Jakub Goździkowski - w cieniu ministra - GazetaPrawna.pl\nJakub Goździkowski, szef gabinetu politycznego ministrai / fot. Wojtek Górski / DGP\nZłośliwi mówią, że jest żywym dowodem na desant łódzki podbijający stolicę wraz ze zmianą warty w resorcie. Podobnie jak Cezary Grabarczyk ma bowiem silne związki z filmową stolicą Polski. Tam studiował i odbywał aplikację adwokacką, a także zdobywał pierwsze szlify jako członek palestry. Z ministrem Garbarczykiem był już w resorcie infrastruktury (jako doradca w gabinecie politycznym). Był też zatrudniony w biurze poselskim Andrzeja Biernata, obecnego ministra sportu. Należy do PO, kiedyś pracował w biurze zarządu regionu łódzkiego Platformy Obywatelskiej oraz w Komitecie Wyborczym PO.\nPolityk? Urzędnik? Prawnik? – Choć jestem członkiem partii, to w żaden sposób nie czuję się politykiem. Nie czuję się również urzędnikiem. Jestem adwokatem – odpowiada.\nJaką rolę pełni w resorcie sprawiedliwości i na ile prawdziwe są opinie, iż jest szarą eminencją, człowiekiem głębokiego cienia? – To pan minister Grabarczyk jest konstytucyjnie umocowanym członkiem rządu i to on podejmuje wszelkie decyzje, za które bierze pełną odpowiedzialność – przekonuje sam Goździkowski.\nUmniejsza i bagatelizuje swoją rolę. Ale tak mówią wszyscy członkowie gabinetów politycznych. Bo formalnie rzeczywiście ich rola nie jest wielka. Niby tylko doradzają, pilnują kalendarza, organizują spotkania. W rzeczywistości są najbardziej zaufanymi współpracownikami polityków.\n– Zdyscyplinowany, samodzielny i odważny – tak mówi o nim łódzki adwokat Bartosz Tiutiunik. Miał okazję współpracować z Goździkowskim przez dwa lata na zasadzie patron – aplikant. Ma o nim jak najlepsze zdanie.\n– Dla młodego adwokata możliwość pracy w ministerstwie to dobre doświadczenie. I z drugiej strony: kontakt z salą sądową, organami ścigania to świetna baza dla osoby, która zajmuje się administracją. Jeśli minister sprawiedliwości otacza się osobami, które miały w praktyce do czynienia z wymiarem sprawiedliwości, to rosną szanse, że jego decyzje będą trafne – dodaje Tiutiunik.\nGoździkowski jest absolwentem WPiA Uniwersytetu Łódzkiego. Studia prawnicze nie były przypadkiem, ale świadomym wyborem. Został karnistą. Pracę magisterską pisał w Katedrze Postępowania Karnego i Kryminalistyki pod kierunkiem prof. Tomasza Grzegorczyka. Pochylał się w niej nad przejawami oportunistycznego oddziaływania na przebieg procesu karnego. Ukończył również studia podyplomowe „Prawna obsługa przedsiębiorców”.\nMinister Grabarczyk nie mógł lepiej trafić ze swym głównym doradcą. Resort stoi dziś bowiem przed wyzwaniem, jakim są głębokie zmiany w procedurze karnej. Mający wejść w życie w 2015 r. model procesu kontradyktoryjnego, oparty na sporze stron i ograniczonej roli sędziego, budzi zachwyt wśród adwokatów i sędziów. Ale ma wielu zagorzałych wrogów wśród prokuratorów. – Miałem do czynienia z salą sądową – przez cały okres aplikacji. Z uwagi na aplikowanie u adwokata w ściśle procesowej kancelarii, większość działalności realizowałem w sądzie bądź prokuraturze. To był wspaniały okres – wspomina Jakub Goździkowski.\nJest powściągliwy. Więcej daje o nim do myślenia nie to, co mówi, ale to, co zostawia dla siebie. A nie chce mówić, co sądzi o sędziach i prokuratorach. I czy w wielkim sporze procesualistów i karnistów o kontradyktoryjność stoi po stronie entuzjasty i współautora zmian prof. Piotra Hofmańskiego czy sceptyka prof. Lecha Gardockiego, który bardziej jest przywiązany do kontynentalnych wzorców procesu.\nZa to chętnie opowiada, co najbardziej uwiera go w funkcjonowaniu wymiaru sprawiedliwości. I są to przede wszystkim przypadki przewlekłości toczących się spraw. – Odnoszę czasem wrażenie, że zapomina się niekiedy, iż za każdym paragrafem kryje się człowiek – mówi Goździkowski.\nPraca jest dla niego możliwością samorealizacji. Wyzwaniem. O swych sukcesach i porażkach mówi krótko: – Mam nadzieję, że największy sukces zawodowy jest dopiero przede mną.\nPytany o to, czy warto zawieszać działalność adwokacką dla polityki, przekonuje, że nie warto dla polityki jako takiej, ale dla służby publicznej – już tak.\nPrywatnie jest miłośnikiem sportu. Z uwagi na miejsce pochodzenia – Płock – jest zakochany w piłce ręcznej. Kiedyś, jako junior, nawet uprawiał ją wyczynowo. Wiele mówią o nim lektury. Lubi książki sensacyjne, kryminalne i biografie. – Wielkie wrażenie zrobiła na mnie książka „Eichmann w Jerozolimie. Rzecz o banalności zła” autorstwa Hanny Arendt – przyznaje.\nsylwetka TDNDGP import adwokat


ach, te kociaki... (Strona 11) - Zwierzęta - urodaizdrowie.pl FORUM\nach, te kociaki... (Strona 11 z 12)\nPosty [ 251 do 275 z 292 ]\n251 Odpowiedź przez emilia_s292 2010-08-31 10:00:10\nNo tak, pewnie już się nie spotkamy czuję się winna i zaraz za karę dam sobie klapsa w pupę\n252 Odpowiedź przez summerlove 2010-08-31 10:06:05\nAlbo niech kot ci da W ten sposób będzie remis Ty go wodą, on ci klapsa...\n253 Odpowiedź przez emilia_s292 2010-08-31 10:07:32\nMoże i to dobry pomysł zaraz go zawołam ....\n254 Odpowiedź przez summerlove 2010-08-31 10:36:50\nTylko żeby nie zadrapał, bo jak mąż zobaczy... to wiesz co pomyśli...\n255 Odpowiedź przez emilia_s292 2010-08-31 12:30:45\nBędzie delikatny ...\n256 Odpowiedź przez summerlove 2010-08-31 14:46:58\nNo nie wiem, takie tygrysy są nieobliczalne...\n257 Odpowiedź przez gusia1000 2013-02-24 02:45:30\nEmilia i ja się sprawuje twój kot ?\n258 Odpowiedź przez niechcemisie 2013-03-23 19:09:19\nNie no, szalonego mam tego kota\nPoszedł sobie i nie wrócił na noc. Zawsze idzie wieczorem na spacer swoimi ścieżkami i przychodzi do drzwi wejściowych lub na balkon z tyłu domu, tam mu ktoś otwiera. Wczoraj jednak długo nie wracał, nie przyszedł tez kiedy się go wołało. Po dłuższych poszukiwaniach i oczekiwaniu na jaśnie hrabiego zrezygnowano z warty w drzwiach. No cóż, jest marzec, on jest młody, wiecie o co chodzi\nGodzina pierwsza w nocy, cały dom spi, ja leżę w łóżku i oglądam film. Nagle słyszę dziwne odgłosy za oknem. Wsłuchuję się... rety, jakby się ktoś zakradał, coś szelści, stuka. Kilka m-cy temu po osiedlu chodzili złodzieje. Jednym palcem odsłaniam leciutko zasłonę, a zza szyby wpatruje się we mnie... kot, mój kot usiłujący się dostać do domu przez okno, bo wrócił z randki za późno.\nMoje okno jest wysoko. Ślady świadczą o tym, że wskoczył na murek, z niego na rower taty, z roweru na daszek nad garażem i tam było najtrudniejsze zadanie - wspinaczka na mój parapet. Mały spryciarz usiłował wejść przez okno. I to przez jedyne okno, które było uchylone i zza ktorego dochodziły odgłosy życia\n259 Odpowiedź przez Size_36 2013-03-25 17:30:40\nPrzecież jest marzec, no naprawdę, trochę wyrozumiałości dla kocich instynktów\n260 Odpowiedź przez niechcemisie 2013-03-28 18:00:14\nMój kot nauczył się tego numeru i od wyżej opisanego zdarzenia regularnie zaczął przychodzić do domu korzystając z mojego okna. Co więcej, raz zrezygnował z wyjścia z domu drzwiami głównymi i pobiegł do mojego pokoju, przycupnął pod oknem wymownie spoglądając to na mnie to na szybę. Poiwiedziałam, ze nic z tego i wypędziłam go drzwiami. Wrócił oczywiście oknem.\n261 Odpowiedź przez Ksymena 2013-03-29 12:03:14\nWidzisz, i tak sobie poradził:) Nie ma co z tym walczyć, trzeba się przyzwyczaić!\n262 Odpowiedź przez niechcemisie 2013-03-31 15:42:08\nChyba wygląda na to, że trzeba. Koty chadzają własnymi ścieżkami, a scieżka mojego wiedzie przez okno. Taką sobie trase wytyczył i co zrobić. Teraz kilka razy dziennie zagląda mi przez szybę, otwieram, przeskakuje na biurko, z biurka na podłogę i śmiga na piętro do michy.\n263 Odpowiedź przez Gosia Samosia 2013-05-06 15:16:27\nMam persa i z nim to jest dosłownie skaranie boskie, szczególnie jak ma rujkę. Teraz nie wiem czy ją wysterylizować, czy po prostu kontynuować podawanie jej antykoncepcji....\n264 Odpowiedź przez Virrana 2013-05-13 14:49:58\nJa bym wysterylizowała, raz pocierpi a potem będzie spokój\n265 Odpowiedź przez Klaudia_a 2013-07-17 12:51:10\nCześć dziewczyny, ja jestem mamą dwóch kociaków rozbójników Przygarnęliśmy je ze schroniska i rzeczywiście długo się adaptowały do nowego otoczenia i uczyły się zaufania do nas przez kilka miesięcy, ale jestem pewna, że już nie chciałyby się z nami rozstać Oba to kocurki i oba są wysterylizowane\n266 Odpowiedź przez pelargonia 2013-08-02 09:29:18\nEch, my przygarnęliśmy 3 lata temu dwa kociątka znalezione w szkolnej piwnicy. Siostrzyczki. Zamieszkały u nas na podwórku, spały w chlewiku na sianku i codziennie dostawały jedzonko. Jedna z nich była zawsze strachliwa, chodząca własnymi ścieżkami, niezależna - taka typowa kocica. Druga to taka ciepła klucha, ciągle by się tylko przytulała i spała na ludzkich kolanach. Po roku przybłąkały się do nas znów 2 kociątka, znów siostrzyczki. Jedna zginęła tragicznie po tygodniu od kołami samochodu, a że nie chciałam, aby spotkało to drugą, wzięłam ją do domu. Mieliśmy więc 3 kotki, wszystkie wysterylizowane, zadbane i kochane, 2 podwórkowe i 1 domowa. No i ta domowa strasznie chciała na podwórko, siedziała cały dzień na parapecie i patrzyła się na pozostałe zwierzaki. Więc zrobiło mi się jej żal i jak już była po sterylizacji, poszła na dwór - ale mogła przychodzić do domu kiedy chciała. 2,5 miesiąca temu, gdy my byliśmy w największym wirze przygotowań do ślubu, nasza domowa kotka gdzieś zniknęła i do dziś jej nie ma już nie wierzę, że kiedykolwiek wróci, nawet nie wiem, czy żyje.... Z podwórkowych ta ciepła klucha tydzień temu wpadła pod samochodów i tym sposobem został nam jeden kot - kocia indywidualistka, która w swej kociej samotności przeobraziła się w kolejną ciepłą kluchę i coraz częściej domaga się przytulanek. Boję się, że jak ją za bardzo polubię, to i ona wkrótce zginie. Bo tak to jest z kotami W domu nieszczęśliwe, a poza nim zbyt mało uważne.\n267 Odpowiedź przez Jolatola23 2016-06-14 12:40:07\nco do akcesoriów dla kota to mogę polecić Ci sklep Apetete.pl ja już kupiłam wszystko co mi potrzebne dla kota, teraz tylko czekam aż będzie ze mną! Jeszcze całe dwa tygodnie...\n268 Odpowiedź przez minia77 2016-08-27 18:50:58\nMoja kocica jest wysterylizowana, spełniła się jako matka dwa razy i wystarczy. Teraz zrobiłabym tak samo, nie jestem przeciwniczką sterylizacji, szczególnie jak ma się więcej kotów w domu czy kocica wychodzi często na zewnątrz. Ja wszystko dla moich kotów kupuję w Auchanie, karma Iams którą jedzą od małego jest tam zawsze dostępna, żwirek, jakieś zabawki itp.\n269 Odpowiedź przez Joanna Natalia 2017-03-10 18:01:24\nPoczytałam że Wasze koty też gryzą. Myślałam że tylko mi taki się trafił a okazuje się że to dość powszechne u kotów. Najgorzej jak przychodzi żeby go pogłaskać i znienacka rzuca się na rękę Ale za to nie drapie.\n270 Odpowiedź przez Florax 2017-03-10 18:16:07\nDla nich to zabawa, a nie polowanie - ale jak są starsze to już wiedzą, że to boli i uważają, żeby nie przesadzić:)\n271 Odpowiedź przez Joanna Natalia 2017-03-10 19:00:51\nMam nadzieję że z tego wyrośnie\n272 Odpowiedź przez Florax 2017-03-11 11:02:12\nJeśli nie pokażesz, że to boli, to nie wyrosną. Koty są dobrymi obserwatorami i są inteligentne, tylko muszą wiedzieć, że źle odbierasz to, co robią:)\n273 Odpowiedź przez Joanna Natalia 2017-03-11 12:47:59\nZgadzam się z Tobą w 100% i wychowuję go tak że nie na wszystko mu pozwalam ale tego gryzienia oduczyć nie mogę choć próbowałam praktycznie od samego początku różnymi metodami. Przynajmniej w domu już nic nie gryzie bo wcześniej zdarzało mu się nawet buty pogryźć:p\n274 Odpowiedź przez Florax 2017-03-11 13:49:09\nWidocznie to jego hobby, z którego nie raczy zrezygnować;)\nTrzeba je więc pokochać...\n275 Odpowiedź przez Joanna Natalia 2017-03-11 15:39:34\nO nie, musi sobie znaleźć inne hobby- ja nie odpuszczę!


