Pszczelarstwo – z tradycyjną pasją ale nowocześnie i innowacyjnie.\nPszczelarstwo to jedna z najstarszych działalności człowieka w której wykorzystuje on dobra naturalne dla własnych celów. Jest pochodną bartnictwa i do niedawna większości z nas kojarzyło się z rodzajem zajęcia pozazawodowego, bardzo pożytecznego ale stanowiącego raczej rodzaj pasji i hobby.\nW piękny zimowy dzień odwiedzam państwa Piotra i Martę Blajerów, którzy w miejscowości Chorzów koło Pruchnika zajmują się pszczelarstwem, które będąc ich pasją jest jednocześnie rodzinnym biznesem i nowoczesnym przedsiębiorstwem wykorzystującym wiele najnowocześniejszych rozwiązań technicznych i technologicznych o wysokim stopniu innowacyjności.\nDo siedziby firmy prowadzą mnie gustownie wykonane, przykuwające uwagę tablice informacyjne. Rozmawiamy na terenie posesji, na której posadowiony jest dom mieszkalny wraz z zabudowaniami produkcyjnymi, za którymi można dostrzec rzędy ustawionych uli. (zdjęcie) Całość robi wrażenie profesjonalności, schludności i uporządkowania. Oprowadzany przez właścicieli firmy zwiedzam zakład zadając pytania.\n- Panie Piotrze, od czego się zaczyna by dojść do własnego przedsiębiorstwa którego działalność dotyczy pszczelarstwa?\n- Wszystko zaczęło się w roku 1984, kiedy to mojemu ojcu podarowano 3 rodziny pszczele. Od tego momentu pszczelarstwo staje się pasją najpierw ojca a później moją ale przez długi czas traktowane jako zajęcie dodatkowe, hobbystyczne. Dopiero po skończonych studiach moich – leśnictwa i małżonki – ogrodnictwa, kiedy życie pokazało, że rynek niespecjalnie potrzebuje nas jako pracowników pomyślałem, że zamiast pracować dla kogoś, możemy sami być pracodawcami zakładając własny biznes związany właśnie z pszczelarstwem. Jedno natomiast było pewne - pomny występujących ryzyk przy standardowo prowadzonej pasieki – musi to być profesjonalnie prowadzone, wykorzystujące najnowsze osiągnięcia nauki i techniki gospodarstwo pszczelarskie jako zakład produkujący szerokie spectrum produktów do sprzedaży hurtowej jak i detalicznej.\n- Kiedy taka decyzja została podjęta i czy od razu była to działalność gospodarcza?\n- W 2003 roku podjęliśmy decyzje o założeniu profesjonalnej pasieki. W ramach przygotowania merytorycznego cały czas rozszerzałem wiedzę i umiejętności poprzez wykorzystywanie publikacji z Internetu, uczestnictwo w wykładach, wyjazdy organizowane przez siebie i instytucje. Wzorcami były i są duże gospodarstwa pasieczne z Europy Zachodniej i Kanady i stamtąd pochodzą stosowane przeze mnie rozwiązania. Od 2008 roku prowadzę działalność gospodarczą – przedsiębiorstwo o pięknej nazwie „Królewskie Miody”, która odzwierciedla jakość naszych produktów ale też stale mobilizuje.\n- Jaki obecnie jest potencjał Państwa firmy i w czym zasadza się jej wyjątkowość na tle innych gospodarstw pszczelarskich Podkarpacia?\n- Najpierw dokonam jej prezentacji. W warstwie organizacyjnej jest to firma rodzinna, w której dokonaliśmy podziału obowiązków: ja odpowiadam za czynności związane z produkcją i logistyką czyli zarządzam w chwili obecnej sześćdziesięcioma milionami pracowników – tych wspaniałych owadów - którzy bez regulaminów, instrukcji, zakazów i nakazów oraz specjalnej motywacji działają zawsze dla dobra firmy w sposób najbardziej efektywny. Małżonka zajmuje się sprzedażą, marketingiem, kontaktami z klientem. Zatrudniamy jedną osobę lub korzystamy z pomocy innych w przypadku spiętrzenia prac. Pasieka ma 650 uli produkcyjnych i zazimowanych 250 odkładów pszczelich. Jak widać pierwsza różnica to wydajność pracy – w naszej sytuacji ja i pracownik obsługujemy 900 rodzin – dla porównania w kraju przeciętnie na jedna osobę przypada 80-100 rodzin. Dalej to wdrażanie innowacyjnych rozwiązań dotyczących technologii z wykorzystaniem najnowocześniejszego zaplecza technicznego.\n- Czy można wskazać jakiś obszar, w ramach którego zmiany są szczególnie istotne i determinują powstanie nowoczesnego gospodarstwa pszczelarskiego?\n- Myślę, że każdy obszar działania jest istotny, chociaż zdecydowanie najważniejszy jest materiał genetyczny. Na początku testowałem linie i rasy pszczół. Po wielu próbach obecnie w pasiece jest tylko 2 rasy , które spełniają wymagania do pracy w dużych pasiekach (niska skłonność do rójki, utrzymywanie dużej struktury rodziny, łagodność). Następnie to zaplecze techniczne: infrastruktura budowlana, mobilny i niezawodny transport, urządzenia produkcyjne czy stosowanie lekkich, styropianowych uli które są kompatybilne z systemem załadunku, wirowania i transportu. Tutaj warto wspomnieć, że od początku pojawienia się możliwości korzystania ze wsparcia funduszy pomocowych skorzystaliśmy z kilku działań wdrażanych w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich. Inwestycję związaną z oddaniem do użytku budynku produkcyjno-magazynowego, zakup uli oraz parku maszynowego, uruchomienie sprzedaży wysyłkowej wsparliśmy dotacjami z działań „Różnicowanie w kierunku działalności pozarolniczej”, „Modernizacja gospodarstw rolnych” czy rozwijanie działalności gospodarczej wspieranej poprzez Lokalna Grupę Działania. Kolejnym obszarem wprowadzania innowacji były zmiany z technologii stosowanej przy prowadzeniu pasieki głównie mobilnego systemu przemieszczania uli.\nW najkrótszych słowach – na tym, by w okresie zbiorów pszczoły trafiały na kwitnące plantacje w optymalnych terminach, ich praca była monitorowana a po zakończeniu kwitnienia zostawały przemieszczone na następne, zgodnie z kalendarzem kwitnienia poszczególnych roślin. To innowacyjny sposób hodowli związany z czasową wędrówką po całym Podkarpaciu , który zapewnia to, że owady zawsze mają niewielki dystans oblotów co optymalizuje ich efektywność działania. Funkcjonuje również dzięki bardzo dobrym kontaktom z producentami rolnymi, którzy zapraszają „moje pracownice” na własne plantacje. Oczywiście nasza współpraca przynosi obopólne korzyści – rolnicy wiedzą, że zwłaszcza nowe odmiany roślin uprawnych wydają nasiona o większej objętości po zapyleniu przez pszczoły co gwarantuje im większe plony. By system funkcjonował musi być oparty o nowoczesne zaplecze techniczne – stosujemy nowoczesne lekkie styropianowe ule monitorowane w trakcie zbiorów dzięki zastosowaniu wag elektronicznych. To one na koniec każdego dnia przekazują dane dotyczące temperatury oraz przybytku lub ubytku wagi ula co pozwala na natychmiastowa reakcję i działania minimalizację ryzyko poniesienia strat poprzez zmianę lokalizacji lub podkarmienie stymulacyjne ciastem. Nowa technologia to duże wyzwanie logistyczne. Nie można byłoby jej wprowadzić bez lekkich, styropianowych uli, które są kompatybilne z systemem załadunku, wirowania i transportu ale przede wszystkim bez zaangażowania załogi gdyż czynnik ludzki jest najważniejszym i wrażliwym elementem osiągania sukcesu w tej branży.