Powiedz, jak masz na imię, a powiem ci, ile masz lat – Dama Kameliowa\nczyli wbrew regułom i politycznej poprawności\nMy – Polacy\nO Damie Kameliowej\n6 czerwca 2016 6 czerwca 2016 Dama Kameliowa\nPowiedz, jak masz na imię, a powiem ci, ile masz lat\nCzy ktoś z Was kiedykolwiek się nad tym zastanawiał?\nImiona krążą w naszej rzeczywistości społecznej i definiują naszą przynależność do określonego pokolenia.\nW moim pokoleniu dużo było/jest Agnieszek. (À propos Agnieszek – ta moda była krótkotrwała: fala imion nadeszła i znikła, bo obecnie wśród młodego pokolenia Agnieszek brak…) Co ciekawe – żadne z ówczesnych dzieci (z mojej generacji) nie miało mamy o tym imieniu.\nWśród mam bywały natomiast wszelkie Ireny, Grażyny, Wiesławy, Krystyny, Marie, Zofie, Wandy… Starsze matki to Janiny, Łucje… Ciotki – młodsze od mam – bywały Elżbietami, Danutami, Teresami, Beatami, Ewami… Ojcowie zaś byli Jerzymi, Januszami, Edwardami, Krzysztofami lub Andrzejami, starsi – Janami lub nosili imię ze słowiańskim „pazurem”… 🙂\nW mojej klasie były „podwójne” Joanny oraz Magdaleny (o Agnieszkach już wspomniałam), prawie zawsze była Anna, Katarzyna i Monika, czasem – Ewa, Edyta. Wśród chłopców – obowiązkowy Tomek (w ilości często potrójnej, a bywało, że i poczwórnej), Marcin, Robert, Paweł, Michał, Piotr. Kuba (dziś wiodący prym popularności) zdarzał się sporadycznie.\nW moim pokoleniu nie było powszechnych dziś Zuzann, Mai, Natalii, Amelii, Len, Oliwii. Brak było będących u szczytu popularności Kacprów. Deficyt dotyczył też Filipów, Mikołajów (to imię budziłoby uśmiech, bo wszystkim „Mikołaj” zwykle kojarzył się z dobrotliwym, starszym panem z workiem prezentów), sporadycznie występował Szymon. Kajetan się nie zdarzał, bo co trzeci pies wabił się Kajtek (podobnie było z Sarą).\nObdarzenie dziecka „dziadkowym” imieniem – to znaczy: Janem, Antonim, Stanisławem czy Józefem wzbudzało w „moich” czasach śmiech i konsternację, bo jak to zdrabniać? W dodatku – w moim pokoleniu – brzmiało to jakby z wiejska… (nie obrażając mieszkańców wsi i osad). Podobnie było z popularną dziś Marysią…\nPotem nastał czas wszechobecnych Łukaszów, Mateuszów i nieco rzadszych Damianów-Dawidów. Zaistniał Kamil, Patryk. Wśród dziewcząt zaczęły pojawiać się Klaudie, Patrycje, Natalie, Marty i wszelkie -y(i)ny: Martyny, Justyny, Pauliny, Eweliny, Karoliny… Aż skończyło się na aktualnych modach… w ilości masowej.\nTu warto wspomnieć o szczególnym trendzie (popularnym wśród tzw. nizin społecznych) – modzie na zagraniczne, inspirowane serialem, imiona z zachowaniem (często częściowym) polskiej pisowni… Trend ów zaskutkował wysypem Dżessik, Andżelik, Nikoli, Brajanów, Kewinów i Denisów. Ostatnio zaś spotkałam się z „Enryke”! (Notabene – rodzina nie była nigdy w Hiszpanii, ani krajach Ameryki Łacińskiej, nie miała również żadnych korzeni, czy powiązań latynoskich).\nCiekawe jest to, że moda na dane imię w pewnym momencie osiąga apogeum. Moja (wiekowa) mama mówiła mi, że w jej klasie w liceum było 7 dziewczynek o tym samym (jej) imieniu. W rezultacie nie były nazywane imionami, ale funkcjonowały jako „Mała”, „Czarna”, „Ruda” lub „odnazwiskowo”… O ironio losu dla rodziców, którzy chcieli dać dziecku modnie brzmiące imię… W dodatku – według mojej mamy – większość jej kolegów/koleżanek miała przynajmniej jednego rodzica o imieniu Józef lub Józefa…\nNadanie dziecku imienia w „trendzie” skutkowało poczuciem adekwatności dziecka, funkcjonującego w danej generacji (choć czasami wiązało się z w/w trudnościami).