System liczby mnogiej w języku szwedzkim jest logicznym „gridem”, z małymi wyjątkami, jednak ich „obsługa” nie skomplikowana.\nMoim małym marzeniem jest, aby liczba mnoga już nikomu więcej się nie myliła, dlatego stworzyłam jednostronicowego „grida” – tak by można było sobie go powiesić, np. na lodówce i „sfotografować pamięcią”.\nOd ogółu do szczegółu – tak najłatwiej. Nie uwzględniłam stu procent wyjątków, ale starałam się przekazać „istotę”. Dedykowane tym, którzy chcą spojrzeć na liczbę mnogą z „lotu ptaka” i uporządkować sobie zasady.\nsubstantiv i plural svenska\npani od szwedzkiego\tspråk\tDodaj komentarz 18 marca 2020 18 marca 2020 1 Minute\nSkończoność versus nieskończoność, czyli finita i infinita verb\nŻycie codzienne wymaga od nas precyzji opisu. Co prawda nasze czyny to nie my, ale po czynach często jesteśmy oceniani, więc warto przyjrzeć się części mowy która opisuje właśnie akcje i wydarzenia. Różne formy czasownika sprawiają, że jest to możliwe.\nPewnie nie raz, ucząc się różnych języków słyszeliście o finita i infinita verb? Może trochę nuda i na co dzień nie myślimy o finita i infinita verb, ale sama świadomość w którym miejscu szwedzkiego system gramatycznego jesteśmy, pozwala nam na bardziej świadome użycie języka i lepsze wyczucie jego plastyczności (i zapewne poprawności).\nZacznijmy od finita verb. Spójrzmy na kilka przykładów.\nFinita verb to nic innego jak czasownik w formie osobowej.\nFinita verb mają „moc” tworzenia zdania – mówimy po szwedzku, że są satsbildande. Powyższe przykłady są „pełnoprawnymi zdaniami”.\nFinita verb mogą funkcjonować jako predikat. A cóż to takiego? Predikat po pierwsze jest zawsze czasownikiem, po drugie mówi nam co się dzieje w zdaniu albo co ktoś robi. Aby wyłowić predikat w zdaniu, wystarczy, że zadamy sobie pytanie „Vad är det som händer”?\nFormy infinita, nie mogą stworzyć samodzielnie zdania, możemy oczywiście „próbować”, no ale spójrzmy na przykłady poniżej.\nHon måla inte – infinitiv\nHon målad – perfekt particip\nHon målande – presens particip\nHon målat – supinum\nInfinita verb nie mają zdolności tworzenia zdań, za to spełniają zupełnie inne funkcje. Jakie? Spójrzmy jeszcze na kilka przykładów.\nAtt läsa är berikande. (Czytanie jest wzbogacające)\nLäsandet minskar. (Czytelnictwo maleje)\nEn beläst person kan vara vidsynt. (Oczytana osoba może mieć szerokie horyzonty)\nEn läsande person är ofta i en annan värld. (Czytająca osoba może często być w innym świecie)\nKilka uwag. Rzeczownik (w tłumaczeniu na polski) np. „czytanie” wyrazimy często bezokolicznikiem w języku szwedzkim.\nImiesłów (particip) odmienia się jak przymiotnik (perfekt particip – imiesłów czasu przeszłego), podczas gdy imiesłów przysłówkowy czynny pozostaje nieodmienny.\nden grävda gropen versus den grävande journalistiken\nSupinum jest nieodmienne i jest używane tylko do tworzenia czasów perfekt oraz pluskvamperfekt (har/hade grävt).\nSzybkie podsumowanie w formie graficznej:\nŹródło i przykłady:\nMaria Bolander „Funktionell svensk grammtik„\npani od szwedzkiego\tBez kategorii\tDodaj komentarz 15 marca 2020 15 marca 2020 2 Minutes\nMoże i jesteś wyspą, ale na szkierach\nTen weekend zapewne upływa Wam pod znakiem miłości. Ptaki już inaczej śpiewają, dziś przyłapałam dwa gruchające gołębie na loggii – niestety musiałam je grzecznie wyprosić.\nW Szwecji Walentynki Alla hjärtans dag obchodzimy również 14 lutego. Święto komercyjne, ale mimo wszystko nie można mu odmówić uroku – no bo jeśli ludzie się kochają, to może być tylko dobrze. Choć prawdziwym Świętem Miłości jest chyba Stockholm Pride i być może wszystkie inne tego typu imprezy w mniejszych miastach i miejscowościach – wtedy naprawdę czuć moc miłości w powietrzu.\nW opozycji do Alla hjärtans dag stoi Singlarnas dag – w Szwecji obchodzony 11 listopada.\nSzwedzi są znani z bardzo dużej potrzeby tzw. personal space, czyli personligt utrymme.\nDziś w Szwecji niemal połowa jej mieszkańców (dane pochodzą z filmu Szwedzka teoria miłości w reżyserii Erika Gandiniego) żyje samotnie. Nawet jeśli statystyki różnią się teraz od stanu faktycznego, to i tak kwestia samotności w Szwecji jest dojmująca. Jednym z pierwszych skojarzeń jakie mam z tym krajem właśnie samotność. Należy jednak pamiętać, że „kłamstwo, wielkie kłamstwo i statystyka”. Pomiary często uwzględniają stan tymczasowy bycia singlem (chodzi tu głownie o bardzo młodych dorosłych i osoby w okresie później starości).\nKadr z filmu Szwedzka teoria miłości\nPoza tym wielu młodych Szwedów później niż zwykle decyduje się na wspólne zamieszkanie i wejście w związek formalny, dodatkowo społeczeństwa nordyckie (a przecież nie tylko one) żyją dłużej, a liczba ludności w Szwecji na przestrzeni ostatnich lat wzrosła. Zwiększyła się też liczba rozwodów i osób, które świadomie decydują się na życie w pojedynkę.\nWielu z nas zastanawia się dlaczego tak jest? W jednym z artykułów Gunnar Andersson z Instytutu Socjologii w Sztokholmie opowiada, że pewnego dnia grupa Koreańczyków odwiedziła jego biuro, chcąc się dowiedzieć jak wygląda kwestia jednoosobowych gospodarstw domowych w Szwecji, gdyż w Korei to jest relatywnie nowy fenomen (obstawiam, że więcej na ten temat możemy się dowiedzieć z koreańskiego filmu nagrodzonego Oskarami Parasite).\nWracając jednak do Szwecji…\nPaństwo szwedzkie miało na celu zaprojektowanie rodziny tak, aby każdy jej członek był niezależnym elektronem: „Idealna szwedzka rodzina składa się z dorosłych i całkowicie niezależnych jednostek” – głosi socjalistyczny manifest z 1972 roku. Związki miały opierać się przede wszystkim na miłości. Ludzie mieli być samowystarczalni. Jak to wygląda w praktyce?\nWiększość Szwedów opuszcza dom rodzinny między 19 a 21 rokiem życia. Oczekuje się od nich, że będą utrzymywać się sami i zaczną samodzielne życie.\nNiezwykle smutnym zjawiskiem śmierć w samotności. Zdarza się, że śmierć osoby pozostaje niezauważona (opisywany rok temu przypadek mężczyzny, który został znaleziony po trzech latach od swojej śmierci i to nie na jakichś szwedzkich rogatkach, tylko w swoim mieszkaniu na Södermalm w Sztokholmie). Czynsz był płacony automatycznie stałym przelewem tak zwanym autogiro, dlatego mężczyzną nikt się nie zainteresował…\nSzwecja według skali wartości to też najbardziej indywidualistyczny kraj na mapie świata (w prawym górnym rogu znajdziecie kropeczkę reprezentującą Szwecję).\nWedług statystycznego Centralnego Biura Statystycznego (Statistiska centralbyrån) SCB około 300 000 osób żyje w społecznej izolacji (aby zostać zaliczonym do tej kategorii należy mieszkać samemu i spotykać krewnych oraz znajomych nie częściej niż kilka razy w miesiącu). Najbardziej samotni są ludzie starsi. Co dziesiąta osoba powyżej 75 roku życia, nie spotyka krewnych czy znajomych częściej niż właśnie kilka razy w miesiącu.\nNie wyczerpuję tutaj tematu, w zasadzie go tylko rozpoczynam.\nPodsumuję go jednak słowami Zygmunta Baumana, który wypowiada się w filmie Szwedzka teoria miłości.\n„Niezależność wcale nie oznacza szczęścia, niezależność prowadzi ostatecznie do wrażenia pustki, braku sensu w życiu oraz do kolosalnej, niewyobrażalnej nudy”.\npani od szwedzkiego\tspołeczeństwo\tDodaj komentarz 16 lutego 2020 16 lutego 2020 3 Minutes\nCo mówi nam Nyordslistan o roku 2019?\nCo roku Institutet för språk och folkminnen ogłasza listę nowych słów, które weszły do języka szwedzkiego (nie wszystkie z nich wejdą jednak do oficjalnej klasyfikacji Svenska akademins ordlista). Ich lektura jest niezwykle pasjonująca, bo wiele mówi o użytkownikach języka i o czasach w których ci użytkownicy egzystują. I tak oto dwudziestego siódmego grudnia została ujawniona nowa lista na rok 2019, który wkrótce pożegnamy.\nZnajdziecie ją pod linkiem\nNowe słowa są odzwierciedleniem dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości. Żadne odkrycie – wręcz przeciwnie – pogłębienie kopani odkrywkowej banału. Nowe słowa, które weszły do języka szwedzkiego są niemal autonomicznym podsumowaniem roku 2019, kolażem zjawisk (tych z offline’u i tych z online’u) i trendów (które zaraz zostaną zastąpione innymi, jeśli jeszcze nie zostały w momencie, w którym to piszę).\nPobawmy się zatem w wolne tłumaczenia – mniej lub bardziej formalne (kolejność przypadkowa). Przedstawię wybrane słowa z listy.\nBenim – to słowo zapożyczone z tureckiego, slangowe w swoim brzmieniu. Faktycznie, pierwszy lepszy raps po szwedzku zawiera ten dość enigmatyczny wyraz, który w tureckim stanowi formę genitiv zaimka „ja” i oznacza „mój, moja, moje” – w szwedzkim jest używane w znaczeniu jag (ja) albo mig (mnie).\n„Vi träffades i orten, sen benim han var där” – Jireel Cataleya\nCzęsto występuje w zdaniach wykrzyknieniowych – „Det är jag!” („To jestem ja!„). Szwedzkie jag (ja) widocznie okazało się za „słabe” i aby wyrazić tradycyjną maczo-męskość w „selfisz” wydaniu – potrzebne było zapożyczenie – ciekawe(?). Czyżby nostalgia za tradycyjnie rozumianą męskością w równouprawnionym społeczeństwie? Pustka została zapełniona. I wtedy wchodzi on – mężczyzna o „imieniu” benim.\nIkigai (poczucie głębokiego sensu egzystencji?) – tym razem słowo zapożyczone z japońskiego – rodzaj przeżycia, które cechuje poczucie sensu, sensowność egzystencji, rodzaj balansu pomiędzy tym czego potrzebujemy my, a czego potrzebuje świat.\nÖvervakningsekonomi (gospodarka oparta na inwigilacji i kontroli?) – z punktu widzenia ekonomi cyfrowej jesteśmy zbiorem informacji i zachowań w Internecie – całość ma potencjalnie dużą wartość rynkową.\nVäxtbaserat kött (bezmięsne mięso, czyli mięso roślinne czy też wegetariańskie?) – artykuł żywnościowy do złudzenia przypominający mięso – smakiem, wyglądem, konsystencją – z jedną zasadniczą cechą – nie jest mięsem.\nOd wege przechodzimy płynnie w eko. Rok 2019 to rok strajków klimatycznych i pochylenia się nad losami naszej planety. W języku znajdziemy takie słowa jak klimatstrejk (strajk klimatyczny) – rodzaj strajku, który ma zwrócić uwagę ogółu na konieczność przedsięwzięcia proekologicznych działań, klimatnödläge (klimatyczny stan wyjątkowy?) – to już stopień wyżej – nie tylko strajk, ale w zasadzie rodzaj alertu nawołującego do podjęcia natychmiastowych kroków na rzecz ratowania klimatu.\nMamy także Gretaeffekten (efekt Grety) – rodzaj wpływu, na rzecz bardziej przemyślanych działań w kontekście klimatu (działalność Grety Thunberg znalazła swoje odzwierciedlenie w języku). Od 2019 możemy chwalić się jednym słowem, że podróżujemy jeżdżąc pociągami zamiast latając samolotami – piękne słowo tågskryta (chwalenie się, że podróżujemy pociągami?).\nŚwiat wirtualny wymieszał się z offlinem i na ich styku powstało kilka nowych słów.\nSharenting (angielskie sharing i parenting) to zjawisko opisujące rodziców dzielących się zdjęciami swoich dzieci w mediach społecznościowych bez porozumienia z owymi dziećmi (o co później dorastające dzieci mogą mieć pretensje). Zatem uwaga na urocze bobaski na Facebooku czy Instagramie.\nDeepfake – kiedy fake spotyka się z deep learning naprawdę trudno odróżnić rzeczywistość od manipulacji – o tym jest to słowo. Nagle twój głos czy ciało może znaleźć się w okolicznościach, w których nigdy w życiu nie byłaś/byłeś, a deepfake skutecznie utrudnia udowodnienie, co jest prawdą, a co fałszowaniem tak zwanej rzeczywistości.\nCiekawe są też pewne słowa z domeny ekonomiczno-socjologicznej, np. dra åt helvete – kapital (środki zgromadzone na wypadek rozstania?). Ciekawa jestem Waszego tłumaczenia.\nRodzaj zaoszczędzonego kapitału, który skutecznie pozwoli nam zakończyć relację. Każdy szanujący się podcaster finansowy mówi o poduszce bezpieczeństwa, czyli zgromadzonym kapitale, który pozwoli nam na przeżycie sześciu miesięcy bez pracy, a co z fuck-off kapitałem? Czy to część poduszki bezpieczeństwa? Nie wiem, ale samo zjawisko, jak i słowo jest bardzo ciekawe.\nASMR jest skrótem od angielskiego autonomous sensory meridian response – rodzaj sensorycznej stymulacji, która dostarcza oglądającemu/słuchającemu swoistej przyjemności.\nWystarczy pooglądać sobie „dziamganie” czegoś na TikToku czy YouTube i będziecie wiedzieli o czym mowa.\nBeteendedesign (design behawioralny?) – projektowanie środowiska w taki sposób, aby moderowało czy wspierało pewien rodzaj zachowań. Dizajny zawsze są po coś i mają w sobie ukryty cel, użytkownicy mają ten cel realizować, a nawet go ulepszać. W każdym razie design z zachowaniem mają bardzo wiele wspólnego i to słowo daje temu wyraz.\nPopcornhjärna (mózg popcornowy?) – rodzaj rozproszenia uwagi przy przełączaniu się pomiędzy różnymi zadaniami, kiedy na przykład dryfujemy w pracy między dwoma monitorami, tabletem i smartfonem. Czyż mózg nie zaczyna przypominać wtedy popcornu? Ewolucja nie przewidziała takiego scenariusza dla naszego najważniejszego organu, dlatego radzimy sobie jak umiemy, co często skutkuje popcornowym chaosem.\nNie wszystkie z nowych słów przetrwają próbę czasu. Język jest jednak jednym z bardziej demokratycznych systemów, jeśli pozwala mu się żyć własnym życiem – to użytkownicy decydują, czy jakieś słowo przetrwa czy nie, co jest błędem językowym, a co nie – względnie już nie.\nNa dobre w słowniku mają też szansę zagościć antyszczepionkowcy – antivaxxare, co faktycznie może odzwierciedlać skalę tego ruchu.\nMacie już jakieś ulubione słowo na liście? Ciekawa też jestem propozycji Waszych tłumaczeń.\npani od szwedzkiego\tspråk\tDodaj komentarz 27 grudnia 2019 29 grudnia 2019 4 Minutes\nSztokholm – miasto nieoczywiste. O przewodniku-nieprzewodniku Katarzyny Tubylewicz\nKsiążka zaczyna się dość nostalgicznie mianowicie od utraty i niezapełnionej pustki. Utraty dzielnicy – jak widać każde miasto ma swoje Pruitt-Igoe.\nPrzed przeczytaniem przewodnika-nieprzewodnika Katarzyny Tubylewicz nie wiedziałam nawet, że taka dzielnica jak Klara (Klarakvarteren) istniała na miejscu dzisiejszego Norrmalm – jej granice wyznaczały ulice Vasagatan, Kungsgatan, Malmskillnadsgatan, Malmtorgsgatan, Strömgatan oraz Tegelbacken. Klara przechodziła stopniową degradację – wraz z pojawieniem się mieszkań czynszowych, zaczęła być domem ludzi biednych, zachowując jednak przy tym swój niepowtarzalny charakter. W konsekwencji żyli tam obok siebie ludzie z różnych klas – artyści, rzemieślnicy, właściciele lokalnych hotelików. W 1945 politycy podjęli decyzję o wyburzeniu dzielnicy i wybudowaniu nowego lepszego serca Sztokholmu, wolnego od zapyziałych ruder i mieszkańców z mało kontrolowalnym życiorysem. Fakt, że architektura z władzą i inżynierią społeczna ma wiele wspólnego nie dziwi nikogo (o tych powiązaniach więcej znajdziecie w rozdziale poświęconym modernistycznemu Vällinby). Klara z punktu widzenia planowania i kontroli okazała się być dzielnicą niemożliwą, zbyt skontrastowaną i zbyt trudną do jednoznacznego zdefiniowania.\nAutorka patrzy na miasto warstwowo, uważnie. Pochyla się nie tylko nad teraźniejszością, ale zagląda również pod podszewkę przeszłości, która skrywa mroczne tajemnice. Dużym atutem są też ciekawe zdjęcia syna Katarzyny Tubylewicz, Daniela.\nKatarzyna Tubylewicz przechadza się po istniejących dzielnicach Sztokholmu, ale patrzy na nie przez swoją bardzo subiektywną soczewkę. I tak mamy hipsterski Södermalm (swoją drogą uwielbiam – znajduje się tam też Instytut Polski w Sztokholmie, gdzie lata temu miałam krótką praktykę i mogłam poznać różne ciekawe zakątki Söder) ze swoimi snobistycznymi absurdami i swoim SoFo (pojęcie ukute pod koniec lat 90-tych przez Henrika Borggrena, na wzór SOHO). Wg informacji z przewodnika-nieprzewodnika to dzielnica, która najszybciej przeszła proces gentryfikacji. Kiedy będziemy popijać fikę na Söder, można odpłynąć myślami i uświadomić sobie, że na początku XX wieku była to dzielnica naznaczona biedą i ciasnotą mieszkaniową, ba nawet miała własny dialekt. Za każdym razem, kiedy jestem w Sztokholmie odzywa się we mnie duch spacerowiczki i udaję się na kontemplacyjną wycieczkę wzdłuż Monteliusvägen – uwielbiam.\nW książce znajdziemy wiele socjologicznych obserwacji, od „wewnętrznej strony” miasta, ale też kategoryzacji, jak ta, że sztokholmczycy, bardzo przywiązani są do swoich adresów, które określają niejako ich tożsamość. „O mieszkańcu eleganckiego Östermalm możemy domniemywać, że ma on zasobny portfel, a do tego szlachetne pochodzenie lub ambicję, by przejść do klasy wyższej.” Dalej czytamy: „(…) jest natomiast pewne, że jeśli znana ze świata kultury postać, na przykład pisarka i felietonistka Lena Andersson, mieszka w Tensta, czyli w dzielnicy imigranckiej wymienianej na liście tak zwanych trudnych przedmieść, oznacza to, że mamy do czynienia z osobą wyjątkową, łamiącą wszelkie konwenanse.”\nSztokholm jest bardzo posegregowanym miastem i nie trzeba być szczególnie bystrym obserwatorem, aby to zauważyć. Nie chodzi tylko o segregację rasową, ale też klasową. Autorka wspomina o stronie hitta.se, gdzie można wyszukać dane o przeciętnych zarobkach, zainteresowaniach itd. osób którymi jesteśmy zainteresowani. Dodałabym jeszcze stronę mrkoll.se – szwedzki soft black mirror. Sami sprawdźcie, mam bardzo mieszane uczucia, gdy to czytam…\nWracając jednak do segregacji, można sobie zadawać pytania, dlaczego, z jakiej przyczyny i jak do tego doszło? W odsieczy może przybyć teoria noblisty Thomasa Schellinga, który otrzymał Nagrodę za „polepszenie zrozumienia mechanizmów konfliktu i współpracy dzięki analizie teoriogrowej” („ha fördjupat vår förståelse av konflikt och samarbete genom spelteoretisk analys„).\nSchelling wychodząc od teorii gier chciał zrozumieć, jak pojedyncze zachowania ludzkie mogą tworzyć wielkie procesy społeczne i w konsekwencji prowadzić do ogromnego problemu segregacji rasowej. Takim właśnie przykładem jest segregacja rasowa (i klasowa), bardzo widoczna nie tylko w Sztokholmie.\nZałóżmy, że mamy dwie grupy, powiedzmy biednych i bogatych. Dalej załóżmy, że żaden z członków tych grup, nie chce znajdować się w mniejszości. W takim systemie istnieją dwie sytuacje, które są urzeczywistnieniem powyższego: albo całkowity podział 50:50 albo totalna segregacja (Schelling, 1971). Wychodzi na to, że większość z nas chce mieszkać obok ludzi podobnych do nas samych, ale konsekwencje tego mogą być bardzo makro.\nŁadnie to zjawisko obrazuje Per Wirten w rozmowie z Autorką: „ W ostatnim czasie na przedmieściach szwedzkich miast dochodziło też do strzelanin pomiędzy członkami gangów. Ale myślę, że głównym powodem, dla którego tu czy ja czujemy się tam niepewnie, jest coś zupełnie innego, z czym trudno się uporać. Jako biali ludzie uważamy się zawsze za tych, którzy stanowią normę w Szwecji. W ogóle nie zauważamy, że nasza skóra ma jakiś odcień. A kiedy trafiasz do Tensta, jesteś nagle w mniejszości. Jesteś biała i nie możesz od tego uciec. W takich miejscach jesteś konfrontowana z wiedzą na temat tego, że masz kolor skóry. I to nie jest przyjemne.”\nKatarzyna Tubylewicz jest wrażliwa na niuanse i dostrzega niedostrzegalne – warte uwagi porównanie twórczości Carla Eldha i Carla Millesa. Jeśli szukamy w tej książce wycieczki po muzeach Sztokholmu, to częściowo nasz apetyt zostanie zaspokojony, ale w dość selektywny sposób. Spojrzymy jednak na tego typu „instytucje” z zupełnie innej strony. Wypłyniemy również na Archipelag Sztokholmski bez zobaczenia którego chyba nie możemy powiedzieć, że byliśmy w Sztokholmie oraz dostaniemy bardzo konkretne namiary na to, jak zwiedzać stolicę Szwecji z perspektywy wody. Dowiemy się również o najlepszych miejscach piknikowych i rozbudzimy swój apetyt na wycieczkę po dachach Sztokholmu.\nNie zostały pominięte także przedmieścia, których charakter jest specyficzny i aby dopełnić obraz miasta koniecznie trzeba się na nie wybrać (sama miałam okazje mieszkać przez miesiąc w tak zwanym tätort Fisksätra – 25 min kolejką ze stacji Slussen w stronę znanego serialowego i prestiżowego Solsidan – osiedle Fisksätra jest absolutnym antonimem słowa prestiżowy)- to było bardzo ciekawe przeżycie.\nPo lekturze książki mam ochotę rzucić wszystko i lecieć na weekend do Sztokholmu, ale tym razem to będzie zupełnie inna wycieczka.\nUkazał się też drugi przewodnik-nieprzewodnik, tym razem to podróż po Lizbonie, moim drugim ukochanym mieście, pełnym melancholii i przestrzeni. Lektura jeszcze przede mną, czytaliście?\nMr Koll https://mrkoll.se/\nTeoria Thomasa Schellinga https://www.wprost.pl/nauka/466051/Wszyscy-jestesmy-rasistami.html\npani od szwedzkiego\tBez kategorii\tDodaj komentarz 27 października 2019 16 listopada 2019 5 Minutes\nLektor Hi-Tech – subiektywne podsumowanie konferencji\nKonferencja Lektor Hi-Tech (tegoroczna edycja była drugą – za rok kolejna) jest dedykowana głównie lektorom akademickim, ale jak się okazało w praktyce – niekoniecznie tylko im, każdy kto naucza jakiegoś języka obcego mógł znaleźć coś dla siebie. Wszak wszystkich nas łączy metodyka. 🙂 Wszystkie przydatne linki znajdziecie na końcu wpisu.\nPo dwóch dniach inspirujących wykładów i warsztatów na Politechnice Łódzkiej, zaczęłam sobie na nowo intensywnie zadawać pytania – z kategorii tych podstawowych – kogo uczę (who?) i jakich narzędzi używam/powinnam używać (how?) i co chcę przekazać (what?) – jasno zdefiniowany cel (tym różni się lekcja od luźnej pogadanki w wybranym języku obcym – musi mieć wyraźnie zdefiniowany cel i strukturę – nawet jeśli nieco je „ukryjemy”, bo niektórzy uczniowie wolą bardzo luźną atmosferę i nieformalny charakter – ale to do nas, lektorów należy podtrzymywanie tempa lekcji, dobrej atmosfery (ta akurat dla mnie osobiście jest bardzo istotna), a jednocześnie nietracenie z oczu celu zajęć, tak by konsekwentnie realizować przewidziany materiał (słuchacz płaci nam za efekty i konkretną wiedzę, poza tym budowanie w nim/niej poczucia, że wychodzi – ewentualnie „wychodzi”- w przypadku zajęć online – z tak zwanym konkretem, stanowi źródło pozytywnych wzmocnień i jest ważnym czynnikiem motywacyjnym.\nWracając jednak do pytań (who, what, how) wymagają one ciągłej rewizji w tak dynamicznym świecie, gdzie jak grzyby po deszczu wyrastają nowe aplikacje, nowe atrakcyjne mniej lub bardziej narzędzia – no własnie atrakcyjne, ale czy zawsze użyteczne (?). Wtedy trzeba zadać sobie kolejne pytanie czy dostępne funkcjonalności tych narzędzi wspierają naszą koncepcję nauczania, a przede wszystkim cel, który sobie obraliśmy?\nNo dobrze, ale przejdźmy już do konkretnych pokonferencyjnych obserwacji.\nPokolenie X ,Y ,Z\nPodział pokoleniowy na X ,Y ,Z jest może zbyt dużym uproszczeniem, ale bardzo pomocnym, jeśli chodzi o dobór metod i powiedzmy pewną operacyjność w selekcji materiałów. Im lepiej znamy zachowania swoich słuchaczy, tym lepiej dla nas i rezultatów naszego nauczania. Poniżej lakoniczna ilustracja przedstawiająca charakterystyki pokoleniowe.\nMimo, że jestem z pokolenia Y pamiętam czasy modemowego Internetu z „tepsy”, ba nawet czasy bez Internetu (sic!), to bardzo „czuję” pokolenie X – jestem heavy userem różnych aplikacji, bardzo dużo czasu spędzam online, cechuje mnie otwartość na zmiany i nowe doświadczenia, mam nawet Tik Toka 😉 (mówię Wam to narzędzie wyjdzie niedługo poza grupę „gimbazy” i to chyba już się dzieje – potencjał jest w każdym razie ogromny).\nUważność, a nauka języków obcych\nBardzo zainspirował mnie wykład Magdaleny Ziółek-Wojnar z Uniwersytetu Warszawskiego (SZJO) – rusycystki (konferencja była zdominowana przez anglicystów), która opowiadała trochę o deficycie nowoczesnych podręczników do nauki języka rosyjskiego (trochę odnalazłam w tym też problem książek do nauki szwedzkiego, choć jest już coraz lepiej) oraz o tym jak taki nowoczesny podręcznik wydać, kierując go do generacji Z (mowa o podręczniku Prosto klass).\nMówią Wam coś skróty FOMO, czy TLDR? Na pewno mają coś wspólnego z uważnością i na pewno w bardzo konkretny sposób przekłada się to na naukę – nie tylko języków obcych.\nTo pierwsze to Fear of Missing Out – kiedy wychodzimy z online’u dopada nas panika, że coś stracimy, że coś nam umknie.\nZ kolei tajemnicze TLDR to skrót od too long; didn’t read – oznacza to, że przy tak poszatkowanej uwadze – i nie dotyczy to tylko moim zdaniem pokolenia Z – warto serwować teksty w kawałkach, mniejszych logicznych całościach – długie teksty są męczące, nie sposób się na nich skupić, a dla tych co są w stanie jeszcze uważnie czytać całe powieści Dostojewskiego i tak takie „poćwiartowanie” tekstu będzie znacznym ułatwieniem.\nRosyjski podręcznik rekomendowany przez Instytut Puszkina ma lat 15, a młodzi słuchacze muszą sprawdzać w Internecie, co to jest liczydło. Słuchacze wychowujący się na Rivstart śmieją się zawsze na zajęciach, kiedy widzą w zainteresowaniach Szwedów släktforskning, czyli badania drzewa genealogicznego – już chyba trochę trąci myszką?\nDwa ciekawe przykłady interesujących propozycji ćwiczeń z rosyjskiego podręcznika:\nSłownictwo do tekstu dostępne na Facebooku,\nĆwiczenie praktyczne – weź paragon ze sklepu, w którym najczęściej robisz zakupy, a następnie wejdź do sklepu online (w szwedzkim byłby to np. coop.se – jeśli uczymy się szwedzkiego), znajdź produkty z paragonu i przetłumacz je – super ćwiczenie! – przy okazji robimy research na stronie i dowiadujemy się nowych rzeczy\nSama pamiętam początki skandynawistyki – mroczne czasy nauki z Rivstart, Form i fokus oraz Svenska utifrån. Nadal darzę je ogromnym sentymentem, szczególnie Form i fokus (wciąż z niego korzystam, tak samo zresztą jak z Rivstart – wersji zaktualizowanej, bardzo lubię też Språkporten), ale czasy nieco się zmieniły, niektóre informacje kulturowe i krajoznawcze, delikatnie mówiąc, mocno się zdezaktualizowały. Poczucie estetyki słuchaczy również – potrzebne jest miejsce na notatki, wyrazista czcionka, zwyczajnie ładny rozkład treści, atrakcyjne kolory.\nCiekawie wyglądają podręczniki do SFI (svenska för invandrare) – szczególnie dobre na start. Bardzo inspirujący coach i nauczyciel Kalle Cederblad (znajdziecie go na Instagramie jako svenskamedkalle – link na końcu tekstu – polecił Svenska så klart – podręcznik skorelowany z treściami webowymi – w przygotowaniu także aplikacja, która ukaże się na przełomie 2019/2020.\nKooperacja, grywalizacja i pozytywny feedback\nCo jeszcze się przydaje przy nauce języków obcych?\nGrywalizacja – najłatwiej prowadzić grywalizację na platformach pod to przygotowanych – wtedy możemy dawać słuchaczom odznaki, budować całe grywalizacyjne narracje z bardziej zaawansowanym level designem (jak w grach na Steamie ;))\nŚwietnie do grywalizacji nadaje się Kahoot i Quizlet (poniższy Kahoot nie jest mojego autorstwa). Poza tym zawsze sprawdzają się na zajęciach story cubesy, oraz zwykłe-niezwykłe karty konwersacyjne.\nUppdrag gransking, czyli task do zrobienia (Task Based Language Teaching/Learning) – TLBT\nPraca na zadaniach – słuchacze uwielbiają mieć zadanie do wykonania, to motywuje jak nic innego. Co mam na myśli albo raczej co Apple miał na myśli, bo to ich metodologia, (ale jak widać jest bardzo uniwersalna)?\nTask – Planning –Report\nTa metoda wzmacnia kooperację – zazwyczaj w parach lub małych grupach. Raportowanie w formie prezentacji – przy okazji ćwiczenie wystąpień publicznych, bardzo przydatna umiejętność.\nInny rodzaj kooperacji jest możliwy również na takich platformach jak Padlet – wirtualna tablica.\nJa używam go na przykład do wspólnego uczenia się czasowników nieregularnych – można wspólnie edytować, dodawać obrazki, tworzyć tablice – korzystają wszyscy. Lektor i Słuchacze tworzą coś razem i wspólnie wpływają na jakość umieszczanych treści.\nIteracje, nie błędy\nJak zwał, tak zwał. Niekoniecznie. Język ma znaczenie!\nFailure is reframed as „iteration”\nW toku wszystkich wystąpień przewijał się wątek błędów. Aby nie stracić motywacji, musimy testować, iterować, sprawdzać. Błąd to już nie koniec świata, a przynajmniej języka, to dopiero fascynujący początek.\nRóbmy błędy, ale uczmy się na nich. Żeby robić błędy, trzeba najpierw być ich świadomym, a to już wymaga solidnej wiedzy.\nMogą być prowadzone nawet na Whatsuppie, jeśli prowadzimy je na desktopie, warto zadbać o dobrą kamerę szybkie łącze oraz ładne tło, warto też zainwestować w softboxa (wykład Anny Popławskiej – sprzedażowy, ale dobry). Tę formę będę dopiero testować.\nAntycypacja i emocjonalnie angażujące treści\nProgramy typu Idol czy przemówienie TEDexowe, są świetnym źródłem inspiracji do zajęć. Emocje – te pozytywne albo brzydko pisząc, wzbudzenie afektu – ułatwiają zapamiętywanie, pobudzają dyskusje.\nIdola zaraz po konferencji implementowałam na zajęciach i wyszło super (link do odcinka na końcu wpisu). Twórcy programu w zasadzie robią za nas robotę narracyjną, tu jest o czym rozmawiać i co przewidywać. Najpierw prosimy Słuchaczy o opowiedzenie, tego co się wydarzy, skomentowanie tego co widzą i jak może się potoczyć historia. I oto mamy dwie bliźniaczki z Eslöv – jedna śpiewa poprawnie, ale nie zachwyciła jury, widać, że bardzo jej zależy – druga przeszła dalej, dużo łez, antycypowanie kto wgra, zachowań bohaterek, czy pozostaną solidarne wobec wyboru jury?– emocje jak z telenoweli, ale na zajęciach z języka obcego to świetnie gra – polecam.\nKomunikacja głupcze, czyli human skills\nWniosek ogólny i już ostatni. Najważniejsza w języku jest nauka naturalnej komunikacji, ponad wszystko liczy się ona w każdej branży i na każdym poziomie ludzkiego zachowania – bez tego nauka języka nie mam sensu. Umiejętności miękkie to klucz do innych ludzi, do nas samych, a nawet do technologii – bo tę tworzą ludzie, dla ludzi, obserwując i analizując ludzi.\nW związku z tym, ciekawą opcją wydają się narzędzia asynchroniczne w nauczaniu mówienia w języku obcym (wykład Anny Dziury z Uniwersytety Rzeszowskiego). Zalet jest wiele – pozwalają one oswoić się nie tylko z mówieniem w danym języku, ale także z własnym głosem, przygotowują do prawdziwej rozmowy, poprawiają płynność.\nPrzykłady ćwiczeń: tworzenie krótkich opowiadań w czasie przeszłym, omawianie danego problemu i propozycje rozwiązań.\nSzczególnie polecam Voice Thread, dopiero zaczęłam testować, ale jest bardzo interesującym narzędziem.\nBardzo ciekawa do wykorzystania jest też aplikacja pozwalająca robić szybkie animacje, jeśli chcecie zrobić na przykład jakąś gramatyczną powtórkę w atrakcyjnej formie.\nJestem podekscytowana implementacją nowych pomysłów. Testujcie i Wy i dajcie koniecznie znać, czy jakieś narzędzie przypadło Wam do gustu i w jakich warunkach się sprawdziło :).\nPadlet https://sv.padlet.com/ plus Googlowskie narzędzia do kolaboracji Google DOC, a nawet arkusze kalkulacyjne\nPixabay https://pixabay.com/pl/ darmowe obrazki, niezbędne w pracy każdego lektora\nPrezi https://prezi.com/ – Power Piont jest nudny\nChallange Based Learning Design https://www.slideshare.net/cliotech/challenge-based-learning\nNarzędzia do nagrywania wypowiedzi\nKahoot, bo wszyscy lubimy grywalizację\nIdol (przykład filmiku wykorzystanego na zajęciach)\nTEDexy ze szwedzkimi napisami (inspiracja do zajęć)\nTik Tok (kim są użytkownicy)\nSvenska så klart! https://webbapp.liber.se/svenska-sa-klart/\npani od szwedzkiego\tMetodyka\tDodaj komentarz 28 września 2019 30 września 2019 7 Minutes\nCo ma wspólnego Panna Julia z horrorem Midsommar. W biały dzień?\n„I kväll är fröken Julie galen igen; komplett galen!” wykrzykuje Jean na początku dramatu Augusta Strindberga\nCo ma wspólnego film „Midsommar. W biały dzień” (2019) Ariego Astera i „Fröken Julie” Augusta Strindberga w adaptacji filmowej Alfa Sjöberga (1951)?\nNiewątpliwie elementem wspólnym łączącym obie kreacje jest zanurzenie w midsommarowym uniwersum. Niezaprzeczalnie uwodząca, magiczna i zniewalająca siła święta Midsommar jest niemym nie tylko świadkiem wydarzeń, ale też poniekąd motorem działań, gdyż należy do sił natury, a to te wiodą prym w obu dziełach (Ari Aster z pewnością nas jeszcze zaskoczy, bo jego horrory wyznaczają zupełnie nowe standardy, dlatego nie waham się użyć słowa dzieło, mimo że film ma pewne słabe punkty).\nŚwięto Midsommar (przesilenie letnie, de facto początek lata) obchodzone pierwotnie 24 czerwca ku czci Jana Chrzciciela. W roku 1953 jego data trochę ewoluowała – jest to teraz święto ruchome, które przypada na sobotę między 20, a 26 czerwca. To bardzo ważny dla Szwedów czas, eksplozja letniej radości, energii i witaminy D, okazja do spotkania się z rodziną, przyjaciółmi, lokalną społecznością, możliwość wyjazdu na wieś i cieszenia się kontaktem z naturą.\nŚwiętowanie Midsommar rozpoczyna się już w piątek (Midsommarafton; en afton – wieczór), w wigilię Święta Lata. Wznosi się wówczas tzw. majstång, słup przybrany kwiatami i gałązkami (taki jak na zdjęciu poniżej – kadr z filmu Alfa Sjöberga) wokół którego odbywają się tańce i hulanki, czasem również swawole.\nåh, en evig sommar, oranger, lagrar, åh! – Jean (Fröken Julie)\nNajpierw krótko o samych kreacjach.\nW filmie Ariego Astera głównymi bohaterami są Dani (Florence Pugh – bardzo dobra rola) i Christian (Jack Reynor), którzy wyjeżdżają wraz z przyjaciółmi na zaproszenie Szweda Pellego do ojczyzny Augusta Strindberga, aby celebrować święto przesilenia letniego (słowiański odpowiednik – Noc Kupały). Następuje to po tragicznym wydarzeniu w życiu Dani uwikłanej w chorobę psychiczną siostry i śmierć najbliższych – bardzo mocny początek filmu. Dodatkowo para przeżywa poważny kryzys swojej relacji, wyjazd do Szwecji wydaje się być zbawiennym przerywnikiem czarnej serii traum…\nJednak Szwecja filmowa (film częściowo kręcony zresztą na Węgrzech) to nieco halucynogenna kraina, uwodząca pięknem białej nocy, pełna szwedzkich atrybutów (nie jest to jednak film o Szwecji – reżyser czerpie z Midsommarowego uniwersum pełnymi garściami, choć może nawet zbyt naiwnie wrzuca szwedzko – wikińskie symbole do fabularnego tygla). Midsommar, w którym uczestniczą bohaterowie filmu amerykańskiego reżysera jest szczególny, bo po pierwsze obchodzony w zamkniętej społeczności w wiosce Hårga (Hårga to prawdziwa wioska w Szwecji), po drugie przypada w roku dziewięćdziesięcioletniego cyklu, kiedy to, jak się okazuje, muszą zostać złożone ofiary z ludzi…\n„Jag har en dröm som återkommer då och då; och som jag erinrar mig nu -Jag sitter oppklättrad på en pelare och ser ingen möjlighet att komma ner; jag svindlar när jag ser ner, och ner måste jag, men jag har inte mod att kasta mig ner; jag kan inte hålla mig fast och jag längtar att få falla; men jag faller inte; och ändå får jag ingen ro förr än jag kommer ner! ingen vila förrän jag kommer ner, ner på marken, och komme jag ner på marken ville jag ner i jorden…” Fröken (Fröken Julie)\nDramat „Panna Julia” („Fröken Julie„) został napisany przez Augusta Strindberga w 1888 (sic!), ale wciąż jest niezwykle aktualny – walka klas, płci, miłość i pożądanie, mechanizmy kontroli i władzy. Alf Sjöberg przekłada dzieło na sugestywny język filmu.\nArystokratka Panna Julia, wbrew sztywnym konwenansom i podziałom klasowym, uwodzi służącego, „mającego nienaganne maniery” Jeana podczas Midsommafton. Skonsumowane pożądanie prowadzi w konsekwencji do samobójstwa panny Juli. To tragiczne wydarzenie poprzedzone jest skomplikowaną grą psychologiczną bohaterów. Na początku to Julia ma przewagę (tę klasową i psychiczną) nad Jeanem, później sytuacja zaczyna się nieco komplikować…\nSpójrzmy zatem na cechy wspólne obu kreacji\nNaturalizm i psychologia postaci\nZarówno w realistycznym dramacie Strindberga, jak i w horrorze Ariego Astera naturalizmu nie brakuje. Działania bohaterów sterowane są biologią. W Pannie Julii obserwujemy nieustanną walkę popędów. Sama bohaterka jest niezwykle dynamiczna, przechodzi przemianę. Na początku filmu jest zdecydowana, dominująca (tym bardziej, że jej ojciec, dzierżący władze w majątku, opuścił posiadłość) można rzec, że nienawidzi mężczyzn, następnie staje się uległa, niezdecydowana, poddaje się władzy Jeana.\nW filmie Ariego Astera naturalizm manifestuje się w bardzo realistycznych scenach np. rytualnego mordu, ale też w psychologizmie Dani, która przechodzi przez kolejną traumę w wiosce Hårga, ale jak się okazuje, kolejna trauma prowadzi paradoksalnie do katharsis. To Dani wygrywa zabójczy taniec, to ona, kobieta, triumfuje w filmie.\nZ drugiej strony nie można odmówić Pannie Julii konsekwencji – to ona, kiedy doszły do niej następstwa konsumpcji relacji z Jeanem, prosi go o podanie brzytwy, Jean wydaje się być w tej sytuacji bardziej tchórzliwy i niepewny.\nAllt det där är bra! Med Jean – du skall ge mig mod -Säg att du älskar mig! Kom och omfamna mig! Fröken (Fröken Julie)\nWalka płci i walka o władzę\nW filmie Ariego Astera walka o władzę i dominację widoczna jest m.in. w walce pokoleniowej (starszyzna nie może być obciążeniem dla społeczności, dlatego dokonuje się rytualnego mordu – skok z urwiska ättestupa – zresztą bardzo mocna i bardzo naturalistyczna scena w filmie).\nPoza tym obserwujemy nieustanną dominację zbiorowości nad jednostką.\nNa linii Dani – Christian też na początku widzimy walkę płci. W ich relacji ujawniają się takie dylematy jak na przykład – jak zdefiniować rolę mężczyzny i kobiety we współczesnym świecie (czy mężczyzna powinien być wspierający czy wręcz przeciwnie autonomiczny i niewzruszony okolicznościami), jak powinna wyglądać relacja – czy powinna być bliskim związkiem psychicznym i fizycznym, czy może dopuszczalne są tendencje separatystyczne i życie „trochę osobno”, a jednak razem?\nW Pannie Juli to arystokracja walczy ze służbą, pozornie tego nie robi, gdyż role są dokładnie wyznaczone przez porządek strukturalny, ale Panna Julia narusza konwenanse i delikatną sieć ładu społecznego za co spotyka ją kara, którą de facto sama sobie wymierza.\nSkomplikowane relacje rodzinne kładą się cieniem na życie bohaterów obu kreacji – Julia ma duży problem ze zdefiniowaniem swojej kobiecości i roli kobiety, w sztywnym gorsecie konwenansów. Przez oziębłą matkę wychowywana była jak chłopiec, miała stać się autonomiczną i silną jednostką. Jej rodzicielka nienawidziła mężczyzn i nie kochała ojca Julii, co przełożyło się na poważny deficyt w emocjonalności Julii. W konsekwencji reprezentacja mężczyzny w umyśle bohaterki była rozmytym wyobrażeniem, które nie wytrzymało w zderzeniu z brutalną rzeczywistością na którą nałożyła się dodatkowo „przemoc klasowa”.\nZ kolei w horrorze Ariego Astera Dani (studentka psychologii zresztą) tkwi bardzo skomplikowanym systemie rodzinnym, jej siostra jest chora psychicznie w związku z czym cała uwaga rodziców skupia się na tej ostatniej. Bohaterkę poznajemy, kiedy cała jej najbliższa rodzina ginie i Dani zostaje sama ze swoją traumą.\nTänk inte, tänk inte! Jean (Fröken Julie)\nDramat Strindberga jest niesłychanie zdyscyplinowanym, mięsistym dziełem o przemyślanej, „zbitej” strukturze, przez co ma też niesamowitą siłę rażenia. Akcja toczy się wartko, napięcie między Julią, a Jeanem jest poprowadzone w mistrzowski sposób, nie można jednak tego powiedzieć o dziele Ariego Astera. W zasadzie film ma przemyślaną strukturę do momentu egzekucji starszyzny (ättestupa), kiedy to najstarsi członkowie zamkniętej społeczności Hårgi zostają strąceni w przepaść. Od tego momentu film toczy się już bliżej nieokreślonym rytmem, jego puls czasem zanika, ale całość utrzymuje się na powierzchni dzięki niezwykle pięknym i uwadzącym zdjęciom Pawła Pogorzelskiego (sic!).\nZarówno w Pannie Juli, jak i w Midsommar zbiorowość jest lustrem odzwierciedlającym emocje głównych bohaterów (zbiorowy taniec wokół drzewa majowego – obie kreacje oraz scena krzyczących kobiet w filmie Ariego Astera). Dani, dzięki kolektywnemu przeżywaniu emocji, znajduje ukojenie delegując cierpienie na wspólnotę.\nNie wiem dlaczego, ale magia święta, jakim jest Midsommar (zresztą bawdzo dla Szwedów ważnego), zaprowadziła mnie do takiego bardzo dalekiego zestawienia, ale czasem takie ćwiczenie może być całkiem interesujące, bo szukanie analogii i różnic to poniekąd intrygująca zabawa.\nA może i Wy chcielibyście coś dodać od siebie?\nhttp://runeberg.org/frkjulie/ (treść dramatu Fröken Juli)\nFilm „Fröken Julie” w reżyserii Alfa Sjöberga\nhttps://www.filmweb.pl/video/Zwiastun/nr+3+polski-50552 (polski zwiastun filmu „Midsommar. W biały dzień”)\nhttps://svenska.yle.fi/artikel/2019/07/10/filmrecension-midsommar-sommarens-kusligaste-film-skildrar-hur-ljusets-fest-blir – szwedzka recenzja filmu „Midsommar. W biały dzień” (sv)\nMidsommar – midsommardagen firades ursprungligen den 24 juni till minne av Johannes Döparen (Jan Chrzciciel) 1953 flyttades den till närmaste lördag.\nsägen – sägnen – sägner – sägnerna kort folklig berättelse som vanl. innehåller övernaturliga inslag men ändå betraktas som i viss mån trovärdig\nen majstång lövklädd stång som reses i samband med midsommarfirande; klä majstången\nHårgadansen är en sägen om hur djävulen själv, förklädd till spelman fick ungdomarna i byn Hårga i Hälsingland att dansa sig till död. (Wikipedia)\nHårgalåten är en svensk folkmelodi från Hårga, vilken sägs ha uppstått ur Hårgasägnen. Till melodin dansas vanligen hambo, vilket tidigare kallades för horgadansen. (Wikipedia)\nÄttestupa – brant klippstup där gamla personer (enligt folktron) förmodas ha kastat sig ner för att inte belasta sin ätt\npani od szwedzkiego\tfilm\tDodaj komentarz 14 września 2019 15 września 2019 7 Minutes


