Roman Licznerski o koncertach Zespołu AMEN | RadioStar Twoje Radio na Wyspach!\nStrona główna Goście Radia Gość Radia Star Roman Licznerski o koncertach Zespołu AMEN\nJutro pierwszy z koncertów, które zespół Amen – AdoraMus Emigranci Najwyższemu, zagra w najbliższy weekend na Wyspach. Będzie można usłyszeć ich 14 stycznia w Derby i 15 stycznia w Peterborough. Kolejne koncerty odbędą się 28 stycznia w Ilford i 29 stycznia w Reading.\nAMEN AdoraMus Emigranci Najwyższemu to grupa 50 osób, grająca i śpiewająca nowoczesną muzykę chrzescijańską. Tworzą ją ludzie z szerokim wachlarzem doświadczeń muzycznych, wieku, wykonywanych zawodów, jak również miejsca zamieszkania (Londyn, Derby, Leicester, Lincoln, St.Albans, Stafford, Bath, Waltham Cross, Peterborough, Corby). Łączy ich pasja, dla której poświęcają swoją energię, zaangażowanie i czas.\nKoncerty zespołu AMEN to zawsze ogromny ładunek energii w przekroju emocji od radości po wzruszenie, ale grupa nie ucieka też od treści refleksyjnych, dylematów współczesnego człowieka, wędrującego, poszukującego drogi do Boga.\nW każdym roku zespół chce odwiedzać nowe miejsca, prezentując swoje muzyczne przesłanie. W ostatnim czasie koncertował w Londynie (Ilford), Derby, Peterborough i Laxton Hall. Podczas majowej trasy koncertowej towarzyszył AMEN Mateusz Ziółko – zwycięzca The Voice of Poland.\n9 grudnia miała miejsce premiera ich płyty „Gdy Anioł”. Na płycie możemy usłyszeć 9 kolęd – w nowych, ciekawych aranżacjach. Twórcą i aranżerem niemal całego repertuaru zespołu jest Roman Licznerski, a repertuar kolędowy grupy AMEN pomógł przygotować także Marek Podkowa, wybitny aranżer i saksofonista jazzowy.\nO albumie opowiedział w Radiu Star Roman Licznerski, instrumentalista, twórca i aranżer repertuaru grupy AMEN. Zapraszamy do odsłuchania wywiadu:\nKoncerty zespołu AMEN:\n28 stycznia ILFORD\nHigh Road, IG3 8SH, Ilford\n29 stycznia READING\n– 11.00 – Msza Św. – 12.00 – koncert\nWatlington Street, Berkshire, RG1 4RF, Reading\nJeśli są Państwo zainteresowani albumem prosimy o kontakt z zespołem za pośrednictwem facebook’a: link, lub strony internetowej: link.\nGosia Prochal / Radio Star / www.amenadoramus.com\nPoprzedni artykułSenat przyjął budżet na 2017 r. Ustawa czeka na podpis prezydenta\nNastępny artykułWOŚP zagra w Hull!


Almanach Muszyny 2009\nCzas tak szybko upływa... Ledwie dobrnęliśmy z "Almanachem Muszyny" do progu dojrzałości, obchodząc osiemnastkę, a już kolejny rok za nami.\nLatem 2008 roku, w wyniku społecznej inicjatywy, w Muszynie stanął pomnik Karola Kardynała Wojtyły. Drugiego sierpnia miała miejsce podniosła uroczystość odsłonięcia i poświęcenia monumentu. Aktu tego dokonali JE biskup dr Wiktor Skworc, ordynariusz tarnowski, JE arcybiskup Bambergu dr Ludwig Schick oraz prałat Józef Wierzbicki, proboszcz parani pw. św. Józefa w Muszynie. Kardynał - Papież wita nas teraz przed wjazdem do centrum Muszyny. Warto się na chwilę zatrzymać i wspomnieć wielkie zasługi Jana Pawła II dla naszej Ojczyzny.\n"Almanach Muszyny" to nie tylko rocznik. To także szereg inicjatyw, o których informujemy na naszych łamach. W minionym roku była to m.in. zorganizowana we współpracy z Krynickim Towarzystwem Fotograficznym wystawa w Muzeum Ziemi PAN w Warszawie, sumująca dorobek siedmiu edycji konkursu "Detal architektoniczny". Podjęliśmy także - nieuwieńczony na razie sukcesem-trud zbudowania transgranicznego programu "Nasza Szwajcaria". Tegoroczną almanachową wędrówkę rozpoczniemy od muszyńskiego kościoła, gdzie w ołtarzu króluje Matka Boża z Dzieciątkiem, zwana Panią na Muszynie. Dzięki przewodnictwu Piotra Łopatkiewicza, laureata ubiegłorocznej nagrody im. Szczęsnego Morawskiego, dowiemy się więcej o proweniencji tej pięknej średniowiecznej rzeźby, a także dwóch figur: św. Jadwigi i św. Otylii.\nZ kościoła parafialnego przeniesiemy się do ruin zamku, by prześledzić postępy prac archeologicznych. Po wykopaliskach z pasją i ze znawstwem oprowadzi nas - podobnie jak w latach ubiegłych - Barbara Chudzińska. Wzorem poprzednich roczników zajrzymy za południową granicę, by po sąsiedzku, w parafii gre-ckokatolickiej w Ćirću, dzięki proboszczowi Jaroslavowi Popovecowi, obejrzeć kościelne chorągwie malowane u schyłku XIX wieku, prawdopodobnie przez malarza z Muszyny! Następnie zajrzymy do Starej Lubowli i Podolińca śladem blisko stuletnich polskich fotografii, prowadzeni przez historyka z Muzeum na Zamku, Miroslava Śtevfka. Spróbujemy się również dowiedzieć, razem z Filipem Fetko, jacy rzemieślnicy dbali paręset lat temu o dobre samopoczucie mieszkańców lubowelskiego zamku... Nieco później z Waldemarem Oszczędą polecimy na skonstruowanych przez tajemniczego mnicha z Czerwonego Klasztoru skrzydłach - aż nad tatrzańskie granie. Muszyna to graniczne miasto. Nie sposób, komentując jej dzieje, pominąć historię Straży Granicznej, strzegącej granic II Rzeczypospolitej. Relację o tej formacji zawdzięczamy Waldemarowi Bocheńskiemu, wnukowi jednego z komisarzy Straży Granicznej. W pierwszej połowie września 1939 roku, w bliskich nam okolicach, ginęli żołnierze Straży Granicznej Obwodu Jasło. Gdzie pochowano zabitych żołnierzy? Czy ich ekshumowano, a jeśli tak - to dokąd? Jeżeli ktoś z Państwa wie cokolwiek na ten temat, prosimy o podzielenie się tą wiedzą z autorem artykułu. Na naszych łamach zagości w tym roku dwóch panów Mieczysławów: Orłowicz i Karłowicz. Dzieliło ich wiele okoliczności, ale łączyła jedna wielka pasja - góry. Z pierwszym pozna nas Tomasz Kowalik, z drugim - Zbigniew Muszyński. Zazwyczaj chętnie zaglądamy do starych muszyńskich dokumentów. Tym razem będzie to Księga miejska, z której odczytamy z Kazimierzem Przybosiem nazwiska osób przyjmujących prawo miejskie w latach 1601-1833, a także rejestry poborowe z drugiej połowy XVII wieku, w których interpretacji pomoże nam Piotr Wierzbicki.\nPrzenosząc się w czasy międzywojenne - przejrzymy Pamiętniki zjaz-dów lekarzy w Krynicy w relacji Ryszarda Kruka, natomiast dzięki Izabeli Gass dowiemy się, jakie dokumenty związane z Muszyną można znaleźć w Muzeum Polskim w Rapperswilu. Przed laty Łemkowie z okolicznych wsi przeżywali boleśnie rozstanie z ukochanymi górami, zmuszeni do wyjazdu w ramach Akcji Wisła. W opowieści Marii Zajączkowskiej i Andrzeja Krajniaka poznamy losy jednej z dotkniętych wysiedleniem rodzin - Tyliszczaków z Jastrzębika. Nie pozostajemy obojętni na los zabytków historii i obiektów kultury, związanych z naszym regionem. Artykuł Rafała Żebrowskiego zapozna Państwa z dziejami obrazów Feliksa M. Wygrzy-walskiego i Kazimierza Sichulskiego, zdobiących niegdyś ściany krynickiego pensjonatu "Lwigród". Wspomnimy także o kopcu i pomniku Kazimierza Pułaskiego oraz obelisku wzniesionym ku czci Juliusza Słowackiego w Żegiestowie-Zdroju. W ramach przeglądu zasobów instytucji naukowych i muzealnych pod kątem tematyki muszyńskiej, Piotr Wierzbicki zaprezentuje zbiory fotograficzne Instytutu Sztuki PAN w Warszawie, dotyczące cerkwi okolic Muszyny i Krynicy. Sylwetkę urodzonego w Muszynie kompozytora Zbigniewa Bujarskiego, który w ubiegłym roku obchodził siedemdziesiąte urodziny, nakreśli Beata Zacny.\nPiękny jubileusz był także udziałem krajoznawcy, fotografika, kolekcjonera i pisarza - Adama Czamowskiego, związanego w młodości z Muszyną i do tej pory chętnie do niej powracającego. Wzdłuż potoków i rzeczek pójdziemy z Edwardem Drozdem i muszyńskimi harcerzami na wy-cieczkę. Dotrzemy aż do Rytra, omijając ostrożnie zioło belladonny, choć sporo o niej dowiemy się od fachowca - Macieja Bileka. Ze Stefanem Półchłopkiem zerkniemy przez ramię malującemu swe obrazki Nikiforowi. Zajrzymy także do Andrzej ówki, wertując z Małgorzatą Przyboś dawne dzienniki szkolne, pójdziemy na tradycyjny spacer ze starym leśniczym, Tadeuszem Petrowiczem, zagościmy na Zapropradziu w "Naszym Domku" u Andrzeja Fiebiga, a potem i na Wapiennem.\nZatrzymamy się też myślą serdeczną przy tych, którzy odeszli w trakcie minionych 12 miesięcy. Z bólem przychodzi nam pożegnać tym razem spore grono zaprzyjaźnionych z "Almanachem" osób, sponsorów Funduszu Stypendialnego. W środku lata odprowadziliśmy na krynicki cmentarz cudowną osobę, energiczną, a zarazem pełną ciepła Danutę Chrostowską. Była naszą almanachową autorką, redaktorem kronik Festiwalu Kiepurowskiego, nauczycielką, przyjacielem młodzieży. W listopadzie 2008 roku zmarł w Warszawie wieloletni przyjaciel "Almanachu" Jacek Dzierwa, założyciel polskiego oddziału firmy Procter & Gambie. Był wzorem najwyższych standardów etycznych w biznesie i pro-motorem polskich młodych menedżerów w globalnych korporacjach. W listopadzie także odeszła Janet Borzemski, wdowa po żołnierzu Armii Polskiej w Wielkiej Brytanii, Wiktorze, mieszkająca w USA. Przed Bożym Narodzeniem umarła w Belgii Barbara Lurska, zakochana w Muszynie, urocza i pogod-na, życzliwa każdemu człowiekowi. Pożegnaliśmy także muszynianki - w lutym Janinę Pirogowicz, w kwietniu Genowefę Stójek; obie Panie od lat wspomagały nasze działania dobrym słowem i zachętą. Z grona przyjaciół Muszyny w kwietniu ubyła także Janina Kędzierzawska z Warszawy, często bywająca w Muszynie i zawsze czerpiąca radość z jej piękna.\nNadal prowadzimy Fundusz Stypendialny dla uzdolnionej młodzieży z gmin Muszyna i Krynica. Współpracujemy też ze Stowarzyszeniem AMOS ze Starej Lubowli, organizując wspólne koncerty i spotkania na Moście Wyszehradzkim. Nasi stypendyści - zarówno młodzież polska, jak i słowacka - może poszczycić się sukcesami na polu naukowym i muzycznym. Wszystkim darczyńcom serdecznie dziękujemy. Wyrazy wdzięczności kierujemy także pod adresem tych, którzy przyczynili się do powstania tegorocznego "Almanachu Muszyny": autorom, firmie GIMPO, Włodzimierzowi Skleniarzowi, Burmistrzowi Miasta i Gminy Uzdrowiskowej Muszyna, Funduszowi Wyszehradzkiemu oraz Dyrekcji Poczty Polskiej w Nowym Sączu. Ubiegłoroczny artykuł Macieja Śliwy o Żandarmerii, oddziale partyzantki antykomunistycznej działającej w Beskidzie Sądeckim, wzbudził spore zainteresowanie Czytelników. Jego odbiciem są listy, zamieszczone w rozdziale Korespondencja.\nGratulujemy - razem z Andrzejem Koszuckim - drużynie siatkarek Muszynianki Fakro, która ponownie w kwietniu sięgnęła po mistrzostwo Polski! Znów w tym sezonie Muszyna w złotej koro-nie! Cieszmy się każdym sukcesem naszego miasta i osób w nim żyjących. Bądźmy dumni z dokonań naszych przyjaciół i sąsiadów. Do życzliwych, uśmiechniętych ludzi chętnie przyjeżdżaj ą goście...