\nNatomiast rodzic, który obdarzył potomka imieniem już „wygasającym”, narażał dziecko albo na poczucie nieadekwatności (bo owo imię stawało się powoli synonimem tego, co przestarzałe, czyli pokolenia, które przemijało) albo na śmieszność…\nDygresja: rozmawiałam kiedyś ze sporo starszą znajomą o imieniu Zdzisława. Powiedziała mi, że jej rodzice nadali jej to imię (w moich czasach uchodzące za szczyt bezguścia) z uwagi na jego zdrobnienie – „Dzidka”… Do dziś nie wiem, co w słowie „Dzidka” jest ładnego, melodyjnego, czy dźwięcznego…, ale widocznie każdy czas ma swoje prawa…\nNatomiast zagadką są mnie motywy rodziców nadających dziecku dziwaczne imię… Według niektórych znawców materii wiąże się to z nieświadomą potrzebą podniesienia własnego znaczenia poprzez wyróżnienie dziecka niezwykłym imieniem, ale czy tak naprawdę jest? A co myśleć o rodzicach, którzy łaczą nieco śmieszne nazwisko z wysublimowanym imieniem? „Anna Bździuch” brzmi naturalnie, ale „Hiacynta Bździuch” sprawia, że skupiamy się na niefortunnym zestawieniu… Przynajmniej ja się skupiam 🙂\nReasumując – moda na określone imiona krąży poprzez epoki i pokolenia oraz wraca. Imię, uznawane w danym czasie za wyjątkowo nietrafione, może święcić triumfy powodzenia w przyszłości… I odwrotnie – oryginalnie nazwane dziecko (vide – Isaura; ktoś to jeszcze pamięta?) może cierpieć, kiedy dorasta, a świat już nie kojarzy genezy jego imienia…\nFilmowa niewolnica Isaura stanowiła inspirację dla niektórych rodziców\nimię a pokolenie\nPoprzedni Nie, nie jestem prostytutką…\nNastępny Przyzwyczajona do pewnych standardów, czyli Żabcia\nCoś o imionach też skrobnęłam. Teraz obserwuję powrót do imion dawnych ( Jan, Maria, Zosia, Stefan, Antonina, Konstanty), przewija się przez biblioteke ponad 600 uczniów i można powiedzieć, że faktycznie mody wracają, a i dziwnych imion nie brakuje, np.Barnaba.\nNajbardziej chyba razi niedobranie imienia do nazwiska (Gracja Malinowska) i rozmaitość pisowni tego samego imienia: Dżesika, Jessika, Dżessika, Jesica itd.\n6 czerwca 2016 o 15:56\nPodrzucisz mi link do Twojego wpisu?, bo chętnie przeczytam 🙂\nA z tej różnorodności pisowni wynika konsekwencja: ludzie nadają dzieciom dziwne imiona, a potem wychodzi na to, że Ty, wykształcona osoba, pisać nie umiesz, bo albo zapisujesz z błędem, albo dopytujesz 😦\n6 czerwca 2016 o 21:32\nPrzeszukałam całego bloga i chyba złe etykiety wpisałam, bo nie mogę znaleźć…sorry.\n6 czerwca 2016 o 21:56\nOj, narobiłam Ci roboty… Trudno – może jak przestaniesz szukać, to sam się znajdzie? 🙂\n6 czerwca 2016 o 18:49\nTeraz trudno określić po imieniu, ile ma lat jego właściciel. Janek czy Franek to może być 80-letni dziadek, jak i małe dziecko, bo taka moda.\n6 czerwca 2016 o 19:08\nHa, Franek czy Janek albo może być sędziwym starcem (lub nieboszczykiem jak moi dziadkowie), albo maluchem… Ale czy znasz jakiegoś Franka w wieku lat 35-45? 🙂 A Mieczysława, Bronisława też gdzieś po drodze zniknęły.\n6 czerwca 2016 o 20:28\nNiektóre stare imiona są zwyczajnie obciachowe – no jak dać dziewczynce na imię Kazimiera czy Gertruda, hahaha. 😀 Ja lubię imiona, których nie trzeba skracać jak w przypadku Małgorzaty czy Aleksandry. Wolę Agatę, Ewę, Piotra, Igora, Oskara itp.\nTa obciachowość też się zmienia 🙂 Będąc dzieckiem usłyszałam imię Klara i wtedy wydało mi się najstraszniejszym imieniem na ziemi, a teraz zaczyna być modne… A Kazimierą – po przodkach – na drugie chcieli mnie „uszczęśliwić” rodzice, na szczęście skończyło się na Katarzynie. Nie zdzierżyłabym Kazimiery nawet w tle.\nZnałam panią o intrygującym i ciekawym imieniu Nadzieja. Niestety, w zestawieniu z nazwiskiem urok znikał, gdy dodawała; Zaciupana.\nObecnie Jasiu duży i Jasiu mały to kiedyś Janek.\n6 czerwca 2016 o 19:21\nNo, właśnie, nie rozumiem, dlaczego rodzice dają dziecku takie imię przy takim nazwisku (chyba, że przyjęła je po mężu…). A Janek brzmi ładniej 🙂 niż Jasiu (Jasiu był kiedyś w anegdotach jako „ten głupi”, o środku uspokajającym nie wspominając)\n6 czerwca 2016 o 19:38\nMuszę się pochwalić, że jako drugie imiona moje wnusie mają:Kosma i Kajetan. Sama znam panią mającą na imię Lucja, dodam- piękne imię.\n6 czerwca 2016 o 19:43\nKajetan przeszedł prawdziwą ewolucję – obecnie to imię kojarzy się ze szlachetnością. A Kosma brzmi ciekawie i intrygująco 🙂 Lucja – nie Łucja?\n6 czerwca 2016 o 21:18\nA imię Boja? To jest dopiero nowoczesność! Może być i dla dziewczynki i dla chłopca.\n6 czerwca 2016 o 21:33\nBoja to nie tylko nowoczesność, ale i uniwersalność! Może być i dla chłopca, i dla dziewczynki, i dla boi 🙂 A zwłaszcza dla pisarza, bo „boja” po albańsku oznacza „atrament” 🙂\n6 czerwca 2016 o 21:58\nMam talent do wymyślania imion. Kiedyś wymyśliłem Vat Kaczyński i Akcyza Szydło!