Ciepły klimat z kolorowym grzejnikiem | Dom.pl\nStart Instalacje Ogrzewanie domu i mieszkania Ciepły klimat z kolorowym grzejnikiem\nW naszych domach i mieszkaniach otacza nas wiele barw i kształtów. Jednak szczególne znaczenie odgrywa kolorystyka. Może ona wpływać na emocje, mobilizować do pracy, a nawet pomagać w odpoczynku. Teraz taką własną koloroterapię możemy zafundować sobie we własnym mieszkaniu np. poprzez wprowadzanie barwnych elementów.\nZacząć możemy tuż po wejściu do mieszkania, poprzez zastosowanie ciekawego akcentu kolorystycznego, jakim może być grzejnik. Jego kolor można dowolnie dopasować do tonacji użytej we wnętrzu, np. tej na posadzce lub na ścianie. Uzyskamy wówczas harmonijną aranżację pomieszczenia.\nTęsknotę za wakacyjnym słońcem, podróżą w odległe zakątki świata czy czasem spędzonym na górskich wędrówkach, ukoją kolory lata zastosowane w salonie, sypialni, a nawet w łazience. Chcąc powrócić do wakacyjnych wspomnień, ciekawym rozwiązaniem będzie montaż grzejnika w kolorze słońca. Barwa ta może wpływać uspokajająco, jak i pobudzająco do wysiłku intelektualnego.\nSzczególnie w pokoju dziecięcym grzejnik w odcieniach żółtych będzie dodatkiem, który nie tylko ożywi wnętrze, ale i pozytywnie wpłynie na wyobraźnię dzieci.\nUrządzając salon zastanawiamy się jaką wybrać kanapę, jakiego koloru, czy będzie pasowała do posadzki, mebli czy ścian. Jednak równie ważny jak wybór kanapy, jest właściwy dobór grzejnika. Przecież ma on służyć nam przez lata, a nawet ukryty za firanką czy zasłoną, nie pozostanie do końca niezauważalnym elementem w pokoju. Bogata oferta grzejników dekoracyjnych renomowanych marek pozwala na „wyjście” grzejnika zza ukrycia. W klasycznych wnętrzach sprawdzą się grzejniki o oryginalnej stylistyce i nietypowych wymiarach – od modeli wysokich i wąskich, po niskie i długie. Te urządzenia nie tylko ogrzeją salon, ale też podkreślną jego styl.\nWprowadzenie barw i wielu kształtów do produkcji grzejników, spowodowało, że przestały byc one wyłącznie koniecznym elementem każdego pomieszczenia. Teraz stały się elementem aranżacji wnętrz, detalem, który może zmienić styl, jak również spełniać rolę domowego, ciepłego „terapeuty”.


