Seria ZTE Axon 40 ma datę prezentacji - GizChina.it\nSeria ZTE Axon 40 wreszcie ma datę premiery\nW miesiącu maju ZTE w końcu podniesie kurtynę na długo wyczekiwane Axon 40 a teraz mamy oficjalną datę prezentacji. Podsycanie ciekawości i pożądania użytkowników to chwalony pełnoekranowy wyświetlacz, który będzie wykorzystywał technologię UDC - W obszarze Display Camera - trzecia generacja. A skoro o tym mowa, insider Weibo właśnie podzielił się cennym ujęcie pokazujące kamera pod wyświetlaczem przez ZTE Axon 40.\nZTE Axon 40: mamy datę prezentacji\nWyświetlacz z ZTE Axon 40 została już pokazana przez samą firmę za pośrednictwem TENAA, ale teraz widzimy urządzenie w ujęciu na żywo, co pozwala nam docenić przedni projekt kolejnego klejnotu chińskiego producenta. Zgodnie z tym, co widać na zdjęciu, wyświetlacz ZTE Axon 40 będzie miał wyjątkowo zakrzywione krawędzie i górna ramka tak cienka, że ledwo zauważalna. Obszar, w którym znajduje się aparat, jest praktycznie nie do odróżnienia od reszty panelu: naprawdę wygląda na to, że smartfonowi brakuje aparatu do selfie, a jednak jest na miejscu.\nPodobno ZTE Axon 40 ma zaimplementować rozdzielczość ekranu 6.67″ Quad HD + (1440p); obszar kamery pod wyświetlaczem będzie miał gęstość pikseli 400 PPI, co potwierdziła ta sama firma. Przedni aparat powinien mieć 44 MP, natomiast z tyłu znalazłby się potrójny aparat z głównym sensorem 64 MP.\nData złożenia di ZTE Axon 40 czeka na następny Maj 9 in Chiny. Musimy tylko poczekać, aby dowiedzieć się więcej o tym smartfonie!\nPoprzedni artykułShengmilo MX21 to nowa propozycja Fat Bike w odpowiedniej cenie\nNastępny artykułNaładuj smartfon w samochodzie jak w domu za pomocą falownika Lydsto


SureBety.pl - Aktualności bukmacherskie i sportowe\n13 bukmacherów • 282 artykułów • 75 postów • 19022 komentarzy\nSPORTOWE AKTUALNOŚCI BUKMACHERSKIE\nUnibet i Trustly\nMam dobrą wiadomość dla wszystkich, którzy mieli do tej pory problemy lub opory, by wpłacić środki do Unibet.\nTrustly, który jest jedną z opcji płatności w Unibet, dodał w styczniu 2018 możliwość zrobienia "zwykłego przelewu", który nie wymaga podania hasła do swojego konta bankowego!\nTrustly posiada konto w Raiffeisen i wydaje się, że jest to bezpieczna metoda do zasilenia swojego konta w Unibet. Polskie organy nie będą miały dostępu do historii transakcji danego gracza bez wyroku skazującego, a i te dane nie są wystarczającym dowodem na to, że gracz uczestniczył w obstawianiu zakładów bukmacherskich. Moim zdaniem można z tej metody bez obaw korzystać.\nTym samym Unibet stał się bardziej przystępny dla polskich graczy i jego wiarygodność wzrosła. Podnoszę mu ranking z 5,0 na 6,0 i uważam, że gracze rekreacyjni mocno powinni go rozważyć do swojego "portfela bukmacherów" z uwagi na świetną ofertę zakładów na żywo.\nAdmin Ty masz kontakt z ecopayz?.\nMam problem z kontem jak i wiele innych użytkowników a ich podejście zalatuje takim 1xbet czyli czekanie i czekanie.\nWpłata przez każde polskie konto bankowe zostawia ślady na polskim koncie bankowym. W przypadku kontroli konta (z jakiegoś powodu, zwykle nie związanego z hazardem) polskie służby mogą się przyczepić do takich przelewów. Nie stanowią one jednak dowodu na obstawianie (nie wiem dokładnie jak rozpatrują to sądy, bo nie ma wyroków skazujących tego typu), więc mogą być źródłem niepotrzebnego stresu i rozstrzygania swoich racji w sądzie lub skłonią do przyjęcia polubownie grzywny.\nPrawdopodobieństwo, że takie wpłaty za pomocą Trustly staną się przyczyną problemów oceniam na mniejsze niż 0,01% dla gracza, który obstawia przez okres 5 lat tą metodą.\nJeśli ktoś nie lubi ryzyka, polecam portfel ecoPayz.\nCzyli wpłata przez Trustly jest bezpieczna i ręka Urzędu Skarbowego gracza nie sięgnie? Chcę mieć pewność, a bezpieczeństwo to podstawa.\nNa australijskich kortach zmagania ruszyły pełną parą w turnieju Australian Open 2018. Czas leci, a faworyci wśród mężczyzn są stali: Roger Federer (kursy z bet365 dla nie-mieszkańców-Polski: 2.87), Rafael Nadal (4.50) i Novak Djokovic (6.0).\nNaturą kobiet jest natomiast zmienność i tak mamy bardzo zbliżone szanse: Svitolina (7.25), Kerber (8.50), Halep (8.75), Pliskova Ka (9.50), Wozniacki (10.0).\nWśród legalnych bukmacherów Fortuna i LVbet wystawili ładne kursy z marżą tylko 6-7%. Polakom, którzy oczekują lepszych kursów polecam Expekt z równie dobrą marżą, ale bez podatku 12% :)\nPo grudniowej przerwie forma zawodników nie jest jeszcze unormowana. Ci którzy dobrze odczytają jakość przygotowania poszczególnych tenisistów, mogą sowicie zarobić (turniej z wysokimi limitami stawek).\nZawodowym typerom tenisa polecam płatną subskrypcję tennisform, która agreguje najważniejsze informacje.\nDodałem opis "stwardnionej płatności", czyli UPayCard :)\nRanking bukmachera betDSI spadł w ciągu 2 miesięcy z A+ na D+ ! Radzę wypłacić stamtąd środki i przenieść do The Greek, 5Dimes lub innego bukmachera amerykańskiego.\nBukmacher dafabet uruchomił nowy bonus 100% do 200 PLN (poprzedni 50% do 100 PLN). Warto się zapoznać.\nDodałem nowy artykuł o Trustly. Ostatnio coraz więcej osób pyta o tą metodę płatności, dlatego rzeczowo rozwialiśmy z Pawłem wszystkie wątpliwości mam nadzieję.\nGrudzień 2017 był kolejnym udanym miesiącem dla naszych typerów. Gratulacje dla Messinho, ZnamWynik i georgisd.\nBukmacher LVbet wprowadził Rapid Pay, czyli błyskawiczne wypłaty przelewem do 20 minut w godzinach 08:00-01:00, o ile twój bank takie obsługuje.\nNowy artykuł w drodze\nPytacie nas często o Trustly. Na początku stycznia powinien się ukazać artykuł o nich ;)\nDziś SureBety.pl kończą 10 lat istnienia. Sama działalność sięga jeszcze 2-3 lata wstecz na innej domenie, ale 24.12.2007 uważany jest za oficjalny start. Tym razem nie będzie hucznego świętowania.\nWigilia to dobry moment na refleksję nad swoim życiem prywatnym i religijnym. Pytania o celowość działania. Czy to co robię sprawi, że będę szczęśliwszy w przyszłości? Czym tak naprawdę jest szczęście?\nMam dla Ciebie tylko jedne, trochę paradoksalne, życzenia na Święta Bożego Narodzenia: aby udało Ci się zapomnieć o zakładach przynajmniej na okres tych 3 świątecznych dni :)\nŻyczę wszystkiego najlepszego...mam nadzieję na powrót "złotych czasów" dla serwisu i graczy.\nNajlepszego dla SureBety, jedyna strona w Polsce co jest jeszcze czegoś warta!!! Pozdrawiam\n10 lat to kawał czasu... Za taką wytrwałość gratulacje jak najbardziej należą! Robicie dobrą robotę, więc trzymamy za Was kciuki i życzymy powodzenia w dalszym funkcjonowaniu strony.\nWesołych Świąt i szczęśliwego Nowego roku od Bukmacherzy24!\nKrzysiek najszczersze gratulacje za wytrwałość w tworzeniu tak merytorycznego portalu. Życzę Ci abyś nie tracił zapału w tym co robisz bo to naprawdę owoc wspaniałej pracy. Najlepszego\nNiestety, ale jesli ustawa sie nie zmieni to surebety upadna...\nŻyczę kolejnych 10 pięknych lat istnienia serwisu... Oby tak dalej\nMam dziś dobry humor. Siadłem i nagrałem nowy filmik o ecoPayz [VIDEO]. Taki spontan :) A tu pełen artykuł o ecoPayz.


