Recenzja gry Mario & Sonic at the Rio 2016 Olympic Games\nW cyfrowej Brazylii nie ma zimnej wody i dopingu - recenzja Mario & Sonic at the Rio 2016 Olympic Games\nAleż brakowało mi gry tego typu! Brakowało mi „olimpiady”, w jaką zagrywało się lata temu na konsolach NES oraz SNES, naparzając w fizyczne przyciski i niszcząc kontrolery. Mario & Sonic at the Rio 2016 Olympic Games to bardzo sentymentalny powrót do przeszłości.\nWiększość czytelników Spider’s Weba na pewno kojarzy gry wideo lat 90-tych, przedstawiające sportowe zmagania mężczyzn i kobiet złożonych z kilkuset pikseli. Szczególnie ciepło rozpamiętywanym przeze mnie „wgniataczem przycisków” jest Olympic Summer Games z 1996 roku, poświęcone igrzyskom w Atlancie. Pamiętam również kultowe Olympic Gold z 1992 roku dla Segi Genesis, a także Nagano Winter Olympics z 1998 roku, ogrywane już na konsoli PlayStation. Cóż to były za czasy!\nGra Olympic Gold z 1992 roku\n„Wgniatacze przycisków” nie grzeszyły rozbudowaną mechaniką, nadrabiały za to zawartością.\nBogactwo dyscyplin sportowych sprawiało, że gry na licencjach igrzysk olimpijskich zawsze były bardzo zróżnicowane. Jasne, ostatecznie wszystko sprowadzało się do jak najszybszego wciskania przycisków lub kręcenia gałkami analogowymi, ale ileż przy tym było emocji! Walka o każdy centymetr prowadzenia podczas biegu na 600 metrów, walka o każdą pięść przewagi nad pływakiem w torze obok - aż rozbolały mnie palce na te wspomnienia.\nMagię dawnych lat postawania odświeżyć jedyna firma, która ma do tego wzorowe kwalifikacje - Nintendo. Mobilne Mario & Sonic at the Rio 2016 Olympic Games dla konsoli Nintendo 3DS to właśnie nic innego, jak wzięcie kultowych gier olimpijskich z lat 90-tych, a następnie „umagicznienie” ich o kolorowe postaci ze świata hydraulika Mario oraz jeża Sonica.\nNa samym początku Mario & Sonic at the Rio 2016 Olympic Games gracz staje przed gigantycznym wyborem - Mario czy Sonic?\nWioskę olimpijską opanowały dwie szkoły sportowe. Jedna należy do wąsatego hydraulika, druga do szybkiego jeża. Sportowcy Mario są lepsi w dyscyplinach siłowych oraz wytrzymałościowych, z kolei sportowców pod skrzydłami Sonica wyróżnia większa szybkość i prędkość maksymalna.\nTo dopiero dylemat. Wybór szkoły jest nieodwracalny i warunkuje wszystkie dalsze posunięcia. Opowiadając się po stronie Sonica, będziemy rywalizować z przyjaciółmi Mario. Wybierając Mario, staniemy w szranki z postaciami z uniwersum Sonica. Tak źle, tak niedobrze. Dla gracza z lat 90-tych, gdy obie ikony gier wideo były na topie, wcale nie jest to łatwy wybór.\nCo świetne, Mario & Sonic at the Rio 2016 Olympic Games posiada pełną licencję Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego.\nOznacza to, że w grze znajdują się rozgrywane w Brazylii dyscypliny, z kolei gracz może swobodnie poruszać się po cyfrowym odpowiedniku Rio.\nOczywiście wirtualna Brazylia została odpowiednio „podrasowana”. Nikt tutaj nie ukradnie ci portfela ani nie wpuści do dzielnicy faweli. Jest czysto, jest kolorowo, jest słonecznie i pogodnie. Piękna Copacabana została zaludniona szczęśliwymi sportowcami i kibicami. Zarówno humanoidalnymi, jak i tymi ze światów Nintendo oraz Segi.\nBardzo pozytywna wizytówka dla Rio, przygotowana przez Nintendo i Segę, zabawnie kontrastuje z prawdziwymi doświadczeniami. Z wioską olimpijską, w której część sportowców miała zimną wodę, w której pojawiało się robactwo, w której brudne szyby straszyły Polaków. Z oczywistym powodów sportowego mycia szyb na czas w Mario & Sonic at the Rio 2016 Olympic Games nie uświadczymy. Komitetowi mogłoby się to nie spodobać.\nDyscyplin sportowych w Mario & Sonic at the Rio 2016 Olympic Games jest naprawdę sporo. Część - zaskakująco rozbudowanych.\nDobre wrażenie robi zwłaszcza golf, powracający na Igrzyska po aż 112 latach nieobecności! Wiele frajdy daje również plażowa siatkówka, wymagająca zgrania z drugą połówką w zespole. Z bardziej rozbudowanych dyscyplin znajdziecie również piłkę nożną, udającą Sensible Soccer.\nOczywiście nie mogło zabraknąć dyscyplin wymagającego „zażynania przycisków”. Biegi, kolarstwo, pływanie, skoki przez płotki - tego typu aktywności sprawią, że będziecie współczuć własnemu 3DS-owi. Niezmienna od lat 90-tych mechanika wymaga, abyśmy katowali fizyczne przyciski oraz wbudowanego analoga, w pogodni za olimpijskimi medalami.\nBardzo spodobało mi się wykorzystanie dotykowego ekranu w 3DS-ie. Przykładowo, wykręcamy na nim precyzyjne półkola za pomocą rysika, jak gdybyśmy sami ruszali rękoma podczas płynięcia kraulem. Żadna rewolucja, ale zawsze ciekawe urozmaicenie względem gier z lat 90-tych.\nCo ciekawe, Mario & Sonic at the Rio 2016 Olympic Games dzieli dyscypliny na uczciwe i sportowe, oraz „na dopalaczach”.\nWiększość dyscyplin, o ile nie każda, ma swoje odpowiedniki z super mocami i szalonymi zasadami. To właśnie ta wcześniej wspomniana magia, którą do wioski olimpijskiej wprowadzają Sonic i Mario.\nPrzykładowo, grając w „ulepszoną” siatkówkę możemy wykonywać ataki specjalne, z kolei trafianie w konkretne obszary na polu przeciwnika daje dodatkowe punkty. Każda dyscyplina staje się znacznie bardziej efektowna oraz rozbudowana.\nProducenci Mario & Sonic at the Rio 2016 Olympic Games zachowali przy tym zdrowe podejście do zasady fair-play w sporcie. O ile dyscypliny „na dopalaczach” są dostępne w grze, te idą obok podstawowych, sprawiedliwych form rywalizacji. Tylko w tych drugich dostajemy medale oraz posuwamy scenariusz gry do przodu.\nMario & Sonic at the Rio 2016 Olympic Games zdecydowanie nie jest produkcją dla każdego.\nGra znajduje się w potężnym rozkroku. Z jednej strony, cechuje się archaiczną rozgrywką, którą docenią jedynie starsi gracze, pamiętający gry olimpijskie w dwóch wymiarach. Z drugiej, kolorowa oprawa zdaje się celować w młodszych odbiorców, dla których Mario & Sonic at the Rio 2016 Olympic Games może wydać się nudne, powtarzalne i monotonne.\nSam z grą bawiłem się naprawdę dobrze. Jedna z tych produkcji, która nie wymaga koncentracji i zapamiętania „gdzie to ja skończyłem ostatnim razem”. W sam raz na jazdę autobusem miejskim albo pociągiem. Nigdy jednak nie poleciłbym tego tytułu prawdziwemu amatorowi Igrzysk Olimpijskich, oglądającego sportowe zmagania od rana do wieczora.\nGameplayowa wycieczka do lat 90-tych\nPowrót kultowego "męczenia przycisków" początkowo cieszy\nSiatkówka, boks, golf, piłka nożna\nDwie ścieżki fabularne w jednej grze\nWykorzystanie dotykowego ekranu\nGra idealna na jazdę autobusem czy pocągiem\nDyscypliny "na dopalaczach" ze świata Mario i Sonica\nLicencja Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego\nZbyt kolorowa dla starszych, zbyt monotonna dla młodszych graczy\nSztuczne blokowanie progresu wymogiem rozwoju postaci\nPiękne, czyste, doskonałe Rio mocno kontrastuje z prawdziwym miejscem\nPodobne mechanizmy rozgrywki dla wielu dyscyplin\nMario to kawał dupka\nPo kilku godzinach gry widziałeś już wszystko\nW dzisiejszych czasach wiele sportowych, mobilnych gier na smartfony "robi to lepiej"\nMario & Sonic at the Rio 2016 Olympic Games zdecydowanie nie potrafi znaleźć sobie miejsca we współczesnej branży gier. Jednak dla takich dinozaurów jak ja, będzie to miła wycieczka.\nWcale nie do Brazylii, ale do cudownych, beztroskich lat 90-tych.\nPS Właśnie rozpoczęły się igrzyska paraolimpijskie w Rio. Proszę, nie zapominajmy o naszych cudownych, zdeterminowanych, polskich sportowcach z niepełnosprawnością.\nTagi: 3dsgry olimpijskieigrzyska olimpijskieigrzyska olimpijskie 2016igrzyska olimpijskie 2016 graMarioMario & Sonic at the Rio 2016 Olympic GamesMario & Sonic at the Rio 2016 Olympic Games recenzjaNintendoNintendo 3DSolimpiadaolimpiada 2016olimpiada 2016 graraio 2016 grasegaSonic