Temat: What does the fox say? Nie Wrz 22, 2013 1:30 pm\n- Kenzie, grzebiesz przy tym samochodzie od rana... - Do uszu chłopaka dotarł cichy wyrzuty wypowiadany z dystansu kilku metrów, a następnie kroki, by po chwili widok przysłonił mu cień, który tak doskonale znał. Obejrzał się przez ramię z wyrazem umiarkowanego zainteresowania i jego wzrok padł na drobnej postury dziewczynę, która stała z dłońmi splecionymi za plecami i przypatrywała mu się ze spokojem. Na jej urodziwej twarzy dostrzegł jedynie ślad uśmiechu, a jednak i bez tego zdawała się być w bardzo dobrym nastroju. Do czasu.\n- Co w związku z tym? - rzucił beznamiętnie, ponownie poświęcając uwagę staremu silnikowi. Wymagał kilka poprawek, właściwie to całkiem sporo, w dodatku lakier odłaził niemalże płatami i ledwo dało się na niego patrzeć bez współczucia. Uparł się, że doprowadzi go do porządku i zamierzał dotrzymać danego sobie słowa.\n- Wybrałbyś się z nami... - zaczęła ponownie, robiąc kolejne dwa kroki w jego kierunku. Poruszała się z dozą niepokoju, jak gdyby zbliżenie się do niego w tej chwili wymagało odwagi. Obydwoje doskonale wiedzieli, jak prawdopodobnie potoczy się ta rozmowa, ale to nie znaczyło, że którekolwiek z nich postanowi przerwać tę rutynową farsę.\n- Mówiłem, że dzisiaj nie da rady – odparł i tylko uważny słuchacz wyczułby w jego głosie namiastkę zniecierpliwienia. Dziewczyna również nie miała co do tego wątpliwości, a jednak wciąż nie rezygnowała. Zacisnęła wargi i zmarszczyła lekko piegowaty nos, a potem wypuściła powietrze z płuc z cichym westchnieniem. Nie przychodziło jej to łatwo, ale od długiego czasu dokładała starań, by nieco uspołecznić swojego „ukochanego”. Tym razem podjęła nieco inną taktykę.\n- Nie uważasz chyba, że uda ci się zmusić tę górę złomu, żeby...\n- Ruszy – uciął krótko Kenzie, niespodziewanie z wyraźną złością w głosie. Ze strony dziewczyny nie dotarł do niego już najmniejszy protest, a jedyny dźwięk, który brzmiał mu w uszach przez kolejne kilka chwil, to gasnący odgłos kroków na betonie.\n- Ty chrzaniony gówniarzu, sądzisz, że ujdzie ci to płazem?! - Ryk poprzedzający brutalne pchnięcie zadźwięczał w jego uszach dużo boleśniej niż zadany cios, po którym odbił się od ściany z głuchym stęknięciem. Wolno rozchylił zaciskające się przed momentem powieki i zmierzył nieprzytomnym wzrokiem rosłego mężczyznę, który dyszał wściekle i spojrzeniem próbował wypalić mu dwa otwory we łbie. Miał przyjemność stawania z nim oko w oko już wielokrotnie; nigdy jednak nie nadarzyła się okazja, by na własnej skórze poczuł siłę mężczyzny. W tej chwili zaczął niemalże żałować za tą sztuczną uprzejmością, jaką częstowali się od chwili, kiedy związał się z jego córką.\n- Nic się przecież nie stało – mruknął słabo i odkaszlnął, przykładając pięść do ust. Do tamtej chwili nigdy nie przyszłoby mu przez myśl, że odruch kaszlu może być odebrany jako atak, ale kiedy chwilę później usłyszał charakterystyczny świst, a tuż obok jego głowy pięść mężczyzny uderzyła w ścianę, tworząc w niej lekkie zgłębienie, wbił to sobie w łeb. Mimowolnie przymknął jedno oko, lecz po chwili nieco odważniej uniósł głowę i wpatrzył się w agresora z zacietrzewieniem.\n- Mogłeś ją zarazić! - Wrzasnęło rosłe bydle, a jego wściekłość rosła na jego oczach. Dziewczyna zaś stała w progu od kilku minut bez słowa i biernie przyglądała się scenie.\n- Ale nie zaraziłem – zdobył się na krótką odpowiedź i wyprostował niemrawo, przełykając ciężko ślinę. Gość miał parę w łapach, ale Kenzie wiedział o tym od początku. Był świadom, że szukał tylko wymówki, by w końcu porządnie go sprać i nie dopuścić, by taki „wrak człowieka” pałętał się koło jego jedynej córeczki. A wystarczyło tylko wyznać jej w końcu, że jest nosicielem. Nie był przecież chory...\n- Nie w tym rzecz! - rozległ się kolejny wściekły krzyk i chyba tylko świadomość, że poszedłby siedzieć, powstrzymała go od kolejnego ciosu. „Zabijesz psa, pójdziesz siedzieć za człowieka”, czyż nie tak?\n- Powiedziałem jej, do cholery! - warknął. - Czego jeszcze chcesz?! Dowodu, że jej nie tknąłem?! Nie zaraziłaby się przecież przez pocałunek – wyrzucił z siebie i zaserwował dziewczynie z ukosa pełne wyrzutu spojrzenie. Nie powinien jej obwiniać; nie umiałaby dusić tego w sobie. Dlatego też zrozumiał, kiedy odwróciła wzrok, choć jej twarz przybrała dostrzegalną barwę szkarłatu. Popełnił wielki błąd, spuszczając na moment wzrok z atakującego go wściekle ojca, ale prędko sobie o tym przypomniał. Trudno w końcu nie poczuć silnego uderzenia w brzuch, podczas którego oczy zaszły mu mgłą jeszcze bardziej. Doskonale wiedział, że powinien uważać na słowa, ale miał serdecznie dość tego wszystkiego. Łaskawy oprawca przytrzymał go, by chłopak nie wylądował na kolanach, ale naprawdę niewiele brakowało. Odsunął się od niego automatycznie, gdy tylko ciało przestało odmawiać posłuszeństwa. Miał ochotę mu oddać, ale dobrze wiedział, że dla niego samego skończyłoby się to znacznie gorzej. Niechętnie zerknął na niego znowu, przekonany, że brak reakcji nie zostanie przyjęty pozytywnie. Nie mylił się, lecz nim gość zdołał zamachnąć się po raz wtóry, dziewczyna zareagowała.\n- Tato, dość już! - krzyknęła drżącym głosem i doskoczyła do mężczyzny, by zacisnąć dłonie na jego przedramieniu. Raz jeden, poczuł nieopisaną wręcz wdzięczność, lecz równocześnie urazę, że go powstrzymała. Nigdy nie miał zapędów samobójczych, przecież nic nie jest warte kulki w łeb...\n- Chodźmy – miauknęła jasnowłosa, ciągnąc rosłego faceta. Ojciec chyba oprzytomniał, bo nagle spojrzał na nią zdumiony, a następnie łypnął groźnie na niedoszłą ofiarę brutalnego pobicia.\n- Idziemy – zadecydował i ruszył z córką do wyjścia. Przed progiem zatrzymał się i rzucił jeszcze, bez oglądania się za siebie: - I żebym cię nigdy więcej nie widział w pobliżu naszego domu. - Nie trzeba się było wysilać, by wyczuć tę nutę obrzydzenia w jego głosie, która prawdopodobnie miała towarzyszyć chłopakowi do końca jego dni.\n- Jasne – syknął ledwo dosłyszalnie Kenzie. Ostatkiem sił stłumił w sobie pragnienie, by wrzasnąć za nimi, sprowokować jeszcze raz tego rozwścieczonego potwora i pozwolić mu na obicie sobie mordy. Przynajmniej pozbyłby się resztek wyrzutów sumienia, które trzymały się go uparcie od momentu, gdy pierwszy raz dotknął tej drobnej istoty. Eish, pieprzyć to.\nPieprzony deszcz, że też musiał zacząć padać akurat w czasie, gdy wracał do domu wymięty niczym stara ściera. Niczym idiota próbował wypalić kolejnego papierosa, lecz ten siłą rzeczy zamókł, więc niechętnie musiał się go pozbyć. Powłóczył nogami bez większego entuzjazmu, naciągając kaptur raz po raz w nadziei, że gdy dotrze wreszcie do siebie, nie będzie z niego kapało jak z popsutego kranu. Sarknął pod nosem i zadrżał niezauważalnie, wciskając dłonie po raz kolejny do kieszeni, co mijało się z celem, bo ich wnętrze również było wilgotne. Pozostawało jedynie zacisnąć zęby i przetrwać jakoś nieprzyjemną wędrówkę. Nie zorientował się nawet, że ktoś za nim idzie. Dopiero przy trzecim wezwaniu stanął jak wryty i nieco wytrącony z równowagi zerknął przez ramię. Był prawie pewien, że zaczyna mieć omamy, ale mylił się – w odległości kilku kroków stał nieznajomy mu gość i to najwyraźniej on próbował go mało subtelnie zaczepić.\n- Niklaus Schneider? - spytał nieznajomy, zbliżając się do niego nieznacznie. Brwi Kenziego uniosły się nieznacznie, kiedy przekrzywił głowę na bok, poruszając ustami w sposób przywodzący na myśl żucie gumy.\n- A kto pyta? - mruknął wyraźnie znudzony, ale na tyle głośno, by dało się go słyszeć przez zacinający deszcz. Miał ogromną nadzieję, że to nic ważnego, bo rozmowa na deszczu nie przywodziła na myśl niczego przyjemnego, a raczej nie miał chęci na bliższe zapoznawanie się z tym osobnikiem nieznanego pochodzenia, który prawdopodobnie właśnie zmniejszył nieco dystans między nimi, na co w głowie mężczyzny zaświeciła ostrzegawcza lampka. Gość najwyraźniej miał do niego interes, ale – nie wiedzieć czemu – postanowił załatwić sprawę na środku chodnika, nim zainteresować się ubiciem targu jak normalny człowiek. Kenzie przystąpił z nogi na nogę i odchrząknął cicho, oczekując odpowiedzi.\n- Jeżeli dobrze mi wiadomo, jesteś mechanikiem... Mam propozycję, która może cię zainteresować - oznajmił nieznajomy, zaś brwi mężczyzny uniosły się jeszcze wyżej, o ile było to w ogóle możliwe.


