Falls Kat - Podwodny świat 02-Osada - F - PDF Free Download\nFalls Kat - Podwodny świat 02-Osada - F\nKat Falls Podwodny świat. Osada Fragment Przełożyła Agnieszka Klonowska Wydawnictwo NASZA KSIĘGARNIA Niniejsza darmowa publikacja zawiera jedynie frag...\n13 downloads 594 Views 766KB Size\nFalls Kat Podwodny świat 1 Mroczny dar\nFalls Kat Podwodny Świat 2 Osada\nwiat Nauki 10 2014\n18 Sędzia i kat\nkat war eic_46522948\n03.Kłamca i jego kat\nxxx Cantrell Kat - Przystanek Wenecja\nCantrell Kat Przyjemne z pozytecznym\nStableford Brian - InĹĽynier i kat\nPodwodny świat. Osada Fragment Przełożyła Agnieszka Klonowska\nNiniejsza darmowa publikacja zawiera jedynie fragment pełnej wersji całej publikacji. Aby przeczytać ten tytuł w pełnej wersji kliknij tutaj. Niniejsza publikacja może być kopiowana, oraz dowolnie rozprowadzana tylko i wyłącznie w formie dostarczonej przez NetPress Digital Sp. z o.o., operatora sklepu na którym można nabyć niniejszy tytuł w pełnej wersji. Zabronione są jakiekolwiek zmiany w zawartości publikacji bez pisemnej zgody NetPress oraz wydawcy niniejszej publikacji. Zabrania się jej od-sprzedaży, zgodnie z regulaminem serwisu. Pełna wersja niniejszej publikacji jest do nabycia w sklepie internetowym Nexto.pl.\nPodwodny świat. Osada Fragment Spis treści\nOkładka Karta tytułowa W serii Dedykacja ROZDZIAŁ PIERWSZY ROZDZIAŁ DRUGI ROZDZIAŁ TRZECI ROZDZIAŁ CZWARTY ROZDZIAŁ PIĄTY ROZDZIAŁ SZÓSTY ROZDZIAŁ SIÓDMY ROZDZIAŁ ÓSMY ROZDZIAŁ DZIEWIĄTY ROZDZIAŁ DZIESIĄTY ROZDZIAŁ JEDENASTY ROZDZIAŁ DWUNASTY ROZDZIAŁ TRZYNASTY ROZDZIAŁ CZTERNASTY ROZDZIAŁ PIĘTNASTY ROZDZIAŁ SZESNASTY ROZDZIAŁ SIEDEMNASTY ROZDZIAŁ OSIEMNASTY ROZDZIAŁ DZIEWIĘTNASTY ROZDZIAŁ DWUDZIESTY ROZDZIAŁ DWUDZIESTY PIERWSZY ROZDZIAŁ DWUDZIESTY DRUGI ROZDZIAŁ DWUDZIESTY TRZECI\nROZDZIAŁ DWUDZIESTY CZWARTY ROZDZIAŁ DWUDZIESTY PIĄTY ROZDZIAŁ DWUDZIESTY SZÓSTY ROZDZIAŁ DWUDZIESTY SIÓDMY ROZDZIAŁ DWUDZIESTY ÓSMY ROZDZIAŁ DWUDZIESTY DZIEWIĄTY EPILOG Przeczytaj także Karta redakcyjna\nW serii PODWODNY ŚWIAT:\nMroczny dar Osada\nDla mojej drogiej przyjaciółki Merle – za to, że zamieniła swój dom w azyl dla pisarki. I dla mojej rodziny – za okazanie zrozumienia i wsparcia, kiedy się w tym azylu skryłam.\nCofnąłem lekko przepustnicę, aby zmniejszyć prędkość łodzi podwodnej. Otaczający nas ocean, poprzecinany smugami światła, wydawał się bezkresny i opustoszały. Wiedziałem, że to tylko złudzenie. Kierowaliśmy się ku największemu składowisku śmieci w Atlantyku. W każdej chwili groziła nam kolizja z obiektem z przeszłości. Rzeczywiście, z mroku wyłonił się jakiś kształt, połyskując w świetle naszych reflektorów. Gemma pochyliła się ku przedniej szybie. – Rower – oznajmiła ze zdziwieniem. – Zupełnie jak ze starych zdjęć. – To znaczy, że jesteśmy już blisko – powiedziałem.\n– Ukryjemy kontener ze zbożem na otwartym oceanie? – W samym środku w i r u j ą c y c h ś m i e c i – wyjaśniłem. – Genialne, nie? – Zerknąłem na obraz ze wstecznej kamery, żeby sprawdzić, czy kontener ze zbożem nie odczepił się od łodzi. – Mało kto tutaj przypływa. Posłała mi znaczące spojrzenie. – Założę się, że nie bez powodu. – Nurkowie boją się, że coś ich zmiażdży... – Serio? – Uśmiech zamarł na jej wargach. – Ale ja bywałem tu wiele razy i żyję. – Tayu, proszę, nie zrozum mnie źle... – Odgarnęła długie włosy i sięgnęła po kapok. Skierowałem łódź ostro w dół. Opływowy kadłub z dwoma termicznymi silnikami łatwo przedzierał się przez pływające szczątki, unikając zderzenia z większymi obiektami. Kilkanaście metrów niżej dryfowały drobne rzeczy: bezgłowa lalka, worki foliowe, puszki po napojach i fragmenty porzuconych sieci rybackich. Te ostatnie nadal pełniły swoją funkcję – chwytały różne stworzenia. Żal ścisnął mi serce na widok uwięzionego w nich martwego delfina. Zanurzyliśmy się głębiej, mijając coraz większe przedmioty. Telewizor z wystającymi przewodami, manekin i lśniący żyrandol krążyły powoli, jakby napędzane podwodnym wirem. Zdawało\nsię, że wszystkie śmieci z przeszłości trafiły tu po to, by kręcić się w odwiecznym tańcu. – Skąd to się wzięło? – Gemma przyklękła na siedzeniu i wyjrzała przez szklany dach łodzi. – Wiatry i prądy zniosły je z całego Atlantyku. – Skręciłem gwałtownie, żeby wyminąć stary wózek dziecięcy. Włączyłem zewnętrzny szperacz i przesunąłem snopem światła po dryfujących wokół obiektach. Nie wiedziałem, że jest ich aż tyle. Silny prąd wstępujący unosił je w wodzie. Wrakonie, których długość przewyższała mój wzrost, penetrowały zakamarki, wysuwając naprzód dolną szczękę, jakby w gotowości do walki. Gdy ustał kolisty ruch, wiedziałem, że dotarliśmy do środka wiru. Tutaj śmieci obracały się w miejscu. – To pewnie głupie pytanie – odezwała się Gemma, kierując na mnie wzrok – ale jaką mamy pewność, że jeśli zostawimy tu kontener, prąd go nie zniesie? – Przymocuję go do czegoś większego. – No dobrze, a jeśli to coś też odpłynie? – Znajdujemy się w samym środku wiru. Stąd nic już nie odpłynie. Zresztą wrócę po kontener o świcie. Tato nie chciał go zostawiać na noc w polu, bo to łatwy łup. Jesteśmy wprawdzie jedynymi kolonistami, którzy chętnie sprzedają towar degeneratom, ale to nie znaczy, że mamy do nich zaufanie.\n– Jakoś sobie nie przypominam, żeby twój tato kazał ci ukryć zboże w g i g a n t y c z n y m w i r z e ś m i e c i . – Wszystko mu jedno, gdzie jest kryjówka, byle była bezpieczna. Uśmiechnęła się. – O, proszę, mamy kotwicę. – Na wprost dryfował fragment kadłuba samolotu, otoczony pełzającymi rozgwiazdami. Wrzuciłem jałowy bieg i sięgnąłem po kask. Gemma otworzyła szeroko swoje niebieskie oczy. – Chyba tam nie popłyniesz? – A jak inaczej mam przyczepić kontener do tej kupy złomu? – Za pomocą chwytników. – Szkoda na to czasu. – Przecisnąłem się między siedzeniami. – Mówiłeś, że stworzenia wodne krążą po całym oceanie. Skoro prądy naniosły tu tyle różnych śmieci, nie wiadomo, na co można się natknąć. Rzecz jasna, miała rację. Rybacy często wyławiali z Atlantyku różne okazy, które kiedyś bytowały wyłącznie w Pacyfiku lub u wybrzeży Australii. Podczas Przypływu woda pokryła sporą część lądu i między oceanami powstały nowe korytarze wodne. – Nic mi nie będzie – odparłem z nadzieją, że moje słowa okażą się prawdą. Przez rurkę przy kasku\nwciągnąłem w płuca porcję ciekłego tlenu i wypłynąłem z łodzi. – Obyś się nie mylił – usłyszałem w słuchawce kasku. – Ratowanie cię z opresji zepsułoby mi cały dzień. Bardzo oględnie powiedziane. Gemma od miesiąca nie zanurzyła stopy w oceanie, nad czym ubolewałem. Dzisiaj, po raz pierwszy od tygodni, zgodziła się wypłynąć ze mną łodzią podwodną; liczyłem na to, że jeszcze kiedyś zechce zanurkować. Z ciekłym tlenem w płucach nie mogłem mówić, więc tylko uniosłem kciuki. Wystarczyło kilka machnięć nogami, żebym znalazł się przy rufie łodzi. Prąd wstępujący był tak silny, że ledwo utrzymywałem się w pionie. Przyczepiłem do paska linę od kontenera i ruszyłem z wolna w stronę pokrytego glonami kadłuba samolotu. Nagle się zatrzymałem, gdy obok mnie przemknęły długie, cieniste smugi. Korzystając z mrocznego daru, wyemitowałem dźwięk. Okazało się, że to kolenie, czyli rekiny niegroźne dla ludzi. Jednak ich szaleńczy pęd wzbudził moje podejrzenia – wyglądało, jakby uciekały. Wysłałem w mroczną toń serię odgłosów i chwilę czekałem w napięciu, zanim echo wróciło. Obraz okazał się aż nazbyt wyraźny. Głęboko na dnie znajdowało się cmentarzysko starych łodzi zniesionych przez prądy. Miały mnóstwo wgnieceń i szpar, jak po karambolu. Poza zasięgiem mojego wzroku mogły się\nczaić różne stwory. Co prawda liczyłem na mroczny dar, ale ta myśl mnie zmroziła. Mimo wszystko dziękowałem losowi za mój biosonar. Nieważne, że lekarze z lądu tłumaczyli to zjawisko negatywnym wpływem ciśnienia pod wodą na mózg. Czułem się świetnie i cieszyłem się dobrym zdrowiem, a rodzice – na szczęście – przestali się o mnie martwić. Uwierzyli, że mroczny dar istnieje i że dwójka ich dzieci go posiada. Od tamtej chwili upłynęły zaledwie cztery miesiące. Obraz spiętrzonego złomowiska na dnie oceanu zamazał się, więc zacząłem szukać miejsca, gdzie mógłbym zostawić kontener ze zbożem. W kadłubie samolotu dostrzegłem dwa okienka. W tym momencie w słuchawce rozległ się krzyk Gemmy. Zawróciłem w stronę łodzi. Mój mózg odebrał obraz, który po chwili dostrzegłem kątem oka – tuż obok mnie znajdował się ogromny nieruchomy cień. Obróciłem się lekko i ujrzałem olbrzymią kałamarnicę. Wyciągnięta ku górze mogła mieć około dwóch metrów długości, a jej fioletowawo-czerwone ciało było tak masywne, że mimo usilnych starań nie zdołałbym objąć go ramionami. Unosiła się w wodzie, nie spuszczając ze mnie wzroku. Gdy jej skóra błysnęła świetlistą bielą, a potem przybrała krwistoczerwoną barwę, przypomniałem sobie jej nazwę – diablo rojo.\nCzerwony diabeł. Stwór, którego zła sława przeraża bardziej niż paskudny wygląd. Cofnąłem się powoli. Nie chciałem sobie przypominać opowieści o tych strasznych stworzeniach porywających ludzi w głąb oceanu, by pożreć ich żywcem. Nie były to historie wyssane z palca, lecz prawdziwe relacje świadków. Spośród wszystkich wodnych drapieżników najbardziej bałem się kałamarnic. Rekiny budziły strach, ale to tylko ryby, a w oczach tej bestii dostrzegłem spryt, który przerażał mnie do głębi. Kałamarnica ponownie zaświeciła jaskrawą bielą. Czułem, że to zły znak. Fosforyzująca skóra bez wątpienia miała zmylić ofiarę, czyli mnie.\nPrzywiązany linką holowniczą do kontenera nie zdołałbym umknąć czerwonemu diabłu. Powoli sięgnąłem po zatrzask, co wywołało natychmiastową reakcję. Bestia wyciągnęła mackę i grzmotnęła mnie w plecy z taką siłą, że odrzuciło mi głowę w tył. Oszołomiony wyprostowałem się – potwór rozcapierzył wszystkie ramiona, sięgając w moją stronę. Szybko rzuciłem się do ucieczki, ale nie zdążyłem odpłynąć. Zwierzę od razu mnie dopadło, powaliło uderzeniem w pierś i porwało w swoje macki. Gdy z trudem otworzyłem oczy, dostrzegłem nad sobą ciało kałamarnicy otaczające mnie jak parasol. Szamocąc się, próbowałem wydobyć nóż zza paska, ale macki stwora oplotły mnie i unieruchomiły ręce.\nŚciskając coraz mocniej, zwierzę zaczęło mnie ciągnąć w kierunku swej paszczy z dziobem ostrzejszym niż brzytwa. Gdy natrafiło nim na kask, spróbowało rozłupać go jak czaszkę tuńczyka. Na szczęście gięte szkło okazało się wytrzymałe. Gemma wrzeszczała mi do ucha. Nie mogłem zareagować, bo kolczasty jęzor właśnie lizał mnie po głowie i bałem się, że uszkodzi mi oczy. Zacząłem się szamotać w uścisku potwora. Każda przyssawka na jego mackach była pokryta drobnymi zębami, które wpijały się w mój kombinezon niczym kolce. Pewnie nie zdołałyby przebić nanocząsteczkowej pianki, ale ich najmniejszy ruch mógł uszkodzić wplecione we włókna czujniki, a wtedy na pewno nie skończyłoby się na zadrapaniach. Na tej głębokości zamarzłbym na śmierć. Strach podziałał na mnie pobudzająco. Mimo silnego uścisku macek wyciągnąłem nóż i zacząłem machać nim na oślep, aż z cielska ośmiornicy popłynęła niebieska strużka krwi. Widocznie drasnąłem jedno z ramion – na tyle mocno, że bestia odsunęła się, machając kończynami, po czym poruszyła płetwami głowowymi i odpłynęła. Zerknąłem na łódź i ujrzałem Gemmę z twarzą przyklejoną do przedniej szyby. Walka z kałamarnicą trwała zaledwie minutę. Dziewczyna nie miała czasu na reakcję.\n– Co to było?! – krzyknęła mi do ucha kolejny raz, ale dopiero teraz do mnie dotarło. – Mówiłam, żebyś użył chwytaków, ale ty wolisz pływać z potworami! – W jej głosie usłyszałem zarówno przerażenie, jak i złość. Machnąłem ręką na znak, że wszystko w porządku, ale na wszelki wypadek miałem nóż w pogotowiu. – Super. Cieszę się, że nic ci nie jest – fuknęła. – A teraz wracaj do łodzi. Wyciągnąłem palec i wyemitowałem serię dźwięków, jednak ogromne złomowisko na dnie uniemożliwiało mi ustalenie miejsca, w którym ukryła się kałamarnica. Szybko zaczepiłem linę holowniczą kontenera między dwoma okienkami samolotu i zapiąłem zatrzask. „Czy to mój połysk zwabił czerwonego diabła?” – zastanawiałem się. Nawet delikatnie lśniąca skóra stanowiła niekiedy przeszkodę w głębokich wodach oceanu. Ponieważ koloniści Strefy Bentonicznej żywili się przeważnie bioluminescencyjnymi rybami, nasza skóra w różnym stopniu nabierała połysku. A ja nie byłem emigrantem z lądu, jak większość z nich. Spędziłem pod wodą całe życie, dlatego mój połysk był nieco silniejszy. – Może byś się pospieszył...? – rzuciła Gemma, a po chwili jęknęła cicho. – Coś się unosi na ekranie sonaru! Obróciłem się z nożem w dłoni, oczekując powrotu kałamarnicy. Seria ultradźwięków wskazała, że bestia\nnie jest sama. Mogłem się tego spodziewać – czerwone diabły to jedyne kałamarnice polujące stadami. Podpłynąłem szybko do łodzi, a wtedy z mroku wyłoniły się trzy gigantyczne bestie. Zwolniły, próbując zablokować mi drogę. Ich skóra na przemian bielała i czerwieniała. Byłem pewien, że takie zachowanie poprzedza atak. – Kryj się, Tayu! – krzyknęła Gemma, dziobem łodzi nacierając na jedną z kałamarnic. Myślałem, że się rozproszą, ale odwróciły się i zaczęły atakować maszynę. – Och! – wrzasnęła z obrzydzeniem Gemma. – Spływajcie, oślizłe dziwolągi! – Uderzyła w przednią szybę, po czym uruchomiła wycieraczki. Wiedząc, że dziewczyna da sobie radę, skorzystałem z okazji i wślizgnąłem się pod wrak samolotu. – Ej, czy te cudaki przecisną się przez luk? – spytała niespodziewanie. – Daję głowę, że tak. Zamykam klapę. Postanowiłem się nie rozłączać. Po chwili znów usłyszałem ją przez mikrofon. – W porządku, już odpłynęły. Zaatakowały jakieś biedne rybki. Wyjrzałem przez okienko samolotu i zobaczyłem w oddali kałamarnicę, która ciągnęła w odmęty szamocącego się tarpona. Stwierdziłem, że ta trzymetrowa ryba na chwilę odwróci uwagę stwora – przynajmniej taką miałem nadzieję. W tym momencie\nodebrałem obraz przypominający rozrywanie dziesiątków kombinezonów, a potem fragmentów ciał. Wzdrygnąłem się na myśl, że równie dobrze to mogłem być ja. – Tayu, gdzie jesteś? – spytała Gemma. Wyłoniłem się spod kadłuba wraku, by się pokazać. Nagle dostrzegłem w pobliżu gruby łańcuch, który ciągnął się głęboko w dół. Wypłynąłem drugą stroną i zamarłem. Okazało się, że nie tylko ja upatrzyłem sobie to miejsce jako kryjówkę. – Wychodź! – zawołała. – Nie widzę cię. Okrążyłem kadłub i przywołałem ją ruchem ręki, dając do zrozumienia, że znalazłem właściwe miejsce. Usłyszałem pełne poirytowania westchnienie, po czym Gemma ruszyła łódź. Upewniwszy się za pomocą biosonaru, że kałamarnica odpłynęła na bezpieczną odległość, skierowałem się do zakotwiczonego w pobliżu obiektu – przypominał kosmatą podwodną górę dryfującą w ciemnych odmętach. Oczywiście było to tylko złudzenie, bo podwodne góry nie pływają. Obiekt, który miałem przed oczami, okazał się tak ogromny, że jego kształtu nie dało się zmierzyć nawet echosondą. Podpłynąłem bliżej, żeby się lepiej przyjrzeć. Poczułem się jak maleńka płotka. – Co to jest?\nMimo trzasków w słuchawce usłyszałem w głosie Gemmy przerażenie. Ponieważ nadal nie umiała języka migowego, poruszyłem wargami, bezdźwięcznie wymawiając słowo „osada”. Obiekt wyglądał na statek osadniczy – okrągły, kilkupiętrowy i na tyle duży, by pomieścić kwatery dla mniej więcej pół tysiąca ludzi oraz wszelkie urządzenia niezbędne dla lokatorów: zbiorniki filtracyjne ze świeżą wodą, kuchnie, magazyny na żywność, generatory tlenu i ciepła. Do tego był stary i zapuszczony, jak każdy statek osadniczy, który dotąd widziałem. – To jakiś wrak? – spytała. Wzruszyłem ramionami. Określenie „wrak” brzmiało dość sensownie. Niby po co opustoszały statek dryfowałby w wirze śmieci? Z tego, co wiedziałem, statki osadnicze mogły się przemieszczać pod wodą, chociaż większość pozostawała na powierzchni oceanu. Miały rozsuwane dachy – częściowo lub całkowicie, w zależności od kształtu. Zatem prawdopodobnie był to wrak. Szkoda, że się tutaj marnował, skoro można by go sprzedać na części. W oknach nie dostrzegłem żadnych świateł, ruchu ani innych oznak życia, za to na zewnątrz aż roiło się od rozmaitych stworzeń. Wokół obiektu powstał odrębny miniekosystem. Pionowe okna były oblepione pąklami, wśród oślizgłych wodorostów porastających zewnętrzne deski buszowały kraby, wszędzie krążyły ławice ryb.