Zasady realizacji i rozliczania projektów w Działaniu 1.4 – ppt pobierz\nZasady realizacji i rozliczania projektów w Działaniu 1.4 – 4.1\nOpublikowałKazimiera Gajek Został zmieniony 4 lata temu\nPrezentacja na temat: "Zasady realizacji i rozliczania projektów w Działaniu 1.4 – 4.1"— Zapis prezentacji:\n1 Zasady realizacji i rozliczania projektów w Działaniu 1.4 – 4.1\nProgram Operacyjny Innowacyjna Gospodarka Zasady realizacji i rozliczania projektów w Działaniu 1.4 – 4.1 Wsparcie na prace badawcze i rozwojowe oraz wdrożenie wyników tych prac Agencja Rozwoju Pomorza S.A Gdańsk, dn. 10 marca 2011 r. Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n2 Działanie 1.4 Zapisy umowy o dofinansowanie projektu\nZasady rozliczania projektów Przygotowanie wniosku o płatność Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n3 ZAPISY UMOWY o dofinansowanie\nI Etap Projektu (1.4) obejmuje realizację pełnego zakresu rzeczowego związanego z przeprowadzeniem badań przemysłowych i/lub prac rozwojowych, zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie ZAPISY UMOWY o dofinansowanie Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\nWarunkiem uznania wydatków za kwalifikujące się do objęcia wsparciem jest poniesienie ich przez Beneficjenta w okresie kwalifikowalności wydatków, w związku z realizacją Projektu, zgodnie z postanowieniami Umowy, katalogiem wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem określonym w Rozporządzeniu oraz zasadami racjonalnej gospodarki finansowej, w szczególności zaś najkorzystniejszej relacji nakładów do rezultatów. Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n5 WYDATKI KWALIFIKOWANE muszą spełniać warunki\nsą niezbędne do prawidłowej realizacji Projektu; zostały wskazane w Harmonogramie rzeczowo-finansowym zostały faktycznie poniesione w okresie kwalifikowalności wydatków i nie wcześniej niż dzień po dniu złożenia wniosku o udzielenie wsparcia; - zostały zweryfikowane i zatwierdzone przez Instytucję Wdrażającą / Instytucję Pośredniczącą II stopnia; - zostały prawidłowo udokumentowane; Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n6 WYDATKI KWALIFIKOWANE termin poniesienia\nW przypadku rozpoczęcia przez Beneficjenta realizacji Projektu przed dniem rozpoczęcia okresu kwalifikowalności wydatków wszystkie wydatki w ramach Projektu stają się niekwalifikującymi do objęcia wsparciem. Rozpoczęcie realizacji Projektu przed dniem rozpoczęcia okresu kwalifikowalności wydatków stanowi przesłankę wypowiedzenia Umowy w trybie określonym w § 12 ust. 3 pkt 2. Za rozpoczęcie realizacji Projektu uznaje się dzień rozpoczęcia robót budowlanych, prac rozwojowych, badań przemysłowych lub zaciągnięcia pierwszego zobowiązania Beneficjenta do zamówienia towarów i usług związanych z realizacją Projektu. Nie stanowią rozpoczęcia realizacji Projektu czynności podejmowane w ramach działań przygotowawczych, w szczególności studia wykonalności, usługi doradcze związane z przygotowaniem Projektu, w tym analizy przygotowawcze (techniczne, finansowe, ekonomiczne), oraz przygotowanie dokumentacji związanej z wyborem wykonawcy. Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n7 WYDATKI KWALIFIKOWANE termin poniesienia\nZrealizowanie Projektu oznacza wykonanie pełnego zakresu rzeczowego Projekt zgodnie z Harmonogramem rzeczowo-finansowym oraz udokumentowanie wykonania robót, dostaw i usług zgodnie z Umową, odpowiednimi protokołami odbioru lub innymi dokumentami potwierdzającymi zgodność realizacji Projektu z warunkami Umowy oraz zrealizowanie przez Beneficjenta pełnego zakresu finansowego Projektu, co oznacza zrealizowanie przez Beneficjenta wszystkich płatności w ramach Projektu, tj. poniesienie wydatków i pozyskanie dokumentów stanowiących podstawę uznania wydatków za kwalifikujące się do objęcia wsparciem w ramach Projektu. Wydatki poniesione po zakończeniu okresu kwalifikowalności wydatków nie będą uznane za kwalifikujące się do objęcia wsparciem. Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n8 WYPŁATA DOFINANSOWANIA\nPodstawą wypłaty dofinansowania jest złożenie przez Beneficjenta prawidłowo wypełnionego w Generatorze wniosków o płatność, dostępnym na stronie internetowej oraz kompletnego wniosku o płatność, w formie papierowej i tożsamej z nią wersji elektronicznej, w obowiązującym formacie zatwierdzonym przez Instytucję Zarządzającą POIG. O tożsamości obu wersji rozstrzyga suma kontrolna. Beneficjent składa wniosek wraz z załącznikami. Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n9 ZAŁĄCZNIKI do wniosku o płatność\nkopie dokumentów księgowych (faktur lub dokumentów o równoważnej wartości dowodowej), potwierdzających poniesione wydatki, wraz z kopiami dokumentów potwierdzających dokonanie zapłaty, opisanych w sposób umożliwiający ich przypisanie do określonych pozycji w Harmonogramie rzeczowo-finansowym, poświadczonych przez upoważnioną osobę za zgodność z oryginałem; kopie protokołów odbioru dokumentujących wykonanie robót, kopie dokumentów potwierdzających przyjęcie środków trwałych do użytkowania lub kopie innych dokumentów potwierdzających zgodność realizacji Projektu z warunkami Umowy; w przypadku zawarcia umowy leasingu, kopia umowy leasingu (dotyczy pierwszego wniosku o płatność); Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n10 w przypadku nabycia prawa własności budynku lub budowli\nw przypadku nabycia prawa własności lub prawa użytkowania wieczystego gruntu opinia rzeczoznawcy majątkowego potwierdzającą, że cena nabycia nie przekracza wartości rynkowej gruntu, określonej na dzień nabycia oraz oświadczenie podmiotu zbywającego grunt, iż w okresie 7 lat poprzedzających datę nabycia gruntu, jego zakup nie był współfinansowany ze środków wspólnotowych ani z krajowych środków pomocy publicznej lub pomocy de minimis; w przypadku nabycia prawa własności budynku lub budowli - opinia rzeczoznawcy majątkowego potwierdzającą, że cena nabycia nie przekracza wartości rynkowej nieruchomości, określonej na dzień nabycia, - opinia rzeczoznawcy budowlanego potwierdzającą, że nieruchomość może być używana w określonym celu, zgodnym z celami projektu objętego dofinansowaniem, lub określającą zakres niezbędnych zmian lub ulepszeń oraz oświadczenie podmiotu zbywającego nieruchomość, iż w okresie 7 lat poprzedzających datę nabycia nieruchomości, jej zakup nie był współfinansowany ze środków wspólnotowych ani z krajowych środków pomocy publicznej lub pomocy de minimis; Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n11 w przypadku zakupu używanego środka trwałego\noświadczenie sprzedającego o tym, iż w okresie 7 lat poprzedzających datę nabycia środka trwałego, jego zakup nie był współfinansowany ze środków wspólnotowych ani z krajowych środków pomocy publicznej lub pomocy de minimis, oświadczenie Beneficjenta o tym, iż cena używanego środka trwałego nie przekracza jego wartości rynkowej określonej na dzień nabycia i jest niższa niż cena podobnego, nowego środka trwałego, oświadczeniem sprzedającego określającym zbywcę środka trwałego, miejsce i datę jego zakupu; w przypadku wynagrodzeń wraz z pozapłacowymi kosztami pracy Beneficjent przedkłada karty pracy pracowników sporządzone zgodnie z wzorem, o którym mowa w § 16 ust. 5 pkt 3; Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n12 w przypadku wniosku o płatność końcową dla I Etapu Projektu\nw przypadku kosztów amortyzacji budynków lub sprzętu i aparatury Beneficjent przedkłada kopię tabeli amortyzacyjnej lub wyciąg z tabeli amortyzacyjnej, potwierdzony przez osobę, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych; w przypadku wniosku o płatność końcową dla I Etapu Projektu a) sprawozdanie potwierdzające zakończenie badań przemysłowych lub prac rozwojowych objętych dofinansowaniem w ramach Umowy, b) analiza ekonomiczna i badania rynkowe potwierdzające celowość wdrożenia wyników badań lub prac, o których mowa w lit. a; Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n13 oświadczenie Beneficjenta o braku występowania na rynku co najmniej\nwraz z pierwszym wnioskiem o płatność w ramach I Etapu Beneficjent składa pełną dokumentację oddziaływania projektu na środowisko, zgromadzoną w ramach ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz pozwolenia na budowę, w przypadku, gdy Projekt na I Etapie uwzględnia przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko lub na obszar/potencjalny obszar Natura 2000 oraz przeprowadzana była ponowna ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wraz z pierwszym wnioskiem o płatność w ramach II Etapu Beneficjent składa pełną dokumentację oddziaływania projektu na środowisko wraz z pozwoleniem na budowę, w przypadku, gdy Projekt na II Etapie uwzględnia przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko lub na obszar/potencjalny obszar Natura 2000, oświadczenie Beneficjenta o braku występowania na rynku co najmniej potencjalnych dostawców – jeśli dotyczy, KOPIE DOKUMENTÓW - każda strona musi być poświadczona za zgodność z oryginałem przez osobę upoważnioną do reprezentowania Beneficjenta Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n14 Beneficjent zobowiązany jest do osiągnięcia założonych celów i wskaźników określonych we wniosku o dofinansowanie oraz w Umowie. Beneficjent zobowiązuje się zapewnić trwałość efektów Projektu i utrzymać inwestycję w województwie, w którym została zrealizowana, przez okres 3 lat od dnia zakończenia realizacji Projektu dla mikroprzedsiębiorcy, małego i średniego przedsiębiorcy oraz 5 lat od dnia zakończenia realizacji Projektu dla dużego przedsiębiorcy, przy czym nie jest niezgodna z warunkiem utrzymania inwestycji wymiana przestarzałych instalacji lub sprzętu w związku z szybkim rozwojem technologicznym. Okres trwałości efektów projektu ustala się na podstawie statusu przedsiębiorcy obowiązującego w dniu wejścia w życie Umowy. Beneficjent zobowiązuje się do niedokonywania, w okresie wskazanym w ust. 2, zasadniczych modyfikacji Projektu, o których mowa w art. 57 Rozporządzenia 1083/2006. Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n15 MONITOROWANIE Beneficjent, za zgodą Instytucji Wdrażającej/Instytucji Pośredniczącej II stopnia może zbyć środek trwały, przestarzały w związku z szybkim rozwojem technologicznym, nabyty z wykorzystaniem dofinansowania. Beneficjent w takim przypadku jest zobowiązany zakupić ze środków własnych inny środek trwały w terminie 3 miesięcy od dnia sprzedaży środka trwałego, przestarzałego w związku z szybkim rozwojem technologicznym, dzięki któremu możliwe będzie utrzymanie celu realizacji Projektu. Beneficjent jest zobowiązany do poinformowania Instytucji Wdrażającej/Instytucji Pośredniczącej II stopnia o zakupie nowego środka trwałego, w terminie 14 dni od dnia zakupu. Jeżeli środek trwały zostanie zakupiony za cenę niższą niż cena, która podlegała dofinansowaniu, Beneficjent jest zobowiązany do zwrotu różnicy w kwocie dofinansowania, na rachunek bankowy oraz w terminie określonym w wezwaniu Instytucji Wdrażającej/Instytucji Pośredniczącej II stopnia. Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n16 ZMIANY W PROJEKCIE W przypadku zaistnienia okoliczności mogących opóźnić realizację zadania, określonego w Harmonogramie rzeczowo-finansowym, nie później niż 30 dni przed dniem upływu okresu realizacji zadania, Beneficjent jest zobowiązany wystąpić z pisemnym wnioskiem o wydłużenie okresu realizacji zadania. Wraz z wnioskiem Beneficjent jest zobowiązany złożyć pisemne uzasadnienie przyczyn niedotrzymania terminu realizacji zadania, aktualny Harmonogram rzeczowo-finansowym oraz aktualny harmonogram płatności. Nie wymaga zmiany w formie aneksu do umowy zmiana okresu realizacji zadania, o ile nie powoduje to zmiany okresu kwalifikowalności wydatków Projektu i jego Etapu. Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n17 ZMIANY W PROJEKCIE W przypadku zaistnienia okoliczności mogących opóźnić realizację Projektu lub jego Etapu, nie później niż 30 dni przed dniem upływu okresu kwalifikowalności wydatków Projektu lub jego Etapu, Beneficjent jest zobowiązany wystąpić z pisemnym wnioskiem o wydłużenie okresu realizacji Projektu lub jego Etapu. Wraz z wnioskiem Beneficjent jest zobowiązany złożyć pisemne uzasadnienie przyczyn niedotrzymania terminu realizacji Projektu lub jego Etapu, aktualny Harmonogram rzeczowo-finansowy oraz aktualny harmonogram płatności. Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n18 ZMIANY W PROJEKCIE Beneficjent jest uprawniony do dokonania przesunięcia pomiędzy poszczególnymi kategoriami wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem do 10% wartości kwoty danej kategorii wydatków, z której następuje przesunięcie, bez względu na poziom wzrostu kategorii wydatków, do której następuje przesunięcie. Niedopuszczalne są przesunięcia pomiędzy wydatkami kwalifikującymi się do objęcia wsparciem w ramach I Etapu Projektu a wydatkami kwalifikującymi się do objęcia wsparciem w ramach II Etapu Projektu, ani między komponentami, tj. badaniami przemysłowymi i pracami rozwojowymi. Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n19 PROMOCJA Beneficjent jest zobowiązany do informowania opinii publicznej o fakcie otrzymania dofinansowania na realizację Projektu ze środków POIG zarówno w trakcie realizacji Projektu jak i po jego zakończeniu. Beneficjent zobowiązany jest do realizacji działań informacyjnych i promocyjnych poprzez umieszczenie, co najmniej: - emblematu Unii Europejskiej, spełniającego normy graficzne określone w załączniku I do rozporządzenia 1828/2006, oraz odniesienie do Unii Europejskiej; - odniesienie do Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego; - hasła określonego przez Instytucję Zarządzającą, podkreślającego wartość dodaną pomocy Wspólnoty, „Fundusze Europejskie – dla rozwoju innowacyjnej gospodarki” lub” Dotacje na innowacje”, najlepiej z wyrażeniem „Inwestujemy w Waszą przyszłość”. Postanowienia nie mają zastosowania do małych materiałów promocyjnych,\to których mowa w Rozporządzeniu 1828/2006 Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n20 Działanie 4.1 Zapisy umowy o dofinansowanie projektu\n21 zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie.\nII Etap Projektu obejmuje realizację pełnego zakresu rzeczowego związanego z wdrożeniem wyników badań przemysłowych lub prac rozwojowych powstałych w ramach I Etapu Projektu do działalności gospodarczej przedsiębiorcy, zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie. Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n22 ZAPISY UMOWY Beneficjent może otrzymać dofinansowanie na realizację II Etapu Projektu pod warunkiem zakończenia i prawidłowego rozliczenia I Etapu Projektu zgodnie z zasadami i warunkami określonymi w Umowie. Warunkiem koniecznym przyznania dofinansowania na realizację II Etapu Projektu jest potwierdzenie celowości wdrożenia wyników I Etapu Projektu. Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n23 ZAPISY UMOWY Po spełnieniu warunków przyznania dofinansowania II Etapu Projektu, Instytucja Wdrażająca/Instytucja Pośrednicząca II stopnia, informuje pisemnie Beneficjenta o przyznaniu dofinansowania na realizację II Etapu Projektu w terminie 14 dni od zatwierdzenia wniosku o płatność, złożonego po zakończeniu I Etapu Projektu. W przypadku, gdy Beneficjent nie spełni warunków przyznania dofinansowania II Etapu Projektu, Beneficjent nie może zgłaszać roszczeń do kwoty dofinansowania. W sytuacji, gdy Beneficjent nie spełni warunków przyznania dofinansowania II Etapu Projektu, Beneficjent zachowuje prawo do otrzymania dofinansowania na realizację I Etapu Projektu zgodnie z zasadami i warunkami określonymi w Umowie oraz Rozporządzeniu. Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n24 ZAPISY UMOWY Beneficjent może rozpocząć realizację II Etapu Projektu przed otrzymaniem informacji pisemnej, o której mowa w ust. 6, jednakże w takim przypadku Beneficjent ponosi wydatki na własne ryzyko, bez gwarancji otrzymania dofinansowania na realizację II Etapu Projektu. Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\nW przypadku, gdy Projekt na II Etapie uwzględnia przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko lub na obszar/potencjalny obszar Natura 2000 Beneficjent zobowiązany jest do dostarczenia wraz z pierwszym wnioskiem o płatność w ramach II Etapu pozwolenia na budowę wraz z pełną dokumentacją oddziaływania Projektu na środowisko. Beneficjent zobowiązany jest do dostarczenia dokumentacji oddziaływania Projektu na środowisko zgodnej z Wytycznymi Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięć współfinansowanych z krajowych lub regionalnych programów operacyjnych oraz ustawą o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, z zastrzeżeniem art. 153 tej ustawy, pod rygorem wypowiedzenia Umowy zgodnie z § 12 ust. 3 pkt 17. Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\nTreść wytycznych jest publicznie dostępna na stronie internetowej Ministerstwa Rozwoju Regionalnego. Dofinansowanie będzie wypłacone pod warunkiem, że przedstawiona dokumentacja oddziaływania Projektu na środowisko spełnia wymagania określone w ww. ustawie i ww. Wytycznych. O miejscu publikacji, zmianie oraz terminie, od którego Wytyczne lub ich zmiany powinny być stosowane, Minister Rozwoju Regionalnego informuje w komunikacie zamieszczonym w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”. W przypadku, jeżeli pomiędzy dniem zawarcia Umowy a dniem złożenia pierwszego wniosku o płatność, nastąpi zmiana Wytycznych Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięć współfinansowanych z krajowych lub regionalnych programów operacyjnych, która może mieć wpływ na realizację obowiązków i praw Stron w tym zakresie, Umowa będzie aneksowana w sposób umożliwiający realizację nowych praw i obowiązków. Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n27 KWALIFIKOWALNOŚĆ WYDATKÓW\n28 WYDATKI KWALIFIKOWANE muszą spełniać warunki\nsą niezbędne do prawidłowej realizacji Projektu; zostały wskazane w Harmonogramie rzeczowo-finansowym zostały faktycznie poniesione w okresie kwalifikowalności wydatków i nie wcześniej niż dzień po dniu złożenia wniosku o udzielenie wsparcia; - zostały zweryfikowane i zatwierdzone przez Instytucję Wdrażającą / Instytucję Pośredniczącą II stopnia; -\tzostały prawidłowo udokumentowane; Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n29 WYPŁATA DOFINANSOWANIA\n30 ZAŁĄCZNIKI do wniosku o płatność\n31 w przypadku nabycia prawa własności budynku lub budowli\n32 w przypadku zakupu używanego środka trwałego\n- oświadczenie sprzedającego o tym, iż w okresie 7 lat poprzedzających datę nabycia środka trwałego, jego zakup nie był współfinansowany ze środków wspólnotowych ani z krajowych środków pomocy publicznej lub pomocy de minimis, - oświadczenie Beneficjenta o tym, iż cena używanego środka trwałego nie przekracza jego wartości rynkowej określonej na dzień nabycia i jest niższa niż cena podobnego, nowego środka trwałego, - oświadczeniem sprzedającego określającym zbywcę środka trwałego, miejsce i datę jego zakupu; w przypadku wynagrodzeń wraz z pozapłacowymi kosztami pracy Beneficjent przedkłada karty pracy pracowników sporządzone zgodnie z wzorem, o którym mowa w § 16 ust. 5 pkt 3; Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n33 w przypadku wniosku o płatność końcową dla I Etapu Projektu\n34 wraz z pierwszym wnioskiem o płatność w ramach I Etapu Beneficjent składa pełną dokumentację oddziaływania projektu na środowisko, zgromadzoną w ramach ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz pozwolenia na budowę, w przypadku, gdy Projekt na I Etapie uwzględnia przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko lub na obszar/potencjalny obszar Natura 2000 oraz przeprowadzana była ponowna ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wraz z pierwszym wnioskiem o płatność w ramach II Etapu Beneficjent składa pełną dokumentację oddziaływania projektu na środowisko wraz z pozwoleniem na budowę, w przypadku, gdy Projekt na II Etapie uwzględnia przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko lub na obszar/potencjalny obszar Natura 2000, oświadczenie Beneficjenta o braku występowania na rynku co najmniej 3 potencjalnych dostawców – jeśli dotyczy, KOPIE DOKUMENTÓW - każda strona musi być poświadczona za zgodność z oryginałem przez osobę upoważnioną do reprezentowania Beneficjenta Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n35 Beneficjent zobowiązany jest do osiągnięcia założonych celów i wskaźników określonych we wniosku o dofinansowanie oraz w Umowie. Beneficjent zobowiązuje się zapewnić trwałość efektów Projektu i utrzymać inwestycję w województwie, w którym została zrealizowana, przez okres 3 lat od dnia zakończenia realizacji Projektu dla mikroprzedsiębiorcy, małego i średniego przedsiębiorcy oraz 5 lat od dnia zakończenia realizacji Projektu dla dużego przedsiębiorcy, przy czym nie jest niezgodna z warunkiem utrzymania inwestycji wymiana przestarzałych instalacji lub sprzętu w związku z szybkim rozwojem technologicznym. Okres trwałości efektów projektu ustala się na podstawie statusu przedsiębiorcy obowiązującego w dniu wejścia w życie Umowy. Beneficjent zobowiązuje się do niedokonywania, w okresie wskazanym w ust. 2, zasadniczych modyfikacji Projektu, o których mowa w art. 57 Rozporządzenia 1083/2006. Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\n36 Zespół Płatności i Sprawozdań PO IG e-mail: poig@arp.gda.pl\nDZIĘKUJĘ ZA UWAGĘ Krzysztof Zabrocki Koordynator Zespół Płatności i Sprawozdań PO IG kontakt telefoniczny 58 / 58 / 58 / 58 / Agencja Rozwoju Pomorza S.A. ul. Arkońska 6/A3, Gdańsk tel , faks\nPobierz ppt "Zasady realizacji i rozliczania projektów w Działaniu 1.4 – 4.1"


Słoneczna Kuchnia: Czekoladowe babeczki z orzechami\nMożna by nawet rzec, iż są to baaaardzo czekoladowe babeczki z orzechami :) Z okazji naszego wspaniałego orzechowego tygodnia, pomyślałam sobie, że takie muffinki będą idealne. Są pyszne, mięciutkie, mają chrupiącą skórkę i cudownie wilgotny środek ;D\n70g drobno posiekanych orzechów\nWszystkie składniki wrzucamy do miski i miksujemy ze sobą, aż składniki się połączą, ale nie za długo :) Masę nakładamy do foremek na babeczki. Pieczemy 15 minut w temperaturze 180oC.\nCzy może być coś prostszego i szybszego w przygotowaniu??? Zapewniam, że znikają równie szybko, a możne nawet jeszcze szybciej :D\nMniam, jakie czarniutkie! :) Pyszności :)


Wakacje: Dynjandi - Islandia - Wakacje | YouGO!\nWakacje: Dynjandi - Islandia\nDynjandi, nazywany także Fjallfoss, to największy wodospad Zachodnich Fiordów Islandii i po Glymur, Háifoss i Hengifoss - czwarty pod względem wielkości wodospad w tym kraju. To jeden z najpiękniejszych widoków, jakie można zobaczyć na Ziemi.\nWoda Dynjandi spływa kaskadami w dół przez 100 metrów. Ma się wrażenie jakby woda spływała po schodach, tworząc coraz to szerszą strukturę. U szczytu wodospad ma szerokość 30 metrów, a u podstawy 60 metrów. Na końcu zamienia się w serię małych wodospadów. Pięć wodospadów pod Dynjandi to Haifoss, Úoafoss, Göngufoss, Hundafoss i Bajarfoss.\nDynjandi (Fjallfoss) znajduje się niedaleko ujścia rzeki zasilającej wodospad - Dynjandisa - do Morza Grenlandzkiego. Nazwa Dynjandi pochodzi z języka islandzkiego i znaczy gromki, co z pewnością odnosi się do huku, który powoduje spadająca woda, co jest słyszalne w całej okolicy.\nDla tych, którzy przypłyną lub przylecą na Islandię najlepiej do Dynjandi dojechać samochodem od miejscowości Brjanslaekur drogą nr 62, następnie drogą nr 60, dalej musimy wjechać na drogę nr 621. Tuż u podnóża wodospadu znajduje się pole namiotowe i miejsce na zaparkowanie przyczepy campingowej. Te formy zwiedzania Islandii - szczególnie latem - są bardzo popularne.\nCzy Islandia będzie Twoim celem na najbliższe wakacje? Daj znać!\nPanoramiczne zdjęcie Dynjandi (przeciągnij myszką po zdjęciu)


Kleszcze, myszy i żołędzie. Uwaga, nadchodzi borelioza! - Warszawa, Super Express\nKleszcze, myszy i żołędzie. Uwaga, nadchodzi borelioza!\nAutor: pixabay.com Nadchodzi prawdziwa inwazja... myszy i kleszczy. Zobacz, co Ci grozi!\nW tym roku należy spodziewać się prawdziwej plagi kleszczy! Co ciekawe, duży wpływ mają na to myszy i żołędzie...\nWola: Uderzał ojca tłuczkiem do mięsa i dźgał nożem\nLiczebność kleszczy w polskich lasach rośnie z roku na rok. Dzięki młodym naukowcom z Poznania będziemy mogli przewidzieć ich liczebność w danym roku! Co ciekawe, wzrost populacji kleszczy ma związek z myszami i żołędziami.\nJak czytamy w serwisie twojapogoda.pl, kluczową rolę w tym temacie odgrywa tzw. rok nasienny. Dęby cyklicznie co około 5-7 lat wydają więcej nasion niż zwykle. Takie zjawisko można było zaobserwować ubiegłej jesieni.\nCzytaj także: Gdzie jest burza, gdzie jest deszcz? Sprawdź ostrzeżenia dla Warszawy i okolic\nDęby wydały więcej nasion, będzie więc więcej żołędzi. Natomiast im więcej żołędzi, tym więcej myszy! Ich liczebność możne wzrosnąć w tym roku nawet 12-krotnie. Należy przygotować się na prawdziwą inwazję! Co więcej, im więcej myszy... tym więcej kleszczy!\n- Gdy gryzoni jest bardzo dużo, kleszczom łatwiej jest odnaleźć gospodarza, co zwiększa ich przeżywalność. Co więcej, gryzonie są świetnym rezerwuarem boreliozy, oznacza to, że kleszcze żywiące się na małych ssakach mają większą szansę by zarazić się od nich krętkiem boreliozy - powiedział serwisowi TwojaPogoda.pl dr Michał Bogdziewicz, Zakład Zoologii Systematycznej Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu.\nNaukowcy przewidują, że prawdziwa plaga kleszczy dopiero przed nami. W tym roku będzie źle, ale w 2020 roku czeka nas prawdziwa inwazja!\nAutor: pixabay.com/rjuniorlive Kleszcze u psa\nKleszcze a pogoda\nKleszcze są bardzo odporne na różnice temperatur. Nawet nimfy kleszczy mogą przetrwać dobę w mrozie do -19 stopni Celsjusza! Kleszcze zdecydowanie wolą jednak cieplejszy klimat. Wzrost średnich temperatur powietrza w Polsce to bardzo niekorzystny proces, który zwiększa aktywność kleszy i będzie stanowił dla nas problem w przyszłości.\nBorelioza to choroba wywoływana przez krętki przenoszone przez kleszcze. Krętki mnożą się w jelicie cienkim kleszcze, przenikają do jego krwi, a następnie do gruczołów ślinowych. Człowiek może zarazić się borelioza, gdy zostanie ugryziony przez kleszcza, ale także przez wtarcie znajdującego się na skórze kału kleszcza w zranione miejsce lub przez rozgniecenie kleszcza i wtarcie jego treści w zranioną skórę. Do zakażenia dochodzi w ciągu 36-48 godzin.\nCzytaj także: Ten lek na astmę może być niebezpieczny! Sprawdź numer serii\nBorelioza może doprowadzić do paraliżu, a nawet do śmierci. Pierwsze objawy choroby mogą ujawnić się nawet kilka lat po zakażeniu. Dlatego po ukąszeniu prze kleszcza warto zrobić badania na boreliozę, albo udać się do lekarza.