Pożegnania: o. Flawiusz od Niepokalanego Serca Maryi OCD (Józef Zawada) | Życie Zakonne\nHome WiadomościOdeszli do Pana Pożegnania: o. Flawiusz od Niepokalanego Serca Maryi OCD (Józef Zawada)\nW niedzielę, 27 czerwca 2021 roku, w klasztorze Karmelitów Bosych w Koronie na Florydzie, zmarł o. Flawiusz od Niepokalanego Serca Maryi OCD (Józef Zawada).\nJózef Zawada urodził się 02 kwietnia 1934 roku w Górecku Kościelnym w diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej. Po ukończeniu szkoły podstawowej wstąpił do Niższego Seminarium Karmelitów Bosych w Wadowicach. W roku 1952 udał się do Czernej, gdzie 20 września rozpoczął nowicjat, przyjął habit karmelitański i otrzymał imię: Flawiusz od Niepokalanego Serca Maryi. Pierwszą profesję zakonną złożył rok później 21 września również w Czernej. Po złożeniu profesji kontynuował naukę w liceum w Poznaniu uwieńczoną maturą w roku 1955. Studia filozoficzne odbywał w Wyższym Seminarium Karmelitów Bosych w Poznaniu, a teologiczne w Krakowie. Dnia 09 listopada 1958 złożył swoje uroczyste śluby zakonne, a 22 czerwca 1964 otrzymał święcenia kapłańskie w Krakowie z rąk bpa Juliana Groblickiego.\nPo święceniach został przeniesiony do klasztoru w Lublinie, gdzie odbył studia specjalistyczne z zakresu filozofii przyrody na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Po zakończeniu studiów został skierowany do Wadowic, gdzie w latach 1969-1973 był nauczycielem biologii i chemii w Niższym Seminarium. Po zakończeniu misji nauczyciela przebywał kolejno w klasztorach: Kraków (1973-1976) – był zelatorem misji i duszpasterzem chorych; Wrocław (1976-1981) – był katechetą i ekonomem klasztoru. W roku 1981 został posłany do Stanów Zjednoczonych, gdzie pracował jako duszpasterz Polonii w klasztorze Karmelitów Bosych w Munster w diecezji Gary.\nW 1988 Karmelici Bosi z Munster rozpoczęli swoją obecność na Florydzie, w miejscowości Korona (diecezja St. Augustine). Jako pierwszy zakonnik w Koronie zamieszkał o. Flawiusz Zawada, który był praktycznie fundatorem tego miejsca wkładając w nie cały swoje siły, poświęcenie i wielorakie talenty duszpasterskie, budownicze, a nawet kulinarne. Był kustoszem tej nowej placówki i pierwszym jej przełożonym. Dzięki jego zaangażowaniu i osobistemu wysiłkowi powstała przy klasztorze kaplica, a na terenie przyklasztornym, wśród bujnej zieleni zbudowana została, w dużej mierze jego rękami, wielka Droga Krzyżowa, a także Ogród Różańcowy. O. Flawiusz był przez wiele lat duszpasterzem „Towarzystwa Polonia” w Koronie i w Jacksonville.\nZmarł w umiłowanym przez siebie klasztorze w Koronie w 87 roku życia, w 68 roku życia zakonnego i w 57 roku kapłaństwa. RiP.


