Neurologia po Dyplomie - Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia\nPostępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia\nRedaktor działu: prof. dr hab. n. med Joanna Zajkowska, Klinika Chorób Zakaźnych i Neuroinfekcji UM, Białystok\nAdam Garkowski,1 Alina Kułakowska,2 Joanna Zajkowska3\n1 Studenckie Koło Naukowe przy Klinice Chorób Zakaźnych i Neuroinfekcji, Uniwersytet Medyczny w Białymstoku\n2 Klinika Neurologii, Uniwersytet Medyczny w Białymstoku\n3 Klinika Chorób Zakaźnych i Neuroinfekcji, Uniwersytet Medyczny w Białymstoku\nAdres do korespondencji: Adam Garkowski Klinika Chorób Zakaźnych i Neuroinfekcji Uniwersytet Medyczny w Białymstoku ul. Żurawia 14 blok E 15-540 Białystok\nNeurologia po Dyplomie 2014; 9 (2): 23-26\nPostępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (progressive multifocal leukoencephalopathy, PML) jest stanem ostrej, rozsianej demielinizacji ośrodkowego układu nerwowego (OUN) związanym z reaktywacją latentnego zakażenia neurotropowym wirusem DNA John Cunningham (JC) z rodziny Polyomaviridae.1 Reaktywacja zakażenia prowadzi do niszczenia oligodendrocytów, które tworzą osłonki mielinowe w OUN i w mniejszym stopniu astrocytów. Choroba w krótkim czasie może prowadzić do śmierci. Do pierwotnego bezobjawowego zakażenia (lub z objawami łagodnej infekcji górnych dróg oddechowych) dochodzi już w dzieciństwie, a seropozytywna jest znaczna część dorosłych (około 50-60%).2,3 W tym czasie wirus pozostaje w stanie latencji głównie w komórkach nerek, dróg moczowych, szpiku i tkanki limfatycznej. DNA wirusa JC jest wykrywane w moczu metodą PCR u jednej trzeciej populacji, zarówno u osób chorych, jak i zdrowych. Do reaktywacji zakażenia dochodzi zazwyczaj w przypadku głębokiej immunosupresji.4-7 Natomiast nie wiadomo, w jaki sposób dochodzi do zakażenia OUN. Istnieją dwie główne teorie, które nie wykluczają się nawzajem. Pierwsza z nich mówi, że wirus JC wnika do OUN jedynie w warunkach immunosupresji, która prowadzi do jego wcześniejszej reaktywacji w innych narządach. Druga z teorii postuluje, że wirus dociera do OUN już w czasie pierwotnego zakażenia (ale wówczas jego replikacji zapobiegają migrujące do OUN limfocyty T) i pozostaje tam w stanie latencji do czasu upośledzenia odporności organizmu.5 Pierwsze przypadki PML zostały opisane przez Hallervordena w 1930 r.,8 natomiast Aström w 1958 r. nadał chorobie dzisiejszą nazwę oraz podkreślił jej związek z zaburzeniami odporności.9 W 1965 ZuRhein wskazał na jej etiologię wirusową, a identyfikacji wirusa dokonał Walker dopiero w 1971 r. Istotny wzrost częstości zachorowań wiąże się z wprowadzeniem leczenia o działaniu immunosupresyjnym oraz występowaniem AIDS.\nCzęstość występowania PML na świecie stale rośnie. Choroba dotyczy niemal wyłącznie pacjentów w stanie immunosupresji, jednak opisano kilka przypadków zachorowania u pacjentów bez upośledzenia odporności.10,11 Opisano też przypadki PML u pacjentów...\nObjawy neurologiczne są związane z uszkodzeniem obszaru mózgu objętego procesem demielinizacji. Objawy kliniczne narastają stopniowo i są niecharakterystyczne. Obejmują niedowłady (monopareza, hemipareza), zaburzenia czucia, zaburzenia widzenia, a...\nZmiany w mózgu w przebiegu PML najczęściej są uwidaczniane za pomocą rezonansu magnetycznego (MR) lub tomografii komputerowej (TK). Badania pozwalają zobrazować wieloogniskową demielinizację w istocie białej mózgu. TK mózgu uwidacznia liczne hipod...\nBadanie płynu mózgowo-rdzeniowego (PMR) jest pomocne w wykluczeniu innych przyczyn. W jednym dużym badaniu z udziałem pacjentów zakażonych wirusem HIV ze [...]\nU pacjentów z charakterystycznymi objawami klinicznymi i zmianami w badaniach obrazowych (zaleca się MR) PML definitywnie potwierdza się przez wykazanie obecności [...]\nW przebiegu zakażenia HIV kilka innych chorób może zajmować istotę białą mózgu. Brak wyraźnego wzmocnienia kontrastowego i efektu masy pozwala odróżnić [...]\nNiestety nie istnieje skuteczne leczenie przyczynowe PML, a rokowanie jest bardzo niekorzystne.6 Średnia długość przeżycia pacjentów z PML związaną z zakażeniem [...]\nKrwotok śródmózgowy – co nowego wiadomo na temat przyczyn…\nLimbiczne zapalenie mózgu wywołane przez wirusa HHV-6


Minister Czarnek otwiera szkolną strzelnicę. "Szkolenia wojskowe to dzisiaj rzecz nie do przecenienia" - Dziennik Wschodni\nAutor galerii: Maciej Kaczanowski, PeeM\nPrzyjechali oficjele. Był pokaz musztry paradnej i przecięcie wstęgi w nietypowej strzelnicy na pierwszym piętrze szkoły – tak wyglądał Dzień Kadeta w XIV Liceum Ogólnokształcącym im. Zbigniewa Herberta.\nW XIV liceum działa dziś 16 klas. – 13 z nich to oddziały przygotowania wojskowego, jedyne w powiecie lubelskim certyfikowane wojskowe klasy mundurowe, oddział celno-skarbowy i oddział służby granicznej – wylicza Wojciech Kalicki, dyrektor Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 1 w Lublinie, w ramach którego funkcjonuje „Czternastka”. – Uczęszcza do nich 448 uczniów, którzy z wielkim zaangażowaniem i pasją uczestniczą we wszystkich projektach i przedsięwzięciach kształtujących postawy patriotyczne, proobrone oraz doskonalące umiejętności z zakresu edukacji wojskowej.\nKalicki podkreśla, że nieodłącznymi elementami szkolnej tradycji są coroczne obozy szkoleniowe oraz udział w uroczystościach o charakterze państwowym, patriotycznym i wojskowym, m.in. obchodach Konstytucji 3 Maja. Za te działania są doceniani. Jako jedyna szkoła w Polsce, uczniowie klas wojskowych z Radzyńskiej zostali zaproszeni na obóz sportowo-obrony do Szkocji. Pojadą tam już w lipcu.\nJuż teraz uczniowie „Czternastki” będą mogli ćwiczyć jeszcze więcej. W ich szkole otworzono właśnie wirtualną strzelnicę. Stanowiska są cztery. Do wyboru 4 pistolety i 2 karabiny. Strzela się do ekranu, na którym widać tarczę lub do ruchomego celu. Słychać też odgłos wystrzału, a w pistoletach dodatkowo czuć odrzut broni.\n– Dzisiaj w sytuacji, w której nasi sąsiedzi za wschodnią granicą służą ojczyźnie, takie wychowanie jest coraz ważniejsze – podkreśla Przemysław Czarnek, minister edukacji. – Szkolenia wojskowe, militarne i dotyczące obsługi broni to dzisiaj rzecz nie do przecenienia. Rzecz, która jest przez wszystkich absolutnie powszechnie akceptowana.\nPolaków ogarnął szał na strzelanie. Tak wielki, że zabrakło naboi\nJak trwoga, to do broni. Tak można opisać to, co dzieje się obecnie na rynku kursów strzeleckich. Od najazdu Rosji na Ukrainę liczba chętnych na kursy strzeleckie się podwoiła. Ale jest jeden problem – nie ma z czego strzelać.\nedukacja broń Przemysław Czarnek klasa mundurowa ZSO nr 1 w Lublinie Lublin\nRespiratorPISu\t/ 24 maja 2022 r. o 10:16\nobawiam się że Garnek psychotestów to nie zdawał, chyba że pod sutanną prałata ;-)\nTECZOWY--ZSL\t/ 24 maja 2022 r. o 08:13\nCzechy liderem wolności w Europie. Prawo do samoobrony z użyciem broni palnej wprowadzane jest do ustawy konstytucyjnej. Można? Oczywiście, że można. Skoro w Polsce wróg u bram nie jest wystarczającym powodem do podjęcia takich działań, to o czym to świadczy? komu jest to nie na rękę? Strach przed scenariuszem ze Sri Lanki?\nJanusz_Paliwas\t/ 23 maja 2022 r. o 22:50\n,,Człowiek strzela, Pan Bóg kule nosi''\nGutek\t/ 23 maja 2022 r. o 19:59\nPatrząc na zdjęcie przestraszyłem się , że będzie żałoba narodowa, bo ministrant trzyma broń w rękach . Uspokoiło mnie gdy przeczytałem , że to broń , ale nie na ostrą amunicję. Uśśśś karnawał uratowany .\nKroll\t/ 23 maja 2022 r. o 19:02\nBronia, silne dłonie, jeżyk na głowie. Prawie jak komandos. prawie bo ...ten brzuszek. Ministrze, chociaż pan nie dziewczynka to wyraźna nadwaga psuje wizerunek. Więcej wuefu. Limuzyny rządowe nie służą.\nzibi_123\t/ 23 maja 2022 r. o 18:00\no czarnek z bronia LUDZIE UCIEKAJTA Moze najpierw badania bo ja bym bal sie mu broni do reki dac


Prowincjalny Wielkopostny Dzień Skupienia SSW – Rytwiany 14.03.2015\nOpublikowano: czwartek, 04, czerwiec 2015 20:58\nTradycją od czterech lat stały się wielkopostne spotkania modlitewne SSW. Co roku bardzo starannie przez koordynatora prowincjalnego wybierane są miejsca naszego modlitewnego skupienia. Tym razem była to Pustelnia Złotego Lasu w Rytwianach, pokamedulski zespół klasztorny. Czekając na przyjazd poszczególnych wspólnot lokalnych raczyliśmy się ciastem, herbatą i kawą. Po powitaniu, ks. dyrektor Wiesław Kowalewski zaprosił nas do zwiedzenia i zapoznania się z historią Pustelni Pokamedulskiej. Pustelnia położona jest w samym środku puszczy rytwiańskiej. W otoczeniu pustelni znajduje się ścieżka historyczna o życiu monastycznym oraz barokowy kościół pod wezwaniem Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny. Ciekawostką jest, że w 2013 roku utworzono tu muzeum związane z polskim serialem historycznym „Czarne chmury”, którego IV i X odcinek nakręcono w tym miejscu przed 40-tu laty.\nZ wielkim zainteresowaniem wysłuchaliśmy konferencji o św. ks. Janie Bosko, przygotowanej przez ks. Kazimierza Szczerbę SDB, który przez 25 lat pracował w bibliotece salezjańskiej we Włoszech. Tym bardziej ciekawa, bo zawierała nieznane bliżej fakty z życia ks. Bosko, a dotyczące kontaktów Polaków z Nim. Dzieła ks. Bosko nie były obce Polakom, a ślady działania polskich pomocników (współpracowników) możemy znaleźć jeszcze za życia Świętego. Pierwszym Polakiem, który spotkał się w 1867 r. z ks. Janem Bosko był książę Paweł Sanguszko z Tarnowa. Zachował się też duży zbiór listów (190) pisanych przez Polaków do ks. Jana Bosko w latach 1868-1888.\nCzytaj więcej: Prowincjalny Wielkopostny Dzień Skupienia SSW – Rytwiany 14.03.2015\nSpotkanie opłatkowe Salezjanek i Salezjanów Współpracowników Prowincji Krakowskiej w Przemyślu\nOpublikowano: czwartek, 04, czerwiec 2015 20:47\nDzień 25 stycznia 2015 roku, dla Salezjanek i Salezjanów Współpracowników z Przemyśla, był czasem wyjątkowym ze względu na organizowane przez przemyskie centrum lokalne spotkanie opłatkowe dla całej Prowincji Krakowskiej. Cieszymy się także, że miało to miejsce w czasie świętowania Jubileuszu 200. rocznicy urodzin św. Jana Bosko.\nJako pierwsi przybyli goście z Lublina wraz z ks. Stanisławem Lasakiem. Wkrótce przyjechały delegacje z Jasła i Gogołowa, z naszym koordynatorem p. Romanem Machowskim i opiekunami grup: ks. dziekanem Zbigniewem Irzykiem i ks. prałatem Emilem Midurą. Następnie przybyły grupy z Rzeszowa z ks. Stanisławem Koniorem i z Krakowa z ks. wikariuszem Adamem Paszkiem. Gości witaliśmy w kawiarence wraz z naszym ks. proboszczem i zarazem opiekunem ks. Stanisławem Mierzwą.\nCzytaj więcej: Spotkanie opłatkowe Salezjanek i Salezjanów Współpracowników Prowincji Krakowskiej w Przemyślu\nCzytaj więcej: Dni Duchowości Rodziny Salezjańskiej w Rzymie


