę się swoim imieniem i nazwiskiem , a nie nickiem.\nPozdrawiam niestrudzonego adwersarza pana burmistrza.\nDK\tdnia 11 października 2014 o godz. 22:50\nczy to wina pani Paczkowskiej, że burmistrz kład kanalizację przed wyborami, mógł ją kłaść po wyborach, już wiosną 2011r – zapewne wtedy był w świadomej kondycji prawnej. Rok później zaniewidział i podpisywał dokumenty jak leci, a w roku wyborczym się połamał i aktywność spadła. Pani Paczkowskiej to trzeba pogratulować odwagi cywilnej przy zawiadamianiu organów ścigania, dotyczących czynów funkcjonariusza publicznego.


Trening mobilizacyjny Warszawa - Cityfit • Amadeuszmajcher.pl\nHome > Oferta > Treningi > Trening mobilizacyjny\nOsobista poprawa ruchomości treningowej\nĆwiczenia i techniki wykonywane w trakcie treningu mobilizacyjnego\nOdczuwasz dyskomfort podczas ruchu, który uniemożliwia Ci uprawianie ulubionego sportu, prawidłowego wykonywania ćwiczeń czy nawet codziennych czynności? Jeśli ruchomość Twoich stawów jest ograniczona a ścięgna przykurczone zacznij od mobilizacji, zaprocentuje to brakiem bólu na co dzień większą gibkością a także możliwością prawidłowego i efektywnego ćwiczenia. Trener osobisty na początku współpracy powinien zdiagnozować Twoje ograniczenia ruchowe i przygotować indywidualny zestaw ćwiczeń mobilizacyjnych, tylko poprawa tych obszarów pozwoli Ci ćwiczyć w pełni efektywnie. Nie tylko godziny na bieżni oraz mordercze treningi wpływają na efekt końcowy, najpierw należy zadbać o podstawy dlatego nigdy nie zapominaj o treningu mobilizacyjnym.\nEtymologia słowa mobilizacja wywodzi się od francuskiego Mobilisem czyli uruchamiać. Sama nazwa wskazuje na to, że trening tego rodzaju ma prowadzić do niwelowania patologii w postaci ograniczeń ruchomości. Osobisty trening mobilizacyjny ma na celu zwiększenie zakresu ruchów oraz gibkości poprzez specjalny zestaw ćwiczeń izometrycznych prowadzących do zmniejszenia ograniczeń ruchowych. Ponadto w czasie treningów personalnych mających na celu mobilizację stosujemy techniki uciskowe, uciskowo-obrotowe, kompresyjne oraz wiele innych. Celem treningu mobilizacyjnego jest rozluźnienie pozbijanych włókien mięśniowych, powięzi oraz uwolnienie punktów spustowych po to by mięsień był bardziej elastyczny a tym samym mniej podatny na kontuzje. Przykurczony i pospinany mięsień nie jest w stanie do pełnego skurczu i rozkurczu co też ogranicza nasze zdolności siłowe.\nOczywiście sama mobilizacja nie powinna być nadużywana i nie może zastąpić treningu oporowego, ponieważ bez odpowiedniego przeciążenia nie wymusimy procesów adaptacyjnych. Dlatego też mobilizacja powinna być częścią naszego treningu a nie tylko jedynym jej celem ponieważ sama w sobie nie prowadzi do hipertrofii, utraty tkanki tłuszczowej czy wzrostu wydolności. Niemniej jednak jako trener osobisty z wieloletnim doświadczeniem widzę szereg zalet wynikających z treningów mobilizacyjnych. Do najważniejszych zaliczamy\nZmniejszenie ryzyka kontuzji – dzięki czemu możemy trenować bardzo intensywnie nie narażając się na przerwy od treningów co zaprocentuje efektami sylwetkowymi.\nPoprawa techniki wykonywania ćwiczeń siłowych – prawidłowa technika pozwala nam na pracę w pełnym zakresie ruchu, przez co nasze mięśnie będą mogły znacznie szybciej rosnąć.\nNiwelowanie bólów napięciowych oraz bólu wynikłego z ograniczeń ruchowych.\nPoprawia ukrwienie w rejonach które poddaliśmy ćwiczeniom mobilizacyjnym dzięki czemu są one lepiej dotlenione i zregenerowane\nJest to aktywna forma regeneracji\nPoprawia stabilizację centralną\nKoryguje niektóre wady postawy\nDobór ćwiczeń zależy od tego gdzie leży problem oraz tego jaka technika mobilizacyjna będzie najbardziej odpowiednia w danym przypadku. Poniżej przedstawię podstawowe techniki mobilizacyjne i opiszę stosowane przeze mnie ćwiczeń w trakcie treningów indywidualnych.\nNapinanie i rozluźnianie mięśnia – polega na napięciu mięśnia a w momencie jego maksymalnego rozciągnięcia dokonujemy napięcia i utrzymaniu tego stanu, pomagać nam w tym może dodatkowe obciążenie. Stosujemy ją w celu mobilizacji po Następnie znowu powtarzamy ten ruch powoli rozluźniając uścisk. Ćwiczenia które możemy wykonać podczas metody treningu mobilizacyjnego opartego na napinaniu i rozluźnianiu\nRozpiętki z utrzymaniem napięcia przy końcu fazy ekscentrycznej\nMetoda uciskowa polega na uciskaniu punktów spustowych oraz rolowanie w celu rozluźnienia powięzi. Pomocne w tego rodzaju ćwiczeniach będą rollery, twarde piłeczki lub sztangi. Jej zadaniem jest „rozładowanie” mięśnia poprzez silny ucisk dzięki czemu staje się on rozluźniony i elastyczny. Dzięki tej metodzie możemy dotrzeć do głębokich warstw tkanki łącznej ograniczających nasze ruchy. Jedną z form metody uciskowej jest rolowanie, dzięki któremu możemy rozluźnić struktury nadmiernie napięte. Gdy znajdziemy gryfem, rollerem lub piłeczką punkt w którym mamy napięty naciskamy na niego cała masa ciała i utrzymujemy ten nacisk stałe stale i powoli rozmasowując ten obszar. Taki zabieg będzie skutkował rozluźnieniem napiętych miejsc. Przykładowe ćwiczenia wykonywane w trakcie treningów personalnych to\nMasowanie pachwiny sztangą\nMobilizacja przy użyciu taśm – to idealny sposób na zwiększenie ruchomości stawów poprzez zwiększenie powierzchni wewnątrz torebek stawowych, skutkuje to zwiększeniem zakresu ruchów oraz usunięciem bólów wynikających z siedzącego trybu pracy. Tego rodzaju mobilizacja pomoże nam prawidłowo wykonać przysiad, doświadczenie w zawodzie trenera indywidualnego pozwala mi twierdzić, że siedzący tryb pracy upośledzona podstawowy wzorzec ruchowy jakim jest przysiad. Taki stan rzeczy wynika ze skrócenia mięśni zginacza bioder oraz cofnięcia się kościoła biodrowej z powodu pozostawania stałe w pozycji siedzącej. Aby zniwelować tego rodzaju patologię można pod czas treningu personalnego wykorzystać taśmy oporowe. Przykładowym ćwiczeniem z ich wykorzystania będzie\nWykrok podczas którego jedną część gumy przymocowujemy do jakiegoś punktu (np. drabinka gimnastyczna) a drugą zakładamy na biodro jak najbliżej naszej miednicy nogi zakrocznej. Jeśli dotknięcie kolanem nogi zakrocznej(znajdującej się z tyłu) do ziemi nie będzie powodowało dyskomfortu czy bólu oznacza to, że Twoje stawy biodrowe są w pełni sprawne w przeciwnym wypadku należy cyklicznie powtarzać to ćwiczenie po to by zniwelować tą wadę\nMetoda uciskowo-obrotowa – możemy powiedzieć, że jest to rodzaj masażu w czasie, którego gdy już znajdziemy punkt spustowy np. piłeczką niejako wkręcamy ją w to miejsce. Tego typu zabiegi raczej kojarzą się nam z terapią manualną niż z treningiem osobistym jednakże często wykonywane są na w klubach fitness. Bardzo często w trakcie treningów indywidualnych w Cityfit w Sadybie staram się rozluźnić punktu spustowe ograniczające mobilność moich podopiecznych.\nMetoda kompresyjna – polega na wywołaniu ucisku w okolicach napięcia włókien mięśniowych oraz wykonywaniu pełnego zakresu ruchu. Jej stosowanie prowadzi do uwolnienia punktów spustowych oraz zachowania prawidłowej pracy powierzchni ślizgowych powięzi. Ponadto jest to doskonały sposób do zwiększenia mobilności stawu np. podczas przysiadu możemy wywołać ucisk na staw kolanowy za pomocą gumy typu floss i starać się wykonać pełny ruch. Dzięki poprawie słabych stron naszego aparatu ruchowego wynikających z przykurczów i braku mobilności będziemy w stanie ćwiczyć bezpiecznie i bezboleśnie oraz wykorzystywać nasz cały potencjał siłowy.\nRozciąganie – tak stretching to również forma mobilizacji, ograniczenia ruchowe mogą wynikać z przykurczu ścięgien, mięśni i stawów dlatego należy zadbać o gibkość tych obszarów.\nJeśli mieszkasz na terenie Warszawy i chcesz ćwiczyć prawidłowo bez ograniczających Cię patologii ruchowych, zapraszam na treningi personalne z mobilizacją w siłowni Cityfit w Sadyba Best Mall. Jeśli zdecydujesz się na to abym był Twoim trenerem osobistym zauważysz widoczną poprawę w Twojej ruchomości oraz wynikach siłowo sylwetkowych. Lata doświadczeń w zawodzie trenera personalnego nauczyły mnie, że nie można zaniedbać tak kluczowych aspektów jak mobilność, dlatego też w trakcie zajęć indywidualnych poświęcam odpowiednio dużo uwagi tym zagadnieniom. Moi podopieczni to osoby zamieszkałe w Warszawie i prowadzą siedzący tryb życia, dlatego też problemy z mobilnością to bardzo częsty problem z jakim mamy do czynienia.


