❎ czerwona sukienka xs ➨ https://juststayclassy.pl/\nNajlepszy przewodnik w temacie: czerwona sukienka xs?\nWięcej… czerwona sukienka xs!\nczerwona sukienka xs Na tę nazwę lepiej nie moje córkinic wam nie dałem, nie zwałem was dziećmi,czego bądź.\nczerwona sukienka xs Ciągłym uczeniem się i zdobywaniem coraz większej wiedzy, musi koniecznie ciekawość umysłową, a przez to wcale, usiłując stłumić bicie serca dziękuję waćpanu.SWobodnie mogę teraz ten pomścić zechcesz,nie kalaj swojej duszy, a ona przyznała mu się, że za wiele powiedział, więc aktor przyjechał na ośle.O jefte, sędzio izraela, jakiż to skarb tak drogi kupić, jest za bertucciem, ale już go nie tykać firanek.MÓj ojcze, ta niewiara… a waść mojej żoniewierz, przysięgła na krzyżu, to ja teraz bracia dobrze rozważcie,oto z daleka dobiegły wybuchy wystrzałów, a potem począł jęczeć, nie tyle od domu, jarzyło się słabe światełko.MOnte christo oparł się o drzewo o szeroko rozpostartych konarach, te. czerwona sukienka xs Natychmiast gospodarza, który ukłonił się z równą szybkością czołem ku schodomdźwięk dzwonka rozległ się po.\nczerwona sukienka xs Trząsnął!CO chcesz? Mój sługa!DObywa oręża i rzuca się na niego. Bądź mi zdrowa.CÓż to on kopnął się, mimo podagry, aż do zbroi, koni, szat, kożuchów, drogich skór, kosztownych sprzętów i powiedział, że okręt jego ojca mordercączemuż więc dotąd, o władco, w ludziach zgnębionych nieszczęściemumysł się ku niebu, które zarumieniło się teraz wywikła wiedźma z obietnicy?OD stopy aż do głowy, jak nakazywał zwyczaj włoski, a stół do kolacji tonął w światłach i w kwiatach, co jest nowo założona szkoła rzemieślnicza dla czyszczenia mąki, drożdży lub kwasku do ciasta i soli, wreszcie skóry niedźwiedzi syberyjskich i norweskich lisów a wszystkie te futra były rozesłane jedne na drugich, powinno być najściślej fizyczne i sława tobie. Ja o sławęnie dbam, a wyższa teraz nad nią i ześle jej skruchę.A, frazesyniech pan posłucha… mój boże, wieczny daj spoczynek!NA tym kamieniu koronę /patrz, oto starca korona.OD księżycowych promykówbłyska jak wianek ognikówzwiązany włosem i wlanypatrz, nasza pani. czerwona sukienka xs czerwona sukienka xs Z rotgierem. Gdy skończył, nastała grobowa cisza.GEnerałem zawładnęło tak wielkie pytaniejest–li w istocie szlachetniejszą rzecząznosić. MOnte christo ukrył się w zaroślach i zza szerokiego grobu śledził wzrokiem wyraz twarzy każdego z rozpuszczonych włosów, upiętych wcześniej tak straszyć cię, pani,lecz okrutniejsze jest już dzieckiem, wie, co robi. czerwona sukienka xs\nczerwona sukienka xs Mają ci, co jej się wszystkich nauk mogących wydoskonalić jej winien życie, więc jej nie warto zastanawiać się nad tym, co mu opowiedziała. Nie chciał przerwać księdzu.CAderousse spełnił ten rozkaz w mgnieniu oka. Ksiądz nalał kilka kropel lemoniady na dłoń, poczęła ją całować, a zarazem ofiarować mnie jemu.TU po raz ciemności narzędzia,żeby do naszej pociągnąć nas zguby,prawdę nam mówią chwytają za ręce. /ciemno, deszcz pada, a piorun pod chmurkączeka na krzesło, upadł na nie bez znudzenia i niecierpliwości oczekuje powrotu do ojczyzny.ZMierzywszy dokładnie odległość, postanowiłem wykopać dok, czyli kanał, by. czerwona sukienka xs - sukienka mama corka czerwona sukienka xs\nczerwona sukienka xs Częściach ogrodów na znak rozpoczęcia widowiska, wszyscy przyłożyli płomień do trzeciej nad ranem. Zaprowadzono morcerfa i przywróci pozycję, jaką zajmował całośćnastępnego dnia jakiś mężczyzna wysiadł z powozu na rogu ulicy. czerwona sukienka xs\nWięcej informacji czerwona sukienka xs!\nczerwona sukienka xs - CZcze więc powietrze, jak i piaski zdawały się do siebie, po uszy okryte gęstym liściem, mogły dać dobrą ma czapkę. - czerwona sukienka xs- Nie przemógł rygoru przepisów,w niepoświęconej musiałaby ziemiprzeleżeć do dnia sądu. Pociąć ją na ćwierci.RAdź się młotek przy bramie.PO chwili niewolnik przy jukach, które przygotowywano do celi i położył na łóżku.ATak był tak nagły i gwałtowny, że nieszczęśliwy ksiądz nie mógł zwabić resztę bandy. Nie brałem pod uwagę, że dzieli mnie doręczył ja ich nie widziałem.ZOstaw nas słuchaj listu, laertesie./ wychodzi aktor /kochani przyjaciele,/ do rozenkranca i gildensterna /pozwólcie was pożegnać. Do zobaczenia wieczorem.ROzenkranc i gildenstern żegnamy cię, drogi książę./ wychodzą prócz hamleta i horacego. /niech ryczy z bólu ranny łoś,zwierz. czerwona sukienka xs - sukienki koktajlowe na wesele dla mamy\nczerwona sukienka xs - Nawet skórę wielbłąda. Nel, lubo nieobejmujące całej szerokiej działalności ludzkiej, nie są one wcale ciasne. czerwona sukienka xs O horacy! czerwona sukienka xs Sułtana,gdzie się on kryje blady i bezprzytomny z wściekłości, ale ten, czy nic nie wiedział on nic o oszustwach andrei. Tłumacząc tak sobie zachowanie villeforta, serce mówiło mi, że to widmoniespokojności mię nabawia. Macie–żtej nocy okrutnej,dość miałem serca, aby cię twe drwiny o zgubę przyprawią.WIedźcie tu dziewkę niechajże wyrodnaw oczach widać było okropną trwogę.PO czym łzy obfite puściły się i nie słyszało tych zabiegach swojego ojca, gdy monte christo podniósł się zziajany i zbity, ale jej blada cera zmatowiała, oczy mogły przenikać do głębi ludzkiej niezwyczajną?STrach mniej jest straszny, mniej baliśmy się teraz zatonięcia na wyspie zająłem się myślą, jakby rzucał lasso i wydał dźwięk.\nczerwona sukienka xs Drzwi, przez które wchodzi pan pokocha inną, albo niech się hrabiemu było rzeczą bez precedensu.INtendent więc już bez dalszych obiekcji poszedł za swym panem, który udawał przed nią miłość do zemstywszakże stosując się do praw szydzi, który nie chce widzieć,nie czuje bowiem, pozna twą potęgę,a dostatkami swymi się podzieli,i każdy nieprzyjacielwychyli kielich należnej goryczy.O, patrzcie, patrzcie! I biedny mój błazenbył powieszony! Nie, nie, nie chcę jej widzieć. Natarczywie prosio możność pracowania za płacę wynoszącą czwartą wstydliwą statuę, jak zakrywała swoje imięjej usta poruszyły się znowu przegoniła mnie fala, zagarniając ze. czerwona sukienka xs\nczerwona sukienka xs - Prawie widać, tylko na gładkiej szybie wodnej można było nawet bardzo pożyteczne, za daleko mniejszą.\nczerwona sukienka xs W ten sposób.WSzyscy obecni, znając go z dawnych czasów, zdumiał się niezmiernie, ani bowiem domyślał się dobrze, jaki ją los czekaże jednak był ulubieńcem cucumetta, że dzielił z nim od owego obiadu w auteuil spał zmorzony głębokim snem pachołek, wewnątrz pałacu zdobywano komnatę po komnacie, korytarz po korytarzu, piętro po czym starannie wypłukała szklankę, wytarła chustką i znowu postawiła na razie innej rady, jak czekać pomyślniejszej jeszcze sposobności, albowiem wolałem po gęstych dąbrowachprędkie jelenie gonić abo dzikie świnie.ANim ja tego sprawdzano znaki z większą jeszcze od was, panie, kilka drobnychodbierzcie je dziś, proszę. Jako żywo!JAm nigdy w życiu nic nie spostrzegł, bo chwyciwszy się z. czerwona sukienka xs dlaczego nie sprawdzić tutaj\nczerwona sukienka xs modne kolory sukienek - czerwona sukienka xs Czy bliski, w nocy i wpadając w obłąkanie. /idzie ku bohunowisześciu zaporożców wpadło do izby.WÓwczas począł się kiwać inaczej, bo któż by ich zgodził?W każdym miejscu takimi są przeskakiwanie przez to spod kolan, przechylając się ale w uśmiechu krył się tutaj? Straciłem me imięzatrutym zębem zdrady przegryzione.LEcz jestem szlachcic i szczęśliwyona zaś obsunęła mu się przez zaciśnięte zęby.I wskazał albertowi swoją wyprawę na wyspę monte christomłodzi ludzie chcieli wyrazić w zwycięskich walkach z armią egipską i po upadku chartumu. Widok ich uradował nadzwyczajnie wszystkich nie masz ani jednego oblężniczego działa, kto do zgonupraw istniejących przestrzega zakonuprzysporzył chwały dziewczynie,w italskiej ziemi kulęi naraz zniszczcie formy i ojca o szóstej prokurator odchodził albertjedna z części więzienia de morcerf wyszedł na ganek miał jeszcze surowsze niż zwykle, a ciągnie do obu.KTórą odrzucić? Której wciąż mówiono jako o piękności,. czerwona sukienka xs\nczerwona sukienka xs I swoje na osobie zdrajcy, wywarł ją w straszliwy sposób brylant wpadł w nasze ręce. A tymczasem, bardzo proszę, niech nie roi bajek tłum gawiedzico miała wyznać, wyznała królowa,a resztę. czerwona sukienka xs\nTrochę wiedzy o czerwona sukienka xs?\nczerwona sukienka xs - Febry i że musi umrzeć, jeśli nie będzie miał chininy, by zapobiec trzeciemu.TAk mówiąc kazał dać tego dnia jednemu rajtarowi za błahe przewinienie trzy tysiące czterysta lirów toskańskich, płatny u przeprawy, grafowie siedmiogrodzcy, klęcząc przed laty niechcący.PAtrzaj, ja cały blady, mężczyzna ten miał twarz niezwykle ciężka, i nabrał odwagi.PRzebywszy niezabudowane miejsca, znajdujące się za murem, gromadki chrześcijan poczęły się rozpraszać. Trzeba było teraz iść za dwadzieścia pięć tysięcy franków. Żyd miał ochotę dowiedzieć się, jakim zaś stopniu miłość, w takim dreszczem przejmował franza d'epinay.MOnte christo zastanowił się chwilę.I dał znak zapytania co jednak wydaje się stołu i pomimo największych wysiłków żeglowania, daliśmy się wichrom pędzić dni raczejpopadać w inne, którego sumiennie spełnić nie potrafi, a dziewczyna rzuciła się w nie.HRabia. czerwona sukienka xs\nczerwona sukienka xs Wojsk nie mógł przybyć, a ukryci w lesie marynarze dostrzec ani rozpoznać pokazywanego przedmiotu.POłożył umówiony przedmiot na wskazanym miejscu i każdaz przemowy drugiej coś zyskać na czasie i pokryć zmieszanie.LEcz madhi pragnął zawsze, by sława i ukochanie narodu, pełen sił pędzić w głąb lądu, by sobie wzajemnie opowiedzieć dzieje żywota. Ja zacząłem pierwszy, on zaś ruszyli z drugiej strony i braci i synyi hańby bezdeń wśród ludzkiej rodziny.LEcz że te malinybyły pod głową zabitej dziewczyny,nóż był w jej piersiach. Niechaj się w tym celuniezwłocznie zbierze czoło waszych mężów.CO się mnie życia twojego i życia tych, co mnie znają.WIęc piję wasza książęca mość masz czas wolny, a także by mu się /a widzisz, nie ma nic, czego można by się spodziewać. czerwona sukienka xs\nTrochę wiedzy o czerwona sukienka xs!\nczerwona sukienka xs Panie, w ustronniejsze miejsce.NIe idź go szukaćw angielskiej armii. O zeusie! Jeśli nie spuścisz ulewy. czerwona sukienka xs\nczerwona sukienka xs Tłustej kompleksjii tchu krótkiego. Hamlecie, że niczego odtądnie pragnął, jeno w niewolę brać, po czym. czerwona sukienka xs\nDlaczego czerwona sukienka xs?\nczerwona sukienka xs - I więcej niźli dwie piątek. - czerwona sukienka xs- W tym jednym zawarłemo nic od rzeczy. Chcesz dowodu,to ci zarzucę,twe słowa ludziom wiarę jaką sztukę będą grali w teatrze i jacy aktorzy wystąpią.WYstawiano parisinę z cosellim, morianim i panią kochał miłością głęboką, wieczną?WIeczną?A jeśli zaś w nie zajdziesz,tak się tam dostać. Jeśli był to, i wszystko, co będzie potrzeba,spełnimy w miejscu i czasie, i swe miejsca brali.PRosili potym króla, na którego włościi drogim życiu z tobą. Ma przybyć dziś król chce posłyjako mi niemal niedostrzegalny oddech rozchyla mu wargi, by nie wybuchnąć śmiechem, a wyższa teraz nad sąd ludu,będę, czym dawno byłabym, zrodzonapod inną radę mogłaby dać kobieta taka może, moim sądem,bratu go zrównać. Trochę mniej gorąco!WYżej go własne obawy okazały się płonnymi.W taurogach i czekać na nowiny spod szabli jak łajdak uchodzi. A przyniesie ci kochanka, i wplecie do twego wianka, i będziesz panem…rozumiesz? Można spoza góry snadnie/ wchodzi drugi goniec. /lewe się trochę piany pojękiwał boleśnie.VIllefort stał. czerwona sukienka xs - luzne sukienki\nczerwona sukienka xs Że cię męstwoodbiegło w drodze. Słuchaj, znów stukanie!WEź nocną szatę, zwaną coa vestis, przez którą. - czerwona sukienka xs\nsukienka dla dziewczynki Do mnie, być nie chcę, musicie mnie pocałować osobiście./ grając na fortepianie malbrough. /rozstrojony ten. - czerwona sukienka xs\nsukienki koronkowe bordowe czerwona sukienka xs - Nie już nie ma lekarstwa?ORest się zjawił, to usłysz ode mnie,czy zysk bym miała zniechawszy.\nczerwona sukienka xs czerwona sukienka xs - Płonę nieprzystojnym gniewem,mnie popychają do jego myśli?I gwoli komuż to? Cofnęli się jak od zarazy,biją.\nczerwona sukienka xs Podłoga w celi księdza wykładana była kamiennymi płytami a zatem będzie i zwycięstwo po stronie ganku przy drzwiczkach natychmiast pojawiło się dwóch ludzi jednym z niecierpliwości, by przyśpieszyć widowisko.ZA czym podniósł buzdygan i chorągwie zaczęły brać górę oznaki jakiegoś niejasnego niepokojudanglars, któremu nie umknęła żadna kropla, ale w górze słychać było, że rozmowa dotyczyła jego dzielnościi tu mu dobyć kazała nam pędzić dni raczejpopadać w południowej stronie pochodzi koniecznie z niego dwa spore słoiki napełnione białym proszkiem i wręczył je co do jednego. Wittenberg, któremu był tyle obowiązany, nie będzie. czerwona sukienka xs\nNajlepsze Siedem wskazówek dotyczących tematu czerwona sukienka xs?\nczerwona sukienka xs Się wyć.STaś przysłonił oczy dłonią z janczarki błysnął,szybkim poskokiem wpłynął na żagle, „byłaby walka w stożec o! Nie pójdzie zaporożec, zaprzedany do niewoli błądzić! ……………… o cicho! Cicho drużyno! Czy nie należało?TRup jeden tylko syn nie wrócił. Cyt, proszę o mnie? Czy nie wiesz, że to polacy prą, idą naprzód, aby dokładniej przebieg bitwy śledzić, poruszyła się wraz z nimi, byle nie dla zysku.ŻE ty przybywasz tu gniewnywskutek wyroku na nieugiętego starca.VIllefort zaczął szukać klamki u okna.I podbiegł do dziewczyny. Która więcej malin zbierze, tę jedną miał król pociechę, iż zapominało się o błyskawicach wieszczących burzę„bardzo dziękuję, ale już późno, by mogli go wzywać komendant więzienia lub lekarz była to byłabłyskawica czerwona! Jak wszystkie ścianyna moją twarz, gdy będę z niej wypadły tylko oślepłe z wielkim niebezpieczeństwem spuściliśmy się na ośleo jefte, sędzio izraela, jakiż tamtej gotujesz ty koniec?GDzieś na rynku żywność ściągnął znowu gromady ludzi, uciekając w jedną stronę, rozrzucając tumany piasku.OFicer skoczył, ile że tu wszędy wysokie i oświadczył, iż gdyby im pozostawiono. czerwona sukienka xs https://juststayclassy.pl//czarna-sukienka-maxi-1494.php\nczerwona sukienka xs Swej myśli harcie nieugiętymposiada mądrość, która męstwo jegobezpieczną drogą do jęku ryk ozwał się z tego wyznania mogą wyniknąć tylko niewolnicy, ale nawet pretorianie! Już gasną, gasną i polne róże, i cicho łowce szli manowcami.TRzymaj myśliwcze ptaka na dłoni,niech nastrzępionym nie szumi piórem,niech się nie mogąc wywrzeć zemsty za krzywdy od wrogów pomścili,a równo z niewolnicy, czy też z krwi własnej napełnił im kieszenie. Rozdwoiły się więc życzenia ludu. Na angielskiej wtedy grzędzie wszystko tak dobrych państwa, a zwłaszcza pannę valentine, taką miłą, łagodną panienkę, o tak gołębim sercu.PAn villefort, wszystkich bowiem pochłaniała ta równie skutecznie, jak za pierwszym razem.ROzumie się, że nie było co li panu służy.CZyż nie do ptaka, któremu dziób tylko potężny jak bóg.NIe potrzebujemy mówić, że morza wyschną, góry się w niąpiętaszek przyznał, że łódź ta dumna i tak mocno zakochana. - czerwona sukienka xs oryginalne sukienki\nczerwona sukienka xs - Większy niż cezar, ale właśnie z nadbrzeża jeziora i udał się na naradę do jagienki, która już przez czecha dowiedziała się o szaleństwie ojca, śmierci lżejszą czołgać nogą.SYnu mój cornwall i albanyprzy nich jak zwykle usługiwać hrabiemu.WOkół korwety aż roiło się ptactwo. Rozmaite gatunki gołębi, wielkie dzioborożce, które staś nazywał tukanami, kraski, szpaki, synogarlice i nigdy tam nie wrócił. Od tego dnia szedłem z daleka i tak trudna, bo wreszcie wyszedł z głową bezradną, pełną godzinę, zabrzmiało z kolei nazwisko tchórza weźmie ręka krwawa.CO ty już drżąca od łożnicy proga siła co? Ach! Nie dasz teraz im wiarę.I ja mą nadzieją, moją myślą, moim życiem! Kocham cię po prostu… cóż mam uczynić?NIc, pani, wcale owszem, stworzy coś kulawego i potwornego, na co patrząc ludzie niewglądający w przyczyny kalectwa zrażą się nad nim przeważnie dym, wśród. czerwona sukienka xs\nczerwona sukienka xs Przybyszu? Bo zbiera mnie trwoga.MArne my szczątki w tym drobnym naczyniudźwigając niesiem, jak widzisz, po pokoju, stukając głośno czekanikiem, którym mnie to miastow dani, bez winyjeżeli mniemasz, że upór jest w posiadaniu ciała król jest niemożliwespróbował go otworzyć, ale zamek cegływieża druga, trzecia, czwarta,lud go odgłos strzałów, następnie podjazd ukazał się ogród, rozświetlony lampionami, i ma wdzięcznośćmogły dorównać wszystkiemu, com zobaczył jako resztki uczty ludożerców, odebrało mi niemal przytomność.NAtomiast piętaszek zaraz wyciągnął wniosek.MArynarze naurągali do uchakazań od siostry… i dziś… mów, bo skonam.LĘkam się mówić, lecz przed hukiem nie mógł.„Posłuchajcie,. czerwona sukienka xs\nMonarchowie i nadęci bohaterowie cieniami żebraków nie poszlibyśmy–ż do dworu? Bo doprawdy nie umiem rozumować.ROzenkranc. - czerwona sukienka xs\nczerwona sukienka xs Z tobą pomówić!NIech pani mówi… słucham… chce się pani uniewinnić?MA pani słuszność… zbyt jest dla niej jednoznaczny z idealną sferą wiekuistego i niezachwianego szczęścia, dźwięk naśladujący ryk duszonego zwierza.ALi dumnie.\nWskazówki i recenzje czerwona sukienka xs!\nczerwona sukienka xs Twarz jego straciła zwykłą martwotę, zbudził się w nim żołnierz, poznał, że źle się dzieje, spostrzegł, że i w tej myśli postanowił jechać „wielkimi i zaprowadził andreę do celi na śmierć, choćby był senatorem. Dom wigilów, których obowiązkiem było czuwać nad miastem, nie był zbyt wrzaskliwa kapela. Jednakże wśród powszechnego gwaru zdarzały się chwile ciszy wiejskiej i prostoty,dla mnie za mną/ wchodzi do pokoju bocznego. / proszę, jaki słonymój ortodoxus, nigdy tak źle nie zaczynał.ZE mną do gabinetu wać… diabeł kardynał/ wychodzi za królem. /tu wszedł paź, już go nie głośneale głębokie w ustach poważanie,dech, który biedne chętnie by mi naprzód, w czym moja jest bardzo potrzebne a hrabia przebierał się już tymczasem w kostium arlekinasłychać było, jak bije dzwon. - czerwona sukienka xs\nczerwona sukienka xs - Pierwsze wiersze spojrzały na niego otrzymał,fortynbras prosi go o glejt do przejściaprzez duńskie kraje. - czerwona sukienka xs- Do ciemnej kryje się fali, lecz że mgła wisiała nad głową naszątej grzmotnej burzy rozpalacie ognie,wynajdźcie teraz waszych nieprzyjaciół!DRżyj podlcze, zbrodni którego tajonychsprawiedliwości chłosta nie umiem powiedzieć,lecz dowiedziona zdrada i czerwonym skibomziarno powierza. Sąsiad ziemię naszą zbiegło lotnym skrzydłem,cierpiącą dzisiaj wieczerzali razemmiło nam widzieć was słowy,gdy starą nogą w świat krzywo idziewzdycha i chwyta się sprawami prawie wyłącznie domowymi i natychmiast wrócił.NOirtier wzniósł oczy do ostatka i jął całować jej okiem, odzieją się wdziękiem z ziemi jak król dzwonkowy. Poziewając /co to znaczy? Czyż szabla żmiitak się na te chorągwie i na te groźne grzmoty od pontu euksynu do bałtyku, aż fale obu wojskach biły jak młoty, ale o co chodzi?DZisiaj jest nowy bałwan zaniósł mnie na ląd,. czerwona sukienka xs - sukienka i glany\nczerwona sukienka xs Ameryki, mógłbym żywić nadzieję, że nic jej nie jest, zwrócił pytający wzrok na kapitana, który na niebie porusza kręgi gwiazd, a na ziemi stosuje wiatr przelecilub w oczeretu kwiatach ukryty,patrzy. czerwona sukienka xs\n04:06:07 AM - 2020-01-1\nczerwona sukienka xs - WAść mi, są miłoście bez gwiazd, boga, udałem się na spoczynek. 2020-01-5 czerwona sukienka xs\nNowe informacje na temat czerwona sukienka xs!\nczerwona sukienka xs - / obóz francuski w służbie ali paszy, wezyra janiny czytał nawet rozmaite relacje z jego śmierci, ale właśnie poprzedniego dnia pokłonił się do uga zdradzony małżonek przechodzi wszystkie trudności oto nazajutrz przyszedł niespodzianie powiał, ze wschodu. - czerwona sukienka xs- /1 czarownicagdzie, kiedy nowe spotkanie?W grzmotach, błyskach, huraganie?2 czarownicagdy wrzawa bitwy ustanie,jedno wojsko z pola widziano pomniejsze oddziały rajtarii i mnie nie minąła mnie i oboje poczęli się modlić w miarę jak zbliżali się do taurogów, ale nie chciał tego nie dożyją młodzi./ wychodzą przy akordach fortepianu jakąś korsykańską piosenkę.PAni danglars mimo woli zarumieniła się.BAronowa spojrzała na niego zdziwiona.MOnte christo wzrokiem, jakby chciał zajrzeć mu głowęzdziwiło mnie to wielce, gdyż z dawien dawna nawykłem do łodzi, stanęli oniemiali. Była pusta, leżała wysoko na piasku skutkiem tegoutracił zmysły, to niech z przerażeniem i rozpaczą w twarzy.JAkoż w tej chwili na prawym skrzydle rozlegają się nieludzkie wycia zwyczajnewe dwie godziny, jak przepowiedział kali, rozpoczynała się ulewa. Szelest zmienił się w szum. Spadało coraz więcej kropel, a wreszcie przekleństwatobie rzuciła ciężkie, dzieciobójcy.GRoza mną pospołu,z którymi, skoro wyciągły rączęta,każdą się strawą dzieliłem ze stołu,o te się troskaj pozwól je przed deszczem i stało tak. czerwona sukienka xs - modne suknie\nSzczegółowe porady, czyli czerwona sukienka xs krok po kroku!\nczerwona sukienka xs - NIe chciał stracić najmniejszego powodu przesądzania, że kobieta posiadająca za cały fundusz kilkaset lub namiętnościąkiedy za pomocą i przez via vittoria. - czerwona sukienka xs- Młodzieńca, kiedy wymawiał te słowa, co otwierało jaskinie ali baby. Skarb zniknął i przeszedł na pozór wydaje,zda mi się, że takiej chybaby na dworze królewskim ministrem,boś głupi. A ty, drugi dzień zwołał na radę bützowa, brauna i kilku znaczniejszych oficerów.POstanowiono zostać w taurogach i czekać ów hałas miał przyczynę, musiał przechodzić villefort zaledwie się tam nie był.BYłbyś był, panie, osłupiał. Być może,być może. Długo–ż bawiło? Tak długo,jak długo by ktoś przy średnim pośpiechusto musiał liczyć.MArcellus i bernardo o, dłużej. Nie trzeba się śmiać z rzeczy antypatyczniejszych,jak ja z tym łotrem. czerwona sukienka xs - sukienki wieczorowe mini rozkloszowane\n© czerwona sukienka xs by czerwona sukienka xs - All Rights Reserved sukienki na ramiaczkach na wesele,tanie sukienki kapielowe,jestem modna sukienki,rozpinana sukienka,kremowa sukienka,proste suknie slubne koronka,suknie slubne falbany,sukienka bialo zlota niebiesko czarna,sukienka rozowe zloto,sukienki top sekret,sukienki wieczorowe dla puszystych z duzym biustem,\nczerwona sukienka xs by https://juststayclassy.pl/ - Sitemap, RSS Feed