Praca za granicą a zakup 1 ha gruntów rolnych, ubezpieczenie w KRUS, podatek rolny\nAutor: Izabela Nowacka-Marzeion • Opublikowane: 05.03.2021 • Zaktualizowane: 05.03.2021\nNiedawno zostałam posiadaczką nieruchomości zabudowanej budynkami gospodarczymi i niestety muszę opłacać duży podatek od tych budynków, ponieważ nie jestem rolnikiem. Zastanawiałam się, jak zmniejszyć należności podatkowe i obecnie rozważam zakup minimum 1 ha gruntów rolnych, przez co stałabym się rolnikiem. Co jednak z ubezpieczeniem w KRUS i czy takie rozwiązanie pozwoli mi płacić niższe podatki? Jest jeszcze jeden problem: obecnie pracuję na stałe za granicą i tam mam ubezpieczenie, czy zatem mogę w Polsce opłacać KRUS?\nProwadzenie działalności rolniczej i ubezpieczenie w KRUS\nZ art. 7 ust. 1 pkt 1 oraz art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników (u.s.r.) wynika, że ubezpieczeniom rolniczym – wypadkowemu, chorobowemu i macierzyńskiemu oraz emerytalno-rentowemu podlega z mocy ustawy rolnik, którego gospodarstwo obejmuje obszar użytków rolnych powyżej 1 ha przeliczeniowego lub dział specjalny. Natomiast stosownie do art. 5 u.s.r. przepisy ustawy dotyczące ubezpieczenia rolnika i świadczeń przysługujących rolnikowi stosuje się także do małżonka rolnika, chyba że ten małżonek nie pracuje w gospodarstwie rolnika ani w gospodarstwie domowym bezpośrednio związanym z tym gospodarstwem rolnym.\nW wyroku z 29 września 2005 r., sygn. I UK 16/05, Sąd Najwyższy przyjął, że prowadzenie działalności rolniczej w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy oznacza prowadzenie na własny rachunek przez posiadacza gospodarstwa rolnego działalności zawodowej, związanej z tym gospodarstwem, stałej i osobistej oraz mającej charakter wykonywania pracy lub innych zwykłych czynności wiążących się z jego prowadzeniem. Sąd Najwyższy wyjaśnił również, że ta praca lub czynności nie muszą mieć charakteru pracy fizycznej. Mogą one bowiem polegać także na zarządzaniu gospodarstwem. Tak więc prowadzenie gospodarstwa rolnego powinno mieć charakter osobisty. W art. 6 pkt 1 ustawy wskazano, iż przesłanką uznania osoby fizycznej za rolnika jest prowadzenie działalności na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Warunek ten skłania do co najmniej dwóch konstatacji. Po pierwsze, jest pewne, że ubezpieczeniem społecznym rolników objęte są osoby prowadzące działalność rolniczą na terenie Polski. Po drugie, wydaje się oczywiste, że miejsce przebywania rolnika powinno być diagnozowane przez pryzmat możliwości prowadzenia działalności rolniczej. Aspekt ten konweniuje z centrum życiowym rolnika. Znaczy to tyle, że powinien on przebywać w kraju z zamiarem prowadzenia działalności rolniczej. Zgodnie z nim, dopóki w tych obszarach prowadzący działalność rolniczą jest wyłącznym decydentem, dopóty, mimo nieprzebywania na terenie gospodarstwa rolnego, nie traci on statusu rolnika. Podkreślenie strony organizacyjnej i decyzyjnej wymaga jednak dodatkowego uściślenia. Wskazane aspekty osobistego prowadzenia działalności rolniczej muszą dotyczyć wszystkich czynności składających się na prowadzenie gospodarstwa rolnego (wyrok SN z 13 lipca 2011 r., I UK 33/11). W przeciwnym razie dojdzie jedynie do sprawowania swoistego nadzoru właścicielskiego, który nie daje podstawy do objęcia ubezpieczeniem społecznym rolników (postanowienie SN z dnia 24 kwietnia 2008 r., II UK 2/08).\nZagraniczne ubezpieczenia a KRUS\nW ubezpieczeniu społecznym rolników obowiązuje zasada, że w razie posiadania innego tytułu do ubezpieczenia lub podlegania zaopatrzeniu społecznemu obowiązek ubezpieczenia rolniczego jest wyłączony. Zawsze zatem pierwszeństwo ma tytuł nierolniczy. Tak więc posiadanie tytułu ubezpieczenia społecznego za granicą wyklucza opłacanie KRUS w Polsce.\nJak więc widać, posiadanie ziemi w Polsce nie zawsze oznacza obowiązek podlegania pod ubezpieczenie KRUS. Jeśli posiada Pani rezydencją podatkową za granicą (czyli nie ma Pani w Polsce centra interesów życiowych), to posiadanie w kraju gruntów nie wpływa na kwestie podatkowe.\nPrzedmiot opodatkowania podatkiem rolnym\nPrzejdźmy teraz do ustawy o podatku rolnym. Otóż w jej artykule 1 określono, co stanowi przedmiot opodatkowania podatkiem rolnym. A więc: „Opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza”. Nie mam wiedzy, jaki charakter mają posiadane przez Panią grunty oraz te, które zamierza Pani kupić. Jeśli byłby one gruntami rolnymi i posiadałaby Pani minimum 1 hektar – tytuł ubezpieczenia społecznego, czy brak ubezpieczenia w KRUS, nie miałby tu żadnego znaczenia.\nWpisz wynik równania (liczba): 0 - II =\n➟ Podwyższenie alimentów od ojca dziecka przebywającego w Niemczech\n➟ Umowa dożywocia a konflikt w rodzinie\nWynajem pokoi turystom przez rolnika Podział gospodarstwa rolnego po rozwodzie Zakup gospodarstwa agroturystycznego Zakup domu znajdującego się na działce rolnej Podział działki rolnej w celu zakupu - czy to zgodne z prawem? Wycinka drzew na gruntach rolnych w celu przywrócenia do użytkowania rolniczego Zakup starego domu na działce rolnej przez nie rolnika w celu remontu i rozbudowy Inwestowanie w gospodarstwo rodziców - jak się zabezpieczyć? Sprzedaż darowanego gospodarstwa rolnego a podatki Praca za granicą a zakup 1 ha gruntów rolnych, ubezpieczenie w KRUS, podatek rolny


Regionalne Centrum Kultury - Fabryka Emocji - Polski Teatr Tańca - Gorycz\nPolski Teatr Tańca - Gorycz\n11 grudnia 2017, godz. 19.00\nPolski Teatr Tańca zaprezentuje na scenie Teatru Miejskiego w Pile jeden ze swoich najnowszych spektakli – "Gorycz" wybitnej choreografki Kai Kołodziejczyk. Premiera spektaklu miała miejsce w maju bieżącego roku w ramach cyklu pod nazwą "Wieczory dziadowskie". Inspiracją dla powstania spektaklu była twórczość Adama Mickiewicza i Jacka Berezina.\nWykonanie: URSZULA BERNAT-JAŁOCHA, JERZY KAŹMIERCZAK, PAWEŁ MALICKI, MICHAŁ PRZYBYŁA, KATARZYNA RZETELSKA, SANDRA SZATAN, DOMINIK WIĘCEK, EMILY WONG\n(Adam Mickiewicz "Dziady")\n(Jacek Berezin "***")\nDoznanie goryczy odnalezione w tradycji literackiej i folklorystycznej – w poezji Mickiewicza i Berezina, oraz ludowych obrzędach Dziadów i Zielonych Świątek – splata się z ucieleśnionym doświadczeniem śpiewu otwartym, pełnym głosem.\nCopyright 2012-2018 Regionalne Centrum Kultury w Pile


