Extra Fakty - gra planszowa - recenzja od GameBy.pl\nExtra Fakty – Robimy gazetę\nKamil Wilk 11 stycznia 2018\nNie śpię, bo trzymam kredens. Mąż orał mną pole. Odebrał żelazko zamiast telefonu. To nie są najlepsze momenty z mojej młodości, to są nagłówki, którymi żyła cała Polska. Nie wiem, jak one powstają, nie wiem, czy są one budowane na trzeźwo, ale zapewne autorzy takich nagłówków zasługują na wypowiedzenie z odprawą warta setki tysięcy złotych, bo takiej reklamy nie powstydziłaby się żadna gazeta. W symulatora dziennikarstwa to ja się bawię od ponad dwóch lat, lecz dziś mogę pograć w tworzenie gazety. Zagrajmy w Extra Fakty wydawnictwa Trefl.\nSkrót zasad Extra Fakty\nKażdy z uczestników losuje sobie 5 elementów nagłówka, dostaję swój szablon gazety, dodatkowo 7 płytek nagłówka są gorącymi tematami, ale o tym później. Losowo wybrany pierwszy gracz rzuca kostką, wykonuje akcje jej przypisaną, a następnie decyduje czy wyłożyć na planszy jedna ze swoich płytek, czy dobrać ze stosu jeszcze 2 części nagłówka i zakończyć turę. Na tym polega gra. Każdy zakończony nagłówek daje 1 punkt + punkty za wyrazy specjalne (podkreślone). Zakończenie własnego numeru to dodatkowy 1 punkt. Uwaga! Kto skończy pierwszy numer, ten zatrzymuje grę.\nKostka posiada następujące AKCJE:\nGORĄCY TEMAT – Uczestnik pobiera jedną z gorących płytek i albo umieszcza go na planszy, albo go zachowuje dla siebie. Pulę 7 gorących tematów trzeba potem uzupełnić.\nNIEDŹWIEDZIA PRZYSŁUGA – Uczestnik odrzuca z gazety przeciwnika płytkę z nieukończonego nagłówka.\nPRZECIEK – Uczestnik kradnie z gazety gracza płytkę i zamieszcza u siebie w gazecie bądź zachowuje na swojej dłoni. Dotyczy to nieukończonych nagłówków.\nSPRZECZNE INFORMACJE – Uczestnik zamienia po jednej płytce na obydwu planszach. Ukończone nagłówki są pod ochroną.\nGUMOWE UCHO – kolejny typ kradzieży, lecz tu uczestnik zabiera płytkę z ręki innego gracza, i decyduje o jego przechowaniu, bądź użyciu.\nBYSTRE OKO – Uczestnik z banku pobiera dodatkową płytkę i albo ją przechowuje, albo ją używa.\nW tym wariancie gry walczymy wspólnie o to, by zapełnić wielki numer Extra Faktów nagłówkami. W ciągu naszej tury wybieramy z banku 3 płytki i wszystkie je musimy użyć, pamiętając o tym, by jedną odrzucić, a 2 pozostałe… jak sobie tam chcesz. Możesz je odrzucić, ale też użyć ich nie jest zabronione, a nawet wskazane.\nNa naszej planszy są pola z wykrzyknikiem, umieszczając tam jedną z płytek, jesteśmy zmuszeni do rzutu kostka i wykonania danej akcji. Ukończenie nagłówka to punkt do naszego konta+ punkty za słowa podkreślone. Ukończenie gazety kończy grę, a temu, co ukończył daną gazetę, dodaje się 2 punkty premii. Oczywiście najbogatszy w punkty wygrywa.\nAkcje są następujące:\nGORĄCY TEMAT – Uczestnik pobiera z banku płytkę i natychmiastowo umieszcza na planszy.\nPRZECIEK – Dodatkowa runda dla uczestnika\nNIEDŹWIEDZIA PRZYSŁUGA – Uczestnik usuwa element nieukończonego nagłówka.\nSPRZECZNE INFORMACJE – Uczestnik usuwa cały nagłówek.\nGUMOWE UCHO – Uczestnik przesuwa w pionie element jednego z nieukończonych nagłówków.\nBYSTRE OKO – dodatkowy jeden punkt za FREE\nNa nagłówek składają się kolejno: podmiot, orzeczenie i dopełnienie. By nieco utrudnić zadanie, to gazeta Extra Fakty nie przyjmuje tytułów niepoprawnych gramatycznie, gdzie przykładowo AKTOR ODSŁONIŁA SZTUCZNE PIERSI. Może to i poprawne politycznie to jest, ale do Extra Faktów się ona nie nadaje.\nOceniając wygląd, to bardzo mi się podoba ten cały humor, który bije z okładki, no i po otwarciu można się nieźle uśmiechnąć. Z jakością to jednak jest kiepsko. Po prostu boję się w to grać, by tego nie zniszczyć. Dopłaciłbym za lepszą jakość tekturek. Czyli tak bym ocenił szatę graficzną: wygląd na +, jakość na -.\nWrażenia z rozgrywki: Tu się trochę rozgadam, bo jestem i na bardzo tak, no i trochę na nie. Na początku wam powiem, że temat i koncepcja gry spodobała mi się BARDZO, bo dajemy coś, co od lat jest na czasie. Tak siadłem do tej gry raz drugi trzeci i kolejne razy, bo mi się tak spodobało i uznałem, że ta gra jest fajna, lecz nie porywa ona jak inne gry imprezowe. Tak jak wspomniałem, bardzo mi się spodobał pojęcie i pomysł gry, który posiada prosty regulamin, który nie ma żadnych uchybień. Zabawa w tworzenie nagłówków faktycznie jest i można to nazwać lekkim symulatorem dziennikarstwa, gdzie wszystko się może zdarzyć, a jak są możliwości, to możesz nieco zepsuć grę przeciwnikom, więc kochana negatywna interakcja także się tu znajduje.\nWszystko pięknie dobrze: Mamy grę gdzie kładziemy nacisk na poprawność gramatyczną, negatywną interakcję i poniekąd na strategię, TYLKO… Pisze na pudełku: Gra imprezowa, a ja tu widzę faktycznie absurdalną grę, gdzie tworzymy mniej i bardziej śmieszne tytuły, a punkty dostajemy za pełne tytuły, słowa specjalne i tyle. Nosz kurcze, aż się prosi o to, by doceniać też poczucie humoru uczestników. Zabawa byłaby o wiele lepsza (nie mówię, że jest zła, ale…). Raz do gry w Super Fakty dodaliśmy mini wyzwanie, gdzie jakakolwiek reakcja rywali na ukończony nagłówek, dawała nam dodatkowy punkt za walory satyryczne. Mam dla niektórych zainteresowanych jeszcze jedną kiepską wiadomość. Losowości jest więcej niż propagandy w serwisach informacyjnych, chociaż, czy to jest wada? W końcu mówimy o nawet zabawnej grze imprezowej, więc losowość nie powinna być kłopotem.\nExtra Fakty, to niezła gra imprezowa, która bawi swoją tematyką i relaksuje swoją prostą rozgrywką pełną negatywnej interakcji i absurdalnych tekstów pochodzących od was i waszych przeciwników. To jest całkiem przyjemna i poniekąd zabawna gra, która pokaże wam, że nie tak łatwo stworzyć pasek do TVP info, czy innego TVN24. Początkującym te Extra Fakty się podobają i amatorom głównie ją polecam. Czy zapaleni imprezowicze ją pokochają. Powiem wam, że brzuch mnie ze śmiechu nie boli, ale bawiłem się nieźle.\nGRY PLANSZOWE W PIGUŁCE #1093 - Board Times - gry planszowe to nasza pasja on 12 stycznia 2018\n[…] Game By robi gazetę! – Extra Fakty. […]\nBlack Mirror – Czy przyszłość już nadeszła?


... palni. Kilkanaście kilometrów asfaltu w stronę Jakuszyc A propos biegówek jeszcze - ostatniego dnia, kiedy na piechotę wybraliśmy się w kierunku Szrenicy, kilkanaście kilkometrów wracaliśmy do Jakuszyc piękną, widokową drogą po czeskiej stronie Karkonoszy. Zimą biegnie tędy biegówkowa Magistrala Karkonoska. Trudno było mi wyobrazić sobie, jak fantastyczne musi być pokonywanie jej na biegówkach. I jednocześnie też, trudno mi zrozumieć, dlaczego jest tak mało popularna wśród polskich biegaczy? Dojście do niej z samych Jakuszyc powinno zając nie więcej niż 30 minut. Pocztówkowa Izera koło Hali Izerskiej Możliwość zupełnie innego spojrzenia na miejsca znane z zimowych wycieczek narciarskich - bezcenna. Widoki zapamiętane w zimowej skali...\n... órzystów czy Schronisku Orle - zamawia się bez czekania w długiej kolejce, nawet kolej gondolowa na Stóg Izerski kursuje w odstępach czasowych. Nie do pomyślenia zimą :) Widom ze szlaku turystycznego na Smreka Z przyjemnością odkrywaliśmy Góry Izerskie i fantastyczne trasy widokowe, na które kiedyś wrócimy na biegówkach. Chociażby na tę biegnącą od czeskiej Smedawy pod Smreka. Jej fragment przeszliśmy kiedyś na nartach z ekipą Neptuna, wtedy jednak niskie chmury i słaba widoczność nie pozwoliły na dostrzeżenie, w jakiej pięknej okolicy biegnie. Podczas tamtego wyjazdu, będąc około 50 metrów od wieży widokowej na Smreku, nie dostrzegliśmy jej z powodu panujących warunków - "mleka" wszędzie dookoła. Teraz, po wspięciu się na Smreka na rowera...\n... o pomyślenia zimą :) Widom ze szlaku turystycznego na Smreka Z przyjemnością odkrywaliśmy Góry Izerskie i fantastyczne trasy widokowe, na które kiedyś wrócimy na biegówkach. Chociażby na tę biegnącą od czeskiej Smedawy pod Smreka. Jej fragment przeszliśmy kiedyś na nartach z ekipą Neptuna, wtedy jednak niskie chmury i słaba widoczność nie pozwoliły na dostrzeżenie, w jakiej pięknej okolicy biegnie. Podczas tamtego wyjazdu, będąc około 50 metrów od wieży widokowej na Smreku, nie dostrzegliśmy jej z powodu panujących warunków - "mleka" wszędzie dookoła. Teraz, po wspięciu się na Smreka na rowerach, nareszcie podziwialiśmy rozległe widoki na Dolny Śląsk i Karkonosze. Widokowy asfalt po czeskiej stronie Gór Izerskich Strasznie żal......


John Deere 6150r - John Deere 5E, 5M, 5R, 6M, 6R, 7R, 8R - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nPrzez Gość Profil usunięty, Sierpień 16, 2014 w John Deere 5E, 5M, 5R, 6M, 6R, 7R, 8R\nWitam! Jestem zainteresowany kupnem nowego ciągnika, i tak oto wybór padł na John Deere 6150r. Mógł by mi ktoś powiedzieć cene ze średnim wyposażeniem, szerszymi oponami i turem. Mamy gospodarstwo o powierzchni 60 hektarów które ciągle się rozwija, jesteśmy nastawieni w produkcji mlecznej, mamy 45 krów. Czy taki ciągnik jest dobrym wyborem do takiego gospodarstwa, dodam iż będzie to główny ciągnik do wszystkich prac. Jeżeli ktoś jest posiadaczem tego ciągnika to proszę o opinnie\nPosiadam od roku 6140R, to bardzo podobne ciągniki. polecam amortyzację przedniej osi i kabiny, jazda po nierównościach to bajka. Przekładnia direct drive rewelacja, chociaż powiem ci że kolega kupił teraz przed żniwami z przekładnią E23 to już całkiem gładko przyśpiesza.\nPrzy zakupie zwróć uwagę na rozmiar opon ponieważ ja wybrałem najszersze ale okazało się że są trochę niskie. DPF nie sprawia żadnych problemów, dobry udźwig a prędkość na drodze dochodzi do około 46 km/h.\ndomyślam się że w hodowli będziesz chciał zamontować dodatkowo tura; nie wiem czy to najlepszy pomysł, duża maska ogranicza widoczność narzędzia.\nDzięki za opinnie Właśnie nad tym się martwiłem że jest dość duży gabarytowo, a czy mógł byś podać cenę z wybranym przez Ciebie wyposażeniem ? Mamy jeszcze Valtre A92 więc możemy do niej zamontować tura tylko że to już będzie więcej trzeba wydać co jest małym kłopotem...A czy mógł byś jeszcze napisać jak się sprawóje John Deer w pracach polowych ?\nJak byś był naprawde zainteresowany to bys zadzwonil lub przejechal sie do dealera. Nie widze problemu w tym..\nPojadę do dilera, on powie mi że jego ciągnik jest najlepszy i tyle. A forum jest od tego żeby się pytać i doradzać a nie komentować w arogancki sposób...\nChodziło mi tu o cenę. Popytasz u dealerów to Ci powiedzą dokładną cenę z takim wyposarzeniem jakim chcesz, bo tutaj kazdy ma inne wyposarzenie to trudno porównywac ceny i przepraszam jesli Cię uraziłem w ten "arogancki sposob"\nNic się nie stało, na tym poziomie zainteresowania poprostu nie opłaca mi się jechać do dilera A tutaj widzę jest wielu kolegów ogarniętych więc mogł by mi któryś doradzić


Nie za pracą, a po przygodę. - Blog motoryzacyjny - clonmel.pl\nHome » Samochody » Nie za pracą, a po przygodę.\nPosted By clonmel.pl on lip 1, 2018 |\nDawno już minęły czasy, kiedy wyjazd za granicę był czymś wyjątkowym i cieszącym powszechnym zainteresowaniem. Obecnie podróże, w tym także te poza granice kraju są czymś naturalnym. Wszyscy już gdzieś byli, nawet jeżeli przez wiele lat nie podróżowali dalej niż do najbliższego jeziora, czy sztucznego zbiornika.\nWskutek rozwoju turystyki coraz większą popularnością cieszą się nie tylko nowe kierunki, które sięgają daleko poza granice kontynentu ale także te stare, które jeszcze do niedawna były wskazywane przede wszystkim, jako miejsce dodatkowego zarobku. Kraje starej Unii Europejskiej czy też Norwegia lub Islandia dzisiaj o wiele chętniej odwiedzane są rekreacyjnie niż zarobkowo. Tym samym, to co oferowały busy do Niemiec nie straciło swojej atrakcyjności. Zmienia się natomiast odbiorca tego rodzaju oferty. Dzisiaj, te dawnej wypełnione przez wąsiatych pracowników sezonowych busy, coraz częściej są oblegane przez studentów, rodziny i wszelkiej maści turystów, którzy szukają taniego, bezpiecznego i szybkiego środka transportu. Wskutek tego zmianie ulega także i oferta słynnych już busów.\nStały się one o wiele bardziej wygodne, przestronne, dobrze wyposażone i ważne bezpieczne. Nie każdy lubi latać, pociągi nie docierają zawsze tak, gdzie tego potrzeba natomiast bus jest w stanie dowieść pasażerów tam, gdzie oni tego oczekują jednocześnie przewożąc coś więcej niż tylko bagaż podręczny. Czasy się zmieniły. Choć nie chcemy tego zbyt często przyznawać sytuacja materialna Polaków ulega poprawie. Nie lubimy o tym mówić, bo porównujemy się z innymi, bogatszymi krajami. Nadto trzeba pamiętać, że nasza natura lubi ponarzekać.\nNie mniej jednak właśnie dane dotyczące turystyki pokazują, że jesteśmy coraz zamożniejsi i stać na podróże. Swoistym chichotem historii może być to, że wiele osób wraca do miejsc, gdzie zajmowało się pracą sezonową by tam, nierzadko w pięknej okolicy spokojnie wypoczywać. Wszak lubimy miejsca, w których już byliśmy. Busy w swojej prostocie mogą stanowić najlepszą metodę do tego, by skutecznie dojechać do oczekiwanego miejsca w sposób bezpieczny, szybki i do tego wygodny. Dodatkowo dzięki nowoczesnym rozwiązaniom możliwe jest także korzystanie z wielu urządzeń skutecznie umilających podróż.