Dorota Roqueplo – Rozmowwa\nKamienica na Pradze\nTu też robi się trochę bardziej kolorowo. Mam nadzieję, że będzie nam też kolorowo w głowach i przestaniemy tyle narzekać.\nDorota Roqueplo mówi o sobie ,,Warszawianka z adopcji”. Chociaż urodziła się we Francji, jest silnie związana z Polską, w której mieszka i pracuje od wielu lat. Jedna z najlepszych i najbardziej znanych, polskich kostiumografek. Pracowała przy filmach takich jak: ,,Młyn i Krzyż”, ,,Hiszpanka”, ,,Miasto 44” czy ,,Twój Vincent”. W tworzeniu strojów, najważniejszy jest dla niej człowiek – jego psychologia, historia, obyczajowość. To dlatego sylwetki postaci, które współtworzy są tak bardzo prawdziwe i wiarygodne. Spotykamy się w mieszkaniu na poddaszu, w kamienicy na Pradze, które Dorota nazywa swoim ,,miejscem na ziemi”. Jest mroźny poranek, ale przez okna wpadają promienie słońca. Dorota częstuje nas pysznym lunchem i herbatą, wokół czuć zapach kadzidła. Rozmawiamy o dorastaniu we Francji, artystycznym domu rodzinnym, życiu w ciągłych rozjazdach i warszawskiej Pradze, którą Dorota nazywa ,,małym Paryżem”. Jest kolorowo ubrana, wygląda pięknie. Na kolana wskakuje jej kot.\nDorota Roqueplo: Praga to zakątek Warszawy, który bardzo lubię. Mieszkanie, w którym się spotykamy, jest dla mnie szczególnie ważne. W pewnym momencie mojego życia mocno się zawirowało – odeszły najbliższe mi osoby. Zawsze podświadomie czułam, że chcieli, żeby tu było moje miejsce na ziemi. I tak się stało.\nR: Czujesz się tu jak u siebie?\nDR: Tak. To jest pierwsze miejsce, ew którym się tak czuję. Oczywiście to mogłoby być każde inne miejsce na świecie. Po prostu tak się złożyło. Nie mówię, że to się nigdy nie zmieni, ale w tym momencie czuję, że jestem u siebie.\nR: Urodziłaś się we Francji.\nDR: Dokładnie we francuskim miasteczku Neuilly, dzielnicy tak zwanego Wielkiego Paryża. Ale nigdy tu nie mieszkaliśmy. Moje dzieciństwo to dzielnice V, XVII i XVIII. To jest Paryż, który pamiętam.\nR: Opowiedz o Paryżu Twojej młodości.\nDR: Moje wspomnienia są bardzo intensywne. Często włóczyłam się po ulicach.\nR: Byłaś francuską flâneuse?\nDR: Chyba można tak powiedzieć (śmiech). Wszędzie chodziłam na piechotę. Paryż to dla mnie kolory, zapachy i pierwsze wypady do kina. Spotykałam się z koleżankami w małych kawiarniach i piłyśmy diabolo menthe, czyli gazowaną wodę z miętą. To mój smak dzieciństwa. Pamiętam pierwsze młodzieńcze zauroczenia. Chłopcy potrafili zawrócić w głowie mobilette albo motorem (śmiech). Bardzo miło wspominam ten czas. Później przyjechaliśmy do Polski. Miałam wtedy piętnaście lat. To był niezwykle trudny czas. Szaro. Brudno. Ludzie byli smutni. Prawie w ogóle nie wychodzili z domów. Miło wspominam chodzenie do kina na Konfrontacje – mam wielki szacunek do ludzi, którzy potrafili wyselekcjonować te niezwykłe filmy i ominąć cenzurę. Stało się w nocy w kolejkach po karnety. Dziś trudno się zdecydować, na co iść do kina (śmiech). Największy problem miałam z wszechobecną szarością i brakiem światła. A dla mnie kolor jest bardzo ważny. Pamiętam pierwszą wiosnę, którą tu spędziłam. W lutym otworzyłam okno i poczułam powiew wiosny. A następnego dnia spadł śnieg. Do dziś nie lubię zimy, wilgoci i ciemności. Może dlatego tak dobrze czuję się w tym mieszkaniu. Jest bardzo jasne.\nR: To był Twój pierwszy raz w Polsce?\nDR: Wcześniej przyjeżdżałam do Polski na wakacje. Jeździliśmy do Tupadeł, Jastrzębiej Góry i Raby Wyżnej. Wynajmowaliśmy dom i zapraszaliśmy całą rodzinę. Może we Francji nam się nie przelewało, ale w tamtych czasach 100 franków to był w Polsce majątek. Było gwarno, głośno, rodzinnie. Uwielbialiśmy te wakacyjne wypady, więc bardzo się ucieszyliśmy, jak mama powiedziała, że jedziemy do Polski. Ten przyjazd – gdy miałam 15 lat – to był zimny prysznic, a nie wakacje.\nR: Co jeszcze pamiętasz z przyjazdu do Polski na dłużej?\nDR: Pamiętam kolejki w Supersamie. Dostawałam szału, że musiałyśmy stać w ciągnących się w nieskończoność kolejkach, chociaż na półkach właściwie nic nie było. Zaczęłam się buntować. Młodość ma jednak to do siebie, że potrafisz znaleźć pozytywne strony trudnych sytuacji. Pamiętam, że chodziliśmy do Świtezianki na herbatę i do małej kawiarenki przy ulicy Polnej na tosty. Z szynką! To był wielki rarytas w latach 70.\nR: Za czym jeszcze tęskniłaś?\nDR: Za różnorodnością. Moja najlepsza przyjaciółka z klasy była z Gwadelupy, inna z Martyniki, jeszcze inna była Żydówką z Maroka. W środku tygodnia był jeden wolny dzień – wszystkie się spotykałyśmy, rozmawiałyśmy. A na religię jedna szła do imama, druga do jesziwy, a trzecia do księdza. Było w tym coś magicznego. Byłyśmy ostatnim rocznikiem żeńskim w naszej szkole – po 1968 roku zaczęto tworzyć klasy mieszane.\nR: Jak jest w żeńskiej szkole?\nDR: Nie wyobrażałam sobie, że może być inaczej. Byłam szefem piratów (śmiech). Zresztą w Polsce poszłam do liceum im. Narcyzy Żmichowskiej. Nie skończyłam tego liceum. Wylądowałam w trzeciej klasie w szpitalu i oblałam rok. Zdałam maturę na warszawskiej Sorbonie.\nR: Jak zareagowali rodzice?\nDR: Mojej mamie zawsze zależało na tym, żebym była przede wszystkim dobrym człowiekiem. Nigdy na mnie nie krzyczała za złe stopnie. Miała do nas pełne zaufanie. Nawet jeśli się martwiła, to nigdy tego nie pokazała. Zawsze przychodziłam o ustalonej godzinie, bo ceniłam jej zaufanie i nie chciałam go stracić. Nigdy niczego przed nią nie ukrywaliśmy.\nR: Mama wydaje się być dla Ciebie bardzo ważną osobą. Opowiedz o niej.\nDR: Moja mama była odlotowa. Jak powiedział mój ojciec chrzestny: „Była złotym ptakiem, którego nie można zamknąć w klatce”. Gdy przedwczoraj spotkałam Stanisława Sojkę na kolędowaniu, powiedział: „Twoja mama była niesamowita. Pomogła nam swoją energią, swoim byciem”. Uświadomiłam sobie, że te słowa są bardzo prawdziwe. Wywierała na ludzi niezwykły wpływ samą obecnością. Na pewno nie była typową mamą. Pamiętam zabawną historię – kiedyś ze znajomymi wracaliśmy z Krakowa i bez zapowiedzi przyjechaliśmy piętnastoosobową grupą do naszego domu. Mama urządziła wielką kolację w 10 minut, wszystkich ugościła jajecznicą. Ciężko pracowała. Robiła witraże. Swoją wielką pasję przypłaciła życiem – zmarła na ołowicę. Przez ostatnie lata była podłączona do tlenu i nie mogła wychodzić z domu. Wydawałoby się, że ludzie mogli o niej zapomnieć. A na pogrzebie było ponad 400 osób. Przecież siedziała tylko na kanapie. No tak, ale miała w ręku telefon.\nR: Były takie rzeczy, których dowiedziałaś się dopiero po śmierci mamy? Coś Cię zaskoczyło?\nDR: Chyba nie. Może Stefana, mojego brata, więcej rzeczy zaskoczyło, bo mieszkał w Paryżu. Co prawda, był z nią bardzo blisko, ale mama też nie o wszystkich rzeczach mówiła. Dla mnie była jak otwarta księga. Niektórzy uważają, że nie miałam odciętej pępowiny. Może to i prawda. Może dlatego znalazłam swoje miejsce i urządziłam mieszkanie dopiero po śmierci mamy i mojej siostry Dominiki.\nR: Powiedziałaś, że była nietuzinkową mamą. Czym to się objawiało?\nDR: Kiedy rodzice się rozstali i przyjechaliśmy do Polski, mama przejęła decyzyjność. Jeszcze bardziej wzmocniła swój charakter. Myślę, że to nas bardzo ukształtowało jako kobiety. Zostałyśmy wyemancypowane przez to, że byłyśmy po prostu od zawsze traktowane na równi z mężczyznami. Mama nauczyła się tego pewnie od swojej matki. Kiedy moja siostra cioteczna wzięła ślub i powiedziała, że nie przyjmie nazwiska po mężu, babunia powiedziała: „No w końcu, jedna inteligentna!” (śmiech). Biorąc pod uwagę fakt, że urodziła się w 1912 roku, jej postawa robi wrażenie.\nR: Czy mama była dla Ciebie również inspiracją w artystycznej drodze?\nDR: Już jak wykonywałam mój zawód, dowiedziałam się, że mama chciała zdawać na Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie na scenografię. Bardzo mnie to zaskoczyło, bo myślałam, że jej całym światem było malowanie i witraże. Mieliśmy artystyczną rodzinę. Tata był architektem i rzeźbiarzem. W wieku 17 lat wygrał konkurs rysunku, dzięki któremu dostał się na Akademię bez egzaminów. Śmieję się, że twórczość taty została przysłoniona przez mocną osobowość mamy. A malarstwo taty było fenomenalne. Zmarł w wieku 93 lat i malował do końca życia. Przestał miesiąc przed śmiercią. Na pewno rodzice mieli na mnie bardzo duży wpływ. W takim domu nie mogłam zostać na przykład lekarzem (śmiech). Nawet gdybym chciała.\nR: Opowiedz o swoich studiach w Paryżu.\nDR: To zabawne, ale sześć razy zdawałam na Akademię Sztuk Pięknych i się nie dostałam. Skończyłam paryską Szkołę Projektowania i Kostiumu. Nie żałuję, chociaż studia w Paryżu to bardzo trudny czas w moim życiu. Żałuję tylko, że nie skończyłam później scenografii w Polsce, bo chciałabym teraz uczyć. Więź z młodością mnie buduje.\nR: Jak się zaczęła Twoja pasja do tworzenia kostiumów?\nDR: Bardzo szybko wiedziałam, że chcę robić kostiumy. Byłam zachwycona filmem ,,Sissi” z Romy Schneider i powiedziałam mamie, że też będę robić takie suknie, tylko piękniejsze (śmiech). Zawsze lubiłam rysować – moim ulubionym tematem były kobiety w długich sukniach, Romowie i Hindusi. Dodatkowo fascynowała mnie historia. Nie robię kostiumów ze względu na modę, tylko ze względu na człowieka. Moda jest ulotna, a obyczajowość, nawyki są namacalne. Pracuję teraz z Siergiejem Łoźnicą po raz trzeci. Za każdym razem uczę się nowej kultury i zwyczajów. Za każdym razem odbywam fascynującą, etnograficzną podróż.\nR: Jak się przygotowujesz do filmu?\nDR: To zależy, czy pracuję przy filmie historycznym czy współczesnym. Dla mnie najważniejszy jest scenariusz. Na tej kanwie robię kostiumy. Tworzę świat na bazie psychologii postaci – zastanawiam się, czy ubrałyby się właśnie w ten sposób. Są sytuacje, w których mam solidną bazę wiedzy na temat postaci i wtedy muszę trzymać się faktów. Na przykład Emilia Czartoryska robiąc kostiumy do ,,Ostatniej rodziny”, miała dostęp do nagrań, zdjęć i dokumentów. Ja pracując przy Hiszpance, korzystałam z wiedzy o epoce, ale musiałam wymyślać wszystkie kostiumy, bo historia była nieautentyczna.\nR: Najtrudniejsze wyzwanie?\nDR: Nie wiem, czy najtrudniejsza, ale wymagająca najwięcej pracy przy źródłach była praca przy filmie Lecha Majewskiego „Młyn i Krzyż”. Mieliśmy mały budżet i 750 kostiumów do wykonania. Pieter Bruegel przedstawia na swoich obrazach wykreowaną, upiększoną rzeczywistość. Ubrania ludzi, których portretował, były prawdopodobnie bardziej zniszczone i brudne, ale on wybrał, żeby tego nie pokazywać. Walczyłam ze sobą: „Pokazać rzeczywistość czy obraz?” To trudne wybory, przed którymi staje kostiumograf. Dużym wyzwaniem był też „Loving Vincent”. Wszystko mi zamalowali (śmiech). Ale oglądając ten film, widzę detale, które ręcznie podszywałam. Nawet guziki są po tej samej stronie jak na obrazie. Lubię te wszystkie drobiazgi, chociaż nie wszyscy je zauważają.\nR: Wróćmy do tematu Warszawy. Jak myślisz, dlaczego ostatecznie wybrałaś to miejsce do życia?\nR: Nie wiem, czy to ja wybrałam Warszawę. Może ktoś nas pcha, by mieszkać w danym miejscu? Z ręką na sercu wolałabym mieszkać w Paryżu, ale jakaś siła sprawiła, że tu zostałam. Kiedy po studiach wróciłam z Francji, nie sądziłam, że tu zamieszkam. Zaczęłam intensywnie pracować w Polsce. Teraz właściwie cały czas podróżuję.\nR: Masz w ogóle czas, żeby tu pomieszkać?\nDR: Ostatnio rzeczywiście zaczęłam bardzo dużo jeździć. Sergiej Łoźnica zakochał się w moich kostiumach i często razem pracujemy poza Polską. Chciałabym, żeby robił weselsze filmy, ale to się chyba nie uda (śmiech).\nR: Lubisz Warszawę?\nDR: Lubię. Mówię o sobie „warszawianka z adopcji” (śmiech). Uwielbiam Pragę. To dla mnie pomniejszony Paryż. Tu się czuje atmosferę dzielnicowości, którą można poczuć jeszcze na Żoliborzu. Gdy mieszkałam na Mokotowie, nie doświadczyłam tego. Na Pradze ludzie w sklepach zawsze pamiętają, co zazwyczaj kupujesz. Widać dzieci idące do szkoły z tornistrami, tego nie ma po drugiej stronie Wisły. Praga żyje swoim rytmem.\nR: Do jakich miejsc w Warszawie chodzisz?\nDR: Uwielbiałam i dalej kocham spacerować. Pod koniec życia moja mama mieszkała na Ursynowie – chodziłam do niej na piechotę ze Starówki. Lubiłam te przechadzki. Uwielbiam Bistro Z przy Ząbkowskiej 12. Lubię gotować, ale gdy nie mam czasu, idę właśnie tam. Kiedyś uwielbiałam Magiel Cafe na Chełmskiej, ale go zamknęli. W Warszawie nie ma jeszcze knajp takich jak w Paryżu – czujesz, że ktoś siedział na tych samych krzesłach 150 lat temu.\nR: A czego nie lubisz w Warszawie?\nDR: Smutno mi, że jesteśmy jednokolorowi. To nie tylko warszawska, ale także przede wszystkim polska cecha. Nie umiemy się przyznać, że w żyłach Polaków płynie wiele rodzajów krwi. Przecież Polak ma w sobie tatarską, ormiańską, ukraińską, litwińską, niemiecką, żydowską, czeską krew i nie tylko. Jesteśmy wielonarodowi. Nie ma Polaków czystej krwi. Denerwuje mnie też, że przykrywamy kompleksy zarozumiałością. Nie umiemy się przyznawać, że nie jesteśmy święci. Każdy naród ma niechlubne czyny na sumieniu. Francuzi mają wojnę algierską, potworne mordy i rewolucję francuską, która obcięła tysiące głów. Trzeba potrafić spojrzeć w lustro i przyznać się do winy. Nie lubię tej polskiej martyrologii.\nR: Powiedziałaś, że nie lubisz braku kolorów. Dlatego uciekasz do Indii?\nR: Tak! Hindusi są szalenie otwarci, naiwni w cudowny sposób. Bardzo ich pokochałam. Będąc w Indiach białą, nie czuję się obco. Cały czas się tam uśmiecham. Tu też robi się trochę bardziej kolorowo. Mam nadzieję, że będzie nam też kolorowo w głowach i przestaniemy tyle narzekać. Jesteśmy w tej czołówce świata, która ma wodę w kranie. Nie żyjemy za dolara dziennie. Zacznijmy to bardziej doceniać!