Wiele razy biłem się za Legię. Pod mostem w Łodzi zawsze była afera - weszlo.com\nOpublikowane 02.04.2020 14:07 przez\nPiotr Rocki to fenomen. Papierosy zaczął palić jako piętnastolatek i palił je całą karierę. A mimo to w piłkę grał nawet po czterdziestce. Mało tego – jak sam przyznaje, najgorzej grało mu się… gdy akurat na pół roku rzucił.\nRocki, choć kojarzony z Dyskobolią Grodzisk Wielkopolski, a także słynnymi cieszynkami w Odrze Wodzisław, jest warszawiakiem z Bródna. W młodzieńczych latach jeździł na wyjazdy i kibicował Legii. A że na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych czasy kibicowsko były ciekawe, to zdarzyło mu się za Legię również „ruszyć w bój”.\nDlaczego Smuda go pochwalił, gdy przyznał, że pali? Z kim najlepiej było ruszyć w Górniku Zabrze w miasto? Dlaczego rehabilitował się przy użyciu pralki „Frani”? Zapraszamy na kolejny odcinek cyklu „Solidny ligowiec”.\nEmil Wrażeń zapytany o pana powiedział: „Niesamowita postać. Najlepszy piłkarz, jakiego poznałem w całym swoim życiu. Non stop palił papierosy, ale spokojnie mógłby rozegrać trzy mecze jednego dnia. To mu służyło. Kiedyś opowiadał, że jak przechodził z Grodziska do Legii, rzucił palenie na pół roku. I miał najgorszy okres w życiu. Mówił, że już nigdy więcej tego nie zrobi. Niektórzy prowadzą się świetnie, jak Damian Radowicz, ale nie mają szczęścia w piłce. A inni mogą funkcjonować jak Piotrek Rocki i grać w wieku 40 lat”. Potwierdza pan te papierosy?\nWszystko prawda. Paliłem od piętnastego roku życia. Mama się śmiała: nie pal, bo nie urośniesz!\nZdarzało się w przerwie meczu?\nNie. Zawsze się kryłem. Wszystkie ekstraklasowe i pierwszoligowe kluby miały „bunkry”, gdzie mogłeś palić tak, żeby nikt nie widział. Fajna sprawa była w Odrze Wodzisław Franza Smudy. Wszedł do szatni pierwszego dnia i zaraz spytał:\n– Kto pali?\nJa i Marcin Malinowski podnieśliśmy rękę. Smuda parę sekund postraszył, a potem zmienił ton i docenił, że się przyznaliśmy.\n– Każdy ma jakieś nałogi. Jeden taki, drugi inny. Możecie palić. Tylko nie palcie mi w szatni.\nI to było dobre. Zawsze po odprawie sobie szedłem na papierosa. Zapaliłem na kibelku. Lepsze skupienie.\nWiększość trenerów pewnie jednak tępiła.\nMoże Radolsky. Chodził za mną i wołał „Roki, nie pal!”. Ale z tego też śmiechu było więcej. Przecież ja oddawałem wszystko na boisku. Jakby jakiś trener widział, że przez te papierosy gdzieś nie zdążyłem, nie dobiegłem, to pewnie by mnie gonił. Ale ja zawsze zdążyłem.\nTo nie jest tak, że szedł pan sam, kiedyś więcej się paliło w szatniach.\nNie tylko papierosów było w szatni więcej. Wszystkiego było więcej. Mniej tylko portali, social mediów, internetu, ujawniających, że piłkarz pali czy pije, bo ktoś zdjęcie komuś zrobił. Ja się palenia nie wstydziłem. Jednemu zaszkodzi. Drugiemu pomoże. Mi pomagało.\nI naprawdę w tej Legii tak źle panu było bez papierosów?\nDla mnie to był szok. Pół roku bez palenia. Przybrałem na wadze. Ten papieros na tyle mocno w organizmie był, że bez niego się rozregulował człowiek.\nTo po co pan rzucił?\nA bo żona rzuciła. Założyliśmy się. Ona nie pali do tej pory. Ja palę.\nLegia była pana spełnionym marzeniem, prawda? Kibicuje pan od małego.\nNie ukrywam, z szalikiem chodziłem na Żyletę. Bosman, Ślepy – znałem tę starszą ekipę, stałem praktycznie na centrali. Coś pięknego. Oni wiedzieli, że całą młodość Legii i piłce poświęciłem. Ale wychowywałem się na takim osiedlu, że tylko Legia się liczyła. Jeździło się na wyjazdy. Mam jeszcze kilka zdjęć budzących wspomnienia – idziemy, fryzury bujne, kurtka typu szelest.\nNajbardziej pamiętny wyjazd za Legią?\nSzombierki Bytom. Pojechaliśmy w większej grupie, ale potem się rozdzieliliśmy. Jechałem z przyjacielem tramwajem. Wiadomo, że po drodze na stadion różne rzeczy potrafiły się dziać. Budziliśmy zainteresowanie, bo z szalami się nie kryliśmy. Uratowała nas sprawa śmieszna. Kolega był wczorajszy i, brzydko mówiąc, w pewnym momencie w tym tramwaju puścił pawia. I nie było do nas podejścia. Nikt nie podchodził. Ani pasażerowie. Ani kibice Szombierek.\nByła sytuacja, że bił się pan za Legię?\nByła. I to wiele razy. Najgoręcej zawsze było w Łodzi. Tam zawsze pod mostem działa się jakaś afera. Dostało się lagą po plecach. To było nieuniknione. Raz wróciłem też bez butów. Ale to też dodawało sprytu i szybkości później w sporcie. Tak samo trzeba wiedzieć kiedy się odwrócić, kiedy zaatakować.\nW szkole na lekcjach też nie umiałem wysiedzieć. Zawsze się patrzyło na boisko. Nauczyciele rozumieli. Pani dyrektor zapukała:\n– Roki, można na chwileczkę?\n– Tutaj jest karteczka, leć do sklepu.\nI tak mnie wysyłali nauczyciele, bo wiedzieli, że i tak na lekcjach nie usiedzę. Szedłem po kwiaty. Do cukierni. Po jakieś tam sprawunki. Jeszcze zdążyłem na boisko podskoczyć i chwilę zagrać.\nZa co dostał pan w dzieciństwie w domu największy ochrzan?\nZa to, że nie przychodziłem na obiady. Ani na inne posiłki. Mieszkałem z mamą i babcią. Zawsze krzyczały:\n– Piotrek, na czternastą na obiad!\nAle z tej czternastej się robiła dziewiętnasta. Albo mama wracała z pracy, to tylko się podleciało pokazać, zjadło w biegu kiełbaskę i dalej szło się kopać piłkę.\nTrenował pan w Polonezie. Znaliście się w tamtych czasach z Wojtkiem Kowalczykiem?\nTak, razem graliśmy nawet dosyć długo. Później na chwilę trafiłem do Marcovii, a potem dostałem propozycję z Legii. Z tym, że tam byli wielcy piłkarze. Jak choćby Leszek Pisz. Ja ich z Żylety oglądałem. Dwa tygodnie miałem okazję z nimi u trenera Wójcika trenować. Wójcik pochwalił, ale powiedział, że będę miał ciężko o to, żeby grać. Mnie zależało na graniu, więc z bólem serca poszedłem do Polonii. Nawet pierwszą bramkę, którą strzeliłem w Ekstraklasie, to Legii.\nJak się pan czuł w Polonii jako zdeklarowany legionista?\nLegia była marzeniem. Ale Ekstraklasa – wtedy pierwsza liga – też była marzeniem, a to marzenie tu spełniłem. Plan miałem taki, że się pokażę i wrócę do Legii już jako ktoś do grania. Do Legii – czyli na swój teren.\nTo jak smakował ten pierwszy gol?\nDostałem długie zagranie. Uderzyłem z czuba i założyłem dwie siatki: Zbyszkowi Robakiewiczowi i Markowi Jóźwiakowi. Przegraliśmy 1:2, choć prowadziliśmy do przerwy. Derby jak derby, wiadomo. Ale jednak euforia. Człowiek zapominał czasami barw, którego klubu broni.\nNie był pan jedynym legionistą w Polonii, grał pan tu w pewnym momencie choćby z Grześkiem Szamotulskim.\nWieszczu. Kiełbowicz. Szamo. To się zmieniało. Ktoś grał w Widzewie czy ŁKS-ie, ale też w Legii. Takie jest życie piłkarza. Przywiązanie do barw może być, nawet jeśli ich akurat nie reprezentujesz. Jeden kibic to zrozumie. Drugi nie. Jakieś pogróżki czy coś – to jest chore. Piłkarz zasługuje na szansę. Często się odwdzięczy. Ja wtedy znałem kibiców z samej góry, czy z Legii, czy z Polonii. Nie miałem przykrych incydentów. Wiadomo, czasem zdarzały się docinki kolegów. Ale każdy kij ma dwa końce.\nMiał pan okazję zagrać jeszcze choćby z Dariuszem Dziekanowskim.\nGraliśmy w dziadka. Chciałem Dziekanowi dziurę założyć. Nie udało się i dostałem zjebkę.\n– Małolat! Jak nie umiesz, to nie rób.\nSzatnia w Polonii była doświadczona. Lubiany byłem, ale też wiedziałem, że starszyzna to świętość. Trzeba przyjść godzinę wcześniej. Zadbać o sprzęt. Przynieść koszulki. Uczyło dyscypliny, wartości. Zachowań wobec starszego. Tego się nie wyczyta z książek, to trzeba przeżyć na swojej skórze. Kiedyś pamiętam, z nami Janusz Gałuszka, który miał wtedy chyba trzydzieści sześć lat. Ja mówię:\n– Janek, jaki ty jesteś stary.\n– Roki, pamiętaj, przygoda z piłką to jest moment.\nZawsze sobie wspominam te słowa. I mówię o nich młodszym zawodnikom. Trzeba z tego korzystać. Pchać się. Łokciami walczyć o swoje. Ale i mieć pokorę. Na początku też myślałem: jestem najlepszy, chcę zawsze grać. Ale jak trener cię nie wystawi, najgorsze co możesz zrobić, to przecież się obrazić. Pomyśleć, że on ma coś do ciebie. Pomśl jak możesz pomóc zespołowi.\nOstatnio rozmawiałem z Sewerynem Gancarczykiem, wspominał wesoły barak Hetmana Zamość, umieszczony tuż przy stadionie. Pan też tam zamieszkał jak trafił tu z Polonii?\nNa początku tak. Ale potem dostałem w Zamościu apartament. Na pół roku wszystko opłacone. Potem już nie. Bo skończyła się szansa na awans. Hetmana jednak wspominam bardzo dobrze, bo przez pryzmat ludzi. Darek Dźwigała czy Rycaki mi ojcowali. Trener Bronisław Waligóra bardzo mnie rozwinął. Zachęcał do ryzyka na boisku. Miał też już swoje lata, a cały czas na treningach był w ruchu, coś pokazywał.\nPowiem panu, że trener Bronisław Waligóra, choć dziś już po dziewięćdziesiątce, wciąż jest w świetnej formie. Ostatnio był na Widzewie.\nPamiętam, że jakieś „Herbalife” brał. Nie wiem, czy do dziś bierze. Wtedy non stop widziałem ten jego arsenał.\nJakieś tabletki, koktajle. Też je zacząłem brać przez krótki okres. Choć to bardziej działało na psychikę. I też to był jakiś obowiązek, bo musisz pilnować godzin. Ja śniadań nigdy nie jadłem. To teraz chociaż robiłem sobie koktajl.\nA co to miało dawać?\nTabletki na zbicie tkanki tłuszczowej, lepszą przemianę materii. Jak to Smuda mówił w Odrze do Masłowskiego:\n– Masło, zobacz jak ty wyglądasz. Musisz schuść.\nDlaczego trafił pan akurat do Górnika?\nZżyłem się strasznie z Darkiem Dźwigałą. Polonia, Hetman, potem Górnik. Praktycznie osiem lat w parze. W Zamościu już byłem jego najstarszym synem. Jasia czy Adasia na barana nosiłem. Na obiad czy kolację co drugi dzień wpadałem. Darek jechał do Zabrza, a tam wspomniał o takim zawodniku jak Piotr Rocki. Przyjechali. Zobaczyli. Potrenowałem. Podpisałem.\nW Zabrzu galeria mocnych charakterów.\nDarek przetarł mi szlak, było trochę łatwiej. Najbardziej zakumplowaliśmy się z Darkiem Kosełą i Rafałem Kocybą. Warszawsko-śląska czwórka. Wychodziliśmy czy na bilard, czy na lotki. Zawsze o coś graliśmy. To były inne klimaty. Po każdym treningu jechało się usiąść, porozmawiać. Wszystko zostawało w szatni, między nami. To też było widać później na treningach – walka, ale i szacunek. Każdy za każdego w ogień.\nJak pan wspomina Jacka Wiśniewskiego?\nPrzyjaciel. Trzymaliśmy się razem. Również na występach dyskotekowo-imprezowych. Jacek, Mirek Warzycha i Piotrek Rocki. Gang Olsena.\nWtedy było inaczej, kibice też wiedzieli i nie robili problemu. Dużo było imprez. Czasem szło się całymi rodzinami do knajpy lub na dyskotekę. Mieliśmy swoje loże w Gliwicach i Zabrzu W szatni piwko czekało po meczu. Czasem domówka. A czasem się jechało gdzieś później. Wszystko jednak z głową. Wiadomo, czasem się trafi jakiś wybryk. Ale pod tym względem też byliśmy mocni. Nie dawaliśmy sobie w kaszę dmuchać. Podejście też było inne wtedy. Istniały zasady. Jak walka, to jeden na jeden.\nNie wyobrażam sobie, żeby ktoś chciał wyjść z Jackiem Wiśniewskim jeden na jeden.\nDlatego był respekt. Generalnie nie było jakichś mocnych walk. Czasem trzeba było stanąć i po liściu sobie dać. Pamiętam kiedyś Jacek zabrał mnie na dyskotekę. Byłem trochę zmęczony. Oparłem się o schody. Jakiś gość chciał mi pomóc, żebym nie spadł z tych schodów. Złapał mnie z tyłu za plecy. Uratował. Jacek pomyślał, że ten gość chce mnie wyprowadzić, no i przybiegł po bratersku pomóc. Doskoczył. Na szczęście udało się wyjaśnić. Jacek jest mądrym człowiekiem, ale każdy musi coś przeżyć. Na swoich błędach się uczyć.\nA jak wspomina pan Michała Probierza?\nCharakter przede wszystkim. Cały czas to ma. Poświęcił się całkowicie piłce, trenerce. Zawsze był ambitny. Czy w meczach, czy w treningach. Pamiętam, wracamy skądś, a Michał biega po boisku. Któryś z chłopaków krzyknął:\n– Ile Michał kółek zrobiłeś?\nOn podnosi dwie dłonie. Z tym, że jednego palca ma krótszego. No i któryś mówi:\n– Michał, nie oszukuj, zrobiłeś dziewięć i pół.\nCiekawi mnie postać Marka Szemońskiego. Zapowiadał się na duży talent. Dziś można gdzieś wygrzebać w archiwach porównania nawet do Włodzimierza Lubańskiego. Na pewno sporo na wyrost. Ale jednak.\nDuża prawda. Duży temat. Pamiętam Marek furą fajną jeździł, Hondrą CRX. Zawsze elegancko ubrany. Jak Marek gdzieś przyjeżdżał, to widać było, że przyjechał Zawodnik. Zapowiadał się na wielkiego zawodnika. Miał szybkość, warunki. Technikę można poprawić, ale bez szybkości cudów na ataku nie zdziałasz. Myślę, że gdzieś się pogubił, może nie docenił tego jak był szanowany w Zabrzu. Miałem później z nim kilka spotkań, ale ostatnio zaginął z horyzontu. Nie wiem co się z nim dzieje.\nTrafił pan z Górnika do Dyskobolii.\nDoznałem kontuzji. Coś mi się stało z kolanem. Trochę wyglądałem, jakbym wpadł do ula. Oni trenowali, ja chodziłem na zabiegi. Jakieś pola magnetyczne, wirówki… To w domu wyciągnąłem starą pralkę „Franię”, wsadziłem nogę i w tej pralce starej wirowałem. Do tego trochę diety. Wsiadania na rower. Schudłem dziesięć kilo. Wyglądałem dobrze. Ale skończył mi się kontrakt, nie przedłużyli, odezwał się Groclin, któremu sporo strzelałem. I tak się poukładało, że trzy razy do tej rzeki wchodziłem.\nPodobała mi się na pewno w Grodzisku atmosfera. Małe miasteczko. Na początku z Janem Wosiem miałem do podziału dom. On górę zajmował, ja dół. Później mieszkałem z Adrianem Sikorą. Ludzie żyli tam drużyną, a piłkarze się nie izolowali. Normalnie, szedłeś do sklepu, rozmawiałeś, z każdym zagadałeś. Nie było wywyższania się.\nJak wspomina pan prezesa Drzymałę?\nKto wykonywał u niego pracę rzetelnie, ten miał bardzo dobrze. Próbował nas edukować, że pieniądze mogą się szybko skończyć. Mówił:\n– Chłopaki. Trzeba inwestować. Wiecznie nie będziecie grali.\nNa pewno bardzo mocno się piłce poświęcił. Marzył o Lidze Mistrzów. Wierzył, że zrobi ją we Wrocławiu. Wszystko praktycznie było już podpisane, mieliśmy grać we Wrocławiu, a bazę mieć w Grodzisku. Pamiętam też, że jak robiłem dyskobola po bramce, to bardzo się tym cieszył. Jak zrobiłem dyskobola odchodząc, to miał łzy w oczach. Było trochę ciężkich spraw, ale podaliśmy sobie zawsze ręce.\nPiotrek Świerczewski to kandydat na mistrza Polski w siatkonogę?\nMyślę, że tak. Technicznie przegość. Widać było, że grał w najwyższych ligach. I to grał, a nie tam przepadł i wrócił. Lub grał, ale w niemieckiej siódmej lidze. Choć stosował też zasadę:\n– Nie ociulasz, nie wygrasz.\nPóźniej weszły zasady, że nie można dotykać siatki i takie tam różne. My gumę w siatce naciągaliśmy. Głowę przekładaliśmy. Czasem się przez to kopa dostało. Ale cwaniactwo też trzeba umieć wykorzystywać. Piotrek zawsze wiedział, kiedy trzeba podostrzyć. Był dowódcą. Sercem zespołu.\nWielu kibiców kojarzy pana z tego, że wymyślał pan słynne w tamtych czasach cieszynki.\nMieliśmy w Odrze fajną ekipę. Zawodnicy po przejściach. Ktoś wracał po kontuzji. Ktoś był niechciany. Ktoś miał życiowe przejścia. I z tego wyszła taka drużyna, która zrobiła mistrza jesieni. Paliło się na treningach. Paliło się w szatni. Szukaliśmy tych spotkań ze sobą. Wiadomo, że przed treningiem się przyjdzie, godzinkę pogada z kawiarni.\nCanal+ zrobił jakoś wcześniej szum wokół cieszynek. My to podłapaliśmy. Atmosfera sprzyjała. Trener pozwalał zostać 10-15 minut po treningu, żebyśmy sobie przećwiczyli. A potem się tylko czekało kiedy gol padnie, żeby móc pokazać to ludziom. Napędzało dodatkowo. Moje ulubione z naszych cieszynek: lajkonik i orkiestra górnicza w Zabrzu.\nCzęsto jak rozmawiam z piłkarzami z tamtych lat, to wspominają, że to co najbardziej się zmieniło w szatniach, to ta atmosfera.\nDziś dziesięć minut po treningu nie ma nikogo. Każdy do siebie. Wtedy wiedziałeś, że możesz pogadać. Powiedzieć: to mnie boli, tamto mnie boli. Wyrzucić coś z siebi. Bo jednak jedna głowa to nie to co dwie, trzy. Jaja się porobiło w szatni, wypuściło kogoś – młodych najczęściej, że pieniądze prezes już ma i tylko iść po odbiór. Tam, wiadomo. Drzwi zamknięte.\nNajlepszy numer, jaki panu zrobili?\nMi numerów nie robili. Człowiek zawsze był czujny. Czujność najważniejsza w szatni.\nLegia ponownie chciała pana już w 2002, właśnie z Odry Wodzisław. Czemu nie wypaliło?\nWiele wtedy nie wypaliło. Miałem fajny sezon. Było dla mnie przygotowane powołanie do kadry Polski trenera Engela. Trener sam mi to powiedział na takim turnieju w Warszawie. Nawet dał mi wtedy swoją książkę „Futbol na tak”. Ostatecznie od nas pojechał Paweł Sibik. Dużo osób żartuje z tego powołania. Moim zdaniem to bardzo krzywdzące. Paweł był bardzo dobrym piłkarzem. Należało mu się, miał wspaniały sezon. I kiedyś na powołanie trzeba było zasłużyć przez kilka lat. Dzisiaj zawodnik zagra pięć meczów. Zrobi się wokół niego trochę szumu. I już kadra. A potem wielu odpada. Nawet czasem później nie daje rady w Ekstraklasie. Paweł to był wyróżniający się piłkarz ligi przez kilka lat. Jego powołanie to żaden przypadek.\nDo Legii nie trafiłem w 2002 nie ze swojej winy. Poszedłbym tam nawet za darmo. Ale Odra miała problemy finansowe. Klub ratował się sprzedażą mnie, że może większe pieniądze z Dyskobolii otrzymać. Zostałem postawiony przed faktem dokonanym. Moja sprzedaż pozwalała wypłacić zaległości tak mnie, jak i wielu chłopakom.\nCiekawi mnie co pan czuł, gdy wreszcie ta oferta z Legii się pojawiła.\nSiedzę w Grodzisku, dzwoni Marek Jóźwiak. Najpierw myślałem, że mnie wypuszcza. Wszyscy w lidze wiedzieli, że „Beret” to dobry model. Po chwili jednak Marek mówi, że prezes chce się umówić. Trener Janek Urban też, a Janka znałem jeszcze z Górnika. Później podszedł do mnie w Legii fajnie:\n– Piotrek. Chcę, żebyś mówił mi po imieniu. Jesteśmy kolegami. Znamy się nie od dziś. Tylko przy drużynie „trenerze”, wiesz jak jest.\nRozumiałem, nie było żadnego problemu. W Warszawie kontrakt podpisałem praktycznie od razu, żadnego dogadywania. Wracałem do Grodziska już mając wszystko ustalone. Trener Jacek Zieliński jak usłyszał, żę odchodzę, to powiedział, że jego drużynie wyrwali serce, bo odchodzę ja i Adrian Sikora. Mówił, że wszystkiego się spodziewał, ale nie tego, że ja odejdę.\nCiekawe, bo znalazłem też taką wypowiedź Wernera Licki, który powiedział, że wokół takich piłkarzy jak Rocki chce budować zespół.\nZ Licką też sporo dobrego przeżyłem. Wracaliśmy kiedyś razem samochodem z Austrii, gadaliśmy całą drogę. Podwiózł mnie do domu. Z każdym trenerem, u którego byłem, szedłem na rozmowy. Nie strzelałem z ucha. Stawiałem sprawę jasno. Jak była sytuacja trudna, jak trzeba coś załatwić, to prosto z mostu. Czy nie da rady dzisiaj się napić. Czy kogoś coś boli. Czy drużyna chciałaby dzień wolny. Trener miał jasną sytuację.\nPamięta pan ten moment, w którym dotarło do pana, że teraz będzie na Legię chodził do pracy?\nParę dni dochodziłem do siebie. Spełniło się marzenie. Trochę było na początku burzy z kibicami. Przy pierwszym meczu o Superpuchar Janek Urban dodał mi otuchy:\n– Idź. Załatw, co masz załatwić. Wyrzuć to z siebie. Załagodź. A potem pokaż na boisku.\nTak się stało. Sytuacja zapalna była taka, że moja mama przyszła któregoś razu na mecz Legii w kapeluszu Groclinu. Zawsze jak z jakąś drużyną do Warszawy przyjeżdżałem, to przychodziła. Dostała parę jobów. Wiadomo jak człowiek reaguje, gdy mu mamę obrażają. Niepotrzebna sytuacja. Wszystko wyjaśniliśmy, było minęło, potem strzeliłem na 2:1 bramkę i dałem koszulkę przyjacielowi z Bródna.\nOgólnie jednak, choć ten późny transfer do Legii był spełnieniem marzeń, tak sama przygoda w klubie już nie. Naprawdę przez ten brak palenia?\nNie. Tak po prostu wyszło. Sam nie wiem do końca czemu. Może za bardzo chciałem. Pomagałem natomiast w integracji zespołu. Mieliśmy sporo obcokrajowców. Organizowałem spotkania, czy to kręgle, bilard, kolacje. Wszyscy szli, razem z żonami, dziewczynami. Szkoda tylko, że wtedy mistrza nie zdobyliśmy, wiele nie brakowało. To na pewno, obok gry dla reprezentacji Polski, największe niezrealizowane marzenie. Siedzi we mnie do dziś, że z orzełkiem na piersi na boisko nie wybiegłem. Patrząc tak szczerze, nie czuję się gorszy od wielu tych, którzy w kadrze w tamtym czasie zagrali.\nW końcówce pana przygody w Legii była jeszcze jedna historia. Zacytuję: „przed półfinałowym spotkaniem Pucharu Polski z Ruchem Chorzów „Rocky” pozbierał od kolegów z drużyny darmowe bilety, które piłkarze otrzymują od klubu dla swoich bliskich i przekazał je kibicom Legii, a ci dostarczyli wejściówki kibicom ze Śląska”.\nDostałem telefon od kibiców starszej daty. Po prostu mnie poprosili, czy nie byłoby rady ogarnąć biletów. Ci kibice Ruchu weszli. Moje zdanie jest takie, że problem byłby, jakby oni coś narozrabiali. A nic się nie stało. Zachowywali się kulturalnie. Natomiast tak, miałem potem pytania różne i to się odbiło na mnie.\nZbliżał się pan powoli do wieku, w którym piłkarze wieszają buty na kołku, a jeszcze zdążył zostać legendą Radzionkowa. Czytałem na stronie kibicowskiej „Cidrów” pożegnanie z panem – porównywali pana do Mariana Janoszki.\nSiedem lat. Przeżycie niesamowite. Dużo dałem temu zespołowi. Poświęciłem się mu całkowicie. Dawałem ile mogłem na boisku, ale też poza nim. Czy marketingowo, czy starając się o sponsorów, bo nie przelewało się. Sprawiało mi też satysfakcję, jak jechałem gdzieś, z trybun słyszałem niewybredne określenia, a po meczu z tej samej trybuny leciał:\n– No niby stary dziad, ale ma charakter.\nNiemniej samo mówi za siebie, że te papierosy się pana nie imały, skoro tak długo pan grał.\nI dalej bym grał gdyby mi biodro nie siadło! Czekam teraz na operację. Nie powiem, ciężko było ze sceny zejść.\nDziś idzie pan w kierunku trenerskim.\nSkończyłem kurs B+A w Białej Podlaskiej. W tym się na pewno widzę. Od każdego trenera coś dla siebie wziąłem. Tak od tych bardziej znanych, ale na przykład trener Rakoczy w Radzionkowie był dla mnie kluczowy. Nabierałem przy nim pewności siebie. Dostałem zaufanie. Razem podejmowaliśmy decyzje. Czułem to dzięki niemu coraz lepiej.\nWolałby pan trenować seniorów czy dzieciaki?\nCzasem się zastanawiam, co bym chciał. Może jednak seniorów. Ale patrzeć jak dzieciaki się rozwijają, pokazywać im kiwkę, dośrodkowania – to też jest piękne.\nWspominał pan, że prezes Drzymała ostrzegał, aby inwestować. Posłuchał pan?\nTak. Odłożyło się, poinwestowało. Może przez te papierosy nie poszedłem w inne nałogi, na przykład hazard.\nA był wtedy bardzo powszechny?\nNa pewno. Maszyny. Kasyna. To była nowość. Ciekawiła. Ja byłem może ze dwa razy, ale jako kierowca. Wolałem wrzucić pieniądze do skarbonki albo dzieciakom coś kupić. Natomiast później wyszło kilka wspomnień piłkarzy, którzy przed tym ostrzegali. I to też zrobiło swoje. Szanuję tych graczy, że się otworzyli, powiedzieli odważnie. Może ktoś nauczy się na ich błędach.\nNa jakim pana błędzie mogliby się nauczyć?\nRobiłem po karierze taki bilans. Myślałem, że może za dużo dyskotek w młodym wieku. Wtedy trochę pieniędzy uciekło. Ale jest za i przeciw. Kurczę, dwadzieścia lat grając na poziomie pierwszej ligi i ekstraklasy, sporo się czasu zainwestowało. Człowiek nie miał czasu na okazje rodzinne. Wszyscy na weselu – mnie nie ma. Chrzciny – Piotrek na meczu. Wakacje też utrudnione. A w sezonie przychodzisz do domu i często padasz. Albo mecz przeżywasz cały dzień. Trzeba mecz umieć przetworzyć, a potem go odciąć i zacząć od nowa, choćby tam był niestrzelony karny, choćby fatalne zagranie.\nSyn próbuje iść w pana ślady. Jak mu idzie?\nZrobił wicemistrzostwo w Chorzowie, później go wziąłem do Ruchu Radzionków. Trochę poznał seniorskiej piłki w III lidze. Myślę, że charakter, postawa, budowa, została po ojcu. A co będzie? Na siłę nie ma co. Ma jeszcze czas wybrać czy złapie w pełni bakcyla, czy chce robić coś innego.\nLeszek Milewski Piotr Rocki Solidny Ligowiec\nDobry ligowy zawodnik na drużyny średnie oraz średnie+. W takiej Odrze czy Groclinie pasował jak ulał, na Legię już trochę zabrakło.\n2 czerwca, 2020 12:03


