[zobacz screeny] SZOK!!! KAM pierwotna wersja ALFA! - Forum knights.sztab.com o grze Knights and Merchants\nPost autor: Alanbach » 25 kwie 2009, 16:51\nPrzygotujcie się na istny szok!!!!\nNa niemieckim forum KAM niespodziewanie doszukałem się postu, gdzie niejaki StarGazer miał dostęp do jakiejś płyty na której był zrobiony BackupCD pierwotnej wersji KAM!!!\nSzukałem na całym forum czy ten temat był już tutaj podejmowany, ale wygląda na to, że nie zaglądacie na niemieckie forum, więc chyba doniosę wam "stare" wieści do Polski dopiero teraz. Otóż:\nNa początku sypnę ikonką z gry:\nProszę zauwazyć, że mamy ikonkę krzyża (to nie ratusz, jak twierdzono!) Poza tym jest ikonka podwójna warsztatów.. po co? Oprócz tego oprócz budowania ulic i pola jest cosukrytego (na screenach ponizej dowiemy się, że chodzi o budowę muru obronnego).\nA oto prawdopodobnie budynek, który reprezentowała ikonka krzyża - klasztor, katedra lub kościół?? Początkowo jak tylko odkryto ikonę, myślano, że symbolizuje ratusz.\nA tu niesamowite stare pierwotne wersje barbarzyńcy:\nOraz animacja "starego" lesniczego z wersji ALFA:\nTrzy rodzaje obronnej wiezy:\nA co to ma być????\nPoczątkowy interfejs rycerza (ciekawe o co chodzi z tym "TEMPO"???)\nKonia z rzedem temu, kto powie CO TO MA BYĆ???! Choć po niemiecku jest napisane der erster Goldschmiedundgerber czyli po naszemu to będzie dosłownie "pierwotna (czyli wczesna) kopalnia złota".\nkolejny warsztat proszę zwrócić uwagę, że pomocnik niesie NA RAZ tarczę i miecz\nA tu wydaje mi się, że widzimy pierwotną stadninę koni, choć po niemiecku napisane jest die erste Farm czuli pierwsza farma. Proszę zwrócić uwagę na rolnika....\nZ kolei tutaj myslałem, że to jakaś kopalnia węgla albo cuś, ale jest napisane die erste Beacker a więc chodzi o pierwotną piekarnię czadowa!!! ciekawe jak się kręcił ten wiatraczek\nCiekawe czy doszukacie się kilku tajemniczych ikon?? Ciekawe czy ikona oka ma symbolizować wiezę obronną???\n"testowe" ikony pierwotnych domków\nSZOOOK!!! obracające ikonki domków:\nA to co ma być???? Ciekawe co ma symbolizować ikonka różańca???\nA teraz screeny z gry: oto pierwotny oryginalny i oficjalny EDYTOR misji, który uzywała Joymania/Zuxxez do tworzenia misji:\nA tutaj widzimy screen w pierwotnej wersjii (miedź jest czerwona) a budynki nie są połączone do końca ulicą (przed wejściem do budynku)\nA tutaj pierwszy interfejs obsługi rycerza:\nhttp://www.gamenetarena.com/KaM/BetaScr ... reen04.png\nOraz tajemniczy wielki plac... prawdopodobnie miejsce na budowę muru obronnego:\nhttp://www.gamenetarena.com/KaM/BetaScr ... reen08.png\nOk. Jak na dzisiaj, to by było na tyle, bo i tak możecie dostać szoku jak i ja. Jak zobaczyłem te screeny to o mało co nie spadłem z krzesła, choć prawdę mówiąc na ich podstawie można zrobicnawet i KAM 2 lub 3! [/url]\nPost autor: kuba11100 » 25 kwie 2009, 18:00\nWiększość z nich już widziałem, ale niektóre z nich są dla mnie nowością.\nDodam też kilka swoich zdań.\nhttp://www.gamenetarena.com/KaM/BetaScr ... haIcon.png\nCzęść tych ikon jest dostępna nawet w plikach TSK. Ale co się będę rozpisywał, na początek screen:\nhttp://kuba11100.c0.pl/pliki/other/kam/shot000.gif (skopuj link, kliknij i wklej w pasek adresu)\nTak, zmieniłem jeden bajt pliku exe i dodałem linijkę kodu do wprowadzenia. Nic więcej nie można niestety zobaczyć - po wyrównaniu terenu przez budowniczego gra się zawiesza.\nMożna tak też zobaczyć inne ikony, niestety nie ma informacji o kształtach placu budowy: Leśniczówka (ikona drzewa; na początku planowano podzielenie obecnej leśniczówki na 2 budynki - woodcutter's i forester's), Warsztat Luków (pisownia celowa, ikona krzyża ) i ikona X, mająca w angielskiej wersji podpis Training Hall (w polskiej wersji nie ma żadnego napisu).\nhttp://www.gamenetarena.com/KaM/Objects ... erAnim.gif\nTo miał być drwal, którego jedynym zadaniem było wycinanie drzew, zadaniem obecnego drwala było wtedy tylko sadzenie drzew.\nTo miała być swego rodzaju wieża strażnicza (ang. Outpost). W pierwszych wersjach planowano zaimplementować "mgłę wojny" - tzn. raz odsłonięte miejsca nie byłyby wiecznie widoczne - można by było zobaczyć tylko taki stan, jaki był w chwili przejścia tutaj żołnierza. Ten budynek miał na celu powiększyć zasięg widoku.\nAlbo prościej: http://www.gamenetarena.com/KaM/BetaScreens/Alpha.png\nFunkcja ta została usunięta razem z budynkiem. Został jedynie ślad, błąd w misji sieciowej gdy użyta zostanie źle zrobiona mapa (screen w pliku pomocy edytora misji Lewina, zakładka Appendix->Game bugs)\nIkona oka oznaczała właśnie ten budynek.\nhttp://www.gamenetarena.com/KaM/Objects ... taette.png\nTo pierwsze to prawdopodobnie warsztat łuków, drugie - albo wczesna wersja warsztatu płatnerskiego albo kuźni płatnerskiej.\nMoże tutaj "tempo" oznacza szybkość danej jednostki?\nhttp://www.gamenetarena.com/KaM/Objects ... Gerber.png\nJa czytałem, że to mennica (tyle że z innego źródła, równie dobrze mógł to być błąd w tłumaczeniu, chociaż to pierwsze to ma układ trochę podobny do mennicy, nie?)\nhttp://www.gamenetarena.com/KaM/Objects ... aecker.gif\nJuż wiadomo, czemu jednostka młynarza/piekarza może wykonywać 2 zawody.\nPodobnie miałobyć z chłopem/hodowcą, jednak pomysł porzucono.\nOdrobinę więcej jest na http://knights.x10hosting.com/tsk_dev_main.htm (między innymi dzień i noc w grze, screenshot jest nawet w edytorze misji Lewina; albo dawny interfejs: http://knights.x10hosting.com/KaM/Scree ... rocess.png )\nPost autor: Michailoff » 25 kwie 2009, 19:31\nByło kiedyś o tym głośno tutaj, ale sprawa ucichła. Na nasze forum niemal identyczne rzeczy przekazał Knight, to było kilkanaście miesięcy temu. O tym, co ja na temat tych rewelacji napisałem, można znaleźć na tej stronce, gdzieś w dalszych stronach działów.\nPost autor: Alanbach » 25 kwie 2009, 21:20\nNo aż tak daleko nie szukałem - truno - heh, myślałem, że jeszcze tych wiadomości nie słyszeliście\nPost autor: Kheli » 25 kwie 2009, 22:11\nIstotnie, dostaliśmy większość z tych zrzutów, ale myślę że przed Rycerzem ktoś już tego dokonał i zapoznał społeczność z wczesnymi projektami KaM. Potem w którymś z tematów u admina niemieckiego serwisu, który zechciał podzielić się z nami (i u nas) nowinkami; pojawił się link do tematu z niemieckiego forum, który z czasem prosperował i wielu naszych użytkowników śledziło go [temat ów] w poszukiwaniu nowych obrazków spośród niemieckich literek i zdanek, jakie wielu osobom jednak nie wyjaśniały wielu rzeczy. Potem sami snuliśmy domysły, co jest czym. Jestem pod wrażeniem, że nie dość, iż budynki - a na pewno ich część - znajdują się jeszcze w naszej grze, to można je udostępnić. Wydaje mi się, że kwestia auto-wyłączania się gry polega na błędzie wynikającym z tej drobnej zmiany kodu. Być może o ile w pliku tym zmiana działała, w plikach przypisanych doń mogło już coś się stać coś nieodpowiedniego, co doprowadziły do niekompatybilności podczas uruchomienia gry/rozgrywki, w czego rezultacie wyłączało się wszystko z błędolami. Tu trzeba kogoś, kto ma do tego głowę. Kogoś, kto równomiernie potrafiłby we wszystkich niezbędnych do działania budynków plikach zmienić odpowiednią rzecz, byśmy mogli cieszyć oczy ukrytymi przez tyle lat tworami.\nPost autor: kuba11100 » 25 kwie 2009, 22:39\nTak, był taki temat, tyle że został zakopany w lutym 2008, a ten na niemieckim forum był aktualizowany do około sierpnia 2008, więc może niektórym trochę "odświeżyć pamięć" lub poinformować o czymś nowym.\nO ile dobrze pamiętam, StarGazer był jednym z twórców, stąd posiada takie informacje i screeny (bo jakby miał samą grę, podzieliłby się z innymi tak jak testerzy Windowsów, nie? ). Z tego wszystkiego niewiele zostało w obecnych plikach gry. Ikona muru obronnego, domu, leśniczówki, klasztoru, dawnego drwala w szkole. I być może cały budynek domu - który został użyty w TPR jako chatka rybacka (bo mowa tu oczywiście o plikach TSK).\nPrzywrócenie tego wszystkiego nie byłoby wcale łatwe - w obecnych wersjach może nie być po nich śladu - kilka budynków, np. warsztat łuków, został usunięty tak szybko, że nawet wcześniej nie dodano mu pracownika (muszę przyznać - osobny warsztat łuków to głupi pomysł). Dla tych wszystkich budynków nie ma po prostu informacji, nawet tych podstawowych - grafika, kształt placu, wymagania; funkcja odpowiadająca za odczyt tych danych nie natrafia na to, na co powinna i koniec.\nWyjątkiem tu jest dom, działa on w TSK z użyciem funkcji !SET_HOUSE_DAMAGE 350 - nawet zgliszcza pokazuje . Ma identyfikator 6 - taki sam jak chatka rybacka w TPR.\nPodmieniłem kiedyś plik houses.dat - wersję TPR do TSK. Efektem było dodatkowe pole towarów w gospodzie (ryby), tyle że bez opisu, a nawet wskazanie tego pola kończyło się wyłączeniem. Unit.dat niestety był zupełnie niekompatybilny.\nNajbardziej ciekawi mnie błąd mgły wojny. Czemu ujawnia się akurat tylko w grach sieciowych z błędnym plikiem mapy (stare edytory)?\nPost autor: Alanbach » 26 kwie 2009, 09:36\nHehe - nie, nie wcale się nie obraziłem, tylko smutno mi, że nie dotarłem z tym niusem pierwszy trudno\nKuba, z tego, co doczytałem się na niemieckim forum od samego Stargazera, to pisze on, iż ma dostęp do tego wszystkiego i stąd te screeny, ale nie może nam wszystkiego udostępnić, bo powołuje się na prawa autorskie Joymania/Zuxxez jakie ich (lub go) jeszcze obowiązują. (Przypominam, że tak jak do utworów muzycznych tak samo do gier prawa przysługują na jakieś 25 lat).\nNatomiast błąd z odsłonięciem mapy jak wszyscy wiemy wiązał się z tym, że usunięto wiezę "tą z ikoną oka" która miała odsłaniać "fog of the war" czyli mgłę ale najwyraźniej przynajmniej jeden ze zbędnych skryptów musiał nieopatrznie zostać, podczas gdy inne usunięto. Tak więc ten musiał się tyczyć misji sieciowej. Problem opisany jest w pliku pomocy edytora Lewina, natomiast dokładnie opisany jest na forum knightsanmerchants.de\nA jeżeli chodzi o odkrywanie tajemnic KAM z ALFA oto menu szkoły:\nWy też możecie takie znaleźć w KAM. Wystarczy tylko zainstalować stare demo KAT TSK (które było zamieszczone w CD Action chyba z roku 2008 - okładną datę umieszczę we wtorek, bo będę w domu rodzinnym gdzie mam jeszcze te gazety.)\nOprócz tego czy ktoś pamięta z was coś takiego jak Knights and Merchants Mission Pack ? Kiedy byłem w liceum co jakiś czas zamawiałem gry z internetowego sklepu EXE (nie wiem czy jeszcze istnieje) ale zawsze z pudełkiem z grą przychodził katalog z grami. I kiedyś (jeszcze przed wydaniem KAM TPR) oprócz KAM TSK można było zamówić takze i KAM Mission Pack. Kosztowało to 45 zł. (Skan z katalogu tez umieszczę tu we wtorek). Niestety dopiero po uzbieraniu sumy zadzwoniłem do firmy aby to zamówić i pani z działu obsługi klienta powiedziała mi coś w stylu: "przepraszamy, ale ten produkt NIE jest już dostępny, gdyż producent wycofał go z dystrybucji"\nCzy komukolwiek z was udało się to zamówić????\nJeżeli chodzi o ten temat, to na niemieckim forum jest on umieszczony jak "sticky thread" czyli przyklejony temat i dlatego łatwo to tam odnaleźć od razu. No u nas się tego nie doszukałem a grzebać tak daleko przy szybkości mojego łącza nie raczyłem.\nA więc przyjmijcie moje przeprosiny, że powielam temat\nPost autor: kuba11100 » 26 kwie 2009, 10:00\nWiem o błędzie, sam o nim napisałem wcześniej; ciekawi mnie po prostu czemu błąd pojawia się właśnie przy błędnych mapach w grach sieciowych. Ale tego się prędko nie dowiemy.\nI z czego wiem okres ważności praw autorskich jest dłuższy niż 25 lat, chociaż często te zasady nie są przestrzegane jeśli np. firma tworząca upadła. Inaczej jest, gdy sami twórcy udostępnią publicznie grę za darmo. Tylko że w przypadku KaM tak nie jest, bo Zuxxez istnieje nadal i nie udostępnił gry.\nPoza tym tu też nie do końca o to chodzi. Windows "Neptune" krąży po sieci, a nie był publicznym wydaniem, nie? :D\n//edit: żeś zmienił posta, jak ja swojego pisałem\nTo demo to m.in. wersja 0.73, najstarsza dostępna, można pobrać z angielskiej strony o KaM. Kilka nowszych wersji może również zawierać to menu.\nO Mission Packu też słyszałem, ale podobno nie został on w ogóle wydany. Ciekawe, czy był tam w ogóle dostępny, czy miał być, a został wcześniej wycofany.\nOstatnio zmieniony 26 kwie 2009, 10:05 przez kuba11100, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Alanbach » 26 kwie 2009, 10:04\nTak - został wydany w 100%, bo nawet widnieje na katalogu bardzo starym firmy EXE jak już wspominałem. Tylko zazwoniłem za późno, bo wzlekałem jak tylko uzbierałem fundusze (kosztowało jakieś 45 zł, a jak byłem w liceum to sobie wiecie... musiałem zbierać grosik do grosza - tak od razu mi rodzice na gry nie dawali hehe) Ale kiedy zadzwoniłem to pani z biura powiedziała, że KAM Mission Pack CD jest już niedostępne, bo właśnie producent wycofał produkt z obiegu. Nie wyobrazacie sobie jaki byłem wqurzony\nPost autor: kuba11100 » 26 kwie 2009, 11:13\nHmm, zobacz tutaj: http://knights.x10hosting.com/tpr_dev_main.htm\nTu jest napisane, że wydanie Mission CD było wielokrotnie opóźniane, później z powodów finansowych TopWare całkowicie zatrzymano dystrybucję. Mówiono też, że Mission CD zostanie wydane jako darmowy dodatek do TSK, ale jak się okazało, zrobiono z niego złotą edycję (gra + dodatek) czyli... obecne TPR!\nZnalazłem też coś nowego, może nie alfa, ale też coś, czego nie można już zobaczyć: jak wyglądało lobby NetGames w TPR. Co dziwne, tylko to okienko dialogowe można odczytać Resource Hackerem. Niestety w ten sposób nie można się dowiedzieć, czy to okno wyglądało jak zwykłe okno Windowsa, czy miało wygląd jak menu KAM.\nOstatnio zmieniony 10 sie 2009, 15:28 przez kuba11100, łącznie zmieniany 1 raz.