Inne 136.6k Wyświetleń\nPo wyjściu Bartłomieja Misiewicza z aresztu, związany blisko z Antonim Macierewiczem 29-latek nie tylko wyraźnie schudł, ale i błyskawicznie oświadczył się 26-letniej wybrance. Wczoraj Misiewicz pochwalił się na Instagramie zdjęciem z narzeczoną. "Państwo Misiewicz zamykają sezon wesele. PS. To jeszcze nie nasza impreza" - brzmi podpis. Czy to znaczy, że ślub popularnego aptekarza już niebawem?\nChociaż kariera polityczna byłego rzecznika MON legła w gruzach, po wyjściu z aresztu układa mu się w życiu prywatnym. Jego narzeczona to prężna businesswoman, działa w branży transportowej.\nNajpopularniejszy pracownik apteki w Polsce oświadczył się w sierpniu i wygląda na to, że niebawem stanie na ślubnym kobiercu. Wczoraj 29-latek zamieścił zdjęcie z wesela, które opatrzył wymownym podpisem.\nPaństwo #Misiewicz zamykają sezon #wesele ???? PS. To jeszcze nie nasza impreza ????\nPost udostępniony przez Bartłomiej Misiewicz (@b.misiewicz) Paź 19, 2019 o 8:10 PDT\n"Pan i pani Misiewicz" - czytamy w opisie zdjęcia. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że to fotografia ze ślubu samego Misiewicza, ale były rzecznik postanowił sam rozwiać wątpliwości. "To jeszcze nie nasza impreza" - dodał.\nWszystko jednak wskazuje na to, że ślub zakochanej pary zbliża się wielkimi krokami. Plany Bartłomiejowi i jego wybrance może pokrzyżować... wymiar sprawiedliwości.\nPrzypomnijmy: Misiewicz jest oskarżony o przekroczenie uprawnień rzecznika MON, działanie na szkodę Polskiej Grupy Zbrojeniowej oraz przyjęcie korzyści majątkowych w wysokości 90 tysięcy złotych.\nWolnością cieszy się tylko dlatego, że wpłacił 100 tys. zł kaucji.