Ładowarki - Ładowarka PB420 GP PowerBank Z Zestawem Akumulatorów 4 x 2500 -\nKatalog » Akcesoria modelarskie oraz wyposażenie rc » Ładowarki » Ładowarka PB420 GP PowerBank Z Zestawem Akumulatorów 4 x 2500\nŁadowarka PB420 GP PowerBank Z Zestawem Akumulatorów 4 x 2500\nNumer katalogowy PB420\nŁadowarka PB420 GP PowerBank\nZ Zestawem Akumulatorów 4 x 2500\nOszczędne, bezpieczne i łatwe w obsłudze. Ładowarki GP PowerBank z serii STANDARD to ekonomiczne rozwiązanie do ładowania akumulatorów. Jeśli chcesz naładować akumulatory AAA, AA po prostu pozostaw je na noc w ładowarce GP PowerBank. Wbudowana automatyczna kontrola czasu ładowania gwarantuje bezpieczny proces ładowania, po skończeniu którego można używać akumulatorów.\n» Informuj mnie o aktualizacjach Ładowarka PB420 GP PowerBank Z Zestawem Akumulatorów 4 x 2500\nInformuj mnie o aktualizacjach Ładowarka PB420 GP PowerBank Z Zestawem Akumulatorów 4 x 2500\nŁadowarka PB420 GP PowerBank Z Zestawem ...\n74849 wywołań od 08 sierpień 2017


Czy stylowym rowerem holenderskim wybierzemy się do lasu? | stylowakobieta.pl\nHome›Lifestyle›Czy stylowym rowerem holenderskim wybierzemy się do lasu?\nTemat rowerów to temat rzeka. Trzeba dodać, że rzeka szeroka i głęboka. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu rower to był rower, ewentualnie dobry albo słaby, ładny albo brzydki. Każdy nadawał się do wszystkiego. Ktoś od razu powie, że jak coś jest do wszystkiego to jest do niczego. Otóż wcale niekoniecznie. Dawnymi rowerami naprawdę można było pojechać do sąsiedniej wsi, zarówno asfaltem, których wiele nie było, jak i leśna ścieżką.\nWspółczesne rowery możemy podzielić na kilka zasadniczych typów. Rowery górskie, szosowe, składaki i wreszcie rowery miejskie, wśród których wyróżniają się, piękne rowery stylowe w typie holenderskim. Oczywiście każdy z tych rodzajów zyskał w ostatnich czasach mnóstwo podtypów, specjalizacja to w końcu znak naszych czasów. Nie ominęło to rzecz jasna rowerów.\nChociażby górskie rowery, które wielu kojarzą się z komunijnymi prezentami z przełomu wieków. Owszem, obecnie również można taki uniwersalny rower dla dziecka kupić, ale szanujący się rowerzysta zaraz nazwie go z pogardą markeciakiem. Bo przecież górski rower musi być albo XC, albo enduro, albo downhillowy.\nI oczywiście wyglądać powinien co najmniej jak milion dolarów. Światełkiem w tunelu zmieniających się trendów w rowerowym świecie są rowery holenderskie. Ta grupa sprzętu ciągle pozostaje w pewnych niuansach stała i niezmienna.\nRower holenderski to bez wątpienia rower stylowy, gdzie liczy się nie tylko osprzęt, ale i design. Charakteryzują się one cienkimi, zgrabnymi rurkami, z których zrobiona jest rama. Najczęściej są stalowe, gdyż ten materiał pozwala najbardziej zmniejszyć średnicę rur przy zachowaniu odpowiedniej wytrzymałości. Wszelki osprzęt w stylu siodełka czy kierownicy pasuje wizualnie do reszty, przynajmniej powinien. Konstrukcja ramy zapewnia nam wygodną, wyprostowaną pozycję w czasie jazdy.\nPostęp technologiczny w dziedzinie osprzętu oczywiście zawitał także do świata rowerów holenderskich. Niektóre mają przerzutki zamknięte w piaście, czy hamulce v-break rodem z rowerów górskich z ubiegłych lat. Duże koła i dość wąskie opony dopełniają całości. Oczywiście, maksymalnie stylowy obraz takiego jednośladu wymaga, żeby dosiadało go piękna blondynka, przemierzająca miasto z rozwianymi włosami.\nStylowy rower nie tylko do miasta?\nHolendrzy, którzy rowery wykorzystują powszechnie, są prekursorami takiego wygodnego miejskiego roweru. Przecież nazwa tego typu jednośladów nie wzięła się znikąd. Używają ich właściwie tylko do przemieszczania się po mieście. Ale jeżeli trzeba pojechać na piknik do lasu, czy przejechać się po parku, nie robią z tego wielkiego problemu.\nBo czyż u nas jeszcze kilka lat temu, na rowerze typu Wagant czy Gazela (coś w stylu holenderskiego roweru z siermiężnych czasów PRL) nie jeździło się gdzie tylko się dało? Jak kończył się asfalt, to się jechało brukiem, jak kończył się bruk, to leśną ścieżką.\nTakże obecnym stylowym rowerem można spokojnie wyjechać na spokojną przejażdżkę po lesie. Oczywiście, poczujemy na naszej pupie i rekach, każdy korzeń czy kamień, po którym przejedziemy. Ale to i tak niewielkie poświęcenie, bo dzięki wyprostowanej sylwetce dojedziemy na miejsce w świetnej formie i z uśmiechem na twarzy. Szersze opony lepiej amortyzują nierówności, ale miejska holenderska damka ma przecież przeważnie opony o szerokości około cala, więc nie jest pod tym względem tak źle.\nZresztą nikt nie poleca tego roweru na kręte leśne dukty, gdzie ciężko przejść pieszo nie potykając się o jakiś korzeń. Trzeba mierzyć siły i sprzęt na zamiary. Także zakres przełożeń (o ile rower w ogóle ma przerzutki) nie sprzyja pokonywaniu trudniejszych szlaków.\nStylowy rower nie musi być wcale mało uniwersalny. Jeżeli najdzie nas ochota, to bez wielkiego ryzyka dla sprzętu czy naszego zdrowia, możemy wybrać się takim pojazdem za miasto. Nie będzie to wielka ekstrawagancja, granicząca ze sportami ekstremalnymi. Po prostu, takie rowery są przeważnie prostymi, wytrzymałymi konstrukcjami, które pozwolą nam komfortowo podróżować nie tylko po mieście.


CHOPO - profesjonalny kaganiec fizjologiczny dla psa, Rottweiler, Cane Corso, Fila (pies)\nKod produktu: 8595099805664\nSZEROKOŚĆ kagańca - 16.7 cm (wskazuje wymiar najszerszego miejsca klatki kagańca, odpowiadający najszerszemu rozmiarowi psiego pyska [znajduje się on na przecięciu linii osadzenia oczu psa i kącików ust]. W kagańcu to miejsce na linii mocowania zewnętrznej krawędzi filcowo-skórzanej wkładki). Za miejscem pomiaru szerokości kagańca są tak zwane „Wąsy”, które okalają głowę i pozycjonują kaganiec. Wąsy w razie potrzeby można i należy lekko dogiąć do środka lub rozciągnąć do zewnątrz aby dopasować kaganiec pod szczegóły anatomiczne głowy swojego psa. Nie należy mierzyć szerokości pomiędzy krańcami wąsów!! Na zdjęciu szerokość klatki oznaczona jest kolorem CZERWONYM.


Dni Pyrlandii w Poznaniu - relacja\nWiadomości24 » Kultura » Imprezy » Dni Pyrlandii w Poznaniu - relacja\n#31323 wg odsłon (miesięczny)\nData dodania: 2010-09-05 21:40\nDni Pyrlandii w Poznaniu pomału dobiegają końca. Na poznaniaków czekało wiele atrakcji. Jedną z nich był koncert zespołu Myslovitz.\nOd 7 lat, co roku w pierwszy weekend września, poznaniacy tłumnie pojawiają się na Łęgach Dębińskich na których odbywają się Dni Pyrlandii. Na festynie z pyrą w roli głównej nie może zabraknąć tradycyjnych potraw z ziemniaka czyli pyr z gzikiem, szarych kluch ze skrzyczkami czy plendzów. W tym roku niczego nie brakowało. Również dobrej zabawy. Na małych poznaniaków czekało wiele atrakcji m.in. nauka chodzenia na szczudłach, puszczanie wielkich baniek mydlanych czy budowanie rakiety. Wszystkie dzieci były zachwycone, ale nie tylko im tegoroczna Pyrlandia przypadła do gustu.\n- Jest naprawdę super. Jak co roku jest tutaj bardzo fajna atmosfera i dużo muzyki - mówi Aneta spotkana na Łęgach Dębińskich.\nJedną z większych atrakcji, bez wątpienia był koncert zespołu Myslovitz. Muzycy ze Śląska rozgrzali kilkuset fanów którzy zebrali się pod sceną. Zaraz po koncercie studenci ze Studenckiej Rady Miasta Poznania w koszulkach z napisem "Poznańska burza kulturalna" rozpoczęli bitwę na ziemniaczane puree. Mecenat nad imprezą objęło biuro kandydackie do tytułu Europejskiej Stolicy Kultury 2016 oraz miasto Poznań. Jak co roku poznaniacy z niecierpliwością czekają na godzinę 22, bowiem nad Łęgami Dębińskimi odbędzie się wtedy pokaz sztucznych ogni. W tym roku zostanie on ufundowany przez wielkopolską Solidarność. Nad bezpieczeństwem bawiących osób czuwała policja. Na ścieżkach parku Jana Pawła II można było spotkać nawet partol konny, co było nie lada wydarzeniem dla dzieci.\nNie pozostaje nam nic innego jak czekać na przyszłoroczną edycję imprezy.\nDni Pyrlandii finansowane są ze środków Miasta Poznania przy wsparciu sponsorów: Lecha Pils, Telewizji Kablowej Inea, AQUANETU, LOTTO, Solidarności Wielkopolskiej. Patronami medialnymi są: Gazeta Wyborcza, WTK, Radio Merkury Poznań i epoznan.pl.\nTagi: Myslovitz Poznań Impreza Pyrlandia Pyra\nw bisie grali też "James, radiogłowi i żuk z rewolwerem jadą do nikąd"\nO SnL to już nie wspomnieli...\nWie ktoś może jaki jest tytuł piosenki, którą poza DLA CIEBIE zadrali w bisie?


Masowa zmiana cyfry w nazwie w pliku tekstowym - Na luzie :-) - dobreprogramy - forum\nMasowa zmiana cyfry w nazwie w pliku tekstowym\nsystem (system) 2010-06-09 16:49:23 UTC #1\nWitam. Bardzo często wrzucam pliki na serwer i mam w związku z tym pytanie.\nMam teoretycznie 50 plików o nazwie "fotka01", "fotka02" itp\nTeraz potrzebuję wpisać te nazwy do postu na forum tylko w takiej postaci\nAdres strony stanowi tylko przykład\nJakim programem mogę sobie to ułatwić bo teraz robię kopię pierwszego pliku odpowiednią ilość razy i po prostu ręczenie zmieniam cyferki.\nPrzyznam się, że jest to dosyć czasochłonne. Próbowałem też w excelu ale moja znajomość tego programu jest podstawowa i nie bardzo sobie z tym poradziłem.\nBędę wdzięczny za jakieś wskazówki które ułatwią mi pracę.\nMarcin1147 (Marcinch7) 2010-06-09 17:29:06 UTC #2\npython, php :lol:\nKpc21 (Kpc21) 2010-06-09 17:30:56 UTC #3\nTotal Commander ma taką opcję. To się nazywa przetwarzanie wsadowe.\nsystem (system) 2010-06-09 17:34:53 UTC #4\nKpc21 mi nie chodzi o zmianę nazwy plików fizycznych na kompie bo to umiem i powiem więcej nie potrzeba do tego żadnych programów bo w prostej postaci można to zrobić z poziomu windowsa. Mi chodzi jak taką nazwę zmienić w pliku tekstowym z odpowiednio rosnącą numeracją\nVanshei (Vanshei) 2010-06-09 17:57:43 UTC #5\nCanon EOS , nie wiem czy Cię dobrze zrozumiałem\nChodzi Ci o to ,że masz plik tekstowy z wpisanymi nazwami np.\nobraz1 obraz2 obraz3\nI chcesz żeby je zamienić automatycznie na:\nobraz4 obraz5 obraz6\nsystem (system) 2010-06-09 18:02:58 UTC #6\nPośrednio tak. Tylko że o ile "obraz1", "obraz2" można prosto zrobić bo wystarczy napisać pod sobą w excelu zaznaczyć dwie komórki i jazda na dół aż nam się spodoba liczba końcowa o tyle w pełnym wyrażeniu:\nJest już trudniej bo robiąc tak jak wcześniej pisałem wychodzi coś takiego\nKpc21 (Kpc21) 2010-06-09 18:16:22 UTC #7\nWprowadzasz w Excelu tak że w kolumnie A masz początek wyrażenia, w B masz zmienną a w C końcówkę (rozszerzenie .jpg). I to wszystko kopiujesz do Notatnika, za pomocą opcji "Znajdź - zamień" kasujesz tabulatory.\nProblemem jest 0 w wartościach od 1 do 9, ale tutaj wystarczy wybrać formatowanie niestandardowe i wpisać "00" zamiast standardowego "0".\nW parę sekund przerobiłem tak tekst aż do 2000.\nSwoją droga nie wpadłem nigdy na to że arkusz kalkulacyjny może mieć takie zastosowanie\nsystem (system) 2010-06-09 19:02:10 UTC #8\nhmm rozwiązanie super mam tylko problem w pewnej jego części.\nI to wszystko kopiujesz do Notatnika, za pomocą opcji "Znajdź - zamień" kasujesz tabulatory.\nniby mam "zmień tekst" ale w polu "szukaj" oraz "zmień na" nie wiem co wpisać żeby pozbyć się tych spacji:\nPlik tekstowy ma taką postać:\nhttp://www.dobreprogramy.pl/fotki/\tfotka01\t.jpg\nhttp://www.dobreprogramy.pl/fotki/\tfotka02\t.jpg\nhttp://www.dobreprogramy.pl/fotki/\tfotka03\t.jpg\nhttp://www.dobreprogramy.pl/fotki/\tfotka04\t.jpg\nhttp://www.dobreprogramy.pl/fotki/\tfotka05\t.jpg\npio_95 (pio_95) 2010-06-09 19:11:37 UTC #9\nW kolumnie D wpisz formułkę =ZŁĄCZ.TEKSTY(A1;B1;C1) i nie martw się o żadne usuwanie tabulatorów czy spacji\nPowstały tekst po prostu będziesz mógł skopiować.\nMetoda "na notatnik":\nZnajdź i zamień - > do pierwszego wklejasz tą pustą przestrzeń (ctrl + c, ctrl + v), drugie pozostawiasz puste i klikasz zamień wszystko.\nsystem (system) 2010-06-09 19:25:50 UTC #10\nW kolumnie D wpisz formułkę =ZŁĄCZ.TEKSTY(A1;B1;C1)\nDziękuje wszystkim za pomysły w szczególności Kpc21 oraz pio_95\nUratowaliście mi życie z racji tego, że czeka na mnie duuużo zdjęć do wgrania na pewnym forum.\nTeraz to zrobię w pięć minut a nie w pięć godzin