Prezydentura, czyli do wczoraj najlepsza praca w kraju\n29 stycznia 2010 by pavvel\nDo wczoraj myślałem, że najlepszą pracą w Polsce jest stanowisko prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej. W tym przekonaniu utwierdzały mnie liczne jeszcze do niedawna wypowiedzi prawych i sprawiedliwych polityków, którzy wymachując konstytucją udowadniali, a nieprzekonanych przekonywali, że prezydent jest najważniejszą osobą w państwie. Ogólnie, otoczenie obecnie nam panującego pana prezydenta stwarza przy każdej nadarzającej się telewizyjnej okazji wrażenie, że ich szef obecnie zamieszkujący pałac skupia najważniejszą władzę w kraju. Nawet w moim prowincjonalnym mieście mieliśmy swojego ustawicznego kandydata na prezydenta, który w każdych wyborach, od nowa wierzył święcie, że tylko on dzięki tak wielkiej władzy nadanej mu z woli wyborców zbawi naród, a nasz kraj doprowadzi do krainy wiecznej szczęśliwości. Czyli wierzył, że będzie miał realną władzę. Że będzie rządził i zawsze do niego właśnie będzie należało polityczne ostatnie słowo.\nI tak żyłem sobie w przekonaniu, że dobrze być takim prezydentem. Mieszkać sobie w pałacu i rządzić. Ale wczoraj wszystko się skończyło. Tym, który zasiał u mnie wątpliwości, co do słuszności moich marzeń o pracy doskonałej, był nasz premier, który zrezygnował z kandydowania na urząd prezydenta. We wczorajszym przemówieniu na giełdzie, szef naszego rządu przekonywał rodaków, że potrzebuje prawdziwej i realnej władzy, by przeprowadzić plan polityczny, jaki ma dla Polski Platforma Obywatelska. A ta władza jest według premiera właśnie w rządzie. I teraz to ja już nie wiem, kto u nas jest ten najważniejszy. Bo jeśli realna władza jest tym, co nadaje rangę najważniejszej osobie w państwie to, po co mi marzenia o prezydenturze. Ja chcę rządzić naprawdę. Może, więc lepiej marzyć o premierostwie?\nPremier czy może prezydent, który z nich ma to klawe życie? Sam już nie wiem? Co prawda ja nie marzę o wielkiej władzy, ale o tym, że będę miał na przykład wyżywienie klawe! Ale rozumiem, że ktoś dla dobra nas wszystkich takiej wielkiej władzy potrzebuje. Więc czym ona większa, tym jak widać na przykładzie słów premiera bardziej atrakcyjniejsza. - Więcej dobrych rzeczy, trudnych zadań, zrealizuję mając w ręku instrumenty rządzenia, a nie mieszkając w pałacu” – wyjaśniał premier. I trudno mu nie przyznać racji. Więcej zdziała działając, niż gdy tylko mieszkając w pałacu. Czyli jeśli ktoś marzy o prawdziwym trudzie władzy to warto pomyśleć o premierowaniu. Większa władza, ale i więcej zadań przed tobą. Jeśli jednak ktoś pragnie w spokoju pomieszkać w pałacu to proponuję starać się o urząd prezydenta.\n- Wybory prezydenckie są ważne, ale to są wybory, w których stawką jest bardziej prestiż i wielki zaszczyt, a nie władza i instrumenty do dobrego i skutecznego rządzenia – przekonywał premier. Więc jak komuś marzy się prestiż i wielkie zaszczyty to powinien zdecydować się na prezydenturę w kraju nad Wisłą. Jeśli zaś pragnie zostać wirtuozem gry na instrumentach rządzenia to niech pomyśli raczej o premierostwie. To tylko moje takie dylematy w sferze marzeń. Ale tak mi jeszcze jedno nasuwanie pytanie. Jeśli mamy do rządzenia premiera to, po co utrzymywać urząd prezydenta? Jeśli wszystko w prezydenturze sprowadza się do prestiżu, pomieszkiwania w pałacu przy braku możliwości faktycznego rządzenia, to chyba lepiej pomyśleć nad tym, czy potrzebny jest nam taki urząd. Może dla jednolitości i skuteczności rządzenia wystarczyłby nam tylko premier?\nO Panu, który czuł się okradziony\n28 stycznia 2010 by pavvel\nPewien Pan opowiedział mi dziś o tym jak to został okradziony. Nie padł on jednak ofiarą kieszonkowca w miejskim autobusie. Nie napadnięto go na ulicy podczas nocnego spaceru. Złodziej nie włamał się do jego domu. Nic z tych rzeczy. A jednak ten Pan czuje się okradziony. Jak to możliwe, że nie ma w tej powieści pojedynczego przestępcy w czarnej masce na głowie, w pasiastej koszulinie z workiem na plecach, i nie ma też klasycznego rabunku z włamaniem? A jednak jest tu przestępca, bo jest w tej opowieści ofiara. Jest to możliwe, gdy masz poczucie, że okrada cię urząd.\nPan, który czuje się okradziony to spokojny mieszkaniec naszego kraju. Szary obywatel. Przeciętny zjadacz chleba. Zarabia niewiele, choć stara się bardzo. Ale jakoś tak Bóg lub natura pozbawiła go cech walecznego zdobywcy nowej kapitalistycznej rzeczywistości. Jedynym jego pragnieniem jest przeżyć życie w spokoju, nikogo nie raniąc i nikogo niewykorzystujący. Spokojnie pracować i spokojnie żyć. Pan ten ma jedną wielka ułomność. On po prostu nie rozumie, na czym polega funkcjonowanie urzędów i ogólnie machiny państwowej. Przez wiele jak myślał naiwnie, że urzędy są stworzone dla jego, obywatela dobra, a nie stanową byt samoistny. Ale czym dłużej egzystuje Pan w ten naszej rzeczywistości, tym bardziej przekonany jest, że wszelkie urzędy istnieją tylko po to żeby istnieć. I jak to w kapitalizmie, jeśli jest firma, w tym przypadku urząd to i musi na czymś lub kimś zarobić.\nPan boleśnie przekonał się, że firma Państwo poprzez swoje urzędy zarabia właśnie na nim. Z jego obserwacji wynikało też, że czym większą jest się rybą w tym kapitalistycznym stawie tym mniejsze są szanse na złowienie. Czym większym jest się rekinem, tym bardziej jest się zaprzyjaźniony z rybami z urzędów. A jak się jest szarym planktonem to jest się tylko pokarmem dla wielkich ryb. A nasz Pan jest zdecydowanie mikroskopijną płotką, a nie, wielkim rekinem. Więc jak nie może odgryźć ręki, to można go było szybko złowić. A tak bez tych rybich i wędkarskich analogii, to po prostu – jak ktoś jest biedny, to nie potrafi walczyć o swoje, z wielką urzędniczą maszyną. Więc na takim szaraku najłatwiej jest zarobić. Bo nie może się on bronić skutecznie.\nPan miał to nieszczęście, że nie potrafi odnaleźć się w gąszczu przepisów. Cierpi na chroniczne nie rozumienie języka urzędowego i na dodatek chce wszystko brać na logikę. A każdy wie, że urząd i logika to nie są sprawy, które można pogodzić. Ponad pięć lat temu Pan dokonał pewnych czynności cywilno – prawnych i jakoś tak do głowy mu wtedy nie przyszło, że od tego, co zrobił państwo życzy sobie ściągać stosowny haracz. Czy jak kto woli – chce uiszczenia podatku. Pan posiadał też wielce naiwne przekonanie, że urzędy skarbowe są utworzone dla jego dobra i że jak coś zrobił nie tak, czyli źle z niewiedzy, to pewnie urząd to zauważy i zwróci mu uwagę na jego błąd. Przecież niczego nie ukrywał i o swoich działaniach informował urząd. No przynajmniej w corocznych zeznaniach podatkowych. Jak się okazało – był strasznie naiwny.\nPan myślał, że jednak zrobił wszystko poprawnie, bo przez blisko pięć lat urząd skarbowy nie miał zastrzeżeń do tych jego czynności cywilno – prawnych. Ale urząd postanowił na naszym panu szarawym zarobić. Poczekał sobie spokojnie pięć lat i tuż przed okresem, w którym jak się okazało zaległy podatek tego Pana uległby przedawnieniu, wysłał do swojej ofiary pismo. Informując, że jednak podatek się należy i nie tylko on, ale i stosowne odsetki oraz koszty upomnienia. Pan spokojnie, choć z goryczą w sercu podatek zapłacił, bo jak mówi: nie chce być nikomu winien. Ale co do odsetek nie był przekonany, bo jeśli urząd dopatrzył się jego winy, to mógł to też zrobić lata temu. Po co czekał aż tyle lat? Przecież Pan nasz niczego nie ukrywał.\nTeraz Pan już wie. Teraz Pan jest przekonany wręcz, że urząd skarbowy czekał do ostatniej chwili żeby w sposób lichwiarski zarobić na niewiedzy podatnika. Bo czym dłużej urząd zwlekał z upomnieniem naszego pana o popełnionym przez niego błędzie, tym większe rosły odsetki od zaległego podatku. I tu pojawia się to Pana poczucie, że został on okradziony. Bo czyż urząd nie zachował się jak złodziei czyhający na odsetki? Gdyby tylko normalnie w odpowiednim czasie upomniał i przypomniał Panu o jego obowiązkach to podatek już dawno byłby zapłacony. A Pan, nie miałby poczucia krzywdy.\nDalej dzwonisz głośniej krzyczysz\n27 stycznia 2010 by pavvel\nWiesiek! Wiesiek! Słyszysz mnie czy nie słyszysz! A… słyszysz, no to słuchaj!- wydzierał się do telefonu komórkowego pewien pan, kompletnie nie zwracając uwagi na fakt, że znajduje się w poczekalni przed gabinetem lekarskim. Już miałem zwrócić uwagę, że takie darcie się do telefonu nie jest właściwe w miejscu gdzie pełno jest chorych i cierpiących ludzi. Już wstawałem. Już formułowałem w myślach upomnienie. Ale wyręczyła mnie w tym na szczęście pani z miejsca w kolejce obok mnie, która grzecznie, lecz stanowczo zwróciła wydzierającemu się osobnikowi uwagę, żeby zważał na innych i nie darł się jak nieludzkie stworzenie. Pani spytała – szarpiąc go delikatnie za ramię – czy może pan wydzierający się chce, żebyśmy wszyscy razem jak tu się znajdujemy w poczekalni zaczęli krzyczeć do Wieśka, jeśli on, ten pan, naprawdę nie wierzy, że jego telefon zdolny jest do przekazania informacji wypowiedzianej spokojnym głosem? Pan jak się pewnie wszyscy spodziewają nie był zachwycony propozycją zbiorowej pomocy w kontakcie z jego kolegą Wieśkiem. Burknął coś o tym, że pani powinna się szybko od niego oddalić i na szczęście ściszył głos, a następnie odszedł kilka kroków ku ogólnej radości wszystkich. Pomyślałem, że może krzykacz jest niedosłyszący, ale sądząc po jego nerwowej reakcji, na uwagę mojej sąsiadki, ze słuchem u niego wszystko było dobrze. On chyba po prostu nie bardzo potrafił mówić do telefonu w granicach nieprzypominających ryk zwierzęcia. Bo nawet jak zniknął nam z oczu, to nadal byliśmy świadkami jego monologu do tego Wieśka.\nTo ciekawe, że niektórzy ludzie, choć świadomi faktu istnienia telefonu używają go tak, jakby starali się do swojego rozmówcy zwrócić bezpośrednio, a nie poprzez urządzenie techniczne, które trzymają w dłoni. Stosują zapewne zasadę, że czym dalej znajduje się ich rozmówca, tym głośniej trzeba do niego krzyczeć. Jakby nie dowierzali wynalazkowi Alexandra Grahama Bella. Ten szkocki wynalazca już sto czterdzieści lat temu połączył w jedno głośnik i słuchawkę. By następnie zestawić dwa takie urządzenia, które połączone razem w ten sposób, że na każdym końcu znajduje się jeden mikrofon i jeden głośnik dały w rezultacie urządzenie znane, jako telefon. I tak narodziła się idea przekazywania dźwięku na odległość. Ale mimo tego, że cywilizacja kroczy śmiało naprzód i wynalazek Bella sprzed lat stał się teraz maleństwem ogólnie dostępnym, to jednak nie wszystkich to przekonało do tego, że można przenosić mowę ludzką na odległość poprzez takie małe pudełeczko. Teraz mamy telefony przenośne, ale nadal niektórym trudno jest zrozumieć, że to małe ustrojstwo przekaże słowa wypowiedziane nawet szeptem na znaczną odległość. Są ludzie nadal przekonani, że wszystko zależy od siły ich płuc i nie szczędzą wysiłków, aby wykrzyczeć wiadomość do słuchawki telefonu i tym samy wspomóc swój słowny przekaz.