KS Wisłoka Dębica - News: Czarni Trześń - Wisłoka Dębica 2:4 (0:3)\nCzarni Trześń - Wisłoka Dębica 2:4 (0:3)\nWISŁOKA CZARNO NA BIAŁYM W TRZEŚNI - WYGRANA NA NIEWYGODNYM TERENIE !\nWisłoka Dębica pokonała na wyjeździe Czarnych Trześń 4:2 w meczu 15. kolejki Klasy Okręgowej. Bramki dla "Biało-Zielonych" zdobywali Tomasz Pietrasiewicz x2 oraz Bartłomiej Konik i Kacper Maik. Dzięki tej wygranej, podopieczni Waldemara Piątka zmniejszyli straty do lidera tabeli z pięciu do dwóch punktów. Stało się to na skutek pierwszej porażki Victorii Czermin w tym sezonie (1:2 w Sędziszowie z Lechią).\nPrzed niedzielnym meczem, z różnych stron Podkarpacia, napływały do nas informacje o fatalnym stanie murawy na obiekcie sportowym Czarnych, która rzekomo jest mocnym atutem gospodarzy. Przyjeżdżając do Trześni nie spodziewaliśmy się cudów, jednak spoglądając na stadion - śmiało moglibyśmy sparafrazować słowa znanej piosenki: "Tu na razie jest trześnisko, ale będzie San Francisco ..." No nic, jak mawia klasyk - nawierzchnia i warunki są takie same dla obydwu drużyn, więc "Biało-Zieloni" bez wymówek\ni zbędnego marudzenia, musieli pokazać rywalom, która ekipa walczy w tej lidze o awans, a która broni się przed spadkiem. Niestety trener Waldemar Piątek nie mógł w tym spotkaniu skorzystać z usług Adriana Nowaka (angina, zapalenie węzłów chłonnych). Bramkostrzelny pomocnik Wisłoki wypadł z kadry meczowej kilka godzin przed zawodami, a choroba dopadła go jeszcze podczas snu o hat-tricku w Trześni :)\nDębiczanie, podrażnieni porażką w Sędziszowie Małopolskim, rozpoczęli ten mecz z dużym impetem, atakując przeciwników wysokim pressingiem. Pierwszy kwadrans gry był bardzo chaotyczny, ale "Biało-Zieloni" powoli dochodzili do głosu i zaczęli stwarzać sytuacje. W 19. minucie po klasycznym ping-pongu, najlepiej w powietrzu odnalazł się Bartłomiej Konik, który bardzo przytomnie przedłużył do Tomasza Pietrasiewicza, a ten potężnym strzałem z woleja, pomimo interwencji bramkarza, zmieścił futbolówkę w siatce Czarnych. Spotkanie układało się zatem pod dyktando piłkarzy Wisłoki, choć kolejny fragment meczu wyraźnie pokazał, iż gra na tego typu murawie powoduje duże trudności i niejedno zagranie może sprawić psikusa. Można przyznać, że w wielu przypadkach z przewidzeniem kierunku lotu piłki, po jej wcześniejszym odbiciu od ziemi, problemy mógłby mieć nawet Krzysztof Jackowski czy nawet Czarnoksiężnik z krainy Oz. Od 20 do 40 minut nie oglądaliśmy zbyt dużo akcji ofensywnych, ale z pewnością należałoby odnotować: minimalnie niecelne uderzenie Mateusza Ślęczki z ostrego kąta, dobrze wykonany rzut wolny przez Andrzeja Wójcika (golkiper sparował na korner) czy dwie zaskakujące akcje gospodarzy - po jednej piłka odbiła się od spojenia bramki Marcina Balasy, a druga została w ostatniej chwili wyjaśniona przez defensywę Wisłoki.Ten przeciętny okres przerwała bramkowa akcja gości. Po przerzuceniu piłki przez Dawida Bielatowicza i szybkim odegraniu Mateusza Ślęczki - niezawodny "Pietras" trochę na raty zebrał się do strzału i podwyższył na 2:0. Chwilę później Czarni stworzyli zagrożenie w polu karnym Balasy, ale to podopieczni Waldemara Piątka jeszcze raz przed przerwą mogli świętować zdobycie gola. Bardzo aktywny w pierwszej części gry - Mateusz Ślęczka - wykazał się sprytem i chłodną głową, dogrywając Konikowi "do pustaka", a rosły napastnik Wisłoki z najbliższej odległości dopełnił formalności. Po 45 minutach Wisłoka schodziła do szatni ze świetną zaliczką i chyba najwięksi optymiści w Trześni nie sądzili, że ich pupile mogliby odwrócić losy tego pojedynku.\nNastroje przed rozpoczęciem drugiej połowy były wyśmienite - zarówno u piłkarzy, jak i licznej grupy kibiców (165 osób, w tym 55 Siarka Tarnobrzeg, 8 Górnik Zabrze i 1 ROW Rybnik), która przybyła do podmieleckiej miejscowości. W przerwie trener Piątek dokonał jednej zmiany - w miejsce Tomasza Pietrasiewicza (lekka kontuzja) wszedł Kacper Maik. Plan na drugą połowę był prosty - grać konsekwentnie swoje, a kiedy nadarzy się okazja, kontrować rywala. Czyli w zasadzie opanować sytuację w taki sposób, jak zrobili to fani Wisłoki z obiektem w Trześni. Ale, że "Biało-Zieloni" przyzwyczaili już nas do tego, iż mecze w ich wykonaniu nie mogą być nudne, to w pierwszych minutach po zmianie stron niektórzy mogli dostać palpitacji serca (a na pewno szkoleniowiec Piątek). W 52. minucie gospodarze wykorzystali nieporozumienie w szykach obronnych Wisłoki i zdołali stosunkowo szybko złapać kontakt - gola na 1:3 strzelił Kamil Szymański. Dosłownie 120 sekund później zrobiło się nieciekawie, a mówiąc dosadniej - zrobił się SMRÓD, po tym jak soczyste dośrodkowanie z rzutu rożnego, strzałem głową, na bramkę zamienił Mateusz Trojnacki. Czarni wyszli z 0:3 na 2:3, a na zegarze była dopiero 54. minuta gry. Fatalny fragment Wisłoki, w którym piłkarze gości nie za bardzo wiedzieli co się dzieje. Na szczęście podopieczni Waldemara Piątka szybko wybudzili się z letargu, a głośne, mobilizujące pokrzykiwania Andrzeja Wójcika docierały nawet do najciemniejszych zakamarków trześniańskich chatek. W 68. minucie, po ładnej akcji Mateusza Ślęczki i wycofaniu na 15. metr, do piłki dopadł Kacper Maik i plasowanym strzałem uspokoił nieco sytuację, przekręcając ten hokejowy wynik na 4:2. Trzeba przyznać, że "Ślęczu" w końcu pokazał, iż stać go na dużo więcej niż to, co prezentował w poprzednich meczach - nowy nabytek dębickiego klubu zanotował tego dnia aż trzy asysty. Kiedy wydawało się, że tym razem jest już po meczu, na 10 minut przed końcem Czarni postraszyli Wisłokę. Po tym jak defensywa gości znów pozwoliła piłce na kilka kozłów, ta odbiła się koślawo, ale wprost pod nogi zawodnika z Trześni. Ten będąc sam na sam z Balasą , próbował go przelobować, lecz trafił tylko w poprzeczkę. Było to ostatnie poważne ostrzeżenie dla "Biało-Zielonych", którzy ostatecznie wywieźli z trudnego terenu komplet punktów.\nWygrana z Czarnymi była o tyle bardziej satysfakcjonująca, gdyż w tej samej serii gier pierwszą porażkę w sezonie odnotowała Victoria Czermin. Oznacza to, że na dwa mecze przed końcem rundy jesiennej Wisłoka ma już tylko dwa punkty straty do lidera :)\n0:1 Pietrasiewicz 19" (asysta Konik)\n0:2 Pietrasiewicz 40" (asysta Ślęczka)\n0:3 Konik 45" (asysta Ślęczka)\n1:3 Szymański 52"\n2:3 Trojnacki 54"\n2:4 Maik 68" (asysta Ślęczka)\nŻółte kartki: Konik, Bielatowicz\nWISŁOKA DĘBICA: Marcin Balasa - Dominik Szydło, Miłosz Kowalski, Andrzej Wójcik, Wacław Maciosek - Damian Kozak (57" Patryk Piecuch), Damian Pęcak, Dawid Bielatowicz (87 Jakub Durał), Mateusz Ślęczka (77' Piotr Zięba) - Bartłomiej Konik - Tomasz Pietrasiewicz (46" Kacper Maik).\nbzd dnia 30 październik 2016 · 7 komentarzy · 2152 czytań ·\npg dnia 30 październik 2016 17:04:21\nCiaśniej w czubie tabeli ale przynajmniej Czermin nie odjechał i już tylko mamy 2 pkt straty\nW B klasie Brzeźnica wygrała zaległy mecz i Wisłoka II ma 3 pkt straty na przerwe zimową\nXahir dnia 30 październik 2016 20:24:10\nCieszy, że Victoria straciła punkty i tylko 2 pkt do lidera. Martwi na pewno dziurawa obrona. 2 pytania ode mnie:\n1) Kiedy można sie spodziewać powrotu Bałuta?\n2) Dlaczego Pietrasiewicz zszedl po 45min? Kontuzja?\nBiechu dnia 31 październik 2016 08:45:26\nW tej rundzie Bałut już na pewno nie zagra.\nPietrasiewicz zszedł, ponieważ narzekał na uraz mięśniowy.\nbzd dnia 31 październik 2016 10:21:42\nZostały nam dwa teoretycznie łatwe mecze, a konkurentom niekoniecznie. Lechia gra jeszcze w Przecławiu i ze Stalą II, a Victoria z Kolbuszowianką i w Trześni. Mamy spore szanse żeby strata do pierwszego miejsca była minimalna lub nawet jest całkiem możliwe, że będziemy zimować na 1 miejscu. Trzeba grać!\npg dnia 31 październik 2016 19:35:06\nbramkarz Czermina miesiąc temu skończył 40-tkę\nbzd dnia 01 listopad 2016 08:29:03\nI właśnie ten bramkarz jest ich filarem i ostoją. On tam wszystkim kieruje.\nksw8 dnia 01 listopad 2016 08:57:16\nPG, bzd - sugerują Waldkowi Piątkowi powrót na boisko jako grającego trenera


Tytus Tusznio - Safe Place\nPsycholog, Psychoterapeuta osób dorosłych oraz par, psychoterapeuta pracujacy w nurcie terapii Poznawczo- Behawioralnym (CBT) oraz Skoncentrowanej na Rozwiazaniach (TSR).\nNajlepiej czuje sie w pracy z: lęki i fobie, stres i objawy psychosomatyczne, napady paniki i utraty kontroli, nerwice natręctw i tiki, depresje i spadki nastrojów, zaburzenia i kryzysy emocjonalne, wypalenie zawodowe i trudności w pracy, rozstania w związkach i żałoba, trudności w budowaniu relacji z ludźmi, niskie poczucie własnej wartości, zdarzenia traumatyczne, problemy egzystencjalne i utrata celu w życiu, presja i brak satysfakcji z życia, kryzys „wieku średniego”, stres i presja, toksyczne relacje, wypalenie zawodowe i brak pomysłu na siebie, przebranżowienie i zmiana zawodu, nadmierne oczekiwania przełożonych, trudności w budowaniu relacji w pracy, nadmierna ambicjonalność, komunikacja i wyrażanie emocji, niskie poczucie własnej wartości zawodowej.\nPracująć z Parą: rozwody i rozstania, zdrada i utrata zaufania, rozbieżności światopoglądowe, rozbieżności potrzeb i wizji związku, ciche dni i konflikty, komunikacja i wyrażanie emocji, uczucie samotności i odrębności w związku, odnowa więzi emocjonalnej i fizycznej;\nKilka słów na mój temat: Jestem absolwentem Wydziału Psychologii, Uniwersytetu Warszawskiego. Nieustannie kształcę się i dbam o rozwój osobisty. Ukończyłem roczne szkolenie z psychologii procesu (Polskie Towarzystwo Psychologii Zorientowanej Na Proces), terapii skoncentrowanej na rozwiązania (TSR I w Centrum Rozwiązań oraz TSR II w Laboratorium Edukacji i Terapii SR) oraz metody terapeutyczno – rozwojowej Kids Skills (Pracownia Koliber).\nJestem psychoterapeutą w trakcie 4 letniego szkolenia w nurcie poznawczo – behawioralnym (Akademia Motywacji i Edukacji, rekomendowanym przez PTTPB) oraz terapeutą w nurcie skoncentrowanym na rozwiązaniach w trakcie certyfikacji (PSTTSR).\nOdbyłem również sesje terapii własnej i rozwoju osobistego. Ukończyłem staż kliniczny w klinice psychologiczno – psychiatrycznej PSYCHOMEDIC. Pracuję pod superwizją certyfikowanych terapeutów.\nProwadzę terapię osób dorosłych. Wykorzystuję i łączę metody terapeutyczne, wywodzące się z nurtu poznawczo – behawioralnego, skoncentrowanego na rozwiązaniach, coachingu oraz psychologii procesu. Chętnie stosuję również psychoedukację, pracę na zasobach Klienta oraz rozwijam procesowe spojrzenie na życie.\nJestem członkiem Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej (PTTPB) oraz Polskiego Stowarzyszenia Terapeutów Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach (PSTTSR).\nPrywatnie jestem mężem, ojcem córki oraz właścicielem maltańczyka o imieniu Lucynka. W wolnych chwilach lubię podróżować.


