Dorota Probucka, Etyczne potępienie myślistwa — przeczytaj pełną wersję w LitRes\nEtyczne potępienie myślistwaTekst\nKup i pobierz za 25 zł 18,75 zł ($ 4,92)\nKategoria: zwierzęta domowe, książki filozoficzne, przyroda i zwierzęta, inna literatura edukacyjna, samouczki, filozofia społeczna, socjologia, ekologia\nTagi: wielcy filozofowie, dzikiej przyrody, książki o zwierzętach, podstawą filozofii, rzadkie zwierzęta, pojęcia filozoficzneEdytuj\nPublikacja dofinansowana przez Uniwersytet Pedagogiczny\n© Copyright for this edition by Towarzystwo Autorów\ni Wydawców Prac Naukowych UNIVERSITAS, Kraków 2020\nWładimir Czertkow, Paskudna zabawa… © Copyright for the Polish\ntranslation by Piotr Fast and Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac\ndr hab. Joanna Hańderek, prof. UJ\ndr hab. Ewa Podrez, prof. UKSW\nNa pierwszej stronie okładki\nObraz Lubos Houska z Pixabay\nNa czwartej stronie okładki\nPolowanie w Spale, 2014 © Copyright by Joanna Bieńkowska\nWprowadzenie - DOROTA PROBUCKA\nDOROTA PROBUCKA, Myślistwo hobbystyczne, czyli zabawa w bezkarne mordowanie\nTOMASZ CYROL, Czy myślistwo rekreacyjne jest zgodne z prawem?\nHONORATA KORPIKIEWICZ, Moje hobby: zabijanie\nANDRZEJ ELŻANOWSKI, Prymitywizm motywacji do polowania\nDARIUSZ JEDZOK, Zabójstwo z miłości. Kartezjańskie dychotomie w argumentacji zwolenników myślistwa rekreacyjnego\nDARIUSZ DĄBEK, O instrumentalnym traktowaniu etyki przez myśliwych\nMARCIN URBANIAK, Kodeks etyki łowieckiej jako narzędzie maskowania przemocy\nJACEK LEJMAN, O ludzkiej potrzebie zabijania na przykładzie tak zwanego myślistwa rekreacyjnego\nANTONINA SEBESTA, „Chętka do strzylanio” w świetle etyki\nBEATA KULISIEWICZ, Prawne, psychologiczne i etyczne konteksty udziału dzieci w polowaniach\nMARCIN URBANIAK, Krytyka programu edukacji łowieckiej Myśliwi – dzieciom, dzieci – zwierzętom\nHALINA RAROT, O obronie wszelkiego istnienia i hobbystycznym zabijaniu\nDOROTA PROBUCKA, Etyczne potępienie myślistwa\nEWA CZERWIŃSKA-JAKIMIUK, Agresja i przemoc wobec zwierząt. Uwarunkowania psychologiczne\nSŁAWOMIR ZIELIŃSKI, ZENON KRUCZYŃSKI, Ptaki, łanie, sarny, dziki… ołów i ludzie\nDARIUSZ GZYRA, Krytycznie o koncepcji myślistwa Milesa Olsona\nJUSTYNA TYMIENIECKA-SUCHANEK, Władimir Czertkow i początek ruchu antymyśliwskiego w Rosji\nWŁADIMIR CZERTKOW, Paskudna zabawa – kilka myśli o polowaniu (esej)\nTOMASZ MATKOWSKI, Polowaneczko (fragment książki)\nZENON KRUCZYŃSKI, Farba znaczy krew (fragment książki)\nBARBARA HARTMAN, Życie z myślistwem obok (fragment pamiętnika)\nSarenka. Polska piosenka antyłowiecka z XIX wieku\nAneks. Wykaz polskich organizacji i grup społecznościowych potępiających myślistwo (hobbystyczne, rekreacyjne, sportowe), oraz udział dzieci w polowaniach\nKsiążka ta została napisana w imieniu bezsilnych, czyli tych, którzy są zbyt słabi, żeby bronić samych siebie.\nDedykuję ją aktywistom antyłowieckim i wszystkim empatycznym ludziom, którzy „potrafią patrzeć oczami krzywdzonej istoty, słuchać jej uszami, odczuwać jej sercem”. To dzięki takim ludziom ten świat nie jest najgorszym z możliwych.\nO Panie o szorstkiej sierści,\nmówią, że wszystko możesz –\nzatem wybaw nas wszystkich od śmierci\nBoże ostępów i trzęsawisk Boże.\nWyprowadź nas gdzieś wysoko\nna łąki niebieskie, szczęśliwe,\ngdzie nie dostrzeże nas oko,\nnie znajdą zastępy myśliwych.\nCzy słyszysz, jak w Twoją stronę\ndziś kierujemy swój głos?\nTo my, kulami rażone.\nZwierzęta, czarne jak noc.\nO Panie o szablach ostrych,\nmówią, że wszystko potrafisz,\nwięc zabierz swych braci i siostry\ntam, gdzie ich kula nie trafi.\nPójdziemy za Tobą w szeregu,\ndopóki życie się tli,\nczarnym pochodem po śniegu,\nznaczonym plamami krwi.\nA jeśli nie możesz ocalić\nprzed gradem myśliwskich kul,\ngdy celny strzał nas powali,\nniech ciałem nie szarpie ból…\nCiemność jak matki futro\nniech będzie miękka i ciepła\n…zanim nadejdzie jutro,\nBoże, wyprowadź nas z piekła.\nBiada łowcom! Albowiem oni sami złowieni będą!\nTak jak czyniliście w tym życiu, tak samo będzie wam odpłacone w przyszłym żywocie.\nG.J.R. Quesley, Ewangelia życia doskonałego Jezusa Chrystusa, 14,6‒8; 34,10\nI osądzono zmarłych (…) według ich uczynków.\nBiblia Tysiąclecia, Objawienie Jana, 20,12\nTakże zwierzęta będą nas sądzić.\nks. Stanisław Musiał SJ, „Tygodnik Powszechny” 2001, nr 1\nW 2005 roku ukazała się – pod redakcją naukową Władimira Borejki, ukraińskiego naukowca, zoologa i aktywisty na rzecz ochrony przyrody – praca zbiorowa Rzuć polowanie – zostań człowiekiem. Borejko zebrał w jednym tomie artykuły naukowców i eseje pisarzy z różnych krajów, potępiające i obnażające okrucieństwo oraz bezsens tej „paskudnej zabawy w zabijanie”, jak to określił rosyjski pisarz Władimir Czertkow. Wszak myślistwo w obecnych czasach nie jest dyktowane biologiczną potrzebą przeżycia; to kulturowy archaizm, „demoniczna namiętność”, wobec czego „powinno tak jak niewolnictwo trafić do lamusa historii”.\nW 2020 roku, piętnaście lat później, kontynuując dzieło Władimira Borejki, oddaję do rąk czytelników pracę zbiorową pod moją redakcją, zatytułowaną Etyczne potępienie myślistwa. Do współpracy zaprosiłam wybitnych polskich badaczy: etyków, psychologów, pedagogów, prawników i biologów, reprezentujących różne ośrodki akademickie. Teza tej książki jest zdecydowanie – i mocno – postawiona, podobnie jak to uczynił Borejko, i ma związek z fundamentalną zasadą moralną – aksjologiczno-normatywną podstawą naszej kultury: „dobro pochwalaj, a zło potępiaj”. Nie bądźmy bierni, nie przechodźmy obojętnie wobec cudzej krzywdy, zarówno ludzkiej, jak i zwierzęcej. Albowiem, jak pisał filozof Edmund Burke, „złu wystarczy, aby dobrzy ludzie nic nie robili”. Tym samym naszą moralną powinnością powinno być aktywne sprzeciwianie się okrucieństwu czynionemu nie tylko ludziom, ale również zwierzętom, i potępianie sprawców, ponieważ brak naszej negatywnej reakcji wzmacnia ich niegodziwość.\nDo tej fundamentalnej zasady moralnej odwoływał się między innymi Albert Schweitzer – jeden z najwybitniejszych etyków, działacz społeczny i lekarz, laureat Pokojowej Nagrody Nobla z 1952 roku. Według Schweitzera myślistwo w czasach współczesnych jest przejawem zła w czystej postaci i należy o tym głośno mówić oraz głośno ten proceder krytykować. Pisał o tym również polski teolog i etyk, ks. prof. Tadeusz Ślipko, zdaniem którego współczesne myślistwo o charakterze hobbystycznym „uchybia godności człowieka jako osoby i z tego powodu należy je zakwalifikować do kategorii działań moralnie nagannych”1. Traktuję te słowa jako moralny imperatyw – stąd pomysł na książkę i jej etyczne przesłanie.\nPowtórzmy: współczesne myślistwo, niedyktowane biologiczną potrzebą przeżycia, jest moralnym złem, i to na dodatek złem szczególnym, ponieważ czynionym pod ochroną prawa. Pojawia się pytanie: czy prawo nadal ma moc obowiązującą, dopuszczając do nieuzasadnionego podstawowym interesem społecznym zabijania zwierząt przez wąską grupę ludzi lubujących się w odbieraniu innym życia? Przecież myślistwo stanowi również realne zagrożenie dla ludzi2, a przy okazji doprowadza do skażenia środowiska naturalnego3. Być może takie prawo staje się nieprawym (resp. niesprawiedliwym) prawem w sensie treściowym?4 Czy „najpodlejsze prawo musi zostać uznane za wiążące, o ile tylko powstało w sposób formalnie poprawny”5? A może „konkretne przepisy prawa stanowionego, gdy przekroczą określony próg niegodziwości lub niesprawiedliwości, tracą charakter norm prawnych”6?\nW lutym 2019 roku Trybunał Konstytucyjny Kolumbii zakazał tak zwanych polowań hobbystycznych na terenie całego kraju, uznając je za sprzeczne z zapisami o ochronie środowiska naturalnego zawartymi w Konstytucji. Zdaniem Trybunału populacja zwierząt zamieszkujących teren Kolumbii jest składową narodowej kultury i powinna znajdować się pod ochroną państwa. Trybunał stwierdził, że organizacja, jaką jest Kolumbijska Federacja Strzelania i Rekreacyjnego Łowiectwa (której odpowiednikiem w Polsce jest Polski Związek Łowiecki), narusza konstytucję, praktykując myślistwo rekreacyjne i czerpiąc z tego materialne korzyści. Myśliwym nie udało się również uzyskać prawa do polowań na terenach prywatnych. Kilka lat wcześniej, w 2012 roku, podobną decyzję podjęła Kostaryka, a w Kenii i Botswanie wprowadzono zakaz polowań komercyjnych.\nW moim przekonaniu decyzje tych kilku państw świadczą o jakościowym skoku w rozwoju moralnej świadomości człowieka. Ktoś mógłby powiedzieć, że jest to tylko kilka państw – ale decyzje ich władz, poza wymiarem praktycznym, mają charakter symboliczny, ponieważ oznaczają wielki krok ludzkości w wydobyciu się ze stanu moralnego bestialstwa. Wzorujmy się na tych państwach i dążmy do wyeliminowania myślistwa hobbystycznego odgórnie, na poziomie ustawowym, oraz oddolnie, przez ogłaszanie przez gminy swoich terenów jako stref wolnych od polowania. Postulujmy wprowadzanie rozwiązań bardziej cywilizowanych i humanitarnych niż zabijanie zwierząt za pomocą broni palnej. Niech to będzie ograniczanie ich rozrodu przez sterylizację lub antykoncepcję.\nDomagajmy się przede wszystkim, tak jak to prawnie zostało uregulowane w Niemczech, wprowadzenia zakazu dokarmiania zwierząt w lesie przez myśliwych. To właśnie celowe, masowe dokarmianie wzmaga reprodukcję i zwiększa populację zwierzyny, przy jednoczesnym zanieczyszczaniu ekosystemu7. W lasach wysypywane są tony jedzenia dla zwierząt roślinożernych, a pod ambonami składowana jest padlina, która ma przywabić zwierzęta mięsożerne. Hipokryzja i manipulacja społeczeństwem polega w tym przypadku na tym, że argument odwołujący się do wzrostu liczebności zwierząt leśnych (namnażanych przez dokarmianie) jest następnie wykorzystywany celem uzasadniania konieczności praktyk myśliwskich. To jest klucz do rozpoznania perfidii tkwiącej we współczesnym myślistwie; za nim kryją się przede wszystkim żądza zabijania i zarabiania pieniędzy na tym procederze. Żądza – a nie biologiczna i życiowa konieczność8. W tym miejscu warto przypomnieć słowa: „Kiedy zabijamy, to potrzebujemy zręcznie skonstruowanej ideologii, która sprawi, że nasz czyn przestanie być postrzegany jako czyste zło”9. Składową tej ideologii jest również celowe kreowanie i podsycanie atmosfery strachu i zagrożenia ze strony zwierząt, przedstawianych jako intruzi i szkodniki. Tam, gdzie jest zagrożenie, tam musi pojawić się wybawca, czyli myśliwy, który uwolni nas od istot nam wrogich i niebezpiecznych. Oto jeden z prostych mechanizmów manipulowania ludźmi. Tym samym potrzeba dominacji, przemocy i zabijania jest skrywana za narracją zagrożenia płynącego ze strony ofiar i przerzucania na nie odpowiedzialności i winy. Agresor natomiast przedstawia się jako wybawca i dobrodziej10. Ponadto odwoływanie się przez myśliwych do „zręcznie skonstruowanej ideologii” ma jeszcze inny kontekst związany z utrwalaniem patriarchalnego porządku opartego na męskiej sile i władzy. „W zachodzących obecnie przemianach postrzegania relacji człowiek–zwierzę, kultura–natura, podtrzymywanie uzasadnień istnienia praktyki myśliwskiej przybiera postać walki ideologicznej o zachowanie wymyślonej tradycji i staje się quasi-religijnym kultem patriarchatu i męskości”11.\nPowtórzmy – domagajmy się eliminacji myślistwa hobbystycznego odgórnie, czyli na poziomie ustawowym, i oddolnie, przez ogłaszanie przez gminy swoich terenów jako stref wolnych od polowania. Czyńmy to z trzech powodów. Po pierwsze, przede wszystkim dla ochrony wolno żyjących zwierząt, które, pamiętajmy – są naszym dobrem wspólnym i dysponentem ich życia nie powinna być jakakolwiek organizacja łowiecka. Przypomnijmy, że zgodnie z art. 21 Ustawy o ochronie zwierząt „zwierzęta wolno żyjące stanowią dobro ogólnonarodowe i powinny mieć zapewnione warunki rozwoju i swobodnego bytu”12. Ograniczenie populacji tych zwierząt jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy stanowi „nadzwyczajne zagrożenie dla życia, zdrowia lub gospodarki człowieka”13. Po drugie, czyńmy to celem ochrony środowiska przyrodniczego oraz ludzkiego życia i zdrowia przed dewastacją spowodowaną działaniem tak zwanych wielkich zabójców (big killers), gdzie polowania zostały uznane jako jedna z głównych przyczyn wymierania gatunków14 i skażenia środowiska przyrodniczego. Po trzecie, czyńmy to również celem ochrony ludzi przed moralną deprawacją i kulturowym regresem, przed zatruciem naszego moralnego ekosystemu przez okrutne praktyki myśliwskie, których z konieczności musimy być świadkami.\nCzyńmy to, odwołując się do niesprawiedliwości (moralnej i społecznej), której ofiarami są nie tylko zwierzęta, ale też ludzie (tracąc życie i zdrowie przez skażenie środowiska ołowiem oraz nie mając możliwości swobodnego dostępu do terenów leśnych, nad którymi coraz większą kontrolę przejmują myśliwi). Przecież tylko 10% społeczeństwa akceptuje myślistwo w Polsce15. „Na szczęście jako społeczeństwo zaczynamy przecierać oczy i zauważamy, że wśród nas żyją ludzie, którzy zajmują się zabijaniem dla przyjemności”16. Taki wynik badania opinii społecznej wskazuje, że praktyki myśliwskie powinniśmy uznać za obrazę moralności publicznej i dążyć do ich prawnego zakazu.\nNiech za naszą postawą stoi przekonanie, że bycie człowiekiem, rozumiane w sensie etycznym, zawiera w sobie zobowiązanie do stawania się moralnie lepszym, duchowo szlachetniejszym, zawiera obowiązek pracy nad sobą celem przekraczania własnego egoizmu, okrucieństwa, moralnego bestialstwa, bezmyślności i głupoty.\n1 T. Ślipko, Bioetyka. Najnowsze problemy, Wyd. Petrus, Kraków 2012, s. 80.\n2 Czy myśliwi są w stanie zagwarantować nam, ludziom, że nie ucierpimy od ich kul? Przecież podczas polowań w 2019 roku zostały zabite cztery osoby, a w ciągu ostatnich pięciu lat doszło do co najmniej trzynastu wypadków śmiertelnych ludzi z powodu polowań, nie licząc znacznie większej ilości postrzeleń oraz wypadków drogowych spowodowanych uciekającymi w panice zwierzętami płoszonymi przez naganiaczy. Zob. A. Kurzyp, B. Chyż, Śmierć na polowaniach. Giną nie tylko zwierzęta, ale również ludzie, bigdata.wyborcza.pl/bigdata/7.159116.25425445.mapa-wypadkow-na-polowaniach-gina-nie-tylko-zwierzeta (dostęp: 20.11.2019).\n3 „Myśliwi są głównym źródłem ołowiu jaki skaża środowisko. Emisje ołowiu we wszystkich dziedzinach życia podlegają ścisłej kontroli. Wyjątkiem jest tylko emisja ołowiu z amunicji myśliwskiej, która nie jest w żaden sposób kontrolowana. (…) Według raportów Komisji Europejskiej, w miejscach polowań występuje wyjątkowo wysokie nagromadzenie śrucin ołowianych: do 2 mln śrucin na hektar (…). Każdego roku w Polsce do środowiska dostaje się od 500 do 640 ton ołowiu jako efekt działalności myśliwych”. Zob. P. Skubała, Czy polowania w dzisiejszym świecie mają rację bytu?, „Zoophilologica. Polish Journal of Animal Studies” 2018, nr 4, s. 112.\n4 D. Probucka, Hierarchizacja postaw polityków w świetle etapów życia moralnego, w: Etyka i polityka, red. D. Probucka, Wyd. Impuls, Kraków 2005, s. 119.