W wielu różnych recenzjach opowiadań Jacka Piekary spotykałem się z bardzo negatywną oceną postaci Mordimera Madderdina - pamiętam określenia takie jak potwór, psychopata, fanatyk, ale też z drugiej strony cwaniak, łapówkarz, koniunkturalista. Bardzo mnie to dziwi, ponieważ ja postrzegam Inkwizytora Jego Ekscelencji Biskupa Hez-Hezronu jako bohatera na wskroś pozytywnego - człowieka honoru, dla którego sprawiedliwość nie jest jedynie pustym hasłem. Nie jest fanatykiem, masowo posyłającym ludzi na stos, ani psychopatą, czerpiącym radość z cudzego cierpienia. Nie jest też cwaniakiem ani łapówkarzem - owszem, jest "przyjacielem przyjaciół" i nierzadko wykorzystuje swoje wpływy, by wyświadczyć komuś przysługę (oraz zainkasować nagrodę) ale nigdy nie przyjął łapówki w sprawie "służbowej".\nMógłbym napisać dłuższą mowę obronną, ale oszczędzam argumenty na dalszą dyskusję, do której niniejszym zapraszam ;)\nJa tam całkowicie się z Tobą zgadzam i szczerze mówiąc zaskoczyły mnie te zarzuty. "Potwór" i "psychopata" są być może spowodowane tym, że w ogóle posyła ludzi na stos, ale robi to przecież, bo taka jest jego rola. W samym opowiadaniu "czarne płaszcze tańczą" widać, że potrafi sprzeciwić się przełożonym, jeżeli uważa to za słuszne\nRzeczywiście nie można nazwać samego Mordimera potworem czy chociaż zbrodniarzem. Sądzę, że niektórym po prostu sprawia pewne trudności odrzucenie pewnego stereotypu bohatera pozytywnego. Nasz inkwizytor obraca się wszakże w towarzystwie m. in. ludzi, którzy odnajdują przyjemność w zabijaniu (ś.p. Kostuch). Chociaż warto przypomnieć, że bohaterem pozytywnym nie musi być szlachetny rycerz w lśniącej zbroi, wystarczy przytoczyć chociażby Geralta - bądź co bądź drania i zamkniętego w sobie egoistę i egocentryka.\nFaktycznie, nazywanie Mordimera psychopatą, to lekka przesada, Mordimer zabija kiedy musi. Choć zapewnienia, skierowane do czytelnika czy też innych postaci, że jako człowiek głęboko wierzący, nie delektuje się cierpieniem swoich wrogów, kiedy ma po temu okazję jakoś nie wzbudzają mojego zaufania i trącą hipokryzją. Z pewnością nie jest Mordimer bohaterem kryształowym, takim jakiego znamy z filmów, który nad przepaścią poda rękę najzacieklejszemu wrogowi. Z drugiej strony, jak już napisał Hendley, uczynienie głównego bohatera postacią niejednoznacznie pozytywną nie jest przecież w literaturze czymś szalenie nowatorskim i dziwię się, że wzbudza jeszcze takie emocje. Nie od dziś wiadomo, że kobiety kochają zimnych drani, a mężczyźni kochają się z nimi utożsamiać. ;)\nHmmm, a nie przypominacie sobie sceny, kiedy to Mordimer zostawił w mieście Vermę Riksdorf, która doniosła na własną siostrę, na pastwę tłuszczy? Albo kiedy zhańbił jakąś tam śpiewaczkę i zniszczył jej karierę ("... bo miała kiepskie cycki..."), albo Loretta z miasta Thomdalz, która zakochała się w Mordimerze, a on ją oddał Kostuchowi? Coś kiepską macie pamięć, drodzy czytelnicy ;)\nNie zmienia to jednak faktu, że Madderdin wzbudził moją sympatię, ale w życiu nie zgodzę się, że był postacią pozytywną.\nHmmm, a nie przypominacie sobie sceny, kiedy to Mordimer zostawił w mieście Vermę Riksdorf, która doniosła na własną siostrę, na pastwę tłuszczy?\nZrobił to, ponieważ:\na)taka była normalna procedura postępowania;\nb)rzeczona kobieta zgrzeszyła, donosząc na siostrę z czystej zawiści (a nie, jak powinna, z miłości), toteż Mordimer dał jej możliwość "odpokutowania" grzechu cierpieniem, w jakie miejscowa ludność zamieni jej życie.\nAlbo kiedy zhańbił jakąś tam śpiewaczkę i zniszczył jej karierę ("... bo miała kiepskie cycki...")\nPo pierwsze, wcale nie zhańbił - to ona pchała mu się do łóżka, a ostatecznie do niczego nie doszło. Po drugie, aranżując sprawy w ten, a nie inny sposób (przy okazji podkreślam, że sam Mordimer nigdy nie chełpił się odrzuceniem afektu znanej truwerki ani nie wyśmiewał jej skromnego biustu) udzielił zarozumiałej i zepsutej kobiecie lekcji pokory - kolejny dobry uczynek. I na dodatek absolutnie bezinteresowny, ponieważ Rita nic mu osobiście nie zawiniła.\nalbo Loretta z miasta Thomdalz, która zakochała się w Mordimerze, a on ją oddał Kostuchowi?\nTen czyn rzeczywiście trudno wytłumaczyć. O ile dobrze pamiętam, wzmiankowane opowiadanie pochodzi z pierwszego tomu, a w tym zbiorku charakter Mordimera nie był jeszcze, moim zdaniem, w pełni ukształtowany.\nCoś kiepską macie pamięć, drodzy czytelnicy ;)\nTy chyba również - zapominasz o wielu sytuacjach, w których Mordimer wykazywał się szlachetnością i altruizmem, jak choćby w przypadku Ilony, którą ojciec chciał złożyć w ofierze demonom, a która, gdyby nie Mordimer, zostałaby na bruku.\nPrzede wszystkim zwracam uwagę na jedną sprawę - Mordimer żyje w okrutnym, bezlitosnym świecie, gdzie nie ma miejsca na świętoszkowatych paladynów. To jak w Wiedźminie albo Warhammerze - dobry człowiek to ten, który złamie napastnikowi rękę, zamiast zabić. A Mordimer, choć nieraz bywa okrutny, wielokrotnie udowodnił, że nie stosuje przemocy, gdy widzi lepsze rozwiązanie.\nKolejna sprawa - Mordimer wyznaje boga giewu i zemsty. W jego świecie pojęcia takie jak honor, sprawiedliwość czy miłosierdzie mają inne znaczenie, niż w naszym.\nŻeby było jasne - nie uważam Mordimera za bohatera bez skazy. Jest on postacią niejednoznaczną, ma swoje słabostki, bywa okrutny, ale jest też człowiekiem honoru z silnym wewnętrznym poczuciem sprawiedliwości. Uważam, że jego dobre cechy i dobre uczynki przeważają nad tymi złymi.\nrzeczona kobieta zgrzeszyła, donosząc na siostrę z czystej zawiści (a nie, jak powinna, z miłości), toteż Mordimer dał jej możliwość "odpokutowania" grzechu cierpieniem, w jakie miejscowa ludność zamieni jej życie.\nDoczytaj, Armand. Madderdin czuje wtedy do niej tylko i wyłącznie obrzydzenie i pogardę, więc ciężko powiedzieć, aby zrobił to z miłosiernej chęci dania szansy na odpokutowanie (choć to, być może także).\nPo pierwsze, wcale nie zhańbił - to ona pchała mu się do łóżka, a ostatecznie do niczego nie doszło. Po drugie, aranżując sprawy w ten, a nie inny sposób (przy okazji podkreślam, że sam Mordimer nigdy nie chełpił się odrzuceniem afektu znanej truwerki ani nie wyśmiewał jej skromnego biustu)\nOj, nie do końca się zgadzam. Jeśli chodzi o nauczkę, to jeszcze OK, ale tutaj? No dobra, nie napluł jej w twarz, ale nagiej i napalonej pannie powiedział, że nie prześpi się z nią, bo jej małe piersi przywodzą mu na myśl młodego chłopca, a od tego chce mu się rzygać. A potem znajomy trubadur Madderdina obiecał, że roztrąbi to na lewo i prawo. Całkowicie złamał jej życie. Właściwie bez powodu.\nNie mylisz się - pochodzi on z pierwszego tomu. A nie do końca ukształtowany charakter Mordimera, moim zdaniem, nie jest tutaj argumentem. Charakter postacikształtuje się przez wszystkie części opowieści o niej. Równie wpływowe są te początkowe, jak i końcowe.\nTy chyba również - zapominasz o wielu sytuacjach, w których Mordimer wykazywał się szlachetnością i altruizmem\nOj, nie zapominam. Zwyczajnie o tym nie wspomniałem, bo altruistyczne uczynki Mordimera były już opisane w poprzednich postach i uznałem, że nie ma potrzeby ich powtarzać (chyba, że jest to chwalebny pean ku czci Mordimera Madderdina). Poza tym, jak już napisałem, Mordimer, w moim mniemaniu, nie jest postacią dobrą. Ale nie jest i złą. Mi zwykle nie przypadają do gustu osobnicy, którzy mają na celu jedynie rozbój, gwałt i wszystko, co złe. Lubię, jak ktoś ma czasem jakiś samarytański gest. A zresztą, sam napisałeś, że Madderdin żyje w nieco innej rzeczywistości i tam pewne wartości wyglądają nieco inaczej. I nie wiem jak ty, ale ja oceniam jego uczynki w odniesieniu do mojej skali wartości, a nie do tej, panującej w jego realiach.\nCzy donosicielowi nie należy się obrzydzenie i pogarda? Oczywiście w świecie Mordimera czym innym jest donos z zawiści, a czym innym z pobudek religijnych (mówiąc oględnie). Ten pierwszy wzbudza w Mordimerze słuszne obrzydzenie, podczas gdy ten drugi jest przez niego uznawany za czyn niemalże heroiczny, co wynika bezpośrednio z wiary bohatera i opartego na tej wierze systemu wartości. Mordimer jest mściwy, owszem, ale wiąże się to z jego wewnętrznym poczuciem sprawiedliwości, które bohater stosuje wszędzie tam, gdzie prawo jest bezsilne.\nJeśli rzeczona panna brzydziła go (zarówno paskudnym charakterem, jak i niezbyt ponętną budową), to co go obchodziło, że była naga i napalona? I nie zgodzę się, że uczynił to bez powodu. Po raz kolejny zadziałało jego wewnętrzne poczucie sprawiedliwości. Rita była zepsuta i zła, wywyższała się ponad innych i radowała cudzym cierpieniem. A Mordimer nienawidzi złych ludzi i w miarę swoich skromnych możliwości stara się ich zwalczać.\nJa bym polemizował. Gdy spojrzeć na całość cyklu, widać dość wyraźnie, że Mordimer z pierwszego tomu jest gorszy niż ten z pozostałych, gdzie charakteryzuje się znacznie większą stałością charakteru. Dla mnie wynika to z ewolucji koncepcji tej postaci, która dokonała się poza światem opowieści - po prostu Piekara postanowił po pierwszym tomie nieco Mordimera "ułagodzić" i dalej konsekwentnie się tej łagodniejszej wizji trzyma. W związku z tym, choćby z racji stosunku ilościowego, pierwszy tom ma mniejszy wpływ na ostateczny wizerunek bohatera.\nA zresztą, sam napisałeś, że Madderdin żyje w nieco innej rzeczywistości i tam pewne wartości wyglądają nieco inaczej. I nie wiem jak ty, ale ja oceniam jego uczynki w odniesieniu do mojej skali wartości, a nie do tej, panującej w jego realiach.\nDla mnie ważne jest, że Mordimer swoich wartości konsekwentnie się trzyma i że w gruncie rzeczy te wartości są dobre.\nMam nadzieję, że nie obrazisz się, jeśli napiszę bez cytatów, bo niestety czas mnie goni.\nOwszem, donosicielowi należy się pogarda, ale w fachu Mordimera należy być bezgranicznie przepełniony miłością - dobitnie mówi o tym fakt, że sam Madderdin uważa się za bezgranicznie miłującego innych ludzi. W związku z powyższym mściwość jest tutaj nie na miejscu i wcale nie jest dobrym uczynkiem.\nCo do Rity, to uważam, że poniekąd zrobił dobrze, a raczej właściwie, bo dobrym uczynkiem nazwać tego nie mogę. Zakrawałby na dobry, gdyby nie podpuszczał jej i wygarnął od razu to, co miał jej do powiedzenia, a nie czekał na aż tak poniżającą chwilę. W tym wypadku, niejako, Mordimer zniżył się do jej poziomu, bo czerpał jakąś satysfakcję z tego, że Rita otrzymała nauczkę, co nie czyni z niego idelanego chrześciajanina, a z pewnością nie kwalifikuje tego uczynku, jako dobrego.\nFakt, że z biegiem fabuły, wraz z kolejnymi częściami opowiadań dowiadujemy się czegoś nowego o Madderdinie (podobnie jak autor) i jego postać staje się bogatsza, ale w szczegóły. Poznajemy historię psa Mordimera, etc. Jednak jego szkielet i ogólny rys był już ustalony na samym początku. Jacek Piekara nie mógł od tak sobie zmienić nagle głównego bohatera. Owszem, on przechodzi pewne metamorfozy, na które wpływają powracające wspomnienia, bieżące wypadki i inne elementy wpływające na jego psychikę, ale nie może zostać diametralnie odwrócony, więc moim zdaniem, z biegiem akcji w książce, Mordimer zyskuje szczegółów, jest coraz bardziej wyrazisty i zrozumiały, zaczynamy się domyślać, jak postąpi w danej sytuacji, ale jego archetyp został ukształtowany na początku, bądź jeszcze "przed" początkiem.\nCo do oceny działań Mordimera, to uważam jednak, że żyjemy na Ziemi w 2007 roku i powinniśmy (złe słowo, ale nie mogę dobrać innego - odnoszę je do siebie i do tego, jak ja uważam, że powinno być :P) oceniać jego uczynki według naszej miarki, ale przez pryzmat jego realiów. Wiadomo, że nikt nie będzie miał za złe głodnemu, że ukradł coś do jedzenia - tak samo w Palatynacie (bo tam, jak mniemam toczy się akcja większości opowiadań o Mordimerze) czasów Mordimera nie będzie niczym dziwnym, jeśli inkwizytor spali na stosie kogoś za to, że wyznawał inną religię.\nTak dla jasności: wcale nie uważam Mordimera za wcielenie wszelkich cnót... i właśnie za to go lubię, że jest jaki jest. Ale podyskutuję, tak dla zasady.\nAleż on się na niej nie zemścił, on tylko pozostawił sprawy własnemu biegowi, by mogła już w życiu doczesnym odpokutować za to co zrobia, wszak to nic w porównaniu z mękami piekielnymi, czyż nie?\nCo do Rity: należało się jej. W innych okolicznnościach nie byłoby tak dobrego efektu, bo być może Rita nie wzięłaby sobie nauczki do serca, a tak Mordimer dobitnie nauczył ją pokory i skromności- czyn jak najbardziej godny wiernego sługi bożego i dobrego pasterza bożych owieczek. :)\nBędę wredna i złośliwa. Nie obraź się, ale być może to jest właśnie błąd w ocenie postępowań Mordimera, że odnosisz je do siebie. Ty byś nie wygonił nagiej kobiety z łóżka, nawet gdyby miała pewne niedociągnięcia w urodzie, oczywiście ze względu na jej godność osobistą... :P To był oczywiście tylko złośliwy żarcik. A tak poważnie, trudno odnosić czyny Mordimera do siebie, gdy żyje on w świecie tak odmiennym od naszego pod względem wyznawanych wartości... Przynajmniej jeśli chodzi o ideały, bo tak naprawde w niedzielę mówimy "i odpuść nam..., jako i my odpuszczamy...", a na codzień zemsta i bezwzględnośc są przecież całkiem w cenie. Niemniej, jak napisałam, system wartości w jego świecie bardzo się różni od naszego, do innych ideałów Mordimer dąży, więc trudno się z nim porównywać.\nPrzypomnij sobie modlitwę "Ojcze Nasz", którą często odmawia Mordimer. Przypomnij sobie wiersz "I daj nam siłę, abyśmy nie przebaczali naszym winowajcom". Dla Mordimera mściwość jest jednym z głównych wyrazów miłości bliźniego.\nDlaczego postąpił właściwie - to już napisała Tuethan. Gdyby jej "wygranął od razu", byłby tylko tanim moralistą. Zwróć zresztą uwagę, że w prawie każdym wcześniejszym dialogu Mordimer dawał Ricie odczuć swoją niechęć - jeśli po tym pakowała mu się do łóżka, to tylko dodatkowo źle o niej świadczy. Ponadto, o ile dobrze pamiętam, Mordimer w żaden sposób nie inicjował tego spotkania - on je po prostu przewidział i zawczasu zaaranżował obecność trubadura w swojej komnacie.\nPo raz kolejny zwracam uwagę, że Madderdin nie jest chrześcijaninem w naszym rozumieniu tego słowa - czemu więc miałby się zachowywać jak chrześcijanin? Ale o tym później.\nFakt, że z biegiem fabuły, wraz z kolejnymi częściami opowiadań dowiadujemy się czegoś nowego o Madderdinie (podobnie jak autor) i jego postać staje się bogatsza, ale w szczegóły. Poznajemy historię psa Mordimera, etc. Jednak jego szkielet i ogólny rys był już ustalony na samym początku. Jacek Piekara nie mógł od tak sobie zmienić nagle głównego bohatera.\nCzemu nie? Takie rzeczy się zdarzają, zwłaszcza w przypadku opowiadań.\nOwszem, on przechodzi pewne metamorfozy, na które wpływają powracające wspomnienia, bieżące wypadki i inne elementy wpływające na jego psychikę, ale nie może zostać diametralnie odwrócony, więc moim zdaniem, z biegiem akcji w książce, Mordimer zyskuje szczegółów, jest coraz bardziej wyrazisty i zrozumiały, zaczynamy się domyślać, jak postąpi w danej sytuacji, ale jego archetyp został ukształtowany na początku, bądź jeszcze "przed" początkiem.\nO ile dobrze pamiętam, to Mordimer bardzo rzadko wraca pamięcią do wydarzeń opisanych w pierwszym tomie - jeśli już, to tylko te pozytywne, jak pokonanie obłąkanego biskupa. Można to interpretować na dwa sposoby. Albo Mordimer, jako narrator pierwszoosobowy, "wybiela się" w oczach czytelników, albo sam autor próbuje go wybielić i nie pozwala mu wracać pamięcią do co okrutniejszych historii. Wiedząc, jak bardzo Piekara lubi postać Mordimera, skłaniam się ku drugiemu wyjaśnieniu.\nWidzisz, tu się z Tobą nie zgodzę. Moim zdaniem Mordimera można oceniać jedynie z perspektywy jego świata i panującej w nim moralności. Etyka to rzecz nabyta, zależna od uwarunkowań kulturowcyh. Twierdzę, że w jego świecie Mordimer jest jednostką jak najbardziej moralną i to czyni go bohaterem pozytywnym.\nCzy zaprzeczyłbyś, że wiedźmin Geralt albo detektyw Marlowe są bohaterami pozytywnymi? A przecież mają swoje wady i swoje słabości. Nierzadko działają wbrew istniejącemu prawu i potrafią stosować najróżniejsze, także niehonorowe metody, by osiągnąć cel. A jednak obydwaj mają silne wewnętrzne poczucie godności i sprawiedliwości, które w moim mniemaniu czyni ich bohaterami.\nUfff, zmęczony jestem, a tu tyle pisania... i za co? Za fikcyjną postać :P\nZacznę chronologicznie, czyli od wypowiedzi Tuethan.\nAleż ja nie uważam, że Mordimer jest mściwy; to tylko wynika z poprzedniego posta Armanda.\nByć może, ale jest to chyba przerost formy nad treścią. Poniżenie i złamanie kariery popularnej śpiewaczce, być może się należało, ale jest karą i uderzeniem wysoce dotkliwym, a Mordimer przecie nie podejrzewał jej ani o konszachty z diabłem, ani o inne podobne bezeceństwa. Wydaje się mnie więc, że zrobił to z czystej złośliwości, które to zdanie usankcjonuję na końcu wypowiedzi.\nBędę wredna i złośliwa.\nBądź. Przecież jesteś kapralem V :P Dobrze, że nie komandorem; ci to dopiero zepsute świnie i podlecy :P Nie wspomniawszy nawet o admiralicji, która to prezentuje przykład rozkładu moralnych wartości u młodzieży (wiem, że ARTUT nie należy już do młodzieży, ale uogólniam :P) w naszym kraju, wysoce posuniętej dekadencji i degrengolady, a także starczego wręcz zniechęcenia sprawami doczesnymi :D\nTo był oczywiście tylko złośliwy żarcik.\nJa myślę... :P\nNiemniej, jak napisałam, system wartości w jego świecie bardzo się różni od naszego, do innych ideałów Mordimer dąży, więc trudno się z nim porównywać.\nI stąd całe ceregiele. W pierwszych postach Armand oceniał Mordimera w skali jego realiów, a ja w skali moich realiów.\nTeraz płynnie przechodzimy do posta Armanda.\nZgoda. W tym punkcie bezwarunkowa kapitulacja.\nPonadto, o ile dobrze pamiętam, Mordimer w żaden sposób nie inicjował tego spotkania - on je po prostu przewidział i zawczasu zaaranżował obecność trubadura w swojej komnacie.\nAle nie musiał przeprowadzić go w tej formie, ani co więcej, zakończyć go tak upakarzającym wydarzeniem. Podkreślam słowo: NIE MUSIAŁ. On CHCIAŁ.\nO ile dobrze pamiętam, to Mordimer bardzo rzadko wraca pamięcią do wydarzeń opisanych w pierwszym tomie - jeśli już, to tylko te pozytywne, jak pokonanie obłąkanego biskupa.\nMiałem na myśli właśnie to wydarzenie, a także historię z jego psem, która się ujawniła, bodaj w drugim tomie.\nEtyka to rzecz nabyta, zależna od uwarunkowań kulturowcyh. Twierdzę, że w jego świecie Mordimer jest jednostką jak najbardziej moralną i to czyni go bohaterem pozytywnym.\nOwszem, etyka jest rzeczą nabytą w odpowiednich warunkach. Ale do tej dyskusji doszło ze względu na błędne zrozumienie pewnej rzeczy (o czym pisałem jakieś 30 wersów wyżej :P).\nNie, nie zaprzeczę. Tak samo, jak nie przeczę temu, że Mordimer jest bohaterem pozytywnym. Ja wręcz uważam, że on jest jak najbardziej pozytywny (ale nie dobry). Ja dążę do tego, aby ukazać, że poza tym, że Madderdin jest bohaterem pozytywnym, że go lubię, to jeszcze to, że jest strasznym sk*******em (jeśli Tuethan jeszcze śledzi to forum, to przepraszam za wyrażenie, ale innego nie znajduję).\nTuethan gorsze rzeczy słyszy codziennie, więc się nie obrazi ;)\nJa wciąż twierdzę, że Mordimer jest dobry. Nie bardzo dobry, nie idealny, nie szlachetny i altruistyczny, ale w ostatecznym rozrachunku jego działania zmieniają świat na lepsze.\nCo do Rity (bo w innych punktach mamy mniej więcej consensus):\nŚpiewaczka była osobą dogłębnie zdemoralizowaną, czerpiącą przyjemność z cierpienia przypadkowych ludzi. Mordimer odpłacił jej tą samą monetą. Nie było to "zniżenie się do jej poziomu", jak w którymś momencie to nazwałeś, ale po prostu przykład starotestamentowej sprawiedliwości. Oko za oko, ząb za ząb. Gdyby podejrzewał ją o konszachty z diabłem, najzwyczajniej w świecie posłałby ją na stos. Gdyby był innym typem człowieka, mógłby wykorzystać swoją władzę, by sfabrykować przeciw niej fałszywe zarzuty - nie byłoby z tym zresztą specjalnego problemu po tym, jak truwerka krzyczała, że widzi diabła siedzącego na szubienicy. W średniowieczu ludzie płonęli za takie i błahsze rzeczy. Ale Mordimer postanowił jedynie "utrzeć jej nosa". Potraktował ją sprawiedliwie - tak, jak ona traktowała innych. A to, że on osobiście nie miał z nią sprawy, świadczy moim zdaniem tylko na jego korzyść - niewielu ludzi ma odwagę sprzeciwiać się złu, jeśli to zło ich bezpośrednio nie dotyczy.\nZgadzam się, że potraktował ją okrutnie, ale po raz kolejny przypominam, że okrucieństwo wobec krzywdzicieli jest częścią etyki jego świata.\nCóż, zakończmy na tym, że Mordimer Maderlin wedle naszych realiów jest sk*******em, co daje mu dozgonną sympatię jednostek tak dogłębnie zdemoralizowanych, jak widoczne tu okazy :D, wedle swoich realiów zaś, posiada tę niezbędną dozę okrucieństwa, która potrzebna jest do przetrwania.\nTuethan się nie obrazi. Niemniej to, że Tuethan na codzień przebywa z barbarzyńcami z ust których słyszy gorsze rzeczy, to nie znaczy, że panowie uważający się za gentlemanów powinni zaniechać zwyczaju zwracania uwagi na obecność kobiet, zanim użyją słów powszechnie uważanych za obelżywe. :P\nCo do Rity, to kompromisu nie będzie :) Co ja? Pantofel jaki? Uważam, że uczyniwszy to samo, co ona czyniła innym ludziom, Mordimer zniżył się do jej poziomu i basta!\nZgadazam się z zakończeniem zaproponowanym przez Tuethan, pół-barbarzynicę (?)