by Ivy Silverstone on Sro Maj 25, 2011 11:13 pm\nOstatnio zmieniony przez Alicia Silverstone dnia Sro Cze 08, 2011 10:10 pm, w całości zmieniany 1 raz\nRe: Przewrócone drzewo\nby Mona Petraeus on Pon Cze 06, 2011 10:02 pm\nOkolica sama w sobie przyjemną nie była, a przynajmniej to miejsce gdzie teraz przechodziła w istocie nie mogło być czymś przytulnym. Lekki wietrzyk rozwiewał jej włosy, by za chwilę tak jakby zatrzymać swoją wędrówkę, swój bieg, gdzie pozwolił w końcu opaść czekoladowym kosmkom włosów w dół, na jej ramiona i plecy.\nMiała kręcone włosy, a jeszcze nie tak dawno je wyprostowała dla potrzeb jakie czasami miała, jeśli chodzi o zmianę image.\nByło duszno jak dla niej, przez co odruchowo, wręcz mimowolnie odpięła zgrabnym ruchem jeden z guzików od białego rozpinanego topu, przy dekolcie. Jednak na jednym się nie skończyło, bo drugiego też to dosięgło w skutkach takich, iż czarny koronkowy stanik ukazał się nieco na światło dzienne. Chociaż z każdą chwilę coraz bardziej się ściemniało. Bo która była? 19? Sama nie wiedziała, cóż jak na złość zapomniała zegarka jak i komórki, którą przeważnie miała przy sobie. Jednak wcześniejszy pośpiech spowodował, zostawienie jej na komodzie w korytarzu.\nCzasami zastanawiała się, czy teraz stwierdzenia takie jak "Bez komórki to jak bez ręki, albo nogi" nie jest czasem chodź w większym niż w minimalnym stopniu prawdziwe. Bo kurcze, teraz każdy uzależniony był od technologii. I powrót do czasów przed tym wszystkim, nie był możliwy... wręcz niewykonalny. Bo jakie by wtedy było życie?\nZiewnęła. Pierwszy raz tego dnia. A miała nieprzespaną noc. Cholerne koszmary! Cholerna bezsenność!\nUczucie znużenia spowodowało iż tyłeczkiem usiadła na przewróconym drzewie. Miała na sobie jeansy i do tego trampki z czerwonymi sznurówkami. Bosh, ona miała normalnie manie na punkcie czerwono krwistego aż koloru.\nDłonią napotkała dość sporą gałąź, którą złapała w jednym miejscu, robiąc sobie z niego patyk. Po czym zaczęła nim jeździć po piasku rysując coś, a może to było tylko takie zwykłe jeżdżenie? Tego sama jeszcze nie wiedziała. Po prostu chciała się czymś zająć, jakoś siedzenie w bezruchu w tej sytuacji teraz, możliwe nie było.\nWhat i gonna do with myself zanuciła pod nosem.\nby Gabriel Nelson on Sro Cze 08, 2011 2:27 pm\nGabryś cały swój dzień spędził na udokumentowaniu działań. Czy to nie idiotyczne, że wszystko co robią w instytucji musi być dokumentowane? Tak, to było idiotyczne. Właśnie wracał do domu, kiedy dostał pilnej potrzeby dotlenienia swoich płuc w trochę inny sposób. Wyciągnął z kieszeni paczkę papierosów i włożył jednego do ust. Odszedł kawałek od drogi. Stanął i zaczął przeszukiwać kieszenie. Szukał zapalniczki. Niestety okazało się, że jej nie posiada. Bardzo, bardzo nad tym faktem ubolewał.\n- Cholera. -zaklął pod nosem. Wracając do samochodu już w nie tak dobrym humorze usłyszał ciche nucenie. Był uczulony na wszelkiego rodzaju dźwięki więc nic dziwnego, że wpadło u to w ucho. Przeszedł kawałek w poszukiwaniu owego nucenia. Kiedy doszedł na miejsce zobaczył piękną kobietę. Ha! Przecież dobrze znaną mu kobietę. Podszedł bliżej z łobuzerskim uśmiechem na ustach. Hmm..\n- A co to ma się znaczyć? Takie bezczynne siedzenie? -zaczął kręcić głową.\n- Nie podoba mi się to. -dodał z szerokim uśmiechem.\nby Mona Petraeus on Sro Cze 08, 2011 2:40 pm\nPalenie, dla niej to coś zupełnie niepotrzebnego. Jednak nie jest do tego całe szczęście zrażona i sama nosi przy sobie zawsze czerwoną zapalniczkę z napisem "I know that you want me!". Gdzie mimo iż używana w innym celu, równie jest potrzebna.\nZłapanie na tym, że sobie nudzi przez kogoś nie było przez nią zbyt dobrze odebrane. Ona wręcz nie lubiła jak ktoś jej słucha, albo coś. Dlatego nie dziwne, że w tym właśnie oto momencie, gdy nagle usłyszała głos zamilkła i drgnęła niespokojnie, zaprzestając również jeżdżenia kijem po piasku.\nMrugnęła rzęsami, od razu rozpoznając owego osobnika. I nawet uśmiechnęła się, chodź nie zapomniała jeszcze o tym, że mimo wszystko ją usłyszał.\n-Jaka bezczynność? Gabriel.. -zaczęła cwanie, unosząc kijaka jakiego miała w lewej dłoni. Cóż nie od dziś wiadomo było, że bardziej używała lewej ręki, niż prawej, mimo iż była oby ręczna.\n-Właśnie bardzo twórczo wykorzystuje owego kijaka, jak i też nie zawaham się go użyć w razie potrzeby do innych celów -dodała kiwnąwszy głową do tego. I nogą od razu starła to co napisała, by tego też przypadkiem nie zobaczył. Mając nadzieję, że skupił swoją uwagę bardziej na kijaku niż na tym co zdążyła narysować.\nJeszcze by się później zaczął nabijać, że panna Petraeus rysuje -truskawkę. Na którą miała w tej chwili ochotę. Bo pomysł nie wziął się z niczego.\n-Co tutaj robisz, a propos? -zagadnęła rozglądnąwszy się by w ostateczności przenieść całkowicie wzrok na niego.\nby Gabriel Nelson on Sro Cze 08, 2011 2:53 pm\nTak, dla niego palenie też było czymś w ogóle nie potrzebnym. Oczywiście do czasu. Bo kiedy raz się wpadnie w sidła nałogu to łatwo się z nich nie wyplącze. Nie żeby próbował. Zawsze uważał, że w swoim zawodzie czeka go sto razy więcej niebezpieczeństw niż przez palenie. I codziennie może umrzeć ot tak! Ale wiem, czarne płuca nie są sexy. Spojrzał na kij w jej dłoni i uśmiechnął się pod nosem.\n- Ostrożnie z tym, kociaku. -powiedział i podszedł bliżej.\n- Jeszcze komuś oko tym wydłubiesz i co będzie? -dodał.\nOczywiście nie bał się, że zostanie pozbawiony oczka bo to przecież niemożliwe. Oczywiście nie ignoruje jej umiejętności bo tylko głupi to robi, no ale. Usiadł na korze drzewa i pomachał jej papierosem.\n- Chciałem zapalić i wiesz co? Nie wziąłem ognia. -pacnął się dłonią w czółko.\n- A potem usłyszałem jak sobie tu podśpiewujesz, choć na początku nie wiedziałem kto to, ale jak byłem coraz bliżej i bliżej to zacząłem rozpoznawać ten głos. -wzruszył ramionami z uśmiechem.\nby Mona Petraeus on Sro Cze 08, 2011 3:07 pm\nPalenie nie jest w końcu takie złe. Od czegoś trzeba i tak umrzeć, a jak ktoś to lubi i go to uspokaja, to czemu miałby tego nie robić? Tutaj jedynie gorzej wychodzi się z kosztami. A dla Mony, to i tak było bez różnicy. Więc "Twoje życie, rób sobie z nim co chcesz. Ale podzielisz się jednym prawda? Żebyś siebie tak sam nie truł?". te słowa pewnie padły by z jej ust. Jednak początkowo była zajęta kijem, więc wszystko w swoim czasie.\n-Mówisz to tak, jakby tobie ten kijak albo mi miał zrobić krzywdę -stwierdziła od tak na jego słowa i uśmiechnęła się do tego kącikowo wręcz, mierząc go wzrokiem.\nOstatnio widziała go w dość nietypowej sytuacji i aż sobie ją ponownie przypomniała i wyobraziła.\n-Nic nikomu nie wydłubie, a przynajmniej nie tym kijakiem -podsumowała pewnie machnąwszy nim, by zaraz potem, położyć go na ziemi i puścić. Cóż mimo wszystko lepiej zachować środki ostrożności bo mimo wszystko z nią to nigdy nic nie wiadomo było.\nNie była taka silna jak on. Pewnie bez problemu rozłożyłby ją na łopatki, jeśli chodzi o siłę. Jednak była sprytna i umiałaby się obronić, nawet bez dużej siły.\nSpojrzała na papierosa i zaśmiała się lekko.\n-No nie, huston mamy problem... a przynajmniej ty masz -dodała podły uśmieszek. -Może najwyższa pora rzucić? -zagadnęła robiąc łobuzersko brewki, by zaraz potem sięgnąć do kieszeni i wyciągnąć wcześniej wspomnianą zapalniczkę.\n-Uratuje cię w potrzebie, jeśli obiecasz, że nic tutaj nie słyszałeś i podzielisz się ze mną jednym, dla spróbowania -powiedziała to już ciszej, wolniej, nieco pochylając się w jego stronę, machając przed nim czerwienią zapalniczki i ciągle patrząc się w jego oczy.\nby Gabriel Nelson on Pią Cze 10, 2011 1:01 pm\nSpojrzał najpierw na kij, a potem na nią. Uśmiechnął się szeroko. Oczywiście, taki kijek jest nieszkodliwy. No chyba, że znajduje się w dłoniach nieodpowiedniej osoby. Nie mówię tu, że ona jest nie odpowiednia bo przecież wcale tak nie jest. To stwierdzenie czysto teoretyczne.\n- No tak, tak… oczywiście, moja droga. –powiedział i wziął od niej zapalniczkę. Odpalił swojego papierosa i zaciskając go w wargach sięgnął do kieszeni kurtki i wyciągnął z niej paczkę papierosów. Z uśmiechem wyciągnął w jej stronę.\n- Próbuj, próbuj. Wiesz, coś za coś. Ty dajesz zapalniczkę, ja papierosy. Kompromis musi być. –dodał. W sumie to nie musiał jej wcale dawać, gdyby to był ktoś inny pewnie by nie dał bo przecież tytoń teraz drogi, eh.. nie o tytoń chodzi, ale czepmy się tego. Ale skoro ją lubi, no bo lubi przecież no i wiadomo dlaczego prawda? To się z nią podzielił. Jeden nikomu nie zaszkodzi no oczywiście nie wliczając jego paczki, ale to na zdrowie mu wyjdzie, zobaczycie!\nby Mona Petraeus on Pią Cze 10, 2011 1:29 pm\nLekko przechyliła głowę, by włosy, długie falowane, ciemne niczym kasztan opadły w bok, uśmiechnęła się przy tym zalotnie obserwując zabieraną przez niego jej czerwoną zapaliczkę. Jej skarb, bo miała do niej ogromny sentyment. Także zastąpił zaszczytu i mógł z niej skorzystać, co nie zdarza się często, ba, a nawet wcale, gdyż nikomu jej jeszcze nie pożyczyła, dzieląc się. To było coś osobistego. Jednak postanowiła coś wziąć w zamian, by nie żałować swojej decyzji.\nDziwne, przecież to tylko zwykła zapalniczka, przedmiot jakich nie mało, co można na rogu w każdym ze sklepów zakupić, nie widząc żadnej różnicy. A jednak. Bo gdzie można znaleźć zapaliczkę z napisem: "I know that you want me!"? Dostała ją od znajomego, który sam te napisy zrobił. Miał talent. Tak miał, gdyż już dawno odszedł na drugą stronę, przekraczając granicę śmierci.\nŻar, i dym unoszący się do góry z papierosa przykuł tylko na krótki moment jej uwagę, by odsunąć się od niego, opierając się ręką za sobą o konar drzewa. Czuła dłonią, jego szorstkość, ale nie przeszkadzało jej to. Uśmiechnęła się.\n-Oczywiście, że spróbuję w końcu jak masz się truć to nie sam. A podobno, bardziej szkodliwiej działa samo bycie z osobą która pali w danym momencie niż sam palacz palący papierosa. Także i tak na to samo w sumie by wyszło -powiedziała swoją małą teorię odkrytą niedawno. No dobra, w tej chwili, ale to czysta i teoretyczna jak dla niej prawda.\nWyciągnęła jedno białe podłużne zawiniątko z filtrem, by jednocześnie zabrać mu też zapalniczkę.\n-Nie dałam tylko użyczyłam mój drogi, ale już odbieram co moje! -rzuciła podle z małym uśmieszkiem. By sama włożyć papierosa między jedną, a drugą wargę ust i jednym ruchem, odpalić zapalniczkę i rozżarzyć tytoń. Zaciągnęła się delikatnie, cóż przyzwyczaić płuca trzeba było, a nie chciała być jak jakiś buchający piec, który się krztusi.\nZapalniczka trafiła do kieszeni, a ona wyciągając papierosa, pochyliła się ku niemu i wolną stróżką wypuściła dym z płuc ku mężczyźnie.\n-Szkoda, że nie masz trawki -podsumowała go. Cóż, wolała lepszy gatunek niż sam tytoń. Bo mimo iż fajek nie pali, to trawkę zdarzyło jej się nie raz zapalić. -Ale może to doda temu uroku.. -dodała nagle ciszej, wręcz z każdym słowem zniżając ton głosu, by złapać w palce prawej dłoni, bez papierosa jego podbródek i musnąć wargami jego wargi, łącząc je w niezbyt mocnym, ale i nie delikatnym pocałunku. By odsunąć się zaraz potem, jedną swoją wargę potrzeć o drugą, jakby spijając posmak jego ust i uśmiechnąć się wręcz zadowalająco.\n-Tak, od razu lepiej -oznajmiła z ciągłym uśmiechem.\nby Gabriel Nelson on Pią Cze 10, 2011 1:55 pm\nPopatrzył na jej zapalniczkę i zaczął ją obracać w dłoniach. On nie miewał takiego czegoś jak sentyment do przedmiotów. Oczywiście, było wiele przedmiotów które z czymś mu się kojarzyły, ale żeby od razu sentyment? To tak jakby kochać przedmioty. Skoro ludzie kochają na przykład fotel to czemu z nim nie rozmawiają? Bo w końcu żeby darzyć kogoś uczuciem trzeba czegoś więcej o! No w sumie. Bo przecież są tacy ludzie którzy mówią do przedmiotów. Bo to się mało już takich złapało? Pieprzeni psychole. Jak można gadać do fotela? To tak jakbym ja usiadł na ławce i powiedział do niej „oo.. pomalowali cię? do… deski ci w tym kolorze” – chore.\nGabryś zaciągnął się papierosem wchłaniając cały dym do płuc. Dziwne to. Że taki zwykły tytoń może choć na chwile rozluźnić i uspokoić zdenerwowanego mężczyznę. A jeszcze lepsze w tym wszystkim jest to, że jak się jest zdenerwowanym to się pali, a jak się nie ma czego palić to się jeszcze bardziej denerwuje. To takie… fajne. Znaczy się nie że mu się to podoba. Bo nie podoba mu się to, ale… ale po prostu to ciekawe jest o!\n- Masz racje, nie powinienem truć się sam… nie w towarzystwie. No bo skoro ma się towarzystwo to powinno się truć razem. –powiedział i mrugnął do niej okiem. Strzepną żar z końca papierosa i znowu się zaciągnął. Mocno, mocno do płuc. Kiedy chciała zabrać mu zapalniczkę on przytrzymał ją mocniej i uśmiechnął się zadziornie.\n- Myślisz? Możesz mi ją zostawić. –powiedział. Po chwili puścił jej dłoń i znowu skupił się na swoim papierosie. On nie przepadał z trawką. Po prostu nie było mu to potrzebne do życia. Już wolał alkohol. Więc na pytanie o trawkę tylko wzruszył ramionami. Uśmiechnął się do nie łobuzersko i po chwili poczuł jej wargi na swoich.\nPrzejechał dłonią po jej policzku i podbródku po czym szepnął.\n- To lepsze niż trawka. –zaśmiał się cicho i zaciągnął się swoim papierosem.\nby Mona Petraeus on Pią Cze 10, 2011 3:21 pm\nBez przesady z tym rozmawianiem poprzez sentyment z przedmiotem i darzeniem go miłością. To nie tak działa, to nie taki system tutaj występuje. Po prostu była do niej przyzwyczajona, była jedyną pamiątką po mężczyźnie który był w jakiś sposób dla niej ważny i dlatego nie potrafiła się jej tak pozbyć i zamienić na nowszą.\nRzecz, chodź taka mała i tania, była ważna niczym skarb, a tego trzeba strzec i mieć jak oczko w głowie. By z chwili na chwilę nie zniknęła... a razem ulotne myśli i wspomnienia. I nie... nie zamierza z nią rozmawiać, a ni nie zamierza mówić do jakiegoś przedmiotu, to dla niej również to chore i nie za bardzo gustowne.\nCo innego jak jeszcze zdarzy się mówić do samego siebie, gdy nikogo w pobliżu nie ma na głos, zamiast słyszeć to samo w myślach... albo pić do lustra gdzie jest nasze odbicie, bo i tak się może zdarzyć... chodź to drugie to już samotność i w jakiś sposób jest to smutne i żałosne.\nNie wiedziała jak to działa z tym całym działaniem, bo jeśli chodzi o samego papierosa to miała go w ustach po raz... pierwszy? Tak, właśnie paliła swoją pierwszą fajkę w życiu. To tak jakby zaczęła najpierw od środka bułki, czyli marmolady, albo czekolady... czy co tam by w niej było, a dopiero później zaczęła od wierzchu. Tu mam na myśli trawkę i sam tytoń. Ale kto powiedział, że nie można zacząć od deseru, a później przejść do obiadu? Kolejność jak dla niej nie jest najważniejsza. Po prostu co chce, to robi, taki był jej system życiowy i tego się będzie trzymać.\n-Taak, wszyscy się trują, truję się i ja -zaśmiała się na to zdanie, bo skojarzyło jej się to z mambą.\nNa jego mocniejsze przytrzymanie jej spojrzała na niego przez moment piorunującym, a później pewnym wzorkiem. Nie z nią były takie numery... jak dla niej nawet w żartach mógł sobie pomarzyć. No i tu chodziło o JEJ zapalniczkę, a tu nie ma miejsca na żarty!\n-Zapomnij, nic nie ma za darmo, a to jest bezcenna zapalniczka i moja-oznajmiła, odbierając mu ją w końcu, gdy poluzował uścisk. W końcu nie zamierzała mu jej wydzierać, tylko czekała aż da sobie spokój z tym przedrzeźnianiem.\nOna lubiła to odczucie na działaniu trawki, to wchodzenie w fazę, stan, który daje inne odczucia, postrzeganie...\n-Oczywiście, że lepsze słodziaku -powiedziała cicho miękkim głosem, by sama zaraz potem zaciągnąć się po raz kolejny, mocniej już papierosem, którego trzymała w lewej dłoni między wskazicielem a palcem środkowym.\nby Gabriel Nelson on Sob Cze 11, 2011 12:29 pm\nOj przecież on nie mówił wcale o tej jej słodkiej sympatii do zapalniczki. On mówił tak ogółem o tych wszystkich ludziach, którzy lubują się w rozmowie z przedmiotami. No bo przecież takich ludzi jest wiele, no i co się na to poradzi? Nic się nie poradzi. Tak już jest i koniec. A co do samotności i picia do lustra to, to już jest przereklamowane. Skoro jest się samotnym to nie siedzi się i nie pije sam ze sobą tylko robi się coś, żeby to zwalczyć. Nie żeby on coś o tym wiedział. On dzieciństwa nie był samotny. Zawsze otaczali go ludzie, oczywiście połowy ludzi nie znał, ale w to się już nie wchodźmy. Ale jakbyśmy się mieli przenieść do rozmawiania ze samym sobą to już całkowicie inna historia. Czasem mu się to zdarzało. Coś w stylu „no tak to tutaj zostawiłem” nigdy to nie są dogłębne konwersacje, ale zawsze coś prawda?\n- Hahahah przykro mi, ale mamby nie mam. –powiedział ponieważ mu też się skojarzyło to z reklamą gumy rozpuszczalnej. Chciał już coś powiedzieć, żeby się nie denerwowała, ale jednak zdecydował się odpuścić. Uśmiechnął się tylko do niej zadziornie.\n- No już dobrze, już dobrze. Bierz ją sobie. –dodał.\nZaciągnął się swoim papierosem i wydmuchał dym. Po chwili wyrzucił peta za siebie nie odrywając wzroku od dziewczyny.\nby Mona Petraeus on Sob Cze 11, 2011 2:25 pm\nAle mimo wszystko zapalniczka to rzecz, a jak mówił do ogółu to miał też na myśli wspomnianą zapalniczkę. No i przecież sama podzieliłam twoją uwagę co do rozmowy z przedmiotami. Po prostu jej zapalniczka to tylko sentyment względem przywiązania i wspomnienia, żadnych miłości i innych ludzkich uczuć. Nic więcej i basta.\nI tak, wiele jest... co świadczy o tym iż wielu ludziom zaczyna się po prostu przewracać w głowach. Ale różne dziwy się dzieją i nie tylko takie.\nJej się jeszcze nie zdarzyło pić samej do lustra. Chociaż mimo iż nie była samotna względem obecności to w istocie samotność można było odczuć. Ale całe szczęście to tylko nieliczne przypadki w których panienka Mona pogrąża się w czarnej otchłani, zdając sobie sprawę, że nie ma nikogo komu mogłaby całkowicie zaufać i kochać. Cóż była nieufna, zgadza się. Ale czy można jej się dziwić? Ma ojca, dla którego całe PNZ jest ważniejsze niż ona sama i tylko przez jej obecność tam ją dostrzega, nie miała nigdy matki i tej miłości rodzicielskiej... i te wszystkie kobiety jej ojca... najchętniej posłałaby wszystkich ładnie pięknie w diabły i wolałaby już po stokroć tą samotność.\nOna się nie denerwowała. Tylko była poważna co do tego, że co jej to się nie rusza, o! Lekko szturchnęła go lekko pięścią prawej dłoni w ramię w żartobliwym geście, bo delikatniej nie mogła.\n-Ej, no nie moja wina, że mi się tak skojarzyło. Ale może masz inne gumy? -tutaj zrobiła brewki i uśmiechnęła się zadziornie.\n-Dziękuję bardzo -oznajmiła spuszczając z niego wzrok i spojrzawszy gdzieś w bok, by zaciągnąć się na powrót mocno, wolno... czując jak dym przemiesza się z jego ujścia aż do jej płuc zaznaczając po sobie wędrówkę. Najwidoczniej zbyt długo przytrzymała go w płucach, bo kaszlnęła lekko.\n-Jeej, nie wiedziałam, że sam tytoń jest taki... -tutaj przez moment brakło jej słowa i zerknęła na Gabriela w końcu kątem oka. -Szału w nim samym nie ma -dodała do tego i zaśmiała się lekko. Już wolała opcje z ustami Gabriela.\nStrzepała popiół z papierosa. Miała jeszcze 1/3, cóż nie ciągnęła tak jak on fajki, więc wcale nie dziwne.\nby Gabriel Nelson on Nie Cze 12, 2011 9:42 am\nNo toż on też kolorowego przez to dzieciństwa nie miał. Jego matka zmarła po urodzinach brata, a ojciec tylko brata za syna uważał. Był od zawsze skazany tylko na siebie. Co tak naprawdę, podobało mu się. No bo w końcu mogło być gorzej prawda? Mógł się urodzić jak jakiś fajtłapa co w życiu nic nie potrafi i nic sobie nie może poradzić, to byłoby chyba gorsze? A tak? Jest dobrze wyszkolony i pracuje dla organizacji o której prawie nikt nie ma pojęcia. I dobrze mu z tym. W końcu nie każdy zwykły nastolatek bo właśnie nim był, kiedy został dodany do oficjalnej ekipy PNZ, ma szanse na takie ośmielę się powiedzieć, zabawne życie! Z ojcem nie utrzymuje kontaktów niemal wcale, a z bratem. Z bratem też nie, choć bardzo by chciał. Ale to już inna, całkowicie inna sprawa. Uniósł kącik ust w uśmiechu. Przeszukał kieszenie choć dobrze wiedział, że nie ma. Zrobił minę zbitego psa.\n- Niestety, nie mam. -powiedział i po chwili się uśmiechnął.\nKiedy Mona zaczęła kaszleć, Gabryś uśmiechnął się szeroko, szeroko. Tylko na to czekał. No bo co za normalny, początkujący palacz nie kaszle? Wzruszył ramionami.\n- Nikt nie pali dla szału, moja droga. No chyba że.. po alkoholu, ale odradzam bo jak masz słaby żołądek to... no to wiesz. -powiedziała i zaśmiał się cicho.\nby Mona Petraeus on Nie Cze 12, 2011 12:55 pm\nJak wiadome kobiety należały do tej bardziej uczuciowej i wrażliwej części jeśli chodzi o odczucia. Mężczyzna mimo wszystko zawsze odznaczał się tym, że potrafił sobie sam poradzić bez niczego, nawet jeśli byłoby to cholernie trudne... a w przypadku Mony zawsze istniał ten krytyczny punkt, poddania się, zwątpienia, w którym odznacza się to, że jest słabsza. Jednak wszystkie przeżycia, te krytyczne punkty miały w sobie ogromny plus. Bowiem stała się silna. Naprawdę cholernie stała się silna, dorosła, względem emocjonalności i życia. Dawniejsza potrzeba miłość poszła w odstawkę i została zastąpiona innymi wartościami, przez co wszystko inne stało się łatwiejsze.\nKażdy miał w życiu swoje własne przeżycia, których musiał doświadczyć. Jednych los obdarzał łagodniej innych wprost brał pod topór nie szczędząc nic a nic, bez skrupułów i zahamowań. Psychika ludzka dalej robi swoje. Czy na własne życzenie jest lepiej, czy też gorzej. Mimo wszystko PNZ stało się domem. I to ono pozwoliło być silniejszym i faktycznie miało w sobie coś z zabawności życia.\n-Nie masz gumy, a już myślałam... -powiedziała tak jakby z wyrzutem, jakby faktycznie na niego liczyła w tej kwestii, a tu nic. Zawiódł ją na całej linii, normalnie. Westchnęła cicho, by zaraz potem uśmiechnąć się lekko i spojrzeć na niego swoim kasztanowym wzrokiem, roziskrzonym lekko. A co do kaszlnięcia. To nie jej wina, że ten dym tak drażnił... ale że na to czekał? Oj, jak on mógł jej tego życzyć.\n-Jednak stwierdzam, że mi to do szczęścia potrzebne nie jest, jak i do niczego innego -powiedziała pod nosem i rzuciła niedopalonego papierosa na ziemię i zdeptała go, gasząc go całkiem. Podniosła się i otrzepała swój tyłek, w razie W, żeby tam na nic nie zostało.\n-Dobra! Dosyć tego siedzenia -oznajmiła ceremonialnie z uśmiechem. Było miło, ale ile można.\nby Gabriel Nelson on Pon Cze 13, 2011 6:33 pm\nNo tak, oczywiście. Kobiety wiele rzeczy odczuwały bardziej emocjonalnie niż mężczyzny, no i tak już po prostu było. Choć nie zawsze. Jestem pewny, że w wielu sprawach kobiety potrafiły bardziej sobie poradzić niż mężczyźni. Oczywiście mówię tu o wielu sprawach, dla kobiet normalnych, ale i nie. Jak to się mówi... nigdy nie mów hop zanim nie podskoczysz. Uśmiechnął się do niej szeroko.\n- Przykro mi... musisz się obejść bez. -powiedział i mrugnął do niej. Wstał i spojrzał w niebo. Będzie padać. Czuł to. Po prostu rozchodziło się to jakoś po jego kościach. Tak już było i tyle.\n- Masz racje. Dość siedzenia. Praca wzywa. -podszedł do niej i złożył na jej ustach delikatny pocałunek.\n- I choć tak bardzo się nie chce.. wykonać ją trzeba. -powiedział i odszedł.\n/przepraszam, ale nie będzie mnie przez tydzień\nby Mona Petraeus on Wto Cze 14, 2011 6:01 pm\nTak racja, mimo tej ich delikatności i wrażliwości potrafiły dać sobie gdzieniegdzie same radę, co dla niejednego faceta byłoby problemem. Jednak to już zależało od kobiet, które były w większym stopniu silne emocjonalnie. Cóż w końcu nie od dzisiaj było wiadomo też, że kobiety potrafią być nieobliczalne i zaskakujące dla niejednego osobnika. Gdyż pod powłoką, taką kruchą, sprawiającą naprawdę mylne pozory, nigdy nie wiadomo co może siedzieć.\n-Tak, najwidoczniej właśnie to mi pozostaje. No, ale cóż... -wzruszyła niedbale przy tym ramionami i na jej perlistej twarzy zagościł pełny uśmiech. -Bez niej też da się obejść.\nPodsumowała, by zaraz potem sama zerknąć na niego. Nie musiała być pogodynką, ani niczego czuć w kościach, żeby wiedzieć, że coraz więcej przybywa chmur i prawdopodobnie zapowiada się niezła ulewa.\nNo i jeszcze ta dziwna cisza, jaką teraz dało się przez nią zauważyć, była jak nic zwiastunem burzy.\nW momencie zetknięcia się jego warg z jej uśmiechnęła się mimowolnie. Cóż smak jego ust był naprawdę unikatowy. Przyprawiający o dość dziwne uczucie rozmarzenia.\n-Racja. Trzymaj się Gabriel, do zobaczenia -tutaj jeszcze przed jego odejściem przejechała dłonią po jego ręce, aż go nadgarstka, by puścić go i posłać mu jeszcze pożegnalny uśmiech.\nSama spojrzała powtórnie jeszcze raz w niebo. By jakieś parę minut później również się ulotnić...\n/Dobrze nic się nie dzieje ^^ Jak będziesz jeszcze chciał grać kiedy to dawaj znać na priv ;P\nObecny czas to Pon Lut 26, 2018 3:18 am