4 listopada 2007: Álvaro Colom zwyciężył w drugiej turze...\nWydarzenia z kalendarza historycznego: 4 listopada 2007\nWydarzenie z dnia 4 XI 2007 - 15 lat temu.\nGwatemala, 4 listopada 2007, niedziela\n: Álvaro Colom zwyciężył w drugiej turze wyborów prezydenckich w Gwatemali. Okres: XXI wiek, zakres terytorialny: Europa i świat. Wydarzenie wybrano z bazy liczącej 53 835 pozycji. Dane o wydarzeniu pochodzą z bazy z dnia 2 stycznia 2022 roku (dzień tygodnia: niedziela, godzina 17:32). Kod identyfikacyjny wydarzenia w20071104psk00.\nZwiązane w kalendarzu z datą wydarzenia - 4 listopada 2007\nKalendarz zgonów - zmarli 4 listopada 2007


Klub sportowy "Spójnia" Raciniewo. Rok 1978.\nKolekcja (zbiór/zespół): Gmina Unisław, Słowa kluczowe: boisko, Raciniewo, lata 70. XX w., Klub sportowy, Spójnia\nKlub sportowy "Spójnia" Raciniewo. Fotografia z roku 1978, boisko w Raciniewie. Obecnie boisko przeznaczono na inne cele. Na zdjęciu: Mirosław Beszczyński, Roman Beszczyński, Bogdan Bańka, Tadeusz Piotrowski, Tadeusz Lewandowski, Witold Beszczyński i inni.\nNazwa dokumentu: Klub sportowy "Spójnia" Raciniewo. Rok 1978.\nNumer ID: CATL 13 C / 2.8.4\nData wytworzenia: 1978-05-01 - 1978-09-30\nSłowa kluczowe: boisko, Raciniewo, lata 70. XX w., Klub sportowy, Spójnia