W Związku Radzieckim zawsze liczył się tylko kolektyw. Stąd w literaturze i filmie epoki stalinowskiej cała plejada – mniej lub bardziej utalentowanych – artystycznych duetów. Tandem humorystów Ilja Ilf i Jewgienij Pietrow zaliczał się zdecydowanie do tych drugich. Ich satyryczna powieść „12 krzeseł” weszła do kanonu literatury rosyjskiej, a jej ekranizacja autorstwa Leonida Gajdaja znalazła wieczyste miejsce w kanonie kinematografii.\nPo zwycięskiej rewolucji październikowej w Rosji rozpoczęła się wojna domowa. Komunistyczni przywódcy, w tym Włodzimierz Iljicz Lenin, zdawali sobie sprawę, że chcąc odeprzeć kontrofensywę „białych” i rozprawić się z wojskami interwencyjnymi (przede wszystkim angielskimi i francuskimi), muszą przejąć pełną kontrolę nad gospodarką, a zwłaszcza przemysłem, na opanowanych przez siebie terytoriach. W tym celu wprowadzili tak zwany komunizm wojenny, który polegał na ustanowieniu centralnego planowania, wiążącego się z całkowitą militaryzacją zakładów. Fabryki stały się de facto obozami pracy; za spóźnienie bądź wyprodukowanie bubla można było zostać postawionym przed plutonem egzekucyjnym jako sabotażysta. Bardzo szybko jednak okazało się, że decyzja ta, mająca w ekspresowym tempie odbudować gospodarkę, przyniosła odmienny od pożądanego skutek – doprowadziła ją do ruiny. Wówczas to Lenin, idąc po rozum do głowy, postanowił zrezygnować z nieefektywnego zarządzania i w 1921 roku publicznie ogłosił Nową Ekonomiczną Politykę, czyli NEP. Władze zezwoliły na istnienie drobnych prywatnych przedsiębiorstw, rolnicy mogli sprzedawać nadwyżki na wolnym rynku (za rzeczywiste, a nie sztucznie zaniżane ceny), dopuszczono również inwestorów zagranicznych. Dopiero teraz, gdy obywatelom zdjęto duszący ich gorset, gospodarka zaczęła stopniowo podnosić się z upadku. Rosły fortuny tak zwanych NEP-manów, którzy – często już nauczeni doświadczeniem – ukrywali zarobione pieniądze zarówno przed władzami, aby nie płacić nadmiernych podatków, jak i przed sąsiadami, aby nie narażać się na ich donosy do odpowiednich instytucji. Lata 20. ubiegłego wieku były w Rosji, a później w Związku Radzieckim, okresem rozwoju czarnego rynku i szarej strefy, najlepiej w tej niezwykle zagmatwanej sytuacji polityczno-ekonomicznej radzili sobie oszuści i aferzyści. Tacy chociażby jak, nazywający sam siebie Wielkim Kombinatorem, Ostap Bender – bohater dwóch powieści pary wybitnych radzieckich satyryków Ilji Ilfa i Jewgienija Pietrowa – który stał się wręcz literackim symbolem i, trochę na przekór oczekiwaniom autorów i przywódców ZSRR, bohaterem narodowym epoki NEP-u.\nStarszy w tym tandemie był Ilja Arnoldowicz Ilf, a właściwie Jechiel-Lejb Fajnzilberg, urodzony w Odessie w 1897 roku syn pracownika banku1). Po ukończeniu, w rok przed wybuchem pierwszej wojny światowej, technikum pracował jako telefonista; potem był księgowym, dziennikarzem, wreszcie redaktorem pism satyrycznych. Mając dwadzieścia sześć lat, przeprowadził się do Moskwy i zahaczył w wydawanym przez związek zawodowy kolejarzy czasopiśmie „Gudok”. Publikował w nim felietony oraz humoreski; tam też poznał Jewgienija Pietrowicza Pietrowa. Pietrow (rocznik 1903), naprawdę nazywający się Katajew2), również pochodził z Odessy. Ukończywszy jako siedemnastolatek klasyczne gimnazjum, został najpierw korespondentem prasowym, później przez trzy lata pracował jako inspektor wydziału kryminalnego, by ostatecznie znaleźć się w Moskwie i zacząć karierę dziennikarsko-literacką. Od 1923 do 1926 roku był w redakcji gazety „Krasnyj Pieriec”, potem przeniósł się do „Gudoka”, gdzie czekał już na niego Ilf. Panowie natychmiast znaleźli ze sobą wspólny język, czego efektem stało się opublikowanie w 1928 roku powieści „12 krzeseł”. Sukces był tak wielki, że po trzech latach ujrzała światło dzienne jej kontynuacja – „Złote cielę” (lub, według innych tłumaczeń, „Złoty cielec”). Pozostałe teksty duetu – między innymi opowiadania „Niezwykłe opowieści z życia miasta Kołokołamska” (1928), „Swietłaja licznost’” (1928) czy mikropowieść „1001 dzień, czyli Nowa Szeherezada” (1929) – pozostawały w cieniu historii z Ostapem Benderem w roli głównej. W połowie lat 30. XX wieku Ilf i Pietrow3) wybrali się w podróż do Stanów Zjednoczonych, po powrocie zaś opublikowali książkę „Odnoetażnaja Amierika” (1937). Było to, jak się niebawem okazało, ich ostatnie wspólne dzieło; Ilf zmarł bowiem z powodu gruźlicy 13 kwietnia 1937 roku. Pietrow długo nie potrafił się otrząsnąć po śmierci przyjaciela; nadal pisał teksty do gazet, ale z dłuższą formą wyraźnie sobie nie radził. W 1939 roku przystąpił wprawdzie do pracy nad utopijno-futurystyczną powieścią „Putieszestwije w stranu kommunizma” („Podróż do kraju komunizmu”), w której chciał przedstawić wizję Związku Radzieckiego za dwadzieścia kilka lat, ale nigdy jej nie ukończył. Kiedy wybuchła Wielka Wojna Ojczyźniana, poszedł na front jako korespondent wojenny. 2 lipca 1942 roku samolot, którym leciał z Sewastopola do Moskwy, został zestrzelony przez niemiecki myśliwiec niedaleko Rostowa nad Donem.\nIlf i Pietrow po wsze czasy zostaną zapamiętani właśnie jako autorzy dylogii o Wielkim Kombinatorze. Wymyślona przez nich historia okazała się na tyle uniwersalna, że sięgali po nią filmowcy na całym niemal świecie; stosunkowo późno, zapewne z przyczyn cenzuralnych, zrobili to sami Rosjanie. Palma pierwszeństwa w ekranizacji „12 krzeseł” należy się jednak… Polakom i Czechom. To właśnie te dwie kinematografie, przed wojną współpracujące ze sobą niezwykle rzadko, w 1933 roku po raz pierwszy przeniosły na ekran powieść radzieckich satyryków. Film, którego akcja rozgrywała się w Pradze, a główne role zagrali Adolf Dymsza i Zula Pogorzelska, wyreżyserowali Michał Waszyński i Martin Fric. Jeszcze przed wojną po tę arcyśmieszną historię, nieco ją zresztą przerabiając, sięgnęli Niemcy („13 Stühle” E. W. Emo, 1938); po wojnie zaś: dwukrotnie Amerykanie („It’s in the Bag!” Richarda Wallace’a, 1945; „The Twelve Chairs” Mela Brooksa, 1970), Szwedzi („Sju svarta be-hå” Gösty Bernharda, 1954), Brazylijczycy („Treze cadeiras” Franza Eichhorna, 1957) i Kubańczycy („Las doce sillas” Tomása Gutiérreza, 1962). Najlepszą obsadę miała natomiast, zatytułowana „12 + 1”, francusko-włoska adaptacja Nicolasa Gessnera z 1969 roku, w której na ekranie pojawili się między innymi Sharon Tate, Vittorio Gassman, Orson Welles, Vittorio de Sica i Terry-Thomas. Wstępem do kinowej ekranizacji „12 krzeseł” w ojczyźnie autorów literackiego pierwowzoru był, zrealizowany w 1966 roku w Leningradzie, spektakl telewizyjny w reżyserii Aleksandra Bielinskiego, w którym Ostapa Bendera zagrał Igor Gorbaczow. Sukces tego przedstawienia, jak i dokonanej w 1968 roku przez Michaiła Szwejcera adaptacji „Złotego cielęcia”, postanowiło zdyskontować kierownictwo „Mosfilmu”, godząc się wreszcie na przeniesienie najsłynniejszej książki Ilfa i Pietrowa na duży ekran. Pierwotnie obraz miał wyreżyserować Gruzin Gieorgij Danielija, ale widząc, jak bardzo marzy o tym jego przyjaciel Leonid Gajdaj, odstąpił mu zlecenie. Czterdziestoośmioletni wówczas Gajdaj cieszył się w Związku Radzieckim w latach 60. XX wieku gigantyczną wręcz popularnością; na jego komedie satyryczne – „Operacja Y, czyli przypadki Szurika” (1965), „Kaukaska branka, czyli Nowe przygody Szurika” (1967) oraz „Brylantowa ręka” (1969) – waliły do kin dziesiątki milionów widzów. Kto więc nadawał się lepiej do tej roli, jak nie on właśnie?\nNa problemy nie trzeba było jednak długo czekać. Pierwsze pojawiły się już na etapie obsadzenia głównej postaci. Do roli Ostapa Bendera kandydowało bowiem ponad dwudziestu aktorów, z kwitkiem odprawiono między innymi artystów tej miary, co Włodzimierz Wysocki, Aleksiej Batałow, Walentin Gaft, Andriej Mironow, Aleksandr Bielawski; smakiem musiał obejść się również będący dopiero u progu kariery Nikita Michałkow. Wybrano niezbyt jeszcze wówczas znanego Gruzina Arczila Gomiaszwilego, przeciwko czemu niemal natychmiast zaprotestował Państwowy Komitet Kinematografii (Goskino), któremu nie podobał się przede wszystkim zbyt silny kaukaski akcent mężczyzny. Gajdaj wybrnął jednak z kłopotów, przekonując, że przecież będzie można podłożyć dubbing. I tak też się stało; w filmie Bender mówi głosem rdzennego Rosjanina Jurija Sarancewa. Premiera „12 krzeseł” odbyła się w czerwcu 1971 roku; do końca grudnia obraz obejrzało trochę ponad 39 milionów widzów, w efekcie czego zajął on (dopiero) piąte miejsce w rocznym podsumowaniu. Tyle że jego popularność w następnych latach wcale nie malała… Główną postacią powieści i filmu jest Ostap Bender – postać jak najbardziej fikcyjna, choć, jak twierdzą badacze literatury radzieckiej, mająca swoje odpowiedniki w rzeczywistości. Jedni widzą pierwowzór Wielkiego Kombinatora w postaci Osipa Szopa, inni – w Walentinie Katajewie, bracie Jewgienija Pietrowa. Zdecydowanie więcej zwolenników ma jednak pierwsza teoria. Kim więc był Szop? Urodził się w 1899 roku w ukraińskim Nikopolu; gdy miał roczek, jego żydowska rodzina przeniosła się do Odessy. W roku Wielkiej Rewolucji Październikowej Osip znalazł się w Piotrogrodzie, gdzie rozpoczął studia w Instytucie Technologicznym; nie ukończył jednak nawet pierwszego roku. Opuścił miasto nad Newą, postanawiając wrócić nad Morze Czarne. Zajęło mu to dwa lata; jak sam twierdził, przeżył w tym czasie masę przygód. Niektóre z nich opisał, inne opowiedział swoim odeskim kamratom Ilfowi i Pietrowowi. Szop, mający też ponoć w swoim życiu epizod jako funkcjonariusz CzeKa, dociągnął do 1978 roku, a więc przeżył o kilkadziesiąt lat tych, którzy chcąc nie chcąc rozsławili jego imię.