Amerykanski Piwowar – BIULETYN BEZ TYTUŁU\n30 kwietnia 2015 12 kwietnia 2021 Bruno\tBrak komentarzy\nDonald Tusk zwołqł europejską wierchuszkę aby podjąć odpowiednie decyzje mające spowodować zatrzymanie nasilającej się fali nielegalnej emigracji z Afryki Północnej. Padały różne propozycje, ale żadnej wiążącej nie podjęto Propozycja zaproszonej jako doradca przedstawicielka Australii, której udało się podobny problem rozwiązać skutecznie nie znalazła akceptacji. Przynajmniej jak do tej chwili. Największy problem w tym momencie mają Włosi, gdzie absolutna większość uchodźców znalazła tymczasowe schronienie. Wiadomo ,że Włosi nie są w stanie sami poradzić sobie z problemem, gdyż zagospodarowanie przez nich samych wszystkich tych, którym udało się do tej chwili zatrzymać na Lampeduzie, czy Sycylii przerasta ich możliwości .Jest ich bowiem według różnych danych od kilkudziesięciu do stu tysięcy. Wiadomo ponad to, że na wybrzeżu Libii oczekuje w dramatycznych warunkach dalszych dwieście tysięcy zdesperowanych ludzi. Ilu z nich uda się przepłynąć do Europy, ilu przepłaci tą wyprawę życiem trudno dzisiaj powiedzieć, ale jedno jest pewne, że należy spodziewać się dalszego napływu, uchodźców .Jest więc niewątpliwie nad czym radzić .Pochylając się nad problemem warto zapewne przeanalizować genezę i skutki tegoż problemu.\nNie trzeba być wielkim ekspertem ani analitykiem, żeby wiedzieć ,że powstanie tej wielkiej fali uchodźców jest skutkiem zdestabilizowania pokoju w Afryce Północnej i na Bliskim Wschodzie. Unia Europejska wiązała wielkie nadzieje z t.zw. „Arabską Wiosną” .Widzieliśmy jak islamiści przejmują władzę w Egipcie i oglądaliśmy bombardowania przez samoloty NATO broniących się wojsk M. Kadafiego, a następnie jego samego zakatowanego przez własnych przeciwników .Miały w krótkim czasie w obydwu tych krajach nastąpić cudowne przemiany demokratyczne, a destabilizowanie sytuacji w kolejnych krajach miało zaowocować rozkwitem demokracji i oczywiście dobrobytu w całej Afryce. Jak do tej chwili mamy to co mamy i widzimy to co widzimy .Morze powiększającego się stale ludzkiego nieszczęścia i setki tysięcy uciekających zdesperowanych ludzi .Sytuacja w Syrii i Jemenie komplikuje to jeszcze dodatkowo. Ludzie, którzy znaleźli schronienie w Turcji i Libanie też nie żyją w luksusach, a rządy tych krajów ciągle apelują o pomoc. Na nic nie przydało się doświadczenie utopionego w morzu krwi Iraku. Poszukiwanie hipotetycznej broni atomowej S. Hussajna zaowocowało niewyobrażalnym nieszczęściem niewinnego narodu, którego przekleństwa kierowane w stronę Waszyngtonu są przyjmowane milcząco przez Allaha i większość opinii światowej. Zabicie satrapy i rozbicie jego wojska niczego nie naprawiły a doprowadziło do samych nieszczęść. Nie ma mowy w jakiejkolwiek przewidywalnej przyszłości nie tylko o zapanowaniu tam demokracji, ale nawet o przeciętnej chociażby głodowej stabilizacji. Nikt z tego nie potrafił wyciągnąć najprostszych wniosków. Obaleni dyktatorzy oczywiście nie byli przywódcami o czystych rękach i nie spełniali wielu standardów, których kraje cywilizowane mają prawo wymagać, ale byli w miarę przewidywalni, a narody ich żyły w warunkach, których mogły im pozazdrościć niejedne kraje azjatyckie, czy też południowoamerykańskie. Dyktatorów wprawdzie już nie ma, ale nie ma też perspektyw dla umęczone milionów ludzi. O tym jak wspaniale prosperują zbombardowane przez samoloty NATO kraje dawnej Jugosławii nikt nawet nie wspomni. Na dzień dzisiejszy jednak państwa europejskie muszą jakoś rozwiązać problem uchodźców .Może więc zaangażować czynnie promotora tego zagadnienia, czyli U.S.A. Tak więc miłujący pokój i demokrację rząd U.S.A. powinien zadecydować o wzięciu na swoje barki przynajmniej część kosztów związanych z rozwiązaniem problemu. Mógłby n.p. przyjąć na teren Stanów Zjednoczonych chociaż połowę z grupy uchodźców, którzy gniotą się w obozach uchodźczych Europy .Myślę jednak ,że nie po to Amerykanie wybudowali potężny płot na granicy z Meksykiem mający zapobiegać przenikaniu południowoamerykańskich emigrantów, żeby wikłać się w odciążaniu od problemów sojuszników z Europy. Unia Europejska ma popierać bezkrytycznie całą awanturniczą politykę amerykańską i dławić się jej skutkami, a miłujący pokój naród amerykański ma prawo jedynie do profitów będących jej skutkiem. Myślę również, że polscy decydenci polityczni, którzy nisko kłaniają się Amerykanom, powinni czasem zastanowić się nad swoją wiernopoddańczą postawą, a przynajmniej wtedy, kiedy jadąc do mocodawców muszą załatwić formalności wizowe. My najwierniejsi sojusznicy, jak często przyznają to sami Amerykanie jesteśmy już chyba jako jedyni członkowie U.E. zobligowani wobec nich obowiązkiem wizowym. Nie o wszystkim o czym mówi się w kuluarach informowana jest szeroko cała opinia publiczna, ale ciekawą jest rzeczą w jaki sposób nakłania się sojuszników, żeby sami konsumowali całe piwo nawarzone przez hegemona.\n← Polski rząd się ośmieszył\nSystem podatkowy w Polsce do zmiany. Tak zrobiliby to eksperci →\nNasza wojna z Rosją\n29 października 2016 29 października 2016 Zdzisław Remlajn\t0\n8 listopada 2015 8 listopada 2015 Silverback\t0