Tomasz Arabski: Atakują mnie, bo tylko ja żyję | Dziennik Bałtycki\nTomasz Arabski 3 czerwca 2011, 9:22\nTomasz Arabski B. Syta\nDługa jest lista zarzutów wobec Pana wysuwanych przez opozycję, dotyczących Pańskiej roli i odpowiedzialności za katastrofę smoleńską. Ale Pan do tej pory milczał. Nie bronił się, nie prostował faktów. Dlaczego teraz zdecydował się o tym rozmawiać?\nW pierwszym okresie, kiedy te oskarżenia zaczęły się pojawiać, patrzyłem na nie jak na coś tak absurdalnego, że trudno było się do tego odnieść. Jak w sposób merytoryczny dotknąć czegoś, co, najzwyczajniej w świecie, jest kłamstwem? Kłamstwem, które rani. Dla nich to jest polityka, ale dla moich dzieci nie.\nTak. Dostają, szczególnie najstarsza córka, podłe maile i linki.\nKłamstwem jest to, że pod koniec marca 2010 r. jedzie Pan do Moskwy, spotyka się z przedstawicielami rosyjskiego MSZ, ale nie w siedzibie ministerstwa, tylko w restauracji? Tam też, zdaniem opozycji, miało się odbyć ustalanie nazwisk osób, które znajdą się w delegacji do Katynia 10 kwietnia. Ponoć Rosjanie chcieli wiedzieć, kto poleci z prezydentem Lechem Kaczyńskim.\nPoleciałem do Moskwy z osobą, która w moim życiu była bardzo ważna - z ministrem Andrzejem Kremerem. On rozmawiał w MSZ ze swoim odpowiednikiem na temat przygotowań obu wizyt - i tej 7 kwietnia, i tej 10 kwietnia. Ja natomiast miałem roboczy lunch i to nie z przedstawicielami rosyjskiego MSZ, ale z osobami odpowiedzialnymi za agendę politycznych rozmów dwóch premierów: Donalda Tuska i Władimira Putina. Najpierw takie spotkanie odbyło się w Polsce. Potem poleciałem do Moskwy i oczywiście nie zajmowałem się wizytą prezydenta.\nCzy mam rozumieć, że jako osoba przygotowująca od kilku lat całą agendę bilateralnych rozmów dwóch premierów, nie powinienem jechać do Moskwy? Wykonywałem moje obowiązki, to oczywiste.\nKolejny zarzut opozycji: strona polska miała gwarantować premierowi Putinowi, że w obchodach 70 rocznicy zbrodni katyńskiej Lech Kaczyński nie weźmie udziału. Odbywały się na ten temat jakieś negocjacje?\nOczywiście, że nie! Jestem szefem Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Zajmuję się, w ramach swoich kompetencji, w dużej mierze częścią agendy politycznej, ale również organizacją wizyt premiera. Nie zajmuję się wizytami prezydenta. Tak, jak nie zajmowałem się wizytami świętej pamięci Lecha Kaczyńskiego, tak też nie zajmuję się wizytami prezydenta Bronisława Komorowskiego.\nMoże te zarzuty pojawiły się dlatego, że wiele miesięcy wcześniej to Pan odmówił prezydentowi\nKaczyńskiemu samolotu na szczyt do Brukseli?\nTo są dwie różne sprawy. Jaki jest związek między faktem, że nie udostępniłem samolotu, który zarezerwowałem dla premiera, a tym, że prezydent poleciał do Katynia? Żaden. Oczywiście, awantura o krzesło nie jest żadnym powodem do dumy. Ale ona nie ma żadnego związku z tym, co się stało później, 10 kwietnia.\nNie miał Pan żadnego udziału w przygotowaniu wizyty 10 kwietnia? Nie do Pana należała decyzja na temat wydania samolotu? Zabezpieczenia lotniska? Opozycja zarzuca też, że piloci, lecący z premierem Tuskiem 7 kwietnia, byli w posiadaniu lepszych dokumentów dotyczących lotniska Siewiernyj, niż ci, którzy lecieli 10 kwietnia.\nJa nie organizuję lotów. Proszę o ich zrealizowanie i dotyczy to służbowych lotów prezesa Rady Ministrów bądź osób uprawnionych do tego, by w określonych przypadkach udostępnić im samolot. Przy czym nie robię tego sam, to jest standardowa procedura. W 90 proc. przypadków nawet nie orientuję się, kto, kiedy i gdzie tym samolotem leci. Żaden z urzędników kancelarii premiera nie zajmuje się tym, co pani nazywa zabezpieczaniem lotu. Nie mam o tym pojęcia ani nikt w kancelarii nie wie, jak takie karty lotów wyglądają. Zresztą, proszę spojrzeć: jaką wartość logiczną ma informacja, że piloci 7 kwietnia mieli inne dokumenty, niż ci, którzy lecieli 10 kwietnia, biorąc pod uwagę, że i w jednej, i w drugiej załodze leciał ten sam pilot. Nie wyobrażam sobie, że piloci na 7 kwietnia sami sobie organizują lepsze dokumenty, a później, 10 kwietnia mają gorsze. Od kogo je otrzymują? Przecież nie ode mnie? Pułk organizuje lot. To kolejna tak nielogiczna teza, że przyjmijmy, iż będzie ostatnią, którą skomentuję.\nBo z czterech osób, które były zaangażowane w organizację tych dwóch wizyt, żyję tylko ja. Ja nadzorowałem organizację wizyty premiera. Nieżyjący szef Kancelarii Prezydenta Władysław Stasiak organizował wizytę prezydenta Lecha Kaczyńskiego. Minister Andrzej Przewoźnik, sekretarz Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa organizował uroczystości katyńskie pod względem merytorycznym. MSZ, w tym przypadku minister Kremer, który zajmował się w resorcie kwestiami wschodnimi, koordynował i spinał obie wizyty pod kątem dyplomatycznym. Wszyscy oni zginęli w katastrofie. A ja żyję. Dla tych, którzy mają dużo złej woli, w oczywisty sposób, stałem się osobą, na którą spogląda się ze szczególnie złą emocją. Nie mam żadnej wątpliwości, że ci ludzie wykorzystują tę tragedię dla uzyskania efektu politycznego. Uważam, że postępują haniebnie.\nCzy kiedykolwiek pojawiła się w Panu jakaś myśl, że mógł Pan coś zrobić inaczej, coś, co zapobiegłoby tej katastrofie?\nPremier jest szefem polskiego rządu, organem państwa, ma swoje obowiązki. Moim obowiązkiem jest dobrze rozumiana służba. Gdybym zrobił coś złego, to bez względu na ewentualne relacje osobiste, byłoby czymś co najmniej nietaktownym, czymś zadziwiającym, abym miał tego oczekiwać od premiera.\nNiczego nie zapisałem. W piątek wieczorem wróciłem do Gdańska. Spotkałem się z dziećmi i żoną. Mieliśmy taki plan, że sobotę spędzimy razem. W domu. Nie pamiętam, żebym miał jakiekolwiek służbowe plany tego dnia. Było przed dziewiątą rano, byłem jeszcze w sypialni. Już nie spałem. Dostałem SMS, następnie telefon. A może było odwrotnie: najpierw telefon, potem SMS, od oficera dyżurnego z sekretariatu operacyjnego premiera. Poinformował, nie mając jeszcze tak naprawdę żadnych szczegółowych informacji, że chyba doszło do jakiegoś wypadku, być może samolot zjechał z pasa, albo dziób samolotu zarył w ziemię. Lakoniczna wiadomość.\nSypialnia jest na piętrze, nie mamy tam telewizora. W ogóle go nie włączyłem. I te pierwsze wiadomości nie dotarły do mnie. Zacząłem się zastanawiać nad tym, co powiedział oficer dyżurny. Oddzwoniłem. Zacząłem zdawać sobie sprawę... Nie, nie potrafię sobie przypomnieć. Wiem, że to był proces. Nie od razu zaakceptowałem wiadomość, że doszło do katastrofy. Niepokój zaczął się budzić chwilę później. Nie pamiętam, czy trwało to kilka sekund czy minut. Tak jakby czas i emocje zupełnie się skompresowały. Zadzwoniłem do premiera. Był już po rozmowie z ministrem Sikorskim. Już wiedział, że coś się stało. W tamtym momencie, w sposób naturalny pojawił się u mnie taki automatyzm funkcjonowania: muszę jechać do premiera.\nNie było jej, wyjechała na pogrzeb. Zobaczyliśmy się dopiero dwa tygodnie później. Pożegnałem się z dziećmi.\nA co mają mówić ludzie, którzy płaczą, przytulają się do siebie, są załamani? Cokolwiek mówią... Byliśmy po prostu zdruzgotani. Podjechałem pod dom premiera. Szef wychodził. Pojechaliśmy do Warszawy.\nJak Pan odbierał premiera?\nSzef rządu nigdy nie przestaje być szefem rządu. Było oczywiste, że lecimy do Smoleńska. Decyzja ta została podjęta w trakcie jazdy do Warszawy, kiedy mieliśmy świadomość, że ta nasza nadzieja ma coraz mniej podstaw. W dużej mierze mam trudność z przypominaniem sobie tamtych chwil, przestaje się zgadzać następstwo czasu co do zdarzeń, decyzji. Bierze się to chyba stąd, że liczba mniej lub bardziej prawdopodobnych opisów, rozmów, podawanych w mediach faktów, często sprzecznych ze sobą, była tak wielka, że wszystkie te informacje zaczynały się mieszać. Zupełnie niedawno czytałem fragment jakiejś książki, gdzie autor przytaczał moją rozmowę telefoniczną z europosłem Pawłem Kowalem. Uświadomiłem sobie, że przecież on nigdy do mnie nie dzwonił, nie miał do mnie telefonu, nie jesteśmy na "ty". Ta rozmowa w drodze do Smoleńska nigdy nie miała miejsca. To przykład na to, jak się mieszają związki przyczynowo-skutkowe i następstwo czasu. Myślę, że część książek, reportaży na ten temat ma charakter próby rekonstrukcji faktów. Tylko, że one często nie są faktami.\nTa droga do Smoleńska, co zarzuca opozycja, to Pańskim zdaniem był wyścig premiera z Jarosławem Kaczyńskim?\nTo wydaje mi się tak małostkowe, że nie chcę brać w tym udziału. Byłoby lepiej, gdyby ci, którzy nas oskarżają, przyjęli, choćby teoretycznie, że jesteśmy ludźmi, a sytuacja była graniczna i niewyobrażalne jest myśleć w takich kategoriach. Lot do Smoleńska organizowany był po posiedzeniu Rady Ministrów. Rozważaliśmy różne warianty, również taki, aby polecieć embraerem do Smoleńska, ale to okazało się niemożliwe. Otrzymywałem informacje, jak i gdzie możemy polecieć i równolegle, natychmiast staraliśmy się poinformować, zresztą, od samego początku, jadąc jeszcze z premierem do Warszawy, premier prosił o kontakt z bratem prezydenta Lecha Kaczyńskiego. Do tego kontaktu nie doszło przez cały dzień. Ale nie rezygnowaliśmy, wielokrotnie szukaliśmy kontaktu z Jarosławem Kaczyńskim, moi urzędnicy kontaktowali się między innymi z Pawłem Kowalem, ja z Maciejem Łopińskim, bo mieliśmy świadomość, że powinniśmy lecieć razem. Ciągle otrzymywaliśmy informację, że zostaniemy poinformowani, czy do tego wspólnego lotu dojdzie. Czekaliśmy. Godzinę, drugą, trzecią. Wiadomość, że jednak z tego lotu Jarosław Kaczyński nie skorzysta, sekretariat premiera otrzymał SMS-em o 16.30 Chwilę później potwierdziłem tę informację w rozmowie z min. Łopińskim. Wylecieliśmy więc dość późno i tyle, jeśli chodzi o fakty.\nZ mojej perspektywy nie wydarzyło się nic, co miałoby potwierdzić tezę o ściganiu się. Jechaliśmy nocą, bardzo szybko, był jakiś kłopot na granicy, nie zauważyłem nawet, kiedy minęliśmy autobus czy kolumnę z bratem zmarłego prezydenta i jego współpracownikami z PiS. Nie zauważyłem tego. Już po tym, jak ich minęliśmy, jeden z moich urzędników zadzwonił do mnie, mówiąc, że ma informację, że oni są wstrzymywani. Ale nie miałem żadnej możliwości ingerencji. Nie było wyścigu. To absurd. Nie ma sensu patrzeć na to w tych kategoriach. Myślę, że u wielu tych osób, które wówczas były z Jarosławem Kaczyńskim, ujawniły się złe emocje: natychmiastowe postrzeganie polskiego rządu jako wroga, a co za tym idzie, przypisywanie nam za każdym razem najgorszych intencji. To wynika z ich postrzegania świata.\nNie jestem w stanie wykasować ani jednego telefonu komórkowego przyjaciół, znajomych, którzy zginęli. Czasem, jak gdzieś dzwonię, widzę jeden z numerów obok. To zawsze jest przypomnienie i moment nadziei, że ta osoba jest. To też kwestia wiary. Wierzę, że oni żyją. W innej rzeczywistości. I w pewnym sensie... Tak. Modliłem się tam za nich. Nie tylko za moich przyjaciół, z którymi byłem blisko, czy za stewardesy, które tak lubiliśmy. W tej modlitwie jest moment, kiedy człowiek sobie uświadamia, że w tym zwykłym czasie, liniowym, oni zginęli i ich ciała są właśnie przewożone do Moskwy. Ale jest też ten drugi czas - zbawczy, bo wierzę w miłosierdzie boskie, które nie ma żadnych ograniczeń. I w tym czasie zbawczym - oni są zbawieni. To powoduje, że modląc się za nich, nagle rodzi się myśl, że bardziej niż za nich trzeba się modlić za ich rodziny. Za tych, którzy zostali.\nCzy te kamery, które tam wtedy stały i pokazywały powitanie i uścisk premiera Putina z premierem Tuskiem, można było lepiej wykorzystać? Na przykład, żeby powiedzieć publicznie o naszych oczekiwaniach dotyczących śledztwa?\nCzym innym jest śledztwo, czym innym badanie przyczyn. Obowiązkiem premiera było przyjechać na miejsce tej katastrofy, oddać hołd ofiarom, a równocześnie rozmawiać z premierem Rosji. Nie byłem przy wszystkich rozmowach. Natychmiast ruszyły te dwie fazy: badanie przyczyn wypadku, na ile to było możliwe, w błocie, w niesprzyjających warunkach, a równocześnie prokuratorzy, którzy byli na miejscu, podjęli swoje czynności. Zarówno premier, jak i prezydent Rosji zadeklarowali już wcześniej publicznie pełną współpracę i z naszej strony to było oczywiste, że ta współpraca musi być.\nKatastrofa nie wydarzyła się w Polsce, a w Rosji. Wszyscy ludzie, którzy tam byli, wykonywali swoje zadania. Mówię o tym chłodno. Nie chcę wchodzić w dialog z sugestiami, które się pojawiają ze strony pana Macierewicza i innych osób zaangażowanych czy w internecie, czy mediach związanych z PiS, kiedy relacjonując te wydarzenia, zawsze przedstawiają je negatywnie. Najbardziej mnie zadziwia, że ten zespół, którym kieruje Pan Macierewicz, ma się ponoć zajmować wyjaśnieniem prawdziwych przyczyn katastrofy i kwestie prawdziwości podkreśla bardzo często. Tyle, że z ich zaangażowania medialnego wynika, że to nie jest dyskusja na temat przyczyn katastrofy, na temat tego, co się wydarzyło 10 kwietnia o godz. 8.41, tylko na temat tego, co się wydarzyło po katastrofie i to też nie od razu. To próba udowodnienia najbardziej absurdalnych teorii, po katastrofie. Nie rozumiem tego. Milczałem, bo nie akceptuję takiej rzeczywistości.\nTen obraz miejsca katastrofy, wraku śni się Panu czasem?\nKiedy usłyszałem te rzeczy, wszystko się we mnie burzyło, wiedziałem, że to nieprawda, ale nie potrafiłem sobie przypomnieć dokładnie koloru tkaniny, którą był przykryty prezydent. Widziałem trzy ciała: marszałka Putry, prezydenta Kaczorowskiego i prezydenta Kaczyńskiego. Widziałem, że stało dwóch naszych oficerów BOR przy noszach, że teren był podmokły, że środek bagna, lasu, ale była ta przestrzeń w miarę uporządkowana. Miesiąc temu w jednym z tabloidów zobaczyłem zdjęcie tego miejsca, wtedy nałożyło mi się wspomnienie: tak właśnie było. Jak więc można opowiadać, że ciało prezydenta leżało w błocie? Ale też w takiej tragicznej śmierci nie ma nic godnego. To jest straszne. Po prostu. Gdybym miał wziąć udział w tej debacie i analizować, kto co robił w tamtym miejscu, to przypomnę, że my wszyscy - premier i ministrowie - przyjechaliśmy do Smoleńska wiele godzin po tragedii. Ale tam na miejscu byli wysocy urzędnicy państwowi z Kancelarii Prezydenta. Chyba nawet mam prawo przyjąć taką logikę myślenia: oczekiwałbym od zastępcy szefa Kancelarii Prezydenta, który jest na miejscu katastrofy, który wie, co tam robił, ile godzin był, to oczekiwałbym, że kiedy przyjedzie tam premier polskiego rządu, to mu zamelduje o sytuacji, jaka jest, jakie kroki powziął. Nie zwalnia go to, że był na miejscu tragedii. Tak jak nie zwalnia nikogo z nas. Jestem zaszokowany opowieściami, brakiem refleksji nad swoim postępowaniem. Rowy, które między ludźmi w Polsce powstały, będziemy zasypywać przez sto lat. I będą to robiły następne pokolenia.\nBył Pan przygotowany na to, co zobaczył w Moskwie?\nPani zna odpowiedzi.\nNie byłem. Tego, co oznacza identyfikacja osób, które zginęły w katastrofie, wtedy jeszcze nie wiedziałem. Nie miałem nawet wyobrażenia, jak wielka to będzie skala tragedii, a równocześnie jak ogromne trudności napotkamy przy identyfikacji. Uświadomiłem sobie to dopiero w Moskwie. Na takie sytuacje, które się przecież nie zdarzają, człowiek nie jest przygotowany. Po prostu staje przed nimi. I musi podejmować decyzje. W Moskwie było mnóstwo trudnych sytuacji.\nTo były dziesiątki decyzji począwszy od wydawałoby się błahych, przez bardzo symboliczne, po decyzje bardzo istotne dla całego procesu. Na przykład: przyjeżdżają trzy autobusy z rodzinami. Wszystko to są osoby bardzo poranione, w większości w bardzo trudnej sytuacji psychicznej, ze świadomością, że mają zadanie do wykonania. Jadą rozpoznać swoich bliskich, uważają, że to powinni dla nich zrobić. To było zresztą widać, jak się zmieniała strona emocjonalna osób, które przyjeżdżały, udawały się na identyfikacje, a później, wieczorem, kiedy byli już po, przyjeżdżała następna grupa i te dwie grupy były zupełnie inne. W każdej z nich były też różne postawy, czasem skrajne, poczynając od kompletnej bezradności, braku zdolności analizy, wynikającej ze skupienia się na celu, po sytuacje zrozpaczenia. Część osób była targana niezwykle negatywną emocją do świata zewnętrznego.\nSmoleńsk - rocznica katastrofy\nDostałem telefon z życzeniami. To było surrealistyczne. Byłem w środku prosektorium i nagle dzwoni jeden z zacnych moich przyjaciół. Pytam: "Urodziny?". Nie bardzo o nich pamiętałem. Uderzył mnie ten surrealizm. Gdzieś jest inne życie, ktoś ma urodziny, jest tort. Usłyszałem: "Bez względu na to, gdzie pan jest, chciałem, aby pan wiedział, że pamiętam. Życzę zdrowia i wytrwałości".\nBardzo często. Jakiś czas po tragedii w gazecie pojawiła się pewna informacja. Takie informacje zwykle pisze się ze znakiem zapytania: "czy prawdą jest, że...". Autor, publicysta zapraszany do telewizji, napisał, że gdzieś wyczytał, że już 7 kwietnia Donald Tusk wiedział, że ten samolot (tu można sobie podłożyć pod tę teorię spiskową, co się chce) i dlatego poleciał do Smoleńska casą. Wtedy znów się poczułem, jakbym oglądał inną rzeczywistość. Mam przecież zdjęcie, byłem 7 kwietnia w Tu-154. I nagle ktoś mówi coś tak absurdalnego i domaga się, aby wyjaśnić tę kwestię. Uświadomiłem sobie, że jeśli jesteśmy na etapie, że musimy przedstawiać dowody, że 7 kwietnia polecieliśmy tym samym samolotem do Smoleńska, to już jest bardzo daleko poza granicami racjonalnego szukania przyczyn katastrofy.\nWizyta premiera Tuska w Katyniu, wspólna obecność z premierem Rosji, oddanie hołdu ofiarom było jednym z fundamentalnych, symbolicznych wydarzeń, które, gdyby nie tragedia 10 kwietnia, byłyby jednym z kluczowych w najnowszej historii Polski elementów. 10 kwietnia jak gdyby wymazał to, co się wydarzyło 7 kwietnia. A był to przecież dzień, w którym premier Rosji uklęknął przed grobami oficerów zamordowanych w Katyniu, złożył wieniec, zapalił świece. Premier Tusk miał przemówienie. Głębokie, chwilami wstrząsające. Patrzyłem na ludzi, którzy go słuchali, i miałem poczucie, że przeżywają to tak, jak ja. Że widzimy, jak zwycięża prawda. Ostatecznie. Tego dnia doszło do symbolicznego zamknięcia tej dyskusji o Katyniu i tego znaku zapytania, jaki pojawiał się w Rosji. Byłem szczęśliwy.\nSkąd Pani o tym wie? Najmłodszy brat mojego dziadka tam zginął. Jan Arabski. Mój ojciec również miał na imię Jan. We mnie ten proces poznawania prawdy o dziadku, który był nauczycielem z Grocholic, był zaskakująco długi. Babcia mówiła, że zginął na Wschodzie. Nigdy wcześniej nie byłem w Katyniu i nie łączyłem Katynia, Miednoje, Charkowa z tragedią własnej rodziny. Zdarzyło się coś symbolicznego. Kilka miesięcy przed uroczystościami rozmawiałem o tym z ministrem Andrzejem Przewoźnikiem. Powiedział: "Poszukam informacji na ten temat". Równolegle prowadził przygotowania do uroczystości. Wpadł któregoś dnia, w końcu marca. Dał mi małą notatkę, że Jan Arabski, porucznik rezerwy, zginął w Twerze bądź Miednoje. "Miał ciekawą historię, prawdopodobnie był w wywiadzie wojskowym" - usłyszałem. Obiecał, że sprawdzi to już po uroczystościach, wtedy będzie miał więcej czasu, poszpera. Nigdy już nie poszpera. To kolejna historia katyńska zatrzymana w czasie.\nDlaczego startuje Pan w wyborach parlamentarnych?\nJakkolwiek patetycznie to zabrzmi, zawsze tkwiło we mnie pragnienie pracy, która miałaby sens i wartość służby publicznej. Będąc jeszcze uczniem podstawówki, bardzo chciałem być dziennikarzem, chciałem pisać. Wiązało się to z tym, że w latach 80. nie było wolnych mediów. Wie Pani: człowiek naoglądał się filmów, naczytał o bezkompromisowych dziennikarzach. Ale byłem wtedy szczęśliwym człowiekiem, który pracę w mediach traktuje jak wyróżnienie i zaszczyt, jak element publicznej misji. Zna pani zapewne mnóstwo biografii osób, które później, w wolnej Polsce z dziennikarzy stawali się politykami. Zresztą do dziś to się zdarza. Taki moment pojawił się również na mojej drodze: zamknąłem etap dziennikarski i zostałem politykiem. To też wynik zaufania, jakim obdarzył mnie premier. I to, że dziś kandyduję, jest logiczną konsekwencją tego, że zaangażowałem się w życie publiczne jako polityk.\nAle do Platformy się Pan nie zapisał. Kiedy został Pan szefem kancelarii premiera, w jednym z wywiadów zażartował, że zapisze się wtedy, gdy poparcie spadnie do 15 proc.\nZażartowałem, bo uznałem, że nie wypada przychodzić na gotowe, podczas kiedy członkowie PO wykonali tak ciężką pracę, zdobywając 40-50 proc. poparcia. Dziś wiem, że nigdy tak się nie stanie, aby to poparcie spadło, co mogłoby wskazywać, że nigdy się do Platformy nie zapiszę. Ale zakładam, że ten żart możemy wziąć w nawias i do PO wstąpię. To jest moja partia. Jeśli Platforma mi ufa, jeśli zgodzili się i zarekomendowali, abym startował na posła z listy PO, to dla mnie w sposób oczywisty zaszczyt i dowód tego, że Platforma jest taka, jaka była zawsze: obywatelska, a nie partyjniacka.\nA może startuje Pan, żeby, jak mówi opozycja, skryć się za immunitetem przed odpowiedzialnością i zarzutami, jakie w Pańską stronę kierują.\nPolak 04.06.2011 20:03:45\nPanie Arabski, pokaż pan lepiej światu te 6 sms-ów, które przesłał do pana Grzegorz Michniewicz 23 grudnia 2009 roku. I powiedz pan o czym pan z nim tego dnia rozmawiał? A było to tego samego dnia, kiedy do Polski wrócił "po remoncie" Tupolew TU 154 NR 101. Po remoncie, po którym WSZYSTKO zaczęło się w nim psuć. A ostatecznie spadł "z nieznanych przyczyn" w Smoleńsku. Z wiadomym skutkiem. A tak na koniec, to może jeszcze opowie pan o kulisach rozdziału wizyty prezydenta i premiera oraz o tym kto ostatecznie ustalał listę pasażerów i dlaczego wszystkich wpakował pan do tego TU 154? No i dlaczego Tusk tym samolotem 7 kwietnia nie leciał?\nZenek 04.06.2011 10:41:55\nCo za nosens te wszystkie posty. Arabski nic nie zawinił. Nie bardziej w kazdym razie niz jego poprzednicy z PiS, SLD, AWS itp. Mozna mowić, i słusznie, że procedury zabezpiecznia lotow naszych vipów nie są takie jak np. Baracka Obamy. Ale przeciez one takie są od zawsze. Nie Arabski je wprowadził przecież!!! Jak Tusk leciał, tez nie było naszej obslugi na wieży!!!! Ziejecie tu nienawiscią i tyle.\nm 04.06.2011 07:52:37\nAle nie musicie być takim "bidokiem atakowanym". Możecie sobie żyły chlasnąć i dołączycie do grona bohaterów "katastrofy".\npodpis 04.06.2011 00:21:25\nDlaczego na tym forum nie ma możliwości zgłaszania postów do moderatora? Akceptujecie każdą głupotę i świństwo pod płaszczykiem "wolności słowa", a własciwie wolności opluwania ?\nMarek 03.06.2011 18:58:46\nŻyją także inni sprawcy tej zbrodni. Mam nadzieję, że już niedługo staną przed sądem i odpowiedzą karnie za swoje przewinienia. Tacy jak Arabski nie mają poczucia honoru, bo gdyby go mieli, podali by się do dymisji w następnym dniu po katastrofie. Jedną zbrodnią było przyczynienie się do katastrofy, a drugą działania antypolskie po katastrofie. Środowisko Tuska nigdy chyba nie pojmie swoich przewinień, bo dla nich "polskość, to nienormalność".\nSwoją drogą Arabski ma niezwykle haniebny tupet i rozdętą arogancję obarczając winą tych, co zginęli w katastrofie... facet powinien na zawsze zniknąć ze sceny politycznej i przez wiele lat w pierdlu dochodzić do zrozumienia tego, czego nie rozumie, albo udaje, że nie rozumie.\ncnm 03.06.2011 14:16:31\nDo smierci bedzie pan nosil krew na swoich rekach za smierc swoich rodakow.Czesc pamieci ofiar katastrofy Smolenskiej !\nPol 03.06.2011 10:43:26\n10.04.2010 - nie zapomnimy tego.\ncep 03.06.2011 10:35:37\npanie Arabski przez pana glupie dzialania zgineli ludzie tylko pan POzostal zywy teraz zwalajac wine na zabitych udaje pan niewinnego\nasi 03.06.2011 09:41:52\nAgenci Secret Service byli nawet na wieży kontroli lotów.....


