Statek "Brzask" [odnośnik] 10.08.21 10:25\nW środku mieściła się ładownia, pomieszczenia dla załogi takie jak kajuty, kubryk czy część szpitalna, a wszystko to określano mianem pokładówki. Kapitan oraz Pierwszy mieli swoje kajuty, reszta załogi zaś spała w głównej części na hamakach rozdzielonych między sobą płachtami materiałów, aby oddzielić starszych marynarzy od młodszych i majtków.\nRe: Statek "Brzask" [odnośnik] 10.08.21 12:43\nO nie... Czy to w ogóle było możliwe? Aquila Black w mig zrozumiała, co tak naprawdę miało miejsce, widziała już to przecież wcześniej. Gdy Evandra wpadła ot tak po prostu do jej ogródka. Właśnie doświadczała czkawki teleportacyjnej po raz pierwszy w życiu, choć nie miała pojęcia, skąd to się tak naprawdę wzięło. Być może kurz w bibliotece do tego doprowadził? Och, gdy tylko wróci na Grimmauld Place, policzy się ze skrzatami! Teraz jednak największym problemem nie było to, że czka, a to gdzie czka. Wizyta w jakiejś dziwnej jaskini na końcu świata to jedno, spotkanie Beckett to drugie, a kuroliszek to trzecie, ale gdzie na brodę Merlina, była teraz? Upadła na coś twardego, ślizgając się na mokrej podłodze. Był już wieczór, ciemność nieba otulała rzeczywistość, ale nie była tu sama, nie tak jak przed paroma minutami, gdy jedynym towarzystwem była stara rywalka. - A ty co tu robisz, kocmołuchu? - ktoś krzyknął w jej stronę. - Terry, portowa kurwa nam tu wlazła, a patrz, jak się wystroiła. Korzystasz, zanim ruszymy? - zaśmiał się kolejny, gdy Aquila kręciła się w koło, usiłując zrozumieć sytuację, w której się znalazła. Już samotność była lepsza niż to wszystko, co ją właśnie otaczało. Pijane i brudne gęby mężczyzn, powoli zbliżające się w jej stronę. Mieli różdżki, ale to w niczym nie pomagało, wydawali się niebezpieczni. Miała ochotę krzyczeć, ale głos uwiązł w gardle. I ten przeraźliwy chłód... Nawet wełniana czapka, szalik i rękawiczki od Beckett nie były w stanie jej ochronić przed wiatrem zacinającym od morza, tak przerażającym, że aż szumiał w uszach i wkręcał się do głowy. - Nie, nie... Proszę... - jęknęła tylko, odsuwając się o krok do tyłu. Rozdarta sukienka, oblepiona kurzem i pajęczynami wyglądała potwornie, nie dziw, że wzięli ją za biedotę, nawet jeśli sama metka tej kreacji była warta więcej niż ich żołdy. Ktoś położył na niej łapsko, ale odsunęła się ponownie, zbierając w sobie sztuczną odwagę. - Nazywam się lady Aquila Black, jestem lady nad Buckinghamshire, nad Berksh... - nie zdążyła, ktoś jej przerwał. - Ta, a ja jestem Koronos Travers - zaśmiał się jakiś młodzieniec o mysiej twarzy. - A ja Tristan Rosier - wtórował mu drugi, którego wcześniej nazwano Terrym. Widać towarzystwo rozbawiło się wystarczająco. Musiałą się stąd wydostać. Nawet jeśli oczekiwanie na kolejne czknięcie i teleportacja stąd miała zająć dzień, to nie mogła pozostać na statku, który zdawał się mieć załogę o wiele bardziej niebezpieczną, niż pożerający ludzi kuroliszek. Nie wierzyli jej... Jak mieli...? Nie wyglądała przecież na damę, nie w tym stroju. - Mam czkawkę, nie chciałam... - sztuczna odwaga i duma znowu zeszła z jej twarzy, gdy ręce wyciągała przed siebie, usiłując w ten sposób stworzyć sobie nienaruszalną przestrzeń osobistą. Rozejrzała się dookoła. Z jednej strony morze z drugiej port nie wiadomo gdzie. Nie był to Londyn, nie była na Tamizie. Musiało to być jedno z ościennych hrabstw, ale które? Och, na Salazara, przecież Anglia była wyspą!\nRe: Statek "Brzask" [odnośnik] 10.08.21 18:25\nLedwo co znów zawinęli do portu w Norfolk, portu macierzystego. Rosier już zszedł na ląd, a Kenneth nadal do końca nie rozumiał co się wydarzyło w trakcie tego rejsu. Nie miał teraz czasu na zastanawianie się nad tym co siedzi w głowie Rosiera, miał ważniejsze rzeczy do zrobienia. Należało rozliczyć towar, zmienić podarte żagle i dopilnować aby załoga wyszorowała dokładnie pokład. Dostali dziś dwie porcje grogu, należało im się za trudy jakie znosili w trakcie tej żeglugi. Spojrzał na dokumentację marszcząc brwi.\n-Pierdoleni handlarze… - Mruknął pod nosem widząc zapiski w swojej dłoni. Zerwał się ze swojego miejsca i wyszedł z kajuty. Gwizdnął głośno. -Rowan!\nZaraz pojawiła się głowa jednego z marynarzy odziana w dzierganą, starą czapkę. Zasalutował szybko.\n-Aj, panie Fernsby!\n-Ile beczek wniesiono na pokład?\n-Sir? - Marynarz zmarszczył nieznacznie brwi zaskoczony tym pytaniem.\n-Do kurwy nędzy, to chyba proste pytanie, Rowan!\n-Aj! - Marynarz pogrzebał w kieszeniach i wyciągnął z nich pomiętą kartkę.-Dwanaście, sir!\n-To dlaczego w dokumentach jest piętnaście, Rowan? - Spojrzał na niego lodowata, a oczy przybrały barwę prawie czarna. Po czole marynarza spłynęła kropla potu, chociaż panowała niska temperatura na zewnątrz.\n-Sir… ja… ja… liczyłem.\n-Dupa, a nie liczyłeś, Rowan. - Warknął Kenneth. -Oskubali nas. Cztery dodatkowe wachty w godzinie wilka, Rowan. - Marynarz jęknął, a to sprawiło, że w Pierwszym aż się zagotowało, spojrzenie mówiło, że lepiej aby mężczyzna zszedł mu z oczu jeżeli nie chciał stać się pokarmem dla ryb. Ten zasalutował i czmychnął, cieszą się, że nie dostał klarowania pokładu samemu. Pierwszy musiał być już zmęczony, że tak łagodną karę mu dał. Sam Kenneth wiedział, że nie mógł więcej. Beczki były z przemytu i tylko dzięki wiernej załodze mogli je transportować omijając skutecznie cło i inne opłaty. Choć teraz mogło być różnie od kiedy Rosier się dowiedział. Potarł w zamyśleniu podbródek i wtedy dotarły do niego postukiwania i podniesione głosy z pokładu. Westchnął zrezygnowany i trochę poirytowany.\n-Ani chwili, kurwa, spokoju. - Powiedział do siebie wychodząc na góry pokład. Zobaczył zamieszanie i usłyszał rechot części załogi. Jak znowu sprowadzili jakąś dziwkę… A jakże by inaczej. Stała tam, w podartej kiecce, nie pasującymi do niej dodatkami, w pajęczynach i ogólnym nieładzie. Pewnie wyczołgała się z jakieś piwnicy i szukała okazji. -To statek, a nie pływający burdel! - Ryknął na marynarzy, którzy słysząc głos Pierwszego zatrzymali się nim zdążyli obłapiać Aquilę. Kenneth śmiałym krokiem i podszedł bliżej taksując lady Black wzrok od dołu do góry. Była ładna, a kiecka zdawała się być nawet niezłej jakości, możliwe, że miała jakiegoś gacha z bogatej rodziny. Uśmiechnął się krzywo do niej, z lekką pogardą. -Czmychaj, nim któryś cię obróci na linach.- Wskazał jej zejście na pokład.\n-Lady Aquilililia Black schodzi. - Powiedział jeden z marynarzy rechocząc cicho, a Pierwszy od razu się zatrzymał i odwrócił by ponownie spojrzeć na kobietę.\n-Ładnie to tak podawać się za szlachciankę? - Zapytał, było coś w niej co nie pasowało mu na typową dziewkę portową.\nRe: Statek "Brzask" [odnośnik] 10.08.21 18:53\nCzuła ich lepkie dłonie, obrzydliwe i śmierdzące. Zaciskała palce na niewidzialnej ścianie, próbując własnym ciałem unikać ich dotyku. Woń ryb, dziwnego oleju i ludzkiego potu niemal doprowadziła ją do wymiotów, gdy drobny żołądek zaciskał się i przesuwał niemal do gardła. Trixie Beckett była o wiele mniejszym problemem i Aquila po raz pierwszy pomyślała, o ile bardziej wolałaby jej obecność. Przeszło godzinę temu nie chciała dotknąć jej dłoni bez rękawiczki, gdy był na niej pyłek, a teraz ręce obcych mężczyzn ot tak bez pardonu śmiały zmierzać w kierunku jej wątłego ciała. Dbała o nie przecież, dbała o każdy centymetr skóry, ściskała się gorsetami, kąpała w krwi dziewic, bo chciała być tą wersją siebie, którą będzie ubóstwiać. A jednak wmówili biedocie, że odbierała życie tym dziewczynom dla siebie. Ach, przecież to nieprawda. Nikomu nie odebrałaby życia, po prostu miała do tego prawo. Wyśmiana przez marynarzy traciła swoją ostatnią deskę ratunku, nazwisko praktycznie zawsze działało, nigdy jej nie zawiodło, a teraz? Teraz odbiło się głuchym echem, któremu wtórował jedynie zbereźny chichot. Wtem wybawiciel, anioł prawdziwy, choć wyglądał równie brudno, wyswobodził ją przed atakiem i wskazał drogę do ucieczki. Tam na pewno będzie mogła się schronić, wysłać sowę, cokolwiek... Już ruszyła w kierunku zejścia ze statku, pragnąc jak najszybciej postawić stopę na kamieniu i schować się, gdy zatrzymało ją pytanie. Stanęła jak wryta. Mogła teraz kłamać, udawać, że miał rację i jedynie podawała się za nią, ale jeśli znał jej nazwisko... Przecież nie mogli stać tu ot tak, jeśli byliby rebeliantami, a jeśli nie, to musieli znać przynajmniej pana ojca, wiedzieć kim był. - Nie podaję się - powiedziała cicho, odwracając się z powrotem w stronę mężczyzny, aby spojrzeć mu w oczy. Nie obyło się bez przerażenia, przesiąknięta była wstydem i upokorzeniem, które ją tu dotknęło. - Nazywam się lady Aquila Black i jestem córką lorda nestora Polluxa Blacka - płacz miała już niemal na końcu nosa. Trzęsła się z zimna, wyobrażając sobie, jak otula ją drogie i ciepłe futro, jak domowe pantofle zamieniają się w kozaki z najdroższej skóry, a te paskudne mitenki od Beckett, w welurowe czarne rękawiczki, ozdobione jeszcze diamentowymi pierścieniami. Co z tego, że z jej uszu zwisały złote kolczyki, gdy i tak była tu nikim, nawet ze swoim tytułem. - Nie chciałam tu trafić, czknęłam i... Proszę mi wybaczyć, proszę pana - odparła przygryzając policzki od środka, chowając się przed wzrokiem mężczyzn. Nie chciała się narażać, nie chciała ryzykować, jedynie jak najszybciej zjawić się w domu, albo jakimkolwiek bezpiecznym miejscu, nawet w ogródku Rosierów, byleby tylko jak najdalej od tych wszystkich ludzi. - Proszę tylko wskazać mi, gdzie mogę się schronić, zapadłam na czkawkę teleportacyjną i potrzebuję uzdrowiciela - dygotała. Gęsia skórka przykrywała jej dekolt i nogi, usta siniały, a skostniałych palców już niemal nie czuła. Dlaczego nie mogło jej przenieść do biblioteki londyńskiej, albo do wykwintnej restauracji? Do jakiegokolwiek miejsca, w którym mogłaby znaleźć przyjaciela, kogoś, kto ją znał i gotów był ochronić, gdy tylko zajdzie taka potrzeba. Tymczasem jednak tkwiła tu, wpatrując się w oczy człowieka, który ochronił ją przed wieczną skazą na ciele, a jednak nie był jej nijak bliski i nie potrafiła mu zaufać, ani tym bardziej prosić o pomoc, nawet gdy panicznie jej potrzebowała.\nRe: Statek "Brzask" [odnośnik] 10.08.21 22:00\nPięknie. Jeszcze zaraz zacznie mu tutaj beczeć. Westchnął ciężko, zrezygnowany, że kiedy już chciał się zmywać do swojego domu to czkawką wpadła mu poturbowana lady… albo jakaś jej służka. Podszedł bliżej do kobiety, a marynarze obserwowali całe zdarzenie z zainteresowaniem, co też zrobi Pierwszy. Stanął na przeciwko Aquili, bardzo blisko, tak jak żaden dżentelmen z jej sfery by się nie znalazł. Wciskając dłonie w kieszenie spodni nachylił się lekko w jej stronę by spojrzeć w oczy przerażonego dziewczęcia. Z bliska tym bardziej nie wyglądała na portową dziewkę, która chciała wykorzystać okazję i zarobić na marynarzach. Słysząc, że chce zejść z pokładu i udać się do jakiegoś uzdrowiciela zaśmiał się krótko, ale nie był to dźwięk przyjemny i należący do ciepłych.\n-Nie przeżyjesz w porcie pięciu minut jak zejdziesz ze statku. - Odparł kąśliwie nie tytułując jej lady Black, nie wiedział czy naprawdę nią jest. Jeżeli jednak była to zostawienie jej samej mogłoby przynieść mu same kłopoty. Trzęsła się jak osika i mógł przysiąc, że zaraz mu padnie co by spowodowało jeszcze więcej problemów.\n-Panie Samson! - Zawołał ostro, a ten o szczurzej twarzy wyprostował się gwałtownie. -Udaj się do zarządcy portu i powiedz mu, że mamy lady Black na pokładzie. Niech przyślą kogoś od Traversów. - Kiedy to mówił nie odrywał ciemnych oczu od twarzy Aquili, Samson zaś zasalutował i szybko zbiegł z pokładu. Jeszcze przez chwilę słychać było oddalające się kroki. Kenneth zaś złapał lady Black powyżej łokcia stalowym uściskiem dłoni i pociągnął bez słowa za sobą, a jeżeli stawiała choć cień oporu rzucił tylko przez ramię. -Mam cię zostawić z nimi?\nMarynarze jednak nie rzucali się w stronę kobiety, nie czynili żadnych uwag. Może i byli podpici oraz nie wszyscy charakteryzowali dobrymi manierami jednak Pierwszy miał posłuch równy kapitanowi. Jeden tylko z nich puścił Aquili oczko uśmiechając się bezczelnie.\n-Wracać do roboty! - Zawołał do załogi i zaraz ci rzucili się do roboty. Kenneth zaś sprowadził kobietę pod pokład i skierował do swojej kajuty. Nie była to wielka przestrzeń, ale przede wszystkim ciepła i sucha. W jednym kącie wisiał hamak, a pod nim ciężka skrzynia przymocowana na stałe do podłogi. Podobnie było z niedużym biurkiem i krzesłem. Po drugiej stronie mieściła się kolejna skrzynia, a przy lufcie stał globus i piętrzyły się mapy. Na biurku zaś leżały papiery, które jeszcze niedawno przeglądał. Zebrał je na bok, a następnie postawił na blacie szklankę sięgając po ciemną butelkę z ginem. Nalał alkoholu do szklanki, a tą podał zziębniętej kobiecie bez słowa. Przez chwilę patrzył na nią nie wiedząc czy ma rzeczywiście do czynienia ze szlachcianką, która teraz wyglądała jak istna kupka nieszczęścia. Westchnął ciężko i z hamaku wyciągnął koc, który zaraz znalazł się na kolanach kobiety, aby się okryła nim. -Poczekasz tutaj, aż człowiek Traversów cię zgranie i pomoże. - A przy okazji potwierdzi tożsamość kobiety. Teraz sam sobie nalał ginu i wychylił szklankę za jednym zamachem.\nRe: Statek "Brzask" [odnośnik] 10.08.21 22:34\nSurrealistyczność tej sytuacji przyrównać można było jedynie do bólu zęba. Była równie niewygodna i dręcząca umysł, a równocześnie nie zachęcała do żadnego wkręcania się głębiej w temat. Stała jak wryta, gdy mężczyzna wspomniał, że nie przeżyje w porcie. Spojrzała tylko wzrokiem pełnym przerażenia w stronę budynków. Nie wyglądały niczym magiczny port w Londynie. Jakaś stara apteka z obdrapanym szyldem, obok coś na rodzaj karczmy, z której właśnie wyszedł zataczający się mężczyzna... Oh, i czy tam przed wejściem stołował się spasiony szczur? Wzdrygnęło ją, nigdy w życiu nie musiała obcować z podobnymi ludźmi, ani nawet na nich patrzeć. Oczywiście, w stolicy zjawiali się i tacy, ale skutecznie unikała miejsc, w których można było spotkać podobnych obszczymurków. Tu z kolei stała tuż obok. Wystarczyło zrobić kilka kroków poza łajbę, a być może, oh... A na pewno! Na pewno by zginęła, tak jak wspomniał stojący zdecydowanie zbyt blisko mężczyzna. Póki co jednak tylko on był jej tu przyjacielem, o ile tak można było nazwać tę tymczasową relację. Nie odezwała się więc słowem, nawet pomimo tego, że zwrócił się do niej bezpośrednio, bez użycia tytułu. - Och, chwała Merlinowi - wyrzuciła z siebie dość cicho, zaledwie pod nosem, ale zapewne pierwszy dokładnie to słyszał. - Dziękuję - powiedziała głośniej najpierw do niego, a potem skierowała spojrzenie na pana Samsona, kiwając mu z wdziękiem głową. Wiec wystarczyło poczekać, a ktoś ją uratuje! Ich rodziny miały przecież neutralne stosunki, nie wchodzili sobie w drogę, działali dla wspólnego dobra, na pewno rozpoznają w niej lady. Przecież zresztą, była tam Junona. Wypuściła głośniej powietrze w wyraźnej uldze. Nagle nad łokciem, na drobnym i zmarzniętym ramieniu, poczuła silny uścisk. Zdecydowanie zbyt mocny, zapewne mający zostawić jej siniaki i z powrotem wciągnęła powietrze. A więc to bujda? Zaciągnie ją teraz pod pokład i zrujnuje jej niewinność? Szarpnęła ręką mimowolnie, instynktownie chciała walczyć i uciekać, chociaż przecież poza statkiem czekała na nią śmierć. Jednak przecież mógł kłamać, nawet po to, by poczuła się bezpieczniej. Kto wie, co siedziało w głowach takich ludzi? Szybko jednak okazało się, że zbyt daleko wyprowadzone myśli mogły być zwyczajnie... błędne... Miał rację, wolała nie zostawać tam, Ci mężczyźni pokazali już, czego chcieli. Jeśli miała swoją szansę w nim, to chyba musiała z niej skorzystać. Poszła więc posłusznie w dół, chociaż tam wcale nie pachniało lepiej. Wzdrygnęła się tylko, gdy jeden z marynarzy puścił jej oczko. Był obrzydliwy... W końcu weszła do kajuty swojego wybawiciela, rozglądając się nieco nieśmiało. Weszła tam powoli, niepewna każdego swojego ruchu, aż usiadła na krześle, czekając na dalszy wyrok. Och, jakie było jej zdziwienie, gdy zamiast bólu i upokorzenia, przed sobą znalazła szklankę alkoholu, a na kolanach koc. Ten co prawda był już nieco stary, przetarty i zdecydowanie nie miał najlepszej jakości, ale chłód, jakiego doświadczyła, wystarczająco mocno upewnił ją w przekonaniu, że chce go użyć. - Dziękuję - powiedziała więc krótko, usiłując utrzymać brodę w górze. Nie płakała, chociaż łzy cisnęły się do oczu. Musiała być silna i utrzymać kamienną twarz, trzymać wyprostowane plecy. Przykryta kocem, wyciągnęła dłoń po szklankę, ściągając wcześniej rękawiczki i kładąc je na biurku. Ach, gin... Obiecała sobie, że bóle głowy odejdą, gdy ograniczy spożycie tych trunków, że nie ma teraz na to czasu i musi skupić się na książce, ale przecież Musiałą uspokoić nerwy. Szklankę przechyliła więc, wypijając ją niemal do końca. Potrafiła to robić po tylu wypitych butelkach na Grimmauld Place, cala żałoba owiana była zapachem ginu, wina, rumu, likierów... Ten rozgrzewał, a silny smak przenikający podniebienie nie odrzucał. Wykręciła lekko usta i zmarszczyła nos, ale w końcu połknęła cały. Potrzebowała jego ciepła i ukojenia. - Dziękuję, panie... Och, nie przedstawił się pan - napomknęła, bo chociaż stres zżerał ją od początku, tak była pewna, że nie poznała jego imienia. W pomieszczeniu zrobiło się cieplej, więc ściągnęła też czapkę, a potem szalik. Koc zsunęła nieco niżej, ale wciąż zostawiła go na plecach. Po raz pierwszy od kiedy wyniosło ją z domu, czuła odrobinę ciepła. Odetchnęła więc z ulgą, czując względne bezpieczeństwo, rozluźniona po wypitym alkoholu. - To bardzo uczynne z pana strony, obiecuję, że przekażę panu ojcu, że pomógł mi pan dziś. Jestem pewna, że obficie pana nagrodzi - mówiła gładko, usilnie starając się brzmieć niewinnie, ale wyraźnie wdzięcznie. Teraz pragnęła tylko, aby uzdrowiciel Traversów dotarł tu szybciej niż zdąży czknąć.\nRe: Statek "Brzask" [odnośnik] 10.08.21 23:07\nNawet jeżeli chciałby zobaczyć jak kobieta radzi sobie w porcie to nie uśmiechało mu się potem ganiać ją po ulicach i ratować z opresji. Dobrze, że się nie szarpała próbując udowodnić jaka to nie jest dzielna, bo wtedy poważnie by się zastanawiał czy nie zostawić jej jednak z załogą. Siedząc w kajucie słychać było jak załoga krząta się po pokładzie, uderzenia młotków, pokrzykiwania zmieszane z siarczystymi przekleństwami na temat czyjejś nieszczęsnej doli, ot uroki życia na statku.\nZakazywał załodze sprowadzać kobiety na łajbę, już raz zrobili popijawę tak sążną, że pół pokładu było zarzygane, a spomiędzy lin wyciągał gorsety i pończochy. Część załogi wyleciała na zbitą, zapijaczoną mordę, a reszta dostała takie wciry, że nigdy więcej żadnych dziwek nie sprowadzali.\n-Pierwszy zajęty, wy też powinniście być! - Usłyszał głos Rowana i cmoknął z niezadowoleniem, kiedy doszedł go czyjś rechot. Chyba nawet wiedział czyj. Posejdonie uchowaj aby nie przećwiczył ich na wachcie, bo dopiero się będą mieli z pyszna. Widząc jak kobieta wychyliła sprawnie gin dolał jej jeszcze. Nie miała zamiaru niańczyć i rozczulać się nad nią, ale też o suchym pysku trzymać nie będzie.\n-Fernsby. Kenneth Fernsby. - Przedstawił się niskim barytonem, po czym polał też sobie, a kobieta czując się lepiej zaczęła zdejmować okrycie wierzchnie. Nie uszło jego uwadze rozcięcie sukni odsłaniającej spory kawałek uda. Nie krył się nawet z tym, że to zauważył, ale najmniejszy mięsień na jego twarzy nawet nie drgnął, wzrok jednak na dłużej zawiesił na kobiecie oceniając jej sylwetkę. Była gładka, z delikatną urodą, za taką buźkę w porcie by się zabijali byle ją mieć.\nSłysząc jej gadkę o tym jak zostanie przez tatusia wynagrodzony był niemalże pewien, że ma do czynienia ze szlachcianką. Nie udawała kim jest, a to jak się wyrażała tylko o tym świadczyło. Wspaniale, jeszcze tego mu brakowało, aby przebywać w kajucie z panienką z dobrego domu, która na śniadanie jada kawior i zapija go kawą, którą zapewne on przehandlował wracając z Kuby lub Jamajki. Dumnie zadarty podbródek i pewność w głosie ją zdradzały. Poczuła się pewniej więc i zaczęła mówić zapewne chcąc się wykazać gestem. Najpierw musiał znosić Rosiera przez prawie dwa tygodnie na pokładzie, to teraz jeszcze Black. Nie przypominał sobie aby rozwieszał baner zachęcający szlachtę do wpadania w odwiedziny kiedy im się tylko podobało.\n-Nie potrzebuję pieniędzy twojego ojca. - Odparł oschle. Nie czynił to z powodu dobroci serca, czy odruchu szarmanckości celem ratowania damy w opałach, a jedynie ze swojej dumy. Niech Black wsadzi sobie swoje pieniądze głęboko do kieszeni i wyciąga tam gdzie musi kogoś przekupić. Wyciągnął z ze swojej kieszeni tytoń, który zaraz zakręcił w papierosa, za pomocą sztormówki, którą odpalił od podeszwy buta odpalił skręta, a jego końcówka zajarzyła się czerwienią. Podał papierosa kobiecie. -Wyglądasz jakbyś miała paść. - Wyjaśnił nadal trzymając wyciągniętą dłoń w jej stronę.\nRe: Statek "Brzask" [odnośnik] 11.08.21 17:07\nGłośny rechot dobiegł gdzieś z góry, tak jakby ktoś za cel wziął sobie ośmieszenie jej. Nie miała jednak jak zareagować. Bracia, ojciec, a nawet służba została na Grimmauld Place, a ją samą wywiało w świat z pomocą tego paskudnego schorzenia. Starała się za wszelką cenę oddychać jak najspokojniej, aby przypadkiem nie czknąć. O wiele bezpieczniejsze było poczekanie tutaj na kogoś od Traversów, kto mógł zabrać ją w ciepły kąt i uzdrowić, w międzyczasie powiadamiając Blacków o tym co ją spotkało. W bibliotece była sama, gdy ją teleportowało. Żadna ciotka i żaden wuj nie czytał przy stoliku zajmujących lektur, a przecież Aquili nikt nie kontrolował w taki sposób, aby śledzić ją w bibliotece. - Panie Fernsby - skinęła lekko głową. Sama już zresztą się przedstawiła, a wtórowały jej śmiechy i rozbawione oczy marynarzy. Mogli jej nie wierzyć, ale przecież była nią. Była damą z dobrego rodu, która zaledwie w wyniku wypadku i ciągu niefortunnych zdarzeń, znalazła się na tym statku. Kajuta pana Fernsby'ego była o wiele cieplejsza niż brudny i śmierdzący pokład, chociaż gdyby miała do wyboru spędzić noc w pokoju dla służby, a w tym miejscu, to bez zawahania się wybrałaby opcję pierwszą. Na szczęście dał jej ginu. Wypiła niewiele, szklankę zaledwie, pamiętając, że musi zachować nie tylko trzeźwość umysłu, ale i pełną kontrolę nad własnym ciałem. Było coraz cieplej, zapewne zasługą ginu i zwykłej osłony od wiatru, a może ktoś rzucił tu zaklęcia transmutacyjne. Powoli rozluźniała umysł, coraz mocniej przekonując się, że nie grozi jej tu nic złego, aż dostrzegła na sobie jego wzrok, który teraz spoczywał na udzie. Och nie, suknia była już kompletnie zrujnowana, a teraz odsłaniała blade udo. Jak najszybciej to było możliwe, zasłoniła je resztką materiału, zsuwając nieco niżej koc, dla pewności, że już nic nie widać. Nie była kusicielką, a na pewno nie ludzi tego typu, przecież jej przeznaczenie domagało się szlacheckiej krwi, a nie zostania pożywką dla strudzonego marynarza. Zmarszczyła nieco brwi, ale twarz oblała się czerwonym rumieńcem. Nie był to komplement, że patrzył, ale przecież nikt wcześniej tego nie robił. Przecież znała swoją atrakcyjność, dbała o każdy milimetr skóry, kazała czesać sobie włosy kwadrans za kwadransem, ale teraz nie wyglądała niczym prawdziwa dama, niczym klejnot Blacków. Teraz była zwykłym kocmołuchem, jak to nazwał ją jeden z marynarzy, nawet jej tytuł został wyśmiany. Nie potrzebował pieniędzy, ale być może potrzebował wstawiennictwa... Nie zamierzała jednak nic proponować, bo i nie miała takiej mocy. Mężczyzna zapewne już miał świadomość, jakie wpływy posiadali Blackowie. Marszczyła brwi, gdy wyciągała z kieszeni tytoń, potem odpalając do od buta. Owszem, może raz, albo dwa zdarzyło jej się poprosić o damskiego papierosa ciotkę, a potem wraz z kieliszkiem drogiego wina rozkoszowała się duszącym zapachem. Papieros kojarzył jej się zresztą tylko z tymi chwilami, ten za to... Ten pachniał jakoś gorzej, jakby był stary, albo przesiąknięty brudem. Patrzyła więc z pewną dozą niepewności na niego, gdy pan Fernsby wysunął dłoń ze skrętem. Odsunęła głowę nieco bardziej w tył, traktując go teraz niczym truciznę, a nie specyfik mający służyć relaksowi. Zawahała się, ale ostatecznie spojrzała w górę. Czy odmowa mu mogła sprowadzić na nią coś złego? Przecież posłał po Traversów. - Jak pan to zrobił? - spytała spokojnie, gdy odpalił papierosa od buta, patrząc nieco z dołu na opartego o skrzynię mężczyznę, po czym sięgnęła po szklankę stojącą na biurku, nie odrywając od niego wzroku. Ciekawa jak działa taki but. Jak rozżarzony węgiel? Czy gdyby przeszedł nim po śniegu, to ten stopniałby? Wolała ten mocny smak na języku niż poczuć dym słabego tytoniu w ustach i to jeszcze odpalonego od buta. Och, jakże by miała wziąć to do ust? Patrząc więc wciąż w oczy mężczyźnie, wzięła kolejny łyk alkoholu, tym razem jednak nie przechylając szklanki do końca. - Paść? - dopytała. - Och nie, to tylko wynik zmęczenia - blada twarz, teraz zapewne jeszcze bielsza ze strachu zapewne dokładnie tak wyglądała. Wyciągnęła dłoń, sięgając po papierosa, a potem chwyciła go w delikatne palce, tak jakby trzymała lufkę i powoli przesunęła go do ust, marszcząc nos. Zaciągnęła się raz i szybko tego pożałowała, dym ugryzł podniebienie i gardło, przez co cichy kaszel rozległ się w kajucie. Szybko oddała więc skręta mężczyźnie. - Nie jestem przyzwyczajona - powiedziała tłumaczącym się tonem. - Myśli pan, że długo to jeszcze potrwa? - przecież zaraz mogła znowu czknąć i znaleźć się w jeszcze gorszym miejscu, o ile to możliwe. - Przeniosło mnie tu z jakiejś jaskini, tam rozdarła się moja suknia - musiał zrozumieć, że to jedynie wynik przypadku, a nie, że tak chciałaby się ubrać. Przecież miała klasę. - Gonił mnie kuroliszek - nachyliła się nieco, jakby śmielsza po ostatnim łyku ginu. - Kuroliszków chyba nie ma na morzu, prawda? Ale to i tak z tego co słyszałam bardzo niebezpieczne miejsce - starała się zagaić rozmowę jakkolwiek, aby nie brał jej za portową kurtyzanę, a naprawdę zaakceptował fakt, że jest damą i to ze szlachetnego rodu.\nRe: Statek "Brzask" [odnośnik] 11.08.21 19:37\nLiczył, że Samson zaraz wróci oznajmiając, że człowiek od Traversów jest tuż za nim. Nie miał zamiaru być dłużej niańką niż tego wymagała sytuacja. Papierologia czekała, a tak samo jego łóżko, po długim rejsie najzwyczajniej chciał odpocząć. Zamiast tego, pannica siedziała mu w kajucie starając się zachować swoją godność. Co jak co, ale nawet nieźle jej to szło. Spodziewał się krzyków, pisków i awantur naburmuszonej i przeświadczonej o własnej wielkości panienki, ale zamiast tego siedziała grzecznie i czekała. Nawet starała się jakoś zagaić pewnie celem zabicia czasu.\nZasłoniła się, a to wywołało krzywy uśmiech u niego na twarzy.\n-Nie masz męża? - Było to bardziej stwierdzenie faktu niż pytanie. Rumieniec na twarzy i skrępowanie raczej świadczyło o tym, że nikt wcześniej na nią tak nie patrzył. Mężatka raczej by się obruszyła albo go jeszcze zbeształa za bezczelne spojrzenie. Być może, bo jednak ze szlachciankami za często nie miał do czynienia. Obracał się zupełnie w innym towarzystwie, nie żeby żałował. Zupełnie inne światy, a ten jej całkowicie go nie pociągał. Będąc człowiekiem morza tam się odnajdywał, tam było jego miejsce gdzie walczył z żywiołem i mógł się sprawdzić.\nKajuta była skromna ale czysta, choć nie miał pojęcia, że panna Black będąc w takiej sytuacji jeszcze oceniała stan statku. A mógł zamknąć w ładowni i kazać czekać, jak zwykłemu kocmołuchowi. Zamiast tego, nawet ciut uwierzył, że może być z tych Blacków.\n-Nie mam interesu w tym aby cię skrzywdzić. - Powiedział widząc jakim spojrzeniem obrzuciła papierosa w jego dłoni. Jeżeli jednak nie chciała, nie miał zamiaru zmuszać. Pociągnął solidny łyk ginu, ale wtedy ujęła niepewnie używkę i zadała mu pytanie. Ciekawska bestyjka, dla zbicia czasu i dodania sobie odwagi czy realnie była zainteresowana?\nW tym momencie z góry usłyszeli jak załoga zaczęła śpiewać zapewne nie znaną Aquili szantę, którą zaś Kenneth znał, jak każdy marynarz.\nKropla krwi Nelsona nie zrobiłaby nam krzywdy\nI wszyscy będziemy się trzymać z tyłu!\nI przetoczymy się ze starym rydwanem\nTak, przetoczymy się ze złotym rydwanem!\nTalerz irlandzkiego gulaszu nie zrobi nam nic złego\nI wszyscy będziemy trzymać się z tyłu!\nCóż, noc z kilkoma dziewczynami nie zrobi nam krzywdy\nPotoczymy stare rydwany dalej!\nWyciągnął długie zapałki i pokazał jedną Aquili.\n-Sztormówki. Nie zamakają, można je odpalić w nawet największym sztormie. Od wszystkiego. - Wyjaśnił tajemnicę. Nie miał na sobie specjalnych butów jak myślała. Zapałki były zdecydowanie bardziej poręczne, skryte w kieszeni i mogące nieraz uratować życie.\nZmęczenie - powiedziała. To na pewno, ale oprócz tego chciała być dzielna. Odbił się sprawnie od skrzyni, o którą był oparty i podszedł bliżej kobiety tak, że nad nią górował przez chwilę. Kiedy się zaciągnęła i zanosząc się kaszlem oddała mu skręta sam się zaciągnął mocno. Tytoń nie był najlepszej jakości, miewał lepsze, ale w czasie wojny nikt nie wybrzydzał, a on miał za jakiś czas płynąć na Kubę, tam mieli świetny tytoń. Wypuścił kłębek dymu i pochylił się w stronę kobiety zagradzając jej możliwość ucieczki. Pachniał solą morską, wiatrem oraz tytoniem, a jego ciemne oczy utkwiły w jej jasnej twarzy. Zdawało się, że wzrok mężczyzny wręcz ją dotykał, choć dłonie trzymał z dala od jej ciała.\n-Panie Fernsby! Idzie człowiek Traversów. - wołał Samson po drugiej stronie.\n-Uratowana. - Rzucił krótko Kenneth ze skrętem w kąciku ust.\nRe: Statek "Brzask" [odnośnik] 11.08.21 22:21\nDoskonale słyszała, jak jej nie tytułuje, ale miejsce, w którym się znajdowali, wcale nie sugerowałoby lepszych manier u mężczyzny. I tak zachowywał się lepiej, niż mogłaby się spodziewać. Nie licząc oczywiście zbyt zuchwałego wzroku podążającego po udzie, które szybko musiała zasłonić, ale i tak wstyd objawił się na jej twarzy. Wtem pytanie ją zamurowało. Przez chwilę przez głowę przeszły dziesiątki myśli, bo skąd niby miał prawo to wiedzieć, ale przecież... nie miała obrączki. Nie spodziewała się, skąd mogą wychodzić domniemania mężczyzny, nie mniej, wolała nie dopytywać. Nie przywykła do takiego wypytywania, w towarzystwie nikt nie był tak lekceważący i nonszalancki, tak więc, chociaż nie oburzyła się, tak przez chwilę szukała w głowie odpowiedzi. O ile istniała odpowiednia... - Nie - odpowiedziała krótko, zakładając nogę na nogę, tak, aby jeszcze bardziej przysłonić rozerwany materiał. Nawet nie chciała myśleć, co powiedzą Traversi. Zamierzała jednak wytłumaczyć ze spokojem, że w istocie ten mężczyzna nie zrobił jej krzywdy, chociaż na pewno nie popisał się szczególną ogładą. - Jestem panną, panie Fernsby - powiedziała spokojnie, tak jakby potwierdzała nauczycielowi swoje przygotowanie do lekcji. Nieprzyjemny dreszcz przechodził od pleców aż do czubka głowy, gdy ten zachowywał się zupełnie inaczej niż mężczyźni, z jakimi przyszło jej obcować. Najpierw szarpanie za łokieć, a teraz te spojrzenia. Och, czym sobie zasłużyła na to wszystko, co dziś ją spotykało? Wydawał się dziwnie szczerzy w słowach, że jego interesem nie była jej krzywda, choć czy na pewno mogła mu ufać? Kiwnęła tylko głową, w ciszy i zrozumieniu. Zaakceptowała te słowa, ale brak odpowiedzi narastał w bębenkach. Wtem z góry znów dopadły jakieś dźwięki. Marynarskie pieśni najpewniej. Aquila nie znała ich, co najwyżej słyszała, że takie są. Próżno było szukać podobnych nastrojów na winylowych płytach odtwarzanych przez gramofon stojący niedaleko biurka, przy którym pracowała. Tam królowała muzyka klasyczna, a nie portowe przyśpiewki. Zapałki nie były tak interesujące jak magiczne buty, ale wystarczająco zajmujące, aby skupiła na nich swoją uwagę, biorąc jedną od mężczyzny. Może to kwestia jakichś czarów transmutacyjnych? Absorbowania wody przez drewno, skoro nie mokły? Fascynujące urządzania. Szkoda, że równie fascynujący nie był tytoń, który właśnie spaliła. Zbyt słabej jakości jak na własne potrzeby i przyzwyczajenia. Obrzydliwy, po co w ogóle brała to do ust? Oczywiście, kwestia gościnności tego człowieka pozostawiała wiele do życzenia, ale przynajmniej było tu sucho, dał jej koc, a nawet alkohol, który powoli kończyła, zapominając na krótkie sekundy o swoim tragicznym położeniu. Wtem zbliżył się za blisko, nachylił i zagrodził drogę, a ona wciągnęła mocniej powietrze w płuca, wstrzymując oddech. Dłonie zacisnęły się na krześle, a w palec chyba właśnie wbiła drzazga. Nie drgnęła jednak, obserwując jego spojówki, czekoladowe spojrzenie wwiercające się nad to. Wtem dwa palce traktujące ją niczym małe dziecko, niczym skarconą nastolatkę, która przeskrobała coś w szkole. Mimowolnie skurczyła się w sobie na kolejne słowa. Wstrzymywała wciąż oddech, chociaż usta miała minimalnie uchylone w kompletnym szoku. Nie było jej do śmiechu, tak więc zmarszczone lekko brwi nie drgnęły, powieka za to owszem, lecz wtedy ktoś zapukał do drzwi i zawołał, że oto nadchodzi pomoc. Szybkie wypuściła zebrane w płucach powietrze, chcąc ocknąć się z tego upokorzenia, bo już zaraz ktoś ją uratuje. W dłoniach wciąż trzymając zapałkę wręczoną jej przez mężczyznę, wstała, przytrzymując koc na plecach, żeby chociaż odrobinę się okryć. Lepiej by człowiek Traversów nie widział jej w takim stanie, wystarczy, że już inni widzieli. Wyciągnęła podłużna złotą spinkę z włosów, zakończoną trzema delikatnymi perłami. Musiała jakkolwiek poprawić swój wygląd, zanim dostrzeże ją jakikolwiek lord. Marynarz to jedno, ale człowiek z jej towarzystwa. - Ekh... - głos gdzieś zagubił się w gardle i potrzebowała chwili, by wrócił. Palcami przeczesała szybko włosy, usiłując ułożyć je po tej wilgoci. - Panie Fernsby, dziękuję za pana pomoc. Jeśli mogę zrobić coś, by się odwdzięczyć, proszę powiedzieć - drgała z chłodu, który dziwnie znów nawiedził jej ciało. - Zachował się pan dziś niezwykle dżentelmeńsko, za co zawsze będę już wdzięczna - ciemne oczy zmierzyły mężczyznę spojrzeniem, a potem zatrzymały się na jego palcach, którymi przed chwilą trzymał ją za brodę. Zacisnęła nieco mocniej policzki na zębach i powróciła do twarzy Kennetha. Już nachylała się, aby zabrać z biurka swoje rzeczy, wciąż opatulona jego kocem, zakrywając rozdarcie sukni. - Bardzo miło było mi pana poznać i jeśli mielibyśmy jeszcze okazję, to...\nRe: Statek "Brzask" [odnośnik] 11.08.21 23:15\nCzy miał satysfakcję, że pozwalał sobie na ustawianie jej po kątach? Trochę tak. Jednakże jak nie skorzystać z okazji kiedy ta sama trafia w twoje ręce? Nie przepadał za szlachtą, jedynych do których czuł jakiś szacunek czy też poważanie byli Traversi. Ludzie morza, którzy nie raz udowodnili, że potrafią zakasać rękawy i wraz z marynarzami pracować na pokładzie w pocie czoła. Udowodnili, że są ludźmi morza, silnymi i niezłomnymi jak fale rozbijające się o brzeg skalistych klifów. Cała reszta, cóż… Kenneth miał o nich dość niskie mniemanie. Choć Rosier trochę mu zaimponował, ale jak powiadają: jedna jaskółka wiosny nie czyni. Róża jednak odnalazła się na morzu, więc jednak coś krwi Traversów w sobie miał po matce. To rokowało dobrze na przyszłość paniczyka.\nTeraz jednak siedziała Aquila, która starała się zachować całą swoją godność pomimo tragicznego wyglądu. Nikt nigdy tak do niej nie mówił, tak nie traktował, był wręcz przekonany, że mężczyźni z jej kręgu kłaniali się jej w pas, całowali dłonie i prawili komplementy, ale w głowie mieli bardziej mroczne myśli. On przynajmniej się ze swoimi zbyt często nie krył.\nStrach i niepokój odmalował się w jej oczach, ciało całe zesztywniało. Mówił szczerze, nie miał zamiaru jej skrzywdzić, bo i po co? Co innego podrażnić, przekroczyć granice, których nikt wcześniej w jej obecności nie robił. Nie rzucała się niczym wściekła pirania, zachowała swoją godność i tym mu odrobinę zaimponowała. Pukanie uświadomiło mu, że jego służba się skończyła i panna trafi w bezpieczne miejsce.\n-Proszę iść, lady Black. -Pierwszy raz ją tak nazwał, ale dało się wyczuć lekką kpinę w jego głosie, a może to było tylko rozbawienie całą sytuacji? I pomimo tego, że mówił aby nie paplała, uznała, że lepiej powiedzieć więcej słów niż zwykłe “dziękuję”. Pokręcił głową, ale nie wyglądał na złego czy poirytowanego, chyba jednak dobrze się bawił całym jej nieszczęściem. Słyszał na górnym pokładzie kolejne kroki świadczące o tym, że właśnie schodzi do nich człowiek Traverów więc podszedł do drzwi aby je otworzyć, ale w tym momencie usłyszał ciche czknięcie, a po Aquili została jedynie złota spinka na podłodze.\nRe: Statek "Brzask" [odnośnik] 28.08.21 0:45\nPrzygotowania do rejsu trwały do tygodnia, nie był to pierwszy raz kiedy miał dopilnować aby wszystko było sprawdzone przed wypłynięciem w morze; mimo tego wciąż mu się wydawało, że o czymś zapomniał kiedy sprawdzał listę zadań. Żagle - całe i zacerowane, maszt - zabezpieczony, olinowanie - sprawdzone, kadłub - wzmocniony, koce i hamaki - zamocowane i dostarczone, beczki na wymianę - załadowane, zapasy - uzupełnione. Przeleciał wzrokiem jeszcze raz po liście i nie było na niej nic czego by nie zrealizował. Podniósł ciemne spojrzenie aby zobaczyć jak załoga się zbiera.\nŚwit dopiero co nastał, a jak tylko wybiją pierwsze dzwony w porcie mieli wyruszyć w prawie dwutygodniowy rejs, ale tym razem mieli mieć dodatkowego pasażera na pokładzie - Rosiera. Jego brata, który nie miał pojęcia, że Kenneth ma w sobie krew Rosierów, że przez prawie całego jego życie czuwała nad nim lady Diana. I jak nie miał ciepłych uczuć względem lordów Kent, tak ta kobieta zyskała sobie szacunek i to właśnie dzięki niej i Traversom Mathieu Rosier jeszcze przez Pierwszego nie został potraktowany lekceważąco.\nPierwsze dźwięki budzącego się portu dotarły do uszu marynarza, a ten mimowolnie się uśmiechnął czując jak ekscytacja powoli go ogarnia; zawsze tak było nim wypływali w rejs. Szum morza, wybijane szklanki, okrzyki załogi - to był jego chleb powszedni, jego życie i pasja, której nie oddałby nawet za cały mieszek galeonów.\n-Kilick! - Zawołał Pierwszy do marynarza - Dopilnuj ładowni! - Wydał polecenie woląc jednak się upewnić, że o niczym nie zapomnieli, dopiero by kapitan Brown natarł mu uszu. Patrzył na smukły kliper z dumą, to na nim przelał niejedną krew, zdarł dłonie w trakcie sztormu, nauczył się zarządzać ludźmi. I choć marzył o własnym statku i załodze to wiedział, że będzie mu ciężko porzucić pewnego dnia “Brzask”, liczył jednak, że taki dzień w końcu nadejdzie.\nDostrzegł jak Barnes wkroczył na pokład trzymając pod pachą naręczę map. Ten stary wyga ostatnie dwa tygodnie spędził ucząc Pierwszego trudnej sztuki kartografii i czytania najróżniejszych map. Miał ogromną wiedzę na ten temat i odpowiadał na wszystkie, nawet najbardziej trywialne pytania Pierwszego, dzieląc się swoim doświadczeniem bez zająknięcia. Kenneth chciał posiąść tą wiedzę, zwłaszcza kiedy okazało się, że coraz więcej osób przychodzi do niego by właśnie o mapy pytać. Nigdy wcześniej tak dokładna i rozległa znajomość kartografii nie była mu potrzebna. Jeżeli zaś takie umiejętności miały mu pomóc w awansie, nie miał zamiaru sam sobie przeszkadzać.\n-Wszystko klar, sir! - Odpowiedział marynarz wybiegając na zewnątrz, a Kenneth jedynie kiwnął głową. Zszedł zejściem na dół gdzie mieścił się pokładnik, czyli kajuty. Wewnątrz statku pachniało drewnem, linami, beczkami i grogiem, zapach mógł zniechęcać nieprzywykłego do niego człowieka, ale Pierwszy już praktycznie go nie czuł. Minął swoja kajutę, nad której wejściem umocowana była tabliczka z jego nazwiskiem, by wejść do kolejnej, niedużej, ale posiadającej wąskie łóżko, skrzynię oraz stolik i lustro. Meble były przymocowane na stałe do podłoża aby nie przesuwały się podczas rejsu.\n-To będzie pana kajuta w czasie rejsu, panie Rosier. -Oznajmił wpuszczając go do środka. -Na statku będzie pan zwany, panem Rosier. Marynarze mają obowiązek salutowania panu. Za chwilę dołączy do nas kapitan Brown. Jak się pan rozłoży z rzeczami, zapraszam na pokład. - Z tymi słowami opuścił kajutę i udał się na górę.\nRe: Statek "Brzask" [odnośnik] 29.08.21 11:59\nPoranek okazał się być brutalniejszy niż noc. Jaskrawe światło wpadło do jego komnaty uderzając go prosto w twarz. Rozmowa z Evandrą przyniosła pewnego rodzaju ulgę i spokój, coś czego potrzebował bardziej niż kiedykolwiek. Wiedział, że jego umysł podatny jest na ciemność, która zaczynała otaczać go zewsząd… z drugiej strony miał wrażenie, że było to jego największą słabością – poddał się mrokowi, którego nie rozumiał, a ten mieszał mu w głowie. Do tego wszystkiego dochodziły nocne koszmary w Calypso Carrow w roli głównej, której krew widział już tak niezliczoną ilość razy… Był zmęczony. Staffordshire poznało ich ciężką rękę i siłę, nie było tam miejsca na litość, ani na łaskę. Najpierw cmentarz, na którym śmierć ponieśli mugole. Później egzekucja, proces o mugolstwo. Świat zmierzał ku lepszemu i to było najważniejszym.\nW Norfolk zjawił się przed czasem. Musiał zamienić kilka słów z wujem Koronosem, wyprawa jego statkiem to jedna sprawa, a możliwość, choć odpowiedniejszym byłoby słowo konieczność podjęcia działań na terenie Norfolk była istotniejsza. Mathieu złożył wujowi Koronosowi pewnego rodzaju obietnicę, ten wsparł ich działania swoimi statkami, dając możliwość obrony linii brzegowej i cieśniny kaletańskiej, z drugiej strony Mathieu przyrzekł wesprzeć go w działaniach na terenach przy Corbenic Castle. Krótka rozmowa, wymiana spostrzeżeń… Rosierowi o wiele trudniej było zdobyć informacje dotyczące ich terenów, ale odpowiednia współpraca z pewnością przyniesie odpowiednie korzyści. Wuj Koronos był jednym z jego ulubionych członków rodziny, brat matki zawsze był dla niego pewnego rodzaju wsparciem, szczególnie po stracie ojca i ciągle powtarzał mu, że Mathieu powinien był jednak wybrać statki zamiast smoków. Krótka rozmowa dobiegła końca, a Rosier ruszył w stronę doków, gdzie czekał już Brzask, z zadufanym Pierwszym, któremu wydawało się, że ktoś kto jest Lordem nie wie co znaczy prawdziwe życie.\nPoprawił napę swojego płaszcza. Czerń w połączeniu ze srebrem. Wyjątkowo stylowe i chroniące przed chłodem odzienie. Mathieu nie był pierwszym lepszym dzieciakiem, który wypuszczał się na statek. Zaraz za nim poruszał się jego bagaż, z awaryjnym odzieniem, kocem i ciepłym oporządzeniem. Wolał nie zamarznąć, szczególnie nie przy tym dupku. Znalazł się na statku, a deski zaskrzypiały przyjemnie pod jego ciężarem. Od pierwszych kroków czuł to przyjemne chybotanie, a co dopiero kiedy wypłyną w pełne morze.\n- Konwenanse. – mruknął, kiedy Fernsby zaprowadził go do jego kajuty, w której mógł się rozgościć. Nie była pałacem, ale wcale takiego nie oczekiwał. Po rozłożeniu najpotrzebniejszych rzeczy założył rękawiczki na dłonie i ruszył na górny pokład, gdzie oczekiwał na niego Pierwszy na Brzasku.\n- Lord Nestor powiedział, że wypływamy po dość istotną dostawę towaru. – powiedział na początku i stanął w pobliżu niego, zakładając ręce za plecy. Najpierw musiał poznać ten statek. – Z jakiego drewna wykonane są najważniejsze elementy statku? Najlepszy materiał na żagle? – spytał. Od tego powinien zacząć od pytań. A Fernsby powinien zacząć od odpowiedzi.\nRe: Statek "Brzask" [odnośnik] 30.08.21 22:29\nPozbycie się uprzedzeń nie było łatwe, ale Rosier nie przybył w fatałaszkach jak na bal, z przygotowanym własnym worem na rejs, co nie zmieniało faktu, że z materiału z jakiego uszyty był jego ubiór załoga wyżywiła by swoje rodziny przez miesiąc. Sam Pierwszy miał na sobie prosty, solidnie uszyty płaszcz, grubą koszulę i co najważniejsze wygodne spodnie i buty. Na statku nic nie mogło krępować ruchów kiedy należało działać. Widział jak marynarze odprowadzali bardzo podobnych do siebie mężczyzn wzrokiem zastanawiając się jak to możliwe, że pan Fernsby jest podobny do bogatego krewniaka ich mocodawcy jakim był lord Travers.\n-Zasady, panie Rosier. Bez nich byśmy byli bandą nie lepszą niż stado zwierząt. - Skomentował bez złośliwości w głosie słowa Rosiera. Załoga miała być karna, a każdy znał swoje miejsce inaczej po paru godzinach rejsu doszłoby do zamieszek i buntów. Statek był miniaturą państwa, w którym władcą był kapitan, a żeglarze dworem i ludem. Wystarczyła odrobina zgnilizny i nigdy by nie wrócili cało do portu. Wyszedł na pokład słysząc wybijanie szklanek; jeszcze chwila i wyruszą w rejs. W końcu! Serce Kennetha rwało się w stronę morza, nie mogą się doczekać aż poczuje słony smak w ustach, jak fale zaleją pokład, a wieczorami będzie zasypiał w kołyszącym się hamaku.\n-Tytoń i przyprawy, panie Rosier. - Odpowiedział Fernsby kiedy ten zjawił się obok niego. Płynęli po deficytowy towar, taki, który schodził teraz najlepiej. Wojna sprawiała, że tytoń był na wagę złota, ludzie potrzebowali czegoś co im da namiastkę normalności. Oprócz tego był jeszcze rum, ale o tym lord nie musiał już wiedzieć. -Statek składa się z kadłuba, czyli całej tej konstrukcji, która nadaje kształt. Zwykle jest to konstrukcja stalowo -drewniana, jak w przypadku Brzasku. Drewno musi być mocne i wytrwałe, najlepiej mahoń, modrzew, sosna lub dąb. - Zaczął wyjaśniać Pierwszy i ruszył po pokładzie aby oprowadzić Rosiera. Mógł za nim nie przepadać, ale obowiązki były ważniejsze od własnych niechęci do tego człowieka. -Następnie mamy pokład, czyli to na czym stoimy. Zamyka od góry kadłub statku. Mamy dziób oraz rufę, czyli dwa końce statku. Burtę, czyli boki i nadbudówka, tam mieści się kajuta kapitana i jego część prywatna. - Wskazał konstrukcję, która znajdowała się na pokładzie.-I oczywiście maszty. Nasz brzask to statek typu kliper, który ma trzy maszty po siedem żagli i dodatkowe żagle boczne. Żagle zrobione są z mocnego i grubo tkanego płótna bawełnianego. Wcześniej używano brytów lnianych, ale te były podatne na gnicie. - Wyjaśniał dalej, starał się mówić ogólnikowo i nie zagłębiać się w szczegóły i to nie dlatego, że nie chciał, ale wiedział, że było to wiele informacji podanych na raz; mogły przytłoczyć i siać zamęt w głowie, a wbrew pozorom nie chciał teraz dopiero Rosierowi i udowodnić mu, że na niczym się nie zna. Od tego jak dobrze będzie się orientował na statku zależało jego życie. Wszedł na rufę, gdzie znajdowało się koło sterowe i oparł się o nie patrząc na krzątaninę jaka miała miejsce na pokładzie.\n-Pobudka o szóstej, odprawa u kapitana. Każdy ma tutaj swoje zadanie do wykonania, pan, panie Rosier. Trzyma się mnie. - Oznajmił i czy im się to podobało czy nie wola lorda Travers zostali skazani na siebie. -Pokażę wszystko co umiem i wiem o żegludze i odpowiem na każde pytanie z nią związane. Plan na dziś wygląda następująco, płyniemy w stronę Lizbony, stamtąd bierzemy kolejne zapasy wody i żywności, następnie czeka nas najdłuższa trasa na Barbados, Curaco i w końcu port w Jamajce. - Mówiąc to wyciągnął mapy i wskazał miejsce na mapie -Montego Bay - Wymówił nazwę jakby płynęli do ziemi obiecanej, ale podniecenia w głosie Pierwszy nie był w stanie ukryć. W tym momencie usłyszeli krzyk, a Fernsby poderwał głowę znad mapy.\n-Kapitan na pokładzie! - Po trapie wszedł rosły mężczyzna o gęstej brodzie poprzetykanej już siwizną. Nosił się podobnie jak Kenneth, ale widać po nim było całe lata spędzone na morzu, otrzaskana wiatrem i solą twarz była pokryta zmarszczkami, a spod krzaczastych brwi patrzyły uważne i czujne oczy. Marynarze natychmiast zasalutowali, a kapitan skierował swoje kroki na rufę gdzie dostrzegł lorda Rosier i Pierwszego.\n-Panie Fernsby, jak statek?\n-Gotowy do rejsu, kapitanie! - Pierwszy wyprostował się niczym struna na widok przełożonego. -Kapitanie, to lord Mathieu Rosier.\n-Miło mi poznać, pana lordzie Rosier. - Kapitan wyciągnął w stronę lorda dłoń, choć chyba to właśnie arystokrata winien wykonać ten gest jako pierwszy. -Mam nadzieję, że Fernsby wprowadził pana już na statek?\nRe: Statek "Brzask" [odnośnik] 02.09.21 20:49\nEkscytacja Kennetha Fernsby’ego wibrowała w powietrzu. Każdy słowo, które wypowiadał i sposób w jaki się wysławiał przesiąknięte były wyraźną pasją. Ewidentnie było widać, że ten rejs jest dla niego czystą przyjemnością, jego serce rwało się w kierunku wzburzonych fal morskich. Mathieu miał dość sceptyczne nastawienie – chciał jak najwięcej zyskać na tym wyjeździe, posiąść niezbędną wiedzę, która mogłaby w przyszłości stawiać go w lepszym świetle, jeśli chodziło o budowanie własnej floty. Niemniej jednak, musiał skupić się na swoim zadaniu i planach, które z tym wiązał. Liczył też na to, że demony jego przeszłości zostaną daleko na lądzie, kiedy statek Brzask odbije od portu przy Corbenic Castle i wyruszą w rejs. Zmęczenie było po nim widać na pierwszy rzut oka. Bardzo intensywny początek roku, prawie żadnej nocy nie przespał w pełni, działania, które stały się koniecznością na terenach Staffordshire, rozmowa z Calypso i złożone obietnice, kłótnia z Primrose. Miał nadzieję, że kiedy już wyruszą, a ląd stanie się jedynie cienką linią na horyzoncie jego umysł odpocznie nieco od problemów dnia codziennego. Nigdy nie uciekał od problemów, tym razem jednak nie był pewien czy jest w stanie pokonać je nie wychodząc z tego bez szwanku. Liczył też na to, że kiedy opuści Anglię Arawn osłabiający jego organizm odpuści mu choć na chwilę.\n- Pływając we flocie Traversów zajmuje się Pan handlem w głównej mierze, tak? – spytał, krocząc dumnie obok niego. Nie mógł patrzeć w stronę Kennetha bez cienia uprzedzenia. Młody chłopak był butny i pewny siebie, a do tego podchodził do Mathieu jak pies do jeża i Rosier doskonale to wyczuwał. Nie zamierzał jednak być wobec niego złośliwym, w końcu mieli spędzić ze sobą blisko dwa tygodnie, a lepiej, że smokologowi nie próbować nadepnąć na odcisk. To ostatnio słaby pomysł, zważywszy na to, że dość łatwo traci kontrolę i można wybić go z rytmu. – Czym różni się statek handlowy od tego, statku, który zajmuje się ochroną terytorium? – spojrzał na niego, przyglądając się po kolei wszelkim częścią statku, które prezentował mu Kenneth. Zapamiętywał to, co mówił do niego, skupiając się na każdym szczególe. Miał jednak sporo pytań, na które Fernsby – chcąc nie chcąc – będzie musiał odpowiedzieć. W końcu od tego tu był, a raczej do tego oddelegował go wuj Koronos. Jego szanowny kuzyn zapewne był bardzo zajęty, wojna hulała na dobre, ale Mathieu nie miał o to żalu.\n- Elementy statku są wzmocnione magią? Jakie zaklęcia najlepiej stosować, jeśli takowe nakładacie? – spytał, przekręcając głowę w bok, lekko dotykając przy tym drewnianego elementu masztu. Chciał wiedzieć, bo to dość istotny element podróży. Dla niego logicznym było nakładanie zabezpieczeń na dom Albionów Czarnookich, ciekaw był czy w ten sam sposób działało to ze statkami i jak przede wszystkim. Prawdę mówiąc musiał się zastanowić przez chwilę, w jaki sposób zrobiły to sam, wszak był dość biegły w zakresie Obrony przed Czarną Magią.\n- Co w takim razie jest pana zadaniem, panie Fernsby? – spytał, przystając zaraz obok niego. Wziął głęboki oddech i zmierzył go wzrokiem. Nie miał problemu z porannym wstawaniem, szczególnie kiedy nie mógł spać. Dlatego postanowił pozostałe słowa pozostawić bez zbędnych komentarzy, tym bardziej kiedy rozległa się gwara, bo kapitan zjawił się na statku i każdy zaczął mu salutować, a ten w końcu dotarł do Pierwszego i gościa na statku. Kiedy kapitan wyciągnął do niego rękę Mathieu najpierw spojrzał na nią, a później na mężczyznę. Protokoły. Postanowił jednak porzucić zasady i reguły, w imię edukacji. Uścisnął dłoń kapitana i przybrał najbardziej neutralny wyraz twarzy na jaki było go stać.\n- Zdaje się, że poznaliśmy się wcześniej. O ile mnie pamięć nie myli, kiedy Octavius dobił do portu w Dover na krótką przerwę… przeszło dziesięć lat temu. – przypomniał sobie, choć mógł się mylić. Kapitan wyglądał mu na wyjadacza, a Mathieu miał dość dobrą pamięć, aby zanotować istotne dla niego szczegóły. Jak na ironię, pamiętał to, co chciał pamiętać i nigdy nie zastanawiał się nad mało istotnymi rzeczami. – Wprowadził. – rzucił krótko, jakby nie chciał się nad tym za bardzo rozwodzić. Odpowiadał na jego pytania, więc… osiągał swój cel. Co innego, że po prostu nie przepadał za nim i raczej ciężko będzie to kiedyś zmienić. Nie zrobił na nim wybitnego pierwszego wrażenia, a Mathieu miał dość udawania dobrego wujka i kolegi. Początek tego roku dał mu w kość i uświadomił pewne rzeczy.\n- Trafiłem pod najlepszą opiekę, kapitanie, wuj Nestor uświadomił mi to wyraźnie. Możliwość zdobycia od Was wiedzy jest dla mnie nieoceniona. – zwrócił się do kapitana. Jasne, że Koronos skierowałby go do kuzyna na przyuczenie… ale skoro nie było innej możliwości, Rosier wylądował na Brzasku z przemiłym kapitanem i jego fantastycznym Pierwszym.