\n- Jakie produkty oferuje gospodarstwo pasieczne „Miody Królewskie”?\n- Dzięki nabytej nowoczesnej linii technologicznej – od polskiej firmy , która zapewnia jakość rozwiązań technicznych na najwyższym światowym poziomie – proces od momentu wywirowania do napełnienia słoika odbywa się całkowicie automatycznie. To kolejny etap, w którym należy stwierdzić, że nowoczesne rozwiązania zapewniają możliwość osiągania wskaźników właściwych dla zachodnioeuropejskich czy kanadyjskich gospodarstw pszczelarskich odnośnie ilości osób zatrudnionych przypadających na liczbę rodzin pszczelich. Linia zapewnia wykonywanie pracy, którą musiałoby wykonać 3 osoby ale bez zapewnienia takiej jakości.\nW gospodarstwie produkujemy miód wszelkich odmian, propolis, pyłek, pierzgę pszczelą sprzedając je w zależności od kontrahenta w ilościach hurtowych i detalicznych.\n- O sukcesie każdego przedsiębiorstwa produkcyjnego decyduje sprzedaż i marketing. Jak to wygląda w państwa firmie?\n- W tych działaniach stosujemy różnego rodzaju instrumenty dotarcia do klienta wykorzystując ich skuteczność. I tak bardzo skutecznym sposobem okazał się montaż tablic reklamowych przy drogach powiatowych. Innymi działaniami marketingowymi jest uczestnictwo w targach, kiermaszach, imprezach promujących rodzime produkty spożywcze. W sferze dystrybucji duże znaczenie ma realizowana sprzedaż wysyłkowa w ramach której od 2008 roku oferujemy nasze gotowe produkty. Myślę, że do chwili obecnej dorobiliśmy się firmy o identyfikowalnej nazwie i własnym rozpoznawalnym logo, stosującej swoiste etykiety (które posiadając informacje kontaktowe są elementem marketingu), szukającej nowych sposobów promocji - chociażby poprzez ofertę przygotowania zestawów upominkowych.\n- Nie zamierzamy osiadać na laurach gdyż w biznesie kto stoi w miejscu ten się cofa. W sferze planów produkcyjnych będziemy dążyć do zwiększenia poziomu sprzedaży detalicznej w relacji do hurtowej, rozszerzenia oferty np. o produkcję miodów pitnych oraz podniesienia prestiżu firmy poprzez aplikowanie o uznanie naszego miodu spadziowego do produktów posiadających znak „Jakość i Tradycja”. Posiadamy również szereg planów inwestycyjnych, które przyczynią się do dalszego rozwoju naszej firmy. To przede wszystkim zakup ładowacza z wysięgnikiem usprawniającego załadunek i wyładunek uli (kolejny etap eliminowania prac ręcznych), no i budowa nowego budynku magazynowego zapewniającego lepsze warunki przechowywania i magazynowania produktów. Jak poprzednio przygotowujemy się do korzystania ze wsparcia finansowego tych zamierzeń z działań „Modernizacja gospodarstw rolnych” oraz „Wsparcie inwestycji w przetwarzanie produktów rolnych , obrót nimi i ich rozwój” jak w poprzednich edycjach korzystać będziemy z pomocy pracowników Podkarpackiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego, Powiatowego Zespołu z Jarosławia, z którymi współpracuję od wielu lat i z tej współpracy jestem bardzo zadowolony.\n- Zadam jeszcze ostatnie pytanie – czy wyobrażacie sobie Państwo życie bez pszczelarstwa?\n- Jak mówi dzisiejsza młodzież - nie ma takiej opcji.\nRozmawiał Marek Wójcik


Kulinarne Mistrzostwo | Ryby z Norwegii\nNasze motto brzmi: "Najlepsze ryby i owoce morza pochodzą z Norwegii". Celem działalności Norweskiego Urzędu ds. Eksportu Ryb i Owoców Morza (NSC) jest globalna promocja naszych produktów. Aby przekonać świat to norweskich ryb i owoców morza, promujemy nasze produkty na wszystkich głównych rynkach świata i wspieramy działania marketingowe w ponad 1...\nPytania i odpowiedzi – świeża ryba\nW celu zachowania jakości norweskiego surowca branża ryb i owoców morza przestrzega ścisłych procedur i wytycznych. Jeśli masz w związku z nimi jakieś pytania, może tu znajdziesz odpowiedź.\nPieczony w piekarniku filet z dorsza norweskiego Skrei z pomidorami i czosnkiem\nCzas 20 - 40 min.\nDorsz norweski Skrei z bekonem, jajkiem i cytrynowo-cebulowym sosem śmietanowym


Zajazd Olivia, Skoczów, ul. Górny Bór 23 - Zajazdy Skoczów » e-turysta.pl\nZajazd Olivia, Skoczów, ul. Górny Bór 23\nNoclegi Skoczów (5 ofert)\nTanie noclegi Skoczów (5 ofert)\nMotele Skoczów (1 oferta)\nZajazdy Skoczów (1 oferta)\nZajazdy Ustroń, około 9,2 km (1 oferta)\nZajazdy Cieszyn, około 12,5 km (1 oferta)\nZajazdy Brenna, około 12,8 km (3 oferty)\nZajazdy Strumień, około 13,1 km (1 oferta)\nZajazdy Wisła, około 17,5 km (3 oferty)\nZajazdy Szczyrk, około 19,5 km (1 oferta)\nZajazdy Skoczów ul. Górny Bór\nZajazdy Skoczów ul. Górny Bór (1 oferta)\nSkoczów, ul. Górny Bór 23\nZajazd: Zajazd Olivia\nAdres: Skoczów, ul. Górny Bór 23\nSzczegółowa lokalizacja obiektu w Skoczowie:\nUlica: noclegi ul. Górny Bór\nZajazd Olivia — Udogodnienia i wyposażenie\nZajazd Olivia — Rozrywka\nSkoczów — Aktywny wypoczynek w okolicy


Okrutna kara za drobne przewinienie - Jacek Salij OP - Portal OPOKA\nChyba najbardziej znanym tekstem biblijnym, w którym wykorzystuje się tę symbolikę, jest ostrzeżenie Apostoła Piotra, powtarzane w każdy wtorek w wieczornej modlitwie Kościoła: „Bądźcie trzeźwi! Czuwajcie! Przeciwnik wasz, diabeł, jak lew ryczący krąży, szukając kogo pożreć” (1 P. 5,8).\nWyjaśnienie symbolicznej treści, jaka jest zawarta w motywie rozszarpania przez drapieżnika, znaleźć można w Księdze Mądrości: „Zesłałeś na nich mnóstwo nierozumnych zwierząt - czytamy o pladze drapieżników zesłanej na Egipt - by wiedzieli, że przez co kto grzeszy, przez to ponosi karę” (Mdr 11,15n). Egipcjanie zaś zgrzeszyli tym, że „wymysłami nieprawości zwiedzeni czcili nierozumne gady i marne zwierzęta”.\nNawiasem dodajmy, że wzmianka o takiej karze na Egipcjan jest fragmentem przepięknego tekstu, wysławiającego Boga za to, że nawet dla bezbożnych Egipcjan jest miłosierny i litościwy (Mdr 11,15-12,2). „Nad wszystkim masz litość - wyjaśnia się w tym tekście, dlaczego Bóg kocha nawet Egipcjan - bo wszystko w Twej mocy, i oczy zamykasz na grzechy ludzi, by się nawrócili. Miłujesz bowiem wszystkie stworzenia, niczym się nie brzydzisz, co uczyniłeś, bo gdybyś miał coś w nienawiści, nie byłbyś tego uczynił. (...) Dlatego nieznacznie karzesz upadających i strofujesz, przypominając, w czym grzeszą, by wyzbywszy się złości, w Ciebie, Panie, uwierzyli” (Mdr 11,23n i 12,2). Cóż, czytając Biblię, musimy się uczyć prawidłowego rozumienia wypowiedzi sformułowanych przez inną mentalność niż nasza.