Charakterystyka gazety „Świt”\n18 sierpnia 2012 Comment on Charakterystyka gazety „Świt”\nTygodnik „Świt” wpisuje się w tendencyjny i charakterystyczny – pozytywistyczny nurt prasowy – w czasopisma kobiece. Najważniejsze pisma tego rodzaju to przede wszystkim „Bluszcz”, „Kronika rodzinna”, „Tygodnik Mód i Powieści” i właśnie „Świt”.\nIgrzyska Olimpijskie – Londyn 2012\n15 sierpnia 2012 Comment on Igrzyska Olimpijskie – Londyn 2012\nSkończyło się właśnie wielkie święto sportu- XXX Igrzyska Olimpijskie w Londynie. Cóż można o nich powiedzieć. Na pewno to, że były udane, sport znowu okazał się zwycięzcą, a Wielka Brytania zdała egzamin z przygotowania i bezpieczeństwa. A co poza tym?\n11 sierpnia 2012 Comment on Syberia II\nDruga część przygodowej serii gier, autorstwa Benoita Sokala, opowiadającej o podróży amerykańskiej pani prawnik Kate Walker na tajemniczą wyspę mamutów.\nHistoria Literatura Recenzje\n8 sierpnia 2012 Comment on Żądza złota\n„Żądza złota” autorstwa, trójki historyków i regionalistów pochodzących z Lwówka Śląskiego, Roberta Primke, Macieja Szczerepy i Wojciecha Szczerepy.\nBartosz Sikorski- "OKNO"\n4 sierpnia 2012 Comment on Bartosz Sikorski- "OKNO"\nFilm krótkometrażowy Bartka Sikorskiego.\n1 sierpnia 2012 5 komentarzy do Syberia\nMagiczna pierwsza część przygód Kate Walker, amerykańskiej pani prawnik, poszukującej genialnego wynalazcy i marzyciela. Twórcą gry jest legendarny autor komiksów i wizjoner – belg Benoit Sokal.\n28 lipca 2012 Comment on Medal of Honor: Airborne\nW końcu po paru ładnych latach przerwy w graniu w serię Medal of Honor miałem okazję powrócić do tej zasłużonej marki za sprawą Airborne, i choć minęły już 4 lata od premiery tego FPS-a, musiałem spróbować swoich sił w tej odsłonie kultowej sagi. A więc, po niezapominanym, zapierającym dech w piersiach Alied Assault i dobrym, […]\nUmieszczone przezemnie, dawno temu, a teraz odświeżone, no i tak raczej nie ma szału: Lipiec 11th, 2008 by Rulez260 na stronie: http://mystery.pl/bartnik-rozdi-karczma/ oraz http://www.fantazyzone.pl/rozdzialy.php?rozdzial=500 (w nieco innej wersji)\n24 lipca 2012 Comment on Powrót\nRazem odwiedzin: 291 631


Msza św. za zmarłych w ostatnim czasie 6 kardynałów\nSpotkanie z ponad 12 tys. sióstr zakonnych zamieszkałych w Rzymie\nJezus Chrystus, Jego nauka i Jego przykład totalnej miłości, która nas zbawia. Żadna ideologia nie może zastąpić Jego nieskończonej mądrości i mocy. Dlatego trzeba odbudować wartości religijne w środowisku rodzinnym i społecznym, zachęcając do praktyki cnót, które stanowią fundament narodu kubańskiego, aby budować przyszłość ‘z wszystkimi i dla dobra wszystkich.\n- Jan Paweł II, 1997 Kuba


Obiady domowe Warszawa – zamawiaj prawdziwe, polskie dania z dostawą na PizzaPortal.pl\nObiady domowe Warszawa – zamawiaj domowe przysmaki z dostawą\nMasz ochotę na obiady domowe? Warszawa kusi wyjątkowymi smakami\nOdczuwasz głód, jednak masz chwilowy przesyt pizzą, sushi, lasagne czy spaghetti? Chętnie zjadłbyś coś pożywnego i tradycyjnego – tak, by nie tylko zaspokoić potrzeby żołądka? Co powiesz na obiady domowe? Warszawa jest tym miastem, w którym wiele restauracji oferuje specjały oparte na przepisach rodem z kuchni polskiej. Zamów już teraz – także z dostawą pod wskazany adres.\nPonad 30 proc. Polaków stołuje się w restauracjach serwujących kuchnię domową. Nie ma się czemu dziwić – chętnie wracamy do smaków wpisanych w naszą tradycję, mimo że dość często spożywamy specjały kuchni innych krajów świata.\nJak u mamy, czyli ulubiona kuchnia domowa\nTo, że często zamawiamy jedzenie typowe dla innych kultur nie oznacza, że na dobre zapomnieliśmy o rodzimej kuchni. O polskich daniach nie da się bowiem zapomnieć. Ich wyjątkowy smak oraz aromat stanowi dla wielu osób sentymentalną podróż po smakach dzieciństwa, przypominając o radosnych chwilach spędzonych w rodzinnym domu.\nZupa pomidorowa z prawdziwego przecieru – podawana koniecznie z makaronem lub ryżem, żurek z jajkiem i ziemniakami, kotlet mielony z towarzystwie tłuczonych, lekko maślanych ziemniaków, pierogi z serem lub z owocami sezonowymi polane słodką śmietanką, naleśniki z serem i musem truskawkowym, kotlet schabowy z młodymi ziemniakami oraz surówką z buraczków... To zaledwie kilka dań do dziś wywołujących przemiłe wspomnienia. Wspomnienia, które można przywołać poprzez spożywanie tradycyjnych dań.\nNic więc dziwnego, że restauracje i bary serwujące potrawy nawiązujące do kuchni domowej cieszą się ogromną popularnością. W tych najlepszych zlokalizowanych na terenie Warszawy trzeba odczekać swoje, by zająć wolny stolik (bez uprzedniej rezerwacji). To dobry znak zwiastujący, że kuchnia domowa znów wraca do łask, ciesząc się uznaniem podobnie jak dania kuchni włoskiej, chińskiej czy indyjskiej.\nZamów jedzenie domowe z dostawą pod wskazany adres\nZostajesz dłużej w pracy? Czeka cię długi dzień na uczelni? A może po prostu nie masz pomysłu i chęci na przyrządzenie obiadu? Nie musisz sięgać po niezdrowe jedzenie fastfoodowe, ponieważ czekają na ciebie dostępne w dowozie obiady domowe. Warszawa jest tym miastem, w którym zamówisz wyborne potrawy – takie, których smak przeniesie cię w sentymentalną podróż do czasów dzieciństwa.\nPamiętaj, że każda okazja jest dobra, by zafundować sobie i ewentualnie swoim gościom domowe jedzenie. Złóż zamówienie już teraz, by niebawem delektować się wyjątkowym smakiem i aromatem typowo polskich dań.\nPierogi z mięsem lub serem? Prawdziwe kopytka? A może tradycyjny kotlet schabowy podawany z ziemniakami tłuczonymi i buraczkami na gorąco? Co dziś zamówisz, by poczuć się jak na rodzinnym niedzielnym obiedzie?


Każde przedsiębiorstwo produkcyjne zmaga się z ogromniejszym czy mniejszym ryzykiem różnego sposobie zagrożeń - wypadków, skażeń czy wybuchów. Wybuchy są szczególnie groźne i szczególnie bardzo prawdopodobne w fabrykach grających w normalnym użytku substancje wybuchowe, łatwopalne, rozpuszczalniki, lub różne produkty. Po zetknięciu z ogniem stanów w przeciwnym przypadku mogą grozić wybuchem. Lecz wówczas nie tylko kwestia materiałów wybuchowych - również inne urządzenia wykorzystywane na placu zakładów produkcyjnych mogą stwarzać ryzyko zapłonu substancji łatwopalnej, lub samoczynnego wybuchu takiego urządzenia, na wzór na efekt niewłaściwego użytkowania.\nJak chronić materiały łatwopalne? Na wesele są specjalne dyrektywy, ustawy i rozporządzenia. To one wolno określają, w który możliwość żywią być umieszczone, przechowywane i brane materiały łatwopalne. Robią one także plan pracowania na wypadek wybuchu. Bardzo ważnym elementem przy tworzeniu dokumentów zabezpieczających przed wybuchem, jest analiza ryzyka wybuchu. Zabiera się w niej pod uwagę materiały przechowywane i stosowane na terenie zakładu. Lecz i systemy postępujące w jego obrębie, oraz mnóstwo innych czynników, które cenią się na siebie i trzymając ze sobą mogą być potencjalnym zagrożeniem. Explosion protection concept to konieczny zestaw dokumentów określający zabezpieczenie przed wybuchem, jaki należy opracować osobno dla wszystkiego przedsiębiorstwa.\nCo w wypadku wybuchu? Koncepcja ta robi plan ratunkowy na fakt wybuchu, sposoby postępowania domowego w użyciu dokumentów oraz urządzeń niebezpiecznych. Samym spośród najważniejszych aspektów tej koncepcji jest przeszkolenie personelu - zarówno na wypadek wybuchu, jak ponadto w postaciach wykonywania codziennych obowiązków. W sklepach produkcyjnych wykorzystujących substancje chemiczne łatwopalne, wystarczy jedna pani nie kojarząca się do przepisów BHP, by cała fabryka przez jej nieuwagę mogła pójść z dymem - dlatego BHP jest prawdziwe.


