Taniec boli! | Szkoła tańca: salsa, bachata, kizomba | Szkoła salsy LOFToDANCE | Kraków\nJak wszystkim wiadomo, tancerz je, śpi i pracuje w korporacji, żeby wszystkie ciężko zarobione przy komputerku pieniądze wydać jednym luźnym gestem ręki na ulubione zajęcia, prywatne lekcje czy warsztaty tańca u ulubionych gwiazd, którymi zachwycał się do tej pory na youtubie. Oczywiście to niecała prawda, bo jak wiadomo każdemu, który choć na chwilę w świat taneczny wdepnął, tancerz po pierwsze śpi niewiele, a po drugie luźny gest dłoni szastający mamoną został mocno utrudniony odkąd pojawiły się na świecie karty kredytowe i przelewy. A niech dunder świśnie wszystkie te zakupy online! Domagam się mojego niepowetowanego prawa do szastania gotówką gdzie mi się podoba i jak mi się podoba.\nTancerz w dzisiejszych czasach nosi także maseczkę lub przyłbiczkę i dba o swoich współtowarzyszy covidowej niedoli, byśmy wszyscy nie poszli w kwarantannianą odstawkę. Bo wykluczenie z treningów boli. Może nie tak bardzo jak pot wchłaniany przez maskę podczas wysiłkowych izolacji u Mery czy harowanie czołowym płatem przyłbicznym o parkiet na jazzie u Pauliny, niemniej boli. I o tym bólu tancerza chciałem dziś napisać…\nBól jak ból. Wiadomo, że jest i że kryje się w mózgu. Jakieś meandry naszego pofałdowania kory czy też innej przysadki są odpowiedzialne za odczuwanie tej dotkliwej przypadłości naszego człowieczeństwa. Ale czy świadomość, która część naszego ciała właściwie odpowiedzialna jest za odczuwanie, w jakikolwiek sposób zmniejsza fakt cierpienia. A wrażenie takie odnoszę, że tancerze, to w dużej mierze masochiści. I zdaje się, że jest na to dość spora kupa dowodów. Czy niezbitych? Może i każdy jeden, po drugim można szlachetnie rozłożyć na łopatki, ale coś czuję, że na łopatkach to leżą tancerze pasjami i odklepują w parkietową „matę” tak często jak się tylko da, nie odczuwając z tego powodu najmniejszej nawet ujmy. Bo nie ma z czego.\nNo i co z tym bólem. Przychodzi taki nowicjusz na zajęcia i myśli sobie, że oto stoję przed bramą swojego powodzenia u płci przeciwnej, a już na pewno wiedzie mnie z tego punktu, w którym się znalazłem, autostrada wprost do samoakceptacji i szczupłej sylwetki. A tu mi instruktor pierwsze kroki zapodaje i mózg mnie boli od rozróżnienia, z którym spotykam się na wstępie. Bo kto powiedział, że dla każdego lewa znaczy to samo, a na pewno coś innego niż prawa. I tutaj się okazuje, że mogę sobie głęboko w poważanie wsadzić całą swoją długo kształtowaną definicję tańca, w której chodzi o wyrażanie siebie, a już na pewno na wyrażenie swojej nietuzinkowości, czy wręcz nawet mówiąc wprost, wyjątkowości. Krzyczy na mnie to babsko w legginsach, że lewa to lewa, a prawa to prawa i tyle było z polemiki w krzaki jego mać!\nA to dopiero początek. Myśli taki człowieczek na początku swojej tanecznej drogi, że z czasem będzie łatwiej. Nauczę się już tej nikomu niepotrzebnej nomenklatury, co do której można by się przecież co najmniej sprzeczać. Wykuję na pamięć, po której stronie znajduje się moja lewa noga i będę miał spokój. A oni mi ruch dodają do tego i każą na tę nogę raz po raz przenosić ciężar cała.\nHola hola! Nie tak się przecież umawialiśmy. Uzgodnione zostało już dawno przed przyjściem na pierwsze zajęcia, że masa mojego ciała zasłużyła na szczytne miano ciężaru. Ciężar, jak sama nazwa wskazuje, wymaga pozostawienia w spokoju. Każdy przecież przynajmniej raz w życiu słyszał o ciężarze spoczynkowym. Ten rodzaj ciężaru cechuje moje ciało. Ale jestem dzielny człek, i zdecydowałem się podjąć pierwsze kroki w szkole tańca żeby…. No właśnie w tym momencie instruktor odkręca kurek z muzyczką i podaje tempo.\nSay what? Beat per minute tej piosenki to rytm mojego serca w palpitacji którą zdaje się właśnie zacząłem odczuwać. Cierpię. Boleśnie doświadczam swojej wizyty w tym miejscu. Spoglądam ukradkiem na zegarek i okazuje się że mam za sobą już… całe 10 minut. Ledwie ustaliłem, która to lewa, zdefiniowałem empirycznie ciężar mojego ciała, zacząłem podnosić tylne łapki w tempie wiewiórki walczącej o życie na rozżarzonej płycie kuchennej (nie pytajcie skąd pochodzą moje porównania, czasem lepiej zostawić świat bez zrozumienia i analizy. Każdy głupiec wie o czym mówię, a inteligent po prostu się ze mną zgodzi).\nNagle zza mojego ucha, lewego, wiem już na pewno, wychynęła jej miła twarz i cichutko szepcze mi do uszka, tak, żebym tylko ja to słyszał jednosylabowy rzeczownik. „Rytm”. No ja Cię przepraszam. Lokalizuję w koncie sali mój plecaczek. Już mam zaprzestać tego wigibasu ciągłego, nieudacznego, targającego moim ciałem i zrezygnować i nagle przychodzi ona. To trochę jak oaza dla zbłąkanego wędrowca po pustyni. Ale jest. Czuję ją wyraźnie. Wiem co to takiego. Dotknąłem misterium przeżycia spotkania z nią. Czarodziejka. PRZYJEMNOŚĆ Z TAŃCA. Niezmącenie trwam w uniesieniu delektując się raz po raz przeżyciem nietuzinkowym. Zaczynam ponownie odczuwać sens życia. Wiem, że będzie to zdarzenie miało ogromny wpływ na moją codzienność, a tutaj muzyczka stop i następuje kolejna część lekcji. Dobieramy się w pary.\nStoję jak ten kołek naprzeciwko cudownej, zjawiskowej, naturalnie pięknej, zgrabnej towarzyszki mojego pierwszego tańca. Nieśmiało uśmiecham się, rozpoczynam gadkę od przedstawienia się i zapytania jak ma na imię, bo to pierwsze co przyszło mi na myśl po trudnych perypetiach jakich do tej pory doświadczyłem. Traumę kamufluję nieznacznym uśmiechem. Spotykam się z aprobatą swojego naturalnego zachowania. Ledwie zdążyłem się zadomowić w cieple jej dłoni i roztaczającym się miłym wokół niej zapachu, aż tu nagle rozlega się po sali krzyk. Ryk właściwie. Gardłowy, przeciągły, zachrypnięty, wyrywający mnie z miłego letargu i sprowadzający na ziemię wszystkie moje wzniosłe myśli o cudowności mojego położenia. Rrrrrrrotacja. Przechodzimy do kolejnej partnerki. Ukradkiem zerkam przez ramię mojej cudownej towarzyszki z ciekawością w oczach, z kim spotkam się podczas kolejnego podejścia. Szkoda gadać. Instruktorka wyłuszcza, że teraz będziemy ćwiczyć to o czym mówiła przez ostatnie minuty i puszcza muzykę.\nAle przecież nie słuchałem. Byłem tak zaabsorbowany doświadczaniem cudowności poprzedniego spotkania, że nie usłyszałem słowa z tego, co widać adresowane było w moim kierunku. Mina mi rzednie i znów ten ból. Tym razem niepewności i niewiedzy jak się odnaleźć w sytuacji, na którą przecież nie byłem przygotowany. I nie mogę poprosić o powtórzenie. Zaczynam. Improwizuję.\nMało powiedzieć, że solówka, jaką odwalam po alkoholu, nawet w procencie nie odzwierciedla tego co się wydarza. Zatracam się w ferworze zdarzeń. Moje ciało wije się w konwulsjach powodowanych nagraniem jakiegoś latynoskiego lowelasa. I ta dłoń. Czekaj, czekaj… skąd? Jaka dłoń. Skąd dłoń na moim ramieniu? Instruktorka. Spokojnym tonem wyjaśnia, bym zaczął krok podstawowy od lewej nogi.\nCzar prysł. Uśmiech tym razem nie na moich ustach, a na ustach mojej nowej towarzyszki. I nie ten uprzejmy, którym obdarowałem poprzedniczkę, a jakiś taki lekko wykrzywiony i zaprawiony litością z pobłażaniem.\nAleż mi w pięty poszło. Zimny pot na czoło. Stres niewyobrażalny. Trud konfrontacji rzeczywistości z moim wyobrażeniem. Ból. Przenikliwy, lekki w odczuciu, acz głęboki i taki, wobec którego niepodobna przejść obojętnie. W uszach jakiś refren piosenki się pojawił. Znanej. Polskiej. Wyraźne uuuuu odbija się między moimi uszami. A potem dochodzi do mnie tekst tego co owe uuuuu poprzedza. „i co ja robię tu? Uuuuuu. Co ty tutaj robisz?” wtóruje chórek dziewcząt o miłym głosie. Na szczęście tylko w mojej głowie, a nie w rzeczywistości…\nZłość i zacietrzewienie. Nie rezygnuję. Teraz, to ja się już muszę nauczyć tańczyć. Ambicja to moje drugie imię. Podejście do kolejnej partnerki….\nChyba nie muszę tłumaczyć, że ból naszego bohatera dotyka każdego tancerza. Sytuacje przytoczone oczywiście fikcyjne, niemniej wydają się niezwykle zrozumiałe dla każdego, kto choć raz próbował się uczyć tańca. Każdy kto tańczy przeszedł przez podobne, mniej lub bardziej dotkliwe doświadczenia. Mało tego. Każdy kto tańczy zrozumiał, po co to ciągłe zetknięcie z porażką i po tę porażkę właśnie przychodzi się do szkoły tańca. Oczywiście nie tylko. Niemniej ta przegrana, której tak często się dotyka- uczy. Zmaganie z nią pozwala wyciągać wnioski ku lepszemu sobie i ku rozwojowi, który taniec niewątpliwie daje. O przyjemności nie piszę dziś, bo dziś o bólu i o tym po co właściwie on jest.\nNo to wyobraźmy sobie sytuację w której w Twoim życiu pojawia się kryzys. A kryzys pojawi się na pewno. Oczywiście większość z nas od kryzysu stroni i chce, żeby kryzysowych sytuacji w jego życiu było jak najmniej. Jakaś w nas widocznie jest skłonność do tego, żeby swoje życie stabilizować. Już Ci się wydaje, że masz wszystko poukładane, aż tu nagle nadchodzi i z całym impetem uderza w misternie poukładaną konstrukcję życia. Pytanie, które się wtedy pojawia, to jak się wtedy zachowujesz.\nDla kogoś, kto nie chwieje sobą u podstaw regularnie i nie naraża się wciąż na krytykę, kryzys wytrąca z równowagi. Czy tancerza mniej. Zupełnie nie mniej i nie słabiej. Ale tancerz to taka bestia, że z kryzysem i niepowodzeniem już się zdążył zaprzyjaźnić. Oswoił sobie tą niefortunność na tyle, że doskonale wie jak się wobec niej zachować i jakiego rodzaju reakcje w nim powoduje. Będzie wiedział jakiego rodzaju procesy w nim nastąpią i skróci czas trwania tych niepożądanych, by od razu przejść do działania mającego na celu poprawę sytuacji. Bo umówmy się… Jaką wagę w Twoim życiu ma odczuwana przez chwilę przykrość z nieumiejętności rozpoznania która noga jest lewa? Można się na ten temat rozpisać, ale powiedzmy krótko, że możemy sobie pozwolić na komfort mylenia terminologii odnoszącej się do właściwych kończyn dolnych. Radzenie sobie z kryzysem, to jednak już coś namacalnego, z czym albo umiesz sobie radzić, albo spadasz na dno i toniesz w odmęcie nieumiejętności przystosowania się do nowych okoliczności. Adaptacja oczywiście nastąpi, ale pytanie o czas tego wdrożenia. Ile życia stracisz na zdaniu sobie sprawy, że rzeczywistość po kryzysie jest już tą nową, pełnowartościową okolicznością, w której od tej pory przyjdzie się poruszać. I wtedy przychodzi czas na kolejną lekcję tańca…\nDzięki za lekturę. Zostaw lajka pod postem na fejsie lub subskrybuj jeśli podobała Ci się ta treść. Jeśli mniej, to także wyraź swoją opinię. Mam nadzieję, że nie zniechęciłeś się po pierwszej lekcji swojego tańca. Tańczysz czy chcesz czy nie chcesz. Tego nie zatrzymasz. Mam trudność w oddzielaniu tańca od życia i ma tak większość, która z tańcem ma do czynienia. W zasadzie nie ma różnicy. Z tym że tańce dzieją się po kilka razy. Za każdym razem inne i czegoś innego uczą. To tak jakby przeżywać swoje życie szybciej, gęściej i wielokrotnie.