\n5 P. Dutkiewicz, Problem aksjologicznych podstaw prawa we współczesnej polskiej filozofii i teorii prawa, Wyd. UJ, Kraków 1996, s. 49.\n6 R. Alexy, W obronie niepozytywistycznej koncepcji prawa, przeł. L. Morawski, „Państwo i Prawo” 1993, nr 11–12, s. 36.\n7 „Współczesne myślistwo rozchwiało w znaczący sposób naturalne mechanizmy regulacji liczebności populacji zwierząt łownych. Przyczyniło się do tego w głównej mierze dokarmianie. Dostarczamy zwierzętom często nieodpowiedni dla nich pokarm (buraki, marchew, kapusta, jabłka), którego w ekosystemie leśnym nigdy nie było i nie powinno być. Stymulujemy w ten nienaturalny sposób ich rozrodczość”. Zob. P. Skubała, Czy polowania w dzisiejszym świecie mają rację bytu?, dz. cyt., s. 110–111.\n8 „Dziś już wiemy, że pod płaszczykiem tzw. gospodarki łowieckiej kryje się brak poszanowania przyrody, olbrzymie, często niewyobrażalne okrucieństwo, zaś sami myśliwi często okazują się być osobami bez jakiejkolwiek wiedzy przyrodniczej. Sens istnienia gospodarki łowieckiej już dawno został podważony”, https://okiemprzyrodnika.wordpress.com/com/ekspertyzy-przyrodnicze (dostęp: 25.04.2020).\n9 P. Skubała, Czy polowania w dzisiejszym świecie mają rację bytu?, dz. cyt., s. 114.\n10 T. Nowicki, Dlaczego mężczyźni zabijają? Konstruowanie męskości w oparciu o praktyki łowieckie, „Ars Educandi” 2014, nr 11, s. 123.\n11 Tamże, s. 126.\n12 Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt, Dz.U. z 2019 r., poz. 122, art. 21.\n13 Tamże, art. 33a, ust. 1.\n14 Naukowcy z Uniwersytetu Queensland w Australii oraz Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody, poszukując głównych przyczyn wymierania gatunków, uznali, że niechlubne pierwsze miejsce zajmuje nadmierna eksploatacja środowiska naturalnego spowodowana: polowaniami, połowami i wyrębem lasów. Por. S.L. Maxwell, L.A. Fuller, T.M. Brooks, J.E.M. Watson, The Ravages of Guns, Nets and Bulldozers, „Nature” 2016, no. 536, s. 143–145.\n15 Dane z 2016 roku. D. Piotrowska, Wizerunek myśliwego w XXI wieku czyli łowiectwo w oczach Polaków, Konferencja „Współczesne zagadnienia edukacji leśnej społeczeństwa”, Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej w Rogowie, 6–7.12.2016, https://www.youtube.com/watch?v=zuPGZ0AcVhM (dostęp: 23.04.2020).\n16 A. Sobańda, Nawrócony myśliwy i prawda o polowaniach, „Dziennik.pl” z 19.06.2017.\nPolskie Towarzystwo Etyczne\nMYŚLISTWO HOBBYSTYCZNE, CZYLI ZABAWA W BEZKARNE MORDOWANIE\nNadejdzie czas, gdy ludzie tacy jak ja będą patrzeć na mordercę zwierząt tak samo, jak teraz patrzą na mordercę ludzi.\nMoje rozważania rozpocznę od przytoczenia dwóch cytatów. Pierwszy z nich pochodzi z artykułu Romana Tokarczyka, wybitnego profesora prawa, natomiast drugi to fragment wywiadu przeprowadzonego przez dziennikarza Piotra Ibrahima Kalwasa z aktywistką antymyśliwską.\nObecnie w krajach dostatku żywności i nadmiaru rozrywki utraciły już całkowicie przekonującą moc argumenty na rzecz utrzymywania legalności myślistwa. W percepcji ludzi myślących i obdarzonych empatią nazwa myśliwy jest już zwodnicza. Sugeruje bowiem jakieś nieobecne związki tzw. myśliwego z myśleniem. Jeżeli tzw. myśliwy usiłuje nieudolnie dowodzić, że swoim okrucieństwem zabijania dzikich zwierząt reguluje stan ich populacji, to przemilcza fakt większej skuteczności w tym przypadku środków antykoncepcyjnych. (…) W naszych czasach, w ocenie zdecydowanej większości społeczeństw, myśliwy to jednocześnie wyrafinowany morderca, kat, rzeźnik, grabarz. To pazerny mięsożerca obciążony chorobliwym uzależnieniem, podobnie jak pijak i narkoman, którymi zresztą nierzadko także bywa. To wyobcowany z harmonii piękna naturalnej przyrody: neurotyk, psychopata, pozorant i barbarzyńca, jękliwym głosem powołujący się na przebrzmiałą już kulturę łowiecką i należącą do lamusa historii tradycję1.\nMoże to są po prostu zwykli mordercy i trzeba to mówić głośno i wszędzie. Społeczeństwo nie wnikało dotychczas w to, co myśliwi robią w lesie, wierzyło, że myśliwi, jak leśnicy, dbają o przyrodę i zabijają tylko chore osobniki. Ludzie nie podejrzewali nawet, że to wszystko kłamstwo i chodzi tylko o zabawę. Odbieranie życia to przekroczenie pewnej granicy. Czy może Pan sobie wyobrazić, że zabija Pan bezbronne zwierzę? Pański palec pociąga za spust. Zwierzę jeszcze przed chwilą żyło, a teraz jest martwe lub ranione umiera na Pańskich oczach… Jaki w tym sens? Nie ma w tym żadnego sensu. Pan to zrobił zupełnie bez powodu. Tylko po, żeby zabić. Jest Pan w lesie, pojawia się jeleń, piękny, duży byk o wspaniałym porożu. Co Pan wtedy robi? Sięga Pan po strzelbę czy po aparat? – Człowiek sięga po aparat, myśliwy po strzelbę2.\nTe dwie wypowiedzi łączy wspólna myśl – nie ma myśliwych, są mordercy zwierząt, albo myślistwo to po prostu zabawa w bezkarne mordowanie bezbronnych istot pozaludzkich. Zwróćmy uwagę, że w obu cytowanych przeze mnie wypowiedziach ich autorzy dokonali odrzucenia dotychczasowych językowych etykietek, czyli tradycyjnych, eufemistycznych albo etycznie neutralnych słów dotyczących praktyki pozbawiania życia dziko żyjących zwierząt. Pamiętajmy, że język bardzo często ma charakter manipulacyjny i zafałszowuje rzeczywistość. Jeżeli więc chcemy dotrzeć do prawdy, to zmieńmy język, czyli zacznijmy nazywać rzeczy wprost. I Roman Tokarczyk to czyni: określa ludzi, którzy są syci i mają dostęp do innych form rozrywki, a pomimo tego zabijają dzikie zwierzęta, mianem „wyrafinowanych morderców”. Zauważmy, że w drugim cytowanym przeze mnie tekście pojawia się podobne określenie: „Może to są po prostu zwykli mordercy i trzeba to mówić głośno i wszędzie”.\nChciałabym rozwinąć te dwie wypowiedzi. Ludzie, którzy nie zabijają w obronie własnej albo z głodu, czyli życiowej konieczności, ale w ramach tak zwanego hobby, oraz powielają wielokrotnie ten proceder (a nie są prawnie karani tylko dlatego, że zabijane przez nich istoty nie należą do gatunku Homo sapiens), są z etycznego punktu widzenia mordercami. To pojedynek uzbrojonego w najnowszą broń człowieka z całkowicie bezbronną istotą, to pojedynek silnego z bezsilnym, mocnego ze słabym. Sytuacja ta uderza w nasze poczucie przyzwoitości i wywołuje sprzeciw jako coś moralnie obrzydliwego. Żeby coś takiego czynić, trzeba mieć obniżony poziom empatii i cierpieć na moralne upośledzenie, moralny niedorozwój. Jego cechą wiodącą jest obniżony poziom wrażliwości na cudze cierpienie i niezdolność do wyobrażenia sobie siebie na miejscu ofiary3.\nŻeby móc polować, trzeba stłumić odruchy serca. Stępić naturalną, wrodzoną, człowieczą wrażliwość. Czasami udaje się to całkowicie. Człowiek musi mieć serce jak z kamienia, aby powtarzanie wciąż i wciąż zabijania było możliwe. Wraz z czasem i rosnącą liczbą zastrzelonych zwierząt może wykształcić się pewien rodzaj wtórnej psychopatii – odcięcia się od tego, co naprawdę się robi, oraz od niewygodnych uczuć, które mogłyby się pojawić4.\nA przypomnijmy, że myśliwy strzela do istoty, która ma porównywalną z człowiekiem zdolność do odczuwania fizycznego cierpienia5. Cierpienie fizyczne ma charakter ponadgatunkowy i nie dotyczy wyłącznie ludzi6.\nOdwołajmy się najpierw do zasady: „Nie zabijaj” ze starotestamentowego Dekalogu, która w wersji oryginalnej zakazuje mordowania7 – czyli zabierania życia niewinnym – tym, którzy nic złego nam nie uczynili, tym, którzy nie mają winy w sobie i są zbyt słabi, aby bronić samych siebie. Mój adwersarz mógłby w tym wypadku powiedzieć, że zakaz ten dotyczy wyłącznie relacji międzyludzkich. Należy zadać pytanie – dlaczego na obecnym, wysokim poziomie wiedzy neurobiologicznej i rozwiniętej świadomości moralnej musimy tak wąsko interpretować tę zasadę8? Dlaczego kategorią „niewinnych” powinniśmy nadal obejmować wyłącznie przedstawicieli gatunku Homo sapiens i nikogo więcej? Z etycznego punktu widzenia, kategoria „niewinnych” jest zakresowo szersza i wykracza poza przynależność do jednego gatunku. Na dodatek, jeżeli do kategorii „niewinnych ze swej natury” zaliczylibyśmy na przykład małe dzieci, ludzi z uszkodzonym mózgiem, upośledzonych intelektualnie, a nawet płody ludzkie przede wszystkim z tego powodu, że ich niskie kompetencje intelektualne (albo ich brak) uniemożliwiają pojmowanie i czynienie zła, to tym bardziej do tej kategorii powinniśmy zaliczyć co najmniej niektóre istoty pozaludzkie, takie jak ssaki i ptaki9, ponieważ ich kwalifikacje intelektualne i poziom rozwoju świadomości są co najmniej na poziomie kilkuletniego dziecka10.\nRozwijając myśli zawarte w przytoczonych przeze mnie powyżej cytatach, chciałabym wprowadzić kategorię „morderstwa prawnie bezkarnego”. Myślistwo byłoby szczególnym przypadkiem takiego bezkarnego mordowania, czyli okrucieństwa praktykowanego pod ochroną prawa, okrucieństwa dozwolonego tylko z tego powodu, że jego ofiarami nie są ludzie, ale istoty pozaludzkie. Dlatego zgadzam się z Romanem Tokarczykiem – polowanie to mordowanie, z tą różnicą, że w tym wypadku nie zabija się ludzi, ale istoty pozaludzkie, a ci, którzy w tym procederze uczestniczą, wiedzą, że nie tylko unikną kary, ale kara w ogóle ich nie dotyczy – a zatem są bezkarni. Jest to sytuacja komfortowo optymalna dla człowieka o konstrukcji psychicznej agresora. Znajduje on swoją ofiarę, w tym przypadku całkowicie bezbronne zwierzę, przykładowo sarnę, która ma wszystkie istotne cechy ofiary ludzkiej: jej ciało jest podatne na zranienie, jest słabsza, przerażona, cierpi, boi się i umiera (a dodajmy, są to atrybuty szczególnie pożądane przez psychopatyczne i socjopatyczne osobowości), oraz pojawia dodatkowa okoliczność – agresor wie, że nie zostanie ukarany, że ma pełną swobodę działania. Jest to z jego punktu widzenia sytuacja optymalna. Agresor dokonuje mordu na bezbronnej, słabszej od siebie istocie, zachowując strefę psychicznego komfortu; wszak wie, że jest prawnie bezkarny. I to zaczyna napędzać jego aktywność.\nW książce Seryjni mordercy autorstwa Arkadiusza Czerwińskiego i Kacpra Gradonia znalazłam fragment opisujący paralelną sytuację w przypadku zabijania ludzi przez psychopatów:\nPopełniając pierwszą zbrodnię, zabójca jest przerażony, ale jednocześnie zachwycony. Doświadczył stanu podniecenia w czasie, kiedy popełnił przestępstwo, i było to przyjemne. Spodziewał się schwytania i ukarania, które jednak nie nastąpiło. Zabójca stwierdza więc, że może nadal bezkarnie zabijać, i włącza element pierwszego czynu do swoich fantazji, konstruując w wyobraźni kolejne, coraz bardziej wyrafinowane zbrodnie11.\nUważam ten wątek myślowy za nader istotny dla naszych rozważań, ponieważ można znaleźć wiele analogii między polowaniem na zwierzęta i polowaniem na ludzi, czyli tak zwanym seryjnym mordowaniem. W polskiej legislatywie „mordowanie” nie jest terminem prawnym, dlatego odwołajmy się do tradycji anglosaskiej, w której tym, co odróżnia mordowanie od zabijania, jest żądza zabierania komuś życia (mordlust) i powielania tego procederu, czyli pragnienie wielokrotnego powtarzania tej czynności12. A to cechuje wszystkich seryjnych morderców, którzy – podobnie do myśliwych – motywowani są atawistyczną potrzebą doświadczania ewolucyjnie prymitywnej przyjemności czerpanej z poszukiwania ofiary, budowania zasadzek, pogoni za nią, dopadnięcia jej i zabicia, często w wyrafinowany i okrutny sposób13. Jest w tym ekscytacja wynikająca z cudzej słabości, strachu, przerażenia, cierpienia i śmierci. W psychologii opisywane jest zjawisko polegające na wręcz „narkotycznym” uzależnieniu od zabijania, którego konsekwencją są zmiany w tak zwanej chemii mózgu14. Towarzyszy temu również uzależnienie od poczucia władzy nad ofiarą i potrzeba sprawowania nad nią kontroli. I dlatego zabijanie, na dodatek bezkarne, może szybko stać się nałogiem, z którego myśliwi nie potrafią zrezygnować. „Trzymani są w kleszczach. Nazwałbym je pułapką nawyku lub nałogu. A zauważmy, że w sprawie nawyków często okazujemy się bezradni. Prawie nie znam przypadków rezygnacji myśliwych z polowań”15. Jerzy Aleksandrowicz w książce Psychopatologia zaburzeń nerwicowych i osobowości podkreśla również, że zabieranie innym życia jest skrajną, patologiczną formą rozładowywania wewnętrznego napięcia, siłowego wyrażania nieuświadomionych konfliktów, poszukiwania ujścia dla narastającej agresji i psychicznego dyskomfortu16. Problem w tym, że w wypadku zabijania zwierząt agresor wie, iż może rozładowywać swoją frustrację bezkarnie.\nNa dodatek, w sytuacji gdy myślistwo rozumiemy jako grupową praktykę, agresor w akcie mordu nie tylko indywidualnie rozładowuje swoje napięcie, ale czyni to wespół z innymi, tworząc swoistą tożsamość grupową. Badania wskazują, że dążenie do zabijania zwierząt wzrasta w grupie aprobującej takie zachowanie. Grupa agresorów zatem wzajemnie gloryfikuje swoje czyny i tworzy struktury organizacyjne, które powodują jeszcze większe wzmocnienie17. W ramach tych struktur, opartych na grupowej sile i wzajemnym wsparciu, najaktywniejsi agresorzy zyskują najwyższy prestiż (np. przez wybór tzw. króla polowania, czyli tego, który zabił najwięcej zwierząt), cieszą się szczególnym uznaniem i sławą, a tym samym zyskują dodatkowy bodziec do jeszcze większej aktywności. Chroni ich już nie tylko prawo, ale organizacja, do której przynależą. Sytuacja ta napędza z kolei zachowania naśladowcze u pozostałych członków organizacji – zachowania takie są jednym z rezultatów wspomnianej grupowej gloryfikacji i wzajemnego wzmacniania18.\nPowróćmy w tym miejscu do podstawowego pytania: czy myśliwy poluje na zwierzę dlatego, że ktoś mu nakazał to czynić, że został do tego zmuszony? Nie. Poluje, ponieważ tego chce, poluje z żądzy zabijania i panowania nad ofiarą. I podobnie jak seryjny morderca, wielokrotnie powtarza ten proceder, ponieważ jest od niego uzależniony19. Żeby zaniechać zabijania, trzeba najpierw przestać chcieć zabijać. I to jest największy problem, ponieważ podobnie jak w wypadku seryjnych morderców, zabijaniu i panowaniu nad ofiarą towarzyszą narkotyczna euforia i wzrost poczucia siły20. Na początku jest zatem chcenie, żądza, a dopiero później dobudowywana jest argumentacja ową żądzę uzasadniająca, argumentacja tak perfidnie skonstruowana, że ludzie zaczynają wierzyć, iż polowania są niezbędne dla utrzymania dobrostanu przyrody21. One są rzeczywiście niezbędne, ale dla pewnej grupy ludzi uzależnionych od zabijania i potrzeby dominacji nad ofiarą. Jako przykład mogę podać argumentację, którą usłyszałam z ust myśliwej: „sarny trzeba zabijać, ponieważ to są szkodniki, które obgryzają kory drzew, i myśliwy musi stanąć w obronie drzew”. Rozumowanie to przypomina tok myślenia jednego z seryjnych morderców, który w swoim życiu zabił kilkanaście prostytutek, argumentując swoją działalność podobnie. Zabijał swojej ofiary dla dobra ludzkości, ponieważ były one, jego zdaniem, moralnymi szkodnikami.\nKup i pobierz za 25 zł 18,75 zł ($ 6,55 $ 4,92)


