Luksusowa rezydencja w Gdyni « Luksusowi.pl – Luksus, luksusowe zakupy, dobra luksusowe, pokazy i projektanci mody.\nData: 5 maja 2010, autor admin\nekskluzywny domluksusowa rezydencjaluksusowy dom\nLuksusowy dom w stylu gdyńskim, z niepowtarzalnym ogrodem zimowym na dachu, z tarasem wychodzącym na południe w najlepiej skomunikowanej dzielnicy Gdyni Witomino. Posiadłość położona w dzielnicy domków jednorodzinnych, przy ulicy jednokierunkowej, co gwarantuje ciszę. Dom znajduje się w odległości 100 m od Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego. W pobliżu są liczne ścieżki rowerowe oraz atrakcyjne szlaki spacerowe. Dodatkowym atutem lokalizacji jest bliskie położenie i dogodna komunikacja z centrum Gdyni, obwodnicą, Sopotem oraz bogata infrastruktura handlowo.\nDom jest przeznaczony dla osób wymagających, szukających czegoś w pełni wyposażonego, które cenią komfort i luksusowe wykończenia, a którym jednocześnie zależy na bezpieczeństwie. Ten dom to także idealne rozwiązanie dla osób szukających apartamentu, gdyż spełnia on wszelkie wymagania takich klientów: świetna lokalizacja blisko centrum, dobra komunikacja, blisko do morza, w dzielnicy wszelkie centra handlowe, szkoła z basenem, bezpieczeństwo zapewnione przez system zarządzania budynkiem, eleganckie i przestronne wnętrze.\nDom podzielony jest na cztery poziomy, czyli cztery strefy. Całkowita powierzchnia użytkowa to 285m2. Pierwsza strefa to przyziemie z garażem na dwa auta ok. 36m2, pomieszczeniem gospodarczym, pralnią z kotłownią i biurem. Strefa druga to część dzienna, podstawowa, z wiatrołapem, garderobą, WC, salonem z otwartą kuchnią i jadalnią (80 m2) oraz bezpośrednim wyjściem na taras od strony południowej. Strefa trzecia to poziom sypialni – sypialnia główna z pokojem kąpielowym i garderobą oraz dwa pokoje dziecięce z oddzielną łazienką. Ostatnia strefa, to strefa relaksu z przeszklonym ogrodem zimowym i tarasem zwróconym na południową stronę z widokiem na las i okolicę.\nNajciekawszym rozwiązaniem zastosowanym w całym domu jest z pewnością system zarządzania budynkiem, czyli tzw. Inteligentny Dom. Dzięki temu systemowi cały dom stał się łatwiejszy do zarządzania i kontroli, a tym samym bezpieczniejszy, wygodniejszy w użytkowaniu oraz tańszy w eksploatacji. System Inteligentnego Domu ma zadanie ułatwienie życia domownikom, a przede wszystkim ma oszczędzać energię elektryczną i zmniejszać koszty ogrzewania. Z pewnością kilka funkcji, których używa się na co dzień zdecydowanie ułatwia życie, jak np. sceny świetlne, czy uruchamianie telewizji poprzez naciśnięcie jednego klawisza.\nCena: 2 499 000 złotych\nSzczegóły oferty na stronie internetowej: www.szymkowiak.gda.pl\nUroczyście zainaugurowana 5. maja wystawa N° 5 CULTURE CHANEL, stanowiąca tymczasowo część ekspozycji Palais de Tokyo w Paryżu, zadedykowana została kultowemu zapachowi francuskiej marki, który w latach 20. dla Coco Chanel stworzył urodzony w Moskwie Ernest Beaux. Kuratorem niezwykłej wyst...


Wreszcie było - wyczekane, wypracowane z trudem początku lat osiemdziesiątych, mieszkanie czteropokojowe na nowo budowanym osiedlu. Małżeństwo z dwójką małych dzieci mieszkające do tej pory z Babcią szykuje się na zmiany. On lat 35, Ona lat 33 przed nimi coś, co zowie się świetlaną przyszłością.\nBędą wreszcie na swoim, po swojemu, u siebie całkiem. Ogromna radość. Może jakieś ziarnko niepewności, jak sobie poradzą. Pakowanie starego życia z grochowskiej kamienicy, dziesiątki pięknie zapakowanych kartonowych pudeł, oznaczonych flamastrami. Wyciekały ze starego mieszkania jak strumień, przechodziły z rąk do rąk bliskich przyjaciół pomagających z całych sił w przeprowadzce. Przenosili, przewozili, wspierali, cieszyli się ich radością.\nNowe mieszkanie pachnące farbą, z niebieskimi kwadratami płytek PCV i kafelkami w łazience, na które nie można było wybrzydzać. Biała pustka pokoi oswajana. Zasiedlana stopniowo w miarę możliwości i sił. Na początek starzy towarzysze pamiętający dawne czasy: narożnik w salonie, regały meblościanki, szafki w kuchni, stół, krzesła, zielone szafeczki z szufladami. Jeden pokój dla małych dziewczynek, salon będący tymczasowo jednocześnie małżeńska sypialnią, w dwóch kolejnych składowisko rzeczy różnych.