Archiwa: zielone certyfikaty - Magazyn Biomasa\nStrona główna > Posts tagged "zielone certyfikaty"\nTag: zielone certyfikaty\nZielone certyfikaty – ceny poprawiły sytuację producentów biomasy\nby kaef - 07/02/19 12/02/19\nZielone certyfikaty – ceny poprawiły sytuację producentów biomasy! Niemal przez cały ubiegły rok ceny zielonych certyfikatów rosły. I to pomimo faktu, że na rynku występowała ich duża nadpodaż. Choć ostatnie tygodnie to już jednak lekki spadek cen, przewiduje się, że mają się one utrzymać na wysokim poziomie. 2017 rok to rekordowe spadki cen zielonych certyfikatów. Nikt nie spodziewał się, że w…\nZielone certyfikaty mocno w dół. Co się dzieje na rynku?\nby Redakcja - 29/09/17 21/12/17\nNieprzewidywalne i niepokojące zmiany zachodzą na "rynku" zielonych certyfikatów. Ich ceny zmieniają się jak w kalejdoskopie: w czerwcu miały wartość 22 zł za megawatogodzinę, potem 58 zł, a obecnie znów wydają się tracić na wartości. Sytuację tę opisuje szeroko portal gramwzielone.pl. Zielone certyfikaty, podstawowe źródło wsparcia energetyki odnawialnej w Polsce, w ciągu dwóch tygodni straciły na wartości prawie 30 proc. W…\nPosłowie proponują znowelizować ustawę o OZE\nby Robert Domżał - 20/07/17 24/07/17\nJutro, 14 lipca, mija termin konsultacji społecznych w sprawie ustawy o OZE. Na temat rządowego projektu wypowiada się wiele organizacji zarówno branżowych jak i ekologicznych. Tymczasem do Sejmu trafił poselski projekt nowelizacji. Autorzy poselskiego projektu nowelizacji ustawy o OZE skupiają się na powiązaniu jednostkowej opłaty zastępczej z rynkowymi cenami praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia. W świetle proponowanej zmiany wyznaczana co roku …\nPierwsze czytanie noweli OZE we wtorek?\nby Robert Domżał - 20/07/17 27/07/17\nWe wtorek odbędzie się pierwsze czytanie noweli ustawy o OZE - informuje dziennik "Rzeczpospolita". Plan obejmował czytanie noweli poselskiego projektu (PiS) i jego przegłosowanie jeszcze podczas tego posiedzenia sejmu (trwającego do czwartku i ostatniego przed wakacjami parlamentarnymi). Czytanie noweli po wakacjach? Jednak niektórzy posłowie mogą wnioskować o przesunięcie prac na pierwsze po wakacjach posiedzenie. Powodem jest jak pisze dziennik Rzeczpospolita odgórne zablokowanie udziału strony…\nCeny certyfikatów biogazowych coraz wyższe\nby Robert Domżał - 28/06/17 29/06/17\nCoraz wyższe ceny certyfikatów biogazowych martwią sprzedawców energii. Utrzymują oni, że ceny są zbyt wysokie. Ceny certyfikatów zielonych spadły do rekordowo niskich poziomów. Na Towarowej Giełdzie Energetycznej Oscylują ostatnio między 20-30 zł/MWh (podczas ostatniego notowania na TGE średnia cena w indeksie OZEX_A wyniosła 27,79 zł/MWh). Z tego sprzedawcy energii się cieszą. Natomiast ceny certyfikatów biogazowych (błękitnych) w ostatnich miesiącach rosły. W…


Spór w kinie: „Dekalog” Kieślowskiego w kinach w USA\n„Dekalogu” Kieślowskiego nie trzeba przedstawiać. Ten 10-odcinkowy serial, to dziś absolutna klasyka reprezentująca polskie dokonania telewizyjne i pośrednio kinowe.\nCriterion Collection zapowiada premierę na Blu-ray w dniu 27 września, ale poprzedzą je dwa wydarzenia kinowe mające miejsce 2 września w Nowym Jorku, a potem 17 września w Los Angeles.\nWydanie „Dekalogu” w USA będzie sporym wydarzeniem. Poza samym serialem znajdą się tam archiwalne wywiady z Kieślowskim, program z udziałem cenionej filmoznawczymi Annette Insdorf, nowe i archiwalne wywiady z obsadą „Dekalogu”. Wydawnictwo to zawierało będzie też „Krótki film o miłości” i „Krótki film o zabijaniu”.