MZ o opiece stomatologicznej nad dziećmi i młodzieżą - Dentonet\nMZ o opiece stomatologicznej nad dziećmi i młodzieżą\nPublikacja: 4 listopada 2021, 08:41\nMinisterstwo zdrowia odpowiedziało na interpelację poseł Anny Dąbrowskiej-Banaszek, która pytała, jaka jest możliwość wprowadzenia nielimitowanych porad stomatologicznych dla dzieci i młodzieży do 18. roku życia.\nPrzypomnijmy – w połowie października posłanka skierowała do ministra zdrowia pytanie o możliwość wprowadzenia nielimitowanych porad stomatologicznych dla dzieci i młodzieży do 18. roku życia oraz środki potrzebne do sfinansowania tych porad. Pisaliśmy o tym TUTAJ.\nMinisterstwo odpowiedziało, że zgodnie z art. 31 ustawy z dnia 7 października 2020 r. o Funduszu Medycznym, świadczenia na rzecz osób do ukończenia 18. roku życia w zakresie, w jakim kwota zobowiązania NFZ wobec świadczeniodawcy z tytułu udzielania tych świadczeń została dostosowana zgodnie z art. 136 ust 2 pkt 1c ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, w tym z zakresu leczenia stomatologicznego, finansowane są ze środków Funduszu Medycznego.\n– Przepisy w tym zakresie zostały zaimplementowane do zarządzenia nr 33/2021/DSOZ prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 23.02.2021 r. (…) Wprowadzone zostało bezlimitowe finansowanie świadczeń stomatologicznych udzielonych świadczeniobiorcom do ukończenia 18. roku życia ze środków subfunduszu terapeutyczno-innowacyjnego Funduszu Medycznego, na podstawie ustawy o Funduszu Medycznym. Zmiany te miały na celu poprawę dostępności do świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych dzieciom do 18. roku życia – poinformowano.\nJak dodało ministerstwo, dotychczas z tego tytułu w planie finansowym na rok 2021 zostały zaangażowane środki w kwocie 531 562 tys. zł, w tym w zakresie stomatologii 62 525 tys. zł. (według danych za I półrocze 2021 r.).\n– Należy również wskazać, że w ostatnich latach Narodowy Fundusz Zdrowia podjął szereg działań, które miały na celu podniesienie dostępności do świadczeń stomatologicznych dla dzieci: zmieniony został współczynnik korygujący wycenę świadczeń dla dzieci z 1,3 na 1,5 oraz zmieniona została wycena świadczeń z zakresu endodoncji, aby zachęcić lekarzy dentystów do wykonywania leczenia kanałowego zębów u dzieci z użyciem nowoczesnych materiałów – informuje resort zdrowia.\nSą działania dla dzieci i młodzieży\nPodkreślono również, że w 2021 r. Narodowy Fundusz Zdrowia wspólnie z Ministerstwem Edukacji i Nauki podjął akcję mającą na celu zwiększenie dostępności do świadczeń stomatologicznych podczas okresu wakacyjnego. Polegała ona m.in. na otwarciu szkolnych gabinetów stomatologicznych podczas wakacji. Dodany został także nowy zakres świadczeń dedykowany gabinetom stomatologicznym w szkołach. – Narodowy Fundusz Zdrowia we współpracy z Naczelna Radą Lekarską opracował również nowy system finansowania i kontraktowania kompleksowych świadczeń stomatologicznych złożonych z gwarantowanych świadczeń z zakresu chirurgii stomatologicznej i periodontologii, oparty na kompleksowym ich finansowaniu zamiast obecnie stosowanego sumowania. Nad nową wyceną tych kompleksowych świadczeń pracuje obecnie Agencja Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji – podsumowano.\nTagi: Anna Dąbrowska-Banaszek, interpelacja, nielimitowane porady stomatologiczne dla dzieci i młodzieży, nielimitowane świadczenia stomatologiczne dla dzieci


Bukwica (województwo zachodniopomorskie) – Wikipedia, wolna encyklopedia\nNa mapach: 53°04′28″N 15°22′29″E/53,074444 15,374722\nBukwica (województwo zachodniopomorskie)\nBukwica – osada sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Pełczyce. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego. W roku 2007 osada liczyła 161 mieszkańców.\nOsada leży ok. 6 km na północny wschód od Pełczyc, między Boguszynami a miejscowością Bolewice.\nWieś wzmiankowana jest w źródłach już w 1338 r. W 1833 r. założony został folwark na terenach leśnych, który wchodził w skład domeny królewskiej, podobnie jak 2 majątki dawnego zakonu cysterek w Pełczycach. Majątek był dzierżawiony. Po II wojnie światowej w majątku działało Państwowe Gospodarstwo Rolne, obecnie Agencja Nieruchomości Rolnych.\nTę stronę ostatnio edytowano 16 sty 2018, 20:58.


30 lipca 1941 r. w Londynie został podpisany układ między ZSRR a Rzecząpospolitą Polską, zwany paktem Sikorski-Majski. Unieważniono w nim traktaty radziecko-niemieckie z 1939 r., dotyczące zmian terytorialnych w Polsce i ogłoszono wspólną deklarację o przywróceniu stosunków dyplomatycznych. Na mocy tego układu rozpoczęto tworzenie Armii Polskiej w ZSRR. Władze na Kremlu ogłosiły „amnestię” dla uwięzionych obywateli polskich, co pozwoliło przywrócić wolność setkom tysięcy osób. Nie uzyskano jednak żadnej jednoznacznej deklaracji w sprawie przedwojennej wschodniej granicy Polski. Sprawa ta była poruszana jeszcze wielokrotnie w czasie wojny, ostatecznie jednak została przez Polskę przegrana.


Zima kojarzy nam się ze śniegiem, którego jak do tej pory po prostu.. nie ma. Cieszę się z tego powodu, jednak mam nadzieję, że na Boże Narodzenie pojawi się, bo co to za Święta bez śniegu?\nW dzisiejszej stylizacji postawiłam na wygodę, ciepły płaszcz z kożuchem + Emu, jest to dobry zestaw dla osób tak zmarzłych jak ja.\nsweter: C&A (SH)\nszalik: Szafa Mamy\npierścionek: Prezent z Londynu\nZdjęcia wykonała Karolina Foks, zapraszam do polubienia fan page-a na facebooku:\n<Karolina Foks photography>\nAutor: Shopaholic o 12:09 82 komentarze:\nZa oknem wyjątkowo piękna pogoda. Dzisiejsza stylizacja będzie bardzo prosta, przełamanie bieli z czernią i brak jakichkolwiek dodatków. Wreszcie mogłam założyć swoją uniwersalną spódniczkę, którą "upolowałam" za jedyne 19,90 w sieciówce h&m (i to po żadnej wyprzedaży!).\nZa tydzień czeka mnie sesja zdjęciowa z moimi setami, tak więc na pewno będzie coś fajnego w swoim czasie, zdjęcia wykonywane mają zamiar być w największym studio fotograficznym na lubelszczyźnie o powierzchni aż 300 m kwadratowych, tak więc... czekamy :)\nAutor: Shopaholic o 17:25 36 komentarzy:\nNo i mamy już kalendarzową jesień. Z racji tej, iż jestem wielką fanką swetrów (w różnej postaci, grubości..) lubię bardzo tą porę roku.Czas wyciągnąć ze swoich szaf kurtki, płaszcze i cieplejsze buty. Dzisiejsza stylizacja rozpoczyna etap jesiennych ubieranek. Śliwkowy płaszczyk, rajstopy i czarne botki na koturnie, które nie raz jeszcze zagoszczą tutaj, gdyż pasują niemal do wszystkiego przy czym są bardzo wygodne.\n+ Vogue Nippon (prezent prosto z Tokyo od Krystianki)\nA oto wczorajszy zakup:\nMokasyno- baleriny marki River Island, świetnie pasujące do wielu stylizacji.\nAutor: Shopaholic o 11:01 34 komentarze:\nZa oknem już budzi się prawdziwa jesień. Wiele godzin w szkole, brak czasu na wszystko. W dzisiejszej notce przedstawię Wam sety z ostatniej sesji zdjęciowej z udziałem moim jak i stworzonych przeze mnie stylizacji. Ubiór miał być prosty; użyłam więc surowych ubrań. Współpracę zaproponowała mi Lubelska Szkoła Fotografii. A oto efekty:\nskórzana kurtka: Allegro\nczarne body: prezent z Italii\njasne spodnie a'la bryczesy: H&M\nkrótkie czarne spodenki: H&M\nzdjęcia wykonał Maciek Rukasz/ Agencja Blow Up!\nza wizaż podziękowania dla wspaniałej Emilii Wąsik.\nAutor: Shopaholic o 17:58 25 komentarzy:\nZaplanowałam, iż odzieję się w czarne koturny, rajstopy, i długi sweter, jednak pogoda jest tak piękna że aż grzech było by się tak ubrać. Wyciągnęłam z szafy krótkie szorty, które są efektem mojej przeróbki, i później z doborem poszło już jak po maśle. Oto efekty:\nszorty: C&A: przeróbka własna\nzdjęcia by Karolina Foks\nAutor: Shopaholic o 11:05 25 komentarzy:


Strony związane z hasłem: skup aut - strona 1 - Katalog SEO 24.NET - .:Grupa SEO 24:.\nSentyment do samochodu może okazać się bardzo silnym uczuciem, które skutecznie może ograniczać podjęcie konkretnych kroków mających na celu na przykład pozbycie się starego wozu. My to wiemy, dlatego bardzo docenia...\nNazwa firmy: Skup Aut Pomorskie Tczew\nSkup samochodów trójmiasto to kompleksowa obsługa i doradztwo w pełnym zakresie. Dbamy o to żeby zakupione przez Nas auta były w dobrym stanie technicznym oraz spełniały Państwa szczególne oczekiwania. Nasze wielole...\nNazwa firmy: Skup złomowanie aut Szczecin i całe Zachodniopomorskie\nZłomowanie aut Szczecin i całe woj. Zachodniopomorskie. Absolutnie każde auto kupimy niezależnie od stanu, rocznika czy marki. Kasujemy auta całe, rozbite, zniszczone, bez przeglądu oraz polisy ubezpieczeniowej. Za ...\nNazwa firmy: Skup samochodów Poznań\nNasza firma prezentuje wyrafinowany skup samochodów Poznań. Możemy pochwalić się dużym doświadczeniem i wieloma radosnymi kontrahentami. Jeżeli masz jakiś samochód na sprzedaż to od razu skontaktuj się nami. Gwarant...\nSkup samochodów BEST, ul. Lechicka 12 , ul. 61-650\nNazwa firmy: skup aut Sopot\nProfesjonalizm i dokładność świadczonych przez nas usług przekłada się na zadowolenie naszych klientów. Obsługujemy zarówno osoby prywatne jak i różnego rodzaju przedsiębiorstwa. Zakład skupuje m. in. auta dostawcze...\nJeżeli planują Państwo odsprzedaż pojazdu, to propozycja firmy SkupAut-Slask. eu może być ciekawa. Prowadzimy działalność na obszarze całego województwa śląskiego. Na podstawie przekazanych przez klienta informacji,...\nNazwa firmy: Skup aut Gdańsk\nSkupujemy samochody dostawcze oraz osobowe na terenie Gdańska i okolic. Różne marki i modele niezależnie od ich stanu technicznego. Zajmujemy się również złomowaniem pojazdów. Świadczymy darmowy dojazd do klienta or...\nNazwa firmy: Skup aut, wycena samochodu\nFirma Skup aut Gdańsk specjalizuje się w skupie pojazdów.. Oferujemy możliwość nabycia od kontrahentów wszystkich marek pojazdów. Gwarantujemy atrakcyjne ceny. Przygotowujemy klientom wstępne wyceny na podstawie inf...\nTrójmiejskie przedsiębiorstwo skup-samochodow-pomorskie. pl zajmuje się zakupem pojazdów wszystkich typów, niezależnie od stanu zachowania i roku produkcji. Nasza firma pozwala na ekspresową sprzedaż pojazdu i natyc...\nNazwa firmy: Skup Aut Powypadkowych\nPojazd uszkodzony, który nie nadaje się do późniejszego eksploatowania może zostać sprzedany w skupie aut. W takim momencie określony skup aut powypadkowych oferuje nam poszczególną cenę w zamian za sprzedaż samocho...\nHandel autami w naszym kraju, pomimo tego, iż rynek jest dosyć mocno nasycony, cały czas się dosyć opłaca. W szczególności dlatego, iż Polacy ochoczo kupują samochody używane, tymczasem nie stać nas na nabycie samoc...\nCarsAuta, Konarskiego 8 , ul. 01-355\nNazwa firmy: Auto skup\nPrzeglądając e-skupsamochodow. pl właściciele pojazdów będą mogli w niedługim czasie rozeznać się w wycenie posiadanego pojazdu. Wystarczy uzupełnić formularz kontaktowy i zamieścić w nim odpowiednią ilość wyczerpuj...\nNazwa firmy: Skup samochodów Kozienice\nPozyskujemy pojazdy, które przeszły niewielkie stłuczki i kolizje, a także auta poleasingowe. Nie jest tutaj ważny stan techniczny i wizerunek pojazdu. Nasza firma dysponuje darmowym dojazdem do klienta, bądź na jeg...\nW dzisiejszym świecie żyjąc w pośpiechu brakuje nam zawsze czasu. Potrzebujesz nowe auto, nie masz kiedy zajmować się dodawaniem ogłoszeń sprzedaży auta, oczekiwać na kupca, ciągle się targować ceną sprzedawanego au...


Pisarz rodzinny - Grégoire Delacourt | Julia Orzech\nHome EGZEMPLARZ RECENZENCKI GRÉGOIRE DELACOURT LITERATURA FRANCUSKA WYDAWNICTWO DRZEWO BABEL Pisarz rodzinny - Grégoire Delacourt\nEGZEMPLARZ RECENZENCKI GRÉGOIRE DELACOURT LITERATURA FRANCUSKA WYDAWNICTWO DRZEWO BABEL\nImani 20 lutego 2013 01:41\nGdyby nie Twoja recenzja, to ta ksiazka umknelaby mi zupelnie, a tak zostala wpisana na liste ksiazej do poszukania i przeczytania. Z wielka checia poznam Eduarda i jego rodzine.\nJulia Orzech 20 lutego 2013 21:04\nCieszę się zatem Imani, bo książkę naprawdę warto przeczytać:) Pozdrawiam ciepło\nDosiak 20 lutego 2013 10:04\nObawiam się, że nie zwróciłabym na tę książkę uwagi, gdybym, podobnie jak Imani, nie przeczytała Twojej recenzji. Zapowiada się ciekawa i taka słodko-gorzka opowieść o relacjach rodzinnych. Postaram się przeczytać :)\nJulia Orzech 20 lutego 2013 21:05\nWiesz, ja o tej książce nigdy wcześniej nie słyszałam. Spodobała mi się nota od wydawcy i nie zawiodłam się. Niepozorna rzecz, a warta przeczytania:)\nMelania 20 lutego 2013 10:13\nBędę ją miała na uwadze, bo recenzja mnie zachęciła :)\nJulia Orzech 20 lutego 2013 21:06\nDziękuję Melu:) Myślę, że się nie zawiedziesz:)\nTaki jest świat 20 lutego 2013 10:28\nJulia Orzech 20 lutego 2013 21:07\nKsiążkozaur 20 lutego 2013 16:15\nKoleżanka bardzo mi poleciła tę książkę i mam ją na czytniku, niestety ebooki czekają na swoją kolej najdłużej :p\nJulia Orzech 20 lutego 2013 21:08\nU mnie jest podobnie:)Papier zawsze wygrywa:) Ja również polecam ci bardzo tę książkę:)\nKsiążkozaur 21 lutego 2013 13:24\nTo nawet nie kwestia tego, że wolę papierowe, tylko one jakoś bardziej się rzucają w oczy ;) No i mają wyższy priorytet: recenzyjne, z biblioteki... Z czytnika jak z półki, nic nie ucieknie :p\ndiunam 20 lutego 2013 22:48\nJuż zapisują na listę "muszę przeczytać". Z tego co piszesz książka zapowiada się rewelacyjnie.\nJulia Orzech 21 lutego 2013 11:06\nCieszę się:) I mam nadzieję, że się nie zawiedziesz:) Pozdrawiam\nAntyśka 21 lutego 2013 13:16\nKsiążka zaintrygowała mnie już jakiś czas temu okładką i tytułem. Opisu nigdy nie czytałam, bo jak nabieram ochoty na książkę nie wiedząc o czym jest to czytając opis często natykam się na spojlery. Twoja recenzja przekonała mnie, że po książkę muszę sięgnąć wcześniej niż później :).


Archiwa: probiotyki - fitness-food.pl zdrowa żywność\nPosts tagged probiotyki\nProbiotyki to temat, który jakiś czas temu zyskał na popularności i do tej pory nie schodzi z ust osób, mówiących cokolwiek na temat zdrowia. Nie jest to tak naprawdę żadna nowinka – probiotyki są znane już od starożytności, kiedy to stosowano sfermentowane mleko w celu poprawy wypróżniania. Pod kątem naukowym zainteresowano się tym w 1877 roku, a następnie w 1907 roku. Początkowo badano tylko spożywanie fermentowanych produktów mlecznych pod kątem zdrowotnego wpływu na człowieka. Nieco później został wprowadzony termin „probiotyk” i zostały dokładnie określone wymagania, które takowy musi spełniać.\nWszystkim zdarza się czasem złapać przeziębienie. Niektóre badania wskazują, że poziom aktywności fizycznej danej osoby wpływa na ryzyko infekcji górnych dróg oddechowych, najprawdopodobniej przez wpływ na funkcję odpornościową. Umiarkowany regularny poziom wykonywanych ćwiczeń wydaję się zmniejszać naszą podatność na choroby w porównaniu z nieaktywnym trybem życia, lecz okresy wzmożonej aktywności fizycznej/ treningowej mogą powodować zwiększenie ryzyka zachorowania na różne infekcje takie jak grypa, katar czy nawet łzawienie oczu u sportowców.\nDo najczęstszych infekcji górnych dróg oddechowych, z którymi ludzie się borykają zaliczamy przeziębienie, zapalenie zatok, zapalenie migdałków i grypa. Większość z nich jest spowodowana wirusową infekcją. Przeciętnego dorosłego infekcje dróg oddechowych potrafią zaatakować od 2 do 4 razy na rok, natomiast u dzieci występują do 2 razy częściej. Każdego dnia nasz układ odpornościowy chroni nas przed armią patogennych drobnoustrojów bombardujących ciało. Na funkcje odpornościowe wpływa genetyka danej osoby, a także czynniki zewnętrzne, takie jak stres, złe odżywianie, brak snu, normalny proces starzenia się, brak ruchu, przetrenowanie czy stan mikrobioty. Czynniki te mogą tłumić układ odpornościowy, czyniąc osobę bardziej podatną na infekcje.\nCzy w takim razie jesteśmy z góry skazani na porażkę w walce z wszelkimi chorobami ? Niekoniecznie ;) Continue reading →\nStare powiedzenie, które zawiera w sobie dużo prawdy, popieranej coraz większą ilością badań. Oprócz tego, że istniejemy my, a świat zdaje się czasem obracać wokół nas, mamy w środku o wiele więcej organizmów, niż komórek własnego organizmu. Mowa o bakteriach, których liczbę szacuje się na około 39 bilionów.\nNajlepiej wybierać to, z czym mamy styczność w ciągu naszego życia – jak na przykład przy narodzinach, bo wtedy otrzymujemy tego, czego potrzebujemy by rozpocząć życie z jak najsilniejszym organizmem. Taką substancją jest laktoferyna, którą znajdziemy właśnie w mleku matki w dużych ilościach oraz w naszym organizmie. Samo to, że znajduje się w mleku matki, może nam powiedzieć jak bardzo istotna jest ta substancja. Wraz z mlekiem matki otrzymujemy wszystkie najważniejsze składniki wzmacniające nasz organizm, by mógł bronić się przed nowymi, nieznanymi patogenami. Continue reading →