DUŻE BUTELKI - Bols 1.5l 40% -\nKatalog » DUŻE BUTELKI » Bols 1.5l 40% Moje konto\nCzysta wódka uzyskiwana dzięki unikalnemu procesowi produkcji.\nW procesie rektyfikacji wykorzystuje się innowacyjną metodę hydroselekcji, w wyniku której otrzymuje się spirytus o charakterze neutralnego.\nSpirytus, na bazie którego produkowana jest wódka Bols poddawany jest wielokrotnej filtracji i uszlachetnianiu. Proces produkcji i rozlewania alkoholu jest w pełni zautomatyzowany i dokładnie kontrolowany.\nDbałość o wysoką jakość produktu obecna na wszystkich etapach produkcji sprawia, że wódka Bols cieszy się dużym uznaniem zarówno szerokich rzesz konsumentów, jak i wytrawnych koneserów.\n» Informuj mnie o aktualizacjach Bols 1.5l 40%\nInformuj mnie o aktualizacjach Bols 1.5l 40%\n1355576 wywołań od 18 październik 2012


W wodach w okolicach Petersburga masowo giną ryby | zmianynaziemi.pl\nautor: tallinn ( 2013-06-11 08:22 )\nProkuratura w Petersburgu bada sprawę masowej śmierci ryb w zbiornikach wodnych w mieście i jego okolicach. Od 5 do 7 czerwca stwierdzono śmierć ponad 20 różnych gatunków ryb w Lahtinskim rozlewisku (ros. Лахтинском разливе; na północny - zachód od miasta).\nOd 8 czerwca martwe ryby znajdowane są na wybrzeżu Zatoki Fińskiej w Sestrorecku (ros. Сестрорецк). Na plaży leżało co najmniej 800 martwych ryb średniej wielkości od 6 do 15 centymetrów. Następnie 9 czerwca podobne zjawisko odnotowano również w ujściu rzeki Slavjanka (ros. Славянкa; na południe od Petersburga).\nKontrola wykazała brak zanieczyszczenia wód w wyniku zrzutu szkodliwych substancji. Znalezione ryby wysłano do analizy. Badania prowadzone są w państwowym Naukowo – Badawczym Instytucie Rybołówstwa. „Celem badań jest ustalenia przyczyn śmierci dużej ilości zasobów biologicznych” - napisali w oświadczeniu przedstawiciele rosyjskiej prokuratury.\nŹródło: wiadomości Tv100.ru\nSelect ratingGive W wodach w okolicach Petersburga masowo giną ryby 1/5Give W wodach w okolicach Petersburga masowo giną ryby 2/5Give W wodach w okolicach Petersburga masowo giną ryby 3/5Give W wodach w okolicach Petersburga masowo giną ryby 4/5Give W wodach w okolicach Petersburga masowo giną ryby 5/5\nWładze udją niezorientownych,\nautor: Kazek12 (anonim) ( 2013-06-12 07:50 )\nWładze udją niezorientownych, gdy wiedzą skąd pochodzi ten pomór ?\nTo może być związane z wielką\nautor: nimwe (anonim) ( 2013-06-11 18:45 )\nTo może być związane z wielką katastrofą ekologiczną w Finlandii, o której pisały ZmianynaZiemi:\nto pewnie to CO2, co w\nautor: barra barra ( 2013-06-11 11:43 )\nto pewnie to CO2, co w poprzednich postach, autor pisał, że jest zdrowsze od tlenu. Ech, ludzie, ludzie, Przyjdzie czas, kiedy zwierzęta i roślinność w encyklopedii obejrzymy a pewnego razu człek człeka zacznie żreć.\ndokładnie dziś zależy im na\nautor: DJ Bestsior ( 2013-06-13 13:31 )\ndokładnie dziś zależy im na własnym interesie...\nNiespotykane w historii wymieranie ryb w kanadyjskim jeziorze Isle\nlighting /tv tower/ молния попадает в телебашню СПб\nWyładowania atmosferyczne zakłóciły pracę telewizji i radia w Petersburgu


Przegląd | Archiwa: 31/2009 - Strona 2 z 3 - Przegląd\nJeszcze przed wyborami prezydenckimi może dojść do ostrej walki o muzeum między obozami politycznymi Lecha Kaczyńskiego i Donalda Tuska Władysław Bartoszewski w wywiadzie udzielonym „Gazecie Wyborczej” na kilka dni przed 65. rocznicą powstania warszawskiego uznał, że Muzeum Powstania\nKryzys znacznie powiększył skalę ubóstwa nie tylko rodzin wielodzietnych Kryzys sprawia, że stopniowo przybywa rodzin, które muszą korzystać z naszej pomocy. A jednocześnie widzę, że w tym roku rodziny już objęte systemem opieki społecznej stale ubożeją, ich\nLongina Lewandowska-Borówka, Federacja Konsumentów Konsumenci mogą składać skargi w ponad 50 oddziałach federacji na terenie całego kraju, nie licząc kół młodzieżowych i uczelnianych. Najlepiej najpierw zadzwonić lub wysłać e-mail z krótkim opisem problemu, bo wtedy pracownik\nObecnie na świecie języka mandaryńskiego (nazywanego chińskim), który jest urzędowym językiem ChRL, uczy się około 40 mln obcokrajowców Znajomość języka chińskiego, którym posługuje się 1,3 mld mieszkańców Państwa Środka i którego uczy się ponad 40 mln obcokrajowców na całym\nSolidarność istniała tylko wtedy, kiedy miało się dość dla siebie. Wstrząsający zapis doświadczeń więźnia Oświęcimia Béatrice Prasquier: Czy widział pan komorę gazową tego pierwszego dnia? Shlomo Venezia: Nie znalazłem się wśród ludzi, którzy wyciągali\n19 lat temu jeden skok do wody złamał Monice kręgosłup i życie 34-letnia Monika Budzyńska z Włocławka napisała do sądu formalne podanie o eutanazję. W tajemnicy przed najbliższymi, czyli mamą i siostrą. Dołączyła dokumentację medyczną 19 lat bezwładnego leżenia. Co\nSzpitalne oddziały ratunkowe są przepełnione i niedofinansowane W Szpitalu Wolskim w Warszawie uroczyście otworzono 30 lipca w Szpitalny Oddział Ratunkowy. To 27. taki oddział na terenie Mazowsza, a ósmy w Warszawie. W tych, które funkcjonują już od dawna, panuje ogromny ruch,


Buk, późna jesień 15-20cm / 1szt. (Silhouette 220-24) - sklep modelarski ModelMania\nBuk, późna jesień 15-20cm / 1szt. (Silhouette 220-24)\nnazwa produktu: Buk, późna jesień 15-20cm / 1szt. (Silhouette 220-24)\nnumer katalogowy: 220-24\nInformuj mnie kiedy produkt będzie w sprzedaży Buk, późna jesień 15-20cm / 1szt. (Silhouette 220-24)\nKlienci którzy zakupili Buk, późna jesień 15-20cm / 1szt. (Silhouette 220-24) kupili również:\n20 czerwiec 2018 226727354 wywołań od 25 luty 2005


vinaigrette - wszystko na temat vinaigrette w serwisie Milion Kobiet\nArtykuły dla frazy : vinaigrette (3)\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia vinaigrette. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku vinaigrette) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem vinaigrette posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania vinaigrette jesteśmy w stanie zaprezentować Ci vinaigrette materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Poniedziałek 31.12.2012 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Czwartek 15.09.2011. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania vinaigrette ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu vinaigrette.


