Park osiedlowy - Page 3\nTemat: Re: Park osiedlowy Sob Sty 26, 2013 7:53 pm\nNie, nie chodziło tylko o to, że zawdzięczała mu życie. Nie była taką osobą, która przywiązuje się do kogoś tylko dlatego, że coś mu zawdzięcza. To prawda, że jeszcze nie spłaciła długu, ale nie znaczy to, że zatrzymała się tylko dlatego, że uratował jej życie jakiś rok temu. Nie była jędzą i posiadała ludzkie uczucia, które są niezależne od tego, kto co dla niej uczynił. No chyba, że ktoś by ją zranił fizycznie i dobił psychicznie. Nie była masochistką.\nOwszem, gdyby nie spotkali się w Akademii i nie zamieszkali razem, zapewne jakiś wampir dokończyłby dzieła Testamenta albo wykrwawiłaby się śmiertelnie, przy takim poparzeniu. W sumie nie wiedziała, co było gorsze.\nSama także nie przepadała za wylewnymi pożegnaniami. Nigdy za nimi nie przepadała, źle się kojarzyło, szczególnie że często tak żegnała się z ojcem. Bała się, że już nie wróci albo przywiozą do domu jego martwe ciało. Za każdym razem, kiedy opuszczał dom z powodu misji, Louisa żegnała go, jakby wyruszał na wojnę, a nie na polowanie na wampira. Z czasem takie pożegnania stawały się dla niej jeszcze gorsze, aż wreszcie wyzbyła się płaczu. Nie chciała, aby ojciec zapamiętał tę płaczącą twarz, więc po prostu żegnała go z uśmiechem. Dla każdego było to o wiele lepsze. Temu wątpiła, aby pożegnanie jej i Irasuto wyglądało jak w tanim romansidle. W sumie brakowałoby lotniska...\nZakłóciło jej pogodę? Zmarszczyła brwi, jakby wyczuła ironię w jego słowach. Czy coś by to zmieniło? Sama nie wiedziała jak to odebrać. Na pewno nie żyłaby myślą, że chłopaka zabił jakiś wampir. Po prostu wsiąkł jak kamień w wodę.\n- Zawsze zachowywałeś dystans, cokolwiek byś nie robił czy mówił.\nOdpowiedziała na jego pytanie. W sumie jeszcze nigdy jej nie zasmucił, po prostu w jego towarzystwie zachowywała powagę. Tak na nią wpływał.\nTemat: Re: Park osiedlowy Sob Sty 26, 2013 8:37 pm\nW przeciwieństwie do Louisy Irasuto nie posiadał wielu ludzkich uczuć, a przynajmniej starał się je tłumić jak tylko mógł, dlaczego? przecież już nie jest ochroniażem, zabójcą itp. teraz jak na razie mógł przecież zacząć żyć, tyle razy gdy był przywiązany jako ochroniaż do Asoke, do Kazama, gapił się nocą w niebo i marzył że jest kimś innym, że w przyszłości będzie normalnie zarabiał, będzie miał dwójkę dzieci a jego żona poprowadzi dom. Tak, wychowałby dzieci, odkładałby pieniądze, w końcu kupił domek u zbocza Alp, taki jaki kiedyś widział na zdjęciu, mógłby tam umrzeć ze starości, grając w szachy cieszyć się spokojem. Raczej dziwny obraz, Irasuto jako zwykły szczęśliwy w swej niewiedzy człowiek, czasami lepiej nie wiedzieć.. no nic, razcej śmierć ze starości nie była mu pisana. Może po prostu już dla niego za późno? może zbyt długo spoglądał w otchłań i stał się jednym z owych demonów? to najprawdopodobniej najbardziej oczywiste stwierdzenie, chyba jednak nie tylko wampir nie zmienia poglądów. Irasuto nie wiedział co odpowiedzieć Louisie, żałował że znalazł się akurat dziś w tym miejscu, tak dobrze mu było bez tych powrotów do przeszłości, przecież ma tyle planów, zemsta.. żal.. własna wojna z wampirami. - Co z tamtym wampirem który cię wtedy dopadł? - Ciekawiło go to, w końcu chodziło o wampiry, skoro Louisa żyje to prawdopodobnie wampir został odstrzelony przez Oświatę, uwięziony.. wszystko jedno. Co więcej odady śniegu stawały się coraz to bardziej uporczywe, oczywiście fajnie to wszystko wyglądało ale to nie najlepsze miejsce na tego typu spotkanie. - Niedaleko zaparkowałem samochód, jesteś głodna? - Zapytał, starał się nieco ożywić ten zatruty do szpiku głos, zawsze niezmiennie monotonny, pozbawiony życia. - Tym razem mam zamiar się pożegnać. - Naturalnie starania spęzły na niczym, to brzmiało jak zwykle w przypadku Irasuto, ale to kwestia przyzwyczajenia, a tego najwyraźniej Louisie nie brakowało.\nTemat: Re: Park osiedlowy Nie Sty 27, 2013 4:36 pm\nNajwyraźniej uznał, że uczucia są mu całkowicie niepotrzebne. Jako człowiek musiał je posiadać, ale najzwyczajniej w świecie mógł nauczyć się je wygłuszać albo wyłączać na jakiś czas. Jednak pewnie nie uda mu się ich w sobie zabić. Po prostu był człowiekiem i to go odróżniało od potworów, jakimi były wampiry. Każdy potrafi pociągnąć za spust, pozbawiając kogoś życia, jednak nie każdy ma potem wyrzuty sumienia. Wampiry na pewno ich nie mają.\nObecnie kobiety nie marzą o tym, aby prowadzić dom czy wychowywać dzieci. Pragną kariery, chcą się rozwijać i spełniać marzenia w zależności od tego, czego po prostu chcą. Louisa także czegoś pragnęła. Nigdy nie chciała być łowczynią, chciała jedynie dokonać zemsty na wampirach, niczego więcej. Chciała być fotografem albo prowadzić swoją własną, mała restauracyjkę. Uwielbiała gotować, więc z chęcią zawsze gotowała dla ojca i brata. Teraz gotowała jedynie dla siebie, bo dla kogóż miałaby to robić?\nIrasuto był jeszcze młody. Nie mógł z łatwością stwierdzić, co się zdarzy za takie dziesięć lat. Może nie będzie już mordercą, tylko zasłuży sobie na to spokojne życie, jakiego w głębi duszy pragnął, a do czego się nie przyznawał. Wolał to odpychać, niż pogodzić się z takimi pragnieniami. Wtedy byłoby mu pewnie gorzej. Tak samo jak owe spotkanie Louisy. On będzie go żałował, natomiast dziewczyna nie. To pewnie ich różniło, zresztą byli od siebie bardzo różni. Wiele ich dzieliło, pewnie nawet nie zdawali sobie sprawy, jak wiele.\nWampir, który ją dopadł. Uśmiech spełzł z warg Louisy. Spojrzała posępnie na chłopaka, aż wreszcie odważyła się odpowiedzieć. Przyznać się do czegoś, co uważała za największe poniżenie na świecie.\n- Zmusił mnie, abym mu służyła.\nCóż, nie chciała zostać zgwałcona, a już na pewno nie chciała zginąć. Nie miała więc wyjścia... zaprzedała swoją wolność za życie. Musiała mu być posłuszna, nawet jeśli nienawidziła go z całego serca. Za każdym razem jak się widzieli, poddawali się przyjemności walki. Oczywiście Louisa okazywała się być za słaba w starciu z wampirem tak wysokiej krwi.\n- Nie, nie jestem. Ale z chęcią napiłabym się czegoś ciepłego. Cholernie zimno dziś.\nPoniekąd ucieszyła się, że zmienił temat. Nie chciała dalej tego drążyć, a z drugiej strony nie chciała go oszukiwać czy okłamywać, skoro chciał wiedzieć.\nMiał zamiar się pożegnać? Dziewczyna nie skomentowała tych słów. Szczerze? Wątpiła w nie. Kto wie czy nie powiedział tego dla zwykłego pocieszenia jej?\nTemat: Re: Park osiedlowy Nie Sty 27, 2013 7:47 pm\nNiestety, Irasuto nigdy nie odczówał wyrzutów sumienia, jeśli kogoś zabijał to wrogów, ludzi którzy na to zasłużyli, o wampirach rzecz jasna nie trzeba wspominać, jego poglądy na ich temat były dość ogólnikowe i miał zamiar powziąć kroki ku ich eliminacji. Plany brzmiące nie powarznie pochłonęły Irasuto całkowicie. Naturalnie odczówał wyrzuty sumienia, a może właściwie żal, ale objawiało się to skutkiem niepowodzeń, śmierć Asoke, Utakaty, matki, do tego dołączyło zniewolenie Louisy, sądził że już nic jej nie groziło, że pozostaje z Oświatą całkowicie bezpieczna, mylił się i wyjechał. Irasuto nie mógł faktycznie stwierdzić co stanie się za dziesięć lat, jego plany.. nie był nawet pewien czy będzie nadal żył za pięć lat, a tu mowa o takiej liczbie. Może właśnie dlatego swoje mrzonki odbierał właśnie jako zwyczajne wyobrażenia, marzenie które nigdy nie może zaistnieć, przecież karzdy ma coś takiego. Czy faktycznie będzie żałował tego spotkania? chwilę temu tak było, gdyby nie przełom zapewne nie zatrzymałby jej by udowodnić że nie jest pustą skorupą bez duszy, choć sam tak o sobie myślał, starał się tak myśleć, może to skrzywienie, zbyt wiele czasu żył w ten sposób już nie potrafiąc inaczej. Irasuto miał nadzieję że Oświata choć raz się na coś przydała i odstrzeliła tego wampira, nie wiedział do tej chwili że na Louisie ciążyło tak wielkie brzemię, nie spodziewał się że jest tak silna, choć wiedział że jest w stanie go jeszcze zaskoczyć. - Dobrze, chodźmy. - BMW stało zaraz przy chodniku okalającym park, przez chwilę starał się przypomnieć sobie czy zna jekiś bar w tym obcym mieście, postanowił się zdać na dziewczynę. - Znasz jakieś ciekawe miejsce? - Po chwili samochód ruszył nieco ośnieżony.\nTemat: Re: Park osiedlowy Nie Lip 28, 2013 5:46 pm\nNatasha opuściła mieszkanie Ravena bez czułego pożegnania, zebrała się całkiem szybko i nawet nic nie tłumaczyła. Po prostu oznajmiła, że idzie i już, nawet jakoś szczególnie miła niebyła. W sumie miałą swoje do zrobienia i już, nie musiała się przecież tłumaczyć, co nie? Załatwiła w miarę szybko swoje sprawy w mieście po czym skierowała swoje kroki do parku na spacer. Musiała ochłonąć i zastanowić się nad pewnymi sprawami, a to, że zapadł wieczór tylko sprzyjało atmosferze i rozmyślaniom. Była w kropce i miała nie lada problem. Nie znała odpowiedzi na pewne swoje pytania i to ją strasznie dobijało. Szła spokojnie nie obawiając się niczego, w końcu cóż mogło jej się przytrafić w parku? Z resztą nie zajmowała się tym. Chwilę tak spacerowała bez większego celu, czasem zapaliła sobie papierosa, ale w sumie błądziła tu i tam. Było ciepło i ładnie więc przysiadła sobie nawet na ławce. Założyła nogę na nogę i patrzyła gdzieś przed siebie nie zwracając większej uwagi na otoczenie.\nTemat: Re: Park osiedlowy Nie Lip 28, 2013 6:23 pm\nSahal był wielce oburzony, kiedy Ringo unieruchomił Sahala, gdy ten wyskoczył spod łóżka jak poparzony. Wierzgał, gryzł, rzucał się, drapał, kąsał, robił wszystko, byle tylko ojciec go puścił! Chciał się znów schować i odczekać, aż to wszystko minie. Czuł się straszliwie źle. Gorączka znów dawała o sobie znać, więc wampirem czuł się słabo, osłab w ramionach ojca, który zaprowadził go do podziemi. Wampir musiał przyznać, że podziemia bardzo przypadły mu do gustu. Było ciemno, chłodno, wilgotno i tak jakoś przyjemnie. Przede wszystkim zero zagrożenia ze strony słońca! A Sahal miał dość słońca po pięciu latach życia w Afryce. Naprawdę, czasami było ciężko uciec przed promieniami, więc chował się zmęczony w cieniu baobabu.\nKiedy Ringo wreszcie zaniósł chłopca do laboratorium, to Hiro, naburmuszył się, odwrócił od ojca i nie chciał na niego patrzeć. Usiadł w kącie, załączył rączki na piersi i spoglądał przed siebie, srebrzystymi tęczówkami. Nie odzywał się do nikogo. Był śmiertelnie obrażony na ojca, który kiedy tylko pozbył się syna, udał się gdzieś poza zamek. Pewnie do tej swojej „żonę”, cokolwiek to znaczy, albo jakiejś innej kobiety. Zapewne kobiety i seks były dla niego ważniejsze niż zdrowie własnego syna, cóż poradzić. Sahal był zdany na siebie. Skorzystał zatem z nieuwagi Hiro, który zapewne zajął się przygotowywaniem medykamentów dla wampirka, a ten od razu wymknął się z laboratorium i z nadzwyczajną szybkością udał się ku wyjściu z Zamku. Skoro ojciec go zostawił, Sahal także postanowił zostawić ojca! Niech się trochę o niego pomartwi, a nie ciągle by z babami siedział. Sahal był samolubny i nie chciał się dzielić z nikim swoim białowłosym wampirem.\nJak najszybciej opuścił zamek, póki nikt się nie zorientował i puścił się biegiem przed siebie. Nie rozglądał się. A gorączka była już intensywna. Pojawił się także ślinotok, więc wampirem co chwila ścierał ślinę z kącików warg. Po kilku minutach zrobił się zmęczony od biegu i choroby. Powłóczył nóżkami i nawet nie zorientował się, kiedy dotarł do jakiegoś parku. Usiadł na środku ścieżki i zaczął wciągać gluty w nosie, który mu napłynęły. Zadarł główkę do góry i spostrzegł jakąś jasnowłosą kobietą. Wsadził paluszka do buzi i posłał Natashy uśmiech, wciąż delikatnie ssąc palca. Miał rumieńce na policzkach, co wyraźnie świadczyło o jego gorączce.\nWymówił słowo w łamanej japońszczyźnie. Już znał kilka słów, jednak mieszał je wciąż ze swoim afrykańskim dialektem. W dodatku nie wiedział, co znaczy „żona”, ale owa pani miała złote włosy, jak Yuki, którą Ringo przedstawił Sahalowi jako żonę.\n– Ty też być żona?\nWiększość słów jakie chłopiec wypowiedział, były w dialekcie afrykańskim, jedynie słowo żona zostało wypowiedziane po japońsku.\nTemat: Re: Park osiedlowy Nie Lip 28, 2013 7:42 pm\nSiedziała zamyślona i w pierwszej chwili nawet nie zauważyła, że nieopodal na środku drogi usiadł mały chłopczyk. Dopiero kiedy się odezwał zwróciła na niego uwagę. Przez chwilę analizowała i zastanawiała się co ciemnowłosy chłopczyk powiedział dotarło to do niej w końcu. Uważnie na niego patrzyła odwzajemniając uśmiech. Po tym rozejrzała się po okolicy szukając rodziców czy też opiekunów chłopca, ale nikogo nie widziała. Dziwne, że wieczorem dziecko samo tu błądziło, ale może to jakaś japońska moda w wychowywaniu, albo coś. Zastanawiała się co ma zrobić z tym faktem, jednak w międzyczasie mu odpowiedziała. Pokręciła przecząco głową.\n-Nie, nie jestem żoną.\nI chyba nigdy nią nie będzie, ale to już inna bajka. Nie ma co się tym przejmować co nie?\nW końcu zdecydowała się nieco podejść do chłopca i kucnąć przed nim, ale też zachowując pewien odstęp, nie wiedziała czego ma się spodziewać. Spoglądała na niego łagodnie z przyjaznym uśmiechem.\nW ostateczności mogła pomóc mu odnaleźć rodziców, albo drogę do domu. Jakby znała prawdę nie byłoby już jej tak miło i przyjemnie. Jednak cudowna jest ta niewiedza.\nTemat: Re: Park osiedlowy Nie Lip 28, 2013 9:04 pm\nSahal już od jakiegoś czasu siedział i przyglądał się jasnowłosej dziewczynie. Nie dostrzegała go, a chłopiec nie miał pojęcia, że ta sobie po prostu rozmyśla. Sam nigdy tego nie robił, nie miał przecież na to czasu, więc nowością było dla niego obserwowanie takiego zachowania. Jego ojciec rzadko nad czymś głowił, wolał od razu przechodzić do rzeczy, niż owijać w bawełnę. Wreszcie obdarzyła go swoim błękitnym spojrzeniem, co Sahal przyjął jeszcze większym uśmieszkiem. Swoje kły ukrywał w bardzo cwany sposób. Uśmiechał się tak, żeby kły schować po górną wargą, zresztą temu też trzymał palca w buzi.\nKiedy Natasha zaczęła rozglądać się wokoło, wampirem podążył za jej wzrokiem, także się uważnie rozglądając. Ciekawe czego szukał, sam nie wiedział, po prostu papugował dziewczynę! Naprawdę świetna zabawa. Jeszcze trochę i Sahal zacznie się bawić w sadystę albo gryzianego berka.\nSahal wychodził jedynie wieczorami i nawet dla niego było to dość niebezpieczne. Przecież na dobrą sprawę był bezbronny, jeśli chodzi o ataki ze strony wampirów. Oni przecież szukali takich łatwych zdobyczy, więc nic nie stało na przeszkodzie by zapolować na dziecko.\nNie rozumiał słów Natashy, więc uśmiechnął jedynie, ponownie. Zrozumiał jedynie „żona”, więc pomyślał że faktycznie nią jest. Może należała do jego ojca? Tak samo jak tamta kobieta. Natasha też przecież miała jasne, długie włosy. Sahal wyciągnął swoją rączkę, pokrytą krostami, i sięgnął po pukle kobiety. Złapał ją, może troszkę zbyt mocno, wszak nigdy jeszcze tego nie robił i pociągnął ją ku sobie, zaśmiewając się uroczo. Paluszka wyjął już z buzi i wpadł prosto w ramiona Natashy, opierając swoje rączki o jej nogi. Główkę wtulił w jej łono, dosłownie jakby potraktował ją jako swoją matkę! Swojej matki już nie pamiętał, nienawidził ją całym swoim sercem.\n– Zgułeś sie!\nPowtórzył za nią, utkwiwszy swoje spojrzenie w jej oczach. Tak słodko pachniała, a Sahalowi przypomniało się, jak ojciec uczył go atakować ludzi. Nie potrafił się powstrzymać, nie przy tak uroczo pachnącej ludzkiej istocie. Przybliżył się do niej jeszcze bardziej, wstając i zaplatając swoje ramionami wokół jej szyi. Z boku wyglądało to tak, jakby chłopiec przytulał się do swojej matki, gdy tak naprawdę planował wbić kły w skórę kobiety. Choć jeszcze nic takiego nie uczynił. Mimo swojego młodziutkiego wieku, delektował się uroczym zapachem Natashy.\nTemat: Re: Park osiedlowy Pon Lip 29, 2013 7:06 pm\nPewnie jakby była wampirem jej charakter byłby jeszcze bardziej impulsywny niż jest teraz. Aczkolwiek nawet jej zmartwienie musiało być dobrze przemyślane, działałaby jakby wiedziała w którą stronę ma się posunąć. Więc siedziała i myślała jak na rasowego człowieka przystało. Wracając jednak do tego co się działo w parku, kobieta była nieco zaskoczona, ale postanowiła jakoś pomóc chłopcu. Podeszła do niego, był uroczy i wydawał się taki bezbronny.\nFaktycznie należała do pewnego wampira, ale nie był to jego ojciec tylko wampir znacznie łagodniejszy i młodszy. Taki bardzo ludzki, aż niebywałe, że takie wampiry istniały z tym, że raczej jej nie uratuje kiedy będzie taka potrzeba.\nZostała przez chłopca pociągnięta za włosy ciut za mocno, przez co syknęła nieco z bólu, ale mimo to z ust nie schodził jej uśmiech. Zorientowała się, że ciemnowłosy nie umie na tyle japońskiego aby bez problemu się komunikować z innymi.\nPozwoliła mu się przytulić, objęła go ramieniem delikatnie bo przecież nie będzie go od siebie odpychać, oczywiście nie spodziewała się, że zamiarem dziecka było spożycie jej krwi. Pogładziła go po włosach i nieznacznie starała się od niego odsunąć. Jeżeli jej się to udało spojrzała uważnie na twarz Sahala i posłała mu łagodny uśmiech. Wskazała na siebie.\nStarała się mu przedstawić, może i chłopiec się jej tym odwdzięczy o ile wcześniej nie rzuci się jej do szyi.\nTemat: Re: Park osiedlowy Wto Lip 30, 2013 12:50 pm\nUśmiech, tajemniczy i dość skryty, nie schodził z warg chłopca. Cieszył się, choć sam nie miał pojęcia z czego dokładnie. Pasowała mu ta pani, była taka ładna. Gdyby miał ją porównać do jakiegoś afrykańskiego zwierzęcia, wybrałby gazelę. Przede wszystkim dlatego, że bardzo uwielbiał te zwierzęta. Ponad to były bardzo inteligentne i przyjazne, acz zachowywały pewien dystans i nie były ufne. Właśnie w taki sam sposób zachowywała się jego nowa znajoma. Przypadła mu fdo gustu i chłopiec z chęcią by ją zabrał dla siebie. Ot, byłaby jego towarzyszką zabaw i czytałaby mu bajki, które tak bardzo uwielbiał. Ale czy by zechciała? Wątpił, mało kto ostatnio poświęcał chłopcu uwagę, więc może nikt nie umiał go polubić? Nie był uroczy i słodki? To go bardzo smuciło, ponieważ lubił być w centrum uwagi i lubił, kiedy ktoś darzył go sympatią.\nSzkoda, że należała już do kogoś, z chęcią bowiem sam by się nią zajął, a tak biedaczek znów musiał obejść się ze smakiem. Nikt go nie chciał, czuł się taki samotny!\nSahal od razu się zreflektował, słysząc syk wydobywający się z warg kobiety. Zrobił smutną minkę, ściągnął brwi i zbił mardkę w podkówkę. Nie chciał zadać jej bólu, jeszcze nie raz. Lubił delektować się smakiem i zapachem swojej ofiary, a to uczucie potęgowało się z każdą chwilą.\nNie odpowiedział nic na słowa Natashy, bo w ogóle ich nie zrozumiał, wyszczerzył się jedynie i radośnie zaczął kiwać potakująco główką, jakby dając znak, że zgadza się na wszystko. Chciała mu pomóc, proszę bardzo! Acz chłopiec o tym nie wiedział, jak pech to pech. Zapewne w tym momencie dałby się zabrać kobiecie wszędzie, gdzie tylko zapragnie.\nKrosty, które jakiś czas temu wyskoczyły na jego szyi, obok brzydkiej, opatrzonej i zabandażowanej rany zaczęły go znów swędzieć. Zaczął się więc mocno drapać i aż jęknął, bowiem sprawił sobie niemały ból. Rozdrapał kilka krostek, a krew pociekła mu pod koszulkę, brudząc ją nieznacznie.\nPowtórzył za nią, sylabizując to słowo, dzięki czemu ułatwił sobie nieznacznie wypowiedzenie tychże słów.\nWykrzyczał swoje imię, ponownie się szczerząc. Łapką wskazał na siebie i wsadził odruchowo paluszka do buzi. Widać było, że był lekko zacofany w rozwoju, ale nie dziwmy się. Nie miał zbyt łatwego życia w Afryce, przy boku marnotrawnej matki.\nNie dał się jednak odepchnąć od Natashy, wszczepił swoje paluszki w jej miętową sukienkę (choć on uznawał to za kolor zielony) i pokręcił przecząco główką, wyraźnie zasmucony tym, że chce go odsunąć. I nagle, całkowicie korzystając z zaskoczenia, zaatakował dziewczynę. Pierw dossał się wargami do szyi Natashy, a następnie mogła poczuć coś ostrego jak wżyna się w tę jej delikatną skórę. Sahal spijał powoli, acz bardzo łapczywie i dość nieumiejętnie krew. Ściekała mu po brodzie i strasznie się przy tym ufajdał. Nie umiał jeszcze odpowiednio głęboko się wgryzać w skórę, ani także robić to delikatnie. Było to gwałtowne i bolesne, jakby przebijał bardzo powoli, w tempie ślimaczym, błonę dziewicą. I spijał tak krew, póki sama Natasha go wreszcie nie odepchnie bądź nie straci przytomności. A że był dopiero wampirzym dzieckiem, nie powinna mieć zbytnich problemów w oderwaniu się od kłów wampirka.\nTemat: Re: Park osiedlowy Wto Lip 30, 2013 9:58 pm\nBył słodki i uroczy, pewnie. Ponadto Natasha miała słabość do dzieci, pewnie polubiłaby chłopca i to bardzo i jego charakterek, nieco ciężki, ale przecież takie są najlepsze. Obawiałbym się raczej tego, że uroczy ojczulek Sahala zjadłby blondynę na śniadanie i tak by się to właśnie skończyło. Pewnie nawet nie zdążyłaby mu przeczytać jednej książeczki. Co nie znaczy, że skoro ma już swojego pana nie może dotrzymywać towarzystwa chłopcu.\nPogładziła chłopca po włosach kiedy puścił jej jasne pukle na znak, że się nie gniewa. Zauważyła również jego krostki i to jak się drapie. Wydawało się to dla niej dość dziwne, zmrużyła oczy, ale cóż nie dane było jej się dokładnie temu przyjrzeć, miała go już w swoich ramionach. Nie chciała go odpychać, zbyt mocno tylko delikatnie odsunąć aby móc spojrzeć na jego twarz i złapać z nim jakiś kontakt. Jednak on to skutecznie uniemożliwił łapiąc się jej mocno i zawzięcie. Kobieta odpuściła i pozwoliła mu na przytulanie, przy okazji poznała jego imię.\nPowtórzyła aby je zapamiętać, jej głos był miękki, aksamitny, taki nieświadomy zagrożenia. Gładziła młodego wampira po włosach aby nagle zostać przekąską. Nie spodziewała się tego, pomimo bólu nie zareagowała paniką, była już gryziona i taki był chyba tego wszystkiego plus. Jakby nie miała pojęcia o świecie krwiopijców wpadłaby w panikę i być może straciłaby swój spokój, a w efekcie może i życie. Zacisnęła wargi i przez jakiś czas pozwalała chłopcu ssać z siebie krew. Palce zaciskała w pięści powstrzymując u siebie jakąkolwiek reakcję na ból Po tym ujęła młodzieńca za ramiona i zdecydowanym ruchem odsunęła go od siebie. Wyciąganie kłów z jej szyi bolało bardziej niż samo wgryzanie, zmarszczyła brwi w nieprzyjemnym grymasie i spojrzała w końcu na Sahala. Pokręciła przecząco głową na znak, że się już nie zgadza na picie krwi. Trzymała go na dystans, ale jedną ręką z torebki wyjęła chusteczkę i otarła kąciki ust dziecka. Normalny człowiek by już dawno uciekł, ale ona była jak ci odważni amerykanie z horrorów, głupia i czekała na to co się dalej wydarzy.\nBladego pojęcia nie miała czy ją zrozumiał, w sumie to któryś z ojczulków mógłby zainwestować w nauczycielko-nianię. Teraz kiedy oczyściła twarz swojego małego napastnika, chustkę przysunęła do dwóch nieco poszarpanych ranek na swojej szyi aby zebrać resztki krwi. Wstała, wyprostowała się, ale podała rękę swojemu towarzyszowi. Ciekawe czy rzuci się na nią znów czy może złapie za rękę i razem poszukają tego wielkiego wampirka, który był jego ojcem.\nTemat: Re: Park osiedlowy Sro Lip 31, 2013 11:00 am\nNawet jeśli Natasha miała słabość do dzieci, to jednak Sahal nie wykazał się niczym, co by mogło spotęgować tę sympatię. Rzucił się przecież do szyi Natashy, choć chłopiec ewidentnie czuł się zagubiony. Zrobił się agresywny, przez tę chorobę, nawet w swej głupocie zaatakował własnego ojca, wybijając ze stawów jego nadgarstek, przy pomocy swoich mocy. Może właśnie dlatego czuł się lekko zmęczony. Używanie takiej ilości mocy, w tak młodym wieku, kiedy jego siła równała się sile ludzkiego dziecka, była bardzo wyczerpująca. I jeszcze ta dziwna choroba. Co chwila się drapał, rozdrapując krosty aż go krwi. Swędziało, bolało, drapało, zupełnie jakby cierpiał na dżumę. Co prawda Natahsa nie miała pojęcia na co dokładnie może być chore dziecko, jednak nie okazała strachu. Przecież równie dobrze, mogłaby się od niego zarazić, to nie zostawiła go jednak i nie uciekła gdzie pieprz rośnie. Może nie straszna była dla niej jakakolwiek choroba, póki może pomóc zagubionemu dziecku? Ha, bardzo możliwe.\nChłopiec z chęcią zatem przyjąłby towarzystwo Natashy. Ringo na pewno nie zżarłby jej, prędzej zapewne zaciągnął do łóżka albo na jakiś pierwszy, lepszy, wolny skrawek większej powierzchni i najzwyczajniej w świecie zgwałcił i wysłał do Sahal, by ten posłuchał jak nowa towarzyszka czyta mu bajki. Choć dla kobiety gwałt był zapewne niczym więcej jak śmiercią, wszak ktoś czyhał na jej honor.\nWampirek rozpromienił się, kiedy ta wypowiedziała jego imię. Ładnie ono brzmiało w ustach dziewczyny i bardzo mu się to podobało. Ta głębia i zarazem delikatność w tym, jak wypowiedziała te słowa. To wszystko formowało się w coś na kształt zaklęcia, jakie rzuciła na Sahala. Normalnie był oczarowany! Ach, pierwsza fala miłości go zalała. Wiadomo, to dziecko, więc miał prawo kochać cały świat i wmawiać sobie, że to ta jedyna, największa i najwspanialsza miłość. Wiadomo, teraz będzie jego damą serca, póki nie wyrośnie!\nWreszcie wgryzł się w nią. Nie musiał do niczego zmuszać ani nawet używać siły, jak to uczynił jego ojciec, gdy zaatakował tego mężczyznę w parku. Rozkoszował się zatem ciepłem i słodyczą krwi, którą Natasha pozwoliła chłopcu skosztować. Gdyby chciała, z łatwością mogłaby go od siebie odrzucić, miała przewagę w sile. Sahal zatem zabierał od Natashy to, co dla niego było najcenniejsze, życiodajną krew, osłabiając zapewne ludzką istotę. Kiedy delikatnie acz stanowczo go od siebie odsunęła, syknął nieznacznie, mrużąc brwi, acz zrozumiał, że powinien przestać. Co prawda nie rozumiał, co ta mu powiedziała, ale wiedział, by już nie atakować.\nPrzez kilka chwil oddychał ciężko, jakby to miało mu w czymś pomóc i zaczął kasłać, jakby cierpiał na gruźlicę. Usiadł sobie tyłkiem na ziemi i ponownie zaczął drapać krosty na ciele. Swędziało jak cholera! Było nie do zniesienia.\nZakrzyknął chłopiec między każdym, kolejnym kaszlnięciem. Pozwolił kobiecie na to, aby starła z jego warg resztki krwi, po czym posłał jej uśmiech, nie ukrywając już swoich kiełków. Kiedy złapała go za rączkę, uchwycił się kobiety mocno, jakby była jego ostatnią deską ratunku i znów zaczął przeraźliwie kasłać. Skrzywił się i wypluł niezdarnie ślinę, która napłynęła mu do ust. Aż się popluł, zarówno bródkę jak i ubranko. Nie ważne dokąd go teraz zaprowadzi, chłopiec pójdzie z nią wszędzie. Wiadomo, młody był i naiwny, zupełnie nie miał pojęcia o złu, jakie czai się w świecie. Zresztą najbardziej bał się samochodów, uciekał przed nimi i wielkich wieżowców, które brał za żyrafy.\nTemat: Re: Park osiedlowy Sro Lip 31, 2013 10:16 pm\nIsabella włóczyła się po Parku bez konkretnego celu, nie przejmowała się nawet tym, że może ją coś zaatakować. Szczególnie kiedy był wieczór, westchnęła ciężko delikatnie szurając butami po ziemi. Hideo odszedł a Alex jej gdzieś umknęła, więc dziewczyna została sama.\nJak wiele się w jej życiu wydarzyło, nigdy nie sądziła że wampiry istnieją...są niebezpieczne, więc trzeba je unicestwić.\nZastanawiała się jakby jej życie wyglądało gdyby była Łowczynią. Czy coś by się zmieniło? Miała by więcej do czynienia z krwiopijcami niż dotychczas? Na pewno.\nJednak nie mogła sobie wyobrazić jak zabija jednego z nich...to nie było łatwe...mimo iż oszalał też był niegdyś człowiekiem.\nOdgoniła od siebie złe myśli, zatrzymując się i dostrzegając jakąś dziewczynę oraz dziecko. Z początku nie zwróciła na nich większej uwagi, ale nagle ujrzała coś...czego nie powinna.\nByło tam wiele krwi, cała bluzeczka dziecka była nią umazana jak i dziewczyna. Zatrzymała się. Czy to były...Nie, na pewno nie.\nDziecko mogło się po prostu zranić wraz z matką lub coś w tym stylu. Podeszła do nich niepewnie, patrząc na kobietę łagodnie.\n- Co się stało? - Zapytała, delikatnie się krzywiąc. Nie wiedziała co o tym myśleć, choć Hideo ostrzegał ją by trzymała się z dala od wampirów i omijała je szerokim łukiem.\nJak widać nie posłuchała go, jeżeli był to wampir typu E, musiała go zabrać! Nie mogła pozostawić go na wolności, musiałaby go oddać jakiemuś łowcy czy coś...\nJednak nic nie było pewno, dziecko mogłoby być po prostu dzieckiem z mamą...Jednak sama krew mówiła że co najmniej jedno z nich jest wampirem.\nSkrzywiła się lekko, powinna była odejść stąd jak najszybciej, by nie sprawić sobie kolejnych kłopotów. Stanęła w bezpiecznej odległości od nich i przypatrywała się nie pewnie. Główne zainteresowanie padło na dziecko, które zachowywało się co najmniej dziwnie...\nSkrzywiła się lekko, to nie było normalne. Zerknęła kątem oka za siebie, mogła być to też jakaś wampirza pułapka. Tu nic nie jest pewne, wszyscy mogli być krwiopijcami...\nCzy ten świat oszalał? Nie ma już normalnego miejsca bez nich? Czy oni wszyscy muszą atakować bezbronnych ludzi i pozbawiać ich życia?\nEch...powinno się je wszystkie zamknąć, może dzisiejsze doświadczenie przygotuje ją do wkroczenia w świat łowców?\nIsabella nie wiedziała zbytnio co o tym wszystkim myśleć, skoro był wampirem...najlepiej byłoby go zabrać by już nikogo nie skrzywdził...ale dokąd?\nTemat: Re: Park osiedlowy Czw Sie 01, 2013 8:48 pm\nKobieta miała jeszcze jedną słabość która przemawiała na korzyść chłopca. Wiedziała, że jest to niebezpieczne, ale fascynowała się wampirami, od chwili kiedy tylko pierwszy stanął jej na drodze i się ujawnił. Miała świadomość tego, że w większości przypadków są niebezpieczne, ale ona uwielbiała ten dreszczyk emocji. No i może też to że była masochistka. Więc myślę, że jakoś przeżyłaby spotkanie z ojcem chłopca, co nie znaczy, że chce się z nim spotkać.\nNie zostawiła go mimo iż rzeczywiście nie wiedziała co dolega chłopcu. Zaryzykowała, była ratownikiem, jakieś względne pojęcie medyczne miała i to musiało jej wystarczyć. Nie zostawi przecież dziecka na pastwę losu, albo też jakiejś wścibskiej dziołchy. Niech sobie nie wyobraża, że Nati od tak odda jej chłopca. Kiedy młody wampirek zaczął kaszleć u opluwać się krwią, kobieta znów przykucnęła i pomasowała malca po plecach i oczyściła mu twarz. Była troskliwa i bardzo cierpliwa, łagodny wyraz jej twarzy nie zmienił się ani trochę. Kątem oka dostrzegła zbliżającą się do nich dziewczynę, nie dała po sobie poznać, że to ją nieco zaniepokoiło. Zwróciła się w jej stronę z uśmiechem w chwili kiedy padło pytanie z ust przyszłej łowczyni(?).\n-To bardzo miłe, dziękujemy wszystko jest w porządku.\nKiwnęła głową na potwierdzenie swoich słów i przysunęła chłopca bliżej siebie, jeżeli dalej kaszlał służyła mu chusteczką do otwarcia ust, i swoim wsparciem. Dosłownie jak rasowa i kochająca matula. To trzeba Natce przyznać, miała podejście do dzieci i strasznie mocny instynkt macierzyński.\nI to nie jest prawda, że każdy wampir morduje i jest zły i trzeba go zamykać. Znała takich krwiopijców, którzy wręcz chcieli pomagać ludziom. Jednak nie będzie nikogo nie niczego przekonywać, z doświadczenia wiedziała, że łowcy mieli pokiełbasione we łbach.\nObjęła chłopca ramieniem, jak będzie trzeba to go obroni, była zaniepokojona stanem chłopca, dobrze byłoby jakby ktoś zaufany go obejrzał, ktoś kto wie o istnieniu wampirów i jest do nich pozytywnie nastawiony, na szczęście takich nie brakowało. Przez myśl nawet przeszła jej konkretna osoba. W każdym bądź razie miała nadzieję, że Sahal zostanie w jej ramionach i nie rzuci się na obcą dziewczynę bo sytuacja byłaby wówczas naprawdę nieciekawa. Jednak nie mogła być pewna jego reakcji, chciała go zabrać stąd jak najszybciej, ale problem był w tym, że nie miała pojęcia gdzie i jak zacząć poszukiwania jego rodziny.\nTemat: Re: Park osiedlowy Pią Sie 02, 2013 12:43 pm\nMoże to śmieszne, ale Sahal polubił swoją nową towarzyszkę. W dodatku wypił krew dziewczyny, więc jakby patrzeć, jakaś więź pojawiła się między nimi. W sumie to nawet bardzo się ucieszył, że nie musiał już błąkać sam. Do ojca nie chciał wracać, zostawił go samego, udając na panny. Więc Sahal zamierzał zostawić ojca, a teraz znalazł świetną przyjaciółkę! Co z tego, że mieli trudności z porozumiewaniem się? Jakoś dadzą radę, na migi, a sama dziewczyna miała słabość do dzieci, więc na pewno rozumie to, czego potrzebują albo co chcą przekazać poprzez mimikę twarzy. Jeśli tak bardzo fascynowała się wampirami, to teraz na głowie miała jednego i kto, może nie prędko ją puści wampirek? Normalnie pierwsza miłość jak trza! Większość zakochiwała się w ojcach, matkach, braci, siostrach albo paniom z telewizji, a Sahal obrał sobie o dwadzieścia lat starszą i jakże śliczną dziewczynę! Ojciec byłby z niego dumny, choć jeszcze samo dziecko nie do końca wiedziało, co zachodzi między kobietą, a mężczyzną. Zapewne by się zarumienił i popatrzył na Natashę przepraszająco, gdyby nagle się o tym dowiedział.\nSahalek co chwila drapał się po szyi, stąd ta krew na koszulce chłopca. Rany na jego ciele powiększały się przez to drapanie. Zresztą opatrunek wymagał ponownej zmiany, bo rana na szyi zaczęła się już paprać, pojawiła się także ropa. Z wdzięcznością przyjął masażyk od kobiety o jasnych włosach. Zdawała się być aniołem, była łagodna i cierpliwa. Ciekawa czy mamusie takie są dla swoich dzieci? Nie wiedział. Jego matka go nienawidziła i wykorzystywała, nie chciała go w domu, więc sypiał na dworze. Nie jego winą było, że się urodził, a teraz jeszcze swe łapy na nim chciał położyć jakiś łowca. O których nie miał pojęcia przecież! On nawet nie odróżniła dobra od zła.\nSkulił się za Natashą, słysząc głos nieznajomej. Nie wiedział czemu, ale nie przypadała mu do gustu. Wywoływała w nim dziwne wrażenie, że chce wyrządzić mu krzywdę. Ścisnął mocniej łapkę Natashy, ale nie tak, żeby zadać ból. Wtulił się do nogi blondynki i czekał, nie wiedząc na co. Nie rozumiał w ogóle, o czym obie kobiety rozmawiają, nie znał aż tak dobrze japońskiego, ciągle przecież posługiwał się swoim afrykańskim dialektem. Umiał tylko kilka pojedynczych słów.\nWreszcie spojrzał na Natashę, z lekkim przerażeniem. Nie chciał płakać, ale źle się czuł. Wszystko go bolało, krosty na karku swędziały, miał gorączkę i czuł się senny. Zupełnie jakby zapadał w sen zimowy, co było silniejsze od niego.\n– Na…ta…sha? Ktoo?\nSzeptał niemalże zeschniętymi wargami, lekko ciągnąc za ubranie kobiety. Wciąż się do niej przytulał, chowają łepek w biodro blondynki. Oczywiście nie miało to żadnego kontekstu seksualnego, po prostu czuł się bezpieczniejszy przy Natashy.\nLekki uśmiech pojawił się na twarzy chłopca. Z chęcią zobaczyłby słonia, to przecież jego ulubione, afrykańskie zwierzę!\nTemat: Re: Park osiedlowy Nie Sie 04, 2013 6:16 pm\nI już dawali radę się porozumieć, ciężko bo ciężko ale jakoś im szło. Niby miło się tak pobłąkać z kimś, jednak Natasha była zaniepokojona tym, że taki młody wampir po mieście chodził sam. Myślała o rodzicach chłopca, miała kilka opcji, ale mimo wszystko chyba przydałoby się ich znaleźć. Nie wiedziała czy Sahal się zgubił, uciekł, a może został porzucony. Możliwości było wiele, ale wiedziała jedno w łapska łowców go nie odda. Nie zauważyła aby był złym wampirem, w ogóle jak dziecko może być złe? Jest nauczone zachowań rodziców i nie jest to ich wina, w końcu musi skądś czerpać wzorce. Kobieta stwierdziła, że może się chłopcem zaopiekować przez pewien czas aż nie znajdzie jego opiekunów. Co szczerze mówiąc będzie trudne.\nChłopiec był uroczy i obudził w Nati instynkty macierzyńskie, miała ochotę się nim zająć jak kochająca matula, przytulać, rozpieszczać i dbać. I już kiedy pojawiło się pierwsze zagrożenie miała zamiar ochronić Sahala, skryła chłopca za sobą, aby łowczyni nie miała możliwości zerkania na niego. Jego chłodną, drobną rączkę ścisnęła mocniej, pokrzepiająco. Zmierzyła spojrzeniem młodszą od siebie dziewczynkę, jeszcze nie pełnoletnią i niesamowicie wścibską. Coraz młodsze to i bardziej upierdliwe. Blondynka minęła ją trzymając i prowadząc wampira za sobą. W międzyczasie zwróciła się do towarzysza mówiąc mu, że dziewczyna która ich zaczepiła nie jest nikim ważnym. Nie miała zamiaru prowadzić dyskusji z obcą nastolatką, nie będzie czasu tracić na takie zaczepki. Odeszła spory kawałek z ciemnowłosym chłopcem i posadziła go na ławce w bezpiecznym miejscu. Usiadła tuż obok niego i obejrzała jego szyjkę. Delikatnie zdjęła z rany opatrunek, nie dobrze to wyglądało. W takich warunkach ciężko będzie coś zrobić, ale była ratownikiem miał przy sobie małą apteczkę z najważniejszymi rzeczami. Wyjęła ją z torby i zaczęła działać. Rozejrzała się uważnie na boki upewniając się, że nikt ich nie widzi i oczyściła delikatnie chłopcu ranę sterylną gazą, a następnie nałożyła nowy, czysty opatrunek. Całe to zdarzenie dało jej sporo do myślenia. Właśnie przypomniała sobie o dziwnej chorobie o której coś słyszała, skojarzyła to z tym. Objawy by pasowały. Zerknęła na chłopca z lekkim i ciepłym uśmiechem, nie chciała dać po sobie poznać, że sytuacja wygląda nieciekawie. Dotknęła jego czułka, był rozpalony w życiu nie widziała chorego wampira. Zastanawiała się co teraz do szpitala przecież z nim nie pójdzie, musi sama coś z tym zrobić, a w międzyczasie zastanowić się jak odnaleźć rodzinę malca. Będzie musiała skontaktować się ze swoim panem. Jednak najpierw zabierze chłopca do siebie i przynajmniej złagodzi objawy choroby.\nWzięła malca za rękę, albo nawet na ręce jeżeli zaszła taka potrzeba i skierowała się w stronę apartamentu w którym aktualnie mieszkała. Nie przejmowała się tym, że sama też może się zarazić. Była dorosła i spodziewała się, że znacznie lepiej to zniesie niż Sahal.\n[z/t Nati i Sahal]\nTemat: Re: Park osiedlowy Wto Sie 27, 2013 10:43 am\nWampir nie wiedział gdzie zawitać dzisiejszego wieczoru. Przez miesiąc zajmował się swoim biznesem, który nigdy nie mógł stać się stabilnym, ale przynajmniej wspomógł ojca w kilku sprawach, dzięki czemu na koncie jego firmy pojawiły się kolejne duże liczby za leki i narkotyki.\nNo nic. Trzeba zapomnieć o biznesach i zając się "nieżyciem" albo i życiem, które można było wykorzystać.\nPark to dobre miejsce. Dobre jak każde inne, chociaż Ryu powoli zaczął przychylać się do spacerów w takich miejscach. Wspominał ostatni atak na niewinną kobietkę, której pokazał przeraźliwą wizję jej końca życia. Kilka wilków atakujących ją, a potem zżerających jej ciało, Ah! Ten strach w oczach dziewczyny. Strach o własne życie, który uleciał na koniec wizji, przerwany przez znudzenie...\nMoże dziś będzie jego noc i znów zafunduje komuś przyjemną noc pełną umierania? Nie miał w sumie chęci teraz na taką zabawę, ale czego się nie robi, aby zabić nudę?\nI wtedy zobaczył z daleka dziewczynę. Znów szczęśliwy dzień!\n-Oh...!- Uśmiechnął się lekko nie pokazując swoich ostrych jak brzytwa zębów. Taka to genetyka jest. Przecież prawie cała rodzinka miała takie zęby. To samo tyczyło się prawego oka, gdzie lewe to był wybryk natury... No ale nie ma co się rozwodzić na ten temat.\nRyu powoli kierował się w stronę niewinnej dziewczyny. Jeszcze nie zamierzał jej atakować. Przynajmniej na tą chwilę...\nTemat: Re: Park osiedlowy Wto Sie 27, 2013 10:49 am\nIsabella obserwowała jak dwójka odeszła i ostatecznie zniknęła, ona zaś została sama. Złapała się za ramiona, dziś było wyjątkowo chłodno a do tego robiło się coraz ciemniej.\nWestchnęła lekko i już miała wracać by nagle usłyszeć kroki.\nCzyżby oznaczało to coś, czego powinna się obawiać? Raczej nie, jako przyszła łowczyni wampirów nie zamierzała sie niczego obawiać. Obróciła się, obrzucając nieznajomego świdrującym wzrokiem.\nIsabella nie była łatwą sztuką, toteż może mu sprawiać niemiłe problemy. Nic nie mówiła a jedynie patrzyła na niego, czując jak jej serce zaczyna szybciej bić. Był wampirem, jedno oko wszystko jej mówiło.\nNie ruszyła się z miejsca, wiedziała że one są zbyt szybkie, ale miała na nie skuteczną broń. Stała tak, by jednak w pewnej chwili odwrócić się w przeciwną stronę i po prostu zaczęła iść.\nZamierzała wrócić do domu, Hideo ją przed tym ostrzegał a ona nie zamierzała zawieść jego zaufania, jednak co będzie jeśli trafiła na dość krwiożerczego wampira? Oj Isabella...w co ty się nie wpakujesz.\nZacisnęła pięści, jej kroki były szybkie jednak nie uciekała. Musiała zachować zimną krew, gdyż może ją to kosztować życie.\nJej różowe włosy był delikatnie niesione przez wiatr, czasami zasłaniając jej twarz. Że też jeszcze pod wiatr musiała iść.\nTemat: Re: Park osiedlowy Wto Sie 27, 2013 2:52 pm\nOh jaka szkoda! Kobietka zaczynała odchodzić. Ryu nieco się wnerwił od razu jak tylko odwróciła się do niego plecami. Nie miał w ogóle cierpliwości do takich spraw! On w ogóle nie miał cierpliwości do ludzi. Za to coś jednak koiło jego złość. Z wiatrem przychodził zapach. Krew kobiety szybciej przepływała przez jej układ krwionośny co skutkowało powolnym sianiem paniki. Ktoś, kogo się goni musi powoli robić się poddenerwowany. To normalne u ludzi. A jak wampir pokroju Ryu to zwietrzy, to nie odpuści tak szybko.\nWięc co taki wampirek mógł zrobić? Dosłownie wszystko. Pozwolił sobie jednak na coś bardziej subtelnego, niż rzucenie się na dziewczynę z nienaturalnie szybkiego biegu. Przyśpieszył i pozwolił sobie, aby jego kroki było słychać na dużą odległość. Szybciej, szybciej, szybciej. Dziewczyna pewno też przyśpieszyła, ale liczyło się złapanie odpowiedniego momentu. Ryu wyczekiwał, dostosowując się do szybkości kroków dziewczyny i... wyciągnął dłoń przed siebie, kierując ją pod nogi dziewczyny. Odległość od niej była jeszcze i tak znacząca, ale nie chodziło o nic innego jak wskazanie jej nóg ręką. Tak się mogło zdawać na pierwszy rzut oka, ponieważ w pewnym momencie w połowie kroku noga dziewczyny trafiła na jakiś wybój w drodze, przez co się potknęła...\nCzy w szybkim kroku powstrzymała się od upadku? To już nie takie proste. Potknięcie się jednak miało spowodować ucieczkę. Może strach... Ale dopiero miało się okazać co wywołała mała sztuczka Ryu.\nCo zrobił? To odrobina lodu, którą wyczarował dokładnie na drodze dziewczyny spowodowała potknięcie się. Mały i niewinny żarcik, co?\nTemat: Re: Park osiedlowy Wto Sie 27, 2013 3:02 pm\nCzy czuła strach? Nie, jednak musiała przyznać że jej serce tak. Nie widziała jego miny ani reakcji, zupełnie niczego. Po prostu szła sobie spokojnie, jednak coś zaczęło się dziać.\nCoś zaczynało jej nie pasować, wtem usłyszała coraz głośniejsze i szybsze kroki. Ona też tak zrobiła, nie chciała przecież mieć doczynienia z jakimkolwiek krwiopijcą. Wszyscy z nich zasługują na śmierć, obróciła się by zerknąć na niego.\nJednak utrzymywał bezpieczny dystans, więc nie martiwła się aż tak. W sumie zaczynała się czuć coraz lepiej, była dalej i dalej aż w pewnym momencie potknęła się o coś.\nZaskoczona, upadła na ziemię jednak podtrzymała się rękoma by nie wyjść na jakąś ciamajdę...(chociaż i tak było za późno) Westchnęła ciężko, obracając się za siebie i dostrzegając jak wampir jest coraz bliżej, jednak nie to ją zaskoczyło.\nZaskoczyło ją pojawienie się lodu w lecie, co całkowicie zbiło ją z tropu. Czyżby natrafiła na wampira, który potrafił władać lodem? Wstała i obróciła się napięcie, nie będzie uciekać.\n- Myślisz że to zabawne? Zostaw mnie. Idź ponękaj kogo innego. - Rzuciła ostrym głosem, patrząc na niego i świdrując go wzrokiem. Jaka będzie jego reakcja? Wątpiła, żeby się na nią rzucił...chcociaż coraz bardziej zaczynała rozumieć że staje się jego ofiarą. Na wszelki wypadek ktoś ją uratuje...jednak czy los będzie po jej stronie?\nTemat: Re: Park osiedlowy Wto Sie 27, 2013 3:22 pm\nO proszę. A jednak zadziałało. Widok padającej kobiety na kolana był... pokrzepiający? Tak. Ostatnio miał do czynienia jedynie z facetami, których trzeba było torturować dla informacji na temat innych dilerów, a teraz miał przed sobą wolną dziewczynkę-tak, dziewczynkę- która mu się stawiała i nie bała się jego. Choć sam wampir nie wyglądał jakoś strasznie. Nie był ani wielki jak dąb, ani nie warczał, nie ociekał krwią. Jedyne co mogło przestraszyć to jedno, czerwone oko z gadzią źrenicą. Stanął jakieś trzy metry przed nią i poszukał jej wzroku. Z tym akurat nie było ciężko, ponieważ dziewczyna oglądnęła go sobie od stóp do głowy. A po drodze były oczy...\nDziewczyna nie miała jak zauważyć subtelnej różnicy, która zdarzyła się w tamtej chwili. Mogła za to zauważyć jak wampir się uśmiechnął pokazując ostre zęby. Przypominały wręcz zęby rekina.\nI nagle mogła poczuć jak jej całe nogi pokrywa skorupa lodu. Gdy tylko chciała poruszyć rękami, również zauważyła, że ręce pokrył lód, który strasznie szczypał. Temperatura ciała zaczynała gwałtownie spadać. Ręce zaczynały ciążyć, ponieważ pokrywał je lód, który ważył dobre piętnaście kilo na każdą z rąk.\nI co teraz? Zrobi dziewczynka?\nDziewczynka była zahipnotyzowana, a Ryu spokojnie do niej podszedł. Wciąż wpatrywali się sobie w oczy. Dziewczyna nie mogła odwrócić oczu w transie...\nOdpowiedzi nie mógł uzyskać, ponieważ trans nawet słowa z zewnątrz nie przepuszczał...\nTak. To była druga jego magia... Druga moc, która miała teraz pokazać dziewczynie jak bardzo mógłby ją zranić wampir...\nTemat: Re: Park osiedlowy Wto Sie 27, 2013 3:32 pm\nCóż, gdyby była już Łowczynią to na pewno nie dałaby się tak od razu zaskoczyć a przede wszystkim zmusić do czegoś, czego nie chciała. Czy mądrze było patrzeć bestii w oczy? Chyba nie, skoro potem poczuła się dziwnie..tak jakby...nie była sobą.\nWtem ujrzała jego kły...nie to nie były kły, były to zbęby jak u jakiegoś dinozaura...czy to na pewno wampir? A może jakiś jego mieszaniec? Kto to wie? Wtem poczuła chłód, znowu.\nNogi jej zamarzły, odmawiając posłuszeństwa. Zaczęła się szamotać by po chwili poczuć jak i ręce jej ciążą. Był to ogromny ciężar dla młodej dziewczyny, syknęła lekko czując jak się zniża.\nNie mogła wytrzymać, było jej zbt ciężko by mogła stać wyprostowana. Jednak najgorsze było to że na nią cały czas patrzył...a przez to ona nie mogła oderwać wzroku.\nNie mogła zrobić niczego, wszystko ją opuściło. Jej oddech się przyspieszył, otworzyła lekko usta.\nWtem coś się zmieniło. Zmrużyła ciemno-zielone oczy, jednak nie odezwała się, nie mogła. Chciała uciec, zadzwonić, prosić kogoś o pomoc lub go żeby ją puścił. Chciała go nawet wzrokiem zapytać ''dlaczego to robisz? czego chcesz'' Jednak on nie mógł niczego wyczuć, jej lodowe i pełne nienawiści spojrzenie cały czas wtapiało się w jego oczach.\nNie mogła się ruszyć, nie mogła nic powiedzieć. Czego od niej on chciał? Nie miała pojęcia, skrzywiła się. Nie chciała umierać, nie chciała żeby nawet do niej podszedł. Nie chciała czuć jego zimnych dłoni na siebie, miała ochotę się szamotać i walczyć...jednak co zrobi kiedy nie może? Była zahipnotyzowana, bezbronna...jednak jak długo to potrwa?\nJednak nagle lód zniknął, jakby go nie było. Nie miała pojęcia że to się nie dzieje naprawdę, zaczęła uciekać, uciekać jak najdalej. Krzyczała, jednak czy działo się to naprawdę? Wierzyła w to.\nBiegła ile miała w sił nogach, chciała uciec...\nTemat: Re: Park osiedlowy Wto Sie 27, 2013 3:56 pm\nLód może i puścił. Nieoczekiwanie, ale jednak. Znajdowała się i tak w pułapce bez wyjścia. To on był panem swojej hipnozy. Tylko blokada umysłu mogła go powstrzymać, a dziewczynka jej nie miała...\nWtem za plecami dziewczyna usłyszała wystrzały, a po chwili nogi się pod nią ugięły. Gdy szok minął, poczuła przeszywający ból w udach. Ból od przebitych nóg kulami z pistoletu. Tak. Strzelił w jej nogi dwa razy. Po jedną kulę na nogę. Na nieszczęście dziewczyny czuła ból od ran postrzałowych. Oczywiście to tylko umysł sprawiał, że go czuła, ale mimo wszystko ból był realny.\nWampir zaczął podchodzić. Strzelił jeszcze dwa razy. W prawe i lewe ramię. Z każdym krokiem strzelał kolejne dwie kule w kończyny, aż w broni nie skończył się magazynek. Niestety dla dziewczyny i tak to nie była dobra wiadomość, ponieważ kiedy skończył się magazynek, ona w każdej kończynie miała po 4 rany postrzałowe, a wampir był już nad jej ciałem...\nWampir złapał dziewczynę za zranione ramię i obrócił ją na plecy, mocno dociskając zranione miejsce, aby jeszcze bardziej bolało...\nA tak na prawdę? Ryu stał przed dziewczyną z uśmiechem i czekał na jej strach. Strach wywołany przede wszystkim bólem. Gorzej jeśli kobieta jest masochistką... Oby nie. Straciłby przez nią tylko czas. A w złości mógł i ją zabić na prawdę. Tak to bywało, gdy był niezadowolony...\nTemat: Re: Park osiedlowy Wto Sie 27, 2013 4:04 pm\nWszystko działo się tak szybko i niespodziewanie, była w szoku a kiedy zaczęła uciekać. Poczuła ból..potężny ból, upadła na ziemię, nie wiedziała co ma robić. Zaczęła krzyczeć i niemiłosiernie się drzeć, potem dostała jeszcze dwa razy. Krew trysnęła z nowo powstałych ran, zaczęła płakać, krzyczeć i się szamotać, mimo iż nie czuła niczego.\nOn podchodził, był coraz bliżej...ból był nie do opisania, czuła jak powoli uchodzi z niej życie. Nie miała pojęcia, że nie dzieje się to naprawdę. Niestety wierzyła we wszystko co czuła i widziała, chciała się rzucić do ucieczki ponownie, ale jak?\nWtem poczuła jak przewraca ją na placy, powodując jeszcze większy ból. Krzyk stał się niemiłośierny, był melodią dla mordercy. Płakała z zamkniętymi oczami, nie chciała na niego patrzeć, nawet zerknąć.\nChciała umrzeć, pragnęła tego...by te męki się już skończyły. Jednak była w zbyt wielkim szoku by powiedzieć do niego ''zabij mnie'' Zalana krwią i łzami, leżała tak a przy niej znecający się wampir.\nDlaczego? Mogła biec szybciej, łzy skapywały po jej policzkach, zaczęła się robić blada, umysł umierał razem z nią. Dlaczego ona? Krzyknęła po raz ostatni...\nW rzeczywistości mógł widzieć ból i strach w jej oczach, a po policzkach spłynęły duże łzy, dlaczego jej to robił? Czyżby coś mu kiedyś zrobiła? Była pewna, że umiera.\nTemat: Re: Park osiedlowy Wto Sie 27, 2013 4:18 pm\nNa koniec tej wizji, wampir złapał ją za włosy i przystawił drugą dłoń do jej ust. Poczuła, że ogarnia ją zimno na ustach, a potem w gardle, płucach, a potem jeszcze chłód rozszedł się po reszcie organów... Ciało zamarzło i fala zimna ustała tak nagle, że można było porównać to do rozbicia całego lodu w mniej niż jednym uderzeniu serca.\nWszystko wróciło do normy. Ciało dziewczyny jedynie ją lekko mrowiło w miejscach zranienia, ale stała wciąż na nogach. Dopiero teraz mogła zamknąć oczy. Dopiero teraz mogła sobie uświadomić, że nic się nie wydarzyło tak na prawdę. Prawdziwy jednak był wampir, który przed nią stał i był gotowy zadać jej prawdziwy ból.\n-Nie umierasz. Przynajmniej na razie.-Jego głos był chłodny, ale nie wrogi. Wampir miał przewagę nad dziewczyną i to dość sporą. Na pewno do tej chwili uświadomiła sobie, iż łatwo może ją zabić. Jeden ze sposobów niedawno jej pokazał...