BIC Sparkasse Zollernalb, Hechingen (Niemcy) (kodu SWIFT).\nNazwa banku: Sparkasse Zollernalb\nKod pocztowy: 72379\nBIC Sparkasse Zollernalb, Hechingen (Niemcy) (kodu SWIFT)\nKod BIC banku Sparkasse Zollernalb w miejscowości Hechingen to SOLADES1BAL. Skrót BIC oznacza 'Kod identyfikacyjny podmiotu' (ang. 'Business Identifier Code'), dawniej był to 'Kod identyfikacyjny banku' (ang. 'Bank Identifier Code'). Jest to ustandaryzowany międzynarodowo kod identyfikujący oddziały w transakcjach płatniczych. Jest on używany przez instytucje kredytowe, brokerów oraz podobne im firmy na całym świecie i jednoznacznie identyfikuje każdą ze stron, które bezpośrednio lub pośrednio uczestniczą w transakcjach płatniczych. W transakcjach płatniczych kod BIC / SWIFT BIC jest używany w połączeniu z numerem IBAN ('Międzynarodowy numer rachunku bankowego', ang. 'International Bank Account Number'), przy czym BIC identyfikuje bank, a IBAN - posiadany w nim rachunek.\nNa przykładzie fikcyjnego konta o numerze 111110100 z kodem banku 65351260, numer IBAN będzie podobny do tego: DE99 6535 1260 1111 1010 0. Aby ułatwić odczytywanie numeru IBAN, zwykle jest on dzielony na czteroznakowe segmenty. IBAN może mieć do 34 znaków, jednak w większości krajów jest on krótszy.\nJak widzisz sam IBAN zawiera w sobie kod jednoznacznie identyfikujący dany bank. Na przykład dla banku Sparkasse Zollernalb jego kod to 65351260. Dlatego też kod BIC, w naszym przypadku SOLADES1BAL, nie jest wymagany dla transakcji przeprowadzanych na terenie Europy, sam IBAN jest wystarczający. Podanie dodatkowo kodu BIC lub SWIFT jest wymagane jedynie w przypadku, gdy jeden z banków biorących udział w transakcji posiada siedzibę poza Europą, w której obowiązuje system SWIFT.\nKod BIC również zawiera kod kraju. W przeciwieństwie do numeru IBAN, nie jest on umieszczony na początku, lecz na pozycji 5 i 6. Przykładowo dla kodu BIC SOLADES1BAL jest to DE. W nielicznych przypadkach kod kraju z numeru IBAN może się różnić od tego użytego w kodzie BIC ze względu na zastosowanie różnych standardów.\nIch siedzibą jest bank Sparkasse Zollernalb w miejscowości Hechingen. Natomiast Hechingen znajduje się w kraju Niemcy. Z bankiem Sparkasse Zollernalb można się skontaktować telefonicznie pod numerem (07471) 960193-0.


