Problematyka wykonywania i wyboru pracy, kształcenia zawodowego, a więc i poradnictwa zawodowego lokują się na przecięciu procesów i zjawisk życia społecznego i ekonomicznego, kultury, polityki i edukacji. Toczone w wymienionych obszarach dyskursy podnoszą i dookreślają tak istotne z punktu widzenia poradnictwa zawodowego kwestie jak: praca i jej rola w życiu społeczeństwa i państwa; praca w życiu pojedynczego człowieka; hierarchia zawodów i ról społecznych przedstawicieli poszczególnych profesji; drogi zdobywania zawodów i osiągania społecznych pozycji; rola szkoły w kształceniu zawodowym itp. Przebieg i charakter tych dyskursów, ich intensywności język ulegają ciągłym zmianom, które stają się szczególnie widoczne zwłaszcza w dobie gwałtownych przeobrażeń i wstrząsów społecznych, ekonomicznych i politycznych. W momentach takich poddawane są bowiem na ogół rewizji zarówno realne przejawy życia ludzi, społeczne organizacje i struktury, jak i dotychczasowe przewodnie idee kształtujące świadomość społeczną, a więc sposoby myślenia i wypowiadania się ludzi na temat istniejącej rzeczywistości. Wstrząsy i głębokie zmiany prowadzą często do destrukcji przyjmowanych dotychczas systemów wartości i uznawanych, zarówno pisanych jak i niepisanych norm, jak również do podważenia całego szeregu terminów i pojęć uważanych dotychczas za adekwatne dla opisu rzeczywistości. Okresy transformacji cechują się więc tym, że w różnych obszarach społecznego życia następuje czasem powrót do korzeni i źródeł, czasem przystosowanie się do nowych warunków, czasem konstruowanie rzeczywistości zupełnie nowej; można zatem powiedzieć, że mają miejsce procesy destrukcji, rekonstrukcji i konstrukcji.\n1. Cele poradnictwa zawodowego i ich względna trwałość.\nW wielu pracach sięgających do historii poradnictwa zawodowego zwraca się uwagę, iż powstało ono jako forma pomocy porządkująca rynek pracy. Zarówno przedsięwzięcia F.Parsonsa w Stanach Zjednoczonych, jak i współczesnych mu, czy późniejszych kierowników poradni zawodowych, biur pracy czy laboratoriów psychologicznych koncentrowały się na osiągnięciu dwóch konkretnych celów: prowadzeniu doboru zawodowego polegającego na wybieraniu jednostek predystynowanych do wykonywania zawodu oraz uprawianiu poradnictwa zawodowego czyli wybieraniu zawodów dla jednostek.\nPrzytoczone tu cele są nam dobrze znane i samo ich przypomnienie byłoby\nniepotrzebne, gdyby nie to, że pomimo upływu czasu i zmiany w naszym kraju sytuacji politycznej, dość długo wydawały się one aktualne. Jednakże dopiero całościowe spojrzenie na nie, odsłonięcie kontekstów społecznych, ekonomicznych i ideologicznych umożliwia rozpoznanie ich sensu, a nie tylko samej treści.\nPrzyjrzyjmy się zatem czasom, w których rodziło się poradnictwo zawodowe.\n2. Początki poradnictwa zawodowego\nWymienione wyżej cele poradnictwa zawodowego wyraźnie pokazują, iż powstanie jego wiązało się z określoną sytuacją ekonomiczno-polityczną, zaś jego powstania to okres wczesnego kapitalizmu i I wojny światowej, a więc okres rozwoju przemysłu(również wojennego), ale i rozwoju autonomicznych państw, okres wzrostu świadomości narodowej i klasowej.\nW Polsce pozostającej pod zaborami, wraz z powstawaniem pierwszych fabryk, zaczynały się tworzyć organizacje oraz stowarzyszenia, które stawiały sobie za główny cel przygotowanie wszystkich, czyli ogółu do budowania wspólnego państwa. Idee pracy organicznej, pracy u podstaw jednoczyły elity intelektualne, działaczy społecznych, gospodarczych i oświatowych. Wyjaśniały i uzasadniały podejmowane działania, wprowadzały ład moralny i organizacyjny. Zagrożeniem dla tego ładu mogły być jednostki "nieszczęsne", źle ulokowane w strukturze społecznej, nie wykorzystujące swoich potencjalnych możliwości, pozostające poza nurtem pracy organicznej. Znalezienie więc właściwych ludzi na właściwe miejsca było zadaniem politycznym, organizacyjnym i moralnym. Działalność poradnicza zajmując się owym poszukiwaniem prowadzona była w takiej rzeczywistości społecznej, w której zarówno zadania przypisane poszczególnym placówkom, jak też ich lokata w społecznej strukturze, była w miarę stabilna, dobrze zdefiniowana i powszechnie akceptowana. U podstaw organizacji życia społecznego znajdowało się bowiem przekonanie o możliwości jednoznacznego rozgraniczenia na to, co dobre, a co złe, co moralne, a co niemoralne, co prawdziwe, a co nieprawdziwe. Organizacja społeczeństwa polegała na dość przejrzystym podziale funkcji przypisanych poszczególnym grupom społecznym, osobom, urzędom itp. Zadaniem władz i instytucji społecznych było utrzymanie równowagi pomiędzy działalnością poszczególnych członów życia społecznego. Stąd działalność poradnictwa zawodowego spotykała się z pozytywną oceną władz. Służąc\njednostkom służyło jednocześnie państwu, wzmacniając istniejący porządek, względną równowagę, łagodziło napięcia i konflikty, było widocznym dowodem szlachetnej troski państwa, organizacji ekonomicznych i towarzystw naukowych o los ludzi bezradnych.\nNurt technologiczno – edukacyjny w poradnictwie socjalnymZwiązki emocjonalne człowieka od lat były przedmiotem zainteresowania psychologów, starających się uporać z niekończącym podziałem , definicjami , oraz rolą jaką odgrywają one w życiu człowieka .\nBadania związków emocjonalnych nastręczają znacznie większe trudności metodologiczne niż na przykład badanie zdolności uczenia się. Jedną z głównych tego przyczyn jest to , że bardzo trudno poddać je badaniu laboratoryjnemu mającemu we współczesnej psychologii priorytet .\nRola frustracji potrzeb emocjonalnych we wczesnym dzieciństwie może dać odpowiedzi na temat mechanizmów psychopatologii , chorób psychicznych , zachowania antysocjalnego.\nJ. Ranschburg opierając się na badaniach innych psychologów przedstawia wiele przykładów na to, jaki wpływ ma matka na życie emocjonalne dziecka. Ukazuje wiele symptomów lękowych oraz ich związek z potrzebami kontaktu z matką .\nProblematyka zawarta w książce „LĘK , GNIEW , AGRESJA” jest o wiele szersza niż mógłby wskazywać na to tytuł. Autor opisuje wiele zjawisk rozwojowych , przedstawia cały szereg mechanizmów tworzenia się emocji u dziecka od jego narodzenia do dojrzewania .\nUkazuje rolę „identyfikacji” w procesie rozwoju i uczenia się oraz małoznanego dorosłym myślenia magicznego dziecka , dziecięcego sposobu rozumienia świata. W przystępny sposób tłumaczy powstawanie pewnych objawów nerwicowych np. nerwicy lękowej czy fobii.\nOpisując związek emocjonalny matki z dzieckiem przedstawia bardzo istotną fazę w rozwoju niemowlęcia tzw. „fazę symbiozy”.\nOdpowiada na nurtujące rodziców pytania : co z ich dzieckiem jest nie tak , czy jest chore , jak mu pomóc , czemu gwałtownie zaczyna płakać , dlaczego po zgaszeniu światła nie może zasnąć?\nPodstawowymi emocjami dla J. Ranschburga jest lek i agresja , które są niezbędnymi czynnikami do tworzenia innych związków emocjonalnych, dlatego książka podzielona jest na dwa główne działy: „lęk” oraz „gniew i agresja”. Wprowadzeniem jest natomiast część zatytułowana „O emocjach ogólnie”, w której autor przedstawia ogólny zarys pojęcia „emocji”.\nO EMOCJACH OGÓLNIE.\nPojęcie „emocji” od lat jest przedmiotem zainteresowania , badań i eksperymentów wielu psychologów , jednak jak dotąd nie udało się ustalić jednoznacznej definicji .\nPrzyjmijmy zatem , że słowo „emocje” będzie określało zjawisko psychiczne o którym w danym momencie będzie mowa . Dla zrozumienia trudności z jaką wiąże się precyzyjne zdefiniowanie tego pojęcia przedstawiam jedną z wielu istniejących .\nEmocje ... to odczuwalna skłonność do czegoś , co jednostka intuicyjnie określa jako dobre (pożyteczne) lub złe (szkodliwe).- def. Arnolda\nDefinicja ta podkreśla ważną rolę emocji jako czynnika pobudzającego do działania i motywującego je, co jest w rzeczywistości jej charakterystyczną cechą .\nStwierdzenie to nie jest jednak potwierdzone przez współczesne badania biologiczne i psychologiczne.\nWedług definicji Arnolda można podzielić emocje na pozytywne i negatywne. Emocjami pozytywnymi będą : radość , przyjaźń i miłość dlatego ,że są one przyjemne. Przyjemnie jest lubić kogoś, cieszyć się, czy też obdarzyć kogoś miłością .\nNatomiast emocjami negatywnymi będzie lęk i strach. Nieprzyjemnie jest bać się czegoś , czy też wystraszyć się.\nW definicji Arnolda nie mieści się stan emocjonalny nazywany gniewem.\nUczucie gniewu może wydawać się emocją negatywną , czyli powinno wywołać chęć oddalenia się od przedmiotu wywołującego ten stan emocjonalny, a w rzeczywistości może być odwrotnie. Przykładem może być sytuacja , gdy w klasie uczeń przyklei koledze kartkę z napisem „jestem głupi”, to pod wpływem słusznego gniewu w ofierze dowcipu rodzi się chęć zbliżenia a nie ucieczki, jednak chęć zbliżenia wcale nie jest związana z chęcią podziękowania za ten „przyjacielski uczynek”.\nDla lepszego zrozumienia tego stanu emocjonalnego należy wprowadzić pojecie frustracji .\nFrustracja – to stan ,który odczuwa jednostka ,gdy wykonywane przez nią w jakimś celu działanie napotyka przeszkodę . Jest to uczuciowa projekcja porażki .\nStopień frustracji jest uzależniony od wielu czynników , np. wielkości przeszkody, chęci osiągnięcia celu, ale nawet najłagodniejszy stopień jest dla jednostki stanem negatywnym i przynosi szkodę. W zasadzie frustracja jest podstawą wszystkich emocji negatywnych.\nSfrustrowany gniew jest emocją negatywną i występuje wtedy, gdy jednostka o agresywnej postawie spowodowanej gniewem napotyka jakąś przeszkodę na drodze do osiągnięcia zamierzonego celu. Także miłość i przyjaźń mogą być jednymi z bardziej przykrych emocji negatywnych w przypadku kiedy nie są odwzajemnione.\nCzy w takim razie gniew bez frustracji jest taką samą pozytywną emocją jak odwzajemniona miłość?\nZaobserwowano, że zarówno gniew i strach wywołują działanie w rezultacie którego gniew i strach znikają. Celem działania organizmu jest uniknięcie niebezpieczeństwa, a nie przezwyciężenie strachu.\nStrach jest zawsze emocją negatywną , dlatego że zawiera w sobie możliwość frustracji. Z jego charakteru wynika to, że w mniejszym czy większym stopniu przygotowuje organizm na porażkę działania nim motywowanego. Strach jest niczym innym jak przeżyciem niebezpieczeństwa .\n„Lęk jest subiektywnym odczuciem niebezpieczeństwa , a jego negatywny charakter wypływa z faktu , że organizm uprzedza o porażce działania spowodowanego samym strachem”. W ten sposób można stwierdzić dlaczego lęk jest emocją negatywną . Natomiast w przypadku , gdy jeden osobnik oceni sytuację jako bardzo niebezpieczną a drugi jako mniej groźną , to dla tego drugiego uczucie nie będzie lękiem ale pozytywnym pobudzeniem , które może wyzwolić tendencję do zbliżenia się . Osobowość lękliwa , pełna niepokoju każdą sytuację związaną z jakimś zadaniem odczuwa jako intensywne niebezpieczeństwo i dlatego jej działanie będzie skierowane na uniknięcie porażki a nie na uzyskanie rezultatów.\nW przypadku lęku i gniewu można zauważyć podwójną frustrację . Lęk pojawia się pod wpływem grożącej frustracji i skłania do działania, które w przypadku niepowodzenia może prowadzić także do frustracji.\nGniew, jest natomiast następstwem zaistniałej frustracji, w ten sposób porażka bądź powodzenie działania motywowanego gniewem niczego już nie zmieni w powstałej frustracji. Będzie on emocją pozytywną , jeżeli działanie nim pobudzone zakończy się powodzeniem , emocją negatywną zaś w przypadku porażki.\nMożna powiedzieć , że emocja oznacza związek społeczny , który w zależności od treści tworzy szczególne widmo , zawierający równocześnie w różnym składzie elementy pozytywne i negatywne. Emocja nie następuje po ocenie sytuacji , ale jest w niej zawarta a więc pod względem „składu” jest ona wynikiem wzajemnego wpływu obojętnego podniecenia i mechanicznej asocjacji , jest wynikiem wzajemnego oddziaływania.\nW 1962 r. pod kierownictwem Schachtera , przeprowadzono eksperyment ze wstrzyknięciem adrenaliny , powodującej silne podniecenie. W wyniku tego eksperymentu zaobserwowano , że podniecenie nie pełniło wyłącznej roli w powstawaniu emocji. Wynika z tego fakt , iż podniecenie samo w sobie nie jest emocją , jest ono właściwie obojętne , nie niesie ani ładunku negatywnego , ani pozytywnego ale jest wspólnym i niezbędnym elementem wszystkich emocji.\nWedług Watsona człowiek rodzi się z trzema emocjami – lękiem , gniewem i miłością , które u noworodków ujawniają się jedynie w którejś z sytuacji podstawowych.\nStrach w sytuacji niebezpiecznej dla dziecka , gniew w razie przeszkody w ruchu , miłość jest uczuciem powstającym podczas pieszczot. W miarę rozwoju dziecka , emocje te mogą przenieść się na inne sytuacje tworząc charakterystyczny dla człowieka bogaty świat uczuć.\nTeoria ta została jednak obalona przez grupę badaczy (Scherman-1927), która udowodniła , iż noworodek nie odróżnia lęku od gniewu. Stwierdzono ,że można odróżnić lęk dziecka od gniewu tylko wówczas , gdy widoczna jest przyczyna zaistniałej emocji. Natomiast , gdy widoczne jest tylko płaczące dziecko ,wówczas nie można powiedzieć jaki jest jego stan emocjonalny. Dziecko przychodzi na świat z dwoma typami zachowań , które są przeciwstawne ale mają tylko charakter odruchów i nie kryją się za nimi żadne emocje. Dziecko reaguje tendencją zbliżenia się na słabe bodźce a oddalenia się na silne.\nW procesie filogenezy emocje pojawiają się dopiero wtedy , gdy w wyniku coraz bardziej skomplikowanych prawideł życia społecznego i postawy człowieka funkcja kory mózgowej i pozostająca z nią w ścisłym związku intensyfikacja bodźca , nie jest już więcej koniecznym , adekwatnym sygnałem stanu organizmu.\nNoworodek od chwili narodzin zostaje zasypany bodźcami ze świata zewnętrznego i od tej chwili wrodzone zachowanie reakcyjne zaczyna działać.\nZ czasem rodzą się w nim dwie emocje – przyjemność i przykrość. Są to jeszcze emocje niepewne, rozmyte i na razie nie bardzo mogą wpływać na zachowanie się niemowlęcia. Kontakt człowieka ze światem zewnętrznym właśnie wtedy przeradza się w związek wewnętrzny i noworodek wkracza na\ndrogę, przy końcu której jego działanie nie jest automatyczną reakcją na stopień intensywności bodźców, lecz wynikiem przeżytych motywacji.\nW miarę rozwoju dziecka uczucie przyjemne i przykre nie giną całkowicie. Od czasu do czasu będą one powracały w formie ogólnego przygnębienia , depresji niepokoju lub nie dającego się niczym wyjaśnić napływu dobrego humoru czy wesołego nastroju. Oznacza to , że nowe doświadczenia z coraz większą dokładnością będą ożywiały doświadczenia takie same lub podobnego typu. W wyniku tego pobudzenia nie będzie obejmowało skojarzeń w sporej części kory mózgowej , ale dołączy się do skojarzeń lokalnych , których rezultatem jest rozwinięcie się lęku , gniewu , miłości , radości , a więc mówiąc ogólnie emocji konkretnych.\nPodkreślając , że emocja jest wynikiem oddziaływania czynników wrodzonych oraz doświadczeń z praktyki , chcemy tym jednocześnie zwrócić uwagę na fakt , iż w powstawaniu emocji bardzo duże znaczenie mają spontaniczne i świadome wpływy otoczenia.\nPrzez długi okres czasu uważano ,że strach może skłonić człowieka do zachowania poniżej jego poziomu rozwoju, czyli że ma działanie regresywne. Jednak dziś wiadomo jest ,że stwierdzenie to było błędne. Jeżeli organizm w odpowiednim czasie przeżyje zagrażające niebezpieczeństwo, to wszystkie formy działania mające na celu uniknięcie niebezpieczeństwa lub jego opóźnienie zostaną pod wpływem strachu przyswojone o wiele szybciej niż normalnie.\nStrach jest więc jednym z czynników mobilizujących organizm do działania, ale jednocześnie niekiedy może prowadzić do dręczącej bezradności.\nStrach właściwy - to podstawowa i najbardziej naturalna forma tego typu emocji, charakteryzująca się tym, że jest wywołana przez dający się dokładnie określić obiekt lub wydarzenie z otoczenia dziecka i że dziecko rzeczywiście boi się tego obiektu czy wydarzenia, które wywołało na nim to uczucie. Pierwsze konkretne lęki pojawiają się w wieku sześciu miesięcy, ale do trzeciego roku życia są to jedynie formy strachu. Nasilają się z wiekiem i wzrostem inteligencji.\nStrach przed bólem- towarzyszy człowiekowi przez całe życie.\nNawet przy najlepszej opiece dziecko nie uniknie bólu fizycznego, którego sygnałem jest ten typ strachu. Dziecko będzie się bało nie tylko przedmiotów wywołujących ból fizyczny ale również sytuacji, które do niego doprowadziły. Z wiekiem strach przed bólem można zredukować do normalnego poziomu, ale jest to kwestią cierpliwości i zrozumienia. Strach ten jest konieczny w życiu człowieka. Dzięki niemu przeżywamy niebezpieczeństwo uszkodzenia ciała, a jednocześnie motywuje on działanie, które stwarza możliwość uniknięcia niebezpieczeństwa.\nStrach separacyjny- jest ważnym motywem z punktu widzenia przyjęcia norm kulturowych.\nNoworodek nie potrafi zauważyć różnicy między światem zewnętrznym a sobą. Dla noworodka „on” i „matka” oznaczają to samo. Oznacza to, że kiedy jakiś bodziec pojawi się w chwili, gdy matka jest nieobecna, zasób reakcji może zostać zaktywizowany tylko w niewielkiej części – brakujące elementy mogą być zrealizowane tylko w obecności matki. Strach rodzi się wtedy, gdy znana, utarta konstelacja bodźców – wizualnych, akustycznych, dotykowych czy też ich kompleks –występuje w nieoczekiwanej formie.\nPocząwszy od szóstego miesiąca, strach przed niezwykłym towarzyszy nam przez całe życie. Dziecko zaczyna płakać, kiedy brakuje mu matki, bez której czuje się samotne, bez której cały świat jest niepewny i pełen nieobliczalnych niebezpieczeństw – motyw przynależności.\nMotyw ten nie rodzi się wraz z dzieckiem, lecz wytwarza się dopiero w chwili, kiedy „ja” i „matka” są już dwiema różnymi osobami w obrazie świata dziecka i kiedy dziecko odkryje, iż część jego potrzeb jest związana z działalnością matki.\nPojawienie się motywu przynależności pociąga za sobą ogromne skutki w dalszym rozwoju dziecka.\n- Dziecko zaczyna naśladować rodziców, co jest dla niego wtórnym wzmocnieniem, w ten sposób symbolicznie stara sobie przybliżyć matkę gdy jest nieobecna lub gdy zajmuje się czymś innym – „zjawisko identyfikacji”.\n- Poszukuje u rodziców opieki, przejawów sympatii i zainteresowania, w zamian całkowicie poddaje się panowaniu rodziców.\nSkładnikiem strachu separacyjnego, jest także poczucie bezradności. Dziecko czuje, że nie potrafi zrobić nic aby matka znowu znalazła się w jego pobliżu.\nMożna powiedzieć, iż strach separacyjny od trzeciego czy czwartego roku życia staje się zupełnie naturalną emocją, która jest tym mocniejsza, im częstsza, i emocjonalnie tym pełniejsza, im pełniejsze jest współżycie dziecka i rodziców.\nLiczne badania naukowe dowodzą, że dzieci wychowujące się w domu dziecka są mniej sprawne umysłowo co związane jest nie tylko z brakiem matki, ale także z mniejszą ilością konkretnych sytuacji uczenia się oraz monotonią.\nMussen, Conger i Kagan – 1970 ; Bronfenbrenner –1968 stwierdzili, że brak figury matki niewątpliwie wpływa negatywnie na rozwój dziecka, a to negatywne działanie można zmniejszyć lub całkowicie zlikwidować tylko celowym, świadomym, starannym działaniem wychowawczym.\nDziecko do drugiego roku życia odbiera świat zewnętrzny wyłącznie za pomocą zmysłów oraz działań. Dopiero w późniejszym okresie życia potrafi ono wyobrazić sobie jakiś proces. Cła czynność przebiega w jego umyśle za pomocą obrazów. Pojawiają się także pierwsze symbole, które są następstwem pojawienia się obrazu mentalnego – obrazowej reprezentacji świata zewnętrznego.\nProces tworzenia symboli trwa już przez całe życie.\nLęk przed symbolami występuje dlatego, że symbol jest naturalnym produktem stosunku dziecka do świata zewnętrznego i jego pojmowania. Aż do czwartego czy piątego roku życia przepełniony symbolami subiektywny świat fantazji dziecka nie odróżnia się dostatecznie od świata realnego. Przykładem może być lęk wywołany widokiem chmury, której kształty przypominają smoka.\nLęk ten jest naturalnym zjawiskiem, towarzyszy dziecięcemu wyobrażeniu świata, strach symboliczny jest natomiast odbiciem prawdziwych problemów, prawdziwych konfliktów, i tylko do pewnej granicy można go uważać za normalny, potem jest uważany za zjawisko szkodliwe, chorobowe.\nNależy jednak odróżnić lęk przed symbolami od lęku symbolicznego.\n„Właściwy” lęk symboliczny tworzony jest z chwilą kiedy dziecko przenosi swój lęk z konkretnego obiektu na jakiś symbol wypracowując sobie jednocześnie nowy mechanizm obronny przed lękami konkretnymi, nazywanymi w psychologii projekcją.\nPrzykładami takich lęków mogą być:\nStrach przed dziwacznymi zwierzętami – pies lub dzikie zwierzęta w zoo (do trzeciego roku życia) a także zwierzęta ze świata bajek; strach związany z przykrym wydarzeniem, np. ugryzienie przez psa.\nLęk przed ciemnością- gdyż ciemność oznacza separację, zniknięcie samego siebie lub otoczenia, co jest najstraszniejszą rzeczą. Dziecko w ciemności traci pewność ruchów a także mobilizuje się jego fantazja.\nRodzice czy też wychowawcy w przedszkolu nie powinni zmuszać dziecka do pokonywania tego lęku siłą, dziecko samo powinno przełamać swój lęk.\nLęk przed śmiercią dla dziecka w wieku siedmiu czy ośmiu lat jest niezrozumiały. Dla nich śmierć osób bliskich jest tylko daleką podróżą z której można powrócić, bądź okresem separacji. Dopiero w późniejszym okresie życia jest dla dziecka rzeczą zrozumiałą, że śmierć jest rzeczą nieodwracalną i nie uniknioną dla wszystkich. Lęk ten zastępuje dawny strach przed ciemnością, z tym, że dziecko wiąże śmierć kojarzy się z całkowitą utratą kontaktu ze światem. Pojawia się zazwyczaj w wieku młodzieńczym.\nNależy pamiętać, że z lęku przed śmiercią nie da się wyrosnąć.\nPodobnie jest z lękiem przed karą , która towarzyszy człowiekowi przez całe życie.\nDziecko jest posłuszne właśnie dla tego, że boi się kary za nieposłuszeństwo. Jednak z czasem, gdy dziecko nauczy się, że może uniknąć kary posłuszeństwo pozostaje już tylko zależne od jego sumienia.\nZależne jest to od ciepła z jaką wychowywane było i jest dziecko.\nNajwiększą karą dla dziecka, które zachowywało się nieposłusznie jest utrata miłości ze strony rodziców.\nDla niektórych głos sumienia jest głosem wychowawcy czy rodziców i gdy dziecko postępuje wbrew temu głosowi, ma poczucie winy, będące w istocie lękiem separacyjnym.\nWedług badań Coopersmitha rodzice dzieci wierzących w siebie i mających wysoki stopień wrażliwości moralnej stosowali metodę demokratycznego uznawania dziecka oraz otwartego, szczerego i pełnego miłości postępowania z nimi. Nieposłuszeństwo zaś nie było karane utratą miłości, lecz konkretnymi, prostymi metodami. Należy pamiętać o tym, że kara tylko wtedy jest metodą wychowawczą przynoszącą rezultaty, gdy budzi w dziecku lęk przed utratą miłości, a jednocześnie gdy dziecko wie, że jest kochane i nigdy nie utraci tej miłości.\nLęk przed szkołą jest jednym z najczęstszych lęków separacyjnych.\nDziecko po raz pierwszy idąc do szkoły boi się nowego otoczenia, utraty kontaktu z matką, co jest rzeczą naturalną. Jeżeli jednak nawet po kilku miesiącach lęk ten będzie się utrzymywał, wówczas mamy do czynienia z fobią szkolną, gdzie niezbędna jest pomoc psychologa.\nZ różnych przyczyn może się wytworzyć taka osobowość dziecka, w której strach nie będzie stanem aktualnym, lecz trwałą cechą charakteru. Będzie to charakterystyczne dla dziecka lękliwego.\nWedług badań za takim stanem psychicznym kryje się niedocenianie własnego „ja”. Dziecko takie często identyfikuje się z normami rodziców, włącza je do swego systemu wartości, ale nie potrafi im sprostać.\nJeżeli dziecko takie nie zostanie poddane leczeniu, wówczas może to prowadzić nawet do różnego rodzaju chorób na tle nerwowym.\nGniew i agresja.\nAgresją nazywamy każde zamierzone działanie – w formie otwartej lub symbolicznej – mające na celu wyrządzenie komuś lub czemuś szkody, straty lub bólu.\nCecha umyślności nie musi być równoznaczna ze świadomym spowodowaniem szkody, istnieją przypadki, w których rodzice lub wychowawcy mają prawo podejrzewać agresję nawet wtedy gdy dziecko powodując szkodę uważa się za niewinne.\nNie należ traktować karania dziecka przez rodziców jako postępowania agresywnego, gdyż w swoim zamierzeniu kieruje się on dobrem dziecka, a nie chęcią wyładowania emocjonalnego.\nPostawy agresywne można podzielić według pewnych kryteriów.\nPierwsze to moralna treść zachowania, w której można wyróżnić agresję społeczną – niszczącą, występującą przeciw społeczeństwu oraz agresję prospołeczną – służącą interesom jednostki i społeczeństwa.\nDrugim jest rozróżnianie, czy agresja jest narzędziem, czy celem? Dochodzi do agresji instrumentalnej, gdy jednostka tylko w ten sposób może osiągnąć swój zamierzony cel. Natomiast z agresją afektywną mamy do czynienia wtedy, gdy sprawiamy komuś przykrość tylko z wewnętrznych pobudek.\nPostawy agresywne mogą mieć charakter atakujący bądź obronny.\nDo agresji atakujących zaliczamy:\nagresje wewnątrz gatunkowe, występujące najczęściej między osobnikami tej samej płci;\nagresje międzygatunkowe, której najczęstszymi pobudkami są chęci posiadania czegoś, co należy do kogoś innego.\nDo agresji obronnej zaliczamy:\nzachowanie samca w przypadku najazdu przez osobniki obce.\nAgresja u człowieka często przejawia się instynktownie. Jednak poglądy na ten temat są różne.\nWedług jednej z teorii, agresja człowieka nie jest instynktowna, lecz jest funkcją odruchów na zespół bodźców zewnętrznych, w jej powstawaniu szczególnie ważną rolę spełniają doświadczenia z przeszłości, doświadczenia społeczne. Natomiast uczucie gniewu nie jest następstwem agresji frustrującej, lecz bezpośrednią przyczyną zachowania agresywnego.\nZ wiekiem nie rozładowany, nie mogący znaleźć ujścia gniew trwa coraz dłużej, a bodźce starające się odwrócić od niego uwagę są coraz mocniejsze, w ten sposób następuje rozwój reakcji agresywnych.\nDzieci od najmłodszych lat okazują agresję, której większość rodziców nie toleruje, np. nocne moczenie dziecka w wieku przedszkolnym.\nNależy pamiętać, że nie każda agresja jest negatywna. Zadaniem wychowania nie jest hamowanie wszelkich przejawów agresji dziecka, lecz skierowanie ich z drogi aspołecznej na drogę prospołeczną, a w miejscu form prymitywnych, surowych wytworzenie takich form agresji, które są akceptowane przez społeczeństwo.\nAgresja nagrodzona jest typem agresji dzięki której człowiek wyładowuje negatywne emocje. Chroni to organizm przed zniszczeniem.\nFakt, że pod wpływem kary ilość otwartej agresji maleje jest bezsprzeczny, ale jednak narasta ona wewnątrz osoby karanej i wówczas do gniewu dołancza się także lęk i niepokój.\nDziecko rzadko karane za otwartą agresję z czasem okazują jej coraz mniej. Opanowanie rodziców może więc być najlepszą metodą wychowania agresywnego dziecka.\nWiadomo, że dzieci uczą się poprzez naśladownictwo – uczenie się obserwacyjne – przyswaja sobie zachowanie, modelu, który jest obserwowany. Jeżeli model zachowywał się agresywnie, wówczas obserwator nieświadomie przyswaja sobie negatywne emocje. Ma jednak możliwość powstrzymania się od zachowania podobnego do modelu.\nAspołeczna agresja i lękliwość są dwiema stronami tego samego zjawiska.\nZgodnie z propozycją Schaefera postawy wychowawcze można przedstawić w dwóch wymiarach, fizycznej i duchowej swobody dziecka rozciągającej się między pobłażliwością a ograniczeniem, oraz przedstawiającym emocjonalne zachowania wychowawców.\nTen ostatni wymiar ma dwie postawy, ciepłą i zimną. Postawa ciepła jest aprobująca i akceptująca zachowanie dziecka nawet agresywnego.\nZ kombinacji tych dwóch wymiarów mamy cztery typy postaw.\nPostawa ciepła pobłażliwa gdzie dziecko ma do świata nastawienie pozytywne, nie ma wątpliwości, że jest kochane. Agresja wówczas występuje bardzo rzadko i jest niegroźna, jest prospołeczna.\nPostawa zimna pobłażliwa, gdzie dziecko czuje się niekochane odtrącone. Agresja w takim przypadku jest następstwem konfliktów wewnętrznych i jest aspołeczna.\nPostawa ciepła ograniczająca, gdzie miłość rodziców jest zbyt silna i nadopiekuńczość staje się uciążliwa dla dziecka. Agresja przejawiana jest wówczas w stosunku do rówieśników.\nPostawa zimna ograniczająca, gdzie dziecko jest niekochane i bardzo surowo karane przez rodziców, a jednocześnie boi się otwarcie manifestować swoim zachowaniem przeciwko nakazom rodziców.\nDziecko takie zwraca agresję przeciwko samemu sobie.\nPierwsze dwie postawy wychowawcze mogą prowadzić do agresywności, natomiast następne do lękliwości.\nWychowywanie i kształcenie dzieci jest rzeczą bardzo trudną, dlatego że nie ma ustalonego, konkretnego modelu. W każdym człowieku emocje rozwijać się będą inaczej, gdyż każdy człowiek jest jedyną jednostką w swoim rodzaju. Można jedynie spróbować przekazać uczącemu się człowiekowi to, co wydawać by się mogło najlepsze.