Okularnica czyta: 2020\nWitamy mój ukochany duet, czyli czy rozpływam się tak jak nad poprzednimi książkami?- Recenzja książki: "Park Avenue"- Penelope Ward i Vi Keeland\nDuet znacie, a ja kocham, więc uzupełniamy się nawzajem. Tym razem troszkę bardziej inna historia, ale również jest dobra. Zapraszam do pełnej recenzji.\nW swojej całej karierze czytelniczej przeczytałam 3 książki od tego duetu. Ta pozycja jest 4 książką na mojej półce również przeczytaną. Właściwie to chciałabym dostać to co w Słodkim draniu, wiecie zresztą jak się nad tym rozpływałam. A jednak tutaj dostałam troszkę po środku. Jednak zacznijmy od samych bohaterów i na nich się skupmy.\nW tej historii możemy dostać Elodie, która ma dosyć nietypową pracę i za namową swoje przyjaciółki postanawia wysłać podanie i starać się o pracę na stanowisko niani. Główna bohaterka ma nie lada orzech do zgryzienia, dziewczynka jest dosyć problematycznym dzieckiem. Warto teraz powiedzieć, że Elodie również nie miała łatwego życia, co prowadzi do tego, że dziewczyny szybko łapią wspólny język. I ja również tak miałam. Już pierwszych kilku stron poczułam się jak by autorki stworzyły dla mnie bratnią duszę. Podobne problemy, lekki sposób w jaki została wykreowana bohaterka jeszcze bardziej pomaga w jej zrozumieniu. Jednego jestem pewna, że nie jesteście w stanie nie polubić Elodie, coś cudownego! Czasami miałam wrażenie, że była troszkę za bardzo idealna, ale to może być tylko moje wrażenie, ponieważ czytałam dwie książki po sobie, o bardzo podobnym gatunku i aż czasami widziałam za dużo podobieństw. Co do naszego głównego bohatera, Hollisa, wiadomo, że w takich książkach nie obyłoby się bez zachwytów nad jego osobowością i wyglądem. Każdy również na swój sposób interpretuje wygląd bohaterów, ale tutaj wyobraźnia podziałała, aż za dużo. Właściwie to Hollis poszukuje niani dla swojej bratanicy i dlatego nasi bohaterowie są połączeni. W przypadku tego bohatera, miałam dylemat przy ocenie. Bolało mnie, że był strasznie schematyczny, miał w sobie cechy, które zawsze pojawiają się w takich książkach. A jednak miałam cichą nadzieję, że tutaj troszkę te cechy charakteru zostaną zmienione. Bardzo często bohaterowi mają jakąś przeszłość, która ich rani od środka. W takich chwilach mam ochotę zamknąć książkę. Uwierzcie mi, że da się przeczytać książkę, która nie ma tylu schematów. Plus za to, że Hollis nie był idealnym bohaterem, raczej mieliśmy po równi te dobre jak i te złe cechy charakteru.\nOgromnym zdziwieniem było dla mnie, gdy dostałam książkę do ręki. Nie spodziewałam się, że będzie to aż taki grubasek. Miałam nadzieję, że jeśli jest to tak pokaźna książka, to będzie świetna fabuła, akcja i ogólnie będę się cudownie bawić na niej. I po części rzeczywiście tak było. Nawet miałam ochotę czytać ich historię bez końca. Była lekka, zabawna, ale również z dozą smutku i rozczarowania. Wiele sytuacji dało się przewidzieć, ale uważam, że w takich książkach jest to nieuniknione. Pomysł na fabułę był świetny, czasami wykonanie kulało, ale to też przez moje wygórowane oczekiwania względem tej książki. Zresztą cała historią była mocno podekscytowana, wiele razy już czytałam historię z nianią w tyle i bardzo mi się to podobało. Chociaż już od pierwszych kilkunastu stron mamy pokazane, że popęd seksualny jest na pierwszym miejscu, to dzięki temu, że książka jest gruba, wiele wątków jest poprowadzone doskonale i autorki skupiają się na uczuciach, emocjach. Wiele wątków pobocznych nie zostało dokończonych, ale to tak najczęściej robią autorki.\nTak jak w przypadku książki Penelope Ward, powtórzę się. Książka idealna, na lato, lekka, przyjemna i mało zobowiązująca. Autorki przerzucą was w świat, pełen namiętności, odurzenia i szczerych uczuć. Czytając ją, często przed oczami miałam Słodkiego drania, książki nie do porównania, ale świetny pomysł na pokazanie emocji i uczuć. Recenzja jest przedpremierowa, więc książki jeszcze nie możecie spotkać w księgarni. Jednak jeśli tylko zobaczycie, to bierzcie i czytajcie. Obiecuje, że będziecie chcieli więcej.\nZa możliwość przeczytania i zrecenzowania książki, dziękuję ślicznie wydawnictwu Editiored.\no sierpnia 16, 2020 Brak komentarzy:\nEtykiety: 8/10, recenzja\nCzy to dobra książka? Zakończenie jakieś takie słabe... czyli co sądzę na temat nowej książki Penelope Ward\nJuż nie raz wam wspominałam, że bardzo lubię autorkę w duecie z Vi Keeland. Ich książki wychodzą świetnie, natomiast co mogę otrzymać od książki, która została napisana przez jedną z nich?\nRecenzja książki: "Gdy skończy się sierpień"- Penelope Ward\nDwóch bohaterów, jedna miłość bla bla bla... No w tej książce nie do końca tak było. Jeśli lubicie czytać romanse, erotyki to już w tym momencie możecie czytać dalej. Reszta wydaje mi się, że przypadkowo się tutaj zgubiła. Natomiast jeśli nawet chcesz tutaj być to siadaj wygodnie i zapraszam na moją opinie o tej książce.\nHeather oraz Noah, dwójka głównych bohaterów, którzy łączy jeden wspólny problem. Uciec od problemów. Każdy ma swój sposób, jednak gdy zjawia się Noah w życiu Heather tą spotyka jeszcze więcej kłopotów. Główna bohaterka nie ma łatwego życia, ojciec zostawił rodzinę, mama ma depresję, a jej siostra popełniła samobójstwo. Na pierwszy rzut oka, moje klimaty, ponieważ lubię psychologię. Jednak jeśli myślicie podobnie jak ja, to troszkę jednak się przeliczycie. W tej książce to uczucia i problemy tworzą, główny wątek niż depresja itd. Chociaż czasami te tematy się przewijały, a autorka w miarę umiejętny sposób potrafiła to napisać. Przede wszystkim warto zaznaczyć, że co do głównych bohaterów ja nie mam prawda się przyczepić. Co prawda czasami mnie strasznie irytował główny bohater, ale nie rzuciło się to jakoś na całą ocenę książki. Warto zauważyć, że między bohaterami jest bardzo duża różnica, więc ten romans jest pokazany z troszkę innej strony. A może to i lepiej? Oryginalność tej książce można pozazdrościć. Osoby, które czytają dużo romansów czy erotyków doskonale wiedzą o co chodzi. Nie na co dzień możemy spotkać się z bohaterami, gdzie różnica wieku jest ponad 10 lat. I tutaj mogę powiedzieć, że bardzo dobrze czytało się książkę. Noah był bardzo dojrzały i chociaż tutaj mogliśmy zauważyć te poważne decyzje. Na swój sposób w połowie czytało mi się tę książkę coraz lepiej. Aż wkroczyła ONA. Nasza główna bohaterka. Nie mogę uwierzyć, że dopiero po ponad 100 stronach, mogłam ją polubić. Na samym początku wydawała się taka głupiutka, lekkomyślna, a zarazem szczera aż to bólu. Niektóre sytuacje były strasznie nie ma miejscu i właśnie wtedy wybuchałam niekontrolowanym śmiechem.\nJak widzicie bohaterowie dużo zdziałali w tej książce, natomiast teraz skupmy się na wątkach, akcji i całej tej fabule. Fabuła jak najbardziej na plus. Nie jest może jakoś bardzo oryginalna, ale umówmy się coraz ciężej wymyślić książkę z tego gatunku, która byłaby sama w sobie oryginalna i nie powtarzalna. Ale mam się do czego przyczepić. Samo zakończenie spowodowało, że jej ocena poszła diametralnie w dół. W ogóle nie trzymało się to kupy. Miałam wrażenie jak by autorka troszkę za bardzo nie wiedziała jak to zakończyć. Cała książka super, a tu na końcu taki klops. Nie wiem jak to wyszło, że na samym końcu dzieją się takie rzeczy, a nie np. w środku. Wyglądało by to o wiele lepiej. Także całe zakończenie wyglądało jak by było napisane na siłę, takie nijakie, problem wymyślony tak nagle. Polecam przede wszystkim podejść do tej książki na luzie, nie jest to zobowiązująca książka, raczej mogłabym rzec, że coś na jeden wieczór. Gdyby nie to, że byłam strasznie zmęczona czytając ją, to przeczytałabym ją w jeden dzień. Więc już teraz możecie sobie zdać sprawę, jak szybko się czyta. Warto również poruszyć temat sekretu aka tajemnicy, którą próbował zataić bohater. No... Coś tutaj nie wyszło. Już od kiedy dowiedzieliśmy się, że coś ukrywa mogliśmy przewidzieć co to za tajemnica i z czym ona jest związana. To tutaj również zasługuje na ogromny minus.\nKsiążka w ogólnym rozrachunku? Dobra, ale nie fantastyczna. Mało zobowiązujący romans na lato. Polecam czytać nad jeziorkiem wtedy jeszcze bardziej wczujecie się w klimat. Czasami niektóre sytuacje mogą być dla was... śmieszne. Więc po tej książce można się spodziewać wszystkiego, dosłownie! Nie oczekujcie dużo, a nie będziecie rozczarowani. Warto czy nie warto? Sami się przekonacie czytając ją, ale do świetnych książek bym jej nie zaliczała.\nZa możliwość przeczytania i zrecenzowania książki dziękuję ślicznie wydawnictwu Editiored.\no sierpnia 04, 2020 2 komentarze:\nEtykiety: 6/10, recenzja\nRecenzja książki: "Rozmowy z seryjnymi mordercami"- Christopher Berry- Dee\nLudzka ciekawość nie zna granic, więc jeśli chcemy dowiedzieć się czegoś o mordercach to książka jest idealna właśnie dla ciebie!\nOpis: Christopher Berry-Dee przetworzył je w zdumiewającą książkę, która natychmiast stała się klasyką reportażu kryminalnego. Nie tylko opisuje spotkania z najbardziej amoralnymi ludźmi na świecie, ale także przytacza ich własne relacje na temat dokonanych przestępstw. Daje w ten sposób czytelnikom wgląd w psychikę ludzi, którzy popełnili najgorszą możliwą zbrodnię – bezlitośnie pozbawili życia inną istotę ludzką.Christopher Berry-Dee to człowiek rozmawiający z seryjnymi zabójcami. Jako światowej sławy kryminolog śledczy zdobył zaufanie morderców z różnych kontynentów, odwiedzał ściśle strzeżone więzienia, w których przebywają, i szczegółowo dyskutował o ich potwornych zbrodniach.\nUnikatowe wywiady przeprowadzone przez autora w kilkunastu najcięższych zakładach karnych świata, rejestrowane na taśmie magnetofonowej i filmowej, zawierają opisy przerażających czynów.\nNa autora natknęłam się podczas promocji w jednym z dyskontów książkowych. Cena była świetna, więc stwierdziłam, że to idealny sposób aby poznać nowego autora. Cała przygoda zaczęła się od książki: " Rozmowy z psychopatami". Po przeczytaniu okazało się, że trafiłam idealnie. Byłam zachwycona, więc gdy miałam okazję zrecenzować dla was inną książkę od tego autora nawet się nie zastanawiałam.\nTutaj nie mamy typowej fabuły. A jednak fabułę jaką może nam ktokolwiek zapewnić w tej książce to sami mordercy. Niektóre historie są porażające. I aż ciężko uwierzyć, że one się wydarzyły. Już od kilku lat interesowałam się psychologią więzienną, kryminologią. Każde zachowanie jakie mogliśmy odczytać z mordercy, autor w łatwy i przystępny sposób nam wyjaśnił. Jednak gdy zaczniecie czytać książkę musicie przygotować się na to, że ciężko wam będzie ją przeczytać na raz. Nawet tym bym się nie sugerowała, dlatego, że to jest aż niewykonalne. Jest to dosyć poważna i ciężka tematyka, która nie pozwala na szybkie jej przeczytanie. Chociaż autor ma bardzo lekki styl pisania, to jednak sama tematyka potrafi człowieka powalić. Ja bardzo często robiłam tak, że czytając tę książkę w między czasie czytałam drugą. Szybko mi się ona nie znudziła, a miałam ochotę czytać samą książkę.\nDzięki temu, że książka jest wydana w bardzo przystępny dla czytelnika sposób możemy również na środku książki zobaczyć zdjęcia samych morderców! Uwierzcie mi, ale niektóre zdjęcia naprawdę przerażają.\nKsiążka zdecydowanie dla osób, które lubią tematykę psychologiczną, kryminalną. Myślę, że specjalnie do książki nie ma się co zmuszać. Ta książka wypadła troszkę słabiej od tej pierwszej, ale wydaje mi się, że było to spowodowane monotonią. Ciągle poznawaliśmy nowego morderce, więc czasami było to męczące. Polecam czytać 2 lub 3 morderców dziennie,to wam się wszystko nie pomiesza, a będziecie mieli chociaż chęć czytać ją dalej.\nNiektóre osoby, które łamały prawo były interesujące i aż czytało się z zapartym tchem. Również wiem, że teraz będzie wychodzić kolejna książka o morderczyniach, więc jestem ogromnie ciekawa co z tego wyjdzie. Serdecznie polecam książkę i musicie ją przeczytać jeśli psychologia, kryminologia to wasza pasja. Im więcej będziecie wiedzieć o zachowaniach takich osób tym lepiej.\nZa możliwość przeczytania i zrecenzowania książki dziękuję ślicznie wydawnictwu Czarna owca .\no sierpnia 02, 2020 Brak komentarzy:\nRecenzja książki: "Bądź ze mną szczęśliwa"- Iwona Soboloweska\nNowość zawitała na moim blogu. Jeśli dobrze mnie śledzicie to, wiecie, że nigdy nie czytałam książek od tej autorki, ani od tego wydawnictwa. Zapraszam dalej!