\n6 czerwca 2016 o 22:06\nMasz talent do rzeźbienia z liter, to prawda 🙂 Ha, a może powymyślaj imiona dla swoich czytelników? 🙂 Oprócz naszych nicków będziemy mieć również pseudonimy, a to ostatnio modne…\n6 czerwca 2016 o 21:25\nA propos Jana – Janek jest dla mnie okropne, Jasiek czy Jaś – piękne. Współcześnie nie ma też Barbar czy Urszul, z rzadka trafia się mała Katarzyna. Natomiast wszędzie wokół Julie, Maje i Weroniki popędzane Oliwiami. Z bardziej nietypowych znam malutką Blankę i równie małego NIkodema.\n6 czerwca 2016 o 21:36\nWitaj 🙂 Rzeczywiście – zdrobnienie imienia może również być kwestią gustu (a czasami i czasów) 🙂 Kto dziś na Janinę mówiłby Jania, albo Jasia? (a kiedyś tak mówiono) Ja ostatnio spotykałam niemowlaki – Basie i Zosie… Urszul faktycznie już nie ma, ani Iren.\n7 czerwca 2016 o 08:28\nMoja przyjaciółka Janina to właśnie Jasia:). Zosie faktycznie, są, w najbliższym otoczeniu ze trzy:). A poza tym – no imię ma podobać się na początki rodzicom, potem samemu młodemu człowiekowi, i nie być ośmieszające. A czy ładne czy brzydkie… rzecz gustu:)\n6 czerwca 2016 o 21:39\nDobór imienia to niezwykle ważna sprawa.\nZuzanna to piękne imię, ale nie wtedy, gdy mężem jest Andrzej Łapicki. Przypomniała mi się ta zabawna sytuacja, gdy na jednym z bankietów obsługa pisząc wizytówki skracała imiona. Mój imiennik pan Andrzej Łapicki pokazał mi wtedy swoją wizytówkę: A Łapicki i ZŁapicka. Chochlik drukarski zlikwidował przerwę i zlikwidował dobry humor organizatora imprezy. 😉\n6 czerwca 2016 o 21:55\nW jakiejś książce Makuszyńskiego (może Jotka będzie pamiętać?) była zabawna sytuacja z nazwiskiem Mościrzecki, kiedy ktoś traktował „mości” jako „pana”, a nie fragment nazwiska 🙂 i zwracał się do kogoś pół-nazwiskiem… A opisany przez Ciebie zlepek może faktycznie budzić różne emocje. Ja spotkałam się kiedyś z nazwiskiem Tarabuła – gdyby owa pani miała imię na literę S – byłoby dość podobnie jak z ZŁapicką, a może i gorzej 🙂\n7 czerwca 2016 o 05:59\nSpłyciłem nieco ten baaardzo obszerny temat. Bo przecież jest oczywiste, że imiona mają jakiś mniejszy lub większy wpływ na nasze życie. Można dopatrywać się wielu korelacji pomiędzy imionami i cechami osobowościowymi, jednak w dużej mierze jest to proces niesprawdzalny statystycznie i nieprzewidywalny.\nTo fakt, że idąc na konformizm i nadając dziecku oldscoolowe imię ułatwiamy mu start na początkowej drodze życia, ale przecież nie wiemy jak potoczy się jego dalsza kariera. Może jako przyszły polityk, aktor, czy celebryta, będzie przeklinał ten dzień i rodziców, którzy nadali mu to imię. Na szczęście w większości cywilizowanych krajów funkcjonuje już prawo, które umożliwia dziecku wybór imienia, nazwiska, a nawet płci w momencie wydania dowodu osobistego.\n7 czerwca 2016 o 19:24\n„Można dopatrywać się wielu korelacji pomiędzy imionami i cechami osobowościowymi, jednak w dużej mierze jest to proces niesprawdzalny statystycznie i nieprzewidywalny” i to by było na tyle 🙂 Też nie lubię szukać nieistotnych statystycznie korelacji 🙂 a właściwie regresji (skoro mówimy o wpływie)\n6 czerwca 2016 o 22:49\nJa jestem tą z pokolenia Agnieszek . Kiedy chodziłam do podstawówki w klasie na 15 dziewczyn 6 miało właśnie to imię :). To dopiero była jazda jak nauczyciel prosił do odpowiedzi Agnieszkę i patrzył w stronę gdzie siedziały 3 albo cztery dziewczynki o tym imieniu 😀 . bo zwykle tak „dla jaj” siadałyśmy grupami. Potem co bystrzejsi nauczyciele rozsadzali Agnieszki po całej klasie\n6 czerwca 2016 o 22:52\nPamiętam te serie Agnieszek 🙂 Kończyło się tak, że żadna nie miała imienia, bo operowano przezwiskami itp. 🙂 I problem był na angielskim, kiedy mieliśmy angielskie odpowiednimi imion – bo ileż to odmian Agnes można wymyślić! 🙂\nJa znam sporo Agnieszek, w liceum było nas kilka 🙂 To imię może rzadziej, ale pojawia się jeszcze wśród tych młodszych i najmłodszych dziewczynek. Sama znam kilka przykładów 🙂\nTe imiona z dawnych lat są całkiem fajne, ale pod warunkiem, że są zdrabniane, bo o ile Zosia, Antoś, Marysia brzmi przyjemnie, tak Zocha, Antek (Antoni), czy Maryśka już dużo mniej.