Kadra | MONAR Ozorków\nMożliwości, jakie daje ośrodek\nKadra ośrodka składa się z wyselekcjonowanej grupy specjalistów i instruktorów terapii uzależnień. Instruktorzy pilnują zaleceń programowych, porządku dnia, rozwiązują bieżące konflikty na forum społeczności. Udzielają również wsparcia osobom potrzebującym w trakcie dyżuru. Oni też podejmują ostateczne decyzje co do zakwalifikowania bądź nie zakwalifikowania pacjenta do II części programu. Do specjalistów należy też regularna praca z rodziną.\nPiotr Adamiak – Dyrektor ośrodków w Łodzi i Ozorkowie. Pedagog. W stowarzyszeniu MONAR od 1984r. Współzałożyciel ośrodków MONAR w Łodzi i Kęblinach. Specjalista terapii uzależnień. Superwizor KB d/s P.N. Szkoleniowiec i wykładowca akademicki.\nJoanna Nowak – Psycholog. Specjalista terapii uzależnień od 2005r. Związana z ośrodkiem od 1998r. Koordynator programów unijnych.\nKrzysztof Szczęsnowicz – Specjalista terapii uzależnień. Pedagog. Związany z ośrodkiem od 2009r. Wcześniej pracował w ośrodkach dla dorosłych.\nJolanta Wasilewska – Związana z MONAREM od 1999r. Zajmuje się wszelkimi sprawami związanymi ze stanem zdrowia pacjentów (przy współpracy z lekarzami Ośrodka) jak i nadzoruje pracę kuchni i higieny na terenie ośrodka.\nWitold Obuchowicz – Terapeuta zajęciowy. Pracuje w ośrodku od 2008r. Prowadzi terapię zajęciową z pacjentami w różnych formach: biegi terenowe, zajęcia kulinarne i wycieczki rowerowe.\nKatarzyna Siemiątkowska – Psycholog, specjalista terapii uzależnień. W ośrodku pracuje od stycznia 2017r. Odpowiedzialna za pracę teamu domowego oraz listę osób do przyjęcia.\nTomasz Wadlewski – Pedagog, specjalista terapii uzależnień w trakcie certyfikacji, związany z Monarem od 2014 roku, pierwsze kroki w karierze terapeuty stawiał w Gdańsku i Londynie


