Czym jest krzyż apteczny LED? Czy może spełniać funkcję reklamy?\n/ Krzyże apteczne LED jako pomocne narzędzia reklamowe\nDodano: 22-11-2021 w kategorii: Artykuły autor: ecoled.info.pl\nCzym są krzyże apteczne LED?\nZgodnie z art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne: „Zabroniona jest reklama aptek i punktów aptecznych oraz ich działalności. Nie stanowi reklamy informacja o lokalizacji i godzinach pracy apteki lub punktu aptecznego”. Krzyż apteczny to sposób, aby zgodnie z obowiązującym prawem wskazać potencjalnym klientom miejsce, gdzie znajduje się apteka. Nie łamie się prawa, wyświetlając informację o aptece. Oprócz tego jest to doskonałe narzędzie reklamowe, które za sprawą technologii LED pozwala na reklamowanie konkretnych produktów, np. suplementów diety czy kosmetyków.\nKrzyż LED do aptek to zewnętrzny, kolorowy telebim przeznaczony do wyświetlania prezentacji multimedialnych. Zapewnia dużą jasność i szeroki kąt świecenia, a także doskonałą widoczność wyświetlanych treści zarówno w nocy, jak i w ciągu dnia. Za sprawą bardzo dobrej czytelności obrazu można wykorzystać krzyż do prezentowania różnych informacji, np. o aktualnych promocjach. Telebimy LED umożliwiają wyświetlanie filmów wideo, zdjęć, tekstu, obiektów graficznych, efektów grafiki, animowanych postaci w rozdzielczości HD, 2D i 3D. Krzyż apteczny można na stałe powiesić na elewacji budynku lub na konstrukcji wolnostojącej.\nOdpowiednio zlokalizowany krzyż apteczny LED pozwoli dotrzeć z informacją o aptece do spacerowiczów, kierowców, pasażerów autobusów. Jego zadaniem jest przyciągnięcie uwagi potencjalnych klientów, dlatego też spełnia on również funkcję reklamową.\nKrzyże reklamowe LED mogą być wykorzystane jako narzędzie reklamowe nie tylko przez apteki, ale również przychodnie weterynaryjne, gabinety stomatologiczne czy okulistyczne oraz inne podmioty działające w branży medycznej lub farmaceutycznej.


Ponowny przetarg na remont basenu – Radio5\nPonowny przetarg na remont basenu\nPonowny przetarg na remont basenu w Szkole Podstawowej numer 10 ogłosił Urząd Miejski w Suwałkach. To po tym, jak żadna z firm nie złożyła oferty w pierwszym postępowaniu. Na kandydatów miasto czeka do 15 kwietnia.\nInwestycja ma się odbyć w formule „zaprojektuj i wybuduj”. Wykonany ma być kompleksowy remont basenu o wymiarach 12,5×25 metrów wraz z przebudową zaplecza szatniowo-sanitarnego i pozostałej infrastruktury.\nAnalizowane są również oferty złożone w postępowaniu dotyczącym remontów obiektów sportowych w Szkołach Podstawowych nr 2, 5 i 7. Przypomnijmy, że w ramach Rządowego Funduszu Polski Ład miasto otrzymało prawie 30 tysięcy złotych. Dzięki temu w Szkołach Podstawowych numer 2, 5, 7 i 10 zostaną wykonane remonty istniejących obiektów sportowych. Prace budowlane rozpoczną się jeszcze w tym roku.\nSUWER ruszy 1 kwietnia\nDwie oferty na remont basenu\nSegregacja odpadów z wynikiem zadowalającym


Kategoria: Komputery Podzespoły Płyty główne, Tematyka: Płyty główne do gier Płyty główne Intel MSI, Producenci: MSI\nFirma MSI już kusi potencjalnych klientów swoimi nowymi płytami głównymi - szczegóły najprawdopodobniej poznamy podczas targów Computex 2017.\nNiedawno pisaliśmy o płycie głównej MSI X299 Godlike Gaming pod nowe procesory Intel Kaby Lake-X i Skylake-X. Okazuje się, że to nie jedyna propozycja tajwańskiego producenta i ma on w planach jeszcze model X299 Gaming Pro - również zaprojektowany z myślą o graczach, ale tym razem z trochę niższego segmentu.\nNa ujawnionym zdjęciu można podejrzeć fragment nowej płyty głównej – widać podstawkę LGA 2066 w wersji Turbo Socket, a także cztery ekranowane banki pamięci DDR4 RAM (kolejne cztery powinny się znajdować po drugiej stronie podstawki). Pod plastikową osłoną z podświetleniem LED znalazło się kilka portów USB (w tym wersje wspomagane przez technologie VR Boost – przeznaczone do podłączenia systemów VR).\nNieoficjalnie wiadomo, że nowa platforma Intela zadebiutuje pod koniec maja podczas targów Computex 2017. Wtedy też powinniśmy poznać płyty główne z serii X299 (również innych producentów).\n‹ Poprzedni news ASUS szykuje laptopa z procesorem Ryzen Mobile Następny news › Polskie Inner Chains debiutuje na rynku\nPogromca blacharni Pro , 18 maja 2017, 16:54 #\nGaming Pro... Oczywiscie!\nAle to dobrze, ze taki sprzet tez powstaje, bo ladnie wyglada z tymi akcentami carbon. Plyta glowna zapewne bedzie w cenie PS4 Pro dla tych, ktorzy pragna zaplacic wiele tysiecy, zeby doswiadczyc magii w krainie setek FPSow, albo, zeby podniesc swojego ego punktami w sponsorowanych i faworyzowanych przez Intela i Nvidie benchmarkach.\nSilverstar , 19 maja 2017, 12:23 #\n@Pogromca blacharni Pro\n;) Gołym okiem widać...żal ci dupę ściska że AMD skopało tyłek twojemu ukochanemu Intelowi. To stąd ta desperacja:)\nSweew , 19 maja 2017, 14:42 #\nUwaga plot twist. AMD dostarcza układy dla SONY do PS4. Masz powod żeby nienawidzić swojej PS4 bo ma AMD na pokładzie.\nwielkiwac , 18 maja 2017, 17:25 #\nCzy ja dobrze widze? Zasilanie ATX 24, 8 i 4 pin?\nxchaotic , 18 maja 2017, 18:11 #\nPo co 8 DIMMow graczowi (nawet takiemu 'pro')? Wiekszosc gier nie wykorzystuje powyzej 8GB RAM.\nKENJI512 , 18 maja 2017, 19:36 #\nMimo to warto mieć na pokładzie 16GB, gdy jakaś wykorzysta około 6GB, tak aby móc mieć w międzyczasie przeglądarkę i Windowsa odpalone i by nic nie krzaczyło :)\nfrenchkiss4u , 18 maja 2017, 23:25 #\nJa np mam 16 ale jak do tej pory udało mi się dobić do niecałych 8. Warto mieć ten komfort, że nie brakuje Ci ramu :)\nSłitaśne selfi z ronsi , 18 maja 2017, 23:27 #\nPonieważ jest to płyta ponadczasowa.\nGdy wyjdzie Crysis 7 Pro Edition, który będzie wymagał 32GB RAMu, to tylko polecisz do sklepu po drugie 16GB i będziesz mógł się pochwalić na benchmarku, że pykałeś w Crysisa w 8K w 120 fpsach.\nrulax , 19 maja 2017, 00:36 #\nBędzie podobnie jak teraz z pamięciami DDR3 i DDR4. Zostaniesz z wypasioną płytą na DDR 3 a wszyscy będą dowodzić, że kopa w grach dają jedynie wysoko taktowane DDR 4... jedyna szansa to sprzedaż gratów i kupno nowej całej podstawki ;) Generalnie: dobra zabawa dla ludzi z kasą.\nPogromca blacharni Pro , 19 maja 2017, 01:15 #\nJedyna szansa na bezproblemowe granie, to zakup PS4.\nKENJI512 , 20 maja 2017, 16:58 #\nBezproblemowe to może i owszem, ale bezproblemowy to jest Passat 1.9TDI, co nie oznacza, że każdy chce nim jeździć, niektórzy mogą woleć Audi S4 2.7 BiTurbo :D Będzie drożej, ale skoro kogoś stać to czemu mu PC zabraniać czy PC ograniczać, by użytkownicy Passatów nie czuli się urażeni na światłach :)\nsupervisor , 19 maja 2017, 01:54 #\n"Gaming" jest trochę na wyrost tutaj. Dla typowego gracza czy streamera, większa liczba rdzeni niż 6 nie da realnych zysków. To samo tyczy się quad channel.\nO ile się nie myle, oprócz ryzenów które oferują 6 i 8 rdzeni na zwykłych płytach, Intel z kolejną generacją będzie oferował 6 rdzeni na dual-channelowej płycie.\nHimoto , 19 maja 2017, 07:58 #\nodpal Black Desert na Max ustawieniach przy QHD albo UHD to zobaczysz po co ci więcej jak 8GB ram :). U mnie na czystym win 7 potrafi dobić do 10GB, a na drugim kompie gdzie system stoi dłużej jak 3 lata dobija spokojnie do 12GB podczas grania. Aktualnie chyba jedyna gra która tak dużo Ram zjada :)\nEryk333 , 20 maja 2017, 11:47 #\nNie ma to jak robienie kasy na bez mózgach game pro i kupujcie.


Abrazja - łyżeczkowanie jamy macicy - Warszawa |Medifem\nAbrazja, czyli wyłyżeczkowanie lub frakcjonowane skrobanie ścian kanału szyjki i jam macicy, to zabieg polegający na rozszerzeniu szyjki macicy i usunięciu zawartości macicy. Zabieg ten wykonywany jest w celach diagnostycznych i terapeutycznych.\nkrwawienia maciczne w okresie pomenopauzalnym\ndiagnostyka ciąży pozamacicznej\nzastój śluzu w macicy\nkrwiaki i ropniaki macicy\nZabieg wymaga wykonania krótkiego ( 5-10 min ) dożylnego znieczulenia ogólnego. Regeneracja endometrium którego zmiany dotyczą może trwać do 5 dni. W wyniku tej regeneracji wewnętrzna powierzchnia macicy pokrywa się ciągłą warstwą nabłonka. Jest to skutek prawidłowego gojenia się rany.\nPodczas zabiegu pobierany jest materiał i wysyłany do badania histopatologicznego.\nOperację poprzedza wizyta konsultacyjna. Przed zabiegiem należy wykonać następujące badania (badania można wykonać u nas w Klinice)\nEKG po 40 roku życia\nNa 2 tyg. przed planowanym zabiegiem nie wolno przyjmować następujących leków: aspiryny ani jej pochodnych (np. Acard, Aspiryna, Calcipiryna, Polocard), Wit.E oraz leków przeciwkaszlowych i przeciwgrypowych. Środki te niekorzystnie wpływają na przedłużenie krwawienia w trakcie operacji.\nNależy ograniczyć palenie do 3-4 papierosów dziennie na 3 dni przed operacją.\nNależy poinformować operatora o przebytej infekcji, jeżeli taka miała miejsce w okresie 2 tygodni przed planowanym zabiegiem operacyjnym.\nNależy pozostać 6 godzin na czczo (bez jedzenia i picia) przed zabiegiem operacyjnym.\nPo zabiegu i kilkugodzinnej hospitalizacji, pacjentka zostaje wypisana do domu. Wizyta kontrolna w Klinice powinna mieć miejsce po ok. 7 dniach. Pacjentka może odczuwać utrzymujący się ból po zabiegu, który ulega złagodzeniu zarówno po lekach przeciwbólowych dostępnych bez recepty, jak i ketonalu. Wynik badania histopatologicznego dostępny jest po 10-14 dniach od zabiegu.\nSkrupulatne stosowanie się do zaleceń pooperacyjnych jest kluczowe w szybkiej rekonwalescencji i znacząco wpływa na efekt końcowy operacji.\nINNE ZABIEGI GINEKOLOGII OPERACYJNEJ


Magnez (magnesium) - Graviola Alive - pakiet Alive - graviola, mangostan, nopal, aloes-Biznesowy System Partnerski\nJak rozróżnić tabletki w pakiecie?\nJak stosować Pakiet Alive?\nOczyszczanie organizmu z Alive\nMangostan (Garcinia mangostana)\nNopal (Opuncja, Nopalin, kaktus)\nWitamina D (ergokalcyferol, cholekalcyferol)\nOmega 3 (kwasy tłuszczowe)\nMiedź (chelat aminokwasowy)\nMangan (chelat aminokwasowy)\nSelen (chelat aminokwasowy)\nPektyny z Cytrusów\nHome Magnez (magnesium)\nMagnez na całe zło..\nMagnez ( z łaciny „magnesium”) to pierwiastek znacznie rozpowszechniony w skorupie ziemskiej. Odkryty przez Josepha Blacka, zaś wyodrębniony w formie czystej w 1808 roku przez Humphry’ego Davy’ego. Jego polską nazwę zaproponował Filip Walter.\nPoza witaminami, niezbędne dla organizmu człowieka są także liczne minerały. Pośród nich spore znaczenia ma magnez. Jest konieczny dla naszego układu mięśniowego oraz nerwowego. Magnez jest jednym ze składowych elementów chlorofilu, co wiąże się z tym, iż jony magnezu mają rolę w utrzymywaniu ciśnienia osmotycznego krwi, obniżają uwodnienie koloidów komórkowych, biorąc udział w przekazywaniu sygnałów nerwowych, w tym rytmie serca.\nMagnez magazynuje się w połowie w kościach, a drugiej połowie w płynach wewnątrzkomórkowych (mała ilość w zewnątrzkomórkowych). Magnez zgromadzony w organizmie nie oznacza, iż będzie w nim zawsze. Należy go uzupełniać – zapotrzebowanie to 400 mg na dzień u dorosłej osoby. Obecny jest w pokarmach pochodzenia roślinnego, jednak jest go coraz mniej przez nawożenie chemiczne gleby. Nawozy zawierają potas, który niszczy magnez. Odpowiada on za prawidłowy przekaz „informacji” między nerwami a mięśniami. Aktywizuje setki enzymów komórkowych. Współpracuje z wapniem podczas regulowania ciśnienia tętniczego, ciepłoty ciała i budowaniu szkliwa.\nA co powoduje obniżenie jego poziomu w organizmie?\nA mianowicie: picie kawy, stres, alkohol , środki antykoncepcyjne. Niedobory tego minerału widoczny jest jako ciągłe zmęczenie, rozdrażnienie, problemy z koncentracją, lub kołatanie serca. Bardzo charakterystyczne jest drganie powiek lub odrętwienia kończyn. U pań pojawia się zaburzenie miesiączki. Magnez lepiej będzie przyswajany jeśli organizm ma odpowiedni poziom witamin z grupy B. W przypadku nadmiaru – organizm usuwa go przez nerki. Ewentualne objawy przedawkowania magnezu to gorsze samopoczucie, senność, mrowienie nóg i dłoni, spowolnienie akcji serca.\nŹródłem magnezu są m.in. kakao, kasza gryczana, warzywa strączkowe, orzechy laskowe, szpinak, makrela, dorsz i inne ryby, także ser i banany. Magnez najlepiej wchłania się gdy w układzie pokarmowym panuje środowisko kwaśne oraz w otoczeniu białek zwierzęcych.