\nAle wracajmy do naszego symbolu. Bardzo możliwe, że wszystkie cztery opowieści Ksiąg Królewskich o rozszarpaniu przez drapieżniki powstały z tej samej intuicji, że „przez co kto grzeszy, przez to ponosi karę”. Sprzeniewierzenie się ludzkiej godności i upodobnienie się do nierozumnych zwierząt polegałoby na nieznajomości Boga i płynącemu stąd nieposłuszeństwu Jego prawu. I rzeczywiście, jeśli wczytamy się w te cztery opowieści, w każdej z nich ten właśnie moment jest jednoznacznie sformułowany.\nAutorem tej instytucjonalizacji grzechu spod góry Synaj (por. Wj 32), grzechu polegającego na wyobrażaniu sobie Boga na wzór potęg tego świata, a konkretnie na wzór „byka jedzącego siano” (Ps 106,20), był sprawca rozbicia Izraela, król Jeroboam: „Król sporządził dwa cielce i ogłosił ludowi: <Zbyteczne jest, abyście chodzili do Jerozolimy. Izraelu, oto Bóg twój, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej!> Postawił zatem jednego w Betel, a drugiego umieścił w Dan. To oczywiście doprowadziło do grzechu, bo lud poszedł do jednego do Betel i do drugiego aż do Dan” (1 Krl 13, 28-30). Koniecznie zauważmy, że zapis ten znajduje się właśnie w Księdze Królewskiej.\nTu warto przypomnieć, że w ogóle Księgi Królewskie są tą częścią Biblii, gdzie szczególnie mocno ostrzega się przed nieprawym kultem Boga Prawdziwego, a zwłaszcza przed dwiema jego postaciami: Nie wolno Boga czcić razem z jakimiś bożkami, nie wolno Go też czcić na wzór bożków symbolizujących potęgi tego świata. Stąd autor Ksiąg Królewskich jest wielkim przeciwnikiem kultu „na wyżynach” (por. 1 Krl 14,22n; 15,14; 22,44; 2 Krl 12,4; 15,4 i 35; 16,4, itd.), gdzie czczono jednocześnie Boga Prawdziwego i bożków.\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: grzech kara zemsta przewinienie


Pokazywanie wyników dla tagów 'Waterman'. - Pióra Wieczne Forum\nPokazywanie wyników dla tagów 'Waterman'.\nWaterman Carene podobał mi się od zawsze. Od zawsze? Czyli od kiedy? Od kołyski? Odkąd nauczyłeś się pisać? Doprecyzuję. Od zawsze w tym wypadku odnosi się do tej fatalnej w skutkach chwili, kiedy wpisałem w wyszukiwarce „pióro wieczne, waterman, forum” i znalazłem się na tej oto niebezpiecznej stronie internetowej. Na swoją obronę powiem, że nie znałem wówczas konsekwencji tego czynu. Kierowała mną jedynie ciekawość. Byłem młody i naiwny. Ale nie odbiegajmy od tematu. Dość powiedzieć, że Carene znajdowało się na mojej piórowej liście życzeń od dawna, jednak zawsze kiedy miałem je wreszcie kupić, pojawiało się coś innego. Inna paląca – najczęściej piórowa, czasami życiowa - potrzeba. Stan ten utrzymywał się przez trzy lata, aż w końcu w czerwcu tego roku mocno sobie pofolgowałem i kupiłem kilka piór, których zakup odkładałem na kiedyś. Co tam. Raz się żyje. Padło na Watermana Carene w wersji Charcoal Grey, którego ustrzeliłem w rozsądnej cenie na niemieckim eBayu. Pióro doszło do Polski szybko, używam go w miarę regularnie i przez te pięć miesięcy wyrobiłem sobie o nim zdanie, którym chciałbym się z wami podzielić. Otóż Waterman Carene jest piórem udanym. Nie zachwycił mnie jednak tak, jakbym sobie tego życzył. Większą frajdę sprawia mi pisanie TWSBI 580, które jest piórem trzykrotnie tańszym. Carene nie jest wyróżniającym się piórem. Nie z założoną skuwką. Wystarczy jednak ją zdjąć, by odsłonić elegancką, masywną stalówkę typu inlaid, która doskonale komponuje się z opływowymi kształtami pióra. Gdyby nie ona, Carene byłoby po prostu kolejnym piórem Watermana na konkurencyjnym rynku. Piórem, które wyróżniałby jedynie opływowy kształt. Dział PR Watermana pisze o Carene tak: Carène rides the crest of the innovation wave. Taking inspiration from luxury boat design, the result is our most distinguished example of pioneering vision. Crafted in noble materials, with an artist’s attention to detail, its pure fluid curves conjure up the sleekest lines of a leisure cruiser, or the billowing sails of a luxury yacht. Set sail for the adventure of a lifetime. Tłumacząc na polski: „bla, bla, bla, fajne pióro, bla, bla, bla, będzie drogo, bla, bla, bla, kup, bla, bla, bla". Żarty na bok. Dzięki stalówce, która elegancko komponuje się z opływowymi liniami korpusu, Carene faktycznie wyróżnia się na rynku. Nie każdemu przypadnie do gustu, ale trudno nie zapamiętać tego pióra. Reasumując uważam Watermana Carene za interesujące pióro o ciekawym, nowoczesnym designie. Chińczycy myślą podobnie Konstrukcja Widać, że Carene wykonano przykładając wagę do detali i jakości wykończenia. Mnie nie podoba się tylko jedno – plastikowy „guzik” na zakończeniu korpusu. Pasuje do tego pióra jak pięść do nosa. Stalówka No właśnie. Stalówka. Dla mnie – piękna. Niestety nie dorobiłem się jeszcze gabloty, więc od piór oczekuję, że będą również pisać. Carene pisze dobrze i miękko, kiedy nie przerywa. Niestety zdarza się, że stalówka przerywa, „przeskakuje”, co trochę mnie dziwi i irytuje. Okazuje się, że stalówki inlaid świetnie wyglądają, ale nie zawsze zapewniają idealny przepływ a zapewnienie ich funkcjonalności jest dla inżynierów wyzwaniem. Otóż pod wpływem nacisku, choćby lekkiego, ale powtarzanego, zdarza się, że stalówka w minimalnym stopniu oddala się od spływaka. W rezultacie pojawić się mogą problemy z przepływem. Podobno sekcję można podgrzać suszarką i docisnąć stalówkę do sekcji. Chyba spróbuję. Może to coś zmieni? Przerywanie zdarza się raz na jakiś czas, ale w piórze za kilkaset złotych, nie powinno się zdarzać w ogóle. Tyle w tym temacie. Wymiary Pióro nie jest lekkie, waży około 30 gram, co mnie cieszy. Lubię solidne pióra. Carene dobrze układa się w dłoni a pisanie nim sprawia mi przyjemność (kiedy stalówka jest w nastroju do harmonijnej współpracy w koleżeńskiej atmosferze). System napełniania Konwerter lub naboje. Nie ma tu głębszej filozofii. Podsumowanie Bez dwóch zdań Waterman Carene jest piórem dopracowanym i niebanalnym. Z drugiej strony z tego, co słychać na forach i blogach, wynika, że zaobserwowana przez mnie tendencja do przerywania nie jest odosobnionym przypadkiem. Upolowałem carenke w rozsądnej cenie (poniżej 400 PLN), mimo to kiedy zdarzy się, że pióro to zacina się w czasie pisania, czuję pewien niesmak. Mam Jinhao kupione za 7 złotych, które nie przerywa. Nigdy. Pisze zaś równie miękko jak Carene, choć wygląda znacznie gorzej. Nie żałuję tego zakupu, ale też Carene nie zachwyciło mnie tak, jakbym tego oczekiwał.