\nZnikały kartony, których zawartość rozpływała i ukrywała się gdzieś tajemniczo w przestrzeni. Potem On rysował autorskie projekty zabudowy wnętrza, optymalne wykorzystanie przestrzeni - szafy w przedpokoju, pawlacze, półki na książki po bokach okien. Złota rączka, najlepszy na świecie “Zoś samoś”. Było więc mierzenie, kupowanie, wożenie autobusem, bo samochodu brak - wielu metrów sześciennych boazeri. A potem piłowanie, szlifowanie, wiercenie, chłodzenie rozgrzanych wierteł i masa złamanych w twardym jak skała betonie. Było pożyczanie błogosławionych wiertarek z udarem, wbijanie setek kołków.\nByło i towarzystwo małych Córek-pomocników, które nie bały się papieru ściernego i dzielnie wygładzały wręczone im deseczki, nauczyły się posługiwać młotkiem, były też cennymi “odważnikami” i “trzymaczami”. Ściany za budowanymi szafami, zanim stawały się na wiele lat zakryte, utrwalały chwilę - datę bieżącą, jakieś hasło, wzrost dziewczynek. Takie skarby na przyszłość - jak zakopane skrzynki z przekazem dla przyszłych pokoleń. Mieszkanie ożywało, wypełniane rodzinnym życiem, miłością w codzienności, gotowaniem, kolejnymi świętami, szczerym śmiechem, złościami, przyjaciółmi, łzami czy sprzeczkami.\nPrzez kolejne dwadzieścia lat zmieniało ono swoje oblicze: drewniana mozaika na podłodze zamiast płytek pcv, salon stał się salonem, On i Ona mieli już swoją sypialnię z prawdziwego zdarzenia, a narożnik zniknął z ich życia, dziewczynki miały osobne pokoje. Było wspólne malowanie, w którym dali się ponieść porzuceniu białych ścian na rzecz delikatnych pasteli. Kuchnia dostała w prezencie nowe szafki. Przestrzeń mieszkania, wszystkie jego ściany chłonęły toczące się w nim życie. Patrzyły milcząco na upływ czasu, towarzyszyły: dzieciom - w dojrzewaniu i nauce od podstawówki przez licea po studia, Jemu w zmianach pracy, Jej w problemach ze zdrowiem. Było ich przestrzenią, budowaną z mozołem, cenną i bliską.\nGdy On miał 57, a Ona 55 lat, zaczęli swoje życie w tym mieszkaniu od nowa. Obie córki wyszły za mąż. Mieli dom dla siebie, czas dla siebie, który wykorzystywali coraz bardziej na codzienną, mozolną walkę z Jej chorobą - a ta nie dawała o sobie zapomnieć i panoszyła się coraz bardziej. W Jej cierpieniu był błysk radości - pierwsza wnuczka, wspólne rodzinne święta, w coraz większym, pączkującym gronie. Mieszkanie wypełniało się gwarem rozmów, serdecznością i śmiechem.\nPrzyszła sierpniowa noc, gdy On, niespełna 60 letni, został sam w mieszkaniu, w sypialni, w której odeszła Ona. Był przy niej do końca. Cisza. Ciemność. Moment, który zmienił wszystko. Od tamtej pory nic nie było już takie samo. Nie ma pełni, nie ma bliskości, nie ma rozmowy, nie ma małżeńskiej wspólnoty. Ból. Tęsknota. Oswajanie słowa nie chcącego przejść przez gardło - wdowiec.\nZaproponował, by dzieliła z nim mieszkanie córka z powiększającą się rodziną. Tak było rozsądniej, najlepiej. Czekał w tym czasie na budujące się jeszcze nowe miejsce dla siebie - jak kiedyś, dawno temu. Pomagał z trójką wnucząt, które zawsze o każdej porze mogły zapukać do jego pokoju.\nTeraz Oni - młodzi, chcieli się zadomowić, oswoić, poczuć jak u siebie w tych czterech kątach. Za Jego zgodą odnawiali to dwudziestopięcioletnie mieszkanie. Zdejmowali boazerię, kładzioną wcześniej Jego rękami, malowali ściany. Oddawali niepotrzebne przedmioty, robili porządki wprowadzając do tego starego wnętrza swoje życie i dziecięcy rozgardiasz. On zbierał to, co chce zatrzymać i przenieść dalej, w nowe miejsce ze sobą za trochę. Towarzysze z przeszłości, pamiątki. Proces oddawania przestrzeni, topnienia elementów starego, nieistniejącego już życia - tego sprzed Jej odejścia. Wewnętrznie bolało. Podświadomie kuło. Wpisywało się w przeżywanie żałoby i szukanie nowego początku. Przysparzało milczenia.\nWycofywał się powoli i pomału do swojego nowego, mniejszego mieszkania. Oni nie naciskali wiedząc, że przeprowadzka jest dla Niego trudna, opuszcza swoje kąty, swój dotychczasowy świat, wspomnienia. Przenosił się po cichu, po trochu, bez łańcucha przyjaciół, którzy ponosiliby mu kolejne kartony z zapakowanym życiem. Dużo się zmieniło. On się zmienił. Przeżywał po swojemu - milczał.