Czyste światło sprawiedliwości - jaroslawinfo.pl\nCzyste światło sprawiedliwości\nW każdym z nas ułomnych ludzi należy szukać człowieka, być mu bliskim i radować się jego radością, być mu pomocą w chwilach zatroskania i potrzeby. Szczególnie ważne to było i jest w dobie tej zarazy. Oto, kiedy myślimy o kimś dobrze, wówczas nawet nie zdając sobie z tego sprawy, pobudzamy tego kogoś ku dobremu.\nJakże przewidującym był w tym Karol Wojtyła, który w roku 1983, a więc w stanie wojennym, wydał w Lublinie w Towarzystwie Naukowym KUL małą książeczkę pt. „Elementarz etyczny”. Był to zbiór jego rozważań i rozpraw filozoficznych publikowanych wcześniej, bo w 1979 r. w krakowskim „Znaku”, noszących wspólny tytuł: „Aby Chrystus się nami posługiwał”. Podejrzewam, że wielu z nas zapomniało o tej mądrej książeczce o sporym 100 tys. nakładzie, i że mało kto dziś po nią sięga, może właśnie w tym czasie jakże trudnym dla polskiego Kościoła i Kościoła w świecie. A szkoda, albowiem myśli naszego następcy św. Piotra dotyczyły podstawowego ludzkiego dobra, owej świętej tajemnicy, ba – skarbu przecież, który pozwala nam istnieć właśnie nie w złu, ale w dobru. Dobro człowieka jest niezmienne i jest tak bogate, że nikt z nas nie jest w stanie przeniknąć je do końca. Kiedy Karol Wojtyła pisał te rozprawy, był księdzem docentem oraz profesorem Seminarium Duchownego w Krakowie, kierując później pracami Katedry Etyki Wydziału Filozofii KUL. Co skłoniło Go do napisania tych mądrych w swej przenikliwości filozoficznej rozpraw i wydania ich w formie zwartej, książkowej i to właśnie w stanie wojennym? Czy zdając sobie z tego sprawę (i ubolewając nad tym jako papież), co może przynieść dla narodu stan wojenny, chcąc zatroszczyć się o dobro moralne człowieka, a może też domagał się tego dobra obiektywnego od tych, którzy stanęli przeciwko polskiemu narodowi z gotową do strzału bronią, czołgami i represjami? Wczytując się w poszczególne rozdziały znajdziemy tam objaśnienie, co to jest i czym powinna być wewnętrzna siła do budowania własnego losu, własnej przyszłości, że dobro i zło nie jest przeżywane jednakowo. Karol Wojtyła jakby chciał przemówić do sumień tysięcy SB-eków, do postawionych na baczność tysięcy żołnierzy, milicjantów i zomowców pisząc: „W swej wolności człowiek może uznać i spełnić dobro, może je też odrzucić. Może podeptać dobro, kierując czyn w stronę zła”. Autor uczy więc odczytywania człowieczeństwa w sobie: „Człowiek nie może przestać być człowiekiem, ale może stać się złym”. Uczył, że „ludzie wzajemnie istnieją ku sobie i dla siebie, a nie przeciwko sobie”. Zalecał owo wspólne „my” i że tylko w takiej łączności i wspólnocie tkwi ocalenie człowieka.\nKs. Jerzy Popiełuszko często cytował słowa Wojtyły w swoich wspaniałych, budujących kazaniach solidarnościowych. Ale wylegli na ulice oprawcy, a także ci SB-cy podporządkowali dobro wyższe, moralne, niższym instynktom. I jakby nie mieli tego dosyć w tamtych latach, podstępnie czynią to nadal w wolnej wreszcie Polsce. Powstałe rysy i zadrapania na Kościele u nas, były z góry zaplanowane. Tacy nie tkwią ukryci w norach i zakamarkach i mają się dobrze pośród nas. Trud prawdy przeminął nam koło nosa i być może, że większość tych, którzy walczyli po stronie opozycji, nie będą pewni swojego sumienia. Etyka jako nauka od starego Arystotelesa, ojca nauki europejskiej, ma za zadanie pomóc w wychowaniu do prawdy i dobra. „Kto kocha człowieka” pisał Karol Wojtyła, „ten stara się świadczyć na jego rzecz mądrością, miłością, prawdą i dobrem”. W. Gałkowski we wprowadzeniu do rozważań Wojtyły pisał: „ Można być z drugim człowiekiem, działać z drugim, można z drugim rozmawiać językiem prawdy i dobra, językiem etyki, aby i jego objęło światło prawdy i ciepło dobra”. Ostatnie lata dowiodły, że Polak z Polakiem nie potrafi rozmawiać, że jest nam obca moralność i etyka. Homosovietikus daje znać o sobie i robi z nami swoje. Zatarły się granice norm moralnych: „Rozum i wola z trudem odzyskują wtedy w człowieku swoje miejsce. Jest to stan natury upadłej, zepsutej (status naturae lapsae). Jak więc żyć dalej w tej sytuacji?\nSięgnijmy po tę książkę, aby wrócić do prawdziwego humanizmu i do celu człowieka pośród tych otaczających nas światłocieni, szukając światła czystego. Po to też, aby wspólnymi mimo wszystko siłami, zdobywać owe światło…\nPoprzedni artykułZero waste. Co warto wiedzieć?\nNastępny artykułZdjęcia z Marszu Pileckiego i Pikniku Rodzinnego\nOstatnie ze wszystkich drzwi


