Recenzje młodzieżowe: października 2015\n"Mały Książę" - Antoine de Saint-Exupery - recenzja\n,,Mały Książę" jest lekturą w klasie pierwszej gimnazjum. Jednak należy ona do tych książek, do których można wracać i wracać, i za każdym razem odkrywać coś nowego, przeżywać emocje dziecięcego bohatera.\nTrzy wulkany, wymagająca róża, zachody słońca - tak pokrótce można opisać życie Małego Księcia na swojej planecie. Pewnego dnia jednak postanawia wyruszyć w podróż. Zobaczyć, jak żyje się gdzie indziej. Natrafia na wiele interesujących postaci. Dorosłych. Odkrywa on ich komizm i całkowity bezsens w sposobie myślenia. Na ziemi spotyka naszego narratora. Osobę dorosłą. Rozbił się on na pustyni i jest co najmniej zdziwiony, kiedy naprawiając silnik, nagle zauważa przyglądającego się mu złotowłosego chłopca. Jeszcze bardziej szokujące i, można by rzec bezsensowne, są jego późniejsze prośby, żądania i słowa. Jednak dla niego wszystko to jest rzeczą logiczną i zrozumiałą. Po pewnym czasie ,,dorosły" zaczyna dostrzegać znacznie więcej rzeczy. Uczy się od Małego Księcia.\nOstatnio nakręcono film na podstawie książki. ,,Mały Książę" znów zrobił się popularny. Książka ta została wzbogacona o ilustracje, które są prześliczne. Przypominają dziecięce, drewniane zabawki i w żaden sposób nie zabierają nic z magicznego klimatu tej książki, co moim zdaniem, nieco zrobił film. Jednak, jeżeli jeszcze ktoś nie przeczytał tej pozycji, to radzę mu jak najszybciej nadrobić zaległości, bo lektura jest naprawdę czymś niesamowitym - naprawdę potrafi odmienić człowieka.\nSheri, 15 lat\nAutor: Marzena W. o 09:21 Brak komentarzy:\nEtykiety: antoine de saint-exupery, sheri, wydawnictwo znak\n"Złe psy. W imię zasad" - Patryk Vega - recenzja\nPies, glina, czy po prostu policjant. Zazwyczaj widzimy ich jako leni stojących na drodze z lizakiem i z nudów czepiających się przypadkowych kierowców. A prawda bywa zupełnie inna. I niestety często stróżowie prawa są lekceważeni, a ich praca nie doceniana.\nPatryk Vega zyskał sobie zaufanie funkcjonariuszy do tego stopnia, że nie mieli oni przed nim praktycznie żadnych tajemnic. Nic nie było ukrywane. Tekstu też nie tknęła cenzura, więc przekleństwa są liczne, soczyste, więc jeżeli ktoś jest na tym punkcie szczególnie przewrażliwiony, to radzę uzbroić się w ogromne pokłady dystansu, lub na dystans się od tej książki trzymać. Również często czytelnik może się czuć nieco zagubionym od nadmiaru pseudonimów i po pewnym czasie nie rozróżnia już kto to Jogi, Dax, Oskar czy Lepa. Jednak wydaje mi się, że było to nie do uniknięcia, ponieważ są to autentyczne wypowiedzi i autorzy zapewne nie zastanawiali się czy czytelnik "nadąży" za ich tokiem myślenia czy też nie.\nPomijając te drobne niedogodności, książka jest naprawdę świetna. Historie w niej opowiedziane są zabawne, tragiczne, szokujące, a często wręcz niewiarygodne. Podczas lektury kompletnie zmienia się nasze nastawienie do policjantów. Nabieramy do nich należnego szacunku. Oczywiście, nie wypowiadają się tutaj ci pracujący w drogówkach, lecz głownie z wydziału kryminalnego. Smaczku również dodaje fakt, że jednym z rozmówców Patryka Vegi był (zmarły już) Sławek Opala. Był on pierwowzorem serialowego bohatera. Został aresztowany za rzekome działanie w grupie przestępczej. Poddał się karze, choć utrzymywał, że jest niewinny. W więzieniu spędził dwa i pół roku. Popełnił samobójstwo wieszając się na kablu. Powinno to stanowić dostateczną zachętę do przeczytania tej książki, bo wręcz kipi od takich właśnie historii.\nAutor: Marzena W. o 08:47 Brak komentarzy:\nEtykiety: patryk vega, sheri, wydawnictwo otwarte\n"Pustułka" - Katarzyna Berenika Miszczuk - recenzja\nMalownicza wyspa w okolicach Grecji. Wyspa Ptaków jest rodzinną posiadłością bardzo bogatej rodziny Spyropoulos. Jest to również scena tragedii, która dotknie tę rodzinę.\nCzy Sylwii i jej rodzinie uda się go odnaleźć, zanim znowu zaatakuje?\nKsiążka polskiej autorki Katarzyny Bereniki Miszczuk pod tytułem „Pustułka” chwyciła mnie za serce od pierwszej strony. Pisarka w mistrzowski sposób prowadzi akcję, nie zdradzając do końca, kto jest zabójcą.\nPowieść oceniam bardzo pozytywnie. Akcja jest wartka, opisy konkretnie odnoszą się do wydarzeń. Język jest bardzo prosty, co sprawia, że książkę się czyta bez przerw. Miszczuk bardzo plastycznie stara się odzwierciedlić sytuacje, co działa zdecydowanie na plus. Ujęły mnie postacie rodziców Sylwii. Są oni przedstawieni w stosunku do siebie w bardzo widocznym kontraście, który autorka idealnie piętnuje w ich stylu wypowiedzi i sposobie bycia wobec siebie nawzajem. Bardzo ciekawie zbudowała również pozostałe postaci, które wzajemnie się uzupełniają i sprawiają, że czytelnik ma naprawdę ciężką przeprawę w odkryciu, kto jest prawdziwym zabójcą.\nRajska Wyspa Ptaków, odcięta od świata przez burzę. Miejsce idealne na zbrodnię. Czy odnajdziesz zabójcę, zanim on odnajdzie ciebie?\nSerdecznie polecam osobom szukającym dreszczyku emocji.\nDydelf, 17 lat\nKsiążkę do recenzji otrzymaliśmy od sklepu internetowego empik.com.\nAutor: Marzena W. o 08:39 Brak komentarzy:\nEtykiety: dydelf, empik, katarzyna berenika miszczuk, kryminał\n"Matt Hidalf. Ostatnia rozgrywka" – Christophe Mauri - recenzja\n,,Srebrna zrozumiała, że dzieje się coś złego, kiedy zobaczyła, że wiele nimf spada do szarego morza, gdzie ich błysk natychmiast znika. Zaraz potem burza światła dotarła do pierwszych gałęzi kasztanowców w pałacowym parku. Mordacz zawył i uciekł pod stół, potrącając fotel pana Hidalfa. Wicekonsul upuścił gazetę, gotowy rozprawić się z psem, gdy jego wzrok padł na okna. Ciemne źrenice rozszerzyły mu się ze strachu.\n-Julita!- krzyknął.- Na ziemię!.’’\n,,Matt Hidalf. Ostatnia rozgrywka’’ to ostatnia powieść z cyklu opowiadającego o niezwykłym chłopcu, który niejedno w życiu widział i nieraz wpakował się w kłopoty. Jednak wciąż nie może dojść do siebie po wybudzeniu się z dziewięciomiesięcznego snu. Nie pomaga mu również drzewo mistrza Magimela, które wydaje się zbyt silne, by Matt miał szansę je opanować. Jest ktoś, kto mógłby mu w tym pomóc, a tą osobą jest Luis Serra, jednak ten, wydaje się go unikać.\nPytanie tylko dlaczego?\nCzy ma to jakiś związek z ukrywającym się w szkole zdrajcą?\nA może z plotką, że w Akademii znajduje się dziecko Heliosa?\nJedno jest pewne. W tym tomie wszystko się rozstrzygnie. Wszystkie tajemnice rozwiążą. Jednak koniec będzie o wiele bardziej zaskakujący niż przypuszczacie!\nPrzygotujcie się na ostateczną rozgrywkę…\nMiałam szczęście recenzować wszystkie wcześniejsze części tego cyklu i jeśli chodzi o moje ogólne wrażenia, to podobały mi się przygody Matta Hidalfa. Nieco humoru, ciekawych przygód, zagadki; jest i o przyjaźni, rywalizacji czy bohaterstwie. Według mnie, jest to idealna książka na zbliżające się chłodne, jesienne wieczory. Myślę, że warto przeczytać cały ten cykl, od początku do końca i nacieszyć się tymi książkami. Co więcej mówić: serdecznie polecam!\nKatia, 15 lat\nAutor: Marzena W. o 07:59 Brak komentarzy:\nEtykiety: christophe mauri, fantasy, katia, młodzieżowa, wydawnictwo znak\n"U brzegu" - Sara Gruen - recenzja\nTrwa II Wojna Światowa, a mąż Madie postanawia przeprawić się ze Stanów do Szkocji. Dlaczego? Bo chce odnaleźć mitycznego potwora z Loch Ness. Co skrywa? Czy jego daltonizm jest prawdziwy? Dlaczego tak bardzo pragnie zatrzymać przy sobie Madie? I co w tym wszystkim robi tajemniczy Czarnobrody, który de facto nie żyje, przynajmniej według nagrobka?\nKsiążka znanej już pisarki, autorki „Wody dla słoni” Sary Gruen pod tytułem „U brzegu” opowiada historię kobiety Madeleine Hycle.\nAutorka świetnie ukazuje zderzenie dwóch kultur: bardzo kulturalnej, wręcz salonowej amerykańskiej i prowincjonalnej szkockiej. To, co najbardziej zaskakuje, to fakt, iż wszystko ze sobą współgra i tworzy fantastyczną całość.\nTo, co mnie najbardziej urzekło w tej książce to akcja i opisy. Gruen świetnie dozuje wszystkie informacje i buduje napięcie. W bardzo obrazowy sposób oddaje uczucia bohaterów, a opisy krajobrazy sprawiają, że przenoszę się do Szkocji i niemal widzę te lasy, jeziora…\nChylę czoło przed autorką, ponieważ zmusza czytelnika do zwracania uwagi na szczegóły. Coś tak prostego jak kolor rękawiczek okazuje się być kluczem do jednej z największych tajemnic męża Madie. Na plus działa również to, że Gruen oddaje realia wojny. Bez tego książka nie miałaby swojego klimatu, a fabuła nie trzymałaby się przysłowiowej "kupy".\nJedyna rzecz, która może się nie spodobać, to tak zwane „sceny łóżkowe”. Ale i pod tym względem autorka mile mnie zaskoczyła. Narracja jest prowadzona bardzo kobieco, podobnie jak w książce „Klątwa pierścienia” autorstwa Cathy Maxwell. Mimo opisów intymnych sytuacji, książka wciąga. I nie sposób się jej oprzeć :).\nPatrząc na całość oceniłabym „U brzegu” na dziesiątkę, rzecz jasna, w skali od jeden do dziesięć:). Jest to książka idealna dla kobiet, które chcą się odprężyć wieczorem przy lekturze, młodych dziewczyn szukających romantycznych przeżyć, czy także po prostu dla kogoś, kto pragnie dreszczyku emocji.\nŚwietna lektura! Serdecznie polecam\nAutor: Marzena W. o 08:45 Brak komentarzy:\nEtykiety: dydelf, obyczajowa, sara gruen, wydawnictwo rebis\n"Bądź chic. Tajemnice kobiecej garderoby" - Anne Humbert, Émilie Albertini - recenzja\nBądź chick! Taki oto tytuł dwie autorki Emilie Albertini oraz Anne Humbert nadały swojemu poradnikowi. Mała czarna, biała koszula, baleriny czy dżinsy - takie, i nie tylko takie, rzeczy każda kobieta powinna mieć w swojej szafie.\nI tu stawiamy pytanie: Jak je dobrać? Dżinsy rurki czy może dzwony? Mała czarna obcisła, a może wręcz przeciwnie? Na te oto pytania odpowiada poradnik. Jest to kompendium wiedzy o modzie.\nAutorki pokazały jak dobrać konkretne części garderoby do sylwetki, jak nie popełnić modowego faux pas oraz jakie dodatki dobrać. Książka nie jest tylko dla tych znających się na modzie, jest świetna dla osób kompletnie "zielonych" w tej dziedzinie.\nAle to nie wszytko!\nAutorki pokazały również kilka instrukcji D.I.Y. Jeśli znudził ci się trencz, który masz w szafie świetnie pokazują jak można go przerobić w kilku łatwych krokach.\nOsobiście nie przepadam za poradnikami, a jedyne książki z instrukcjami jakie czytam to książki kucharskie:) Jednak ta forma bardzo mi się spodobała. Wszystko jest proste i łatwe. A znalezienie konkretnego fasonu czy stylu na pewno nie będzie trudne.\nKsiążkę polecam wszystkim, którzy szukają własnego stylu lub chcą go zmienić. Poradnik mogą przeczytać nawet ci, którzy kompletnie się tym nie interesują! Jak już mówiłam jego forma jest zachęcająca i przejrzysta, więc szczerze polecam!\nGreczynka, 14 lat\nKsiążka ukazała się nakładem Wydawnictwa Literackiego.\nAutor: Marzena W. o 09:23 Brak komentarzy:\nEtykiety: anne humbert, emilie albertini, greczynka, poradnik, wydawnictwo literackie\n,,Gdzie jest korona cara?'' - Artur Pacuła - recenzja\n,,Gdzie jest korona cara?'' to powieść przygodowa z elementami historycznymi. Opowiada o czwórce dzieci i ich wielkiej przygodzie na obozie wspinaczkowym w zamku Czocha, który z dnia na dzień zmienia się w niezwykłe poszukiwanie skarbów.\nMoże najpierw przyjemniejsza część, czyli plusy. Podobało mi się to, że w książce cały czas się coś działo. Autor do ostatnich rozdziałów trzymał czytelnika w napięciu i do samego końca nie było wiadomo jak będzie wyglądało zakończenie. Jednak najbardziej zaimponowało mi to, że każdy z głównych bohaterów był zupełnie inny. Każdy z nich czymś się wyróżniał, miał inne wady i inne zalety, a jednak w z rozdziału na rozdział coraz bardziej się zaprzyjaźniali. No ale były też minusy.\nNie podobało mi się to, że było tam aż tyle wątków historycznych, a co gorsza ogromne zainteresowanie dzieci w książce tymi wzmiankami. Rozumiem, że można się było zaciekawić intrygującymi legendami o zamku, ale tutaj było to tak przesadzone, że aż nienaturalne. Uważam też, że cała historia mogłaby być trochę krótsza.\nTo nie jest powieść z przygodami na poziomie Indiany Jonesa, ale nie jest zła. Według mnie bardziej zaciekawi młodszą młodzież. To taka luźna lektura, która raczej mało wniosła do mojego życia, ale spełniła funkcję rozrywkową. Jednak biorąc pod uwagę wszystkie plusy i minusy nie żałuję, że ją przeczytałam.\nPolecam ją szczególnie tym osobom, które chcą przeczytać dobrą przygodową książkę, przy której czytaniu nie zejdzie im uśmiech z twarzy.\nOlivka :) , 13 lat\nKsiążka ukazała się nakładem Wydawnictwa Poligraf, a do recenzji otrzymaliśmy ją od autora.\nAutor: Marzena W. o 09:48 Brak komentarzy:\nEtykiety: artur pacuła, młodzieżowa, olivka :), poligraf, przygodowa\n"Facecje" – Patryk Bryliński, Maciej Kaczyński - recenzja\nSzczerze mówiąc, na początku podeszłam do tego pomysłu dosyć sceptycznie. Wydawało mi się to dość kiepskim pomysłem – postacie historyczne i literackie na facebooku? Raczej nudne i na siłę, niż ciekawe.\nJednak kiedy otworzyłam książkę wpadłam w zachwyt. Spodobało mi się, że nie jest to coś dla byle ignoranta – żeby zrozumieć dowcip trzeba posiadać przynajmniej podstawową wiedzę historyczną. Książka składa się głównie z postów facebookowych, w których bohaterowie rozmawiają lub wykłócają się na różne tematy. Jednak oprócz tego można tam znaleźć wywiady i memy z nimi, ich porady lub sms-y. Za każdym razem równie zabawne i błyskotliwe.\nI choć niestety nie udało mi się zrozumieć wszystkich zawartych w tej książce żartów (wiele działów historii i literatury jeszcze przede mną) świetnie się bawiłam podczas czytania jej. Nie mam się co tu się więcej rozpisywać – to po prostu świetna lektura na nudne jesienne dni.\nPolecam ją gorąco każdemu kto ma ochotę na trochę niebanalnego humoru!\nOlehandra, 14 lat\nAutor: Marzena W. o 09:25 Brak komentarzy:\nEtykiety: maciej kaczyński, olehandra, patryk bryliński, wydawnictwo otwarte\n"Ławka" - Jerzy Jaworski - recenzja\nZ czym się kojarzy tytuł? Ławka w parku, na przystanku, przy alejce… Niczym niewyróżniające się siedzisko, a jednak dla głównego bohatera ma wyjątkowe znaczenie. Ta jego - jest częściowo niewidoczna, zasłonięta kwitnącymi krzewami w pobliżu sadzawki. Od czasu, gdy zamieszkał w mieście przychodzi tam codziennie. Po co? Jeśli nie wiadomo o co chodzi to chodzi o kobietę. Tak jest i w jego przypadku. Piękna nieznajoma. Dziewczyna obdarzona platoniczną miłością naszego bohatera. On – dziennikarz, pisarz, wolny ptak, romantyk. Ona – Ukochana… Jak się rozwinie ich znajomość?\nNa portalach społecznościowych coraz częściej roi się od stron typu spotted, na których zdesperowani mieszkańcy co większych miast wylewają swoje żale, że kogoś zauważyli, że codziennie z kimś jeżdżą autobusem do pracy. Pod takimi postami jest jeszcze więcej komentarzy „Dlaczego w końcu nie zagadasz?”. Nasz bohater, którego imienia i tak nie poznamy, nie zagadał. To Ona zrobiła pierwszy krok.\nKsiążka zapowiadała się ciekawie, romantyczna opowieść z punktu widzenia nieśmiałego, nieco zagubionego w codzienności mężczyzny. Coś innego, niż wylewne romansidła pisane przez kobiety. I zaczęła się ciekawie, jednak późniejsze lanie wody nie było już zbyt wciągające.\nMoże moje skojarzenie jest trochę szablonowe, ale pierwszy bohater, który mi przyszedł na myśl, gdy zaczęłam tę lekturę to Werter Goethe’go. Romantyk, którego listy zdają się nie mieć końca. Tu jest podobnie. Bezimienny pisze o sobie, opowiada ze szczegółami każdy dzień swojego życia, łącznie z tym co zjadł na śniadanie.\n„Ławka” to melancholijna i wręcz relaksująca opowieść o bardzo nieśmiałej miłości, w której to kobieta wykonuje jakikolwiek ruch. Może to się zmieni? Przekonajcie się sami.\nKsiążka ukazała się nakładem Wydawnictwa Dziewięć Muz.\nAutor: Marzena W. o 07:53 Brak komentarzy:\nEtykiety: ananaska, dziewięć muz, jerzy jaworski, obyczajowa\n,,Trzynaście powodów’’ – Jay Asher - recenzja\nDzień, w którym Hannah nie było w szkole, nie różnił się dla jej kolegów i koleżanek, od innych nudnych, wypełnionych zajęciami dni. No, może oprócz tego, że jej ławka była pusta. Uczniowie nabrali podejrzeń, że coś się stało, gdy pod jej dom podjechał ambulans. A później dotarła do nich wiadomość, że Hannah popełniła samobójstwo.\nJakiś czas po tym wydarzeniu, Clay na swoim łóżku znajduje pudełko z kasetami. Gdy zaczyna je odtwarzać, z głośników dobiega go głos Hannah Baker, która zamierza opowiedzieć o swoim życiu i o 13 powodach, dla których postanowiła je zakończyć. Jednym z tych powodów jest właśnie Clay. Chłopak poznaje historię dziewczyny, w której był zakochany, którą pragnął poznać i dowiedzieć się o niej czegoś więcej. Niestety, nie zdążył zebrać się na odwagę… I już nigdy nie dostanie tej szansy. Hannah nie wróci.\nTa książka jest wyjątkowa. Samobójstwo, zwłaszcza młodej osoby, nigdy nie jest łatwym tematem do napisania książki. Nie można pisać napuszonym tonem, używając wielkich słów, zupełnie niepasujących do sytuacji, z drugiej strony, nie można zbagatelizować takiej sprawy jak odebranie sobie życia. Jay Asher odnalazł instynktowną równowagę. Język jest prosty, opisuje po prostu uczucia dziewczyny, której życie, kawałek po kawałku, rozpadało się. Według mnie, ta powieść jest obowiązkowa dla każdego. Pokazuje, jak bardzo każdy nasz czyn, każde nasze słowo, wpływa na innych ludzi. Jeden wyraz może zapoczątkować coś, czego już nie zdołamy powstrzymać. Ta książka jest szczera do bólu, brutalna a jednocześnie tak prawdziwa. Parę lat temu, szukając tej powieści natrafiłam na pewną recenzję. Jej autor pisał, że ,,Trzynaście powodów’’ to powieść bez sensu. Że Hannah nie miała ,,prawdziwych’’ powodów do zrobienia tego, co zrobiła. Nie zgadzam się z tą opinią. A teraz czas i na Was, byście ocenili tę książkę. Mój sposób patrzenia na świat zmieniła. Zobaczymy, czy to samo stanie się z Wami.\n,,Wtedy, w tym pokoju, dotarło do mnie, że nikt nie zna prawdy o moim życiu i cały mój świat się zatrząsnął.\nJak wtedy, gdy jadąc po wyboistej drodze, tracisz panowanie nad kierownicą i wypadasz, tylko odrobinę, z drogi. Koła wzbijają tumany kurzu, ale udaje ci się przywrócić im właściwy kurs. Na chwile. Bo choć mocno trzymasz kierownicę i bardzo starasz się jechać prosto, coś ciągle spycha cię na bok. Nie panujesz już prawie nad niczym. I w pewnej chwili masz już dość walki, jesteś zbyt zmęczony, i postanawiasz sobie odpuścić. Pozwolić, by stała się tragedia…czy coś w tym stylu.’’\nAutor: Marzena W. o 11:10 1 komentarz:\nEtykiety: jay asher, katia, obyczajowa, wydawnictwo rebis\n"Opactwo świętego grzechu" - Sue Monk Kidd - recenzja\nJessie każdego dnia jest żoną, matką, kobietą pracującą w domu, artystką pozbawioną natchnienia. Ma dość codziennego życia. Czuje się nim przytłoczona. Ciągle czegoś jej brak.\nNa wieść o tragedii matki główna bohaterka udaje się do miejsca swego dzieciństwa. Na Ingred Island kobieta musi zmierzyć się z wieloma problemami, musi dokonać bardzo ważnych wyborów, a co najtrudniejsze, odkryć samą siebie na nowo.\nJessie na wyspie poznaje Thomasa - mnicha, który ma wiele wątpliwości dotyczących swego powołania. Między dwojgiem ludzi nawiązuje się bardzo bliska oraz silna więź, której sami nie są w stanie wytłumaczyć. Wzajemne relacje stają się dla nich życiowym ratunkiem.\nSue Monk Kidd w książce „Opactwo świętego grzechu” przedstawia historię kobiety, której życie jest niedowartościowane i usłane problemami. Autorka koncentruje się na opisie drogi, jaką musi pokonać główna bohaterka, aby odnaleźć zaskakującą i nieoczekiwaną odpowiedź na wszystkie nurtujące ją pytania.\nUważam, że książkę tę warto przeczytać, ponieważ skłania ona czytelnika do wielu refleksji dotyczących jego własnej osoby. Często zatracamy się w problemach innych ludzi. Przez natłok codziennych spraw popadamy w rutynę, nasze życie staje się monotonne, pozbawione celu. Nie potrafimy dostrzec choćby najmniejszych zalet tego, co nas otacza. Sprawy innych ludzi wydają nam się ważniejsze od naszych. Uważamy, że zawsze musimy być gotowi do działania, idealni, nie możemy okazywać swoich słabości. Traktujemy siebie rygorystycznie, nie poświęcamy sobie zbyt wiele uwagi, bo nie mamy czasu, bo jest wiele innych rzeczy do zrobienia, bo wydaje nam się to egoistyczne. Zapominamy o tym, że każdy z nas potrzebuje wolnej chwili, którą będzie mógł spędzić w samotności i poświęcić na odpoczynek, refleksje, osobiste przemyślenia, wartościowanie poszczególnych elementów naszego życia.\nPrzede wszystkim musimy pamiętać o tym aby żyć w zgodzie z samym sobą, ponieważ wtedy wszystko, co nas otacza potrafimy usytuować na właściwym miejscu. Tego właśnie uczy nas autorka „Opactwa świętego grzechu”.\nLimonka, 16 lat\nAutor: Marzena W. o 10:56 Brak komentarzy:\nEtykiety: limonka, obyczajowa, sue monk kidd, wydawnictwo literackie\n"Maria Callas. Primadonna Stulecia" – Anne Edwards - recenzja\nNadzwyczajna. Niesamowita. Jedyna w swoim rodzaju. Czarująca. I przeraźliwie samotna całe życie.\nPo raz pierwszy z osobą, diwy operowej, Marii Callas zetknęłam się w książce Kobiety Niepokorne pióra Cristina Morató. Tam po zaledwie 60 stronach lektury stała się moją bohaterką. Gdy w moje ręce trafiła kolejna biografia poświęcona jej osobie, byłam ciekawa czy po bardziej wnikliwym prześledzeniu jej życiorysu, moje nastawienie do niej zmieni się, czy też nie. I zmieniło się. Polubiłam ją jeszcze bardziej.\nMaria Callas urodziła się w Stanach Zjednoczonych w 1923 roku. Jej dzieciństwo nie należało do najłatwiejszych, głównie z powodu despotycznej matki, która ciągle narzekała na córki (oprócz młodszej Marii, była jeszcze starsza Jackie) i męża. Sympatię do młodszej córki poczuła dopiero w chwili, gdy okazało się, że głos Marii to prawdziwy, operowy skarb. Matka postanowiła przenieść na córkę swoje niezrealizowane ambicje zdobycia sławy jako artystka i wszelkie swoje staranie wkładała w doskonalenie umiejętności dziewczynki. Trzeba jednak podkreślić, że skupiła się na jej talencie, a nie na niej samej. Ten fakt bolał Marię do końca życia.\nPo paru latach w Stanach Zjednoczonych, matka dziewczynek postanowiła wrócić do swojej ojczyzny - Grecji wraz z córkami. Ojciec nie pojechał z nimi. W Grecji, Maria rozpoczęła profesjonalne szkolenie, które zostało przerwane wybuchem II wojny światowej. Głód i strach tamtych lat okupacji, odcisnęły trwały ślad w sercu młodej amerykanki.\nMaria jako nastolatka, nie była pięknością. Cierpiała na nadwagę, borykała się z trądzikiem. Z tego powodu miała ogromne kompleksy. Chcąc o nich zapomnieć, zamykała się w pokoju i ćwiczyła swój głos. Jednakże zamykała się z jedzeniem, przez co jeszcze bardziej przybierała na wadze. Dziś wiemy, że to była choroba – zaburzenie odżywiania, oraz, że takim osobom trzeba pomóc. Wtedy nikt tak do tego nie podchodził. Callas była sama.\nKariera Marii rodziła się w bólach. Nikt nie chciał słuchać otyłej dziewczynki. Lecz gdy zaczynała śpiewać, mogło to być cokolwiek, od Giocondy po Normę, to wtedy wszyscy doceniali jej piękny, operowy głos. Maria nie tylko wykonywała jakąś arię, czy inny utwór. Ona na tą krótką chwilę, zamieniała się w daną postać. W jej głosie słychać było rozpacz, tragizm i dramat bohaterek, które stały się jej bliskie na tyle lat. Była obdarzona niezwykłym sopranem dramatycznym, ze zdolnością do wykonywania partii koloraturowych.