Recenzja antywirusa Kaspersky – nadal bezpieczny w 2021?\nMiejsce 7 spośród 62 firm antywirusowych\nOpublikowany dnia: 24 września 2021\nKaspersky posiada doskonały skaner antywirusowy i ochronę w czasie rzeczywistym — w czasie moich testów program wyłapał wszystkie testowe złośliwe programy.\nZnajdziemy tu też doskonałe dodatkowe zabezpieczenia. Narzędzie do ochrony przed wyłudzaniem informacji (phishingiem) całkiem nieźle poradziło sobie z wykrywaniem niebezpiecznych stron, a kontrola rodzicielska Kaspersky’ego należy do jednych z najlepszych na rynku. Podoba mi się też funkcja Rescue Disc, która dezynfekuje nasze urządzenie, które zostało zarażone złośliwym oprogramowaniem. Znajdziemy tu bezpieczną przeglądarkę i wirtualną klawiaturę, dzięki której internetowe płatności stają się bezpieczniejsze, a także sieć VPN.\nNie jestem natomiast zachwycony dodatkowymi narzędziami, które znajdują się w pakiecie Kaspersky. Menadżer haseł jest w porządku, ale mało rozbudowany, nie mamy tu nawet tak podstawowych opcji, jak weryfikacja dwuetapowa (2FA) czy monitoring ciemnej sieci, które znajdziemy w przypadku wszystkich najlepszych menadżerów haseł w 2021. Narzędzia do czyszczenia systemu są całkiem przyzwoite, ale konkurencyjne firmy, na przykład Avira, dają o wiele więcej opcji optymizacji komputera. Darmowa sieć VPN uwzględniona jest we wszystkich planach, ale mamy tu limit 200 MB/dziennie, a użytkownicy mogą połączyć się tylko do jednego serwera (najwolniejszego). Narzędzia Kopia zapasowa i Przywracanie, to tak naprawdę darmowe konto Dropbox (Dropbox daje wszystkim użytkownikom 2 GB miejsca na dysku za darmo, więc nie dostajemy tu niczego nadzwyczajnego).\nMimo wszystko nadal uważam, że Kaspersky Total Security to dobry pakiet bezpieczeństwa Internetowego. Mamy tu wysokiej jakości skaner antywirusowy, przydatne opcje i całkiem niezłe ceny. Jestem też zdania, że Kaspersky to jedna z najbardziej transparentnych firm antywirusowych na rynku. Kiedy w 2017 pojawiły się oskarżenia, że firma współpracuje z rosyjskim rządem i wykrada dane amerykańskiego wywiadu, Kaspersky przeniósł wszystkie centra przetwarzania danych do Szwajcarii, otworzył kilka Centrów Transparentności na świcie, a na koniec przeszedł pozytywnie audyt SOC 2.\nKaspersky oferuje 3 plany cenowe, obejmując od 3 do 10 urządzeń, ma atrakcyjne promocje na pierwszy rok subskrypcji i daje 30-dniową gwarancję zwrotu pieniędzy (14-dni dla użytkowników z Anglii).\nOgólna pozycja w rankingu 7 z 62 antywirusów\nVPN Tak (200 MB/dziennie, możliwość dokupienia wersji premoim)\nDarmowy plan Tak\nGwarancja zwrotu pieniędzy 30 dnia (Stany), 14 dni (Anglia)\nSystemy operacyjne Windows, Android, Mac, iOS\nWypróbuj antywirus Kaspersky ( taniej)\nKaspersky pełna recenzja\nKaspersky jest wyposażony w dobry skaner antywirusowy, a także mnóstwo dodatkowych funkcji, które mogą znacznie zwiększyć Twoje bezpieczeństwo w Internecie.\nKaspersky jest również bardzo łatwy w użyciu, co czyni go szczególnie dobrym wyborem dla użytkowników, którzy nie mają wiedzy z zakresu technologii.\nChociaż na rynku dostępne są bardziej przystępne antywirusy, Kaspersky oferuje kilka konkurencyjnych cenowo planów płatności i udziela do każdego zakupu 30-dniową gwarancję zwrotu pieniędzy.\nFunkcje bezpieczeństwa Kaspersky’ego\nSkaner antywirusowy Kaspersky’ego korzysta z bazy danych oraz chmurowego uczenia maszynowego, dzięki czemu może wykrywać wszystkie typy złośliwego oprogramowania. Kiedy skaner wykryje coś nowego i potencjalnie niebezpiecznego, plik zostaje wgrany do chmurowego skanera Kaspersky’ego, w celu dalszej analizy. Chmurowy skaner wykorzystuje wówczas uczenie maszynowe, by zidentyfikować, czy dany plik faktycznie jest niebezpieczny.\nWiele topowych antywirusów, w tym Norton, McAfee i Bitdefender, wykorzystuje połączenie baz danych oraz uczenia maszynowego. Kaspersky robi to samo i ma równie dobry współczynnik wykrywalności — w czasie moich testów wyłapał 100% złośliwego oprogramowania.\nKaspersky ma 5 różnych typów skanów:\nSzybkie skanowanie. Skanowane są tylko pliki startowe systemu, pliki pamięci i sektory rozruchowe.\nPełne skanowanie. Skanuje każdy folder, plik i sektor systemu.\nSkanowanie obiektów. Skanowany jest wybrany dysk, plik lub folder.\nSkanowanie urządzeń zewnętrznych. Pozwala na skanowanie zewnętrznych dysków, takich jak pamięć USB lub zewnętrzne dyski twarde.\nWykrywanie luk. Wykrywa luki w systemie, w tym aplikacje, które nie zostały zaktualizowane i programy, które były narażone na zawirusowanie.\nKaspersky oferuje też sporo opcji planowania skanów. Możemy na przykład ustawić określoną datę i godzinę skanu, zawsze przeprowadzać skan po włączeniu aplikacji lub skanować po każdej aktualizacji.\nBy przetestować Kaspersky’ego, ukryłem na swoim komputerze 1000 testowych próbek złośliwego oprogramowania w tym wirusy, trojany, rootkity, ransomware i keyloggery. Następnie uruchomiłem „Szybkie skanowanie”, które zajęło tylko 2 minuty, czyli bardzo mało. Kiedy przeprowadziłem „Szybkie skanowanie” na antywirusie VIPRE, trwało to 10 minut, czyli 5 razy dłużej!\n„Szybkie skanowanie” Kaspersky’ego nie znalazło wszystkich próbek złośliwego oprogramowania, które ukryłem na moim systemie, ale w związku z tym, że ten rodzaj skanu sprawdza tylko najważniejsze obszary – na przykład takie, które ładują się przy uruchamianiu systemu – nie było to zaskoczeniem.\nZ uwagi na to, że w wyniku „Szybkiego skanowania” znaleziono około 50% testowych niebezpiecznych plików, Kaspersky od razu zasugerował przeprowadzenie „Pełnego skanowania”, by dokładniej sprawdzić mój system, co też zrobiłem.\n„Pełne skanowanie” zajęło około 45 minut, wypadając lepiej niż godzinny skaner Bitdefendera. Rezultat skanu Kaspersky’ego był doskonały — udało się znaleźć każdą próbkę złośliwego oprogramowania, którą zainstalowałem na systemie. Kiedy Kaspersky skanował mój system, nie zauważyłem żadnych spowolnień, nadal mogłem normalnie korzystać z komputera, bez zauważalnych opóźnień.\nPo zakończeniu skanowania w oknie „Kwarantanna mogłem zobaczyć wszystkie wykryte pliki ze złośliwym oprogramowaniem.\nMimo przeprowadzenia kwarantanny i usunięcia infekcji, Kaspersky nadal daje nam opcje odzyskania usuniętych plików. Większość użytkowników nie będzie chciała tego zrobić, ale ta opcja pozwala na przywrócenie normalnych plików, które nie powinny zostać usunięte. W czasie moich testów Kaspersky nie przyniósł żadnych fałszywie pozytywnych wyników.\nJeśli anulujemy przedwcześnie skanowanie, Kaspersky nie usunie znalezionych groźnych plików i będziemy otrzymywać powiadomienia, ostrzegające przed nieusuniętymi wirusami. Możemy też przejść do „Centrum powiadomień”, gdzie znajdziemy więcej opcji postępowania z plikami znalezionymi podczas przerwanego skanu.\nNastępnie wziąłem się za testowanie ochrony w czasie rzeczywistym od Kaspersky’ego, która działa w tle 24/7, skanując aplikacje, które instalujemy lub otwieramy na swoim urządzeniu i sprawdzając je w bazie danych Kaspersky’ego.\nOchrona w czasie rzeczywistym bardzo dobrze wypadła w moich testach, natychmiast blokując wszystkie przykłady złośliwego oprogramowania, które próbowałem pobrać na komputer. Za każdym razem, gdy Kaspersky wykrył jakieś zagrożenie, otrzymywałem powiadomienie i mogłem zdecydować, czy chcę zobaczyć więcej informacji, czy od razu je usunąć.\nUruchomiłem symulator złośliwego oprogramowania i okazało się, że ochrona w czasie rzeczywistym Kaspersky’eg zablokowała każdą moją próbę uszkodzenia plików, znajdujących się komputerze.\nNa końcu przetestowałem „Wykrywanie luk”, by znaleźć aplikacje, które mogły zostać narażone na atak hackerów lub złośliwego oprogramowania.\n„Wykrywanie luk” znalazło na moim komputerze tylko dwa programy, które nie zostały zaktualizowane, ale spodobało mi się to, jak szczegółowy był raport, który otrzymałem. Skaner wykrył na przykład starą wersję Photoshopa i dał mi pełną listę zagrożeń, które mogła się z tym wiązać, łącznie z informacjami o tym, jak hackerzy wykorzystują takie luki i jak się zabezpieczyć. Minusem było to, że Kaspersky nie pozwala aktualizować aplikacji z poziomi antywirusa. Konkurencyjne programy, na przykład Avira, dają opcję automatycznej aktualizacji, co pozwala szybko rozwiązać problemy ze wszystkimi lukami systemu.\nPodsumowując, antywirus Kaspersky’ego jest bardzo dobry — ma 100% współczynnik wykrywalności, kilka rodzajów skanowania i ochronę w czasie rzeczywistym, a do tego nie spowalnia naszego systemu w czasie pełnego skanu.\nKaspersky daje wielowarstwową ochroną sieciową, opcja „Ochrona WWW” oraz rozszerzenie do przeglądarki Kaspersky pomagają wykryć i zablokować groźne strony i witryny zajmujące się phishingiem.\nFunkcja Ochrona WWW porównuje strony, które odwiedzamy do tych, które znajdują się w bazie danych groźnych stron, a do tego wykorzystuje analizę heurystyczną, by sprawdzić podejrzane adresy url.\nRozszerzenie do przeglądarki Kaspersky Protection, które jest instalowane razem z pakietem bezpieczeństwa, również wykrywa groźnie linki i decyduje, czy dane strony są bezpieczne, czy nie, blokuje śledzące skrypty i reklamy, a także pozwala użytkownikom aktywować wirtualną klawiaturę.\nPrzetestowałem opcję do ochrony przed phishingiem, instalując rozszerzenie do przeglądarek Microsoft Edge, Mozilla Firefox i Google Chrome, a następnie odwiedziłem kilka niebezpiecznych stron. Kaspersky zablokował większość z nich. Wyniki Kaspersky’ego okazały się całkiem niezłe, chociaż muszę przyznać, żem programy Norton i Bitdefender były nieco lepsze w wykrywaniu moich testowych linków.\nNarzędzie do ochrony przed śledzeniem aktywności online od Kaspersky’ego blokuje śledzenie na mediach społecznościowych, powstrzymuje strony, zbierające dane, pliki web beacons oraz reklamodawców. Użytkownicy mogą też zezwolić na zbieranie danych na wybranych stronach. Muszę przyznać, że o ile samo narzędzie mi się podoba, to nie jestem zadowolony z domyślnych ustawień, które pozwalają Kaspersky’emu i firmom partnerskim (czyli aż 82 stronom!) zbierać dane użytkownika. Można to łatwo zmienić i zablokować Kaspersky’emu oraz partnerom firmy możliwość zbierania danych, ale wolałbym, żeby od razu podczas instalacji rozszerzenia użytkownicy dostawali możliwość zdecydowania, czy takie ustawienie im odpowiada.\nZ poziomu rozszerzenia do przeglądarki użytkownicy mogą otworzyć wirtualną klawiaturę. Niewiele konkurencyjnych firm posiada taką opcję, Panda Dome ma coś podobnego, ale ich narzędzie nie jest najlepsze, tym bardziej doceniam to, że Kaspersky daje nam dodatkową ochronę przed keyloggerami.\nWirtualnej klawiatury Kaspersky’ego najlepiej używać w połączeniu z bezpieczną przeglądarką do bankowości online Bezpieczne pieniądze. Gdy wejdziesz na stronę baku lub sklepu, Kaspersky zapyta cię, czy chcesz dodać stronę do przeglądarki Bezpieczne pieniądze — jeśli klikniesz Uruchom Bezpieczną przeglądarkę, Kaserpsky otworzy stronę w przeglądarce Bezpieczne pieniądze. Przetestowałem tę opcję na kilku stronach bankowych i za każdym razem Kaspersky pytał mnie, czy chcę dodać daną stronę do przeglądarki Bezpieczne pieniądze. Muszę jednak dodać, że bezpieczna przeglądarka za każdym razem potrzebowała ponad 10 sekund, by się załadować, co było trochę denerwujące. Bitdefender również oferuje bezpieczną przeglądarkę Safepay, która ładuje się znacznie szybciej niż przeglądarka Kaspersky’ego.\nOgólnie rzecz biorąc, ochrona sieciowa Kaspersky’ego jest całkiem niezła. W czasie moich testów narzędzie antyphishingowe wykryło większość podejrzanych stron, podoba mi się też to, że Kaspersky oferuje narzędzia do blokowania reklam i trackingu, chociaż nie jestem fanem tego, że antytracking jest automatycznie wyłączony na ponad 80 stronach partnerskich Kaspersky’ego. Uważam za to, że bezpieczna przeglądarka i wirtualna klawiatura do stron bankowych są bardzo przydatne.\nKaspersky ma kilka narzędzi do czyszczenia systemu, w tym opcję Czyszczenie komputera, Kreator czyszczenia zbędnych danych i Kreator czyszczenia śladów aktywności.\nOpcja czyszczenia komputera przeszukuje nasz system w poszukiwaniu aplikacji i rozszerzeń do przeglądarek, które możemy chcieć usunąć lub naprawić. Chodzi tu na przykład o programy, z których rzadko korzystamy lub tzw. bloatware (oprogramowanie, które było od początku zainstalowane na naszym komputerze).