W pajęczej sieci: Unboxing #41: Dixit Odyssey, Pokolenia, Vinhos i Vasco da Gamma\nJakiś czas temu prezentowałem gry dla dzieci od wydawnictwa Hobbity, dziś zaś przedstawię tytuły znacznie bardziej zaawansowane, gdyż to wydawnictwo słynie nie tylko z lekkich i łatwych produkcji. Mowa o trzech naprawdę rozbudowanych grach ekonomicznych oraz jednej imprezowej, będącej rozbudowaną formą bardzo znanej marki. W pierwszym wypadku mamy Pokolenia, grę która zdobyła wielkie uznanie na targach w Essen i zgarnęła tam nagrodę Spiele des Jahre. Potem mamy dwa naprawdę trudne tytuły, mianowicie Vinhos i Vasco da Gamma, nie znane w Polsce jakoś bardzo szeroko, choć sporo osób o nich słyszało. Na sam koniec zostawiłem Dixit Odyssey, będącą numerem jeden chyba na wszystkich imprezach w jakich uczestniczyłem. Zajrzyjmy zatem do pudeł tych gier oraz poznajmy ich obecny cennik, aby sprawdzić czy warto po nie sięgnąć.\nTytuł legenda, sławny obecnie tak samo jak Chińczyk czy Monopoly. Wydanie Odyssey pozwala grać aż do 12 osób i wprowadza nowy wariant zabawy, choć nadal można grać na klasycznym, jeśli ktoś tak woli. To co jednak najważniejsze to zupełnie nowa talia kart oraz świetna konstrukcja wypraski, przewidziana na pomieszczenie w sumie 3 talii, a w praktyce jest w stanie utrzymać 4 talie, choć na ścisk. Podsumowując zawartość pudełka, prezentuje się ona następująco:\n* plansza do wystawiania kart i podliczania punktów\n* 12 tabliczek do głosowania\n* 24 plastikowe znaczniki do głosowania (12 zielonych i 12 czerwonych)\n* 12 drewnianych pionków królików (każdy w innym kolorze)\nKomponenty są tak samo wytrzymałe jak w klasycznym Dixit, ale tym razem poprawiono pionki królików, które są nieco niższe jednak dużo bardziej stabilne i nie przewracają się przy byle okazji. Nowe karty są bardzo różnorodne i dają szerokie pole do popisu, więc jeśli posiadamy podstawową wersję lub któryś z pomniejszych dodatków to spectrum haseł jest już praktycznie niewyczerpalne. To do czego można się jedynie przyczepić to tekturowe tabliczki do głosowania. Zaznaczamy na nich oddany głos wciskając w odpowiedni otworek plastikowy kołek. Niestety bardzo szybko się z tego powodu wypaczają w efekcie czego po czasie kołki zwyczajnie wypadają z nich.\nDixit Odyssey kosztuje nieco więcej od pierwowzoru. Cena sugerowana to 120 zł, jednak gdy zajrzymy na i-szop.pl to zakres cen jest dość szeroki i zaczyna się od 85 zł a kończy na 125 zł. W dużej jednak mierze cena gry oscyluje w okolicy 100 zł, więc dodawszy do tego koszta wysyłki wychodzi mniej więcej na to samo jakbyśmy kupili ją w sklepie stacjonarnym czy księgarni. Warto jednak szukać na sieci promocji w postaci podstawki i serii dodatków spakowanych w jedną ofertę. Niby wydaje się drożej, ale w praktyce potrafimy zaoszczędzić sporo pieniędzy.\n* zupełnie nowe karty\n* można grać aż w 12 osób\n* wypraska zaprojektowana z myślą o dodatkowych taliach\n* stabilniejsze pionki\n* plansza do wystawiania kart i liczenia punktów\n* nowy wariant gry\n* tabliczki do głosowania szybko się niszczą\n* kołki do głosowania łatwo zgubić\nŻaden. Jeśli ktoś zna Dixit to warto wyposażyć się w Odyssey o ile zbierzemy bez problemu więcej niż 6 graczy. Ci co nie poznali jeszcze tej gry zapewne i tak ją pokochają.\nJak to się ktoś z moich znajomych śmiał, jest to gra o umiejętnym uśmiercaniu członków własnego rodu, tak aby pochować ich w księdze a nie na zapomnianym cmentarzu. Coś w tym jest, gdyż faktycznie cele gry to bogacenie się i zarządzanie zasobami tak, aby nasi ludzie umierając zostali zapisani w pamiętnej księdze i przynieśli chwałę swemu rodowi. Pokolenia kosztują 139 zł i mimo że gra znajduje się już dość długo na naszym rynku w rodzimej wersji językowej, to nie znajdziemy jakiś powalających przecen, co świadczy o tym że musi być bardzo popularna. Cennik zaczyna się co prawda od 97 zł, jednak szybko wskakuje na przedział 112-120 zł i tam w dużej mierze pozostaje. Górna granica zaś osiąga cenę sugerowaną, więc warto gry poszukać w zwykłych sklepach czy księgarniach, gdzie z pewnością ją nabędziemy.\nJeśli już to zrobimy w nasze ręce wpadnie solidne pudło, które jest dość ciężkie. Gdy je otworzymy to w środku znajdziemy:\n* planszę przedstawiającą miasteczko i jego okolice\n* 4 małe plansze gospodarstw (po 1 na gracza)\n* 48 drewnianych pionków w kilku kolorach\n* duży arkusz z naklejkami do pionków\n* 24 żetony klientów\n* 20 żetonów worków ze zbożem\n* 15 żetonów monet\n* 3 karty przygotowania gry\n* 78 drewnianych kosteczek\n* 40 żetonów dóbr\n* 32 drewniane znaczniki graczy\n* żeton "Nowego pierwszego gracza"\n* karta pomocy "Msza"\n* 2 płócienne worki (czarny i zielony)\nJakość komponentów jest bardzo wysoka oraz są okraszone kolorową, czasami wręcz bajkową, grafiką. Bardzo łatwo wyciska się żetony z wyprasek, dzięki czemu nie poniszczymy ich. Drewniane elementy zrobiono solidnie i nie brudzą się szybko, choć wyklejenie wszystkich ludzików zajmie trochę czasu. Ma to olbrzymie znaczenie w samej rozgrywce, więc jeśli nie lubimy bawić się w wyklejanki (do tego bardzo drobne) to lepiej rozłożyć sobie tą pracę na raty. Na szczęście mamy pakiet naklejek zapasowych, więc jak się któraś uszkodzi nie spotka nas tragedia. W środku znajdziemy woreczki strunowe, ale trochę za mało, więc lepiej wyposażyć się w dodatkowe. Instrukcję napisano bardzo solidnie i choć posiedzimy nad nią dłuższą chwilę to po jednorazowej lekturze powinniśmy opanować biegle wszystkie mechanizmy gry.\n* zapowiada się mocny mózgożer (mało akcji, dużo opcji na turę)\n* czy będzie klimat\n* trochę za mało woreczków strunowych (dla pedantów)\n* palce aż bolą od wyklejania pionków\nNiski. Fani eurogier widzą jak na dłoni co kupują, więc wątpię aby się zawiedli. Przeciwnicy tego gatunku zostali dobitnie ostrzeżeni, więc nie mogą marudzić że to gra nie dla nich bo coś tam (czyli kolejny lament, dlaczego to nie ma klimatu). Co do osób nie oblatanych w tym temacie, to wydaje mi się że mogą śmiało spróbować swych sił. Instrukcja jest napisana bardzo prostym językiem i wykłada jasno wszystkie zasady rozgrywki. Zapewne będzie to z początku wyzwanie dla nieopierzonych graczy, ale istnieje spore prawdopodobieństwo ze Pokolenia przypadną im do gustu.\nOto jeden z "potworów" wydawnictwa Hobbity, czyli gra, która swą mechaniką potrafi przyprawić o przegrzanie mózgu. Cena sugerowana to 139 zł, jednak i-szop pokazuje o wiele większy przekrój cenowy. Zaczyna się on od 89 zł a kończy na 148 zł, przy czym gra nie jest jakoś super popularna w Polsce, gdyż podczas prezentacji jej na spotkaniach planszówkowych, mało kto w nią grał czy nawet o niej słyszał. Sama gra zawiera bardzo dużo elementów, w tym drewniane w kilku rozmiarach i kształtach. Całą lista prezentuje się następująco:\n* spory arkusz z naklejkami do wyklejenia drewnianych znaczników\n* znacznik pierwszej bezpłatnej akcji\n* 4 drewniane znaczniki punktacji (po jednym na gracza)\n* 4 kafelki postaci (każda o innych zdolnościach)\n* 22 drewniane znaczniki kolejności (naklejki z numerkami w arkuszu)\n* 16 drewnianych dysków akcji (po 4 na gracza)\n* 4 dyski dodatkowej akcji (po 1 na gracza, zawierają naklejki w arkuszu)\n* 28 małych, drewnianych pionków kapitanów (po 7 na kolor gracza)\n* 32 duże, drewniane pionki marynarzy (po 8 na kolor - są innej barwy niż kolory dla graczy)\n* 6 drewnianych pionków misjonarzy\n* 48 żetonów monet\n* 1 arkusz punktacji Hall of Fame\nWszystkie komponenty są bardzo solidnie wykonane, zaś wydawca zaopatrzył grę w kilka woreczków strunowych. Jeśli wszystkie drewniane elementy schowany do bawełnianego woreczka, to wtedy strunowych wystarczy na pozostałe żetony i kafelki. W przypadku bycia estetą, lepiej wyposażyć się w dodatkowe, gdyż część pionków (kapitanowie) jest bardzo drobna. Instrukcja nie jest długa, ale sama rozgrywka nie należy do łatwych, więc zapewne przeczytamy zasady dwa lub trzy razy zanim opanujemy wszystkie mechanizmy. Cieszy jednak spora liczba przykładów umieszczonych w osobnych ramkach i bardzo klarownie przedstawiony schemat przygotowania gry.\n* ogrom przykładów w instrukcji\n* dużo drewnianych elementów\n* znów trzeba bawić się w wyklejanie\n* arkusz Hall of Fame, jakiś taki nijaki\n* upłynie trochę czasu nim opanuje się wszystkie zasady\nŚredni dla wprawionych graczy, bardzo wysoki dla nowicjuszy, którzy zdecydowanie nie powinni się za niego zabierać. Vasco da Gama to zdecydowanie trudna gra, gdyż sama plansza pokazuje już na starcie morze opcji. Mamy tutaj tytuł w którym będziemy musieli o wiele więcej planować niż w Pokoleniach, zaś błędy zapewne nie będą graczom wybaczane, a jeśli już to pokuta za nie będzie surowa. Gra jednak prezentuje się bardzo ciekawie, więc jeśli ktoś lubi trudne tytuły strategiczne to warto się przyjrzeć tej produkcji z bliska.\nCiepłe słońce nad Portugalią, pola pełne winorośli i kieliszek wina własnego wyrobu, które podbija świat. Mniej więcej tak można pomyśleć gdy spojrzymy na Vinhos, grę ekonomiczną traktującą o produkcji tego zacnego trunku. Jednak mało kto wie jak trudna jest to praca, zaś gra nam to aż zbyt dobitnie udowadnia. Cena jest wysoka, jednak nie płacimy tutaj za powietrze. Sugerowana wynosi 169 zł, jednak w sklepach potrafi nieraz dobijać do ponad 200 zł. Głównie dlatego, że gra jest mało popularna w Polsce ze względu na wysoki próg wejścia. Tak, mamy tutaj do czynienia z tytułem, który powoduje zwarcia pod czaszką już w trakcie lektury instrukcji, a podczas samej gry, większość pada z przegrzania.\nJeśli staniemy się szczęśliwymi posiadaczami Vinhos, to po otwarciu pudełka zobaczymy:\n* 4 instrukcje (polską, angielską, portugalską i hiszpańską)\n* 9 żetonów winobrania\n* 96 żetonów wina\n* 16 żetonów winiarni\n* 32 żetony winnic\n* 9 kafelków piwnic\n* 6 żetonów wina Porto\n* 24 żetony koneserów win\n* 36 żetonów banknotów\n* drewniany znacznik Rund/Podatków\n* 8 drewnianych pionków enologów\n* 4 drewniane znaczniki akcji (po 1 na gracza)\n* 32 drewniane znaczniki beczek (po 8 na gracza)\n* 36 drewnianych dysków (po 9 na gracza)\n* 15 drewnianych kostek Renomy Regionu\n* 4 żetony cech (Smak, Aromat, Wygląd i Zawartość alkoholu)\n* 12 żetonów targów\n* 1 arkusz Hall of Fame\nKomponenty są bardzo wysokiej jakości i nie można się nigdzie do nich przyczepić. Mamy też zapas woreczków strunowych na nie, dzięki czemu nie zastaniemy bałaganu w pudełku. Całość oprawiono bardzo ładną i czytelną grafiką, choć niestety kilka żetonów jest bardzo drobnych więc trzeba uważać aby ich nie zgubić. Jednak w całej tej słodyczy czai się koszmar w postaci instrukcji. Zasady są tak skomplikowane, że nawet przy nie wiem jak dobrych chęciach nie udałoby się ich wyłożyć w prosty sposób. Mamy tutaj poziom porównywalny z Stonghold, tyle że odrobinkę mniej pogmatwany. Instrukcję przeczytamy z trzy razy nim zasiądziemy do zabawy, a potem i tak co chwilę musimy do niej zaglądać. Nie ejst to nic przyjemnego, jednak to bolączka wielu zaawansowanych gier.\n* mało spotykana tematyka\n* dużo elementów w pudełku\n* instrukcja to piekło\n* bardzo skomplikowane zasady\n* kilka żetonów jest bardzo drobnych\nBardzo wysoki lub ekstremalny w przypadku mniej zaawansowanych graczy. Vinhos to gra z wysokiej półki zarówno cenowej jak i pod kątem poziomu trudności, a nie każdy lubi takie tytuły. Instrukcja też nie jest super napisana, choć nie jest tragicznie. Dlatego lepiej ograć grę na jakimś konwencie lub pokazie niż od razu wykładać pieniądze w ciemno, bo ciężko powiedzieć czy przypadnie ona nam do gustu, a raczej czy znajdziemy kompanów do rozgrywki.\nAutor: Artur Tojza o 11:27 AM