\nTrudno krótko opowiedzieć o tej legendarnej diwie. O jej nieszczęśliwej miłości, samotności, skandalach, kłopotach z matką i wewnętrznym rozdarciu. W książce Maria Callas. Primadonna Stulecia mamy szansę poznać ją taką, jaka była naprawdę. Anne Edwards w wspaniały sposób opisuje jej życie. Dużymi plusami jest to, że autorka bardzo uporządkowanie wprowadza nowe postacie, przez co czyta się tą pozycję bardzo szybko i przyjemnie. Wszelakie słownictwo związane z operą jest tłumaczone na bieżąco, przez co nawet kompletny laik jest w stanie w pełni zrozumieć treść. Autorka poprzez opisy uczuć Marii, przybliża nam jej postać, dzięki czemu nie jest dla nas odległą diwą, a zwykłą, odrzuconą, samotną kobietą.\nMoim zdaniem, nawet jeśli ktoś słyszy nazwisko Marii Callas po raz pierwszy jest w stanie zachwycić się nią, po tej lekturze. Szczerze polecam wielbicielom opery, miłośnikom biografii oraz czytelnikom, którzy chcą poznać prawdziwe oblicze diwy, która występowała na najświetniejszych scenach świata, m.in. włoskiej La Scali i Metropolitan Opera w Nowym Jorku. Warto również odszukać kilka nagrań z występów tej artystki, by mieć pełny wymiar wielkości jej talentu.\nAutorką tej znakomitej książki jest amerykańska pisarka Anne Edwards. Znana jest również z biografii Księżnej Diany, Judy Garland, Katharine Hepburn, Vivien Leigh czy Shirley Temple.\nNikki, 17 lat\nAutor: Marzena W. o 09:12 Brak komentarzy:\nEtykiety: anne edwards, biografia, nikki, wydawnictwo znak\n"Zagadka zegara maltańskiego" - Jørn Lier Horst - recenzja\nZagadka zegara maltańskiego, to druga powieść z serii CLUE (clue - ang. poszlaka, wskazówka). Litery tytułu cyklu pochodzą od pierwszych liter imion jej bohaterów – Cecilii, Leo, Une oraz jej psa Edgara.\n"Cecilia Gaathe mieszka w pensjonacie ,,Perła” razem ze swoim ojcem, Alanem W.Gaathe, który jest jego właścicielem i dyrektorem. Matka Cecilii, Iselin, w niewyjaśnionych okolicznościach utopiła się zeszłego lata w wodach Zatoki Okrętów.\nLeo Bast właśnie wprowadził się nad Zatokę Okrętów. Mieszka razem z matką Rebeka, która od niedawna objęła stanowisko kierownika pensjonatu. Rodzice Leo są rozwiedzeni. Ojciec jest dziennikarzem i mieszka na stałe w Dubaju.\nUne Flaker od urodzenia mieszka w starym domu pilota morskiego we wschodniej części Zatoki Okrętów razem z rodzicami i dwoma braćmi. Ojciec jest rybakiem, a matka nauczycielką w szkole w mieście.’’\nTrojka przyjaciół i ich czworonożny przyjaciel cieszą się wakacjami w najlepsze dopóki Cecilia nie zaczyna zauważać dziwnych zdarzeń w pensjonacie ojca. Zwykle razem z Leo pracuje rano w stołówce. Pewnego dnia spostrzega, że jeden z gości czyta starą, bo prawie sprzed roku, gazetę. Do tego z dnia zaginięcia jej matki. Kolejne dni przynoszą kolejne tajemnice. Oto pan Aleksandersen naprawiając zegar znalazł w nim jeden z dzienników matki Cecilii. Tam dziewczyna znajduje wiele zapisków dotyczących tajemniczego L., z którym kobieta zaczęła się regularnie spotykać. Ostatnie, decydujące o czymś spotkanie, odbyło się… w jej ostatnim dniu życia.\nAle nie tylko w pensjonacie zaczyna się coś dziać. Gazety donoszą o zbiegłym z więzienia osadzonym grasującym w okolicy. A starą, opuszczoną od lat posiadłość Wiganderów wyraźnie ktoś odwiedza. Ktoś, kto nie chce zwracać na siebie niepotrzebnej uwagi.\nCzy te wydarzenia mają ze sobą coś wspólnego czy są tylko splotem przypadkowych wydarzeń?\nCiekawa fabuła i historyczne fakty na pewno nie pozwolą wam się nudzić! Gdyby jeszcze komuś było mało, autor w każdej powieści z serii CLUE zaszczepił trochę filozofii. Zmusza nas do zadawania sobie pytań pozornie banalnych, na które wszyscy znamy odpowiedzi. Bo przecież… Czym jest czas? Niby każdy z nas wie, co to takiego, ale jeśli przyjdzie nam wyjaśniać… Jørn Lier Horst przedstawia nam myślenie najwybitniejszych filozofów wszech czasów w odniesieniu do tak niepojętych przez nas rzeczy, jakimi jest między innymi czas.\nZatem jeśli pogoda nie dopisuje, nie chce wam się już patrzeć w ekran telewizora, a chcecie coś ze sobą zrobić, dobrze trafiliście. Gorąco polecam Zagadkę... na długie jesienne wieczory!\nIguana, 16 lat\nKsiążka ukazała się nakładem Wydawnictwa Smak Słowa.\nAutor: Marzena W. o 07:58 Brak komentarzy:\nEtykiety: iguana, jorn lier horst, kryminał, smak słowa\n"Warkocze" - Laura Kristine Arnesen, Wivel Marie Moesgaard - recenzka\nKażda dziewczyna chociaż raz w życiu pragnęła mieć ekstra fryzurę. Laura i Marie w swojej książce przekonują że nie trzeba wydawać fortuny na fryzjera żeby włosy świetnie się prezentowały. Wystarczy odrobina chęci, szczotka do włosów i gumka. Te trzy niewielkie przedmioty kryją w sobie potężną moc!\nRazem z dziewczynami nauczymy się pleść zarówno prostsze sploty, takie jak na przykład francuz, czy holender, ale też takie które wymagają dużo więcej uwagi i skupienia np. warkocz z pięciu pasm albo skręcony wodospad. Fanki "Igrzysk śmierci" także znajdą tutaj coś dla siebie. Na pewno zwróciły uwagę na fryzurę, jaką nosi Katniss przez większość czasu. Niebanalna wersja holendra przyciąga wzrok. Jak ją zapleść też dowiemy się z książki.\nKażda z fryzur została dokładnie opisana. Sposób jej wykonania przedstawiają zarówno zdjęcia jak i opis krok po kroku. Pod koniec każdego rozdziału (książka jest podzielona ze względu na trudność i rodzaj warkocza) jest kącik bardziej skomplikowanych fryzur zrobionych z kompilacji tych, do który zostały podane instrukcje. Niektóre zdjęcia zapierają dech w piersiach. Teraz już wiem, jak na przykład zapleść serce z kilku pasm :)\nLaura i Marie lansują swoje pomysły na zwariowane sploty na Instagramie. Na ich profilu każdy może napisać, skomentować i pochwalić się własnymi warkoczami.\nAutor: Marzena W. o 09:57 Brak komentarzy:\nEtykiety: ananaska, laura kristine arnesen, między słowami, poradnik, wivel marie moesgaard\n,,Pilecki. Śladami mojego taty’’ - Mirosław Krzyszkowski, Bogdan Wasztyl - recenzja\n,,Życie nie jest po to, by je przeżyć tylko dla siebie, trzeba dostrzegać innych, starać się być użytecznym dla otoczenia. Tak mnie wychowali rodzice i nie zmienię tego’’.\nTymi krótkimi dwoma zdaniami Andrzej Pilecki określa ogólną wartość wychowania przekazaną przez rotmistrza Witolda Pileckiego i jego żonę Marię. W książce pt. ,,Pilecki. Śladami mojego taty’’ Andrzej Pilecki - syn Witolda rozmawia z Mirosławem Krzyszkowskim i Bogdanem Wasztylem na temat ojca.\nKim był rotmistrz Witold Pilecki? Wiele osób w naszym kraju nie zna tego nazwiska, jego historia do tej pory kryje tajemnicę. Żył w latach 1901-1948. Już w 1918 r. zaczął służyć w Wojsku Polskim, brał udział między innymi w Bitwie Warszawskiej w 1920 r. Po przegranej kampanii wrześniowej podczas II wojny światowej, przeszedł do konspiracji. Na prośbę państwa podziemnego w 1940 roku Pilecki przyjął misję dobrowolnego pójścia do Auschwitz w celu zebrania informacji i spisania raportów. W 1943 roku udało mu się uciec z Oświęcimia, następnie walczył w Powstaniu Warszawskim. Po zakończeniu II wojny światowej ponownie musiał ukrywać się pod fałszywym nazwiskiem. W czasach Polski Ludowej aresztowano go i utworzono proces przeciwko Witoldowi Pileckiemu i jego współpracowników jako zdrajcy Ojczyzny. 25 maja 1948 roku wykonano na nim karę śmierci, do dziś nie wiemy gdzie znajduje się jego ciało.\nAndrzej Pilecki wspomina swojego tatę jako osobę miłą, ciepłą, ale z zasadami i z dyscypliną, które miały przyzwyczaić dzieci do dorosłego życia. Nie mógł być obecnym często wśród dzieci, więc starał się korespondować z nimi jak najczęściej i uczestniczyć w nich życiu; np. przysłał synowi rady dotyczące majsterkowania. Pan Andrzej obecnie objeżdża miejsca związane z ojcem, zbiera pamiątki, wspomnienia itd., żeby pamięć o tak ważnym człowieku nie poszła na marne.\nKsiążka bardzo mi się podobała. Ukazuje w piękny sposób bohatera Polski - Witolda Pileckiego, wadliwość systemu jakim był komunizm, niesprawiedliwość wyroku, zakłamania podczas PRL-u, osądzanie na podstawie ,,jak będzie lepiej dla państwa i zastraszenia innych’’. Współczuję rodzinie rotmistrza, gdyż przez ponad 40 lat żyli w niepewności i w nadziei, nie wiedzieli co się stało z Witoldem, nie wiedzieli gdzie jest, czy żyje, czy nie. W publikacji znalazłem dużo zdjęć oraz trochę dokumentów historycznych np. kopię dokumentu dotyczącego wyroku śmierci Witolda Pileckiego co jest dużym atutem książki.\nZachęcam wszystkich do przeczytania książki, nie lubiących historii również, ponieważ dzieło ,,przenosi’’ nas do świata XX wieku, pięknej tradycji polskiej, kiedy bardzo ważne były: gościnność, dbanie o rodzinę, spędzanie razem czasu, wzajemna pomoc oraz poświęcenie dla Ojczyzny.\nOrwicz, 16 lat\nAutor: Marzena W. o 09:31 Brak komentarzy:\nEtykiety: biografia, bogdan wasztyl, historia, mirosław krzyszkowski, orwicz, wydawnictwo znak\n"Węzeł światów. Dwa światy" - Jacek Izworski - recenzja\nCzym jest tytułowy „węzeł światów”? Jak z ludzkiego punktu widzenia można je połączyć? Te pytania zachęciły mnie do lektury książki Jacka Izworskiego. Początkowo wyobraziłam to sobie bardzo obrazowo. Dwie kule ziemskie połączone węzłem z nici świetlnej. Ale przecież „świat” to nie tylko nasza planeta... To o wiele więcej, a co dopiero takie dwa światy!\nGłównym bohaterem powieści science-fiction jest Mirek, któremu w przygodzie z nieznanym towarzyszy rodzeństwo. Ich ojciec pisze opowiadania fantastyczne publikowane w „Fantastyce”. Pewnego dnia w trakcie sprzątania piwnicy u dziadka dzieciaki znajdują skrzynkę z przedwojennymi szpargałami oraz płytę gramofonową i dziwny amulet, które pochodzą z Wanterii – alternatywnego świata. Cała rodzinka wpada w osłupienie, gdy nagle na środku wrocławskiego ogrodu, poprzez znaleziony amulet, otwiera się portal do innego wymiaru. Wraz z nim pojawiają się dziwne humanoidy o szafirowej skórze…\nKim są? Czego oczekują?\n„Dwa światy” to książka fantastyczna o fantastyce. Bardziej trafnego określenia nie jestem w stanie wymyślić. Sama nazwa gatunku przewija się tutaj niepotrzebnie na co drugiej stronie, a naprawdę nietrudno się domyślić o jaki gatunek chodzi, bez ciągłego przypominania o tym.\nMirka poznajemy na pierwszych stronach, gdy łopatologicznie tłumaczy skąd się wzięła ta książka i pomysł na nią. A po co? Nawet po przeczytaniu historii nie jestem w stanie odnaleźć celu tego wstępu. Odniosłam wrażenie po pierwszych stronach i po dedykacji do kota(!), że pisze to dziecko. Jednakże kilka kartek dalej okazało się, że to „dziecko” kończy już liceum. Na szczęście w dalszej części książki styl jest już coraz bardziej dojrzały i adekwatny do wieku narratora.\nBogate, naukowe słownictwo przewija się przez całą powieść. Stroboskop, bantaki, płyta dece litowa przeraziły mnie swoją obecnością w każdym wątku. Niestety nie ma przypisów, które by objaśniły co trudniejsze wyrazy.\nJacek Izworski jest już starszym, bo sześćdziesięciopięcioletnim pisarzem, twórcą bibliografii wydanej po polsku literatury fantastycznej, którą publikował (wspomniany także w książce) miesięcznik "Fantastyka". Powieść „Węzeł światów” to jego druga książka, po napisanej w 1986 roku pt. „Gwiezdne szczenię”.\nAutor wykreował magiczny świat, w którym zwierzęta mówią ludzkim głosem, ludzie – jeśli można ich tak nazwać – mają szafirową skórę i spiczaste uczy, niczym elfy. Ten pomysł bardzo przypadł mi do gustu, może poprzez skojarzenie z „Avatarem”, gdzie przedstawiono podobne istoty. Natomiast styl Jacka Izworskiego uznałabym jako dość ciężki do przyswojenia. Cała opisana historia jest mocno abstrakcyjna i w pewnych momentach aż miałam ochotę pominąć kilka stron najbardziej niewiarygodnych opisów, z jakimi dane mi było się spotkać. Czy ktokolwiek, komu nagle na środku ogrodu pojawia się dziura, z której wyskakują obrzydliwie szkaradne stworzenia, chciałby im pomóc, czy może prędzej brałby nogi za pas by jak najszybciej uciec od tak przerażającego widoku? Oceńcie sami, po lekturze „Dwóch światów”.\nAutor: Marzena W. o 08:49 Brak komentarzy:\nEtykiety: ananaska, dziewięć muz, jacek izworski, science - fiction\n"Narzeczona Schulza" - Agata Tuszyńska - recenzja\nBruno Schulz. Nazwisko może znane, może nie. Artysta przez wielkie A, żydowskiego pochodzenia. Ale to nie to jest tematem książki autorstwa Agaty Tuszyńskiej. Jej najnowsza książka „Narzeczona Schulza” opowiada nieznaną historię z życia artysty. Jednak nie w sposób zwyczajny. Cała historia jest prowadzona z perspektywy Józefiny Szelińskiej - nauczycielki, której jako jedynej, artysta zaproponował małżeństwo. Choć nigdy nie byli oficjalnie razem, a Schulz miał wiele kobiet, tylko ją nazywał swoją narzeczoną.\nPowieść była, zaskakująco jak dla mnie, wciągająca. Nie spodziewałam się, że pewnego rodzaju biografia aż tak mnie zaintryguje. Autorka świetnie oddała emocje Juny, jej sposób postrzegania świata.\nAkcja rozgrywa się w Warszawie, ale sporadycznie przenosi się w inne miejsca. Niesamowite jest to, w jaki sposób Tuszyńska oddała plastyczność krajobrazu otaczającego bohaterów. Językiem bardzo prostym, potrafi wydobyć z najgłębszych odmętów wyobraźni obrazy drzew, kwiatów i ulic. Zmusza tym samym czytelnika do pobudzenia jego wyobraźni.\n„Narzeczona Schulza” jest książką, która pokazuje realia lat dwudziestolecia międzywojennego. Autorka ukazuje nam zupełnie inny świat, w którym obyczaje były bardzo przestrzegane, jednak młode pokolenie starało się wyrwać spod kontroli konwenansów.\nBardzo mi się podobał pomysł dodania obrazów Schulza, przez co miałam większą szansę na zrozumienie tego artysty. Ponadto "wczucie" się autorki w postać Juny było czymś tak naturalnym, że miałam wrażenie, jakby stała ona przede mną i opowiadała mi swoje życie.\nWłaśnie życie. Bo miłość tych dwojga nie skończyła się w momencie śmierci jednego z nich. Ale którego? I dlaczego nigdy się nie pobrali?\nNa te i wiele innych pytań odpowiada książka „Narzeczona Schulza”. Utrzymana w formie zeznań, a wręcz rozmowy, historia tych dwojga zaskakuje swoją prostotą, a zarazem pewnego rodzaju tajemniczością. Ta para zdawałaby się być dla siebie stworzona, a jednak nie mieli przysłowiowego ‘Happy Endu’ na ślubnym kobiercu. A i tak byli szczęśliwi, mniej lub bardziej.\nJeżeli interesuje was ‘historia tajemna’ artysty, który nie zawsze był szczery z przypisywaniem sobie zasług i wielkiego fana aktów, koniecznie przeczytajcie tę książkę.\nDydelf, 16 lat\nAutor: Marzena W. o 08:25 Brak komentarzy:\nEtykiety: agata tuszyńska, biografia, dydelf, wydawnictwo literackie\n„Bajki, które zdarzyły się naprawdę” - Anna Moczulska - recenzja\nKopciuszek, Śpiąca Królewna, Księżniczka na ziarnku grochu, Piękna i Bestia, czy Królewna Śnieżka to bajki z naszego dzieciństwa. Mogły być czytane, opowiadane, czy też oglądane bez końca. Lubił je każdy, bo jak tu nie cieszyć się z idyllicznej historii ze szczęśliwym zakończeniem? Mogłoby się wydawać, że to tylko wymysły stworzone z myślą o dzieciach. Przecież po żadną z nas nie przyjedzie książę na białym koniu, nie wszystkie kobiety są złotowłosymi ideałami bezwiednie czekającymi w wieży na to co je spotka! A jednak… istnieją bajki, które zdarzyły się naprawdę i to właśnie o nich jest ta książka.\nJuż na samym początku autorka pisze: „W tej książce próbuję rozbrajać historię baśniowym kluczem”. W tym zdaniu zawiera się wszystko, czego możemy oczekiwać. Najpopularniejsze bajki świata w wersji historycznej. Od razu muszę uprzedzić, że nie jest to encyklopedyczny bełkot. To pełna bogactwa językowego skarbnica prawdziwych opowieści wyrwanych z historii Polski i świata.\nEgzotyczny Kopciuszek, spiskująca babcia, szalona mężatka i zielonooka bestia to tylko niektóre z wymienionych w książce postaci. Anna Moczulska przedstawiła w niej prawdziwe, ludzkie oblicze historycznych nazwisk, o których zwykle znamy tylko suche fakty, albo nawet nic na ich temat nie wiemy.\n„Bajki, które zdarzyły się naprawdę” charakteryzuje przystępny baśniowy styl, zupełny brak sztywności, z jaką można się spotkać w większości książek historycznych. A do tego mnóstwo ciekawych informacji! Wiedzieliście, że Elżbieta Rakuszanka – brzydki Kopciuch, na widok którego jej przyszły mąż Kazimierz Jagiellończyk uciekł i zaszył się w swoich komnatach na dwa dni, została matką wszystkich (bez wyjątku) wielkich europejskich dynastii? Że Sissi odmówiła księżnej austriackiej spożywania posiłku w rękawiczkach i wykłócała się o długość sukni? Bezpruderyjni kochankowie, czarownice, chłopki, które jak się okazuje też mogą mieć własny rozum to tylko niewielka część, tego co znajdziemy w „Bajkach…”.\nWarto wspomnieć, że książka została napisana przez autorkę bloga „Kobiety i historia”. Część zamieszczonych w niej historii pojawiła się już przed wydaniem na stronie, lecz większość to opowieści, które wcześniej nie ujrzały światła dziennego.\nGorąco polecam każdemu z Was. Nie trzeba lubić historii, by „Bajki…” sprawiły ogromną radość podczas lektury. A i zawsze dowiecie się czegoś ciekawego o „książętach i księżniczkach” :)\nAutor: Marzena W. o 09:55 Brak komentarzy:\nEtykiety: ananaska, anna moczulska, historia, wydawnictwo znak\n"Metro 2033" - Dmitry Glukhovsky - recenzja\nCzy kiedykolwiek zastanawialiście się, jak życie będzie wyglądało za dwadzieścia lat ,czy się zmieni? Czy nadal będziemy rozkoszować się widokiem lśniącego słońca, zielonej trawy i nieskończonego nieba?\nDla Artema, głównego bohatera ‘Metra 2033’ ten widok jest całkowicie obcy. Bowiem w wyniku konfliktu atomowego świat uległ zagładzie ; ludzie przenieśli się pod ziemię tam, gdzie jeszcze kilka lat temu kursowało moskiewskie metro. Niewielkie grupki rozproszone po całym metrze zaczęły tworzyć państwa-miasta. Wówczas wiele stacji prowadziło między sobą wojny, zawierało sojusze, bądź walczyły o źródło życia – wodę.\nMetro zostało podzielone na trzy frakcje : Hanzę (Związek Stacji Linii Okrężnej), do której należało centrum, Linię Czerwoną, która była zamieszkiwana przez komunistów oraz Czwarta Rzesza-najbardziej wroga grupa złożona z nazistów.\nPo pewnym czasie pojawiają się problemy (jak gdyby ich było mało..). Najdalej wysunięta na północ stacja – Wogn, zostaje zaatakowana. Nasz młody bohater staje przed bardzo trudnym zadaniem – musi poinformować pozostałe stacje o niebezpieczeństwie, musi przedostać się na drugi koniec metra. Nie jest to jednak takie proste. Podczas wyprawy napotyka wiele przeciwności, niebezpieczeństw, wrogów, poznaje nowe społeczności , o których nikt nic nie słyszał. Im dłużej idzie tym bardziej twierdzi,że to nie ma sensu. Artem powoli się poddaje… czy naprawdę jest sens iść dalej?\nJest to bardzo mądra książka. Czytałam ją z wielkim zapałem. Historia ta pomaga zrozumieć, że jako człowiek, każdy z nas ma jakąś misję do wykonania. Każdy z nas musi dotrzeć do drugiego krańca metra. Musi przezwyciężyć los, niebezpieczeństwo. Nie może się poddać. Jest to książka o wypełnieniu powołania i życiu pomimo wielu trudności.\nZdecydowanie ją polecam, myślę,że każdy maniak fantastyki powinien mieć ją na półce.\nAyumi-Kyoko, 15 lat\nKsiążka ukazała się nakładem Wydawnictwa Insignis.\nAutor: Marzena W. o 09:44 1 komentarz:\nEtykiety: ayumi- kyoko, dmitry glukhovsky, fantastyka, wydawnictwo insignis\n„Sekrety notatnika” - Eve Haas - recenzja\nEve Haas urodziła się w 1924 roku we Wrocławiu, w następnych latach mieszkała w Niemczech. Wraz z nadejściem 1934 roku i terrorem, wprowadzonym przez Hitlera została zmuszona do ucieczki z kraju. Razem z rodziną zamieszkała w Londynie. To właśnie tam rozpoczęła się jej literacka kariera.\n„Sekrety notatnika” to prawdziwa historia rodzinna owiana tajemnicą przez pokolenia. Jak każda, tego typu opowieść, rozpoczęła się od głębokiego uczucia. Gorąca miłość księcia Prus Augusta do Emilie – młodej polskiej arystokratki. Praprababki Eve.\nBrutalna codzienność wojny zeszła na dalszy plan, gdy do rąk Eve trafił wieloletni kajet z wytłoczonym herbem rodowym na srebrzystej okładce, przekazywany w rodzinie z pokolenia na pokolenie.\n„Która szesnastolatka chciałaby porzucić myśl, że może być potomkinią księcia, i nie zadała w tej sprawie mnóstwa pytań?”\nEve Haas jest Żydówką. Dodatkowo królewskie pochodzenie w czasie trwania wojny wcale nie miałoby dobrego wpływu na ich sytuację. Sekretu należało strzec… pomimo ostrzeżenia od ojca, by dziewczyna nie szukała większej ilości dowodów na istnienie powiązania z pruskim księciem, ciekawska nastolatka postanowiła stawić czoła historii i odkryć mroczne sekrety swojej praprababci.\nTak zaczęła się historia, w której wydarzenia sprzed dziesiątek lat ujrzały światło dzienne. Napisana z niesamowitym zapałem i energią historia związku opartego na płomiennym uczuciu porwała mnie od pierwszych stron. Skrywana przez lata tajemnica, przekazywana tylko wybranym osobom w rodzinie Evy Haas trzyma w napięciu od momentu, w którym nastolatka po raz pierwszy miała notatnik w swoich rękach.\nProsty styl powieści sprawia, że nie czyta się jej jak suchych historycznych faktów wyrwanych prosto z lekcji historii. To fascynująca opowieść. Prawdziwe oblicze historii.\nAutor: Marzena W. o 08:07 Brak komentarzy:\nEtykiety: ananaska, eve haas, obyczajowa, świat książki\n"Ender" - Lissa Price – recenzja\n,,Ender’’ jest drugą z kolei powieścią opowiadającą o losach Callie-Starterki, której życie za sprawą PrimeDestinations zostało odmienione na zawsze. Po śmierci Helen zyskała dom, opiekunów, pieniądze – wszystko to, co utraciła po wojnie bakteriologicznej. No, prawie wszystko.\nNiestety, niebezpieczeństwo nie minęło. Zmieniło jednak swoją formę. Teraz Starterzy, którym wszczepiono chipy są porywani. Mało tego, okazuje się, że chipy są tykającą bombą i mogą w każdej chwili być aktywowane, i wybuchnąć. Również i Callie jest zagrożona. Zadaje coraz więcej pytań, na które być może nie powinna znać odpowiedzi. Po drodze poznaje dziwne fakty dotyczące jej rodziny, jej przyszłości…\nCzy jest jakiś sposób, by raz na zawsze zlikwidować niebezpieczeństwo?\nKim jest tajemniczy Hyden? Czy można mu zaufać?\nCzy jest jeszcze jakaś szansa dla tego świata?\n,,Ender’’ jest kontynuacją powieści ,,Starter’’ i według mnie bez przeczytania pierwszej części cyklu, nie ma co sięgać po tę książkę. Najlepiej jest przeczytać wszystko po kolei, w przeciwnym razie nie do końca zrozumie się o co chodzi, w drugiej części. ,,Ender’’ nie był tak dobry jak ,,Starter’’. Dialogi wydawały mi się nieco sztuczne, sytuacje nieco naciągane… Jednak takie wrażenie miałam całe szczęście tylko przez część książki. Ogólnie, oceniam tę książkę jako dobrą, ciekawą, zwłaszcza jeśli chodzi o samą ideę wojny bakteriologicznej i nierówny system stworzony przez najstarszych członków społeczności.\nDlatego też polecam ,,Endera’’ jako ciekawą odskocznię od szarej rzeczywistości w obliczu naszej apokaliptycznej przyszłości.\nKsiążka ukazała się nakładem Wydawnictwa Albatros.\nAutor: Marzena W. o 08:28 1 komentarz:\nEtykiety: fantasy, katia, lissa price, wydawnictwo albatros


