Fineasz i Ferb: Podróż w drugim wymiarze/scenariusz | Fineasz i Ferb Wiki | FANDOM powered by Wikia\nW rozbudowie, Błędy w artykułach, Scenariusze, Scenariusze sezonu 3\tFineasz i Ferb: Podróż w drugim wymiarze/scenariusz\n< Fineasz i Ferb: Podróż w drugim wymiarze\nTen artykuł nie zawiera wszystkich informacji - wciąż jest rozbudowywany. Jeśli uważasz, że wyczerpały się możliwości rozbudowy - usuń ten znacznik z nagłówka. Fineasz i Ferb wraz z Pepe i Dundersztycem przechodzą przez Drugowymiaroinator i znajdują się w alternatywnym świecie, gdzie naprawdę zły Doktor Dundersztyc jest władcą całego okręgu trzech stanów. Chłopcy między innymi poznają prawdziwą tożsamość Dziobaka a także spotykają samych siebie z innego wymiaru. Razem stają do walki przeciwko złemu Dundersztycowi, który postanawia rozszerzyć swoje wpływy także na ich świat.\nPodróż w drugim wymiarze Edytuj\nW tym artykule jest dużo błędów, jeśli możesz - pomóż nam je poprawiać. (Widzimy wyspę nad lawą, następnie Normbota, w trzecim ujęciu postacie prowadzone przez most na wyspę. Są to m.in. Fineasz i Ferb skuci łańcuchami. Następnie ręka robota odkrywa płachtę z klatki, w której siedzi wielki, włochaty potwór. Ryczy on. Widzimy też Pepe w kapeluszu i Fretkę.)\nFineasz: Przyznam szczerze, że jakoś nie mogę się dopatrzeć zalet tej sytuacji. Lecz tak chyba musi być. Spędzasz najlepszy dzień swojego życia, a następnie lądujesz jako karma dla potwora wielkości domu.\nDundersztyc: (Również jest skuty kajdankami.) A co niby ja mam powiedzieć?\nFineasz: Hmm... A przecież ten dzień zapowiadał się tak pięknie...\n(Cofamy się w czasie do poranka. Widok na dom Fineasza i Ferba.) Narrator: (Głosem Dundersztyca.) Fineasz i Ferb w filmie "Podróż w drugim wymiarze" w bajecznym 2D. (Na budziku pojawia się 7:00. Wysuwa się z niego ręka, która dotyka Pepe. Dziobak terkocze.)\nFineasz: (Budzi się.) Dzień dobry, Pepe. To się nazywa pobudka. Zapowiada się fantastyczny dzień.\n(Piosenka Pepe, ja chcę być tu z tobą)\n♪ Uwierzcie jak cudownie jest, ♪\n♪ z dziobakiem zacząć nowy dzień, ♪\n♪ choć bajki nie opowie, ♪\n♪ ten dziwaczny stekowiec. ♪\n♪ Nasz Ornitorinkus anantinus, ♪\n♪ rozbawi wszystkich wokół znów, ♪\n♪ i życie nie jest nudne, ♪\n♪ z naszym futrzastym kumplem. ♪\n♪ Gdy myjemy się on, ♪\n♪ jest przy nas. ♪\n♪ Kiedy czas wstać, ♪\n♪ Czeszemy się, ♪\n♪ I uwielbiamy w ramionach go trzymać. ♪\n♪ Gdy w oku tik, ♪\n♪ Żeby problem znikł, ♪\n♪ Gdy siedzimy też, ♪\n♪ A gdy się kąpiemy z twarzy znika nam grymas. ♪\n♪ Każdy dzień jest piękny, bo, ♪\n♪ jajorodny ssak jest przy nas wciąż. ♪\n♪ Ma futro, kaczy dziób i płaski ogon, ♪\n♪ (ja chcę być tu z tobą) ♪\n♪ Pepe, ja chcę być tu z tobą! ♪\n♪ (Pepe, ja chcę być tu z tobą) ♪\n♪ Pepe, ja chcę być tutaj z tobą! ♪\n♪ (Chcemy być tutaj z tobą) ♪\n♪ Chcemy być z tobą tu ♪\n♪ i wiedz, że to dzięki tobie, ♪\n♪ z dnia na dzień lepszy jest świat! ♪\n♪ (lepszy jest świat) ♪\nLawrence: Dzień dobry, chłopcy.\nLinda: I wszystkiego najlepszego, Pepe. Fineasz: Och, faktycznie. Nie mogę uwierzyć, że to już pięć lat. Wciąż pamiętam, jak się poznaliśmy...\n(Retrospekcja Fineasza - przenosimy się do OWCY.) Lawrence: No, dzieci, wybierzcie sobie zwierzaka. Linda: Och, Fineasz, spójrz, on popatrzył prosto na ciebie. (Pokazuje kota.) Lawrence: A ten popatrzył na ciebie, Ferb. (Pokazuje psa.) Fretka: (Ryby w akwarium uciekają przed nią.) A dlaczego nie patrzą na mnie? Fineasz: Ferb! On spojrzał na nas obu w tej samej chwili. (Pokazuje dziobaka. Pepe terkocze.) Linda: Ooo...\nFretka: To coś? To ma być żart? Sprzedawczyni: Czy mogę państwu jakoś pomóc? Lawrence: Owszem. Chcemy to zwierzę. (Pokazuje dziobaka.) Sprzedawczyni: Chcecie państwo adoptować dziobaka.\nLawrence: A zatem to jest dziobak. Możemy go zabrać?\nFretka: Jak zamierzacie nazwać tego dziobaka? Fineasz (narrator): Od razu wiedzieliśmy, jak ci damy na imię.\nFineasz i Ferb: Dziobak Bartuś.\nFineasz: Ale w domu zmieniliśmy ci imię na Pepe. I daliśmy ci ten medalion. Ależ byliśmy młodzi...\nFretka: (Do telefonu) Cześć, Jeremiasz. Powłóczymy się razem?\nJeremiasz: Bardzo bym chciał, ale jadę dzisiaj z tatą na jego byłą uczelnię. Ojciec Jeremiasza: Hura! Naprzód! Hura! Jeremiasz: Nawet umówił mnie na rozmowę z uczelnianym psychologiem. Wyobrażasz to sobie?\nFretka: Zapomniałam, przecież jesteś ode mnie starszy o cały rok. Jedziesz na uczelnię? (Niepewnie) Hehe. To fantastycznie... No dobra, to do usłyszenia. Pa. (Do miśka ze zdjęciem Jeremiasza na głowie.) O, Jeremiaszu. Już za chwilę rozpoczniesz zupełnie nowy etap swojego życia. (Wyobrażenia Fretki - Jeremiasz idzie na uczelnię.) Pójdziesz na studia, zaczniesz chodzić w tweedowej marynarce z łatami na łokciach. Będziesz taki dojrzały... (Do lustra) No, a ja? Ja jestem dzieckiem. Pokażę ci, że umiem być dojrzała. Na początek zerwę to głupie zdjęcie. (Zrywa zdjęcie z głowy misia.) O, panie misiu! Byłeś tu przez cały czas?!\n(Przenosimy się do ogródka.)(Ferb kładzie piłeczkę baseballową na ogonie Pepe.)\nFineasz: No dobra! Pałkarz jest już gotowy! I dawaj! (Ferb drapie Pepe za uchem. Dziobak wypręża ogon.) Zamach i uderzenie! (Uderza piłkę.) O, tak! To chyba najlepsze zagranie w historii dziobako-baseballa. (Ferb sprawdza to w książce. Podnosi kciuk. Fineasz wiwatuje.) Tłumy na trybunach dosłownie szaleją! (Ferb wyciąga rękawicę do zdalnie sterowanej piłki. Łapie ją.) Jednak Fletcher łapie piłkę! Aut!\nIzabela: (Wchodzi do ogrodu.) Cześć, Fineasz. Co robicie? Fineasz: Wykorzystujemy dziobakowy odruch bezwarunkowy.\nIzabela: Czy mogę spróbować? (Drapie Pepe.)\nBaljeet: (Wchodzi z Bufordem do ogrodu.) Czy ktoś tu zgubił piłkę?\nFineasz: Tak, gramy w dziobako-baseballa.\nBaljeet: Uwielbiam dziobakowe sporty.\nFineasz: Gdybyśmy mieli dwóch Pepe, można by rozpiąć siatkę i grać w dziobako-badmintona.\nFineasz: Ferb, już wiem, co będziemy dzisiaj robić!\nBuford: Jakiego dzioba? Ludzie!\n(Piosenka Quirky Worky Song.)\nFineasz: W porządku, a więc ogon mamy gotowy. Teraz konsultacja z majstrem.\nFineasz: Ej, gdzie jest Pepe? Wymknął się po raz kolejny i to w swoją rocznicę? Tyle rzeczy zrobiliśmy tego lata, a on chyba jeszcze żadnej nie widział. Ale chyba może robić co chce. W końcu to jego dzień.\n(Pepe za drzewa rzuca kamyk.)\nBaljeet: Ej, co to za dziwny dźwięk?\nFineasz: Chodźmy szybko to sprawdzić.\n(Pepe wchodzi do rury za obrazem w salonie. Zjeżdża na dół.)\nMajor Monogram: Dzień dobry, Agencie P. Króciutko. Z posta wynika, że rodzina, u której mieszkasz, o mało nie nakryła cię, kiedy chciałeś przemknąć do swojej kryjówki. Nie muszę przypominać, ale i tak to zrobię, że jeśli cię zdemaskują, zostaniesz przeniesiony do innego miasta i innej rodziny. A obaj wiemy, że tego byś nie chciał. Ha! Dobrze pamiętam, jak zostałeś adoptowany.\n(Retrospekcja Monograma - od momentu zakończenia się retrospekcji Fineasza.)\nSprzedawczyni: Życzę powodzenia.\nLawrence: Dziękujemy pani. (Wychodzi i zamyka drzwi.)\nCarl: (Zdejmuje głowę sprzedawczyni przebrania.) (Do mikrofonu.) Agent przydzielony, Majorze.\nMajor Monogram: Dobra robota. Jeśli będziesz dalej tak działał, przyjmiemy cię na bezpłatny staż.\nCarl: I przyjęliście.\nMajor Monogram: Nie pyskuj, chłopcze... Agencie P, jak dobrze wiesz, każdy nasz tajny agent jest wyposażony w skaner kodujący, znaczy, w jakąś kamerkę. Wykorzystaliśmy informacje, które zebrałeś, aby odtworzyć wszystkie inatory dr Dundersztyca. Nasi specjaliści próbowali ustalić, czy te urządzenia są coraz mądrzejsze, czy głupsze, i prawdę mówiąc, jeszcze nie wiedzą. Dowiedzieliśmy się, że zaczął budować inator do łączenia się z innym wymiarem. Twoje zadanie to powstrzymać go, zanim skończy jego budowę. Za chwilę wysunie się za tobą platforma, a na niej Carl z kilkoma gadżetami, które mogą ci się przydać.\n(Wysuwa się platforma ze stolikiem, ale bez Carla.)\nCarl: E... Majorze... Halo! Nie zdążyłem na nią wsiąść! Czy mógłby pan ją jeszcze raz opuścić?\nMajor Monogram: No i cała dramatyczna zapowiedź wyszła na nic... (Wsuwa i wysuwa platformę jeszcze raz.) Carl: Voila, monsieur. Na początek nasz nowy, nadgarstkowy komunikator. Ma wiele funkcji, które pomogą ci w każdej sytuacji. Na przykład bardzo mocny elektromagnes kierunkowy. Przyciągnie dosłownie każdą metalową rzecz. (Urządzenie przyciąga okulary na magnes.) Widzisz? A, to zwykłe aluminium. Major Monogram: Przestań się wygłupiać i pokaż mu hologram.\nCarl: Tak jest.\nMajor Monogram: Ty, niezły bajer, no nie? (Z hologramu) Dzięki niemu będziesz mógł skontaktować się ze mną zewsząd i o każdej porze. Ale... nie dzwoń między wpół do czwartej a czwartą, bo wtedy biorę kąpiel. (Do Monograma na ekranie) Hej! Oho! Hej! Chwila moment! Czy to ja?\nCarl: O nie! Jego własny hologram zadurzył się w jego własnym obrazie telewizyjnym! Lepiej go wyłączę. A kiedy wciśniesz ten przycisk, przyprawi twojego rywala o lodowy ból głowy. (Chwyta się za głowę z bólu.) Ach! Ach! Ach! Ach! (Wyłącza zegarek.) Przestało. Uważaj, do kogo celujesz.\n(Przenosimy się do pokoju Fretki.) Stefa: Siema. (Widzi Fretkę porządkującą swój pokój.) Eee... Co ty wyprawiasz?\nFretka: Stefa! Jeremiasz idzie niedługo na studia, a ja ciągle próbuję przyłapać moich braci już po tym jak mieszkam w jakimś przedszkolu! Jednorożec! Jednorożec, Stefa! (Piskliwie) Cześć! Mam sześć lat! (Normalnie) Musisz pomóc mi pozbyć się tych śmieci. Stefa: Wow, śmiały ruch.\nFretka: Tak. Żegnaj dziecinna udręko, witaj spokojne, beztroskie dorosłe życie.\nLinda: Życzę powodzenia. Fretka, wybieramy się z ojcem do kina. Przez ten czas ty tu rządzisz, dobrze?\nFretka: Dobrze, mamo! (Do Stefy) I mam nawet zamiar skończyć z tym ciągłym przyłapywaniem moich braci.\nStefa: Sens w tym, że jako dorosła nie musisz donosić mamie. Możesz sama ich ukarać.\nFretka: Och! No tak! Stefa! Przecież teraz sama mogę ich ukarać!\nStefa: Tak. To właśnie powiedziałam.\nDundersztyc: A zatem, Pepe Panie Dziobaku, drżyj ze strachu! Bo zaraz stworzę przejście do innego wymiaru. A oto mój Drugowymiaroina...\nDundersztyc: ...tor. Co? Norm: Panie, przygotowałem ci szwedzki stół. Dundersztyc: Norm, ty pusty blaszaku. Wczuwałem się w nastrój. Norm: Myślałem, że bawi się pan lalką.\nDundersztyc: To nie jest lalka, tylko zamiennik. To taki rezerwowy Pan Dziobak. Swoją drogą, ciekawe, czy on w domu ćwiczy z moim substytutem. Miło by było wiedzieć, że mnie lubi.\n(W ogródku Fineasz razem z Ferbem jest w dużej lotce na dużym mechanicznym dziobaku.)\nFineasz: Systemy gotowe! Odpalamy na mój sygnał. Zaczynamy odliczanie. Trzydzieści. Dwadzieścia dziewięć. Dwadzieścia osiem. Dwadzieścia siedem.\n(Niżej, w bazie)\nCarl: To ci się przyda, gdy zaatakuje cię ktoś z rodziny królewskiej lub członek Parlamentu, więc na razie nie musisz go odbezpieczać. A oto twój nowiutki bolid. Piękny, prawda? Życzę powodzenia.\nMajor Monogram: Yyy... Carl, uprzedzałeś go, żeby uważał z pedałem gazu?\nCarl: (Po wylocie Agenta P) Chyba już go wyczuł.\n(Znów w ogródku)\nFineasz: Trzy, dwa, jeden... (Izabela naciska przycisk odruchu bezwarunkowego.) Serwuj... (Głos znika w oddali. Chłopcy lecą nad miastem. Uderza w nich bolid Agenta P lecący w górę) Ał! Ał! Ał! Ał!\nFretka: (Wbiega ze Stefą do ogródka.) Fineasz I Ferb! Tym razem wpadli... Do licha! Gdzie oni są? Wy tam! Karaluchy! Gdzie to wielkie ustrojstwo?\nIzabela: Ja... nie wiem. Przed chwilą jeszcze tutaj było.\nFretka: To coś zniknęło? Stefa! Wiesz, co to oznacza?\nFretka: Nie. Jakaś tajemnicza moc sprawia, że wynalazki Fineasza i Ferba znikają, zanim pokażę je mamie. A tym razem zniknęły nawet zanim ja tu przyszłam! To znaczy, że ta tajemnicza moc wie, że jestem już dorosła!\nStefa: Tajemnicza moc? Nie kupuję tego. Mam umysł naukowca. Przynajmniej tak mam w horoskopie...\nFretka: A ja ci to udowodnię. Jednocześnie przyłapię moich braci. Gdzie są moi bracia?\nBaljeet: Wystrzeliliśmy ich do parku, do Buforda z drugą dziobakopultą.\nFretka: Dobra. Jako dorosła zarządzam, że idziemy do parku. Czy chce ktoś najpierw zrobić "psipsi" (Stefa podnosi rękę.) Idź, byle szybko.