Maciej Witucki, prezes TPSA: specjalne warunki dla Play spowodowały odpływ klientów (wideo)\nObecnie stawki hurtowe, tzw. MTR dla trzech największych operatorów, czyli Orange, T-Mobile i Plusa są niższe niż dla pozostałych, mniejszych operatorów. Taka asymetria miała pomóc nowym graczom wejść na polski rynek.\n- Asymetria w połączeniach komórkowych to jest narzędzie stosowane przez regulatorów na całym świecie dla wspomagania nowych operatorów na rynku. W Polsce było to niewątpliwie nadużywane, asymetria była rekordowa i nowy czwarty operator miał ogromne fory - mówi Maciej Witucki, prezes TPSA.\nJego zdaniem specjalne warunki, na których funkcjonuje P4, czyli operator Playa, spowodowały odpływ klientów z pozostałych sieci.\n- Duża przenośność numerów między wielką trójką a bardzo dużym już dzisiaj czwartym operatorem, wynika właśnie z tej asymetrii, specjalnych warunków, które czwarty operator miał przez wiele lat i ma jeszcze w tym roku - uważa prezes TPSA.\nUrząd Komunikacji Elektronicznej od 1 stycznia 2013 roku wprowadza niższe, jednolite stawki MTR dla wszystkich operatorów.\n- Dobrze, że to się kończy, że będziemy konkurować na tych samych zasadach. Trudno jest z jednej strony mówić, że jest się małym operatorem, który potrzebuje specjalnych forów, a z drugiej strony obwieszać kraj bilbordami z informacją o milionach klientów, których się już posiada. Więc dobrze, że wracamy do reguł rynkowych już za niecałe 10 miesięcy - podkreśla Maciej Witucki podczas IV Forum Gospodarczego TIME.\nUKE liczy na to, że operatorzy zaczną konkurować o klientów jakością usług. Według prezesa TPSA to właśnie oferta sieci, a nie cena liczy się teraz dla klientów najbardziej.\n- Coraz mniej reklam mówi o cenie, a coraz więcej o tym, czy będzie smartfon, tablet, mobilna telewizja, rozrywka, czy jakaś dodatkowa wartość wnoszona oprócz niskich już cen. My będziemy się koncentrowali coraz bardziej na ofercie - zapewnia Maciej Witucki.\nW nowej kampanii Orange zamierza postawić na ofertę wiązaną, czyli pakiet z telefonem komórkowym, internetem i telewizją.\nW końcówce roku lub na początku 2013 roku klienci mogą liczyć na wysyp nowych ofert ze strony największych graczy na rynku. Ale dużych obniżek cenowych nie należy się spodziewać. Prezes UKE, Magdalena Gaj szacuje, że ceny połączeń spadną o 10-15 proc. w związku z wprowadzeniem symetrii stawek hurtowych.\n- Cena jest niska, a na wojny cenowe nie ma już specjalnie miejsca. Wszyscy operatorzy, nawet ci nowi i wciąż rosnący muszą przygotować środki na inwestycje, a tych w przyszłości wciąż będzie bardzo dużo - uważa Maciej Witucki.\nMaciej Witucki ponownie prezesem CCIFP\nZ Orange Polska odeszło tysiąc pracowników, 3 mln zł odprawy dla Wituckiego\nDołącz do dyskusji: Maciej Witucki, prezes TPSA: specjalne warunki dla Play spowodowały odpływ klientów (wideo)\nco za obłuda: "Cena jest niska, a na wojny cenowe nie ma już specjalnie miejsca"\nCzy monopol telekomunikacji polskiej przez wiele lat nie był przez nią nadużywany? Całe szczęście, że to się skończyło.\nmonopol byl i sie kosncyzl tps to juz trup telekomunikacyjny !!!!!


Wieczór kolęd i pastorałek w Eurohotelu - Nasza czwórka\nWieczór kolęd i pastorałek w Eurohotelu\nopublikowane: 14 sty 2018, 12:13 przez Jerzy Kot [ zaktualizowane 23 sty 2018, 01:55 ]\n12 stycznia 2018 roku, za sprawą 32 młodych artystów uczęszczających na zajęcia wokalne organizowane przez Szkołę Podstawową nr 4 im. Jana Brzechwy w Swarzędzu, mury swarzędzkiego Eurohotelu wypełniła atmosfera Świąt Bożego Narodzenia.\nZaprezentowano 20 kolęd, pastorałek i piosenek tematyką nawiązującym do minionych świąt. Każdy wykonawca, bez względu na wiek i umiejętności wokalne, zostawił w pamięci bardzo licznie zgromadzonej widowni niesamowite wrażenia. U wielu widzów pojawiły się łzy wzruszenia. Na koniec koncertu wszyscy wykonawcy zaśpiewali piosenkę „Przekażcie sobie znak pokoju”\nChciałbym bardzo podziękować właścicielom Eurohotelu, Państwu Elżbiecie i Zbigniewowi Zawada oraz Pani Agnieszce Zawada - Chmiel za udostępnienie Restauracji Botanika do organizacji koncertu, a także dyrekcji i nauczycielom „Czwórki” oraz rodzicom za pomoc w organizacji koncertu.\nZapraszam do obejrzenia galerii zdjęć autorstwa Julii Mężyńskiej, Natalii Malickiej, Jerzego Kota


Rodziców uczniów przyjętych do oddziału przedszkolnego i klasy pierwszej w roku szkolnym 2021/22 prosimy o dostarczenie do dnia 9 lipca 2021r. następujących dokumentów:\nSkrócony odpis aktu urodzenia /oryginał do wglądu/\nDwa zdjęcia na jasnym tle /podpisane/ - klasa pierwsza\nDODATKOWE INFORMACJE I OŚWIADCZENIA – klasa pierwsza\nDODATKOWE INFORMACJE I OŚWIADCZENIA – oddział przedszkolny\nW przypadku dzieci 6 – letnich również:\nzaświadczenie potwierdzające, że dziecko korzystało z wychowania przedszkolnego w roku szkolnym poprzedzającym rok, w którym ma rozpocząć naukę w szkole /oryginał/\nopinia poradni psychologiczno-pedagogicznej o możliwości rozpoczęcia nauki w szkole podstawowej /oryginał/.\nW przypadku uczniów klas pierwszych, którzy chcą korzystać z opieki świetlicowe, należy dostarczyć\nKARTĘ ZGŁOSZENIA UCZNIA DO ŚWIETLICY SZKOLNEJ /najpóźniej do 26 sierpnia 2021r. /\nNa świetlicę przyjmowane są dzieci, których oboje rodziców pracuje zawodowo w godzinach pracy świetlicy, tj. od 6.30 do 16.30.\nDo karty zgłoszenia należy dołączyć aktualne zaświadczenia z zakładów pracy rodziców o ich zatrudnieniu i godzinach pracy.\nSpotkanie rodziców z wychowawcą klasy odbędzie się 26 sierpnia o godz. 17:00 w siedzibie szkoły. Prosimy o przyniesienie w tym dniu wyprawki szkolnej dla ucznia .\nMundurki w roku szkolnym 2021/2022\nW roku szkolnym 2021 / 2022 nadal obowiązywać będą mundurki szkolne.\nMundurki (z imiennym zamówieniem) będą do odbioru w Szkole Podstawowej Gminy Sieradz im. Jana Pawła II w Sieradzu w ostatnim tygodniu sierpnia.\nRekrutacja uzupełniająca -listy\nLista osób zakwalifikowanych do klasy pierwszej Szkoły Podstawowej Gminy Sieradz im. Jana Pawła II w Sieradzu na rok szkolny 2021/2021 w postępowaniu uzupełniającym\nLista osób zakwalifikowanych do oddziału przedszkolnego w Szkole Podstawowej Gminy Sieradz im. Jana Pawła II w Sieradzu na rok szkolny 2021/2021 w postępowaniu uzupełniającym\nII Szkolny Konkurs Piosenki Anglojęzycznej "The English Voice of SPGS 2021" - wyniki\nJury Konkursu po zapoznaniu się z nadesłanymi nagraniami utworów przyznało następujące nagrody i wyróżnienia:\nKategoria I klasy 0-1\nAlicja Bartos klasa 1b - I miejsce\nZofia Duch klasa 1a - wyróżnienie\nKategoria II klasy 2-3\nNatan Gryga 2a - I miejsce Grand Prix Konkursu\nJulia Kubik 3e - II miejsce\nJulia Biniek 3a - III miejsce\nKategoria III klasy 4-6\nFaustyna Michalska 6a - I miejsce\nKategoria IV klasy 7-8\nZuzanna Pierzak - wyróżnienie\nGratulujemy zwycięzcom i dziękujemy wszystkim biorącym udział w Konkursie. Dyplomy i nagrody rzeczowe zostaną wręczone przez wychowawców klas w dniu zakończenia roku szkolnego. Zapraszamy do wysłuchania nagrodzonych wykonań i do wzięcia udziału w III Edycji Konkursu w roku szkolnym 2021/2022!\nLink do nagrodzonych wykonań utworów:\nInformujemy, że od 1 do 7 czerwca 2021r. przeprowadzona zostanie rekrutacja uzupełniająca do następujących oddziałów SPGS im. Jana Pawła II w Sieradzu:\n- do oddziału przedszkolnego,\n- do klasy pierwszej.\nZasady i terminy rekrutacji szczegółowo określają regulaminy rekrutacji, odpowiednio do oddziału przedszkolnego lub SPGS, które są dostępne w zakładce „REKRUTACJA”.\nII Szkolny Konkurs Piosenki Anglojęzycznej ‘The English Voice of SPGS“\nSzkoła Podstawowa Gminy Sieradz im. Jana Pawła II zaprasza wszystkich uczniów do wzięcia udziału w konkursie muzycznym online „The English Voice of SPGS”. Prace konkursowe można nadsyłać do 30 maja 2021 r. Rozstrzygnięcie konkursu nastąpi do 6 czerwca 2021 roku.\nZbliżamy się wielkimi krokami do finału konkursu. Już niebawem zaprezentujemy nadesłane do tej pory i zakwalifikowane do oceny nagrania. Spośród nich wyłonimy zwycięzców w poszczególnych kategoriach wiekowych oraz nagrodę Grand Prix Konkursu. Mamy jeszcze jedną wiadomość. Z powodu zgłoszonych nam kilku problemów z przesyłaniem plików o dużej pojemności:\nPrzedłużamy do 6 czerwca czas na nadesłanie nagrań!\nDzisiaj w naszej szkole miało miejsce długo wyczekiwane wydarzenie. Uroczyste pasowanie uczniów klas pierwszych.\nWszystkim uczniom i uczennicom, serdecznie gratulujemy!


Columbus Bistro & Cafe, Gdańsk "Garnizon" - Columbus Coffee – Twoja ulubiona kawiarnia\nColumbus Bistro & Cafe – Gdańsk – od 08.12.2017 r.\n+48 587 195 654\nNasza kawiarnia powstała w otoczeniu, które czerpie z tradycji tutejszych zabytkowych zabudowań – garnizonu Czarnych Huzarów\nW samym sercu nowoczesnego kompleksu apartamentów, biurowców i lokali usługowych. Jest to idealne miejsce zarówno na popołudniowe spotkanie biznesowe, jak i wieczorny wypad ze znajomymi. W naszym menu znajdzie się sporo propozycji śniadaniowych oraz lunchowych. Nie zabraknie też inicjatyw kulturalnych i ciekawych wydarzeń. A ponadto oczywiście pyszna kawa!\nNasz fanpage: ColumbusCoffeeGarnizon


W Adwencie lud chrześcijański przeżywa na nowo dwojaki ruch ducha: z jednej strony wznosi oczy ku ostatecznemu celowi swego pielgrzymowania przez dzieje, które jest chwalebnym powrotem do Pana Jezusa; z drugiej, wspominając z przejęciem Jego narodziny w Betlejem, pochyla się nad szopką. Nadzieja chrześcijan nakierowana jest na przyszłość, lecz pozostaje solidnie zakorzeniona w wydarzeniu z przeszłości.\nW pełni czasów Syn Boży narodził się z Dziewicy Maryi: „zrodzony z niewiasty, zrodzony pod Prawem”, jak pisze apostoł Paweł (Gal 4,4). Ewangelia wzywa nas dzisiaj, byśmy czuwali w oczekiwaniu na ostatnie przyjście Chrystusa.\ndodane 06.12.2005 10:49


Jest zwiastun filmu Patryka Vegi, a w nim FAME MMA! - MMA PLJest zwiastun filmu Patryka Vegi, a w nim FAME MMA!\nMMA PLFAME MMAJest zwiastun filmu Patryka Vegi, a w nim FAME MMA!\nJest zwiastun filmu Patryka Vegi, a w nim FAME MMA!\nPatryk Vega podjął współpracę z organizacją FAME MMA. Podczas siódmej edycji ruszyło kręcenie scen do nowego filmu pod tytułem ”Miłość, Seks & Pandemia”. Jest już pierwszy zwiastun!\nPopularny reżyser jest bardzo zadowolony ze współpracy.\nJa jestem od dawna zafascynowany fenomenem FAME MMA i postanowiliśmy wspólnie połączyć siły w kolejnym filmie i następnych, gdzie realizujemy zdjęcia uciekające. Razem z aktorami i w komponując się w tą prawdziwą sytuację, dlatego że zawsze takie rzeczy wychodzą kapitalnie kiedy łączy się coś autentycznego. Odtwarzanie takiej gali jest idiotyczne i nie ma to sensu. W związku z czym mam jakieś doświadczenie w tym i uznaliśmy, że nie przeszkadzając w tym całym wydarzeniu jesteśmy w stanie stworzyć scenę filmową. To będzie z korzyścią dla nas i was.\nMamy pierwszy zwiastun nowego filmu Patryka Vegi pod tytułem ”Miłość, Seks & Pandemia”. Przypomnijmy, że są tam sceny z gali FAME MMA 7, która odbyła się w Łodzi. W walce wieczoru Popek Monster pokonał Damiana ”Stiflera” Zduńczyka.\nPremiera filmu już siódmego lutego. Zadowolenia ze współpracy nie krył również Krzysztof Rozpara jeden z właścicieli organizacji FAME MMA.\nDla nas to jest duże docenienie. Także tutaj sławy tego formatu zauważyły FAME MMA, że możemy taką współpracę podjąć. Bardzo się cieszę, że możemy gościć i pomóc dostarczając takiego planu, i możemy to wspólnie zrealizować.