\nFunkcje, zalety Magnezu:\n• Niezbędny do prawidłowego metabolizmu wapnia, witaminy C a także fosforu, sodu potasu\n• Niezbędny do prawidłowego funkcjonowania mięśni i tkanki nerwowej\n• Odgrywa ważną rolę w metabolizmie węglowodanów\n• Znany jest jako pierwiastek antystresowy\n• Bierze udział w spalaniu tłuszczów i wytwarzania energii niezbędnej do funkcjonowania ustroju\n• Pomocny w stanach depresji\n• Korzystnie wpływa na układ krążenia\n• Odgrywa pewną rolę w prewencji zawałów serca\n• Pomocny w zapobieganiu przedwczesnych porodów\n• Przyczynia się do zapobiegania próchnicy\n• Przeciwdziała tworzeniu się złogów wapnia, kamicy nerkowej i dróg żółciowych\n• Przynosi ulgę niestrawności\n• W połączeniu z wapniem działa jak naturalny lek uspokajający\n• Łagodzi objawy zespołu napięcia miesiączkowego\n• Wspomaga rozwój kości\n• Niezbędny w wielu procesach metabolicznych\n• W dużych dawkach działa przeczyszczająco\n• W małych ilościach działa, jako środek alkalizujący\n• Wzmacnia szkliwo\n• Skurcze mięśni\n• Twardnienie tkanek miękkich\nDla kogo dodatkowa suplementacja…?!\n• Osoby, u których stwierdza się niedostateczne pokrycie dziennego zapotrzebowania\n• Osoby nadużywające alkoholu i narkotyków\n• Osoby cierpiące na przewlekłe wyniszczające choroby\n• Osoby po przejściu operacji chirurgicznych\n• Osoby, które uległy poważnemu poparzeniu lub zranieniu\nNajlepsze źródła naturalne Magnezu:\n• Migdały, orzechy, nasiona słonecznika, kiełki pszenicy\n• Karp, dorsz, flądra, halibut, śledź, makrela, okoń morski\n• Ślimaki, krewetki\n• Zielonoliściaste warzywa\n• Pełnoziarniste produkty zbożowe\nWrogowie: środki moczopędne, alkohol\nTo jest blok tekstowy. Kliknij przycisk Edytuj aby zmienić ten tekst.\nNie chcesz całego zestawu?\nZamiast zestawu naturalny, chelatowy Magnez\nZwalcz stres, skurcze, wzmocnij zęby i kości, ukój nerwy\nMagneZi + B6\n47zł14 zł na miesiąc\nChelatowy Magnez + Cynk + witamina B6\nMenager CaliVita International\ngg: 609 75 85\n600 338 540\nChcesz zarabiac na zdrowiu?\nPakiet Alive oprócz tego, że jest innowacyjny i posiada wiele wartościowych właściwości jest również "abonamentem" na zarabianie.\nSkoro i tak chcesz kupować Pakiet Alive to lojalnie mam obowiązek poinformować, że możesz sobie dorobić do etatu czy studiów albo po prostu zarabiać jak wielu innych. To nie żadna piramida i nielegalne działania a jedynie sharing marketing.\nWięcej na: http://www.annaszubert.pl


Highlander Zestaw Naczyń Turystycznych Vertex Family | Milworld.pl\nKod produktu: CP212\nWymiary spakowane: 22 x 22 x 12,5cm\nZestaw naczyń turystycznych dla całej rodziny VERTEX FAMILY przeznaczony dla turystów do przygotowywania i spożywania posiłków na campingu, biwaku etc. Garnki i patelnię można używać na kuchenkach turystycznych i nad ogniskiem. Jednak należy uważać, by silikonowe nienagrzewające się uchwyty nie miały bezpośredniego kontaktu z płomieniami (silikon może ulec stopieniu). Po spakowaniu garnki zajmują niewiele miejsca (wszystkie elementy można spakować jedne w drugie).\n3x pokrywka-sitko z uchwytem z tworzywa (pokrywki przeznaczone do garnków),\nSuper na wypad do lasu czy na kemping. Lekkie i kompaktowe.\nAutor: Rafał, Ustka\nBardzo lekkie naczynia jak najbardziej polecam


Olej jojoba – Kobiecym okiem\nPosted on 28 września 2017 30 września 2017 by kobobo\nJest szeroko wykorzystywany w kosmetyce, ale też bywa składnikiem produktów leczniczych. Olej jojoba, bo o nim mowa, pozyskiwany jest w drodze tłoczenia nasion krzewu jojoba. Olej ten ma właściwości nawilżające, a także przeciwzapalne.\nDlatego stosowany jest w produkcji kosmetyków do pielęgnacji ciała, włosów, paznokci. Ze względu na właściwości, olej jojoba świetnie sprawdzi się do pielęgnacji skóry suchej, tworząc na jej powierzchni barierę zapobiegającą utracie wody.\nNadaje się też do pielęgnacji skóry tłustej ze skłonnością do stanów zapalnych, a to dzięki jego właściwościom przeciwzapalnym. Również posiadaczki przesuszonych włosów mogą szukać ratunku w oleju jojoba. Wystarczy rozprowadzić go na pasmach lub wmasować w skórę głowy, aby odżywić, zregenerować i nawilżyć suche włosy.\nPonieważ olej ten zawiera w składzie witaminy C, E, witaminy z grupy B, jod, krzem, miedź, cynk może być nawet stosowany do pielęgnacji skóry z takimi problemami jak łuszczyca. Ze względu na to, że uelastycznia skórę, panie stosują go też, aby zapobiec powstawaniu rozstępów czy zmarszczek. Jak widać, olej jojoba ma tak dobroczynne właściwości, że zupełnie nie dziwi fakt jego szerokiego zastosowania w kosmetyce.\nW Indiach rośnie roślina niezwykła, a mianowicie moringa olejodajna. Roślina ta posiada wyjątkowe właściwości odżywcze, przez co jest wykorzystywana zarówno do przygotowywania potraw jak i w kosmetyce oraz w medycynie naturalnej....


RSP-Germany - Nasz serwis dla Państwa\nCieszymy się, że zdecydowaliście się Państwo na koparkę ssącą RSP. Żebyście Państwo również w wypadku naprawy czuli, że jesteście w dobrych rękach, oferujemy dla Państwa koparki ssącej szeroką opiekę serwisową o wysokiej jakości.\nWszyscy partnerzy serwisowi i technicy są doskonale wykształceni i utrzymują bezpośredni kontakt z firmą RSP GmbH. Tym samym macie Państwo dostęp do wszelkich informacji i doświadczeń serwisowych w całej Europie.\nNasi pracownicy zorganizują dla Państwa dostawę części zamiennych i podlegających szybkiemu zużyciu, żeby Państwa koparka ssąca jak najszybciej znów perfekcyjnie pracowała.\nNasz serwis na pierwszy rzut oka:\nKonserwacja i przeglądy - zapobieganie dla bezpiecznej eksploatacji\nStaranna pielęgnacja i konserwacja zapewnią, że przez wiele lat zachowana będzie sprawność i bezpieczeństwo urządzenia, co jest szczególnie ważne dla dóbr inwestycyjnych wysokiej wartości. Regularna konserwacja i przeglądy są dlatego ważnym instrumentem zapewnienia bezpieczeństwa, gdyż minimalizują ryzyko przestojów. Jeszcze dzisiaj uzgodnijcie Państwo termin przeglądu z naszym\npartnerem serwisowym w Państwa okolicy.\nCzęści zamienne & osprzęt – najlepsza markowa jakość\nKupując koparkę ssącą zupełnie świadomie zdecydowaliście się Państwo na najwyższą jakość RSP. Dlatego też powinniście Państwo konsekwentnie zaufać częściom zamiennym i osprzętowi bezpośrednio od producenta. Tylko oryginalne części zamienne, osprzęt i materiały eksploatacyjne bezpośrednio od producenta gwarantują dzięki swojej jakości niezawodne funkcjonowanie Państwa koparki ssącej.\nSzkolenia – praktyczne i "szyte na miarę"\nOprócz obszernego przeszkolenia w zakresie techniki koparek ssących podczas przekazywania Państwu maszyn, oferujemy dodatkowo szkolenia i warsztaty tematyczne prowadzone przez praktyków dla praktyków.\nPrzyjmowanie zleceń &\n+48 61 8178321


jm, Rynek Kolejowy ⚫ 09.06.2020 ⚫ 10\nKolejowe spółki PKP Energetyka i DB Cargo Polska, a także Zarząd Morskiego Portu Gdynia zostały nominowane do Godła w 30. edycji Konkursu Teraz Polska.\nO nominacjach poinformowała w ubiegłym tygodniu Fundacja Polskiego Godła Promocyjnego. Nominacje uzyskało 31 produktów, 20 usług i 2 innowacje. Spektrum nominowanych jest szerokie: od produktów spożywczych, budowlanych, wyrobów kosmetycznych, farmaceutycznych, poprzez roboty, programy, aplikacje, fotowoltaikę, aż do usług handlowych, transportowych, medycznych, finansowych.\n– Wśród nominowanych są oferty zarówno skierowane do szerokiego odbiorcy, jak i bardzo specjalistyczne, jak chociażby dystrybucja energii dla kolei czy tankowanie statków paliwem LNG. Wszystkie zgłoszenia łączy jedno: wysoka, polska jakość potwierdzona ocenami niezależnych Branżowych Komisji Ekspertów – czytamy w komunikacie. Wśród nominowanych są kolejowe spółki PKP Energetyka i DB Cargo Polska, a także Zarząd Morskiego Portu Gdynia. Zwycięzców poznamy być może jeszcze w dziś.\nJak dowiedział się "Rynek Kolejowy", PKP Energetyka została nominowana za wdrożenie Zintegrowanego Systemu Zarządzania Dystrybucji Energii dla Kolei. Jak czytamy w opisie, to złożony ekosystem innowacyjnych rozwiązań opracowany przez PKP Energetyka, który zapewnił polskiej kolei, przewoźnikom i ostatecznie pasażerom nową jakość i niezawodność. Składa się na niego majątek sieciowy i jego cyfrowa mapa, architektura IT, zarządzanie ruchem oraz metodyczne planowanie zasobów technicznych i ludzkich. Te cztery ściśle współpracujące ze sobą i powiązane warstwy systemu zapewniają odpowiednią moc i wolumen energii nieprzerwanie płynącej do systemy kolejowego w Polsce.\nEfektem działania systemu jest prawie trzykrotny spadek wskaźnika SAIDI (System Average Interruption Duration Index) – z ponad 400 do 160 minut, a także związany z działaniem systemu spadek liczby awarii na sieci trakcyjnej (20-krotnie w ciągu 4 lat, co pozwoliło zaoszczędzić 200 000 minut opóźnień).\nSzczecin: Niebawem otwarcie nowej trasy tramwajowej i powrót tramwajów na pl. Szarych Szeregów 2\nLinia 62: Przetarg na modernizację kolejnego odcinka 0\nGdańsk bez szczęścia. Oferty na fragment trasy tramwajowej w ciągu Nowej Warszawskiej 20\nIdom i BBF zaprojektują modernizację linii od Orzesza przez Tychy do Oświęcimia 32\nWrocław: WrAs po remoncie jak Moderus. Trzy wariant malowania 76\nGrupa Santander i KUKE wspierają ekspansję Pesy na białoruskim rynku 28\nPaństwowy Instytut Geologiczny pomoże w realizacji CPK 21\nMI: Obowiązek posiadania miejscówek to wspólny pomysł ministerstwa i PKP Intercity 63\nKolej czy samochód? Przyzwyczajenia w konfrontacji z faktami 65\n25 kilometrów linii 71 na Podkarpaciu z siecią trakcyjną [zdjęcia] 53\nRegioJet Wiedeń – Budapeszt od 9 euro [szczegóły] 126\nCBA zatrzymała byłego ministra transportu 76\nPrzetarg na nowe elektryczne zespoły trakcyjne dla SKM Trójmiasto jesienią 2020 66\nRail Baltica zgarnia większość środków z CEF. 184 mln euro dla krajów bałtyckich 111\nBombardier: Kontrakt na wagony piętrowe dla North County Transit District 29\nŁódzkie: Oferta turystyczna ŁKA to w tym roku głównie rabaty 14


Dieta Gryka - kolejny przypadek od "szkodliwego ciała"\nOpinie: Sposoby odchudzania / diety\nW internecie natknąłem się na opis diety gryczanej. Jedz gryczana, czasami mięso, czasem jedzenie roślin, takich jak owoce i warzywa. Ale fundacja - tylko gryczana. I jak żyć, powiedz mi? Nie wiesz, co twórca diety myślałem nic o mechanizmie ich diety. Z gryki może prowadzić niedobór witaminy w organizmie, ale nie schudnąć.\n6769 przeglądań | 0 0\nPort podczerwieni Tekram - niewygodny w użyciu.\nOpinie: Komputery / inne\nDobra pozornie sprawa. Wiele starych (i nie tak stare) modeli telefonów posiada port podczerwieni. I, czasami, informacje z komputera do nich tylko w ten sposób. Ale jest kilka ale. Zdobycie portu I często chciał myślałem zająć jakości USB drutu. Ponadto, prędkość transmisji jest niska. , Że jest bardzo mała. Więc mamy siedzieć w raskoryachku trzymaj telefon z jednym okiem patrzy na niego, a drugie oko zajrzeć do komputera i postępuj transferu pliku.\n8599 przeglądań | 0 0\nMajonez "prowansalski" z grupą firm Yanta - piękne opatrunek na posiłki\nOpinie: Artykuły żywnościowe / sosy i przyprawy\nStale bierze jako sałatki z majonezem. Sałatki, smażonego kurczaka, zupa .. Wiele potraw nie mogę zrobić w mojej rodzinie bez tej opłaty lub dodatki do bukietu smaku. I uwielbiam gotować i myślę, że nie wymyślił recepturę używając tego majonezu.\n7761 przeglądanie | 0 0\nBromheksyna oryginalna Berlin-Chemie - zbyt drogie narkotyków\nIll little - suchy kaszel nie kaszlał w ogóle. Postanowiłem iść do apteki kupić mukolityczne. Wybrał apteka blisko domu, bo to było - a potem kupić. Ale był tylko oryginalny bromheksyna narkotyków. Tak, to pomogło, mam. Ale ... Cena jest więcej niż trzy razy cena generycznych rosyjskim, który również pomógł mi w czasie. Nie widzę powodu do dokonania takich wypłat w przyszłości.\n12294 przeglądania | 0 0\nPłyty TDK - jakość nagrywania jest zawsze na wierzchu.\nOpinie: Komputery / nośniki informacji\nCzęsto trzeba napisać czasopism naukowych lub naukowych nadzorem dysków CD-RW. I niestety, bardzo często jeżdżę niepowodzeniem. Następnie napisać długi czas (czasem trzeba zrobić natychmiast, a nie czekać przez dwadzieścia minut), to nie byłoby napisane napis - Disk bezużyteczny. Dla siebie uwagę - nie warto oszczędzać. Oto, na przykład, dyski TDK mi podsumować bardzo rzadko, raz na sto rekordów .. Więc jeśli chcesz zapisać w formacie CD - wybierz TDK.\n9429 przeglądań | 0 0