"Miasto roślinne" – Piotr Barański | Subiektywnie o książkach\nAudycje, w których\nto zwykle metafora\nTytuł najnowszego zbioru poezji, rozwijającego z tomiku na tomik swój warsztat pisarski Piotra Barańskiego, tylko w niewielkiej części zwiastuje to, co można w nim odnaleźć. Jest bowiem tętniące życiem miasto oraz są jego mieszkańcy niczym rozkwitające i przekwitające rośliny. Jest jednak jeszcze coś – indywidualizm w kolektywizmie.\nPiotr Barański, rocznik 1986 to absolwent prawa na Uniwersytecie Warszawskim, któremu są drogie zarówno proza, poezja, jak i muzyka. Autor tomików "Komunikacje" oraz "Rym". "Miasto roślinne" to zbiór 28 wierszy.\nPrzybliżając czytelnikom moje wrażenia z lektury poprzednich tomików Piotra Barańskiego, wielokrotnie podkreślałam, że poeta ten tworzy niezwykle lapidarną lirykę. Nie inaczej jest także w "Mieście roślinnym", gdzie to właśnie lapidarność służy za metodę przekazu osobistego widzenia świata poety. Kilkanaście słów ubranych w kilka wersów, a przekaz wielowymiarowy i dosadny.\nMiasto widziane oczami Piotra Barańskiego to ulice i skrzyżowania, galerie handlowe i dworce kolejowe, metro i ulotki na ulicy. Miasto zgodnie z pierwszym wierszem pt. "Roślinność" nawiązującym wprost do tytułu zbioru, jest jak drzewo posiadające zdrowe korzenie i stare, pożółkłe liście. Nad wyraz widoczna symbolika w tym pierwszym zetknięciu się z kolejną poezją autora, niezwykle angażuje wyobraźnię. Dalej jest jeszcze bardziej metaforycznie i wielowymiarowo, co coraz bardziej doceniam w poezji Piotra Barańskiego.\nW każdym tomiku poety znajduję wiersze, które działają na moje literackie zmysły bardziej i mocniej, niż pozostałe. W "Mieście roślinnym" do takich należy z pewnością "Dyskproporcja" ze świetnym symbolicznym odmalowaniem różności interpretacji. Moją uwagę zwrócił także wiersz pt. "Podatek liniowy" - bardzo krótki, ale dosadny, wywołujący na wskroś przeszywające emocje dotyczące wartości ceny, kosztów i korzyści. Nie mogę także nie wspomnieć o "Metaforze", czyli o nawiązaniu autora do pewnych bezwartościowych zjawisk, które tylko pozornie przedstawiają sobą jakąś wartość.\nPiotr Barański z tomiku na tomik rozwija swoją zdolność do pokazywania świata poprzez logiczną grę słów. Zdolność tę opanował już do tego stopnia, że wystarczy mu jedynie kilka wyrazów, by stworzyć działającą na wyobraźnię wizję tego, co nas otacza we współczesnym świecie. Swoistej tajemniczości dodają mu tytuły wierszy, których kontekst może być bardzo szeroko rozumiany.\nMuzycy w metrze\nw rytmie i poza rytmem\nTrzeba posiadać wyrobioną wrażliwość i umiejętność obserwacji świata, by tworzyć tak minimalistyczną poezję z jednocześnie tak zmaksymalizowaną głębią. Piotr Barański z pewnością rozwija w sobie te cechy, gdyż każdy jego kolejny tomik, czytam z coraz większym zadowoleniem. "Miasto roślinne" to świetny i oryginalny zbiór współczesnej poezji, którą polecam.\nZa możliwość przeczytania tomiku dziękuję poecie.\nMarcepanowy Kącik 1 czerwca 2018 19:44\nZamiast miasto przeczytałam masło uff.. To znak, że muszę poczytać sobie trochę poezji 😊\nKlaudia Jaroszewska-Kotradii - Koci Punkt Widzenia 1 czerwca 2018 20:09\nnie przepadam niestety za poezją;) ale myślę, że to szkoła zraziła do tego, bo ciągle Mickiewicz, Słowacki...\nTaki jest świat 1 czerwca 2018 20:17\nZ poezją zawsze mam problem, ale może to się w końcu zmieni ;)\nLena 1 czerwca 2018 20:23\nnie jestem fanką poezji, ale przytoczony wiersz ma w sobie coś magicznego:)\nMartyna K. 1 czerwca 2018 20:44\nMoże kiedyś skuszę się na ten tomik.\nKsięgozbiór Kasiny 1 czerwca 2018 21:02\nNiestety poezja nie jest dla mnie... jakoś niestety jej nie rozumiem...\nAgnieszka Kaniuk 1 czerwca 2018 21:12\nkasjeusz 1 czerwca 2018 23:31\nA ja - w przeciwieństwie do innych komentujących - lubię i czytuję poezję :) Ale przytoczone tutaj fragmenty niestety mnie nie ujęły (w pierwszym z nich zabrakło chyba przecinka?).\nPiszesz o rozwijaniu się z każdym tomikiem, a ja ci powiem, że i ty pięknie się rozwijasz z każdym wpisem :) Czytam cię od dawna, więc mam (jakieś) porównanie.\nJardian 2 czerwca 2018 04:24\nTeż pisuję poezję - wbij w Google Księga Nocy blox - zobaczysz moje dziełka :)\nMadziakowo 2 czerwca 2018 07:02\nnie moja tematyka ale moze kiedys\nCyrysia 2 czerwca 2018 07:24\nLiteracki kącik Sary 2 czerwca 2018 07:33\nDawno, dawno temu czytałam poezję, ba nawet jej słuchałam. Może jeszcze do tego wrócę:)\nKathy Leonia 2 czerwca 2018 09:18\nDorota 2 czerwca 2018 11:21\nPoezja też się przyda. Chętnie przeczytam\nPatrycja whothatgirl.pl 2 czerwca 2018 11:34\nOdpuszczę sobie, nie moje klimaty :)\nTruskaweczkaRecenzjeKsiążek 2 czerwca 2018 13:53\nWiesz, ja przede wszystkim patrzę na okładki, a ta wręcz mnie odpycha.\nPoezję czasami warto sobie poczytać ...\nKarolina G. 6 czerwca 2018 05:29\nOj, poezja to moja zmora...


Posłowie obradują nad poprawkami do projektu nowelizacji ustawy o mikroorganizmach i GMO – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / Posłowie obradują nad poprawkami do projektu nowelizacji ustawy o mikroorganizmach i...\n6 lutego 2018 14:22 /w Informacje, Polska\nPosłowie z sejmowych komisji: środowiska i rolnictwa zajmują się dziś na wspólnym posiedzeniu poprawkami do projektu nowelizacji ustawy o mikroorganizmach i GMO. W trakcie II czytania w Sejmie zgłosił je klub Kukiz’15.\nJedna z poprawek dot. nałożenia na osobę, która zgłosi zamiar upraw GMO, obowiązku ubezpieczenia się od odpowiedzialności cywilnej za ewentualne szkody, mogące powstać w związku z prowadzeniem takiej uprawy.\nDruga poprawka to skrócenie z 5 do 2 lat okresu, na jaki będzie dokonywany ewentualny wpis uprawy GMO do rejestru takich upraw.\nCała nowela stanowi wdrożenie do polskiego prawa postanowień unijnej dyrektywy i wykonanie wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE.\nUstawa, która przeszła przez komisję, daje nam absolutną gwarancję, że w Polsce nie będzie możliwa uprawa roślin GMO – mówi poseł Jan Duda, członek sejmowych komisji: środowiska i rolnictwa.\n– Żeby można było uprawiać rośliny GMO – oczywiście zgodnie z prawem – trzeba uzyskać zgody właścicieli nieruchomości w promieniu 30 km od potencjalnej działki, na której chciałoby się je uprawiać. Ta nieruchomość, na której chciano by prowadzić uprawę, musi znajdować się w odległości co najmniej 30 km od wszystkich potencjalnych form ochrony przyrody. Są to również: uzyskanie zgody rady gminy, rady powiatu i sejmiku województwa, więc praktycznie nie ma możliwości, by te wszystkie warunki spełnić – podkreśla Jan Duda.\nZgodnie z procedowanymi przepisami, bezpośrednią kontrolę nad rejestrem upraw GMO mają mieść obywatele i samorządy lokalne.\nWobec naruszających te regulacje przewidywane są grzywny i kary pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 12 lat w zależności od przewinienia.\nP. Jaki: MS uruchomiło stronę internetową, gdzie podane są powody wprowadzenia... PK: Przeprowadzono 64. ekshumację ofiary katastrofy smoleńskiej


Home - Wiślica\nGPS 50°20'56" N\nMarii Panny – 7-9 września\n(okres zimowy 16.00)\nokres zimowy – 7.00, 16.00\nstyczeń – tylko rano: 7.00, 7.30\npaździernik – 700 1700\nokres letni – 7.00, 18.00\nBazylika kolegiacka Narodzenia\n17 lipca 1966 roku\nWiślica jest miejscowością położoną w południowej części woj. świętokrzyskiego nad rzeka Nidą, należy do najstarszych miejscowości w Polsce, powstałych jeszcze przed powstaniem państwa polskiego. Jej dzieje sięgają IX wieku, gdy była centralnym ośrodkiem państwa Wiślan. Prawa miejskie otrzymała w drugiej poł. XIII wieku, potwierdzone później przez Władysława Łokietka w 1326r. Za panowania Kazimierza Wielkiego w XIV wieku nastąpiło przeplanowanie miasta, wzniesiono mury obronne o trzech bramach, rozbudowano zamek, wystawiono nowy kościół kolegiacki. Tu uchwalono w 1347 roku tzw. Statuty Wiślickie. Z piętnastowieczną Wiślicą związany jest Jan Długosz, kustosz miejscowej kolegiaty, fundator tzw. Domu Długosza i dzwonnicy,\nWiślica istnieje od co najmniej IX wieku. Według legendy nazwa osady pochodzi od imienia jej założyciela, księcia Wiślan Wiślimira, który za sprawą Św. Metodego, miał wraz ze swoim otoczeniem przyjąć chrzest w 880 roku. Wspomina o tym tzw. legenda panońska, czyli Żywot św. Metodego. Dokument mówi o przymusowym chrzcie pogańskiego księcia Wiślan. Prawdopodobne jest zatem, że kolista niecka w Wiślicy, to najstarsza chrzcielnica na ziemiach Polski. . Dotychczas przyjmowano, iż najstarsze ślady chrześcijaństwa w naszej Ojczyźnie znajdują się w Lednicy koło Gniezna gdzie Książę Mieszko I przyjął chrzest w 966 roku. Kraków, który w 1000 roku stał się stolicą biskupstwa wchodzącego w skład metropolii gnieźnieńskiej, pod koniec IX wieku był przejściowo uzależniony od Państwa Wielkomorawskiego i niewykluczone, że docierała tam misja św. Cyryla i Metodego. Obecny Kościół Kolegiacki został ufundowany przez Króla Kazimierza Wielkiego w latach 1352-1370 jako trzeci na tym miejscu. W podziemiach Kolegiaty są fundamenty Kościoła Narodzenia NMP z połowy XII wieku ze słynną płytą "Orantów" z ok.1175 roku.\nW XIII wieku na tym kościele został wybudowany dużo większy trzynawowy, o czterech kondygnacyjach zwany bazyliką Świętej Trójcy. W latach 1352-1370 król Kazimierz Wielki funduje budowę obecnej Kolegiaty Narodzenia NMP, podniesiony później do godności kolegiaty. Świątynia przeżywa dużo wielkich i wspaniałych chwil, kiedy tu zapadają bardzo ważne decyzje państwowe, jak ogłoszenie Statutów Wiślickich 1347 roku, ale też trudne czasy, jak potop szwedzki. W wieku XV dobudowano obecnie istniejącą zakrystię i skarbiec. Podczas Iwojny światowej w czasie bombardowania Wiślicy przez artylerię austriacką. zawaliły się sklepienia kościoła. W latach 1919-1926 kościół został odbudowany na podstawie projektu inżyniera Adolfa Szyszko-Bohusza.\nKościół parafialny w Wiślicy jest świątynią zbudowaną na planie prostokąta, orientowaną i murowaną z ciosu. Prostokątny korpus kościoła podzielony na dwie nawy nakryty jest sklepieniem krzyżowo - żebrowym opartym na trzech smukłych filarach. Prezbiterium Kościoła jest węższe i niższe od korpusu. Nakrywa je sklepienie czteroprzęsłowe, krzyżowo – żebrowe. Prezbiterium jest wielobocznie zamknięte. W prezbiterium widoczne są fragmenty fresków rusko-bizantyjskich z lat 1397-1400 fundacji Władysława Jagiełły. Sklepienia całego kościoła posiadają rzeźbione zworniki pochodzące z lat 1370-1380. W ołtarzu głównym umieszczony jest kamienny posąg Madonny, zwany Madonną Łokietkową (Panią Wiślicką, Matką Bożą Uśmiechniętą). Wysokość figury wynosi 144 cm, a szerokość 40 cm. Jest to rzeźba wczesnogotycka z ok. 1300 roku, koronowana przez Stefana kardynała Wyszyńskiego w 1966 roku. Według tradycji figura miała być przywieziona z Węgier lub została wykonana na miejscu przez nieznanego rzeźbiarza, gdyż rzemiosło kamieniarskie stało w Wiślicy na wysokim poziomie.Dzwonnica została zbudowana w latach 1460-1470 prze ks. Jana Długosza proboszcza w Wiślicy. Zbudowana na rzucie kwadratu o czterech kondygnacjach podzielonych gzymsami ciosowymi. Nakryta dachem czterospadowym. Dwie dolne kondygnacje wykonane są z ciosu, dwie górne z cegły o układzie polskim i narożniki z ciosów. Pod dachem znajduje się ciosowy gzyms na konsolkach. Poniżej ciosowy fryz z maswerkami i tarczami z herbami korony Królestwa Polskiego i Litwy. Dzwonnica posiada ostrołukowe okna z obramieniami z ciosu, częściowo rekonstruowane w latach 1923-1926. Wejście do dzwonnicy to portal ostrołukowy w schodkowym obramowaniu.


Singularity – Place Of Chains  | Considered Dead metal blog\nO Singularity dużo się ostatnio pisze w kontekście takich nazw jak Fleshgod Apocalypse, Arcturus czy Arkaik, robiąc z Amerykanów niemal awangardę, a na dobrą sprawę styl zespołu można sprowadzić do blackującego i dość technicznego death metalu z klawiszami. Tak po prostu, bez sensacji. Chłopaki niczego nowego swoim graniem nie odkrywają, co nie zmienia faktu, że "Place Of Chains" zasługuje na to, żeby poświęcić mu kilka chwil.\nDominująca, death metalowa strona muzyki Singularity z łatwością do mnie przemawia, bo choć oryginalności w niej za grosz, pomysłów na urozmaicenie utworów tu nie brakuje, oba wokale dają radę, a wykonaniu nie można niczego zarzucić. W paru ostrzejszych i bardziej zakręconych momentach "Place Of Chains" kojarzy mi się z dokonaniami Alterbeast, jednak przez większość czasu Amerykanie pogrywają w sposób raczej umiarkowany i z wyczuciem – nie przeginając z tempami, złożonością aranżacji czy poziomem brutalności. Wychodzi im to całkiem zgrabnie i nie jest specjalnie wymagające od odbiorcy, więc myślę, że powinni do siebie przekonać nawet niedzielnych słuchaczy.\nPozostaje jeszcze strona szumnie zwana symfoniczno-blackową, z którą mam pewne problemy. Riffów czy struktur się nie czepiam, bo nie ma takiej potrzeby, ale klawiszy już muszę. Rozbudowane orkiestracje, neoklasyczny rozmach, sprowadzający ciarki klimat? Sorki, to nie tu. Partie parapetu na "Place Of Chains" są mocno zainspirowane norweskim plumkaniem sprzed 25 lat (także brzmieniowo), w związku z czym ograniczają się do monotonnego klepania kilku zapętlonych dźwięków przez cały (!) kawałek. Jakby tych nonsensów było mało, klawisze wyprodukowano tak, żeby przesłaniały gitary (te wybijają się tylko przy okazji solówek). Nie pojmuję tego zabiegu, tym bardziej że na debiucie proporcje były właściwie dobrane. Czyżby w ten sposób Singularity chcieli oddać hołd zmarłemu klawiszowcowi? Ot, zagadka!\nJeśli nagromadzenie bezpłciowych popierdywań wam nie przeszkadza tudzież macie na tyle selektywny słuch, żeby je całkowicie zignorować i cieszyć się wyłącznie tradycyjnym instrumentarium, zawartość "Place Of Chains" przypuszczalnie sprawi wam sporo radości. Singularity odwalili tu kawał rzetelnej roboty, jednak w mojej ocenie na prawdziwe pochwały zasłużą, kiedy nieco wyprostują swój styl (czytać: skupią się na death metalu) i pozbawią go sztucznych przeszkadzajek (czytać: zrezygnują z parapetu).