Obsługa transportowa – odbiór i przewóz martwych zwierząt\nOdbiór i transport zwierząt do zakładu utylizacyjnego\nZgodnie z prawem utylizacja padłych zwierząt może zostać przeprowadzona wyłącznie w specjalnych zakładach posiadających uprawnienia do jej wykonywania. Za pośrednictwem takich instytucji odbywa się procedura spopielenia. Należy pamiętać, że samodzielne usunięcie ciała zwierzęcia w celu jego pogrzebania czy spalenia w miejscu do tego nieprzeznaczonym, wykracza poza normy obowiązującego prawa. Nie ma możliwości pochowania zwłok w ogródku, na działce czy w lesie. W sytuacji śmierci zwierząt pojawia się problem związany z transportem oraz zabezpieczeniem ciała. Z pomocą przychodzi firma Figa – oferujemy odbiór każdego zwierzęcia gospodarstwa domowego i przewóz do odpowiedniego zakładu. Kiedy zostanie nam przekazane padłe zwierzę, wystawiamy dokument poświadczający jego utylizację.\nFirma Figa działa zgodnie z procedurami normowanymi przez prawo. Podczas przewozu martwych zwierząt zachowujemy najwyższe standardy higieniczne – zwierzęta pakujemy do jednorazowych worków i kontenerów z atestem. Nasze pojazdy cechują wysokie parametry wydajnościowe oraz przystosowanie do przewozu zwłok zwierząt o dowolnych gabarytach. Liczą się dla nas czas i bezpieczeństwo, staramy się sprostać oczekiwaniom Klientów i odebrać martwe zwierzęta jak najszybciej.\nPrzewozimy takie zwierzęta jak:\npupile domowe – psy, koty, których nie można pochować w ogródku.\nDo każdego zlecenia podchodzimy indywidualnie i z pełnym profesjonalizmem. Przy większych zleceniach przewidujemy rabat na usługi. Zajmujemy się również odbiorem oraz przewozem zwierząt, które giną pod kołami pojazdów na drogach. Aby zarejestrować zlecenie niezbędne jest przygotowanie podstawowych informacji, takich jak imię i nazwisko właściciela, miejsce, w którym znajduje się surowiec klasy I oraz numer telefonu. Ceny usług uzależnione są od gabarytów zwierzęcia.


Emotiva BasX A-100 Wzmacniacz zintegrowany | SoundClub\nCeny podane w: zł$ (1 zł = 0.2451$) € (1 zł = 0.2172€)\nEmotiva BasX A-100 Wzmacniacz zintegrowany\nWzmacniacz zintegrowany50W mocy na kanał [stereo, 8Ohm]Gwarancja Satysfakcji - zwrot do 60 dni!Nawet 5 lat gwarancjiDarmowa dostawa\nBardzo mała ilość Wysyłka w ciągu 12 godz.\nKod produktu: 0818841011846\nEmotiva BasX A-100: stereofoniczny wzmacniacz zintegrowany\nWzmacniacz zintegrowany Emotiva BasX A-100 jest wyposażony we wszystko, co jest potrzebne w doskonałym urządzeniu audio: wydajny zasilacz, układ wzmacniający klasy AB o krótkich ścieżkach, wysokiej klasy niezbalansowane gniazda wejściowe oraz terminale głośnikowe. BasX A-100 zapewnia 50W mocy na kanał [przy obciążeniu 8Ohm] i 80W na kanał przy obciążeniu 4Ohm; pozwala to wysterować większość kolumn do satysfakcjonujących poziomów głośności. BasX A-100 wyposażony jest również w kilka dodatkowych funkcji, dzięki którym może z dumą nosić miano ‘wzmacniacza zintegrowanego’. Znajdziemy tu również standardowe wyjścia i wejścia wyzwalacza; możliwa jest również konfiguracja pozwalająca włączać wzmacniacz automatycznie po wykryciu sygnału na wejściach, co czyni zeń doskonałe urządzenie do stosowania w dalszych strefach domowego systemu audio.\nWzmacniacz zintegrowany Emotiva BasX A-100 jest również wyposażony w pokrętło regulacji głośności i wyjście słuchawkowe. Znajdują się one na przednim panelu urządzenia. Brzmienie wyjścia słuchawkowego docenią zwłaszcza miłośnicy brzmienia urządzeń klasy vintage. Jest ono bowiem zasilane wprost z głównych wyjść stopni wzmacniających za pomocą układu rezystorów, dzięki czemu przypomina brzmieniem klasyczne wzmacniacze słuchawkowe wysokiej klasy cenione za najlepszy dźwięk. Inną, szczególną cechą BasX A-100 jest możliwość bezpośredniego napędzania słuchawek planarnych. Para specjalnych zworek pozwala połączyć końcówki mocy A-100 z wyjściem słuchawkowym, co umożliwia dostarczenie właściwej mocy do słuchawkowych głośników planarnych o niskiej skuteczności bez konieczności stosowania dodatkowych wzmacniaczy i przewodów. Na korzystanie z takiego połączenia pozwala niski poziom szumów wzmacniacza A-100.\nWzmacniacz zintegrowany BasX A-100 jest zaprojektowany i zbudowany z myślą o wielu lat bezproblemowej pracy: stalowa obudowa, aluminiowy panel przedni, wysokiej klasy komponenty, precyzyjny montaż... Wierzymy, że będziesz cieszył się wzmacniaczem zintegrowanym BasX A-100 bardzo, bardzo długo. Nasze pewność potwierdzamy pełną trzyletnią gwarancją.\nWzmacniacz BasX A-100 niewielki stereofoniczny wzmacniacz zintegrowany o świetnym brzmieniu i szerokich możliwościach. Jest to urządzenie, które odnajdzie się w szeregu różnych zastosowań: od napędzania małego systemu w domu lub biurze po zapewnienie dźwięku w drugiej domowym systemie. Na pokładzie A-100 znajduje się również wyjście słuchawkowe łączące zalety wzmacniaczy słuchawkowych złotej ery z zaletami najnowszych technologii pozwalających korzystać z słuchawek planarnych bez potrzeby sięgania po dodatkowe urządzenia.\n- Najlepsze w klasie brzmienie: wzmacniacz A-100 oparto o rozwiązania znane z naszych najbardziej zaawansowanych konstrukcji, z którymi dzieli nawet niektóre komponenty wysokiej jakości; klasą brzmienia przypomina więc ‘większych braci’ i jet pod tym względem dużo lepszy od większości wzmacniaczy w swojej cenie.\n- 50W na kanał przy 8Ohm [80W na kanał przy 4Ohm]: w pełni wystarcza do napędzania większości kolumn i osiągnięcia wysokich poziomów głośności.\n- Klasyczne wyjście słuchawkowe: zasilane z głównych wyjść stopni wzmacniających za pomocą układu rezystorów, dzięki czemu przypomina brzmieniem klasyczne wzmacniacze słuchawkowe wysokiej klasy cenione za najlepszy dźwięk.\n- Opcja bezpośredniego napędzania słuchawek planarnych: pozwala połączyć końcówki mocy A-100 z wyjściem słuchawkowym, co umożliwia dostarczenie właściwej mocy do słuchawkowych głośników planarnych o niskiej skuteczności.\n- Elastyczne opcje sterowania: zależnie od konfiguracji wzmacniacz A-100 może włączać się po wykryciu sygnału wyzwalacza lub po rozpoznaniu sygnału na wejściach audio; wyjście wyzwalacza pozwala przesyłać sygnał do kolejnych urządzeń systemu.\n- Regulacja głośności na przednim panelu: Wygodne i precyzyjne pokrętło regulacji głośności na przednim panelu pozwala korzystać ze źródeł o stałym i zmiennym sygnale wyjściowym.\n- Wydajny zasilacz liniowy: transformator toroidalny pozwala osiągnąć wydajność prądową wystarczającą aby napędzić nawet najtrudniejsze kolumny bez śladu jakiejkolwiek kompresji i zniekształceń.\n- Niewielkie rozmiary: ułatwiają stosowanie wzmacniacza A-100 w każdym systemie.\n- Pętla sygnału: obecne na tylnej ściance wyjście, tzw. ‘przelotka’, umożliwia połączenie w sieć kilku wzmacniaczy lub innych urządzeń.\n- Podświetlenie pokrętła głośności: kolorowy podświetlany pierścień wokół pokrętła regulacji głośności sygnalizuje status zasilania wzmacniacza i jego ewentualną awarię.\n- Możliwość wyboru napięcia zasilania: 115 lub 230V AC.\n20Hz - 20kHz +/- 0.08dB\n> 110dB; pełna moc wyjściowa [wg krzywej A]\n21,6 x 38,1 x 7,9 cm


Babilon MMA 18. Paweł Pawlak - Adrian Błeszyński II. Skrót walki (Polsat Sport). wideo - Centrum Miasta Babilon MMA 18. Paweł Pawlak - Adrian Błeszyński II. Skrót walki (Polsat Sport). wideo - Centrum Miasta\nBabilon MMA 18. Paweł Pawlak – Adrian Błeszyński II. Skrót walki (Polsat Sport). wideo\nSkrót walki Paweł Pawlak – Adrian Błeszyński II na gali Babilon MMA 18. Stawką był pas kategorii średniej.\nSkrót walki Paweł Pawlak – Adrian Błeszyński II na gali Babilon MMA 18. Stawką był pas kategorii średniej. MMAsport.interia.pl – Sport w SPORT.INTERIA.PL – piłka nożna, f1, nba, siatkówka, boks, ekstraklasa, żużel, tenis, piłka ręczna, koszykówka, hokej, wyniki sportowe\nPrevious Babilon MMA 18: Revenge. Paweł Pawlak zdobył pas wagi średniej, pokonując w walce wieczoru Adriana Błeszyńskiego\nNext Marian Kmita. El Diego a sprawa polska