\nAnka uczy się w liceum i trenuje boks. Jest wygadana, twarda, czasem bezczelna. Ale to tylko pozory. Niedawno wydarzyło się coś, co ją złamało. Dziewczyna czuje się winna tragicznej śmierci starszego brata. Zamyka się w sobie, a jedyny dotyk, jaki toleruje, to bokserskie ciosy. Nie potrafi zapomnieć. Nie potrafi sobie wybaczyć…\nIgor po kilku latach wraca do rodzinnego miasta. Wciąż myśli o pewnej dziewczynie z przeszłości, która kiedyś była mu bliska. Kiedy jednak znów się spotykają, okazuje się, że ona bardzo się zmieniła. I że nie zamierza wpuścić go z powrotem do swojego świata…\nPierwsze spotkanie z autorką, które wywołało we mnie mieszane uczucia. Ale większości są one dobre. Gdy zaczęłam ją czytać to nawet nie wiedziałam czego się spodziewać. Ale byłam do niej pozytywnie nastawiona, aż chciało się czytać.\nAnka to nasza główna bohaterka, która uczy się w liceum i ma nietypowe hobby... trenuje boks. I już na wstępie dostajemy nietypową bohaterkę. Nie zawsze w książkach możemy spotkać taką główną postać z takimi zainteresowaniami. Zdecydowanie tutaj na plus, bo dzieję się więcej. Jak na swój wieku, uważam, że autorka wykreowała świetną postać, jest bardzo inteligentna, wypowiedzi bohaterki nie były suche, dało się w nich wyczytać więcej. Czasami skrywały one ból, tęsknotę, smutek, cała gama uczuć przewija się podczas czytania perspektywy Anki. A nasz drugi główny bohater, Igor, przyjeżdża po kilku latach do miasta i wciąż myśli o swojej przebojowej przyjaciółce, jednak on nie wie. że nie spotka już tamtej dziewczyny. Nasza dwójka bohaterów to wielka mieszanka wybuchowa. Ciężko czasami było się połapać co się między nimi dzieje. Zresztą pierwsze ich spotkanie również nie należało do najlepszych. Z przykrością muszę stwierdzić, że jedyne co nie podobało mi się w tej części, to czasami nie mieliśmy pokazane jaka jest perspektywy, jakiego bohatera. Czasami przez domysły dało się to zrozumieć, ale jednak momentami nie. Nie powiem bo irytowało czasami nawet bardzo, jednak jakoś mocno też na tym się nie skupiłam przy ocenianiu tej książki.\nSama fabuła była bardzo ciekawa, to znaczy po części można tak myśleć. Bardzo duża czcionka spowodowała, że przeczytałam książkę w kilka godzin. Cieszę się, że autorka ma bardzo łatwy styl pisania, który pomógł mi w szybkim czytaniu, ale jednak chciałabym książkę czytać troszkę dłużej. Niektóre wątki troszkę bardziej bym rozwinęła i na końcu połączyła razem. Również co to zakończenia nie jestem pewna. Skończyło się w dosyć nietypowy sposób, więc aż prosi się by był tutaj drugi tom. Jednak nie wiem czy autorka ma to w planach. Nie jest to jakaś świetna, książka. Czytając ją, nie odczułam w sobie żadnych emocji, ani złych ani tych dobrych. Bardziej przeraża mnie sam fakt, że to byłą bardzo lekkie czytadło, które dużo nie wniosło do mojego czytelniczego życia. Zawsze oczekuje od takich książek, że będzie to coś wow! Co spowoduje, że będę wam polecać,jednak tutaj niezupełnie tak jest.\nChociaż cała książka jest dobra, lekka, typowa na jeden wieczór, to jednak dużo z niej nie wyniesiecie. Szybkie czytanie czasami nie pomaga w tym jeśli chcemy dostać jakąś inną książkę i troszkę więcej od niej oczekujecie. Jeśli szukacie książki szybkiej w czytaniu, lekkiej to zdecydowanie jest to ta książka. Przeczytajcie a sami sprawdzicie czy jest ona dla was. Bardzo duża czcionka powoduje, że aż płyniecie przez te strony . Także na jakiś wyjazd jak najbardziej polecam. Książkę oceniłam 6 na 10 gwiazdek i wydaje mi się, że dzięki tej ocenie będziecie w stanie zrozumieć czy chcecie tę książkę czy jednak nie.\nZa możliwość przeczytania i zrecenzowania książki dziękuję ślicznie wydawnictwu Dragon.\no lipca 22, 2020 Brak komentarzy:\nRecenzja książki: "Przy naszej piosence"- Klaudia Bianek\nKolejny raz Klaudia Bianek zawitała na moim blogu. Wydaje mi się, że będzie tutaj coraz więcej.\nAntek jest baristą i właścicielem świetnie prosperującej kawiarni. Niestety nie ma szczęścia w miłości. Skupiony na pracy, nie traci czasu na poważne związki z dziewczynami. Pewnego wieczoru, zbyt pochłonięty natłokiem spraw, zapomina włączyć alarm w kawiarni, co doprowadzi do nieodwracalnych zmian w jego życiu.\nKornelia stoi u progu dorosłości, lecz już od dawna wraz z młodszym bratem są zdani tylko na siebie. Głód i brak podstawowych środków do życia skłaniają Kornelię do desperackiego kroku – kradzieży. Chce chronić brata, ponieważ obawia się, że jeśli wpadnie w kłopoty, to zostaną rozdzieleni. Sprawy jeszcze bardziej się komplikują, gdy staje oko w oko z właścicielem kawiarni…\nMyślę, że doskonale znacie autorkę i nie muszę wam jej przedstawiać. Już od dłuższego czasu czekałam na nową książkę Klaudii Bianek i w końcu się doczekałam. Nasi bohaterowie to jedna wielka mieszanka charakterów, ale można powiedzieć, że w tym pozytywnym znaczeniu.\nKornelia ma bardzo ciężko w życiu i ledwo wiąże koniec z końcem wspólnie ze swoim bratem. Cała sytuacja zmusza ją by zakraść się do kawiarni Antka. Cały pomysł na głównych bohaterów bardzo mi się podobał. Jednak bałam się, że autorka nie poradzi sobie z tym zadaniem. Kornelia jednak ma ciężkie życie, a Antek to przeciwieństwo. Ale z góry mogę wam powiedzieć, że wszystko wypadło jak najbardziej poprawie. Każda książka Klaudii Bianek powoduje, że coraz mocniej lubię jej bohaterów. Często podczas poprzednich historii, aż nie chciało się kończyć, bo wiedziałam, że pożegnam się w jakimś stopniu z główną bohaterką. Tutaj po przeczytaniu książki nie wiedziałam co ze sobą zrobić. I chociaż nie miałam aż tak trudnego życia jak Kornelia, to jednak niektóre emocje i cechy charakteru pasowały do mnie. Po pierwszych kilkunastu rozdziałach wiedziałam, że to najlepsza główna postać jaką wykreowała autorka. Zachwycać bym się mogła ciągle.Nie czułam, żeby Kornelia była idealna. Raczej cieszyłam się, że te cechy charakteru takie raczej spokojnie przeważają. A co do naszego Antka, nie muszę chyba mówić, że to mój książkowy mąż. Za każdym razem gdy bohater zrobił coś świetnego lub podziwiałam go za coś to mówiłam: "Jesteś mój, nawet mogę ci się oświadczyć", oczywiście mówiłam to przez śmiech. Antek potrafi pokazać, że nie ważne jaka jest dziewczyna, czy pochodzi z biednej dzielnicy czy jest obrzydliwie bogata, to dobry charakter robi tutaj największą robotę. Każdy inny bohater z książek od tej autorki był moim książkowym mężem, ale za każdym razem poprzeczka idzie coraz wyżej, a ja nie wiem co się czasami dzieje.\nCałą fabuła w większości rozdziałach jest osadzona w jednym mieście. Praca, obowiązki, dylematy, smutne momenty- to właściwie cała ta książka. Momentami, aż chciało się zapłakać. Jedynym minusem całej książki jest to, że za szybko się czyta. Jest to bardzo lekka książka, z wieloma trudnymi wątkami, ale jednak wychodzi na to, że lekkie czytadło, które nie zapadnie w pamięć. Chociaż ja jako zagorzała fanka Klaudii Bianek, pamiętam każdą fabułę jej książki. Ale dla osób, które raczej szybko czytają książki i nie zwracają za bardzo uwagi na niektóre elementy i tak po prostu przeczytają sobie książkę, to może być lekkie utrudnienie. Zauroczyło mnie to, że jak zaczęłam czytać książkę to już od pierwszych stron uderzył mnie klimat jaki tworzy autorka. Nie raz pewnie macie tak, że czytacie jakąś książkę od swojego ulubionego autora/ ulubionej autorki i już czujecie klimat w jaki wprowadza cię cała ta książka. To jest coś pięknego, w dniu w którym ją skończyłam to nie wiedziałam co powiedzieć.\nMusicie przeczytać, żeby dowiedzieć się co czuje. Czasami niektóre momenty i elementy ciężko opisać, żeby nie zdradzić wam fabuły. Oczywiście w tej części również pojawiają się bohaterowie z poprzednich części. Jednak dalej jesteśmy osadzeni w tej głównej fabule. Gdy skończyłam, jedyne co poczułam z tych złych emocji, to, że za szybko się czyta. Czasami odczuwałam, ze nie potrafiłabym się zatrzymać na fabule i po prostu jej nie kończyć. W książkach Klaudii Bianek tak się nie da. Przeczytajcie a sami się dowiecie co dla was przygotowała Klaudia Bianek. Ja mogę tylko powiedzieć, że to jedna z książek, którą przeczytacie, ale zakochacie się w którymś z głównych bohaterów.\nZa możliwość przeczytania i zrecenzowania książki dziękuję ślicznie wydawnictwu We need Ya\no lipca 14, 2020 1 komentarz:\nRecenzja książki: "Księżycowe miasto. Dom ziemi i krwi cz.1 i cz.2"- Sarah J. Maas\nDługo wyczekiwana przez was premiera na Polskim rynku wydawniczym. Zastanawiam się czy wam się spodobała? Bo ja jestem w szoku!\n"Księżycowe miasto. Do ziemi i krwi cz.1"- Sarah J. Maas\nBryce Quinlan kocha swoje życie. W dzień pracuje w galerii z antykami, sprzedając nie do końca legalne magiczne artefakty, a nocą imprezuje razem z przyjaciółmi, delektując się każdą przyjemnością, jaką Lunathion, znane również jako Księżycowe Miasto, ma do zaoferowania. Gdy dochodzi do bezwzględnego morderstwa, wszystko zaczyna się rozpadać – również jej świat. Mimo że oskarżony ląduje za kratami, zbrodnie zaczynają się na nowo, a Bryce trafia w centrum dochodzenia. Zrobi wszystko, aby pomścić śmierć przyjaciół.\nTo jest zdecydowanie książka dla dorosłych jak mówiła sama autorka. Co prawda niektórym nie podobały się przekleństwa, jednak uważam, że właśnie na tym polega ta książka. Zdecydowanie dla osób powyżej 16 roku życiu. Uważam, że teraz już nawet osoby, które mają 16 lat czytają takie książki. W tym świecie który wykreowała Maas nie jest nic idealne. Bryce i jej przyjaciele to zgrana paczka, która chociaż sobie dokucza to jednak stoją za sobą murem. Niestety Bryce traci ich i w mieście już nie jest nic takie samo. Ta część to jest zdecydowanie wprowadzenie do całej książki. Pozostawia po sobie niesmak gdy się skończy. I nie da się nie mieć na półce drugiej części, bo kończy się w niespodziewanym momencie. Co mi się nie spodobało w tej części to, że autorka na start rzuca nam wiele nazwisk i imion, które ciężko zapamiętać. Mam dla was dobrą radę. Gdy zabieracie się za książkę skupcie się na 4 bohaterach bo to oni będą odgrywać kluczową rolę w tym świecie: Bryce, Hunt, Ruhn oraz Lehabah. To wam zdecydowanie pomoże w zrozumieniu tego wszystkiego co tam się dzieje. To nie jest najlepsza część z tych wszystkich, ale uwierzcie mi że później będzie coraz lepiej i będziecie ciągle pamiętać ten świat. Co mi się nie podobało? Czasami miałam ochotę jej nie czytać, ponieważ wszystkie nowe nazwy, wchodząc w świat, który wykreowała Maas musicie się na to przygotować, nie ma innej opcji. Z ręką na sercu mogę wam powiedzieć, że jeśli przeczytacie to nie będziecie żałować i będziecie chcieli więcej. Ta część chociaż zostawi was z niesmakiem na koniec to i tak z czasem pokochacie bardziej drugą.\nCzas na drugą część, gdzie dzieje się o wiele więcej!\n"Księżycowe miasto. Dom ziemi i krwi cz.2"- Sarah J. Maas\nBryce Quinlan w połowie jest człowiekiem, a w połowie Fae. Traci niemal wszystko, co kochała, gdy w Lunathionie pojawia się nieznany demon siejący spustoszenie. Upadły anioł Hunt Athalar otrzymuje od Gubernatora propozycję nie do odrzucenia – ma pomóc Bryce wytropić złoczyńcę. W zamian odzyska swoją wolność. Bryce i Hunt zagłębiają się w najskrytsze zakamarki miasta. Odkrywają mroczną siłę zagrażającą porządkowi wszechrzeczy oraz znajdują w sobie płomienną pasję, która może wyzwolić ich oboje, jeśli tylko jej na to pozwolą.