Ex-centrum – wbrew chaosowi współczesności – Wrocławski Dom Literatury\nEx-centrum – wbrew chaosowi współczesności\n„Stwórzmy biblioteki nowych pojęć. Wypełnijmy je treścią eks-centryczną, taką, o której centrum nie słyszało. Będzie nam przecież brakowało słów, terminów, zwrotów, fraz, a kto wie, czy nie całych stylów i gatunków do opisywania tego, co nadejdzie” – ten apel Olgi Tokarczuk to fragment tekstu, który ukazał się w numerze „Polityki” 30 września. Tym samym zainaugurował on projekt Ex-centrum, którego pomysłodawczynią jest właśnie nasza Noblistka, a wspólnej realizacji całości podjeła się Fundacja Olgi Tokarczuk, Wrocławski Dom Literatury i „Polityka”.\nPoczynając od ostatniej środy września, co tydzień do końca listopada na łamach „Polityki” ukazywać się będą kolejne eseje autorstwa ex-centryczek i ex-centryków, wśród których znajdziemy: Agnieszkę Holland, Mariana Turskiego, Andę Rottenberg, Edwina Bendyka, Ewę Bińczyk, Urszulę Zajączkowską i Zbigniewa Mikołejkę. Wbrew chaosowi współczesności spróbują oni w swoich tekstach zmierzyć się z nakreślonymi przez Tokarczuk problemami, szukając nowych kontekstów intelektualnych, podejmując takie kwestie, jak uniwersalność, po-wolność, solidarność, neoekonomia czy duchowość. Tekstom pisanym – pamiętając, w jakich czasach przyszło nam żyć – towarzyszyć będą treści wideo. Od środy 7 października na stronach facebookowych oraz kanałach YouTube FOT i WDL ukazywać się będą rozmowy kuratorów Ex-centrum – Edwina Bendyka i Irka Grina – z autorkami i autorami wcześniej publikowanych esejów. Dyskusje te stanowić będą cenne uzupełnienie i komentarz do zagadnień, tematów, a może nawet wizji, jakie zostaną zaprezentowane na łamach „Polityki”.\nZwieńczeniem projektu będzie przygotowanie książki z wyborem tekstów powstałych w ramach projektu. Jesteśmy ciekawi wizji świata, który – zgodnie z najlepszymi tradycjami futurologii – wyłoni się z tej zbiorowej pracy wyobraźni ludzi nauki i kultury. Jak bardzo będzie on osobliwy? Ekscentryczny? Tego dowiemy się niebawem.