Len - najmodniejszy materiał sezonu, niezastąpiony na upały - Claudia.pl\n< Poprzedni artykuł Torebka nerka - wygodny hit na wiosnę\nNastępny artykuł > Najmodniejsze sandały na słupku z sieciówek\nNajpiękniejsze sukienki na lato 2016\nRóżnorodne trendy i pełna paleta barw - takie są sukienki na lato 2016. Znajdziesz wśród nich zarówno propozycje w stylu boho, jak i eleganckie sukienki koktajlowe. Modne są rozkloszowane, kobiece fasony, ale również proste kroje. Możesz wybrać długość mini lub zwiewne kreacje w wersji maksi. Na którą z nich się zdecydować? Zobacz najładniejsze propozycje z letnich kolekcji i wybierz coś dla siebie!


SREBRNY SAMSUNG GALAXY S7 JUŻ W POLSCE\nSrebrna wersja najnowszych flagowych smartfonów Samsung trafiła do sprzedaży w Polsce. Srebrny Samsung Galaxy S7 i Galaxy S7 edge są dostępne w sieci sprzedaży Orange. Zaawansowany aparat fotograficzny, doskonały ekran Super AMOLED, wydajny procesor i wodoszczelna obudowa – to wszystko oferują najnowsze flagowe modele smartfonów Samsung – Galaxy S7 i Galaxy S7 edge. Tegoroczne modele Samsung Galaxy S zdobyły serca dotychczasowych użytkowników połączeniem wyjątkowego designu z doskonałymi parametrami technicznymi.\nStartuje przedsprzedaż smartfonów Sony Xperia™ X\nRozpoczęliśmy! Dziś do przedsprzedaży w sieciach handlowych trafia najnowszy smartfon Sony Xperia™ X! Naszą ofertę wzmacnia niestandardowa akcja promocyjna, dzięki której każdy klient, który do 29 maja kupi Xperię X, otrzyma voucher na jedną z ponad unikatowych 60 atrakcji!\nZTE Orange Neva 80 dostępny w Polsce\nZTE, globalny producent i dostawca nowoczesnych urządzeń oraz technologii telekomunikacyjnych dostarczył dla sieci Orange Polska model Orange Neva 80.\nWielofunkcyjny, inteligentny zegarek nowym gadżetem marki Hykker\nJuż od 9 maja w sieci sklepów Biedronka pojawi się wielofunkcyjny Smartwatch Chrono S79. Chrono S79 to pierwszy smartzegarek firmy Hykker, który swoją funkcjonalnością uzupełni rynek. Czego można się po nim spodziewać? To proste – tego, co najlepsze.\nASUS ZenFone Zoom debiutuje na polskim rynku\nZ początkiem maja br. do polskich sklepów został wprowadzony nowy model smartfona fimy ASUS – Zenfone Zoom. Skierowany jest on do osób stawiających na wysoką jakość zdjęć– wyposażony został w trzykrotny zoom optyczny, obiektyw HOYA, optyczną stabilizację obrazu i laserowy autofocus. Na nowo definiuje pojęcie fotografii mobilnej, a do tego zachwyca smukłą, elegancką obudową.\nLark FreeSound 5.0BT. - test głośnika Bluetooth z funkcją PowerBank\nLark FreeSound 5.0BT\nPonieważ bezprzewodowe głośniki Bluetooth przeznaczone do współpracy z urządzeniami mobilnymi, stały się ostatnio bardzo popularne, a ich producenci wręcz prześcigają się w coraz to nowszych rozwiązaniach, mających na celu zwiększenie ich możliwości i funkcjonalność, postanowiliśmy przyjrzeć się nieco bliżej kilku z nich. Dzisiaj pierwszy z serii takich głośników, a mianowicie najnowsza propozycja firmy Lark, czyli FreeSound 5.0 BT.\nAllview, wprowadza do oferty okulary Visual VR, urządzenie, które zabierze Cię w niezwykły świat wirtualnej rzeczywistości, gdzie sterowanie odbywa się wyłącznie za pomocą ruchów głowy, bez użycia żadnych dodatkowych przycisków. Okulary Visual VR są kompatybilne z serią smartfonów Allview.


Archiwum 20 06 2016 o problematyce Hiszpania - http://hiszpania.informator.bielawa.pl/\nArchiwum 20 06 2016 o problematyce Hiszpania\nWymarzone wakacje w Hiszpanii? Nie zmarnuj okazji na zwiedzenia tego kraju - wypożycz auto Torrequebrada Zrelaksuj się w dobrym hoteluPo całym roku ciężkiej pracy należą Ci się porządne wakacje. Nie będziesz móg dodatkowe info\nIdealne wakacje? Południe Europy!Co do zaoferowania ma Hiszpania?Costa del Sol - dla tych, co kochają morzeZbliża się sezon wakacyjnyWakacje, których pozazdroszczą znajomi? W HiszpaniiWiele atrakcji w jednym miejscu? Costa del Sol!Kraj, w którym są wszystkie atrakcje? HiszpaniaDla romantyków - tylko HiszpaniaZatęsknisz za tym krajemJakie plany na urlop? Może Hiszpania?Urloooooop - wypocznij w HiszpaniiPołudnie EuropyPołudnie - idealny kierunek na urlopKraj, w którym są wszystkie atrakcje? HiszpaniaIdealne wakacje? Południe Europy!Andaluzja - kilka faktówRomantyczne wakacje?Hiszpania!Gdzie wyjechać na urlop?Na wakacjach chcesz odpocząć i zregenerować siły? Wybierz Costa del SolO atrakcjach Hiszpanii - pora na urlopA może Costa del Sol?Wiele atrakcji w jednym miejscu? Costa del Sol!Costa del Sol - piękne hiszpańskie wybrzeżeHiszpania - pomysł na wyjazdUrlop w Hiszpanii - co zobaczyćAndaluzja - kilka faktówSłonecznie i romantycznie - w HiszpaniiTwoje hiszpańskie wakacjeCzy warto wybrać się do Hiszpanii?Niezapomniane wakacje - zapraszamy do Hiszpanii!


Kolejna liga zawieszona. Pozostała nam już tylko Białoruś\nZ powodu pandemii koronawriusa padają ostatnie piłkarskie bastiony. Do tej pory emocjonowaliśmy się rozgrywkami w Australii oraz na Białorusi. Dziś informację o zawieszeniu ligi wystosowała federacja z tego pierwszego kraju.\nTakie postanowienie ma oczywiście związek z rozprzestrzenianiem się COVID-19 i towarzyszy jednomyślnemu wsparciu wszystkich klubów A-League. FFA (australijski związek) dokona przeglądu sytuacji w nadchodzących tygodniach, a kolejna decyzja o przedłużeniu zawieszenia bądź kontynuowaniu gry ma zapaść 22 kwietnia.\nNa tym etapie celem Australijczyków jest przełożenie meczów tak szybko, jak to tylko możliwe, aby ukończyć sezon. Kluby i zawodnicy zasugerowali FFA, że będą gotowi do kontynuacji rozgrywek, jeśli rywalizacja będzie mogła zostać wznowiona. Dyrektor generalny FFA James Johnson stwierdził\n– Naszym priorytetem jest zapewnienie bezpieczeństwa dla całej społeczności. Ponieważ każdy kolejny dzień budzi dodatkowe obawy dotyczące bezpieczeństwa, musieliśmy podjąć takie środki zapobiegawcze, przyczyniając się tym samym do zapobiegania rozprzestrzenianiu się COVID-19.\n– To trudny moment dla zawodników, ponieważ do końca sezonu zabrakło nam kilku tygodni. Jednak zdrowie i bezpieczeństwo naszych fanów, zawodników, wolontariuszy i personelu zawsze było dla nas najważniejsze. Zasadniczo to doprowadziło do zawieszenia rozgrywek. W imieniu zarządu FFA i każdego klubu A-League dziękujemy graczom za pomoc w tych niezwykłych czasach. Zrobiliśmy wszystko, co w naszej mocy, aby zapewnić fizyczny i psychiczny spokój dla zawodników i personelu klubu, a ta decyzja oznacza, że podobnie jak większość Australijczyków, mogą teraz wrócić do domu, aby być z rodziną w tym trudnym czasie.


Czas na reklamację: 1 rok\nW celu złożenia reklamacji towaru, prosimy o odesłanie urządzenia w oryginalnym opakowaniu wraz ze wszystkimi akcesoriami, o ile to możliwe. Paczkę przed wysyłką należy zabezpieczyć w sposób umożliwiający jej bezpieczne przetransportowanie.\nDział Reklamacji Baseus Polska\nBLACK – KACPER KOWALEWSKI\npisemnie na adres: BLACK – KACPER KOWALEWSKI, ul, Spokojna 4, 06-200 Maków Mazowiecki\nw formie elektronicznej za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres: sklep@baseuspolska.pl\nKlient, który wykonuje uprawnienia z tytułu rękojmi, jest obowiązany dostarczyć Produkt wadliwy na adres: BLACK – KACPER KOWALEWSKI, ul, Spokojna 4, 06-200 Maków Mazowiecki.\nKonsument ma obowiązek niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni kalendarzowych od dnia, w którym odstąpił od umowy, zwrócić Produkt Sprzedawcy lub przekazać go osobie upoważnionej przez Sprzedawcę do odbioru, chyba że Sprzedawca zaproponował, że sam odbierze Produkt. Do zachowania terminu wystarczy odesłanie Produktu przed jego upływem. Konsument może zwrócić Produkt na adres: BLACK – KACPER KOWALEWSKI, ul, Spokojna 4, 06-200 Maków Mazowiecki.