Katalog Lawinitu nie tylko z Włocławka - wartościowa publikacja - Antyczek\nLawinit katalog 1923-1939 Lavinit Włocławek / Berlin\nKatalog muzealny „LAWINIT między ceramiką i brązem. Wyroby lawinitowe z lat 1923-1939 w zbiorach MZKiD we Włocławku” powstał jako niszowe wydawnictwo poświęcone ciekawym antykom z tak zwanego sztucznego marmuru - opatentowanych odlewów ze stopów, zawierających siarkę.\nKatalog autorstwa Karoliny Bandziak-Kwiatkowskiej pod redakcją dyrektora Piotra Nowakowskiego jest wyjątkową prezentacją ciekawych form odlewniczych ze sztucznego marmuru, które z uwagi na krótki okres produkcji należą do unikatowych i mało znanych antyków.\nLawinit pojawiał się na początku XX wieku przez wynalazcę masy lawinitowej i procesu produkcji Willego Henkera z Berlina, na którego patencie i licencji produkowano takie wyroby pod marką Lawinit we Włocławku od 1923 roku, a od 1924 roku również w Grudziądzu pod nazwą Wulkanit.\nCiekawostką jest również fakt, że wynalazca lawinitu zabezpieczył również patentem w USA, gdzie prowadzono produkcję i salon sprzedażowy.\nDzięki tej fachowej publikacji odkryjesz niezwykłą historię i różnorodność tematu "sztucznego marmuru" będącego odlewem mieszczącym się niejako w tytule "między ceramiką, a brązem".\nKatalog omawia różnorodność form i dekoracji na różnych wyrobach.. Tekst w języku polskim. Publikacja została bogato ilustrowana również fotografiami archiwalnymi (ciekawe skany z cenników i dawnych katalogów, czy pism patentowych).\nJej niewątpliwie cennym uzupełnieniem są prezentacje zachowanych w kolekcji muzeum form z włocławskiej fabryki Lawinitu.\nKatalog dostępny w ograniczonej ilości egzemplarzy.\n23 cm. / 16 cm.\nTa pięknie wydana publikacja z pewnością zainteresuje kolekcjonerów, a nawet miłośników polskiego przemysłu odlewniczego.\n4.51/5 (10 głosów)\nKod Produktu- nr magazynowy KA183\nOkres Art Deco\nPamiątka z Fajansu – przemysł ceramiczny we Włocławku