Dłoń czy pięść - strona 2 - Samoobrona - Forum-kulturystyka.pl - strona 2\nFajnie sobie przytaknac.\nprzytakuje Martiusowi i zgadzam sie z nim.\np.s. mi sie zdarzylo nawet gryzc.\nale co tam moze ja jakas zniewiesciala jestm shafta. :wink:\nWidzieliscie jakies inne zwierze oprocz czlowieka walczace piescia\nNo małpom się zdarza tłuc piąchami.\nNo, plaskaczem w policzek trudno kogoś znokautować. Dobry sierpowy, aby miał skuteczną moc "obalającą" można zadać tylko pięścią. Uderzenia otwartą dłonią (pomijam tu ogłuszanie, czyli strzał w ucho, lub uderzenia nasadą lub kantem) można, moim zdanie traktować uzupełniająco np. na kogoś, komu nie chcemy srobić krzywdy większej, a wiemy, że po klasycznym plaskaczu da sobie spokój z dalszą walką. Takie jest moje zdanie.\nUderzcie w glowe piescia bez rekawic lub tasmy a bedziecie wiedzieli co to jest uderzenie czegos twardego bedacego w ruchu. To nie worek o rownych ksztaltach. Otwarte dlonie sa znacznie szybsze od piesci a jak ktos nie wierzy w skutecznosc nie poprosi jakiegos siatkarza zeby mu dal po pysku\nJuz nie raz moje kostki ucierpialy od takich uderzen;) nie dosc ze boli to potem sa chujowe rany :wink:\na co do plaskaczy, to chyba kazdy z nas, starych zboczencow, oberwal od kobiety, boli jak c*huj i jest powiedzialbym maly efekt psychologiczny, tzn chwilowe ogluszenie czy zamotanie po takim plaskaczu, ale moge sie mylic, takie wrazenie odnioslem.\nJesli jesdnak chodzi o mnie, to piesci preferuje po porstu z pzryzwyczajenia.\ni jest powiedzialbym maly efekt psychologiczny, tzn chwilowe ogluszenie czy zamotanie po takim plaskaczu, ale moge sie mylic, takie wrazenie odnioslem.\nHeh, rozumiem że jak wyłapiesz prawy prosty pięścią to nie czujesz ogłuszenia czy zamotania ani przez Twoją czachę nie przetacza się wielkie ŁUUUUP! ?\nnie, bo wtedy jest ciemnosc\nW momencie, gdy dostaje pięscią cios jest skupiony w jednym punkcie, natomiast z liscia tak jakby pulsował po całej twarzy.\nnajlepsza na ulice jest....bania\nkorona w nos i powtarzac do znudzenia(na przemian z lokciami kolanami i palcami w oczy)....\na tak przy okazji uderzenie piescia w ucho boli nawet bardziej niz otwarta dlonia\noootototototoo to jedno mi zawsze wychodzilo bezwarunkowo i przewaznie od razu zalatwialo sprawe\nwidzicie?! WIDZISZ NOVOCAINE?! WIDZISZ GHOSTEK?! No!\nkorona w nos i powtarzac do znudzenia(na przemian z lokciami kolanami i palcami w oczy).... ....\nNajlepsze na ulicę jest zaskoczenie, bo wydaje mi się, że o to ci w gruncie rzeczy chodzi. Ale z zaskoczenia zadziała też każde inne wejście na full, a żadne inne nie wymaga tak bliskiego podejścia. Jeśli nie ma zaskoczenia i wszystko jest już jasne, traktowanie głowy jako piątej kończyny jest nadal bardzo dobre. Niektórym takie strzały wychodzą. Ale bez obrazy, ta kontynuacja -na przemian z łokciami-kolanami-i palcami w oczy-do znudzenia, to wygląda na projekcję jakichś marzeń.\nWracając do motywu uderzeń ręką, wydaje mi się, że warto spojrzeć na to od strony powodowanych przez uderzenia uszkodzeń. Nie zawsze jest taki komfort, że sprawa rozgrywa się do końca pomiędzy bezpośrednio zainteresowanymi. Gorzej jeśli stawką jest kryminal. Kto to miał, to wie jak jest nagle znaleźć się na życiowym zakręcie. I nie będzie dyskutować o wsadzaniu palców w oczy albo jaki nóż jest najlepszy na ulicę.\nPatrząc z tego punktu, mamy tak: z jednej strony uderzenia pięścią, kilka rodzajów - to obecnie standard, ale są też niedoceniane uderzenia z otwartą dłonią - podstawą i kantem dłoni. Te wszystkie mogą demolować przeciwnika w widoczny sposób, zwłaszcza gdy są bite w okolice twarzoczaszki i miejsca nieumięśnione. Dla wszystkich to oznacza prawdopodobne kłopoty, dla ochroniarzy i policjantow zaś niemal pewne kłopoty. Z drugiej strony jest plaskacz. Uderznie z pozoru niewinne, ale jednak wywołujące piorunujący efekt i przy tym minimalizujące ryzyko spowodowania trwałych i widocznych obrażeń. Do tego jeszcze łatwe, naturalne i mało kontuzyjne dla bijącego. King uderzeń jak dla mnie.\nhehehe ladna mi projekcja mazen......\nposzukaj sobie troche o pfs(a w szczegulnosci o HKE)\nJa jakos mimo wszystko nie potrafie sie przekonac od plaskaczy - lisci ...tez mi sie zawsze kojarzy z dziewczynami .....co prawda nasada dloni to co innego - widzialem po jednym strzale - wybita jedynke z korzeniem ..... w czasie walki powaznej same sie piesci zaciskaja ....jak dobrze uderzysz to nie boli ,sczegolnie jak adrenalina podskoczy\nNiszczycielska kombinacja taka jak opisałeś - czy to ci kiedyś naprawdę wyszło? Nie na worku ani nie w walce zadaniowej? Już na sparingu są problemy, prawda? A co dopiero będzie na ulicy? Zgadzam się, że uderzenie głowa raz czy drugi się udało. Kolana, łokcie - ok. Palce w oczy - może tak, może nie, popatrz już choćby na tym forum jakie są dyskusje na ten temat. Zaś cała skomplikowana kombinacja??! Jedna technika potężniejsza od drugiej, siedem uderzającyh powierzchni (bo plus palce w oczy) płynnie się zastępuje, wszystko w tym samym dystansie, gościu ani nie próbuje oddać, ani nie pada. Ja sobie nie potrafię tego wyobrazić. Może dlatego mam tylko garść współćwiczących kumpli a nie światową organizację.\nPierdol to całe HKE. Vunak nie jest jedyny, który coś takiego w takiej czy innej formie proponuje. Nie ma tu znaczenia, że ja to znam tylko ze słyszenia, a ty może nie tak to wszystko chciałeś ująć bo teraz zajmujesz się więcej MT, i po tej mojej wypowiedzi może tu być młyn natury ideowej. W istocie dotyczy to wszystkich SW, w tym tych, które ja sam trenuję. Chodzi o to, że są one jak próba opatentowania koła.\nUderzaj pierwszy, uderzaj szybko, uderzaj mocno, uderzaj często. I nie martw się o technikę. Na ulicy czyste techniki wychodzą bardzo rzadko. Za dużą rolę gra przypadek i stres, no i przede wszystkim ten głupek przeciwnik nie chce współpracować. Zastosowana czysta technika jest takim wydarzeniem, że długo się o tym opowiada. Tłumaczenie często jest takie, że za mało trenningu. Powód jest moim zdaniem inny. Techniki, które się trenuje nie są stworzone pod kątem walki ulicznej. Rzadko spotyka się trening technik i całych zachowań ulicznych. Trenuje się określony sport albo sztukę, ewentualnie ich przekrojowe kombinacje. A na ulicy i tak górę na ogół bierze zdrowy instynkt. Przebyty trening SW pomaga, ale niczego nie przesądza. W tym sensie o wiele bardziej mnie przekonuje kolo z filmu, chyba o kibolach: '"Kop do przodu i buły". Ale prawdziwym mistrzem jest ten taktyk ze Szwecji: "Jak walczyć? Zajdź go od tyłu i przypierdol mu w łeb!"\nZ uporem maniaka napomknę też o uszkodzeniach przeciwnika. Samoobrona to nie jest tylko wyjście cało z bezpośredniej fizycznej konfrontacji. Chodzi szerzej o bezpieczeństwo życiowe. Demolka w stylu wyżej proponowanym tego bezpieczeństwa nam nie zapewni.\nNieustającej satysfakcji z treningu i nigdy nie gasnącej woli zwycięstwa\nżyczę wszystkim forumowiczom -\nnie nie mam zadnych problemow z zastosowaniem hke\ntak na ulicy jak i na sparingu(nie mam pojecia co to sparing zadaniowy,dla mnie saparing w pfs to-zaczynasz z kijem/2 kijami przechodzisz do noza lub kombinacji noz kij lub noz/noz , przechodzisz do 1 na 1 no chyba ze jest to 2 na 1 lub 3 na 1)\nno coz gdyby ta kombinacja nie byla tak "niszczycielsko"skuteczna to zapewne\nus navy seals byliby szkoleni w czyms innym niz rat+bjj(oczywiscie nalezy tu wspomniec ze to wlasnie nie kto inny jak Vu bujal sie z Ricksonem i Hojlerem kilka lat przed pierwszym UFC i calym tym szalem na bjj,oczywiscie nie byl jedynym ale napewno jednym z niewielu)\nwole by mnie 12 sadzilo niz 6ciu nioslo\nnie obchodzi mnie zdrowie kogos kto nastaje na moje zdrowie\nte palce w oczy to skomplikowana sprawa\nbo nie jest to dokladnie to co wiekszosc osob moze pomyslec\njezeli ci na tym zalezy to moge ci sprobowac wytlumaczyc\na jezeli nie to zapomij o tym.\na ja sie zdecydowanie zgodze z Canusem. Szczegolnie trafil do mnie fragment:\nno i przede wszystkim ten głupek przeciwnik nie chce współpracować.\nw tym lezy cale sedno sprawy - bardzo ciezko jest wykonac czysta technike (jest to wrecz nierealne), zwlaszcza jezeli mamy na karku 3 czy 4 glupkow przeciwnikow.\nto jak ci z aikido sobie poradza bez wspolpracy :wink:\na tak serio to mysle ze plaskacz/nasada dloni to tez troche jak piesc\ntrzeba pocwiczyc zeby to poczuc\nOsobiście dużo bardziej wole nasade dłoni. Kiedyś trenowałem boks, później karate, gdzie przez 2 latka "utwardzano" mi kości róznymi dziwnymi sadomasochistycznymi technikami a jak przychodziło co do czego to zawsze po porządnym strzale w głowę przeciwnika ręka szła w gips lub do lodu. Uderzanie nasadą dłoni ecale nie jest trudniejsze czy mniej destruktywne, jak wszystko wymaga wyćwiczenia, a przynajmniej pomaga po walce uniknać wizyty u ortopedy składającego kości. ( mój bilans uderzania pięścią - 5 razy połamane kości dłoni lewa ręka, oraz 3 razy prawa. Bilans uderzania nasadą 2 razy lekko rozorana skóra na prawej dłoni, zęby przeciwnika )\nChrystianek: widzę, że wspólnym wysiłkiem odeszliśmy totalnie od tematu. W tym wątku chodzi o to, czy otwarta dłoń może być realną alternatywą dla pięści. Zaczęło się od tak lekko rzuconych słów o, moim zdaniem, przekombinowanym i twardym biciu "do znudzenia". To już było mocno obok tematu, a tu nie wiadomo po co weszło nagle pfs, hke, pan Vu, teraz znowu doszło bjj. To nie będzie miało końca. Tzw. autorytety nie są za mocnym argumentem.\nZ tego co napisałeś chcę kilka spraw naprostować z mojego punktu widzenia. Tematy są na tyle ciekawe, że nadają się do założenia nowych wątków jeśli komuś będzie się chciało i na pewno wiele osób miałoby ciekawe rzeczy do dodania zarówno za, jak i przeciw.\nJeśli nie masz problemów z zastosowaniem hke to w porządku. Jak jest w twoim przypadku to ty wiesz lepiej. Ja pozwoliłem sobie w to wątpić po pierwsze na podstawie własnego doświadczenia, a po drugie na podstawie twoich postów, zamieszczonych w różnych miejscach na forum. Miałem wrażenie, że kontynuację tego typu podajesz jako postulat, a nie coś dokonanego. Muszę przestać się bawić we wróżka.\nWalka zadaniowa polega na narzucaniu w walce treningowej określonych zachowań i stosowaniu tylko określonych elementów technicznych lub taktycznych. Sparing jest to walka treningowa najbardziej zbliżona do właściwej walki, gdyż występują w niej niespodziewane sytuacje spowodowane przebiegiem walki i zachowaniem przeciwnika. Tak jest boksie, przypuszczam, że podobnie w zapasach i judo.\nTo nie jest nic odkrywczego i nikogo nie chcę o takich sprawach pouczać, ale potrzeba pisania o tym przypomina mi takie moje dawne ogólne spostrzeżenie, że tzw. sztuki walki w stosunku do sportów uprawianych wyczynowo są karastrofalnie słabe jeśli chodzi o metodykę szkolenia. To jest jedna z głównych przyczyn, dlaczego akurat sportowcy są tak solidnie przygotowani i na ogół wzbudzają respekt.\nNie pisałem o niszczycielskiej skuteczności. Napisałem "Niszczycielska kombinacja taka jaką opisałeś" i wydawało mi się, że jest to sformułowanie pełne wątpliwości. Ja podważam tego realność, a tym samym właśnie i skuteczność. Dygresja o tych Seals to jest sztandarowa reklamówka BJJ, co raz to się gdzieś przewija.\nJest wielu instruktorów walki, którzy mogą powiedzieć, że szkolili taką czy inną markową jednostkę w reprezentowanych przez siebie systemach. Każda szanująca się jednostka na świecie zaprasza do prowadzenia zajęć różnych instruktorów. Coś z tego czasami albo wykorzystuje się w szkoleniu, albo indywidualnie robią to pracujący w niej ludzie. Często ma to tylko charakter uzupełniający do zasadniczego szkolenia. I tyle ze strony jednostek. W marketingu różnych SW często stosuje się niedopowiedzenia, dopiszę więc ja to czego tu brakuje: bjj jest na tyle w szkoleniu Seals, na ile jest też siatkówka plażowa, w którą na pewno pogrywają.\nMówiłem o kombinacji - w założeniu - niszczycielskiej, bynajmniej nie w dowód uznania. Poważnie uszkodzić kogoś czasami nie jest znowu tak łatwo. Raczej trzeba to przyjąć jako możliwą do zaakceptowania ewentualność. Na roztrząsanie prawnych i moralnych zawiłości w nagłej sytuacji nie ma czasu ani głowy do tego. Cała energia idzie na wyjście z sytuacji. To wszystko samo się układa. Natomiast zakładanie z góry, że jak tylko zdołam npla dorwać i nikt mi nie przeszkodzi, to urządzę mu systematyczną jatkę, jest błędem. Nie zapominajmy też o ludziach pracujących w szeroko pojętej w ochronie prawa. Muszą świadomie wchodzić w konfrontację, w tym przypadku nazywa się to interwencją, mając z bardzo ograniczony arsenał legalnych środków oddziaływania, i w 99 % dają radę. Westernowe przysłowie o sędziach i żałobnikach tylko lekko się mówi. Przewidywanie skutków nie jest dowodem pacyfizmu. Nie myślenie o możliwych następstwach może zakrawać na lekkomyślność. Bez obrazy - oczywiście... ;-)\nSam unikam opisów bez demo, bo z tego tylko rodzą się dyskusje a wystarczy nieraz kilka minut na żywo żeby rzecz wytłumaczyć i zweryfikować. Więc rozumiem. Może będzie kiedyś okazja.\nja ćwiczę od jakiegoś czasu uderzenia otwartą dłonią, plaskacze, a nasadą od dawna bardzo i jestem zadowolony. ćwiczę na worku i ścianie. a tak poza tym lubię uderzenia kantem dłoni w szyję czy kończyny. pozdro


Płyny do płukania jamy ustnej - zadbaj o zdrowie zębów i dziąseł! Apteka Melissa\nPłyny do płukania jamy jamy ustnej - dla jeszcze lepszej ochrony zębów przed próchnicą\nSamo szczotkowanie zębów może nie wystarczyć, aby skutecznie zapobiegać rozwojowi próchnicy czy chorobom dziąseł. Resztki pokarmu, które są pożywką dla bakterii, mogą zalegać w przestrzeniach międzyzębowych i powodować stany zapalne dziąseł. Co więcej, płytka nazębna, w której bytują mikroorganizmy, może nie być skutecznie doczyszczana przy dziąsłach czy punktach stycznych uzębienia. Może to być przyczyną powstawania kamienia lub trudnych w leczeniu ubytków. Dodatkowo osad, z bytującymi w nim bakteriami, może zbierać się policzkach, języku, dziąsłach czy pokrywać dystalne powierzchnie ostatnich zębów w łuku. Bardzo trudno dotrzeć do nich szczoteczką, aby skutecznie pozbyć się resztek pokarmu czy wspomnianej płytki nazębnej. Dlatego po każdym szczotkowaniu stomatolodzy polecają stosowanie płynu do płukania ust. Dzięki niemu poprawisz efektywność szczotkowania, a także kompleksowo zadbasz o higienę jamy ustnej. Sprawdź jaką ofertę produktów przygotowała dla Ciebie Apteka Melissa!\nPłyny do płukania jamy ustnej od Elmex i Meridol dla mocnych zębów oraz zdrowych dziąseł\nW ofercie dostępne są liczne produkty, które zostały opracowane z myślą o różnych potrzebach i problemach pacjentów. Znajdziesz tu Meridol Pewność Oddechu - preparat, który skutecznie usuwa bakterie odpowiedzialne za nieświeży oddech, Meridol z Chlorheksydyną 0,2% - produkt do płukania jamy ustnej przy zapaleniu dziąseł, ELMEX z aminofluorkiem - płyn zapobiegający rozwojowi próchnicy czy ELMEX SENSITIVE - dla osób zmagających się silną nadwrażliwością. W ofercie znajdziesz także ELMEX JUNIOR, który został opracowany dla dzieci 6-12 lat.\nELMEX Płyn do płukania jamy ustnej przeciw próchnicy z aminofluorkiem - 400 ml - cen, opinie, stosowanie\nELMEX JUNIOR Płyn do płukania jamy ustnej 6-12 lat - 400 ml - cena, opinie, skład


Kosmetyki Naturalne :: Mydła naturalne :: Organiczne mydło z mleczkiem kokosowym 100g - Faith in Nature\nStrona główna/Kosmetyki Naturalne/Mydła naturalne/Organiczne mydło z mleczkiem kokosowym 100g - Faith in Nature\nJest to produkt dla miłośników egzotycznych aromatów oraz wielbicieli naturalnych odżywczych składników, który przeniesie twoje zmysły i wyobraźnię do odległych tropikalnych krain dzięki zawartości cennego mleczka kokosowego.\nOrganiczne mydło z mleczkiem kokosowym 100g – Faith in Nature można stosować do twarzy, dłoni, jak i również do całego ciała. Nie zawiera szkodliwych substancji, dlatego jest w 100% bezpieczny i delikatny, a także nie wywołuję reakcji alergicznych. Kokos ma właściwości kojące podrażnienia i wpływa korzystnie na całą strukturę skóry, wnikając głęboko do najdalszych zakamarków. Pozostawia ją oczyszczoną i nawilżoną, jednocześnie chroniąc przed czynnikami zewnętrznymi.\nBogate w dobroczynne witaminy i minerały jest trafnym i doskonałym wyborem do codziennej pielęgnacji naszego ciała.\nMydło ukradło już serca wielu klientów, możesz teraz sięgnąć po duże opakowanie x18 sztuk, które jest dostępne w naszej ofercie sklepu po atrakcyjnej cenie. Takiej okazji nie znajdziesz nigdzie indziej. Nie przegap!\nCocos nucifera oil - Olejek z kokosa\nMarka:Your Natural Side