\nJego nowe mieszkanie uświęcone zostało w grudniu pierwszymi, rodzinnymi świętami. To była Jego piękna propozycja. Gwarno, swojsko, dobrze. Czy teraz już może się czuć tu jak u siebie? Jeszcze testował, przymierzał się powoli, dowoził brakujące rzeczy.\nOstatnio nieśmiało oznajmił: To już czas - jadę tam nocować i zostaję.\nDzwoniłam do niego wieczorem, gdy właśnie w nowej kuchni szykował sobie kanapki do pracy na kolejny dzień. Jak się czujesz w Twoim nowym miejscu, Tato? - zapytałam. Dobrze… choć jest jakoś inaczej - odpowiedział.\nMając 65 lat, zaczął nowe życie, w nowej przestrzeni, całej jego, urządzonej tak, jak chciał, wypełnionej skrawkami przeszłości.\nZ całego serca życzę ci, Tato, byś potrafił zapełniać ją szczęściem. Zasługujesz na to.\nEtykiety: ludzie, refleksje, rodzina, wspomnienia\naleteia (4) anegdoty (3) artykuły (6) babcia (4) Bóg (7) celibat (1) chopin (2) cytaty (30) dzieci (6) dzieciństwo (4) góry (18) historia (3) jesień (11) kapliczki (1) kolędy (1) koncerty (4) książki (30) lato (6) ludzie (38) majówka (1) mama (15) Mazury (1) modlitwa (1) morze (7) muzyka (2) obrazy (9) obserwacje (41) Paryż (1) piosenki (4) Płyty (1) podróże (17) polityka (1) Powstanie (3) przedmioty (1) przepisy (4) psalmy (1) refleksje (115) rodzina (34) rowery (1) Sny (4) spacery (3) spotkania (1) symbole (1) święta (35) Tatry (1) teksty (1) tradycja (2) Trzciniec (1) wakacje (9) Warmia (3) warszawa (5) wędrówka (10) wielkanoc (3) wiersze (24) wiosna (4) wojna (3) wspomnienia (50) zdjęcia (99) zima (8) życzenia (12)


Wiadomości24 » Wydarzenia » Polska » Rosja: Reaktor atomowy na okręcie nie został uszkodzony\nData dodania: 2008-11-08 23:03\nSam okręt - w tym reaktor atomowy - nie został uszkodzony i samodzielnie płynie do bazy Prymorje na Dalekim Wschodzie Rosji. Towarzyszy mu łódź ratunkowa "Sajany". Ranni zostali już przetransportowani do szpitali. W wypadku na pokładzie rosyjskiego okrętu podwodnego zginęło ponad 20 osób, a 21 zostało rannych. Podczas prób nowej jednostki doszło do samoczynnego włączenia się systemu gaszenia statku.\nDo tragicznego wypadku doszło na Oceanie Spokojnym - donoszą rosyjskie media. Pożar wybuchł pożar w przedziale torpedowym. W owym czasie na pokładzie było 208 osób, z czego 81 to żołnierze, a pozostali to pracownicy firmy budującej okręt.\nWedług rosyjskich mediów chodzi prawdopodobnie o okręt atomowy K223, Podolsk, klasy kalmar (tak twierdzi w wypowiedzi dla serwisu Gazeta.pl Wojciech Łuczak, wydawca magazynu "Raport"), testowany ostatnio przez armię.\n- Na eskortujący jednostkę okręt ratowniczy ewakuowano 21 rannych, z różnym stopniem napromieniowania - donosi rosyjska agencja Interfax powołując się na kpt. Igora Dygajło z dowództwa rosyjskiej Marynarki Wojennej.\nW rejon tragedii udał się już rosyjski z-ca ministra obrony narodowej pułkownik Aleksander Kołmakow oraz\nadmirał Władimir Wysocki z Marynarki Wojennej. Cały wypadek wydarzył się najprawdopodobniej kilka dni temu (jedna z ofiar została już pochowana). Okręt nie został uszkodzony, a czujniki na łodzi nie wykazały skażenia radioaktywnego. Reaktory atomowe są sprawne.\nDo najtragiczniejszego wydarzenia z udziałem rosyjskiej podwodnej łodzi z napędem atomowym doszło 12 sierpnia 2000 r., gdy na Morzu Barentsa zatonął rosyjski okręt "Kursk". Akcja ratownicza była przeprowadzona zbyt wolno i nieudolnie, a Kreml (prezydentem był obecny premier - Władimir Putin) chciał zablokować wszelkie informacje o wypadku. Na głębokości 107 metrów pod wodą zginęło wówczas 118 członków załogi.\n3 lata później, także na Morzu Barentsa, zatonął okręt K 159 z 10 członami załogi na pokładzie (jedną z nich udało się uratować).\nInformacje w języku rosyjskim.\nI strona BBC\nKalendarium katastrof rosyjskich łodzi podwodnych\nTagi: Rosja katastrofa zabici okręt podwodny atomowy okręt Kursk\nno a dzisiaj już podali, że to freon był winien\nCiekawe czy stało to się "dziś" czy "kiedyś". Z Rosją to nigdy nie wiadomo....