Chamstwo | Blog Stanisława Remuszki\n← Bracia Mniejsi\nPrezent urodzinowy →\nOpublikowano 31 maja 2010, autor: remuszko\nPowód: Warszawa, 5 listopada 2009\nO godzinie 20:00 – w porze największej oglądalności i w tzw. czasie chronionym – Telewizja Polska nadała program zawierający sceny pełne najdrastyczniejszych wulgaryzmów. Plugawe przekleństwa padały z ekranu kilkadziesiąt razy (zapis jednej tylko minuty – załączam ).\nTo postępowanie telewizji naruszyło moje dobra osobiste – zwłaszcza moją godność i mój domowy mir.\nPostępowanie pozwanego było również bezpośrednim złamaniem obowiązującej ustawy o radiofonii i telewizji.\nWnoszę o zasądzenie od pozwanego tytułem zadośćuczynienia symbolicznej złotówki dla mnie oraz stu tysięcy złotych dla Fundacji Dzieciom “Zdążyć z Pomocą”, Łomiańska 5, 01-685 Warszawa, (KRS 0000037904).\nJako ważny materiał dowodowy, dokumentujący tło i okoliczności tej skandalicznej historii, załączam książkę „Wariacje obywatelskiej”, gdzie cała sprawa jest z detalami opisana na stronach 11-58.\nWięcej można dowiedzieć się z książki oraz obserwując kolejne rozprawy. Jednak przez szacunek dla Czytelników podaję kilka podstawowych informacji w pigułce.\nMoje samotne boje o elementarną kulturę w telewizji trwają od pierwszej połowy lat dziewięćdziesiątych. Skarżyłem się na ohydnie bluzgających z ekranu konkretnych piosenkarzy, gwiazdorów i artystów (Owsiak, Staszewski, jakieś zespoły) i na programowych decydentów, pisałem felietony, listy i artykuły, nagrywałem, zawiadamiałem prokuraturę i zeznawałem, nachodziłem konstytucyjne organa mojego państwa (KRRiT, RPO), prywatnie nękałem znanych (sobie) posłów i senatorów – lecz wszystko na nic. Krajowa Rada w osobach pań Waniek i Kruk ostatecznie umyła ręce, Rzecznik Praw Obywatelskich doktor Janusz Kochanowski na skargi obywateli nie odpowiadał w ogóle (sic!), telewizyjni bonzowie zaś (Dworak, Wildstein, Miszczak) uznali, że ze swoimi językowymi pretensjami po prostu nie idę z duchem czasu.\nJedyne, co mi się udało, to zebrać grono ludzi posiadających w tej sprawie podobne poglądy. Oni są wyliczeni tutaj – http://www.remuszko.pl/chamstwo/ – z imienia, nazwiska i miejsca zamieszkania. Są wśród nich postacie arcysławne – że alfabetycznie wymienię tylko, dla przykładu, Leszka Balcerowicza, Jarosława Kaczyńskiego, Bronisława Komorowskiego, Jana Miodka czy Tadeusza Sznuka – ale przede wszystkim jest kilka setek osób absolutnie mi nie znanych, którzy nie obawiali się powierzyć mi swych prywatnych danych osobowych po to, by móc publicznie zaprotestować na mojej www przeciwko bezkarnemu telewizyjnemu schamianiu narodu.\nCytuję za „Wariacjami obywatelskimi”, str. 21:\nW zgodnej opinii psychologów i socjologów nie ulega wątpliwości, iż zbrodnia, przemoc i przekleństwa na telewizyjnych ekranach przyczyniają się do brutalizacji realnego społecznego życia, a zwłaszcza jego młodzieżowych subkultur. Dramatycznym wyrazem tej brutalizacji są potem potworne czyny młodych ludzi, ze smakiem i szczegółami relacjonowane przez żądne sensacji media.\nNie chcę przez to powiedzieć, że pan prezes Miazek odpowiada za torturowanie maturzysty porwanego w Lasku Bielańskim, a pan przewodniczący Sulik za bestialskie zamordowanie młodej kobiety przez trójkę innych maturzystów. Ale też jest logicznie oczywiste, że ci, którzy mają prawny i etyczny obowiązek czuwania nad przestrzeganiem obowiązujących przepisów, i dopuszczają zarazem do bezkarnego łamania tego prawa – ponoszą, by tak rzec, część moralnej odpowiedzialności za późniejsze – dalekie i pośrednie – społeczne złe skutki własnego zaniechania.\nCytowane wyżej słowa napisałem do KRRiT 18 października 1997 roku. Cytowany wyżej pozew złożyłem 5 listopada 2009 roku. A 10 lutego 2010 roku siedemnastoletni bandyta zadźgał nożem na śmierć warszawskiego policjanta dlatego, że ten wcześniej zwrócił mu uwagę, aby nie przeklinał na autobusowym przystanku…\nNo więc powiem wprost: być może nie doszłoby do tej zbrodni, gdyby panie i panowie Zoll, Wildstein, Waniek, Sulik, Miszczak, Miazek, Kruk, Kochanowski, Dworak i inni zrobili w swoim czasie to, co do nich elementarnie należało. Tak uważam.\nPowód: Warszawa, 17 maja 2010\nsygn. akt: XXIV C 1093/09\nna odpowiedź pozwanego na pozew\nUznając, iż pozostałe kwestie są dostatecznie wyjaśnione w przedłożonych materiałach dowodowych lub zostaną dodatkowo wyjaśnione podczas przewodu – pragnę tą drogą polemizować tylko z jednym twierdzeniem strony pozwanej. Oto ono:\n…Wulgaryzmy nie były skierowane do powoda czy jego domowników, nie były wygłaszane pod ich adresem, nie stawiają ich w złym świetle, nie obrażają ich ani nie poniżają…\nOdpowiadam obrazowo: moje dobra osobiste zostają naruszone nie tylko wtedy, gdy ktoś cuchnącym błotem obrzuci bezpośrednio mnie, lecz również wtedy, gdy to błoto znienacka wleci do mojego czystego i schludnego salonu przez okno (tu: telewizyjne), lądując na talerzu, dywanie czy meblach.\nJako dziennikarz, chcę też podkreślić, że wolność słowa nie jest wartością ani najwyższą, ani bezwzględną. Tak jak potrzeby fizjologiczne w cywilizowanym państwie załatwia się tylko w MIEJSCACH wyznaczonych, tak polski parlament, dbając o dobra osobiste obywateli, uznał, iż medialna defekacja słowna może odbywać się tylko w GODZINACH wyznaczonych. Na drzwiach odpowiednich pomieszczeń widnieją litery WC, a w ustawie o KRRiT widnieją godziny 23:00-6:00.\n(18 maja 2010) Jeśli dobrze zrozumiałem ustne uzasadnienie wyroku ogłoszonego dziś około 9:30 przez sędziego warszawskiego Sądu Okręgowego pana Jacka Tyszkę – nadanie przez telewizję publiczną o godzinie dwudziestej z minutami następującej wypowiedzi (przepraszam, ale cytuję): …Ty kurwo jedna, ty chuju jeden ty! Jak mogłeś, jak kurwa mogłeś? Spierdoliłeś! Teraz samą mnie zostawiłeś! Ty chuju jeden, ty tchórzu! Znudziło ci się, tak? Samą! Z chłopakiem samą! Ty tchórzu jebany, kurwa jeden ty! Pierdolę cię! Słyszysz zasrańcu? Pierdolę cię!… naruszyło wprawdzie moje dobra osobiste (m.in. mir domowy i prawo do prywatności), lecz niczym to nie skutkuje, ponieważ TVP działała legalnie, jako realizująca swoją ustawową misję, której fundamentem są – w tym wypadku – swoboda artystycznego wyrazu oraz wolność słowa; nadto przytoczony fragment został brutalnie wyrwany ze słusznego kontekstu…\nZłożyłem wniosek o pisemne uzasadnienie wyroku i zamierzam apelować 🙂


Trzy obroty koła Dharmy — Study Buddhism\nPierwsza tura przekazu nauk\nDruga tura przekazu nauk\nTrzecia tura przekazu nauk\nIstnieje wiele sposobów klasyfikacji nauk Buddy. Jednym z bardziej znanych schematów są „trzy obroty koła Dharmy” czy też „trzy tury przekazywania nauk Dharmy”. Budda nauczał każdej z nich w innym miejscu i innym okresie swego życia, chociaż niektórzy późniejsi uczeni, tacy jak jako Tsongkhapa, rozróżniają te trzy według ich treści, a nie tylko podług z ich chronologicznego porządku.\nPierwsza tura przekazu nauk miała miejsce w Parku Jelenim w Sarnath. Zaraz po osiągnięciu oświecenia, Budda udawszy się tam wraz ze swymi pięcioma towarzyszami, udzielił swej pierwszej nauki. Przedstawił w niej podstawową strukturę swojego wglądu: Cztery Szlachetne Prawdy. Owe cztery to prawdziwe cierpienia, ich prawdziwe przyczyny, ich prawdziwe ustania lub zatrzymania oraz prawdziwa ścieżka lub ścieżka umysłu prowadząca do ich prawdziwego ustania i będąca jego rezultatem.\nSłowo „szlachetny” (ang. noble) jest tłumaczeniem słowa „Aria”, z którego wywodzą się również słowa aryjski i Iran. Ariowie byli indoeuropejskim plemieniem wywodzącym się z Azji Środkowej, które podbiło Indie około 2000 lat p.n.e., ogłaszając swoją wyższość nad miejscowymi tubylcami i kulturą.\nW buddyjskich naukach, określenie Aria odnosi się do wysoce urzeczywistnionej istoty, kogoś kto doświadczył nie pojęciowego poznania tych czterech prawd. Owe cztery szlachetne prawdy są zatem czterema faktami, które Aria postrzega nie pojęciowo jako prawdziwe, chociaż zwykli ludzie i wyznawcy innych hinduskich systemów filozoficznych w tamtych czasów nie uznają ich w ogóle za prawdziwe.\nInteresujące jest to, że Budda użył terminu Aria, określającego członka szlachty, choć w obrębie wspólnoty zakonnej, którą założył, zlikwidował całkowicie system kastowy i hierarchiczną strukturę. Bycie buddyjskim Arią nie opiera się wszakże na pochodzeniu, przynależności do klanu czy rasy, uprawniających kogoś do sprawowania władzy politycznej lub zapewniających status ekonomiczny, lecz opiera się na duchowych osiągnięciach. Dlatego pozostając w zgodzie z mentalnością społeczeństwa, w którym żył, Budda, używając tego określenia, wskazał, iż ci, którzy urzeczywistnili prawdę o owych faktach wznieśli się ponad masy w tym sensie, że uwolnili się na zawsze od pewnego poziomu cierpienia.\nCo więcej, jeleń uznawany jest za łagodne i spokojne zwierzę. Nauczając w Parku Jelenim, Budda symbolicznie wskazał, że zrozumienie jego nauk przynosi stan spokoju, stan wolny od cierpienia.\nBudda przedstawił drugą turę przekazu swych nauk na Górze Sępa położonej niedaleko Radżagrihy, stolicy królestwa Magadha. Odbywało się to w szczególnie trudnej chwili w jego życiu. Wojna szalała w Sakja, jego ojczyźnie, zaś w Magadha następca tronu wtrącił do więzienia swego ojca, przywłaszczył sobie tron i zagłodził ojca na śmierć. Był to również czas, kiedy Dewadatta, kuzyn Buddy, próbował go zabić i doprowadzić do schizmy w buddyjskiej społeczności klasztornej. Co więcej, kiedy Budda znajdował się w drodze do Magadha, został potępiony i zdyskredytowany w Waddźi, więc udał się na Górze Sępa, by zamieszkać w tamtejszych jaskiniach\nDruga tura dotyczy przede wszystkim tego, co znane jest jako Sutry Pradżniaparamity, Sutry Doskonałości Mądrości. Zajmują się one tematem pustki czy też pustości oraz etapami zdobywania rozróżniającej świadomości tejże. Pustka jest całkowitym brakiem niemożliwych sposobów istnienia, takich jak stałe, trwałe i niezależne istnienie. Chociaż wszystko może wydawać się jako samo-ustanowione, niezależne od przyczyn i warunków, projekcja takiej fantazji nie odpowiada rzeczywistości. Aby osiągnąć wyzwolenie i oświecenie, musimy prawidłowo rozróżniać fantazję od rzeczywistości. Potrzebujemy nie pojęciowego poznania pustki.\nNauczanie tego tematu ma wielki sens w kontekście owego okresu w życiu Buddy. Tak wiele okropnych rzeczy wydarzyło się w jego własnym życiu i w otaczającym go świecie, że jego monastyczna wspólnota potrzebowała jakiejś metody, by zrozumieć i poradzić sobie z szokiem i przerażeniem wiążącymi się z tym wszystkim. Zrozumienie pustki miało pomóc im w zdekonstruowaniu tej trudnej sytuacji i zrozumieniu, że tragedie wojny itp. nie istnieją jako jakieś stałe i trwałe potwory, ale że powstają w zależności od wielu przyczyn i warunków. Jeśli spojrzymy na drugą turę przekazu nauk w tym świetle, to fakt, że Budda nauczał pustki w tamtej właśnie chwili swego życia ma wiele sensu.\nTrzecia tura przekazu nauk miała miejsce w Wajsiali, stolicy Republiki Waddźiów. Buddha wielokrotnie przechodził przez kraj Waddźiów podróżując tam i z powrotem pomiędzy Kosalą a Magadhą i to właśnie tam ostatecznie zgodził się utworzyć wspólnotę monastyczną mniszek. Kraj Waddźiów była ubogą republiką, więc znaczące jest to, iż wspólnota mniszek rozpoczęła się w tak egalitarnym środowisku, w miejscu, w którym elitarny i konserwatywny porządek społeczny braminów nie był tak silny.\nSą dwa sposoby, by określić co jest treścią trzeciej tury nauk. Zgodnie z jednym z nich trzecia tura odnosi się do nauk Czittamatry, szkoły „Jedynie umysłu” należącej do Mahajany. Głównym punktem filozoficznym owej szkoły jest to, że treść naszej percepcji i czynniki umysłu, poprzez które ją postrzegamy nie pochodzą z odmiennych źródeł. Wszystkie one mają to samo źródło pochodzenia – karmiczne nasiono lub tendencję w naszej podstawie świadomości. Z tego powodu można ustanawiać istnienie czegokolwiek jedynie w relacji do umysłu, który o tym myśli, widzi to, albo to opisuje itp. Tak więc, gdy dwoje ludzi na coś patrzy, na przykład na członkinię nowo ustanowionej społeczności mniszek, nie ma w tym wspólnego mianownika, obiektywnej osoby, na którą oboje ci ludzie patrzą. Sposób, w jaki taka mniszka przejawia się każdej z nich, wynika z karmicznej tendencji w umyśle patrzącego. Zatem, jeśli ktoś uznaje bycie mniszką za coś niewłaściwego dla kobiety, nie jest to obiektywna rzeczywistość, a jedynie subiektywny pogląd tej osoby.\nZgodnie z drugim sposobem definiowania treści trzeciej tury, Budda nauczał wówczas o Naturze Buddy, wrodzonych czynnikach, które posiada każdy i które umożliwiają każdemu stanie się oświeconym Buddą. Dzięki Naturze Buddy, wszystkie istoty są równe i dotyczy to zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Nauki o Naturze Buddy służyły wielką pomocą męskim członkom wspólnoty monastycznej w przyjęciu nowej instytucji mniszek, a także zachęcały mniszki do zdecydowanego dążenia ku oświeceniu. Istotne jest to, że Budda nauczał tego tematu w kraju Waddźiów, egalitarnym państwie, gdzie nauki te miały większą szansę być zrozumiane również przez społeczeństwo. Co więcej, dla wszystkich było pomocne uświadomienie sobie, iż pomimo wszystkich konfliktów i wojen, podstawowa natura umysłu każdego jest czysta – wliczając w to umysły naszych wrogów.\nW różnych okresach swojego życia, Budda umiejętnie nauczał rozmaitych zagadnień na przeróżne sposoby. Zręcznie przedstawiał swe nauki, wybierając ich temat tak, by pasował do danego miejsca i czasu i by był dostosowany do potrzeb jego słuchaczy. W tym sensie Budda był na prawdę mistrzem zręcznych środków.