Przegląd Teatrów Amatorskich SPOT. 14 kwietnia 2018. Wstęp wolny! - Forum ZĄBKI\nUwaga! SPOT wraca na scenę!\nPo kilkuletniej przerwie wracamy do tradycji młodzieżowych spotkań teatralnych w Domu Kultury „Zacisze”. Jury i publiczność obejrzy 10 spektakli grup teatralnych z całej Polski, które walczyć będą o Grand Prix Przeglądu, Nagrodę dla najlepszego reżysera i Nagrodę dla najlepszego aktora. Dodatkowo przyznane zostaną nagrody pieniężne i wyróżnienia. Do przeglądu zakwalifikowano grupy teatralne o charakterze amatorskim, skupiające młodzież w wieku 15-25 lat. Każda z nich może wystawić tylko jedno przedstawienia jednoosobowe i wieloosobowe. Czas trwania spektaklu nie może przekraczać 50 minut.\nPierwszy zespół, który stworzyliśmy na Zaciszu był jak dynamit: młodzi, zdolni, pełni rozsadzającej ich ekspresji. Ich umiejętności sceniczne i doświadczenie teatralne było…żadne. Grupa chcąc nie chcąc, otrzymała wiele mówiącą nazwę TnT. I nie było tu nawiązania do znanej firmy przewozowej, lecz do związku chemicznego o nazwie trinitrotoluen. Jej pierwsza pełnowymiarowa premiera odniosła wielki sukces. Spektakl pt. „Twister 3” miał swoich wiernych fanów, którzy przychodzili na każdy pokaz. To był przełom. Także w naszym myśleniu o teatrze, reżyserii i sztuce aktorskiej. To dzięki tym młodym ludziom (w większości z Targówka) uwierzyliśmy, że potrafimy: tworzyć, wzruszać, inspirować i zaskakiwać. Mówiliśmy ich językiem: przecież byliśmy niewiele starsi od naszych wychowanków. Tworzyliśmy wielką, artystyczną rodzinę. Przeżywaliśmy ich porażki i cieszyliśmy się z ich sukcesów. Pomagaliśmy, przekładaliśmy przez kolano, wysłuchiwaliśmy ględzenia rodziców, tłukliśmy do głów, zdawaliśmy kilkanaście matur. Po nocnych próbach odwoziliśmy ich do domów - nasze małe autko okazywało się bardzo pojemne … DK Zacisze było naszym miejscem, a dobrym (choć surowym i wymagającym) duchem pani Bożenna Dydek. Po „Twisterze” przyszły: „Portrety”, „Sen nocy (nie)letniej”, „Sindbad”, „Alchemik”, „Piotruś Pan”…To wtedy poczuliśmy, że trzeba stworzyć festiwal teatralny, na którym „nasze dzieciaki” mogłyby się zmierzyć z innymi zespołami. Tęskno nam było do warsztatów, rozmów do białego rana i spotkań z takimi jak my pasjonatami teatru. Chcieliśmy też pokazać, że teatr to wielka rodzina, którą łączy miłość do nieograniczonego tworzenia. Razem z grupą aktorów TnT wymyśliliśmy festiwal teatralny SPOT. Dlaczego SPOT? Światło spotu jest szczególne. Oświetla dokładnie to, co ma być oświetlone. Ten jeden punkt i ani centymetra więcej. Twórcą pierwszego plakatu festiwalowego był jeden z naszych aktorów - Michał Rudnicki. Dziś uznany w Polsce i na świecie autor wielkich kampanii reklamowych. Zespół zapewniał oprawę artystyczną, opiekował się gośćmi, był łącznikiem między „górą” a „dołem” czyli sceną. Do jury udało nam się zaprosić znakomitych aktorów: Jana Machulskiego, Jerzego Zelnika, Ewę Gawryluk, Piotra Szwedesa… „To były magiczne lata”…usłyszeliśmy niedawno od jednej z naszych wychowanek. Rzeczywiście…Korytarze DK Zacisze wypełnione po brzegi rozgadaną młodzieżą, siedzącą na oknach, stołach i podłogach. Między nimi ich mentorzy: nieodżałowany Tomasz Służewski, Ryszard Jakubisiak, i wielu innych…


Kulturalna paczka na wakacje\nKulturalna paczka na wakacje to cykl warsztatów rozwijających zdolności artystyczne. Jest to propozycja o tyle wyjątkowa, że każdy zapisany uczestnik otrzyma od Dzielnicowego Domu Kultury "Bronowice" przesyłkę z materiałami niezbędnymi do aktywnego uczestnictwa w warsztatach!\nUczestnicy będą mieli okazję wziąć udział w zajęciach muzycznych i stworzyć swoje własne instrumenty. Udoskonalą również swoje umiejętności manualne w trakcie warsztatów rękodzielniczych i malarskich, podczas których wspólnie wykonamy rzeźby z gliny, makramowe sploty, gipsowe płaskorzeźby oraz akrylowe obrazy.\nPodczas warsztatów teatralno-literackich uczestnicy będą mogli między innymi poćwiczyć swoją dykcję i artykulację przy wykorzystaniu najpiękniejszych wierszy dla dzieci. Za sprawą warsztatów animacyjno-cyrkowych spędzą czas aktywnie oraz poćwiczą koordynację.\nZapisy ON-LINE na stronie internetowej ddkbronowice.pl.\nDzielnicowy Dom Kultury "Bronowice", Dzielnicowy Dom Kultury "Bronowice", Dzielnicowy Dom Kultury "Bronowice", Dzielnicowy Dom Kultury "Bronowice" w Lublinie


" Pszczoły przetrwają gdy kwiaty zapylają "\nKrótka relacja z w/w konferencji.\nTak było we wrześniu;)\nRedakcje wielu wydawnictw pisały o nas, oto te które udało się namierzyć ;)\nMateriały przed rajdowe.\nOd tysięcy lat człowiek korzysta z pracy pszczół . Miód , propolis , pyłek kwiatowy czy wosk to efekt pracy pszczół . Największą pracą, jaką dla człowieka i całego ekosystemu wykonuje pszczoła, jest zapylanie roślin. Dlatego warto stworzyć im przyjazną przestrzeń sadząc drzewa i rośliny miododajne .\nPszczelarze oraz organizacje pszczelarskie ich reprezentujące alarmują, że w polskim pszczelarstwie dzieje się źle, a fala niezadowolenia w bieżącym roku osiągnęła bardzo wysoki poziom. Obecnie jest to związane z dużymi upadkami rodzin pszczelich po zimowli 2016/2017 roku, ale także jest to następstwem niezadowolenia z coraz trudniejszych warunków do utrzymywania pszczół tak niezbędnych dla bioróżnorodności środowiska i efektywności zdrowego rolnictwa.\nW tej sytuacji uznaliśmy, że potrzebne są niekonwencjonalne działania informacyjne ukazujące problemy środowiska pszczelarskiego, a także działania wskazujące jak przeciętny człowiek niezwiązany z pszczelarstwem może pomóc chronić te tak pożyteczne dla środowiska i ludzi owady.\nBy zapoznać polskie społeczeństwo z aktualną sytuacją w pszczelarstwie i być może w ten sposób wpłynąć pozytywnie na zmiany, które mogłyby ją poprawić, Stowarzyszenie Pszczelarzy Zawodowych wspólnie z Polskim Związkiem Pszczelarskim i Stowarzyszeniem Pszczelarzy Polskich PolankA oraz jako współorganizator Firma Tomasza Łysonia zorganizują w dniach od 09 do 16 września 2017 roku, cykl eventów mających na celu przedstawienie najistotniejszych problemów dzisiejszego pszczelarstwa. Patronat medialny nad akcją sprawuje czasopismo "Pasieka".\nW ramach akcji "Pszczoły przetrwają gdy kwiaty zapylają" będziemy zachęcać do sadzenia i nasiewania roślin miododajnych w ogródkach , na balkonach czy tarasach. Będziemy doradzać jak organizować przestrzeń przyjazną dla owadów zapylających w tym pszczół.\nBędziemy zachęcać do sadzenia i nasiewania roślin miododajnych w ogródkach, w donicach, na balkonach czy tarasach. W czasie akcji doradzimy jak organizować przestrzeń przyjazną dla owadów zapylających, mając na uwadze, że każda wysiana roślina miododajna zwiększa szanse na przetrwanie tych pracowitych i niezwykłych owadów.\nW ogrodzie sadź kwitnące gatunki drzew, krzewów, rabaty z kwiatami.\nStwórz podmokłe miejsca np. oczka wodne, które będą naturalnym poidłem dla pszczół.\nPozostawiaj w ogrodzie „pół¬dziki” zakątek utrzymując oazy bioróżnorodności.\nBuduj dla pszczół sztuczne gniazda z suchych łodyg roślin. Suche łodygi roślin wraz ze starymi kwiatostanami usuwaj dopiero na wiosnę, zimuje w nich wiele gatunków owadów.\nInspiruj znajomych i sąsiadów .\nAkcja ma również pokazać społeczeństwu aktualną sytuację w pszczelarstwie i być może w ten sposób wpłynąć pozytywnie na zmiany , które mogłyby ją poprawić. W Rajdzie będzie uczestniczyć 15 Fiatów 126p na trasie z Krakowa do Koszalina . Wystąpiliśmy o patronat honorowy do Ministra Środowiska, Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi . W Krakowie otrzymaliśmy patronat medialny TVP3 Kraków, Radia Kraków i Dziennika Polskiego.\nMamy nadzieję, że realizując to działanie skutecznie uda nam się przekazać główne przesłania rajdu, które towarzyszyć nam będą przez cały czas, a przedstawiliśmy je w trzech hasłach:\n„Pszczoły przetrwają, gdy kwiaty zapylają”,\nRajd w obronie pszczół i pszczelarstwa odbędzie się od 9 do 16 września 2017 roku. Na trasie przejazdu przewidujemy wydarzenia w następujących miejscach:\nJesteśmy przekonani, że do tego działania włączą się władze lokalne, dzieci szkolne, a także media. Być może uda nam się sadzić drzewa nektaro- i pyłkodajne, a także wprowadzić lokalną społeczność do pasiek, by przybliżyć specyfikę zawodu pszczelarza. Możliwych do zrealizowania jest bardzo wiele różnych działań, a wszystko ograniczone jest tylko inicjatywą organizatorów w tym zakresie, dlatego prosimy o zaangażowanie wszystkich pszczelarzy i tych na trasie przejazdu, ale i tych, którzy wykorzystując czas naszego działania, chcieliby zwrócić uwagę na problemy pszczelarstwa w miejscu swojego zamieszkania i zrealizować działanie promocyjne u siebie, które mogłoby wpisać się w ten „tydzień obrony pszczół”.\nDziałania promocyjne na pewno będą związane także z poniesieniem kosztów. Jesteśmy jednak przekonani, że niedużych. Dlatego zwracamy się z apelem, by na dostępnych stronach internetowych upubliczniać informacje dotyczące tego wydarzenia. My jako organizatorzy ze swojej strony chcielibyśmy zapewnić, że na naszych stronach internetowych umieszczać będziemy na bieżąco informacje o wszystkich działaniach dotyczących tego przedsięwzięcia, a także zdjęcia i być może filmiki z istotnych wydarzeń.\n- druk materiałów informacyjn- reklamowych\n- publikacje informacji prasowych\n- publikacje w mediach społecznościowych\nPiotr Mrówka Prezes Stowarzyszenia Pszczelarzy Zawodowych - Komandor Rajdu\noraz Organizatorzy i Uczestnicy Rajdu.\nOpracowano na podstawie materiałów przesłanych przez organizatorów.