Klasztor daje poczucie bezpieczeństwa i beztroski. Codziennie rano jest śniadanie. Mam dach nad głową i dostęp do toalety. Korzystam także z prądu i Internetu bezprzewodowego. Mam wszystko, czego potrzebuję.\nTe warunki są stworzone w dużej mierze przez ludzi z zewnątrz, przez osoby świeckie, które zakon finansują. Moim rewanżem ma być mój rozwój osobisty i osiągnięcie oświecenia. Finansujący mnie ludzie nie oczekują niczego w zamian. Ich gratyfikacją jest osiągnięcie przeze mnie szczęścia.\nSylwester każdego roku nieodłącznie wiąże się z refleksją. Co ja tutaj robię, co chcę osiągnąć, jaki jest mój cel? Te pytania nurtują na skraju roku coraz bardziej. Podczas gdy inni ustalają sobie listę noworocznych celów, ja się zastanawiam, czy ścieżka, którą podążam jest właściwa.\nKim jestem? Dlaczego jestem? - nieodpowiedziane pytania się w głowie kołacą.\nJuż wcześniej myślałem o zrobieniu sobie odpoczynku, klasztornego urlopu. Po cichu planowałem udać się do stolicy sąsiedniej prowincji, Lopbury. Plan był prosty. Nakarmić małpę w Małpiej Świątyni i wrócić do zakonu. 60 kilometrów pieszej medytacji.\n31-go grudnia po śniadaniu stwierdziłem, że czas nadszedł. Ubrałem buty, do pasa przypiąłem nóż, włożyłem w kieszeń naładowany smartphone, a na ramieniu powiesiłem pustą szmacianą torbę. Opuszczając klasztor powiedziałem do siebie: Nie wiem kiedy wrócę. Dam się ponieść fali.\nStrój mnicha składa się z dwóch zestawów ubrań, które nosimy ciągle na sobie. Dzięki temu nocując gdzieś pod gołym niebem, mogę się dodatkowym zestawem przykryć. Sandały włożone w torbę mogą posłużyć za wygodną poduszkę. Mam ze sobą więc wszystko, czego potrzebuję. Mogę tak wędrować latami.\nNie spiesząc się wyruszyłem w kierunku Lopburi, oddalonej o około 30 km stolicy sąsiedniej prowincji. Założyłem sobie tempo 5km na godzinę, więc dotarcie do celu miało nastąpić około 14:00. W czasie drogi jednak nie trzymałem tempa, robiąc dość często przystanki. Chciałem się napawać spacerem bardziej, niż dotrzeć do celu.\nKilkukrotnie zatrzymujące się auta oferowały mi podwózkę. Grzecznie za każdym razem odmawiałem. Okazało się, że nauka tajskiego nie idzie w las. Powoli zaczynam rozumieć, co do mnie mówią i odpowiadam łamanym tajskim, w sposób dla innych zrozumiały.\nZaskoczenie czekało na mnie już w samym Lopbury, zaledwie 3,5 km przed Małpią Świątynią.\nGdy zamierzałem przejść przez skrzyżowanie, drogę zajechał mi biały van. Za kierownicą siedziała około 50 letnia kobieta, pasażerem był dwudziestokilkuletni chłopak.\nZapytali się dokąd zmierzam. Odparłem, że do świątyni Phrakan. Na zaproponowaną podwózkę grzecznie odmówiłem. Następnie kobieta zaproponowała mi wodę do picia, wskazując tył auta.\nMnichom w Tajlandii woda do picia jest proponowana bardzo często. Najczęściej gdy próbuję kupić butelkę wody w jakimś małym sklepiku, sprzedawca odmawia przyjęcia zapłaty za nią. Bardzo często idąc drogą podchodzą do mnie ludzie, podając wodę, lub soki. Prowadzimy dość purytański styl życia. Wędrujemy pomiędzy świątyniami w pełnym rynsztunku, na który składają się dwa komplety obrań. Ma to swoje plusy podczas okresu chłodniejszego, jest jednak sporym obciążeniem w czasie upału. Łysa głowa nie jest też najlepszym radiatorem ciepła.\nPogoda w dzień Sylwestra 2017 roku była bezchmurna i upalna, z temperaturą przekraczającą 32 stopnie Celsjusza. Pragnienie było więc nieodłącznym uczuciem wędrówki.\nVan był luksusową limuzyną, wszedłem do niego rozglądając się za butelkami z wodą. Zanim jakąś dostrzegłem, drzwi się elektrycznie zamknęły, a samochód ruszył.\nWitaj przygodo! - uśmiechnąłem się pod nosem.\nSamochód zawrócił i pojechał w kierunku, z którego przyszedłem. No cóż, pomyślałem sobie, będzie dalej niż zakładałem. Nie zajechał jednak daleko, po czym znów zawrócił i zatrzymał się przed sklepem, który kilka minut wcześniej mijałem piechotą. Drzwi się otworzyły i niczym po czerwonym dywanie zostałem wprowadzony do pomieszczenia.\nTajlandia zaskakuje mnie na każdym kroku. Gdy niespodziankami jestem zmęczony, zamykam się ponownie w klasztorze, nie wyściubiając nosa. Dzisiaj jednak byłem całkowicie otwarty na przygodę. Niech się dzieje co się dziać ma.\nWłaścicielka biznesu klęcząc przede mną się głęboko kłaniała. Posadzono mnie na sofie i szklany stolik zastawiono napojami. Wśród klęczących przede mną osób była także mama właścicielki. Kilkunastoletnia córka, która operowała podstawowym angielskim, podjęła się tłumaczenia na język tajski. Starsza pani mówiąc do mnie płakała, łzy lały się strumieniami. Dziewczynka powiedziała, że kobieta ujrzała we mnie wcielenie Buddy. Posypały się komplementy w moją stronę. Zapytany zostałem od jak dawna jestem mnichem i jak długo nim zamierzam pozostać. Odparłem, że nie zamierzam z bycia mnichem rezygnować.\nRozmowa potoczyła się na znanych kobiecie nauczycieli. Pytała się o ich nauki. Odparłem, że żadnych z nich nie znam. Znam nauczycieli z mojego zakonu, ale nie kieruję się ich naukami. W każdym razie niezupełnie.\nOpowiedziano mi o nauczycielu, który w ekspresowym tempie doprowadza do głębokiej medytacji, powodującej efekt zrozumienia. Kobieta przyniosła i wręczyła mi dwie płyty audio z nagranymi naukami. Zapytany zostałem, czy chciałbym go poznać osobiście. Pytanie! Kiedy? Nawet teraz! Kobieta wykonała jeden telefon. Okazało się że Ajahn dzisiejszego wieczora prowadzi sesje w sąsiedniej prowincji. Zawiozą mnie tam i nauczycielowi przedstawią. Oferty nie odrzuciłem. Umówiliśmy się, że o 18:00 wrócę do sklepu i pojedziemy do Ajahna.\nMiejsca związane z prehistorią odwiedzam wyjątkowo chętnie. Mam trudne do określenia uczucie, że żyłem już wcześniej, a wiele z obiektów zostało wybudowanych właśnie przeze mnie. Ostatnie lata spędziłem w podróży wchodząc do Wielkiej Piramidy, do megalitycznych świątyń na Malcie, obmacując kamienie Stonehenge. Ze wszystkich sił staram się przywołać jakieś wspomnienia, bądź emocje, jednak bezskutecznie. Także tym razem nie udało się niczego osiągnąć. Kamienne relikty imperium Khmerów pozostały nieczułe na próbę mentalnego połączenia się z nimi.\nRegułą naszego zakonu jest nieużywanie żadnych środków transportu. Wyjątkiem są podróże niezamierzone, bądź konieczne. Reguła jest by nas chronić i kształtować, a nie karać. Gdy samochód ze mną w środku ruszył, uśmiechnąłem się. Reguła nie została złamana. W drodze powrotnej do sklepu zastanawiałem się jednak, czy powinienem zgodzić się na kilkugodzinną podróż autem. Właścicielce wcześniej wytłumaczyłem, że nie powinienem zgodnie z regułą korzystać z samochodu. Gdybym jednak nie wsiadł do pojazdu, wyrządziłbym jej krzywdę. Przeze mnie mogłaby się poczuć nieszczęśliwa. Hmmm... Zwyciężyła w tym dniu myśl, by poddać się fali i płynąć z prądem. Cokolwiek się wydarzy, niech się wydarza!\nDo centrum medytacyjnego dotarliśmy późnym wieczorem. Na kanapie siedział mistrz. Przed nim na matach kilkadziesiąt osób świeckich czekało na swoją kolej.\nZostałem gościem honorowym spotkania. Dano mi krzesło, bym siedział wyżej od osób świeckich, tuż przy nauczycielu. Dostałem mikrofon i jedna z osób świeckich zgodziła się tłumaczyć z angielskiego. Oczywiście moja sesja odbyła się poza kolejnością.\nSesja była ciekawa. Ajahn instruował osobę, by weszła w stan medytacyjny spokojnego umysłu, po czym skanował go własnym. Na podstawie zajrzenia w umysł medytującego określał sposób radzenia sobie z problemami, doradzał rozwiązania, instruował techniki medytacyjne.\nMoja prośba do Ajahna dotyczyła pomocy w uświadomieniu sobie kim jestem, dlaczego jestem i dokąd zmierzam.\nRady, których mi udzielił nie do końca współgrały z moimi oczekiwaniami. Jedna z nich dotyczyła zadania w przyszłości. Mam udać się do Polski i nauczać ludzi spokojnego umysłu i pokazywać wolność. Dopiero wypowiedzenie przez Ajahna tych słów uświadomiło mi ich trudność.\nOpuścić ciepłą Tajlandię i wygodne zakonne życie? Narzucać się komuś z moimi mądrościami? Przecież ja nie lubię nauczać! Raz w życiu udzieliłem korepetycji z niemieckiego. Po zajęciach powiedziałem rodzicom, że ani nie chcę pieniędzy, ani cymbała więcej uczyć. Jeśli prowadzimy obecnie lekcje, to odbywają się na zasadzie wzajemnej wymiany informacji. Nikt nauczycielem nie jest, a jednocześnie jest nim mimowolnie każdy.\nPo sesji skorzystałem z pomocy tłumaczki, by dowiedzieć się czegoś więcej o kobiecie, która mnie tu przywiozła. Jest medium. Kontaktuje się z duchami. Wywnioskowałem, że cała jej wielopokoleniowa rodzina posiada nadprzyrodzone zdolności. Zarzekała się, że wykorzystuje magię wyłącznie do dobrych celów, pomagając ludziom.\nZapewne tak też jest, jednak z Pańskiego stołu okruchy obficie się sypią. Na warunki tajskie kobieta jest obrzydliwie bogata. Samochód, którym mnie wieziono, był nowoczesną, pełną elektroniki limuzyną. Natomiast przykuł moją uwagę zapach perfum, które były zapewne jej dziełem. Bardzo przyjemny i delikatny aromat. Odmienny od innych. Nie było w nim ani nuty ekstrawagancji, która jest domeną właścicielki. Bardzo trudno opisywać zapachy, ten był wyczuwalny, ale wydawał się jak woń naturalna. Kobiety zwykły pryskać się bardzo mocnymi i wyraźnymi zapachami. Czasami aż dusi ich intensywność. Ten był ledwie wyczuwalny, ale jednak zauważalny. A może to tylko moje sugestywne wrażenie...\nW limuzynie siedziałem sam. W tradycji tajskiej mnich nie może siedzieć obok kobiety. Cztery panie zajęły więc szoferkę, podczas gdy ja miałem cały tył dla siebie. Komiczne, ale miłe.\nPrzed powrotem do zakonu podjechaliśmy do restauracji, w której odbywała się impreza noworoczna. Kilkadziesiąt osób w firmowych koszulkach firmy kosmetycznej zdominowało lokal. Natomiast właścicielka pojawiła się dopiero grubo po północy, zmuszona obserwować pokaz fajerwerków poprzez przednią szybę auta. Kierownicę przejął pracownik, który odwiózł mnie do klasztoru. W jego oczach widziałem oznaki największego respektu jaki zaobserwowałem w życiu. Jakby wiózł króla Tajlandii Ramę X.\nW Nowy Rok 2018 wszedłem w niesamowity sposób, jadąc limuzyną z nieznanymi ludźmi, traktującymi mnie niczym największego dygnitarza Tajlandii. Jeszcze rano nie wiedziałem jak spędzę Sylwestra. Jedyną myślą było rzucić się z prądem i zobaczyć dokąd zaniesie. Pokazał mi ciekawy świat, pełen wspaniałych i niezwykle interesujących osób. Jedyną moją zasługą było poddanie się i zaakceptowanie wszystkiego, co nadchodzi. Każdą chwilę kontemplowałem z zadowoleniem, nawet zwabiony wodą do białego vana, który nagle ruszył. Nie wiem co mi ów 2018 rok przyniesie, jestem jednak pełen dobrej myśli. Wystarczy przyjąć jego dar z otwartym umysłem i poddać się życiu. Ono wie najlepiej, co dla nas dobre...


