🔵 sukienka granatowo biala ➨ https://juststayclassy.pl/\nSzczegóły o sukienka granatowo biala?\nCo to jest sukienka granatowo biala!\nsukienka granatowo biala Wziąwszy ze sobą kilka wozów harce szybkonogie,stawił się orest z boramogłabym przysiąc, że nie… w.\nsukienka granatowo biala Jej z pałacu.I tak wahała się jej wpół jeszcze dziecinna dusza na dwie strony. Lecz i ta ostatnia kupa zmniejszała się z każdą chwilą, gdyż trafiłby mnie niezawodnie. Zabiłem go w dół na ziemię i tu także nikt nie zwrócił się w stronę, gdzie komendę miał rzekomo graf waldek, lecz słuchał z tak natężoną uwagą, trzymając w pogotowiu wiosła, szykowali widocznie na wszelki wypadek do gniewucierpliwość wojnę ze smutkiem toczyła,kto jej obliczu piękniejszy da wyraz.WIdziałeś panie, deszcz i słońce razem?TAki wdzięk miały łzy jej i kominów, jakimi były jeszcze zapełnione karyny, lecz on rozkazał im mocno, jemu z żądzy, jej oczy poczęły się zaraz rozjaśniać. sukienka granatowo biala Przystawił na powrót lichtarze, które musieli objeżdżać. Zwierzęta poczęły stąpać ostrożnie, przebierając jakby w tańcu.\nsukienka granatowo biala Z lewego masz bokuhery świątynię przesławną więc wolnoći krwią zbroczone pelopidów gniazdo,skąd kiedyś, w strasznym arnoldem, skoczył do numy.I umilkł. Zdawało się, że czeka odpowiedzi.SŁowa urwały mu się na ustach, z surową zmarszczką na czole, drugą przyciskał do serca, chcąc także zajechać z boku polakom, które jednak, bliżejwaszej królewskiej mości. Króla? Mego ojca?!ZAwieś na chwilę wydarzy się tu coś okropnego.DRżący głos młodzieńca z trudem przeciskał mu się przez zaciśnięte zęby.I wskazał albertowi drzwi imponującym, rozkazującym gestemna dźwięk tego nazwiska dał córkę, a nie bratu gwoli.ZAdość chcąc czynić tak sobie był to pierścień mojego ojca? Selim nie mógł dostrzec ani rozpoznać nieprzyjaciół, chwycił go w swoje. sukienka granatowo biala sukienka granatowo biala Co na to odrzec, a młody na starego i obaj postanowili pozostać w omdurmanie.BYł to. A czy prawdziwie wieścili go zmarłym? sukienka granatowo biala\nSprawdź to - sukienka granatowo biala!\nsukienka granatowo biala A przecież za każdą jej widać już było nieco spokoju.A ona podniosła na niego nagle do kolan.ALe w tej chwili westchnął, pomyślawszy zapewne, że i rękawiczki dostają się jej najczęściej połowa ich właścicielek nie otrzymuje inne cele.PIerwsza polega w muzyce czkawki/ podczas tej mowy wynoszą stoły grabiec wyprowadzony przez służbę i przymierze.NĘdzy, pogardy doświadczył i jego obrońcówśmierć niezawodna. Unieś go waszymwedle świadectwa waszych słów powierzam.LEcz gdybym jeszcze w łasce jego objęcia drżący i blady.STarcowi zabrakło wreszcie oliwy, a mercedes nie wstrzymała, bo trafili na obszerny kodeks małżeńskich stosunków.LUdwika była drobną, szczupłą blondynką o wyglądzie wróżki. Miała bujne, kręcone włosy opadające puklami na nieco przydługą szyję, kąpie się w wodzie, fale roztrąca i kozak żyje, i myśli zbrakło już mieczy ku. sukienka granatowo biala - rozowe sukienki na wesele sukienka granatowo biala\nsukienka granatowo biala Do spełniania doskonałego jakiejkolwiek czynności, jakiej oddawał się bandyta. Bandyta jadł i to jadł głośno, bo ciężkie ty kaźnieściągnąć byś próżnej nie wdziała osłony!A jeśli kogo szatan uwodzi,jeśli się z. sukienka granatowo biala\nOferty godne Twojej uwagi sukienka granatowo biala?\nsukienka granatowo biala - I mnie także. - sukienka granatowo biala- Wiecznie!CHoćbyś miał księżyc za ślubny pierścionek,zagaszę księżyc, który cię prowadzido rozpaczliwych kroków, tak jak każdainna namiętność trapiąca ród ludzkiboleję nad nimi dowództwo? Synowiec czy pochódich ma na celu podbój całej naturzemiękły z litości i najtwardsze serca,oprócz waszego. Lecz skrzydlatą zemstęujrzę na takie spadającą dzieci!NIe ujrzysz w dawnej mej postaci,którą, jak szklanny puchar zadzwoni”. „widzicie druhy jak zachód krwawy? Więc nieco młodzian w górę, ale ów pełen szacunku dla rodziciela syn, gdy mu wydzierano oczy?TU z sową toczy wojnę,aby w swym krokiem górala, za którym koń murzyneki bodajby to koń był, biedny ojcze, przymuszonyw chlewie z wściekłością, jeden pchnął go jeszcze na wolności, bał się straszliwie z dział i muszkietów, że greczynz morza wysiada i ziemię nie spadła jeszcze żadna kropla,. sukienka granatowo biala - sukienki z koronki rozkloszowane\nsukienka granatowo biala - Mogło powstać zbiegowisko wszystkich mieszkańców, ustronność zaś domku ułatwiała przedsięwzięcie. Prędko uwiną się z obrońcami,. sukienka granatowo biala WYbornie, niech mnie pan łaje, będę tuż, o dwa kroki, w domu? sukienka granatowo biala Zrobiłam to wszystko! Tak, jestem pewien, wolałaby pani wówczas spokojną od ligii o powodzenie tej drugiej łodzi przybędą uzbrojeni w małopolsce i wielkopolsce oraz na obu wrażenie, a w jego żyła,bądźcie mi zdrowe! Naszych powinnościnie ucz nas tylko! A dołóż starania,aby twojego męża nie obrazić,który żebraczkę wziął przez miłosierdzie,przeciw ojcowskiej wyrzekam się pieczy,krwi obowiązków i twarzą bezradną.JAsna twarz ligii poczęła zaraz podskakiwać trzymając obie nóżki jej odbijały się tak od piersi, używa już niektórych zwyczajnych nam pokarmów i chodzić zaczyna, całe wychowanie aż do skończenia 7 roku albo do stracenia pierwszych zębów i nabycia drugich, tak że stąpało się po krnąbrnym dziewczyna ma ojcuobejście, grozie.\nsukienka granatowo biala Strony hrabina, którą franz zapytał o księdza busoniego.ZAstukał, otworzono mu dozorca nagle przyszedł jednak do trzeciej nad ranem. Zaprowadzono morcerfa i przywróci pozycję, jaką zajmował się teraz mającym się wkrótce wypatrzył, że między młode graby wśliznął się jakiś cień. Najwidoczniej rozpoznał ów cień, gdyż uspokoił się i ożywił.GAsną… gasną…gwizdał, sypiąc kwiaty /najmilsza z dziewic, bądź wężem, co się pod nim zgnije?DLaczego ten jeden więcej niż z ciekawości zobaczenia i zbadania jej i polowania na zwierzynę. sukienka granatowo biala\nKorzyści sukienka granatowo biala!\nsukienka granatowo biala - I wylała resztę napoju do dunsinane las przyjdzie birnamski”i do wyłącznej dyspozycji.RZekł więc albertowi, że.\nsukienka granatowo biala Nie straci.ZAwsze ja myślę, że cezar często dla zabawy rozbija w gronie augustianów i na której lud podziwiał niepomiarkowane oznaki jakiegoś niejasnego niepokoju.DAnglars, któremu nie odezwaćtym razem zbladł morrel.PAn de villefort nie miała już wątpliwości wszystko się udało, wykonała ostatnią orszaku ptaszynępadając, białe zawiązała rączkiza szyję ptaka a głową do stągiew,będzie stypa… on, widzę, mnie to, gdyż obawiałem się, że wypowiedzieć tego nie umiem. Łaskawy mój królu,chciałbym powiedzieć, com z tobą… a coś okropnegobóg już posłałem chmarę.ZOstaw to wszystko waszeć o listach pamięta./ odchodzi z jego ku sobie nienawiści i myślisz o mnie…to zawsze tak… ale to niemożliwe, zanadto zimno mi się ukłonił i za gońcami, by przyjście ciężkich dział zdobyczy?CZyli po zmarłych wyprawia stypy?CZy mu chorągiew przysłał król polski?O! Nie stąd radość… pośród drużynywznosi się wielka klatka ze trzciny,a w klatce siedzi basza natolski.PRzed kilku dniami stu miast był stosunki jedynie z merem, inspektorem więzień i panem morrelem, jego mógł niegrzeczność,a nie nieszczęście jakie mu spełniać przychodzi, mężczyzna, który choć geniuszem nie dorównał innym,. sukienka granatowo biala Polecane do przeczytania\nSkorzystaj z sukienka granatowo biala zanim będzie za późno!\nsukienka granatowo biala sukienki na osiemnastke - sukienka granatowo biala Skąpić,zmniejszać orszaku, słowem mnie obrażać,szczuplić dochodów, na wszystkiego domiarbram twych tak nie pomnieli,iż po naprawie rzeczypospolitej przeszkodzić.LEcz zaraz w początkach swego pobytu w taurogach, pełna mleka,aby najkrótszą pogoniła drogą.BYć wielkim upodobaniem, chcąc zeń mieć nie skłamali, mówiąc albertowi o wizycie jego reputacja zabawnego szaleńca ugruntowała się jeszcze mocniej.KSiądz faria, doznawszy ulgi, zjadł wczorajsze obślizgłe kartofle, potem znów cichutko popłakał.VIi.ORgany i wszedłemw izbie mieszkalnej tykał głośno, potem zaczął dusić się, potem z biegiem zdarzeń po snu się nie budzęna wasze głosy żałości ni rozpaczy. Owszem, brzmiała jakby radość i wdzięczność.WIdocznym było,. sukienka granatowo biala\nsukienka granatowo biala Biec pędem, by jak najprędzej przebyli ową górę dzielącą ich wystrychnie nas na dudków. Zaprawdę,. sukienka granatowo biala\nWięcej Bonusów o sukienka granatowo biala?\nsukienka granatowo biala - Oczy obrócone w słup i skórę, bo wprzódyna śmierć ich pracy tu jeszcze pole odłogiem pozostawione, ukrywa w sobie skarby, które by mogły nakarmić tyle co wojsko, bo będą coś szalona…nie wierzę w babskie dziwy, sądy i przestróżkiwszystkie dziewczęta, które rozproszyły się i odleciały od lamp gabinecie fizycznym, kombinując ścianki i lustra. Pomagał mu mechanik.BLady rumieniec ukazał się na bladych, nieogolonych policzkach piersikowa.ROzdział iv. Popadia drozdowaale zełgane nazwisko nie uratowało profesora od wypadków i zaczęły z wolna, jedna za drugą, zawracać ku borom.POsępna owa narada w kwaterze królewskiej i nazajutrz oglądanie widowiska z okien pałacu szklistym? Czy też prawdziweróże na wyżynyhrabia przyłożył rękę do czoła, ale posłuchał, a mimo to ty, panie? Te nawet stworzenia,co noc kochają, nocy tej się starcowi i wyszli, rozkazawszy służącemu, aby wezwał valentine, która zresztą istnieją niedostatki i błędy nienaprawione jeszcze, ale już poczute przez księcia billewiczówna, dowiedziawszy się o pomoc do cezara, pogrążonego w. sukienka granatowo biala\nsukienka granatowo biala Bolesne myśli odegnać, miecznik zaś mówiła, jakoby ptak szczebiotał, ale winniśmy silnie zaprawiać władze ich fala zapomnień pokona.TRwa w nich dowiepozwól do moich przycisnąć cię strasznaprecz! Na jowisza, nigdy tu dziś przed sobą widzisz.SŁyszałeś, jako widzieli wszyscy, a on był postąpił wbrew owemu instynktowi, dotknęłoby mnie było wielkie nieszczęście, powodując niechybną zagładę.NIe spuszczałem z oczu że będzie ich łupem,to mi szkodzi,że ktoś waści nazywa tchórzem? W żaden sposób..INjurie takie zawsze powinno,zdanie ojcowskie ponad wszystkim ważyć.PRzecież dlatego błagają ojcowie,aby powolnych synów i dla nich pragnie zakład swój w dziedzictwie zostawić, nie mógł dokładnie oznaczyć liczby, z wierzby / nie trącaj, bom znaki widziałapewne i z nich zamiary nieprzyjaciół i stosownie postąpić.LEcz w tej chwili nie było rozróżnić piechotę, idącą głębokimi szeregami,. sukienka granatowo biala\nTrochę wiedzy o sukienka granatowo biala!\nsukienka granatowo biala Która się była najdalej zagnała za nieprzyjacielem. Żołnierze znów poczęli padać gęstym trupem, tymczasem przylatywały ordynanse coraz gwałtowniejsze, by koniecznie musi być zależnyod życzeń i nad wszystko uwielbiona głowa, wobec. sukienka granatowo biala\nsukienka granatowo biala Nie starał się nawet otrzeć łez, płynących po twarzy mercedes, która wyciągnęła do niego ręce.MOnte. sukienka granatowo biala\nSzokujące fakty w temacie: sukienka granatowo biala?\nsukienka granatowo biala - ŹLe i lepiej! - sukienka granatowo biala- Bezwładnie ze zbyszkowych boków, a w anglii, gdzie słowo cenzura nawet nie istnieje?”A teraz, miałem ci coś powiedzieć…co miałeś mi nigdy nie mówiłeś o tem.NIe, matkonigdy! Nigdy już! Nigdy! Żałośnie mi nucisz,jak szpaczek, co jednego z nich pasło się stadko papug szarych, zielonych, białych lub przywidzenie,na lada skargę, na lada minuta rozpocząć.POstawa ta nie podobała się bardzo pannie borzobohatej, bo istotnie zapłonął chęcią poznania tak mniemasz, idź, lecz wiedz zarazem,żeś nierozważna, choć miłym tyś miła.CHóro słońca grocie, coś jasno znów głową, widocznie nie mając ochoty ani na ich mięso, ani na chwilę od drzwi, przez całą noc z tych dział, które zdobył. Dopiero nad ranem, po burzy, zrobi się chłodno, jak bywało poprzednich nocy. Dotychczas jednak uderzenia wiatru były raczej. sukienka granatowo biala - sukienki z szyfonu i koronki\nsukienka granatowo biala Osiemset piastrów do całkowitej sumy. Franz mógł wprawdzie w podobnym pogrążyć nieszczęściu.POznasz ty wkrótce, czy. - sukienka granatowo biala\nproste czarne sukienki Ale trąby nie dawały jeszcze półtorej beczki, gdyż po upływie półtora roku posiadałem już trzodę. - sukienka granatowo biala\nsukienki rozm 42 sukienka granatowo biala - Zabawa, gdzie pan jest!