Człowiek doświadcza własnej skończoności: wie, że umrze, a śmierć jawi się w ludzkiej perspektywie jako nieuchronna i ostateczna zagłada naszego bytu.\nIRENEUSZ ZIEMIŃSKI, wyróżniający się filozof młodego pokolenia, autor wielu publikacji z zakresu filozofii śmierci, tak precyzuje zadanie swojej pracy:\nNa czym polega i czemu ma służyć skończoność ludzkiego życia? Jaki sens można przypisać śmierci jako zjawisku osobowemu? Jaką postawę człowiek powinien zająć wobec własnej śmiertelności? Pytania te mają charakter metafizyczny i wyznaczają pole poszukiwanego przez nas rozumienia śmierci; rozumieć śmierć bowiem to przede wszystkim znać rację śmierci (ss. 16-17).\nZnać rację śmieci to próbować wyjaśnić, dlaczego umieramy, czyli odkryć metafizyczną ogólną przyczynę – która wyjaśnia śmierć każdego człowieka, konieczną – bez niej śmierć by nie zaistniała, ostateczną – tłumaczącą działanie wszystkich konkretnych przyczyn śmierci poszczególnych ludzi oraz wskazać obiektywny cel śmierci, czyli wartość, która bez śmierci byłaby niemożliwa. Zdaniem Ziemińskiego, śmierć nie jest konieczna w sensie logicznym, ontycznym, biologicznym. Zdanie „Wszyscy ludzie są śmiertelni" nie jest logicznie konieczne, tzn. nie jest zdaniem analitycznym ani syntetycznym a priori i może być jedynie uprawomocnione przez indukcję niezupełną jako syntetyczne a posteriori, zatem ma charakter prawdopodobny, a nie pewny. Śmierć nie jest koniecznością ontyczną (struktura bytu wyklucza ludzkie istnienie nieskończone), gdyż żadna z jej domniemanych przyczyn mająca podstawę w naturze ludzkiej, strukturze świata, jego zależności od Boga nie wyjaśnia ludzkiej śmiertelności. Nie istnieje także konieczność biologiczna śmierci (każdy organizm umiera dla rozwoju życia), ponieważ transplantologia i możliwości logiczne nie wykluczają nieśmiertelnych organizmów. Niezadowalająca jest również hipoteza śmierci jako przypadku, która głosi, iż śmierć zaistniała w wyniku niekoniecznych przyczyn lub ich braku, co najpełniej eksplikują mity (np. grecki mit o Orfeuszu). Śmierć pojawia się tu jako wynik przygodnego błędu, lekkomyślności, nie wiadomo więc, jaka jest jej geneza, ani czy ludzie mogli jej uniknąć. Zawarta w religiach monoteistycznych koncepcja śmierci jako kary za grzech przedstawia śmierć jako następstwo kary za grzech pierwotny, odpłatę Boga osobowego za nieposłuszeństwo wobec Niego jako Stwórcy i prawodawcy moralnego. Jeżeli śmierć jako kara jest środkiem zbawienia, a nie kresem istnienia, to dlaczego odbieramy ją jako przerażające zło? Ostateczną przyczyną zatem nie jest grzech, ale wola Stwórcy, który dopuścił śmierć, choć nie wiemy dlaczego. Kolejna koncepcja głosi, że śmierć to warunek wartości życia (Wolter, V. Jankélévitch, B. Williams). Tworzy ją teza negatywna, że życie nieskończone byłoby złem i teza pozytywna, że śmierć jest warunkiem wartości osiągalnych w życiu właśnie dlatego, że jesteśmy śmiertelni. Wydaje się, że śmierć nie jest warunkiem koniecznym ani wystarczającym wartości życia, wręcz przeciwnie, obniża jego wartość, jest raczej źródłem zła niż wartości. Jeżeli nieśmiertelność nie nada życiu sensu, to nie nada mu jej śmierć. W koncepcji śmierci jako aktu ofiary, jest ona dobrowolnym aktem realizowanym dla ocalenia zagrożonego życia i potwierdzającym wartość człowieczeństwa. Trudno uznać, że wezwanie do śmierci w imię obrony życia innych ludzi, wartości wiary w Boga, może stać się powszechnym ideałem. Ponadto poświęcenie życia dla ocalenia życia tylko odracza czyjąś śmierć, ale jej nie wyklucza. Hipoteza śmierci jako wyzwolenia, która przedstawia ją jako brak cierpienia, wyzwolenie z życia jako udręki (Seneka, A. Schopenhauer) jest o tyle paradoksalna, iż wbrew powszechnemu odczuciu ujmuje życie jako zło, a podstawowe źródło cierpień czyni jedynym na nie antidotum. Jeżeli śmierć jest kresem świadomości, to nie wiemy, od czego nas uwalnia i co nas po niej spotka. Wielu zwolenników ma ujęcie śmierci jako warunku życia wiecznego. Istnieją dwa modele życia wiecznego: realistyczny (nieśmiertelność dusz, zmartwychwstanie ciał, reinkarnacja) i metaforyczny (realizowanie wiecznych wartości). Realistyczne ujęte życie wiecznego musi spełniać kilka warunków: eschatologiczny (niezniszczalność życia po