Zasady wideomarketingu - artykuły poradnikowe i odpowiedzi ekspertów - Poradnik Przedsiębiorcy\nTematy zasady wideomarketingu Artykuły na temat zasady wideomarketingu\n2017-04-20 Marketing internetowy Wideo marketing jako metoda content marketingu\nJaką rolę w marketingu internetowym pełni wideo marketing? Jakie formy przyjmuje? Do jakiej grupy użytkowników trafia ta forma komunikacji z klientem? Przeczytaj nasz artykuł i dowiedz się, na czym polega wideo marketing i kto go może stosować. czytaj dalej\nRachunek do umowy zlecenia - wzór z omówieniem Umowa najmu lokalu mieszkalnego - wzór z omówieniem Umowa barteru - darmowy wzór z omówieniem Umowa spółki partnerskiej - wzór z omówieniem Umowa o dzieło - wzór z szerokim omówieniem Ewidencjonowanie czasu pracy na umowie zleceniu - wzór z omówieniem Wydanie zewnętrzne WZ - wzór z omówieniem Zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach - wzór z omówieniem Zaświadczenie o wysokości dochodu - wzór z omówieniem Nota odsetkowa - wzór z omówieniem Skarga na naruszenie zbiorowych interesów konsumentów - wzór z omówieniem Zawiadomienie o zamiarze sporządzenia spisu z natury - wzór z omówieniem Prośba o odroczenie terminu płatności faktury - wzór z omówieniem Oświadczenie o kompensacie - wzór z omówieniem Zgoda na publikację wizerunku pracownika - wzór z omówieniem Zobacz wszystkie wzory\nRada nadzorcza w spółce komandytowo-akcyjnej - kompendium wiedzy Zmiana statusu wspólników w spółce komandytowo-akcyjnej Prowadzenie spraw w spółce komandytowo-akcyjnej Stosunek do osób trzecich i reprezentacja spółki komandytowo-akcyjnej cz.1 Stosunek do osób trzecich i reprezentacja spółki komandytowo-akcyjnej cz.2 Marketing internetowy


Ściana wody zasłoniła Kazimierz w niedzielne wczesne popołudnie. Niedługi w sumie deszcz zalał ulice Miasteczka, sprowadzając Zamkową, innymi ulicami i wąwozami strumienie wody i lessu. Ostatnio suchy Grodarz zamienił się w całkiem okazały wodospad.\n- Kazimierska Niagara... i niech mi ktoś powie, że niby Wisła jest Królową Polskich Rzek... - żartował na Facebooku Maks Skrzeczkowski, filmując postapokaliptyczne kadry po przejściu największej ulewy.\nNiedzielna ulewa w Kazimierzu. Zobacz film>>>\nWoda wylewała się z ulic na chodniki, auta zmieniały się w amfibie.\nNiedzielna ulewa w Kazimierzu na filmie>>>\nulewa w Kazimierzu\noberwanie chmury w Kazimierzu


Jak pięknie być kobietą - blog kosmetyczny, blog lifestylowy: Wosk i knot - piękne sojowe świece\nJesień na pełnej! Za oknem wiatr unosi już pełno żółtych i czerwonych liści. W taki ziąb nie chce się wychodzić. Kocyk, herbata i świece to rzeczy, których wtedy potrzebuję. Jestem typowym introwertykiem i z wiekiem coraz bardziej lubię jesień. Szczególnie jeśli w moim otoczeniu unoszą się piękne zapachy. Teraz odpowiedzialne są za to świece Wosk i Knot. Skusiłam się na dwa warianty: Stara drukarnia oraz Toskańska winiarnia. A do tego piękne, długie zapałki w szkle, które idealnie pasują jako dodatek do zdjęć. Ale na początku kilka słów na temat poprawnego palenia świec.\nJAK POPRAWNIE PALIĆ ŚWIECE?\nKiedyś w ogóle się nad tym nie zastanawiałam. Odpalałam, paliłam tyle, ile chciałam, do tego gasiłam dmuchnięciem. Dziś wzdrygam się na te wspomnienie. Odpowiednie palenie świec to klucz do równomiernego jej wypalania. Świece sojowe palą się 2x dłużej, więc pierwsze odpalenie również wymaga nieco więcej cierpliwości i powinno wynosić od 2 do maksymalnie 4 godzin. Ważne jest, by na wierzchu świecy wytworzyła się płynna tafla. Dzięki temu unikniemy prawdopodobnie powstania tunelu w świecy. Kolejną ważną sprawą jest przycinanie kota. Powinien on mieć ok. 0,5 cm. Zbyt duży knot może się wygiąć i zatopić w wosku, kopcić lub szybciej wypalać świecę. Ponadto, jedynym słusznym sposobem gaszenia świec jest odcięcie dopływu tlenu. Ja po prostu zamykam świecę. Nakładam wieczko lub zakręcam. Świecy nie powinno się wypalać do samego końca z uwagi na nagrzewanie się słoika. Może to zniszczyć meble. Podstawy już znasz, więc lecimy do meritum czyli cudnych świec od Wosk i Knot.\nŚWIECA STARA DRUKARNIA\nŚwieca stara drukarnia, to zapach dla wszystkich miłośników czytania! Wieczór z książką, w tle cicha muzyka, dobra herbata i zwierzak na kolanach – czego chcieć więcej?! Chyba już tylko unoszącej się w powietrzu doni Starej drukarni. Nuty zapachowe tej świecy, to: śliwka, brzoskwinia, paczula i jaśmin, a do tego nuty wanilii, piżma i skóry. Dzięki tej mieszance można poczuć się, jak w bibliotece, mając dookoła woń starych książek. Zapach dosyć ciężki, intensywny, przez co wyjątkowy i oryginalny. Z pewnością przypadnie do gustu również Panom.\nŚwieca jest bardzo minimalistyczna. Przezroczysty słoik, brązowa eko etykietka i czarna zakrętka. Wygląda bardzo niepozornie, a w środku prawdziwa bomba zapachowa. Jeśli lubicie mocne zapachy (ten wariant ma 5/5 w skali intensywności) z męskimi nutami, to będzie idealna mieszanka dla Was. Po odkręceniu wieczka w noc uderza nas zapach męskich perfum. Dużym plusem jest również rozmiar świecy, jest naprawdę pokaźna i starczy na wiele paleń (ma 300 ml, co daje ok. 50h palenia).\nŚWIECA TOSKAŃSKA WINIARNIA\nTeraz nieco inny rodzaj świec (wizualnie) i jedna z jesiennych nowości od Wosk i Knot, czyli Toskańska winiarnia. Ta świeca, to podróż do słonecznej Italii, pełnej drewnianych pali, po której pną się mocno dojrzałe, owoce winogron. Jest to bardzo soczysty, słodki i intensywny zapach. Całość dopełnia delikatna, drzewna nuta cedru, a także słodycz wanilii.\nWizualnie ta świeca znacznie różni się od Starej drukarni. W przypadku Toskańskiej winiarni mamy piękne, bordowe, podłużne szkło i naniesiony na to napis, pojemność czy czas palenia. Ta świeca jest mniejsza niż poprzednik - ma 200 ml i 40h czasu palenia. Zamknięcie, to drewniana przykrywka z gumową końcówką, która szczelnie zamyka świecę. Zapach, to totalny sztos! Słodkie, intensywne winogrona - to one dominują w tej mieszance i stanowią cały pierwszy plan. Jestem nim zauroczona i rozpływam się za każdym razem, kiedy ją odpalam. Cudowna woń tej świecy roztacza się po całym pomieszczeniu wprawiając mnie po prostu w dobry nastrój.\nChciałam jeszcze dodać, że warto kupować te świece i wspierać polskie biznesy, ponieważ Wosk i Knot, to firma z Trójmiasta, która produkuje swoje produkty w zgodzie z naturą. Świece wykonane są z najlepszych produktów i są sojowe. Wosk sojowy w trakcie palenia nie wydziela niebezpiecznych i toksycznych substancji, jest wolny od GMO i w pełni biodegradowalny. Świece robione są ręcznie, a ich opakowanie i proces produkcji jest ekologiczny. Każda świeca tworzona jest z wielkim serduchem!\nDobry nastrój może zaprowadzić również równowaga w nas samych. A to może zagwarantować\najurweda. To nauka, która powstała w Indiach około 5000 lat temu. Przez tysiąclecia indyjscy lekarze i naukowcy badali jak funkcjonuje ludzkie ciało i umysł. Opracowali szczegółowe metody utrzymania umysłu i ciała w równowadze. Poprzez dietę, zioła, masaże i terapie olejowe. Podstawową koncepcja ajurwedy jest to iż każdy z nas jest inny, poznając swoja wyjątkową naturę na poziomie ciała i umysłu możemy dobrać taki styl życia, który zapewni nam zdrowie. Jeśli choć trochę Was zaciekawiłam, to zapraszam na https://devaharmony.com/pl/ po więcej informacji.\nKlimaty Agness 15:13:00\nŚwiece uwielbiam, a teraz przychodzi czas, gdy palę je z największą przyjemnością. Pokazane przez Ciebie są bardzo ciekawe. Muszę przyznać, że zaszokowały mnie zasady ich palenia. Ja po prostu...palę ;)) Jak to człowiek wciąż się uczy czegoś nowego :)))\nDrzemiące Piękno 22:36:00\nWiniarnia mogłaby mi się spodobać, natomiast drukarnia to nie mój klimat. Znam ich świece, z przyjemnością je paliłam :)\nCherry Belle 11:30:00\nKocham ten czas jesienny, świece idą w ruch :)\nZaintrygował mnie zapach Stara Drukarnia, aż jestem ciekawa.\nZapachem pisane 21:10:00\nUwielbiam sojaczki :)


Yerba mate, o czym powinniśmy wiedzieć? - thesnowtime.pl\nPodnosi poziom dobrego cholesterolu (HDL), obniżając zły (LDL). Wykazuje się działaniem przeciwzapalnym, przeciwnowotworowym i przeciwgrzybicznym. O czym mowa? Oczywiście o właściwościach yerba mate, której napar największą popularnością cieszy się w Urugwaju, Brazylii czy Argentyny.\nWalory zdrowotne i pobudzające\nDlaczego warto wzbogacić dzień o yerba mate? Powodów jest wiele. I nie chodzi bynajmniej o wzrost energii wynikający z obecności kofeiny, teofiliny czy teobrominy. Ten niezwykle popularny w krajach Ameryki Południowej napój zawiera nieocenione pokłady witamin, takich jak: A, B1, B2, C i minerałów: mangan, potas czy magnez. Regularne spożywanie zwiększa koncentrację organizmu, wywierając dobroczynny wpływ na efektywność pracy umysłowej. Z kolei zawarta witamina B jest naturalnym antydepresantem, który poprawia nastrój, podczas gdy kwas chlorogenowy zabezpiecza przed stresem oksydacyjnym, prowadzącym do wielu chorób, jak nowotwory. Co więcej, yerba mate wspomaga odchudzanie, dzięki czemu jest mile widziana przez osoby dbające o linię. Może to wynikać z opóźnionego wchłaniania tłuszczu i metabolizmu cholesterolu.\nBłędne jest przekonanie, że yerba mate https://www.herbatkowo.com.pl/pol_m_Yerba-Mate-100.html występuje pod jedną postacią. Otóż, odmian jest wiele. Różnią się między sobą smakiem, ilością liści, intensywnością czy sposobem uprawy.\nlaborada con palo: przyrządzana z gałązkami\nostada: z pieczonymi liśćmi, dzięki czemu posiadają słodszy smak\nsin palo: bez gałązek\narbacuá: suszona i wędzona dymem palonego drewna\nPoczątkującemu smakoszowi yerba mate, sposób przyrządzania naparu może wydawać się trudny i skomplikowany. Jest to jednak pozorne, albowiem sam proces nie wymaga specjalnych umiejętności, a jedynie odrobiny wiedzy i posiadania odpowiednich naczyń, jak: mate lub guampa. Istotną sprawą jest temperatura wody, która powinna wahać się na poziomie 70-80 stopni Celsjusza. Zbyt wysoka sprawi, ze liście stracą swoje właściwości, za niska zaś nie wydobędzie smaki i aromatu. Do kubka (mate) wsypujemy 2/3 liści, następnie przesypujemy susz na jedną stronę, wkładamy bombillę i w puste miejsce wlewamy wodę. Gdy wsiąknie w liście, możemy przystąpić do spożywania.