\nDzień dobry wieczór, wszyscy ludkowie! Poznajecie może tego pióreczka? Otóż wyobraźcie sobie, że taki oto złotek do mnie przyleciał i uwił sobie gniazdko w moim Piórogrodzie. No dobrze. Tak naprawdę nie przyleciał. Dostałam go. W prezencie od Całkowicie Tajemniczej Osoby I Zupełnie Nie Wiadomo Kto To Jest Chciałabym z Wami podzielić się wrażeniami i radością z tego małego cacka, bardzo się z nim zaprzyjaźniłam. Uch, jak ja dawno nie pisałam recki pióra! No nic. Mam nadzieję, że jeszcze pamiętam, jak się to robi! Wygląd ...bo od czegóżby innego mogła zacząć kobieta! Charakterystyczny Facettowy złoty wzorek. Daje po oczach. Ciężko mi zrobić zdjęcie, wyrywa się. Walczy. Malutki, ale dzielny. Odbija światło w mój obiektyw. Ale ja nie poddaję się. Uchylam się. Unik, garda, cios. W nos. Pod małą, płasko zakończoną skuwką kryje się zgrabna stalóweczka. Klips "zwykły", prostokątny, bez charakterystycznej dla choćby Hemi czy Executiva podłużej szczeliny, loga Watermana, czy szpiczastego zakończenia. Całe piórko przypomina chudziutki walec. Stalówka ...i wrażenia z pisania Jak wyżej pisałam, mała. To słowo przewinie się w tej recenzji 20387602 razy w rozmaitych formach gramatycznych Złota naturalnie, osiemnastokaratowa. Elastyczna, poddaje się łatwo lekkiemu naciskowi (a zwykle mimowolnie z takim piszę), dostosowuje się elegancko do stylu naszej kreski. Gładko sunie po papierze, z klasycznym granatowym Pelikanem 4001 dogaduje się bez zarzutu, startuje od razu, mało atramentu wypuszcza na wypełzanie. ön Bez oznaczenia grubości - może być grubą efką, klasyczną emką, cieńszą be. Pełny serwis, zaimponowała mi. Ciemność nadchodzi... Konstrukcja ...czyli pokaż kotku co masz w środku Sekcja plastikowa, jak również spływak, bardzo lekka. Pióro napełniane konwerterem Watermana. Wymiary ...czyli "zważyłeś mnie, zmierzyłeś mnie..." Pióreczko waży 34 gramy, z czego tylko 10g to sekcja z konwerterem, 24g - skuwka + tyłek. Długość całego: zamkniętego: około 11,5 cm otwartego: około 10,5 cm Długość skuwki: około 4,5 cm Jak toto leży w łapie Zgrabnie wpasowuje się w dłoń. Znika w niej niemal całe podczas pisania. Leciuchne, zupełnie nie męczy nadgarstka. Odradzam zakładanie skuwki na odwłok. Znacznie wtedy traci na wygodzie pisania, przez lekką, plastikową sekcję i obciążenie z tyłu traci na wyważeniu. Porównanie ...z powszechnie znanym i lubianym innym Wodnympanem - Hemisphere Podsumowywiwując . ..bardzo cieszę się, że piórko do mnie trafiło. Wypisywane jest na potęgę, stalóweczka śmiga jak na łyżwach. Jeszcze raz dziękuję mojemu wspomnianemu na początku CTOIZNKTJ , jak również konisowi, który owo pisadło udostępnił i jako nagrodę w Jesiennym mini konkursie dać raczył. Dziękuję Wam za uwagę Bosa A babeczek nie będzie, bo to nie recenzja atramentu. ... Będą naleśniki!\nPióro + zestaw Waterman, prośba o identyfikację\ntemat dodał kazlev w Pióra wieczne i akcesoria\nWitam wszystkich użytwkoników, znalazłem ostatnio u siebie stare, niezbyt trafiony prezent, mianowicie zestaw pióro + długopis waterman i pióro tej samej firmy. Ponieważ sam pisze głównie na komputerze, z prezentów ani razu nie skorzostałem. Z tegoż powodu chciałbym oba sprzedać, nie mam jednak pojęcia ile są warte. Stąd moja prośba: jeżeli ktoś wie proszę o identyfikację modeli, ew ile mogą być warte. Pozdrawiam IMG_20141102_184757408.jpg IMG_20141102_184811913.jpg IMG_20141102_184833739.jpg IMG_20141102_184916643.jpg IMG_20141102_184933905.jpg IMG_20141102_185030456.jpg IMG_20141102_185032433.jpg\ntemat dodał danio3334 w Wybór i zakup pióra wiecznego\nWitam, kupiłem pióro Waterman Graduate. Mam pytanie jak zacząć nim pisać(pierwsze użycie), ponieważ gdy wsadziłem nabój to pióro nie pisze. Może to jakieś banalne pytanie, ale to moje pierwsze pióro. Czy mam przepłukać?\nWitajcie Od jakiegoś czasu planuję kupić takie "porządne" pióro. Zawsze lubiłam nimi pisać, długopisem wręcz nie umiem, jednak zawsze posiadałam jakieś zwykłe, kupione na potrzeby roku szkolnego, lub dlatego że poprzednie zaczęło mnie denerwować. Ponieważ idą święta mogłabym wykorzystać to jako prezent I tutaj zaczyna się poszukiwanie... Taka moja cecha, że jak mam kupić coś porządniejszego zawsze szukam "najlepszego". Nie tyle w obecnych rankingach, co najbardziej MNIE odpowiadającego. Ale jednocześnie budżet jest ograniczony, mój wiek to chyba jeszcze nie ten na pióra za tysiące na całe życie, poza tym jako prezent... Tylko że chciałabym znaleźć pióro które naprawdę mi się spodoba. Kryteria: -cena (coś koło 600-700 byłoby idealnie, gdyby było powalająco cudowne ewentualnie 1000... (tak, wiem że dla większości uzytkownikow tutaj to malo)) -wygląd (tak tak, musi byc wizualnie ładne) (coś białego (/niebieskiego)? jakaś kość słoniowa? ze złotymi elementami, raczej delikatne niż masywne... eleganckie jakby?) -atrament (jakoś zaintrygowały mnie takie na atrament nie naboje, chociaż nie używałam ale wydaje mi się że to ma więcej "duszy") - stalówka (nie lubię kiedy pióro pisze za cienko. z tego co wiem F jest optymalne, może ktoś się wypowie o M do codziennego użytku?) Od razu powiem że Pelikan odpada tak jakoś, nie lubię. Będę wdzięczna za pomoc w znalezieniu czegos ciekawego\nPióro/długopis Waterman do identyfikacji\ntemat dodał mr_andre w Pióra wieczne i akcesoria\nWitam serdecznie. Znalazłem Wasze forum gdy szukałem informacji na temat mojego nowego nabytku czyli zestawu Waterman - pióro + długopis. Czy jesteście mi w stanie napisać jaki to model pióra/długopisu? Przeglądałęm stronę Watermana ale takiego modelu nie znalazłem. Na stalówce wygrawerowany jest napis "WATERMAN FRANCE M". Poniżej fotki:\nCiekawy artykuł o początkach firmy WATERMAN\ntemat dodał visvamitra w Historia piór wiecznych\nO artykule tym jest ostatnio głośno na zagranicznych forach. Warto przeczytać HISTORIA WATERMANA (po angielsku)\nWaterman Gentelman, prosba o poradę\ntemat dodał Sylwia1gb w Pióra wieczne i akcesoria\nWitam wszystkich serdecznie, mam male pytanie i prośbe o pomoc... otóz, mam tego Waterman (chyba Gentelman), śliczne piorko, zielone, zdaje sie, ze z lat 90ych i wszystko pięknie ale strasznie kiepsko 'ścieka' atrament. Muszę mocno naciskac stalówkę zeby pisać. Przy tym piórze np Pelikan to wręcz płynie, nie dotknę do papieru a już pisze a tutaj.... :/ czy to kwestia przemycia? czy moze ten typ tak ma? dziękuje z góry za każdą radę, wskazówkę, Sylwia\nCo to za model Waterman?