Ostatnie dni naboru do konkursu pn. „Pokaż Język: Odkryj Szekspira”! - Danuta Jazłowiecka - Posłanka do Parlamentu Europejskiego\nOstatnie dni naboru do konkursu pn. „Pokaż Język: Odkryj Szekspira”!\nPozostało już tylko pięć dni aby zgłosić się do udziału w teatralno – językowym konkursie skierowanym do uczniów szkół średnich.\nDo piątku (16 lutego 2018 r.) czekamy na zgłoszenia dwu, trzy i czteroosobowych grup teatralnych, które chcą zaprezentować na deskach Opolskiego Teatru Lalki i Aktora autorskie zakończenie jednej ze sztuk Williama Szekspira.\nZasady konkursu są bardzo proste. Uczniowie szkół średnich z województw opolskiego i dolnośląskiego, posiadający jednego lub maksymalnie dwóch opiekunów mają za zadanie wybrać jedną ze sztuk Williama Szekspira i napisać do niej własne – alternatywne zakończenie. Sztuka ma być zaprezentowana w ojczystym języku Szekspira, w języku, w którym tworzył – po angielsku. Do nadchodzącego piątku (16 II br.) na adres e-mail: lub tradycyjną pocztą: Biuro Poselskie Danuty Jazłowieckiej ul. Łangowskiego 1/4, 45-031 Opole, należy wysłać formularz zgłoszeniowy, scenariusz (napisany wg wzoru do pobrania na stronie) oraz nagranie występu. Nagranie nie musi być profesjonalne – wystarczy telefon komórkowy. Na tym etapie nie są brane pod uwagę również rekwizyty, scenografia, czy charakteryzacja. Najważniejszy jest pomysł i poprawność językowa.\nTydzień później (23 lutego) uczestnicy dowiedzą się, kto zakwalifikował się do drugiego etapu konkursu i kto weźmie udział w finale. Finał odbędzie w sobotę 3 marca br. Uczestnicy zaprezentują się na Małej Scenie Opolskiego Teatru Lalki i Aktora przy ul. Kośnego. Jury, w którym zasiądzie Danuta Jazłowiecka – europosłanka reprezentująca Opolszczyznę i Dolny Śląsk w Parlamencie Europejskim, Eoin McHugh – native speaker, rodowity Brytyjczyk oraz Krystian Kobyłka – Dyrektor OTLiA. Jury oceniać będzie spektakle zarówno pod kątem językowym, jak i artystycznym – gra aktorska, rekwizyty, scenografia, charakteryzacja, ujęcie tematu.\nNa laureatów czekają atrakcyjne nagrody – wyjazd studyjny do Parlamentu Europejskiego w Brukseli, nagrody rzeczowe oraz jednodniowe, profesjonalne warsztaty teatralne.\nNie zwlekajcie! To ostatni moment, żeby przeżyć fajną przygodę :)\nDokumenty zgłoszeniowe oraz szczegóły dotyczące konkursu.\nData publikacji: 12-02-2018 12:46\nData modyfikacji: 12-02-2018 12:56\nW tym miesiącu: 98659


CEDOC MARKET - NABÓR PROJEKTÓW PRZEDŁUŻONY DO 15 KWIETNIA 2020. - Krakowski Festiwal Filmowy\nBilety i karnety 60. KFF\nPartnerzy i sponsorzy 59. KFF\nAkredytacje medialne 60. KFF\nAkredytacje 60. KFF\nCEDOC MARKET – NABÓR PROJEKTÓW PRZEDŁUŻONY DO 15 KWIETNIA 2020.\nRUSZA NABÓR NA KOLEJNĄ EDYCJĘ CO-PRODUCTION MARKET, KTÓRA ODBĘDZIE SIĘ NA POCZĄTKU CZERWCA PODCZAS\nKRAKOWSKIEGO FESTIWALU FILMOWEGO i KFF INDUSTRY!\nTYM RAZEM POD NOWĄ NAZWĄ – CEDOC MARKET\nJeśli szukasz koproducentów do filmu dokumentalnego lub nowych projektów i talentów dokumentalnych lub po prostu chcesz poszerzyć swoje kontakty w branży, aplikuj już teraz!\nCEDOC MARKET (Central European Documentary Market) (d. DOC LAB POLAND Co-Production Market) organizowany przez DOC LAB POLAND, we współpracy z KFF INDUSTRY, podczas Krakowskiego Festiwalu Filmowego, to jedyne w Polsce spotkanie koprodukcyjne dla producentów dokumentalnych, którzy poszukują partnerów polskich i zagranicznych. Market skupia się przede wszystkim na budowaniu kreatywnej współpracy między wschodnią a zachodnią, ale też północną i południową Europą. Przyjmujemy zgłoszenia z całego świata!\nOrganizowane od 2015 roku wydarzenie jest częścią kilkudniowego programu DOC LAB POLAND i KFF Industry, na który składają się warsztaty, konsultacje oraz pitchingi polskich projektów dokumentalnych (DOCS TO START i DOCS TO GO).\nKiedy: Początek czerwca 2020 (3-5 – tbc)\nGdzie: Krakowski Festiwal Filmowy – KFF Industry Online\nPrzyjmujemy projekty dokumentalne (pojedyncze, pełnometrażowe dokumenty oraz serie) w fazie rozwoju lub na wczesnym etapie produkcji.\nCEDOC Market składa się z dwóch części:\nCZĘŚĆ I – SESJA PITCHINGOWA DOCS TO START\nSesja pitchingowa 12 najlepszych polskich projektów w fazie rozwoju, które wzięły udział w warsztatach pod okiem tutorów programu DOC LAB POLAND. Po sesji możliwa jest rezerwacja spotkań one-to-one z wybranymi projektami.\nFormuła: publiczny pitching i spotkania indywidualne na życzenie\nCZĘŚĆ 2 – CO-PRODUCTION MARKET\nSpotkania one-on-one z międzynarodową branżą dokumentalną: producentami, agentami sprzedaży, nadawcami telewizyjnymi, funduszami, a także przedstawicielami wiodących europejskich programów szkoleniowych i pitchingów.\nFormuła: spotkania indywidualne na życzenie i „speed dating”. Wybrane projekty zostaną zaproszone do wzięcia udziału w dodatkowych spotkaniach stolikowych („round tables”) poświęconym tematom takim jak #DZIECI, #KOBIETY, #BIOGRAFIE/ARCHIWA.\n*Zachęcamy do wymiany informacji o projektach między producentami.\nZ projektem – chcemy dowiedzieć się jak najwięcej o zgłaszanym projekcie, jego walorach artystycznych, potencjale międzynarodowym oraz o doświadczeniu producenta. Akceptujemy dokumenty powyżej 50 minut.\nBez projektu – jeśli nie masz projektu, który chciałbyś zaprezentować szerokiej branży międzynarodowej, ale szukasz nowych inspiracji lub projektów, które mógłbyś produkować lub koprodukować, zachęcamy do zgłoszenia profilu producenta. Kryterium wyboru w tym wypadku będzie doświadczenie producenta w koprodukcjach międzynarodowych.\nZgłoś się przed 15 kwietnia! Formularz zgłoszeniowy tutaj\nlogline (max. 250 znaków ze spacjami)*\nsynopsis (max. 1700 znaków ze spacjami)*\nbiogram i filmografia reżysera w języku angielskim (max. 500 znaków ze spacjami)*\nbio i filmografia producenta (max. 500 znaków ze spacjami)\nprofil firmy (max. 500 znaków ze spacjami)\ninformacje dotyczące statusu projektu (dotychczas pozyskani partnerzy, plan finansowania, potrzebne środki, itp.)*\ndodatkowe materiały audiowizualne*:\nfotosy (2-3; min. rozdzielczość 1800pix x 1200pix; jpeg)\n*wymagania tylko dla producentów aplikujących z projektem\nProsimy o wzięcie pod uwagę, że w ramach strony katalogowej dla każdego projektu możemy umieścić biogramy maksymalnie 3 osób (np. 2 reżyserów i 1 producenta; 1 reżysera i 2 producentów)\nDodatkowe warunki udziału w markecie:\nUdział w CEDOC Market jest bezpłatny.\nWydarzenie jest organizowane przez DOC LAB POLAND i KFF Industry.


Dynastia Piastów - Przyszłość w Przeszłości\nPost autor: chanell » 04 sierpnia 2011, 15:55\nOstatnia gałąź Piastów\nNiegdyś równali do największych dynastii Europy. Jednak w XVII wieku ich świetność była już tylko wspomnieniem. Po Piastach legnicko-brzeskich pozostało jedynie mauzoleum w Legnicy. Pełne zagadek i niespodzianek, tak jak historia całego rodu.Podróżujący po Śląsku w roku 1800 amerykański dyplomata akredytowany w Berlinie John Quincy Adams, późniejszy prezydent USA, odwiedziwszy Mauzoleum Piastów w Legnicy, nie mógł wyjść z podziwu, że istniała tu i wymarła w 1675 r. dynastia tak stara i tak zasłużona dla dziejów Europy, o której w ogóle wcześniej nie słyszał. Bez wątpienia przyćmiewała w owym czasie Piastów sława Habsburgów, Burbonów, Hohenzollernów, Wittelsbachów, Wettynów czy Romanowych. Mauzoleum, eksponujące na przykład udział Piastów w powstrzymaniu mongolskiej ekspansji w XIII w., mogło jednak skłonić do refleksji wrażliwego na historię oświeceniowego polityka.\nPECHOWY JERZY WILHELM\nTaką też rolę ów pomnik zgasłej dynastii miał do spełnienia. Mauzoleum upamiętnia przedstawicieli dwóch ostatnich generacji rodu, którego początki giną w mrokach dziejów. Legnickie mauzoleum unaocznia jednak i inne niż tylko kres Piastów dramaty i paradoksy związane z ową dynastią. Przede wszystkim uderzać musiało to, że nekropolium kalwińskich książąt usytuowano w świątyni szermierzy kontrreformacji – jezuitów. Radykalny odłam reformacji i ortodoksyjni obrońcy katolicyzmu w jednej świątyni! To ewenement w skali Europy.\nOstatnie generacje książąt piastowskich to książęta na Legnicy, Brzegu i Wołowie. Przywilej króla czeskiego Wacława IV z 1379 r. gwarantował Piastom tej linii prawo do dziedziczenia Legnicy i Brzegu (Wołów dokupili w XVI w.) bez względu na dokonywane wewnątrz podziały ojcowizny między czasem nader licznych synów i wnuków. To uchroniło księstwa od dalszych trwałych podziałów i politycznej degradacji. W XVI w. książę Fryderyk II (zm. 1547) opowiedział się za reformacją, co postawiło go i jego potomków w trwałej opozycji wobec katolickiego suwerena – króla czeskiego. Ta sytuacja zaostrzyła się jeszcze w XVII w., gdy kolejni Piastowie legniccy przeszli do obozu kalwińskiego, zaś czescy monarchowie – w tym czasie niemal wyłącznie z dynastii habsburskiej – obierali coraz ostrzejszy kurs w stronę kontrreformacji. Konflikt osiągnął apogeum w czasie wojny trzydziestoletniej (1618–1648), którą kilku Piastów legnicko-brzeskich spędziło na emigracji w spokojnej wówczas Rzeczypospolitej. Tu wychował się przedostatni męski przedstawiciel rodu – książę Chrystian, który najpierw objął najskromniejszą część dziedzictwa – Wołów. Jednakże po zgonach bezdzietnych braci Jerzego III i Ludwika IV, niebawem scalił w jednym ręku wszystkie trzy księstwa. Kontaktami nawiązanymi w Polsce, w tym i znajomością języka polskiego, tłumaczy się wzmożone zainteresowanie Chrystiana tak pochodzeniem swego rodu, jak i polską sceną polityczną. Jak jeden z jego przodków, książę Henryk XI w XVI w., Chrystian wysuwał mało realną – jak się powszechnie uważa – swoją kandydaturę do tronu polskiego po abdykacji Jana Kazimierza w 1668 r. Działo się to na fali nawoływań owładniętej sarmackim nacjonalizmem polskiej szlachty: „Chcemy Piasta!”. Ale, jak pokazały kolejne dwie elekcje, niekoniecznie musiał to być Piast w sensie dosłownym. Nic przecież z tą dynastią nie mieli wspólnego Wiśniowieccy czy Sobiescy.\nPrawdą jest i to, że świadomość historyczna śląskich Piastów nie musiała się formować i prawdopodobnie nie formowała głównie w Polsce. W ciągu kolejnych dekad XVII w. spod pióra śląskich pisarzy, w tym tak wybitnych jak Andreas Gryphius, wychodziły rozmaite dzieła opiewające rodzimą dynastię i wolno nawet przypuszczać, że nowożytny polski mit piastowski rodził się na podstawie dokonań Ślązaków, a nie odwrotnie. Jako gorliwy wyznawca kalwinizmu Chrystian utrzymywał ożywione kontakty z Radziwiłłami. Współczesne źródła śląskie donoszą o tym, że Chrystian chciał nawet ochrzcić swojego syna imieniem Piast, ale sprzeciwili się temu duchowni twierdzący, że to pogańskie imię nie przystoi księciu. Przypuszczalnie ważny głos przypadł tu matce, księżnej Ludwice, z domu Anhalt-Dessau.\nJerzy Wilhelm, bo takie imię w końcu otrzymał, uzyskał gruntowne wykształcenie (studia we Frankfurcie nad Odrą), znał biegle, oprócz niemieckiego, łacinę i francuski, umiał tez rozmawiać po włosku, hiszpańsku i po polsku. Gdy zmarł jego ojciec Chrystian w 1672 roku, Jerzy Wilhelm liczył sobie dwanaście lat. Regencję sprawowała jego matka księżna Ludwika. Oczarowana francuską kulturą dworską, żyła z rozmachem, co nie zawsze budziło entuzjazm elit politycznych w podległych jej księstwach. Dążyły do tego, aby władzę po ojcu jak najszybciej przejął młody Jerzy Wilhelm. Gdy w 1675 roku osiągnął stosowny wiek (15 lat), 14 marca złożył hołd lenny suwerenowi Śląska, królowi czeskiemu, zarazem cesarzowi Leopoldowi I Habsburgowi. Otrzymawszy odeń księstwa w inwestyturę, czyli we władanie, powrócił na Śląsk i przystąpił do wykonywania swych powinności. Niewiele zdążył zdziałać.