Mieszkanie Sprzedaż, Nowy Dwór Mazowiecki, 47.70 m2, 310000 zł\nBardzo ładne, nowoczesne mieszkanie 2 pokojowe, znajdujące się na 1 piętrze, składające się z salonu z aneksem kuchennym, sypialni, łazienki, garderoby oraz przedpokoju.\nDodatkowo do lokalu przynależy komórka lokatorska o powierzchni 1,80 m2 co jest dużym atutem ponieważ zapewnia dodatkową powierzchnię do przechowywania.\nLokal jest w bardzo dobrym stanie, śwież po remoncie, usytuowane w bardzo dobrej lokalizacji.\nW pobliżu sklepy, apteka, szkoła, przystanek autobusowy, 14 min do stacji PKP.\nWięcej informacji pod tel. 535 08 08 08\nSymbol oferty INK-MS-6401


InfoCar InfoCar - Prawo jazdy - dostaniesz więcej kategorii\nUtworzono: 04-03-2016 15:15\nZnowelizowane rozporządzenie w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami wprowadza zmiany w przyznawaniu kategorii, które zostaną wpisane na odwrocie prawa jazdy.\nPo zaliczonym egzaminie kierowca otrzyma dokument z większą liczbą kategorii\nTeraz zdając egzamin na daną kategorię kandydat na kierowcę otrzymywać będzie również tzw. kategorie niższe. W przypadku kategorii B, kierowca otrzyma na prawie jazdy również kategorie B1 i AM. Z praktycznego punktu widzenia ta zmiana nie wnosi niczego nowego, ponieważ zakres uprawnień się nie zmienia. Dotychczas posiadacz wyżej kategorii mógł kierować odpowiednimi pojazdami kategorii niższych. Zmiana dotyczy jedynie obfitości wpisanych kategorii na odwrocie prawa jazdy. Procedurę przyznawania kategorii szczegółowo opisuje poniższy paragraf rozporządzenia:\nW przypadku osób posiadających prawo jazdy kategorii B od co najmniej 3 lat, którzy uzyskali uprawnienia do kierowania motocyklami tożsamymi z kategorią A1, kategoria ta nie będzie przyznawana.\nŹródło: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24 lutego 2016 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami


zawody - Bartosz Pussak\nBy Bartosz Pussak bieganie Relacje ze startów Lut 27, 2014\nOstatni weekend był bardzo intensywny. W sobotę, udało mi się wziąć udział w zawodach z cyklu „Z Biegiem Natury”, natomiast w niedziele wybiegłem poza miasto i przeholowałem. Wpis ten chce jednak zacząć od takiego pytania: czy ambicja jest dobrym motywatorem w naszym codziennym życiu? Poranek Budzimy się z bólem głowy, idąc do łazienki czujemy jak …\nNieplanowany start Z Biegiem Natury\nBy Bartosz Pussak bieganie Treningi Lut 19, 2014\nW tym tygodniu wypadnie nieplanowany start w biegu. Postanowiłem wystartować w kolejnej edycji „Z Biegiem Natury”, w sobotę nad Poznańską Rusałką odbędzie się bieg na 5 km. Czy jakoś specjalnie się do niego nastawiam? Raczej nie, zobaczymy jak pozwolą siły i czy pobiegnę, by bić rekord, czy czysto rekreacyjnie. Zależy mi na mentalnym obyciu się …


Maradki 2021 – Szkoła Impro\nWAKACYJNE KURSY IMPROWIZACJI TEATRALNEJ NA MAZURACH\nWeź udział w wakacyjnych warsztatach improwizacji teatralnej na Mazurach. Są jeszcze miejsca na niektóre kursy i niezależnie od doświadczenia, z pewnością wybierzesz coś dla siebie. Po raz kolejny zapraszamy do ośrodka Mazury Club w Maradkach, gdzie znajdziesz wszystko: warsztaty z improwizacji teatralnej prowadzone przez profesjonalnych artystów scen komediowych, sporo czasu wolnego, jezioro, pyszne jedzenie, wieczorne rozrywki i ludzi, z którymi z pewnością spędzisz świetne wakacje.\nWYBIERZ TERMIN, KTÓRY NAJBARDZIEJ CI PASUJE\n● premaradki / 30 lipca – 1 sierpnia\n[sold out] SZUKANIE GRY W SCENIE\n[sold out] IMPRO GATUNKOWE\n● 1. turnus / 4 sierpnia – 8 sierpnia\nZERÓWKA [kurs od podstaw]\n[sold out] POEZJA GŁUPOTY\n[sold out] ZNAJDŹ POŁĄCZENIE\n● 2. turnus / 11 sierpnia – 15 sierpnia\nSLOW COMEDY 2: GDZIE\n[sold out] GRAJ SOBĄ\n[sold out] MUSICAL IMPROV — FORMAT\n● 3. turnus / 18 sierpnia – 22 sierpnia\nPISANIE SKECZY 1\n[sold out] PODSTAWY IMPROWIZACJI MUSICALOWEJ\n● Koszt kursów na 1, 2, i 3 turnusie to 1180 zł (lub 1130, jeśli wybierzesz tańszy domek). Na premaradkach koszt to 680 zł (lub odpowiednio 650).\n● Zapisy odbywają się pod adresem www.portal.szkolaimpro.pl.\n● Zapisanie się na kurs oznacza akceptację regulaminu pobytu: PRZECZYTAJ.\n● Więcej informacji znajdziesz TUTAJ.\n● Masz pytanie? kontakt@szkolaimpro.pl\nJacek: Będąc w Maradkach, uświadomiłem sobie pewną rzecz. Na każdym wyjeździe, na jakim byłem, prędzej czy później pojawiają się jakieś problemy, niesnaski, kłótnie. A w Maradkach jest inaczej, był totalny chill. I to jest zasługa ludzi, którzy są wokół impro, ludzi, którzy również poza sceną żyją wg zasady TAK, I…\nOla: Jak zaczęła się ta przygoda z improwizacją? Chyba najlepiej jak tylko mogła – od Maradek! Właśnie tam, podczas jednego z wieczorów, kiedy wszyscy przy świetle księżyca tańczyliśmy gigantycznego poloneza, zorientowałam się, że już przepadłam.


Dziewczyny na politechniki. Politechnika Łódzka zachęca maturzystki do studiowania - Dzienniklodzki.pl\nPrzejdź do Serwisu Kocham Łódź Dołącz\nDziewczyny na politechniki. Politechnika Łódzka zachęca...\nDziewczyny na politechniki. Politechnika Łódzka zachęca maturzystki do studiowania\n11 marca 2017 11.03.2017 Aktualizacja: 11 marca 2017 18:38 11.03.2017 18:38\nPolitechnika Łódzka ogłosiła program tegorocznego dnia otwartego dla uczennic. Organizuje go w ramach ogólnopolskiej akcji „Dziewczyny na politechniki”, która odbędzie się w czwartek 30 marca.\nZ kategorii Kocham Łódź Czy warto być Deyną? Rynek Włókniarek Łódzkich. Od piątku tak się nazywa rynek Manufaktury\nPolitechnika Łódzka ogłosiła program tegorocznego dnia otwartego dla uczennic. Organizuje go w ramach ogólnopolskiej akcji „Dziewczyny na politechniki”, która odbędzie się w czwartek 30 marca. Wydarzeniem ogólnouczelnianym będzie spotkanie z Hanną Zdanowską, prezydent Łodzi i absolwentką PŁ (budownictwa).\nPoczątek w samo południe w sali widowiskowej uczelni przy al. Politechniki 3a. Dziewczyny będą też zachęcane przez każdy z wydziałów. Nie zabraknie wykładów (np. „Idealny biustonosz: krawcowa czy modelowanie komputerowe” - godz. 10.30 przy al. Politechniki 3a), pokazów w laboratoriach i warsztatów.\nUdział kobiet na politechnikach rośnie. W roku 2007/2008 kobiety na uczelniach technicznych stanowiły 30,7 proc. ogólnej liczby studentów, natomiast w roku akademickim 2016/2017 jest ich już 37 proc. (na PŁ - 39,7).\nZOBACZ TEŻ| Dziewczyny na Politechniki- akcja Politechniki Świętokrzyskiej\nlump (gość) 11.03.17, 21:04:04\nFaceci mają kopać rowy do śmierci, służyć w wojsku, , a kobiety rządzić i urządzać sobie wybory miss. To jest równouprawnienie.\nTak tak ale to jest dla silnych bab\nB (gość) 12.03.17, 17:26:04\nReszta slabdzych jrst dolowana przrz te mstrony w pplsce nie ms zadnego rownouprawnienia tyllo jest wyscig silnych zwierzatslabsze sa do ozarcia czy chlopy czu baby\nUroda raczej politechniczna...\n... (gość) 11.03.17, 19:25:49\nAle młodość! Młodość wszystko przykrywa!