\ntemat dodał To_Ja w Pióra wieczne i akcesoria\nWitam, Będę bardzo wdzięczna za identyfikację modelu pióra Waterman. Wiem, że jest z lat 90.\nNaprawa stalówki pióra Waterman Laureat\ntemat dodał AniaR w Naprawa piór wiecznych\nDzień dobry, Chciałabym prosić o pomoc/poradę "piórową". Dostałam jakieś 8-9 lat temu w prezencie pióro Waterman Laureat (stalówka M). Dodam, że nie jestem piórowym ekspertem i słabo znam się na piórach, natomiast to pióro było moim ukochanym i uwielbiałam nim pisać. Jakieś pół roku temu wypadło mi z ręki na podłogę i od tamtej pory skrobie, leje i nie da się nim pisać. Nie chcę żeby leżało w szafie, bo bardzo je lubiłam i chciałabym wrócić do pisania nim. Mam w związku z tym kilka pytań, jak mogę je naprawić zważywszy na fakt, że zostało ono wycofane z produkcji: 1) Czy jest jakieś serwis firmowy Watermana w Krakowie lub w ogóle w Polsce? 2) Czy jest jeszcze jakiś profesjonalny zakład w Krakowie zajmujący się naprawą takich piór? 3) Czy można gdzieś jeszcze zamówić nową stalówkę do tego pióra a jeśli nie to czy stalówka z jakiegoś innego pióra Watermana będzie do niego pasowała? Z góry wielkie dzięki za pomoc! Ania R.\nsiła i moc! siedzę i myślę. albo się nudzę, albo minąłem się z powołaniem. podejrzewam obydwa. ale dlaczego? drugie dlatego, że co jakiś czas budzi się we mnie żyłka naukowca, a właściwie badacza. lubię badać i dziś zacząłem badać, jak w wybranych atramentach zachowają się gumki chińskich piór aerometrycznych. wybrałem dwa pióra herb'a i "hero" (dla tesco, więc raczej nie hero, a jakaś podróbka). gumki, mimo że podobne, różnią się od siebie nieznacznie właściwościami materiału. ta w herb'ie jest twardsza, sucha i bezwonna, ta z "hero" jest miększa, w masie posiada jakoweś pęcherzyki, jest nieco lepka i wydziela zapach. jest to zdecydowany zapach PCV, bardzo podobny do tego jaki wydzielają gumki kupione przeze mnie, jako zamienniki do parkera 51. obie gumki pociąłem na małe kawałki (herb - prostokątne, "hero" - trójkątne), umieściłem w probówkach i zalałem: 1. woda 2. EtOH 70° 4. callifolio bleu equinoxe 6 5. callifolio grenat 6. diamine blue-black 7. diamine eau de Nil 8. diamine indigo 9. diamine oxblood 11. diamine saddle brown 13. noodler's habanero 14. pelikan 4001 brillant schwarz 15. pilot blue 18. rohrer & klingner verdigris 19. rotring ultramarine 20. waterman encre verte 21. camel royal blue. oczywiście zostawiłem też kawałki gumek niepotraktowane żadnym płynem. zdjęć nie daję na razie żadnych, bo i tak nie ma co oglądać. ale za tydzień, to może być inna rozmowa. aha, jakby co, proszę nie prosić na razie o żadne próbki, bo nie posiadam żadnych wolnych probówek. także tego. pozdrawiam starosłowiańskim darz Bór!\nProszę o pomoc w identyfikacji pióra Waterman\ntemat dodał crea88 w Pióra wieczne i akcesoria\nWitam. Dostałam od prababci pióro Waterman z złotą stalówką. Bardzo proszę o pomoc w jego zidentyfikowaniu (model/rok) i ewentualnej wartości. Z góry dziękuję i pozdrawiam\nPrzeszczep stalówki z Allure do Hemisphere\ntemat dodał Milo1991 w Naprawa piór wiecznych\nMam problem. Od jakiegoś czasu mam rozwaloną stalówkę w moim Hemisphere CT (starsza edycja). Cena nowej sekcji kosztuje od 85 zł. Ostatnio przeglądając aukcje na allegro natknąłem się na stalówki do Allure (http://allegro.pl/stalowka-do-piora-wiecznego-waterman-allure-ct-i3877794516.html). Na pierwszy rzut oka wygląda sekcja wygląda mi na bardzo podobną w budowie do mojego Hemi. Czy ktoś może udzielić mi informacji nt. możliwości przeszczepu samej stalówki z Allure do Hemisphere?\nWaterman South Sea vs. Blue Inspiration\ntemat dodał MarcinEck w Atramenty\nCzy Waszym zdaniem jest jakaś różnica w odcieniu między wymienionymi atramentami czy to tylko chwyt marketingowy?\ntemat dodał piotrsajnog w Co w trawie piszczy?\nNowa, niebieska seria artykułów: http://www.coloradopen.com/category/Waterman-Blue-Obsession\nSkładnica piór kalekich i zapomnianych.\ntemat dodał tsyrawe w Pióra wieczne i akcesoria\nNiektórzy balowali w Katowicach, a ja rozmyślając nad ich szczęśliwym losem przypomniałem sobie tych odrzuconych, którzy mają w życiu mniej szczęścia, których los i okrutna moja ręka rzuciła na zatracenie do składnicy piór kalekich i zapomnianych. U pewnie wielu z was istnieje takie miejsce, u mnie mieści sie ono w szarym, tekturowym pudełku. Tam lądują pióra niekompletne, niesprawne, niaładne, niechciane, takie, na które szkoda czasu, nie spełniły oczekiwań, brały udział w oszustwie itp, itd. Pogrzebałem bez przekonania. Może dla niektórych będzie to szczęśliwy dzień i ocalenie przed śmiercią z zapomnienia. Pierwsze, to stalowy Parker 45. Ten to nawet nie był w tragicznym stanie. Raczej okazał się odpychająco zapuszczony i brudny. Wystarczyło go porządnie wymoczyć, rozebrać i wyczyścić. Po takim spa odmłodniał i prezentował się prawie, prawie jak nowy. Jednak nie wiem, czy wart był tych wszystkich zabiegów. Załadowany parkerowskim niebieskim nabojem, pisze dość wodniście; stalówka twarda jak sztaba żelaza; żadnej wdzięczności, za moje trudy i znoje. Jedyna pozytywna strona, to to, że stalówka wykazuje więcej charakteru italiki niż nominalnej emki. Może pióro nabierze animuszu, kiedy napełnię nabój jakimś atramentem z charakterem. Ale nie będę nalegać. Wyłowiłem zwłoki paru Watermanów, w różnym stanie rozkladu, z lat czterdziestych z dawno już zarzuconym szklanym nabojem. Jedna zlatka prezentowala się zadziwiająco godnie. Odmoczyłem, usunąłem zapieczone, stwardniałe resztki gumowego gniazda dokującego szklaną tubkę, w jednej z sekcji. Dobrałem dobrze prezentujący się korpus, spływak, złożyłem i zmajstrowałem z kawałka gumowego zbiorniczka (kondonika) nowe połączenie szklanego naboju. Napełniłem American Blue PR. Ożywione pioro sprawiło mi sporą niespodziankę. Zlatka 18 c oznaczona symbolem 3b, pięknie biega po papierze cienką, ale lekko zróznicowaną linią. Fleksuje trochę (14 karatów pewnie wykazywałoby większą elastyczność) i przyjemnie szumi. Okazało sie, że bardzo lubi pisać kursywą i nie mogłem jej powstrzymać przez parę stron liniowanego papieru. Może jest wielce cenionym wintydżem w dziwiczym stanie, ale pioro wędruje do piórnika, aby odbyć swoją turę służby.