Inspirująca lektura | CME\nDla czytelników została przygotowana książka złożona z dokumentów studyjnych, a zatytułowana „Kościół, Biblia i zaangażowanie publiczne. Światowa Federacja Luterańska wobec jubileuszu 500 lat Reformacji” pod redakcją merytoryczną Jerzego Sojki.\nJubileusz roku 2017 stał się impulsem do podjęcia przez Światową Federację Luterańską prac studyjnych nad trzema zagadnieniami: samorozumieniem Federacji w kategoriach wspólnoty Kościołów, hermeneutyką biblijną oraz zaangażowaniem Kościoła w przestrzeni publicznej. Wypracowane przez nią dokumenty stanowią punkt wyjścia do krytycznej autorefleksji członków Federacji nad ich tożsamością i aktualnym zaangażowaniem zarówno w kontekście obchodów roku 2017, jak i po nim.\nW publikacji znajdują się następujące dokumenty: „Samorozumienie luterańskiej Wspólnoty Kościołów”, „«Na początku było Słowo» (J 1,1). Biblia w życiu luterańskiej wspólnoty” oraz „Kościół w przestrzeni publicznej”.\nKsiążkę można zakupić w księgarni „Warto” w Cieszynie i na www.warto.com.pl.


[J-rock] Moi dix Mois - Forum Dragon Ball Nao - polskie forum dyskusyjne o DB\n» [J-rock] Moi dix Mois\n2002 - Maxi Singiel "Dialogue Symphonie"\n2003 - Album "Dix Infernal"\n2004 - Maxi Singiel "Shadows Temple"\n2004 - Album "Nocturnal Opera"\n2004 - Maxi Singiel "Pageant"\n2006 - Mini Album "Beyond the Gate"\n2006 - Maxi Singiel "Lamentful Miss"\n2007 - Album "Dixanadu"\n2010 - Album "D+Sect"\n2012 - Album "Reprise"\nCo sądzicie o M10M?\nTen post był edytowany 3 razy, ostatnio zmieniony przez Hayato: 08.06.2012, 17:59\nJa osobiście uwielbiam Moi dix Mois. A Mana to mój idol xD.\nŚwietnie sie ich słucha, bo grają ową nastrojową i specyficzną dla twórczości Many muzykę. Przez nich zaczęłam się uczyć francuskiego, nawet XD\nA Mana to mój idol\nŚwietnie sie ich słucha, bo grają ową nastrojową i specyficzną dla twórczości Many muzykę.\nO tak zdecydowanie. Muzyka Many jest jedyna w swoim rodzaju i w zasadzie nie do podrobienia. Mana jest jednym z najbardziej cenionych przeze mnie artystów.\nPrzez nich zaczęłam się uczyć francuskiego,\nTo tak jak ja japońskiego przez Luna Sea.\nPo trzech latach wreszcie doczekamy się nowości od Moi dix Mois.Jak podaje JaME:\n"Mana poinformował na swoim blogu o planach wydania przez Moi dix Mois nowego albumu latem tego roku. Dalsze informacje na ten temat nie są jeszcze znane.\nZespół planuje także wyruszenie w łączoną trasę po Japonii Moi dix Mois i Köziego, zatytułowaną Deep Sanctuary 2. Gościem specjalnym na tokijskim koncercie będzie Yu~ki, basista Malice Mizer, który nie występował od 2001 roku."\nNo niezle.Mana,Kozi i Yuki grają razem... Czyżby jakaś nadzieja na reaktywacje Malice Mizer? W sumie,to brakować będzie już tylko Klahy...\nByłoby miło. Wszak MALICE MIZER oficjalnie się nie rozpadli, a jedynie zawiesili działalność na jakiś czas (ale któż mógł przewidzieć, że to będzie tyle się ciągnąć xD). Osobiście byłbym z tego zadowolony i nie miałbym nic przeciwko, żeby Mana odwiesił Moi dix Mois na wieszak i skupił się w 100% na MM (bo MdM jest w moim mniemaniu dużo mniej ciekawym zespołem).\n(bo MdM jest w moim mniemaniu dużo mniej ciekawym zespołem).\nHm...zależy jak na to spojrzeć,aczkolwiek jestem gotów przyznać ci rację.W Moi dix Mois Mana dosyć jasno określił styl zespołu,podczas gdy Malice Mizer cechowała duża różnorodność i nigdy nie można było się spodziewać czym nas zaskoczą.Poza tym w Moi dix Mois w zasadzie cały proces twórczy skupia się w rękach Many,podczas gdy w Malice Mizer każdy członek zespoły miał coś do powiedzenia (najwięcej oczywiście Mana-sama,chociaż oglądając wywiady z nim to stwierdzenie,brzmi co najmniej dziwnie... ).Poza tym,M10M,bardziej niż zespołem,w moim przekonaniu,jest solowym projektem Many. A na fakt,iż obydwa zespoły są ze sobą porównywane (mówi się,że M10M to kontynuacja MM,czemu Mana oficjalnie zaprzeczył),ma wpływ specyficzny,unikalny klimat muzyki obu zespołów i osoba lidera obydwu tych grup,czyli Many.\nnie miałbym nic przeciwko, żeby Mana odwiesił Moi dix Mois na wieszak i skupił się w 100% na MM\nByło by fajnie.Trzeba byłoby jeszcze odnaleść Klahę i wydobyć go z nory,w której się zaszył.Od wydania w 2004 roku solowego mini albumu "Setsubou",Klaha gdzieś nam zniknął i nie daje znaku życia.Krążą plotki,iż popadł w depresje.Ale,skoro udało się namówić do udziału w koncercie,Yuki'ego,który podobnie jak Klaha,gdzieś się zaszył,to i może ostatniego brakującego członka tej formacji uda się namówić do powrotu na scenę,a Malice Mizer powróci.Było by miło.\nNa Youtube znalazłem dwa filmy z wersją live dwóch nowych piosenek Moi dix Mois:\nSzperając w necie,natrafiłem na coś takiego;\nWygląda na to,że nowego albumu Moi dis Mois możemy spodziewać się w grudniu.\nZnana jest już data wydania piątego albumu Moi dix Mois, zapowiadanego pierwotnie na tegoroczne lato.\nMa on nosić tytuł D+SECT i trafi do sprzedaży 15 grudnia. Zostanie zaprezentowany publiczności 24 grudnia podczas tegorocznego Dis Inferno.\nJest i lista tracków wchodzących w skład "D+SECT";\nNowy album M10M całkiem fajny.W moim odczuciu cięższy od poprzednich,i tak samo mroczny.Cóż...w końcu czego innego oczekiwać od Many.Klimat musi być.Moim ulubionym utworem jest "Dies Irae",które jest po prostu genialne.Także tytułowy utwór "The Sect" się wyróżnia na tle pozostałych.Ogólnie bardzo udany krążek i wart polecenia.\nW ramach obchodów 10-lecia istnienia, Moi dix Mois zapowiedział wydanie albumu z najlepszymi przebojami.\nAlbum ma nosić tytuł Reprise i zawierać utwory z pierwszych dwóch albumów, na nowo nagrane w obecnym składzie. Fani mogą zamieszczać prośby o piosenki, które chcieliby ujrzeć na tym wydawnictwie, na blogu Many - poproszono ich jednak, by ograniczyli się do jednego tytułu.\nData wydania albumu nie jest jeszcze znana.\nMoi dix Mois ustalił datę wydania zapowiadanego wcześniej albumu z okazji dziesięciolecia istnienia.\nReprise będzie dostępny od 11 lipca i ma zawierać nowe wersje popularnych piosenek wybranych przez fanów w głosowaniu, a także jeden zupełnie nowy kawałek. W sumie na płycie znajdzie się dwanaście utworów, w tym trzy instrumentalne, ale dokładna tracklista nie jest jeszcze znana.\nTen nowy kawałek to 'Je l'aime' ciekawa jestem w jaką stronę zespół pójdzie robiąc nowe wersje, oby były tak klimatyczne jak zawsze.\nJak dla mnie album "Reprise" Moi dix Mois nie spelnia moich oczekiwan. Wielkim rozczarowaniem jest brak piosenki "Monophobia" na trackliscie. Poza tym glos Setha wyraznie ustepuje swojemu poprzednikowi, co widac zwlaszcza podczas piosenki "Nocturnal Romance", gdzie potrzebny jest silny, energiczny wokal, ktorego niestety Sethowi brakuje. Nowa pioseka"Je'taime" tez nie zachwyca. Owszem jest dobra, ale nie porywa. Ogolnie uwazam,ze "Reprise" jest najslabszym krazkiem w dorobku zespolu.\nRobi sie ciekawie.Mana zaskoczył ostatnio swoich fanów wiadomością o tym, że napisze swoją autobiografię.Nie ukrywam,ze chetnie bym ja przeczytal,no ale na to przyjdzie mi jeszcze troche poczekac.\nSmutna wiadomosc pojawila sie na oficjalnej stronie zespolu. Gitarzysta Moi dix Mois - K zostal znaleziony martwy w swoim domu.\nNowa piosenka zespolu Moi dix Mois - "Beast Side", bedaca requiem dla niedawno zmarlego gitarzysty zespolu - K'a:\nMoi dix Mois - "Beast Side"\nForum DB Nao » Japonia » Muzyka japońska – ongaku » [J-rock] Moi dix Mois


Sandały Nessi SANDAŁY 49004 oryginalne kolor inny - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Sandały › Sandały Nessi SANDAŁY 49004 oryginalne\nSandały Nessi SANDAŁY 49004 oryginalne kolor inny\nPrezentowane Sandały Nessi SANDAŁY 49004 oryginalne kupisz tanio w sklepie www.spartoo.pl. sandały damskie marki Nessi genialnie dopasujesz do letniego stylu, zgodnie z obecnymi trendami w świecie mody. To poprzez Sandały Nessi SANDAŁY 49004 oryginalne odczujesz komfort podczas słonecznego lata, a dzięki frapującemu i przykuwającemu uwagę.. więcej »\nPrezentowane Sandały Nessi SANDAŁY 49004 oryginalne kupisz tanio w sklepie www.spartoo.pl. sandały damskie marki Nessi genialnie dopasujesz do letniego stylu, zgodnie z obecnymi trendami w świecie mody. To poprzez Sandały Nessi SANDAŁY 49004 oryginalne odczujesz komfort podczas słonecznego lata, a dzięki frapującemu i przykuwającemu uwagę designowi tych sandałów bez problemu dostosujesz je do wielu stylizacji. Poniżej techniczny opis tych eleganckich sandałów. Podaruj stopom szczyptę luksusu latem.\nSandały Nessi SANDAŁY 49004 inny. Dostępne w rozmiarach dla kobiet: 36.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Sandały Nessi SANDAŁY 49004 oryginalne kolor inny


pp, Reuters 20.05.2008 00:00\nNie ma już wolnych miejsc w żadnym z barów w Moskwie, w których obejrzeć można będzie środowy finał Ligi Mistrzów. Miejscowi fani mieli dostęp do ograniczonej liczby wejściówek na stadion, stąd wielu z nich postarało się o rezerwacje przynajmniej w pobliskim lokalu, gdzie wspólnie z innymi zobaczą spotkanie na żywo.\n- Ostatni wolny stolik został zarezerwowany już w ubiegłym tygodniu - mówi Nikołaj Sedow, szef jednego z najbardziej popularnych barów sportowych w stolicy Rosji.\n- Niektóre lokale ogłosiły brak miejsc na 21 maja już miesiąc temu - oznajmiła Natalia Sokołowa, rzecznik moskiewskiej sieci lokali, które są otwarte 24 godziny na dobę. - Nasi klienci rezerwują najczęściej miejsca dla sześciu lub więcej osób - dodaje Rosjanka.\nManchester United nie mógł nie skorzystać z takiej okazji promocji i urządził specjalny wieczór w jednej z restauracji. Lokal zostanie ozdobiony flagami mistrza Anglii, a na gości czekać będą pamiątki klubowe.\nW środę spodziewany jest przyjazd około 40 tysięcy kibiców angielskich, którzy na żywo oglądać będą finałowy mecz między Chelsea a Manchesterem United.


Wakacje w Izraelu Edward Guziakiewicz. Ebook - Księgarnia podróżnicza Bezdroża.pl\nOpis książki Wakacje w Izraelu\nEdward Guziakiewicz, Wakacje w Izraelu\nOceny i opinie klientów: Wakacje w Izraelu Edward Guziakiewicz (0)\n2020-08-03 Data wydania ebooka często jest dniem wprowadzenia tytułu do sprzedaży i może nie być równoznaczna z datą wydania książki papierowej. Dodatkowe informacje możesz znaleźć w darmowym fragmencie. Jeśli masz wątpliwości skontaktuj się z nami sklep@bezdroza.pl.\nPowieść podzielona na 9 rozdziałów.