\n(Kamera na Fineasza i Ferba lecących lotką)\nFineasz: Ferb! Chyba uderzymy w ten budynek, który przypomina twoją głowę (Wskazuje na wieżowiec Dundersztyca.)\nDundersztyc: Przyszła pora na małą próbę. (Inator nie odpala.) Ech... Nie mógł się zepsuć, przecież dopiero go skończyłem. (Lotka chłopców niszczy jego Inator.) Ech... No cóż, to się odwlecze... Co to, u licha, za ogromna lotka?\nFineasz: Przepraszamy najmocniej. Nie wiem, co się stało. W jednej chwili lecimy sobie spokojnie nad miastem wystrzeleni dziobakopultą, aż tu nagle ni stąd, lądujemy w pańskim pięknym podniebnym apartamencie.\nDundersztyc: Zniszczyliście kompletnie mój Drugowymiaroinator\nFineasz: Pański Drugowymiaroinator? Do czego służy?\nDundersztyc: Z tego co widać, świetnie zatrzymuje ogromne lotki, choć tak naprawdę miał otwierac portale do innych wymiarów.\nFineasz: Ale super! Pomożemy w naprawie. Ja jestem Fineasz, a to jest mój brat Ferb.\nDundersztyc: Jestem dr Heinz Dundersztyc, ale dla przyjaciół... Eee... (Chwila myślenia) Złapałem jakiegoś doła...\nFineasz: Ferb to urodzony majsterkowicz. Naprawimy pańskie urządzenie w pół minuty.\nDundersztyc: Niech wam będzie. Zanim zaczniemy, przygotowałem niewielki poczęstunek. Spodziewałem się gościa, który najwyraźniej się spóźni.\n(Widok na Pepe i jego bolid odholowywany przez holownik)\nKierowca holownika: Na szczęście mam podnośnik do bolidów. Nie wszyscy dziś je mają.\n(Wracamy do doktora.)\nFineasz: Już kończymy. Dobra. Kompresor pola jest połączony z dodatkowym generatorem. Czy to wcześniej działało?\nDundersztyc: Jeśli masz na myśli tak zwane właściwe funkcjonowanie, to...e...nie.\nFineasz: Chyba odkryłem, w czym problem. Wszystko się łączy z przyciskiem autodestrukcji. On jest w ogóle potrzebny?\nDundersztyc: Oczywiście, że je... Chwila, moment! Nie, wcale nie jest potrzebny. Masz całkowitą rację. Haha.\nFineasz: Ferb zrobił pilota, więc jeśli oddalimy się od teleportu, otworzymy sobie drugie przejście.\nDundersztyc: Niezły pomysł.\nFineasz: Została ostatnia część. Dobra, Ferb, podnieś mnie.(Pepe wpada do apartamentu Dundersztyca i widzi chłopców. Stresuje się)\nDundersztyc: Nie mogę się doczekać!(Kiedy Fineasz się odwraca, Pepe chowa kapelusz i terkocze.)\nFineasz: Tak. To nasz własny dziobak.\nDundersztyc: Każdy dziobak ma na imię Pepe?\nDundersztyc: Ale słodziutki z niego dziobaczek. (Drapie Pepe.) Witaj, kuci, kuci. (Pepe gryzie dundersztyca w palec.) Ał! Ał! Ał!\nFineasz: (Odciąga Pepe.) Pepe, nie! To nieładnie gryźć starszych.\nDundersztyc: I czwarte "Ał". Nic nie szkodzi, najwyraźniej dziobaki mnie nie lubią.\nFineasz: Pepe, zdążyłeś w samą porę, bo właśnie otwieramy przejście do innego wymiaru.\n(Pepe zabiera chłopcom ostatnią część)\nFineasz: Pepe, nie! Co ty wyprawiasz?(Pepe chowa się pod stołem.)\nFineasz: Nie, nie. (Wyciągają Pepe spod stołu i próbują mu odebrać ostatnią część.) Pepe! To nie pora na zabawę. (Odbierają mu część.) Wariatuncio. Co w niego wstąpiło?\nDundersztyc: No to jazda, moi młodzi geniusze.\nHologram Majora Monograma: Pamiętaj, jeśli się zdemaskujesz, już nigdy nie zobaczysz chłopców.\nDundersztyc: Czy mi się zdaje, czy słyszę głos?\nHologram Majora Monograma: Nigdy ich nie zobaczysz.\n(Pepe zasłania łapką zegarek.)\nFineasz: Dobra, już kończymy. Jeszcze tyl... Ej!\n(Pepe zasiusiał kanapę.)\nFineasz: Pepe! Nie! Nie na kanapę! Och, przepraszam, doktorze D. Pójdziemy z nim na dwór.\nDundersztyc: Nie, nie, stójcie. Ni-nic się nie stało, i tak już chciałem wymienić tę starą kanapę. Do dzieła, to jedźmy z tym węglem, czy jak tam to szło... (Fineasz uruchamia inator.) Wiecie, to jest, hehe, dziwne uczucie, bo zwykle o tej porze już dawno leżę w gruzach. Hm... Cóż, najwyraźniej nie przyjdzie. A zatem... (Uruchamia inator.) Oto powalające pierwsze obrazy spoza naszej wymiarowej rzeczywistości! (Chwila napięcia. Po chwili w oknie portalu pojawia się... czarno-czerwona i bardzo zła kanapa.) Hmm...To jest... To kanapa. Jestem nieco rozczarowany. Choć przyznaję, że całkiem niezła. (Porównuje kanapy.) Hmm... Ej! Wpadłem na pomysł! Zamienię moją na tamtą! (Przechodzi przez portal.)\nDundersztyc: (Podnosi kanapę.) Dam radę! Dam radę...Chociaż nie. Może byście mi tak pomogli, dobra?\nFineasz: Łał... Ekstra! (Przeskakuje przez portal.) Ferb, zobacz! (Ferb także przechodzi z Pepe w rękach.)\nMajor Monogram (II wymiar): Yhym...\nDundersztyc: Cześć, hmm, dzień dobry. Ej! Czy ty nie...\nFineasz: Doktorze D! Niech pan spojrzy!\nDundersztyc: Wracam za chwilkę!\nFineasz: Jest pan tu sławny! (Kilka ujęć z miasta pod władaniem Dundersztyca.)\nDundersztyc: (Czyta napis ze sterowca.) Heinz Dundersztyc? Wasz przywódca?\n(Pepe jest przerażony.) Dundersztyc: W tym wymiarze jestem władcą całego okręgu trzech stanów! Taaak! Chwila, muszę koniecznie coś sprawdzić. Juhuu! Dzień dobry! Ponownie!\nMajor Monogram (II wymiar): Czy to ma być jakiś test? To naprawdę ty, Panie?\nDundersztyc: Hehe. Motyla noga! W tym wymiarze nawet Major Monogram jest moim niewolnikiem!\nMajor Monogram (II wymiar): Wolę raczej określenie "nieopłacany asystent".\nDundersztyc: Chciałbym spotkać mnie z tutejszego wymiaru. Jak mogę się z nim spotkać?\nMajor Monogram (II wymiar): O! Pan z innego wymiaru! Więc pewnie chętnie się z panem spotka. Lubi te klimaty science-fiction. Proszę usiąść. Powiadomię go, że pan jedzie.\nDundersztyc: A dobra, więc mam tylko sobie usiąść?.. (Fotel rusza.) Jaaa!\n(Piosenka Nasz Dundersztyc!)\n♪ Doom, doom, doom, doom, doom! ♪\n♪ Pokłoń się władcy! ♪\n♪ I cicho siedź! ♪\n♪ Bo oto wita Cię ♪\n♪ Nasz Dundersztyc! ♪\n(Dundersztyc wjeżdża do biura Dunq z drugiego wymiaru.)\nDundersztyc: To było w dechę!\nDundersztyc (II wymiar): No dobra! Kto śmie mi przeszkadzać?\nObaj Dundersztycowie: Hmm! (Zamieniają się na fotele.) Hmm! (Znowu) Hmm!\n(Piosenka: Znalazłem kumpla, że hej)D2: Czy my się znamy?\nDundersztyc: Tak, jestem tobą z innego wymiaru.\nDundersztyc (II wymiar): Dlatego jesteś taki przystojny?\nDundersztyc: Tak samo jak ty, stary.\nDundersztyc (II wymiar): Czy to oznacza, że jesteśmy identyczni?\nDundersztyc: To możliwe...\nDundersztyc (II wymiar): ♪ Może ryżowy pudding? ♪\nDundersztyc: Fuj! Dzięki nie!\nDundersztyc (II wymiar): ♪ To sprawdzian był. Chcesz migdałka? ♪\nDundersztyc: ♪ Tak! Uwielbiam wprost je! ♪\nDundersztyc (II wymiar): Ja też.\nDundersztyc: ♪ Czy monet masz słój? ♪\nDundrsztyc (II wymiar): ♪ Tak. Wielki co nie? ♪\nObaj: ♪ Bo automatów z każdym dniem, więcej jest. ♪\n♪ Przez życie ciągle brnę sam, ♪\n♪ bo urojenia wciąż mam... ♪\nDundersztyc: Ale nigdy nie bałem się automatów z jedzeniem. Dundersztyc (II wymiar): ♪ Lecz oto dziś zjawił się... ♪\nObaj: ♪ Ktoś, kto zrozumieć mnie chce. ♪ Znalazłem kumpla, że hej (bo to ja) 2x\nDundersztyc (II wymiar): ♪ Nie jesteś za niski? ♪\nDundersztyc): ♪ Bo trochę garbię się. ♪\n♪ Myślałem, że oba oczy masz, no wiesz... ♪\nDundersztyc (II wymiar): ♪ Drugie tutaj jest. ♪\nDundersztyc: Auć! Wiesz właśnie zauważyłem, że twoja blizna biegnie po opasce.\nDundersztyc (II wymiar): Tak?\nDundersztyc: Już nic... ♪ czy Lama zdziwi cię? ♪\nDundersztyc (II wymiar): ♪ Przez to zwierzę wpadam w szał. ♪\nDundersztyc: ♪ Chodzi mi o Lorenzo. ♪\nDundersztyc (II wymiar): ♪ A, racja! ♪\nObaj: ♪ On Hika grał! ♪\n♪ Znam cię na wylot, a ty... ♪\n♪ ...a ty na wylot znasz mnie! ♪\nDundersztyc: ♪ Ooh-wee-ooh ♪\nObaj: ♪ Jak nigdy cieszę dziś się, ♪\n♪ i teraz dobrze wiem, że... ♪\n♪ Znalazłem kumpla, że hej (bo to ja) 2x ♪\nObaj: ♪ Teraz jest nas dwóch! ♪\n♪ Wszystko będzie super! ♪\nDundersztyc: ♪ Tak jest! ♪\nObaj: ♪ Dwóch złoczyńców! Dunder razy dwa! ♪\nDundersztyc (II wymiar): ♪ Od dziś w każdy piątek! ♪\nDundersztyc (II wymiar): Ej, co jest będziemy występować w telewizji, czy jak?\nDundersztyc: Skądże, wiesz to, to może i tak zabrzmiało, chociaż moglibyśmy. Nie chcesz?\nDundersztyc (II wymiar): Chyba nie jesteśmy identyczni.\nDundersztyc: To byś mawiał na koniec. Grałbyś marudę.\n(Przenosimy się do Fineasza i Ferba.)\nFineasz: Ła! Facet odniósł wielki sukces! Co ty na to, Pepe? (Pepe rozgląda się niespokojnie. Po chwili terkocze.) Ej, gdzie jest doktor D?\n(Wracamy do Dundersztyców.)\nDundersztyc (II wymiar): Więc mówisz, że ciągle nie zostałeś władcą swojego okręgu trzech stanów?\nDundersztyc: Najwyraźniej nie musiałeś się użerać z moim nemezis, Pepe Panem Dziobakiem.\nDundersztyc (II wymiar): Nie musiałem? Sam zobacz.\nDundersztyc: Co to jest? (Wchodzi Agent-Cyborg P. Salutuje Dundersztycowi.)\nDundersztyc (II wymiar): To jest Pepe Pan Dzioborg. Kiedyś był moim nemezis, ale teraz jest generałem mojej armii!\nDundersztyc: A niech to! To gratuluję!\nDundersztyc (II wymiar): Odejdź! (Dzioborg odlatuje.)\nFineasz: Trzeba go zbadać.Dundersztyc (II wymiar): Wiem. Mam szatański pomysł. Halo, Dzioborgu! Teraz zajmij się tymi chłopcami.\nDundersztyc (II wymiar): Brać ich!(Normboty atakują Fineasza, Ferba i Pepe.)\nDundersztyc: Chwila, moment. Właśnie zrozumiałem. Zrobiłeś to specjalnie! Zmoczyłeś kanapę!(Pepe uśmiecha się przepraszająco.)\nDundersztyc (II wymiar): Na miłość robocią, wyjaśnicie sobie wszystko w więzieniu. Straże!\nPepe: (Uruchamia swój zegarek.)\nDundersztyc (II wymiar): Aaa! Mózgomróz!\n(Pepe przesuwa dźwignię, która obraca szybę, na której stoją. Trójka zaczyna spadać na ulicę.)\nFineasz: Aaaaaaaaaaaaaaa...(Pepe łapie chłopców przy użyciu głowy eksponatu - dokładniej rogów. Otwiera spadochron.)\nFineasz: Przepraszam cię, ale nie jestem teraz w stanie tego zrozumieć. (Pepe podaje Fineaszowi broszurkę.) "Odkryłeś, że twój zwierzak jest tajnym agentem"? (Wyrzuca broszurkę.) Nie, nie chcę żadnych broszurek (Dzioborg rzuca się za nimi w pogoń. Otwiera skrzydła jak u samolotu.) O-oł. (Pepe robi unik.) Zawrócił! Leci tutaj! (Pepe rozpina spadochron. Trójka upada na daszek budynku Dundersztyca. Pepe ma łapy w oczodołach głowy eksponatu. Dzioborg zawraca i celuje z działa w Pepe, który próbuje wydostać się z głowy eksponatu. Fineasz rozgląda się.) O-oł. Tym razem to już jest przesada. (Pepe ciągle nie może się uwolnić.) A żeby to licho! (Razem z Ferbem wyciąga Pepe.) Nie uczyli cię w szkole szpiegów, co robić w takiej chwili? (Pepe razem z głową odsprężynowuje do tyłu. Ląduje blisko krawędzi budynku. Dzioborg ląduje przed Pepe. Obaj szykują się do walki.) No nie! (Jego i Ferba zakrywa spadochron Pepe.) (Do Ferba) Spójrz, ma własne logo na spadochronie! Ma własne logo? (Dzioborg walczy z Pepe. Parę razy obrywa, ale też odrzuca Pepe do samiutkiej krawędzi dachu. Szykuje się do zadania ciosu ostatecznego. Fineasz razem z Ferbem zakrywają Dzioborga spadochronem. Dzioborg plącze się i spada z dachu.) (Do Pepe) Zawsze mówiliśmy, że to zwykły dziobak i że niewiele umie. (Zdenerwowany) Najwyraźniej umiesz dużo! Owszem, jesteś wciąż zwykły dziobak... (Pepe leci na dół z głową eksponatu zaczepioną o linki spadochronu. Fineasz łapie się za głowę eksponatu, a Ferb za niego.) Łołołołoł! (Lecą na dół.) Aaaa! (Zaczepiają o balkon. Uderzają w tarczki obracające się - takie ogromne - na ścianie wieżowca. Spadają dalej, ale prawie bezboleśnie. Lądują na ulicy.) Łaa. Ocaleni przez dziwną architekturę!\nNormbot: Mogę prosić o dokumenty? (Fineasz rozgląda się na Pepe i Ferba. Normbot zmienia głowę na stalową.) Dawać dokumenty, bo was zniszczę. (Głowa eksponatu ląduje na głowie Normbota. Zepsuty Normbot odlatuje świrując.)(Otwierają się drzwi i pojawia się w nich Dzioborg. Wyplątuje się ze spadochronu. Idzie w ich kierunku. Nagle z nieba zaczyna coś spadać i na ziemi, milimetry za Dzioborgiem, ląduje zepsuty Normbot. Dzioborg idzie dalej. Wtedy przejeżdża i zabiera go ze sobą tramwaj. Fineasz, Ferb i Pepe uciekają.)\nDundersztycowie: (Razem) A niech cię, Pepe Panie Dziobaku!\nDundersztyc: Dynx! Jesteś mi winien soczek!\nNormbot: Patrzcie! Jestem obrazem Georgii O'Keeffe\nTaksówkarz: (Do Dzioborga na szybie taksówki.) Dojechaliśmy. (Dzioborg wręcza mu pieniądze.) A gdzie napiwek? (Dzioborg pokazuje broń.) Z resztą nie trzeba. (Odjeżdża.)