Wiadomości24 » Kultura » Muzyka » Queen wyda zapis sesji dla radia BBC. Posłuchaj szybszej wersji przeboju "We Will Rock You" (wideo)\nData dodania: 2016-10-20 10:24\nZmieniona wersja przeboju "We Will Rock You" promuje dwupłytowy album "Queen On Air". Płyta zawierać będzie 24 utwory nagrane dla radia BBC.\n"We Will Rock You" - to jeden z największych przebojów zespołu Queen. W sieci pojawiła się właśnie jego bardziej dynamiczna wersja bez charakterystycznej linii perkusyjnej. Utworu w tej wersji można było posłuchać na niektórych koncertach grupy. Na przykład w Houston w 1977 r. czy w Montrealu w 1981 r.\n"We Will Rock You" zapowiada dwupłytowe wydawnictwo Queen On Air z podtytułem "The Complete BBC Radio Sessions". Jest to zapis nagrań dla radia BBC. W latach 1973 - 1976 zespół uczestniczył w sześciu sesjach dla stacji. Powstały dwadzieścia cztery nagrania.\nPłyty składają się z następujących utworów:\nWydawnictwo trafi na rynek 4 listopada.\nCeline Dion powraca. Wokalistka zaśpiewała utwór "Show Must Go On" zespołu Queen (wideo)\nTagi: Queen Queen On Air Queen On Air BBC We Will Rok You