Tom III – Anna Bańkowska – “Wiersze cytowane” | PODGLĄD\nPropozycja translatorska Anny Bańkowskiej to rzecz jedyna w swoim rodzaju. Mamy bowiem do czynienia z – jak wyjaśnia Tłumaczka w przedmowie – antologią najczęściej cytowanych wierszy znanych autorów. Są to autorzy niemal wyłącznie anglojęzyczni, wybitni poeci różnych epok, reprezentowani tutaj utworami ponadczasowymi, wciąż żywymi w czytelniczym odbiorze. Może dziwić, że niektóre z tych wierszy nie doczekały się jeszcze polskich przekładów. Niniejsza książka wypełnia tę lukę.\nDla tego mojego Kogoś\nSerce mi krwawi, ach, nie śmiem wyznać,\nSerce mi krwawi przez Kogoś.\nMógłbym noc całą zimową nie spać\nDla tego mojego Kogoś.\nO hej, o ha, dla Kogoś!\nŚwiat cały nawet mógłbym przemierzyć\nKtóry do cnej się uśmiechasz miłości,\nUśmiechnij się słodko do Kogoś.\nOd wszelkiej, proszę, zachowaj go złości\nI oddaj mi mego Kogoś.\nO hej, o ha, mego Kogoś!\nBo czegóż bym ja… czegóż nie zrobił\nDla tego mojego Kogoś?\nW skok i w cwał, w skok i w cwał,\nW skok w kurzu bitewnym,\nW dolinę Śmierci oddział gna –\nNa działa!” – rozkaz pada\nI na złamanie karku gna\n„Naprzód, Lekka Brygada!”\nCzy ktoś się skrzywił? Skąd!\nA jednak żołnierz wiedział:\nKtoś tu popełnił błąd.\nNie wolno racji dochodzić\nNi stawiać pytań zbędnych;\nTylko słuchać i ginąć\nMogło w dolinie Śmierci\nOd prawej kanonada,\nOd lewej kanonada,\nZ przeciwka kanonada,\nHuk, że aż ziemia drży.\nPod gradem kul i łusek\nDzielna Lekka Brygada\nW dolinę Śmierci gnała\nW jezdnych sześciuset.\nWtem nagich szabel błysk!\nWtem ostrej stali świst!\nNa kanonierów w mig\nSzaleńczą szarżą natarli.\nZastygł w podziwie świat,\nGdy w dymie, w ogniu z dział\nPuściwszy konie w cwał,\nNa linie wroga się wdarli.\nJuż rozgromieni Moskale,\nTrup padał gęsto, więc kłusem\nRuszyli do odwrotu, lecz nie,\nJuż nie w sześciuset.\nOd tyłu kanonada,\nPadały konie, ludzie\nPod gradem kul i łusek,\nŚcigał ich ogień z dział\nI ostrzał ciągle trwał,\nKiedy od piekła bram\nPoszła ze Śmiercią w tan\nResztka z sześciuset.\nCzy zgaśnie kiedy ich chwała,\nTych, których szarża zuchwała\nWbiła w zdumienie świat?\nNigdy nie stanie piewców\nSzarży Lekkiej Brygady,\nCo poszła na armaty\nW sześciuset jeźdźców.\nPonieście brzemię białego człowieka,\nŚlijcie kwiat swoich młodzieńców,\nNakażcie synom iść precz na wygnanie,\nNiech świadczą na rzecz waszych jeńców!\nNiech służą, gnąc karki, w mozole i trudzie,\nTym trwożnym i dzikim plemionom,\nTym zniewolonym, niechętnym wam ludziom –\nPół dzieciom, a pół demonom!\nW cierpliwość się uzbrójcie,\nMaskujcie wszelkie przejawy paniki\nI pychy popisy hamujcie.\nProstym, żołnierskim językiem\nWbijajcie im do głów po stokroć,\nŻe nie za własnym mają gonić zyskiem,\nNa celu nie swoje mieć dobro.\nPonieście brzemię białego człowieka\nWśród wojen morderczych o pokój –\nNasyćcie wreszcie jadłem gębę Głodu,\nWygaście ogniska chorób.\nA gdy będziecie blisko, coraz bliżej,\nSpełnienia ich pragnień i życzeń,\nPatrzcie, jak gnuśni, szaleni poganie\nNadzieje obrócą wam w niwecz.\nPonieście brzemię białego człowieka –\nNie w blichtrze królewskości,\nLecz w znoju chłopów, trudzie posługaczy –\nW zwyczajnej codzienności.\nTe porty przed wami zawarte,\nTe drogi, co wam się oparły,\nPrzykrójcie na kształt swoich żywych,\nNaznaczcie ciałami swych zmarłych.\nWnet zwykłą nagrodę zgarniecie:\nPretensje i skargi tych uszczęśliwionych,\nNienawiść tych, których strzeżecie.\nKrzyk tych, co udało się zwabić\n(Jak wolno!) do światła strony:\n„Czemuż nas chcecie pozbawić\nCiemności tak hołubionych?”.\nPonieście brzemię białego człowieka!\nNie ważcie się ulec małości,\nA gdy wam będzie znużenie doskwierać,\nNie kryjcie go hasłem wolności!\nZ tego, co po was zostanie, panowie,\nZ szeptów czy krzyków waszych obcych słów,\nTen lud posępny a cichy się dowie,\nCóżeście warci wy oraz wasz Bóg.\nZakończcie dni dziecinady,\nCzas wyrzec się tanich laurów\nI łatwo zdobytej chwały.\nPo latach bez krztyny wdzięczności\nDziś będą rozliczać was z męstwa\nZbrojni w kosztowną swą mądrość\nSrodzy parowie Królestwa.\nMówiłem, doskonale cię kocham\nMówiłem, doskonale cię kocham; tak nie jest.\nNie dla morza wśród lądów długie, rącze fale.\nNa bogów, głupców – ciebie – spada zagrożenie,\nMnie owa gorzka słodycz nie nęci zaś wcale.\nMiłość wzbija się z ziemi w ekstazie ku słońcu,\nMiłość z nieba do piekła spada jak szatani.\nLecz są jeszcze pośrodku ludzie w mgle błądzący,\nCo łakną cieniów, bliskości. Ci nie wiedzą sami,\nCzy w ogóle kochają, a jeśli – to kogóż:\nDamę ze starej pieśni, błaźnicę w przebraniu,\nFantomy, a może swą własną twarz w mroku,\nDla miłości Miłości? Przez samotność serca?\nRozkosz ni ból nie dla nich. Wątpią, tęsknią srodze\nI nie kochają w ogóle. Z tych ja się wywodzę.\nZe śmiercią mam dziś rendez-vous\nNa jakiejś spornej barykadzie,\nGdy Wiosnę słychać w szumie drzew\nI kwiat jabłoni pachnie w sadzie –\nZe Śmiercią mam dziś rendez-vous,\nGdy Wiosna dni błękitem krasi.\nMoże Śmierć ujmie moją dłoń,\nWprowadzi cicho w mroczny ląd,\nZamknie mi oczy, oddech zgasi –\nA może ją wyminę znów.\nNa wzgórzu zrytym gradem kul,\nGdy Wiosna już okrąża świat,\nNa łące kwitnie pierwszy kwiat.\nBóg wie, że lepiej się zakopać\nW pachnącym puchu wśród jedwabi,\nMiłość w czarownym chłonąć śnie\nI puls przy pulsie, twarzą w twarz\nO czułych przebudzeniach marzyć…\nLecz mam ze Śmiercią rendez-vous\nWśród miasta płonącego łun,\nGdy Wiosna już z południa mknie…\nI na wiatr nie rzucałem słów:\nStawię się na to rendez-vous.


** PRIVATE APARTMENT MEISTER, HANOWER **\nPrivate Apartment Meister Hanower\nPrivate Apartment Heinrich-Meister-Allee Hannover oferuje niedrogie zakwaterowanie w Hanower.\nDojście do AWD-Arena, Centrum Kongresowe w Hanowerze i Kröpcke zajmie 20 minut spaceru. Hotel mieści się 27 km od Bad Nenndorf i tylko 4 km od centrum Hanoweru.\nLeineschloss jest w 2.5 km od obiektu, a Hannover City Hall jest tylko w 2.4 km stąd.\nWszystkie pokoje Private Apartment Heinrich-Meister-Allee Hannover są wyposażone w zestaw do prasowania, Wi-Fi i ogrzewanie.\nGoście mogą dostać się do Private Apartment Heinrich-Meister-Allee Hannover samochodem z lotniska Hanover w ciągu 5 minut.


BLANX MED BIAŁE ZĘBY 75 ml pasta | zaufane-apteki.pl\nBlanX Med Białe Zęby to bezpieczna, wybielająca pasta do zębów.\nTesty wykazały, że pasta Blanx Med Białe Zęby jest skuteczna w zapobieganiu próchnicy. Chroni szkliwo, pomaga zapobiegać osadzaniu się płytki nazębnej i chroni Twoje zęby przed żółknięciem. Posiada intensywne działanie wybielające. Dzięki szczególnemu współdziałaniu aktywnych składników: arktycznych porostów (opatentowanych przez BlanX) z jonami fluoru (powszechnie znanymi ze swoich właściwości ochronnych) jest to pasta znana z naturalnego działania wybielającego bez ścierania szkliwa, co zostało potwierdzone przez naukowców. Nowa pasta do zębów BlanX Med z wyciągiem z arktycznych porostów i delikatnymi mikrogranulkami, która lepiej i bezpieczniej oczyści Twoje zęby. By twoje zęby odzyskały biel. Jony fluoru - Wzmacniają szkliwo, zapobiegają odkładaniu się kamienia nazębnego. Arktyczne porosty - Posiadają swoiste działanie przeciwbakteryjne, zapobiegają tworzeniu się kamienia nazębnego, usuwają przebarwienia, pomagają chronić zęby i śluzówkę jamy ustnej. Delikatna krzemionka - głębokie czyszczenie bez ścierania.\nfluorek Sodu 0.08% (362 ppm F¯)\nmono-fluorofosforan Sodu 0.8% (1056 ppm F¯)\nDobra pasta do zębów Blanx med spełni Wasze oczekiwania. U mnie się sprawdziła :) Efekty widać od razu gołym okiem. Kosztuje trochę drogo, ale za taki efekt jaki oferuje warto tyle zapłacic. Pozdawiam!