śmierci), ontologiczny (tożsamość osobowa), epistemologiczny (rozpoznanie tożsamości osobowej), antropologiczny (życie indywidualne, osobowe), aksjologiczny (być dobrem), a zdaniem niektórych także etyczny (sprawiedliwa odpłata za ziemskie życie) oraz teologiczny (kontemplacja Boga). Wadą tej koncepcji jest przedstawienie obrazu wieczności w języku metaforycznym, stąd idea życia wiecznego staje się treściowo pusta, niepojmowalna dla umysłu. Czy życie wieczne jest ciągłością czy zerwaniem, powołaniem do nowego bytu? Jeżeli jest ciągłością, to czym się rożni od starego sposobu istnienia, a jeżeli jest czymś nowym, to co zapewnia rozpoznanie tożsamości osobowej? Jeżeli osąd za nasze życie jest sprawiedliwy, to dla niektórych lepsze byłoby unicestwienie po śmierci lub by nie narodzili się wcale, bowiem wieczna kara nie jest racją śmierci. Jeżeli śmierć nie jest realnym kresem istnienia, to dlaczego śmierć jawi się jako ostateczna destrukcja i brak w niej znaków życia wiecznego? Jeżeli realna jest i śmierć, i życie wieczne, to śmierć jest dobrem, dlaczego więc przeżywamy ją jako przerażające zło? To nie śmierć jest warunkiem koniecznym wieczności, ale wieczność warunkiem akceptacji śmierci. Dostępujemy wieczności nie dzięki śmierci, ale pomimo jej, a jej warunkiem jest wszechmocny, miłosierny Bóg, który zbawia nas swoją śmiercią, jednak z nieznanych nam powodów dopuszcza śmierć i umieranie. Stoimy wobec alternatywy: albo człowiek jest z natury śmiertelny, to nieśmiertelność jest darem Boga, albo człowiek jest z natury nieśmiertelny, to śmierć nie jest realna, w obu przypadkach życie wieczne nie jest racją śmierci. W nurcie myśli chrześcijańskiej zaproponowano hipotezę ostatecznej decyzji, która głosi, iż w chwili śmierci człowiek podejmuje wybór, w którym opowiada się za wiecznością z Bogiem lub przeciw Niemu. Trudno jednak uznać ją za adekwatny opis śmierci osób, które zmarły w dzieciństwie, nagłą śmiercią, są pogrążone w agonii, a próba ratowania spójności koncepcji prowadzi albo do mocnej wersji dualizmu psychofizycznego (L. Boros) bądź dualizmu śmierci biologicznej i śmierci teologicznej (K. Rahner). Ostateczne konsekwencje z dotychczasowych prób usprawiedliwienia śmierci wyciąga koncepcja absurdu śmierci, która głosi w wersji: epistemologicznej – brak treści, metafizycznej – nie istnieje racja śmierci, aksjologicznej – śmierć niszczy wartość życia i ludzkich działań. W szczegółach koncepcja różnicuje się na wersję relatywną, które broni tezy, że bezsens może zostać ograniczony i absolutną, głoszącą nieusuwalność i nieredukowalność totalnego bezsensu. Egzystencja ma aspekty pozytywne i negatywne, zatem niełatwo rozstrzygnąć, które z nich mają charakter doświadczenia źródłowego, natomiast zwolennicy koncepcji absurdu jednostronnie podkreślają tylko te negatywne. Nie jest możliwy całkowity absurd, bo natura ludzka broni się przed nim, jest nastawiona na sens, a ostatecznie sens i bezsens egzystencji zależy nie od argumentów intelektualnych, ale od egzystencjalnego wyboru. Jeżeli nawet życie jest absurdem, to życie długie, z sukcesami, bez cierpień, jest bardziej preferowane niż życie krótkie, pełne klęsk i cierpień. W wersji absolutnej koncepcji absurdu nie da się sensownie wyartykułować, a w wersji relatywnej nie przesądza, że śmierć nie ma usprawiedliwienia. Wreszcie ostatnia koncepcja, do której skłania się sam autor, ujmuje śmierć jako tajemnicę (np. S. Kierkegaard, G. Marcel, w Polsce A. Siemianowski). Śmierć to ukryta rzeczywistość angażująca nasz byt, o niewyrażalnej głębi, jakkolwiek nie wyklucza to możliwości, że ma sens. Nie wiemy, czym jest śmierć, dlaczego jej podlegamy, ani dlaczego miałoby jej nie być.\nAutor przedstawił dzieło oryginalne, zaoferował czytelnikowi nie zwykłą filozoficzną interpretację śmierci, ale fundamentalną refleksję nad pytaniem, dlaczego umieramy, dzieło, które nie ma odpowiednika w literaturze przedmiotu. W czasach hedonistyczno-ludycznego podejścia do życia, eliminacji i banalizowania śmierci w kulturze współczesnej, jej redukcji do aspektów etyczno-medycznych, pytanie o rację śmierci przywraca jej znaczenie i powagę, a zatem jej wymiar metafizyczny i osobowy.\nIreneusz Ziemiński: Metafizyka śmierci, Wydawnictwo WAM, Kraków 2010, ss. 468.