Skromna suknia ślubna z serii romantyczne suknie ślubne 2018\nSkromna suknia ślubna dla pań, które nie lubią gdy za dużo się dzieje. Bardzo delikatna koronka nałożona na gładką podszewkę, przykryta mgiełką z tiulu. Warstwa cielistego materiału podszyta pod koronką sprawia, że odcień bieli stał się nieoczywisty. Aby nie było nudno pa plecach pojawiło się ciekawe, trójkątne wycięcie. Na ślub w stylu boho wystarczy założyć wianek i kolorowe sandały 🙂\nRomantyczna, zwiewna, delikatna suknia ślubna Romantyczna ręcznie wyszywana suknia ślubna


Refleksja z relacją Bożeny vel Bogusi z dnia 10 kwietnia 2013 roku | W obronie Krzyża 1\n← Dział Intencji i Liturgii 10 kwietnia 2013 r.\nRelacja Zofii z uroczystości obchodów 3 Rocznicy Tragedii w Smoleńsku, 10 kwietnia →\nRefleksja z relacją Bożeny vel Bogusi z dnia 10 kwietnia 2013 roku\nOpublikowano Kwiecień 10, 2013 by wobroniekrzyza1\n… dołączyłam do marszu na końcówkę Mszy św. w Katedrze. Nieprzebrane rzesze ludzi, transparenty z całej Polski i ze świata. Dziś przeważała chyba młodzież, całe rodziny z dziećmi. Mijaliśmy na Krakowskim… znane miejsca z 1968 r…., Pamięć wraca jak upiory – kłębią się wspomnienia z tamtych lat przeplatając się z sytuacją dzisiejszą. Gorycz – ale i nadzieja, że tym razem „ten numer nie przejdzie” wywalczymy swoje, które należy się wciąż nam, naszym dzieciom i wnukom… Mijamy znane sprzed czterdziestu pięciu lat, z tak zwanych „Wydarzeń Marcowych” – KINO KULTURA – tu wtedy była „kultura”… Władza napadła na bezbronny tłum zdesperowanych, umęczonych ludzi. Gazy łzawiące, pałki, wozy pancerne, SZWADRONY ZOMO: i okrzyki wciąż brzmiące w uszach: „GESTAPO, GESTAPO, GESTAPO”…\nDziś idziemy śpiewając „Boże, coś Polskę…” – znów: … niestety… „Ojczyznę wolną racz nam wrócić, Panie!” … Byliśmy wszyscy razem, tysiące, tysiące nas Polaków jednakowo myślących. Byli z nami nasi Kapłani, którzy nie opuszczają nas przez te trzy lata modlitw pod Krzyżnem na Krakowskim Przedmieściu, pod pałacem namiestnikowskim, wspierając nas w wytrwałości w dopominaniu się o PRAWDĘ KATYŃSKĄ, … „ZWYCIĘŻYMY, ZWYCIĘŻYMY” – słychać częste skandowanie z tłumu. Wysłuchaliśmy słowa otuchy od TYCH POLITYKÓW, którzy nie zdradzają PRAWDY – są z Narodem a serce Narodu wie gdzie jest PRAWDA… Trwaliśmy tak do późnych godzin nocnych, przy Krzyżu Pamięci, Prawdy i Nadziei na modlitwie, śpiewaniu, rozmowach… Grubo, po północy ludzie zaczęli się rozchodzić a my… wzięliśmy się z żalem, w zamyśleniu za porządkowanie Miejsca, które uważamy za ŚWIĘTE dla naszej Ojczyzny. TU rodzi się PRAWDA, to się czuje, że DUCH ŚWIĘTY NIE OPUŚCI NAS! Tymczasem, nie chcąc aby te święte znicze, kwiaty, rożne myśli, życzenia, nadzieje, pamiątki po dzisiejszym naszym spotkaniu zostały sprofanowane przez „porządkowych”, zaczęliśmy lokować je w rożne „dobre miejsca”: do kard.Stefana Wyszyńskiego, pod Krzyż Papieski na Plac marszałka Piłsudskiego, do Bolesława Prusa. I tak opuściłam naszych. Około 2,30 znalazłam się w domu…\nMyśli jeszcze nie zebrane i wielki ŻAL, ŻE JUŻ NIE MA WŚRÓD NAS NASZYCH BLISKICH PRZYJACIÓŁ: nie ma BASI, nie ma WŁODKA KTOŚ zostawił Karteczkę ze wspomnieniem o Nim: ” Są postacie, które na trwale potrafią się zapisać w annałach rożnych zdarzeń. Które bezinteresownie wspomagają rożne akcje i potrafią całym sobą, od rana do wieczora, codziennie trwać przy swoich ideałach. Takim człowiekiem jest pan Włodzimierz, którego zawsze można było spotkać przy namiocie „SOLIDARNYCH 2010”. Panie Włodzimierzu, serdeczne Bóg zapłać za wszystko. Redakcja „WOT.pl – Solidarni 2010”.\nTak było, dziś do Ofiar Smoleńskich dołączamy i TYCH WSZYSTKICH, KTÓRZY ODESZLI DO PANA W CIĄGU TYCH TRZECH OSTATNICH LAT – LAT MODLITWY O PRAWDĘ, O GODNOŚĆ CZŁOWIEKA…Druhnę Wa-wę, Basie, Włodka…\nna wieki, wieków AMEN”\nBożena Milska – jedna z Nas…


Chilijski poeta Felipe González Alfonso (ur. 1980), jako trzynastoletni chłopiec, odnalazł w domu babki stare gazety, w których informowano o śmierci jego dziadka. To wydarzenie po latach zainspirowało go do stworzenia zbioru wierszy. Przekład owej „kroniki śmierci Luisa Gonzáleza” jest owocem zespołowej pracy szesnaściorga studentów iberystyki z Instytutu Neofilologii UP oraz ich opiekuna Marcina Sarny, który pisze: „Polska wersja to rezultat burzy mózgów i zespołowego działania – analizy, interpretacji, decyzji. I tak czytelnik ma szansę poznać tragiczną historię pewnego morderstwa, tyleż niepotrzebnego, co prawdziwego”.\nPrzedmiotem monografii jest określenie roli i miejsca, jakie Federacja Rosyjska i Republika Białoruś zajmowały w ostatniej dekadzie XX wieku oraz w pierwszej dekadzie XXI stulecia w kształtowaniu ładu międzynarodowego, zwłaszcza na obszarze europejskiej części byłego ZSRR. Autor... więcej »\nProjektowanie informacji w przestrzeni biblioteki\nBarbara Kamińska-Czubała, Stanisław Skórka (red.), Ewa Piotrowska (współpr.)\nTematyka projektowania informacji w działalności bibliotek nie była dotychczas często poruszana w krajowej literaturze przedmiotu, dlatego też należy docenić wysiłek autorów tekstów składających się na niniejszy tom. Próbują oni odpowiedzieć na ważne pytania: Jak projektuje się...


A historia…niewiniątko? | Racjonalista TV\nAteizm, Filozofia, Historia, Krytyka religii, Ludzie, Nauka, Polityka, Publicystyka, Społeczeństwo\nTen tekst powstał z połączenia i skrócenia 3-częściowego cyklu pt.: „A historia…?" opublikowanego na moim blogu niehistoria.wordpress.com. Bardzo się starałem dobrać tylko niezbędne fragmenty, które odnoszą się do postawionego w dyskusji problemu. Ponieważ zarzut jest sformułowany w tak ogólnych kategoriach, atakujący en block, więc jednak wiele tych partii tekstu musiało się tutaj znaleźć. Wypowiedzi dyskutantantów bazują na starych i wszechobecnych przesądach na temat filozofii (części pominięte zostały zamarkowane wielokropkiem w kwadratowych nawiasach).\nSokrates vs Herodot i Tukidydes\nTen artykuł wychodzi naprzeciw dającym się odczuć kontrowersjom w debacie telewizyjnej na racjonalista.tv pt.: „Czy filozofia zabija? Dr Piotr Napierała i Jacek Tabisz”.[…]\nDysputy i wnioski pożądających mądrości czy opisy ludzkich dziejów dostarczą lepszego materiału ideologom dopuszczającym przemoc? Taka powstanie alternatywa z nasuwającą się od razu odpowiedzią, jeśli zastąpić słowa „filozofia” i „historia” ich popularnymi odpowiednikami.\nJednak to rozstrzygnięcie jest przesłonięte przez opinię zupełnie niezgodną z powyższym zestawieniem, padającą z ust historyka. Nie wspominając nic o roli historii, prowadzący starał się bronić tezy, że to filozofia „jest wszystkiemu winna”, a ściślej jej wykonawcy, tj. filozofowie. To oni jako myśliciele nawołują do przemocy.\nW trakcie tej debaty pada wiele karygodnych z punktu widzenia racjonalizmu tez i argumentacji. Pod artykułem ukazało się trochę krytycznych komentarzy. Jednocześnie sama praktyka portalu – publikująca również materiały z rozmów pomiędzy zaproszonymi do telewizji filozofami, a także publicystyka, w których jawnie zajmuje się określone stanowiska filozoficzne – przeczy tak ostrym zarzutom postawionym w trakcie rozmowy. Na portalu opublikowano tematy, z których wynika rozumienie właściwej postaci, tj. ideologii, w jakiej może występować myśl aprobująca stosowanie przemocy w polityce. Nie mniej czuje się znaczny niedosyt, że wiele kalumnii pod adresem filozofii nadal nie zostało sprostowanych, chociaż od tego czasu ukazało się wiele wypowiedzi filozofów. Brak jest także ogólniejszego tła rozróżniania różnych form intelektualnej publicystyki politycznej od samej filozofii oraz wyjaśnienia istotnej roli historii w tym procesie. To właśnie skłoniło mnie do napisanie tego artykułu […].\nMyśliciele myślicielom nierówni\nTym pierwszym błędem jest pułapka językowa bazująca na utożsamieniu filozofów z myślicielami. W trakcie dyskusji prowadzący pragnie o wszystkie te nieszczęścia obwinić właśnie myślicieli, rozciągając zarzuty na osoby, których raczej nie uważa się za filozofów, ale nie podaje, jakie występują pomiędzy tymi pojęciami różnice i jakie to cechy samego myślicielstwa mają przesądzać o rozważanej winie samych filozofów. Brak więc jest tutaj powodów, by uznać, że te pojęcia rozumie odmiennie. A to właśnie nie są synonimy. Widać to chociażby w źródłosłowie pojęcia „filozofia”. Chociaż w języku potocznym być może te terminy są czasem rozumiane synonimiczne, ale faktycznie nimi nie są i ze względu na etymologię nazwy „myśliciel”, i z uwagi na to, czym faktycznie zajmuje się filozofia.\nPomiędzy nimi zachodzi taki związek: każdy twórczy filozof (tj. ten, kto faktycznie uprawia swoją dziedzinę, a nie np. jest tylko znawcą historii filozofii) jest myślicielem, ale nie odwrotnie. O różnicy decyduje to, o czym się myśli, w jaki sposób te myśli uzewnętrznia się i jak funkcjonują w trwałym myśleniu i postępowaniu tegoż myśliciela czy zwolennika jego idei. Myślicielem może być każdy teoretyk jakiejś dziedziny nauki, w ogóle każdy człowiek, który głęboko się nad czymś zastanawia. Filozofami są tylko niektórzy myśliciele. Taka refleksja pozwoliłaby uniknąć wielu absurdów, w które uwikłali się dyskutanci. Pełne rozwiązanie problemu tkwi dodatkowo w rozumienie warunków, w jakich to myślicielstwo filozofów się odbywa, co wymaga pewnej wiedzy, ale wcale nie aż tak wielkiej. Jakieś dzieło, koncepcja może być jakąś „myślą”, ale niekoniecznie filozoficzną. Wskazówką względem materii poruszanej przez dyskutantów jest prosta konstatacja, że filozoficzne są tutaj poglądy, w których dany myśliciel uzasadnia szczególną ważność swojej doktryny, odwołując się do wartości, które może zaakceptować każdy zapoznający się z doktryną (choćby tylko żeby ją zrozumieć) bez względu na swoje partykularne interesy, lokalne i czasowe uwarunkowania, krótko mówiąc takie przekonania, które noszą znamiona uniwersalności. W przeciwnym wypadku należą one do innych wyrazów myśli politycznej.\nDrugi błąd polega na przypisywaniu niektórym „myślicielom” (choć lepsze byłyby w przypadku Hitlera określenia „pisarz polityczny” czy „doktryner”) oraz faktycznie filozofom tj. Heglowi i Marksowi „nawoływanie do przemocy” ze względu na to, czy jakieś „brzydkie myśli” figurują w ich pismach. Tutaj również zabrakło refleksji, jak funkcjonują te utrwalone kiedyś myśli filozofów.[…]\nSpołeczne źródła niechęci i negatywnych stereotypów\n[…] Na koniec należy też wspomnieć o specyficznych zagrożeniach dla filozofów ze strony dwóch silnych grup. (Oczywiście jest więcej zbiorowości, których przynajmniej niektórzy ważni przedstawiciele, o ile nie zagrażają bezpośrednio filozofii, mogą np. tworzyć jej negatywny wizerunek lub rozpowszechniać krzywdzące stereotypy. Pomijam tutaj ich opis).\nJeśli chodzi o wzajemny stosunek filozofii i religii jako działalności i treści przekazu w warunkach wolności, to jest on wykluczający. Filozofia i nauka powstały na gruncie wyzwolenie się od przynajmniej niektórych, ale ważnych i istotnych dla religii przesądów. Ich rozwój jeszcze bardziej te różnice pogłębił. W starożytności, jeśli filozofowie nie występowali jawnie przeciwko wierzeniom i nie wnoszono przeciw nim oskarżeń byli tolerowani, jakkolwiek zdarzały się tragiczne ekscesy. Część filozofów dopuszcza istnienie pewnej rzeczywistości pozazmysłowej, posiadającej cechy bóstwa religii. Z reguły te poglądy nie mają cech popularnych wierzeń. Filozofowie, którzy uważają swoją profesję za autonomiczną i samowystarczalną działalność do określania własnych przekonań, nie widzą żadnych punktów styczności z religią. Od momentu powstania instytucjonalnego chrześcijaństwa wykorzystuje się w nim filozoficzne sposoby argumentacji dla celów religijnych. Jest to zależna forma wykorzystywania pewnych wyników i metod filozofii, a nie nowa jej forma. Nieodłączne od samej filozofii jest uprawianie jej jako autonomicznej działalności. (wyjaśniam to w II części). Uznanie wcześniejszych, nienaruszalnych prawd wiar, taką cechę tej działalności wyklucza. Z tego powodu nie widzę możliwości podzielania przez tę samą osobę równorzędnych przekonań religijnych i filozoficznych. Filozofia w pełni toleruje samo wyznawanie poglądów religijnych jak każde posiadanie poglądów. Ta wolność jest jej podstawą. Rzeczywistość pokazała i pokazuje, że nie ma takiej symetrii, tj. religii względem poglądów filozoficznych. Współcześnie większość wierzeń chrześcijańskich toleruje swobodne wyznawanie poglądów filozoficznych przez osoby nienależące do wspólnoty, jednak zwykle nie akceptuje wszelkich postępowań, które równocześnie są zakazane lub piętnowane dla ich wyznawców, choćby nie dotyczyły spraw religijnych. To jest również obszar wykluczania się między wolną filozofią a religią.