Zmiany personalne w Afilo\n7 stycznia 2008 27 grudnia 2008 / Afilo, Media, Przemysław Śmiechowski\nPrzemysław Śmiechowski dołączył do zespołu Afilo, gdzie pełnić będzie funkcję Technical Director. Jego najważniejszym zadaniem będzie utrzymanie i rozwój platformy informatycznej wykorzystywanej przez Afilo oraz wdrażanie nowych form reklamowych do oferty sieci.\nPrzemysław Śmiechowski będzie nadzorował pracę całego działu technicznego spółki Afilo koncentrując się na utrzymaniu i rozwoju systemu Direct Track w oparciu o który realizowane są wszystkie programy partnerskie prowadzone przez sieć. Będzie także odpowiedzialny za wdrażanie nowych form reklamowych w ofercie Afilo.\nPrzemysław Śmiechowski przeszedł do Afilo ze spółki Sabela, gdzie pracował od stycznia 2004 roku. Pracę w Sabeli zakończył na stanowisku kierownika działu technicznego nadzorującego pracę całego zespołu specjalistów ds. Traffic.


Kino 3D w Bartoszycach - Bartoszyce\tWM.pl Gazeta Olsztyńska Twoje konto Sobota, 28 listopada 2015. Imieniny Jakuba, Stefana, Romy Bartoszyce.wm.pl\tBartoszyce – portal zawierający informacje, imprezy, sport, ogłoszenia, firmy z Bartoszyc\ndzisiaj0 / 1 °C wiatr: 18 km/h jutro0 / 4 °C wiatr: 19 km/h ImprezyNa sygnaleSportNasze szkołyPodyskutujGalerie\tOgłoszenia\nKino 3D w Bartoszycach\n2013-01-11 19:06:44 (ost. akt: 2013-01-11 23:06:32)\tPodziel się:\tPremierowy "Sęp" z Anną Przybylską i Michałem Żebrowskim oraz projekcje w 3D w Bartoszycach już 20 stycznia (niedziela) w Bartoszyckim Domu Kultury. Start godzina 11. 20 stycznia objazdowe Kino Orange przyjedzie do Bartoszyc, aby zaprezentować najnowsze filmy premierowe. W repertuarze Kina Orange znalazł się jeden z najbardziej oczekiwanych filmów stycznia - thriller "Sęp" z Anną Przybylską i Michałem Żebrowskim oraz brawurowy, oparty na prawdziwych wydarzeniach, autorski film Bena Afflecka "Operacja Argo". Widzowie Kina Orange będą mogli obejrzeć także znakomity komediodramat Piotra Trzaskalskiego "Mój rower" z mistrzowskimi kreacjami Artura Żmijewskiego i Michała Urbaniaka. Największą atrakcję przygotowano dla najmłodszych widzów. Od stycznia, w każdej trasie, Kino Orange będzie pokazywać filmy w technologii 3D, tym razem młodzi widzowie obejrzą trójwymiarowy świat animacji "Dino mama 3D".\n— Cały czas pracujemy nad doskonaleniem jakości projekcji i repertuaru Kina Orange — mówi Paweł Adamski prezes Outdoor Cinema, organizator kina objazdowego. — Dzięki współpracy z Orange zakupiliśmy projektor cyfrowy najnowszej generacji, zgodny ze standardem DCI oraz system Xpand do wyświetlania filmów w technologii 3D. Rozpoczęliśmy także współpracę z kolejnymi dystrybutorami kinowymi, aby nasza oferta filmowa była jak najbardziej atrakcyjna. Kino Orange - wspólny projekt firmy Outdoor Cinema i Orange, przygotowany specjalnie dla miast i miejscowości, w których na co dzień nie ma kin Do maja 2013 roku odwiedzi ponad 100 miejscowości, w których pokaże hity i nowości filmowe, lektury szkolne i bajki. Przygotowaliśmy atrakcyjne warunki wstępu na seanse. Cena biletu już od 12 zł. Ponadto wszyscy klienci Orange, mogą kupić 2 bilety w cenie 1. Wystarczy, że wyślą SMS o treści kino pod numer 2360. Potwierdzeniem, że zamówienie zostało przyjęte, jest SMS zwrotny z unikalnym kodem, który trzeba pokazać w kasie kina 30 minut przed seansem.\nNajpopularniejszy sportowiec: Sprawdź kto prowadzi\nPROGRAM SEANSÓW: Godz. 11:00\nSeans w 3D! Komedia sprzed epoki lodowcowej! Niesforny Ernie, jego siostra Julia i przyjaciel Max marzą o niezwykłych przeżyciach w odległych i barwnych krainach. Buszując po laboratorium pełnym wynalazków, znajdują maszynę do podróżowania w czasie. Wystarczy jedno potknięcie i... cofają się o 65 milionów lat! Trafiają w sam środek gniazda dinozaura. Tyranozaur omyłkowo bierze je za swoje, właśnie wyklute, młode. Dzieciaki muszą odnaleźć sposób, by wrócić do domu, zanim pojawi się na świecie ich przybrane „rodzeństwo”... Reżyseria: Yoon S. Choi, John Kafka\nScenariusz: Adam Beechen, James Greco, Jae Woo Park, Zack Rosenblatt na podstawie noweli filmowej Joona B. Heo i Yoona S. Choi\nObsada (w polskiej wersji językowej):\nJerzy Kryszak, Katarzyna Figura, Piotr Machalica, Adam Ferency, Jakub Wieczorek i inni...\nanimacja, Korea Południowa/ USA, 2010, 85 min.\nCAŁA PRAWDA O FACETACH!\nNajnowszy komediodramat Piotra Trzaskalskiego („Edi" - zdobywca ponad 30. prestiżowych nagród filmowych), to nietypowy przewodnik po męskim świecie. Dlaczego niezależnie od wieku, gdy facet kocha, nie potrafi tego wyrazić słowami? Paweł (Artur Żmijewski), Włodek (Michał Urbaniak) i Maciek (Krzysztof Chodorowski) skazani na swoje towarzystwo przez kilka dni, nie przepuszczą żadnej okazji, żeby uprzykrzyć sobie życie. Czy naprawdę więcej ich dzieli niż łączy? Czy klucz do zrozumienia męskiego punktu widzenia w ogóle istnieje?\ndramat/ komedia, Polska, 2012, 90 min.\nFilm był przykrywką, misja była prawdziwa...\nOparty na faktach thriller Argo produkcji Warner Bros. Pictures i GK Films opowiada o niezwykle niebezpiecznej, tajnej operacji, której celem było uratowanie szóstki Amerykanów. Tłem dla wydarzeń jest irański kryzys spowodowany zatrzymaniem zakładników. Przez dziesięciolecia prawda o kryzysie nie wys


Sprawa o handel ludźmi, sześciu oskarżonych o pobicie - wGospodarce.pl\nOpublikowano: 11 września 2020, 13:20\nProkuratura Okręgowa w Gdańsku oskarżyła sześciu mężczyzn - zleceniodawców i sprawców - o brutalne pobicie pod Wejherowem 37-letniego świadka zeznającego w śledztwie przeciwko „handlarzom ludźmi”\nJak powiedziała PAP w piątek rzeczniczka prasowa Prokuratury Okręgowej w Gdańsku Grażyna Wawryniuk, Prokuratura Okręgowa w Gdańsku skierowała do sądu akt oskarżenia w sprawie pobicia mężczyzny. Do zdarzenia doszło 29 sierpnia 2018 roku przed jednym z marketów w Bolszewie powiecie wejherowskim (woj. pomorskie).\nPokrzywdzony był jedną z osób składających zeznania w prowadzonym pod nadzorem Prokuratury Okręgowej w Gdańsku śledztwie dotyczącym „handlu ludźmi”. W sprawie tej zarzutami objęte są trzy osoby, w tym 44-letni mężczyzna, któremu prokurator zarzucił popełnienie przestępstwa handlu ludźmi. Jak ustalono był on głównym zleceniodawcą pobicia świadka latem 2018 roku.\n„Sprawcy najpierw użyli wobec pokrzywdzonego mężczyzny gazu. Następnie otrzymał on cios w głowę kijem baseballowym” - dodała prokurator Wawryniuk. Pokrzywdzony odniósł obrażenia na czas powyżej 7 dni, m.in. w postaci złamania podstawy kości czaszki i rany tłuczono–szarpanej. W ciężkim stanie mężczyzna trafił do szpitala. Rzecznik prasowy Morskiego Oddziału Straży Granicznej w Gdańsku Andrzej Juźwiak powiedział PAP, że sprawą zajmowali się funkcjonariusze Wydział Operacyjno-Śledczego Morskiego Oddziału Straży Granicznej w Gdańsku.\nNa początku śledztwa funkcjonariusze dysponowali jedynie niepełnym numerem rejestracyjnym pojazdu, którym z miejsca zdarzenia odjechało dwóch sprawców pobicia oraz treścią SMS-a z pogróżkami, który został wysłany z telefonu zarejestrowanego na „słupa” - powiedział Juźwiak. Pojazd, którego użyto w trakcie pobicia, został odnaleziony w stacji demontażu i zabezpieczony w ostatniej chwili tuż przed jego złomowaniem.\nFunkcjonariusze SG ustalili, że już dzień przed planowanym pobiciem sprawcy przyjechali, żeby znaleźć najlepsze miejsce do ataku.\n„W tym celu śledzili codzienny rozkład dnia i trasy, którymi najczęściej poruszał się 37-latek” - dodał rzecznik MOSG w Gdańsku.\nCzterem mężczyznom przedstawiono zarzut nakłaniania do spowodowania u pokrzywdzonego ciężkiego uszczerbku na zdrowiu oraz ciężkiej choroby długotrwałej, dwóm pobicie pokrzywdzonego kijem bejsbolowym po uprzednim użyciu gazu. Sami sprawcy i trzech pośredników to mieszkańcy Torunia.\nSprawa została powierzona do prowadzenia funkcjonariuszom z MOSG w Gdańsku ze względu na związek z prowadzoną już sprawą „handlu ludźmi”. Dotyczy ona wykorzystywania cudzoziemców do pracy przymusowej. Pobicie 37-latka było następstwem porachunków dwóch byłych współpracowników, których drogi biznesowe w pewnym momencie się rozeszły. Główny zleceniodawca pobicia w momencie napadu znajdował się w drodze do Szwecji. W ten sposób mężczyzna miał zyskać alibi i uniknąć odpowiedzialności karnej.\nJednym ze zleceniodawców pobicia okazał się dyrektor agencji windykacyjnej z Gdyni, która swoją nazwą i ubiorem pracowników była stylizowana na Centralne Biuro Śledcze Policji.\nW aresztach śledczych pozostaje czterech mężczyzn, dwóch będzie odpowiadać z wolnej stopy. Oskarżonym grożą kary od 3 lat pozbawienia wolności.\nCzytaj też: Przywieczerski pod specjalnym nadzorem\nstylizacja na CBŚ


Działaj dla Wrocławia - wybory do Rad Osiedli | Wolontariat Wrocław\nDziałaj dla Wrocławia - wybory do Rad Osiedli\n17 października 2021 r. odbędą się kolejne wybory do Rad Osiedli. Dla mieszkańców Wrocławia będzie to doskonała okazja, by swoją obywatelską postawą oraz oddanym głosem uczestniczyć w tym procesie. Od nas samych zależy najwięcej, gdy w grę wchodzi rozwój naszych lokalnych wspólnot. Jeśli sprawy Twojego miasta i osiedla są dla Ciebie ważne, jeśli chcesz się zaangażować w działanie na rzecz najbliższego Ci otoczenia, jeśli jest Ci bliska postawa odpowiedzialności społecznej i chcesz ją wyrazić biorąc aktywny udział przy organizacji wyborów, to zapraszamy Cię do wspólnego działania.\nwsparcie w działaniach informacyjnych i organizacyjnych w okresie 01.10 -17.10 (działania w ramach punktów informacyjnych, dystrybucja materiałów oraz informacja bezpośrednia w punktach),\nwsparcie promocyjne i informacyjne dotyczące udziału mieszkańców w wyborach na wybranym osiedlu w dniu wyborów tj. 17 października,\nudział w 1,5 h szkoleniu przygotowującym zorganizowanym w dniach 27.09-30.09.\nZapraszamy do współpracy wolontariuszy pełnoletnich. Zainteresowane osoby prosimy o wypełnienie formularza online. Zapewniamy odpowiednie przygotowanie, dostęp do materiałów informacyjnych oraz wsparcie koordynatora. Warunkiem udziału w wolontariacie jest odbycie 1,5 godzinnego szkolenia w dniach 27-30 września.\nudział w szkoleniu dotyczącym edukacji obywatelskiej, demokracji obywatelskiej, funkcji i zadań Rad Osiedli, organizacji wyborów do rad osiedli, pracy zespołowej,\ndoświadczenie współpracy z lokalnymi organizacjami i instytucjami miejskimi,\npakiet wolontariusza, w tym gadżety, środki ochrony osobistej, identyfikator,\npoznanie ciekawych ludzi i swojego osiedla,\nzaświadczenie o udziale w wolontariacie.\ntel. 71 77 24 991, 538 579 518\nStwórz z nami niesamowitą atmosferę Targów DOBRY DESIGN\nTargi DOBRY DESIGN to wyjątkowe święto polskiego dizajnu w samym sercu Wrocławia. Blisko 70 marek z całej prezentuje swoje realizacje w Concordia Design Wrocław. Jak wolontariusz będziesz mogła/ mógł zobaczyć jak od środka wygląda organizacja tego wyjątkowego wydarzenia. Poznasz twórców z całego kraju i zainspirujesz się twórczą atmosferą wydarzenia.