\nPrzetestowałem narzędzie Czyszczenie komputera na moim laptopie z Windows 10. Narzędzie potrzebowało 2 minut, by przeanalizować cały system, a wyniki naprawdę zrobiły na mnie wrażenie.\nNarzędzie Czyszczenia komputera wykryło automatycznie zainstalowany bloatware i dało mi opcję usunięcia programów, zignorowania ich lub wyszukania w Google dodatkowych informacji na temat każdego z nich.\nNarzędzie czyszczenia pozwala z łatwością wybrać rodzaj aplikacji, na których ma się ono skupić. Mogą to być na przykład aplikacje, które zostały zainstalowane bez twojej zgody, programy, które powodują wolniejsze uruchamianie systemu lub aplikacje, które wyświetlają bannery reklamowe.\nKreator czyszczenia zbędnych danych od Kaspersky’ego sprawdza logi i pliki tymczasowe, a także pliki, znajdujące się w koszu. Skan zajął u mnie mniej niż minutę i znalazł kilka nieużywanych plików. Podobnie jak w przypadku narzędzia Czyszczenie komputera, tu również dostałem kilka opcji poradzenia sobie z plikami.\nOstatnim narzędziem do czyszczenia systemu, jest Kreator czyszczenia śladów aktywności. Narzędzie usuwa historię przeglądania, ciasteczka oraz inne ślady naszej aktywności online.\nNarzędzia do czyszczenia systemu od Kaspersky’ego są w porządku, ale dobrze by było, gdyby Kaspersky uwzględnił więcej narzędzi optymizacji systemu. Program pozwala nam przełożyć skany systemu, jeśli poziom baterii jest niski lub procesor jest zbyt obciążony, ale to właściwie jedyna opcja tego typu. Konkurencyjne antywirusy, w tym Avira, dają nam narzędzia do przyspieszenia systemu, zarządzania procesem uruchamiania i zaawansowanej optymizacji. Z drugiej strony są też antywirusy, które nie mają żadnych narzędzi do czyszczenia systemu, na przykład Sophos.\nPodsumowując, narzędzia do czyszczenia systemu od Kaspersky’ego pozwalają nam szybko pozbyć się niechcianych lub nieużywanych plików oraz usunąć ślady naszej aktywności online. Te narzędzia nie należą do najlepszych tego typu na rynku, ale działają zgodnie z obietnicą i mogą nieco przyspieszyć nasz sprzęt.\nDarmowa sieć VPN od Kaspersky’ego dodawana jest do wszystkich planów (z limitem 200 MB dziennie). Ta wersja VPN pozwala nam podłączyć się tylko do jednego serwera. Niestety, nawet jeśli wybierzemy najdroższy plan Kaspersky’ego, nie otrzymamy dostępu do sieci VPN z nielimitowanymi danymi, ale jeśli sieć Kaspersky’ego przypadnie ci do gustu, możesz ją dokupić osobno w wersji premium.\nSieć VPN Kaspersky typu premium posiada:\nNielimitowane dane. Brak dziennych limitów danych.\nKill switch. Zatrzymuje przesyłanie danych na wypadek zerwania połączenia z siecią VPN.\nInteligentną ochronę. Automatycznie uruchamia sieć VPN, gdy łączymy się z publiczną siecią.\nSerwery w ponad 25 lokalizacjach. Użytkownicy mogą podłączyć się do dowolnego serwera, w tym tego najszybszego.\nByłem ciekaw, jak szybka jest darmowa sieć VPN i sieć VPN typu premiom, przeprowadziłem więc testy prędkości na każdej z nich. Zacząłem od sprawdzenia prędkości bez VPN, a następnie połączyłem się przez darmową sieć.\nJak widać powyżej, po włączeniu darmowej sieci VPN, prędkość pobietania nie spadła (a nawet nieco wzrosła!), ale za to mój ping i prędkość przesyłania znacznie się pogorszyły. Było to szczególnie zauważalne, gdy próbowałem udostępnić komuś plik w sieci P2P.\nNastępnie sprawdziłem sieć VPN typu premium, łącząc się z najszybszym serwerem:\nCo ciekawe, moja prędkość przesyłania obniżyła się jeszcze bardziej, ale za to poprawił się ping, co wyraźnie odczułem podczas przeglądania sieci. Mogłem przeglądać treści bez zauważalnej różnicy w prędkości w porównaniu do braku połączenia z VPN (a moja prędkość pobierania znowu była nieco lepsza, co pewnie związane jest z throttlingiem przez dostawcę Internetu).\nJednym z powodów, dla których ludzie chcą korzystać z sieci VPN jest możliwość odblokowywania treści objętych geoblokadą, na przykład różnych bibliotek Netflixa, ale Netflix potrafi rozpoznawać i blokować wiele sieci VPN. W czasie moich testów, sieć VPN od Kaspersky’ego (wersja premium) poradziła sobie z zabezpieczeniami Netflixa, dzięki czemu mogłem oglądać treści z amerykańskiej biblioteki z Kanady.\nDarmowa sieć VPN nie jest najlepsza, ale wersja premium jest całkiem niezła. Mamy tutaj przyzwoitą liczbę serwerów na świecie, odpowiednią prędkość i dostęp do platform streamingowych objętych geoblokadą. Z drugiej strony trzeba pamiętać, że to osobny zakup i sieć VPN typu premium nie jest dodawana do pakietu antywirusowego.\nMenadżer haseł od Kaspersky’ego pozwala zarządzać hasłami i chronić wrażliwe dane, takie jak dane do płatności, adresy i notatki. Mamy tutaj szyfrowanie 256-bitowe i politykę zero-knowledge.\nDarmowa wersja menadżera haseł od Kaspersky’ego pozwala nam przechowywać tylko 15 haseł, co zdecydowanie nie wystarczy większości użytkowników. Wersja premium menadżera haseł nie ma limitu haseł, które możemy zapisywać i jest naprawdę dobra, ale i tak jestem rozczarowany, że jest ona dostępna tylko dla osób, które wybiorą najdroższy plan.\nKiedy pierwszy raz otwieramy menadżer haseł Kaspersky’ego (należy go zainstalować niezależnie od antywirusa), musimy stworzyć hasło główne. Jeśli je gdzieś zgubimy, stracimy dostęp do skrytki na hasła Kaspersky. Podoba mi się, że menadżer haseł faktycznie stosuje zasadę zero-knowledge, ale chciałbym, żeby była tu jakaś opcja odzyskiwania konta lub dostępu awaryjnego, tak jak w przypadku menadżerów Dashlane i LastPass.\nPo importowaniu wszystkich swoich haseł konieczne będzie zainstalowanie rozszerzenia do przeglądarki (dostępne rozszerzenie na Chrome, Firefox, Yandex, Edge i Safari), by móc automatycznie zapisywać i wpisywać hasła. W czasie moich testów narzędzia do zapisywania i wpisywania haseł od Kaspersky’ego za każdym razem działały bez zarzutu. Trzeba jednocześnie pamiętać, że Kaspersky może automatycznie wypełniać dane bankowe i adresy tylko na PC i Macu, a nie na urządzeniach mobilnych.\nSkrytka na hasła od Kaspersky’ego jest bardzo prosta w nawigacji. Wszystkie funkcje i opcje są jasno oznaczone i łatwo dostępne. Oprócz dodawania haseł (zarówno na stronach, jak i w aplikacjach), możemy też dodawać numery kart bankowych, dokumenty, adresy i notatki. Kaspersky pozwala nam organizować nasze hasła w dowolnej liczbie folderów.\nKaspersky ma dobre narzędzie do generowania haseł, które można otworzyć zarówno z aplikacji, jak i rozszerzenia do przeglądarki. Generator haseł pozwala nam stworzyć hasła od 4 do 99 znaków, zarówno z małymi, jak i wielkimi literami, a także cyframi i symbolami. Nie ma tu jednak opcji, by ustawić łatwe do wypowiedzenia lub odczytania hasło, co jest możliwe w przypadku kreatora haseł LastPass.\nKaspersky nie posiada wielu innych funkcji, które znajdziemy w przypadku osobnych programów do zarządzania hasłami, mowa tu na przykład o weryfikacji dwuetapowej (2FA), opcji automatycznej zmiany haseł czy schowka w chmurze.\nPodsumowując, menadżer haseł od Kaspersky’ego jest dość podstawowy i brakuje tu wielu ważnych funkcji, które znajdziemy w osobnych produktach tego typu, jeśli jednak potrzebujesz prostego i bezpiecznego narzędzia do przechowywania haseł i innych ważnych danych, to Kaspersky powinien się sprawdzić.\nKontrola rodzicielska od Kaspersky’ego (Safe Kids) jest całkiem niezła – narzędzia, które się na nią składają są intuicyjne i sprawiają, że z łatwością możemy chronić swoje dzieci online.\nTak jak w przypadku menadżera haseł, kontrola rodzicielska również dostępna jest w formie osobnej aplikacji. Ustawienia zajmują tylko kilka minut, znajdziemy tu też szybki tutorial oraz porady na temat tego, jak rozmawiać z dziećmi o kontroli rodzicielskiej i bezpieczeństwie internetowym.\nOto co znajdziemy w pakiecie Kaspersky Safe Kids:\nFiltry treści na aplikacjach i stronach.\nMonitoring mediów społecznościowych (Facebook i VK).\nŚledzenie lokalizacji (tylko na Androida i iOS).\nW czasie moich testów bez problemu udało mi się ustawić cotygodniowy harmonogram użytkowania komputera, mogłem też zablokować sprzęt, jeśli limity zostały przekroczone.\nNarzędzie do filtrowania treści od Kaspersky’ego również działa całkiem nieźle. Mogłem ustawić ograniczenia w oparciu o kategorie treści, a także dodać wyjątki. Jest tu również opcja włączenia Bezpiecznej przeglądarki, by nieodpowiednie treści nie pojawiały się w wynikach wyszukiwania w najpopularniejszych przeglądarkach, takich jak Google, Yahoo, Bing, Yandex, a nawet YouTube.\nKolejną opcją jest blokowanie aplikacji z wybranych kategorii (opcja niedostępna na iOS), a także blokowanie rozrywkowych aplikacji, na przykład gier.\nPrzetestowałem śledzenie lokalizacji i narzędzia do geo-fencingu, które dokładnie wykryły lokalizację mojego telefonu z Androidem i wysłały mi powiadomienie, gdy mój telefon opuścił wyznaczoną strefę.\nPodoba mi się też to, że Kaspersky Safe Kids posiada opcję monitoringu mediów społecznościowych. Większość konkurencyjnych antywirusów z kontrolą rodzicielską nie ma takiej opcji.\nOgólnie rzecz biorąc, kontrola rodzicielska Kaspersky’ego należy do jednych z najbardziej kompleksowych narzędzi tego typu na rynku. Mamy tu dużo różnych funkcji, które są proste w użyciu, a do tego Kaspersky dostarcza nam porad, jak rozmawiać z dzieckiem o kontroli rodzicielskiej.\nKaspersky ma kilka dodatkowych narzędzi, w tym:\nKopię zapasową i odzyskiwanie.\nNarzędzie naprawy systemu Rescue Disc.\nSzyfrowanie danych i niszczarkę.\nOchrona kamery informowała mnie za każdym razem, gdy korzystałem z aplikacji, która potrzebowała dostępu do mojej kamery (np. Skype lub Zoom). Doceniam to, że Kaspersky oferuje kolejną warstwę ochrony, by bronić nas przed oprogramowaniem szpiegowskim, ale dobrze by było, gdyby dostępna tu była też ochrona mikrofonu. Konkurencyjne firmy, takie jak Bitdefender, dają i jedno i drugie.\nNarzędzie Kopii zapasowej i odzyskiwania pozwala tworzyć backupy plików i zapisywać je na osobnych dyskach lub w chmurze – możemy użyć Dropboxa (domyślna opcja) lub połączyć Kaspersky’ego z inną tego typu usługą. Osobiście uważam, że ta funkcja nie wnosi zbyt wiele, biorąc pod uwagę to, że Dropbox daje wszystkim użytkownikom 2 GB miejsca na dysku zupełnie za darmo. Dobrze, że Kaspersky oferuje narzędzie do tworzenia kopii zapasowej, ale na rynku nie brakuje antywirusów, które dają w tym względzie o wiele więcej (na przykład Norton, który daje więcej miejsca na dysku i nie zmusza nas do subskrypcji do kolejnej usługi).\nZa to narzędzie naprawy systemu Rescue Disc jest całkiem przydatne — pomaga nam oczyścić sprzęt zarażony złośliwym oprogramowaniem już przy uruchamianiu komputera. By skorzystać z tej opcji, trzeba pobrać Kaspersky Rescue Disc i wgrać go na pamięć USB lub płytę CD/DVD, a następnie skorzystać z nośnika do pozbycia się infekcji. Coś podobnego oferują też antywirusy ESET i Panda.\nSzyfrowanie danych pozwala na stworzenie sekretnej skrytki chronionej hasłem, w której przechowywać można ważne pliki. Narządzie niszczarki umożliwia permanentnie usunąć pliki z dysku.\nTryb gracza wstrzymuje skany i powiadomienia w czasie gry lub wtedy, gdy otwieramy jakąś aplikację w trybie pełnoekranowym. Tryb gracza od Kaspersky’ego jest w porządku, ale tryb gry od BullGuarda jest znacznie lepszy — mamy tu specjalne narzędzie game booster, które poprawia wydajność komputera w czasie gry.\nDodatkowe narzędzia Kaspersky’ego są całkiem przyzwoite, ale chciałbym, żeby firma uwzględniła kilka zaawansowanych narzędzi, np. monitoring ciemnej sieci czy ochronę tożsamości na planach premium. Konkurencyjne firmy, takie jak Norton i McAfee oferują monitoring ciemnej sieci i ochronę przed kradzieżą tożsamości dla użytkowników ze Stanów, a TotalAV i BullGuard posiadają ochronę tożsamości także dla użytkowników z Kanady oraz większości państw w Europie.\nDoceniam jednak to, że Kaspersky daje kilka ciekawych dodatków, zwłaszcza jeśli weźmiemy pod uwagę to, że większość innych antywirusów oferuje tylko podstawowe zabezpieczenia antywirusowe i sieciowe. I wprawdzie narzędzie Kopii zapasowej i odzyskiwania od nie jest specjalnie przydatne, ale za Rescue Disc pozwala uratować zainfekowany sprzęt.\nPlany i ceny Kaspersky’ego\nKaspersky posiada 3 różne pakiety, a każdy z nich uwzględnia inne funkcje. Biorąc pod uwagę to, co dostajemy w każdym z pakietów, ich ceny są całkiem rozsądne.\nDostępne pakiety to:\nPakiet Kaspersky Anti-Virus pozwala wybrać, czy chcemy chronić 3, 5, czy 10 urządzeń z Windowsem, Kaspersky Internet Security obejmuje 3, 5, lub 10 urządzeń Windows, Mac lub Android, Kaspersky Total Security chroni 5 lub 10 urządzeń Windows, Mac, Android lub iOS.