Scenariusz uroczystości na Dzień Matki\nDekoracja: ogromne serce z różnorodnych kolorowych kwiatów, w środku napis:\nA - dobroć anioła\nT - codzienna troska\nK - serce kochane\nA - ani mniej, ani więcej tylko ona sama - MAMA\nTo właśnie dla Was drogie mamy przeznaczona jest dzisiejsza uroczystość. Wasze poświęcenie, dobroć, ciepło i bezgraniczna miłość, która przeplata się z codziennością wypala w naszych sercach szacunek i wdzięczność.\nDzisiejsze życie nabiera niesamowitego rozpędu. Gdzieś mijamy się, jesteśmy razem, a jednocześnie obok siebie. Lecz są dni, o których zapominać nam nie wolno, które napełniają nas zadumą, radością, ciepłem i wzruszeniem. Takim dniem jest dzień naszych najukochańszych nam osób - mam, bez których życie nie miałoby najmniejszego sensu. Przystańmy więc na moment, zapomnijmy o trudach i smakujmy tę chwilę, wzniosłą i niecodzienną, gdzie w jednym miejscu gromadzi się tyle miłości i dobra.\nNasze mamy, rodzicielki, dawczynie życia. W dzieciństwie czy dorosłym już życiu są dla nas oparciem, wzorem, źródłem miłości, które bije nieustannie. My - Wasze dzieci chcemy dzisiaj wyrazić naszą ogromną wdzięczność za miłość okazywaną w każdym momencie naszego życia, sprawić, abyście chociaż na chwilę zapomniały o trudach codzienności, aby na Waszych twarzach namalował się uśmiech i szczęście.\nPiosenka - "Dla Ciebie Mamo" w wykonaniu jednej z uczennic\nJakie są nasze mamy, za co je tak bardzo kochamy? O to zapytaliśmy uczniów klasy II. Posłuchajmy i zobaczmy.\n(Odtworzenie z taśmy nagrania, w którym uczniowie klasy II mówi,ą za co kochają swoje mamy)\n(uczeń kl. VI)\n(uczennica kl. VI)\n(uczennica kl. II)\n(uczennica kl. IV)\n(uczeń kl. II)\nNie tylko wielcy poeci sławią słowem drogie nam osoby. My również potrafimy pięknie wyrazić własne uczucia. Swoje wiersze zaprezentują uczniowie klasy II i IV.\n(Wiersze uczniów z podkładem muzycznym)\nWysłuchajmy teraz piosenki "A ja wolę moją mamę" w wykonaniu chórku szkolnego.\nWiersze dla swoich mam napisali również uczniowie klasy szóstej.\n(Szóstoklasiści czytają swoje utwory, w tle muzyka)\nSylwia K. z klasy IVa wystąpi z piosenką "Jest przecież taki ktoś".\nJak dobrze znamy swoje mamy? Okaże się w konkurencji dla dzieci i ich mam.\nKonkurs prowadzą dwie uczennice\n(Należy przygotować: 6 tablic korkowych, pinezki, 10 ilustracji dla każdego uczestnika, przedstawiających różne czynności jakie może wykonywać mama).\nZapraszamy trzy chętne pary: mama i dziecko.\nZadanie nosi tytuł "Czas wolny mamy" i polega na ułożeniu ilustracji w odpowiedniej kolejności od zajęć najbardziej do najmniej lubianych przez mamę.\nPo wykonaniu zadania prowadzące przyczepiają czerwone serduszka w miejscu zgodnych odpowiedzi. Podliczają punkty i wręczają wszystkim uczestnikom nagrody - medale z masy solnej(serduszka, kwiatki, gwiazdki) wykonane przez uczniów.\nUczniowie ze szkolnego koła muzycznego zaśpiewają teraz piosenkę "Twoje święto dziś mamo".\nZapraszamy do kolejnego konkursu. Tym razem dowiemy się, na ile mamy znają swoje dzieci.\nUczennica prowadząca konkurs:\n(Należy przygotować 3 tablice korkowe, 3 duże arkusze papieru i 3 flamastry).\nPoproszę trzy mamy.\nProszę, aby każda mama napisała plan lekcji swojego dziecka np. z poniedziałku i zaznaczyła obok, do której klasy chodzi jej pociecha.\n(Kiedy mamy skończą, prowadząca czyta głośno odpowiedni plan lekcji i przyznaje punkty. Potem wszystkie mamy otrzymują nagrody - medale.)\nZapraszamy na scenę jednego z naszych najmłodszych wykonawców - Mateusza S., który wystąpi z piosenką "Kochana mamo, gdy będę duży".\nSzkolny chórek zaśpiewa nam o tym, że zawsze należy słuchać mamy. Będzie to piosenka "Była sobie żabka mała".\nCzęsto słuchamy słów na czyjś temat. Sytuacja może się nieco skomplikować, gdy trzeba będzie dodatkowo rozszyfrować osobę, o której się mówi. Proponujemy teraz naszym mamom, aby spróbowały odgadnąć, która z nich kryje się pod opisem przygotowanym przez dzieci.\nWybrani uczniowie czytają opisy mam, przygotowane przez nich i kolegów. Mamy próbują odnaleźć siebie w czytanych tekstach. Po rozszyfrowaniu dane dziecko idzie do swojej mamy i wręcza jej uszyte przez siebie czerwone serce.\n(Oto wybrane minicharakterystyki)\n"Jest puszysta. Nieźle gotuje. Ma przezwisko Einstein. Jest zapracowana. Nie podziela mojej miłości do zwierząt. Nie pozwala trzymać myszy w pokoju. Jest nadopiekuńcza. Daje mało kieszonkowego i kupuje za mało ubrań (dla mnie, rzecz jasna)."\n"Nie przepada za gotowaniem i pieczeniem, ani oglądaniem telewizji. Uwielbia natomiast czytać książki. Bardzo boi się jazdy samochodem. Ma do mnie zaufanie i pozwala mi na bardzo dużo. Dzięki mojej mamie jestem odważna i nie boję się wyzwań."\nPrzerwijmy na chwilę tę "zgaduj - zgadulę" i posłuchajmy wiązanki utworów w wykonaniu Łukasza W. (uczeń gra na klarnecie)\nOto kolejna "porcja" opisów.\n(ciąg dalszy "zgadywanki")\nWiersz życzenia (recytują uczennice z klasy II)\nCóż ci mogę dać najdroższa Mamo?\nNa zakończenie wysłuchajmy jeszcze piosenki pt.: "Dziękuję Ci Mamo".\nBardzo dziękujemy za przybycie i wzięcie udziału w naszej wspólnej zabawie. Mamy nadzieję, że udało się nam namalować uśmiechy na twarzach wszystkich naszych mam.\nDzieci wręczają swoim mamom kwiaty.\nJest puszysta. Ma czarne włosy, które często farbuje. W wolnych chwilach rozwiązuje krzyżówki. Bardzo lubi koty. Razem z tatą pracuje w gospodarstwie, ale już ma tego dość. Lubi ryby i grzyby, prawie nie je słodyczy.\nNie przepada za gotowaniem i pieczeniem, ani oglądaniem telewizji. Uwielbia natomiast czytać książki. Bardzo boi się jazdy samochodem. Ma do mnie zaufanie i pozwala mi na bardzo dużo. Dzięki mojej mamie jestem odważna i nie boję się wyzwań.\nJest puszysta. Nieźle gotuje. Ma przezwisko Einstein. Jest zapracowana. Nie podziela mojej miłości do zwierząt. Nie pozwala trzymać myszy w pokoju. Jest nadopiekuńcza. Daje mało kieszonkowego i kupuje za mało ubrań (dla mnie, rzecz jasna).\nJest wyrozumiała i zazwyczaj opanowana. Nie krzyczy na mnie, choć nieraz na to zasługuję. W razie potrzeby pomaga mi i zawsze znajdzie radę lub rozwiązanie na moje problemy. Poprawia mi humor gotując kakao, które bardzo lubię. Jej specjałem kulinarnym jest ciasto drożdżowe. Jest bardzo gościnna. Uwielbia psy, zwłaszcza kundelki, które łaszą się do jej nóg. Jest nadopiekuńcza, każe mi ubierać się ciepło. Jest moją Muńcią.\nJest opiekuńcza i troskliwa. Jest średniego wzrostu, ma brązowe oczy i włosy koloru wiśniowego. Lubi czytać książki, słuchać muzyki, a latem zbierać owoce w ogrodzie. Najbardziej nie lubi prać. Denerwuje się, jak coś jej nie wychodzi i kiedy jestem niegrzeczna. Najbardziej ją cieszy, gdy ma dobry dzień. Największym marzeniem mojej mamy jest wyjazd do Paryża. Kocham ją, bo zawsze jest ze mną.\nMama, to największy skarb na świecie.\nKocham ją bardzo,\nA ona kocha swoje dziecię.\nMa zawsze czas dla mnie,\nJa nigdy jej nie okłamię i ona mi wierzy.\nMoja mama zawodowo nie pracuje,\nGdy wracam ze szkoły,\nSmaczny obiad gotuje.\nA ja Jej za wszystko\nBartek IV a\nZawsze jest przy mnie moja mama.\nGdy idę do szkoły z teczką,\nMama mówi: ucz się dobrze Majeczko!\nKiedy do domu wracam ze szkoły,\nDzień z mamą jest bardzo wesoły.\nBo z moją mamą cały świat\nJest jak wielki, barwny kwiat.\nGdy mama do kuchni mnie woła,\nNie zawsze jestem wesoła,\nLecz z mamą wszystko się zmieni\nI mój zły nastrój odmieni.\nMaja IV a\nPołóż mi ręce na głowie,\nNie jedną - obie.\nJak w dzieciństwie pocałuj,\nSmutek oddal, pożałuj.\nZa rękę przez życie przeprowadź,\nNaucz wybaczać, kochać.\nChcę kochać świat i przyrodę,\nRadości pełną mieć głowę.\nMiłować ludzi, tak jak Ty ich miłowałaś,\nZrobić wszystko, co Ty zrobić chciałaś.\nSkończyć za Ciebie rzeczy niedokończone,\nPatrzeć zawsze w tą samą co Ty stronę.\nTylko połóż mi rękę na głowie...\nMoja mama jest bardzo promienna,\nChociaż, jak każda kobieta, bywa zmienna.\nSwym uśmiechem wszystkich czaruje,\nNa jej twarzy szczęście się maluje.\nMoja mama ładnie rysuje,\nNigdy obrazków nie kalkuje.\nRóżne programy w telewizorze ogląda,\nCzęsto do żurnala zagląda.\nKochać zawsze ją będę,\nZ nią śpiewać chcę kolędę.\nJej się zwierzę z problemów swych,\nBo wiem, że kłopotów nie zostawi mych.\nZawsze przyjdzie mi z pomocą,\nZe strachu o mnie dłonie jej się pocą.\nJest najlepszą mamą na świecie,\nTeraz już wszyscy o tym wiecie.\nOpracowanie: mgr Elżbieta Urban\nSzkoła Podstawowa w Drużbicach\nZgłoś błąd Wyświetleń: 17210


Montaż gier podwórkowych - StrefyGier.pl\n» Montaż gier podwórkowych\nNawierzchnia do montażu gier podwórkowych z masy termoplastycznej:\nmateriał termoplastyczny jest kompatybilny ze wszystkimi typami nawierzchni asfaltowych. Może być również aplikowany na nawierzchniach nie asfaltowych (np. betonie, kostce betonowej i granitowej), ale należy wówczas zastosować primer (specjalny podkład). UWAGA: Stary i/lub „wytarty” asfalt wymaga również zastosowania Primera.\nmateriał termoplastyczny może być nakładany na stary termoplastyk. Należy upewnić się, że zostały usunięte wszystkie luźne elementy starego termoplastu, oraz zanieczyszczenia a powierzchnia została osuszona. Nie należy aplikować, materiał termoplastyczny na farbę, masę chemoutwardzalną oraz taśmę do znakowania.\nnawierzchnia musi być pozioma. Dopuszczalne jest jedynie niewielkie nachylenie.\nnawierzchnia musi być całkowicie sucha przed instalacją. Należy usunąć całą wilgoć z obszaru aplikacji przy pomocy palnika gazowego.\nnawierzchnia musi być wolna od zanieczyszczeń mechanicznych i chemicznych (kurz, piasek, olej, sól etc.). Należy je usunąć przy pomocy miotły, wody pod ciśnieniem lub odpowiedniego frezowania.\nMontaż gier podwórkowych z masy termoplastycznej:\noczyścić dokładnie obszar, w którym będzie układany materiał. Należy usunąć wszystkie luźne elementy, piasek, kurz, kamienie itp. Można do tego użyć sprężonego powietrza z kompresora lub dokładnie zamieść.\nnależy podgrzać wstępnie obszar podłoża, na którym będzie umieszczony materiał termoplastyczny w celu usunięcia wilgoci.\nmateriał należy umieścić na nawierzchni aplikacji tak aby strona z mikro kulkami znajdowała się na górze.\nmateriał termoplastyczny należy ogrzewać wykorzystując palnik gazowy o dużej mocy. Musi być ogrzewany do momentu, kiedy materiał staje się płynny (ok. 200 °C).\noznaki poprawnej aplikacji materiału: materiał jest płynny i zaczyna wrzeć – powstają małe wgłębienia od pękających pęcherzy z powietrzem, kolor materiału zmienił odcień na nieco ciemniejszy, krawędzie materiału osiadły przyległy do nawierzchni.\njeśli materiał zostanie przegrzany mogą wystąpić powierzchowne przypalenia materiału w postaci brązowych plam, które jednak szybko znikną po wystawieniu go na działanie ruchu i warunków atmosferycznych.\nmateriał termoplastyczny ostygnie i stwardnieje w ciągu 5-10 min. od zakończenia aplikacji. Czas ten może ulec zmianie w zależności od temperatury otoczenia.