Bodyguard od Netflix to solidna robota [RECENZJA] » Zagrano.pl\nzagrano.pl » Seriale » Bodyguard od Netflix to solidna robota [RECENZJA]\nBodyguard od Netflix to solidna robota [RECENZJA]\nMichał Małysa Seriale Publikacja: 11.11.2018, 11:27 Aktualizacja: 26.02.2019, 8:58\nPowoli zapominać zacząłem, jak to jest obejrzeć trzymający w napięciu serial i nie czuć się zażenowany zakończeniem. Bodyguard od Netflix to zmienił, będąc thrillerem porządnym od początku do końca. Nareszcie dostaliśmy produkcję równą i solidną, której ostatnie sceny nie pozostawiają niesmaku.\nSchematy political fiction, które nigdy się nie starzeją\nCzytając streszczenia fabuły serialu Bodyguard, ciężko nie odnieść wrażenia, że produkcja ta odtwarza schematy wyeksploatowane już na wszelkie możliwe sposoby. Weteran wojny w Afganistanie po udaremnieniu ataku terrorystycznego zostaje przydzielony do osobistej ochrony brytyjskiej minister spraw wewnętrznych. Trafia przez to w środek politycznej rozgrywki, której skali nie jest w stanie zrozumieć. Tajemnicze teczki i pendrive’y, walki o wpływy wśród służb, chaos informacyjny oraz próba rozwikłania niejasnych powiązań – to klasyka political fiction znana każdemu fanowi gatunku.\nTwórcy serialu wyprodukowanego przez BBC nie starają się nawet udawać, że Bodyguard ma być czymś więcej niż reprodukcją lubianych schematów. Standardowe są fabularne twisty, standardowy jest zestaw bohaterów, właściwie pod żadnym względem nie ma tu miejsca na odstępstwa od gatunkowych wzorców. Gdyby nie fakt, że wszystkie te elementy zrealizowane zostały co najmniej bardzo dobrze i mistrzowsko ze sobą współgrają, zasadnym byłoby traktowanie ich w kategoriach sztampy czy kliszy.\nBodyguard to solidna, rzemieślnicza robota\nPrzed używaniem nacechowanych raczej pejoratywnie słów miałbym jednak w przypadku tego serialu spore opory. Ba, nawet nazywając produkcję BBC solidną, rzemieślniczą robotą, nieco najnowszemu przebojowi Netfliksa ujmuję. Na tle powstających masowo thrillerów Bodyguard wyróżnia się bowiem na plus w każdym aspekcie, ale… tylko trochę. O ile Richard Madden faktycznie odgrywa rolę głównego bohatera wręcz przebojowo (nieprzypadkowo przymierzany jest przez fanów do roli Jamesa Bonda), tak pozostali aktorzy po prostu grają swoje.\nPodobnie jest z fabułą. Wielka konspiracja nie wydaje się w żadnym miejscu naciągana mocniej niż przewidują gatunkowe standardy, wszystko się ze sobą zazębia i sprawia wrażenie dobrze przemyślanego, a narracja prowadzona jest gładko i bezproblemowo przeskakuje między splatającymi się wątkami. I właściwie tyle – przez sześć odcinków jesteśmy wzorcowo pilotowani przez meandry zaskoczeń i pułapek, lecz nigdy nie wywołują one efektu „wow”.\nPierwsze dwa odcinki mogły wskazywać na to, że poważniej potraktowane zostaną tematy „polityczne”. Nad zdecydowaną większością trudnych zagadnień Bodyguard się jednak tylko prześlizguje. Ochrona prywatności, walka z terroryzmem, wysyłanie żołnierzy na konflikty zbrojne, multikulturowość i mniejszości etniczne, PTSD… Sporo kwestii zostało zaznaczonych, ale ostatecznie należałoby je rozpatrywać bardziej jako elementy posuwające akcję do przodu niż autonomiczne zagadnienia. Po raz kolejny – wprowadzone sprawnie, pozbawione fajerwerków.\nJako fan politycznych thrillerów jestem zadowolony\nBodyguard trzyma poziom od początku do końca i nie żenuje udziwnionym rozwiązaniem piętrzących się zagadek. Śledzenie poczynań głównego bohatera sprawia przyjemność, podobnie jak oczekiwanie w napięciu na kolejne sceny. Fani porządnie zrealizowanych politycznych thrillerów powinni być z tego serialu zadowoleni.\nCo z pozostałą częścią publiki? Nie zdziwię się, jeśli masa odbiorców zakończy przygodę z Bodyguardem na dwóch czy trzech odcinkach, zbierając siły na coś znacznie bardziej przebojowego. Na bardzo fajne political fiction zapowiada się po zwiastunie 1983, więc rozrywki w tym klimacie zdecydowanie nie zabraknie.


By ewelina in chemia udająca naturę, pieczywo, zdrowie\nPrzywykliśmy do kupowania pieczywa w supermarketach a to dlatego głównie, że kupujemy je przy okazji innych zakupów. Piekarnie dla niektórych z nas odeszły do lamusa, no bo komu by się chciało szukać jeszcze miejsca gdzie wypieka się prawdziwy chleb …. wszyscy w biegu nawet nie myślą o tym, że zjadają na śniadanie tylko produkt przypominający bułeczkę czy chleb. A nawet gdy wiedzą, to pieczywo z marketu tak pięknie pachnie, tak ładnie wygląda, tak bardzo kusi …… Ale czy warto ?\nTo co kupujecie w marketach to zestaw proszków, płynów, ulepszaczy, chemicznych składników powodujących zapach, chemicznych składników powodujących smak oraz chemicznych składników powodujących nawet kolor. Ta smaczna bułeczka nie jest wypiekana bezpośrednio na zapleczu marketu, o nie, nie … pracownik takiego sklepu wyjmuje z zamrażarki masę, którą wkłada do piekarnika na kilka minut a potem wyjmuje piękną, smaczną, chrupiącą bułeczkę. Masa ta trafia do supermarketu nie z piekarni – jak zapewne błędnie myślisz…. trafia tam z fabryki. A jak tam wygląda przygotowanie takiego półproduktu do wypieku ? Ano, pracownicy przygotowujący Twój przyszły chleb ubrani są w fartuchy – to naturalne, ale i maski …. hmmm ciekawe dlaczego ? No cóż, produkt tam przygotowywany to zestaw substancji chemicznych, któż chciałby to wdychać ?\nChleb przygotowywany w tradycyjny sposób to woda, mąka, drożdże bądź zakwas i sól. To raptem cztery składniki. A co znajduje się w masie gotowej dla supermarketów ? Czasem na opakowaniu produktów paczkowanych składników możemy doliczyć się nawet piętnastu. Nic dziwnego, skoro w takiej fabryce w ciągu doby produkuje się 80 ton pieczywa …. Łoooo jejku, to cóż tam jest ?\nL-cysteina – jest to składnik naturalnie występujący w żywności: w mięsie, produktach strączkowych, jajach …. Pozyskanie tego składnika jest dość drogie, ale że nadaje ono pieczywu ciągłość oraz odpowiednią konsystencję, producenci wykombinowali tańszy sposób jej pozyskiwania. A mianowicie np. z piór ptactwa, albo jeszcze lepiej: z ludzkich włosów …. W Polsce nie jest to praktykowane ale np. w krajach azjatyckich już tak. No i nie myślcie sobie, że w Waszej bułce tego składnika nie spotkacie, bo gotowa masa do wypieku pieczywa jaka trafia do marketów jest czasem sprowadzana właśnie z tych krajów – NIESTETY. Wszystko opiera się na kasę, a jak na kasę to oczywista rzecz, producenci szukają jak najtańszych źródeł, a te czasem okazują się poza granicami kraju\npolepszacze smaku (E412) – poprawia własności wypiekowe mąki powodując, że bułka staje się elastyczna\nbarwniki – np. dodany do chleba karmel powodujący, że pieczywo staje się ciemniejsze a Ty kupujesz je pod zdrowo brzmiącą nazwą: „razowe”\nkonserwanty – sorbinian potasu, kwas sorbowy, kwas propionowy i jego sole, kwas fosforowy, propionian wapnia\ni nawet środki chemiczne nadające pieczywu większej objętości (o 10 – 20%)\nNo cóż …. Być może brzmi to niedorzecznie i niewiarygodnie, ale jest okrutną prawdą. Dr inż. Piotr Dziugan z Instytutu Technologii Fermentacji i Mikrobiologii Politechniki Łódzkiej twierdzi, że ilość tych dodatków jaką producenci stosują jest wyższa niż przewiduje receptura. Nie wspomnę już o tym, że nie ma instytucji w Polsce, która sprawowałaby nadzór nad tym ile tych składników chemicznych do pieczywa producenci dodają !!!\nNo i apropo tej ilości. Małgorzata Szczepkowska – reporterka TVP próbowała ustalić kto zajmuje się kontrolą dodatków do wypieku pieczywa. Po wielu trudach, wykonanych telefonach, wizytach, w każdej z Instytucji usłyszała odpowiedź: „My się taką kontrolą nie zajmujemy” ……….\nUnia Europejska bada składniki jakie dodawane są do owej masy, ale ten proces ma potrwać 10 lat, więc przez ten czas zanim cokolwiek się wyjaśni w kwestii szkodliwości, (a pewne jest, że składniki chemiczne pozytywnie na nasze zdrowie wpływać NIE mogą), będziemy zajadać się tym g … m. Perspektywy są doprawdy optymistyczne 😀 jeśli okaże się, że któryś z tych składników jest szkodliwy – zostanie on wycofany 😀 ………. za 10 lat …….\n…………. Nie truj siebie i swojej rodziny. Kupuj pieczywo w lokalnej piekarni lub piecz je osobiście ! ………..\nChcesz schudnąć ? Te 4 mikstury Tobie pomogą\nprodukt chlebopodobny z marketu\nolo on 19 grudnia 2020 at 12:42\nale czy jest gwarancja co jest dodawane w lokalnej piekarni kiedy rządzi cena ?\newelina on 20 grudnia 2020 at 08:16\nGwarancji nie ma, piekarnie nie dają jej na piśmie oczywiście. Jednak wystarczy porównać jakość tego pieczywa, szczególnie 2 – 3 dniowego aby widzieć różnicę


PROPOLIS PSZCZELI FOREVER by: Forever Living Products - AloeVera\nDla współczesności propolis ponownie "odkrył" duński biolog, pszczelarz amator, K. Lund Aagaard. W 1967 roku zachorował on na ostre zapalenie gardła i wykorzystał propolis do leczenia. Zachwycony pozytywnym efektem podjął starania o przeprowadzenie szeroko zakrojonych badań właściwościami tej substancji. Badania takie przeprowadzono w Danii w latach 1967-1973. Potwierdziły one skuteczność propolisu oraz brak negatywnych skutków ubocznych. Od tego czasu popularność propolisu wciąż rośnie. Jest to stosowany w profilaktyce, różnych dziedzinach medycyny, a także w kosmetyce.\nStanowi naturalne wsparcie układu odpornościowego, chroni przed infekcjami\nW czasie infekcji może być używany wspomagająco


W szkołach świętowano Dzień Babci i Dziadka\n23.01.2013 | Napisał: Admin | Kategoria: Informacje ze szkół\nFerie nie przeszkodziły szkołom w organizacji Dnia Babci i Dziadka.\nPrzygotowanie uroczystości dla „drugich rodziców” jest w szkołach tradycją.\n11 stycznia odbyło się spotkanie z babciami i dziadkami w Szkole Podstawowej w Gadce. Przybyło na nią ponad 100 zaproszonych gości, wśród których nie zabrakło przedstawicieli władz samorządowych: sekretarz gminy Marty Ziomek, kierownik oświaty Agaty Mundzik i wiceprzewodniczącego rady Jana Raczyńskiego.\nZebrani goście obejrzeli przedstawienie pt. „Śpiąca królewna”, wysłuchali wierszy i piosenek w wykonaniu dzieci. Ze wzruszeniem oklaskiwali opisy małych aktorów.\nBabcie tworzące zespół ludowy „Kumosie” odwdzięczyły się wnukom kilkoma piosenkami. Następnie wszyscy wspólnie zasiedli do kawy, herbaty i ciasta przygotowanego przez mamy.\nUroczystość przygotowali nauczyciele poszczególnych klas, pracownicy szkoły i rodzice. Dziękując im za wykonaną pracę, dyrektor Lidia Drożdżał złożyła wszystkim Babciom i Dziadkom życzenia zdrowia, szczęścia i miłości ze strony wnuków na każdy dzień.\n11 stycznia 2013r. na zaproszenie dzieci z klasy „0” do Szkoły Podstawowej w Tychowie Starym przybyli dziadkowie. Z okazji Dnia Babci i Dziadka kochane wnuczęta przedstawiły „Bajkowe jasełka” oraz montaż słowno muzyczny przygotowany specjalnie na tę okazję. Dzieci z wielką radością recytowały wiersze i śpiewały piosenki. Bardzo wzruszeni dziadkowie długo oklaskiwali swoje pociechy.\nPo występie dyrektor Izabela Stachowicz złożyła gorące życzenia zaproszonym Babciom i Dziadkom. Szczególne podziękowania skierowała do małych aktorów, gratulując im wspaniałego występu. Podziękowała rodzicom dzieci za przygotowanie strojów i zorganizowanie słodkiego poczęstunku dla zebranych gości. W swych podziękowaniach dyrektor wyróżniła Anetę Kruk, wychowawcę klasy „0”, która z pomocą Moniki Musiał przygotowała przedstawienie. Następnie wnuczęta odśpiewały kochanym Babciom i Dziadziusiom „Sto lat” i wręczyły im własnoręcznie przygotowane prezenty.\nUroczystość z pewnością na długo pozostanie w pamięci wszystkich uczestników spotkania.\nTekst i foto: Maciej Rafalski, Szkoła Podstawowa w Gadce, Szkoła Podstawowa w Tychowie Starym\nW szkołach świętowano Dzień Babci i Dziadka - Szkoła w Gadce\nW szkołach świętowano Dzień Babci i Dziadka - Szkoła w Tychowie Starym