\nNiestety Kaspersky nie posiada darmowej wersji głównego pakietu antywirusowego. Mamy wprawdzie produkt Kaspersky Anti-Virus Free, który został przemianowany na Kaspersky Security Cloud Free. Nie ma tu wielu funkcji, które opisałem powyżej, ale znajdziemy tu podstawową ochronę antywirusową i ograniczoną sieć VPN.\nOto pakiety, które są częścią głównej linii antywirusów Kaspersky:\nKaspersky Anti-Virus — Plan początkowy (tylko na Windowsa)\nTo najbardziej podstawowy plan Kaspersky’ego, który obejmuje tylko urządzenia z Windowsem. Znajdziemy tutaj:\nNarzędzia zwiększające wydajność sprzętu.\nDarmową sieć VPN (dzienny limit 200 MB).\nDarmowy menadżer haseł (przechowuje do 15 haseł).\nNarzędzie Rescue Disc.\nJeśli szukasz lekkiego i prostego antywirusa na Windowsa, to pakiet Kaspersky Anti-Virus jest tanią i dobrą opcją.\nKaspersky Internet Security — Najbardziej opłacalny plan dla większości użytkowników\nTen plan Kaspersky’ego przeznaczony jest na Windowsa, Maca i Androida. Dostajemy tu wszystkie opcje wymienione powyżej, a do tego:\nBlokadę reklam i śledzących skryptów.\nDarmową kontrolę rodzicielska (z flirtami treści i kontrolą użytkowania).\nKaspersky Internet Security za niewielką opłatą dodaje kilka ważnych narzędzi do podstawowego planu Anti-Virus, a do tego mamy tu ochronę na Windowsa, Maca i Androida.\nKaspersky Total Security — Zaawansowany plan z solidnymi dodatkami\nTen pakiet premium od Kaspersky’ego obejmuje Windowsa, Mac, Androida i iOS, zawiera wszystkie funkcje z poprzednich planów, a do tego:\nKontrolę rodzicielską (w wersji premium).\nMenadżer haseł (w wersji premium).\nFunkcję kopii zapasowej i odzyskiwania.\nSzyfrowanie danych (Tylko na Windowsa).\nMenadżer haseł Kaspersky to przyzwoity dodatek do i tak już kompleksowego pakietu bezpieczeństwa internetowego, a narzędzia kontroli rodzicielskiej, które tu dostajemy, należy do najlepszych na rynku.\nPodsumowując, pakiet Kaspersky Total Security to dobra opcja dla użytkowników, którzy szukają silnego antywirusa oraz doskonałej kontroli rodzicielskiej i podstawowego menadżera haseł.\nKaspersky to program, który można łatwo zainstalować i ustawić.\nInterfejs użytkownika jest bardzo intuicyjny i dostępny w języku polskim. Główne opcje, takie jak skaner wirusów, bezpieczna przeglądarka i menadżer haseł, oznaczone są dużymi i jasno opisanymi ikonami. Jeśli interesują cię głównie podstawowe opcje, to Kaspersky będzie dla ciebie bardzo prosty w użyciu.\nCiekawe jest to, że Kaspersky pokazuje nam tylko opcje, które są dla nas dostępne. Jeśli mamy na przykład najtańszy plan, to nie zobaczymy żadnych nieaktywnych opcji lub informacji, że dana funkcja dostępna jest dopiero po dopłacie. Dzięki temu każdy pakiet Kaspersky’ego wydaje się być kompletnym produktem.\nZ drugiej strony niektóre narzędzia Kaspersky’ego trudno jest zlokalizować. Przykładem może być PC Cleaner, tę opcję znajdziemy dopiero po przejściu do sekcji Więcej Narzędzi, następnie Czyszczenie i optymalizacja, a na końcu PC Cleaner. Jeśli ktoś nie wie, że taka opcja jest dostępna, może jej nigdy nie znaleźć. Dobrze by było, gdyby program posiadał boczny pasek narzędzi ze wszystkimi dostępnymi opcjami, tak jak robi to TotalAV.\nKiedy już zapoznasz się z interfejsem Kaspersky’ego, przekonasz się, że program jest bardzo dobrze zorganizowany i mamy tu też opcje dostosowania go swoich potrzeb. Większość opcji ma obok małe ikonki, które pozwalają dostosować daną funkcję. Przykładem może być „Szybkie skanowanie”.\nJedną z sekcji, która szczególnie mi się spodobała, jest Centrum Powiadomień, które możemy otworzyć z głównego okna Kaspersky’ego. Możemy tu sprawdzić najważniejsze powiadomienia o wykrytych zagrożeniach i zdecydować, co z nimi zrobić.\nCentrum Powiadomień pozwala też dezaktywować najważniejsze funkcje. Wiele programów antywirusowych posiada centrum powiadomień, w którym dostajemy tylko informacje, że coś jest wyłączone, a po kliknięciu w powiadomienie zostajemy odesłani do odpowiedniego narzędzia. W przypadku Kaspersky’ego możemy szybko rozwiązać dany problem z bezpieczeństwem bez opuszczania Centrum Powiadomień.\nDo layoutu Kaspersky’ego trzeba się przyzwyczaić, ale kiedy już to zrobimy, możemy z łatwością wszystko znaleźć i korzystać ze wszystkich narzędzi. Podoba mi się to, że opcje dostosowania dają nam pełną wolność, a do tego program wydaje się kompletny, bez względu na to, który plan wybierzemy.\nAplikacja mobilna Kaspersky’ego\nKaspersky daje nam kompletną aplikację do bezpieczeństwa internetowego na Androida. Użytkownicy iOS mają dostęp tylko do podstawowych funkcji zabezpieczających, kontroli rodzicielskiej, menadżera haseł i sieci VPN.\nSecurity Cloud na iOS uwzględnia:\nElastyczne zabezpieczenia. Ustawienia zmieniają się w zależności od zachowania użytkownika. Na przykład łącząc się do publicznego WiFi, program automatycznie uruchomi sieć VPN.\nOchronę w czasie rzeczywistym. Ta opcja zmienia ustawienia iOS, które mogą narazić bezpieczeństwo naszego sprzętu (na przykład zagrożenia, które są wynikiem jailbreakingu systemu).\nSprawdzanie kont. Narzędzie sprawdza, czy nasz e-mail gdzieś nie wyciekł.\nDodatkowo mamy tu też skaner QR.\nAplikacja na Androida oferuje znacznie więcej funkcji i to właśnie tę aplikację przetestowałem na moim Huawei P30 Lite.\nAplikacja mobilna Kaspersky na Androida posiada:\nOchronę przed smishingiem (phishingiem przez SMS).\nSkaner wirusów można uruchomić jednym kliknięciem z poziomu aplikacji. Możemy tu przeprowadzić następujące rodzaje skanowania:\nSzybkie skanowanie. Skanuj pobrane aplikacje.\nPełne skanowanie. Skanuj całe urządzenie.\nSkanowanie folderu. Skanuj wybrany folder.\nUkryłem na swoim telefonie 80 testowych złośliwych plików i przeprowadziłem pełne skanowanie.\nKaspersky wykrył wszystkie niebezpieczne pliki w mniej niż 5 minut i automatycznie zarządził kwarantannę.\nOchrona w czasie rzeczywistym również zadziałała bardzo dobrze. Program wykrył wszystkie zagrożenie, które próbowałem zainstalować na telefon i powstrzymał mnie przed pobraniem niebezpiecznych aplikacji ze Sklepu Google Play. To przydatna opcja, ale muszę przyznać, że wolę Norton Mobile Security z funkcją App Advisor, która ostrzega nas przed groźnymi aplikacjami, zanim jeszcze je pobierzemy.\nMimo wszystko Kaspersky szybko wykrył niebezpieczne aplikacje i od razu poddał je kwarantannie, chroniąc moje urządzenie.\nAplikacja mobilna Kaspersky zawiera też darmową ochronę przed kradzieżą. Musimy tylko mieć konto Kaspersky, ponieważ konieczne będzie zalogowanie do portalu My Kaspersky online hub.\nPo zalogowaniu do Kaspersky online hub dostajemy 4 opcje do ochrony przed kradzieżą, w tym możliwość zablokowania lub wyczyszczenia urządzenia, uruchomienia alarmu i wykonania zdjęcia przednią kamerą.\nNarzędzia antykradzieżowe od Kaspersky’ego pozwalają też zablokować urządzenie, jeśli złodziej włoży do niego nową kartę SIM. Dodatkowo możemy też powstrzymać odinstalowanie aplikacji Kaspersky.\nNa koniec przetestowałem sieć VPN od Kaspersky’ego. Byłem dość rozczarowany siecią VPN na komputer, tym bardziej chciałem sprawdzić, czy mobilna wersja VPN będzie lepsza.\nPodłączyłem się do darmowego serwera Kaspersky’ego, na który, obowiązuje dzienny limit 200MB i przeprowadziłem szybki test, uprzednio upewniając się, że się, że mobilny transfer danych jest wyłączony.\nJak widać, po podłączeniu się do sieci VPN prędkość pobierania nieco spadła, pogorszył się też ping, ale prędkość przesyłania nie spadła aż tak bardzo, jak w przypadku wersji na PC.\nZ uwagi na to, że miałem VPN typu premium na PC, mogłem skorzystać z wersji premium także na urządzeniu mobilnym. Oto wyniki mojego testu:\nWyniki są całkiem niezłe, zarówno prędkość pobierania, jak i przesyłania praktycznie się nie zmieniły.\nPodsumowując, aplikacja mobilna Kaspersky’ego nie jest najbardziej zaawansowaną aplikacją, jaką widziałem. Brakuje tu niektórych funkcji, które posiadają konkurencyjne aplikacje, na przykład Avira. Mowa tu głównie o narzędziach do optymizacji wydajności, skanerze sieci i ochronie tożsamości. Mimo wszystko aplikacja mobilna Kaspersky’ego nie jest zła – skaner złośliwego oprogramowania wykrył wszystkie podejrzane pliki w czasie moich testów, a narzędzia antykradzieżowe, które tu dostajemy, należą do najlepszych na rynku.\nDział obsługi Kaspersky\nKaspersky ma 4 różne opcje kontaktu z działem obsługi:\nCzat na żywo 24/h.\nBazę wiedzy z artykułami w języku polskim.\nNawigowanie działu pomocy Kaspersky’ego było nieco trudne, miałem też wrażenie, że firma woli, by użytkownicy korzystali z bazy wiedzy i forum, zamiast kontaktować się z pracownikami.\nAplikacja desktopowa Kaspersky ma przycisk działu pomocy na głównej stronie, ale po jego wybraniu pojawia się tylko wyskakujące okienko:\nW aplikacji nie ma żadnego sposobu, by skontaktować się z pracownikami lub wejść do bazy wiedzy. Musiałem wyszukać bazę wiedzy w Google, by uzyskać do niej dostęp.\nBy sprawdzić kanały komunikacji, wybrałem kontakt przez telefon i zamiast numeru dostałem kolejny formularz do wypełnienia.\nWypełniłem go i pojawiło się kolejne zapytanie, czy na pewno chcę skontaktować się z działem obsługi!\nNa szczęście, kiedy już wypełniłem wszystkie formularze i otrzymałem numer telefonu, dział pomocy Kaspersky’ego okazał się szybki i skuteczny.\nKontaktując się przez czat, musiałem wypełnić te same formularze, ale już po 2 minutach połączyłem się z pracownikiem, który był miły i rozwiązał moje problemy.\nPrzetestowałem też pomoc przez e-mail, wysyłając wiadomość z informacją, że mam problem z aktualizacją aplikacji desktopowej. Odpowiedź otrzymałem po dniu, co jest dosyć standardowym czasem oczekiwania.\nDział pomocy był skuteczny i bezpośrednio nawiązywał do moich pytań, ale zakończyło mnie to, że pracownik nie zwracał się do mnie po imieniu. Zwracano się do mnie „użytkowniku”, co wydało mi się bezosobowe i mało sympatyczne.\nZ drugiej strony po pierwszej wiadomości pracownik działu obsługi zaczął odpisywać znacznie szybciej i było widać, że ma dużą wiedzę, dzięki czemu szybko pomógł mi rozwiązać mój problem.\nPodsumowując, kontakt z działem pomocy Kaspersky jest bardziej skomplikowany niż w przypadku innych antywirusów, które testowałem, ale przynajmniej po wypełnieniu formularza nie musimy za każdym razem tłumaczyć wszystkiego kolejnym osobom. Dzięki temu pracownicy mieli wszystkie koniecznie informacje i mogli szybko mi pomóc.\nCzy Kaspersky to bezpieczny antywirus?\nTak, Kaspersky jest bezpiecznym antywirusem. Kilka lat temu Kaspersky był zamieszany w poważny skandal – firma wprawdzie zaprzeczyła, że współpracuje z rosyjskim rządem, ale oskarżenia nadszarpnęły reputację Kaspersky’ego. Firma postanowiła rozpocząć inicjatywę na rzecz transparentności Global Transparenc, by odbudować wizerunek i zaufanie użytkowników.\nDoskonały współczynnik wykrywalności złośliwych programów Kaspersky’ego sprawia, że firma może z powodzeniem konkurować z największymi antywirusami w branży, takimi jak Norton, McAfee i Bitdefender. Kaspersky ma też dobre zabezpieczenia sieciowe, przyzwoite narzędzia do ochrony przed phishingiem i kilka dodatków, takich jak bezpieczna przeglądarka, wirtualna klawiatura i ochrona przed śledzeniem.\nKaspersky daje swoim użytkownikom kilka innych narzędzi, w tym opcję czyszczenia komputera, sieć VPN, menadżer haseł, kontrolę rodzicielską, szyfrowanie i niszczenie plików, narzędzie do tworzenia kopii oraz Rescue Disc, który pomaga uratować zainfekowany sprzęt.\nSzczególnie podoba mi się kontrola rodzicielska Kaspersky’ego, dzięki której rodzice mogą ustawić harmonogram korzystania z komputera, filtrować treści, śledzić lokalizację urządzenia i monitorować platformy społecznościowe. Kontrola rodzicielska uwzględnia też geofencing, powiadamiając użytkowników, gdy ich dziecko opuści wyznaczoną bezpieczną strefę.\nKaspersky nie ma kilku narzędzi, których oczekiwałbym od pakietu bezpieczeństwa internetowego typu premium, w tym monitoringu ciemnej sieci, ochrony przed kradzieżą tożsamości i bardziej zaawansowanej sieci VPN (wszystkie te rzeczy posiada Norton 360). Rozczarował mnie też dział obsługi klienta – znalezienie sposobu, by skontaktować się z pracownikami, zabrało naprawdę sporo czasu.