Deser - Najnowsze informacje - WP Kobieta\nMasa do wafli. Jak urozmaicić smak andrutów? Skorzystaj z prostych przepisów\nMasa do wafli kojarzy się głównie ze smakiem dzieciństwa, co nie oznacza, że nie można nieco urozmaić masy do andrutów. Za każdym razem warto pomyśleć o ciekawym rozwiązaniu w przypadku domowego smakołyku....\nUwielbiasz słony karmel? Wiemy, dlaczego nie możesz przestać go jeść\nChyba nie ma na świecie osoby, która nie lubiłaby czekolady. Podobnie dzieje się ze słonym karmelem. Najnowszy eksperyment badaczy Uniwersytetu na Florydzie dowodzi, że istnieje naukowy powód, dla którego...\nFreak shake to deser „na bogato”. Czego tutaj nie ma – nutella, masło orzechowe, mleko, lody, bita śmietana, płynna czekolada, brownie, donuty, pianki marshmallow, ciasteczka Oreo, waflowe rurki, precelki,...\nJabłka to jedne z owoców, które jesienią smakują najlepiej. Soczyste, w wielu odmianach i pełne witamin oraz cennego błonnika. Idealnie nadają się do dań wytrawnych, ale najsmaczniejsze są w deserach....\nWarzywne wypieki podbijają kubki smakowe Polaków. Furorę robi ciasto marchewkowe, które można przygotować na kilka sposobów. Oto wersja z pysznym kremem i czekoladą. Składniki na tortownicę o średnicy...\nRurki z kremem i czekoladą\nTo jeden z deserów-klasyków. Delikatne ciasto i rozpływający się w ustach krem, a także dodatek czekolady sprawiają, że rurki to prawdziwa słodka uczta dla kubków smakowych.\nKokosowe beziki z kremem i świeżymi owocami\nSą takie desery, na których widok ślinka cieknie. Lekkie i rozpływające się w ustach beziki to doskonała propozycja na podwieczorek w rodzinnym gronie lub przyjęcie dla znajomych.\nPtysie z sosem malinowym\nPtysie kuszą już samym wyglądem. Wbrew pozorom ich przygotowanie nie wymaga specjalnych umiejętności, a jedynie konkretnego, sprawdzonego przepisu. Domowe ptysie smakują wyjątkowo, a kwaskowatość malin...\nBlok czekoladowy to jeden z kulinarnych symboli PRL. Większość Polaków kojarzy właśnie tę wersję z czekoladą, tłuszczem i dodatkiem ciasteczek. Patrycja Wnorowska, autorka bloga "Smakołyki alergika"...\nPaulina Krajewska, autorka bloga "Justmydelicious" proponuje zestawienie gruszek z czekoladą i pistacjami, których zielony kolor fantastycznie komponuje się z barwą owoców.\nWysportowana 68-latka wydała książkę ze słodkimi przepisami\nCarolyn Hartz mimo zdiagnozowanej cukrzycy nie zrezygnowała z łakoci. W swojej książce wyjaśnia, jak piec, aby czuć się zdrowo i wyglądać jak modelka.\nJedliście kiedyś sernik w wersji mini? Jak twierdzi autorka tego przepisu Paulina Krajewska to świetny pomysł na urozmaicenie tradycyjnej wersji sernika szczególnie, gdy szykuje wam się impreza, piknik...\nPiknikowe menu dla każdego\nPromienne słońce, kwitnące drzewa, bezchmurne niebo i zielona trawa - wiosna kusi na wiele sposobów. Warto celebrować jej rozkwit w każdej wolnej chwili, a najlepiej w czasie pikniku. Czy może być coś...\nNajdziwniejsze diety świata, które naprawdę działają!\nKażdy, kto kiedykolwiek się odchudzał, wie, jaki to wysiłek. Najpierw tygodniami odmawiasz sobie ulubionych przysmaków, a kiedy w końcu łamiesz się i zaczynasz jeść normalnie, natychmiast tyjesz. Tylko...\nCzy pączek na śniadanie szkodzi? Codzienne dylematy kobiety\nZjeść na śniadanie pączka czy lepiej zrezygnować z posiłku w ogóle, opalać się kilka godzin z wysokim filtrem czy 15 minut bez, lepiej wypić drugą lampkę wina czy zamówić deser? Na co dzień stykamy się...\nDomowy sposób na lody to mieszanka mleka, śmietany, jajek, cukru i owoców lub innych ulubionych dodatków. Na szczęście do ich wyrobu nie potrzeba już śniegu, tak jak przed wiekami. Teraz do wyboru mamy...\n10 zaskakujących sposobów, które pomogą ci schudnąć\nNa pewno słyszałaś już o wielu sposobach na pozbycie się zbędnych kilogramów. Jedne wymagają ciężkich ćwiczeń fizycznych, inne radykalnej diety. Ale ostatnie badania naukowców wykazały, że jeżeli zastosujesz...\nJak dawniej przygotowywano lody?\nLody w naszych czasach to banalny deser. Można je dostać przez cały rok w każdym osiedlowym sklepiku czy w hipermarkecie. Lodów u nas tyle, ile dusza i ciało zapragną: w papierkach, pucharkach i w wafelkach.\nCoś szybkiego i słodkiego\nW upalne dni nie mamy ochotę na ciężkie potrawy, dotyczy również deserów. Teraz świetnie sprawdzą się słodkości na bazie owoców, których latem mamy pod dostatkiem.


