SPRAWOZDANIE w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1007/2009 w sprawie handlu produktami z fok\nPE 552.005v02-00 A8-0186/2015\nw sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1007/2009 w sprawie handlu produktami z fok\n(COM(2015)0045 – C8‑0037/2015 – 2015/0028(COD))\nSprawozdawca: Cristian-Silviu Bușoi\n– uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2015)0045),\n– uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8–0037/2015),\n– uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 27 maja 2015 r.(1),\n– uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz opinie Komisji Handlu Międzynarodowego oraz Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A8–0186/2015),\nJednocześnie polowanie na foki jest integralną częścią kultury i tożsamości Eskimosów i innych autochtonicznych społeczności i w znacznym stopniu przyczynia się do ich utrzymania. Z tego powodu polowania na foki prowadzone tradycyjnie przez Eskimosów i inne autochtoniczne społeczności nie wzbudzają takiego zaniepokojenia obywateli jak polowania prowadzone głównie w celach handlowych. Ponadto jest powszechnie uznawane, że zgodnie z Deklaracją praw ludów tubylczych przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne ONZ i innymi istotnymi instrumentami międzynarodowymi, nie należy naruszać podstawowych i społecznych interesów Eskimosów i innych autochtonicznych społeczności. Z tego względu w rozporządzeniu (WE) nr 1007/2009 zezwolono na wprowadzanie do obrotu produktów z fok pochodzących z polowań prowadzonych tradycyjnie przez Eskimosów oraz inne społeczności autochtoniczne i przyczyniających się do ich utrzymania.\n(2) Jednocześnie polowanie na foki jest integralną częścią kultury i tożsamości Eskimosów i innych autochtonicznych społeczności i w znacznym stopniu przyczynia się do ich utrzymania, stanowi źródło żywności i dochodu potrzebnego do życia i gwarantującego trwałą egzystencję tej społeczności, zapewnia ochronę i ciągłość tradycyjnego stylu życia tej społeczności oraz chroni dziedzictwo kulturowe handlu barterowego. Z tego powodu polowania na foki prowadzone tradycyjnie przez Eskimosów i inne autochtoniczne społeczności oraz uznawane za zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju i niezagrażające zdrowiu populacji fok nie wzbudzają takiego zaniepokojenia obywateli jak polowania prowadzone głównie w celach handlowych. Ponadto powszechnie uznaje się, że – zgodnie z Deklaracją praw ludów tubylczych przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne ONZ i innymi istotnymi instrumentami międzynarodowymi – nie należy naruszać podstawowych i społecznych interesów Eskimosów i innych autochtonicznych społeczności oraz że należy odpowiednio uwzględnić ich prawo do prowadzenia działalności gospodarczej i rozwoju. Z tego względu w rozporządzeniu (WE) nr 1007/2009 zezwolono w drodze wyjątku na wprowadzanie do obrotu produktów z fok, jeśli produkty te pochodzą z polowań prowadzonych tradycyjnie przez Eskimosów oraz inne społeczności autochtoniczne, a polowania te służą ich utrzymaniu lub się do niego przyczyniają.\n(2a) Zgodnie z przyjętą w 1989 r. konwencją nr 169 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącą ludności tubylczej i plemiennej w krajach niezależnych Eskimosi i inne autochtoniczne społeczności mają prawo do samostanowienia, a z mocy tego prawa swobodnie dążą do rozwoju gospodarczego, społecznego i kulturowego. Należy zachować to prawo.\n(2b) Zważywszy, że rozporządzenie (WE) nr 1007/2009 zostało przyjęte po latach szeroko zakrojonych kampanii inicjowanych w związku z błędnym postrzeganiem polowań na foki prowadzonych przez Eskimosów i inne społeczności autochtoniczne, podczas gdy współprawodawcy zobowiązali się szczególnie do unikania wszelkich potencjalnych negatywnych skutków dla Eskimosów i innych społeczności autochtonicznych, a także mając na uwadze prawa Eskimosów i innych społeczności autochtonicznych wynikające z prawa międzynarodowego oraz cel określony w rozporządzeniu (WE) nr 1007/2009 dotyczący odbudowy zaufania konsumentów do produktów z fok pochodzących z polowań prowadzonych przez Eskimosów oraz inne społeczności autochtoniczne i wprowadzanych do obrotu w Unii, Komisja powinna przygotować wraz z państwami członkowskimi kampanie uświadamiające oraz podjąć inne odpowiednie środki, aby zapewnić pełne wdrożenie i skuteczne stosowanie wyjątku od ogólnego zakazu handlu produktami z fok. Środki te mogą obejmować środki służące odbudowie zaufania konsumentów do produktów z fok pochodzących z polowań prowadzonych przez Eskimosów i inne społeczności autochtoniczne zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1007/2009 oraz ukierunkowane szczegółowe kampanie mające na celu przeciwdziałanie rozpowszechnionemu negatywnemu wizerunkowi, stygmatyzacji i błędnemu postrzeganiu tego zjawiska dzięki dostarczeniu opartych na faktach informacji na temat polowań na foki prowadzonych przez Eskimosów i inne społeczności autochtoniczne. Mogłoby się to przyczynić do pogłębienia wzajemnego zaufania między społecznościami europejskimi i arktycznymi oraz do wzmocnienia pozycji Unii jako wiarygodnego partnera w regionie Arktyki.\n(3) Stosowanie prawdziwie humanitarnej metody zabijania w sposób stały i skuteczny jest niemożliwe w przypadku polowań prowadzonych przez Eskimosów i inne autochtoniczne społeczności, podobnie jak w przypadku wszelkich innych polowań na foki. Należy jednak, w świetle celów, jakie ma realizować rozporządzenie (WE) nr 1007/2009, uzależnić wprowadzanie do obrotu w UE produktów pochodzących z polowań prowadzonych przez Eskimosów oraz inne społeczności autochtoniczne od prowadzenia tych polowań w sposób oszczędzający zwierzętom bólu, stresu, strachu i innych form cierpienia w możliwie największym stopniu, z poszanowaniem zarazem tradycyjnego stylu życia i potrzeb bytowych Eskimosów i innych społeczności autochtonicznych. Wyjątek przyznany w odniesieniu do produktów z fok pochodzących z polowań prowadzonych przez Eskimosów oraz inne społeczności autochtoniczne należy ograniczyć do polowań przyczyniających się do zaspokojenia potrzeb bytowych tych społeczności, a zatem nieprowadzonych głównie w celach handlowych. Należy zatem umożliwić Komisji wprowadzenie ograniczenia, jeżeli to konieczne, ilości produktów z fok wprowadzanych do obrotu, tak aby wyjątek nie był wykorzystywany do wprowadzania do obrotu produktów pochodzących z polowań prowadzonych głównie w celach handlowych.\n(3) W świetle celów, jakie ma realizować rozporządzenie (WE) nr 1007/2009, należy uzależnić wprowadzanie do obrotu w UE produktów pochodzących z polowań prowadzonych przez Eskimosów oraz inne społeczności autochtoniczne od prowadzenia tych polowań w sposób uwzględniający dobrostan zwierząt, oszczędzający zwierzętom możliwego do uniknięcia bólu, stresu, strachu i innych form cierpienia w możliwie największym stopniu, z poszanowaniem zarazem tradycyjnego stylu życia i potrzeb bytowych Eskimosów i innych społeczności autochtonicznych. Dlatego wyjątek przyznany w odniesieniu do produktów z fok pochodzących z polowań prowadzonych przez Eskimosów oraz inne społeczności autochtoniczne należy ograniczyć do polowań przyczyniających się do zaspokojenia potrzeb bytowych tych społeczności.\n(5) Aby określić szczegółowe zasady wprowadzania do obrotu produktów z fok, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu. Szczególnie ważne jest, aby Komisja przeprowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewniać jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.\n(5) Aby określić szczegółowe zasady wprowadzania do obrotu produktów z fok zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu oraz aby zapobiec wykorzystywaniu przyznanego Eskimosom i innym społecznościom autochtonicznym wyjątku w odniesieniu do produktów pochodzących z polowań, które nie są prowadzone w celu zaspokojenia potrzeb bytowych, lecz głównie w celach handlowych, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w celu określenia szczegółowych zasad wprowadzania do obrotu produktów z fok oraz w celu ograniczenia lub – w razie konieczności, wyłącznie po przedstawieniu odpowiednich dowodów – zakazania wprowadzania do obrotu oraz ilości produktów z fok pochodzących z polowań prowadzonych przez Eskimosów i inne autochtoniczne społeczności. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja przeprowadziła stosowne konsultacje z zainteresowanymi krajami i podmiotami, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewniać jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.\nRozporządzenie (WE) nr 1007/2009\nArtykuł 3 – ustęp 1 – akapit pierwszy – litera a\na) polowania są tradycyjnie przeprowadzane przez przedmiotową społeczność;\na) polowania są tradycyjnie przeprowadzane przez przedmiotową społeczność i pozostają częścią kultury i tożsamości tej społeczności;\nArtykuł 3 – ustęp 1 – akapit pierwszy – litera b\nb) polowanie przyczynia się do zaspokojenia potrzeb bytowych społeczności i nie jest prowadzone głównie w celach handlowych;\nb) polowanie prowadzone jest w celu lub przyczynia się do zaspokojenia potrzeb bytowych społeczności, w tym zapewnienia żywności i dochodu zapewniającego utrzymanie i trwałe środki do życia, i nie jest prowadzone głównie w celach handlowych;\nArtykuł 3 – ustęp 1 – akapit pierwszy – litera c\nc) polowanie jest prowadzone w sposób oszczędzający zwierzętom bólu, stresu, strachu i innych form cierpienia w największym stopniu, z poszanowaniem zarazem tradycyjnego stylu życia i potrzeb bytowych społeczności.\nc) polowanie jest prowadzone w sposób uwzględniający należycie dobrostan zwierząt, z poszanowaniem zarazem tradycyjnego stylu życia i potrzeb bytowych społeczności.\nArtykuł 3 – ustęp 1 – akapit drugi\nWyżej wymienione warunki mają zastosowanie do produktów importowanych w czasie lub miejscu przywozu.\nWarunki określone w akapicie pierwszym mają zastosowanie do importowanych produktów z fok w czasie lub miejscu przywozu.\n5. Jeżeli liczba upolowanych fok, ilość produktów z fok wprowadzonych do obrotu zgodnie z ust. 1 lub inne okoliczności wskazują na to, że polowanie jest prowadzone głównie w celach handlowych, Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 4 w celu ograniczenia ilości produktów pochodzących z tego polowania, które mogą być wprowadzone do obrotu.\n5. Komisja może przedsięwziąć środki, jeżeli istnieją dowody na to, że warunki wprowadzania do obrotu w Unii produktów z fok nie są przestrzegane, na przykład jeżeli polowanie na foki nie jest prowadzone w celu zaspokojenia potrzeb bytowych, lecz jest prowadzone głównie w celach handlowych. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 4a w celu ograniczenia ilości produktów pochodzących z tego polowania, które mogą być wprowadzone do obrotu, lub zakazania wprowadzania do obrotu tych produktów.\n1. Komisja dopilnowuje, przy rozsądnych i nienadmiernych kosztach, by opinia publiczna była poinformowana o tym, że wprowadzane do obrotu produkty z fok pochodzących z polowań przeprowadzanych przez Eskimosów i inne autochtoniczne społeczności zgodnie z art. 3 ust. 1, spełniają obowiązujące przepisy prawne.