\nZeskrobałem nożem glony z jednego z okien, lecz nie zobaczyłem nic prócz własnego świetlistego odbicia. Postukałem w ekranik przy nadgarstku, by zwiększyć moc lamp czołowych. Skierowałem snop światła na szybę i odskoczyłem zdziwiony. Przy parapecie siedział nastoletni chłopiec otulony kocem. Jego głowa spoczywała na łokciu, jakby zasnął, patrząc przez okno. Skoro tutaj mieszkał, musiał być degeneratem (tak nazywano ludzi zbędnych, nadwyżkę populacji). Nie pamiętam, żebym kiedykolwiek widział kogoś podobnego – z ogoloną głową i wytatuowanymi wokół twarzy wzorami geometrycznymi. Właściwie to nigdy nie miałem okazji zobaczyć degenerata z bliska. – Co to jest? – dopytywała się Gemma. – Co tam widzisz? Dałem jej znak, żeby zaczekała, po czym uchwytem noża uderzyłem w szybę z giętego szkła. Pogrążony we śnie chłopak ani drgnął. Przepłynąłem pod oknem. Niepokój ogarnął mnie jak lodowata mgła. Wszystko wskazywało na to, że w osadzie nie działają maszyny – żadnego szumu turbin, żadnych świateł, żadnych pęcherzyków powietrza. To oznaczało brak tlenu i ciepła. Wzdrygnąłem się na myśl, że chłopak przy parapecie nie żył. Najbardziej przerażające było jednak to, że wyglądał na nastolatka – mógł być moim rówieśnikiem.\n– Czy tam są zwłoki? – spytała nagle Gemma. – Na co się tak zapatrzyłeś? Na topielca? Kiedy skinąłem głową, wrzuciła wsteczny bieg i wycofała łódź o kilka metrów. Unosząc się w wodzie, czułem w klatce piersiowej ból, jakby od nadmiaru ciekłego tlenu. Kimkolwiek był ten chłopak, zapewne nie żył już od dłuższego czasu, może nawet od lat. Trudno było stwierdzić, bo ciało wyglądało na dobrze zachowane. Z powodu braku powietrza i niskiej temperatury wody osada zmieniła się w gigantyczną chłodnię. – Tayu – odezwał się w słuchawce cichy głos Gemmy. – Wracaj. Wezwiemy pomoc przez radio. Miała rację. Zresztą wolałem się nie szwendać po wymarłym mieście. Po głowie krążyła mi jednak myśl, która nie pozwalała się oddalić. A jeśli tam, w środku, są żywi i potrzebują pomocy? Oczywiście, było to prawie niemożliwe, zwłaszcza że cały statek porastały wodorosty. To, że osada tkwiła w miejscu, wcale nie oznaczało, że jest nieczynna. Może tkwiła tu od dawna, a maszyny przestały działać zaledwie kilka dni temu? Bez względu na to, jak bardzo przerażała mnie ta perspektywa, musiałem się upewnić, czy w środku nie ma żywych ludzi. Dałem Gemmie znak, że płynę do środka. – Uważaj! – rzuciła.\nNagle do mnie dotarło, że w głębi duszy liczyłem, iż Gemma odwiedzie mnie od tego pomysłu. Wpływając pod zwalistą bryłę, miałem wrażenie, że jestem pod jakąś wyspą. Płaskie dno pozwoliło mi łatwo odszukać właz. Wystarczyło jedno spojrzenie, aby się zorientować, że coś tu nie gra. Wypłynąłem i zacząłem krążyć wokół obiektu. Mijając kolejno każdy właz, czułem, że zwalniam tempo. Gdy wróciłem do punktu wyjścia, ledwo zdołałem unieść ociężałe ramiona – nie ze zmęczenia, lecz z powodu tego, co zobaczyłem. Wszystkie włazy były zablokowane łańcuchem od zewnątrz.\n– Lepiej zaczekajmy na twoich rodziców – zasugerowała Gemma, kiedy uruchomiłem metalowe chwytaki i zacząłem rozcinać łańcuchy kotwiczne. – Po co? – spytałem. – Oni zrobiliby dokładnie to samo co ja. Wreszcie pękło ostatnie ogniwo, łańcuchy puściły i bryła zaczęła się leniwie wznosić ku powierzchni. – Od razu widać, że to obiekt podwodny – wyjaśniłem. – Turbiny pod podłogą służą wyłącznie do napędu. Popatrzyliśmy za statkiem, który przedzierał się przez gąszcz odpadów. Spokojny, że nic go nie zatrzyma, skierowałem naszą łódź ku górze. Minęliśmy wypływającą osadę i wyłoniliśmy się na powierzchnię.\nZachodzące słońce oblewało bezkres oceanu różową poświatą. Wokół nie było widać ani skrawka ziemi, ani płynących statków. Gdy Gemma otworzyła klapę w dachu, przygotowałem się na falę gorącego powietrza. Dziewczyna wyskoczyła z łodzi, ześlizgnęła się po kadłubie i stanęła na wąskiej płozie obok kokpitu. Nie ruszałem się z miejsca. Potrzebowałem więcej czasu, żeby się przystosować. Mimo późnej pory raziło mnie światło, a upał nagrzewał moje ciało do temperatury rozgotowanych wodorostów. Wypływając na powierzchnię, myślałem tylko o tym, aby znów zanurzyć się w oceanie, jednak po kilku głębokich oddechach siłą woli wstałem z fotela i wyjrzałem przez górny luk. Gemma stała oparta o dach łodzi. Miała na sobie kombinezon, choć wcale nie zamierzała pływać. Ostatnio spędzała na Stacji Handlowej tyle czasu, że jej twarz była stale zaczerwieniona od słońca, a brązowe włosy jeszcze bardziej rozjaśnione refleksami. Efekty promieniowania UV podkreślały jej urodę. Skierowałem wzrok na wzburzone fale, skąd lada chwila miała się wyłonić osada. Niektórzy ludzie uważają życie pod wodą za coś nienaturalnego. Trudno im pokonać strach przed utonięciem, dziką fauną czy mroczną otchłanią. Nie byłem pewien, która z tych obaw najbardziej dręczyła Gemmę po zaledwie trzech miesiącach przebywania w głębinach. Dziewczyna\npowtarzała, że ocean ją przeraża, że brakuje jej słońca i powietrza. Mimo wszystko łudziłem się, że kiedyś zmieni zdanie. W górze skrzeczały mewy, fale rozbijały się o kadłub łodzi. Patrzyliśmy w milczeniu, jak z oceanu wyłania się coraz potężniejsza osada. – Ma spiralny kształt – stwierdziła wreszcie Gemma. – Jak muszla głowonoga – przyznałem na widok oblepionej pąklami bryły. – Okna tworzą pasiasty wzór, a wlot z kopułą z giętego szkła... – Wskazałem pochyły fragment kończący się spiczastym zwężeniem. – To jakby macki. – Gdzie ty tu widzisz macki? – Są złączone w jedno ramię. – Opadłem z powrotem na siedzenie. – Gotowa? Kiwnęła niepewnie głową. Uruchomiłem silnik i skierowałem łódź w stronę osady. Następnie włączyłem autopilota i wysiadłem. Sterowana komputerem pokładowym maszyna dryfowała obok osady. – Zajrzę tam na chwilę. Niczego nie będę dotykał. Najpierw musi to zobaczyć straż przybrzeżna. Gemma przytaknęła. – Pomogę ci otworzyć luk. Łańcuch łączący koliste drzwiczki z uchwytem włazu puścił prawie natychmiast. Gdy otworzyłem okienko, doznałem uczucia, jakbym znajdował się w grobowcu. Ze śluzy ulatywało z sykiem zimne powietrze. W in-\nnych okolicznościach byłoby miłą ulgą w upale, ale od tego chłodu zrobiło mi się niedobrze. Oddychając głęboko, wyczułem niskie stężenie tlenu. Wciągnąłem w płuca porcję ciekłej substancji, żeby nie zemdleć. Gemma się cofnęła. Piegi odznaczyły się mocniej na jej pobladłej twarzy. – Na pewno chcesz to zrobić? Skinąłem głową i wcisnąłem się przez okienko do wnętrza. – Zostanę tutaj i przypilnuję łodzi! – zawołała za mną. Zastałem otwarty wylot śluzy powietrznej. Wszedłem do środka i znalazłem się na otwartym placu. Prawdopodobnie służył jako rynek. Przez szklaną kopułę, pokrytą glonami i wodorostami, przedzierały się zielonkawe promienie słońca, co nadawało pomieszczeniu upiorny wygląd. Jednak to nie półmrok wywołał mój niepokój, lecz widok ludzi skulonych na podłodze pod kocami. Miałem w płucach ciekły tlen, więc nie mogłem zawołać do nich na powitanie, choć i tak odpowiedziałaby mi martwa cisza. Kiedy się zbliżyłem, zauważyłem, że wszyscy są ubrani w kamizelki ratunkowe – czekali na pomoc, która nie nadeszła. Przełknąłem ślinę, by pozbyć się ucisku w gardle, i skierowałem się do wyjścia, aby mój wzrok nie zdążył spocząć na żadnej z tych osób. Nie\nchciałem dopuścić do siebie myśli, że były wśród nich także małe dzieci. Spojrzałem na szklaną składaną kopułę. Jej łuki przypominały macki ośmiornicy. U szczytu otwierał się widok na niebo. Domyśliłem się, że panel sterowania nie działa. Uważając, by niczego nie zniszczyć, obszedłem płytką sadzawkę pośrodku placu. Nie było w niej wody, lecz po bokach i na dnie połyskiwały białe kryształki – za duże na kostki lodu. Odłamałem kawałek i polizałem – to była sól. Do sadzawki biegł wąski kanalik. Ruszyłem wzdłuż niego; wił się spiralnie przez plac i dalej, na kręte schody. Na piętrze zbudowano mieszkania. Prawie wszystkie drzwi były otwarte, ale nie miałem tam po co zaglądać – nikt nie przeżyłby straszliwego chłodu, który tu panował. Wróciłem na plac i spostrzegłem Gemmę. Stała zapatrzona w sadzawkę. Na mój widok podniosła wzrok. – Ani żywego ducha? Przez otwarte śluzy powietrzne do wewnątrz dostało się sporo tlenu. Zrobiłem wdech, aby pozbyć się ciekłej substancji z płuc. – Na to wygląda. Wzdrygnęła się lekko, a po chwili sięgnęła do sadzawki. Zdziwiło ją, że kryształki tak łatwo się kruszą pod wpływem dotyku. Gdy podniosła jeden, żeby obejrzeć\ngo pod słońce, przypomniała mi się pokryta tatuażami twarz nieżyjącego chłopca. – Co to? – spytała. – W Koczowni była warzelnia soli. – W Koczowni? Wskazałem namalowany nad placem napis. – Tak się nazywała ta osada. – Dlaczego ją zatopiono? Pokręciłem głową, bo nie znałem odpowiedzi na jej pytanie, ani na inne, które nurtowało mnie, od czasu gdy zobaczyłem zablokowane łańcuchami włazy: k t o to zrobił? W ciągu godziny wraz z rodzicami i kilkoma sąsiadami zaholowaliśmy osadę na Stację Handlową i zostawiliśmy przy platformie – wielkiej, dwupoziomowej konstrukcji na powierzchni oceanu. Dolna sekcja była zanurzona trzydzieści metrów pod wodą, a obie części łączył szyb windowy. O tej porze platforma świeciła pustkami. Targ rybny, ciągnący się wokół promenady pięć metrów nad falującym oceanem, już dawno zamknięto. Przy doku zacumowano kilka łodzi, które oświetlał blask lamp z promenady. – To ci dopiero znalezisko – stwierdził Raj, przypatrując się osadzie. Potężny, głośny, z wielką brodą, przypominał raczej banitę niż kolonistę. – Same\ntrupy... – Potrząsnął cygarem z suszonych wodorostów. – Osada należy teraz do ciebie, bez dwóch zdań. – Jakoś mnie to nie cieszy – rzuciłem. Czekaliśmy na tatę i Larsa, którzy weszli do wnętrza osady sprawdzić silniki. – Bo nie myślisz o tym, ile zarobisz – odparł Raj, jakbym nie rozumiał, o co mu chodzi. – Właśnie. Im już nic z tego nie przyjdzie – przyznał Jibby, kiwając jasną, kędzierzawą głową. – Ale ty możesz się nieźle obłowić. – To odkrycie moje i Gemmy – sprostowałem. Gdy tylko dotarliśmy do stacji, dziewczyna zniknęła w holu, żeby zrzucić z siebie kombinezon do nurkowania i się przebrać. – Nawet jeśli silniki są do niczego, to można rozkręcić to cacko i sprzedać na części – ciągnął Jibby. Nie zauważył nawet, że wspomniałem o Gemmie. Miał dwadzieścia trzy lata i był dla niej za stary, przynajmniej według mnie. Gemma miała zaledwie piętnaście, ale to jedyna dziewczyna w Strefie Bentonicznej, prawie dorosła, a do tego ładna. Jibby oświadczał się jej już dwukrotnie, i choć za każdym razem dostawał kosza, nie dawał za wygraną. Wydawało mi się to zabawne, a zarazem denerwujące. Wkrótce tato i Lars wyłonili się z osady. Lars, z natury potężny i blady, przywarł do drabiny prowadzącej na promenadę. Jego cera stała się bardziej\nprzejrzysta niż u beczkooka. Tato zatrzasnął klapę włazu i zablokował metalowym prętem, po czym przykląkł przy basenie dokowym i spryskał twarz wodą. Nikt się nie odezwał, wszyscy czekali, aż odzyskają panowanie nad sobą. – Odłączono silnik. To musiał być sabotaż – orzekł tato chrypliwym głosem. – Zdaje się, że mieli tam zasilanie awaryjne, które funkcjonowało jeszcze przez jakiś czas. Nie wystarczyło prądu na ogrzewanie, działały tylko wentylatory. Nieszczęśnicy poumierali z wychłodzenia, jeszcze zanim zabrakło im powietrza. – Prawie cały sprzęt pochodzi sprzed pięćdziesięciu lat – dodał Lars, wciąż oparty o drabinę. – Mieli szczęście, że zasilanie awaryjne w ogóle zadziałało. – Chyba raczej pecha – mruknąłem. – Pewnie liczyli na to, że ktoś dotrze do nich na czas – stwierdził ze smutkiem Jibby. Lars przytaknął ruchem głowy. – Tyle że nie mieli jak wezwać pomocy. Strach pomyśleć, że ci ludzie patrzyli, jak ich najbliżsi zamarzają na śmierć. – Kto mógł zrobić coś takiego? – spytała mama. Stała ze skrzyżowanymi rękami, próbując opanować przerażenie. – Komu przyszłoby do głowy ściągnąć na dno całą osadę i zablokować włazy?\n– Nie wiem – odparł tato rozgniewany, co było u niego rzadkością. – Nie mamy szeryfa, więc trzeba wezwać straż przybrzeżną. – Uważasz, że to rozsądna decyzja? – Lars odzyskał siły i odsunął się od drabiny. – Jutro spotykacie się z degeneratami z Dryfu. – Co to ma do rzeczy? – wtrąciła mama. – Teraz możemy już legalnie sprzedawać nasze uprawy. Kongresman Tupper z dumą ogłosił tę wiadomość. Zgromadzenie odrzuciło wniosek o przyznanie nam statusu niezależnego terytorium – twierdzili, że Strefa Bentoniczna to nowy, nieustabilizowany, słabo zaludniony obszar. Zgodzili się jednak na małe ustępstwo: od tej chwili, zamiast w naturze, wolno nam było płacić podatki w postaci pieniężnej. Niewątpliwie to dla nas krok naprzód, mimo że rząd skupował nasze produkty prawie za darmo. Wtedy doszliśmy do wniosku, że nie możemy sobie pozwolić na to, by sprzedaż naszych upraw na rynku, sztuka po sztuce, zabierała tyle czasu. – Rozejdą się słuchy. – Lars wskazał ruchem głowy osadę. – Jeśli sprowadzisz tu straż przybrzeżną, degeneraci z Dryfu zaraz się o wszystkim dowiedzą. – I co z tego? – spytałem. Gemma prześlizgnęła się obok Raja i stanęła przy mnie. W luźnym zielonym kaftanie, przewiązanym w pasie sznurkiem z frędzlami (tylko to pozostało jej\nz życia w piętrowym mieście), wyglądała jak typowa nawodniaczka. – A jeśli ciebie obarczą winą za to, co się stało z Koczownią? – zastanawiał się Lars. – Degeneraci bywają nieprzewidywalni. Wystarczy jedno krzywe spojrzenie i zaraz wpadają w szał. Ten twój pomysł z hurtową sprzedażą zboża osadom, John... Wiesz, chyba ci odbiło. – Przerwał, jakby wciąż niedowierzał, że tato naprawdę ma zamiar handlować z degeneratami. – Uważam tylko, że dopóki nie zawrzesz z nimi umowy, powinniśmy zachować to znalezisko w tajemnicy. – Sachem Dryfu oczekuje stałej współpracy – powiedział tato. – Co miesiąc chce skupować od nas warzywa. Na pewno nie wpadnie w szał. – Kto to jest sachem? – spytała mnie szeptem Gemma. – Wódz osady. – Przecież to d e g e n e r a c i – wtrącił się Raj, wyjmując z ust cygaro. – Lars ma rację. Przez swoje nasłonecznione mózgi mogą błędnie odczytać twój każdy ruch, a potem potraktują cię trójzębami. – Posłuchajcie – powiedział tato. – Nie możemy polegać na Wspólnocie. Nie przydzielono nam nawet nowego szeryfa. Działając w pojedynkę, stanowimy tylko odosobnioną wioskę w głębi oceanu. Żeby przetrwać, musimy się zjednoczyć. Dlatego chcę wezwać straż przybrzeżną. Gdyby to byli nasi – wskazał Koczownię\n– nie tracilibyśmy czasu na takie dyskusje. – Po tych słowach skierował się do telefonu w holu. – Osadnicy nie zabijają ludzi i nie przerabiają ich wnętrzności na ubrania! – zawołał za nim Raj. Gemma zrobiła wielkie oczy. – Degeneraci są aż tak okrutni? – Nie – odparła mama i zgromiła Raja wzrokiem. – To tylko plotki rozpuszczane przez głupców. – Każdy z nas widział ich nieprzemakalne płaszcze z ludzkich jelit – odrzekł Raj, wskazując cygarem wszystkich zebranych. – Myślałem, że szyją je z foczych wnętrzności – zdumiał się Jibby. – Bo tak jest – potwierdziła stanowczo mama. – Skąd ta pewność? – naciskał Raj. Mama uniosła ręce w geście rozpaczy. – O co tyle hałasu? – zapytała mnie Gemma, kiedy dorośli się rozeszli. – O handel z innymi osadami? – To pierwsza taka transakcja. Wszyscy siedzą jak na szpilkach. Pewnie dlatego, że degeneraci słyną z napadów i kradzieży. Atakują siebie nawzajem, okradają statki z zasobów świeżej wody. Podobno wrzucają do oceanu chorowite dzieci i starców. – I wy chcecie się z nimi przyjaźnić? – Przyjaźń to za dużo powiedziane. Chodzi nam tylko o interesy.\nGdy zapatrzyła się na ocean, w świetle księżyca dostrzegłem na jej twarzy delikatny połysk. Nieraz mówiła, że chciałaby mieć lśniącą skórę, tak jak ja. Podczas ostatnich trzech miesięcy, które spędziła z nami pod wodą, spożywała mnóstwo fluorescencyjnych ryb. Zwykle nowy osadnik musiał przebywać pod wodą co najmniej rok, żeby jego skóra nabrała połysku. Jednak tego wieczoru twarz Gemmy lśniła. – Zaczynasz świecić – zagadnąłem, opanowując chęć dotknięcia jej policzka. – Co? Chyba nie... Tayu, spójrz! Obróciłem głowę. Dorośli osadnicy zatrzymali się nagle, wpatrzeni w ocean. Nic dziwnego – woda wokół Koczowni mieniła się srebrzystym blaskiem. Niecodzienne światło odbijało się na twarzy Gemmy, nadając jej połysk. Gemma się cofnęła. – To one, prawda? – Kto? Wskazała ogromną bryłę osady na tle nocnego nieba. Ciąg dalszy w wersji pełnej\nTytuł angielskiego oryginału Rip Tide Copyright © 2011 by Kat Falls All rights reserved. Published by arrangement with Scholastic Inc., 557 Broadway, New York, NY 10012, USA © Copyright for the Polish translation by Agnieszka Klonowska, 2012 © Copyright for the Polish edition by Wydawnictwo „Nasza Księgarnia”, Warszawa 2012 Projekt okładki Marta Weronika ŻurawskaZaręba Zdjęcia na okładce: © Valua Vitaly | Dreamstime.com © Sandmanx | Dreamstime.com Redaktor prowadzący Katarzyna Piętka Opieka merytoryczna Magdalena Korobkiewicz Redakcja Anna Brynkus-Weber Korekta Baharat Joanna Morawska, Krystyna Lesińska, Jolanta Karaś Przygotowanie pliku do konwersji Agnieszka Dwilińska-Łuc ISBN 978-83-10-12363-3 Plik wyprodukowany na podstawie Podwodny świat. Osada, Warszawa 2012\nwww.naszaksiegarnia.pl Wydawnictwo NASZA KSIĘGARNIA Sp. z o.o. 02-868 Warszawa, ul. Sarabandy 24c tel. 22 643 93 89, 22 331 91 49, faks 22 643 70 28 e-mail: [email protected]\nPlik ePub przygotowała firma eLib.pl al. Szucha 8, 00-582 Warszawa e-mail: [email protected] www.eLib.pl\nReport "Falls Kat - Podwodny świat 02-Osada - F"