\nFineasz: (Razem z Pepe i Ferbem kryją się za koszem na śmieci przed Normbotami.) Uciekliśmy im. (Po chwili krzyczy.) Jesteś tajnym agentem!!! Mieszkasz tu przez cały ten czas? Ten zły facet miał rację? Byliśmy dla ciebie tylko przykrywką? Nie wiem, czy ty kiedykolwiek byłeś częścią naszej rodziny. Widać nie, skoro nie zechciałeś nam tego powiedzieć. Czy ktoś jeszcze prowadzi tu podwójne życie? (Ferb podnosi rękę. Fineasz cały czas patrzy na Pepe.) Opuść rękę, Ferb. (Robi przepraszające gesty.) Jesteś tajnym agentem! (Do Ferba) Jest tajnym agentem. (Ferb kładzie mu rękę na ramieniu.) Masz rację, Ferb. Musimy skupić się na priorytetach. Musimy wrócić do naszego wymiaru. Ale nie wiem, od czego zacząć! (Ferb wyjmuje pilota.) No racja, nasz pilot! Wiedziałem, że kiedyś się przyda! Wracamy do domu. (Uruchamia pilota. W oknie teleportu pojawia się sześciookie, dziwne zwierzę.) Chwila! To nie jest nasz wymiar! (Uruchamia jeszcze raz.) Nie! (Jeszcze raz) Ach! (Jeszcze jeden raz) Pilot się zepsuł. Przydałaby się nam pomoc. Już wiem! Poszukajmy nas! (Rozglądają się.) (Do Pepe) Ej! Olśniło mnie! Od początku mogłeś sam sprzątać swoją kuwetę! Jeszcze powrócimy do tej rozmowy!\n(Przeskok do Dundersztyców)\nDundersztyc (II wymiar): A zatem, innowymiarowy ja, co tutaj widzisz? (Pokazuje dziobaka.)\nDundersztyc: (W krzesełku dla małych dzieci.) Zwyczajnego dziobaka.\nDundersztyc (II wymiar): A teraz co tu widzisz? (Pokazuje Pepe.)\nDundersztyc: Yy! Pepe Pana Dziobaka!\nDundersztyc (II wymiar): Zaczynam rozumieć, dlaczego nie zostałeś władcą w swoim wymiarze...\nDundersztyc: Dobra, dobra, panie mądralo. A jak niby udało ci się przejąć władzę nad okręgiem trzech stanów?\nDundersztyc (II wymiar): Wykorzystałem armię wielkich i sprawnych robotów.\n(Zapala się światło. Widać w tle mnóstwo Normbotów.)\nDundersztyc: Łał. Faktycznie straszne. Miałem kiedyś podobny plan. Zamontowałem przyciski autodestrukcji na ich stopach, by nie mogły ich dosięgnąć.\nDundersztyc: (Na ramieniu jednego z nich) Iii... Naprzód!\n(Roboty stają na stopach - przyciskach autodestrukcji. Wiadomo, co się dzieje...)\nDundersztyc: Chyba lepiej zamilknę... Wciąż nie łapię. Skoro jesteśmy tą samą osobą, to dlaczego jesteś lepszym złoczyńcą ode mnie?\nDundersztyc (II wymiar): Prawdziwe zło rodzi się z bólu i straty... Widzisz, gdy byłem mały i mieszkałem w Gimmelshtump miałem małą kolejkę...\nDundersztyc (II wymiar): Pewnego dnia ją zgubiłem!\nMały Dundersztyc (II wymiar): Ciuchciuś?\nDundersztyc: (Rozgląda się i czeka.) Too... wszystko?\nDundersztyc (II wymiar): Nie rozumiem.\nDundersztyc: To ma być twoja depresyjna retrospekcja? To niby twoja tragedia? Koleś, mnie wychowały oceloty. I to dosłownie.\n(Pokaz filmiku - kilka sekund - gdzie Dundersztyc je z ocelotami posiłek)\nDundersztyc: Przygarnęła mnie rodzina dzikich kotów, a ty mi tu mówisz, że zgubiłeś kolejkę? No wiesz? I to ma być nieszczęście?\n(Retrospekcja ilustrująca kolejne wypowiedzi Dundersztyca)\nDundersztyc: Robiłem za krasnala ogrodowego, musiałem nosić sukienki, a moich rodziców nawet nie było przy moich narodzinach!\nDundersztyc (II wymiar): A jakbyś się czuł, gdybyś zgubił swoją kolejkę?\nDundersztyc: Nigdy jej nie zgubiłem.\nDundersztyc (II wymiar): Może gdybyś zgubił, byłbyś lepszym łotrem. A skoro nie zawładnąłeś swoim okręgiem trzech stanów, chętnie przeskoczę do twojego wymiaru i sam to zrobię!\nDundersztyc: Świetnie, stworzymy duet.\nDundersztyc (II wymiar): (Sarkastycznie) Tak, racja, duet.\nDundersztyc: Ej, czy to był sarkazm?\nDundersztyc (II wymiar): (Sarkastycznie) Niee...\nDundersztyc: Ej, jestem pewien! Sam tak mówię, gdy chcę być sarkastyczny!\n(Przeskok do parku w I wymiarze)\nFretka: Słuchaj, Buford, gdzie są Fineasz i Ferb?\nBuford: Skąd mam wiedzieć? Nigdy tutaj do mnie nie przylecieli. W katapulto-badmintonie to klasyczny walkower, więc kupiłem sobie gumę zwycięstwa.\n♪ "Guma zwycięstwa!" ♪\nBuford: To tradycja równie stara jak sama gra.\nFretka: Nie igraj ze mną, chłopcze. Gdzie katapulta, którą zbudowali?\nBuford: Bo ja wiem? Wzięła i zniknęła.\nFretka: Doprawdy? (Do Stefy) Słyszałaś, Stefa? Tajemnicza moc zabrała katapultę, zanim ja, dorosła, ją ujrzałam.\nStefa: Tak, tak... Jestem pewna, że można to wszystko jakoś logicznie wytłumaczyć.\n(Widok na kierowcę lawety)\nKierowca lawety: Śmiali się ze mnie, że zamontowałem podnośnik do katapult. I kto się teraz śmieje?\n(Powrót do parku)\nFretka: Tajemnicza moc jest logicznym wytłumaczeniem! Pytanie jednak, dlaczego tak zależy jej na moich braciach? Dlaczego nie chce, żebym ich przyłapała?\nBuford: Może sama ją zapytaj [?]. Co? Karty z filozofami. Były razem z gumą.\nFretka: On ma rację! Zapytam ją i już! Założę się, że się dogadamy.\nStefa: Dogadacie? Fretka, przecież to siła... którą zmyśliłaś!\nFretka: Nie, Stefa, ja dobrze wiem, o czym mówię. Za mną!\nStefa: (W biegu) Ale dokąd?\nFretka: Do mojego ogródka. Tam bije serce tej siły!\nBaljeet: Chciałbyś wymienić dwóch [?] na [?].\nBuford: (Wymienia się.) Pewnie!\n(Wracamy do drugiego wymiaru, do Fineasza i spółki.)\nFineasz: To chyba nasza ulica. Choć wygląda inaczej. (Biegną do domu. Z domu wychodzi Lawrence w dundernezonie.) Tato?\nLawrence (II wymiar): Chłopcy, co wy tu robicie? Wracajcie do środka, zanim złapie was Dunderborg. Ja jadę do fabryki. Wracam za tydzień.\nFineasz: Ła. Może lepiej wejdźmy do środka. (Pepe wychodzi.) (Do Pepe) Może byś tak, no... Oni mogą nie wiedzieć, że jesteś... tym... no, wiesz...\n(Pepe przypomina sobie to, zdejmuje kapelusz i udaje zwykłego dziobaka. Fineasz ciągle patrzy na Pepe. Dzwoni do drzwi.)\nLinda (II wymiar): (Otwiera drzwi.) Chłopcy, nie jesteście w pokoju? Wchodźcie. Załóżcie dundernezony, zanim was ktoś zobaczy! W razie czego będę w piwnicznej kryjówce.\nFineasz: A to dziwne. Poszukajmy tutejszych nas.\n(Fineasz i Ferb z II wymiaru grają w salonie w Doofopoly.)\nFineasz (II wymiar): (Kręci strzałką na tarczy, gdzie jest 7 pól 0 pkt. i 1 pole 1 pkt.) Iii... Ej! Mam jeden punkt! Wykonaj polecenie z karty... (Ciągnie kartę.) Ulegnij. To nietrudne...\nFineasz: Się macie!\nFineasz (II wymiar): (Kryje się za kanapą.) O nie! Zastępują nas! Pewnie źle wykonałem polecenie...\nFineasz: Nie, nie, nie o to chodzi. Jesteśmy wami z innego wymiaru.\nFineasz (II wymiar): Inny wymiar? Czy to dozwolone?\nFineasz (II wymiar): (Widzi Pepe.) Patrzcie! Pepe wrócił! Gdzie ty byłeś? Tak za tobą tęskniłem...\nFineasz: Eee... Posłuchaj. To nie jest wasz Pepe. Przybył tu z nami.\nFineasz (II wymiar): O... Przepraszam... Czekaj! Czy mogę go jeszcze chwilę potrzymać? (Ferb i Ferb z II wymiaru wyjmują chusteczki i mają łzy w oczach. Fineasz z II wymiaru oddaje Pepe Fineaszowi z 1-ego wymiaru.) Chodzi o to, że pewnego dnia wyszedł i już nie wrócił. Nie ma go od dawna i bardzo się o niego martwię...\nFretka (II wymiar): Przecież wiecie, że wolno wam hałasować tylko podczas dunderświęta, więc gęby... (Odwraca się.) Jest was czterech, czy mam omamy?\nFineasz: Pięciu, razem z Pepe.\nFretka (II wymiar): (Odchodzi.) Ja nie widziałam niczego, wszystkiemu zaprzeczę.\nFineasz: Ła! Waszą Fretkę dużo mniej interesuje, co robicie.\nFineasz (II wymiar): Nie rozumiem.\nFineasz: Nasza Fretka marnowała każdy dzień lata, żeby tylko wiedzieć, co robimy.\n(W tle zaczyna lecieć delikatna muzyczka.)\nFineasz (II wymiar): Lato? Dawno temu je zdelegalizowano.\nFineasz: Nie macie tutaj lata? Przecież... to okropne!\nFineasz (II wymiar): Lato. Brzmi bezpiecznie, choć intrygująco. Co to jest?\nFineasz: Co to jest lato? Nie wiem, od czego zacząć.\n(Piosenka: Lato (od czego by tu zacząć?))\nFineasz: ♪ Dni coraz dłuższe, ♪\n♪ a noce krótsze, ♪\n♪ słonko przygrzewa, ♪\nFerb: ♪ I żar się leje z nieba! ♪\nFineasz: ♪ Lato - wszystkie jego chwile ♪\n♪ bezcenne zawsze są. ♪\n♪ Lato - to najpiękniejsza z przygód, ♪\n♪ która czeka by przeżyć jąą... ♪\n♪ To lody, gofry i sorbety przez calutki dzień, ♪\n♪ to Lato - nasz najweselszy sen. Lato, w basenach, stawach i jeziorach ♪\n♪ każdy chce schłodzić się, ♪\n♪ Lato, rolki i rowery, boso można chodzić też. A także: pływać pośród fal, ♪\n♪ roboty tworzyć też, ♪\n♪ geniusza znaleźć też mózg. ♪\n♪ Za ptakiem Dodo gnać, ♪\n♪ bazgrać na mapie coś, ♪\n♪ lub siostrze wymyślać od... ♪\nFineasz: ♪ Musimy pomyśleć inaczej. Mam pewien pomysł. ♪ ♪ Lato - to łąki i cykady, ♪\n♪ oraz lemoniady smak. ♪\n♪ Lato to też leżenie z bratem w cieniu ♪\n♪ drzewa, które w ogródku rzuca cieeń, ♪\n♪ to właśnie Lato jest. ♪\nFineasz i Fineasz (drugi wymiar): ♪ Dni coraz dłuższe, ♪\n♪ słonko przygrzewa. ♪\nFerb (drugi wymiar): ♪ I żar się leje z nieba ♪\n♪ bezcenne zawsze są, ♪\n♪ która czeka by przeżyć jąą.. ♪\n♪ to lody, gofry i sorbety przez calutki dzień. ♪\n♪ To Lato - nasz najweselszy sen. (Lato - nasz najweselszy sen.) ♪\n♪To Lato - nasz najweselszy sen.\nFineasz (II wymiar): Ła! Lato jest chyba ekstra!\nFineasz: Ekstra to mało powiedziane. Choćby tegoroczne lato. Zrobiliśmy kolejkę górską, byliśmy na Marsie, podróżowaliśmy w czasie...\n(Pepe podchodzi do włączonego telewizora.)\nDundersztyc (II wymiar): (Z telewizora) Mam wiadomość dla Pepe Pana Dziobaka z innego wymiaru. Jeśli teraz się poddasz, obiecuję nie krzywdzić twoich przyjaciół. Jeśli nie - będę okrutny.\nFineasz: ...i wtedy zostaliśmy wystrzeleni z wielkiej dziobakopulty i... (Orientuje się, że Pepe chce ukradkiem wyjść z domu. Dziobak skrada się do drzwi.) Chyba sobie żartujesz. Znowu się potajemnie wymykasz? Nic się nie zmieniło. Nie pomyślałeś nigdy, że możemy ci pomóc? Bylibyśmy świetnym zespołem. Ale współpraca opiera się na zaufaniu. Nie musisz się już dłużej wymykać. Wiemy, kim jesteś. Idź sobie już.\n(Pepe odchodzi ze smutną miną.)\n(Piosenka: Odchodzę dziś)\nŻeński głos: ♪ Odchodzę dziś, ♪\n♪ Zostawiam Cię, ♪\n♪ Lecz ufam, że ♪\n♪ To nie jest kres! ♪\n♪ I nie zapomnę ♪\n♪ Nigdy, naszych wspólnych chwil... ♪\n♪ Odchodzę dziś. ♪\n♪ Ooo... ♪\nFineasz: (do Ferba) Wiesz co? Myślałem, że dziobaki wiodą rodzinny tryb życia.\nFineasz: (do drugiego Fineasza) Gdybyście pomogli nam naprawić pilota, poszlibyśmy do Izabeli.\nFineasz (II wymiar): (Zdziwiony) Jakiej Izabeli?\nFineasz: To dziewczynka z naprzeciwka.\nFineasz (II wymiar): Rozmawianie z sąsiadami jest niebezpieczne.\nLinda: (Z dołu) To prawda!\nFineasz: Powinniście ją poznać. Śmiało, polubicie się.\nFineasz (II wymiar): Czekaj! A co z Normbotami?\nFineasz: Luzik. (Wykradają się z domu.) Uciekamy im przez cały dzień. Trzeba tylko uważać, żeby... (Widzi Normbota.) Chyba jednak byliśmy za mało ostrożni.\nNormbot: Poproszę pański identyfikator.\nNormbot: (Zmienia głowę na wrogą.) Pokaż przepustkę, bo zostaniesz zniszczony. Pokaż przepustkę... (Pada na ziemię dymiąc się.)\nBuford (II wymiar): (Zeskakując z Normbota) Nie cierpię tych blaszaków.\nFineasz: Ej, to Buford!\nBuford (II wymiar): Coście za jedni?\nFineasz: Jesteśmy braćmi Fretki. Idziemy do Izabeli.\nFineasz (II wymiar): Należysz do ruchu oporu?\nBuford (II wymiar): Należałem do ruchu oporu, ale byłem tak dobry, że zacząłem mu się opierać.\n(Przeskok do sali prezentacyjnej)\nDundersztyc: A oto drugowymiaroinator! Tak właściwie to jest drugi drugowymiaroinator, bo pierwszy egzemplarz został w pierwszym wymiarze. Dobra. Krok pierwszy - wcisnąć ten guzik. (Wciska guzik.) Krok drugi - patrzeć w zachwycie. (Inator psuje się.) O! Aaech...\nDundersztyc (II wymiar): I już.\nDundersztyc: Yhyhy... Właśnie sobie przypomniałem... eee... że ci dwaj chłopcy wprowadzili kilka przeróbek, dzięki którym inator mógł właściwie... ten, tego... pracować.\nDundersztyc (II wymiar): Pięknie, czyli że są mi potrzebni?\n(Wlatuje Normbot z Pepe w rękach. Wrzuca go do pułapki.)\nObaj Dundersztycowie: A! Toż to Pepe Pan Dziobak!\nDundersztyc: Dynx! Wisisz mi już dwa soczki!\nDundersztyc (II wymiar): Słuchaj, Pepe Panie Dziobaku. Obiecałem, że jeśli się poddasz, nie skrzywdzę twoich przyjaciół, ale... zmiana planów. Muszę ich koniecznie złapać, przez co mogą trochę ucierpieć... Wiem, że masz mnie za kłamcę, ale hello, jestem zły!