Bezdomna z AUTOGRAFEM - WydawnictwoMazowieckie.pl\nwszystkie działy Bestsellery Nowości Zapowiedzi Promocje Outlet Z autografem Trylogia Autorska Wznowienia Literatura obyczajowa Zestawy prezentowe Seria z życia wzięta Trylogia kwiatowa Trylogia jabłoniowa Leśna trylogia Seria mazurska Seria owocowa Sklepik z niespodzianką\n1 39,90 zł\n×\t Nie oddam dzieci! z AUTOGRAFEM\t1 × 39,90 zł\nKwota: 39,90 zł\nStrona głównaZ autografemBezdomna z AUTOGRAFEM\nZobacz koszyk “Nie oddam dzieci! z AUTOGRAFEM” został dodany do koszyka.\nLiteratura obyczajowa, Seria z życia wzięta, Wznowienia, Z autografem, Zestawy prezentowe\nBezdomna z AUTOGRAFEM\nZawsze warto wysłuchać czyjejś historii do końca. W ten sposób można uratować komuś życie.\nKinga straciła już wszystko: dom, rodzinę, dziecko i poczucie godności. Wtedy w jej życiu pojawia się Aśka. Kobieta, która kiedyś zrujnowała jej małżeństwo, teraz wyciąga do Kingi pomocną dłoń. Czy to wyrzut sumienia, ludzki gest , a może jakiś ukryty plan? Aśka nie zna jeszcze historii dawnej rywalki – historii tak bolesnej i wstrząsającej, że aż trudno to sobie wyobrazić.\nNie pogardzaj drugim człowiekiem, nie wiesz, co sprawiło, że uczynił to, co uczynił i znalazł się tu, gdzie się znalazł: na samym dnie.\nCzy Aśka zdobędzie zaufanie Bezdomnej? Odkryje, dlaczego Kinga tak sobą gardzi, tak bardzo cierpi? Co zrobi, gdy pozna prawdę? Czy w Aśce zwycięży wścibska dziennikarka, czy wrażliwa, czuła na krzywdę innych kobieta? Niech ta książka uratuje choć jedną kobietę, choć jedno dziecko… „Bezdomna” to książka pełna dramatyzmu, skrajnych emocji, tajemnic, skomplikowanych relacji rodzinnych i niespodziewanych przyjaźni. To historia, która może toczyć się obok ciebie. To opowieść, której musisz wysłuchać do końca.\nKategorie: Literatura obyczajowa, Seria z życia wzięta, Wznowienia, Z autografem, Zestawy prezentowe Tagi: katarzyna michalak, michalak, nadzieja, z życia wzięte\nTrylogia kwiatowa, Nowości, Z autografem, Wznowienia, Literatura obyczajowa, Zestawy prezentowe\nOgród Kamili z AUTOGRAFEM\nSeria mazurska, Nowości, Z autografem, Literatura obyczajowa, Zestawy prezentowe\nTrzy życzenia z AUTOGRAFEM\nKropla nadziei z AUTOGRAFEM\nUśmiech losu z AUTOGRAFEM\nGodziny pracy biura: Pn-Nd 9:00 – 18:00


Znajdź mieszkaniowe inspiracje na Targach Nowy DOM Nowe MIESZKANIE - Wybrzeze24.pl\nZnajdź mieszkaniowe inspiracje na Targach Nowy DOM Nowe MIESZKANIE\nśroda, 19 października 2016 17:22\nSzukasz mieszkania, domu, działki poza miastem? Potrzebujesz fachowej porady kredytowej? Brakuje ci inspiracji i pomysłu jak wykończyć wnętrze, nie wiesz, z jakich materiałów skorzystać? Chcesz się dowiedzieć jak szybko i bezpiecznie sfinansować zakup nieruchomości? Przyjdź na Targi Nowy DOM Nowe MIESZKANIE, które odbędą się 22 i 23 października w AMBER EXPO. WSTEP WOLNY.\nTargi Nowy DOM Nowe MIESZKANIE to kompleksowy przegląd oferty domów i mieszkań z rynku pierwotnego jak i wtórnego z Gdańska, Gdyni, Sopotu i okolic Trójmiasta. Swoją ofertę przedstawią znane trójmiejskie i ogólnopolskie firmy deweloperskie m.in.: Euro Styl, Inpro, Polnord, PB Górski, Robyg i wiele innych. Nie lada gratką dla mieszkańców Trójmiasta będą nowości i premiery targowe: premierowo na targach zaprezentowane zostaną: Osiedle Spektrum firmy Euro Styl, Apartamenty Focus Duo realizowane przez Portfel Inwestycyjny, deweloper 4INVEST przedstawi dwie inwestycje: Nowy Spichlerz i Kamienice Dzwonnika, a BMC - inwestycję we Wrzeszczu: Kontinium.\nW bogatej ofercie wystawców są m.in.: mieszkania spełniające kryteria rządowego programu Mieszkanie dla Młodych, oferta tych mieszkań nadal jest pokaźna i różnorodna. Po nowelizacji, po dopłatę do kredytu w ramach programu mogą ubiegać się m.in.: kupujący nie tylko nowe, ale też używane mieszkania, nabywcy spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, czy wkładu budowlanego wnoszonego do spółdzielni mieszkaniowej w celu uzyskania prawa własności mieszkania. Dzięki nowelizacji do programu razem z uczestnikiem MdM mogą przystąpić inne, w tym niespokrewnione osoby. Może się, więc okazać, że osoby, które dotąd nie brały pod uwagę możliwości uzyskania dopłaty do kredytu z tytułu programu mają teraz szansę na kupno mieszkania z mniejszym niż planowane obciążeniem kredytowym. Wzorem lat ubiegły i tym razem Targom towarzyszyć będzie Centrum Rynku Wtórnego, w którym Stowarzyszenie Pomorskie Pośredników w Obrocie Nieruchomościami wystawi szeroką ofertę mieszkań - w tym również w programie Mieszkanie dla Młodych, domów, działek budowlanych, apartamentów i rezydencji, lokali usługowych oraz nieruchomości inwestycyjnych. Skupieni w Centrum partnerzy i doradcy pomogą zarówno w zakupie, jak i w sprzedaży, najmie, wynajmie lub zamianie każdego typu nieruchomości. Zainteresowani inwestowaniem w nieruchomości będą mogli bezpłatnie skorzystać z porad i konsultacji\nw zakresie swoich potrzeb i możliwości inwestycyjnych w stoisku SPPON.\nTargi Nowy DOM Nowe MIESZKANIE w jednym miejscu i czasie gwarantują dostęp do aktualnej oferty mieszkań i niezbędnej wiedzy potrzebnej przy bezpiecznym zakupie własnego M. Ekspozycję wystawców uzupełnia bogaty program edukacyjny i rozbudowane Centrum Porad, w którym goście mogą korzystać z indywidualnych, bezpłatnych konsultacji. Na targach zainteresowani mogą zbadać swoją zdolność kredytową i dowiedzieć się gdzie i jak otrzymać kredyt „szyty na miarę”. W targowej ofercie szczególnie polecane są bankowe propozycje finansowania zakupu mieszkania, badanie wstępnej zdolności kredytowej, pomoc w wypełnieniu wniosku oraz informacje o obniżce kosztów kredytu hipotecznego, ocena ryzyka zakupu mieszkania. Pomocą służyć będą m.in.: takie firmy jak: Phinance, Credit In, Murator Finanse, Doradza,.pl).\nZ projektantami wnętrz odwiedzający targi zaaranżują własny dom czy mieszkanie, dostosują do własnych potrzeb mieszkanie od dewelopera, przebudują mieszkanie z rynku wtórnego. W programie Targów będzie można poznać zasady urządzania małych mieszkań, dowiedzieć się jak stworzyć wnętrze mieszkania lub domu, tak, aby było dopasowane do indywidualnych potrzeb. Co zrobić, aby kuchnia była miejscem funkcjonalnym? Na wykłady i warsztaty zaprasza IKEA. W programie targowych wykładów i warsztatów odbędą się i te poświęcone nowym trendom, m.in.: „Przydomowe instalacje fotowoltaiczne - produkuj prąd” prowadzony przez przedstawiciela firmy Sun Sol czy „Budownictwo przyszłości” organizowany przez Rebel Module Eco.


Kto sprzedaje opał i jak można go przetransportować? - prezent\nNie ulega wątpliwości, że w polskich warunkach klimatycznych ogrzewanie domu jest kwestią niezwykle ważną przez co najmniej kilka miesięcy rocznie. Z tego powodu warto zadbać o to, żeby korzystać z surowców pozwalających na zagwarantowanie całej rodzinie ciepła domowego ogniska. Pomoże w tym na pewno skład opału (Pszczółki), który zagwarantuje surowce najwyższej jakości. Dowiedz się, w jakim miejscu kupić i jak można przewozić opał oraz inne surowce sypkie.\nNade wszystko dobrze jest skorzystać z usług renomowanych producentów i sprzedawców opału. Wynika to z faktu, że bardzo dużo firm świadczy podobne usługi, ale opinie na temat większości z nich są bardzo średnie. Z tego powodu warto zainteresować się usługami między innymi takiej firmy, jak skład opału, np. ten z miejscowości Pruszcz Gdański, co jest zapewnieniem opału wysokiej jakości, umożliwiającego nie tylko ekologiczne, ale także bardzo efektywne ogrzewanie pomieszczeń naszego domu. Dobrze jest postawić na renomowaną firmę z ugruntowaną pozycją w okolicznej branży.\nRzecz jasna nabycie opału to nie wszystko. Trzeba również zadbać o efektywne dostarczenie kupionych produktów do naszego domu, siedziby firmy lub innego budynku wymagającego ocieplenia. Posłuży temu firma proponująca transport materiałów sypkich. Pszczółki oraz Pruszcz Gdański to rejon, gdzie bez problemu zatrudnić możesz specjalistów trudniących się tego rodzaju zadaniami. Skład opału Pruszcz Gdański z pewnością zagwarantuje wszystkim zainteresowanym pomoc w tej kwestii w bardzo przyzwoitej cenie, dlatego będzie to zakup niezwykle opłacalny i korzystny dla każdego, kto zamówi opał w tym miejscu.


Komplecik na Pierwsze Halloween dla dziewczynki. Wykonany na zamówienie z dowolnym imieniem dziecka.\nKomplet na Halloween...\nKomplecik na Halloween dla dziewczynki. Czarna bluzeczka z wysokiej jakości bawełny, mięciutka w dotyku+tiulowa spódniczka TUTU wykonana z miękkiego tiulu ylonowego w kolorach czarny+złoty z brokatem+dwie opaseczki których można używać na co dzień. Komplecik zapewni Twojej córeczce wspaniałą...


Gdzie moje dziecko ma miejsce zamieszkania? | Rozwód Kraków - radca prawny Katarzyna Hałgas - blog rozwodowy - rozwody, alimenty, podział majątku Kraków - Anna Gurgul\nRozwód to nie tylko istotne zmiany w życiu dla dorosłych, ale przede wszystkim diametralna zmiana życia dla małoletnich dzieci rozwodzących się małżeństw. Zmiany dotyczą nie tylko sfery emocjonalnej, ale także zmiany miejsca zamieszkania dziecka czy zmiany szkoły, wyjazdu za granice.\nOstatnio klientka zapytała nas: „gdzie moje dziecko ma miejsce zamieszkania? U mnie czy u swojego ojca?”. Warto dodać, że klientka zdecydowała przy rozwodzie razem z mężem, że dla dobra córki będą sprawowali opiekę naprzemienną.\nNajpierw wskażemy Państwu, co to jest właściwie miejsce zamieszkania. Zgodnie z art. 25 kodeksu cywilnego, który stanowi:\nOstatnio coraz częściej w wyrokach rozwodowym, sąd nie ogranicza władzy rodzicielskiej żadnemu z rodziców, więc przysługuje ona zarówno mamie, jak i tacie dziecka. Co w takich sytuacjach z miejscem zamieszkania dziecka? Tu z pomocą przychodzi nam Ustawodawca, zgodnie z art. 26 § 2. kodeksu cywilnego:\nCzasem nie da się wskazać, gdzie dziecko na stałe przebywa, np. jak w historii naszej klientki, kiedy rodzice sprawują na nim opiekę naprzemienną w systemie dwutygodniowym. Wtedy o tym, gdzie dziecko ma miejsce zamieszkania, rozstrzyga sąd.\nWięcej o opiece naprzemiennej pisaliśmy tutaj, zachęcamy do lektury tekstu.\nWsteczKiedy się nie rozwiedziemy?\nDalejNie zawsze dziadkowie są dobrzy dla naszych dzieci…


Dlaczego warto czytać etykiety na kosmetykach? -\nDo czego służą etykiety i jakie informacje przekazują?\nEtykietowanie kosmetyków, produktów spożywczych i przemysłowych ma swój konkretny cel. Głównym zadaniem etykiet jest informowanie konsumentów, jakie składniki znajdują się w danym produkcie. Treść znajdująca się na opakowaniu powinna być czytelna, zrozumiała i nieusuwalna, by nie wprowadzić kupującego w błąd. Na kosmetykach znajdziemy informacje, takie jak: nazwa handlowa, dane producenta i jego adres, ilość kosmetyku wyrażoną w gramach lub mililitrach i termin przydatności. Jeżeli którejś z informacji brakuje, warto sprawdzić, czy dany produkt na pewno został dopuszczony do sprzedaży.\nCzytanie etykiet kosmetyków powinno być nawykiem każdego konsumenta. Dzięki temu można uniknąć kupowania produktów zawierających szkodliwe syntetyczne konserwanty. Zaliczają się do nich m.in. benzylparaben, butylparaben czy propylparaben. Składniki te mogą wywołać uczulenie, przeniknąć do węzłów chłonnych i w efekcie źle wpłynąć na system hormonalny. Na ogół można stosować do zasady, by unikać wszelkich kosmetyków mających w składzie jakiekolwiek parabeny. Szkodliwa może być także lanolina, czyli wosk produkowany na podstawie owczej wełny. U niektórych osób może powodować uczulenie np. w postaci wysypki na szyi i rękach. Trzecią substancją, na widok której powinna się zapalić nam w głowie czerwona lampka, jest parafina, czyli pochodna ropy naftowej. Parafina magazynuje się wątrobie, nerkach i utrudnia skórze oddychanie.\nUżywanie kosmetyków zawierających wyżej wymienione składniki nie zawsze kończy się chorobą czy infekcją. Warto jednak sięgnąć do fachowych źródeł lub skonsultować się ze specjalistą przed rozpoczęciem korzystania z nich.\nJak czytać etykiety tzw. naturalnych kosmetyków?\nW dzisiejszych czasach furorę robią wszelkie kosmetyki, które w nazwie mają eco, bio, natural i organic. Niestety, sama obecność tych określeń jeszcze nie świadczy, że mamy do czynienia z produktem w pełni ekologicznym, naturalnym etc. Aby zweryfikować taki kosmetyk, należy sprawdzić INCL. INCL jest skrótem od nazwy International Nomenclature of Cosmetic Ingredients. To lista obejmująca kilka tysięcy składników, ustalona w 1997 roku. Zgodnie z ustaleniami systemu syntetyczne składniki opisywane są w języki angielskim; składniki roślinne opisywane są po łacinie. Warto o niej pamiętać przed zakupem nowego kosmetyku, reklamowanego jako naturalny lub ekologiczny.\nPodczas wybierania kosmetyków warto wybierać te, które nie mają dużej ilości składników. Jeżeli na etykiecie jest ich niewiele, to oznacza to, że producent nie dodał np. substancji barwiących. Pamiętajmy też, że najdroższe kosmetyki nie zawsze są tymi najlepszymi, gdyż również i one posiadają składniki mogące nam zaszkodzić.\nDlaczego warto wynająć biuro w centrum miasta?