\nOgólnie rzecz biorąc, Kaspersky to dobry produkt z bardzo dobrym współczynnikiem wykrywania i wieloma przydatnymi i dobrze zaprojektowanymi funkcjami oraz intuicyjnym panelem sterowania. Podoba mi się też transparentność firmy oraz przystępne ceny. Jeśli zainteresował cię pakiet bezpieczeństwa Kaspersky, możesz wypróbować produkt bez ryzyka dzięki 14-dniowej (dla użytkowników z Anglii) lub 30-dniowej (dla użytkowników ze Stanów) gwarancji zwrotu pieniędzy.\nNajczęściej zadawane pytania o Antywirus Kaspersky\nCzy Kaspersky to antywirus, któremu można zaufać?\nCzy Kaspersky poradzi sobie z wykrywaniem złośliwego oprogramowania?\nKtórą wersję Kaspersky’ego najlepiej kupić?\nCzy Kaspersky został zablokowany w Stanach Zjednoczonych?\nZdecydowanie! W 2017 roku Kaspersky’emu postawiono kontrowersyjne oskarżenia, według których firma miała mieć powiązania z rosyjskim rządem. Od tego czasu Kasperksy pracuje na to, by odbudować zaufanie użytkowników poprzez swoją inicjatywę Kaspersky Global Transparency, w ramach której firma ujawnia: kod źródłowy programu, zasady wykrywania zagrożeń i proces zbierania danych. W 2019 Kaspersky przeszedł też audyt Service Organization Control for Service Organizations (SOC 2) Type 1.\nTak, Kaspersky doskonale radzi sobie z wykrywaniem złośliwego oprogramowania. Dokładnie przetestowałem skaner wirusów Kaspersky’ego, ukrywając na swoim komputerze z Windowsem 1,000 przykładowych złośliwych programów i przeprowadzając pełne skanowanie. Kaspersky wykrył wszystkie testowe zagrożenia. Ochrona w czasie rzeczywistym również wypadła bardzo dobrze, blokując niebezpieczne programy, zanim zdążyłem je pobrać.\nKaspersky ma 3 różne plany cenowe – Kaspersky Anti-Virus, Kaspersky Internet Security i Kaspersky Total Security.\nKaspersky Total Security to najlepsza opcja dla użytkowników szukających kompleksowego pakietu bezpieczeństwa internetowego z menadżerem haseł i kontrolą rodzicielską. Jeśli jednak nie potrzebujesz menadżera haseł i kontroli rodzicielskiej, to Internet Security powinien ci wystarczyć (pamiętaj tylko, że ta wersja nie obejmuje iOS). Użytkownicy, którzy szukają podstawowej ochrony przed wirusami na Windows powinni sprawdzić pakiet Kaspersky Anti-Virus.\nKaspersky nie jest zablokowany w Stanach do użytku osobistego, ale w 2017 roku były prezydent Stanów Donald Trump zablokował korzystanie z produktów Kaspersky w amerykańskich instytucjach rządkowych. Kaspersky zaprzeczył, że współpracuje z rosyjskim (lub innym) rządem i przekazuje Rosji informacje i podjął działania, by odbudować zaufanie użytkowników. Firma rozpoczęła inicjatywę Global Transparency Initiative, pozwalając instytucjom rządowym i innym sprawdzić kod źródłowy programu, dowiedzieć się więcej o zbieraniu i przetwarzaniu danych i nie tylko.\nKaspersky oferuje doskonałą ochronne przed złośliwym oprogramowaniem, przyzwoite narzędzia dodatkowe i intuicyjny panel sterowania. Firma bardzo się też stara, by poprawić transparentność i odbudować swoją reputację po oskarżeniach z 2017 roku. W czasie moich testów Kaspersky wykrył wszystkie testowe pliki ze złośliwym oprogramowaniem i zablokował większość niebezpiecznych stron. Szczególnie spodobała mi się ochrona rodzicielska od Kaspersky’ego, narzędzie Rescue Disc, oraz sieć VPN typu premium (dostępna za dodatkową opłatą), ale nie byłem zachwycony narzędziami do przyspieszenia systemu, menadżerem haseł i funkcją tworzenia kopii zapasowych. Kaspersky jest łatwy w użyciu, ale niektóre funkcje trudno jest zlokalizować, a dział obsługi klienta powinien zostać poprawiony. Plany Kaspersky’ego są w dobrych cenach, a każdy z nich można wypróbować dzięki gwarancji zwrotu pieniędzy przez 14 lub 30 dni (w zależności od lokalizacji).\nOparte na 173 recenzjach w 26 językach 6.4


Duch wyprowadził Jezusa na pustynię. Czterdzieści dni przebył na pustyni, kuszony przez szatana (Mk 1, 12). Dla duchowości Karmelu to bardzo ważny moment. Duch Święty prowadzi Syna Bożego na pustynię – tak samo Duch postępuje z każdym przybranym synem i z każdą przybraną córką Boga, z każdym z nas. Czas pustyni, czas trudu, próby i kuszenia, jest dla Jezusa przełomem. Kończy się spokojne życie w zaciszu domu w Nazaret. Rozpoczyna się nowy okres w życiu naszego Pana, czas głoszenia Ewangelii i formowania uczniów. Wyjście na pustynię, by stoczyć walkę z szatanem, to moment przełomowy.\nMówią, że "szatan nie istnieje"\nO realności walki ze złym mówią nam doświadczenia wielu świętych. Najbardziej znane przypadki to zmagania św. Jana Marii Vianneya, bł. Marii od Jezusa Ukrzyżowanego OCD, św. o. Pio. Chciałbym tutaj przypomnieć doświadczenie św. NM Teresy od Jezusa, tej która podjęła reformę Karmelu. To, jak Pan do niej dopuścił złego ducha, opisała w 32 rozdziale Księgi życia. "Będąc pewnego razu na modlitwie, w jednym momencie znalazłam się cała w takim stanie, że zdawało mi się, iż jestem umieszczona w piekle" (Ż 32, 1). Pan nasz Jezus Chrystus wcześniej obsypywał Teresę wieloma łaskami, które były na pewno "przyjemniejsze". W sposób nadprzyrodzony sam się jej ukazywał, tłumaczył jej wiele swoich tajemnic, umacniał ją łaską tak, że łatwo wychodziła ze swoich złych skłonności. Tym razem chciał jej pokazać, z kim ona tak naprawdę walczy, czego pragnie dla niej jej wróg. "Wejście wydawało mi się czymś na kształt długiego i wąskiego zaułka (…). Podłoże zdawało się być bardzo brudną błotnistą mazią o cuchnącej woni, z mnóstwem obrzydliwego robactwa. W głębi znajdowało się zagłębienie zatopione w ścianie, coś na kształt szafy, gdzie widziałam się wciśnięta w wielkiej ciasnocie" (Ż 32, 1). Taki widok nie tylko dla kobiety wydaje się być przerażający. Teresa chce jednak podkreślić, że od strachu i obrzydzenia spowodowanego wizją, jeszcze gorsze były jej odczucia: "A to jest i tak niczym w porównaniu z konaniem duszy: ucisk, zduszenie, smutek tak mocno odczuwalny i z tak rozpaczliwym i przygnębiającym poczuciem niezadowolenia (…). A powtarzam, że najgorszy był tam ogień i to wewnętrzne uczucie beznadziejności" (Ż 32, 2). Jaki ogromny kontrast jest między tym, co Jezus dał jej oglądać wcześniej: szczęście zbawionych, miłosierdzie Ojca, spokój i radość wokół Jezusa, a tym co teraz zechciał Teresie pokazać Pan. Św. Teresa na własnej skórze poczuła całą grozę walki duchowej, zrozumiała że "Pan chciał, abym zobaczyła miejsce, które demony trzymały tam dla mnie przygotowane, a ja zasłużyłam na nie moimi grzechami" (Ż 32, 1).


Drewniany dom a ekstremalne zjawiska pogodowe | TopHouse1000\nDrewniany dom a ekstremalne zjawiska pogodowe\nPrzy temacie domów o konstrukcji szkieletowej nasuwa się pytanie, czy są one bezpieczne w kontekście coraz częściej występujących ekstremalnych zjawisk pogodowych. Odpowiadamy- tak są, i w poniższym tekście znajdziecie na to dowody.\nSolidny fundament to podstawa trwałego domu, który ma służyć wiele lat. Dlatego jego wykonanie pozostawiamy ekspertom w tej dziedzinie. Płyty pod nasze konstrukcje wykonuje firma LUX HAUS www.termoplyta.pl/pl. Tak wykonana podstawa z pewnością spełni wszystkie wymagania nośne oraz termoizolacyjne.\nŚciany wykonane z prefabrykatów drewnianych KVH są równie wytrzymałe jak ściany murowane. Ekstremalne zjawiska pogodowe związane z bardzo silnym wiatrem nie są w stanie w żaden sposób naruszyć solidnej konstrukcji. Docieplenie budynku wełną skalną zapewnia mu odpowiednią osłonę nie tylko przed zimnem, ale również przed porywistym wiatrem.\nTak przygotowany fundament oraz ściany, w połączeniu z konstrukcją drewnianą dachu, wykonaną w postaci więźby tradycyjnej lub wiązarowej, pozwalają na wybór dowolnego pokrycia dachowego. Nie będąc ograniczonym nośnością konstrukcji, możemy postawić nawet na najcięższy materiał jakim jest dachówka. Cokolwiek wybierzemy, możemy spać spokojnie, gdyż nawet podczas ekstremalnego wiatru,\ndach pozostanie nieuszkodzony.\nNa wszystkie wykonane przez nas elementy budynku udzielamy 30 lat gwarancji. Przede wszystkim stawiamy na bezpieczeństwo! Jesteśmy pewni, że nie ma takiej siły, która ruszy naszą pracę!\nDrewniany dom na szkodach górniczych\nPlanujesz postawić swój wymarzony dom na terenach objętych szkodami górniczymi i pewnie masz sporo wątpliwości…\nHistoria budowy domów drewnianych\nWybrałeś już swój wymarzony projekt oraz technologię budowy? To świetnie! Może warto więc dowiedzieć się…


Nocą podlewam storczyki* | Moomu gra.\nNocą podlewam storczyki*\nprzez Moo na 23 maja 2015 w Wiersze, Zmyślone • 4 komentarzy\n*Tekst wysłany na konkurs Chmiery Otwartym tekstem 2014\nW moim życiu nie ma nic prawdziwego. Krzty prawdy nie ma, w tym co robię. Na mój własny temat. Piję, jem, oddycham, pracuję. Głównie dlatego, że muszę. Celowo nie wymieniam “śpię” – bo z tym coraz gorzej. To przez mój mózg, moje centrum dowodzenia. Najszybszy, podobno komputer. Sto miliardów iskrzących neuronów, zamkniętych na stałe w wapiennej klatce. Myśli przeskakują z jednego na drugi, ujeżdżają energię. Burza z piorunami. Pocieram kołdrą nos. Jakbym wciskała ctr alt delete. Nie działa. Każdy komputer czasem tak ma. Zapytajcie pierwszego, lepszego informatyka.\n– A da się żeby było: tak i tak?\nNa przykład teraz. Za pięć trzecia.\nZa trzy i pół godziny (mniej więcej, bo mam inteligentny alarm) będę musiała wstać. Umyć się, ubrać. Zjeść jajko na miękko, na białym, opieczonym lekko chlebie. Wypić kawę, zapalić papierosa… Jutro ocena śród-roczna. Co ja mówię “jutro” – dzisiaj.\n– Śpij! śpij do jasnej cholery! – drę się na siebie w myślach.\nDookoła tylko ciemność i cisza. Naiwnie, mocniej zaciskam powieki. Próbuję odnaleźć swoje szczęśliwe miejsce.\nBiegnę boso po ściernisku. Słońce pali twarz, wiatr gładzi policzki. Pięknie. Gdyby nie te kłosy. Krótko ścięte. Ranią mi stopy. Idę dalej. Ciągle w myślach, na chwilę tylko podnoszę powiekę – za czterdzieści pięć minut czwarta.\n- Zamykamy mocniej oczka – słyszę w głowie głos Pani Dyrektor, z przedszkola na Warszawskim Kole. Numeru nie pamiętam. – ściskamy powieczki…\nNosiła z tyłu głowy, dosyć wysoko upięty, jasno-siwy kok. I miała okulary z łańcuszkiem. W czarnej oprawce. Chyba nie bardzo mnie lubiła. Za karę, raz zamknęła mnie w schowku. Nie była to najgorsza kara, to prawda. Wszystkie letnie zabawki tam były. Nie zmienia to faktu, że niewinna byłam. Oplułam ją, jak tylko mnie wypuściła. I właśnie taką pamiętam – z trudem łapiącą oddech ze zdumienia. Z moją spienioną ślina na oprawce, w dole lewego, połyskującego szkła i cienką, lepką stróżką spływającą wprost w kącik jej ust. Ohyda. Chryste jak dobrze, że nie mam dzieci. Potwory – szepczę do poduszki.\nTęsknię za dzieciństwem. Za wakacjami. Za Vibovitem, w proszku, syczącym na języku, i zabawą w Czterech Pancernych. Za potrząsaniem młodych, cienkich drzewek, skakaniem na suchą, ściętą trawę, wrzucaniem chrabąszczy dziewczynom za dekolt. Nikt nie chcę być Ko(r)p(o)ciuszkiem.\nUrodziłam się w późnych latach siedem-dziesiątych. Wszystkie moje, dziecięce choroby, pachniały kamforą, ciepłą herbatą z miodem i cytryną. Pod kocem oglądałam bajki, wyświetlane na suficie przez bordowy, niezgrabnie kanciasty, projektor Ania. Grałam w klasy, kwadraty i gumę do skakania. Dobrze pamiętam kolejki. Po Sofixy na ulicy Bieniewickiej, i tę na rogu z Potocką – po mięso. Moja rewolucja ustrojowa wytrysnęła soczystymi kolorami na tekturowe ulice i domy-pudełka.\nOkrągłym Stołem były mi ultra różowe czapeczki z kangurkiem. Albo w seledynek. Z szaliczkiem do pary. To był czas aluminiowych piramid, z puszek po piwie Heine-ken i Coca-coli. Niedzielnych poranków, z sokiem marchwiowym, wyciskanym z charczącej sokowirówki marki Predom. Jestem ostatnim pokoleniem, które z dziecięcą ufnością pamięta wszystkie złożone nam obietnice.\nNie zasnę. Jestem jedną z siedmiu miliardów chodzących maszynek, produkujących regularnie substancje według tradycyjnego podziału stanów skupienia – ciekły, stały i gazowy. Nic w moim życiu nie jest prawdą. Krzty prawdy w tym wszystkim nie ma o mnie. Mijam ludzi na ulicy i myślę – czy oni żyją. Czy też kończą pracę, idą do domu, jedzą kolację… Pierwsze, wąskie paski pomarańczowych chmur wdrapały się na grafit nieba.