\nEncre Havane - Waterman\nFlaszkę Encre Havane dostałem od Janykiela w zamian za flaszkę Vert Empire J. Herbina . Ja jestem zadowolony z Watermana a Janykiel z Herbina. To była udana zamiana. Skaner zbuntował się i w żaden sposób nie udało mi się zrobić udanych skanów. Encre Havane wychodzi mi na skanach fioletowy. Zgoda, ma w sobie sporo czerwieni, ale nie aż tyle. Obróbka w programie graficznym nie przyniosła zadowalających rezultatów. Dlatego też w recenzji tej wykorzystam wyłącznie zdjęcia, na których kolor Encre Havane wygląda tak, jak na kartce w świetle słonecznym. Z tego, co się zorientowałem barwa Encre Havane zmieniała się na przestrzeni lat. Nie wiem, z którego roku pochodzi moja flaszka, ale kolor atramentu bardzo mi odpowiada. Ślad pozostawiony patyczkiem higienicznym: KLEKS: Mój program graficzny widzi ten kolor tak: INFORMACJE / PARAMETRY Producent: Waterman Kolor: Encre Havane Opakowanie: kałamarz o objętości 50 ml Cena: 25 - 31 PLN Dostępność: atramenty Watermana są łatwo dostępne zarówno w sklepach stacjonarnych i internetowych i mają rozsądne ceny. Nasycenie: silne Przepływ: bardzo dobry w stalówce M Schmidta, w którą wyposażono mojego ISLANDERA Cieniowanie: zauważalne, mnie się podoba Jakość linii: bardzo dobra, nie rozchodzi się na boki Osadzanie się na stalówce: nie zauważyłem Wpełzanie na stalówkę: nie zauważyłem Rozruch: szybki Przebijanie: przebija na słabej jakości papierze xero - punktowo, nie przebija na papierze Oxford Strzępienie: strzępi minimalnie na papierze Mondi Wysychanie: >20 sekund na papierze Oxford wysycha ślad pozostawiony stalówką Schmidta w rozmiarze M MOJA OCENA: bardzo dobry atrament SKANY (Pismo + cieniowanie): recenzję napisałem piórem ISLANDER ze stalówką M 1. Na papierze MONDI 2. Na papierze OXFORD W PORÓWNANIU Z INNYMI ATRAMENTAMI (zdjęcie zrobione w słoneczny dzień):\nWaterman 51V LF 1928\ntemat dodał INAHON Sp. z o.o. w Galeria\nSpotkały się Watermany, jeden czarny drugi biały\ntemat dodał tsyrawe w Galeria\nNilfein sprzedał mi czarnego w zeszłym roku. Doprawdy nie wiem, co go skłoniło do tak szaleńczego kroku (tzn. wiem, ale nie rozumiem). Wiadomo, że de gustibus non autobus, ale w moich oczach Waterman Charleston to jedno za najlepiej wygladających wiecznych piór. Kropka. Tradycyjny cygarowaty kształt z bezpretensjonalnie podkasaną nasadką. Świetnie leży w ręku, pisze też niekiepsko. Takim jednym piórem można napisac powieść i nie znudzi się. Dlatego nie mogłem oprzeć sie białemu. Cudo. Trzeba coś mieć na zmianę pogody. Oba zasługują na miejsce w Galerii.\nWaterman Carene mi leje\ntemat dodał inkyzen w Naprawa piór wiecznych\nLeje mi ulubiona sercu memu Carenka. Ma tak od zawsze. Gdy używam naboju (długi, Watermanowski) wszystko śmiga należycie. Natomiast gdy zakładam konwerter, pióro zaczyna lać, zarówno do skuwki jak i do korpusu. Konwerter jest oryginalny, zakupiony wraz z piórem w porządnym sklepie. Konwerter siedzi w sekcji pewnie, bez luzów, a jednak najwyrażniej którędyś musi dostawać się powietrze do środka. I tu pytanie. Czy to jest feler konwertera czy też Carene tak ma, że słabo współpracuje z konwerterem? Wypróbowałam kilka konwerterów nieoryginalnych i żaden nie pasował. Oczywiście najprostsza odpowiedż brzmi - kup nowy konwerter watermanowski. Sęk w tym, że to dla mnie wyzwanie logistyczne zaś netowo dochodzą koszty przesyłki, a jak wspomniałam - może to jednak feler konstrukcyjny pióra. Zdecydowanie wolałabym używać konwertera, ponieważ nie chcę używać atramentów Watermana, a na napełnianie strzykawką naboju nie mam w pracy czasu (wypisuję dziennie więcej niż jeden długi nabój). Zastanawiam się jak się mają Wasze Carenki pod tym względem.\nTrzeba przyznać, że Waterman zna się na rzeczy. Firma ta stworzyła wiele ciekawych, odważnych stylistycznie piór (wymienić warto Watermana Carene, CF, DG). Jest wśród nich pióro, które od razu wpadło mi w oko. Znalezienie zadbanego egzemplarza w rozsądnej cenie zajęło mi dłuższą chwilę. Ale udało się. Znalazłem je na Ebayu. Zalicytowałem. Wygrałem. Po niespełna tygodniu pióro wylądowało w Polsce. Zdjęcie pochodzi ze strony http://www.airplanesgallery.com/gallery/concorde/concorde_3.jpg Nie zawiodłem się. Waterman Concord jest na żywo piórem równie ładnym i zgrabnym, jak na zdjęciach. Posunę się o krok dalej. Jest to w moim odczuciu jedno z najładniejszych piór, jakie kiedykolwiek stworzono. W ofercie Watermana można wprawdzie znaleźć cuda rakie jak Edson, Carene czy Serenite, ale to właśnie Concord podoba mi się najbardziej. Zresztą spójrzcie na tę reklamę: To pióro ma styl. Po prostu. Mój egzemplarz wykonano ze szczotkowanego metalu, wyposażono go w stalową stalówkę w rozmiarze F/M. Wygląd (10/10) – odnoszę wrażenie, że jest to model trochę niedoceniany. Dziwi mnie to. Pióro wygląda nowocześnie, jego design jest prosty, czysty i konserwatywny. Projektanci Watermana odeszli od fantazyjnego kształtu Watermana CF i postawili na prostotę, minimalizm i funkcjonalność. W Concordzie zabrakło wypukłości i krągłych linii. Uwagę przyciąga trójkątna stalówka typu inlaid oraz skuwka. Nasuwana skuwka jest okrągła, ale jej boki wywłaszczono i wypolerowano, wskutek czego wyraźnie kontrastują ze szczotkowanym korpusem. Górna część skuwki również jest wypolerowana i, dodatkowo, wypłaszczona. Sztywno osadzony klips opatrzono napisem Waterman. Konstrukcja: pióro wygląda na ciężkie, ale takie nie jest. Materiał, z którego wykonano korpus jest lekki i przyjemny w dotyku. Wszystkie elementy są dobrze dopasowane. Stalówka (7/10) – stalówk a typu inlaid może przywodzić na myśl kształtem kokpit Cocncorde’a. W moim egzemplarzu znajduje się stalówka w rozmiarze F/M. Stalóka ta jest bez wątpienia charakterystyczna i ciekawa stylistycznie. Pisze mi się nią raczej dobrze, chociaż brak jej miękkości, którą bardzo lubię. Jest sprężysta, na papierze niższej jakości drapie. System napełniania: konwerter lub naboje. Początkowo używałem dokupionego na alledrogo konwertera jednak układ ten okazał się nieszczelny. Obecnie zainstalowałem w piórze długi nabój Watermana, który napełniam strzykawką atramentem Himmelblau Standrardgrapha. Zresztą ostatnio staję się coraz większym zwolennikiem napełniania naboi i konwertera strzykawką – jest to system prosty, szybki