Sprzedaż Jelcza w 2017 roku -ciężarówki i autobusy w auto motor i sport\nSprzedaż Jelcza w 2017 roku\nW 2017 roku Jelcz praktycznie zmonopolizował dostawy dla naszego MON ciężarówek klas tonażowych średniej i ciężkiej.\nPrzekazał dokładnie następujące rodzaje pojazdów w następujących ilościach:\nS662D.43 6x6 – 3-osiowy samochód klasy tonażowej ciężkiej, kategorii wysokiej ładowności i wysokiej mobilności taktycznej, z fabryczną zabudową skrzyniową – 5 sztuk;\nP862D.43 8x6 – 4-osiowe podwozie klasy tonażowej ciężkiej, kategorii wysokiej ładowności i średniej mobilności taktycznej, przeznaczone pod specjalne zabudowy hakowe – hakowy system załadowczy Multilift MKIV – 6 sztuk;\n882.53 8x8 – 4-osiowe podwozie klasy tonażowej ciężkiej, kategorii wysokiej ładowności i wysokiej mobilności taktycznej, przeznaczone jako nośnik zabudów specjalnych – 1 sztuka;\nP662D.35 6x6 – 3-osiowe podwozie klasy tonażowej ciężkiej, kategorii wysokiej ładowności i wysokiej mobilności taktycznej, przeznaczone pod zabudowy specjalne – 2 sztuki;\nP662D.43 6x6 – 3-osiowe podwozie klasy tonażowej ciężkiej, kategorii wysokiej ładowności i wysokiej mobilności taktycznej, przeznaczone pod zabudowy specjalne, z fabrycznie zainstalowaną ramą podkontenerową – 63 sztuki;\n442.32 4x4 – 2-osiowy samochód klasy tonażowej średniej, kategorii średniej ładowności i wysokiej mobilności taktycznej, z fabryczną skrzynią ładunkową z opończą i ławkami – 242 sztuki;\n442.32 4x4 – 2-osiowe podwozie klasy tonażowej średniej, kategorii średniej ładowności i wysokiej mobilności taktycznej, przeznaczone pod zabudowy specjalne – 81 sztuk.\nW efekcie w 2017 roku Jelcz dostarczył sumarycznie aż 400 pojazdów, czyli o 67 (+20%) więcej niż w rekordowym dla niego w tym stuleciu roku 2016 (2016 rok – 333 sztuki). Wskutek powyższego w dziedzinie wielkości dostaw 2017 rok stanowi dla niego kolejne rekordowe osiągnięcie na przestrzeni praktycznie ostatnich dwóch dekad. W tym 323 egzemplarze – czyli nieco ponad 80% - należały do kategorii średniej. Wszystko to był typ 442.32 4x4, występujący w roli następców Starów 266 i napędzany przez niemiecki 326-konny silnik MTU-Mercedes. Natomiast ogół Jelczy klasy tonażowej ciężkiej, łącznie przekazanych MON w liczbie 77 sztuk, napędzały francuskie silniki IVECO FPT w trzech wykonaniach: wersje z końcówką .35 – 352-konny Cursor 8, z końcówką .43 – 430-konny Cursor 10 i z końcówką .53 – 535-/540-konny Cursor 13. Te silniki FPT IVECO o średniej i dużej pojemności w naszym kraju sprzedaje i obsługuje spółka TeZaNa. Generalnie zatem nieco ponad 80% struktury ilościowej dostaw przypadło na warianty średniej klasy tonażowej, a jedynie poniżej 20% na odmiany klasy ciężkiej. Tymczasem przed wejściem do produkcji 442.32 4x4 dostawy obejmowały jedynie typy klasy tonażowej ciężkiej. Ponadto, analizując powstałe w roku ubiegłym auta, trzeba podkreślić, że wszystko to były konstrukcje dotąd dobrze znane. Co gorsze, niektóre z tych sztandarowych produktów, jak P/S662D.43 6x6 czy P862D.43 8x6, w praktycznie niezmienionej formie istnieją od daty swojego rynkowego debiutu, czyli odpowiednio od lat 2000 i 2001. Pewnie modyfikacje w nich się oczywiście pojawiały, tylko nie likwidowały całkowicie, a jedynie w pewnych obszarach zmniejszały stale narastające lukę technologiczną oraz opóźnienie naśladowcze. Od prezentacji w 2014 roku swojej ostatniej autentycznej nowości – 3-osiowego 663.32 6x6, specjalnie powstałego (konstrukcyjnie zoptymalizowanego) w roli nośnika armatohaubicy kalibru 155 mm, Jelcz nie zaprezentował bowiem żadnego premierowego wyrobu.


Sukienka szyfonowa szalem wieczorowa suknia\nSuknie wieczorowe sukienka szyfonowa szalem\ndluga krotka mini kolia czarny zolta sukienka szyfonowa szalem\nsukienka szyfonowa szalem wieczorowa\nsukienka szyfonowa kolią czarny\nżółta szyfonowa sukienka suknia wieczorowa\nwieczorowa długa szyfonowa sukienka\nkrótka mini luźna sukienka szyfonowa party xxxl\nsukienka szyfonowa kolią czerwony\nnumoco elegancka szyfonowa sukienka granatowa\nszyfonowa balowa suknia sukienka wzór\ncamill gorsetowa szyfonowa sukienka\nirma czerń granat sukienka szyfonowa\nsukienka szyfonowym szalem duże rozmiary\nPrzedstawiamy nową kolekcję suknie wieczorowe stylowe rozwiązanie łączące odrobinę codziennego szyku z ponadczasową klasyką. Dla Ciebie sukienka szyfonowa szalem suknie wieczorowe, wiele modeli w kolorach i fasonach. Każdy znajdzie tutaj coś dla siebie, prezentujemy sukienka szyfonowa szalem, propozycje z różnych półek cenowych. Jesteśmy przekonani, że wśród naszych sugestii znajdziesz coś ciekawego. Polecamy najciekawsze oferty sprzedawców na sezon 2019. Szukamy dla Was ciekawych stylizacji, topowych modeli, najmodniejszych ubrań i dodatków w polskich sklepach.\nDzisiejsza moda jest odważna i wyraźna, kreują ją zdecydowane kolory, buty i mocne wzory. Jest bardziej kobieca i elegancka, stawia na niezależność. Każda z nas wie, że ubranie jest bardzo ważne, zawsze staramy się odpowiednio dobierać nasze ciuchy. Wiadomo, że czasem ubieramy na siebie to, co akurat jest czyste. Jednak pod wieczór myślimy o tym co założymy na siebie jutro. suknie wieczorowe w naszej szafie nigdy nie jest ich za dużo by dobrać kolejne do naszej modnej kolekcji. Nasze użytkowniczki często pytają o suknie wieczorowe sukienka szyfonowa szalem, a oto kilka modeli które Wam przedstawiamy. Tak, więc drogie panie, jeśli chcecie modnie się nosić, to powinnyśmy wiedzieć, co jest odpowiednie dla was i co się teraz noś. Warto wspomnieć, że przy wyborze ubrań ważne jest by obiektywnie spojrzeć na swoją sylwetkę, nieodpowiedni rozmiar, zupełnie przekreśli oczekiwany efekt końcowy.\nretro sukienka claudia sukienka jovanista rachel cekiny długa maxi sukienka impreze kartes moda sukienka węzłem\nCopyright © 2016 Wszelkie prawa zastrzeżone templates ver.0.2414 RSS - Blog Sponsor: Taksówka Ruda Śląska


4 najgłupsze produkty dla psów i kotów - ANIMALISTKA\nnajgorsze produkty dla psów kotów, blog o zwierzętach, blog o przyrodzie, animalistka, animalistka.pl\nBranża zoologiczna chyba nigdy nie miała się tak dobrze, jak obecnie. Zwierzęta to członkowie rodziny, więc dbamy o nie i chcemy dla nich jak najlepiej. Mamy również ogromny wybór, jeżeli chodzi o dedykowane im akcesoria, możemy więc kupować takie, które będą nie tylko praktyczne, ale także wpasują się w wystrój naszych wnętrz czy poczucie estetyki. I to jak najbardziej zrozumiałe. Nie mam absolutnie nic przeciwko temu, żeby ktoś kupił swojemu psu smycz z kokardkami, legowisko w kształcie samochodu wyścigowego czy miski z ciętego kryształu. To wszystko jest naprawdę spoko, pod warunkiem, że spełnia swoją rolę i jest wygodne w użytkowaniu przez zwierzę. W gusta się nie wtryniam, bo nawet odrobina kiczu ma swój urok.\nCo jakiś czas trafiam jednak na produkty, od których włos mi się na głowie jeży. Są to przedmioty, które w żaden sposób nie służą zwierzętom (ba! mogą być dla nich nawet szkodliwe!), a jedynie zaspokajają egoistyczne pobudki ich opiekunów. Przygotowałam dla Was zestawienie kilku takich gadżetów.\n4 najgłupsze (a modne) produkty dla psów i kotów\nTe obroże mają tyle wad, że nawet nie wiem, od której zacząć. Od tego, że jedyne, na co dzwoneczek działa, to uszkadzanie słuchu kota i wprowadzanie go w permanentny stres? A może od tego, że bez względu na to, jak elastyczna byłaby obroża, albo jakie miałaby zapięcie, wciąż jest ryzyko, że kot może się nią o coś zahaczyć i udusić lub powiesić? A może jednak od tego, że to tylko badziewny plasterek na sumienie nieodpowiedzialnego opiekuna kota? Jeżeli człowiek serio przejmuje się dobrem przyrody (oraz swojego kota), powinien go trzymać w domu, albo wyprowadzać pod kontrolą, a nie zakładać mu na szyję stryczek.\nNakładki na kocie pazury\nTak, naprawdę istnieją tipsy dla kotów. Co więcej, są reklamowane jako alternatywa dla trwałego usuwania pazurów. Usuwanie pazurów jest zwykłym barbarzyństwem, ale instalowanie kotu tipsów jak najbardziej również jest formą znęcania się nad nim. Nakładki na pazury odbierają kotu możliwość wykonywania jednej z podstawowych kocich czynności. Serio, kot nie drapie mebli dlatego, że jest wrednym złośliwcem – on to robi dlatego, że taka jego natura. Kot drapie przedmioty, ponieważ dzięki temu ściera stare warstwy pazurów. Dodatkowo może to być również forma znaczenia swojego terytorium. Nie zapominajmy również, że drapanie to także sposób samoobrony. I mielibyśmy naszego kota pozbawiać realizacji tych potrzeb w imię czego? Tego, że meble są dla nas ważniejsze? No chyba nie taka powinna być hierarchia wartości.\nNiestety, biorąc kota pod opiekę, musimy liczyć się z tym, że być może pozostawi na niektórych meblach ślady swoich pazurów. Jest oczywiście jak najbardziej szansa, że przekierujemy całą jego chęć drapania na drapaki, ale jeżeli chcemy mieć 100% pewności, że kot absolutnie nic nam drapaniem nie uszkodzi, po prostu nie decydujmy się na kota.\nNakładka do nauki korzystania z toalety dla kota\nCzepiłam się tych produktów dla kotów jak rzep psiego, hehe, ogona, ale to już ostatni, słowo. Nauczenie kota, żeby korzystał z ludzkiej toalety, zamiast kuwety, usunięcie z domu tych nieestetycznych pojemników, pozbycie się problemu rozsypanego żwirku i konieczności sprzątania kocich odchodów – brzmi fantastycznie, nie? No nie. Znaczy – dla ludzi owszem (przyznam, że lata temu też wydawało mi się to naprawdę świetnym pomysłem, ale na szczęście zrozumiałam, że jednak nie, zanim nauczyłam tego jakiegokolwiek kota). Ale dla kotów w żadnym wypadku. Znów rozbijamy się o kwestię kocich instynktów – kot zagrzebuje odchody i mocz, żeby ukryć swój zapach. W toalecie tego nie zrobi, co rodzi u niego stres. Stresujące jest również samo korzystanie z toalety, bo musi balansować na jej krawędzi, w dodatku w bardzo wymuszonej, nienaturalnej dla siebie pozycji. Koty mają bardzo wrażliwą psychikę, prędzej czy później skończy się to jakimś problemem, serio. Nie zmuszajmy kotów do realizowania naszych durnych pomysłów.\nTo właśnie reklama psich perfum, która z jakiegoś powodu wyświetliła mi się w newsfeedzie na Facebooku, zainspirowała mnie do napisania tego artykułu. Perfumowanie psa to jest tak durny pomysł, że naprawdę smuci mnie jego popularność. Tak – pies wydziela zapach. Tak – pies nie pachnie różami, pachnie po prostu psem.\nBez względu na to, jakie są nasze subiektywne, “nosowe” odczucia wobec nut zapachowych eau de doggo, psu jego aromat jest potrzebny. Służy on do komunikacji z innymi czworonogami. Psy mają doskonały węch i z samego zapachu potrafią wyciągnąć ogrom informacji. Inaczej pachnie kastrat, inaczej pies wystraszony czy agresywny i przepełniony testosteronem. Perfumując psa odbieramy mu możliwość opowiedzenia o sobie innym czworonogom. Co więcej, zapachy przyjemne dla nas, dla psów są co najmniej neutralne, a często nawet drażniące. Pies spryskany perfumami nie będzie z tego faktu zadowolony, będzie chciał stłumić ten zapach innym. I wybierze do tego celu na przykład psującą się rybę albo odchody. A wtedy będzie pachniał zdecydowanie mniej przyjemnie, niż zazwyczaj.\nA Wy trafiliście kiedyś na podobnie potencjalnie szkodliwe produkty dla zwierząt?\nJeżeli decydujemy się na wzięcie pod opiekę jakieś zwierzę, to musimy być świadomi tego, co się z tym wiąże i akceptować konsekwencje. Czworonożny przyjaciel to nie tylko milusie towarzystwo do tulenia się na kanapie przy kolejnym odcinku ulubionego serialu. To także konieczność częstszego prania tapicerki sofy, bo przesiąka zwierzęcymi zapachami. To ślady pazurów na meblach czy drewnianej podłodze. To miejsce zajmowane przez niezbędne akcesoria jak kuweta, miski czy zapas karmy. Czas, który będziemy musieli poświęcić na spacery, zabawę, wychowanie i wizyty u weterynarza.\nBez względu na to, co próbuje nam wmówić branża gadżetów dla zwierząt domowych, pies i kot to nie są fikuśne, interaktywne maskotki, które możemy przebierać, nosić ze sobą wszędzie i miziać bez względu na to, czy im się to podoba, czy też nie. To żywe stworzenia, które mają swoje instynkty i muszą mieć możliwość realizacji swoich potrzeb gatunkowych. Jeżeli nie jesteśmy w stanie tego zaakceptować, to kupmy sobie po prostu pluszaka.\nAutor zdjęcia nagłówkowego: StockSnap / Pixabay\n“Ptaki. Przewodnik Collinsa” – czy warto kupić?\nRecenzja książki nie tylko dla ornitologów.…\n5 gatunków zwierząt morskich, warto zobaczyć przynajmniej raz w życiu\nW morzach i oceanach całego świata żyje niewyobrażalna liczba fascynuj�…