\nOdebrał hołdy stanów księstw, powołał do życia Kapitułę Orderu Złotego Jelenia – rodzaj elitarnego stowarzyszenie myśliwskiego, po czym – zaziębiwszy się w podbrzeskich lasach na polowaniu – późną jesienią, 21 listopada 1675 r., zmarł z pierwszymi objawami ospy, jakiej nabawił się w jednej z chłopskich chałup w czasie, gdy osłabionego gorączką przewożono go do zamku w Brzegu. Niewiele można powiedzieć o osobowości młodego księcia, ukrytej najczęściej za sztywną dworską etykietą. O tym, że był bystrym młodzieńcem, świadczy informacja, że zapytany w Wiedniu przez cesarza o drażliwą kwestię wyznaniową, a konkretnie: jaką religię uważa za najwłaściwszą (Welches doch wohl die beste Religion wäre), Jerzy Wilhelm miał odpowiedzieć: „Tę, która podoba się Bogu i cesarzowi” (dosłownie: Gott und der Kayser treu seyn), czym zyskał uznanie Leopolda i otoczenia. Zarazem jednak młody wyznawca kalwinizmu sprytnie wyszedł z opresji, unikając wobec katolickiego suwerena jakichś jasnych deklaracji w tym zakresie.\nTak więc z końcem roku 1675 władza w trzech śląskich księstwach znów przeszła do rąk księżnej Ludwiki, która – świadoma dokonanego na jej oczach końca dynastii – ufundowała wspaniałe mauzoleum w legnickim kościele św. Jana. Znakomici artyści, których zatrudniła, zadbali o bogaty program ideowy wnętrza oraz o klasę artystyczną wypełniających je dzieł: sarkofagów, sztukaterii, malowideł i panegirycznych inskrypcji. Dominują w tym wnętrzu cztery naturalnej wielkości figury: rodziców – Chrystiana i Ludwiki, dzieci: Jerzego Wilhelma i Karoliny. Stoją jakby zatrzymani w ruchu oraz pełni smutku, prowadząc rodzinną konwersację, którą los tak drastycznie, przedwcześnie przerwał.\nPonieważ dziedziczenie księstw dotyczyło tylko męskich przedstawicieli rodu, zgodnie z zasadą prawa lennego przejął je w bezpośrednie władanie suweren, czyli Leopold I jako król czeski (ale nie jako cesarz, jak się niekiedy podaje). Od razu przystąpiono do stopniowej rekatolicyzacji protestanckich księstw, czego widomym przejawem było osadzenie w Legnicy i Brzegu jezuitów. Uzyskali legnicki kościół św. Jana, ale Leopold I zastrzegł, że mają obowiązek zachować kalwińskie Mauzoleum Piastów. Jerzy Wilhelm nie był jedynym dzieckiem Christiana i Ludwiki. Wieku dorosłego dożyła także starsza jego siostra, księżna Karolina, która jednak przysporzyła rodzicom wielu zmartwień. Pierwszym okazało się małżeństwo z Fryderykiem von Schleswig-Holstein-Sondenburg-Wiesenburg z bocznej linii dynastii oldenburskiej.\nNie byłoby w tym związku nic nadzwyczajnego, gdyby nie to, że ślub z katolickim arystokratą odbył się 3 maja 1673 r. potajemnie, a poprzedziło go niespełna rok wcześniejsze przejście księżnej na katolicyzm. Jakby tego było mało, małżeństwo zawarte pod wpływem szalonej miłości, zamiast chłodnej kalkulacji, szybko okazało się wielką pomyłką i już 12 stycznia 1674 r. małżonkowie znaleźli się w separacji. Narodzony z tego związku syn Leopold pozostał pod opieką ojca. Nie powiodły się plany Karoliny przejęcia po zmarłym bracie trzech osieroconych księstw. Leopold I wyznaczył księżnej w 1680 r. roczną pensję i ostatnich 27 lat życia spędziła we wrocławskiej rezydencji książąt legnicko-brzeskich przy ul. Szewskiej 48. W renesansowej sieni do dziś ujrzeć można barwne herby dawnych książęcych właścicieli.\nJest jeszcze jeden epizod w życiu Karoliny, o którym warto wspomnieć. Jak wiadomo, na skutek układów pomiędzy dworem polskim a wiedeńskim synowi króla Jana III przypadła śląska Oława w księstwie brzeskim. Leopold I mógł nią dysponować po śmierci w 1675 r. ostatniego Piasta. Rezydował zatem w Oławie królewicz Jakub Sobieski, którego próbowano ożenić z księżną Karoliną. Małżeństwo dla obu stron byłoby niewątpliwie bardzo wygodne – Jakub podniósłby swój prestiż, żeniąc się ze śląską arystokratką z rodu pierwszych władców Polski, zarazem legitymizowałby swoje prawa do nowo pozyskanej Oławy. Natomiast Karolina zyskałaby realną władzę w części dziedzictwa przodków, a zarazem związałaby się z królewskim synem. Małżeństwu temu sprzeciwił się jednak Leopold I, w którego interesie leżała jak najściślejsza integracja księstw śląskich z tronem, a nie umacnianie się w jednym z nich lokalnych władców, którzy by proces ten hamowali. Nawrócona na katolicyzm Karolina po rozwodzie szukała pocieszenia w wierze. Oddała się działalności charytatywnej. Mało wiadomo o jej pielgrzymkach w 1688 r. do Piekar Śląskich i Częstochowy.\nNim Karolina zmarła, spełniono jej osobliwe życzenie: odwrócono posąg księżnej w legnickim mauzoleum od posągów rodziców i brata. Karolina jako katoliczka zademonstrowała w ten sposób odstępstwo od kalwinizmu. Przywiązaniu do konfesji rzymskiej dała wyraz raz jeszcze, decydując o miejscu swego pochówku – u stóp powstałego za jej życia nowego, wspaniałego baldachimowego nagrobka św. Jadwigi w Trzebnicy. W ten sposób niejako przybliżyła się do swej kanonizowanej przodkini. Przodkami interesował się także Jerzy Wilhelm. Źródła donoszą, z jakim wielkim zainteresowaniem oglądał w ostatnim roku swego życia nagrobki kilku średniowiecznych Piastów Śląskich, zwłaszcza zaś mauzoleum Bolesława III w opactwie cysterskim w Lubiążu. O dziedzictwo po śląskich Piastach, nie tylko o realne – trzy księstwa – ale i o ideowe – bój rozpoczął się jeszcze za ich życia. Śląsk od 1348 r. był częścią Korony Czeskiej, a książęta – lennikami królów czeskich. Oprócz nich najwięcej praw do określonych fragmentów Śląska mieli Hohenzollernowie. Wynikały nie tylko z faktu, że dawniej posiadali pewne obszary (księstwo karniowskie), ale że też trzymali się układów o wzajemnym dziedziczeniu, zawartych w 1537 roku z księciem Fryderykiem II legnicko-brzeskim.\nUkłady te zakwestionowały jednak stany czeskie oraz król Ferdynand I Habsburg, toteż potomkowie Fryderyka II musieli się tych ziem wyrzec, natomiast Hohenzollernowie nie uczynili tego nigdy. Po 1675 r. Wielki Elektor nieustająco – rzec można – bombardował Leopolda I przypomnieniami o swoich prawach do dziedzictwa po Jerzym Wilhelmie, oferując w zamian np. pomoc w walce z Turkami w 1683 r. Habsburgowie, poza drobnymi ustępstwami, nie poddawali się presji słabszego rywala, uważając się za prawowitych następców dynastii Piastów na Śląsku. Taką też ideę propagowano w sztuce śląskiego baroku, zwłaszcza w wielkich opactwach cysterskich w Lubiążu czy Krzeszowie. Problem pojawił się w 1740 r., kiedy zmarł ostatni męski potomek rządzącej linii Habsburgów, cesarz (a dla Śląska król czeski) Karol VI. Młody król pruski Fryderyk II Wielki nie uznał praw jego córki Marii Teresy do dziedziczenia po Piastach i prawa swoje w trzech wojnach wyegzekwował siłą. W ten sposób większość Śląska odpadła od Korony św. Wacława, na 200 lat wiążąc się państwem pruskim, a od 1871 r. – niemieckim.\nDo wątków piastowskich nawiązywano raz silniej, raz słabiej także po 1945 r. Warto jednak zauważyć kolejny paradoks – herb śląski, czyli w swej genezie Piastowski, pojawia się dziś w herbach dwóch państw: Republiki Czeskiej, mającej w swoich granicach południowo-wschodnie rejony Śląska, oraz... Księstwa Liechtenstein, albowiem władca tego państwa nigdy nie wyrzekł się tytułu księcia karniowskiego, które to władztwo utracił w 1918 r. Wymarli śląscy Piastowie, ale ich prawnopolityczne dziedzictwo wciąż pozostaje żywe, tyle że poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Paradoks czy szyderczy chichot historii?\nhttp://www.focus.pl/historia/artykuly/z ... stow/nc/1/\nRe: Dynastia Piastów\nPost autor: janusz » 02 września 2011, 01:22\nSmok i miecz w heraldyce Piastów a król Artur\nWszyscy słyszeliśmy legendy o królu Arturze, ale czy był on popularny na ziemiach polskich także w XIII w.? Czy te legendy znalazły odbicie w kulturze polskiego średniowiecza? I jaki związek z tematem mają smoki na polskich monetach i pieczęciach?\nKról Artur znany w Wielkopolsce?\nŚlady recepcji legend arturiańskich na ziemiach polskich niewątpliwie znajdziemy w XIII w. Bardzo ciekawy przykład programu politycznego wyrażonego za pomącą symboliki zaczerpniętej z legend arturiańskich na pieczęciach podaje prof. Panfil. Chodzi tu o księcia poznańskiego Przemysła I, który zmieniając herby na pieczęciach (używał tarczy z trzema ukośnymi pasami, czyli herb Lanselota, wspiętego lwa i trzech lilii)1 w zamierzony przez siebie sposób nawiązuje do legendy arturiańskiej. Panfil tak odczytuje jego program ideowo-polityczny: „Jeżeli Przemysł I „gra” Lanselota, to zadania Galahada (syn Lanselota – przyp. W.G.) otrzymuje do wypełnienia jego syn Przemysł II, polskim Graalem jest utracona na skutek grzechu przodków korona królewska, aktualizacją stanu bożej łaski zaś renovatio regnum Polonorum dokonane w 1295 roku.”\nTrzy herby Przemysła I\nMiecz od anioła?\nKolejnym dowodem, że w Wielkopolsce nastąpiła recepcja legend arturiańskich jest Kronika Wielkopolska, która powstała pod koniec XIII w. i jest doprowadzona do roku 1273 (zawiera również ustępy dotyczące XIV w., ale są one dopisane do głównego zrębu dzieła). Jej autorem jest prawdopodobnie Godzisław Baszko, kustosz Katedry poznańskiej.\nPieczęć Przemysła I z 1252 roku. Na tarczy trzymanej przez stojącego księcia znajduje się wyobrażenie lwa.\nAutor tej kroniki podaje, że Bolesław Chrobry otrzymał swój miecz od anioła i dzięki temu mieczowi miał zwyciężać swych wrogów. Widzimy więc, że miecz pełni tutaj funkcję nie tylko znaku siły, ale wskazuje, że źródłem tej siły jest sam Bóg, bo to On poprzez swego anioła przekazał miecz Chrobremu. Jest to dla nas o tyle ważny przekaz, że pochodzi z XIII w., czyli z okresu w którym mamy do czynienia ze śladami recepcji legend arturiańskich w symbolice napieczętnej Piastów. Autor Kroniki wielkopolskiej wyraźnie wierzy w cudowność miecza Bolesława Chrobrego. Miecz otrzymany w cudowny sposób i dający cudowną moc nie jest oryginalnym pomysłem kustosza Katedry poznańskiej. Z taką sytuacją mamy do czynienia w legendzie arturiańskiej. Miecz króla Artura Excalibur ma również ponadnaturalny rodowód i również daje cudowną moc. Artur, dzięki swej prawości, wyciąga miecz ze skały, co daje mu prawo do korony. Chrobry jako człowiek prawy swój miecz otrzymuje od Boga (Bóg nie wysłałby anioła z darem do człowieka niegodziwego) i pokonując tym mieczem swych wrogów wywalcza, jako pierwszy z Piastów, prawo do korony. Chrobry nie tylko poprzez miecz staje się podobnym do Artura. Jeżeli przyjąć hipotezę Panfila, że korona dla trzynastowiecznych Piastów jest Graalem, to Chrobry nie tylko szuka Graala, ale nawet go znajduje. Argumentem przemawiającym za tym, aby odnieść zapis Kroniki wielkopolskiej do legendy arturiańskiej jest zarówno czas jak i miejsce jej powstania. Jest ona spisana w XIII w. w Poznaniu, a więc mniej więcej w tym samym czasie i w tym samym miejscu, co pieczęcie księcia poznańskiego Przemysła I, również nawiązujące do legendy arturiańskiej. Zatem symbolika legendy arturiańskiej musiała być czytelna przynajmniej dla elit wielkopolskich, a do tych na pewno zaliczał się autor Kroniki wielkopolskiej. Mało tego, mamy tutaj do czynienia ze spójną całością. Chrobry w tym kontekście występuje jako Artur, Przemysł I jako Lanselot, a Przemysl II jako Galahad.\nMiecz o cudownych właściwościach występuje także w innych zapisach kronikarskich. Podamy tutaj dwa przykłady, na które powołuje się Piech. Pierwszy pochodzi z kroniki Galla. Znajdziemy tam opis cudownego miecza, którego moc uratowała gród, podstępnie zaatakowany przez Pomorzan6. Drugi opis pochodzi z Kroniki polsko-śląskiej (również trzynastowiecznej, tak jak Kronika wielkopolska). Piech tak streszcza ten fragment: Kazimierz Odnowiciel zniechęcony niepowodzeniami składa swój miecz na ołtarzu. Gdy to uczynił usłyszał głos z ołtarza „Weź miecz swój i uderzaj na wroga”. Piech interpretuje tę sytuację w następujący sposób: W ten sposób nastąpiło ponowne powołanie władcy do służby wojennej, jego sakralizacja, a zarazem sakralizacja miecza, którym pokonał wrogów.\nKto był polskim Lanselotem?