\nGdy ściszonym głosem, rozważałem z moimi towarzyszami oczekiwania na wizytę u lekarza, problem związany z zagadnieniem, które najbardziej charakteryzuje zdanie – czym dalej dzwonisz tym głośniej krzyczysz – pan niedowierzający w skuteczność wynalazku Bella powrócił zdyszany po głośnej konwersacji z Wieśkiem. Zamilkliśmy, nie chcąc zaogniać i tak już niezręcznej sytuacji. Każdy w kolejce oddał się cichej kontemplacji własnych myśli. Nastała błoga cisza, przerywana właściwymi dla tego miejsca dźwiękami kasłania i wycierania nosa. Cisza i spokój. Aż tu nagle jak nie ryknie kakofoniczny dźwięk najnowszego przeboju, który rozpoznałem – sam się dziwiąc istnieniu u mnie takiej dogłębnej wiedzy muzycznej – utwór pani znanej jako Lady Gaga. Zawyło, zaryczało melodyjką z telefonu komórkowego. Oznajmiło to nam przyjście kolejnego połączenia telefonicznego do naszego kolejkowego sąsiada. I znów mogliśmy się na własne uszy przekonać, że nasz towarzysz kolejkowy naprawdę jest niepewny, że telefon połączy go naprawdę z panem Wiesiem. I znów powrócił znany motyw: Wiesiek! Wiesiek! Słyszysz mnie czy nie słyszysz! A… słyszysz, no to słuchaj! – Wykrzyczany z siłą tak zdrową, że zdziwiło mnie, że ten pan może na cokolwiek takiego chorować, co odbiera siły. Raczej na coś, co odbiera rozum.\nPaństwo ściśle utajnione\n26 stycznia 2010 by pavvel\nDlaczego prawie wszystko, co dotyczy działalności państwa jest dla obywatela tego państwa takie tajne? Ścisłe, poufne i z zakazem rozpowszechniania. Najlepiej, żeby nikt nikomu nic nie mówił. Żeby wszyscy cichuteńko i sumiennie pracowali i najważniejsze, żeby za dużo nie gadać. W latach pięćdziesiątych były popularne w Polsce takie plakaty przedstawiające mężczyznę schowanego w mroku, a napis głosił: bądź czujny wobec wroga narodu. Teraz zapewne tych wrogów jest zdecydowanie mniej i w zasadzie, wokół nas sami przyjaciele. A i też wrogów wewnętrznych jest jakby mniej, bo przecież wszyscy jesteśmy we własnym domu. Ale paranoja państwa, które wszędzie widzi podsłuchujących i skrzętnie notujących tajne informacje wrogów pozostała. Ważni politycy światowych mocarstw, jak już się w Polsce zjawią, nie bardzo chyba wiedzą jak ten nasz kraj się nazywa. Takie ma się czasami wrażenie. Ale jak popatrzymy na naszą wszechobecną tajność wszelkich państwowych informacji to wynika z tego, że wywiady wszelkich światowych rządów nic innego nie robią tylko nas śledzą.\nMożna nawet zrozumieć to, że coś jest tajne, jeśli ujawnienie tej informacji mogłoby spowodować istotne zagrożenie dla podstawowych interesów Rzeczypospolitej Polskiej, a w szczególności dla niepodległości lub nienaruszalności terytorium, interesów obronności, bezpieczeństwa naszego państwa i jego obywateli, albo narazić te interesy, na co najmniej znaczną szkodę. Że tak tu prawie dokładnie zacytuję stosowne dokumenty do spraw tajności. Ale mnie bardziej chodzi o objęcie klauzulą tajności tego, co dotyczy przede wszystkim spraw działalności państwa w ujęciu bardziej przyziemnym. Czyżby obywatel nie miał prawa poznać jak działa jego własne państwo? Jak coś w państwie nie działa tak, jak powinno, to u nas nie ma potrzeby, żeby obywatel się o tym dowiedział, bo, po co go niepokoić? Ta sytuacja przypomina mi słowa piosenki:, po co babcię denerwować niech się babcia cieszy. W grudniu zakończył się audyt w centralnym biurze antykorupcyjnym. Kontrola dotyczyła struktur służby, polityki kadrowej, służbowych aut i lokali oraz wszelkich finansów biura. Czyli wcale nie spraw istotnych dla integralności terytorialnej RP. O tym wszystkim poinformował posłów z sejmowej komisji do spraw służb specjalnych nowy szef CBA. Ja dowiedziałem się o tym z gazety, bo przewodniczący komisji coś niecoś ujawnił. Ale przecież nie wszystko, bo studziewięćdziesięcioośmiostronicowy raport z audytu jest tajny. Poseł przewodniczący w oszczędnych słowach wspomniał tylko o korupcji, protekcji, wykorzystywaniu mienia państwowego do celów prywatnych. Tylko wspomniał, bo przecież nie mógł dokładnie poinformować, bo to tajne.\nCzyli, jeśli kluczowe stanowisko w CBA dostała osoba z towarzyskiego lub partyjnego klucza, to o takich działaniach nie dowiemy się nigdy, bo, po co nas denerwować? Lepiej utajnić i powiedzieć opinii publicznej, że odpowiedni ludzie się tym zajmą w odpowiednim czasie. Jeśli ktoś zatrudniony CBA nie robił nic, ale za to korzystał ze służbowych luksusowych lokali, to lepiej żeby nie informować o tym dokładnie obywateli, bo, po co ich denerwować. Lepiej to utajnić. Przecież jak coś jest tajne, to prasowe przecieki sprawiają wrażenie nierzetelnych. A zresztą, jak jest tajne to jak to sprawdzić? I tak niby coś wiadomo, niby posłowie wiedzą, ale nie podzielą się tą wiedzą z wyborcami, bo obywatel nie jest widać godny tego, żeby tak wszystko wiedzieć. Jeszcze straci zaufanie, że oni tam wszyscy w rządzie tak dla jego dobra ciężko pracują, choć czasami, jak wiadomo z przecieków z audytu, bez żadnych efektów.\nTrochę poszperałem i ze zdziwieniem odkryłem, że jest mnóstwo przepisów w naszym państwie, które nakazują obywatelom zachowanie milczenia. Zapewne niektóre są dobre i właściwe, ale czy nie jest przerażające, że doszukałem się ponad sześćdziesięciu specjalnych ustaw i aktów prawnych tyczących zasad zachowania tajemnicy państwowej lub służbowej. Skąd u nas te zapędy do czynienia wszystkiego tajnym? Fakt, ja też nie mówię wszystkiego wszystkim. Mam swoje tajemnice. Ale jak państwo jest moje to czasem chciałbym dowiedzieć się, jak wydatkowane są moje pieniądze. A często nie mogę, bo to tajne i poufne. Czyli ja mam państwo dokładnie informować o tym, ile zarabiam i ile płacę podatków, ale jak ja chcę się dowiedzieć ile z moich podatków zostało wydanych na tajnego agenta CBA, który przez całe swoje zatrudnienie w tajnej służbie nic nie zrobił, to nie mam takiej możliwości – bo to ściśle tajne. Czy moje państwo ma być dla mnie tajne??\nZaraz wracam, czyli względność czasu\n25 stycznia 2010 by pavvel\nDwadzieścia dwa stopnie zimna. Stoję przy kiosku z gazetami wpatrując się w okienko, w którym właściciel zawiesił karteczkę z informacją dla klientów: zaraz wracam. Właściwie to powinienem już odejść, bo spieszę się do pracy, ale informacja, że pan kioskarz zaraz wróci, trzyma mnie jak przymarzniętego. Gdy zatrzymałem się po gazetę, to słowa z kartki, że pan zaraz powróci, wydawały mi się jakimiś trzydziestoma sekundami. Tyle zamierzałem tam poczekać. Tak sobie to oceniałem. Jak postałem sobie trzy minuty, to słowo zaraz, zapisane na karteczce, już mi się nie wydawało takim krótkim odcinkiem czasu. Zawsze w takich chwilach oczekiwania, na „zaraz wracających” mam dylemat, czy już mija ten określany, jako zaraz, odcinek czasu, czy może jeszcze nie. Jak już stoję te cztery minuty na mrozie, to mi się wydaje, że jak odejdę to właśnie wtedy minie to zaraz i pojawi się ten, na kogo czekam.\nA może dałoby się dokładnie określić ile to jest to: zaraz wracam. Tak jak dało się określić w czasie, spóźnienie na wykłady studenta czy wykładowcy. Tam miarę niestawienia się, lub dopuszczalnego spóźnienia, określono na piętnaście minut. Czyli słynny studencki kwadrans. I już tam wszystko wiadomo. Piętnaście minut i po wszystkim. Nie ma gościa, więc nie ma, co na niego czekać. A tu w okienku kiosku informacja: zaraz wracam, i nie wiem, czy to zaraz dotyczy minut czy godzin. Stojąc tak wdałem się w rozważania filozoficzne nad czasem. I wydaje mi się, że chwila to jednak jest krócej niż zaraz. Jeśli widzę na drzwiach informację o tym, że pani, no na przykład urzędniczka, wraca za chwilę, to jakoś tak oczekuję, że czas jej powrotu na miejsce pracy będzie liczony w minutach pojedynczych niż w dziesiątkach minut. Choć kiedyś zdarzyło mi się czekać na lekarza przed jego gabinetem, gdy ten wywiesił karteczkę z informacją: wyszedłem na chwilę ponad godzinę. Więc nie powinienem mieć pretensji o to moje stanie z przymarzaniem, przed zamkniętym kioskiem z gazetami, bo to tak płynna miara czasu to – zaraz wracam – i przyklejonej na kiosku karteczki.\nProblem nie dotyczy tylko takich przyziemnym sytuacji, jak kartki pozostawione na drzwiach kiosku, zieleniaka czy poczty. Są przecież instytucje państwowe, które tak jak my maluczcy, mają do czynienia ze względnością czasu. Jak wysyłasz do urzędu pismo z prośbą o odpowiedź, to oni tam mają ustawowo trzydzieści dni na jej udzielenie. I prawie zawsze jest tak, że dostaję odpowiedź po ustawowo przyjętym terminie. Nigdy w dokładnie określonym czasie. I nigdy wcześniej. Za to zawsze później. Natomiast, jak ja spóźnię się z czymś do urzędu, to każdy dzień ma ogromne znaczenie. Czyli dla urzędu czas płynie inaczej niż dla szarego obywatela. Jak masz jeden zegarek to wydaje ci się, że wiesz dokładnie, która jest aktualnie godzina. Ale jeśli masz dwa, lub nie daj boże więcej, to już sam nie wiesz, która jest naprawdę godzina, bo możliwe, że każdy pokazuje inną. Czyli zawsze można powiedzieć, że na moim zegarku jest właściwy czas i nikt nie może mieć pretensji.\nAle co tam moje dylematy z czasem! Inni to mają zdecydowanie gorzej! Jak bardzo zagubieni w czasie musieli czuć się posłowie, pracujący w komisji sejmowej do spraw afery hazardowej, gdy okazało się, że ich przewodniczący całkiem inaczej oblicza czas niż inni? I to pewnie inaczej niż na przykład w oparciu o czas Greenwich. Przesłuchanie posła Chlebowskiego przed komisją trwało cały dzień i zakończyło się nieoczekiwanie ustanowieniem przez posła Sekułę nowego wzorca trwania przerwy dziesięciominutowej. Dwie minuty po godzinie dwudziestej pierwszej, przewodniczący ogłosił dziesięciominutową przerwę, która trwała jednak sześć minut. O dwudziestej pierwszej osiem, poseł Sekuła wrócił na salę obrad komisji, i choć na sali był sam, wznowił posiedzenie uznając, że przerwa się skończyła. Czyli dla wszystkich upłynęło sześć minut, a dla posła Sekuły aż dziesięć.\nCzas to pojęcie złożone i niejednoznaczne. Ale dotychczas wydawało mi się, że jak coś ma trwać sześć minut to te sześć minut trwa. A jak dziesięć to dziesięć. A tu sejmowa komisja dała nam przykład w osobie swego przewodniczącego, że pojęcie czasu jest względne. Wiadomo, że czas w ujęciu filozoficznym to proces zmian niekończących się i niezaczynających nigdy. I jako taki czas nie ma żadnych reguł. Upływa sobie spokojnie we własnym i właściwym dla siebie tempie. Nie można, więc znaleźć obiektywnej miary czasu. Ludzkość jednak już dość dawno umownie przyjęła jednostkę określającą czas by łatwiej go było zrozumieć. I tak właściwie większość z nas się tych ustaleń trzyma, ale jak widać u niektórych ta niemierzalność czasu w ujęciu filozoficznym bierze górę na fizyczną stroną zjawiska. U pana posła, przewodniczącego komisji, czas biegnie szybciej. A u pana kioskarza: zaraz wracam trwało dziewięć minut. Jak widać czas i określenia jego upływu są względne. Szczególnie jest to przykre, gdy termometr wskazuje minus dwadzieścia dwa stopnie.