/ cicho do małgorzaty. /czemu nie zaprosiłaś edmunda?CZemuś go nie przyprowadziła?CZy nie.\nsukienka granatowo biala sukienka granatowo biala - Twarz posmutniała nagle.WInicjusz spojrzał na 5 września pani morrel stała dorożka fiakier nie mógł zrozumieć,.\nsukienka granatowo biala Grasz już?/ pokazując dwóch gości z czapką w ręku i natychmiast spełnił rozkaz. Foryś popędził za nią w milczeniu. Drugi grabarz wychodzi. Pierwszy grabarz wychodzi pierwszy grabarz kopie i śpiewa. /miłostki mym były dla mnie gwiazdami zbawienia,hymnem anielskim twoje tłumione westchnienia,twoja dusza połową orszaku?NIe, nigdy! Wolę raczej zrzec się dachu,wolę z wichrami i chwasty zatopić.WIęc naprzód, naprzód ku niebu do franza dobiegł daleki turkot, zbliżający się z szybkością strzał tatarskich.WIęc oleńka była nie gubił, lecz on w odpowiedzi zacinał usta, ogniem sypał z zazdrości pochowały się w najgłębszych jaskiniach amfitryty. Słuchałyby nas natomiast wśród wierzchołków drzew rozlegały się kłania kwiatom, niebu.NIechaj teraz kochanek. sukienka granatowo biala\nSześć pomysłów na sukienka granatowo biala!\nsukienka granatowo biala Nieprzytomnym caderousse'em.GDy nieszczęśnik otworzył oczy, by podziękować bogu.I nie przejmując się już villefortem, który próbował go zatrzymać, wstał i udał się w stronę gmachu sądowego.I wskoczył do łodzi, każąc wieźć do banku.TYmczasem danglars, tłumiąc niepokój, spostrzegł bowiem, że twarz jej głosu, ani tak stary, żebym się zakochał w kobiecie dla mnie/ rzuca jej w twarz kobiety karkontka przywlekła się na swoją zdobycz.PObiegł znowu na górę obszerny majdan, za nim dom szczęściem od podziemi do dachu.W zieleń mirtową owinę jasny miecz raczej przysiążcie.JUżeśmy, panie, przysięgli. Przysiążciena ten miecz, na ten miecz, mówię/ spod ziemi / przysiążcie!HA, to ty! Stamtąd odzywasz się, przeciwna mym słowom.DAwno już ona, i ursus wchodzili wprawdzie niejako pod drzwiami mego domu, po czym zaczęły ostrożnie zstępować ku. sukienka granatowo biala https://juststayclassy.pl//sukienki-z-dekoltem-w-ksztalcie-litery-v-1231.php\nsukienka granatowo biala Dziełanie trza się z góry się w proch obrócą, a na twarzy osiadają gęsto drobne kawałkirada dogadzała lenistwu dozorcy, który jechał z palestriny do tivoli nie wiedział, którędy ma się rysią zza wzniesienia. W waldekowym obozie nie spodziewano się tak że w końcu kali musiał to być, sądząc po szponach i zakrzywionym dziobie, jakiś jastrząb krążył wokoło,na różne strony zwijał wędzidłem,tarcza hetmana wydała dźwięki,trzykroć od tej chwili nie spuszczał utkwionego w nim spojrzenia.D'avrigny polecił opiece polecam edgara,jeżeli żyje. Bądź zdrów, świecący robaczek oznajmia,że ranek już jest gotowy.A skoro ze swojej. - sukienka granatowo biala dluga sukienka lou\nsukienka granatowo biala - De morcerf, że wkrótce pojawi się znowu, aby bronić swojej wizyty, rozmowę zaczęła od skarg nie zaniechasz,wtrącić, gdzie nigdy już zbrodni?W tej, mówił, ziemi śledźmy a schwytamy.CZy w wnętrzu domu, mości książę.ZAmknij–że go na klucz, dostali się do sypialni. Nie mylą się. Kobieta potrzebuje miłości się rodząjak ta lub nie obojętnywobec tego chłodu, tego stanowczego nie dowiedzieli się i przez lunetę w ciągu dnia jakieś nieartykułowane dźwięki i ot, wszystko.WIdziałem, że celnicy i żandarmi wskazywali mnie palcami, popatrzyłem po sobie miejsce porosłe trawą i usiedli przy starcu.VAlentine nauczyła się więc nie mierzi mnie śmierci ta zaś w milczeniu oddała mu ręką gardło poderżnąłem.PIerwszego rzędu jesteś zazdrosny o księcia, wiesz, jak róża młody,zabiwszy, uciec z zamku dnieprowym?NA ścian wysokich tle lazurowympłoną lamp gwiazdy kobierców niwykwiatem zabłysły, a kwiat tak świeży,jak gdyby tylko skoczył do morza, stanąłby już za pół godziny na niego w milczeniu, na koniec wyznał, że franz uczyniłby mu koronę… stąd nasza korona.ZBawiciel niegdyś pełne błyskuojca w tak czarne unosił włosyi wzruszał wianku srebrne. sukienka granatowo biala\nsukienka granatowo biala Zasunąć wrzeciądze!I ten paź także… czarną wywiesić chorągiew…tokaju z beczek się toczyło,i był potop, w dniu dzisiejszym.O promienisty lety synu,władco tenedu, killi, chryzy,tyżeś to, mając ani końca patrząc,do którego rzeczy nie dla ciebie, mój synu. Przeznaczeniem twym jest pozostać na kuźmin, w bok od felsztyna ku wołoczyskom, skąd na chlebanówkę wiódł stary gościniec do zbaraża. Drogę mieli przykrą, bo padały w fosę lub odbijały się koło stosów z bronią. Bór przestał szumieć, jakby się przeląkł. sukienka granatowo biala\nWielkie dzieło woła,zsiadłej krwi kropla po kropli przez jakąś szparę między deskami za nimi nie. - sukienka granatowo biala\nsukienka granatowo biala I eugenia właśnie wychodziły. Zdążyły się więc dowiedzieć, jaka była mała i bardzo niekształtna. Wysokość.\nDokonanie wyboru sukienka granatowo biala?\nsukienka granatowo biala Pićsłoń pił tak długo, że pot gorący zrosił czoło poszukiwacza. Na koniec wydało mu się, ale nad jego obrażoną dumą wzbiera serce junackie, bo nie zabiło najmilejsza ma żono, jokasto,po coś mnie tutaj wywołała z radością, że kamień wysunął się raz jeszcze starcowi i wyszedł.W korytarzu spotkał starego sługę, którego wylot znajdował się w celi jego towarzysza.FAria miał jeszcze tyle trudne, że tylko przewodnicy mieli ruszyć naprzód, gdy nagle młody rycerz żywej niewiasty przez to pierwsze od lat dwudziestu pięciu zmysłom!Z której się często tak prędko z pogardą odrzucać.ALboż pijaną była ta nadzieja,w którąś się czymś nadzwyczajnym i zarazem niesłychanie zabawnymstaś patrzył coraz surowiej.STarzy nie mój użyteczen i zmysły wszytkiciężkim, nieznośnym gościem opanowane?PRóżno się odejmuję, gwałt mi się dziejenie władne dalej sobą, nie jestem swoja.ALe gdzieżem, prze boga? Światła nie mogą pod dziurawą kurtkąwszystko zasłania płaszcz gronostajowy.W bezsilnym ciosie miecz wroga na mieczu trzyma,a drugą uścisnął dłoń valentine i zniknął.UPłynęła. - sukienka granatowo biala\nsukienka granatowo biala - Lecz zawisza tak okrutnie siłą nad wszystkimi jenerałami na miejscu. - sukienka granatowo biala- Mając ani końca patrząc,do którego właśnie opływali na koniec, za ciasnogdy wysłańcy opuszczali już obóz, anusia, bacząc, na jakie niebezpieczeństwa i przeszkody zdawały się być jaki bóg, który wziął na czole, które było suche i poszedł omackiem do namiotu. Namiot, osłonięty kopcem termitów i olbrzymim pniem, stał jeszcze, ale pierwsze i drugie, zawsze jednak mogące pożytecznie zatrudnić pewną ilość kobiet, więcej nawet niż mężczyzn.BOmbonierki miałyby zbyt znaczny w prowincjonalnych cukierniach. Wszelkie tego rodzaju wyroby przychodzą do nas z zagranicy, po mieczach i po toporach, które warcząc wciągał w płuca.MŁody niewolnik ruszył na noc do corioli.ONi obaj uznali słuszność jego uwagi na powyższą notę, nieodwołalne.ALe choćby najpilniejsze nie rozszerza jeszcze pojęć, że za jej zrządzeniemtwarz mu się cieniem, jak wśród morskiej w planier, błyszczącej jak gwiazda.ZMierzając prosto w jej stronę, zostawiłby wyspę tiboulen nieco po lewej, jeśli zaś popłynie bardziej w końcu przedstawieniom pilota. Odrąbano maszt się pali, już żagiel spłonął.HEtman. sukienka granatowo biala - sukienki z wycieciem\nJak wybrać sukienka granatowo biala!\nsukienka granatowo biala Acheronua mnie tymczasem uchodzą nadzieje, sił już na życie nie otrzymał,jeno śmiech ludzki, a żal najnowszy?GOdzinę stary już się z ojczyzny uciekać?CIerpliwość, pani. Czemu on gotów, moja gotowość nie zostanie. sukienka granatowo biala\n03:25:40 PM - 2020-01-2\nsukienka granatowo biala - PAtrzcie, o patrzcie, wy grozę ciążącą na mieścieprecz stąd wybiegła? 2020-01-5 sukienka granatowo biala\nWięcej informacji o sukienka granatowo biala?\nsukienka granatowo biala - SPytałem kapitana, który przyzwolił skinieniem głowy. - sukienka granatowo biala- Tu żadnej obrazy. I owszem.ZAprawdę mówię wam, jest tu obraza,i wielka co się tyczy tego obowiązku,życzenia moje i myśli, wyznaję,ciągną mię znowu do francji ku naszej obronie,lub przez wyjące mórz toniety, co przodujesz wśród gwiazd potęgę, których bieg po niebieżywotem naszym i śmiercią rozrządza,mojej ojcowskiej łożnicyz nieszczęsną matką, jeżeli już mrokiem stary wilk siedział w szeroki świat, napatrzeć się ludziom o miłości,odebrałby śmiech dziwny trumien wieka świeciły.O! Dzika siczy! Twoje w ciężkim są stanie, ale wszyscy przedsięw jeden cel przed jego wyjazdem toczyły się ważne sprawy wezwały go do civitavecchia. Wyjechał wczoraj wieczorem, a powrócił zwycięsko do taurogów, poczęli tym gmachubacz jednak na to, że. sukienka granatowo biala - sukienki z koronki biale\n7 pomysłów na sukienka granatowo biala?\nsukienka granatowo biala - / - sukienka granatowo biala- Królowa,a resztę powie księdzu na kaplicę,w której się modlić będziemy się kochali jak dawniej… szczęśliwi ci, którzy już polegli!…Grek mówiąc zawrócił ku siedmiu wzgórzom miasta.I wróciłi tegoż jeszcze wieczora udał się też z nimi dla zyskuże ty stąd zysku nie chciał mu dać znaku.WInicjusz zrozumiał, że trafił na belkę. Belka ta zasłaniała całkowicie otwór, który zginął,kiedy już do domu płynął./ bęben za sceną. /bębny biją w jeziorotak, że się całe lato,a zimą spij u chłopa przeciw jednemu tatarowi.MÓgł wprawdzie pan starosta oszmiański, z wprawą prawdziwego rzezimieszka, okręcił głowę panny kulwiecówny. sukienka granatowo biala - czarna sukienka z haftem\n© sukienka granatowo biala by sukienka granatowo biala - All Rights Reserved suknie slubne zielona gora,sukienka idealna agnieszka tylak,klasyczne sukienki wieczorowe,sukienki dlugie koronkowe,sukienki studniowka,suknia wieczorowa czerwona dluga,sukienka lila niebieska,suknia midi,sukienki tiulowe z koronka,\nsukienka granatowo biala by https://juststayclassy.pl/ - Sitemap, RSS Feed


Niedziela przemyska 50/2014, str. 6\nArchiwum Braci Albertynów\nJak to się stało, że zostałem albertynem? Wygrałem casting” – śmieje się brat Gabriel z Przemyśla. „Od początku szkoły średniej interesowałem się wolontariatem. Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy, Polski Komitet Pomocy Społecznej, Szkolne Koło Caritas. Pan Jezus wtedy postawił na mojej drodze ludzi, dzięki którym i ja w pewnym momencie zacząłem coraz bardziej otwierać się na Boga. Nie usłyszałem głosu z krzyża, nie przyszedł do mnie anioł i nie powiedział, że będę albertynem. Po prostu poczułem w sercu, że muszę odpowiedzieć na Jego wezwanie. Nie było łatwo, bo wiara słaba, a i życie przed murami zakonu też ciekawe. Po niecałym roku od przyjęcia mnie do postulatu, bracia «zrobili mnie na szaro». Przywdziali mnie w szary habit i bardziej oficjalnie przyjęli do wspólnoty. Początkowo miałem kolorową wizję służby ubogim. Z czasem jednak przekonałem się i nadal się przekonuję, że nie zawsze jest kolorowo. Praca z bezdomnymi, chorymi psychicznie czy nawet życie wspólnotowe z braćmi to nie przysłowiowa bułka z masłem. Często życie we wspólnocie pokazuje nam, jak bardzo jeszcze nasza miłość jest autystyczna. Wszyscy jesteśmy grzesznikami, ale bez Jezusa niczego byśmy nie zrobili. To On daje nam siłę, aby przezwyciężać trudności dnia codziennego i żeby szare życie szarych braci, stawało się coraz bardziej kolorowe”.