Herbata czarna Whittard of Chelsea "Christmas Tea Clip Top Tin", 75 g - Przyjaciele Kawy\nStrona głównaHerbataHerbata liściastaHerbata czarna Whittard of Chelsea „Christmas Tea Clip Top Tin”, 75 g\nSpotkajmy się przy ognisku, aby posłuchać dziwnych opowieści z targów przypraw starożytnych szlaków handlowych. Ta specjalna świąteczna mieszanka łączy gładką, pełną smaku czarną herbatę z aromatycznymi goździkami, skórką pomarańczową, słodką madagaskarską wanilią i żółtymi płatkami krokosza barwierskiego. To coś w sam raz do popijania z kawałkiem świątecznego ciasta!\nSkład: czarna herbata, skórka pomarańczy (4%), aromat, goździki (2%), płatki krokosza barwierskiego, ekstrakt wanilii bourbon.\nWarunki przechowywania: przechowywać w chłodnym, suchym miejscu, z dala od silnego światła i zapachów.\nŚwietna herbata świątecznie, poprawia nastrój, polecam


Ekstremiści? W Rosji skazano sześciu świadków Jehowy – belsat.eu\nSąd w Saratowie skazał szcześciu członków wspólnoty na kary do 3,5 roku więzienia, gdyż uznano ich za winnych ekstremizmu – poinformowała agencję Reutera rzeczniczka sądu Olga Pirujewa.\n– Tak, zostali skazani. Kary wahają się od 3 lat i sześciu miesięcy do dwóch lat (więzienia) – powiedziała rzeczniczka.\nSześciu mężczyzn uznano za winnych kontynuowania działalności w organizacji ekstremistycznej.\n– Adwokaci skazanych zamierzają odwołać się od wyroków, które uważają za absurdalne – poinformowali w oświadczeniu Świadkowie Jehowy.\nOskarżenie o ekstremizm religijny jest jedną z metod represjonowania mniejszości przez państwo rosyjskie. Pod tym samym zarzutem do wiezień trafiają działacze organizacji tatarskich z anektowanego Krymu.\nW kwietniu 2017 roku Chrześcijański Zbór Świadków Jehowy został zdelegalizowany na terenie Federacji Rosyjskiej w związku z „rozpowszechnianiem literatury ekstremistycznej”. Majątek wspólnoty – ponad 300 tysięcy osób – został zajęty na rzecz sparbu państwa.\nJak donoszą obrońcy praw człowieka, od tego czasu zdarzają się prześladowania ze strony służb. Głośny stał się przypadek Wiaczesława Boronosa z Surgutu, którego śledczy torturowali paralizatorem i dusili za przynaleźność do wspólnoty.\nTagi: mniejszości prześladowania religia Rosja świadkowie Jehowy экстрэмізм


Kings Arms (Norymberga, Niemcy) - opinie - TripAdvisor\nNorymberga — wszystkie restauracje Restauracje w pobliżu obiektu Kings Arms\nWszystkie miejsca warte uwagi w: Norymberga Atrakcje w pobliżu obiektu Kings Arms\nNorymberga OSTATNIO PRZEGLĄDANE Brak wyników wyszukiwania DOŁĄCZw:Wyszukaj Informacje o lokalizacji NorymbergaHoteleRestauracjeAtrakcjeLotyLinie lotniczeNajlepsze w 2017Centrum pomocyZaloguj się Dołącz Podróże Przeglądaj\nKings Arms opinie, Norymberga\nEuropa Niemcy Bawaria Franconia Middle Franconia Norymberga Atrakcje w Norymberdze Kings Arms\nLiczba recenzji: 13 Nr 4 wśród 78 Lokale czynne w nocy w lokalizacji Norymberga Bary i kluby, Lokale czynne w nocy Jakobsplatz 6, 90402 Norymberga, Bawaria, Niemcy+49 160 5516281+ Dodaj witrynę\nTak Nie Zrecenzowano: 6 marca 2017 WIBuckeye, Kenosha, Wisconsin\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Omówienie 5,0 Liczba recenzji: 13Doskonałe100%B. dobre0%Średnie0%Złe0%Okropne0%LOKALIZACJA Jakobsplatz 6, 90402 Norymberga, Bawaria, Niemcy\nKONTAKT +49 160 5516281Ulepsz to ogłoszenieCzy ta atrakcja to obowiązkowy punkty programu?Tak Nie Nie wiem Czy ta atrakcja to ukryta perełka lub przykład podróży z dala od utartych szlaków?Tak Nie Nie wiem Czy ta atrakcja to dobre miejsce na piknik?Tak Nie Nie wiem Czy ta atrakcja jest odpowiednia na podróż poślubną?Tak Nie Nie wiem Czy ta atrakcja pozwala podróżnym poznać lokalną kulturę?Tak Nie Nie wiem Czy ta atrakcja jest ekscytująca, niezwykła lub ryzykowna?Tak Nie Nie wiem Czy ta atrakcja wymaga dużej aktywności fizycznej (długie spacery, wspinaczka, wchodzenie po schodach, wędrówki)?Tak Nie Nie wiem Czy ta atrakcja jest odpowiednia dla osób w każdym wieku?Tak Nie Nie wiem Czy to odpowiednia forma spędzania czasu w upalny dzień?Tak Nie Nie wiem Czy to odpowiednia forma spędzania czasu w zimny dzień?Tak Nie Nie wiem Dziękujemy za pomoc! Zanim się wylogujesz, opisz swoje wrażenia. Recenzje (13)Oceny podróżnych Doskonałe4B. dobre0Średnie0Złe0Okropne0Typ podróżnegoRodzinyParyWyjazd w pojedynkęBiznesowaZnajomiOkres roku Mar–majCze–sieWrz–lisGru–lutJęzyk Wszystkie języki polski (4)angielski (10)niemiecki (3)Język polski (4)angielski (10)niemiecki (3)Zobacz opinie podróżnych: Ta recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieWIBuckeyeKenosha, Wisconsin13941Zrecenzowano 6 marca 2017 z urządzeń przenośnych Dobre jedzenie, dobre drinki, dobre towarzystwo\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieJason SMartinshöhe7922Zrecenzowano 28 listopada 2016 z urządzeń przenośnych Świetny stosunek jakości do ceny!Więcej\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieMike FCricklade, Wielka Brytania252Zrecenzowano 24 października 2016 Poproś o Amerndorfer\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieWIBuckeyeKenosha, Wisconsin13941Zrecenzowano 9 marca 2015 Mój ulubiony pubWięcej\nTrwa aktualizowanie listy... W okolicy Pobliskie restauracjeCoco Taste of AsiaLiczba recenzji: 185 w odległości 0,23 km MinneciLiczba recenzji: 170 w odległości 0,14 km Eku InnLiczba recenzji: 289 w odległości 0,22 km Restauration FischerLiczba recenzji: 140 w odległości 0,17 km Pobliskie atrakcjeEhekarussellLiczba recenzji: 197 w odległości 0,24 km Way of Human RightsLiczba recenzji: 114 w odległości 0,43 km ElisabethkircheLiczba recenzji: 68 w odległości 0,13 km St. Jacobs ChurchLiczba recenzji: 51 w odległości 0,08 km Pytania i odpowiedziUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Kings Arms.Uwaga: pytanie zostanie opublikowane na stronie Pytania i odpowiedzi.Weryfikacja: Wskazówki dotyczące publikacjiPrześlij


Obiekt - Galernik - Portal Pisarski\nObiekt - Galernik\nProza » Humoreska » Obiekt\nOd autora: Oto kolejny po dłuższej przerwie tekst. Może to i humoreska, nie wiem. Bardzo jestem ciekaw Waszych uwag i opinii.\nDłoń meandrowała delikatnie wśród tak dobrze znanych elementów. Palce rozgarniały fałdy materiału, dotykały go i pieściły by, po raz nie wiadomo który, dostać się wreszcie do sedna, do tego, co lubiły dotykać najbardziej. Do owego obłego, gruszkowatego kształtu, zwartego i zimnego. Jego powierzchnia poprzecinana bruzdami kryła w sobie tajemnicę. Zawierała coś, co wywoływało silny dreszcz podniecenia. Palec wskazujący dotykał metalowego kółeczka przytwierdzonego do zawleczki, zawleczki, która przytrzymywała łyżkę, długi przedmiot przylegający ściśle do powierzchni.\nPodniecenie wzmagało się zawsze kiedy Szkolną Izbę Pamięci odwiedzały kolejne roczniki uczniów i musiały wysłuchać relacji Malwiny Okupskiej, dyrektorki szkoły im. Nieznanego Wybawcy w Bzunach Dolnych. Dyrektor Okupska była dumna ze swojej Izby i wymagała od podopiecznych doskonałej znajomości pokazanych w gablotkach obiektów. Był tu więc powielacz, prymitywna, ręczna maszynka do odbijania ulotek z czasów Solidarności. - A nie mogli sobie kupić ksero? - zawsze się trafiał mądrala z takim pytaniem co doprowadzało dyrektor Okupską do białej gorączki. - A tutaj mamy - oprowadzała dalej Okupska - butelkę, w której przechowywano benzynę. Kiedy trzeba było zaatakować ZOMO, do butelki wtykano szmatę z napisem Solidarność, podpalano ją i rzucano na wroga. To się nazywało "Koktajl Mołotowa". - A oto nasz najcenniejszy obiekt: gablotka, w której przechowujemy prawdziwą relikwię, to przedramię naszego Bohatera, bezimiennego bohatera, naszego Wybawcy. Nie wiemy kim był, wiemy, iż dzięki temu, że do dziś jego dłoń zaciśnięta jest na granacie, ten nie wybuchł i możemy się cieszyć z posiadania zarówno tego obiektu jak i wywalczonej krwią naszych Bohaterów wolnością.\nTu podniecenie pani dyrektor zwykle sięgało zenitu. Nikt nigdy nie dociekał, dlaczego granat ręczny, wzór 33, z okresu II Wojny Światowej znajdował się w Szkolnej Izbie Pamięci Solidarności, nie było to ważne. Gablotka była otoczona kultem. Zawsze podświetlona, otoczona napisami: "ostrożnie", "nie dotykać" i zawsze zamknięta na klucz. Klucz, który miał swoje stałe miejsce w gabinecie dyrektorki.\nZakończyło się właśnie kolejne zwiedzanie Izby. Bezimienny Bohater mógł odpocząć, znów zanurzyć się we wspomnieniach, znów dotknąć zimnego metalu. Myśli oderwane od ciała skupiły się na łyżce, na zawleczce, jednak coś je brutalnie przerwało. Do sali przez uchylone okno wśliznęła się drobna postać. To jeden z uczniów, który wypatrzył miejsce przechowywania klucza do gablotki. Pasował idealnie, drzwi otworzyły się bezszelestnie i dłoń Grześka, ulubionego ucznia pani dyrektor sięgnęła po trzymany przez Bohatera granat! Ale Bohater wcale nie zamierzał oddać bez walki obiektu swojego uwielbienia, zaczęła się szarpanina. Grzegorz miał jednak przewagę - miał dwie dłonie, z czego skwapliwie skorzystał. Po krótkiej szamotaninie z przedramieniem Bohatera, stanął na środku sali pełen triumfu. Na jego otwartej dłoni leżał zimny, metalowy przedmiot. Na podłodze zaś leżała zawleczka!\nPorzucając obiekt wzór 33 i wyskakując błyskawicznie przez okno zdołał oddalić się na tyle, że został nieznacznie tylko przyprószony pyłem z walącego się gmachu szkoły imienia Nieznanego Wybawcy.\nDrobiazgowo prowadzone śledztwo nie wykazało zaniedbań ze strony dyrekcji. Uznano, że nastąpił samozapłon obiektu. Szkołę odbudowano, nosi teraz imię Unii Europejskiej i ma już jedną gablotę w powstającej Izbie Pamięci. W gablotce znajduje się powielacz, który cudem ocalał z pogromu. Poszukiwane są następne obiekty. Pani dyrektor obiecała przynieść butelkę po benzynie.\nGalernik · dnia 13.05.2022 22:02 · Czytań: 224 · Średnia ocena: 3 · Komentarzy: 4\nMarek Adam Grabowski dnia 16.05.2022 14:14 Ocena: Dobre\nKila elementów humorystycznych masz dobrych, ale całość nie zrobiła na mnie wrażenia. Zbytnio bawisz się słowem. Oczywiście jest to kwestia gustu.\nGalernik dnia 16.05.2022 21:15\nMarku, dziękuję za odwiedziny. Fakt, lubię zabawę słowem, ale tutaj jest jej niewiele. Mam teksty aż gęste od takiej zabawy. Pewnie coś wrzucę.\nOWSIANKO dnia 18.05.2022 18:41\nwrzuć nie mieszkając!\nGalernik dnia 18.05.2022 21:57\nMówisz - masz, wrzucone. "Świder" się to nazywa. I jak się ukarze, oczekuję reakcji.


Omawiając bohaterów animowanych historyjek zbrodnią byłoby pominąć prawdopodobnie najsłynniejszego animowanego bohatera - Myszkę Miki. Myszka Miki, a także jej przyjaciele, pochodzi oczywiście ze studia animacji Walta Disney'a. Myszka Miki to wbrew swojej żeńsko brzmiącej po polsku nazwie samczyk. Jego ukochaną jest Mimi - myszka, za którą nie tylko on szaleje. Do przyjaciół Myszki Miki należą tak sławni bohaterowie kreskówkowi jak choćby Kaczor Donald (a także jego siostrzeńcy Hyzio, Dyzio i Zyzio oraz wujek Sknerus), a także najsłynniejszy kreskówkowy pies, czyli pies Pluto, oraz Goofie - w przeciwieństwie do człapiącego na czterech łapach Pluto, Goofie chodzi jednak na dwóch nogach. Myszka...


Kancelaria, jakie potrzebujemy - Primus Jeans\nHome » Fabrykacja » Adwokaci, Porady Prawne » Kancelaria, jakie potrzebujemy\nDodane: 2021-02-24 :: Kategoria: Fabrykacja / Adwokaci, Porady Prawne\nNa pewno przyda nam się dobra kancelaria prawnicza, która zajmie się naszą sprawą nawet dzisiaj. Z pewnością jest to solidna firma, na której warto polegać. Przecież nie od dziś zajmują się czymś takim jak kasacja wyroku rozwodowego. Wiedzą jak się za to zabrać, by wszyscy byli zadowoleni i by wszystko poszło dobrze. Na pewno dzięki nim prawda znów zwycięży. W każdym razie starają się zawsze indywidualnie podchodzić do klienta i jego sprawy. Dzięki temu widać ich profesjonalizm oraz bardzo dobre kompetencje. Na pewno bez problemu załatwiają takie rzeczy jak kasacja wyroku rozwodowego nie od dzisiaj.