\nChociaż podzieliłam recenzje na 2 części, to jednak uważam, że powinniśmy ją klasyfikować jako całość. W tej części dzieje się najwięcej. Jest on zdecydowanie grubszy od 1 części. Nie zliczyłam ile płakałam i się wzruszyłam. Czasami miałam takie zdenerwowanie na głównych bohaterów, że aż chciało się książkę odłożyć. Tą część zdecydowanie zapamiętam na bardzo długo. Jednak ktoś mi musi powiedzieć, czy niebawem wychodzi 2 tom, ponieważ to jest coś niebywałego co tam się działo. Nie muszę wam chyba mówić, że jeśli zostawicie pierwszą część i nie przeczytacie drugiej to będę na was bardzo zła? No to już wiecie! W tej książce oczywiście nie obyło się bez książkowego męża i jest nim oczywiście Hunt. Tutaj wydaje mi się mi się, że nikogo nie zdziwię. Cała ta książka jest cudowna i autorka właśnie tutaj włożyła najwięcej niespodzianek i niedokończonych wątków. Co prawda jestem ciekawa, co autorka wciśnie do drugiego tomu, ale zakończenie wydaje mi się, że zadowoliło by wszystkich. W tej części autorka już tak bardzo nie skupia się na wulgaryzmie i scenach erotycznych. Chociaż te sceny to tez tak średnio wychodzą Maas i wydaje mi się, że też to zauważyliście.\nTo zdecydowanie Maas jakiej jeszcze nie widziałam. Ale było to bardzo miłe zaskoczenie i aż chce się czytać, jeśli byłby kolejne części, jestem pierwsza do ich czytania! Pamiętajcie, że to książka dla dorosłych, więc musicie się tutaj spodziewać wulgaryzmu oraz scen erotycznych. Całą tę książkę kocham i nie wyobrażam sobie, żeby było inaczej. Przeczytajcie, a sami się przekonacie, że książka jest cudowna i warta przeczytania. Chociaż wydaje się taka gruba. Nie widziałam, jeszcze na żywo wydania finalnego, ale podobno jest cudowne. Także nawet się nie zastanawiajcie i czytajcie ten cudowny świat Bryce i Hunta. To jedyne co wam zostaje, bo uważam, że nie warto długo czekać.\nZa możliwość przeczytania i zrecenzowania książki, dziękuję ślicznie wydawnictwu Uroboros.\no czerwca 24, 2020 2 komentarze:\nRecenzja książki: "Papierowy Mag"- Charlie N. Holmberg\nPierwsza książka, którą czytam od wydawnictwa kobiecego. Sprawdźmy czy była dobra i czy spodobała mi się.\nJest to pierwsza książka, którą przeczytałam od tej autorki. I nie wiedziałam czego mam się spodziewać. Z jednej strony byłam ogromnie ciekawa, bo nigdy takiej fantastyki nie czytałam. Również ciekawy pomysł na wątek z papierem.\nNasi główni bohaterowie są, Ceony oraz Emery, są związani już do końca życia z papierem i magią z nią związaną. Co prawda Ceony idzie do Maga na praktyki jednak cała fabuła jest napisana i opowiedziana wokół nich. Ceony to bardzo sympatyczna i pracowita bohaterka. Nie chce nic dostawać za darmo, na wszystko chce zapracować. Co prawda uważam, że troszkę główna bohaterka jest za idealna, ale wydaje mi się, żę jakoś to ogromnie w oczy się nie rzuca. Oczywiście pojawia się tutaj zauroczenie Ceony, jednak gdybym podała imię bohatera byłby to spoiler. Czasami irytowała mnie swoją postawą do świata i nagminnym wchodzeniem w ludzką przestrzeń. Chciała wszystko wiedzieć i wszędzie być, czyli jest po prostu ciekawska. Irytacja była jeszcze wyższa, gdy zaczął pojawiać się motyw podróży i serca. A co do naszego Emery'ego to uważam, że bardzo miły i sympatyczny bohater. Nie wydaje mi się, aby był problem tutaj. Chociaż czasami miał swoje humorki, których nie potrafiłam zrozumieć to dało się to jakoś przeżyć i nie było to coś strasznego. Jak na naszą dwójkę głównych bohaterów uważam, że super wykreowani i w bardzo łatwy sposób nawiązywało się z nimi relacje.\nSama w sobie ksiażka bardzo przypominała mi serie Martyny Raduchowskiej "Szamanka od umarlaków". Tutaj również były momenty, urocze, zabawne, ale również wzruszające i pełne szoku. Ta książka daje nam pełną barwę emocji jakie możecie otrzymać od książki. Chociaż miałam wrażenie, że książkę czyta się bardzo szybko, to jednak były momenty opisów, gdzie dosłownie wynudzałam się. Musicie nastawić się, że nie będzie to jakaś super ciekawa książka, która może was zaskoczyć od pierwszych stron. Troszkę trzeba odczekać, aby dobrze poznać bohaterów. Cieszę się, że autorka nie rzuca nas na głęboką wodę. Nie podaje nam od razu wszystkich imion i nazwisk co powoduje, że książkę czyta się bardziej przyjemnie. Ja mogę powiedzieć od siebie, że nawet jeśli książkę czyta się szybko i wydaje się niezobowiązująca, to jednak trzeba troszkę nad nią posiedzieć, być skupionym, aby więcej wątków zrozumieć i odczytać dosłowne wrażenie. Chociaż książka na swój sposób lekka. Osoby, które czytają fantastykę to wiedzą, że książką z tego gatunku można się bardzo łatwo zmęczyć i odłożyć. Tutaj nawet można przeczytać ją na raz. Jest bardzo sympatyczna i miła w odbiorze. Mogę wam książkę polecić z czystym sumieniem. Okładka równie piękna i idealnie pasuje do niej twarda oprawa. Z tego co zdążyłam zauważyć, są kolejne części, więc mam nadzieję, że wydawnictwo będzie chciało wydać kolejne tomy. Jestem ogromnie ciekawa co wydarzy się dalej.\nCo mogę wam powiedzieć od siebie, książka jest dobra, ale nie jakaś wybitna. Były czasami niedociągnięcia, które da się naprawić i pozycja byłaby jeszcze lepsza. Mogę wam tylko powiedzieć, że jeśli szukacie, lekkiej fantastyki z lekkim wątkiem romantycznym to polecam. Chociaż czasami można się czuć, że ten wątek wychodzi aż za bardzo poza fabułę fantastyczną. Co serce, które możecie zobaczyć na okładce, ma 2 wydźwięki,o których możecie przekonać się gdy zaczniecie czytać książkę. Chociaż bohaterowie irytujący od czasu do czasu, to jednak myślę, że warto po nią sięgnąć i zaznajomić się z niebywałym wątkiem jakim jest po prostu papier. Wydaje się, że jest on zwykły, a jednak kryje za sobą moce o jakich nigdy nie marzyliśmy.\nZa możliwość przeczytania i zrecenzowania książki, dziękuję ślicznie wydawnictwu Kobiecemu.\no maja 25, 2020 2 komentarze:\nEtykiety: 7.5/10, recenzja\nRecenzja książki: "Ocalało tylko serce"- Klaudia Bianek\nKolejna cudowna książka od tej autorki wpadła w moje ręce, a co to oznacza? Same zachwyty, ale troszkę ponarzekam.\nAutorka „Jedynego takiego miejsca”, uwielbiana przez czytelników, Klaudia Bianek, powraca z historią, która rozgrzeje Twoje serce!\nKlara to dziewczyna potrafiąca zauroczyć niejednego chłopaka: bystra, piękna, niebojąca się czerpać z życia garściami, a jednocześnie bardzo niepewna siebie. Jest zagubiona i stoi na życiowym rozdrożu, zastanawiając się, czy prawdziwa miłość istnieje i czy kiedykolwiek uda jej się odnaleźć prawdziwe uczucie. Niespodziewanie spotyka kogoś, kto wywróci cały jej świat do góry nogami.\nAleksander jest prawdziwym bohaterem, który ocalił niejedno życie, przy okazji narażając swoje własne. Uważany za tajemniczego i aroganckiego, ukrywa przed wszystkimi swoją historię, nie mając nadziei na lepsze jutro. Nie spodziewa się, że na świecie jest jeszcze ktoś, kto może pokochać go takim jakim jest. Każdej nocy zadaje sobie pytanie: czy było warto? I doskonale wie, że tak.\nCzy bolesne wspomnienia pozwolą Aleksandrowi powrócić do normalnego życia? Czy Klara odkryje, co tak naprawdę wydarzyło się w jego życiu i przebije się przez mur, który zbudował wokół swojego serca? Czy oboje mają szansę na ocalenie?\nNie wiem jakie mam odczucia względem tej książki. Jak wiecie bardzo lubię Klaudie Bianek, ale czasami jednak trafi się pozycja, która mnie zaskoczy w troszkę średni sposób. Warto również wspomnieć, że jest to kontynuacja trylogii "Jedyne takie miejsce". Zresztą doskonale wiecie jak rozpływałam się nad pierwszą książką.\nKlara i Aleksander, czyli dwójka głównych bohaterów. Tutaj autorka zasięgła oryginalności, ponieważ najczęściej w takich książkach główna bohaterka ma przeszłość, która nie daje jej spokoju. W tym przypadku mamy Aleksandra, mężczyznę, który jest byłym strażakiem. Ocaliło nie jedno życie. Ja miałam mieszane uczucia, czy autorka poradzi sobie z problemem jaki stworzyła dla Aleksandra. jednak nie potrzebnie się martwiłam. Klaudia Bianek w sposób cudowny opisała to co zaistniało w życiu głównego bohatera. Chociaż 2 razy była opowiedziana ta historia i to mogło być męczące, to jednak nie wpłynęło to na ocenę końcową. Aleksander ma bardzo ciężki charakter, czasami sam nie wie czego chce, ale gdy chce o coś zawalczyć ma do tego siłę i determinacje. Nasza kochana Klara, tutaj miałam momentalnie złapałam nić porozumienia. Czułam się czasami jak bym wiedziała o niej wszystko. Niektóre jej zachowania były bardzo podobne do moich. Również czasami jej niezdecydowanie było irytujące. Uczucie jakie między nimi się rodzi jest tutaj idealnie dobrane. Nie dzieję, się to za szybko, ale też miałam wrażenie, że troszkę za wolno (więcej w dalszej recenzji książki). Ich niezdecydowanie działało mi na nerwy gdy wiedziałam, że obydwoje coś do siebie czują. I tutaj mogę się mylić. Zdaje sobie sprawę, że w prawdziwym życiu może tak być. Jednak osoba ma ciężko zaufać drugiej otworzyć się przed nią. Ale tutaj to mi na prawdę działało na nerwy. Nie potrafiłam tego zrozumieć i dopiero pod koniec poczułam ogromną ulgę gdy zaczęło się normować. Jednym słowem chciało się to dalej czytać, nawet jeśli czasami bohaterowie potrafi zagrać na nerwach.\nCała fabuła i ukazanie tej akcji między bohaterami, bardzo mi się spodobało. Chociaż mam pewne "ale". Pod koniec historii naszych bohaterów miałam wrażenie, że autorka chce to jak najszybciej skończyć. Tak to szybko wszystko się działo, że miałam dziwne wrażenie jak by autorce dalej nie chciało się tego pisać. Oczywiście wiemy jak całą historia się skończy, jednak w takich książkach jest to normalne. Każda książka Klaudii Bianek jest lekka, przyjemna i potrafi zdziałać cuda jeśli nie mamy ochoty na nic ciężkiego i zobowiązującego. Bardzo szybko się czyta i można ją przeczytać w dosłownie 1 dzień. Ja bardzo często właśnie tak robię. Nie da się odejść od książki, jeśli ją zaczęliście. Książka jest na prawdę warta uwagi. Co do nawiązań z poprzednim tomem. Nie jest to nic poważnego. Więc uważam, że książki można czytać w różnej kolejności. Może w kilku rozdziałach jest mowa o bohaterach z "Jedyne takie miejsce", jednak autorka napisała to w taki sposób, że nie jest to spoiler.\nPrzeczytajcie książkę, a sami sprawdzicie czy książka jest dla was. Oczywiście serdecznie odsyłam do pierwszego tomu, ponieważ tamten troszkę bardziej skradł moje serce. Jednak tutaj również może pokochać głównych bohaterów i ich uczucia do siebie. Bardzo szybko się czyta, fabuła jakoś się nie ciągnie, a wręcz na samym końcu tak przyśpiesza, że wydaje nam się to troszkę za szybkie. Klara i Aleksander urzekną was swoją historią, a z tego co wiem to w lipcu (nie jestem pewna) wychodzi 3 tom, także macie co nadrobić.\nZa możliwość przeczytania i zrecenzowania książki dziękuję ślicznie wydawnictwu We need Ya.\no maja 18, 2020 1 komentarz:\nRecenzja książki: " Bogaty i grzeszny"- Meghan March\nPierwsza książka do tej autorki, którą czytam. I przyznaję, chyba mam kolejną dobrą autorkę od tego wydawnictwa!\nPrzesiąknięta nienawiścią wspólna przeszłość od lat zatruwa życie Riscoffów i Gable’ów. Wojna między rodzinami przeszła już do legendy. Nawet mieszkańcy miasta byli zmuszeni opowiedzieć się po jednej ze stron. W takich warunkach związek kogokolwiek z Riscoffów z kimkolwiek z Gable’ów nie miał najmniejszych szans powodzenia. Kiedy więc wbrew zdrowemu rozsądkowi Lincoln Riscoff dał się oczarować idealnie pięknej Whitney Gable, na drodze do ich szczęścia stanął cały świat. W rodzinie Riscoffów wszystko, łącznie z najbardziej osobistymi sprawami, było podporządkowane pomnażaniu majątku i dbaniu o władzę.\nI Whitney, i Lincoln prędko zrozumieli, że łącząca ich więź to prawdziwa miłość. Byli gotowi na przeciwstawienie się presji obu klanów. Ale w grze niespodziewanie pojawił się ten trzeci. Ricky Rango, wschodząca gwiazda rocka i bożyszcze nastolatek, mógł mieć niemal każdą kobietę, jednak za cel postawił sobie zatrzymanie przy sobie Whitney. Musiała być jego, chociaż w sercu Ricky’ego nie było wobec niej szczerych uczuć...