Taproom Madrid (Madryt, Hiszpania) - opinie - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Taproom Madrid\nAtrakcje w pobliżu obiektu Taproom Madrid\nTaproom Madrid opinie, Madryt\nNr 36 wśród 678 Lokale czynne w nocy w lokalizacji Madryt\nCalle Guzman El Bueno Nº 52, 28015 Madryt, Hiszpania\nNajlepszy wybór piwa rzemieślniczego w Madrycie?\n40 kranów. Czy muszę mówić więcej? Niezależnie od tego, jakie jest Twoje piwo rzemieślnicze, mogą je zaspokoić. Przyjazny personel, świetna różnorodność, naprawdę fajna i przytulna atmosfera w barze. Będę tu regularnie.\nTeraz jest to fajne miejsce. Najtrudniej jest wybrać piwo rzemieślnicze. Kosztuje ponad 5 Euro za piwo, ale płacisz za jakość piwa.\nBar piwny z dobrym wyborem\nTo miejsce znajduje się w centrum Madrytu, obok stacji Moncloa. Oferują wiele opcji w piwo z beczki i butelki. Jego proste i będą duplikowane rozwiązanie dla tych, którzy chcą zobaczyć mecz piłki nożnej i tapas do jedzenia. Cena piwa w ogóle jest średnio.\n40 powodów, aby jechać.\nTaproom Madrid był barkiem z piwem rzemieślniczym, o którym czytałem przed rozpoczęciem ośmiodniowego urlopu do Madrytu na Ratebeer, był to bar, na który z niecierpliwością czekałem na wizytę, a podczas naszej wizyty mój brat bliźniak Stephen i ja nie byliśmy rozczarowani żadnym droga. Naprawdę dobry...wygląd pubby z fantastycznym wystrojem i meblami z odsłoniętymi cegłami i deskami z piwami w ofercie widocznym na wystawie, jest fajny bar serwujący i wiele miejsc siedzących rozłożonych w tym rzemieślniczym barze piwnym zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz spoglądając na Ruchliwe i tętniące życiem ulice wokół tego wspaniałego baru z piwem rzemieślniczym, ale jeszcze lepsze są 40 powodów, aby tu pójść, a mianowicie 40 piw rzemieślniczych z beczki, oszałamiająca ilość jakościowych piw z kilkoma wspaniałymi hiszpańskimi mikrobrowarami. Serdecznie witany przez bardzo miłego członka personelu, po szybkim zapoznaniu się z oferowanymi piwami oboje zdecydowaliśmy się na piwo La Virgen, piwa te były podawane w doskonałym stanie, będąc mrożone na zimno i musujące, po prostu się odprężyliśmy i wzięliśmy rzemieślniczy bar piwny, w którym byliśmy. Piwo to było wyśmienite, tak jak lubię lokalne piwa, takie jak piwo Mahou i piwo San Miguel, jest tak dobre, że wypróbowuję wysokiej jakości piwo, a piwo było wysokiej jakości, popijając nasze piwa, studiowaliśmy inne oferowane piwa i skończymy poszedłem do The Gypsy Hill Brewing Hepcat IPA, podczas gdy mój brat poszedł na piwo Pilsner Urquell i po raz kolejny podano nam dwa doskonałe piwa, które były po prostu radością picia, nic dziwnego, że to miejsce jest tak popularne i popularne. Ruszyliśmy dalej po naszych pysznych piwach, między moim bratem bliźniakiem i ja spróbowaliśmy trzech wspaniałych piw serwowanych w doskonałym stanie i byliśmy pod wielkim wrażeniem tego wspaniałego baru piwnego. Taproom Madrid jest bardzo łatwy do zlokalizowania w eklektycznej i tętniącej życiem dzielnicy Chamberi i znajduje się na Calle Guzman El Bueno. Świetny bar piwo rzemieślnicze i bardzo polecam odwiedzić, jeśli jesteś w okolicy.Więcej\nMiła atmosfera, dobra muzyka i 40 rodzajów piwa z beczki. Po hiszpańsku kilka opcji, ale wiele z gdzie indziej. Nie jedzenie, ale obok drzwi jedzenie można kupić i zjeść na miejscu. Rozsądne ceny. Miłe rozmowy z australijskich barman. Warto wędrówki poza centrum, w wieży i...chodził tutajWięcej\nZ łatwością wybieraj najlepsze piwa w Madrycie!\nŚwietne piwa z całego świata i rosnąca hiszpańska scena mikrobrowska. Obok jest "Tierra", świetne miejsce burrito, a ponieważ jest własnością osób z Pokojówkami, możesz dostać burrito i przynieść je do Pokoju Tap, gdzie możesz się nim delektować z napojem własnego wyboru! Idealna, w każdą noc...tygodnia:)Więcej\n40 rodzajów piwa z beczki! 40!\nPrawdopodobnie najlepszy bar piwny rzemiosła, w których byłem. Pracownicy byli bardzo pomocni, doskonała jakość. Rick i kiedy była gra w tle. Nie mogę ich winić. Nie mogę się doczekać powrotu.\n40 piw z kranu!\n40 piw z kranu! Tak naprawdę. Ten bar w Madrycie oferuje naprawdę wiele dobrego piwa do odkrycia. Nie tylko świetne hiszpańskie piwa rzemieślnicze, ale także duży wybór belgijskich i amerykańskich piw. 40 kranów zmienia się regularnie, dzięki czemu zawsze możesz odkryć coś nowego. To obowiązkowa...wizyta dla miłośników piwa. Punkty bonusowe za bycie niezatwierdzonym miejscem!Więcej\nCzuje się American\nWspaniały bar w stylu amerykańskim z różnorodnym menu. zawsze kilka piw z mojego rodzinnego miasta w Grand Rapids, Michigan! Idealne miejsce na spędzanie czasu.\nWybór piwa był doskonały. zamykali wkrótce więc byliśmy tylko udało nam się piwo. Ale na pewno wrócimy. Barman był bardzo przyjazny i kompetentny o piwo i okolicy.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Taproom Madrid.


Spodnie ogrodniczki PERFORMANCE | Wypożyczanie od firmy MEWA\nSpodnie ogrodniczki PERFORMANCE - Spodnie ogrodniczki – dwukolorowe i wytrzymałe\nKlasyczny element w kolekcji odzieży roboczej MEWA PERFORMANCE\nUniwersalne i wytrzymałe spodnie robocze nadają się dla wielu branż. Kieszenie w karczku wyposażone są w klapki z zatrzaskami. Dzięki temu można w nich przechowywać materiały do pracy, które nie wypadną nawet przy pochylaniu.Podwyższona część tylna spodni ogrodniczek chroni wrażliwą okolicę nerek przed przeciągami. Elastyczne szelki i wstawki po bokach zapewniają wygodę w długim okresie czasu. Bardzo dużą wytrzymałość zapewniają tym spodniom specjalne wzmocnienia z materiału Codura w strefach szczególnie narażonych na uszkodzenia, np. wyściełane kieszenie na kolanach.Atrakcyjne połączenie kolorów z modną i skromną czernią powoduje, że spodnie ogrodniczki MEWA PERFORMANCE dodatkowo przyciągają wzrok.


Mocny teleskopowy uchwyt magnetyczny\n3,6 kg (8lb)\n€ 4.02 BEZ VAT\nPodnosi przedmioty do 3,6 kg\nIdealny do prac w obszarach o ograniczonym dostępie\nWyciągalny do 600 mm\nMaksymalne obciążenie 3,6 kg\nWykończenie rękojeści głównej Powłoka winylowa\nZakres wysięgu 13 0mm - 590 mm\nWykończenie rękojeści dod. Winyl\nTeleskopowy magnetyczny uchwyt-chwytak. Podnosi przedmioty żelazne do 3,6 kg (8 lb). Wyciągalny od 130 do 590 mm. Idealny do prac w obszarach o ograniczonym dostępie. Posiada wygodny klips do kieszeni.\n1 x Mocny teleskopowy uchwyt magnetyczny\nPrzez Jonathon F\nSilverline Mocny teleskopowy uchwyt magnetyczny oferuje 30 dniową gwarancję począwszy od daty zakupu, pokrywając szkody spowodowane wadliwym materiałem bądź wadą produkcyjną. Ponadto rejestrując produkt online otrzymają Państwo Dożywotnia gwarancję.


Accolade odsłoniło nowy mural na zbiorniku wodnym w parku przemysłowym Mińsk Mazowiecki przy autostradzie A2. To kolejna grafika w portfolio Accolade Industrial Art zaprojektowana i namalowana przez dwóch uznanych twórców murali – Jakuba Bitkę i Łukasza Chwałka. Koncepcja kreatywna odzwierciedla wartości ESG Grupy Accolade i tym razem nawiązuje do ewolucji technologicznej i kształtowania przyszłości nowoczesnego biznesu.\nKolarstwo cieszy się coraz większą popularnością w naszym kraju o czym świadczy rosnąca ilość uczestników imprez organizowanych dla fanów „dwóch kółek”. Aż kilkuset kolarzy amatorów zadeklarowało udział w tegorocznym Coffee Ride w podwarszawskim Cząstkowie Mazowieckim, w którym do pokonania była prawie 57-lkilometrowa trasa wspólnie z jednym z najbardziej rozpoznawalnych i charyzmatycznych polskich kolarzy, wielokrotnym mistrzem Polski, zawodowo związanym z zespołem Lotto Soudal – Tomaszem Marczyńskim. Impreza zorganizowana została po raz kolejny przez firmę Soudal, która od lat promuje i wspiera rozwój kolarstwa w Polsce.\nDo listy obiektów referencyjnych dołącza kolejny obiekt - to Osiedle Trójpole 1 w Poznaniu.\nNowy obiekt referencyjny firmy Farby KABE\nSeminarium „Konserwacja Zabytków” w ramach Akademii Bernharda Remmersa


Nietrzeźwy ojciec przewoził dwójkę dzieci. Wjechał do rowu : Lublin112.pl Wiadomości z Lublina i regionu. Lublin, Lubelskie, Lubelszczyzna. Ważne informacje z kraju\nNietrzeźwy ojciec przewoził dwójkę dzieci. Wjechał do rowu 13:09 01-10-2019\nWczoraj włodawscy policjanci ujawnili kierowcę, który prowadził pojazd mając w organizmie promil alkoholu. Mężczyzna w samochodzie przewoził dwójkę swoich dzieci.\nWczoraj po południu włodawscy policjanci zauważyli kierowcę peugeota rozmawiającego w trakcie jazdy przez telefon. Kiedy mundurowi chcieli, aby mężczyzna się zatrzymał, ten wjechał do przydrożnego rowu.\nJak się okazało po badaniu alkomatem, kierowca miał promil alkoholu w organizmie. 33-latkowi policjanci zatrzymali prawo jazdy. W pojeździe mężczyzna przewoził dwójkę swoich dzieci w wieku 4 i 3 lat. W zdarzeniu nikt nie odniósł obrażeń.\nWkrótce 33-latek stanie przed sądem. Grozi mu kara do 2 lat pozbawienia wolności, 5 tys. zł kary grzywny oraz zakaz prowadzenia pojazdów nawet na 10 lat. Dodatkowo mężczyzna odpowie za popełnione wykroczenia.\nSiedział na środku jezdni, zginął pod kołami citroena\nKępa Gostecka, Kępa Solecka, Braciejowice: Nadal trwa walka o utrzymanie wałów\nAuto wypadło z drogi i uderzyło w latarnie. Kierowca uciekł\nZero 1 października 2019 o 14:09\nCzyli 1000 plus otrzymał na czas.Odebrać dzieci póki nie jest za późno.\nLola 1 października 2019 o 14:21\n500+ się bawi.\nmw 2 października 2019 o 01:17\n500 + dawać najbiedniejszym tylko pod nadzorem opieki. Wydaje na gaz, to odebrać i dać talony na żywność dla dzieci.


"Defensywa Prokomu jak z NBA" - eurosport.interia.pl\n"Defensywa Prokomu jak z NBA"\nPiątek, 17 listopada 2006 (08:56)\nProkom Trefl Sopot pokonał u siebie Dynamo Moskwa 60:49 w meczu czwartej kolejki Euroligi koszykarzy.\nEddie Gill nie poszalał w meczu z Prokomem Trefl /AFP\nPodopieczni Eugeniusza Kijewskiego (bilans 2-2) są jak na razie niepokonani na własnym parkiecie w grupie A.\nNajlepszym strzelcem gości był Bojan Popovic (14 pkt), a 9 "oczek" dla Dynama uzyskał Eddie Gill, z którym wywiad prezentujemy poniżej.\n- Co się stało? Czy taki wynik jest spowodowany dobrą obroną Prokomu, czy raczej waszym słabszym dniem?\n- To była w dużej mierze nasza wina. Nie szanowaliśmy piłki, robiliśmy proste straty, zwyczajnie pudłowaliśmy w bardzo łatwych sytuacjach. Mieliśmy przecież mnóstwo udanych penetracji, czy kontrataków, które powinniśmy spokojnie zamienić na kolejne punkty. W pierwszej połowie zbieraliśmy, próbowaliśmy przeprowadzać akcję, ale po prostu traciliśmy piłkę. Oczywiście, Prokom zagrał dobre zawody i po części dlatego popełniliśmy masę błędów.\n- W poprzednim sezonie występowałeś w czołowej drużynie NBA, Indiana Pacers. Jak porównałbyś poziom gry, zwłaszcza obrony z najlepszej ligi świata z tym, co kibice zobaczyli w tym spotkaniu?\n- Myślę, że to porównywalny poziom. Trzeba uczciwie powiedzieć, że Euroliga jest coraz silniejsza i to z pewnością jedna z najlepszych lig w całej koszykówce. Jest tu mnóstwo znakomitych graczy, którzy stanowią o wysokim poziomie rywalizacji. Inną rzeczą jest to, że nie ważne w jakiej lidze przychodzi ci grać, zawsze musisz dać z siebie wszystko, inaczej nie ma szans na zwycięstwo.\n- Jak po meczu z Prokomem oceniasz waszą sytuację w grupie A? Nadal chcecie walczyć o czołowe pozycje?\n- Teraz nasze położenie zmusza nas do odnalezienia na nowo swojej gry i walki o zwycięstwo w każdym kolejnym meczu. Nie kalkulujemy, koncentrujemy się na każdym przeciwniku, z którym przychodzi nam zagrać. Naszym zadaniem jest wyjście na parkiet i bicie się o wygraną, tak naprawdę nie myślimy w czasie gry o miejscach w tabeli, czy różnych bilansach.\n- Który z graczy Prokomu najbardziej utrudniał wam grę?\n- Oni są dobrą drużyną, nie powiedziałbym, że mają specjalnie wyróżniających się zawodników, choć to prawda, że mają świetnych specjalistów od obrony. Co ważne, dobrze wychodzi im gra ze sobą i to dziś zadecydowało.\nDowiedz się więcej na temat: kolejka | NBA