Mercedes-Benz G500 (2019) - test, opinia, cena, spalanie | Autokult.pl\nMATEUSZ ŻUCHOWSKI • zdjęcia: Konrad Skura • 9 miesięcy temu\t• 8 komentarzy\nChoć to zupełnie inny samochód, Mercedes klasy G nowej generacji nie stracił nic z magii produkowanego 39 lat poprzednika (fot. Konrad Skura)\nMercedes-Benz G500 4MATIC (2018) - test, opinia, ocena\nJeśli lata mijają psom siedem razy szybciej niż ludziom, to jak jest z samochodami? Dla ich rynkowej kariery czas jest jeszcze bardziej nieubłagany. Dlatego też nie sposób wyjść z podziwu, jak wielkim fenomenem jest Mercedes klasy G. Prace nad projektem W460 rozpoczęto w roku 1972, a siedem lat później z linii produkcyjnej fabryki Steyr-Puch w austriackim Grazu zaczęły zjeżdżać pierwsze egzemplarze Mercedesa Geländewagen.\nChoć w roku 1979 był on skromnym narzędziem z prostym silnikiem dla wojsk i farmerów, a dziś jest raczej drogą zabawką dla biznesmenów i raperów kibicujących ostentacyjnemu wyglądowi i absurdalnemu przyspieszeniu wersji AMG, nie zmienia to faktu, że po blisko czterech dekadach od rynkowego debiutu klasa G ma się doskonale. W jej historii został rozpoczęty kolejny rozdział: na polskie drogi wjeżdża właśnie zupełnie nowa generacja legendarnej terenówki Mercedesa, a redakcja Autokultu miała okazję przetestować ten model jako pierwsza w kraju.\nMercedes-Benz G500 (2018) (fot. Konrad Skura)\nOdtwarzanie legendy krok po kroku\nPisząc "zupełnie nowa" mam na myśli nie jakiś symboliczny face lifting, a rzeczywiście samochód całkiem inny od poprzednika. Choć wygląd – jak i wewnętrzne oznaczenie producenta dalej figurujące jako W463 – pozostają niezmienne, dostępna od paru tygodni na naszym rynku klasa G ze swoim produkowanym 39 lat poprzednikiem ma wspólnych dokładnie pięć elementów: pokrywę koła zapasowego na klapie bagażnika, spryskiwacze reflektorów, daszki przeciwsłoneczne w kabinie, przycisk otwierania drzwi i hak holowniczy. I na tym, zasadniczo, podobieństwa pomiędzy tą dwójką się kończą.\nGdy w ostatnich latach nasiliły się pogłoski o pracach nad zupełnie nową klasą G, podniosły się i obawy fanów, że nie będzie już ona tym samym, czym był ich ulubieniec. Jednak już patrząc na fotografie można stwierdzić, że duch oryginału został zachowany. Nie kończcie jednak czytać tego tekstu już w tym momencie. Do rozwiązania pozostaje jeszcze jedna kwestia: czy nowe dzieło Mercedesa pozostaje konkurencyjne w dzisiejszych realiach, czy może jest już reliktem przeszłości?\nPatrząc na dotychczasową klasę G w zupełnie obiektywnych kategoriach trzeba przyznać, że jej sukces polegał na tym, że była… absurdalna. Im bardziej bezsensowne formy przybierała – G65 z silnikiem V12, G63 AMG 6×6 czy w końcu Maybacha G650 Landaulet – tym większy komercyjny sukces odnosiła i wzmacniała swój kultowy status.\nNowy model nie zmienia w tym zakresie zupełnie nic. Jego wysoka kabina z pionowymi bocznymi szybami – w latach 70. ukształtowana tak, by w środku mogli siedzieć żołnierze w hełmach bez zderzania się nimi podczas jazdy po nierównościach, co doprowadziło do charakterystycznych proporcji nadwozia – pozostała niezmienna, nawet jeśli dzisiaj nie ma to już żadnego uzasadnienia funkcjonalnego. Drzwi dalej trzymają się na spartańskich zewnętrznych zawiasach, choć ich osłonięcie nie stanowiłoby dziś już żadnego problemu. By owe drzwi zamknąć, nadal trzeba mieć sporo krzepy w rękach i nie zawahać się jej wykorzystać. Do ich otwarcia z kolei służą niezmiennie spartańskie klamki, które eliminują możliwość bezkluczykowego dostępu do auta (pozostaje stary, dobry pilot).\nCo ciekawe, konstruktorzy w pewnych przypadkach musieli włożyć bardzo wiele czasu i energii w to, by zachować pewne anachronizmy. Dzięki tym staraniom udało się utrzymać jakże satysfakcjonujący, donośny dźwięk ryglowania zamków przypominający przeładowanie Kałasznikowa, jak i kierunkowskazy obsadzone na przednich narożnikach. By te drugie spełniały normy zderzeniowe przy potrąceniu pieszego, potrzebna była pomysłowa konstrukcja, dzięki której w momencie kontaktu z pieszym cała obudowa w nienaruszonym stanie zapada się w dół pod powierzchnię nadwozia.\nEfektem prac Mercedesa jest samochód zawierający w sobie imponującą porcję konstrukcyjnych cudów i najnowocześniejszych rozwiązań technologicznych, a przy tym dalej odznaczający się aerodynamiką domku jednorodzinnego (wraz z jego wagą i ceną). Klasa G jest jedyna w swoim rodzaju, ale przez to oczekuje od właściciela wielu poświęceń. Z wysokością mieszczącą się zaledwie trzy centymetry poniżej granicy dwóch metrów ryzykowny jest wjazd do wielu garaży i parkingów wielopoziomowych. Prześwit – jeszcze zwiększony o 6 mm wobec poprzednika – jest tak duży, że do kabiny trzeba się wdrapywać. Z jedyną dostępną w tej chwili opcją napędu, czyli czterolitrowym V8 dostępnym w dwóch poziomach mocy, zużycie paliwa oscyluje gdzieś pomiędzy wywołującym grymas przerażenia a śmiech obłędu (w mieście notowałem wyniki w okolicach 21–23 l/100 km, w trasie udało mi się zejść poniżej 20 l/100 km, co stanowi minimalną poprawę wobec poprzedniego G500, napędzanego tym samym silnikiem M 176 od 2015 roku). To wszystko prowadzi do pytania, czy nowa klasa G stanowi realny postęp wobec poprzednika, czy może to stracona szansa na stworzenie czegoś bardziej życiowego?\nChoć na pozór nowa klasa G uparcie stara się jak najbardziej przypominać swojego protoplastę pochodzącego z tych samych czasów, co Mercedes W123 czy W116, to twórcom łatwiej już przyszło powymieniać to, co niewidoczne dla oka. Podstawę klasy G dalej tworzy rama podłużnicowa, ale teraz posiada ona nowy kształt oraz wykonana jest z innych materiałów, dzięki czemu jest o ponad połowę sztywniejsza niż dotychczasowa. Tylna oś utrzymała za to formę sztywnego mostu z czterema wahaczami wleczonymi i drążkiem Panharda, ale znacznie ją przeprojektowano. Z przodu za to po raz pierwszy pojawiło się zawieszenie niezależne w postaci wahaczy podwójnych. Mercedes nie zdecydował się na wprowadzenie zawieszenia pneumatycznego, które pozwoliłoby na regulację prześwitu, argumentując to gorszą wytrzymałością rozwiązania tego typu podczas terenowych przepraw.\nIm dalej w głąb, tym zmiany większe. Rzadko już występująca w nowych samochodach przekładnia śrubowo-kulkowa układu kierowniczego została zastąpiona dużo bardziej konwencjonalnym rozwiązaniem przekładni zębatkowej ze wspomaganiem elektromechanicznym. Siedmiobiegowy automat został wyparty przez znany z flagowych Mercedesów zespół z dziewięcioma przełożeniami poprzedzonymi konwerterem momentu obrotowego.\nZabieramy klasę G w teren\nJednym z podstawowych założeń projektu nowej Gelendy było zachowanie reduktora i trzech dyferencjałów. Trzy przyciski blokujące każdą z osi i skrzynię rozdzielczą dalej zajmują dumnie centralne miejsce w kokpicie, ale i ten system doczekał się ewolucji. Wszystkie trzy dyferencjały są teraz kontrolowane elektronicznie i można je uruchamiać do prędkości 50 km/h, ale układ przeniesienia napędu dalej zdecydowanie bardziej opiera się niemniej na solidnej, uczciwej mechanice, a nie sztuczkach układów scalonych. Wciskając przycisk blokady dyferencjału normalne tryby jazdy (Eco, Comfort, Sport i Individual) ustępują miejsca trybowi G, który z kolei da się dopasować do jazdy po piachu, drodze gruntowej lub skałach. Kontrole trakcji i inne wspomagacze, na myśl o których prawdziwi terenowcy się wzdrygają, się wtedy wyłączają, i zaczyna się prawdziwa magia klasy G.\nNasze próby terenowe przeprowadzone po podmokłych leśnych duktach, stromych podjazdach w grząskim terenie i sypkim piachu nie pozwoliły nawet zbliżyć się do możliwości tego wozu, który jechał dokładnie tam, gdzie mu wskazywałem, bez jakichkolwiek oznak wysiłku. Mając okazję sprawdzić parę lat temu poprzednią generację Mercedesa G500 na torze terenowym, udało mi się nim między innymi… wjechać po schodach, i to o pochyleniu ponad 50%. Nowy model tymczasem według twórców dysponuje jeszcze większymi możliwościami w terenie dzięki zwiększonemu prześwitowi, obniżonej masie i poprawionym układem przeniesienia napędu. Od strony suchych liczb klasa G prezentuje się bardzo konkurencyjnie: kąt natarcia wynosi 31 stopni, zejścia 30 stopni, a rampowy 26 stopni. Z głębokością brodzenia zwiększoną do 766 mm, terenówka Mercedesa zrównuje się z nowym Jeepem Wranglerem (762 mm), ale dalej znacznie ustępuje Range Roverowi (900 mm).\nSuche liczby nie oddają jednak genialnego uczucia, jakim jest dostojna jazda w terenie tą szczelnie zamkniętą kapsułą wypełnioną luksusem. To trochę tak, jakby przemierzać lasy, rzeki i bagna najnowszą klasą S: w środku znajdują się w końcu znane z niej dwa przepastne ekrany o średnicy 12,3 cala każdy, doskonały system audio Burmestera (którego szesnaście głośników tutaj zyskało utrzymane w klimacie, prostokątne obudowy), delikatne, jasne skóry, jak i jej fotele z funkcją masażu imitującego gorące kamienie. Na upartego można nawet przyznać, że te bajery w pewien sposób przydają się do jazdy w terenie – zamontowana w przednim zderzaku kamera mająca w swoim pierwotnym założeniu pomagać w parkowaniu, tutaj pozwala też zobaczyć co się dzieje z przodu pojazdu, gdy na stromym podjeździe zza kierownicy widać tylko maskę i niebo…\nKabina to miejsce, gdzie zaszedł kluczowy, epokowy wręcz postęp wobec poprzednika. To tu upływ czterech dekad od debiutu dawał o sobie znak najmocniej, nie tylko takimi kompromisami jak doklejonymi mocno na siłę multimediami systemu COMAND, ale i niskiej efektywności wykorzystania przestrzeni kabiny, która jak na tak monstrualny samochód była zwyczajnie ciasna.\nTeraz klasa G dalej może nie ma funkcjonalności jakiegoś sprytnego SUV-a (bagażnik o pojemności 454 litrów jest niewiele większy od tego w Mercedesie GLA; dla jego powiększenia da się co prawda złożyć tylne fotele, ale nie tworzą one z bagażnikiem płaskiej podłogi), niemniej kabina pod względem komfortu przestrzeni awansowała co najmniej o ligę wobec poprzednika. Z zewnątrz nowa generacja urosła o całe 6 cm na szerokość i 5 cm na długość, dzięki czemu wraz z lepszym upakowaniem podzespołów teraz osoby siedzące z przodu już nie muszą się stykać łokciami, a te z tyłu mają dość miejsca na nogi. Tak naprawdę, to tylna kanapa pomieści teraz nawet trzy dorosłe osoby, którym pomogą nie tylko dodatkowe centymetry przestrzeni dodane w każdą stronę, ale i zadziwiająco prawie płaska podłoga.\nJak bardzo w innej epoce była dotychczasowa klasa G uzmysławia także zmiana, jaka zaszła w prowadzeniu. Najpopularniejszym w ostatnim czasie mocnym wersjom benzynowym nie można było odmówić abstrakcyjnego poziomu przyspieszeń, ale być może robiły one w tym modelu jeszcze bardziej dramatyczne wrażenie wobec tej całej walki z prawami fizyki, która działa się naokoło: ze sztywnym, destabilizującym się przy okazji jakichkolwiek nierówności na drodze zawieszeniem, z nie zawierającym sobie w krzty precyzji modelu prowadzenia czy ze zwyczajnie słabymi hamulcami. Trzeba się przejechać poprzednikiem, by zrozumieć, jak ogromny wysiłek musieli podjąć konstruktorzy, by teraz Gelenda prowadziła się praktycznie jak nowoczesny, komfortowy samochód. Zawieszenie dużo lepiej radzi sobie z izolacją kabiny od nierówności, tymczasem układ kierowniczy pozwala już na bardziej dynamiczne poczynania na drodze (choć jakiekolwiek ambitniejsze manewry są naturalnie nadal tłumione przez elektronikę już w zarodku).\nDodając do tego dobrze wyciszoną kabinę dostajemy już samochód jak najbardziej słusznie aspirujący do miana luksusowego. Na deser zostaje jeszcze ten silnik! W tej chwili gamę napędową klasy G tworzą tylko dwie drogie i zupełnie nieprzystające do dzisiejszego świata opcje G500 i G63 AMG napędzane tym samym czterolitrowym V8, które znamy choćby z wyścigowego AMG GT. Pod maską dużej terenówki przynosi on bajeczne efekty; rozpędza tę cegłę do wielkich prędkości bez żadnych oznak wysiłku, okraszając to przedstawienie donośnym, rasowym pomrukiem widlastej ósemki.\nTransformacja klasy G mogła uczynić ją samochodem dużo bardziej cywilizowanym i nowocześniejszym, ale tak jak zdradza już samo nadwozie, w żaden sposób nie pozbawiło to jej charakteru. To dalej ta sama Gelenda, ale bogatsza o udogodnienia, których po cichu pożądali nawet najbardziej konserwatywni fani modelu. W swojej zaktualizowanej formie stała się ona już na tyle wszechstronnym i nowoczesnym samochodem, że można ją traktować jako alternatywę dla Mercedesa GLS czy nawet topowego Range Rovera.\nWraz z pojawieniem się kolejnych opcji napędowych – trzylitrowy sześciocylindrowy diesel ma wzbogacić gamę pod koniec 2019, później dołączy także hybryda, a być może nawet wersja w pełni elektryczna – klasa G ma szansę jeszcze zwiększyć swoją popularność, a przede wszystkim w ogóle utrzymać się przy życiu. Dzięki spełnianiu jakimś cudem wszystkich norm zderzeniowych i emisji spalin, przyszłość klasy G jest zabezpieczona miejmy nadzieję na co najmniej kolejne 39 lat.\nZachowany unikalny charakter, którego próżno szukać w nowych samochodach\nZnaczący technologiczny postęp wobec poprzednika przejawiający się nowocześniejszym wnętrzem i wyższym komfortem jazdy\nPraktycznie nie do zatrzymania w terenie\nKonstrukcja z definicji oczekuje od kierowcy wielu kompromisów\nAbstrakcyjny poziom zużycia paliwa\nKabina nie aż tak funkcjonalna jak można się spodziewać po wielkości\nSą inne samochody nowocześniejsze i bardziej komfortowe, które nie ustępują przy tym kompetencjom w terenie\nZobacz pełną galerię zdjęć z naszego testu nowej klasy G\nMercedes-Benz G500 4MATIC (2018) - dane techniczne\nMercedes-Benz G500 4MATIC (2018 -)\n422 KM przy 5250–5500 rpm\n610 Nm przy 2250–4750 rpm\nTarczowe, wentylowane 353×32 mm\nTarczowe, wentylowane 345×22 mm\nZ lusterkami: 2 176 mm\nBez lusterek: 1 931 mm\n210 km/h (elektronicznie ograniczona)\n13,4 l/100 km 21,1 l/100 km\n10,3 l/100 km 17,3 l/100 km\n11,5 l/100 km 20 l/100 km;\nAuta terenoweTesty samochodówPremiera w latach 2010-2019Mercedes-Benz Klasy GMercedes-Benz\nFord Edge Vignale 2,0 TDCI 210 KM AT - czy warto być premium? Golf GTI Clubsport 2017 – godny następca pierwszego GTI Škodą Kodiaq w błoto: długodystansowy SUV w terenie Samochód, do którego mówisz. Sprawdzamy asystenta w Mercedesie Klasy A Rzeczywistość wyprzedziła moje marzenia: poprowadziłem Porsche 911 Carrerę RS 2.7 na Goodwood Hillclimb Jeep Wrangler JK 2.8 CRD Rubicon: ostatni test legendy Nowa Škoda Fabia: jeździ jak wcześniej, prezentuje się lepiej Porsche Cayenne Turbo: pozwoliło mi zrozumieć magię tej marki. Wcale nie chodzi o silnik z tyłu Nissan Qashqai z systemem ProPilot: autonomia zderza się z rzeczywistością Ford Fiesta ST-Line i Seat Ibiza FR: porównujemy hatchbacki na ciepło Peugeot 5008: sporo udaje, ale w tym wypadku to wielka zaleta Renault Megane R.S. z pakietem Cup: tak należy dziś robić hot hatcha Peugeot 2008 Crossway: solidny kompan na wycieczkę. Gdyby tylko miał więcej polotu Range Rover Sport 3.0 SDV6: trudno o bardziej wszechstronne auto Nowa Honda Jazz – ostatni przedstawiciel starej szkoły Porsche 718 Boxster GTS: największy problem to nie 4 cylindry Nowy Jeep Wrangler: zgodny z etosem Ford Fiesta Vignale to nie jest samochód, który kupujesz z rosądkiem. Tutaj liczą się zachcianki Mercedes-AMG C63 S po liftingu: muscle car nowej ery Volkswagen Multivan PanAmericana: pragmatyczna alternatywa dla wszelkiej maści SUV-ów Peugeot 308 GTi: hot hatch pozbawiony charakteru Znajomi nie zauważą, że to nowa Mazda 6. W środku od razu poczujesz różnicę Nowa Honda CR-V: jak poprzedniczka, ale pod każdym względem lepsza Dzień w Monako, wieczór na alpejskich przełęczach: nasza podróż BMW M760Li V12 na Lazurowe Wybrzeże\nWyższy poziom caravaningu. Volkswagen Grand California przekonał mnie do wypoczynku w trasie Mercedes-Benz V250d 4MATIC: jak sprawdza się napęd na cztery koła w busie? Test Peugeota 508: auto dla kierowcy, stworzone na długie trasy Test Mazdy 3. Skupia się wokół kierowcy, ale całkowicie zapomina o pasażerach Ford Ranger Raptor: praktyczna zabawka z Australii Mazda CX-3 1.8 Skyactiv-D: świetnie dopasowana do potrzeb Citroën Berlingo XL 1.5 BlueHDi: gdy dużo to wciąż za mało