USA: w Teksasie szpitale przepełnione po wzroście zakażeń koronawirusem – Razem z Tobą\nW związku z nasilającą się falą pacjentów zakażonych koronawirusem w teksańskich szpitalach zaczyna brakować miejsc. Sytuacja jest trudna zwłaszcza na oddziałach intensywnej opieki – podała w czwartek stacja CNN.\nStanowy Departament Służby Zdrowia (DSHS) podkreślił, że stoi w obliczu „jednej z najcięższych batalii” z wirusem. Na wszelki wypadek w tym miesiącu władze zamówiły ciężarówki-chłodnie na zwłoki.\n„Z wzrostem przypadków śmiertelnych rosną obawy o pojemność szpitali” – ocenił w środę DSHS. Od środy w minionym tygodniu do ostatniej liczba osób hospitalizowanych zwiększyła się od 10 791 do 12 400.\n„Zaczyna brakować łóżek na oddziałach intensywnej terapii (OIT). Pracownicy służby zdrowia gorączkowo szukają wolnych miejsca dla potrzebujących” – zauważyła CNN.\n„Nie mamy wolnych łóżek i na tym kończy się rozmowa. (…) Czasem ktoś mówi: +Przykro mi, bardzo mi przykro+. Ponieważ wiedzą, że jesteśmy zdesperowani” – wyjaśniła lokalnej telewizji KWTX w Waco szefowa pielęgniarek Joycesarah McCabe, dodając, że niekiedy zwraca się o pomoc do sąsiednich stanów, jak Luizjana czy Nowy Meksyk.\n„Straciłem brata w sobotę. Czekaliśmy pięć dni na łóżko na OIT. (…) Nie wiem czy by go to uratował. Ale on nie jest jedyny, takich jest wielu innych” – wyznał w rozmowie z KWTX Justin Squyres, lekarz z szpitala w Clifton.\n„Pełne szczepienie zapobiega prawie wszystkim przypadkom ciężkiej choroby, hospitalizacji i śmierci” – argumentuje DSHS.\nTags Koronawirus koronawirus na świecie Teksas\nPoprzedni artykułMinister zdrowia: w okresie epidemii wzrosło ryzyko uzależnienia cyfrowego\nNastępny artykułNajnowszy numer już dostępny do pobrania