Strup. Hiszpania rozdrapuje rany - Katarzyna Kobylarczyk - ebook - Legimi online\nStrup. Hiszpania rozdrapuje rany ebook\n„Strup” to opowieść o kraju, który w imię przyszłości miał zapomnieć o swoich upiorach, ale mu się to nie udało. O Fausto, który nie godzi się na to, by jego ojciec spoczywał obok swojego mordercy, o Emilio, który chciał tylko odnaleźć dziadka, a przypadkiem wywołał lawinę, i o Josetxo, bratanku Pierwszego, Który Oddał Życie.\n4,3 (262 oceny)\nBardzo mocny reportaż, naprawdę dobry. Widać ogromną pracę autorki i gruntowny research, nie prześlizgnęła się tylko po temacie.\nFotografia na okładce © by Xabier Mikel Laburu / Alamy Stock Photo / Indigo Images\nCopyright © by Katarzyna Kobylarczyk, 2019\nOpieka redakcyjna Magdalena Moskal\nGłówni bohaterowie tej książki nie żyją.\nNiektórzy nie żyją od ponad osiemdziesięciu lat, inni krócej. Większość z nich pogrzebano. Nie wszystkich. Niektórych pochowano z pompą, w asyście biskupów i z salwami honorowymi. Postawiono im pomniki i mauzolea. Czasem skromne. Czasem monumentalne. Inni zostali wrzuceni do rowów, rozpadlin i studni, przysypani cienką warstwą ziemi. Niektórzy leżą tak do dziś. Ciał wielu szukają rodziny. Czasami dzieci. Zazwyczaj wnuki. Bywa, że je znajdują. Najczęściej nie.\nGroby bohaterów tej książki budzą kontrowersje. Z różnych powodów. Niektórzy walczą o to, by ciała tam pozostały. Inni robią wszystko, by je wyciągnąć, przenieść. Czasami to się udaje, czasami nie.\nWielu ludzi opisanych w tej książce zmienia miejsca pochówku. Dwu-, trzy-, nawet czterokrotnie. Inni w ogóle nie mają grobu. Być może nigdy nie będą go mieć. Na pewno nigdy nie będą go mieć. Szczątki niektórych trafiły na ołtarze. Są relikwiami. Można się przy nich modlić.\nNiektórzy bohaterowie tej książki polegli męczeńską śmiercią. Za Boga i Ojczyznę. Inni zginęli za wolność i demokrację. Za Republikę. Jeszcze inni – za ideały komunizmu. Anarchizmu. Marksizmu. Niektórych po prostu zamordowano. Czasem trudno wskazać różnicę.\nO niektórych bohaterach tej książki opowiedziały mi rodziny. Synowie, wnuki. Przyjaciele. Historycy. Ksiądz. Antropolodzy. O niektórych przeczytałam mnóstwo stron. O innych nie wiem nic. Widziałam za to ich kości.\nSzkielet dorosłego człowieka składa się z 206 kości. Po wojnie domowej, która toczyła się w Hiszpanii w latach 1936–1939, do ziemi trzeba było złożyć przynajmniej 103 miliony kości. Należały do pół miliona ludzi. Mogło być ich więcej, gdyż szkielety dzieci i nastolatków mają więcej kości niż szkielety dorosłych.\n61 milionów 800 tysięcy kości należało do żołnierzy. Zginęło ich 300 tysięcy. Biorąc pod uwagę, że szkielet dorosłego mężczyzny – niezależnie od tego, czy walczy po stronie republikanów, czy nacjonalistów – waży średnio 16 kilogramów, łączna waga tych kości to 4800 ton.\n41 milionów 200 tysięcy kości należało do cywilów. 200 tysięcy ludzi posłano do ziemi na skutek represji politycznych. W niektórych momentach wojny straty na frontach, wśród żołnierzy, były niższe niż liczba cywilnych ofiar terroru. Na polach, w studniach, pod murami cmentarzy nacjonaliści (później będzie się ich nazywać frankistami) zostawili nie mniej niż 26 milionów 800 tysięcy kości, należących do około 130 tysięcy ludzi. Nie mniej. Pewnie znacznie więcej – w ciele czternastolatka niektórzy anatomowie wyróżniają nie 206, ale 356 kości. Terror republikański, zwany czerwonym, zostawił po sobie ponad 10 milionów 300 tysięcy kości (50 tysięcy szkieletów). 1 407 392 z tych kości za życia należało do 6832 księży, zakonników i zakonnic.\nZ tych wszystkich kości najczęściej uszkodzone są czaszki. Gdyby dało się to policzyć, pewnie doszlibyśmy do grubo ponad 150 tysięcy czaszek z dziurą po kuli w potylicy.\nTrzeba by do nich doliczyć jeszcze 20 tysięcy czaszek republikanów, rozstrzelanych po wojnie.\nNie wiadomo, ile ludzkich kości zostało zmiażdżonych w bombardowaniach. Te szkielety są niekompletne albo nie ma ich w ogóle. W innych widać ślady głodu. Chociaż nie wiadomo, ilu ludzi zmarło po wojnie w więzieniach, wskutek niedożywienia i chorób, dobry antropolog bez problemu wskazałby w kościach ślady zostawione przez głód.\nKolejne 103 miliony kości Hiszpania straciła. Pół miliona ludzi, którzy spodziewali się, że ich prochy spoczną kiedyś w hiszpańskiej ziemi, udało się na emigrację. Niektórzy wrócili, kości innych leżą na cmentarzach Francji, Argentyny czy Związku Radzieckiego.\nWojnę wygrał generał Francisco Franco. Jako Caudillo rządził krajem przez kolejne 36 lat. Zmarł w 1975 roku i 206 jego kości – nie bez kontrowersji – pochowano w Dolinie Poległych, gdzie leżało ich już wówczas jakieś 12 milionów.\nPierwsze wolne wybory odbyły się w Hiszpanii dopiero w 1977 roku. Kraj przeszedł transición, transformację ku monarchii parlamentarnej. Ustalono wówczas, że najlepiej będzie zapomnieć o przeszłości. Nie gmerać w stertach kości. Nie liczyć ich. Nie rozdrapywać starych ran.\nKwiaty i muchy\nValerico Canales Jorge, lat 29, żeniec. W rowie.\nEmilio Silva Faba, lat 44, właściciel składu kolonialnego. Na rozstajach.\nJuan Pérez Merino, lat 31, robotnik dniówkowy. Od strzału w tył głowy.\nPedro Cancho, właściciel baru. W nieznanych okolicznościach.\nFeliciano Ciruelos del Val, lat 31 (?), ojciec. Pięć dni po narodzinach córki.\nTo miejsce nazywało się ładnie: Wodopój przy Różanym Źródle. W tej krainie płaskiej i suchej okolica, która ma w nazwie i wodę, i kwiaty, musiała dobrze się ludziom kojarzyć.\nStudnia stała pośrodku pola. Była już wówczas sucha: ślepe oko wlepione w bezlitosny błękit kastylijskiego nieba. Pole należało do sióstr Segundy i Josepy S., ale one nie były niczemu winne. Ani temu, że studnia wyschła, ani temu, że wrzucono do niej trupy, ani temu, że trupy tam zostały, że leżały wiele, wiele lat, aż ciała odpadły od kości i obróciły się w pył, a ludzie ze wsi przestali wspominać o wodzie i kwiatach i zaczęli nazywać to miejsce inaczej – La tierra de los muertos. Ziemia zmarłych.\nSiano tam pszenicę. Albo żyto. Człowiek, któremu kazano wrzucić trupy do studni, był tak dobry, że zakrył cembrowinę, przysypał ją ziemią, zrównał grunt. To nie była także jego wina; jego żona musiała potem długo myć wóz z krwi, a plamy i tak zostały, bladły tylko z każdym rokiem. Studnia też powoli znikała – pod zbożem, pod ścierniskiem, pod zbożem. Z każdą wiosną coraz bardziej zalewało ją żyto i ludzie ze wsi zaczęli zapominać, w którym miejscu dokładnie stała – trochę bardziej tu czy trochę bardziej tam. Ale wiedzieli, że tam była i że na jej dnie leżeli zmarli.\nWieś nazywała się Aldeaseca. Liczyła dwustu, może trzystu mieszkańców. Znajdowała się w regionie Kastylia i León, jakieś sześćdziesiąt kilometrów od Ávili.\nLudzie, którzy leżeli na dnie studni, byli z innej wsi, odległej o nieco ponad trzydzieści kilometrów. Było ich siedmioro i pochodzili z Pajares de Adaja.\nTak naprawdę nie byli martwi. Byli zaginieni.\nKatechizm Patriotyczny Hiszpański (lektura szkolna od marca 1939 roku)\n– Co nazywamy terytorium Hiszpanii?\n– Terytorium Hiszpanii stanowi większą część Półwyspu Iberyjskiego i z łaski Boga umieszczone jest przez Niego w centrum świata.\n– W jakiż sposób może być Półwysep Iberyjski centrum świata?\n– Półwysep Iberyjski jest centrum, albowiem ma wokół siebie cztery wielkie części świata, to jest: na północy Europę, na południu Afrykę, na wschodzie Azję, z którą łączy nas Morze Śródziemne, i na zachodzie Amerykę, z którą łączy nas Atlantyk.\n– Czy bogata jest ziemia Hiszpanii?\n– Ziemia Hiszpanii jest przebogata w minerały i w płody rolne, i w wodę, i może wykarmić wszystkie swoje dzieci.\n– A czy piękna jest ziemia Hiszpanii?\n– Ziemia Hiszpanii jest przepiękna i najróżnorodniejsza, od galicyjskich rias po ogrody Walencji i Murcji, od gór Asturii i Kraju Basków po równiny Kastylii i łąki Andaluzji, od surowych krajobrazów Aragonii po idylliczne Wyspy Balearskie i Kanaryjskie.\n– Czy w Hiszpanii rośnie dużo kwiatów?\n– Tak, w Hiszpanii rośnie tyle kwiatów, iż mogłaby się nazywać ich ojczyzną, albowiem z dziesięciu tysięcy gatunków, które zdobią Europę, połowa rodzi się wyłącznie w Hiszpanii.\nZnajduje się na stronach hiszpańskiego Ministerstwa Sprawiedliwości. Jest interaktywna, można ją przybliżać i oddalać. Pokazuje terytorium Hiszpanii upstrzone kropkami z chorągiewkami. W standardowym przybliżeniu, które pozwala objąć wzrokiem cały półwysep, Baleary oraz fragment wybrzeża Afryki z Ceutą i Melillą, niektóre fragmenty kraju toną w powodzi kropek i chorągiewek. Niemal żadna część państwa nie jest od nich wolna; Majorka, Minorka i Wyspy Kanaryjskie także mają swoje kropki.\nKażda kropka oznacza grób. Ale to nie jest mapa cmentarzy.\nGdyby jeździć po kraju z tą mapą i szukać wskazanych na niej miejsc, można by nic nie znaleźć. Tam, gdzie na mapie jest kropka, w terenie bywa po prostu pustka. Czasem, bardzo rzadko, stoi tam krzyżyk zbity z kilku patyków albo wyryty w korze drzewa lub porowatej skórze kamienia. Ale najczęściej nie ma nic. Tylko szlak turystyczny, wytyczony dawno po wojnie, skręca nagle, bez żadnej widocznej przyczyny, wyłącznie po to, by ominąć takie miejsce. Albo pośrodku pola wyrasta nagle wyspa ziół i chwastów, obła, wrzecionowata, wyrzeźbiona przez ślad pługa jak łacha na rzece. Albo dróżka, która biegła swobodnie w dół stoku, nagle odbija w bok jak spłoszony koń, bo ludzie po prostu od dawna nie chcieli chodzić dalej prosto. Czasem kropka na mapie wskazuje przydrożny rów. Skalną rozpadlinę. Wyschniętą studnię. Jamę. Czasem skrawek ziemi pod murem cmentarza albo bezimienną kwaterę.\nLudzie mówili o tych miejscach szeptem. Zabraniali dzieciom tam się bawić. Opowiadali, że lęgły się tam gzy i muchy, że ziemia była pulchna i miękka jak gąbka, że płynęła spod niej krew. Cuchnęła. Rodziła kości i łuski. Nocami płonęły nad nią błędne ogniki. Wszystkie dzieciaki z okolicy wiedziały, że po zmroku lepiej omijać te miejsca, a jeśli już musisz przejść tamtędy po ciemku, biegnij, biegnij ile sił w nogach, żeby trupie ręce nie zdążyły sięgnąć spod ziemi, złapać cię za kostkę, wciągnąć.\nNiekiedy, bardzo rzadko, chodziły tam kobiety. Zbierały się pierwszego dnia listopada, w czarnych spódnicach, czarnych koszulach, butach, przefarbowanych na czarno żakietach, czerń na czerni. Przychodziły same, bez mężczyzn, bo to właśnie ich mężczyźni leżeli w tych miejscach. Najczęściej. Bo w niektórych miejscach leżały także kobiety. W tamtych czasach to była wielka odwaga tak przyjść i stać tam, gdzie – jak mówili ci, którzy wygrali wojnę – „nie wydarzyło się nic”.\nKropki na mapie wskazują miejsca, gdzie „zlokalizowano szczątki osób, które w sposób wymuszony zaginęły podczas hiszpańskiej wojny domowej w latach 1936–1939 lub w wyniku następujących po niej represji”. Jest to więc mapa mogił – zbiorowych, anonimowych grobów, w których zakopano ciała zamordowanych przeciwników politycznych.\nKropki mają cztery kolory.\nCzerwone oznaczają mogiły, które ekshumowano. Rodziny zabrały już stamtąd ciała, przeniosły na cmentarz.\nBiałe, jak informuje ministerstwo, postawiono w miejscach, gdzie mogiły „zniknęły”.\nZnikanie odbywało się na różne sposoby. Gdybyśmy wybrali się w teren, okazałoby się, że białe kropki wskazują chodniki, magazyny, supermarkety, osiedla i wysypiska śmieci, drogi i autostrady. Nie ma w tym nic dziwnego. Kraj szedł przecież naprzód, rozwijał się, otwierał na zmiany, zapraszał turystów i realizował potrzeby społeczeństwa. Trzeba było w końcu dać ludziom godne mieszkania, zaopatrzyć ich w rozmaite artykuły i po ludzku dowieźć, a to – uznano – było ważniejsze i pożyteczniejsze niż bezsensowne babranie się w przeszłości i rozdrapywanie starych ran. Wydawało się, że wszyscy to rozumieją, i tylko czasem, naprawdę rzadko, przytrafiała się stara kobieta w czerni, która regularnie i z uporem forsowała energochłonne barierki, żeby przyczepić plastikowe kwiaty na poboczu szosy krajowej CL-501, powtarzając, że tam, pod tym asfaltem, leży jej mamusia, Faustina López, rozstrzelana 21 września 1936 roku w Pedro Bernardo, niedaleko Ávili, kiedy ona sama miała zaledwie sześć lat. Było to – z całą pewnością – nieodpowiedzialne i stwarzało zagrożenie na drodze, którą podążał kraj.\nPośrodku mapy błyszczy pojedyncza gwiazdka, niebieska. Oznacza Dolinę Poległych. Dolina to wielkie mauzoleum w górach na północny zachód od Madrytu. Wzniesiono ją na rozkaz generała Francisca Franco. On sam spoczął w niej w 1975 roku. Wcześniej pochowano tam kilkadziesiąt tysięcy zmarłych w czasie wojny: cywilów i żołnierzy z obu stron konfliktu. Ciała wielu z nich przeniesiono bez wiedzy i zgody rodzin. Mogiły zamordowanych republikanów, z których szczątki zabrano do Doliny Poległych, oznaczone są na ministerialnej mapie kolorem żółtym. Hiszpańska prawica uważa Dolinę za najpiękniejszy pomnik pojednania na świecie. Lewica nazywa ją największą masową mogiłą w kraju.\nSą jeszcze kropki zielone. Tym kolorem oznaczono anonimowe mogiły, które wciąż, po przeszło osiemdziesięciu latach od wybuchu wojny domowej, nie zostały ekshumowane. Ciała leżą w nich do dziś.\nPoprosiłam ministerstwo, żeby policzyło dla mnie wszystkie kropki: czerwone, białe, żółte i zielone.\n– To niemożliwe – odparli. – Ta informacja tylko wprowadziłaby czytelników w błąd. Mapa od dawna jest nieaktualna. Pracujemy nad uściśleniem jej, ale to potrwa, trudno powiedzieć, jak długo.\nMogił jest po prostu znacznie więcej niż kropek. Nikt tak naprawdę nie wie ile.\nCzłowiek z placu Konstytucji (I)\n– Nie mam wspomnień z tego czasu – mówi Fausto Canales, kiedy siadamy przy niedużym stole w jego mieszkaniu w Madrycie. Podczas naszej rozmowy na blacie tego stołu będą pojawiać się dokumenty, zdjęcia, kserokopie i odpisy. Te papiery to pamięć Canalesa. Pamięć zdobyta, wydarta zapomnieniu, odszukana w archiwach, poskładana z opowieści innych ludzi, ustalona w prywatnym, wieloletnim, drobiazgowym śledztwie.\nFausto Canales ma osiemdziesiąt pięć lat. Szuka swojego zaginionegoojca.\n– Nie pamiętam go. Nie mam o nim żadnego żywego wspomnienia. Tylko coś w rodzaju cienia. Nie wiem, czy mnie rozumiesz, to trochę tak, jakbym go wyczuwał, jakbym intuicyjnie czuł jego obecność w moim wczesnym życiu. Myślę, że miałem jakieś trzy, może cztery lata, kiedy nabrałem świadomości, że ojca nie ma, że go zabrano.\nOjciec Fausta Canalesa nazywał się Valerico Canales Jorge. Urodził się w Pajares de Adaja, małej wsi niedaleko Ávili. Jego ojciec, a dziadek Fausta, był pasterzem, ale pasterzem bez stada. Pasał cudze owce, by utrzymać siódemkę dzieci. Gdy siostry Valerica dorosły, poszły na służbę do miasta. Bracia zostali na wsi. Nie mieli własnej ziemi, zwierząt, sadu, winnicy ani warsztatu, właściwie tylko ręce mieli własne. Zostali więc jornaleros, robotnikami dniówkowymi. Wynajmowali się do prac. Co można robić we wsi, która liczy najwyżej pięciuset mieszkańców i leży na suchych, płaskich jak deska równinach wokół Ávili? Można pasać cudze stada, można żąć cudze zboże. Valerico był żeńcem. Cenionym. Przewodził zastępowi żniwiarzy, do którego należał także jego brat. Ale zbiory trwały krótko, a żyć trzeba było przez cały rok – gdy więc kończyły się żniwa, Valerico wyjeżdżał za pracą. Zatrudniał się przy naprawie dróg, przy czyszczeniu rowów nawadniających, kładł tory kolejowe w Toledo i Madrycie. To – poza zarobkiem – dało mu trochę obycia, nieco szerszy ogląd spraw i kilka wątpliwości co do tego, jak urządzony jest świat.\nFausto uważa, że była to pierwsza z jego win.\nDrugą była radość.\nValerico Canales Jorge ucieszył się, gdy 14 kwietnia 1931 roku proklamowano w Hiszpanii Drugą Republikę. Wielu ludzi biednych się wówczas ucieszyło. Mieli nadzieję, że Republika choć trochę naprawi ten nie do końca dobrze urządzony świat, że sprawiedliwiej go podzieli, przeprowadzi reformę rolną i da ludziom ziemię, którą orzą, z której zbierają. Może jednak Valerico cieszył się zbyt demonstracyjnie? Może był zwyczajnie nieostrożny? Może mógł lepiej schować w sobie tę radość, zamiast wywieszać ją z okna domu?\nValerico był jednym z pierwszych, którzy wywiesili republikańską flagę z fioletowym pasem u dołu, i całkiem prawdopodobne, że była to druga z jego win.\nTrzecią była przynależność do Casa del Pueblo, Domu Ludowego.\nDomy Ludowe były wówczas siedzibami związków zawodowych i syndykatów robotniczych. W całej Hiszpanii w latach trzydziestych było ich ponad dziewięćset. Zakładali je anarchiści z Krajowej Konfederacji Pracy (Confederación Nacional del Trabajo, CNT) i socjaliści z Powszechnego Związku Robotników (Unión General de Trabajadores, UGT). Można było nauczyć się tu czytać i pisać, a od tego łatwo było zarazić się czymś, co hiszpańska prawica nazywała „czerwoną zarazą”. W Domu Ludowym w Pajares spotykali się akurat ludzie z UGT. Dyskutowali, organizowali protesty i strajki, walczyli o lepsze warunki pracy dla robotników rolnych. O to, żeby dzień pracy trwał osiem godzin, a nie od świtu do zmierzchu. Żeby właściciel ziemi nie ściągnął do pracy na niej ludzi z daleka, pozbawiając mieszkańców własnych wsi zarobku i chleba. O to, by miał obowiązek ją obsiać, bo czasem latyfundyści zostawiali ziemię nieobsianą, by ukarać krnąbrnych chłopów, by móc powiedzieć im: „Chcieliście ziemi? To jedzcie ziemię. Jedzcie Republikę!”.\nValerico mieszkał już wówczas w małym domku przy głównym placu Pajares de Adaja, naprzeciwko ratusza. Rok wcześniej wrócił z wojska. Służył trzy lata w Maroku i dzięki temu wiele lat później jego syn Fausto mógł pójść do archiwum i dowiedzieć się, że ojciec miał sto siedemdziesiąt dwa centymetry wzrostu, przeciętną budowę ciała i brązowe oczy. Po powrocie z wojska ożenił się z dziewczyną o imieniu Virgilia. W 1931 roku, gdy nastała Republika, placyk, przy którym mieszkali, przemianowano na plac Konstytucji. Było na nim caño, ujęcie wody pitnej. Wielu ludzi zawsze stało tam z wiadrami i konwiami, wielu widziało flagę wiszącą z okna Valerica, wielu zapamiętało, jak wychodzi z domu, przechodzi przez plac i wchodzi do ratusza. W ratuszu pracował człowiek, który przyjechał do Pajares z miasta. Ten człowiek był ideowcem, republikaninem, kto wie, może socjalistą, może nawet marksistą. Prenumerował gazety. Valerico chadzał je czytać. Prawdopodobnie nabrał tego zwyczaju w wojsku.\nCzytanie gazet to była czwarta z win ojca i więcej Fausto nie potrafił już znaleźć.\nZresztą nie trzeba było więcej.\nKtoś, kogo ojciec znał – kto znał jego, wciągnął nazwisko Valerica Canalesa Jorge na listę. To była lista rojos. „Czerwonych”. „Czerwony” był wówczas ten, kto za dużo (i źle) mówił, kto należał, gdzie nie potrzeba, kto zbyt wiele się domagał, machał nieodpowiednią flagą, czytał niewłaściwe gazety i podpisywał się w złych miejscach, kto nie wykazał entuzjazmu dla sprawy narodowej, kto brał udział w zgromadzeniach. Później, kiedy już wybuchła wojna (chociaż w Pajares de Adaja, małej wsi na równinach wokół Ávili, wojna nie wybuchła. Nie było walk, okopów, starć. W Pajares de Adaja, podobnie jak w całej północno-zachodniej części kraju, od Valladolid przez Salamankę po Galicję, pucz wojskowych zatriumfował natychmiast i wieś po prostu obudziła się rankiem 18 lipca 1936 roku po stronie nacjonalistów), ktoś przekazał gotową listę na posterunek Guardia Civil albo do władz. Potem spis powędrował dalej, do innej wsi albo miasteczka, gdzie siedzibę miała grupa uzbrojonych mężczyzn, gwardzistów, falangistów, synów posiadaczy ziemskich, ochotników. To stamtąd nocą przyjeżdżała ciężarówka. Żeby uniknąć niewygodnych sytuacji, że ktoś kogoś zna, lubi, ożenił się z czyjąś siostrą, żeby zwyczajnie nie brudzić sobie rąk krwią sąsiadów. My zabijemy waszych „czerwonych”, a wy zabijecie naszych. Trzeba sobie pomagać.\nPo wojnie sam przymiotnik „rojo” będzie się ludziom źle kojarzył. Na wszelki wypadek będą go unikać. W użyciu znajdą się zamienniki: colorado, bermejo, encarnado – „zaczerwieniony”, „rudawy”, „w kolorze mięsa”. Czerwony Kapturek, Caperucita Roja zostanie zastąpiony Caperucitą Encarnadą.\n„Latem 1936 roku prosty fakt, iż jakaś osoba była powiązana z jedną z organizacji Frontu Ludowego, stanowił wystarczający powód, by ją uśmiercić” – napisze wiele lat później historyk Julius Ruiz.\nLista „czerwonych”z Pajares de Adaja liczy dziewięć osób. Ci, którzy ją dostają, przyjeżdżają prawdopodobnie z Madrigal de las Altas Torres, miasteczka odległego o pięćdziesiąt kilometrów. Ludzie nazywają ich „patrolem śmierci”. Mają broń, wsparcie władzy i mocne przekonanie, że nie ma innego sposobu na uratowanie kraju przed „czerwoną zarazą” marksizmu, jak tylko wyrżnąć tych, którzy – jak sądzą – są nią zarażeni.\nPo „czerwonych” z listy przychodzi się nocą. Ładuje się ich na ciężarówkę. Wywozi ze wsi. Nie jedzie się daleko. Dwadzieścia, trzydzieści, góra czterdzieści kilometrów. Rów, studnia, wąwóz, jaskinia, jama w ziemi są korzystnym udogodnieniem. Ewentualnie mur cmentarza. Strzelić w tył głowy, dobić, zakopać. Nawet jeśli okoliczna wieś będzie wiedzieć, że ktoś tam leży, nie będzie potrafiła powiedzieć, kto to, skąd, jak się nazywał. Najważniejsze, żeby okolica była ustronna, a droga gładka.\n– To zawsze jest blisko głównej drogi – tłumaczy mi potem Francisco Etxeberria, lekarz sądowy i antropolog. – Na wybojach musieli zwalniać, a nie chcieli, żeby którykolwiek zdążył pomyśleć o skoku. Coś takiego zdarzyło się w Priaranza del Bierzo: zagapili się, jeden wyskoczył i wiesz już, jak to się skończyło.\nWiem, wtedy już wiem. Dzięki temu, że jeden rojo w Priaranza del Bierzo wyskoczył z ciężarówki z logo oranżady Olarte na pace, sześćdziesiąt pięć lat później dziennikarz Emilio Silva odnalazł swojego dziadka. To dlatego Fausto Canales uwierzył, że uda mu się odnaleźć ojca.\nW Pajares de Adaja jest 20 sierpnia 1936 roku. Noc. Ciężarówka wjeżdża do wsi i zatrzymuje się niedaleko dawnego placu Konstytucji. Fausto Canales ma dwa lata, razem ze starszym bratem śpi już w pokoju po lewej stronie. Nie zapamięta tej nocy. Wiele lat później zrekonstruuje ją najlepiej, jak potrafi.\nValerico także śpi. To ostatnia noc w jego życiu. Pozwólmy mu jeszcze pospać.\n– Przyjedź – powiedział Emilio. – Sama zobaczysz.\nTego lata stowarzyszenie, które założył Emilio, prowadziło w Milagros nieopodal Burgos ekshumację zbiorowego grobu zaginionych. Była to już trzynasta ekshumacja w tym roku, sto trzydziesta, odkąd rozpoczęli działalność, i Emilio Silva Barrera był trochę zmęczony opowiadaniem w kółko tego samego. Zdaje się zresztą, że w ogóle nie lubił o tym mówić. W jednym z tysiąca wywiadów, których (jednak) udzielił, powiedział, że zanim powstało Stowarzyszenie na Rzecz Odzyskania Pamięci Historycznej, nie przepadał za wystąpieniami publicznymi. Dopiero dziadek nauczył go mówić.\nEmilio nigdy nie spotkał swojego dziadka. Dziadek był zaginiony.\nNazywał się Emilio Silva Faba (imię po nim dostał jeden z synów, potem wnuk), urodził się we wsi Pereje w prowincji Kastylia i León. Za młodu wyjechał do Ameryki za chlebem. Wrócił z zarobionymi pieniędzmi, ożenił się z dziewczyną o imieniu Modesta i założył skład towarów kolonialnych La Preferida w Villafranca del Bierzo, pięć kilometrów od swojej rodzinnej wsi. Starzy ludzie z Villafranca pamiętali, że miał duży wybór alpargatas, płóciennych butów na sznurkowej podeszwie, i że sprzedawał najlepsze oliwki w komarce. W 1936 roku, kiedy wybuchła wojna domowa, miał czterdzieści cztery lata i sześcioro dzieci. Wszyscy we wsi wiedzieli, że jest rojo, „czerwony”. Pamiętali: chciał, żeby powstała świecka szkoła, był nawet na manifestacji, dał się sfotografować z transparentem. Zapisał się do Izquierda Republicana, Lewicy Republikańskiej, partii Manuela Azañi. Ucieszył się z nastania Drugiej Republiki. Pisywał do gazet. Ludzie mówili potem Emiliowi wnukowi, że to właśnie artykułem do lokalnej gazety, w którym imieniem i nazwiskiem podpisał się pod republikańskimi poglądami, dziadek ściągnął na siebie śmierć.\n16 lipca 1936 roku cała Kastylia i León bez walki przeszła w ręce nacjonalistów. Od tej pory coraz częściej wzywano Emilia do ratusza, żeby się z czegoś tłumaczył. Żandarmi z Guardia Civil i falangiści nachodzili go w sklepie. Konfiskowali, na co mieli ochotę – pieniądze, oliwki, buty.\nPo południu 15 października 1936 roku znów wezwano go do ratusza. Poszedł z ośmioletnim synem Ramónem. Chłopca odesłano do domu, Emilio został. Modesta denerwowała się, że mąż nie wrócił, wzięła więc za rękę drugiego syna i poszła zapytać, co się stało. Chłopcu pozwolono zobaczyć ojca: siedział w podziemiach ratusza zamienionych w więzienie. Aresztowanych było wielu, w piwnicach panował ścisk, zaduch. Emilio dał synowi swój zegarek i obrączkę. Nigdy więcej się nie zobaczyli.\nRankiem 16 października trzeci syn poszedł zanieść tacie śniadanie. „Nic nie wiem o twoim ojcu – powiedział mu strażnik w drzwiach ratusza. – Nie ma go tutaj. Zdaje się, że w nocy wyskoczył przez okno”.\nTo było wszystko, co Emilio Silva Barrera wiedział o swoim dziadku. Że 15 października 1936 roku wszedł do ratusza w Villafranca del Bierzo i że rankiem 16 października już go tam nie było. Wiedział też, że minęły sześćdziesiąt cztery lata, odkąd zaginął, i żadna państwowa instytucja nie podjęła najmniejszego trudu, żeby wyjaśnić, co się z nim stało. Był 2000 rok. Franco nie żył od dwudziestu pięciu lat. Hiszpania od dwudziestu dwóch lat miała demokratyczną konstytucję, od piętnastu należała do Unii Europejskiej, ale nikt nie wyjaśnił, co stało się z dziadkiem Emilia. Nie było wyroku śmierci, aktu zgonu, żadnego oficjalnego papieru z podpisem, z pieczątką. Nie było ciała. Nie było grobu.\nEmilio postanowił więc, że sam poszuka dziadka. Cała reszta stała się przez przypadek. Nie zaplanował jej, nie przewidział, nie przypuszczał, że wywoła lawinę. Wtedy, na samym początku, nie uświadamiał sobie skali zjawiska. Nikt sobie nie uświadamiał. To znaczy, owszem, wielu ludzi słyszało, że gdzieś tam, za wsią, na uboczu, są zakopane jakieś ciała, ale o tym się nie rozmawiało. W bardzo wielu rodzinach był taki dziadek, ojciec, wujek, którego zabrali nocą i już nie wrócił, ale tym bardziej się o tym nie mówiło. Przecież ci, którzy ich zabrali, to byli ci sami, którzy wygrali wojnę i rządzili państwem. Milczano więc i te mogiły za wsią, te ciała anonimowe, nikomu nieznane, nie wiadomo do kogo należące, ci zaginieni dziadkowie i wujowie nie sumowali się w powszechnej świadomości w żadną konkretną liczbę.\nKiedy w 2008 roku badacze z Centrum Badań Socjologicznych (Centro de Investigaciones Sociológicas, CIS) zapytali Hiszpanów, jak często w ich domach rozmawiało się o wojnie domowej, gdy byli dziećmi, czterdzieści cztery procent badanych powiedziało, że mało. Kolejne trzydzieści jeden procent – że wcale.\n– Frankizm mógł być zbrodnią doskonałą – uważa Emilio Silva Barrera. – Wystarczyło, żeby powiodło im się to, co zaplanowali: utrzymać ciszę do momentu, aż wymrą bezpośredni świadkowie. I przecież prawie im się to udało. Ci ludzie, którzy przychodzą dziś na ekshumacje, od których dowiadujemy się, gdzie są mogiły i kto może w nich spoczywać, oni mają po dziewięćdziesiąt lat! To, co wydarzyło się po roku 2000, wnukowie szukający ciał swoich dziadków, domagający się wiedzy o tym, co się z nimi stało, to przecież był właściwie przypadek. Coś, czego nikt nie przewidywał.\nZaczęło się właśnie od tego, że Emilio chciał znaleźć swojego dziadka.\nAle zamiast niego na początku trafił na ślad Leopolda Moreiry.\nLeopoldo był więziony w podziemiach ratusza razem z dziadkiem Emilia. Widział, jak nocą z 15 na 16 października 1936 roku na plac podjechała ciężarówka ze znakiem oranżady Olarte na pace. Załadowano go na nią wraz z czternastoma innymi więźniami. Wieziono ich w stronę Ponferrady. Za nimi jechało drugie auto z czterema uzbrojonymi falangistami. Zatrzymali się na poboczu, niedaleko wsi Priaranza del Bierzo. Kierowca nie wyłączył świateł. Więźniom kazano wysiadać i Leopoldo Moreira rzucił się wówczas w ciemność. Strzelali za nim, ale chybili. Udało mu się uciec. Ukrył się w krzakach i patrzył.\nWidział, jak falangiści rozstrzeliwują pozostałych czternastu więźniów, jak wrzucają ich ciała do rowu. Jednym z tych czternastu był Emilio Silva Faba.\nKiedy ciężarówka odjechała, Leopoldo odważył się wyjść z ukrycia. Próbował uciekać, ale było ciemno i nie znał okolicy. Zabłądził, dwukrotnie przeszedł przez rzekę, całą noc kręcił się w kółko. O świcie trafił z powrotem na miejsce egzekucji. Zobaczył, że ciał jest trzynaście – ktoś musiał po kryjomu zabrać jedno i pochować, może rodzina. W świetle poranka zdołał wreszcie odnaleźć drogę do swojej wsi. Ukrył się u sąsiada. Żył jeszcze sześć miesięcy, potem wydał go inny sąsiad, gwardziści po prostu go zastrzelili. Ale zanim się to stało, opowiadał. Póki żył, mówił. Co widział. Gdzie. Kogo. Kto.\nEmilio wnuk zaczął teraz szukać ludzi, którzy pamiętali to, co opowiadał Leopoldo. Poznał Santiago Macíasa, historyka z Leónu, który zajmował się antyfrankistowską partyzantką i ofiarami represji. Dowiedział się, że nie jest sam, że inni także szukają mogił zaginionych, że kilka już udało się odnaleźć, otworzyć, ciała ekshumować i przenieść na cmentarz, dać im godny pochówek. Na jego dziadka także czekał porządny grób. Babcia Modesta, zanim umarła w wieku dziewięćdziesięciu trzech lat, kazała wyryć na swoim nagrobku imię i nazwisko męża – całkiem jakby uważała, że skoro czekała na niego przez całe życie, nie widzi powodu, by nie czekać także po śmierci.\nEmilio z początku myślał, że dziadek może leżeć w pobliżu Villalibre de la Jurisdicción. Pojechał tam, rozmawiał z ludźmi. Pytał, czy są tu jakieś stare mogiły poza cmentarzem?\n– Człowieku – usłyszał. – Tu po polach jest więcej trupów niż na cmentarzu.\nNaliczył kilkanaście anonimowych miejsc pochówku wokół wsi. Ludzie doskonale wiedzieli, gdzie się one znajdują. Zazwyczaj wiedzieli też, ile osób w nich spoczywa. Emilio szukał mogiły z trzynastoma ciałami, ale żaden z grobów wokół Villalibre nie pasował. Wreszcie spotkał mężczyznę z sąsiedniej wsi, z Priaranza del Bierzo. W 1936 roku ten człowiek miał dziesięć lat i pamiętał, że w nocy obudził go huk strzałów. Wystraszył się i pobiegł do sypialni rodziców. Rankiem zobaczył grupę ludzi, którzy przyglądali się czemuś przy wjeździe do wsi, niedaleko szosy, ale rodzice nie pozwolili mu tam pójść. Usłyszał tylko, że znaleziono trzynaście ciał.\nEmilio pojechał obejrzeć to miejsce. Ktoś akurat tamtędy przechodził.\n– Pan mi pomoże – zagadnął go Emilio. – Szukam starej mogiły, powinna gdzieś tu być.\n– A tutaj leżą – bez wahania odparł zagadnięty. – Pod tym wielkim orzechem.\nWłaśnie wtedy Emilio postanowił napisać tekst do gazety. Zaczął tak: „Jestem wnukiem zaginionego. Mój dziadek nazywał się Emilio Silva Faba. Został zastrzelony wraz z dwunastoma innymi osobami i porzucony w rowie przy wjeździe do Priaranza del Bierzo”. Liczył na to, że odnajdzie rodziny tej dwunastki, że ktoś będzie mógł mu powiedzieć, kim są ludzie, którzy przez tyle lat leżeli z jego dziadkiem we wspólnym grobie, że razem zorganizują ich ekshumację. Tekst ukazał się w „La Crónica de León”. Na końcu był numer komórki Emilia.\nTelefon rozdzwonił się prawie natychmiast. Niektórzy dzwonili tylko po to, żeby dodać mu otuchy. Inni – żeby powiedzieć, że oni też kogoś szukają, pytali, czy Emilio mógłby im jakoś pomóc. Z Leónu zatelefonował Julio Vidal, archeolog. Jego matka pochodziła z Priaranzy, jako dziecko spędzał tam wakacje. Pamiętał, że gdy gonił z kolegami po wsi, zawsze kiedy mijali plantację orzechów na rozstajach, chłopaki wrzeszczały: „Biegiem, biegiem, bo tu są trupy!”. Zaoferował, że wraz z żoną, antropolożką, pomogą Emiliowi przeprowadzić ekshumację. Zadzwonili jeszcze do San Sebastián, do Francisca Etxeberrii, lekarza sądowego, specjalisty od przypadków śmierci gwałtownej. Znał się na ranach postrzałowych. Natychmiast zgodził się przyjechać.\nZ początku szło jednak jak po grudzie. Ze wszystkich trzynastu ofiar leżących pod orzechem Emiliowi udało się zidentyfikować jeszcze tylko dwie. Rodzina pierwszej oznajmiła, że nie chce mieć z ekshumacją nic wspólnego, żeby dać im spokój. Drugą był Enrique González Miguel. W chwili śmierci miał dwadzieścia pięć lat i półtoraroczną córkę. Emilio odnalazł ją w Madrycie. Otworzyła mu cała roztrzęsiona. Bała się, że jeśli zacznie grzebać w przeszłości, ją samą może spotkać coś złego. Zdecydowała się jednak wziąć udział w ekshumacji. Chciała odzyskać prochy ojca.\nWe wrześniu 2000 roku władze Priaranza del Bierzo ustaliły, że wezmą na siebie formalności związane z ekshumacją i wypożyczą ekipie koparkę. Właściciel terenu od razu zgodził się na kopanie. On także wiedział, że ma na swojej ziemi grób – dlatego nigdy jej nie uprawiał. Obsadził ją orzechami i zostawił. Czekał. Na co? Trudno powiedzieć. Po prostu czekał.\n Julius Ruiz, La justicia de Franco. La represión en Madrid tras la Guerra Civil, Barcelona 2012, s. 41.