Czym zastąpić jajko w kuchni - lista zamienników - Porady kulinarne - Polki.pl\nCzym zastąpić jajko? Zamiennikiem jajka może być m.in. puree z banana, siemię lniane, mąka kukurydziana z odrobiną wody, masło orzechowe, agar agar i aquafaba.\nEdyta Liebert / 26.11.2021 14:46\nW potrawach i ciastach jajko pomaga połączyć się składnikom, trzeba więc zastąpić je spoiwem o podobnej konsystencji, można to zrobić na kilka sposobów. Nawet jajecznicę możesz zrobić bez jajek!\nCzym zastąpić jajko? Szukając zamiennika jajka musisz odpowiedzieć sobie na pytanie, jaką pełni funkcję - czy chodzi ci o to, czym zastąpić jajko w cieście biszkoptowym, czy raczej zależy ci na dodaniu innego składnika wiążącego w cieście na naleśniki? A może po prostu chcesz (lub musisz) wyeliminować jajko z diety i szukasz alternatywy dla jaj?\nLista zamienników jajka\nJajko w potrawie może zastąpić:\naquafaba (woda z puszki ciecierzycy lub woda po ugotowanej ciecierzycy),\nmąka owsiana lub drobne płatki owsiane zmieszane z wodą (muszą napęcznieć),\nmąka kukurydziana z odrobiną wody (nada kleistości i dodatkowo daje żółtawy kolor),\nagar agar rozpuszczonego w gorącej wodzie w proporcjach 1:1,\npuree z banana (np. do naleśników, doda potrawie słodyczy),\npuree z ziemniaków,\npuree z dyni,\ntofu (zastąpi jajka w jajecznicy - zrobisz wtedy tzw. francuską jajecznicę).\nCzy zastąpić 1 jajko?\nTrzymając się proporcji, 1 jajko zastąpi:\n3 łyżki aquafaby,\n1 czubata łyżka proszku sojowego lub mąki sojowej + 2 łyżki wody,\n2 łyżki mąki z amarantusa,\n1 łyżka mleka sojowego w proszku + 1 łyżka mąki kukurydzianej + 2 łyżki wody,\n1/4 szklanki puree ziemniaczanego,\n1/4 szklanki puree z dyni,\n1/4 szklanki puree z suszonych śliwek,\n1/4 szklanki jogurtu sojowego,\n2 łyżki wody + 1 łyżka oleju + 2 łyżeczki proszku do pieczenia,\n1 łyżka zmielonego siemienia lnianego + 3 łyżki wody,\n1 łyżka nasion chia + 3 łyżki wody lub mleka,\nGeneralnie im w przepisie mniej jajek, tym łatwiej je zastąpić. Najtrudniej o substytut, gdy chcemy uzyskać produkt, który de facto składa się z samych jaj, tak jak w przypadku majonezu.\nPolecamy więc nasz przepis na wegański majonez bez jaj.\nWegański majonez na oleju\n3 łyżki stołowe soku cytryny,\n1/2 łyżeczki soli, łyżeczki papryki,\n6 łyżek stołowych oleju słonecznikowego.\nW blenderze zmiksuj mleko, cukier, sól, paprykę i musztardę.\nNastępnie dodaj powoli kropla po kropli olej.\nMajonez miksuj do chwili, aż zgęstnieje i utworzy gładką masę.\nPrzechowuj w lodówce, w zamkniętym słoiku.\nBeza bez jaj\nCzym zastąpić jajka w cieście? Wegańska beza bez jaj może powstać jako skutek uboczny używania ciecierzycy: zrobisz ją z aquafaby, czyli wody po gotowaniu cieciorki. Ogromną zaletą bezy wegańskiej jest to, że nie martwisz się, co zrobić żółtek, które zostają.\n1/2 szklanki aquafaby (wody odlanej z puszki ciecierzycy),\n1/2 szklanki + 2-3 łyżki (lub od razu 3/4 szklanki) drobnego cukru pudru,\nopcjonalne dodatki: sok z cytryny, ocet, ekstrakt waniliowy, winny kamień, skrobia.\nWłącz piekarnik i ustaw temperaturę ok. 120°C z funkcją termoobiegu. Blachę wyłóż papierem do pieczenia.\nAquafabę przelej do suchej miski i ubij mikserem na wysokich obrotach na sztywną pianę.\nNastępnie powoli dodawaj cukier, niech dokładnie się rozpuści.\nPiana z aquafaby powinna być sztywna i lśniąca - przełóż ją na blachę i wstaw do piekarnika.\nBezę susz przez ok. 1 godzinę lub dłużej - wysuszony płat powinien lekko odstawać od papieru na brzegach.\nArtykuł powstał na podstawie tekstu Aleksandry Ladachowskiej. Pierwotnie został opublikowany 15.01.2010.\nZobacz też przepisy bez jajek:\nTiramisu bez jajek i nabiału. Prosty przepis na pyszny wegański deser\nTiramisu bez jajek i nabiału to wcale nie jest nieosiągalne. Nasz przepis jest prosty i idealnie sprawdzi się dla wegan lub alergików.\nKotlety z kaszy jaglanej. Pomysł na obiad nie tylko dla wegan\nKotlety z kaszy jaglanej z zielonym groszkiem i marchewką to bardzo smaczny (i prosty!) pomysł na alternatywę dla klasycznego kotleta. Dopraw je cebulką, czosnkiem i pieprzem.\nTagi: triki kulinarne, porady kulinarne, jajka


Porto – stolica wina i kultury północnej Portugalii – MAGICZNA GALICJA\nHomeCIEKAWOSTKIPorto – stolica wina i kultury północnej Portugalii\nPosted on Posted on 18/08/2021 18/08/2021 By edyta.maria.sokolowska\nJeśli marzycie o mieście, które smakuje owocami morza i winem, oraz zachwyca niezwykłą architekturą, koniecznie musicie wybrać się do Porto. To druga co do wielkości aglomeracja w Portugalii (po Lizbonie), która stała się jednym z najatrakcyjniejszych ośrodków turystycznych w Europie. Często porównuje się te dwa miasta, które konkurują ze sobą w rankingach turystycznych.\nIstnieje powiedzenie: „Porto pracuje, Coimbra śpiewa, Braga się modli, a Lizbona popisuje”. W przypadku Lizbony i Porto jest to bardzo prawdziwe.\nPorto to urokliwe miasto, położone w północnej części Portugalii, nad Oceanem Atlantyckim. Z hiszpańskiej Galicji to zaledwie 130 km autostradą. Chociaż najczęściej bywamy tam na lotnisku, to zawsze z wielką przyjemnością odwiedzamy również miasto. Jednym z niewątpliwych atutów Porto są doskonałe połączenia lotnicze, również z Polską, często w bardzo dobrych cenach. Na polsko -portugalskich grupach Facebooka znaleźć też można bardzo atrakcyjne oferty noclegów oraz polskojęzycznych przewodników.\nHistoria Porto sięga V wieku. Założyli je Celtowie lub Rzymianie. Od nazwy tego miejsca pochodzi nazwa całego kraju. Centrum Porto usytuowane jest na granitowym wzgórzu Penaventosa nad rzeką Duro, co w tłumaczeniu oznacza Złota. Rzeka rzeczywiście mieni się pięknie w słońcu, stwarzając wrażenie złotej.\nZnajduje się tu wiele średniowiecznych zabytkowych obiektów, które z pewnością znajdziecie w przewodnikach, ale nie tylko to przyciąga turystów. Porto od XVIII wieku słynie ze swoich wytwórni win. Będąc w Porto koniecznie trzeba wybrać się do piwnic z winem porto. Można w nich zobaczyć, jak przechowywane jest to najsłynniejsze portugalskie wino, jak wyglądają jego składy, a także dowiedzieć się więcej o jego produkcji. Co ciekawe, zwiedzanie jest często zakończone degustacją. My również mieliśmy taką możliwość, dzięki uprzejmości konsula polskiego w Porto. Podczas wyborów parlamentarnych w październiku 2019, każdy głosujący mógł za darmo zwiedzić piwnice z winem, degustować pyszne Porto i zrobić zakupy w tutejszym sklepie.\nNajważniejszym miejscem w Porto jest jego Stare Miasto (Cains de Ribeira), które w 1996 roku zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Jest to średniowieczna dzielnica otoczona XIV wiecznym murem. To właśnie tutaj znajduje się większość atrakcji turystycznych w Porto.\nMówi się, że to obowiązkowe miejsca na trasie każdego turysty. Cains de Ribeira to centrum turystyczne i dusza Porto, położone przy rzece Duro. Warto spacerować wąskimi uliczkami i podziwiać kolorowe fasady budynków w których znajdują się restauracje, bary i puby. Wszystko to składa się na niepowtarzalny klimat Porto. Najlepiej odłożyć mapy i przewodniki i zapuścić się w labirynty tej niezwykłej dzielnicy.\nW samym centrum Porto znajduje się mnóstwo sklepów z pamiątkami, gdzie oprócz pocztówek i magnesów można zobaczyć przedmioty ceramiczne, typowego koguta (symbol Portugalii), ściereczki, obrusy oraz regionalne produkty, które świetnie nadają się na upominki z podróży. Główną ulicą zakupową w Porto jest Rua Santa Catarina.\nSklep z Porto\nCoś dla kociary 😉\nPamiątki nad rzeką Duro\nMost Dom Luis (Most Ludwika I) to jedna z największyszych atrakcji Porto. To dwukondykacyjna, stalowa konstrukcja nad rzeką Duro. Został zbudowany w XIX w. i nazwany na cześć króla Ludwika I. W czasach jego budowy, był najdłuższym mostem na świecie w swojej kategorii (380 m). Co ciekawe, zaprojektował go inżynier Teofil Seyrig -uczeń Gustava Eiffela. Ponte Luis łączy Porto z miastem Vila Nova de Gaia. Otwarcie mostu nastąpiło w 1886 roku. Obecnie górnym poziomem przejeżdża metro, jest tu też chodnik dla pieszych. I zdecydowanie najpiękniejszy widok na Porto.\nMost Ludwika I na rzece Duro\nZwiedzając Porto w sezonie, często można zaobserwować skaczącą z mostu do rzeki, młodzież i dzieci. Wydaje się, że są to swego rodzaju nieformalne zawody podziwiane przez turystów i będące dodatkową atrakcją tego miejsca.\nPo drugiej stronie mostu, znajdziecie nie tylko piękne widoki na Porto, kawiarenki i restauracje, ale także liczne atrakcje turystyczne. Może dacie się namówić na fotografię retro wykonaną starym aparatem fotograficznym? To świetna pamiątka i fajna zabawa 😉\nJeśli macie więcej czasu, możecie przepłynąć na turystycznych łodziach pod sześcioma mostami rzeki Duro, lub przejechać się kolejką linową Teleferico de Gaia, która łączy Gais de Gaia z Jardim do Morro i górną częścią mostu Ludwika I. Kolejka czynna jest praktycznie przez cały rok, za wyjątkiem Bożego Narodzenia. Warto, bo z tamtąd rozciąga się przepiękny widok na rzekę Duro i malownicze miasto.\nBędąc w Porto koniecznie trzeba wstąpić na stację kolejową Sao Bento. Jej wnętrze to uczta dla artystycznej duszy. 550 metrów biało-niebieskich kafli azulejos. Ponad 20 000 ceramicznych płytek autorstwa Jorge Colaco, które tworzą ogromne obrazy przedstawiające historię północnej Portugalii.\nPobyt w Portugalii to okazja do spróbowania tamtejszej kuchni w której używa się dużo ziół i aromatycznych przypraw. Główne dania to przede wszystkim ryby i owoce morza, a wśród nich króluje suszony dorsz (bacalao). W restauracjach znajdziecie również dziczyznę, wołowinę i kozie mięso. Najbardziej popularne dania, oprócz dorsza, to zupa z ziemniaków i kapusty, baranina, bora-tradycyjny chleb i trias- gulasz z fasoli i kiełbasy.\nPodobno, mieszkańców Porto często nazywa się się „tripeiros” co oznacza tyle co „flakojady”, wszystko to związane jest z wyprawą Henryka Żeglarza na podbój Cuenty w 1415 roku. Lokalna społeczność Porto przygotowywała wyprawę zaopatrując ją min. w całe mięso, które miała. Sobie mieszkańcy zostawili jedynie flaki. To właśnie wtedy miała się narodzić jedna z najpopularniejszych lokalnych potraw , czyli po prostu flaczki, które w Porto przyrządzane są doskonale.\nJeśli chcecie spróbować lokalnego, portugalskiego przysmaku, koniecznie zamówcie Francesinhę. To mięsno- serowa kanapka, a raczej bomba kaloryczna, wypełniona dwoma rodzajami portugalskich kiełbas, szynką, stekami mięsnymi, topionym serem na wierzchu i ostrym sosem na bazie pomidorów i piwa. Ten portugalski przysmak serwują liczne restauracje w Porto, warto jednak odwiedzić te mniej turystyczne. Nie wygląda może zbyt apetycznie, jednak jest bardzo smaczna (dla amatorów mięsa i sera) i niesamowicie sycąca. Sama nie zdecydowałam się na zamówienie tak sycącego dania, ale dzięki mojemu mężowi wiem jak smakuje. Tak czy inaczej spróbować trzeba 🙂\nNie można zapomnieć o słynnych w Portugalii ciasteczkach z kremem budyniowym „Pasteis de nata„albo „Pasteis de Belem”, w towarzystwie portugalskiej kawy zawsze smakują wyśmienicie.\nChociaż znajdziecie mnóstwo przewodników, które radzą jak zwiedzić miasto w jeden dzień, moim zdaniem to za mało. Byliśmy w Porto piąty raz i ciągle odkrywamy coś nowego. Niestety nie udało nam się do tej pory odwiedzić jednej z najpiękniejszych księgarni na świecie „Księgrani Lello” „Livraria Lello & Irmao” (czyli Lello i brat). To właśnie wnętrze tej księgarni zainspirowało autorkę „Harrego Pottera” przy magicznych opisach Hogwartu. Nie będę nic więcej zdradzać na ten temat, bo mam nadzieję, że następnym razem odwiedzimy tę słynną księgarnię osobiście i będę mogła podzielić się z Wami wrażeniami.\nPorto to nie tylko zabytki i architektura. Żeby poczuć atmosferę miasta, jego rytm, smak, zapach, koniecznie trzeba zostać w Porto chociaż na jedną noc. Powłóczyć się uliczkami starego miasta, przysiąść nad rzeką Duro, skosztować porto, spróbować lokalnej kuchni i chociaż przez chwilę poczuć się beztrosko.\nA rano zjeść śniadanie w jednej z uroczych kawiarenek i zobaczyć jak miasto budzi się powoli ze snu.\n11 komentarzy do Porto – stolica wina i kultury północnej Portugalii\n11 Replies to “Porto – stolica wina i kultury północnej Portugalii”\nWino znam i uwielbiam szczególnie z melonem, ale to poznałam we Francji, w mieście Porto nigdy nie byłam. Piękne, choć mnie jak zwykle najbardziej kuszą kulinaria.\nUwielbiam szynkę iberyjską z melonem w towarzystwie wina 🙂 Kulinaria jak najbardziej polecam, to feria smaków i zapachów.\nOj, Edytka! Tak cudnie i barwnie opisałaś Porto, że mam ochotę tam wrócić. Mam wrażenie, że wiele pieknych szczegółów nie zauważyłam. Fotografie piękne. Można jeszcze raz pospacerować uroczymi uliczkami, poczuć zapach kulinarnych specjałów.\nGrażynko, nic straconego, zawsze można powtórzyć wycieczkę 🙂 Z pi€onymi miejscami tak bywa, zawsze mamy wrażenie, że czegoś nie zauważyliśmy. zawsze chce się więcej i więcej 🙂\nPięknie pokazałaś Porto.\nMnie się kojarzy głównie z mostem i azulejos. Nigdy tam nie byłam i raczej nie zawitam, dlatego pochłonęłam Twoją relację. Cudowne miasto, zawsze podobało mi się na zdjęciach.\nPiękne domy, uliczki, sklepy z pamiątkami. Cudowny spacer.\nA te pyszności na koniec to poezja.\nTak, most to zdecydowanie wizytówka tego miasta. Całe Porto jest cudowne. jedzenie polecam to rzeczywiście poezja smaków.\nZ pięknej strony pokazałaś to miejsce. Kulinarnie mnie oszołomiłaś! Jestem w szoku jakie to miejsce jest piękne! Wydaje mi się że jeden dzień to mało tydzień bym tam chodziła! To wszystko musi mieć swój zapach i smak! A w ogóle wino i wszelkiej maści nalewki i trunki nie mają sobie równych!\nMasz zupełną rację Kasiu! Jeden dzień to za mało, dla nas każda wyprawa do Porto, to kolejne zachwyty, achy i ochy 🙂 Na pewno wybierzemy si€ tam coraz kolejny!\nPiękne widoki i cudne jedzenie. Urlop którego można naprawdę pozazdrościć.\nRzeczywiście, Porto to idealne miejsce na wypoczynek, zwiedzanie i rozkoszowanie się jedzeniem 🙂\nCudnie klimatyczne miejsce, te budynki tak niesamowicie malowniczo przyklejone do rzeki, takie kolorowe i przyciągające wzrok. Uwielbiam kulinarne podróże, więc i ten fragment Twojego artykułu bardzo mnie zaciekawił… chętnie bym skosztowała tych pyszności :))\nMajorka – słoneczna wyspa marzeńPrevious Post Previous\nNiezwykła historia Santuario de la esclavitud w PadrónNext PostNext\n8 komentarzy do Porto – stolica wina i kultury północnej Portugalii\n8 Replies to “Porto – stolica wina i kultury północnej Portugalii”\nBardzo urokliwe miasto, ciasteczka z kremem budyniowym wyglądają niezwykle apetycznie myślę, że na jednym bym nie skończyła 😉 Bardzo chętnie poznałabym lokalną kuchnię i przyjrzała jej się bliżej. Jeden dzień to stanowczo za mało na zwiedzanie takiego miasta podejrzewam, że i tydzień byłoby mało.\nMasz zupełną rację, nawet tydzień nie wystarczy na poznanie wszystkich sekretów Porto. Kulinaria są wyśmienite, a ciasteczka budyniowe wciągają jak chipsy 🙂\nKocham Porto. Znam wszystkie miejsca, które pokazujesz, a nawet te mniej popularne. Ostatnio byłam tam dwa lata temu. Planowałam w tym roku, ale ograniczenia pandemiczne mnie powstrzymują. Mam nadzieję za rok.\nWiększość ludzi, którzy odwiedzili Porto zakochuje się w tym mieście i nie ma się czemu dziwić. Życzę Ci, żeby spełniły się Twoje plany podróżnicze 🙂\nZachwyca architektura i wino mnie przekonują, dodatkowo opisałaś wszystko tak sugestywnie, że mam wrażenie, iż już kiedyś odwiedziłam Porto.\nCztery Fajery - blog kulinarny says:\nDziękuję bardzo, cieszę się, że mogłam się podzielić wrażeniami z tego cudownego miejsca.\nW zeszlym roku mieliśmy być w Portugalii i to właśnie Poroto i okolice miały byłyc głównym punktem naszej wycieczki, niestety wiadomo dlaczego nie dolecieliśmy. Portugalia ma wiele ciekawych miejsc i ciut ciut udało nam się zobaczyć . Lizbona była jednym z większych miast które zwiedziliśmy ale też tak w biegu. Pięknie pokazałaś ro miasto i jak tam w końcu dolecimy to wydrukuje sobie Wasz przewodnik 😉\nBardzo się cieszę, że przewodnik się podobał i oczywiście życzę Wam, żebyście w końcu dotarli do Porto. To piękne miasto. Przy okazji zawitajcie do Galicji, bo to bardzo blisko. Chętnie się spotkamy i wymienimy wrażeniami 🙂\nValenca do Minho- miejsce, gdzie historia i handel żyją bez uprzedzeńPrevious Post Previous