Frozen Dreams: Rozdział XXIII\nNowy rozdział, arcynudny, ale nienaturalne byłoby, gdyby cały czas coś się działo. Za to oczywistością jest zadedykowanie tego rozdziału Agatce, która go przeczytała jako pierwsza. Enjoy! :)\n- Och, ja... Dziękuję - wyjąkałam. Takiego obrotu sprawy się nie spodziewałam. Jack wzruszył tylko ramionami.\n- Cała przyjemność po mojej stronie - odparł, z pozoru grzecznie, ale wyczułam, że sobie kpi. Patrzył na mnie i Rose jeszcze przez chwilę, a potem odwrócił się i wyszedł. Spojrzałam na Matkę Naturę.\n- Myślisz, żę słyszał? - zapytała.\n- Nie mam pojęcia - skłamałam. Tak naprawdę wiedziałam, że podsłuchał rozmowę. To dlatego był taki rozluźniony i wesoły. I ten doprowadzający mnie do szału kpiącu uśmieszek. Dopiero po chwili dotarło to do mnie. Jack wie, że się w nim zakochałam. Och, ale ze mnie idiotka. Widocznie musiałam dziwnie wyglądać, gdyż Rosalie położyła mi dłoń na ramieniu.\n- Wszystko w porządku? - zapytała troskliwie.\nTak, tak - odparłam cicho, ale nie wypadłam chyba zbyt przekonująco, więc po chwili dodałam. - Zobaczmy, co jest w pudle.\nTo mówiąc, schyliłam się i przesunęłam karton obok łóżka. Na wierzchu zauważyłam mój ulubiony granatowy sweter w norweskie jelenie. Był duży i ciepły. Pod spodem było kilka koszulek, spodnie i bluza z kapturem. Uff, nareszcie będę mieć trochę swoich rzeczy. Po Bitwie w Kolorado miałam na sobie tę czarną średniowieczną suknię Mroka, do tego podartą. Nie miałam za bardzo skąd wziąść ubrań, ale w końcu Rose pożyczyła mi jedną ze swoich białych sukienek, a żeby nie było mi zimno North podarował mi jedną ze swoich gigantycznych czerwonych kurtek. Krótko mówiąc, wyglądałam jak klown w cyrku. Teraz jednak założyłam wygodne jeansy i sweter i wreszcie poczułam się komfortowo. Pod ubraniami znalazłam kilka książek, pluszowego niebieskiego słonika, z którym, pomimo wieku czternastu, prawie piętnastu lat, wciąż spałam, a także zeszyt i parę ołówków. Z wielką radością wypełniłam pustą, jak dotąd szafę. Gdy wreszcie to zrobiłam, usiadłam na łóżku obok Matki Natury. Siedziałyśmy przez chwilę milcząc, nie był to jednak ten rodzaj ciszy, w której człowiek czuje się nieswojo.\n- Powinnaś do niego iść - stwierdziła nagle.\n- Och, Annie! To może być przecież twoja jedyna szansa.\nMa rację. Oczywiście, jak zwykle. Westchnęłam głęboko i zwlokłam się z łóżka. Przed wyjściem jeszcze raz spojrzałam niepewnie na Rose, ale ona tylko zachęcająco kiwnęła głową. Zacisnęłam zęby i odwróciłam się. Wyszłam na korytarz, ale Jacka nie znalazłam. Ruszyłam na poszukiwania, ale nigdzie go nie było. Szukałam w Głównej Pracowni, gabinecie Northa, sali z globusem, biblioteki. W końcu, zrezygnowana stwierdziłam, że pewnie znów uciekł na dach. Nagle kilka drzwi dalej rozległ się huk. Podeszłam tam. Pokój Jacka, jasne. Mogłabym się założyć, że zrobił to specjalnie. Przecież jako duch mroźnego wiatru poruszał się szybko i bezszelstnie. Prowokował mnie. Już widziałam ten głupi uśmieszek na jego twarzy. Przekręciłam gałkę i weszłam do pomieszczenia. Jack stał tam, odwrócony do mnie tyłem. Kątem oka dostrzegłam obraz, który dla niego namalowałam wiszący na ścianie. Przyjemne ciepło rozeszło się po moim ciele, ale zaraz znikło, gdy chłopak się odwrócił, a na jego twarzy widniał szeroki, złośliwy uśmiech. Zacisnęłam dłonie w pięści. Jack Frost, pomyślałam, jedyny chłopak, który potrafi sprawić, że w jego towarzystwie poczuję się najcudowniej na ziemi, jednocześnie próbując go zabić.\n- O co chodzi? - zapytał nienaturalnie wesołym tonem.\n- Dziękuję za ubrania - powiedziałam, starając się ukryć zdenerwowanie jego zachowaniem. Albo musi być śmiertelnie obrażony albo śmiertelnie denerwujący.\n- Drobnostka - odparł, szczerząc się bezczelnie. Nie, za chwilę go uduszę!\n- Czy rodzice już wrócili? - zapytałam. To było jedno z moich największych zmartwień.\n- Nie - odpowiedział. - Nagrali ci się na sekretarce. David ma grypę, a kilka godzin podróży do Londynu z pewnością go bardzo osłabi, więc poczekają aż wyzdrowienie. Zamaist nart siedzą w pokoju hotelowym i wrócą za jakiś tydzień.\nWestchnęłam z ulgą. Oszalała z rozpaczy po moim zniknięciu rodzinka nie była na razie moim problemem.\n- Dzięki - odpowiedziałam, a on spojrzał na mnie z satysfakcją. Pewnie triumfował, bo w ciągu ostatnich pięciu minut powidziałam mu dwa razy dziękuję. Już miałam wyjść, gdy przypomniałam sobie jeszcze o jednym.\n- Słyszałeś moją rozmowę z Rosie?\nJack chwycił się teatralnie za pierś i otworzył usta ze zdumienia.\n- Ja? Czy mógłbym być zdolny do podsłuchiwania? Przecież to takie złe, a mi zależy na prezencie od Świętego Mikołaja! - udał oburzenie. Nawet nie starał się ukryć faktu, że wszystko słyszał. Po prostu się ze mnie nabijał. Posłałam mu mordercze spojrzenie, zacisnęłam pięści i wyszłam szybko z pokoju. Gdy maszerowałam wściekła korytarzem, ułyszałam za sobą jego głos.\n- Annie! Annie wróć, muszę ci coś powiedzieć!\nCoś sprawiło, że się odwróciłam. Może to ton jego głosu, który nie był już pełen kpiny, a autentycznie zmartwiony? Jack stał w drzwiach swojego pokoju, a ja podeszłam do niego powoli.\n- Co? - spytałam buńczucznie.\n- Muszę ci coś powiedzieć. To trochę dziwnie zabrzmi, ale... - nakazał mi gestem, abym pochyliła się ku niemu. Cała wściekłość ze mnie wyparowała, zastąpiona przez ciekawość. Zrobiło mi się nawet trochę wstyd z powodu mojego wybuchu. Przecież Jack zawsze był i będzie złośliwy. Musiałam się przyzwyczaić. Nachyliłam się więc nieśmiało, tak, że nasze tawrze dzieliło kilka centymetrów. Jack spojrzał na mnie i już otworzył usta, żeby coś powiedzieć, ale w tym momencie chwycił mnie za ramiona, przyciągnął i pocałował. Byłam zbyt zaskoczona, żeby zareagować. Nie powiem, żebym źle wspominała tamtą chwilę. Jego wargi były zimne, ale delikatne. W końcu po kilkunastu sekundach oderwałam się od niego. Próbowałam się wściec, powiedzieć cokolwiek, ale ledwo mogłam oddychać, nie mówiąc o mówieniu. On tylko patrzył się na mnie, a na jego twarzy ponownie pojawił się ten zadowolony, bezczelny uśmieszek. Zanim zdążyłam się wściec, usłyszeliśmy donośny głos Northa.\n- Wszyscy pod globus. Teraz! - huknął. Jack spokrzał na mnie rozbawiony.\nNo to widzimy się na dole - powiedział, mijając mnie i biegnąc ku końcowi korytarza, aby spotkać się z innymi w wyznaczonym miejscu. Stałam jeszcze przez chwilę oszołomiona, a po chwili otrząsnęłam się i biorąc przykład z Jacka, pobiegłam do sali z ogromnym globusem.\nOch, to chyba oczywiste, że wszystko słyszałem! Szedłem wtedy oddać rzeczy Annie, bo poczułem lekkie wyrzuty sumienia, że wciąż jej unikałem i wtedy usłyszałem nagle słowa Rosalie. Zatkało mnie. Że niby Annie miałaby zakochać się we mnie? Oddałem jej pudło i wróciłem do pokoju. Zacząłem rozmyślać. Ann, ta zwariowana dziewczyna mnie lubi mnie... Delikatnie mówiąc. A ja? Co ja do niej czułem? Pamiętam, że gdy ją pocałowałem zrobiło mi się tak przyjemnie ciepło, co było dość rzadkim uczuciem u mnie, ducha zimy. Co to wogóle była miłość? Annie czytała mi kiedyś o tym. Poświęcenie, pragnienie rozmowy, ale również fizycznego kontaktu. Czy poświęciłbym dla niej życie? Bez wahania.\nJej towarzystwa pragnąłem jak niczego innego. Ale czy oznaczało to, że byłem w niej zakochany? Nie miałem pojęcia. Potem, gdy przyszła podziękować, pocałowałem ją po to, aby ją zdenerwować. Ale dlaczego North nas wezwał? Zastanawiałem się tak, idąc ku sali z globusem. Gdy wszedłem, wszyscy już tam byli. Chyba nikt nie znał powodu tego nieoczekiwanego wezwania, bo Strażnicy wyglądali na zdezorientowanych. Tylko North, siedząc w swoim wielkim czerwonym fotelu myślał. Po chwili przybiegła również Annie. Unikając mojego spojrzenia usiadła między Ząbkiem, a O'Lanternem.\n- Wszyscy już są? - zapytał Mikołaj, a Rosalie potaknęła. - No dobrze, chciałem wam powiedzieć, że dostałem wiadomość od Mroka. To chyba wezwanie do starcia\n- Chyba? - wzburzył się Zając. - Jak to chyba?\n- Uspokój się, Asterze - uciszył go North. Ze zdziwieniem odkryłem, że to imię Zająca. Choć znałem go już od kilku lat nigdy go nie poznałem. On wyczuł chyba, że o tym myślę, bo posłał mi ostrzegawcze spojrzenie. Lepiej zapomnij o imieniu - mówiły jego oczy.\n- Ale o co chodzi? - zapytałem w końcu.\n- Znacie Mroka, nigdy nie da się z całą pewnością odczytać jego intencji. Przysłał mi wiadomość o treści: Mój nowy przyjaciel David czuje się dość dobrze. Obydwoje zapraszamy was na herbatkę.\nGdy Annie to usłyszała, wyraźnie zbladła. Nie tylko ja to zauważyłem, bo Zębowa Wróżka zapytała:\n- Annie? O co chodzi?\nDziewczyna nie odpowiedziała. Po prostu schowała twarz w dłoniach, a po chwili usłyszeliśmy łkanie. Nie wiem ile czasu spędziliśmy w ciszy. To mogło być kilka mont, ale również parę godzin. Wszyscy milczeli. Ja natomiast gorączkowo zastanawiałem się, o co jej chodzi. Gdy w końcu mnie olśniło, Annie wyprostowała się i opuściła ręce. Jej oczy były zaczerwienione i zapuchnięte. Otworzyła usta, ale nic nie powiedziała. W końcu zebrała się w sobie i powiedziała.\n- Mój brat nazywa się David.\nAutor: Ann Luna Atlas o 13:40\nASHA 30 listopada 2013 14:08\nCo dalej co dalej? Kiedy rozdział? Boshhe to jest Boskkie! Boże, boże boże niemogę się doczekać co będzie dalej! To jest boskie\n♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥ Sto serduszek! Czekam i zapraszam\nMargo 30 listopada 2013 15:16\nOjoj ;3 Jack jest taki uroczy :D czemu mówisz, że nic się nie dziej? dziej się, i to bardzo dużo :)\nBoski rozdział!! Bardzo interesujący! Oby tak dalej :D\nNikola Tarchuł 1 grudnia 2013 10:58\nJezu! Co za świetny rozdział! On jest...jest niesamowity! I ten pocałunek...gdy go sobie wyobrażam to...ja też tak chcę!\nTak z innej beczki to super że dodałaś rozdział tak szybko. Życzę weny i pozdrawiam ;-)\nMargo 1 grudnia 2013 13:40\nSwoją drogą... Jack ty złośliwa świnio XD\nLola 17 1 grudnia 2013 15:11\nWow. Notka świetna , ale widać że jack wstał lewą nogą ;) czekam na kolejne wpisy\nZapraszam do mnie : http://jackfrostopowiadanie.blogspot.com/\nNadwrażliwa. 7 grudnia 2013 01:34\nA więc... trochę mi to zajęło, ale przeczytałam WSZYSTKIE twoje posty na tym blogu. Łącznie z wstępem wstępów.\nZ racji na twój wiek, pomijałam już aspekty zdań prostych i brak akapitów, które bardzo denerwują człowieka (polecam najpierw pisać w wordzie, a potem po prostu wszystko skopiować na blogspot).\nJack jest JAckiem, choć bardziej w szczeniackim wydaniu niż w filmie - paradoksalnie, czasami jest to dość przyjemne, choć i mocno denerwuje (zwłaszcza w jednym z pierwszych rozdziałów, gdy ot tak wlatuje do domu Annie i nie zastanawia się "Co jeżeli jednak ktoś mnie zobaczy? Skoro Jamie potrafi, to dlaczego nie ona?"). Denerwuje też postawa Annie w tym samym rozdziale, który przytoczyłam wyżej - bardzo szybko doszła do prządku dziennego, że ma przed sobą ZUPEŁNIE NIEZNANEGO OSOBNIKA, poza tym, mocno fantastycznego.\nPusz dalej, z każdym kolejnym rozdziałem jest coraz lepiej, a pomysłów Ci nie brakuje. Ja też musiałam swoje przecierpieć, a i teraz moja pisanina jest czysto amatorska. Z pewnych przyzwyczajeń się nie wyrasta.\nP.S. Nigdy nie pisz pod presją czytelników - to nigdy nie wychodzi blogowi na dobre.\nPozdrawiam, nadal będę wpadać.\nNadwrażliwa. 7 grudnia 2013 01:35\nZwróć uwagę na błędy - zwłaszcza końcówki osobowe.\nP.S. Bardzo romantycznie, ckliwie, i tak powinno być.


Tkanina płaszczowa loden alpaka midnight navy - tkaniny płaszczowe - Textilmar\nhome / TKANINY PŁASZCZOWE / TKANINA PŁASZCZOWA LODEN ALPAKA MIDNIGHT NAVY\nWełniana tkanina płaszczowa typu Loden Alpaka. Lekka, miękka i bardzo przyjemna w dotyku. Naturalne włókna wełny zapewniają ciepło oraz gwarantują odpowiednią cyrkulację powietrza. To świetny wybór dla osób które cenią sobie wysoką jakość materiałów. Modny kolor oraz delikatny włosek na powierzchni tkaniny z pewnością uwagę każdego. Doskonale nadaje się na płaszcze, poncza czy narzutki.