Powrót Roberta Kubicy do F1, wyniki ze startów, wypowiedzi, relacje: Liga Fantasy - podsumowanie po Rajdzie Szwecji [Aktualizacja godz. 14:45]\nPlik podsumowujący cały Rajd Szwecji możecie pobrać TUTAJ. Został on przygotowany przez pko24 - dziękujemy!\nNajwięcej punktów w Rajdzie Szwecji przynieśli Sebastien Ogier (610), Thierry Neuville (461) oraz Andreas Mikkelsen. Tych trzech kierowców dało się "kupić" przed tą rundą i tak właśnie zrobił "MF-Sport", który podczas Rajdu Szwecji zdobył aż 1583 punkty! Więcej - 1588 - zdobył "Wiklandir", gracz nie należący do naszej ligi, który miał Mikkelsena, Ogiera, Tanaka i Protasova.\nOto kolejność kierowców według kosztu punktu:\nMało tego, MF-Sport zdobył maksymalną liczbę punktów podczas Rajdu Monte Carlo i dzięki temu teraz zajmuje 1. miejsce wśród wszystkich uczestników strony...\n... oraz oczywiście wśród graczy naszej ligi. Oto pierwsza 15-tka naszej zabawy:\nDla MF-Sport mamy nagrodę (proszę o kontakt na mcdon21@gmail.com) - zestaw magnesów przygotowany przez sponsora konkursu - firmę Pixgraf! Oto projekt magnesów:\nJak dotychczas, najwięcej punktów przynosi Sebastien Ogier, a ja chcę zwrócić uwagę na wysokie miejsce Roberta Kubicy, który jest 9. mimo że ani razu nie ukończył rajdu na punktowanej w fantasy lidze pozycji.\nTeraz czas na Rajd Meksyku, który odbędzie się pomiędzy 5 a 8 marca. Dostępni do wyboru są już kierowcy na tę rundę. Zobaczycie ich poniżej (ci podkreśleni):\nDwie ciekawe informacje ze świata WRC:\n- Marcus Gronholm dostał od Hyundaia propozycję przejechania Rajdu Szwecji. Więcej o tym przeczytacie TUTAJ.\n- Andreas Mikkelsen może zostać kierowcą Toyoty. Więcej o tym przeczytacie TUTAJ.\nCzemu nie pierwsza 20-ka, 16-ty jestem ;-)\n16 lutego 2015 18:04\nna wrc jest rozbieżność w kwesti JML, jeśli oficjalnie nieukończył, nie powinno być go w zestawieniu a jest... wrc samo sobie zaprzecza,\ndaje go jako "retired" ale daje go do "completed".\nDla punktów WRC nie ma to znaczenia, dla fantasy ma :-), ale odpisali mi że nie będą zmieniać. z Fanatsy: "Thanks. I think we are going to keep Latvala in the rally.\nIt is a bit difficult - people complain if results are slow and peoplewill complain if we don't change them!"\nz WRC niezrozumieli pytania, albo ja nie rozumiem, bo napisali "\n"JML retired at the final service and was not classified as a finisher.\nBest wishes," WRC Promoter GmbH\n16 lutego 2015 18:10\nAle zdjęcie z nagłówka wpisu bajka :-)\n16 lutego 2015 19:11\n16 lutego 2015 19:13\nZgadzam się, zdjęcia z nagłówka masakra - musiało byc grube lądowanie.\n16 lutego 2015 20:30\nRobert lubi ciąć :) nieważne jest lądowanie, ważne jest że prędkość została utrzymana :]\nPrzypominam sobie ten skok z któregoś onboardu, Maciek aż na chwilę przestał dyktować bo mu się chyba strona sama przewróciła haha\n16 lutego 2015 21:25\nPonownie stawiam virtualne pivko dla "MF-Sport":)\nMateusz dlaczego czasami komentarze nie przechodzą(pisalem taki jeden z soboty na niedziele)?\nJa w lidze awansowałem o 46 pozycji:p\nA te zdjęcie, czy to nie ten moment, o którym mówił Robert, że za bardzo przytulili się do bandy i postawiło ich na dwa koła?\n16 lutego 2015 21:39\nHe z 13 strony przesunalem sie na 7 a tylko 3 zawodnikow mam.\n16 lutego 2015 22:28\nPodajcie proszę link do onboardu - na którym możemy przeżyć skok z nagłówka...\n17 lutego 2015 00:32\nlatwala sper...lił mi całą lige\n17 lutego 2015 13:43\nJML :-) dostales extra punkty nienalezne jak w moim komentarzu powyzej (formalnie nie ukonczyl, ale zostawili w wynikach)\n17 lutego 2015 14:01\nToyota ponoć chce Mikkelsena jako swojego lidera (rozwijanie samochodu w 2016 i od początku 2017 pierwszy fotel w fabryce). Esapekka Lappi zastąpić ma Mikkelsena jako trzeci kierowca VW.\nCzyli Lappi jest kolejnym po Tanaku i Paddonie kierowcą wyciągnietym z młodego pokolenia do fabryk. Niestety, ale w żadnych spekulacjach nie ma mowy o Robercie - zdaje się, że po odrzuceniu oferty Hyundaia w sierpniu 2013 RK już potem żadnych ofert z fabryki nie miał. To wszystko dzieje się, mimo, że doświadczenie Roberta w wurcach jest większe niż Paddona czy lappiego.\nŻeby było jeszcze gorzej to Abbring (obok Breena) jest kolejnym gościem, któremu przyglądają się fabryki. Roberta (wszystko na to wskazuje) czekają lata jazdy jako prywaciarza.\n17 lutego 2015 14:42\nJutro głosowanie w sprawie zmian w F1. Miedzy innymi chodzi o wdrożenie szerszych bolidów. Jest szansa dla Roberta !!!\n17 lutego 2015 14:46\nSpokojnie to na razie spekulacje. Gdy u Roberta przyjdą wyniki tz. prędkość ma, ale nabierze więcej doświadczenia i te wyniki dowiezie do mety to zainteresowanie wzrośnie. Pozostaje pytanie czy Robert będzie już chciał się na stałe ścigać w rajdach i dał sobie spokój z F1 i czy potencjalna fabryka spełniałaby jego dość wysokie wymagania. Doświadczenia z M-Sporu ma, więc chyba lepiej mieć swój zespół i zaufanych ludzi/mechaników no i porządny samochód bo z pustego to i salomon nie naleje. Zobaczymy jak ta nowa Fiesta od Portugalii będzie się sprawowała, bo jak będzie złom to chyba Robert nie będzie chciał znów tym jeździć.\n17 lutego 2015 14:59\nMyślicie, że od rajdu portugalii M-Sport wprowadzi już nowy samochód?\nJa obstawiam, że jak zawsze bedą mieli obsuwe i wprowadzą usprawnienia koło rajdu Polski.\nNo i ciekawe kiedy udostępnią auto Robertowi, lepiej dla nich by było gdyby to się stało przed rundami asfaltowymi.\n17 lutego 2015 15:12\nRK gdzieś mówił, że od Portugalii będzie miał fieste w najnowszej specyfikacji.\n17 lutego 2015 15:29\nRobert mówił, że może od Portugalii będą w posiadaniu Fiesty w nowszej specyfikacji. Podejrzewam, że sam M-Sport będzie miał poślizg z wypuszczeniem go na Portugalię, a co dopiero Robert z Maciejem. A tak na marginesie, co oni maja z tą Portugalią, jak dobrze kojarzę to w zeszłym roku też mieli wprowadzić nowy przód do Fiesty w tym samym rajdzie. Czyżby FIA w tym właśnie okresie przeprowadza homologacje sprzętu?\n17 lutego 2015 20:56


naświetlacz LED z modułu 3x20LED SMD 5630 - elektroda.pl\nnaświetlacz LED z modułu 3x20LED SMD 5630\nalikatek 15 Lut 2018 17:25 264 5\n#1 15 Lut 2018 17:25\nJestem w trakcie obliczania na pozór dośc prostego układu.\nMam gotowy moduł LED zawierający trzy gałęzie po 20 LED SMD połączone szeregowo.\nDiody które tam są zastosowane to:\nInteresuje mnie zasilenie tych trzech gałęzi zasilaczem (najlepiej beztransformatorowym) i umieszczenie gotowej płytki w lampie halogenowej jako zamiennik halogena 500W. Miejsca jest wystarczajaco nawet z zapasem, o porażenie się nie boję bo całość można bez problemu odizolować od palców osób ciekawskich. Lampa wisi dość wysoko, a płytkę można umocować na laminacie "bez miedzi" ponieważ jest to dobry izolator)\nZnalazłem na elektrodzie ten oto temat:\nz wypowiedzi oznaczonej #26 wykorzystałem solucję do obliczenia sobie wartości elementów. Na razie obliczyłem wartości dla jednej gałęzi 20 LED\npojemność kondensatora wyszła mi dość "kosmiczna" ponieważ ponad 4uF. dość to dużo, no chyba że problemem jest duży pobór prądu przez diody 0.5W. Wartość 220nF była obliczona z myślą o 15 diodach 3.6V 20mA. Ja mam dużo mocniejsze.\nPrawdopodobnie najlepiej będzie, jeżeli każda z gałęzi dostanie osobny zasilacz, ponieważ jeżeli chciałbym użyć trzech gałęzi przy tym zasilaczu pojemność kondensatora będzie na tyle duża, że konieczne byłoby stosowanie dość drogich kondensatorów rozruchowych. Do tego nie wiem ile ciepła mógłby oddawać taki zasilacz.\n#2 15 Lut 2018 17:38\nPrzyglądnij się układom SSL2109, lub SSL2129.\n#3 15 Lut 2018 17:49\n500W, to zobacz ile to lumenów; 60 LED SMD5630 jeżeli ma to zastąpić.\nWszystkie diody połącz szeregowo; pojemność kondensatora 4uF przy takim prądzie taka będzie i nie może być to elektrolityczny ; C2, zwiększyć napięcie pracy.\nI lepiej kupić LED COB, na 230V AC\n#4 15 Lut 2018 18:19\nto nie musi świecić jak żarnik 500W, starczające będzie jak odpowie mocy zwykłej żarówki 100W. to oświetla tylko wjazd do garażu.\nwszystkie diody połączone w szereg czyli 60*3.5V=210V, kondensator dla prądu 120mA (może lepiej przyjąc trochę mniej, trwałość diod się wydłuży, jeżeli nie będę ich żyłował, pojedyncza dioda świeci dobrze już przy 100mA oddając niewiele więcej ciepła.\nDo wytracenia pozostałoby więc 20V (bo 230-210=20)\n#5 15 Lut 2018 18:19\nHalogen 500W ~7000lm.\nLED 5630 50-65lm * 60 = ~3000lm.\n#6 15 Lut 2018 20:49\nZnalazłem lepsze rozwiązanie. Gotowe zasilacze kosztują kilka zł i rozwiązują mój problem. Tak czy inaczej taki zasilacz jak na zdjęciu poniżej będzie kosztował mnie 12zł. Za tyle nie kupię kondensatora 4uF na prąd przemienny.\nPodobne tematy naświetlacz LED z modułu 3x20LED SMD 5630\nSufitowa lampa LED SMD 5630 ABILITE\nDziękuję za pomoc. Sugestia myślę właściwa, byłby kolejny problem jak posprawdzać diody i zasilacz. Zatem męska decyzja: wykonam zakup czegoś nowego.... (4)\nWitam ! Chciałbym zrobić panel led: Same ledy już zamówiłem problem w tym że nie wiem ile pobierają wat więc nie moge dobrać odpowiedniego zasilac... (10)\nTranzystor smd A720 do modułu Led.\nWitam, Chcę naprawić ten modul led. Na płytce znajduje sie element SMD o oznaczenu A720 zdjęcie poniżej. Czy to na 100% jest tranzystor ? Pytam ... (8)\nWitam. Proszę o poradę w jednej kwestii. Kupiłem naświetlacz LED, taki: Jak widać jest to "halogen" na białą diodę. Kupiłem diodę IR i chciałbym j... (2)\nNaświetlacz LED nie działa\nWitam Posiadam naświetlacz LED, otóż problem z nim jest taki że nie świeci, tylko mrugnie raz na ok 7 sekund i tyle. Proszę o pomoc. Pozdrawiam ... (3)


Miłość zza GROBU. Przez 10 miesięcy po ŚMIERCI mąż...\n21 października 2019 21 października 2019 M. A.\tBrak komentarzy miłość, PS Kocham Cię, recenzja, śmierć, śmierci, ŻAŁOBA\nPo śmierci kogoś bliskiego targają nami różne trudne emocje.\nJest niedowierzanie, wyparcie, złość, smutek i żal. W końcu jednak po śmierci męża czy partnera, powinien przyjść moment pogodzenia się ze stratą. Ten proces może mieć różne oblicza.\nUczucie nie umiera z chwilą śmierci bliskiej osoby. W okresie żałoby może być wręcz przeciwnie – uczucie wraca z wielką mocą. Tak też było w przypadku Holly, która straciła męża. Gerry miał zaledwie 30 lat i zachorował na guza mózgu.\nGdy odszedł, Holly nie mogła sobie poradzić ze smutkiem i całkiem wycofała się z życia.\nPrzez 10 miesięcy po śmierci mąż…\nJak się później okazało, także uczucie Gerry’ego było wielkie. Jego miłość objawiła się w przewidywaniu. Domyślał się, że kobieta – tak bardzo do niego przywiązana – nie będzie mogła sobie sama poradzić w tej nowej, trudnej sytuacji.\nZatem mężczyzna zaplanował wysyłkę dziesięciu listów do swojej żony. Lecz miała je otrzymać dopiero po jego śmierci.\nTak właśnie rozpoczyna się książka Cecelii Ahern pt. PS Kocham Cię. Po śmierci męża Holly otrzymała paczkę z 10 listami, które miała otwierać po jednym w danym miesiącu. W każdym z nich znajdowało się dla niej zadanie do wykonania i każdy z nich na końcu miał dopisek „PS Kocham Cię”.\nTe listy i zadania pozwoliły Holly przetrwać okres żałoby i co miesiąc wykonywać krok do przodu. Były to zarówno proste jak i bardziej wymagające sprawy. Od zakupu nocnej lampki (by nie obijała się o meble) po znalezienie pracy i pójście na bal. Aż do ostatniego zalecenia, by nie bała się nowej miłości.\nKsiążka PS Kocham Cię to – wbrew pozorom – całkiem wesoła powieść. Dodatkowo jest pełna humoru i ciepła. Warto ją przeczytać bez względu na to, czy przechodzi się żałobę, czy żyje w pełni szczęścia. Bo dobra książka, jest dobra bez względu na okoliczności.\n← TO stało się na wizji w Rolnik szuka żony! Nikt nie mógł uwierzyć!\nSerena Williams POKAZAŁA zdjęcie córeczki! Jest naprawdę… →\n25 października 2019 25 października 2019 A.B. 0\n8 lipca 2019 8 lipca 2019 M. A. 0


Zaczynamy! - Akademia Strzelca\nMar 16, 2017 | Działalność\nOd ponad dwóch lat staramy się przekonać Polaków, że prawo do posiadania broni to jeden z przymiotów wolnego człowieka. Staramy się by Polacy nie tylko byli przekonani do słuszności wspomnianej tezy, ale by fizycznie posiadali broń i byli w stanie ją obsłużyć.\nJakiś czas temu w ramach kampanii „Ad Arma idzie do szkoły” dotarliśmy z naszym przesłaniem do liceów.\nCzas na kolejny krok – Akademię Młodego Strzelca. Od 15 marca, przez miesiąc, zbieramy środki na budowę własnego Ośrodka Strzeleckiego. Dzięki któremu młodzież zyska szansę na, być może, pierwszy kontakt z bronią. Czas by młode pokolenie Polaków było zdolne do obrony.\nRAZEM możemy odbudować społeczeństwo podmiotowe. Niezależne od kolejnych rządów i ich politycznych decyzji.\nDr Sławomir Mentzen – każdy ma tyle wolności na ile sobie zasłużył\nOfiarność się opłaca!\nNa portalu PCH24 o Akademii Młodego Strzelca\nNie będziemy mieli wolności jeśli jej sobie nie zafundujemy\nNa portalu Kresy.pl o Akademii Młodego Strzelca!