DOM KUCHNIA GRILL i OGRÓD - Gadżety reklamowe dla firm\nGadżety reklamowe dla firm - DOM KUCHNIA GRILL i OGRÓD\nGRY ZABAWKI UKŁADANKI\nNA TARAS PIKNIK BIWAK\nRELAX HIGIENA i SPA\nTERMOSY BIDONY KUBKI\nZDROWIE URODA SZLAFROK i KLAPKI\nDOM KUCHNIA GRILL i OGRÓD to obszerna oferta produktów do domu ale również biuro i szkoły\nKategoria DOM KUCHNIA GRILL i OGRÓD zawiera szereg produktów. Jest bardzo obszerna pod względem funkcjonalności produktu, zakresu cenowego, kolorystyki danego modelu. Ilość produktów pokrywa się z ilością funkcji w domu, ale i w ogrodzie.\nOferta dotyczy produktów używanych wewnątrz, ale i na zewnątrz domu. Przekrój produktów jest szeroki. Są tu pojemniki śniadaniowe i torby termiczne. Wszelkiego rodzaju niezbędniki dla grillujących, w tym otwieracze :-), naczynia plastikowe oraz bidony, kubki, butelki. Artykułu pielęgnacyjne, rozpylacze i wiatraczki podręczne też tutaj znajdziesz. Okulary słoneczne na piknik i koce i gry nie tylko w terenie. Produkty ułatwiające prace w ogrodzie.\nNie sposób jest dokładnie wymienić wszystkich rodzajów artykułów znajdujących się w tej kategorii, zatem proponujemy zacząć klikaj na własną rękę i życzymy udanych łowów.\nW poszukiwaniach idealnego produkt pod nadruk firmowy zdecydowanie pomaże Państwu nasz sklep internetowy pod adresem NETRA.pl. Tutaj jest szybka możliwość wybrać model, który spełnia oczekiwania Waszej marki. Przygotować kalkulację ON-LINE w celu weryfikacji kosztów pod względem ilości koloru nadruku wybranego modelu i co najistotniejsze pod względem obszarem zdobienia, Dostępność na magazynie na dzień dzisiejszy tylko u nasz on-line. Oraz co najważniejsze nasz łatwy w obsłudze kalkulator cen on-line umożliwia wycenę produktów bezpośrednio na naszej stronie wraz z możliwością zapisania obliczeń w dwóch formatach PDF oraz do edycji w EMLu.\nProdukty z kategorii DOM KUCHNIA GRILL i OGRÓD z nadrukiem firmowym łączą ze sobą kilka bardzo istotnych funkcji. Z konieczności cieszą się niezmierną popularnością i swą rewelacyjnym nośnikiem Twojej reklamy, hasła marketingowego lub po prostu danych teleadresowych.\nKażdy z nas ma inne potrzeby pod względem formy koloru i treści oraz funkcjonalności. Jedni chcą klasyczne modele, inni praktyczne, ale my łączymy to w jedną całość wraz z opatrzeniem produktu nadrukiem promocyjnym.\nPolecamy do korzystania z tego rodzaju promocji.\nWszystkie produkty z tej kategorii to niezbędne artykuły użytku codziennego dla gości, kontrahentów oraz samych pracowników biurowych, a dla firmy fantastyczny nośnik reklamy w środowisku Twojego klienta.\nZgłoś się do nas pod infolinię 0-801-022-192, NETRA.pl\nKompres podgrzewający do ciała i dłoni\nOgrzewacz do dłoni to świetne rozwiązanie dla osób, które lubią ciepło szczególnie w zimne dni. Po naciśnięciu płytki zostaje on uaktywniony. Ogrzewacz ten to gadżet wielokrotnego użyt (...więcej)\nZawieszka zapachowa wg indywidualnego kształtu\nZawieszka samochodowa wg indywidualnego kształtu. Cena zawiera kompleksowe wykonanie zawieszki wg standardowego wykrojnika z indywidualnym nadrukiem. Do wyboru ok. 50 wykrojników (ksz (...więcej)\nUkładanka logiczna w kostce sześcian\nCiekawy zestaw w formie kompletu układanek o różnym stopniu trudności w pudełku. Układanki są w kształcie sześcianu z różnymi elementami do ułożenia, od banalnych kółeczek w labiryncie (...więcej)\nUkładanka - produkcja indywidualna\nUkładanka kwadratowa wykonana z plastiku z miejscem na nadruk na całej powierzchni układanki. Polecamy taki upominek reklamowy, ponieważ idealnie reklamuje Twoje logo bez względu na br (...więcej)\nSłodki breloczek na klucze. Miś w koszulce tylko czeka, aby zostać pokazanym z logo twojej firmy. Trudno się oprzeć słodkiemu pyszczkowi misia. Dzięki zawieszce możesz go przypiąć do k (...więcej)\n156374c-06 niebieski, srebrny\nKubek ze stali nierdzewnej z kolorowym karabińczykiem w formie ucha, pojemność 200 ml. W pudełku. (...więcej)\nTorba wodoszczelna z materiału PVC o praktycznej pojemności 10L. To rozwiązanie dla aktywnych nie tylko tych uwielbiających wszelkiego rodzaju sporty wodne, ale również rowerowe i inn (...więcej)\nDługopis z dozownikiem na płyn antybakteryjny\nPlastikowy długopis z niebieskim wkładem i dozownikiem w sprayu . Pojemność 3ml - po przeprowadzeniu testów jest to 40 razy kliknięcie do dozowania płynu antybakteryjnego z alkoholem. (...więcej)\nAntystres w kształcie piłka dla nerwowych, ale nie tylko. Niezbędny gniotek w stresujących momentach. Zamiast wyładować złe emocje słownie weź piłkę i ugniataj aż Ci pomoże. Ten model (...więcej)\nKlasyczna opaska odblaskowa zdecydowanie podnosząca bezpieczeństwo w ruchu drogowym dla każdego pieszego, rowerzysty czy sportowca-biegacza. Logo naniesiemy techniką tampondruku i UV d (...więcej)\n960580c-05 czerwony, naturalny\nDługopis z korkiem\nDługopis z korkową powłoką pochodzącą z recyklingu papieru. Dodatkowo zawiera plastikowe elementy w kolorze czerwonym. Długopis posiada wkład w kolorze niebieskim. (...więcej)\nPraktyczny portfel posiada smycz z ekoskóry do zawieszenia na nadgarstek. Portfel pakowany w pudełko upominkowe w cenie. Kieszenie: 2 kieszenie na banknoty, 5 kieszeni na dokumenty, 3 (...więcej)\n127973c-03 pomarańcz, czarny\nTorba na zakupy eko kolor\nTorba na zakupy z dnem co ułatwia pakowanie towarów do środka. Przyjazna dla środowiska - ma znaczek na awersie, gramatura to 120 g/m². (...więcej)\nDrewniana ekologiczna zabawka jo-jo wykonana z naturalnego, nielakierowanego drewna, szlifowanego na gładko - patrz zdjęcie. Jojo to zabawka ucząca refleksu. (...więcej)\nDwukolorowa nadmuchiwana piłka plażowa z kolorowymi paskami. Na przemiennie panel w kolorze z panelem ZAWSZE w kolorze białym. (...więcej)\nAntystres okrągły to higiena pracy\nAntystres okrągły idealny produkt na poprawę higieny pracy :-) Piłkę tę można odbijać, rzucać lub ściskać. Proces kształtowania sprawia, że antystresy różnią się nieznacznie gęstością,(...więcej)\nApteka z karabińczykiem\nZestaw pierwszej pomocy w etui z polyestru, z karabinkiem. W komplecie nożyczki, mokre chusteczki, bandaż gazowy, 3 bawełniane patyczki z wacikami i 5 samoprzylepnych plastrów. (...więcej)