Wywóz szamba Wojtas | Stowarzyszenie Przyjaciół Korzeniówki\ntippmix nyereményjáték bet365 - online sportfogadás expekt fogadóiroda gaminator mobile bonus free tippmix eredmények mobil\nStrona główna Baza informacji lokalnej Usługi Wywóz szamba Wojtas\nWywóz szamba Wojtas\nFirma prowadzi usługi asenizacyjne: wywóz szamba, wywóz nieczystości płynnych z terenu gmin Tarczyn, Piaseczno, Prażmów, Grójec.\nPoleca użytkownik KATAR: “Miła obsługa telefoniczna, zawsze udawało nam się ustalić dogodny dla nas termin usługi, nawet gdy sytuacja była naprawdę podbramkowa. Można płacić przelewem – firma wystawia faktury. Cena uzależniona od odległości od Nowych Raciborów, dla Korzeniówki to 220 zł, dla Stefanówki 210 zł. Wóz, który zamawiamy, ma beczkę mieszczącą 12 m”\nWOJTAS – wywóz szamba\nNastępny artykułPuchar Lata w Pracach Małych


Wyspa Thassos | Grecja - Travelzone.pl\n« Wybór kraju - Grecja hotele - Wyspa Thassos hotele\nWyspa Thassos - Wakacje 2016, Last Minute, Wycieczki, Wczasy\nInformacja o regionie: Wyspa Thassos\nThassos jak głosi legenda wzięła swoją nazwę od Thassosa, syna lub wnuka Aginorasa, króla Fenicji. Thassos udał się na wyspę w poszukiwaniu Europy i pozostał tam jako pierwszy król. Inne starożytne źródła podają inne nazwy dla wyspy, takie jak "Hieria", oznaczająca chłodną bryzę, "Athria", ze względu na jasne niebo lub "Dasos" z uwagi na zalesienie wyspy. Thassos jest najdalej na północ wysuniętą wyspą Morza Egejskiego i leży około 5,8 mil morskich od wybrzeży wschodniej Macedonii.\nPołożona w pobliżu ujścia rzeki Nestos i miasta Kawala, zlokalizowana jest jednocześnie około 160 km od Salonik. Wyspa jest prawie okrągła w swoim zarysie i obejmuje powierzchnię 378 km2, z linię brzegową 95 km. W najszerszym miejscu mierzy 22 km z zachodu na wschód, a maksymalna odległość z północy na południe wynosi 26 km co sprawia, że idealnie nadaje się na kilkudniowe wakacje. Thassos ma zróżnicowane i złożone ukształtowanie terenu, przechodzi tu wiele pasm górskich we wszystkich kierunkach, osiągając najwyższy punkt na szczycie zwanym Ypsario (lub Psario), który wznosi się na wysokość 1206 m n.p.m. Główne pasmo górskie, z pięcioma szczytami powyżej 1000 m wysokości, rozciąga się od północnego-zachodu na południowy-wschód i dzieli wyspę na dwie nierówne części.\nStrona północno-wschodnia wyspy charakteryzuje się stromymi wzniesieniami, głębokimi wąwozami i stromymi zboczami, skalistymi brzegami maleńkich zatoczek, gdzie góry i morze łączą się harmonijnie, tworząc krajobrazy rzadkiej urody. Natomiast południowo-zachodnia część wyspy jest nieco bardziej smagana wiatrem z bardziej łagodnym zejściem do morza. Chociaż górzysta i skalista, wyspa jest również niezwykle zielona.\nPołacie leśnych jodeł, sosen, dębów, dzikich kasztanów zajmują tu około 8/10 powierzchni wyspy. Obszary przybrzeżne są obsadzone drzewami oliwnymi i orzecha, winorośli, fig, migdałów i morwy. Plaże we wschodniej i południowej części Thassos są raczej skaliste i żwirowe, podczas gdy w północnej i zachodniej linii brzegowej Thassos oferuje piaszczyste plaże, popularne wśród turystów. Klimat Thassos jest łagodny i sprzyjający błogiemu wypoczynkowi.\nLato nie jest za gorące, a zima jest łagodna ze względu na wpływ morskiego powietrza. Słynny lekarz czasów starożytnych, Hipokrates, mieszkał w Thassos przez trzy lata i studiował warunki klimatyczne wyspy. Zostawił cenne opisy i komentarze w księgach w których stwierdza, że "ogólnie, zima przypomina wiosnę". Połączenie gór, morza, gęstych lasów, wody z naturalnych źródeł i niezliczonych plaż, tworzy wręcz idealne warunki do wypoczynku i relaksu. Pomijając urokliwe plaże Thassos, wyspa pełna jest przeróżnych propozycji turystycznych i niezwykłych atrakcji, które charakteryzują wakacje na Thassos. Tradycyjne wioski, urokliwe zabytki, zapierające dech w piersiach widoki, malownicza przyroda, przepyszne potrawy są tylko częścią atrakcji które proponuje wyspa przybywającym tu na wakacje. Thassos jest świetnie zorganizowane i przgotowana do obsługi ruchu turystycznego.\nZróżnicowany standard hoteli na każdą kieszeń, infrastruktura drogowa i gastronomiczna zapewniają gościom komfortowy, przyjemny i niezapomniany wypoczynek na Thassos. Mieszkańcy aktywnie uczestniczą w lokalnych domach kultury, utożsamiając się z tradycją wyspy jednocześnie zachęcając turystów do zbliżenia się do ich kultury i poznania ducha wyspy.\nBiorąc udział w kilku lokalnych imprezach i uroczystościach, można zbliżyć się do mieszkańców i przekonać się jak bardzo otwartymi i gościnnymi są ludźmi. Lista sportów wodnych dostępnych na wyspie Thassos jest ograniczona tylko przez wyobraźnię. Oprócz najbardziej tradycyjnych sportów wodnych takich jak pływanie i skoki do morza, jest pełna dostępność w zakresie windsurfinu, kajaków, bananów, nart wodnych, parasailingu, nurkowana, rowerów wodnych i żeglarstwa. Miejsca, w których znajdują się centra sportów wodnych to Golden Beach, Pachis Beach i Skala Rachoni na północy i Pefkari Beach, Potos Beach i Psili Ammos Beach w części południowej.\nNależy podkreślić, że Thassos ma jedne z najczystszych i najbardziej przejrzystych wód Morza Egejskiego, a być może nawet w całym basenie Morza Śródziemnego. To niezwykle ekscytujące doświadczenie z wakacji na Thassos, móc pływać w tak krystalicznie czystej wodzie lub z maską do nurkowania odkrywać naturalne skarby, które są ukryte pod powierzchnią wody. Na Thasoss z łatwością można znaleźć szkoły nurkowe z ceryfikowanymi międzynarodowymi instruktorami. Na podziwienie podwonej flory i fauny warto wybrać się do Limenas, Skala Prinos, Pefkari i Potos.


Maj 2020 – Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Obornikach .\nObecnie systematycznemu spadkowi liczby osób palących tradycyjne papierosy towarzyszy wzrost popularności e-papierosów, szczególnie wśród młodych ludzi, którzy sięgają po nie coraz częściej. Według badania CBOS dla Biura do Spraw Substancji Chemicznych pt.: „Konsumpcja nikotyny, raport z badań ilościowych” przeprowadzonego w 2019 roku, od 2011 roku 6-krotnie wzrosła liczba polskich nastolatków, […]\n28 maja 2020 w Bez kategorii przez admin\nCo roku 31 maja obchodzimy Światowy Dzień bez Papierosa. Święto stanowi okazję do zwrócenia uwagi całego świata na powszechność nałogu palenia papierosów i jego negatywne skutki zdrowotne. Dzień ma również zachęcić do 24-godzinnego okresu abstynencji od wszystkich form konsumpcji tytoniu na całym świecie. Światowy Dzień bez Papierosa został ustanowiony przez WHO […]\n25 maja 2020 w Bez kategorii przez admin\n22 maja 2020 w Bez kategorii przez admin\n20 maja 2020 w Bez kategorii przez admin\n19 maja 2020 w Bez kategorii przez admin\n12 maja 2020 w Bez kategorii przez admin\n1 maja 2020 w Bez kategorii przez admin