7,67 (198 ocen\ti\t38 opinii) Zobacz oceny\nŁukasz Zbińkowski | 2016-01-24\nTo była moja pierwsza książka o Wall Street. Wybór niezwykle trafiony. Historia ciekawa i wciągająca. W książce użyty jest szereg branżowych sformułowań, które należy znać, aby zrozumieć całość (ok 10 pozycji). Jest to jednak tylko jej plus, gdyż zaciekawiony doczytałem co to pozycja długa, krótka, run na banki, CDO oraz czym się różnią akcje od obligacji. Uzbrojony w tą wiedzę chętnie sięgnę po kolejną książkę z pogranicza ekonomii i literatury faktu.


Uśmiechnij się! 6 ciekawych faktów na temat śmiechu - JustPaste.it\nDlaczego tak bardzo lubimy się śmiać? Co się dzieje w mózgu, gdy się uśmiechasz? Jeśli chcesz poprawić sobie humor i poznać ciekawostki na temat śmiechu, przeczytaj ten artykuł!\nDlaczego tak bardzo uwielbiamy się śmiać? Co się dzieje w mózgu, gdy się uśmiechasz? Jeśli chcesz poprawić sobie humor i poznać ciekawostki na tematśmiechu, przeczytaj ten artykuł. Dzięki niemu docenisz jak ważny w Twoim życiu jest szczery, szeroki uśmiech :-)\n1. Twoim uśmiechem sterują dwie grupy mięśni- jarzmowe większe oraz okrężne oka. Te pierwsze biegną po bokach twarzy, łącząc się z kącikami ust. Podczas uśmiechu odsłaniają one zęby i podnoszą kąciki ust. Mięśnie okrężne oka są odpowiedzialne za zamykanie powiek. Sprawiają one również, że w kącikach oczu pojawiają się zmarszczki. Ruch mięśni jarzmowych większych możemy kontrolować. Robimy to, gdy chcemy się sztucznie uśmiechnąć. Mięśnie okrężne oka działają niezależnie od naszej woli i pojawiają się tylko, gdy śmiejemy się szczerze. Tak więc gdy będziesz chciał wiedzieć czy ktoś się śmieje naprawdę, czy sztucznie- przyjrzyj się okolicom oczu. W śmiechu bez prawdziwej radości śmieją się tylko usta.\n2. Uśmiech jest zaraźliwy. Naukowcy odkryli w mózgu „neurony lustrzane”, które są odpowiedzialne za rozpoznawanie emocji z twarzy drugiej osoby. Po takim rozpoznaniu uruchamiają oneobszary w naszym mózgu odpowiedzialne za te same emocje (wystarczy, że popatrzysz przez kilkanaście sekund na każde zdjęcie w tym artykule). Gdy więc widzimy uśmiech na twarzy innej osoby, nam również bardzo łatwo się uśmiechnąć- automatycznie czujemy radość. Uśmiech wpływa więc na zachowania innych ludzi i na ich reakcje na naszą osobę. Badania naukowe dowodzą, że jeśli śmiejemy się często, ludzie postrzegają nas jako bardziej przyjaznych, miłych i szczęśliwych.\n4. Hormon szczęścia. Śmiech stymuluje wydzielanie się w mózgu hormonów zwanych endorfinami. Są to substancje chemiczne o podobnym składzie jak morfina i heroina. Działają one uspokajająco i wzmacniają układ odpornościowy. Wydzielanie endorfin znacznie poprawia nam samopoczucie.\nWnioski? Są chyba oczywiste :-) Uśmiechaj się częściej! W mózgu będziesz tworzył wspaniałe koktajle chemiczne, a Twoi znajomi będą Cię postrzegać jako osobę bardziej towarzyską i przyjazną. Co więcej, im też poprawisz humor. Ty sam zaś będziesz czuć się dużo lepiej, bo nie tylko częściej będziesz szczęśliwy, ale również Twój organizm będzie zdrowszy.Gdziekolwiek więc teraz będziesz rozdawaj uśmiechy na lewo i prawo!\nZobacz również: Jak zwiększyć swoją pewność siebie\n#nauka #humor #fakty #uśmiech #mózg #śmiech


Twarde wiertła diamentowe do ceramiki - MotoRafik\nStart » E-Biznes » Inne Sklepy » Twarde wiertła diamentowe do ceramiki\nJuż od roku 1990 zajmujemy się dystrybucją wysokiej jakości narzędzi diamentowych, dzięki czemu posiadamy w tej branży ogromne doświadczenie. Zajmujemy również wysoką pozycję na rynku i prowadzimy stałą współpracę z uznanymi producentami. Wśród oferowanych przez nas elementów diamentowych znajdą Państwo między innymi wiertła do ceramiki o dużej twardości. Tego rodzaju wiertła pozwalają na wiercenie w bardzo odpornym mechanicznie materiale. Zużyte na wskutek intensywnej eksploatacji wiertła do ceramiki mogą zostać natomiast zregenerowane przez naszych doświadczonych pracowników, ponieważ jest to również jedna ze świadczonych przez nas usług.\nNasza firma prowadzi za pośrednictwem internetu nowoczesny sklep motocyklowy, który oferuje bardzo szeroki asortyment produktów. Są to zarówno części i podzespoły do poszczególnych modeli motocykli, jak też ró...\n»Kaski rowerowe są dobre dla każdego