\nWyburzyć, parkingi porobić!\n22 stycznia 2010 by pavvel\nJest w moim prowincjonalnym mieście plac, który jakoś nie ma szczęścia właściwego zaistnienia w przestrzeni miejskiej. Plac ten od zawsze z założeniu włodarzy grodzkich, miał być miejscem reprezentacyjnym, ale jakoś tak zły los sprawiał, że było inaczej. Działo się to zapewne zgodnie z odwieczną zasadą panującą nie tylko naszym mieście, ale chyba w całej naszej ojczyźnie, która brzmi: chcieliśmy dobrze, a wyszło jak zawsze. I na tym placu, mimo szczerych intencji zmieniających się na przestrzeni dziejów magistratów, zawsze jakoś wychodziło inaczej niż władza zamierzała. Gdy plac wytyczano w zamierzchłych czasach carskich rządów, nazwano go Placem Rajszula. Potem, zgodnie z tym, co działo się w mieście przy okazji zmiennych losów historii, plac zmienił nazwę na Jagielloński. W czasach wojennych był nazwany Reichplatz. Potem był znów Placem Jagiellońskim, by po pewnym czasie, na wiele lat zamienić się w plac Zwycięstwa, a następnie w naszej wyzwolonej z PRLowskiego ucisku ojczyźnie, powrócić do królewskiej nazwy Plac Jagielloński.\nJeśli jest plac to zwyczajowo w Polsce musi się przy nim, lub na nim, znajdować kościół albo pomnik. Są oczywiście warianty obejmujące oba te przypadki. Jest tak jakoś dziwnie w naszej ojczyźnie, że puste place w centrum miasta bardzo drażnią samozwańczych społecznych działaczy oraz włodarzy, którzy zawsze dążą do postawienia tam właściwego pomnika. W mrocznych czasach komunizmu na placu Zwycięstwa stał obelisk ku czci wyzwolicieli i dla upamiętnienia wiecznej przyjaźni między nami a naszym wielkim bratem w socjalizmie. Oczywiste, że jak tylko nastała nowa władza, jedną z pierwszych jej decyzji było pozbycie się pomnika z placu. A że zwycięstwo, które upamiętniała nazwa, okazało się okrutną okupacją to i nazwa placu zmieniła się na neutralnie, lecz królewsko – na Jagielloński.\nJednocześnie z wyburzeniem starego i niegodnego pomnika, władza oraz dzielni działacze, co raz wpadali na inny, ale zawsze lepszy od poprzedniego, pomysł udekorowania placu nowym słusznym pomnikiem. Bo wiadomo przecież, że przyroda jak i władza nie znoszą pustki, a na placach to już w szczególności. A pomysłów nie brakowało. Jedni mówili – pomnikiem uczcijmy króla Kazimierza Jagiellończyka. Inny upierali się przy upamiętnieniu monumentem Żołnierzy Armii Krajowej. Byli i tacy, którym pasował górujący nad placem z cokołu Witold Gombrowicz. Nie brakowało też takich, którym najbardziej podobał się pomysł pomnika upamiętniającego protesty robotnicze w siedemdziesiątym szóstym roku ubiegłego wieku. Pomysłodawców łączyło jedno – wszyscy widzieliby swoje pomniki na placu Jagiellońskim.\nMijały lata i plac miał rożne zastosowania. Ale nigdy nie udało się znaleźć aż tylu entuzjastów pomnikowej idei żeby zrealizować choć jeden zamysł. I tak plac, co pewien czas staje się lodowiskiem, potem miejscem rozgrywek zawodów piłki ręcznej. Sezonowo rozstawia się tam ogródek piwny. Czyli nic na długo i nic konkretnego. Ale to może dobrze. Kiedyś czytałem, że mieszkańcy Skandynawii mają taki zwyczaj, że jak już wybudują osiedle to wszędzie między nowymi blokami sieją trawę. A potem czekają aż ludziska wydepczą sobie ścieżki, pozajmują miejsca dla samochodów i dopiero na tej podstawie tworzone są trwałe place, chodniki i parkingi. U nas przez przypadek stało się podobnie. Od wyburzenia pomnika Zwycięstwa plac, co roku stawał się coraz większym parkingiem. Na początku nieśmiało parkowano tam kilka samochodów i autokarów dowożących dzieciarnię na przymusowe oglądanie przedstawień w pobliskim teatrze. Ale gdy w ostatnich tygodniach, gdy miasto wpadło na pomysł poszerzenia płatnej strefy parkowania, samochodów na placu jest tyle, że nie da się tam nie tylko wepchnąć samochodu, ale nawet roweru.\nI tak oto, mieszkańcy mojego prowincjonalnego miasta, na przekór wszelkiej maści pomnikowym stawiaczom, zaanektowali plac na parking. Widocznie nie obelisk ku czci króla czy dawnych bohaterów jest najbardziej potrzebny w centrum miasta, ale wielki bezpłatny parking. Te setki parkujących na placu Jagiellońskim samochodów, są ucieleśnieniem słów wypowiedzianych przez jednego z bohaterów filmu Szczęśliwego Nowego Yorku, które mniej więcej brzmiały tak:… te wasze (..) cmentarze, pomniki… a wyburzyć… parkingi porobić… może by się Wam w głowach rozpogodziło. Jak widać rozpogodziło się i rozjaśniło, bo po wyburzeniu pomnika powstał tam piękny parking.\nWejdź i włóż\n21 stycznia 2010 by pavvel\nPewnego razu oprowadzałem węgierskich znajomych po moim prowincjonalnym mieście. Nagle jedna z pań spytała – wskazując na szyld zawieszony na jednej z secesyjnych kamieniczek – czy nie przeszkadza nam, w tak katolickim kraju, taka instytucja użyteczności publicznej umiejscowiona przy głównej ulicy miasta. Zdziwiłem się wielce, bo Węgierka wyraźnie wskazywała na szyld sklepowy i nie wiedziałem, co ją tak przeraziło w damskiej odzieży. I dlaczego miała taki wielki dylemat moralny. Na początku myślałem, że to zwykle nieporozumienie spowodowane barierą językową, ale mój gość z kraju naszych bratanków był coraz bardziej zgorszony tym szyldem reklamowym.\nNależy się czytelnikowi wyjaśnienie, co tam właściwie na kamienicy zobaczyła moja znajoma. Reklama przedstawiała kobietę w kusej spódniczce oraz wielkim dekoltem prezentująca swoje walory w sposób jednoznaczny. Wszystko utrzymane było w krwistej czerwieni. Nad panią z plakatu, autor umieścił wielki napis – Megi. Oczywiście wiedziałem, że w tej kamienicy znajduje się sklep z damską odzieżą, bo kiedyś towarzyszyłem mojej wybrance serca w wielogodzinnym rajdzie po sklepach w poszukiwaniu odpowiedniej dla niej kreacji. I ten właśnie lokal handlowy był na trasie naszego marszu. Dla mnie, więc był to tylko kolejny butik z ciuchami. Ale gdy postanowiłem postawić się na miejscu mojej węgierskiej koleżanki nieznającej języka i naszej lokalnej specyfiki reklamowej zrozumiałem, że czerwona pani z reklamowego afiszu przekazuje jednoznaczny komunikat. Że tak powiem, seksualny, zachęcający komunikat.\nJeśli oderwiemy się od naszych przyzwyczajeń w postrzeganiu szyldów, to faktycznie można zrozumieć, że ta panienka z plakatu, rozebrana bardziej niż ubrana, mogła zdecydowanie komuś nieobeznanemu z naszą prowincjonalną estetyką reklamową skojarzyć się z miejscem publicznym. Z domem publicznym, zwanym u nas światowo agencją towarzyską. No dobrze, każdemu kojarzy się inaczej, ale gdy starasz się piątce Węgrów wytłumaczyć, że to nie burdel za przeproszeniem, ale zwyczajny sklep z odzieżą to masz już wątpliwości czy to naprawdę tak niewinnie wygląda. Moi znajomi dali się przekonać, że to reklama sklepu dopiero jak do niego weszliśmy. Ale po ich minach nadal było widać, że podejrzewali, iż butik to tylko przykrywka dla ukrycia erotycznego interesu, który zapewne znajduje się na zapleczu. Bo przecież, po co wieszać czerwoną latarnię i szyld z prawie nagą panienką przed wejściem do zwykłego butiku. Chyba, że celem było przyciągniecie za wszelką cenę klientów nawet tych zszokowany prowokacyjną reklamą.\nTeraz już każdą wycieczkę spoza mojego miasta zawsze zaprowadzam w to samo miejsce testując ich skojarzenia, co do czerwonej panienki z reklamy. I w dziewięciu przypadkach na dziesięć zawsze im się kojarzy tak samo, czyli z seksualnym zarobkowaniem. Więc może coś w tym jest, że jak coś jest czerwone, migające, przestawiające rozebraną panienkę to przeważnie jest to instytucja publicznych uciech, a nie niewinny sklep? Szyld ozdabia kamienicę w centrum miasta od lat i pewnie my mieszkańcy się do tego przyzwyczailiśmy. I tylko tym, co nie widzą plakatu, co dnia, jakoś tak się to jednoznacznie kojarzy. Więc nie byłem wcale zaskoczony jak tą samą drogą poszedł inny sklep. Choć chyba nigdy się nie dowiem czy był to przypadek, czy świadome działanie twórców reklam sklepów, nawiązujących do szyldów seksualnych instytucji.\nOstatnio zobaczyłem na ulicy reklamę sklepu. Napis: wejdź i włóż nałożony został tam na fotografię damskiej pupy ubranej w bardzo obcisłe jeansy. Od razu pomyślałem, że to pewnie takie samo zagranie reklamowe jak w przypadku czerwonej Megi z butiku na głównej ulicy. Choć przecież zdjęcie i slogan przyznać należy wzbudza dość jednoznaczne skojarzenia. Ale na wszelki wypadek przeprowadziłem prywatne badania, aby upewnić się czy to nie daj Boże, tylko ja mam takie zbereźne skojarzenia. I okazało się, co mnie uspokoiło, że nie tylko ja tak to postrzegam. I tak oto mam kolejny punkt wart odwiedzenia przez wycieczki w moim mieście. Już widzę te nieprzebrane tłumy turystów, które zwiedzają z napięciem moje prowincjonalne miasto w poszukiwaniu reklam niejednoznacznych.\nKrólicza nora, królicza dola\n20 stycznia 2010 by pavvel\nMam czasem wrażenie, że wszyscy wpadliśmy do wielkiej króliczej nory. Takiej, w jakiej znalazła się Alicja – bohaterka książki Charlesa Lutwide’a Dodgsona. Wrażenie to spotęgowało jeszcze u mnie to, że wczoraj w każdym programie informacyjnym słyszałem wielokrotnie i na wszelkie sposoby odmienione zadanie o pewnym pędzącym króliku. I wcale nie chodziło tu o tego książkowego Białego Królika w kamizelce z kieszonkowym zegarkiem w łapie, ale o nazwę pewnej restauracji w Warszawie, która będzie znana teraz głównie, jako miejsce, w którym znani politycy dobijają targów w swych mrocznych interesach ze światem biznesu. Oczywiście, jeśli wierzyć w to, co mówi pewien polityk przed komisją śledczą. I tak przez przypadek ten króliczek stał się dla mnie synonimem sytuacji w naszym kraju. Może by tak zmienić naszego orła w koronie na królika w kapeluszu?\nCzasami wydaje mi się, że wszyscy zbiorowo, zupełnie jak książkowa Alicja, podążamy za białym królikiem w głąb króliczej nory. W roli puchatego zwierzątka występują tu politycy mamiący nas wizją krainy czarów. U nas jest nawet lepiej niż w bajkowym pierwowzorze. W naszym krajowym przypadku polityk jest jednocześnie twórcą i tworzywem. Czyli, w prawdziwie magiczny sposób mami nas tak, że idziemy dzielnie za nim w zbiorowym amoku w głąb króliczej nory. Zaś przy okazji kolejnych wyborów ten sam polityk zamienia się w iluzjonistę wyciągającego kolejne obiecanki jak króliki z kapelusza. Oczywiście te zaklęcia przedwyborcze z czasem stają się coraz bardziej nierealne, a po pewnym czasie zupełnie znikają. Czyli polityk nasz krajowy jest takim podwójnym królikiem.\nPrawdziwą magiczną sztuczką jest też to, że przyjęliśmy za coś zupełnie normalnego sytuację, w której polityk obiecuje gruszki na wierzbie w czasie kampanii wyborczej, a potem spokojnie, po głosowaniach, danego słowa przeważnie nie dotrzymuje. Już dawno przekonano nas, że wszystko jest dobrze, kulturalnie i właściwie przy takich oszustwach. Bo takie kłamstwa i obiecywanie na wyrost to przecież zwyczajna polityka. Czyli w zasadzie, jeśli ktoś kłamie tak prywatnie to jest to naganne i złe. A jak mija się z prawdą tak państwowo, w służbie narodu, to jest to jak najbardziej godne i możliwe do przyjęcia, bo to przecież tylko polityka. I to jest właśnie istna kraina czarów.