Wynik wyszukiwania - drzewka\nWynik wyszukiwania: drzewka\nPosprzątamy nieomalże wszystko - usługa sprzątania\nSprzątaniem zajmujemy się na co dzień - to nasze przewodnie hasło. Nasza firma zajmuje się zawodowo sprzątanie wszelkich obiektów: od hal sportowych, na niewielkich mieszkaniach kończąc. Działając na rynku od przeszło dziesięciu lat, zdobyliśmy praktykę i kwalifikacji, pozwalające nam na obsługę dużych imprez. Nie zmienia to faktu iż przez stale trudnimy się sprzątaniem niedużych mieszkań i domków jednorodzinnych. W dodatku opiekujemy się prywatnymi posesjami wraz z roślinami i drzewkami. Współpracujemy z szeregiem ogrodników od lat parających się tym fachem.Dwa lata temu rozpoczęliśmy współpracę z kilkoma największymi firmami ochroniarskimi w Polsce. Dzięki takiemu barterowi, w trakcie obsługi dużych imprez, kompleksowo zajmujemy się każdym aspektem: od przygotowania sceny i miejsc siedzących, do rozstawienia koszów na śmieci jak i ochroną mienia i ludzi odwiedzających imprezę.Podążając za potrzebami naszych kontrahentów, rozpoczęliśmy też zajmować się osobami starszymi i niepełnosprawnymi a również opiekę nad dziećmi podczas nieobecności rodziców. Zatrudniamy kilkadziesiąt wykwalifikowanych niań które zajmą się Państwa pociechami na bardzo wysokim poziomie!\nInteresujesz się roślinami i nie wiesz gdzie szukać rady, jeśli jedna z najwspanialszych roślin więdnie? Musisz wiedzieć więcej o odpowiednim podlewaniu i warunkach w których najlepiej rosną owe ogrodowe kwiaty? Nie musisz już wydawać setek złotych, żeby poznać tajniki najlepszej pielęgnacji kwiatów wodnych. Wystarczy, jeśli znajdziesz chwilę i zajrzysz na forum kwiatowe. Na forum - kwiatyl.pl znajdziesz wszelkie interesujące się rzeczy dotyczące roślin - precyzyjne opisy każdej z nich, rady jak radzić sobie z chorobami a także intruzami.