Noclegi w Sant Carles de Peralta - Oferty noclegów w Sant Carles de Peralta - eSky.pl\nTanie Noclegi - Sant Carles de Peralta\nZobacz najlepsze oferty noclegów w Sant Carles de Peralta!\nCala Llonga, 01 października 2021, 3 noce\nPuerto San Miguel, 01 października 2021, 3 noce\nSant Miguel Balansat, 01 października 2021, 3 noce\nSprawdź inne oferty Sprawdź więcej ofert w Sant Carles de Peralta\nWybierając się do Sant Carles de Peralta, znajdziesz noclegi na każdą kieszeń przeznaczone dla turystów o zróżnicowanych potrzebach. Na przyjezdnych czekają przestronne i komfortowo wyposażone obiekty z wieloma udogodnieniami oraz tanie hostele, w których przenocuje się podczas kilkudniowego city break. Noclegi w Sant Carles de Peralta są dostępne zarówno w centrum, jak i w pobliżu lotniska oraz w mniej popularnych dzielnicach lub regionach. Dzięki temu wybierzesz nocleg w Sant Carles de Peralta w dogodnej lokalizacji w zależności od Twoich dalszych planów. Wcześniejsza rezerwacja noclegu w Sant Carles de Peralta daje pewność, że po dotarciu na miejsce wypocznie się po podróży bez stresu związanego z poszukiwaniem hotelu, apartamentu lub innego obiektu dla podróżnych. Zarezerwuj nocleg zanim pojedziesz do Sant Carles de Peralta, a podróż upłynie w przyjemniejszej atmosferze.\nNajlepsze noclegi - Sant Carles de Peralta\nNoclegi w Sant Carles de Peralta obejmują rozbudowaną ofertę z wielu obiektów dla turystów podróżujących w pojedynkę, par, rodzin, seniorów oraz grup. Przyjezdni mogą przenocować w apartamentach, hotelach i pensjonatach, oferujących maksimum prywatności oraz znajdujących się w centrum Sant Carles de Peralta. Udogodnienia w postaci bliskości wypożyczalni samochodów, komunikacji publicznej, sklepów, obiektów usługowych oraz rekreacyjnych są gwarancją udanego wypoczynku. Jeśli interesują Cię luksusowe noclegi, Sant Carles de Peralta ma szeroką ofertę dla Ciebie. W wybranym miejscu znajdziesz wszystko, czego potrzebujesz podczas urlopu lub podróży w celach biznesowych. Nocleg na terenie Sant Carles de Peralta zarezerwujesz w obiektach z udogodnieniami dla niepełnosprawnych, niemowląt i małych dzieci oraz podróżujących wraz ze zwierzętami.\nJak znaleźć noclegi w Sant Carles de Peralta?\nNoclegi w Sant Carles de Peralta szybko znajdzie się przez wyszukiwarkę po podaniu kierunku podróży oraz daty zameldowania i wymeldowania. Po zaznaczeniu liczby podróżnych wyszukiwarka wskaże, które noclegi na terenie Sant Carles de Peralta są dostępne. Wybór noclegu ułatwiają filtry typu obiektu i liczby gwiazdek, oceny gości, odległości od centrum oraz bezpłatnego anulowania rezerwacji. Dzięki temu bez trudu wybierzesz nocleg w Sant Carles de Peralta już w kilka minut. Możesz zarezerwować sam nocleg lub nocleg wraz z przelotem w zależności od potrzeby.\nJakie udogodnienia znajdę przy noclegach w Sant Carles de Peralta?\nUdogodnienia przy noclegach w Sant Carles de Peralta są zależne od wybranego typu obiektu oraz liczby gwiazdek. W dostępnych miejscach na gości czekają pokoje z aneksami kuchennymi, balkonem, klimatyzacją, zestawem do kawy i herbaty, kompletem ręczników i dostępem do Internetu. Przyjezdni mogą skorzystać z bezpłatnego parkingu przy obiekcie, zamówić posiłek w restauracji lub wybrać hotel z basenem. Dodatkowo noclegi w Sant Carles de Peralta zarezerwujesz w obiektach zapewniających gościom transfer z lotniska i na lotnisko.\nGdzie rezerwować noclegi w Sant Carles de Peralta?\nRezerwacji noclegów w Sant Carles de Peralta można dokonać przez Internet. Decydując się na rezerwację na eSky.pl, wybierasz jedynie sprawdzone obiekty. Dzięki temu po dotarciu do Sant Carles de Peralta, nocleg jest przygotowany zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami. Płatność za wybrany pokój odbywa się przez bezpieczny system PayU lub za pomocą karty kredytowej. W razie rezygnacji z wyjazdu, przysługuje Ci prawo do bezpłatnej anulacji rezerwacji noclegu w Sant Carles de Peralta. Termin bezpłatnego odwołania rezerwacji jest podawany podczas wyszukiwania obiektu.\nIle kosztuje nocleg w Sant Carles de Peralta?\nKoszt noclegów w Sant Carles de Peralta jest zależny od kilku czynników. Najtańsze są zajazdy, hostele i kempingi, najwięcej kosztują noclegi w hotelach i luksusowych apartamentach. Cena rezerwacji jest związana z terminem, długością pobytu oraz liczbą gości. Jeżeli chodzi o noclegi, Sant Carles de Peralta cechuje się przystępnością cenową przez cały rok, jednak najmniej płaci się poza sezonem. Koszty pobytu maleją, gdy w jednym pokoju melduje się większa liczba osób oraz gdy rezerwuje się nocleg w Sant Carles de Peralta na okres powyżej tygodnia.\nNoclegi w Sommerhausen