Usiądź, połóż się. A na ławce obok siebie spokojnie postaw kawę lub połóż papiery. Stwórz kolorowe połączenie, zgodne ze swoją własną naturą. Linia Bistrot przeznaczona jest na taras oraz do prywatnego ogrodu.\nSpokojnie jednak można ją stosować także w przestrzeniach publicznych, w których wymagana jest wytrzymałość i styl.\nKażdy mebel Bistrot został specjalnie wyprodukowany z niezwykle wytrzymałych materiałów, a równocześnie jest lekki i łatwy do przenoszenia. Jest tak wytrzymały i mobilny, że może Ci towarzyszyć od pierwszego wynajętego lokum aż do pierwszego prawdziwego domu, w którym znajdzie się dla niego jakieś ładne miejsce. To po prostu to przyjaciel…\nTaborety, ławki i leżaki można sztaplować. Konstrukcja została wykonana z ocynkowanych profili i listew stalowych, które następnie pomalowano proszkowo. Elementy występują w wariantach z drewna egzotycznego, akacji lub laminatu wysokociśnieniowego (HPL).


Niemieckidasielubic, Autor bei Niemiecki da sie lubic - Nauka języka niemieckiego\nJak uczyć się niemieckiego? To pytanie zadaje sobie chyba każdy, kto zaczyna swoją przygodę z językiem niemieckim. Nauka tego języka wbrew pozorom nie różni się od sposobów nauki innych języków. Metod jest przecież wiele. Ale jeśli chcesz uczyć się języka niemieckiego samemu w domu, to z pewnością powinieneś/powinnaś poznać najważniejsze według mnie kroki. Główne źródło nauki To, … Czytaj dalej\nKategorie Poradnik języka niemieckiego Dodaj komentarz


TERAZ STADION, DAWNIEJ... GRUDZIEŃ 2021 - MDK Bochnia\nTERAZ STADION, DAWNIEJ… GRUDZIEŃ 2021\nPo kilku latach przerwy powracamy do bardzo cenionego przez czytelników „Kroniki Bocheńskiej” cyklu „Dawne widoki Bochni”. Opublikowaliśmy w nim dotąd kilkadziesiąt odcinków, prezentując dawne fotografie i pocztówki wraz z ich szczegółową analizą ikonograficzną. Nie zawsze jest jednak ona łatwa i możliwa. Niejeden widok, pomimo rozpoznania tego, co przedstawia, nadal skrywa zagadki, budzi wątpliwości. Publikowanie takich materiałów ma jednak głęboki sens, gdyż daje szansę na prostowanie nieścisłości oraz ewentualne uzupełnienia i korekty.\nNasz cykl pozwala w przystępnej formie poznawać dzieje naszego miasta poprzez obserwowanie, jak kształtował się jego układ przestrzenny i jakie przemiany zachodziły w architekturze. Często, niejako przy okazji, dostarcza ciekawych obrazków z życia codziennego sprzed dziesięcioleci.\nOmawiana dziś fotografia nie ma oszałamiającej jakości, lecz mimo to jest przedstawieniem wartym szerszego upowszechnienia. Pokazuje dość istotny fragment Bochni z uwagi na pełnione kiedyś przez to miejsce funkcje. Dziś oczywiście należą do przeszłości, gdyż tamten obraz Bochni, z jej typową i lichą kiedyś zabudową, nie wyłączając uważanej za reprezentacyjną ulicy Kazimierza Wielkiego, przestał istnieć. W 2. połowie ubiegłego wieku i na przełomie stuleci została rozebrana większość obiektów a na ich miejsce pojawiły się nowe budynki.\nParkingi przed stu laty\nNa zdjęciu, wykonanym na terenie obecnego Stadionu Miejskiego im. dr. Władysława Krupy, widzimy dość charakterystyczne kiedyś dla bocheńskich ulic pojazdy – konne wasągi, inaczej zwane popularnie półkoszkami lub bryczkami. Czterokołowe, odkryte, bez resorów lub na półresorach poprzecznych, z nadwoziem drabinkowym opartym bezpośrednio na osiach, z wyplatanymi bokami z wikliny lub jałowca. Od XIX aż do lat 70. XX wieku używane były dość powszechnie, jako uniwersalne wehikuły podróżne. Można było się nimi wybrać nie tylko do kościoła, lecz także na targ lub jarmark, i w dodatku zabrać z sobą towar przeznaczony do sprzedaży lub przewieźć do domu zakupione towary.\nArtykuł Jana Flaszy przeczytać można w całości na łamach grudniowego wydania Kroniki Bocheńskiej.


Układ klimatyzacji w samochodzie NIE JEST układem bezobsługowym. Raz do roku wykonuj przegląd klimatyzacji w samochodzie polegający na :\nze względu na swoje właściwości fizyczne\nw sposób naturalny ulatnia się on zmniejszając wydajność klimatyzacji, co może prowadzić do zwiększenia zużycia paliwa, chłonie też wilgoć z otoczenia, co z kolei jest niebezpieczne dla całego układu, szczególnie kompresora i zaworu rozprężnego.\nokresowej wymianie zużytego olegu pracującego w układzie klimatyzacji\nwymianie co 15 tys. lub raz do roku filtra przeciwpyłowego , aby ustrzec się przed nieprzyjemnym zapachem, nadmiernym parowaniem szyb lub uszkodzeniem wentylatora nadmuchu\nwymianę co najmniej raz na dwa lata filtra osuszacza, aby uchronić układ przed wilgocią lub przed uszkodzeniem sprężarki w wyniku przerwania sakiewki z substancją osuszającą\ngeometria kół, ustawianie zbieżności, klimatyzacja samochodowa, serwis klimatyzacji, odgrzybianie\nCopyright © 2017 Respol Sp. z o.o.\nPrzypomnij o przeglądzie!


gdzie w bieszczady zimą z dwójką małych dzieci? - BIESZCZADY - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nkrokodol 26.08.09, 20:57\nW tym roku chcielibyśmy się wybrać zimą w Bieszczady z naszymi pociechami (2 latka i pół roku). Czy ktoś zna jakieś fajne miejsce gdzie można pozjeżdżać nie tylko na nartach ale i na sankach. I fajnie jakby kwatera była przystosowana dla dzieci - jakiś plac zabaw w przypadku braku śniegu. Najlepiej z możliwością wykupienia wyżywienia.\nemil-111 Re: gdzie w bieszczady zimą z dwójką małych dziec 18.09.09, 12:04\nNajlepiej bedzie wynajac domek,zeby wypoczywac bez skrepowania. Moim\nsparwdzonym miejscem jest osadamagury.pl byłem i jest naparwde\nfajnie. TYm bardziej ze jedziecie z 2 malych dzieci,wiec bedziecie\nmieli pełna swobode.\nagrotu Re: gdzie w bieszczady zimą z dwójką małych dziec 11.10.09, 22:52\nmoge polecić wyciąg narciarski w weremieniu dosyć fajny stok dla\npoczątkujących nauka jazdy na nartach i polanka do jazdy na\nsaneczkach a w miejscowości kwatery prywatne z wyżywieniem lub\nsosnowydwor Re: gdzie w bieszczady zimą z dwójką małych dziec 12.12.09, 10:26\nMieszkamy w malutkiej wiosce - Krzywe - między Cisną a Wetliną -\nBieszczady Wysokie. To zdaniem wszystkich, którzy nas do tej pory\nodwiedzili, najpiękniejsze miejsce w okolicy...!\nNasz drewniany dom, położony z dala od głównej drogi, zapewni Ci\nkomfort, wypoczynek i wszechogarniającą ciszę. Ranek powita Cię\nmgłami otulającymi okolicę, śpiewem ptaków i szumem drzew. A my\npowitamy Cię gorącą kawą (lub herbatą) i wiejskim śniadaniem. Jeśli\nlubisz spacery, malownicze położenie naszego domu, pozwala już po\nkilku minutach zatopić się w muzykę przyrody i zatracić w jej\npięknie. Połoniny Caryńska, Wetlińska, Rawki kuszą z dala\ntajemniczym pięknem... a do szlaków od nas zaledwie kilka\nkilometrów. Po trudach wędrówki, zaprosimy Cię do stołu na domowy\nobiad. Wieczorem przy ognisku lub lampce wina w salonie opowiemy\nnaszą bieszczadzką historię.\nA jeśli chcesz spróbować czegoś naprawdę wyjątkowego, możesz\nnamalować swój własny obraz (nie tylko Bieszczadów) pod "fachowym\nodpoczywalnia Re: gdzie w bieszczady zimą z dwójką małych dziec 21.03.18, 15:42\nmy byliśmy w tym roku w schornisku nad Smolnikiem, z trójką maluchów, było pięknie: odpoczywalnia.blogspot.com/2018/02/bieszczady-zima-i-dzieci.html\nannakowalska11 Re: gdzie w bieszczady zimą z dwójką małych dziec 03.04.18, 10:51\nja mogę polecić ciche, spokojne i malownicze miejsce w Bieszczadach jakim jest Olchowiec. Przepiękne widoki na góry i jezioro solińskie.Na nocleg wybrałam sobie Ville Collis-bezpieczne miejsce także dla dzieci(obiekt jest monitorowany).Do dyspozycji mają plac zabaw dla dzieci,basen .saunę,Jest także możliwość dostępu do całorocznej wiaty grillowej z miejscem na piknik dla większej ilości osób. Mają także na miejscu swoją restaurację,gdzie można skosztować regionalnych potraw(tylko dla gości obiektu).


Do zadań KOWR należy m.in. monitorowanie skupu mleka w kraju oraz prowadzenie rejestru pierwszych podmiotów skupujących mleko krowie,\nw związku z art. 151 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 oraz zgodnie z art. 2a. ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.\nPierwsze podmioty skupujące mleko krowie deklarują Dyrektorowi OT KOWR (właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę podmiotu skupującego) ilość mleka surowego, którą im dostarczono każdego miesiąca, w terminie do 15 dnia każdego miesiąca następującego po miesiącu, którego informacja dotyczyła, na formularzu Informacji miesięcznej o ilości skupionego surowego mleka krowiego.\nPodmiot, który nie przekazuje informacji miesięcznej o ilości skupionego surowego mleka krowiego, lub informacji o zaprzestaniu wykonywania działalności w zakresie skupu mleka, zgodnie z ustawą o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych podlega karze pieniężnej w wysokości od 2000 zł do 5000 zł.\nInformacja miesięczna o ilości skupionego surowego mleka krowiego wersja 3.0 – formularz obowiązujący do dnia 31.01.2021 r.


Co się działo na Krakowskim Przedmieściu. Fotoreportaż\n10 czerwca 2017 r. wypadała 86. miesięcznica smoleńska. Od ubiegłego roku naprzeciw zwolenników PiS stają Obywatele RP i ich sympatycy. Demonstracja ma charakter pokojowy, a jej celem jest zaprotestować przeciw nadużywaniu katastrofy smoleńskiej jako argumentu w wojnie politycznej.\nOd kilku miesięcy Obywatele RP są na różne sposoby karani za udział w tych manifestacjach. Już ponad sto osób jest przesłuchiwanych przez policję albo czeka na postępowania sądowe. Funkcjonariusze siłą wynoszą uczestników z demonstracji. Oto fotorelacja z serca wydarzeń. Autorką zdjęć jest Ewa Siedlecka, publicystka POLITYKI, jedna z pierwszych osób pozbawionych wolności przez policję 10 czerwca.\nWozy policyjne w okolicach pl. Zamkowego\nW kontrmanifestacji wzięły udział także kobiety z Czarnego Protestu\nObywatele przechadzali się wzdłuż szpaleru policjantów odgradzających jezdnią Krakowskiego Przedmieścia, którą miała przejść smoleńska procesja.\nByła też pikieta „Tamy” z transparentem „Kłamstwom smoleńskim stawiamy Tamę”.\nPaweł Kasprzak, lider Obywateli RP\nPolicjanci otoczyli Obywateli RP.\nNastępnie wynosili ich z demonstracji za ręce i nogi.\nEwa Siedlecka i Piotr Pacewicz


Wiadomość Zapowiedziano drugie rozszerzenie do King's Bounty Legenda 24.05.2010 - Forum | GRYOnline.pl\nWiadomość Zapowiedziano drugie rozszerzenie do King's Bounty Legenda\nZapowiedziano drugie rozszerzenie do King's Bounty: Legenda\nBardzo dobra wiadomość - jeśli rozszerzenie będzie na poziomie księżniczki to będzie to kolejny hit. (jedyna gra która zasługuje na to określenie z ostatnich lat...)\nFormalnie jest to rozszerzenie do Księżniczki, a nie do Legendy.\nCzyli jest to rozszerzenie do rozszerzenia... hmm...\nZ tego co czytałem to księżniczka to bardziej pełnoprawna gra niż rozszerzenie do legendy.\nTobiAlex ---> Niby tak, ale jednak nie do końca. Autorzy sami przyznali kiedyś, że początkowo Księżniczka była projektowana jako add-on, ale gra rozrosła się tak bardzo, że w końcu trzeba było ją potraktować jako oficjalną kontynuację.\nwszystko jedno byle by był kontynent (kilka kontynentów/dużych wysp). Te małe wysepki z Księżniczki były pójściem na łatwiznę, niepotrzebnym zmniejszeniem terenu dzialań. Grało się fajnie ale podstawka była moim zdaniem lepsza. No i duchy ze szkatułki i ich umiejętności fajniejsze od tego przesłodzonego smoczka.\nJedynka była dobra, nie świetna czy bardzo dobra, ale dobra. Dodatek bardzo słaby. wyrzuciłem z kompa po... hmm... 3 - 4 godzinach.\nA ja jedynkę skończyłem w tydzień intensywnej gry, zaś dodatkiem stopniowo bawiłem się przez pół roku nim w końcu tydzień temu ujrzałem creditsy (90h na liczniku xfire). Ogólnie serią jestem zachwycony i dodatek zakupię na pewno.\nleon691 ---> Przecież obszarowo Księżniczka była niewiele mniejsza od Legendy - 15 dużych lokacji kontra 16. Na dodatek nie powtórzono błędów z questami. W końcowych krainach Legendy nie było już nic do roboty, mogłeś jedynie tłuc stworki. Jedyną wadą Księżniczki jest wtórność, ale sama w sobie jest produktem zdecydowanie lepszym od Legendy.