\nSłyszałam też, że podobno jest tak, iż różne osoby z tym samym imieniem potrafią mieć bardzo podobne do siebie charaktery, czy osobowości. Z tym akurat się mogę zgodzić, bo jak sobie to przeanalizuję wśród osób, które znam, to faktycznie wszystko się zgadza 😉\n6 czerwca 2016 o 22:54\nNie wiem, czy imię określa człowieka… A może raczej jest odwrotnie – po paru napotkanych osobach o wspólnym imieniu nastawiamy się, że kolejna o danym imieniu będzie taka a taka? 🙂\n6 czerwca 2016 o 23:38\nPowiem Ci Damo Kameliowa, iż faktycznie się spotkałam z tym, że przykładowo Pawły mają jakieś wspólne cechy, a Anny też. Tak samo jest też czasem, że przy wybieraniu imienia dla dziecka, podobno analizuje się wśród osób, które się zna, jaka ta osoba jest. Może to dziwne, ale według mnie częściowo się sprawdza 🙂\nNie wiem… W moim życiu pełno jest Joann, a każda z nich inna… 🙂\nJest wśród nich bardzo wredna osoba (ewenement: najbardziej podły i mściwy człowiek, jakiego spotkałam w życiu); jest inteligentna histeryczka, ale też jest niezwykle miła i uczynna dziewczyna oraz druga – dość podobna, przy czym mądra. Jest Joanna puszczalska i Joanna karierowiczka. Jest Joanna całkowicie normalna. Więc daleka jestem od tego, aby w tej kwestii konstruować jakieś schematy 🙂 Obawiam się ponadto, że myślenie o ludziach przez pryzmat ich imienia może działać tak jak stereotyp…\n7 czerwca 2016 o 11:29\nZgadzam się, że w żadnym wypadku nie można człowieka określać tylko po tym jakie ma imię, bo to by było głupie. Rozumiem, że Ty nie zauważyłaś podobieństw w charakterach wśród swojego otoczenia, bo mi nie chodzi o to, że te osoby mają mieć taką samą osobowość, tylko jakieś pojedyncze cechy, które je łączą. Ja dostrzegłam wiele podobieństw, dlatego tak mocno obstaję przy swoim zdaniu 🙂\n7 czerwca 2016 o 19:27\nOk. Niektórzy na tej zasadzie wierzą w horoskopy… 🙂 Jeśli to komuś życie ułatwia, to nie mam nic przeciwko 🙂\n9 czerwca 2016 o 17:20\nW horoskopy akurat nie wierzę, dla mnie są tylko przypadkowym zbiegiem okoliczności i zbiorem nic nieznaczącej pisaniny osób je wymyślających 🙂\n7 czerwca 2016 o 10:36\nW czasach, gdy jeszcze nauczałem w szkole, zauważyłem prawidłowość, że im prostsze nazwisko, albo beznadziejne nazwisko, tym bardziej wymyślne imię. Więc dla różnych panien typu Bąk, Bździuk, Koza czy Baran, pojawiały się imiona: Liliana, Karina, czy jeszcze bardziej wymyślne.\nW połowie XIX wieku w Polsce zapanowała moda na niezwykle dziwne imiona. Jeden z moich przodków był Kalikst, a jego żona Nepomucena. Wtedy też był modny Pantaleon…\nKaliksta jeszcze bym zniosła, ale gdyby nazwano mnie Nepomuceną?! Przerażające… Nie wyobrażam sobie jak zwracać się do dziecka, albo ukochanej osoby o takim imieniu…\nDziecku też nie zrobiłabym tego, żeby go nazwać Pantaleonem (kojarzonym z Panteonem lub pantalonami…).\n8 czerwca 2016 o 01:07\nTymi wymyślnymi imionami zrekompensować chcą chyba proste nazwisko, skoro tylko na imię mają wpływ. I faktycznie wynik jest dziwaczny. A co do imion niespotykanych miałam koleżankę o imieniu Adriana. Tak właśnie – Adriana nie Adrianna. Podobno jej tata tak bardzo chciał mieć syna o imieniu Adrian, że gdy jednak urodziła się córka w ten sposób sobie planowanego Adriana zrekompensował. Adriana zresztą dumna była bardzo ze swojego imienia, choć od pierwszej klasy szkoły podstawowej miała z robionym wciąż błędem w imieniu polkę galopkę.\nWidniejącą na zdjęciu „Niewolnicę Isaurę” pamiętam bardzo dobrze, ileż potem takich Isaur i Leoncjów się urodziło 😉\n10 czerwca 2016 o 18:18\nAdriana jakoś ujdzie… Ale wyobrażasz sobie życie z imieniem Leoncjo?! 🙂\nNie wyobrażam :)))))\n8 czerwca 2016 o 21:34\nImiona faktycznie określają pewne pokolenia, ale i narażają na atak telemarkerów. Podstępni półoszuści, wykorzystujący naiwność starych ludzi, bezbłędnie wyławiają ich z książek telefonicznych.