BioShock - Edycja limitowana (używ.) (X360_Gry) - Gry na konsole PS4, Xbox One.. Wrocław\nBioShock - Edycja limitowana (używ.)\nEdycja limitowana, w metalowym pudełku!\nOpis za pełną zgodą serwisu Polygamia.pl\nNieczęsto zdarza się, aby jakaś gra wywoływała wśród graczy aż tak silne emocje. Jeżeli już, zazwyczaj są to tytuły kontrowersyjne i to bynajmniej nie z powodu ich głębi czy wpływu na przyszłość branży gier video. Z BioShock jest zupełnie inaczej. Jego demo wstrząsnęło nami tak bardzo, że tym razem mamy dla Was coś więcej niż tylko sam suchy test. Są to trzy teksty, trzech różnych autorów. Trzy różne podejścia. Trzy różne, nie bójmy się tego słowa, przeżycia. Bo, że obcowaliśmy dzisiaj z czymś nietuzinkowym w świecie gier video, nie mam żadnych wątpliwości. Jeżeli jesteście gotowi, wsiądźcie wraz z nami do batyskafu i udajmy się wspólnie w oceaniczne głębiny. Poznajmy prawdziwy smak nieznanego. Poznajmy Rapture City.\nZmysły. Po kliku minutach grania w demo BioShocka ciągle po głowie kołatało mi się to słowo. Zmysły. Pośrodku oceanu katastrofie ulega samolot. Masz dzisiaj pecha, byłeś jednym z pasażerów. Jakimś cudem udaje Ci się przeżyć, ale teraz tkwisz w lodowato zimnej wodzie, wokół ciebie płonie paliwo i resztki wraku, gdzieś tam, poza polem widzenia słyszysz okrzyki przerażonych ludzi. Krztusząc się i dławiąc słoną wodą wdzierającą się do ust odpływasz kawałek, byle dalej od żaru płomieni. Oniemiały patrzysz jak w morskiej otchłani, centymetr po centymetrze, zanurza się ogon samolotu. Krzyki milkną i wtedy zauważasz To. Na tle księżyca, w samym środku kipieli znajduje się budowla. Ratunek. Zmysły.\nWiadomo, że człowiek postrzega świat poprzez swoje zmysły. Wzrok, węch, dotyk, zapach… Z grami video jest podobnie, choć w tym przypadku, z powodu niedoskonałości dzisiejszej technologii, do całkowitego odbioru stworzonego produktu muszą wystarczyć nam dwa zmysły podstawowe; tj. wzrok i słuch. Co należy więc zrobić, aby przyciągnąć potencjalnego odbiorcę? Zintensyfikować te doznania. Sprawić, aby gracz tak wczuł się w odgrywaną rolę, by zapomniał zupełnie o otaczającym go świecie realnym. Ekipa Irrational Games wywiązała się z tego zadania znakomicie.\n“No Gods or Kings. Only Man” - taki napis wita szczęśliwców, którzy odnaleźli miasto-utopię Rapture, zbudowane przez Andrew Ryana. Miejsce, w którym można zapomnieć o wojnach, głodzie i nieszczęściu. Miejscu, w którym nie ma agentów CIA czy KGB. Miejscu, w którym każdy by chciał żyć. Podwodne miasto z domami mieszkalnymi, restauracjami, siecią kin i teatrów, kasynami. Samowystarczalna metropolia. Jednak coś się wydarzyło. Podczas sylwestrowej zabawy 1959 roku miała miejsce jakaś katastrofa. Teraz rządzi tu przemoc i wyrachowanie. Zabij, albo giń. Człowieczeństwo gdzieś się zupełnie zagubiło, została tylko odhumanizowana pustka i lęk przed tym, co napotkamy za rogiem.\nPośród ostatnio testowanych przez nas dem, BioShock wyróżnia się tym, że nie kończy się już po upływie pięciu, czy dziesięciu minut. Jeżeli będziemy zaglądać w każdy kąt podziwiając jednocześnie kunszt programistów, grafików i dźwiękowców, zabawa skończy się nie wcześniej niż po pół godzinie. Do eksterminacji przeciwników w służy klucz francuski, rewolwer oraz karabin Thompson. Ale to nie wszystko. Dzięki substancji zwanej EVE, wstrzykiwanej w układ krwionośny postać nabiera umiejętności posługiwania się plazmidami. W trakcie zabawy z wersją demonstracyjną poznamy dwa z nich, rażenie wroga za pomocą wystrzeliwanej z dłoni energii elektrycznej oraz ognia. Rażenie elektrycznością przydaje się szczególnie w przypadku, kiedy przeciwnik stoi w wodzie, która jak wszyscy wiemy jest znakomitym przewodnikiem prądu. Nie chciałbym zdradzać szczegółów dotyczących rozgrywki. Nie zamierzam psuć Wam przyjemności z odkrywania tajemnic Rapture, ale zapewniam, że wiele razy w ciągu tych trzydziestu minut złapiecie się za głowę z wrażenia.\nJednakże BioShock to nie tylko walka. To także odkrywanie historii miasta, na przykład poprzez przesłuchiwanie znajdowanych tu i ówdzie taśm z osobistymi notatkami głosowymi ich właścicieli. To także mnogość rozwiązań, które nie zmuszają gracza do bezmyślnego brnięcia przed siebie z bronią w ręku. To przede wszystkim olbrzymia ilość sączącego się z ekranu telewizora klimatu, który tworzy oprawa graficzna wespół ze znakomitym dźwiękiem i muzyką. Te dwa elementy sprawiają właśnie, że gra tak mocno działa na nasze zmysły i postrzeganie przedstawionego w niej świata. Irrational Games postawili na architekturę Art-Deco, która nieraz potrafi aż zaprzeć dech w piersiach. Całości strony wizualnej dopełnia wspaniała gra świateł i cieni, ostre tekstury i rewelacyjna wręcz woda. To, co zrobili z wyglądem cieczy programiści zasługuje co najmniej na nagrodę Nobla. Trudno nawet to zjawisko opisać, aby oddać jego piękno. Na nie mniejsze uznanie zasługuje również udźwiękowienie gry. Cały czas słychać różne tajemnicze odgłosy, przelewającą się wodę, czyjeś kroki dobiegające z radioodbiorników popularne w latach czterdziestych i pięćdziesiątych amerykańskie piosenki.\nNie chciałbym tutaj porównywać BioShocka do jego wielkich prekursorów, czyli Deus Exa i System Shocków. Być może nie jest on aż tak bardzo złożoną grą jak wyżej wymienione. Tym razem postawiono przede wszystkim na walkę, wszelkie elementy RPG upychając gdzieś pod spodem. Dlatego też myślę, że miłośnicy System Shocka 2 mogą kręcić nosem. Ale nie ma to żadnego znaczenia, wystarczy zasiąść na chwilę do rozgrywki, aby o tym wszystkim zapomnieć i rozkoszować się przygodą w podwodnej metropolii.\nWydawać by się mogło, że BioShock to tylko kolejna z wielu strzelanin, które non stop zalewają rynek elektronicznej rozrywki. Być może tak właśnie jest, jednakże po tym tytule strzelaniny już nigdy nie będą takie same. Koniec i bomba, kto nie zagra, ten trąba.\nRzadko zdarza się, by gry starały się wyjść poza swoją dotychczasową rolę i poza rozrywką próbowały przemycić coś więcej. Owszem, często za głębię omyłkowo można wziąć różnice kulturowe (jRPG?), jednak nie ma co się oszukiwać – gry zwykle nie mają ani za mocno rozbudowanych fabuł, ani sensownego przekazu, ani podbudowy filozoficznej, ot – lokują się gdzieś w okolicach filmów klasy B. Czy to ma szansę się zmienić? Owszem. Nadchodzący BioShock zapowiada się na grę absolutnie wyjątkową. Mamy tu do czynienia z wysokobudżetową produkcją, która swoim skomplikowaniem i bagażem dodatkowych odwołań może śmiało konkurować z innymi mediami (czy właśnie nazwałem gry sztuką?).\nCo świadczy o wielkości tego tytułu? Może być on traktowany tylko jako przepiękna gra FPS, jednak jeżeli zaczniemy przyglądać się jej nieco dokładniej to będziemy w stanie dostrzec dodatkowe treści i przekaz, jaki autorzy zakodowali w grze. Oczywiście, nic nie stoi na przeszkodzie, by gracz nie zawracał tym sobie głowy. W żadnym momencie „przekaz” nie jest wymuszany, a jedynie stanowi wartość dodaną dla nieco bardziej wymagających konsumentów.\nCały tekst jest oczywiście pisany na podstawie dema, które ukazało się dzisiaj na Rynku, mam więc nadzieję, że wersja finalna będzie tylko lepsza i to, co tu napiszę, nie przestanie być prawdziwe. Do dzieła zatem.\nOd czego zacząć? Sam do końca nie wiem. Podoba mi się w zasadzie wszystko, od muzyki, przez grafikę do gameplay’a. Zacznijmy jednak może od strony wizualnej, czyli sposobu w jakim zbudowany i pokazany jest świat gry.\nJeżeli miałbym streścić całość do dwóch słów, to jest to żywy przykład art deco w pełnym rozkwicie. Stopień oddania, a w zasadzie przekształcenia tego stylu, tak by mógł zaistnieć w podwodnym mieście, jest powalający i moim zdaniem stanowi jeden z filarów koherencji tej gry. Warszawiacy mogą jeszcze dopatrzyć się swojskich elementów miksu art deco ze sztuką socrealizmu, jaką możemy podziwiać chociażby w okolicach Placu Zbawiciela. Analogicznie jest z wnętrzami, po których się poruszamy. Konsekwencja stylu i klimatu dotyczy wszystkiego – od budynków, poprzez pokoje, reklamy jakie słyszmy w czasami działających radiach, czy oglądamy na ścianach, aż po przedmioty codziennego użytku. Do tego dochodzi oświetlenie i konstrukcja poziomów. Co prawda, nadal nasza droga jest ograniczana, ale przynajmniej w demie, gdy zwiedzamy jedynie pierwszy poziom gry i dopiero wchodzimy do podwodnego miasta, nie jest to wcale widoczne i najzupełniej w świecie nie przeszkadza. Oczywiście – aktualnie całość naszego „nowego, wspaniałego świata” powoli niszczeje, więc oglądamy raczej odbity blask jego minionej świetności, ale tak czy inaczej wrażenie robi piorunujące.\nGrafika stoi na bardzo wysokim poziomie. Obraz płonących resztek samolotu w wodzie pozostanie mi w pamięci na długo, to samo tyczy się pierwszej styczności z Rapture, tuż po opuszczeniu batyskafu. Do tego wszystkiego należy dodać niesamowite oświetlenie wnętrz, które potrafi zupełnie zmienić ich wygląd, nadając toczącej się w nich rozgrywce specjalny klimat.\nDo doskonałej grafiki dochodzi całkiem dobra muzyka. Udźwiękowienie gry samo w sobie jest niesamowite. Ścieżka dźwiękowa dobrze komponuje się z tym, co widzimy na ekranie, chociaż jakoś nie widzę siebie kupującego płytę (czy tam kawałki z iTMS), by posłuchać jej w oderwaniu od gry. Natomiast niesamowite są wszelakie reklamy, rozmowy jakie słyszymy, czy w końcu wskazówki, jakie są nam przekazywane przez radio. Nie wiem jak wy, ale ja grając w to demo, mimo, że było to poniedziałkowe przedpołudnie, nie czułem się zbyt pewnie i parę razy miałem obiekcje, czy wchodzić do nieznanego pomieszczenia.\nBioShock prawdopodobnie będzie również jedną z nielicznych gier, gdzie w końcu nie jesteśmy osią konfliktu, a tylko jego częścią. Wojna w byłej utopii trwa i będzie trwała również bez naszego udziału. Napotykani NPCe są cudownie obłąkani, a z tego, czego dowiedziałem się rozmawiając z innymi autorami Polygamii, ich zachowania są zwykle niepowtarzalne. To na co szczególnie trzeba zwrócić uwagę, to fakt, że przeciwnicy zachowują się analogicznie do standardowego gracza - starają się na początku eliminować największe zagrożenie, a mocno ranni najzwyczajniej w świecie wycofują się, by się wyleczyć, zupełnie tak jak zachowałby się gracz. Ich rozmowy i interakcje dają nam ułudę realności sytuacji, w której znaleźliśmy się wraz z naszym bohaterem. Do tego ten design postaci! Para Little Sister i Big Daddy jest niesamowita, tak samo zresztą jak splicerzy i inni mieszkańcy, których możemy spotkać. Dodajmy też jeszcze duchy i rozmaite nagrania wprowadzające nas w klimat i uchylające rąbka tajemniczej przeszłości tego dziwnego miejsca i mamy mieszankę wybuchową.\nDlaczego twórcy gry osadzili akcję akurat na początku lat 60-tych? Być może nie ma to znaczenia – ale to na ten okres przypada amerykański cud gospodarczy. Ludziom zaczyna się żyć łatwiej dzięki rozwojowi AGD, a wcześniejsza propaganda sukcesu zaczyna przynosić efekty. Widać to było wszędzie, ale głównie w nowym medium, jakim była reklama telewizyjna i radiowa. Czyż jest lepszy czas by w nim umieścić swoją opowieść dystopijną? Dla Amerykanów (a przecież z myślą o nich jest robiony ten tytuł) raczej nie. Zresztą zwróćmy uwagę na film propagandowy, który wyświetla nam się podczas podróży do podwodnego miasta. Widać w nim rozczarowanie systemami, które miały być idealne. Bunt Ryana (założyciela Rapture) nie jest czymś wyjątkowym. Wielu przed nim starało się wymyślić i stworzyć idealny świat. Idealiści opisywali swoje utopie, choć trzeba uczciwie przyznać, że zazwyczaj żyło się w tych światach lepiej jedynie wyselekcjonowanej grupie czy klasie społecznej.\nZwykle też powodem ucieczki (najczęściej tylko w literacki świat) był brak akceptacji dla zastanej sytuacji i próba jej naprawy. Dekonstrukcją tych marzeń zajmował się drugi nurt – dystopia. I właśnie z nią mamy w przypadku BioShocka do czynienia. To co miało być siłą napędową i sercem naszego raju pod wodą, prawdopodobnie stało się jego zgubą. To właśnie w tym miejscu wychodzi wielkość tej produkcji. Te rzeczy i wiedza stają się ważne. BioShock przestaje być tylko zwykłym FPS, a staje się normalną dystopijną historią, do której opowiedzenia wykorzystano po prostu nowatorskie medium, jakim są gry. Mam nadzieję, że pełna wersja nie zawiedzie mnie zakończeniem i sposobem poprowadzenia opowieści.\nWróćmy jeszcze na chwilę do samej rozgrywki. Obłożenie klawiszy jest sympatyczne, choć skok pod Y jest nieco niestandardowym rozwiązaniem. Jednak reszta – bez zarzutów.\nHakowanie, czyli minigra dostępna podczas próby przejęcia urządzeń i użycia ich zgodnie z naszymi potrzebami jest wciągająca i trudna. Co więcej, element uciekającego czasu może doprowadzić nas do sytuacji, gdzie przy szczególnie cennym znalezisku będziemy woleli wykupić się niż marnować czas na rozwiązanie zagadki logicznej, zwłaszcza jeżeli weźmiemy pod uwagę możliwości jej skomplikowania. Muszę się też szczerze przyznać, że nie od początku załapałem jej zasady. Jednak trudy złamania zabezpieczeń miasta są hojnie wynagradzane widokiem wrogów muszących nagle zmierzyć się z naszymi nowymi sojusznikami.\nWarto też dodać, że gra wymaga myślenia i wykorzystywania otoczenia, celem zwiększenia swoich szans na przeżycie. Metoda „na Rambo” nie za bardzo się sprawdza.\nGra jest tylko strzelanką, ale jej rozmach, klimat i sceny rozgrywające się na ekranach naszych telewizorów powodują, że ja – miłośnik RPGów, stawiam ją wyżej niż niejeden tytuł z bardziej „ambitnych” gatunków gier. BioShock nie bez powodu stał się dla Polygamii tytułem sierpnia, a sądzę, że można spokojnie zaryzykować stwierdzenie, że jest to jeden z najlepszych tytułów tego roku i jeden z najlepszych FPS wszechczasów. Po obcowaniu ze światem Rapture jakoś straciłem zapał do Halo 3. Demo pokazało mi, że jest to dokładnie taka gra, na jaką czekałem, a nawet lepsza. Jak dobrze, że już za parę dni premiera. Wybitna grafika, dobry dźwięk i podbudowa filozoficzna czynią z BioShocka (a przynajmniej tego dema) ucztę dla każdego gracza. Preorder to właściwie rzecz obowiązkowa.\nPrzyznaję się bez bicia, że na Bioshocka jakoś specjalnie nie czekałem. Nie wiem dlaczego. Może dlatego, że gra wydawała mi się zbyt przekombinowana, może dlatego, że klimat nie do końca do mnie przemawiał. Jednak zagranie w demo (dość krótkie niestety, ale treściwe) spowodowało, iż zmieniłem zdanie zupełnie i chylę czoła przed geniuszem developerów.\nJuż sam początek dema daje ognia (dosłownie). Katastrofa samolotu, z której wychodzimy żywi (choć jak się później okazuje chyba lepiej było utonąć w bezkresnym oceanie) wygląda bardzo sugestywnie, realnie i na pewno zapadnie mi w pamięć na długo. Ogień, ogon samolotu powolnie tonący w czarnej jak smoła wodzie. Dopływamy do latarni morskiej, wsiadamy do batyskafu i naszym oczom ukazuje się niesamowite, podwodne miasto – Rapture.\nGrafika jest przepiękna, ocieka detalami, nie jest kiczowata, jest wysmakowana. Efekty świetlne, woda, refleksy na wilgotnej podłodze i krew (tak! Wreszcie kałuże krwi wyglądają jak trzeba). Modele przeciwników z pewnością projektował ktoś, kto posiada bujną wyobraźnię dopalaną stosownymi używkami.\nPierwsze spotkanie z Little Sister, która grzebiąc olbrzymią strzykawą w ciele jakiegoś nieszczęśnika podśpiewuje sobie piosenkę (znaną u nas jako „Panie Janie”), wzbudza dziwny niepokój. Chwilę później mamy próbę siły Big Daddy’ego, którą demonstruje na jednym z przeciwników. Aż zrobiło mi się go żal (denata, nie Wielkiego Tatusia). Klimat, tak jak woda, wylewa się z każdego zakamarka. Jest bardzo gęsty, sugestywny i bardzo szybko porywa gracza. Wrażenie potęguje ścieżka dźwiękowa z idealnie dobraną muzyką z końca lat 50-tych ubiegłego stulecia. Fani Fallouta na pewno wiedzą o jaką muzykę chodzi.\nDemo kończy się dość szybko, ale w iście filmowym stylu i pozostawia gracza z galopadą myśli, która składa się z niezbyt ułożonego potoku wyrazów: „to koniec?”„genialna”, „niesamowita”, „cudo” „jeszcze raz” „jeszcze raz… i jeszcze”…\nBędzie hit. Ba, co ja mówię. HIT!\nObejrzano 4511 razy od 25/03/2008\nGears of War Judgment [ANG]\nAssassins Creed: Brotherhood [ANG] (używ.)