Po ciernistej drodze : powieść historyczna z dziejów powstania 1830 roku dla młodzieży [Jadwiga Papi] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00317 003827 21525204 na godz. na dobę w sumie\nPO CIERNISTEJ DRODZE.\nPOPRZEDNIO WYSZŁO: T. J. Gałęzowska: BŁYSK SŁOŃCA powieść historyczna z czasów wojen Napoleona I., dla młodzieży, z ilustracjami. Cena w oprawie kartonowej… 1 złr. 60 ct. w pięknej płóciennej oprawie… 2 złr. T. J. Gałęzowska.\nPO CIERNISTEJ DRODZE\nPowieść historyczna z dziejów powstania 1830 roku dla młodzieży. Z 8-ma ilustracjami. Kraków. Nakładem Księgarni L. Zwolińskiego i Spółki. 40 ul. Grodzka 40. 1896. Z Drukarni Narodowej F. K. Pobudkiewicza w Krakowie.\nI. Na dziedzińcu szkoły pana Glińskiego zrobiło się naraz ludno; głos dzwonu oznajmił wielką pauzę, uczniowie po trzygodzinnem ślęczeniu w klasach nad książkami pospieszyli z okrzykami radości używać swobody na świeżem powietrzu. Gwarno, wesoło młodzież podzieliła się na gromadki, a każda gromadka w inny sposób używa swobody. Tu piłka obija się o mur, otaczający dziedziniec, a okrzyki tryumfu, lub serdeczne śmiechy gonią za figlarką i czczą zwycięstwo zręczniejszych, lub wyszydzają niezdarne wysiłki bawiących się w palanta; tam uzbrojeni w kije chłopcy udają rycerzy: najwyższy, ustroiwszy głowę w kmiecą czapkę, odgrywa rolę Głowackiego, inni kosynierów, a inni jeszcze Rosjan i Prusaków i walczą na kije. Dalej kilku w wyścigach do celu stara się zapewnić sobie pierwszeństwo, a wśród wesołej, życiem tryskającej młodzieży przesuwają się poważne postacie profesorów i czuwają nad nią zdala. Matematyk o suchej i wyżółkłej twarzy, założywszy ręce w tył, spaceruje miarowym krokiem, a w myśli rozwiązuje jakieś zawiłe zadanie; lecz niechaj na dziedzińcu hałas wzmoże się nieco, wnet przystaje, ogląda się po burzliwych gromadkach i palec podniósłszy w górę, mówi: "Do porządku, do porządku, porządek i zgoda to podstawa wszystkiego na świecie, one tworzą piękno, dobro i prawdę, one wszelkiej siły są podstawą." A słowa te mitygują niesforniejszych, swary milkną, krzyki zbyt hałaśliwe przyciszają… Historyk krąży bezustannie koło kosynierów i z uśmiechem pobłażliwym przypatruje się walczącym malcom, a gdy przerwą na chwilę boje, zbliża się do nich, przystaje: "pamiętam Racławice" odzywa się i prostuje jak żołnierz, "byłem ja tam, staliśmy obozem, noc cicha otoczyła ziemię, udaliśmy się na spoczynek, w tem głos naczelnika nas zbudził: "Do broni zuchy" zawołał. Porwaliśmy się wszyscy, sekunda nie upłynęła, a siedzieliśmy na koniach (bo trzeba wam wiedzieć, iż na noc nie rozbieraliśmy się z mundurów). Głowacki był wówczas z nami, on na swoich kosynierów krzyknął i razem podążyliśmy na spotkanie wroga… Oj było to spotkanie, do dziś dnia śpiewają o niem kmiecie krakowscy… No dalej chłopcy! bijcie żwawo Prusaków i Moskali, bawcie się ochoczo, póki dzwon do ławy was nie zapędzi… Nie przeszkadzam." – Niech żyje profesor Jański, bohater z pod Racławic! – wrzasnęli chłopcy i podniósłszy w górę kije, przerwaną zabawę rozpoczęli na nowo. Wre na dziedzińcu życie i kipi weselem, młodością, nie wszystkie wszakże gromadki używają tak głośno swobody. Oto najbliżej gmachu szkolnego widać kilku uczniów poważnie rozmawiających, a raczej słuchających jednego. Chłopcy to już starsi, ten który opowiada, siedzi na ławce pod murem, wysoki, dorodny, o twarzy inteligentnej i rozumnych oczach; w tej chwili świeci w nich jakiś ponury blask – coś nie wesołego opowiada kolegom. To Juliusz Kański, zdolny i pracowity, trzecim jest w klasie, lat czternaście liczy; słuchacze którzy go otaczają, zdają się być jego rówieśnikami; zajął ich mocno, więc nie odrywają oczu od niego, nie widzą nic, co się w około nich dzieje, a na twarzy niemal każdego inne uczucie wypisane: jasnowłosy blondynek Ksawery Burakowski rzekłbyś rozpłacze się lada chwila, tuż obok niego stojący Zygmunt Szymański wydaje się być przerażonym, na twarzy jego sąsiada Janka Dońskiego maluje się szlachetne oburzenie, w oczach Kaźmierza Makarowicza gniew wielki, ten aż pięści zaciska. – Jakimże sposobem widziałeś to wszystko? – przerwał naraz opowiadanie Zygmunt Szymański. – Jak wiesz, mieszkamy na Królewskiej, – odparł Kański – wracając ze szkoły przechodziłem koło Saskiego Placu, na którym odbywała się właśnie musztra; ciekawość zdjęła, przystanąłem, by popatrzeć. – I mówisz, że zabił? – rzucił pytanie Janek Doński. – Widziałem, jak go wieźli, znaku życia nie dawał, a krew ciekła po stopniach dorożki i plamiła ulicę. – Łotr, szelma, łajdak, na pal go, – mruknął Kaźmierz Makarowicz. – Na pal ich wszystkich, – dodał Szymański. – Gdy dorosnę, utworzę z moich chłopów pułk kosynierów i wypędzę Moskali, – rzekł Doński. – Ja się zapiszę do twego pułku, – dodał Makarowicz. – I ja! i ja! – poczęli wołać inni. Wtem do gromadki rozmawiających przystąpił rudowłosy chłopiec o wejrzeniu chytrem, Antoni Halski. – O czem radzicie? – zapytał. – O tem co się wczoraj zdarzyło na Saskim Placu – odparł Kański. – Nie słyszałem, opowiedz! – prosił Halski. – Książę Konstanty zabił podczas musztry oficera Śląskiego. – Jakże to było, za co? – Musiał naturalnie coś przewinić: może jednego guzika w mundurze nie zapiął, może nie dość prosto trzymał się podczas musztry, czyż to nie dosyć, by rozdrażnić tego tygrysa… Co przeskrobał, tego nie wiem; ludzie mówią, że hardo patrzał na wielkiego księcia… To tylko widziałem, że Konstanty Pawłowicz przyskoczył naraz z koniem do stojącego w szeregu Śląskiego, porwał go za pierś i na ziemię rzucił, a potem stratował kopytami swego gniadosza… – Bóg mu tego nie daruje, – szepnął Ksawery Burakowski, ocierając wilgotne od łez oczy. – Wiele mu przyjdzie z tego, – mruknął Doński. – Lecz cóż wojsko na to? – zapytał Makarowicz przez zaciśnięte gniewem zęby. – Wojsko milczało! – Podli! – mruknęło kilku. – Łatwo słowami burzyć się, – ofuknął ich Kański – lud również milczał, a gapiów nie brakło; i mnie krew w żyłach się ścięła, ni ręką, ni nogą ruszyć bym nie mógł, ni głosu z gardła dobyć… zdrętwiałem poprostu. – Z czego? – ozwało się naraz pytanie i do wzruszonej opowiadaniem Kańskiego gromadki zbliżył się chłopiec lat czternaście liczyć mogący, ciemny szatyn, o siwych rozumnych oczach. Był to Feliks Żarnicki. – Z tego, na com patrzał wczoraj, – odparł Julek i chciał dalej mówić, lecz Halski trącił go łokciem, a gdy na niego spojrzał, mrugnął czegoś znacząco; więc zmieszany umilkł natychmiast. – Kański widział wczoraj pierwszy raz, jak się musztra wojska odbywa i zgapiał z zachwytu,– wyręczył go tymczasem w odpowiedzi Halski. Żarnicki podniósł na niego wymowne spojrzenie i nic nie rzekłszy, oddalił się. – Czemuś nie pozwolił mówić mi dalej? – zapytał Halskiego Julek. – Czyś zapomniał już, co ci opowiedziałem o nim, – odparł Antoni, wzrokiem wskazując uchodzącego. Kański nachmurzył się. – Plotka i basta – mruknął. – Niestety nie plotka: wczoraj był u nas wuj Żerski na herbacie, coś się zgadało przy stole o Feliksie, powtórzyłem com słyszał, a wuj na to: "W istocie jakiś Żarnicki mocno zawinił w sprawie Skalskiego." Milczenie zapanowało wśród chłopców, przerwał je pierwszy Makarowicz. – Gadajcie sobie co chcecie o Feliksie, ja go jednakże kochać nie przestanę, bo to porządny chłopak, – rzekł, czarne błyszczące gniewem oczy… zwróciwszy na Antoniego. – Halski ma zawiść do Żarskiego, że mu wydarł prymusowstwo, – odezwał się Zygmunt Szymański – przez zazdrość sieje o nim, gdzie tylko może plotkę, którą złowił Bóg wie w jakim stawie. – I mnie się tak zdaje – przytwierdził Kański. – Myślcie sobie co chcecie, bratajcie się z nim, póki nie pożałujecie tego – odparł Halski – przysiądz wam mogę, że nie kłamałem. – Wierze, że prawdę mówiłeś, lecz cóż on temu winien, – odezwał się Burakowski. – Niedaleko pada jabłko od jabłoni! To powiedziawszy Halski, oddalił się. – Cóż ten rudy opowiadał wam o Feliksie – zapytał Doński. – Że jakiś Żarnicki, ojciec podobno Feliksa… począł Julek. – Nie powtarzaj tej szkaradnej plotki, – proszącym tonem przerwał mu Burakowski i wzrokiem wskazał na prawo. Spojrzeli wszyscy, w pobliżu nich stał Feliks. – Czy tylko nas nie słyszał? patrzcie, jaki smutny – szepnął Doński. – Pokażę mu, że gardzę słowami Antka – równie cicho rzekł Julek, poczem głośno się odezwał: – Słyszeliście pewno o tych oficerach, których W. Książe za to, że nie chcieli przyjąć spodlonego szefa, w prostych żołnierzy zamienił; sam im podobno szlify pozdzierał, obelg przy tej czynności nie szczędząc. – Tygrys codzień krew polską chłepcze, – rzekł Makarowicz – toć każdy żołnierz i oficer, gdy na musztrę idą, żegnają się podobno z rodziną, jakby na śmierć szli. – Słyszałem, że Konstanty Pawłowicz zaprowadził karę kija w wojsku – odezwał się Szymański. – Łotr – mruknął Doński. Poważne dźwięki wielkiego dzwonu przerwały tę rozmowę, na dziedzińcu powstało na chwilę zamięszanie, poczem wszystkie gromadki się połączyły, chłopcy ustawili się parami i wsunęli w długą sień gmachu szkolnego; dziedziniec opustoszał, a klasy się zaludniły… Dwie godziny trwały jeszcze lekcje, o trzeciej dzwon znów zabrzmiał, oznajmiając tym razem, iż wybiła godzina powrotu do domu. – Chłopcy poczęli spiesznie opuszczać ławy, ładować książki do tornistrów i wśród wesołego gwaru wychodzili na dziedziniec. Jeden z ostatnich opuścił klasę Feliks Żarnicki. Ludno jeszcze było na dziedzińcu jednakże, gdy się na nim ukazał; uczniowie żegnali się i rozmawiali przed rozstaniem. Smutnym wzrokiem obiegłszy wszystkich, Feliks zbliżył się do Julka. – Pójdziemy razem, – rzekł tonem stanowczym – mam cię o coś zapytać. Kański zmięszał się widocznie, nie odmówił Jednak. – I owszem, – odrzekł. I razem wysunęli się z gmachu szkolnego na ulicę. – Od paru dni uważam, iż niektórzy koledzy unikają mnie; czy nie wiesz, jaki jest tego powód? – zapytał Żarnicki, patrząc badawczo w oczy towarzysza. – Pewno ci się zdaje, – odparł Julek, spuściwszy oczy. Feliks westchnął. – Jesteś nie szczerym ze mną, – rzekł widocznie podraźniony – miałem cię za przyjaciela, widzę, żem się omylił. Przy tych słowach łzy zaświeciły w jego oczach. Kański poczerwieniał. – Ale bo widzisz, po co ja przykrość mam… ci sprawiać, powtarzając plotki szkaradne, – szepnął. – Przyjacielowi mówi się szczerze wszystko, nawet najboleśniejsze rzeczy, – odparł Feliks. – No tak, masz słuszność, kiedy chcesz, to powtórzę, ale bądź przekonany, że w plotkę nie wierzę, – począł się jąkać Kański – ten szkaradny, rudy Antek nagadał w szkole coś niedobrego o twoim ojcu. Szkarłatne rumieńce oblały bladą twarz Feliksa. – O moim ojcu! – wykrzyknął zdziwiony. – Może nie o ojcu, w każdym razie o jakimś. Żarnickim, Feliks było mu na imię, czy to było imię twego ojca? – Nie, lecz miałem stryja, który nosił to imię. Umilkli, chwilkę szli obok siebie, obaj zatopieni w myślach. – Cóż takiego popełnił ów Żarnicki? – zapytał naraz głosem stłumionym Feliks. – Był podobno złym Polakiem. – Nie mów więcej, domyślam się reszty, boicie się mnie! – Chyba Antek, my w jego opowiadanie nie wierzymy, a chociażby nawet tak było jak mówi, cóżeś ty temu winien. Feliks wstrząsnął głową. – Tak głośno twierdzicie, jednakże w głębi serca czujecie się niepewni, gdy do was się zbliżam, – rzekł z żalem. – Doprawdy, nie ja! – Ty jeden może mi ufasz w zupełności. – Burakowski, Makarowicz, Szymański również, wierzaj mi; powiedzieli Antkowi, że przez zazdrość cię oczernia. Dotarli właśnie do rogu ulicy Królewskiej; tu drogi ich rozchodziły się, gdyż Feliks mieszkał na Chmielnej, zatrzymali się przeto obaj, a Kański wyciągnął rękę do przyjaciela. – Licz na mnie, w każdej przykrej chwili stanę przy tobie, – rzekł. – Dziękuję… – odparł Feliks, poczem ucałowali się i rozstali. Pani Żarnicka, matka Feliksa, wdowa od lat dwóch, właścicielka pięknej wioski Czarniawki i leżącej w pobliżu Warszawy, dla edukacyi dzieci, których miała sporą gromadkę, przeniosła się do stolicy. Najstarszym z rodzeństwa był Feliks, dwóch jego braci Tomasz i Aleksander przygotowywali się w domu do szkół, dwie siostry Wanda i Leonka jeszcze się nie uczyły. Zgnębiony tem, co mu Julek powiedział, Feliks wszedł do mieszkania, a nie zastawszy w jadalnym pokoju nikogo, udał się wprost do dziecinnego, w którym najczęściej wszyscy się zgromadzali. Oleś i Tomuś pisali coś pilnie przy stole, Wandzia lalkę kołysała, Leonka spała, a przy jej łóżku czuwała stara piastunka, natrętne muchy odganiając chustką od główki dzieciny. Ujrzawszy wchodzącego brata, dzieci pospieszyły ku niemu z powitaniem, ale on jakoś obojętnie odpowiedział na ich serdeczne pocałunki; zrzucił z pleców tornister i na stole go położył, a gdy dzieci wróciły do przerwanych zajęć, usiadł obok piastunki. – Czy Magdalena służyła już u nas w owym czasie, kiedy to była ta wielka bitwa pod Lipskiem? – zapytał ni ztąd ni zowąd. Piastunka podniosła zdziwiony wzrok na niego. – Cóż to, Feliks zapomniał, że ja go wykołysałam? – odparła. – Feluś ma przecież dzięki Bogu już lat czternaście, a chyba żyłeś już, jak ta bitwa się toczyła! – Prawda, prawda, o tem wszystkiem zapomniałem, – odparł chłopiec i znowu się zamyślił. Magdalena westchnęła. – Licz tu na wdzięczność wychowanków, – rzekła sama do siebie – własna piersią go karmiłam, a on mnie pyta, czy byłam w ich domu, gdy się kołysał! Zatopiony w myślach Feliks nie słyszał tych gorżkich słów; po chwili zwrócił się znowu z pytaniem do Magdaleny. – Czy ojciec służył w legionach? – Nie, – odparła krótko piastunka. – A dlaczego? – Bo ziemi pilnował, – odburknęła stara, niechaj każdy chwali Boga, jak umie; pan rycerzem z serca nie był, więc siał i orał. Feliks westchnął i zamyślił się znów posępnie, Magdalena patrzała nań uważnie. – Miał synów – poczęła po niejakim czasie,– nie chciał się narażać, był potrzebnym rodzinie. – Jednak umarł młodo i nie wychował nas. – Wola Boża, – westchnęła piastunka i poczęła szeptać pacierze. – A nie wiesz Magdaleno, na co umarł ojciec? – zapytał Feliks. – Apopleksja go zabiła: rozgniewał się, krew uderzyła na mózg i nieszczęście się stało. – Dlaczego się rozgniewał, na kogo? – Na brata swego, dlaczego nie wiem, to tylko pamiętam, że pewnego poobiedzia przyjechał do nas niespodzianie pan Feliks, brat nieboszczyka, że się zamknęli w gabinecie pana i coś długo gadali ze sobą, a musieli się chyba sprzeczać, bo pan głos podniósł i chodził szybkimi krokami po pokoju. "Ty tego nie uczynisz Feliksie" powiedział do brata, a pan Feliks na to: "Już uczyniłem." Byłam wówczas z wami w ogrodzie i przechodziłam pod oknem gabinetu, więc słowa doleciały mnie… Gdy pan Feliks odpowiedział: "uczyniłem" pan krzyknął strasznym głosem, ale co, nie zrozumiałam; potem usłyszałam sztuk 'okropny, jak gdyby powaliło się coś ciężkiego na ziemię, potem łomot drzwi, szybkie kroki i coś jak gdyby jęki… Struchlałam i przez długa chwilę nie mogłam się ruszyć z miejsca, a gdym się ocknęła, zobaczyłam, że pan Feliks pędzi przez dziedziniec do stajni. "Koni! wyjeżdżam natychmiast" krzyczał, jak opętany. – Pobiegłam po panią, lecz ona biedaczka pierwej odemnie dowiedziała się co to wszystko znaczy: znalazłam ją w pokoju męża, klęczała przy nim i wołała: "Olesiu! Olesiu! spójrz na mnie." Pan nie słyszał wołania, leżał nieruchomy… Posłaliśmy po lekarza, lecz nim przybył, każdy wiedział w domu, że pan już nie żyje: stygł i sztywniał z każdą chwilą bardziej; doktor po to tylko przyjechał, by powiedzieć: "już umarł." – A stryj? – stłumionym głosem zapytał Feliks. – Odjechał i więcej go nie widzieliśmy i nie mówiliśmy o nim więcej; nawet na pogrzebie pana nie był… Pani nigdy jego imienia nie wymawia, więc i służba unika. – I ja to nieszczęsne imię noszę! – szepnął Feliks. To powiedziawszy ukrył twarz w dłoniach. Chwilę tak siedział nieporuszony, z głową zwieszoną i twarzą zasłoniętą; może płakał, tego Magdalena nie widziała, lecz tak przypuszczała. – Zkąd Felusiowi przyszło mówić o tych smutnych rzeczach, – odezwała się głosem łagodnym – może śnił się Felusiowi ojciec?… Niech panicz zmówi dzisiaj jeszcze trzy pacierze za duszę nieboszczyka. Feliks wstał z krzesła. – Gdzie mama? – zapytał głosem podrażnionym i skierował się ku drzwiom. – W kuchni, przyjdzie do nas niebawem, bo Marysia nakrywa już do stołu, – odparła piastunka – lecz niech Feluś nie pyta mamę o stryja, bo ona tego nie lubi. Feliks zatrzymał się, chwilę zdawał się wahać, namyślać, poczem zwrócił się do braci, siadł przy nich i począł rozpytywać o zadane lekcje. Wejście pani Żarnickiej przerwało ich rozmowę. – Obiad na stole, – rzekła. Feliks zbliżył się do niej z powitaniem, ona odgarnęła ciemne włosy z jego czoła i złożyła na niem czuły pocałunek. – Cóżeś tak smutny? – spytała, patrząc badawczo w jego oczy. – Słyszałaś mamo o nowym wypadku na Placu saskim, o śmierci Śląskiego? – zapytał wymijając odpowiedź. – Słyszałam, – odparła z westchnieniem i przeszedłszy do jadalni poczęła rozlewać w milczeniu zupę na talerze. Dzieci stół otoczyły, zbudziła się Leonka, a Magdalena przyszła z nią do jadalni i posadziła maleńką na wysokiem krześle, cała rodzina razem się zebrała. – Wczoraj zamordował W. książę podoficera, dziś mówią ludzie, iż żołnierza na warcie stojącego w Belwederze, – odezwała się Magdalena, wsuwając w usta Leonki łyżkę rosołu. – Za co? – zapytał Oleś. – Za głupstwo, za nic, – odparła piastunka – każe nosić biedakom takie ciasne i wysokie kołnierze, że się duszą; ten chory był na gardło, ale kazano iść na wartę, więc poszedł: gardło spuchło, niewygodnie było mu w mundurze, więc odpiął haftkę. Wtem W. książę staje przed nim: "Dlaczego jesteś nie po formie?" krzyknął, "bo kołnierz za ciasny i dusi" odparł żołnierz śmiało. A ten tygrys jak nie huknie: "dusi… ja cię uduszę!" przyskoczył do żołnierza, schwycił go za gardło i trup wypadł z jego rąk. – Okropność! – szepnęła pani Żarnicka. Dzieci pobladły, Feliks łyżkę położył, oczy jego zaświeciły posępnym blaskiem, jednakże milczał. – Co raz gorzej dzieje się u nas, – odezwała się po chwili pani Żarnicka – skarżyć się nawet nie pozwalają: konstytucja zastrzegła nam wolność druku, a drukarnię "Gazety codziennej" zapieczętowano bez sądu za to, iż pomieściła artykuł powstający na karę kija, przez W. księcia zaprowadzoną. – Czemu nasz ojciec nie walczył w legionach? – zwrócił się naraz z pytaniem do matki Feliks. – Czyż wszyscy walczyli, – odparła spokojnie pani Żarnicka – kraju ze wszystkich rąk ogołocić nie było można: jedni służyli mu bijąc wroga, drudzy pracując nad glebą, do tych należał wasz ojciec… Nie był on… rycerzem, lecz był prawym polakiem, tego pewni być możecie… Na imieniu ojca waszego żadna plama nie ciąży; Aleksander Żarnicki szanowanym był przez rodaków, – dodała nacisk wyraźny na imię męża kładąc. Feliks wpatrzył się badawczo w twarz matki. – Nigdy mama nie mówi nam o stryju a jednak pamiętam go; gdyśmy na wsi mieszkali, bywał u nas, – rzekł niespodzianie. Pani Żarnicka spuściła oczy, a twarz jej niezwykłą powlekła się bladością. – Stryj twój Feliksie, stał się przyczyną śmierci waszego ojca, dlatego nie mówię nigdy o nim, – odparła głosem wzruszonym – proszę cię nie rób mi więcej tej przykrości, wspominając jego imię. – Mówiłam paniczowi, ale słuchać starej nie chciał, – szepnęła Magdalena. Przy stole zapanowało milczenie. Feliks żałował tego, co uczynił, nie śmiał nawet spojrzeć na matkę. Pani Żarnicka jadła zupę, lecz widocznem było, że się zmusza do tego; szczęściem młodsze dzieci nie zrozmiały, co zaszło przy stole i nierade z milczenia poczęły szczebiotać swobodnie. Tak upłynął obiad, po którym Feliks zamknął się w saloniku, gdzie zwykle uczył się lekcyi na dzień następny. Gdy wieczorem zebrali się znowu wszyscy w jadalni przy stole, pani Żarnicka miała już zwykły poważny, lecz pełen spokoju wyraz twarzy. – To, coś opowiadała Magdaleno o żołnierzu uduszonym w Belwederze, prawdą jest, – odezwała się do piastunki, gdy ta z Leonką weszła do pokoju. – Cała Warszawa gada o nim i o Śląskim, – odparła Magdalena – mówią, że na ich pogrzeb wszyscy się wybiorą, a kto w domu zostanie, tego nazajutrz kijem obiją na ulicy. – I źle zrobią, – odparła pani Żarnicka, – taką drogą nic nie wskóramy; gdy sejm nadejdzie, wówczas panowie powinni zanieść skargę do króla Aleksandra o te nadużycia; może on nie wie, co się u nas dzieje. – Ludzie prości mówią, że wie i chce, by brat jego tak z nami postępował, – odparła Magdalena – mówią jeszcze wiele innych rzeczy; kto wie czego doczekamy, król Zygmunt już grozi. – Jaki król Zygmunt? – zapytał Feliks. – Ten co stoi na Placu zamkowym, na kolumnie, – z głęboką wiarą odparła piastunka. Chłopcy się rozśmieli. – Przecież on nie żywy, tylko ze spiżu zrobiony, – z poważną miną odezwał się Oleś. – To co, ale gdy w Warszawie zanosi się na ważne sprawy, Zygmunt Waza dobywa zawsze pałasza i w górę go podnosi…. Wczoraj wieczorem ludzie idący placem zamkowym, widzieli, że go dobył, – rzekła Magdalena. – Mamo, czy to prawda? – zapytali jednocześnie Tomuś i Wandzia. – Takie podanie krąży o tej kolumnie, – odparła pani Żarnicka – mieszkańcy Warszawy spodziewają się ważnych rzeczy, bo W. książę postępowaniem swojem znieważa konstytucję, jaką cesarz Aleksander nadał Polakom; cesarz nas swobodą obdarzył, on nas uciska – sejm się zbliża, więc panowie będą się skarżyć na księcia, a król uczyni mu może wymówki… Nie jeden wiedząc o tem wszystkiem i znając podanie o królu Zygmuncie, przez imaginację widział to, czego nie było w rzeczywistości. – Przez imaginację pojechał król na koronację, – rzekł szyderczo Oleś. – Niechaj będzie przez imaginację, – odezwała się tonem obrażonym Magdalena – państwo w takie rzeczy nie wierzycie, to i łaski Bóg nie daje, byście je widzieli… Ja stara na różne rzeczy patrzałam i wierzę, że różnemi drogami Bóg ludzi ostrzega. – Tożby chyba wielkiego księcia ostrzegł? – odezwał się Feliks. – A może i jego, żeby się opamiętał i nie pił naszej krwi niewinnej. Taka rozmowa toczyła się podczas wieczerzy w jadalni pani Żarnickiej; gdy zegar dziewiątą wydzwonił, podniosła się pierwsza od stołu i wezwała dzieci do modlitw wieczornych, które zwyczajem wyniesionym z domu rodzinnego odmawiała zwykle głośno z całą służbą. Przeszedłszy do pokoju dzieci, gdzie nad łóżkiem Wandzi wisiał obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, a przed nim paliła się lampka kolorowa, uklękli wszyscy: pani Żarnicka czytała głośno "modlitwę wieczorną", dzieci i służba powtarzały ją za nią cicho. Około godziny dziesiątej cisza zaległa mieszkanie, młodsze dzieci spały w jednym pokoju pod opieką Magdaleny, a Feliks na sofie w jadalni; z pokojem tym łączyła się alkowa, jaką pani Żarnicka zajmowała. Budziła się ona tej nocy często, gdyż Feliks spał bardzo niespokojnie, ciągle przez sen mówiąc, lecz tak niewyraźnie, iż zrozumieć go nie mogła; poszła nawet raz zobaczyć, czy gorączki nie ma, lecz puls chłopca bił równo, głowę miał tylko gorącą. Rano wstał jednakże, zjadł śniadanie i wybrał się do szkoły, nie skarżąc się na nic; uważała tylko, że jest bardzo smutny, lecz nie dziwiła się temu. Feliks z natury wrażliwy, nie mógł słuchać obojętnie opowiadań o gwałtach i mordach, jakie niemal codziennie W. książę popełniał. Nie skarżył się przed matką, jednakże nie czuł się zdrowym, bolała go mocno głowa… Miał spory kawał drogi przed sobą, gdyż szkoła pana Glińskiego znajdowała się na Krakowskiem przedmieściu, a ponieważ dzień był pogodny, więc spodziewał się, że spacer go wyleczy. Pusto było jeszcze na dziedzińcu, gdy wszedł do bramy; ujrzał zaledwie kilku kolegów, którzy skupieni rozmawiali z ożywieniem. Między nimi poznał twarze życzliwe Burakowskiego i Makarowicza, postąpił przeto ku nim, chcąc wziąć udział w rozmowie, lecz gdy się do nich przysunął, naraz umilkli wszyscy. Feliks zmięszał się, skinął im głową i pospieszył do sieni, do klas wiodącej; był pewnym, iż przy nim mówić nie chcą… Łzy cisnęły mu się do oczu, lecz zwalczył je. – Udam, że nic a nic nie spostrzegłem, – rzekł sam do siebie – iż ani przypuszczam, by przerwali rozmowę z mego powodu. Tym razem omylił się wszakże; chłopcy rozmawiali o lekcjach i bynajmniej nie umilkli dlatego, że się zbliżył do nich, lecz że rozmowa właśnie się skończyła. Wszedłszy do sieni ujrzał drugą gromadkę chłopców również zajętych rozmową; rudy Antek rozprawiał tutaj na cały głos. Feliks miał zamiar ich ominąć, lecz posłyszawszy swe imię, mimowoli zatrzymał się. – Jak Boga kocham nie kłamię – przysięgał się Halski, bijąc pięścią w pierś. – Posądzam cię grubo, iż mścisz się na Feliksie za piątkę, jaką tamten dostał z łaciny i dlatego rozpowiadasz to, czego sam pewien nie jesteś, – odezwał się jeden ze słuchaczy. – Jak Boga kocham, mówię prawdę, – powtórzył Antek – powiem wam wszystko, jak było. Mój korepetytor zapytał mnie kilka dni temu, kto jest prymusem w naszej klasie; wymieniłem Żarnickiego, a on na to: "nie zazdroszczę mu nazwiska, toż niejaki Feliks Żarnicki, obrońca sądowy, zdobył sobie przydomek zdrajcy. Powodem tego był fakt następujący. Pan Skalski, właściciel majątku w kaliskiem, przyjechawszy do Warszawy spotkał pewnego dnia na ulicy W. księcia, a nie znając go, gdy pojazdy zetknęły się ze sobą, nie kazał swemu woźnicy zatrzymać koni i nie złożył czołobitności Konstantemu Pawłowiczowi. Obrażony W. książę stanął, wysłał natychmiast pogoń za Skalskim i kazał go do siebie przyprowadzić, a gdy mimowolny winowajca, nie wiedząc czego chcą od niego, stanął przed nim, gniewny i zdziwiony zarazem kopnął go kilkakrotnie brutalnie nogą i znieważył słowami w obec gawiedzi ulicznej, która wnet zjawiła się koło nich, poczem wydał rozkaz, aby go odprowadzono do więzienia i zażądał, by sąd wydał nań wyrok potępiający. Pomiędzy sędziami znalazło się kilku szlachetnych, którzy odważyli się bronić Skalskiego, oskarżonego o obrazę majestatu, dowodząc, że bezwiednie popełnione przestępstwo karanem być nie może; lecz Żarnicki tak wymownie potępiał obwinionego, iż sprawa jego upadła i nieborak na Sybir pojechał". Chłopcy zasłuchani w to opowiadanie nie widzieli Feliksa, który mieniąc się na twarzy i z bladego czerwonym się stając, z czerwonego bladym na przemian, stał opodal przykuty wrażeniem do miejsca. Halski spostrzegł go tylko, lecz ten z całą satysfakcją patrzał na męczarnie rywala. – Jak się masz Feliksie, – ozwał się naraz wesoły, serdeczny głos w korytarzu i Żarnicki uczuł, że ktoś położył mu dłoń na ramieniu; obejrzał się i zobaczył Kaliskiego. – A tobie co? – zapytał go tamten. – Głowa mnie boli, – odparł Feliks. – Wróć do domu, W klasie zemdlejesz, – radził Julek. W miejsce odpowiedzi Feliks do klasy podążył, wszedł do ławki i siadł w niej posępny; w głowie mu szumiało, nic nie widział i nic nie słyszał, co się w około niego dzieje. Klasa zaludniała się powoli, ławki napełniały, profesor Jański rozpoczął wykład historyi, wyrywał uczni z kolei, on o niczem nie wiedział – czuł tylko, że mu pulsa w skroniach biją i że go coś za gardło ściska. Jański kochał młodzież, więc spostrzegłszy, że Feliks czegoś nie swój, nie zwracał się do niego z pytaniem, przypuszczał bowiem, że niezdrów lub też nieprzygotowany, dlatego też pilnego ucznia nie chciał narażać na zły stopień… Godzina lekcyi historyi minęła szczęśliwie dla Feliksa; lecz pan Gut, matematyk, nie był tak wyrozumiałym dla uczni, a właśnie na drugiej z kolei godzinie wypadała lekcja arytmetyki. Wszedłszy na katedrę Gut obiegł najprzód wzrokiem twarze uczniów, czytając im z oczu, który lęka się być zapytanym; smutek Żarskiego nie uszedł jego uwagi, wyrwał więc najprzód najsłabszego w matematyce, o którym był pewien, że nie rozwiąże zadania, a gdy ten plątać się począł, zawołał: – Żarnicki popraw go! Usłyszawszy swe nazwisko Feliks podniósł się, lecz zamiast odpowiedzieć, stał blady i patrzał na profesora wzrokiem, w którym malowało się wielkie zakłopotanie. – Czegoż milczysz? – zapytał Gut tonem rozdrażnionym. – Nie słyszałem, jaki przykład był zadany – odparł Feliks. Gut poczerwieniał, rzucił mu gniewne spojrzenie. – Siadaj, – rzekł krótko i zapisał Żarnickiego za nieuwagę do dziennika. – Panie profesorze on słaby, jego głowa boli,– odezwały się ztąd i zowąd głosy, ujmujące się za ulubieńcem klasy. – Milczeć! – krzyknął Gut. "Wszyscy zdawali się być rozżaleni, jeden tylko Halski uśmiechał się z zadowoleniem i rzuciwszy pełne ironii spojrzenie na Feliksa, odezwał się głośno: – Jeśli pan profesor pozwoli, ja rozwiążę to zadanie. Gut się zgodził, a Halski otrzymawszy dobry stopień, powtórnie spojrzał z tryumfem na rywala, lecz Feliks ani tego spojrzenia nie widział, ani też nie słyszał, jak Antka chwalił profesor. Trze – cia godzina, lekcja zoologii minęła znów szczęśliwie dla Żarnickiego, a gdy wreszcie wybiła dwunasta, koledzy poczęli go namawiać, by poszedł do dyrektora prosić o pozwolenie powrotu do domu, lecz on nie chciał tego uczynić. – Stracę wykład, potem o wiele trudniej mi będzie przygotować się do lekcyi – mówił, – wytrwam do końca. A właściwie nie chciał wracać do domu, gdyż lękał się by matka nie wyczytała z jego twarzy, co mu dolega; liczył, że otrząśnie się powoli z doznanego wrażenia. Przyjaciele okazywali mu jak umieli współczucie, Kański i Makarowicz powiedzieli profesorom, że jest słaby, więc nie był więcej badanym tego dnia i Halski nie znalazł sposobności do nowych tryumfów. We czwartek lekcje w szkole pana Glińskiego trwały zwykle do godziny czwartej, mimo to Żarnicki pozostał do końca. Gdy uczniowie zbierać wreszcie książki poczęli, by je do tornistrów ładować, tak był zmęczony wysiłkiem, jakiego nad sobą dokonał, iż chwiejnym krokiem klasę opuścił. Julek chciał go odprowadzić do domu, lecz Feliks pragnąc pozostać sam, powiedział, że pójdzie się przejść, bo spacer ulgę mu zawsze przynosi, gdy go głowa boli. I poszedł aż nad Wisłę; tam w ciszy i samotności przechadzał się czas jakiś nad brzegiem rzeki i rozmyślał nad tem, co usłyszał rano w korytarzu szkolnym, lecz im więcej rozmyślał, tem mocniej pulsa biły mu w skroniach… Mrok już zapadał, gdy wreszcie zdecydował się wrócić do domu; widząc, że samotność zamiast uspokoić rozdrażnia go, postanowił uciec się do pracy i w niej szukać ulgi. Z głową zwieszona na piersi szedł nie widząc przechodniów, przypatrujących mu się ciekawie; krok jego był chwiejny, jak u człowieka bliskiego omdlenia; pnąca się w górę ulica męczyła go widocznie, oddychał z trudnością… Nareszcie dostał się na Plac zamkowy, przystanął przeto, by zaczerpnąć powietrza i obejrzał się sennym wzrokiem w około; zobaczywszy sterczącą w pośrodku kolumnę, a na niej spiżową postać króla, przypomniał sobie legendę, jaką im wczoraj piastunka opowiedziała i czekał czy się nie ruszy, czy mu co na pociechę nie powie, ale król stał milczący i nieporuszony, więc poszedł dalej… Nareszcie dotarł do domu, gdzie zastał wszystkich przy obiedzie. – Cóż tak późno wracasz? – zapytała go matka – czekałam chwilę z obiadem, lecz dłużej nie mogłam, gdyż dzieci jeść wołały. – Głowa mnie boli, więc poszedłem się przejść, – odparł Feliks i zbliżył się, by rękę matki ucałować. Ona spojrzała na niego uważniej. – Tyś chory, – rzekła niespokojnie i ujęła go za puls. – Masz gorączkę, – dodała, – idź, połóż się. – Może pierwej coś zjem, – odparł Feliks. I siadł do stołu, wypił kilka łyżek rosołu i doczekał końca obiadu. Czując, że mu coraz gorzej i że do pracy zasiąść nie jest w stanie, namawiany powtórnie przez matkę, gdy wszyscy powstali od stołu poszedł się położyć. Pani Żarnicka kazała młodszym dzieciom oddalić się od ich sypialni, aby bawiąc się brata nie budziły, a Feliksa we własnej alkowie umieściła i siadła przy nim. – Chciałem cię o coś zapytać mamo, lecz lękam się powtórnie przykrość ci sprawić, – odezwał się naraz Feliks nieśmiało. – Jeśli ci to ma ulgę sprawić zapytaj, – odparła pani Żarnicka. On wahał się chwilę. – Może swoją odpowiedzią wielką ulgę w mem cierpieniu przyniesiesz mamo, – rzekł wreszcie. – Więc mów, – szepnęła. Ująwszy jej rękę, podniósł na nią wzrok pełen niepokoju. – Czem był stryj Feliks? – zapytał wzruszonym głosem. – Obrońcą sądowym, – odparła cicho i spuściła oczy. – Ach! – jęknął chłopiec, zbladł jeszcze bardziej i usunął się na poduszkę, głowa jego w tył opadła. – Co tobie? – zapytała pani Żarnicka, chyląc się ku niemu wystraszona. On zrazu nic nie odpowiedział. Chwil kilka leżał nieruchomy, poczem otworzył zwolna oczy i zadał nowe pytanie: – Powiedz mi mamo, czy nikt z naszej rodziny za ojczyznę nie walczył?\nPo ciernistej drodze : powieść historyczna z dziejów powstania 1830 roku dla młodzieży\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Po_ciernistej_drodze___powiesc_historyczna_z_dziejow_powstania_1830_roku_dla_mlodziezy-ebookRO/p02025793i020" target="_blank" title="Po ciernistej drodze : powieść historyczna z dziejów powstania 1830 roku dla młodzieży [Jadwiga Papi] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Po ciernistej drodze : powieść historyczna z dziejów powstania 1830 roku dla młodzieży [Jadwiga Papi] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