Zak Oberrath opowiada o pracy projektanta – długie zimy sprzyjają projektowaniu planszówek | PrzystanekLegnica\nZak Oberrath opowiada o pracy projektanta – długie zimy sprzyjają projektowaniu planszówek\nPosted on 25 grudnia 2014 by Fiona\nZapraszamy do lektury i komentowania wywiadu z autorem gry Legends of Adventure.\nZak Oberrath: Dorastałem w okolicy z długimi zimami. Moja rodzina nie miała za dużo pieniędzy, nie miałem więc gier wideo ani kablówki. Spędzałem za to dużo czasu tworząc własne gry planszowe z kartonu o tematyce takiej, jaka akurat mnie zainspirowała. Zrobiłem pewnie setki takich gier.\nPrzystanekLegnica: Powiedz czytelnikom o pracy projektanta gier planszowych.\nZak Oberrath: Cóż, projektowanie jest tą częścią procesu tworzenia gry, która daje najwięcej radości. Najpierw musisz ustalić, co ci się podoba. Kosmos? Walka? Praca w grupie? Historia? Gdy już tego się dowiesz, musisz stworzyć ogólny zarys. Czym gra będzie się różnić od innych (poza, oczywiście, imionami bohaterów i oprawą graficzną)? Jaka będzie? Ile będzie trwać? Do jakich odbiorców ma trafić? Wszystkie te pytania kierują do zarysu/szkicu gry. Potem musisz testować, testować, testować. Rozwiązywać problemy. Udoskonalać i poprawiać. Wymaga to więcej pracy niż zakładałeś, ale kreatywność popłaca.\nPrzystanekLegnica: Jak Twoje otoczenie reaguje na Twoje nietypowe hobby?\nZak Oberrath: Odbiór moich gier jest niesamowity. Myślę, że moja praca robi wrażenie na ludziach, bo nie tylko projektuję, ale również zbieram fundusze na produkcję. To niezwykłe robić grę od projektu do etapu leżenia na półce. Większość ludzi uważa, że to fajne, nawet jak sami nie grają.\nPrzystanekLegnica: Opowiedz o sobie.\nZak Oberrath: Jestem nauczycielem w szkole podstawowej w Charleston SC (USA). Uczę od 10 lat i sprawia mi to przyjemność. Ja i moja żona lubimy podróżować (z chęcią odwiedzimy Polskę) i często spędzamy czas na plaży. Poza tym lubię wędrówki z plecakiem, sporty (głównie siatkówkę) i gry.\nPrzystanekLegnica: Jaki jest Twój dorobek w zakresie gier planszowych?\nZak Oberrath: Legends of Adventure jest pierwszą grą, jaka wydałem.\nPrzystanekLegnica: Dlaczego miłośnicy planszówek powinni zagrać w Legends of Adventure?\nZak Oberrath: Zaprojektowałem Legends of Adventure jako grę lekką, szybka i zabawną. Doświadczeni gracze są w stanie rozegrać partię poniżej 90 minut i maja przy tym sporo zabawy. Rozgrywki nie są takie same, więc wyzwanie za każdym razem jest inne.\nPrzystanekLegnica: Czy pamiętasz jakąś anegdotę związana z grami planowymi?\nZak Oberrath: W szkole średniej moi przyjaciele pewnego razu opuścili lekcje i grali cały dzień w grę o tematyce giełdowej.\nPrzystanekLegnica: Jakie są Twoje plany?\nZak Oberrath: Gra Legends of Adventure pozwala na stworzenie karcianych dodatków tematycznych i mam nadzieję, że je wydam. Poza tym pracuję nad projektem gry dla dzieci o tematyce baśniowej.\nFiled under: Wywiady/Interviews | Tagged: Legends of Adventure, Mike Mattocks, Shawn Oberrath, Zak Oberrath |\n« Wieści z kraju i ze świata #21 Gdy gry są pasją i pracą – Evangelos Foskolos i Stelios Kourtis opowiadają o projektowaniu gier »


ZEGAREK TISSOT T-Lady UTS/3005\nNiezwykle kobiecy oraz jednocześnie elegancki zegarek damski – Tissot T112.210.22.113.00 T- Wave to gwarancja najwyższej jakości oraz ponadczasowego stylu. Okrągła koperta o grubości 8.7 mm kryje szwajcarski mechanizm kwarcowy ETA F04.111, który odpowiada za precyzję oraz niezawodność kobiecego modelu. Wyrafinowanego szyku oraz wyjątkowego klimatu vintage, nadają czarne indeksy w formie cyfr rzymskich, które perfekcyjnie współgrają z subtelną tarczą z białej masy perłowej. Wodoodporność na poziomie 3ATM\nchroni wnętrze eleganckiego czasomierza przed drobnym zachlapaniem, podobnie jak wytrzymałe na uszkodzenia oraz zarysowania szkło szafirowe. Zegarek Tissot T-Wave to biżuteria na każdą okazję, która doda odrobiny elegancji codziennej stylizacji, a zarazem


Kartka okolicznościowa w kolorze ecru, wyjątkowa i niepowtarzalna. Kartka przybrana jest czerwonymi kwiatkami w kształcie serduszek z filcu. Kwiatki tworzą bukiet umieszczony w niebieskim wazonie. Do kartki jest załączona czysta karteczka, na którą można ręcznie wpisać życzenia, koperta i foliowe opakowanie. Kartka z serduszkami będzie miłym, nie tylko walentynkowym upominkiem.\nKartka okolicznościowa w kolorze ecru, wyjątkowa i niepowtarzalna. Kartka przybrana jest czerwonymi kwiatkami w kształcie serduszek wyciętymi z filcu. Kwiaty tworzą bukiet, umieszczony w niebieskim wazonie z filcu. Wazon przybrany jest czerwonym koralikami i złotymi perełkami w płynie. Na kartce, umieszczony jest napis "Najserdeczniejsze życzenia". Do kartki jest załączona czysta karteczka, na którą można ręcznie wpisać życzenia. Rozmiar kartki to 15 x 10,5. Do ozdobnej kartki dołączona jest koperta i foliowe opakowanie.


coorchee - Piwo.org\ncoorchee replied to Ravage Trzy Baryłki's topic in Sprzęt\nCześć Dzięki za rozjaśnienie tematu - już myślałem że to u mnie jakieś nietypowe gwinty się trafiły ale widzę że to pewnie we wszystkich Klarsteinach... U mnie Klarstein Brauheld 45 Pro + sprzęt od Lewatywy . Co się okazuje - że w zaworze to jakiś dziwny gwint M12x1mm czyli gęsty.... nie ma żadnych przejściówek do niego ... Kupiłem złączki camlock na alie i chciałem właśnie na nich zrobić wylewki długą i krótką z łatwą możliwością wymiany. Prawdopodobnie zmontuję to na nyplu redukcyjnym 1/2" x 1/8'' gdzie 1/8 na teflon albo pakuły z pastą wejdzie do zaworu a na górze ca\nHej Paweł czy mógłbyś napisać jaki gwint masz na tych wylewkach ? chodzi mi o przejście z tego zaworu górnego gdzie zmieniasz wylewki - nie mogę znaleźć nic pasującego - w tym zaworze jest jakby 1/4 cala GW ale jakiś gęsty nie mogę wkręcić żadnej przejściówki .\nTo jeszcze raz tutaj chciałbym podpytać Pabla lub innych doświadczonych kolegów : jakie są gwinty przy zaworach kociołków klarstein ? chodzi mi np żeby przykręcić wylewki jak na fotach Pabla do wysładzania no i jaki jest gwint na nyplu zwrotu pompy żeby dorobić tą rurkę anti burn mod jet ale na nowej nakrętce - orginalną chciałbym zostawić gdyby z rurką działał gorzej hopstoper . Lewatywa mówił że przy hopstoperze nie powinnu się robić zbyt dużo zawirowań bo gorzej działa . Pytam bo te gwinty nie są standardowe - są gęste - nie mogłem nakręcić normalnej nakrętki M12 . Lewatywa chcia\ncoorchee started following COOBRA CRAFTBREWER CB5 August 6, 2020\nDzięki bardzo za pomoc Wysłane z mojego SM-A705FN przy użyciu Tapatalka\nCześć Pabllo czy mógłbyś podać gdzie kupić rurki wylewki i jakie zrobiłeś wymiary krótkiej i długiej rurki ? Na alledrogo widzę że zakuwają na wymiar ale tam mają jedynie nakrętki mosiężne ... Czy Twoje to kwasówka ?\ncoorchee started following lewatywa8 July 11, 2020\ncoorchee replied to coorchee's topic in Poznajmy się :)\nnike21 Ty warzysz małe warki ?\nW sobotę zabutelokwane 39 L w zasadzie to półtora warki - jedna była "współdzielona" Z racji tego że jestem chemikiem z wykształcenia , technologiem z zawodu i zajmuję się napojami od kilkunastu lat to jakbym zaczął od kitu to by mnie śmiechem zabili koledzy po fachu. Wielu z nich skończyło fermentację na technologi spożywczej.... Trochę jakby zupę z torebki ugotować . Kompletuję sprzęt i pewnie na 40L trzeba przejść bo sąsiedzi mnie dopadli....\nHej - tak wpisałem sobie Poznań ale wyprowadziłem się z Naramowic jakieś 6 lat temu ... dzieki temu mam dedykowane pomieszczenie przerobione z kotłowni w domku w Szczytnikach i Borówcu pod Poznaniem nie słyszalem żeby ktoś warzył - może będe pierwszy ? 6 warek juz za mną !\ncoorchee posted a topic in Poznajmy się :)\nCześć Witam wszystkich Po dość długim odkładaniu tematu postanowiłem wystartować z warzeniem własnego piwa . Mam nadzieję że stopniowo poznam wszytkie tajniki tej sztuki ! Pozdrawiam


USA zapewniają, że Assange’owi będzie dobrze w więzieniu « Wolne Media\nOpublikowano: 28.10.2021 | Kategorie: Polityka, Prawo, Wiadomości ze świata\nPierwszy dzień amerykańskiego odwołania od styczniowego wyroku brytyjskiego sądu, który odrzucił ekstradycję ze względu na zagrożenie życia dziennikarza, upłynął na zapewnieniach adwokata USA Jamesa Lewisa, że Assange będzie miał w Ameryce dobre warunki więzienne. Imperium chce go skazać na 175 lat izolacji za ujawnienie, że popełniało zbrodnie wojenne w Afganistanie i Iraku. Według obrońców dziennikarza, chodzi o niebezpieczny atak przeciw wolności słowa.\nAdwokaci strony amerykańskiej przekonują sąd apelacyjny, że sędzia Vanessa Baraitser podjęłaby w styczniu inną decyzję, za ekstradycją, gdyby wiedziała, że Assange’owi będzie w amerykańskim więzieniu „bardzo dobrze”. Amerykanie obiecali, że nie będą stosować wobec niego żadnych „środków specjalnych” (tzn. nie będą torturować), że nie skierują go do „skalnego Alcatraz” (tj. do więzienia specjalnego ADX Florence w Kolorado), że będzie otoczony opieką lekarską…\nSąd niestety nie będzie rozpatrywał spraw spoza przedmiotu odwołania, choć dwa miesiące temu całe amerykańskie oskarżenie o „szpiegostwo” Assange’a powinno było się kompletnie zawalić. Główny islandzki świadek FBI i CIA przyznał publicznie, że kłamał na procesie. Dzisiaj, w drugi i ostatni dzień odwołania, amerykańscy prawnicy będą podważać wiarygodność jednego z biegłych, który świadczył na rzecz dziennikarza. Potem nastąpią miesiące, zanim sąd wyda wyrok; do tego czasu Assange będzie oczywiście siedział.\n„Czy brytyjski wymiar sprawiedliwości pozwoli na ekstradycję do kraju, który chciał go zabić?” – pytała głośno pod budynkiem sądu Stella Moris, partnerka dziennikarza, matka jego dwójki dzieci. Jak ujawniły media, administracja amerykańska miała zamiar porwać i zabić Juliana Assange’a w 2017 r. Wielkim fanem tego pomysłu był Mike Pompeo, ówczesny szef CIA, później szef imperialnej dyplomacji. Dziennikarz pozostaje w izolacji już od ponad 9 lat.