WYSZUKIWARKA Edukacja->Analiza Techniczna->Trendy LOGOWANIE\nTak jak już było wspomniane we wprowadzeniu do analizy technicznej trend jest podstawowym elementem, który badamy wykorzystując do tego wskaźniki, formacje cenowe, linie wsparcia i oporu.\nWyróżnia się trzy rodzaje trendu:\nTrend wzrostowy - zwany jest często rynkiem byka lub po prostu hossą, tworzy go seria coraz wyżej położonych szczytów i dołków\nTrend spadkowy - zwany jest często rynkiem niedźwiedzia lub po prostu bessą, tworzy go seria coraz niżej położonych szczytów i dołków\nTrend boczny - zwany często trendem horyzontalnym lub po prostu konsolidacją, tworzy go seria równomiernie rozłożonych szczytów i dołków\nIle trwa trend?\nUwzględniając czas trwania wyróżnia się trzy trendy: krótkookresowy, średniookresowy i długookresowy zwany też głównym, który zawiera w sobie trendy średnio i krótkookresowe. Należy zaznaczyć, że trend główny zawierać może w sobie krótsze trendy o nie zgodnym kierunku np. główny trend zwyżkowy może zawierać krótkookresowe trendy zniżkowe lub boczne.\nNa rynkach kapitałowych takich jak giełda zakłada się, że trend główny średnio trwa jeden rok, ale spotyka się też zestawienia, w których trend główny trwać może 100 lat. Trend średnioterminowy może trwać od 3 tygodni to 3 miesięcy, a trend krótkookresowy trwa 2, 3 tygodnie.\nNa rynkach terminowych takich jak forex, gdzie handel trwa 24 godziny na dobę zakłada się, że trend długookresowy może zawierać się w przedziale od 6 miesięcy wzwyż, trend średniookresowy może trwać od tygodnia do kilku miesięcy, trend krótkookresowym może trwać od jednego dnia do tygodnia.


Electronic Arts pozytywnie zaskakuje! Unravel w bardzo atrakcyjnej cenie | XboxForum.pl - Największe Polskie forum o konsolach Xbox One, Xbox 360 i Xbox.\nUnravel od zapowiedzi wygląda na bardzo przyjemną i wymagającą produkcję. Twórcy przygotowali ciekawą koncepcję wykorzystywania włóczki, z której został stworzony główny bohater. Na pewno będzie to miła odskocznia od ciągłego strzelania.\nGra ma zadebiutować na rynku do 31 marca 2016 roku i tytuł pojawił się na PlayStation Store. Jest to standardowa praktyka, ale w przypadku tej pozycji Electronic Arts bardzo pozytywnie zaskakuje.\nEA wyceniło Unravel na zaledwie 89 zł! Jest to wyjątkowo dobra wiadomość dla miłośników gatunku. Ciekawych platformówek nigdy za wiele, a Elektronicy mają wyraźny pomysł na przygodę Yarny'ego.\nW niedalekiej przyszłości dzieło pewnie zostanie wycenione na pozostałych platformach i możemy spodziewać się podobnej ceny.\nTyle kosztuje bo to gra w stylu arcade. I znając życie za długa nie będzie. Dla mnie to żadne zaskoczenie, ale w gierkę chętnie zagram bo lubie platformówki.\nborysziom, Październik 29, 2015\na z EA access 10% zniżki\nnakoz, Październik 29, 2015\nTa gierka jest dla mnie ciekawą pozycją, więc pewnie zagram\nMoże się okazać perełką jak ORI.\nOd kiedy 90pln to atrakcyjna cena za arkejda?\nOd wtedy kiedy jest to majstersztyk\nrafs24, Październik 29, 2015\nNa razie wygląda dobrze i nie zapowiada się by była czymś wybitnym.\nMoże kiedyś dadzą do EAAc to się ogra ja dla mnie 90zł to i tak za wiele. Ludzie mówią że tanio bo patrzą na wyśrubowane ceny gier NG.\nUnravel jest w dobrej cenie, ale nie na konsoli #4theloosers\nNa Originie gra jest po 59zł, więc to typowe Arcade za 15$. Na XONE też powinno być 59zł.\nJedynie Sony tak dyma polskich graczy na spreadzie walutowym.


Samobójstwo - tchórzostwo czy odwaga? • Życie • Forum dla Kobiet BabskieSprawy.pl\nStrona główna forum ‹ Zwykły dzień ‹ Życie\nSamobójstwo - tchórzostwo czy odwaga?\nŻyciowy dział, nasze sprawy i problemy dnia codziennego.\nprzez Jamelia » 10 maja 2014, o 11:02\nPoruszam ten temat ponieważ jakiś czas temu dwie osoby spośród moich dalszych znajomych targnęły się na własne życie ze skutkiem zamierzonym... Powody nie znane, można jedynie snuć domysły.. Czy uważacie , że taki człowiek jest tchórzem? bo ucieka od problemów zamiast sobie z nimi radzić? A może jest odważny? Odebrać sobie życie nie wątpliwie wymaga dużej odwagi..ale i desperacji. ciekawa jestem jak postrzegacie ludzi samobójców\nRe: Samobójstwo - tchórzostwo czy odwaga?\nprzez a_gatka » 10 maja 2014, o 12:27\nTo zależy. Eks mąż mojej znajomej pozałatwiał wszystkie sprawy, pozabezpieczał płatności, rozpisał dyspozycje, testament, kwestie firmowe, pełnomocnictwa, ubezpieczenia, wysłał partnerkę do SPA i strzelił sobie w łeb. Zawsze myślę z szacunkiem o jego postawie, choć samobójstwa nie popieram nigdy, w żadnej sytuacji. Może dlatego, że sama o mało nie umarłam i dopiero wtedy zrozumiałam, że niezależnie od tego jak bywa źle - warto żyć.\nprzez Jamelia » 10 maja 2014, o 19:39\nNo więc nad tym się zastanawiam, jeśli ktos ma sytuacje finansową nie najgorszą itd, aleczego nagle odbiera sobie życie? Nie mając takowych problemów, człowiek jakby podejmował świadomą decyzje że nie chce byc na tym świecie i tyle... A co reszta na to?\nprzez Astra » 10 maja 2014, o 23:36\nNiezwykle trudny temat, bo z ktorejkolwiek strony go rozpatrywac to i tak nie zrozumie sie\ntak naprawde dlaczego ludzie decyduja sie na tak desperacki krok jak samobojstwo.\nKazdy czlowiek jest zupelnie inny i kazdy ma inna konstrukcje psychiczna a takze odpornosc na otaczajaca rzeczywistosc.\nNie kazdy potrafi sobie radzic z problemami .\nBywa, ze one po prostu czlowieka przerastaja i zaczyna on widziec beznadzieje wszystkiego co robi i co go otacza.\nCzasami do samobojstwa pchaja go inni prowokujac wrecz swoim zachowaniem .\nNie zdajemy sobie sprawy jakie meki piekielnie moze przechodzic ktos kto jest w desperacji i na takim psychicznym rozdrozu.\nJest tez tak , ze przyszly samobojca daje nam znaki , ze potrzebuje pomocy w roznej formie , a my co ?\nNajczesciej odwracamy sie i ignorujemy te znaki , a potem jestesmy zdziwieni, ze ten ktos targnal sie na swoje zycie.\nOdpowiadajac na pytanie w temacie powiem tylko, ze taka ocena tego czynu samobojczego moze byc i tchorzostwem ale moze tez byc aktem odwagi.\nWszystko zalezy od dokladnego przesledzenia okolicznosci i sytuacji.\nTo nie jest mozliwe tak jednoznacznie podsumowac samobojce.\nNiedawno moj znajomy zostal samobojca z wyboru , bo dowiedzial sie , ze jest chory na raka i jest bez szans na przezycie.\nSwiadomie pozbawil sie zycia i to zreszta wszystkim powiedzial co zamierza i dlaczego.\nZazyl trucizne i tak stal sie samobojca.\nNie chce go oceniac w zadnej kategorii.\nTo bylo jego zycie i zrobil z nim co uwazal za stosowne.\nChoc to bardzo przejmujaca dla mnie wiadomosc to jednak staralam sie to naprawde zrozumiec i szczerze mowiac nie bardzo mi sie to udalo.\nprzez elzbieta45 » 11 maja 2014, o 07:06\nNie pochwalam tej formy rozwiazywania problemu .\ntylko mysle , ze to duza odwaga targnąć się na własne życie , jest to desperacja gdzie niewidzi się już zadnego wyjścia z danej sytuacji .\nprzez Hadassa » 11 maja 2014, o 08:07\nDla niektórych jest to nałatwiejsze z roziązań..\nAle właśnie może się to stac większym problemem dla innych...\nCzy jest to odwaga czy tchórzostwo.. pół na pół...\nbo z jednej strony trzeba miec w sobie dużo odwagi, by zadać sobie ból... by się zabić i miec tego świadomość.\na z drugiej.. tchórzostwo.. bo sięgamy po najłatwiejsze roziwązanie i uciekamy przed problemem....\nNiedawno jeden kolega popełnił nieudane samobójstwo z skutkiem śmiertelnym...\nAle jest dla mnie przerażające co jego rodzina musiała przechodzić w szpitalu, z nadzieją że może jednak z tego wyjdzie...\na później podpisując papiery o odłączenie od aparatury, i przekazanie organów... mózg już nie pracował...\nprzez Jamelia » 11 maja 2014, o 10:19\nAstra, moja pierwsza myśl dlaczego wiedząc że i tak umrze odebrał sobie życie, była taka że straszne musi byc życie osoby która wie że umiera i na pewno z tego nie wyjdzie. Nie wiem czy sama bym to wytrzymała psychicznie, dlatego ja jestem zdania że nie powinno się informowac ludzi o tym że umierają, cały czas powinni mieć nadzieję...\nHadi, sytuacja opisana przez Ciebie, hmm... to tak jakby stracili go dwa razy...\nA wiecie ,że nawet mówią że coraz więcej ludzi bedzie sobie odbierać życie, własnie przez ten kryzys jaki u nas panuje, ludzie nabrali kredytów by mnieć własne mieszkanie, teraz traca pracę, mieszkanie i pieniadze które do tej pory już wpłacili. w takiej sytuacji można mieć dość życia..\nprzez Hadassa » 11 maja 2014, o 10:28\nAle co ciekawe.. o ile tak można powiedzieć... do jakiegoś czasu większy był odsetek samobójstw wśród osob starszych a nie młodszych...\nprzez 1mpresja » 11 maja 2014, o 14:39\nMoim zdaniem - tchórzostwo. To zwykła ucieczka od problemów, łatwiej jest po prostu odejść i zostawić wszystkie troski na barkach innych.\nDołączył(a): 13 lut 2014, o 19:47\nprzez Snajper » 11 maja 2014, o 19:31\nHadassa napisała, że większy jest odsetek samobójstw wśród starszych niż młodszych. W pewien sposób potwierdza to moją tezę, że samobójstwo i eutanazja do bardzo pokrewne tematy. Pomijając nastolatki które popełniają samobójstwa z błahych powodów (bo mały problem urasta w ich oczach do rangi gigantycznego) samobójstwo moim zdaniem nie jest ani aktem odwagi, ani tchórzostwa - raczej logicznego postępowania w sytuacji bez wyjścia. Dajmy na to jestem starszą osoba i mam nowotwór. Ból jest nieznośny, z dnia na dzień tracę władzę nad własnym ciałem - wybieram szybszy koniec, skracam cierpienie- to nie odwaga ani tchórzostwo - to logiczne postępowanie - eutanazja. Powiem tak. Mam nadzieję, że jeśli kiedyś w życiu mój mózg lub ciało definitywnie się rozsypie to w pierwszym przypadku ktoś, w drugim przypadku ja (i tak zamierzam) sprawię że odejdę.\nprzez KwiatekNaŁące » 11 maja 2014, o 21:23\nJa myślę,że samobójstwo nie jest ani tchórzostwem ani odwagą.To jest smutna decyzja ludzi,którzy są samotni i nieszczęśliwi,w ten sposób chcą zakączyć ciężkie życie.Ja nie popieram ale rozumiem,że człowiek jest w tak silnej depresji,że już inaczej nie potrafi...\nDołączył(a): 11 maja 2014, o 19:56\nprzez elzbieta45 » 11 maja 2014, o 21:32\nja nie potrafiłbym targnąć się na swoje zycie . wiec to musi być silna desperacja ale tez odwaga aby moc takie cos zrobic\nprzez Hadassa » 12 maja 2014, o 08:40\njak wspomniał Snajper... pomijamy fakt młodzieży gdzie problemy moga byc mało istotne..\nAle... przeraża mnie fakt, do jakiego stanu doprowadza ludzi życie i to co ich spotyka..\nJak wiele się musi stać by człowieka pchnac do tak radykalnego kroku...\nprzez Astra » 14 maja 2014, o 01:22\nMysle, ze jesli czlowiek jest w jakiejs dramatycznej sytuacji i jest z nia\nzupelnie sam wtedy cos w czlowieku peka i nastepuje taki stan zobojetnienia ktore\nzawsze ,,rodza,, czarny scenariusz i napedzaja wylacznie czarne wizje.\nDlatego warto rozmawiac by moc zareagowac w pore .\nCzasami wsparcie drugiej osoby potrafi zmienic postanowienie o samobojstwie i odsunac\nbeznadzieje i samotne miotanie sie ze swoim problemem.\nOczywiscie jesli ktos nie chce dzielic sie z tym co go dreczy i doprowadza do samobojstwa to trudno jest dotrzec do takiego czlowieka i przynajmniej starac sie mu pomoc.\nW jakiej straszliwie ogromnej desperacji i wewnetrznej beznadzieji trzeba byc by zdecydowac sie na unicestwienie siebie samego.\nCo czuje taki samobojca?\nMozna sie tylko domyslac.\nAle z pewnoscia jest to ogromna pustka i zagluszanie naturalnej checi zycia.\nA moze wyzwolenie?\nprzez Snajper » 14 maja 2014, o 13:47\nMoim zdaniem istnieją sytuacje usprawiedliwiające samobójstwo, a nawet czyniące je logicznym i jedynym wyjściem z sytuacji.\nOczywiście nie są częste i na pewno nie należy w ten sposób rozwiązywać spraw związanych z emocjonalnymi załamaniami - jednak w niektórych skrajnych sytuacjach to wyzwolenie. Pustką pełną cierpienia jest wtedy życie.\nprzez Carina » 14 maja 2014, o 14:21\nJa mialam rozmowy z takimi osobami, ktore targnely sie na swoje zycie.I musze powiedziec ze przezylam to na wlasny sposob.Bo to co kieruje takimi osobami to czesto przerasta ich samych.\nNajbardziej przezylam jednaj to jak dzielila sie z nami tym co czula mloda dziewczyna, ktora chlopak sprzedal do burdelu za granica.To jakie tam przeszla koszmary odczuwalne fizycznie i psychicznie doprowadzil do takiej a nid innej decyzji. Nie majac nikogo do wsparcia czy pomocy tylko tak mogla sie uwolnic.Smierc byla dla niej czyms najpiekniejszym i najlepszym w danej chwili...byla silniejsza od strachu i przekonania, ze to zle.Ale mowila ze ten krok kosztuje wiele sił i zdrowia i walczy sie z nim do ostatecznosci.\nI mam wrazenie, ze bd w takiej sytuacji, gdyby cala reszta zawiodła tez bym taka droge wybrala.\nprzez Astra » 16 maja 2014, o 22:13\nA ja mysle, ze tak naprawde to nikt z nas nie jest w stanie przewidziec jak by sie\ntak naprawde w takiej sytuacji bedac, zachowal.\nPoniewaz dopiero w zetknieciu sie na ,,zywo,, z takim wyborem mozna by mowic , a\nprzede wszystkim wiedziec jaka podejmiejmy decyzje.\nZreszta tak tez jest i w innych zyciowych wyborach i decyzjach.\nMysle, ze tak ,,dziala,, kazdy czlowiek, bo dziala spontanicznie i w tzw warunkach tu i teraz.\nNie istnieje , moim zdaniem zaden zaplanowany i opracowany do perfekcji plan dzialania lacznie z ta kropka nad i i rzeczywistym wykonaniem, bo to jest niemozliwe.\nprzez Snajper » 19 maja 2014, o 19:08\nAstro - nie chcę tutaj aby ktoś posądził mnie o pewnego rodzaju tani lans Byłem w takiej sytuacji i stwierdziłem, że jeszcze nie czas na takie rozwiązanie, ale jeśli kiedyś dojdzie kilka więcej "składowych" do decyzji - myślę, że będzie to dość logiczne aby samodzielnie zakończyć życie.\nOświadczam , że nie mam tendencji samobójczych i jestem normalnym człowiekiem a takie rozwiązanie traktuję jako ostateczność\nprzez Sloneczko12 » 2 cze 2014, o 16:52\nJa myślę, że to przejaw ogromnej odwagi u kogoś, kto był tchórzem całe życie\nDołączył(a): 10 wrz 2013, o 10:44\nprzez BlackWolf » 15 mar 2015, o 00:00\nSamobójstwo jest tchórzostwem, gdyż człowiek chce uciec od problemów raz na zawsze zamiast stawić czoło przeciwnościom losu i zawalczyć o siebie, czy zmierzyć się z kolejnym, trudnym dniem.\nJest odwagą, ponieważ nie każdy byłby w stanie odebrać sobie życie. Ile osób popełnia samobójstwa? Naprawdę sporo, więc wyobraźcie sobie ilu jest tych, którzy próbowali. W pewnej chwili wycofali się, poczuli strach patrząc śmierci w oczy. Po prostu -stchórzyli, nie mieli na tyle odwagi by się zabić i wybrali życie.\nSamobójstwo jest także ukojeniem. Może być ukojeniem, wybawieniem od życia, które jest dla człowieka piekłem. Ten człowiek nie chce zabić się przez jakiś dręczący go problem, nie chce uciekać. On po prostu stracił wiarę we wszystko. W siebie, w ludzi, we wszystko co go otacza i szuka spokoju. Zazwyczaj wybawiają się ci, którzy są do tego popychani, zmuszani, tępieni przez inne osoby i cierpią przez nie psychicznie.\nJest to przykre a jednak prawdziwe.\nJest to przede wszystkim egoizm.\nDlatego samobójstwo to nie tylko odwaga czy tchórzostwo. Choć każdy postrzega to jak chce.\nprzez Czarna » 16 mar 2015, o 00:17\nBlackWolf, bardzo ładnie napisałaś, w zasadzie jest w Twojej wypowiedzi wszystko to, co sama myślę na ten temat. A niestety jest on mi bardzo bliski, więc wiem, że nie sposób go jednoznacznie ocenić.\nprzez paproctaniosc » 17 mar 2015, o 14:41\nciężko stwierdzić, życie bywa naprawdę okrutne, więc nie mozna chyba tego jednoznacznie oceniac\nprzez Malineczka » 2 kwi 2015, o 10:58\nCiężko ocenić to jak ktoś decyduje się na taki krok.. Bo jak trzeba być zdesperowanym, smutnym, nieszczęśliwym i jakie trzeba mieć problemy, żeby to zrobić... Odebrać sobie coś co ma się najcenniejszego... Jest to przykre... I nie oceniałabym tego jednoznacznie w kwestiach - tchórzostwa i odwagi...\nDołączył(a): 24 mar 2015, o 09:12\nprzez gracja09 » 2 kwi 2015, o 12:42\nuważam, że nie można nazywać samobójstwa odwagą.\nodwaga to życie mimo przeciwności losu i trzymanie się go nawet wtedy, gdy jest ciężko.\nDołączył(a): 2 kwi 2015, o 12:40\nprzez Czarna » 3 kwi 2015, o 20:32\ngracja09 napisał(a): uważam, że nie można nazywać samobójstwa odwagą.\nA wiesz, jaką trzeba mieć odwagę, żeby wykonać ten decydujący krok, którego większość z nas sobie nie wyobraża?\nPowrót do Życie