\nZnowu będę musiała brać taksówkę. Zapłacę kartą. Na kredyt. Mieszkanie mam na kredyt. Ubranie i jedzenie. Kredyty nie są złe. Można wziąć nawet kilka i skonsolidować w kolejnym. Można pobiec do RTV/AGD kupić laptopa na raty, w Saturnie konsolę, a w sklepie nie-dla-idiotów telewizor. Tego samego dnia, wszystko. Sprawdziłam. Mam w sumie trzy do spłacenia. Plus kartę kredytową mojej matki. Jeszcze o tym nie wie. W ciągu dnia głównie liczę cyferki w Excelach. Na samych cyferkach się nie znam, ale mam dobrą pamięć. Do formuł. Odwalają większość roboty. Reszta to wdzięk osobisty. Wieczorami piszę banalne dialogi dla koleżanki z telewizji. Do któregoś z seriali i oszukuję się że jestem artystką. Czasem wejdę na facebooka. Na Farm Ville Dwa – level czterdziesty – muszę pamiętać: o dziesiątej do zebrania – dynia plus marchewki.\nPracuję na open space’ie. Za mną siedzi Michał. Sześć lat ode mnie młodszy. Team Leader z wykształcenia. Myśli, że ja mam dwadzieścia siedem. Nie wyprowadzam go z błędu. Tak na prawdę, to nikt się tam nie zna. Każdego dnia mogę przychodzić z innym życiorysem, nie zauważą. Uśmiechną się tylko. Co bardziej bezczelni po ramieniu klepną. Przy kawie, z rana, rozmawiamy o Tusku, że zwiał do Brukseli, o gender, Drugiej Pani Premier na chwiejnych szpilkach. O gejach. Przymusowej kastracji pedofilów, najniższej krajowej – zmorze pracodawców. Poprawiamy koszule, prostujemy spódnice. Kilka łyków chłodnej wody by wypłukać usta.\nSzczerze rozmawiam tylko z Melanią. Drobną blondynką o błękitnych oczach i uśmiechu dziecka. Pracuje z nami trzeci rok. Nikt po za nią nie wie, że gdybym była wulgarna to bym powiedziałam, że życie nas dyma od samego początku. Jednych miło, drugich mniej. Zależy kiedy, gdzie i w jakiej rodzinie się rodzimy. Takiej Paris Hilton na przykład, myślę, że życie strzela co najwyżej minetę. Codziennie.\nMela się śmieje, jak tak mówię. Myśli, że żartuję. Pyta co sądzę o tym, że Rosjanie weszli na Krym.\n– Będzie wojna – mówię.\nMela się boi. A ja, myślę że może gdybym w tej Anglii została. Może bym to przeżyła. Ale tu, między Ruskiem, a Niemcem.\nOdchylam kołdrę. Wiercę się. Często mnie pytają dlaczego wróciłam. Nie wiem. Jakoś głupio tak powiedzieć, że się za polami tęskniło. Iglastymi lasami, Bałtykiem. Za szumem autostrady, za oknem szesnastego piętra. Zapachem deszczu na asfalcie i psią kupą na podeszwie buta, roztartą w trawie. Trudno się przyznać do patologii. Taki Syndrom Sztokholmski. Chociaż właściwie Warszawski.\nKorpo nie jest wcale złe. Można wziąć DeŻet. Ma się dodatkowe ubezpieczenie zdrowotne, kartę sport i co drugi tydzień wejściówki do kina. Są integracje. Ostatnio spływ kajakiem. Wszyscy się cieszyli, że upili szefa. Szef ma żonę. Blondynę. Jest panią psycholog. Wiadomo co mówią o psychologach.\n– Coooo? – rozdziawia oczy ze dziwienia małżonka. Ma twarz Laleczki Chucky, tylko trochę milszą.\n– …że sami się leczą – odpowiada jej Michał.\nMichał to psychopata. Jestem pewna, że się znęca na zwierzętach. Sześć lat młodszy, team leader Michał uważa, że co by się takiego stało gdybyśmy mówili po niemiecku?\n– Nie uważam, że byłby to dramat. – wzrusza delikatnymi ramionami chłopca, maminsynka. Wygląda jak krasnal z zadartym noskiem i jasną czupryną. Patrzę na niego, z ustami otwartymi na oścież, myślę że zaraz mu skuję tego szczeniackiego ryja. Że w imię, dzieciobójczej mojej, Polski przestanę być damą, porzucę swój urok, wdzięk i melodyjność ruchów, tylko po to żeby mu zwyczajnie w świecie wyjebać. Najlepiej z główki.\n– Słyszałaś coś o nagrodach? – pyta z dupy Ewelina.\nJest po trzydziestce. Splata włosy w dwa cienkie warkoczyki, albo kitki. W upalne dni nosi podkolanówki. Jest bezdzietną rozwódką. Wiecznie poszukuje potwierdzenia jędrności swoich pośladków. Na zmianę z biustem. Chłopcy mówią, że jest urocza. Nie koniecznie jędrna…\nZa oknem kobalt nieba.\nChowam twarz w poduszkę. Niemal wstrzymuję oddech. Chociaż jedna godzina – jęczę sama do siebie. Stuk-puk – odpowiada gołąb na parapecie. Siadają tam codziennie, odkąd je dokarmiam. Sąsiedzi mówią, że zdziczałam. Jestem najmłodszą babą w oknie. To przez tę Anglię. Przed wyjazdem nawet ich nie zauważałam. W sensie towarzyskim, przynajmniej – bo tak, to wszędzie ich pełno.\nAle tam. W pokrętnej, zatłoczonej, samotności – pełnej pogodnych twarzy, kierowców autobusów nocnych, co podwożą za darmo, uśmiechniętych przechodniów, dzikich parków - tam mi zabrakło gołębiego gruchania. Grafitowych piór na parapecie, szurania małych, sinych nóżek. Zaglądania przez szybę w moje sprawy….\nBędę musiała wypić w pracy litry kawy\nGdzieś tam, jest moje szczęśliwe, i na mnie czeka. Ciepło. Wyściełany grubym włosiem, może wełniany dywan. W kolorze kości słoniowej. Bawię się jasnymi pętelkami. Na moje gładkie dłonie pada błękitny blask telewizora. Plazma. Jestem taka młoda. Za mną stoi Tośka. Mówi, że mnie kocha, ma mleczno-białą skórę, orli nos i ciemno-rude, do pasa długie, włosy. Łonowe zakrywa dłońmi, splecionymi w geście zawstydzonej dziewczynki. Wygląda pięknie. Idziemy do sypialni. Przeglądam w pamięci każdy skrawek jej ciała. Gładkie uda, pępek. Pieprzyk pod prawą piersią, tą mniejszą. Sutki twarde, nabrzmiałe, usta. A między nogami storczyk. Ciemno różowy, z cienkimi bordowymi żyłkami. Kusi mnie języczkiem. Patrzę w jej oczy nieprzytomne. Gdybym tak mogła wcisnąć ctr zet.\nBudzik za chwilę zadzwoni. Jeszcze kilka chwil na sen. Przewracam się po raz kolejny, na prawy bok. Już widno. Nie ma nic prawdziwego w moim życiu. Nawet jeden oddech nie jest szczery. Zamykam oczy i próbuję znaleźć swoje szczęśliwe miejsce. Jestem na wsi u rodziny. W ciemną, ciepłą noc. Mama wskazuje na niebo. A tam gwiazdy drobnym, złotym, deszczem uderzają o horyzont.\n– Wyszepcz swoje marzenie – mama mówi. A ja patrzę w górę i myślę że mam ich z tysiąc.\n– Na początek zostanę baletnicą.\nTagi:będzie wojna KOrpo okrągły stół open space predom projektor Ania seledynek Sofixy sokowirówka marki Predom vibovit\nNie tylko głupcy wierzą w poranek. →\n4 comments for “Nocą podlewam storczyki*”\n23 maja 2015 o 20:12\nszczerze to sie nie dziwie, ze nie zostal zauwazony. Dziwna forme wybrałas. Stac cie na wiecej. Pozdrawiam. S.\nCiekawa, chociaż momentami irytująca narracja.\nJak to się mawia z angielska… feedback is a gift (;\nNie jestem krytykiem, przypadkiem tu trafilam i w przeciwienstwie do osob wyzej uwielbiam ten tekst. Prosze o czestsze wpisy!


Descartes, Rozprawa\nDiscours de la méthode (1637), przełożył Tadeusz Żeleński (Boy)\nfragmenty ksiąg I - IV\nJeżeli ta rozprawa wyda się zbyt długą, aby ją przeczytać całą na raz, można ją podzielić na sześć części; w pierwszej znajdą się rozmaite rozważania tyczące nauk; w drugiej - główne reguły metody, jakiej autor szukał; w trzeciej - niektóre zasady moralne, które wysnuł z tej metody; w czwartej za pomocą których udowadnia istnienie Boga i duszy ludzkiej, co stanowi podwalinę metafizyki; w piątej - porządek zagadnień fizycznych, które badał, a w szczególności wytłumaczenie czynności serca i niektórych innych zagadnień należących do medycyny, następnie również różnicę, jaka istnieje pomiędzy naszą duszą a duszą zwierzęcia; w ostatniej wreszcie - jakie rzeczy uważa się za potrzebne, aby posunąć się w badaniach przyrody dalej niż dotychczas, oraz jakie racje skłoniły go do pisania.\nCo do mnie, nie sądziłem nigdy, aby umysł mój był w czymkolwiek doskonalszy niż umysły ogółu ludzi: często nawet pragnąłem mieć myśl równie chybką lub wyobraźnię równie jasną i dokładną albo pamięć równie obszerną i przytomną co niektórzy inni. A nie znam innych przymiotów, które służyłyby doskonałości umysłu; co się tyczy bowiem rozumu, czyli rozsądku, jako, że jest to jedyna rzecz, która nas czyni ludźmi i różni od zwierząt, przypuszczam, iż znajduje się całkowity w każdym, i idę w tym za powszechnym mniemaniem filozofów, którzy powiadają, że różnice stopnia między jednostkami tegoż samego gatunku tyczą jedynie ich cech przypadkowych, nigdy zaś ich formy, czyli istoty.\nAle nie waham się powiedzieć, jako moim zdaniem, miałem w tym wiele szczęścia, iż trafiłem już od młodości na pewne drogi prowadzące mnie do rozważań i zasad, z których utworzyłem metodę. Zdaje mi się, iż przez tę metodę posiadłem sposób stopniowego pomnażania mojej wiedzy i wzniesienia jej pomału do najwyższego punktu, do którego mierność mego umysłu i krótkie trwanie życia pozwolą jej dosięgnąć. (...)\nKarmiono mnie nauką od samego dzieciństwa; ponieważ zaś zapewniano mnie, że za jej pomocą można nabyć jasną i pewną wiedzę o wszystkim, co jest pożyteczne dla życia, żywiłem niezmierne pragnienie przyswojenia jej sobie. Ale zaledwie ukończyłem cały ten okres studiów, po upływie którego jest się zazwyczaj przyjętym w poczet uczonych, zmieniłem zupełnie mniemanie. Czułem się bowiem udręczony tyloma wątpliwościami i błędami, iż zdawało mi się, że usiłując się kształcić, nie osiągnąłem żadnej innej korzyści jak tę, iż coraz bardziej odsłaniałem sobie moją niewiedzę. A przecież byłem w jednej z najsławniejszych szkół w Europie, gdzie, jak sądziłem, powinni znaleźć się uczeni ludzie, jeśli tacy w ogóle istnieją w jakim miejscu na ziemi. Nauczyłem się wszystkiego, czego inni się tam uczyli; a nawet, nie zadowalając się naukami, jakie nam podawano, przebiegłem wszystkie księgi, które mi wpadły w ręce, a traktowały o przedmiotach uznanych za najbardziej osobliwe i rzadkie. Znałem przy tym sąd, jaki inni mieli o mnie; nie widziałem, aby mnie uważano za niższego od współuczniów, mimo iż było już między nimi kilku, których przeznaczano, aby zajęli miejsce naszych mistrzów. Wreszcie, wiek nasz zdawał mi się tak kwitnący i bogaty w bystre umysły jak żaden z poprzedzających. Dawało mi to swobodę sądzenia wedle siebie o wszystkich innych i zrodziło przeświadczenie, iż nie ma na świecie nauki, która by była taka, jak mi się wprzódy kazano spodziewać.\nNie powiem nic więcej o filozofii jak tylko to, iż widząc, że uprawiały ją najwyborniejsze umysły, jakie tylko żyły w ciągu wielu wieków, i że mimo to nie znajduje się w niej jeszcze żadnej rzeczy, o którą by się nie spierano, która by więc tym samym nie była wątpliwa, nie byłem na tyle zarozumiały, aby spodziewać się lepiej w tym utrafić aniżeli inni. Rozważywszy przy tym, ile bywa rozmaitych poglądów tyczących tego samego przedmiotu podtrzymywanych przez ludzi uczonych, podczas gdy nie więcej przecież niż jeden noże być prawdziwy, osądziłem niemal jako fałszywe wszystko, co było tylko prawdopodobne.\nCo do innych zaś nauk, wskutek tego, że w znacznej mierze czerpią zasady swoje w filozofii, sądziłem, że nie można było zbudować nic trwałego ta podstawach tak niepewnych. (...)\nDlatego też, skoro tylko wiek pozwolił mi wydobyć się z zależności od mych nauczycieli, porzuciłem zupełnie zgłębianie nauk. I postanowiwszy nie szukać już innej wiedzy prócz tej, jaką mógłbym znaleźć w samym sobie lub też w wielkiej księdze świata, obróciłem resztę młodości na podróże, oglądanie dworów i wojsk, zażywanie towarzystwa ludzi rozmaitych usposobień stanów, gromadzenie rozmaitych doświadczeń, próbowanie samego siebie w przygodach, jakie mi los nadarzy, a wszędzie na zastanawianie się nad nastręczającymi się rzeczami w taki sposób, iżbym mógł wyciągnąć z nich jakąś korzyść. Zdawało mi się bowiem, iż mogę znaleźć o wiele więcej prawdy w rozumowaniach, jakie każdy przeprowadza w odniesieniu do spraw, które mu są bliskie i których obrót musi go ukarać niebawem, jeśli je źle osądził, aniżeli w tych, które przeprowadza w swojej pracowni uczony w spekulacjach nie dających żadnego skutku i pozostających bez innych następstw jak to tylko, iż wydobędzie on z nich może tym więcej chluby, im dalsze będą od pospolitszego rozsądku, a to z tej przyczyny, iż musiał zużyć więcej dowcipu i sztuki, aby im nadać prawdopodobieństwo. Ja zaś pragnąłem zawsze bardzo gorąco nauczyć się rozróżniać prawdę od fałszu, aby jasno rozeznawać się w moich czynach i pewnie kroczyć przez życie.\nPrawda, iż podczas gdy tak przyglądałem się obyczajom innych ludzi, nie znajdowałem nic, na czym mógłbym się oprzeć, i zauważyłem w nich niemal tyle rozbieżności, co wprzódy w mniemaniach filozofów. Tak też największą korzyścią, jaka stąd dla mnie wynikła, było to, iż widząc wiele rzeczy, które jakkolwiek zdają się nam bardzo śmieszne i niedorzeczne, zażywają mimo to powszechnego wzięcia i uważania u innych wielkich narodów, uczyłem się, aby nie wierzyć nazbyt pewnie w nic, o czym przekonywał mnie jedynie przykład i obyczaj. W ten sposób oswobadzałem się pomału z wielu błędów, które mogą zaciemniać nasze światło przyrodzone i osłabiać naszą zdolność pojmowania. Lecz obróciwszy kilka lat na studiowanie w ten sposób w księdze świata i zdobywanie niejakiego doświadczenia, postanowiłem pewnego dnia zagłębić się również w samego siebie i użyć wszelkich sił mojego umysłu dla wyszukania dróg, jakimi iść mi należało. Powiodło mi się to, jak sądzę, o wiele lepiej, niż gdybym się nie był nigdy oddalił ani od mego kraju, ani od moich książek.