Krótko i na temat - jest związany z Lenką to ma obowiązek sie nia interesowac a nie Górniakową i innymi, mówie to ze względu na jego urode kobiety lecą na niego a on wiedząco tym jak i tym że już jedną ma nie ma prawa spędzać wolnego czasu z nimi zamiast z Leną, wcale jej sie nie dziwie, normalnie bym powiedział że Lena przesadza ale w tym przypaqdku zdecydowanie stoje za nią murem.\nSzkoda, ale Janek faktycznie zbytnio tulił i czulił się do Górniak POZA parkietem, może on jest do tego przyzwyczajony, ale nie dziwię się, że tę dziewczynę to przerosło.\nJanek dałby "ciała", gdyby rozstał się z taką młodziutką i śliczną dziewczyną. Faktem jest że zawód ma "trudny", to fajny facet, miły i atrakcyjny, super maniery, jak elegancko zachowywał się wobec partnerek, jak np Grocholę wyróżnił swoim najcenniejszym pucharem, to kobietom się podoba i niestety, kobiety lepią się do niego. Popieram Lenkę, Jasiu - ogarnij się ździebko, wykończą Cię te kobiety, a żadnej nie będzie "na stałe".....\ncytujac dzisiejsze newsy Plotka: "Gorniak rozstala sie z Sablewska" a "Kliment rozstal sie z ukochana", juz czekam na jutrzejszy news o romansie gorniak i klimenta :P\nno to rozstal sie czy "zwiazek przezywa kryzys" ?!?\nNiech mówią co chcą, to sympatyczny gość. Nie obchodzi mnie z kim śpi, ale jako facet patrzę na niego z zazdrością, bo tańczy świetnie i jest cholernie sympatyczny. Chyba jednak @podpisany masz rację, czego Górniak się dotknie wszystko spapra. Może prócz śpiewania, bo jednak śpiewa nie najgorzej\nEdzia czego się dotknie to spapra. ;)\nDziewczyna bardzo ladna a facetowi pewnie odbija.\no matko, nie mogę powstrzymać łez


Data publikacji: 2015-08-07 23:33\nTomasz Grodzki, dyrektor szpitala w Zdunowie, i senator Grażyna Sztark są jednak kandydatami PO na senatorów. Wcześnie nie było ich w rekomendacjach regionalnych. Z kolejnych dwóch okręgów na Pomorzu Zachodnim wystartują Artur Łącki, radny sejmiku, oraz senator Piotr Zientarski. ©℗\nSzpital zadłużony PO uszy, wygląda mi to na ucieczkę...\nA Anna grodzka, to jego matka, czy żona?\nMieszkańcy Bukowego pewnie pamiętają pana profesora radnego za sprawą nazwy ronda na ich osiedlu. I tego gdzie tenże miał ich głosowanie w tej sprawie.


Zobacz wątek - awaria ekranu Kiano booky light • eKsiążki\nTeraz jest 20 kwi 2019 5:17:53\nawaria ekranu Kiano booky light\nDołączył(a): 12 paź 2015 21:06:26\nCześć, mam problem, mianowicie tydzień temu kupiłam Kiano w Saturnie, czytałam codziennie kilka godzin i dziś tuż przed skończeniem lektury coś się stało z czytnikiem. tylko 2/3 wyświetla to co powinno, a reszta zatrzymała się na jednej ze stron. Ani razu mi nie upadł, nic się nie wylało, na ekranie ma jeszcze folie ochronną, bo bałam się ze go zarysuje chociażby paznokciem.\nWiecie co się mogło stać?\nJestem na forum nowa, jest to też mój pierwszy w życiu ebook, więc jeśli napisałam wątek nie tu gdzie trzeba to bardzo przepraszam i proszę o pomoc.\n12 paź 2015 21:14:10\nRe: Kiano booky light\nWygląda na zepsuty kontroler ekranu albo uszkodzenie samego ekranu.\nKonieczna wizyta w serwisie/sklepie.\n12 paź 2015 22:08:52\nSpróbuj może restartu. Nie miałem nigdy Kiano dłużej w rękach (tyle, co w sklepie) ale bym spróbował tak przez 20-30 sekund przytrzymać wciśnięty wyłącznik. To może go całkiem wyłączy lub spowoduje restart. Jeśli po ponownym uruchomieniu będzie to samo - znaczy wina ekranu - czas na kontakt ze sklepem/serwisem/dystrybutorem w ramach gwarancji.\n12 paź 2015 22:10:19\nJutro pójdę, bo dziś już saturn nieczynny. Boję się, że nie przyjmą reklamacji, bo widziałam w opiniach na ceneo, że to częsta wada, której nie przyjmują na reklamacji, ani nie chcą odpłatnie naprawiać Jak do restartuje to pół ekranu się wyłącza, a pół dalej pokazuje tą jedną stronę.\n12 paź 2015 23:17:17\nŻyczę powodzenia! Licz się jednak z tym, że jako przyczynę wskażą na mechaniczne uszkodzenie. A tego gwarancja nie obejmuje. Ale warto spróbować\n12 paź 2015 23:28:39\nA czy można się od tego w jakiś sposób odwołać, jeśli jestem pewna, że to nie mechaniczne uszkodzenie?\n13 paź 2015 0:21:33\nRe: awaria ekranu Kiano booky light\nPrzeniosłem i zmieniłem tytuł.\n13 paź 2015 0:33:43\nMusisz walczyć o swoje, najlepiej na początek złóż w sklepie - u sprzedawcy reklamacje z tytułu rękojmi - czytnik miał wadę fabryczna, która ujawniła się po kilku dniach.\nJest moim zdaniem większa szansa na dochodzenie roszczeń od sklepu a nie z tytułu gwarancji.\nNależy się jednak liczyć z tym, ze zarówno sklep jak i producent będą twierdzili, że to uszkodzenie mechaniczne ( w ich rozumieniu każde pęknięcie od środka ekranu to uszkodzenie mechaniczne, bo tak jest dla nich najwygodniej twierdzić).\nNie biorą natomiast pod uwagę, że do takiego pęknięcia często dochodzi samoistnie - "na półce" z powodu naprężeń na skutek np. źle osadzonego ekranu, niedokładnie spasowanej obudowy, czy innego elementu w środku, który mógł wywierać mały nawet nacisk na tenże ekran.\n13 paź 2015 8:01:20\nHej! Złożyłam rękojmę i po dwóch tygodniach dostałam odpowiedź, że jest to moja wina i że uszkodziłam ekran w sposób mechaniczny. I co teraz zrobić? Składać reklamacje do producenta?\n26 paź 2015 22:36:41\nNiestety ale taki rozwój sytuacji był najbardziej prawdopodobny.\nJa bym spróbował do miejskiego rzecznika konsumenta uderzyć i następnie ponowna reklamacja z jego pomocą i radami.\nZwykły sąd nie ma najmniejszego sensu, ewentualnie tylko konsumencki, ale to Ci rzecznik podpowie.\n27 paź 2015 22:30:09\ndziś złożyłam kolejną reklamację tym razem do Kiano, dopisałam, że przekieruję sprawę do pihu, w razie odmowy.\n28 paź 2015 23:12:33\nDołączył(a): 22 sie 2017 18:04:04\nCześć ! Mam ten sam problem z czytnikiem po trzech miesiącach używania ( niedziałająca część ekranu bez żadnych uszkodzeń z zewnątrz) . Zgłosiłam reklamację do sklepu ( media expert) ale niestety została ona odrzucona : " Reklamacja bezpodstawna , uszkodzenie mechaniczne wyświetlacza LCD, urządzenie odesłano bez podjęcia czynności serwisowych, w związku z brakiem podzespołów do realizacji naprawy odpłatnej " Czytnik nie został uszkodzony , nie spadł ani nie został zalany. PO PROSTU LEŻAŁ NA STOLE PRZEZ 2 GODZINY W SALONIE .\nKtoś coś może poradzić ?\n22 sie 2017 18:15:04