Trzech na audiencji u króla - Magnus Mills - opinia o książce (35150) - Lubimyczytać.pl\nTrzech na audiencji u króla /\nMieszkać w blaszanej budzie, na wielkim płaskowyżu, za całe towarzystwo mając wiatr-czy można sobie wyobrazić coś lepszego? Ale kiedy Mary Patrie zmienia twoją budę w dom, a charyzmatyczny Michael Hawkins wabi do siebie twoich sąsiadów, nagle stajesz przed koniecznością wyboru. Powinieneś zostać czy dołączyć do wędrówki ludów? Tą cudownie sardoniczną, dowcipną baśnią autor potwierdza swoją pozycję jednego z najbardziej oryginalnychpisarzy angielskich.\nNiesamowita książka. Rzeczywistość irracjonalna przedstawiona w bardzo realistyczny sposób. Klimat, który się smakuje, który wciąga. Aż się chce pomieszkać w domu z blachy...


wyniki finansowe - Forex Club\nForex Club » wyniki finansowe\nOtagowany jako 'wyniki finansowe’\nRozpoczął się sezon publikacji wyników spółek za drugi kwartał. W poprzednim tygodniu swoje wyniki przestawiło kilka dużych instytucji finansowych takich jak JP Morgan Chase, BlackRock czy Wells Fargo. Pomimo świetnych [...]\nTo był rekordowy rok XTB. Wstępnie: 402,4 mln zł zysku\nJeśli zastanawialiście się kto zarobił na pandemii koronawirusa, to bez wątpienia w czołówce firm są nie tylko przedstawiciele szeroko pojętej branży medycznej, ale też brokerzy. Wyniki za rok 2020 podsumował właśnie XTB. [...]