Eska Summer City - Warszawa - Super Express\nEska Summer City rozdaje gadżety! Sprawdź, gdzie dziś będziemy [RELACJA, ZAPOWIEDŹ]\nWakacyjna ekipa Eska Summer City nie zwalnia tempa. Niemal codziennie jesteśmy w najbardziej odjechanych warszawskich miejscówkach i rozgrzewamy stolicę! Jeśli jeszcze nie masz z nami zdjęcia i nie zgarnąłeś eskowych gadżetów - wypatrujcie naszego patrolu. Sprawdźcie, gdzie możecie nas dzisiaj spotkać.\nEska Summer City rozgrzewa Warszawę! Zobaczcie, gdzie nas znaleźć\nJeśli jeszcze nie zbiliście piątki z naszym patrolem i nie zgarnęliście eskowych gadżetów - dziś macie szansę to zmienić! Odwiedzamy najlepsze wakacyjne miejscówki w Warszawie. Sprawdźcie, gdzie nas dzisiaj znajdziecie.\nEska Summer City nad Wisłą: Sprawdź gdzie będziemy!\nEska Summer City wciąż podgrzewa atmosferę i to z taką energią, że nawet pogoda się poprawiła! W ten weekend ma być słonecznie i ciepło, by nie powiedzieć - gorąco. Dlatego dzisiaj i jutro bawimy się nad Wisłą!\nPogoda nam niestraszna! Patrol Eska Summer City rusza w miasto. Sprawdź, gdzie nas...\nMy się zimy nie boimy! Pogoda nie rozpieszcza mieszkańców stolicy, dlatego my Was trochę porozpieszczamy. Patrol Eska Summer City wyrusza w miasto z Hanym na czele! Sprawdźcie, gdzie spotkacie nas w najbliższych dniach.\nZbij piątkę z ekipą Eska Summer City! Sprawdź, gdzie nas dzisiaj spotkasz\nEska Summer City 2019 ruszyła pełną parą! Wczoraj widzieliśmy się na Polu Mokotowskim i w Multimedialnym Parku Fontann. Dzisiaj rozgrzewamy kolejne wakacyjne miejscówki. Sprawdźcie, gdzie dzisiaj spotkacie Michała Hanczaka i nasze piękne hostessy!\nPatrol Eska Summer City rusza w miasto! Sprawdź, gdzie nas dzisiaj spotkasz\nTo będzie prawdziwa eksplozja energii! Nasz ekipa rusza w trasę już... dzisiaj! Niemal codziennie będzie można nas spotkać w najróżniejszych miejscach w całej Warszawie. Poszukamy najlepszych wakacyjnych miejscówek i rozdamy mnóstwo gadżetów! Sprawdź, gdzie dzisiaj znajdziesz patrol Eska Summer City!\nPatrol ESKA Summer City wyrusza w trasę! Wypatrujcie naszego samochodu w Warszawie...\nESKA Summer City wraca do największych miast Polski! Ekipa Radia ESKA kolejny raz sprawdzi najciekawsze wakacyjne miejscówki i atrakcje. Znajdziecie nas m.in. w Warszawie i Radomiu. Sprawdźcie, gdzie zgarniecie eskowe gadżety i przybijecie piątke z naszą ekipą!