Game Pass na PlayStation zostanie ujawniony w tym tygodniu? Nadchodzą duże ogłoszenia od Sony | Głos Szczeciński\nGame Pass na…\nGame Pass na PlayStation zostanie ujawniony w tym tygodniu? Nadchodzą duże ogłoszenia od Sony\nKacper Derwisz 28 marca 2022, 12:26\nUsługa ma scalić ze sobą dwie istniejące już usługi od Sony - PlayStation Plus oraz niedostępne w Polsce PlayStation Now. Szymon Starnawski / Polska Press / zdjęcie poglądowe\nSerwis Bloomberg na łamach swojego portalu opublikował informację mogącą zainteresować każdego, kto czeka na rewolucję w subskrypcji przeznaczonej na konsole PlayStation. Prawdopodobnie jeszcze w tym tygodniu otrzymamy informacje zdradzające plany Sony na temat rozbudowy swojej oferty abonamentowej. Zobaczcie przecieki.\nCzym ma być Project Spartacus?\nProject Spartacus - nowe informacje\nUsługa znana póki co pod roboczą nazwą Project Spartacus ma pozwolić posiadaczom konsol PlayStation na dostęp do katalogu nowych i starych gier w zamian za comiesięczną opłatę. Nowy abonament ma być dostępny dla posiadaczy konsoli PlayStation 4 i PlayStation 5.\nUsługa ma scalić ze sobą dwie istniejące już usługi od Sony - PlayStation Plus oraz niedostępne w Polsce PlayStation Now. Szczegóły na temat dotychczasowych informacji i przecieków możecie znaleźć w materiale poniżej:\nKilka dni temu portal Bloomberg poinformował, że na podstawie uzyskanych przez nich informacji, których źródłem mają być ludzie zapoznani z planami Sony, firma przygotowuje się do ogłoszenia swojej nowej subskrypcji mającej być odpowiedzią na Xbox Game Pass.\nSytuację na swoim twitterze skomentował Greg Miller, dziennikarz branżowy współpracujący z PlayStation. Potwierdził, że słyszał doniesienia dotyczące bardzo interesujących zapowiedzi mających mieć miejsce w tym tygodniu. Poinformował też, że w związku z tym postanowił przełożyć nagrywanie najnowszego odcinka swojego programu traktującego o konsolach Sony.\nPozwala to myśleć, że już niebawem dostaniemy jakieś duże informacje odnośnie Projektu Spartacus. Może przy okazji wydarzenia Sony zdradzi więcej szczegółów odnośnie zbliżających się dużych premier, takich jak np. nowa odsłona przygód Kratosa?\nOczekuje się, że nowa usługa nie będzie mieć w ofercie swoich największych tytułów w dniu, w którym się ukażą. Na przykład nadchodzący God of War Ragnarok raczej nie będzie oferowany w abonamencie od razu po premierze - powiedziała portalowi Bloomberg jedna z osób zaznajomionych z planem.\nMateriał oryginalny: Game Pass na PlayStation zostanie ujawniony w tym tygodniu? Nadchodzą duże ogłoszenia od Sony - GRA.PL