Policja w Opolu - artykuły | Nowa Trybuna Opolska\nPolicja: piesi w Opolu nie są ostrożni\n- Nierzadko to przechodnie nie zachowują należytej ostrożności i traktują przejścia jak chodnik - twierdzi Dariusz Bieganowski, zastępca naczelnika wydziału ruchu drogowego w Komendzie Miejskiej Policji w Opolu.\nWypadek pod Opolem. Trzy osoby ranne\nTrzy osoby zostały odwiezione do szpitala w wyniki zderzenia w Górkach opla corsy i vw polo.\nZ podwórka ukradli złom, kosiarkę i podkaszarkę\nZłodziejami okazali się dwaj mieszkańcy Dobrzenia Wielkiego.\nPolicjanci podsumowali trwającą od czwartku akcję 'Powroty' [wideo]\nW tym czasie na drogach województwa opolskiego doszło do 10 wypadków, w których jedna osoba zginęła, a 10 zostało rannych. Opolscy policjanci zatrzymali też 48 nietrzeźwych kierujących.\nPobili 13-latkę i zabrali jej iPoda\nPolicjanci z Opola zatrzymali 20-latka podejrzanego o rozbój. W listopadzie ubiegłego roku na ulicy Spychalskiego w Opolu dwaj sprawcy napadli na 13-letnią dziewczynę, pobili ją i zabrali iPoda o wartości 2500 złotych.\nrozbój w opolu\nPijany pieszy potrącony pod Opolem [zdjęcia]\n29-letni mężczyzna przechodził przez jezdnię w niedozwolonym miejscu w Folwarku pod Opolem.\nwypadek w folwarku\nNowa Wieś Królewska boi się włamywaczy\nMieszkańcy Nowej Wsi Królewskiej w Opolu mają za złe prokuraturze, że nie domagała się aresztu dla mężczyzn, którzy okradali ich domy.\nPijany 32-latek staranował sygnalizator świateł\nDo kolizji doszło około 20.45 na skrzyżowaniu ulic Spychalskiego i Niemodlińskiej w Opolu.\nOpel dachował na drodze Popielów - Mikolin\n26-letni kierowca opla astry został ranny w wypadku na drodze Popielów - Mikolin.\nWypadek w Jełowej. Dwie osoby ranne\nDwie kobiety zostały ranne w wyniku zderzenia forda transita z fordem fiestą.\nwypadek w jełowej\nPodejrzani o rozbój w Opolu zatrzymani\nPolicjanci zatrzymali dwóch mężczyzn podejrzanych o rozbój. Do zdarzenia doszło późnym wieczorem 1 lutego w Opolu. Funkcjonariusze odzyskali część skradzionego mienia. Podejrzanym za taki czyn grozi kara do 12 lat pozbawienia wolności.\nOpolscy policjanci dostaną paralizatory\nOpolska komenda złożyła zamówienie na 12 paralizatorów. Urządzenia trafią do Opola po rozstrzygnięciu przetargu.\nTerror na Malinie. Chuligani w rękach opolskiej policji [video] 22\nPolicjanci zatrzymali dziś rano czterech mężczyzn - chuliganów z opolskiej Maliny. Mieszkańcy dzielnicy nie mogą w to uwierzyć. - Myśleliśmy, że ich nikt nie ruszy - mówią. O terrorze na Malinie pierwsza napisała nto.\nterror na Malinie\nZaginęła Rozalia Dziuba z Opola\nPolicjanci z Komisariatu II Policji w Opolu poszukują zaginionej Rozalii Dziuby.\nRadiowóz zaparkował na miejscach dla niepełnosprawnych\nPolicjant, kierujący radiowozem, zaparkował na miejscach przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych, wyznaczonych na parkingu marketu przy ulicy Katowickiej w Opolu.\nJeśli Opolan będzie ubywać, ubędzie też policjantów\n- Wielkość garnizonu zależy m.in. od liczby mieszkańców regionu - tłumaczy szef polskiej policji.\nPrzejścia dla pieszych w Opolu pod nadzorem policyjnej kamery\nRadiowóz z zamontowaną na dachu kamerą dziś po raz pierwszy wyjechał w miasto. Można go było spotkać między innymi na przejściu w okolicy stadionu Odry.\nCo najmniej trzy auta uderzyły w blok przy Niemodlińskiej w Opolu\nBudynek, o którym mowa, znajduje się przy ul. Niemodlińskiej 1 na wysokości przejścia dla pieszych przy pl. Kazimierza. Od ruchliwej drogi dzieli go może półtorametrowy chodnik.\nwypadek w Opolu\nKradł elementy hydrantów\nFunkcjonariusze z Samodzielnego Pododdziału Prewencji Policji w Opolu zatrzymali 51-letniego mieszkańca gminy Turawa. Mężczyzna podejrzewany jest o kradzież aluminiowych korków i redukcji z hydrantów na terenie gminy.\nWypadek w Niemodlinie. Kobieta potrącona na pasach\nSprawcą wypadku okazał się 82-letni kierowca opla corsy.\nwypadek w niemodlinie\nPodejrzani o włamania w Nowej Wsi Królewskiej zatrzymani\nPolicjanci zatrzymali trzech mężczyzn podejrzanych o włamania do domów jednorodzinnych w Nowej Wsi Królewskiej w Opolu.\nRozbite auto na Wróblewskiego w Opolu. Policja szuka kierowcy\nNie wiadomo, kto kierował samochodem, który znaleziono w nocy na ulicy Wróblewskiego w Opolu. Kierująca nim osoba uderzyła w drzewo i uciekła\nPolicjanci ścigali drogowych piratów. Zobacz film\nPolityczna wojna w Namysłowie. „Burmistrz złożył donos na 13-latków” 48


Grudziądz - cennik montażu kabiny prysznicowej i wanny w lokalnych firmach\nKB.pl Cenniki Miejskie Montaż kabiny prysznicowej i wanny Grudziądz\nW poniższej tabeli prezentujemy średnie ceny za montaż wanny i kabiny prysznicowej w Grudziądzu. Znajdziesz tutaj cennik między innymi montażu wanny , montażu kabiny prysznicowej , montażu umywalki , montażu stelaża wc. Sprawdź, ile kosztują usługi białego montażu w Grudziądzu i okolicach oraz innych miastach województwa kujawsko-pomorskiego.\nMontaż kabiny prysznicowej i wanny - cennik w Grudziądzu\nChcesz otrzymać konkretne oferty na montaż wanny i kabiny prysznicowej od firm z Grudziądza i okolic? Kliknij i wypełnij krótki formularz.\nCeny montażu kabiny prysznicowej i wanny w mieście Grudziądz - kilka faktów\nSpośród białym montażem w Grudziądzu najmniej zapłacisz za montaż umywalki.\nW Grudziądzu najwyższą cenę zapłacisz za montaż kabiny prysznicowej.\nMontaż wanny, montaż kabiny prysznicowej, montaż umywalki, montaż stelaża wc - ich cena w mieście Grudziądz kształtuje się pomiędzy powyższymi widełkami.


Ubezpieczenie do Holandii: poradnik dla turystów po kraju tulipanów\nUbezpieczenie do Holandii: bezpieczeństwo w kraju tulipanów\nJednym z krajów UE chętnie odwiedzanych przez polskich turystów jest Holandia. Nie ma się co dziwić, kraj zachęca do wizyty swoim dziedzictwem przedstawionym przekrojowo w ofercie lokalnych instytucji kulturalnych, bogactwem architektury miejskiej i obronnej, wspaniałymi krajobrazami, atrakcjami kulinarnymi i – przede wszystkim – wielokulturowością i wolnością tamtejszych miast. Jeśli wybierasz się do kraju tulipanów i wiatraków, sprawdź jakie ubezpieczenie do Holandii warto wybrać!\nKarta EKUZ: wystarczy czy za mało?\nHolandia jako członek UE objęta jest działaniem Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ): przy wyjeździe z Polski warto udać się do ZUS-u i wyrobić ją, będziemy mieli za granicą poświadczenie o ubezpieczeniu społecznym, a co za tym idzie – dostęp do podstawowej opieki medycznej. Warto wiedzieć, że karta EKUZ respektowana jest wyłącznie w publicznych placówkach opieki zdrowotnej, leczenie prywatne jej posiadacz pokrywa już niestety we własnym zakresie. Karta nie gwarantuje również zabezpieczenia transportu medycznego i kosztów akcji ratunkowych: w razie niebezpiecznego wypadku i jego następstw podróżującemu po Holandii niezbędne będzie dodatkowe ubezpieczenie prywatne. Czy więc karta EKUZ jest dostatecznym zabezpieczeniem? Przy krótkim, góra kilkudniowym pobycie prawdopodobnie tak; na dłuższy jednak pobyt w Holandii polisę ubezpieczeniową rekomenduje się jako tę zapewniającą kompleksowe zabezpieczenie podróżnego.\nSPRAWDŹ: Europejskie ubezpieczenie NFZ: gdzie sprawdzi się karta EKUZ?\nCzy naprawdę potrzebuję ubezpieczenia w Holandii?\nJak zaleca Ministerstwo Spraw Zagranicznych, ze względu na wysokie koszty leczenia w zagranicznych placówkach i bardzo ograniczony zakres refundacji zabiegów przez NFZ po krajach unijnych najlepiej jest podróżować z dodatkowo wykupionym ubezpieczeniem turystycznym. Holandia nie jest tu wyjątkiem: potrzebować go możemy w przypadku bardziej skomplikowanego leczenia stomatologicznego (np. przy ukruszonej koronie czy zniszczonym moście), uiszczeniu opłat za wykonane w szpitalach badania, zabiegi oraz przygotowania do operacji i samą operację. Dodatkowo, na zwrot pieniędzy wydanych na refundowane przez NFZ świadczenia medyczne należy posiadać oryginały rachunków, a na dokumentach dotyczących refundowanych leków adnotację o szczegółach zakupu i dane osoby wystawiającej receptę. Wymogi te mogą być kłopotem przy poważniejszych problemach zdrowotnych i związanymi z nimi uciążliwościami i stresem. Tym bardziej, że NFZ przystępuje do refundacji dopiero po złożeniu kompletnego zestawu dokumentów.\nDodatkowe ubezpieczenie w Holandii: które jest przydatne?\nWybierając dodatkową polisę ubezpieczeniową w Holandii przekalkulujmy dokładnie jej koszty i dostosujmy ją do planu pobytu – oszczędzimy sobie nadmiernych wydatków i zapewnimy kompleksową ochronę w trakcie podróży. Możemy skorzystać ze strony internetowej multiagencji, znajdziemy tam oferty towarzystw ze szczegółami ochrony gwarantowanej przez daną polisę. Warto to zrobić, ponieważ poznamy nie tylko zakres odpowiedzialności ubezpieczyciela, ale i koszt polisy za jeden dzień pobytu (koszty te wynoszą zaledwie kilka złotych dziennie).\nSPRAWDŹ: Wyjazd na Ukrainę: jakie ubezpieczenie na podróż kupić?\nRóżnice pomiędzy poszczególnymi towarzystwami bywają spore: w każdej polisie znajdziemy oczywiście pokrycie kosztów leczenia do wskazanej przez nas wysokości, ale możemy odnaleźć zabezpieczenie mienia przed kradzieżą podczas wyjazdu, usługę assistance, polisa może pokryć też koszty ratownictwa. Niektóre polisy ubezpieczeniowe do Holandii posiadają darmowe rozszerzenia o następstwa nieszczęśliwych wypadków (polisa NNW) powstałych wskutek uprawiania sportów rekreacyjnych (polecane jest podróżnym chcącym w Holandii jeździć turystycznie rowerem) czy pokrycie kosztów leczenia pomimo bycia pod wpływem alkoholu. Wreszcie ubezpieczenie do Holandii zagwarantować nam może ochronę w przypadku zaostrzenia się chorób przewlekłych (co ważne, bo w przypadku tego typu schorzeń koszty leczenia są zawsze wysokie, szczególnie zagranicą), może również zabezpieczyć nasze mienie pozostawione w Polsce przed okradzeniem, zalaniem, pożarem czy innym nieszczęśliwym zdarzeniem. Jak więc widać na powyższych przykładach, warto jest przekalkulować niezbędne dla siebie ubezpieczenie, sprawdzić oferowane rozszerzenia i wybrać najlepiej nam pasującą ofertę.


Dziennik kwarantanny, cz. 9 – Niby-tygodnik\nPosted on 21 marca 2020 by krzysztof_stefanski\nDziennik kwarantanny, cz. 9\nBędąc samemu na kwarantannie najbardziej doskwiera brak kontaktów z innymi ludźmi. Ale muszę zdradzić, że przynajmniej przez pierwszych parę dni mojego odosobnienia miałem innych ludzi wyjątkowo blisko, zaraz za drzwiami. Mogłem całymi dniami słyszeć ich głosy na klatce. Trwał właśnie jej remont. Kiedy wróciłem z Norwegii bardzo mnie zdziwił widok zaklejonych drzwi, i zabezpieczonego lastryka na posadzce. Nigdzie nie widziałem wcześniej informacji, że planowany jest remont. Szybko też odczułem, że panowie nie żartują i niektórym dzień pracy rozpoczyna się o siódmej rano. Moja pierwsze odczucia były mniej więcej takie:\nOczywiście ciężko jest się skupić w mieszkaniu, gdy zaraz za ścianą ktoś pracuje, wierci, stuka, kładzie tynk i co tam jeszcze. Mocno sobie postanowiłem, że do końca remontu będę spędzał całe dnie w pracy (zazwyczaj częściej pracuję z domu niż z redakcji. Tymczasem wszyscy wiemy, jak się sprawy potoczyły dalej. Przyznam, że nie miałem specjalnej ochoty wstawać o siódmej rano, bo raczej mam taki tryb pracy, że lubię się zasiedzieć po nocy. Z pomocą przyszły mi przywiezione z festiwalu zatyczki do uszu. Zatyczki to w ogóle cudowna sprawa, radzą sobie nie tylko z remontem klatki schodowej, ruchem ulicznym, nocnymi hałasami, ale też bardzo dobrze sprawdzają się w sytuacjach stresowych. Gdy każdy, najdrobniejszy dźwięk budzi niepokój i nie pozwala zasnąć, one gwarantują nam błogą ciszę. Oczywiście nie mówię o tych okropnych zatyczkach, które sprzedają w formie pasków (trochę jak gumy do żucia), z których dopiero trzeba sobie ulepić wałek, który wsadzamy do ucha. Nie, te powinny być zakazane. Jak wsadzam sobie cały taki pasek w ucho zawsze mam wrażenie nadmiaru, ta dziwna dźwiękochłonna plastelina wypełnia mi całe ucho i wylewa się z małżowiny. Nie, mam na myśli te eleganckie, kolorowe i mięciutkie zatyczki piankowe, które bierzemy w dwa palce, szybko rolujemy, wsadzamy w ucho, w którym następnie pęcznieją całą swą wygłuszająca rozkoszą. Polecam gorąco także na koncertach, bo wiem, że akurat mamy rok Beethovena, ale słuch trzeba chronić.\nPanowie zza ściany nie dokończyli remontu. Ekipa chyba została odwołana w związku z szerzącą się pandemią, co odkryłem odbierając dziś zakupy. Wcześniej byłem przekonany, że ich nie słychać, bo skończyli już pracę. Odkryłem przy okazji odbierania tych sprawunków jeszcze jedną rzecz – przestał działać mi domofon (tydzień temu wszystko było w porządku). Podejrzewam, że w trakcie prac prowadzonych na klatce udało się przerwać jakiś przewód. To może w takim razie tłumaczyć ciszę ostatnich dni. Być może nikt nie sprawdzał, czy jestem na kwarantannie, ani nie robił mi testów, bo domofon nie dzwonił mi w mieszkaniu. Ergo nie było mnie w domu i złamałem warunki kwarantanny (a właśnie dziś podnieśli grzywnę). Sam już nie wiem, wyobraźnia puszczona samopas podpowiada różne scenariusze. Dlatego dziś nie będzie fragmentu muzycznego. Włóżmy sobie zatyczki do uszu i posłuchajmy totalnej, obezwładniającej ciszy.