Serbia przewalutuje kredyty we frankach - Bankier.pl\nSerbski rząd przyjął 16 kwietnia projekt ustawy, która ma rozwiązać problem kredytobiorców hipotecznych spłacających zobowiązania oparte na franku szwajcarskim. Przewiduje on zamianę waluty indeksacji na euro, redukcję długu i wprowadzenie limitu oprocentowania.\nUstawa jest owocem długotrwałych negocjacji pomiędzy bankami, przedstawicielami kredytobiorców i związkiem banków – poinformował serbski minister finansów Siniša Mali, cytowany przez belgradzki dziennik „Danas”. Specjalna regulacja zdaniem przedstawicieli rządu rozwiązuje problem osób, które sfinansowały zakup nieruchomości kredytem hipotecznym opartym na helweckiej walucie.\nPodobnie jak w Polsce czy na Węgrzech tego typu produkty były oferowane pod koniec poprzedniej dekady poszukującym finansowania konsumentom. Późniejsze umocnienie franka szwajcarskiego sprawiło, że znacząco wzrosły koszty obsługi zadłużenia.\nSerbska ustawa zakłada, że kredytobiorcy będą mogli przewalutować pozostający do spłaty dług na euro z jednoczesnym obniżeniem salda zobowiązania o 38 procent. Opcja będzie dostępna dla wszystkich klientów banków niezależnie od kwoty zadłużenia.\nJednocześnie wprowadzone zostanie ograniczenie oprocentowania kredytów po przewalutowaniu. Granicę stanowić będzie EURIBOR 3M lub 6M powiększony o marżę w wysokości 3,4 pp. Banki będą miały 30 dni od wejścia ustawy w życie na przedstawienie klientom propozycji nowych umów. Jeśli kredytobiorca zdecyduje się na przewalutowanie zobowiązania, będzie musiał poinformować o tym kredytodawcę i sfinalizować formalności w ciągu 30 dni od otrzymania dokumentów.\n172 49 staryznajomy 2019-04-18 19:35\nPolskie cwaniactwo frankowe, jak frank po 2 zl to bank dobry, jak frank po 3,7 zl to bank zly, oszust i zlodziej...oto frankowe biedaki haha\n20 87 marekrz 2019-04-18 23:58\nDoczytaj o FX SWAP-ach, które stosowały banki do zabezpieczenia ryzyka i wpływie tych zabezpieczeń na kurs CHFPLN. Dopiero potem bierz się za komentowanie na temat "kredytów frankowych".\n3 8 (usunięty) 2019-04-19 07:14\n53 17 ertom odpowiada marekrz 2019-04-19 08:29\nA ty doczytaj jakie raty płacili frankowcy, a jakie biorący kredyt w złotówkach. Brałem 150 tys. i płaciłem ratę w złotówkach 1000zł, podczas gdy we frankach płaciłbym 700. Niestety bank nie chciał mi dać franków, bo miałem za małą zdolność. Wiedziałem, że za rok-półtora będę sprzedawał mieszkanie i spłacę cały kredyt, więc całe zamieszanie by mnie ominęło i zaoszczędziłbym kilka tysięcy. Zamiast tego sąsiad frankowicz śmiał się ze mnie, że jestem frajer.\n18 9 zzibi2 odpowiada marekrz 2019-04-19 08:52\n@marekrz coś Ci się pomieszało FX SWAP to zwykła zamiana waluty bez jej fizycznego dostarczania, transakcje te mają marginalny wpływ na kurs. CHF to waluta w którą się inwestuje w czasach niepokoju dlatego jest na nią taki popyt\nInna strona medalu jest taka że Frankowicze nadal płacą mniej niż w PLN (ze względu na stopy procentowe).\n4 37 mba_tomy odpowiada ertom 2019-04-19 09:18\nA to ciekawy przypadek... Może koledze pomyliły się Franki z Euro? Bo znam dziesiątki spraw, gdzie to właśnie na złotówki trzeba było mieć większą zdolność kredytową. Dla przykładu, klientom banków odmawiano kredytu na 120 tys zł, ale nie było problemu, aby ten sam Klient w tym samym banku w ciągu 3 dni otrzymał decyzję kredytu w wysokości 300-500 tys. zł.\n3 29 slaw007 odpowiada zzibi2 2019-04-19 11:21\nOd mniej więcej 2012 r. raty są wyższe w przypadku kredytów "frankowych" od analogicznych kredytów złotowych. Do tego "frankowicze" płacą horrendalne stawki tzw. UNWW, a kapitał pozostały do spłaty zamiast spadać - rośnie. Komentarze tego typu wprowadzają czytelnika w błąd i powielają wątpliwe merytorycznie opinie "lobby bankowego".\n13 74 artimu 2019-04-18 15:48\nTo ciekawe że mniej więcej w tym samym czasie frank zaczyna się osłabiać. Czyżby banki stwierdziły że nie da się dalej doić, więc wracamy do kursu normalnego franka.\n8 19 marekrz 2019-04-18 15:57\nFrank powinien (nieznacznie) wrosnąć ze względu na zamykanie przez banki SWAP-ów, wykup pożyczek. Chyba, że w Serbii finansowali te pseudokredyty inaczej niż w Polsce.\n12 23 kzabor 2019-04-18 14:13\nMarża 3,4pp - WOW. W Polce nikt by na takie warunki się nie zgodził.


Święcenia biskupie ks. Janusza Mastalskiego – Homilia abp. Marka Jędraszewskiego w Katedrze Wawelskiej – 5 stycznia 2019 – MISERICORS – Codzienna aplikacja Miłosierdzia\nJak w Betlejem - Teledysk prom..\nŚwięcenia biskupie ks. Janusza Mastalskiego –...\nKolędowanie z abp. Markiem Jęd..\nŚwięcenia biskupie ks. Janusza Mastalskiego – Homilia abp. Marka Jędraszewskiego w Katedrze Wawelskiej – 5 stycznia 2019\n– Z mitrą na głowie, z pastorałem w ręce i z pierścieniem na dłoni idź do świata pełen śmiałości i męstwa. Nie bój się! Niech przez całe twoje pasterskie posługiwanie towarzyszą ci słowa św. Jana Pawła II Wielkiego z Placu św. Piotra: „Non abbiate paura!”- „Nie lękajcie się!” – mówił abp Marek Jędraszewski 5 stycznia 2019 r. w Katedrze na Wawelu, koncelebrując Mszę św. z udzieleniem święceń biskupich dotychczasowemu rektorowi Krakowskiego Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej księdzu prof. Januszowi Mastalskiemu, który jako motto swojej pasterskiej posługi wybrał zawołanie: Dominus spes mea – Pan moją nadzieją.\n"Drogi Księże Biskupie Nominacie Januszu, dzisiaj z Twoim udziałem przedłuża się historia apostołów w Kościele" – #abpMarekJędraszewski w homilii podczas Mszy św. w katedrze na Wawelu, podczas której ks. prof. Janusz Mastalski przyjmie za chwilę święcenia biskupie.@EpiskopatNews pic.twitter.com/XBkDyEyXq6\n— Archidiecezja Krakowska (@ArchKrakowska) January 5, 2019\nZobacz —> Pełną relację z uroczystości\nW homilii, Metropolita Krakowski przypomniał, że pierwszy rozdział Ewangelii św. Jana zaczyna się uroczystymi słowami, które odnoszą się do życia Trójcy Przenajświętszej i mówią o zrodzeniu Boskiego Logosu.\n– To właśnie dzięki Słowu, przez które „wszystko się stało”, zaistniał wszechświat, a w nim, po upływie milionów lat, zaczęły się dzieje ludzkości.\nArcybiskup podkreślił, że św. Jan opisał także reakcje ludzi na obecność pośród nich Boga-Człowieka: część z nich przyjęła Słowo, pozostali – odrzucili Je. Dodał, że Apostołowie są ludźmi, którzy jako pierwsi „narodzili się z Boga”.\n– Zaraz po „Prologu”, w tym samym pierwszym rozdziale swej Ewangelii, Jan opisuje powołanie i wybór pięciu z nich: siebie samego, Andrzeja, Piotra, Filipa i Natanaela.\nDoświadczenie bliskości Chrystusa, doprowadziło Apostołów do wyznania wiary w Niego. Metropolita, kierując swoje słowa do Biskupa Nominata, zaznaczył, że za chwilę ma przedłużyć się historia Apostołów.\n– W życiu świętego, katolickiego i apostolskiego Kościoła ma zatem znaleźć swój nowy etap historia tych ludzi, którzy w swej wierze nie tylko jako pierwsi przyjęli Boski Logos, Przedwieczne Słowo Ojca, ale którzy z przedziwną mocą, daną im przez Ducha Świętego, tę wiarę głosili całemu światu, nauczając wszystkie narody. Ponieważ ich wiara stała się wiarą całego Kościoła, dlatego też stali się oni jego fundamentem.\nArcybiskup zauważył, że obecny moment jest okazją do wdzięcznego wspominania wszystkich, którzy przyczynili się do głębszego poznania Chrystusa przez Biskupa Nominata: rodziców, wychowawców, ojców i mistrzów duchowych, a także kardynała Franciszka Macharskiego, z rąk którego 21 maja 1989 roku przyjął on święcenia kapłańskie.\n– Dzisiaj wdzięczna pamięć o nich wszystkich staje się dla Ciebie wielkim zobowiązaniem, aby otrzymany od nich i dzięki nim skarb wiary przekazywać nowym pokoleniom, składającym się na wielkie dzieje Kościoła. Stąd też wypływa ogromna waga dwóch pytań, jakie za chwilę postawię tobie w imieniu Kościoła: „Czy chcesz wiernie i nieustannie głosić Ewangelię Chrystusa?” i „Czy chcesz zachować czysty i nienaruszony skarb wiary, który zgodnie z tradycją od czasów apostolskich zawsze i wszędzie strzeżony jest w Kościele?”.\nNa zakończenie homilii, metropolita krakowski zaznaczył, że fundamentem biskupiej posługi musi być, urzeczywistniona przez czyn i prawdę, miłość oraz zatroskanie o zbawienie wiernych. Zawierają się one w kolejnym pytaniu, jakie Biskup Nominat usłyszy podczas obrzędu konsekracji: „Czy jako dobry pasterz chcesz szukać zbłąkanych owiec i odnosić je do Pańskiej owczarni?”.\n– Idź do świata, wzywając wszystkich, aby na oścież otwierali drzwi Chrystusowi. Idź zgodnie z twym biskupim zawołaniem: „ Dominus spes mea” – „Pan moją nadzieją”.\nZobacz —> Pełny tekst homilii abp. Jędraszewskiego\nArchidiecezja Krakowska ma nowego biskupa pomocniczego – bpa Janusza Mastalskiego, który przyjął święcenia biskupie podczas uroczystej Eucharystii w katedrze na Wawelu. #bpJanuszMastalski @EpiskopatNews pic.twitter.com/JiKqdLRA0a\nInfo i wideo za —> Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej: Dominus spes mea! Święcenia biskupie księdza Janusza Mastalskiego Biskupa Tytularnego Noba Biskupa Pomocniczego Archidiecezji Krakowskiej\n„Nie Lękajcie się”, 5 stycznia 2019, 5 stycznia 2019 w Katedrze Wawelskiej, abp Jędraszewski na święceniach biskupa Mastalskiego, abp Marek Jędraszewski, abp Salvatore Pennacchio, archidiecezja krakowska, bp Janusz Mastalski, bp nominat Janusz Mastalski, Dominus spes mea, homilia, homilia abp. Marka Jędraszewskiego w Katedrze Wawelskiej, homilia arcybiskupa Jędraszewskiego, homilia podczas święcej biskupa Mastalskiego, idź do świata pełen śmiałości i męstwa, kard. Stanisław Dziwisz, Katedra Wawelska, konsekracja biskupa Mastalskiego, konsekratorzy biskupa Mastalskiego, ks. Janusz Mastalski, ks. Janusz Mastalski biskupem, miłosierdzie, nowy biskup, nowy biskup pomocniczy archidiecezji krakowskiej, Pan moją nadzieją, święcenia biskupie w Katedrze Wawelskiej, święcenia biskupie w Krakowie, święcenie biskupie, transmisja święceń biskupich, TVP3, Wawel, wideo\nPapież Franciszek do Polaków – 25 maja 2022\nAbp Światosław Szewczuk podziękował Przewodniczącemu Episkopatu Polski za wizytę polskich biskupów na Ukrainie – 24 maja 2022