Vic Crowe – Wikipedja, wolna encyklopedia\nVictor Herbert "Vic" Crowe (ur. 31 stycznia 1932 w Abercynon, zm. 21 stycznia 2009 w Sutton Coldfield) – walijski piłkaż występujący na pozycji pomocnika. Trener piłkarski.\nCrowe karierę rozpoczynał w sezonie 1954/1955 w angielskim zespole Aston Villa. W sezonie 1956/1957 zdobył z nim Puhar Anglii, a w sezonie 1958/1959 spadł z Division One do Division Two. W następnym sezonie wrucił jednak do Division One. W 1964 roku odszedł do Peterborough United z Division Third. Występował tam do sezonu 1966/1967. Potem grał też w amerykańskiej Atlancie Chiefs, gdzie w 1969 roku zakończył karierę.\nW reprezentacji Walii Crowe zadebiutował 26 listopada 1958 w zremisowanym 2:2 meczu British Home Championship z Anglią. Wcześniej, ale w tym samym roku znalazł się w zespole na mistżostwa świata. Nie zagrał jednak na nih ani razu, a Walia odpadła z turnieju w ćwierćfinale. W latah 1958-1962 w drużynie narodowej rozegrał 16 spotkań.\nTreneży Portland Timbers


„Kochana Smutnica” albo krakowianka w Yale | Miesięcznik Znak\nfot. archiwum Olgi Scherer\nIwona Boruszkowska maj 2018\nNie istnieje jedno słowo, którym można określić Olgę Scherer i które zawarłoby szeroki horyzont jej zainteresowań naukowych, rozległe znajomości oraz głębokie przyjaźnie z ludźmi kultury czy sztuki, jej własne liczne umiejętności i zajęcia, los emigrantki czy świadkowanie niemal całemu XX w.\nNaukowczyni, wykładowczyni, teoretyczka literatury, slawistka, literaturoznawczyni, eseistka, publicystka, tłumaczka, redaktorka, profesorka, niespełniona matematyczka, Polka w Paryżu, krakowianka na Uniwersytecie Yale, narciarka amatorka, jedna z kobiet Lebensteina (malarz portretował ją w cyklu Animal’s Sweety Bar), właścicielka trzech ukochanych dalmatynek (Damy, Laszki – córki Damy, Gratki), współpracowniczka paryskiej „Kultury”, ideał intelektualistki – łączyła ogromną wiedzę z zadziwiającą rozległością zainteresowań, adresatka i autorka przyjacielskiej korespondencji z Brandysem, Herbertami (Katarzyną i Zbigniewem), Miłoszem, Jeleńskim… Sama zapewne wybrać by nie potrafiła i raczej nie musiała – los bowiem pozwolił jej na wszystkie wcielenia. Zdjęcia pokazują Olgę Scherer w różnym wieku – niezależnie od niego, na każdej fotografii pojawia się intrygująco piękna kobieta z ciemnymi oczyma i czarnymi (potem szpakowatymi) włosami. Mogłyby to być portrety gwiazdy filmowej.\nGdy Konstanty A. Jeleński poinformował ją listownie, że rozważa się przyznanie jej Nagrody Kościelskich, co potwierdzał wzmianką o przychylności członków jury, m.in. Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, nie dowierzając, ale jednak, Olga Scherer podzieliła się z nim kilkoma „szczegółami biograficznymi” napisanymi na szybko, od ręki i w stylu demonstrującym jej stosunek do (auto)biografii czy dzielenia się fragmentami prywatności: „Otóż urodziłam się w Krakowie – co zdaniem Jasia [Jana Lebensteina] – liczy się przeciwko mnie. Byłam niezwykle grzecznym dzieckiem i dlatego potem zwariowałam: zamknęli mnie do szpitala wariatów w roku 1962, i tam powinnam teraz wrócić. Ale wracając na razie do Krakowa, chodziłam do szkoły im. Sebaldy Munnichowej, jak inne grzeczne dzieci, m.in. Andrzej Kijowski (…). Oni wszyscy urządzili sobie jakoś życie, a ja nie. Dlatego z taką nienawiścią budzę się rano. Andrzej Kijowski, który mnie dobrze zna, powiedział kiedyś słusznie: »Ty, Olga, tak nienawidzisz ludzi, że (z pogardy) jesteś dla nich dobra«”.\nDo biografii miała stosunek co najmniej negatywny, a ów antybiografizm demonstrowała w wypowiedziach i podkreślała w wywiadach: „mierzi mnie nie tylko własna biografia, ale również wszystkie inne, i nie tylko takie, które opiewają trudne dzieciństwo, wypaczoną młodość, niefortunne układy, z jałtańskim na czele. Wszystkie one należą do (…) rodzaju co najmniej literackiego (…), który (…) pozostaje mocno podejrzaną przechowalnią urazów”.\nSwoistą niechęć Scherer do (auto)biograficzności podkreślali już inni badacze: o antycurriculum pisała Renata Gorczyńska w Portretach paryskich w 1999 r., a o antybiograficznej fobii Marta Wyka na łamach „Dekady Krakowskiej” w roku 2002, wskazując jako źródło wypowiedzi Scherer w książce wspomnieniowej o londyńskich „Wiadomościach”. Jednak trochę tych faktów pozwalających zrekonstruować jej życiorys pozostało: zarówno w postaci wzmianek biograficznych w korespondencji, jak i w zbeletryzowanych momentach autobiograficzności w jej prozie.\n„[U]rodziłam się wśród wysokich gór i pierwsze lata życia, do wojny, spędziłam w mieście, z którego w pogodny dzień było je widać” – napisała w swojej drugiej powieści Wesołych Świąt. Na świat przyszła w Krakowie 6 stycznia 1924 r., była córką urodzonego w podkrakowskich Mogilanach inżyniera fizyka, a w czasie wojny oficera Brygady Podhalańskiej Wiktora Scherera (1894–1944) i pochodzącej z Zielonek k. Krakowa Eleonory (Lei) Kornreich (1886–?). Zawsze z sentymentem wspominała swoje rodzinne miasto, umieszczała je w tekstach literackich, czyniła przestrzenią najbardziej swojską i formującą dla swoich bohaterów.\nByła krakowianką – przez całe życie mówiła na deser „legumina” i do pewnego momentu wychodziła „na pole”.\nKrakowskie dzieciństwo wypełnione było nauką języków, edukacją i beztroską. W wywiadach wspomina, że już jako mała dziewczynka uwielbiała kino, chodziła z ojcem oglądać westerny, musicale i inne amerykańskie filmy, spośród aktorów podobał jej się Fred Astaire. Co ją tak pociągało w „sztuce dziesiątej muzy”? Pisała: „człowiek przebywający w kinie właściwie nie istnieje. Kino przerywa życie, odpycha od świadomości, w najlepszym razie łagodzi przekonania, a najczęściej je uświęca, stanowiąc oparcie dla przeobrażania się przedkinowego nastroju w nastrój pokinowy, zresztą taki sam, tylko trochę bardziej”.\nPo ukończeniu krakowskiej szkoły koedukacyjnej i gimnazjum Olga spędziła lato we Francji, najpierw w Alpach, potem na Lazurowym Wybrzeżu. 1 września 1939 r. była u rodziny w Vichy. Po tych wakacjach nie wróciła do Polski już nigdy, a jesień 1939 rozłączyła ją na zawsze z ojcem. Podczas okupacji przebywała we Francji, chodziła do szkoły w Nicei. Matka próbowała dostać azyl w którymś z nieokupowanych krajów. Po przeprawie przez Pireneje do Hiszpanii dotarły dalej – do Portugalii – i przez rok czekały w Lizbonie na amerykańskie wizy. W 1943 r. mieszkała już w Nowym Jorku i najpierw posłano ją do szkoły średniej (co uważała za absurdalne, bo – jak twierdziła – wiedziała więcej niż nauczyciele), a potem studiowała romanistykę w Hunter College (1943–1945) i iberystykę na Columbia University (1945–1946). Jak sama wspomina: „Zrobiłam magisterium z iberystyki, bo pokochałam prozę hiszpańską, a potem doktoryzowałam się na slawistyce”. Pracę dla uzyskania tytułu Master of Arts pisała o twórczości urugwajskiego modernisty José Enrique Rodó. Doktorat, opublikowany w 1955 r. jako The Modern Polish Short Story, zaczynała na nowojorskiej Columbi jako nieco ponad 20-letnia mężatka – wyszła za żołnierza i pisarza Alfreda Wirskiego (Freda Virskiego). Wśród jej wykładowców i mentorów znaleźli się Manfred Kriedl i Roman Jakobson, od których uczyła się formalizmu rosyjskiego, by potem zapałać miłością do teorii Michaiła Bachtina. Przejawiała także i inne, poza literaturą, naukowe pasje: „miałam bowiem, być może po ojcu, duże zdolności matematyczne, chodziłam nawet (…) na kursy wyższej matematyki i logiki matematycznej, bardzo namawiali mnie profesorowie (Nagel), żeby nie zaprzepaszczać takich zdolności, bo przecież każdy może czytać Bolesława Prusa, a nie każdy może zajmować się matematyką”. Olga Scherer zajmować się mogła i jednym, i drugim, a przy tym też wieloma zupełnie innymi rzeczami.\nCałe życie poświęciła na upowszechnianie dziedzictwa polskiej kultury na Zachodzie, współpracując ze środowiskiem polskiej emigracji w Paryżu, Londynie czy wykładając na amerykańskich uniwersytetach, m.in. Yale (New Haven) w II poł. lat 50. i Bloomington (Indiana) przez rok akademicki 1959/1960. Opublikowała cztery książki: Spot Luck: a novelette for children (1957), Wesołych Świąt (1962), W czas morowy (1967) i Psim swędem (2001) – będące de facto polskim wydaniem Spot Luck ozdobionym rysunkami Jana Lebensteina, kilka opowiadań (drukowanych w londyńskich „Wiadomościach”), a także liczne tłumaczenia (na angielski i francuski) zarówno klasyki polskiej literatury, jak i współczesnych jej twórców. O artykułach i rozprawach naukowych nie wspominając – drukowała szkice w „Revue des Études Slaves”, „Slavic Review” i „Le Langues Modernes”. Tłumaczyła sporo polskiej literatury na angielski i francuski, a dla wydawnictwa Editions du Dialogue przekładała na polski sporo tekstów o chrześcijańskiej teologii. Miewała chyba momenty zwątpienia w sens uprawiania humanistyki: „A mnie, idiotce, wydawało się, że mam jakieś humanistyczne zobowiązania wobec ludzkości i siebie samej. (…) Pisałam więc, oj pisałam!, te moje pracki z historii literatury, jakieś krytyczne, jakieś przyczynkowe, po angielsku, po francusku”.\nZupełnie na marginesie pracy naukowej zebrał jej się „materiał do książki anegdot i śmiesznostek o Wielkiej Emigracji” po 1831 r., głównie z prasy i korespondencji, opublikowały go londyńskie „Wiadomości” w cyklu felietonów Czerep rubaszny. O swoim pisarstwie – sama używała awangardowej ortografii i notowała: „tfurczości” – wypowiadała się też z przekąsem: „Dziw, że piszę po polsku, zważywszy, że wyjechałam z Polski jeszcze w dzieciństwie. To mam do zawdzięczenia przekorze. Dziw, że w ogóle piszę; to też przekorze”.\nW roku 1959 wyjechała do Indiany i wykładała na Uniwersytecie Bloomington, zapewne ten okres zainspirował ją do napisania powieści akademickiej (a może pierwszej powieści campusowej w polskiej literaturze), w której odmalowała krajobraz Middle Westu: „Nie zastanawiałam się, z jakim miejscem pobytu z mojej przeszłości mógłby się zmierzyć otaczający mnie pejzaż, ale chyba z żadnym, bo nawet w Mogilanach nie rosło tyle kłosów żyta ani w Krakowie nie prosperowało tyle starczych dusz, a w Paryżu tylu złych malarzy, ile na tym terenie wołało do nieba o zmiłowanie zeschłych wiechciów”.