towoltaika. Panele fotowoltaiczne mają za zadanie produkować energię elektryczną ze słońca. Produkcja energii odbywa się tylko wtedy kiedy na ogniwo fotowoltaiczne pada\nKażda z nas jest piękna - o zabiegach kosmetycznych i urodzieRadzimy jak zainstalować panele słoneczne szybciejKrótko na temat stwardnienia rozsianego.O nagrzewnicach - kilka ważnych informacjiRegularna konserwacja to gwarancja długoletniego funkcjonowania urządzeńGeodeta zawsze się przydaZdrowe zęby. Kilka poradPulsar BHPDentysta zabrzeKilka faktów i mitów o prawieZwyżka z operatorem. Komu może się przydać?Czy potrzebujemy radców prawnych?Poznaj swoje prawaStomatolog w KatowicachGabinet stomatologiczny zabrzeSzampony do myjniSomeone who help You with often problems - plumberKilka słów o nagrzewnicachCo musisz wiedzieć o reklamie mobilnej?Jak wybrać dentystę?O marketingu typu outdoor i nie tylkoKrótki opis reklamy mobilnej i outdoor dla przedsiębiorcówMechanika pojazdowa i jej ciemne stronPakowanie butów i innych rzeczy. Co i jak?Psycholog - kiedy może Ci pomóc?2020 czas aby lepiej wynająć zwyżkęSauny wkraczają do Polski10 informacji jak sprowadzić auto z NiemiecNowe auto pierwszy raz w życiuO integracji sensorycznej