OBEJRZYJ: Niesłysząca kobieta zamawia w Starbucks Drive-Thru z niezwykłą technologią wideo - Nowe przepisy - 2022\nOBEJRZYJ: Niesłysząca kobieta zamawia w Starbucks Drive-Thru z niezwykłą technologią wideo\nFilm staje się viralem głuchej kobiety zamawiającej w Starbucks drive-thru dzięki technologii i baristce znającej język migowy\nStarbucks: Gdzie zamawianie w drive-thru nie powoduje niepokoju u osób niedosłyszących.\nKiedy myślisz o wyzwaniach, które osoby niedosłyszące musi stawić czoła na co dzień, jednym z bardziej niezwykłych problemów, które mogą nie przychodzić do głowy, jest zamawianie jedzenia w drive-thru. drive-thrus, kierowca musi wypowiedzieć polecenie do mikrofonu. Wyobraź sobie zaskoczenie Rebeki King, kiedy podjechała do swojego Starbucksa i stwierdziła, że dzięki nowej technologii interfejsu wideo i baristce, która porozumiewała się w języku migowym, była w stanie złożyć zamówienie na kawę bez żadnych trudność.\nKing, 28-letnia głucha kobieta, doświadczyła nowej technologii wideo, kiedy podjechała, by zamówić w swoim lokalu Starbucks w St. Augustine na Florydzie. Była tak pod wrażeniem technologii, która sprawiła, że składanie zamówień było płynne i bezproblemowe, że wróciła następnego dnia i nagrała wymianę na swoim telefonie. Od tego czasu wideo stało się wirusowe.\n„To wielka sprawa dla (dla) głuchych społeczności, że Starbucks ma teraz taki. Nigdzie indziej tego nie ma!” King powiedział oddziałowi NBC WTLV w Jacksonville. „Wszyscy chcemy to mieć na każdym drive-thru na świecie”.\nStarbucks nie skomentował jeszcze, ile kiosków będzie korzystać z tej technologii w przyszłości.\nCopyright 2022 \_ OBEJRZYJ: Niesłysząca kobieta zamawia w Starbucks Drive-Thru z niezwykłą technologią wideo...