\n10 czerwca 2016 o 18:19\nŚwiat oszalał… Kiedyś na drzwiach mieszkań były wizytówki i nikt się nie przejmował, a dziś strach umieszczać dane w książce telefonicznej 😦\n9 czerwca 2016 o 10:51\nU nas z kolei było zatrzęsienie MONIK. Nowo poznanej koleżance w szkole nie trzeba było pytać jak ma na imię …. Jakaś plaga\n10 czerwca 2016 o 18:21\nI ja miałam być Moniką… Ale sąsiadka tak nazwała córkę i moja mama zrezygnowała… Więc coś z tym „zatrzęsieniem” jest 🙂\n9 czerwca 2016 o 13:47\nFajnie napisane, ciekawa jestem źródeł 🙂 Ja, jako Martyna jestem zadowolona ze swojego imienia, moja siostra Karolina też chyba nie narzeka 🙂 Podobno miałam się Martą zwać, ale jest Martyneczka 😀 Ostatnio w mojej okolicy chłopca ochrzczono imieniem Kazimierz, słyszałam też o wielu innych, naprawdę dziwnych imionach, ale wg mnie nadawanie imion zagranicznych, np. ze spolszczoną pisownią czy wzorując się na krótkich trendach to robienie „krzywdy” dziecku.\nW mojej klasie są trzy Natalki, trzy Justyny i trzy Klaudie, przeważnie siedzą razem, więc nauczyciele muszą nazwiskami precyzować…\n11 czerwca 2016 o 18:29\nCiekawy wpis! 🙂 Mnie osobiście przerażają imiona typu Dżesika, Eryk, ale co kto lubi. Pewnie jak do wszystkiego da się do nich przyzwyczaić. I co innego gdy rodzice mają sentyment, czy jakąś historię związaną z tego typu imieniem, a co innego kiedy tak bez namysłu, z powodu mody decydują. Moja koleżanka ma teraz Franka, owszem jest ich obecnie wielu, bo stało się to popularne, jednak ona od dzieciństwa mówiła mi że jej synek będzie miał na imię Franek 😉\n11 czerwca 2016 o 20:46\n18 czerwca 2016 o 18:19\nskoro już o imionach mowa, to tak właśnie przyszło mi na myśl, że osobiście znam wielu panów o imieniu Piotr i o żadnym nie mogę powiedzieć nic dobrego. podobnie rzecz się ma z imieniem Dominik i Renata. przepraszam jeśli w ten sposób kogoś uraziłam.\nMnie nie urażasz 🙂 Nie mam zdania o Piotrach… Natomiast nie podobają mi się wszelkie Krzysie 🙂\nJa mam na imię Patrycja (ładne imię moim zdaniem), które było dość modne w tamtym czasie. Praktycznie w każdej klasie w szkole była jakaś moja imienniczka. W mojej klasie były 3 Nikole, z czego jedna to Nicola, oraz 3 Mateuszów. Co ciekawe, nigdy nie spotkałam się z Nikolą mieszkającą w mieście, zawsze są one ze wsi 🙂\nZ całkiem innej strony miałam w klasie Rodrika 🙂 Bo jego dziadek tak chciał.\nKategorie Wybierz kategorię Galeria w pełni amatorska Historie prawdziwe Lista osobista Nudy marudy Wspomnienia My – Polacy On Ona Społeczeństwo Mężowie i żony Zwyczaje\nUrlop ze znajomymi?\nNikt, czyli zmarnowane życie\nFollow Dama Kameliowa on WordPress.com


Seria Genesis - wiórkowanie - Eurotec\nStrona główna » Rodzaje obróbki » Koła zębate » Obróbka kół zębatych » Gleason Corporation » Koła walcowe » Wiórkowanie » Seria Genesis – wiórkowanie\nSeria Genesis - wiórkowanie\nSeria Genesis - wiórkowanie spheric power z opcjonalnym fazowaniem i ogratowaniem\nPionowe wrzeciono obrabianego przedmiotu serii Genesis® jest optymalnie zaprojektowane dla tarczokształtnych obrabianych przedmiotów, niezależnie od tego, czy jest stosowane wiórkowanie wgłębne czy inne procesy wiórkowania.\nŚrednica obrabianego przedmiotu, max 130 mm\nModuł wiórkowanie wgłębne, max 3 mm\nModuł wiórkowanie równoległe albo przekątne, max 5 mm\nDługość obrabianego przedmiotu, max 350 mm\nDobra jakość po minimalnym koszcie\nGenesis 130SV(iC) jest rozwiązaniem do ekonomicznego wiórkowania w produkcji masowej. Jest to więcej niż maszyna - to „powerhouse” do kół walcowych o zębach prostych i zębach skośnych.\nWiórkowanie Spheric Power w celu prostych korekt linii boków zębów\nWiórkowanie Spheric® Power gwarantuje najkrótsze czasy cykli. Dodatkowo istnieje możliwość wprowadzenia do obrabianego przedmiotu korekt linii boków zębów. Umożliwia to elastyczność - również przy dużych wielkościach serii\nOpcjonalnie możliwa do zintegrowania jednostka do fazowania\nPołączona szeregowo, sterowana przez NC jednostka do fazowania gwarantuje równomierne fazowanie z wysoką dokładnością powtarzalności, przy maksymalnej żywotności i minimalnych kosztach narzędzia na obrobiony przedmiot.\nSztywna i prosta koncepcja maszyny i szybki załadunek przez zintegrowany chwytak podwójny zapewniają najwyższą produktywność.