5. Projekt EDWARD – bez ofiar na drogach\n... swoim pasażerom dobry przykład, prowadząc pojazd bezpiecznie i spokojnie. Jeśli jestem pasażerem, upewnię się, że kierujący jest w pełni sprawny i może w zgodzie z prawem usiąść za kierownicą pojazdu. ...\n6. W piątki i soboty mniej bezpiecznie na drogach\n... wtedy może się zdarzyć, że za kierownicą innego pojazdu siedzi osoba mało doświadczona lub znajdująca się pod wpływem alkoholu – dodają trenerzy Szkoły Bezpiecznej Jazdy Renault. Źródło: informacja prasowa ...\n7. Nie pal za kierownicą!\nDo nałogowego palenia papierosów wciąż przyznaje się blisko co czwarta osoba dorosła w Polsce (24%). Wielu kierowcom zdarza się robić to również podczas prowadzenia samochodu. Szkodzi to nie tylko zdrowiu ...\n9. Za kierownicą w klapkach? Lepiej nie\n... nieodpowiednie są też wszelkie buty ze zbyt grubą podeszwą. Należą do nich m.in. sandały na koturnie, a także obuwie trekkingowe. Nie pozwalają one wyczuć siły, z jaką naciskamy na pedał. Za kierownicą ...\n10. Nie ryzykuj za długich podróży\n12. Jak przetrwać upał za kierownicą?\nUpały mogą nie tylko stanowić zagrożenie dla zdrowia, lecz także utrudniać bezpieczną jazdę samochodem. Wysokie temperatury powietrza sprzyjają uczuciu zmęczenia i rozdrażnienia, co negatywnie wpływa na ...\n13. Młodzi kierowcy jeżdżą za szybko\n... Oprócz tego młodzi ludzie przyzwyczajeni do nieustannego korzystania ze smartfonów mogą czuć pokusę, by robić to również za kierownicą, ale pisanie sms-ów czy rozmowy bez zestawu głośnomówiącego w czasie ...\n14. Alergik za kierownicą\n... wpływając na zdolność do prowadzenia samochodu. Przed wyruszeniem w drogę należy sprawdzić, czy zażywając dany specyfik możemy bezpiecznie usiąść za kierownicą. Możemy zapytać o to lekarza lub farmaceutę ...\n15. Smartfon jak cegła\n16. Jutro Dzień Grzeczności za Kierownicą\n17. Technologia w służbie bezpieczeństwa na drodze\n... auta zostały jednak wyposażone w wiele technologii, które są etapem na drodze do pojazdu poruszającego się bez udziału kierowcy. Na razie te rozwiązania wspierają osobę siedzącą za kierownicą, ale jej ...\n18. Kamery wykryją kierowców z telefonami\n... korzystania z telefonu komórkowego przez osoby siedzące za kierownicą. System działa o każdej porze doby oraz w każdych warunkach pogodowych. - Korzystanie z telefonu komórkowego podczas prowadzenia ...\n19. Niebezpieczny niewyspany kierowca\n20. Nie dać się poślizgowi\n... występuje w czasie skrętu, kiedy przyczepność tracą przednie koła. W przypadku, kiedy to tylne koła tracą przyczepność, należy wykonać kierownicą kontrę w celu naprowadzenia samochodu na prawidłowy tor ...\n21. Pięć cech dobrego kierowcy\n... kierowcy, ale absolutną podstawą jest bezpieczna jazda. Przekonanie o własnych umiejętnościach może prowadzić do brawury za kierownicą, tymczasem dobry kierowca przede wszystkim dba o to, żeby nie stwarzać ...\n22. „Prowadzisz po alkoholu? Masz czerwone światło”\n... W bardzo sugestywny sposób mówimy, że nie ma przyzwolenia i akceptacji dla alkoholu za kierownicą. Nie ma żadnej akceptacji i zgody na tego typu zachowania. Prowadząc po alkoholu, ZAWSZE masz czerwone ...\n... nie sprzyja również towarzyszący pośpiechowi stres i zdenerwowanie. Zwłaszcza że w dniach świątecznych na drogi wyjeżdża wielu mniej doświadczonych kierowców, którzy rzadko siadają za kierownicą. Jesienna ...\n24. Aquaplaning – czym jest i jak mu zapobiegać?\n... mogą być tragiczne – co więc powinien zrobić każdy kierowca, gdy wpadnie w niekontrolowany poślizg? Po pierwsze – noga z gazu! Nie należy wykonywać również żadnych gwałtownych ruchów kierownicą. To właśnie ...\n25. Kierowanie z tylnego siedzenia\n... odczuwamy chęć pouczania osoby siedzącej za kierownicą, zwykle najlepiej mimo wszystko zatrzymać swoje uwagi dla siebie. – Niechciane komentarze albo zachowania takie jak nerwowe trzymanie się fotela lub ...\n26. Czujniki wykryją brak rąk na kierownicy\nOpracowano elastyczne czujniki, które potrafią wykryć nacisk dłoni na kierownicę lub drążek do sterowania samolotem. Gdy ręce kierowcy lub pilota nie mają kontaktu z układem sterującym, system zawiadomi ...\n27. Selfie w aucie? Sprawdź co może cię spotkać!\n... uwagi. Było tam korzystanie ze smartfona, pisanie SMS-a i robienie zdjęć i można się przekonać, że czegoś takiego naprawdę nie warto robić za kierownicą. Lepiej sobie to odpuścić. Zdecydowanie lepsze mamy ...\n28. Polskie drogi wśród najniebezpieczniejszych w Europie\n... ryzyka związanego z nieodpowiedzialnymi zachowaniami za kierownicą i potwierdza to liczba śmiertelnych ofiar wypadków. Tymczasem każdy z nas może zapobiegać tragicznym zdarzeniom na drodze. Prędkość dostosowana ...\n29. Słuchać czy nie słuchać muzyki w samochodzie?\n... samego powodu za kierownicą niebezpieczne może być śpiewanie czy poruszanie się w rytm muzyki – mówią trenerzy Szkoły Bezpiecznej Jazdy Renault. Uważać muszą też piesi i rowerzyści Ze słuchaniem muzyki ...\n30. Rośnie liczba emerytów za kierownicą\n... przebadał w 2017 roku reprezentatywną grupę kierowców z terenu Mazowsza (z co najmniej 30-letni stażem za kierownicą) w wieku 50 lat i więcej. Wyniki pokazały, że kierowcy, pomimo deklarowanej świadomości ...\n31. Przede wszystkim bezpieczna Wielkanoc\n32. Ćwiczenia na nieczynnym odcinku S5\n... wszyscy kierowcy nie zapominali o ostrożności za kierownicą. Źródło: Dolnośląski Urząd Wojewódzki ...\n33. Rozwój pojazdów autonomicznych w Polsce\n... Wraz z nadejściem piątej ewolucji z pojazdów znikną: kierownica oraz pedały. Dynamiczny postęp technologiczny stanowi poważne wyzwanie zarówno dla samych konstruktorów, jak i instytucji ...\n34. Dzieląc się, zajedziesz dalej\n35. Samochód na zagraniczne wakacje Polaków\n... decyzji o trasie przejazdu. Największe obawy budzi natomiast awaryjność samochodu. Polscy kierowcy boją się także zmęczenia za kierownicą oraz konieczności stania w długich korkach – tak wynika z ...\n36. PZPO: jak uniknąć poślizgu na mokrej nawierzchni?\n37. Plan rozwoju Bydgoskiego Roweru Miejskiego\n... też nieco kolorystyka jednośladów – nowa została uzgodnieniem z plastykiem miejskim i Radą ds. Estetyki Miasta. Rama, widelec i osłona łańcucha mają być granatowe, kierownica i kosz – ...\n38. Dzień Grzeczności za Kierownicą\n... wynika z badań Instytutu Transportu Samochodowego. Dziś Dzień Grzeczności za Kierownicą – kampania o wieloletniej tradycji, zainicjowana we Francji, której celem jest zwrócenie uwagi ...\n39. Czy polscy kierowcy są gotowi na pojazdy autonomiczne?\n... do prawidłowych interakcji z ludźmi za kierownicą”. Ma to szczególne znaczenie w kontekście niepisanych zasad zachowania wobec innych kierowców, których istnienie potwierdza ...\n40. Czego kierowcy powinni unikać?\n... czynnościami, co jest szczególnie niebezpieczne za kierownicą, przypomina dr Ewa Odachowska, psycholog z Instytutu Transportu Samochodowego. Podczas świętowania unikajmy też przejedzenia, które ...\n41. 5,5 tys. wypadków młodych kierowców\n... za kierownicą, łączy się z pewnymi obowiązkami i ze znajomością prawa, a tego czasami brakuje. Po zdobyciu upragnionego prawa jazdy zaczynają od razu uczestniczyć w ruchu drogowym. Za wypadki często odpowiadają ...\n42. Dalekie podróże szkodzą zdrowiu\n... kręgosłupa. Niemalże 85% badanych dostrzega związek między czasem spędzonym za kierownicą, a chorobami zwyrodnieniowymi kręgosłupa - wynika z raportu „Komfort jazdy” przygotowanego na zlecenie ...\n43. Aby niechroniony był także bezpieczny\n... drogowego należy używać przede wszystkim wyobraźni - radzi podkomisarz Emilia Kosma z radomskiej drogówki. - Wyobraźnia przydaje się nie tylko za kierownicą, ale też na pasach. Korzystając z telefonu ...\n44. Bezpieczny powrót z wakacji?\n... Taki stan osłabia refleks, zmniejsza zdolność koncentracji, a w skrajnych przypadkach może doprowadzić do zaśnięcia za kierownicą. Każdy kierowca wsiadając do samochodu powinien mieć poczucie, że odpowiada ...\n45. Jak wyglądałoby ludzkie ciało odporne na skutki kolizji i wypadków drogowych?\n... powinniśmy ciągle udoskonalać każdy aspekt związany z systemem drogowym, by chronić się przed skutkami błędów za kierownicą”. Źródło: http://www.telegraph.co.uk/ ...\n46. 2,8 tys. wypadków z udziałem dzieci\n47. Zestresowani jeżdżą agresywniej\n... agresji w ruchu drogowym wymienia się zarówno agresywną jazdę, gniew za kierownicą oraz tzw. zjawisko road rage, czyli furię drogową. Co istotne, wszystkie one stanowić mogą realne zagrożenie dla ...\n48. Kobiety prowadzą tramwaje w Gdańsku od 100 lat\n... na płeć piękną za kierownicą miejskich autobusów trzeba było czekać aż do lat 90. W tej chwili gdański ZKM zatrudnia 9 pań na stanowiskach kierowców autobusów. Kobieta prowadząca ...\n49. Jakim typem kierowcy jesteś?\n... głupcy i nie waha się dać im tego dobitnie do zrozumienia siedząc za kierownicą własnego samochodu. 3) Konkurent: zawsze musi być pierwszy i denerwuje się, kiedy ktoś mu w tym przeszkadza. Może przyspieszać, ...\nMinister Infrastruktury i Rozwoju podpisała rozporządzenia, które umożliwią rejestrację samochodów osobowych z kierownicą po prawej stronie. Chodzi o rozporządzenie w sprawie zakresu ...


doda singiel - wszystko na temat doda singiel | CKM.PL\nArtykuły dla frazy : doda singiel\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia doda singiel. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku doda singiel) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem doda singiel posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania doda singiel jesteśmy w stanie zaprezentować Ci 1 materiał. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Poniedziałek 24.12.2012 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Poniedziałek 24.12.2012. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania doda singiel ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu doda singiel.


Wang Yi z propozycją uregulowania sytuacji na Półwyspie Koreańskim - TVN24\n8 marca 2017, 7:02\nWang Yi porównał eskalację napięcia na Półwyspie Koreańskim do "dwóch przyspieszających pociągów jadących po jednym torze naprzeciw siebie, przy czym żaden z nich nie chce ustąpić". - Czy obie strony naprawdę są gotowe do czołowego zderzenia? - zapytał na konferencji prasowej szef chińskiej dyplomacji. - Naszym priorytetem jest zapalenie czerwonego światła i uruchomienie hamulców w obu pociągach - dodał. Wang Yi oświadczył, że pierwszym krokiem wiodącym do rozładowania narastającego napięcia byłoby zawieszenie przez Północ programu zbrojeń rakietowych i nuklearnych w zamian za wstrzymanie przez USA i Koreę Południową okresowych manewrów wojskowych, które powodują wściekłość Pjongjangu. Zdaniem Wanga "zawieszenie w zamian za zawieszenie może nam pomóc rozwiązać problem bezpieczeństwa i spowodować aby obie strony powróciły do stołu rokowań".\nRównocześnie skrytykował on rozmieszczanie przez Koreę Południową systemu antyrakietowego THAAD i wezwał rząd w Seulu do rezygnacji z tego kroku. Wang oświadczył, że system THAAD nie zwiększy bezpieczeństwa Korei Południowej i równocześnie zagraża bezpieczeństwu Chin. Pekin już od pewnego czasu nasila naciski na Pjongjang, kiedyś jego bliskiego sojusznika, aby zrezygnował z programu zbrojeń. W ubiegłym miesiącu Chiny wstrzymały do końca roku import węgla z Korei Północnej co pozbawiło Pjongjang jednego z głównych źródeł dochodów. Pekin opowiada się za wznowieniem wielostronnych rokowań, z udziałem USA i obu państw koreańskich na temat przyszłości Półwyspu. Korea Północna zaproponowała w styczniu 2015 r. czasowe wstrzymanie swoich prób rakietowych i nuklearnych w zamian za wstrzymanie dorocznych manewrów USA i Korei Południowej, ale zarówno Waszyngton jak i Seul odrzuciły tę propozycję.\nPjongjang testuje pociski. Rada Bezpieczeństwa grozi "podjęciem dalszych znaczących posunięć"


Jak zrobić słodki bukiet na Dzień Matki? - porada Tipy.pl\nStrona głównaUroczystościDzień MatkiPrezenty na Dzień MatkiJak zrobić słodki bukiet na Dzień Matki?\nsłoiki (najlepiej typu mason), czekoladki, patyczki do szaszłyków, kolorowy brystol, klej (koniecznie nietoksyczny), trawa papierowa, motylki ozdobne z filcu, nożyczki\nZacznij od wycięcia z brystolu dużych kwiatów. Żeby ułatwić sobie zadanie, możesz najpierw zrobić szablon papierowej stokrotki, a następnie odrysować go na kawałkach kolorowej tektury i wyciąć.\nZa pomocą nietoksycznego kleju przymocuj do kwiatków czekoladki. Ponieważ nasze stokrotki mają po 5 płatków, najlepiej jeśli przykleisz na nich 6 czekoladek: 5 na każdym z płatków i 1 w środku. Poczekaj, aż klej wyschnie.\nPrzytnij patyczki do szaszłyków na odpowiednią długość. Przyklej je za pomocą pistoletu z klejem lub taśmy samoprzylepnej z drugiej strony kwiatków. Bukiet włóż do słoika wypełnionego czekoladkami i papierową trawą. Najlepiej używać słoików typu mason, ponieważ środek ich wieczka można bez problemu usunąć. Jeśli nie masz takich słoików, możesz zastąpić je zwykłymi słoiczkami, tym razem bez wieczka. Udekoruj bukiet motylkami z filcu. Gotowe.\nJak zrobić tort z kwiatów na Dzień Matki?Kwiaty\nJak zrobić bukiet z owoców?·Prezenty na Dzień Matki\nDzień Matkizrób to samdzieci na Dzień MatkiDzień Matki w przedszkoluDzień Matki prezentyDzień Matki pomysł na prezentzrób to sam dla dziecibukiet na dzień matkico dać mamie na dzień matkidzień matki upominkibukiet z czekoladekbukiet z czekoladek na dzień matki