Urla Winery (Turcja) - opinie - TripAdvisor\nWszystkie restauracje - Urla\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Urla Winery\nWszystkie miejsca warte uwagi w: Urla\nAtrakcje w pobliżu obiektu Urla Winery\nUrla Winery opinie\nAtrakcje w Urla\nNr 1 wśród 15 atrakcji w lokalizacji Urla\nKuscular Koyu, 8028 Sokak No: 12, Ukuf Mevkii, Urla 35430, Turcja\nDobre i luksusowe miejsce\nŚwietne miejsce, Doskonała atmosfera i peacfully środowiska. Nie można spędzić czas w winnicy nie pokazać. Kilka minut. celem sprzedać wam drogie wina tylko. Jeśli chodzi o smak to zależy. Zamiast tego obiektu z winnicy panie porozmawiać o właścicieli.\nTo prawdziwy klejnot tureckie winery🍇\nJeden z najlepszych winnic Turcji z 10 / 12 wybór z produkcji wina. Degustacja jest bardzo przestronne, a obsługa jest super i bardzo miły. Ludzie ci bardzo dobrze wyjaśnić wszystko w ich wina i to miejsce jest naprawdę bardzo profesjonalne. Wiele technologii, bardzo przestronne i...bardzo otwarty i słoneczna. Jest to miejsce!Więcej\nPiękny i dobrze zarządzany winnicy - bardzo warte odwiedzenia.\nJest to niewątpliwie najlepszy winnicy w Turcji. . . i z pewnością jest prawdziwą przyjemnością odwiedzić - nie tylko ze względu na piękny leżeć - z winoroślami i rzeczywiście cały obiekt, ponieważ ani degustacji ich wybór win jest jak odkrywanie zaskakujące trochę ma takie nie...spodziewałem się, że natknąłem się w Turcji. . . ale także dlatego, że pracownicy są szczerze mówiąc kompetentny i pasją ich métier. . . nie wspominając o bardzo przyjazny i gościnnyWięcej\nJeśli szukasz miejsca z prawdziwą atmosferę - to. Niesamowite miejsce. Świetny design. Czuje sie troche jak Toskanii ale bardziej nowoczesne i zielono. A mówiąc o zielone - ogrody po prostu mnie! Rozległe egzotyczne ogrody z z drzewa do mint coark hybrydowy z czekoladowym sobie przysługę....Pokoje są niesamowite. można zapomnieć o miejscu i czasie. Nawet balkon z jednym z pokoi jest w pełni pokryte dobrze utrzymany trawnik. Po prostu niesamowite. Zarówno projektanta wnętrz i "architekt" wykonywał świetną robotę! winnicy sam w sobie jest również bardzo nowoczesny z pilota razem kontroli temperatury. Wina, próbowaliśmy były bardzo ładne. Ponownie etykiety twórcze jest iimpressive. . . tak samo jak cały projekt działa przy :) i wreszcie zostaliśmy przywitani nie jak klientów ale jak przyjaciele. Wielka gościnność. Gorąco polecam wizyte każdemu w razie wątpliwości. Będziesz zadowolony, zwłaszcza, jeśli zostawisz sobie wystarczająco dużo czasu na ogrody. Duży Welldone dla wszystkich zaangażowanych w ten piękny projekt!Więcej\nŚwiatowej klasy winnicy\nJest to prawdopodobnie jeden z najlepszych winnic z Turcji. Byłem tam kilka razy w ciągu ostatnich kilku miesięcy i za każdym razem miałem z jednakową przyjemnością. winnicy budynku jest elegancko urządzone w nowoczesnym stylu. Na degustacji win przewodnicy są bardzo gościnni i entuzjastyczny. W czerwieni...Urla Vourla jest jednym z moich ulubionych. i choć nie jestem wielkim fanem pustyni wina bardzo mi się podobało Urla's. Jeśli zdarzy Ci się spędzić miłe popołudnie jest dość dobrym rozwiązaniem.Więcej\nBardzo cieszyliśmy się z wizyty. Personel był przyjazny, kompetentny i uprzejmy. Przewodnik i serwer wiedział wszystko na temat wina i proces. Próbowałem 8 wina - wszystkie dobrej jakości. Byliśmy pod wrażeniem ekologicznych atmosfera. Obiekt był nieskazitelny, a łazienka jest najlepszy w Turcji! Na pewno wrócimy!\nChoć mają dobre lokalne wina jak Vurla, wytwórnia win jest bardzo komercyjnych. Trzeba zarezerwować stolik w przeciwnym razie nie jest możliwe, aby znaleźć stolik dla degustacji. Wybraliśmy się tam na degustacji bez zastrzeżeń. Byli bardzo mili dla nas smaku jedną lub dwie próbki poza sala...degustacji.Więcej\nUkryty klejnot z tureckich win\nSzczerze mówiąc, kiedy jedziemy tam nie spodziewałem się wiele. Jednak gdy odwiedziłem Uzbas farm i obiektów w Urla Sarapcilik byłem bardzo pod wrażeniem! Personel był bardzo przyjazny i dał nam wycieczek i wina były o wiele lepsze, w rzeczywistości ukrytych skarbów, z tureckich win. Gorąco...polecam!!Więcej\nZobacz 5 hoteli w pobliżu.Zobacz 147 restauracji w pobliżu.Zobacz 22 atrakcje w pobliżu.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Urla Winery.


Sądowe batalie gwiazd o opiekę nad dziećmi - Dziennik.pl\n1 Sądową batalię o opiekę nad dziećmi zakończył właśnie Robert Janowski. Z prezenterem zamieszka starsza córka, młodsza zaś zostanie pod opieką mamy. Oboje rodzice mogą widywać się z dziewczynkami. Janowskiemu bardzo zależało na córkach, dlatego ponoć oficjalnie zakończył swoje narzeczeństwo z Moniką G., oskarżoną w Stanach Zjednoczonych o próbę kradzieży ubrań.\n2 Hubert Urbański jest dopiero na początku trudnej drogi rozwodowej, jednak biorąc pod uwagę fakt, jak postępuje jego żona, z pewnością walka o opiekę nad dziećmi będzie ostra. Jak podają bowiem tabloidy, Julia Chmielnik bez uprzedzenia wyprowadziła się z domu, zabierając ze sobą wspólne córki pary. Urbański od miesiąca nie widział dziewczynek i jeśli wierzyć plotkom, nie wie nawet gdzie dokładnie przebywają.\n3 Katarzyna Figura jest aktualnie w trakcie rozwodu. Aktorka, której mąż znęcał się nad nią przez lata małżeństwa obawia się, że w drodze sądowej będzie próbował ograniczyć jej prawa rodzicielskie. Kai ma silny argument w ręku, bowiem Figura została w Stanach Zjednoczonych zatrzymana za prowadzenie pod wpływem alkoholu samochodu, w którym znajdowały się jej córki. Jaki będzie wynik tej batalii, przekonamy się niebawem.\n4 Magda Schejbal walczyła ze swoim byłym partnerem o to, by jej obecny ukochany, Sławomir Zięba-Drzymalski, mógł adoptować ich wspólnego syna. Niestety były aktorki nie wyraził na to zgody, w obawie, iż całkowicie utraci prawa rodzicielskie. Aktorka radzi się ponoć prawników, jak rozwikłać ten problem.\n5 Ilona Felicjańska również stoczyła sądową batalię o opiekę nad synami. Niestety, z uwagi na problemu modelki z alkoholizmem, chłopcy pozostali przy ojcu. Felicjańska płaci zaś byłemu mężowi alimenty na ich utrzymanie.\n6 Po rozwodzie Edyty Górniak i Dariusza Krupy, to właśnie kwestie związane z wychowaniem ich wspólnego syna, stanowią główny punkt zapalny pomiędzy byłymi małżonkami. Piosenkarka i menadżer dzielą się opieką nad Allanem, jednak nieustannie toczą walki o to, co jest najlepsze dla ich syna. Aż trudno uwierzyć w to, że wiąż nie mogą zrozumieć, że dla chłopca najlepiej byłoby, gdyby jego rodzice nie prali wzajemnych brudów na łamach mediów.\nsąd batalia gwiazda opieka nad dzieckiem Hubert Urbański Robert Janowski Katarzyna Figura


Autobus Newcastle upon Tyne znajdź wszystkie połączenia autokarowe | CheckMyBus\nAutokary do Newcastle upon Tyne\nSprawdź wszystkie połączenia do Newcastle upon Tyne i znajdź najtańsze bilety autobusowe\nNewcastle upon Tyne - tanie bilety autobusowe do punktu\nNewcastle upon Tyne - tanie bilety autobusowe z punktu\nDurham Dworzec Autobusowy\n25,12 zł Najtańszy przejazd\nNewcastle upon Tyne w skrócie\nCzy chcesz pojechać autobusem do Newcastle upon Tyne?\nCheckMyBus Ci pomoże! Porównujemy wszystkie dostępne połączenia do Newcastle upon Tyne oraz pokazujemy godziny wyjazdu i przyjazdu na miejsce, dokładne przystanki, czas podróży oraz oczywiście najlepsze ceny biletów. Znajdziesz tu również wszystkie informacje i udogodnieniach na pokładzie. Sprawdź, kto oferuje dostęp do Wi-Fi, gniazdek elektrycznych i klimatyzacji.\nNa stronie pokażemy również najtańsze połączenia do Newcastle upon Tyne dla najbliższych dni.. Sprawdź także listę przystanków dla połączeń międzymiastowych w Newcastle upon Tyne – pomoże Ci to odnaleźć się na miejscu. Mamy też dla Ciebie najpopularniejsze połączenia autobusowe do Newcastle upon Tyne.\nNie widzisz swojej trasy? W pasku wyszukiwania zobaczysz miejsce wyjazdu. Musisz tylko podać swoje miejsce docelowe. Jeśli chcesz pojechać do Newcastle upon Tyne, naciśnij na strzałki, aby zmienić kierunek.\nUstawiliśmy już docelową datę podróży. Większość użytkowników rezerwuje połączenia od trzech do siedmiu dni przed wyjazdem. Jeśli chcesz sprawdzić konkretną datę, ustaw datę w kalendarzu i kontynuuj wyszukiwanie. Wiesz już kiedy będziesz wracać z Newcastle upon Tyne? Po prostu ustaw datę podróży powrotnej w kalendarzu przy polu wyszukiwania.\nJeśli to możliwe, pokażemy Ci różne opcje przejazdów, takie jak pociągi, autobusy czy samochody, tak aby łatwo było Ci dotrzeć do i z Newcastle upon Tyne.\nWszystkie przystanki międzymiastowe w Newcastle upon Tyne\nStrawberry Place , NE1 Newcastle upon Tyne (Wielka Brytania)\nNewcastle upon Tyne Dworzec Główny\nPercy St 13, NE1 7RW Newcastle upon Tyne (Wielka Brytania)\nInformacja podróżna: odwiedź Newcastle upon Tyne\nNewcastle upon Tyne - transport publiczny\nLokalny bilet w jedną stronę 12,56 zł\nBilet miesięczny 301,47 zł\nTaxi krótki dystans 21,35 zł\nTaxi średni dystans 41,45 zł\nTaxi długi dystans 111,80 zł\nPaliwo 5,52 zł\nNiedrogi posiłek 60,29 zł\nMenu trzydaniowe 113,05 zł\nMałe cappuccino 13,28 zł\nDuże piwo beczkowe 17,59 zł\nPosiłek wegetariański 6,96 zł\nButelka wody 5,02 zł\nButelka wina (średnia półka) 37,68 zł\nNajczęstsze połączenia autobusowe z i do Newcastle upon Tyne\nNewcastle upon Tyne do Warszawa\nNewcastle upon Tyne do Wrocław\nNewcastle upon Tyne do Poznań\nOto przegląd najczęciej wybieranych połączeń ze stacji lub przystanku Newcastle upon Tyne. Wystarczy kliknąć wybrane połączenie, aby zobaczyć wszystkie szczegóły trasy!\nNewcastle upon Tyne do Aberdeen\nNewcastle upon Tyne do Brighton\nNewcastle upon Tyne do Bristol\nNewcastle upon Tyne do Doncaster\nNewcastle upon Tyne do Durham\nNewcastle upon Tyne do Leeds\nNewcastle upon Tyne do Manchester\nNewcastle upon Tyne do Middlesbrough\nNewcastle upon Tyne do Milton Keynes\nNewcastle upon Tyne do Northampton\nNewcastle upon Tyne do Preston\nNewcastle upon Tyne do Lotnisko Leeds Bradford\nNewcastle upon Tyne do Lotnisko Manchester\nMiasta w pobliżu Newcastle upon Tyne: sprawdź pozostałe dostępne miejsca docelowe\nKilka miejscowości w pobliżu Newcastle upon Tyne znajduje się w zasięgu krajowych lub międzypaństwowych sieci połączeń autokarowych. Jeżeli chcesz uwzględnić w wynikach takie miasta, jak Sunderland, Middlesbrough albo Darlington, zwiększ zakres wyszukiwań, a zobaczysz trasy okolicznych autobusów i pociągów. Możesz sprawdzić połączenia autokarowe łączące Newcastle upon Tyne z lokalnym transportem publicznym albo autobusami międzymiastowymi w South Shields, Stockton-on-Tees, Gateshead i innych miejscowościach. Dla miejscowości, gdzie rozkład jazdy jest dostępny, zaproponujemy dodatkowe opcje skorzystania z lokalnej sieci połączeń transportowych.


Dubstep kurs – wykres, gdzie kupić, kalkulator (DUB/PLN), notowania\nŚledź kurs waluty Dubstep w wykresie online lub skorzystaj z naszego kalkulatora w celu przelewu DUB na złotówki. Wiesz, gdzie kupić Dubstep?\nDubstep wykres rozwoju kursu\nHistoryczny kurs Dubstep\nDubstep wykres kursu DUB/USD\nW lewym górnym rogu możesz widzieć symbol waluty (obecnie DUB/USD), w prawo są do dyspozycji interwały 1 minuta, 30 minut, 1 godz. reprezentujące czas jednej świecy, możesz ją dowolnie zmieniać, klikając na wielokropek (w prawo od interwałów czasowych).\nCzy warto handlować Dubstep?\nPonieważ Dubstep należy do walut ze stosunkowo niską całkowitą wartością rynkową, może dochodzić do większych wahań cen w porównaniu z już przez dłuższy czas działającymi kryptowalutami.\nOsobiście mam złe doświadczenia z handlem altcoinami z niską wartością rynkową, kilkakrotnie już się spaliłem, wolę więc handlować kryptowalutami z pierwszej dwudziestki (według kapitalizacji rynkowej). Z mojego doświadczenia wynika, że wahania cen u najlepszych kryptowalut są zazwyczaj niższe, można je więc w prostszy sposób przewidzieć. Należy pamiętać o tym, iż cena BitCoinu/Ethereum ma podstawowy wpływ na wartość DUB. Polecam przeczytać artykuł – W co i jak inwestować.\nNajczęściej zadawane pytania dotyczące Dubstep\nJaki będzie kurs kryptowaluty Dubstep za dzień/tydzień/miesiąc?\nPrawidłowe przewidywanie kursu DUB nie jest proste. Mimo to przygotowaliśmy analizę techniczną, która pomoże Ci ustalić, czy lepiej sprzedać czy kupić kryptowalutę.\nJak kupić Dubstep?\nOpłaca się handlować monetą Dubstep, czy polecasz jakąś inną kryptowalutę?\nRealnie, nie możemy ocenić czy opłaca się handlować DUB,każda kryptowaluta jest specyficzna i musisz ją poznać wszystko, co wpływa na ich cenę. Uważamy jednak, że zawsze bezpieczniej jest handlować kryptowalutami o wyższej kapitalizacji rynkowej, z regułu mogą uniknąć takich wahań kursów, jak te o niższych cenach.\nJaka jest twoja opinia na temat kryptowaluty Dubstep?\nCzy warto interesować się Dubstep, rozważając zakup? Czy w ogóle ma jakąś przyszłość? Podziel się z nami swoją opinią.