\nW słowach jednej z bohaterek powieści akademickiej, Ewy – wykładowczyni języków i literatur słowiańskich – wyznaje: „(…) ja na pewno się przyzwyczaję, bo ja przez całe życie nic nie robię tylko przystosowuję się do nieustannie zmieniających się warunków, coraz to nowych ludzi, coraz to innych miejsc zamieszkania – rozczulałam się. – Tak dalece, wie pani, że i samo »przystosowywanie się« przestaje być czynnością, czy szczególnym wysiłkiem, a staje się daną samej natury, zatem zamiera jako sprawa wyjątkowa”.\nNa co interlokutorka Ewy odpowiada: „Polska jest podobno równiną. Pod tym względem będzie tu tak samo i dostosuje się pani tym łatwiej”. Ewa – podobnie jak Olga – przybywa do Ameryki z Paryża, gdzie dotarła utartym emigranckim szlakiem z Polski. Ma objąć posadę asystentki i wykładać swój język ojczysty w typowym amerykańskim college’u, ale brakuje chętnych do nauki polskiego (który jest jednym z egzotycznych języków). Amerykańscy koledzy określają ją „naszą cudzoziemką” i komplementują znajomość języków (wspaniałą jak na cudzoziemkę).\nCzy decyzje o powrocie do Paryża, a także niewracaniu do Krakowa i wreszcie chęć wiecznego spoczynku na cmentarzu Montmorency (gdzie została pochowana w 2001 r.) obok innych polskich emigrantów to znaki potwierdzające pogodzenie się z losem emigrantki?\nKłopoty z Geniuszem\nOlga Scherer donosiła w korespondencji, że była „pierwszą osobą na świecie, która o nim w jakimkolwiek obcym języku (oprócz hiszpańskiego) napisała cokolwiek”. A nawet była pierwszą osobą na świecie, która Gombrowicza tłumaczyła na język obcy – w zredagowanym przez nią zbiorze krótkich form prozatorskich 10 Contemporary Polish Stories (170 tys. wydanych egzemplarzy) znajduje się opowiadanie Zbrodnia z premedytacją, a w jej pracy doktorskiej obszerne passusy poświęcone twórczości autora Trans-Atlantyku. Zresztą, aby ustalić, gwoli naukowej ścisłości i rzetelności, datę urodzenia autora, o którym pisała, wysłała list z takim zapytaniem do redaktora „Kultury”. Giedroyc przekazał list młodziutkiej humanistki Gombrowiczowi, który odmówił podania prawdziwej daty, twierdząc, że nie po to zbudował ażurową wieżę kłamstwa i odmłodzenia, żeby teraz ją wyjawiać. Dziś wszyscy wiemy, że to o 1904 r. toczył się spór w korespondencji, a jeżeli nie wiemy, to sprawdzamy, wpisując w wyszukiwarkę. Scherer musiała w obliczu odmowy podać informację „urodzony w 190?”. Mimo że adresat próśb uważał to problematyczne „0” za zbyteczne, „wyraźnie oszczercze i byłoby zamachem na (jego) sex appeal”. I choć ten brak solenności i zakłamywanie faktów zupełnie jej nie pasowały, zrobiła wszystko, by Gombrowiczowi pomóc i przynajmniej zainteresować jego twórczością amerykańskich wydawców. Znajomość była raczej profesjonalna, kilka listów w sprawach literatury i pieniędzy, kilka kartek ze stemplami z Buenos Aires czy Vence – wysyłanych przez Scherer do Yale i nad Sekwanę. Po jego śmierci opracowała z Jeleńskim numer specjalny periodyku „L’Herne” (1971) poświęcony właśnie Gombrowiczowi.\nPo powrocie do Francji w roku 1957 kontynuowała pracę naukową w dziedzinie teorii literatury i komparatystyki, pracowała w paryskim Centre Nationale de la Recherche Scientifique i wykładała na Uniwersytecie Paryskim w Vincennes. W Paryżu pisała ponadtysiącstronicową komparatystyczną pracę habilitacyjną o teorii dialogu u Faulknera i Dostojewskiego, publikowała w czasopismach naukowych, pisała powieści. W 1976 r. uzyskała tytuł profesora na Uniwersytecie Paryskim. W stolicy Francji wykładała też w American College. Współpracowała z założonym przez Jerzego Giedroycia Instytutem Literackim. Jej prozę wydawał Instytut Literacki i drukowały londyńskie „Wiadomości”, a sama opowiadała, że pisze ołówkiem w zwykłych zeszytach, ołówkiem przepisuje i żaden komputer czy inna maszyna nie są jej potrzebne. W rękopisie spoczywają dwie jej powieści: Eastern (napisana po polsku) i Lepszości (tak, mnie również zaciekawił ten intrygujący tytuł).\nParyż odwiedziła jako studentka w 1946 r. Towarzyszyła podnoszeniu się miasta z zapaści po II wojnie światowej, widziała konsolidowanie się środowiska polskich emigrantów – poznała ich dzięki częstym wizytom w księgarni Kazimierza i Zofii Romanowiczów. Ale na stałe w środowisko to wrosła, gdy w 1957 r. dzięki Stypendium Guggenheima przeniosła się z USA do Paryża – wówczas spotykała się z Polakami w kultowej kawiarni Old Navy naprzeciwko Księgarni Polskiej: „Przychodziliśmy tam, by poznać naszych rówieśników. To było naprawdę darem z nieba, niesłychanie dla mnie wzruszającym. Oni byli nam tacy bliscy. Okazało się, że czytali te same książki i myśleli o świecie podobnie jak my. Z radością odkryliśmy, że byli antykomunistyczni z natury”. Tam poznała Zbigniewa Herberta, tam rozmawiała z Czesławem Miłoszem i jego żoną Janiną, Kazimierzem Wierzyńskim, tam spotykała się z Olą Watową. Opisała to niesamowite paryskie życie emigracji w powieści W czas morowy. Posiadała wielu bliskich przyjaciół w środowisku związanym z Maisons-Laffitte (m.in. Zofia Hertz, Gustaw Herling-Grudziński). Przez pewien czas była związana z malarzem Janem Lebensteinem, wśród jej korespondencji zachowały się listy wymieniane z m.in. Kazimierzem Wierzyńskim, Janiną Katz czy Adamem Ważykiem, który wszystkie wysyłane jej w roku 1967 kartki pocztowe opatrywał nagłówkiem „Kochana Smutnico!”.\nPo wojnie Polskę odwiedziła po raz pierwszy w 1960 r., i była to wizyta przynajmniej na pierwszy rzut oka naukowa: zaproszono ją na sesję w Łańcucie poświęconą twórczości Marii Konopnickiej w 50. rocznicę jej śmierci, na której wygłosiła referat o nowelistycznej technice pisarki. W 1999 r. przyjechała do Warszawy na pogrzeb Lebensteina. Na początku lat 90. wygłosiła na Uniwersytecie Jagiellońskim kilka odczytów czy też pogadanek, jak je określiła.\nPowrotów zatem nie było zbyt wiele, bo może i nie było do czego wracać?\n„każde zdanie coś znaczy”\nBibliotece Uniwersytetu Mikołaja Kopernika przekazała część swoich książek i rękopisów, dziś znajdują się w toruńskim Archiwum Emigracji. Duża część korespondencji zdeponowana jest w archiwach Uniwersytetu Yale w New Haven – w jednej z najwspanialszych bibliotek: The Beinecke Rare Book and Manuscript Library. Tam w bezkwasowych teczkach zamkniętych w bezkwasowych pudłach zalegają pod nazwą „Olga Scherer-Virsky papers (GEN MSS 526)” serdeczne listy od Czesława Miłosza, maszynopisy sygnowane koślawą literą „J” (od Czapskiego, gdy nie mógł już pisać), pełne dystansu prośby Gombrowicza a to o druk, a to o jakieś dolary, a to o przekład, a to o – wspomniane wcześniej – nieujawnianie daty urodzenia.\nZalega na niebieskiej papeterii historia przyjaźni z Herbertami z towarzyszącą jej kopią listu – świadectwem oddania: poproszona kiedyś przez Akademię Szwedzką o rekomendację do literackiej Nagrody Nobla, widziała Herberta jako jej laureata w 1984 r. Poczucie tęsknoty i słowa wsparcia – wymieniane z Jeleńskim, wrażenia i literackie upodobania wymieniane z Jantą: „Lubię jednoznaczność słowną, bo dopiero ona może otworzyć okno na wieloznaczność sensu” (do Aleksandra Janty, 15 października 1964 r.), głębokie współczucie po śmierci Aleksandra, kierowane do Pauliny Watowej. Kartki pocztowe przez kilkadziesiąt lat wysyłane pod amerykańskie i francuskie adresy przez wielu. Przyjacielskie olśnienia i zdziwienia – gdy Brandys dowiedział się o jej zamiłowaniu do ekstremalnego narciarstwa, pisał: „Twoje wyczyny narciarskie napełniły mnie podziwem i zgrozą. Nie umiem połączyć Ciebie, Twojej autoironii, kruchości i lingwistyki ze zjazdami” (list z 1 czerwca 1973 r.). Publiczna i prywatna korespondencja z ponad 50 artystami, pisarzami, naukowcami i emigrantami (płci obojga) z lat 1954–1988. Prawdziwy skarbiec cennych informacji o życiu emigrantów.\nZ opowieści o Oldze Scherer wyłania się nie tylko portret wspaniałej i niezłomnej intelektualistki, ale także obraz doby gwałtownych przemian historycznych XX w., a przede wszystkim niezwykle interesująca historia intelektualna środowiska artystów i twórców polskich przebywających w USA i we Francji. Krzepiąca opowieść o dozgonnych przyjaźniach i pasjonujących związkach ludzi kultury i nauki.\nDziękuję za pomoc dr Michalinie Kmiecik, która podczas swego pobytu badawczego w New Haven zgodziła się sfotografować część korespondencji Olgi Scherer zdeponowanej w archiwum Uniwersytetu Yale w The Beinecke Rare Book and Manuscript Library; a także Wydziałowi Polonistyki UJ, który sfinansował moją kwerendę w Beinecke.\n List do K.A. Jeleńskiego, Mons, 18.08.1967 r.\n Co ty wiesz? Wspomnienie o „wiadomościach”, w: Wiadomości i okolice, red. M.A. Suprunik, Toruń 1996.\n O. Scherer-Wirska, Wesołych Świąt, Londyn 1962, s. 76.\n List do K.A. Jeleńskiego, dz. cyt.\n O. Scherer-Wirska, Wesołych Świąt, dz. cyt., s. 10.\n R. Gorczyńska, Portrety paryskie, Kraków 1999, s. 101.


Wymiana matrycy w laptopie Asus EeePC R101 - Serwis Asus Katowice Śląsk, Naprawa Laptopów, Komputerów\nWymiana matrycy w laptopie Asus EeePC R101\nSKU: 225 Kategoria: Wymiana matryc w laptopach Tagi: Asus EeePC R101, wymiana ekranów, wymiana matryc\nTo jeszcze nie tragedia, wymiana matrycy w laptopie Asus EeePC R101 należy do łatwiejszych czynności serwisowych. Teraz już nie musisz zastanawiać się nad sensem tych pytań. Nie musisz rozważać, co zrobić, gdy takie pytania jednak się pojawią, gdzie kłopoty takie się rozpoczną. Przyjdziemy wtedy Tobie na pomoc, z chęcią i zaangażowaniem. Wykonujemy usługi na najwyższym poziomie.\nSprawdzenie uszkodzenia i dokładna wycena usługi wymiany matrycy w laptopie Asus EeePC R101 jest w naszym serwisie bezpłatna. Proponujemy zamiennik fabrycznie nową matrycę HannStar HSD100IFW1-A00 10″ 1024×600 WSVGA Matowa LED z 3 miesięczną gwarancją.\nIstnieje także często możliwość zamontowania w laptopie Asus EeePC R101 matrycy o innych parametrach jak:\nDobór matrycy w laptopie Asus EeePC R101 dokonuje się na podstawie oznaczeń z naklejek znajdujących się na odwrocie wyświetlacza.