\nPierwsze spotkanie z autorką więc właściwie nie wiem czego miałam się spodziewać. Wiedziałam tylko, że to może być kolejny dobry romans skoro wydawnictwo, które kocham zawsze mnie nie zawodzi. Nowi bohaterowie, I z tego co wiem, to również jest nowa seria autorki. A dokładniej trylogia. Przyznaję, ze jestem ciekawa co wydarzy się w kolejnych tomach.\nNasza para bohaterów, czyli Whitney i Lincoln, doskonale wiedzą, że połączyła ich więź, które już nie da się zniszczyć, Pewne sytuacje powodują jednak, że para kochanków musi się rozłączyć i przez 10 lat się nie widzą. Pierwsze ich spotkanie zmieni wszystko. Tutaj bohaterowie wywołali we mnie mieszany stosunek. Autorka miała taki styl pisania, że bardzo szybko można było się z nimi zaprzyjaźnić, ale z drugiej strony miałam mieszane uczucia co do Whitney. Wiadomo, że w takich książkach najczęściej główna bohaterka ma mieszane uczucia co do miłości i związku, ale gdy poznajemy ją z perspektywy jak była młodsza i doszło do ich pierwszego spotkania. To robi jedno, a myśli drugie.Zawsze takie coś mnie irytuje, ponieważ autorka tworzy bohaterkę, która nie jest zdecydowana tego co chce od życia. Czy nawet od samego Lincolna. To imię też brzmi dostojnie prawda? Oczywiście tutaj nie może być inaczej jeśli autorka daje nam bohatera, pewnego siebie aroganckiego. Meghan March wykreowała schematycznych bohaterów aż do bólu i właściwie to mnie najbardziej zabolało. Bo uwierzcie mi, że znam książki, gdzie da się wykreować bohaterów łagodnych, miłych i spokojnych, ale zarazem mogą przejawiać pewność siebie itd. Tutaj pod względem bohaterów niestety daje ogromny minus. Byłam przekonana, że jednak będzie tutaj troszkę inaczej z bohaterami. Szanuje natomiast za okładkę, bo chociaż mamy tors to jednak barwy bardzo mi się podobają i ukazują w sobie skrawki intrygi. Zresztą uważam, że okładka tutaj najbardziej przyciąga i jesteśmy ją w stanie zauważyć w księgarni na półce. Zauważyłam, że wiele romansów czy erotyków jest w barwach ciepłych.\nKsiążkę czyta się bardzo szybko i jest idealna na jeden wieczór. Chociaż ja poświęciłam jej troszkę więcej czasu, ponieważ zawsze staram się wyłapać coś co mi się nie spodoba. Spodobało mi się to,że autorka tutaj zdecydowanie postawiła na uczucia, nie zaczęła pisać jakiś ogromnie, trudnych i skomplikowanych opisów. Chociaż czasami mnie irytowało wracanie do przeszłości, to zauważyłam, że jest to akurat tutaj potrzebne. Wiedzieliśmy chociaż co wydarzyło się przed rozłąką na 10 lat. Przyznam, że przez długi czas gdy skończyłam książkę zastanawiałam się jak to wyszło, jak to możliwe, że książka tak się skończyła. Również ciężko było mi się połapać w tym wszystkim co dostałam od autorki. Bardzo szybko dostałam wiele nazwisk i imion co spowodowało, że nie mogłam się połapać kto z kim rozmawia i w jaki sposób tak szybko ta akcja idzie. Musicie na samym początku książki się skupić aby zapamiętać nazwiska i imiona. Później będziecie mogli się cieszyć lekturą. Książka była dobra, jednak uważam, że troszkę jej brakowało abym oceniła ją jakoś wysoko.\nKsiążka w moim odczuciu wydawała się dobra, jednak nie aż tak zachwycająca. Myślę, że kolejne książki od tej autorki będę czytać i będę na nie czekać. Bohaterowie byli za bardzo schematyczni, czasami ciężko było się połapać w nazwiskach. Pozycję czytało się bardzo szybko i była bardzo przyjemna. Jestem ciekawa kolejnych tomów, ponieważ autorka nie zostawiła nas tylko z jednym. Historia dalej będzie się ciągnąć, chociaż nie wiem czy przy 3 tomie nie będę miała dosyć bohaterów. Przeczytajcie i sprawdźcie czy wam się spodoba. Przypomnę, że książka byłą w porządku, ale nie była zachwycająca. Gdyby książka była grubsza chyba bym nie dała rady jej dalej doczytać. Książkę oceniłam 6 na 10 gwiazdek.\no maja 15, 2020 Brak komentarzy:\nRecenzja książki: "Te wiedźmy nie płoną"- Isabel Sterling\nKsiążka, która miała być świetna, a wypadła bardzo słabo. Co ciekawe nie wiem czy będę czytać kolejne części. Jeśli oczywiście się pojawią.\nHannah to czarownica z krwi i kości, z umiejętnością kontrolowania ognia, ziemi, wody i powietrza. Choć mieszka w Salem, jej magia jest tajemnicą, którą musi zachować dla siebie. W innym przypadku może ją stracić. Na zawsze. Hannah spędza więc większość czasu, unikając swojej eks, Veroniki, i pracując w lokalnym sklepie z magicznymi obiektami. Gdy przerażający rytuał krwi przerywa zabawę pod koniec roku szkolnego, a dowody na istnienie mrocznej magii zaczynają pojawiać się w całym Salem, Hannah jest pewna, że to dzieło śmiertelnie groźnej Krwawej Czarownicy. Na domiar tego, w mieście pojawia się nowa dziewczyna, Morgan, która skrada serce nastoletniej czarownicy. Chcąc ocalić swój sabat i zdobyć serce dziewczyny, Hannah będzie musiała przetestować granice swojej mocy.\nKsiążka była bardzo znana i gdy wydawnictwo ogłosiło, że będzie wydawana w Polsce, od razu wszyscy fani książek fantastyki ucieszyli się. Ja również, ponieważ od czasu do czasu lubię przeczytać książki z tego gatunku. Postanowiłam również, że podejdę do tej książki na neutralnym gruncie, ale powiem wam, że nie dało się. Na prawdę myślałam, że będzie to cudowna fantastyka, tak jak była zachwalana. A dostałam coś innego.\nHannah to czarownica z krwi i kości, a ja nigdy nie czytałam książek związanych z czarownicami. Nigdy ten temat mnie jakoś nie kręcił, ale tutaj nadarzyła się okazja i czytałam. I powiem tak. Jeśli główna bohaterka lub bohater was denerwują to jaki jest sens czytać książkę dalej. Nie dało się tego przeczytać jeśli nasza bohaterka czasami działała bezmyślnie. Ja zdaję sobie sprawę, że czasami ciężko wytrzymać niektóre momenty i człowiek będzie płakał. Tylko autorka właśnie zrobiła z niej taką płaczkę. Właściwie ciągle chciało jej się płakać i nie wiedziała co chce od życia. Ale przyznam, że czasami zachowywała się przyzwoicie i właśnie wtedy książkę chciało się czytać. Nie wiem, ale jakoś do Hannah pałać miłością i znajomością nie będę. I teraz zastanawiam się gdyby tak dać na główną bohaterkę Veronike, to chyba czytałoby się książkę o wiele lepiej. Jednak to tylko moja opinia. Ale też nie mogę powiedzieć, że Hannah była to jakaś straszna bohaterka, bo jeszcze dało się znieść. Tak jak mówiłam, że nie rozumiem głównej bohaterki , tak drugoplanowych czasami również. Nie mam zielonego pojęcia dlaczego działali tak, a nie inaczej. Książkę możliwe, że byłaby o wiele lepsza.\nCo do głównego wątku, który mogliście tam zobaczyć i możliwe, że nie przewidzieć (bo ja nie przewidziałam), to był i tak słaby. Z jednej strony wiedziałam co się wydarzy, a z drugiej już nie chciałam kombinować i stwierdzam, że czytałam bo chciałam skończyć. Ja nie przewidziałam głównego wątku, ale wydaje mi się, że dla innych osób będzie on łatwy do zrozumienia i wyłapania. Miałam problem z wątkiem LGBT. Był w porządku, ale z drugiej strony na siłę. Wrażenie moje było takie, że Hannah jest raczej biseksualna, niż homoseksualna. No był on tutaj troszkę wciśnięty na siłę i właściwie co tutaj dużo będę mówić, to nie za dobry pomysł, żeby dawać wątek innej orientacji do tej książki. Bardzo popularna, a jak na razie piszę samie minusy o niej. To była jedna z najsłabszych książek tego miesiąca. Wiecie, że to była moja pierwsza książka z Wiedźmami? To teraz już wiecie. A co mnie uraziło to dużo o tym jak to wszystko funkcjonuje i się odbywa nie było. Może troszkę było magii, i magicznych elementów, ale... No nie było to nic spektakularnego. To był na prawdę dobry pomysł na fabułę, ale nie mam pojęcia czemu nie wyszedł. Czemu autorka potrafiła tak to zepsuć, fantastykę, której byłam na prawdę ciekawa. No najwidoczniej nie było mi dane dobrze zacząć fantastyki z tego gatunku. Znacie jakieś książki, które byłyby o wiedźmach?\nNie powiem wam, że to dobra książka. Nawet powiedziałabym, że słaba i mało pokazująca świat magii i wiedźm. Zawsze po książkach z tego gatunku chciałoby się dowiedzieć troszkę więcej o świecie, który proponuje autor. Zdecydowanie było to słaba książka, a zapowiadało się bardzo dobrze. I tutaj pierwszy raz mogę powiedzieć, że książka była średnia. Ani dobra, ani zła. Przejawiała momenty gdy na prawdę się wciągnęłam, ale niestety one szybko uciekały i miałam ochotę książkę zamknąć. Bardzo szybko się czyta, więc tak na dłuższą metę nie poznajecie głównego bohatera, tylko to, że bardzo lubi płakać. Książka zdecydowanie nie była dla mnie, ale też po innych opiniach widzę, że nie była ciekawa. W ogólnym rozrachunku z tą książką oceniłam ją 5/10 i jak na razie zdania nie zmienię. Może kiedyś przeczytam ja drugi raz aby sprawdzić czy na pewno była taka słaba, ale to może dopiero za kilka lat. Na dzień dzisiejszy nie chciałabym do niej wracać. Duży rozgłos, ale wykonanie bardzo kiepskie. I z tą oceną was zostawiam.\nDziękuję wam, że byliście ze mną w tej recenzji. Zapraszam do sekcji komentarzy aby wyrazić swoje zdanie.\no kwietnia 29, 2020 11 komentarzy:\nEtykiety: 5/10, recenzja\nRecenzja książki: "Cinder i Ella"- Kelly Oram\nKolejny retelling kopciuszka, który niestety nie wypadł za dobrze, ale z miłą chęcią to przeczytałam. Więcej znajdziecie niżej w opinii.\nNiespełna rok temu osiemnastoletnia Ella uległa tragicznemu wypadkowi, w którym zginęła jej mama, a ona sama odniosła bardzo poważne obrażenia. Powrót do zdrowia jest trudny, dlatego dziewczyna trafia pod opiekę dawno niewidzianego ojca i jego nowej rodziny… na drugim końcu kraju! [za którą szczerze nie przepada!] Teraz Ella musi musi przekonać innych, że potrafi żyć samodzielnie…. i po dłuższej przerwie ponownie nawiązuje kontakt z kimś, kto jako jedyny jest gotów jej pomóc… I bardzo wiele dla niej znaczy… Anonimowy przyjaciel poznany na blogu. Cinder.\nSami doskonale wiecie, że lubię retellingi i mogłabym je czytać zawsze, ale jeśli będą na prawdę dobre i się wciągnę. Tutaj niestety miałam troszkę problem, bo z każdą kolejną stroną, wiedziałam, że nie będzie to coś świetnego.\nZacznę od tego, że każda z głównych bohaterów w jakiś sposób mnie irytowała. Przez pierwsze 70 stron ja nie wiedziałam czy książek jest sens czytać dalej. Najbardziej mnie irytowała główna bohaterka, która nawet nie wiem czego chciała. Z czasem nie chciałam myśleć nawet, że Ella to Ella (wiem jak to głupio brzmi). Wyobrażałam sobie na jej miejsce jakąś inną bohaterkę. Ciągłe narzekanie i wprowadzenie siebie w kłopoty do niczego to nie prowadziło, a jeszcze bardziej potęgowało moją irytację. Później było coraz lepiej, mogłam się jakoś odnaleźć w fabule. Nawet zaczęłam lubić Elle na swój sposób. Chociaż wydawała okropną bohaterką. I przyszedł czas na... Oczywiście drugiego głównego bohatera. Tutaj miałam już troszkę inaczej. Bardzo szybko polubiłam się z Cinder bo uważałam, że patrzy na świat realistycznie. Nie boi się tego co dostał od życia, chociaż czasami przerasta go. Wydawał mi się sympatycznym facetem, ale do czasu. Na końcówce byłam poirytowana jego zachowaniem. Strasznie głupio myślał i nawet nie chciałam pomyśleć co mogło się stać gdyby... Mam jednak ogromną nadzieję, że w drugiej części troszkę się to zmieni.