KRS nawołuje do protestu pod Pałacem Prezydenckim. "Trudno o lepszy argument na upolitycznienie sądów"\n„Nie ma zgody na niszczenie niezależnych sądów” – czytamy w komunikacie umieszczonym na stronie Krajowej Rady Sądownictwa, na której przedstawiciele KRS-u nawołują do protestu wobec nowych ustaw reformujących polski wymiar sprawiedliwości. Wcześniej za odroczeniem prac nad projektami była PO i Nowoczesna oceniając, że nowe przepisy służą "upartyjnieniu" sądów.\n– Sejm RP na posiedzeniu plenarnym rozpoczyna dzisiaj prace nad prezydenckimi ustawami o Krajowej Radzie Sądownictwa i Sądzie Najwyższym. Projekty tych ustaw spotkały się z krytyką Krajowej Rady Sądownictwa, stowarzyszeń sędziowskich, ale także środowisk prawniczych, ekspertów, pracowników naukowych i wielu organizacji obywatelskich. Zawarte w nich rozwiązania likwidują niezależność sądów, dlatego razem ze stowarzyszeniami sędziowskimi: Iustitia i Themis informujemy wszystkich, dla których ważne są niezależne instytucje gwarantujące prawa obywatelskie, że spotykamy się w piątek (24.11.2017) o godzinie 19:00 przed Pałacem Prezydenckim i przed wszystkimi sądami w całym kraju. W ten sposób wyrazimy naszą opinię o niszczeniu demokratycznego państwa prawa – piszą na swojej stronie przedstawiciele KRS.\nApel o włączenie się do protestu sygnowany jest przez sędziego Waldemara Żurka, rzecznika prasowego Krajowej Rady Sądownictwa.\nW ocenie wielu dziennikarzy i komentatorów, mamy do czynienia z sytuacją kuriozalną, w której organ stojący na straży niezależności i niezawisłości sądów angażuje się bezpośredni spór polityczny i nawołują do protestu pod Pałacem Prezydenckim.\nKRS - konstytucyjny organ - zaprasza i nawołuje do demonstracji pod Pałacem Prezydenckim? Trudno o lepszy argument na upolitycznienie sądów #wolnesądy https://t.co/Cv3JUd92jX pic.twitter.com/zMuMC5RiEi\n— Andrzej Gajcy (@A_Gajcy) November 22, 2017\nKRS zaprasza na protest. https://t.co/2JWJ0GYoBz\n— Mateusz Parys (@parysmat) November 22, 2017\n— Maciej Wąsik🇵🇱 (@WasikMaciej) November 22, 2017\nWcześniej w głosowaniu posłowie zadecydowali, iż sejm zajmie się w środę po południu prezydenckimi projektami ustaw ws. KRS i SN. Za odroczeniem prac nad projektami była PO i Nowoczesna.