Sprawdź 17 warsztatów w Nowej Soli regeneracji katalizatorów i filtrów DPF w samochodach marki Lancia w Nowej Soli. - filtry-dpf-fap.pl\nRegeneracja filtrów DPF / FAP i czyszczenie katalizatorów - Lancia, Nowa Sól\nCzyszczenie FAP/DPF i regeneracja katalizatorów (naprawa SCR) do samochodów Lancia w Nowej Soli\nJak w Nowej Soli można naprawić filtr cząstek stałych do pojazdów spod znaku Lancia?\nJak przebiega regeneracja filtrów do pojazdów spod znaku Lancia w Nowej Soli?\nIle kosztuje czyszczenie filtrów do aut marki Lancia w Nowej Soli?\nJak najszybciej dotransportować filtr DPF do samochodów marki Lancia do firmy naprawiającej filtry i katalizatory w Nowej Soli?\nKtóre filtry DPF do pojazdów marki Lancia da się oddać do naprawy w Nowej Soli?\nJakie można wymienić objawy niesprawności filtrów cząstek stałych i katalizatorów do pojazdów marki Lancia które da się naprawiać w Nowej Soli?\nDlaczego opłaca się postawić na laboratoria w Nowej Soli oraz nasz serwis regeneracji filtrów do pojazdów z logo Lancia?\nCennik czyszczenia i regeneracji filtrów DPF/FAP i katalizatorów Lancia w Nowej Soli\nZarezerwuj termin regeneracji filtra DPF/FAP lub katalizatora Lancia w Nowej Soli\nWybierz punkt w Nowej Soli z którego możesz nadać filtr DPF lub katalizator do samochodu Lancia\nFiltry cząstek stałych do samochodów produkowanych przez firmę Lancia w Nowej Soli można wyczyścić w specjalistycznej pracowni regeneracji filtrów cząstek stałych i katalizatorów lub zadzwonić oraz umówić się na wysyłkę firmą kurierską.\nWysyłamy filtry DPF i FAP firmą kurierską bądź przywozimy do pracowni\nFiltry DPF i FAP trafiają do firmy gdzie endoskopem sprawdzany jest stan filtra\nJeżeli kondycja filtra DPF umożliwia przeprowadzenie czyszczenia na specjalnych urządzeniach, filtr jest montowany do urządzenia do czyszczenia\nPo odnowieniu możliwości filtrów DPF i FAP DPF-y i FAP-y są ponownie weryfikowane osuszane jak również razem z parametrami przekazujemy do klienta\nKoszt czyszczenia filtrów nie zmienia się a wynosi ułamek wartości nowego filtra.\nNajlepszym sposobem jest filtry DPF i FAP dostarczyć do firmy regeneracji filtrów DPF FAP i katalizatorów w Nowej Soli usługą kurierską jakiego możemy dla Państwa umówić niemniej jednak naturalnie zachęcamy do wizyty osobiście w firmie gdzie można sprawdzić w jaki sposób przebiega proces naprawy filtrów DPF i FAP.\nMiasto Nowa Sól znane jest z warsztatowego laboratorium trudniącego się odnawianiem elementów katalizatorów SCR do aut osobowych korporacji Lancia. Lancia to pojazdy osobowe i ciężarowe, które są znane w całej Europie i nie tylko, lecz borykają się z trudnościami z filtrami FAP. Nowa Sól jest jednym z miast, które spotyka problem związany, z dużą zawartością emitowanych przez samochody zanieczyszczeń nad głowami mieszkańców Nowej Soli, czemu słynna marka Lancia dąży aby, prewencyjnie zapobiegać, z pomocą filtrów cząstek stałych. Dobranie kompetentnego warsztatu samochodowego w Nowej Soli wyprofilowanego w samochodach osobowych Lancia może być trudne, a także jest żmudne. Prócz niespodzianek dla podróżnych pod Nową Solą odszukać można laboratoria, parające się płukaniem filtrów cząstek stałych do aut Lancia. Katalizatory chodzą w nadzwyczaj obciążonych warunkach pracy , a konkretnie w samochodowym wydechu, co jest przyczyną tego, że następuje utrata osiągów urządzenia. Częstą bolączką, z którą męczą się pojazdy osobowe i ciężarowe firmy Lancia, szczególnie, wykorzystujące silnik diesla, jest brudny filtr i katalizator. Ażeby uchronić się przed dużą ilością trudności z użytkowaniem auta Lancia, należy co jakiś czas wyczyścić filtr cząstek stałych DPF FAP, jest to udostępnione w warsztacie pod Nowej Soli. Dobierz mechanika, który zajmuje się Lancia w Nowej Soli, przy użyciu wyszukiwarki po prawej części strony. Odtworzenie niezawodności składowych filtrów DPF/FAP w Nowej Soli dla samochodów Lancia jest ogólnodostępne, bo nowa metoda regeneracji zdołała przybyć do Nowej Soli.\nCzyszczenie filtra DPF Lancia w Nowej Soli 398\nRegeneracja filtra FAP Lancia w Nowej Soli 398\nMycie katalizatora Lancia w Nowej Soli 398\nPłukanie katalizatora SCR Lancia w Nowej Soli 398\nNaprawa filtra cząstek stałych Lancia w Nowej Soli 398\nCzyszczenie, płukanie DPF/FAP i katalizatorów do samochodów ciężarowych Lancia w Nowej Soli 1490\nWycinanie filtra cząstek stałych Lancia, usuwanie filtra cząstek stałych Lancia w Nowej Soli 0 *\nSerwisowe wypalanie katalizatora Lancia w Nowej Soli 250\nWybierz typ usługi Czyszczenie filtra DPF Lancia w Nowej Soli Regeneracja filtra FAP Lancia w Nowej Soli Mycie katalizatora Lancia w Nowej Soli Płukanie katalizatora SCR Lancia w Nowej Soli Naprawa filtra cząstek stałych Lancia w Nowej Soli Czyszczenie, płukanie DPF/FAP i katalizatorów do samochodów ciężarowych Lancia w Nowej Soli Wycinanie filtra cząstek stałych Lancia, usuwanie filtra cząstek stałych Lancia w Nowej Soli Serwisowe wypalanie katalizatora Lancia w Nowej Soli Inne (opisz problem w komentarzu zgłoszenia)\nAby zregenerować filtr DPF lub katalizator Lancia w Nowej Soli wykorzystaj wygodne punkty odbioru wyszczególnione poniżej:\nNissan w Nowej Soli\nASO LTI pod Nową Solą\nSerwisy Pagani z Rembelszczyzny\nIsuzu w Tychowie\nCzyszczenie filtrów DPF w Staniątkach\nFiltry FAP z Gorlic\nZamłynie z Radomia


Maść i żel Detramax opinie po wielkim zawodzie - Suplementy i leki na żylaki\nStrona główna » Maść na żylaki » Maść i żel Detramax opinie po wielkim zawodzie\nOd dawna mam problem z żylakami na nogach. Pierwsze zmiany zacząłem obserwować około cztery lata temu. Na początku pojawiły się niewielkie zgrubienia żył. W dalszym okresie zgrubienia robiły się coraz większe ale fizycznie czułem się dobrze pozostawał jedynie problem natury estetycznej.\nJednak rozwiązanie go było proste wystarczyło założyć długie spodnie i problem przestawał istnieć. Jednak na przełomie ostatniego roku czasu, żylaki zaczęły mnie boleć. Ogólnie bolały mnie nogi. Było to więcej niż uciążliwe ponieważ pracuję fizycznie i większość czasu stojąc. Dlatego też postanowiłem coś z tym zrobić. Boję się jednak operacji i tak poważnych ingerencji, dlatego też postanowiłem kupić produkt w pobliskiej aptece.\nLek, który mnie zawiódł\nKupiłem Detramax z nadzieją, że pomoże mi w moim problemach z żylakami.\nJest to lek w formie tabletek, który łyka się doustnie dwa razy dziennie. Stosowałem go przez dwa miesiące jednak nie zobaczyłem żadnych trwałych efektów. Być może obrzęk nóg lekko się zmniejszył jednak główny problem pozostał w niezmienionym stanie. Nogi bolały mnie tak samo jak przedtem a lekarstwo w żaden sposób na to nie pomagało. Wtedy też zwiększyłem dawkowanie lekarstwa jednak na nic się to zdało po prawie trzymiesięcznej kuracji zdecydowałem się zrezygnować ze środka jakim jest Detramax i poszukać czegoś innego.\nMoje testy z Varosin Forte Max\nObecnie od ponad dwóch miesięcy stosuje Varosin Forte Max, jest to preparat, który poleciła mi znajoma, która boryka się z podobnymi problemami. Jest to specjalny krem, który wciera się dwa razy dziennie.\nNa początku nie wierzyłem, żeby krem byłby w stanie mi pomóc. Jednak po pierwszym tygodniu stosowania pojawiły się delikatne zmiany. Żylaki stały się jakby mniejsze a moje nogi jakby lżejsze. W drugim tygodniu terapii ból, który mi doskwierał zmniejszył swoje natężenie. Przyjąłem to ze znaczą ulgą myśląc, że tu kończy się możliwość preparatu. Jednak po upływie dwóch miesięcy widzę, że dzięki preparatowi poprawiło się krążenie krwi, dzięki czemu żylaki stał się mniej widoczne. Nie wstydzę się już chodzić w spodenkach, czuję się bardziej rześki i wypoczęty.\nDIH Max Comfort – opinie i krótka recenzja po słabej kuracji