\n2. Komisja dopilnowuje, aby kampanie informacyjne, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przeprowadzano również w ramach realizacji celu II określonego w art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 254/2014 Parlamentu Europejskiego i Rady*.\n*Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 254/2014 z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wieloletniego programu ochrony konsumentów na lata 2014-20 oraz uchylające decyzję nr 1926/2006/WE (Dz.U. L 84 z 20.3.2014, s. 42).”\nArtykuł 1 – punkt 3 b (nowy)\n3b) Artykuł 7 otrzymuje brzmienie:\n1. Państwa członkowskie przedstawiają Komisji do dnia 20 listopada 2011 r., a następnie co cztery lata, sprawozdanie z działań podjętych w celu wykonania niniejszego rozporządzenia.\n1. Państwa członkowskie przedstawiają Komisji do dnia 31 grudnia 2016 r., a następnie co cztery lata, sprawozdanie z działań podjętych w celu wykonania niniejszego rozporządzenia.\n2. W ciągu dwunastu miesięcy od końca każdego okresu sprawozdawczego Komisja przygotowuje, na podstawie sprawozdań, o których mowa w ust. 1, sprawozdanie z wykonania niniejszego rozporządzenia dla Parlamentu Europejskiego i Rady.\n2. W ciągu dwunastu miesięcy od końca każdego okresu sprawozdawczego, o którym mowa w ust. 1, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wykonania niniejszego rozporządzenia. Pierwsze sprawozdanie należy przedłożyć do dnia 31 grudnia 2017 r.\n2a. W swoim sprawozdaniu przedłożonym zgodnie z ust. 2 Komisja dokonuje oceny funkcjonowania i skuteczności niniejszego rozporządzenia pod kątem realizacji jego założeń. W swojej ocenie Komisja w szczególności uwzględnia kwestie związane z rozwojem społeczno-gospodarczym, żywieniem, kulturą i tożsamością Eskimosów i innych autochtonicznych społeczności, jak również skutki środowiskowe i społeczno-gospodarcze niniejszego rozporządzenia w obszarach, gdzie polowania na foki prowadzone są przez społeczności przybrzeżne w ramach gospodarowania zasobami morskimi.\nW następstwie wniosku przedstawionego przez Komisję Europejską w dniu 23 lipca 2008 r. Parlament Europejski wraz z Radą przyjęły w 2009 r. rozporządzenie (WE) nr 1007/2009 w sprawie handlu produktami z fok, w którym zakazano handlu produktami z fok w Unii Europejskiej. Ma ono zastosowanie zarówno do produktów z fok wytwarzanych w UE, jak i produktów importowanych. UE opowiedziała się za „całkowitym” zakazem, przy czym uczyniono dwa główne wyjątki – wyłączono produkty pochodzące z polowań prowadzonych przez Eskimosów lub inne społeczności autochtoniczne (tzw. „wyjątek SA”) oraz produkty pochodzące z polowań, których jedynym celem jest zrównoważone gospodarowanie zasobami morskimi prowadzone na małą skalę i na zasadzie niedochodowości (tzw. „wyjątek GZM”). Celem rozporządzenia jest zadbanie o to, aby na rynku UE nie pojawiały się już produkty pochodzące z fok, na które poluje się w celach handlowych.\nRozporządzenie w sprawie fok oraz akt wykonawczy do tego rozporządzenia (rozporządzenie Komisji (UE) nr 737/2010) zostały zakwestionowane przez Kanadę i Norwegię na forum Światowej Organizacji Handlu (WTO). W dniu 18 czerwca 2014 r. Organ Rozstrzygania Sporów WTO (ORS) przyjął ostateczne postanowienia panelu WTO i Organu Apelacyjnego WTO. Utrzymano ogólny zakaz dotyczący produktów z fok jako uzasadniony ze względów natury moralnej dotyczących dobrostanu zwierząt, lecz odrzucono oba wyjątki. W dniu 5 września 2014 r. Kanada i Unia Europejska powiadomiły ORS, że uzgodniły, że rozsądnym okresem dla wdrożenia przez Unię Europejską zaleceń i postanowień ORS jest 16 miesięcy od daty przyjęcia sprawozdania panelu. Okres ten upływa zatem w dniu 18 października 2015 r. Mimo krótkiego terminu Komisja Europejska przyjęła wniosek w sprawie zmiany obecnego rozporządzenia w sprawie handlu fokami z fok dopiero w dniu 6 lutego 2015 r.\nCelem wniosku ustawodawczego jest wdrożenie zaleceń i postanowień WTO w odniesieniu do rozporządzenia podstawowego z 2009 r. w sprawie handlu produktami z fok. Stanowi on również podstawę prawną dla dostosowania rozporządzenia (UE) nr 737/2010 do wyżej wymienionych postanowień. Rozporządzenie z 2010 r. miało być rozporządzeniem wykonawczym do rozporządzenia z 2009 r.\nKomisja przedstawiła wniosek zgodnie z postanowieniami i zaleceniami WTO i:\na) postanowiła wprowadzić pewne zmiany do pierwotnego sformułowania dotyczącego wyjątku SA. W szczególności art. 3 ust. 1 stanowi, że produkty z fok mogą być wprowadzane na rynek, jeżeli pochodzą z polowania spełniającego pięć warunków:\n1. polowanie jest prowadzone przez Eskimosów lub inne społeczności autochtoniczne (formuła wprowadzająca);\n2. polowanie jest tradycyjnie prowadzone przez przedmiotową społeczność (lit. a));\n3. polowanie przyczynia się do przetrwania społeczności (lit. b))\n4. polowanie nie jest prowadzone głównie w celach handlowych (lit. b)); oraz\n5. polowanie jest prowadzone w sposób oszczędzający zwierzętom bólu, stresu, strachu i innych form cierpienia w możliwie największym stopniu (lit. c)).\nb) usunęła całkowicie z rozporządzenia wyjątek GZM, jako że w postanowieniu WTO nie uznano uzasadnienia tego wyjątku. Według postanowień WTO takich polowań nie można odróżnić od polowań komercyjnych i zakaz prowadzenia jedynie polowań komercyjnych jest dyskryminujący.\nZgodnie z art. 3 ust. 5 Komisja może przyjąć akty delegowane w celu ograniczenia ilości produktów z fok pochodzących z niektórych polowań, którą można wprowadzić do obrotu. Takie ograniczenie produktów z fok można wprowadzić wyłącznie wówczas, gdy istnieją wskazówki, że polowanie „jest prowadzone głównie w celach handlowych”. Takie wskazówki mogą dotyczyć liczby upolowanych fok, ilości produktów z fok wprowadzonych do obrotu lub innych okoliczności ustalonych przez Komisję.\nSprawozdawca przychylnie odnosi się do wniosku Komisji dotyczącego dostosowania obecnego prawodawstwa do postanowień i zaleceń WTO, lecz jednocześnie uważa, że wniosek pojawił się ze strony Komisji z małym opóźnieniem. Co więcej – jako że nie przeprowadzono oceny skutków rozporządzenia podstawowego ani nie sporządzono sprawozdania z jego wykonania zgodnie z art. 7 obecnych przepisów, sprawozdawca wyraża ubolewanie, że proces podejmowania decyzji w sprawie nowego rozporządzenie nie będzie opierał się na właściwych i pełnych informacjach.\nZważywszy że celem nowego rozporządzenia jest wdrożenie zaleceń i postanowień WTO dotyczących rozporządzenia podstawowego z 2009 r. w sprawie handlu produktami z fok, sprawozdawca opowiada się za wykreśleniem wyjątku GZM oraz zmienia wniosek w odniesieniu do wyjątku SA, uwzględniając w szczególności prawo Eskimosów lub innych społeczności autochtonicznych do samostanowienia.\nSprawozdawca wyeliminował również znalezioną w pierwotnym tekście wniosku Komisji niespójność między art. 3 ust. 5 i art. 3 ust. 1. Niespójność ta dotyczyła tego, że polowanie przeprowadzane głównie w celach handlowych nie spełnia wymogu określonego w art. 3 ust. 1 lit. b). Z tego powodu wyjątek SA nie ma zastosowania, co oznacza, że nie można wprowadzić do obrotu żadnych produktów z fok pochodzących z takiego polowania, a zatem limit równa się zero. Zamiast prowadzić do przyjęcia limitu, przesłanki wskazujące na to, że dane polowanie prowadzone jest głównie w celach handlowych, prowadziłyby do działań wprowadzających zakaz określony w art. 3 ust. 1.\nSprawozdawca wprowadził zatem poprawkę precyzującą, że polowanie na foki jest integralną częścią kultury i tożsamości Eskimosów i innych autochtonicznych społeczności i w znacznym stopniu przyczynia się do ich utrzymania, stanowi źródło żywności i dochodu potrzebnego do życia i gwarantującego trwałą egzystencję tej społeczności, zapewnia ochronę i ciągłość tradycyjnego stylu życia tej społeczności oraz chroni dziedzictwo kulturowe handlu barterowego. Sprawozdawca podkreśla również, że wyłącznie w przypadku, gdy istnieją odpowiednie dowody wskazujące na to, że liczba upolowanych fok lub ilość produktów z fok wprowadzonych do obrotu dowodzą, że polowanie jest prowadzone głównie w celach handlowych, Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych w celu ograniczenia ilości produktów pochodzących z tego polowania, które mogą być wprowadzone do obrotu.\nSprawozdawca wprowadził również nowy artykuł odnoszący się do konieczności należytego informowania obywateli o legalności wprowadzanych na rynek UE produktów z fok pochodzących z polowań przeprowadzanych przez Eskimosów i inne społeczności autochtoniczne. Odnośne kampanie informacyjne można również przeprowadzać w ramach realizacji celu II rozporządzenia w sprawie programu na rzecz konsumentów.\nSprawozdawca uważa również, że proces sprawozdawczy nie był wystarczająco przejrzysty i nie spełniał kryteriów określonych w art. 7 obecnego rozporządzenia. Zaproponowana przez sprawozdawcę poprawka do art. 7 określa nowe terminy, których muszą przestrzegać Komisja i państwa członkowskie. Sprawozdawca uważa, że w sprawozdaniu Komisja musi w szczególności dokonać oceny wpływu niniejszego rozporządzenia na podstawowe i społeczne potrzeby Eskimosów i innych autochtonicznych społeczności, w tym na prawo do żywności i dochodu potrzebnego do życia i gwarantującego trwałą egzystencję tej społeczności.\nOPINIA Komisji Handlu Międzynarodowego (11.5.2015)\nSprawozdawca komisji opiniodawczej: Bendt Bendtsen\nSystem rozstrzygania sporów w ramach WTO jest głównym czynnikiem zapewniającym bezpieczeństwo i przewidywalność wielostronnego systemu handlowego, a jego orzeczenia muszą być przestrzegane (orzeczenie Organu Apelacyjnego WTO w sprawie fok (DS 400/401)).\nSprawozdawca jest zdania, że można zastosować się do orzeczenia WTO bez naruszania porozumienia osiągniętego między Parlamentem a Radą w 2009 r. w postaci rozporządzenia 1007/2009, w którym ujęto dwa odstępstwa od zakazu polowań na foki: jedno dotyczące prawa Eskimosów i ludów tubylczych do samostanowienia oraz korzystania z ich zasobów („wyjątek SA”), a drugie dotyczące gospodarowania zasobami morskimi („wyjątek GZM”) w Morzu Bałtyckim.\nSprawozdawca proponuje zatem, by ponownie wprowadzić wyjątek dotyczący zrównoważonego gospodarowania zasobami morskimi. Obecnie obowiązujący wyjątek GZM nie czyni dostatecznego rozróżnienia między polowaniami komercyjnymi i handlem na dużą skalę w świetle wyznaczonego celu, tj. ochrony moralności publicznej (art. XX lit. a) GATT). Dlatego można sformułować wyjątek GZM, aby uniknąć praktyki zwykłego wyrzucania tusz pochodzących z działalności w ramach zwyczajnego tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego. Byłby to nowy „drugi wyjątek” mający zastosowanie tylko pod bardzo szczególnymi warunkami, który oparłby się również na tradycji lokalnej i rękodzielniczej produkcji, często lokalnych specjalności. W ogólnym ujęciu sprzyjałoby to ochronie naturalnej bioróżnorodności oraz zrównoważonego charakteru regionu Morza Bałtyckiego z punktu widzenia biogospodarki.\nPonadto oprócz tego, że dostosowane rozporządzenie UE umożliwi zastosowanie się do orzeczenia WTO, doprecyzuje ono jeden z pozostałych celów rozporządzenia, czyli gospodarowanie zasobami morskimi zgodnie z postanowieniami art. XX lit. g) GATT dotyczącymi zachowania ograniczonych zasobów naturalnych.