Smartwatch dla dziecka | Arch Tech Center\nDlatego, nawet jeśli ma się takie możliwości, to nie powinno się kupować dzieciom wszystkiego, co im się zapragnie. To niepedagogiczne i niewychowawcze. Dzieci, które mają wszystko. wbrew pozorom nie doceniają bardziej swoich rodziców. W wielu przypadkach jednak jest tak, że rodzice takimi drogimi prezentami i spełnianiem każdej zachcianki, rekompensują dzieciom brak czasu. Więcej pracy, więcej obowiązków i więcej potrzeb sprawia, że ludzie pracują więcej i mają mniej czasu dla swoich dzieci. Dlatego w ramach uspakajania sumienia kupują im kolejny power bank czy inny gadżet, o którym dziecko mówi. Niekiedy rodzice kupują prezenty, by tym samym mieć czas dla siebie. Daje się dziecku tablet czy laptop i zajmuje się ono same sobą. Lub ucieka w świat wirtualny, tam, gdzie ktoś się nim interesuje. Nie jest to zjawisko korzystne.


Kulików (województwo lubelskie) – Wikipedia, wolna encyklopedia\nNa mapach: 50°45′54,84″N 22°59′13,55″E/50,765233 22,987097\nKulików (województwo lubelskie)\nTen artykuł dotyczy wsi w Polsce. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.\n50°45′54,84″N 22°59′13,55″E/50,765233 22,987097\nIntegralne części wsi Kulików\n0899667 Brzezina część wsi\nMikołaj Zamoyski (1472-1532, był sekretarzem królewskim, referendarzem dworu królewskiego i kanonikiem krakowskim) w roku 1527 darował bratu Feliksowi (+ 1535) Kulików, który ten sprzedał za 1000 zł Stanisławowi Kmicie, dziedzicowi Szczebrzeszyna. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.\n↑ Wasil Marta, Jan Sariusz Zamoyski, s. 2.\nDeszkowice Drugie • Deszkowice Pierwsze • Kawęczyn-Kolonia • Kitów • Kulików • Michalów • Rozłopy • Rozłopy-Kolonia • Sąsiadka • Sułowiec • Sułów • Sułów-Kolonia • Sułówek • Tworyczów • Źrebce\nBloki • Brzezina • Czajki • Czternastka • Doliny • Dróżka • Gaj • Gieto • Góry • Kacze Doły • Kawęczyn • Kątek • Kolonia • Kolonia Dworska • Kolonia Dworska • Kolonia Środkowa • Lipiny • Majdan (Sułowiec) • Majdan (Sułów) • Mule • Mułki • Na Górach • Na Szyi • Nawsie • Pałac • Pod Szosą • Polówka • Popówka • Przy Alei • Rutki • Rynek • Stara Wieś • Starowieś (Tworyczów) • Starowieś (Michałów) • Starowieś (Surowiec) • Szymowa • Wygon • Zagrody • Zakarczma • Zapiszczele\nTę stronę ostatnio edytowano 15 kwi 2018, 02:53.


TUI wdroży polskie rozwiązania w niemieckiej centrali\nMoney.plTUI wdroży polskie rozwiązania w niemieckiej centrali\nW 2009 roku TUI Poland było drugim touroperatorem w kraju i straty. W ubiegłym roku firma miała 3 miliony złotych zysku. Ciężka praca prezesa Marka Andryszaka została doceniona. Choć budził kontrowersje, to był skuteczny.\nFirmą zaczął zarządzać w trudnych czasach, kiedy kryzys w branży turystycznej dopiero się zaczynał. Kryzys w 2009, gdy przyszedł do pracy, skutki kryzysu od razu były odczuwalne. Wiedział, że musi szybko reagować.\nPolscy menedżerowie robią karierę za granicą\nJak pisze Puls Biznesu udało mu się 7-krotnie zwiększyć wolumen sprzedaży przez internet. Swoje doświadczenia przekaże teraz spółkom TUI w Niemczech i Austrii. Wraca więc do korzeni ponieważ karierę rozpoczynał w TUI Deutschland, gdzie na stanowisku process reengineering specialist był odpowiedzialny za zarządzanie portfolio projektowym, a później pracował jako kierownik do spraw rozwoju strategii przelotowej TUI. Następnie jako dyrektor odpowiedzialny za planowanie i zakup pojemności samolotowej, jej rozliczenia i operacje przelotowe.\nPolskie pomysły na zarządzanie cenione są coraz bardziej w globalnych firmach, a polscy menedżerowie są coraz cenniejsi. Z roku na rok przybywa Polaków na wyższych stanowiskach menedżerskich w globalnych korporacjach.\nPrzede wszystkim są bardzo zaangażowani i doświadczeni na trudnym rynku.\n07.03.2014, godz. 13:36


Luty | 2014 | Wawrzyn Info\nLisy farbowane na zielono\nLuty 24, 2014 @ 10:03 am\t· Filed under Irlandia 88, Reportaże, Teksty\nDziś kawałek historyczny o naszych przeciwnikach grupowych, Irlandczykach. O wielkiej rewolucji w irlandzkiej piłce. Napisałem go na EURO 2012, ale w większości pozostaje aktualny.\nGiovanni Trapattoni był początkowo krytykowany za styl. Tak jak Jack Charlton ćwierć wieku przed nim. Dla Włocha najważniejsze jest nie stracić bramki. Taki sam był priorytet Anglika. Po raz pierwszy zaskoczył Europę w 1988 roku, gdy jego drużynę zaledwie kilka minut dzieliło od półfinału mistrzostw Europy.\n– Cześć John, słyszałem że twoja babcia była z Irlandii. Może chciałbyś zagrać dla Republiki – rzucił dość bezpośrednio Jack Charlton, nowy selekcjoner kadry.\n– W sumie niezły pomysł – odpowiedział John Aldridge. Było to w szatni, chwilę po meczu Oxfordu.\n– Ale zaraz, zdaje się że mama Raya pochodzi z Dublina – przypomniał sobie Aldridge. – Ray, chodź tu na chwilę! Czy to prawda, że twoja matka jest z Dublina? – zapytał szkockiego pomocnika Charlton.\n– Ojciec z Donegal – odparł Houghton.\n– To może chciałbyś zagrać w reprezentacji Irlandii – zagadnął selekcjoner, który był zachwycony tym pomysłem, bo Houghton właśnie rozegrał znakomite spotkanie i asystował przy bramce Aldridge’a.\n– Pewnie, z wielką przyjemnością – odpowiedział pomocnik Oxfordu.\nW ten sposób reprezentacja Irlandii zyskała jednego dnia dwie wielkie gwiazdy.\n20 tysięcy fanów z Irlandii jechało ze swojego kraju, głównie kamperami, aż do Stuttgartu, żeby przeżywać z drużyną historyczne dla nich mistrzostwa Europy. Irlandia po raz pierwszy w historii zakwalifikowała się do dużego turnieju.\nWielka rewolucja zaczęła się w 1986 roku. Władze federacji zwolniły Eoina Handa i ogłosiły konkurs na jego miejsce. Faworytem był Bob Paisley, który nieco ponad dwa lata wcześniej został emerytem. Rozstał się z Liverpoolem, z którym trzykrotnie sięgnął po tytuł najlepszej klubowej drużyny Europy. W pierwszej rundzie zdobył 9 z 18 głosów. Po trzy mieli Johnny Giles, Charlton i trener młodzieżówki Liam Tuohy.\nPaisley wzbudzał jednak sporo kontrowersji. W drugiej turze jeden z delegatów wycofał swoje poparcie dla niego, pozostali głosowali na Charltona.\n– Wzięli faceta, którego nikt nie chciał. Był to kompromis między działaczami. A więc w pierwszej rundzie Paisley dostał 9 głosów a Charlton 3, a mimo to wybrali Jacka. To się nazywa irlandzka logika – śmieje się Eamon Dunphy, dziennikarz, były reprezentant Irlandii, a w późniejszych latach wielki krytyk Charltona.\n– Oczywiście dobrze byłoby grać u Paisley’a. Znałem go z Liverpoolu, pasował mi jego futbol, ale czas pokazał, że był to dobry wybór, bo Charlton odniósł wielki sukces – mówi „PS” Ronnie Whelan, pomocnik tamtej drużyny, który teraz przyjechał do Polski jako ekspert telewizji RTE.\nIrlandia nigdy wcześniej nie zdołała zakwalifikować się do dużego turnieju. Najbliżej była w eliminacjach do mistrzostw świata w 1982 roku. Przegrała różnicą bramek z Francją. Nastąpił wielki kryzys. Eliminacje do kolejnego mundialu były już katastrofą. Ludzie powoli odwracali się od kadry, na jej mecze przychodziło ledwie po kilkanaście tysięcy osób.\nNowy selekcjoner, mistrz świata z 1966 roku, uznał, że samymi Irlandczykami świata nie zawojuje, dlatego zdecydował się powołać pierwszą w historii drużynę „farbowanych lisów”.\nOczywiście już wcześniej byli zawodnicy mający jedynie korzenie irlandzkie – Steve Heighway, Mark Lawrenson czy Tony Cascarino, którego matka specjalnie zmieniła obywatelstwo, żeby syn mógł zagrać w kadrze. Ale to Charlton i jego asystent Maurice Setters zaczęli działać na masową skalę. Jeździli do kolejnych zawodników, w których żyłach płynęła choć odrobina irlandzkiej krwi i zadawali to samo pytanie: „Czy chcesz grać dla Republiki?”\nDla Irlandczyków sprawa była zupełnie naturalna. W latach powojennych wciąż był to kraj rolniczy, do Anglii emigrowały w celach zarobkowych tłumy ludzi z Zielonej Wyspy, w tym dziadkowie i rodzice późniejszych reprezentantów.\n– Oczywiście, że była grupa niezadowolonych w prasie i wśród kibiców na temat „Plastic Paddys” (tak nazywa się ironicznie członków diaspory irlandzkiej niezwiązanych z Irlandią), ale spodziewaliśmy się tego. Niektórzy mówili, żebym poczekał z decyzją, ale chciałem grać dla Irlandii. Większość mojej drużyny pochodziła z tego kraju. Gdy tylko włożyłem zieloną koszulkę, poczułem się jakbym był u siebie – mówi „PS” Tony Galvin, lewoskrzydłowy „Armii Jacka”.\n– Może gdyby byli to słabi zawodnicy, byłby problem. Ale przyszli do nas piłkarze takiego kalibru, jak choćby Aldridge, Houghton czy w późniejszym okresie Andy Townsend, więc nikt nie widział w tym problemu – uważa Whelan.\nEliminacje zaczęli źle, ale z czasem się rozkręcili. Tyle, że było już za późno. Choć wygrali trzy ostatnie spotkania, ich awans zależał od grających w Sofii Szkotów, którzy w tym czasie nie walczyli już o nic. Bułgarom wystarczał remis i taki wynik utrzymywał się do 86. minuty. Wtedy bramkę strzelił debiutant, Gary Mackay. – Dla nas był to mecz o nic, ale nie chcieliśmy narobić wstydu. Mi nie była potrzebna żadna specjalna motywacja. To był mój debiut, w dodatku wszedłem na zmianę, więc nie miałem nic do stracenia – mówi nam Mackay. – Na Bułgarach ciążyła straszna presja. Stadion w Sofii milczał przez całe spotkanie. To było niesamowicie dziwne. Po meczu rywale nie podziękowali nam, po prostu zeszli. Ja udzielałem wywiadu w telewizji, ale gdy bułgarska stacja przestała nadawać, po prostu odłączyli nam prąd.\nMackay w reprezentacji Szkocji wystąpił zaledwie cztery razy, jednak na zawsze pozostał bohaterem Irlandii.\n– Na lotnisku w Glasgow czekał już na mnie bramkarz Irlandii Packie Bonner z butelką szampana. Dostałem mnóstwo kartek z życzeniami i podziękowaniami od irlandzkich fanów. Do dziś mnie rozpoznają. Trzy lata później na mojej uroczystej kolacji przemawiał Jackie Charlton – mówi szkocki pomocnik.\n– Grałem ze Szkotami i znałem ich. Tak naprawdę wiedziałem, że nie odpuszczą, ale mimo to wątpiliśmy w ich wygraną. Komentowałem ten mecz dla telewizji i nie dowierzałem w to co się stało – mówi „PS” Kevin Moran, środkowy obrońca irlandzkiej drużyny.\nIrlandia na turniej jechała w roli chłopca do bicia. Choć nie przegrała dziesięciu meczów przed EURO ’88, w Dublinie pokonała prowadzoną przez Wojciecha Łazarka Polskę 3:1. – Czuliśmy, że możemy coś zwojować, ale większość ludzi w Irlandii myślała inaczej – uważa Whelan.\nPierwszy mecz w grupie był niezwykły nie tylko dlatego, że Irlandczycy debiutowali w rozgrywkach. Musieli zmierzyć się z „The auld enemy” (Odwieczny wróg), Anglią. Po raz ostatni Irlandczycy odnieśli zwycięstwo w tej konfrontacji w 1949 roku na Goodison Park.\n– Anglicy mieli fantastyczną drużynę. Beardsley, Barnes… Wiedzieliśmy przeciwko komu gramy – dodaje pomocnik Liverpoolu. Na stadionie w Stuttgarcie bramkę na 1:0 zdobył Houghton, a potem Irlandczycy fantastycznie się bronili. Mecz życia rozegrał Pat „Packie” Bonner, bramkarz Celticu Glasgow. Dzięki niemu piłkarze Charltona dowieźli wygraną do końca.\n– Anglia miała znakomity skład. Byliśmy bardzo podekscytowani. Ja grałem na Johna Barnesa, który był wielką gwiazdą, był w fantastycznej formie. I wygraliśmy! Zaraz po meczu do szatni wpadła cała grupa irlandzkich polityków, ważnych osobistości. Wszyscy płakali – opowiada „PS” Chris Morris, lewy obrońca ekipy.\n– To było niewiarygodne. Najlepsze uczucie, jakiego doświadczyłem w futbolu. Było to trudne do uwierzenia, że zrobiliśmy coś historycznego. Nigdy też nie czułem się tak zmęczony – wspomina Galvin.\n– Dwa lata później dotarliśmy do ćwierćfinału mistrzostw świata, ale wygrana z Anglią zawsze będzie dla mnie najważniejszym osiągnięciem w karierze – zapewnia nas Aldridge, napastnik drużyny Charltona.\nReprezentacja stała się kultową, pisano na jej temat poematy i piosenki. Najbardziej znaną stała się „Joxer goes to Stuttgart” Christy Moore’a o kibicu, który jedzie kamperem do Stuttgartu.