\nByłem wówczas w Niemczech, dokąd powołały mnie okoliczności stworzone przez wojny, które trwają tam jeszcze. Kiedy wracałem do armii z koronacji cesarza, początek zimy zatrzymał mnie na kwaterze, gdzie nie znajdując żadnego towarzystwa, które by rozpraszało moje myśli, i nie mając zresztą na szczęście trosk ani namiętności, które by mąciły mój spokój, siedziałem przez cały dzień zamknięty sam w ciepłej izbie, mając pełną swobodę zajmowania się swoimi myślami. (...)\n(...) nabrałem przekonania, iż (...) co do wszystkich mniemań, jakie we mnie dotąd wpojono, nie mogę uczynić nic lepszego, jak zabrać się do usunięcia ich z siebie na dobre, aby później postawić w to miejsce albo inne, lepsze, albo nawet te same, skoro je dostosuję do miary rozumu. I uwierzyłem mocno, że za pomocą tego sposobu uda mi się poprowadzić moje życie o wiele lepiej, niż gdybym je budował jedynie na starych fundamentach i opierał się jedynie na zasadach, które dałem w siebie wmówić w młodości, nie zbadawszy nigdy, czy są prawdziwe. (...)\n(...) jako że w szkole jeszcze dowiedziałem się, że nie można wymyślić nic tak dziwacznego i mało godnego wiary, czego by kiedyś nie powiedział któryś filozof, a później w podróżach moich poznałem, że ludzie, którzy mają pojęcia bardzo odmienne od naszych, niekoniecznie są przez to dzikimi czy barbarzyńcami, ale że wielu z nich używa rozumu w tym samym albo większym niż my stopniu; dalej zaś, ponieważ rozważyłem, jak bardzo ten sam człowiek, o tym samym umyśle, chowany od dzieciństwa między Francuzami lub Niemcami staje się różnym od tego, czym byłby, gdyby zawsze żył pośród Chińczyków albo Kanibalów, i jak ta sama rzecz, ze sposobem ubierania się włącznie, która podobała się nam przed dziesięciu laty i będzie się nam może znowuż podobała, nim dziesięć lat upłynie, wydaje się nam teraz dziwaczna i śmieszna, co wskazuje, iż przekonania nasze kształtują raczej zwyczaj i przykład niż jakiekolwiek pewne poznanie; i jako że rozważyłem, iż mnogość głosów nie jest wszelako dowodem, który by coś był wart w odniesieniu do prawd trudniejszych nieco do wykrycia, bardziej jest bowiem prawdopodobne, aby jeden człowiek trafił na nie niż ogół - dlatego to nie mogłem wybrać nikogo, którego mniemania zdałyby mi się godne, aby je przełożyć nad inne, i uczułem się niejako zmuszony podjąć samemu kierowanie sobą.\nAle jak człowiek, który kroczy sam i wśród ciemności, postanowiłem iść tak wolno i stosować w każdej rzeczy tyle ostrożności, że gdybym nawet miał się posuwać bardzo niewiele, uchroniłbym się przynajmniej od upadku. Na początek nie chciałem nawet odrzucać w całości żadnego z mniemań, które mogły niegdyś przeniknąć do mojego przeświadczenia, nie będąc tam wprowadzone przez rozum, zanim nie poświęcę wprzódy dość czasu na zrobienie dokładnego planu dzieła, jakie podejmowałem, i na szukanie prawdziwej metody, która by mnie doprowadziła do poznania wszystkich rzeczy dostępnych dla mego umysłu.\nBędąc młodszym, mozoliłem się nieco wśród innych działów filozofii nad logiką wśród nauk zaś matematycznych - nad geometrią i algebrą, trzema sztukami czy też naukami, które, jak się zdawało, mogły posunąć naprzód moje zamiary. (...) pojąłem konieczność szukania jakiejś innej metody, która zawierając korzyści tych trzech, byłaby wolna od ich błędów. Jak mnogość praw dostarcza często usprawiedliwienia występkom, tak iż w państwie o wiele większy jest ład wówczas, gdy przy niewielkiej ilości praw są one bardzo ściśle przestrzegane, podobnie, zamiast wielkiej liczby prawideł, z których składa się logika, sądziłem, iż wystarczą mi następujące cztery, bylebym postanowił raz na zawsze i niezłomnie nie zaniedbać ani razu ich przestrzegania.\nTrzecim - prowadzić myśli po porządku, zaczynając od przedmiotów najprostszych i najłatwiejszych do poznania, aby następnie wznosić się pomału jak gdyby po stopniach, aż do poznania bardziej złożonych; należy się przy tym domniemywać prawidłowych związków nawet między tymi, które nie tworzą naturalnego szeregu.\nOwe długie łańcuchy racji prostych i łatwych, którymi geometrzy zwykli się posługiwać, aby dojść do najtrudniejszych dowodów, nasunęły mi przypuszczenie, iż wszystkie rzeczy podpadające pod poznanie ludzkie w taki sam sposób wzajemnie z siebie wynikają i że nie istnieją z pewnością tak odległe, do których nie mielibyśmy dotrzeć, ani tak ukryte, których nie mielibyśmy odkryć, bylebyśmy tylko powstrzymali się od przyjęcia za prawdziwą wszelkiej rzeczy, która nią nie jest, i zachowali zawsze porządek, jaki jest potrzebny, aby je wyprowadzić jedne z drugich. (...) Zważywszy zaś, że spośród wszystkich, którzy dotychczas poszukiwali prawdy w naukach, jedynie matematycy umieli odkryć jakieś dowody, to znaczy jakoweś racje pewne i oczywiste, nie wątpiłem, iż należy zacząć od tych, które oni rozpatrywali, jakkolwiek nie spodziewałem się stąd innego pożytku jak ten tylko, iż przyzwyczajać one będą mój umysł do karmienia się prawdą i niezadowalania się fałszywymi racjami. (...) Następnie, wziąwszy pod uwagę, iż aby poznać [matematyczne] proporcje, będę niekiedy musiał rozważać każdą oddzielnie, a niekiedy tylko zapamiętać lub obejmować kilka razem, pomyślałem, iż aby je lepiej rozważać pojedynczo, powinienem przedstawić je w liniach, jako iż nie znajdowałem nic prostszego ani też nic, co bym mógł jaśniej ukazać wyobraźni i zmysłom; aby je natomiast zapamiętać lub objąć po kilka razem, trzeba mi będzie wyrazić je sobie za pomocą jakichś znaków, możliwie najprostszych; w ten sposób zapożyczę wszystko, co jest najlepsze, z analizy geometrycznej i z algebry i poprawię wszystkie braki jednej za pomocą drugiej.\nJakoż w istocie śmiem powiedzieć, iż ścisłe przestrzeganie tych niewielu prawideł, jakie obrałem, dało mi taką łatwość w rozplątywaniu wszystkich kwestii, które te dwie nauki zawierają, iż w ciągu dwóch czy trzech miesięcy, jakie obróciłem na ich rozpatrywanie, zaczynając od najprostszych i najogólniejszych i w każdej prawdzie odkrytej znajdując regułę, która mi służyła potem do znalezienia innych, nie tylko uporałem się z wieloma rzeczami, które zdały mi się wprzódy bardzo trudne, ale wydało mi się także, że pod koniec nawet w tych, których nie znałem, mogę oznaczyć, jakimi środkami i do jakiego punktu możliwe jest ich rozwiązanie. (...) [Kartezjusz pisze tu o odkrytej przez siebie geometrii analitycznej.]\nAle najwięcej zadowolenia w tej metodzie dawało mi, iż dzięki niej miałem pewność, że we wszystkim posługuję się moim rozumem, jeśli nie doskonale, to przynajmniej najlepiej, jak jest w mojej mocy, nie mówiąc o tym, że czułem, stosując ją, iż umysł mój przyzwyczaja się stopniowo do ogarniania przedmiotów z coraz większą jasnością i wyrazistością. Nie przywiązawszy jej do żadnej poszczególnej materii, obiecywałem sobie stosować ją do innych nauk z równym pożytkiem, jak to czyniłem w odniesieniu do algebry.\nNie iżbym, dlatego ważył się od razu rozpatrywać wszystkie gałęzie wiedzy, jakie by się nastręczyły; to właśnie bowiem byłoby przeciwne porządkowi, jaki metoda ta przepisuje. Wziąwszy pod rozwagę, iż zasady tych nauk winny być wszystkie zaczerpnięte z filozofii, w której właśnie nie znajdowałem jeszcze pewnych zasad, pomyślałem, iż trzeba mi przede wszystkim starać się ustalić w niej takowe i że - wobec tego, iż jest to rzecz najważniejsza w świecie i w której najbardziej należało się obawiać pośpiechu i uprzedzeń - powinienem zabrać się do ukończenia dzieła tego dopiero wtedy, gdy osiągnę wiek o wiele dojrzalszy niż dwadzieścia trzy lata, które wówczas liczyłem i gdy zużyję wiele czasu na przygotowanie się do tych zadań, tak wykorzeniając z umysłu wszystkie błędne mniemania, jakie przyjąłem weń przed tym czasem, jak też gromadząc rozmaite doświadczenia jako materię dla moich rozumowań i ćwicząc się ciągle w metodzie, jaką obrałem dla umacniania się w niej coraz więcej.\nZanim się zacznie przebudowywać dom, w którym się mieszka, nic dość jest zburzyć go jeno i gromadzić zapas materiałów oraz zgodzić architektów lub też ćwiczyć się samemu w architekturze, a poza tym nakreślić starannie plan; trzeba także wystarać się o jakiś dom, gdzie by można zamieszkać wygodnie, na czas kiedy się będzie pracować nad tamtym. Tak też, iżbym nie pozostał niezdecydowany w moich czynach, przez czas kiedy rozum skłaniał mnie będzie do niezdecydowania w moich sądach, i abym mógł podczas tego żyć najszczęśliwiej, jak zdołam, utworzyłem sobie moralność tymczasową składającą się jedynie z trzech lub czterech zasad, którymi się chętnie z wami podzielę.\nPierwszą było być posłusznym prawom i obyczajom mego kraju, zachowując stale religię, w której Bóg dozwolił mi łaskawie chować się od dzieciństwa, a we wszelkiej innej rzeczy kierować się mniemaniami najbardziej umiarkowanymi i najbardziej oddalonymi od wszelkiej przesady oraz powszechnie stosowanymi w postępowaniu przez najrozsądniejszych między tymi, z którymi mi żyć wypadnie. (...)\nMiędzy rozmaitymi mniemaniami jednako mającymi obieg wybierałem najbardziej umiarkowane zarówno dlatego, iż są one zawsze najwygodniejsze w praktyce i prawdopodobnie najlepsze, jako iż wszelki nadmiar bywa zazwyczaj zły, jak również, aby mniej odchodzić w wypadku pobłądzenia od prawdziwej drogi, niż miałoby to miejsce, gdybym wybrał jedną skrajność, podczas gdy należało trzymać się przeciwnej. A w szczególności uważałem za zbytek wszystkie zobowiązania, które umniejszają naszą swobodę. (...)\nDrugą moją zasadą było być możliwie najbardziej nieugiętym i zdecydowanym w działaniu i trzymać się mniemań nawet najbardziej wątpliwych, skoro już się raz na nie zdałem, z nie mniejszą stałością niż gdyby były bardzo pewne. Naśladować należy tych podróżnych, którzy zbłąkawszy się w lesie, nie błądzą kołując to w jedną to w drugą stronę ani tym mniej zatrzymują się w miejscu, ale idą zawsze najprościej, jak zdołają w tym samym kierunku i nie zmieniają go dla błahych powodów, jakkolwiek na początku może sam tylko przypadek skłonił ich do jego wyboru; tym sposobem bowiem, jeśli nie zdążają ściśle tam, gdzie pragną dojdą przynajmniej w końcu gdzieś, gdzie prawdopodobnie czuć się będą lepiej niż w pośrodku lasu. (...)\nTrzecią mą zasadą było starać się zawsze przemóc raczej siebie niż los i raczej odmienić moje pragnienia niż porządek świata, i przyzwyczaić się w ogólności do przeświadczenia, iż nie ma nic, co by było całkowicie w naszej mocy, prócz naszej myśli. (...) Ale przyznaję, iż trzeba długiego ćwiczenia i często powtarzanej medytacji, aby się przyzwyczaić do patrzenia w ten sposób na wszystkie rzeczy; i sądzę, że na tym głównie polegała tajemnica owych dawnych filozofów [stoików], którzy zdołali umknąć się władzy losu i mimo cierpień i ubóstwa współzawodniczyć co do szczęśliwości z bogami. (...)\nWreszcie jako zamknięcie tych zasad moralnych umyśliłem uczynić przegląd rozmaitych zatrudnień, jakie ludzie mają w tym życiu, aby starać się wybrać najlepsze. Nie wydając sądu o zatrudnieniach innych, sądziłem, iż nie mogę uczynić nic lepszego, jak iść dalej w tym, które podjąłem, to znaczy obrócić całe życie na kształcenie mego rozumu i posuwanie się, ile będę mógł, w poznaniu prawdy, trzymając się metody, jaką sobie przepisałem. Od czasu jak zacząłem posługiwać się tą metodą doświadczyłem tak wielkich radości, iż nie sądziłem, aby można było doznać w tym życiu słodszych ani bardziej niewinnych. Odkrywając codziennie za jej pomocą jakieś prawdy, które mi się zdawały dość ważne i powszechnie nieznane, odczuwałem w duchu takie zadowolenie, iż wszystko inne było mi obojętne. Zresztą trzy poprzednie maksymy były oparte jedynie na zamiarze, jaki powziąłem, aby iść dalej w oświecaniu się. Skoro bowiem Bóg dał każdemu jakieś światło, aby rozróżniać prawdę od fałszu, nie myślałbym, iż powinienem się bodaj chwilę zadowolić mniemaniami drugiego, gdybym nie był zamierzył użyć własnego sądu na zbadanie ich w odpowiednim czasie. Nie byłbym umiał wyzbyć się skrupułów, idąc za nimi, gdybym nie miał nadziei, iż nie stracę dlatego żadnej sposobności znalezienia lepszych, o ile takie istnieją. Nie byłbym wreszcie umiał ograniczyć moich pragnień ani czuć się zadowolonym, gdybym nie poszedł drogą na której, jak mniemałem, posiadam pewność nabycia wszelkiej wiedzy, do jakiej jestem zdolny, a ponadto tym samym sposobem nabycia wszystkich prawdziwych dóbr, jakie byłoby kiedykolwiek w mojej mocy nabyć. A to tym bardziej, że wola nasza skłania się do ścigania lub unikania jakiejkolwiek rzeczy jedynie wedle tego, czy nasze pojęcie przedstawi nam ją jako dobrą czy jako złą. Wystarczy tedy dobrze sądzić, aby dobrze czynić, i sądzić najlepiej, jak umiemy, aby czynić też najlepiej, jak możemy, to znaczy nabyć wszystkie cnoty, a wraz wszystkie inne dobra, jakie da się nabyć; i kiedy się jest pewnym, że się to osiągnęło, niepodobna nie czuć się szczęśliwym.