\nCo do wyjątku dotyczącego Eskimosów WTO orzekła, że był uprawniony, lecz że niektóre z zawartych w nim sformułowań oraz sposób stosowania są wyrazem „arbitralnej lub nieuzasadnionej dyskryminacji”. W związku z tym we wniosku Komisji zajęto się tymi uchybieniami, ustanawiając ograniczenie wprowadzania do obrotu produktów z fok oraz wzmacniając cel rozporządzenia dotyczący dobrostanu zwierząt poprzez zaproponowanie nowego artykułu zawierającego wyjątek SA.\nSprawozdawca wysuwa jedynie kilka sugestii zmian we wniosku Komisji dotyczących wyjątku SA. Jednak podkreśla on, że wyjątek dotyczący Eskimosów został sformułowany w 2009 r. w taki sposób, by zagwarantować, że zakaz nie będzie miał negatywnych skutków dla społeczności Eskimosów. Sprawozdawca ubolewa, że Komisja nie przeprowadziła oceny skutków, tak aby decyzja została podjęta na podstawie właściwych i pełnych informacji. Dane liczbowe dotyczące Grenlandii wskazują, że zakaz miał faktycznie istotny negatywny wpływ na te społeczności pomimo wyjątku zawartego w rozporządzeniu 1007/2009 wbrew zamierzonemu celowi Parlamentu Europejskiego i Rady.\nDla sprawozdawcy głównym argumentem za handlem produktami z fok pod ustalonymi tu warunkami jest jego zrównoważony charakter, zarówno z punktu widzenia bioróżnorodności, jak i biogospodarki, a także zrównoważony rozwój społeczności autochtonicznych dotkniętych zakazem.\nPopulacja fok na Grenlandii jest liczna. Dozwolone są polowania jedynie na trzy gatunki (foki grenlandzkie, obrączkowane i kapturowe), a polować mogą wyłącznie myśliwi posiadający licencję. Foki na Grenlandii są zabijane za pomocą strzelb, chyba że jest zbyt ciemno na bezpieczne polowanie ze strzelbą i wówczas są łapane w sieci. Zabronione jest polowanie na szczenięta fok i samice w okresie laktacji.\nPolowanie na foki na Grenlandii, gdzie zasoby są bardzo ubogie, jest od zawsze tradycyjnym zajęciem. Mięso fok jest spożywane zarówno przez ludzi, jak i przez psy zaprzęgowe, skór używa się do wytwarzania ubiorów, a w niektórych najbardziej oddalonych regionach mogą one być najpotrzebniejszym do przeżycia zasobem. Foki odgrywają zatem zasadniczą rolę z kulturowego i społeczno-gospodarczego punktu widzenia. Mniej więcej 7000 Grenlandczyków (12% ludności) posiada zezwolenie na polowanie na foki, spośród których 2000 posiada pełnoetatowe licencje myśliwskie, a 5000 to myśliwi rekreacyjni. W latach 2009–2010 na jednego myśliwego przypadały średnio 23 złowione foki grenlandzkie, obrączkowane i kapturowe na rok. Od 2009 r. jedynie pełnoetatowi myśliwi mogą sprzedawać skóry fok należącej do państwa garbarni Great Greenland. Przywóz do UE drastycznie spadł od 2005 r., kiedy to garbarnia Great Greenland zanotowała obrót w wysokości 9 mln EUR, gdyż w 2013 r. wyniósł on 2 mln EUR. W magazynach Great Grenland zalegały zapasy w liczbie 135 000 skór.\nZ tego można wywnioskować, że wyjątek SA nie działa zgodnie z zamierzonym celem określonym w rozporządzeniu 1007/2009. Dlatego sprawozdawca dodał klauzulę dotycząca sprawozdania, aby Komisja zbadała skutki rozporządzenia UE i rozważyła możliwe do podjęcia środki na rzecz zaradzenia tej sytuacji.\nKomisja Handlu Międzynarodowego zwraca się do Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, jako do komisji przedmiotowo właściwej, o wzięcie pod uwagę następujących poprawek:\n(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1007/20092 zostało przyjęte w celu usunięcia przeszkód w funkcjonowaniu ryku wewnętrznego z uwagi na różnice występujące w przepisach krajowych regulujących handel produktami z fok. Środki te zostały przyjęte w odpowiedzi na zaniepokojenie obywateli kwestią przestrzegania zasad dobrostanu zwierząt przy zabijaniu i skórowaniu fok oraz możliwą obecnością na rynku produktów uzyskanych ze zwierząt zabijanych i skórowanych w sposób powodujący u nich nadmierny ból, stres, strach i inne formy cierpienia. Obawy te uzyskały potwierdzenie w danych naukowych, zgodnie z którymi stosowanie prawdziwie humanitarnej metody zabijania w sposób stały i skuteczny jest niemożliwe w szczególnych warunkach, w jakich odbywają się polowania na foki. Aby zrealizować ten cel, w rozporządzeniu (WE) nr 1007/2009 przewidziano ogólny zakaz wprowadzania do obrotu produktów z fok.\n(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1007/20092 zostało przyjęte w celu usunięcia przeszkód w funkcjonowaniu ryku wewnętrznego z uwagi na różnice występujące w przepisach krajowych regulujących handel produktami z fok. Środki te zostały przyjęte w odpowiedzi na zaniepokojenie obywateli kwestią przestrzegania zasad dobrostanu zwierząt przy zabijaniu i skórowaniu fok oraz możliwą obecnością na rynku produktów uzyskanych ze zwierząt zabijanych i skórowanych w sposób powodujący u nich nadmierny ból, stres, strach i inne formy cierpienia. Aby zrealizować ten cel, w rozporządzeniu (WE) nr 1007/2009 przewidziano ogólny zakaz wprowadzania do obrotu produktów z fok.\n2 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1007/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie handlu produktami z fok (Dz.U. L 286 z 31.10.2009, s. 36).\n(2) Jednocześnie polowanie na foki jest integralną częścią kultury i tożsamości Eskimosów i innych autochtonicznych społeczności i w znacznym stopniu przyczynia się do ich utrzymania. Z tego powodu polowania na foki prowadzone tradycyjnie przez Eskimosów i inne autochtoniczne społeczności nie wzbudzają takiego zaniepokojenia obywateli jak polowania prowadzone głównie w celach handlowych. Ponadto jest powszechnie uznawane, że zgodnie z Deklaracją praw ludów tubylczych przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne ONZ i innymi istotnymi instrumentami międzynarodowymi, nie należy naruszać podstawowych i społecznych interesów Eskimosów i innych autochtonicznych społeczności. Z tego względu w rozporządzeniu (WE) nr 1007/2009 zezwolono na wprowadzanie do obrotu produktów z fok pochodzących z polowań prowadzonych tradycyjnie przez Eskimosów oraz inne społeczności autochtoniczne i przyczyniających się do ich utrzymania.\n(2) Jednocześnie polowanie na foki jest integralną częścią kultury, gospodarki w jej aspekcie społecznym i tożsamości Eskimosów i innych autochtonicznych społeczności, w znacznym stopniu przyczynia się do ich utrzymania i jest uważane za zrównoważone. Z tego powodu polowania na foki prowadzone tradycyjnie przez Eskimosów i inne autochtoniczne społeczności nie wzbudzają takiego zaniepokojenia obywateli jak polowania prowadzone głównie w celach handlowych. Ponadto jest powszechnie uznawane, że zgodnie z Deklaracją praw ludów tubylczych przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne ONZ i innymi istotnymi instrumentami międzynarodowymi – w szczególności z konwencją nr 169 dotyczącą ludności tubylczej i plemiennej w krajach niezależnych przyjętą przez Międzynarodową Organizację Pracy w 1989 r., która stanowi, że Eskimosi i inne autochtoniczne społeczności mają prawo do samostanowienia, a z mocy tego prawa prawo do swobodnego rozwoju gospodarczego, społecznego i kulturowego – nie należy naruszać podstawowych interesów ekonomicznych i społecznych Eskimosów i innych autochtonicznych społeczności. Z tego względu w rozporządzeniu (WE) nr 1007/2009 zezwolono w drodze wyjątku na wprowadzanie do obrotu produktów z fok pochodzących z polowań prowadzonych tradycyjnie i zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju przez Eskimosów oraz inne społeczności autochtoniczne i przyczyniających się do ich utrzymania. Komisja powinna zbadać, jakie odpowiednie środki mogą zostać wprowadzone w celu przeciwdziałania możliwym negatywnym skutkom zakazu obrotu produktami z fok dla społeczności Eskimosów oraz w jaki sposób informować opinię publiczną o europejskich społecznościach autochtonicznych.\n(2a) Rozporządzenie (WE) nr 1007/2009 powinno zapewnić równowagę między dobrostanem zwierząt a poszanowaniem kultury i tradycji Eskimosów i innych społeczności autochtonicznych.\n(3) Należy w świetle celów, jakie ma realizować rozporządzenie (WE) nr 1007/2009, uzależnić wprowadzanie do obrotu w UE produktów pochodzących z polowań prowadzonych przez Eskimosów oraz inne społeczności autochtoniczne od prowadzenia tych polowań w zrównoważony sposób, z poszanowaniem zarazem tradycyjnego stylu życia i potrzeb bytowych Eskimosów i innych społeczności autochtonicznych. Dlatego też Komisja powinna podjąć działania, aby poinformować opinię publiczną o tym celu rozporządzenia (WE) nr 1007/2009 oraz o zawartych w nim wyjątkach dotyczących produktów z fok pochodzących z polowań prowadzonych przez Eskimosów i inne społeczności autochtoniczne, i w ten sposób odzyskać zaufanie konsumentów. Wyjątek przyznany w odniesieniu do produktów z fok pochodzących z polowań prowadzonych przez Eskimosów oraz inne społeczności autochtoniczne należy ograniczyć do polowań przyczyniających się do zaspokojenia potrzeb bytowych tych społeczności, a zatem nieprowadzonych głównie w celach handlowych. Aby zapobiec zatem stosowaniu tego wyjątku do produktów pochodzących z polowań prowadzonych głównie w celach handlowych, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia zgodnie z art. 290 Traktatu aktów dotyczących ograniczenia ilości produktów z fok wprowadzanych do obrotu na podstawie tego wyjątku oraz, w razie potrzeby, dotyczących zakazu wprowadzania do obrotu produktów z fok pochodzących z pewnego rodzaju polowań na podstawie tego wyjątku. Uprawnienia te powinny być wykonywane wyłącznie w razie konieczności, po przedstawieniu odpowiednich dowodów oraz w stosownych przypadkach po konsultacji ze wszystkimi zainteresowanymi stronami.\n(4a) Artykuł III.4 Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. stanowi, iż produkty pochodzące z terytorium umawiającej się strony przywożone na terytorium innej umawiającej się strony są traktowane nie mniej korzystnie niż podobne wyroby pochodzenia krajowego.\n(5) Aby określić szczegółowe zasady wprowadzania do obrotu produktów z fok, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu. Szczególnie ważne jest, aby Komisja przeprowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, a także z Eskimosami i innymi społecznościami autochtonicznymi, których to dotyczy. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewniać jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.\n(5a) Przed wdrożeniem niniejszego rozporządzenia Komisja powinna przeprowadzić ilościową i jakościową ocenę społeczno-gospodarczych i kulturowych skutków zmiany tego rozporządzenia, mając na uwadze fakt, że polowania na foki stanowią element tożsamości kulturowej niektórych społeczności, a także gwarantując, że egzystencja społeczności żyjących w pobliżu populacji fok nie jest zagrożona oraz zachowana jest różnorodność biologiczna i kulturowa Unii.\n1. Wprowadzanie do obrotu produktów z fok dozwolone jest jedynie w przypadkach, gdy produkty te pochodzą z polowań prowadzonych przez Eskimosów i inne społeczności autochtoniczne, pod warunkiem, że spełnione są wszystkie następujące warunki:\nb) polowanie przyczynia się do zaspokojenia potrzeb bytowych społeczności;\nc) polowanie jest prowadzone przez członka społeczności z uwzględnieniem dobrostanu zwierząt, a zatem w sposób oszczędzający zwierzętom w możliwie największym stopniu nadmiernego bólu, stresu, strachu i innych form cierpienia, z poszanowaniem zarazem tradycyjnego stylu życia i potrzeb bytowych społeczności.