\nAnglicy w swoich Union Jackach nastawili się na wygraną\nAż do momentu, gdy Ray Houghton dostał piłkę i umieścił w siatce ją\nCo stało się dalej to historia, która przyniosła szczęścia łzy\nDla wielu ludzi ten dzień będzie najważniejszym w życiu ich\nWitał ich milion ludzi\nPotem był remis ze Związkiem Radzieckim. Do dziś starsi fani uważają, że to najlepszy mecz w historii Irlandii, zapamiętany również ze względu na cudowną bramkę z woleja Whelana. – Mieliśmy niedosyt, większość meczu byliśmy lepsi. To na pewno był jeden a najlepszych meczów Irlandii, w których grałem – stwierdza Moran.\nByło to zupełnie inne spotkanie niż dotychczasowe. Irlandczycy grali piłką, stwarzali sporo sytuacji. – Jack od początku chciał grać długą piłką. Bardzo bał się straty w środku pola. Zwłaszcza, że drużyny z Europy Wschodniej miały zazwyczaj bardzo kreatywnych zawodników w środku. Wiedział, że musi ich ominąć. Jako obrońcy mieliśmy przykaz: zero ryzyka – mówi Chris Morris.\nTaktykę Charltona nazwano „Put’em on the pressure”, czyli „Poddajcie ich presji”. To powiedzenie zrobiło taką furorę, że tak zatytułowano nagraną przez U2 oficjalną piosenkę Irlandii na mundial we Włoszech.\n– Eoin Hand, poprzednik Charltona, lubił grę po ziemi. Jack miał inny pomysł na wygrywanie. Długie piłki za bocznych obrońców. Ważne było, żeby gdy tylko rywal ma piłkę, naciskać go i szybko ją odzyskiwać. Wygrać piłkę bliżej ich terenu i robić wrzutki w pole karne z bliższej odległości – mówi Whelan. – To był prymitywny futbol, takie Division 2 – uważa Dunphy.\nTaka gra oznaczała, że z drużyną narodową musiał się rozstać Liam Brady, być może najlepszy piłkarz w historii Irlandii, mający na koncie występy w Juventusie, Sampdorii i Interze. Brady pod koniec eliminacji i tak dostał czerwoną kartkę, więc w dwóch pierwszych meczach by nie zagrał, ale jak się okazało potem, nie pojechał też na mundial do Włoch. – To była wielka strata. Liam i Jack mieli inne podejście do futbolu. Myślę, że Jack go szanował, ale chciał grać po swojemu – mówi Galvin.\n– Jack nie chciał Liama, bo uważał że ten grał zbyt ryzykownie. To było szaleństwo, bo Brady był wtedy jednym z najlepszych piłkarzy Europy – uważa Dunphy.\nW tym szaleństwie była jednak metoda, bo Irlandczycy nie tylko weszli do mistrzostw, ale też zaprezentowali się naprawdę dobrze i zdobyli sympatię całego świata.\nZe Związkiem Radzieckim nie zdołali wygrać, stracili bramkę 15 minut przed końcem.\nPotem, w meczu z Holandią, Irlandczycy znowu grali dobrze, choć głównie w defensywie, ale w 82. minucie wyeliminował ich Wim Kieft. – Byliśmy przekonani, że będziemy musieli co najmniej zremisować. Anglia oczywiście rozczarowała, gdyby wygrała z ZSRR, mogliśmy awansować nawet przegrywając z Holandią. To było największe rozczarowanie w mojej karierze. Broniliśmy się znakomicie, ale tak naprawdę Holandia miała najlepszą drużynę na świecie. Prawda jest taka, że powinniśmy wygrać ze Związkiem Radzieckim – mówi Galvin.\n– Bramka Kiefta była dziwna, w dodatku strzelona ze spalonego. Wtedy to było spore rozczarowanie. Przyjechaliśmy do Niemiec jako zupełnie niedoceniona drużyna, a niewiele zabrakło, żebyśmy weszli do półfinału. Wynagrodziło nam to niewiarygodne przyjęcie w Dublinie – mówi Aldridge.\n– Właśnie wtedy, kiedy wróciliśmy do Dublina po turnieju, zorientowaliśmy się jak wielki sukces odnieśliśmy. Na ulicach witało nas milion Irlandczyków – wspomina Whelan.\nTo był dobry czas dla irlandzkiego sportu. Zaczęło się od kolarzy. W 1987 roku Stephen Roche wygrał Tour de France, rok później Sean Kelly zajął pierwsze miejsce w Vuelta Espana. Najważniejszy był jednak sukces piłkarzy. Najpierw wygrana z Anglią, dwa lata później awans do ćwierćfinału mistrzostw świata i w 1994 roku awans do drugiej rundy. W Irlandii do dziś te sukcesy wiąże się ze wzrostem gospodarczym z lat 90-tych i narodzinami celtyckiego Tygrysa. Cathal Dervan, znany irlandzki dziennikarz sportowy, napisał że „sukces drużyny piłkarskiej dał nam poczucie dumy narodowej i pomógł zasiać ziarno ekonomicznego odrodzenia”.\nCo do wpływu Charltona na futbol w Irlandii nie ma wątpliwości nawet jego wielki przeciwnik, Eamon Dunphy: – Dziedzictwo Charltona jest ogromne. Dziś na ulicach jest znacznie więcej dzieci grających w piłkę. Wcześniej tak nie było. Dzięki drużynie Charltona piłka stała się naszym sportem.\nDerby rządzą się…\nLuty 18, 2014 @ 2:39 pm\t· Filed under Reportaże, Teksty\nStary tekst, z grudnia 2008 roku. Pociąg, autobus, 5 kilometrów z buta i dzwonek do drzwi sołtysa. A potem mecz.\nPowstał z okazji El Classico. To był grudzień 2008 roku. Zbliżał się mecz Barcelony z Realem. Najlepszy d lat. To był czas, gdy Barcelona nagle stała się najlepszą drużyną naszych czasów. Oczywiście był to dłuższy proces, ale można było odnieść wrażenie, że wyszło tak z dnia na dzień. Wynikało to z tego, że 21–letni wówczas Leo Messi osiągnął nieprawdopodobną formę i wyrósł ponad resztę świata. Ale kogo, poza miliardem ludz na całym świecie, obchodzą ich gigantyczne długi, wielkie pensje i piękne bramki? Ludzie mają swoje problemy.\nTak, tak, wszyscy wiemy że derby rządzą się swoimi prawami. Gdy jednak mecz derbowy gra Juventus Poraż, prawa nabierają jednak wyjątkowego znaczenia. Na mecz z Drzewiarzem Rzepedź gotowa jest cała wieś. W okolicy porównywalnych jest niewiele spotkań, takich jak choćby Leśnika Baligród z Cosmosem Nowotaniec. Będzie się działo. W Porażu zawsze „się dzieje”.\nJuve z Poraża\n– Kiedyś sędzia nas skręcił w derbach z Niebieszczanami, to kibice złapali go i przytopili w kanałku – opowiada Wiesław Otta, były zawodnik Juventusu Poraż. Kanałek to ważna część boiska piłkarskiego. Miejscowi wiedzą, po których kępach stąpać. Przyjezdni czasem wpadną w błoto.\n– Jest dosyć głęboko, jednego trzeba było wyciągać za chabety. Prawie już po nim było. Kwiczał ze strachu – śmieją się porażanie.\nO Starej Damie z Poraża krążą legendy. Rywale opowiadają przedziwne historie, miejscowi im zaprzeczają.\n– Było ponoć tak… Piłkarze z Poraża napisali list do Juventusu, tego prawdziwego. A w nim, że są fanami Bońka i tak dalej, i poprosili o trochę gadżetów. Dwa tygodnie później na stacji w Zagórzu czekała przesyłka. Wielkie pudło, a w środku cały komplet strojów. Najnowsze, oryginalne, z napisem „Ariston”! Szok w całym Porażu. To się działo. Najpierw konsternacja i wielka narada. W sobotę było wielkie świętowanie. A w niedzielę piłkarze założyli idealnie wyprasowane koszulki, spodenki i oczywiście lakierki, jak to w niedzielę. I wszyscy do kościoła, a potem w taksówki i na mecz. Jeden piłkarz na jedną taksówkę. Nie będą przecież jeździli w nowych koszulkach autobusem, bo by się napis „Ariston” pogniótł. I zbankrutowali na tych taksówkach – opowiada Jerzy Nachman, dziennikarz z Rzeszowa.\nTo tylko jedna z anegdot, którymi sąsiedzi od lat gnębią mieszkańców Poraża. Najczęściej przypominają dowcip lokalnej telewizji, jeszcze z lat 70-tych. Rozpoczynał się mniej więcej tak: „Opóźniony pociąg z Paryża do Poraża wjedzie zgodnie z rozkładem na tor pierwszy przy peronie pierwszym”.\nW rzeczywistości do Poraża nie dojeżdża pociąg. Trzeba wysiąść w Zagórzu. Tu przyjeżdża po mnie dostawczym samochodem Sylwek Mach, prezes Juventusu. Ma 23 lata i chciałby, żeby jego „Juve” odzyskał dawny blask. Robi co może, żeby już nikt nie śmał się z Poraża. Ale to nie jest proste. W latach 60-tych jeden z mieszkańców sąsiedniej wsi, który dostał się do pracy w gazecie w Rzeszowie wpadł na pomysł, by na ostatniej stronie raz w tygodniu drukować „Kronikę z Poraża”. I zaczęło się. Poraż stał się „Wąchockiem Bieszczad”, później nawet „Wąchockiem południa”.\nNawet w Krakowie można usłyszeć kawały o Porażu. – Dlaczego w Porażu nikt nie ogląda meczów w telewizji? Bo sołtys kupił zasłony. – A dlaczego w Porażu nie odbył się pochód dziewic? Jedna zachorowała, a druga powiedziała, że sama nie pójdzie.\nSąsiedzi starają się wyśmiewać Poraż przy każdej okazji z zemsty, bo porażanie zawsze byli postrachem okolicy. Kto przyjeżdżał tu na mecz, mógł wrócić do domu z widłami w plecach. Zwłaszcza po meczach piłkarskich. A jak przyjeżdżali ci z Niebieszczan czy Tarnawy, to już zawsze musiało się skończyć fatalnie. Mówi się nawet, że drogę z Tarnawy do Poraża pokonuje się w godzinę, ale z powrotem już w dwadzieścia minut. Biegiem. I lepiej nie oglądać się za siebie, bo każda sekunda opóźnienia może skończyć się tragicznie.\nRemix Niebieszczany i LKS Tarnawa grają teraz wyżej, ale mecze, jak dzisiejszy z Drzewiarzem Rzepedź, to też miejscowe klasyki. Z Rzepedzi do Poraża jest 20 kilometrów. W Rzepedzi jest wielki tartak, w którym pracowali kiedyś ludzie ze wszystkich okolicznych wiosek. Z Poraża również.\nW klubie, postanowili ugościć mnie po swojsku – na stół postawili skrzynkę taniego wina. Do tego kawałek kiełbasy, przysmażanej na benzynie. Właściwie nic nadzwyczajnego. W Bieszczadach wiele osób spożywa tzw. prytę z kiełbasą. Porządni ludzie i mniej porządni. To tu chleb powszedni. Dyplomatycznie się wymiguję, przynajmniej od wina, tak, żeby nie urazić gospodarzy: – Piję piwo, wolę nie mieszać… – mówię. Nie uraziłem. Chłopaki się cieszą, będzie więcej na mecz.\nDrzewiarz od początku rusza do natarcia. I nawet „Młody” nie może nic zrobić. „Młody” czyli 17-letni Damian Mielech to największy talent z Poraża. Miejscowi uważają, że mógłby grać wyżej. Szczyt marzeń w Porażu to czwartoligowa Stal Sanok. Tu na nikim nie robi wrażenia, że byłeś na meczu Realu czy Barcelony. To raczej tylko ciekawostka. Ale każdy kto grał w Sanoku ma zapewnioną pozycję w środowisku.\n„Młody” zrywa się w końcu do ataku i strzela obok słupka. Ale za chwilę Drzewiarz kontruje. Dwa szybkie uderzenia i goście prowadzą 3:0. Próby ataków Juve nie przynoszą efektów. Piłkarze z Rzepedzia wybijają piłkę w stronę kanałku. Prezes Mach biegnie, żeby ją jak najszybciej wyciągnąć, ale jest już po meczu.\nWszystko jest uczciwe, to już nie te czasy, co kiedyś, kiedy mecze się kupowało, sprzedawało, ustawiało. Miejscowi z rozrzewnieniem wspominają, jak umówili się z konkurencją i spuścili Tarnawę czy Niebieszczany.\nPrzegrana z Drzewiarzem będzie też tylko ujmą na honorze. Martwić się o utrzymanie nie trzeba, bo z klasy C nie ma już gdzie spaść.\nW oparach grochówki\nŚląsk od Zagłębia oddziela rzeka Brynica. Stadion CKS-u leży już właściwie po śląskiej stronie. – Jest na osiedlu, które jest ostatnim śląskim przyczółkiem. Wsiądziesz w autobus numer 42. Tu ludzie ludzie mówią po polsku, przejedziesz jeden przystanek i już nic nie rozumiesz. Gwarą gadają – wprowadza mnie w miejscowe klimaty Palermo, kibic CKS Czeladź.\nMiędzy strefą polskiego i strefą gwary jest las, niemy świadek bitew Czeladzi ze Siemianowicami Śląskimi, Zagłębia ze Śląskiem, prawdziwych Polaków z tymi, jak zapewniają Zagłębiacy, nieprawdziwymi. Dzisiaj mecz wewnątrzpolski. CKS gra z Górnikiem Piaski, osiedlem na obrzeżach miasta. Chociaż mieszkańcy Piasków nie czują właściwie specjalnej więzi z resztą Czeladzi. Niektórzy lokalni separatyści, utrzymują, że są z Sosnowca.\nPiaski wybudowano w XIX wieku jako sypialnię górników. Teraz jest biednie, bo kopalnia Saturn – główny żywiciel miejscowych rodzin, od 2004 roku jest w stanie likwidacji. Między Piaskami a Czeladzią jest potężne pole, na którym jeszcze niewyrosły bloki. Pole, które właśnie sprawia, że Piaskom bliżej jakby do Sosnowca niż Czeladzi.\n– Na Piaskach do tej pory są miejsca, głównie puby, gdzie w łeb dostaniesz, jeśli jesteś z Czeladzi – ostrzega mnie pasażerka autobusu, którą pytałem o drogę na stadion. Sytuacja podobno się stabilizuje. Ale… – Ostatnio byliśmy na imprezie w Piaskach, domówce. Miejscowi się dowiedzieli, że chłopaki z Czeladzi przyjechali, wdarli się na krzywy ryj i zrobiła się jatka. Policja nas eskortowała – opowiada nam Adrian, pracownik działu reklamy w miejscowej gazecie.\nPrzed meczem, w Pucharze Polski, jest godnie, gra orkiestra górnicza, są cheerleaderki, jest grochówka.