ekologiczne źródła ogrzewania z dopłatą z UE - Dom energooszczędny i pasywny - projekt, budowa, życie - forum.muratordom.pl\nekologiczne źródła ogrzewania z dopłatą z UE\nZobacz wyniki ankiety: Co zainstalowałabym w swoim domu gdyby gmina dopłaciła mi 50%?\nTemat: ekologiczne źródła ogrzewania z dopłatą z UE\n02-01-2008 18:35 #1\nKilka dni temu dowiedziałam się, że moja gmina uruchamia od tego roku program dopłat ze srodków UE do ekologicznych źródeł ogrzewania. Dopłaty mają być w wysokości 50%, co znacznie wpływa na aspekt ekonomiczny przedsięwzięć typu instalacja solarów czy pompy ciepła. Próbuję wgryzać się w temat, lecz wasze odpowiedzi byłyby dla mnie bardzo pomocne, stąd pytanie w ankiecie. Bedę wdzięczna za każdą uwagę\n02-01-2008 18:59 #2\npompe ciepła - bez względu na dofinansowania zakładam\n03-01-2008 12:57 #3\nja bym bral cokolwiek .... no moze poza pompa ciepla.\n04-01-2008 13:40 #4\nMasz pompę i jestes zawiedziony?\n06-01-2008 10:13 #5\nRe: ekologiczne źródła ogrzewania z dopłatą z UE\nKilka dni temu dowiedziałam się, że moja gmina uruchamia od tego roku program dopłat ze srodków UE do ekologicznych źródeł ogrzewania. Dopłaty mają być w wysokości 50%, co znacznie wpływa na aspekt ekonomiczny przedsięwzięć typu instalacja solarów czy pompy ciepła.....\n50% dopłaty tylko do kosztów materiałowych. Nie uwzglednia się kosztów projektu, robocizny/usług/.\nNiemniej i tak jest to atrakcyjna forma dofinansowania.\n09-01-2008 09:25 #6\n18-02-2008 20:39 #7\nKilka dni temu dowiedziałam się, że moja gmina uruchamia od tego roku program dopłat ze srodków UE do ekologicznych źródeł ogrzewania.\nNo właśnie, co to za gmina?\nW której gminie można dostać dofinansowania instalacji kolektorów słonecznych ? Dopisz się!\n18-02-2008 21:18 #8\n...wiatrak, bo PC już mam...\n22-02-2008 09:20 #9\nWczoraj zainstalowano u mnie pompę ciepła. Mam nadzieję, że nie będę żałować.\nDo tej pory słyszałam tylko o dofinansowaniu dla firm. Muszę rozeznać temat w mojej Gminie.\n22-02-2008 14:59 #10\nPrzy dofinansowaniu 50% mozna sie powaznie zastanawiac nad pompa ciepla. Ciekawe tylko jakie beda warunki uzyskania 50% doplaty.\n22-02-2008 17:09 #11\n50% dopłaty urealnia cenę kolektorów. za 1/2 dzisiejszych cen są już warte rozważenia.\nPompa to musiałoby być z 70% i to wliczając koszt odwiertów\n24-02-2008 16:34 #12\nNapisał Aleksandra M05a\nNie wiem czy to jest możliwe - uzyskanie dofinansowania na inwestycję którą już sami zrobiliście...\n08-10-2008 09:17 #13\nNie wie czy wiesz ale z pieniazkami z unii tak jest , ze najpierw inwestycja a potem zwrot\n08-10-2008 09:27 #14\nW przypadku o którym ja myślę najpierw gmina przygotowuje projekt, po uzyskaniu akceptacji odpowiedniej instytucji trzymającej kasę unijną dopiero go realizuje - czyli ogłasza przetarg na kolektory dla mieszkańców ze swojej gminy. Gmina się rozlicza, gmina wszystko robi. Jeżeli ktoś wcześniej sobie sam założył kolektor to niestety d... blada. Przynajmniej ja tak zrozumiałem - tutaj tak piszą\n08-10-2008 11:43 #15\nGdyby nasza gmina oferowała takie dopłaty, to na naszym dachu byłyby kolektory do ciepłej wody użytkowej i dogrzewania\n20-10-2008 13:33 #16\nRe: Dofinansowanie z unii\ninwestycję rozpoczyna się dopiero po przyznaniu środków.\n25-10-2008 07:49 #17\nDokładnie tak, musi być podpisana umowa o przyznaniu środków i dopiero rusza się z inwestycjami.\n31-10-2008 06:56 #18\nw niektórych gminach już się zaczęło ....\nGminy chcą się ogrzewać słońcem\nBartosz Piłat 2008-10-30, ostatnia aktualizacja 2008-10-30 21:02:35.0\nWójt miał marzenie: żeby całą Mszanę Dolną ogrzać słońcem. I spełnia je za pieniądze unijne. Teraz jego śladem chce pójść kilkadziesiąt gmin z całej Małopolski.\nJózef Szczeklik z Mszany nie rozumie, dlaczego pytamy go "po co mu kolektor słoneczny na dachu". - Nawet jak zapłacę 2,5 tys. zł za instalację baterii, to te pieniądze zwrócą mi się najpóźniej w połowie następnej zimy!\nZa solarną rewolucją na dachu Szczeklika i tysiącu innych domów w całej gminie Mszana Dolna stoi wójt Tadeusz Patalita. Znalazł sposób na zdobycie z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska dofinansowania unijnego, które pokryje ponad 75 proc. całej inwestycji. Kiedy wójtowie innych gmin usłyszeli o oszczędnościach, jakie dają kolektory słoneczne, zaczęli zasypywać WFOŚ wnioskami o pomoc finansową. Mszana, a obok niej Szczawnica (tam na dachach znajdzie się 400 baterii), to pierwsze projekty słoneczne w Polsce realizowane z takim rozmachem. - Rozpoczął się przez nich pęd do energii słonecznej. Mamy wnioski z Wierzchosławic, Raby Wyżnej, Miechowa, Zabierzowa, Proszowic, Jabłonki, Igołomii-Wawrzeńczyc. Łącznie rozpatrywanych lub czekających na rozpatrzenie jest ponad 30 wniosków - mówi Wiesław Bury z małopolskiego WFOŚ. - Już teraz boimy się, że nie dla każdego wystarczy pieniędzy.\n- Baterie słoneczne oglądałem wcześniej tylko w telewizji. Myślałem, że to sprawa dla bogaczy. Dla tych, co nie wiedzą już, jak pieniądze wydawać. Aż pojechałem na szkolenie samorządowców - wspomina wójt. - Usłyszałem tam, że Unia Europejska dałaby pieniądze na kolektory słoneczne. Szybko to sprawdziłem i proszę: na 35 gminnych budynkach kolektory wiszą już od trzech lat - tak Patalita wspomina swój pierwszy sukces. Baterie słoneczne w Muszynie widać na szkołach, remizach, ośrodkach zdrowia. Teraz czas na domy mieszkańców tej położonej u stóp Gorców gminy.\nUrzędnicy zaczęli od rozprowadzenia wśród mieszkańców ankiet. Chcieli sprawdzić, jakie będzie zainteresowanie kolektorami. Odzew przerósł ich oczekiwania. Zgłosiło się blisko tysiąc właścicieli domów, którzy są gotowi wyłożyć 2 tys. zł wkładu własnego, by dostać baterie.\nTysiąc zgłoszeń nie dziwi, jeśli się weźmie pod uwagę oszczędności, jakie ma gmina na już działających 35 bateriach. - Koszty ogrzewania budynków spadły o blisko 30 proc. - tłumaczy wójt Patalita. - To 1,5 mln zł rocznie więcej w budżecie gminy.\nKolektor kosztuje około 14 tys. zł. 2,5 tys. wykładają mieszkańcy, 7 tys. da Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska ze środków unijnych. Reszta będzie pożyczką zaciągniętą przez gminę w Wojewódzkim Funduszu Ochrony Środowiska (jeśli projekt się powiedzie, połowa pożyczki zostanie umorzona). - Chcemy chwalić się naszą inwestycją, by przyciągać turystów. W końcu mamy nieopodal w Kasinie stok narciarski, a po drugiej stronie są Gorce. Już teraz czytałem na forach internetowych, że nasze tereny są chwalone za dobre powietrze. Kiedy będą baterie, jego jakość z pewnością się poprawi. Będziemy się więc reklamować jako mekka dla turystów, którzy chcą zdrowo pooddychać.\n02-11-2008 17:04 #19\nPC nie, mam gaz\nAle chętnie bym ograniczyła jego zużycie, więc kolektor. Chociaż do CWU, wtedy na całe lato można wyłaczyć piec, zysk dla mnie ok 100 zł miesięcznie. Jakbym niała zainwestować 14000 to nie oplaca się, jeżeli jednak 2500 o, to tak!\n05-11-2008 12:29 #20\nFajne to dofinansowanie 50%... u nas do 30% jednak nie więcej niż 1500 zł (kocioł), 2000 zł (kolektory), inne żródła eko 2000 zł (PC, elektrownie wiatrowe i wodne)\nCo gmina to inaczej. Ale dobre i to


Cekcyn - Krzywogoniec 4, 89-511 Krzywogoniec, Polska\nCena od: 550 PLN / 1 dzień Zielona Mila Dom wakacyjny oddalony jest o około 7 km od Borów Tucholskich. Dysponuje on patiem i oferuje widok na ogród. Na miejscu znajduje się ogród i bezpłatny prywatny parking. Udogodnienia ...\nPobierowo - Wspólna 1\nCena od: 33 PLN / 1 dzień Położone w lesie 250 m od morza, około 600 m od centrum Pobierowa.Domki 3-4 osobowesypialnia (2+1)pokój dzienny z aneksem kuchennym, stół, krzesła, kanapa, TVłazienka – WC, prysznictaras – ...\nCena od: 300 PLN / 1 dzień Obiekt Domki Dębina usytuowany jest w Dębinie na Pomorzu. Oferuje on bezpłatny prywatny parking. W każdym domu zapewniono w pełni wyposażoną kuchnię. W wolnej chwili Goście mogą odprężyć się ...\nCena od: 342 PLN / 1 dzień Obiekt Two-Bedroom Holiday Home in Biskupiec położony jest w Biskupcu, 42 km od Szczytna. Oferuje on sprzęt do grillowania oraz bezpłatny parking.W naszej ofercie m.in.: meble ogrodowe, bezpłatny ...\nCena od: 340 PLN / 1 dzień Obiekt Gaja-Białowieża położony jest w miejscowości Wiluki w województwie podlaskim i oferuje taras oraz widoki na ogród. Odległość od Białowieży wynosi 37 km. Do dyspozycji Gości jest bezpłatny ...\nMrukowa - Mrukowa 61\nCena od: 50 PLN / 1 dzień Dom wakacyjny U Mariana usytuowany jest w Mrukowej, 21 km od Jasła. Do dyspozycji Gości jest wspólny salon, taras i prywatny parking. Na miejscu zapewniono bezpłatne WiFi. Dla dzieci przygotowano plac ...\nCena od: 185 PLN / 1 dzień Przyjazny dla zwierząt obiekt Domki letniskowe Lido usytuowany jest 150 m od plaży we wsi Wicie, 27 km od Ustki. We wszystkich pomieszczeniach można korzystać z bezpłatnego WiFi. Na miejscu dostępny ...\nCena od: 313 PLN / 1 dzień Obiekt Domki Heaven znajduje się w Ustroniu Morskim, 28 km od Mielna. Oferuje on sprzęt do grillowania oraz bezpłatne WiFi. Kołobrzeg oddalony jest od obiektu o 14 km, a Koszalin – o 32 km. Odległość ...\nMiędzyzdroje - ul. Miernicza 7\nCena od: 300 PLN / 1 dzień Obiekt Domki Międzyzdroje znajduje się w Międzyzdrojach na wyspie Wolin, niedaleko plaży miejskiej oraz plaży Świnoujście-Warszów. Goście mogą bezpłatnie korzystać z prywatnego parkingu.W naszej ...