Informacje o ktokto - CupSell\nProfil użytkownika: ktokto\ndata założenia konta: 2016-05-09 17:11:51\nTutaj powstają obrazki jakich nie znajdziesz w całych internetach. Dedykowane wyłącznie temu miejscu- bardzo ładne wzory. Bez ideologii i popularnych haseł. Dekoracyjne projekty, które sprawdzą się zarówno na koszulkach, jak i na gadżetach. Każdy obrazek jest optymalnie dopracowywany pod kolor tła i rozmiar zadruku. Jeśli jakiś wzór nie występuje na produkcie którym jesteś zainteresowany/a napisz: ktokto.cupsell@gmail.com


°BEST WESTERN PLUS BUSINESS FALTOM HOTEL GDYNIA 3* (Polska) - od 60 € | BOOKED\nMorska 362, Gdynia, Polska, 84 230 Pokaż na mapie\nWygodny Best Western Plus Business Faltom Hotel jest dogodnie położony w kilku minutach drogi od Batory (dynastia), Dar Pomorza i Old Town. Best Western Plus Business Faltom Hotel zakwaterowuje gości do swych klasycznych pokoi od 2013 roku.\nBest Western Plus Business Faltom Hotel położony tuż przy piaszczystej plaży. Obiekt leży w odległości 9 km od centrum Gdynia.\nZ lotniska Lech Wałęsa do Best Western Plus Business Faltom Hotel można spokojnie dojechać w 20 minut.\nWszystkie pokoje w Best Western Plus Business Faltom Hotel są wyposażone w prasowalnicę do spodni, telewizję kablową z dostępem do filmów, bezprzewodowy internet, szafkę i indywidualną kontrolę parametrów klimatycznych. Współczesny wystrój uzupełnia wykładzina na podłodze. Prywatne łazienki wyposażone w ręczniki kąpielowe, prysznic i bezpłatne przybory toaletowe.\nGoście Best Western Plus Business Faltom Hotel mogą delektować się przepysznym śniadaniem.\nGoście mogą wynająć rowery i kije trekkingowe, co zdecydowanie ułatwi zwiedzanie okolic.\nTakie możliwości rekreacyjne jak basen i rozkładane fotele plażowe są do użytku gości. Centrum fitness na terenie hotelu oferuje centrum fitness i salę gimnastyczną.\nMorska 362, Gdynia, Polska, 84 230\nStandard|1 Single Bed - Nonsmoking Room - Full Breakfast, Wifi, Fridge\nStandard|1 King Bed Non-Smoking, Larger Room, Sofa, Fast Wi-Fi, 32-Inch Lcd Television, Safe, Full Breakfast\nSuite|Suite-1 King Bed Non-Smoking, Sofa, 32-Inch Lcd Television, Wi-Fi, Safe, Refrigerator, Full Breakfast\nLokalizacja Best Western Plus Business Faltom Hotel\nGdynia - Kosakowo Airport7.1 km\nGdynia Motorization Museum2.7 km\nWładysławowo Fishing Port13.5 km\nBatory 8.9 km\nMuzeum Miasta Gdyni 9.5 km\nAkwarium Gdynskie MIR9.6 km\nOceanographic Museum and Sea Aquarium 8.9 km\nMuzeum Marynarki Wojennej9.5 km\nOpinie Best Western Plus Business Faltom Hotel\nOpinie Gości są przekazywane przez naszych klientów po ich pobycie w Best Western Plus Business Faltom Hotel\nWszystko super, a śniadania bardzo pyszne.\nŚniadanie smaczne,łóżko duże i bardzo wygodne.\nBardzo komforowy hotel, dobra lokalizacja , czysto , przyjemnie . Polecam\nsniadnie smaczne, urozmaicone.\nŚliczna i przemiła obsługa:)\nPersonel przemiły bardzo uprzejmy i dyskretny\nPołożenie hotelu wielkość pokoju jakość uslug\nbardzo wygodne łóżko, czysto, wiele przyborów,\nBezpiecznik co jakis czas wyskakiwał, brak wejscia/wyjscia na parking\nprzemiła obsługa, duże i komfortowe pokoje, bardzo czystko, duży parking\n+ bardzo smaczna restauracja + duże wygodne łóżka\n- stosunkowa nieduża liczba kanałów w tv - niestety w pokoju w którym byłem wisiały dwie pajęczyny, czyli sprzątanie nie było najdokładniejsze\nprzestronne i wygodne pokoje miła obsługa duży parking\nŚwietny standard jak na ***, bardzo czysto i świeżo.\nMiły personel, dobre i różnorodne śniadanie bardzo fajna strefa spa w hotelu oddalonym 2 kim w którym w pakiecie jest ona za darmo posiada bardzo fajne 2 zjeżdzalnie które były frajda nie tylko dla dziecka ale i dla nas :D\nDaleko do morza , koniecznie potrzebny samochód , za oknem co chwile słychać przejeżdzające pociągi ,\nSilownia nie jest silownia.3 sprzety do cardio i tyle.\nPyszne śniadanie w super cenie, miły personel, czysto:)\nbardzo sympatyczny i kompetetny personel wygodne i przestronne pokoje duży parking\nEN - Best Western Plus Business Faltom Hotel - Gdynia


SIERADZ TO MY: Powstanie blok z mieszkaniami komunalnymi\nPowstanie blok z mieszkaniami komunalnymi\nPodczas konforemni prasowej w sieradzkim magistracie prezydent Sieradza Paweł Osiewała, poinformował dziennikarzy o fakcie, iż miasto Sieradz zamierza wybudować mieszkania komunalne w programie „Mieszkanie plus”.\nW pierwszej kolejności ma powstać jeden blok w okolicach ulicy Sikorskiego nieopodal nowej drogi, która pod koniec 2019 roku została oddana do użytkowania. Łącznie mają być wybudowane trzy bloki, w których będzie około 150 nowych mieszkań.\nPlanuje się, że z tego programu w pierwszej kolejności będą mogły skorzystać rodziny, które nie mogą otrzymać mieszkania komunalnego, a ich dochody są zbyt niskie, aby wynająć czy kupić mieszkanie na rynku komercyjnym.\nPonadto rząd przewiduje, że lokale będą mogły otrzymać osoby, które nie mają zdolności, aby ubiegać się o kredyt hipoteczny w banku. Program przewiduje dopłaty do czynszu, celem poprawienia dostępności mieszkań dla osób o dochodach uniemożliwiających samodzielne zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych.\nDopłata planowana jest w okresie pierwszych 15 lat wynajmu mieszkania, a jej wysokość będzie zależeć od kryterium dochodowego w rodzinie. Prezydent Paweł Osiewała, zachęca mieszkańców do wypełnienia ankiety, która pomoże z realizacji programu Mieszkanie plus, tu pobierzesz ankietę, ankiety należy dostarczyć do Urzędu Miasta do 9 lutego 2020 r.\nZapraszamy do wysłuchania całego nagrania z konferencji dotyczącej programu „Mieszkanie plus”, kliknij, aby wysłuchać MP3.\nOpublikowane przez Piotr w dniu 1/15/2020 11:32:00 AM\nEtykieta: mieszkania komunalne, mieszkanie plus, Paweł Osiewała, Sieradz, Sieradz to my, Sieradz To My.pl, Sieradztomy, Urząd Miasta Sieradza\nChobot Design 21 marca 2020 19:53\nDobrze, że coś się dzieje w tym kierunku


Programy Prawo medyczne - Prawo medyczne 2019\nProgramy Prawo medyczne, Szukaj najlepszych programów LLM tutaj!\nLLM oznacza Legum Magister, i to jest tytuł magistra dla tych, którzy chcą kontynuować naukę prawną. Prawo Zdrowie zajmuje się wiele różnych aspektów zdrowia odnoszą się one do kwestii prawnych.\nByć może zastanawiasz się, co to jest LLM Zdrowia? Program ten koncentruje się na wielu różnych obszarach, takich jak prawa publicznego zdrowia, prawa umów, prawa medycznego, prawa administracyjnego, prawa medycznego i nadużyć prawa zgody. Kandydaci do programu powinny mieć licencjat z opieki zdrowotnej, prawa, lub pokrewny temat.\nIstnieje wiele korzyści dla tych, którzy zarabiają na LLM w Zdrowia. Starzenie się społeczeństwa rośnie na całym świecie, a to powoduje wzrost zapotrzebowania na specjalistów prawa zdrowia. Kariera są powszechne i są one dostępne zarówno w kraju jak i na arenie międzynarodowej. Wiadomo, że studenci zdobywają także pomaga im rozwiązać problemy w innych dziedzinach życia.\nNa pełnym harmonogramem, LLM Zdrowia może być zazwyczaj zdobył w jednym roku.Koszty programu będą się różnić w zależności od kraju, szkoły i ucznia. Zainteresowani studenci powinni skontaktować się ze szkołą ich wyboru, aby określić, jakie są ich obowiązki finansowe będzie.\nAbsolwenci z dyplomem prawa zdrowia mogą wybierać z wielu dynamicznych i zróżnicowanych możliwości rozwoju kariery zawodowej. Prawnicy z tym stopniu mogą skupić się na karierze w aptece, nadużyć prawa medycznego, etyki lekarskiej, międzynarodowa zdrowia publicznego i zdrowia psychicznego prawa. Mogą pracować za kulisami, lub spędzać czas w sali sądowej, w zależności od ich zainteresowań i osobowości. Eksperci służby zdrowia z ich LLM w Zdrowia może pracować na stanowiskach w administracji na poziomie górnych i bioetyki medycznej.\nOsoby z napiętych harmonogramów może się martwić, że uzyskanie LLM w Zdrowia może być zbyt trudne. Jednak wiele szkół oferuje obecnie możliwość podjęcia wielu klas w Internecie, a nawet oferują studia zaoczne.Szukaj w programie poniżej i bezpośredni kontakt z Biurem wstęp szkoły do wyboru poprzez wypełnienie formularza głównego.\n10 Wyniki z Prawo medyczne Filter\nOnline Zaoczne 24 miesiące Wrzesień 2019 Wielka Brytania UK Online


Zalety zamiatarki samojezdnej - Adresso\nZamiatarki samojezdne to urządzenia, które odnajdują swoje zastosowanie w wielu branżach. Ich fenomen w głównej mierze polega na jak najmniejszej ingerencji w proces sprzątania. Ich obsługa jest możliwa dzięki pracy operatora, który siedzi na urządzeniu. W jakich obiektach sprawdzi się to urządzenie? Dlaczego warto je kupić?\nGdzie sprawdzi się zamiatarka samojezdna?\nDzięki zamiatarce samojezdnej możliwe jest sprzątanie powierzchni bez unoszących się wokół pyłów. Stosowane są one zarówno wewnątrz obiektów jak i na przestrzeniach otwartych. Warto jednak wiedzieć, że rodzaj powierzchni w głównej mierze decyduje o tym jaką zamiatarkę kupić. Zamiatarka tego typu jest niezwykle komfortowym rozwiązaniem. Nie wymaga większej ingerencji pracownika zajmującej się sprzątaniem. Sprawdzi się więc doskonale w czyszczeniu zakładów o większej powierzchni. Nadaje się zarówno do oczyszczania parkietów, jak i powierzchni wykonanych z twardszych materiałów. Same zamiatarki samojezdne różnią się jednak pomiędzy sobą różnymi parametrami. Przy zakupie warto właśnie na nie zwrócić uwagę. Jakie są to jednak parametry? Przede wszystkim niezwykle ważną rolę odgrywają wydajność czyszczenia, emisja spalin oraz dostępność punktów ładowania. Urządzenie to wyposażone jest w kilka kluczowych elementów. Są nimi mechanizm napędowy, kabina operatora, zbiornik na wodę, zbiornik na nieczystości, system szczotek oraz system hydrauliczny. Niektóre z zamiatarek posiadają również zamontowany ręcznie obsługiwany wąż ssawny.\nPrzedsiębiorstwa decydujące się na zakup zamiatarki powinny uwzględnić, że urządzenia tego typu charakteryzują się dużą wrażliwością na jakość paliwa. Powinno ono być dostosowane do silnika w jaki zostały wyposażone. Warto więc nie tylko inwestować w samo urządzenie, ale również paliwo, którym będzie napędzane.