Szafy na wymiar z dobrymi frontami - Serwis informacyjny\nStrona główna » Szafy na wymiar z dobrymi frontami\nSzafy na wymiar Bielsko Biała z drewnianymi frontami\nChyba jedna z najbardziej klasycznych propozycji – drewno. Naturalny materiał, cieszący się naprawdę sporą popularnością wśród użytkowników. Czy drewno jest dobrym materiałem na fronty? Oczywiście. O ile ktoś wybierze drewno twarde, które na dodatek będzie odporne na uszkodzenia mechaniczne. Nie można zapomnieć również o tym, że drewniane fronty nie mogą wchodzić w żadną reakcję, jeżeli chodzi o czynniki zewnętrzne, np. wodę. Całość musi zostać odpowiednio zabezpieczona. Tylko że drewno nie należy do tanich materiałów, dlatego inwestor może zacząć poszukiwać nieco tańszej alternatywy, jeżeli chodzi o fronty.\nInne materiały na fronty\nNa szczęście takich propozycji nie brakuje, więc nie ma obaw, że szafy na wymiar Bielsko Biała nie będą posiadały frontów. Można tutaj chociażby wspomnieć o materiałach drewnopochodnych, czyli o sklejce i płytach MDF. Odchodząc nieco od drewna – dostępne są także fronty, jakie można wykonać z tworzyw sztucznych. Takie, które cechują się niezwykłą solidnością. Warto również wspomnieć o frontach, jakie wykonane są także z metalu. Ciekawa propozycja, która chętnie także wykorzystywana jest przez inwestorów.


Djoković wyeliminowany z Wimbledonu! | Aktualności | Tenisklub\nDjoković wyeliminowany z Wimbledonu!\n25.06.2008 16:20, Anna Wilma, źródło: atptennis.com, foto: atptennis.com\nMarat Safin pokonał Novaka Djokovicia 6:4, 7:6(1), 6:2 w drugiej rundzie singla panów wielkoszlemowego Wimbledonu! Rozstawiony z numerem trzecim Serb poległ w nieco ponad dwie godziny.\nSpotkania Safina z Djokoviciem porywającym nazwać nie można, ale rezultat to największa sensacja Wimbledonu 2008 w ciągu pierwszych trzech dni jego trwania. Już od początkowych minut widać było, że trzeci zawodnik globu nie posiada dobrej dyspozycji dnia (w pierwszym gemie, w którym serwował, wyszedł ze stanu 0:40). Safin także nie zachwycił, gdyż większość piłek wyrzucał daleko poza kort. Mimo to jego gra była dokładniejsza i wkrótce pozwoliła mu na zdobycie przełamania. Djoković błyskawicznie wyrównał stan pojedynku, ale Marat ponownie wygrał breaka. Przewagę utrzymał do końca seta. W drugiej odsłonie Serb zdecydowanie bardziej pilnował własnych gemów, podobnie zresztą jak jego przeciwnik. Panowie nie odnotowali żadnej porażki serwisowej. W tie-breaku lepszy okazał się Safin i to w bardzo wysokim stosunku punktów 7-3. Ostatnia partia była popisem gry Rosjanina, który rywalowi z Belgradu oddał jedynie dwa gemy. W ósmym gemie Djoković poderwał się do walki, obronił nawet trzy meczbole, ale na zmianę wyniku było już zdecydowanie za późno.\nKlasyfikowany na 75 miejscu w rankingu ATP Safin zagra o wejście do czwartej rundy z Andreasem Seppim. Włoch rozstawiony jest w turnieju z numerem dwudziestym dziewiątym. W pierwszej rundzie zamieszkały w Monte-Carlo tenisista pokonał innego reprezentanta Italii, Fabio Fogniniego. Przypomnijmy, że jego najlepszym wynikiem na All England Tennis and Croquet Club jest jak dotąd ćwierćfinał z roku 2001. Przed rokiem również dotarł tu do trzeciej rundy, gdzie przegrał z Rogerem Federerem.\nPorażka w drugiej rundzie oznacza dla Novaka Djokovicia ogromne starty punktowe. W tamtym roku był on bowiem w półfinale, a i teraz oczekiwano jego konfrontacji w najlepszej czwórce z Rogerem Federerem.\nDo innych środowych niespodzianek należy zaliczyć porażkę Juana Carlosa Ferrero z Mischą Zverevem. Niemiec wygrał z rozstawionym Hiszpanem pierwsze dwa sety 6:4, 6:4, a w trzecim Ferrero poddał się w wyniku kontuzji.\nMarat Safin (Rosja) - Novak Djoković (Serbia, 3) 6:4, 7:6(3), 6:2\nMischa Zverev (Niemcy) - Juan Carlos Ferrero (Hiszpania, 21) 6:4, 6:4, 2:1 i krecz Ferrero\nSprawdź komplet wyników męskiego Wimbledonu!


Mieszkanie na sprzedaż - Ełk - Centrum - GLO-MS-1189 - 49.50m² - Global Hause\n2 pokoje parter 49,50 m2 3 737,37 zł/m2\nMieszkanie o powierzchni 49,5 m2, usytuowane na parterze w bloku przy ulicy Szkolnej. Funkcjonalny układ pomieszczeń: przestronny pokój dzienny, sypialnia, kuchnia, łazienka, wc oraz przedpokój.\nOkna PCV, podłogi w pokojach panele, pozostałe pomieszczenia terakota. W mieszkaniu pozostają stałe zabudowy w kuchni, szafa w sypialni. Do mieszkania przynależy piwnica o pow. ok. 14,5 m2.\nAtrakcyjna lokalizacja - budynek zlokalizowany w centrum miasta przy ulicy Szkolnej. Przy bloku znajduje się osiedlowa zieleń oraz ogródek do dyspozycji mieszkańców. W pobliżu Galeria ,, Brama Mazur'' urzędy, szkoły, przedszkole, sklepy, poczta, MZK. Zapraszam do obejrzenia mieszkania!.\nSymbol oferty GLO-MS-1189


Softshell męski T4Z15 SFM002 4F (granatowy) - sklep online Sport-Shop\nSport-ShopOdzież i obuwieOdzież męskaBluzySoftshell męski T4Z15 SFM002 4F (granatowy)\nSoftshell męski T4Z15 SFM002 4F (granatowy)\nPodczas treningu czy jesiennych wycieczek w góry musisz zadbać o ochronę przed wychłodzeniem i przemoczeniem. Bluza męska SFM002 marki 4F to doskonałej jakości softshell, spełniający oczekiwania wymagających osób.\nModel wykonany został z poliestru i elastanu, co wpływa na dopasowanie, mobilność ruchów, ale przede wszystkim na długą żywotność bluzy. Poliester jest niezwykle odporny na uszkodzenia mechaniczne, więc masz pewność, że model ten będzie Ci służyć przez wiele sezonów. Przede wszystkim jednak zapewni Ci ochronę przed wiatrem i wilgocią. Dbają o to zastosowane technologie.\nW praktyce oznacza to, że z pewnością silny wiatr nie wyziębi Twojego organizmu, a ulewa nie przedostanie się pod spód softshella. To dlatego że rewolucyjna technologia Aquatech 5000 zapewnia Ci ochronę przed deszczem do 5000mm/m2 wody, czyli... naprawdę porządne oberwanie chmury. Gdy inni przemokną do suchej nitki, Ty będziesz czuć się świeżo i sucho. Dba o to też odpowiednia wentylacja - wiatr i wilgoć nie dostają się do środka tkaniny, ale idealnie materiał charakteryzuje się dużą oddychalnością, więc nie zgrzejesz się nadmiernie podczas szybkiego marszu pod górę.\nAle ten model to też fantastyczny wygląd. Odpinany kaptur ochrania także głowę przed wiatrem i deszczem, a ponieważ doskonale przylega, wygoda noszenia jest maksymalna. Do tego praktyczna regulacja w dole, by wiatr nie podwiał bluzy i nie dostawał się do wnętrza od doły. Praktycznym udogodnieniem są oczywiście kieszenie - w tym jedna na piersi. W niej możesz przechowywać cenne przedmioty, takie jak portfel lub klucze czy telefon.\nWygodnie, praktycznie i bezpiecznie!\nmembrana: AQUATECH 5000 (5000mm/m2 / 3000g/m2/24h)\ndwie kieszenie boczne, kieszeń na piersi\nKurtka sprawdza się niesamowicie! Wiatr mocno wieje a w niej się tego nie odczuwa. Deszcz mocno pada a kurtka tego nie wchłania. Szybko schnie. Mówiąc wprost: dobrze wydane pieniądze :)\npiekny sofsthell, bardzo dobrze lezy. Polecam kazdemu. Nie moge sie napatrzyc na meza w nim:)\nBluza męska BLM006 4F (szary melanż)\nBluza męska Triblend FZ Hoody Under Armour (szara)\nBluza treningowa FCB Dry Squad Dril Top Nike (zielona)\nKamizelka ogrzewana elektrycznie GV1 Glovii (czarna)\nBluza Team Club Hoody Full Zip Nike (szara)\nOstatnio wyszukiwane: deskorolki Spokey, carbo Olimp