\n1a. Wprowadzanie do obrotu produktów z fok jest również dozwolone pod warunkiem, że spełnione są wszystkie następujące warunki:\na) osoba wprowadzająca do obrotu produkty z fok może wykazać, że produkty te zostałyby w przeciwnym razie wyrzucone do morza, co stanowiłoby naruszenie art. 10 Konwencji o różnorodności biologicznej;\nb) produkty z fok pochodzą z polowań prowadzonych w sposób oszczędzający nadmiernego bólu, stresu, strachu i innych form cierpienia oraz zostały osiągnięte określone przepisami krajowymi cele dotyczące dobrostanu zwierząt;\nc) produkty z fok pochodzą wyłącznie z polowań prowadzonych w ramach krajowych systemów zarządzania, których celem jest zachowanie wyczerpywalnych zasobów naturalnych, z myślą o zapewnieniu trwałości populacji fok w ich naturalnym środowisku – w tym o zwalczaniu chorób – lub ograniczaniu skutków konkurencji międzygatunkowej z zagrożonymi gatunkami zależnymi od tego samego siedliska lub tych samych zasobów;\nd) produkty z fok pochodzą wyłącznie z polowań prowadzonych wśród populacji fok o właściwym stanie ochrony.\nWyżej wymienione warunki mają zastosowanie w przypadku produktów importowanych do czasu lub miejscu przywozu.\n3. Stosowanie przepisów ust. 1 i 2 nie może uniemożliwiać realizacji celu niniejszego rozporządzenia.\n3. Stosowanie przepisów ust. 1, 1a i 2 nie może uniemożliwiać realizacji celu niniejszego rozporządzenia.\n5. Komisja jest uprawniona do przyjęcia, po konsultacji z zainteresowanymi stronami, aktów delegowanych zgodnie z art. 4a dotyczących ograniczenia lub wprowadzenia zakazu wprowadzania do obrotu produktów pochodzących z polowań, co do których dowiedziono, że były prowadzone głównie w celach handlowych, lub wykraczających poza niezbędne warunki dotyczące wyjątków, o których mowa w ust. 1. Aby to udowodnić, Komisja przedstawia odpowiednie dowody odnoszące się do ilości produktów z fok wprowadzonych do obrotu zgodnie z ust. 1, takie jak liczba upolowanych fok, lub odnoszące się do innych okoliczności.\nKomisja i państwa członkowskie podejmą odpowiednie działania, aby poinformować właściwe organy – w tym funkcjonariuszy celnych w państwach członkowskich – oraz opinię publiczną o tym, że wprowadzane do obrotu produkty z fok pochodzące z polowań prowadzonych przez Eskimosów i inne społeczności autochtoniczne zgodnie z art. 3 ust. 1 nie naruszają stosownych przepisów prawnych.”\n3b) w art. 7 dodaje się ustęp w brzmieniu:\n„2a. Ponadto Komisja oceni skutki niniejszego rozporządzenia dla rozwoju gospodarczego, społecznego i kulturowego społeczności Eskimosów w przedmiotowych regionach, jak również skutki przepisów niniejszego rozporządzenia dla społeczności zamieszkujących obszary przybrzeżne, gdzie polowanie na foki stanowi element gospodarowania zasobami morskimi. Do dnia ...* Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów sprawozdanie o tych skutkach. Sprawozdanie będzie zawierać możliwe sposoby złagodzenia negatywnych skutków niniejszego rozporządzenia dla społeczności Eskimosów.\n* Dz.U. – proszę wstawić datę: 2 lata od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia (zmieniającego).”\nArtykuł 1 – punkt 3 c (nowy)\n3c) dodaje się artykuł w brzmieniu:\nJeżeli w wyniku oceny skutków, o której mowa w art. 7 ust. 2a, okaże się to właściwe, niniejsze rozporządzenie zostanie poddane przeglądowi po 4 latach od wejścia w życie. Przegląd będzie oparty na ocenie społeczno-gospodarczych i kulturowych skutków niniejszego rozporządzenia dla rozwoju i tożsamości Eskimosów i innych społeczności autochtonicznych. W ramach przeglądu zostaną również zbadane skutki niniejszego rozporządzenia dla społeczności zamieszkujących obszary przybrzeżne, gdzie polowanie na foki stanowi element gospodarowania zasobami morskimi.”\nHandel produktami z fok\nCOM(2015)0045 – C8-0037/2015 – 2015/0028(COD)\nWilliam (The Earl of) Dartmouth, Maria Arena, Daniel Caspary, Salvatore Cicu, Santiago Fisas Ayxelà, Yannick Jadot, Ska Keller, Jude Kirton-Darling, Bernd Lange, Jörg Leichtfried, Anne-Marie Mineur, Sorin Moisă, Alessia Maria Mosca, Franz Obermayr, Viviane Reding, Marietje Schaake, Helmut Scholz, Joachim Schuster, Joachim Starbatty, Adam Szejnfeld, Hannu Takkula, Iuliu Winkler, Jan Zahradil\nOPINIA Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (28.5.2015)\nSprawozdawca komisji opiniodawczej: Janusz Wojciechowski\nCelem wniosku Komisji jest wdrożenie zaleceń i postanowień WTO w odniesieniu do dwóch wyjątków do zakazu handlu produktami z fok zawartych w rozporządzeniu podstawowym: dopuszczenia przywozu produktów z fok pochodzących z polowań mających na celu zrównoważone gospodarowanie zasobami morskimi na zasadzie niedochodowości (wyjątek GZM) oraz dopuszczenia przywozu produktów pochodzących z tradycyjnych polowań Eskimosów i innych społeczności autochtonicznych (wyjątek SA). Uwzględniając zobowiązania w ramach WTO, wniosek Komisji proponuje usunąć wyjątek GZM i dostosować wyjątek SA do wymagań Organu Rozstrzygania Sporów, łącząc jego stosowanie z poszanowaniem dobrostanu zwierząt oraz ustanawiając limit dla ilości produktów z fok, które mogą być wprowadzone do obrotu.\nOgraniczenie importu produktów z fok jest od dawna postulowane przez wiele organizacji zajmujących się ochroną zwierząt jak i dużą część opinii publicznej, która nie akceptuje zabijania tych zwierząt często w okrutny i brutalny sposób w celach komercyjnych.\nBadania naukowe dowodzą, że foki to zwierzęta szczególnie inteligentne i wrażliwe, co tym bardziej uzasadnia potrzeby ich ochrony przed okrucieństwem i cierpieniem. Należy przy tym podkreślić, że produkty z fok nie mają dla Unii Europejskiej szczególnego znaczenia gospodarczego i konsumenci europejscy mogą się bez nich obywać. Równocześnie należy rozumieć specyficzną sytuację Eskimosów i innych społeczności autochtonicznych, dla których polowanie na foki związane jest z długoletnią tradycją i egzystencją tych społeczeństw, dlatego import produktów z fok powinien być ograniczony do produktów pochodzących z polowań tych właśnie społeczności przy jednoczesnym wymaganiu od nich spełniania możliwie najwyższych standardów humanitarnych. W przypadku gdy te ostatnie są spełnione, Komisja powinna użyć dodatkowych nielegislacyjnych środków, w celu ułatwienia wprowadzania na rynek takich produktów.\nIstotną kwestią jest właściwa kontrola ograniczonego importu produktów z fok, która będzie skuteczna jedynie wtedy, gdy to podmiot sprowadzający te produkty będzie zobowiązany do udowodnienia, że pochodzą one z polowań prowadzonych przez wyżej wymienione szczególne społeczności. Przez wprowadzenie takich wymagań sprawozdawca dąży w kierunku zgodnym z podstawowymi założeniami rozporządzenia, uzasadnionymi względami natury moralnej, dotyczącymi polowań na foki w celach komercjalnych. Jest także zdania, że powinna istnieć możliwość wprowadzenia czasowego całkowitego zakazu importu produktów z fok na poziomie europejskim z krajów trzecich, w przypadku gdy polowania w nich prowadzone rażąco naruszają standardy wymagane w zakresie oszczędzania zwierzętom bólu, stresu, strachu i innych form cierpienia.\nKomisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi zwraca się do Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, jako do komisji przedmiotowo właściwej, o wzięcie pod uwagę następujących poprawek:\n(2) Jednocześnie polowanie na foki jest integralną częścią kultury i tożsamości Eskimosów i innych autochtonicznych społeczności i w znacznym stopniu przyczynia się do ich utrzymania, co obejmuje też ich prawo do rozwoju i prowadzenia działalności gospodarczej. Z tego powodu polowania na foki prowadzone tradycyjnie przez Eskimosów i inne autochtoniczne społeczności oraz uznawane za zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju i niezagrażające zdrowiu populacji fok nie wzbudzają takiego zaniepokojenia obywateli jak polowania prowadzone głównie w celach handlowych. Ponadto jest powszechnie uznawane, że zgodnie z Deklaracją praw ludów tubylczych przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne ONZ i innymi istotnymi instrumentami międzynarodowymi, nie należy naruszać podstawowych gospodarczych i społecznych interesów Eskimosów i innych autochtonicznych społeczności. Ponadto w konwencji MOP nr 169 z 1989 r. dotyczącej ludności tubylczej i plemiennej położono nacisk na prawo ludów tubylczych do samostanowienia, a tym samym prawo swobodnego dążenia do rozwoju gospodarczego, społecznego i kulturalnego. Z tego względu w rozporządzeniu (WE) nr 1007/2009 zezwolono na wprowadzanie do obrotu produktów z fok pochodzących z polowań prowadzonych tradycyjnie przez Eskimosów oraz inne społeczności autochtoniczne i przyczyniających się do ich utrzymania.\n(3) Stosowanie prawdziwie humanitarnej metody zabijania w sposób stały i skuteczny jest niemożliwe w przypadku polowań prowadzonych przez Eskimosów i inne autochtoniczne społeczności, podobnie jak w przypadku wszelkich innych polowań na foki. Należy jednak, w świetle celów, jakie ma realizować rozporządzenie (WE) nr 1007/2009, uzależnić wprowadzanie do obrotu w UE produktów pochodzących z polowań prowadzonych przez Eskimosów oraz inne społeczności autochtoniczne od prowadzenia tych polowań w sposób zrównoważony, oszczędzający zwierzętom bólu, stresu, strachu i innych form cierpienia w możliwie największym stopniu, a zarazem z poszanowaniem tradycyjnego stylu życia i potrzeb bytowych Eskimosów i innych społeczności autochtonicznych oraz nie narażając konkretnych siedlisk i całego ekosystemu. Wyjątek przyznany w odniesieniu do produktów z fok pochodzących z polowań prowadzonych przez Eskimosów oraz inne społeczności autochtoniczne należy ograniczyć do polowań przyczyniających się do zaspokojenia potrzeb bytowych tych społeczności, a zatem nieprowadzonych głównie w celach handlowych. Aby odbudować zaufanie konsumenta, Komisja powinna podjąć działania na rzecz poinformowania opinii publicznej o tym rozporządzeniu, a także uwzględnieniu w nim wyjątku dla produktów pochodzących z polowań prowadzonych przez społeczności autochtoniczne. Zatem w przypadkach, w których istnieją ku temu dowody rzeczowe, a także po przeprowadzeniu konsultacji z zainteresowanymi podmiotami, należy w miarę potrzeby umożliwić Komisji wprowadzenie ograniczenia dozwolonej ilości produktów z fok wprowadzanych do obrotu lub zakazać wprowadzania do obrotu produktów pochodzących z polowań prowadzonych metodami niezgodnymi z zasadami wynikającymi z wyjątku, tak aby wyjątek ten nie był wykorzystywany do wprowadzania do obrotu produktów pochodzących z polowań prowadzonych głównie w celach handlowych.\n(3a) W celu skutecznej kontroli realizacji niniejszego rozporządzenia należy ustanowić zasadę, że obowiązek udowodnienia, iż importowane na rynek Unii Europejskiej produkty z fok pochodzą z polowań prowadzonych przez Eskimosów lub inną społeczność autochtoniczną, powinien spoczywać na tych, którzy te produkty sprowadzają.\n(3b) Produkty z fok pochodzących z polowań prowadzonych przez Eskimosów i inne autochtoniczne społeczności nie powinny być wprowadzane do obrotu, jeżeli nie są one przedmiotem ustalenia lub nie towarzyszy im dokument będący dowodem ich pochodzenia oraz ich zgodności z przepisami niniejszego rozporządzenia. W tym celu można by wprowadzić etykietę, aby zaświadczyć, że produkty tego typu pochodzą z polowań mających na celu utrzymanie zainteresowanych społeczności, w związku z czym nie są prowadzone głównie w celach handlowych.