Choroba lokomocyjna u dzieci: jak łagodzić objawy? Co podać dziecku? - Zdrowie\nW środkach lokomocji wybieraj dla dziecka te miejsca, w których kołysanie będzie ograniczone – w samolocie najlepsze będą fotele nad skrzydłem, a w autokarze w środkowej jego części między osiami.\nPamiętaj! Nic nie przynosi takiej ulgi jak możliwość przespacerowania się na twardym gruncie i zaczerpnięcie świeżego powietrza. Staraj się stwarzać dziecku taką możliwość, nawet podczas długich podróży.\nW przypadku małych dzieci niezwykle ważny jest fotelik – odpowiednio miękki i amortyzujący podskakiwanie w czasie jazdy. Dziecko, w miarę możliwości, powinno siedzieć przodem do kierunku jazdy i mieć dobrze zapięty pas, który nie będzie jednak naciskał na brzuszek.\npodróżowanie z dzieckiem kinetoza choroba lokomocyjna leki choroba lokomocyjna sposoby choroba lokomocyjna u dzieci choroba lokomocyjna


Jak działa korekta ekspozycji w aparacie? - Zakochani w fotografii\nutworzone przez Zakochani w fotografii | marzec 6, 2022 | Bez kategorii | 0 komentarzy\nAutomatyczne i tematyczne ustawianie ilości niezbędnego światła przez aparat fotograficzny zrewolucjonizowało fotografię amatorską. A przede wszystkim upowszechniło fotografowanie oraz obniżyło wiek amatorów fotografii. Jeżeli jednak naprawdę chcemy nauczyć się sztuki fotografowania i sami decydować o ostatecznym wyglądzie fotografii, trzeba sięgnąć do manualnych programów naświetlania, czyli do PSAM oraz korzystać z manualnie ustawianej korekcji ekspozycji. Jak działa korekta ekspozycji w aparacie.\nKorekta ekspozycji działanie?\nKorekta ekspozycji EV to działania mające na celu zmianę sposobu naświetlenia zdjęć. To świadomy wybór prowadzący do rozjaśnienia lub przyciemnienia zdjęcia. Ponieważ nie wszystkie aparaty posiadają funkcję korekty zdjęć lub są one niewystarczające przy wymagających warunkach, np. pogodowych czy środowiskowych, warto poznać zasady manualnej korekty. Jak działa korekta ekspozycji w aparacie?\nW aparacie fotograficznym symbol EV 0 wskazuje punkt odniesienia dla zmian naświetlenia. Zwiększenie wartości naświetlenia o 1 powoduje dwukrotnie większą ilość światła wprowadzonego do aparatu podczas robienia zdjęć. Aby uzyskać idealny efekt najlepiej korygować ilość światła małymi wartościami, np. dziesiętnymi EV.\nJak działa korekta ekspozycji?\nGdy aparat pracuje w trybie automatycznym sam dobiera sobie właściwy czas do przesłony albo wybiera odpowiednią przesłonę do ustawionego z góry czasu. Odrębny program ustawia te parametry w zależne od siebie pary. Jeżeli fotografowany obszar jest wyjątkowo ciemny lub wyjątkowo jasny, bardzo często efekt ostateczny może zostać prześwietlony lub niedoświetlony. Jak działa korekta ekspozycji w aparacie?\nProblemy z prześwietleniem lub niedoświetleniem powstają np. gdy fotografuje się bardzo jasne obiekty, odbijające światło. Może to nastąpić przy fotografowaniu obiektów czy przyrody w słoneczny, zimowy, śnieżny dzień lub w warunkach zalanej słońcem plaży. Aparat otrzymuje nagle ogromną ilość światła wprowadzonego do systemu, pozostawiając prześwietlony kadr. W takich okolicznościach należy ustawiać korektę ekspozycji EV na wartość dodatnią, z plusem.\nSytuacja odwrotna występuje, gdy fotografowane kadry są zbyt ciemne, aparat samoczynnie próbuje je doświetlić co może przekłamać jakość obrazu. Wówczas można wprowadzić niewielką korektę ujemną.\nKażdy fotograf operujący aparatem fotograficznym musi nauczyć się posługiwać urządzeniem. Najlepszym sposobem na swobodne posługiwanie się przesłoną jest eksperymentowanie. Na szczęście cyfrowe urządzenia pozwalają na bezkosztowe próby dochodzenia do perfekcji. Zawsze można jednak powrócić do automatycznego sterowania.


Zwiedzaj Polskę! Cz.2. Miejsce dla poszukiwaczy wrażeń – Sudety - LIBRUS Szkoła\nZwiedzaj Polskę! Cz.2. Miejsce dla poszukiwaczy wrażeń – Sudety\nSiła Sudetów tkwi nie tylko w niezwykłych krajobrazach i ścieżkach idealnych dla zapalonych wędrowców, ale również w otaczających je tajemnicach. Turyści i poszukiwacze mocnych wrażeń przybywają tu, by przemierzać pasma górskie i kręte doliny, zwiedzać posępne warownie, ruiny zamków i piękne pałace, ale też eksplorować setki poniemieckich sztolni, fortyfikacji i bunkrów, które być może nadal skrywają poszukiwane od lat skarby. Sudety przynoszą wytchnienie i natchnienie – fundują nam aktywny relaks, poruszając jednocześnie wyobraźnię. Dajmy jej się porwać.\nDla poszukiwaczy tajemnic\nSudety to prawdziwa kopalnia tajemnic (również w dosłownym znaczeniu). Najsłynniejsze z nich związane są z historią nie tak odległą, bo sięgającą drugiej wojny światowej.\nMasową wyobraźnię najintensywniej porusza nazwa Projekt Riese, za którą kryje się największy projekt górniczo-budowlany hitlerowskich Niemiec. Ta monumentalna, choć szczęśliwie dla nas niedokończona inicjatywa dotyczy Gór Sowich oraz samego zamku Książ (a ściślej tego, co znajduje się pod nim). Prace prowadzono na obszarze kilkudziesięciu kilometrów kwadratowych! Dziś ogromna część podziemnych sztolni jest niedostępna dla zwiedzających. Uważa się, że część z nich (ta zupełnie odcięta od świata), kryje skarby i dzieła sztuki zwiezione z całej Europy, tajemniczą nazistowską broń, wyniki przerażających eksperymentów genetycznych, a nawet zaginioną bursztynową komnatę! W 1995 r. otwarta została trasa w kompleksie „Rzeczka”, którą następnie w 2001 r. przekształcono w Muzeum Sztolni Walimskich. Turyści mogą również zwiedzać kompleksy Osówka i Włodarz.\nWięcej o Riese przeczytasz tutaj.\nMiedzianka – miasto, którego nie ma\nMiasteczko rozsławione przez książkę „Miedzianka. Historia znikania” Filipa Springera dziś nie istnieje. Z dawnych rzędów kamienic, dwóch kościołów, pałacu, rynku, karczm, sklepików i browaru pozostało dziś zaledwie kilka domów, jeden kościółek, zarośnięte hałdy, wyrobiska, stare sztolnie (bardzo niebezpieczne!) i średniowieczny krzyż. Prowadzona przez wieki, a nasilona po drugiej wojnie światowej gospodarka rabunkowa (zaraz po wojnie intensywnie wydobywano tutaj m.in. uran), doprowadziły do całkowitej ruiny miasta o 700-letniej historii, które w czasach swojej świetności uważane było za jedno z najpiękniejszych na całym Śląsku. Dziś trudno zgadnąć, że jeszcze kilkadziesiąt temu tętniło tutaj życie – zastąpiły je drzewa, zarośla i kawałki gruzu, na które trafić można, idąc leśną ścieżką, która kiedyś była wysadzaną kocimi łbami miejską ulicą. Wycieczkę radzimy odbyć po przeczytaniu książki Filipa Springera – mocne wrażenia gwarantowane.\nSzlakom w Sudetach moglibyśmy poświęcić kilka osobnych tekstów. Skupimy się jednak na kilku – naszym zdaniem najciekawszych. Zapraszamy do wspólnej wędrówki.\nDecydując się na taką wyprawę, należy dokonać pewnego wyboru, na przejście całego masywu w ciągu jednego dnia nie ma bowiem szans. Poza tym trasy prowadzące na Śnieżnik są raczej trudne. Do wyboru dostajemy zatem kilka opcji. Pierwsza z nich prowadzi nas z Międzygórza do schroniska „Na Śnieżniku” (1218 m n.p.m.). Tam zaplanować można dalszą podróż, na przykład zielonym szlakiem wprost na sam szczyt (1425 m n.p.m.). Alternatywną wyprawę z tego schroniska możemy odbyć czarnym szlakiem, którym wejdziemy wprost na Czarną Górę (1205 m n.p.m.). Szczególnie polecamy wizytę w Jaskini Niedźwiedziej (szlak żółty), najdłuższej jaskini Sudetów. Pieczara znajduje się w dolinie Kleśnicy, a o jej istnieniu wiemy od stosunkowo niedawna – odkryta została zupełnie przy okazji przez pracowników tamtejszego kamieniołomu marmuru w 1966 roku. Bilety wstępu najlepiej rezerwować z wyprzedzeniem. O ile zakup na miejscu jest możliwy, tak zainteresowanie obiektem jest naprawde duże.\nStartując z Karpacza trasą niebieską, miniemy świątynię Wang — ewangelicki kościół, który trafił tutaj w 1842 r. z miejscowości Vang w Norwegii oraz Samotnię — jedno z najstarszych schronisk w kraju (pierwsze wzmianki pochodzą z 1670 roku).\nJak wspominaliśmy, wyprawa na Śnieżnik to niekoniecznie łatwy niedzielny spacer. Warto jednak wytężyć muskuły i zdecydować się na taką wędrówkę. Chociażby dla słynnego Wysokogórskiego Obserwatorium Meteorologicznego im. Tadeusza Hołdysa zbudowanego pod koniec XIX wieku. Był to wówczas najnowocześniejszy obiekt tego typu w całej Europie, a i dziś potrafi zadziwić swoją futurystyczną architekturą.\nAmatorów historii nie trzeba długo przekonywać do marszu tym szlakiem. Jest on jednak również bardzo długi (150 km), zatem podzielenie go na etapy będzie dobrym pomysłem. SZP (zielony) prowadzi nas przez 15 zabytkowych obiektów. Po drodze odwiedzimy m.in. zapierający dech w piersiach zamek Książ (Wałbrzych) i posępne ruiny zamku w Bolkowie (miejsce słynnych festiwali gotyckiego rocka). Zamek w Książu kusi mnogością atrakcji, w tym szalenie popularnym nocnym zwiedzaniem – tylko dla gości o mocnych nerwach!\nWięcej o zamku Książ przeczytasz tutaj.\nGSS prowadzi nas przez ponad 440 km, przecinając m.in. Góry Izerskie, Karkonosze, Rudawy Janowickie, Góry Kamienne, Góry Sowie, Góry Bardzkie, Góry Stołowe, Góry Bystrzyckie, Góry Orlickie, Masyw Śnieżka (omijając jednak jego szczyt), Góry Złote, Przedgórze Paczkowskie i Góry Opawskie. Na taki spacer musielibyśmy poświęcić ok. 135 godzin! Nawet najambitniejszy trekkingowiec nie byłby w stanie pokonać takiej trasy bez postojów i kilku noclegów. Na to jednak potrzeba czasu, którym nie każdy dysponuje. GSS warto poznawać etapami, przeznaczając na to kilka kolejnych wizyt w tych przepięknych stronach.\nIzery to góry, które nie wymagają specjalnej wprawy w trekkingu. Ten etap rozpoczynamy w Świeradowie Zdroju, a kończymy w Stogu Izerskim (1107 m n.p.m.). Stamtąd możemy zejść do Szklarskiej Poręby, poświęcając na to nieco ponad 4 godziny. Decydując się na wędrówkę przez Góry Izerskie, przejdziemy przez m.in. szczyt Łużec (1056 m n.p.m.), zwykle pokryty chmurami, zupełnie pozbawiony drzew Masyw Wysokiej Kopy (1114 m n.p.m.) i Wysoki Kamień (1058 m n.p.m.). Z tego ostatniego roztaczają się cudowne widoki na Karkonosze, Kotlinę Jeleniogórską, Śnieżkę, zamek Chojnik, Przełęcz Szklarską, Stóg Izerski i nieczynną kopalnię kwarcu Stanisław.\nW kamieniołomie położonym na wysokości 1050 m n.p.m. wszelkie prace ustały na początku XXI wieku. Dziś stanowi on jeden z najbardziej spektakularnych punktów widokowych w całych Izerach. Bywalcy polecają wybrać się tutaj na rowerze – podjazd nie jest nadto wymagający, a niezapomniane wrażenia gwarantowane!\nWchodząc na szlak prowadzący przez Karkonosze (jego początek znajduje się w Szklarskiej Porębie) i kierując się w stronę szczytu Szrenica (1362 mn.p.m.), miniemy Wodospad Kamieńczyka (największy w Sudetach!). Jeżeli starczy nam siły na Śnieżne Kotły (1490 m n.p.m.), możemy odpocząć w schronisku „Odrodzenia”.\nRuszając z miejscowości Karłów w kierunku Błędnych Skał (852 m n.p.m.), dotrzemy do słynnego skalnego labiryntu. Jest on dość sporą atrakcją turystyczną, zatem nie ma co liczyć na samotny spacer. Nie oznacza to jednak, że można go sobie z czystym odpuścić. Dla takich widoków warto dokonywać małych poświęceń. Podobnie jak w przypadku Wielkiej Sowy jest to atrakcja biletowana.