WAKACJE, a ja... wciąż szara... - Wizaz.pl\nWAKACJE, a ja... wciąż szara...\n2006-07-02, 19:11 #1\nHm... Mam ochotę coś w sobie zmienić na wakacje. ZASZALEĆ! Ale po 1. nie wiem, jak, a po 2. troszkę się boję.\nOd 3 lat "nic ze sobą nie robię", wciążądam tak samo... Ale nie chcę. Chćer w wakacje być inna!!!\nprzerobione.jpg (18,7 KB, 398 załadowań)\nskanuj0017.jpg (42,8 KB, 371 załadowań)\nskanuj0016.jpg (12,3 KB, 308 załadowań)\n2006-07-02, 19:45 #2\nDot.: WAKACJE, a ja... wciąż szara...\nDla zaspokojenia kobiecych rządzy proponuję zmianę fryzurki na jakąś inną, zakup kilku podstawowych kosmetyków (tusz, puder i te sprawy ) i kilku ciuszków... Więcej bym w tobie nie zmieniła, nawet jak bym miała moce nadprzyrodzone (2 zdjęcie - bomba )\n2006-07-02, 19:55 #3\nJa też bym mało zmieniła, jesteś naprawde ładna dziewczyna tak jak rambo zmieniłabym cos z fryzurka, może jakiś inny kolorek?wyprostowała włoski? z buzia nic bym nie zmieniala, jestes sliczna\n2006-07-02, 19:56 #4\nja myślę, że nie jest Ci potrzebny ani puder czy podkład..najwyżej porządny tusz [ np. Astor - Anti Gravity - świetnie podkreśla rzęsy, a zresztą jest dużo opinii na KWC o nim i o innych też] hm..masz świetną figurę, którą powinnaś podkreślac...ale najważniejsze czuc sie dobrze w ubraniach i w ogóle miec swobode no i fryzurke..moze jakas grzywka na bok ??\n2006-07-02, 20:33 #5\nuważam, że wakacje to najlepszy czas żeby poeksperymentować z kolorami najlepiej wybrać się do stoiska inglota i tam przebierać w tysiącach tęczowych cieni ! możesz np kupić cień w kolorze, którego wcześniej nie odważyłabyś się użyć, albo poszaleć łącząc kilka kolorów. Ja oststnio odkryłam własnie w inglocie wspaniałe zielone cienie, a myślałam, ze mi nie pasują...acha coś co jeszcze oprócz tęczowych cieni pomaga mi poczuć wakacje to sypki puder rozświetlający i błyszczyki do ust bardzo mocno mieniące się- kosmetyków tych nie używam w ciągu roku szkolnego, są zarezerwowane jedynie na wakacje, dlatego tym bardziej czuje, że nadeszło lato\n2006-07-02, 20:57 #6\nO rany jakie Ty masz piękne ciemne oczy\n2006-07-02, 21:36 #7\nHeh, dziękuję za komplementy, Dziewczyny\nWłaśnie włosy mnie denerwują. Kolor naturalny, bo nie chcę ich niszczyć, ale one są SZARE, więc może jakoś chociaż na wakacje się pobawić???\nGrzywkę miałam "na skos" - nic z tego, bo końcówki się wywijają, do tego tłusta dera [czoło] i przetłuszczające się włosy... Nie wyglądało to zbyt ciekawie... Więc co mam z nimi zrobić?!\nPodkład niestety jest potrzebny, bo mam cerę tłustą a do tego trądzikową! (czego na fotkach W OGÓLE nie widać ).. I rzęsy mam niewyraźne... Ale każdy tusz, albo się na moich rzęsach kruszy, albo się rozmazuje - nie wiadomo jak i kiedy...\nBoję się skperymentów z kolorami.. Doradźcie... Czy pasuje mi jakikolwiek cień do powiek? Nie chcę wyjść na idiotkę...\nCo do figury... Staram się ubierać, żeby wyglądała na dosyć fajną Ale trochę mnie wkurzają już ciuchy w sportowym stylu.. Tyle że boję się, że w innych będzie widać, że jestem typową gruszką - biodra szerokie jak stąd do Londynu :P a biust niewidoczny\nCo polecacie? Jakie kroje ciuchów? Jaką fryzurę? Jakie kolory?...\n2006-07-03, 21:23 #8\nProszę o jakieś dalsze, konkretne rady Przykłady, propozycje..\nNo przecież wiem, że się na tym znacie Czekam )\n2006-07-03, 21:58 #9\nPotwierdzam - jestes sliczna, szczegolnie na 2 zdjeciu\nWidze ze jestes szczupla dziewczynka moze bys pomyslala nad spodniczka i nad bluzeczkami bardziej dopasowanymi do ciala :P\n2006-07-03, 22:11 #10\nzgadzam się śliczną masz buźkę jak kolor wydaje Ci się szary, to może zrób sobie jakieś delikatne pasemka, albo przyciemnij żeby ożywić ja bardzo eksperymentuje jeśli chodzi o włosy , ale wydaje mi się że najlepsze jest naturalność i z taka Ci do twarzy\n2006-07-03, 23:35 #11\npodwijająca się grzywka.. skąd ja to znam - moje wlosy lataja wszedzie i zyją włąsnym zyciem, wiec wyglądam jak lew\nale jest na to rada, a nawet dwie\notóż pierwsza - ta dam! - prostownica, szybka i łatwa.\nnatomiast mniej inwazyjna na wlosy moze byc szczotka najlepiej okrągła, suszarka i modelowanie... no chyba ze walki na noc\njezeli chodzi o kolorek wlosków zas to najpierw pomyslalam: pasemka. ale potem ktos rzucil hasłem: przyciemnic i mysle ze to byloby lepsze rozwiazanie. ale swoj kolorek tez masz bardzo ladny, szkoda byloby się skazywac ''dofarbowywanie'' później\nna zdj 2 naprawde ladnie wyszlas .\na z makijażami to podpatrz na MM moze tam cos znajdziesz dla siebie\n2006-07-04, 13:23 #12\nJeżeli nie chcesz zniszczyć włosków to polecam balsam [henna] Venity barwi ale szybko sie zmywa ale to chyba nie problem - spróbuj no i może jeżeli włoski się wywijają to może zetnij, wycieniuj i układaj za pomocą pianki- fale. A grzywka może do góry?? Co do tuszy to może używałaś jakiś złych. Lookniej na kwc wcale nie musi być z najwyższej półki. Ciuszki... z tym chyba najgorzej się przełamać i kasa wchodzi w gre. Ale powoli można skompletować kilka ciuszków na wiele okazji Teraz lato to może jakaś zwiewna sukieneczka? tuniki? trzeba pochodzić trochę po sklepach- sama przyjemność i zobaczysz w czym się dobrze czujesz\npozdrawiam śliczną dziewczyne\n2006-07-04, 13:42 #13\nPotwierdzam: śliczna jesteś Masz taką delikatną, dziewczecą urodę.\nTeż polecam ci grzywke na bok, całość dobrze wycieniowana, ale nie za bardzo i będzie super. Moim zdaniem pasuje Ci delikatny makijaż - troszke różu na policzki, wytuszowane rzęsy, delikatny błyszczyk. Chociaż nawet bez tych zmian jesteś ślicznma i już\n2006-07-04, 20:32 #14\nKurczę, popadnę zaraz w samozachwyt\nLecę jutro na ciuchowe zakupy... Przeceny są, może wybiorę coś ładnego po okazyjnej cenie. Wstąpię też do drogerii, może zaszaleję z cieniami, hmmm... Zobaczymy\nCo do fryzury, to brakuje mi odwagi... Podobają mi się grzywki, tyle że już próbowałam i u mnie to nie wygląda zbyt korzystnie Urok przetłuszczających się włosów i tłustej cery...\n2006-07-05, 10:15 #15\nmasz bardzo delikatna urodę i powinnaś to właśnie podkreślac: delikatny makijaz, świetlistość, stroje w stylu romantycznym, falowane włoski;-)\nJa bym Cie taka widziała;-)\n2006-07-28, 08:49 #16\nHm... a styl "militarny"? Pasuje mi?\n[Załączam fotki, na których mam głebszy kolor włosów - szamponetka , która się zmyła po 3 dniach ... czy tak byłoby lepiej? ]\nIMG_0422.jpg (119,3 KB, 133 załadowań)\nDla osób odchudzających się: http://www.wizaz.pl/forum/showthread.php?t=127964\nDla Przekupek: http://www.wizaz.pl/forum/showthread.php?t=134950 - 13 sierpnia - DOKŁADKA!\n2006-07-28, 08:50 #17\nTylko jedna się załączyła...\nProszę się nie śmiać z miny i pozycji\n2006-07-28, 09:12 #18\nsuperrrrrrrrrrrrrr kolorek i sliczna opalenizna bardzo ladnie\n2006-07-28, 10:12 #19\nSam styl militarny hmmm .... nie wiem. Na pewno nie w wersji szerokie bojówki, bluza z kapturem. Natomiast myślę, że tak jak to zaprezentowałaś na zdjęciu jak najbradziej. (krótka spódniczka, obcisła bluzka, wszystko ze smakiem a z militarnego pozostał tylko wzór )\nKolor włosów bardzo ładny\n2006-07-28, 10:29 #20\nTo teraz pozostaje mi poważnie się zastanowić czy farbować włosy tak jak na fotce, czy raczej zostawić naturalne=niezniszczone\n2006-07-28, 15:15 #21\na w jakich sie lepiej/atrakcyjniej czujesz? bo ja mialam takie jak Ty naturalne takie mysiowate są prawda? teraz mam brązik farbowany i jestem zadowolona tylko, że moim błędem było to, że jeszcze w miedzyczasie rozjasnialam wloski. moglam odrazu je farbowac na braz, to nie niszczy tak wloskow jak rozjasnianie\n2006-07-28, 19:19 #22\nLepiej się czułam po szamponetce\nPrzerażają mnie tylko 2 sprawy: 1) to że sobie mogę włosy zniszczyć 2) że będę musiała to farbowanieregularnie powtarzać, a nie zarabiam i trochę dużo kaski wyjdzie...\n2006-07-28, 22:24 #23\nKurcze juz wyobrazam sobie Ciebie w prostych wlosach.. mmm... ze tak powiem:P nie no serio kup sobie prostownice\n2006-07-28, 22:38 #24\nWitaj Musze powiedziec, ze rewelacyjnie wygladasz w brazowych wlosach na tej ostatniej fotce. Nie boj sie farbowania, poczytaj recenzje farb na KWC i wybierz taka, ktora nie niszczy wlosow, teraz mozna taka znalezc. Odcien wybieraj z uwaga, to nie bedziesz musiala ich mega regularnie farbowac, bo odrosty nie beda mocno widoczne. Ja mam ciemnobrazowe wlosy, ktore farbowalam na czarno w styczniu i nikt oprocz mnie nie zauwaza odrostow\nBardziej sobie zniszczysz wlosy prostownica niz farba, a mysle, ze na fotce "legitymacyjnej:" w rozpuszczonych wlosach wygladasz bardzo dobrze, wiec grzywka nie jest konieczna (a bez prostownicy pewnie sie nie ulozy ladnie). Lepiej zainwestowac w jakis kosmetyk przeciw puszeniu sie wlosow, nadajacy ladna linie falom.\nCo do makijazu, to na pewno powinnas podkreslac oczy, bo sa bardzo ladne. Nie musisz uzywac od razu cienia do powiek, bo "teczowe" kolory na calej powiece mocno przykuwaja uwage i mozesz byc do tego nieprzyzwyczajona. Wystarczy kolorowa kredeczka i kreska na gornej powiece, a cien w naturalnym kolorze (bylam dzisiaj w Galerii Centrum i widzialam piekny, bezowy cien sypki APC, ladnie by na Twoich oczach wygladal). Mozesz jeszcze rozswietlic policzki, wyglada to ladnie i jest "malo inwazyjne" - zrobisz to np. kulkami brazujacymi lub rozem rozswietlajacym (Wizazanki zachwycaja sie kuleczkami Vollare, ja uzywam sztyftu H&M i jestem zadowolona). Na usta wystarczy blyszczyk, bezbarwny albo lekko rozowy. Aaaaaaaa, bym zapomniala - inwestycja w dobry tusz do rzes na pewno sie oplaci . Cala twarz potraktuj sypkim pudrem i w razie niespodzianek korektorem (podklad sobie podaruj, bedziesz wygladac nienaturalnie).\nZostalo jeszcze ubranie... Mamy podobny typ figury, wiec znam ten bol, kiedy masz na czym usiasc, ale z oddychaniem nieco gorzej Chociaz na zdjeciu i tak jestes proporcjonalna, masz szczuple nogi, warto je pokazac . Jak masz dosyc stylu sportowego, to mozesz go polaczyc z elementami bardziej kobiecymi - np. jakas romantyczna spodnica, a do tego prosta bluzeczka. Zawsze mozna tez zmienic dodatki - z adidasow przerzucic sie na plaskie balerinki, zamiast plecaka nosic duza torbe na ramie, dodac ladna bizuterie (wyrazne kolczyki, cos na szyje itd.). Wszystko da sie zrobic\n2006-07-29, 09:27 #25\na-sea-of-honey dziękuję za tyle rad większość z nich na pewno wprowadzę w życie ) chyba rzeczywiście powinnam zainwestować w dodatki, bo takowych w ogóle nie mam jaką biżuterię mi polecacie?\nCo do włosów, to się zastanowię... jak zobaczę coś dobrego w promocji, to na pewno kupię lepiej farbę czy szampon koloryzujący?\nWszyscy mi mówią, że w wyprostowanych włosach mi ślicznie, ale tyle się słyszy o niszczącym działaniu prostownicy... :/ a wiem, że jakbym ją miała to prostowałabym codziennie... chyba nie zaryzykuję\n2006-07-29, 12:02 #26\nŚlicznie Ci w tym kolorze z ostatniego zdjęcia!!! Koniecznie zafarbuj tak włoski\nA co do prostownicy - wcale nie musi bardzo niszczyć, jeżeli jest dobra, a Ty zapewniasz włosom odpowiednią ochronę ze swojej strony gorąco polecam produkty Gliss Kura - po zrobieniu trwałej miałam piękne, zdrowe loczki, wspaniale utrzymywały moje włosy w świetnej formie A naprawdę ładnie byłoby Ci w prostych\n2006-07-29, 22:06 #27\nA jak myślicie, czy któraś z poniższych fryzur by do mnie pasowała??? [Możecie mi zrobić symulację komp. z nimi? ] ... Chodzi mi o cięcie, nie o kolor\n2006-07-30, 09:55 #28\nTak zupelnie intuicyjnie moge powiedziec, ze najfajniej byloby Ci w tych trzech fryzurach:\nTylko sie dobrze zastanow, czy chcesz taka dluga grzywke, bo jak bedzie Ci wlazic do oczu, to moze byc irytujaca A w ogole to dzieki Tobie mam adres do fajnej strony z fryzurami, dzieki


Zasady baccarata i wstęp - Jak grać w baccarat\nBaccarat jest grą gdzie osoba mająca w ręce karty najbliższe 9 wygrywa. Asy liczy się jako 1, od 2 do 9 tak jak ich wartość na karcie, a figury są warte 0. Jeżeli twoja całkowita wartość jest ponad 10 wtedy odejmujesz 10 i masz to co pozostanie. Na przykład 6 + 9 = 15 – 10 = 5, więc masz 5.\nAby zacząć kładziesz swój zakład na krupiera, gracza lub remis. Gracz oraz krupier dostają po 2 karty. Karty składają się z 6 talii i są tasowane po każdej partii.\nTen kto jest bliżej 9 wygrywa. Jeżeli postawiłeś na gracza i wygrałeś, dostaniesz 2:1 za swoją stawkę. Jeżeli postawiłeś na krupiera i on wygrał, dostaniesz 2:1 minus 5% prowizji krupiera zwanej “vigorish”. Jeżeli jest remis, gra jest kończona jako remis i postawiłeś na remis dostaniesz 9:1 (czasami 8:1).\nBaccarat ma również “Third Card Rules”, gdzie trzecia karta może być pociągnięta, a zasady są następujące:\nJeżeli wyciągniesz 8 lub 9, jest to nazywane naturalną rękę i nie możesz dobierać, 6-7 tak jak normalnie, 0-5 musisz ciągnąć.\nJeżeli krupier ma 7,8 lub 9 nie może dobierać. Z 6 ciągnie jeżeli gracz ma 6 lub 7. Z 5 dobiera gdy gracz ma 4,6 lub 7, a z 4 ciągnie gdy gracz ma 6 lub 7. Z 3 ciągnie aż do chwili gdy gracz ma 8, a z 2 lub mniej, ciągnie aż do wyniku gracza.\nCałkowita przewaga kasyna wynosi 1.17 % nad krupierem, 1.36% nad graczem praz 14.12% na remis. Gra jest łatwa na nauczenia, a gra ma mały procent kasyna


WWOOF • Eurowolontariat • Eurodesk-Polska\nWorldwide Opportunities on Organic Farms (WWOOF) jest organizacją pośredniczącą pomiędzy farmerami poszukującymi pomocy a wolontariuszami chcącymi pomagać na farmach. Praca trwa zazwyczaj 6 dni w tygodniu (4–6 godzin dziennie).\nChcesz spróbować? Wybierz kraj do którego chcesz jechać i zarejestruj się jako wolontariusz WWOOF. Następnie skontaktuj się z wybranym przez ciebie gospodarzem i uzgodnij warunki pobytu.\nOpłata członkowska wynosi 0–72 euro w zależności od kraju, który wybierzesz.\nGdyby wyjazd na wolontariat był tak prosty jak kliknięcie myszką... A...