Damskie buty podejściowe La Sportiva TX2 Woman - sklep E-pamir.pl - Obuwie Damskie Buty niskie\nUltralekkie damskie buty podejściowe.\nLa Sportiva TX2 Woman to niesamowicie komfortowe i lekkie, niskie buty podejściowe, stanowiące najlżejszy model podejściówek w ofercie marki La Sportiva, które pozwalają na wygodne i szybkie poruszanie się w terenie górskim zapewniając jednocześnie maksymalne bezpieczeństwo. Buty oprócz niskiej wagi oferują bardzo dobrą wentylację zapewniając stopom maksymalną przewiewność nawet w czasie intensywnego podchodzenia. Znakomite rozwiązanie dla wszystkich, którzy poszukują ultralekkich butów do szybkiego przemieszczania się w terenie skalnym lub do wspinaczki na łatwych drogach. Dzięki zastosowaniu różnego rodzaju rozwiązań technologicznych buty zyskały na funkcjonalności, a ponadto udało się znacząco zredukować ich wagę.\nLa Sportiva TX2 Woman jako jednowarstwowa konstrukcja nie posiada wyściółki wewnątrz, co przekłada się na znaczącą redukcję wagi butów, a jednocześnie pozwala na swobodniejszą cyrkulację powietrza, dzięki czemu zapewniona jest lepsza wentylacja. Wysokiej jakości wkładka Ortholite Approach o grubości 4 mm zapewnia odpowiednią stabilność i elastyczność utrzymując komfort na wysokim poziomie nawet podczas długotrwałego poruszania się w wymagającym i trudnym technicznie terenie.\nCechy butów La Sportiva TX2 Woman:\nWaga: 440 g para w rozmiarze 38


Niemiecki homo sovieticus | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Dodatek » Niemiecki homo sovieticus\n"Jeszcze się przekonacie, że to nie takie proste. Ci Niemcy z NRD-ówka oczekują od was, Niemców z Zachodu, cudu: owszem, chcą zjednoczenia, ale takiego, żeby obok siebie istniały nadal i VEB, i KaDeWe.\nTakie prorocze zdanie usłyszałem w Warszawie od pewnego mądrego Polaka we wrześniu 1989 r. Mój polski znajomy antycypował nie tylko zjednoczenie Niemiec (i to na dwa miesiące przed upadkiem muru berlińskiego). Skróty, których użył - "VEB" oraz "KaDeWe" (ich znaczenie zaraz wyjaśnię) - okazały się genialnym opisem dla całej masy nieporozumień między Niemcami ze Wschodu a Niemcami z Zachodu, jakie zaczęły się wkrótce po uroczystym przyłączeniu byłej NRD do "starej" Republiki Federalnej w październiku 1990 r. Dopiero wtedy my, Niemcy z Zachodu, zaczęliśmy pojmować, jak wielki wpływ na mentalność naszych rodaków zza dawnej "żelaznej kurtyny" wywarł system komunistyczny.\nCo oznaczały te skróty? VEB to Volkseigener Betrieb, "uspołeczniony zakład pracy", czytaj: zakład państwowy. W NRD te trzy litery, pojawiające się przy nazwach państwowych przedsiębiorstw (czy była to lokalna piekarnia, czy też wielka huta), oddawały nie tylko istotę ustroju (przeciwieństwo gospodarki wolnorynkowej). Miały symbolizować również rzekome bezpieczeństwo socjalne w NRD oraz gwarancję miejsca pracy - i sygnalizować obywatelom, że w NRD żyje się może i trochę gorzej niż w Niemczech Zachodnich, ale za to bezpiecznie, nie tak jak w krwiożerczym kapitalizmie zza berlińskiego muru. Przesłanie to trafiało do wielu obywateli NRD. Woleli oni nie dostrzegać, że ta domniemana wyższość socjalizmu nad kapitalizmem idzie w parze z niską wydajnością pracy, z całkowitym brakiem kreatywności, z marnotrawstwem na wielką skalę i wreszcie z gospodarczą stagnacją.\nA KaDeWe? Tak w skrócie nazywano słynny zachodnioberliński dom towarowy "Kaufhaus des Westens" (w wolnym przekładzie: "Supermarket po zachodniej stronie"). "KaDeWe" był także synonimem luksusu i mnogości wszelakich dóbr konsumpcyjnych - ale także (czego Niemcy z NRD woleli raczej nie zauważać) zupełnie innej kultury pracy, konkurencji i wolnego rynku, który od człowieka wymaga choćby niewielkiej, ale jednak aktywności. No i, rzecz jasna, pracowitości.\nUjmując rzecz w skrócie: "VEB" to było bezpieczeństwo, a "KaDeWe" - wolność. Po 1990 r. takie połączenie miało okazać się dla większości Niemców z NRD kwadraturą koła.\nJammerossi i Besserwessi\nNo i stało się. Po wielkiej euforii roku 1989 i 1990 ("To cud, znowu jesteśmy jednym narodem!") przyszło wielkie otrzeźwienie. Wtedy, na początku lat 90., "skrzydlatymi słowami" stały się dwa określenia, które ówczesną rzeczywistość i wzajemną relację Ost-West oddają lepiej niż długie socjologiczne opisy. Pierwsze to "Jammer-Ossi". Po polsku: "wiecznie narzekający wschodniacy" lub mocniej: "labiedzący wchodniacy", "bidule ze Wschodu". Tak zirytowani Niemcy ze "starej" RFN zaczęli określać swych nowych współobywateli z byłej NRD. Określenie drugie oddawało nastawienie "wschodniaków": "Besser-Wessi". Czyli - "mądrale z Zachodu", "przemądrzali zachodniacy".\nCzy mogło być inaczej? Chyba nie, skoro wraz z zachodnim państwem, zachodnimi pieniędzmi i zachodnimi regułami gry - wkraczającymi na teren, jak teraz mówiono, "nowych landów" - nie pojawiła się nowa mentalność. Albo raczej: pojawiła się, ale u nielicznych. Większość popadła w nostalgię, którą język potoczny natychmiast nazwał "Ostalgią".\nOstalgia wyrażała się najpierw tęsknotą za wschodnioniemieckimi produktami (a była ich cała masa: specyficznych produktów, takich jak - by nie szukać długo - PRL-owskie dżinsy marki "Odra" albo radziecki szampan). Później jej przejawem stały się "produkty" nieco innego gatunku: jedne z półki wyższej (np. filmy, zwykle komedie, bądź książki, przedstawiające NRD-owską codzienność jako idyllę i tym samym banalizujące ją), inne z półek znacznie niższych, jak kiczowate "ostalgiczne" programy telewizyjne, utrzymane w konwencji show, w których dawne NRD-owskie gwiazdy i gwiazdeczki - np. Katarina Witt, łyżwiarska mistrzyni - występowały w niebieskich koszulach FDJ. Czyli w stroju organizacyjnym komunistycznej organizacji młodzieżowej, do której przynależność była w zasadzie obowiązkowa (bo wyłamanie się groziło utratą możliwości studiowania; dla wyjaśnienia: w NRD nie było egzaminów na uczelnie, ale to państwo "delegowało" na studia młodych ludzi, których uznało za tego wartych; podobna selekcja miała miejsce po szkole podstawowej - kto nie należał do FDJ, miał małe szanse trafić do liceum).\nOstalgia i przekora\nOstalgia wyrażała jednak coś więcej niż tylko tęsknotę za winem musującym marki "Rotkäppchen" (Czerwony Kapturek; w istocie folia zakrywająca korek była koloru czerwonego). Kryła się za nią także niepewność. A także - lęk. One to zagościły na dobre w duszach nowych obywateli RFN, gdy minęła pierwsza euforia. Trudno się temu dziwić, skoro ich "uspołecznione zakłady pracy" padały jeden po drugim, a zachodnie "KaDeWe" - już nie jeden dom towarowy w Berlinie Zachodnim, ale wielkie sieci handlowe - były w stanie zapełnić półki wszelkim dobrem (zachodniej produkcji) nawet w wiejskich sklepikach na prowincji; dobrem, które wypierało produkcję lokalną.\nRównocześnie z Zachodu na Wschód popłynął szeroki strumień twardej waluty. Po 1990 r. transfery (czytaj: zastrzyki) finansowe wynosiły rok w rok kilkadziesiąt miliardów (marek, potem euro) - i będą jeszcze wynosić, co najmniej do 2019 r. "Kwitnąca kraina, mlekiem i miodem płynąca", którą w przypływie emocji lekkomyślnie obiecał kiedyś Helmut Kohl, może się nie spełniła. Ale pod hasłem "Odbudowa Wschodu" ruszył bezprecedensowy program inwestycji. Mimo to Niemcy z byłej NRD pozostali przy swym lamencie: "Bo wy na Zachodzie nigdy nas nie zrozumiecie...".\nProblem w tym, że w przypadku byłych obywateli NRD nie sprawdza się marksistowska maksyma, że "byt określa świadomość". Patrząc bowiem nie tylko na statystyki, ale także na sondaże okazuje się, że Niemcom ze wschodnich landów wiedzie się dobrze - materialnie. Ich renty są dziś na takim poziomie co w "starej" Republice Federalnej; także zarobki osiągają często zachodnioniemiecki poziom. Niemcy ze wschodnich landów dużo podróżują po świecie, jakby chcieli nadrobić zaległości. No i są wolni. Od prawie 20 lat nie ma tajnej policji Stasi. A mimo to większość twierdzi w sondażach, że parlamentarna demokracja to niekoniecznie najlepsza forma rządów.\nWracając do wschodnioniemieckiej duszy: niepewności towarzyszy w niej przekora. Ta zaś wyładowuje się pod postacią erupcji społecznych emocji - gdy drużyna piłkarska ze wschodnich landów, np. Energie Cottbus, wygra z silniejszym zwykle klubem z landów zachodnich, np. Bayernem Monachium. Albo gdy producent "Czerwonego Kapturka" wykupi konkurenta na rynku win musujących, firmę "Mumm", mającą siedzibę w "starej" RFN. Nieważne, że "Rotkäppchen" już wiele lat temu został połknięty przez zachodni koncern - przekora pozwala Niemcom ze Wschodu znosić rzeczywiste i domniemane zranienia, których doświadczyli - w swym przekonaniu - od Niemców z Zachodu.\nW rzeczywistości mamy tu do czynienia z procesem wyparcia - i to w skali społecznej. Spoglądając wstecz, na czasy NRD, człowiek chce pamiętać o tym, co było pozytywne (nawet jeśli pozytywów nie było za wiele), a nie o rzeczach złych, których ogrom przygniata. Stąd zdanie, powtarzane z uporem: "Przecież nie wszystko było złe!". Stąd argumenty, że każde dziecko miało miejsce w przedszkolu, a każdy dorosły pracę. Argumenty - albo raczej slogany propagandowe z realsocjalistycznego lamusa.\nJak na to odpowiedzieć? Może cytatem z wielkiego socjologa niemiecko-żydowskiego Theodora Adorna, który po II wojnie światowej wrócił z emigracji do Niemiec (Zachodnich). W latach 50. zapisał on taką myśl: "Nie ma prawdziwego życia tam, gdzie życie jest nieprawdziwe". W ten sposób skomentował to, co słyszał wokół siebie na co dzień, gdy powojenni Niemcy podejmowali nieustanne próby znalezienia czegoś pozytywnego w czasach III Rzeszy. "Przecież nie wszystko było złe! - słyszał Adorno. - Przecież budowano autostrady. Przecież każdy miał pracę".\n"Przecież nie wszystko było złe!" - to zdanie, wypowiadane dziś w odniesieniu do NRD, wyraża to samo, co miało wyrażać kiedyś w odniesieniu do III Rzeszy. Ludzie, którzy mają za sobą życie w dyktaturze, "życie na podsłuchu", chętnie popadają w zbiorową amnezję.\n"Kiedyś wśród ludzi było więcej solidarności niż teraz" - również i takie zdanie słychać dziś często w byłej NRD. Solidarności? Czy może raczej - poczucia ubezwłasnowolnienia? W rzeczywistości NRD-owskie państwo, ten "bardziej papieski od papieża" (czyli Moskwy) barak w komunistycznym obozie, było - bardziej niż Polska czy Węgry - uosobieniem życia pod iście orwellowską kontrolą ze strony władzy. Życia w zamknięciu. "Mur, drut kolczasty i wydany przez najwyższe władze państwowe rozkaz natychmiastowego strzelania ostrą amunicją do ludzi, którzy chcą uciec z tego kraju - wszystko to tworzyło zewnętrzną konstrukcję. Konstrukcję potrzebną do tego, aby wewnątrz, w kraju, mogły panoszyć się: represyjny system wychowawczy; autorytarne struktury we wszystkich dziedzinach społecznego życia; aparat bezpieczeństwa, służący w istocie do zastraszania ludzi; wreszcie banalny, ale bardzo skuteczny system nagród i kar, mający utrzymać naród w zniewoleniu. Środki nacisku były tak wszechogarniające - pod względem egzystencjalnym, psychologicznym i moralnym - że musiały spowodować poważne konsekwencje u ogromnej większości ludzi" - pisał Hans-Joachim Maaz, psycholog z Halle, już w roku 1990, w swojej książce "Zablokowane emocje - psychogram NRD".\nOcena ta do dziś pozostaje aktualna.\nChoć od upadku komunizmu i zjednoczenia Niemiec minęły niemal dwie dekady, Niemcy z byłej NRD nadal odczuwają skutki 45 lat funkcjonowania systemu represji: 5 lat rządów sowieckich (gdy obszar późniejszej NRD był strefą okupacyjną ZSRR), a potem 40 lat NRD. Tego nie da się ot tak, strząsnąć. Tamten czas naznaczył ludzi, do dziś tkwi w zakamarkach umysłów. Mentalności, zachowania, postawy zmieniają się powoli. Nostalgia i lęk przed wolnością, kłopot z podejmowaniem odpowiedzialności - z tym wszystkim do dziś muszą borykać się ci, którym przyszło żyć w NRD.\n"Oficjalnie byliśmy obywatelami, obywatelami NRD. Ale naprawdę byliśmy kimś w rodzaju pensjonariuszy zamieszkujących dom, który nazywał się państwem" - napisał Joachim Gauck, w NRD pastor, a potem pierwszy szef urzędu zawiadującego archiwami Stasi. I dalej: "Dziś tamten system należy do przeszłości, ale jego resztki pozostały w duszach ludzi, którzy wtedy podporządkowali się władzy lub funkcjonowali jako milcząco-lękliwi oportuniści. Nikt nie lubi, żeby mu o czymś takim przypominano".\nNRD nie umarła. Przynajmniej dopóki trwa w głowach. Ona, albo raczej jej zniekształcony obraz.