ZAKŁAD MECHANIKI POJAZDOWEJ MGR INŻ. ALeksander Marciniak - Warsztat samochodowy Pleszew - Mechanik, auto serwis | Motointegrator\nWitamy w naszym warsztacie ZAKŁAD MECHANIKI POJAZDOWEJ mieszczącym się w mieście Pleszew 63-300 ul. Kraszewskiego 8. Świadczymy profesjonalne usługi dla Państwa samochodów. Zajmujemy się szeroko pojętą Mechaniką samochodową, wymianą opon, obsługą klimatyzacji. Nasza kadra mechaników to certyfikowani profesjonaliści w/w dziedzinach obsługi eksploatacyjnej. Zapraszamy do korzystania z naszych usług, jesteśmy do Państwa dyspozycji od poniedziałku do piątku w godzinach: 08:00-17:00, Sobota: 08:00-12:00, Niedziela: Nieczynne. Aby umówić wizytę w naszym warsztacie zachęcamy do umówienia się przez Internet lub kontaktu pod numerem tel.: +48 668334480


Leczenie chorych drzew pomarańczy – naucz się rozpoznawać objawy choroby pomarańczy - Ogrody Sanne\nLeczenie chorych drzew pomarańczy – naucz się rozpoznawać objawy choroby pomarańczy\nUprawa pomarańczy i innych cytrusów może być zabawnym hobby dla ogrodnika domowego, ale może też zostać wykolejenia z powodu choroby. Upewnij się, że znasz niektóre z głównych objawów choroby, abyś mógł wcześnie wykryć problemy i rozwiązać je, a jednocześnie uzyskać wspaniałe zbiory owoców.\nChoroby drzew pomarańczowych\nIstnieje kilka powszechnych chorób, które mogą wpływać na drzewa cytrynowe i które są wywoływane przez grzyby, bakterie lub szkodniki. Uważnie obserwuj swoje drzewa i szukaj charakterystycznych oznak, że masz chore drzewa pomarańczowe. Znając objawy, możesz szybko zdiagnozować i leczyć daną chorobę.\nTłusta plama– Tłusta plama to infekcja grzybicza, która powoduje ciemne, tłuste plamy na liściach, opadanie liści i zmniejszoną żywotność drzew. Owoce mogą mieć czarne plamki.\nParch cytrusowy– Na owocach, gałązkach i liściach drzew dotkniętych parchem pojawiają się strupki przypominające strupy. Najpierw szukaj stożkowych narośli na liściach.\nRak owoców cytrusowych– Ta choroba atakuje wszystkie owoce cytrusowe i jest wywoływana przez bakterie. Poszukaj uszkodzeń martwej tkanki na liściach, otoczonych żółtymi i ciemnobrązowymi zmianami na owocach. Poważna infekcja powoduje zamieranie, defoliację i wczesne opadanie owoców.\nMelanoza– Melanoza powoduje wypukłe, szorstkie brązowe zmiany na liściach i smugi na owocach.\nZgnilizna korzeni– Zarówno armillaria, jak i phytophthora mogą powodować zgniliznę korzeni cytrusów. Nad ziemią szukaj więdnięcia liści i cienkiego baldachimu w przypadku pierwszego i żółknięcia liści w drugim. W każdym przypadku spójrz na korzenie pod kątem oznak zgnilizny i chorób.\nZieleń cytrusów– Żółknięcie liści może być niedoborem składników odżywczych, ale może być również spowodowane destrukcyjną chorobą zazieleniania cytrusów. Szukaj żółknięcia, małych pionowych liści, opadania liści i zamierania. Owoce będą małe i nierówne, o gorzkim smaku.\nRak sadzy lub pleśń– Zarówno rak sadzy, jak i pleśń mogą prowadzić do zamierania kończyn. Kora złuszcza się, odsłaniając pokryty sadzą czarny grzyb.\nUporczywa choroba– Prawdopodobnie wywołana przez wirusa, nie ma znanej metody zwalczania opornej choroby cytrusów. Powoduje, że owoce stają się małe i krzywe. Liście są małe, a wzrost drzew zahamowany.\nLeczenie chorób drzewa pomarańczowego\nUmiejętność leczenia chorych drzew pomarańczowych zależy od diagnozy. Jeśli nie jesteś pewien, co wpływa na Twoje drzewo, skontaktuj się z lokalnym biurem, aby uzyskać informacje i pomoc. Niektóre z tych chorób można leczyć, podczas gdy inne wymagają usunięcia drzewa i rozpoczęcia od nowa.\nProfilaktyka jest zawsze najlepsza, co oznacza świadomość chorób w Twojej okolicy. Zapewnij swoim drzewkom pomarańczowym najlepsze możliwe warunki, ponieważ drzewa zdrowe i żywotne są mniej podatne na choroby. Szczególnie ważne jest zapewnienie wystarczającej ilości wody, ale także zapewnienie dobrego drenażu.\nDbaj o higienę, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby, regularnie sprzątając gruz i dezynfekując sekator i inny sprzęt.\nVideo: Choroba Parkinsona = drżenie rąk? Przyczyny, objawy, leczenie FAKTY i MITY\nZapylanie roślin kiwi – jest rośliną samozapylającą kiwi\nZwalczanie nicieni selera – jak radzić sobie z nicieniami selera z nicieniami korzeni\nJakie są zastosowania gońca – czy można go użyć do czegoś więcej niż barwienia


Honda Civic Tourer – pierwsza jazda – Portal Motoryzacyjny CarTests\nHonda Civic Tourer to samochód, z którym producent wiąże duże nadzieje. Jest odpowiedzią na zmiany na europejskim rynku, gdzie ostatnimi laty sektor kombi segmentu C ustabilizował się i prognozuje się jego wzrost. Czy da sobie rade z poważnymi konkurentami?\nWygląd każdego nowego Civica wzbudza kontrowersje, jednym się podoba, drugim nie. I mimo, że Honda Civic Tourer to w skrócie przedłużona wersja 5-drzwiowego modelu, zbiera prawie same negatywne opinie. Żeby nikt nie miał pretensji wyjaśnię, że naszymi źródłami jest kilka forów i nasz facebookowy fanpage, na którym okazywaliście swoje zniesmaczenie.\nMi osobiście ten wygląd.. nie przeszkadza, może akurat na żywo auto wygląda lepiej niż na zdjęciach. Przód jest identyczny jak w wersji hatchback. Z boku, moim zdaniem, auto wygląda dobrze, a nawet sportowo. Jeśli chodzi o tył.. no cóż. Jest dość ciekawy i intrygujący, ale chyba za bardzo przekombinowany. Wygląda tak, jakby projektanci nie mogli się zdecydować i umieścili tam wszystkie swoje pomysły na raz. Dodatkowo próbowali zachować linie między lampami, taką jak w wersji hatchback i pomimo tego, że tam wyglądało to świetnie, tutaj po prostu nie pasuje.\nWnętrze Tourera jest niezwykle funkcjonalne i uwzględnia modyfikacje wprowadzonej w ostatniej wersji hatchbacka, tzn. białe przeszycia m.in. na kole kierownicy i fotelach, eleganckie czarne przełączniki w panelu audio i kierownicy oraz nowe, plastikowe, chromowane obwódki otworów wentylacyjnych. Może nie są to jakieś większe modyfikacje, ale w efekcie deska rozdzielcza wygląda lepiej, nadal jednak mamy tu do czynienia z nadmiarem przycisków i na pierwszy rzut oka może wydawać się, że panuje tu straszny chaos.\nJeśli chodzi o ilość miejsca to nic się zmieniło. Z przodu nadal mamy dobrą pozycję i wygodne fotele oraz kierownice regulowaną w dwóch płaszczyznach. Z tyłu jest jednak za mało miejsca jak na kombi przystało. Ja, osoba średniego wzrostu, miałam go wystarczająco, ale ktoś większy nie czułby się komfortowo. Sądzę, że fotele mogłyby spokojnie być przesunięte do tyłu, ale Honda wolała skupić się na bagażniku, by pod tym względem wyprzedzić konkurencje. Do tego minusem są bardzo małe drzwi, przez które ciężko się przecisnąć, ale były one zapewne projektowane dla dzieci, które będą ich głównymi użytkownikami.\nJak każdy wie, najważniejszy w kombi jest bagażnik i mimo, że wersja ta jest jedynie o 235 mm dłuższa od zwykłego modelu, Tourer oferuje najbardziej pojemny bagażnik w swojej klasie. No tak, tyle że tutaj mamy do czynienia z ciekawym trikiem marketingowym, bo fakt, Civic jest numerem 1, ale tylko kiedy tylna kanapa jest złożona. Przy podniesionych oparciach auto pomieści aż 624 litry ładunku, natomiast po złożeniu siedzeń, 1668 litrów i tu wyprzedza go chociażby Skoda Octavia, która pomieści ich 1740. Dodatkowo pojazd jest standardowo wyposażony w relingi dachowe, do których w prosty sposób można przymocować bagażnik lub boks dachowy.\nCo ważne, bagażnik jest niezwykle funkcjonalny. Wykorzystano każdy kawałek wolnej przestrzeni, wszelkie schowki i rolety otwierają się łatwo i lekko. Ponadto próg bagażnika obniżono do wysokości podłogi, co znacznie ułatwia załadunek i rozładunek bagażu. Zbiornik paliwa w aucie umieszczono centralnie pod przednimi fotelami, co umożliwia zastosowanie systemu „Magic Seats”. Tylne fotele składają się na wiele sposobów, pozwalając użytkownikowi dopasować przestrzeń w kabinie pasażerskiej do swoich indywidualnych potrzeb. Oparcia tylnej kanapy składa się tylko jednym ruchem, tworząc płaską powierzchnię bagażową. Ponadto istnieje wiele konfiguracji przewozu osób i bagaży oraz wykorzystania przedziału bagażowego.\nHonda bardzo zadbała o to, aby Tourer był bardzo bezpiecznym samochodem. Wykorzystano masę systemów, które jednak znamy już z Seata, czy Skody. Niestety nie dane nam było ich tutaj wypróbować, gdyż jak zawsze otrzymaliśmy wersje Comfort, która jest niemal podstawową wersją wyposażenia. Jako, że nie mogę napisać jak się sprawowały, po prostu je wymienię i zachęcę Was od obejrzenia filmiku jak działają.\nPierwszy z nich to system adaptacyjnych amortyzatorów tylnego zawieszenia (DCC), który może pracować w trzech trybach – komfortowym, standardowym i dynamicznym. Kolejne systemy to: aktywnego hamowania w ruchu miejskim, ostrzegania przed kolizją, automatycznych świateł drogowych, ostrzegania o zjeżdżaniu z pasa ruchu, rozpoznawania znaków drogowych, monitorowania martwego pola widzenia w lusterkach, ostrzegania o zbliżającym się pojeździe podczas cofania, ograniczający skutki kolizji oraz tempomat adaptacyjny (ACC).\nTourer ma bardziej miękkie zawieszenie niż hatchback, ale nie jest to plusem, bo auto buja się nawet przy lekkim ruchu kierownicą. W dodatku, na pierwszych biegach bardzo leniwie przyspiesza, później sytuacja lekko się polepsza, ale nadal nie jest zadowalająca.\nKolejną wadą są dziwne obroty. A czemu dziwne? Przy 120 km/h auto uzyskuje aż 3000 obrotów i staje się bardzo głośne, co może być kolejnym nowoczesnym systemem o nazwie „nie uśnij na autostradzie”. Co więcej, nie ważne czy przy tej prędkości będziemy mieli wrzucony 6 czy 5 bieg, bo różnice w obrotach oraz spalaniu i tak będą znikome.\nDecydując się na zakup Hondy Civic Tourer, klienci mogą wybrać wersję wyposażoną w silnik wysokoprężny 1.6 i-DTEC lub benzynową jednostkę 1.8 i-VTEC. Oba były już przez nas testowane wcześniej przy wersji hatchback. Ceny zaczynają się od 81 400 zł, co wydaje się być nieco wygórowaną stawką na tle mocnej konkurencji.\nJak widzicie, auto to ma zarówno wiele zalet jak i wad. Jednak wady przeważają. Do tego biorąc pod uwagę, że od wielu lat liderem na rynku jest Skoda Octavia, z dużo niższą ceną i większą pojemnością, wnioski nasuwają się same. Dodajmy do tego jeszcze dziwaczny wygląd.. ale jeśli ktoś ceni sobie bezpieczeństwo i funkcjonalność, znajdzie coś dla siebie.\nTekst: Paulina Strzelecka


Opis aktualizacji programu OneNote 2010:8 maja 2012\nMicrosoft OneNote 2010 Więcej...Mniej\nFirma Microsoft opublikowała aktualizację dla 32-bitowych i 64-bitowych wersji programu Microsoft OneNote 2010. Ta aktualizacja zawiera najnowsze poprawki dotyczące wersji 32-bitowych i 64-bitowych programu OneNote 2010. Ponadto ta aktualizacja zawiera ulepszenia dotyczące stabilności i wydajności.\nPo zaktualizowaniu wyników wyszukiwania w okienku Podsumowanie znaczników niektóre tagi nie są wyświetlane w okienku. Ten problem występuje po przełączeniu między sekcjami w notesie w programie OneNote 2010.\nUSTERKa nr: 871501 (Office14)\nZałóżmy, że dwaj użytkownicy otwierają Notes programu OneNote 2010 z witryny programu Microsoft SharePoint. Jedna osoba zmieni kolejność sekcji w notesie w programie OneNote 2010, a następnie zsynchronizuje Notes z serwerem programu SharePoint. W takiej sytuacji drugi użytkownik może zmienić kolejność sekcji w notesie w trakcie procesu synchronizacji.\nUSTERKa nr: 872815 (Office14)\nZałóżmy, że strona programu OneNote zawiera wiele dokumentów XPS. Podczas wyświetlania strony program OneNote 2010 zużywa nadmierne zasoby procesora.\nUSTERKa nr: 862131 (Office14)\nPo zastosowaniu dodatku Service Pack 1 (SP1) dla pakietu Office 2010 w programie OneNote 2010 nie można ustawić domyślnego szablonu strony dla sekcji. Uwaga Aby uzyskać więcej informacji o dodatku SP1 dla pakietu Office 2010, kliknij następujący numer artykułu w celu wyświetlenia tego artykułu z bazy wiedzy Microsoft Knowledge Base:\nOpis pakietu Office 2010 z dodatkiem SP1\nUSTERKa nr: 872104 (Office14)


O kulturze bez tajemnic-III Ogólnopolski Kongres Instytucji Kultury - Aktualności - SaleBiznesowe.pl\nSaleBiznesowe.pl / Aktualności / O kulturze bez tajemnic-III Ogólnopolski Kongres Instytucji Kultury\nO kulturze bez tajemnic-III Ogólnopolski Kongres Instytucji Kultury\nZagadnienia prawne i praktyczne aspekty prowadzenia działalności kulturalnej będą tematami zbliżającego się Ogólnopolskiego Kongresu Instytucji Kultury. Będzie to trzecia edycja spotkania, które tym razem organizatorzy planują w Warszawie.\n20 listopada po raz trzeci będzie okazja do poznawania od kuchni zasad prowadzenia działalności kulturalnej. Eksperci ze środowisk kulturalnych udzielą uczestnikom praktycznych wskazówek dotyczących prawa i sposobów pozyskiwania funduszy. Głównym tematem Kongresu będzie natomiast cyfrowa kultura i „kulturalne” pieniądze. Tu paneliści skupią się na szansach i zagrożeniach płynących z wykorzystywania nowych mediów, a także różnych metodach popularyzowania kultury w środkach masowego przekazu.\nUczestnicy Kongresu to nie tylko przedstawiciele świata szeroko pojmowanej kultury ale również ci, którzy dopiero stawiają w nim pierwsze kroki. Spotkanie jest znakomitą okazją do poszerzenia wiedzy i inspirowania się do nowych projektów dla każdego zainteresowanego tą dziedziną.\nRejestracji można dokonać na stronie internetowej wydarzenia pod adresem : kongresinstytucjikultury.com.pl oraz na mjtraining.pl.