\n(Dzieciaki wchodzą przez bramę do Izabeli)\nBuford (II wymiar): Chodźmy! Dom Izabeli jest... (Wpadają do pułapki - podziemnej piwnicy. Tam szybko zostają związani przez ciemne postacie, które okazują się być dziewczynkami, które w I wymiarze są Ognikami)\nIzabela (II wymiar): Co tu robicie?\nIzabela (II wymiar): Czy my się znamy?\nBuford (II wymiar): Cześć, Izabela.\nIzabela (II wymiar): Ech, jego znam. Buford, czego tu chcesz? Myślałam, że stawiasz nam opór!\nBuford (II wymiar): Pomagam tylko braciom Fretki z naprzeciwka.\nIzabela (II wymiar): Fretka ma dwa zestawy bliźniaków?\nFineasz: Eee... nie. My jesteśmy z innego wymiaru. Próbujemy wrócić.\nIzabela (II wymiar): Dziewczyny, rozwiązać ich. (Rozwiązują ich błyskawicznie) Dlaczego przybyliście do naszego wymiaru?\nFineasz: Cóż, wcale tego nie chcieliśmy, ale nie wrócimy, dopóki tego nie naprawimy. (Pokazuje pilot.)\nIzabela (II wymiar): Jest tutaj ktoś, kto może wam pomóc: doktor Baljeet.\nBaljeet (II wymiar): Dla was doktor Baljeet. Nie słuchaliście? Oto źródło waszych problemów. (Komputerowa animacja) Wyobraźcie sobie wszechświat i wszystkie wymiary jako okrąg. Energia między nimi płynie zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Powiedzmy, że tutaj jest wasz wymiar, a tutaj nasz wymiar. Przybyliście tu z falą energii. Ruch w tę stronę to nic trudnego. Ruch w przeciwną stronę wymaga ośmiu milionów gigawatów, co przeciąży miejską sieć energetyczną. Przygotowałem piosenkę, by zilustrować mój wywód.\n(Piosenka: Przez wymiary)\nBaljeet (drugi wymiar): Przez wymiary lepiej skakać\nzgodnie z ruchem zegarowym, skacząc w przeciwną stronę trzeba będzie użyć,\nprądu o mocy ośmiu milionów gigawatów\nco przeciąży miejską sieć!\nBaljeet (II wymiar): Wiem, wiem, przydałby się refren... A zatem - bez ośmiu milionów gigawatów musicie ruszyć zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Kiedyś dotrzecie do domu, ale nie wiadomo, ile wymiarów będziecie musieli odwiedzić.\nFineasz: Pomożecie nam zdobyć tyle energii, żebyśmy wrócili do domu ruchem przeciwnym?\nBaljeet (II wymiar): Trzeba by zapytać naszego wodza.\nFretka (II wymiar): (Męskim głosem) Zapytać wodza? O co? Ehem, ehem. Kto obsadził tajne wejście pasternakiem? Przez alergię... Ach! ... mam teraz okropną chrypę!\nFineasz (II wymiar): Jesteś przywódczynią ruchu oporu?\nFretka (II wymiar): A co wy dwaj... (Normalnym głosem) ... tu robicie? Nieważne, później się rozmówimy. (Do naszych Fineasza i Ferba) Wy dwaj! Przez te wszystkie lata próbowałam chronić moich braci. A teraz ich twarze pokazują bez przerwy w Dunderwizji!\nFineasz: Chcemy wrócić do domu.\nFretka (II wymiar): Więc co was powstrzymuje?\nFineasz: Teraz? Prawa fizyki.\nFretka (II wymiar): Baljeet?\nBaljeet (II wymiar): Do stworzenia portalu trzeba aż osiem milionów gigawatów.\nFretka (II wymiar): A więc mamy co robić. Izabelo, zacznij przekierunkowywać prąd!\nIzabela (II wymiar): Tak jest!\nFretka (II wymiar): Gretchien ! Sprawdzaj, czy Dunderwizji nie wszczęli żadnego alarmu!\nGreta (II wymiar): Robi się!\nFretka (II wymiar): Buford, stawiaj opór!\nBuford (II wymiar): Nie!\nFretka (II wymiar): Wspaniale. I niech ktoś wreszcie wyrzuci stąd ten pasternak! Ehem, dziękuję.\n(Przenosimy się do domu Flynn-Fletcherów, pierwszy wymiar.)\nFretka: O, wielka i potężna tajemnicza mocy! Wiem, że po prostu próbujesz chronić moich braci, ale ja też próbuję ich chronić przed ich strasznymi wynalazkami! Ukaż mi się, byśmy mogły się dogadać! (Po chwili) A może wybudujmy jej ołtarzyk?\nStefa: Fretka, to idiotycz... (Odwraca się i widzi portal.)\nFretka i Stefa: Aaa! To ta tajemnicza moc!\nFineasz: (Z drugiego wymiaru) Ferb! Chyba się udało! To nasz ogródek!\nStefa: (Zza drzewa) No i co robimy?\nFretka: A bo ja wiem? Nie sądziłam, że nam się uda.\nFineasz: (Do Ruchu Oporu) Dziękujemy wszystkim! Ej, gdzie jest Pe... No tak, racja.\n♪Dundersztyc mówi do ludu!♪\nNormbot: (Z telewizora) Z ostatniej chwili - nasz wielki pan i władca ogłosił pojmanie wroga publicznego nr.1. Pepe z innego wymiaru Pana Dziobaka. Już go więcej nie zobaczymy, chyba, że jako dzioborga. Jest w pół do czwartej, kończymy dzisiejszy program.\nFineasz: Trzeba go ratować!\nFretka (II wymiar): To zbyt ryzykowne. Wracacie do swojego wymiaru.\nFineasz: Nigdzie nie wrócimy bez naszego dziobaka.\nBuford (II wymiar): Mówiłeś, że wykorzystywał was jako przykrywkę.\nFineasz: Wiem, co mówiłem. Zranił mnie, ale choć nas oszukiwał, wciąż jest członkiem naszej rodziny, i go tu nie zostawimy.\nBaljeet (II wymiar): Nie wiem, czy otworzę ten portal po raz drugi. (Fretka wygląda zza drzewa)\nFineasz: To bez znaczenia. Idziemy go odbić.\nFretka (II wymiar): A więc idziecie sami.\nFineasz: Dobrze. Powiedzcie tylko, gdzie Dundersztyc ma więźniów.\nFineasz (II wymiar): Musimy im pomóc.\nFretka (II wymiar): Nie ma mowy.\nFineasz (II wymiar): Właśnie że tak! Pamiętasz, jak się czuliśmy, gdy nasz Pepe zniknął?\nFretka (II wymiar): (Po chwili namysłu) Ja cię kręcę, chyba zwariowałam. Możemy się tam dostać tunelami.\nFineasz (II wymiar): Tak!\nFretka (II wymiar): (Klaszcze) Mundury bojowe!\nFretka: Ej, Stefa, wiesz co? Mam już dość pomiatania przez tę tajemniczą moc. Pokażę jej, kto tu rządzi.\nStefa: Fretka, czekaj!\nBaljeet (II wymiar): Postaram się utrzymać otwarty portal jak najdłużej, ale przejście jest bardzo niestabilne. Najmniejsze zakłócenie i portal się zamknie. (Fretka z 1. wymiaru wskakuje przez portal, który zamyka się tuż za nią) Na przykład właśnie tak.\nFretka: Macie ostro... yyy... Ej! Dlaczego jest was czterech?\nFineasz: Ah, oni są z tego wymiaru.\nFineasz: Obawiam się, że niestety nie rozumiem pytania.\nFretka: A od kiedy Izabela potrafi się ubrać?\nIzabela (II wymiar): Co ma znaczyć to "od kiedy"?!\nFretka: Ludzie, gdzie my jesteśmy?\nFineasz: (Ciągnąc Fretkę za rękę) Domyślam się, że masz tysiące pytać, ale teraz musimy ocalić Pepe, zanim przerobią go na cyborga.\nFineasz: Wyjaśnię ci po drodze.\nIzabela (II wymiar): A jak się ubieram w waszym wymiarze?\nFretka: (Widzi siebie z drugiego wymiaru) Ej, czy to ja? Niezła jestem.\nFretka (II wymiar): (Do Fineasza i Ferba z drugiego wymiaru) O nie. Wy tu zostajecie.\nFineasz (II wymiar): Ale chcemy pomóc!\nFretka (II wymiar): To jest rozkaz! (Załoga jedzie kolejką przez tory w jaskini pod miastem)\nFretka: Czyli w tym wymiarze Pepe jest tajnym agentem.\nFineasz: Nie, w tym wymiarze jest cyborgiem.\nFretka: To... gdzie jest tym agentem?\nFineasz: Agentem jest w naszym wymiarze, tyle, że to jest inny wymiar.\nFretka: Ych... Dobra, jakoś nie mogę tego ogarnąć.\nFineasz: I po co ja wyrzucałem tamtą broszurkę...\nFretka: Co my robimy w kopalni?\nIzabela (II wymiar): Tak najszybciej dostaniemy się do kwatery głównej Dundersztyca.\nFretka (II wymiar): Potem przejdziemy szybem wentylacyjnym. Oddział skazańców jest na poziomie czwartym.\nBuford (II wymiar): Na piątym poziomie jest bufet! W wolnej chwili... eee...\nFretka (II wymiar): Uoch, Buford...\nBuford (II wymiar): Skoczyłbym tylko po nachosy. (Chwilę później)\nFretka: Skoro jest tutaj druga ja i drudzy oni,to... To pewnie drugi Jeremiasz Johnson też tutaj jest, prawda?\nFretka (II wymiar): Hmm? A, tak. Johnson. Jeremiasz. Dowodzi małym oddziałem na północy. Dobry żołnierz.\nFretka: Dobry żołnierz? Co, tylko tyle? Nie sądzisz, że jest uroczy, słodziutki lub że to ciacho? No powiedz przynajmniej, że to ciacho!\nFretka (II wymiar): Z ciachem nie wygrywa się wojny.\nFretka: No, wiem... Chyba nie. A co wy tu w ogóle robicie tak dla frajdy?\nFretka (II wymiar): Słuchaj, Fretka. Bez urazy, ale nie zdarza mi się myśleć o frajdzie. Od kiedy Dundersztyc zawładnął okręgiem trzech stanów, nawet, gdy byłam jeszcze mała, dążyłam tylko i wyłącznie do jednej rzeczy - faceta przygwoździć.\nFretka: (Wcinając się) Wiem, wiem. Ale co z przyjaciółmi? Albo z imprezkami? Albo z przyłapywaniem braci?\nFretka (II wymiar): Przyłapywaniem braci? Każdego dnia robiłam, co w mojej mocy, żeby ich chronić. Musiałam bardzo szybko dorosnąć, żeby oni mogli być dziećmi.\nFretka: Taa... W twoich ustach dorosłość to niezły kanał.\nFretka (II wymiar): Takie jest życie. Zrobię wszystko, by chronić osoby, które kocham.\n(Chłopcy z drugiego wymiaru odkrywają się spod plandeki na tyle wagonika)\nFineasz (II wymiar): Ooo! Dzięki!\nFretka (II wymiar): Co wy tutaj robicie?\nFineasz (II wymiar): Chcemy wam pomóc.\nIzabela (II wymiar): Zbliżamy się do celu.\nFretka (II wymiar): (Złości się) Siedzieć mi tu! (Hamuje wagoniki. Wszyscy wysiadają pod podziemnym wejściem do bazy Dundersztyca) Dobra, ludzie, zmiana planów. My nie możemy dalej iść.\nFineasz (II wymiar): Nie pomożemy im?\nFretka (II wymiar): Nie. Odwieziemy was bezpiecznie do domu.\nFineasz (II wymiar): Ale Fretka...\nFretka (II wymiar): Słuchaj! To nie jest nasza sprawa, tylko ich. Nie powinniście byli się w nią mieszać. (Otwiera bramę) Chyba nikt z nas nie powinien. Zabieramy się stąd. (Pcha wagonik z Fineaszem i Ferbem)\nBuford (II wymiar): Mam wrażenie, że kiedyś nie było tu tak ciemno.\nFretka (II wymiar): Ciemno?\nDundersztyc: Dlatego, że to pułapka! (Włączają się światła. Dookoła jest krąg Normbotów. Wchodzą Dundersztycowie z Pepe na łańcuchu) Hehe. Gdyby było widno, wtedy byście nas zobaczyli, uciekli i nici z naszej pułapki.\nDundersztyc (II wymiar): Oni to wiedzą.\nFineasz: Pepe! No, ten... My przyszliśmy... cię... uratować. Na razie nie wszystko idzie, jak chcieliśmy. Nie mieliśmy czasu, by opracować, no wiesz, plan, czy coś w tym stylu. Ale mogliśmy posłużyć się dywersją lub czymś takim... Ach... Tak, trzeba było to przemyśleć.\nDundersztyc (II wymiar): Hehehehe! Mam więc ciebie i twoich małych przyjaciół. Tak. Koniec gry! Przegrałeś! Ja wygrałem! To godzina twojej zagłady, Pepe Panie Dziobaku. Trzecia czter... ach. Sprawiłem sobie taki modny ostatnio zegarek, który ma tylko jedną cyferkę. Załóżmy, że jest między wpół do czwartej a czwartą czasu Greenwich.\nPepe: (Uruchamia zegarek z hologramem kąpiącego się Majora Monograma. Wszyscy zasłaniają oczy, nawet Normboty. Nie zasłania tylko Pepe i Buford z II wymiaru)\nMajor Monogram: Mówiłem! Nie między wpół do czwartej a czwartą!\nDundersztyc (II wymiar): (Widzi uciekających więźniów) Oni chcą uciec!\nFretka (II wymiar): (Zamyka bramę przed Normbotami) Wiedziałam, że to zły pomysł. Wszyscy migiem do kolejki! Już, już, już, już, już, już, już, już, Izabelo, włączaj silnik!\nIzabela (II wymiar): Tak jest! (Normboty i Dzioborg ruszają w pogoń) Włączony!\nFretka (II wymiar): Wy tam! Głowy nisko i przypomnijcie sobie szkolenie!\nFineasz (II wymiar): Nie mieliśmy żadnego szkolenia!\nFretka (II wymiar): Głowy nisko, mówię! Szkolenie zakończone! Raczej nie będzie wesoło. Śmiało, bando blaszaków. Zatańczmy. (Rozwala kolejne Normboty)\nFineasz: Łał! Też tak umiesz?\nFretka: Eeeheee... Na to wygląda.\nBuford (II wymiar): Jestem w niej strasznie zakochany!\nIzabela (II wymiar): Co?!\nBuford (II wymiar): Nieważne!\nFretka (II wymiar): Jeśli dotrzemy do tunelu przed nimi, zatrzasnę śluzę bezpieczeństwa. Izabelo! Czy możesz dodać gazu?\nIzabela (II wymiar): Szybciej już się nie da!\nFretka (II wymiar): Trzymajcie się. Będzie niezła jazda. (Pepe zmienia Fretkę w walce. Na ten widok Fineasz i Ferb też dołączają do walki)\nIzabela (II wymiar): Nie wypadniemy na zakrętach?\nFretka (II wymiar): Za chwilę się przekonamy.\nPepe: (Niszczy Normbota. Jego ręka podpala przedostatni wagonik. Fretka przeskakuje do ostatniego wagonika, do braci i Pepe)\nFretka (II wymiar): To ten tunel! Powinniśmy zdążyć, jeśli tylko się uda...(Fineasz i Pepe niszczą Normboty promieniami lasera z ręki zniszczonego Normbota)\nFineasz (II wymiar): Też tak możemy?\nFretka (II wymiar): Nie. Głowy nisko.\nDzioborg: (Rozwala kółko ostatniego wagonika)\nFineasz: (Trąci rękę Normbota) O nie!\nIzabela (II wymiar): Ostro zwalniamy!\nFretka (II wymiar): Dawaj pełną moc.\nIzabela (II wymiar): Już jest pełna moc! Tarcie jest za duże! Obawiam się, że nie dojedziemy!\nFretka (II wymiar): Słuchajcie! Wszyscy do przodu! Musimy odłączyć tylny wago... (Ogień bucha)\nIzabela (II wymiar): Silnik się przegrzewa!