» Bielizna nocna – oryginalny pomysł na prezent świąteczny\nBielizna nocna – oryginalny pomysł na prezent świąteczny\nDodano: 11-12-2021 w kategorii: Endorfinella inspires autor: Aleksandra\nŚwięta Bożego Narodzenia zbliżają się wielkimi krokami. Choć kolejny raz będą się różnić się od tych, które pamiętamy sprzed wybuchu pandemii, wcale nie oznacza to, że mają być mniej wyjątkowe. Szczególnie teraz, w tak wymagającym czasie, warto zadbać o najbliższych, przygotowując dla nich wymarzone upominki. Szukasz pomysłu na podarunek, który podbije serce kobiety? Idealnym wyborem będzie bielizna nocna. Odkryj, dlaczego warto wybrać ją na prezent, komu można ją podarować i jakie konkretne produkty polecamy w tym sezonie!\nEkskluzywna bielizna nocna na prezent świąteczny – dlaczego warto ją kupić?\nDla wielu osób nadchodzące Boże Narodzenie oznacza jedno – długie godziny szukania idealnego upominku, który przypadnie do gustu obdarowanej osobie. Jeśli chcesz zafundować bliskiej kobiecie coś wyjątkowego i jednocześnie praktycznego, to nasze produkty polecają się pod choinkę! Mamy dla Ciebie 3 powody, które potwierdzają, że ekskluzywna bielizna damska z kolekcji Endorfinella to idealny pomysł na prezent świąteczny.\nWysoki jakość i równie wysoki komfort snu – nocny odpoczynek to czas, kiedy organizm się regeneruje i nabiera energii na wyzwania kolejnego dnia. Nie ma nic lepszego niż wygodna piżama czy miękka i delikatna koszulka, które dodatkowo podkreślają kobiecość. Wybierając naszą bieliznę nocną na prezent, podarujesz bliskiej osobie praktyczny i piękny upominek, który zaskoczy ją wysoką jakością, precyzją wykonania i komfortem noszenia.\nRóżnorodność – bielizna nocna to idealny prezent świąteczny dla mamy, dziewczyny, siostry czy przyjaciółki. Bogaty wybór krojów, kolorów i materiałów sprawia, że z łatwością wybierzesz idealny model.\nPiękne opakowanie – w Endorfinella pakujemy każde zamówienie z największą starannością, umieszczając je w ozdobnym, perfumowanym pudełku. Dzięki temu nie musisz się martwić o samodzielne przygotowanie prezentu do położenia go pod choinką – my zrobimy to za Ciebie.\nKomu podarować elegancką bieliznę nocną na prezent?\nEkskluzywna bielizna nocna to przede wszystkim rewelacyjny pomysł na prezent bożonarodzeniowy dla dziewczyny, narzeczonej lub żony. Wręczając ukochanej upominek, który podkreśli jej kobiecość, sprawisz, że te Święta będą jeszcze bardziej wyjątkowe. Naszym faworytem w tym sezonie jest satynowe kimono Honey dostępne w kilku wariantach kolorystycznych. Elegancki i niezwykle przyjemny w dotyku szlafrok ma uniwersalny rozmiar, dzięki czemu nie musisz się martwić, że nie trafisz z odpowiednią wielkością.\nBielizna nocna to także świetny prezent dla mamy i siostry. W przypadku rodziny postaw na elegancję i komfort noszenia, wybierając na przykład szlafrok Veronica, który uszyliśmy z miękkiego, wysokiej jakości micromodalu. Uniwersalny krój, tworzy piękny, ponadczasowy i uniwersalny upominek dla bliskiej osoby. Równie doskonałym pomysłem będzie komplet wykonany z tej samej dzianiny, który może posłużyć nie tylko jako piżama, ale również bardzo elegancki dresik.\nA może chcesz zafundować niezobowiązujący, a jednocześnie wyjątkowy i przemyślany prezent bożonarodzeniowy swojej szefowej? W takim razie strzałem w dziesiątkę zamiast zmysłowej bielizny nocnej będzie komplet akcesoriów – jedwabny box w skład którego wchodzi: jedwabna poszewka na poduszkę, opaska na oczy oraz gumka do włosów. Gwarantujemy, że będzie zachwycona!\nPomysł na luksusowy prezent dla najbardziej wymagających kobiet\nW Endorfinella przygotowaliśmy również coś wyjątkowego dla najbardziej wymagających kobiet. Mowa, oczywiście, o naszej kolekcji jedwabnej bielizny nocnej, która jest idealnym pomysłem na prezent na Boże Narodzenie i z pewnością podbije serca wszystkich pań. Szyte w Polsce piżamy i kimona ze szlachetnej tkaniny delikatnie otulają skórę, wyglądają przepięknie, a do tego wyróżniają się fasonami idealnie podkreślającymi damskie atuty. W jedwabnej kolekcji króluje wysoka jakość, minimalistyczny wygląd i cudowna, ponadczasowa kolorystyka.\nZastanawiasz się co kupić, nie wiesz czy wybierzesz dobry rozmiar i czy obdarowana przez Ciebie osoba lubi akurat taki kolor? Mamy rozwiązanie idealne! W naszym sklepie możesz zamówić również kartę podarunkową! Bardzo ładny, estetycznie zapakowany bon prezentowy trafi do Ciebie jeszcze przed świętami.\nSzukasz pomysłu na ekskluzywny prezent bożonarodzeniowy w sam raz na Twoją kieszeń? Znajdziesz go tutaj!


Bibi Bourelly | bez diety\n„I fucking am Bibi”, czyli Bibi Bourelly\nKażdy z nas ma przynajmniej jedno kompletnie nierealne marzenie. Moje to zostanie piosenkarką, a konkretniej raperką. I może nawet zrobiłabym coś w tym kierunku, gdyby nie fakt, że śpiewam tak źle, że na każdym karaoke tylko bezdźwięcznie ruszam ustami, a rapuję tylko odrobinę lepiej, czyli wciąż źle.\nJaki to ma związek z Bibi? A taki, że ze względu na moje niespełnione ambicje piosenkarskie imponuje mi każda osoba, która na muzyce się zna.\nOczywiście żeby zostać moją girl crush potrzeba czegoś więcej, niż tylko dobrego słuchu, a Bibi to coś zdecydowanie ma.\nMogę się założyć, że jej ulubionym słowem jest fuck, a ulubionym zwrotem fuck the haters. Jest znana ze swojego niewyparzonego języka i totalnej naturalności, jak sama śpiewa w Ego :\n„They want me to be this picture-perfect girl\nAnd I’ve been through some shit and I’ve gained and I’ve lost”\nNigdy też nie szło jej specjalnie w szkole, nie widziała celu w uczeniu się logarytmów i innych pierdół. Jak często mawia w wywiadach – od początku wiedziała, że chce zajmować się muzyką, w niczym innym nie była dobra. Mając 19 lat, wyjechała z Berlina do Los Angeles, żeby zrobić jedną z tych karier, o które zawsze jestem zazdrosna i które zawsze zmuszają mnie do zastanowienia się, czy ja kiedykolwiek coś w życiu osiągnę.\nZnacie piosenkę Riri Bitch better have my money? (jeżeli jakimś cudem nie, to klik!) Autorką tekstu wcale nie jest Rihanna, a właśnie Bibi, która po wyjeździe do LA spotkała się jakby nigdy nic z Kanye Westem (o spotkaniu mówiła w jednym z wywiadów tak: „we were eating fucking Caribbean food, talking about some other shit”), a później w dużym skrócie dała Rihannie swoją piosenkę, a ona postanowiła ją zaśpiewać. Proste, prawda?\nBibi pisze też piosenki dla siebie i wychodzi to jej niesamowicie dobrze, czego dowodem jest chociażby sztandarowe Ego i jedna z moich ulubionych piosenek Sally, która wraz z niesamowicie fajnym teledyskiem daje niezłego kopa i nieoczywistą motywację – koniecznie do sprawdzenia!\nI o ile myślałam, że nic związanego z tą dziewczyną już mnie nie zaskoczy, to przygotowując ten post trafiłam na teledysk do jej piosenki Riot, którego wcześniej jakoś nie widziałam. Powiem tak – poryczałam się oglądając go (i tym samym zdałam sobie sprawę z tego, że jednak łatwo mnie wzruszyć).\nJakby tego było mało, pod spodem napisała jeszcze tak:\n„We are all one from the clouds\nBibi ma moc i mam nadzieję, że wkrótce stanie się tak popularna jak te wszystkie Ariany Grande. Póki co jest moją osobistą girl crush i mam nadzieję, że ktoś z was również ją polubi!\n← top 10 body positive piosenek\n6 thoughts on “Bibi Bourelly”\nroxmummymodel on Lipiec 5, 2016 o 7:49 pm said:\nŚwietnie przygotowany artykuł , widać że ta dziewczyna naprawde Cię inspiruje. O marzenia warto walczyć , przepisz to na angielski i wyślij do niej- kto wie co może z tego wyniknąć !?\nkluskazuska on Lipiec 5, 2016 o 8:03 pm said:\nO, nigdy bym o tym nie pomyślała! Może nagramy razem jakiś duet, kto wie!:)\nAnka Lech on Wrzesień 28, 2016 o 8:50 pm said:\nMomentalnie się zakochałam!\nZuza on Październik 25, 2016 o 4:32 pm said:\nOna kumpluje się i nagrywa z moją największą girl crush, Little Simz! polecam ci jej muzykę, daje mi zawsze takiego empowering kopa.\nkluskazuska on Październik 25, 2016 o 4:33 pm said:\no dzięki! nie znałam jej, muszę sprawdzić\nSławomira Belica on Listopad 15, 2016 o 7:52 pm said:\nNigdy o niej nie słyszałam, podoba mi się jej głos 🙂


Materiał wybuchowy K43 od „Nitro-Chem” nagrodzony na MSPO\nPrzekrój pocisku moździerzowego kalibru 120 mm do moździerza samobieżnego RAK oraz pocisk po próbach cech tzw. małowrażliwości - przestrzelony pociskami kal.12,7 mm. Próby wg norm NATO obejmują m.in. przestrzelenia oraz przebicia odłamkami. Fot./materiały prasowe\nArmie od lat szukały materiałów wybuchowych zwiększających odporność amunicji na przypadkowe zainicjowanie, czyli wywołanie eksplozji przez np. przestrzeliny.\nBydgoski Nitro-Chem jest już w elitarnym gronie producentów tzw. małowrażliwych materiałów wybuchowych.\n– Na świecie materiały wybuchowe, spełniające szczególne standardy bezpieczeństwa, robią oprócz nas tylko nieliczni producenci bojowych środków wysokoenergetycznych. Amerykanie, Francuzi, Rosjanie – mówi Krzysztof Kozłowski, prezes Nitro-Chemu.\n– Liczymy teraz na zamówienia Sił Zbrojnych RP i zaoferujemy nasz nowy produkt za granicą – dodaje.\nPrototypowa amunicja, wypełniona nowym środkiem bojowym, otrzymała na targach obronnych MSPO w Kielcach nagrodę „Defender”. Wyróżnienie przyznano w kategorii innowacyjnych rozwiązań technicznych w dziedzinie obronności i bezpieczeństwa państwa. Broń posiada komplet badań, potwierdzający jej unikalne własności i zgodność z normami NATO\nPrace nad małowrażliwym materiałem wybuchowym K43 trwały w Zakładach Chemicznych „Nitro-Chem” od co najmniej 5 lat. Znaczący wkład w badania wnieśli naukowcy Wojskowej Akademii Technicznej oraz specjaliści od projektowania i konstruowania nowych systemów broni z Wojskowego Instytutu Technicznego Uzbrojenia.\n– Pod tajemniczo brzmiącą nazwą ładunku małowrażliwego kryje się mieszanka trotylu, nitrotriazolonu\ni innych składników. Dzięki swym właściwościom jest znacznie bardziej bezpieczna w użyciu, obsłudze i magazynowaniu w porównaniu do tradycyjnych materiałów wybuchowych. Ten pierwszy polski materiał tego typu, minimalizuje skutecznie ryzyko niezamierzonej detonacji. Dzięki temu znacznie zwiększa bezpieczeństwo żołnierzy – tłumaczy Jerzy Lachmajer, technolog z bydgoskich zakładów.\nPodczas licznych testów materiał K42 poddawano wymyślnym próbom. Podgrzewano, przestrzeliwano i rażono odłamkami. W pełni potwierdził swoje zalety.\nBomby Mk 82 z pierwszej partii dostarczonej wojsku. Fot./Nitro-Chem.\n– Dziś Nitro-Chem to nie tylko produkcja i sprzedaż popularnego trotylu. To także centrum kompetencji w zakresie materiałów wysokoenergetycznych. W tym środków bojowych nowej generacji, w którym doskonalimy technologie i szukamy nowoczesnych rozwiązań dla obronności kraju. Takie połączenie stawia nas w światowej czołówce firm branży zbrojeniowej – podkreśla prezes Kozłowski.\nPomorski Nitro-Chem to centrum elaboracji amunicji w Polsce. Oprócz wytwarzania materiałów wybuchowych na potrzeby Wojska Polskiego oraz armii sojuszniczych, firma zajmuje się m.in. napełnianiem nimi min, bomb lotniczych oraz pocisków artyleryjskich i moździerzowych różnych kalibrów. W tym roku, po kilkunastomiesięcznych przygotowaniach, ruszyła w bydgoskiej spółce produkcja licencyjnych bomb lotniczych rodziny Mk-82. To klasyczne amerykańskie uzbrojenie m.in. dla wielozadaniowych samolotów F-16.\nNiemała część wytwarzanych w „Nitro-Chemie” materiałów wybuchowych sprzedawana jest odbiorcom cywilnym, używającym ich przede wszystkim w górnictwie oraz budowie dróg.\nBydgoski producent trotylu podbił Europę, sięgnął Ameryki, sprzedaje trinitrotoluen (TNT) od Japonii i Algierii po RPA i Chile. Dzieli się własnymi technologiami w Indochinach.\nPomorska fabryka, zatrudniająca 470 specjalistów, jest zdolna dostarczyć na rynek ponad 10 tys. ton trotylu rocznie. Zakład to obecnie największy producent TNT w krajach atlantyckiej koalicji. To także eksportowy prymus polskiej zbrojeniówki. Jak żaden inny zakład Polskiej Grupy Zbrojeniowej ponad 80 proc. przychodów czerpie z zagranicy. Zeszły rok był pod tym względem rekordowy: obroty spółki przekroczyły 280 mln zł.\nEksperci twierdzą, że dzięki jakości i miarkowaniu ceny bydgoski trotyl pobił nawet skandynawską konkurencję, bo ma doskonałe parametry użytkowe. Wyjątkowa czystość chemiczna (niska zawartość substancji nierozpuszczalnych) pozwala nabywcom na tworzenie własnych mieszanek wysokoenergetycznych. Ponadto, co nie mniej ważne, pozwala także na bezproblemowe elaborowanie amunicji.\nZnawcy rynku materiałów wybuchowych przyznają, że oprócz nadzwyczajnych właściwości polskiego TNT, to lekceważone w zbrojeniówce zamówienia offsetowe z USA (związane z kontraktem na samoloty F-16) i certyfikaty dostawcy US Army, pozwoliły bydgoskiemu producentowi w niespełna dekadę zbudować międzynarodową markę.\nPotem było już łatwiej. Materiały wysokoenergetyczne, zarówno do celów cywilnych jak i wojskowych, zamawiali Dyno Nobel (górnictwo), amerykański zbrojeniowy koncern General Dynamics, rakietowy, izraelski Rafael, państwowy przemysł surowców skalnych Algierii, Kanada i wyjątkowo długo nieufne górnicze i drogowe koncerny z RPA.\n3. Regionalna Baza Logistyczna z Krakowa unieważniła postępowanie przetargowe dotyczącego wyboru wykonawcy prac serwisowych ...