Izolacja dachu » Blog Archive » WEZEL WODOMIERZOWY\nWĘZEŁ WODOMIERZOWY Wodomierz instaluje się w celu obliczenia ilości wody przepływającej do instalacji wodociągowej. Zgodnie z obowiązującymi przepisami na każdym połączeniu domowym z siecią wodociągu publicznego powinien być zainstalowany wodomierz. Konstrukcja węzła wodomierzowego zależy od typu wodomierza i rodzaju wewnętrznej sieci wodociągowej. W budynkach z niewielkim rozbiorem wody i wyposażonych w wewnętrzną sieć wodociągową tylko na potrzeby gospodarcze i do. picia, wodomierz instaluje się na połączeniu domowym. Każda wewnętrzna sieć wodomierzowa powinna być zaopatrzona w zawór główny przelotowy oraz kurek spustowy, w celu opróżnienia instalacji z wody. [podobne: średnice rur kanalizacyjnych, brico toruń, okna tarasowe przesuwne ceny ]\nTags: brico toruń, okna tarasowe przesuwne ceny, średnice rur kanalizacyjnych\nPowiązane tematy z artykułem: brico toruń okna tarasowe przesuwne ceny średnice rur kanalizacyjnych


Zwycięstwa Iskierki Tarnów i KS Ryglice - Sportowy Tarnów\nZwycięstwa Iskierki Tarnów i KS Ryglice\nUdany weekend zaliczyły siatkarskie zespoły z naszego regionu występujące na parkietach 3. Ligi Mężczyzn. Zarówno Iskierka Tarnów, jak i KS Ryglice zgodnie z przedmeczowymi przewidywaniami zwyciężały swoje pojedynki, choć zawodnikom z Tarnowa nie przyszło to łatwo.\nPierwszy set meczu Iskierki z LKS Bobowa zdecydowanie należał do podopiecznych trenera Andrzeja Łosia, którzy cały czas kontrolowali wynik i ostatecznie zwyciężyli 25:18. W drugim goście zagrali jednak zdecydowanie lepiej, przez co gra się wyrównała. Tak było do stanu 15:15, kiedy to siatkarze z Bobowej dzięki mocnej zagrywce zdobyli kilka punktów z rzędu. Uzyskaną w ten sposób przewagę LKS utrzymał do końca tej partii, którą zwyciężył 25:20. W trzecim secie Iskierka powróciła jednak do stylu gry prezentowanego na początku meczu. Ponownie pewnie kończone ataki sprawiły, że nasi zawodnicy nie mieli najmniejszego problemu z wygraniem tej części meczu 25:18. Gdy w czwartym secie Iskierka prowadziła już 22:17 wydawało się, że nic nie jest w stanie przeszkodzić tarnowianom w odniesieniu kolejnego zwycięstwa. Goście potrafili jednak obrócić losy tej partii. Ponownie wszystko zaczęło się od mocnej zagrywki, z której odbiorem Iskierka miała bardzo duże problemy. W efekcie przy stanie 23:23 mieliśmy remis, a chwilę później LKS Bobowa zdobyła 25 punkt i wygrywając 25:23 doprowadziła do tie-breaka. Ten ponownie długo układał się pod dyktando Iskierki. Tarnowianie prowadzili już nawet 9:5 i 12:8. W końcówce goście jednak ponownie zaskoczyli. Od stanu 12:14 wybronili oni dwie piłki meczowe, jednak na zwycięstwo nie było ich już stać. Ostatecznie Iskierka zakończyła ten pojedynek udanym blokiem, który dawał jej zwycięstwo 17:15 w tej części meczu i 3:2 w całym pojedynku.\nIskierka Tarnów – LKS Bobowa 3:2 (25:18, 20:25, 25:18, 23:25, 17:15)\nZdecydowanie mniej problemów z odniesieniem zwycięstwa mieli siatkarze KS Ryglice. Podopieczni grającego trenera Marka Skrobota w starciu z Dalinem Myślenice pewnie zwyciężyli pierwsze dwa sety 25:21 i 25:19. W trzecim jednak niepotrzebnie się rozluźnili, co wprowadziło nieco chaosu grze. W efekcie ta część meczu była wyrównana, a o jej losie decydowała gra na przewagi. Dalin miał nawet piłkę setową, jednak rygliczanie najpierw ją wybronili, a chwilę później zakończyli starcie wygrywając trzeciego seta 28:26 i tym samym cały mecz 3:0.\nKS Ryglice – Dalin Myślenice 3:0 (25:21, 25:19, 28:26)


Do 760 zł w bonusie na start w Milenium | Aktualne promocje\nDo 760 zł w bonusie na start w Milenium\nBonus od pierwszego depozytu do 760zł\nMilenium to firma bukmacherska, która z roku na rok cieszy się coraz większym powodzeniem wśród polskich graczy. Oferuje nam niezwykle ciekawe kursy, jak i szeroki wybór wydarzeń sportowych gotowych do obstawiania. Ogromną zaletą tej firmy jest także jej bonus powitalny dla nowych użytkowników strony. Na czym on polega?\nJest to specjalna promocja dla nowo zarejestrowanych graczy internetowych Milenium. Pierwsze, co musimy wykonać, to otworzyć formularz rejestracyjny. Po wypełnieniu wszystkich niezbędnych danych musimy znaleźć i zaznaczyć pole „Chcę otrzymać BONUS NA START”. Następnie po poprawnej weryfikacja konta, otrzymamy 10 dni na dokonanie pierwszej wpłaty na konto. To właśnie od naszej pierwszej zaksięgowanej wpłaty zależeć będzie końcowa suma przyznanego bonusu powitalnego. Jest on równy pierwszej wpłacie na konto gracza. Promocja polega na tej zasadzie, że wpłacona przez nas kwota zostanie niejako podwojona. Na specjalne konto bonusowe wpłynie dokładnie taka sama suma, jak przy pierwszym przelewie. W takim wypadku przy wpłacie 50, 100, 150 czy 200 złotych na koncie bonusowych znajdzie się odpowiednio 50, 100, 150 lub 200 złotych. Niewątpliwie ogromnym magnesem przyciągającym nowych graczy jest maksymalna kwota bonusowa. A jest nią aż 760 złotych! To obecnie rekordowa suma na polskim rynku!\nJak możemy wykorzystać środki bonusowe? Przede wszystkim w czasie 60 dni od pierwszej wpłaty na konto, musimy zawrzeć jednokrotnie lub wielokrotnie zakłady bukmacherskie za łączną kwotę równą przynajmniej sumie, którą wpłaciliśmy za pierwszym razem na konto. Oczywiście trzeba spełnić dodatkowe warunki. Pierwszym z nich jest to, aby na każdym kuponie znalazły się przynajmniej 3 zdarzenia sportowe. Drugim kryterium jest minimalny kurs. Musi on wynieść co najmniej 2,00. Jeśli uda nam się spełnić wszystkie warunki promocyjne, to pieniądze z konta bonusowego automatycznie wylądują na koncie głównym. Na szczęście nie wszystko jest też stracone w razie niepowodzenia lub mniejszej sumy. Jeżeli uda nam się dokonać obrotu 20% kwoty przelewu i spełnimy wymagane warunki, to do naszego konta przypisana zostanie kwota stanowiąca 20% bonusu.\nOdbierz bonus Milenium


Wózek widłowy spalinowy M 50-2 - Manitou Polska\nWózki widłowe > Maszyny>Spalinowe wózki widłowe>Wózek widłowy spalinowy M 50-2\nWózek widłowy spalinowy M 50-2 Spalinowe wózki widłowe / Maszyny\nWózek masztowy M 50-2 idealnie sprawdzi się podczas prac w trudnych warunkach terenowych. Zastosowany w wózku silnik o mocy 75 KM, a także szeroka oferta kompatybilnych opon sprawią, że wózek idealnie dostosuje się do każdych warunków. Ponadto, szeroko otwierana maska silnika zapewni łatwy dostęp do wszystkich części mechanicznych maszyny, przez co pozwoli na uproszczenie konserwacji.\nObszerna kabina oferuje nie tylko wygodne miejsce pracy, ale i zapewni ergonomiczne sterowanie maszyną. Dzięki zaokrąglonej przeciwwadze z tyłu urządzenia oraz kabina panoramiczna 360o zwiększą widoczność i bezpieczeństwo.\nSiła pociągowa 6090 dan 13690 lbf\nDługość (do obsady wideł) 3.76 m 12'4"\nRozstaw osi 2.06 m 6'9"\nSzerokość 2.06 m 6'9"\nWysokość 2.86 m 9'5"\nMasa własna (bez ładunku) 7920 kg 17424 lb\nPromień skrętu 3.4 m 11'2"\nPrześwit 0.36 m 1'2"\nRozmiar ogumienia (przód) 18-19,5 18PR 166A6 TL\nRozmiar ogumienia (tył) 10R 17,5 134/132 M G 291


:: FORUM.BATTLENET.PL :: - Zablokowane konto\nDziś jest: Piątek, 30 października 2020, godzina 14:21\nBattlenet.pl Forum StarCraft 2 Pomoc Zablokowane konto\nWiadomość [#1]: 14.09.2012 o 15:12\nWitam, byłem zalogowany w grze i chciałem zalogować się na stronie battlenet, podczas próby dostałem info, że moje konto zostało zablokowane. Przy próbie odblokowania konta muszę wpisać email, imię i nazwisko, wszystko podaję i oczywiście informacja, że imię nie pasuje do maila. Okej, konto jeszcze bardziej zablokowane i nie mogę już nic z tym zrobić. Da się to "odblokować" bez dzwonienia do nich?\nWiadomość [#2]: 14.09.2012 o 15:35\nMi też zablokowali ale sobie odblokowałem, zablokowali mi już dwa razy :/ mojemu kuzynowi zablokowali na stałe. Co się dzieje z tym blizzardem? to zaczyna być flustrujące. Wejdź na eu.battle.net i kilknij na dole artykuły pomocy i zadzwoń do biura obsługi klienta powinno pomóc.\nWiadomość [#3]: 15.09.2012 o 10:11\nCzyli nie ma innej możliwości niż zadzwonienie do nich?\nGdy próbuję zadzwonić do "obsługi klienta" to dostaję komunikat "Połączenie nie może być zrealizowane"\nWiadomość [#4]: 15.09.2012 o 10:28\nmozesz odblokowac sam, korzystając z tego linku https://eu.battle.net/a(...)ort.html\na jak to nie zadziala to gdzies tam masz opcje, POMOCY ZHACKOWALI MI KONTO czy coś podobnie brzmiącego.\nWiadomość [#5]: 15.09.2012 o 13:28\nmozesz do nich zadzwonic, tylko musisz zignorowac jakies zero na poczatku pokombinowac z tym numerem\nPiątek, 30 października 2020, godzina 14:21


Oryginalne tapety ścienne – Funkcjonowanie w sieci\nDekorowanie ściany interesującą tapetą cieszy się coraz większą popularnością pomiędzy polskich konsumentów. Jest to doskonały sposób na nadanie życie dla w pełni gołej ściany , a dodatkowo na przemianę charakteru danego pomieszczenia. Jeśli poszukujecie dość taniej, ale bardzo efektywnej ozdoby do własnego mieszkania lub domu to z całą pewnością warto postawić na tapetę.\nNajwyższej jakości tapeta będzie przez przynajmniej kilka lat perfekcyjnie prezentowała się w waszym domu. Na pewno będą to bardzo dobrze wydane środki finansowe. Wybranie idealnej tapety do waszego mieszkania z całą pewnością nie będzie prostym zadaniem. Wybór towarów dostępnych na naszym rynku jest ogromny. Możecie korzystać z kilkuset dostępnych gotowych modeli lub zaprojektować własną własną tapetę. Wszystko tak faktycznie zależy jedynie i wyłącznie od waszych osobistych preferencji.\nNiedawno ogromną popularnością cieszą się tapety z rezultatem 3D. Pozwalają one na zyskanie niesamowicie wyraźnego krajobrazu albo efektu, który stanie się perfekcyjnym tłem dla waszych mebli. Na montowanie w swoim domu interesujących złudzeń optycznych decydują się tylko osoby inteligentne albo prawdziwi artyści. Jest to perfekcyjny sposób na podkreślenie domu w bardzo oryginalny sposób. Oczywiście tapeta z skutkiem 3D powinna nawiązywać do estetyki danego wnętrza. Jedynie wówczas uda wam się zyskać interesujący efekt, który na pewno zachwyci wszystkich waszych gości. Warto przemyśleć tą nowoczesną dekorację, która na pewno bardzo szybko stanie się waszym ulubionym elementem dekoracyjnym.\nSprawdź tutaj: https://innetapety.pl/tapety-z-efektem-3d.