\n(5) Aby określić szczegółowe zasady wprowadzania do obrotu produktów z fok, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu. Szczególnie ważne jest, aby Komisja przeprowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, a także z Eskimosami oraz innymi społecznościami autochtonicznymi. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewniać jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.\n(5b) Komisja powinna mieć możliwość elastycznego reagowania na wiarygodne informacje o tym, że w kraju trzecim przy polowaniu na foki rażąco naruszane są standardy wymagane w zakresie oszczędzania zwierzętom bólu, stresu, strachu i innych form cierpienia. W takim przypadku Komisja powinna mieć możliwość wprowadzenia okresowego ograniczenia lub zakazu importu z takiego państwa produktów z fok pochodzących z polowań.\n1. Wprowadzanie do obrotu produktów z fok dozwolone jest jedynie w przypadkach, gdy importer przedstawi wymagane dowody, że produkty te pochodzą z polowań prowadzonych przez Eskimosów i inne społeczności autochtoniczne, pod warunkiem, że spełnione są wszystkie następujące warunki:\nNałożenie na importerów obowiązku udowodnienia, że sprowadzane przez nich produkty z fok pochodzą z dozwolonych źródeł umożliwi skuteczniejszą kontrolę realizacji niniejszego rozporządzenia.\nArtykuł 1 – akapit pierwszy – punkt 1\n5. Jeżeli istnieją odpowiednie dowody wskazujące na to, że liczba upolowanych fok, ilość produktów z fok wprowadzonych do obrotu zgodnie z ust. 1 i 2 lub inne okoliczności dowodzą, że polowanie jest prowadzone głównie w celach handlowych, Komisja, po przeprowadzeniu konsultacji z zaangażowanymi podmiotami, jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 4 w celu ograniczenia ilości produktów pochodzących z tego polowania, które mogą być wprowadzone do obrotu, lub zakazania wprowadzania ich do obrotu.\nArtykuł 3 – akapit pierwszy – punkt 3 a (nowy)\nKomisja i państwa członkowskie podejmują odpowiednie środki w celu poinformowania właściwych organów, w tym funkcjonariuszy celnych w państwach członkowskich i opinii publicznej, o dostępie do rynku zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi produktów z fok pochodzących z polowań prowadzonych przez społeczności autochtoniczne zgodnie z art. 3 ust. 1.”\nJohn Stuart Agnew, Clara Eugenia Aguilera García, Eric Andrieu, José Bové, Paul Brannen, Daniel Buda, Nicola Caputo, Viorica Dăncilă, Michel Dantin, Paolo De Castro, Albert Deß, Diane Dodds, Herbert Dorfmann, Norbert Erdős, Edouard Ferrand, Luke Ming Flanagan, Beata Gosiewska, Martin Häusling, Anja Hazekamp, Esther Herranz García, Jan Huitema, Peter Jahr, Jarosław Kalinowski, Elisabeth Köstinger, Philippe Loiseau, Mairead McGuinness, Giulia Moi, Ulrike Müller, James Nicholson, Maria Noichl, Laurenţiu Rebega, Jens Rohde, Bronis Ropė, Jordi Sebastià, Lidia Senra Rodríguez, Czesław Adam Siekierski, Janusz Wojciechowski, Marco Zullo\nPilar Ayuso, Jørn Dohrmann, Norbert Lins, Momchil Nekov, Stanislav Polčák, Annie Schreijer-Pierik, Molly Scott Cato, Hannu Takkula, Valdemar Tomaševski\nDita Charanzová, Carlos Coelho, Lara Comi, Anna Maria Corazza Bildt, Daniel Dalton, Nicola Danti, Pascal Durand, Evelyne Gebhardt, Maria Grapini, Robert Jarosław Iwaszkiewicz, Antonio López-Istúriz White, Marcus Pretzell, Robert Rochefort, Virginie Rozière, Christel Schaldemose, Olga Sehnalová, Igor Šoltes, Ivan Štefanec, Catherine Stihler, Mylène Troszczynski, Mihai Ţurcanu, Anneleen Van Bossuyt, Marco Zullo\nLucy Anderson, Pascal Arimont, Cristian-Silviu Buşoi, Birgit Collin-Langen, Filiz Hyusmenova, Jens Nilsson, Adam Szejnfeld, Marc Tarabella, Ulrike Trebesius, Ulla Tørnæs, Lambert van Nistelrooij


Radosny plac zabaw – Jastrzębie-Zdrój kopalnie pomysłów, pokłady możliwości\nRadosny plac zabaw - Jastrzębie-Zdrój\nUczniowie Szkoły Podstawowej nr 4 mogą korzystać z nowego placu zabaw. 5 maja uroczystego przecięcia wstęgi dokonali: prezydent miasta Marian Janecki i dyrektor szkoły Maria Mazurek. Młodzież na tę okazję przygotowała specjalny program artystyczny.\nSzkolny plac zabaw wyposażono w zestawy niezbędne do rekreacji ruchowej i ćwiczeń zręcznościowych dla dzieci w młodszym wieku szkolnym. Zainstalowano na nim: zestaw zabawowy Romeo, sześciokąt wielofunkcyjny, kompleks sprawnościowy, ściankę wspinaczkową, huśtawkę i równoważnię łamaną. Ustawiono elementy dodatkowe, takie jak: ławeczki z wieszakami, kosz na śmieci, tablicę informacyjną oraz regulamin informujący o sposobie korzystania z placu i przestrzeganiu zasad bezpiecznego użytkowania, a także numery alarmowe i dane teleadresowe.\nW trosce o bezpieczeństwo użytkowników gumowe nawierzchnie szkolnego placu zabaw, na których został zainstalowany sprzęt rekreacyjny, mają grubość 90 mm, co amortyzuje upadek dziecka z wysokości do 1,50 m. Sprzęt rekreacyjny wykonany jest w konwencji ‚naturalnej’, z bezpiecznych i trwałych materiałów zgodnie z Polskimi Normami. Na placu dominują materiały drewniane, wszystkie urządzenia posiadają wymagane certyfikaty. Sprzęt rozmieszczony jest z zachowaniem bezpiecznych stref miedzy urządzeniami i posiada trzyletni okres gwarancji.\nKoszt realizacji szkolnego placu zabaw w ramach rządowego programu ‚Radosna szkoła’ wyniósł 318 343,04 zł, z czego dotacja z budżetu państwa wyniosła 115 450,00 zł, a wkład własny gminy 202 893,04 zł.\nPoprzedni wpis: Matury czas zacząć\nNastępny wpis: Dodatkowe oddziały w przedszkolach


mgr Mirella Stolarek\nProwadzi konsultacje i poradnictwo psychologiczne oraz seksuologiczne, a także terapię zaburzeń seksualnych. Pracuje indywidualnie z osobami dorosłymi, dziećmi oraz młodzieżą. Prowadzi również terapię par i małżeństw. Specjalizuje się także w pomocy osobom z grupy LGBT. W swojej pracy integruje nurt behawioralno-poznawczy z podejściem humanistycznym. Szczególnie bliska jest jej terapia Gestalt, której istotą jest świadomość bycia „tu i teraz”. Jest w trakcie szkolenia psychoterapeutycznego w Instytucie Poznawczym, gdzie pogłębia umiejętności w Szkole Psychoterapii Poznawczo - Behawioralnej (SPPB)\nSwoją pomoc oferuje osobom, które: doświadczają trudności emocjonalnych, odczuwają lęk, niepokój, przygnębienie, pragną wzmocnić poczucie własnej wartości, czują się samotne lub niezrozumiane w relacji z innymi ludźmi, doświadczają dolegliwości psychosomatycznych tzn. odczuwają dolegliwości somatyczne (cielesne), podczas gdy badania wykluczają medyczne przyczyny dolegliwości, znalazły się w kryzysie, zastanawiają się nad własną tożsamością seksualną, płciową, przygotowują się do coming-outu, zmagają się z trudnościami seksualnymi (zaburzenia erekcji, brak lub utrata potrzeb seksualnych, odczuwanie bólu w trakcie stosunku), potrzebują wsparcia i pomocy w rozwiązaniu innych, ważnych dla siebie problemów.\nUkończone szkoły: Wyższa Szkoła Finansów i Zarządzania w Warszawie, studia magisterskie na kierunku psychologia, Warszawski Uniwersytet Medyczny, Centrum Kształcenia Podyplomowego, studia podyplomowe na kierunku seksuologia\nDoświadczenie zawodowe zdobywała m.in. w: Poradni Seksuologicznej i Patologii Współżycia w Centrum Psychoterapii Szpitala Nowowiejskiego w Warszawie, „Przystani Psychologicznej”, Poradni Specjalistycznej Młodzieżowego Ośrodka Profilaktyki i Psychoterapii „MOP”.\nspecjalista seksuolog, psychiatra\nDyrektor ds Nauki i Rozwoju\nAbsolwent I Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Warszawie, Kierownik Zakładu Seksuologii, Psychiatrii i Psychoterapii w SPSK im. prof. W. Orłowskiego Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Warszawie.\nSpecjalista seksuolog, psychiatra.\nCzłonek Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego, Vice-prezes Polskiego Towarzystwa Terapeutycznego.\nAutor i współautor ponad 60 prac naukowych.\nSpecjalizuje się w leczeniu dysfunkcji seksualnych u mężczyzn, depresji, stanów lękowych, reakcji sytuacyjnych, zaburzeń nerwicowych.\nKonsultant wojewódzki w dziedzinie seksuologii.\nAbsolwent I Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. W naszym Zespole konsultuje pacjentów psychiatrycznie i seksuologicznie, kwalifikuje do terapii, decyduje o leczeniu farmakologicznym, orzeka o czasowej niezdolności do pracy.\nMa doświadczenie w opiniowaniu jako Biegły Sądowy z zakresu psychiatrii, jako specjalista-konsultant ZUS ds orzekania o czasowej/trwałej niezdolności do pracy, kontrolował prawidłowość wystawiania L-4. Nadal nieustannie podnosi swoje kwalifikacje (lista-patrz www.lenartowicz.witryna.info) . Ma ponad dwudziestoletnie doświadczenie w pracy z Pacjentami z zaburzeniami nastroju, psychozami, nerwicami, Pacjentami z zaburzeniami odżywiania, lękowymi, seksualnymi oraz uzależnionymi od alkoholu i innych środków psychoaktywnych. Doświadczenie zawodowe zdobywał w Klinikach Psychiatrycznych i CMKP. Ma doświadczenia w pracy w Zakładach Opiekuńczo-Leczniczych, DPS, Zakładach Karnych i Aresztach Śledczych. Prowadził szkolenia i wykłady z zakresu psychiatrii dla lekarzy i średniego personelu medycznego. Zawodowo interesuje się leczeniem zaburzeń nastroju, zaburzeń psychotycznych, seksualnych, zaburzeń lękowych i snu; szeroko pojętym opiniowaniem.\nJest absolwentem II Wydziału Lekarskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego (2002r.).\nSwoje zawodowe doświadczenie zdobywał w Klinice Medycyny Rodzinnej, Chorób Wewnętrznych, Chorób Metabolicznych Kości CMKP, w której w 2009r. uzyskał tytuł specjalisty chorób wewnętrznych oraz Klinice Endokrynologii CMKP, gdzie w 2016r. uzyskał specjalizację z endokrynologii.\nW 2012 roku badając problematykę niedoborów witaminy D w otyłości uzyskał tytuł doktora nauk medycznych.\nOd początku swojej pracy zawodowej zajmuje się m.in. otyłością, jej powikłaniami oraz chorobami współistniejącymi, a także oceną przedoperacyjną chorych kwalifikowanych do zabiegów bariatrycznych.\notyłości i cukrzycy\nAbsolwent I Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Warszawie, którą ukończył w 1995 roku.\nPo ukończeniu stażu podyplomowego podjął pracę w Klinice Chirurgii Ogólnej, Onkologicznej i Przewodu Pokarmowego w Szpitalu im. Prof. W. Orłowskiego w Warszawie gdzie pracuje do chwili obecnej. W 1999 uzyskał I stopień a w 2004 II stopień specjalizacji w zakresie chirurgii ogólnej.\nW 2015 roku uzyskał stopień doktora nauk medycznych. Doktor Artur Binda jest autorem lub współautorem ponad 20 publikacji naukowych. Uczestnik wielu krajowych i międzynarodowych szkoleń w zakresie chirurgii bariatrycznej.\nDo jego szczególnych obszarów zainteresowań należy chirurgiczne leczenie otyłości oraz choroby refluksowej przełyku.\nLek. Adam Ciesielski\nchirurgia otyłości i cukrzycy\nAbsolwent I Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Warszawie, Zastępca Kierownika Kliniki Chirurgii Ogólnej, Onkologicznej i Przewodu Pokarmowego Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Warszawie. Specjalizuje się w operacjach laparoskopowych, które wykonuje od pierwszych lat po ich wdrożeniu w Polsce.\nSzkolił się w Holandii, Belgii, Luksemburgu, Szwecji.\nZajmuje się szczególnie chirurgicznym leczeniem otyłości, choroby refluksowej przełyku, przepukliny rozworu przełykowego przepony, achalazji przełyku, chirurgią dróg żółciowych i przepukliny pachwinowej.