Reklamacje i zwroty - OpakowaniaCukiernicze.pl\nNietrafiony zakup? Nie ma problemu! Dajemy Ci aż 30 dni na możliwość bezwarunkowo zwrotu nieużywanego towaru.\nOdeślij zwracany towar z krótką adnotacją (nr zamówienia) na adres:\nCZYTAJ WIĘCEJ O ZASADACH ZWROTÓW →\nReklamacji podlega towar wadliwy fabrycznie. Tryb reklamacyjny trwa od 1 do 14 dni, zazwyczaj staramy się zamknąć sprawę jeszcze tego samego dnia.\nSkontaktuj się z nami telefonicznie lub mailowo i opisz swój problem. Wadliwy towar można odesłać z adnotacją (nr zamówienia) na adres:\nCZYTAJ WIĘCEJ O ZASADACH REKLAMACJI →


STRONA PRZENIESIONA NA: https://mjbushcraft.wordpress.com/: Szałas dwuspadowy z opadająca kalenicą.\nPierwszą czynnością przy budowie szałasu jest wybór odpowiedniego miejsca, jest to nie mniej ważne niż sama konstrukcja. Rzeczy na które powinniśmy zwracać uwagę w pierwszej kolejności to dostęp do materiału z którego powinien być wykonany nasz szałas, najlepiej aby był kilka kroków od nas, wtedy zaoszczędzimy sporo czasu, gdyż nie będzie on wykorzystywany na transport. Drugą sprawą jest wybór odpowiedniego miejsca jak pod zwykłe obozowisko. Opisałem to tu:\nGdy już wynajdziemy odpowiednie miejsce trzeba zastanowić się co jest priorytetem naszego szałasu. Jeśli ochrona głównie przed deszczem, wtedy kont pochylenia ścian-dachu powinien być spory 45-60 stopni. Im większy kąt tym gorsze poszycie wytrzyma dłużej nie przeciekając. Grawitacji się nie oszuka. Drugą sprawą jest grubość poszycia, jeśli wykorzystujemy materiał który możemy zebrać nie szkodząc przyrodzie czyli suche liście, trawę,paprotki, trzciny itp.Wtedy aby uzyskać przyzwoitą wodoodporność pokrycie powinno mieć przynajmniej 30m centymetrów grubości. Jeśli natomiast schronienie ma służyć głównie do odizolowania nas od zimna i co najwyżej lekkiego deszczu, wtedy kąty nie są aż tak ważne. Szałas powinien być jak najmniejszy, prawie jak trumna. Po położeniu się na posłaniu, naszą głowę od góry szałasu powinna dzielić długość naszej dłoni. Grubość poszycia jest tu też ważna im grubsze tym lepsza izolacja, 30cm będzie ok.\nZacznijmy od konstrukcji składa się ona z jednej grubej gałęzi którą możemy nazwać kalenicą oraz bocznymi patykami które nazwiemy krokwiami bocznymi. Wygląd głównej konstrukcji oraz sposoby "osadzenia" kalenicy na grafice poniżej , którą nieudolnie naszkicowałem;)\nWedług mnie najlepiej wykorzystać do tego drzewo, zamiast budować a-ramę, stracimy mniej energii, poza tym jeśli zbudujemy pod drzewem o zwartej koronie np świerkiem , będziemy mieli pierwszą warstę izolująca nas od czynników zewnętrznych. W gęstwinie jest zawsze odrobinę cieplej niż w starodrzewie czy otwartym terenie. trzeba też zwrócić uwagę na kierunek wiatru , by nie wiał w kierunku wejścia.Teraz budujemy "łóżko" izolacja od ziemi jest bardzo ważna. Po ściśnięciu powinno mieć około 10cm grubości. budujemy je z tego co jest pod ręka. Zaczynamy od sprężystych gałązek, dalej cienki chrust, suche liście, trawę bądź paprotki\nCzas na boczne krokwie, zasada zachowania energii powinna być dla nas priorytetem. Więc zbieramy uschnięte gałęzie leżące na ziemi, które bez trudu złamiemy na kolanie , nie dewastujemy w ten sposób przyrody i do tego stracimy o wiele mniej kalorii, niż byśmy mieli ścinać i porcjować żywe.\nNa zdjęciu powyżej widać, że krokwie nie wystają dużo ponad kalenice, jeśli było by inaczej i wystawały by za bardzo , w szczególności przez końcowe poszycie, przy dużym desczu woda ściekała by po nich do wnętrza schronienia. Krokwie najpierw wciskamy w ziemię i dopiero opieramy o kalenicę. Nie trzeba ich przywiązywać. Teraz czas na pierwsza część poszycia, ma ono za celu uchronić liście przed wpadaniem do środka szałasu. Ja wykonałem je ze świerkowych gałązek, rosło w tym miejscu sporo świerków, z każdego wziąłem nie więcej niz dwie, wybierałem drzewa o wysokości co najmniej kilku metrów by nie niszczyć młodych drzewek.Zrobiłem to tak , aby nie było widać dewastacji przyrody. Czyli nie łamałem gałązek tylko przycinałem piłą przy samym pniu.Na pierwszą cześć poszycia możemy wykorzystać wszystko co zatrzyma drugą część przed wpadnięciem do środka. Można też bardzo ściśle ułożyć krokwie.\nDrugą część poszycia układamy z tego co mamy pod ręka i nie spowoduje dewastacji przyrody, czyli jak wyżej napisałem mogą to być: suche liście, paprotki, trawa, trzcina itp. W moim wypadku były to uschnięte liście. Zaczynamy od dołu tak jak układa się dachówki , aby górne warstwy zachodziły na dolne. Najgrubsza warstwa powinna przypadać na szczyt naszego schronienia, na reszcie szałasu powinna być w miarę równa grubość poszycia. Na koniec układamy gałęzie chrust itp. aby wiatr nie rozwiewał liści. Trzeba zdać sobie sprawę , że wykonanie szałasu może pochłonąć kilka godzin\nRobiłem coś takiego, tylko na gałęzie świerkowe dałem jeszcze warstwę mchu.\nSkorzystam z porady na pewno!\n28 listopada 2011 19:56\nJa nabardziej lubię szałas zrobiony pod wiszarem świerkowym , tylko wtedy trzeba bardzi uważać z ogniem . ha ha ha ... Ale w zimie ... super sprawa .\n6 grudnia 2011 00:28\n11 czerwca 2013 14:29\nŻe wspomnę o zapachu jaki panuje w szałasie pokrytych świerkowymi gałązkami... Miodzio!\n5 marca 2014 20:37


Plutik | Bodyaga trądzik\nJak pozbyć się śladów trądziku i blizn za pomocą badyagi\nMówię wam to świetny sposób, aby pozbyć się blizn podskazhu.u mnie w jednym czasie były ciemne plamy i małe dołeczki na skórze po trądziku, ale teraz wszystko jest idealne.\nZobacz, co musisz kupić w proszku apteka bodyagi.\nwziąć ją o łyżkę lub dwie, wypełnić go wrzątkiem do wody było znacznie więcej i umieścić na ogniu i gotować przez kilka minut, aż płyn odparuje i mieszaninę konsystencja podobna do smetanu.i dodać powrotem nadtlenku wodoru.\nTeraz gorąca masa jest nakładana na skórę, a nawet kilku minut do masażu pieczenie skóry, a vse.zhdesh 15-20 minut. (Nawiasem mówiąc, że będzie lepiej, jeśli osoba przed nim na kilka minut, aby trzymać na parę).\nkiedy trzeba tylko trochę posypać wody twarz zamaskować zasohnu zmiękczona i znowu masować litso.no trochę.\nschipat.eto być w porządku.\nzmyć maskę, gdy skóra jest czerwona i nieco bolesne, to jest nadal aktualne maska.\nale po kilku dniach zaczyna slezatstaraya osoba dosłownie skórę, więc nie należy używać kremu tone, zrobi to bardzo zametnim.luchshe proszku.\nwysiąść będzie to kilka dni, można po prostu trzymać skóry i paznokci, aby zobaczyć, jak stare skórki warstw Mohr, a pod nim nowa, gładka.\nnależy to zrobić raz w tygodniu. po pierwszych czasowych wykorzystanie badyagi plamy na twarzy i blizny powinny już zauważalne wytrzeć, a tylko miesiąc, jeśli regularnie zrobić, skóra będzie znacznie lepiej. bardzo mi pomogli, teraz idealnie gładką skórę.\n( 8 klasa, średnia: 9.75 10)\nJak zrobiłem ślimak ogród z materiałów złomu Kryzysy Wiek: Kryzys dziecka 7 lat


Co mają do zaoferowania biura podróży organizujące wypady w dalekie i egzotyczne miejsca? Co mogą zyskać klienci tego typu biur? » Cztery łapy, cztery łapy...\nObecnie jest bardzo dużo sposobów na spędzanie urlopu. Wiele firm organizujących wycieczki posiada całkiem szeroką ofertę dla bardzo różnych grup wyjazdowych. Już większą popularność z kolei mają biura podróży, organizujące swego rodzaju ekspedycje do niesamowicie egzotycznych i odległych zakątków świata.\nJadąc na taką wyprawę możemy mieć pewność, iż zostanie ona przygotowana z najwyższą starannością. Nie spotkamy tam ogromnej ilości ludzi, a tylko tyle, aby przemieszczanie się było sprawne i proste. Zazwyczaj wtedy większą ilość rzeczy da się obejrzeć, dotrzeć do miejsc mniej turystycznych oraz mieć świadomość, iż bardziej poznało się konkretny kraj. Dość powszechne są wycieczki tematyczne. Dlatego na przykład jeśli ktoś jedzie to Afryki oraz lubi polować, to niektóre z biur podróży mogą zorganizować polowania zbiorowe, w których możemy wziąć udział. Tego typu wyjazdy cieszą się sporą popularnością.\nPolowania w Afryce (sprawdź ofertę) to nie jedyna możliwość spędzenia aktywnie czasu na tym kontynencie.\nCzyżby nasz post przypadł Ci do gustu? Wejdź w takim razie na naszą inną stronę - tam można zobaczyć tam nasze świetne wątki.\nMożemy zdecydować się także na wycieczkę dydaktyczną, jaka będzie obejmowała spotkanie z różnymi plemionami, które zapewne mieliśmy okazję podpatrywać jedynie w telewizji. Można poznać na czym polega życie w takich pierwotnych cywilizacjach, w jakich od początku mało co się zmieniło. Poznamy oprócz tego różnego rodzaju tradycje oraz ich religię, a wrócimy bogatsi o niesamowitą wiedzę.\nInnym pomysłem może okazać się również wycieczka tygodniowa na pustynię. Na pewno każdy obejrzał chociaż jeden film, w jakim akcja dzieje się na pustyni. To wyjątkowe uczucie być w miejscu, w jakim po horyzont widać jedynie piasek i ogromne wydmy. Do tego, w takich miejscach, w kompletnym mroku, z daleko od cywilizacji, możnamamy szansę obserwować niesamowite rozgwieżdżone niebo. Jest bardzo mało miejsc, w jakich można zobaczyć ich tak dużo.\nJest jeszcze sporo innych sposobów na niesamowite wyjazdy, które są inne do urlopów w odseparowanych pełnych przepychu ośrodkach z opcją all inclusive. Osoby korzystające z tego typu możliwości płacą więcej pieniędzy, natomiast przywożą z wyjazdów wyjątkowe wspomnienia. Ten sektor turystyczny będzie się z pewnością coraz bardziej rozwijał.


Strona główna » Artykuły » Aktualności » Dziennik pokładowy - Atlantyk - część pierwsza\n24.11.2014r. Las Palmas\nARC miało startowac 1100 ja chciałem podobnie. Jachty powolutku opuszczały swoje miejsca przy kejach i przy akompaniamencie orkiestry wypływały z mariny. Przestawiliśmy Puffina na zwolnione miejsce po zawietrznej stronie pomostu. Układałem w kabinie ostatnie zakupy zrobione przez Krzywego i Aliena gdy podpłyną marineros na pontonie informując ze nie mogę tu stać, tylko mam przejść na kotwicowisko bo nie mogę wyjść z portu po tam start regat. Komitet pożegnalny coś mu odpowiedział i gość się więcej nie pojawił. Po chwili pojawił się następny ponton z którego ktoś wołał. Okazała się że to 4 Marek (bo było jeszcze trzech innych, z Kathy, Starego Bociana i z Gertisu :) , czyli Marek Zwierz korespondent Żagli. Okazało się z ARC już ruszył i czekają na mnie. Żagle w górę i poszli! Znaczy poszedł … W główkach stawiam spinaker co by na zdjęciach fajnie wyszło. I wyszło, że jednak jakieś emocje chyba mną targały bo po raz pierwszy na pokładzie Puffina spin poszedł do góry źle. Nie te rogi gdzie trzeba, brasy pod relingiem. Wstyd :) Żagiel w dół, poprawki i znowu w górę. Może załapał się na fote. 40 minut po flotylli ARCu o 1140 wyruszyłem. Do celu co najmniej 2708 Nm.\nA tymczasem z 15 zrobiło się 20 węzłów wiatru i wyglądało że będzie więcej. Spin w dół, fok w górę i na wytyk. Ryjek (autopilot Raymarine SPX5) zawsze sobie dobrze radził na pełnych i teraz też, mimo dużej fali, pod pełnymi żaglami pewnie prowadził Maxusa na „motyla”.\nPo 3h dogoniłem pierwsze jachty. Na wiatromierzu ponad 30 wezłów, na grocie 1 ref, a Puffin zabierał się z falami w długie ślizgi. To i mijanie z innymi jachtami w odległości 10m przy 3m fali mocno produkowało adrenalinę. OK, to może jednak 2 ref? A pół godziny później jest już 3. Mały Maxus nadal zaiwania. Średnia z pierwszych 40 mil to 6,7 węzła. Doganiane jachty halsują się baksztagami, nawet te które idą już tylko na fokach. Być może z powodu fali. Ja mogę sobie na jazdę fordewindem z fokiem na wytyku. Fala ma idealną dla mnie długość, prawie każda dokłada mi bezstresowego kopniaka prędkości, bez wywożenia do wiattru. Na pewno pomaga w tym podwójne usterzenie które działa trochę jak miecz rufowy. No i mogę refować się w pełnym wietrze więc nie ma stresu że fok na wytyku. Wyprzedałem jachty który wracały pod wiatr aby się zarefować. Ale kopara mi opadła gdy mijałem się z 42 stopowym Leopardem, turystycznym ale szybkim katamaranem. Jacek coś Ty za łódkę narysował? :) Robiło się ciemno a wiatr miał w porywach około 40 węzłów wiec decyduje się postawić baby foka zamiast marszowego, żeby się spokojnie przespać no i gdyby miało się rozwiać :)\nKurcze bardzo złe wieści doszły sms. Dobrze, że nikomu się nic nie stało :(\nJest zapowiedz sztormu z północy. Jest pełne zachmurzenie. Jest nie fajna, szarpiąca fala refuje się wiec pod wieczór żeby autopilot się nie przemęczał. Jest też wesołe towarzystwo maluchów, znaczy delfinów :) Wiatr zmienia kierunek z N na NW i tężeje do 6-7B\nUtrzymuje się wiatr 6-7B z NW. Nad ranem widze na wyświetlaczu AISa jacht, 43 stopy – Loni 3. Wiatr powoli siada i fala się uspokoiła wiec się rozrefowuje. Dziś telefon działa, doszła moja wiadomość do Brożki. A ja dostałem kilka sms od znajomych m.in. od Sputnick Team :)\nWielki rejs na małym jachcie. Gratulacje i pomyślnych wiatrów!