Battle Angel Alita, wspaniała manga Yukito Kishiro. Akcja dzieje się w dalekiej przyszłości w mieście złomu, nad którym znajduje się ine miasto - Zalem. Ludzie z maista złomu nie mają tam wstępu. Wielu próbowało się tam dostać, żaden nie przeżył Razz . Główną bohaterką mangi jest dziewczyna-cyborg o imieniu Alita (w japońskiej wersji Gunm). Więcej nie powiem, sami przeczytajcie :p. Nie tak dawno wyszedł IX, ostatni tom. Ja osobiście przeczytałam już wszystkie. Manga jest po prostu świetna. I nie myślcie, że ALita to mała, grzeczna dziewczynka, taka jak Maron Kusbake z KKJ. To nie jakaś cukierkowa lalunia, która ugania się za chłopakami. W mandze krew leje się strumieniami, nie udało mi się jeszzce policzyć wszystkich trupów :badgrin:\nMam nadzieję, że udało mi się zachęcić kogoś do przeczytania :lol:\nEh, nie zapomnę tego, jak mi to wpadło pierwszy raz w łapki. Kij z tym, że po włosku (potem było w fr. - już jakaś poprawa ;) Mi tego zachwalać nie trzeba. Jedna z najlepszych mang jakie czytałem.\nchce ktos kupic tom 1szy? ;)


Produkcja | Westa PL\nObecnie ISIC WESTA posiada dwa nowoczesne zakłady produkujące kwasowo-ołowiowe akumulatory rozruchowe: Westa-Dnepr i WESTA INDUSTRIAL, o zdolnościach produkcyjnych 21 200 sztuk dziennie lub 7 600 000 sztuk konwencjonalnych akumulatorów rocznie. Zakłady produkcyjne WESTA to nowoczesne przedsiębiorstwa dysponujące urządzeniami produkcyjnymi wykorzystującymi zaawansowane rozwiązania technologiczne; niektóre z nich są stosowane wyłącznie przez zakłady WESTA. Praca większości urządzeń jest sterowana komputerowo, co pozwala zapewnić odpowiednią jakość produktów.\nW obu zakładach produkowanych jest wiele rodzajów kwasowo-ołowiowych akumulatorów rozruchowych o pojemności od 40 Ah do 225 Ah, w tym akumulatorów klasycznych i akumulatorów do pojazdów użytkowych. WESTA produkuje akumulatory w dwóch klasach: premium i standard, które oferowane są pod różnymi markami w wielu krajach.\n«WESTA-Dnepr» - nowoczesny zakład produkcji akumulatorów rozruchowych wykorzystujący zaawansowane technologie, o łącznej powierzchni ponad 31 000 m2. Obecnie roczne zdolności produkcyjne zakładu wynoszą 3,6 mln sztuk akumulatorów konwencjonalnych.\n«WESTA INDUSTRIAL» - najnowocześniejszy zakład produkcyjny o rocznych zdolnościach produkcyjnych na poziomie 4 mln sztuk akumulatorów konwencjonalnych. Technologią zastosowaną w zakładzie nie dysponują żadne inne zakłady w krajach Wspólnoty Niepodległych Państw i w Europie. Oprócz akumulatorów rozruchowych zakład będzie produkował akumulatory typu VRLA z separatorami wykonanymi w technologii AGM o szerokim zastosowaniu, m.in. w coraz częściej stosowanych w pojazdach nowoczesnych systemach START/STOP, jako akumulatory trakcyjne oraz stacjonarne systemy magazynowania energii. Łączna powierzchnia zakładu wynosi ponad 31 000 m2.\n«Promyszliennyje Energeticieskije Sistemy»\n«Promyszliennyje Energeticieskije Sistemy» - jednostka funkcjonująca w ramach struktury ISIC WESTA, która prowadzi działalność logistyczną w zakresie towarów i surowców, zarządza kompleksem specjalistycznych magazynów o łącznej powierzchni ponad 12 000 m2 i świadczy usługi transportowe. Spółka Promyszliennyje Energeticieskije Sistemy świadczy na rzecz WESTA-Dnepr i WESTA INDUSTRIAL usługi w zakresie magazynowania, sortowania, załadunku i rozładunku wyprodukowanych towarów, surowców i komponentów.


O naszej świetlicy\nGłównym celem działalności naszej świetlicy jest zapewnienie uczniom zorganizowanej opieki przed rozpoczęciem lekcji oraz po nich w bezpiecznym i przyjaznym otoczeniu.\nProwadzimy zajęcia wzbogacające wiadomości, rozwijające zainteresowania i umiejętności, a także oddziałujące wychowawczo. Dbamy o to, aby dzieci czuły się w świetlicy dobrze i bezpiecznie, by miały możliwość nawiązywania dobrych relacji z rówieśnikami i wychowawcami. Staramy się stworzyć odpowiednie warunki do wypoczynku, relaksu, zabawy i odrabiania prac domowych.\nUczniowie uczestniczą w różnorodnych działaniach opiekuńczo – wychowawczych i edukacyjnych, zajęciach plastycznych, czytelniczych, relaksacyjnych, komputerowych, zajęciach z elementami muzyki, grach i zabawach organizowanych w pomieszczeniu oraz na świeżym powietrzu. Dzieci chętnie i licznie biorą udział w wielu konkursach plastycznych organizowanych w szkole i poza nią.\nUczestnicząc w zajęciach, uczniowie mają okazję do nabywania umiejętności przestrzegania norm i zasad współżycia w grupie rówieśniczej i zróżnicowanej wiekowo. Uczą się współpracy i właściwej komunikacji oraz konstruktywnego rozwiązywania konfliktów. Poznają możliwości radzenia sobie z trudnymi emocjami. W pozytywnych doświadczeniach, wzmacniają poczucie swojej wartości i szacunku dla innych. Kształtują poczucie estetyki oraz wdrażają się do utrzymywania ładu i porządku wokół siebie.\nŚwietlica wyposażona jest w gry edukacyjne, puzzle, materiały do prac plastycznych, zabawki, literaturę dziecięcą, sprzęt audiowizualny, przybory do zabaw ruchowych, itp.\nStaramy się przez cały rok szkolny upamiętniać funkcjonowanie naszej świetlicy na zdjęciach, które zamieszczamy w naszej kronice i na stronie internetowej szkoły.\nW nawiązaniu do powyższego tekstu, prezentujemy wiele fotografii ukazujących zapis naszej codzienności, a także niektórych szczególnie ważnych wydarzeń i uroczystości, w których wzięliśmy udział. Mamy nadzieję, iż odzwierciedlają one przeświadczenie, iż w naszej świetlicy nie ma miejsca na nudę.\nRozpoczęcie roku 2018/2019\nTydzień Zdrowia 2018\nLaureaci turniejów świetlicowych


Przedłużanie włosów - ŁYSIENIE - forum, porady, opinie, blog\n#2 autor: kika\nFajnie jest na pare godzin doczepic wlosy i miec ich duzo i dlugie , ale musimy to robic z glowa , bo wiadomo ze takie doczepiane pasma obciazaja wlosy , cos sie moze zaplatac i powyrywac.\nUmiar jest wskazany , ale nie znaczy to , ze nic nie wolno .\n#3 autor: seren\n#4 autor: valerka\nJa polecam ale tylko u certyfikowanych i sprawdzonych uslugodawcow... Niewykwalifikowani moga totalnie zepsuc robote :/\n20 maja 2015, 22:10\n#5 autor: miraszka\njeżeli zagęszczamy pojedynczymio pasmami nalezy to zrobić u specjalisty w innym razie mozemy się pozbyć włosów. Niestety nieudolnośc w temacie własnie tak moze sie skonczyc\n08 czerwca 2015, 14:01\n#6 autor: truskawa\nJa sobie nie dopne , bo juz wtedy calkiem bym moje wlasne stracila , ale wiem ze mozna sobie na wlasne zyczenie zniszczyc wlosy , wyglad sie osiagnie na jakis czas , a potem dramat - jak to sciagnac bez uszczerbku ? obciac?\nzastajesz z polowa tego co mials na glowie przed .\n#7 autor: truskawa\na powiedzcie mi jak wtaki upal sobie poradzic w nie swoich wlosach? dramat\n#8 autor: Helena\nMiałam podobne przeżycia - nieudane przedłużenie i dopiero potem się udało! Przez to nieudane przedłużenie nabawiłam się także kilku problemów ze skórą głowy... ogólnie szkoda gadać i szkoda tracić czas na "specjalistów", teraz gdybym wiedziała pewne rzeczy to bym drugi raz nie popełniła takiego błędu!\n11 września 2015, 14:36\n#9 autor: babeczka\nTak juz mamy , ze dopoki nie sprobujemy czegos to caly czas nas bedzie kusilo .\nSzkoda , ze te eksperymenty odbily sie na kondycji wlosow . Ale chyba juz coraz mniej osob przedluza wlosy na stale , te metoda najbardziej niszczaca wlosy , jezeli juz - bo wiadomo dlaczego nie - to polecam pasma na klipsach , dopinasz i odpinasz kiedy chcesz.bezpieczna wersja przedluzania\n24 września 2015, 12:03\n#10 autor: Filip49\nJa też polecam pasma na klipsach. A jeśli już poważnie przedłużać, to tylko u profesjonalistów.\n15 października 2015, 18:37\nDzisiaj jest 20 maja 2019, 16:43


Jak długo koronawirus utrzymuje się na powierzchni? Wpływ pandemii na zachowania klientów | Omnipack\nW ciągu ostatnich miesięcy nasza rzeczywistość uległa dramatycznym zmianom – pandemia koronawirusa wywróciła codzienne życie milionów osób na całym świecie do góry nogami. COVID-19 znacząco wpłynął na nasz sposób konsumpcji dóbr i usług, zmienił się też nasz sposób myślenia o zakupach: podczas gdy tradycyjny handel przeżywa ogólnoświatowy kryzys, statystyki i analizy pokazują duży wzrost zainteresowania zakupami online oraz rosnące ilości zamówień w sklepach internetowych.\nW czasie drugiej, jesiennej ogólnokrajowej kwarantanny wiele osób pozostaje w domach. Jesteśmy uzbrojeni w maseczki, środki do dezynfekcji i niemalże do perfekcji opanowaliśmy nie tylko programy do wideorozmów, ale też robienie zakupów w sieci. W czasach, gdy większość handlu przeniosła się do internetu, pełne ręce roboty mają więc kurierzy. Rodzi się jednak pytanie, czy rzeczywiście wybranie sklepu internetowego zamiast tradycyjnego jest bezpieczniejsze? Czy przesyłka, która przeszła przez wiele rąk, zanim trafiła do naszych, nie będzie źródłem zakażenia? Warto poszukać odpowiedzi na to pytanie, zanim nadejdzie wyjątkowy grudzień, w którym zamiast reniferów do dzieła ruszą kurierzy.\nInformacje na temat przeżywalności koronawirusa są rozbieżne. W badaniu przeprowadzonym w marcu przez naukowców z National Institutes of Health (NIH) w USA aplikowano cząsteczki wirusa na różne podłoża i inkubowano je w temperaturze 21–23°C i przy wilgotności na poziomie 40%. Wraz z upływem czasu przebywania wirusa na badanej powierzchni jego aktywność zmniejszała się. Maksymalny czas przetrwania wirusa na plastiku i stali nierdzewnej wynosił do 72 godzin, na kartonie – do 24 godzin, a na miedzi – do 4 godzin.\nInne wyniki otrzymali naukowcy z Australian Centre for Disease Preparedness (ACDP). Przeprowadzone przez nich badanie wykazało dłuższą żywotność wirusa SARS-CoV-2, niż dotychczas sądzono – może on przetrwać na powierzchniach nie 72 godziny, ale nawet 28 dni. W eksperymencie przeprowadzonym przez australijskich naukowców umieszczono cząsteczki wirusa w wysuszonym sztucznym śluzie na różnych powierzchniach i w temperaturach 20, 30 i 40°C. Koronawirus przeżywa dłużej na papierowych banknotach niż na plastikowych powierzchniach, dłużej też utrzymywał się na powierzchniach gładkich niż na porowatych. Australijskie badania wykazały również, że żywotności wirusa sprzyjają niskie temperatury.\nNiektórzy eksperci poddają w wątpliwość to, jak duże zagrożenie stanowi transmisja wirusa poprzez różnego rodzaju powierzchnie. Wirus SARS-CoV-2 przenosi się najczęściej drogą kropelkową poprzez kichanie, kaszel czy rozmawianie. Zarażenie się wirusem poprzez dotknięcie zainfekowanych powierzchni jest wprawdzie możliwe, ale dzieje się to rzadziej niż w przypadku bezpośredniego kontaktu z zarażoną osobą.\nOgraniczenia w przemieszczaniu się i w stacjonarnym handlu sprawiają, że wielu klientów rezygnuje z tradycyjnych zakupów, wybierając e-handel, którego naturalnym partnerem są firmy kurierskie. Podczas pandemii usługi kurierskie, ekspresowe i paczkowe (KEP) zyskały na popularności wśród indywidualnych odbiorców.\nWedług raportu Izby Gospodarki Elektronicznej, aż 38 proc. badanych zrobiło zakupy na czas kwarantanny w Internecie. Przy tym, przykładowo w branży spożywczej, widać wzrost zainteresowania ze strony klientów, którzy wcześniej nie dokonywali e-zakupów. Przekłada się to na wzrosty w zakresie wysyłek: w wypadku produktów spożywczych czy leków bez recepty nawet powyżej 70 proc.\nZarówno osobom zlecającym wysyłkę, jak i przewoźnikom zależy, aby transport przebiegał sprawnie, a przy tym bez niepotrzebnego narażania żadnej ze stron. Aby ograniczyć ryzyko kontaktu z wirusem, większość firm kurierskich wprowadziła bezdotykowe potwierdzanie odbioru (np. za pomocą kodu, który należy podać kurierowi), a także promuje płatności internetowe.\nCo może zrobić odbiorca przesyłki, aby zwiększyć bezpieczeństwo zarówno swoje, jak i kuriera?\nMyj często ręce mydłem i ciepłą wodą\nPrzed przygotowaniem przesyłki do nadania umyj starannie ręce mydłem i opłucz ciepłą wodą. Dzięki temu, przekazując paczkę kurierowi, zminimalizujesz prawdopodobieństwo ewentualnego przekazania wirusa.\nPo odebraniu przesyłki w miarę możliwości rozpakuj ją starannie umyj ręce wodą z mydłem lub zdezynfekuj środkiem na bazie alkoholu (min. 60%). Dla zwiększenia poczucia bezpieczeństwa możesz podczas rozpakowywania przesyłki założyć rękawiczki.\nPrzygotuj wszystkie niezbędne dokumenty do nadania\nSprawdź, czy wydrukowałeś i przygotowałeś wszystkie niezbędne dokumenty do przekazania kurierowi. W ten sposób skrócisz czas Waszego spotkania.\nZachowaj bezpieczną odległość i noś maseczkę\nWirus przenosi się głównie drogą kropelkową. Dlatego ważne jest, aby zachować przynajmniej 1 – 1,5 m odległości od kuriera. Zakryj nos i usta maseczką bądź bawełnianą tkaniną.\nUnikaj bezpośredniego kontaktu w formie witania się przez podanie rąk oraz przekazywania – w trakcie składania podpisów – telefonów, komputerów mobilnych czy długopisów itp. W miarę możliwości warto zrezygnować z przesyłek za pobraniem, a jeśli jest to niemożliwe, wybrać płatność bezgotówkową.\nZrezygnuj z usług kurierskich, jeśli jesteś objęty kwarantanną. Jeśli nie ma możliwości, aby przewoźnik zostawił przesyłkę pod drzwiami i odszedł bez pokwitowania, nie zamawiaj rzeczy z dostawą do domu.\n30 listopada 2020 4 min