Minister zdrowia negocjował z lekarzami. Będzie strajk? - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaWiadomościMinister zdrowia negocjował z lekarzami. Będzie strajk?\nBartosz Arłukowicz obiecał medykom 800 mln złotych więcej w ramach kontraktów. Usłyszał: to wszystko manipulacja.\nRozmowy ze środowiskiem lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, które prowadzono w resorcie zdrowia, nie przyniosły porozumienia w sprawie przyszłorocznych zasad funkcjonowania POZ - poinformowali uczestniczący w nich lekarze. Od nowego roku wchodzi w życie tzw. pakiet onkologiczny. Lekarze rodzinni będą mieli ważną rolę w wykrywaniu nowotworów i więcej obowiązków. W związku z tym mieli otrzymać dodatkowe pieniądze za każdego pacjenta, który jest do nich zapisany.\nJak powiedział prezes Federacji Porozumienie Zielonogórskie Jacek Krajewski, rozmowy dotyczące projektu zarządzenia prezesa NFZ ws. kontraktowania świadczeń POZ w 2015 r. zakończyły się bez osiągnięcia porozumienia; to oznacza, że wciąż obowiązuje uchwała PZ, która mówi, że zrzeszeni w tej federacji lekarze nie podpiszą umów na 2015 r.\nKrajewski wyjaśnił, że jednym z powodów fiaska rozmów jest obstawanie resortu przy proponowanym sposobie finansowania POZ w przyszłym roku. Ocenił, że zaplanowane na to środki są zbyt niskie i nie pozwolą na realizację wszystkich przewidzianych zadań.\n_ - Dlatego uznaliśmy, że dopóki ministerstwo nie przemyśli tematu, nie znajdzie środków, to zakończymy dyskusję _ - powiedział.\nOdnosząc się do wcześniejszej konferencji prasowej ministra zdrowia Bartosza Arłukowicza, który przekonywał, że proponowane zmiany oznaczają wzrost wydatków na POZ o 800 mln zł, prezes PZ ocenił, że _ to wszystko manipulacja, bo to są te same środki _. Jego zdaniem te pieniądze już są w systemie POZ, a jedyne dodatkowe środki mają być przeznaczone na dodatkowe badania diagnostyczne. Ocenił, że jest to ok. 2 zł miesięcznie na jednego pacjenta.\n_ - Minister robi w ten sposób, że 96 zł, czyli te pieniądze, które dziś są na podstawową stawkę kapitacyjną, konfrontuje ze 136,20 zł, które teraz chce nam dać. Ale w tych 40 zł różnicy znajdują się pieniądze, które były przeznaczane na wskaźniki korygujące, które mieliśmy dokładane w 2014 r. i latach wcześniejszych do naszych pieniędzy - za chorych na cukrzycę, pacjentów kardiologicznych i z ostrymi chorobami układu oddechowego _ - powiedział.\n_ - My potrzebujmy kolejnych ludzi, którzy będą wykonywać nowe zadania, bo sami mamy już wystarczająco dużo pracy i nie udźwigniemy tego _ - powiedział.\nDodał, że biorąc pod uwagę szeroki zakres tych badań, w ocenie KLR proponowana stawka kapitacyjna jest zbyt niska. _ Te badania są bardzo trudne do wykonania i bardzo dużo kosztują. Zatem musi być taka równowaga finansowa w POZ, żeby nie było takiej sytuacji, z którą mięliśmy do czynienia przez sześć ostatnich lat, kiedy podstawowa opieka zdrowotna nie otrzymała żadnych dodatkowych środków _ - dodał.\nPrezeska Porozumienia Pracodawców Ochrony Zdrowia Bożena Janicka poinformowała, że rozmowy PPOZ z ministerstwem odbyły się w środę. W ich trakcie organizacja przekazała swoje szczegółowe uwagi do projektu zarządzenia NFZ. Także PPOZ postuluje zwiększenie stawki kapitacyjnej ponad tę zaproponowaną przez NFZ.\nJanicka oceniła, że 800 mln zł, o których mówił Arłukowicz, to _ dużo, ale ciągle za mało _, bo POZ był niedofinansowany przez wiele ostatnich lat - podwyżki stawki kapitacyjnej nie było od 2008 r. Zwróciła uwagę, że koszty funkcjonowania POZ w przyszłym roku zwiększy także konieczność finansowania dodatkowych badań diagnostycznych. Poinformowała, że kolejne rozmowy PPOZ z resortem zdrowia są zaplanowane na przyszły tydzień.\nResort zaskoczone postawą lekarzy\nMinisterstwo zdrowia jest zaskoczone stanowiskiem liderów organizacji lekarzy POZ. Wiceminister zdrowia Sławomir Neumann zarzucił liderom Porozumienia Zielonogórskiego dezinformację.\n_ - Nasze propozycje nie spotkały się z życzliwym przyjęciem. I nie chodziło o wielkość samej kwoty, ale o to, ze żądamy za tę kwotę dodatkowych działań, które by potwierdzały to, że jakość usług dla pacjentów jest odpowiednia, że ci pacjenci rzeczywiście są leczeni i mają diagnostykę realizowaną przez lekarzy rodzinnych na poziomie, który zadowalałby i nas, i pacjentów _ - powiedział.\nWiceminister poinformował, że w trakcie negocjacji liderzy PZ zgłaszali różne _ zaskakujące żądania _. Dotyczyć miały one m.in. tego, by lekarze rodzinni mieli prawo do zamykania przychodni w dowolny dzień tygodnia, a także wprowadzenia pobieranej od pacjentów opłaty za wstęp do przychodni.\n_ - To są rzeczy, których nie możemy zaakceptować, dlatego będziemy starali się informować lekarzy rodzinnych, w tych małych miejscowościach, którzy prowadzą swoje przychodnie, ponieważ mamy wrażenie, że przekaz, który idzie z negocjacji, kierowany przez liderów do poszczególnych członków Porozumienia Zielonogórskiego, jest chyba przekazem nie do końca prawdziwym, nie do końca wiarygodnym _ - powiedział Neumann.\nZaznaczył, że ma nadzieję, iż skierowana do przychodni informacja odbije się echem i rozmowy będą kontynuowane. _ Mam nadzieję, że po tej informacji, która trafi do członków PZ liderzy także zaczną dbać bardziej o swoich członków, a nie tylko, być może, o jakiś swój partykularny, mały interes _ - powiedział.\nOdnosząc się zarzutów MZ, prezes PZ powiedział, że organizacja ta przekazała resortowi _ całokształt pomysłu na to, jak miałby funkcjonować system na poziomie podstawowym _.\n_ - Minister wyciągnął z tych wszystkich punktów, które mu przesłaliśmy, żeby się nad nimi po prostu zastanowił, te, które są dla niego interesujące, żeby pokazać tych złych doktorów, którzy chcą samego złego _ - powiedział Krajewski.\nJak dodał, postulaty te zostały zgłoszone w związku z tym, że teraz jest moment, kiedy rozmawia się o strategiach. _ Minister zmienia system, wprowadza zmiany ustawowe, nie konsultując tego z nami, i w związku z tym my pokazujemy, w jaki sposób widzielibyśmy zmiany _ - powiedział.\nZobacz dalej, co dokładnie Bartosz Arłukowicz obiecał lekarzom.\nCo dokładnie obiecał minister?\nBartosz Arłukowicz zapowiedział zwiększenie nakładów na podstawową opiekę zdrowotną oraz wprowadzenie motywacyjnego systemu finansowania świadczeń udzielanych przez lekarzy POZ. Minister poinformował, że od 2015 r. nakłady na podstawową opiekę zdrowotną wzrosną o 800 mln zł (czyli do poziomu 6 mld zł). Wyjaśnił, że stawka kapitacyjna, która nie zmieniła się od 2008 r., w przyszłym roku zostanie podwyższona o ok. 40 zł (do kwoty 136,20 zł). Dla lekarzy wykonujących badania diagnostyczne stawka będzie jeszcze wyższa (jej wysokość jest przedmiotem rozmów z przedstawicielami organizacji zrzeszających lekarzy POZ).\nZwiększenie finansowania jest związane z wprowadzeniem pakietu onkologicznego, w ramach którego lekarze rodzinni będą mogli zlecać większą liczbę badań diagnostycznych. „Bardzo zależy nam na tym, żeby lekarze wykonywali badania" - podkreślał minister Arłukowicz.\nMinister poinformował również, że od dzisiaj NFZ umożliwia lekarzom POZ oraz lekarzom specjalistom testowanie wystawiania karty diagnostyki i leczenia onkologicznego. Przypomniał, że do 11 grudnia trwają konsultacje projektu zarządzenia prezesa NFZ w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna na rok 2015 i lata następne.\nOdnosząc się do opublikowanego w środę raportu NIK, z którego wynika m.in., że NFZ nie udało się w 2013 r. poprawić dostępności świadczeń zdrowotnych, o czym świadczą rosnące - w porównaniu z latami 2011-2012 - kolejki do leczenia ambulatoryjnego, szpitalnego oraz do rehabilitacji, Arłukowicz powiedział, że _ nie trzeba było czytać raportu NIK, żeby wiedzieć, że kolejki do specjalistów się w Polsce wydłużają _.\n_ - Dlatego właśnie podjęliśmy decyzję o wprowadzeniu tych bardzo trudnych organizacyjnych zmian i zmiany sposobu finansowania. Wprowadzamy pakiet kolejkowy, o którym od wielu miesięcy informujemy pacjentów. Chodzi o zmiany, które ułatwią życie pacjentowi, ale ułatwią także lekarzowi możliwość przyjmowania pacjentów pierwszorazowych, którzy potrzebują wizyty u lekarza specjalisty. Wprowadzamy pakiet onkologiczny, po to żeby pacjent z podejrzeniem choroby nowotworowej nie musiał szukać sam lekarza. Te zmiany są właśnie efektem tego, że decyzję w sprawie kolejek podjęliśmy wiele miesięcy temu _ - powiedział.\nDziś kończą się konsultacje projektu zarządzenia NFZ ws. kontraktowania świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej na 2015 r.\nMinisterstwo zaproponowało, a NFZ przewidział w projekcie zarządzenia, zlikwidowanie korektorów za pacjentów z cukrzycą i chorobami układu krążenia oraz _ katarkowego _, a pozostawienie tylko tych za wiek.\nSzybsze specjalizacje lekarzy? Minister podpisał\n800 milionów złotych więcej na opiekę zdrowotną\nUmowy z lekarzami rodzinnymi zagrożone?\nSzef centrum onkologii odwołany. Oto przyczyna\nTagi: pakiet onkologiczno-kolejkowy, pakiet onkologiczny, wiadomości, wiadmomości, kraj, gospodarka, najważniejsze, gospodarka polska