\nJeśli chodzi o stosunek elit świeckich do filozofii i filozofów, to przed uzyskaniem znaczącego wpływu na władzę ideologii, której prawzorem i pierwszym zastępnikiem była religia, był on na ogół pozytywny i wspierający. Uległ zdecydowanemu pogorszeniu od chwili, kiedy najwięksi władcy stali zależni od hierarchów chrześcijańskich. Ogólna tendencja jest taka, że to właśnie silny wpływ na rządzących wszelkich władz ideologicznych sprzyja negatywnemu stosunkowi do filozofii włącznie ze stosowaniem represji względem filozofów, przedstawicieli nauki, sztuki czy niedominujących religii. Stosunek elit do filozofii jest więc pochodną roli religii i pozareligijnych ideologii w sprawowaniu władzy.\nII. Definicja filozofii\nAby przedstawić rozwiązanie głównej kwestii w moim artykule, nie będę odwoływał się do typowego, tradycyjnego ujęcia filozofii jako jakiejś dyscypliny czy też rozważań powstałych od świętego mędrca Talesa i wzorem wszystkich wrednych filozofów podam własne określenie, a może nawet definicję. Nie ma jednego uznanego rozumienia filozofii, ani też zgody, że wszystko, co określało się w historii tym terminem, faktycznie opisuje jakieś jedno zjawisko kultury. Jednocześnie jestem przekonany, że w obrębie różnych tradycji przekazu myśli filozoficznej jest taki, którego specyfika nie zawiera się w innych działalnościach tworzących kulturę takich jak nauka i sztuka. I utożsamianie tych czynności z jej wytworami jest źródłem ogromnej masy błędów w myśleniu o matce nauk i jej najczęściej urojonych przewinieniach. Jak najbardziej się zabezpieczam i jeśli ktoś uważa, że mój pogląd nie rekonstruuje dobrze w każdym czasie filozofii, to wówczas zgadzam się, żeby traktować to jako zupełnie odrębną działalność, mającą swoją nazwę, która jednak znajduje swój jasny wyraz przynajmniej od czasów nowożytnych w filozofii i obwinianie filozofii o różne grzechy jest niesprawiedliwe ze względu na zawartość choćby cząstki tej autonomicznej aktywności.\nZ tych powodów uważam, że autonomiczna we wspomnianym sensie filozofia powstała w odróżnieniu od tradycyjnego poglądu nie wcześniej niż w okresie współwystępowania dwóch tradycji: pierwszej – elitarnych szkół i stowarzyszeń zwolenników pewnych doktryn etycznych, religijnych, wczesnej nauki i filozofii, tj. presokratyków oraz drugiej – nauczania dla potrzeb uprawiania polityki lub przystąpienia do elity w demokratycznych państwach-miastach, czym trudnili się sofiści.[…]\nTworzenie praw możliwych do zaakceptowania przez ludzi z zupełnie różnych środowisk politycznych wymagało odwołania się do ogólnych wartości niewynikających z przynależności grupowej oraz stosowania argumentacji i krytyki poglądów odmiennych. Takie metody okazały się również przydatne i sukcesywne w filozofii. Najpierw filozofowie dostarczali metod argumentacji dla konkretnych polityków i niejako przy okazji formułowali pewne ogólniejsze tezy, które uzasadniały takie uprawianie polityki. Później, gdy zaczęto zauważać wady ówczesnej demokracji, pojawiły się poglądy wspierające inne systemy rządów, w tym utopijne. W tym zaznaczyła się autonomia filozofii, tj. wytwarzania poglądów politycznych ze względu na przekonania i pragnienia jednostki, a nie będących tylko przejawem wierzeń religijnych albo tworzonych dla potrzeb aktualnie prowadzonej gry politycznej.\nMoja definicja autonomicznego jądra filozofii lub specyficznej, autonomicznej działalności intelektualnej, która przejawiała się także w dziejach filozofii:\nupubliczniona, perswazyjna teoriopraktyka orientacji umysłu\nwzględem heteronomicznych źródeł wiedzy\nprowadzona w celu samoorientacji odbiorcy\noraz zorientowania go na wybrane myślenie lub działanie.\nJeśli ktoś chce się posługiwać skróconą nazwą, to taka krótka nazwa powinna brzmieć: „perswazyjna teoriopraktyka orientacji umysłu względem heteronomicznych źródeł wiedzy” lub w absolutnym skrócie: „teoriopraktyka orientacji” (TPO).\nObecnie nie widzę przeszkód, by słowo „umysł” mogło być zastąpione określeniem „myślenie jednostki”, „myślenie podmiotu” lub „myślenie człowieka”.\nOkreślenia użyte w definicji są znaczące, wymagają objaśnienia, a niektóre własnej definicji.\nWłasne terminy to „teoriopraktyka”, „heteronomiczny”.\nWyjaśnienia pojęć i zwrotów:\nCo prawda występuje wcześniej w tekstach filozoficznych, np. u Kanta jako przeciwieństwo autonomii woli, jednak u mnie występuje w innej opozycji i znaczeniu.\nTermin „heteronomiczny” (lub zamiennie „niekoherentny”, należy jednak pamiętać, że chodzi tutaj o niespójność z innymi źródłami wiedzy w stosunku orientacji, a nie o niespójność wewnętrzną źródła) jest przeciwieństwem „homonomicznego” (lub „koherentnego”) i oznacza subiektywne, sytuacyjne ujęcie przez podmiot źródeł wiedzy (informacji prostych i złożonych, w tym ich interpretacji), tj. percypowanych wrażeń, obiektów, wyobrażeń swojej osoby względem innych rzeczy, osób, czy stanów, które są wzajemnie (a nie wewnętrznie!) niejednorodne, tzn. nie podpadają pod jakieś jedno prawo, regułę lub nie mają wspólnego pochodzenia.\nNatomiast „homonomiczny” (lub zamiennie „koherentny” z wcześniejszym zastrzeżeniem) to określenie takich źródeł wiedzy, które pod takie prawa podpadają, mogąc stanowić przykład zastosowania twierdzeń ogólnych którejś z nauk do szczegółowych danych doświadczalnych.\n– funkcjonalne połączenie teorii i praktyki, w którym praktyka jest nieodłączna od tworzenia i korzystania z teorii.\nW nauce teoria i praktyka mogą być rozdzielone. W innym czasie można tworzyć teorię, w innym ją weryfikować, technicznie wykorzystywać, a w innym ją nauczać. W filozofii to jest nierozdzielne, bo jeśli ktoś buduje teorię w tej działalności, to ją na sobie stosuje i weryfikuje, bo orientuje swój umysł. Budowanie czegoś w języku wymaga kontroli tego przez komunikowanie. Komunikowany przekaz naprowadza kogoś w jakiś sposób. Znowu mamy więc łączne występowanie teorii i praktyki i ich wzajemne warunkowanie się.\n„Teoriopraktyka orientacji umysłu”\n– w zwrocie „teoriopraktyka orientacji umysłu” nie należy rozumieć określenia „teoria” tylko jako teorii orientowania, ale także tego, co jest przedmiotem tego orientowania.\n„Orientacja” oznacza tutaj i „orientowanie”, tj. naprowadzanie na jakieś rozstrzygnięcie lub postępowanie, „orientację” albo „bycie zorientowanym względem czegoś”, tj. „bycie jakoś usytuowanym, tj. ustosunkowanym względem możliwych rozstrzygnięć”, „orientowanie się”, tj. samodzielne naprowadzanie siebie na myśli i działanie, „orientowanie się w czymś”, tj. posiadanie jakiejś wiedzy, rozeznania w pewnym przedmiocie. Chodzi tutaj o orientowanie w tej działalności umysłu własnego i innych, tj. tych, którym ta teoria została zakomunikowana lub tym, którzy dodatkowo zgodzili się uczestniczyć czynnie w teoriopraktyce (najczęściej w formie udziału w dyskusji). „Orientacja” w tym określeniu sięga więc praktycznie po wszystkie istotne znaczenia tego pojęcia.\nBudowanie takiej teorii przez osobę filozofującą jest filozofią w jej pełnej formie. Innymi słowy, oryginalnym filozofem jest osoba, która gotowa jest tworzyć, choćby i od zera, własną teorię. Bierna praktyka filozoficzna to zdolność dokonania krytycznego wyboru spośród wskazanych rozwiązań, tj. na podstawie pewnej wiedzy z zakresu argumentacji w zastosowaniu do własnej sytuacji egzystencjalnej.\nWiele różnych rozwiązań zostało już dawniej sformułowanych. Jednak występują zwykle w swoistych kontekstach. Czasem jednak szybciej można dojść do wcześniej już znanych myśli przez własne myślenie niż poszukiwanie ich w historycznych źródłach. […]\n– tzn. sugerująca określone ustosunkowanie do pewnych kwestii, lecz nienarzucająca go,\n…uznająca pewne rozwiązanie za najlepsze do przyjęcia w świetle użytych argumentacji. Filozofia może w szczególności poddać wątpieniu przyjęcie jakiegokolwiek rozstrzygnięcia w danej kwestii, wtedy jednak sugeruje w postępowaniu postawę wycofania, obojętności. Nie ma filozofii nic niesugerujących, tj. niezmieniających wyjściowego stanu umysłu przed wypowiedzeniem się w pewnej kwestii. Sugerujący, a nie narzucający charakter filozofii jest jedną z najistotniejszych cech odróżniających ją od ideologii.\nFilozofia wymaga pewnej reprezentacji głoszonych poglądów.\nNie podano wcześniej wprost tej cechy jako specyficznej cechy filozofii, bo wynika z pozostałych elementów definicji. Jest to teoriopraktyka orientowania, a więc i przekonywania innych. Jeśli dotyczą kwestii, które nie są rozstrzygnięte na drodze empirycznej (filozofia może czasem zajmować stanowiska w tych sprawach, ale tylko wtedy kiedy nie ma tutaj jednoznacznych rozwiązań ze strony nauk empirycznych), a to są bardzo często kwestie etyczne, związane z wartościami, istotna tutaj jest wiarygodność osoby. Jeśli ktoś ciągle zmienia zdanie w jakieś sprawie i nie uzasadnia zmian swoich stanowisk, to można mięć wątpliwości, czy faktycznie traktuje swoje poglądy serio, dobrze je przemyślał i jest ich świadomy. Stąd konieczność uzasadniania zmiany swoich postaw. Na tym polega najczęściej ta reprezentacja. Jest to istotna różnica z sytuacją przedstawicieli nauk empirycznych, gdzie ostatecznym kryterium jest doświadczenie. Jeśli to przemawia za inną teorią, to naukowiec nie musi odwoływać się do żadnych innych instancji czy wartości, wskazując tylko na nowe fakty.\nDlaczego cechą specyficzną dla filozofii jest orientowanie względem heteronomicznych, a nie homonomicznych źródeł wiedzy?\nW sytuacji braku rozwiniętej i dobrze zweryfikowanej nauki, a tak było w dawnych dziejach, za filozoficzne można było uznawać orientowanie względem dowolnych zestawień źródeł wiedzy obejmowanych w pewnym interwale czasu przez umysł. Dobieranie ich pod kątem pewnego aspektu jest zabiegiem sztucznym z punktu widzenia sytuacji praktycznej, w jakiej podmiot działa, bo najczęściej nie może z góry zakładać, że na jego sytuację będą miały wpływ tylko takie, które układają się jemu w pewną zrozumiałą całość. Najczęściej tak nie jest. Po drugie, jeśli podmiot jest wyjściowo nastawiony na zdobycie pewnej wiedzy, nauki, to zaczyna dążyć do coraz lepszego ujęcia tych danych w teorii, danych coraz bardziej różnorodnych, licznych i występujących coraz bardziej złożonych zestawieniach. To natychmiast zawiesza inne ukierunkowania podmiotu, które nie są nastawione na budowę lub weryfikację wiedzy. Jego kierowanie i rozeznanie się w otoczeniu zaczyna być niepełne, zdominowana tylko przez jeden jego typ. Aby była to działalność praktycznie użyteczna i korzystna życiowa (a jest to jedna z cech mądrości), muszą te dwa sposoby wykorzystania danych zostać rozdzielone. Wcale nie oznacza to, że filozofia staje się przez to antynaukowa. Przeprowadzając doświadczenia, można korzystać już z gotowych teorii naukowych i ich praktycznych rozwiązań. One same mogą stać się niezależnymi źródłami wiedzy, branymi także jako pewne dane. Wiedza naukowa rozrosła się do niespodziewanych rozmiarów. Żaden pojedynczy człowiek nie jest sam w stanie jej zrekonstruować. Taka próba, nie dość, że skazana na niepowodzenia, w sposób oczywisty uniemożliwiałaby uzyskanie orientacji względem praktycznie ważnych heteronomicznych źródeł danych. Stąd właśnie to autonomiczne jądro filozofii można odnaleźć tylko wśród heteronomicznych źródeł danych. […]\nFilozofia a ideologia\nPo podaniu definicji oraz opisaniu wielu jej różnic z nauką i innymi formami myślenia łatwo będzie zrozumieć odmienne podejście filozofii i ideologii do problemów społecznych.