\nJestem dietetykiem klinicznym i bariatrycznym, absolwentką Wydziału Żywienia Człowieka i Gospodarstwa Domowego Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Ukończyłam studia podyplomowe z zakresu Praktycznej Psychologii Społecznej w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie i studia podyplomowe w Instytucie Żywności i Żywienia w Warszawie – Poradnictwo dietetyczne – postępy w żywieniu człowieka. Pracuję w Poradni Chirurgicznej przy Klinice Chirurgii Ogólnej, Onkologicznej i Przewodu Pokarmowego CMKP w Warszawie. Zajmuję się leczeniem dietetycznym pacjentów poddawanych operacjom bariatrycznym w okresie przed- i pooperacyjnym. Specjalizuję się w leczeniu dietetycznym w chorobach związanych z otyłością jak: choroby układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, dna moczanowa i choroby przewodu pokarmowego. Prowadzę wykłady i ćwiczenia ze studentami Wydziału Nauk Medycznych i Nauk o Zdrowiu Uczelni Społeczno-Medycznej w Warszawie.\nUkończyłam studia doktoranckie na Wydziale Nauk o Żywieniu Człowieka i Konsumpcji SGGW w Warszawie. Uzyskałam stopień naukowy doktora w zakresie technologii żywności i żywienia na tym samym wydziale. Tematem mojej pracy doktorskiej był: Sposób żywienia, suplementacja witaminowo - mineralna oraz wybrane wskaźniki antropometryczne u osób dorosłych z otyłością prostą przed i po operacji bariatrycznej.\nlekarz seksuolog, kardiolog\nUkończyłem studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Lublinie w 2004r z wynikiem bardzo dobrym.\nPo ukończonym stażu podyplomowym i uzyskaniu prawa wykonywania zawodu lekarza, pracowałem przez 5 lat ( w latach 2005-2010) jako lekarz rezydent w trakcie specjalizacji z chorób wewnętrznych w Oddziale Kardiologii z Pododdziałem Kardiologii Inwazyjnej Szpitala Wojewódzkiego w Lublinie.\nW 2011r uzyskałem tytuł specjalisty chorób wewnętrznych.\nW latach 2013-2016 odbywałem szkolenie specjalizacyjne w dziedzinie kardiologii w Instytucie Kardiologii w Aninie, uzyskując w 2017 roku tytuł specjalisty kardiologa.\nPosiadam Certyfikat Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego w zakresie echokardiografii (European Certification EACVI Adult Transthoracic Echocardiography).\nW latach 2019-2021 odbywałem specjalizację w zakresie seksuologii, uzyskując w kwietniu 2021r. tytuł specjalisty seksuologa.\nPracuję obecnie zarówno w szpitalu (Oddział Chorób Wewnętrznych oraz Oddział Kardiologii) jak i w Poradni Kardiologicznej. Moim szczególnym obszarem zainteresowania i praktyki klinicznej w zakresie diagnostyki kardiologicznej jest echo serca.\nMoją motywacją do połączenia specjalizacji w zakresie kardiologii, chorób wewnętrznych i seksuologii jest zamiar zastosowania w praktyce holistycznego podejścia do leczenia zaburzeń seksualnych (takich jak np. zaburzenia erekcji, zaburzenia libido, wytrysku przedwczesnego i wielu innych) w kontekście często współistniejących schorzeń kardiologicznych i chorób cywilizacyjnych takich jak: choroba wieńcowa, niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, otyłość, zaburzenia hormonalne.\ndr n. o zdrowiu\nPsycholog, Terapeuta par Kognitywista\nJestem doktorem nauk o zdrowiu, psychologiem (specjalność psychologia kliniczna człowieka dorosłego), edukatorem seksualnym, kognitywistą i terapeutą par. Aktualnie specjalizuję się w dziedzinie psychoseksuologii w Zakładzie Seksuologii Medycznej\ni Psychoterapii CMKP w Warszawie.\nPracuję z osobami dorosłymi i młodzieżą, prowadzę konsultacje psychologiczne indywidualne, rodzinne oraz par. Konsultacje odbywają się stacjonarnie w gabinecie oraz on-line. W swojej pracy stosuję podejście integracyjne opierając się przede wszystkim na nurcie poznawczo-behawioralnym oraz na podejściu systemowym. Pracuję z osobami przeżywającymi trudności w relacjach międzyludzkich, w trakcie kryzysów w związkach, doświadczającymi zaburzeń nastroju, trudności emocjonalnych oraz przy rozwiązywaniu innych ważnych dla pacjentów problemów. Specjalizuję się również w psychologicznych aspektach problemów seksualnych.\nOd 2014 roku pracuję również jako nauczyciel akademicki na Śląskim Uniwersytecie Medycznym w Katowicach w Zakładzie Zdrowia Reprodukcyjnego i Seksuologii, w ramach pracy akademickiej prowadzę zajęcia dydaktyczne ze studentami i doktorantami, seminaria dyplomowe oraz jestem opiekunem prac powstających w Studenckim Kole Naukowym.\nJestem autorem i współautorem artykułów naukowych oraz rozdziałów publikowanych w czasopismach i monografiach naukowych. Jako edukator seksualny prowadziłam warsztaty dla rodziców, edukacje dla osób niepełnosprawnych intelektualnie i ich opiekunów oraz kierowanych do specjalistów: położnych, pielęgniarek, fizjoterapeutów. Wielokrotnie byłam również prelegentem oraz prowadziłam warsztaty na krajowych i międzynarodowych konferencjach naukowych. Cały czas podnoszę swoje kwalifikacje uczestnicząc w kursach specjalistycznych, warsztatach i szkoleniach.\nspecjalista chirurgii ogólnej, chirurgii cukrzycy, bariatrii i proktologii\nStudia medyczne ukończył na Akademii Medycznej w Warszawie. Jest specjalistą w dziedzinie chirurgii ogólnej. Obecnie pełni funkcję kierownika Oddziału Chirurgii Onkologicznej, Kliniki Onkologii i Chirurgii Europejskiego Centrum Zdrowia Otwock.\nProwadzi aktywną działalność naukową. Doświadczenie zawodowe zdobywał podczas pracy w najlepszych szpitalach i ośrodkach medycznych w Polsce. Pełnił funkcję kierownika Oddziału Chirurgii Ogólnej i Onkologicznej Szpitala Grochowskiego w Warszawie, kierownika Pracowni Badań Czynnościowych Przewodu Pokarmowego przy Klinice Chirurgii Ogólnej i Przewodu Pokarmowego CMKP . Jest autorem wielu prac z zakresu chirurgii oraz promotorem rozpraw doktorskich w tym zakresie. Aktywnie uczestniczy w wydarzeniach medycznych w zakresie chirurgii ogólnej i onkologicznej.\npsycholog, diagnosta i\nAbsolwentka Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego i Wydziału Rzeźby Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Pracuje z dziećmi, nastolatkami i osobami dorosłymi. Prowadzi konsultacje psychologiczne osób dorosłych, indywidualne, rodzinne oraz par.\nProwadzi Trening Umiejętności Społecznych dla dzieci.\nW pracy z dziećmi wykorzystuje autorski program łączący wiedzę psychologiczną i artystyczną.\nPracuje z dziećmi mającymi problemy w różnych obszarach jak np.: wypowiadanie się, koncentracja, czytanie i pisanie, relacje z rówieśnikami, relacje z nauczycielami, społeczne przystosowanie się, radzenie sobie z trudnymi emocjami. Program dedykowany dzieciom wspiera ich rozwój i pozwala im na pokonanie wyżej wymienionych trudności oraz na wyrażanie siebie, rozwijanie umiejętności komunikacji, rozwijanie umiejętności interpersonalnych, odkrywanie talentów i budowanie pozytywnego obrazu siebie.\nW pracy z osobami dorosłymi wspiera budowanie obrazu siebie, umiejętność planowania i organizacji, rozwijanie umiejętności interpersonalnych, pokonywanie nieśmiałości i innych trudności w relacjach interpersonalnych, wzmacnianie asertywności i wyrażania własnego zdania, radzenie sobie z emocjami oraz pracy w przypadku depresji, lęków, nerwic.\nPraca z rodzinami/parami to dynamiczna praca nad konfliktem, wspólne znajdowanie długotrwałych i satysfakcjonujących obie strony rozwiązań, opracowywanie strategii komunikacji, praca nad opanowaniem eskalacji konfliktu, praca nad konstruktywnym wyrażaniem swoich potrzeb oraz wskazania i ścieżki dla dalszego rozwoju własnej komunikacji.\nmediator i diagnosta\nProwadzi konsultacje, poradnictwo i pomoc psychologiczną dla młodzieży i dorosłych. Oferuje konsultacje indywidualne, dla par i małżeństw, pracuje z rodzinami.\nTytuł magistra pedagogiki oraz magistra psychologii uzyskała na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Absolwentka studiów podyplomowych Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego.\nUmiejętności z zakresu mediacji zdobyte w trakcie kursów certyfikowanych przez Polskie Centrum Mediacji w Warszawie wykorzystuje w pracy z parami i w grupie.\nProwadzi diagnostykę, psychotechnikę oraz badania z zakresu medycyny pracy.\nPomaga osobom w kryzysach życiowych, zmagającym się z zaburzeniami nastroju, nerwicami, czy niskim poczuciem wartości. Prowadzi diagnostykę psychologiczną i poradnictwo w zaburzeniach psychosomatycznych (problemy zdrowotne przy jednoczesnym braku zaburzeń w fizjologicznym funkcjonowaniu organizmu, potwierdzonym w drodze diagnozy medycznej. Czyli kiedy medycyna nie znajduje przyczyn w ciele).


Oddział UPS Kępno - wysyłaj przesyłki z domu\nOddział UPS Kępno - zamów kuriera nawet do 70% taniej! Wyceń przesyłkę kurierską z miasta Kępno w formularzu poniżej i zobacz ile możesz zyskać!\nOddział UPS Kępno\nPaczka do odbiorcy dotrze tylko z wydrukowanym listem przewozowym. Użyj wypełniaczy, aby przedmiot wysyłki nie uległ zniszczeniu. Kurier często korzysta z numeru odbiorcy, więc warto go podać. Gdy nie masz czasu chodzić na pocztę – zamów kuriera do domu. Wycenienie paczki nie jest żmudnym procesem, warto się przekonać.\nFirma kurierska stara się dostarczać wszystkie przesyłki na czas. Końcowy etap zamawiania usługi kurierskiej to opłacenie przesyłki. Dane personalne nadawcy trzeba wpisać do formularza. Korporacji kurierskich jest wiele, warto sprawdzić opinie n ich temat w Internecie. Zabronione jest przesyłanie kurierem żywych stworzeń.\nAdres odbiorcy i nadawcy jest konieczny, aby nadać paczkę. Zamawianie kuriera jest możliwe bez żadnych umów i zbędnych formalności! Aby zamówić kuriera trzeba porządnie zapakować przesyłkę. Paczki międzynarodowe zyskują na popularności także wśród klientów prywatnych. W korporacjach kurierskich pracują osoby zajmujące się optymalizacją i analizą rozwiązań biznesowych.\nUPS Kępno - lokalizacja\nJak zamówić kuriera UPS Kępno\nOddział UPS Kępno Kontakt