ostatnie logowanie : 01 lipca 2020 10:24 | Status: offline\nA co jest niby nie tak z Godinem? Ja się nadal podniecam, a że Bastoni gra na tym samym poziomie, to już zupełnie jestem wniebowzięty. Tymbardziej jeśli jeszcze Inter na nim zarobi i za te pieniądze kupi Kumbullę, a Vertongen przyjdzie za darmo ns ławkę. Ale co piszę pod każdym newsem priorytetem są wahadła i tu trzeba wypłacić poważne pieniądze za najwyższej klasy piłkarzy jak Cancelo czy Gaya, albo chociaż perspektywicznych jak Hakimi (mało realne) czy Hernandez zza między.\nEriksen mógłby grać w każdym klubie. Każdy to wie i każdy też wie dlaczego kibice United zachowują się w ten sposób w stosunku do kibiców Interu, tego nie trzeba tłumaczyć. BOYSSAN, Eriksen nie był spalony w Tottenhamie, wystarczy sobie poczytać wywiady z Mourinho, zarówno przed jak i po transferze.\nJeśli ktoś nie widzi, że rzekome negocjacje United z Juve to zagrywka na podbicie ceny, to nie jest zbyt zainteresowany przebiegiem okien transferowych. Ale jeśli ktoś uważa, że Dybalę można chcieć wymienić na Lukaku z czasów United, to taka osoba nie ma pojęcia o piłce nożnej.\nPogba to wielki piłkarz, ale jestem przekonany, że śni on nie chce Interu, ani Inter jego. Pogba nieraz obnosił się z miłością do Juve i myślę że chciałby tam wrócić. Inter musi sprowadzić Tonaliego i jeśli wróci najnggolan, to wydawanie pieniędzy na kolejnego pomocnika wobec żenującego poziomu wahadeł byłoby głupotą.\nartykuł: Inter oferuje Brozoviciowi podwyżkę\nTaka oferta może nie wystarczyć.\nConte jest wodzem i on decyduje, ale według mnie powrót Nainggolana to dobry pomysł. Zanim inni kibice Interu mnie skrytykują to zwróćcie uwagę na naszą pomoc:\n- Sensi nas zachwycał, ale przez te kontuzje wątpię czy go wykupimy.\n- Vecino ostatnio lepiej niż kiedykolwiek, ale i tak źle, a są na niego chętni, więc uważam trzeba go sprzedać.\n- Gagliardini i Valero - odpuszczę sobie obszerny komentarz, ale zawiodę się na Marotcie, jeśli we wrześniu jeszcze tu będą.\nZostają nam więc 3 klasowi pomocnicy: Barella, Eriksen i Brzozowicz. Miejmy nadzieję, że uda nam się przeprowadzić nasz główny cel transferowy czyli Tonaliego, to i tak potrzebujemy jeszcze więcej klasowych pomocników. Nainggolana natomiast ma dwie zalety:\n- nikogo o jego klasie nie kupimy za dobrą cenę, a jego mamy ZA DARMO. Nie wydamy więc zbyt dużo, a chyba przyznacie że pieniądze przydadzą się na wahadła.\n- Grał już w Interze i jest doświadczony, więc pewnie szybko się zaaklimatyzuje.\nConte wodzu, podejmij dobrą decyzję!\nDokładnie tak jak mówisz. Dla mnie Ci dwoje są niesamowici i długo miejsca w swoich klubach nie zagrzeją. Hernandez jest naprawdę dobry. Jeśli utrzymałby taką grę, to za dwa sezony wycena, którą przedstawił renegat byłaby całkiem realna. Ale oczywiście po jednym dobrym sezonie 40 mln to wysoka cena, choć na miejscu włodarzy Milanu bym go za tyle nie sprzedał.\nartykuł: Alexis Sanchez sfrustrowany w Interze\nSanchez gra dobrze, ale kończy już karierę z prostego powodu: 12 mln za sezon. Nikt za niego tyle nie da. Albo wpasuje się do gry Manu, albo przesiedzi na ławie do końca kariery. A szkoda, bo jego wejścia z ławki dają naprawdę dużo i mimo wieku jest dynamiczny.\nartykuł: Media: Tonali woli transfer do Interu, niż do Juve\nartykuł: Inter z gotową ofertą za Tonaliego\nTonali jest Interowi niezbędny: Eriksen, Barella, Brzozowicz. Tonali do rotacji z nimi. Vecino, Valero, Galiardini out. Nawet jeśli Inter zatrzyma Sensiego co jest wątpliwe to i tak przydałby się jeszcze jeden pomocnik, bo konkurencja musi być w klubie.