Syn Madonny (Rocco) i Ksiezyc w Koziorozcu. - AstroLife - ezoforum.pl\nSyn Madonny (Rocco) i Ksiezyc w Koziorozcu.\nApril 25, 2016 in AstroLife\nRocco, syn Madonny i Guy'a Ritchie, ur.11.08.2000 w Los Angeles, USA, g.24.54.\nTak mnie naszly refleksje po niedawnej ucieczce do ojca i odmowy mieszkania z matka.\nArgumentowal to tym , ze matka sie niz nie zajmuje, nie zalezy jej na nim, itd.\nKsiezyc w Koziorozcu to takie zaprzeczenie Ksiezyca, czyli..brak troski :\nNajczesciej Ksiezyce w Kozie narzekaja ze "mama sie nimi nie zajmowala", wszystko musialy robic samodzielnie (Rak to troche taki"zrob za mnie bo ja nie umiem, dopiero sie ucze", niesamodzielny typ (jak dziecko), Koziorozec wprost przeciwnie_"zosia -samosia")\nCzesto troche chlod, malo przytulania,itp.\nRownie czesto zwyczajnie rodzica nie ma w domu, fizycznie spedza malo czasu z dzieckiem bo najczesciej zajety jest praca/zarabianiem.\nJedna z najblizszych mi osob ma Ksiezyc w Koziorozcu i zachowanie typu"zrob to sam, co, ja mam robic za ciebie ?", lub wrecz"to twoj problem nie moj , nie obchodzi mnie to " uwaza za...troske .\nW znaczeniu -wychowawczo takie dzialania sa dobre , bo ucza samodzielnosci, tak twierdzi.\nTak, jak osobiście znam kilka osób z Księżycem w Koziorożcu i każda z nich miała trudne relacje z matką, jedna nawet kontaktów nie otrzymuje. Księżyc a Koziorożec to można rzec są dwa zupełnie inne bajki. Księżyc włada znakiem Raka, a Koziorożec jest znakiem opozycyjnym do niego.\nOsoby z Księżycem w Koziorożcu są zazwyczaj nad wiek dojrzałe, to tacy "starzy malutcy". Zazwyczaj mają obowiązki od wczesnych lat, czasem trudno im się wyluzować.\nSyn Williama i Kate- Książę George ma Księżyc właśnie w znaku Koziorożca, a to jest znak w którym Kate ma Słońce. Na pewno Mały ma już wpajane te wszystkie zasady etykiety, być może będzie królem kiedyś, to też może być jego brzemię.\nSwoja droga Krolowa Elzbieta ma Ksiezyc w Lwie i naprawde w doslownym tego slowa znaczeniu byla wychowywana na Krolowa\nW rodzinie królewskiej ( sorki za odbieganie z tematu) to jest ciekawa historia :\nKrólowa Elżbieta ma Słońce w Byku, Księżyc w Byku ma jej syn, Karol\nKsiężna Diana miała Słońce w Raku, a Księżyc w Raku ma Książę William\nWspomniana Księżna Kate ma Słońce w Koziorożcu, a jej syn ma Księżyc w Koziorożcu\nZgodne z teoria ze swiatla lub Asc dzieci sa w koniunkcji/opozycji ze swiatlami rodzicow.\nJeśli chodzi o sam Księżyc w Koziorożcu to różnie to wygląda, znam osoby, które miały bardzo bliskie relacje z matkami i bardzo były z nimi zżyte.\nZnam też kobietę, której matka była zawsze silnie dominująca, autorytarna, kontrolowała każdy aspekt i nawet w dorosłym życiu wchodziła z butami w jej sprawy intymne.\nTak czy inaczej jeśli chodzi stricte o relacje z matką warto patrzeć również na dom IV i X oraz ich władców.\nW tym konkretnym przypadku chłopak ma silnego Urana na MC w Wodniku, władcę d X i Saturna w d.I + Księżyc w Kozie w d.VIII co może wskazywać na silny wpływ matki na syna, nawet na to jak wygląda czy jaką jest osobą (dom I), duże zamieszanie, zmiany, nerwowość - Uran, a Księżyc w domu VIII trudne przeżycia, emocjonalne blokady czy nieufność no i oczywiście wpływ finansowy.\nAle i Slonce kolo IC w Lwie czylimatka maw domu najiecej do powiedzenia, ale to niie jest niszczacy, zly wplyw, raczej taki dajacy pewnosc i cieplo.\nPodejrzewam ze sam Rocco tez ma cos do powiedzenia( w koncu mogl zadecydowac z kim chce mieszkac)\nWenus to tez mily znak, co prawda troche kierowany rozumem, ale taka chcec lagodzenia konfliktow, dyplomacja w domu.\nNo ale Ksiezyc jest, jesli chodzi o matke najwazniejszy.\nCiekawy ma kosmogram ten Młody, prostokąt mistyczny wiżu. Poza tym jak pierwszy raz spojrzałam na ten kosmogram, to prędzej bym obstawiała problemy z ojcem. Poza tym widać, że między rodzicami było nie halo.\nBethany co kryje się pod zagadnieniem :prostokąt mistyczny? Czy kosmogram uzwględnia również inne figury?\nProstokąt mistyczny figura planetarna utworzona przez dwa równoległe trygony połączone dwoma sekstylami. Przekątne Prostokąta Mistycznego tworzą dwie opozycje.\nU Rocco ten prostokąt tworzą : Jowisz- Neptun- Pluton - Merkury oraz opozycje Jowisz- Pluton i Neptun -Merkury ( przekątne prostokąta).\nOczywiście istnieją też różne figury, jak trójkąt, Palec Boży, latawiec- może poczytaj o tym\nBethany, czemu z ojcem?\nChodzi o 4-10 dom ?\nTak, poza tym Saturn w XII domu - no może być ogólnie problem z autorytetami.\nMimo wielu dylematów, który dom to ojciec, który matka to jednak skłaniam się ku klasycznej wersji - d.IV - ojciec, d.X - matka. Choć pozostawia ona wiele pytań.\nDlatego też patrząc w ten sposób odnoszę wrażenie, iż chłopak nie ma łatwych, przyjemnych i ciepłych relacji z matką. To oczywiście również zasługa wygnanego Księżyca, w dodatku dobitego jeszcze przez dom swego upadku.\nMożna też sprawdzić położenie i aspekty Ceres, choć akurat w tym horoskopie widzę jedynie sekstyl do Słońca.\nNo właśnie to są dywagacje, bo w efekcie nie wiemy, jak wyglądają relacje między Madonną, a jej synem, to raz. Ciężko więc zweryfikować, a to co piszą media, to można niekiedy między bajki włożyć. Dwa- tak na logikę - dom IV to jest dom Księżyca, więc w domyśle powinien być domem matki, a dom X - Saturna, czyli ojca. Spotkałam się z teorią, że dom IV to po prostu jest dom rodzica, który ma większy udział w wychowaniu dziecka.\nPewnie, że można na siłę dopasowywać pod swoje teorie, dlatego też bywa,że ile astrologów, tyle zdań nawet spotkałam analizy dwóch znanych astrologów, którzy analizowali to samo zagadnienie, a doszli do praktycznie diametralnie różnych wniosków.\nBethany, na logikę - ale dzisiejszą. Bo dom 4 nie jest domem Księżyca, tylko - jak dziś się uważa - Raka a tym rządzi Księżyc, więc tym samym uznano go za dom Księżyca.\nAle dawny podział opierano nie na następstwie znaków i ich władców, tylko na kolejności siedmiu planet, począwszy od Saturna jako władcy wcielenia - tego, który jest granicą między "kosmosem/ niebem" (czyli tym co jest zewnętrzne) a tym co jest ziemskie, czyli rzeczywiste, przejawione (czyli to wszystko co się kręci wewnątrz), oraz tym, który kształtuje (nadaje) formę duchowi, przyoblekając go w ciało. I to jest bardziej logiczny podział.\nI podział ten podlegał tylko planetom, znaki (a więc także ich władcy) nie miały tu nic do gadania. A ponieważ teraz mają, to stąd ludzie się po prostu gubią i tak naprawdę nie wiadomo komu wierzyć.\nJa na początku astro edukacji rzucałam się jak pies na flaki na wszelkie informacje. Ale potem przyszedł czas refleksji i osobistego badania oraz konfrontacji systemów, tym bardziej, że nasza psor kazała nam myśleć samodzielnie a nie opierać się na uzyskanych (w tym od niej samej) informacjach.\nI z bólem du...szy przekonałam się, że więcej wyciskam z pierwotnego systemu niż z Leowego. A z bólem dlatego, że musiałam przestawić się na inne spojrzenie i przestać upierać się przy swojej wypielęgnowanej koncepcji ;p Ale warto było!\nPoza tym dalej popełniam błędy\nA który z nich był bliższy prawdy, jeśli był?\nProponuję sprawdzenie kosmogramu córki Madonny Astrology: Lourdes Ciccone-Leon, date of birth: 1996/10/14, Horoscope, Astrological Portrait, Dominant Planets, Birth Data, Biography


Forma dokumentów przekazywanych do ZUS – ZAKŁADAMY FIRMĘ\nAktualnie jesteś: ROZLICZENIA US / ZUS » Rozliczanie - ZUS » Forma dokumentów przekazywanych do ZUS\nW ubiegłym roku rozpoczęłam jednoosobową działalność gospodarczą. Dokumenty ubezpieczeniowe przekazuję do ZUS w formie papierowej. Od 1 marca br. planuję zatrudnić dwóch pracowników. Czy od tego dnia będę musiała przesyłać te dokumenty w formie elektronicznej?\nJeśli od 1 marca br. Czytelniczka będzie rozliczała składki za nie więcej niż 5 osób, nadal będzie mogła przekazywać dokumenty ubezpieczeniowe do ZUS w formie papierowej.\nGeneralnie płatnicy składek mają obowiązek przekazywać do ZUS dokumenty ubezpieczeniowe w formie dokumentu elektronicznego z aktualnego programu informatycznego udostępnionego przez ZUS. Wówczas powinny one być opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym osoby odpowiedzialnej za przekazywanie tych dokumentów. Jedynie w uzasadnionych przypadkach ZUS może upoważnić płatnika do przekazywania dokumentów ubezpieczeniowych w formie dokumentu pisemnego według ustalonego wzoru albo w formie wydruku lub na informatycznych nośnikach danych, z oprogramowania informatycznego udostępnionego przez ZUS.\nUstalając obowiązek przekazywania dokumentów w takiej formie, płatnik musi wziąć pod uwagę liczbę osób, za które zobowiązany był w danym miesiącu kalendarzowym rozliczyć składki społeczne i zdrowotną (lub tylko składkę zdrowotną).\nJeśli jednak składki za dany miesiąc płatnik rozliczy np. za 3 osoby, wówczas dokumenty ubezpieczeniowe może przekazywać do ZUS w formie pisemnej. Płatnicy rozliczający składki za nie więcej niż 5 osób mogą przekazywać dokumenty ubezpieczeniowe w formie dokumentu pisemnego według ustalonego wzoru albo w formie wydruku z oprogramowania udostępnionego przez ZUS.