Ból i ciężkość nóg - Struktura 2021\nNajczęściej ból i ciężkość nóg występuje z powodu banalnego zmęczenia. W przypadku, gdy objawy pojawiają się od czasu do czasu, szczególnie pod koniec dnia, nie ma co martwić się żadną chorobą. Po dobrym odpoczynku dyskomfort ustąpi.\nW przypadku, gdy dyskomfort nie ustąpi dłużej niż trzy dni, konieczne jest rozpoczęcie leczenia środkami ludowymi. Jeśli wiesz, że ból pojawia się z powodu choroby, musisz pomyśleć o wizycie u wysoko wykwalifikowanego lekarza.\nBolesne odczucia i ciężkość nóg mogą wystąpić po różnych urazach, takich jak rozstępy, zwichnięcia, zerwania mięśni, złamania lub skręcenia. Zdarzają się również przypadki, gdy ból rozwija się stopniowo, a następnie regularnie nosi niewygodne buty, nadmierny wysiłek fizyczny, bieganie po twardej powierzchni i wykonywanie ćwiczeń bez rozciągania mięśni. Ból nóg jest dość powszechny z powodu otyłości..\nCiężkość i ból nóg ze zmęczenia\nW przypadku, gdy ból pojawia się prawie codziennie wieczorem, możemy śmiało powiedzieć, że przyczyną tego jest zmęczenie. W tym stanie zapasy energii w organizmie są wyczerpane iw tym momencie we wszystkich mięśniach zaczynają gromadzić się toksyczne produkty przemiany materii. Ponadto wzrasta pobudzenie układu nerwowego..\nSamo zmęczenie nie szkodzi ciału. Jeśli dasz mięśniom pełny odpoczynek, nie będzie śladu bólu i ciężkości. Ale głównym problemem jest to, że nie każdy może w pełni odpocząć..\nNapięte mięśnie mogą się w pełni rozluźnić tylko wtedy, gdy są całkowicie rozluźnione. Bardzo przydatne jest, aby nogi kładły się co noc, prostowały nogi i wkładały mały miękki wałek pod łydki, nie zapominaj też o regularnym masażu stóp i łydek.\nPo niektórych chorobach może wystąpić nasilenie i ból nóg.\nW przypadku, gdy ból nóg nie ustępuje przez długi czas, nawet po regularnym leczeniu środkami ludowymi, wskazane jest skonsultowanie się z lekarzem, ponieważ ból nóg może wskazywać na obecność poważnej choroby.\nNajczęstsze z nich to zapalenie wsierdzia i miażdżyca. W tej grupie schorzeń oprócz bólu i nasilenia dochodzi do ochłodzenia stóp, a ból znacząco nasila się podczas chodzenia.\nW przypadku bólu stawów kolanowych i skokowych, a także pierwszego palca może to wskazywać na zapalenie stawów, dnę lub artrozę.\nJedną z najczęstszych przyczyn ciężkości i bólu nóg są żylaki.\nOstroga piętowa i płaskostopie są nie mniej powszechne..\nJeśli odczuwasz ból w bocznej powierzchni nóg, najprawdopodobniej żyła to osteochondroza.\nNieco rzadziej występuje otyłość, wrzodziejące zapalenie jelita grubego i bóle mięśni.\nWszyscy, nawet bardzo młodzi ludzie, przez cały dzień nieustannie stoją na nogach. W związku z tym późnym popołudniem nogi się męczą i pojawia się obrzęk, w związku z czym pojawia się ciężkość..\nNasilenie nóg jest najczęściej spowodowane właśnie obrzękiem, który pojawia się z powodu trudności w odpływie krwi. Przyczyn może być wiele. Na przykład zaburzenia metaboliczne, problemy z sercem lub wątrobą lub problemy z nerkami. Następnie obrzęk nóg może powodować żylaki..\nPoniższe przepisy pomogą Ci szybko uporządkować „ciężkie” nogi:\nAby przyspieszyć odpływ krwi, należy na piętnaście minut postawić stopy na wzniesieniu w pozycji leżącej.\nRównież wcieranie kawałkiem lodu z niewielkim dodatkiem ekstraktów z mięty pomoże szybko złagodzić ciężkość nóg.\nKąpiele kontrastowe: na zmianę zanurzaj stopy w gorącej wodzie o temperaturze 40 stopni przez pięć minut, a następnie w zimnej, o temperaturze poniżej osiemnastu, na dziesięć sekund.\nAby złagodzić ciężkość nóg, pomoże usunąć tace z naparu pokrzywy, podbiału i babki lancetowatej. Aby go przygotować, musisz wymieszać całą trawę i zalać cztery łyżki tej mieszanki trzema litrami wrzącej wody, pozostawić do zaparzenia i odcedzić.\nRegularnie myj stopy wodą lipową lub przygotuj kąpiele z mocnego naparu z czarnego bzu i mięty, które są przyjmowane w równych proporcjach.\nKompres pomoże szybko usunąć obrzęki i pozbyć się ciężkości nóg. Aby go przygotować, należy owinąć kilka kawałków lodu w cienką szmatkę i przymocować do stóp, kostek i łydek..\nW celu zmiękczenia skóry w miejscach obrzęków powodujących ciężkość nóg, pomoże następna kąpiel. Do gorącej wody dodaj dwie łyżeczki sody oczyszczonej, napar miętowy, napar z liści brzozy i napar z rumianku. Trzymaj stopy przez piętnaście minut w wannie, potrzyj stopy pumeksem i smaruj kremem.\nAby pozbyć się ciężkości nóg, pomoże masaż. Aby to zrobić, musisz dokładnie masować nogi twardym ręcznikiem frotte, ale masaż nie powinien trwać dłużej niż pięć minut. Dla tych, którzy cierpią na żylaki, nie można wykonać masażu.\nKąpiel stóp z solą morską. Oprócz soli do wody można dodać trochę olejku cedrowego lub jodłowego. Po kąpieli należy położyć się na sofie i włożyć pod stopy wałek.\nNie ma lepszego środka niż olejek eteryczny, aby złagodzić ciężkość nóg i uczucie ciepła. Możesz zrobić balsam do stóp w domu. Do przygotowania tego balsamu potrzebna jest butelka z ciemnego szkła o pojemności pięćdziesięciu mililitrów i trzydzieści mililitrów bazy - specjalny żel medyczny, który można kupić w każdej aptece, można go zastąpić olejem roślinnym. Dodaj dziewięć kropli następujących olejków eterycznych do jednej łyżki żelu lub bazy mala: mirtu, lawendy, drzewa różanego, cyprysu, eukaliptusa, cytryny, drzewa herbacianego i mięty. Całość dokładnie wymieszaj patyczkiem, ostrożnie łącząc olejki eteryczne z bazą. Wstrząśnij powstałą mieszaniną i dodaj pozostały żel lub olej do pojemnika. Zamknij szczelnie pojemnik i umieść w ciemnym miejscu do zaparzania przez trzy dni. Warto zaznaczyć, że balsam ten należy nakładać rano i wieczorem na wilgotną skórę, małymi porcjami, bez ucisku na okolice naczyń krwionośnych i żył. Po trzech tygodniach regularnego stosowania tego balsamu należy zrobić tygodniową przerwę i kontynuować kurację kolejnym balsamem.\nBalsam miętowy na uczucie ciężkości, ciepła i bólu nóg. Ten balsam można stosować wszędzie, nawet w pracy czy w kawiarni. Do jego przygotowania potrzebna będzie butelka z ciemnego szkła o pojemności dwudziestu mililitrów i dziesięciu mililitrów podstawy. Wymieszaj trzy krople olejku eterycznego z lawendy, drzewa herbacianego i mięty pieprzowej z jedną łyżeczką żelu batystowego. Wszystko dokładnie wymieszaj. Żel powinien trochę zmętnieć. Dodaj pozostały żel do pojemnika i ponownie dokładnie wymieszaj, delikatnie i powoli. Szczelnie zamknąć butelkę balsamu i pozostawić w ciemnym miejscu do zaparzenia na trzy dni. Używaj tego balsamu w małych porcjach w razie potrzeby. Należy go nakładać zaczynając od stopy zbliżającej się do uda. Jako oleje bazowe do przygotowania tego balsamu lepiej zdecydować się na olej z pestek winogron, dyni lub dziurawca. Warto pamiętać, że olejki eteryczne muszą mieć właściwości farmakopealne..\nKąpiele na bazie igieł sosnowych pomogą bardzo szybko i skutecznie złagodzić ból nóg. Aby go przygotować, należy jeden litr zimnej wody wlać ponad sto gramów igieł sosnowych, doprowadzić do wrzenia. Zdjąć z ognia i umieścić w łaźni wodnej na pół godziny. Po upływie tego czasu przykryj pojemnik pokrywką i pozostaw do zaparzenia aż do całkowitego ostygnięcia. Gotowy napar należy przefiltrować i wlać do zimnej wody do kąpieli. Utrzymanie stóp w tym bulionie zajmuje piętnaście minut..\nNapar z mięty pieprzowej. Dzięki temu wlewowi znacznie poprawi się metabolizm, zmniejszy się ból i obrzęk. Aby go przygotować, należy wymieszać dwie łyżeczki kwiatów lipy, dwie łyżeczki kwiatów rumianku, trzy łyżeczki kwiatów czarnego bzu i trzy łyżeczki liści mięty. Wlej jedną trzecią litra wrzącej wody na mieszankę ziół i pozwól jej parzyć przez czterdzieści minut. Ponadto, aby w pełni wyleczyć nogi, konieczne jest leczenie od wewnątrz. Ten napar należy pić naprężony trzy razy dziennie..\nNapar ze znamion kukurydzy. Weź cztery łyżki jedwabiu kukurydzianego, najlepiej zebranego od sierpnia do września, zalej pięć szklanek wrzącej wody i pozwól mu parzyć przez pół godziny. Odcedź dokładnie i wypij jedną szklankę co dwie godziny, pół godziny przed posiłkiem.\nKompresy z miodu. Aby szybko pozbyć się irytującego bólu nóg, musisz regularnie wykonywać kompres miodowy. Aby to zrobić, musisz rozprowadzić stopy dowolnym rodzajem miodu i mocno związać czymś na wierzchu. Ten kompres należy nosić przez jeden dzień, następnie zdjąć bandaż miodowy i założyć nowy. Już po tygodniu regularnych okładów ból przewlekły zacznie ustępować. Ten kompres może również leczyć ból kręgosłupa i osteochondrozy..\nPrzygotuj bulion z koniczyny, odcedź dokładnie. Do powstałego bulionu dodaj jedną łyżkę nafty. Używając tej mieszanki, wykonuj kąpiele stóp przez tydzień.\nBardzo skuteczna jest również nalewka alkoholowa z dodatkiem liści, kwiatów i gałęzi żółtej akacji. Tę nalewkę należy przyjmować cztery razy dziennie, piętnaście kropli..\nAby pozbyć się bólu nóg, należy je regularnie pocierać następującą nalewką. Aby go przygotować, należy jeden duży liść ramienia z dużym korzeniem wlać pół litra wódki i pozostawić na 24 godziny..\nDrobno posiekaj nożem pięćdziesiąt gramów agawy, pięćdziesiąt gramów chrzanu, pięćdziesiąt gramów czosnku, pięćdziesiąt gramów papryki i pięćdziesiąt gramów szpiku kostnego z bydlęcej nogi. Wszystko wymieszaj i włóż do szklanego naczynia. Zmiel dwieście mililitrami wódki. Pozwól parzyć przez godzinę. Po upływie czasu dodać do naparu dwieście gramów olejku kamforowego, dwie łyżki jodu, pięćdziesiąt gramów smalcu z borsuka, pięćdziesiąt gramów terpentyny i trzysta mililitrów wódki. Umieść pojemnik w ciepłym miejscu na pięć dni. Następnie przecedzić przez cienką gazę. Wcieraj ten napar dwa razy dziennie przed snem. Przebieg leczenia wynosi jeden miesiąc.\nZapobieganie ciężkości i bólom nóg\nNależy nosić luźne i wygodne buty z niską platformą. To pomoże uniknąć ciężkości nóg..\nPodczas codziennych przekąsek w miejscu pracy, jeśli to możliwe, wskazane jest zdjęcie butów i położenie nóg na pobliskim krześle.\nW przypadku, gdy ciężkość i ból w nogach dopiero zaczynają się pojawiać, należy nosić rajstopy, podkolanówki lub pończochy uciskowe.\nW przypadku silnego bólu nóg możesz wziąć aspirynę, która nieznacznie zmniejszy negatywne odczucia.\nCiężkość nóg: główne przyczyny i leczenie\nZdjęcie ze strony mir-zdor.ru\nUczucie zmęczenia nóg u kobiet występuje kilkakrotnie częściej niż u mężczyzn. Uważa się, że winowajcą tej „nierówności” jest progesteron. To on osłabia ściany żył i powoduje ich rozciąganie. Ilość tego hormonu wzrasta przy stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych, a także w okresie ciąży przy przyjmowaniu kortykosteroidów.\nUczucie ciężkości i bolących nóg jest znane wielu osobom. Szczególnie często to uczucie pojawia się po siedzącej pracy lub długim pobycie na piętach. Narastającemu wieczorem dyskomfortowi towarzyszy obrzęk i ból stóp.\nCzęsto kobiety nie zwracają szczególnej uwagi na pojawienie się bólów kończyn dolnych, przypisując niepokojące objawy zmęczenia lub długotrwałego stania. Jednak dyskomfort może być wywołany nie tylko przez takie nieszkodliwe warunki. Często przyczyną ciężkości nóg jest poważna choroba.\nZnanych jest wiele patologii, które wpływają na krążenie krwi w kończynach i prowadzą do poważnych zmian naczyniowych..\nBól i ciężkość nóg poniżej kolan mogą świadczyć o następujących dolegliwościach:\nNiewydolność żylna. To najczęstsza przyczyna bólu i ciężkości cieląt. Osłabienie ścian naczyń krwionośnych, czasami połączone z wrodzoną wadą aparatu zastawkowego, prowadzi do silnego dyskomfortu, który nasila się wieczorem. Wraz z postępem choroby syndromowi „zmęczonych nóg” towarzyszy obrzęk nóg, pojawienie się siatki naczyniowej, skurcze nocne..\nPatologie stawowe. Choroba zwyrodnieniowa stawów i zapalenie dużych stawów powoduje dyskomfort w kolanach, uczucie sztywności i upośledzoną ruchomość. Każda z dolegliwości objawia się wyczerpującym bólem, ciężkością nóg podczas wysiłku i spoczynku, bólami, nasilonymi złą pogodą.\nPłaskostopie. W obecności tej patologii pacjenci często doświadczają zwiększonego zmęczenia kończyn dolnych. Pacjenci skarżą się na obrzęki i napięcie nóg, zmianę chodu. W stopach występuje ciężkość „ołowiu”, pogarszana przez chodzenie lub aktywność fizyczną.\nOsteochondroza kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego Choroba objawia się skurczami nocnymi, zmęczeniem i obrzękiem stóp. W okresie zaostrzeń, ostrych, przeszywających lub bolących mięśni ud i łydek często dochodzi do pogorszenia wrażliwości. Oprócz drętwienia, ciężkości i pieczenia, nogi stają się „zmatowiałe”, chód jest niepewny.\nChoroba serca. W przypadku patologii serca nogi puchną w kostkach i podudziach, obrzęk jest zimny, usytuowany symetrycznie. Sine skóra i żyły mogą puchnąć. Nasileniu kończyn dolnych towarzyszy zaburzenie rytmu serca, ból mięśnia sercowego, niebieskawo-różowe zabarwienie policzków i ust. Występuje duszność.