Kobieta podsłuchała imigrantów w pociągu. Nie wiedzieli że zna arabski. Co mówili? [WIDEO] « WIERZE UFAM MIŁUJĘ\n« Jak oczyścić jelito grube ze złogów w prosty sposób\nCzy katolik może obchodzić halloween? »\nKobieta podsłuchała imigrantów w pociągu. Nie wiedzieli że zna arabski. Co mówili? [WIDEO]\nPosted by tadeo w dniu 28 października 2015\nKobieta jadąc pociągiem z Budapesztu do Wiednia słuchała rozmów imigrantów. Czego się dowiedziała?\nImigranci na dworcu w Budapeszcie\nOd kilku tygodni media pokazują tłumy imigrantów koczujących w Europie. Oficjalnie uciekają przed wojną w Syrii, nieoficjalnie chcą lepszego życia. Budapesztański dworzec był pierwszym miejscem gdzie odgrywały się dantejskie sceny relacjonowane przez media z całego świata. Do węgierskiej telewizji zgłosiła się kobieta, która podróżowała pociągiem jadącym z Budapesztu do Wiednia. Co usłyszała?\nDobrze znać arabski\nWęgierska telewizja wyemitowała wywiad z turystą Aidą Bolevar, która podróżowała pociągiem przewożących imigrantów. Kobieta mieszkała w krajach Bliskiego Wschodu i zna arabski. Jej relacja jest wstrząsająca. Gdy pojawiła się na dworcu Keleti był on oblegany przez imigrantów, którzy wykrzykiwali do niej obelgi i próbowali wyrwać bagaż. Nie mieli świadomości że kobieta ich rozumie. Aida Bolevar była zaszokowana widząc ludzi załatwiających swoje potrzeby fizjologiczne tam gdzie stali, kobiety bite przez mężów, dzieci które były używane jak żywe tarcze byle tylko przedostać się przez tłum. Gdy wsiadła do przedziału dołączyło do niej jeszcze czterech pasażerów podróżujących z biletami. Potem wsiadł tłum uchodźców, którzy w kilka sekund zrujnowali cały pociąg, wybili szyby, wyrzucali jedzenie i szarpali się między sobą. Sytuacja stała się groźna gdy imigranci zaczęli swobodnie rozmawiać ze sobą bez świadomości że siedząca z nimi kobieta zna arabski. Według relacji Aidy Bolevar zastanawiali się czy okraść niewiernych bo to spodobałoby się Allahowi, czy ją zgwałcić bo miała na sobie ich zdaniem nieskromne ubranie. Kiedy pociąg się zatrzymał kobieta ze współpasażerami chciała wysiąść, imigranci chcieli ich zatrzymać żeby mieć zakładników. Cały czas krzyczeli chcemy pieniędzy, dajcie nam pieniądze. Niestety takich relacji nie zobaczymy w mediach głównego nurtu. Dlaczego? Polityczna poprawność nie pozwala na pokazania z czym możemy mieć do czynienia jeśli nie zatrzymamy fali imigrantów napływającej do Europy.\nCo usłyszała Aida Bolevar w pociągu?\nźródło: conservativetribune.com, youtube.com\nThis entry was posted on 28 października 2015 @ 08:06\tand is filed under Filmy dokumentalne. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, lub trackback from your own site.


opublikowano: 2014-12-22 21:16:19\nPokonali Niebieskich, Czerwonych i Białych. Z okazji Światowego Dnia Osób Niepełnosprawnych uczniowie SP 1, SP 8, SP 9 i ZS nr 5 wzięli udział w festynie „Integracja zaczyna się w sercu”\nZawodnicy rywalizowali ze sobą w 6 konkurencjach: zbierali kolorowe piłeczki, walczyli na kule śnieżne, pokonywali tor przeszkód, wozili na sankach prezenty, rzucali piłkami do celu i układali prezenty pod choinką. Były również konkurencje dla kibiców: rzut kapeluszem do celu, toczenie śnieżnej kuli, zwijanie sznurka z cukierkiem, wożenie prezentów. W przerwach między poszczególnymi konkurencjami występowały gimnastyczki ze Szkoły Podstawowej nr 8 oraz grupa tańcząca jumpstyle. Dyrektorzy szkół też rywalizowali w konkursie: sklejali na czas papierowy łańcuch na choinkę.\nChoć zawody wygrała grupa Żółta, każdy z zawodników otrzymał medal. Dla wszystkich został też przygotowany słodki poczęstunek: pączki i soki.\nImprezę zorganizowała SP nr 1 i SP nr 8 przy wsparciu Urzędu Miejskiego oraz Starostwa Powiatowego.\nKomentarze do artykułu: Wygrali Żółci


Kaziu z Gorzowa #2019-05-26 20:41:00\nByliśmy w maju i jak zwykle pobyt zajefajny.Ryby jak zwykle dopisały a rezydent Janusz pomocny jak żaden inny przed nim a wiem co mówię bo był to mój 9 ty pobyt w tym miejscu.Do zobaczenia za rok bo mamy już rezerwacje na przyszły sezon.\nMarek z kolegami #2019-04-18 14:41:00\nWłaśnie wróciliśmy. Po prostu spełnienie marzeń. Obsługa (specjalne ukłony w stronę Janusza) super, miejsce super, cały wyjazd super :). Pewnie wrócimy :)\nMateusz #2018-08-20 09:52:00\nByliśmy na przełomie lipca i sierpnia. I bardzo żałujemy, że te dni tak szybko zleciały. Jest tam wszystko co potrzeba do udanej wędkarskiej wyprawy. Ryby, porządna łódź, super warunki lokalowe, ale przede wszystkim atmosfera, którą tworzą Gospodarze. Janusz jest nie tylko profesjonalistą i fachowcem, ale wraz z Jagodą tworzy tam fantastyczny rodzinny klimat. Dużo jest baz wędkarskich w Norwegii, lecz niewiele wyjątkowych. North Star na pewno otwiera tę drugą listę. Ryby? Dorsze 10 - 20 kg niemal na każdym wypłynięciu. Nie udało się z halibutem, dlatego część z nas na pewno tam wróci.\nRafał Lenard #2018-07-13 16:44:00\nByliśmy drugi rok z rzędu i nie zdążyliśmy wrócić a już planujemy wyprawę na przyszły rok. Warunki rewelacyjne- domki wielkie, pięknie urządzone, z suszarniami do ubrań, zdecydowanie więcej niż wędkarz potrzebuje; chłodnia i fileciarnia rewelacja; łódki wygodne i ekonomiczne, pozwalają na spędzanie kilkunastu godzin na morzu. I do tego wszystkiego opieka Janusza, człowieka który zna te łowiska jak własną kieszeń. Dzięki Niemu każdy z nas złowił swoją życiówke (16kg, 19kg i 19,60kg) za co jesteśmy ogromnie wdzięczni. Pozdrawiamy Jagode i Janusza i do zobaczenia za rok :) Rafał, Artur i Oleg\nPaweł Maniszewski #2018-07-11 20:59:00\nOPINIA INNA NIŻ INNE. Do Skarsvag przyjechałem z kolegą motorem. Byliśmy na Nordkapp, po zjechaniu z przylądka postanowiliśmy kupić świeżą rybę na kolację i trafiliśmy na Norwega. Ten popatrzył na tablice w motorze i powiedział, że tu mieszka Polak - Janusz i może on ma ryby. Pojechałem, Janusz akurat jechał do portu, bo Polacy wracali z ryb. Kilka dorszy po 20 kg/sztuka spowodowało zbiegowisko Niemców, aparty poszły w ruch. Ja też widziałem takie pierwszy raz. Polacy dali nam dorsza na kolację, Janusz wyfiletował i zaprosił do siebie na nocleg. Po rozbiciu namiotów udostępnił łazienkę i nakarmił. Rano zaprosił na śniadanie i zaprowiantował nas rybami na 2 dni. Jagoda i Janusz tworzą tam niesamowitą atmosferę a patrząc jak Janusz nawiguje z lądu wędkarzy na morzu tylko takich przewodników życzę. Sam łowię na Wiśle i jeziorach. Fajni, otwarci ludzie, Janusz w nocy przygotowywał wędkarzom łodzie na rano. I to wszystko napisał wędkarz z Grudziądza i to nie jest lokowanie produktu. Serio\nMariusz Getka #2018-06-08 11:00:00\nKilka lat mnie tu nie było, ale wróciłem i będę wracał rokrocznie. Zmiany tylko na duży "+" Ryb cały czas jest dużo, łowiska rozpracowane, łodzie i cała logistyka nieczęsto spotykana w bazach wędkarskich, no i magia Nordkapp-u :) Szczerze polecam, a o tym co mnie tu spotkało w tym roku wkrótce przeczytacie na łamach Wiadomości Wędkarskich.