\nFilozoficzne podejście do kwestii rasowych to stawianie zagadnienia w formie pytania, gdzie odmiennym rozstrzygnięciom sprzyjają różne wartości z przekonywaniem do określonego rozwiązania, a jednocześnie brak jest bezdyskusyjnego opowiadania się za którymś z nich. Stanowiska filozoficzne mogą uzasadniać określone odpowiedzi, również w ich wzajemny powiązaniu. Odpowiedzi te wspierają jedno ze stanowisk, ale nie dowodzą jednoznacznie jego słuszności. Ideologia daje na każde zadane tutaj pytanie jednoznaczną odpowiedź, nawet wbrew osobistym intuicjom. Filozofia może zadawać niewygodne pytania, nie ma dla niej tematów tabu.\nNp. w kwestii rasowej to może być następujące pytania:\nCzy istniałaby pełna świadomość rasy, gdyby była tylko jedna rasa? Jeśli cechy rasowe są różnicujące względem korzystnych cech do przetrwania, dlaczego różnorodność ras nie została zahamowana przez ewolucję? Czy można (lub należy) czuć się odpowiedzialnym za błędy jednostek własnej rasy dopuszczającej się na tym tle przestępstw czy też nie?\nW przypadku problemu tzw. kosztu zmiany struktury społecznej wyraża go jedno ogólne pytanie:\nKiedy będzie więcej przemocy: Czy wtedy, gdy społeczeństwo będzie trwało przez pewien okres w strukturach klasowych czy też w takim samym okresie przechodzenia od struktur klasowych do społeczeństwa bez klas?\nFilozofia może dać odpowiedzi na to pytanie na gruncie racjonalnego przewidywania. A to równocześnie oznacza, że w większości przypadków nie można udowodnić tutaj żadnego z rozstrzygnięć. Ideologia opowiada się wyraźnie za danym rozwiązaniem, zwykle krótkim i popularnym uzasadnieniem i najważniejsze: za „ostatecznie udowodnionym”. […]\nTeoriopraktyka orientacji a filozofia zgodnie z jej etymologią\nEtymologiczne znaczenie filozofii jest bardziej własnością, którą winno spełniać uprawianie filozofia niż zbiorem cech, które wypełniają całkowicie tę aktywność. Filozofia to określona praktyka i jej zapisy pozostawione w realnym świecie niezależne od ideałów. Jest zbiorem różnych tekstów i twierdzeń wplecionych w praktykę przekonywania do swoich racji. To, jak bardzo przyczyniła się do bycia mądrym przez odbiorców jej przykazu i aktywnych twórców, jest czymś zewnętrznym wobec niej i możliwym do stwierdzenia dopiero po fakcie. Historia nie dostarczyła i pewnie nigdy w pełni nie dostarczy tutaj wystarczających danych do zbadania takiej relacji. Inną kwestią jest względność rozumienia mądrości na gruncie różnych systemów filozoficznych.\nŹródłosłów wskazuje na umiłowanie mądrości. Według tradycyjnej interpretacji (np. u Platona) jest to dążenie do mądrości jako czegoś nieposiadanego, przynajmniej w pełni przez dążącego do tego stanu.\nMądrość w potocznym ujęciu to wiedza uzyskana dzięki pewnym doświadczeniom życiowym, sprawdzona i praktyczna, tzn. użyteczna dla jej posiadacza. Ostatecznie więc o byciu mędrcem decyduje sama osoba i postawa uzyskującego wiedzę.\nZwiązek teoriopraktyki orientacji z etymologicznym znaczeniem filozofii można zilustrować jako bycie przez tę praktykę warunkiem koniecznym uprawiania filozofii, co może wyrażać zdanie:\n„Nie można uznać za dążącego do mądrości człowieka, który nie potrafi ustosunkować się do czegokolwiek, ani świadomie wybrać swojej reakcji do świata zewnętrznego”.\nWarunek praktyki filozoficznej i jej utrudnienia medialne i instytucjonalne\nW jaki sposób dokonuje się to przekonywanie w praktyce? W czym tkwi sekret? Polega on na odkrywaniu przed odbiorcą powiązań pomiędzy wartościami, uznawanymi przez niego, których on nie zna. Ludzie ich nie znają, ponieważ się nad tymi sprawami nie zastanawiają, a one jak najbardziej na ich życie wpływają. Tego stanu nie może zmienić dostępność różnych źródeł wiedzy oraz wzrost ogólnego poziomu wykształcenia, ponieważ wartości są różnorodne, wciąż pojawiają się ich nowe wersje i konstelacje, inne ulegają zapomnieniu, a stare hierarchie tracą ważność w nowych realiach historycznych i społecznych. Mogą to być odkrycia subiektywne, względne, ale czasem też obiektywne. W żywej filozofii zawarty zawsze jest element pradawnej sofistyki, jeśli ktoś tak rozumie przekonywanie bez korzystania z dogmatycznych założeń.\nW statycznych formach przekazu, które niektórzy filozofowie preferują np. tylko księgi, śladem tej własności są fragmenty, które wskazują na warunkowy charakter przyjęcia podstawowych założeń, a nawet ich subiektywny charakter. I tak Kartezjusz nie wstydził się przyznać, że chodzi mu o zabezpieczenie poczucia pewności, brak wątpliwości.\nFilozofia, która przestaje być działalnością, tą swoistą sztuką orientacji, staje się ideologią, co szerzej opisane jest w dalszej części. Nie stara się nikogo osobiście przekonać, ale raczej zbiorowo omamić poprzez roztoczenie nad oficjalną czy tradycyjną pajęczyną przekonań i pojęć aury tajemniczości i głębokiej prawdy albo ciągłe powtarzanie frazesów. Czyni to oczywiście z przyczyn społecznych dla celów religii, władzy lub różnych grup korzystających z jej opieki.\nIII. Filozofia i historia wobec ideologii\nG. Hegel i K. Marks\nTruizmem jest stwierdzenie, że za wszelkie masowe zbrodnie społeczeństw powstałych po oświeceniu odpowiadają ideologie. Próbuje przypisać się winę również filozofiom, na które powołują się lub do których tez odwołują się ideologie, ponieważ istnieją związki pomiędzy tymi dziedzinami kultury. Sprzyja temu występujące czasami negatywne nastawienie pewnych grup społecznych do filozofów, o którym wcześniej wspomniano. Poprzednio przedstawiono filozofię jako działalność. Ideologia nie jest filozofią ani żadną chwilową teorią, która w niej powstaje. Różne tezy w filozofii występują w niej jako kwestie do dyskusji lub sugerowane rozstrzygnięcie niemających statusu absolutnie pewnych (bo to jest niemożliwe). Kategoryczny charakter twierdzeń niektórych filozofii wynika z ich zależności od religii, przeczącej jej autonomii, która stanowi jej istotę. W praktyce społecznej nawet takie jej formy muszą być sprowadzone do prostej wykładni, która zajmują się instytucje władzy.\nNajprościej ujmując, ideologie to pewne zbiory twierdzeń i pojęć przypisujące pewnej grupie szczególne prawo do sprawowania władzy, dominacji w społeczeństwie na gruncie bezdyskusyjnie uznawanych wartości i w przypadku wielkich grup społecznych uzasadnień historycznych. To są takie „statyczne” w porównaniu z wcześniejszą definicją filozofii systemy orientacji całych grup społecznych w takim sensie, że ich adresat nie wpływa na główny przekaz, co najwyżej wywołuje wyeksponowanie takiej lub innej części ideologii w publicystyce, szkolnym nauczaniu lub propagandzie politycznej. Oczekiwany przez ideologie sposób odbioru to pełna i bezwarunkowa akceptacja wszystkich jej ważnych twierdzeń.\nKariera ideologii rozpoczęła się w okresie oświecenia, zdobywania przez bogate mieszczaństwo władzy politycznej. Na początku większą rolę jako jego poplecznicy odgrywali niektórzy znani i wpływowi filozofowie. Polityka historyczna była i jest bardzo istotna w afirmacji znaczenia tej grupy. Klasy feudalne również odwoływały się do historii, ale w niepełny sposób – eksponowały głównie genealogie władców, hierarchów oraz historię kościoła, zaniedbując badanie dziejów pozostałych grup społecznych. Ich historia miała uzasadniać ciągłość władzy, tradycji i pochodzenie od wybitnych osób. Historia nowych elit zaczęła dezawuować te cechy, eksponując dokonania ekonomiczne własnej klasy, wspierających ją warstw ludowych oraz ich walki z władcami starego systemu.\nO wpływie społecznym porównywanych form myśli decyduje to, do jak dużych grup może być adresowany pewien przekaz myślowy. Największymi grupami społeczeństw mieszczańskich są narody i klasy społeczne. Narody mogą powstawać nawet wieki, klasy społeczne w nowoczesnym społeczeństwie przemysłowych zaczynają się pojawiać w okresie od kilkunastu do kilkudziesięciu lat od rozpoczęcia intensywnego uprzemysłowienia. To nadaje wagę historii, ponieważ nie da się w pełni określić tych grup bez poznania ich dziejów. Dotyczy to zwłaszcza narodu. Badania historyczne mogą być prowadzone i inicjowane pod kątem dostarczania uzasadnień dla ideologii.\nGrono zwolenników pewnych poglądów politycznych, a tym bardziej filozoficznych nie stanowi zaplecza społecznego do trwałego sprawowania władzy. Z powodu częstej niejednolitości socjologicznej takiej grupy w czasie, zmianie samych poglądów w obrębie takich grup oraz jej zależności od propagandy i ideologii. Co innego beneficjenci jakiejś ideologii. Ta także wspiera jakąś opcję polityczną, ale to opcje są dobierane do ideologii, a nie odwrotnie.\nW dyskusji jako przykład filozofa odpowiedzialnego za różne nieszczęścia ludzkości wspomniani byli filozofowie Hegel i jego uczeń Marks.\nTytularnie, ze względu na wpisywanie się w pewną tradycję i ze względu na takie traktowanie przez współczesnych Hegel był na pewno filozofem i w dodatku wielkim, biorąc pod uwagę jego ilość dzieł, które napisał. Jeśli jednak spojrzeć na te cechy, które są charakterystyczne dla filozofii, to jego dokonania sytuują go dość daleko od tego podanego wcześniej ideału czy minimum. Jest poniekąd kontynuatorem scholastycznej tradycji – poprzez rehabilitację metafizyki i przestarzałego rozumienia nauki (od Arystotelesa, który jest obecny w koncepcji Plotyna) jako wiedzy uzasadnionej i usystematyzowanej. Wpływ swojej filozofii ugruntowywał specyficzną pozycją nadaną mu przez władze państwowe niezgodną z rolą szkół filozoficznych, jaką miały w starożytności, która gwarantowała im pewną autonomię. Jego filozofia jest bardziej ideologią konserwatywnego mieszczaństwa stopniowo obejmującego władzę polityczną niż filozofią polityczną, którą mogą zaakceptować dowolne jednostki lub odrzucić. Uzasadnienie logiczne zostało tam zastąpione „historycznym” (w myśl zasady „skoro jest tak, jak jest, to tak stać się musiało”). Można więc powiedzieć, że wystąpiły wszystkie czynniki oddalające tę doktrynę od filozofii: zależność od religii (sama filozofia miała odkryć według niego swą tożsamość z religią chrześcijańską), chęć tworzenia dogmatycznej nauki, wspieranie doktryny przez władzę (do pewnego czasu), afirmacja pewnych grup społecznych, które aktualnie panują w społeczeństwie.\nDziedzicem takiego myślenia o filozofii jest również Marks, uczeń Hegla, który pojmuje ją podobnie jako rodzaj ideologii klas panujących, a nie nauki badającej materialistycznie dzieje i przez to wyraża też niechętny do niej stosunek. Z punktu widzenia filozofii jego oryginalność dotyczy takich spraw jak odnowienie zainteresowania materializmem, a przede wszystkim materialistyczny opis zjawisk społecznych, w tym różnych dziedzin kultury jako form świadomości zbiorowej, natomiast powszechny rozgłos przyniosło mu głównie stworzenie oryginalnej ideologii społecznej dla upośledzonych dotychczas grup ludności przypisującej im aktywną rolę podmiotu dziejów. Tak jak Hegel stworzył ideologię dla konserwatywnego mieszczaństwa niemieckiego, tak Marks ideologię dla ludności robotniczej. Jej rola jako spadkobiercy pewnej tradycji politycznej oraz w przemianie społecznej pokazana została na gruncie danych historycznych. Klasa uzyskuje tożsamość przez wywoływanie zmian dziejowych. Takie postawienie sprawy nadaje duże znaczenie historii jako dyscypliny wiedzy, ponieważ najbogatszego materiału dostarczają te zmiany. Chociaż jego teoria społeczna jest w dużej części ideologią, on sam był skłonny traktować swoje opisy, przewidywania i apele jako naukę społeczną i środek walki politycznej.[…]\nJeśli więc wiązać wpływ funkcjonowania pewnych dziedzin intelektualnych na tworzenie ideologii, w których imieniu dopuszczono się jakichś przestępstw społecznych, to jednak dużo więcej można tutaj zarzucić historii niż filozofii. Operowanie ogólną aparaturą pojęciową od dawna już przestało być domeną tylko filozofii, weszło do pospolitego obiegu. Zawiły charakter rozważań filozoficznych raczej nie służy komunikacji prostego przesłania. Filozofia już dawno nie jest na topie. Natomiast przytaczanie jakiegoś prostego faktu wspieranego autorytetem samej nauki może być propagandowo bardzo efektywne. Kto samodzielnie sięga do jakichś książek filozoficznych? Ilu ludzi dla porównania lubi oglądać filmy historyczne? Nie jest też przypadkiem, że władze wielu państw, które chciały przeforsować korzystne dla siebie zmiany preferencji politycznych, bardzo zmieniły nauczanie historyczne w szkolnictwie wszystkich poziomów oraz powołały specjalne instytucje historyczne o charakterze sensu stricto politycznym. Ostatecznie decyduje o tym ideologizacja instytucji. Żadna z porównywanych dziedzin intelektu nie musi być w ten sposób uprawiana. Jednak jeśli tak się dzieje, to ich użyteczność i wykorzystanie w tym procesie nie jest takie samo. Bez porównanie więcej jednak pod tym względem masowe ideologie, które doprowadziły do różnych nieszczęść zawdzięczają w praktyce i personalnie historii niż filozofii.