\nUpewniwszy się w ten sposób co do tych zasad i oddzielając je wraz z prawdami wiary, które zawsze były na pierwszym miejscu w moich przekonaniach, osądziłem, iż co do reszty mniemań, mogę swobodnie przystąpić do uwolnienia się od nich. Otóż spodziewałem się lepiej z tym uporać, obcując z ludźmi, niż pozostając dłużej zamknięty w komorze, gdzie począłem wszystkie te myśli: zima tedy jeszcze niezupełnie dobiegła końca, gdy ja już puściłem się w drogę. I przez całe następne dziewięć lat czyniłem nie co innego, tylko wędrowałem tu i tam po świecie, starając się być raczej widzem niż aktorem we wszystkich komediach, jakie się na nim odgrywa. Rozważając zaś w każdym przedmiocie szczególnie to, co mogłoby go uczynić podejrzanym i dać nam sposobność do omyłki, wykorzeniałem równocześnie z mego umysłu wszystkie błędy, jakie mogły się weń wprzódy wśliznąć. Nie iżbym w tym naśladował sceptyków, którzy wątpią aby wątpić, i chcą się wydawać niezdecydowani; przeciwnie bowiem, cały mój zamiar zmierzał jeno ku temu, aby nabyć pewności i aby odrzucić ruchomą ziemię i piasek celem znalezienia skały lub gliny. (...) Co więcej, ćwiczyłem się wciąż w metodzie, jaką sobie przepisałem; poza tym bowiem, iż starałem się na ogól prowadzić wszystkie moje myśli wedle jej reguł, zachowywałem sobie, od czasu do czasu, kilka godzin, które obracałem w szczególności na stosowaniu jej do zagadnień matematycznych lub nawet także niektórych innych, które mogłem niejako upodobnić do matematycznych przez odłączanie ich od zasad wszystkich nauk, które mi się nie zdawały dość pewne, tak jak uczyniłem, co ujrzycie, z wieloma zagadnieniami wyłożonymi w tymże tomie. I tak, nie żyjąc na pozór w inny sposób niż ci, którzy nie mając innego zadania, tylko pędzić życie lube, a niewinne, starają się odróżnić przyjemności od występków, i którzy, aby się cieszyć, nie nudząc się, swoim wolnym czasem, zażywają wszystkich godziwych rozrywek, nie ustawałem w moim zamiarze i powiększałem stale znajomości prawdy, być może bardziej, niż gdybym był jeno czytał książki lub obcował z uczonymi.\nUpłynęło jednak dziewięć lat, zanim powziąłem jakieś postanowienie odnośnie zagadnień, jakie zazwyczaj są przedmiotem dysput między uczonymi, i zanim zacząłem szukać podstaw jakiejś filozofii, pewniejszej niż owa pospolita. (...) Oto mija właśnie osiem lat, jak pragnienie to kazało mi się oddalić od wszystkich miejsc, gdzie mógłbym mieć znajomych, i usunąć się tu, do kraju, gdzie długie trwanie wojny ustanowiło takie porządki, iż zdawałoby się, że wojska tu utrzymywane służą jeno ku temu, aby można było z większym bezpieczeństwem kosztować słodyczy pokoju, i gdzie po-śród całej rzeszy ludzi wielce czynnych i bardziej dbałych o własne sprawy niż ciekawych spraw cudzych, mając wszystkie wygody, jakie znajdują się w miastach najbardziej uczęszczanych, mogłem żyć równie samotny i oddalony od świata, co na najbardziej odludnej pustyni.\n(...) Od dawna zauważyłem, że co się tyczy obyczajów, należy niekiedy iść za mniemaniami, o których się wie, że są bardzo niepewne, tak jak gdyby były niewątpliwe, jak powiedziałem to powyżej; ale ponieważ wówczas pragnąłem poświęcić się jeno poszukiwaniu prawdy, sądziłem, iż trzeba mi począć sobie wręcz przeciwnie i odrzucić, jako bezwarunkowo fałszywe, wszystko to, w czym mógłbym powziąć najmniejszą wątpliwość, aby się przekonać, czy nie zostanie potem w moich przekonaniach coś, co by było zupełnie niewątpliwe. Tak z przyczyny, iż zmysły nasze zwodzą nas niekiedy, przyjąłem, że żadna rzecz nie jest taka, jak one nam przedstawiają. Ponieważ zaś istnieją ludzie, którzy się mylą w rozumowaniu nawet odnośnie najprostszych przedmiotów geometrii i wyciągają z nich mylne wnioski, pomyślawszy przy tym, iż ja jestem podległy błędom równie jak każdy inny, odrzuciłem jako błędne wszystkie racje, które wziąłem poprzednio za dowody. Wreszcie uważając, że wszystkie te same myśli, jakie mamy na jawie, mogą nam przychodzić wówczas, kiedy śpimy, za się wówczas żadna z nich nie jest prawdziwa, postanowiłem założyć, iż wszystko, co kiedykolwiek dotarło do mego umysłu, nie bardziej jest prawdziwe niźli złudzenia senne. Ale zaraz potem zwróciłem uwagę, iż podczas gdy upieram się przypuszczać, że wszystko jest fałszywe, koniecznym jest, abym ja, który to myślę, był czymś; i spostrzegłszy, iż ta prawda: myślę, więc jestem , jest tak mocna i pewna, że wszystkie najskrajniejsze przypuszczenia sceptyków nie zdolne są jej obalić, osądziłem, iż mogę ją przyjąć bez skrupułu za pierwszą zasadę filozofii, której szukałem.\nNastępnie, rozpatrując z uwagą czym jestem, spostrzegłem, iż o ile mogę sobie przedstawić, że nie mam ciała i że nie ma żadnego świata ani miejsca, gdzie bym był, nie mogę sobie jednakowoż przedstawić, jakobym nie istniał wcale. Przeciwnie, z tegoż właśnie, iż zamierzałem wątpić o prawdzie innych rzeczy, wynikało bardzo jasno i pewnie, że istnieję; natomiast, gdybym tylko przestał myśleć, choćby nawet wszystka reszta tego, co sobie wyobraziłem, była prawdą, nie miałbym żadnej przyczyny mniemać, iż istnieję. Poznałem stąd, że jestem substancją której całą istotą czyli naturą jest jeno myślenie, i która, aby istnieć, nie potrzebuje żadnego miejsca, ani nie zależy od żadnej rzeczy materialnej; tak, iż owo ja, to znaczy dusza, przez którą jestem tym, czym jestem, jest całkowicie odrębna od ciała, a nawet jest łatwiejsza do poznania niż ono, i że gdyby nawet ono nie istniało, byłaby i tak wszystkim, czym jest.\nPo czym rozważyłem w ogólności, czego potrzeba, aby twierdzenie jakieś było prawdziwe i pewne; skoro bowiem znalazłem twierdzenie, o którym wiedziałem, że jest pewne, sądziłem, iż powinienem również wiedzieć, na czym polega ta pewność. I stwierdziwszy, iż w owym: myślę, więc jestem nie ma nic, co by mnie upewniało, iż mówię prawdę, prócz tego, iż widzę bardzo jasno, że aby myśleć, trzeba istnieć, osądziłem, iż mogę przyjąć za ogólną regułę, że wszelkie rzeczy, które pojmujemy bardzo jasno i bardzo wyraźnie, są prawdziwe: zachodzi jeno niejaka trudność w tym, aby stwierdzić należycie, które to rzeczy pojmujemy wyraźnie. Zastanawiając się następnie nad tym, iż wątpię, i że tym samym istota moja nie jest zupełnie doskonała, widziałem bowiem jasno, iż znać jest większą doskonałością niż wątpić, powziąłem myśl, aby dochodzić, skąd nauczyłem się myśleć o czymś bardziej doskonałym niż ja sam, i rozeznałem z całą oczywistością, iż musiałem się nauczyć tego od jakiejś istoty, która jest rzeczywiście bardziej ode mnie doskonała. Co się tyczy myśli moich o wielu innych rzeczach na zewnątrz mnie, jak o niebie, o ziemi, o świetle, cieple i tysiącu innych, nie byłem w takim kłopocie, aby wiedzieć, skąd pochodzą. Nie widząc bowiem w nich nic, co by je miało czynić w mym mniemaniu wyższymi nade mnie, mogłem sądzić, iż jeżeli są prawdziwe, są dziedziną zależną od mojej natury, od tego, co posiada ona doskonałego; jeżeli nieprawdziwe, wziąłem je snadź z nicości, to znaczy znalazły się we mnie na skutek tego, co posiadam ułomnego. Ale inna była sprawa z pojęciem istoty bardziej doskonałej niż moja; to bowiem, abym je czerpał z nicości, było rzeczą oczywiście niemożliwą. Że zaś myśl, aby coś doskonałego mogło być następstwem czegoś mniej doskonałego i było dziedziną odeń zależną jest równie odpychająca jak to, aby coś mogło powstać z niczego, nie mogłem również wysnuć tego pojęcia z samego siebie: tak iż pozostawało tylko, że pomieściła ją we mnie istota rzeczywiście bardziej ode mnie doskonała, a nawet posiadająca sama w sobie wszystkie doskonałości, o których mogę mieć jakieś pojęcie, to znaczy, aby się wyrazić w jednym słowie, która jest Bogiem. Do tego dodałem, iż ponieważ znam doskonałości, których mi zbywa, nie jestem jedyną istotą jaka istnieje (...), ale że musi koniecznie istnieć jeszcze jakaś inna, bardziej doskonała, od której jestem zależny i od której nabyłem wszystko, co posiadam. Gdybym bowiem był sam i niezależny od czego bądź innego, tak iż z siebie samego posiadałbym tę odrobinę, poprzez którą uczestniczę w doskonałej istocie, z tą samą racją mógłbym posiadać z siebie całą resztę, której braku mam świadomość, i przeto być samemu nieskończonym, wiecznym, niezmiennym, wszystkowiedzącym, wszechmogącym i mieć wreszcie wszystkie doskonałości, które mogłem dostrzec w Bogu. Wedle powyższego rozumowania bowiem, aby poznać naturę Boga na tyle, na ile moja natura jest do tego zdolna, trzeba mi było jedynie rozważyć w związku z każdą rzeczą której jakąś ideę znajdowałem w sobie, czy jest doskonałością posiadać ją czy nie. Byłem przy tym pewien, że każda z tych, które znamionują jakąś niedoskonałość, nie znajdzie się w nim, ale że wszystkie inne tam będą. Tak widziałem, iż wątpienie, niestałość, smutek i podobne rzeczy nie mogą w nim być, zważywszy, że ja sam wielce byłbym rad, będąc od nich wolny. Poza tym jeszcze miałem idee wielu rzeczy postrzegalnych zmysłami i cielesnych; choćbym bowiem przypuścił, że śnię i że wszystko, co widzę lub wyobrażam sobie, jest fałszywe, nie mogłem wszelako zaprzeczyć, że idee te znajdują się istotnie w mojej myśli. Ponieważ rozpoznałem jednak w sobie bardzo jasno, że natura myśląca różna jest od cielesnej, a zważywszy, że wszelka złożoność świadczy o zależności, zależność zaś jest oczywistym brakiem, osądziłem, iż nie mogłoby to być doskonałością w Bogu, gdyby był złożony z tych dwóch natur, i że co za tym idzie, nie jest on z nich złożony; jeżeli natomiast istnieją w świecie jakieś ciała lub też jakieś umysły, lub inne istoty niezupełnie doskonałe, istnienie ich musi zależeć od jego potęgi w ten sposób, iż nie mogą trwać bez niego ani chwili. Chciałem szukać następnie innych prawd. Obrałem sobie przedmiot badań geometrów, który pojmowałem jako ciało ciągłe czy też przestrzeń nieskończenie rozciągniętą na długość, szerokość i wysokość lub w głąb, podzielną na różne części, które mogą mieć rozmaite kształty i wielkości i być poruszane lub przenoszone we wszelaki sposób, to wszystko bowiem zakładają geometrzy w swoim przedmiocie. Przebiegłem kilka z ich najprostszych dowodów i spostrzegłem, że ta niezłomna pewność, jaką świat im przypisuje, oparta jest na tym, iż pojmuje się je wyraźnie i zgodnie z regułą którą dopiero co wymieniłem, zwróciłem również uwagę, że nie ma w tych dowodach nic, co by mnie upewniało o istnieniu ich przedmiotu. Biorąc bowiem na przykład trójkąt, widziałem dobrze, iż jego trzy kąty muszą być równe dwóm kątom prostym, ale nie dostrzegałem jeszcze niczego, co by mnie upewniało, iż istnieje na świecie jakiś trójkąt; podczas gdy wracając do rozpatrywania mego pojęcia doskonałej istoty, znajdowałem, iż istnienie jej jest w niej zawarte w ten sam sposób, w jaki zawarte jest w istnieniu trójkąta to, iż trzy jego kąty równe są dwóm prostym, lub w istnieniu kuli, że wszystkie jej części jednako są oddalone od środka, lub może jeszcze z większą oczywistością. Stąd też wynika, iż to, że jest, czyli istnieje Bóg, który jest tą istotą tak doskonałą jest co najmniej równie pewne, jak może być pewny jakikolwiek dowód geometryczny.\nTo natomiast, że wielu ludzi żyje w przeświadczeniu, iż trudno go jest poznać, a również, że trudno poznać, czym jest ich dusza, pochodzi stąd, że nie wznoszą nigdy umysłu ponad rzeczy postrzegalne i tak są przyzwyczajeni nie rozważać niczego, jak jedynie wyobrażając to sobie, który to sposób myślenia odpowiedni jest dla rzeczy materialnych, iż wszystko, co się nie da wyobrazić, wydaje im się nie do pojęcia. Przejawia się to jasno w tym, że nawet filozofowie głoszą za pewnik w swoich szkołach, iż nie ma nic w umyśle, co by nie było pierwotnie w zmysłach, a wszak pewne jest, że idee Boga ani duszy nigdy się w nich nie znajdowały. Zdaje mi się też, że ci, którzy chcą posługiwać się wyobraźnią aby zrozumieć te idee, czynią tak samo, jak gdyby chcieli się posłużyć oczami, aby słyszeć dźwięki lub czuć zapachy: a przecież zachodzi jeszcze ta różnica, że zmysł wzroku upewnia nas, nie mniej niż zmysł powonienia lub słuchu, o prawdziwości tych przedmiotów, podczas gdy ani wyobraźnia, ani zmysły nie zdołałyby nas nigdy upewnić o żadnej rzeczy, o ile by umysł nie wdał się w to.