\nFretka (II wymiar): Przykro mi. Nie mam wyboru. (Odczepia pozostałe wagony. Po wjeździe do tunelu zamyka bramę)\nFineasz (II wymiar): Co ty robisz?\nFretka (II wymiar): To, co trzeba. Ochraniam was dwóch.\nFineasz (II wymiar): Musimy wrócić i im pomóc!\nFretka (II wymiar): To nie nasza sprawa.\nFineasz (II wymiar): Ale ty ich porzuciłaś! Mogło się udać! Mogło się nam udać!\nFretka (II wymiar): Albo by nas wszystkich złapali, a ja nie miałam zamiaru ryzykować. To nie była łatwa decyzja, ale ktoś musi być dorosły. Wam nic nie grozi. To najważniejsze.\nFineasz (II wymiar): Ale, ale...\nFretka (II wymiar): Koniec dyskusji!\n(Zapada chwila ciszy)\nBuford (II wymiar): Ech... Miałem taką chrapkę na te nachosy...\n(Pierwszy wymiar, ogródek Flynn-Fletcherów)\nStefa: Słuchaj, tajemnicza mocy. (Zaczyna budować jej ołtarz) Trochę dziwnie się czuję mówiąc do ciebie, skoro, yyy, skoro z początku w ciebie nie wierzyłam, bo, no wiesz to głupota, ale gdy mi zjadłaś przyjaciółkę, postanowiłam zrobić ołtarzyk. Jest, em, jest ładny, banan i takie tam... O! Jeszcze pan miś... To, ten... mam więc nadzieję, że się nie gniewasz za mój brak wiary? To z nami, eee, z nami spoko? (Drugi wymiar, biurowiec Dundersztyca)\nDundersztyc (II wymiar): (Do Fineasza) Macie natychmiast naprawić moją maszynę! Fineasz: Nie.\nDundersztyc (II wymiar): Nie proszę, tylko każę wam ją naprawić!\nFretka: Czy ja mogę coś powiedzieć? Zaczynam kumać, że Pepe jest tajnym agentem i w ogóle, wcale mnie to nie dziwi po tym, co mnie dzisiaj spotkało, ale kim właściwie jest ten gość?\nDundersztyc (II wymiar): Napraw!\nDundersztyc (II wymiar): Zmusiłbym do tego siebie samego, ale niestety to kretyn.\nDundersztyc (II wymiar): Napraw maszynę!\nFineasz: Nie! Dundersztyc (II wymiar): A więc nie pozostawiasz mi innego wyjścia... (Wyciąga skarpetę-pieska) Napraw maszynę.\nDundersztyc (II wymiar): Serio? Gdy byłem w twoim wieku, zawsze słuchałem się pacynek. Fineasz: A ile według pana mam lat?\nDundersztyc (II wymiar): Bo ja wiem? Rok, dwa... Trudno to stwierdzić, gdy ma się tylko jedno oko. Nieważne. Nie wiem, dlaczego nie chcecie ze mną współpracować. Proszę tylko, żebyście naprawili moją maszynę, bym mógł podbić wasz wymiar i zniewolić wasze rodziny.\nFineasz: Jest mały problem. Dlaczego mielibyśmy doprowadzić do samozniszczenia?\nDundersztyc: Samozniszczenia? Samoznisz... Zaraz! I o to chodzi! Przypomniałem sobie! Wyjmowali przycisk samozniszczenia! Nie wiem, dlaczego włożyłem go z powrotem, ale patrz! Teraz zamienię tylko kabelki, o tak, i jeszcze tak, i gotowe! To działa! (Otwiera portal) To działa! Hura, funkcjonuje właściwie!\nDundersztyc (II wymiar): Zdaje się, że właśnie ktoś stał się zbędny... Zabierzcie ich na dół. Tak, ją też. Tak, tak. Wszystkich, jak leci. Dół, dół, dół i...\nDundersztyc: Dynks! Wisisz mi już trzy soczki!\nDundersztyc (II wymiar): Dobra, jego też na dół.\nDundersztyc: Co?! Ja jestem tobą!\nPacynka: Na dół!\nDundersztyc: Łał! Gdybym dostawał grosz za każdym razem, gdy zrugała mnie pacynka, miałbym dwa grosze. To niewiele, ale dziwne, że mam takiego pecha. (No i tu jest początek naszego filmu)\nDundersztyc (II wymiar): (Z telebimu) Witajcie, straceńcy! Szybciej, nie ociągać się! Wasza zagłada czeka!\nFretka: Jak na razie stwierdzam, że dorosłość jest do bani.\nDundersztyc: Mam wrażenie, że lepiej już nie będzie.\nDundersztyc (II wymiar): A teraz moja ulubiona gra! "Dźgnij Goozima ostrym kijem"! Dookoła lawa. Moja druga ulubiona gra to "Trik-trak". Super!\nDundersztyc: Łał, łał, no nie tak szybko! Mogę ci się przydać! Gdybyś potrzebował nerki albo sobowtóra do siedzenia na nudnych zjazdach, konwentach lub apelach, albo drugiej nerki!\nDundersztyc (II wymiar): Dóóóół!\nDundersztyc: Ach, skruchy\nDundersztyc (II wymiar): (Goozim jest wypuszczany) Tiki, tiki, tiki, tiki. Uwielbiam ten podkład!\nFineasz: Przyznam szczerze, że jakoś nie mogę się dopatrzeć zalet tej sytuacji. Bla, bla, bla, potwór wielkości domu i tak dalej...\nDundersztyc: A co niby ja mam powiedzieć?\nFerb: Łoł. Mam małe Déjà vu.\nFineasz: Pepe, zobacz, co on ma! (Pokazuje na Normbota z kluczami) Klucze!\nPepe: (Przy użyciu zegarka przyciąga klucze i Normbota)\nFineasz: Aaa! Uwaga! (Lecą razem z Normbotem w przepaść)\nDundersztyc: Ała! I to ma być wasz plan? Aaa! I to ma być plan ucieczki?Normbot: Przestańcie, to naruszenie własności [?] (Ferb przeprogramowuje Normbota. Zmienia on głowę na przyjazną i leci na górę) Zróbmy omlety!\nDundersztyc: Ała! Czy możecie lecieć trochę wyżej? Bo właśnie obiłem sobie nerki!\nNormbot: Ktoś ukradł mi rower! (Rozwala się o drugiego Normbota. Wszyscy lądują na klatce Goozima)\nWszyscy: Aaaa! (Normbot otwierający klatkę niszczy się. Klatka zamyka się) Tak! Woo-hoo! (Przednia klapa obala się do przodu, na ziemię) Och... (Goozim wychodzi.)\nDundersztyc (II wymiar): Tak! Goozim, zjedz ich.\nNormbot: Pora na babeczkę.\nDundersztyc (II wymiar): Naprawdę?\nPepe: (Próbuje otworzyć zamek. Goozim straszy ich, przez co upuszcza klucz, który ląduje na dnie klatki. Pepe każe im iść do krawędzi)\nFineasz: Dobra... Chyba już wiem, co chcesz zrobić... Oficjalnie stwierdzam, że wolę nasz wymiar!\nDundersztyc: Może to niewłaściwa pora, ale w podstawówce byłem kiepski z WF... Nie byłem nawet w stanie... Och! On jest dokładnie nade mną! (Spada na dół, do lawy. Ciągnie za sobą resztę. Pepe łapie się klatki, co ratuje ich przed wpadnięciem do lawy, jednak klucz też spada. W ostatniej chwili łapie go Fretka) Och, świetnie, złapałaś klucz! Rozkuj mnie!\nDundersztyc: Och, masz rację. To może... zaczekać.\nDundersztyc (II wymiar): (Widzi sytuację) Tfu! Straże!Normbot: Pora na babeczkę.\nDundersztyc (II wymiar): Spadaj, głąbie! (Normboty wlatują do sali śmierci. Wszyscy więźniowie są przerażeni. Nagle zaczyna się ruszać wielki krasnal ogrodowy, pojawiają się pęknięcia na ekranie Dundersztyca. Okazuje się, że to Fretka z drugiego wymiaru idzie im na pomoc. Krasnal spada. Fretka zaczepia go hakami o sufit w ten sposób, że staje się on wielkim wahadłem, który niszczy oddział Normbotów)\nFineasz: Brawo, Fretka z tego wymiaru!\nFretka (II wymiar): Fineasz! (Wyjmuje pilota)\nFineasz: To pilot!\nFretka (II wymiar): Łap! (Rzuca mu pilota)\nFineasz: Ach! To pilot! (Wlatują kolejne oddziały Normbotów. Fineasz wpada na pomysł) Pepe! Puść się!\nFretka: Co?! Nie, nie, nie, nie, nie puszczaj się!\nFineasz: Pepe! Zaufaj mi! Dwa słowa - La-wa! Zaufaj mi!\nPepe: (Puszcza się. Wszyscy lecą w stronę lawy, a oddziały Normbotów zderzają się ze sobą. Za skazańcami rzuca się Goozim)\nFineasz: (W ostatniej chwili uruchamia pilota. Otwiera się przejście do trzeciego wymiaru. Za skazańcami nurkuje w nim Goozim, który w trzecim (bardzo dziwnym) wymiarze staje się walcem i tchórzliwie ucieka. Fretka wyjmuje klucze)\nDundersztyc (II wymiar): Otworzyli drugi portal! Szybko, za nimi! I-i za nią! Łapać tę wrzeszczącą babę! Brać ją!\nDundersztyc: (Pepe rozkuwa Dundersztyca) Ała! Uff, dzięki, Pepe Panie Dziobaku.\nNormbot: Nie ruszać się ani kroku!\nInny Normbot: Stosuję przemoc, by ukryć swoje słabości.\nFineasz: Aaa! Uważaj! (Zamyka portal)\nNormbot: (Wlatuje z innymi do lawy) Mam ochotę na lemoniadę.\nFretka (II wymiar): (Próbuje wyrwać się z uścisku Normbotów)\nNormbot: Portal zamknięty.\nDundersztyc (II wymiar): Niech to gnój! Nieważne. Pora zaczynać inwazję. I niech ktoś mi przyniesie babeczkę.\nNormbot: Ale jeszcze nie pora panie\nByli więźniowie: Aaa! Aaa! Aaa! (Uciekają przed Normbotami)\nFineasz: Chodźmy dalej! Lecimy zgodnie z ruchem wskazówek zegara! (Otwiera portal. I tak jeszcze kilka razy...)\n(Piosenka: Nasz równoległy świat)\n♪ Jeśli gdzieś Ci nie fajnie ♪\n♪ wynieś stamtąd się wnet. ♪\n♪ Gdy atmosfera męczy Cię rzuć na odchodne: ♪\n♪ Na razie, czołem i cześć. ♪\n♪ Przecież przymusu nie ma ♪\n♪ w jednym miejscu się gnieść, ♪\n♪ zrób że więc to co trzeba i już. ♪\n♪ Na razie, czołem i cześć. Na sentymenty nie ma czasu, ♪\n♪ więc uwierz mi. ♪\n♪ Znajdź sobie rzeczywistość nową, ♪\n♪ znajdź nowy styl. Więc sobie szybko znajdź ♪\n♪ ten swój równoległy świat, ♪\n♪ bez mankamentów ani wad. ♪\n♪ Zupełnie całkiem nowy ład. ♪\n♪ Tak, tak. ♪\n♪ Na razie, czołem i cześć. Przystanek w podróży ♪\n♪ na przekąskę to mus. ♪\n♪ A po wszystkim ♪\n♪ powrócisz znów tu. ♪\n♪ Na razie, czołem i cześć. ♪♪ Skacząc między wymiarami ♪\n♪ można zgubić się gdzieś. ♪\n♪ Drogę wskaże Ci ♪\n♪ donośny nasz śpiew. ♪\n♪ Śpiewajmy wszyscy razem: ten nasz równoległy świat, ♪\n♪ ten nasz równoległy świat, ♪\n♪ ten nasz równoległy świat. ♪\n♪ Na razie, czołem i cześć. ♪♪ Ten nasz równoległy świat, ♪\n(Pierwszy wymiar, park)\nBuford: A co powiesz na dwóch Kafków za Dostojewskiego?\nBaljeet: Przestań marnować mój czas.\nFineasz: (Wychodzi z portalu) Tak, chyba trafiliśmy.\nIzabela: No gdzie wy byliście?\nDundersztyc (II wymiar): (Z dachu biurowca Dundersztyca z pierwszego wymiaru) Ehehehe! Tak sobie patrzę moim jednym okiem i widzę nowy okręg trzech stanów, który jeszcze nie ma władcy. Za kilka chwil to się zmieni. (Wysuwa platformę z działającym drugowymiaroinatorem) Za chwilę będę władał dwoma okręgami trzech stanów! To teoretycznie całe sześć stanów! Lećcie, moje Normboty! Mamy wymiar do podbicia. (Przylatują setki Normbotów) Ahahahahaha!\nBaljeet: Ej! Dlaczego Pepe ma kapelusz?\nFineasz: Nie ma czasu na wyjaśnienia. Musimy pokonać złego dokto...\nFretka: O-oł. Już za późno.\nKobieta: Nigdy nie zadzwonił, a poza tym... (Zauważają chmarę Normbotów.) Ej! Widziałeś to?\nMężczyzna: To znaczy co? Ej, co się dzieje?\nBabcia: O nie!\nInny mężczyzna: Pożyczka. Wiem, wiem, powinienem się ostrzyc na krótko.\nTrzeci mężczyzna: Nie wierzę w to. Nie wierzę w to.\n(W mieście panuje chaos. Normboty niszczą miasto)\nKierowca: Spokojnie, to służbowy! (Przewraca się autobus wiozący Miłosiów)\nDanny: No, pięknie. Zupełnie jak w Sopocie w dziewięćdziesiątym trzecim. (W parku)\nFineasz: Szkoda, że nie ma tu drugiej Fretki. Zniszczyła ich ze trzydziestu wielkim krasnalem.\nMajor Monogram: Agencie P! Nasi agenci nie mają szans z przeważającą liczbą robotów z innego wymiaru. Musisz za wszelką cenę powstrzymać Dundersztyca.\nFineasz: Tak jest, Majorze. Służymy pomocą.\nMajor Monogram: O nie. Lepiej się do tego nie mieszajcie.\nFineasz: Z całym szacunkiem. Tyle razem przeszliśmy i teraz jesteśmy zespołem.\nMajor Monogram: Nie. To zbyt niebezpieczne. Poza tym ubezpieczenie tego nie pokryje. Ruszaj, Agencie P!\nFineasz: No chodź, Pepe. Skopmy tym złomom zawieszenie.\nPepe: (Oddaje Fineaszowi obrożę i ucieka)\nFineasz: No tak. To wracamy do domu. Ej! Gdzie jest doktor D?\n(Biegnie do swojego domu, jednak nie ma przy sobie klucza i dzwoni przez domofon do sąsiadki.)\nDundersztyc: (Próbuje wejść do swojego lokalu. Naciska domofon)\nPani Thompson: Słucham.\nDundersztyc: Witam, pani Thompson. To ja, Hans. Chyba zostawiłem klucze w innym wymiarze. Otworzy mi pani?\nPani Thompson: Kto mówi?\nDundersztyc: Hans Dundersztyc, pani sąsiad, od jakichś stu lat.\nPani Thompson: Co?\nDundersztyc: Mieszkam na samej górze. Często chodzę w kitlu, mówię z lekkim akcentem, a w tej chwili właśnie rozmawiam z panią.\nPani Thompson: Mówi pan jak mój sąsiad z góry.\nDundersztyc: Tak, bo to ja!\nPani Thompson: Nie ma go w domu. Proszę przyjść później.\nDundersztyc: Ale, ale... Ech...\n(Więzienie, drugi wymiar)\nFretka (II wymiar): (Bawi się piłką) Pięknie, po prostu pięknie, postąpiłam właściwie i wylądowałam w celi. Przynajmniej chłopcy są bezpieczni. Jaką lekcję może dać im teraz życie?\nJeremiasz (II wymiar): (Otwiera drzwi przepalając drzwi przy klamce) Jeremiasz Johnson. Przybywam z pomocą.\nFretka (II wymiar): Johnson? Jeremiasz?\nJeremiasz (II wymiar): Tak jest! I zwerbowałem nowych rekrutów.\nFineasz (II wymiar): I odkryliśmy sposób na systemy bezpieczeństwa. Było super.\nFretka (II wymiar): Co?! Przyprowadziłeś moich braci? Oszalałeś, żołnierzu, czy jak?\nJeremiasz (II wymiar): Nie wiedziałem, że to twoi bracia. Ale widać - są mądrzy, odważni, tak jak ty.\nFretka (II wymiar): (Romantycznie) Więc jestem mądra i odważna?