LosyZiemi.pl - Ciekawe zdjęcie Ziemi zza Księżyca\nJesteś tutaj : LosyZiemi.pl » Ciekawostki, Księżyc, Świat i Wszechświat » Ciekawe zdjęcie Ziemi zza Księżyca\nNiebieska Planeta, piękna jak zwykle, tym razem w obiektywie chińskiej sondy kosmicznej Chang’e 5-T1. Sonda okrążyła Księżyc w ramach misji, której celem jest testowanie nowej metody powrotu pojazdu kosmicznego na Ziemię. Taka procedura ma być wykorzystana podczas kolejnej, bardziej zaawansowanej misji, planowanej w 2017 roku. Sonda wystartowała w podróż 23 października, dziś w nocy ma wylądować w rejonie Mongolii Wewnętrznej.\nZiemia i Księzyc w obiektywie chińskiej sondy/Xinhua News Agency/eyevine /\nMisja Chang’e 5-T1 ma charakter ściśle techniczny. Chińscy inżynierowie na szczęście wyposażyli sondę w odpowiednią kamerę. Zawdzięczamy jej to piękne zdjęcie.\nChang’e 5-T1 wystartowała na pokładzie rakiety Długi Marsz 3C, z centrum kosmicznego Xichang w prowincji Syczuan. Na Ziemię wraca z prędkością około 40 tysięcy kilometrów na godzinę. Manewr lądowania poprzedzi seria odbić sondy od zewnętrznych warstw atmosfery, które pomogą jej częściowo wytracić prędkość. Ma to przypominać puszczanie „kaczek” na wodzie.\nMetoda jest dość skomplikowana, wejścia w atmosferę muszą dokonywać się pod odpowiednim kątem, by sonda nie odbiła i nie poleciała na zawsze w odległe obszary Układu Słonecznego. Zbyt ostre wejście w atmosferę mogłoby z kolei doprowadzić do jej zniszczenia.\nWedług agencji Xinhua, misja posłuży zebraniu danych i potwierdzeniu, że zarówno osłona termiczna, jak i urządzenia nawigacyjne i sterownicze działają poprawnie. Ta wiedza pomoże w planowaniu misji sondy Chang’e-5, która w 2017 roku ma lądować na Księżycu i przynieść stamtąd próbki gruntu.\nChang’e to imię chińskiej bogini Księżyca. Pierwsze dwie orbitalne misje sond Chang’e 1 i Chang’e 2 zakończyły sie sukcesem w 2007 i 2010 roku. Misja Chang’e 3 polegała w ubiegłym roku na dostarczeniu na powierzchnię Srebrnego Globu sondy Yutu. Mimo problemów technicznych Yutu wciąż przesyła na Ziemię dane. Chang’e 4, planowana na przyszły rok ma dostarczyć na Księżyc pierwszy chiński łazik. Dopiero potem przyjdzie czas na misję sondy Chang’e 5, która ma przynieść na Ziemię około 2 kilogramów księżycowego gruntu. Chińczycy chcą w ten sposób dołączyć do Amerykanów i Rosjan, jedynych narodów, którym taka misja się do tej pory udała.\n« Międzynarodowi darczyńcy oferują 3 miliardy dolarów na pomoc w ratowaniu słonego Jeziora Aralskiego\nPo dziesięciu latach sonda Rosetta zbliżyła się maksymalnie do komety 67P/Czuriumow-Gierasimienko, lądownik Philae 12 listopada wyląduje na komecie »\nNajwięcej dzisiaj: 174 o godz. 12:02 am UTC


Piękny, przytulny Apartament z widokiem na Góry, Zakopane i okolice\nPrzytulny apartament zlokalizowany jest tuż obok domów Villi Gorsky w Poroninie przed Zakopanym. Naszą lokalizację cechuje spokój i cisza, przy jednoczesnej bliskości do Zakopanego. Trasę można przebyć w 15 min. samochodem.\nApartament składa się z salonu z rozkładaną kanapą, łazienki oraz sypialni, w której możecie Państwo wypocząć na wygodnym, dwuosobowym łóżku z pięknym, pikowanym wezgłowiem. Aneks kuchenny wyposażyliśmy we wszystkie potrzebne sprzęty, co pozwala na komfortowe przygotowywanie posiłków oraz kawy, czy herbaty. W łazience znajduje się duży i wygodny prysznic oraz nietypowa, piękna umywalka, wykonana z kamienia. Całości dopełniają designerskie dodatki, jak lampy czy krzesła, a także okolicznościowe dekoracje, które tworzą unikalny nastrój. Dodatkowo, na Państwa życzenie możemy dołożyć kołyskę oraz zabawki dla małych dzieci. Ponadto, w całym apartamencie ciepłą atmosferę zapewnia ogrzewanie podłogowe.\nPodczas pobytu w apartamencie mogą Państwo korzystać z dużego ogrodu, na którym znajduje się sauna, plac zabaw dla dzieci, domek grillowy oraz miejsce na ognisko. Dzięki temu mogą Państwo cieszyć się niezakłóconym relaksem nie tylko na stokach czy trasach górskich, ale i w bezpośrednim otoczeniu apartamentu. Przy wejściu do apartamentu znajduje się taras z kwiatami, drzewa oraz – co najważniejsze – fotele ze stolikiem. Pijąc poranną kawę czy wieczornego drinka można cieszyć się pięknymi zachodami słońca oraz zachwycającą panoramą Polskich i Słowackich Tatr. Obok, na trawie można rozłożyć leżaki lub koce.\nObok apartamentu znajduje się dedykowany, prywatny parking. Możliwe jest również wyżywienie – w postaci smacznych posiłków dowożonych z lokalnych restauracji (z Poronina, czy Zakopanego). Służymy pomocą przy wyborze lokalnych atrakcji (m.in. stacji narciarskich oraz term), zamówieniu tortu, czy kwiatów na specjalne okazje.\nMaksymalna pojemność to 2+2.\nApartament Gorsky stworzyliśmy z myślą o parach, które szukają pojedynczego apartamentu zamiast całego domu. Natomiast dla większej liczby osób proponujemy nasze luksusowe, przestronne Ville. Apartament świetnie się sprawdza również jako dopełnienie oferty domów, gdy liczba gości przekracza pojemność domu.\nNasi Goście otrzymują możliwość nieodpłatnego jednorazowego skorzystania z sauny ogrodowej. Przy pobytach tygodniowych w cenę pobytu wliczone są trzy wejścia. Prosimy jednak o wcześniejszą rezerwację.\nKorzystanie z balii ogrodowej jest dodatkowo płatne.\n- balia ogrodowa (dodatkowo płatna)\n- bezpłatny jednorazowy dostęp do ogrodowej sauny suchej, przy pobytach tygodniowych w cenie pobytu dostępne są trzy wejścia do sauny\n- domek grillowy z murowanym grillem, ławami i stołem\n- miejsce na ognisko z metalowym rusztem\n- plac zabaw dla dzieci ze zjeżdżalnią, piaskownicą i huśtawką\n- rozległy duży ogród ze strumykiem i licznymi drzewami\n- meble wypoczynkowe na tarasie i leżaki ogrodowe\n- bezpłatny pakiet telewizji cyfrowej oraz Netflix\n- kawa, herbata, płatki śniadaniowe\n- pięknie pachnący płyn pod prysznic\n- suszarka do włosów i ręczników, na życzenie również suszarka do butów\n- w pełni wyposażona kuchnia: lodówka z zamrażarką, płyta indukcyjna, kuchenka mikrofalowa, zmywarka (zapewniamy kostki do zmywarki), ekspres ciśnieniowy do kawy, czajnik elektryczny, toster, naczynia i sztućce\n- książki i albumy o tematyce górskiej i przyrodniczej\n- na życzenie zestaw do gry w pokera\n- zabawki, pluszaki, gry i książeczki dla dzieci\n- na życzenie wyposażenie dla niemowląt: łóżeczko turystyczne, krzesełko do karmienia, przewijak\n- dodatkowo, w miarę dostępności: niania z kamerą, nosidełko w góry\n- transfer z dowolnego miejsca\n- kwiaty w apartamencie\n- powitalny kosz lub tort okolicznościowy\n- smakowite oscypki, korbacze i bundz\n- grzane wino z goździkami i pomarańczami lub gorąca herbata z rumem\n- piwne SPA\n- zimowy kulig z ogniskiem lub przejażdżka bryczką\n- psi zaprzęg\n- quady, buggy, off-road\n- usługi przewodnika tatrzańskiego


Pobiegną nie tylko zakochani. W niedzielę Bieg Walentynkowy - Aktualności - Sport.LoveKraków.pl\nStrona główna Bieganie Pobiegną nie tylko zakochani. W niedzielę Bieg Walentynkowy\n10.02.2017, 10:18 lovekrakow\nBieg Walentynkowy w Krakowie w 2016 roku fot. Anna Domowicz/LoveKraków.pl\nPonad 1000 osób pobiegnie w niedzielnym Biegu Walentynkowym, który odbędzie się w parku Jordana. Pięciokilometrowa trasa będzie miała kształt serca. Wydarzenie potrwa od godziny 12.30 do godziny 15.00.\nOsoby startujące indywidualnie mogą pobiec w kategorii „Do Wzięcia”, natomiast pary w Biegu Par. Do tej pory zapisało się 1010 uczestników – 503 kobiety i 507 mężczyzn. Po zakończeniu biegu, o godzinie 15.30 w sali audytoryjnej AGH - Centrum Dydaktyki „U2”, odbędzie się ceremonia i wręczenie nagród zwycięzcom.


Toyota Lublin - AUTOPARK - Opony wielosezonowe. Czy warto w nie inwestować? | Toyota\nRodzaje i typy żarówek w samochodzie Dowiedz się więcej Przyczyny i objawy rozładowanego akumulatora Dowiedz się więcej Wymiana oleju Jak wymienić olej silnikowy? Które paliwo jest lepsze, benzyna PB 95 czy PB 98? Co zatankować do naszego auta?\nFakty i mity na temat samochodów z napędem wodorowym Zeroemisyjne auto na prąd Przegląd okresowy w Serwisie Toyoty Pewność, niezawodność i wygoda Jak korzystać z gaśnicy samochodowej i co grozi za jej brak? Którą gaśnicę wybrać do samochodu? Czy hybrydą można holować przyczepę kempingową? Kemping, pomysł na letni wypoczynek Jak oszacować wartość rynkową samochodu? Kryteria wyceny samochodu Jak wybrać swój pierwszy samochód? Zasady, które pomogą przy wyborze pierwszego auta Co zrobić po zatankowaniu złego paliwa do auta? Pamiętajmy, nie zawsze oznacza to od razu tragedię Praktyczne porady jak jeździć samochodem w zimę Bezpieczeństwo w warunkach zimowych Jak poznać, z której strony jest wlew paliwa Sprawdzisz to w prosty sposób Wyprzedaż rocznika - ile można zaoszczędzić na kupnie samochodu? Co warto wiedzieć o wyprzedaży rocznika? Parkowanie na miejscu dla niepełnosprawnych Miejsce dla niepełnosprawnych - aktualne przepisy Jak dbać o skórzaną tapicerkę w samochodzie? Czyszczenie i pielęgnacja skórzanych powierzchni w aucie


Grać bez kalkulacji. Zapowiedź meczu Energi Czarnych Słupsk z PGE Turowem Zgorzelec | Głos Pomorza\nGrać bez kalkulacji. Zapowiedź meczu Energi Czarnych Słupsk z PGE Turowem Zgorzelec\nRafał Szymański, rafal.szymanski@mediaregionalne.pl 14.04.2013\nW niedzielę Energa Czarni Słupsk zagra z PGE Turowem Zgorzelec. Łukasz Capar\nW niedzielę Energa Czarni Słupsk zagra z PGE Turowem Zgorzelec. Słupszczanie przegrali wszystkie mecze z tym zespołem w tym sezonie. Bezpośrednia transmisja z meczu na GP24.PL.\nTo był inny niż zawsze początek konferencji prasowej, która odbyła się przed niedzielnym meczem Energi Czarnych z PGE Turowem Zgorzelec. Andrej Urlep, trener słupszczan, uśmiechał się albo odpowiadał pytaniem na pytanie. I trudno się jednak dziwić. Sytuacja w tabeli tak się układa, że jeśli Energa Czarni chce kalkulować przed zmaganiami play off i szukać sobie odpowiedniego rywala na pierwszą rundę tych decydujących spotkań, to teoretycznie powinna zacząć teraz przegrywać. Wtedy zostanie na szóstym miejscu. To daje większe prawdopodobieństwo gry z kimś z trójki: Anwil Włocławek, Trefl Sopot, Asseco Prokom Gdynia. Chociaż i to, tak naprawdę, nie jest pewne.\nOto zapis początku konferencji:\n"GP": - Trenerze, tabela się tak układa, że aby szukać łatwiejszych rywali w play off, trzeba zacząć przegrywać mecze.\nUrlep: - (śmiech). Mam pytanie. A jak będzie wyglądać pierwsza czwórka?\nGP: - Wydawało się, że w pierwszej dwójce będzie PGE Turów Zgorzelec i Stelmet Zielona Góra. A pod nimi będzie się tasowała kolejność. A Energa Czarni na tym skorzysta.\nUrlep: - A Stelmet może być trzeci.\nGP: - Jak wygra z Energą Czarnymi, to pójdzie wyżej.\nUrlep: - Oto pytanie. To wszystko jest... Nie, my zawsze gramy, aby wygrać. Będziemy grać z tym, z kim będziemy grać. Na pewno Stelmet i PGE Turów są dwoma najlepszymi drużynami w lidze.\nTym sposobem szkoleniowiec uciął spekulacje.\n- W meczu z Turowem zagramy na pewno pełnym składem. To trudny rywal. Niedawno w Zgorzelcu zagraliśmy bardzo nierówno, podobnie jak z Anwilem we Włocławku. Częściowo mecze były super, ale wyniki były słabsze. Turów nie oddał pięciu albo sześciu rzutów w 24 sekundy. A oni są najlepszą ofensywną drużyną w lidze. Z drugiej strony pozwoliliśmy im na zdobycie paru punktów, których nie powinni zdobyć - mówi o doświadczeniach gry przeciwko Zgorzelcowi słoweński trener.\nPGE Turów w szóstkach wygrał sześć gier, przegrał tylko dwie. Jest na tyle silny, że w tym sezonie słupszczanie nie potrafili z nimi wygrać.\nCzarni przegrali kolejny wyjazdowy mecz. Tym razem lepszy okazał się Księżak, który wygrał 88:85.\nW Łowiczu Księżak (piąte miejsce) wystąpi w roli gospodarza rywalizacji z Czarnymi Słupsk (wicelider). Spotkanie odbędzie się w sobotę (18 stycznia) o godz. 18. Bardzo trudny bój czeka podopiecznych Mantasa Cesnauskisa. O zwycięstwo trzeba będzie niezwykle twardo i ambitnie walcz...