Oskarżają panią prezes | Głos Szczeciński\nOskarżają panią prezes\nMariusz Parkitny, 3 marca 2006 r. 03.03.2006 Zaktualizowano 03.03.2006\nStrażacy-ochotnicy z Jarszewa nie mają szans na odszkodowanie, gdy zostaną poparzeni podczas akcji. Ich kombinezony straciły atest. Za katastrofalną sytuację jednostki oskarżają prezes kamieńskiej Ochotniczej Straży Pożarnej.\n- Grozi nam wypadnięcie z Krajowego Systemu Ratownictwa. A pani prezes kupuje na nasze faktury sprzęt dla swojej jednostki - mówi druh Ariel Juszczak, prezes Ochotniczej Straży Pożarnej w Jarszewie.\n- Nonsens - odpowiada Danuta Szulc, prezes zarządu gminnego OSP w Kamieniu Pomorskim i jednocześnie szefowa OSP w Kukułowie.\nZaczęło się od drabiny\nAfera wybuchła niedawno, gdy Juszczak został wezwany do wojewódzkiego związku OSP w Szczecinie. Tam dowiedział się, że na faktury OSP Jarszewo zakupiono sprzęt strażacki o wartości 5 tys. zł. Chodziło o mundury wyjściowe i koszarowe, buty, pasy bojowe, węże pożarnicze.\n- Byłem kompletnie zaskoczony, bo nikt z nas nie kupował takiego sprzętu - mówi Juszczak. - To pani Szulc za naszymi plecami kupowała sprzęt dla swojej jednostki w Kukułowie.\nJuszczak podpisał faktury i odebrał sprzęt. Zapowiada, że nie wyda go pani prezes.\n- W sytuacji, gdy nasza jednostka staje przed obliczem wycofania z Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego z powodu niewypełnienia norm w wyposażeniu - sprzętu nie oddamy. Za własne pieniądze dokupiliśmy dodatkowe umundurowanie wyjściowe: białe koszulki z krótkim rękawem i sznury galowe - mówi.\nWedług niego pani prezes szkodzi OSP.\n- W wyniku negatywnych działań pani prezes naruszone zostało dobre imię naszej jednostki, na które pracowały trzy pokolenia naszych strażaków. Jesteśmy zszokowani całą sprawą i tym, że wielu ludzi uznaje nas za złodziei, którzy ukradli sprzęt - mówi.\nI wylicza niekorzystne - jego zdaniem - decyzje Danuty Szulc.\n- Odmówiono nam ubezpieczenia czterech strażaków, nie dostaliśmy potwierdzenia przeznaczenia na remont remizy w Jarszewie dotacji z budżetu gminy na ok. 8 tys. złotych, nowo pozyskany samochód pożarniczy nie został formalnie przekazany do naszej jednostki, opóźniają się wypłaty ekwiwalentu za udział w interwencjach za rok 2005 r.\nWylecą z systemu?\nOSP Jarszewo jest jednym z najważniejszych ogniw w systemie ochronie przeciwpożarowej Kamienia Pomorskiego. Do końca czerwca jednostka musi spełnić rygorystyczne wymagania przepisów Unii Europejskiej, aby nie wypaść z Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego. Chodzi m.in. o remont remizy, wyposażeniu drugiego wozu bojowego w sprzęt gaśniczy i środki łączności oraz zakup specjalistycznego umundurowania ochrony osobistej strażaka.\n- W tej chwili każdy wyjazd do interwencji podejmujemy na własne ryzyko, ponieważ w sytuacji, gdy nie mamy odzieży specjalnej w razie wypadku nie obejmuje nas ubezpieczenie - tłumaczy Juszczak.\nWedług Danuty Szulc zarzuty strażaków z Jarszewa są bezpodstawne. Przyznaje, że kupuje sprzęt strażacki na faktury innych jednostek, ale w porozumieniu z ich szefami.\n- Bo OSP w Kukułowie nie ma NIP-u i nie mogę wystawiać faktur. Miałam porozumienie z poprzednim szefem OSP w Jarszewie, że mogę to robić. Dlatego z tego skorzystałam. Tak było wiele razy. Pan Juszczak niepotrzebnie robi tyle zamętu - mówi Danuta Szulc.\nJuszczak jest szefem OSP w Jarszewie od kilku miesięcy.\n- Porozumienie z fakturami pani Szulc podpisywała z moim poprzednikiem. Mogła nas poinformować, że nadal będzie to robić. A tak świecimy oczami przed zwierzchnikami w Szczecinie - mówi Juszczak.\n- To pan Juszczak bardziej szkodzi ochotniczej straży pożarnej nie ja - odpowiada Danuta Szulc.\nPo wymianie ostrych słów pojawiła się szansa na kompromis. Dziś oboje mają się spotkać z burmistrzem Kamienia, który zażądał wyjaśnień i rozwiązania konfliktu.


Franciszek Kucharczak: Chrystus naprawdę zmartwychwstał! - Odnowa w Duchu Świętym Archidiecezji Przemyskiej\nFranciszek Kucharczak: Chrystus naprawdę zmartwychwstał!\nby Tomasz · 31 marca 2013\nNie musimy widzieć zmartwychwstania, wystarczy, że spotkamy Zmartwychwstałego. Jezus zapowiedział uczniom „że będzie zabity, ale po trzech dniach zmartwychwstanie” (Mk8,31). „A mówił zupełnie otwarcie te słowa” – zaświadcza Marek. Czyli żadna tam metafora, żadne owijanie w bawełnę. Ale Piotr tak się zgorszył wieścią o męce Mistrza, że chyba już nawet nie chciał dopuścić do świadomości informacji o tym, co miało się stać potem. Słyszał o zmartwychwstaniu, ale nie usłyszał.\nInni chyba podobnie – nie dotarło to do nich, bo nawet gdy pierwsza część zapowiedzi się spełniła i Jezus został zabity, nikt nawet nie dopuścił myśli, że mogłoby dojść do spełnienia drugiej części. Jakby w ogóle o niej nie pamiętali, nie myśleli.\nW innym wypadku nie opieraliby się tak długo. Nie mówiliby, że kobiety ich „wystraszyły” informacją o spotkaniu Zmartwychwstałego. Tomasz nie upierałby się tak długo, a ci dwaj, co zmykali do Emaus, zostaliby w mieście.\nWidocznie możliwość zmartwychwstania tak dalece nie mieściła się ludziom w głowach, że nie brali tego w ogóle pod uwagę – nawet w odniesieniu do Tego, który wskrzeszał zmarłych. Bo też, po prawdzie, nie było precedensu. Różne rzeczy już bywały – rozstępujące się wody, słońce stające na rozkaz, Eliasz wstępujący do nieba na ognistym rydwanie… Ale nigdy coś takiego!\nUwierzyli dopiero, gdy zobaczyli, a jeden nawet dotknął.\nJeśli dziś wielu ludziom Zachodu dla spraw ducha szkoda zachodu, to dlatego, że im się nie mieści w głowie to samo, co nie mieściło się nawet apostołom. Ludzie muszą spotkać żywego Jezusa i przyjąć dar Ducha Świętego. W uszach dźwięczy mi jeszcze wyznanie kobiety, która doznała głębokiej wewnętrznej przemiany na rekolekcjach ewangelizacyjnych. – Ja wiele razy byłam na różnych rekolekcjach i tam bardzo pięknie mówili o Bogu – powiedziała – ale teraz po raz pierwszy Go doświadczyłam.\nBo o doświadczenie chodzi. O dotknięcie. I niech się nie gorszą ci, co napisali grube księgi o tym, dlaczego nam się dziś Jezus nie pokazuje i skoro tak, to widocznie tego nam nie trzeba.\nJeśli ktoś myśli, że Jezus po zmartwychwstaniu ograniczył się z manifestacją swojej obecności tylko do tego krótkiego czasu do wniebowstąpienia, ten jest w głębokim błędzie. W błędzie jest ten, kto myśli, że świadectwo chrześcijańskie to musi być smutne, bo pozbawione przekonania „Chryyyystus zmartwyyychwstał”.\n– Oto Ja jestem z wami po wszystkie dni, aż do skończenia świata – obiecał, a skoro tak, to jest. Realnie – bo Bóg jest doskonale konkretny i gdy coś obiecuje, to się to spełnia literalnie, tyle że prawdziwiej, mocniej i lepiej niż człowiek sobie wyobraża.\nJezus jest blisko i zaskakuje ludzi jak Marię tamtego najpiękniejszego z poranków. Maria myślała, że to ogrodnik. A potem usłyszała swoje imię. Każdy kto naprawdę chce, usłyszy też swoje.\nKs. Michał Deryło: Abym przejrzał – Lectio divina do niedzielnej ewangelii\nNastępny wpis Abp Józef Michalik: Chrystus nie chce Kościoła zamkniętego\nPoprzedni wpis Ks. Michał Deryło: Chrystus wierzy w Ciebie – homilia na Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego


Rekord na chińskim rynku sztuki | Portal Rynek i Sztuka\nObraz olejny malarza Zhanga Xiaoganga pobił na aukcji rekord ceny za współczesne dzieło sztuki chińskiej. Składający się z trzech części olejny obraz Zhang Xiaoganga „Forever Lasting Love” został sprzedany za ponad 7 mln euro.\nObraz był jednym ze 105 dzieł sprzedanych za pośrednictwem domu aukcyjnego Sotheby’s w Hongkongu przez belgijskiego kolekcjonera sztuki Guya Ullensa. Sprzedaż osiągnęła wartość 427 mln dolarów hongkońskich (ponad 38 mln euro) – trzykrotnie więcej niż pierwotnie zakładano. Namalowany w 1988 roku obraz „Forever Lasting Love” ukazuje półnagie postaci na tle jałowego krajobrazu. Otaczają je symboliczne przedmioty i zwierzęta. Obraz podbił dotychczasowy rekord sprzedaży na rynku współczesnej chińskiej sztuki, który należał do płótna Zenga Fanzi „Mask Series 1996 No. 6” sprzedanego w 2008 roku w Hongkongu za 6,8 mln euro.\nNa aukcji wysoką wartość osiągnęły także dzieła innych chińskich artystów. „X?” No 3 Zhanga Peili sprzedano za 23 mln dolarów hongkońskich (2 mln euro), a „People under a Light” Genga Jianyi za 18,6 mln funtów hongkońskich (1,6 mln euro). Guy Ullens, powiedział, że sprzedaż obrazów nie oznacza, że rezygnuje on ze wspierania twórców chińskiej sztuki współczesnej. Jego marzeniem jest promowanie coraz młodszych artystów z Państwa Środka. Zdaniem Evelyn Lin, specjalistki od współczesnej sztuki azjatyckiej Sotheby’s, „Forever Lasting Love” jest „wielkim, nadającym się do muzeum dziełem, które pochodzi z okresu definiowania się chińskiej awangardy”.\nCzytaj również: Rynek sztuki na celowniku globalnej recesji