Fason torebki nierówny fasonowi – Stylishwoman – najnowsze trendy obuwnicze\nFason torebki nierówny fasonowi\n11 marca 2020 2 września 2020 Opublikowane przez Dorota\nTorebki damskie to temat rzeka, różnorodność modeli, stylów, typów i materiałów, z których są uszyte jest przeogromna. Postępująca moda i ogromna kreatywność projektantów przyczynia się do tego, że torebek damskich na świecie jest coraz więcej. Obok klasycznych i typowych modeli pojawiają się modele futurystyczne i takie, o których nikt niedawno wcale nie myślał.\nUroda, styl i funkcjonalność\nTorebki damskie to przedmioty bardzo funkcjonalne, kobiety w torebkach noszą przedmioty potrzebne i takie, które akurat w danym momencie są im niepotrzebne. Zresztą zawsze to co było w środku kobiecej torebki było wielką niewiadomą i tajemnicą właścicielki danej torebki. Tak jest do dzisiaj, dlatego torebki są małe i duże, noszone na pasku, za rączki, przepasane przez ramię.Torebki są potrzebnym i bardzo funkcjonalnym gadżetem życia kobiecego.\nTorebki damskie obok funkcjonalności są także gadżetem, który każda kobieta musi odpowiednio dopasować do swojej stylizacji. Zatem torebki grzeszą urodą, bowiem każdy ich model czy fason, musi być odpowiedni dla danej kobiety.\nTyle ile jest okazji do wyjścia tyle jest modeli torebek. Kobiety z torebkami chodzą do pracy, na randki, do restauracji, kina czy teatru. Kobiety z torebkami jeżdżą samochodem i transportem publicznym. Kobiety nie rozstają się dzisiaj z torebkami. Ten fakt jest ogromną inspiracją dla projektantów torebek. Dzisiejsze fasony produkowane są ze skóry naturalnej, ekologicznej, z materiału, tworzywa sztucznego lub z materiałów pozyskanych z recyklingu. Torebki są proste i oryginalne, klasyczne i bardziej wymyślne.\nWśród wielu ich fasonów można wyróżnić: kopertówki, kuferki, worki, listonoszki, hobo, shopperki, bowlery czy plecaczki.