\nW polityce najważniejsze są pogonie za królikiem. Nie za bardzo ważny jest kryzys, bezrobocie, gdy można się wzajemnie poganiać w politycznym polowaniu. A gdzie będzie lepsze miejsce na wieczne łowy na białego króliczka, niż kolejna komisja sejmowa? Pewnie i tak się tam nic nie wyjaśni, ale zawsze można zapolować na politycznego wroga w świetle kamer. Można pokazać się, jako wielki łowczy, co to żadnemu królikowi nie przepuści. Bo przecież marchew na tym politycznym polu jest zawsze we władaniu tych, co to mają większe strzelby i potrafią zrobić większy raban przy przedwyborczej nagonce. I jak się pojawi jakiś obcy królik to go zaraz pogonią. I tak komisja za komisją, jeden śledczy, za kolejnym posłem i prokuratorem, wyruszają na kolejne polowanie na królicze afery. Bo przecież w tej grze politycznej nie chodzi o to by złowić króliczka, ale by gonić go.\nI tak pędzi sobie ten króliczek przez nasz polityczny świat. I jak to te zwierzątka puchate mają w naturze produkuje kolejne króliki, które produkują kolejne polityczne króliki. Mnożny nam się i rozrasta świat wiecznych króliczych gadaczy. Komisje, spotkania, sesje plenarne i zwyczajne, komisje i podkomisje, zespoły robocze i podzespoły, dyrektorzy departamentów, ministrowie, sekretarze stanu, posłowie, posłanki, senatorzy, radni. Wszędzie wystają puchate uszy. No istne zgromadzenie przyjaciół i znajomych królika. No i tak kotłujemy się w tym króliczym raju, w norce codziennych absurdów. A ja? Ja też jestem jak ten Biały Królik z Alicji w Krainie Czarów. Tak samo jak on boję się wszystkiego. A najbardziej tego, że jestem już spóźniony. Że choć obserwuję ten nierealny świat i nawet on mnie w pewnym sensie dotyczy to jest on czasami tak inny, że mam poczucie, że spóźniłem się już dawno na ten realny, normalny, uporządkowany świat. Że już na zawsze zostanę w króliczej norze.\nBo im się wszystko źle kojarzy…\n19 stycznia 2010 by pavvel\nJest taki stary dowcip o Jasiu, któremu wszystko kojarzyło się z pewną częścią ciała, którą wszyscy mamy z tyłu. Nieważne, co to jest, i tak nieodmiennie wszystko kojarzy z tym, na czym my wszyscy siadamy, czyli z dupą. Może to niezbyt wyszukana i śmieszna opowiastka, ale najciekawsze w tym wszystkim jest to, że wokół nas pełno jest takich Jasiów, którym się wszystko nie tak kojarzy. No może nie od razu z tą utrwaloną w dowcipie częścią ludzkiego ciała, ale na pewno z rzeczami, na które nikt by nie wpadł tak od razu. Może to jakiś podświadomy wynik nadprodukcji wyobraźni zafiksowanej na jednym skojarzeniu? Nie wiem, ważne jest to, że jak już im się zacznie kojarzyć to nie pozostawiają tego skojarzenia dla siebie, ale za wszelką cenę starają się wszystkim wmówić, że to właśnie ich wizja jest jedyna słuszną interpretacją zjawiska w sztuce ulicy, które zaobserwowali.\nNa stacji warszawskiego metra pojawił się ostatnio nowy mural. Jego autorką jest pani Julia, absolwentka warszawskiej Akademii sztuk Pięknych. Obraz nie pojawił się tam przypadkowo, ale w wyniku konkursu organizowanego pod patronatem Metra Warszawskiego. Autorka jest właśnie laureatką w tym konkursie. Artyści w nim uczestniczący mieli wypełnić „przestrzeń publiczną dla sztuki” na stacji metra Marymont. Dzieło Pani Julii to mural o wysokości trzech metrów i szerokości trzydziestu pięciu metrów, przedstawiający stadko białych i czarnych baranków latających wśród chmur i obłoczków nad warszawskim Pałacem Kultury. Zapewne nie wszystkich to dzieło sztuki ulicy zachwyciło, ale też pewnie jest wielu takich, którym to się bardzo podoba. No cóż to kwestia gustu. Ale jak zawsze w sytuacji styku sztuki z miejscem publicznym znalazło się kilku osób, którym mural, a właściwie to, co na nim przedstawiono, źle się skojarzył.\nMnie się to od razu skojarzyło z balonikami – dmuchanymi zabawkami dla dzieci. Bez żadnych podtekstów. Takimi dla milusińskich, jakich pełno na straganach w dzień targowy. Jednak malowidło ścienne ze stacji metra Marymont zatytułowane Baranki Boże wzbudziło niezdrowe emocje u pewnych ludzi. Nie wiem jak to jest, że istnieje wśród nas pewna grupa ludzi, którym wszystko kojarzy się z seksem. A jak już im się coś nawet niewinnego z tym seksem skojarzy, to od razu uważają ze to obraża ich uczucia religijne. Mnie się zawsze wydawało, że sacrum i profanum egzystują w pewnym oddaleniu, ale jak widać nie dla wszystkich. Jest pewna grupka osób, którym owe baranki z muralu przypominają dmuchane lalki z sexshopu dla zoofilii. Naprawdę trzeba jakiejś dewiacyjnej osobowości, żeby tak skojarzyć te dmuchane zabawki z zabawkami dla dorosłych. Poza tym trzeba też poczynić baczne obserwacje w sklepach z erotycznymi zabawkami, żeby wiedzieć, że takie zabaweczki tam występują. Choć nie uważam się za purytanina, to do wczorajszej emisji materiału telewizyjnego o kontrowersyjnym obrazie z warszawskiego metra nie wiedziałem. Nie wiedziałem też o istnieniu takich erotycznych dmuchanych gadżetów.\nMural będzie eksponowany do końca kwietnia, co oznacza, że będzie tam go można zobaczyć podczas Wielkanocy. I to właśnie bardzo drażni tych, którym obraz z metra źle się skojarzył. Jakoś tak w ich mózgach zestawiły się myśli o baranku bożym i tym baranku boskim w sensie religijnym. Faktycznie prawie tak samo, ale jak mawiał klasyk prawie robi wielką różnicę. Ja tam inaczej pamiętam jego wyobrażenie przedstawiane na obrazkach świętych. Ale ja, to ja, inni mają jak widać inne skojarzenia. I tak stowarzyszenie, o którego istnieniu nie wiedziałem do wczoraj rozpoczęło wielki protest wysyłając listy protestacyjne do dyrekcji metra warszawskiego z zadaniem by obraz zniknął ze stacji Marymont. Czasami faktycznie artyści w ramach prowokacji używają zestawień symboli seksualnych z religijnymi. Mogę zrozumieć, że to razi. Ale w przypadku tych baranków z muralu, trzeba naprawdę wielkiej wyobraźni i nieczystych skojarzeń żeby dostrzec tu profanację symboli religijnych. Jak pisałem na wstępie, rzeczywiście już tak jest, że niektórym wszystko się kojarzy… tym razem z profanacją uczuć religijnych.\nDwa w jednym, czyli herb w herbie\n18 stycznia 2010 by pavvel\nO ile wiem to każde miasto, małe czy duże, ma swój herb. Mój prowincjonalny gród ma nawet dwa herby. Jeden taki codzienny – powiedzmy roboczy – oraz drugi na specjalne okazje, czyli odświętny. Przypomina mi to sytuację, o której opowiadał mi mój kolega ze szkoły, który miał w swojej domowej garderobie zawsze dwa oddzielne zestawy ubrań. Te robocze, codzienne do pracy oraz takie do kościoła, oficjalne i odświętne. I za żadne skarby świata nie wolno mu było używać odświętnego ubrania w dni powszechne. To było ubranie niedzielne, do kościoła, i było zarezerwowane tylko na ten dzień. I właśnie to „kościelne” określenie w stosunku do herbu mojego miasta pasuje tu idealnie. Bo symbol mojego miasta w wersji uroczystej zawiera po prawej stronie bramy herb papieża Jana Pawła II oraz labry z pokryciem białym i takim samym podbiciem.\nOstatnio stolica apostolska wydała komunikat, w którym informuje, że posługiwanie się papieskim imieniem, obrazem czy herbem, a także samym określeniem „papieski”, musi być uprzednio zatwierdzone przez Watykan. Kilka tygodni wcześniej odbyła się w moim mieście uroczysta sesja naukowa poświęcona herbowej symbolice. Spotkali się na niej historycy, politycy, nauczyciele, pracownicy archiwum, przedstawiciele miejskich instytucji oraz wszyscy zainteresowani tym tematem. Jednak nawet wtedy, jak wynika z doniesień prasowych, nie zajmowano się istnieniem herbu w herbie. Ale chyba w obecnej sytuacji powinna się jednak odbyć kolejna sesja, na której by ustalono ponad wszelką wątpliwość, czy przypadkiem używanie herbu papieskiego nie narusza zasad ochrony wizerunku i tożsamości papiestwa. Pamiętam, że ponad dziewiętnaście lat temu, gdy uchwałą rady miasta wprowadzano obecnie obowiązujący herb miasta, jakaś delegacja wybrała się do Watykanu, jeśli mnie pamięć nie myli prosić o specjalne zezwolenia na używanie papieskiej symboliki. Ale czy takie uzyskała? Nie wiadomo. Nie ma o tym żadnej informacji w oficjalnych dokumentach na temat herbu, znajdujących się na miejskiej stronie internetowej. A w obecnej sytuacji, chętnie przeczytałbym stosowny komunikat magistratu, który rozwiałby całkowicie moje, oraz nie tylko moje wątpliwości, co do legalności używania herbu papieskiego w miejskim herbie.\nSytuacja, w której odświętny symbol miasta wzbudza wątpliwości, szczególnie w obliczu komunikatu stolicy apostolskiej, powinna być szybko wyjaśniona. Jeśli stolica Piotrowa pragnie ograniczyć posługiwanie się imieniem bądź herbem papieskim dla celów i czynności, nie mających nic, bądź niewiele wspólnego z kościołem katolickim, to może warto sprawdzić czy używanie takiej symboliki w herbie miasta nie narusza tych zasad. A chyba używanie papieskiego symbolu w herbie miasta niewiele ma wspólnego z działalnością tej wspólnoty wyznaniowej. Na stronie miejskiej możemy za to wyczytać, że herb mojego prowincjonalnego grodu, zawierający jednak odniesienia światowe może być „używany w celach identyfikacyjnych jedynie przez organy i instytucje miejskie, miejskie jednostki organizacyjne, osoby prawne, których jedynym właścicielem jest miasto oraz spółki prawa handlowego, których wszystkie akcje lub udziały są własnością miasta”. W świetle tych słów zasadne jest pytanie czy miasto ma pozwolenie na używanie papieskich symboli, jeśli tak dokładnie zadbało o to żeby każdemu, kto zapragnie używać miejskiego herbu przechodził procedurę uzyskania stosownego pozwolenia.\nPrzez ostatnie dwadzieścia lat, nie można było ustalić herbu takiego, który byłby poprawny i nie mieszał rożnych stylów, pojęć i gatunków. A jest w nim pełno nieprawidłowości. I teraz do wątpliwości związanych z kolorystyką herbu, umieszczeniem tam koloru żółtego, jako synonimu złota doszła kolejna wątpliwość. Niepoprawnie – zdaniem specjalistów – jest umieszczona korona w herbie. Jak wyjaśniają specjaliści, koronę umieszczano bezpośrednio nad literą, gdy mamy do czynienia z inicjałem królewskim. Natomiast, gdy chodzi o monogram miasta królewskiego, korona powinna się znaleźć nad tarczą, nie literą. Ponadto nie powinniśmy mieć dwóch różnych wersji herbu. Podobno nasz herb jest pokazywany na wykładach na uniwersytecie, jako negatywny przykład – twierdził podczas wspomnianej już tu specjalnej sesji poświęconej miejskiej heraldyce, pewien radny miejski. Symbol mojego miasta zdecydowanie zasługuje na to, żeby nie budzić żadnych wątpliwości. A teraz do tych wątpliwości, które mieliśmy od lat należy dodać kolejny: czy herb w herbie jest legalnie używany?