\nFilozofia jako teoriopraktyka orientacji\nPostmodernizm – fakty i zaklęcia Fragment tekstu: "Czym jest postmodernizm ? Pojęcie tak atakowane i postponowane przez wielu intelektualistów, naukowców, myślicieli czy..."\nBloger analizujący wiarygodność aktywizmu i sympatii politycznych w internecie, preferujący ograniczenie roli technik informatycznych w życiu społecznym. Ceniący swoją niezależność wolnomyśliciel, definiujący filozofię i swoją działalność we własnych terminach. Twórca i nieregularny realizator wizji sztuk plastycznych jako wielowarstwowych, modularnych i możliwych do odczytania ilustracji wyrażeń i nazw. Zwolennik polszczyzny bez fleksji do celów publicystyki teoretycznej i popularyzacyjnej. Aktualny blog społeczny: http://niehistoria.wordpress.com Blog artystyczno-filozoficzny: http://wieloobrazy.blogspot.com E-mail: alexarny@gmail.com\nTagi: filozofia, historia, ideologia, myśliciel, orientacja, praktyka, przemoc, teoria\n18 maja 2017 at 18:04 - odpowiedz\n@ Ryszard Gromczak: Moja definicja (…) „Filozofia to upubliczniona, perswazyjna teoriopraktyka orientacji umysłu względem heteronomicznych źródeł wiedzy prowadzona w celu samoorientacji odbiorcy oraz zorientowania go na wybrane myślenie lub działanie”.\nJeśli ktoś chce się posługiwać skróconą nazwą, ………………..\nNie zależy mi na skróconej, ale bardziej komunikatywna, zrozumiała bez wykręcania umysłu, to by się jednak zdała.\n@ Ryszard Gromczak: Tym pierwszym błędem jest pułapka językowa bazująca na utożsamieniu filozofów z myślicielami. W trakcie dyskusji prowadzący pragnie o wszystkie te nieszczęścia obwinić właśnie myślicieli, rozciągając zarzuty na osoby, których raczej nie uważa się za filozofów, ale nie podaje, jakie występują pomiędzy tymi pojęciami różnice i jakie to cechy samego myślicielstwa mają przesądzać o rozważanej winie samych filozofów. Brak więc jest tutaj powodów, by uznać, że te pojęcia rozumie odmiennie. A to właśnie nie są synonimy. (…)\nOczywiście dla Pana jest wszystko jasnym: – Myślicielem może być każdy teoretyk jakiejś dziedziny nauki, w ogóle każdy człowiek, który głęboko się nad czymś zastanawia. Filozofami są tylko niektórzy myśliciele. Podaje Pan nawet „proste wskazówki” jak odróżniać myślicieli od filozofów, ale np. ja nadal pozostaję w niewiedzy co do granic pomiędzy tymi określeniami i uważam, że zgodnie z własnymi twierdzeniami powinien Pan tu zarysować jednak znacznie mocniejszą linię demarkacyjną.\n@ Ryszard Gromczak: Truizmem jest stwierdzenie, że za wszelkie masowe zbrodnie społeczeństw powstałych po oświeceniu odpowiadają ideologie.\nTak, to duży postęp w stosunku do irracjonalistów, którzy antropomorfizując bogów za wszystko co się dzieje odpowiedzialnymi ich czynili. Pan racjonalista już tylko antropomorfizuje mity (ideologie) i je – za wszelkie masowe zbrodnie społeczeństw powstałych po oświeceniu – czyni. Nie znana jest mi w historii żadna ideologia (a religia to też ideologia, z której intelektualnej podpory korzystano przy masowych zbrodniach), która by bez wierzących w nią ludzi sama mordów dokonywała. W mojej ocenie to wiara jest przyczyną ludzkich czynów. Przedmiot wiary jest tu dalece wtórnym i widać to chociażby w zmienności ideologii – dopasowywaniu jej do aktualnych potrzeb.\nDziedzicem takiego myślenia o filozofii jest również Marks, uczeń Hegla, który pojmuje ją podobnie jako rodzaj ideologii klas panujących, a nie nauki badającej materialistycznie dzieje i przez to wyraża też niechętny do niej stosunek.\nTak, u Marksa to szczególnie się uwidocznia w Tezach o Feuerbachu, a szczególnie w 11 tezie: Filozofowie rozmaicie tylko interpretowali świat; idzie jednak o to, aby go zmienić.\nOgólnie to bardzo ciekawa i inspirująca do własnych przemyśleń publikacja. Jedyna ogólna moja uwaga, to zadbałbym o większą komunikatywność i uprościłbym język przekazu.\n18 maja 2017 at 23:11 - odpowiedz\nMiło mi, że zechciał pan skomentować mój tekst, chociaż swoją prośbę o komentarz w jednym z ostatnich komentarzy racjonalista.tv kierowałem do p. Tabisza. Jednak dziękuję.\nJa: "Truizmem jest stwierdzenie, że za wszelkie masowe zbrodnie społeczeństw powstałych po oświeceniu odpowiadają ideologie."\nTak powiedziałem, nie znaczy to jednak, że do czynów wystarczają same ideologie. Mają one istotną rolę inspirującą i instruujące. Bez nich może dojść do zbrodni, pogromów, ale będą miały spontaniczny a niezorganizowany charakter.\np. Bogusławski: "W mojej ocenie to wiara jest przyczyną ludzkich czynów."\nTak, wiara to jest istotny czynnikiem regulujących zachowanie, ale do systematycznych zbrodni nie wystarczy ona sama, lecz jej głębsze umotywowanie na podstawie m.in. ideologii(poza tym przekonanie ideologiczne nie muszą być wierzeniami potocznymi).\n"Przedmiot wiary jest tu dalece wtórnym i widać to chociażby w zmienności ideologii – dopasowywaniu jej do aktualnych potrzeb."\nNiestety nie zgadzam się z tym twierdzeniem. Albo tylko częściowo. Ma pan rację w odniesieniu do wiary religijnej. Tutaj nie ma aż tak dużych różnic w przypadku fanatyzmu. W odniesieniu do poglądów naturalistycznych konieczność dokonywania uśmierceń np. w trakcie wojny lub wyższej konieczności ma zawsze takie ograniczenia, że dokonuje się ich ostatecznie, mając na celu przetrwanie zbiorowości lub całej ludzkości. W przypadku wiary religijnej nie ma praktycznie żadnych ograniczeń w liczbie ofiar; zachowuje się grupę własnych wyznawców, bo nie jest ona celem aktu, jednak gdyby karzący wyznawca był ostatnim przedstawicielem jakieś religii, to mógłby zgładzić całą pozostałą ludzkość w imię boga, .W przypadku religii nie ma żadnego materialnej granicy działania w imię swego ideału.\nDlaczego nie można przyjąć pana stanowiska? Bo i owszem, gdybyśmy je przyjęli, może nigdy nie dokonanoby już żadnej zbrodni, ale byśmy wszyscy umarli, ze względu na brak wszelkiego działania.\nNa pozostałe postaram się w kolejnych komentarzach pod tym lub innym artykułem.\n19 maja 2017 at 01:14 - odpowiedz\n"Podaje Pan nawet „proste wskazówki” jak odróżniać myślicieli od filozofów, ale np. ja nadal pozostaję w niewiedzy co do granic pomiędzy tymi określeniami i uważam, że zgodnie z własnymi twierdzeniami powinien Pan tu zarysować jednak znacznie mocniejszą linię demarkacyjną."\nWyjaśniłem kwestie różnicy pomiędzy samym myśleniem a myśleniem filozoficznym, objaśniając kolejne człony swojej definicję filozofii (a właściwie jej części autonomicznej).\nMogę to w uproszczony sposób ująć w ten sposób, że filozof komunikuje innym swoje przemyślenia, po to, żeby zredukować myślenie myślących o tej samej sprawie. Poza tym filozof to myśliciel nie starający się uzyskać przez myślenie wyników, którymi zajmują się nauki szczegółowe oraz teologia.\nMożna to podsumować w takim określeniu, że filozof to myślący o ważnych sprawach dla życia, komunikujący innym swoje przemyślenia w sposób nienachalny po to, aby o przedmiocie tych przemyśleń już nie myśleli, jak on na początku, tylko mieli w tej sprawie jakiś ustalony pogląd (w tym być może taki, że pewnego problemu nie da się rozwiązać) oraz nie-naukowiec, nie-wyznawca religijny w tych swoich przemyśleniach.\n(Jeśli łatwiej to jest zrozumieć w formie jakieś sentencji, to można to powiedzieć w taki trochę zabawny sposób:\n"Filozof to jest taki myśliciel, który sądzi, że jeśli zakomunikuje innemu myślicielowi to, co wymyślił, to będzie o jednego myśliciela mniej albo przynajmniej o tej zakomunikowanej przez myśliciela kwestii ten drugi myśliciel będzie mniej myślał.")\n19 maja 2017 at 11:59 - odpowiedz\n@ Ryszard Z.A.G.: Miło mi, że zechciał pan skomentować mój tekst, chociaż swoją prośbę o komentarz w jednym z ostatnich komentarzy racjonalista.tv kierowałem do p. Tabisza. Jednak dziękuję.\nWydaje mi się, iż to otwarty portal i każdy opublikowany tu tekst oddajemy pod krytykę wszystkich i nawet gdyby Pan napisał, iż kieruje go tylko do Jacka Tabisza, a mnie do polemiki zainspirował, to i tak bym się odezwał.\n@ Ryszard Z.A.G.: "Truizmem jest stwierdzenie, że za wszelkie masowe zbrodnie społeczeństw powstałych po oświeceniu odpowiadają ideologie."\n@ Ryszard Z.A.G.: Tak powiedziałem, nie znaczy to jednak, że do czynów wystarczają same ideologie. Mają one istotną rolę inspirującą i instruujące. Bez nich może dojść do zbrodni, pogromów, ale będą miały spontaniczny a niezorganizowany charakter.\nMoje rozumienie tego zjawiska jest zgodne z Wikipedią:\nMianem ideologii określa się każdy zbiór uporządkowanych poglądów – religijnych, politycznych, prawnych, przyrodniczych, artystycznych, filozoficznych – służących ludziom o tożsamych poglądach do objaśniania otaczającego ich świata. Społeczną funkcją ideologii jest artykulacja celów aktywności i dopuszczalnych sposobów ich osiągania oraz motywacja ich zasadności względami uznawanymi za wyższe niż jednostkowy interes (wizja rzeczywistości + system wartości + dyrektywy praktycznego działania. Zapotrzebowanie na ideologie wynika z właściwego ludziom poszukiwania odpowiedzi na pytania o sens i sposób istnienia.\n@ Andrzej Bogusławski: Tak, to duży postęp w stosunku do irracjonalistów, którzy antropomorfizując bogów za wszystko co się dzieje odpowiedzialnymi ich czynili. Pan racjonalista już tylko antropomorfizuje mity (ideologie) i je – za wszelkie masowe zbrodnie społeczeństw powstałych po oświeceniu – czyni. Nie znana jest mi w historii żadna ideologia (a religia to też ideologia, z której intelektualnej podpory korzystano przy masowych zbrodniach), która by bez wierzących w nią ludzi sama mordów dokonywała. W mojej ocenie to wiara jest przyczyną ludzkich czynów.\n@ Ryszard Z.A.G.: Tak, wiara to jest istotny czynnikiem regulujących zachowanie, ale do systematycznych zbrodni nie wystarczy ona sama, lecz jej głębsze umotywowanie na podstawie m.in. ideologii (poza tym przekonanie ideologiczne nie muszą być wierzeniami potocznymi).\nW poniższych linkach znajdzie Pan moje rozumienie społeczno-psychologicznego zjawiska jakim jest „wiara”. „Chciałbym zająć się tu światopoglądową postawą wiary tak ogólnie, choć szczególnie wiarą religijną tyle tylko, że odseparowaną od konkretnej religii/ideologii. Jest to wprost nieprawdopodobne dlaczego tak wielu ludzi uważa różne mity za bardziej prawdziwe od faktów, a rozum im służy nie do ich odrzucenia, ale do racjonalizacji (prób logicznego uzasadnienia prawdziwości) mitów.”\nOpieram je na próbach zdefiniowania tego terminu przez specjalistów od tego tematu. Oczywiście wiara przynosi różne konsekwencje zależne od jej przedmiotu, ale jeszcze bardziej od głębokości.\nKażda wiara nas ogranicza intelektualnie, niezależnie od jej przedmiotu, a także moralnie usprawiedliwiając zło czynione w jej imieniu. Wiara fundamentalistyczna ogranicza nas absolutnie.\nMnie tam wszystko jedno chrześcijanie, muzułmanie, ateiści, komuniści, antykomuniści – każdy fideizm uważam za groźny. Nawet wiarę w racjonalizm (co jest trudne) uważam za groźną.\n@ Andrzej Bogusławski: "Przedmiot wiary jest tu dalece wtórnym i widać to chociażby w zmienności ideologii – dopasowywaniu jej do aktualnych potrzeb."\n@ Ryszard Z.A.G.: Niestety nie zgadzam się z tym twierdzeniem.\nA dlaczego niestety? Najważniejszym jest aby Pan sam siebie przekonał do własnego stanowiska, no i może czytających nas czytelników.\n@ Ryszard Z.A.G.: Albo tylko częściowo. Ma pan rację w odniesieniu do wiary religijnej. Tutaj nie ma aż tak dużych różnic w przypadku fanatyzmu.\nStarałem się postawy wiary zrozumieć i wyżej te próby zrozumienia zalinkowałem. Według mnie „wiara religijna” dotyczy często osób uważających się za a, a nawet antyreligijne. W materiałach zawartych w linkach są przedstawione argumenty za przyjmowaniem właśnie takiego stanowiska.\n@ Ryszard Z.A.G.: W odniesieniu do poglądów naturalistycznych\nUważam się za naturalistę ontologicznego, ale przyznam się, iż tu nie rozumiem o jakie poglądy Panu chodzi?