XXII Niedziela Zwykła 30.08.2015 – ARCHIDIECEZJA.NET\nInformacja z: www.parafiakleosin.pl – XXII Niedziela Zwykła 30.08.2015\nDla czystych wszystko jest czyste, dla skalanych zaś i niewiernych nie ma nic czystego, lecz duch ich i sumienie są zbrukane. Twierdzą, że znają Boga, uczynkami zaś temu przeczą, będąc ludźmi obrzydliwymi, zbuntowanymi i niezdolnymi do żadnego dobrego czynu .[Tt 1,15-16]\nWe wtorek, 1 września rozpoczęcie nowego roku szkolnego. Bardzo serdecznie zapraszamy dzieci i młodzież na mszę świętą, o godzinie 8:00 rano. Będziemy prosić o Boże błogosławieństwo dla nauczających i uczących się w naszej szkole.\nW sobotę, 5 września spod Białostockiej Katedry wyruszy XXXI piesza pielgrzymka do Krypna. Hasło pielgrzymki: „Matka kocha, Matka czeka, pójdź śladem wiary”.\nTradycyjnie organizujemy grupę pielgrzymkowa z naszej parafii. Indywidulanie udajemy się do katedry, na godzinę 7 rano. Po pielgrzymce będą podstawione autokary, które przywiozą nas z powrotem do Kleosina. Planowany jest posiłek w Dobrzyniewie, przygotowany przez naszych parafian. Na pielgrzymkę proszę się zapisywać w biurze parafialnym, w zakrystii lub przy ul. Zambrowskiej. Koszt ubezpieczenia z organizacją – 7 zł, z chustą parafialną – 10 zł. Przy zapisie proszę odbierać znaczki i śpiewnik pielgrzymkowy. Odpowiedzialny o. Antoni SVD. Bardzo gorąco zapraszamy!


Podróż Hayley Quinn od nękanej nastolatka do trenera miłości i życia\nhttps://datingranking.net/pl/hayley-quinns-podroz-od-dreczonego-nastolatka-do-trenera-milosci-zycia/Podróż Hayley Quinn od nękanej nastolatka do trenera miłości i życia\nKrótka wersja: Hayley Quinn jest trenerką miłości i życia, która wykorzystuje własne zmagania z zastraszaniem w dzieciństwie, niską samooceną i randkami, aby pomóc osobom samotnym (zwłaszcza kobietom), które doświadczają podobnych sytuacji. Jej przyziemne podejście demistyfikuje „zasady randkowania”, które często utrudniają ludziom, a jej powiązania inspiruje ich do bycia naprawdę szczęśliwymi z samym sobą – co, jak mówi, ostatecznie doprowadzi ich do związku, którego zawsze pragnęli.\nDorastając w małym miasteczku Kornwalii w Anglii, Hayley Quinn była stale wybierana przez swoich rówieśników. Widzieli w niej grubą dziewczynę, dorky i nieśmiałą dziewczynę – nigdy ładną, popularną czy zabawną.\nKoledzy Hayley z klasy nie wiedzieli, że jej rodzinę ledwo było stać na jedzenie i elektryczność – nie mówiąc już o fajnych ubraniach z najmodniejszego sklepu dla nastolatków. Z powodu tej izolacji Hayley nigdy nie miała chłopaka w szkole. W rzeczywistości jej pierwszy pocałunek był z chłopakiem, którego przyjaciele założyli się o 50 pensów, że jej nie pocałuje.\nJako dziecko Hayley była prześladowana i nigdy nie miała chłopaka, ale te zmagania motywują ją do pomagania innym.\nWszyscy przeszliśmy przez trudne chwile, zwłaszcza w dzieciństwie, kiedy inni ludzie sprawiali, że czuliśmy się niechciani i niekochani, ale zamiast słuchać jej hejterów, Hayley zmieniła negatywną sytuację w pozytywną. Nauczyła się akceptować wszystkie typy ludzi bez względu na ich wygląd, status społeczny czy różnice. Hayley nauczyła się także kołysać swoją durnością i że randki będą się układać, kiedy i jak powinny.\nTo właśnie te trudne, ale wpływowe lekcje życia zainspirowały Hayley do zostania trenerem randkowym – ucząc singli, że poczucie własnej wartości i randki są ze sobą powiązane. Jeśli są szczęśliwi i zadowoleni z tego, kim są i co robią ze swoim życiem, właściwa osoba i związek odnajdą ich organicznie.\nNie tylko byłam zachwycona, że mogłam porozmawiać z koleżanką Hayley, ale pokochałam więcej informacji o tym, jak dostała się do branży randkowej, podróż, którą odbyła od tamtej pory i dlaczego jej przesłanie o miłości do siebie jest szczególnie ważne dla samotnych kobiet.\nPoczątek Hayley jako artysta pickupów daje jej wyjątkową perspektywę\nArtyści pickupów często mają złą reputację. Ludzie mogą zakładać, że są żądnymi pieniędzy oszustami, którzy uczą mężczyzn, jak nakłaniać kobiety do spania z nimi. Hayley również w to wierzyła, dopóki nie wzięła udziału w konwencji artystów pickupów w Las Vegas. To tam zobaczyła praktykę taką, jaka naprawdę była i że wiele stereotypów się nie utrzymało.\nHayley rozpoczęła swoją karierę w branży randkowej jako artystka podrywu.\nArtyści podrywu nie byli złoczyńcami z kędzierzawymi wąsami, kradnącymi portfele z kieszeni naiwnych mężczyzn, a klienci nie byli podrasowanymi kolesiami, którzy tylko chcieli się przespać. Byli to prawdziwi faceci, którzy z jakiegoś powodu nie wiedzieli, jak komunikować się z kobietami i szukali spersonalizowanej porady u ekspertów.\nHayley odeszła z poczuciem motywacji i że to było jej powołanie. Następnie rzuciła się w społeczność, mieszkając nawet z sześcioma męskimi artystami podrywującymi, aby mogła nauczyć się wszystkiego, co mogła od jak największej liczby osób. Jej naturalny talent i pasja wkrótce doprowadziły ją do zostania ekspertem od stron takich jak Online Dating University, gdzie zdobyła tytuł „The World’s Leading Female Pickup Artist”.\nPonieważ Hayley zaczynała jako artystka podrywania, a do tego była kobietą, ma wyjątkową perspektywę niż większość ekspertów od randek. Widziała, skąd pochodzą samotni mężczyźni i jakie podejścia działają, a jakie nie. I to pomogło ukształtować jej karierę od samego początku.\nDramatyczne wydarzenie zbliżyło Hayley do jej kobiecej klienteli\nPodczas naszej rozmowy Hayley była niezwykle szczera i otwarta, zwłaszcza gdy dzieliła się ze mną tym, jak poronienie, którego doznała w 2015 roku, zmieniło kierunek jej kariery. Hayley, zawsze starając się szukać pozytywów w każdej sytuacji, uznała to za znak, że musi pomagać samotnym kobietom i jeszcze bardziej rozwiązywać ich indywidualne problemy – przechodząc od artysty podrywu do trenera życia i miłości oraz mówcy motywacyjnego.\n„Nadal uwielbiam pracować z męskimi klientami, ale to sprawiło, że bardziej pasjonowałem się problemami kobiet, jeśli chodzi o randki i miłość, ponieważ sama doświadczyłem czegoś tak ważnego” – powiedziała.\nHayley przestawia swoje nauki, aby pokazać kobietom, jak kochać siebie, zanim pokochasz kogoś innego.\nSzczególnie, patrząc na dostępne tam porady dotyczące randek dla mężczyzn i kobiet, Hayley zauważyła ogromne różnice. Większość wskazówek dla kobiet opierała się na strachu – strachu przed starzeniem się i byciem niepożądanym, strachu przed powiedzeniem czegoś niewłaściwego, strachu przed utratą faceta. Jednak większość wskazówek dla mężczyzn dotyczyła stania się najlepszą wersją siebie, pozostawania wiernym swoim wartościom i budowania wspaniałego życia – wtedy to przyciągnęłoby „Tego Jedynego”.\n„Kobiety muszą usłyszeć przesłanie, które jest bardziej z tym zgodne” – powiedziała Hayley. „Uważam, że to dość smutne, że kobieta martwi się o wychowanie czegoś, na przykład o to, czy chce być w zaangażowanym związku, ponieważ martwi się, że okaże się zdesperowana lub potrzebująca lub odstraszy mężczyznę. kobietom powiedzieć to i pomyśleć Cóż, jeśli ma się wystraszyć, to go odstraszmy. Moje przesłanie jest teraz w dużej mierze oparte na zwiększeniu poczucia własnej wartości kobiet i skłonieniu ich do myślenia o randkach i miłości w inny sposób”.\nHayley koncentruje się również na pokazywaniu kobietom, że to one kontrolują to, jak potoczy się ich życie miłosne – nikt inny.\n“Pytacie Gdzie są wszyscy dobrzy ludzie?” tworzy podtekst, który sugeruje, że dobrych mężczyzn brakuje, a są tam dobrzy i źli ludzie, jak w bajce, a to nieprawda” – powiedziała. „Zamiast tego lepiej jest myśleć, że ludzie zwykle traktują nas tak, jak pozwalamy im traktować nas. Naszym obowiązkiem jest komunikowanie tego, czego chcemy, a jeśli ktoś nie jest w tej chwili na pokładzie, musimy czuć się komfortowo, aby zobaczyć tę czerwoną flagę i pozwól im odejść, zamiast mówić, że właśnie spotkałem złego chłopca „lub jestem uzależniony od złych mężczyzn”.\nZasady nauczania (nie zasady) za pośrednictwem filmów, seminariów internetowych i indywidualnego coachingu\nWiększość ludzi w tym czy innym momencie swojego samotnego życia doświadczyło randkowania, które prawie staje się zabawą – widząc, kto może być mniej troskliwy, najmniej dostępny i nigdy inicjatorem. Hayley wymienia te szare obszary w randkowaniu, zwłaszcza randki online, jako główne zmartwienie swoich klientów.\n„Moi klienci są zaniepokojeni tym, co moim zdaniem jest współczesnym fenomenem randek – faktem, że dziwnie się z kimś witać w prawdziwym życiu, faktem, że nie ma wyraźnego postępu w związkach, faktem, że rzeczy takie jak nie wzywanie na dwa dni nie ma już sensu, ponieważ wszyscy mamy natychmiastowe sposoby komunikowania się ze sobą” – powiedziała.\nHayley szczyci się zapewnianiem wysokiej jakości, etycznych porad, które pomagają jej klientom poruszać się po tych szarych obszarach i myśleć o ich długoterminowe pragnienia i potrzeby, a nie tylko natychmiastowa satysfakcja z randkowania.\nHayley nazywa to swoim nauczaniem opartym na zasadach. Na przykład, zamiast uczyć singli, jak zapamiętać kilka podrywów do wykorzystania w randkach online lub pytania, które należy zadać na pierwszej randce, Hayley nauczy ich koncepcji, jak być autentycznym i pozwolić, aby rozmowa płynęła naturalnie, aby zapewnić prawdziwe połączenie jest tworzone.\n„Zaczyna się od założenia, że ważną częścią interakcji nie jest uwodzenie drugiej osoby – bardziej chodzi o wyrażanie siebie. A jeśli zrobisz to dobrze, będziesz w stanie nawiązać kontakt z odpowiednimi ludźmi. lub zabieganie o kogokolwiek innego – chodzi o to, żeby robić i robić naprawdę dobrze” – powiedziała.\nW taki czy inny sposób każdy ma jakiś bagaż, który może przenikać do innych aspektów jego życia. Hayley jest inspirująca, ponieważ nie pozwoliła, by bagaż ją powalił. Zamiast tego te negatywne doświadczenia dały jej spojrzenie na życie, randki i miłość, które jest odświeżające i niekonwencjonalne, zwłaszcza w sposobie, w jaki przedstawia swoje rady innym ludziom.\nStara się pomóc singlom zapomnieć o wszystkich tak zwanych „zasadach”, które są na nich narzucane przez media i naszą kulturę w ogóle, i ma nadzieję, że jeszcze bardziej poruszy ten problem w książce, nad którą pracuje.\nW szczególności chce kontynuować tę ścieżkę wzmacniania pozycji samotnych kobiet, aby mogły przestać czuć, że muszą wyszukiwać w Google takie rzeczy jak „jak zdobyć chłopaka” lub „dlaczego on mnie nie lubi” i zacząć stawiać siebie na pierwszym miejscu, co wpłynie pozytywnie na sposób umawiania się na randki.\n„Gdy tylko myślisz w ten sposób, już trochę przegrywasz i chcę, aby kobiety zaczęły naprawdę myśleć o tym, co im służy, co jest dla nich dobre, i zachowywały się znacznie silniej w kategoriach miłości i romansu oraz rozumiały że miłość naprawdę jest ćwiczeniem z dbania o siebie i wyrażania siebie na pierwszym miejscu – a on jest na drugim miejscu” – powiedziała.


Gradiatorzy znikają z PS Site - PPE.pl\nStrona głównaAktualnościGradiatorzy znikają z PS Site\nredakcja@pssite.com 31.03.2014 11:13\nUprzejmie informujemy, iż od jutra, 1 kwietnia (nie, to nie żart) z PS Site znikają Gradiatorzy. Z przykrością zawieszamy konkurs, ale niestety w obecnym kształcie zabawa niesie ze sobą zbyt wiele problemów. Jutro pojawi się ostatnie info o rozstrzygnięciach (za miniony tydzień i marzec).\nJak zapewne niektórzy z Was wiedzą, Gradiatorzy byli inspirowani Levelomanią, która w kwietniu minionego roku pojawiła się na PPE.pl wraz ze startem nowej strony. Oba konkursy miały na celu budowanie społeczności, jednocześnie nagradzając najaktywniejszych użytkowników. Niestety w praktyce różnie bywało z przebiegiem obu zabaw.\nPowodów naszej decyzji nie trudno się domyślić. Gradiatorzy w założeniu mieli być dodatkiem do PS Site, urozmaicając Wasze codzienne "życie" na portalu. Z czasem jednak, mimo kolejnych ostrzeżeń czy nowych punktów w regulaminie, w samej zabawie pojawiało się zbyt wiele kłopotliwych kwestii, które wypaczały jej sens. Były kłopoty ze spamem, plagiaty, multikonta - zdawaliśmy sobie sprawę, że takie coś może mieć miejsce, jednak skala tych zjawisk była zbyt duża. Nie potrafiliście się uczciwie bawić mimo naszych napomnień - nie widzimy już sensu w tej rywalizacji.\nNie przedłużając - Gradiatorów zawieszamy do odwołania. Będziemy myśleli nad nową koncepcją zabawy, ale nie jesteśmy w stanie określić, kiedy konkurs wróci na PS Site. W Społeczności wciąż pozostaną rankingi, ale znikną nagrody za aktywność.\nJutro pojawi się ostatni komunikat, w który przedstawimy zwycięzcę marca oraz najaktywniejszego usera minionego tygodnia.