Robocze spotkanie izerskich działaczy w Harrachovie\n• start » Było » W gościnnym Harrachovie o izerskich szlakach\nW gościnnym Harrachovie o izerskich szlakach\nW scenerii powracającej zimy, 17 lutego w Urzędzie Miejskim Harrachova, odbyło się kolejne spotkanie grupy roboczej pracującej nad projektem połączenia polskich i czeskich sieci szlaków turystycznych w Górach Izerskich\n(fot. Andrzej Woźniak, Stowarzyszenie ZAKWISIE)\nW spotkaniu uczestniczyli inicjatorzy pomysłu, przedstawiciele "Towarzystwa Izerskiego" z Orla, "Jizerki pro Vas" z Kořenova, członkowie Zarządu Stowarzyszenia "ZAKWISIE" z Rębiszowa, burmistrzowie ze Szklarskiej Poręby, Mirska, Świeradowa-Zdroju, Kořenova oraz przedstawiciele Nadleśnictwa Szklarska Poręba i Nadleśnictwa Świeradów. Gospodynią spotkania była starostka (burmistrzyni) Harrachova – pani Eva Zbrojova.\nProjekt sieci szlaków turystycznych zakłada m. in. odtworzenie bądź utworzenie kilku szlaków łącznikowych w sieci już istniejących szlaków w polskiej i czeskiej części Gór Izerskich. Po części ma to usankcjonować (tam, gdzie jest to możliwe ze względu na przepisy graniczne i ochronę środowiska) naturalne wybory turystów lub wytyczyć trasy łącznikowe zgodnie z logiką i racjonalnością przemieszczania się. Dynamika rozwoju ruchu turystycznego jest znaczna i perspektywa "zadeptania" Gór Izerskich wydaje się nie odległa. Ten problem był już wielokrotnie podnoszony przez "ochroniarzy" przyrody, leśników i organizatorów turystyki.\nPodczas spotkania pracowano również nad DEKLARACJĄ IZERSKĄ będąca zbiorem intencji umawiających się stron. Kilka miesięcy temu zaczynaliśmy od pomysłu łączników tras między sieciami szlaków i wspólnego wniosku o dofinansowanie z Programu Operacyjnego Współpracy Terytorialnej Republika Czeska – Rzeczpospolita Polska 2007-2013. Dziś dochodzimy do zarysów wielomodułowego projektu uporządkowanej i instytucjonalnej współpracy organizacji pozarządowych, samorządów terytorialnych oraz przedsiębiorców w obszarze Gór Izerskich, Pogórza Izerskiego oczywiście nie wyłączając.\nStworzenie płaszczyzny systematycznej współpracy polskich i czeskich instytucji z obszaru Gór Izerskich zakłada uwzględnienie bogatych doświadczeń dotychczasowych partnerstw dwustronnych, podjęcie uzgodnień programowych, planistycznych, wymianę dwujęzycznej informacji o przeprowadzanych działaniach – zwiększające dostępność dla Czechów i Polaków, a także zawiązywanie nowych partnerstw projektowych.\nAprobatę uczestników spotkania zyskała idea przedłożona przez Towarzystwo Izerskie, aby powołać FORUM IZERSKIE. To dobry prognostyk na najbliższą przyszłość.\nZbigniew Mądzelewski, Towarzystwo Izerskie\nTagi: · szlaki turystyczne · trasy turystyczne · atrakcje turystyczne\nLinki: · Zadeklarowali współpracę · www.zakwisie.pl · www.orleizerskie.biz · www.jizerkyprovas.cz


Wartość rynku windykacji w Polsce wzrośnie w 2014 r. do 22,2 mld zł - wynika z raportu Instytut Badań nad Gospodarką Rynkową. Pracy przysporzy windykatorom większa skłonność rynku do outsorcingu tego typu usług, a także rosnąca liczba udzielanych kredytw konsumpcyjnych i mieszkaniowych. Naturalną konsekwencją będzie większa wartość kredytw zagrożonych. Raport przygotowany przez IBnGR niesie dwie refleksje istotne dla statystycznego Kowalskiego. Zmienił się profil dłużnikw.\nWartość rynku windykacji w Polsce wzrośnie w 2014 r. do 22,2 mld zł - wynika z raportu Instytut Badań nad Gospodarką Rynkową. Pracy przysporzy windykatorom większa skłonność rynku do outsorcingu tego typu usług, a także rosnąca liczba udzielanych kredytów konsumpcyjnych i mieszkaniowych. Naturalną konsekwencją będzie większa wartość kredytów zagrożonych.\n- Polska branża windykacyjna będzie rozwijać się w najbliższych latach bardzo prężnie – mówi dr Bohdan Wyżnikiewicz z Instytutu Badań nad Gospodarką Rynkową, autor raportu. – Decyduje o tym kilka zasadniczych czynników. Przede wszystkim polski rynek charakteryzuje się dotąd mniejszym niż zachodnie nasyceniem kredytami mieszkaniowymi, konsumpcyjnymi i innymi produktami kredytowymi. Wartość kredytów i zadłużenie gospodarstw domowych będą więc wciąż rosły. W roku 2014 osiągną 715 mld zł, zwiększając się o blisko trzy czwarte w stosunku do roku 2009. Dla rozwoju branży windykacyjnej istotne jest, że duża część tego zadłużenia to kredyty zagrożone. Szkodowość najgroźniejszych, czyli kredytów konsumpcyjnych, wyniosła w 2009 r. 9,6 proc. Prognozujemy, że w 2014 wynosić będzie 9 proc. Dla kredytów hipotecznych było to 1,8 proc., w 2014 przewidujemy spadek do 0,8 proc. Sama wartość zagrożonych kredytów wyniesie w 2014 r. 27,3 mld zł dla kredytów konsumpcyjnych i 3,3 mld zł dla kredytów mieszkaniowych. Dla branży windykacyjnej jest to kluczowa informacja, prognozująca dynamiczny rozwój w najbliższych latach – dodaje dr Bohdan Wyżnikiewicz.


De Ville Biotechnology |\nDe Ville Biotechnology od lat jest dystrybutorem najwyższej klasy autoklawów laboratoryjnych Systec oraz systemów do walidacji procesów temperaturowych KAYE. Zdobyliśmy w tej dziedzinie głęboką wiedzę i doświadczenie, którymi chcielibyśmy podzielić się z jak najszerszym kręgiem osób, które w różnego rodzaju laboratoriach biologicznych odpowiedzialne są za sterylizację lub walidację. Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom naszych klientów, mamy przyjemność zaprosić do udziału w szkoleniach-warsztatach na temat:\n"Procesy sterylizacji parowej i ich walidacja"\n"Walidacja procesów temperaturowych".\nAby zobaczyć program i szczegóły organizacyjne szkoleń prosimy kliknąć na wybrany temat. W trakcie szkoleń prowadzimy m.in. pokazy praktyczne dla zilustrowania omawianych zagadnień, z wykorzystaniem nowoczesnego autoklawu laboratoryjnego oraz profesjonalnego sprzętu do walidacji procesów temperaturowych.\nZajęcia prowadzone są w grupach liczących nie więcej niż 10-15 osób. W razie zbyt dużej liczby zgłoszeń na dany termin, będziemy uzgadniali terminy alternatywne (decyduje kolejność wpłynięcia zgłoszeń i wpłat). W przypadku większej ilości osób zainteresowanych z jednej instytucji/firmy, możliwe jest ustalenie terminu indywidualnego szkolenia.\nWszystkich chętnych serdecznie zapraszamy i prosimy o przesłanie wypełnionego formularza zgłoszenia wraz opłatą nie później niż 7 dni przed wybranym terminem szkolenia. W razie jakichkolwiek pytań prosimy o kontakt pod nr tel. (22) 720 2259 lub mailem biuro@deville.com.pl.\nformularz zgłoszeniowy na szkolenie 22 listopada 2013 [pobierz plik]


Popularne gwiazdy - Forum językowe - nauka języków, porady, ciekawostki - najezykach.com.pl\nPost autor: Trimp » 15 lip 2019, 14:03\nCoraz bardziej popularne staje się życie gwiazd. Wiele osób zerka na takie strony jak https://stars.pl/ , bo dowiedzieć sie co u kogo sie wydarzyło, poogladac zdjęcia ulubionego aktora czy piosenkarki. Wam czasem zdarza sie robić takie rzeczy ? Interesujecie sie życiem gwiazd?\nRe: Popularne gwiazdy\nPost autor: JolaZ » 19 lis 2019, 22:38\nJeśli interesuje Was życie gwiazd i chcielibyście co jakiś czas sprawdzać newsy o swoich ulubionych aktorach, sportowcach, czy też trwających wydarzeniach to warto odwiedzić https://begio.pl/ którzy zawsze są na miejscu i mają dawkę świetnych artykułów, które na pewno przyciągną fanów, ale również pozwolą na chwilę odpoczynku dla siebie.