\nNa szczęście ciężkie nogi nie zawsze są objawem choroby. W niektórych przypadkach przyczyną nieprzyjemnych wrażeń mogą być całkowicie nieszkodliwe warunki..\nUpał i duszność. Warunki pogodowe pogarszają działanie zastawek żylnych i powodują zator.\nLek. Hormony, doustne środki antykoncepcyjne i niektóre diuretyki mogą powodować ciężkość kończyn.\nDługotrwałe obciążenia statyczne i pasywny tryb życia. Zagrożeni są pracownicy biurowi, fryzjerzy, sprzedawcy.\nCiąża i okres po menopauzie. W tych okresach może wystąpić obrzęk nóg i inny dyskomfort..\nCzęste noszenie modnych butów na wysokich obcasach.W takim przypadku wszystkie mięśnie i więzadła kończyn dolnych narażone są na zwiększony stres, który prowadzi do bólu nóg.\nU silniejszego seksu niewydolność żylna z bólem i ciężkością kończyn występuje na tle kulturystycznego hobby. Męska wersja choroby jest znacznie bardziej skomplikowana i niezależnie od przyczyn, które ją spowodowały, może rozprzestrzeniać się na pachwinę i narządy płciowe.\nNasilenie i pieczenie nóg najczęściej wskazują na rozwój żylaków. Intensywność obrazu klinicznego przy tej dolegliwości może być różna i uzupełniona objawami w zależności od stopnia uszkodzenia żył.\nCiężkie nogi wieczorem\nPowszechnie przyjmuje się, że dyskomfort kończyn dolnych po pracy jest konsekwencją banalnego zmęczenia. Niestety, nie zawsze tak jest..\nJeśli ciężkość i obrzęk nóg przeszkadza przedstawicielom niektórych zawodów - fryzjerom, nauczycielom, sprzedawcom, chirurgom - stan ten można przypisać przepracowaniu. Ich praca wiąże się z długotrwałym przebywaniem na nogach w ograniczonej przestrzeni, co prowadzi do zastoju krwi i limfy. Jeśli z żyłami wszystko jest w porządku, po krótkim odpoczynku nieprzyjemne objawy znikają.\nDużo gorzej jest, jeśli kończyny wieczorem nie tylko puchną, ale także bolą. Co więcej, te odczucia nie mijają, ale rosną każdego dnia. Wkrótce łączy je pieczenie, swędzenie, uczucie napięcia i wzdęcia. Podobne objawy wskazują na rozwój początkowego stadium żylaków..\nRysowanie bólu nóg wieczorami może wystąpić z innych powodów:\ndreszcze wzdłuż naczyń z pulsowaniem i pieczeniem są charakterystyczne dla zakrzepowego zapalenia żył;\nbolący, skręcający ból cieląt często pojawia się jako reakcja na zmienną pogodę;\nbóle mięśni, palców, nasilane ruchem i towarzyszące zimnym kończynom nawet w czasie upałów wskazują na miażdżycę.\nJeśli uczucie zmęczenia nóg po dniu pracy nie jest spowodowane przyczynami patologicznymi, wystarczy zrewidować reżim, poświęcić czas na pięciominutowe rozgrzewki i rozstać się z dodatkowymi kilogramami. Takie proste czynności szybko zlikwidują irytujący problem..\nJeśli podczas chodzenia pacjent napotyka na ciężkość nóg, zwłaszcza podczas wchodzenia po schodach, należy zachować czujność. Podobny objaw mówi o progresji żylaków i początku rozwoju powikłań, których nie można pozostawić bez leczenia..\nZdjęcie ze strony doctor-alex.ua\nPodczas osteochondrozy może wystąpić zmęczenie mięśni łydek podczas ruchu. Degeneracyjne zniszczenie kręgów w okolicy lędźwiowo-krzyżowej prowadzi do uszczypnięcia zakończeń nerwowych i osłabienia kończyn, co może wpływać na aktywność ruchową pacjenta.\nCzęsto dystroficzne zmiany w stawach prowadzą do napięcia i ciężkości nóg podczas chodzenia. Jeśli naruszenie dotknie stawu kolanowego, pacjent odczuwa znaczny dyskomfort podczas próby zgięcia / wyprostowania kończyny, usiąść lub po prostu zrobić kilka kroków. Ból może przybrać ostry charakter, dotknąć uda i podudzia.\nCiężkie nogi po śnie\nCiężkość i dyskomfort w nogach rano wskazują na poważne zaburzenia krążenia w kończynach dolnych. Proces patologiczny ulega zaostrzeniu, a stagnacja w naczyniach staje się trwała.\nPodobnym objawem może być pierwsza oznaka zakrzepicy żył głębokich, limfostazy lub niedrożności tętnic w nogach. Choroby te charakteryzują się nocnymi skurczami mięśni łydek, ostrym bólem w kostkach, parestezjami.\nDyskomfort w kończynach po śnie występuje również przy niewydolności mięśnia sercowego, chorobach stawów i kręgosłupa. W przypadku zapalenia stawów sztywność poranna znika po krótkiej rozgrzewce, przy uszkodzeniu żył utrzymuje się i zwiększa się wieczorem.\nStała ciężkość nóg\nWraz z rozwojem żylaków ból nóg staje się uporczywy, a ciężkość i bóle dręczą od rana do wieczora.\nTkanki kończyn nie otrzymują wystarczającej ilości składników odżywczych i tlenu, na powierzchni skóry zaczynają rozwijać się owrzodzenia troficzne, każdy krok jest trudny. Pacjent skarży się na napadowe skurcze mięśni nóg, które mają charakter „skręcenia”, zmęczenia, swędzenia i pieczenia.\nCzęsto zmęczenie i ciężkość nóg występuje na tle reumatoidalnego zapalenia stawów. Obraz kliniczny choroby zależy od pory roku i pogarsza się wraz ze zmianą pogody. Uszkodzenie stawów objawia się bolesnością, zaczerwienieniem i obrzękiem, które mogą zejść i spowodować uczucie pełności w prawej lub lewej nodze.\nKiedy pojawia się taka uciążliwość, jak ciężkość kończyn, nie należy zwlekać z wizytą u lekarza. Jak najszybciej musisz zgłosić się do chirurga naczyniowego lub flebologa.\nJeżeli w miejscowej przychodni nie ma takich specjalistów, zaleca się przełożyć bilet u lokalnego terapeuty.\nWszystkie środki diagnostyczne rozpoczynają się od wywiadu i oględzin kończyn dolnych. Ponieważ uczucie ciężkości nóg jest objawem powszechnym w wielu chorobach, lekarz przepisuje szereg badań laboratoryjnych i instrumentalnych:\nTylko lekarz może powiedzieć na pewno, dlaczego nogi się męczą i puchną. Każda inicjatywa w tym przypadku jest niedopuszczalna, ponieważ nieprawidłowa diagnoza może prowadzić do poważnych konsekwencji..\nPonieważ nasilenie i obrzęk kończyn dolnych jest najczęściej wynikiem żylaków, terapia stanu patologicznego powinna być złożona. Leczenie musi koniecznie obejmować korektę niewydolności zastawki, zewnętrzne objawy choroby i, jeśli to możliwe, eliminację czynników prowokujących.\nPodstawą podstawowej terapii niewydolności żylnej są leki zenotoniczne. Te środki na ciężkość nóg poprawiają napięcie naczyń, aktywują krążenie krwi i przepływ limfy.\nPacjenci są najczęściej przepisywani:\nDrugą grupą leków na żylaki są angioprotectors. Zalecane są do wzmacniania ścian żylnych, zmniejszania kruchości i przywracania elastyczności, likwidacji obrzęków.\nCzęsto wraz z tabletkami na ciężkość nóg i żył przepisuje się maści żylne. Mają dodatkowy efekt terapeutyczny, łagodzą ból i poprawiają stan skóry w dotkniętych obszarach:\nŻel Stoppen Varizen;\nOprócz leków i kremów na ciężkość nóg terapia kompresyjna pomoże usunąć objawy żylaków..\nNoszenie specjalnych urządzeń medycznych odciąża ściany żył, poprawia krążenie i przepływ limfy oraz zapobiega ścieńczeniu i rozciągnięciu naczyń krwionośnych. Należy pamiętać, że pończochy i rajstopy uciskowe dobierane są wspólnie z flebologiem i kupowane w specjalistycznym sklepie.\nLeczenie chirurgiczne stosuje się w etapach 2-3 żylaków, kiedy żyły wystają przez skórę i ulegają zapaleniu. Chore naczynka usuwa się radykalnie (flebektomia) lub przy użyciu małoinwazyjnych technologii (skleroterapia, zimny laser).\nmiłośnicy wysokich obcasów powinni zmienić buty na wygodniejszą, swobodną opcję;\npodczas pracy siedzącej wprowadzać do praktyki pięciominutowe rozgrzewki, w tym regularne spacery na świeżym powietrzu;\nuprawiaj prosty sport: pływanie, jazdę na rowerze lub jogging;\nprzy płaskich stopach koryguj patologię za pomocą podpór podbicia;\nz dziedziczną skłonnością do żylaków kończyn dolnych, wymień proste rajstopy na kompresyjne;\nzredukować wagę. Udowodniono, że otyłość jest bezpośrednią drogą do żylaków.\nZabiegi wodne, kąpiele kontrastowe, chłodne bicze dobrze łagodzą ciężkość i zmęczenie kończyn. Takich prostych metod przywracania sił i zdrowia nie należy lekceważyć. W przypadku problemów z żyłkami wskazane jest ograniczenie wizyt w łaźniach parowych i saunach, aby nie dać się ponieść solarium i przebywać na słońcu.\nCiężkość i słabość nóg są dalekie od nieszkodliwych zjawisk. Często przyczyną takich stanów są poważne patologie wymagające natychmiastowego leczenia. Dlatego nie pozwól, aby sytuacja się poprawiła i marnuj cenny czas..\nPrzydatny film o ciężkości nóg\nTsukanov Yu. T., Tsukanov A. Yu. Kliniczna ocena ciężkości flebopatii na podstawie szczegółowego opisu objawów ciężkich nóg. Angiologia i chirurgia naczyniowa. 2003.\nCzasopismo naukowe i praktyczne "Flebology" nr 2.2013.\nDaudyaris YP Choroby żył i układu limfatycznego kończyn. - M.: Medycyna, 1984.\nEvdokimov A.G., Topolyansky V.D. Choroby tętnic i żył: przewodnik dla lekarzy. - wyd. - M.: Sport radziecki, 2001.\nPowiązane i zalecane pytania3 odpowiedziWyszukiwanie w witrynieA jeśli mam podobne, ale inne pytanie?Jeśli wśród odpowiedzi na to pytanie nie znalazłeś potrzebnych informacji lub Twój problem jest nieco inny niż przedstawiony, spróbuj zadać lekarzowi dodatkowe pytanie na tej samej stronie, jeśli dotyczy tematu głównego pytania.


Młodzież z Zespołu Szkół w Młynarach odwiedziła miasto Ladushkin w Obwodzie Kaliningradzkim\nW dniach od 26 września 2016 r. do 01 października 2016 r. młodzież z Zespołu Szkół w Młynarach w ramach współpracy partnerskiej pomiędzy Gminą Młynary a Miastem Ladushkin (Obwód Kaliningradzki) wzięła udział w II etapie wymiany młodzieży polsko-rosyjskiej.\nPo zakwaterowaniu uczniów w ośrodku wypoczynkowym „Czajka” w miejscowej szkole odbyło się uroczyste otwarcie wymiany młodzieżowej, w którym ze strony polskiej brał udział Burmistrz Miasta i Gminy Młynary Pan Marek Misztal oraz Dyrektor Zespołu Szkół w Młynarach Pan Jan Radziszewski. Ze strony rosyjskiej: Mer miasta Ladushkin - Alexey Rodin, przedstawiciele Ministerstwa oświaty i współpracy międzynarodowej oraz Pani Agnieszka Marczak Konsul Polski w Obwodzie Kaliningradzkim, a także dyrektorzy\ni nauczyciele miejscowych szkół.\nUczestnicy wymiany w pierwszym dniu pobytu w Rosji zwiedzili miasto Ladushkin oraz spotkali się z władzami miasta w siedzibie gminy. Podczas kilkudniowego pobytu w mieście Ladushkin, młodzież z Młynar miała okazję poznać tradycje i obyczaje, jakie panują w Rosji. Przyjaciele z Rosji przygotowali dla naszej młodzieży wiele atrakcji, między innymi wyjazd do Kaliningradu, gdzie uczniowie mogli zobaczyć Muzeum Bursztynu, Światowe Muzeum Oceanu, port, siedzibę Dumy Obwodu Kaliningradzkiego. Uczestnicy zwiedzili również miejscowość Jantarnyj, a w niej kopalnię oraz muzeum bursztynu. Spacerowali po nadmorskim kurorcie Swietłogorsk. W dniu 29 września 2016 r. młodzież odwiedziła narodowy park na Mierzei Kurońskiej, w którym obejrzała tzw. „tańczący las” oraz wydmy. Młodzież pojechała także do Zielenogradska, gdzie zwiedziła Muzeum Kotów oraz pomnik Adama Mickiewicza. Program wymiany zawierał również liczne warsztaty: muzyczne, plastyczne, taneczne.\nNa zakończenie wymiany uczniowie z Polski wraz ze swoimi rówieśnikami z Rosji uczestniczyli w Dniu Muzyki. Wysłuchano koncertu dzieci i młodzieży z Rosji i z Polski.\nW uroczystym zakończeniu wymiany, które odbyło się w szkole, uczestniczył Burmistrz Miasta i Gminy Młynary Pan Marek Misztal, władze Miasta Ladushkin oraz przedstawiciele Ministerstwa Kultury w Obwodzie Kaliningradzkim.