\nNo właśnie... Ja mam jakieś dziwne poczucie, że 2 część jest tutaj nie potrzebna. No bo po co robić kolejną część skoro tutaj idealnie się wszystko zakończyło (prawie idealnie). Miałam wrażenie czasami, że autorka pisze na siłę i chce tylko zarobić "bo tamto się cudownie sprzedało". Świetnie, cieszę się, że sprzedaż była ogromna, ale jaki sens tworzyć kolejną część? Właściwie wszystkie możliwe wątki został zakończone i na siłę nic bym tutaj nie pisała. Jednak nie jestem autorką tej książki i nie będę decydować. Niestety kolejny minus to bardzo duże podobieństwo do "Geekerella"- Ashley Poston. Właściwie większość tam było podobne co nudziło mnie strasznie. Co ciekawe, "Cinder i Ella" została wydana wcześniej niż "Geekerella", przypomnę, że nikogo o nic nie chce posądzić. Ale wydawało mi się troszkę dziwne i na razie uważam, że mogłam śmiało zrobić re-reading Geekerelli i dostałabym taką sama historię. Jak już wspomniałam wyżej po pierwszych 70 stronach mogłam widzieć sens w czytaniu tej książki dalej. Ale dopiero od 100 strony mogłam coś poczuć i popłynąć gdy czytałam książkę. Nie uważam, że fabuła była kiepska ale również nie jakaś fantastyczna. Miała swoje minusy i plusy. A ogromnym plusem w tym wypadku było szybkie jej czytanie. A co dziwne, czasami nie wiedziałam o co autorce chodzi. Jakim prawem mogła tam wcisnąć taki i taki wątek (nie będę mówić aby nie spoilerować). Bardzo dobry retelling kopciuszka, ale nie porywający uważam, że mógł być napisany lepiej.\nNie uważam, ze jest to słaba książka, ale też nie jakaś świetna. Raczej się zawiodłam i miałam większe oczekiwania względem niej. Ale przyznam, że była to bardzo miła młodzieżówka, którą szybko się czytało. Idealna na odstresowanie się, po długim weekendzie. Co do Retellingu to zdecydowanie polecam z kopciuszkiem, innego nie czytałam, ale ten jest miły. Główni bohaterowie chociaż irytujący to czasami dało się wytrzymać i miałam przyjemność z jej czytania. Ale jak już wspominałam nie było to coś świetnego. Idealna na odstresowanie się i lekki chill out. Książkę oceniłam dobrą 6/10, ale więcej nie dam. Co do drugiego tomu... Przeczytam zobaczę co się dalej dzieje, ale nie będę do niech podchodzić z wielką przyjemnością.\nZa możliwość przeczytania i zrecenzowania książki dziękuję ślicznie wydawnictwu Dolnośląskie .\no kwietnia 27, 2020 14 komentarzy:\nRecenzja książek: "Tusz" i "Iskra"- Alice Broadway\nPiękne wydanie, o książce było też bardzo głośno na Polskim rynku. Wydawnictwo We need Ya wie co dobre.\nUwaga! Recenzja "Iskry" zawiera w sobie spoilery do 2 części, więc jeśli nie czytałeś 1 tomu zachęcam do nadrobienia!\nKażde zachowanie, każdy uczynek, każda ważna chwila zostawia ślad na Twojej skórze. Leora jest przekonana, że jej zmarły ojciec powinien zostać zapamiętany na zawsze. Wie, że zasługuje on, aby wszystkie jego tatuaże zostały usunięte i przekształcone w księgę skóry jako dowód dobrego życia, jakie wiódł.\nJednak kiedy odkrywa, że jego tusz zmieniono, a księga jest niekompletna, zaczyna się zastanawiać, czy tak naprawdę kiedykolwiek go znała.\nTo pierwszy tom z trylogii Księgi skór. Zresztą gdy mogliście zobaczyć książkę na żywo to doskonale wiecie jak 2 pierwsze tomy pięknie się błyszczą. Właściwie troszkę byłam uprzedzona co do tej części. Dużo zachwytów, a właściwie nie wiadomo co może z tego wyjść. Kiedyś już nie raz miałam taką sytuację. Przyznaję, że gdy doczytałam do 60-70 strony to dalej nie chciało mi się czytać. Wszystko wydawało mi się nudne i nie miało ze sobą sensu. Skoro już tak się zaczęło to jakiś wielkich oczekiwań nie miałam i przygotowałam się, że marzec niestety tak się skończy. Ale dalej jak to się rozkręciło to nie mogłam się oderwać. Nawet gdy chciałam normalnie funkcjonować (czyli nie tylko człowiek żyje książkami, trzeba się napić, coś zjeść. Szkoła również nie zaczeka) to miałam ją ciągle w myślach i chciałam wrócić do historii Leory. Zakończenie było dla mnie szokiem i uważam, że to było coś niebywałego. Chociaż widziałam wiele lepszych zakończenie, ale jak na tak cienką książkę uważam, że było genialne. Nasza główna bohaterka jest bardzo miła i sympatyczna, później nawet miałam wrażenie, że kiedyś już byłyśmy najlepszymi przyjaciółkami. Nie możecie się na samym początku zniechęcić bo uwierzcie mi, że najgorsze was ominie. Jestem na prawdę pozytywnie zaskoczona. Nie spodziewałam się, że w taki sposób można napisać historię. Zresztą jest ona troszkę bliższa naszym czasom. W końcu teraz dużo ludzi robi sobie tatuaże. Uważam, że genialna fantastyka, która zasługuje na to, żeby ją przeczytać i na długo się o niej nie zapomina. Przez te 60 stron było za dużo wiadomości na raz. Właściwie wszystko to co jest związane z autorką mieliśmy opowiedziane w tych 60-70 stronach. A ja jednak preferuje gdy historia głównego bohatera jest opowiedziana stopniowo. W tej książce wszystko jest tak owiane tajemnicą, że czasami to nie wiedziałam co jest prawda a co kłamstwem. Musicie przeczytać koniecznie! Zdecydowanie warta uwagi! Książkę oceniłam 8/10 gwiazdek.\nI tutaj znowu taka sama sytuacja. Przez 60- 70 stron ciężko jest się wciągnąć i ma się takie wrażenie, że znowu ta sama historia. I troszkę nuda itd. Ale dalej jest jeszcze bardziej ciekawie niż w pierwszym tomie. Tutaj mamy więcej motywu podróży, Leora próbuje odnaleźć siebie i swoją rodzinę. Przyznam, że ciężko jest mi napisać recenzję tej części nic wam nie spoilerując. Leora poznaje jeszcze więcej ludzi co prowadzi do jeszcze większego mętliku w głowie. To była jeszcze lepsza część. Tutaj mamy o wiele więcej tajemnic i tego co się dzieje w życiu głównej bohaterki. I tu również przyznaje, że chociaż książka była cudowna i zakończenie jeszcze lepsze to niestety po drugim tomie zauważam więcej minusów. Pierwszy z nich to, że są baśnie, które przewijają się co jakiś czas. Niestety to pod koniec książki stało się nudne i po prostu to omijałam. Co mi się troszkę nie uśmiecha bo jednak jest to jakaś konkretna część książki i uważam, że warto ją przeczytać co się dzieje w książce. I tutaj już nie zrażałam się, że tak długo mi się ciągnie początek. Uważam, że jeśli pojawiło się to w 1 tomie to i ma prawo 2 drugim. I najwidoczniej jest to taki styl pisania autorki więc nic z tym nie zrobimy. Ta część była jak na razie najlepsza! Zakochałam się w zakończeniu i było to dla mnie totalnym szokiem. Już miałam popłakać się z bezradności, że jak to możliwe, że tak się stało. Uwierzcie mi, że jest to ciężkie w zrozumieniu i już na teraz chce 3 tom. Jednak nie jestem pewna kiedy wydawnictwo we need Ya, wyda kolejny tom. Miejmy nadzieję, że już niebawem bo jestem zakochana w tej trylogii jak na razie. Też ogromny plus to autorka przypomina to co działo się w 1 tomie więc nawet jeśli jest duża przepaść między wydaniem książki to nie musimy wracać do 1 części. Jeśli już przeczytacie "Tusz" to polecam od razu przeczytać 2 tom, nie mam pojęcia czemu tyle zwlekałam. Książka kosmos totalny i jeszcze lepsza niż 1 tom.\nKsiążkę oceniam 9/10 gwiazdek.\nZa możliwość przeczytania i zrecenzowania książki, dziękuję ślicznie wydawnictwu We need Ya.\no kwietnia 14, 2020 Brak komentarzy:\nEtykiety: 8/10, 9/10, recenzja\nDuet znacie, a ja kocham, więc uzupełniamy się nawzajem. Tym razem troszkę bardziej inna historia, ale również jest dobra. Zapraszam do pe...\nRecenzja książki: "Szamanka od Umarlaków"- Martyna Raduchowska\nTo moja pierwsza książka, którą przeczytałam od tej autorki. Zostały już wydane kolejne 2 więc mam co nadrabiać. Sprawdźmy czy 1 część spodo...\nPierwsza książka, którą czytam od wydawnictwa kobiecego. Sprawdźmy czy była dobra i czy spodobała mi się. Opis: Ceony Twill całe swoje życie...\nWitamy mój ukochany duet, czyli czy rozpływam się ...\nCzy to dobra książka? Zakończenie jakieś takie sła...\nRecenzja książki: "Rozmowy z seryjnymi mordercami"...\nRecenzja książki: "Bądź ze mną szczęśliwa"- Iwona ...\nRecenzja książki: "Przy naszej piosence"- Klaudia ...\nRecenzja książki: "Księżycowe miasto. Dom ziemi i ...\nRecenzja książki: "Papierowy Mag"- Charlie N. Holm...\nRecenzja książki: "Ocalało tylko serce"- Klaudia B...\nRecenzja książki: "Te wiedźmy nie płoną"- Isabel S...\nrecenzja 8/10 7/10 6/10 10/10 9/10 wywiad 7.5/10 book tag podsumowania 5/10 4/10 1/10 3/10 9.5/10\nMotyw Podróże. Autor obrazów motywu: Deejpilot. Obsługiwane przez usługę Blogger.


Hulsta Chalera - powrót do klasyki | DOMATORIA salon meblowy\n» Hulsta Chalera - powrót do klasyki\nHulsta Chalera - powrót do klasyki\nDodano: 13-01-2021 w kategorii: Nowości produktowe, Opis kolekcji autor: admin\nDotychczas znana z bardzo prostej i powściągliwej estetyki hulsta, wraca do klasyki. Chalera stanowi opcję dla Klientów, którzy lubią ramki, cokoły, gzymsiki, nieco starodawne uchwyty, wszystko jednak bardzo świeże i nowoczesne w sensie technologicznym, jak zwykle w perfekcyjnej jakości: made in Germany!\nNiemiecka Hulsta jest doskonale znana z obszernych i funkcjonalnych kolekcji mebli. Bogactwo elementów, praktyczne rozwiązania i produkcja na zamówienie gwarantująca indywidualizację.\nChalera jest kolekcją przeznaczoną do strefy dziennej. Dla tych, którzy znają niemiecką fabrykę mebli hulsta to oczywiste, co się za tym kryje. Jako kolekcja salonowa Chalera obejmuje ogrom elementów i brył mebli przeznaczonych dla tej strefy i dostępnych w wielu rozmiarach: wysokościach i szerokościach.\nI tak Chalera posiada w swym wachlarzu elementy:\nTych kilka wymienionych elementów, wzbogaconych o szeroki zakres wymiarów i kolorystyki, a także możliwość wszelkich kombinacji między nimi - stanowi bardzo obszerny potencjał kompozycyjny.\nJak w większości kolekcji, również i w przypadku mebli Chalera, producent daje nam sporo dowolności w planowaniu kolorystyki. Odrębne traktowanie poszczególnych elementów konstrukcyjnych, jak cokoły i gzymsy obok frontów z korpusami zabarwionych łącznie, daje spore pole do popisu z zamysłem osiągnięcia różnej stylistyki mebli.\nW zależności od wybranej kolorystyki, w szczególności z przewagą lakieru białego, meble mogą być lekkie i skandynawskie, a nawet prowansalskie. Większa ilość zastosowanego forniru doda im szlachetności i masywności, oddając specyficzny charakter drewna dębowego lub orzecha.\nDzięki tym zabiegom meble doskonale dopasują się do wnętrz zarówno klasycznych i eleganckich, jak i przepełnionych naturalnością, a wręcz wiejską atmosferą. Wybór dalszych dodatków dla wnętrza podkreśli jego charakter, dając jednak sporą dowolność ponownej zmiany stylu ze względu na neutralność estetyczną elementów.\nUchwyty lub opcja push-to-open\nCharakter mebli podkreślą również odpowiednio wybrane uchwyty - zarówno pod względem ich formy, jak i koloru. Możemy również z nich zupełnie zrezygnować, nadając meblom bardziej nowoczesnego ducha. Zastosowany niezawodny system otwierania push-to-open gwarantuje bezawaryjną funkcjonalność. Fronty z uchwytami posiadają opcję samoczynnego cichego domykania, zarówno w drzwiach, jak i szufladach.\nHulsta planując każdą ze swoich kolekcji przywiązuje wielką wagę do detali. Z jednej strony zaplanowane detale podkreślają potencjał technologiczny fabryki, uzmysławiając kunszt, jakim dysponuje w tym zakresie. Z drugiej strony, perfekcyjnie wykonane detale przydają kolekcjom nietuzinkowości.\nDetalem konstrukcyjnym, który zasługuje na uwagę, jest w kolekcji Chalera elegancki gzyms. Gzymsy przykrywają wszystkie dostępne elementy, nadając meblom właściwie klasyczny klimat. Efekt jest osiągnięty poprzez nałożenie na korpus mebla masywnego blatu, o skośnej, rozszerzającej się ku górze krawędzi. Krawędź jest jednocześnie prosta i finezyjna, dodając meblom uroku.\nWarto również zwrócić uwagę na obramowane fronty drzwi, które w szczególności fornirowane, przy widocznej strukturze usłojenia są bardzo efektowne, aczkolwiek lakierowane, z nadal wyraźną krawędzią "ramki" - nie tracą uroku.