i przyjemny. I niebrudzący. Wymiary: jest to stosubkowo nieduże pióro. zamknięte: 135 mm otwarte: 129 mm długość skuwki: 61 mm średnica w najszerszym punkcie: 10 mm Stosunek ceny do jakości (8/10) – hmmm. Z tego co widzę na Ebayu nie ma zbyt wielu akcji z Concordami. Zdarza się, że sprzedawcy próbują sprzedawać ten model za 500 – 700 PLN. Jest to absurdalna cena za to pióro. Mnie udało się kupić Concorde’a za około 150 złotych. Uważam, że jest to uczciwa cena, ale trzeba pamiętać, że za porównywalną kwotę można ustrzelkić lepiej piszące pióro ze złotą stalówką (choćby Sheaffera – do 150 PLN ustrzeliłem Admirala, Sentinela i Imperiala II – świetne, niezawodne pióra). Jeśli jednak komuś – tak, jak mnie – podoba się wygląd tego pióra – nie będzie miał wyjścia Trzeba będzie zapłacić. Mnie Concorde podoba się na tyle, że planuje dokupić sobie jeszcze jeden egzemplarz: czarny, matowy, ze złotą stalówką. A jeśli znalazłbym wersję granatową nie zawahałbym się nawet sekundy Na koniec próbka pisma:\nWaterman Carene - restauracja\ntemat dodał bahamut w Naprawa piór wiecznych\nWItam wszystkich forumowiczów. zakupiłem niedawno na allegro Carene Grafitowe CT. Uzywane. Stalówka oraz sama obsługa jest bezproblemowa (na razie udało mi sie zapisać tylko kilkanaście zdań) Jednakże jest problem z samym wyglądem pióra. Wygląda na bardzo używane i po klipsie nie wiem nawet gdzie trzymane. Pytanie moje jest następując. Czy da sie to jakoś doprowadzić do dobrego stanu wizualnego? Wygłdzić, wypolerować i może coś jeszcze. Jedyne czym dysponuje w tym momencie to dremel 3000 z akcesoriami. Czy może zbyt niebezpieczne jest brac się za to osobiście? Poniżej przesyłam zdjęcia jak do wyglada. https://dl.dropboxusercontent.com/u/9328797/2014-02-05%2015.20.38.jpg https://dl.dropboxusercontent.com/u/9328797/2014-02-05%2015.21.03.jpg https://dl.dropboxusercontent.com/u/9328797/2014-02-05%2015.21.21.jpg https://dl.dropboxusercontent.com/u/9328797/2014-02-05%2015.21.42.jpg https://dl.dropboxusercontent.com/u/9328797/2014-02-05%2015.22.48.jpg https://dl.dropboxusercontent.com/u/9328797/2014-02-05%2015.22.58.jpg pozdrawiam Mateusz\nTrzej Niebiescy Muszkieterowie\nDzisiaj na świątecznym papierze do pakowania Trzej Muszkieterowie, w jakże mało świątecznych niebieskich kubraczkach. No tak wyszło, co zrobić, wpadli mi w oko i nie było sensu się opierać... Nawet dość dziarsko pozowali, trochę tylko, na świeczniku będąc, czuli się nieswojo, ale co tam, choineczka w tle łagodziła napięcia, niechęci i malkontenctwo. Nie ma ze mną lekko, jak się uprę, to zdjęcie zrobię, a co! Nie będzie mi tu jeden z drugim i trzecim fochów strzelał i atramentem pryskał. Prezentacji nadszedł czas: 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11. 12. Porównanie długości piór zamkniętych 13. Porównanie długości piór ze skuwką na korpusie 14. 15. Długości piór otwartych i bez nałożonych skuwek 16. Prezentuj broń! Podsumowanie małe: kolory wdzięczne, waga odpowiednia, stalówki eFki, wymiary zbliżone, atramenty różne, ale o tym innym razem. Każde ciekawe, mają swoje wady i zalety, śmiesznie gumowy w dotyku korpus Diplomata nieustannie mnie cieszy i ma chyba najbardziej ozdobną stalówkę ze wszystkich trzech pisadeł. Rotring jest solidny, w sam raz ciężki, z niepozorną stalówką, ale nadal większą niż ma Vector zasługuje na uwagę, jeszcze tylko ciekawi mnie, jak na dłuższą metę będzie się sprawdzała metalowa sekcja – do tej pory miałam jedynie z tworzywa. Waterman natomiast jest najlżejszy, długie naboje do niego nie chcą tak za bardzo pasować, jeżeli dorwę jakieś puste oryginalne od WM, to sprawdzę jeszcze raz. Przy zakręcaniu korpusu na ostatnim zwoju gwintu czuć opór i chyba należy coś przy tym zakombinować. Pióro nadaje się do szkoły, pracy, domu, cienka eFka pisze wygodnie i równomiernie. Wszystkie piórka są ze zbliżonego pułapu cenowego, wielkościowo również, wagowo WM ciut lżejszy, niż pozostałe dwa. Do wszystkich pasują internationale, zostawiają cienki ślad po sobie, jednakże subiektywnie najbardziej cenię sobie Diplomata, w końcu wapienko ma 20 lat, a daje radę z młodszymi konkurentami i ma niebywałą zaletę – jego stalówka i jej lekka doza elastyczności: Tak naprawdę do dopełnienia zestawienia należy dorzucić Sheaffera VFM Gościł on u mnie krótko, gdyż został sprezentowany i nie przypuszczałam, że będę go potrzebować do galerii Napisy końcowe: udział wzięli: Rotring Freeway Diplomat Esteem Waterman Graduate oraz: papier prezentowy złoty Lampka IKEA czarna choinka sztuczna złota niezastąpiony aparat


Porównanie Iphone 6 i Iphone 6s -" Wymiana szybki " testuje . Test wyświetlacza | Wymiana Szybki PL - naprawa wyświetlaczy lcd\nW związku z częstymi pytaniami klientów dotyczącymi różnic w modelach Iphone 6 i 6s serwis ” wymiana szybki “ postanowił zamieścić tutaj swoje główne spostrzeżenia na ten temat .\nPrzetestowaliśmy pracę baterii , kamery, sprawność i szybkość telefonu .\nSą to jedne  z  najważniejszych rzeczy\nktóre bierzemy pod uwagę przy zakupie telefonu .\nWygląd – IPHONE 6S KONTRA IPHONE 6\nJeżeli chodzi o wygląd to prawie nic się nie zmieniło . Różnica polega na symbolu S z tyłu telefonu . Reszta jest bez zmian -oprócz zastosowania nowego aluminium (seria 7000).\nAparat został ulepszony choć porównując zdjęcia obu modeli nie zauważymy znacznej różnicy .\nJeżeli chodzi zaś o kręcenie filmów to w Iphone 6s mamy ciekawą funkcję nagrywania w 4K.\nPrzednią kamerkę mamy o rozdzielczości 5 MP – czyli poprawiło się , poprawił się także czytnik linii papilarnych – jest szybszy i dokładniejszy .\nProcesor w Iphone 6 s został wymieniony na szybszy jednak nie ma dużej różnicy podczas korzystania z nawet wymagających aplikacji . Natomiast miłym zaskoczeniem może być funkcja forcetouch pozwalająca rozróżnić pacnięcie, dotknięcie oraz przyciśnięcie.\nJeśli posiadają Państwo Iphone 6 to na Waszym miejscu odczekałbym do następnego roku na nowy model ponieważ nie odczuwa się dużej różnicy a jeżeli chodzi o żywotność baterii będzie to zmiana na gorsze .\nNatomiast użytkownikom wszystkich model Iphone serii 5 zdecydowania polecamy.\nW naszym serwisie ” Wymiana szybki ” wymieniamy na co dzień zarówno wyświetlacze ( lcd ) , same szybki , baterie oraz obudowy .\nJak wypada Iphone 6 w teście na wytrzymałość ? O tym więcej tutaj :\nIphone 6 i Iphone s – Wytrzymałość\nZapraszamy do serwisów w Łodzi , Warszawie , Poznaniu oraz Krakowie .