34169 • Strona 444 z 2441 • 1 ... 441, 442, 443, 444, 445, 446, 447 ... 2441\nprzez Margola 04 cze 2009, 22:11\nCo bedzie lepiej? Jestes mlodziutka. Znajdziesz cel w zyciu, znajdziesz oparcie,, port, stabilizacje. Ale tak jak napisalam - tylko daj sobie szanse.\nprzez isj 05 cze 2009, 00:01\nRymku, wszystkiego najlepszego z całego serca Ci życzę. Niech Ci już więcej się takie urodziny nie powtórzą, trzymaj się dziewczyno, jestem z Tobą. Zapomnisz kiedyś o tym dniu, wspominając te, w których okazano Ci serce i dobre słowo. Przekazuję od siebie pozytywne fluidy. Głowa sztywno i pewnie!\nprzez Nocka 05 cze 2009, 09:21\nRymku Wszystkiego Najlepszego z okazji urodzin Glowa do gory choc to banalnie brzmi ale naprawde nie poddawaj sie. Co do twego zyczenia urodzinowego ja mam takie samo i szarpie sie sama ze soba bo wszyscy uwazaja ze rodzina powinna trzymac sie razem. Mam dosc mojej rodzinki szwagierki alkocholiczki ktora mnie od kilkunastu lat wyzywa Za co? za to ze jestem inna za to ze opiekowalam sie jej dziecmi kiedy trafily do domu dziecka za co bylam opluwana besztana Ale maz mi kazal bo to nasze "rodzinne dzieci" i tak trzeba ba nawet chcial bym je adoptowala. W koncu doprowadzilismy ze wrocily do domu i nadal opieka bo trzeba dochowac je do 18lat Teraz naszczescie mąż zrozumial ze nic na sile Odcielismy sie od nich po kilku latach Ale spokoju nie ma Nekaja mnie telefonami groża Zglosilam sprawe na policje i to ja w calej rodzinie jestem najgorsza bo ja nie chce spedzac z alkocholikami swiat nie chce by mnie wyzywali Ale to ja rozbijam rodzine męża bo do tej pory tradycja byly wspolne swieta i udawanie pieknej kochajacej sie rodziny.Moja rodzinka? Mojej nie ma. 4 lata temu pochowalam brata dzien po pogrzebie zmarla mi mama Serce jej nie wytrzymalo Miesiac poźniej ogromna tragedia dotknela mojego syna Zalamalam sie Mąż byl za granica i ja sama z tym bolem Co prawda mam jeszcze 3 siostry ale to juz inna historia i brak slow Jezeli ja mam problem nikt go nie dostrzega a mam W wieku 18lat wyszlam za maz po 3 latach moje malzenstwo skonczylo sie rozwodem i depresja ze stanami samobojczymi i walcze tak juz tyle lat z nawrotami Nie biore lekow kozystam z psychoterapi i bardzo chce dojsc do normalnosci dla moich dzieci dla mojego obecnego meza dla siebie. Chcialabym by obie rodzinki zniknely z mojego życia bo tylko przysparzaja mi stresow Po tragedii z przed 4 lat wyjechalam do meza za granice tam spedzilam 2 najszczesliwsze lata mojego zycia Tylko ja maz i nasze dzieci Ale musialam wrocic i koszmarne rodzinki sa znow obok mnie i nie daja mi zyc. Sorry ze sie tak rozpisalam ale jak Jęczarnia to Jeczarnia( swoja droga trafny tytuł watku )\nprzez linka 05 cze 2009, 11:11\nEhh jadę na pogrzeb, nie lubie pogrzebów.... ....a to już drugi w ciągu trzech meisięcy....do d..\nprzez Nocka 05 cze 2009, 12:12\nlinka656 napisał(a): Ehh jadę na pogrzeb, nie lubie pogrzebów.... ....a to już drugi w ciągu trzech meisięcy....do d..\nA kto lubi? Ale chetnie bym poszla wlasnie na pogrzeb 300km od domu znaleziono zwloki mego siostrzenca zacpal sie Własnie zdolowalam sie tym ze moja kochana siostra kazala pochowac swego syna opiece spolecznej gdzies tam w Polsce bez ksiedza bez pozegnania bez rodziny jak psa. I jeszcze nam wyrzuca ze ona jest w rozpaczy a my jej nie wspolczujemy Ech życie\nprzez Donkey 05 cze 2009, 13:27\nJejku jakie to straszne . Strasznie wspolczuje.. Biedny chłopak\nprzez Rena 06 cze 2009, 18:25\nprzez Donkey 06 cze 2009, 19:14\nFatalnie sie czuje:(\nTak sie cieszylam ze 2 dni nie bralam tabletek uspokajacych tylko lek głowny i juz myslalam ze wychodze z tego a tu dzis znowu powrot Od rana lęki- męczylam sie az w konciu wzielam tabletke i wcale nie jets lepiej.\nWiecie jak sie czuje?\nJakbym walila glowa w mur. Mam nadzieje, bardzo chce ja miec ale czasami mysle ze z tego nie wyjde\nprzez agusiaww 06 cze 2009, 19:16\nWyjdziesz, my wszyscy wyjdziemy :)\nprzez Donkey 06 cze 2009, 20:38\nAgusiaww dzis mam kryzys wiec trudno mi w to wierzyc:(\nprzez Margola 06 cze 2009, 20:58\nRena napisał(a): Cześć, wyszłam na przepustkę i jestem w domu do jutra. Na psychoterapii jest ok, dobrze się czułam cały tydzień, ludzie tacy jak ja. Nie trzeba wkładać maski, jak coś mówisz to oni wiedzą o co chodzi nie patrzą na ciebie jak na wariaty, zajęcia też są ok. Ale jak wróciłam do domu wczoraj to na początku było dobrze a po paru godzinach jak mnie wzięło, w końcu zaczęłam płakać, było mi głupio, żeby moja rodzinka nie pomyślała, że jest mi z nimi źle a to nie o to chodziło. Nie wiem czy to tak ma być, wszystko wydaje mi się inne, tam nie musiałam brać leków a tu już wczoraj nie mogłam dać sobie rady, ale jestem dobrej myśli. Mocno was pozdrawiam. Margola ciebie szczególnie.\nDziekuje Renus. Czekam na telefon od Ciebie. Sama nie dzwonie, bo nie wiem kiedy moge. Jestes bardzo dzielna Kochanie. Mysle o Tobie caly czas! Nie poddawaj sie.\nprzez Abradab 07 cze 2009, 11:14\nHyh, jutro będzie miesiąc odkąd biorę leki. Jest znaczna poprawa, jednak czynniki, które mnie dobijały, ostatnio nasiliły się. Jutro będę cały dzień w stresie; najpierw wizyta z samego rana u psychiatry. Cholercia no, nie lubię się spowiadać ze swojego życia, opowiadać o tym ile przeżyłem. W ogóle nie lubię patrzeć w przeszłość i wynajdywać te złe rzeczy, które mnie spotkały, by dociekać co wywołuje u mnie lęki. Ja wiem generalnie co to jest, ale on pewnie będzie pytał o szczegóły Po lekarzu sądny dzień na uczelni, dwa zaliczenia. Nawet nie wiem co było na wykładach, nie mam notatek, znam tylko zakres materiału. Miałem trzy dni na opanowanie tych dwóch przedmiotów i oczywiście biorę się za naukę dopiero teraz. Sam nie wiem czego mam się uczyć, a jak pomyślę o jutrzejszym dniu, to zaczynam się źle czuć (niestety, jednym z czynników, który wywołuje u mnie wściekłość oraz lęk jednocześnie jest uczelnia). A jak nie zaliczę to mam rok w plecy (niestety, to ostatni termin zaliczenia). Hyh, tyle z jęczenia, idę do nauki choć skupić się nie mogę nawet nad zrobieniem herbaty -.-\nprzez Donkey 07 cze 2009, 11:19\nAbradab napisał(a): Hyh, jutro będzie miesiąc odkąd biorę leki. Jest znaczna poprawa, jednak czynniki, które mnie dobijały, ostatnio nasiliły się. Jutro będę cały dzień w stresie; najpierw wizyta z samego rana u psychiatry. Cholercia no, nie lubię się spowiadać ze swojego życia, opowiadać o tym ile przeżyłem. W ogóle nie lubię patrzeć w przeszłość i wynajdywać te złe rzeczy, które mnie spotkały, by dociekać co wywołuje u mnie lęki. Ja wiem generalnie co to jest, ale on pewnie będzie pytał o szczegóły Po lekarzu sądny dzień na uczelni, dwa zaliczenia. Nawet nie wiem co było na wykładach, nie mam notatek, znam tylko zakres materiału. Miałem trzy dni na opanowanie tych dwóch przedmiotów i oczywiście biorę się za naukę dopiero teraz. Sam nie wiem czego mam się uczyć, a jak pomyślę o jutrzejszym dniu, to zaczynam się źle czuć (niestety, jednym z czynników, który wywołuje u mnie wściekłość oraz lęk jednocześnie jest uczelnia). A jak nie zaliczę to mam rok w plecy (niestety, to ostatni termin zaliczenia). Hyh, tyle z jęczenia, idę do nauki choć skupić się nie mogę nawet nad zrobieniem herbaty -.-\nNa pewno zdasz jutro ! Bede trzymala kciuki!\nprzez Abradab 07 cze 2009, 12:44\nDziękować ; ) To trzymaj bardzo mocno, bo u mnie poziom wiedzy jest niski jak poziom Nilu w porze suchej.


Mieczysław Karus - Gmina Łużna\nUrodził się 20 listopada 1939 roku w Woli Łużańskiej. Po ukończeniu szkoły oficerskiej trafił do16 batalionu powietrznodesantowego, wchodzącego w skład 6 Pomorskiej Dywizji Powietrznodesantowej. W batalionie, stacjonującym w Krakowie, młody porucznik dowodził 1 plutonem 1 kompanii szturmowej. Żołnierze pod jego dowództwem latem 1963 r. zajęli pierwsze miejsce w zawodach taktyczno-specjalnych na szczeblu Wojska Polskiego.\nOficer „czerwonych beretów” szybko awansował i w 1975 roku w stopniu majora dyplomowanego został mianowany dowódcą 16 batalionu, którym dowodził do roku 1980. W późniejszym okresie swojej służby pełnił różne odpowiedzialne funkcje wojskowe.\nW 1998 roku będąc zastępcą dowódcy Krakowskiego Okręgu ds. Obrony Terytorialnej dokonał uroczystego przekazania pionu i struktur Obrony Terytorialnej do Śląskiego Okręgu Wojskowego. Był uczestnikiem polskich misji pokojowych i ostatnim dowódcą Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Chemicznych w Krakowie. 15 sierpnia 2000 r. znalazł się w Belwederze wśród 14 generałów, którzy zostali uhonorowani specjalnymi listami od prezydenta RP A. Kwaśniewskiego jako wojskowi przechodzący w stan spoczynku.\nPo przejściu na zasłużoną emeryturę ten długoletni działacz piłkarski zaangażował się w proces rozwoju piłkarstwa polskiego, krakowskiego i małopolskiego. Prezesował Krakowskiemu Wojskowemu Klubowi Sportowemu „Wawel”, został honorowym członkiem Polskiego Związku Piłki Nożnej, wchodził w skład Zarządu PZPN, był także członkiem zarządu i wiceprezesem Małopolskiego Związku Piłki Nożnej.\nMieczysław Karus nie zapomniał o skokach spadochronowych i pełnił ważną funkcję w Zarządzie Głównym Związku Polskich Spadochroniarzy. Utrzymywał stałe kontakty z organizacjami lotniczymi i spadochroniarskimi w kraju i za granicą, podejmował działania na rzecz szkolenia młodzieży dla potrzeb obronności kraju, w tym szkolenia spadochronowego, organizował pracę oraz przewodniczył Komisji Sportowej ZG ZPS. Jako przedstawiciel ZPS wchodził w skład Komisji Spadochronowej w Aeroklubie Polskim.\nBędący w spoczynku generał brygady pamiętał o swych korzeniach i w miarę możności odwiedzał swe rodzinne strony. Spotykał się z działaczami powiatowymi i aktywnie uczestniczył w organizacji obchodów 80-tej Rocznicy Bitwy pod Gorlicami. Jako członek Stowarzyszenia marzył o odbudowie spalonej gontyny na wzgórzu Pustki w Łużnej. Podczas ostatniej rozmowy z prezesem „Klubu Gorliczan” Z. Tohlem powiedział: „Ja już nie zdążę proszę pana ujrzeć powtórnie tej mojej najdziwniejszej budowli dzieciństwa - ale nie rezygnujcie, dopóki żyją ludzie, którzy ją pamiętają”.\nNa krótko przed śmiercią w 2007 r. z okazji jubileuszu 50-lecia wojsk powietrznodesantowych w Polsce na krakowskich Błoniach miał miejsce uroczysty apel spadochroniarskich pokoleń, podczas którego gen. bryg. M. Karus otrzymał z rąk prezydenta miasta Jacka Majchrowskiego Odznakę „Honoris Gratia” za zasługi dla Krakowa.\nZmarł w Krakowie 22 czerwca 2007 roku. Sześć dni później w kościele garnizonowym p.w. Św. Agnieszki została odprawiona msza św. w intencji Zmarłego. W ostatniej drodze na cmentarz w Batowicach towarzyszyły mu setki ludzi: żołnierze, sportowcy, skoczkowie spadochronowi, przedstawiciele władz. Nie zabrakło także delegacji Ziemi Gorlickiej.