Idź do strony Poprzedni 1, 2, 3 ... 82, 83, 84 ... 117, 118, 119 Następny\nWysłany: Wto 14:08, 28 Kwi 2015 Temat postu:\nDo sprzedania łódź żaglowa balastowo-mieczowa "Konrad 600". Przywieziona z Mazur w 2010 r. do kapitalnego remontu. Cały osprzęt wliczony w cenę tj. maszt, olinowanie stałe, żagle (fok, grot, i genaker), zabudowa kokpitu (całkowicie nowa). Łódź do odbioru osobistego w woj. Mazowieckim, 10 km od Warszawy. Pytania proszę kierować pod nr tel. 504155116. Licytacja allegro od 1000zł.\nWysłany: Wto 14:18, 28 Kwi 2015 Temat postu:\nSprzedam przyczepę podłodziową! Okazja! - 2000r\nSprzedam solidną przyczepę podłodziową, stan bardzo dobry, gotowa do użycia. Cena do ewentualnej negocjacji.\nKontakt: Zielona Góra, tel.607332380, email: [link widoczny dla zalogowanych]\nWysłany: Wto 14:22, 28 Kwi 2015 Temat postu:\nOmega sport r 2006 gotowa do pływania . Bardzo mało używana . Przyczepka portowa . Szczegóły tel .602 297 522 cena 8500zł.\nWysłany: Wto 14:31, 28 Kwi 2015 Temat postu:\nwitam,sprzedam używane żagle do jachtu typu tango tz.grot+fok w razie pytań prosze o kontakt. 530 776 622 cena 550zł.\nWysłany: Śro 12:42, 29 Kwi 2015 Temat postu:\nŻagle CONRAD 20 Rok 2011\nSprzedam żagle w idealnym stanie.Fok= 2,35x6,30x6,90 raksy mosiężne 10 szt. Grot= 2,60x5,90x6,40 1rew grota. Zdemontowane z jachtu conrad 20\nKontakt: Kordys Tomasz, gdańsk, tel. 665754175, e-mail: [link widoczny dla zalogowanych]\nWysłany: Śro 12:44, 29 Kwi 2015 Temat postu:\nŻagle , fok i grot do żaglówki Słonka, mało używane,uszyte we Włoszech.\nKontakt: Zakrzewski Rafał, Poznań, tel. 601714424, e-mail: [link widoczny dla zalogowanych]\nSprzedam kotwicę Danfortha 20 kg. ze stali nierdzewnej\nKontakt: Zdzisław Kopańczyk, Łomża, tel. 608504523, e-mail: [link widoczny dla zalogowanych]\nWysłany: Czw 13:32, 30 Kwi 2015 Temat postu:\nData dodania 24/04/2015\nOstatnio zmieniony 25/04/2015\nCena Zł 3 500,00\nAdres Kraków, Polska\n"Omega" po remoncie, gotowa do pływania, tanio sprzedam. Rok produkcji 2009. Zarejestrowana\nKontakt tel. 782 689 750\nWysłany: Sob 11:14, 02 Maj 2015 Temat postu:\nManetka BRP z trim 2010r\nManetka BRP z trim + krótki kabel. Ładny stan . Model - boczna wewnętrzna\nZegary Suzuki 2012r\nZegary Suzuki nigdy nie zakładane w oryginalnych pudełkach nowy typ . Tachometer (obrotomierz) i trim\nManetka Honda 2010r\nManetka honda bdb stan bez trim. Sprzedaję z kablem kluczykiem i zrywką Do silników 8KM 10KM 15KM bez trim\nmanetka Suzuki 2012r\nManetka suzuki nowy typ z trim . Nigdy nie zakładana W pudełku fabrycznym .\nWysłany: Wto 13:12, 05 Maj 2015 Temat postu:\nAkumulator żelowy 100ah + ładowarka prostownik mean well 7a Wrocław\nKOYOSONIC NPC 100 12V AGM Gwarancja 2 lata! +ŁADOWARKA MEAN WELL 7AMPER (KOMPLETNY ZESTAW) Kontakt tel 607909002 [link widoczny dla zalogowanych] (towar wysyłamy firmą kurierską lub odbiór osobisty) Seria NPC: Akumulatory serii NPC są produktem przeznaczonym do aplikacji wymagających zwiększonej żywotności przy pracy cyklicznej lub mieszanej (cykliczno – buforowej). Wzrost żywotności w pracy cyklicznej jest co najmniej dwukrotny w porównaniu do serii standardowych. Cechy szczególne: W celu zabezpieczenia elektrod akumulatorów przed korozją, wprowadzono dodatek stosowany w mieszaniu lepiku ołowianego (masy czynnej), bazujący na standardzie japońskiego przemysłu (JISC8702/8704) który zapobiega wytrącaniu się materiału aktywnego z układu elektrycznego po trzykrotnym procesie wibracyjnym. Ładowanie jednostopniowe (buforowe): Ładowanie takie jest szczególnie wygodne w układach pracy buforowej. Akumulatory powinny być ładowane przez okres 12-24h., stałym napięciem 2,275V/ogniwo. Czas pełnego naładowania zależy w znaczącym stopniu od głębokości poprzedzającego rozładowania. Ładowanie jednostopniowe (cykliczne): Dla akumulatorów pracujących cyklicznie, w których częstotliwość cykli wynosi 1 i więcej dziennie, akumulatory powinny być ładowane napięciem 2,45-2,50V/ogniwo. Czas ładowania nie powinien przekroczyć 16-20h.Należy obniżyć napięcie ładowania Jeżeli ładowanie nie może być po tym czasie z różnych przyczyn przerwane. Ładowanie trójstopniowe (cykliczne): Taki sposób daje nam możliwość bardzo szybkiego naładowania z jednoczesną gwarancją, że w wyniku przeładowania nie nastąpi gazownie. Maksymalny prąd ładowania wynosi 0,25C (A). Pozycja pracy: Akumulatory serii NPC, tak jak cała rodzina NP mogą pracować w każdej pozycji z wykluczeniem położenia „do góry nogami”, obudowa charakteryzuje się dużą wytrzymałością mechaniczną. Akumulatory serii NPC posiadają takie same charakterystyki stałomocowe i stałoprądowe jak akumulatory odpowiadające pojemnością z serii NP. Oczekiwana żywotność akumulatorów serii NPC pracujących w pracy buforowej z napięciem ładowania 2,275V/ogniwo +/-0,005V/ogniwo w temperaturze 200C wynosi 5lat z zastrzeżeniem, że wartość tętnień prądu ładowania nie przekroczy 0,05C (A). Żywotność akumulatorów NPC pracujących cyklicznie określa przede wszystkim ilość cykli i głębokość rozładowania. Dla przyjętego założenia, że akumulator jest zużyty jeżeli jego pojemność dostępna wynosi 80% Cn dostępna liczba cykli wynosi odpowiednio: do 200 cykli dla 100% głębokości rozładowania; do 500 cykli dla 50% głębokości rozładowania; do 900 cykli dla 30% głębokości rozładowania; Do pracy cyklicznej można łączyć akumulatory maksymalnie w dwa szeregi równolegle z tym, że stosunek pojemności szeregów będzie wynosił 1:1 (szeregi muszą mieć taką samą pojemność). Dla zachowania optymalnej żywotności w pracy cyklicznej i buforowej należy rygorystycznie przestrzegać szczegółowych zaleceń instalacji, instrukcji obsługi i zaleceń pracy ze szczególnym uwzględnieniem instrukcji ładowania. Nie należy nigdy pozostawiać rozładowanych akumulatorów bez ładowania dłużej niż 48h. DANE TECHNICZNE : Pojemność - 100Ah Napięcie - 12 V Długość - 335 mm Szerokość - 175 mm Wysokość całkowita - 225 mm Waga – 31 kg Akumulatory żelowe należy ładować specjalnymi ładowarkami! (podłączenie zwyłkego prostownika może uszkodzić baterię ) . Najwyższa jakość potwierdzona certyfikatami ISO 9001 ISO14001\nWysłany: Wto 13:36, 05 Maj 2015 Temat postu:\nzywica epoksydowa EPIDIAN 6\n3 lata gwarancji od dnia 15 .01.2015\ncena dotyczy opakowania 18 kg\ndostepny utwardzacz bezbarwny Z-1 - 2 kg\nna 18 kg zywicy - potrzeba 2 kg utwardzacza\ncena 499zł. tel. 605 161 098\nWysłany: Wto 14:10, 05 Maj 2015 Temat postu:\n2 Żagle Grot, 1 Fok, wózek slipowy, 1 Trapez. Przyczepka Harbeck nie zarejestrowana (Brief). Kompletny, gotowy do żeglowania. Kadłuby z laminatu + żywica. Kupiony w Niemczech, produkcja angielska. W ubiegłym roku stał w marinie cały sezon, kadłuby suche. Normalne ślady zużycia, wszystko sprawne. Więcej zdjęć mogę przesłąć. [link widoczny dla zalogowanych] Gorzów Wlkp. Tel 666 847 283. Cena do negocjacji. 5800zł.\nWysłany: Śro 13:53, 06 Maj 2015 Temat postu:\nDo sprzedania Łódź Sasanka 650R ; nie czarterowana ; rejestracja łodzi 2000 rok\nKontakt: Kawka Zbigniew, Kąty Węgierskie, tel. 512200722, e-mail: [link widoczny dla zalogowanych]\nWysłany: Czw 11:49, 07 Maj 2015 Temat postu:\nmercruiser 170 na części 1996\nsilnik mercruiser 170 na części cena 600 zł dotyczy gaźnika lub głowicy\nKontakt: waldek, częstochowa, tel. 501 582 273, e-mail: [link widoczny dla zalogowanych]\nWysłany: Pią 11:50, 08 Maj 2015 Temat postu:\nMaszt i żagle komplet 2010\nSprzedam maszt kompl. z salingami i olinowaniem l-835 cm profil 100x68 sztywny sztag lazy jack, podpora do stawiania masztu, prawie nowe żagle fok i grot 23 m 2 stan bardzo dobry\nKontakt: Franciszek , Elbląg, tel. 794079741\n470tka - 2001\nSprzedam łódkę regatową klasy 470. Kompletne ożaglowanie. Dodatkowo kamizelka trapezowa. Łódź razem z przyczepą i wózkiem slipowym.\nKontakt: Błażej, Bydgoszcz, tel. 504831465\nWysłany: Pią 11:57, 08 Maj 2015 Temat postu:\nSprzedam Hondę BF10 2005 r.\nSprzedam lub zamienię na czterosuwa 6-8 km Hondę BF10 z długą stopą, rozrusznikiem elektrycznym, i ładowaniem. Silnik kupiłem jako pomopcniczy do jachtu, niestety jest za cieżki i za mocny do niego. Jest sprawny, brak nalepki "four stroke" po jednej stronie czapy. Silnik jest w Szczecinie.\nKontakt: Kubczak Piotr, Swarzędz, tel. 502577065, e-mail: [link widoczny dla zalogowanych]


Pątnów: Turniej wiedzy pożarniczej\n22 marca br. w budynku Gminnej Biblioteki Publicznej w Pątnowie odbył się Turniej Wiedzy Pożarniczej. Dzieci i młodzież w dwóch grupach wiekowych rywalizowała w eliminacjach turnieju. W konkursie wzięli udział przedstawiciele wszystkich szkół podstawowych z terenu gminy Pątnów.\nPątnów: Przedszkole w Grębieniu po termomodernizacji\n2 listopada br. przy wejściu głównym do budynku przedszkola w Grębieniu zebrali się zaproszeni goście, rodzice oraz najmłodsi użytkownicy obiektu, by dokonać otwarcia zakończonej miesiąc temu inwestycji.\nPątnów: Ekopracownie w Pątnowie i Załęczu Małym otwarte\n28 września w Pątnowie i Załęczu Małym odbyło się oficjalne otwarcie dwóch pracowni zrealizowanych w ramach projektów ekologicznych „Nasze Ekologiczne Pracownie”. Obydwie „sale lekcyjne pod chmurką” powstały dzięki pozyskanym środkom z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Łodzi.