Stylowe męskie czapki zimowe – Parkour\nStylowe męskie czapki zimowe\nOpublikowany przezadmin\t 28 września, 2018 4 października, 2018\nWielu mężczyzn nie lubi nosić czapek zimą. Rezygnują z ich zakładania z niemal równie dużym uporem, co dzieci, które chowają czapkę do kieszeni tuż po wyjściu z domu do szkoły. To spory błąd! Odpowiednio dobrane czapki zimowe męskie nie tylko chronią przed zimnem, ale także świetnie się prezentują i dodają charakteru całej stylizacji.\nJakie czapki wybierać?\nNa pewno takie, które nam się podobają. Tak jak w przypadku wszystkich innych elementów ubioru, nasze indywidualne upodobania powinny być najważniejsze przy dobieraniu czapek. Jeśli czapka nie będzie się nam podobała, z pewnością nie będziemy jej regularnie nosić.\nCzapki zimowe powinny być też ciepłe. Chociaż może się to wydawać oczywiste, wielu mężczyzn pomija ten aspekt przy zakupach. Jeśli czapka ma nas skutecznie chronić przed chłodem, powinna być wykonana z miękkiej, dobrej gatunkowo bawełny. Dodatek futerka będzie z pewnością działał na korzyść komfortu cieplnego, ale nie jest obowiązkowy. Nie powinniśmy popadać w skrajności, zwłaszcza że zimy w naszym kraju z roku na rok są coraz łagodniejsze.\nSkoro czapka ma być dopasowana do pozostałych elementów stylizacji, dobrze jest nie ograniczać się do wyboru tylko jednego modelu. Sklepy mają na do zaoferowania wiele ciekawych czapek. Mając w swojej kolekcji kilka modeli, różniących się między sobą kolorem i stylem, łatwiej będzie nam dobrać taką, która będzie stanowiła idealne dopełnienie naszego outfitu na dany dzień.\nOpublikowany przezadmin 28 września, 2018 4 października, 2018 Opublikowano wOdzież\nRozmiar ramy w damskim rowerze trekkingowym