\nJeremiasz (II wymiar): No, tak, eee... Tak jest!\nFretka (II wymiar): Eee... Brawo, żołnierzu!\nJeremiasz (II wymiar): Powinniśmy jak najszybciej stąd uciekać. Większość Normbotów poleciała do drugiego wymiaru. Bez problemu się wymkniemy.\nFretka (II wymiar): Normboty są w drugim wymiarze? To nie pora na ucieczkę. To pora na nasz ruch. Idziemy!\nReszta: Tak jest!\nFretka (II wymiar): Czekaj! Dziękuję wam, chłopcy. Jestem z was bardzo dumna. (Przytula chłopców)\nFineasz (II wymiar): I my z ciebie również. Wodzu.\nBuford (II wymiar): Mam nachosy! Ma ktoś ochotę? Poważnie!\nStefa: Tajemnicza siło, przecież widzisz, jak bardzo się staram, proszę, oddaj Fretkę.\nFretka: O, cześć Stefa.\nStefa: I chciałabym też samochód.\nFineasz: Dlaczego Pepe chciał, abyśmy wrócili do domu? Widzisz, co się dzieje?\nPrezenter: Nad całym okręgiem trzech stanów krążą roboty. A teraz pogoda.\nMężczyzna z parasolem: Roboty, sir, roboty! Aaa!\nFineasz: Czy myślisz, że gdyby potrzebował, to... (Słyszy dźwięk centralnego zamka.) Ej, co to? Ferb, słyszysz to? To jego medalion! To chyba jakiś naprowadzacz! (Odkrywają rurę za lustrem nad kanapą w salonie.) Idziemy? (Wskakują do rury. Trafiają do wygaszonej bazy Pepe.) To pewnie jego baza.\nTelewizor: Witajcie, Fineaszu i Ferbie. Proszę włożyć klucz.\nFineasz: Masz jakiś klucz? (Ferb dmucha w zmodyfikowaną harmonijkę ustną.)\nTelewizor: Proszę włożyć klucz.\nTelewizor: Proszę włożyć klucz. Proszę włożyć klucz.\nFineasz: Dziwne. To miejsce na klucz trochę przypomina... Zaraz, zaraz! (Wyjmuje obrożę Pepe i kładzie ją na czytniku.)\nTelewizor: To ściśle tajna wiadomość, przeznaczona tylko i wyłącznie dla was. Skoro to oglądacie, to znaczy, że w okręgu trzech stanów wprowadzono kod czerwony. Agent P potrzebuje waszej pomocy.\nFineasz: On myśli, że wiemy, co teraz zrobić.\nTelewizor: Wie, że się domyślicie. Wie też, że tylko wy możecie mu teraz pomóc. Bo tylko wy mogliście zbudować... coś... takiego. (Otwiera się hala pełna wynalazków Fineasza i Ferba.)\nFineasz: Ferb? Chyba wiem, co będziemy dzisiaj robić.\nNormbot: Mamy nowego przywódcę. Załóżcie dundernezony. Osiemdziesiąt w pasie.\nMężczyzna: Nieprawda! Mam siedemdziesiąt sześć!\n(Dundersztyc (II wymiar) stoi na dachu wieżowca mieszkalnego w pierwszym wymiarze i przygląda się chaosowi)


Podczas przeglądania listy „zainstalowanych” Google Play zauważyłem bardzo dziwną aplikację o nazwie SOUPER ANDROID DEVELOPMENT.\nNajbardziej podejrzane jest to:\nNie robi absolutnie nic, aby wyjaśnić, co to jest, co robi lub wymagane uprawnienia\nNie ma opcji, aby otworzyć / odinstalować\nNie mogę go znaleźć, szukając go\nJest przyciemniony na liście wraz z innymi aplikacjami\nNie ma go na liście podczas przeglądania play.google.com/apps\nWydaje się, że nikt (w komentarzach) nie wie, skąd go wziął.\nZauważ, że aplikacja jest przyciemniona (wyszarzona)\nZostałem przewinięty do góry strony podczas przechwytywania ekranu. Zauważ, ile brakuje standardowych funkcji\nNie mam pojęcia skąd się wziął. Wyobrażam sobie, że była to albo część ogromnego zestawu programów typu bloatware dostarczanych przez Verizon, albo, jak sądzę, bardziej prawdopodobne, metoda zrootowania mojego telefonu: Motorola Root Tools Pete'a . Przeskanowałem telefon za pomocą Lookout, ale nic nie znalazł.\nCzy ktoś może zapewnić wgląd w to, czym jest ta aplikacja?\nJak powinienem usunąć tę aplikację? Mam problem z lokalizacją System App Remover.\nCzy powinienem być podejrzliwy wobec używanego narzędzia do rootowania i podjąć jakieś działania? Powiedziano mi, że to uzasadnione. Niezależnie od tego, czy jest, czy nie, wydaje się, że nie jest to w żaden sposób częścią problemu.\nJak możesz prześledzić aplikację rynkową do nazwy pakietu?\nPodczas wyszukiwania innych skarg dotyczących tej aplikacji wykopałem:\nLink do niego w Google Play (usunięty). Nadal jestem ciekawy, jak ktoś uzyskał ten link, nie mogłem go znaleźć w wyszukiwaniu ani w żadnych odniesieniach do niego.\nMówi, że nie jest kompatybilny z żadnym z moich urządzeń, ale jest zainstalowany.\nNikt nie znalazł żadnych śladów na swoim telefonie (prawdopodobnie dlatego, że „łączy” się z com.motorola.contacts.preloaded)\nWydaje się, że wpływa to tylko na użytkowników Droid 3.\nOstatnia aktualizacja / krótkie podsumowanie:\n3/26: Aplikacja pojawiła się bez zatwierdzonej przez użytkownika instalacji pod nazwą „Brett Henderson” bez opcji otwierania lub odinstalowywania. Później przemianowano na „Souper Android Development”.\n3/27: Kliknij przycisk „udostępnij” aplikacji, aby wyświetlić link do aplikacji na telefonie (com.motorola.contacts.preloaded). Potwierdza to podejrzenie Richarda, że jedynie dzielił się swoją nazwą z legalną aplikacją systemową, przystosowaną do instalowania śmieci w telefonie. Dalsze czytanie ujawniło, że każda aplikacja ma unikalny identyfikator, aby uniemożliwić jednej aplikacji „aktualizację” innej o tej samej nazwie.\n3/28: Aplikacja została usunięta z rynku aplikacji. Jak zauważył Matthew Read, podobny błąd pojawił się nie tak dawno temu. Na razie nie czytałem nic oficjalnego w tej sprawie.\nNie zdziwiłbym się, gdyby ktoś wykorzystał ten błąd .\n@Matthew: Próbuję znaleźć z tym, co ta aplikacja rynkowa jest „powiązana” na moim telefonie. Z ADK pobiegłem pm list packages -f, ale nigdzie nie widziałem „ZUPY”. Czy wiesz, jak wyświetlić wyświetlaną nazwę aplikacji?\nHmm, nie jestem pewien. Potencjalnie /system/app/*.apkmożesz wpaść na „souper”.\nJeszcze raz dziękuję Matthew. Nic innego w * .apk, ale wierzę, że ta aplikacja udaje com.motorola.contacts.preloaded.\nTutaj nie ma nic złośliwego. Deweloper przesłał aplikację do sklepu Play, która ma taką samą nazwę pakietu jak aplikacja systemowa z twojego telefonu.\nNowa aktualizacja sklepu Play poprawiła wykrywanie aplikacji systemowych i połączyła aplikacje. To prawdopodobnie wkrótce zostanie rozwiązane. Nie trzeba przynosić wielkich broni.\nPunkty obserwacyjne i inne narzędzia „antywirusowe” nie pokazują niczego złośliwego, ponieważ nie potrafiły odróżnić wściekłych ptaków od bomby atomowej. Są całkowicie bezużyteczne przeciwko wszelkim wyrafinowanym atakom.\nMoże tu być coś złośliwego. Nie wygląda to na uczciwy błąd (jak w przypadku rosyjskiej aplikacji mobilnej, do której Matthew Read podłączył link w swoim komentarzu). To bardzo przypomina celową próbę oszukiwania Rynku w celu „uaktualnienia” aplikacji systemowej za pomocą tego dżonka. Jeszcze bardziej podejrzane jest to, że ta aplikacja została już usunięta ze Sklepu Play, zaledwie kilka godzin po jej oznaczeniu.\nJak mogę to potwierdzić? Na pewno jest sposób, aby zobaczyć ten link (tj. Śledzenie aplikacji rynkowej z powrotem do zainstalowanej aplikacji). Jeśli chodzi o aplikację antywirusową, wiem, że to co najmniej żart. Jedynym powodem, dla którego niepokoiłem się o to, było to, aby ktoś nie zapytał mnie, czy to zrobiłem.\nKażda aplikacja jest podpisana kluczami programistów. Jeśli klucze aktualizacji i oryginalnej aplikacji nie pasują do Androida, odmówi zainstalowania aktualizacji. O ile atakującemu nie uda się zdobyć klucza prywatnego Motoroli, atak ten nie będzie możliwy.\nTo ma sens, ale czy istnieje sposób, aby zobaczyć, jaka jest nazwa pakietu aplikacji na rynku? Chciałbym zobaczyć [aplikacja rynkowa o nazwie „abc”] == [aplikacja na telefon o nazwie „abc”]. Wiem, że jestem trochę paranoikiem, ale mam tylko nadzieję na coś bardziej namacalnego niż „nie przejmuj się”.\nNie. W ostatnich kilku wersjach Google zaczął obsługiwać łączenie aplikacji na serwerach, zamiast pozwalać na to aplikacji rynkowej. Spowodowało to również, że aplikacje, które masz gdzie indziej (Amazon), pokazują się jako zakupione na rynku, ale nie można ich tam pobrać ani kupić. Naprawdę denerwujące.


Home › Ceny na Filipinach › Legazpi w cieniu wulkanu Mayano\nLegazpi region Albay\nPoranek rozpoczął się od śniadania podanego do pokoju – na bogato :D. Z rana udało mi się załatwić pranie w hotelu, mimo że wieczorem jedna z Pań recepcjonistek nie potrafiła powiedzieć mi, gdzie mogę znaleźć pralnie.\nCzęsto pytając o drogę kazano mi pytać kierowców lub łapać trzykołowce – nie wiem czym było to spowodowane, brakiem znajomości topografii, nieznajomością angielskiego czy lenistwem, a może wszystko na raz.\nBędąc jeszcze w Hotelu Liatoris chciałem przez telefon ogarnąć treking na wulkan Mayano. Niestety kolejny raz nie potrafiłem się porozumieć. Podczas rozmowy twarzą w twarz można gestykulować i czasami od tego gadania bolą ręce, ale ostatecznie sprawa zostaje załatwiona. Przez telefon, niestety tak to nie działa.\nNie udało mi się dogadać, ale w recepcji dowiedziałem się, że wszystkie biura turystyczne są w Cagsawie – skąd również rozpoczynają się wyprawy pod wulkan.\nDla pewności postanowiłem poszukać informacji turystycznej. W Legazpi podobno jej nie było. Skierowano mnie do Daraga, choć „uliczny informator” również nie był pewny, czy coś tam znajdę. Nie chcąc tracić czasu zapytałem policjantki o Informację Turystyczną. Panie niepewnie swojej decyzji wskazały drogę do Municipal Hall of Daraga. W recepcji skierowano mnie do Biura Turystyki ( poczułem się jak ktoś ważny 🙂 ). Przyjemna i pomocna Pani udzieliła mi dużo informacji i wręczyła garść ulotek. Sporo się dowiedziałem. Do tego zasugerowała co zobaczyć. Pani najpierw zaproponowała odwiedzenie Daraga Church, później zwiedzenie ruin w Cagsawie i wyprawę ATV – coś w rodzaju kłada z silnikiem od kosiarki :).\nPostąpiłem według jej sugestii. Najpierw kościół – z widokiem na wulkan, później ruiny w Cagsawie – z widokiem na wulkan, a następnie wycieczka ATV na Black Lava Formations – również z widokiem na wulkan :). Mount Mayon góruje nad całą okolicą.\nWszystkie odwiedzone miejsca były fajne, jednak najbardziej podobała mi się jazda ATV :). To nic, że spory odcinek trasy to betonowa droga. Reszta trasa prowadziła wzdłuż rzeki i wielokrotnie trzeba było ją przecinać – nie wiem, czy było to konieczne ze względu na brak innej opcji, czy po prostu zostało zrobione to pod turystów. Pewne jest, że bardzo mi się podobało :).\nNie spodziewałem się jedynie, że Lava Formations są tak daleko od wulkanu. Niektóre firmy oferują wyjazdy bliżej podnóża – jednak cena jest adekwatnie wyższa, a ja nie mogłem wtedy pozwolić sobie na rozrzutność.\nTego nie znajdziecie w przewodniku:\nMiła Pani z Biura Turystyki poleciła również następujące punkty do odwiedzenia:\nNie byłem w tych miejscach także nie wiem jak tam jest, ale jeśli ktoś się tam zapuści chętnie usłyszę opinię na ten temat.\nLegazpi, Legazpi, Legazpi, chciałoby się rzec LEGAZPI! Spędziłem tam dwie noce, niestety miasto mnie nie porwało. Pełne jest sklepów, aptek i restauracji – takie atrakcje nie specjalnie mi się podobają. Jednak spacerując trafiłem na mały, ciemny targ rybny. Na początku ludzie byli zaskoczeni moją obecnością, później jednak tak jak w Ormock czy w Naval zaczeli uśmiechać się i prosić o zdjęcia. Miło :).\n2.340 dwie noce w Hotelu Liatoris\n50 trzykołowiec Daraga – Cagsawa\n280 miód na schorowane gardło\n50 opłata środowiskowa – nie wliczona w cenę wycieczki\n102 obiad w lokalnej knajpie\n16.17 długopis – coś nie chciały mi działać\n301 krem z filtrem\n175 kolacja w Inasal\nDroga z Legazpi do San Pablo i Rizal\nFormacje skalne wyspy Biri\natrakcje na Filipinachblog turystycznyCeny na Filipinachco zwiedzić na Filipinachfilipiny miastafilipińskie pesopodróż w pojedynkępodroze po swiecieTego nie znajdziesz w przewodnikuwakacje na filipinachwulkan


Orzech Ziemny 5SZT TorafCentrum Ogrodnicze Zielony Klomb\n» Orzech Ziemny 5SZT Toraf\nKod produktu: 481812\nRoślina jednoroczna pochodząca z Brazylii, przeznaczona do uprawy doniczkowej i gruntowej. Ciekawostką u tej rośliny są żółte kwiaty, których szypułki kwiatowe po przekwitnięciu wydłużają się i wciskają zielone strąki pod ziemię (tam dojrzewają). Wysiew nasion w II-VI lub XI-X do doniczek z standardowym podłożem. Uprawiać w donicach lub wysadzac do gruntu po drugiej połowie maja. Po zakwitnięciu lekko obsypać spulchnioną ziemią.