Bida: Liczy się tylko zdobycz punktowa – Jagiellonia Białystok\nStrona głównaAktualnościBida: Liczy się tylko zdobycz punktowa\nBida: Liczy się tylko zdobycz punktowa\n– Od 2-3 kolejek powtarzamy, że każdy kolejny mecz jest dla nas ważny. Nie inaczej będzie tym razem, bo tylko punkty się liczą i na nie patrzymy – powiedział przed meczem ze Śląskiem zawodnik Jagiellonii, Bartosz Bida.\nObecnie „Żółto-Czerwoni” zgromadzili o dwa punkty więcej od wrocławskiego zespołu. – W przypadku wygranej Śląsk mógłby nas wyprzedzić, ale zrobimy wszystko, aby tego nie doszło. Od 2-3 kolejek powtarzamy, że każdy kolejny mecz jest dla nas ważny. Nie inaczej będzie tym razem, bo tylko punkty się liczą i na nie patrzymy – zaznacza Bida.\nCo może nam zapewnić wygrana ze Śląskiem? – Trzy punkty dadzą nam duży oddech i powinny zapewnić utrzymanie, chociaż nie wiadomo jak potoczą się inne spotkania. Zawsze wychodzimy po zwycięstwo, ale jeżeli mecz nie ułoży się po naszej myśli, to w naszej sytuacji każdy punkt będzie cenny – podkreśla „Bidka”.\nPrzed sobotnim starciem Jaga trenowała na Stadionie Miejskim. – Nie jest to pierwszy raz w tym sezonie. Chcemy lepiej poczuć boisko, oswoić się z nim i mieć lekką przewagę nad rywalem – wyjaśnia młodzieżowy reprezentant Polski. Sam zawodnik nie kryje złości, że Jagiellonia jest zaangażowana w walkę o utrzymanie. – Fajnie byłoby wyjść i po prostu wygrać. Sami jednak narobiliśmy sobie problemów, potraciliśmy punkty i nałożyliśmy presję związaną z tym, że musimy oglądać się na innych. Chcielibyśmy wygrać dla siebie, naszych rodzin i kibiców. Nikt rzecz jasna nie dopuszcza do siebie myśli o spadku. W ostatnich meczach nie graliśmy źle, ale jeden punkt w trzech spotkaniach to dorobek słaby. Jesteśmy źli na siebie, że w ogóle dopuściliśmy do takiej sytuacji. Obecnie Śląsk jest w sytuacji podobnej do nas, nawet w gorszej, bo ma zaledwie trzy punkty przewagi nad strefą spadkową. W sobotę musimy przejąć kontrolę, nie dać się stłamsić. Liczę, że wygramy – zakończył Bartosz Bida


Amerykanie wyszli na ulice. Krzyki i ostre protesty przeciwko wygranej Trumpa - Zdjęcie 1 - Galeria zdjęć - Świat - Najnowsze informacje z Europy i ze świata - polityka, komentarze, dyskusje dziennik.pl\n10.11.2016, 06:55 | Aktualizacja: 10.11.2016, 07:09\nTagi: prezydent, Donald Trump, Trump, protest, protesty, Wybory w USA, wybory, USA\n~Lewactwo całego swiata\nTaki Amerykański KOD....\n~Oni muszą POczekać - aż Trump\nzniesie wizy dla Polaków!\nTo prawda, tylko czemu na zdjęciach nie widzę Kijowskiego, Wałęsy, Schetyny i całej reszty. Nie dostali wizy czy się spóźnili. Nie przygotowali się, byli pewni, że Hilary nie ma z kim przegrać.\nLewactwo tak ma. Jak my wygrywamy to jest demokracja. Jak przegrywamy to faszyzm.\n~Czy szkoda że kobieta w USA\nnie zostanie prezydentem? No to może we Francji się uda. Lawaków chyba szlag z jasnego nieba trafi\na prowadzi ich de.bil w czerwonych gaciach i z kitką, którego prowadzi aaron szechter idacy na pasku sorosa ...................\nprawda jest taka, ze na naszych oczach wali sie kolejna,od lat misternie budowana, komunistyczna miedzynarodowka\nCZY TA GAZETA SIEGA ZENITU GLUPOTY.KTO PROTESTUJE,GDZIE.MIESZKAM W OKOLICACH CHICAGO ZADNYCH PROTESTOW\nKOD działa w USA??? Jak się juz zorientowaliśmy KOD w Polsce jest wrogiem demokracji a czym będzie w USA?\nKolejne kłamstwo tzw dziennikarzy, nie Amerykanie a część Amerykan, tak jak u nas nie kobiety protestowały ostatnio a część kobiet itd. Wg piszącego tu dziennikarzyny ci co poparli Trumpa to nie Amerykanie?\nTVN24 -1.5tyś;1,8tyś naprawdę tłumy\nciekawe że nie jesteś taki mądry w liczeniu jak 300 łysych nazistów z onr wyskakuje demonstrowac ....\nA luda tam sporo - 320 milionów. Poszło demonstrować jakieś 0,001%\nDemokracja protestuje przeciw demokracji ........\nOczywiście ,że KOD wysłał do USA delegację żeby manifestowała przeciwko złamaniu demokracji w USA i wyborowi Trumpa\nCiekawe jak Prezydent Trump poradzi sobie z rodzimym KODem ten jest lepiej zorganizowany bo jeszcze niema przespanej nocki a ci sa juz na ulicach -widocznie przewidywali juz swoja kleske.\nPokojowa demontracja? Z nienawiścią na twarzach. Dokładnie jak kodziarstwo w Polsce.\nDemolracja przegrała. Wygrał nie ten co miał wygrać. Hehehe. Myślałem że takie rzrczy mogą być tylko u nas. KODorasci są wszędzie\nPodobno widziano tam naszego alimenciarza?\nTez slyszalem ze latal POulicach prawie nagi.\nci śmieszni protestujący lewacy przeciwko wyborowi Pana Donalda Trumpa to niebezpieczny tłumek, co nie potrafi przegrywać. Wreszcie i do Ameryki zawitał narodowy duch, chwała Trumpowi, chwała Ameryce, amerykański KOD na śmietnik\nFuria amerykańskiego lewactwa !!!!! Przypomina to sterowaną furie KOD i tzw. Nowoczesnej po wyborze PiS . Antydemokractwo tak ma !!!!\nTAK WYBRAŁA WIĘKSZOŚĆ AMERYKANÓW ,I TO TRZEBA USZANOWAĆ ,TAK JAK U NAS DOSYĆ MAJĄ SKORUMPOWANYCH ELIT ,STRONNICZYCH KTÓRZY DBALI O INTERESY MILIONERÓW ,ANIE DBALI O ZWYKŁEGO AMERYKANINA ,KTÓRY CIĘŻKO PRACUJE I CHCIAŁ BY GODNIE ŻYĆ ,A HILARY TO TAKIE ODGRZEWANE SZEMRANE COŚ KTÓRE NIE MIAŁO NIĆ NOWEGO DO POWIEDZENIA\nJak oni nie rozumieja demokracji to zostaje tylko pala.\nI to ma być tzw. ostoja demokracji? Ludzie, jesteście bardziej totalitarni niż republikanie. - W ramach demokracji będziemy protestować przeciwko .....demokracji.\nPokojowe demonstracje ? Po tych twarzach pokoju raczej spodziewać się nie należy...


Mika młoda suczka szuka domu , Łódź, woj. łódzkie - www.Ogloszenia.KotyPsy.pl - serwis bezpłatnych ogloszeń\nMika młoda suczka szuka domu - Łódź\n24. styczeń 2019r.\nMIKA ma 1 rok i 3 miesiące, jest cudowną, otwartą, bardzo łagodną sunią. Kocha człowieka, potrafi zająć się sobą, zgadza się z innymi psami, nie niszczy, nie brudzi, jest posłuszna. Waży 20 kg, jest wysterylizowana.\nMika przebywa w domu tymczasowym w Łodzi.\nĆwiąkalski Tomasz Weterynaryjn...\n"Animal-Centrum" Gabinet Weter...


Pasażerski Transport İçel Firma Usługi Transportowe Podróży Bus Wynajem Taxi w Turcji\nSamochody Osobowe ( Sedan ) - İçel Turcja\nPojazdy İçel Turcja\nMinibus Pojazdy İçel Turcja\nMałe Autobusy İçel Turcja\nDuże Autobusy İçel Turcja\nVIP - Samochody Luksusowe İçel Turcja\n4x4 Pojazdy İçel Turcja\nTwój niezawodny partner na wygodne i tanie usługi przewozu osób w Turcji, İçel.\nTransport Pasażerski Oraz Podróże Usługi Firma w İçel\nJesteśmy wiodącą firmą usług transportu pasażerskiego oraz towarów w İçel Turcji i zapewniamy bezpieczne, komfortowe i tanie rozwiązania transportowe na każdą okazję..\nMiędzymiastowe linie autobusowe oraz sprzedaż biletów podróży w İçel Turcja :\nNasza firma obsługuje regularne linie autobusowe między prowincjami, powiatami w całym kraju. Teraz to jest bardzo łatwe i wygodne w podróży z jednego miasta do drugiego z naszymi bezpośrednimi lub pośrednimi liniami autobusowymi w İçel Turcji. Nasze luksusowe autokary kursują między międzymiastowymi dworcami autobusowymi we wszystkich miastach w İçel Turcja. Zobacz linie autobusowe, harmonogram i zarezerwuj bilet, kliknij tutaj\nMiędzynarodowe linie autobusowe oraz sprzedaż biletów podróży w İçel Turcji :\nJako wiodący operator podróży autobusowych w İçel Turcja, zapewniamy także regularne linie autobusowe między Turcją i innymi krajami jak w Bułgarii, Grecji, Rumunii, Macedonii, Albanii, Gruzji, Armenii, Nachiczewan, Azerbejdżanie, Iranie, Iraku, Syrii, Libanie, Izraelu, Egipcie, Ukrainie, Mołdawii, Węgrzech, Austrii, Niemczech, Polsce, Białorusi, Czechy, Włochy, Serbii, Słowacji i innych krajach.\nLotnisko Publiczne Linie autobusowe w İçel Turcji :\nNasze lotniskowe zaplanowane publicznne linie autobusowe jest tanim, bezpiecznym, wygodnym sposóbem podróżowania pomiędzy lotniskiem, centrum miasta i miejscowościami wypoczynkowymi w İçel Turcja. Nasze autobusy kursują w każdej godzinie i przewożą pasażerów między miejscami docelowymi. Kliknij tutaj, aby zobaczyć rozkład jazdy autobusu, trasę i ceny.\nPrywatne Autobusy Usługi Wynajmu w İçel Turcji :\nMamy największą flotę autobusową w İçel Turcja i zapewniamy prywatny czarter wynajem autobusów, autokarów usługi dla wszystkich potrzeb transportowych jak transfer na lotnisko, kongresów, konferencji, wesela, imprezy, szkoły, zwiedzanie itp. Kliknij tutaj, aby zobaczyć naszą flotę pojazdów i ceny wynajmu autobusów w İçel Turcja\nTaxi Usługi w İçel Turcji :\nJako profesjonalna firma transportu pasażerskiego, służymy również małych grup i indywidualnych pasażerów! Podróżowanie taksówką jest najszybszym sposobem, aby dotrzeć z punktu do innego punktu w İçel Turcji. Nasza firma oferuje tanie usługi taksówki na lotniskach, w centrach miast, przystani, portów jachtowych, ośrodków narciarskich w İçel Turcja.\nLimuzyny Usługi w İçel Turcji :\nOferujemy najwyższej jakości usługi szofera w İçel Turcji i może zorganizować wysokiej jakości transport naziemny w innych dużych miastach w İçel Turcji.\nWynajem Samochód i Kierowcą / Usługi Szofera w İçel Turcji :\nKurier / Paczki Dostawy Usługi w İçel Turcji :\nOferujemy tanie, niezawodne, lokalne, krótkodystansowe i krajową dystrybucję usługi kurierskich w kluczowych regionalnych i lokalizacji metropolitalnych w İçel i całej Turcji. Jesteśmy krajowymi specjalistami kurierskimi. Czy potrzebujesz wysłać paczkę przesyłką kurierską w całym mieście lub w całym kraju, nasz opłacalne, przyjazne usługi kurierskie pozwolą Ci zaoszczędzić czas i pieniądze.\nRezerwacja Biletów Pociągi w İçel Turcji :\nPodróżując pociągiem w İçel Turcja jest to świetnym sposobem, aby dostać się z miasta do miasta. Dziś Turcja ma dobrą sieć kolejową. Możesz podróżować w niedrogim klimatyzowanym pociągu, z łóżkiem w przytulnej prywatnej sypialni, restauracja na posiłki i miejsca do poruszania się, dzięki fantastycznej scenerii dziewiczej poprzez rozwoju przydrożnego ! Kliknij tutaj, aby zobaczyć sieć kolejową, rozkład jazdy i rezerwacji biletów ceny w İçel Turcji.\nCopyright Firma Transportu Pasażerskiego w İçel, Turcja.