Kopertowy sweter, modne kolekcje 2021 w Domodi\nKopertowy sweter - sprawdź nasze produkty\nASOS DESIGN – Kopertowy sweter w marmurkowy wzór – część zestawu-Wielokolorowy Asos Poland\nSweter marki ASOS DESIGN Część zestawu Spodnie sprzedawane oddzielnie Kopertowy przód Wiązanie w talii Regularny krój\nASOS DESIGN – Różowy kopertowy sweter z puszystej dzianiny Asos Poland\nSweter marki ASOS DESIGN Wygoda i zachwycający efekt Dekolt w kształcie litery V Długi rękaw Kopertowy przód Wiązanie z boku Regularny krój Standardowa rozmiarówka\n& Other Stories – Kopertowy sweter w kolorze złamanej bieli-Biały Asos Poland\nSweter marki & Other Stories Jeśli masz wątpliwości, postaw na dzianinę Geometryczne wzory Dekolt w kształcie litery V Długi rękaw Kopertowy przód Wiązany Karbowany brzeg Regularny krój Standardowa rozmiarówka\nThreadbare Curve – Cecila – Czarny sweter kopertowy z bufiastymi rękawami z organzy-Black Threadbare Curve Asos Poland okazyjna cena\nSweter Plus Size marki Threadbare Coś miękkiego Dekolt w kształcie litery V Rękawy z przezroczystej organzy Mankiety ze ściągaczem Kopertowy przód Dopasowany krój Fason przy ciele\nSweter Malibu Barbi Laurella LAURELLA\nWiązany z przodu, z tyłu, z boku... Ile #LaurellaGirls, tyle opcji. A Ty jak zawiążesz swój sweter Malibu? Kopertowy wiązany sweter wykonany z przyjemnego materiału. Sweter wykonany w Polsce. Skład: 100% bawełna.\nSweter Malibu Blue Laurella LAURELLA\nWiązany z przodu, z tyłu, z boku... Ile #LaurellaGirls, tyle opcji. A Ty jak zawiążesz swój sweter Malibu? Kopertowy, wiązany sweter wykonany z przyjemnego materiału. Sweter wykonany w Polsce. Skład: 100% bawełna.\nSweter Malibu Nero Laurella LAURELLA\nWiązany z przodu, z tyłu, z boku... Ile #LaurellaGirls, tyle opcji. A Ty jak zawiążesz swój sweter Malibu? Kopertowy wiązany sweter wykonany z przyjemnego materiału. Skład: 100% bawełna\nBSL Camelowy sweter kopertowy Sheandher.pl Sheandher.pl\nBSL Camelowy sweter kopertowy. skład materiału: 80% akryl, 15% poliamid, 5% elastan sposób prania: pranie w pralce w 30°C Modelka ma na sobie rozmiar S. Wymiary modelki: wzrost 175 cm, biust 89 cm, talia 64 cm, biodra 92 cm.\nBSL Zielony sweter kopertowy Sheandher.pl Sheandher.pl\nBSL Zielony sweter kopertowy. skład materiału: 80% akryl, 15% poliamid, 5% elastan sposób prania: pranie w pralce w 30°C Modelka ma na sobie rozmiar S. Wymiary modelki: wzrost 175 cm, biust 89 cm, talia 64 cm, biodra 92 cm.\nBSL Khaki-brązowy sweter kopertowy Sheandher.pl Sheandher.pl\nBSL Khaki-brązowy sweter kopertowy. skład materiału: 80% akryl, 15% poliamid, 5% elastan sposób prania: pranie w pralce w 30°C Modelka ma na sobie rozmiar S. Wymiary modelki: wzrost 175 cm, biust 89 cm, talia 64 cm, biodra 92 cm.\nWyszukaj podobne do "kopertowy sweter"\nSweter F781, Kolor szary, Rozmiar one size, Fobya Fobya okazyjna cena Primodo\n- sweter o luźnym fasonie - kopertowy przód - długi rękaw - modelka ma 174 cm wzrostu\nBeżowy Sweter Acharis Renee Renee odzież\nSweter Acharis z kopertowym, głębokim dekoltem. Fason luźniejszy na górze i przylegający do ciała w dolnej części. Rękawy długie, z obniżoną linią ramion. Przy dekolcie znajduje się koronkowa, półtransparentna wstawka, a na dole szeroki ściągacz. Kopertowy sweter z koronką wygląda rewelacyjnie w połączeniu z wysokimi obcasami.\nVila – Kawowy kopertowy top z puszystej dzianiny-Brązowy Vila Asos Poland\nSweter z gamy Vila Modna aktualizacja Dekolt w kształcie litery V Kopertowy przód Długi rękaw Regularny krój\nVila Petite – Kremowy kopertowy sweter z puszystej dzianiny-Biały Vila Petite Asos Poland\nTop z kolekcji Petite marki Vila Uroczy top Prosty fason Kopertowy przód Długi rękaw Regularny krój\nSweter kopertowy Bienkovska showroom.pl\nOdkryj Swetry i bluzy marki Bienkovska (kolor: Czarny) już dziś na Showroom.pl. W przypadku niezadowolenia, masz 14 dni aby zwrócić nieużywane produkty.\nSweter szydełkowy orsay.com\nDamski damski sweter szydełkowy o dopasowanym kroju, wzór w paski, kopertowy dekolt w kształcie litery V, długie rękawy zakończone falbanką, zaznaczona talia, wykonany z dzianiny wiskozowej Modelka na zdjęciu ma 177 cm wzrostu i prezentuje rozmiar 36/S.\nSweter kopertowy | bonprix bonprix\nKopertowy sweter - zobacz nasze artykuły


Rosja: Pomyślnie przeprowadzono próbę rakiety Buława - RMF 24\nRosja: Pomyślnie przeprowadzono próbę rakiety Buława\nPiątek, 28 października 2011 (10:13)\nPomyślnie zakończył się przeprowadzony test rosyjskiej rakiety balistycznej Buława. Próbę przeprowadzono z atomowego okrętu podwodnego "Jurij Dołgorukij".\nOdpalenie rakiety przeprowadzono z okrętu podwodnego "Jurij Dołgorukij", znajdującego się w stanie zanurzenia na Morzu Białym - powiedział przedstawiciel resortu obrony pułkownik Igor Konaczenko, którego cytują rosyjskie agencje.\nRakieta we właściwym czasie osiągnęła wyznaczony cel na poligonie Kura na Kamczatce. Była to trzecia w tym roku udana próba rakiety Buława. Z poprzednich 14 siedem zakończyło się fiaskiem. Wzbudziło to wątpliwości co do planów zrobienia z Buławy podstawy uzbrojenia rosyjskich nuklearnych sił odstraszania na kolejne trzy dekady.\nBuława, która ma zasięg 8 tysięcy kilometrów, może przenieść od sześciu do 10 głowic atomowych, których siła rażenia jest - jak pisze agencja Reutera - 10-krotnie większa od wybuchu, który w 1945 roku zniszczył Hiroszimę.\n"Jurij Dołgorukij", z którego wystrzelono rakietę, to prototypowy okręt nowej generacji należący do klasy Boriej.


Sztandary z września '39 - Page 5 - IIRP - Wojsko Polskie 1918-1939 - Forum Odkrywcy\nJuly 15, 2004 in IIRP - Wojsko Polskie 1918-1939\nMoże ktoś coś wie na temat pięciu sztandarów wojskowych i chorągwi (proporca?) Prezydenta RP wykradzionych w 1945 r. z jednego z muzeów berlińskich przez grupę Sphinx" Konrada Strzelczyka? Słyszałem, że dostały się do jednego ze śląskich muzeów (chyba chorzowskiego?). Czy ktoś może zweryfikować tę informację i jakie to były sztandary?\nbodziu000000 38 posts\nM-i 9 posts\nleszek01 21 posts\nmowglyn 10 posts\n" Wczesnym rankiem 6 września w okolicach Czerwonego Boru por. Guzowski odnalazł sztandar 42 pp. Na polecenie mjr. Prefica przekazał go komendantowi garnizonu „Białystok” mjr. Riedlowi z 10 puł. Ucze\npłomień z sygnałówki 8 PSK\nNo, co jest fachowcy? Który pułk kawalerii stracił sztandar w Borach Tucholskich?\nW uzupełnieniu: Chodzi o akcję (przepraszam za pomyłkę) z w nocy z 12 na 13 października 1943 r., kiedy grupa Sphinx", przy współudziale aktywistów berlińskiego Sokoła", w czasie nalotu lotnictwa alianckiego wyniosła z Zeughaus-Sieges-halle przy Unter der Linden Strasse chorągiew Prezydenta RP, pięć sztandarów wojskowych i sztandar Towarzystwa Kulturalno-Oświatowego Bałtyk".\nW takim razie na zdjęciu zamieszczonym przez Bodzia000000 (tym z podpisem na odwrotnej stronie) widnieje sztandar 2 pułku szwoleżerów...\nOpisane jako Piotrków.\nJakiego pułku to sztandar?\n'Piotrków', ale chyba Kujawski - w Trybunalskim nie ma takiego budynku...\nZ pierwszego zdjęcia wynika, że numer pułku ma jedną cyfrę (?)\n2 pułk szwoleżerów odpada. Na płacie jego sztandaru wymienione były: Kraków (2x) i Rokitna...\nTo jest sztandar 8 pułku artylerii ciężkiej z Torunia. Sztandar zakopany 17 września 1939 r. w rejonie miejscowości Budy Stare (rejon Iłowa). Odnalazł się" w berlińskim Zeughausie. W 1971 r. powrócił do Polski...\nSorry, to nie ja. To literatura przedmiotu... .\nJeszcze o sztandarze 2 pszwol.\nPłat sztandaru o wymiarach 60 x 60 cm uszyty z podwójnego rypsu białego i czerwonego z wkładką wewnątrz. Strona prawa: czerwony krzyż kawalerski na białym tle. Pośrodku krzyża obszytego srebrną nicią, orzeł państwowy wzoru z roku 1927, haftowany srebrną nicią, korona i nogi złote, w otoku złoto haftowanego wieńca laurowego. W rogach płatu na białym tle, w otokach wieńców laurowych haftowanych złotą nicią, tak samo wykonane napisy: 2/SZWOL.\nStrona lewa: czerwony krzyż kawalerski jak na stronie prawej, pośrodku w złotym wieńcu laurowym, także złoto haftowany napis: HONOR/I/OJCZYZNA. Na ramionach krzyża złotem haftowane napisy: na górnym ROKITNA/13. VI. 1915, na dolnym 11. VIII. 1934 (dwudziesta rocznica rozpoczęcia organizacji oddziałów późniejszego 2 Pułku Uła-nów Legionów Polskich), na lewym KRAKÓW/11.VII.1914 (właśnie ta historyczna data), na prawym KRAKÓW/2.XI.1918 (data rozpoczęcia odtwarzania 2 Pułku Ułanów). W ro-gach tej strony płatu na tarczach herbowych: w lewym górnym rogu herb miasta Krakowa. Na niebieskim tle korona złota, mury czerwone, wrota, obramowanie i krata brązowe, otwo-ry strzelnicze brązowe, orzeł srebrny na amarancie. W prawym górnym rogu na niebieskim tle odznaka 2 Pułku Ułanów Legionów Polskich: tarcza czerwona, „U”, „2” i obwódka srebrne, góra czapki ułańskiej biała przeszyta złotą nicią, dół czapki i daszek czarne, „słoń-ce” złote, etyszkiety srebrne. W lewym dolnym rogu na niebieskim tle odznaka 2 Pułku Szwoleżerów: krzyż biały, czapka czerwona, daszek czarny, „słońce” złote, proporczyki białe z żyłką amarantową, wszystko obwiedzione złotem, napis na krzyżu czarny. Na dol-nym prawym rogu też na niebieskim tle, wizerunek Matki Boskiej Częstochowskiej: szata Matki Boskiej ciemnozielona przetykana złotem, korona złota, kamienie na niej zielone i czerwone, szata Pana Jezusa jasnoróżowo – pomarańczowa, korona złota z kamieniami na-przemian zielonymi i czerwonymi, przód sukni i rękaw Matki Boskiej złoto – żółte, u dołu szat fragmenty białe, twarze i ręce ciemnobrązowe, wokół twarzy Matki Boskiej biała chusta.\nZ trzech stron płat obszyty złotą frędzlą. Do czwartego boku przyszyta tuleja z białej skóry do naciągania na drzewce.\nGrot sztandaru z białego metalu w kształcie orła wspartego na cokole skrzynkowym. Na cokole nałożony z metalu napis: 2/SZWOL. Tuleja mosiężna, do której jest przyśrubowany grot, nałożona na drzewce. Wysokość grotu bez tulei 21 cm, szerokość 17 cm. Drzewce dwuczęściowe łączone mosiężnym okuciem z antabą i łańcuszkiem.\nWstęga z biało – czerwonego rypsu zakończona złotą frędzlą zawiązaną na węzeł pod grotem na mosiężnej tulei.\nWręczony pułkowi w 1934 r. w Krakowie. Po wybuchu wojny w roku 1939 sztandar znajdował się przy pułku i 4 września po otoczeniu i w sytuacji bezpośredniego zagrożenia przez nieprzyjaciela został, według relacji świadków zakopany. W nieznanych okolicznościach i nie wiadomo, kiedy dostał się w ręce Niemców i trafił do berlińskiego Zeughausu. Został przekazany do Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie 14 grudnia 1967 r. przez Museum für Deutsche Geschichte w Berlinie.\nPierwszy sztandar 2 pszwol. - ten, który został w trakcie wojny ukryty we wsi Piotrków/Giżyce i znalazł się przypadkowo przy rozbiórce domu w 1978 r. - został wręczony na dziedzińcu Zamku wawelskiego 13 VI 1920 r.\nNatomiast drugi ze sztandarów 2 pszwol. - ten którego opis przedstawiłem powyżej - został ufundowany przez miasto Kraków, a wręczony faktycznie nie w Krakowie a w Starogardzie podczas uroczystości 20-lecia pułku w dniu 17 września 1934 roku.\nTak więc stosując skrót myślowy popełniłem omyłkę, na zwrócenie której mi uwagi dziękuję.\nNie są to (na szczęście!) sztandary wojskowe...\nWojskowe też były . Zobacz wcześniejsze posty.