Drukarnia Center to pionierski biurowiec z dużą liczbą lokali biurowych i usługowych. Budynek ma w sumie ok 4500 m2 przestrzeni użytkowej. Pobudowany został z w okresie międzywojennym tudzież służył jako wojskowa drukarnia bądź fabryka pończoch. W latach 2015-2017 poddano go gruntownie wszelakim pracom remontowym, pozostawiono nazwę i zmieniono w prekursorski budynek biurowy. Drukarnia Center składa się z budynku reprezentacyjnego 5-piętrowego i oficyny, która posiada 4 piętra. Na zewnątrz, przed biurowcem znajduje się solidny parking. Większa część parkingu na otwartej powierzchni zagwarantowana jest dla aut. Cząstka mniejsza, zadaszona to miejsce do parkowania dla rowerów.\nPowierzchnie utworzone pod lokale biurowe są dostępne w normatywnej aranżacji, jednak istnieje opcja stworzenia autorskiej, zaskakującej. Lokale usługowe dzierżawione są w stanie surowym. Można naturalnie aranżować środek lokalu wedle autorskiego smaku, czy potrzeb najemcy. Lokale zaopatrzone są w media i bloki higieniczne.\nDrukarnia Center – lokale biurowe i usługowe w Łodzi\nDzierżawione biura są dostatnio zaopatrzone i chronione:\nLokal wolno wynająć w metrażu od 70 m2 do 700 m2 w zależności od prowadzonej działalności tudzież potrzeb najemcy. Śliczny obiekt Drukarni Center z historią zlokalizowany w środku Łodzi przyciąga uwagę swym wyjątkowym wyglądem, fenomenalną lokalizacją i alternatywami które urzeczywistnia wynajmującym.\nW mieście słynącym z aktywności, w zabytkowym budynku i z odkrywczymi technologiami rozwija się kolejny, lepszy aspekt na rzecz Twojej firmy. Biurowiec znajduje się w Łodzi ul. Gdańska 130, tel 882 096 352, www.drukarnia-center.pl. Jeśli poszukujesz doskonale zaopatrzonego biura bądź lokalu usługowego, jeśli znacząca jest lokalizacja i rozwiązanie techniczne to Drukarnia Center jest najlepszym wyborem.\nfirma reklamowa Agencja interaktywna Olsztyn artneo Sea-line Jachtowe strona www Agraf skutery Agencja reklamowa sklepy internetowe Strona internetowa Agraf strona internetowa Artneo podnośniki koszowe tworzenie stron www studio reklamowe Agraf Motogen opis strony studia reklamowego Olsztyn studio reklamowe Olsztyn motocykle Saska strona agraf agencja reklamowa Olsztyn naprawa jachtów naprawa łodzi galeria internetowa domodi strony internetowe konserwacja łodzi jednoślady wszystko o motocyklach


Kratka kominkowa LUFT SF narożny lewy szlif 60x40x6 - wkladykominkowe.net.pl\n> Akcesoria>Montaż/Zabudowa>Kratki>Kratki luft>Kratki narożne>Rozmiar 60x600x400 mm>Kratka kominkowa LUFT SF narożny lewy szlif 60x40x6\nKratka kominkowa LUFT SF narożny lewy szlif 60x40x6 to nowoczesna kratka kominkowa przeznaczona do zastosowania w obudowach kominków lub jako kratka wylotowa na ścianie. Może służyć jako kratka wlotowa (montaż pod wkładem kominkowym z wlotem kierowanym ku górze) lub jako kratka wylotowa (montaż nad wkładem kominkowym z wylotem kierowanym ku dołowi). Kratka kominkowa LUFT SF narożny lewy szlif 60x40x6 to wysokiej jakości nowoczesny produkt, który nada oryginalnego i eleganckiego stylu całemu pomieszczeniu.\nWykonana z wysokiej jakości grubej stali pomalowanej proszkowo - dzięki temu na długo utrzymuje swój kolor a także jest bardziej odporna na uszkodzenia. Szczotkowana faktura nadaje kratce industrialnego charakteru. Kratka kominkowa LUFT SF narożny lewy szlif 60x40x6 nie tylko zapewnia przepływ powietrza oraz niskie straty ciśnienia poprzez swoją konstrukcję ale także nada niepowtarzalny styl i nowoczesny wygląd każdemu kominkowi.


Wrześniowym szlakiem 7 Dywizji Piechoty. Bitwa pod Janowem 1939 (33 km od Częstochowy - Złoty Potok) »\nWrześniowym szlakiem 7 Dywizji Piechoty. Bitwa pod Janowem 1939 (33 km od Częstochowy – Złoty Potok)\n« Zagrają “Wszystkie Dzieci Martineza” Marcin Grodzk\nTydzień otwarty w CrossFit Częstochowa! »\nZapraszamy na otwarcie wystawy „Na wrześniowym szlaku 7 Dywizji Piechoty. Bitwa pod Janowem 1939” przygotowywaną przez Muzeum Regionalne im. Zygmunta Krasińskiego w Złotym Potoku, Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Katowicach oraz Stowarzyszenie Historyczne Reduta Częstochowa. Będzie to druga, po ubiegłorocznej wystawie w Muzeum Częstochowskim, tak duża wystawa poświęcona częstochowskiej dywizji w ostatnich latach. Ekspozycja składać się będzie z setek fotografii archiwalnych, licznych eksponatów muzealnych, militariów w postaci umundurowania, uzbrojenia i wyposażenia Wojska Polskiego z 1939 roku oraz m.in. artefaktów z wrześniowych pól bitewnych 7 Dywizji Piechoty. Na wystawie znajdą się zarówno eksponaty ze zbiorów muzealnych (Muzeum Częstochowskie, Muzeum Ziemi Wieluńskiej), jak i z kolekcji prywatnych (ze zbiorów częstochowskich kolekcjonerów oraz członków Stowarzyszenia Historycznego Reduta Częstochowa i Grupy Częstochowskiej Perun).\nGłównym celem wystawy jest przedstawienie szlaku bojowego 7 Dywizji Piechoty wiodącego w dniach 1 – 4 września 1939 roku przez region częstochowski. Z oczywistych względów szczególna uwaga zostanie zwrócona na dwudniową bitwę pod Janowem (3 – 4 września) oraz na jej głównych bohaterów, którzy w czasie niezwykle ciężkich walk właśnie na tej ziemi oddali swe życie w obronie Ojczyzny. Należą do nich m.in. śmiertelnie ranny ppłk dypl. dr Stanisław Wilimowski oraz polegli mjr Jan Wrzosek, kpt. Włodzimierz Hryńko, por. Zygmunt Choroba, por. Kazimierz Paszczuk, por. Teodor Werbiński czy ppor. Roman Kasztelowicz.\nNajważniejszym elementem ekspozycji, stanowiącym swoistą relikwię, będzie siedem srebrnych gwoździ ze sztandaru 7 Pułku Artylerii Lekkiej zaginionego w 1939 roku, które odnaleziono w maju 2020 roku podczas wspólnych poszukiwań prowadzonych przez Stowarzyszenie Historyczne Reduta Częstochowa z Grupą Częstochowską Perun.\nNie zachowało się żadne znane zdjęcie sztandaru wręczonego pułkowi w 1938 roku. Pomimo tego, po zebraniu bogatej dokumentacji archiwalnej, udało się odtworzyć wizerunek sztandaru. Zostanie on zaprezentowany na wystawie nie tylko w formie ikonograficznej, ale także w formie dwustronnej repliki.\nKuratorem wystawy jest Adam Kurus (IPN Katowice).\nUroczyste otwarcie 13 września o godz. 17.00.\nZloty Potok, ulica mjr. Jana Wrzoska 35, 42-253 Janów + Google Map


Gramy, śpiewamy, tańczymy\nKleszcz mały czy duży ...\nProjekt pod nazwą „NASI PRZODKOWIE” powstał z inicjatywy uczniów, którzy zaczęli tworzyć strony www o swoich miejscowościach, poszukiwali informacji w swoich rodzinach, dokumentach, Internecie na temat swoich korzeni, historii regionu. Wykazują oni dużą chęć realizacji zadań związanych z pozyskiwaniem informacji o swoich przodkach, pod czujnym okiem wychowawców i nauczycieli poszczególnych przedmiotów (j. polskiego, informatyki, historii, plastyki, geografii, techniki). Do projektu włączą się rodzice uczniów, ich sąsiedzi i rodziny celem zbadania historii, tradycji regionu, swoich korzeni.\nrozwijanie wiedzy o kulturze własnego regionu, jej historii, tradycji, środowisku przyrodniczym;\npoznanie ciekawych ludzi, ludowych artystów;\npoznanie swoich korzeni;\nintegracja ze środowiskiem lokalnym i regionalnym celem wytworzenia bliskich więzi;\nwykorzystanie promocyjne zebranych informacji na stronę www szkoły.\nUczniowie nabędą umiejętności:\ngromadzenia i porządkowania informacji;\nkomunikowania się w grupie i środowisku;\norganizowania warsztatu pracy;\nprzedstawiania zdobytych informacji w różnych formach;\nprzygotowania do publicznych wystąpień;\nwykorzystywania technologii komputerowej;\nposługiwania się aparatem fotograficznym, dyktafonem;\ntworzenia artykułów prasowych i współpracy z mediami;\nhttp://poswietne2006.republika.pl/ - informacje dotyczące historii Poświętnego\nWYWIADY Z MIESZKAŃCAMI WSI:\nSŁOWA I SŁÓWKA - słowniczek powiedzeń\nProjekt ten przyczynił się do integracji naszego środowiska, wyzwolił wiele energii\ni dostarczył dużo satysfakcji ze wspólnie wykonanego zadania. Wymagał zaangażowania rodziców i dziadków do pomocy w gromadzeniu informacji dotyczących pochodzenia rodzin. Umożliwił uczniom zdobycie wielu wiadomości dotyczących „Małej Ojczyzny”. Młodzież zaczęła odczuwać związek z regionem, dostrzegać jego piękno. Nauczyła się pracować\nw zespole według określonego planu. Uczniowie nauczyli się gromadzić i porządkować informacje, należy zadbać teraz o to, by nie trafiły one do przysłowiowej szuflady. W pracy\nz uczniami należy więcej uwagi poświęcić na to, by nauczyli się lepiej organizować swój warsztat pracy. Należy nauczyć młodzież prawidłowego posługiwania się aparatem fotograficznym i dyktafonem, by uzmysłowić im wagę i znaczenie tych środków pomocy\nWSZYSTKIM PRACUJĄCYM NAD PROJEKTEM