[Rozwiązane] Przekierowanie ruchu na inną domenę bez utraty pozycji w Google\nWyniki 1 do 9 z 9\nTemat: Przekierowanie ruchu na inną domenę bez utraty pozycji w Google\n15-06-2020, 09:14 #1\nPrzekierowanie ruchu na inną domenę bez utraty pozycji w Google\nBardzo proszę zorientowanych w temacie o pomoc\nJak nie ten dział, to proszę o przeniesienie i z góry przepraszam\nMam kilka domen z jakimś tam - większym lub mniejszym ale ruchem. Potrzebuję na około 3 tygodnie przekierować ruch z tych kilku domen na jedną inną domenę. Jadnak potrzebuję to zrobić w taki sposób, aby przez te 3 tygodnie nie stracić dla tych kilku dotychczasowych domen pozycji w Google.\nDomyślam się, że pewnie idealnego rozwiązania nie ma, ale może są jakieś metody, aby cała ta operacja odbyła się jak najmniejszym kosztem utraty pozycji. I to było moje pytanie do chętnych udzielenia mi kilku wskazówek\nZ góry dziękuje za pomoc i pozdrawiam\n15-06-2020, 09:45 #2\ntakie przekierowanie robisz w .htaccess\nRegułkę znajdziesz po wpisaniu w G: htaccess przekierowanie na inną domenę\nPewnie znajdziesz taką z kodem 301 - zmień na 302, bo potrzebujesz tylko tymczasowo...\n15-06-2020, 10:21 #3\nWysłane przez Bazyl\nzmień na 302, bo potrzebujesz tylko tymczasowo...\nKurcze, ja nie wiedziałem, że przekierowanie 302 w 100% zrealizuje moje potrzeby? Czyli rozumiem, że G nadal będzie widziała wszystkie tagi stron przekierowywanych i dzięki temu pozostaną one na swoich pozycjach? Często stosowałem to przekierowanie, jednak nie wiedziałem, że ono w ten sposób funkcjonuje. Teraz już wiem i oczywiście dziękuje za cenne info\nDla świętego spokoju dopytam jeszcze o jedną rzecz.\nA jeżeli usługodawca w swoim hostingu udostępnia opcję przekierowania domen (301, 302, 303), to czy będzie jakaś różnica gdzie wykonam to przekierowanie, czy też dla serwisu i wynikach w G jest to zupełnie obojętne?\n15-06-2020, 11:00 #4\nTeraz zauważyłem pewien brak logiki ;-)\nPrzecież nie masz wielu stron, w których są podstrony z dokładnie takimi samymi adresami.\nJa rozumiem, że chcesz przekierować wszystkie adresy (wiele podstron) ze StronaA.pl do jednej podstrony StronaB.pl.\nPonieważ zrobisz to z kodem 302, G będzie widział, że to tymczasowo, ale...\nGdy robisz zmianę domen 1 : 1 za pomocą 301 jest to bezpieczne (czasem są chwilowe spadki)\nPrzekierowania serwerowe działają podobnie do tych w .htaccess.\np.s. Nie zapomnij testować ;-)\n15-06-2020, 11:34 #5\nNapiszę to prościej.\nZrobiłem nową stronę - Strona Z. Chcę ją zaprezentować użytkownikom, którzy odwiedzają moje inne - dotychczasowe strony: Strona A, Strona B, Strona C, Strona D i na które trafiają dzięki pozycji w G. Pomyślałem, że tych użytkowników przekieruję na tą nową stronę - Stronę Z, jednak zrobię to na jakiś czas (1-3 tygodnie), a następnie wszystkie przekierowanie zlikwiduję. Jednak nie chce, żeby strony dotychczasowe - Strona A, Strona B, Strona C, Strona D, wyskoczyły z G z powodu tych przekierowań i w okresie ich trwania.\n15-06-2020, 17:07 #6\nPo tym co napisałem w ostatnim poście, proponujesz nadal i ostatecznie przekierowanie 301?\nChcę się upewnić - dla świętego spokoju\n15-06-2020, 17:45 #7\nCzyli chcesz zrobić przekierowanie wszystkich stron i ich podstron na stronę główna nowego serwisu.\nTymczasowo, czyli 302.\nPrzekierowanie tymczasowe dla jednego (kilku) adresu jest ok, ale nie wiem, jak G zareaguje na to, co zrobisz :-)\n15-06-2020, 22:48 #8\nale nie wiem, jak G zareaguje na to, co zrobisz :-)\nTrochę zachowawczo, ale doskonale rozumiem Twoje podejście.\nŻeby była jasność sytuacji. Nie szukam rady człowieka do którego później będę miał żal za ewentualne niepowodzenie całej akcji. Stanie się źle. powie się trudno - liczę się z tym. Generalnie bardziej zależy mi na "wypromowaniu" nowej strony, niż na utrzymaniu indeksów G tych kilku już istniejących. To jednak nie zmienia faktu, że będzie idealnie lub bardzo dobrze, jak indeksy stron A-D, pozostaną na tej samej pozycji.\nA może jest jakiś inny "myk"?\n16-06-2020, 07:18 #9\nChcesz wypromować tę jedną stronę, na którą skierujesz inne strony ? Użyj 301. Pozostałe strony przez 2 -3 tygodnie niewiele stracą, bo ich adresy nadal będą widoczne w wyszukiwarce, tylko z chwilą kliknięcia będą przenosić w inne miejsce.\nSzybka nawigacja Szablony, formatowanie wyglądu Góra\nprzekierowanie / podmiana części adresu - bez utraty wejść ze starych adresów\nprzez kalisznikov na forum Rozszerzenia - problemy z obsługą, zarządzaniem\nOstatni post/autor: 15-08-2018, 16:22\nPrzekierowanie podstrony na inną domenę\nprzez _FAN na forum Rozszerzenia - problemy z obsługą, zarządzaniem\nOstatni post/autor: 30-12-2015, 14:52\nprzekierowanie index.php na domena.pl oraz domena.pl/strona-startowa na domena.pl\nprzez rynek25 na forum Optymalizacja, wydajność\nOstatni post/autor: 27-11-2015, 17:51\nProblem z PA - ma przekierowanie na inną domenę - frontpage joomli działa normalnie\nprzez zibilee na forum Administracja - ogólne\nOstatni post/autor: 21-11-2013, 19:01\n.htaccess i przekierowanie z wersji domena.pl na z www.domena.pl\nprzez s87 na forum Administracja - ogólne\nOstatni post/autor: 11-03-2011, 18:47\nCzas GMT +2. Teraz jest godzina: 11:34.


Strona główna Smartfony\tJak najlepiej chronić swojego iPhone?\n: Redakcja 14 stycznia, 2021\nAutor: Redakcja 14 stycznia, 2021\nNowoczesne smartfony mają mnóstwo ciekawych i pożytecznych funkcji, ale są też bardzo drogie. Zwłaszcza gdy mówimy o modelach z wyższej półki, takich jak chociażby iPhone. Dlatego też warto chronić swój sprzęt przed upadkami, które mogą doprowadzić do nieodwracalnego zniszczenia telefonu. Etui na iPhone X możemy kupić niemal w każdym sklepie z akcesoriami GSM, a także w Internecie. Sprawdzamy w jaki jeszcze sposób można chronić swoje urządzenia elektroniczne.\nPrzed czym chroni etui?\nKupując etui na iPhone X trzeba przede wszystkim zadać sobie pytanie przed czym ma ono chronić naszego smartfona? Otóż typowe etui chroni głównie przed upadkami oraz zarysowaniami. Jeżeli nieszczęśliwie upuścimy nasz telefon na twardy grunt, co dzieje się często podczas pospiesznego wkładania urządzenia do kieszeni, jest dużo mniejsza szansa że stanie się mu jakaś krzywda. Trzeba jednak zdawać sobie sprawę, że na rynku można znaleźć przynajmniej kilka rodzajów etui na iPhone X. Każde z nich ma nieco inne zastosowanie i chroni smartfona przed innym rodzajem uszkodzeń. Przede wszystkim mamy wersje silikonowe, które okalają tylną część oraz brzegi urządzenia. W takiej sytuacji niestety nie ma ochrony frontu, dlatego powinniśmy uzupełnić ją poprzez przyklejenie szkła hartowanego. Dzięki temu mamy w pełni chronionego iPhone. Nawet jeżeli nieszczęśliwie upadnie on ekranem w dół, pęknie jedynie szkło hartowane, natomiast szybka wyświetlacza pozostanie nienaruszona. Wystarczy tylko przykleić kolejną i już możemy nadal cieszyć się naszym iPhone.\nEtui pełne czy częściowe?\nWybierając konkretny rodzaj etui na iPhone X powinniśmy przede wszystkim kierować się wygodą, ale i bezpieczeństwem urządzenia. W przypadku wersji pełnej nie musimy już stosować szkła hartowanego na wyświetlacz, ponieważ telefon będzie chroniony w całości po zamknięciu klapki od etui. Trzeba jednak wiedzieć, że potrzebując bardzo często dostępu do telefonu wygoda będzie trochę mniejsza. Za każdym razem trzeba będzie bowiem otwierać przednią część osłony, by dostać się do ekranu dotykowego. Natomiast częściowe etui na iPhone X jest o wiele wygodniejsze w częstym użytkowaniu, jednak będziemy absolutnie musieli zaopatrzyć się także w szkło hartowane. Dzięki temu nie będzie ryzyka rozbicia wyświetlacza, gdyby urządzenie nieszczęśliwie upadło ekranem w dół na twarde podłoże. Jeżeli używamy naszego iPhone często, to zdecydowanie poleca się wybrać etui częściowe. Natomiast gdy nie wyciągamy aż tak często telefonu z kieszeni, lepszym wyjściem z sytuacji będzie pełne etui.\nSzkło 3mk flexible glass 7h apple iphone xs max/ 11 pro max 32,90 zł\nSzkło hartowane 3mk hardglass max full glue do galaxy note 9 black 99,90 zł\nEtui stojak do samsung galaxy tab a 8.0 2019 t290/ t295 czarne + folia ochronna + rysik - czarny 32,90 zł\nSzkło 3mk flexible glass 7h do xiaomi mi 9 32,90 zł\nEtui alogy book cover do huawei mediapad m3 lite 10 kolorowe drzewko + szkło - kolorowe drzewko 49,00 zł\nEtui alogy leather smart case do kindle paperwhite 1/2/3 granatowe - granatowy 38,90 zł\nEtui book cover samsung galaxy tab s3 9.7 t820 t825 fioletowe - fioletowy 49,90 zł\nEtui silikonowe alogy slim case do apple iphone xs czarne + szkło 24,90 zł


El Greco o Troi - Dwójka - polskieradio.pl\nOstatnia aktualizacja: 15.12.2012 08:20\nEl Greco, właściwie Dominikos Theotokopulos, (1541-1614) malarz, rzeźbiarz i architekt hiszpański pochodzenia greckiego, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli manieryzmu.\nJego twórczość określona została przez idee kontrreformacji i wizje hiszpańskich mistyków. Obrazy El Greca są pełne ekstazy, ukazują charakterystycznie wydłużone figury ludzkie i wyróżniają się ekspresją form.\n"Laokoon" to jedyny mitologiczny obraz mistrza. Intrygujące jest w nim przedstawienie Toledo jako Troi...\nZapraszamy do wysłuchania audycji Michała Montowskiego z udziałem dr Grażyny Bastek.\nFragment "Laokoon" El Greca, fot.wikipedia/domena publiczna


mundial - Myfitness.gazeta.pl\nNasza reprezentacja pokonała Litwę w pięknym stylu! Wygraliśmy 4:0. Na trybunach warszawskiego stadionu PGE Narodowy nie zabrakło gwiazd, które kibicowały naszym piłkarzom w ostatnim meczu przed mundialem. Zobacz jak się bawiły!\nargentyńskim futbolu, a Luiz Felipe Scolari właśnie przestawał być trenerem brazylijskiej reprezentacji. Tak się kończył jeden z najwspanialszych mundiali, jakie zostały rozegrane, na pewno najwspanialszy w ostatnich latach. Z zabawą jak w Niemczech w 2006, tylko bardziej. Wszystko bardziej. Na pewno był też\nRelacje Z czuba są fajne? Pomóż nam je robić ? Materiał powstał w ramach "Tygodnia Azjatyckiego" projektu "Continental - Droga na mundial" 1. 1938: Debiut Azji: Indie Holenderskie odpadają w pierwszej rundzie Pierwszy kraj z Azji, który pojechał na mundial, to Indie Holenderskie - dzisiejsza\nPełna galeria najlepszych zdjęć piłkarzy, dla których warto zrezygnować z Netflixa i oglądać mundial James Rodríguez - reprezentant Kolumbii James Rodríguez to piłkarz, z którym świetnie zna się nasz najlepszy napastnik - Robert Lewandowski. Kolumbijski pomocnik, obecnie grający w Bayernie\ncokolwiek się stanie na boisku, już jest jasne, że ten mundial to najpiękniejsze co futbol mógł sobie zafundować. Najlepsze mistrzostwa od Niemczech 2006, pewnie najlepsze na lata. Z mundialem w RPA ten mundial wygrywa przez nokaut, mimo że tam też była kusząca egzotyka, fantastyczna przyroda, a wiele rzeczy było w\nRelacje z najważniejszych zawodów w aplikacji Sport.pl Live na iOS, na Androida i Windows Phone Nigeria, wygrywając 4:1 w dwumeczu z Etiopią, stała się pierwszą ekipą, która awansowała na przyszłoroczny mundial z Afryki. W Etiopii Nigeryjczycy wygrali 2:1 dzięki dwóm bramkom Emenike. W Nigerii\nWypełnij sobie Mundial 2014\nGrupy mistrzostw świata 2014 w Brazylii zostały już rozlosowane. Mundial rozpocznie się meczem Brazylii z Chorwacją, a potem m.in. Hiszpanie zmierzą się z Holandią, Niemcy z Portugalią, a Anglia z Włochami. Na Sport.pl już dziś możesz wytypować swojego zwycięzcę, wystarczy wypełnić typowankę\nMundial i telewizja. TVP będzie transmitować mundial?\nMundial i telewizja. TVP będzie transmitować mundial? Czy TVP gotowa jest wyłożyć 20 mln dol., by odkupić od Polsatu prawa do transmisji z mundialu? - Porozumienie jest możliwe - przekonuje nas pracownik Telewizji Polskiej, dobrze zorientowany w sprawie negocjacji z Polsatem. Prezesi obydwu stacji\nMiss Trybun Mundialu - ĆWIERĆFINAŁY\nstartuje 7 lipca, a wyniki poznamy tuż przed meczem finałowym mundialu. Miss Trybun Mundialu 2010 - GŁOSUJ >>\nO Arjenie Robbenie na mundialu czytaj tutaj ? Arjen Robben w przedmundialowym meczu z Węgrami doznał kontuzji uda. Nie zagrał ani w pierwszym meczu Holandii, wygranym z Danią 2:0, ani w drugim wygranym z Japonią 1:0. Nie wiadomo było czy wystąpi przeciw Kamerunowi. Wszedł na boisko przy stanie 1:1\nmundialu na oficjalnym kanale YouTube FIFA