\n@ Ryszard Z.A.G.: W odniesieniu do poglądów naturalistycznych konieczność dokonywania uśmierceń np. w trakcie wojny lub wyższej konieczności ma zawsze takie ograniczenia, że dokonuje się ich ostatecznie, mając na celu przetrwanie zbiorowości lub całej ludzkości.\nNie wiem co z tym mają wspólnego poglądy naturalistyczne, ale „Sceptyk – człowiek wątpiący nie popełni zbrodni w imię swego zwątpienia. Tyle, iż biorą nas do wojska nie pytając o światopogląd, a i stanąć w obronie ojczyzny, czy ideałów też czasem się musi niezależnie od swojego stosunku do świata nadprzyrodzonego.”\n@ Ryszard Z.A.G.: W przypadku wiary religijnej nie ma praktycznie żadnych ograniczeń w liczbie ofiar; zachowuje się grupę własnych wyznawców, bo nie jest ona celem aktu, jednak gdyby karzący wyznawca był ostatnim przedstawicielem jakieś religii, to mógłby zgładzić całą pozostałą ludzkość w imię boga, .W przypadku religii nie ma żadnego materialnej granicy działania w imię swego ideału.\nWyraźnie napisałem: Każda wiara – niezależnie od jej przedmiotu – ogranicza nas intelektualnie, a także moralnie – usprawiedliwiając zło czynione w jej imieniu. I konsekwentnie podtrzymuję to stanowisko. Do masowych zbrodni konieczną jest wiara, im jest głębsza, bardziej fundamentalistyczna, mniej refleksyjna, tym jest groźniejszą dla ludzi tej wiary nie podzielających. Religia/ideologia, która jest przedmiotem wiary – jak uczy nas cała historia ludzkości – jest tu dalece wtórną.\n@ Ryszard Z.A.G.: Dlaczego nie można przyjąć pana stanowiska? Bo i owszem, gdybyśmy je przyjęli, może nigdy nie dokonanoby już żadnej zbrodni, ale byśmy wszyscy umarli, ze względu na brak wszelkiego działania.\nJak na razie, to poznałem tylko Pańską deklarację o jego nieprzyjmowaniu i nic mi do tego. Żyjemy w wolnym kraju i każdy ma prawo do własnych poglądów. Ja tylko starałem się przedstawić racjonalne argumenty, iż nie tylko "Truizmem jest stwierdzenie, że za wszelkie masowe zbrodnie społeczeństw powstałych po oświeceniu odpowiadają ideologie."\nAle taki pogląd – moim zdaniem – nie ma dostatecznego merytorycznego uzasadnienia. Kto chciał i potrafił, ten zrozumiał, ale przecież nie wszyscy muszą (ja też mam spore trudności z nadążeniem za Pańskimi wywodami) i przyjmuję tu zupełnie spokojnie Pańską deklarację, iż Pan pozostaje przy własnym stanowisku.\n19 maja 2017 at 12:57 - odpowiedz\n@ Andrzej Bogusławski: Oczywiście dla Pana jest wszystko jasnym: – „Myślicielem może być każdy teoretyk jakiejś dziedziny nauki, w ogóle każdy człowiek, który głęboko się nad czymś zastanawia. Filozofami są tylko niektórzy myśliciele”. Podaje Pan nawet „proste wskazówki” jak odróżniać myślicieli od filozofów, ale np. ja nadal pozostaję w niewiedzy co do granic pomiędzy tymi określeniami i uważam, że zgodnie z własnymi twierdzeniami powinien Pan tu zarysować jednak znacznie mocniejszą linię demarkacyjną.\n@ Ryszard Z.A.G.: Wyjaśniłem kwestie różnicy pomiędzy samym myśleniem a myśleniem filozoficznym, objaśniając kolejne człony swojej definicję filozofii (a właściwie jej części autonomicznej).\nNie potrzebną jest jakaś większa inteligencja aby wiedzieć, iż dla Pana „jest wszystko jasnym” natomiast skoro pytam, to znaczy, iż nie dla wszystkich Pańskie wyjaśnienia były jasne i można albo po prostu „olać głąba”, albo postarać się to lepiej (bardziej komunikatywnie) wyjaśnić.\n@ Ryszard Z.A.G.: Mogę to w uproszczony sposób ująć w ten sposób, że filozof komunikuje innym swoje przemyślenia, po to, żeby zredukować myślenie myślących o tej samej sprawie. Poza tym filozof to myśliciel nie starający się uzyskać przez myślenie wyników, którymi zajmują się nauki szczegółowe oraz teologia.\nOczywiście, iż Pan może, ale ja dokonam tu takiej próby sensowności Pańskiego wywodu: myśliciel komunikuje innym swoje przemyślenia, po to, żeby zredukować myślenie myślących o tej samej sprawie. Poza tym myśliciel to filozof nie starający się uzyskać przez myślenie wyników, którymi zajmują się nauki szczegółowe oraz teologia. Czy to zdanie straciło sensowność?\n@ Ryszard Z.A.G.: Można to podsumować w takim określeniu, że filozof to myślący o ważnych sprawach dla życia, komunikujący innym swoje przemyślenia w sposób nienachalny po to, aby o przedmiocie tych przemyśleń już nie myśleli, jak on na początku, tylko mieli w tej sprawie jakiś ustalony pogląd (w tym być może taki, że pewnego problemu nie da się rozwiązać) oraz nie-naukowiec, nie-wyznawca religijny w tych swoich przemyśleniach.\nI zróbmy tu podobnie: myśliciel to [człowiek] myślący o ważnych sprawach dla życia, komunikujący innym swoje przemyślenia w sposób nienachalny po to, aby o przedmiocie tych przemyśleń już nie myśleli, jak on na początku, tylko mieli w tej sprawie jakiś ustalony pogląd (w tym być może taki, że pewnego problemu nie da się rozwiązać) oraz nie-naukowiec, nie-wyznawca religijny w tych swoich przemyśleniach. Czy to zdanie straciło sensowność?\n@ Ryszard Z.A.G.: (Jeśli łatwiej to jest zrozumieć w formie jakieś sentencji, to można to powiedzieć w taki trochę zabawny sposób:\n"Myśliciel to jest taki filozof, który sądzi, że jeśli zakomunikuje innemu filozofowi to, co wymyślił, to będzie o jednego filozofa mniej albo przynajmniej o tej zakomunikowanej przez filozofa kwestii ten drugi filozofa będzie mniej myślał."\nNiezależnie od tego, czy komunikował Pan nam tu co wymyślił jako filozof, czy jako myśliciel, to nijak nie zaniecham własnego myślenia, nawet w tej zakomunikowanej przez Pana kwestii. Osobiście uważam, iż linie demarkacyjne pomiędzy pojęciami myśliciel i filozof są na tyle nieostre, iż można tych pojęć używać zamiennie i to pomimo różnicy pojęciowej, którą Pan dostrzega – a tak dostrzeżonej przez słownik języka polskiego:\nMyśliciel – człowiek zajmujący się rozważaniem ważnych zagadnień; mędrzec; filozof\nFilozof – człowiek zajmujący się rozważaniem ważnych zagadnień; myśliciel; mędrzec\n19 maja 2017 at 14:47 - odpowiedz\n…uważam, że zgodnie z własnymi twierdzeniami powinien Pan tu zarysować jednak znacznie mocniejszą linię demarkacyjną.\nProszę pana nie ma żadnej linii demarkacyjnej, ponieważ to są pojęcia o wykluczającym się zakresie, tylko pomiędzy nimi zachodzi relacja zawierania.\nPomiędzy nimi zachodzi taki związek: każdy twórczy filozof (tj. ten, kto faktycznie uprawia swoją dziedzinę, a nie np. jest tylko znawcą historii filozofii) jest myślicielem, ale nie odwrotnie.\nPojęcie myśliciela jest bardziej ogólne. Myśliciel może nigdy nie zakomunikować swoich przemyśleń komukolwiek, żyć w zupełniej samotności, tak jak chociażby jest to uwidocznione na słynny obrazie van Gogha. Jeśli pan uważa, że każdy myśliciel komunikuje swoje przemyślenia, żeby przekonać innych do swoich racji i żeby o nich nie myśleli, to oczywiście ma pan do tego prawo. Tylko jest to niezgodne z faktami. Ponieważ mnóstwo ludzi zgłosi się do pana i stwierdzi, ze głęboko nad czymś myślało, jednak nigdy nikomu tego nie zakomunikowali lub nie chcieli przez te komunikat kogoś do czegoś przekonać.\nJeśli pan uważa, że współcześnie filozofia zajmuje się lub może jeszcze sukcesywnie zajmować się dokonywaniem odkryć w naukach szczegółowych lub że przemyślenia filozofów nie będących równocześnie teologami w kwestiach teologicznych będą tak samo owocne i uznawane jak zawodowych teologów, to gratuluję optymizmu ,nie mniej to również nie nic wspólnego ze stanem obecnym.\nDlatego właśnie ja dokonałem tych rozróżnienie, ponieważ w praktyce na gruncie takiego uproszczonego rozumienia filozofii powstają nieporozumienie odnośnie funkcji społecznych i znaczenia intelektualnego tej działalności. Żąda się od niej jakieś szczegółowej wiedzy o czymś, a jeśli ona nie może jej dostarczyć, to się ją dezawuuje. Podobnie każdego pisarza, którzy przelał swoje myśli na papier uznaje się za filozofa. Co to ma wspólnego z dążeniem do jakieś mądrości? Jak zarysowałem w artykule jedną z cech myślicielstwa filozoficznego, jest komunikowanie swoich poglądów, bądź tworzenia ich takich jako odnoszących się do pewnych kwestii, które są dyskutowane (aluzyjny charakter dociekań manifestujący się w wielu wprowadzeniach do tekstów pisanych i też w innych formach językowych), po to m.in. aby mogły być poddane krytyce.\nOczywiście może pan pozostać przy swoim rozumieniu tych pojęć, tj. jako synonimów, tak jak rozumienie się te rzeczy na gruncie wiedzy potocznej, podobnie jak pojmuje się naukowca jako uczonego, czyli po prostu, człowiek, który był gdzieś długo czegoś uczony. Nikt nie musi uznawać ważności filozofii, tak jak nikt nie musi uznawać ważności nauki.\n19 maja 2017 at 16:06 - odpowiedz\n…Proszę pana nie ma żadnej linii demarkacyjnej, ponieważ to są pojęcia o wykluczającym się zakresie, tylko pomiędzy nimi zachodzi relacja zawierania….\n…Proszę pana nie ma żadnej linii demarkacyjnej, ponieważ to nie są pojęcia o wykluczającym się zakresie, tylko pomiędzy nimi zachodzi relacja zawierania…\n@ Ryszard Z.A.G.: Oczywiście miało być:\nOczywiście lepiej podchodzić bardziej spokojnie i merytorycznie oraz nie przenosić złości z jednego wątku na drugi: http://racjonalista.tv/po-co-madrym-polakom-glupia-lewica/\n19 maja 2017 at 18:53 - odpowiedz\n@ Ryszard Z.A.G.: Nikt nie musi uznawać ważności filozofii, tak jak nikt nie musi uznawać ważności nauki.\nOczywiście, iż w uważaniu nikt nic nie musi, ale ja od wielu lat uważam mniej więcej tak:\nW europejskiej cywilizacji filozofia jest matką wszelkich nauk i w czasach, gdy nauki przyrodnicze nie potrafiły udzielić zadawalających odpowiedzi na wiele podstawowych pytań jej inspirująca intelektualnie rola była ogromna, ale wraz z postępem naturalistycznej wiedzy jej kreatywność zmniejszała się i dziś sytuacja odwróciła się na tyle, iż trudno mówić o rzetelnym uprawianiu filozofii bez głębokiej znajomości aktualnego dorobku nauki. Część uczonych nawet wątpi, czy można filozofię zaliczać do nauki skoro nie stosuje ona naukowej metodologii, a stosowane przez nią pojęcia są często tak rozmyte i niedookreślone, iż nie można w sposób sensowny zastosować do niej logiki.\nOstro, choć w dużym stopniu zasadnie ocenia filozofię prof. Bernard Korzeniewski w książce Trzy ewolucje: Wszechświata, życia, świadomości. Kraków 1998. – Istnieje pewna istotna różnica pomiędzy nauką i filozofią. O ile rozwój nauk ścisłych jest kumulatywny to znaczy nowa wiedza nie zastępuje wiedzy już posiadanej, lecz jest do niej dodawana, stanowi jej uzupełnienie i rozwinięcie, to w filozofii, mówiąc w niewielkim uproszczeniu, trzeba ciągle zaczynać od nowa. Jeżeli przyrodnik próbuje wypowiadać się na tematy filozoficzne, to często zarzuca mu się niekompetencję, bo np. nie orientuje się on w subtelnościach systemu filozoficznego pana X lub też nie zna pięćdziesięciu wyróżnionych rodzajów tautologii. Pytanie tylko, czy taka wiedza jest mu na cokolwiek potrzebna? Albowiem filozofia, tracąc kontakt z rzeczywistością, zaczyna coraz bardziej zajmować się samą sobą, swoimi wytworami i ustanowionymi przez tradycję schematami, otorbia się w autystycznej izolacji od świata. Aby osiągnąć w niej coś nowego, rozsądne wydaje się więc pozbycie się całego tego balastu i zaczęcie od podstaw, od wiedzy pojęć i paradygmatów oferowanych przez nauki przyrodnicze. Ale zgadzając się, że grzechem filozofii, jest dowolność spekulacji, brak weryfikowalności twierdzeń, tworzenie pojęć pustych (hipostaz), co generalnie sprowadza się po prostu do braku jakiejkolwiek wiarygodnej metodologii, a nawet, że Mimo z górą dwóch tysięcy lat istnienia filozofia zachodnia nie doczekała się rozwiązania żadnego ze swych najbardziej podstawowych problemów, ani też nie dopracowała zadawalających kryteriów oceny czy selekcji poszczególnych koncepcji filozoficznych. To należy uznać jej niekwestionowany dorobek w zakresie metodologii nauki (teorii poznania), obejmujący kryteria ścisłości języka i logiczną zasadność twierdzeń. Ważną też jest jej rola scalająca całość naszej wiedzy o wszechświecie wraz z możliwościami i sposobami jego poznania (światopoglądowa) oraz dyscypliny stawiającej pytania najważniejsze: o naturę tego wszystkiego co istnieje. Dlatego jej znaczenie jest nadal ogromne i trudno byłoby bez filozofii się obejść.