\nWreszcie, jeżeli istnieją jeszcze ludzie, którzy na podstawie racji, jakie przytoczyłem, nie byliby dostatecznie przekonani o istnieniu Boga i własnej duszy, pragnę, aby wiedzieli, iż wszystkie inne rzeczy, co do których czują się może bardziej upewnieni, jak to, że mają ciało i że istnieją gwiazdy i ziemia, i podobne rzeczy, są mniej pewne; jakkolwiek bowiem mamy pewność moralną tych rzeczy tak wielką, iż wydaje się, że nie chcąc być szaleńcem, nie można o nich wątpić, wszelako, kiedy chodzi o pewność metafizyczną nie można zaprzeczyć, nie chcąc również popaść w niedorzeczność, iż aby nie być zupełnie pewnym w tej mierze, wystarczy zastanowić się, że można w ten sam sposób wyobrazić sobie we śnie, że się ma inne ciało i widzi się inne gwiazdy i inną ziemię bez tego, by to miało naprawdę istnieć. Skąd bowiem wiemy, że raczej te myśli, które przychodzą we śnie, są fałszywe, a nie tamte inne, zważywszy, iż często są nie mniej żywe i wyraźne?\nI niechaj najtęższe umysły badają tę sprawę, ile się im podoba, nie sądzę, iżby mogły dać jakąkolwiek rację wystarczającą aby usunąć tę wątpliwość, jeśli nie założą z góry istnienia Boga. Po pierwsze bowiem samo to właśnie, co wprzód wziąłem za regułę, mianowicie, że rzeczy, które pojmujemy bardzo jasno i bardzo wyraźnie, są wszystkie prawdziwe, pewne jest jedynie z tej przyczyny, że Bóg jest, czyli istnieje, że jest istotą doskonałą i że wszystko, co jest w nas, pochodzi z niego. Stąd wynika, iż nasze pojęcia lub idee, jako rzeczy rzeczywiste i pochodzące z Boga, we wszystkim, w czym są jasne i wyraźne, muszą być prawdziwe. Tak, iż jeżeli mamy dość często myśli zawierające fałsz, mogą to być jedynie takie, które mają w sobie coś mętnego i ciemnego, w tym bowiem uczestniczą w nicości, to znaczy są w nas tak mętne jedynie dlatego, iż nie jesteśmy zupełnie doskonali. Równie byłoby oczywiście nie do przyjęcia zdanie, że fałsz lub niedoskonałość jako taka pochodzi z Boga, jak to, iż prawda lub doskonałość może pochodzić z nicości. Ale gdybyśmy nie wiedzieli, że wszystko, co w nas jest rzeczywistego i prawdziwego, pochodzi z istoty doskonałej i nieskończonej, wówczas, choćby nawet myśli nasze były najbardziej jasne i wyraźne, nie mielibyśmy żadnej racji, która by nas upewniała, iż posiadają one doskonałość rzeczy prawdziwych.\nGdy poznanie Boga i duszy utwierdziło nas w pewności tej reguły, łatwo poznać, iż majaki, jakie roimy we śnie, nie powinny w nas zgoła budzić wątpliwości co do prawdziwości myśli naszych na jawie. Gdyby się bowiem zdarzyło nawet komuś śpiącemu, że miałby jakąś myśl bardzo wyraźną, na przykład gdyby geometra wynalazł jaki nowy dowód, okoliczność snu nie przeszkadzałaby prawdziwości tej myśli. Co zaś do najpospolitszego omamu snów, który polega na tym, iż przedstawiają nam one rozmaite przedmioty w ten sam sposób, jak to czynią nasze zmysły zewnętrzne, nie znaczy, abyśmy mieli z tego powodu wątpić o prawdziwości takich idei, mogą nas one bowiem zwodzić dość często, choćbyśmy nie spali, jak to się dzieje, gdy ci, co mają żółtaczkę, widzą wszystko w kolorze żółtym, lub gdy gwiazdy czy inne ciała bardzo oddalone wydają się nam o wiele mniejsze, niż są. Ostatecznie bowiem, czy na jawie, czy we śnie, nie powinniśmy nigdy dać się przekonać niczemu poza oczywistością naszego rozumu. Zważcie, iż mówię o naszym rozumie, a nie o wyobraźni ani o zmysłach. Z tego, że widzimy słońce bardzo jasno, nie powinniśmy sądzić, że jest ono tej wielkości, jakiej je widzimy. Łatwo też możemy sobie bardzo wyraźnie przedstawić głowę lwa osadzoną na ciele kozy, z czego nie należy wyciągać wniosku, iż istnieje na świecie chimera. Rozum bowiem nie powiada nam bynajmniej, iż to, co widzimy lub wyobrażamy sobie, jest tym samym prawdziwe, ale powiada, iż wszystkie nasze myśli lub pojęcia są z pewnością w jakiś sposób ugruntowane w prawdzie; nie byłoby bowiem możliwe, aby Bóg, który jest doskonały i wszystek prawdziwy, włożył je w nas. Co do tego zaś, że nasze rozumowania nie są nigdy tak oczywiste ani tak zupełne podczas snu jak na jawie, jakkolwiek niekiedy wyobrażenia nasze są wówczas równie albo bardziej żywe i wyraźne, rozum powiada nam, iż wobec tego, że myśli nasze nie mogą być wszystkie prawdziwe, ponieważ nie jesteśmy zupełnie doskonali, to, co jest w nich prawdziwe, musi niechybnie znajdować się raczej w tych, które mamy na jawie, niż w tych, które mamy we śnie.


30 000 złotych dotacji dla Zespołu Szkolno- Przedszkolnego im. KEN w Bardzie » Bardo - Miasto Cudów\nData:Dodano: 2022-04-21 Data:Aktualizacja: 2022-04-21 Autor:Publikacja: Redakcja\nZ wielką radością informujemy, że Zespół Szkolno- Przedszkolny im. KEN w Bardzie otrzymał 30.000 złotych dofinansowania na organizację dwóch wycieczek szkolnych w ramach programu dotacyjnego „Poznaj Polskę”.\nProgram „Poznaj Polskę” jest wsparciem dla organów prowadzących publiczne i niepubliczne szkoły dla dzieci i młodzieży w realizacji zadań mających na celu uatrakcyjnienie procesu edukacyjnego. Przedsięwzięcie ma umożliwić poznawanie środowiska przyrodniczego, tradycji, zabytków kultury i historii oraz osiągnięć polskiej nauki. Środki finansowe, przyznawane w formie dotacji celowej, przeznaczane są na dofinansowanie wycieczek szkolnych związanych z priorytetowymi obszarami edukacyjnymi. Dzięki otrzymanej dotacji uczniowie naszej szkoły w czerwcu wybiorą się na wycieczki szkolne do Krakowa i Warszawy.


Jak w dzisiejszych czasach ogrzewa się dom? - 24posrednik.pl\nOgrzewanie centralne – najpopularniejszym systemem grzewczym\nW Polsce nadal najpopularniejszych rodzajem ogrzewania są systemy ogrzewania centralnego. Systemu te jednak różnić się mogą od siebie rodzajem zastosowanych rozwiązań. Według informacji z portalu www.centralne-ogrzewanie.com.pl można by tu wskazać trzy podstawowe kryteria takie jak:\nRodzaj kotła centralnego\nRodzaj wykorzystanych nośników ciepła\nRodzaj odbiorników ciepła\ngrzejniki stalowe, żeliwne\nWszystkie te czynniki przełożą się na to jak wydajny będzie system centralnego ogrzewania oraz jak wysoki będzie koszt ogrzewania domu przy wykorzystaniu go. Jeśli chodzi o kotły centralne to obecnie nadal najpopularniejsze pozostają tradycyjne kotły na węgiel. Głównie z racji tego, że węgiel nadal pozostaje najtańszym paliwem opałowym, przy czym dość częstym problemem przy tego rodzaju kotłach jest złe wykorzystanie wyprodukowanego ciepła, przez co opłaty związane z tym ogrzewaniem ulegają podwyższeniu. Obecnie są dostępne kotły węglowe z automatycznymi podajnikami co ma zmniejszyć starty ciepła i sprawić, że kotły węglowe będą wygodniejsze w użyciu dla domowników. Pod względem wygody większą popularnością cieszą się jednak kotły centralne gazowe, jednak nadal ten rodzaj ogrzewania centralnego pozostaje droższy, dlatego nie jest aż tak powszechnie stosowany. Kwestia nośników ciepła wykorzystywanych w ogrzewaniu centralnym nie jest szczególnie często poruszana, ponieważ w większości przypadków stosuje się wodę, która jest wygodnym i tanim rozwiązaniem. Warto jednak zaznaczyć, że w niektórych przypadkach dobrą alternatywą okazuje się płyn do centralnego ogrzewania. Rozwiązanie to jest zalecane szczególnie na okres zimowy do domów jednorodzinnych, gdzie istnieje ryzyko zamarznięcia instalacji i jej uszkodzenia. W takim wypadku wymiana wody na płyn do ogrzewania centralnego wyeliminuje ten problem. Rodzaj odbiorników ciepła stosowanych w systemie c.o jest w dużej mierze kwestia indywidualną przy czym obecnie najpopularniejsza są grzejniki stalowe-płytowe. Ich zaletą jest niewielki wymiar oraz duża moc grzewcza.\nOgrzewanie domu – a panele grzewcze na podczerwień\nOgrzewanie elektryczne w Polsce nie cieszy się aż tak dużą popularnością z racji tego, że ceny prądu są stosunkowo wysokie. Niemniej dość ciekawą alternatywą dla ogrzewania mogą być panele grzewcze na podczerwień. Zaletą tego rozwiązania jest to, że sposób w jaki ogrzewają one pomieszczenie jest całkowicie naturalny, a co za tym idzie zdrowy. Takie grzejniki nie przesuszają powietrza, nie powodują wzbijania kurzu, a także mają te zaletę że równomiernie ogrzewają pomieszczenie, dzięki czemu temperatura powietrza ma mniej więcej tą sama temperaturę przy syficie jak i podłodze. Brak ruchu powietrza spowodowanego ogrzewaniem oraz równomierne ogrzewanie pomieszczenia sprawia, że odczuwalna temperatura jest wyższa niż w rzeczywistości, dzięki czemu nie ma konieczności aż tak mocnego ogrzewania pomieszczeń. Grzejniki na podczerwień, w zależności od taryfy jaka obowiązuje w domu jak i zapotrzebowania cieplnego domu mogą stanowić dość atrakcyjną alternatywę dla tradycyjnych systemów zarówno pod względem cenowym jak i pod względem wygody jaką oferują.\nPompy ciepła – czy się sprawdzają w Polskich warunkach?\nEkologiczne rozwiązania pozwalające na pozyskiwanie energii z odnawialnych źródeł nie są w Polsce szczególnie popularne. Dostępne jednak na polskim rynku rozwiązania takie jak choćby powietrzne pompy ciepła, zapewniają całkiem wysoki komfort cieplny, a przy tym generują niskie koszty eksploatacyjne. W większości przypadków rozwiązanie to stosowane jest jednak jako dodatkowy system grzewczy, który ma powalić na ograniczenie kosztów ogrzewania domu. W przypadku domów o niskim zapotrzebowaniu na energie cieplną z powodzeniem jednak nowoczesne pompy ciepła powietrza mogą być wykorzystywane jako główny sposób ogrzewania domu, ponieważ ich wydajność nawet przy niskich temperaturach jest bardzo dobra.\nFotowoltaika – dobra inwestycja?\nW artykułach na portalu gramwzielone.pl można przeczytać, że w obrębie ekologicznych źródeł pozyskiwania energii większą popularnością cieszą się rozwiązania z zakresu fotowoltaiki. Wynika to zarówno z tego, że rozwiązanie to jest wygodne dla samych użytkowników, ponieważ pozwala na generowanie energii elektrycznej, która może być dalej przetworzona na energie cieplną co znacząco obniża koszty utrzymania domu jak i z tego, że na tego rodzaju inwestycje można otrzymać dotacje co znacząco obniża ich koszt. Odpowiednio dobrana powierzchnia paneli solarnych jest w naszych warunkach w stanie wygenerować znaczną część energii na jaką zapotrzebowanie ma dom, niemniej zwykle rozwiązanie to tak samo jak pompy ciepła stosowane jest jako rozwiązanie dodatkowe, mające na celu obniżenie rachunków.\nDostępnych sposobów na ogrzewanie domu jest obecnie całkiem sporo. Trudno jest w zasadzie wskazać, które z tych popularniejszych rozwiązań jest korzystniejsze, ponieważ zależy to od wielu, nierzadko dość indywidualnych czynników, a co za tym idzie każdy sposób ogrzewania domu każdy powinien dobierać pod własnym kątem, znając przy tym zalety i wady wszystkich dostępnych systemów grzewczych.\nBudowa oranżerii w Warszawie\nPrzemo 17 Mar 2017\nNadal najpopularniejsze jest CO, przede wszystkim na niską cenę. Wiele tych nowinek jest na prąd, a wiadomo, że puki co ta energia nie należy do najtańszych.\nKarol 27 Mar 2017\nDokładnie wielu osób, które mają domy czy też je budują nie stać na innowacyjne rozwiązania ogrzewania domu.


877 183 zł 78,77 m² 11 136 zł/m²\nCena: 877 183 zł (11 136 zł/m²)\nRozkład mieszkania: piętro 1/4, dwustronne\nnumer ogłoszenia: KNP-MS-80108-4\nPoznaj luksusowe apartamenty zaprojektowane z myślą o tych, którzy w środku miasta pragną odnaleźć wyciszenie i komfortowe warunki do życia. Wola Justowska to miejsce dla osób wybierających ciszę, spokój i komfort po intensywnie spędzonym dniu. (...)\n-pierwsze piętro (możliwość zakupu identycznego mieszkania na piętrze drugim w cenie 937993 PLN)\nCena apartamentu - 877183 PLN\nThe price of the apartment - 877183 PLN\nCześć! Zerknij na tę nieruchomość na Nieruchomosci-online.pl! https://n-o.pl/9DZ9DD\nCześć! Zerknij na tę nieruchomość na Nieruchomosci-online.pl! https://krakow.nieruchomosci-online.pl/mieszkanie,z-aneksem-kuchennym/21799324.html\nCzesc! Zerknij na te nieruchomosc na Nieruchomosci-online.pl! https://www.nieruchomosci-online.pl/21799324.html\nCzesc! Zerknij na te nieruchomosc na Nieruchomosci-online.pl! https://krakow.nieruchomosci-online.pl/mieszkanie,z-aneksem-kuchennym/21799324.html