Na Odlotowy Dzień Dziecka zaprasza gmina Zduny! - lowiczanin.info\n13:20, 25.05.2022 | mwk\nSkomentuj Dzień Dziecka w Zdunach w 2021 roku. Fot. Archiwum Nowego Łowiczanina\nGry z zabawy z animatorką, malowanie buzi, zaplatanie kolorowych warkoczyków, zabawa na dmuchańcach, loteria fantowa dla dzieci, przejażdżki konne, mała gastronomia - to główne atrakcje, jakie zaplanowano w ramach Odlotowego Dnia Dziecka w gminie Zduny.\nImpreza organizowana przez samorząd gminy Zduny oraz Bibliotekę i Dom Kultury Gminy Zduny odbędzie się 5 czerwca w godz. 14.00 - 18.00 na zmodernizowanym, nowym terenie rekreacyjnym w Jackowicach, który powstał na gminnym boisku. To pierwsza impreza w tym miejscu, dlatego planowane jest też symboliczne otwarcie obiektu.\nW tym samym miejsca gmina planuje zorganizowanie jeszcze jednak dużej imprezy w tym roku - będzie to Podłowickie folk(l)ove - 24 lipca.\nNatomiast podczas imprezy z okazji Dnia Dziecka wszystkie atrakcje dla najmłodszych mieszkańców gminy będą bezpłatne: zarówno dmuchańce, jak i poczęstunek, czy loteria fantowa. Stroną gastronomiczną imprezy zajmie się KGW Retro-Xężanki, nie zabraknie prezentacji starych pojazdów w wykonaniu Retro-Łowiczanki. Organizatorzy zapowiadają tez inne atrakcje.\nDyrektor DK w Zdunach powiedział nam, że liczy na dużą frekwencję mieszkańców, ponieważ program imprezy jest bogaty, a teren atrakcyjny.\nA tak bawiono się w Zdunach, na placu za Urzędem Gminy w 2021 roku:\nNareszcie to boisko będzie wykorzystane super miejsce na takie imprezy jeszcze tylko duży parking i bajka 22:23, 25.05.2022


Zdecydowanie częściej młodzi ludziestawiają na soczewki dwutygodniowe, które wyśmienicie zastępują okulary korekcyjne. Z reguły w każdym pudełku mieści się 6 soczewek, więc starcza to na półtora miesiąca dla ludzi mających tą samą wadę. Jeżeli w czasie badania okazało się, że nasza wada na obu oczach jest inna to wtedy musimy zakupić dwa opakowania soczewek dwutygodniowych, które wystarczą nam aż na 3 miesiące. Istotne jest, aby wiedzieć, iż takie soczewki są cieńsze, aniżeli soczewki kwartalne z Lens Shop, jakie rekomendowane są szczególnie osobą, które uprzednio nosiły już szkła kontaktowe. W chwili obecnej wyprodukowane są soczewki najwyższej jakości, jakie nie ingerują negatywnie na naszą rogówkę.odwiedź ten link leczenie osoczem bogatopłytkowym leczenie osoczem bogatopłytkowymPoza tym są one bardzo wygodne dla ludzi uprawiających sport, ponieważ nie przeszkadzają w trakcie wykonywania rozmaitych ćwiczeń.


Pastelowa tunika z ozdobnym dekoltem 20517. | Sklep online ModBiS.pl\nPastelowa tunika z ozdobnym dekoltem 20517.\nZwiewna, wielobarwna tunika. Kwiatowy nadruk przypomina płótna impresjonistów. Lekko rozkloszowany fason z asymetrycznym dołem oraz rękawkami o długości ¾. Uszyta z delikatnego szyfonu. Ozdobnie wycięty dekolt z łezką i perełką. Z tyłu dekoracyjne wiązanie. Model dwuwarstwowy. Propozycja dla pań ceniących luźniejsze fasony oraz komfort w codziennych stylizacjach. Będzie pięknie wyglądała w duecie z legginsami.\nAutor: Emilia, Bialogard\nAutor: Bronisława, Opole\nAutor: Wiesława, Turek\nAutor: Kamila, Marki\nsuper wygląda, pełna swoboda i elegancja polecam.


Marki: cukierkiem w drogowców | zyciewarszawy.pl\nMarki: cukierkiem w drogowców\nkmaj 31-08-2009, ostatnia aktualizacja 31-08-2009 21:12\nPo wybudowaniu przed Euro 2012 autostrady A2 ze Strykowa do Warszawy i trasy S8 przez Bemowo oraz modernizacji Trasy Toruńskiej nasze miasto zostanie rozjechane – twierdzą członkowie Grupy Marki 2020.\nJak tego uniknąć? Mieszkańcy walczą o budowę obwodnicy Marek i to w nietypowy sposób. Na zakorkowanej al. Piłsudskiego rozdawali wczoraj kierowcom cukierki i ulotki zachęcające do poparcia ich inicjatywy.\nGeneralna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad nie ma jednak w planach budowy obwodnicy Marek. W 2007 roku GDDKiA odstąpiła od tej inwestycji z powodu protestów. Pod petycją w sprawie obwodnicy Marek można się podpisać na stronie www.obwodnicamarek.pl.


Opera nie odtwarza filmów na youtube.\n› [SOLVED] Opera nie odtwarza filmów na youtube.\nRozwiązane Opera nie odtwarza filmów na youtube.\n26-11-2019, 11:36 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 26-11-2019, 19:34 przez dedito.)\nProblem dotyczy Opery Ta mi nieustannie jęczy, że mam odblokować flasha bo jak nie to filmu nie wyświetli. Wyjątek to chyba miałem na pulpicie Xfce gdzie jakimś cudem wszystko działało, ale Cinnamon, Mate i każdy jeden linux jakiego bym nie zainstalował protestuje sobie. Q4OS to nawet zbuntował Youtube, które na innych systemach jeszcze jako jedyne działa, a tutaj sorry młody przeglądarka nie obsługuje html5 i dupa I nieeee, nieeee, nie przestawiałem niczego w przeglądarce. Przyśpieszenie sprzętowe wykorzystuje jak wykorzystywała w standardzie, jedyne co jej wyłączyłem to oszczędzanie baterii (bo tą szlag dawno już trafił ). W czeluściach wuja google znaleźć mogłem jakieś dziwactwa typu - przestawić coś w ustawieniach karty graficznej. No nie wiem jak się ma piernik do wiatraka, ale porady te na ogół dotyczą windowsa (na którym by było śmieszniej takich problemów nie mam xD ) oraz kart AMD, no tak się składa, że wszystkie kompy jakimi obracam mają NVidię, a linux jakby nie patrzył rządzi się innymi prawami\nhtml5 i flash nie mają nic wspólnego ze sobą, żeby działał flash potrzebujesz wtyczki, a żeby html5 działał to przeglądarki która obsługuje ten standard\nYyyy... Ale ja nie napisałem nigdzie, że mają coś wspólnego. Polecam dokładną lekturę Opera z tego co pamiętam obsługę html5 ma, a bynajmniej ta najnowsza, a skoro ściągnąłem .deb ze strony producenta to chyba taka właśnie jest\nCo do flasha to nie wiem jak to w innych przeglądarkach jest (zakładam, że tak samo) to przeglądarka zawsze proponuje jego odblokowanie w momencie kiedy ma problem z obsługą html5 z obojętnie jakich przyczyn i tak właśnie jest w opisanym przeze mnie przypadku. Wyjątkiem od reguły jest Youtube, które nie obsługuje flasha już od jakiegoś czasu i bez html5 oglądanie jest po prostu niemożliwe, chyba że się kombinuje z jakimiś wtyczkami co mogą jakoś to obejść i sugerują możliwość oglądania na flashu. Ja jednak póki co wolę naprawić html5.\nOdwiedź stronę https://html5test.com/\nPotem kliknij save results i wklej link.\nTak o to wygląda\n26-11-2019, 15:16 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 26-11-2019, 15:16 przez dedito.)\nBrak wsparcia dla kodeka H264.\nMasz zainstalowane chromium-codecs-ffmpeg-extra ?\napt policy chromium-codecs-ffmpeg-extra\nWyskoczyły braki w konsoli więc chyba mamy to Choć to dosyć dziwne bo mam też chrome zainstalowane i te nie protestuje\nŁap sznurek gdyby trzeba było ręcznie coś grzebać https://forums.opera.com/topic/30094/ope...stronach/5\nOk. Zrobiłem dokładnie tak jak faciu na tej stronce, tzn. prawie xD\nBowiem okazało się, że jak wszedłem do folderu /chrome to tam ni widu ni słychu takiego pliku. Kiedy już myślałem, że jestem w dupie, okazało się, że plik o identycznej nazwie znajduje się w folderze z zainstalowanym świeżo discordem (który miał jakieś problemy z javą, ale i tak odpalił bezbłędnie) więc zaryzykowałem, podmieniłem i działa Youtube śmiga jak głupie\nCzyli zadziałała podmiana pliku libffmpeg.so.\nPrzy kolejnych aktualizacjach opery, plik może zostać podmieniony więc w razie czego, procedurę podmiany trzeba będzie wykonać ponownie i powtarzać tak długo, aż twórcy opery tego nie naprawią.\nAktualny czas: 06-07-2020, 01:21 Polskie tłumaczenie © 2007-2020 Polski Support MyBB


Bioslim z Bioslim - czy Bioslim wagi jest naprawdę skuteczna w badaniach?\n8.8/10 9:27 Xaver Pratt\nBioslim jest obecnie klasyfikowany jako tajemnica, ale jego popularność szybko rośnie, a coraz większa liczba użytkowników zaskakuje Bioslim i Bioslim swoimi doświadczeniami. Chcesz znów spojrzeć w lustro z radością? Czy chcesz schudnąć na dłuższą metę?\nReferencje pokazują założenie, że produkt może rzeczywiście pomóc. W przeglądzie dowiesz się dużo> o aplikacji, wpływie i osiągalnych wynikach.\nNie palisz wystarczająco dużo funtów? Będzie to twoja jednorazowa opcja dzisiaj (szczególnie szansa na wydajne rozwiązania), aby stracić te kilogramy tak łatwo, jak to możliwe!\nByć pięknym i szczupłym od dawna jest twoim wielkim celem? Uwielbiasz wakacje pod palmami, gdzie możesz ubrać się tak, jak chcesz? Co jeśli inni rzucają ci zazdrosne spojrzenia na podkreśloną talię?\nDla prawie wszystkich ludzi jest to problem, który jest stale obecny, a jednak rozwiązywany przez prawie żaden. Utrata wagi jest wymagająca i czasochłonna, więc większość ludzi już po prostu nie obchodzi.\nSzkoda, bo jak zobaczysz od razu, masz niezliczoną liczbę pomocnych artykułów, które pomogą ci osiągnąć trwały postęp w utracie wagi. Czy Bioslim jeden? Gdy tylko zachowasz cierpliwość, dowiesz się wszystkiego.\nCo Bioslim wiedzieć o Bioslim?\nCelem produkcji Bioslim było zmniejszenie masy, a Bioslim używają produktu krótko i na dłuższą metę - sukces i efekt zależą od twoich pragnień i konkretnego wpływu.\nJeśli spojrzeć na oceny innych nabywców, istnieje zgoda co do tego, że środki te dla wszystkich wspomnianych celów przewyższają wszystkie alternatywne oferty. Ale co jeszcze zostało wiedzieć o produkcie?\nDostawca musi w każdym przypadku zaoferować szeroką wiedzę na temat rynku. To z pewnością pasuje do twoich aspiracji. A co najważniejsze, jeśli chcesz przetestować tę metodę, otrzymasz najbardziej wydajne i nisko ryzykowne preparaty, ponieważ opierają się na łagodnej, naturalnej kompozycji.\nBioslim koncentruje się tylko na zwiększaniu poziomu testosteronu. To jest nadzwyczajne. Inne produkty konkurentów są często chwalone jako uniwersalne lekarstwo na wszystkie cierpienia. To bardzo duża trudność i rzadko działa. Właśnie to odróżnia ten artykuł od innych produktów, takich jak Snoran Plus. W końcu prowadzi to do niskich dawek głównych składników aktywnych, co powoduje całkowitą stratę czasu.\nBioslim firma produkująca produkty Bioslim sama dystrybuuje produkty za pośrednictwem Bioslim internetowego. Oznacza to najtańszą cenę zakupu.\nFormuła Bioslim jest dobrze wyważona i oparta głównie na następujących głównych składnikach:\nPoza tym, które składniki chemiczne są zawarte w takim suplemencie diety, jak również dokładna ilość dawki tych składników odgrywa nadrzędną rolę.\nTe szczegóły są w tym przypadku niezwykle istotne - w tym momencie nie można się pomylić w sprawie i beztrosko złożyć zamówienie.\nW konsekwencji wszystkie te unikalne aspekty Bioslim oczywiste:\nBioslim nie jest lekiem konwencjonalnym, dlatego jest bardzo dobrze przyswajalny, a także ma niewielkie skutki uboczne\nOszczędzają sobie drogi do apteki i haniebnej rozmowy na temat antidotum na odchudzanie\nNie potrzebujesz recepty od lekarza, zwłaszcza, że fundusze można kupić bez recepty i po prostu na korzystnych warunkach w Internecie\nTo, Bioslim działa Bioslim można łatwo rozpoznać, jeśli Bioslim na różne wyniki badań i informacje na temat składników lub składników.\nRzeczywiście już za Ciebie przejęliśmy: Później przyjrzymy się również wnioskom innych mężczyzn, ale najpierw przyjrzyjmy się temu, co dostawca ma do powiedzenia na temat Bioslim :\nZużywają znacznie więcej endogennego tłuszczu i łatwiej jest uzyskać deficyt kalorii\nPonadto dostarczane są minerały, dzięki którym organizm spala masę w korzystny sposób.\nApetyt jest stłumiony, więc nie będziesz kuszony wszystkimi nozdrzami i poświęcisz całą cierpliwość, by oprzeć się pokusie\nGłówny nacisk kładzie się zatem wyraźnie na utratę wagi, a priorytetem jest to, że Bioslim odchudzanie. Informacje z redukcji kilogramów tłuszczu - w ciągu kilku tygodni lub miesięcy - można usłyszeć kilka razy.\nTe informacje na temat skuteczności Bioslim zarówno przez dostawcę, jak i użytkownika, i można je znaleźć w sieci World Wide Web oraz w mediach drukowanych.