Ogromny sukces młodych piłkarek Ślęzy! Wrocławianki z medalem mistrzostw Polski • www.tuwroclaw.com\nMłodziczki Ślęzy Wrocław trzecim zespołem w Polsce! Wrocławianki zajęły trzecie miejsce na rozegranym w Koninie turnieju finałowym Mistrzostw Polski Młodziczek.\nJuż sam awans do turnieju finałowego był wielkim sukcesem Ślęzy. Wywalczenie krążka jest sensacją, bo do Konina wrocławianki nie jechały w roli faworyta. Podopieczne Patrycji Falborskiej najpierw pokonały Stomil Olsztyn 1:0 po bardzo wyrównanym spotkaniu. Już na początku, po dośrodkowaniu z rzutu rożnego Gabi Lewickiej, piłkę do bramki posłała Magda Półrolniczak. W drugiej połowie wrocławianki doskonale grając w defensywie, nie pozwoliły atakującym olsztyniankom na zniwelowanie strat.\nChoć Ślęza przegrała w drugim meczu z aktualnym wicemistrzem Polski (Staszówka Jelna) 0:2, to wcale nie była w nim gorsza. Mówi się, że niewykorzystane sytuacje się mszczą i tak też się stało. Wrocławianki nie zdołały zamienić na gola doskonałej ku temu sytuacji, po czym po kontrze straciły bramkę. Jeszcze przed przerwą rywalki podwyższyły rezultat. W drugiej połowie wrocławianki grając z ogromną determinacją stworzyły sobie kilka dobrych okazji, jednak żadnej z nich nie wykorzystały. Jak się potem okazało, bramki stracone w tym meczu były jedynymi straconymi przez 1KS.\nWarunkami awansu do półfinału było zwycięstwo nad Victorią i korzystny rezultat meczu pomiędzy UKS-em Staszówka Jelna i Stomilem Olsztyn. Oba te warunki zostały spełnione. Ślęza rozgromiła Victorię po jednostronnym meczu, w którym na listę strzelców wpisały się - Gabi Lewicka, Oliwia Matras, Julia Guzek (wszystkie po dwie bramki), Magda Półrolniczak i Gosia Rogus.\nDecydujące mecze to wojna nerwów. Najpierw w półfinale wrocławianki dzielnie stawiały opór faworytkom z SMS-u Łódź i choć rywalki były stroną przeważającą, to dzięki znakomitej postawie bramkarki Hani Wieczerzak Ślęza nie straciła gola. Mecz zakończył się bezbramkowym rezultatem, a o tym, który zespół awansuje do finału, decydować musiały rzuty karne. Po trzech kolejkach Ślęza prowadziła 3:2, lecz w czwartej SMS doprowadził do wyrównania. Decydująca okazała się dziewiąta kolejka, w której bramkę na wagę awansu strzelił zespół z Łodzi.\nW starciu o 3. miejsce Ślęza mierzyła się z Medykiem Konin, a po piłkarkach obu zespołów było już widać trudy tego turnieju. Nie przeszkodziło im to jednak stoczyć pasjonującego boju, w którym kibice goli jednak nie zobaczyli. O brązowym medalu musiał więc zadecydować kolejny już konkurs rzutów karnych. Główną bohaterką serii jedenastek była bramka 1KS-u. Hania Wieczerzak kapitalnie obroniła trzy uderzenia i po ostatnim w nich utonęła w objęciach koleżanek.\nWrocławianki zagrały doskonałe zawody, po których na ich szyjach zawisły brązowe medale. Równie wspaniale spisali się też rodzice piłkarek Ślęzy, którzy byli bezkonkurencyjni w kategorii dopingu.\n- Emocji w nas jeszcze mnóstwo. To co te dziewczyny zrobiły to coś wspaniałego! Świetny turniej w naszym wykonaniu, porażka po dziewięciu seriach rzutów karnych bolała nas, dlatego środa to był nasz czas, nasz dzień, by zdobyć brązowy medal mistrzostw Polski. Jestem bardzo dumna z tego, że mogę prowadzić ten zespół, patrzeć na to jak się rozwija i chce coraz więcej. Dla mnie są mistrzyniami, każda bez wyjątku, bo każda z nich jest częścią naszej wyjątkowej całości. Zespołu o którym będzie głośno jeszcze nie raz - zapewnia trener Patrycja Falborska.\nBrązowe medalistki mistrzostw Polski: Marysia Ambroży (2006), Ada Butwicka (2008), Julka Guzek (2006), Ala Kuriata (2007), Gabi Lewicka (2006), Oliwka Matras (2008), Hania Mikos (2006), Madzia Półrolniczak (2007), Gosia Rogus (2008), Hania Wieczerzak (2007), Majka Wilk (2007), Marysia Wróbel (2008), Natalia Zadka (2007). Trener Patrycja Falborska.\nWyniki meczów Ślęzy:\nŚlęza - Stomil Olsztyn 1:0\nŚlęza - Staszówka Jelna 0:2\nŚlęza - Victoria Sianów 8:0\nŚlęza - SMS Łódź 0:0, k.6:7\nŚlęza - Medyk Konin 0:0, k.3:1\nKońcowa kolejność turnieju finałowego Mistrzostw Polski Młodziczek.\n2. Staszówka Jelna\n5. Tęcza Bydgoszcz\n8. Victoria Sianów\nTagi: Ślęza Wrocław, piłka nożna, III liga, Ślęza piłka nożna, sport, wrocław, sport młodzieżowy, akademia Ślęzy wrocław


Wzrost PKB po wprowadzeniu Jednolitego Rynku Cyfrowego - TELEPOLIS.PL\nWiadomości Wzrost PKB po wprowadzeniu Jednolitego Rynku Cyfrowego\nWzrost PKB po wprowadzeniu Jednolitego Rynku Cyfrowego\norson_dzi 29 Grudnia 2015 07:49\nKilkaset miliardów euro może zyskać Unia Europejska po wdrożeniu Jednolitego Rynku Cyfrowego. To też szansa dla Unii, by zbudować przewagi konkurencyjne - uważa europoseł Michał Boni. Przedsiębiorcy zyskają dzięki temu dostęp do znacznie większego rynku, a dotarcie do nowych klientów będzie mniej kosztowne niż dziś. Z kolei konsumenci dzięki większemu wyborowi będą mieli dostęp do lepszych ofert.\nJednolity Rynek Cyfrowy to jedna z największych szans dla Europy, żeby zbudować nowe przewagi konkurencyjne - przekonuje w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Biznes Michał Boni, były minister administracji i cyfryzacji.\nIdeą Jednolitego Rynku Cyfrowego (JRC) jest usunięcie krajowych ograniczeń dotyczących transakcji online. Eksperci podkreślają, że przedsiębiorcy zyskują niespotykane dotąd możliwości pozyskiwania nowych klientów, kontrahentów czy finansowania. Dzięki wdrożeniu inicjatywy Komisji Europejskiej powstać może kilkaset tysięcy miejsc pracy, a wzrost przychodów może sięgnąć kilkuset miliardów euro.\nTo jest ważne dla małych przedsiębiorstw, bo będzie im łatwiej oddziaływać i budować relacje z klientami w innych krajach. To w różnych dziedzinach w sumie przełoży się na 700-800 mld euro więcej w nadchodzących latach dla europejskiego GDP - mówi Michał Boni.\nPrzyjęta wiosną 2015 roku strategia Jednolitego Rynku Cyfrowego ma trzy filary. Pierwszym jest poprawa dostępu do dóbr i usług cyfrowych w całej Europie, drugim - stworzenie odpowiednich warunków i jednolitych zasad prowadzenia działalności dla sieci cyfrowych i usług innowacyjnych, aby mogły się lepiej rozwijać. Trzecim jest zmaksymalizowanie potencjału wzrostu gospodarki związanego z gospodarką cyfrową. Komisja Europejska wyróżniła 16 inicjatyw w ramach tych filarów, które mają być realizowane do końca przyszłego roku.\nTo pozwoli ominąć bariery, które tworzą 28 reżimów prawnych w różnych dziedzinach - mówi Boni. Myślę, że to wszystko powinno być zharmonizowane, co nie oznacza, że wszędzie będzie jednakowe, bo to byłoby absurdalne. Tylko trzeba ustalić, które rzeczy są potrzebne do tego, żebyśmy korzystali też ze wzrostu rynku.\nJak wynika z analizy KE, unijni konsumenci mogliby co roku zaoszczędzić 11,7 mld euro, gdyby kupując w Internecie mieli dostęp do pełnej gamy produktów i usług oferowanych w UE. Jednocześnie niecałe 40% konsumentów przyznaje, że ma zaufanie do e-sklepów, które mają siedzibę w innym państwie członkowskim.\nCo więcej, tylko 7% małych i średnich firm w UE prowadzi sprzedaż transgraniczną. Jednak 57% przedsiębiorców podkreśla, że rozpoczęłoby lub zwiększyłoby sprzedaż do innych krajów, gdyby na terenie całej UE stosowane były jednakowe przepisy w tym zakresie.\nTo wymaga oczywiście rozwiązania wielu szczegółowych kwestii i zbudowania przekonania, że krajom europejskim nie opłaca się bronić swoich własnych rynków, tylko że powinny przyznać, że są dziedziny, w których będą działały wspólnie - podkreśla były minister.\nTagi: pkb | jednolity rynek cyfrowy | michał boni\n1. ~sam 2015-12-29 08:09:56 host: 77-254-107-101.adsl.inetia.pl\nCo za pieprzenie, nie chodzi o pomoc małym przedsiębiorstwom, chodzi o pomoc gigantycznym korporacjom paneurpejskim, które właśnie małe przedsiębiorstwa dzięki swojej paneuropejskiej sile wykończą. Boni po prostu reprezentuje interesy gigantów z Niemiec czy Francji. JRC będzie bardzo szkodliwy dla małych operatorów w Polsce.\n2. ~ 2015-12-29 08:24:47 host: apn-5-172-252-141.dynamic.gprs.plus.pl\nPo co na branżowym portalu publikowane sa wypowiedzi tego kompletnego dyletanta Boniego? A chodzi jak zawsze o jeszcze większe napchanie kieszeni wielkim korporacjom. Zwykły głupiec albo po prostu płatny pachołek.\n3. ~ 2015-12-29 08:30:55 host: apn-5-172-252-108.dynamic.gprs.plus.pl\nCo ten komunistyczny kapuś wygaduje. Rynek musi być różnorodny a nie jednolity.\n4. ~TW 2015-12-29 08:33:08 host: ip-5-172-247-248.free.aero2.net.pl\nTW nie są głupcami,ale płatnymi pachołkami,owszem.\n5. ~ 2015-12-29 09:45:20 host: 157.25.200.228\njednolite to powinny byc oplaty za miedzynarodowe przelewy a najlepiej zniesione , co do rynku to zgadzam sie z wami iz piwinien byc roznorodny. sam prowadzilem dzialalnosc ale po kilku latach zamknalem dzieki oplatom za ZUS\n7. ~sumix 2015-12-29 11:29:27 host: 195.136.40.2\nspacholk i przedawczyk, blyszczal przy probie wprowadzenia ACTA. internet pamieta ;)\nJakie to polskie... Jednolity rynek darmowych przelewów, darmowego roamingu... Ale już różnorodność na rynku cyfrowym?\nSkoro tak, to mnie interesuje unifikacja zarobków i zasad podatkowych według zachodnich standardów. " Wszyscy mamy jednakowe żołądki" - znam to od ponad 40 lat i znowu ta idee fixe dochodzi do głosu. Boni zrobi najlepiej jak zamilknie - jego działalność polityczna na przestrzeni ostatnich 25 lat, nie należy do zbyt chwalebnych, a już na pewno nie do prospołecznych. Outsiderom już dziękujemy. ;-)\n10. ~brawo Janusz K. 2015-12-29 12:30:08 host: 5.134.65.172\ndobrze, ze mu Korwin wywalił klapa na twarz -chłopiec się popłakał jak jego ziomki z nowoczesnej i po (kod ) przegrali wybory i płacze i szarganie mojego kraju po świecie przez obrzezanych!\nBłagam, znowu o tym "jednolitym rynku cyfrowym"? News sponsorowany przez UE, czy jak? Takie rzeczy powinny się dziać oddolnie. Przedsiębiorcy nie są kretynami i jak jak jest taka potrzeba, to sami sobie wymyślą i wdrożą odpowiednie rozwiązania. Będzie taniej i lepiej niż jak państwo się za to weźmie. To chyba jest czytelne dla każdego, tym bardziej dla redakcji telepolis, że UE sobie wymyśliła kolejnego potworka, tylko po to żeby zmarnować kasę i zatrudnić kolejnych urzędników.\n12. ~ 2015-12-29 17:00:34 host: 89-69-127-194.dynamic.chello.pl\nz całym szacunkiem, ale czy naprawdę na takim portalu jak Telepolis.pl warto cytować takie "wybitne" jednostki jak Boni, które nawet na chwile obecną nie mają żadnej mocy decyzyjnej w odniesieniu do szeroko pojętego rynku telekomunikacyjnego?\n13. ~ 2015-12-29 20:49:06 host: gaja.tpnet.pl\nThe request /obsadz_news/1640937906 was not found on this server.\n14. ~... 2015-12-31 15:44:14 host: 89.204.154.219\nNie wyciągać trupa z szafy!