Moduł 3 – fakty – NVCLab\n2.4. Komunikaty do samej siebie/samego siebie\n3.1. Fakty bywają ukryte\nLeć wysoko – kurs o zaufaniu do siebie i akceptacji (VII edycja)\n1.2. Poczucie własnej wartości\n1.3. Zaufanie do siebie\n2.1. Dokąd zmierzasz\n2.2. Ćwiczenie moje wartości\n2.3. Ćwiczenie Mądrość z dzieciństwa\n3.2. Fakty ukryte za wewnętrznym krytykiem\n3.3. Ćwiczenie pokojowe\n3.4. Bajka o małej (?), ślicznej (?) żyrafce\n3.5. Fakty w trudnych sytuacjach\n4.1. Czytanie w myślach\n4.2. Gdy myślisz, że on myśli, że ty myślisz, że on myśli…\n4.3. Zmiana myśli\n4.4. Szakal widzi inaczej\n4.5. Tłumacz "żyrafa online"\n5.1. Bajka o uczuciach\n5.2. 7 dni uważności\n5.3. Twoje ciało zna odpowiedź\n5.4. Mam znaczenie\n6.1. Wrażenia uczuć\n6.5. Inteligencja emocjonalna\n7.3. Empatia dla siebie\n7.4 Czynnik PM\n8.2. Gotowość na "nie"\n8.3. Trzy kroki do wzajemnego zrozumienia\n8.5. Krytyka pod naszym adresem\n8.6. Strategia czy potrzeba?\n9.1. Historia nieco prawdziwa\n9.2. Kto ma rację, ten nie ma relacji\n9.3. Droga do siebie\n9.4. Słucham żyrafą\n9.5. Krytyka, oskarżenia i osądy\n9.6. Jesteśmy OK\n10.1. Poruszenie serca\n10.2. Siła na każdy dzień\n10.3. Wdzięczność – najprostsze lekarstwo na nasze smutki\n10.4. Jakie nosisz okulary?


« Strona Główna / Firmy wg bran? / Druk, poligrafia\n» ulotki, wizytówki, druk wypuk?y\nDrukarnia Warszawa - profesjonalne usługi, druk puchnący, druk wypukły, teczki ofertowe, wizytówki i ulotki. Nasza drukarnia w Warszawie oferuje druk wypukły i puchnący.\nwww: http://www.energetic.pl/szczegoly,Drukarnia Warszawa: druk wypukly i puchnacy- ulotki- wizytowki,187\n» HOTEL GROMADA\nHotel położony jest w cichej dzielnicy przy zabytkowym Parku Zdrojowym. Jest to budynek czterokondygnacyjny, posiadający windę i podjazd, co umożliwia pobyt osobom niepełnosprawnym. W pobliżu hotelu znajdują się: hala sportowa, stadion, korty tenisowe oraz pływalnia miejska. Hotel jest przyjazny dla\n» Helios - Osrodek Wypoczynkowy\nSwinoujscie, wyspa Uznam. Nowy, całoroczny, kameralny dom wypoczynkowy, położony w doskonałym miejscu dzielnicy nadmorskiej: przy parku, 150 m od promenady i morza, w pobliżu uzdrowiskowej bazy zabiegowej, amfiteatru, kortów tenisowych, lodowiska, skateparku i basenu. Oferuje: noclegi, spedzenie wa\n» Apartament PORT nad samym morzem w Ustce\nUrlop nad morzem w Ustce Apartamenty - Studio Apartament "PORT" z internetem dla max. 4 osób Zobacz także nasze Apartamenty STUDIO nad morzem w Ustce, Apartament "PRZYSTAŃ" z internetem położony przy wschodniej plaży . Pogoda w Ustce Pogoda nad morzem jest zawsze piękna, nie\n» PENSJONAT CASSIA\n- nowy obiekt z prawdziwego zdarzenia, mieszczący się w absolutnie wyjątkowym miejscu w Rabce. W strefie "A" uzdrowiska (najczystsza strefa). Rewelacyjny widok ( zobacz zdjęcia ), doskonale nasłoneczniony. Około 1,5km do centrum Uzdrowiska Rabka i parku. - Oferujemy noclegi w pokojach 1,\n» Naszyjniki po raz kolejny\nNaszyjniki noszą niemal wszystkie koety - wiedzą, co robią.


Przedłużamy zapisy do 24 kwietnia! | Studencki Nobel – konkurs na najlepszego studenta w Polsce\nZapisy do konkursu na najlepszego studenta w Polsce przedłużone! To już ostatnia szansa aby wysłać swoje zgłoszenie i wziąć udział w największym wydarzeniu akademickim w kraju. Zarejestruj się już teraz i zdobądź Studenckiego Nobla!\nNiezależne Zrzeszenie Studentów zaprasza wszystkich chętnych do wzięcia udziału w kolejnej edycji konkursu na Najlepszego Studenta Rzeczpospolitej Polskiej. To najbardziej prestiżowe wydarzenie akademickie ma na celu wyłonienie i promowanie najzdolniejszych studentów w kraju.\nPrzypominamy, że do rywalizacji w konkursie mogą zgłaszać się wszyscy studenci polskich szkół wyższych, zarówno publicznych i prywatnych. Warunkiem udziału jest rozpoczęcie wiodącego kierunku studiów przed 28 rokiem życia, a średnia ze wszystkich zamkniętych semestrów na pierwszym kierunku studiów powinna wynosić minimum 80 proc. maksymalnej średniej możliwej do zdobycia na danej Uczelni. Z kolei na pozostałych kierunkach minimalną średnią ocen równą 70% z maksymalnej średniej możliwej do zdobycia na danej Uczelni.\nKryteriami wyboru laureatów są m.in. wyniki ze studiów, aktywność naukowa i społeczna, udział w konferencjach, publikacje naukowe, referaty, a także znajomość języków obcych oraz odbyte praktyki, staże i praca.\nZdobywcą Studenckiego Nobla 2015 i nagrody w wysokości 7 tys. zł został Maciej Mańko z Uniwersytetu Gdańskiego.\nWypełnij formularz konkursowy w terminie do 24 kwietnia 2016 roku i walcz o zwycięstwo w Studenckim Noblu. Niemożliwe jest osiągalne!


O nas – BardzoPolska.pl\nBardzoPolska.pl – na urlop, na weekend, na każdy dzień.\nBardzoPolska.pl to – wedle naszego zamysłu – bardzo polska strona lokalna. Portal, który podpowie Wam, gdzie dzieją się ciekawe rzeczy i w których lokalnych imprezach warto uczestniczyć.\nDZIEJE SIĘ – w tej sekcji będziemy prezentować inicjatywy mniejszych miast i małych miejscowości, w których dzieje się coś interesującego i w których można miło i przyjemnie spędzić czas. Chcecie zobaczyć najwyższe palmy wielkanocne w Polsce? Najciekawszy obrzęd karnawałowy? A może interesującą wystawę? Pokażemy Wam, że w Polsce dużo się dzieje!\nPOLECAMY – na naszej drodze spotykamy ludzi, stowarzyszenia czy firmy, które wspierają nas w codziennych działaniach. Albo też takie, które oferują ciekawe rozwiązania, produkty czy nietypowe pamiątki. Będziemy chcieli też powiedzieć o inicjatywach, które stanowią sukces ich twórców – i to nie tylko w dziedzinie turystyki. Opowiemy o nich w tym dziale – może kiedyś Wy też do nich traficie?\nMIEJSCA – tu będziemy umieszczać przewodniki po miejscowościach, miastach, szlakach i zabytkach, które dla Was sprawdzimy. Będziemy starali się pokazać – w nietypowy sposób – miejsca, które warto odwiedzić. Powiemy Wam, jak dotrzeć do konkretnej lokalizacji, gdzie znaleźć klucze do obiektu, który akurat jest zamknięty i gdzie warto zabrać ze sobą dzieci. A także: co i gdzie najlepiej kupić, jeśli chcemy przywieźć ze sobą ciekawą pamiątkę lub gdzie znaleźć toaletę.\nKALENDARZ – planujecie urlop lub chcecie wyskoczyć gdzieś na weekend? Wystarczy zajrzeć do tej sekcji, aby sprawdzić, gdzie wydarzy się coś ciekawego. Tu będziemy umieszczać interesujące imprezy lokalne – na podstawie informacji, które spłyną do nas od lokalnych organizatorów. Dzięki temu sami nie będziecie musieli szukać ich na setkach stron internetowych gmin, organizacji turystycznych i innych instytucji.


Bon Appétit Małgorzaty, czyli blog kulinarny: Żurek z mąki razowej z kaszą i szpinakiem\nŻurek z mąki razowej z kaszą i szpinakiem\nJest to odkopany z zakurzonego zeszytu przepis mojej babci na zalewajkę (żurek) z kaszanką z kaszy gryczanej niepalonej. W związku z tym, że jestem insulinką czyli choruję na insulinoopornosć zakwas zrobiłam z mąki razowej i żeby nie mieć insulinowego zjazdu dodałam szpinak. Zupa wyszła wyborna. Taki powrót do szczęśliwego dzieciństwa....Zupa może nie jest atrakcyjna i nie nadaje się na okładkę Kukbuka albo magazynu Jamiego Olivera, no ale liczy się przecież wnętrze ;)\n1 szklanka mąki żytniej razowej 2000 najlepiej z otrębami\nDo słoika wysypujemy mąkę, zalewamy ciepłą wodą i dokładnie mieszamy (najlepiej drewnianą trzepaczką). Dodajemy przyprawy i czosnek oraz piętkę chleba. Zakwas przykrywamy lnianą ściereczką albo gazą. Musi do niego dochodzić powietrze, więc nie zakręcamy szczelnie wieczkiem. Odstawiamy go na parę dni w ciepłe miejsce. Musi się zakisić. Od 3 do 5 dni w zależności jaką mamy temperaturę w mieszkaniu.\nnaturalny zakwas z mąki żytniej (przepis powyżej)\n2 kaszanki z kaszy gryczanej albo 1 szklanka ugotowanej kaszy gryczanej niepalonej\n2 łyżeczki majeranku, sól, pieprz\nok 500 g młodego szpinaku\nWędzonkę zalewamy zimną wodą, ok, 2 l. Cebulkę podsmażamy na maśle. Dodajemy do wywaru. Dodajemy także czosnek, liście laurowe i ziele angielskie. Gotujemy około pół godziny. Po tym czasie dodajemy kaszankę pokrojoną w plastry albo ugotowaną kaszę. Gotujemy kolejne 10 minut. Następnie wlewamy zakwas i zagotowujemy. Zdejmujemy z ognia. Na koniec przyprawiamy majerankiem oraz dodajemy świeży szpinak. Już nie gotujemy. Doprawiamy solą i pieprzem wg uznania.\nAutor: Bon Appetit. Małgorzata o niedziela, września 04, 2016\nNie zdawałam sobie sprawy jakie to łatwe;) super przepis\nWygląda co prawda mało apetycznie, ale prawda jest taka że to bomba witaminowa! Myślę, że w smaku jest bardzo dobre. Dzięki za przepis :-)\nBon Appetit. Małgorzata 6/24/2017\ntrzeba zamknąć oczy i prosto do buzi ;)


Zboża jare - danutatop.pl\nPszenica jara: SCIROCCO, TAJFUN\nJęczmień jary: FLAWOUR\nPszenżyto jare: LEGALO\nOwies: CANYON (żótoziarnisty), GAILLETTE (czarny)\nMateriał siewny najwyższej jakości, zaprawiony najnowszymi zaprawami wraz z nawozem donasiennym w nowej technologii zaprawiania.\nOwies czarny GAILLETTE\nOd kilku lat w naszej ofercie znajduje się owies czarny. W polskich warunkach sprawdził się doskonale, a klienci są nim mocno zainteresowani. Wychodząc naprzeciw rosnącym oczekiwaniom w roku 2011 wprowadziliśmy całkowicie nową odmianę owsa czarnego - Gaillette.\nFlavour to odmiana jęczmienia jarego wywodząca się z hodowli Josefa Breuna, twórcy rewelacyjnych odmian browarnych Scartlet oraz Barke. Flavour jest jednak odmianą typowo pastewną i właśnie w tym kierunku użytkowania osiąga nieprzeciętne wyniki.\nCanyon jest przedstawicielem najnowszej genetyki hodowlanej, czego najlepszym potwierdzeniem są jego rewelacyjne wyniki. Plasują one Canyona w ścisłej czołówce najlepszych odmian dostępnych na niemieckim i polskim rynku.\nPszenica jara SCIROCCO\nScirocco to pszenica jara o nieprzeciętnych walorach jakościowych. W Niemczech zarejestrowana została w grupie E - najlepszej pod względem parametrów wypiekowych. Wysoka jakość to przede wszystkim zawartość białka, gluten oraz liczba opadania, czyli parametry mające największy wpływ na cenę pszenicy.


Koniec z blokowaniem zakupów internetowych ze względu na miejsce zamieszkania klienta. Parlament Europejski zagłosuje nad nowymi regulacjami. – Pulsarowy.pl\nKoniec z blokowaniem zakupów internetowych ze względu na miejsce zamieszkania klienta. Parlament Europejski zagłosuje nad nowymi regulacjami.\nNa zdjęciu: Pomnik euro – przed gmachem Parlamentu Europejskiego w Brukseli. Fot. Kazimierz Netka.\nObywatele Unii muszą mieć jednakowe prawa do korzystania z rynku cyfrowego.\nZakaz blokowania sprzedaży w internecie ze względu na lokalizację lub narodowość klienta, zakaz różnicowania cen z tych powodów – m.in. takie zapisy zawiera projekt nowych unijnych regulacji, który zostanie poddany pod głosowanie w najbliższy wtorek na sesji plenarnej Parlamentu Europejskiego w Strasburgu – wynika z informacji, które przekazał nam Piotr Wolski z Biura Informacyjnego Parlamentu Europejskiego w Polsce, przytaczając też wypowiedź:\n„Kończymy z odmawianiem sprzedaży z powodu miejsca zamieszkania klienta, kończymy z blokowaniem dostępu do sklepów internetowych, kończymy z przymusowym przekierowywaniem do krajowych klonów sklepów internetowych, na których są dostępne mniej korzystne oferty” – mówiła na konferencji prasowej w Biurze parlamentu Europejskiego w Warszawie posłanka-sprawozdawczyni Róża Thun.\n„Chodzi o to, by wspólny rynek, w tym jednolity rynek cyfrowy, był rzeczywiście coraz bardziej jednolity. Każdy obywatel Unii musi mieć prawo skorzystania z rynku cyfrowego w każdym miejscu, w którym się znajduje” – dodała posłanka.\nNowa regulacja chroni też interesy przedsiębiorców. „Rozporządzenie nie tylko daje konsumentowi o wiele większy wybór towarów i usług na terenie Unii Europejskiej, lecz także umożliwia sprzedającemu dostęp do o wiele większego rynku. To zachęta dla przedsiębiorców, by poszerzali swoje działania poza granice jednego państwa” – powiedziała Thun. Jej zdaniem nowa regulacja będzie szansą zwłaszcza dla małych i średnich przedsiębiorców.\nJeżeli zmiany zostaną przyjęte w najbliższy wtorek, wejdą w życie jeszcze przed świętami Bożego Narodzenia wynika z komunikatu, który przesłał nam Piotr Wolski z Biura Informacyjnego Parlamentu Europejskiego w Polsce.\n2.02.2018 22:42 Kazimierz Netka\tOpublikowany w Aktualności, Biznes, Handel zagraniczny, Innowacje, Turystyka, Unia Europejska\tPermalink\n← Pomorska turystyka nastawia się na rozwój gospodarki obiegu zamkniętego (GOZ). Pomaga Agencja Rozwoju Pomorza, organizując bezpłatne szkolenia. Wsparcie finansowe pochodzi z unijnego programu Interreg Południowy Bałtyk 2014 – 2020.\nPolska, a konkretnie województwo pomorskie i diecezja pelplińska, mają się czym chwalić, jeśli chodzi o dawną sztukę drukarską. W Pelplinie – mieście na Kociewiu – znajduje się najcenniejsza w świecie, jedna z pierwszych ksiąg drukowanych, zwana Biblią Gutenberga… W sobotę, 3 lutego 2018 roku, mija 550 lat od śmierci wynalazcy druku, Jana Gutenberga. →