Modne odcienie pomarańczowego: kolorystyczne trendy wnętrzarskie - Urzadzamy.pl\nPomarańcz i południe Europy\nW Polsce często kojarzymy kolor pomarańczowy z minioną epoką – nie zawsze jest więc pożądany we współczesnych wnętrzach. Tymczasem na południu Europy, zwłaszcza we Włoszech, to jedna z najpopularniejszych barw i w architekturze, i we wnętrzach. Należy to oczywiście wiązać z klimatem – w mocnych promieniach słońca pomarańcz prezentuje się najlepiej. Poza tym w krajach śródziemnomorskich sporo korzysta się z różnych odcieni pomarańczowego, a przede wszystkim z terakoty – materiału na posadzkach, okładzinach ściennych (zwłaszcza elewacyjnych) oraz dachach. Wiele miast z południa Europy, gdy patrzymy na nie z lotu ptaka, to istne morze terakoty.\nW tym roku kolor pomarańczowy wkroczył też do trendów. Dobrze było to widoczne na targach Salone Internazione del Mobile w Mediolanie, gdzie królowały odcienie terakoty i cegły. Należy to wiązać z jednej strony z modą na retro i mid-century design, a z drugiej – zwyczajnie ze znudzeniem barwami chłodnymi i minimalizmem.\n.. Kolor pomarańczowy we wnętrzach – porady i zdjęcia >>>\nOdcienie koloru pomarańczowego – z czym je łączyć?\nKolor pomarańczowy ma różne odcienie: od bladej moreli przez brzoskwinię, dynię aż po kolor cegły i terakoty. Często do pomarańczu zalicza się też kolor miedziany oraz bursztynowy. Bez względu na odcień jest to barwa ciepła, energetyczna i wyrazista, dlatego wymaga zrównoważenia chłodnymi. Idealny do tego będzie kolor niebieski – w pełni komplementarny z pomarańczem. Dobrym rozwiązaniem jest też chłodna zieleń. Odcienie pomarańczowego możemy śmiało łączyć z innymi ciepłymi barwami, a także z bielą i czernią. Warto jednak zadbać o kontrasty, by wnętrze nie było monotonne, a co gorsza – męczące.\n.. Jak dobrze łączyć kolory w mieszkaniu? >>>\nNajmodniejsze odcienie pomarańczowego\nNajdelikatniejsze odcienie pomarańczowego to łososiowy, brzoskwiniowy, morelowy i wszelkie pastele. Jednak w tym roku to wyrazistsze odcienie wiodą prym w trendach.\nKolor cegły i terakoty – ciemny, dostojny odcień pomarańczu wpadający w brąz; barwa wypalanej gliny. Bardzo popularna na południu Europy. W tym sezonie pojawia się w licznych wcieleniach: na posadzkach i ścianach, tkaninach, meblach, dekoracjach.\nKolor dyniowy – ciekawy odcień ciemnego pomarańczu, który zgodnie z nazwą kojarzony jest z dynią. Za jego pomocą można ciekawie wyróżnić jedną ze ścian w pokoju albo inną wybraną powierzchnię. Bardzo modny kolor mebli wypoczynkowych w tym sezonie!\nKolor mandarynkowy – głębszy, nieco ciemniejszy w porównaniu z „czystym” pomarańczowym (czyli skórki pomarańczy). Ma też delikatniejszy odcień wpadający w blady róż zwany „atomic tangerine”.\nKolor marchewkowy – zbliżony do mandarynkowego, choć odrobinę ciemniejszy.\nPomarańcz neonowy – wyrazista i pobudzająca barwa, tak intensywna, że wręcz świecąca (stąd nazwa). W tym sezonie pojawia się na dużych powierzchniach, ale zalecamy raczej drobiazgi w tym kolorze – nie zdominują wystroju.


Młodzi Polacy często się modlą i są najpobożniejsi w Europie. Sondaże nie pozostawiają złudzeń... - Media Narodowe\nAktualności, ReligiaMłodzi Polacy często się modlą i są najpobożniejsi w Europie. Sondaże nie pozostawiają złudzeń…\nMłodzi Polacy często się modlą i są najpobożniejsi w Europie. Sondaże nie pozostawiają złudzeń…\nNajnowsze sondaże wskazują, iż wśród 21 badanych europejskich krajów to młodzi Polacy najczęściej uważają się za chrześcijan i katolików. Autorem raportu zatytułowanego: Europe’s Young Adults and Religion Findings from the European Social Survey (2014-16) to inform the 2018 Synod of Bishops jest profesor Stephen Bullivant. Naukowcy oparli się na analizie Europejskiej Ankiety Społecznej (European Social Survey).\nRaport wskazuje, iż młodzi Polacy najczęściej uczestniczą w nabożeństwach, a także modlą się prywatnie. Aż 83% Polaków w wieku od 16 do 29 lat to chrześcijanie. Na drugim miejscu znaleźli się Litwini, na drugim zaś Austriacy. Najmniej religijni są natomiast młodzi Czesi, tylko 9% z nich uważa się za chrześcijan.\nBadania wykazują ponadto, iż co drugi młody Polak modli się przynajmniej raz w tygodniu lub częściej. Także w tym przypadku znajdujemy się na czele. Drugie miejsce zajmują natomiast Irlandczycy, 31% z nich deklaruje modlitwę przynajmniej raz w tygodniu.\n–Polska jest także pod tym względem wyjątkowym przypadkiem- komentują autorzy projektu- Nie tylko z racji bardzo wysokiego odsetka katolików, lecz również dużego poziomu praktyk religijnych- dodają.\nTagi:chrześcijaństwokatolicyzmkościół katolickilaicyzacjalaicyzacja Europypolacyreligijnośćreligijność Polakówsondaże


Gazeta.pl Forum spis temat�w na co woda utleniona 3\na ja tam jedynie "z wierzchu" rozja�niam co niekt�re pasma �eby od�wie�yc sw�j zimowy blond (latem mam naturalnie jasne, zima niestety mi ciemniej�) i u�ywam do tego celu wody utlenionej 3%, kt�ra jest absolutnie nieszkodliwa! dzia�a antybakteryjnie, odka�aj�co i dzia�a powierzchniowo\n- rozjasnianie wlosow w pierwszym trymestrze mozna?\nJa rozja�niam wod� utlenion� 3%...\njestem blondynk� ale w zimie w�osy mi ciemniej�, zatem rozja�niam sobie gdzieniegdzie w�oski (g��wnie od sk�ry-wiadomo) wod� utlenion� z apteki 3%, mo�na kupi� tak�a te� w �elu, naprawd� rozja�nia! u�yta np.2-3 razy w odst�pach np. 2 tyg rozja�nia nawet ciemne w�osy a nie jest szkodliwa! (tzn\n- jak to jest naprawde?(z rozjasnianiem wlosow)\nja ostatnio tylko tak, raz nadmanganian, raz woda utleniona, nie cz�ciej ni�3 razy w tygodniu;\n- Moje dziecko nie ma


Shopeneo pozycjonowanie lokalne\nDrogie reklamy, aplikacje, systemy marketingowe - to wszystko jest codziennością dla przedsiębiorców, którzy chcą osiągać lepszą sprzedaż i mieć więcej klientów. Dodatkowo niemal każdy myślący perspektywicznie właściciel firmy zajmuje się również pozycjonowaniem jej strony internetowej lub zleca to specjalistom.\nDlaczego? I czy pozycjonowanie jest najważniejsze w reklamie firmy w internecie?\nJaką rolę gra dziś pozycjonowanie stron www?\nZrozumienie roli pozycjonowania stron wymaga wczucia się w skórę klienta, który właśnie poszukuje dla siebie konkretnego produktu czy usługi. Przedsiębiorca, który zastanawia się nad tym, czy pozycjonować stronę swojej firmy czy nie, powinien pomyśleć nad tym, gdzie sam zerka robiąc zakupy w internecie. Odpowiedź nasuwa się sama: oczywiście, że do wyszukiwarki Google. Zatem, jeśli sam, sprzedając swoje produkty chce lepiej docierać do ludzi, musi się w tej wyszukiwarce znaleźć i to na jak najwyższej pozycji.\nŚrednie statystyki wskazują, że klienci sprawdzają wyniki wyszukiwania tego, o czym myślą przy zakupach na pierwszej stronie Google. Jeśli tam nie ma firmy, prawdopodobieństwo jej dużych zysków jest naprawdę niewielkie. Pozycjonowanie można wykonać samemu, ale z racji skomplikowania tego procesu i jego długoterminowości, lepiej jest oddelegować to zadanie specjalistom. Dla przykładu są to agencje typu https://shopeneo.agency/, firmy marketingowe, zespoły seo i tzw. optymalizatorzy stron www. To właśnie oni znają przeróżne sztuczki pozwalające sklepom internetowych na pojawianie się w najlepszych miejscach wyszukiwarek.\nPozycjonuj lokalnie - o co chodzi?\nMniejsze firmy oferujące zakup swoich produktów głównie na rynek lokalny zastanawiają się często, czy pozycjonowanie ma dla nich sens. Skoro sprzedają w regionie, mieście czy na wsi to po co decydować się na taką promocję? Powody są proste: w obecnych czasach nawet mieszkańcy jednej miejscowości nie wychodzą często do sklepu, jeśli wcześniej go sobie nie sprawdzą w sieci. Zajrzą do wizytówki Google, na mapę, przejrzą ofertę online, ceny, promocje i dopiero wtedy decydują czy warto. Tak właśnie powstało pojęcie pozycjonowania lokalnego, czyli ukierunkowanego typowo na daną miejscowość. Specjalistyczne agencje marketingowe np. https://shopeneo.agency/pozycjonowanie-lokalne/ poświęcają temu zagadnieniu i całemu, wynikającemu z niego procesowi bardzo dużo uwagi. Niestety, wyróżnienie internetowej strony firmy lokalnie wcale nie jest takie proste, jak mogłoby się wydawać, dlatego powierzenie tego działania ludziom mającym duże doświadczenie jest bardzo ważne. Dodatkowo, trzeba mieć świadomość, że nowe firmy w mieście potrzebują często wiele czasu, by zostać dostrzeżonym przez przechodniów, nie wspominając nawet o bardziej oddalonych od siedziby osiedlach. Czasem przyzwyczajenie się ludzi do nowego miejsca trwa latami, a firma nie może sobie pozwolić na tak długie oczekiwanie, dlatego jej wypozycjonowanie lokalne ma ogromne znaczenie.


Bitcoin Revolution Dzien Dobry Tvn Wniosek - Magazyn numer 1 o kryptowalutach\nInwestorzy mogą uczestniczyć w wynikach Bitcoin za pomocą Bitcoin ETNs, przy czym większość Bitcoin Revolution Dzien Dobry Tvn ETNs posiada dużą część inwestycji w fizyczne Bitcoiny. W Niemczech nie ma ETF-ów Bitcoinowych z powodu ram prawnych poprzez wytyczne UCITS. Ramy prawne nie pozwalają na uruchomienie funduszy indeksowych tylko z jednym składnikiem.\nJak inwestować w akcje blockchain? Blockchain jest rodzajem magazynu danych, w którym bloki danych są zbudowane jeden na drugim i zabezpieczone kryptograficznie. Oznacza to, że niezauważalna manipulacja nie jest już możliwa. Bitcoin Revolution Dzien Dobry Tvn zdecentralizowane przechowywanie danych eliminuje potrzebę istnienia centralnego biura administracyjnego, jak to jest obecnie wymagane na przykład w przypadku papierów wartościowych. Zasada blockchain może być stosowana na wiele sposobów, a także leży u podstaw kryptowalut takich jak Bitcoin.\nW tym przewodniku inwestycyjnym znajdziesz wszystkie ETF-y, które pozwalają inwestować w spółki blockchain. Obecnie dostępny do inwestycji jest 1 indeks lub 1 ETF. Kliknij i przeczytaj więcej artykułów: Bitcoin Revolution Dragons Den.\nBitconnect Roadmap 2018 Wniosek


Jesteś tutaj: Strona główna › Artykuły › Prawo › Kiedy można skorzystać z urlopu okoliczn...\nSłowa kluczowe: urlop okolicznościowy, urlop, pracownik, pracodawca\nUrlop okolicznościowy jest to zwolnienie z pracy, którego pracodawca jest zobowiązany udzielić pracownikowi w związku z wystąpieniem konkretnych okoliczności. Są one związane z ważnymi wydarzeniami rodzinnymi lub osobistymi pracownika. Szczegółowy wykaz tych okoliczności znajduje się w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy.\nKiedy i w jakim wymiarze pracownikowi przysługuje urlop okolicznościowy?\nUrlop okolicznościowy może mieć wymiar jednego lub dwóch dni. Jeden dzień przysługuje pracownikowi w przypadku: ślubu własnego dziecka, śmierci i pogrzebu rodzeństwa, teściowej, teścia, babki, dziadka, a także innej osoby pozostającej na utrzymaniu pracownika, lub pod jego bezpośrednią opieką. Dodatkowy płatny urlop w wymiarze dwóch dni przysługuje z okazji ślubu pracownika, urodzenia się dziecka pracownika lub śmierci i pogrzebu najbliższych czyli małżonka lub jego dziecka, ojca, matki, ojczyma lub macochy. W przypadku urodzenia się dziecka pracownika są to zawsze dwa dni zwolnienia. Nie ma tutaj znaczenia liczba dzieci, które urodziły się podczas porodu. Jeśli pracownikowi będą rodziły się dzieci w kolejnych latach, za każdym razem przysługuje mu urlop okolicznościowy w wysokości do dwóch dni. Podobnie w przypadku ślubu. Nieważne czy jest to ślub pierwszy czy też nie. Warunkiem jest, że małżeństwo musi wywierać skutki cywilnoprawne. Wynika z tego, iż zarówno małżeństwo zawarte przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego, jak i małżeństwo zawarte przed duchownym, z którego później akt małżeństwa sporządził kierownik urzędu stanu cywilnego, daje prawo do urlopu okolicznościowego.\nCzas wykorzystania urlopu okolicznościowego.\nNa pracodawcy ciąży obowiązek udzielania wyżej wymienionych zwolnień gdy zaistnieją okoliczności warunkujące uzyskanie takiego urlopu. Oznacza to, że przełożony nie ma prawa odmówić pracownikom określonych dni wolnych. Nie znajdujemy w przepisach żadnych ram czasowych otwierających lub zamykających prawo do skorzystania z urlopu okolicznościowego. Nie ma tez zapisu, który wskazywałby na konieczność wykorzystania dni łącznie, w wypadku urlopu okolicznościowego w wymiarze dwóch dni. Aby absencja pracownika, by mogła zostać uznana za urlop okolicznościowy musi mieć bezpośredni związek z wydarzeniem wymienionym przez ustawodawcę. Nie musi być to dzień samego zdarzenia, bądź dzień bezpośrednio po zaistnieniu sytuacji. Przykładowo, w przypadku śmierci bliskiej pracownikowi osoby, nie musi on wykorzystać urlopu okolicznościowego w dzień śmierci czy pogrzebu, może go wykorzystać chociażby na załatwienie formalności związanych z pogrzebem przed lub po uroczystości. Przyjmuje się, że pracodawca może odmówić udzielenia urlopu okolicznościowego pracownikowi, gdy ten jest w tym czasie na urlopie wypoczynkowym. Urlop okolicznościowy nie ma w takiej sytuacji uzasadnienia, gdyż pracownik faktycznie nie świadczy w tym okresie pracy.\nW jaki sposób uzyskać oraz udowodnić urlop okolicznościowy?\nGdy tylko pracownik może przewidzieć swoją nieobecność, czy potrzebę uzyskania urlopu okolicznościowego powinien w miarę możliwości, odpowiednio wcześniej zawiadomić swojego pracodawcę, podając przyczynę oraz czas niestawiennictwa w pracy. Z sytuacją taką mamy do czynienia na przykład w przypadku ślubu, który zwykle planuje się z wyprzedzeniem. Gdy zaistnieje zupełnie niespodziewana sytuacja, np. śmierć osoby najbliższej, pracownik jest zobowiązany niezwłocznie zawiadomić pracodawcę o przyczynie swojej nieobecności i przewidywanym okresie jej trwania, najpóźniej w drugim dniu nieobecności w pracy. Pracownik musi także koniecznie złożyć wniosek do pracodawcy o udzielenie urlopu okolicznościowego oraz przedstawić dokument potwierdzający zaistnienie wymienionych okoliczności uprawniających do dodatkowego wolnego. Dokumentami tymi są odpowiednio odpisy aktów: ślubu, urodzenia dziecka czy też zgonu itd.. Zwykle uzyskanie takich dokumentów jest po prostu niemożliwe w dniu zdarzenia należy je przedłożyć pracodawcy w terminie późniejszym bez zbędnej zwłoki. To w obowiązku pracownika oraz w jego interesie należy udowodnienie zasadności skorzystania z urlopu okolicznościowego.\nZa te dodatkowe dni wolne od pracy, pracownikowi przysługuje wynagrodzenie takie jak w wypadku urlopu wypoczynkowego z tym że składniki wynagrodzenia ustalane w wysokości przeciętnej oblicza się z miesiąca, w którym przypadło zwolnienie od pracy lub okres niewykonywania pracy. Pracownik nie musi skorzystać z urlopu okolicznościowego jednak jeśli nie wystąpi z takim wnioskiem i nie wykorzysta dnia wolnego nie przysługuje mu zamiennie żaden ekwiwalent pieniężny.\nurlop okolicznościowy, urlop, pracownik, pracodawca