Wypadek zdarzył się na ul. Żeromskiego, na Zatorzu po godz. 14.00. Mieszkaniec Leszna jechał rowerem, nagle przewrócił się. Świadkowie wezwali pomoc. Ratownicy pogotowia natychmiast rozpoczęli reanimację, niestety doszło do niewydolności krążeniowo-oddechowej i 76-letni mężczyzna zmarł. - Prokurator, który był na miejscu wypadku, polecił zabezpieczyć ciało, sekcja zwłok pozwoli określić przyczynę śmierci - informuje Dariusz Walczak, oficer dyżurny leszczyńskiej komendy policji. Radio Elka, Hania Ciesielska


Kinezyterapia – Zakłady Rehabilitacji Leczniczej Towarzystwa Szkolnego im. Mikołaja Reja\nZakłady Rehabilitacji Leczniczej Towarzystwa Szkolnego im. Mikołaja RejaZabiegi rehabilitacyjneKinezyterapia\nŚwiadczymy usługi kinezyterapii\nKinezyterapia to leczenie ruchem. Inne określenia, to gimnastyka lecznicza lub ćwiczenia usprawniające. Kinezyterapia jest jedną z głównych składowych fizjoterapii, najczęściej stosowana jest w schorzeniach i dysfunkcjach narządu ruchu, w zespołach bólowych kręgosłupa, po udarach mózgu, po zawale serca, w niektórych chorobach układu oddechowego, w chorobach reumatoidalnych i po zabiegach operacyjnych. Kinezyterapia może być stosowana jako podstawowa i jedyna forma leczenia (np.: w zachowawczym leczeniu wad postawy) lub jeżeli choroba wymaga leczenia operacyjnego, może być prowadzona zarówno w okresie przedoperacyjnym jak i po zabiegu. Istnieje wiele dowodów na skuteczność kinezyterapii (jej różnych form), stosowanej jako samodzielna metoda leczenia, w leczeniu schorzeń mięśniowo - szkieletowych.\nW większości, nawet drobnych urazów narządu ruchu, w których kinezyterapia nie jest podstawową formą leczenia, powinno się ją zastosować po zakończeniu leczenia podstawowego lub równolegle z nim. Efektywność oddziaływania zależy od doboru ćwiczeń. Najczęściej jest to grupa reakcji. Oto niektóre z nich: zwiększenie siły mięśniowej, poprawa zakresu ruchu, poprawa czucia głębokiego, zmniejszenie dolegliwości bólowych, poprawa elastyczności i napięcia tkanek miękkich, zmniejszenie podwyższonego napięcia mięśni, podwyższenie poziomu endorfin, poprawa wydolności krążeniowo - oddechowej, zwiększenie wydzielania mazi stawowej, zmiana ciśnienia krwi, nasilenie procesów przemiany materii, usprawnienie działania narządów układów trawienia i wydalania, hamowanie odruchów patologicznych.


Tomasz Urbański | 2019-02-12 12:20\n(Myszków) Kolorowo i radośnie – tak upłynął przedszkolakom z „szóstki” wyjątkowy dzień. Bal karnawałowy, który odbył się 25 stycznia to dla dzieci nie lada gratka. Niecodzienna atrakcja zapewniła najmłodszym wiele radości. Podczas tej corocznej imprezy na jednej sali spotkały się m.in. księżniczki i kowboje, pszczółki i żołnierze, czy też koty i policjanci.\nW piątek, 25 stycznia w Szkole Podstawowej nr 6 w Myszkowie przedszkolaki bawiły się podczas balu karnawałowego. Dzieci bawiły się na sali gimnastycznej, która tego dnia była pięknie przystrojona kolorowymi serpentynami i balonami. Kilkulatki wcieliły się tego dnia w różnorodne role – były wśród nich wróżki, księżniczki, kowboje, policjanci, żołnierze, strażacy, motylki, pszczółki, nietoperze i kotki.\nDzieci tańczyły i bawiły się przy skocznej muzyce. O rozrywkę na odpowiednio wysokim poziomie zadbał również animator.\nPo godzinach wspólnych szaleństw – zarówno solo, jak i w parach, kółkach oraz „wężykach” - przedszkolakom żal było opuszczać piękną salę, która tego dnia z gimnastycznej przeistoczyła się w balową. Do następnej zabawy karnawałowej kilkulatkom przyjdzie poczekać okrągły rok – w tym czasie będą mogły wspominać wyśmienitą zabawę, która już za nimi. (es)\nPOZIOM CZYTELNICTWA NISKI, ALE STABILNY


Działki na sprzedaż powiat opatowski. Bez pośredników.\nDziałki powiat opatowski - najwięcej ogłoszeń bez pośredników\n60 działek na sprzedaż powiat opatowski. Najwięcej ogłoszeń bez pośredników (60)\nDziałka rolna · 7100 m² Ogłoszenie dodane przez Ciebie do Ulubionych. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Ulubionych. Ogłoszenie zostało już obejrzane przez Ciebie. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Obejrzanych.\nDziałka Marianów na sprzedaż bezpośrednio\nDziałka 7100 m2 położona we wsi Marianów pow Opatowski. Działka znajduje się przy szosie, numer działki 202. Więcej informacji pod numerem telefonu. ...\nDziałka rolna · 13100 m² Ogłoszenie dodane przez Ciebie do Ulubionych. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Ulubionych. Ogłoszenie zostało już obejrzane przez Ciebie. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Obejrzanych.