Smaki regionu w Tokarni\nSmaki regionu, zabawa z zespołami ludowymi, warsztaty kulinarne oraz konkursy z pierogiem w roli głównej towarzyszyły pierwszemu dniu czwartej edycji Świętokrzyskiego Festiwalu Smaków, który odbył się w Parku Etnograficznym w Tokarni.\nNa przybyłych czekało wiele atrakcji. Kucharze, restauratorzy i Koła Gospodyń Wiejskich częstowali znanymi z dawnych czasów potrawami i wyrobami. Skansen wypełniły stoiska lokalnych producentów żywności, przedstawicieli największych gospodarstw agroturystycznych w regionie oraz członków Sieci Dziedzictwo Kulinarne Świętokrzyskie. Nie zabrakło twórców ludowych, rzemieślników oraz warsztatów, pokazów, konkursów i muzyki. Na scenie wystąpiły Koła Gospodyń Wiejskich: Zagórzanki, Występy, Dwikozy, wokaliści ze "Studia Piosenki" przy Chmielnickim Centrum Kultury, Zespół Pieśni i Tańca Gnieździska, Zespół Dziecięcy Niedźwiadki z Kierza Niedźwiedziego, Zespół Pieśni i Tańca Łopuszno, Guzowianki, Kapela Świętokrzyska oraz Kapela Edwarda Goli z Sędziszowa.\nW tym roku festiwal zdominowany został przez pierogi, przygotowywane na różne sposoby przez wystawców, a było ich ponad stu. Pierogi według własnej receptury zaprezentowały Koła Gospodyń Wiejskich, gospodarstwa agroturystyczne oraz instytucje, które wzięły udział w konkursie kulinarnym "Świętokrzyski pieróg". Zwycięski tytuł otrzymało Gospodarstwo Agroturystyczne "Daleko od Szosy" Elżbieta Osman za pierogi ze szpinakiem, serem i ziemniakami w cieście szpinakowym "Prosto z Brodów". Na podium znalazły się także pierogi "Borowikowe księżyce w blasku cebulkowej okrasy" KGW Niestachów oraz "Babcine pierogi po dwikozku na słodko" KGW w Dwikozach. Wyróżnienia trafiły do Zespołu Ludowego "Bolechowiczanie" za pierogi pietruszkowe i KGW Występy z Krasocina za gryczanki.\nDużym zainteresowaniem cieszył się również konkurs "Pierogożerca". Jego uczestnicy mieli za zadnie w ciągu trzech minut zjeść jak największą liczbę pierogów, z przygotowanej porcji, która liczyła 30 sztuk.\nDodatkowo, każdy mógł nauczyć się ulepić kształtne pierogi, upiec podpłomyki, spróbować wyrobić masło oraz zwiedzić obiekty Muzeum Wsi Kieleckiej.\nNa czwartek, 2 maja zaplanowano konkurs na świętokrzyskie ciastko. Festiwalowe atrakcje zamknie koncert Stefana Wyczyńskiego i kapeli z Lubczy.


Boot spotting: środa z Ligą Mistrzów - R-GOL.info\nStrona główna / Boot Spotting / Boot spotting: środa z Ligą Mistrzów\nBezbramkowy remis w meczu Quarabag – Atletico oraz zwycięstwo Manchesteru United bo nudnym starciu z Benficą to zaledwie dwa niechlubne wyjątki – w środowej serii spotkań Ligi Mistrzów zdecydowanie było na czym zawiesić oko! Sprawdźcie, które modele butów najlepiej zapadły nam w pamięć.\nNajlepiej zapowiadającym się meczem był bez wątpienia pojedynek londyńskiej Chelsea z Romą i ten, kto zdecydował się spędzić wieczór śledząc wydarzenia na Stamford Bridge trafił w dziesiątkę. Wydawało się, że „The Blues” mieli ten mecz pod kontrolą, bo najpierw cudownym strzałem z dystansu popisał się David Luiz (Nike Magista Obra II), a później dość przypadkowe podanie od Moraty wykorzystał Eden Hazard (Nike Mercurial Vapor Flyknit Ultra) podwyższając na 2-0. Roma ani myślała poddać się i prosić o najniższy wymiar kary, a sygnał do walki dał Aleksandar Kolarov (Nike Mercurial Vapor XI), który z łatwością obiegł Azpilicuetę i w swoim stylu przyłożył z prostego podbicia nie dając szans golkiperowi gospodarzy. Po przerwie działo odpalił niezawodny Edin Dzeko (adidas X 17+ Purespeed) i nagle ze stanu 1-2 zrobiło się 3-2. Na szczęście Antonio Conte ma w swoich szeregach Edena Hazarda, bo ten idealnie dołożył głowę do dośrodkowania i wyrównał stan meczu. Liga Mistrzów w najlepszym wydaniu!\nGrad bramek ujrzeli także kibice w Brukseli, gdzie Anderlecht z Łukaszem Teodorczykiem w składzie otrzymał srogą lekcję futbolu od Paris Saint-Germain. Naszpikowany gwiazdami wicemistrz Francji nie miał większych problemów z odprawieniem rywala z kwitkiem, a na listę strzelców po jednym razie zgodnie wpisali się wszyscy z ofensywnego trio Neymar (Nike „Written in the Stars” Vapor) – Cavani (Nike Hypervenom Phantom III „EA SPORTS”) – Mbappe (Nike Mercurial Vapor XI) oraz rezerwowy w tym meczu Angel Di Maria (adidas X 17+ Purespeed). Na szczególną uwagę zasługuje przede wszystkim 18-letni Mbappe, który z ośmioma golami na koncie został najskuteczniejszym nastolatkiem w historii Ligi Mistrzów. Dorobek PSG po trzech meczach fazy grupowej to 3 wygrane i bilans bramkowy 12:0 – kto ich powstrzyma?\nPowody do zadowolenia mają także w Barcelonie, której udało się wygrać z Olympiakosem grając przez ponad 45 minut w osłabieniu po czerwonej kartce dla Gerard Pique. W centrum uwagi był jednak nie kto inny, jak sam Leo Messi, który w środę pewnie wykonał rzut wolny i zdobył swojego setnego gola w barwach Barcelony w europejskich pucharach. Kolejny rekord do kolekcji niesamowitego Argentyńczyka grającego w butach adidas Nemeziz Messi 17+ 360 Agility stał się faktem!\nButy najlepszych piłkarzy na świecie, niezbędne akcesoria, a także klubowe koszulki czołowych ekip grających w Lidze Mistrzów – wszystko to znajdziecie na R-GOL.com.\nadidas adidas Nemeziz Messi 17+ 360 Agility adidas X 17+ Purespeed Aleksandar Kolarov Angel Di Maria boot spotting boots buty buty piłkarskie Champions League cleats David Luiz Eden Hazard Edin Dzeko Edinson Cavani football boots korki Kylian Mbappe Leo Messi Liga Mistrzów Neymar nike Nike Mercurial Vapor XI przegląd przegląd butów R-GOL R-GOL.com review Znamy się z piłki\nBayern wyznacza modowy trend. Nowe wyjazdówki Bawarczyków!


Strona 21 z 289\nPokaż wyniki od 201 do 210 z 2884\n24-05-16 18:12 #201\nNo to dołączam na face'a\n25-05-16 11:35 #202\ndołączam się do styczniowych mam jeśli wszystko pójdzie ok to 24.01.2017 powitam miłość mojego życia\n25-05-16 12:20 #203\nWitam no a więc i ja dołączam do Was ! narazie ciąża potwierdzona tylko 2 testami i brakiem miesiączki(ostatnia 23.04 ) 3.06 dopiero ginekolog bedzie to juz ok 7-8 tydz wiec mam nadzieje ze przy okazji 1 wizyty beedzie juz wszytsko jasne no i będzie biło serduszko<3 ( w poprzedniej ciazy latałam co 3 dni sptrawdzac czy cos juz jest:P ale sadze ze ta ciaza przebiegnie znacznie spokojniej:P a więc to moja 2 ciąża synek ma 16 m-cy ))Dolegliwosci hm...... chyba nie mam czasu na nie zwracac uwagi;p poza bolem piersi i głowy chyba jest bez zmian Pozdrawiam Was Zdrówka! Odpoczywajcie\n25-05-16 14:00 #204\nCześć mamuśki☺ ja równieżdołączam do Was ☺ ciąża potwierdzona USG. Termin 27 stycznia. Niestety ciąża zagrożona ponieważ zarodek jest nisko osadzony\n26-05-16 02:15 #205\nJestem nowa na forum, przepraszam, iż tak późno piszę, ale mam kłopoty z zaśnięciem\nSpodziewamy się 3 Skarba, robiłam dwa testy i oba pozytywne, ostatnia miesiączka 18.04. Wizytę u gina mam 02.06. Pa!\n26-05-16 18:01 #206\nTo chyba i ja się przywitam\nWitam chciałabym do was dołączyć. Dwie kreski na teście pojawiły mi się dwa dni temu. To będzie moje pierwsze dziecko. Ja ostatnią @ miałam 20 kwietnia. Natomiast termin wizyty u lekarza 31 maja. I Już się nie mogę doczekać kiedy zobaczę swoje dziecko\n27-05-16 19:36 #207\nnati89, gratuluję serdecznie Tobie, oraz pozostałym Mamusiom\nKoniecznie daj znać jak po wizycie.\nJak się czujecie? Mnie od paru dni męczą mdłości, rano nie mogę nic przełknąć..\nNo i do tego zawroty głowy. Dzisiaj w pracy myślałam, że zemdleję.\n27-05-16 20:11 #208\nCześć dziewczyny dawno nie pisałam bo jakoś czasu mi brak teraz tak cieplutko więc całe dnie spędzamy z córką poza domem.\nWitam nowe dziewczyny i gratuluję fajnie że jest nas coraz więcej\nCo do objawów to mi już powoli ustępują Pozostały mi tylko poranne mdłości ale jak już coś zjem to jest ok No i oczywiście zachcianki Dziś np miałam ochotę na pasztet a ja nie nawidzę pasztetu zjadłam całą puszkę co najlepsze\nUważajcie na siebie. Ja uciekam spać bo już mi się oczy zamykają\n29-05-16 09:35 #209\nJa mam wprawdzie termin na 2 lutego, ale dołączam do was, póki lutowy wątek się nie rozkręci.\nTo jest moja pierwsza ciąża i jestem strasznie happy wizyta u lekarza dopiero 7 czerwca - no wieczność...\nBierzecie już jakieś suplementy, czy tylko kwas foliowy?\n29-05-16 16:34 #210\nhej dziewczyny ja czuje się rewelacyjnie (odpukać w nie malowane ) jedynie co boli mnie brzuch wieczorami i zauważyłam że jak jeżdżę z moim M samochodem jako pasażer to mi nie dobrze, ale wszystko jest do zniesienia\nja kwas foliowy jak na razie tylko ale będę chciała żeby mi lekarz jakieś witaminy przepisał bo bardzo lecą mi włosy...\nOstatnio edytowane przez nati89 ; 29-05-16 o 16:39


Miejski Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Katowicach - Nowy serwis www sip.katowice.eu\nNowy serwis www sip.katowice.eu\nW związku z zakończeniem realizacji prac polegających na wykonaniu dla Miasta Katowice fotogrametrycznych zdjęć lotniczych, zdjęć ukośnych i fotoplanów, skaningu laserowego LIDAR, numerycznego modelu terenu NMT, opracowania prawdziwej ortofotomapy „true ortho”, aktualizacji numerycznego modelu 3D budynków i budowli wraz z dostawą i konfiguracją oprogramowania do wizualizacji w architekturze chmury usługi Oracle PaaS & IaaS Universal Credit i integracją z Systemem MSZ-KIIP, za pośrednictwem nowego serwisu internetowego sip.katowice.eu udostępnimy ww. dane. Prace wykonała firma MGGP Aero Sp. z o.o.\nPrawdziwa ortofotomapa „true ortho” dla Miasta Katowice została wykonana po raz pierwszy. Dotychczas ortofotomapy wykonywane były w sposób „tradycyjny”, co oznaczało poprawność prezentowania obiektów wyłącznie na poziomie gruntu. Wyższe budynki wyraźnie pochylały się, zasłaniając część treści ortofotomapy. W większości przypadków dachy widoczne na ortofotomapie nie były zgodne z rzutem ortogonalnym, tylko przesunięte względem przyziemia. Dokładność prawdziwej ortofotomapy „true ortho”, została opracowana z pikselem nie gorszym niż 5 cm tj. wielkość piksela terenowego ≤ 0,05 m, , natomiast zdjęcia ukośne z pikselem nie gorszym niż 7 cm.\nWydział Geodezji uruchomił całkowicie nowy serwis internetowy pn. Katowice Dla Odmiany 3D, dostępny pod adresem sip.katowice.eu Nowy serwis agreguje, wzbogaca i udostępnia w nowoczesnej formie dostępne do tej pory pod dwoma adresami inne miejskie serwisy http://mapserver.um.katowice.pl/ukosne/ –oraz http://mapserver.um.katowice.pl/3DCity/. Obecnie, pod jednym adresem prezentowana jest mapa Miasta Katowice w trzech wymiarach z funkcją pozwalającą na analizowanie zmian zachodzących w przestrzeni miasta. Przesuwając kursorem po ekranie, możemy porównać każdy obszar naszego miasta od roku 1998 do roku 2020 i zachodzące zmiany. Nowością jest wykorzystanie usługi lokalizacji działek ewidencyjnych, która pozwala na umiejscowienie wskazanej działki ewidencyjnej (i wyświetlenie jej granic m.in. na zdjęciach ukośnych) na podstawie identyfikatora działki z wykorzystaniem informacji zawartych w bazach danych systemu MSZ-KIIP.\nDedykowana funkcja pozwala za jednym „kliknięciem” przenieść się w analogiczne miejsce w module Ewidencji Gruntów i Budynków w systemie MSZ-KIIP, celem uzyskania dodatkowych szczegółowych informacji, dostępnych w systemie. Dla potencjalnych inwestorów do serwisu podpięta została warstwa prezentująca tereny inwestycyjne.. Kolejną nowością jest warstwa prezentująca potencjał solarny dachów na terenie całego Miasta Katowice. Dopełnieniem serwisu są przydatne narzędzia jak suwak, za pomocą którego następuje płynna prezentacja zmian w poszczególnych latach danych opracowań, pomiar odległości bezpośrednio na zdjęciach i modelach, wysokości, powierzchni poziomej oraz powierzchni w przestrzeni, umożliwiająca np. weryfikację i obliczenie opłaty za powierzchnię reklamową. Serwis został opracowany w języku polskim, angielskim z możliwością dynamicznego powiększenia czcionek na ekranie oraz zmianą kontrastu.\nSerwis internetowy Katowice Dla Odmiany 3D dostępny pod adresem http://sip.katowice.eu jest pierwszym tego typu serwisem w Polsce i Europie w całości zaimplementowanym w usłudze chmurowej Oracle Cloud.