Polityka Prywatności – Biuro Rachunkowe AMADEUSZ - Olsztyn\nAdministratorem danych jest firma BIURO RACHUNKOWE AMADEUSZ, ul. Wyszyńskiego 15 pok 18, 10-457 Olsztyn, NIP: 739-31-70-931, REGON: 511037163, KRS: 0000120778. Dane osobowe przetwarzane są w naszej firmie z zachowaniem największej staranności i odpowiednich środków bezpieczeństwa zgodnych z przepisami ustawowymi i wykonawczymi ujętymi w ogólnym rozporządzeniu o ochronie danych (RODO).\nW BIURO RACHUNKOWE AMADEUSZ dokładamy wszelkich starań, by należycie chronić i zabezpieczać przechowywane dane osobowe. W tym celu wdrożyliśmy różne środki o charakterze organizacyjnym, fizycznym, administracyjnym i technicznym.\nKontakt z osobą nadzorującą przetwarzanie danych osobowych w BIURO RACHUNKOWE AMADEUSZ jest możliwy drogą elektroniczną pod adresem e-mail: biuro.amadeusz@interia.pl lub osobiście w siedzibie firmy w godzinach pracy biura. Wprowadziliśmy środki techniczne i organizacyjne w celu jak najlepszej ochrony danych użytkownika przed utratą, modyfikacją, kradzieżą bądź dostępem ze strony nieupoważnionych stron trzecich.\nStrona internetowa https://amadeusz.olsztyn.pl/ automatycznie zbiera informacje poprzez pliki cookies (ciasteczka). Są to małe pliki tekstowe tworzone i wysyłane przez serwer www i przechowywane przez przeglądarki. Kiedy przeglądarka ponownie połączy się ze stroną, witryna wykrywa rodzaj urządzenia, z którego łączy się użytkownik. Parametry pozwalają na odczytanie informacji w nich zawartych jedynie serwerowi, który je utworzył.


tajus czyta...: "Podpalacz" - Wojciech Chmielarz\nAutor: Sara Stachowiak o 18:01\nDosiak 12 listopada 2012 18:08\nJuż jakiś czas temu przekonałam się do polskich kryminałów i naprawdę nasi pisarze nie powinni mieć kompleksów. Jest parę nazwisk wartych zapamiętania. Fajnie, że Chmielarz jest kolejnym :)\ntajus 12 listopada 2012 18:16\nTeż się cieszę :). Polak jednak potrafi ;).\nMiłośnik książek 12 listopada 2012 18:10\nGdy zobaczyłem zapowiedź książki wiedziałem, że muszę ją mieć. Powiększyłaś mój apetyt na tę pozycję:)\nA to się cieszę :). Oby Cię nie rozczarowała ;). Pozdrawiam!\nAgata P 12 listopada 2012 18:25\nCzekałam na Twoją recenzję "Podpalacza" :) Lubię serię Ze Strachem i jej oryginalne okładki. Dzięki blogowi przekonałam się też to polskich pisarzy kryminałów. Książkę Chmielarza dopisuję na swoją listę.\nTaki jest świat 12 listopada 2012 18:36\nCzytałam inne ksiązki z tej serii, ta również zapowiada się ciekawie :)\nkarkam 12 listopada 2012 21:09\nZainteresowałaś mnie tą książką - a to już coś, gdyż sama nie zwróciłabym na nią uwagę. :)\nbarwinka 12 listopada 2012 22:04\nChoć to nie do końca mój gatunek to zainteresowałaś mnie i jeśli nadarzy się okazja to przeczytam :)


Sprzedam kundelka Szklarska Poręba i okolice, kundelki szczeniaki sprzedaż - oferty na Morusek.pl\nLista pozycji z kategorii "Sprzedam kundelka Szklarska Poręba i okolice". Przeglądaj ogłoszenia, zawęź wyszukiwanie psów do kategorii, województwa lub miasta i znajdź interesujące Cię ogłoszenia. Wybrane pozycje "Sprzedam kundelka Szklarska Poręba i okolice" możesz też dodać do Twojego schowka by później móc do nich wrócić. Możesz dodać też swoje darmowe ogłoszenia w kategorii "Sprzedam kundelka Szklarska Poręba i okolice" i innych. Możesz też rozszerzyć wyniki wyszukiwania i zobaczyć wszystkie ogłoszenia typu "Sprzedam psa w Polsce"\nSprzedam kundelka Szklarska Poręba i okolice, kundelki szczeniaki sprzedaż - oferty na Morusek.pl - hodowle, szczeniaki, psy, koty oraz inne zwierzęta i akcesoria dla nich - darmowe ogłoszenia i oferty dla zwierząt.\nTu jesteś: Strona główna » Ogłoszenia » Psy » Sprzedam psa » Kundelki » dolnośląskie » Szklarska Poręba\nSprzedam kundelka Szklarska Poręba i okolice, kundelki szczeniaki sprzedaż