Informacje logistyczne Instytut festival 2019- Aktualności :: HouseMafia.pl\n» Aktualnoci housemafia.pl » 18.06.19\nInformacje logistyczne Instytut festival 2019\nPoniżej znajdziecie najważniejsze informacje związane z festiwalem, prosimy o zapoznanie się ze wszystkimi.\nDojazd autobusem z przystanku Warszawa Młociny 03 możliwy jest co godzina od 18:00 do 23:00 w piątek i w sobotę.\nDojazd z taxi EcoCar tel ☎123456789.\n#INSTYTUTIMHERE – po przybyciu oznaczajcie zdjęcia naszym hashtagiem. Pokażmy wszystkim gdzie spędzamy otwarcie wakacji!\nKwatery/Biwak – osoby, które zarejestrowały się na kwatery czy biwak zapraszamy w piątek od godziny 9:00 (wejście po prawej stronie wejścia głównego). Możecie zabrać przedmioty, które umilą Wam przestrzeń w kwaterach. Warto wziąć 🧰🖼🧸🛌karimaty, materace, siedziska, śpiworki, poduszki, lampki bezprzewodowe, powerbanki, baterie itp.. Osoby na biwak- namiot. Osoby do kwater-koniecnzie własne kłódki.🔐 Więcej w regulaminie zakwaterowania.\nWstęp od godz. 21:00, w momencie startu pierwszej sceny.\nTak jak podczas pierwszej edycji Instytut Festival o przestrzeń artystyczną zadbają nieocenieni Artyści Sztuk Wizualnych. Przez cały czas trwania wydarzenia będziecie mieć możliwość spotykania się ze sztuką na każdym kroku. Zachęcamy Was do zaglądania w zakamarki Garnizonu Modlin.\nSklep - w instytutowym sklepie na terenie imprezy nabyć będzie można m.in.: koszulki, plecaki, ekokubki, smyczki, opaski silikonowe, koce termiczne, pelerynki itp..\nŻetony obowiązująca waluta na terenie miasteczka festiwalowego. Zachęcamy do kierowania się do punktu z żetonami od razu po przybyciu (patrz mapka).\nEkokubki staramy się korzystać z kubków wielorazowych. Każdy z Was może albo zakupić taki ekokubek, albo wypożyczyć go za kaucją.\nStrefa gastro i barowa zapewni Wam szeroki wybór smakołyków i napojów. :P Foodtrucki jakie będą z nami tym razem to: Las Veges , Foodtruck Elcamino, Garnizon i inne\nPogoda - jak obiecaliśmy, będą pioruny! :P Choć mamy nadzieję, że nie te z nieba, tylko te z siły instytutowej energii, to przygotujcie się na każdą ewentualność i obserwujcie pogodę razem z nami.\nKomary – zabierzcie ze sobą środki na odstraszanie komarów, pojawiają się w tej przestrzeni zwłaszcza wieczorami.\nBILETY - zachowajcie ostrożność w przypadku chęci zakupu biletów z drugiej ręki. Istnieje ryzyko zakupienia biletu fałszywego bądź skopiowanego, który nie zagwarantuje Wam wejścia na teren imprezy. Jedynymi autoryzowanymi punktami sprzedaży biletów są: BILETOMAT.pl, Resident Advisor oraz Festicket.\nDodał: MartinEvvent, czytany razy: 176\nTagi: Instytut festival Instytut festival Modlin


Olesno wyemituje kolejne obligacje komunalne | Nowa Trybuna Opolska\nMirosław Dragon 23.01.2016\n- Pieniądze pozyskane z obligacji komunalnych przeznaczymy na inwestycje gminne - informuje burmistrz Sylwester Lewicki. Mirosław Dragon\nPieniądze z obligacji mają być wydane na inwestycje gminne. Obligacje będą spłacane w ratach w latach 2018 - 2024.\nPrzypomnijmy, że gmina wyemitowała w 2010 roku obligacje na 14 mln zł, dzięki którym zbudowano m.in. Oleską Lagunę. Te obligacje zostaną spłacone do 2019 roku.\nGmina planuje m.in. przebudowę oczyszczalni ścieków i budowę kanalizacji w Oleśnie (koszt 20 mln zł), budowę ul. Wygodzkiej (miniobwodnicy północnej).\n- Przygotujemy również dokumentacje do ocieplenia i modernizacji kolejnych gminnych budynków: Zespołu Szkół nr 2, oleskiej Biblioteki Publicznej oraz Domu Harcerza - zapowiada burmistrz Sylwester Lewicki.\nGmina opracowuje również projekty rewitalizacji parków w Oleśnie, promenady przy ul. Murka, a także zbiornika wodnego w Kucobach. Gmina chciałaby także uporządkować teren przy dworcach PKS i PKP.\nGmina kupiła 1,5 hektarową działkę z akwenem w Kucobach dwa lata temu. Zapłaciła zaledwie nieco ponad 20 tysięcy zł.\n- Przygotowujemy projekt, aby zrobić w Kucobach kąpielisko z terenem rekreacyjnym - mówi Sylwester Lewicki.\nPawel 23.01.2016 16:02:51\nZ tego co slyszalem kapielisko na Kucobach jest prywatne.


Projekty budynków biurowych – czym charakteryzują się projekty tego typu?\nBudynki biurowe są projektowane z myślą o wykonywania pracy w komfortowych warunkach. Jednocześnie, tego typu budynki muszą spełniać określone normy techniczne opisane w prawie budowlanym, ale również rozporządzeniu w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy. Czym charakteryzuje się projekt budynku biurowego? Jakie pomieszczenia powinny się w nim znaleźć? Jaka powierzchnia budynku będzie optymalna?\nCzym charakteryzuje się projekt budynku biurowego?\nPomieszczenia biurowe muszą spełniać określone normy i wymagania, aby zapewnić pracownikom wysoki komfort pracy. Liczy się nie tylko dostępna przestrzeń, ale również wilgotność i temperatura powietrza, co wpływa na wybór niektórych rozwiązań, takich jak chociażby: zastosowana termoizolacja, wentylacja, rodzaj okien, a także klimatyzacja. Projekty budynków biurowych posiadają także funkcjonalny układ wnętrz, tak, aby zapewnić pracowniom większą swobodę.\nWażną kwestią jest wyodrębnienie stref, do których dostęp będą mieli klienci, a także stref, które będą zarezerwowane wyłącznie dla pracowników biura, np. magazyn czy pokój socjalny. Wyznacznikiem poszczególnych parametrów budynku będzie przede wszystkim liczba pracowników, a także specyfika planowanej działalności gospodarczej. Jednym z czynników, na który zwraca się większą uwagę przy planowaniu biura jest chociażby odpowiednia akustyka wnętrz.\nJaką powierzchnię powinien mieć budynek biurowy?\nTo zależy przede wszystkim od tego, ilu pracowników będzie korzystało z budynku, a także, jakie pomieszczenia w tym budynku będą niezbędne. Przyjmuje się, że na każdego pracownika spędzającego w biurze przynajmniej 4 godziny dziennie przypadać powinno 13 m2 kubatury oraz 2 m2 wolnej powierzchni podłogi. Ile zatem miejsca potrzebuje jeden pracownik do komfortowej pracy? Powinno to być przynajmniej 6 – 7 m2, natomiast absolutne minimum to 3,5 m2. Projekty budynków biurowych muszą także zakładać minimalną wysokość pomieszczeń, która została ustalona na poziom 3 m.\nJeśli w pomieszczeniu nie będzie przebywać więcej, niż 4 osoby, a ponadto, będzie ono spełniać wszelkie normy związane z bezpieczeństwem i higieną pracy, wówczas można starać się o zgodę państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego o zmniejszenie wysokości do 2,5 metra. Niewielkie biura dla kilku pracowników zazwyczaj mają powierzchnię zbliżoną do domu jednorodzinnego, natomiast duże biurowce oferują kilka, a nawet kilkanaście metrów kwadratowych. Wyznacznikiem są zatem indywidulane potrzeb inwestora.\nJakie pomieszczenia obejmuje projekt budynku biurowego?\nWybierając projekt budynku biurowego należy się także zastanowić nad tym, jakie pomieszczenia powinny się w nim znaleźć. Niezbędna jest oczywiście przestrzeń do pracy, stanowiąca główną część takiego budynku. Aby zapewnić pracownikom lepsze warunki i komfortowe przerwy, budynek powinien posiadać także pokój socjalny z aneksem kuchennym. Jeśli biuro będzie przyjmowało klientów lub interesantów, wówczas konieczna jest poczekalnia z toaletą, a także przestrzeń sklepowa, na której można zaoferować określone produkty lub usługi. A jeśli działalność gospodarcza obejmować będzie handel, wówczas budynek biurowy potrzebuje również magazynu. Do tego dochodzi standardowo kotłownia, pomieszczenia gospodarcze oraz ewentualnie garaż.


Deklaracja dostępności - Gmina Leśnica\nGmina Leśnica zobowiązuje się zapewnić dostępność swojej strony internetowej zgodnie z Ustawą z dnia 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych. Oświadczenie w sprawie dostępności ma zastosowanie do strony internetowej: Biuletyn Informacji Publicznej Gminy Leśnica.\nData publikacji strony internetowej Biuletynu Informacji Publicznej: 2013-03-13.\nData ostatniej aktualizacji dotyczącej zmiany wyglądu, struktury informacji lub sposobu publikowania: 2020-07-06.\nNiedostępne są wszelkiego rodzaju dokumenty w formie skanu, które nie są odczytywane przez technologie wspomagające.\nNiniejsze oświadczenie sporządzono dnia: 2020-08-19.\nW przypadku problemów z dostępnością strony internetowej prosimy o kontakt. Osobą kontaktową jest Aurelia Apostel, kultura@lesnica.pl. Kontaktować można się także dzwoniąc na numer telefonu 77 463 98 58. Tą samą drogą można składać wnioski o udostępnienie informacji niedostępnej oraz składać skargi na brak zapewnienia dostępności.\n47-150 Leśnica, 1 Maja 9\nFaks: 77 461 53 42\nStrona internetowa: www.lesnica.pl\nBudynek urzędu wyposażony jest w podjazd dla wózków inwalidzkich przy wejściu od strony parkingu. Ze względu na architekturę obiektu i brak windy, nie ma możliwości bezpośredniego dostępu do poszczególnych biur na piętrze. Osoby z trudnościami w poruszaniu się mogą zwrócić się do pracownika w pokoju nr 2 lub 12. Pracownik pomaga każdej osobie, jeżeli jest taka potrzeba lub sprowadza na parter właściwego pracownika z innej komórki organizacyjnej.