akumulatorki.com - strona informacyjna na temat akumulatorków - Wszystko o akumulatorkach i ładowaniu\nPytanie pierwsze sprowadza się zasadniczo do rozważenia kwestii poboru prądu. Akumulatorki wysokiej pojemności osiągają w najlepszym wypadku ok. 2700 mAh - czyli ok. 35% więcej niż akumulatorki nowej generacji (nieużywane nie tracą pojemności) - Panasonic Eneloop. Jeżeli weźmiemy pod uwagę że nowoczesne akumulatorki 2700 mAh mogą tracić nawet do 2% ładunku dziennie to już po 2-3 tyg. eneloop zyskuje przewagę. W sytuacji gdy aparatu, latarki itp. używamy sporadycznie, eneloopy okażą się znacznie mocniejsze.\nDodatkowo eneloopy znoszą nawet do 2100 cykli ładowania/rozładowania - nowoczesne akumulatorki 2700 mAh wytrzymają w najlepszym przypadku ok. 500 cykli. W zależności od zastosowania należy dokonać wyboru: jeżeli akumulatorki muszą oddawać bardzo dużo prądu (np. profesjonalne lampy błyskowe) - wybieramy standardowe firmowe akumulatorki R6/AA (2500 mAh, 2700 mAh) lub R03/AAA (1000 mAh dla R03/AAA), w innych przypadkach lepszym wyborem okazuje się Panasonic Eneloop.\nO ile rozpiętość cenowa w zakresie akumulatorków nie jest aż tak duża (a zatem i najważniejszy często przy wyborze czynnik kosztów nie gra tu aż takiej roli), o tyle ładowarki mogą róznić się cenowo w znacznie większym zakresie. Która wybrać? Przede wszystkim pamiętajmy o tym, żeby była ona w stanie naładować zakupione przez nas akumulatorki! Miejmy na uwadze, że:\n- w przypadku akumulatorków Ni-Cd musimy upewnić się, że producent przewidział możliwość ładowania w niej tego typu (uważanych ogólnie za przestarzałe) akumulatorków (przy czym należy zauważyć, że mimo tej ogólnie uznanej "przestarzałości", akumulatorki Ni-Cd wcale nie różnią się aż tak bardzo na niekorzyść w stosunku do swoich następców - Ni-MH. Jednym z mankamentów akumulatorków Ni-Cd jest ich bardziej niekorzystny wpływ na środowisko aniżeli w przypadku akumulatorków NI-MH. Z tego powodu akumulatorki Ni-Cd są wycofywane że sprzedaży.)\n- w przypadku akumulatorków Ni-MH pamiętać musimy o tym, żeby nie kupić ładowarki przestarzałej, sterowanej zegarowo, przystosowanej do ładowania starszych typów akumulatorków Ni-Cd - która po prostu nie naładuje bardzo pojemnych akumulatorków Ni-MH w pełni\nKolejnym czynnikiem wpływającym na cenę ładowarki (a zatem i jej wybór) jest wykorzystany w niej mechanizm sterujący ładowaniem. Zasadniczo na rynku spotykane są w tej chwili dwa rodzaje ładowarek:\nładowarki sterowane zegarowo - jakiś czas temu był to jedyny dostępny rodzaj ładowarek; po określonym czasie ładowania (przewidzianym przez producenta) po prostu odłączają prąd lub przełączają się w tryb ładowania podtrzymującego; taki cykl ładowania nie gwarantuje wykorzystania pełnej pojemności najnowszych typów akumulatorków.\nładowarki "procesorowe" - przebiegiem ładowania steruje tutaj procesor, odpowiednio dostosowujący prąd ładowania tak, aby ani nie przeładować, ani nie naładować tylko częściowo umieszczonych w ładowarce akumulatorków; procesor procesorowi nierówny, tak więc i poprawność wyników jego działania różni się znacznie w zależności od modelu ładowarki. Ogólnie, ładowarki procesorowe są od 3 do 5 razy droższe w stosunku do ładowarek sterowanych zegarowo. Ich podstawową zaletą jest jednak fakt, że najczęściej są znacznie szybsze od modeli sterowanych zegarem - oferując czasy ładowania zestawu akumulatorków nawet rzędu 1 godziny.\nładowarki profesjonalne - ładowarki profesjonalne to ładowarki procesorowe posiadające szereg dodatkowych, bardzo przydatnych funkcji: w pełni niezależne kanały ładowania, dzięki czemu w jedym momencie można ładować, rozładowywać, testować (sprawdzanie pojemności) lub odświerzać (formatować) ogniwa różnych rozmiarów oraz o różnej pojemności. Przykłady ładowarek profesjonalnych: everActive NC-1000 Plus, BC-700, BC-1000.\nładowarki uniwersalne - pozwalają na ładowanie akumulatorków o różnych wielkość (R6/AA, R03/AAA, R14/C, R20/D, 6F22/9V). Wśród ładowarek uniwersalnych mozemy spotkać ładowarki procesorowe (np. Energizer Universal, Camelion CM-3298) oraz ładowarki zegarowe. Można jeszcze wspomnieć o ładowarkach dedykowanych dla konkretnych rozmiarów akumulatorków np. 6F22/9V (6288).\nNajogólniej, aktualnie dostępne na rynku ładowarki podzielić możemy na sterowane zegarowo (tańsze, starszego typu) i sterowane "procesorem" (układem elektronicznym kontrolującym prąd i czas ładowania - jest to względnie nowy typ ładowarek). Poniżej, w miarę opisywania sposobów ładowania, zajmiemy się także tym, jak działają i czym różnią się te dwa typy ładowarek. Jeżeli nie wiesz jeszcze jak działają baterie i akumulatorki i/lub nie jesteś obeznany z terminologią ich dotyczącą, prawdopodobnie dobrze zrobisz zapoznając się w tym momencie z artykułem "jak działa bateria?" oraz "słowniczkiem terminologii związanej z bateriami".\nW przeciwieństwie do akumulatorów samochodowych, które ładuje się stałym napięciem, akumulatorki Ni-Cd i Ni-MH ładuje się stałym prądem. Najprostszą metodą ładowania jest po prostu podłączenie ładowanego ogniwa do źródła prądu o natężeniu C/10 na ok. 12-15h. C oznacza tu pojemność akumulatorka (liczoną w miliamperogodzinach - mAh) - przypomnijmy, że akumulatorek o pojemności 1000 mAh (czyli jednej Ah - amperogodziny) to taki, który jest w stanie dostarczać prądu o natężeniu 1A przez godzinę (lub prądu o natężeniu 2A przez pół godziny, 500 mA przez dwie godziny, itd.) A zatem całkowicie rozładowany akumulatorek o pojemności 2000mAh należałoby, zgodnie z tą metodą, ładować przez 15 godzin prądem o natężeniu 200 mA.\nW tej metodzie prąd ładowania jest (a przynajmniej był, w starszych, mniej pojemnych typach akumulatorków) na tyle niewielki, że nie grozi drastycznymi skutkami ubocznymi w przypadku zbyt długiego przetrzymania akumulatorka w ładowarce (akumulatorek nie przegrzewa się nadmiernie). Prostota metody - jak również schematu pozwalającego zbudować wykorzystującą ją ładowarkę - sprawiła, że tak właśnie działa większość ładowarek sterowanych zegarem. Aplikują one po prostu stały prąd przez czas o określonej długości, po czym prąd odłączają (lub przełączają się w tryb ładowania podtrzymującego, bardzo niewielkim prądem, mającego na celu zapobieżenie samorozładowaniu się akumulatorka). Ponieważ czas i prąd ładowania są tutaj zazwyczaj ustalone "na sztywno", taka metoda oznacza, że nowsze akumulatorki (o większych pojemnościach) nie zostaną naładowane do pełna. Rzecz jasna, zapobiec temu można po prostu wyjmując je z ładowarki i umieszczając je w niej ponownie (należy jednak pamiętać o tym, że przeładowanie akumulatorków wpływa negatywnie na jakość ich pracy - dotyczy to zwłaszcza akumulatorków niklowo-wodorkowych!).\nOpisana powyżej metoda nieźle sprawdzała się w czasach, kiedy wszystkie akumulatorki miały mniej więcej tą samą, niewielką pojemność. Obecnie, wraz z żywiołowym rozwojem wszelkiego rodzaju sprzętu przenośnego, powstają również coraz bardziej pojemne akumulatorki - które, ładowane w sposób tradycyjny, po prostu nie wykorzystywałyby całej swojej pojemności. Aby zaradzić temu problemowi (oraz, jak zobaczymy, przy okazji przyspieszyć proces ładowania bez ujemnych skutków dla żywotności akumulatorków) wynalezione zostały ładowarki procesorowe.\n- szybkie rozładowanie akumulatorka - gwarantuje to, że ładowanie zawsze zaczynamy w tych samych warunkach - od całkowicie rozładowanych ogniw; ma to niestety taką wadę, że skraca nieco żywotność akumulatorków (rozładowanie jest równoznaczne przecież z normalnym użytkowaniem akumulatorka) jeżeli mamy zwyczaj umieszczać je w ładowarce kiedy nie są jeszcze w pełni rozładowane; dodatkowo uniemożliwia to "doładowywanie" nie w pełni rozładowanych akumulatorków\n- ładowanie prądem 1C - oczywiście akumulatorek ładowany jest 10-krotnie szybciej niż standardowo, jednakże bardzo szybko się nagrzewa - ta faza ładowania kończy się natychmiast kiedy prędkość wzrostu temperatury ogniwa przekroczy 1 stopień Celsjusza/minutę\n- ładowanie prądem C/10 - kończy się w momencie zanotowania spadku napięcia na akumulatorku (dodatkowymi kryteriami mogą być również wzrost temperatury, i z pewnością czas ładowania)\n- ładowanie podtrzymujące prądem C/300 - kończące się dopiero w momencie wyjęcia akumulatorka z ładowarki - ma na celu utrzymanie go w stanie permanentnego pełnego naładowania (należy pamiętać, że np. pozostawione "na półce" akumulatorki Ni-MH potrafią tracić do 3% ładunku dziennie - oznacza to, że rozładowują się całkowicie w ciągu miesiąca!)


Jordan River Baptismal Site (Dead Sea Region, Jordania) - opinie\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Jordan River Baptismal Site\nAtrakcje w pobliżu obiektu Jordan River Baptismal Site\nJordan River Baptismal Site opinie, Dead Sea Region\nNr 2 wśród 9 atrakcji w lokalizacji Dead Sea Region\nBędąc w Ammanie jakoś naturalną rzeczą było dla mnie katolika pojechanie i zobaczenie miejsca... Przeczytaj więcej\n“Ważne miejsce dla chrześcijan.... ale i z historycznego punktu widzenia...”\nHmmmm.... Zawsze słyszało się Jordan, Jordan... Stąd moje pojęcie, że to jakaś olbrzymia rzeka, a... Przeczytaj więcej\nWażne miejsce dla chrześcijan.... ale i z historycznego punktu widzenia...\nHmmmm.... Zawsze słyszało się Jordan, Jordan... Stąd moje pojęcie, że to jakaś olbrzymia rzeka, a olbrzymie to ona ma tylko znaczenie, po pierwsze historyczno-religijne: jest uznawana za miejsce chrztu Chrystusa, a po drugie polityczno-administracyjne: jest granicą Palestyńsko-Jordańską, chociaż to Izraelczycy pilnują tego fragmentu.... Naprawdę jest...Więcej\nBędąc w Ammanie jakoś naturalną rzeczą było dla mnie katolika pojechanie i zobaczenie miejsca chrztu Chrystusa. Stojąc tam aż ciężko uwierzyć, że kiedyś tu właśnie Jezus został ochrzczony. Żeby dotrzeć na miejsce trzeba od parkingu przejść dróżkami dobre pół godziny, ale warto. Bilet dosyć tani.\nDla chrześcijan ważne miejsce\nDla chrześcijan ważne miejsce. Dojście do Jordanu bardzo nieciekawe wśród komarów niemalże przez krzaki. Woda dużo droższa niż w pozostałych regionach.\nZbyt gorąco w lipcu\nWspaniałe doświadczenie, autobus wycieczka była w porządku, ale było zbyt gorąco. Polecam wizyty w zimie lub wiosną.\nJordan River chrzest\nByło to bardzo miłe i uporządkowany. Mieliśmy dużą grupę otrzymaliśmy szlafroki i ręczniki bardzo szybko. Bardzo zadowolony z mojego doświadczenia bycia ochrzczeni.\nTrzeba zobaczyć tylko ze względu na historyczne i geograficzne z jakiegoś powodu. Nie można zwiedzać samodzielnie. Tylko w ten sposób dołączyć do wycieczki w tam co kosztowało JD 12 . Trwa około 1 . 5 godzin.\nJordan River to trzeba zobaczyć podczas pobytu w Izraelu. Nie potrzebujesz wiele czasu, aby zobaczyć na miejscu, ale poświęć trochę czasu umiarkuj chrzest Jezusa Chrystusa. mieć prywatny przewodnik z Jerozolimy. Należy unikać dużym autobusem.\nNie byliśmy pewni, czego się spodziewać podczas wizyty na chrzest, i rzeczywiście bardzo dobre wrażenia! To jest bardzo dobrze dla turystów i można dostać kilka świetnych zdjęć . . . plus mały sklep jeśli chcesz kupić Holly wody itp.\nProste, smaczne, piękne i duchowej\nTo jest trochę na uboczu, ale na pewno warto, jeśli jesteś fanem Jezusa. Jest to miejsce! To miejsce, gdzie Jana Chrzciciela Jan chrzcił Jezusa. To trochę bezpieczeństwa. Trzy kościoły zbudowane są na drodze do witryny, to park i wzdłuż obejmuje zawiedziona rock przejście na chwilę,...a następnie po przyjeździe w prosty, ale ładny (i zacieniony) miejsce, w którym można usiąść z nogi w rzece Jordan jeśli chcesz. Jest nawet miejsce gdzie można dojść do wody - na chrzciny. Dotarliśmy tam około południa w poniedziałek i nie było naprawdę tłoczno. po stronie Izraela wyglądał jak Disney Park rozrywki w porównaniu do Jordanii. Izrael jest tylko kilka metrów dalej, jeśli nogi są w rzece, w związku z tym są kamery bezpieczeństwa. Nie ma t-shirt sklepów. Nawet lodów sprzedawcy. Nie ma starą i na sprzedaż. Po prostu na miejscu. Pięknie zrobione Jordan, pięknie zrobione. Trudno byłoby się tam dostać na wózku inwalidzkim. przejście jest nowy i mają posadzone winorośli z kwiatów, które sprawią, że to miejsce jeszcze bardziej piękna w ciągu kilku lat. Są toalety.Więcej\nTen obiekt jest położony na Jordan rzeki w pobliżu morza Martwego. Jest to około 1 godziny jazdy od Amman nie daleko od King Hussein Allenby most. Wycieczka obejmuje pięć minut jazdy autobusem do początku na pieszą wycieczkę. Spacer trwa około godzinę i to jest w...odległości krótkiego spaceru. Jest to przewodnik co jest wliczone w cenę, a część wstępu. Ponadto, do rzeczywistych należy odwiedzić witrynę z kościoła i innych miejsc w tym pokryte schronisko na Jordan River bezpośrednio po drugiej stronie z witryny w Jericho w Izraelu. To było bardzo ciekawe obserwować, czy na obu stronach wychowane. Na miejscu należy sam został zatwierdzony przez badacze biblijni intelektualnych czeka i badań archeologicznych. To warto odwiedzić.Więcej\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Jordan River Baptismal Site.\nMiejsca kultu religijnego / otoczone czcią, Miejsca historyczne, Góry