Jestem wlascicielka domu i od dzisiaj posiadaczka dwu pokojowego mieszkania w Walnut Creek. Walnut Creek jest bardzo ladnym, rodzinnym miasteczkiem na obrzezach San Francisco. Do centrum SF mamy 40 min metrem, ktore jest piec minut drogi od naszego mieszkanka. A do centrum miasteczka mam z okolo 15-20 min spacerkiem, wiec tez niezle. Mieszkanie mamy z widokiem na basen, podobno bardzo sloneczne, o tutaj prosze zdjecie:\nOprocz basenu, jest podobno silownia.\nOj bede tesknic za moim domkiem...na razie sie pakuje. Zaczelam pakowanie od dolu, czyli od piwnicy, gdzie wiekszosc rzeczy mialam juz popakowane w pudla plastikowe, wiec teraz musze je tylko oznaczyc i koniec. Spakowalam szesc pudel, ktore glownie ida do przechowalni, jedne pudla, ktore zawieraja zabawki dla Artura ida tam na pare miesiecy, reszta na rok. Tak, plan jest roczny. Tyle dajemy sobie na sprzedaz domu, no oczywiscie mam nadzieje, ze dom sprzedamy szybko. Juz jedna zainteresowana mamy, mam nadzieje, ze kobiecie sie spodoba i ze zanim wyjedziemy uda sie nam podpisac papiery. Zrobilysmy dzisiaj z Mama wielkie pranie kurtek, swetrow, czapek itp. Jutro bede je pakowac. Niedlugo mi zabraknie podlogi, haha.\nUdalo mi sie zaopatrzyc w kartony w Marshallu, wiec jutro jade po nastepna czesc i po czysty papier co bym mogla zaczac pakowac kuchnie. Potem Artura zabawki z sypialni, jego ciuchy, a potem musze spakowac nam walizke, bo na tydzien wyjezdzamy ( na czas transportu) do tescia, do Pittsburgha. Mam nadzieje, ze przezyje ten tydzien. Choc widze, ze tesc sie stara i juz nawet pozyczyl pack & play, a myslalam, ze bede musiala kupic jakies turystyczne lozeczko, ma nawet pozyczyc fotelik, wiec super.\nLekko mnie przeraza lot, czy nawet dwa loty. Najpierw lecimy do Pittsburgha, bo nie moga po mnie przyjechac, za duzo zakretaniny dla nich, a potem lot do Kalifornii. Nie wiem czy powinnam sie stresowac promieniowaniem kosmicznym? macie jakies opinie na ten temat? mam nadzieje, ze dam rade, bo ja niecierpie latac malymi samolotami, a teraz musze byc silna dla Artura i nie moge sie denerwowac, bo facet wyczuje i dopiero bedzie ;) jakies rady? ktos lecial z 12 tygodniowym malenstwem? No, a potem mam w planie lot do Polski jesli zamowiony paszport nie zaginie pomiedzy adresami.\nPowoli robi mi sie lista rzeczy do oddania...jak kwiatki na przyklad, czy ozdoby/dekoracje swiateczne, ciuchy tez mam, ale i miejsce dla nich znalazlam, musze tylko zawiezc.\nMoj ostatni dzien w Filadelfii to 24 czerwca...\nPowiem krótko i na temat, bo z okazji zakrętaniny, nie wyspania, dzisiejszych szczepionek Artura i jego bólu i płaczu z tego powodu ( tak na marginesie biedny chłopczyk!) i tego upału nie mam weny twórczej na pisanie jakiegoś porządnego postu o nowym życiu, które już za momencik zacznę, zaczniemy ;)\nPo dziesięciu latach życia na wschodnim wybrzeżu, w Filadelfii dokładnie mówiąc/pisząc, wyprowadzamy się na zachodnie, a dokładnie do San Francisco.\nRady jak się pakować i co pakować mile widziane!! Mam dwa tygodnie aby spakować cały dom i wystawić go na sprzedaż z malutkim chłopczykiem pod ręką ;) yay! lekko mnie to przeraża, ale damy radę.\nJak rodziłam mojego syna, czyli zapiski porodu dla odważnych. Część druga.\nNajpierw wylądowaliśmy w tej birth suite z tą wielką wanną i super duper wygodnym i normalnie wyglądającym łóżku. Położna podjęła decyzję, że przebije mi pęcherz, bo już jest gotowy, i że naciska mi na szyjkę i że przyśpieszy to jeszcze bardziej moje rozwarcie. Kazała położyć mi się na łóżku i przebiła mi ten pęcherz. Wow, i poleciało mi ciepło między nogami ;) Takie niekontrolowane uczucie często opisywane przez kobiety w ciąży ;) Po wodach mialam dobre 6.5cm rozwarcia.\nZ jednej strony przerzuciliśmy cały nasz dobytek do tej birth suite, żeby po paru minutach być przeniesionym do innej birth suite z wielkim prysznicem. Powód? Procedura szpitalna, u osób z cukrzycą ciążową zazwyczaj rodzą się większe dzieci, więc położna podjęła decyzję, że łatwiej jej będzie przyjąć poród jeśli będę na takim łóżku, które może być ustawione na rożnej wysokości, pod kątem, więc jeśli będzie sytuacja, że dzidziuś ma problem, będzie jej łatwiej ten poród przyjąć. Po rozmowie z naszą doulą po porodzie okazało się, że ogólnie procedura szpitalna jest taka, że w birth suite nie mogą rodzić osoby z cukrzycą ciążową, właśnie z tego powodu, ale moja położna powiedziała, że da sobie radę i tyle. Zupełnie o tym nie wiedzieliśmy przed porodem, więc fajnie było sobie moje luki wypełnić, jaki to był powód zmiany pokoju, bo na początku myślałam, że powodem zmiany pokoju było to, że mam GBS i, że nie mogę korzystać z wanny jeśli odeszły mi moje wody płodowe.\nW drugiej birth suite wygodnego łóżka nie było, ale był prysznic, który bardzo spodobał się Mattowi podczas naszej wycieczki po szpitalu. którą odbyliśmy w czasie zajęć przygotowywujących nas do porodu naturalnego.\nPrzypominam sobie siebie i pamiętam, że byłam w swoim świecie, słyszałam głosy obok mnie, jak doulę, która pokazywała położnej i pielęgniarkom mój plan, jak pielęgniarka ( która tak na marginesie była wspaniałą kobietą!) mowiła co i jak i co mamy i co możemy dostać, ale byłam tak obolała, że cieszę się, że miałam tak wspaniałych adwokatów koło mnie, bo naprawdę człowiek nie ma sił na nic, skupia się na tych swoich bólach.\nPo przyjściu do tego drugiego pokoju doula postanowiła wziąć mnie pod prysznic. Pamiętam naszą rozmowę podczas jednego z naszych spotkań prenatalnych i jak się jej pytałam, co mogę ubrać pod prysznic myśląc, że będę się wstydzić swojej nagości. Wow, punkt widzenia zależy od punktu siedzenia, więc jak Cię boli i masz skurcze, nagość i wstyd schodzi na plan dalszy, i ma się w nosie, że się jest nagim w tym momencie i wogóle o tym się nie myśli.\nPrysznic był taki duży, że i ławeczka była na której mogłam usiąść i kibelek. Siedziałam więc na ławeczce okrakiem, a doula na zmiane z moją Mamą, polewała mój kręgosłup wodą. Pamiętam, że było mi nie wygodnie, że okropnie ten mój kręgosłup mnie bolał, że miałam momenty, że płakałam i powtarzałam, że tak strasznie mnie boli. I jakoś ten prysznic za bardzo mi nie pomagał, więc skończyłyśmy. Poza tym położna popędzała mnie z powrotem na łóżko, więc narzuciły na mnie wielki ręcznik, powycierały, przebrały w koszulę. Był to czas na następną dawkę antybiotyku i koszmar zacząl się ponownie. Bo i monitor na brzuch i antybiotyk w żyłę i badanie temperatury i ciśnienia i pamiętam tylko ten przeraźliwy ból mojej dolnej części kręgosłupa.\nW tej pozycji nie mógł mnie nikt masować, więc doula podłożyła mi poduszkę elektryczną, która za bardzo mi nie pomagała, bolało jak diabli. Powtarzaly mi, że dziecko przesuwa się i że niedługo mnie ten kręgosłup przestanie boleć. Niestety przestał dopiero jak urodziłam ;) Z tego co PernaLyn mi opowiadała po porodzie to położna wiedząc jak bardzo boli mnie kręgosłup, kiedy normalnie na tym etapie kręgosłup już nie boli, myślała, że dziecko obróciło główkę w kanale i że wychodzi inaczej, więc pamiętam, że na parcie ustawiła mi moje łóżko tak, że ja byłam na pół siedząco na górze, a ona na dole w razie komplikacji miała dobry widok na rodzącego się Artura.\nPo jakimś czasie zaczęłam odczuwać parcie, mocne parcie, więc poprosiłam, żeby sprawdziły mi czy już mogę przeć, okazało się, że mam dopiero 9cm. Czekanie pomiędzy 9, a 10 było wiecznością. W rzeczywistości nie wiem ile czasu minęło. Czułam, że skurcze nie mają już ani początka ani zakończenia, że są mocne, były jak fale oceanu podczas sztormu. Na dodatek ten głupi kręgosłup bolał mnie tak, że ryczeć mi się chciało plus niewygodna pozycja.\nPamietałam, że chciałam rodzić na siedząco i leżąc nawet nie miałam sił aby się zapytać co się stało z tym punktem na mojej liście. ( teraz już wiem dlaczego nie zaproponowano mi, żebym rodziła w innej pozycji. Nie spałam całą noc, więc mogłam nie mieć tylu sił aby rodzić na przykład w pozycji psa, a potem doszedł ten niekończący się ból kręgosłupa i ta niewiadoma jeśli chodzi o położenie główki). Pamiętam, że mówiłam, że nie dam rady, że nie mogę powstrzymać tej siły parcia, że nie będzie dziecka numer dwa. I czekałam na położną, która sobie wyszła i nie wracała i czekałam na te 10cm, na zielone światło. Nie wiem ile czasu upłynęło zanim w końcu położna się zjawiła, ale dla mnie to była wieczność. I kiedy w końcu dała mi zielone światło, byłam szczęśliwa.\nZaczęło się parcie. Nie wiem jak to jest na epiduralu, ale bez jakichkolwiek prochów czujesz te fale skurczu, które przechodzą przez twoje ciało. Czujesz jak przychodzi i jak narasta i masz czekać aż narośnie tak żeby wykorzystać jej moc w 100%. Ale to czekanie aby narosła jest bardzo ciężkie. Jak już narośnie to przesz i podczas porodu uczysz się, które parcie jest tym dobrym parciem, poza tym położna z pielęgniarką pomagały mi odróżnić te parcia.\nPrzy mojej głowie z jednej strony stał Matt, a z drugiej moja Mama, w pierwszym rzędzie jedną nogę trzymała mi pielęgniarka, a drugą doula. Mamusia podawała mi lód i ochładzała mnie kompresami. Niesamowite jak mi usta szybko suchły. Wiem, że w pewnym momencie nastąpiła zmiana i to Matt był w pierwszym rzędzie trzymając mnie za jedną nogę.\nI pre. Każą mi zgiąć głowę i podłożyć pod uda moje ręce i jeszcze bardziej przyciągnąć je do siebie. Rodzę, prę. Położna, pielegniarka i doula mi dopingują, że dobrze sobie radzę, że głowa idzie, ale uplywa w moim odczuciu dużo czasu, aż w końcu ją widać. Czuję, że położna masuje mi mój mięsień i polewa główkę i ściankę szamponem, żeby była śliska i bardziej się rozciągnęła i poddała idącej główce. Idzie głowa. A ja mam uczucie, że mnie rozrywa, czuje, że coś mnie piecze. Głowa wychodzi, jest w połowie, a ja mam uczucie, oprócz bólu kręgosłupa, że robię twardą kupę i że ta kupa ugrzęzła mi w połowie i nie chce wyjść. Naprawdę takie dziwne uczucie. Skurcze są ogromne, jak fale w czasie sztormu naplywają i się roztrzaskują i pre. Raz, potem łapie oddech i znowu prę, potem następny oddech i po raz kolejny prę i następuje koniec skurczu. Każą mi odpocząć, ale zaraz następny idzie i czuję, że już idzie i nie mogę i nabiera mocy i czuję, że nie dam rady, ale w końcu dają mi zielone światło na następną rundę parcia. I teraz już wiem jak przeć aby nastąpił progres w wypchaniu tej głowy. Cały czas jestem skupiona na tym, aby ta głowa już wyszła. Głowa w końcu wychodzi, Matt widzi, a ja nie mam sił aby ją dotknąć, żałuje bardzo.\nI znowu następny skurcz nadchodzi, ale mam czekać żeby się trochę podbudował i słyszę położną, która mówi do mnie abym otworzyła oczy bo rodzi się mój syn, otwieram oczy i widzę jak go wyciąga, słyszę jego przeraźliwy wrzask, i kładzie mi Go prosto na moją klatkę piersiową takiego mokrego, czystego, bez żadnej mazi, pomarszczonego. Młody zawodzi i uspokaja się dopiero po chwili. I widzę, że Matt płacze i mi łzy kręcą się i pamiętam, że zaczynam powtarzać, że zdrowy jest, bo tym się najbardziej przejmowałam. I mówię jaki malutki jest i patrzę na Niego jak otwiera i zamyka oczka, przytulam Go i mówię do niego. Potem słyszę jak położna pyta się kto ucina pępowinę, doula uspokaja mnie mówiąc, że czekała aż przestanie pulsować, że wszystko jest tak jak chciałam. Matt pępowiny nie chce przecinać, więc położna pyta się mojej Mamy, która przecina pępowinę za drugim podejściem. Żałuję, że nie mam zdjęć z tego momentu. Młody nadal leży na mojej piersi w czapeczce i słodko się przyglada. Rodzę łożysko, potem mnie szyje bo się rozdarłam.\nPodsuwają mnie do góry, bo kiedy położyli mi go na klatce położyli mnie płasko i przedstawiam Młodemu pierś, oblizuje ją i smakuje, och jest taki słodki i pachnący. Bardzo długo jesteśmy ze soba, witamy się i poznajemy nawzajem.\nZapomniałam napisać, że 'wypychanie' Arturka na świat zajęło mi tylko 45 minut ;)\nW wieku osiemnastu dni Artur pobił wczorajszej nocy rekord spania. W ciągu dnia miał problem z zaśnięciem, były to w większości bardzo krótkie drzemki, przerywane przy okazji wizytą u lekarza. Ostatni raz nakarmiłam Go zaraz po kąpieli o 8.16 i zasnął w końcu o 9.37. Idąc do łóżka zastanawiałam się, czy się obudzi po jedenastej na jedzonko. Nie obudził się, obudziłam sią ja po dwunastej i kiedy spojrzalam na zegarek pomyślałam 'o kurcze' znowu facet zaspał. Wstałam więc sprawdziłam pieluchę, nic nie było i zaczęłam Go budzić, nie dało się, więc Go odłożyłam i pomyślałam, że pewnie obudzi się sam za pół godziny, bo tak zazwyczaj robił jak przesypiał. Zasnęłam i obudziłam się za dziesięć trzecia! I jak zobaczyłam która jest godzina to zamarłam. Facet w najlepsze spał, ale dał mi się w końcu obudzić. Pojadl troszkę z jednej piersi, drugiej już mi się nie udało mu wcisnąć bo zasnął snem kamiennym i dopiero obudził się o szóstej. Sam się obudził, budząc mnie tym razem. Jestem bardzo ciekawa czy jakbym przespała tą trzecią rano, nie nastawiam zegarka, budzę się ostatnio sama i jestem tym faktem bardzo zaskoczona, czy przespałby do tej szóstej o głodnym żołądku? czy obudziłby się wcześniej? Kto wie.\nJest więc szansa, że jak będzie już starszy to będzie dobrze spać, jeśli już takie numery teraz robi.\nNo a poza rekordem spaniowym mamy rekord w zużyciu pieluszek. Powróciliśmy do rozmiaru noworodkowego, z racji małej pupci wyżej zainteresowanego i mokrych ubranek.\nRekordem chłopczyka ( 15 dni spędzonych w domciu) jest zużycie 141 pieluszek!\nJak rodziłam mojego syna, czyli zapiski porodu dla odważnych. Część pierwsza.\nOpis porodu wyszedł mi bardzo długi, więc będzie w odcinkach ;) więc jeśli pojawią się pytania z Waszej strony bedzie latwiej je ogarnąć.\nNa wstępie chciałabym zaznaczyć, że cieszę się, że moje marzenie o porodzie naturalnym sie spełniło, że w 99 procentach było tak jak chciałam, ale rodzic codziennie bym nie mogła, nawet co wiosnę bym nie mogła i chylę czoła tym co umieją. Bo takiego wysiłku co moje ciało przeszło to nigdy nie doświadczyłam, teraz się nie dziwię, że porównują poród do przebiegniętego maratonu. Ale zacznijmy od początku.\nU lekarza byłam we wtorek, 27 marca na kontrolnej wizycie. Podczas tej wizyty jak zwykle sprawdzono mi mocz, a potem rozwarcie, które okazało się, że się zwiekszyło do 4cm i że szyjka macicy jest gotowa w 90%, więc wieści były bardzo dobre. Miałam też skurcz podczas tego badania. Lekarka obstawiła, że albo środa albo czwartek, wychodząc z gabinetu spytałam się recepcjonistki kiedy moja lekarka ma dyżur w szpitalu i okazało się, że właśnie w te dwa dni. A ja od jakiegoś już czasu planowałam rodzic z położnymi, więc pomyślałam, że ciężko będzie dokonać zmiany jeśli akurat moja lekarka będzie na dyżurze.\nWracając do domku, zrobiłyśmy z moją Mamą długi spacer i już podczas tego spaceru nie czułam się za dobrze. Tak nagle zaczęły mi się bóle brzucha, jak przy zbliżającym się okresie, ale wróciłyśmy do domciu i jakoś się rozeszło po kościach. Powtórzyło się ponownie popołudniu i wieczorem, więc myślałam, że jeśli nie dzisiaj to na pewno w środę. Ale wtorek przeszedl, środa też, myślałam, że może w tę środę, bo ja się urodziłam w środę, ale nie. Kiedy środa mijała pomyślałam, że piątkowa data ładnie wyglada i że może Torbiniątko czeka, bo wie, że chce rodzić z położnymi, a nie chce czuć się nielojalnie wobec mojej własnej lekarki.\nW czwartek bóle znowu się pojawiły, tak poźnym popoludniem, a wieczorem już siedziałam na piłce i zastanawiałam się, czy to już to ;) Esemesowałam z naszą doulą, że mam bóle takie jak przy miesiączce i że boli mnie przy nich kregosłup, dolna część. PernaLyn odpisała pytajęc się mnie jak często je mam i poradziła mi, że mam iść spać i przekonywała mnie, że na pewno się obudzę jak się zrobią bardziej mocne. Matt przyszedł z pracy i pamiętam mówiłam mu, że nie umiem liczyć tych skurczów, więc poczytaliśmy co i jak i w jakiej częstotliwości mają występować i poszłam do łazienki. Umyłam głowę, tak na wszelki wypadek jakbym miała iść do szpitala, wzięłam prysznic i około jedenastej poszliśmy spać. Pamiętam, że wysłałam jeszcze o 11.30 esemesa do przyjaciółki z tekstem, że chyba się zaczęło i że dam znać. Nie wiem czy zasnęłam, czy też nie, ale około 1.20 rano bóle zaczęły przybierać na sile tak, że nie wygodnie było mi leżeć, wstałam więc, poszłam do łazienki i wróciłam i na podłodze zaczęłam się rozciagać w pozycji psa. Ale jakoś nie pomagało mi, obudziłam Matta mówiąc mu, że chyba się zaczęło. Matt wziął więc stopper i zaczęliśmy odliczanie długości skurczów. Pamiętam, że najpierw nie wiedziałam jak, potem w końcu nauczyłam się je odczytywać.\nNajpierw skurcze były 30 sekundowe, ale się wydłuzały i częstostliwość narastała też. O drugiej rano Matt napisał esemesa do naszej douli, że mam skurcze, które są o długości minuty co dwie minuty się powtarzają przez ostatnie dziesięć minut i zapytał się czy czekać godzinę. Nasza doula zadzwoniła i probowała wywnioskować z rozmowy z nami, ze mną, czy to już czy ma przyjechać, czy jednak czekamy. Doszliśmy do wniosku, że nie będziemy czekać nastepnej godziny bo samo jej przyjechanie do nas może zajmie godzinę. Po trzeciej rano przyjechala PernaLyn. Moje bóle najpierw zwolniły tempo, więc żartowałam, że może nie były prawdziwe, żeby przybrać na mocy chwilę potem.\nPostanowiliśmy, że do szpitala jeszcze nie jedziemy, że się przygotujemy najpierw w domku. I tak podczas większości skurczów siedziałam na piłce, a i próbowałam jeść co by mieć siłę na poród. Podczas każdego skurczu bolala mnie dolna część kregosłupa. W przerwie pomiędzy skurczami rozciagałam się na schodach z pomocą Matta, raz jedna noga, raz druga, podczas skurczy stawałam przy balustradzie i dreptałam w miejscu oddychając głęboko. Każdy skurcz liczyła doula, jak długie są i jak często występują. Około w pół do szóstej rano postanowiliśmy, że jedziemy do szpitala. Bóle były coraz mocniejsze, a że jestem nosicielką GBS chcieliśmy mieć pewność, że będziemy na czas. Zapakowaliśmy się do samochodu, podróż nie była długa, ale w pozycji siedzącej z bolącym kręgosłupem skurcze nie należały do przyjemnych, ale próbowałam skupić się na oddychaniu i jakoś przetrwałam tę podróż. Pamiętam, że powtarzałam, że mnie bardzo boli. Matt wysadził nas pod szpitalem, a sam pojechał odwieźć samochód do garażu. A my na górę do izby przyjęć.\nWychodząc z windy rozpłakałam się, nie wiem w sumie dlaczego. I najlepsze, bo nie mogłam się uspokoić. Och emocje! Do izby przyjęć nie chciałam wchodzić bez Matta, więc czekałyśmy pod obmyślając plan działania. Punkt przyjęć, chyba to ładniej brzmi ;) ma zasady, że z osobą zainteresowaną mogą wejść tylko dwie osoby, więc wybrałam Matta i naszą doulę, a Mamuśka została w poczekalni. Na dzień dobry pielęgniarka spytała się z jakiego powodu jestem u nich dzisiaj ( bardzo mi się chciało śmiać wtedy i chciałam jej odpowiedzieć, 'kobieto nie widzisz?'), wypytała mnie o wszelkie info, co i jak. Całe szczęście, że miałam dwie osoby, które w większości odpowiadały na pielęgniarki pytania, bo ja byłam w bólu. W końcu pielęgniarka wzieła mnie samą do pokoju, nie wiedziałam o co jej chodzi, a ona zaczęła się wypytywać, czy czuję się bezpieczna, czy nikt mnie nie molestuje i czy mogę bezpiecznie wrócic do domku, wow nie wiedziałam, że tak pytają, powiedziałam, że wszystko dobrze jest.\nW pokoju przebrałam się w koszulę szpitalną, poprosiłam, że chcę aby poród był odebrany przez położne, a nie przez moją lekarkę i że chcę rodzić w 'birth suite'. Pielęgniarka odpowiedziała, że sprawdzi czy położne są wolne i żeby być przyjętym do 'birth suite' muszę mieć 6cm rozwarcia. PernaLyn pokazała im mój plan porodu, musiałam podpisać jakieś szpitalne papiery, że w razie czego mogą mi np. zrobić transfuzję i inne procedury szpitalne. I kazali mi wejść na łóżko, bo związku z tym, że miałam cukrzycę ciążową chcieli poobserwować malucha, nie pamiętam przez jaką ilość czasu, czy miała to być godzina, czy mniej. Położyłam się więc na boczku, monitor na brzuch, w nadgarstek wbiła mi się igłą co by podać mi pierwszą dawkę antybiotyku, ktoś inny sprawdził mi poziom cukru we krwi ( oczywiście miałam panikę w oczach, bo przecież jadłam owoce przed przybyciem do szpitala, ale wynik był bardzo dobry) i miałam poczekać na lekarza, albo położną, która miała mi sprawdzić rozwarcie.\nSkurcze w pozycji leżącej nie należały do fajnych, należaly do bardzo niewygodnych i bolących, więc na zmianę z Mattem, doula masowała mi plecy, przy każdym skurczu, potem podłożyła mi poduszkę elektryczną, ale bycie w tej pozycji było męczarnią.\nPo paru minutach przyszła lekarka sprawdzić moje rozwarcie i jaka byłam rozczarowana kiedy okazało się, że stoję w miejscu, że wciąż mam te 4cm i dalej nie poszło. Jedynie szyjka macicy była gotowa w 100%. Pamiętam, że chciało mi się płakać. Dostaliśmy dwie godziny, aby przejść z 4 do 6cm. Dostałam piłkę i możliwość chodzenia została mi zwrócona. Pomogła mi wtedy rozmowa z doulą, która widziała moją minę, ale przekonała mnie, że damy radę. I tak kończąc dawkę antybiotyku siedziałam na piłce i przechodziłam skurcze tam, a kiedy antybiotyk się skończył wyszłyśmy na korytarz, tak , że moja Mama mogła nam towarzyszyć, a Matt przespać. Na korytarzu wsparta za rękę z Mamą, zaczęłam chodzić, wyciągając nogi przed siebie i robiąc siedmiomilowe kroki, potem miedzy skurczami wsparta z dwóch stron przez doulę i Mamę robiłam głębokie przysiady pod ścianą, a podczas skurczy stałam przy ścianie dreptajac w miejscu. Po dwóch i pół godzinie mieliśmy dobre wieści, osiągnęłam 6cm rozwarcia i mogę przejść z punktu przyjęć do birth suite!\nJeszcze w punkcie przyjęć przyszła przywitać się ze mną położna i razem, zabierając przy okazji z poczekalni moją Mamę, przeszliśmy do części szpitalu z pokojami porodowymi.\nMoj chlopczyk spi wlasnie jak anioleczek, wiec mam chwilke :)\nOstatnio dzien zaczynam od poludnia, bo poranna drzemke biore razem z Mlodym. Przez dwie ostatnie dni Maly malo spi w ciagu dnia, robi krotkie drzemki, nie moze zasnac na dluzej i lepiej spi w ciagu nocy. Budzi sie zazwyczaj co trzy godziny na papu, odbeknie, zmienie mu pieluche i ladnie zasypia, wiec w takim systemie ostatnio zyje, dwu i pol godzinnym.\nZauwazylam, ze sie nie budzi kiedy ma mokro, albo jak kupe zwali wybiera spanie, ja wybieram spanie ponad jedzenie, wiec ostatnio zaczynam dzien od obiadu, czyli poznego lanczu.\nChlopczyk zdecydowanie jest malutki, drobniutki, po przyjezdzie ze szpitala okazalo sie, ze pare ubranek w noworodkowym rozmairze ktore mam sa wciaz lekko za duze na niego, nie wspominajac, ze w rozmiarze 0-3 sie topi.\nW weekend skonczyly mi sie pieluszki dla noworodkow bo jak wrocilismy ze szpitala to nastapila produkcja kupy, a wczesniej w szpitalu na pytanie pielegniarki po kazdym karmieniu czy cos bylo, zazwyczaj odpowiadalam, ze nie, a teraz wow! dacet naprawde ma szybki przerob ;)\nA, ze nie kupilam nowej paczki pampersow dla noworodkow, zaczelam uzywac jedynek, ktore sa wielgachne dla niego! Zakladam mu je zawijajac pod caly pas obrazka wiec z przodu ma pieluche podwojnie i jakos lecimy.\nJuz myslalam, ze proces luszczenia skory mamy za soba, ale nie wciaz zlazi mu skora platami.\nSorry za brak polskich literek, jest dziewiata wieczor, a ja padam, wiec do nastepnej notki, ide spac.\nurodzil sie w piatek 30 Marca o godzinie 1.10 po poludniu. Mierzyl 7 lbs i 1oz, czyli 3219 gramow, i mierzyl 20 in, czyli 50.8 cm.\nPrzywital ten swiat bardzo glosnym wrzaskiem i z tego co pamietam szybko sie nie uspokoil ;) Parlam z zamnknietymi oczami, bo tak mi bylo latwiej sie skoncentrowac na bolu, pamietam jak sie rodzil, jak juz wychodzil, polozna powiedziala do mnie, ze mam oczy otworzyc, bo wychodzi. Polozyli mi go na piersi taka slodkiego, placzacego. Pamietam, ze powtarzalam, ze jest zdrowy i ze taki kochany.\nPorod sprobuje podsumowac innym razem, powiem tylko, ze w 99% bylo tak jak chcialam, naturalnie w 100%, dumna jestem, ze dalam rade.\nNa deser zdjecie Mlodego, a przed podziekowania dla Monstermamy, mojej siostry, za przedstawienie Arturka i dobre dla Was wiesci!\nOto dlugo oczekiwany, moj wymarzony chlopczyk, nie moge uwierzyc, ze jest MOJ:


Pożegnałem demona, anioła nie będzie - Ewa Klepacka-Gryz, Maciej Kiełbasiński - opinia o książce (77593) - Lubimyczytać.pl\nMaciej Kiełbasiński /\nPożegnałem demona, anioła nie będzie /\nSpotkaliśmy się po 30 latach. Z ciekawości, by powspominać 'stare, dobre czasy', postawić kropkę po ostatnim zdaniu... i napisaliśmy książkę. - Dla mnie, niepijącego alkoholika, to była doskonała okazja do rozliczenia się z przeszłością, Przeżycia na nowo początków mojego trzeźwienia. Sprawdzenia, w którym miejscu na mapie życia znajduję się dziś. - Ja, psycholog, cierpliwa słuchaczka...\nSpotkaliśmy się po 30 latach. Z ciekawości, by powspominać 'stare, dobre czasy', postawić kropkę po ostatnim zdaniu... i napisaliśmy książkę.\nJoanna | 2010-11-12\nZaciekawił mnie tytuł i krótki opis na okładce. Jako, że sama mam styczność z chorobą alkoholową postanowiłąm ją kupić, z myslą, że dowiem się tego, czego nie wiem. Szczerze mówiąc, książka w ogóle mnie nie wciągnęła. Czytałam, bo czytałam, chcąc ją skończyć, jako że nie lubię odkładać nieprzeczytanych książek na półkę. Chociaż treść sama w sobie nie byłą wciągająca, to oceniam ją jako "dobrą", bo nauczyłam się inaczej patrzeć na ludzi z takim problem i chyba łatwiej jest mi ich zrozumieć, co było mi potrzebne.