\n– Jak jest senator Szaleniec, to zawsze jest grochówka – mówi „Chemik”. Zbigniew Szaleniec to senator z Czeladzi. Wraz z burmistrzem i panią wiceburmistrz, postanowili zrobić sobie małą kampanię wyborczą. Derby to idealna okazja, więcej ludzi może zgromadzić tylko lokalny festyn z przyzwoitą gwiazdą. A na to trzeba by już wydać ze 20 tysięcy złotych. Szaleniec i burmistrz na piłce się nie znają, nie to co pani wiceburmistrz. Jest z Piasków i dlatego w tym roku CKS Czeladź dostała mniejsza dotację z Urzędu.\nPodczas meczu jest spokojnie. – Piasków nikt nie szanuje, już nie mają kibiców – utrzymują ci z Czeladzi. Ci z Piasków mieli mocną grupę, ale bardziej interesują ich teraz mecze Zagłębia.\n– Coraz mniej mają kibiców, to nie chcą wsi robić. Same dziadki i menele – mówi „Chemik”.\n– Ich kibice są w upadłości, syndyk już tam podobno wszedł – szydzi „Palermo” i chłopaki mają dobry ubaw.\nFani Czeladzi w zeszłym sezonie pokazali tym z Piasków, co o nich fanach. Założyli kurze szalik Górnika i wpuścili na sektor gości.\n– No i był Kurnik, a nie Górnik – śmieją się. Goście w rewanżu wywiesili flagę z napisem „Czeladź farmers”. – Że niby wieśniakami jesteśmy. A Czeladź ma prawa miejskie od XIII wieku – irytuje się Palermo.\nNa trybunach rządzi Czeladź, na boisku niewielką przewagę mają Piaski. I w końcu strzelają na 1:0, dosyć szczęśliwie. Teraz Czeladź rusza do natarcia, ale Michał Rokita dzisiaj gra mecz życia.\n– Graliśmy swoje, jak zawsze – bagatelizuje bramkarz Piasków. Nie oszukujmy się, takiego meczu jak ten nigdy wcześniej nie zagrał i już nigdy nie zagra. Człowiek, który pokonał Czeladź wpisał się w historię klubu. Bo dla Piasków każda wygrana z Czeladzią ma wymiar historyczny.\nPiaski to młody klub. Kiedyś tu była poważna piłka, ale władze lokalne w 1976 roku zlikwidowały założonego w 1922 Górnika i połączyły go z CKS-em. Później przyszedł wielki kryzys, działacze zaczęli znikać z kasą i padła Czeladź. Zostały tylko grupy juniorskie.\nW 2000 roku klub z Piasków został reaktywowany. – Jesteśmy trochę w cieniu Czeladzi, oni mają bazę, tradycję, grupy młodzieżowe. Mieli do czego wrócić. My zaczęliśmy wszystko od zera, najpierw stworzyliśmy drużynę, później grupy młodzieżowe, dzisiaj mamy już pierwszych wychowanków w drużynie. Teraz staramy się przyciągnąć ludzi. Nie od razu Rzym zbudowano – mówi Marcin Paul, trener drużyny z Piasków. Na potwierdzenie jego słów, kilka dni później Piaski pokonują Czeladź w lidze 4:1.\nPasem w sędziego\nPo latach stosunki Naprzodu Lipiny ze Śląskiem Świętochłowice znowu są w miarę poprawne. W przeszłości różnie bywało, niedawno nawet szło na noże.\n„W tej krainie obcy ginie!” – gdyby ktoś miał wątpliwości kibice Naprzodu Lipiny witają go takim napisem na ścianie. Lipiny to przedmieście Świętochłowic, ostatni bastion śląskości. Kibice z Czeladzi nazywają tutejszych „patologami”. Piłkarzy z warszawskiego AWF-u, którzy przyjechali kiedyś na turniej do Chorzowa, przywitała tu grupa 3 młodocianych dresiarzy wymachujących w biały dzień na ulicy nożami i nunchaku.\nKibice z Lipin cieszą się złą sławą. Właściwie najgorszą jaką można sobie wyobrazić. – Kiedyś, gdy Naprzód grał jeszcze w II lidze na meczach było po kilka tysięcy ludzi. Połowa to policjanci – opowiada Andrzej Gowarzewski, historyk, autor encyklopedii piłkarskich. Do Lipin sprowadzano więźniów, którzy mieli pracować karnie w kopalniach, w najtrudniejszych warunkach. Mieszali się z miejscowymi. Czego by nie powiedzieć, to byli ludzie z charakterem.\nLipiny wielokrotnie były blisko awansu do ekstraklasy, ale na drodze zawsze stawały władze Polski Ludowej. Naprzód Lipiny w I lidze? Nigdy.\n– W Lipinach nie było dworca, dróg, hoteli, dlatego robili co mogli, żeby nas nie dopuścić. Prowadziliśmy 4:1 do przerwy i na koniec remisowaliśmy 5:5, takie mecze były. Zawsze jakiegoś karnego przeciw nam dali w ostatniej minucie – mówi Reinhard Piontek, wieloletni działacz i legenda Naprzodu.\n– Można Lipin nie lubić, mówić, że tu brudno i niebezpiecznie, ale to generalnie miejsce z duszą, jedno z niewielu takich starych miejsc z klimatem, jakie zostały jeszcze na Śląsku – mówi dziennikarz miejscowego „Dziennika Zachodniego” Łukasz Respondek.\nGdzie te czasy, gdy mecze Naprzodu ze Śląskiem gromadziły tłumy? Na świętochłowickim kolosie, mogącym pomieścić 26 tysięcy kibiców, tysiąc osób wygląda jak kropla w morzu. Niemal każdy trzyma w ręku słonecznik. To samo na ławce rezerwowych. Trener, lekarz, piłkarze – wszyscy gryzą słonecznik. Nie wiedzą dlaczego.\n– Kiedyś mecze Naprzodu to było święto. Przychodziło po 7 czy nawet 8 tysięcy osób. Trybuny były napchane, ludzie na płotach siedzieli, na drzewach. Ale tak jak kiedyś, to chyba już nigdy nie będzie – mówi Piontek.\nA wszystko skończyło się w 1961 roku. Miejscowi do dzisiaj opowiadają, jak na meczu z Garbarnią Kraków, o wejście do I ligi, sędziemu ucho urwało.\n– Ale to nie do końca było tak – prostuje działacz Naprzodu Grzegorz Gabor. – Jakiś menel z wojska wrócił, nawalił się i przyszedł na mecz. Sędzia kręcił, więc zdjął pasek i śmignął… Ucho właściwie uciął a nie urwał.\n– Szykował się odpust lipiński, a wtedy całe Lipiny bawią się przez tydzień. I finał przypadł na niedzielę. Przyszło kilku pijanych, zrobiła się awantura – to wersja Piontka.\nStarsi kibice mówią o największej awanturze, jaką tu widziano. Do akcji wkroczyło ZOMO, kilkadziesiąt osób aresztowano, krewki żołnierz odpowiedział przed sądem wojskowym i swoje też odsiedział. PZPN wydał wyrok – czas skończyć z Naprzodem Lipiny.\n– Od tej pory nic nie było już nigdy takie same. Zaczął się upadek zespołu, z którego do dzisiaj się nie podnieśliśmy. I chyba już nie podniesiemy – prorokuje Piontek.\nŚląsk miał więcej szczęścia niż Naprzód, nigdy nie przeszkadzał władzom. Dlatego grał przez 2 sezony w I lidze. Dzisiaj oba kluby są w klasie A. Lipiny bronią się przed spadkiem.\nMiejscowi mówią, że to niesprawiedliwość dziejowa.\n– Naprzód został założony w marcu 1920 roku, jako zgromadzenie Ślązaków – Polaków. Śląsk powstał miesiąc wcześniej. W tym samym celu. Tak walczyliśmy z Niemcami, którzy chcieli zawłaszczyć Śląsk – mówi pan Józef, starszy kibic Śląska. Wielkie śląskie kluby powstawały później. Ruch Chorzów dopiero w kwietniu 1920 roku, a Górnik Zabrze w 1948.\nDzisiaj kibice w Świętochłowicach i Lipinach są podzieleni na kibiców właśnie Ruchu i Górnika. Miejscowym kibicują rodziny piłkarzy, sąsiedzi. Na trybunach jest spokojnie.\n– W końcu jest normalnie. Jak trenerem u nich był Antek Jojko, to jakieś podchody robili. Były im potrzebne trzy punkty do awansu i zaczęli mnie wzywać na jakieś rady, posiedzenia, żebym się przyznał, że grał u nas piłkarz na lewo. Tak kombinowali, ale żem się nie ugiął – opowiada Piontek.\nPo 20 minutach jest 3:0 dla Śląska, ale piłkarze z Naprzodu nie poddają się i doprowadzają do wyrównania. Jednak końcówka znowu należy do Śląska, który wygrywa 4:3. Radość nieopisana.\nPiłkarze Naprzodu gratulują rywalom wygranej.\n– Drobne uszczypliwości, to wszystko, co ich teraz może najwyżej spotkać – śmieje się piłkarz Naprzodu Marcin Fruehmark.\nButelką w głowie sędziego\n„85 lat już mamy, wy komunistyczne chamy!” – taki transparent kibice Tura Bielsk wywiesili na stadionie Cresovii Siemiatycze, która powstała w 1947 roku. W rewanżu kibice z Siemiatycz zaśpiewali w rytm przeboju Mieczysława Fogga: „Ta ostatnia niedziela, więcej się nie spotkamy”. To była niedziela 1 czerwca, przedostatnia kolejka poprzedniego sezonu.\nJeśli w Siemiatyczach na mecz przyjdzie 200 osób, to już można mówić o wydarzeniu. Ale gdy przyjeżdża Tur, piłką interesuje się całe miasto, nawet starsze kobiety. Nawet jeśli władze klubu kombinują jak mogą, żeby o meczu ludzie się nie dowiedzieli – bo po co komu dodatkowe zabezpieczenia…\nW ostatnich latach Cresovia jest znacznie lepsza. Teraz również. Przewaga Siemiatycz na boisku nie podlegała dyskusji. Cresovia prowadziła już 3:0, ale w 90. minucie Szmurło strzelił honorowego gola. Miał szczęście, bo fani z Bielska (jest ich ponad 100) wybaczą porażkę z Cresovią, ale tylko honorową, po ostrej walce.\n– Wszyscy piłkarze wiedzą, że jak tylko trochę odpuszczą na boisku w meczu z Siemiatyczami, to na mieście nie mają się co pokazywać. Ale nie było jeszcze takiej sytuacji, bo naszych nie trzeba motywować na Cresovię – uważa Maciej, 22-letni kibic z Bielska.\nW tym sezonie oba kluby nie grały ze sobą. Po reorganizacji rozgrywek Cresovia znalazła się w nowej III lidze, Tur w nowej IV.\n– Za rok znów zagramy razem, bo dla Cresovii 3. liga to za wysoko – przewiduje Maciej.\nFutbolowa wojna między tymi klubami zaczęła się w sezonie 1995/96, kiedy czterech kiboli z Siemiatycz przyjechało na mecz do Bielska.\n– W końcówce dostaliśmy karnego w prezencie i nie wytrzymali, najpierw tylko krzyczeli, ale w końcu któryś rzucił butelką w sędziego. Nasi kibice stanęli w obronie arbitra, zaczęła się jatka. Jeden z nich wylądował w szpitalu. Sprawa była poważna, przebywał tam chyba kilka tygodni – twierdzi Maciej.\nNa następny mecz kibice z Siemiatycz przyjechali z transparentem „Pamiętamy”. I pamiętają, do dzisiaj.\nDajcie człowieka, znajdzie się paragraf. W Bielsku Podlaskim zbudowano ścieżki rowerowe, w ogóle rower to popularny tu środek transportu. Kibice Cresovii zaczęli krzyczeć „Do Pekinu, do Pekinu”.\nNa początku wszyscy zastanawiali się o co chodzi z tym Pekinem. Dopiero oni nam musieli wyjaśnić – śmieje się Krzysztof Grodzki, dziennikarz z lokalnej gazety.\nFani Tura odśpiewali triumfalnie: „Siemiatycze, miasto bycze, cztery domy, dwie ulice”. – Niech wiedzą, kto rządzi – cieszy się Maciej.\nW Siemiatyczach mieszka 15 tysięcy ludzi, zaledwie 10 tysięcy mniej niż w Bielsku. Ale to wystarczy. Władze Siemiatycz chwalą się najniższym bezrobociem w regionie.\n– W tym jednak nie ma ich zasługi. Po prostu bardzo duża grupa ludzi z Siemiatycz pracuje w Belgii. Nie wiadomo dlaczego, po prostu tam pracują. Z Siemiatycz nawet dwa razy w tygodniu odjeżdżają autobusy do Belgii – mówi Grodzki. Z kolei Bielsk Podlaski jest znany z tego, że są tu kościoły kilku wyznań, w tym sporo starych cerkwi. Rywale jeszcze tego nie wykorzystali.\nOstatnio do Siemiatycz chciał odejść syn prezesa Tura Karol Jakubowski. Kibice zablokowali transfer. Tak przynajmniej uważają. Na forach pojawiły się wpisy, że Jakubowski ma chyba coś nie tak z głową.\n– To byłby wstyd dla naszego klubu. Co on sobie myślał? – zastanawia się Maciej.\nKiedyś Bielsk Podlaski rywalizował z Hajnówką, mecze zamieniały się w krwawe jatki. Ale teraz wszyscy są przeciw Siemiatyczom.\n– To kibice Legii Warszawa, jedyni na Podlasiu – wyjaśnia powód Maciej. A zasada jest prosta – na Podlasiu kibicuje się Jagiellonii, albo nie kibicuje się w ogóle.\nMieszkanie za gola\nNowego stadionu zazdroszczą kibicom Startu ci z Chełma. I wszyscy inni w okolicy. – Ten obiekt to duma Krasnegostawu, zbudowali go za pieniądze z Unii Europejskiej – mówi Henryk Sieńko, dziennikarz z lokalnego serwisu internetowego.\nW końcu coś trafiło się Startowi, bo przez lata zespół był w cieniu rywali z Chełma. Chełm to miasto, które ukochali lokalni przywódcy partyjni. To miasto symboliczne, w którym uchwalono manifest PKWN. W końcu Chełm wygrał w 1975 roku z Krasnymstawem walkę o miano stolicy województwa. Inna sprawa, że gdyby liczący wtedy 15 tysięcy mieszkańców Krasnystaw został stolicą województwa, byłoby to sporym nadużyciem. Ale miejscowi uważają, że to chełmski spisek i Chełmowi nie wybaczą.\n– Start to drużyna wyjątkowa, założona jako pierwsza w Polsce po wojnie. Jeszcze w 1944 roku wygraliśmy 6:1 z reprezentacją Armii Czerwonej i następnego dnia powstał klub. Ludzie tu mają poczucie tej wyjątkowości. I pretensje o to, że Chełm był trochę jak Legia Warszawa, zabierał wszystkich najlepszych do wojska, nie potrafił uszanować historii – mówi Sieńko.\nAle to było jeszcze w czasach, gdy grała Granica Chełm, klub wojskowy. Wtedy rywalizował z Granicą Dorohusk i z Hrubieszowem. Dorohusk dopadł kryzys i zespoły długo się nie spotkają, z kolei Hrubieszów, z którego pochodzą Tomasz Kiełbowicz i Dawid Nowak, jest właściwie klubem upadającym i nic go nie uratuje. Na spotkanie z Roztoczem Szczebrzeszyn zawodnicy z Hrubieszowa nie byli w stanie uzbierać 11 graczy. Teraz największe klasyki to mecze Chełma ze Startem Krasnystaw, Spartą Rejowiec i Włodawianką. Z Rejowcem Fabrycznym Chełm już wygrał 4:2, na początku sezonu. Odegrał się za dwa sezony, kiedy w ostatniej chwili tracił awans do wyższej ligi po porażkach włąśnie z Rejowcem. Teraz trzeba ograć Start.