Temat postu: Antarktyda , rejs do raju bez palemek\n#1 Wysłany: 11 Sty 2020 17:26\nTak szybko czas leci, rok już prawie mija od powrotu ,uznałam więc,że skoro rocznica to najwyższa pora " wrócić" na ten biały kontynent , przynajmniej w wersji relacji,skoro inaczej nie da rady . Choć trochę kłamię, bo myślami ,wspomnieniami bardzo często tam jestem..Zanim pójdę z pisaniem dalej,od razu jednak uprzedzę.. to moja pierwsza relacja na fly4free ,więc sorki jak będzie coś nie tak Zapraszam więc na Antarktydę moimi oczami , wielbicieli zimnych kierunków i tych ciekawych trochę innego kawałka świata.Skąd się w ogóle wzięła Antarktyda w moich podróżach ? no przyznam uczciwie ze nie tak wcale od razu, dojrzewałam pomału, trochę dłużej niz pomidor.Pierwszy był Svalbard.W ramach 2 tygodniowego rejsu po Norwegii, statek zawinął też na Spitzbergen . To było moje pierwsze zetknięcie z takimi klimatami . Svalbard absolutnie mnie zafascynował i oczarował.To byla dla mnie totalna magia i inny świat niz oglądałam do tej pory Druga była GrenlandiaRejsik kupiony z last minute na niemiecki statek Ms Delphin .Strzał byl w 10 ! To była kolejna bajka i bakcyl został już połknięty, na zawsze .. Choć ku mojemu zdziwieniu na początku wcale tam nie było biało. Na statku sporo było różnych prelekcji o Grenlandii ale I trafil sie temat Antarktydy-jeden z kolejnych rejsów tej firmy. Nakręciłam się do tego stopnia , ze zaczęłam przeglądać folder. Kupując od razu na statku byl jeszcze dodatkowy rabat. Niestety im większa byla ochota tym bardziej cena mi się wydawała abstrakcyjna.Nie zdecydowałam się i nie poplynęłam Delphinem,czego póżniej nie mogłam odżałować.. potem ceny już tylko rosły i to mocno..a statek przestał pływać, firma przestała istnieć. Szkoda.. Temat więc umarł.. ale ...tylko na jakiś czas. Wrócił , bo znajomi się wybierali na Antarktydę i zapraszali nas na wspólną wyprawę. Nie zdecydowaliśmy się wtedy,mieliśmy już zresztą inne plany, ale ziarno znowu zostało zasiane. Trochę poszukiwań w necie i w ten sposób prawie na rok przed wyjazdem wraz z drugą połówką zostaliśmy szczęśliwymi posiadaczami bilecików na rejs na Antarktydę\n#2 Wysłany: 12 Sty 2020 12:19\nOj lubię takie klimaty:) Będę wdzięczny za opisanie szczegółów organizacyjnych.\n#3 Wysłany: 14 Sty 2020 21:58\n-- 13 Sty 2020 22:30 --\nRejsik statkiem Ms Hamburg wraz z lotami z FRA wybieram u niemieckiego armatora Plantours https://www.plantours-partner.de/. Dlaczego tam ? Oczywiście wcześniej odrabiam lekcję i zaliczam mały research w necie. Ta właśnie firma wydaje mi się podobna do innego niemieckiego armatora (już nieistniejącego) Passat Kreuzfahrten , którego statkiem Ms Delphin płynełam na rejs po Islandii i Grenlandii.Co ciekawe okazuje się potem ,że kapitan jest ten sam ( świat jest jednak mały he he ) .\nCeny rejsu są bardzo rozbieżne w zależności od pokładu,wielkości kabiny,czy kabina ma okno etc. Najtańsze jest miejsce w kabinie 4 osobowej 3,8K eurasów a a najdroższa ponad 9 tysi. Z mężem kupujemy najtańszą kabinkę na 2 osoby , wychodzi po 4,4 K E na głowę. Jest na najniższym pokładzie i nie ma okna. Mogę jednak wybrać jej lokalizację, więc biorę blisko windy i schodów,aby nie latać po długich i wąskich korytarzach\nRejs kupuję w Rudolf reisen https://rudolfreisen.de/, gdzie często są fajne promocje rejsowe ( zresztą nie tylko na rejsy) .Poza tym mam tam ulubioną Panią Elizę, która jest przemiłą osobą i zawsze we wszystkim pomoże.Cena jest dokładnie ta sama jak u armatora a nie trzeba się silić na niemiecki.Język Goethego wciąż nie jest moją mocną stroną,ale na statku na szczęście nie jest to problemem.\nCała podróż wraz z lotami zajmuje 2 tygodnie i zaczyna się na samym początku roku , bo 2 stycznia lotem z Frankfurtu do Wiednia, potem zmiana samolotu na charter z Wiednia do Ushuaia prze Rio, gdzie jest postój techniczny. Niemcy lecą z Frankfurtu a my dołączamy do całej ekipy w Wiedniu.\n-- 14 Sty 2020 20:58 --\nW sumie ta mapka co wkleiłam w poprzednim poście , to taka poglądowa trasa rejsu, bo wszystko zależy do warunków atmosferycznych .Ma to szczególne znaczenie w tym rejonie świata ...w Cieśninie Drake'a sztorm to jak chleb powszedni :shock: ,Przyladek Horn też nie słynie z łagodnych wiatrów Finalnie więc kapitan statku, decyduje gdzie się płynie danego dnia, czy rejs jest tylko widokowy, czy jest możliwość dopłynięcia do lądu, czas trwania postoju etc\nI rzeczywiście tego typu zmiany były odczuwalne w czasie rejsu,co w żaden jednak sposób w mojej ocenie nie wpływa negatywnie na rejs.Wiadomo względy bezpieczeństwa są najważniejsze.\nZrealizowany plan podróży\nlot z Waw do Ushuaia (Argentyna) przez Wiedeń i Rio (postój techniczny)\nzwiedzanie miasteczka Ushuaia, zaokrętowanie na statek, wypłynięcie kanałem Beagle\nCD Kanał Beagle, Cieśnina Drake'a\nAntarktyda !!! pierwsze zejście na ląd - Greenwich Island\nUshuaia -wycieczki do Park Tierra del Fuego i Laguna Esmeralda\nwyokrętowanie ,wylot z Ushuaia- przylot do WAW , koniec przygody :cry:\n#4 Wysłany: 16 Sty 2020 23:16\nPodróż zaczyna się trochę nerwowo, już na starcie na Okęciu czeka nas niespodzianka. Tuż przed wejściem do samolotu do Wiednia , zatrzymują nas i proszą,aby chwilę poczekać\nTaaaaaaaa... pierwsza myśl, mają overbooking i nas nie wpuszczą. I już wyobrażnia z miejsca się uruchamia , widzę obraz statku odpływającego na Antarktydę bez nas Okazuje się jednak, że czarne myśli są niepotrzebne. Dostajemy upgrade i sadzają nas w Business Class. Co za szok ... co prawda upgrade dotyczy tylko siedzenia ( jedzenia nie) ,ale dobre i to. Przed nami długa podróż, samolot jest nabity pasażerami, a my siedzimy z przodu, mamy po 2 siedzenia dla siebie i dużo miejsca na nogi.\nLot mija szybciutko, bagaże odbieramy też błyskawicznie.\nW Wiedniu mamy duzo czasu,ok. 7 godzin. Idziemy zaczekowac się na specjalny dla rejsowiczów charter z Wiednia do Ushuaia .Chcemy się pozbyć ciężkich waliz. Jest tam dużo zimowych rzeczy typu ciepla nieprzemakalna kurtka ,obuwie gumowe,polar, spodnie narciarskie etc etc. Nic dziwnego,że kazda waliza waży po 23 kg. Rzadko kiedy mam taki ciężki bagaż Udaje się nam zrobić check in , jesteśmy chyba pierwszymi pasażerami, bo Niemcy z Fra jeszcze nie przylecieli. Szwendamy się po lotnisku, łazimy po sklepach, staramy się mało siadać .\nBoarding zaczyna się na 1,5 godz przed lotem i jak się spodziewaliśmy, z każdej strony słychać tylko i wyłącznie niemiecką mowę.\nZ Wiednia do Ushuaia lecimy Austriakiem. Obsługa super miła i co ciekawe dziewczyny są w zdecydowanej mniejszości. Jedzenie też smaczne. Porównując do Emirates, którym leciałam 2 miesiące wczesniej, i pod kątem żarełka i ogólnie obslugi , to ku mojemu zaskoczeniu Austriak bije Emirates na głowę.\nPo ponad 11 godzinach dolatujemy do Rio. Niestety jest noc i poza światłami nocnymi nic nie widać, szkoda. Postój techniczny trwa 2 godziny, z samolotu wyjść nie można.\nKolejne 5,5 godz. lotu do Ushuaia,ale ten lot jest jednak dużo ciekawszy. Podziwiamy piękny wschód słońca mieniący się wieloma barwami , ozdobiony dodatkowo skrzydłem samolotu\n#5 Wysłany: 16 Sty 2020 23:28\nKilometry: 434 453\nNie do końca rozumiem logikę przeglądu przez całość wyprawy a następnie (jak rozumiem), będzie bardziej szczegółowa relacja? niemniej, zdjęcia w pierwszej części z innego świata, genialne!\nMam nadzieję, że mój małżonek kiedyś zechce się udać ze mną w te rejony:)\n#6 Wysłany: 17 Sty 2020 00:47\n-- 16 Sty 2020 23:07 --\nno tak ...w zasadzie po tym początkowym poście mogłabym już zakończyć relację,, bo w dużym skrócie pokazałam całą wyprawę Taki expres..\nMoją ideą było jednak pokazanie na samym początku trasy rejsu , dzień po dniu z drobną zajawką zdjęciową a potem trochę więcej detali z każdego miejsca\n-- 16 Sty 2020 23:47 --\nLądujemy w Ushuaia i od razu witają nas wspaniałe widoki ..\nSamo lądowanie też jest mega przeżyciem, bo pas startowy położony prawie na wodzie i z 3 stron otoczony Kanałem Beagle. Czuję więc prawie do ostatniej chwili jakbyśmy za chwilę mieli wpaśc do wody i od razu podpłynąć do naszego statku he he .\nLotnisko jest najbardziej na południe wysunietym międzynarodowym portem lotniczym na świecie. Co ciekawe ma w swojej nazwie Malvinas .To jeden ze sposobów ,aby podkreslić dążenia Argentyny do suwerenności Malwinów czyli po naszemu ( z brytyjska) Falklandów.\nLotnisko w Ushuaia jest małe,ale spoko. Po przylocie trzeba wypełnic deklarację, potem w miarę sprawna odprawa paszportowa.\nTransport na statek jest fajnie zorganizowany.Nie trzeba na lotnisku wyczekiwać na bagaż tylko jest zabierany od razu na statek i dostarczany do kabinki.Jaka wygoda no i czasu na lotnisku spedza się mniej...\nZ lotniska idziemy prosto do busów ,które zawożą nas do portu. Chwytam pare pstryków\nBusy wjeżdząją na przystań ,aż pod sam statek.Bliżej się już nie da ..\nCheck in na statku idzie migusiem.Fotka,rejestracja i dostajemy nasze karty pokładowo płatnicze a jednocześnie klucze. Kabiny są dostępne za parę godzin,ale otwarte sa już restauracje , które zapraszają na żarełko. Nam jednak szkoda czasu na jedzenie, mamy kilka godzin na porządny spacer po mieście .W holu zostawiamy 1 podręczny bagaż , a do drugiego pakujemy najważniejsze rzeczy i idziemy w miasto..\nCo ważne pogoda nam dopisuje, co wcale nie jest oczywiste w tej części świata\n#7 Wysłany: 19 Sty 2020 15:54\nIdziemy na zwiedzanie miasta z buta, bo port jest położony praktycznie w samym centrum miasta.\nŻycie Ushuaia toczy się głównie właśnie w porcie i 2 główych ulicach miasta , jakby zawieszonego na majestatycznych Andach.\nTo tu rozpoczynają się rejsy na Antarktyde, po kanale Beagle i na Cape Horn. Wychodząc z portu mijamy duże i małe statki . Tych duzych jest tylko kilka, dominują dużo mniejsze.\nWychodząc z portu na prawo znajduje się kilka tego typu budek jak na fotce powyżej , gdzie można od ręki kupić rejsy na wyspę ptaków, do latarni morskiej i innych atrakcji.\nMijając budki napotykamy na słynny "pomnik" , podreślający ,że jesteśmy na końcu świata. Robimy sobie oczywiście fotki ,ale absolutnie nie mogę zgodzic się z określeniem fin del mundo. Dla mnie Ushuaia nie jest końcem świata , przecież "parę" kilometrów dalej jest Antarktyda i..początek kolejnej przygody\nUshuaia można zwiedzać piętrusem, bo widzimy go przy porcie. Jednak miasto wydaje sie nam na tyle małe,że nie korzystamy. idziemy po prostu na spacer, połazić , poczuć klimat tego niby końca na końcu\nidziemy oczywiście na lokalne piwo.. cięzki wybór , same nazwy tak przyciągają wzrok. W końcu pada na Cape Horn\nW mieście jest kilka muzeów , ja decyduję się odwiedzić tylko jedno i to dlatego ,że znajduje się w byłym ....więzieniu\nNa początku XX wieku Argentyna postanowila tu stworzyć kolonię karną ( jak wcześniej Brytyjczycy w Australii) Więzienie budowali sami przestępcy i trafiał tutaj już tylko "najcięższy kaliber" z niekoniecznie boskiego Buenos. Z końca świata w tamtych czasach ciężko było uciec..\nCo ciekawe więzienie zamknieto a miasto sobie pomalutko rosło\nChyba wcześniej nie wspomniałam, że pogoda była malinowa bo raz ,że słonecznie ( o co tutaj wacle nie łatwo) a po drugie całkiem ciepło ok 10-14C . Porównując więc do zera czy lekkiego minusa w Wwie było na tyle super, że ciepła kurta została zamieniona na lekką kurteczkę . A na dowód zobaczcie jak jest kolorowo w ogródkach\nPo kilku godzinach spaceru zakrapianego piwkiem wracamy na statek.\n#8 Wysłany: 21 Sty 2020 23:47\nMamy jeszcze chwilę przed "odlotem" w dalszą podróż, łazimy więc trochę po pomoście. Ważne ,aby te wędrówki uskuteczniać tylko i wyłącznie po pasach, one są właśnie dla piechurów. W innych miejscach dość łatwo dostać w głowę jakimś ładunkiem...\nTen statek po prawej stronie z żółtym pasem to nasz Ms Hamburg\nInnym ważnym punktem na pier jest mały domek z biało pomarańczowymi barwami.\nTam jest ...free wi fi ! , z czego skrzętnie przez chwilę korzystamy, bo na lotnisku nie udało się nam go złapać.\nStąd startują statki na Antarktyde te wycieczkowe ale i duże kutry.Olbrzymich cruiserów nie widać.\nJest też słynny Hurtigruten. Spotkamy go jeszcze kilka razy w naszym rejsie\nCzas się zbliża, wchodzimy na statek . Nie powiem czuję pomimo zmęczenia olbrzymią radość i entuzjazm ,że przede mną już tuż tuż tak wspaniała podróż. Choć cały czas ciężko w to uwierzyć\nNasza kabinka jest już gotowa, o dziwo czekają też na nas już bagaże.Jest mała, ale ma wszystko co trzeba.\nNie wypływamy jednak zanim nie przejdziemy przez szkolenie. Jest obowiązkowe dla wszystkich pasażerów/\n#9 Wysłany: 22 Sty 2020 00:46\n#10 Wysłany: 22 Sty 2020 15:52\nCzy teraz foty widać ? bo ja widze je cały czas,ale poprawiłam ustawienia\nGodzina 18,odpływamy z Ushuaia. Teraz zaczyna się "prawdziwa" przygoda\nNasza kabina bez okna, lecimy więc na najwyższy pokład , aby popatrzeć jak oddalamy się od Ushuaia. Widoki fantastyczne, pogoda też wciąż dopisuje, mamy farta\n#11 Wysłany: 22 Sty 2020 16:48\nTeraz widać wszystko\n#12 Wysłany: 22 Sty 2020 23:32\nMicnur, dziekuję..w takich okolicznościach przyrody fotki muszą być piękne\nZ gazetki pokładowej ( niestety tylko po niemiecku) doczytujemy , że już tego właśnie pierwszego wieczora, organizowany jest gala dinner i spotkanie z szefostwem statku.\nMamy przez chwilę dylemat co robić,ale po bardzo krótkiej chwili wahania, decydujemy się na szybką i na luzie kolację w Palmgarden, Nie idziemy więc na wydanie specjalne kolacji. Dlaczego ? po prostu żal nam cudnych widoków w Beagle Channel.\nWcinamy więc szybko, bez gali ale i tak żarełko jest przepyszne a do tego pięknie ozdobione\nWracamy na otwarty pokład. Jest trochę spacerowiczów jak my, ale niewiele osób. Znakomita większość paraduje w wieczornych strojach na gali.My zostawiamy ten show na następny raz\nZa to oglądamy przepiękny spektakl na wodzie. Przed g.22 pomału zaczyna zachodzić słońce i zaczyna się gra barw .Latam po pokładzie to na prawą to na lewą burta, z każdej strony cudne widoki ...i wiem,że to była słuszna decyzja\n#13 Wysłany: 26 Sty 2020 14:53\nPo tak pięknym dniu, nastawiłam się , że kolejny będzie podobny. Wstaję o 4 rano aby zobaczyć pierwszy wschód słońca na statku. Wychodzę a tu doopa blada, żadnego wschodu niet Niebo całe zakryte, chmury, mgła i jeszcze siąpi Oczywiście na pokładzie nie ma absolutnie nikogo. Rozczarowana wracam do kajuty i idę z powrotem spać .\nRano jeszcze przed sniadaniem idę przetestowac gimnastykę a potem jogę. Zainteresowania zbyt dużego nie ma . Na sali jest 10 osób, na jodze jeszcze mniej. Ćwiczenia są bardzo proste , nie ma się jak zmęczyć, dopasowane raczej do dość wysokiej sredniej wieku na statku\nIdziemy na śniadanie, które serwowane jest w restauracji głównej i w tej bardziej na luzie Palmgarden. Wybór wszystkiego bardzo duży, jest nawet szampan ( na zimno he he )\nOd g. 12 serwowany jest lunch , więc nawet nie zdąży człowiek zgłodnieć a tu już nowe apetyczne zapachy kuszą, oj kuszą..\nW zasadzie to cały ranek pokapuje ,ale już mniej. Spacerujemy po pokładzie, inni też, ale tłumów nie ma.\nWpatrujemy się tak prostu w wodę, na fale jak się fajnie rozbijają, wszystko jest dla nas ciekawe.\nSłupy obwiązane są sznurem celowo, aby w przypadku silnych wiatrów , potykając się nie rozwalić sobie głowy\nJednym z bardzo ciekawych punktów programu są na statku tematyczne lektoraty związane z Antarktydą wykładane przez specjalistów typu geolog, biolog etc.\nPierwszy na jaki idziemy jest o wielorybach i fokach żyjących na kontynencie. Całe szczęście ,że jest dużo zdjęć i opisów, więc coś tam łapiemy.Niesamowite są też odgłosy zwierzaków, które możemy posłuchać\nDruga prezentacja na którą idziemy, jest o zasadach jakie trzeba przestrzegać po wylądowaniu na lądzie.\nNp nie wolno jeść, pić, wyrzucać śmieci,sikać etc. Minimalny dystans jaki należy trzymać od pingwinów to 5 m,nie wolno im wchodzić w drogę i chodzić ich trasami ( pingwinostrady)\nNa wykładach jest ciemnawo, niektórzy zadają pytania, są i tacy co pochrapują\nKabinę mamy wewnętrzną, więc w ciągu dnia staramy się w niej przebywać jak najmniej\nNa czytanie książek ( głównie mąż) czy pisanie dziennika pokładowego ( głównie ja) chodzimy do biblioteki albo na wygodne fotele obok, gdzie są duże okna.\nTrochę zaczyna bujać, fale się robią coraz większe... nic dziwnego płyniemy przecież przez cieśninę Drake'a . Modlę się tylko po cichu ,aby nie przyszedł sztorm\nNie ma tragedii,ale idealnie też nie jest, trochę czuję te fale Idziemy więc na pokład na świeże powietrze.\nWieczorem w końcu przeciera się\nPo kolacji idziemy na zachód słońca. Tym razem jest spektakl ! Jest co oglądać, niebo mieni się na pomarańczowo czerwono żółto. Bajeczka\nNawet statkowe oświetlenie ładnie się komponuje do tych barw\n#14 Wysłany: 24 Lut 2020 13:14\n#15 Wysłany: 26 Lut 2020 16:49\n-- 25 Lut 2020 19:34 --\nwracam do pisania po długiej przerwie. Po drodze wypadł kolejny rejsik , na który zresztą ze względu na awarię Lotu spóżniłam się o parę dni. Było więc od poczatku z przygodami , choć niestety nie koniecznie fajnymi Zycie, bywa i tak...\nDziś będzie piękny i fascynujący dzień, wiem o tym ,więc od samego rana mam banana na twarzy .\nPo pierwsze w planach jest pierwsze zejście na ląd , oczywiście jeśli pogoda nam nie pokrzyżuje planów. Jest więc w końcuszansa na jakieś pingwinki\nPo drugie są moje urodziny. Co prawda jakoś specjalnie ich na ogół nie celebruję, ale tu na Antarktydzie, wszystko ma inny wymiar.\nDzien zaczynamy więc od szampana .Jest on oczywiście ogólnie dostępny na śniadaniu\nPo śniadaniu pędzę na gimnastykę , potem na jogę a potem już na pokładzie wypatrujemy naszej pierwszej wysepki tj Greenwich Island . W końcu ...JEST !!!\nNiestety pogoda nie rozpieszcza. Niebo zakryte chmurami..wyspa tonie w mgłach,pada drobny śnieg.\nZ daleka ledwo wyspę widać..\nPodpływamy bliżej wyspy i oglądamy jak odbywa się spuszczanie zodiaków na wodę.\nTo właśnie nimi będziemy grupami transportowani na brzeg.\nWypłynięcie odbywa się grupami, które mają swoje kolory. Jest 7 barw, nasz kolor jest zielony, co oznacza drugą grupę do wyjścia.\nPrzy okazji odświeżam sobie kolory po niemiecku. Na ogłoszoną info ,że pora na grupę zieloną, idziemy do punktu spotkań czyli deck 4. Stamtąd całą już grupą udajemy się do zejścia ze statku i zodiaków.\nPrzed zejściem do zodiaka, konieczna jest dezynfekcja obuwia. Robimy to potem za każdym razem przy zejściu na Antarktyde.\nOglądamy jak odpływa grupa przed nami.\nNiesamowite jest wrażenie, jak zodiak w oddali wydaje się maleńką łupinką orzecha w zestawieniu z otoczeniem\nPrzed wyjściem ubieramy się jeszcze w twarzowe kamizelki ratunkowe, są obowiązkowe dla wszystkich.Tak pięknie ubrani z wymoczonymi butami opuszczamy statek.\nPłyniemy w 6 osób ( pasażerów) + sternik. Siadamy od razu z tyłu, bo z przodu potrafi mocnej bujać a przy okazji i nieżle ochlapać , a woda za ciepła to tu nie jest\nUdaje się cyknąć parę zdjęć przed zejściem na wyspę. Im bliżej tym wiecej widać , a przede wszystkim można spostrzec ...niesamowite ilości pingwinków\n-- 26 Lut 2020 15:49 --\nZ daleka już widać ,że są pingwinki, więc w duszy śmieje się sama do siebie\nWychodzimy na ląd i jestem w głębokim szoku,wow ile ich tu jest !!! takich ilości pingwinów w życiu nie widziałam..dziesiatki, setki.. im bardziej wchodzimy w brzeg tym widać ich więcej. Co za przepiekny widok, jestem normalnie wzruszona Stoją, chodzą, rozglądają się, krzyczą, kłapią dziobami, kąpią sie, niektóre leżą.. prawdziwy spektakl. Są prześliczne\nPinwinki, które widzicie na fotkach to gatunek Gentoo inaczej nazywany jest pingwinem białobrewym. Nazwa oczywiście nawiązuje do jego wyglądu , nad okiem ma biały paseczek,który przechodzi aż na głowę, widzicie go ? Co ciekawe jaja wysiadywane są przez obydwojga rodziców.\nPoruszamy się ścisle wytyczonymi szlakami, ale są to duże obszary, więc swobodnie można podchodzic do pingwinków.Jednak trzeba pamiętać o zasadzie,aby nie przybliżać się do nich bliżej niż 5 m. Widząc idące pingwinki , trzeba zatrzymać się ,aby je przepuścić.One nie boją sie nas, momentami jakby idą wprost na nas i trzeba wręcz schodzić im z drogi.\nWidać też małe tulące się do rodziców\nNiestety pada mi bateria w aparacie i ku mojej rozpaczy okazuje się,że oczywiście nie wzięłam na zmianę. Zgrzytam zębami z wściekłości i bezradności. Krecę więc trochę filmików fonem.\n#16 Wysłany: 01 Mar 2020 08:47\nJa już chyba złapałem bakcyla na ta Antarktydę\n#17 Wysłany: 01 Mar 2020 13:34\nNie tylko Ty:-) Ja wcześniej czy później też się tam na pewno wybiorę. A póki co czekam niecierpliwie na ciąg dalszy.\n#18 Wysłany: 01 Mar 2020 19:28\nA ja się bardzo nad tym zastanawiam.\nCzy moja obecnosc tam jest konieczna? Czy rejs w te rejony to tylko "zaliczenie" kontynentu?\nStaram sie zyc w miare ekologicznie, segreguję smieci, gaszę światło itp i naprawdę zastanawiam się czy moja obecnosc tam bardziej zaszkodzi niz podniesie moje ego....\n#19 Wysłany: 01 Mar 2020 22:39\nMiło mi ,że się odzywacie , bo już mysłałam ,że piszę sama do siebie troche w sumie tak jest,ale zawsze fajniej jak jest jakaś wymiana myśli..\nGreg, jak cię znam , to odwiedzisz Antarktydę prędzej niż pózniej Opcją jest też rejs widowiskowy tj bez schodzenia na ląd. Wiem,że Celebrity ma takie w ofercie i można złapać niezłą cenkę last minutową.\nFifi poczekaj jeszcze do końca relacji i będziesz wiedział czy bakcyl połkniety\nBrzemia, jak nie jesteś przekonany do kierunku , to nie ma sensu jechać..ale poczytać zawsze można\nNa kolacji 4 dnia czeka na mnie niespodzianka\nW ramach prezentu urodzinowego od statku, jest tradycyjnie chóralny śpiew Happy Birthday i tort. Ale nie tylko..\nOkazuje się,że stół jest fajnie przybrany i menu... jest specjalnie tego dnia przygotowane dla mnie po polsku no prawie po polsku. To taka łamana polszczyzna,ale doceniam, bo liczą sie super intencje. Do tego jeszcze butelka szampana. Tort i szampana jemy i pijemy z resztą towarzystwa przy stole.\nOkazuje się ,że tego samego dnia urodziny ma jeszcze jedna osoba na statku, więc śpiewy są 2 razy a my składamy sobie nawzajem życzenia\nTo był rewelacyjny dzień i chyba najpiękniejsze urodziny w moim życiu\n#20 Wysłany: 01 Mar 2020 22:49\n@nelciowata - dokładnie tak, kilka razy w roku taki rejs tuż przy wybrzeżach Antarktydy ma zwykle również Holland America.\nNajbliższe, które widzę to np.\nhttps://www.kreuzfahrtberater.de/kreuzf ... an-antonio\nhttps://www.kreuzfahrtberater.de/kreuzf ... enos-aires\nPisz śmiało dalej, czekamy na ciąg dalszy