§ Reklamacja na dedykowane oprogramowanie - trudny klient – Forum Prawne\nReklamacja na dedykowane oprogramowanie - trudny klient - Forum Prawne\nReklamacja na dedykowane oprogramowanie - trudny klient\nWitam. Zamówiono u mnie przygotowanie oprogramowania. W ramach umowy udostępniam gwarancję, która jest ważna przez krótki okres już po odbiorze projektu. Zgodnie z umowną definicją gwarancja dotyczy usterek, które nie mogły być wykryte w ramach ...\nZamówiono u mnie przygotowanie oprogramowania. W ramach umowy udostępniam gwarancję, która jest ważna przez krótki okres już po odbiorze projektu. Zgodnie z umowną definicją gwarancja dotyczy usterek, które nie mogły być wykryte w ramach okresu testowego.\nPrzygotowane dzieło zostało odebrane podpisanym prokotołem odbioru dzieła. Zamawiający zadeklarował się w nim że nie ma zastrzeżeń co do jakości oraz terminu realizacji.\nKońcówka współpracy wyglądała fatalnie. Klient był niemiły, miał bardzo życzeniowe podejście, przeciągał odbiór / terminy bez argumentów. Na tym etapie byłem jednak uzbrojony w cierpliwość.\nTeraz po odbiorze domaga się naprawy błędów. Problem w tym, że te nie były przez niego w żaden sposób udokumentowane, opisane przykładami. Prośby (oczywiście grzeczne) o szczegóły z mojej strony zostały zignorowane. Mam pewność że niektóre kwestie wynikają z braku rozumienia jak dana platforma działa, aniżeli z istnienia faktycznych usterek (zweryfikowałem to dla wskazanych na ten moment rzeczy).\nNa sugestię że takie audyty bez podania mi szczegółów, z mojej strony muszą być wycenione, zostałem potraktowany wulgarnie. Otrzymałem informacje że jeśli będą dostarczone jakieś szczegóły to tylko na mój koszt, że za wszystko będę obciążony, że mam ruszyć dup***, że mam nie pier** a pracować.\nPo takiej wiadomości e-mail odpisałem, że nie będę prowadzić takiej dyskusji i nie zamierzać brać dalszego udziału w projekcie (nadal grzecznie).\nOczywiście dana osoba musiała odgryźć się kolejnym wulgarnym tekstem (mailem).\nMam tutaj kilka pytań:\nCzy taką sytuacją należy się przejmować?\nCzy taki trudny klient mógłby się domagać przerzucenia na mnie jakiś kosztów związanych z dalszymi pracami nad projektem według jego uznania na moją osobę?\nCzy jako przedsiębiorca jestem zmuszony dalej współpracować z osobą, która jest wulgarna, niemiła i mnie straszy dopóki termin gwarancji realnie nie upłynie?\nRE: Reklamacja na dedykowane oprogramowanie - trudny klient\nPrawo konsumenta nie ma zastosowania do utworów.\nUtwór, tutaj Twój program komputerowy, nie podlega rękojmie, a jeśli udzielona gwarancja (jako świadczenie dobrowolne) wygasła, nabywca nie ma podstaw do żadnych roszczeń. Podstawą jest Art. 55. Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych\nKwestia w tym, że Klient ma jeszcze krótki okres gwarancji, a sama umowa nie omawiała w jaki sposób będą zgłaszane usterki i co takie zgłoszenia powinny zawierać.\nKlient rzucił hasło, że coś według niego nie działa, nie podając równocześnie szczegółów, które pozwoliły by to zweryfikować po mojej stronie bez domyślania się oraz testowania ręcznie setek rzeczy. Odrzucił też prośbę o dosłanie takich szczegółów strasząc że "dobierze mi się do dupy" i te informacje jeśli pozyska to na mój koszt. Nie jest też zainteresowany zgłębieniem działania oprogramowania, a ma podejście wyłącznie roszczeniowe "tak ma być". Do tego jest wulgarny. Jestem w szoku że w dzisiejszych czasach spotkałem się z takim chamskim, prymitywnym zachowaniem przy jednak dość drogim projekcie.\nCzy muszę tolerować / dalej obsługiwać wulgarnego Klienta w ramach danej gwarancji? Czy dokumentacja takiej korespondencji upoważnia mnie prawnie do zerwania dalszego kontaktu? (w mailach jest straszenie choć niewystarczające by traktować je jak groźby karalne).\nCzy jeśli nie ustaliliśmy formy zgłaszania usterek to czy Klient te może wysyłać według własnego uznania po najniższej linii oporu?\nCzy brak dostarczenia szczegółów usterki, o które dopytywałem mogę traktować ze swojej strony jako brak przesłanek do uwzględnienia jego reklamacji?\nKwestia w tym, że Klient ma jeszcze krótki okres gwarancji, ...\nSkoro udzieliłeś gwarancji to musisz dotrzymać umowy, sposób zachowania klienta nie ma znaczenia. Jeśli w określiłeś warunki gwarancji a zgłoszone usterki ich nie spełniają to odrzucasz reklamację z tytułu tej gwarancji. Jeszcze raz przypomnę, że rękojmia nie ma tutaj zastosowania.\n§ Trudny klient (odpowiedzi: 5) Pracuję w sklepie jako sprzedawca - wiadomo że ludzie są różni. I tu moje pytanie: czy mam obowiązek obsłużyć trzeźwego, lecz pyskującego klienta?...\n§ trudny klient (odpowiedzi: 6) Witam, zwracam się z uprzejmą prośbą do osób które byłyby tak dobre i mogłyby mi doradzić w następującej sprawie: Chodzi o to że mam problem z panem...\n§ Warsztat samochodowy / trudny klient. (odpowiedzi: 4) Witam. Prowadzę warsztat samochodowy od 20 lat, ale mam problem z klientem jakiego jeszcze nigdy nie miałem. Facet jeździ starym samochodem, około...\n§ Trudny klient żąda wymiany towaru (odpowiedzi: 4) Witam! 12 grudnia 2012 roku klient zakupił u mnie notebooka marki dell. 27 października 2014 złożył u mnie pismo powołując się na ustawę o...\n§ trudny klient prosimy o pomoc (odpowiedzi: 1) witam... postaram sie krotko opisac temat, zalozylismy z zona firme i zajmujemy sie montazem mebli kuchennych itp. trafilismy teraz jednak na...


kwas linolowy - wiadomości, informacje - PoradnikZdrowie.pl\nPielęgnowanie cery trądzikowej po zakończeniu leczeniu [Porada eksperta]\nMam 25 lat i jestem w trakcie leczenia cery trądzikowej. Używam Epiduo (ostatnia tubka) i płynów micelarnych, przeszłam też przez Brevoxyl, Locacid. Cera się bardzo wygładziła, pojedyncze pryszcze ...\nJak działa Clarinol CLA? Czy można go brać razem z pigułkami antykoncepcyjnymi? [P...\nMam 20 lat i lekką nadwagę - przy wzroście 175 ważę 65 kg i chciałabym zrzucić tłuszczyk. Jakie jest działanie tego preparatu? Czy można go przyjmować wraz z pigułkami antykoncepcyjnymi i czy nie j...\nŁuskane pestki słonecznika mają liczne wartości odżywcze, spośród których uwagę zwraca zawartość witaminy E - są jednym z bogatszych źródeł tej witaminy. Nasiona słonecznika mają jeszcze inne wyjąt...\nSpalanie tłuszczu mają przyspieszać tabletki odchudzające, zawierające spalacze tłuszczu, czyli tak zwane fat burners. Jak działają? Poprzez zwiększenie ciepłoty ciała (termogeneza) podczas ćwiczeń...


Bo życie to (nie) bajka...: marca 2012\nPogoda zrobiła się paskudna - całkiem jak nie wiosna. Deszcz ze śniegiem, grad i wiatr na przemian ze słońcem a zimno tak, że psa na dwór żal wygonić. Jakoś tak przez to zrobiło się smutno i ponuro. I tak w tym nie wiosennym nastroju zapraszam na spacer po starym poniemieckim cmentarzu, który jest nie daleko naszego domu. Spacer oczywiście odbył się w bardziej sprzyjających warunkach atmosferycznych.\nKilka widoków ogólnych:\nI chyba najciekawszy zachowany - betonowy nagrobek w kształcie dębowego pnia\nPrzykład na to, że z naturą się nie wygra:\nJeden z niewielu zachowanych detali:\nPo wojnie cmentarz ten zachował się podobno w dobrym stanie. Z opowiadań tutejszych wiem, że było tam sporo różnych żeliwnych płotków i ozdobników, ale napływowa ludność szybko się z tym rozprawiła, przy okazji niszcząc nie mające żadnej materialnej wartości nagrobki.\nNa koniec kilka wiosennych akcentów.\nPierwsze ogrodowe prymulki:\nNieśmiertelne, pokazywane już kilka razy przylaszczki w pełni rozkwitu:\nI jakieś takie żółte chabazie co zaczęły nam kwitnąć na łące:\nFoxi zachwycona spacerem (dziś zdegustowana pogodą śpi pod kaloryferem)\nFiga na spacerze też była, ale tak szybko się przemieszcza, że zdjęcia brak.\nPatrząc za okno stwierdzam, że nie utopienie Marzanny w tym roku to był błąd i chyba trzeba nadrobić zaległości.\nAutor: Kasik o 16:33 1 komentarz: Linki do tego posta\nEtykiety: cmentarz, wiosna\nDzisiaj z innej beczki, czyli kilka zdjęć z wczorajszego wypadu nad morze. Pogoda była niestety nie koniecznie wiosenna, ale co żeśmy się nawdychali jodu to nasze.\nDo zdjęć pozowały łabędzie:\nI wszędobylskie mewy:\nOgólny widok na zamgloną kołobrzeską latarnię:\nI na koniec łabędź mojego autorstwa, który powstał już szmat czasu temu:\nAutor: Kasik o 10:32 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: morze, wiosna\nNa dworze coraz piękniej, a mnie jakoś tak wzięło na pieczenie i tak powstał chleb pszenno-żytni ze słonecznikiem:\nPrzepis pochodzi stąd: przepis na chleb. Chlebek jest bardzo prosty do zrobienia i przepyszny.\nDzisiaj spotkałam na trawniku "księcia" (a może to "księżniczka"?) a to oznacza, że zima już za nami. Musiałam z psicami niemalże walczyć o jego względy i nawet za pozował mi do zdjęcia :). I tęskno się zrobiło za wieczornymi żabimi koncertami\nPieski głodne nie dają pisać to idę kolację podać\nAutor: Kasik o 19:04 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nAutor: Kasik o 11:04 2 komentarze: Linki do tego posta\nByłam tu: http://kreskowo.blog.onet.pl/, teraz nadszedł czas na zmiany. Dlaczego? Bo tak i już :)\nNa początek kilka wiosennych zdjęć:\nKrokusy, w tle wyłażą tulipany\nPszczółka się pojawiła:\nPrzebiśniegi (kilka cebulek się uchowało przed pędrakami)\nŻeby nie wyglądało, że tylko żółte krokusy mam :)\nA w trawniku wyłażą stokrotki\nI takie coś co nie wiem jak się nazywa też\nChwilowo wystarczy. Idę resztę ustawień bloga ogarnąć.\nAutor: Kasik o 17:21 2 komentarze: Linki do tego posta


Nowoczesne wnętrza w niepowtarzalnym stylu :: Wiadomości :: Jaslo4u.pl\nNowoczesne wnętrza w niepowtarzalnym stylu\nNapisany dnia: 12.02.2018, 07:30 , Tagi: Brak\nStylowe i nowoczesne wnętrza nie muszą być jedynie marzeniem. Zachwyć nowym trendem, coraz częściej wybieranym przez projektantów. Spraw, aby Twój dom nabrał wyjątkowego charakteru.\nWymagania wobec naszych domów stają się coraz większe. Dziś nie wystarczy już, aby pełne były praktycznych rozwiązań. Równie ważny jest design oraz właściwa kompozycja, dzięki którym każdy domownik będzie mógł poczuć się komfortowo. Producenci oraz usługodawcy prześcigają się w oferowaniu coraz to nowych rozwiązań, co przekłada się na kieszeń statystycznego Polaka. Za stosunkowo nieduże pieniądze możemy sprawić, że wnętrza naszego domu uzyskają wyjątkowy charakter.\nModne wnętrza w Twoim domu\nProjektanci, co zrozumiałe, coraz częściej decydują się na wykorzystywanie nietuzinkowych rozwiązań. Za takie uznać można stosunkowo mało powszechne w naszym regionie zastosowanie ścianek tapicerowanych, zagłówków (wezgłowi) oraz tapicerowanych siedzisk do szaf wnękowych. To absolutnie nowy wymiar kreowania stylu. Co istotne daje niezwykle szerokie pole do popisu. Wybrać można rodzaj tkaniny, jej fakturę czy też kolor. W doborze właściwego rozwiązania warto postawić jednak na fachowe doradztwo, wybierając firmę, która kompleksowo zrealizuje nasze zlecenie. Dzięki temu nasz salon, sypialnia, czy tez przedpokój uzyskają nowy wymiar.\nNa jakie elementy warto zwrócić uwagę wybierając producenta wyjaśnia Karolina Gorczyca z firmy DEER DESIGN. – Doświadczenie uczy, że kluczowymi są: jakość produktu, fachowość oraz kompleksowość świadczonych usług. Klient musi mieć poczucie, że może liczyć na wykonawcę na każdym etapie realizacji zamówienia poczynając od pomiaru przez montaż po finalizację usługi. Nasza firma daje gwarancję spełnienia tych wymagań. Nasze realizacje wykonujemy pod indywidualne zamówienie. Zawsze odzwierciedlają one potrzeby klienta, który może zdecydować o kształcie, kolorze, fakturze tkaniny i jej rodzaju. Każda realizacja traktowana jest przez nas szczególnie. Doradzamy w wyborze biorąc pod uwagę gabaryty wnętrza, jego styl oraz wiele innych elementów. Wszystko po to, aby nasi klienci byli zadowoleni – wyjaśnia.\nŚcianki tapicerowane składają się z modułowych elementów dostosowanych wielkością i kształtem do wymagań klienta. Elementy montowane są pojedynczo na przygotowanych powierzchniach. Takie rozwiązanie doskonale komponuje się z otoczeniem zarówno w nowoczesnych jak i klasycznych wnętrzach.\nNowe trendy doskonale sprawdzają się nie tylko w domach i mieszkaniach. Lokalna firma DEER DESIGN wykonuje zlecenia również dla firm oraz przedsiębiorstw. Branża nie ma tutaj znaczenia, gdyż ścianki tapicerowane, czy też zagłówki stanowią doskonałą wizytówkę takich miejsc jak recepcje, salony urody i gabinety, biura obsługi klienta , restauracje itp. Pierwsze wrażenie stanowi często klucz do pozyskania klienta.\nDzięki swojej uniwersalności oraz praktyczności elementy tapicerowane łatwo dają się adaptować do pomieszczeń o różnym przeznaczeniu i powierzchni. Akcesoria wystroju wnętrz, będące efektem ręcznej pracy ich twórców pozwalają na uzyskanie niepowtarzalnego stylu. To niezwykle istotne dla firm, dla których kreowanie wizerunku stanowi równie ważny element, co jakość świadczonych usług. Nowoczesny design i dbałość o najdrobniejsze szczegóły sprawią, że wizyta lub też pobyt klienta w hotelu, salonie fryzjerskim bądź innym miejscu, w którym musi oczekiwać na obsługę nie będzie jedynie wątpliwej jakości przyjemnością, lecz swoistego rodzaju estetycznym przeżyciem, dzięki któremu chętniej wracał będzie w wygodne i przyjazne dla niego miejsca.\nTapicerowane akcesoria wystroju wnętrz świadczą również o prestiżu firmy. W połączeniu z ręcznie tapicerowanymi meblami, stanowiącymi wyposażenie biur, czy też sal konferencyjnych sprzyjają skupieniu. Praca personelu w stylizowanych wnętrzach staję się również bardziej owocna.\nWięcej na temat nowoczesnych stylizacji wnętrz znajdziecie na stronie www.deer-design.pl oraz na facebooku deerdesign.meble.


Sklep z roletami Reviewed by admin on 11 sierpnia 2020 .\n7 11 sierpnia 2020\nInstalowanie dekoracji okiennych jest czynnością trudną. Wieszanie firan jest czasochłonne, a jeżeli dojdzie do tego chociażby mały lambrekin cały proces znacznie się wydłuża. W takim przypadku istotne jest należyte zawieszenie oraz ułożenie całej dekoracji. Jeśli na dodatek montujemy w oknach rolety, całość zajmie nam około dwóch godzin. Rzecz jasna wszystko zależy od sposobu montażu. Jeżeli firany i dekoracja jest uszyta na drążek karnisza, wówczas wystarczy go przeciągnąć przez umyślnie wszyte kółka oraz powiesić go na wspornikach. Natomiast producent rolet jesteśmy w stanie przyklejać lub też przykręcać do ramy okiennej. O ile pierwszy sposób jest w miarę szybki, na drugi potrzeba znacznie więcej czasu. Podyktowane jest to użyciem wkrętów, jakie należy subtelnie umieścić w listwie okiennej. Żąda to spokoju i opanowania. Podobnie jak w przypadku rolety, którą montuje się na ścianie lub ewentualnie suficie. Tutaj wypada dokonać wiercenia, co też zwiększa pewną trudność w czasie montażu. Niemniej jednak pracując z rozwagą można to zrobić rzeczywiście fachowo.\nPrevious article Pozostałe Odkurzacze centralne zestawy\nNext article Pozostałe Markiza czy pergola