Secrets of Human: Powrót (część II) : 8 rozdział\nAmanda nie pukając do frontowych drzwi domu należącego do jej przyjaciela, pośpiesznie weszła do pomieszczenia rozglądając się po pokojach. Czarnowłosego nastolatka zauważyła dopiero w kuchni i Alex mimo świadomości, że ona znajduje się w jego domu, z zainteresowaniem przyglądał się małej karteczce, na której było coś napisane. Brunetka ruszyła w jego kierunku i gdy tylko znalazła się w progu, z troską w\n-Wszystko w porządku, Alex? – Stonem obojętnym wzrokiem spojrzał na swoją najlepszą przyjaciółkę i z nieszczerym uśmiechem odpowiedział:\n-Tak, a co niby miałoby się stać? – Po głosie chłopaka Amy rozpoznała, że jest spięty. Zauważyła także, że jego dłonie lekko drżą. Nim Collins zdążyła cokolwiek odpowiedzieć, Alex ze zmarszczonymi brwiami i zainteresowaniem w oczach przyglądał się szyi nastolatki.\n-Co to jest? – spytał, podchodząc do przyjaciółki. Zdziwiona nie wiedziała o co mu chodzi, jednak po chwili przypomniała sobie o zdarzeniu, które miało miejsce dzisiejszego popołudnia w szatni. Czuła, że jej policzki zaczynają się czerwienić, jednak nie zwracała na to uwagi, gdyż pośpiesznie przerzuciła włosy na jedno ramię, w ten sposób zasłaniając szyję.\n-Nic – odpowiedziała onieśmielona, odwracając wzrok od Alexa, który stał już przy przyjaciółce. Chłopak próbował dojrzeć coś pod włosami przyjaciółki, ale ona niestety całkowicie zasłaniała szkodę wyrządzoną przez Zayna.\n-Czy wy... – zaczął niepewnie, ze złośliwym uśmiechem.\n-Nie! – odkrzyknęła Amanda, zastanawiając się, jak Alex mógł pomyśleć o niej aż tak źle. Bardzo lubiła Malika, jednak nie oddałaby mu się tak szybko. Przez chwilę oboje zachowywali kamienne wyrazy twarzy, jednak z trudem przyszło im zachować spokój i szybko wybuchli śmiechem, z trudem mogąc w jakikolwiek sposób się uspokoić. Kiedy w końcu im się to udało, Alex podszedł do dużej i wypchanej po brzegi lodówki i wyciągnął z niej małą buteleczkę niegazowanej wody. W tym samym momencie jego przyjaciółka usiadła na wysokim stołku i z zaciekawieniem przyglądała się czarnowłosemu chłopakowi.\n-Chcesz? – zapytał, przybliżając w jej kierunku wodę. Collins jednak omówiła, a nastolatek po napiciu się powiedział: – Sądziłem, że Harry ci się podobał, ale jak widać byłem w błędzie.\n-Harry? – powtórzyła zszokowana. – Sądziłeś, że podoba mi się Harry? – Amanda z trudem mogła\nuwierzyć, że jej przyjaciel sądził, że podoba jej się Styles. Zawsze wydawało jej się, że Alex wie czego nastolatka oczekuje od swojego przyszłego partnera.\n-Widocznie się myliłem. Jednak Zayn też nie jest moim faworytem – dodał, chowając resztkę wody do lodówki.\n„On też jest zwykłym dupkiem” usłyszała w swojej głowie. Rozpoznała, że jest to kolejny wymysł jej wyobraźni, gdyż słowa Alexa rozniosły się echem. Często wyobraźnia płatała jej figle i już przyzwyczaiła się do słyszenia słów, których nikt wcale nie wypowiada.\nAmanda chciała spytać się siedemnastolatka, z kim w takim razie, jego zdaniem powinna się umawiać, jednak nim zdążyła to zrobić zadzwonił jego telefon, który szybko odebrał.\n-Halo? Tak, przeczytałem. – Z niechęcią przysłuchiwał się temu co mówi do niego osoba znajdująca się po drugiej stronie słuchawki. – Wszystko załatwię. Do zobaczenia później.\n-Kto dzwonił? – spytała brunetka, bawiąc się jabłkiem, które leżało w koszu z owocami.\n-Mama – odpowiedział zabierając jej z ręki jabłko. – Kontrolowała mnie czy przeczytałem jej karteczkę, na której było napisane, że muszę iść po Mię, bo była na lekcji baletu. Chcesz jechać ze mną? – dopytywał zabierając z blatu kluczyki do swojego samochodu.\n-Nie – odparła słabo, uśmiechając się do niego. – Jestem zmęczona dzisiejszym dniem.\n-Nie dziwię się – rzekł złośliwie. – Tyle wrażeń jednego dnia potrafi zaszkodzić ludziom.\nAmy wiedziała, że Stonem ma na myśli sytuację z Zaynem, jednak ona potrafiła jedynie myśleć o Harry’m i Niallu, którzy byli czymś dziwnym. Najbardziej martwiła się jednak o Alison, która poszła na romantyczne spotkanie myśląc, że w parku czeka na nią Louis. Jej przyjaciółka była w błędzie, a ona rozmyślała tylko o tym czy przypadkiem nie spotkała się tam z Horanem.\nBy iść na równi z szybko idącym Louisem, Murray musiała prawie biec, jednak mimo wszystko wciąż z trudem mogła dogonić swojego towarzysza. Tomlinson z całych sił trzymał dłoń nastolatki, aż brunetka zauważyła, że jego kostki bledną. Alison bała się poruszyć tematu dotyczącego jej spotkania z Niallem,\njednak wiedziała, że nie mogą tego przemilczeć. Z wielką gulą w gardle, wywołaną stresem cicho odparła:\n-Louis możesz się zatrzymać? – poprosiła słabo. – Mogę ci wszystko wytłumaczyć.\nChłopak wydawał się być niewzruszony słowami siedemnastolatki, gdyż wciąż na nią nie patrzył.\n-Sądziłam, że to ty napisałeś mi ten list – dodała, mając nadzieję, że w ten sposób jakoś usprawiedliwi swoje postępowanie.\n-Jaką głupią kretynką trzeba być, żeby iść na spotkanie z osobą, która pisze anonimowy list?! – Krzyk Louisa spowodował, że Ali aż się wzdrygnęła, jednak natychmiast się opanowała, gdyż zrozumiała, że Tomlinson ją obraził.\nZ całej siły wyrwała swoja dłoń z uścisku siedemnastolatka i smutna zatrzymała się. Brunet najwidoczniej dopiero w tym momencie zrozumiał swoje słowa, gdyż podszedł do Alison. