Top 10 (05-11.11) - KKSLECH.com - KKS Lech Poznań - Serwis nieoficjalny\nAutor wpisu: Przemo33 do newsa: Pięć szybkich wniosków: Lech – Standard 3:1\n– „Można być na prawdę znowu dumnym z chłopaków i trenera po wczorajszym meczu. Byliśmy wczoraj lepsi, skuteczniejsi, pierwsza połowa była jeszcze wyrównana, zwłaszcza po golu na 2-1, ale szybka bramka zdobyta w 2 połowie już zamknęła właściwie mecz, bo od tej pory spokojnie kontrolowaliśmy wydarzenia na boisku. Na co warto zwrócić uwagę jeszcze? Na pewno mieliśmy sporo szczęścia, bo po bramce na 2-1 Standard mógł błyskawicznie wyrównać, ale na nasze szczęście bramka nie padła. Dlatego uważam, że właśnie ten moment razem z bramką na 1-0 i bramką na 3-1 w tym meczu był kluczowy. Przy wyniku 2-2 mecz byłby jeszcze otwarty, Standard mógłby mocniej złapać wiatr w żagle, dlatego dobrze, że nie straciliśmy wtedy bramki. Można się też trochę przyczepić do skuteczności. Kilka strzałów z daleka przeleciało obok bramki Standardu, Modera w ogóle nie widziałem, by poza rzutem wolnym strzelał z dystansu. Mogliśmy ten mecz wygrać dużo wyżej, szkoda tej sytuacji Kamińskiego, bo mogło być 4-1, a Sykora miałby ładną asystę piętką. Zmiennicy dali nawet niezłą zmianę, ale szkoda, że nie udało im się czegoś strzelić.\nOsobna kwestia to sporo strat, czy to Marchwiński czy inni głupio czasami tracili piłki na połowie Belgów.\nNo i na koniec wspomniany wyżej Filip Marchwiński – słaby mecz w jego wykonaniu, już nie pierwszy ostatnio. Żuraw robi mu wielką krzywdę, wystawiając na nie swojej pozycji. Moim skromnym zdaniem lepiej było wystawić Awwada na skrzydle od początku.\nPodsumowując – najważniejsze jest to, że wygraliśmy, zdobyliśmy 3 punkty, nikt nie doznał kontuzji, a do tego zarobiliśmy dodatkowo około 2 miliony złotych. Kolejny piękny mecz i zwycięstwo w europejskich pucharach do kolekcji. Teraz czas na Legię.”\nAutor wpisu: inowrocławianin do newsa: Dzięki. Legia – Lech 2:1\n– „Dopiero zaczynam dochodzić do siebie po tym dramacie. Przede wszystkim zauważyłem, że niestety znów wybierają sobie mecze. Nie mają za grosz ambicji, nie szanują kibiców. Byli wypoczęci, oszczedzani ostatnio. Z Liege drugą połowę zagrali na pół gwizdka. Nie mieli prawa stracić punktów wczoraj z tymi ogórkami. Tylko kasa się dla nich liczy i promocja własnej osoby, transfer jak najszybszy do zachodniego klubu(patrz Jóźwiak, Moder). Prawie wszyscy przeszli obok meczu. Jedynie Czerwiński rozegrał uczciwie ten mecz. Liczyłem na gładkie 0:3, 0:5, a oni nawet przegrali. Co najlepsze, legła w pierwszej połowie była kompletnie osrana przed nimi a oni nie potrafili tego wykorzystać. Nic nie grali, zero akcji, zero przyspieszenia, głupie straty, głupio stracone gole. Strasznie mnie rozczarowali. Szajba zaczęła odbijać po tych pucharach. Nic nie wygrali a już gwiazdorzą. Sezon stracony a jeszcze wiosna się nie zaczęła. Szkoda gadać. Znów bez MP, bez pucharów, bez kasy, bez ucieczki lidze na wiele lat. Coś mi się zdaje że scenariusz z lat 201-2019 się powtórzy i znów potencjał zostanie zmarnowany i znów wszystko od nowa. Rutek niestety też tu winę ponosi. Przed meczem z tirówka a w zasadzie po meczu ze Standardem powinien wejść do szatni i powiedzieć im jak ważny jest dla Klubu mecz w Warszawie, jak ważne są 3 punkty i seryjne wygrywanie w lidze, że bez tego Lech nie poczyni dalszego rozwoju tylko będzie dreptał w miejscu. Znów mnie zaczyna wkurwia Piotruś. Wracając jeszcze do meczu to nawet jeśli czuli się aż tak zmęczeni to trzeba było zaatakować od początku, strzelić 2-3 bramki a w drugiej połowie tylko kontrolować sytuację. A oni ciągle te same błędy powielają chyba już czwarty taki mecz w tym sezonie. Masakra. Jest mi cholernie przykro i jestem cholernie wkurwiony że kolejny sezon stracony bo ani nie będzie wyjścia z grupy ani MP.”\n– „Szkoda słów.\nLech gra dobrze i skutecznie wtedy, kiedy siada na rywalu i narzuca swoje warunki. Lub przynajmniej próbuje. Dziś tego nie było w ogóle, wyszli obsrani i tak zakończyli. I to idzie głównie na konto trenera. Nie potrafi zmobilizować i zmotywować piłkarzy, żeby wyszli i rzucili się do gardła przeciwnikowi. Oczywiście trener tego nie robi, bo nie musi. Przecież zarząd nie stawia celów sportowych, więc o co chodzi? Nie będzie majstra? No problem. Nie będzie podium? No problem. Jest rekord transferowy? Jest! Więc zarządowi wszystko się zgadza.\nBednarek dziś rozwiał jakiekolwiek wątpliwości, że umie grać nogami. Nie umie. A podobno to dlatego został ściągnięty, bo na pewno nie z powodu innych umiejętności bramkarskich. Jak chcemy grać o cokolwiek (chociaż jak napisałem wyżej wygląda, że zarząd/trener wcale nie chcą) to bez klasowego bramkarza się nie da. W defensywie najsłabszy dziś chyba Puchacz, za to Czerwiński jako jedyny piłkarz Lecha zasługuje w tym meczu na pochwałę. Za całokształt, bo akurat wrzutka w ostatniej minucie poszła z jego strony i to mu chwały nie przynosi.\nW środku Moder średniawo. Tak jest zresztą od kilku meczy.\nRamirez jak zwykle – czyli kilka zagrań naprawdę ciekawych i kilka idiotycznych, karygodnych strat. Niestety dziś głupich strat było więcej. Tiba jak zwykle w pomocy najlepiej, ale niestety poniżej swojego normalnego poziomu. Podobał mi się Sykora, ale w drugiej połowie był zdecydowanie mało wykorzystywany. Niezłą zmianę dał też Skóraś. Z kolei Kamińskiego w zasadzie nie zauważyłem, może rzeczywiście od początku nie czuł się dobrze. Ale w takim razie po co był wystawiony w wyjściowym składzie?\nIshak walczył jak zwykle, szkoda, że nie zauważył Sykory w pierwszej połowie. Lubię gościa i większych powodów do krytyki dziś mi nie dał, ale pochwalić też nie ma za co. Generalnie przegraliśmy ten mecz w szatni – podejście, charakter, motywacja, mobilizacja poniżej krytyki. Sorry guys – samo się nie wygra, aż takimi bogami po przyzwoitych występach w LE nie jesteście!”\nAutor wpisu: sebra do newsa: Pięć szybkich wniosków: Legia – Lech 2:1\n– „Po awansie do fazy grupowej Ligi Europy napisałem, że to na chwilę obecną ostatni moment żeby przypomnieć się piłkarskiej Europie i jak widać dużo się nie pomyliłem. Można się wkurzać na zawodników i trenera po takich meczach jak ten wczorajszy, że pod publikę mówią jedno, a kiedy przychodzi co do czego to robią zupełnie coś innego, ale bądźmy szczerzy większość z nich obecnego Lecha traktuje jako kolejnego pracodawcę, a nie klub w którym chcą spędzić całą karierę. Czasy zawodników, którzy grali tylko w jednym klubie dawno minęły i już nie wrócą, więc wymaganie tego żeby zawodnicy oraz trenerzy za wszelką cenę chcieli wygrywać trofea dla klubu w którym się znajdują przez krótszą lub dłuższą chwilę jest dla mnie dość niezrozumiałe tym bardziej jeśli przykaz z góry czyli z zarządu jest taki, że mają grać atrakcyjną piłkę i przy okazji promować jak największą liczbę wychowanków akademii. Poza tym z biznesowego punktu widzenia dobre pokazanie się w europejskich rozgrywkach jest więcej warte niż mistrzostwo w tej słabej lidze i mają tego świadomość wszyscy w klubie, dlatego moim zdaniem wyniki oraz gra w lidze wyglądają tak jak wyglądają. Jeśli dodamy do tego kolejne zaniedbania zarządu w budowie przyzwoitej kadry, a te niewątpliwie są, bo według mnie mamy 14-15 zawodników zdolnych do gry na dobrym ligowym poziomie to przestaje mnie dziwić to co obserwujemy i pewnie będziemy nadal obserwować tej jesieni w lidze. Pisanie tego samego po kolejnych niepowodzeniach doprowadziło do tego, że człowiek przestał się udzielać na stronie i zaczął w obojętny sposób patrzeć na grę Lecha. Nie będę ukrywał, że styl gry i dobry wynik czyli awans do fazy pucharowej przywróciły mi wiarę w to, że może tym razem uda się stworzyć coś lepszego i trwalszego. Na chwilę obecną po raz kolejny łudzę się, że w zimowym okienku panom z zarządu poprzestawia się w głowach na tyle, że będą chcieli zainwestować w jakościowych zawodników do pierwszej jedenastki i powalczą o puchary w przyszłym roku, ale doświadczenie z lat ubiegłych podpowiada mi, że nastąpi całkowite spieniężenie sukcesu jakim był awans i przyzwoita gra w fazie grupowej. Co to oznacza w rzeczywistości? Sprzedaż reszty obiecującej młodzieży już zimą i budowę nowego zespołu co powinno dać pozytywne skutki w postaci awansu do fazy grupowej europejskiego pucharu w perspektywie najbliższych 3-4 lat. Walka o europejskie puchary i mistrzostwo na stulecie klubu? A po co to komu potrzebne. W końcu liczy się dobra gra i promocja produktu znaczy się wychowanków akademii, a nie jakieś trofea, które generują niepotrzebne koszty i nadmierne oczekiwania wszystkich interesujących się klubem i jego losami.”\nAutor wpisu: Erwin do newsa: Wasze oceny za mecz z Legią\n– „Kto by pomyślał, że po czwartkowym meczu w LE i super nastrojach najlepszy nasz piłkarz po meczu ze szmatą zostanie oceniony na 3,37 i to jeszcze Alan ostatnio niejednokrotnie krytykowany tutaj, a nie np Tymek czy Moder, który zajmuje zaszczytne ostatnie miejsce. Zawiodłem się strasznie po tym meczu, każdy z nas był mega nakręcony, że w końcu ten złodziejski klubik będzie roz***** przez rozpędzoną lokomotywę na czele z młodymi i ambitnymi piłkarzami, którzy nie upokorzą się jak jacyś x-mani tylko pokażą kto jest najlepszy w Polsce i nie przez przypadek jako jedyny reprezentuje nasz kraj w europie, niestety mam wrażenie, że gdyby u nas w bramce stał Neuer, a w ataku zapierdalał Messi z CR7 to i tak po jakimś gównogolu w ostatnich minutach by przejebali z osłabioną cwelką, ile to już od czasów wronieckiego ***** przeżyliśmy upokorzeń to głowa boli, dlaczego nawet teraz gdy wszystko przemawiało za tym, że rozje*** ich w drobny mak to oni znów tryumfują, nie mogę za cholerę tego pojąć i marzy mi się w końcu utarcie im nosa jak wtedy gdy po przegranym finale PP zostali pokonani w lidze, co dało MP Lechowi.”\nAutor wpisu: Przemo33 do newsa: Pięć szybkich wniosków: Legia – Lech 2:1\n– „Wnioski po meczu? Mój tytuł po meczu brzmiałby: „W Europie walczycie, w lidze punkty tracicie!”\nKolejny raz frajersko przegraliśmy i straciliśmy punkty. Remis byłby sprawiedliwym wynikiem? A co nam dałby ten punkt? 9 punktów po 8 meczach to jest wstyd i kompromitacja!!! We wczorajszym meczu wszyscy chyba myślami byli zupełnie gdzieś indziej. Wiele razy głupio tracili piłkę i nadziewali się na kontry Legii, z przodu kilka strzałów, ale gdyby nie Tiba, to reszta raczej nie miałaby pomysłu jak strzelić na bramkę czy zrobić jakąś akcje. Udało nam się strzelić bramkę, 1-0 do przerwy to był niezły wynik, ale zamiast strzelić bramkę na 2-0, dali sobie wbić bramkę na 1-1 młodego Skibickiego, a na deser nie umieli chociaż tego remisu dowieźć pozwalając oddać strzał głową Lopesowi, który dał wygraną rywalowi. No ręce opadają. I w takim momencie człowiek się zastanawia – kiedy Lech ostatni raz strzelił bramkę na wagę wygranej w ostatniej minucie? Na co jeszcze warto zwrócić uwagę? Słaby mecz Puchacza, bardzo mało go było widać z przodu, ale nie to jest najważniejsze, bo z tyłu miał problemy z Wszołkiem. Skrzydła? Gdyby nie Skóraś, który wszedł jeszcze w 1 połowie za Kamińskiego nie zauważyłbym, że w tym meczu w ogóle grali jacyś nasi skrzydłowi! Obrona nawet niezły mecz, ale 2 głupio stracone bramki i pozwolenie przeciwnikowi na oddanie strzałów. Satka przy pierwszej bramce nie doskoczył do Skibickiego, a przy drugiej nie zablokował dośrodkowania do Lopesa i na to chciałem zwrócić uwagę. No i zmiany – kolejny raz zmiennicy prawie nic nie wnieśli. Ani Marchwiński, ani Kacharava. Tylko Skóraś dał dobrą zmianę, starał się, walczył, miał też szansę strzelić bramkę na 2-0, zabrakło wtedy niewiele do szczęścia. Ogólnie poza Skórasiem zmiennicy nic nie wnieśli.\nZ pozytywów po wczorajszym meczu wskazałbym pierwszą połowę, która była niezła. Na plus Rogne (prawie bezbłędny, kilka dobrych interwencji), Tiba (mózg i gracz meczu, walczył, robił co mógł wczoraj) i Skóraś (tak jak napisałem wyżej dał dobrą zmianę, zabrakło tylko liczb). Reszta do zapomnienia. Nasza sytuacja w lidze jest bardzo słaba, 10 punktów straty do lidera Rakowa. Praktycznie mistrzostwo już nam odjechało, bo OK – Raków pewnie spuchnie, jak co sezon drużyny w czołówce, ale Legia będzie pewnie jak co roku regularnie zdobywać punkty, wygrywać i to z nią stoczymy walkę, którą za pewne przegramy, bo będzie nam brakować tych straconych jesienią punktów. Nawet jeśli wiosną znowu będziemy regularnie wygrywać i zdobywać punkty, to obawiam się, że podium to jest nasze maksimum na ten sezon. Gdybyśmy teraz mieli te przynajmniej 12, a najlepiej 14-15 punktów, bylibyśmy w zupełnie innej sytuacji w lidze i spokojnie mogli myśleć o walce o mistrzostwo. Ale bądźmy realistami – mistrzostwo po tak słabym początku sezonu będzie cudem. Gra na 3, teraz 2 frontach nam nie pomaga, do tego jeśli drużyna spina się i motywuje na grę w Lidze Europy, a w lidze traci głupio punkty i gra bez większej motywacji, to mamy teraz to, co mamy. Szkoda, bo teraz tym bardziej szkoda straconych wcześniej punktów m.in. z Wisłą Płock, Śląskiem. Zmęczenie to jedno, ale nie zmienia to faktu, że wczoraj Lech zawiódł, głównie w 2 połowie. Porażka, 0 punktów, duża strata do lidera. Takie są fakty. Chciałbym wierzyć, że tą drużynę stać na regularne wygrywanie, odwrócenie sytuacji w lidze i marsz po mistrzostwo. Nie chciałbym tracić nadziei, ale czy tą drużynę stać na mistrzostwo? Na papierze tak, ale boisko i rzeczywistość pokazuje coś zupełnie innego. Trzeba poczekać do końca roku i wtedy zobaczymy, jak będzie wyglądać nasza sytuacja w lidze, ile będziemy mieć punktów oraz straty do lidera i czołówki. To nam dużo powie, o co tak na prawdę jeszcze powalczy Lech w tym sezonie i na wiosnę. Czy będą jeszcze choćby minimalne szanse na mistrzostwo czy będziemy walczyć tylko o zwycięstwo w Pucharze Polski.”\nAutor wpisu: perkac do newsa: Wystaw swoje oceny po meczu z Legią\n– „Dlaczego, znowu?\nZnowu jak frajerzy przegrywamy, zresztą remis też chuja warty.\nTu się nie da nie wkur…\nCzy wy nie umiecie wyjść na to boisko jak bulterier i zagryść przeciwnika tak żeby się nie podniósł. Cały mecz gramy pasywnie, na utrzymanie wyniku zamiast strzelić drugiego gola i zamknąć mecz. Akcje tworzone bez przekonania i kończone kiepskim strzałem, niecelnym albo słabym w środek bramki. Wszystkie strzały prócz Modera i Skórasia to jakieś platfusy. Oczywiście można stwierdzić że byli zmęczeni i to było widać ale to jest legia, drugi najważniejszy mecz w tym sezonie po belgach. Ten mecz był obowiązkowo do wygrania. Powinni wyjść na boisko jak ze Standardem, jak po swoje, ale niestety się boją, bo mają kompleks legii.\nKiedy Mistrzostwo hej zarząd kiedy Mistrzostwo?\nWięcej się lansujcie w mediach przed legią, więcej wbijajcie szpilek a na pewno to wam pomoże. Te termometry to sobie możecie w dupe wsadzić bo legia jak widać już wyzdrowiała i teraz zaczyna pogoń za Rakowem, a nie czekaj już go dopadła, a jak już dopadła to nie odpuści. Pamiętajcie legia zawsze ląduje na cztery łapy i tak jest za każdym razem jak ma kryzys i zmienia trenera a nawet jak dostaje od nas 3:0 i wpierdol od własnych kibiców na parkingu.\nWięcej pokory bo jeszcze nic nie wygraliście. Od pięciu lat nic nie wygrywacie tylko Nas hańbicie. Cały czas błądzicie w kryzysie a za rok znowu po słabym sezonie ligowym zapowiada się gra na dwóch frontach i kto wie może to Warta zostanie mistrzem Wielkopolski. Po prostu przestańcie gwiazdorzyć bo na to trzeba sobie zasłużyć wygrywając swoje bo na końcu to z Nas się śmieją i to Nam jest wstyd.\nSzkoda że jak nie idzie to nie mamy planu B, nie mamy pomysłu żeby coś zmienić. Koniecznie chcemy rozegrać każdą akcje kombinacyjnie nawet jeśli często kończy się to wycofaniem do bramkarza. Cały mecz graliśmy tak samo nawet jak wchodzi wysoki napastnik. To samo było w Glasgow, wystarczy że przeciwnik ustawi autobus i wypycha nas z własnego pola karnego i my już nic więcej nie potrafimy zrobić. Zmiany to ja nie wiem do czego służą, Żuraw wprowadza Kacharawe na ostatnie kilka minut który i tak nie dostaje żadnej piłki na głowę, dlaczego? Bo wszystko chcemy grać czytelnie, tak samo, po ziemi, po obwodzie, kombinacyjnie, także rzuty rożne. To po co go wpuszczasz? Wprowadź Awaada któremu piłka nie przeszkadza. Marchwiński? Brak słów, on ma odmienić mecz? Marchwiński jak na razie nic nie pokazuje. Cały czas na boisku jest przeciętny i nie śmiały, taki drugi Zieliński z reprezentacji. Technicznie dobry albo bardzo dobry ale na boisku gdzieś schowany i nie potrafi wziąć gry na swoje barki, zrobić coś ekstra. Brakuje mu pewności siebie, czasami chamstwa i cwaniactwa, a trener na siłę go holuje. Nie ma kogo wprowadzić do środka pola żeby był wartością dodaną, może było warto brać Kurzawe żeby w grze na trzech frontach się odbudował a szanse ku temu na pewno by miał. Myślę że Kurzawa dał by sobie radę bo ma to coś, bo na polską ligę był za dobry. Gościu nawet nie gra w żadnym klubie więc chociaż na pół roku można było mu dać szanse. I po co nam były te puchary? Żadna polska drużyna nie potrafi grać co trzy dni i nie będzie potrafiła. Obnaża to po raz kolejny poziom polskiej piłki, a my przez to znowu nic nie wygramy.”\nAutor wpisu: leftt do newsa: Wystaw swoje oceny za mecz ze Standardem\n– „Patrzę sobie na naszych młodzieżowców z ostatnich lat. I dochodzę do wniosku, że aby stać się pełnowartościowym piłkarzem trzeba spełnić dwa podstawowe warunki: umieć kopać piłkę (tego uczy akademia) i zebrać doświadczenie, otrzaskanie, twardość, mental. I nawet wpierdole, bo to uczy pokory. Bednarek grał w Łęcznej. Często nie na swojej pozycji. Nie szkodzi. W stopera już jako tako umiał, chodziło o otrzaskanie w walce z ligowymi cwaniakami. Nie był tam pupilkiem, nikt na niego nie stawiał bo za pół roku miało go nie być. Moder grał Opolu – nie na swojej pozycji, nieważne. Chodziło o to samo. O otrzaskanie, mental, dorosły futbol. Jóźwiak czy Gumny też kopali bez większych sukcesów w Katowicach i Podbeskidziu. Puchacz dwa razy spadł z ligi. Nie szkodzi. To hartuje charakter zawodnika. Marchewa nie miał tego etapu. Może rzeczywiście powinien iść gdzieś, gdzie nie będzie się na niego chuchać i robić na siłę gwiazdy. Jesteś słabszy? Nie grasz. Nie dostajesz minut tylko dlatego, że jesteś naszym cudownym dzieckiem i musimy cię sprzedać za dwadzieścia cebulionów jewro. Przebij się w takiej Warcie, gdzie chłopaki kopią ze sobą od drugiej ligi, gdzie taki Kieliba ma tyle życiowego doświadczenia w sprawach ważniejszych niż piłka, że od razu cię zgasi, gdy spróbujesz gwiazdorzyć, bo nie zrobi to na nim wrażenia. I jak taki Marchewa pogra w takiej Warcie – to wróci silniejszy, dojrzalszy. Nawet, jeśli nie zrobi tam nie wiadomo jakich liczb. Zacznie po prostu grać w piłkę. Mniej presji, mniej gwiazdorstwa, więcej pokory. Ja ciągle w niego wierzę. Może nam dać dużo radości a Rutkom dużo kasy. Ale jeszcze nie teraz.”\n– „Mam kilka spostrzeżeń dotyczących gry i przede wszystkim pozycji Lecha w tej buraczanej lidze, którymi chciałbym się podzielić. Przede wszystkim, myślę że zarówno trener Dariusz Żuraw, jak i piłkarze stali się zakładnikami własnego sukcesu (awans do Ligi Europy) jak również, a właściwie to przede wszystkim, swojego stylu gry. Co przez to rozumiem? Pierwsza teza jest właściwie prosta w odbiorze. Nie mamy składu na to żeby pogodzić grę na 3 frontach. Chęć jest, ale zdrowia nie ma. Ile meczy można zagrać co 3 dni? Wymowny obrazek wczoraj – Puchacz, podobno nie do zdarcia po jednym ze sprintów, kuca i próbuje złapać oddech. Zmiennicy typu Kaczarawa to „szkoda strzępić ryja nawet” jakby to powiedział pewien prorok. Druga teza, ciekawsza – zakładnicy własnego stylu. Lech ma swój styl i potrafi to grać, myślę że nie ma nikogo kto by się z tym nie zgodził. Czasami bardzo fajnie to wygląda, nawet wczoraj były momenty kiedy gracze elki tylko przyglądali się jak chodziła piłka. Problem pojawia się jednak w momencie, kiedy nie idzie, lub jak wczoraj kiedy zawodnicy są wypompowani. Kiedy drużyna przeciwna więcej biega, a do tego też potrafi trochę poklepać. Nie wiem jak Wy, ale ja czasami oczekuję prostszych środków od danego zawodnika, zagrania na wolne pole, na dobieg czy po prostu… strzału. Czasami mam wrażenie że piłkarze Lecha chcą wejść z piłką do bramki, podczas gdy marnują wcześniej 2 okazje na oddanie strzału i być może gola.\nMyślę, że problem jest tutaj taki, że Lech grając w lidze Europy za bardzo uwierzył w ten „swój styl”. Stąd też, grając w ekstraklasie chce za wszelką cenę udowodnić, że przewyższa kulturą gry wszystkie inne drużyny. Wiara w to że styl się obroni, jest trochę złudna, zwłaszcza przy topornej grze przeciwnika, który prostymi środkami umie strzelić nam bramkę. Zauważcie jedną rzecz – 3 ostatnie bramki jakie stracił Lech (Cracovia + 2 z Legią) to nie były gole po pięknej kombinacyjnej akcji. Nie, wszystkie padły po gówno wrzutkach z BOKU boiska. Może nawet Rogne wczoraj oczekiwał że pójdzie wycofanie gdzieś na środek pola karnego przy 2 bramce lub myślał że Mladenovic pójdzie w drybling (jakby zrobił klasowy skrzydłowy z dobrej ligi), ale nie. Poszła gówno wrzutka i cyk, koniec meczu. Konkluzja jest taka, że być może w pewnych momentach Lech grający w Europie też oczekuje w ofensywie fajerwerków od przeciwnika, wycofania do wbiegającego, akcji na obieg, akcji rodem z lepszej ligi… Tymczasem jesteśmy zaskoczeni ciągle tym samym, wrzutką z boku. Zamiast prób ośmieszenia przeciwnika, rozklepania jak dzieci na Orliku – więcej strzałów, jeszcze więcej podań do przodu. Wczoraj Skóraś jednym strzałem z dystansu zrobił więcej zamieszania niż Ramirez podaniami w uliczkę. Podoba mi się jak gra Lech, ale w PKS-lidze trzeba grać inaczej niż w Europie. Zasypać przeciwnika strzałami, zamknąć mecz w 1 połowie, potem dopiero pokazywać wyższość stylu. Tak myślę, takie jest moje zdanie jako obserwatora z boku. Na koniec – nic jeszcze nie przegraliśmy. Ta porażka może obudzić demony :) To jest jak zimny kubeł wody, jak mokrą szmatą przez ryj. Czasami porażka jest potrzebna, żeby zbytnio nie odlecieć. My wcale nie przegrywamy meczy bo jesteśmy gorsi piłkarsko, my je przegrywamy bo brakuje nam koncentracji i tej pieprzonej „kropki nad i”, stempla, dobicia przeciwnika. My chcemy wygrać jak najlepiej jak najładniej, jak najmniejszym nakładem sił, podczas gdy tutaj nikt się nie poddaje i napina na 100%. Może się mylę, ale wierzę w to, że to wyzwoli pewną złość, jak mecz z Legią na wiosnę zeszłego roku, od którego Lech już nie przegrał w lidze.”\n– „Tak sobie psioczymy, i słusznie, że w LE gramy ładnie ale bez punktów, PP ledwo co, w lidze padaka. O, właśnie to mnie zainspirowało. Coroczny jesienny kryzys Lecha Poznań! Czy są puchary czy ich nie ma. Kilku trenerów, kilkudziesięciu zawodników… i co roku to samo. Co się w tym czasie nie zmieniło? Zarząd. Wieczne oszczędzanie, brak celu. Piłkarski niebyt. „Nie o takie Polskie my walczyli” cytując klasyka. I oto nadchodzi rok 2020. Lech po dobrej grze zdobywa wicemistrzostwo kraju. Nie zatrzymuje się, awansuje do LE. I… Jak wielu z Was miałem nadzieję, że wreszcie to jest ten moment. Nosz kuźwa, trzeci w ostatniej dekadzie. Raz można się zaplątać we własne sznurowadła, drugi raz wyjebać o kosz na śmieci, którego nie zauważyliśmy upojeni sukcesem. Ale po raz trzeci dać dupy w ten sam sposób? Sam myślałem jeszcze niedawno, że zatrudnianie piłkarzy bez klubu to bezsens. Taki tam kontrakt na pół roku. Może coś pogra a może nie. Zwiodła mnie w tym myśleniu dewiza trenera Żurawia, że on chce zawodników gotowych do „jego gry”. No fajnie, ale w polskiej lidze tak się nie gra! To może zamiast wyeksploatowanego Modera, czas w lidze na Muhara? I co byście nie napisali poniżej, Muhar bardziej pasuje do naszej ligi niż Moder. Zresztą młodzian i tak pewnie w zimie przeniesie się na Wyspy a my przecież musimy trwać nadal. Klub kogoś za Modera niewątpliwie kupi, bo presja jest ogromna. No ale można się spodziewać raczej powrotu Skrzypczaka na Bułgarską. 1:1. Polak. Młody. Perspektywiczny. Pewnie się mylę. Ale chyba nie bardzo. Można też ściągnąć Letniowskiego. Zero wydatków. Skład „na miszcza”, no może podium. I o to chodzi! Włodarze Lecha, a niegdyś Amici, nigdy nie chcieli trofeów typu MP. To są wydatki. Wiele razy w lidze, mając możliwość sięgnięcia po mistrzostwo, odpuszczali. PP to trofeum uboczne, nisko finansowane, a i tak żeby je osiągnąć musieli dzwonić do Fryzjera. No ale zarobili w pucharach. I tak to się właśnie toczy w „naszym” Lechu. Dzisiaj nie ma już Fryzjera w polskiej piłce, i trudniej zdobyć cokolwiek. Dlatego nasza gablotka jest wciąż pusta. Bo jesteśmy zwyczajnie słabi. I nadal będziemy bo nikomu w klubie nie zależy żeby było inaczej. Nie będzie poważnych wzmocnień w zimie (to przecież nie ten czas), nie będzie i latem, bo po co? Piotr Rutkowski nie ma żadnej wizji rozwoju, Cieszy się, że sprzedał Modera za 11,5 mln. euro. A mógł sprzedać za 20… Po ME 2021. Z Mistrza Polski. No ale on cieszy się Akademią. To w nią inwestuje, nie w pierwszy zespół. Mieliśmy szansę na poważne zaistnienie w piłkarskim świecie, na poziomie europejskim. Na zdystansowanie się od reszty w rodzimej lidze. Było, minęło. Pobite gary.”


W ramach testu zrealizowano nowatorskie zajęcia terapeutyczne (725 h wsparcia) i 1 impreza dla dzieci niepełnosprawnych). Udało się przetestować zajęcia: SKARPETKOWY TEATRZYK, SENSORYCZNE SKARPETKI, PROJEKTOWANIE SKARPETKOWE oraz REHABILITACJA W SKARPETKACH. Terapeuci pracowali przez 6 miesięcy ze 100 dziećmi w różnym wieku i z różnymi rodzajami niepełnosprawności, co pozwoliło przetestować nowe formy wsparcia pod różnym kątem i sprawdzić ich skuteczność, atrakcyjność oraz dobrać najlepsze grupy docelowych poszczególnych zajęć.\nDzięki realizacji projektu opracowano modelowe rozwiązania terapeutyczne dla dzieci z niepełnosprawnościami do wykorzystania w okresie wieloletnim. Wartością dodaną są pomoce powstałe w ramach projektu: kukiełki i pacynki ze skarpetek oraz sensoryczne skarpetki, które są gotowymi narzędziami do dalszej pracy z dziećmi. Efekty pracy specjalistów zaangażowanych do projektu zostały rozpowszechnione wśród pozostałej kadry Stowarzyszenia.\nOferta wsparcia wnioskodawcy z zakresu działalności z zakresu interdyscyplinarnej terapii dzieci niepełnosprawnych zwiększyła się o wypracowane modelowe rozwiązanie terapeutyczne (zajęcia z wykorzystaniem skarpetek). Rezultaty będą utrwalane w kolejnych latach, dzięki kontynuowaniu rozpoczętych w ramach projektu działań. Nowe formy wsparcia dzieci zostały zaproponowane do wykorzystania również w placówkach prowadzonych przez Wnioskodawcę: ośrodku rewalidacyjno-wychowawczym, punkcie przedszkolnym i poradni psychologiczno-pedagogicznej z rozszerzaniem na dzieci pełnosprawne oraz zaoferowane pozostałym podopiecznych stowarzyszenia.\nPrzeprowadzono kampanię promującą idę i rezultaty projektu pt: SKARPETKI NIE DO PARY, na która złożyły się: sesja fotograficzna "SKARPETKI NIE DO PARY" zakończona wydaniem okolicznościowego kalendarza oraz publikacja internetowego artykułu. Na stronie www.dacszanse.pl zamieszczone galerię zdjęć z sesji fotograficznej.\nPoprawiono standardy w zakresie interdyscyplinarnej opieki dla dzieci niepełnosprawnych w obszarze działania Wnioskodawcy. Objęto wsparciem 100 dzieci, u których poprawiono stopień sprawności, samodzielności i uspołecznienia dzieci objętych projektem (wg indywidualnych możliwości).\nWsparcie udzielano dzieciom w ramach projektu było dla ich rodzin bezpłatne, dodatkowo rodzice beneficjentów mieli możliwość otrzymania wsparcia informacyjno-instruktażowego dla rodzin dzieci objętych programem. Dłuższy, 6 miesięczny czas realizacji zadania znacząco poprawił dostęp rodzin wychowujących dzieci niepełnosprawne do bezpłatnej innowacyjnej terapii.\nPrzeprowadzono 1 mailing informacyjny (wysłano dokument z opracowanymi dobrymi praktykami oraz odnośnikiem do kontaktu z realizatorem zadania) do organizacji pozarządowych działających na rzecz osób niepełnosprawnych - stworzono płaszczyznę porozumienia/ wymiany informacji.\nPrzeprowadzono 1 akcję promocyjno-informacyjną z wykorzystaniem strony internetowej, Facebooka, lokalnych mediów i portali. Zwiększono poziom wiedzy społeczności lokalnej na temat projektu z podkreśleniem możliwości wykorzystania SKARPETEK w niekonwencjonalnej terapii. Zwiększono poziom wiedzy społeczności lokalnej na temat celów i działalności Fundacji PZU. Wzmocniono współpracę Stowarzyszenia z Fundacją PZU.\nChcieliśmy, poprzez realizację projektu SKARPETKOWO, przyczynić się do zwiększenia wiedzy społeczności lokalnej na temat potrzeb dzieci z niepełnosprawnościami oraz zmniejszyć lęk przed bliższym kontaktem z nimi. Połączenie wesołej, barwnej "skarpetkowej" tematyki z poważnymi działaniami (testowanie nowych form terapeutycznych) pozwoliło na nagłośnienie potrzeb dzieci z niepełnosprawnościami. Pozytywne teksty, kolorowe zdjęcia i kalendarze, lajki na facebooku... - to wszystko pozwoliło nieco "oswoić" tematykę niepełnosprawności w naszym regionie i zmniejszyć problem dyskryminacji osób niepełnosprawnych, a równocześnie poprawić jakość naszej opieki nad nimi.">


Powiększenie piersi w permu Plaksin - Gdy pierś jest duża i wzrost mały, jak się ubierać\nWeiss Klinik - POWIĘKSZENIE PIERSI: Jak długo trwa rekonwalescencja po zabiegu? może zwiększyć piersi na tydzień\nCo się stanie po usunięciu implantów piersi jak przywrócić kształt piersi bez operacji, jak zwiększyć koper piersi Operacja powiększania piersi w Simpheropol. Małe piersi co się ubrać Krem na powiększenie piersi apsayz opinie, jakiś krem na rozstępy na piersiach jak zwiększyć badania piersi.\nŻart o piersi silikonowego Dziewczynka zmarła powiększania piersi, witaminy i powiększania piersi Implanty do obwisłych piersi. Krem na powiększenie piersi za 500 rubli Sposób próżniowego powiększania piersi, szyszki chmielowe przepis na powiększenie piersi powiększenie piersi 320.\nBlizna pod piersią po wzroście 16 lat mam małe piersi, Małe piersi brat i siostra powiększenie piersi na Białorusi. Powiększenie piersi w Czernihowie plusy powiększanie piersi, uczucie pieczenia w klatce piersiowej po wzroście dobry środek na powiększenie piersi.\nZmniejszenie piersi chirurgia objętość miniatura z małymi piersiami, małe dziecko ssie w 1 miesiąc co Modernizacja i powiększenie piersi. Jeżeli dana osoba ma małe piersi jakie style noszenia z małymi piersiami, Tabletki drożdży piwnych do powiększania piersi powiększania piersi wzmacniająca mięśnie.\nDziewczyny Suknie małe piersi krem do powiększania piersi jest prawda czy fałsz, implanty pod mięsień w klatce piersiowej Nagie Gwiazdy z małymi piersiami. Małe i jędrne piersi być jak chmiel zwiększyć biust, można oczywiście zwiększyć piersi jak śmiesz do powiększania piersi.\nMasować do zwiększenia rozmiaru piersi o 2 jak korzystać z ćwiczeń w celu zwiększenia piersi, obrzęk ciała po powiększaniu piersi Wlew do powiększania piersi. Witaminy A i E oraz kwas foliowy do powiększania piersi Krasnojarsk powiększania piersi, zwiększyć piersi Czy miód i orzechy włoskie piękne małe piersi z dużymi sutkami.\nNagie sutki małe piersi cena powiększenie piersi Almaty, podkładki silikonowe do windy piersi konturing krem piersiowej. Helba opinii powiększenie piersi powiększenie piersi w Yuzhno-Sakhalinsk, powiększenie piersi plastikowy darmo szyszek chmielowych do powiększania piersi.\nNiezwykła metoda powiększania piersi ile operacja powiększania piersi w Czelabińsku, co żywności do jedzenia do powiększania piersi małe piersi anime hentai. Hormon estrogen do powiększania piersi Implanty piersi opinii Jekaterynburg, który zwiększył piersi ludowych metod opinie piersi kobiet jako małe kulki.\nMałe implanty powiększania piersi Jak zwiększyć swoje piersi po 30, jak sprawdzić implantów piersi Ubierz małą klatkę piersiową, które czynią. Puffy sutki małe piersi powiększenie piersi złożone ćwiczenia, Mam bardzo cienkie nogi i małe piersi wzrost czyści.\nSiemię lniane, aby zwiększyć biust przepis powiększenie piersi podczas owulacji, masować piersi wzrasta jak zwiększyć piersi w 8 lat. Kocham małe piersi Operacja podnoszenia skrzynię, Dlatego prawo pierś jest mniejsza od lewej jak zwiększyć pokarmu.


Led Lampa Rury Pełne Spektrum Phyto Pot Roślin Hydroponika Rosną światła Rury 30 45 60 Cm + Zacisk zniżka \_ LED Lighting - Frilansriks.org\nLed Lampa Rury Pełne Spektrum Phyto Pot Roślin Hydroponika Rosną Światła Rury 30 45 60 cm + Zacisk\nTagi: Tanie: Led Lampa Rury Pełne Spektrum Phyto Pot Roślin Hydroponika Rosną Światła Rury 30 45 60 cm + Zacisk, wysokiej jakości Led Lampa Rury Pełne Spektrum Phyto Pot Roślin Hydroponika Rosną Światła Rury 30 45 60 cm + Zacisk, dostawcy LED Grow Lights z Chin.\nKod produktu: f6036\nmoc: 7 W 9 W\nLumious Strumienia: 700lms 900lms\nWzrost temperatury: 6500 K\nświatła Typu: Pełne Spektrum\nlekki Kolor: Biały/Różowy/Czerwony i Niebieski\n1: To jest łatwy w użyciu. wystarczy podłączyć zasilanie.\n2. istnieją trzy kolor światła: biały, różowy i Red & Blue jeśli twój roślin jest w strona główna lub biuro , proponujemy wybrać biały kolor, ponieważ światło jest miękkie. ale\nthe różowy kolor jest najlepszy wybór dla laboratorium . i jeśli chcesz uzyskać więcej lepszy efekt, the Red & Blue kolor jest pracy.\n3. Rośliny potrzebują 12-16 godzin światła słonecznego na dzień, fotosyntezy w ciągu dnia i odpoczynku w nocy. w dobrej pogody, rośliny mogą być oświetlone przez kilka godzin\nprzed i po wschód słońca, podczas gdy na deszczowe dni, oświetlenie czas powinny być zwiększona.\n4. po prawach natury, czas pracy jest zalecane wokół 12 godzin . rośliny mają własne regulacje o fotosyntezy, w zależności od\nrzeczywistego wzrostu. w ciągu dnia, absorbują światło słoneczne do fotosyntezy rośliny. w nocy, rośliny wymiany dwutlenku węgla i tlenu przez oddychanie.\n5. It sugeruje się, że rośliny powinny być oświetlone więcej w pochmurne dni, mniej na słoneczne dni, więcej w zimie, mniej w lecie, więcej w etapie sadzonek\ni owocowania, ale tylko regularnie w etapie blossom.\n6. najlepsza odległość jest 30-100 cm.\n7. trzeba kontrolować odległość między rolnictwa i szklarni rosną DOPROWADZIŁY światła i rośliny w raty.\n1 x LED Rosną Światła Rury\n1 x Światła Zacisk\n2 x Światło Rury Klamrami\njesteś oczekiwać, aby usunąć płatności w ciągu 7 dni.\nprosimy o kontakt w razie jakichkolwiek problemów z płatności, lub niezapłacone spór być złożone przez zamknięcia transakcji po 7 dniach złożonego zamówienia!\nNIE ponosimy odpowiedzialności za jakiekolwiek utracone z powodu niewłaściwego adresu.\nrzecz wysyła poczta w ciągu 2 dni roboczych po zapłaty rozjaśnia.\ndostawa: Międzynarodowego Airmail 10-25 Dni Roboczych tropi Dostępne\nnależy pamiętać, że będzie kilka dni opóźnienia ze względu na niestandardowej kontroli czasami (Skontaktuj Się Z nami, jeśli don 't uzyskać zamówienie po 25 dni roboczych)!\ncelnych obowiązku poniesienia przy zagranicznych mają być gromadzone na nabywców z boku.\nproszę mieć swój martwić o naszych produktów jakości, mamy bardzo ścisły system KONTROLI JAKOŚCI, nawet nie jesteś zadowolony z jakiegokolwiek powodu, możemy wymienić ciebie lub refunduje ciebie.\nkupujący jest odpowiedzialny za powrotnej wysyłki opłaty.\nnasz system automatycznie dać POZYTYWNE opinie po dokonaniu zapłaty.\nNIE pozostawiają NEUTRALNĄ lub NEGATYWNĄ informacje zwrotne przed komunikowania się z nami.\njest to ważne, że Pięć Gwiazdek Pozytywne opinie, aby być pozostawione do nas. chcemy wszystkich kupujących szczęśliwy z nami!\nMoc: 9w 60cm T8, 9w 30cm T5, 7w 45cm T5, Only Clamp A\nCechy: Full spectrum led grow tube\nLight Type: T5 T8 2835\nColor: White Pink Red&Blue\nRozmiar przesyłki: 32cm x 5cm x 5cm (12.60in x 1.97in x 1.97in)\n60 106 126 200 LED Rosną Światła E27 360 Elastyczne Oprawka Klip dla Roślin Kwiat warzywnictwa cieplarnianych Kryty hydroponika\n60 106 126 200 LED Rosną Światła E27 360 Elastyczne Oprawka Klip dla Roślin Kwiat warzywnictwa cieplarnianych Kryty hydroponika dane techniczne napięcie ZASILANIA: AC 85 V-265 V podstawy: E27 LED typ: SMD3528 moc: 6 W, 10 W, 15 W, 20 W kąt świecenia: 120 stopni lampa gorwing: led led led lub 200 lub 126 lub 106 led do wyboru żywotność: 50000 godzin. Źródło\nLed Rosną Led Apollo Pełne Spektrum 180 w/270 w/360 w/450 w/540 w w Pomieszczeniach Zakładów fabryki cieplarnianych Wysokiej Wydajności\n1. ten produkt musi być dostosowane i zajmie 7 dni, aby być produkowane i testowane. 2. możesz kupić odpowiednią stronę światła w zależności od etapu swój własny zakład, czy można dostarczyć nam dopasowania programu, będziemy produkować według planu 3. jeśli nie wiesz, jak wybrać, to nie ma znaczenia. tak długo, jak możesz mi powiedzieć, roślin, sadzone, będziemy polecam\n300 w g3 pro series 6*50 w kolby oświetlenie diodowe do akwarium wysokiej par (royal blue led,) reef tank/rafy koralowej światła 2 lata gwarancji\nZrobiliśmy zdecydowana poprawa na drodze diody są zaprojektowane i ich ogólny skuteczność z najnowszych g3 pro series rosną światła. Mamy teraz korzystać tylko z cob led zestawy z powiększające soczewki, które pozwalają na stężenie led kąt wiązki do intensyfikacji znacznie, Jednocześnie umożliwiając nam kontrolować kąt wiązki dla większej penetracji, Intensywność, I zasięg. Mamy również\nLumiParty Roślin DOPROWADZIŁY Rosną Światła dla Ogrodnictwa Kryty Uprawa Warzyw Przemysłowych Sadzonka\nopis: typ artykułu: LED Roślin Rosną Światła Shell materiał: Biały napięcie: 220 V stopień ochrony: IP65 cechy: -Top ranking materiał -- promowanie wzrostu roślin -- wysokiej efekt oświetleniowy pakiet zawiera: 1 * LED Roślin Rosną Światła uwagi: kolory odchylenie może się różnić ze względu na różne ustawienia monitora, prosimy o zrozumienie. oferujemy\nICOCO 5 M Wodoodporne Taśmy LED Rosną Światła 5050 SMD Czerwony Niebieski Cieplarnianych Hydroponicznych Rosnące Lampę do Akwarium Roślin Ogród kwiaty\nICOCO 5 M Wodoodporne Taśmy LED Rosną Światła 5050 SMD Czerwony Niebieski Cieplarnianych Hydroponicznych Rosnące Lampę do Akwarium Roślin Kwiaty Ogrodowe cechy: zaprojektowany dla roślin z obu uprawy i kwitnący etap. zastosowanie do różnych wzrostu roślin, kwitnienia, kwitnienia i owocowania. bezpieczne, przyjazny dla środowiska i bez zanieczyszczeń lub szkodliwych substancji. kondensacji\n30 W LED Sukulenty Pełne Spektrum Photo Światła E27 Kwiat Liście Anti-Dążenie Kolorowe Roślin Lampy\n30 W LED obronne kolorowe Sukulenty pełne spektrum photo światła E27 kwiaty liście roślin światła 1. W Tym pełne spektrum wzrostu roślin, wypełnij światło doskonałe wyniki. 2. źródło światła LED SMD SMD-5730, jasne oszczędzania energii. 3. Metalowe powłoki, nieprzewodzące, bardziej bezpieczne. 4. Wszystkie lekki aluminium kubek, spadek, i rozpraszanie ciepła, długa żywotność.\nNowy 15 W/21 W 85-265 V Aluminium kryty elastyczny Kwiat roślina r Światło lampy LED z klip Biurko Lampa Hydroponika\noferujemy najnowsze i najlepsze jednostki w rynku LED, DOPROWADZIŁO to jest niezwykle wszechstronne i łatwe w konfiguracji. dzięki wykorzystaniu najnowszych technologii, aby zapewnić optymalną widmo światła LED mieszanki zarówno dla wzrostu i kwitnienia, dostosowane mix czerwonego i Niebieskiego wysokiej wydajności DOPROWADZIŁY żetony do doskonale mieszane spektrum. ten Elastyczne DOPROWADZIŁY


LUBLIN – WOLA UHRUSKA – Departament Promocji, Sportu i Turystyki\nLUBLIN • • • • • • • • • • • • • • • WOLA UHRUSKA\nPojezierze Łęczyńsko-Włodawskie – piękna kraina jezior, bagien i torfowisk,\nz ogromnym bogactwem flory i fauny.\nTrasa szlaku nie jest trudna, prowadzi w większości przez teren równinny. Nawierzchnie są zróżnicowane, ale przeważają drogi asfaltowe. Szlak bierze początek w Lublinie od Ronda Berbeckiego na al. Andersa, dalej przebiega drogą rowerową wzdłuż ul. Koryznowej, ul. Trześniowską i Wrzosową do ul. Grodzkiego w kierunku Zawieprzyc.\nSzlak początkowo biegnie Wyżyną Lubelską, dolinami: Ciemięgi, Bystrzycy i Wieprza wchodząc następnie na Polesie Lubelskie.\nProwadzi przez obszar Parku Krajobrazowego „Pojezierze Łęczyńskie” i Poleskiego Parku Krajobrazowego oraz Poleskiego Parku Narodowego, które wchodzą w skład Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery „Polesie Zachodnie”. Trasa przebiega w pobliżu jezior: Nadrybie, Piaseczno, Bikcze i Wereszczyńskie.\nKońcowy odcinek biegnie w strefie granicznej Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego i Pagórów Chełmskich, przez Lasy Włodawskie i Sobiborske, oraz doliną Bugu. W Stulnie trasa dochodzi do szlaku rowerowego Janów Podlaski – Hrubieszów.\nNajniżej położony punkt na trasie (ok. 152 m n.p.m.) znajduje się w dolinie Wieprza w okolicach Zawieprzyc. Natomiast maksymalną wysokość ma końcowy odcinek w okolicach Woli Uhruskiej (ponad 215 m n.p.m.).\nNa trasie, oprócz walorów przyrodniczo-krajobrazowych, znajdują się także obiekty dziedzictwa kulturowego. Do najciekawszych z nich należą zespoły zamkowo-parkowe w Jakubowicach Murowanych i Zawieprzycach, zabytkowe kościoły w Bystrzycy i Wereszczynie oraz dawna cerkiew prawosławna (obecnie kościół) w Hańsku. W Starym Załuczu szlak przebiega w pobliżu Poleskiego Parku Narodowego.\nATLAS ROWEROWY LUBLIN WOLA UHRUSKA\nSprawdź pozostałe szlaki rowerowe >\n1. Lublin – Wola Uhruska\n2. Nadbużański Szlak Rowerowy\n3. Kazimierz Dolny – Lublin\n4. Kazimierz Dolny – Kraśnik\nGreen Velo Turystyka Wydawnictwa\nKatalog Miejsc Przyjaznych Rowerzystom\nJuż są, najnowsze wydawnictwa dla rowerzystów, tym razem Wschodni Szlak Rowerowy Green Velo i wyczekiwany katalog Miejsc Przyjaznych Rowerzystom (MPR). KATALOG MIEJSC PRZYJAZNYCH ROWERZYSTOM Miejsca Przyjazne Rowerzystom – system rekomendacji…\nGreen Velo Turystyka\nGreen Velo Miejsca Przyjazne Rowerzystom\nMiejsca Przyjazne Rowerzystom (MPR-y) stanowią istotny element koncepcji rozwoju produktu turystycznego „Wschodni Szlak Rowerowy GreenVelo”.\nRowerem w Lubelskie\nAktualności Centralny Szlak Rowerowy Roztocza Turystyka\nKurs instruktora turystyki kwalifikowanej o specjalności turystyka rowerowa odbył się w miejscowości Lipsko Polesie na Roztoczu w nowo powstałym Centrum Geoturystycznym. Szkolenie realizowane było w dwóch terminach: 25-26 września 2021…\nRowerzyści na Roztoczu\nNajważniejszym szlakiem na terenie Roztocza jest Wschodni Szlak Rowerowy Green Velo, który prowadzi od miejscowości Podlesina przy granicy z województwem podkarpackim prowadząc dalej przez Susiec, Józefów, Zwierzyniec do Szczebrzeszyna (ok.…


Knicks.pl: Draftowe szaleństwo ostatniego 20-lecia\nDraftowe szaleństwo ostatniego 20-lecia\nW USA trwa liczenie głosów w wyborach prezydenckich, NBA zeszła na drugi plan. Tylko gdzieś w tle mignęła wiadomość, że liga przymierza się do startu 22 grudnia. Perspektywa powrotu ekipy Knicks na parkiety niezmiernie nas cieszy, ale na chwilę obecną najważniejszy jest zbliżający się powolnym krokiem Draft 2020. Wyznaczone na 18 listopada 2020 roku wydarzenie tym razem odbędzie się w obiektach ESPN w Bristolu (Connecticut) w formie telekonferencji. Kolejna ważna data nastąpi dwa dni później, gdy kluby będą mogły podpisywać kontrakty z wolnymi agentami.\nJak zwykle Knicks nie mieli szczęścia w loterii i zamiast bić się o LaMelo Balla mając jeden z trzech pierwszych numerów, będziemy wybierać z numerkami 8, 27 i 38. Rozbudowany w ostatnich tygodniach dział skautingu będzie miał więc spore pole do popisu. Wybory będą tym trudniejsze, że tradycyjny turniej March Madness z powodu epidemii koronawirusa został w tym roku odwołany, a wszystkie rozgrywki na innych kontynentach były kończone w mocno okrojonych warunkach. Jak w takich czasach ocenić wartość i potencjał zawodników? Czy nowy management Knicks nie ulegnie pokusie handlowania tym co mamy najcenniejsze (Barrett, Robinson) w zamian za jakiś idiotyczny kontrakt typu Westbrook czy Paul?\nW związku z ogólnym lamentem, który tradycyjnie przy okazji tematów dotyczących Knicks pojawił się w sieci (że niski numer, że znów wybierzemy jakiegoś przeciętniaka, gdzie som all-stary?), chcemy Wam pokazać, że z niższymi numerami również można trafić perełkę (np. Mitch), a wysoki pick nie gwarantuje bycia gwiazdorem. Przeanalizowaliśmy wybory Knicks z ostatnich 20 lat (jako datę graniczną wyznaczając ostatni występ NYK w finałach NBA - 1999), z przyjemnością odbywając podróż w czasie do mrocznych sezonów okraszonych sporą dawką skandali i nieudacznictwa.\n3 pick – R.J. Barrett - jeden z filarów na których Knicks powinni budować swoją przyszłość. Zanim wystrzelił talent Ziona, Barrett był w mockach nr 1. Wychowanek Duke w debiutanckim sezonie zaliczał średnio 14,3 pkt, 5,0 zb, 2,6 as, 1,0 prz zaliczanych w 30,4 minuty. U Toma Thibodeau powinien grać jeszcze więcej. Oby tylko nie dał się zajechać jak swego czasu Derrick Rose.\n55 pick – Kyle Guy – oddany do Sacramento Kings za 47 pick Ignasa Brazdeikisa. Litwin wyróżnia się w G League, zdobywając powyżej 20 pkt/mecz. Brazdeikis był przywoływany z Westchester Knicks 9 razy, w tym sezonie powinien dostać więcej szans.\n9 pick – Kevin Knox - na razie niespełniony talent. Poprzedni sezon to duży zjazd w kwestii statystyk jak i roli na boisku, która zamiast wzrastać na znaczeniu spadła do grania tzw "ogonów". Nadzieję możemy pokładać w tym, że do sztabu szkoleniowego został dodany jego trener z Kentucky - Kenny Payne, który spróbuje dotrzeć do psychiki Knoxa i odbudować go w ramach organizacji.\n36 pick – Mitchell Robinson - król bloków i alley-oopów, gracz wokół którego powinno się budować przyszłość Knicks. Thibodeau powinien go z automatu przesunąć do pierwszej piątki i pracować nad dwoma elementami: nad tym, żeby nie łapał głupich fauli i nad grą tyłem do kosza.\n8 pick – Frank Ntilikina - wieczny talent, długie łapska, parę widowiskowych przechwytów, ale ma za sobą zmarnowane 3 lata (178 meczów, średnio 6,0 pkt i 3,0 as.). Na razie znikąd nadziei, że będzie lepiej - parę zdjęć przedsezonowych z napiętymi muskułami to za mało, żeby dobrze grać w NBA. Później wszystko weryfikuje boisko. Może Thibodeau zrobi z niego lidera defensywy, ale widoków na to brakuje.\n44 pick – Damyean Dotson - świetny sezon 2018/2019, który rozbudził nadzieję na to, że w końcu mamy dobrego gracza 3&D. Ostatni rok słabszy jak całej drużyny. Ma spory potencjał na dobre 25 minut z ławki. Na razie bez kontaktu z Knicks na kolejny sezon, szkoda by go było stracić, ale nie takich talentów Knicks już się pozbywali bez walki, więc nic nas w tym temacie nie zdziwi.\n58 pick – Ognjen Jaramaz - gracz z pozycji 1/2, wybrany w drafcie przez Knicks, potem oddany do Houston Rockets w większej wymianie za Pablo Prigioniego. Nigdy nie zagrał w NBA. Obecnie zawodnik Partizana Belgrad.\n4 pick – Kristaps Porzingis - krótka historia o tym jak wychować all-stara i oddać go za bezcen. W dzień draftu Łotysz został wybuczany. Parę miesięcy później ta sama publiczność pokochała go za efektowną grę. Obrażony na management Knicks, Porzingis został oddany do Dallas, gdzie tworzy świetny duet z Luką Donciciem. Minusem jest jego wieczna kontuzjogenność, ale szkoda, że swoją legendę będzie tworzył gdzie indziej.\n34 pick – Cleanthony Early - bardziej niż z parkietów NBA, Early jest znany z faktu, że został postrzelony w kolano przed jednym z nowojorskich klubów ze striptizem. Dwa sezony w Knicks w roli dalekiego rezerwowego.\n51 pick – Thanasis Antetokounmpo - brat Giannisa przez co może sobie w CV wpisać grę w jednej drużynie z tegorocznym MVP. W Knicks w sumie 2 mecze i 6 punktów, a potem 4-letni rozbrat z koszykówką NBA.\n24 pick – Tim Hardaway JR - człowiek, który dwa razy wszedł do tej samej rzeki - po dwóch latach w Knicks trafił do Atlanty, gdzie się wybił i z powrotem podpisał lukratywny kontrakt w Nowym Jorku. Po czym osiadł na laurach i bez żalu został oddany wraz z Porzingisem do Dallas. Miał dobre sezony ze średnimi powyżej 20 pkt/mecz, ale nigdy nie był X-factorem, który zrobiłby w organizacji różnicę. Ojcu, legendzie Warriors i Heat nie dorasta do pięt.\n48 – Kostas Papanikolau - zanim zagrał swój pierwszy mecz w NBA dwa razy był wymieniany jako balast. Jaki był zatem cel jego wyboru w drafcie? Nie wiemy czy sympatyczny Grek w ogóle zdążył wylądować na JFK zanim został przehandlowany. Żyjąca legenda Olympiakosu Pireus.\n17 pick – Iman Shumpert - mistrz NBA u boku LeBrona Jamesa w Cleveland. Prekursor sterczących fryzur zanim modę na to uczynił Elfrid Payton. Dobry defensor, ceniony przez króla Jamesa jako świetny role-player. W swoich dwóch pierwszych sezonach był członkiem najlepszej ekipy Knicks w ostatnim 20-leciu, która dwukrotnie grała w play-offs z jaśnie świecącą gwiazdą Carmelo Anthony'ego, wnosił sporo energii z ławki. Oddany do Cavaliers za Lou Amundsona co dobitnie świadczy o polityce transferowej Knicks w ubiegłych latach.\n38 pick – Andy Rautins - krótka przygoda zakończona 5 meczami w nowojorskich barwach, następnie oddany w wymianie do Dallas i zwalniany przez trzy kolejne kluby w których nie zagrał ani jednego spotkania. Od prawie 10 lat tuła się po kolejnych klubach europejskich, ostatnio w Panathinaikosie Ateny.\n39 pick – Landry Fields - wybrany z niskim numerem, a przez dwa lata był graczem pierwszej piątki Knicks. Trochę nieporadny i koślawy styl, ale w zalewie draftowej tandety z ostatnich lat jawi się jako gracz z którego można było wyciągnąć trochę więcej, zwłaszcza jako defensywnego role-playera z ławki. Z Nowego Jorku trafił do Raptors gdzie zakończył karierę z powodu kontuzji. Obecnie asystent GM-a w Atlancie Hawks.\n8 pick – Jordan Hill - duże oczekiwania, mało chęci do pracy. W Nowym Jorku utrzymał się pół sezonu, ale w samej lidze aż 8 lat. W Lakers swego czasu wyciągał solidne 12,0 pkt i 7,9 zb na mecz. Trochę zmarnowany pick bo Knicks dostali w zamian podstarzałego Tracy'ego Mc Grady'ego bez kolan. A to tylko potwierdzenie jedynie słusznej tezy, że nikt nigdy nie przykładał w NYK wagi do szkolenia i rozwoju draftowych prospectów.\n6 pick – Danilo Gallinari - niewinna ofiara pogoni Knicks za marzeniami o wielkości, której na imię Carmelo Anthony. Bardzo dobre 2,5 roku w Knicks ze średnimi powyżej 15 pkt i prawie 5 zb na mecz. Ale przy wymianie z Denver każdy oprócz Amare był wtedy na wymianę. Gra w NBA do dnia dzisiejszego, świetny strzelec (ostatnie 2 lata ma skuteczność powyżej 40% za 3), ceniony weteran, ostatnio kompan Chrisa Paula w Oklahomie.\n23 pick – Wilson Chandler - kolejny obok Gallinariego zawodnik, który odfrunął do Denver po kilku solidnych sezonach w Nowym Jorku (ponad 16 pkt/mecz). Jeden z najbardziej wytatuowanych graczy w lidze. Miał też epizody w lidze chińskiej w drużynie Zhejiang Lions. Chandler zaliczył sporo solidnych sezonów w Denver, potem raczej mało znacząca postać w Philadelphii i Brooklynie.\n20 pick – Renaldo Balkman - w zasadzie to wyróżniał się dredami i tym, że wrócił po latach do Knicks. Prawdziwy obieżyświat - po tym jak uznał, że NBA to jednak nie dla niego, grał na Filipinach, w Wenezueli, Portoryko i Meksyku, wszędzie tam gdzie jego portorykańska dusza zaznała zioła na legalu.\n29 pick – Mardy Collins - wicemistrz Polski z Turowem Zgorzelec w sezonie 2014/2015 - takie są fakty! Zapowiadał się na ciekawego rozgrywającego, ale w Knicks nikt mu nie dał poważnej szansy. Trafił na erę Stephona Marbury'ego i Nate Robinsona, gdzie ciężko było o minuty na parkiecie. Oddany wraz z Zachem Randolphem do Clippers za Cuttino Mobleya i Tima Thomasa. W późniejszych latach występował z sukcesami nie tylko w Polsce, ale przede wszystkim w Lokomotivie Kubań.\n8 pick – Channing Frye - to był chyba najlepszy draft w ostatnich 20 latach. Frye jednak największe triumfy święcił u boku LeBrona w Cleveland (mistrz 2016) jako solidna "stretch 4" z ławki. W Knicks dwa solidne sezony, ale bez wielkiego przełomu, który znalazł w swojej grze dopiero w Phoenix dowodzonym przez kończącego karierę Steve'a Nasha.\n30 pick – David Lee - kolejny mistrz NBA, w barwach Golden State Warriors. W dodatku dwukrotny uczestnik Meczu Gwiazd. Najlepsze lata miał w Nowym Jorku (trzy sezony ze średnimi double-double). Można było z niego więcej wycisnąć, gdyby był lepszym obrońcą. A tak okazał się zbyt ryzykowną inwestycją, żeby wokół niego budować poważne granie w MSG. Prywatnie mąż pięknej tenisistki Caroline Wozniacki.\n54 pick – Dijon Thompson - w Knicks nie zagrzał nawet minuty - w dzień draftu został oddany do Phoenix za Quentina Richardsona i Nate'a Robinsona. Jako ciekawostkę podamy fakt, że jego pick trafił do NYK w ramach wymiany z Houston za ... coacha Van Gundy'ego. W NBA miejsca nie zagrzał, ale z powodzeniem w kolejnych latach występował w Europie.\n44 pick – Trevor Ariza - absolutny fenomen bo gra w lidze do dnia dzisiejszego (i to jako ważna postać). Mistrz NBA z Los Angeles Lakers w 2009 roku u boku Kobe'go Bryanta. Świetny obrońca, nie bez przyczyny Kobe chciał go w swojej drużynie. W Knicks był jako 20-latek, grający 18-19 minut na mecz, bez żadnych symptomów tego co osiągnął później. Ostatni sezon spędził w rewelacyjnych Blazers jako solidne wsparcie dla Damiana Lillarda. Ogółem Ariza zwiedził aż 9 klubów w NBA.\n9 pick – Michael Sweetney - skończył Georgetown. Zaczął jako potencjalny następca Patricka Ewinga, skończył z wielką nadwagą i wielkim niedosytem. Chichotem losu oddany do Bulls za kolejnego grubaska Eddy'ego Curry. Następnie tułał się po Portoryko i Urugwaju.\n30 pick – Maciej Lampe - polski rodzynek, witany owacjami przez zgromadzoną w czasie draftu w MSG nowojorską gawied. Niestety w Knicks nie zdążył zadebiutować bo został oddany w wymianie za innego Polaka Cezarego Trybańskiego i paru innych poważnych gości. Kariery w NBA nie zrobił ze względu na brak chęci do ciężkiej pracy. Potem kilka lat z sukcesami na europejskich parkietach i to w poważnych ekipach (Maccabi Tel Awiw, FC Barcelona, Chimki Moskwa, Caja Laboral). Miał potencjał na coś więcej, ale zabrakło cierpliwości i ciężkiej pracy jaką pokazał potem m.in. Marcin Gortat.\n39 pick – Slavko Vranes - to miał być powiew Europy w Knicks. Obok Lampego wybrali serbskiego kolosa (229 cm wzrostu). W barwach NYK nawet nie zadebiutował, kariery w innych klubach NBA też nie zrobił. Potem parę lat w Europie oraz w lidze irańskiej.\n7 pick – Nene Hilario - walczak i solidny podkoszowy z kilkunastoletnią karierą w NBA (Denver, Washington i Houston). W Knicks nie zagrał, został wymieniony w dniu draftu m.in. za Antonio Mc Dyessa, który jak wiadomo miejsce w NYK znalazł tylko na 18 spotkań, po czym uciekł do Phoenix.\n36 pick – Milos Vujanic - bez mała można powiedzieć, że to legenda serbskiej koszykówki, bardzo utytułowany gracz, który koniec końców do NBA nigdy nie trafił. Z różnymi klubami był mistrzem Jugosławii, Włoch, Grecji i Turcji. Jest także mistrzem świata (2002 z Indianapollis) oraz zdobywcą Euroligi (z Panathinaikosem).\n38 pick – Michael Wright - zamiast trafić pod strzechy Madison Square Garden, Wright zaczął poważne granie w Hali Ludowej we Wrocławiu, gdzie w 2002 roku został mistrzem Polski w barwach Śląska, odgrywając jedną z czołowych ról w drużynie obok takich legend naszego basketu jak Maciej Zieliński czy Dominik Tomczyk. Dobra postawa zaoowocowała kilkoma niezłymi kontraktami w Europie. Niestety w listopadzie 2015 roku został zamordowany na Brooklynie.\n42 pick – Eric Chenowith - wybrany przez Knicks, ale meczu u nas nie zagrał. Podobnie jak w 7 innych klubach. Kontynuował karierę w Europie.\n22 pick – Donnell Harvey - już w dzień draftu wytransferowany do Dallas. W NBA spędził parę ładnych lat, łącznie w 5 klubach, najczęściej jako głęboki rezerwowy.\n39 pick – Lavor Postell - w Knicks spędził 3 lata (w sumie 61 spotkań), grając słabe minuty. Zapamiętany głównie ze swej łysej głowy. Potem grał w Europie i ligach Ameryki Łacińskiej.\n20 lat i 33 zawodników. Można by z nich zrobić całkiem solidny skład z potencjałem na play-offy na słabym Wschodzie. Niestety w Nowym Jorku nikt nigdy nie był zainteresowany budowaniem zespołu wokół młodych graczy i pracy z nimi, żeby to właśnie w MSG ich talent rozbłysnął pełnym blaskiem. Najczęściej bez mrugnięcia okiem kolejni GM-owie oddawali nasze młode talenty w jakichś bezsensownych wymianach za podstarzałe gwiazdki mające tu i teraz sprzedać więcej biletów i koszulek. Wśród draftowych wyborów Knicks mamy przecież mistrzów NBA (Frye, Lee, Ariza czy Schumpert), co prawda nie w pierwszoplanowych rolach ale przecież był u nas Carmelo w swoich najlepszych latach, można się było pokusić o budowę czegoś trwalszego niż druga runda playoffs, co do dziś pozostaje najlepszym wynikiem drużynowym w ostatnim 20-leciu.\nDraft 2020 już za parę dni, miejmy nadzieję, że nowy management wraz z trenerem pokusi się o kolejną próbę odbudowy tym razem w oparciu o wybory draftowe i nie zmarnuje danej szansy np. w pościgu za samolubnego Westbrooka. Przykład Golden State Warriors pokazuje, że można (Curry, Thompson, Green) sobie wychować nawet mistrzów, jeśli się chce i jeśli obuduje się młodzież odpowiednim sztabem szkoleniowym i odpowiednią kulturą organizacji. Wszystkie zmiany w biurach klubowych i zatrudnienie całego szeregu fachowców z doświadczeniem od skautingu i trenerów specjalizujących się w rozwoju młodych pozwala mieć nadzieję, że wszystko w organizacji Knicks zmierza ku względnej normalności. Oby nasza nadzieja po raz kolejny nie okazała się "płonna", tylko stała się "zapłonem" dla kolejnych dobrych decyzji.\nBy mafioso o 13:38


Bransoleta okrągła regulowana z labradorytem Bellart pracownia biżuterii\n» Bransoleta okrągła regulowana z labradorytem\nKod produktu: 83D3-47154\nWyjątkowa srebrna bransoleta z fasetowanym labradorytem. Wykonana w całości ręcznie przy użyciu technik złotniczych. Powierzchnię tej srebrnej bransolety zdobią wypukłe ornamenty, które nadają całości elegancji i klasy. Fasetowany labradoryt umieszczony w centrum ma piękny szlif, który uwypukla jego kolor. Kamień mieni się zielono-niebieską poświatą przypominającą zorzę polarną. Bransoleta ma owalny kształt i rozłączone końce, dzięki temu jest wygodna. Łatwo ją założysz i możesz ją delikatnie dopasować do nadgarstka. Bransoletka z labradorytem jest efektowna, ale subtelna. Spodoba się miłośniczkom klasyki, ale też osobom lubiącym bardziej wyrazistą biżuterię.\nMateriały: labradoryt fasetowany, srebro próby 925 i 999.\nWymiary: labradoryt 1.5x1 cm, szerokość ok. 3 mm, obwód całkowity 18 cm (z przerwą), samo srebro 16 cm. Wielkość można lekko dopasować do nadgarstka. Na zamówienie mogę wykonać bransoletkę z innym kamieniem.\nLabradoryt: od wieków używany jest jako amulet, a jego nazwa pochodzi od półwyspu Labrador. Nazywany jest też kamieniem zorzy polarnej. Pomaga rozwijać percepcje, rozjaśnia umysł i pozwala na głębszą komunikację z samym sobą. Silnie pobudza odwagę, inteligencję i kreatywność, pomaga działać intuicyjnie. Jego energia uwalnia od dręczących myśli.\nZnak zodiaku: skorpion strzelec, lew.


Twoje przychody przyjdą z czasem – przygotuj się na przyszły sukces\nCzasami robisz coś i wiesz, że jest to dobra rzecz, wiesz że działa i wiesz, że będą z niej efekty. Mimo wszystko nie ma ich teraz. A gdyby pojawiły się chociaż przebłyski sukcesu, potwierdzające że to co robisz daje efekty. Że jesteś na dobrej drodze. Niestety nic takiego się nie dzieje. Pracujesz, pracujesz, pracujesz a efektów nadal nie ma.\nJak być może wiesz, już od niemal 80 dni, prowadzę swoje 90-dniowe wyzwanie. Polega ono na tym, aby codziennie publikować nowy tekst na tym blogu. Zacząłem to robić, ze względu na to, aby nauczyć się konsekwentnego działania oraz aby wyjść ze swojej strefy komfortu. Byłem też zainteresowany tym, czy faktycznie po tak długim, regularnym prowadzeniu bloga, przyniesie on jakieś efekty.\nW chwili obecnej ogromnych efektów jeszcze nie ma. Ale są już przebłyski. Dokładnie o tym wszystkim poinformuję Cię w artykule, który pojawi się tutaj 8 sierpnia 2017. Dzień ten będzie ostatnim dniem mojego wyzwania.\nNo dobra, ale prawda jest też taka, że tak ogromny wkład pracy powinien przynieść mi jakąś nagrodę. Na pewno będzie to satysfakcja z ukończenia dość wyczerpującego zadania. Ale co jeszcze? Mam wrażenie, że to, co dzieje się teraz to dopiero początek. I nawiązując do tytułu tego wpisu, że nagroda, jaką otrzymam przyjdzie za jakiś czas. Tak samo zresztą będzie w Twoim przypadku.\nSzybki biznes na krótką metę\nWciąż wokół siebie obserwuję jednak różne osoby, które szybko chcą się dorobić. Niemal codziennie spotykam takich ludzi na swojej drodze. Zakładając bloga, dołączyłem do kilku grup na Facebooku, które skupiają właśnie blogerów. 99% osób w tych grupach, to osoby, które liczą właśnie na szybki zysk.\nIdą po trupach, palą za sobą mosty, byle tylko prowizja w programie partnerskim, w którym uczestniczą została naliczona tu i teraz. Żeby jeszcze dziś mogli ją sobie wypłacić. Takie postępowanie prowadzi jednak do ogromnej katastrofy.\nPo pierwsze takie osoby bardzo szybko się zniechęcają. Nie wkładają w swój pomysł należytej pracy, a oczekują gigantycznych zarobków. Po kilku tygodniach, maksymalnie miesiącach poddają się, bo zarobki są minimalne.\nPo drugie, jeśli nawet udaje im się zarobić dość dużo w krótkim czasie, to taki biznes typu „szybka piłka”, nie zadziała na długą metę. Osoby takie nie zdobywają zaufania swoich Klientów. Generują przychody, szybko, na siłę i nachalnie. Przez co, chcąc utrzymać się na obecnym poziomie, muszą podążać właśnie tą drogą dalej i z dnia na dzień jest im ciężej. Muszą bowiem wciąż docierać do nowych ludzi, których uda się przekonać do zakupu. A istnieją przecież pewne limity zasobów ludzkich.\nI jeszcze jedno. Opierając się na programach afiliacyjnych, czy współpracach z dostawcami, nigdy nie wiesz, czy druga strona nie zmieni kiedyś swojego zdania. Czy nie zmieni warunków, przez co Ty i Twoja firma staniecie się ofiarami, i stracicie praktycznie natychmiast źródło swoich przychodów.\nPrzychody odroczone w dłuższej perspektywie\nTeraz zajmiemy się drugim podejściem, o którym jest ten wpis, czyli o prowadzeniu działań długoterminowych. Spójrz jeszcze raz na tego mojego bloga. Wrzucam tutaj teksty na temat technik, które stosuje. Są tu też informacje na temat moich codziennych problemów i ich rozwiązań. Są tu także porady, oparte o moje doświadczenie.\nBlogów takich jak ten, znajdziesz w sieci tysiące. Każdy wyróżnia się czymś innym. Staram się tu pokazać, że codzienna systematyczna praca w początkowym okresie prowadzenia firmy i minimalne efekty oraz późniejsze stopniowe zmniejszanie liczby działań będzie prowadziło Cię do coraz większych – odroczonych efektów.\nWierzę w to, że tak właśnie będzie. Że wynagrodzenie, jakie otrzymam za tą pracę jest odroczone i nastąpi w późniejszym terminie. Być może to będzie za kilka miesięcy, za rok albo za 5 lat. Wiem, że wielu małych przedsiębiorców nie może sobie pozwolić na coś takiego. Na tak duży wydatek energetyczny, który przynosi tak nikłe rezultaty.\nIstnieje jednak tak zwana zasada Pareto, znana również jako zasada 80/20. I w tej chwili wygląda to tak, że 80% mojej pracy przynosi 20% przychodów. Wierzę jednak w to, że ona się odwróci. Stopniowo zmniejszając wkład pracy do tych 20%, będzie ona generowała 80% przychodów.\nTym jednak różni się budowanie biznesu na chwilę od budowania biznesu na lata. Potrzebujesz pieniędzy tu i teraz? Jak większość z nas. I dobrze. Działaj, sprzedawaj tu i teraz, ale w międzyczasie pomyśl o przyszłości i zaplanuj w swojej firmie również działania długoterminowe, które będą na Ciebie pracować w późniejszym terminie.\nNiech Klienci i ich potrzeby będą zawsze na pierwszym miejscu. I nie znaczy to, że Klient ma zawsze rację i jest najważniejszy. Ty i Twoja firma jesteście najważniejsi. I właśni po to musisz to zrobić. Dla siebie.\nJa z natury jestem dość leniwy. Czy to jest sprzeczne, z tym co teraz robię? Że wypruwam sobie codziennie żyły i wziąłem sobie na głowę prowadzenie bloga? Nie! Robię to właśnie po to, żeby za jakiś czas móc się trochę polenić :)\nJak widzisz wybór należy do Ciebie. Zbudujesz firmę na całe życie lub jedynie źródło dodatkowego dochodu na miesiąc lub dwa. Co wybierasz? Koniecznie podziel się swoją opinią i wnioskami w komentarzach!\nJak szybciej osiągać efekty we własnej firmie?\nOtwórz firmę w domu, ale najpierw zadaj sobie te 7 pytań


Wpisy oznaczone ‘WSZ’\nDzisiaj otrzymaliśmy referencje od Wyższej Szkoły Zdrowia w Gdańsku za przeprowadzenie szkoleń pt. „Praca w zespole”.\nNowe narzędzie pracy – Wyższa Szkoła Zdrowia w Gdańsku\nNowe narzędzie pracy już ukończone :-), już za kilka dni studentki w Wyższa Szkoła Zdrowia w Gdańsku będą mogły je wypróbować w ramach szkolenia „Praca w zespole” 😀\nWspółpraca z Wyższą Szkołą Zdrowia w Gdańsku\nWrzesień trwa w najlepsze, a my już jedną nogą w listopadzie. Zaczynamy współpracę z Wyższą Szkołą Zdrowia w Gdańsku. Będziemy szkolić studentów kosmetologii, w zakresie kompetencji komunikacyjnych, w ramach projektu: Konkurencyjni na rynku pracy – zwiększenie kompetencji studentów kosmetologii Wyższej Szkoły Zdrowia w Gdańsku. Będzie się działo.


Jak oryginalnie tapetować tapetę: niezwykła i interesująca - Naprawa i projektowanie - 2020\nJak oryginalnie tapetować tapetę: niezwykła i interesująca\nTapeta jest najłatwiejszym i najtańszym sposobem aktualizacji wnętrza. Wiele osób chce nadać oryginalności rozwiązaniu problemu mieszkaniowego i musi uciekać się do kombinacji materiałów wykończeniowych.\nŁącząc tapety o różnych teksturach i kolorach, pokój można wizualnie podzielić na strefy: czas wolny i pracę.\nPrzyjrzyjmy się bliżej oryginalnemu tapetowaniu tapety\nRóżne tekstury tapety nadadzą gładkości gładkim ścianom lekkości i dynamiki. Pamiętaj, że aby tak odważna kombinacja różnych tekstur nie wyglądała wulgarnie, powinieneś wybrać jeden dominujący (główny) kolor, a resztę tapety wybrać ze zdjęciem lub małym wzorem. Połączenie różnych tapet to nie tylko lot dla twojej wyobraźni, ale także narzędzie, które pomoże ukryć wszystkie widoczne niedoskonałości ściany i nietypowe do dekoracji wnętrza.\nOdważne kombinacje są odpowiednie tylko dla pomieszczeń o wysokich sufitach i stosunkowo dużej powierzchni.\nAby wizualnie uczynić pokój bardziej przestronnym i większym, musisz 1/3 ściany, aby wkleić inne tapety. A jeśli tapeta jest jasna, pokój będzie wydawał się jaśniejszy.\nTakie techniki pozwolą ci podzielić jeden duży pokój na kilka obszarów funkcjonalnych: miejsce do pracy i miejsce do relaksu.\nTapety o różnych kolorach i fakturach można stosować w pomieszczeniach o nieproporcjonalnych ścianach i sufitach lub w miejscach, w których należy skupić się na obiekcie znajdującym się wzdłuż jednej ze ścian. Zaleca się przyklejenie tapety o jasnym kolorze na tej ścianie, która przyciągnie całą uwagę.\nJeśli chcesz szybko wkleić tapetę, zdecydowanie potrzebujesz jednego asystenta. W końcu jedna osoba musi podać płótno, a druga - przykleić je do ściany.\nJak połączyć i wkleić tapetę?\nAby poprawnie połączyć kilka rodzajów tapet, musisz pamiętać o następujących zasadach:\nNależy wziąć pod uwagę styl remontowanego pokoju (być może są już meble i inne elementy wnętrza o określonej kolorystyce).\nWybierz tapetę o tej samej grubości i fakturze. Niektóre sklepy budowlane sprzedają opcje „sparowanych” tapet: na jednej tubie stosuje się główny kolor, na drugiej tubie tło głównego koloru + rysunek.\nSpróbuj kupić materiały wykończeniowe w tej samej kategorii cenowej. Próby połączenia drogiego z tanim zakończą się źle. Czasami lepiej jest wkleić cały pokój tanio niż drogo, tanio przez listwę.\nJeśli podobało Ci się płótno wielkoformatowe z dużym wzorem, spróbuj uzupełnić je dyskretnymi, prostymi kolorami (w najgorszym przypadku z małym wzorem).\nWzory drewna dobrze komponują się z dużymi kwiatami.\nNeutralne odcienie należy rozcieńczyć jasnymi kolorami.\nJak przykleić tapetę, aby wizualnie zmienić pokój?\nPrzy wklejaniu ścian pokoju dziecięcego przydatna jest metoda patchworku. W ten sposób możesz ukryć wszystkie wady ścian i skupić się na właściwych miejscach.\nAby podzielić ścianę poziomo, musisz podzielić wysokość na trzy części i wkleić albo 2/3 dna lub 1/3. I zmień kolor z góry.\nPoniżej zaleca się przyklejanie tapety o ciemniejszym kolorze małymi rysunkami. Duże wzory i jasne kolory będą dobrze wyglądać z góry. Ta technika pozwala powiększyć przestrzeń u góry. Pokój będzie wydawał się bardziej przestronny, wysoki, wygodny.\nOdpowiedzialnie wybierz granicę, odegra ważną rolę w projekcie. Jeśli grubość tapety jest różna, a połączenie jest trudne do ukrycia za pomocą obramowania, musisz użyć listew lub listew.\nJak niezwykłe jest przyklejanie tapety w celu pionowego podziału ścian?\nInteresujące jest przyklejenie tapety w „pionowy sposób”. Ta technika pozwala uniknąć monotonii w pomieszczeniu. Metoda polega na naprzemiennych tapetach tego samego koloru, ale nieco innych odcieniach. Kolejny pozytywny punkt: w ten sposób możesz wizualnie zwiększyć wysokość ścian, jeśli sufity są wystarczająco niskie.\nKlejenie symetryczne polega na przydzieleniu środkowej części pomieszczenia parą szerokich monochromatycznych pasków. W ten sposób możesz stworzyć zniekształcenie wizualne, pokój stanie się bardziej przestronny i szerszy.\nAsymetryczna kombinacja zawiera jeden jasny pasek na środkowej ścianie i wiele wąskich pasków tego samego koloru na przeciwległej ścianie.\nŁączenie odcieni. Jeśli wykonujesz naprawy nie od zera, a masz już meble, które pozostaną po naprawie, możesz odeprzeć kolorystykę mebli i kupić tapetę w dwóch dominujących kolorach. Najczęściej zaleca się po prostu naprzemiennie paski tapety, aby nie było żadnych ostrych krawędzi. W tym przypadku najważniejsze jest, aby wybrać tapetę o tej samej szerokości i grubości.\nMożesz wkleić wszystkie ściany zwykłą tapetą i wyciąć określony wzór z innego materiału i przykleić się po całym obwodzie pokoju. Można to zrobić zarówno płynnie, jak i w nieregularnym kierunku.\nDoskonałym rozwiązaniem jest wklejanie ścian w stylu „patchworku”. Zbierz wszystkie dostępne tapety o podobnym kolorze. Pokrój je na identyczne kawałki i przyklejaj jeden po drugim na ścianie, przestrzegając określonej kolejności kolorów. Jeśli w ścianie jest dziura lub występ, należy wkleić go w najjaśniejszym ze wszystkich dostępnych kolorów.\nObejrzyj wideo: Jak samemu przykleić tapetę. (Luty 2020).


Kontakt +48 22 520 4263 robert.krasnodebski@rymarz-zdort.com\nRobert Krasnodębski jest radcą prawnym, doradcą podatkowym, partnerem kancelarii Rymarz Zdort oraz współkieruje departamentem podatkowym.\nPo ukończeniu studiów na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego w 1991 roku został na tej uczelni asystentem w Zakładzie Prawa Finansowego. Pracował tam do 2007 roku. W 1997 roku uzyskał wpis na listę radców prawnych oraz na listę doradców podatkowych. Przed rozpoczęciem w 2000 roku współpracy z kancelarią Rymarz Zdort, wcześniej Weil, Gotshal & Manges – Paweł Rymarz sp.k., kierował praktyką podatkową w kancelariach Clifford Chance i Hogan & Hartson.\nW swojej praktyce Robert Krasnodębski koncentruje się na kwestiach podatkowych przy transakcjach fuzji i przejęć, zwłaszcza z udziałem spółek publicznych, przy transakcjach private equity, a także transakcjach na rynkach kapitałowych, oraz reprezentuje podatników w sporach podatkowych i sądowo-administracyjnych. Ma bogate doświadczenie w doradztwie w kwestiach podatkowych przy połączeniach największych spółek notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie oraz przejęciach spółek publicznych. Ma wieloletnie doświadczenie w doradztwie w kwestiach podatkowych na rzecz emitentów oraz oferujących w procesach emisji akcji i obligacji. Posiada również szerokie doświadczenie w doradztwie na rzecz instytucji finansowych i kredytobiorców w kwestiach podatkowych w procesach finansowania projektów i bieżącej działalności oraz kompleksowego refinansowania. Wśród jego klientów są spółki prywatne i publiczne, fundusze private equity, subemitenci oraz inni klienci instytucjonalni z różnych sektorów gospodarki.\nOd wielu lat Robert Krasnodębski jest uznawany w międzynarodowych rankingach rynku prawniczego, takich jak Chambers & Partners, The Legal 500, IFLR1000, PLC Which Lawyer? i Expert Guides, a także przez krajowe rankingi prowadzone przez dziennik Rzeczpospolita i przez polską edycję miesięcznika Forbes za jednego z najlepszych w Polsce specjalistów w zakresie prawa podatkowego.\nW prestiżowym rankingu publikowanym przez Chambers & Partners Robert Krasnodębski od 2006 roku jest corocznie zaliczany do grona najlepszych prawników w dziedzinie prawa podatkowego w Polsce, a od roku 2018 znalazł się w wąskim gronie wyróżniających się praktyków (Notable Practitioners) w dziedzinie prawa podatkowego w Europie. W ostatnich raportach Robert Krasnodębski niezmiennie jest uznawany za jednego z wiodących praktyków polecanych do obsługi projektów podatkowych i cieszy się opinią „ikony rynku doradztwa podatkowego w Polsce”. Respondenci określają go jako „doradcę podatkowego o wnikliwym umyśle i wyjątkowych zdolnościach analitycznych”. Ma bogate doświadczenie w doradzaniu przy podatkowych aspektach transakcji fuzji i przejęć oraz transakcji na rynkach kapitałowych.\nW innym prestiżowym rankingu prawniczym, The Legal 500, od 2019 roku Robert Krasnodębski jest wyróżniany jako jeden z najlepszych prawników (Leading Individuals) w Polsce w dziedzinie prawa podatkowego.\nRobert Krasnodębski został uznany przez środowisko prawnicze oraz przez największe polskie przedsiębiorstwa w ankietach przeprowadzonych przez dziennik Rzeczpospolita w latach 2008, 2012 i 2013 za Najlepszego Prawnika w Polsce w dziedzinie prawa podatkowego. Ponadto rankingi Rzeczpospolitej z lat 2009, 2010, 2011, 2014 i 2015 wymieniają go jako prawnika rekomendowanego w dziedzinie postępowań podatkowych. Zdobył również wyróżnienie honorowe w 12 dorocznym konkursie na Prawnika Roku Pro Bono współorganizowanym przez dziennik Rzeczpospolita i Fundację Uniwersyteckich Poradni Prawnych.\nRobert Krasnodębski jest autorem i współautorem licznych ważnych publikacji z dziedziny prawa podatkowego, z których na szczególną uwagę zasługują: komentarz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podręczniki dotyczące prawa finansowego oraz polskiego prawa bankowego, a także zbiór komentarzy do orzeczeń TSUE. Robert Krasnodębski jest stałym komentatorem gazet i czasopism prawniczych, w których ukazują się jego opinie dotyczące istotnych zagadnień podatkowych oraz znaczących zmian w zakresie teorii i praktyki podatkowej.\nSprzedaż 100% udziałów w Virgin Mobile Polska na rzecz P4\nKancelaria Rymarz Zdort doradza sprzedającym w transakcji zbycia 100% udziałów w Virgin Mobile Polska sp. z o.o. na rzecz P4 sp. z o.o., operatora sieci komórkowej Play. Umowa przedwstępna zos...\nW związku z ogłoszonym stanem epidemii i wynikającą z niego sytuacją gospodarczą, wprowadzone zostały nowe regulacje mające na celu zmniejszenie obciążeń przedsiębiorców, oraz polepszenie...\nKoronawirus - planowane działania w zakresie podatków\nOgłoszony stan epidemii w Polsce jest sytuacją bezprecedensową, która ma poważny wpływ na przedsiębiorców i prowadzoną przez nich działalność gospodarczą. Dostrzegając problemy, z który...\nKoronawirus – planowane działania w zakresie podatków


Showshowshowshow: Well played, Sony\nAutor: Zeratul o 23:15\nDopisz sobie bloga do portfolio, przyda się na stanowisko PR-owca do upadających i zaliczających wpadkę za wpadką firm (tylko, że MS w Polsce raczej nie szuka gdyż nawet nie wziął jej pod uwagę przy usłudze XBL! na XO). Masz talent do manipulowania faktami i rzucaniu lepszego światła na kupę zrobioną przez firmę. Śmiało - ponoć taki PR-owiec całkiem sporo zarabia. Powodzenia!\n13 czerwca 2013 00:50\nZ takimi ludźmi MS zawsze będzie robił, co będzie chciał. Zgodzą się na wszystko i pozwolą sobie wmówić każdą rzecz. Dajcie się kontrolować, ograniczać, dać się pilnować. Osoba to pisząca nawet jak od nowa przeczyta wszystkie fakty na temat obu konsol to i tak zaślepiona tym nowym odtwarzaczem kaset wideo marki MS nie dostrzeże tego co 90% ludzi widzi ;p\n13 czerwca 2013 04:21\nZeratul przeczytałem tekst dwa razy i nie do końca rozumiem. To dobrze, że Sony przyznało się do błędu decydując się na płatny online czy to źle, że będzie płatny tak jak jest to od kilku lat na XBOXie?\n"Pytanie tylko... dlaczego ta informacja nie spotkała się falą krytyki ze strony graczy?"\nA kto ma krytykować? Posiadacze XBOXów, którzy już za to płacą czy posiadacze PS+, którzy uważają tą usługę za coś bardzo dobrego? Pozostaje jedynie margines, który przerzuci się na PCta.\n13 czerwca 2013 07:12\nDzieki za komentarze. kimsim... odnosilem sie troche do fanow Sony ktorzy narzekali, ze na xboksie 360 nalezy placic za online, a teraz im to jakos nie przeszkadza.\nOdnosnie mojej opini na temat tego czy online powinien byc platny to napisze drobny tekst. Dzieki za pomysl :)\n13 czerwca 2013 10:54\nNie kompromituj sie fanboju Xszrota...Idiota z ciebie i tyle.\n14 czerwca 2013 09:45\nSony strasznie zaślepiło fanbojów swoją grą marketingową. Gdyby dali im gówno to ludzie by powiedzieli, że nigdy takiego smacznego nie jedli.\nPS; XBOX ONE IS DOWN, I REPEAT XBOX ONE IS DOWN - SOMEONE CALL AN AMBULANCE (WII U, WII U, WII U)\n14 czerwca 2013 21:00\nZeratul fanboju! Co by m$ nie robił, to ty i tak to chwalisz, kiedyś słuchałem waszego podcastu-za czasów gdy microsoft wydawał jeszcze gry dla hardcore'owców, i było tam coś z twojej strony w stylu: " Ach jestem zmęczony obecną generacją, powinny już być next-geny". I dalej- twoje słowa:"SONY to powinno zrobić konsolę dla casuali tak jak Wii, a M$ konsolę Hi-end dla hardcore'ów". Ostatni miesiąc pokazuje że twoja ulubiona firma wydymała Cię bez wazeliny. Ale mam dla Ciebie informację: m$ zrezygnował ze swoich debilnych planów, myślisz że komu to zawdzięczasz jak nie SONY?\nJa się cieszę że poszli po rozum do głowy, będzie konkurencja, będzie walka o klienta. I piszę to jako właściciel PS3, przyszły właściciel PS4 i użytkownik Linuksa. Brak darmowego online, to kolejna swoboda, którą oddajemy, nie będę tu pisał o wyższości PS+ nad Live. Denerwuje mnie to że gry z tej i przyszłej generacji są robione na "raz", łącznie z multiplayerem, który po wyłączeniu serwerów zniknie, to więcej gier na PS2 pozwala na granie przez sieć LAN.\n20 czerwca 2013 10:19


Torba bawełniana Życiowa moc bierze się z dobrego jedzenia | Foods by Ann - Anna Lewandowska\nTorba Foods by Ann wyprodukowana jest w 100% z bawełny. Całkowicie ekologiczna technologia produkcji i wykorzystanie polskich materiałów zapewniają jej wyjątkową wytrzymałość. Grube płótno użyte do uszycia torby gwarantuje jej odporność na zużycie. Materiał jest całkowicie przyjazny dla środowiska.\nWymiary Torby Foods by Ann 43 cm na 42 cm, zapewniają jej optymalne wykorzystanie w wielu sytuacjach. Odpowiednio dobrana długość uchwytu - 65 cm, pozwala na wygodne noszenie jej zarówno na ramieniu jak i w dłoniach. Praktyczny kolor czarny zapewnia torbie odporność na zabrudzenia i wygodę w utrzymaniu czystości.\nNapis na torbie „Życiowa moc bierze się z dobrego jedzenia” jest idealnym hasłem dla ceniących ekologie i prozdrowotne nawyki żywieniowe. Torbę Foods by Ann można prać w temperaturze 40 stopni. Metka ze szczegółowymi informacjami została wszyta wewnątrz jej kołnierza.


Noclegi w Świdniku, Świdnik (Woj. Dolnośląskie, Pow. Kamiennogórski): Kwatery, Pokoje – Tani Nocleg, Centrum, Cena » e-turysta.pl\nznaleziono 243 oferty noclegoweoferty (1 w Świdniku oraz 242 w okolicy)\nNoclegi w Świdniku, województwo dolnośląskie, powiat kamiennogórski\nNocleg w Świdniku - Wasz sposób na udany weekend! Bogaty zakres ofert noclegowych w Świdniku w województwie dolnośląskim tylko w portalu turystycznym e-turysta.pl. Porównaj opcje zakwaterowania zależnie od standardu budynku i proponowanej ceny. Znajdź dla siebie najlepsze miejsce w Świdniku wśród oferowanych przez nasz portal kwater prywatnych oraz gospodarstw agroturystycznych. Zobacz też ofertę rozrywkową i rekreacyjną w Świdniku.\nJuż teraz zaplanuj urlop w Świdniku w województwie dolnośląskim i w zależności od pomysłu spędź oryginalnie czas. Serwis e-turysta.pl dostarcza Ci najnowszych i praktycznych pomysłów na nocleg w Świdniku. Nie omijaj promocyjnych ofert! Dzięki naszej rozbudowanej wyszukiwarce odnajdziesz bazę noclegową w Świdniku, która spełni wszystkie Twoje wymagania.\nJak zarezerwować nocleg w przystępnej cenie w Świdniku?\nW Świdniku znaleźć można wiele budżetowych obiektów noclegowych w różnych kategoriach. Mogą to być agroturystyka. Tanie noclegi znaleźć można używając opcji sortowania (cena od najniższej) lub filtrując obiekty i ustalając maksymalną cenę na przykład na poziomie 50 zł za osobę.\nIle obiektów w Świdniku znajduje się blisko centrum?\nW Świdniku 1 nocleg znaleźć można w ścisłym centrum, co przekłada się między innymi na bliskość atrakcji turystycznych oraz lepszą dostępność komunikacji zbiorczej i gastronomii.


Rezerwat Kretówki - Krosno - warto zobaczyć, odwiedzić POLECAMY\nStare zdjęcia Krosno\nRezerwat ten jest zlokalizowany w województwie podkarpacki. Zajmuje on powierzchnię około 100 hektarów.\nZałożono go w roku 1959. Jego zadaniem jest głównie ochrona populacji cisa pospolitego. Według szacunków jest tu około 460 drzew, o które naprawdę warto zadbać. Bardzo wiele z nich, to bardzo stare już drzewa liczące około 200-250 lat, więc jest to naprawdę całkiem sporo. Przez Rezerwat Kretówki prowadzi bardzo ciekawa trasa edukacyjna. Powstała ona w latach 2003 – 2004. Jej przejście jest bardzo ciekawym sposobem na spędzenie swojego wolnego czasu. Można wiele się nauczyć i dowiedzieć. Na trasie odnajdziemy ławeczki, na których można usiąść, a w których pobliżu znajdują się tablice informacyjne. Tablice te poruszają między innymi takie tematy jak: poruszanie się po lesie, rozwój drzew i ich rozprzestrzenianie się, a także opisują gatunki płazów, gadów i innych zwierząt, które żyją na tym terenie. Rezerwat Kretówki jest więc jak najbardziej ciekawym i atrakcyjnym miejscem. W rezerwacie należy zachowywać się w miarę możliwości cicho i starać się nie niszczyć otaczającej nas przyrody. Większość turystów, którzy decydują się na wędrówkę po tutejszym rezerwacie, jest bardzo zadowolona z tej formy spędzania czasu. Rezerwat Kretówki daje ludziom poczucie wolności, swobody. Mamy możliwość bezpośredniego obcowania z przyrodą, czego wielu z nas bardzo brakuje. Z ciekawostek warto również wspomnieć o tym, że Rezerwat Kretówki ma swojego bliźniaczego odpowiednika. Jest nim mianowicie Rezerwat Cisy w Malinówce. Jeśli lubimy wędrówki i spędzanie czasu na świeżym powietrzu to wizyta w Rezerwacie Kretówki jest jak najbardziej dla nas. Jeśli jednak nie preferujemy tego sposobu spędzania wolnego czasu, to lepiej spożytkować go w całkiem inny sposób, tym bardziej, że w okolicy znajduje się wiele atrakcji.


Polscy producenci filmów fabularnych i dokumentalnych cz. IFormuła prawna działalności producenckiej. Barwna paleta proweniencji polskich producentów. Specjalizacja czy uniwersalizacja produkowanych rodzajów i gatunków filmowych? Ranking producentów najczęściej wspieranych środkami PISF.\nProdukcja filmu jest przedsięwzięciem gospodarczym (por. definicje producenta, koproducenta, itp. w artykule dot. finansowania produkcji filmowej). Do podjęcia się produkcji filmu nie potrzebne są żadne formalne kwalifikacje. Wymagane niegdyś upoważnienia (koncesje) na produkcję filmową i inną działalność gospodarczą w sferze filmu zostały zniesione w ustawie „Prawo działalności gospodarczej” z 1999 roku (Dziennik Ustaw 1999 Nr 101). W polskim prawie autorskim (Ustawa z 4.02.1994r.z późn.zm.) uprawnienia producenta utworu audiowizualnego są opisane w art.70-71. Według tych zapisów, istnieje domniemanie że „...producent nabywa na mocy umowy o stworzenie utworu albo umowy o wykorzystanie już istniejącego utworu wyłączne prawa majątkowe do eksploatacji tych utworów w ramach utworu audiowizualnego jako całości.” Oznacza to konieczność podpisywania przez producenta poprawnych pod względem prawno-autorskim umów z tymi realizatorami, którzy wnoszą wkład twórczy w powstanie filmu. Ustawa wymienia w art.69 katalog współtwórców (reżyser, operator obrazu, twórca adaptacji utworu literackiego, twórca utworów muzycznych, autor scenariusza), nie traktując go jako spisu zamkniętego. W doktrynie jest spór, kto ma decydować o współtwórczości w produkcji audiowizualnej i czy np. producent jest współtwórcą filmu, skoro wynikiem jego przedsiębiorczości jest dzieło sztuki? W precedensach prawnych, producent filmowy jest traktowany nie jako twórca lecz jako podmiot praw majątkowych do filmu. Domniemywa się że producentem jest „osoba której nazwisko lub nazwę uwidoczniono w tym charakterze na przedmiotach, na których utwór ustalono, albo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek sposób w związku z rozpowszechnianiem” (art.15). W ten sposób ustawodawca co prawda nie przyznaje przymiotu producentowi autorskich praw osobistych (należnych tylko twórcom) ale wskazuje sposób zaprezentowania autorstwa praw majątkowych (tu: w napisach filmu). Producent może także bez zgody twórców utworu audiowizualnego dokonywać tłumaczeń na różne wersje językowe (art.71). fot. SFP\nW polskiej praktyce rzadko kiedy producent jest osobą fizyczną działającą w tej sferze gospodarki zupełnie samodzielnie i na swój rachunek, raczej można mówić o osobach które są prezesami firm podejmujących się produkcji filmu (choć są oczywiście wyjątki i dotyczą one osób niekoniecznie związanymi wcześniej z produkcją medialną). Najpoważniejsi z polskich producentów to jednak doświadczone osoby stojące na czele firm działających od lat w branży. Producenci „multimedialni’, organizują także produkcje audycji i seriali telewizyjnych, świadczą usługi na rzecz kontrahentów zagranicznych, mają firmy z własnym zapleczem technicznym i inscenizacyjnym. Najpopularniejszą formą prawną wśród działających producentów jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, a na drugim miejscu spółka akcyjna. Mocną pozycję na rynku producenckim mają nadal istniejące Państwowe Instytucje Filmowe (lub ich następcy, przekształceni w instytucje kultury) zarejestrowane w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego lub w organach samorządowych. W okresie transformacji ustrojowej w końcu lat 80. pojawiły się pierwsze filmy fabularne wyprodukowane przez prywatnych producentów - co nie oznacza, że bez środków publicznych. Wkrótce miało się okazać że sfinansowanie własnymi środkami całej produkcji jest co prawda możliwe, ale o wiele trudniejsze jest odzyskanie z dystrybucji tak powstałego filmu chociaż złotówki zysku. To domena nielicznych. Toteż w dalszym ciągu podstawowym źródłem finansowania pozostaje dotacja ze środków publicznych. W tym samym czasie, gdy studia zgrupowane wokół dotychczasowego monopolisty (Przedsiębiorstwa Realizacji Filmów „Zespoły Filmowe”) przeobrażały się w samodzielne byty gospodarcze, czyli państwowe Studia Filmowe („Kadr”, „Oko”, „Perspektywa”, „Tor”), powstawały, jak grzyby po deszczu nowe firmy, zarówno państwowe („Zebra”) jak i prywatne (ok. 500 podmiotów tylko do roku 1995 deklarujących chęć produkowania filmów różnych rodzajów i gatunków). Wśród nominowanych producentów znaleźli się prezesi spółek, dyrektorzy przedsiębiorstw i szefowie dotychczas istniejących instytucji filmowych, ale także byli doświadczeni kierownicy produkcji i ludzie innych zawodów branżowych, z reżyserami włącznie, którzy zgodnie z nawoływaniami ówczesnego prezydenta kraju pragnęli „wziąć sprawy w swoje ręce”. 1 Tylko nieliczni z tych pierwszych odważnych, działając pod ciśnieniem wolnego rynku, przetrwali do chwili obecnej. Najwięksi z producentów prywatnych szukają współinwestorów, najchętniej w sferze finansów publicznych (aby nie tracić praw majątkowych do filmu). Na budżety filmów składają się nierzadko różni inwestorzy i partnerzy według standardowego klucza i jego przykładowej kombinacji: środki własne, PISF, nadawca telewizyjny, dystrybutor, inni. Łączna liczba producentów, mających za sobą przynajmniej jeden film kinowy to kilkadziesiąt podmiotów. 1. Co najmniej dwie pozycje książkowe dokładnie opisują przemiany na rynku producentów: „Poza ekranem. Polska kinematografia 1896-2005” E.Zajička, Warszawa 2009 oraz „Miedzy państwowym mecenatem a rynkiem.Polska kinematografia po 1989 roku w kontekście transformacji ustrojowej” E.Gębickiej, Katowice 2006. Michał J. Zabłocki 1 grudnia 2011 00:49\tTweet\nPozostałe Na zakręcie. Raport o przekształceniach Instytucji Filmowych\nPolscy producenci filmów fabularnych i dokumentalnych cz. I\nŻeby nikogo nie stracić… 30 lat TV Studia Filmów Animowanych\nRynek usług filmowych w Polsce cz. II\nRynek usług filmowych w Polsce cz. I\nRaport o Wytwórniach Filmowych cz. II\n5000 filmów i 1200 nagród. 60 lat „Oświatówki”\nRaport o Wytwórniach Filmowych cz. I\nWiadomości | Filmy | Osoby Producent ma być wsparciem dla reżysera Koniec zdjęć do "Pomiędzy słowami" Urszuli Antoniak


KLUB MIŁOŚNIKÓW TANGANIKI Trofeusy i muszlowce – razem, czy osobno?\nNiejednokrotnie jest to efekt nałożenia się na siebie kilku czynników – braku wiedzy na temat kupowanych do wspólnego akwarium ryb (często poparty błędnymi zapewnieniami sprzedającego obsadę, o ich bezproblemowym łączeniu), skromnych możliwości lokalowych, pozwalających na instalację w mieszkaniu tylko jednego zbiornika, jak i chęci posiadania w nim możliwie szerokiego spektrum gatunków. Decydując się na przykład na zbiornik z trofeusami, słusznych przecież rozmiarów (absolutnym minimum dla – najlepiej – jednogatunkowego stada 15-20 szt. tych ryb jest zbiornik o pojemności 240 l, przy długości 120 cm), na etapie jego zasiedlania wielu nachodzi ochota na dodanie trofeusom do towarzystwa innych, mniejszych gatunków ryb.\nW takim przypadku wybór wydaje się być prosty (choć tylko pozornie, co postaram się krótko wyjaśnić w tym właśnie artykule) – muszlowce. Zakładając mój zbiornik z trofeusami i pielęgnicami z rodziny Eretmodini (160x60x60)cm – 576 litrów, też tak zadecydowałem i wśród młodzieży roślinożerców (początkowo były to najpopularniejsze chyba na naszym rynku T. sp. Bemba i T. cf. duboisi Maswa oraz E. cyanostictus Zambia) zamieszkało stado muszlowców similis (Lamprologus similis) czwórka prześlicznych\n(w mojej opinii naładniejszych muszlowców) Lamprologus speciosus i trójka (2+1) muszlowców wielkookich (Lamprologus ocellatus).\nJako że obsada “trofeusowa” składała się z ryb młodych – w akwarium szybko władzę objęły muszlowce, energicznie podkopując muszle, którymi licznie zasłane było dno, przestawiając je na własną modłę i modelując podłoże. Małe, ale jakże wojownicze ryby, nie dopuszczały innych mieszkańców w pobliże swoich siedzib, szczególnie ostro odpędzając je w trakcie karmienia, kiedy drobiny pokarmu opadały w pobliże muszli.\nPo pewnym czasie z muszli similisów zaczęły wypływać małe rybki, śmiesznie wyskakując ponad nie i błyskawicznie chowając się do środka. Wraz ze wzrostem coraz śmielej wypływały na dalsze wycieczki, tworząc stado pilnie chronione przez dorosłe muszlowce\nPodobnych zachowań nie udało mi się niestety zaobserwować u pozostałych odmian muszlowców, które raczej zajmowały się wiecznymi utarczkami między sobą i nie w głowie im były amory. Czas płynął, ryby (trofeusy) rosły i coraz mniej robiły sobie z ciągłych ataków mniejszych mieszkańców zbiornika.\nMuszlowce długo opierały się wścibstwu coraz większych “braci”, ale w końcu musiały dać za wygraną. Ciągle nagabywane i niepokojone zaczęły migrować w najdalsze zakamarki akwarium, rezygnując nawet w pewnym momencie z ich naturalnego schronienia – muszli – na rzecz kryjówek w wapiniu drążonym, stanowiącym wystrój zbiornika. Powodem były oczywiście trofeusy bez przerwy przestawiające domki muszlowców w trakcie przekopywania podłoża, w poszukiwaniu pokarmu.\nNajgorsze jednak, że stres jakiemu zostały poddane muszlowce nie pozostał bez wpływu na ich ochotę do podchodzenia do tarła.\nCoraz rzadziej dało się zauważyć nowe mioty, aż w końcu w akwarium zostały tylko najsilniejsze osobniki spośród similisów. Zacząłem więc przesiedlanie muszlowców do mniejszych zbiorników (ryby te zadowalają się już nawet ok. 30-to litrowymi akwariami, choć lepsze będzie umieszczenie ich w baniaczkach o pojemności 45-50 litrów), w których od razu odzyskały cały swój urok. Natychmiast zaczęły modelowanie terenu na swój sposób, podkopywanie muszli i obsypywanie ich piaskiem, a wszystko to skończyło się błyskawicznym tarłem już na drugi dzień po przesiedleniu. Podobnie rzecz miała się z pozostałymi gatunkami muszlowców o których wspomniałem na początku (L. speciosus i L. ocellatus), a które ze zbiornika z trofeusami wyemigrowały jeszcze wcześniej – bardzo szybko w ich samodzielnym zbiorniku pokazały się maluszki.\nNie można też zapominać o jeszcze jednej ważnej rzeczy, która może mieć wpływ na wspólne pomieszkiwanie muszlowców w akwarium z trofeusami. Chodzi o preferencje pokarmowe. Muszlowce, choc nie sa wielkimi żarłokami, to preferują wysokobiałkową dietę mięsną, co trudno pogodzić z wymaganiami trofeusów, którym taki pokarm (choć zjadany bardzo chętnie), prędzej czy później z pewnością zaszkodzi i spowoduje spore komplikacje w akwarium. Ktoś zapyta – a co w przypadku karmienia muszlowców pokarmami typowymi dla roślinożerców? Oczywiście – ryby nie umrą z głodu żywiąc się spiruliną i innymi pokarmami zalecanymi do skarmiania trofeusów (poza tym nawet roślinożercom co jakiś czas zaleca się podanie pokarmu balastowego, jaki stanowi np. mrożony oczlik, czy dafnia). Ale być może taka typowo “trofeusowa” dieta, stosowana u ryb o innych preferencjach pokarmowych, powoduje u muszlowców brak zainteresowania do podchodzenia do tarła. Choć nikt takich badań dotychczas nie przeprowadził, to kto wie?\nObserwacje tych niedużych, ale jakże pracowitych pielęgniczek, jakimi są muszlowce mogą przyspożyć ich właścicielowi wiele radości, ale lepiej mimo wszystko, żeby ryby te miały (nawet nieduże), ale własne lokum, gdzie mogą w pełni pokazac swój charakter i zachowania rozrodcze. Tego w akwarium z trofeusami raczej nie zobaczymy i prędzej czy później dojrzejemy do decyzji o przesiedleniu “braci mniejszych” na “własne śmieci”. Czego rybom i ich właścicielom życzę serdecznie.\n« Relacja z udziału Klubu Miłośników Tanganiki podczas Lubelskiej Wystawy i Targów Zoologicznych ZOOPARK 22 i 23 lutego 2020 r.\nXenotilapia nigrolabiata „Red Princess” – obserwacje własne i hodowla »


Narożnik Montez - ELTAP Nowoczesne meble tapicerowane i dodatki do wnętrz.\nCena: 5305 zł\nWybór najlepszego narożnika do swojego salonu jest nie lada wyzwaniem, prawda? Bo co tak naprawdę znaczy, że ma być on “najlepszy”? Z pewnością dla wielu, będzie to synonim wyjątkowej atrakcyjności, wygody i odpowiedzi na subiektywnie wykreowane oczekiwania. Ładny - nie zawsze znaczy dobry, tak samo jak i wygodny - nie musi być tym na lata. Wiele pytań, wątpliwości i ocen, a tak mało odpowiedzi. Wybór mebla, przecież nie powinien być tak trudny, co nie? No dobrze… ale jak ma nie być skoro właśnie wybieramy SERCE naszego salonu? ;)\nWychodząc naprzeciw - od razu wskażemy Ci właściwy kierunek. Droga na skróty z Eltap, na pewno się opłaci! Zaoszczędź swój czas i przeznacz go na potęgowanie maksymalnych doznań komfortu podczas siedzenia/ leżenia/ relaksu na naszym narożniku Montez! Potrafisz już to sobie wyobrazić?\nProsta bryła, bogate wnętrze\nGodziny poszukiwań odpowiedniego narożnika nie zawsze mogą przynieść spodziewany efekt… Jednak po co się zamartwiać, skoro jest Montez? To szczęście możesz mieć na wyciągnięcie ręki. Montez o wymiarach 340 x 180 x 93 cm, to prawdziwa oaza dla tych, którzy poszukują wymarzonego mebla do swojego przestronnego salonu. Odpowiada na wszystkie pytania zanim jeszcze zdążysz je zadać. Jak? Wystarczy na niego spojrzeć! Nasz mebel, utrzymany w nowoczesnej stylistyce to synonim prawdziwej klasy, wyważenia i szyku. Obok tej prostej, potężnej bryły w kształcie litery U… - z pewnością nie przejdziesz obojętnie. Na wygląd mebla wpływają gustowne zdobienia w postaci eleganckich pikowań i delikatnych przeszyć umiejscowionych na oparciu narożnika, a także stalowe, wysokie nogi. Model Montez dostępny jest we wszystkich tkaninach z kolekcji ELTAP, dlatego tutaj nic Cię nie ogranicza. Dopasuj go do swoich upodobań i aranżacji obecnego wnętrza jak tylko chcesz!\nMontez - w tym narożniku się zakochasz!\nPoza wyglądem, warto zwrócić uwagę również na funkcjonalność naszego mebla. Poza sporą przestrzenią do odpoczynku w dzień, narożnik został wyposażony w dodatkową funkcję spania. Po rozłożeniu mebla za pomocą automatu DL przemienia się on w łóżko o powierzchni 275 x 120 cm. Na komfort mebla wpływa również rodzaj wypełnienia siedziska połączeniem wytrzymałej sprężyny falistej oraz elastycznej i miękkiej pianki T30 odpornej na uszkodzenia, wgniecenia i zadrapania... Taki dobór materiałów sprawia, że Montez zapewnia nie tylko komfort podczas odpoczynku, ale i odpowiednie podtrzymanie i ustabilizowanie ciała oraz odciążenie kręgosłupa. Czy właśnie tak nie wygląda połączenie przyjemnego z pożytecznym?\nNarożnik Montez jest kwintesencją wygody, klasy i funkcjonalności. Jeśli jesteś posiadaczem przestronnego salonu, to wyposaż się w nasz wygodny mebel tapicerowany. Montez z pewnością będzie strzałem w dziesiątkę!\nRozkladana funkcja spania\nWysokie, metalowe nogi umożliwiające wjechanie robota sprzątającego\nDostępny we wszystkich kolorach z kolekcji Eltap\nWypełnienia siedziska to połączenie wytrzymałej sprężyny falistej oraz elastycznej pianki T30\nWysokośc z poduszkami: 93 cm\nPowierzchnia spania: 275x120 cm