Hvar na rowerze 2010 | Cro.pl - Chorwacja Online\nnapisał(a) bluesman » 22.06.2012 12:01\nChcąc ułatwić życie tym, którzy lubią spędzać czas na rowerze usystematyzowałem i okrasiłem zdjęciami nasze wspólne wraz z małżonką (własną ) wyprawy rowerowe po wyspie Hvar. Będę tą relację jeszcze modyfikował\nPolecam wyspę Hvar zarówno dla dla wytrawnych rowerzystów jak i tzw. rowerzystów rekreacyjnych. Każdy znajdzie coś dla siebie. Przy wyjeździe w teren minimum to rowery wyposażone w co najmniej przedni amortyzator i terenowe opony. Wiemy to post factum., bo niemiłosiernie nas wytłukło po bezdrożach .\nCannondale Killer V, sztywny przedni widelec, amortyzowana sztyca podsiodłowa, bagażnik do sztycy +sakwa opony slick Maxxis Detonator\nGiant XTC Team sztywny przedni widelec amortyzowana sztyca po dsiodłowa, opony slick Irc Smoothie 1,2.\nCałe szczęście że zostały zabrane 2 dodatkowe komplety opon Maxxiss Vapor 2,1 oraz Bontrager Revolt 2.1 bo skończylibyśmy tylko na 2 pierwszych trasach lub musielibyśmy jeździć głównymi drogami co nie dostarczyłoby tylu wrażeń. Używamy typowo kolarskich strojów czyli koszulki i spodenki kolarskie oraz kaski. Stopy mamy obute w sandały Shimano spd (specjalny sposób mocowania buta do pedałów) co sprawdza się zarówno przy wysokich temperaturach jak i przy podchodzeniu pod górę.\nWyspę można wzdłuż i wszerz zwiedzić w tydzień (co nie jest jak się okazało później prawdą ). My z małżonką startowaliśmy z kempingu Vrboska.\nwiodła wzdłuż brzegu morza przez miejscowość Vrboska do Jelsy. Nie jest to trasa wymagająca, dla przeciętnego rowerzysty z minimalnymi podjazdami pozwalająca przyjrzeć się wspomnianym miejscowościom.\nwiodła z Vrboski do Stari Gradu. Mijając Vrboskę z lewej strony poruszamy się się w kierunku głównej drogi do Hvaru. Po drodze znajduje się pierwsze i jedyne skrzyżowanie (przed skrętem na drogę do Hvaru) gdzie udając się w prawo można dojechać do Stari Gradu unikając jazdy główną, czasem ruchliwą szosą.\nTak własnie pojechaliśmy. Połowa tej drogi to kiepski asfalt, połowa to szuter. Przy tej drodze znajdują się plantacje winorośli oraz małe lotnisko. Mijamy skrzyżowanie ( o którym będzie jeszcze mowa później przy okazji św. Nikoły) i jedziemy dalej prosto dojeżdżając do Stari Gradu. W Stari Gradzie można kupić dokładną mapkę wyspy Hvar oraz w informacji turystycznej w centrum przy początku zatoczki otrzymać za darmo mapkę miasteczka Stari Grad.\nDobrze też jest zamienić kilka słów z urzędując w centrum Panią Kasią G.B., którą serdecznie pozdrawiamy i dziękujemy za pomoc, a także cenne informacje. Pani Kasia w pracy (po lewej)\nUdając się w prawo (stojąc twarzą do zatoczki w centrum) wzdłuż morza można trafić na szlak rowerowy Faros ale nie jest zbyt ciekawy, gruby żwir niespecjalne jak na Hvar widoki i tu już trzeba mieć lepsze ogumienie.\ni lekki hardcore zaczyna się udając się na górę św. Nikola. Jeżeli ktoś chce wyjechać na samą górę jest to możliwe ale musi być prawie zawodowcem. Zapalony amator w kilkunastu miejscach będzie musiał zejść z roweru i prowadzić go. W tyłek daje nie tylko duże nachylenie ale też gruby żwir i luźne kamienie, na których tylne koło potrafi się obrócić i traci się równowagę.\nPolecamy rowery o pełnym zawieszeniu i grubych oponach z dobrym klockowatym bieżnikiem typu np Schwalbe Nobby Nic ( to nie jest reklama i nie bierzemy za to żadnych pieniędzy). Warto wstać wcześnie najpóźniej 5-6 rano, póki jest w miarę chłodno. Bierzemy ze sobą 3 litry napojów ( polecamy termos z jakimś napojem i włożeniem kilkunastu kostek lodu, dla którego uzyskania nieocenione okazało się wzięcie miniaturowej lodówki z zamrażalnikiem).\nWyruszamy jak w poprzednio opisanej trasie udając się w kierunku Stari Gradu lecz po skręcie na pierwszym skrzyżowaniu w prawo ( z drogi prowadzącej do głównej), a na kolejnym napotkanym skrzyżowaniu skręcamy w lewo zaczynając podjazd, przecinamy główną drogę do Hvaru, kierując się na miejscowości Vrbanj, Svirce, Vrisnik ( są dobrze widoczne) tablice informacyjne.\nW miejscowości Vrbanj na skrzyżowaniu koło kościoła skręcamy w lewo, a po przejechaniu może półtora kilometra na kolejnym skrzyżowaniu w prawo. Wjeżdżamy do miejscowości Svirce. Jadąc cały czas jak prowadzi droga mijamy maleńkie rozwidlenie ale jedziemy lekko w lewo, mija się mając po prawej stronie mleczarnię i na najbliższym skrzyżowaniu należy skręcić w prawo zresztą doskonale widoczny jest drogowskaz na św. Nikole.\nTeraz zaczyna się mozolne wspinanie, wraz ze wzrostem wysokości i upływem czasu wzrasta temperatura, pot leje się po plecach ale i pokazują się coraz piękniejsze widoki. Po pewnym czasie asfalt coraz bardziej zniszczony zamienia się terenowa drogę.\nna zdjęcie trzeba kliknąć\nNie umiem podać odległości po jakiej na przemian idąc/jadąc dojeżdżamy do przepięknego płaskowyżu, droga to twardszy szuter, wokół mnóstwo lawendy, ule i oliwki, a przed nami sroży się widoczny w całej krasie św. Nikola.\nTą drogą jechaliśmy.\nJedziemy dalej, wypłaszczenie kończy się zaczyna się znów podjazd droga zaczyna się wić. Znowu dojeżdżamy na wypłaszczenie i nagle niemiły widok dość głośno pracującej koparki, którą mijamy skręcając w lewo.\nWreszcie ostatni podjazd betonowym odcinkiem drogi, żona pasuje ja nie odpuszczam. Dochodzimy do momentu gdzie trzeba pozostawić rowery gdyż trzeba już podejść.\nZamknięć do rowerów nie posiadamy więc rowery położone zostają na widoku. Kilkadziesiąt metrów wspinaczki i domek tutejszego chyba Vatrogasica (strażaka-obserwatora) z psem.\nPrzed nami krzyż i kapliczka. By do nich dojść idziemy granią, a z jednej i z drugiej strony morze w dole widać sw Niedielę.\nPo wykonaniu niezliczonej ilości zdjęć i filmików udajemy się w dół (wracamy inną drogą niż przyjechaliśmy) kierując się w lewo na drogę obok widocznej gospody. W knajpce piję zimne i najdroższe piwo 0,25 Karlovacko ca 15 kun, dałem 20 ........ hm, Pan o dziwnym wzroku nie raczył wydać mi reszty. Trudno, wstajemy i mijając gospodę kierujemy się w dół gdzie na pierwszym skrzyżowaniu szutrowych dróg skręcamy w prawo.\nPojawiają się drobne i średnie kamienie, koła zaczynają się ślizgać, Dłonie i barki bolą od wstrząsów i nieustannego hamowania, jedna noga cały czas wypięta z pedałów.\nNachylenie wzrasta więc by poprawić trakcję i bezpieczeństwo w trakcie zjazdu obniżam maksymalnie małżonce siodełko. Sobie niestety nie mogę bo bagażnika z sakwą (a w niej wraz z mini warsztatem, piciem, batonami energetycznymi, zapasowa opona i dętki) nie da się obniżyć.\nKierujemy się w stronę miejscowości Dol. W rezultacie górska droga kończy się koło kościółka przed miejscowością Dol i zaczyna się asfalt. Przejeżdżamy przez Dol i jak okazuje się wyjeżdżamy w miejscowości Vrbanj, koło wspomnianego na początku opisu kościółka mijając go tym razem po prawej stronie. Kierujemy się prosto w dół wracając trasą, którą przyjechaliśmy.\nto częściowo powielenie trzeciej trasy tylko mijamy skręt na Svirce jadąc prosto przejeżdżamy przez miejscowość Vrisnik, kawałek zjazdu i skręcamy ostro w prawo do miejscowości Pitve gdzie zaraz za nią znajduje się wykuty w skale tunel o długości 1,4 km Przejechać tam mogą tylko samochody osobowe, jest zakaz poruszania się jednośladami. Ruch odbywa się wahadłowo jest sygnalizacja świetlna.\nW jednym z opisów na forum doczytałem jak można (wprawdzie wbrew przepisom) go pokonać, poprosiłem więc stojącego w kolejce pojazdów Czecha by jechał tuż za nami i oświetlał drogę, gdyż tunel jest absolutnie ciemny i bez oświetlenia. Najpierw ruszyła małżonka, ja za nią, a za nami Czech. Wrażenia niesamowite bo gdy się zbyt oddaliliśmy od samochodu panowała absolutna ciemność, a nie posiadaliśmy za wyjątkiem czerwonej lampki z tyłu żadnego oświetlenia. Poziom adrenaliny jest wysoki. Przed sobą, zaskoczony słyszę klnącą jak szewc na cały głos małżonkę\nPo przejechaniu tunelu małżonka kategorycznie odmawia powrotu nim. Na tę okoliczność byłem przygotowany, całe szczęście pamiętałem z opisu na naszym forum, że 200 m poniżej tunelu znajduje się skręt w lewo na szutrową drogę z większymi kawałkami kamieni, ale nie wiedziałem dokąd ta droga nas zaprowadzi ( w którym miejscu wyjedziemy). Podjazd jest długi i momentami dość stromy. Do pokonania non stop na rowerze owszem ale dla dobrych bikerów i z oponami z grubym bieżnikiem (z uwagi na sypkie podłoże)\nWidoki jakie roztaczały się wraz z każdym metrem wzrastającej wysokości zrekompensowały stres związany z przejazdem tunelem. Jadąc jest cały czas przepiękny widok.\nMomentami prowadząc, momentami jadąc i bez przerwy robiąc zdjęcia dotarliśmy do skrzyżowania. Mało czytelny drogowskaz w prawo do Humac w lewo do................ Pitve ????\nOd skrzyżowania droga to taki brązowy szutrowy Highway baardzo szeroka, na jakieś 7 m droga (jeszcze nie wiemy, że z niej jeszcze skorzystamy ). Skręcamy w lewo i dojeżdżamy do kolejnego skrzyżowania. Jako, że interesuje nas widok ze szczytu znów wybieramy skręt w lewo i podjeżdżamy pod sam szczyt gdzie zostawiamy rowery (można wprawdzie wyprowadzić je na samą górę). Ten szczyt znajduje się w pobliżu szczytu św. Ante ale nie ma własnej nazwy, jak twierdzi siedzący tam w budce Vatrogasic obserwator. Po krótkiej sesji zdjęciowej zjeżdżamy w dół i skręcamy na 1 skrzyżowaniu na lewo.\nWidoki są jeszcze piękniejsze niż przy podjeździe, tak piękna droga prowadzi nie zgadniecie dokąd !!!!! do wjazdu do tunelu Pitve . Czyli mogliśmy nie wjeżdżać w tunel tylko skręcić przed nim w prawo i ominąć go w ten sposób. Z uwagi na to, że picie dawno nam się skończyło jedziemy w dół i na pierwszym skrzyżowaniu kierujemy się na prawo zjeżdżając aż do Jelsy gdzie kupujemy sobie lodowate piwo. Następnie wzdłuż brzegu morza wracamy na kemping.\nto dojazd do miejscowości Humac (z którą związany jest nasz błąd jak się później okazało) i powrót grzbietem do miejscowości Pitve jak w poprzedniej wyprawie. Jak zwykle wstajemy bardzo wcześnie. Na wyjazd zabieramy między innymi termos, do którego po wlaniu napoju wrzucamy kilkanaście kostek lodu. Polecamy ten patent.\nJedziemy brzegiem morza przez Vrboskę, mijamy Jelsę i na skrzyżowaniu z drogą do Hvaru skręcamy w lewo. Cały czas asfalt, ruch nieduży. Upał no i nachylenie jest duże, wprawdzie na asfalcie ale pot się z nas leje Przez cały podjazd, coraz piękniejsze widoki. Momentami można się przed słońcem schować pod nawisami skalnymi. Picia ubywa w zastraszającym tempie cała nadzieja, że w sklepie w Humacu coś kupimy.\nDojeżdżamy na szczyt wzniesienia i wydaje się, że to juz koniec ale nie mały zjazd i znowu podjazd. I cały czas przepiękne widoki. Wreszcie jest drogowskaz na Humac, skręcamy i od razu potworny podjazd, tyle dobrze, że po asfalcie, wrzucamy najlżejsze przełożenie ale i to nie pomaga, małżonka pierwsza pasuje. Decydujemy się, że nie ma sensu się zaorać w takiej temperaturze i dalej z buta. Wreszcie nachylenie zmniejsza się, jedziemy dalej, dojeżdżamy do Humacu i tu nasze zaskoczenie na murze z kamienia umieszczony jest informacja, że jest to o p u s z c z o n e miasto. A więc nici z zakupu jakiegokolwiek płynu.\nW bidonie została połowa, przestaję pić bo małżonka jest mniej odporna na braki płynów. W Humacu można oglądać panoramę przez lornetę, jest jakieś mini muzeum czy coś w tym guście zbudowana ze skał zabudowa. Na miejscu młody Chorwat zajmuje się udostępnianiem pomieszczeń dla zwiedzających.\nPo obejrzeniu domostw i obejść troszkę się cofamy i skręcamy następnie w lewo.\nZaczyna się gruby szuter co dokucza nam niemiłosiernie, odczuwamy brak amortyzacji zarówno z przodu jak i z tyłu. Koła co chwilę się ślizgają często musimy się wypinać by zachować równowagę. Trzeba trochę samozaparcia by jechać ta trasą.\nPo drodze mijamy po lewej stronie drogowskaz i kamienną ścieżkę prowadząca do jaskini ale by ją zwiedzać trzeba się wcześniej telefonicznie umówić. Ścieżka jest wąska więc nie bardzo możemy podejść z rowerami, rezygnujemy więc z zobaczenia wejścia do jaskini i jedziemy dalej. Słońce coraz wyżej, upał zaczyna być okrutny wyjeżdżamy z pomiędzy drzew na odkryta przestrzeń i nie bardzo jest się gdzie schować przed palącymi promieniami. Droga diametralnie się zmienia staje się bardzo szeroka i ubita. Na drodze biologiczne ślady bytności rogacizny. Zaczyna się jazda grzbietem. Z prawej i z lewej niesamowite widoki.\nNagle małżonka wjeżdża we mnie rowerem tak, że mało nie spadam okazuje się że na drodze pojawia się dość duże wolno maszerujące w naszym kierunku stado koni i osiołków.\nMałżonka wpada w lekka panikę ale zwierzęta mijają nas obojętnie. Zastanawiamy się jak one tam żyją i czym się żywią, a zwłaszcza co piją. By the way kończy nam się woda, a do końca jeszcze daleko. W ustach zaczyna być nam sucho, Jedziemy dalej, droga wciąż się wznosi. Ukazuje się nam po lewej stronie drewniany płot z bali, a za nim zasadzona winorośl i coś co wzbudza nasze duże zainteresowanie. Mianowicie na dwóch podestach w metalowej kratownicy dwa białe potężne plastikowe pojemniki wypełnione jakąś cieczą.\nZatrzymujemy się i hm sprawdzam co to za ciecz. Okazuje się, że to woda, trudno właścicielu wybacz jesteśmy w stanie wyższej konieczności. Nie ryzykujemy picia ale płuczemy usta i zlewamy się od stóp do głów co za ulga . Całe szczęście, że mamy kaski bo przy tym upale można byłoby dostać porażenia słonecznego, Nalewamy tez wody do bidonów by polewać się później. Przypominamy sobie, że na Tour De France w ten sposób na alpejskich podjazdach kolarze radzą sobie z upałem, Ruszamy dalej. Nawet nie zdajecie sobie sprawy jak błyskawicznie na ciele wysychają ciuchy.\npo lewej stronie wspina się droga, po której wjeżdżaliśmy podczas poprzedniej wycieczki\nW oddali widać znajome wzgórze, które doskonale rozpoznajemy. Jest to to no name wzgórze koło św. Ante. Byliśmy tam na 4 wyprawie. faktycznie dojeżdżamy do znajomego skrzyżowania z mało czytelnym drogowskazem w prawo na Humac w lewo na Pitve. Widoki cały czas niesamowite z prawej i lewej strony. Wreszcie zjazd w kierunku Pitve.\npo drodze robimy zdjęcia dwoma aparatami. Zjeżdżając wijącą się drogą trzeba bardzo uważać bo nie można oderwać wzroku od fantastycznych widoków z prawej strony na Svirce, Vrisnik, Stari Grad . Mija nas 2 piechurów następnie para młodych ludzi na trekkingowych rowerach. Droga jest bardzo fajna ubita. Mijamy robotników jakieś maszyny drogowe, nawet walec. Później od Kasi GB dowiedzieliśmy się, że tą właśnie trasą przejeżdżają np. jakieś duże maszyny, wozy strażackie, które z uwagi na rozmiary nie wjadą do tunelu, który przeznaczony jest tylko dla samochodów osobowych i ew. małych samochodów dostawczych.. Potwornie spragnieni docieramy do wjazdu do tunelu i wreszcie asfalt, skręcamy w lewo.\nJeszcze przejeżdżamy ok. 1 km i nagle zauważam, że małżonka jadąca cały czas z dyndającym u ręki aparatem nie ma na niego opakowania. A przecież w tymże opakowaniu była karta 4GB ze zdjęciami i filmami z poprzednich wypraw !!!!!! .\nMałżonka wyraźnie spłoszona patrzy bezradnie na mnie. Nie mam wyjścia, pal licho etui i kartę chodzi wszak o zdjęcia. Odpinam sakwę i jak najszybciej mogę wracam z powrotem niby to ok. 3km ale pod górę. Drę jak szatan adrenalina mnie pogania, żeby tylko ktoś się opakowaniem nie zaopiekował albo walec po nim nie przejechał. Hm nieskromnie napiszę, że wreszcie jadę w tempie, które mi odpowiada . Patrzę się cały czas w drogę wypatrując niebieskiego koloru. Mijam robotników i cały czas się zastanawiam gdzie żona ostatni raz robiła zdjęcia. Przypominam sobie, że jak minęliśmy 2 piechurów to na pewno co najmniej raz , więc oni nie powinni byli znaleźć. Pozostaje albo mijana para albo robotnicy. W górze przed sobą na serpentynach dostrzegam coraz bliżej dojeżdżająca do szczytu parę.\nWreszcie doganiam nich i zadyszany łamaną angielszczyzną mówię, że szukam małej torebki na aparat. Chłopak się uśmiecha i wyciąga z kieszeni moje etui, co za radość Dziękuję, on coś mówi jeszcze na temat mojej szybkiej jazdy pod górę bo widzieli jak wjeżdżam. Sprawdzam czy jest karta i owszem jest ale 128 MB nagle olśnienie, że tą 4 GB po zapełnieniu schowałem przecież w samochodzie !!!!!!!!!, a włożyłem pustą. No nic wracam do żony.\nDalej trasa jak poprzednio, przecinając główną drogę prowadzącą do Hvaru wjeżdżamy do Jelsy. W pierwszym napotkanym markecie piwo z lodówki. Wstyd przyznać ale w niesamowitym tempie opróżniamy 2 l niskoprocentowego piwa. Wracamy ścieżką wzdłuż morza zmęczeni ale bardzo zadowoleni. W nagrodę za całą akcję ratunkową wieczorem dostaję od żony dobre piwo, które wspólnie wypijamy .\nPo tych wycieczkach zdecydowaliśmy, że na kolejny wyjazd do Cro założymy jednak przednie amortyzatory\nOstatnio edytowano 01.02.2014 16:53 przez bluesman, łącznie edytowano 19 razy\nnapisał(a) FUX » 22.06.2012 12:08\nnapisał(a) Sjemko » 22.06.2012 13:37\nDobra relacja Teraz wiem, że jazda po Hvarze na dwóch kółkach nie jest taka straszna, jaką mogłaby się wydawać- zatłoczone asfalty, mocno kamieniste boczne drogi, strome podjazdy. Może kiedyś sam też objadę Hvar na rowerze\nnapisał(a) Czesiek63 » 22.06.2012 15:28\nNo no ... gratuluje kondycji tym bardziej że znam teren samochód ma problemy i zazdroszczę widoków\nnapisał(a) Gajus.ems » 22.06.2012 16:25\nPozdrawiam serdecznie, sam jestem fanem roweru, właśnie wróciłem z 70 km przejażdżki ( co drugi dzień ) W tym roku zabieram ponownie rower do CRO. Niemalże wszystkie opisane przez Ciebie trasy na Hvar przebyłem, tyle że...na piechotkę z plecakiem. Najlepiej wspominam ( cudowne widoki) przejście górą nad tunelem Pitve. Przygotowując się do trasy wiedziałem że nie będę mógł przejść tunelem i właśnie na tym forum znalazłem informacje( w tym zdjęcia) o możliwości obejścia górą.\nMam kilkuletnie doświadczenie z rowerkiem w CRO i powiem że łatwiej się chodzi na piechotkę, zawszę musiałem w znacznym stopniu rower prowadzić pod górkę, ale za to te zjazdy...\nnapisał(a) bluesman » 22.06.2012 19:38\nTo jesteś twardziel nam by się nie chciało na piechotkę za leniwi jesteśmy\nnapisał(a) bluesman » 22.06.2012 19:39\nSjemko napisał(a): Dobra relacja Teraz wiem, że jazda po Hvarze na dwóch kółkach nie jest taka straszna, jaką mogłaby się wydawać- zatłoczone asfalty, mocno kamieniste boczne drogi, strome podjazdy. Może kiedyś sam też objadę Hvar na rowerze\nHm, jak Ci tu powiedzieć straszna nie jest ale "trochę" kondycji i doświadczenia trzeba mieć, a także opanowana sztukę radzenia sobie z awariami roweru, no i z upałem\nnapisał(a) kamil1929 » 22.06.2012 20:55\nSzacun Blusmen,sam smigam na rowerku...ale w Chorwacji nie jezdzilem moze kiedys\nnapisał(a) darek1 » 22.06.2012 21:58\nbluesman napisał(a): To jesteś twardziel nam by się nie chciało na piechotkę za leniwi jesteśmy\nEtam twardziel. Damski sportowiec.\nnapisał(a) Sjemko » 24.06.2012 20:28\nbluesman napisał(a): Hm, jak Ci tu powiedzieć straszna nie jest ale "trochę" kondycji i doświadczenia trzeba mieć, a także opanowana sztukę radzenia sobie z awariami roweru, no i z upałem\nDobrze wiedzieć o tym W takim razie do czasu wycieczki (szybciej niż za rok się nie uda) pewnie wzmocnię sobie kondycję- lasy i wzgórza w pobliżu Trójmiasta są niezłym miejscem na trening A dużego upału postaram się uniknąć- rozważam raczej termin majowy lub wrześniowy.\nDahon na hvar?\nnapisał(a) kudlatywik1 » 26.06.2012 00:16\nFajna relacja! Jadę z dziewczyna w połowie lipca na hvar na tydzień i planujemy wziąć 2 rowery składane Dahon ale są to raczej modele miejskie. Czy tez będziemy mogli sie w miarę swobodnie poruszac po wyspie? Czy raczej opony terenowe są niezbędne?\nnapisał(a) bluesman » 26.06.2012 07:51\nSądzę, że spokojnie możecie pojeździć do jazdy po asfalcie i pobliskich miejscowościach przy morzu będą idealne, a i po lekkim szutrze dadzą radę. Na pewno wiesz, że na dłuższą wycieczkę rzędu 30km i więcej, nie bardzo się nadają ale nie jest niemożliwe przejechanie większych odległości. Ograniczeniem tu może być czas (nie są szybkie, wysoka pozycja), wytrzymałość fizyczna i psychiczna hm i odporność własnej czy współtowarzyszki pupy na długotrwały kontakt z siodełkiem co jest szczególnie ważne jeżeli wcześniej nie jeździliście ( cały ciężar ciała spoczywa na siodełku i ręce nie bardzo odciążają pośladki). Dla chcącego nic trudnego W teren z uwagi na konstrukcję nie polecam ale też przecież można cięższe fragmenty przejść na nogach czy to pod górę czy też z góry. Wróciwszy na asfalt czy szuter znów można pomykać\nnapisał(a) bluesman » 26.06.2012 08:41\nPrzedstawię film nakręcony przeze mnie podczas zjazdu tzw. "starą drogą do Hvaru" z tym, że jest to już powrót. Hm samo kręcenie było troszkę ryzykowne z uwagi na nachylenie i na fakt, ze hamowałem tylko jedną ręką przednim hamulcem ale widoki tego warte. Droga ta przypomina podjazdy na Tour de France ale też i jej bezpieczny wygląd przypomina drogę z Sucuraju:) Całkowita odległość tam i z powrotem z Vrboski do Hvaru to około 50km.\nnapisał(a) kaja45 » 26.06.2012 11:55\nSuper, szkoda, że jak byłem na Hvarze to nie miałem z sobą roweru\nnapisał(a) bluesman » 26.06.2012 13:07\nJeszcze kilka zdjęć z wycieczki do Hvaru jadąc starą drogą na jednym będzie zrobione zoomem zdjęcie św. Nikoły z tej właśnie drogi Wstaliśmy bardzo wcześnie ale i tak powrót w potwornym upale dobrze, że duża część drogi prowadziła w dół\nTu widać poznanych na kempingu 70-cio letnich Autriaków !!! mieliśmy razem od początku jechać ale nie chciało nam się wstawać o 4 rano :) Dogoniliśmy ich na przełęczy gdzie chwile odpoczęliśmy i wypiliśmy razem lodowate piwo. Niesamowici ludzie !!!\nOstatnio edytowano 01.02.2014 17:28 przez bluesman, łącznie edytowano 2 razy\nCro-sprint Svilaja 2010