Co poczynić aby ulepszyć stan swojego snu | darek\nwrz 26th Co poczynić aby ulepszyć stan swojego snu\nPrzydatna parking okęcie rozciągłość natomiast jakość snu ma na miejscu autorytet na wigor człowieka. Spanie parking okęcie istnieje skoro konstytutywnym procesem parking okęcie poważnym w środku regenerację a przebudowę naszego tworu. SPOŚRÓD doświadczeń wypływa, iż parking okęcie zgodne wysypianie się ma pożądany znaczenie na behawior adolescencji i dobrego samopoczucia. W mniejszym szczeblu narażeni jesteśmy na melancholię i wzmacnia się niekrajowa wytrzymałość na stres zaś każdego gatunku infekcje. Co zrobić aby udoskonalić jakość swojego snu? Kładź się natomiast powstawaj o stałych porach. Wszelkiego dnia staraj się wstawać tudzież pogrążać się we śnie o niebieżącej samej porze, norma rzeczona obejmuje również dni wolnych od momentu książki. Strona i stąd ów jaki dźwiga pozew winien w pozwie wskazać, jednakowoż potrzebuje tak aby opinia sprawdziłby o winie w rozłamie pożycia, azali również nie. Na bank, o ile brzmienia o winie potrzebuje, winien podobnie winę wtórej okolica udowodnić. A skutkiem tego w tym finału zawnioskować aktualnie w pozwie argumenty, które opinia ma przeprowadzić. Bieg usypiania i wstrząśnięcia się ma mamuci waga na lokalny następstwo dzienny. Kompatybilne wysypianie się ma niezbędne istotność na odnowę naszego mózgu, bo reflektuje jego osoba unormowanego frazeologizmu snu gdy a animowania się. Nie objadaj się na noc. Przeszły posiłek staraj się wszamać minimalnie na porze przedtem snem. Objadanie się przypadkiem ponieważ powodować wrażenie dyskomfortu natomiast parking okęcie dylematy z zasypianiem. Pomnijże, by stronić ciężkostrawnych a krzepkich otawa, jakie mogą ładować Twój żołądek zaś uzyskiwać parking okęcie megierę. Nadmiarowe konsumpcja płynów tuż poprzednio snem może istnieć rekomendacją wykorzystywania spośród ubikacji w nocy, co rozczłonkowuje i wysoce parking okęcie zawadza regularność snu.\nPrzemilcz się przed snem. Staraj się odprężyć przed snem. Strońże stresu, nie patrzajże projektów telewizyjnych, jakie parking okęcie budzą możne parking okęcie emocje. Nie bierz wkładu w grach, których istotą istnieje turniej. W miejsce tego zanieś gorącą, relaksacyjną ablucja, odpręż się, przeczytaj publikację ewentualnie usłuchajże cichej grajkiparking okęcie Uprawiaj raz za razem. Postępujże notorycznie trening, acz pamiętaj, że narasta po nich wysoka temperatura naszego truchła a stajemy się z większym natężeniem wyczuleni na środowisko. Praktyka takie kiedy jogina czy też pilates czczone późnym popołudniem są fenomenalnym wybiegiem na śmigłe zaśnięcie w nocy. Każda wypadek jest samotnie ważona dzięki zdanie nie ma bo imperatywu, kto ustalałby cnota dziecka. Nie bytuje także norma prawna mówiący o tym, co jest dobrego spośród regułami współżycia wspólnego, tudzież co aktualnie nie. Więź parking okęcie stosowanie używek przed snem. Strońże spożywania kofeiny tudzież nikotyny nim snem. Uzyski te są środkami pobudzającymi, co znacznie hamuje parking okęcie zaśnięcie. Spożywanie alkoholu i nie jest najlepszym pomysłem. W wielgachnym stopniu przerywa on spanie tudzież parking okęcie jedzie do przebudzeń w szyku nocy.


Tongariro – BystrzeWiki\nTongariro to jeden z klasyków północnej wyspy. Rzeka jest zaporowana (część wielkiego kompleksu elektrowni), a minimalny przepływ (ok. 16 cms na odcinku Access 10) praktycznie uniemożliwia pływanie. Więcej informacji w sekcji Pegel.\n1.1 Access 14 (Rangipo Dam - Tree Trunk Gorge)\n1.2 Nazwa odcinka?\n1.3 Tree Trunk Gorge\n1.4 Access 13 (Tree Trunk Gorge - Waikato Falls Gorge)\n1.5 Nazwa odcinka?\n1.6 Access 10 (Poutu Intake - ?)\n1.7 Nazwa odcinka?\n1.9 Nazwa odcinka?\nAccess 14 (Rangipo Dam - Tree Trunk Gorge)\nPoczątek: na lewym brzegu, poniżej elektrowni Rangipo Dam.\nKoniec: na lewym brzegu przy tabliczkach pokazujących koniec, przed Tree Trunk Gorge. Uwaga: pod żadnym pozorem nie można przegapić miejsca wyjścia! Tree Trunk Gorge przy stanie wody odpowiednim dla Access 14 (30 cms) jest niespływalny! Uwaga: we wrześniu 2011 przy znaku była plaża na której można się było zatrzymać, ale nie było cofek przy brzegu! Warto sprawdzić przed pływaniem jak wygląda miejsce wyjścia.\nTrudność: WW 3-4 (-)\nOstatnia aktualizacja: 16 ‰ ? r.\nNajciekawszy z trzech standardowych odcinków, o znacznie większym spadku. Za miejscami są wypłaszczenia. Na pierwszym miejscu nieco większy odwój na końcu katarakty. Generalnie wszystko widać z kajaka.\nPoczątek: na lewym brzegu, poniżej Access 14.\nKoniec: na lewym brzegu zaraz za kanionem. Jest to początek Access 13.\nKrótka sekcja spływalna tylko przy niskim stanie wody. Rzeka wpada w wąski kanion z kilkoma wysokimi dropami i wodospadami. Po wpłynięciu do kanionu nie ma już możliwości wyjścia ani oglądania miejsc - należy to zrobić przed płynięciem (zwłaszcza, czy nie ma w środku drzew).\nStan wody 11 cms (http://www.genesisenergy.co.nz/genesis/generation/rivers-lakes-and-rainfal/graph/graph_home.cfm?image=Tongariro%20at%20Rangipo&region=Tongariro&measurement=%20river-flow) wydaje się być za duży na ten odcinek.\nAccess 13 (Tree Trunk Gorge - Waikato Falls Gorge)\nPoczątek: na lewym brzegu poniżej Tree Trunk Gorge. Dość strome zejście do rzeki.\nKoniec: na lewym brzegu przed Waikato Fall Gorge (jest tabliczka). Uwaga: nie można przegapić wyjścia - dalej znajduje się niespływalny kanion Waikato Falls Gorge.\nOdcinek zdecydowanie łatwiejszy od Access 14, ale nieco trudniejszy od Access 10. W praktyce pływany razem z Access 14 (z obnoską Tree Trunk Gorge). Bardzo malowniczy.\nAccess 10 (Poutu Intake - ?)\nPoczątek: na prawym brzegu poniżej zapory Poutu Intake.\nKoniec: na lewym brzegu\nPowyżej odcinka znajduje się kanionik Waikato Falls Gorge, którego niektóre miejsca są spływalne. Przy niskim stanie wody można zacząć płynięcie na ostatnim dropie (ok. 3 m) - trzeba wtedy zejść przez krzaki do kanioniku (lewym brzegiem) i zlinować kajaki, a po spłynięciu dropa obnieść zaporę prawym brzegiem.\nWaikato Falls ostatni drop\nDalej pojawiają się bystrza o trudności do WW 3, za którymi znajdują się wypłaszczenia.\nTrudność: WW 2 ?\nRzeka jest zaporowana i większość wody jest zabierana przez góry do kompleksu elektrowni. Minimalny przepływ, jaki jest zapewniony to 16 cms (dla Access 10) - jest to totalne LW dla tego odcinka. Przy niskim stanie wody był również pływany odcinek Tree Trunk Gorge.\nTrzy razy w roku na Tongariro puszczana jest woda - w sobotę na Access 10 (35 cms) a w niedzielę na Access 14 i Access 13 (30 cms). Jest to poziom wody jaki miała rzeka przed wybudowaniem zapór i jest w sam raz do pływania.\nRzeka jest duża i może przyjąć dużo więcej wody. Odcinek Access 10 ponoć był pływany nawe przy 900 cms (od 120 cms jest to już rzeka powodziowa, ale trudności nie rosną).\nAktualny stan wody można sprawdzić na stronie elektrowni:\nhttp://wavesport.ning.com/profiles/blogs/new-zealands-tree-trunk-gorge Kilka zdjęć z Tree Trunk Gorge\nKategorie: Opisy rzek Nowa Zelandia | Waikato | Zalążki artykułów | Artykuły bez zdjęć | Artykuły bez filmów | Opisy bez współrzędnych GPS\nTę stronę ostatnio zmodyfikowano 10:03, 29 lis 2011.


Bidon od 3 Sprouts to niezbędny element torby na lunch Twojego dziecka. Wykonany z wysokiej jakości tworzywa, jest odporny na zapachy, plamy i zarysowania. Bezpieczny, nie zawiera ołowiu, BPA, i ftalanów. Miękki silikonowy i wygodny ustnik do picia odchyla się i jest łatwo dostępny dla młodszych dzieci. Posiada poręczny uchwyt ułatwiający przenoszenie, idealny do transportu. Duża pojemność bidonu, a zarazem niewielki rozmiar sprawia, że zmieści się do większości plecaków lub torebek. Specjalnie skonstruowany aby zapobiegać niepotrzebnym wyciekom płynu. Przyjemna kolorystyka i wzór bidonu sprawi, że dziecko z chęcią będzie po niego sięgało.\nkonstrukcja bidonu z odchylanym ustnikiem\nlekki, wykonany z wysokiej jakości, nietoksycznego tworzywa\nbezpieczny, bez ołowiu, bez BPA i ftalanów\n#84227 E: 812895001259 SKU:812895001259


Galerię handlową Glogovia zbuduje Mostostal Zabrze\nmuratorplus.pl › Inwestycje › Inwestycje komercyjne › Galerię handlową Glogovia zbuduje Mostostal Zabrze\nInwestor galerii handlowej Glogovia podpisał kontrakt na budowę stanu surowego nowej inwestycji w Głogowie. Generalnym wykonawcą została firma Mostostal Zabrze.\nPark handlowy w Glogowie w województwie dolnośląskim\nInwestorem powstającej Galerii Glogovia jest spółka Saller Market, wchodząca w skład niemieckiej Gruppy Saller. Firma działa w sektorze nieruchomości handlowych, a jej inwestycje zlokalizowane są w 4 krajach Europy – w Niemczech, Czechach, Słowacji i w Polsce.\nUmowa została zawarta pomiędzy inwestorem a konsorcjum firm Mostostal Zabrze oraz spółka uzupełniającą – Przedsiębiorstwem Instalacyjno-Montażowym KZ. Udziały każdej z firm wynoszą po 50%. Wartość kontraktu na budowę parku handlowego w Głogowie to 38,47 mln zł. Planowany termin zakończenia tego etapu nowej inwestycji to koniec września 2015.\nCentrum handlowe Glogovia zlokalizowane jest przy ul. Piłsudskiego w Głogowie w województwie dolnośląskim. Po realizacji park handlowy ma zaoferować 25 tys. m2 powierzchni najmu. Parter przeznaczony będzie na 70 lokali handlowo-usługowych m. in. sklepów marek Grupy LPP takich jak Reserved, Cropp, House i Sinsay. Znaczną część nowej inwestycji zajmie również supermarket spożywczy Piotr i Paweł. Część dwupoziomowa parku handlowego będzie przeznaczona na rekreację. Znajdzie się tam m. in. rozbudowany food-court, 4-salowe kino Cinema 3D i klub fitness. Nowa inwestycja przewiduje również budowę naziemnego parkingu na ponad 800 miejsc. Autorem projektu architektonicznego jest pracownia Q2studio.\nRoboty budowlane w galerii Glogovia bardzo szybko postępują. Dwie trzecie prac związanych z przygotowaniem stanu surowego zostało już zrealizowane, a harmonogram budowy został wyprzedzony o dwa tygodnie. Jeszcze w kwietniu roboty mają zostać zakończone. Rozpocznie się wówczas kolejny etap– budowa części 2-kondygnacyjnej.\nNazwa inwestycji: Galeria handlowa Głogovia\nAdres inwestycji: ul. Piłsudskiego, Głogów, woj. dolnośląskie\nInwestor: Saller Polbau Sp. z o.o. Poland Projekt Delta Sp. k.\nAutor projektu architektonicznego: Q2Studio\nGeneralny wykonawca: Mostostal Zabrze GPB SA, spółka Przedsiębiorstwo Instalacyjno-Montażowe KZ\nPoczątek realizacji: październik 2014\nPlanowane oddanie do użytku: wrzesień 2015\nPowierzchnia najmu: 27 000 m2\nKoszt inwestycji: 38,47 mln zł netto\nPark handlowy Glogovia w województwie dolnośląskim. Generalnym wykonawcą stanu surowego został Mostostal Zabrze\nWodny Park Handlowy Marywilska 44 z pozwoleniem na użytkowanie\nModernizacja centrum ETC Swarzędz\nNa Podhalu powstanie duża galeria handlowa. Gdzie?\nGaleria Północna na warszawskiej Białołęce z pozwoleniem na użytkowanie\nW Polsce powstanie nowa huta szkła. Wybuduje ją Guardian Glass\nTOP 10: Największe galerie handlowe w Polsce [FOTOGALERIA]\nData publikacji: 08/04/2015 /Aktualizacja\nWodny Park Handlowy Marywilska 44 z pozwoleniem na użytkowanie zobacz więcej