\nDziałka Potok na sprzedaż bezpośrednio\nWitam. Przedmiotem ogłoszenia są trzy działki w sumie dające 13900m2. Są to działki 247, 288, 299. Działki użytkowane. Co roku zgłaszane do dotacji. Zachęcam do kupna. Pozdrawiam....\nDziałka rolna · 16100 m² Ogłoszenie dodane przez Ciebie do Ulubionych. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Ulubionych. Ogłoszenie zostało już obejrzane przez Ciebie. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Obejrzanych.\nDziałka Teofilów na sprzedaż bezpośrednio\nSprzedam dwie działki położone obok siebie nr 633 i 634 powierzchnia 16100 m2 o więcej szczegółów zapraszam telefonicznie.Pozdrawiam....\nDziałka rolna · 18100 m² Ogłoszenie dodane przez Ciebie do Ulubionych. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Ulubionych. Ogłoszenie zostało już obejrzane przez Ciebie. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Obejrzanych.\nDziałka Malice Kościelne na sprzedaż bezpośrednio\nDziałki nr: 208/2 i 194/1 znajdują się w Malicach Kościelnych, gmina Lipnik, powiat Opatów, woj. świętokrzyskie o łącznej powierzchni fizycznej 1h, 81 arów Powierzchnia gruntów rolnych to 1h, 19 arów, o powierzchni przeliczeniowej 1h, 78 arów na, której znajdują się grunty klasy III a i b. Powierzchnia lasu to 62 ary. Na działkach od 6 lat brak prowadzonych upraw. Szerokość większej działki to 90 m. Dojazd z dwóch stron: z jednej strony szutrówka z drugiej polna, oddalona 300m od asfaltu ....\nDziałka leśna · 11800 m² Ogłoszenie dodane przez Ciebie do Ulubionych. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Ulubionych. Ogłoszenie zostało już obejrzane przez Ciebie. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Obejrzanych.\nDziałka Łubowa na sprzedaż bezpośrednio\nLas sosnowy 55-letni leży w łubowej gmina tarłów o powierzchni 1,18ha w dwóch działkach przedzielonych drogą.działki ewidencyjne to 12 i 60.dojazd od strony łubowej 600m,od strony bronisławowa 700m i od strony jadwigowa 500m po całej długości można przejechać....\nDziałka leśna · 19000 m² Ogłoszenie dodane przez Ciebie do Ulubionych. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Ulubionych. Ogłoszenie zostało już obejrzane przez Ciebie. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Obejrzanych.\nDziałka Zawada Bałtówka na sprzedaż bezpośrednio\nSprzedam 20 letni las samosiejkę położony we wsi Zawada ,3 działki obok siebie o nr.25/2, 25/3, 25/4 łączna powierzchnia 1.90 h klasa ziemi trzy i cztery a,grunty figurują jako pole orne .Drzewa mieszane sosna ,brzoza,dęby...\nDziałka leśna · 81900 m² Ogłoszenie dodane przez Ciebie do Ulubionych. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Ulubionych. Ogłoszenie zostało już obejrzane przez Ciebie. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Obejrzanych.\nDziałka Szymanówka na sprzedaż bezpośrednio\nSprzedam dwie sąsiadujące ze sobą działki o łącznej powierzchni 8,19 ha, stanowiące las (głównie 50cio letni), oraz działkę budowlaną, położone przy drodze krajowej nr. 74 (odcinek Annopol-Bałtówka) z dwoma legalnymi zjazdami ( na kilometrze 170+185 oraz 170+090). Działka idealna pod inwestycje.W sąsiedztwie znajdują się domy jednorodzinne. Cena podlega negocjacji....\nDziałka rolno-budowlana · 11600 m² Ogłoszenie dodane przez Ciebie do Ulubionych. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Ulubionych. Ogłoszenie zostało już obejrzane przez Ciebie. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Obejrzanych.\nDziałka Usarzów na sprzedaż bezpośrednio\nSprzedam ziemię o powierzchni 1,16 h w miejscowości Usarzów. Gaz, hydrant I studnia w działce. Prąd odłączony.Na działce znajduję się stary drewniany dom i budynki gospodarcze. Więcej informacji udzielam telefonicznie. CENA DO NEGOCJACJI! ...\nDziałka rolna · 30000 m² Ogłoszenie dodane przez Ciebie do Ulubionych. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Ulubionych. Ogłoszenie zostało już obejrzane przez Ciebie. Możesz zobaczyć pozostałe na liście Obejrzanych.\nDziałka Wyszmontów na sprzedaż bezpośrednio\nDziałka 3ha rolno-budowlana o wymiarach 400x75m zlokalizowana przy drodze na Tominy, wjazd z drogi asfaltowej, atrakcyjne położenie. Możliwość przyłączenia wody i prądu. Numer działki 595....\nDziałka Sadłowice na sprzedaż bezpośrednio\nSprzedam pole orne w dwóch działkach nr 334 1.42 ha i nr 268 0.48 ha w miejscowości Sadłowice. Cena do uzgodnienia...\nDziałki Nieskurzów Nowy