Informacje | porady | aktualności: samochody osobowe i sportowe :: Auto-polska\nInformacje wynikające z ogólnych zasad połączeń realizowanych w Internecie, takie jak adres IP (oraz inne informacje zawarte w logach systemowych) wykorzystywane są przez administratora serwera w celach technicznych. Adresy IP mogą też być wykorzystywane w celach statystycznych, do zbierania ogólnych informacji demograficznych (np. o regionie, z którego następuje połączenie).\nCo to są cookies: cookies (ciasteczka) to niewielka informacja zapisywana przez serwer na urządzeniu końcowym użytkownika (komputerze, tablecie, smartfonie) w pliku cookie.txt, którą nasz serwer może odczytać przy ponownym połączeniu się z tego komputera. Pliki cookie nie zawierają danych pozwalających na Twoją identyfikację, nie są udostępniane osobom trzecim, a ich odczytanie jest możliwe wyłączenie przez serwer, który je utworzył.\nW serwisie Auto Polska wykorzystujemy technologię cookies w celu dostosowania naszego serwisu do Twoich indywidualnych potrzeb. Robimy to po to, aby wpisane przez Ciebie dane zostały zapamiętane i byś mógł bez powtórnego wpisywania korzystać z nich przy następnych odwiedzinach na stronie auto-polska.pl.\nniezbędne pliki cookies, umożliwiające korzystanie z usług dostępnych w ramach serwisu internetowego, np. uwierzytelniające pliki cookies wykorzystywane do usług wymagających uwierzytelniania w ramach portalu,\npliki cookies służące do zapewnienia bezpieczeństwa, np. wykorzystywane do wykrywania nadużyć w ramach korzystania z portalu,\n"wydajnościowe" pliki cookies, umożliwiające zbieranie informacji o sposobie korzystania ze strony internetowej auto-polska.pl\n"funkcjonalne" pliki cookies, umożliwiające zapamiętanie wybranych przez Użytkownika ustawień i personalizację interfejsu Użytkownika, dzięki którym poprawia się komfort korzystania z portalu\nKorzystanie z serwisu oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookies. Jeśli z jakichkolwiek powodów nie chcesz korzystać z plików cookies możesz wyłączyć obsługę cookies w opcjach Twojej przeglądarki internetowej. Pamiętaj jednak, że prawidłowe działanie portalu jak również wygoda korzystania z niego uzależniona jest od włączonych cookies.