Eksport metodą prób i błędów - GazetaPrawna.pl\nNiełatwo jest znaleźć handlowców, którzy poradzą sobie na zagranicznych rynkach. Młodzi nie chcą się kształcić w tym zakresie / Inne\nDla większości polskich przedsiębiorstw wyjście poza rodzimy rynek to jeszcze pieśń przyszłości. Potrzebna do tego jest bowiem wykwalifikowana kadra, która potrafi się sprawnie poruszać w realiach innych krajów i rozumie tamtejszego klienta. Tymczasem jest to umiejętność, którą polski biznes nabywa od niedawna.\n– W dużej mierze kompetencje w zakresie sprzedaży międzynarodowej nasze firmy wykształcają same metodą prób i błędów. W końcu nie mamy w kraju biznesu, który rozrastałby się od stu lat. Z tego względu wszystkiego jeszcze się uczymy i nadrabiamy, korzystając czasami z zagranicznych wzorców – mówi dr Mikołaj Pindelski, kierownik podyplomowych studiów zarządzania sprzedażą w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie.\nSposób budowy sprzedaży za granicą zależy oczywiście od typu prowadzonej działalności. Innym podejściem będzie się musiała bowiem wykazać firma oferująca oprogramowanie skrojone pod klienta, a innym – producent gwoździ. Niemniej wśród polskich firm można wyróżnić kilka strategii.\nBudowę sprzedaży za granicą polskie firmy opierają często na doświadczonych pracownikach, którzy już sprawdzili się w kraju. Tak było w przypadku Zakładów Mięsnych Werbliński, które rozpoczęły zagraniczną ekspansję po wejściu Polski do Unii Europejskiej. Dzisiaj firma jest obecna na dziesięciu zagranicznych rynkach, w tym: w Czechach, na Węgrzech, w Rumunii i Macedonii. Jak wspomina Daniel Grzesiak, wiceprezes firmy, kiedy zapadła decyzja o wyjściu za granicę, zadanie to przypadło dotychczasowym pracownikom.\n– Nie były to jednak przypadkowe osoby, ale takie, które już w kraju specjalizowały się w pozyskiwaniu parterów do współpracy. Liczyliśmy, że ich doświadczenie z rynku wewnętrznego sprawdzi się w innych krajach. Szczególnie że od samego początku nastawialiśmy się na współpracę z sieciami handlowymi – mówi prezes.\nInną drogą z kolei poszła firma Eckert, producent sterowanych przecinarek do metalu. Jej założyciel Tadeusz Eckert, mający wcześniejsze doświadczenie w pracy w Niemczech, doszedł do wniosku, że kluczowe w przypadku maszyn kupowanych raz na kilka, kilkanaście lat jest zaufanie klientów. – Wprowadzanie marki przemysłowej na rynek to długotrwały proces, opierający się przede wszystkim na zaufaniu. Ludzie najbardziej ufają swoim krajanom. Dlatego za granicą lepiej budować sprzedaż w oparciu o pracowników zatrudnionych w danym państwie – mówi prezes. Eckert zaczął wysyłać swoje produkty za granicę 15 lat temu, a w każdym kraju zaczynał od zatrudnienia odpowiednich ludzi pochodzących z lokalnego rynku.\nPodobną strategię obrali założyciele firmy Lechpol, szerzej znanej pod marką elektroniki użytkowej Krueger & Matz. W tej rodzinnej firmie, sprzedającej m.in. telefony komórkowe, rozwój eksportu to zadanie leżące na barkach braci Leszków, Michała oraz Mariusza. Pierwszy jest dyrektorem ds. marketingu, drugi – wiceprezesem. To oni szukają nowych rynków zbytu, a kiedy uda im się pozyskać partnerów do współpracy i odbiorców, opiekę nad krajem przejmuje przedstawiciel handlowy.\n– Najlepsze efekty w eksporcie osiągamy na rynku rumuńskim. Tu jednak poszliśmy o krok dalej. Nawiązaliśmy spółkę joint venture z lokalnym przedstawicielem, kosztami dzielimy się po połowie. Nie wszędzie jednak taki model współpracy jest możliwy. Warunkiem jego wdrożenia jest znalezienie partnera, który tak jak my będzie zaangażowany w rozwój biznesu – mówi Michał Leszek.\nNa lokalnych dystrybutorach w niektórych krajach polega również Tadeusz Eckert. Jak mówi, świetne efekty takiej współpracy z lokalnym partnerem również udało mu się osiągnąć w Rumunii, gdzie – chociaż rynek nie jest duży – dzięki zaangażowaniu dystrybutora udało się sprzedać dużo przecinarek.\nPolski biznes zdążył się już nauczyć elastycznego podejścia. Sprawdza koszty, patrzy na lokalną specyfikę i zastanawia się, co mu się bardziej opłaca. – Uznaliśmy, że w takich krajach jak Rumunia czy Macedonia lepiej sprawdzą się fachowcy, którzy biegle mówią w lokalnym języku i znają lokalne zwyczaje. I nie myliliśmy się. To właściwa metoda – mówi Grzesiak.\nJak radzi dr Pindelski, wobec braku wielokulturowego środowiska w polskim biznesie niezłym pomysłem może być sięgnięcie po studentów, którzy w trakcie edukacji spędzili rok czy dwa za granicą. Takie osoby nie będą od razu mistrzami sprzedaży, ale styczność z innym krajem uwrażliwiła ich na lokalną specyfikę. Odpowiednio prowadzone mogą się okazać świetnymi pracownikami.\n– Budując zagraniczną sieć sprzedaży, działaliśmy dwutorowo. Z jednej strony zaprosiliśmy do współpracy studentów z programu praktyk międzynarodowych realizowanego przez AIESEC. To był strzał w dziesiątkę. Na kilku rynkach to właśnie ci studenci byli naszymi najlepszymi pracownikami i zostali z nami na lata. Z drugiej strony rekrutowaliśmy przez agencję – mówi Piotr Ejdys, prezes polskiej spółki Gemius, która kilkanaście lat temu zaczynała od małego biura w Warszawie, a dziś ma oddziały w kilkunastu krajach Europy.\nProblem ze sprzedawcami polega również na tym, że kariera w tym zawodzie nie jest bardzo atrakcyjna dla osób wkraczających w zawodowe życie. – To nie jest wymarzona droga rozwoju dla młodych ludzi. Co więcej, branżowe badania od lat pokazują, że najlepszych i najgorszych sprzedawców łączy to samo – nigdy nie chcieli mieć z tym zawodem nic wspólnego oraz że nie chcą mieć z nim nic wspólnego w przyszłości – mówi dr Pindelski. To m.in. dlatego mało kto chce się uczyć tego zawodu. W związku z tym kształcenie w zakresie sprzedaży zagranicznej polskie uczelnie oferują tylko w ramach studiów podyplomowych, a nie zwykłych pięcioletnich. ⒸⓅ\nNasi specjaliści niczym nie ustępują zachodnim\nKatarzyna Sołtysiak ekspert rynku pracy w Antal Sales & Marketing\nPolskie produkty zaczęły być lepiej postrzegane za granicą, dlatego coraz więcej rodzimych firm właśnie tam szuka dogodnej przestrzeni dla swojego biznesu. Odzwierciedleniem tej tendencji jest rosnące zapotrzebowanie na handlowców z doświadczeniem w rozwijaniu przedsiębiorstw poza granicami. Dotychczas polscy przedsiębiorcy inwestowali w zagranicznych ekspertów z bogatą siecią kontaktów lokalnych i znajomością specyfiki danego rynku. Teraz coraz częściej menedżerami ds. eksportu działającymi na rynkach zagranicznych zostają Polacy. Od połowy ubiegłego roku to zainteresowanie jest szczególnie widoczne.\nZmiana podejścia w polityce rodzimych przedsiębiorców to bardzo pozytywny znak. Na naszym rynku mamy wielu specjalistów, którzy mają szerokie doświadczenie we współpracy z sieciami handlowymi i dystrybutorami działającymi w innych krajach. Znajomość języków obcych u osób zajmujących się eksportem to podstawa i również w tej kwestii nie mamy sobie nic do zarzucenia – specjaliści władający czterema językami wcale nie należą do rzadkości. Wiele osób inwestuje również w kompetencje umożliwiające globalny rozwój, decydując się na studia zagraniczne i zdobywając pierwsze doświadczenia zawodowe poza Polską. Uczy ich to otwartości i mobilności. Te cechy są konieczne przy pracy na stanowisku menedżera ds. eksportu. Wielu specjalistów i menedżerów traktuje pracę za granicą jako atrakcyjną możliwość połączenia kariery z poznaniem nowego zakątka świata.\nInwestycja w kompetencje i języki obce, a następnie zgoda na życie na walizkach, dają unikalne doświadczenie i dobre zarobki. Myślenie o polskich menedżerach ds. eksportu jako o tańszej alternatywie dla zagranicznych specjalistów jest mylne. Wykształcony, doświadczony i znający języki obce fachowiec, którego rola zawodowa wymaga wyjazdu poza Polskę, może oczekiwać takiego samego wynagrodzenia, jak podobni specjaliści z Europy Zachodniej. Według Raportu Płacowego Antal 2016 miesięczne wynagrodzenie na tego rodzaju stanowisku waha się w przedziale od 8 do 15 tys. zł brutto. Dodatkowym elementem wynagrodzenia jest premia uzależniona od wyników sprzedaży na podległych rynkach. Wynagrodzenie różni się w zależności od konkretnej branży i wielkości organizacji.\nBranża zwykle decyduje o strategii działania\nDr Paweł Korzyński Akademia Leona Koźmińskiego\nSpecyfika danej branży wymusza metodę ekspansji poza Polską. Jeśli mamy do czynienia ze stosunkowo niedrogimi usługami lub produktami, prawdopodobieństwo sukcesu bez spotkań bezpośrednich jest większe niż w przypadku zaawansowanych maszyn przemysłowych czy skomplikowanych usług doradczych.\nNajmniej kapitałochłonną opcją jest znalezienie dystrybutora produktów lub usług. Nie w każdej branży jest to możliwe. Jeśli konkurencja w zakresie danego wytworu jest duża, to bardzo możliwe, że dystrybutor nie będzie chciał sprzedawać tylko jednego produktu lub też będzie oczekiwał szczególnie preferencyjnych warunków dystrybucji, licznych działań marketingowych czy innych inwestycji, które mogą się nam nie opłacać.\nKolejna opcja to poszukiwanie outsourcingodawcy w zakresie sprzedaży na danym rynku, czyli firmy, która przejmie wybraną część procesu sprzedaży na określony czas. Takie rozwiązanie może być opłacalne przy badaniu możliwości wejścia na dany rynek. Jeśli ten test się nie powiedzie, koszt rezygnacji ograniczony jest do wydatków związanych z umową outsourcingową.\nIstnieje możliwość podzielenia procesu sprzedaży np. na fazę inicjacji – poszukiwania potencjalnych klientów i wstępnego precyzowania potrzeb, oraz fazę negocjacji, podczas której negocjuje się i podpisuje kontrakt. Pierwsza faza może być realizowana przez pracowników w Polsce, natomiast druga przez osoby zrekrutowane poza granicami kraju. To rozwiązanie, które przyniesie oszczędności w pierwszej fazie, jest natomiast uzależnione od sprawności komunikacji między inicjatorami i negocjatorami.\nNajbardziej kapitałochłonną opcją jest zatrudnienie specjalistów od sprzedaży na lokalnym rynku. Proces docierania do kandydatów o tyle jest dziś łatwiejszy, że dział HR może skorzystać z profesjonalnych platform społecznościowych, takich jak LinkedIn, Xing czy Viadeo. Dzięki nim dotrzemy bezpośrednio do kandydatów z doświadczeniem w danej branży. To etap, w którym można też zweryfikować zapotrzebowanie na dane produkty i usługi. Reakcje doświadczonych kandydatów na dany produkt mogą być podstawą do oceny potencjału rynku.\nTDNDGP WEEKEND innowacje npbp2016 TDNDGP import NMWBP