Dark Fantasy Role Play: Cała prawda o pewnej gospodzie\nTym razem tekst dotyczy stricte Warhammera i jest nieco ograniczony jeśli chodzi o możliwe adaptacje do innych systemów, chociaż dla chcącego nic trudnego...\nPierwsza część była pierwotnie publikowana na stronie "Gospoda Gudinov" założonej przez Khakiego. Rozbudowałem ją i dołożyłem pomysł na prostą przygodę związaną z tą lokacją.\nPołożona gdzieś w Ostlandzie, nieopodal większego miasta, gospoda Gudinova to bardzo ruchliwe miejsce, gwarne, gościnne i wesołe, z pyszną wschodnią kuchnią, mocnym alkoholem, szalonymi tańcami i rzewnym kislevskim śpiewem przeplatanym melancholijną melodią graną na bałałajce. Karczma Gudinova, nazywana przez wielu "Małym Kislevem", potrafi zauroczyć, zwłaszcza cziornymi oczami oczień krasiwej Nadii Siergiejevnej, żony gospodarza, która nie dość, że pląsa i śpiewa jak wschodnia boginka, to potrafi też zadziwiająco tęgo pić nie tracąc przy tym głowy i równowagi. Tak, gospoda Gudinova to czarowne miejsce. I śmiertelnie niebezpieczne. Zwłaszcza dla kogoś, kto lubi wtykać nos w nie swoje sprawy. Musicie to wiedzieć, jeśli chcecie słuchać dalej...\nSerdeczny, wylewny i rubaszny Siergiej Gudinov jest właścicielem przybytku tylko oficjalnie. W rzeczywistości gospodę kontroluje i wykorzystuje dla własnych interesów kislevska mafia, jedyna organizacja ze wschodu, jaka przetrwała zniszczenie Kisleva przez Inwazję Chaosu. Zawierucha wojenna i sytuacja po jej zakończeniu sprzyjały przestępczym interesom i demoralizacji. Wśród tysięcy głodujących uchodźców z Kisleva, pozostawionych samym sobie na obcej ziemi, przepędzanych z kolejnych prowincji, pozbawionych ojcowskiej opieki cara i bojarów, przedstawiciele mafii czuli się jak ryby w wodzie. To oni zaprowadzili ład, pośredniczyli w kontaktach i negocjacjach z imperialnymi feudałami i rajcami. Haracz, jaki ściągali przy tym od swych rodaków i wymóg bezwzględnego posłuszeństwa, był przez Kislevitów traktowany w całej sytuacji jako mniejsze zło...\nWykup ziemi i budowa okazałej, piętrowej, murowanej gospody słono kosztowały. Pieniądze jednak nie były problemem. Znalazła się też siła żywa do wyrównywania terenu, odnowienia i pogłębienia studni, karczowania, murarki i stolarki. W okolicy, poza Kislevitami, krążyło też sporo orków - kilka walecznych, przetrzebionych wojną, zdesperowanych plemion zielonoskórych. Mafia załatwiła też ten problem, opłacając rozejm, a potem współpracę z orkami żywym towarem - kislevskimi dziewczętami, w większości sierotami wojennymi. Tak rozpoczął się jeden z bardziej intratnych procederów - handel niewolnikami z wykorzystaniem orczych i półorczych pośredników na szlaku prowadzącym przez Księstwa Graniczne i Złoziemie aż do pustynnej Arabii.\nTo oczywiście nie jedyne źródło utrzymania organizacji. Członkowie kislevskiej mafii (o samych sobie mówią Riebiata, szefów określają tytułem Kniaź), kontrolują wśród swych rodaków niemal wszystko, poczynając od religii, a na rozstrzyganiu sporów kończąc. Czerpią wielkie zyski z przemytu "Łagody" - silnie uzależniającego narkotyku, początkowo popularnego jedynie wśród weteranów i kalek wielkiej wojny, substancji, która najpierw znosi ból, ale z czasem, wraz ze zwiększaniem dawek, zamienia go w przyjemność, a potem w największą rozkosz (tym większą, im większy jest ból), co kończy się koszmarnymi okaleczeniami, a często śmiercią, uzależnionych. Riebiata przemycają też spaczeń i chaotyczne artefakty, w tym nasyconą Dhar broń, jakich nie brakuje na niedawnych polach bitew wschodu i północy. Zagarniają kontrolę hazardu nie tylko wśród społeczności kislevskiej, eliminują też konkurencyjne, lokalne bractwa złodziejskie i żebrackie, tworzą miejscowe gildie skrytobójców. W końcu mają wyłączność na wspomniany już handel ludźmi do zamorskich haremów, burdeli, kamieniołomów, na areny krwawych walk i do mrocznych eksperymentów alchemików, czarowników czy nawet, choć to niewyobrażalne, skavenów.\n"Mały Kislev", czyli Gospoda Gudinov, stanowi oko cyklonu całej działalności Riebiaty. To tam, na terenie "neutralnym", częstokroć zbierają się podczas upojnych uczt najwięksi kniaziowie dzielący między siebie strefy wpływów. Tam dobija się interesów, w wyniku których cierpią i umierają całe tysiące ludzi. To tam, w loszku wykopanym poniżej spiżarni, sąsiadującym z komorą krwawych walk psów i odurzanych arabskimi ziołami zapaśników i pięściarzy, torturuje i przesłuchuje się zdrajców, szpiegów i wszelkich wrogów Riebiaty. Ciała, czy raczej to, co z nich zostaje, topi się w gliniance - niewielkim stawie położonym o sto kroków na północ od zabudowań, w niewielkim lasku.\nKiedy akurat walki i dotyczące ich zakłady nie mają miejsca, w większej podziemnej sali odbywa się aukcja unikalnych przedmiotów magicznych i młodych kobiet - bezimiennych dziewic zamienianych w seksualne zabawki przez nowych panów pochodzących najczęściej z Imperium... W przerwach, w tym samym pomieszczeniu, przesiąkniętym odurzającym zapachem rozpaczy, krwi i bólu, można zagrać w kislevską ruletkę - obstawiając wysokie zakłady i wsadzając dłoń w jeden z pięciu glinianych dzbanów. W jednym z nich kryje się podrażniona żmija i śmierć poprzedzona długą agonią, ale w dzisiejszych czasach ludzie są wystarczająco zdesperowani, by ryzykować wszystko dla sum stanowiących równowartość ich rocznych zarobków...\nSiergiej Gudinov jest powszechnie lubiany, wszyscy wołają mu tutaj "wujaszku", proszą o radę, szanują, dają potrzymać na kolanach swoje dzieci. Gospodarz karczmy to rzeczywiście dobry, wylewny i ciepły człowiek, ale Siergiej jest niczym innym jak popychadłem mafii, jej własnością. Ma długi, których nigdy nie spłaci, ma grzechy, które męczą go po nocach. Każdy dzień jest dla niego kredytem życia jaki zaciągnął u Riebiaty. Choć nie ma rodziny, to zależy mu na zbyt wielu ludziach, których losem wciąż można go szantażować... Ach - powiecie pewnie, że Siergiej ma przecież żonę, że to rodzina. Niestety nie do końca. Nadja Siergiejevna należy do Riebiaty, odpowiada za kontrolowanie Gudinova i bezpieczeństwo gospody. To kobieta równie niebezpieczna, co piękna. Zabija od dzieciństwa, ma to we krwi, równie mocno, jak bezwstydne posługiwanie się swoimi wdziękami w realizacji celów swoich i organizacji, która jest dla niej wszystkim. Gudinov boi się "żony", choć udaje mu się to ukryć za nerwowym rechotem, żarcikami i nieodłącznym kuflem piwa. Sztuczki Nadji nigdy na niego nie działały, nawet kiedy jeszcze nie był świadom jej umiejętności i mrocznych zainteresowań. Zresztą Gudinov zawsze wolał mężczyzn. Ma wyraźną słabość do jeszcze jednej charakterystycznej postaci karczmy - wielkiego Norsmena o imieniu Olaf. To robiący wrażenie, potężnie umięśniony, krótko obcięty, jednooki, jasnowłosy wykidajło, któremu pięści i kastet wystarczą by rozbroić nawet opancerzonego przeciwnika z długą bronią. Twarz ma pokiereszowaną, jakby w swoim, może trzydziestoletnim, życiu zdołał oberwać wszystkim, co tylko możliwe. Ta pobliźniona i zgrubiała twarz nie lęka się już niczego... Olaf jest kochankiem Nadji i choć publicznie nie ujawnia łączącego ich namiętnego uczucia podtrzymując pozory sielankowości w karczmie, to pod byle pretekstem może sprowokować bójkę z każdym, kto zbyt odważnie flirtuje z "żoną" Gudinova.\nCóż, oto jaka jest prawda o "Małym Kislevie", gospodzie Gudinova. Wolicie ją od cukierkowatej potocznej wersji? Nie mam do was o to żalu. Usiądźcie, napijcie się i zapomnijcie o wszystkim co powiedziałem. Tak będzie prościej i bezpieczniej. Chyba że jesteście heroicznymi poszukiwaczami przygód... Jesteście nimi?\nW takim razie może weźmiecie zlecenie od kilku zdesperowanych osób, których ukochane dzieci, konkretnie córki, niedawno zaginęły? Miejscowi przedstawiciele wymiaru sprawiedliwości jak zwykle nie stanęli na wysokości zadania, być może dlatego, że, choć urodziwe, zaginione dziewczyny nie miały zbyt wpływowych i zamożnych rodziców. Teraz jednak ci rzemieślnicy i uliczni handlarze wspólnie złożyli się na całkiem przyzwoitą sumkę, o którą warto powalczyć. Może wam zaufają?\nTropy wskazują na to, że niedługo przed zniknięciem każdą z panien interesował się jakiś przystojny młodzieniec, najpewniej Kislevita. Rodzice nic o tym nie wiedzą, te informacje można będzie zdobyć dyplomatycznie od rodzeństwa zaginionych, wścibskich sąsiadów czy miejscowego (i zazdrosnego) młodzieńca, który widywał konkurenta kręcącego się wokół wybranki jego serca. Ten miejscowy młodzieniec najpewniej będzie chciał przyłączyć się do drużny, albo sam wyruszy na poszukiwanie zaginionej ukochanej. W trakcie przygody BG mogą więc natknąć się na jego, mniej lub bardziej identyfikowalne, szczątki...\nRzeczywiście, za wszystkim stoi Riebiata, której kislevski "towar" już nie wystarcza. Dostali zlecenie na trzy młode dziewczyny o podobnym typie urody (np. szczupłe brunetki o ciemniejszej karnacji i ciemnych oczach) z wymogiem znajomości reikspiela i imperialnej kultury, w dodatku dziewice. Wysłano więc w teren gładkich wywiadowców, którzy namierzyli w mieście i jego bezpośredniej okolicy kilka lub kilkanaście potencjalnych celów, nawiązali z nimi kontakt (rozmowy przy studni, niezobowiązujący flirt na targu, szepty przy oknie), dokonali selekcji kandydatek (prawdopodobieństwo dziewictwa, obycie, język, wdzięk, sytuacja rodzinna, "dostępność" czyli ocena problematyki porwania, itd), rozkochali je w sobie, zawrócili w głowie, zaproponowali wspólną romantyczną ucieczkę lub skusili czymś innym, wreszcie zwabili w odosobnione miejsce sam na sam i porwali.\nBohaterowie znajdą może jakieś liściki (jeśli założymy, że obie strony umiały pisać i czytać, co jest mało prawdopodobne), ale przede wszystkim będą musieli dotrzeć do osób, którym dziewczyny się zwierzały (na pewno nie wszystkie tak czyniły), albo do czujnych plotkarek. Może bliskie i zaufane osoby zaginionych (ale nie rodzice) znają jakieś szczegóły okoliczności zaginięć. Wszak młode i podniecone całym przedsięwzięciem panny mogły chcieć zostawić rodzicom jakieś pocieszenie po swojej ucieczce, albo, przygotowując się do niej, radzić się przyjaciółek. Ustalenie, że za wszystkim mogą stać Kislevici (obcy akcent w posłyszanych rozmowach, itd.) to dopiero początek. Czy drużyna dojdzie do tego, jak skrępowane (może odurzone) dziewczyny wywożono za bramę miasta lub przez rogatki? Może w beczkach, może po prostu na wozach.\nCzy Riebiata opłaca strażników miejskich, aby przymykali oczy na niektóre transporty? Cóż, BG też mogą korumpować i wyciągać wszelkie informacje. Mogą namierzyć w jakiś szynku grupkę Kislevitów i śledzić tych młodszych i przystojnych. To może skończyć się rozlewem krwi.\nA może BG mają kontakty w lokalnym i "rdzennym" światku przestępczym, który ostatnio przegrywa wyścig o dominację kryminalną w mieście, eliminowany przez Kislevitów właśnie? Jakiś "swojski" oprych może znać miejsca spotkań konkurencji, może nawet słyszał, że szykują coś "grubszego" i interesowali się "naszymi" dziewczynami.\nTropy mogą być różnej natury, podpowiedzi fabularne uzależnione od inteligencji bohaterów (właściwie graczy, chyba że MG chce testować inteligencje postaci), ale śledztwo nie powinno być zbyt banalne, ani za trudne. W ostateczności jedna z dziewczyn może uciec Riebiacie i wrócić do rodziców (oczywiście mafia wyśle za nią zabójców, by zatrzeć ślady) a potem zdradzić drużynie kilka ogólnych informacji o okolicznościach porwania (bez szczegółów, bo "była noc, byłam otumaniona i przerażona") i znacznie więcej o poprzedzającej je znajomości z pewnym chłopakiem o imieniu Ivan albo Vadim... Może widziała tatuaż, który opisze, a BG zidentyfikują gdzieś "na mieście" jako znak Riebiaty?\nW końcu, po nitce do kłębka, BG dotrą do "Małego Kisleva", przejrzą jego iluzję (gdy już się coś podejrzewa, nie powinno być to trudne) i zapewne trafią do piwnic przybytku, gdzie dobija się targów o żywy towar. Należy pamiętać, że Kislevici na swoim terenie są bardzo niebezpieczni. Jeśli drużyna będzie deptać mafii po piętach już wcześniej, w mieście, to w karczmie może być przygotowana na nią zasadzka. Z drugiej strony bohaterom mogą pomóc zbrojni lokalnego możnowładcy lub oddział straży, oczywiście jeśli gracze odpowiednio to rozegrają i drużyna zawczasu przedstawi komu trzeba twarde dowody. Nie można jednak wyręczać bohaterów, więc po opanowaniu karczmy, okaże się, że nabywca porwanych dziewcząt niedawno odjechał. Jakichkolwiek "pomocników" drużyna by nie posiadała, potrzebni oni będą do wiązania i pilnowania bandytów z gospody, zaś BG zmuszeni zostaną do emocjonującego pościgu za wozem / karocą / karawaną wiozącą nieszczęsne dziewczyny i ostatniej walki z czarownikiem, kultystami lub kimkolwiek, kogo MG obsadzi jako nikczemnego klienta Riebiaty.\n4 Response for the "Cała prawda o pewnej gospodzie"\nJeśli być poprawnym gramatycznie to nie "riebiaty" tylko "riebiat" no ale może kislevska gramatyka znacząco różnie się od rosyjskiej :P\n2 marca 2011 11:11\nPrawda, trochę spolszczyłem ;-))\n2 marca 2011 14:34\nCiekawy i inspirujący opis lokacji. Moim zdaniem nie ma większego problemu z przerobieniem jej pod kilka systemów, jak choćby D&D czy NS - wystarczy w zasadzie zmienić nazwy własne...\n14 grudnia 2016 04:51