PROLOG- HPIKS | Alternatywa HP!!\nOpublikowano 19 listopada 2006 Autor: Paulina_Catherine\nHARRY POTTER i KRÓLESTWO SALOMONA\nWidzę białe światło- dlaczego? Przecież pięć minut temu byłem na Prive Drive! Obudziłem się, gdzie jestem? Pokój w ciemnych kolorach? Umarłem? Dlaczego jestem w tym pokoju? Wylądowałem w niebie? Kim byli Ci mężczyźni? Zasłużyłem na niebo?\n- Takie myśli krążyły w chłopca głowie. Dopiero kiedy do pokoju wpadli Elf i Wampir spojrzał na nich. Uśmiechnęli się obaj.\n- Książe…- szepną Elf po czym ukłonili się. Potter był zdziwiony, nie to mało powiedziane. Wyskoczył z łóżka chodź bolało go całe ciało i spojrzał na nich jak na kretynów. Dali mu szaty w które się przebrał a następnie wyszli do wielkiego salonu gdzie siedział starszy mężczyzna.\n- Witaj Harry- powiedział po czym ręką zachęcił aby młodzieniec usiadł. Wampir i elf stanęli pod ścianą.\n- Henry Evans to tak naprawdę Stan Mulkley a Wiktoria Evans to Sara Mulkley. Czarodzieje którzy uczyli się w Hogwarcie ale po tym jak urodzili dziewczynkę, charłaka, odstąpili od magii i zaczęli życie jako Evansowie. Gdy Wiktoria urodziła drugą córką postanowiła iż udadzą iż są Mugolami- mówił dalej\n- Twój ojciec ma czystą krew Slytherina, dlaczego był w Gryffindorze, ponieważ tego chciał. Jego ojciec był królem Królestwa Salomona. Właśnie tutaj jesteśmy. Twój ojciec był królem a matka królową jednak gdy dowiedzieli się iż będą musieli umrzeć postanowili wykorzystać ten czas i zrezygnowali z panowania nad Królestwem. Przekazali dla swojego przyjaciela, dla mnie. Miałem Ci jednak oddać koronę kiedy będziesz miał szesnaście lat. Właśnie to zrobię ale po twoim szkoleniu. Tutaj czas idzie szybciej. Na ziemi minie dokładnie osiemnaście dni kiedy tutaj minie dziewięć lat- dodał po czym spojrzał na bladą twarz chłopaka.\n- Rozumiem- powiedział powoli choć wiadomości przyszły mu łatwo teraz walczył aby nie wybuchnąć\n- Kto wiedział iż Kiedyś mam być Królem?- spytał spokojnie, tego pytania tymczasowy Książe się bał najbardziej.\n- Liliann, James, Ja i Dumbledore oraz Dorcas Meadsown- powiedział po czym chłopak natychmiast znikł i pojawił się w swoim pokoju gdzie leżał list:\nHARRY JAMES POTTER- KSIĄŻĘ KRÓLESTWA SALOMONA Rok\nI – Magia Wampirza: Czarna Magia, Władanie białą Bronią, walki wręcz, polowania, ćwiczenia fizyczne, odporność na ból\nRok IV- Magia Salomona: Magia bez różdźkowa, nie werbalna, Starożytna Rok\nV- Języki: Runy, Polski, Angielski, Francuski, Hiszpański, Niemiecki, Rosyjski, Druidzki, Elficki, Wampirzy, Wilkołacki i Łacina\nRok VI- Magia Królewska: Jazda konną, maniery, planowanie działalności, zabezpieczenie królestwa Rok\nVII- Magia Klątw: Klątwy Czarno magiczne, klątwy biało magiczne, klątwy wzrokowe, łamanie klątw Rok\nVIII- Zaprzysiężenie: inicjacja, spotkanie z panem prawdy, odnalezienie talentów Rok\nIX- Talenty: Władanie talentami, odszukiwanie ich znaczeń\nNA ROKU III i V BĘDZIE PIĘĆ OSÓB RAZEM Z HARRYM JAMESEM POTTEREM KSIĘCIEM KRÓLESTWA SALOMONA.\nList zawierał wszystko czego chłopak potrzebował. Zaczęła się wojna- musi być na nią przygotowany. Dziewięć lat ciężkiej pracy w osiemnaście na ziemi’ Dumbledore wykituje’ pomyślał młodzieniec co od razu poprawiło mu humor.\n———— No to Macie prolog do powieści HPiKS———\nAAA… no i jeszcze coś, Alternatywa się pisze jednak mam problemy z otworzeniem pliku w którym pisze to opowiadania.. CHYBA.. będę musiała wszystko od nowa napisać ( ostatni fragment do nastęonego rozdziału) dlatego nie wiem kiedy będzie:) Nadal proszę o komenatrze pod notką kończącą HPIMN ponieważ chciałabym wiedzieć jak wam się podobało\nAAA… Jeśli macie mnie w linkach to napiszcie do księgi a napewno także dodam was ( zauważyliście po prawej stronie linki :)??)\nAAA… Proszę o komcie a dodam rozdział HPIKS :D:D Co do krótkich opowiadań to będą.. nie najszybciej, ponieważ narazie jestem związana z HPIKS bardzoo mocno i nie chcę przerywać nawet pisania tyle mam pomysłów.. wena mi towarzyszy wiernie ale czas za to ucieka.. ech… Do napisania\n19 listopada 2006 o 16:47 napisał:\nPierwsza!!!! Rozdzialik całkiem całkiem, choć jeszcze nie mogę napisać dokładnie co o tym myślę… Dopiero jak dodasz kilka rozdziałów –>wtedy będę mogła dokładniej napisać na jakim poziomie jest to opowiadanie. Choć wnioskując z twoich poprzednich opowiadań również będzie świetne.\n19 listopada 2006 o 17:14 napisał:\nmi sie tam podoba mam nadzieje ze jeszcze dzisiaj dodasz nastepny pisz dalej pozdro\n19 listopada 2006 o 18:34 napisał:\nZaczyna się ciekawie. Mam nadzieję, że nie długo wklejisz następny rozdział. Trzymam kciuki!!:)\n19 listopada 2006 o 19:03 napisał:\ndodaj jeszcze jeden i dodawaj jeden dziennie oprucz dzisiaj i dodaj jeszcze jeden\n19 listopada 2006 o 19:20 napisał:\nSuper, a kiedy dodasz notki na alternatywę???\n21 listopada 2006 o 16:02 napisał:\nnaprawde super opowiadanie błagam napisz coś dzisiaj opisz szkolenie w skrócie bo nie moge doczekać się miny Dumbla\n15 sierpnia 2012 o 14:47 napisał:\nznalazłam twoje opowiadanie przypadkowo, jak przeczytałam wstęp opowiadania ,które jest super genialne czekam na ciąg dalszy.\nWszystkich wizyt: 299275


Płuco na chipie po polsku | Miesięcznik CHEMIK\nMetodę tworzenia narządów na chipach opracowali w roku 2010 naukowcy z Harvard University. Zbudowane z tworzywa sztucznego (polidimetylosiloksanu, PDMS) mikro urządzenie pokryte jest ludzkimi komórkami, które naśladują strukturę tkanek. Do tej pory udało się stworzyć na chipie między innymi pęcherzyk płucny, fragmenty jelita, wątroby, nerki czy łożyska. Narządy na chipie pozwalają prowadzić badania nad chorobami i ich leczeniem. Stosując ludzkie komórki można ograniczyć wykorzystanie zwierząt laboratoryjnych – a uzyskane wyniki są równie wiarygodne jak byłyby rezultaty testów na ludziach (w wielu przypadkach niemożliwych, bo zbyt niebezpiecznych).\nPęcherzyk płucny to narząd, w którym krew pośrednio styka się z powietrzem. Jego wersja na chipie pozwala badać zarówno infekcje bakteryjne i wirusowe, jak i wpływ szkodliwych substancji zawartych w powietrzu czy działanie leków. Można badać zdolność leków i patogenów do przenikania przez barierę powietrze-krew bez ograniczeń etycznych czy związanych z rozmiarem cząsteczki. Niestety, do tworzenia ze specjalnych polimerów podłoża narządów na chipie niezbędne były do niedawna warte miliony dolarów drukarki. Dlatego metoda dostępna była tylko dla nielicznych placówek naukowych czy klinicznych.\nNowy, znacznie tańszy i prostszy sposób wytwarzania płuca na chipie jest dziełem Macieja Mańki, ucznia klasy III C Akademickiego Zespołu Szkół Ogólnokształcących w Chorzowie. Metodę opracował w roku 2015, podczas stażu naukowego w Pracowni Badań Nanowarstw Makromolekuł Uniwersytetu Jagiellońskiego. Niezbędną mikroporowatość polimeru uzyskał poprzez dodanie do tworzywa cukru, który następnie jest wypłukiwany. Dzięki obniżeniu ceny narządów na chipie można by na przykład szybko dobrać optymalną metodę leczenia chorych z rakiem płuca czy mukowiscydozą – wypróbowując różne terapie na pęcherzykach obsadzonych komórkami konkretnego pacjenta. Maciej Mańka jako jeden z trzech laureatów krajowego etapu 28. Konkursu Prac Młodych Naukowców UE (EUCYS) będzie reprezentował Polskę podczas europejskich finałów, które we wrześniu odbędą się w Brukseli. (kk)


Te kosmetyki to przepis na zrewitalizowaną i elastyczną skórę. Ich działanie oparte jest na składnikach, które stymulują zdolności naprawcze komórek - Kobieta.pl\nTe kosmetyki to przepis na zrewitalizowaną i elastyczną skórę. Ich działanie oparte jest na składnikach, które stymulują zdolności naprawcze komórek\nViva-Derm w Kobieta.pl\nKażda z nas chce jak najdłużej cieszyć się młodym wyglądem i dobrym zdrowiem. Dziś przedstawiamy kosmetyki, z którymi jest to nie tylko możliwe, ale wręcz gwarantowane. Zdradzimy tylko, że jeden z ich głównych składników za sprawą swojego przełomowego działania zasłużył na Nobla!\nAby dobrze zrozumieć, jak działają produkty marki AQ Skin Solutions, musimy zacząć od krótkiej lekcji teorii.\nNa czym polegają procesy odnowy i gojenia się skóry zachodzące w naszym organizmie\nCała magia dzieje się za pomocą czynników wzrostu. Czynniki wzrostu to białka, które organizm wytwarza naturalnie. Wyspecjalizowane w procesach naprawczych komunikują się ze sobą, przekazując sygnał przez błonę komórki do jej wnętrza. Są katalizatorem całego cyklu reakcji: od wzmożonego namnażania się komórek, przez ich podział i różnicowanie, aż po pobudzanie ich wzrostu. Wszystko po to, by zintensyfikować proces odnowy i gojenia, i to zarówno na poziomie naskórka, jak i też skóry właściwej.\nSą odpowiedzialne także za przyrost fibroblastów i stymulują produkcję kolagenu i elastyny, czyli białek młodości oraz kwasu hialuronowego, zapewniając skórze odpowiednie napięcie, jędrność i optymalny poziom nawilżenia. Słowem, są gwarantem młodego, świeżego wyglądu na dłużej.\nNiestety, wraz z upływem czasu te naturalne mechanizmy oparte o czynniki wzrostu ulegają osłabieniu. W efekcie skóra wolniej się regeneruje, zmniejsza się jej naturalna odporność, przez co gorzej spełnia swoją ochronną i naprawczą funkcję. Efekt? Pojawienie się pierwszych zmarszczek, utrata jędrności i elastyczności, słabiej zdefiniowany owal twarzy, a także dłuższy okres rekonwalescencji po zabiegach medycyny estetycznej.\nI choć chciałybyśmy napisać, że z pomocą medycyny estetycznej o wszystkich tych skutkach możemy szybko zapomnieć, to nie zawsze jest to prawda.\nMimo że czynniki wzrostu występują w naszych komórkach naturalnie, nie każdy chce i nie każdy ma możliwość skorzystać z zabiegów medycyny estetycznej z ich wykorzystaniem. Jeśli badania morfologii nie są satysfakcjonujące albo jeśli chorujemy na choroby autoimmunologiczne, np. cukrzycę typu I czy chorobę Hashimoto, nasze własne osocze zawierające czynnik wzrostu nie będzie pełnowartościowym materiałem do iniekcji.”, tłumaczy dr Barbara Walkiewicz – Cyrańska, dermatolog estetyczny specjalizująca się w medycynie anti-aging.\nDlatego właśnie tak bardzo doceniamy udział czynników wzrostu w składzie kosmetyków AQ Skin Solutions.\nTwórcą marki jest profesor immunolog Ahmed Al-Qahtani, który zainspirowany medycznym zastosowaniem czynników wzrostu w leczeniu trudno gojących się ran i oparzeń, w swoich dermokosmetykach wykorzystał te bioidentyczne z naturalnymi o najwyższej stabilności i największej skuteczności w odbudowie i stymulowaniu skóry, mieszków włosowych oraz błony śluzowej.\nIch skuteczność jest niekwestionowana – istnienia i dobroczynnego działania czynników wzrostu dowiodło wcześniej dwoje naukowców, embriolog i neurolog Rita Levi-Montalcini oraz biochemik Stanley Cohen, którzy w 1986 roku za swoje odkrycia nagrodzeni zostali Nagrodą Nobla.\n"Niewymuszone piękno, niedoskonała naturalność". Czym jest "smart aging"?\n[Podcast] Bardzo Kobiecy odc. 6: Self-love i medycyna estetyczna? (gość: Bogna Sworowska)\nKtóre produkty od AQ Skin Solutions zachwyciły nas najbardziej?\nNa pewno AQ Active Serum, czyli skoncentrowana mieszanka aktywnych białek i peptydów, w tym m.in. czynników wzrostu, która stymuluje zdolności naprawcze oraz regencyjne skóry i aktywizuje fibroblasty do produkcji kolagenu i elastyny.\nNasze serce skradło także AQ Eye Serum z kompleksem peptydów o lekkiej, nietłustej konsystencji przeznaczone do pielęgnacji delikatnej skóry pod oczami.\nNie możemy zapomnieć o niekwestionowanej gwieździe całej linii, czyli AQ Endo-Test - wolnego od hormonów preparatu w formie serum aplikowanego na wewnętrzną stronę przedramienia, który aktywując przysadkę mózgową, podwzgórze i odpowiednio – jajniki lub jądra, normalizuje produkcję testosteronu.\n„Choć kojarzony z mężczyznami, testosteron jest hormonem nie mniej ważnym dla kobiet: warunkuje m.in. odpowiedni poziom libido, dobry nastrój oraz prawidłową masę ciała. Endo-Test aktywuje białka zaangażowane w jego produkcję, zwiększając naturalną zdolność organizmu do wydzielania testosteronu”, tłumaczy dr Walkiewicz – Cyrańska, założycielka kliniki VIVA-DERM, która jest wielką fanką tego rozwiązania.\n(Tu link do strony kliniki:https://www.viva-derm.pl/)\nDoktor Barbara Walkiewicz-Cyrańska\nDermatolog, kosmetolog Barbara Walkiewicz-Cyrańska, inicjatorka rozwoju dermatologii estetycznej w naszym kraju i w Europie. Jak mówi, estetyka ciała, skóry, była dla niej zawsze ogromnie ważna. Jako dziecko, wiedziała już, że chce być lekarzem. Bardzo świadomie wybrała specjalizację z dermatologii i skończyła studia kosmetologiczne. W 1991 roku założyła klinikę VIVA-DERM, której jest właścicielką. Dzięki ogromnemu doświadczeniu i profesjonalizmowi kreuje i wprowadza na polski rynek zabiegi, metody oraz techniki gwarantujące bezpieczeństwo, efekt i zadowolenie pacjentów.\nmedycyna estetyczna kosmetyki\nPoprzedni artykuł Mniejsze zużycie paliwa i większy zasięg? Nowa Fabia jest jeszcze bardziej przestronna i efektywna\nNastępny artykuł Rodzinny samochód, który zachwyca designem? W tym modelu nie ma miejsca jedynie na kompromisy