Nasze blogi - Strona 59 - Wizaz.pl\n2011-09-22, 21:56 #1741\nJa pisać na zapas jeszcze nie pisałam zwyczajnie z braku czasu ale fotki mam juz porobione na kilkanaście recenzji\n2011-09-22, 21:58 #1742\nCzasem mam więcej czasu to mogę kilka postów machnąć zwłaszcza, że zdjęcia też robię hurtowo\nOrlica - wiesz czego ja nie lubię pokazujesz jakieś lakiery piszesz, że będą zdjęcia pazurkowe a potem ni ma. Tak było chyba z lakierami frenchowymi Colour Alike.\nChodzi mi o te http://3.bp.blogspot.com/_uzIod9kKkf...0/P1011339.JPG\nCzas edycji: 2011-09-22 o 22:00\n2011-09-22, 22:00 #1743\nOoo, a mi właśnie dużo łatwiej\nKtoś jeszcze się wypowie na temat mojego stylu pisania? ^^\nKilka z nich pokazałam\nMasz niezłą pamięć, bo to chyba jedyne lakiery, które zapowiedziałam i nie pokazałam.\nNie mam serca do frenchowych, a kobitka z Barbry postanowiła mnie nimi uszczęśliwić\n2011-09-22, 22:04 #1744\nWiem wiem, że było np. Lolipop - ale ja lubię takie lakiery dlatego tak bardzo czekałam aż je pokażesz - chciałam kupić a nie wiedziałam jak się prezentują. A w sumie Twoje zdjęcia zawsze mi pomagają w wyborze.\n2011-09-22, 22:09 #1745\n1.\t12 Caffee Macchiato\n2.\t13 Vanilla Shake\n3.\t14 Shimmering abricot\n4.\t15 Lollipop Pink\n5.\t16 Cool Rose\n6.\t17 Seashell pink\n2011-09-22, 22:11 #1746\nLollipop czeka na swoją kolej\nZałączam jednak fotki-może się przydadzą\nPs. Wybaczcie stan moich skórek..\nIMG_1555.jpg (64,4 KB, 10 załadowań)\nIMG_1556.jpg (60,0 KB, 11 załadowań)\nIMG_1557.jpg (77,1 KB, 5 załadowań)\nCzas edycji: 2011-09-22 o 22:13\n2011-09-22, 22:16 #1747\nOrlico - bardzo lubię Twoje tutki i mani z konadem\nI chętnie bym się dowiedziała jak malować żeby nie było bąbelków - bo to moja zmora.\nSama mam 2 lewe do malowania pazurów i jakoś nie mogę się przemóc, ale lubię patrzeć na ładnie pomalowane paznokcie.\nU mnie na blogu na razie tylko 1 lakier\nYasini, jaki masz kolor na pazurkach?\nCzas edycji: 2011-09-22 o 22:18\n2011-09-22, 22:22 #1748\nWłaśnie Lollipop Pink o który pytałaś\n2011-09-22, 22:25 #1749\nLemirko, co do bąbelków to na szybko Ci mogę doradzić - nie potrząsaj butelką lakieru przed pomalowaniem (zamiast tego turlaj ją w dłoniach) i nie ciapaj pędzelkiem w niej, nabieraj lakier raz, a skutecznie. No i poczekaj odpowiednio długi czas między poszczególnymi warstwami lakieru.\n(A te frencze na wzorniku publikowałam )\n2011-09-22, 22:55 #1750\nDzięki no widzisz - widać przegapiłam gdzieś ten wzornik.\nPytałam ogólnie o te lakiery a Lillipop akurat Orlica jako jedyny na pazurkach pokazała. Nie mniej jednak dziękuje, bo im więcej zdjęć tym lepiej\n2011-09-23, 05:30 #1751\nTylko nie lewe Ja jestem leworęczna, więc bez takich mi tu\nTeż mam problem z systematycznością, mam zdjęć zrobionych na zapas, tylko ciągle brakuje mi czasu/światła/inny powód, żeby zrobić np. efekty po, albo co się dzieje z zaaplikowanym kosmetykiem po x godzinach (np. podkład, puder, tusz, róż, etc.). Ale dzisiaj postaram się wrzucić notkę o różu Flormaru, który chyba będzie moim ulubieńcem\n2011-09-23, 06:03 #1752\nprzyznaję się bez bicia, ze znudziło mi się czytanie blogów, gdzie autorka wkleja recenzje kilka razy dziennie ...\nmi się u Ciebie podoba\n2011-09-23, 06:40 #1753\n2011-09-23, 07:04 #1754\ndoberek jeszcze raz zapraszam na rozdanie bo coś mało chętnych :P chyba, że niezbyt trafiłam z prezentami, ale to juz kwestia gustu chyba\n2011-09-23, 08:32 #1755\nZbiorą się, spokojnie\nJa zapraszam do mnie na nowy post, wczorajsze zakupy i zapowiedzi, zapowiedzi... klik!\nA teraz do nauki... chemia kosmetyczna czeka... i kolejny weekend w szkole....\n2011-09-23, 09:01 #1756\nA ja dziewczyny zapytam z innej beczki... Czy któraś z Was pisała dla mydlandia.pl (mam na myśli blog)?\n2011-09-23, 10:00 #1757\nA ja zapraszam na konkurs z Essence - do zgarniecia trzy kosmetyczki z zawartoscia!\n2011-09-23, 10:15 #1758\nNiedawno zalozylam swojego bloga .Zamierzam w nim opisywac azjatyckie kosmetyki, czasem dodac jakies outfity itp. Zapraszam serdecznie . I prosze o rady\n2011-09-23, 10:16 #1759\nsupr!! mam nadzieję, ze mi się poszczęści\n2011-09-23, 10:22 #1760\noj, skąd ja to znam. Mam na kartach od aparatu kilkadziesiąt zdjęć, brak tylko czasu by je zrzucić, obrobić i napisać recenzje\nniedługo u mnie rozdanie The Body Shop\nbędę zaglądać , bardzo lubię azjatyckie kosmetyki.\nCo do bloga, sugerowałabym zmianę czcionki, tę ciężko się czyta i zniechęca bardzo.\nPoszerz też część z postami, jest zbyt wąska i nie skupia uwagi czytelnika, wzrok skacze po całym blogu.\n2011-09-23, 10:26 #1761\nZapraszam do lektury mojego pierwszego posta (właściwie to drugiego )\n2011-09-23, 10:28 #1762\n2011-09-23, 10:33 #1763\nA czy coś byś zmieniła w nich?\n2011-09-23, 10:40 #1764\nmnie tez zawsze zastanawialo, że kiedy cały dzien nie ma mnie w domu a wieczorem usiade, to mam tyyyyle do nadrabiania w postach ze szok. Byłam ciekawa czy wszystkie blogerki siedza tylko w domu ? teraz rozwiazala sie zagadka\n2011-09-23, 10:58 #1765\nJuż patrzę przede wszystkim jest jasno, podoba mi się Trochę rozkojarza nadmiar w kolorach i rodzajach czcionek. Jeśli już jakaś różnorodność to odcienie zbliżone bardziej do siebie, stonowane.\nWięcej i większe zdjęcia.\nPierwsza recenzja na plus-lubię recenzje rzetelne, z pewnym schematem, są wtedy bardziej czytelne i wiarygodniejsze dla mnie.\nPobawiłabym się logo-na razie jest kuferek sugerujący tematykę kolorówkową a po recenzji widać że pielęgnacja też będzie.\nPoszerzyłabym też posty\nTo tak na szybko, ale blog (jak na raczkujący) na plus\n2011-09-23, 11:11 #1766\n2011-09-23, 11:19 #1767\nCzas edycji: 2011-09-23 o 11:29\n2011-09-23, 11:21 #1768\n2011-09-23, 11:23 #1769\n2011-09-23, 11:28 #1770\nA ja bym chciała zrobić zakładki ale nie wiem jak


Świecznik drewniany biały z zawieszką serduszka 27 cm\nŚwiecznik biało-drewniany z sercami 27 cm\nDrewniany świecznik w kolorze biało-beżowym 27 cm . Świecznik na grubą świeczkę. Posiada ozdobę w postaci wiszących zawieszek w kształcie serca /wykonane z drewna/. Romantyczny dodatek do dekoracji w salonie.\nŚwiecznik będzie pięknie prezentował się na stole lub na komodzie. Świecznik na grubą świeczkę.\nDrewniany świecznik w kolorze biało-beżowym 27 cm . Świecznik na grubą świeczkę. Posiada ozdobę w postaci wiszących zawieszek w kształcie serca /wykonane z drewna/. Romantyczny dodatek do dekoracji w salonie. Świecznik będzie pięknie prezentował się na stole lub na komodzie. Świecznik na grubą świeczkę.


Ochrona danych osobowych – OSiR Gołdap – Oficjalna strona – Aktualności – zapowiedzi – sekcje – galerie\nAdministratorem Pani/Pana danych osobowych jest Ośrodek Sportu i Rekreacji w Gołdapi, ul. Partyzantów 31,\n19-500 Gołdap, zwany dalej OSiR.\nAdministrator powołał Inspektora Ochrony Danych, z którym można kontaktować poprzez e-mail iod@egoldap.pl. Szczegółowe dane kontaktowe umieszczone są na stronie internetowej Administratora, tj. www.osirgoldap.pl.\n1) Wypełnienia obowiązków prawnych ciążących na OSiR (art. 6 ust. 1 lit c RODO). Są to obowiązki, o których mowa w ustawie o finansach publicznych, w ustawie o statystyce publicznej i służą między innymi do opracowywania statystyk dotyczących działalności OSiR, zapewnienia bezpieczeństwa pracowników i klientów OSiR.\n2) Realizacji umów zawartych z klientami i kontrahentami OSiR (art. 6 ust. 1 lit b RODO), np. umowy najmu pomieszczeń i obiektów (hala sportowa, pływalnia, domki letniskowe, boiska, itd), sprzętu sportowo – rekreacyjnego (sprzęt pływający, narty, łyżwy, itd.), skorzystania z promocyjnego systemu dostępu do w/w, uczestnictwa w zawodach i innych imprezach organizowanych przez OSiR, itp.\n3) W pozostałych przypadkach Pani/Pana dane osobowe przetwarzane są na podstawie wcześniej udzielonej zgody w zakresie i celu określonym w treści zgody (art. 6 ust. 1 lit a RODO), np. w celu organizacji zawodów sportowych, przeprowadzania relacji multimedialnych z organizowanych przez OSiR imprez, promowania działalności statutowej OSiR, itp.\nW związku z przetwarzaniem danych w celach o których mowa w pkt 3 odbiorcami Pani/Pana danych osobowych mogą być Organy władzy publicznej oraz podmioty wykonujące zadania publiczne lub działające na zlecenie organów władzy publicznej oraz inne podmioty, które na podstawie stosownych umów podpisanych z OSiR przetwarzają dane osobowe, np.: podmioty świadczące usługi hostingowe, prowadzące elektroniczne zapisy i realizujące elektroniczny pomiar czasu na zawodach sportowych, przeprowadzające relacje multimedialne i promocyjne z działalności OSiR, itp. Dane osobowe (w tym wizerunek) mogą zostać przekazane Gminie Gołdap, lokalnym mediom, Podmiotom świadczącym usługi hostingowe (www, e-mail) a także Podmiotom znajdującym się poza EOG, posiadającym certyfikat zgodności z programem Tarcza Prywatności (dotyczy portalu Facebook oraz Youtube), wyłącznie w celach, o których mowa w pkt. 3.\nPani/Pana dane osobowe będą przechowywane przez okres niezbędny do realizacji celów określonych w pkt 3, a po tym czasie przez okres oraz w zakresie wymaganym przez przepisy powszechnie obowiązującego prawa, w tym przepisów o archiwizacji.\n1) Prawo żądania dostępu do danych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, prawo wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania oraz prawo przenoszenia danych. Dopuszczalność korzystania z poszczególnych praw zależy od podstawy prawnej konkretnego przetwarzania.\n2) Udzielona zgoda może być w dowolnym momencie wycofana, bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano przed wycofaniem.\n3) Przysługuje Pani/Panu prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego (Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych, ul. Stawki 2, 00-193 Warszawa).\n7. Wymóg / dobrowolność podania danych\nPodanie danych osobowych jest dobrowolne. Odmowa podania danych, brak Twojej zgody na ich przetwarzanie lub niezaakceptowanie regulaminów skutkuje brakiem możliwości zawarcia umowy oraz skorzystania z oferty OSiR.\n8. Przetwarzanie zautomatyzowane