Rozpoczęły się finały Międzynarodowego Festiwalu Kolęd i Pastorałek w Będzinie - Polityka i Społeczeństwo\nŚroda, 29 stycznia 2020 r.\nŁódzkie z Samorządową Kartą Praw Rodziny\nPodniosą ceny biletów? Dyskusja na sesji i podczas specjalnego programu\nRadni apelują do premiera w sprawie banku. Samorządy straciły miliony\nWielkopolscy radni nie zgodzili się na odwołanie członka zarządu województwa\nWoda w kranie będzie bezpieczniejsza. Ale też droższa\nPieniędzy z Unii będzie więcej niż się spodziewamy\n"Z gospodarką odpadami daliśmy się ograć jak dzieci"\nFirma o podwyżkach za śmieci: Nie szukajmy winnych, ale rozwiązań\nWreszcie jest szansa na rozwiązanie problemu odpadów\nMiasto potrzebuje 200 mln zł na usunięcie odpadów\nTestują pierwszy w kraju autonomiczny tramwaj. Motorniczy przestaną być potrzebni?\nKolejarze szykują się do rozbudowy linii Katowice Ligota – Tychy\nPolonus przewiózł najwięcej pasażerów w historii firmy\nCoraz bliżej budowy mostu w Jasienicy Rosielnej\nJest umowa na projekt budowy obwodnicy Zatora\nMiasto z pomysłem, infrastruktura w dobrym smaku. Zapraszamy na 4 Design Days\nTeatr Żydowski nie stanie przy Próżnej. Powodem "skomplikowana sytuacja własnościowa"\nRemont dworca w Kielcach na ostatniej prostej\nMarszałkowski Budżet Obywatelski. Część zadań wykonają JST\nSą pieniądze na rozpoczęcie działalności na obszarach wiejskich objętych ASF\nZmiany dla myśliwych. Polowanie na nowych zasadach\nPAŻP zainwestuje prawie 1,5 mld zł w nowoczesną infrastrukturę\nCentra usług społecznych. Resort odpowiada na pytania w sprawie naboru\nSamorządy będą wspólnie starać się o środki z UE\nZintegrowane Inwestycje Terytorialne przyciągają kolejne gminy\nBez dodatkowych pieniędzy transformacja energetyczna nie będzie możliwa\nPieniądze unijne na 14 projektów "odpadowych"\nZmiany w szkolnictwie zawodowym. MEN obiecuje pieniądze\nKolejna szkoła pod nadzorem Ministerstwa Rolnictwa\nUczniowie ze Słubic i Frankfurtu nad Odrą będą uczyć się języka sąsiadów\nStypendia dla najlepszych uczniów w Siemianowicach\nPostępowanie dyscyplinarne dla nauczycieli do zmiany\nW Łodzi pacjentka z podejrzeniem zakażenia koronawirusem trafiła do...\nWiceszef MSZ ws. koronawirusa w Polsce: trzeba zachować ostrożność\nDowód dramatycznej historii łódzkich Żydów wydobyli pracownicy wodociągów\nKonsultują program ochrony powietrza dla strefy miasta Zielona Góra\nFilmy ze wsparciem Warmińsko-Mazurskiego Funduszu Filmowego\nPodlaskie: Ponad 200 zgłoszeń do plebiscytu Podlaska Marka\nMEN: Na te zawody jest szczególne zapotrzebowanie\nCzternasta emerytura co roku?\nSą pieniądze na aktywizację zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem\nMiejskie dotacje na likwidację kopciuchów. Urzędnicy informują, co i jak\nAktywiści i mieszkańcy apelują o wprowadzenie stanu klęski żywiołowej z powodu smogu\n"Program Czyste Powietrze musi zostać zmieniony"\nNowoczesne technologie w szkołach i domach seniora. Nie brak przykładów\nWnioskowanie o pieniądze z PFRON także przez internet\nOgólnopolska awaria systemów informatycznych\nBiblioteka na kółkach i pompa do betonu. W CEPiK-u przybyło ponad milion pojazdów\nPierwsza i jedyna taka przychodnia w Polsce otwarta w Gdańsku\nWydano zalecenia szpitalom ws. koronawirusa\nKtóry z 30 samorządów dostanie nagrodę? Wskaż zwycięzcę\nPolacy pomagają budować systemy irygacyjne w Palestynie\nFinanse i zarządzanie szpitalami. V Kongres Wyzwań Zdrowotnych coraz bliżej\nHanna Gronkiewicz-Waltz będzie wzywana ws. reprywatyzacji boiska w Warszawie\nKomplikuje się spór o siedziby warszawskich teatrów\nGIOŚ wzywa władze miasta do pilnego usunięcia groźnych odpadów\nRozpoczęły się finały Międzynarodowego Festiwalu Kolęd i Pastorałek w Będzinie\nPAP • 9 stycznia 2020 - 10:49\nPrzesłuchania finałowe 26. Międzynarodowego Festiwalu Kolęd i Pastorałek rozpoczęły się w czwartek rano w Będzinie (Śląskie). Do soboty blisko 140 solistów, chórów i zespołów wykona ok. 400 utworów z całego świata, poświęconych Bożemu Narodzeniu.\nTo jeden z największych kolędowych przeglądów w Europie, a zarazem jeden z największych amatorskich festiwali muzycznych w kraju.\nRozpoczęte w czwartek przesłuchania odbywają się w Państwowej Szkole Muzycznej im. Fryderyka Chopina. Najliczniej reprezentowane są solistki - jest ich 55. "Atmosfera jest świąteczna, choć czuć też oczywiście ducha rywalizacji. Jako organizatorzy dokładamy jednak starań, żeby uczestnicy czuli się dobrze i zbytnio nie stresowali" - powiedział we czwartek PAP rzecznik prasowy festiwalu Jarosław Ciszek.\nWystępy ocenia jury pod przewodnictwem dr hab. Ewy Biegas z Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach. Zasiadają w nim również dr hab. Teresa Krasowska z Uniwersytetu im. Marii Skłodowskiej-Curie w Lublinie oraz ks. dr hab. Paweł Sobierajski z Akademii Muzycznej w Katowicach.\nFestiwal zakończy się koncertem galowym, który odbędzie się w niedzielę, 12 stycznia, o godz. 16.00 w Sanktuarium Polskiej Golgoty Wschodu na będzińskim osiedlu Syberka. Poza najpiękniejszymi kolędami będzie można posłuchać też o świątecznej kuchni, o której opowie znany kucharz i restaurator Remigiusz Rączka. Wstęp na całość przesłuchań i koncert galowy jest wolny i otwarty dla wszystkich zainteresowanych.\nRywalizujący obecnie w Będzinie finaliści zostali wyłonieni spośród 1675 podmiotów wykonawczych biorących udział w eliminacjach. Odbywały się one w grudniu w blisko 40 ośrodkach w Polsce, na Ukrainie, Białorusi i Litwie.\nHistoria festiwalu zaczęła się w 1995 r. w najstarszym kościele w Będzinie - historycznej świątyni Świętej Trójcy na wzgórzu zamkowym, miejscu z historią liczącą ponad 700 lat. Jego patronem jest ks. Kazimierz Szwarlik, wieloletni proboszcz parafii Świętej Trójcy, zmarły w 2006 r.\nPomysł na festiwal zrodził się z zapału młodzieży i wikarego parafii - ks. Piotra Pilśniaka. Już do pierwszej edycji zgłosiło się 116 uczestników, co było ogromnym wyzwaniem logistycznym. W ostatnich latach w eliminacjach bierze udział 1500-1800 solistów i grup. Łącznie we wszystkich edycjach udział wzięło blisko 30 tysięcy uczestników.


Chwile rozkoszy: Tu nie ma zmierzchu ani świtu czyli Cienie w Mroku ~ Michelle Paver\nTu nie ma zmierzchu ani świtu czyli Cienie w Mroku ~ Michelle Paver\nPo skończeniu tej książki, nie wiedziałam co mam ze sobą zrobić. Emocje towarzyszące lekturze, nie opuszczały mnie długo po zakończeniu. Cienie w Mroku to tajemnicza i zaskakująca opowieść pełna tajemnic skrywanych w cieniu, choć wszystko zaczyna się dość niepozornie.\nCzułem się po prostu zbędny. Cała ludzkość wydawała mi się zbędna.\nŻycie Jacka nie jest jak z bajki. Jego marzenia legły w gruzach. Sposobem na ucieknięcie od rzeczywistości jest wyprawa na sam "koniec świata", gdzie mrok zawładną wszystkim czyli na samą Arktykę. Jednak ekspedycji już od samego początku towarzyszy pech. Jej członkowie wykruszają się. Do tego kapitan, który odradza im płynięcie do Gruhuken. Jaki sekret kryje to miejsce? Co czai się w mroku? Jaką historię opowiada Gruhuken?\nAutorka książki ma prawdziwy talent do budowania napięcia. Powieść zaczęła się spokojnie i bezproblemowo. Po jakimś czasie zaczęłam myśleć, że to jeden wielki niewypał, ale NIE. Spokój był tylko pozorny. Z czasem cała akcja nabrała tępa, a mną zawładnęły niewyobrażalne emocje. Wszystko stało się jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki. Jack zostaje sam (o czym powiadamia nas tylna okładka) i zaczyna patrzeć na wszystko z innej perspektywy. Mrok i uczucie obecności "kogoś" zmusza mężczyznę do zbudowania na nowo swoich wyobrażeń na temat strachu czy śmierci.\nZaraz po świcie zapada zmierzch.\nPoprzez formę dziennika, emocje, które przeżywa główny bohater, z niewyobrażalną siłą wpływają na czytelnika. Były takie chwile gdy odczuwałam autentyczny strach lub panikę. Z zapartym tchem śledziłam poczynania Jacka i jego walkę z samym sobą, z lękiem, ze słabościami, z mrokiem. Historia sama w sobie jest ekscytująca i przyprawiająca o gęsią skórkę.\nCienie w Mroku łączą w sobie wiele różnych gatunków literackich. Pani Paver stworzyła (nie)świadomie całkiem nowy rodzaj literatury, łączący w sobie elementy książki fantastycznej, podróżniczej, thrillera, obyczajowej, a może nawet i coś z horroru. Dla niektórych może wydawać się to za wiele, jednak wszystko zostało doskonale "odmierzone", a to co wyszło z połączenia tych wszystkich składników, powali z nóg na pewno nie jednego miłośnika mocnych wrażeń... choć tutaj trzeba początek troszkę przeczekać.\nWiem, choć nie potrafię powiedzieć skąd, że widziałem właśnie postać, którą przed dwoma miesiącami dostrzegłem przy maszcie. Jest prawdziwa. I martwa.\nJednym z największych moich zastrzeżeń co do tej książki, jest opis na okładce z tyłu. Moim zdaniem zdradza za wiele. Dowiedziałam się z niego np. że Jack ma zostać sam, dlatego zainteresowałam się w jakich okolicznościach to zajdzie. Czkałam, czekałam... aż w połowie książki się dowiedziałam. Może to dlatego pierwsza część książki tak bardzo dłużyła się.\nZakończenie było nie z tej Ziemi. Pani Michelle Paver po mistrzowsku to rozegrała. Kilkadziesiąt stron przed końcem wszystko się uspokoiło - zapewne po to by czytelnik opanował się - po czym akcja jeszcze bardziej rozkręciła się, dając to czego oczekiwało się przez praktycznie całą książkę. Jestem pewna, że Cienie w Mroku mogę polecić osobom, które szybko się nie nudzą, ale także lubią historie z dreszczykiem. Poleciłabym ją także tym, którzy chcą dowiedzieć się jak to jest przebywać kompletnie samemu, w mroku na obszarach Dalekiej północ oraz osobom, mającym mocny żołądek lub słabą wyobraźnię (do których ja niestety nie należę).\nTytuł oryginalny: Dark Matter\nTytuł polski: Cienie w Mroku\nData wydania: 12 czerwca 2013\nPosted by Patrycja 'Pyciaaa' o marca 14, 2015\nEtykiety: Cienie w Mroku , Michelle Paver , W.A.B\nOczekiwane odkąd dowiedziałam się, że wyjdą czyli ...\nMiłość zaskakuje Cię w najmniej spodziewanym momen...\nNajgorsza prawda jest lepsza od najlepszego kłamst...\nTop 7: Ekranizacje, które nie były złe jak na... f...\nCzasami nic nie jest takie jak ci się wydaje czyli...\nWywiad z p. Jolantą Kosowską "Kocham ludzi. Lubię ...\nTu nie ma zmierzchu ani świtu czyli Cienie w Mroku...\nBól nigdy nie znika. Gromadzi się. Jak śnieg. Czyl...


Plac Unii - Skyline Real Estate - agencja nieruchomości komercyjnych Warszawa - najlepsze powierzchnie biurowe - najlepsze lokale handlowe Mokotowska Nowy Świat Plac Trzech Krzyży Krucza Świętokrzyska\nPlac Unii znajduje się przy ulicy Puławskiej na pograniczu Śródmieścia i Mokotowa. Lokalizacja ta zapewnia łatwy i szybki dostęp do komunikacji miejskiej – w pobliżu znajdują się liczne przystanki linii autobusowych i tramwajowych. Dojazd samochodem do Lotniska im. Fryderyka Chopina zajmuje około 20 minut.\nDostępna powierzchnia biurowa – 20 200m2\nMinimalna powierzchnia biurowa - 98m2\nPlac Unii to kompleks biurowy klasy A+ oferujący około 41 000 m2 nowoczesnej powierzchni biurowej do wynajęcia oraz 800 miejsc parkingowych na użytek najemców. W skład kompleksu wchodzą trzy budynki połączone ze sobą na wysokości 30 metrów szklanym dachem - dwa 6-kondygnacyjne oraz 21-piętrowa wieża. Nieruchomość łączy w sobie unikalny design oraz nowoczesne rozwiązania technologiczne. Obiekt otrzymał certyfikat LEED. Konstrukcja budynku umożliwia funkcjonalną aranżację przestrzeni oraz zapewnia doskonały dostęp światła dziennego. Dodatkowym udogodnieniem dla najemców jest galeria handlowa zlokalizowana na terenie obiektu.\nCzynsz wywoławczy 19-19,5 EUR\nWspółczynnik miejsc parkingowych 1:73\nWspółczynnik powierzchni wspólnych 3,69%-9,97%


Bezpłatna pomoc telefoniczna psychologów i terapeutów\nOpublikował: Mateusz Olszewski. Przekazał do publikacji: Łukasz Drobek.\nPowiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Busku-Zdroju w ramach Projektu „Dla Dobra Rodziny” współfinansowanego w ramach: Osi 9 Włączenie społeczne i walka z ubóstwem, Działanie 9.2 Ułatwienie dostępu do wysokiej jakości usług społecznych i zdrowotnych, Poddziałanie 9.2.1 Rozwój wysokiej jakości usług społecznych, Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2014-2020 informuje,\niż w związku z zagrożeniem rozprzestrzeniania się choroby zakaźnej COVID-19 wywołanej wirusem SARS-CoV-2, istnieje możliwość uzyskania wsparcia:\n-terapeuty uzależnień/specjalisty do pracy z osobami stosującymi przemoc.\nPoprawiony: poniedziałek, 02 listopada 2020\nKomunikat Dyrektora Zespołu Opieki Zdrowotnej w Busku Zdroju: INFORMACJA O POMOCY PSYCHOLOGICZNEJ DLA PACJENTÓW Z COVID-19\nZ naszych obserwacji wynika, że Koronawirus wpływa negatywnie nie tylko na zdrowie fizyczne ale także na psychikę człowieka. Wszystkim Naszym Pacjentom tj. hospitalizowanym na oddziałach buskiego szpitala, pacjentom naszej Podstawowej Opieki Zdrowotnej oraz pracownikom ZOZ, oferujemy bezpłatne wsparcie psychologiczne.\nKomunikat Dyrektora Zespołu Opieki Zdrowotnej w Busku Zdroju: INFORMACJA O PUNKCIE POBRAŃ W KIERUNKU SARS – COV-2\nPoprawiony: czwartek, 29 października 2020\nW nawiązaniu do artykułu zamieszczonego na stronie internetowej Urzędu Gminy Gnojno oraz portalu regionalnym busko.com.pl pragnę odnieść się do zamieszczonych tam informacji.\nPoprawiony: piątek, 16 października 2020


KOKAINA zażywać: oznacza upadek; handlować nią: popełnisz przestępstwo.\nSTRYCH plany na przyszłość należy jeszcze raz przemyśleć; płonący: uwaga na nerwy głowy.\nRYś widzieć: ktoś cię przechytrzy.\nJEż ograniczenie umysłowe sprawia, że ktoś nie widzi kolców i może, z braku ostrożności, sam sobie wyrządzić szkodę; widzieć: w pobliżu zazdrośnik; uśmiercić go: uwolnienie się od wroga; pokłuć się nim: obmowa; ujrzeć, jak upolował mysz: posłuży się tobą chciwy człowiek.