\nMożemy więc uznać, że głównym atrybutem władzy był miecz i to jemu była przypisana moc, która daje siłę właścicielowi. Również ze Szczerbcem, mieczem koronacyjnym królów polskich, jest związanych wiele legend. Miał być to miecz Bolesława Chrobrego, czyli miecz otrzymany od Boga, choć pochodzi z końca XII w. lub początku XIII w. Miecz ten po raz pierwszy został użyty jako insygnium władzy podczas koronacji Władysława Łokietka. Zapewne stąd legenda, że jest to miecz Bolesława Chrobrego, wypada, bowiem aby ten, który odzyskał koronę wywalczoną przez Chrobrego miał także miecz, który zapewni mu zwycięstwo nad wrogami i obronę korony. Łokietek poprzez posiadanie miecza Bolesława staje się spadkobiercą nie tylko jego korony, ale także błogosławieństwa, które jest przypisane do Szczerbca, czyli do miecza Bolesława I Chrobrego. Tym mieczem Bolesław I wywalczył koronę i tym mieczem Władysław odzyskał utraconą koronę.\nSmok w Czersku!\nBardzo ciekawym przykładem herbów piastowskich jest smok w herbach książąt czerskich. Smok pojawia się na pieczęciach Trojdena I ( 1329 r.) a później jego następców, Siemowita III, Kazimierza I, stając się herbem terytorialnym dzielnicy czerskiej, aż do czasów Janusza III. Ten ostatni na pieczęci z 1525 r. używa czwórdzielnej tarczy, w polu 1 i 4 widnieje orzeł w mitrze, a w polu 2 i 3 skrzydlaty smok. W tym wypadku musiała nastąpić recepcja pozytywnych wartości związanych z symboliką smoka.\nPieczęć Janusza III z 1525 roku\nMówiąc o smoku w kulturze polskiego średniowiecza większości z nas nasuwa się na myśl smok wawelski. Kultura chrześcijańska widzi w nim symbol szatana. Co więc skłoniło książąt czerskich do uczynienia ze smoka własnego godła?\nSłów kilka o smokach\nSmok był symbolem kojarzonym w kulturze religijnej w Polsce z cechami jednoznacznie negatywnymi. W łacinie średniowiecznej draco to synonim szatana, szczególnie silnie wpisany w kulturę dzięki opisom biblijnym. Smok był związany z żywiołem ziemi i wody. Dla porównania, na dalekim wschodzie smok jest utożsamiany z siłami dobra, w Birmie wyobraża on stwórcę, z którego ust wylewają się wody pierwotne, w Egipcie łączony był z symbolem mądrości.\nLudzie średniowieczni rozróżniali kilka gatunków smoków, najmniejszym była amphitera - przypominała węża ze skrzydłami. Również worm przypominał węża, nie posiadał bowiem ani nóg ani skrzydeł, jednak miał on gigantyczne rozmiary. Worm w języku niemieckim był nazywany wurm, a w słowiańskim - żmij. Amphisbena posiadała dwie głowy na końcach wężowatego ciała, wyvern był to z kolei uskrzydlony i dwunogi smok o długim i wijącym się ogonie. Jednak najpopularniejszym na zachodzie smokiem był smok z czterema nogami i parą skrzydeł, który ział płomieniami.\nSmok jako symbol pozytywnych wartości w Europie Zachodniej funkcjonował na Wyspach Brytyjskich, gdzie według legend widniał na proporcach bojowych Brytów i Sasów, a sam król Artur był nazywany najwyższym smokiem, zaś wyvern stał się symbolem władcy. Należy przyjąć, że wraz z upowszechnieniem się legend arturiańskich książęta czerscy przyjęli smoka jako symbol władcy. Piech uważa, że ma to związek z przyjęciem smoka jako plastycznego obrazu dobrego wojownika, powołuje się przy tym na Galla Anonima, który określenia draco używa w stosunku do władcy.\nMy jednak uważamy, że pojawienie się smoka u książąt czerskich nie ma związku z kroniką Galla, ale z legendami arturiańskimi.\nPieczęcie Przemysła I, zapiski w kronice wielkopolskiej i pieczęcie Trojdena I pojawiają się mniej więcej w tym samym czasie, czyli od poł. XIII do poł. XIV w. Sugeruje to, że mamy do czynienia z odbiorem symboli w tym samym kontekście kulturowym. Ponadto jednoznacznie negatywne znaczenie smoka w kulturze chrześcijańskiej powoduje, że może on stać się herbem, tylko jeżeli będzie odczytany pozytywnie, a więc musi być inny równie silny kontekst kulturowy, gdzie smok pełni funkcję symbolu pozytywnego. Kronika Galla nie wydaje się mocną przeciwwagą dla negatywnego znaczenia smoka w kulturze chrześcijańskiej, zaś recepcja legend arturiańskich musiała nastąpić w takim stopniu, że smok w herbie Czerska był kojarzony z Arturem, a nie z szatanem.\nCzy Gall znał legendę o Królu Arturze?\nNa marginesie naszych rozważań należałoby się zastanowić czy w kronice Galla nie znajdziemy pierwszych śladów recepcji legend arturiańskich na ziemiach polskich. Za tą tezą przemawia określenie draco, użyte w stosunku do władcy, jak i wysoki walor miecza (Excalibur) jako atrybutu władcy czy cudowny miecz z przytaczanego już przez nas fragmentu kroniki. Za tą tezą może przemawiać także pochodzenie samego autora kroniki. Gall pisze swoją kronikę w Krakowie, a tam smok jest symbolem jednoznacznie negatywnym. Katedra krakowska była pod wezwaniem św. Michała, istniał tez na Wawelu drugi kościół pod wezwaniem św. Jerzego. Także kościół na Skałce był pod wezwaniem św. Michała. Takie nagromadzenie kościołów pod wezwaniem „smokobójców” na tak małym obszarze musi wskazywać na jednoznacznie negatywną konotację smoka. Co więc skłoniło autora kroniki do określenia władcy słowem draco? Wydaje się że jedyne wyjaśnienie tego zjawiska to właśnie recepcja legendy arturiańskiej.\nCzersk a wyspy Brytyjskie\nSmok, jako symbol wartości pozytywnych został zaakceptowany w Polsce tylko przez książąt czerskich. Najpierw jako herb osobisty Trojdena I, później jako herb Księstwa Czerskiego, następnie pojawia się na pieczęciach Siemowita III, Kazimierza I, jak i ostatniego z Piastów mazowieckich Janusza III. Smok pojawia się także na monetach bitych przez książąt czerskich. W Czersku, podobnie jak na Wyspach Brytyjskich, symbolem władcy staje się wyvern.\nNa kontynencie Europejskim, poza Czerskiem i wyspami Brytyjskimi, nigdzie w okresie średniowiecza władca nie jest utożsamiany ze smokiem.\nOprócz symboliki chrześcijańskiej, smok pojawia się także w legendach. Możemy tutaj podać Pieśń o Nibelungach czy podania Wikingów. Jednak i tam smoki są kojarzone negatywnie. W mitologii germańskiej i skandynawskiej smoki należą do świata podziemi, są utożsamiane ze strażnikami skarbów. W legendzie o Sigurdzie, Fafnir zabił własnego ojca aby zdobyć skarb Andvariego, za swój czyn Fafnir zamienia się w smoka aby pilnować skarbu. Ciekawym zjawiskiem jest przejmowanie przez smokobójców pewnych cech smoka. Zygfryd zabijając smoka pilnującego skarbów Nibelungów (Pieśń o Nibelungach) obmywa się w jego krwi i zyskuje odporność na ciosy, Sigurd pije krew (lub zjada serce) Fafnira, zyskując zdolność rozumienia ptaków. Widzimy więc, że smok nie tylko w symbolice chrześcijańskiej ma konotacje jednoznacznie negatywne, ale także w kulturze świeckiej. Tak więc Trojden I (a za nim jego następcy), umieszczając smoka w swoim herbie, musi mieć pewność, że będzie on odczytywany zgodnie z zamysłem władcy, czyli należy przyjąć że recepcja legend arturiańskich na ziemiach polskich nastąpiła w takim stopniu, że smok w herbie książąt czerskich jednoznacznie przywodził na myśl smoka-Artura, a nie smoka-szatana czy germańskiego smoka ze świata podziemi lub słowiańskiego smoka ludojada, zagrażającego słońcu.\nKronika wielkopolska, przekład K. Abgarowicz, opracowała B. Kurbis, Warszawa 1965\nGall tzw. Anonim, Kronika Polska, przekład R. Grodecki, wyd. 5, Wrocław 1982.\nLexikon der christlichen Ikonographie, wyd. E Krischbaum, t. 1-8, Rom-Wien 1968-1976.\nT. Allan, Wikingowie, życie, legendy, sztuka, Warszawa 2002.\nJ. Bąbel, Smoki i smokobójcy (dostęp 21 stycznia 2008).\nE. Kopicki, Katalog podstawowych typów monet i banknotów Polski oraz ziem historycznie z Polską związanych, t. 1, cz. 1, Warszawa 1974.\nM. Magnusson, The Vikings, Stroud 2000.\nZ. Michniewicz, Węzłowe problemy symboliki w sfragistyce i heraldyce Piastów, “Wiadomości Numizmatyczne”, R. XIV 1970, z. 2, s. 75-76.\nT. Panfil, Lingua Symbolica. O pochodzeniu i znaczeniu najstarszych symboli heraldycznych w Polsce, Lublin 2002.\nZ. Piech, Ikonografia pieczęci Piastów, Kraków 1993.\nZ Piech, Uwagi o genezie i symbolice herbu książąt kujawskich, „Studia Historyczne”, R. 30, 1987, z 2.\nF. Piekosiński, Pieczęcie polskie wieków średnich, Kraków 1899.\nG. Philips, M. Keaman, King Arthur: The True Story, London 1992.\nJ. Prieur, tłum. J. Kluza, Symbole świata, Warszawa 1997.\nJ. Wyrozumski, Dzieje Polski piastowskiej (VIII w. - 1370), Kraków 1999.\n1 Chodzi tu o pieczecie Przemysła I z lat 1243-1247 i 1252-1257.\n2 T. Panfil, Lingua Symbolica. O pochodzeniu i znaczeniu najstarszych symboli heraldycznych w Polsce, Lublin 2002, s. 264-265.\n3 Kronika wielkopolska, przekład K. Abgarowicz, opracowała B. Kurbis, Warszawa 1965. s. 72-74.\n4 T. Panfil, Lingua ..., s. 264-265.\n5 Tamże, s. 263-265.\n6 Gall tzw. Anonim, Kronika Polska, tł. R. Grodecki, wyd. 5, Wrocław 1982, s. 76.\n7 por. Z. Piech, Ikonografia pieczęci Piastów, Kraków 1993, s. 49.\n8 Tamże, s. 49.\n9 J. Wyrozumski, Dzieje Polski piastowskiej (VIII w. - 1370), Kraków 1999, s. 300.\n10 Z. Piech, Ikonografia..., s. 95.\n11 Tamże, s. 93.; Lexikon der christlichen Ikonographie, wyd. E Krischbaum, t. 1-8, Rom-Wien 1968-1976.\n12 T. Panfil, Lingua..., s. 57.\n13 J. Prieur, tłum. J. Kluza, Symbole świata, Warszawa 1997, s. 80.\n14 T. Panfil, Lingua..., s. 57-59.\nnf16. Z. Piech, Ikonografia..., s. 95\n17 M. Plezia, Wstęp w: Anonim tzw. Gall, Kronika Polska, tł. Grodecki, wyd. 5, Wrocław 1982, s. 9-11.\n18 Tamże, s. 15.\n19 Por. Z. Michniewicz, Węzłowe problemy symboliki w sfragistyce i heraldyce Piastów, “Wiadomości Numizmatyczne”, R. XIV 1970, z. 2, s. 75-76.\n20 Oczywiście jest to tylko hipoteza i wymagałaby głębszych badań. Za tą hipotezą na pewno przemawia fakt że Gall pochodził, czy raczej odebrał wykształcenie w środkowej Francji, gdzie legendy arturianskie były bardzo dobrze znane. Już w poł XII w. legendy arturianskie zostały literacko opracowane przez Chretien`a de Trroyes (1135?-1183) tworzącego w północnej Francji. W Anglii w XII opracowaniem legend arturiańskich zajmuje się Geoffrey z Monmouth, ten autor po części bazuje na zapiskach Nennius`a, kronikarza z VIII w. ( por. G. Philips, M. Keaman, King Arthur: The True Story, London 1992).\n21 Najpełniejszą publikację pieczęci książęcych znajdziemy w pracy F. Piekosińskiego, Pieczęcie polskie wieków średnich, Kraków 1899. Badania monet przeprowadziliśmy na podstawie E. Kopicki, Katalog podstawowych typów monet i banknotów Polski oraz ziem historycznie z Polską związanych, t.1, cz. 1, Warszawa 1974.\n22 Por. T. Allan, Wikingowie, życie, legendy, sztuka, Warszawa 2002, s.59; M. Magnusson, The Vikings, Stroud 2000.\n23 Por. M. Magnusson, The Vikings.\n24 Również w wierzeniach słowiańskich smok jest utożsamiany z siłami zła, „Weles, słowiański chtoniczny bóg płodności pól i zmarłych, władca Zaświatów i śmierci, strażnik pokładów złota i skarbów, przeciwnik Peruna przyjmował niekiedy postać żmija. Był on Pierwszym Żmijem, ognistym wężem, synonimem Ognistej Rzeki łączącej się z Piekłem. Żmije, smoki, ażdachy, chały, ały to w mitologii słowiańskiej wężopodobne stwory mieszkające w chmurach i jeziorach, działające na szkodę ludzi, to ludojady wypijające wody i zagrażające pożarciem słońca.” J. Bąbel, Smoki i smokobójcy (dostęp 21 stycznia 2008).