Sposoby płatności w serwisach kasynowych | bezpiecznekasyno.pl\nSposoby płatności w serwisach kasynowych\n24 maja 2016 admin Bez kategorii Leave a comment\nŻeby rozpocząć grę, należy posiadać pieniądze na koncie w serwisie hazardowym – wiadomo. Żeby zrobić użytek z zarobionych na grze pieniędzy, musimy je wypłacić – wiadomo. Na szczęście platformy hazardowe wychodzą na przeciw oczekiwaniom graczy i oferują różne rodzaje kanałów płatności.\nMetod płatności oferowanych przez polskie kasyna internetowe jest co najmniej kilka. Najwygodniejsze z nich to przede wszystkim przelew na:\n– konto w banku (trwa to niekiedy kilka dni)\nJeżeli chcemy wpłacić środki na konto w serwisie hazardowym, również mamy do dyspozycji kilka form płatności, między innymi przelew międzybankowy, kartę debetową czy przelew na konto w PayPal. Najszybszy i najbezpieczniejszy sposób przesyłania pieniędzy to płatność za pomocą karty. Jest to również jeden z najczęściej wybieranych sposobów wpłacania środków na konta na polskich platformach hazardowych, np w kasynie AdmiralSpot.com.\nPrevious Post:Sic Bo – azjatycka gra w kości\nNext Post:Zasady gry w kości


PH - woj. wielkopolskie - Dam pracę - Polska - Ogłoszenia\ntel.:+48 033 443 21 00\nDodane 1 miesiąc i 5 dni temu\nFirma Leviatan-Poligrafia poszukuje:\nPrzedstawiciela Handlowego ds. dystrybutorów lokalnych\nRozwój sprzedaży w obsługiwanym rynku\nObsługa lokalnych dystrybutorów\nMile widziana znajomość rynku\nId Ogłoszenia: 501\nCzy Polacy wiedzą jak chronić swoje dane wrażliwe?\nPonad 60% Polaków naraża się na bardzo wysokie ryzyko utraty danych wrażliwych, a w większości (63%) są to kobiety. Dodatkowo, Polacy nie zdają sobie sprawy z zagrożeń, jakie niesie ze sobą korzystanie z Internetu, w tym z mediów społecznościowych, gdzie spędzają coraz więcej czasu. Czego jeszcze dowiadujemy się z tegorocznego raportu kampanii „Nie daj się okraść, chroń swoją tożsamość”1?\nNowy rok, nowe plany. Nowe plany, nowe terminy targów. Mimo wielu negatywnych głosów o sensowności tego typu spotkań, kontraktacje w branży chyba nigdy nie znikną z rynku. Dopóki dostawcy będą płacić za stoiska - dopóty hurtownie i biuroserwisy będą planować kolejne eventy. Gdzie w tym roku się spotkamy i kogo będzie można spotkać - prezentujemy w naszym zestawieniu.


Amerykanie prezentują nowość - oponę Goodyear EfficientGrip Performance 2. Oficjalne zapowiedź modelu brzmi wyśmienicie - szacowany przebieg jest o 50 proc. dłuższy od poprzednika i 20 proc. dłuższy od modelu Michelina.\nW tym roku w halach Poznań Motor Show zadebiutowało około 60 modeli. My wybraliśmy najciekawsze z nich i stworzyliśmy tą listę.\n51 - 100 z 237 artykułów


Zgodnie z danymi Głównego Urzędu Statystycznego od stycznia do kwietnia 2019 roku oddano w Polsce do użytkowania 63 921 mieszkań, czyli o 9,3% więcej, niż w tym samym okresie poprzedniego roku. W ciągu pierwszych czterech miesięcy bieżącego roku rozpoczęto też budowę 75 836 lokali mieszkalnych, co oznacza wzrost o 7% rok do roku.\nJest dobrze, ale …\nPowyższe wyniki wskazują, że budownictwo mieszkaniowe ma się dobrze, a zapowiadane przez niektórych analityków odwrócenie tendencji wzrostowych na rynku mieszkaniowym oddala się w czasie. Są jednak i pewne informacje, które mogą nieco zaburzać ten błogi nastrój. Jak podaje GUS od stycznia do kwietnia obecnego roku wydano pozwolenia na 80 039 mieszkań, czyli o 8,3% mniej, niż rok temu. A warto dodać, że wszystko od tego się zaczyna. Jarosław Krawczyk z serwisu Otodom tłumaczy, że „zmiana aktywność deweloperów i nie tylko - bo dane te dotyczą również m.in. osób prywatnych budujących dla swojej rodziny – są w pierwszej kolejności na rynku mieszkaniowym widoczne właśnie w pozwoleniach na budowę. Zanim zostanie wbita w ziemię pierwsza łopata i zanim zwykle jeszcze wcześniej, rozpocznie się tzw. przedsprzedaż mieszkań w inwestycji, trzeba postarać się o dopięcie niezbędnych formalności. Obniżająca się liczba pozwoleń na budowę może więc – z tego punktu widzenia - być pewnym sygnałem świadczącym o tym, że uczestnicy rynku mieszkaniowego powoli zaczynają antycypować w swoich decyzjach różne możliwości rozwoju sytuacji gospodarczej w Polsce, w przyszłości”. Nie można zdecydowanie mówić obecnie o zmianie pozytywnego, wzrostowego trendu. Warto jednak zdać sobie sprawę, że codziennie trafia do nas coraz więcej informacji dotyczących chociażby możliwej podwyżki stóp procentowych w naszym kraju, pytań o koniunkturę gospodarczą w Niemczech czy o kondycję całej strefy euro. Wszystko to sprawia, że inwestorzy mogą stać się bardziej powściągliwi w podejmowania decyzji dotyczących realizacji nowych projektów. Aby można było jednak mówić o realizacji takiego scenariusza, zapewne trzeba będzie poczekać na dane GUSu za okres wakacyjny.\nOdnosząc się do ogólnokrajowych tendencji warto jednak pamiętać, że rynek nieruchomości jest (zawsze !) rynkiem lokalnym. Dobrze więc sprawdzić, jak sprawy się mają na głównych rynkach mieszkaniowych. Dane na poziomie miast udostępniane przez GUS w Banku Danych Lokalnych nie są tak świeże, jak dla całego kraju. Możemy więc, jak na razie porównać podstawowe dane za pierwsze dwa miesiące 2019 roku. Jeśli chodzi o pozwolenia na budowę, to wyraźnie widać, że w Warszawie, Krakowie, Poznaniu i Gdańsku ich liczba w tym roku obniżyła się, w relacji do roku 2018. W Warszawie, Krakowie i Wrocławiu zanotowano również spadek liczby mieszkań, których budowę rozpoczęto. Z kolei pod względem mieszkań oddanych do użytkowania tylko w Poznaniu zanotowano obniżkę. W pozostałych miastach można mówić o wzroście. Jego rozmiary największe były w Krakowie i Gdańsku, gdzie wyniosły odpowiednio aż 730 i 207 lokali mieszkalnych.\nStatystyki dotyczące rynku mieszkaniowego na pięciu głównych rynkach mieszkaniowych w Polsce\nOkres Warszawa Kraków Wrocław Poznań Gdańsk\nstyczeń - luty 2019 3 215 1 377 2 962 523 1 112\nstyczeń - luty 2018 6 082 2 219 756 1 186 1 421\nstyczeń - luty 2016 2 684 993 1 615 710 591\nstyczeń - luty 2019 3 925 811 1 524 1 210 969\nstyczeń - luty 2018 4 144 1 490 2 407 308 579\nstyczeń - luty 2016 2 535 1 107 508 580 941\nstyczeń - luty 2019 3 575 2 462 1 459 525 872\nstyczeń - luty 2018 3 513 1 732 1 411 553 665\nstyczeń - luty 2016 2 867 1 946 1 982 118 496\nOpracowanie Twoje-miasto.pl dla serwisu Otodom na podstawie danych Banku Danych Lokalnych GUS.


Introligatorstwo - Dom Słów - Teatr NN\nMogło by się zatem wydawać że jest to dziedzina która narodziła się i zaczęła rozwijać wraz z wynalazkiem druku. Jest to jednak dużo starsze rzemiosło ściśle powiązane z rozwojem książki w formie kodeksu ok. IV w naszej ery. Powstało z potrzeby nadania książce ochrony, trwałości i ozdoby. Zatem pierwsi introligatorzy byli to mnisi i rzemieślnicy związani z zakonami, które zajmowały się przygotowaniem rękopisów.\nIntroligatorstwo z okresu rękopisów i pierwszych druków różni się od obecnych prostszych i mniej kosztownych rozwiązań introligatorski. Niegdyś okładki ksiąg robione były z desek które zdobione były złotą blachą, szlachetnymi kamieniami, kością słoniową, wybijaną skórą. Były to arcydzieła sztuki rzemieślniczej. W momencie rozpowszechnienia się druku ciężkie zdobne oprawy zostały zastąpione prostszymi eleganckimi gładkimi okładkami z lekkiej tektury oklejonej skórą, płótnem bądź barwionym papierem.\nSposób złożenia, zszycia książki i oprawienia ewoluował przez te wszystkie lata, zważywszy na długość okresu w którym rozwijało się introligatorstwo nie są to bardzo znaczące zmiany. W początkowym okresie pojedyncze karty składane były w składki i szyte razem strunami baranimi bądź gruba mocną nicią. Obecnie ręczne szycie odbywa się w podobny sposób używamy jedynie nieco innych materiałów. Większa różnica widoczna jest w oprawie maszynowej gdzie maszyna składa, zbiera i szyje blok książki.\nDziś introligatorstwo rzemieślnicze jest zawodem bardzo rzadkim i należy do grupy ginących zawodów.\nMateriały i urządzenia introligatorskieBezpośredni odnośnik do tego akapitu\nPapierBezpośredni odnośnik do tego akapitu\nPodstawowy materiał introligatorski, stosuje się go jako okleinę zewnętrznej strony okładki, jako wyklejkę łączącą okładkę z blokiem książki jako wzmocnienie grzbietu książki, czy w większej gramaturze stosuje się na okładkę, oraz do bloku książki.\nPodstawową umiejętnością dla Introligatora jest rozpoznanie kierunku włókien w papierze, ponieważ tylko w kierunku wzdłużnym włókien papier jest mocny i giętki, w przeciwnym zaś jest kruchy i łamliwy i może powodować wady konstrukcyjne książki.\nWzorowy introligator będzie pamiętał, że pierwszym przykazaniem w robocie jest: krajać papier po nitce.\nTekturaBezpośredni odnośnik do tego akapitu\nMateriał introligatorski w odcieniach szarości stosowana jest do opraw twardych oraz produkcji opakowań i pudełek introligatorskich. Wykorzystywana jest tektura o różnych grubościach w zależności od założonych prac. Tektura ma także kierunek włókna i należy stosować te same zasady co przy krojeniu papieru.\nPłótno introligatorskieBezpośredni odnośnik do tego akapitu\nTo materiał najczęściej bawełniany, lniany lub z włókien syntetycznych, usztywniony, w szerokim zakresie kolorystycznym.\nSkóra i pergaminBezpośredni odnośnik do tego akapitu\nStosowane do oprawy cennych i zabytkowych druków. Skóra do celów introligatorskich musi być garbowana w specjalny sposób i powinna być odtłuszczona i charakteryzować się miękkością, elastycznością. Najczęściej stosuje się skóry kozie, cielęce, świńskie i owcze.\nPonadto do wykończenia i przygotowania książki używane są: nici, sznurki, taśmy bawełniane, tasiemki ozdobne, służące do zszycia i wzmocnienia bloku, oraz środki klejące. Niegdyś klajstry pochodzenia naturalnego, obecnie często kleje chemiczne.\nMaszyny i narzędzia introligatorskieBezpośredni odnośnik do tego akapitu\nPodstawowe, stołowe narzędzia introligatorskie to: nóż do papieru, nożyce, kostka introligatorska, linijki, igły, cyrkiel oraz pędzle.\nDo prac introligatorskich używane są również bardziej skomplikowane urządzenia i maszyny jak: różnego typu i wielkości prasy ściskające służące do klejenia i utrwalania okładek i bloków książek, gilotyny i nożyce introligatorskie służące do przycinania papieru, prasozłociarki służące do wyciskania zdobień na okładkach książek, maszyny do szycia drutem służące do opraw broszurowych, maszyny bigujące do załamywania papieru czy maszyny do perforacji.