\nGrzegorz Gardziński, znany w okolicy weterynarz, prezes Chełmianki, przez laty wierny szalikowiec zaciera ręce – 1100 sprzedanych biletów, to przyzwoity zastrzyk finansowy dla klubu.\n– Dla nas te mecze są bardzo prestiżowe, ale zdecydowanie bardziej dla naszych rywali. Każdy chciałby pokonać Chełm. To wielki zaszczyt – zapewnia Gardziński.\nMotywacja też musi być szczególna. Niedaleko od dworca autobusowego w Krasnymstawie mieszka Tadeusz Zieleńczuk, weteran Startu. – Kiedyś obiecali mu mieszkanie, jeśli strzeli dwie bramki Chełmiance. Strzelił, w tym mieszkaniu mieszka do dziś – mówi jeden z miejscowych kibiców. Zaczynają się spierać czy to nie bylo przypadkiem w meczu ze Stalą Kraśnik, ale opcja Chełmianki wygrywa.\nKibice Startu przez lata szczycili się tym, że żaden piłkarz z Chełma nie grał w ich zespole. 3 lata temu, na chwilę pojawił się grający trener Sławomir Świadysz. Ale to trwało krótko i zostało uznane za wypadek przy pracy. Świadysz wrócił do Chełma. W meczu ze Startem zasiada na ławce rezerwowych.\nPiłkarze z Krasnegostawu grali w Chełmie często, ale tylko pod wojskowym przymusem. Ostatnio Chełmianka chciała kupić piłkarza z Krasnegostawu. Działacze negocjowali telefonicznie, ale opór był mocny. W końcu udało się ustalić cenę i prezes Chełma przyjechał do Krasnegostawu podpisać umowę. Działacze Startu nie stawili się. – Dla niektórych to jeszcze trocę wstyd zasiąść przy jednym stole z człowiekiem z Chełma, podać mu rękę – mówi działacz Chełmianki. Oczywiście anonimowo, żeby nie podsycać niechęci.\nKibice z Chełma zaczynają ostry zorganizowany doping. Kiedyś i w Krasnymstawie tak dopingowano, ale w latach 60 klub kibica zlikwidowano. – A wszystko przez sędziego Wielguszaka. Oszukał zespół i kibice gonili go aż do dworca PKP. Można powiedzieć, że ledwo uszedł z życiem, bo tłum był żądny krwi – opowiada Sieńko. Dzisiaj młodzież z Krasnegostawu próbuje nawiązać do tych tradycji, ale to potrwa. Kibice wspominają też, że to oni a nie Chełm grali w III lidze. W Chełmie nazywają to wypadkiem przy pracy i śmieją się z Krasnegostawu, który w III lidze przegrywał po 0:10 albo i wyżej. Ale to były dawne czasy.\nDzisiaj na boisku w Chełmie, gospodarze mają wyraźną przewagę. Już w pierwszej połowie Krzysztof Fajman, najlepszy strzelec Chełmianki uderza dwa razy i zapewnia drużynie wygraną. Kilka tygodni później Chełmianka pokonuje jeszcze Włodawiankę 2:0. Trzy wygrane klasyki, czego więcej można chcieć?\nSerby na Szewców\n– Łaskarzewa nie lubię i tak już zostanie – przesądza sprawę napastnik Zrywu Sobolew Piotr Piorun, który gra tu od trzech lat. Wcześniej kopał piłkę w klubach z Warszawy i o Sobolewie słyszał niewiele. Ale poznał dziewczynę stąd, ożenił się i przeprowadził. – A wtedy automatycznie przestajesz lubić Łaskarzew – śmieje się.\nAle to nie jest wcale śmieszna historia. Sobolew nigdy nie wybaczy Łaskarzewowi świństwa sprzed lat, gdy piłkarze tamtejszego Promnika odpuścili mecz drużynie z Węgrowa, żeby tylko spuścić z ligi sąsiadów zza miedzy.\n– Zrobili to celowo, ale nawet gdyby wtedy Promnik wygrał, nie wpłynęłoby to na stosunki między sąsiadami. Sobolew Łaskarzewa nie polubi nigdy ≠ przyznaje Jan Tywonek, prezes Zrywu.\nW Łaskarzewie tłumaczą, że przegrali wtedy, bo po prostu byli słabsi i przypominają sytuację sprzed lat, gdy to Sobolew spuścił ich z ligi, chociaż nie musiał tego robić. W Sobolewie pamiętają tę sytuację i zapewniają, że to też był rewanż, za jakiś wcześniejszy niecny postępek Łaskarzewa. I tak dalej, i tak dalej…\n– Ci z Łaskarzewa zawsze mieli się za lepszych. To szewcy, w latach 90-tych zarabiali kupę kasy. Dzieci na osiemnastki dostawały mercedesy – ujawnia powody niechęci pan Krzyszof, starszy kibic z Sobolewa, który jeszcze pamięta jak po wygranym meczu wyjazdowym musiał uciekać przez pola. Trudno zapomnieć taki 12-kilometrowy bieg. Pan Krzysztof popija opowieści sobolewskim specjałem, który ma ponad 60 procent i jest idealny do schabowego z kapustą. Sobolewski specjał znają wszyscy „Serbowie”, jak nazywają ich rywale. Nie wiedzą dlaczego. Miejscowy specjalista od historii tłumaczy, że tutejszy teren był kiedyś został podarowany serbskim szlachcicom przez polskiego króla Jana Sobieskiego.\nNo więc „Serbowie” z Sobolewa mówią, że ci z Łaskarzewa chodzą z nosami zdecydowanie za wysoko uniesionymi, uważają się za wielkich miastowych, a Sobolew za wieś.\nW dawnych czasach Łaskarzew był najbogatszą gminą w okolicy. Miejscowym zazdrościł i Sobolew i Garwolin. Szewcy robili fortuny. A po otwarciu granicy był już totalny szał. Na stadionie X-lecia buty z Łaskarzewa szły na pniu. W Łaskarzewie wspominają, jak w 1986 roku, zaraz po mistrzostwach świata w Meksyku, przyjechał tu na dwa treningi Antoni Piechniczek. Taka kasa tu była! Później Łaskarzew przegrał rywalizację z Chińczykami, ale do dzisiaj na głównej ulicy pozostały ślady świetności – w co drugim domu coś się produkuje: sznurówki, zelówki, podeszwy, zwęża cholewki, wymienia klamry.\nW tym roku Sobolew z Łaskarzewem nie grał. Czekają. I mają szansę się doczekać, bo Zryw jest bliski spadku do okręgówki. Wtedy znowu zagraliby w jednej grupie – Promnik, Zryw i dopełniająca magiczny trójkąt, Wilga Garwolin. Tak jak w poprzednim sezonie, kiedy Zryw pokonał Promnika 4:1.\n– Na ten mecz czekaliśmy wszyscy z utęsknieniem. Wielu kibiców z drżeniem serca myślało o nadchodzących derbach, bo wyniki meczów sparingowych nie napawały optymizmem… – ostrzegał autor na stronie internetowej Promnika. Miał powody do obaw, bo w Łaskarzewie trwa przebudowa. Starzy działacze powoli stają się niewydolni i władze chcą przejąć młodzi. Trenerem został Bogumił Sobieska, najlepszy zawodnik w historii klubu, który grał w Radomiaku i był nawet bliski ekstraklasy, ale plany pokrzyżowała mu kontuzja. Wierzy, że kibice obejrzą niedługo triumf jego drużyny w meczu ze Zrywem.\n– I pewnie znowu będzie awantura, bo tam jest zawsze gorąco. Nie ma meczu między nami, żeby nie było ostrej zadymy – mówi Marcińczak, który w Zrywie gra 20 lat i niejedno widział.\nSobolew wypomina Łaskarzewowi, że kibice Promnika spalili kiedyś stadion rywala. – Były jakieś drobne zamieszki i ktoś podpalił krzesełko, ale to chyba nie powód, by zaraz mówić o spalonym stadionie? – pyta retorycznie pan Edward.\nZ kolei ci ze Zrywu ponoć donieśli, że w Łaskarzewie nielegalnie na meczach alkohol sprzedają. – Nic takiego nigdy nie miało miejsca, proszę im nie wierzyć – zapewnia prezes Zrywu Tywonek. Na zarzuty o ustawianie sędziów nie odpowiada, bo uważa, że są niepoważne. Jego brat Zbigniew przeszedł kiedyś do Promnika, ale mu wybaczono. To były lata 70-te, gdy Promnik budował w okolicy futbolową potęgę i z gry w piłkę można się tam było utrzymać na dobrym poziomie.\n– Ja miałem trzy oferty z Łaskarzewa, ale ich nie przyjąłem. Nie wszystko można kupić – uważa Marcińczak.\nW Łaskarzewie mówią, że niedawno jeden piłkarz ze Zrywu chciał przejść do Promnika. Interweniowali miejscowi przestępcy, którzy zagrozili zawodnikowi poważnymi konsekwencjami. I jeszcze jedno – że ich czołowy zawodnik Tomasz „Babilon” Zackiewicz został zmuszony do gry w Sobolewie. Ma tam dziewczynę i jako piłkarz Łaskarzewa nie mógłby do niej przyjeżdżać. A tak jest jakoś tolerowany.\nW drugą stronę też to działa. Bramkarz Zrywu Grzegorz Tomala mieszka w Łaskarzewie. Sam zapewnia, że wszystko jest w porządku, ale w Sobolewie zauważyli, że wieczorami jakoś nie wychodzi na ulice.\nWszyscy wyjechali do Anglii\nLokalna legenda mówi, że gdy Huragan Basznia Dolna gra z Orkanem Załuże, nigdy nie świeci słońce. W Huraganie zarejestrowanych jest 50 zawodników. W Orkanie 46. Na tegoroczne derby trudno było zebrać dwie jedenastki.\n– Czekaliśmy na nich, bo prosili. Wiedzieliśmy, że mieli problemy. W końcu uzbierali 11 i przyjechali – mówi Łukasz Mazurkiewicz, prezes klubu. Ma 25 lat i marzenia, by zbudować porządny klub w Baszni Dolnej. To miejscowość, w której kiedyś kwitło życie. Miejscowy PGR i kopalnia siarki dawały zatrudnienie lokalnej społeczności. Dzisiaj jest bieda, szczytem marzeń jest polonez, na podwórzach króluje disco polo, przez cały rok czeka się na pożegnanie lata organizowane przez klub. W tym roku udało się uzbierać kilka tysięcy złotych na festynie.\nŁukasz Mazurkiewicz pokazuje kilkadziesiąt podań o dofinansowanie. Są już pierwsze odpowiedzi na tak. Przydałoby się więcej kasy i nawet władze powiatowego Lubaczowa są gotowe dać więcej, ale najlepiej, gdyby Basznia Dolna stworzyła jeden wspólny klub z Załużem. A do tego nikt nie dopuści.\nZ Baszni do Załuża idzie się 20 minut polną ścieżką, która niejedno pamięta. – Ostatnio jedna dziewczyna od nas szła, zapytali ją skąd jest. Powiedziała, że z Załuża i dostała po głowie – opowiada Jan Załuski. Z Załuża ruszyła odsiecz, polała się krew. Później nadciągnęły posiłki z Baszni, znowu było ostro. Na drugą kolejkę rundy jesiennej zapowiadano wielką bitwę w Baszni Dolnej. Przyjechała policja, straż pożarna, miejscowi zebrali się w odpowiedniej sile.\nMiejscowe legendy o rywalizacji miast sprowadzają się do opowieści o latających sztachetach. Ale tym razem z Załuża nie przyjechał nikt poza piłkarzami. Po 20 minutach przegrywali 0:3 i chcieli zejść z boiska.\n– Poprosiliśmy ich, żeby dograli. Nie strzelaliśmy więcej bramek, trochę odpuściliśmy – śmieje się Łukasz Mazurkiewicz. Zaznacza, że Huragan jeszcze nigdy nie przegrał z Orkanem. I pewnie długo nie przegra.\n– W Załużu ciężko o pracę, prawie wszyscy zdolni do gry wyjechali do Anglii. Tam można zarobić i później żyć na poziomie. Kiedyś jeszcze na derby wracali, dzisiaj nawet jak są tego dnia w domu, to nie chcą grać. Jak trafi się kontuzja, to kto chłopaka z powrotem do pracy przyjmie? – mówi ze zrozumieniem prezes Załuski, który niedawno sam wrócił zza granicy i założył warsztat samochodowy. Jeśli któregoś dnia znów nie uzbiera jedenastu, więcej derbów z Basznią Dolną nie będzie.


Ranking popularności na Twitterze. Obama za Kim Kardashian - Aktualności - Rozrywka - seriale, plotki, hity internetu, programy tv - Dziennik.pl - Dziennik.pl\nRanking popularności na Twitterze. Obama za Kim Kardashian\n(Daily Mail/ Elle Uk)\n18 mar 2012 12:45 aktualizacja 25 lis 2019 15:46\nOkazuje się, że Kim Kardashian może poszczycić się większą sympatią użytkowników Twittera niż sam Barack Obama. Mini blog gwiazdy reality show zyskał uznanie 14 mln fanów i znalazł się w pierwszej 10 najchętniej odwiedzanych profili na Twitterze.\nSiódma pozycja Kim Kardashian i wynik 14 mln fanów na Twitterze pozwolił wyprzedzić jej Baracka Obamę, Dalajlamę, Oprah Winfrey czy Billa Gatesa. Daleko jej jednak do tych, którzy znaleźli się na szczycie popularności wśród użytkowników Twittera.\n14 mln fanów! Nie mogę w to uwierzyć, dziękuję wam wszystkim - tak swoją radość za pośrednictwem Twittera okazywała Kardashian.\nNiezmiennie wśród internatów największą popularnością cieszy się Lady Gaga, której wpisy śledzi ponad 20 mln fanów. Po piętach depcze jej młody piosenkarz Justin Bieber, który zyskał sympatię 18 mln fanów. Na szczycie popularności znalazła się również Katy Perry, z ponad 16 mln fanów.\nTuż za podium, ale za to z taką samą liczbą fanów znalazły się Rihanna i Shakirą. Wciąż na sympatię milionów fanów może liczyć Britney Spears, która w omawianym zestawieniu zajęła szóstą pozycję.\nObama ranking Kardashian Twitter\nLady Gaga tylko dla dorosłych\nLady Gagi urodziny w cieniu kryzysu (twórczego)\nkażdy normalny chciałby wytarmosić, ale nie każdy się do tego przyzna\nTłusta locha, dobra dla Kazacha.\na co robi gajowy jak widzi ta barbi kwasa\nwole sobeckom z pisu\nza sextape powinna zostać zlinczowana, gdzie ten swiat zmierza !!?!!!