Andrzej Duda na czele rankingu zaufania do polityków. Nowy sondaż - TVN24\nPrezydent na czele rankingu zaufania. Kto wypadł najgorzej?\n17 marca 2017, 16:59 Aktualizacja: 17 marca 2017, 17:01\nTVN 24Prezydent w fabryce firmy Rosomak (wideo z 10 marca)\nPrezydent Andrzej Duda, premier Beata Szydło oraz Paweł Kukiz to trójka polityków, którzy cieszyli się na początku marca największym zaufaniem Polaków. Nieufność budzili najczęściej szef MON Antoni Macierewicz i prezes PiS Jarosław Kaczyński - wynika z sondażu CBOS.\nZaufanie do prezydenta deklarowało w marcu 58 proc. badanych (o 2 punkty proc. mniej niż w ub. miesiącu). Nieufność wobec głowy państwa wyrażało 29 proc. (wzrost o 1 punkt proc.). 51 proc. respondentów ufa premier Beacie Szydło (o 1 punkt proc. mniej niż w lutym). 35 proc. (wzrost o 2 punkty proc.) wyraża wobec niej nieufność. Na trzecim miejscu w rankingu zaufania znalazł się Paweł Kukiz. Ufało mu 48 proc. badanych (spadek o 3 punkty proc.). Brak zaufania do niego, tak samo jak w ubiegłym miesiącu, zadeklarowało 27 proc.\nZiobro w ścisłej czołówce\nW ścisłej czołówce rankingu zaufania utrzymał się również minister sprawiedliwości i prokurator generalny Zbigniew Ziobro, który cieszy się zaufaniem 42 proc. Polaków (o 1 punkt proc. więcej niż w lutym). 40 proc. deklarowało wobec niego nieufność (bez zmian). Pierwszą piątkę zamyka minister rodziny, pracy i polityki społecznej Elżbieta Rafalska, zaufanie do niej deklarowało 36 proc. - o 2 punkty proc. więcej niż w lutym. Szefowa MRPiPS wyprzedziła w rankingu wicepremierów Mateusza Morawieckiego i Jarosława Gowina (odpowiednio 35 i 34 proc. zaufania), którzy w marcu odnotowali spadki (ufało im po 3 punkty proc. mniej niż w ubiegłym miesiącu). Gowin jest jednocześnie politykiem, wobec którego relatywnie największa część badanych (23 proc.) deklarowała obojętność. 25 proc. wyrażało zaś wobec niego nieufność. Do Morawieckiego brak zaufania zadeklarowało zaś 22 proc. Trzeci z wicepremierów w obecnym rządzie - minister kultury i dziedzictwa narodowego Piotr Gliński - cieszy się zaufaniem jednej czwartej Polaków, a nieufnością - 23 proc.\nNajbardziej nie ufają Macierewiczowi\nNieufność wśród Polaków najczęściej budził Antoni Macierewicz (60 proc., o 5 punktów proc. więcej niż w lutym). Zaufanie do szefa MON zadeklarowało 26 proc. (spadek o 1 punkt proc.). 53 proc. zadeklarowało brak zaufania w stosunku do prezesa PiS (o 1 punkt proc. więcej niż w zeszłym miesiącu). Kaczyńskiemu ufało 34 proc. badanych (spadek o 1 punkt proc.). Po 40 proc. respondentów wyrażało nieufność wobec lidera PO Grzegorza Schetyny (który budzi zaufanie 28 proc. Polaków) i przewodniczącego Nowoczesnej Ryszarda Petru (ufa mu 27 proc. badanych). 34 proc. respondentów ufa prezesowi PSL Władysławowi Kosiniakowi-Kamyszowi (wzrost o 1 punkt proc.), a nieufność deklaruje 12 proc. Szef PSL boryka się jednocześnie z niską rozpoznawalnością - jego nieznajomość deklaruje jedna trzecia badanych. Zaufaniem 31 proc. Polaków cieszy się szef MSWiA Mariusz Błaszczak. 34 proc. deklaruje w stosunku do niego brak zaufania. Wśród ministrów, do których zaufanie zbadał CBOS znalazła się również szefowa MEN Anna Zaleska, która uzyskała po 27 proc. wskazań negatywnych i pozytywnych. Również 27 proc. wyraziło zaufanie wobec szefa MSZ Witolda Waszczykowskiego. Nieufność w stosunku do ministra spraw zagranicznych zadeklarowało 33 proc. badanych. 21 proc. badanych zadeklarowało zaufanie w stosunku do ministra zdrowia Konstantego Radziwiłła, któremu nie ufa jednocześnie 29 proc. Polaków. Zaufanie do marszałka Sejmu Marka Kuchcińskiego (PiS) wyraziło 22 proc. respondentów, a 29 proc. deklarowało wobec niego nieufność. Marszałek Senatu Stanisław Karczewski (PiS) cieszy się 20-procentowym zaufaniem, przy 19 proc. deklaracji nieufności.\nCzołowi politycy i najważniejsze osoby w państwie, które są najmniej rozpoznawalne to: wicemarszałek Sejmu Stanisław Tyszka (Kukiz'15), Stanisław Karczewski oraz wiceszefowa Nowoczesnej Katarzyna Lubnauer - ich nieznajomość deklarowało odpowiednio 54 i po 45 proc. badanych. Największe zmiany pod względem poziomów zaufania i nieufności odnotowali w marcu Antoni Macierewicz i Konstanty Radziwiłł (w obu przypadkach odsetek deklarujących nieufność wzrósł o 5 punktów proc.) oraz Katarzyna Lubnauer (wzrost zaufania o 5 punktów proc.), a także Piotr Gliński i lider SLD Włodzimierz Czarzasty (wzrost odsetka ufających o 4 punkty proc.). W marcu CBOS po raz pierwszy zbadał zaufanie do ministra środowiska w rządzie PiS Jana Szyszki. Zaufanie do ministra wyraziło 16 proc., nieufność 30 proc., a obojętność 12 proc. badanych, zaś 39 proc. zadeklarowało nieznajomość tego polityka. Badanie przeprowadzono metodą wywiadów bezpośrednich wspomaganych komputerowo w dniach 2–9 marca 2017 roku na liczącej 1020 osób reprezentatywnej próbie losowej dorosłych mieszkańców Polski.\nPrezydent i premier z najlepszymi ocenami w rankingu zaufania\n2 września 2016, 16:15\nNowy ranking zaufania. Prezydent z rekordowym wynikiem\n15 lipca 2016, 14:12\nPrezydent i nowi liderzy na czele rankingu zaufania\n4 grudnia 2015, 16:14


III Niedziela Zwykła 26.01.2020 – Parafia Matki Bożej Królowej Polski w Nowej Dębie\nStrona główna / III Niedziela Zwykła 26.01.2020\n25/01/2020 RedakcjaOgłoszenia duszpasterskie\nwe wtorek św. Tomasza z Akwinu,\nw piątek św. Jana Bosko,\nw niedzielę – święto Ofiarowania Pańskiego zwane Matki Bożej Gromnicznej. Poświęcenie gromnic na wszystkich Mszach św.,świece można nabyć w zakrystii. Taca w tym dniu przeznaczona będzie na wspólnotę sióstr Klarysek w Sandomierzu.\nJest to Dzień Życia Konsekrowanego – pamiętajmy w naszych modlitwach o osobach konsekrowanych szczególnie z naszej diecezji. Z racji Ofiarowania Pańskiego – Dzień Rodzicielskiego Aktu Poświęcenia swojego Dziecka Panu Bogu.\n2. Bóg zapłać za posprzątanie kościoła przez Parafian z ul. Jana Pawła II 32 z IV klatki a w tym tygodniu zapraszamy Parafian z ul. Jana Pawła II 34 z I klatki. Dziękuję Panu Antoniemu i innym osobom za uprzątnięcie dekoracji świątecznej, za poświęcony czas i pracę niech Bóg wszystkim wynagrodzi potrzebnymi łaskami.\n3. Dziękujemy Róży Matki Bożej Niepokalanej za prowadzenie różańca w ubiegłym tygodniu i prosimy w tym tygodniu Różę Matki Bożej Różańcowej. Zapraszamy w każdy piątek do udziału w drodze krzyżowej o godz. 17.15.\n4. Prasa katolicka do nabycia na stoliku. Nowe egzemplarze gazety Dobre Nowiny.\n5. W przyszłą niedzielę 02.02 będziemy gościć w naszej parafii franciszkanów z Krakowa, którzy przybliżą nam postacie pierwszych błogosławionych polskich misjonarzy- męczenników – bł. Michała Tomaszka i bł. Zbigniewa Strzałkowskiego – zamordowanych w Peru 9.08.1991 a wyniesionych na ołtarze 5.XII.2015 r. a na Mszy św. o 12.00 przekażą i zainstalują w naszej Parafii relikwie męczenników 1 stopnia „ex ossibus” – cząstki ich kości.\nPo każdej Mszy św. będzie można ucałować relikwie a przy wyjściu z kościoła każdy będzie mógł otrzymać dla siebie i dla swojej rodziny relikwie drugiego stopnia „ex-indumentis” (czyli cząstki ich ubrań). Tam również będzie można złożyć do puszki ofiarę na misje franciszkańskie, jako podziękowanie za słowo Boże i otrzymane relikwie i nabyć materiały drukowane związane z męczennikami, książki, filmy, obrazki, oraz różańce z relikwiami męczenników.\n6. Organizujemy pielgrzymkę do Medjugorje w dniach od 30 czerwca do 7 lipca. Celem głównym będzie wspólna i indywidualna modlitwa w miejscu, gdzie Bóg daje szczególne łaski wielu osobom. Cena 1100 zł. Zapisy i szczegóły w zakrystii do 15 lutego. Wpłacamy zaliczkę 300 zł.\n7. Wizyta duszpasterska w tym tygodniu :\nul Ks. Łagockiego – od Tarnowskiej Woli 1 kapłan po lewej od ul. Stalowskiej do ronda, drugi po prawej do ul. Kolejowej.\nKs. Łagockiego od ul. Kolejowej do Korczaka i Rodziny, które wcześniej nie mogły przyjąć kapłana z ważnych przyczyn, a teraz pragną, aby kapłan przyszedł z Bożym błogosławieństwem. Prosimy zgłosić z w zakrystii.\n8. W środę o godz. 17.30 modlitwy prowadzone przez Grupę modlitewną o. Pio.\nW sobotę zapraszamy wszystkich do uczestnictwa w nabożeństwie Pierwszej Soboty Miesiąca. Kaplica adoracji od dzisiaj będzie otwarta codziennie do 22.00. Zapraszamy do odwiedzania Jezusa i kontemplacji Bożego Oblicza.\n9. We wtorek zakończy się wizyta duszpasterska w naszej parafii. Ze względu na Uroczystości, jakie nas czekają w następną niedzielę pozwolę sobie dziś krótko podsumować. Dziękujemy za otwarcie Waszych domów i swoich serc dla Chrystusa, który nawiedził rodziny, by umocnić wiarę i udzielić innych potrzebnych łask. Jest wiele do zrobienia w wielu rodzinach pod względem właściwych relacji z Bogiem i między sobą. Trzeba nam wspólnie podjąć pewne działania, które poprawią obecny stan. Zwracamy się do Was Drodzy, którzy regularnie przychodzicie na Eucharystię, abyśmy wspólnie modlili się wzajemnie za siebie. Wykorzystajmy czas przygotowań do misji parafialnych uczestnicząc w nabożeństwach codziennych i niedzielnych, szczególnie zachęcamy do korzystania z kaplicy adoracji, aby polecać własne problemy i innych. Jezus odpowie jeśli będziemy prosić z wiarą i pokorą. Zapraszamy do wspólnot istniejących w parafii, aby zwiększyć aktywność i przyczynić się do wzrostu wiary. Życie mamy jedno, czasu mało, dlatego nie czekajmy i nie mówmy później, bo później to nigdy. Każdy z nas ma pewne predyspozycje, zdolności, ofiarujmy je dla innych. Zapraszamy z pomysłami na rozmowy, aby ten szczególny rok w naszej parafii nie został przez nas przespany, ale maksymalnie wykorzystany dla dobra całej naszej wspólnoty. Prosimy rodziców, aby troszczyli się całościowo o swoje dzieci, szczególnie zwróćcie drodzy uwagę, aby przekazać dzieciom, młodzieży wiarę, bo w tym względzie nie jest dobrze. Zainteresujcie się tym, jak dzieci spędzają czas, co robią w domach i poza domem, z kim się spotykają, jakie wartości są im wpajane. Zachęcamy do uczęszczania na Mszę św. w dni powszednie, szczególnie w pierwsze piątki i soboty miesiąca. Dziękujemy za ofiary złożone z okazji kolędy i za poczęstunki. Dziękujemy ministrantom za pomoc. Przypominamy wszystkim, że działa parafialna strona internetowa – dziękujemy tym, którzy ją tworzą i dbają, aby była aktualna i przejrzysta. Można znaleźć na niej galerię zdjęć z różnych wydarzeń parafialnych jak też transmisję Mszy świętej na żywo z naszej świątyni.\nZapraszamy do współpracy na tym odcinku.