\n25 Inaczej wygląda sprawa z lwem, który obok orła jest najczęściej występującym godłem wśród herbów Piastów. W związku z tym Piech postawił hipotezę, że lew nawet jako przeciwnik księcia symbolizował cechy pozytywne, siłę, odwagę, królewski majestat, był on groźnym a zarazem godnym przeciwnikiem, a pokonany przekazuje zwycięskiemu władcy wartości, których był reprezentantem (Z Piech, Uwagi o genezie i symbolice herbu książąt kujawskich, „Studia Historyczne”, R. 30, 1987, z 2, s. 181). Taka interpretacja może budzić pewne wątpliwości. Możemy przyjąć, że pokonany lew przekazywał władcy pozytywne wartości, których był reprezentantem, ale jeżeli w scenie walki symbolizował on tylko pozytywne wartości, to książę stawał się tym, który walczy po złej stronie lub bez powodu. Szlachetny rycerz nie może walczyć z innym równie szlachetnym rycerzem bez powodu, chyba, że faktycznie mamy tutaj do czynienia z walką turniejową. Jednak ta teza Piecha jakoby taką walkę należało porównywać do turnieju rycerskiego może budzić pewne wątpliwości, gdyż turnieje takie nie kończyły się śmiercią przeciwnika, a przynajmniej nie była ona celem walki. Tymczasem na pieczęciach książę zabija lwa, co wyraźnie widać na pieczęciach Kazimierza Konradowica, czy Ziemomysła, gdzie lew jest przebijany mieczem księcia. Być może, że właściwsza interpretacja tego przedstawienia musi zakładać, że lew, który jest przeciwnikiem księcia reprezentuje również (ale nie tylko) cechy demoniczne, przy czym uważamy za słuszną tezę, że książę-zwycięzca przejmuje pozytywne cechy, których uosobieniem był lew. Lew, podobnie jak smok utożsamia cechy pozytywne jeżeli występuje na tarczy, zaś jako przeciwnik jest związany z cechami negatywnymi. Może jednak nie byłoby błędem przyjąć, ze znaczenie symboliczne smoka i lwa jest uzależnione od kontekstu, w jakim funkcjonuje dany symbol. Jeżeli przyjmiemy, że lew nie był reprezentantem żadnych wartości, ani pozytywnych ani negatywnych, a jedynie pewnych cech, to istotnie może on być reprezentantem tylko pozytywnych cech. Mamy wówczas do czynienia z lwem jako uosobieniem pozytywnych cech, a nie wartości, które odnoszą się do sfery moralnej, Piech tymczasem mówi o wartościach (Z. Piech, Ikonografia..., s. 181). Jednak jest zasadnicza różnica pomiędzy symboliką lwa i smoka. Lew jest reprezentantem cech, stąd władca może przejąć jego cechy, zaś smok jest reprezentantem wartości, dlatego władca-smokobójca nie przejmuje wartości od smoka. Władca, który przedstawia się jako smokobójca nigdy nie przyjmuje wyobrażenia smoka jako własnego herbu, a władcy używający smoka jako godła nigdy nie przedstawiają się jako smokobójcy. W tym drugim wypadku smok jest reprezentantem tylko pozytywnych wartości stąd władca nie może walczyć ze smokiem, który jest uosobieniem nie tylko wartości, ale i samego władcy.\nPost autor: janusz » 18 stycznia 2013, 23:22\n„Nie daj Boże zjazd piastowski!” co chwile powtarzają bohaterowie najnowszej książki Elżbiety Cherezińskiej. Jeśli przypomnieć sobie kilka faktów z naszej historii, wyjdzie na to, że mają rację. Gdzie spotykało się dwóch, trzech lub więcej Piastów, tam diablęta zacierały ręce. Bo przecież coś musiało się stać. Oni to dopiero mieli fantazję. Późniejsze warchoły mogą się schować…\nPoznajemy historię Piastów przemieszaną z wątkami fantastycznymi. Na kartach powieści spotykamy całą plejadę książąt: jest tu rozbójnik Rogatka, Henryk Probus (występujący również pod mianem Herzoga Heinricha), który wcale nie jest taki prawy, wytrawny polityk Boesław, rubaszny Mściwój Pomorski, dzielny Leszek Czarny, bogobojny Bolesław, zwany Wstydliwym, ambitny karzeł Władysław, którego wzrost mierzono na łokcie (Łokietek), przy okazji będący synem piastówny-zołzy Eufrozyny, przebiegły stryj Przemysła Bolesław no i oczywiście sam dzielny i szlachetny Przemysł, książę Starej Polski i przyszły król.\nCherezińska prowadzi narrację z perspektywy różnych bohaterów, co za każdym razem jest wyraźnie zaznaczone. I tak patrzymy na świat oczyma Przemysła, jego żony Lukardis, poganki Jemioły, czy choćby prostej gospodyni Ochny. Linia czasowa jest wyraźnie zaznaczona i nie ma w niej retrospekcji. Zamiast tego otrzymujemy konkretne informacje o czasie akcji. Biorąc pod uwagę wartki nurt narracji, bardzo się to przydaje. Kolejne wypadki następują po sobie w szaleńczym tempie, a opowieści różnych bohaterów prowadzone bywają równolegle, by wreszcie spleść się we wspólnym, zaskakującym finale.\nPost autor: Blad » 26 stycznia 2013, 18:54\nJanusz, co do króla Artura, Czerska, i "smoka",,, może te słowa, napisane przez Galla Anonima, człowieka czasów Bolesława Krzywoustego i jego też opisujący dzieła dadzą coś do myślenia:\n"Książę zaś północny, zaniepokojony cokolwiek tym podstępem, nie porzucił przecie swego postanowienia, ufnosc serca pokładajac w Bogu, nie w bracie. Niby wiec smok, który ogniem zionac, samym tchnieniem palac otoczenie, a to, co nie spłoneło, rozbijajac gietkim ogonem, przebiega ziemie, by czynic spustoszenia - tak Bolesław napada Pomorze, tepiac elazem opornych, a ogniem warownie. Lecz pominmy to, co zdziałał, idac i przechodzac przez kraj, a przystapmy do obleżenia miasta Białogrodu w głebi kraju."\n"Teraz jednakże pozwólmy cesarzowi przez jakis czas przedzierac sie przez lasy Polski, a przyprowadzimy z Pomorza naszego „ognistego smoka"."\nZamiast smoka, raczej zastanowiłbym się dlaczego Gall Anonim wielokrotnie nazywa go władcą północy.\nPost autor: janusz » 27 stycznia 2013, 00:39\nAno właśnie, dlaczego? Czyżby jakiś znaczący wiking zamieszkały na północy kraju, czyli kumpel zza morza.\nPost autor: Blad » 28 stycznia 2013, 22:03\nNie Januszku,, Gall Anonim nawiązuje tutaj do Mieszka I, protoplasty rodu Piastów, za którego jest uważany.\nIbrahim ibn Jakub Żyd sefardyjski, pochodzący z Tortosy w kalifacie Kordoby, kronikarz, podróżnik i kupiec. Zajmował się handlem z plemionami słowiańskimi, głównie niewolnikami, nie jest wykluczone, że uprawiał też, na rzecz Maurów, działalność wywiadowczą, pozostawił po sobie relację z podróży do krajów słowiańskich, którą odbył w latach 965 - 966. W tej to relacji władcę Polan – Mieszka I (M(e)šqo) nazywa Królem Północy. Spod jego pióra pochodzi najstarszy znany opis Pragi (F(a)rāga/B(a)rāġa) i świadectwo, że pod panowaniem księcia czeskiego znajdowała się wtedy ziemia krakowska. Wymienia bowiem czeskiego księcia Bolesława I jako władcę Pragi, Bohemii (Boy(e)ma) i Krakowa (K(a)rākō/K(a)rākū). A więc południe. Mieszko panował wyżej, na północy. Jako że Bolesław III nie był królem, (nie pozwalała na to sytuacja i polityka zewnętrzna państwa) a tylko ksieciem, za Ibrahimem Gall Anonim nazywa go księciem północy.\nCo do wikingów ciekawy art dotyczący odkryć archeologicznych w Bodzi\nhttp://www.polskieradio.pl/8/650/Artyku ... ali-Polske\nI taki oto list skierowałem do prof. Buko\nZupełnie przez przypadek w mojej drodze poszukiwań trafiłem na Pańskie opracowanie badań archeologicznych w Bodzi. Dla mnie te badania są jedną z opcji w mojej Historii, i z tych ogólników bardzo pasuje do moich wyobrażeń tamtych czasów. Pozwoli Pan że opowiem Panu swoją historię.\nJest rok 1016, Brytania. Niemiecki kronikarz Thietmar tak opisał tę historię:\nKról Anglów Etelred zmarł w roku od narodzenia Pańskiego 1016 i w lipcu tegoż roku przybili do brzegów Anglii wspomniani bracia Harald i Kanut wraz z ich wodzem Turgutem i trzystu czterdziestu okrętami. Przystąpili oni zaraz do oblężenia miasta zwanego Londynem, gdzie siedziała z załogą królowa, w żałobie po śmierci męża i obrońcy, wraz z synami Edelstenem i Edmundem, dwoma biskupami i innymi możnymi państwa. Wciągnąwszy okręty, z których każdy miał na pokładzie osiemdziesięciu ludzi, na rzekę zwaną Tamizą, przez sześć miesięcy przypuszczali szturmy do miasta. W końcu królowa, zmęczona długotrwałą wojną, wyprawiła posłów, którzy mieli prosić o pokój i wywiedzieć się dokładnie, czego nieprzyjaciele od niej żądają. Posłom tym odpowiedzieli natychmiast nienasyceni w zemście wrogowie, że jeżeli królowa zgodzi się wydać na śmierć swoich synów, a siebie samą wykupić za piętnaście tysięcy funtów srebra, biskupów zaś za dwanaście tysięcy i wszystkie pancerze, których liczba sięgała nie prawdopodobnej wysokości dwudziestu czterech tysięcy, i jeżeli dla zabezpieczenia tego dostarczy trzystu wybranych zakładników, wówczas będzie mogła uzyskać dla siebie i dla swoich towarzyszy pokój wraz z życiem. W przeciwnym wypadku — zawołali oni po trzykroć — zginą wszyscy od jednego miecza. Dostojna królowa, wstrząśnięta bardzo, ze swoimi, tą propozycją, obiecała po długim, pełnym wahań zastanawianiu się nad nią, że tak uczyni, i potwierdziła to przez wymienionych wyżej rycerzy.\n41. Tymczasem obaj bracia uciekli w ciszy nocnej na łódce przed grożącym im niebezpieczeństwem i zaczęli zbierać w tajemnicy przed nieprzyjacielem, kogo tylko mogli, dla obrony ojczyzny i ocalenia matki. Atoli pewnego dnia wódz piratów Turgut, chcąc spustoszyć najbliższe okolice, wylądował z wielką gromadą i natknął się nagle na spotkanych na drodze nieprzyjaciół. Dojrzawszy ich z daleka, zachęcił swoich do walki i natarł na nich walecznie. W bitwie tej polegli po obu stronach Edmund i Turgut ,pośród tłumu towarzyszy. Żadna ze stron nie osiągnęła spodziewanego zwycięstwa, wobec czego jedni i drudzy wycofali się dobrowolnie z wielkimi stratami i głośno narzekając, iż zrządził to ślepy przypadek.\nNam jednak Pismo zabrania wierzyć w jakikolwiek przypadek czy przeznaczenie. Tymczasem Danowie, choć osłabieni, odszukali pomocne im okręty, lecz widząc, jak od strony pozostałego przy życiu Edelstena i przybywających zewsząd Brytów nadciąga odsiecz dla miasta, rzucili się do ucieczki wymordowawszy uprzednio zakładników. Niechaj Bóg — obrońca tych, którzy nadzieję w Nim pokładają, zniszczy ich oraz wytraci, aby nigdy już więcej nie mogli zagrażać w swój zwykły sposób ani tym, ani innym chrześcijanom.\nCieszmy się z ocalenia miasta, lecz smućmy się co do reszty!\nJuż wiemy że informacje Thietmara były nieścisłe i lekko mowiąc mijały się z rzeczywistością. Tym Edmundem o którym wspomina Thietmar był Edmund Żelaznoboki. 18 października 1016 roku wojska Kanuta wygrywają bitwę pod Ashington w hrabstwie Essex. Po bitwie został zawarty pokój. Kanut otrzymał ziemie na północ od Tamizy, Edmund zachował Wessex. Ustalono również, że w wypadku śmierci jednego z nich, jego ziemie przechodzą we władanie drugiego.\nEdmund zmarł 30 listopada 1016 r. w Oksfordzie, Londynie lub Glastonbury. Jedna z wersji na temat jego śmierci głosi, że został zasztyletowany w łazience na polecenie Kanuta.\nEdmund Żelaznoboki miał dwóch synów, spadkobierców jego dziedzictwa. Edwarda, którego historia w latach późniejszych nazwała Wygnańcem (Edmund The Exhile) i starszego o rok lub dwa pierworodnego, Edmunda. Edward właśnie się urodził kiedy zacząłem moją opowieść, a więc obaj bracia to jeszcze dzieci. Edmund 1 lub 2 roczne dziecię, a Edward to niemowlę (zachodzi nawet możliwość że był pogrobowcem).\nI cała moja historia dotyczy tych dwóch właśnie braci.\nJakkolwiek czy w jakikolwiek sposób sprawa przejęcia Anglii poprzez śmierć Emunda Żelaznobokiego się rozwiązała to pozostały jeszcze sprawy spadkowe, które w przyszłości mogły przynieść wiele kłopotów. Za Florianem z Worcester, który tę historię opisywał cały wiek później, Kanut myślał tak:\n„ Byłoby hańbiącym czynem zamordowanie książąt w Anglii, i po krótkim czasie wysłał ich do zaprzyjaźnionego króla Szwecji z listem śmiertelnym”\nProblem spadkowy Kanuta został już w podobny sposób rozwiązany wcześniej przez innego duńskiego króla, a uwieczniony przez Szekspira w postaci Hamleta.\nW tym czasie, królem Szwecji był Olaf Skötkonung, syn Eryka Wielkiego i siostry Bolesława Chrobrego Sygrydy (Świętosławy a w historii brytyjskiej znanej także jako Gunhilda Polska). Sygryda była również matką Kanuta, a więc w tym świetle wysłał książęta do swojego przyrodniego brata. Większość kronik Anglo-Normandzkich podnosi fakt że król Olaf odmówił katowskiej prośby i wysłał dzieci pod pilnym okiem Earla Walgara na Węgry.\nTrasa którą odbyli książęta wraz z Hrabią Walgarem utonęła gdzies w mrokach historii z dwóch powodów. Jednym i tym najważniejszym jest fakt, że Kanut, gdy się dowiedział że spadkobiercy Żelaznobokiego przeżyli, wysłał za nimi zabójców z wyrokiem śmierci.\nSiatki szpiegowskie w już w tamtych czasach były mocno rozwinięte i informacja o podobnych podbojach obiegała szybko Europę. Dotarły one również do Chrobrego, tym bardziej że to działo się obrębie jego rodziny. Sprawa przecież dotyczyła dwóch jego siostrzeńców i co najważniejsze spadkobierców króla Anglii. Ten kraj Chrobry znał dobrze bo to za jego pozwoleniem powstał Jomsborg, i stąd również udawali się polscy rycerze na wyprawy łupieżcze na wyspy brytyjskie. Również prawdopodobnie znał Kanuta, który to przybył wcześniej na dwór królewski po swoją matkę, ratującą się ucieczką przed zemstą Tryggvasona.