Reklamacje - Meble Hubertus\nReklamacje\tKlaudia Janota\t2021-01-05T11:50:56+00:00\n• złożyć oświadczenie o obniżeniu ceny albo odstąpieniu od umowy, chyba, że Sprzedawca niezwłocznie i bez nadmiernych niedogodności dla Klienta wymieni wadliwy towar na wolny od wad albo wadę usunie. Ograniczenie to nie ma zastosowania, jeżeli towar był już wymieniony lub naprawiany przez Sprzedawcę albo Sprzedawca nie uczynił zadość obowiązkowi wymiany towaru na wolny od wad lub usunięcia wady. Obniżona cena powinna pozostawać w takiej proporcji do ceny wynikającej z umowy, w jakiej wartość towaru z wadą pozostaje do wartości towaru bez wady. Klient nie może odstąpić od umowy, jeżeli wada jest nieistotna,\n• żądać wymiany towaru na wolną od wad albo usunięcia wady. Sprzedawca jest obowiązany wymienić towar wadliwy na wolny od wad lub usunąć wadę w rozsądnym czasie bez nadmiernych niedogodności dla Klienta. Sprzedawca może odmówić zadośćuczynienia żądaniu Klienta, jeżeli doprowadzenie do zgodności z umową wadliwego towaru w sposób wybrany przez Klienta jest niemożliwe albo w porównaniu z drugim możliwym sposobem doprowadzenia do zgodności z umową wymagałoby nadmiernych kosztów.\n• w formie pisemnej na adres: Hubertus Company S.C., ul. Srokowiecka 22, 41 – 100 Siemianowice Śląskie,\n• w formie elektronicznej na adres: reklamacje@meblehubertus.pl,\n7. Roszczenie o usunięcie wady lub wymianę towaru na wolny od wad przedawnia się z upływem roku, licząc od dnia stwierdzenia wady, jednak w przypadku zakupu towarów przez Konsumenta, bieg terminu przedawnienia nie może zakończyć się przed upływem terminu, o którym w pkt 6. W tym terminie Klient może złożyć oświadczenie o odstąpieniu od umowy albo obniżeniu ceny z powodu wady towaru. Jeżeli Klient zażądał wymiany towaru na wolny od wad lub usunięcia wady, bieg terminu do złożenia oświadczenia o odstąpieniu od umowy albo obniżeniu ceny rozpoczyna się z chwilą bezskutecznego upływu terminu do wymiany rzeczy lub usunięcia wady.\n8. Towar w stosunku, do którego ujawniła się wada należy dostarczyć na adres: Hubertus Company S.C., ul. Srokowiecka 22, 41 – 100 Siemianowice Śląskie.\n• zwrócić się do Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z wnioskiem o rozwiązanie sporu pomiędzy Konsumentem a Sprzedawcą. Wojewódzkie Inspektoraty Inspekcji Handlowej oraz ich zamiejscowe oddziały prowadzą mediacje mające na celu rozstrzygnięcie sporu między Sprzedawcą a Konsumentem. Mediacje są prowadzone na wniosek Konsumenta lub z urzędu po wyczerpaniu procedury reklamacyjnej. Informacje dotyczące procedury mediacyjnej znajdują się w siedzibach oraz na stronach internetowych poszczególnych Wojewódzkich Inspektoratów Inspekcji Handlowej,\n• złożyć wniosek o rozpoznanie sprawy przed stałym polubownym sądem konsumenckim, działającym przy Wojewódzkim Inspektoracie Inspekcji Handlowej,\n• skorzystać z bezpłatnej pomocy prawnej u miejskich lub powiatowych rzeczników konsumentów,\n• skorzystać z pomocy prawnej świadczonej przez organizacje pozarządowe takie jak Federacja Konsumentów, Stowarzyszenie Konsumentów Polskich. Porady udzielane są pod bezpłatnym numerem infolinii konsumenckiej 0 800 007 707 lub drogą elektroniczną: porady@dlakonsumentow.pl\n2. Konsument może również złożyć skargę za pośrednictwem platformy ODR (online dispute resolution) dostępnej pod adresem elektronicznym: http://ec.europa.eu/consumers/odr/ Europejska platforma ODR stanowi jeden wspólny punkt dostępu dla konsumentów i przedsiębiorców, umożliwiający pozasądowe rozstrzyganie sporów dotyczących zobowiązań umownych, wynikających z zawartej internetowej umowy sprzedaży i / lub zawartej internetowej umowy o świadczenie usług. Jednocześnie przypominamy, iż adres poczty elektronicznej firmy Hubertus Company S.C. do kontaktu z Klientami to: reklamacje@meblehubertus.pl\n1. Reklamacje dotyczące usług świadczonych drogą elektroniczną, można zgłaszać za pośrednictwem poczty e-mail na adres: reklamacje@meblehubertus.pl a także w formie pisemnej na adres: Hubertus Company S.C., ul. Srokowiecka 22, 41 – 100 Siemianowice Śląskie.


Drewniany most, kolekcja naturalna, 0+ Bamadoo.pl - Sklep dla Mamy i Dziecka\n» Drewniany most, kolekcja naturalna, 0+\nDrewniany most, kolekcja naturalna, 0+\nCzarno-białe płyty do budowania, kolekcja naturalna, 0+, Grimm`s\nDeski budowlane Grimm's w kontrastujących ze sobą kolorach białym i czarnym stanowią doskonałe uzupełnienie m.in.\nCzarno-biały domek, kolekcja naturalna, 1+, Grimm`s\nDeski budowlane Grimm's stanowią doskonałe uzupełnienie m.in.\nDrewniany domek, kolekcja naturalna, 1+, Grimm`s\nMały zestaw pudełek, kolekcja naturalna, 0+, Grimm`s\nDaj dziecku do zabawy 5 drewnianych pudełek różnej wielkości a znajdzie dla nich "milion" zastosowań. Ustawi z nich piramidę lub wieżę, jak kto woli.\nTen zestaw to klasyka gatunku. Proste formy i duże rozmiary sprawiają, że komplet idealnie nadaje się jako pierwsze klocki dla dziecka. Brzdąc powinien być nimi zachwycony.\nTroje przyjaciół na łódce, kolekcja naturalna, 1+, Grimm`s\nZestaw miseczek drewnianych, kolekcja naturalna, 1+ Grimm's


www.gosc.pl → Przykład niewesoły\nW piątkowe popołudnie we wszystkich serwisach informacyjnych królowała informacja o decyzji Watykanu w sprawie abp. Wesołowskiego.\nTrzeba przyznać, że decyzja jest zaskakująca, pozytywnie, jednak powiem szczerze, że spodziewałem się czegoś innego w Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, która jest także Światowym Dniem Modlitwy o Uświęcenie Kapłanów.\nInformacje z cyklu "ksiądz pedofil" nigdy nie podcinają mi skrzydeł. Raczej mobilizują, choć powodują wielki smutek. Może komuś chodziło o to, żeby łatwiej było wzbudzić w czasie modlitwy intencję o uświęcenie kapłanów? W sumie, czemu nie? Ale przecież uświęcenie to nie tylko niezbędne oczyszczenie.\nMimo wszystko uważam, że do świętości pociągają bardziej przykłady pozytywne, raczej ludzie wielcy, a nie mali, kapłani z powołania, którzy czegoś w życiu chcą, robią coś niezwykłego, albo nawet rzeczy zwykłe, ale niezwykle. Takich na szczęście wciąż nie brakuje w wielu zakątkach świata i w Polsce. Niestety w piątek królował przykład raczej... niewesoły.\nCiekawe, czy można było inaczej? A może po prostu tak być musiało?\ndodane 28.06.2014 21:10


Podaruj SPA Zaczynamy!\nPo kilku miesiącach intensywnych przygotowań, wytążonej pracy połączonej z niezachwianą wiarą w sukces i sens naszych działań nadszedł ten długo wyczekiwany przez nas moment - zaczynamy!\nIdeą naszego przedsięwzięcia jest popularyzowanie usług SPA i wellness poprzez zachęcanie do zakupu bonów podarunkowych SPA i obdarowywania nimi osób bliskich, przyjaciół, klientów i kontrahentów. Na naszych stronach oferować będziemy uniwersalne bony SPA na atrakcyjne usługi oraz pakiety usług SPA do zrealizowania w najlepszych starannie wyselekcjonowanych hotelach i salonach Day SPA z terenu całej Polski. Pragniemy, aby wizyty w SPA stały się dla naszych Klientów równie popularne i częste, co wspólne wypady do restauracji, kina czy teatru.\nOfertę naszą będziemy stale uatrakcyjniać i modyfikować dostosowując ją do zbliżających się okazji (świąt) i oczekiwań naszych Klientów. W nadchodzących miesiącach będziemy też sukcesywnie rozbudowywać bazę obiektów współpracujących. W tym miejscu serdecznie dziękujemy tym, którzy obdarzyli nas zaufaniem i zdecydowali się być z nami od samego początku!


Box Office: 1-3 grudnia. Czy “Liga Sprawiedliwości” przebije “Człowieka ze stali”? | BatCave\n« “Justice League”: nowa porcja zdjęcie z filmu i zza kulis\nKomiksy w USA 6 grudnia 2017 »\nSpadek w reszcie świata był nieco korzystniejszy (równe 50%). Przychody z dni 1-3 grudnia wyniosły $35,7 mln, a w sumie na międzynarodowych rynkach przekroczyły $370 milionów. Zdecydowanie najmocniejszym krajem poza USA dla “Justice League” są Chiny, w których Batman i spółka zarobili już $98,5 miliona, pokonując wyniki osiągnięte przez wszystkie dotychczasowe filmy kinowego uniwersum DC. Niestety, przed Ligą nie ma już żadnych premier, które mogłyby poprawić żywotność filmu w przyszłych tygodniach.\nWedług dzisiejszych szacunków studia, przychody “Ligi Sprawiedliwości” z całego świata wynoszą obecnie $567,4 miliona. Wciąż wielką niewiadomą pozostaje, czy “Justice League” wybroni się z bycia najgorzej zarabiającym filmem DCEU. Póki co, stawkę zamyka “Człowiek ze stali”, który w 2013 roku na całym świecie zgarnął $668 milionów.\nŹródła: BoxOfficeMojo, Deadline 1, 2\nKolejny spot “Batman v Superman: Dawn of Justice” Można już obejrzeć kolejny międzynarodowy spot TV "Batman v Superman: Dawn of Justice", […]\nTen film, aguaman i pewnie jeszcze ww2 i to by bylo na tyle jezeli chodzi o istnienie dceu.\nW odpowiedzi do taka prawda\nJakby nie było, to oficjalnie nigdy nie było DCEU (DC Extended Universe). Termin ten nie jest stosowany przez WB, tylko przez media i fanów.\nJakby nie bylo, ludzie sie na napalili na the batman, a moze się zaraz okazać, ze film nigdy nie powstanie.\nPowstanie bo nie ma połączenia z tymi filmami. The Batman ma się dziać w przeszłości jak Batman jest młody dlatego ma go zagrać Jake Gyllenhaal, a przynajmniej tego aktora chce reżyser filmu.\nUwaga, mamy tutaj gościa z przeciekami prosto z hooliłudu. 🙄\nA ty taka prawda byłeś, że wiesz xD?\nShazam jeszcze będzie. Spokojnie 🙂


Sesderma Salises + C-VIT Eye Contour Cream ZESTAW Krem-żel nawilżający 50 ml + Krem pod oczy 15 ml - Opinie i Ceny • Sklep Topestetic\nStrona Główna Marki Sesderma C-Vit Salises + C-VIT Eye Contour Cream ZESTAW Krem-żel nawilżający 50 ml + Krem pod oczy 15 ml\nSesderma Salises + C-VIT Eye Contour Cream\nZESTAW Krem-żel nawilżający 50 ml + Krem pod oczy 15 ml\n"Najlepszy krem pod oczy jaki miałam, świetnie nawilża, pięknie rozświetla okolice pod okiem i bardzo dobrze sprawdza się pod makijażem,..."\n228,13 zł -78,14 zł\nRodzaj: Krem, Krem-żel\nWskazanie: Cienie i obrzęki pod oczami, Łojotok, Trądzik pospolity, Utrata jędrności, Zaskórniki/ rozszerzone pory, Zmarszczki\nSkładniki: Dysmutaza ponadtlenkowa (SOD), Kwas salicylowy, Miłorząb japoński, Pantenol, Peptydy, Rumianek, Ryż, Soja, Witamina C, Witamina E, Witaminy z grupy B\nNajlepszy krem pod oczy jaki miałam, świetnie nawilża, pięknie rozświetla okolice pod okiem i bardzo dobrze sprawdza się pod makijażem, narazie nie zauważyłam rozjaśnienia cieni, ale może zbyt krótko go stosuję. Na pewno kupię drugie opakowanie.\nKończę pierwsze opakowanie i nie ostatnie. Używam tego kremu na dzień pod makijaż, pięknie nawilża i co najważniejsze rozjaśnia cienie pod oczami. Jest wydajny polecam.\nPolecam 6 plus\nKrem pod oczy - zużyłam już kilka opakowań. Bardzo przyjemny. Rozjaśniający. Co do kremu Salises, Sesderna nie zawodzi i ta linia również nie zawiodła. Jestem zadowolona. Super konsystencja, łatwo się aplikuje, bo pompka podaję idealną dozę kremu. Nic się nie wylewa dodatkowo. Cera ukojona.\nKrem z wit. C pod oczy fajnie nawilża, rozjaśnia i wyrównuje koloryt. Krem Salises łagodzi, nawilża, reguluje wydzielanie sebum. Polecam!!!\nOba produkty bardzo polecam to moje kolejne opakowania i na pewno nie ostatnie\nKrem pod oczy rozjaśnia\nKrem na twarz bardzo dobrze radzi sobie z wypryskami\nKrem /żel Salises jest rewelacyjny. To już moje kolejne opakowanie. Świetnie nawilża skórę, zawęża pory i eliminuje powstawanie nowych niespodzianek na twarzy. Po raz pierwszy zakupiłam to w zestawie z kremem pod oczy C vit. Krem ok, choć nie robi wow, w przeciwieństwie do Salises.\nKrem pod oczy świetnie nawilża, ma dość ciężką (ale nie za ciężka) formułę. Nie podrażnia mi oczu, jest bardzo wydajny. Widzę poprawę po zastosowaniu produktu. Krem do twarzy pozytywnie wpłynął na stan mojej skóry, ma lekką formułę szybko się wchłania. Zaskórniki są dużo mniej widoczne, pory zwężone. Serdecznie polecam.\nKrem do twarzy poleciła mi kosmetolog. Naprawdę świetny kosmetyk. Używam codziennie wieczorem. Buteleczka wystarcza na ok pół roku.Moja problematyczna cera trochę się uspokoiła. Co prawda nie czuć jakiegoś super nawilżenia ale krostki przestały wyskakiwać.\nKrem pod oczy to świetne uzupełnienie pielęgnacji. Wydajny, miła konsystencja.\nKrem salises to mast have. Mam cerę problematyczną, bardzo cienką, rozszerzone pory, naczynka. Bardzo szybko się zapycha. Ten krem po 2 miesiącach regularnego stosowania zdziałał cuda. Dobrze nawilża. Krem Vit-c - szału nie ma, ale fajnie nawilża. Polecam\nŚwietny krem o lekkiej konsystencji, od kiedy go używam zauważyłam mniej wyprysków, a te które się pojawiły szybko się goja. Trzyma mieszana skórę w ryzach. Nie powoduje efektu ściągnięcia. Polecam\nJak zawsze bezbłednie\nSalises. Idealny dla mojej tłustej cery ze skłonnością do wyprysków i zaskórnikami. Przy regularnym stosowaniu (używam raz dziennie- rano, wieczorem azelac) pozbył się większości wągrów z nosa i brody. Będzie ze mną już zawsze. Krem pod oczy c-vit bomba na cienie pod oczami. Polecam\nKram pod oczy z vit c\nKrem pod oczy z witamina C jest super rozświetla cerę pod oczami i do tego pięknie pachnie gorąco polecam jest bardzo wydajny więc się opłaca bo mieć.\nKrem idelany do cery trądzikowej. Twarz jest nawilżona, a makijaż utrzymuje się na dłużej. Idealnym uzupełnieniem jest krem pod oczy. Stosuje zaledwie od kilku dni, ale juz mogę zdecydowanie polecieć :)\nKrem pod oczy nawilża i wygładza lekkie zmarszczki, nie zauważyłam jednak by cienie pod oczami się zmniejszyły. Krem salises lekko zniwelował trądzik, jednak moja cera potrzebuje czegoś innego.\nPytanie o Sesderma Salises + C-VIT Eye Contour Cream