Koce - BEBOLA HANDMADE\nBiały kocyk dla dziecka.\nW obecnej sytuacji klimatycznej zdarza mi się watpić w to, że takie koce mogą być potrzebne. Uffff, ale jak wiadomo, lato kiedyś się skończy. Jesień nadejdzie a wtedy kocyk bawełniano- akrylowy będzie idealnym rozwiązaniem. Lekko ażurowy wzór i złote brzegi…\nNapisano 02/07/2019 bebola-wp-admin\nJaki powinien być koc? Duży, ciepły i ładny! Tak się składa, że Bebola taki właśnie zrobiła 🙂 Ten otulacz wykonany został z włóczki akrylowej o pięknym brązowym odcieniu. Jasne brzegi nadają mu wyjątkowości i charakteru. Koc idealnie sprawdzi się jako…\nNapisano 01/05/2019 bebola-wp-admin\nSama jestem zachwycona jak świetnie wyszło zestawienie tych dwóch rzeczy- kocyka dla dziecka i ozdoby na ścianę. Taki komplet będzie idealnie współgrał ze sobą. Makrama sprawdzi się przez kilka a kto wie, może nawet kilkanaści elat jako ozdoba pokoju. Dodatkowo…\nNapisano 25/03/2019 bebola-wp-admin\nRóżowy zestaw dla dziewczynki.\nKiedy pojawia się na świecie dziecko a zwłąszcza dziewczynka, dorośli mają niezwykle duży wybór dodatków dla niego. Ciepły i miękki akrylowy kocyk, wymiary 80×80 cm, o pięknym lekko ażurowym wzorze idealnie skomponuje się z ozdobą do pokoju- wisiadłem :).\nNapisano 24/03/2019 bebola-wp-admin\nKocyki dla dzieci z włóczki OEKO-TEX Standard 100.\nKocyk już spakowany i wyrusza w podróż do małej Zuzi ❤. Zrobiłam go z włóczki akrylowej posiadającej certyfikat OEKO-TEX Standard. Wskazuje on najwyższy Standard produktu, może mieć kontakt z najbardziej delikatną skórą-nawet dzieci w wieku 0-3 lat 👶🏽👧🏼. Testowany na…\nNapisano 12/03/2019 bebola-wp-admin\nChusty Inne Koce Plecak\nPanie! Ile się działo?! To był rok niesamowity, wiele zmian, wiele wyzwań. I świadomość że wszystko się udało, że dałam radę powoduje, że mam 🍌na buzi. Bye bye 2018 💋. To moje, subiektywne wybory do #bestnine2018\nNapisano 07/01/2019 bebola-wp-admin


Ławki betonowe nowoczesne i tradycyjne największy wybór mebli miejskich\nBardzo solidne, estetycznie wykonane i łatwe w montażu ławki betonowe, to elementy, które mogą znaleźć się w każdej przestrzeni miejskiej. Te funkcjonalne wyroby składają się z podstawy, którą tworzą kruszywa płukane oraz siedziska z listwy drewnianej o grubości minimum 4 cm. Drewno użyte do produkcji polecanych przez nas wyrobów, którymi są ławki betonowe, zostało poddane procesowi impregnacji oraz pomalowane dwukrotnie przy pomocy lakierobejcy w wybranym kolorze. Proponowane przez nas ławki betonowe, z powodzeniem spełniają swoją funkcję na przystankach autobusowych i tramwajowych, ponieważ idealnie mieszczą się pod zabudowane wiaty. W naszej ofercie sprzedażowej znajdziesz także ławki betonowe z odpowiednio wykonanym oparciem z dwóch listew drewnianych, pomalowanych na ten sam kolor, co siedzisko.\nCena 1 618,68 zł brutto\nŁawka betonowa miejsko parkowa 200×43 cm\nCena 1 364,07 zł brutto\nŁawka betonowa z oparciem 200×45x80 cm drewnianym\nCena 1 403,43 zł brutto\nCena 1 269,36 zł brutto\nŁawka betonowa łukowa z oparciem 157×45 cm\nCena 1 584,24 zł brutto\nŁawka betonowa miejska parkowa z oparciem 200×40 cm\nCena 1 282,89 zł brutto\nŁawodonica betonowa okrągła 135×80 cm ławka donica\nCena 4 024,56 zł brutto\nNowoczesne i idealnie wpisujące się w architekturę krajobrazu, ławki betonowe\nWybierając ławki betonowe z naszego sklepu internetowego, możesz cieszyć się nimi również w ogrodach, parkach a także na placykach, znajdujących się przed centrami handlowymi oraz innymi obiektami o charakterze komercyjnym. To funkcjonalny element przestrzeni, który przyda się także właścicielom firm, dysponującym niezabudowaną przestrzenią. Proponowane przez nas ławki betonowe wyróżniają się odpornością na niekorzystne działanie wielu czynników atmosferycznych. To wyroby wolnostojące, które mogą być szybko i skutecznie przykręcane do podłoża utwardzonego, jak również stanowić element połączony z fundamentami, ustawionymi na podłożu nieutwardzonym. Ławki betonowe, które zamówisz za pośrednictwem naszej strony internetowej, są dostępne w wersji jednoosobowej, dwuosobowej jak również dostosowane do korzystania z niej trzech lub czterech osób.\nFunkcjonalne ławki betonowe z naszego sklepu - wspaniałe elementy architektury miejskiej!


Katalog » PUZZLE » Puzzle » Trefl 54 ELEMENTY Mini/40sztuk Cars 2 PT-54097\nTrefl 54 ELEMENTY Mini/40sztuk Cars 2 PT-54097\nNumer katalogowy PT-54097\nZestaw 4 układanek dla chłopców w małych, wygodnych pudełeczkach, które swobodnie zmieszczą się w dziecięcym plecaczku i na półce z zabawkami. Każda układanka to inny obrazek, złożony z 54 elementów.\nZestaw jest doskonałym pomysłem na upominek dla rodzeństwa każdy otrzyma swoją własną, kolorową układankę. Urozmaiceniem zabawy będzie układanie puzzli na czas, porównanie obrazków, szukanie podobieństw i różnic. Po ułożeniu dzieci otrzymają zabawne obrazki z bohaterami filmu "Auta 2". To właśnie piękna grafika w stylu Disneya i możliwość tworzenia sprawiają, że układanie puzzli sprawia dzieciom tyle radości.\n» Informuj mnie o aktualizacjach Trefl 54 ELEMENTY Mini/40sztuk Cars 2 PT-54097\nProdukt 500 z 557\nInformuj mnie o aktualizacjach Trefl 54 ELEMENTY Mini/40sztuk Cars 2 PT-54097\n8651420 wywołań od 01 sierpień 2013


Siła polskich innowacji - Wszystko na temat branży kolejowej: PKP, Intercity, przewozy regionalne, koleje mazowieckie, rozkłady jazdy PKP, Kolej\nBez sprawnej komunikacji między nauką i biznesem, otwartości tego ostatniego umożliwiającej kooperację między samodzielnymi firmami w ramach innowacyjnych projektów oraz przewidywalnego modelu finansowego wsparcia, proces innowacyjności będzie miał charakter pojedynczych inicjatyw nie zaś znamiona systemu napędzającego naszą gospodarkę.\nNasza gospodarka potrzebuje innowacji jak tlenu, po to by się rozwijać i stawać się coraz bardziej konkurencyjną. Tego tlenu potrzebuje też nasza branża – kolej, gdzie olbrzymie pole do innowacji wyznaczają szlaki kolejowe i tabor, których gruntowne remonty czy wymianę przeprowadzano często całe dekady temu – podkreśla Ryszard Leszczyński, prezes Kolejowych Zakładów Nawierzchniowych „Bieżanów”.\nSzef spółki liderującej Grupie KZN Bieżanów, zaznacza jak nowoczesna organizacja powinna radzić sobie z procesami innowacyjnymi. To po pierwsze rozwój własnego zaplecza R&D, tworzenie swoistej sieci powiązań z ośrodkami naukowo-badawczymi, stymulowanie procesów rozwojowych w bliskim otoczeniu rozwojowym (np. grupa kapitałowa, poddostawcy) oraz odważna kooperacja z podmiotami branżowymi, nawet stanowiącymi pewną konkurencję, w celu wytwarzania nowych wartości. – Innowacje to nie doraźne działania, lecz konsekwentnie wdrażana strategia. Strategia, która zaczyna się od poznania realnych potrzeb klienta, określenia potencjału zysków, pokazania jaki efekt uzyska odbiorca i jakie koszty to dla wytwórcy oznacza. Dopiero na samym końcu następuje odnalezienie jednego, najlepiej odpowiadającego całości ww kwestii rozwiązania innowacyjnego – przekonuje Ryszard Leszczyński. – To strategia innowacji nastawionej na rezultaty. I my tak działamy - nie staramy się myśleć o dostarczaniu produktów tylko zaspokajaniu potrzeb klientów. Wiemy, że naszego klienta nie interesuje kolejny, najbardziej nowoczesny rozjazd, on chce po prostu obniżyć koszty utrzymania infrastruktury. I my mu to dajemy dostarczając rozjazd trwalszy, tańszy i łatwiejszy w utrzymaniu dzięki naszym patentom - krzyżownicy z bainitu, stabilizatorom położenia iglicy, wąskiemu zamknięciu nastawczemu zespolonemu ze stalową podrozjazdnicą, czy rolkom podiglicowym – podkreśla prezes KZN „Bieżanów”\nBez krajowego systemu pobudzającego innowacje, bez wsparcia finansowego państwa gospodarka zdana jest jednak na samozaparcie nielicznych menadżerów, którzy przysłowiowe ostatnie złotówki przeznaczają na działalność badawczo-rozwojową. Dobre praktyki zostały już wypracowane w Izraelu, USA, czy nieodległych Czechach. Tam działają specjalne banki czy fundusze stymulujące innowacje, rozwijane są spółki typu spin off lub spin out, systemy ulg fiskalnych, czy modele refinansowania kolejnych innowacji ze spłat pożyczek zaciągniętych wcześniej na inne nowatorskie rozwiązania. Fundusze unijne kiedyś się skończą, już teraz należy wypracowywać stałe i funkcjonalne mechanizmy wsparcia działań innowacyjnych.\n2014-09-22 13:51:10 Autor: życzliwy\nProdukujecie rozjazdy Besselera? Albo angliki z ruchomą krzyżownicą?


Komu potrzeba prawdy o WałęsieAleksander Twardowski – Blogi Liberté! | Aleksander Twardowski - Blogi Liberté!\nW całej tej nagonce, jaką Kaczyński prowadzi na Wałęsę, najbardziej ubolewam nad jednym – ponieważ robi to pomijając zupełnie zasługi byłego prezydenta i wiedziony chęcią zemsty niż pragnieniem prawdy, mobilizuje obrońców do bezkrytycznej obrony Lecha. W mediach społecznościowych, na kontrmanifestacjach do miesięcznic, w telewizji, cały anty-pis krzyczy „Murem za Wałęsą”, a przecież Wałęsa nie zasługuje ani na to, by go ocenić jednoznacznie dobrze, ani na to, by potępić za wszystko, co zrobił. Przedstawiając się jako bojownicy o prawdę, pisowscy pretorianie robią wszystko, abyśmy obiektywnej prawdy o Wałęsie nigdy nie poznali.\nO współpracy Wałęsy z SB Kaczyński wiedział już od lat 80-tych, potwierdzał to wielokrotnie w mediach. Sam Wałęsa do dziś utrzymuje, że była to sprytna gra z bezpieką, ale im więcej dowodów świadczy o tym, że faktycznie współpracował i był wynagradzany, tym jego wyjaśnienia mniej trzymają się kupy. Dużo wskazuje na to, ze w latach 70-76 faktycznie przekazywał informacje Służbie Bezpieczeństwa, pobierając za to pieniądze.\nFakt, że Kaczyńskiemu współpraca Wałęsy z SB zaczęła przeszkadzać dopiero, gdy się poróżnili, świadczy o tym, że o żadnym dochodzeniu do prawdy nie może być mowy – Wałęsa stał się dla Kaczyńskiego zły, bo ich drogi się rozeszły. Na podobnej zasadzie Piotrowicz, gdyby się dziś postawił Kaczyńskiemu, przestałby być potrzebny i z dnia na dzień stałby się wredną, ubecką świnią. Dziwie się, że można mieć w tej sprawie jakiekolwiek wątpliwości.\nW swojej krucjacie na rzecz ostatecznego wymazania Wałęsy z książek jako legendarnego przewódcy Solidarności, PiS całkowicie jednak pomija w zasadzie główny pozytywny epizod Lecha: lata ‘76 (wtedy SB wyrejestrowała Wałęsę) – ‘90, czyli aż do momentu wyborów prezydenckich, to czas, który należy ocenić pozytywnie. Dla Polski w ogóle, ale również dla oceny tego, jaką rolę odegrał w tym czasie Wałęsa. Strajki w 76, Gdańsk ’80, internowanie, Solidarność, Pokojowy Nobel, Okrągły Stół. Fakty pokazują, że po ’76 Wałęsa „urwał się” bezpiece i odebrał jedną z kluczowych ról w okresie demokratycznych przemian w Polsce, ale o tym PiS i Jarosław Kaczyński wolą nie pamiętać. Dlatego właśnie, z uporem maniaka, mówią jedynie o Wałęsie – Bolku. I dlatego właśnie, w reakcji na to, większość opozycji w obronie Lecha stanie „Murem”. A wiec bezwarunkowo, cokolwiek by się nie działo.\nI tak źle i tak niedobrze, bo z Wałęsy ani postać zła do szpiku kości, ani kryształowo czysta. Ot człowiek, który zmobilizował tłumy i poprowadził Solidarność do wolnej Polski, znalazł się w momencie próby na początku lat ’70 i najzwyczajniej w świecie nie zdobył się na bohaterstwo. Tylko tyle i aż tyle.\nBardziej mi u Wałęsy przeszkadza całkowicie haniebny okres późniejszej prezydentury – Wojna na Górze, a jeszcze bardziej to, co prezydent Wałęsa robił, aby wymazać ciążący na nim epizod współpracy z SB. Są dowody na to, że Wałęsa po pierwsze pobrał dokumenty „Bolka” od ówczesnego szefa MSW Milczanowskiego, a po drugie części z nich nigdy nie zwrócił, co wyszło na jaw dopiero w 1996, po przegranych wyborach na rzecz Kwaśniewskiego.\nAle znów – aby rzetelnie ocenić Wałęsę, trzeba tej rzetelności dochować również wtedy, gdy mowa o zasługach Lecha. Te dla Kaczyńskiego nie istnieją. Dla nich Wałęsa to Bolek i odwrotnie. Do szpiku kości zły, nieuczciwy, kłamca, egocentryk. Trudno, mając takie podejście, o rzetelną analizę. Łatwiej, jeśli się chce bronić Lecha, ubrać koszulkę z napisem „Murem za Wałęsą” albo wkleić na FB tekst o tym, że 38 milionów Polaków szanuje Wałęsę niezależnie od tego, co PiS o nim powie, czy napisze. Z niedowierzaniem obserwuję, jak wielu z nas ulega tej pokusie.\nChciałbym, abyśmy Wałęsę szanowali za to, za co się szacunek należy i głośno krytykowali za to, co jego sumienie ewidentnie obciąża. Nie stoję murem za Wałęsą, bo za bardzo niewieloma osobami stoję murem. Zaprotestuję przeciw tym z PiS, którzy mi będą wmawiać, że Wałęsa nigdy nie istniał i odegrał tylko negatywną rolę w historii. Ale drugą ręką popukam się w głowę, gdy ktoś krzyknie „ręce precz od Lecha”. Ziemia, a zwłaszcza polska, nie wydała wielu postaci kryształowych, a między bielą, a czernią jest miliony odcieni szarości.