Bramo, otwórz się! - bramy21.pl - portal branżowy\nHome » Aktualności » Bramo, otwórz się!...\nBrama jest używana codziennie i powinna służyć przez długie lata. Dlatego też istotny jest przemyślany wybór i dopasowanie rodzaju bramy do potrzeb.\nBudynki użyteczności publicznej i obiekty przemysłowe to miejsca wymagające solidnego ogrodzenia. Istotnym jego elementem jest brama, która powinna być trwała, niezawodna i estetycznie wykonana. Zazwyczaj przy wjeździe do tego typu obiektów ruch samochodów jest duży, a miejsca jest niewiele. Dobrym rozwiązaniem okazuje się wówczas zastosowanie bramy przesuwnej, która pozwala na znaczną oszczędność przestrzeni.\nW przypadku budynków użyteczności publicznej i zabudowań przemysłowych, podstawowym zadaniem bramy jest zapewnienie właściwej ochrony znajdujących się na określonym terenie obiektów i umożliwienie sprawnego funkcjonowania ruchu. Brama powinna być więc solidnie wykonana i wytrzymała.\n- Wyróżnić możemy dwa podstawowe rodzaje bram przesuwanych: szynowe oraz samonośne. Różnią się one od siebie sposobem funkcjonowania, oraz wymaganym nakładem pracy, jaką trzeba włożyć w odpowiednią ich konserwację - tłumaczy Paweł Byś, doradca techniczny w firmie Tabal Techfence. W bramach szynowych skrzydło ma szerokość zbliżoną do szerokości wjazdu. Brama ta przesuwa się na rolkach po szynie umieszczonej w podłożu. Dlatego trzeba stale dbać o to, by nie zbierały się tam błoto, piasek ani liście. Zimą natomiast należy usuwać z niej śnieg i lód, co jest dość kłopotliwe i czasochłonne. Zaletami bram szynowych jest prostota montażu i duża odporność mechanizmu (rolek umieszczonych wewnątrz profilu dolnego) na działanie czynników atmosferycznych.\nOstatnią kwestią, którą należy wziąć pod uwagę przy wyborze bramy, jest rodzaj jej wypełnienia. W ofercie Tabal Techfence wypełnienie może być wykonane z profili lub paneli. W tym drugim przypadku dostępne są modele paneli Fokus oraz Flat. Oba rodzaje cechuje duża sztywność, wynikająca z zastosowania drutu stalowego wysokiej jakości oraz wytrzymałości. By brama zachowała estetyczny wygląd przez cały okres jej użytkowania, należy zatroszczyć się o zabezpieczenie antykorozyjne. Bramy Tabal Techfence zabezpieczane są podwójnie - poprzez ocynk ogniowy oraz lakierowanie proszkowe według palety barw RAL - Dzięki zastosowaniu takiej technologii, brama będzie cechowała się wysoką odpornością na czynniki zewnętrzne, a lakierowanie w palecie RAL pozwala nadać bramie dowolny kolor - dodaje Paweł Byś.


Grille węglowe - wszyscy producenci - ceny, opinie - sklep internetowy Grill360\nNiezawodny Weber, solidny Broil King, niedrogi Landmann, profesjonalny Napoleon, czy stylowy Big Green Egg? Jakiej marki grill wybierzesz - wybór należy do Ciebie. Jednak zanim podejmiesz ostateczna decyzję, zobacz czym charakteryzuje się każda z tych marek i obejrzyj modele poszczególnych grilli.\nDlaczego warto wybrać markowy grill węglowy?\nGrill węglowy to tradycyjny i powszechnie kupowany grill. Niestety większość ludzi, wybierając go zwraca uwagę wyłącznie na cenę, co skutkuje tym że służy im wyłącznie przez jeden sezon. W dodatku przesadnie oszczędni nigdy nie poznają pełni przyjemności, którą może dawać grillowanie. Markowy grill węglowy cechuje się nie tylko wysoką jakością wykonania, czy użytych materiałów, ale także masą dodatkowych udogodnień i dodatków. GRILL WĘGLOWY WEBER MASTER TOUCH GBS pozwala na rozbudowanie grilla o dodatkowe części jak kamień do pizzy, krata do steków, wok i wiele innych. Dzięki temu możesz już nie tylko grillować, ale piec, gotować, smażyć…\nMarkowe grille węglowe - cena\nPomimo, że sprzedajemy wysokiej jakości profesjonalne, markowe grille, ich cena wcale nie jest wygórowana. Prosty model od Webera - COMPACT KETTLE 47 CM kupisz już z 399zł. Co więcej, kocioł i pokrywa w nim objęte są aż 10-letnia gwarancją. Oznacza to, że jeżeli w tym okresie grill przepali się lub zajdzie korozją, zostanie darmowo oczyszczony, naprawiony, bądź wymieniony na nowy. Jak widzisz, wcale nie trzeba wydawać fortuny, by nabyć dobry, sprawdzony sprzęt.\nPotrzebujesz porady? Pomocy? Odpowiedzi? Zapytaj nas tutaj!


1x1 - "Pilot" - Forum o serialu Prison Break\n1x1 - "Pilot"\nWysłany: Nie 0:30, 25 Lut 2007 Temat postu: 1x1 - "Pilot"\nPrison Break odcinek pierwszy - "Pilot"\n"Pilot" jest pierwszym odcinkiem tego kultowego serialu. Nazwa takiego tytułu pewnie jest dlatego, że jest to odcinkek wstępny. W tym odcinku przedstawiona jest sytuacja, w której Michael Scofield napada na bank. Zostaje skazany na 5 lat więzienia. Na własną prośbę zostaje wysłany do wiezienia Fox River, w którym przebywa jego starszy brat Lincoln Burrows.\nLincoln czeka na karę śmierci za zabójstwo brata pani wiceprezydent. W daleszej części odcinka, przedstawione jest jak Scofield poznaje więźniów, strażników, naczelnika i pania doktor. Dostaje też się do ekipy remontowej, dzięki czemu będzie mógł częściej widywać się ze swoim bratem. Na prośbę naczelika będzie mu pomagał dokończyć budowanie prezentu dla żony.\nScofield przedstawia swojemu bratu, plan ucieczki z więzienia i to, że jego ciało pokryte jest tajemniczym tatułażem, w którym ukryte są projekty więzienia ...


2015 – borman.pl\nŚnieżne Konwalie, wbrew zasadom\nPojawić się w bazie zawodów, to dla mnie niemal zapomniane uczycie, ale widok znajomych twarzy przywraca pamięć. W tłumie zawodników znajduję odpowiedzi na pytania: Co ja tutaj robię, po co przyjechałem? Trema — tak, trema – znika. Niepokój ustępuje, a jego miejsca zajmuje podniecenie. Jestem, startuję, żyję. Scorelauf 120” Scorelauf to taka forma InO, gdzie startujący ma pełną swobodę w wyborze oraz kolejności potwierdzania punktów kontrolnych, a musi ich zebrać jak najwięcej w zadanym czasie. Trasa jest tak ustawiona, że zebranie kompletu PK jest niemożliwe. No, chyba że jest się Jackie Chanem albo jeszcze lepiej Chuckiem N. Scorlauf może być punktowany, czyli PK mogą posiadać swoja wagę, im dalej ustawione, tym większa ich wartość. Za przekroczenie limitu czasowego czeka kara czasowa na tyle duża, że nie opłaca się meldować na mecie po limicie. Na trasie scorelauf, oprócz mocnej łydki, decydujące znaczenie ma strategia — w przypadku opcji niepunktowanej, wybór trasy pomiędzy kolejnymi PK. Mój wariant autorski na tej trasie odbiegał lekko od normy i… łamał wszelkie zasady Bo, pierwszy rzut oka na mapę i wiem, …


Benefis Marzeń z Fundacją Spełnionych Marzeń – Vipnews.pl – informacje z życia gwiazd\nFundacja Spełnionych Marzeń zaprosiła dzieci po zakończonym leczeniu ze wszystkich oddziałów onkologicznych z całej Polski do udziału w II Ogólnopolskim Zjeździe Dzieci z Chorobą Nowotworową.\nW trzydniowym wydarzeniu pod hasłem „Benefis Marzeń” wzięło udział ok. 350 dzieci i ich rodziców z całego kraju.\nKulminacyjnym punktem była Gala Benefisu Marzeń w warszawskim Teatrze Roma, którą poprowadzili Agata Młynarska oraz Andrzej Nejman.\nFundacja Spełnionych Marzeń wręczyła wyróżnienia osobom i organizacjom, które w szczególny sposób wsparły jej działalność. Medalami uhonorowani zostali Magda Różczka, Prof. Jerzy Kowalczyk, MasterCard Europe, Dzielnica Śródmieście m. st. Warszawy, Gimnazjum nr 38 im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie i Endo.\nStatuetki otrzymali: Joanna Racewicz i Zespół Volver.\nNagrody wyróżnionym wręczali: Mateusz Damięcki, Szymon Majewski oraz Patrycja Markowska, która pojawiła się na scenie z synem Filipem.\nW tym roku po raz pierwszy uhonorowani zostali także wolontariusze, na co dzień działający na oddziałach onkologicznych. Najlepszy wolontariusz został wybrany przez samych podopiecznych Fundacji Spełnionych Marzeń. Specjalną nagrodę za udział w Kampanii „Odczaruj Raka” odebrała Edyta Herbuś. Statuetkę Magiczne Serce 2011 wręczyła wolontariuszom Małgorzata Foremniak.\nGali towarzyszyły występy artystyczne. Zagrały zespoły Perfect i Volver, zaśpiewała Kasia Kowalska. O magiczną atmosferę zadbał znany iluzjonista Maciej Pol.\n#Agata Młynarska #Andrzej Nejman #Benefis Marzeń #Dzielnica Śródmieście m. st. Warszawy #Edyta Herbuś #Endo #Fundacja Spełnionych Marzeń #Jerzy Kowalczyk #Joanna Racewicz #Kasia Kowalska #Maciej Pol #Magda Różczka #Magiczne Serce 2011 #Małgorzata Foremniak #MasterCard Europe #Mateusz Damięcki #Odczaruj Raka #Patrycja Markowska #Perfect #Roma #Szymon Majewski #Volver\nTeraz jest nowy projekt współtworzony przez Fundacje spełnionych Marzeń OnkoDziecko.pl Portal z rzeczową i wiedza dotycząca choroby nowotworowej u dzieci i młodzieży, ale i nie tylko\nBardzo ciekawe wypowiedzi młodych ludzi borykających się z chorobą. Jaki oni mają Power do życia mimo przeciwności losu.\nW zeszłym roku odbyła się Gala Aladyn bardzo podobna do Benefisu Marzeń, a w tym Onko-Olimpiada to jest dopiero impreza dla dzieci i młodzieży. Cieszę się, że mój 1% jest odpowiednio spożytkowany. Mogą liczyć po raz kolejny na wsparcie!\nBardzo fajny pomysł! widać że pomagaja zwykłym ludziom, którzy faktycznie tej pomocy potrzebują!\nTyle znanych poświęca swój czas innym-potrzebującym! Bardzo fajnie że są jeszcze tacy ludzie!\nPrzesyłam serdeczne pozdrowienia dla Fundacji z najlepszymi życzeniami na Nowy Rok:)\nByło super, dziękuje za zaproszenie. Oprócz samego benefisu była wycieczka na Stadion Narodowy i superowa dyskoteka 🙂\nGdyby nie Fundacja i pan Tomek z panią Małgosia z pewnością dużo trudniej znosiło by się trudy popytu w szpitalu :/\nPozdrawiam wszystkich z Fundacji Spełnionych Marzeń\n← Janowski stracił TRZY MILIONY widzów! Straci też program?\nKozyra weźmie udział w Tańcu z gwiazdami, ale tylko gdy…. →


Lotto Ekstraklasa, 6. kolejka - 19.08.2016, 18:00, widzów: 6679, sędzia: Tomasz Musiał (Kraków)ŚLĄSK WROCŁAW - WISŁA PŁOCK 0:0ŚLĄSK: Mariusz Pawełek - Mariusz Pawelec, Piotr Celeban, Adam Kokoszka, Lasza Dwali, Filipe Goncalves, Ostoja Stjepanović, Peter Grajciar, Ryota Morioka (76-Łukasz Madej), Alvarinho Gomes, Bence Mervó (65-Kamil Biliński)WISŁA: Seweryn Kiełpin - Cezary Stefańczyk, Przemysław Szymiński, Tomislav Božić, Patryk Stępiński, Dominik Kun, Dominik Furman, Siergiej Kriwiec (65-Maksymilian Rogalski), Dimityr Ilijew, Giorgi Merebaszwili (46-Arkadiusz Reca), José Kanté (76-Emil Drozdowicz). Trener: Marcin Kaczmarek\npozycja w tabeli: 11MEDIA O MECZU We Wrocławiu Śląsk nadal nie strzela (Gazeta Wrocławska, 20.08.2016)\nŚląsk - Wisła Płock 0:0. W tym sezonie kibice we Wrocławiu nie zobaczyli jeszcze żadnego gola!\nZanim piłkarze Mariusza Rumaka wybiegli na boisko, Śląsk ogłosił popołudniu, że wreszcie się wzmocnił. Dwuletni kontrakt z WKS-em podpisał 23-letni niemiecki skrzydłowy Mario Engels. Do wzięcia był za darmo. W poprzednim sezonie występował w drużynie FSV Frankfurt, która zajęła przedostatnie miejsce w 2. Bundeslidze i spadła z ligi. Engels wystąpił w 17 meczach sezonu, nie strzelił ani jednej bramki, nie zanotował żadnej asysty. Lepsze były dla niego rozgrywki 2014/2015, gdy w 26 spotkaniach dwa razy trafił do siatki i zanotował siedem asyst. W lipcu był na testach w Darmstadt (1. Bundesliga), ale ostatecznie go tam nie zatrudniono. Wcześniej występował w drużynach juniorskich oraz w II zespole FC Koeln. To ponoć nie koniec wzmocnień - dyrektor sportowy Śląska Wojciech Błoński w przerwie meczu zapowiedział na antenie Eurosportu, że na początku tygodnia przy Oporowskiej powinien pojawić się kolejny nowy zawodnik.\nBardzo na to czekamy, bo piątkowa konfrontacja z Wisłą Płock nie wyglądała obiecująco i przydałaby się świeża krew w drużynie, zwłaszcza że wciąż bez formy jest Ryota Morioka. Mariusz Rumak w czwartek czarował, że Japończyk raczej nie zagra, ale to była tylko zasłona dymna. Problem w tym, że naszemu Tsubasie niewiele wychodziło na boisku, a trudno pozbyć się wrażenia, że jego niemoc udziela się innym wrocławianom.\nW pierwszych trzech kwadransach kibice na Stadionie Wrocław zobaczyli w sumie dwa ciekawe strzały - Dominika Furmana z rzutu wolnego i Petera Grajciara po zejściu ze skrzydła do środa. Oba płaskie, łatwe do wybronienia. Drugą połowę mocnym akcentem zaczął wprowadzony w przerwie Arkadiusz Reca - na szczęście Mariusz Pawełek obronił.\nW odpowiedzi mieliśmy najlepszą sytuację w tym spotkaniu. Po dośrodkowaniu z rzutu wolnego Grajciara zamykający akcję na długim słupku Lasza Dwali trafił w słupek. Dogrywający w tej sytuacji Słowak był tego dnia najaktywniejszym z gospodarzy - w 70 min uderzył z sytuacyjnej piłki - mocno, ale minimalnie niecelnie.\n0:0 z Wisłą Płock to czwarty bezbramkowy remis Śląska w tym sezonie, który jest jedyną drużyną Lotto Ekstraklasy bez bramki na własnym stadionie.