\nAle nie będę zanudzał Pana Profesora tymi opowieściami, w każdym bądź razie cała ekspedycja po pięciu dniach ląduje w obrębie jeziora Ładoga (na ziemiach przyznanych Waregom za Nestorem) i tu transportem rzecznym dostają się do Kijowa.\nJakkolwiek o historii Edwarda wiemy „bardzo dużo” tak Edmund niknie nam w jej mrokach.\nW 1018 roku Chrobry po wygranej bitwie pod Wołyniem (22 lipca) i podpisaniu pokoju w Budziszynie, wraz ze swoim zięciem Swiętopełkiem wkraczają do Kijowa i tu prawdopodobnie zastają książęta. Wprawdzie Nasz Gall Anonim opisał że na jego wejście wyszły tylko kobiety ale może nie brał dzieci pod uwagę, tym bardziej że całą sprawę otaczała wielka tajemnica.\nTak całą sytuację opisał Thietmar\nKiedy wkraczali do miasta, tamtejszy arcybiskup powitał ich uroczyście z relikwiami świętych oraz innymi różnymi okazał ościami w monastyrze świętej Zofii, który spłonął w poprzednim roku wskutek nieszczęśliwego wypadku. Obecne były przy tym: macocha wspomnianego księcia, jego żona oraz dziewięć jego sióstr, z których jedną, dawniej sobie upatrzoną , ten stary wszetecznik Bolesław uprowadził bezwstydnie, zapominając o swojej ślubnej małżonce. Równocześnie ofiarowano mu niezliczoną ilość pieniędzy, z których dużą część rozdzielił między swych sprzymierzeńców i ulubieńców, pewną zaś część odesłał do ojczyzny. Wśród posiłków, jakie znajdowały się przy boku wspomnianego księcia, było od nas trzystu, od Węgrów pięciuset, od Pieczyngów wreszcie tysiąc ludzi. Wszystkich tych ludzi odesłał tamtejszy władca do domu, gdy mógł stwierdzić z radością, jak mieszkańcy kraju garną się do niego i swoją wierność mu okazują. W tym wielkim mieście, które jest stolicą owego państwa, jest więcej niż czterysta kościołów i osiem rynków, mieszkańców zaś liczba niedająca się wyrazić. Jak w całym tym kraju, mieszkańcy owi składają się z dużej liczby niewolników, którzy zewsząd tu zbiegli, oraz w szczególności z obrotnych Duńczyków Pieczyngom, którzy ich ciągle nękali, stawiali oni dotąd skuteczny opór i innych także gromili nieprzyjaciół.\n33. Bolesław, uniesiony tym powodzeniem, wysłał tamtejszego arcybiskupa do Jarosława z żądaniem odesłania mu córki i obietnicą zwrotu w zamian za to jego żony wraz z macochą i siostrami. Następnie wyprawił z bogatymi darami swego ukochanego opata Tuni do naszego cesarza, aby zaskarbić sobie nadal jego łaskę i pomoc oraz okazać gotowość wypełnienia wszystkich jego życzeń w przyszłości. Wysłał także posłów do pobliskiej Grecji , którzy mieli zapewnić tamtejszego cesarza o jego życzliwości, jeżeli cesarz ze swojej strony zechce dotrzymać wierności i przyjaźni. W przeciwnym wypadku — mieli mu oświadczyć — Bolesław stanie się jego zdecydowanym i nieustępliwym wrogiem. Niechaj Bóg wszechmogący pośredniczy w tych wszystkich sprawach i wskaże łaskawie, co Jemu się podoba, a nam korzyść przynieść może.\nW moich rozważaniach posunąłem się dalej. Wspomniany Florian z Worcester zapisał że Edmund zmarł na Węgrzech, tyle że nikt nie wie kiedy i gdzie, natomiast Edward wrócił z wygnania i osiadł na tronie Anglii w roku 1057 (wprawdzie na bardzo krótko ale wrócił).\nLosy Edmunda są nieznane. Ja w swoich założeniach uwzględniłem przybycie Edmunda pod opiekę naszego Bolesława Chrobrego, i wtedy natknąłem się na artykuł o wykopaliskach w Bodzi. Podesłał mi go mój kolega, znany malarz i kopista dzieł Jana Matejki, Piotr Walerski.\nJako że wcześniej nie słyszałem o Bodzi, sprawdziłem to na mapie i nagle dostałem „oświecenia”. To jest niedaleko Gniezna, tam gdzie przebywał Chrobry, a z artykułu wiadomo że pochowane tam osoby były majętne i co najważniejsze, przyjezdne.\nSzanowny Panie Profesorze. Czy jest taka możliwość że pochowany w Bodzi młody mężczyzna zaledwie 25 letni (młody jak na nasze czasy bo na czasy średniowiecza to już w połowie swojego życia) mógłby być np. dowódcą straży młodego Edmunda lub nawet samym Earlem Walgarem, który zginał w walce z nadesłanymi przez Kanuta zanujcami.\nTe moje poszukiwania są związane z inną dla mnie bardzo ważną sprawą, sprawą Piotra Włosta, ale to może innym razem.


Adwokat czy radca prawny: Coraz mniej różnic w zawodach prawniczych - GazetaPrawna.pl\nAdwokat czy radca prawny: Coraz mniej różnic w zawodach prawniczych\n18 września 2015, 20:00\nSkompletowanie niezbędnych dokumentów, wniesienie wniosku do sądu i odzyskanie należnego spadku może nastręczać wielu trudności. / ShutterStock\nMój ojciec pozostawił pokaźny spadek – opowiada pan Łukasz. – Jego druga żona bezprawnie zajmuje dom i rodzinne przedsiębiorstwo. Chcę odzyskać majątek, który mi się należy, ale nie mam pojęcia, jak postępować w tej sprawie. Zastanawiam się, kto udzieli mi fachowej pomocy – adwokat czy radca prawny. Jaka jest różnica między tymi zawodami? Wiem, że spadek można podzielić u notariusza. Gdzie mam szukać pomocy – pyta czytelnik.\nAby skutecznie ubiegać się o zwrot swej własności, pan Łukasz musi posiadać dokument potwierdzający nabycie spadku. Czytelnik będzie miał wtedy podstawę, aby odebrać majątek osobie nieuprawnionej. Potwierdzenie swoich praw spadkobierca może uzyskać w sądzie lub u notariusza.\nJeśli nasz czytelnik skorzysta z usług notariusza, zaoszczędzi mnóstwo czasu i ominie go stres związany z postępowaniem sądowym. Jest tylko jedno „ale”. Żeby podzielić spadek u notariusza, wszystkie osoby, które dziedziczą, muszą stawić się w kancelarii i zgodnie oświadczyć wolę podziału majątku. Trzeba przynieść ze sobą niezbędne dokumenty, takie jak akt małżeństwa i zgonu ojca oraz akt urodzenia pana Łukasza. Jakikolwiek spór między spadkobiercami uniemożliwia dokonanie czynności przez rejenta. pan Łukasz pisze, że druga żona ojca niechętnie odnosi się do podziału spadku. W takiej sytuacji jedynym wyjściem jest skierowanie sprawy do sądu.\nPalestra na pracy przymusowej\nSkompletowanie niezbędnych dokumentów, wniesienie wniosku do sądu i odzyskanie należnego spadku może nastręczać wielu trudności. Znajomość prawa – jak mówi czytelnik – nie jest jego mocną stroną i chętnie skorzystałby z pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Na rynku usług prawniczych znajduje się bardzo wiele kancelarii adwokatów i radców prawnych. Różnice pomiędzy reprezentantami tych dwóch zawodów coraz bardziej się zacierają (patrz ramka).\nW sytuacji pana Łukasza trzeba złożyć wniosek o stwierdzenie nabycia spadku. Pismo powinno trafić do sądu cywilnego i tam też zostanie rozpoznane. Reprezentować klienta w tej sprawie może zarówno adwokat, jak i radca prawny. Profesjonaliści prowadzący kancelarie doskonale znają procedurę i czytelnik może bez obaw powierzyć im swoją sprawę. Fachowy pełnomocnik powinien wskazać, jakie dokumenty trzeba zdobyć, aby bez zbędnej zwłoki sąd rozpoznał sprawę. Następnie sporządzi wniosek rozpoczynający postępowanie i będzie występował na rozprawie w imieniu klienta. Poradzi także co zrobić, by spadek trafił do rąk czytelnika i nie został mu w ręku jedynie dokument w postaci orzeczenia sądu.\nZarówno adwokaci, jak i radcowie prawni powinni ukończyć pięcioletnie studia prawnicze oraz uzyskać tytuł magistra. Po zakończeniu edukacji na uniwersytecie świeżo upieczony prawnik może wybrać, czy chce kształcić się dalej i zostać adwokatem lub radcą prawnym. I tu zaczyna się podział na dwa zawody. Najpierw trzeba zdać egzamin organizowany w formie testu. Pokonanie tej przeszkody umożliwia rozpoczęcie trzyletniego cyklu szkoleń – aplikacji adwokackiej lub radcowskiej. Na zakończenie przeprowadzany jest egzamin zawodowy.\nRadcowie prawni nazywani są młodszymi braćmi adwokatury. To określenie coraz bardziej traci na aktualności. Do niedawna adwokaci byli grupą uprzywilejowaną, gdyż tylko oni mogli być obrońcami w sprawach o przestępstwa i przestępstwa skarbowe. Radcowie prawni stopniowo uzyskują nowe uprawnienia i od 1 lipca 2015 r. mogą w pełni reprezentować swych klientów w sprawach karnych. Wystarczy, że złożą odpowiednie oświadczenie.\nRozporządzenia ministra sprawiedliwości w sprawie stawek adwokackich niezgodne z konstytucją\nPrzedstawicieli prawa dzieli spór o tak zwane „urzędówki” w sądach karnych. Są to sprawy przydzielane przez sąd w celu zorganizowania obrony osób, które nie mają adwokata lub radcy prawnego z wyboru. Obrona z urzędu jest zajęciem mało zyskownym. Adwokaci, gdy zostaną wyznaczeni do takiej sprawy, mogą się uchylić od obowiązku reprezentowania klienta jedynie w wyjątkowych przypadkach. Radca prawny zostanie obarczony „urzędówką” tylko wtedy, gdy zgłosi chęć prowadzenia spraw karnych.\nInną istotną różnicą pomiędzy przedstawicielami zawodów prawniczych jest to, że adwokat nie może być zatrudniony na podstawie umowy o pracę. Przedsiębiorcy, spółki lub też samorządy często potrzebują stałej obsługi prawnej. Jedynym fachowcem, którego mogą zatrudnić na etat, jest radca prawny. Adwokat wykonuje swój zawód we własnej kancelarii, zespole adwokackim lub spółce. Sytuacja radcy prawnego na rynku pracy jest znacznie bezpieczniejsza, bo może pracować w firmie lub instytucji państwowej. Każdy medal ma jednak dwie strony. Radca prawny, który ma umowę o pracę, nie może być obrońcą w sądzie karnym.\nWydaje się, że z czasem coraz liczniejsza grupa radców prawnych będzie pełnić funkcję obrońców. Wciąż pokutuje jednak przeświadczenie, że u radcy prawnego można szukać pomocy związanej jedynie ze sprawą spadkową, rodzinną albo prowadzeniem przedsiębiorstwa. Przełamanie monopolu adwokatów na funkcje obrońców wkrótce powinno zmienić takie podejście osób korzystających z usług prawniczych.\nCzym się różnią dwie profesje\nArt. 8 ust. 6 ustawy z 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 507). Art. 4a ust. 1 ustawy z 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz.U. z 2014 r. poz. 1778). Art. 82 ustawy z 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz.U. z 2015 r. poz. 396 ze zm.).\nTDNDGP import zawody prawnicze adwokaci Radcy prawni\nNowe zasady wyznaczania do karnych urzędówek Nie mniej niż 7 dni na uzupełnienie wykazu obrońców o prawników deklarujących gotowość...\nZmiany w prawie spadkowym: Spadkobiercy nie będą płacili alimentów byłej żonie\nJak możesz publicznie się tak ośmieszać!!! VER\nPolska to kraj prawniczych absurdów.\nDla przykładu: komornik może się wpisać do korporacji adwokatów albo radców bez żadnego egzaminu.\nKtoś, kto wykonuje robotę, która do niedawna wykonywali nie prawnicy, a nawet ludzie bez wyższego wykształcenia - robotę typowo urzędniczą - może zostać profesjonalnym pełnomocnikiem procesowym, chociaż jednego dnia nie praktykował żadnej dziedziny prawa, którą posługua się pełnomocnicy.\nMagister prawa, pracujący w dziale prawnym i wykonujący de facto pracę radcy prawnego - nie może. On musi zdać szereg egzaminów. Przeciez to jest absurd.\nTo właśnie jest przykład na wymiar NIESPRAWIEDLIWOŚCI w naszym kraju.\nRadcowie prawni dostają uprawnienia bez żadnego egzaminu i bez praktykowania u patrona. Co więcej dostali w ten sposób uprawnienia nie po raz pierwszy. Sami natomiast najgłośnie wrzeszczeli, że nie wolno magistrom prawa dać jakichkolwiek uprawnień. Choć przeciętny student ma świeższą i aktualniejszą wiedzę na temat prawa karnego niż większość radców prawnych - to jednak radcowie dostają uprawnienia, a absolwentom studiów wmawiają, że nie można upominać się o uprawnienia, bo się nie ma wiedzy i praktyki. Ale jakoś oni mogą mieć niesprawdzoną przez nikogo "wiedzę" i zero praktyki i to nie przeszkadza im praktykować prawo karne.\nTo wsystko jest śmiechu warte. To wycieranie sobie gęby "sprawiedliwością", gdy samemu nie bardzo rozumie się znaczenie tego słowa.\nDla mnie również to jest bez sensu. Uważam, że najlepszą osobą do udzielenia porady prawnej, jak i do obrony w sądzie jest adwokat. Zdania nie zmienię. Korzystam sam od jakiegoś czasu z pomocy od kancelarii adwokackiej Wojas Pawlak z Gliwic i nikogo innego nawet nie szukam.