\nCzy w chwili obecnej ma się związek z okolicznościami towarzyszącymi Bioslim przy zakupie?\nIstotne jest rozwijanie ogólnej świadomości, że Bioslim w tym przypadku jest wyrafinowanym produktem, który wykorzystuje biologiczne procesy ludzkiego ciała.\nBioslim oddziałuje z ludzkim ciałem, a nie z nim i obok niego, co zasadniczo wyklucza skutki uboczne.\nAbsolutnie! Zmiany fizyczne są zawsze zauważalne i na początku tendencji spadkowej może to być nieznana przyjemność - to efekt uboczny, który później przechodzi ponownie.\nKrytycy użytkowników Bioslim pokazują w tym samym sensie, że okoliczności towarzyszące są w dużej mierze niedopuszczalne.\nW jakiej sytuacji potencjalny klient powinien unikać korzystania z produktu?\nBioslim, że absolutnie nie Bioslim sumiennie korzystać z Bioslim? Wtedy używanie leku nie jest dla ciebie odpowiednie.\nOgólnie rzecz biorąc, czy jesteś bardziej skłonny nie poświęcać funduszy na swój fizyczny stan zdrowia, zwłaszcza, że masz mniejsze szanse na utratę tłuszczu? W tych okolicznościach wolisz być cały. Jeśli masz mniej niż 18 lat, odradzam.\nPo rozwiązaniu wymienionych problemów, aby lista problemów Cię nie dotyczyła, wystarczy zrobić jeszcze jedną rzecz: jeśli zaufałeś sobie: „Aby poprawić kompozycję ciała, nie przesadziłbym! ”, nie stój na swój sposób i nie stawiaj dziś czoła problemowi.\nJedno jest pewne: ta metoda oferuje najlepsze szanse na sukces, aby osiągnąć przekonujące wyniki.\nBioslim jest zawsze mobilny, nie zauważając nikogo. Zasadniczo, jeśli spojrzysz krótko na instrukcje producenta, na pewno nie będziesz miał żadnych innych pytań dotyczących dawkowania lub czasu aplikacji.\nSzansa na utratę wagi przy użyciu Bioslim jest bardzo dobra\nKażde założenie może być tutaj absolutnie wykluczone z powodu dowodów, o ile poziom wyjściowy ma być brany pod uwagę w tym celu.\nJak silna jest skuteczność i ile czasu upływa, zanim stanie się zauważalna? To zależy od indywidualnego konsumenta - każdy facet reaguje inaczej. W porównaniu do eron plus jest to znacznie bardziej korzystne.\nJak długo to potrwa? Można to najlepiej określić samodzielnie! Być może po krótkim czasie poczujesz spodziewane efekty Bioslim.\nNiektórzy użytkownicy natychmiast zauważają zauważalny postęp. Z drugiej strony poprawa może zająć trochę czasu.\nCzęsto to właśnie bezpośrednie otoczenie przyciąga wzrok. Twój szczęśliwy wygląd sprawia, że czujesz się bardziej zrównoważony.\nOświadczenia użytkowników o Bioslim\nAby przekonać Bioslim że działa taki lek jak Bioslim, powinieneś przyjrzeć się wynikom i wnioskom szczęśliwych ludzi w sieci, niestety, istnieje bardzo niewiele doniesień naukowych w tym zakresie, ponieważ są one bardzo kosztowne i dotyczą głównie leków.\nNasza ocena Bioslim łączy głównie porównania bezpośrednie, raporty i opinie użytkowników. Dlatego spójrzmy na obiecujące sposoby i środki:\nUważaj, że są to niewłaściwe postawy ludzkie. Wynik jest nadal bardzo atrakcyjny i, jak dochodzę do wniosku, do szerokiej masy - także na twojej osobie - można ją przenieść.\nOdrzuć swój krzyż na zawsze i wreszcie żyj dobrze.\nWyobraź sobie, ile więcej radości będziesz miał w swoim życiu, jeśli stracisz pełnię ciała przy użyciu odpowiedniej metody.\nJestem przekonany, że dotyczy to zastosowania Bioslim : perspektywy pozytywnych wyników są zaskakująco wysokie.\nChociaż regularnie mówi się: „Jestem gruby, ale cieszę się z mojego wyglądu, dlaczego miałbym się zmienić?” Jest również jasne, że ludzie, którym udało się zmniejszyć wagę ciała, czują się coraz bardziej komfortowo we własnym ciele.\nLudzie, którzy czują się dobrze, są również atrakcyjni dla wielu ludzi.\nPonieważ pokazują to Selsbtsicherheit innym ludziom. Nigdy więcej krępujących i rozpaczliwie oglądających bardzo atrakcyjnych ludzi - ponieważ jesteś po prostu w świetnym nastroju.\nWiele innych osób, które znajdowały się w podobnej sytuacji, jak nie tak dawno temu, z radością potwierdzają te niezwykle dobre wyniki. Bardzo często osoby otyłe zeznają wcześniej: dzięki nowej postaci rozpoczyna się jakościowe życie.\nOprócz dobrze przemyślanej kompilacji na pozytywnych raportach z testów do tych wyników, które obiecuje strona dostawcy.\nPodsumowując, ten środek zaradczy jest zatem dobrą metodą. Jednak z pewnością należy zwrócić uwagę na jeden dodatkowy aspekt: zawsze kupuj produkt bezpośrednio od producenta, w przeciwnym razie może to być dla ciebie złe. Derminax wart uruchomienia testowego.\nSzczególnie szybka obsługa jest dużym atutem, więc nie tracisz dużo czasu.\nWreszcie można wnioskować: Bioslim ma obietnice, dlatego test jest zdecydowanie zalecany.\nFakt, że przez lata badałem szczegółowo „” i wiele przetestowanych produktów, nie ulega wątpliwości, że oznacza to być jednym z najlepszych w tym sektorze.\nDalsze informacje na temat nabycia środka zaradczego\nAby powtórzyć notatkę jeszcze raz: Kup produkt wyłącznie za pośrednictwem wskazanego przeze mnie sprzedawcy. Mój kolega, po tym, jak powiedziałem mu na podstawie wyjątkowej skuteczności Bioslim, pomyślał, że otrzyma się również równoważny produkt od wszystkich innych dostawców. Nie możesz sobie wyobrazić, jak wyglądał.\nJeśli zdecydujesz się złożyć zamówienie w jednej z naszych witryn, gwarantujemy, że nie będziesz musiał martwić się o problemy, takie jak nieefektywność, niebezpieczne komponenty lub zawyżone ceny zakupu. Ponadto przedstawiamy Państwu tylko kontrolowany i aktualny wybór towarów.\nJak widzieliśmy, zakup produktu jest zalecany wyłącznie przez pierwotnego dostawcę, więc zamawianie u nieznanych dostawców może z łatwością prowadzić do przerażających skutków ubocznych.\nKupuj produkt tylko od oryginalnego dostawcy - nigdzie indziej nie otrzymasz niższej ceny, tej samej niezawodności i dyskrecji, ani gwarancji, że rzeczywiście zdobędziesz autentyczny produkt.\nMoje zalecenie do podsumowania: jak tylko kupisz środki w magazynie, cena zakupu za jednostkę jest znacznie tańsza i oszczędzasz czas. Opóźnienie pierwszego postępu, ponieważ czas oczekiwania na dostawę Bioslim jest niezwykle frustrujący.\nJest to bardzo godne uwagi w porównaniu do Fresh Fingers


Psy mogą wykazywać objawy lęku - jeśli są odseparowane od konkretnych osób lub mają problem z pozostawaniem w domu bez towarzystwa. Niepożądane zachowania lękowe mogą występować nawet przez większość czasu podczas nieobecności opiekuna w domu. Takie sytuacje są bardzo trudne dla czworonoga i często wymagają pomocy zoopsychologa. Dlatego bardzo ważnym aspektem przy problemach lękowych u psa jest budowanie z nim silnej więzi opartej na wzajemnym zaufaniu i poczuciu bezpieczeństwa, co pozwala łatwiej radzić sobie z problemami każdej natury.\nJeśli nie jesteśmy w stanie sami sobie poradzić z lękiem separacyjnym naszego pupila, należy zwrócić się o pomoc do specjalistów, lekarza weterynarii, który wykluczy problemy natury ogólnoustrojowej i specjalisty w dziedzinie psychologi zwierząt towarzyszących. Przed konsultacją warto nagrać kilka razy naszego pupila w sytuacji, kiedy zostaje sam. To pomoże specjaliście w doborze odpowiedniej terapii i pozwoli na dogłębne poznanie problemu.\nJakie psy najczęściej narażone są na lęk separacyjny?\nProblemy z lękiem separacyjnym częściej występują u psów dorosłych zaadoptowanych ze schronisk czy fundacji. Są to psy po przejściach, którym często brakuje pewności siebie i nic nie wiemy o ich wcześniejszych doświadczeniach czy ewentualnej socjalizacji. Przygarnięte psy dorosłe, które wcześniej zostały porzucone przez opiekuna, szczególnie są wyczulone na pozostawianie ich samych i mogą traktować to jako ponowne porzucenie. Takie doświadczenie jest więc dla nich obarczone psychiczną traumą z przeszłości.\nZdecydowanie większą skłonność do objawów lęku separacyjnego mają również szczenięta, które zostały zbyt wcześnie rozłączone od matki i rodzeństwa. Inaczej może być, gdy psa, szczeniaka kupujemy w profesjonalnej hodowli w wieku ok. 2 miesięcy, bo mają za sobą okres przystosowania do dorosłego życia. Socjalizacja u hodowcy polega na tym, że psie maluchy są zapoznawane z różnymi sytuacjami, które mogą im towarzyszyć w późniejszym dorosłym życiu. Od 4 tygodnia życia mają kontakty z różnymi ludźmi, dźwiękami, powierzchniami czy innymi zwierzętami. Te różne okoliczności pozwalają im uodpornić się na stres. Po właściwej socjalizacji są pewne siebie i mają więcej zasobów emocjonalnych, aby poradzić sobie z kilkugodzinną rozłąką.\nPrzyczyny i objawy lęku separacyjnego u psa\nLęk separacyjny może mieć różne nasilenie i manifestować się na wiele sposobów. Pies pozostawiony sam, mający problem z rozłąką może wykazywać poniższe objawy:\nszczekanie, wycie lub warczenie\nPowyższe zachowania pojawiają się bezpośrednio po wyjściu opiekuna z domu oraz podczas rutynowych czynności poprzedzających opuszczenie mieszkania takich jak pakowanie torebki czy zakładanie obuwia. Dodatkowo w czasie odosobnienia psa mogą wydarzyć się trudne do przewidzenia dla nas sytuacje, powodujące u niego reakcję lękową. Szczególnie dotyczy to gwałtownych i głośnych dźwięków tj.:\nNieoczekiwane zewnętrzne dźwięki mogą być kojarzone przez psa z pozostawieniem go samego w domu, a w konsekwencji mogą przyczynić się do rozwinięcia problemów separacyjnych.\nNiszczenie domowych przedmiotów może wynikać nie tylko z faktu, że pies cierpi z powodu lęku separacyjnego, ale może też być efektem nudy. Taka sytuacja wynika z deficytu bodźców. Dlatego rano przed wyjściem z domu na dłużej, musimy znaleźć czas na długi spacer, który zmęczy naszego czworonoga i dostarczy atrakcyjnych bodźców. Możemy też zadbać o wiele edukacyjnych zabawek i akcesoriów, które zajmą naszego pupila pod naszą nieobecność.\nJak zapobiegać lękowi separacyjnemu u psów?\nMożemy spróbować zapobiec stresom związanym z rozłąką u szczeniaka i zaadoptowanego psa. Poznaj kilka sposobów na łagodzenie rozłąki:\n1. Od pierwszych dni pies powinien być przyzwyczajony do tego, że zostawiamy go w domu. Początkowo na bardzo krótki czas. Ma utrwalić sobie jak najszybciej, że nasze wyjście zawsze kończy się powrotem. Jeśli podczas kilku minut rozłąki pies zachowuje się spokojnie, możemy stopniowo wydłużać czas odosobnienia. Na początku zacznijmy od wychodzenia do innego pokoju. Dobrze jest robić takie próby w przypadkowych momentach, stając się tak dobierać czas separacji, aby nie doprowadzać do zdenerwowania przyjaciela na czterech lapach.\n2. Wyjścia i powroty mają być neutralne emocjonalnie. Wychodząc, powtarzajmy obojętnym głosem ten sam zwrot na pożegnanie, przykładowo „zostajesz”. Nie żegnajmy się czule z pupilem, aby nie generować u niego eskalacji emocji. Po powrocie do domu witajmy się niezbyt wylewnie. Psy czują nasze stany emocjonalne i powinny otrzymać komunikat, że wyjście jest codziennym, neutralnym fragmentem naszego dnia.\n3. Zostawmy psa z czymś, co zajmie go na jakiś czas, na przykład ze specjalną zabawką - wypełnioną karmą lub smakołykami. Można taką zabawkę podawać kilka minut przed wyjściem, licząc na to, że pies będzie bardziej nią zajęty niż naszą osobą.\nJeśli po powrocie zauważymy, że pies coś zniszczył, pod żadnym pozorem nie można go karcić. Taka sytuacja jest niedopuszczalna i może przynieść jedynie taki skutek, że nasz pupil zacznie się nas bać, ale kompletnie nie będzie rozumiał, jaki jest powód naszych pretensji. Psy nie odczuwają poczucia winy. Niektórzy opiekunowie, którzy karcą psa po powrocie do domu, interpretują przerażoną mowę ciała pupila faktem, że wie, że coś przeskrobał. Nic bardziej mylnego - on nie ma pojęcia o tym, że coś wcześniej źle zrobił, tylko reaguje lękiem na nasze niezadowolenie. Pamiętajmy też, że zwierzęta nie są złośliwe i nie robią niczego z premedytacją. Takie działania przypisane są tylko gatunkowi ludzkiemu. Zwierzak, który przejawia szkodliwe w naszym mniemaniu zachowania, zwykle komunikuje nam w ten sposób swoje problemy i woła o pomoc.