Przemysł Metalowy - Justa Sprzątanie\nJaka firma ma do zaoferowania jakościowe i niezawodne zawiasy\nW obecnych czasach o prawidłowym działaniu części wyposażenia domu jakimi są drzwi stanowią zawiasy. Możliwość płynnego otworzenia drzwi w razie potrzeby, jak również i ich...\nDobre ceny na złącza aseptyczne\nZłącza DIN 11864, złącza aseptyczne, redukcje symetryczne i wiele innych tego rodzaju połączeń higienicznych można znaleźć w ofercie naszego przedsiębiorstwa. Zapewniamy atrakcyjne ceny na wszystkie...\nProwadzisz firmę, która zajmuje się szeroko pojętymi pracami montażowymi i łączeniowymi? Przy łączeniu wielkich elementów konstrukcyjnych niezbędne jest wykorzystanie wielu technik, spośród których niezwykle popularne...\nProdukcja nowoczesnych gwintów trapezowych\nFirma Polmech jest przedsiębiorstwem specjalizującym się w produkcji oraz dystrybucji najwyższej jakości produktów, takich jak na przykład gwinty trapezowe. Są to nowoczesne elementy łączące, które...\nDokładne i równomierne niklowanie powierzchni\nNiklowanie to proces polegający na pokryciu warstwą niklu metalowych lub wykonanych z tworzywa sztucznego powierzchni. Zabieg ten chroni je przed zniszczeniem, zarysowaniami, oraz, w przypadku...\nCnc machining for every developed company\nGood cnc machining is connected with the best support of industry. We guarantee proffesional service for every developed company with cares of all clients. Our...\nDuplo i inne marki zabawek\nDobry przedmiot w ofercie już teraz\nDobry asortyment w ofercie właśnie\nWyśmienity asortyment dostępny w tej chwili\nSesja świąteczna rodzinna w Warszawie\nDobry obiekt w ofercie już teraz\nWypożyczalnia sprzętu do pracy na wysokościach\nWydajne i funkcjonalne odkurzacze przemysłowe\nNajlepszy instalator z firmy SIGMA-BUD\nProfesjonalny lokalizator GPS dla firm


M jak miłość odcinek 1602 streszczenie. Ania robi wszystko, by podbić serce Adama. Tym razem jednak posunie się za daleko... - ESKA.pl\nM jak miłość odcinek 1602 streszczenie. Ania robi wszystko, by podbić serce Adama. Tym razem jednak posunie się za daleko...\n2021-09-26 8:51 kg\nM jak miłość to zdecydowanie jeden z najpopularniejszych seriali w Polsce, który gości na antenie Telewizji Polskiej od 2000 roku. Przez te wszystkie lata widzowie z zainteresowaniem oglądają kolejne epizody produkcji i śledzą perypetie głównych bohaterów hitu. Co wydarzy się w nadchodzącym odcinku M jak miłość? Sprawdźcie koniecznie.\nM jak miłość odcinek 1602 streszczenie. Ania (Gabriela Świerczyńska) wciąż wzdycha w tajemnicy do Adama (Wojciech Świeściach)– wbrew rozsądkowi i radom bliskich. Jak daleko posunie się, by podbić serce „ukochanego”? Zapraszamy na 1602 odcinek „M jak Miłość”, a w nim… We wtorek Warecki będzie pilnował uczniów podczas przerwy, a nastolatka postanowi to wykorzystać. I nagle uda, że spadła ze szkolnych schodów. Nauczyciel, przestraszony, natychmiast do niej podbiegnie.\nM jak miłość. Oszalały z żądzy zemsty Argasiński spróbuje zabić Patrycję? Alżbeta Lenska wraca do serialu konkurencji. Wyciekły zdjęcia z planu\n- Ostrożnie!... Nic ci nie jest?\n- Nie wiem… Noga… strasznie mnie boli…\n- Musi to obejrzeć lekarz…\nA gdy Adam chwyci „ranną” na ręce… Basia (Gabriela Raczyńska) z Jaśkiem (Stanisław Dusza) od razu uznają, że kontuzja przyjaciółki wygląda podejrzanie.\n- Cholera, to mi się coraz bardziej nie podoba…\n- Myślisz, że zrobiła to specjalnie?