\n19 maja 2017 at 16:48 - odpowiedz\n@ Andrzej Bogusławski: Niezależnie od tego, czy komunikował Pan nam tu co wymyślił jako filozof, czy jako myśliciel, to nijak nie zaniecham własnego myślenia, nawet w tej zakomunikowanej przez Pana kwestii. Osobiście uważam, iż linie demarkacyjne pomiędzy pojęciami myśliciel i filozof są na tyle nieostre, iż można tych pojęć używać zamiennie i to pomimo różnicy pojęciowej, którą Pan dostrzega – a tak dostrzeżonej przez słownik języka polskiego:\nRyszard Z.A.G.: Proszę pana nie ma żadnej linii demarkacyjnej, ponieważ to są pojęcia o wykluczającym się zakresie, tylko pomiędzy nimi zachodzi relacja zawierania.\nO cholera! Pojęcia o „wykluczającym się zakresie”. Patrz Pan nigdy bym na to nie wpadł, a już najbardziej mi nie idzie przyjmowanie jakichkolwiek twierdzeń na wiarę. Już tak mam, iż racjonalnych argumentów oczekuję.\n@ Ryszard Z.A.G.: Jak wcześniej napisałem:\nMam zwyczaj pilnego czytania i starania się zrozumienia tego co interlokutor napisał zanim się do jakiejś wypowiedzi odniosę.\n@ Ryszard Z.A.G.: Pomiędzy nimi zachodzi taki związek: każdy twórczy filozof (tj. ten, kto faktycznie uprawia swoją dziedzinę, a nie np. jest tylko znawcą historii filozofii) jest myślicielem, ale nie odwrotnie.\nA dlaczego każdy twórczy myśliciel nie może być filozofem?\n@ Ryszard Z.A.G.: Pojęcie myśliciela jest bardziej ogólne.\nZgoda jest bardziej ogólne, ale nijak nie wykluczające.\n@ Ryszard Z.A.G.: Myśliciel może nigdy nie zakomunikować swoich przemyśleń komukolwiek, żyć w zupełniej samotności, tak jak chociażby jest to uwidocznione na słynny obrazie van Gogha.\nCzy według Pana filozof musi i to byłaby ta linia demarkacyjna, gdyż jak filozofuje „do szuflady” to filozofem być przestaje? A skąd takie twierdzenie miałoby wynikać.\n@ Ryszard Z.A.G. Jeśli pan uważa, że każdy myśliciel komunikuje swoje przemyślenia, żeby przekonać innych do swoich racji i żeby o nich nie myśleli, to oczywiście ma pan do tego prawo.\nTu moje stanowisko jest dalece wtórnym. To Pan coś tu stwierdził, a ja tylko dopytuję się o sens i logikę Pańskich twierdzeń? Ja tak ogólnie bardzo nie lubię „granic” i wielkich kwantyfikatorów, a więc nie każdy, nie zawsze itd. Tak uważam, iż większość myślących ludzi stara się przekonać innych do własnych racji. Myślę, iż rzadko który inteligent zakłada, iż gdy podam innym swoje racje, to skłonię innych aby na ten temat nie myśleli. Ja tak nigdy nie zakładam.\n@ Ryszard Z.A.G. Tylko jest to niezgodne z faktami.\nZ jakim faktami?\n@ Ryszard Z.A.G.: Ponieważ mnóstwo ludzi zgłosi się do pana i stwierdzi, ze głęboko nad czymś myślało, jednak nigdy nikomu tego nie zakomunikowali lub nie chcieli przez te komunikat kogoś do czegoś przekonać.\nNie zgłaszają się, ale gdyby nawet się zgłaszali, to co z tego wynika, iż byli nie byli filozofami, myślicielami? Przyznam się, iż zaepitetowanie ich tym lub tym określeniem nie byłoby dla mnie istotnym problemem.\n@ Ryszard Z.A.G. Jeśli pan uważa, że współcześnie filozofia zajmuje się lub może jeszcze sukcesywnie zajmować się dokonywaniem odkryć w naukach szczegółowych lub że przemyślenia filozofów nie będących równocześnie teologami w kwestiach teologicznych będą tak samo owocne i uznawane jak zawodowych teologów, to gratuluję optymizmu ,nie mniej to również nie nic wspólnego ze stanem obecnym.\nSzanowny Panie, mam taki intelektualny zwyczaj, iż nie odnoszę się do moich projekcji na czyjś temat tylko do konkretnych wypowiedzi. Skąd Pan wydumał sobie co ja uważam? Napisałem sporo w internecie i gdy ktoś chce, a tym bardziej musi to bez trudności moje zdanie znajdzie. Chętnie gratulację przyjmę, ale po zapoznaniu się Pana z moimi wypowiedziami, a nie na podstawie Pańskich dumań. Wydaje mi się, iż zarówno filozofowie jak i myśliciele korzystają z pewnych narzędzi poznawczych, a odlatują to tylko baśni pisarze.\n@ Ryszard Z.A.G.: Dlatego właśnie ja dokonałem tych rozróżnienie, ponieważ w praktyce na gruncie takiego uproszczonego rozumienia filozofii powstają nieporozumienie odnośnie funkcji społecznych i znaczenia intelektualnego tej działalności.\nGdzie i jakiego? Właśnie starałem się o to Pana dopytać? Ale żadnej odpowiedzi – poza stwierdzeniem, iż Pan rozróżnia – nie otrzymałem. Nie odpowiada Panu „linia demarkacyjna” to niech Pan poda kryteria tego rozróżnienia.\n@ Ryszard Z.A.G.: Żąda się od niej jakieś szczegółowej wiedzy o czymś, a jeśli ona nie może jej dostarczyć, to się ją dezawuuje.\nTo czego ja żądam od filozofii, to bez kłopotu od niej otrzymuję, ale przecież uprawiają ją ludzie i reprezentują nie tylko przeróżne poglądy, ale też mają przeróżne podstawy intelektualne, na których swoje poglądy opierają. Dlatego daleko mi do tego abym uznawał autorytet filozofa ze względu na jego profesję. Myśliciel, który formalnie nigdy filozofii nie studiował może być – nawet w zagadnieniach czysto filozoficznych – znacznie większym dla mnie autorytetem.\n@ Ryszard Z.A.G.: Podobnie każdego pisarza, którzy przelał swoje myśli na papier uznaje się za filozofa.\nPrzeróżne rzeczy w świecie się zdarzają, ale Pan prowadzi rozmowę ze mną, a więc skąd Pan wykoncypował sobie, iż ja uznaję „każdego pisarza za filozofa”?\n@ Ryszard Z.A.G.: Co to ma wspólnego z dążeniem do jakieś mądrości?\nTo co Pan pisze rzeczywiście niewiele. Natomiast znam istotnie co najmniej kilku pisarzy i kilkunastu, a może i kilkudziesięciu uczonych, których uważam za filozofów.\n@ Ryszard Z.A.G.: Jak zarysowałem w artykule jedną z cech myślicielstwa filozoficznego, jest komunikowanie swoich poglądów, bądź tworzenia ich takich jako odnoszących się do pewnych kwestii, które są dyskutowane (aluzyjny charakter dociekań manifestujący się w wielu wprowadzeniach do tekstów pisanych i też w innych formach językowych), po to m.in. aby mogły być poddane krytyce.\nTak to bardzo ciekawe w publikacji, w której rozróżnia się myślicieli od filozofów jest, według jego autora, zarysowana jedna z cech myślicielstwa filozoficznego i jak próbuję zrozumieć jego cechą wyróżniającą filozofa miałaby być grafomania – komunikowanie swoich poglądów. Ale jakoś mało mnie to przekonuje, choć tu to nie o mnie tu chodzi, gdy innych Pan przekonał to w zupełności wystarczy.\n@ Ryszard Z.A.G.: Oczywiście może pan pozostać przy swoim rozumieniu tych pojęć, tj. jako synonimów,\nDziękuję za łaskawe zezwolenie, ale mało mnie ono interesuje i tak zawsze myślę i robię tak jak to uważam za słuszne. Natomiast jestem otwartym na argumenty i szkoda, iż żadnych merytorycznych dla obrony swojego stanowiska Pan tu – przynajmniej w moim rozumieniu – nie przedstawił.\n@ Ryszard Z.A.G.: tak jak rozumienie się te rzeczy na gruncie wiedzy potocznej, podobnie jak pojmuje się naukowca jako uczonego, czyli po prostu, człowiek, który był gdzieś długo czegoś uczony.\nZupełnie nie czuję się odpowiedzialnym za to co i w jaki sposób Pan rozumie. Sam staram się używać słów i pojęć zgodnie z ich definicjami opisanymi w słownikach i encyklopediach i tylko rzadko, gdy ten opis mnie jakoś tam nie satysfakcjonuję, to wtedy staram się możliwie jak najjaśniej przedstawić definicję własną.\nNie, nikt nie musi, ale także nikt nie skompromituje nas bardziej niż uczynimy to sami. Dlatego nie rozumiem dlaczego dokonał Pan tu tak prymitywnej próby dyskredytacji? Wielokrotnie tu podkreślałem ważność filozofii jak i nauki. Opisywałem środki z jakich korzystają oraz narzędzia jakich używają.


Macie też tak, że czerwona szminka leży nieużywana w kącie, bo jak się nią pomalujecie, to widać wszystkie niedoskonałości waszego uśmiechu? Okazuje się, że z tym problemem mierzy się większość z nas. Kupujemy pasty wybielające, paski, chodzimy na piaskowanie zębów, a za chwilę znowu mamy pożółknięte zęby. Co zrobić?\nZdradzę wam moje sposoby na białe zęby i podpowiem, czego unikać, jeśli chcemy zachować śnieżnobiały uśmiech na dłużej!\nZaczniemy od kilku informacji praktycznych, bo żeby wygrać walkę, trzeba lepiej poznać wroga. I myślę, że porównanie prób wybielania zębów do walki wcale nie jest przesadzone – ja czułam się jak na małej wojnie, kiedy zaczęłam szukać sposobu na wybielenie zębów; cieszyłam się z każdej wygranej bitwy, czyli kroku do przodu.\nCo powoduje, że zęby żółkną?\nPodobno przyczyny żółknięcia zębów można podzielić na zewnętrzne (związane z naszym stylem życia) i wewnętrzne (uwarunkowane genetycznie). Nie będę się jednak wdawała w takie podziały.\nPoznajcie najczęstsze powody żółknięcia zębów.\nPicie zbyt dużej ilości kawy, herbaty, coli, czerwonego wina.\nCzęste jedzenie owoców takich jak jagody czy granaty.\nNieprawidłowa higiena jamy ustnej np. brak nitkowania.\nZażywanie niektóry leków np. antybiotyków.\nGenetyka oraz naturalny proces starzenia się organizmu.\nCo robić, jeśli chcemy mieć białe zęby?\nZ powyższej rozpiski przyczyn żółknięcia zębów można wyciągnąć już kilka wniosków. Czego unikać i co robić, jeśli chcemy mieć białe zęby?\n1. Ogranicz picie kawy\nTo wyjdzie na zdrowie nie tylko twoim zębom, ale też tobie. Choć wiem, że niektórym trudno jest porzucić kawę, to warto (chociaż po części) zamienić filiżankę kawy na szklankę wody. To właśnie kawa jest najczęstszą przyczyną przebarwień pojawiających się na zębach.\n2. Myj zęby regularnie i dokładnie\nTa rada może wydawać wam się zbędna, bo przecież wiadomo, że trzeba myć zęby. No może i wiadomo, ale ile z was robi to po każdym posiłku, szczotkując zęby przed co najmniej 2 minuty, szczoteczką o odpowiedniej twardości? Pewnie niewiele. Pamiętajcie, że regularne szczotkowanie zębów pomaga pozbyć się płytki nazębnej i zachować białe zęby.\n3. Używaj wybielającej pasty do zębów\nWybielająca pasta do zębów to oczywiście dobry wybór, choć warto zwrócić uwagę na jej skład. Powinna być w miarę naturalna, żeby nie uszkadzać szkliwa i nie prowadzić do nadwrażliwości zębów.\n4. Dodawaj cytrynę do herbaty\nBrzmi absurdalnie? Jak cytryna w herbacie może pomóc na pożółknięte zęby? Może, ponieważ ma naturalne właściwości rozjaśniające. Jeśli będziemy dodawać ją do herbaty, sprawimy, że nie odbarwi naszych zębów. Dobrym pomysłem jest też picie wody z sokiem z cytryną – skuteczne i proste.\nPoza tymi codziennymi zasadami higieny i wskazówkami, co robić, żeby mieć białe zęby, jest jeszcze masa mniej lub bardziej skutecznych metod wybielania. Te domowe nie zawsze są skuteczne, a czasami wręcz szkodliwe dla naszego zdrowia (jak np. wybielanie zębów wodą utlenioną). Dlatego przedstawiam moje sprawdzone metody wybielania zębów w domu. Sprawdźcie same, jak świetnie działają!\n1. Wybielanie zębów węglem aktywnym\nMój ukochany sposób na białe zęby. Rozkruszam tabletkę węgla aktywnego i mieszam z wodą (można też z olejem lub zwykłą pastą do zębów). Powstałą pastę nakładam na zęby i wcieram. Takie mycie zębów węglem aktywnym działa dwutorowo – z jednej strony ściera płytkę nazębną, a z drugiej detoksykuje i oczyszcza zęby.\n2. Wybielanie zębów skórką banana\nBardzo dobre efekty wybielania daje też nacieranie zębów skórką od banana. I choć brzmi to irracjonalnie, warto spróbować. Co wam szkodzi przetrzeć zęby skórką banana, zanim wyrzucicie ją do kosza? Warto, bo w skórce tego owocu kryje się mnóstwo minerałów o działaniu wybielającym.\n3. Wybielanie zębów kurkumą\nKolejny sposób na białe zęby to wybielania pastą z kurkumy. Jak pierwszy raz o tym usłyszałam i wyobraziłam sobie, jaka żółta jest kurkuma, to też nie dowierzałam. Ale spróbowałam i dziś polecam. Okazuje się, że kurkuma ma właściwości wybielające, działa przeciwgrzybiczo i antybakteryjnie, więc stosowanie jej 2 razy w tygodniu jako dodatek do pasty do zębów to świetny sposób na białe zęby i śnieżnobiały uśmiech na dłużej.\n4. Wybielanie zębów sodą oczyszczoną\nOstatnia z moich propozycji to wybielanie zębów sodą oczyszczoną, choć polecam zachować umiar w przypadku tej metody. Pasta z sody oczyszczonej (soda + woda) skutecznie oczyszcza zęby z osadu, ale może też ścierać szkliwo. Stosowana zbyt często lub w zbyt dużej ilości może przyczyniać się do nadwrażliwości zębów. Z umiarem pomaga je wybielić.\nDajcie znać, jeśli znacie jakieś inne domowe sposoby na białe zęby – przydadzą się nie tylko mi, ale też innym dziewczynom.\nTagi: co na białe zęby, dlaczego zęby żółkną, domowe sposoby na białe zęby, jak wybielić zęby, metody wybielania zębów