\nTymczasem dyrektor (Ryszard Bauman) szkoły wyśle w końcu Anię na badania, właśnie pod opieką Wareckiego.\n- Skoro ma pan teraz okienko, zajmie się pan wszystkim, dobrze? W razie potrzeby odwołam pana późniejsze lekcje!\nA gdy jej plan zadziała, dziewczyna nawet nie spróbuje ukryć satysfakcji…\nW klinice nadzieje nastolatki na romantyczne „sam na sam” jednak prysną - bo Budzyński (Krystian Wieczorek) przyjedzie na oddział, gdy tylko szkoła poinformuje go o „wypadku” i od razu Adama zaatakuje.\n- To się stało na pańskim dyżurze? To czym się pan zajmował, skoro nie upilnował pan dzieci?!\n- To był nieszczęśliwy wypadek. W szkole mamy trzystu uczniów…\n- To kiepska wymówka! Moja córka była pod pana opieką!(…) Dziwnym zbiegiem okoliczności, kiedy coś dzieje się z moją córką… pan zawsze jest w pobliżu!\n- Coś pan sugeruje?!\nGdy na miejsce dotrze Magda (Anna Mucha), spróbuje sytuację załagodzić.\n- Andrzeja poniosły emocje, ale spróbuj go zrozumieć... Zdenerwował się, bo martwi się o córkę…\n- Powiedział mi wprost, żebym trzymał się od Ani z daleka! A ja nie bardzo rozumiem, czego on oczekuje? Jak inaczej mogłem zareagować na ten wypadek? Przecież jestem jej nauczycielem!\n- Adam, to oczywiste! Porozmawiam z Andrzejem, obiecuję. I dziękuję ci, że zająłeś się Anią…\nTymczasem Olek (Maurycy Popiel) po badaniach ustali, że… Ania cały czas symulowała. A gdy bliscy dziewczyny poznają prawdę, będą w szoku.\n- Zwyczajnie udaje... Nie ma żadnego urazu!\n- Ale po co miałaby to robić? Żeby urwać się z lekcji?\n- Najprawdopodobniej Ania to wszystko zaplanowała, żeby Adam się nią zajął. Specjalnie go w to wciągnęła…\n- Super! A ty na niego napadłeś i zrobiłeś mu awanturę... Brawo!\nW finale Budzyńscy zabiorą nastolatkę do domu, gdzie będzie już na nich czekać Marta (Dominika Ostałowska). I Ania, ze łzami w oczach, wyzna rodzinie, jak bardzo jest nieszczęśliwa.\n- Przepraszam, nie wiem, co we mnie wstąpiło… Ja po prostu… nie mogłam się z tym pogodzić, że Adam się ode mnie odsunął… Przestał być wychowawcą naszej klasy, nie przygotowuje mnie już do olimpiady, unika mnie… Myślałam, że mam to pod kontrolą, ale to nieprawda. Zakochałam się… Tak głupio, tak beznadziejnie… I kompletnie sobie z tym nie radzę!\nChwilę później między opiekunami dziewczyny wybuchnie ostra kłótnia.\n- Nie byłoby tego wszystkiego, gdybyś wcześniej zainteresował się, co się z Anią dzieje! I odpowiednio zareagował!\n- Wiem, Marta, już mi to mówiłaś!(…) Może jestem kiepskim ojcem, ale prawda jest też taka, że gdybyś była tutaj, na miejscu, a nie w Berlinie…\n- Przestańcie! Przerzucanie się winą nie pomoże rozwiązać problemu! Ania pilnie potrzebuje pomocy…\nSkręcona kostka, złamane serce – życiowe potknięcia bywają bolesne. A jaką cenę zapłaci za swoją „szaloną” miłość Ania?\nOdpowiedź wkrótce – tylko na antenie TVP2, w premierowych odcinkach serialu… Zapraszamy!


Archiwa: Zwiastuny - Strona 5 z 41 - Zwiastuny.pl\n183 metry strachu – zobacz zwiastun #2.\nCzerwiec 9, 2016 By Ser Jorah Mormont in Zapowiedzi, Zwiastuny No Comments Tags: 183 metry strachu, akcja, Blake Lively, Filmy2016, Jaume Collet-Serra, SURFING, The Shallows\nPOLSKA PREMIERA: 5 sierpnia 2016 Kiedy Nancy postanawia posurfować w opuszczonej zatoczce nie zdaje sobie sprawy, że może spotkać ją coś złego. Kiedy jednak ranna kobieta zostaje zostaje uwięziona na samotnej skale, a po otaczających ją płyciznach pływa wielki rekin, jej sytuacja staje się dramatyczna. A od brzegu dzieli ją tylko 200 metrów… Nancy rozpoczyna walkę o życie. […]\nChristian Bale w westernie Scotta Coopera.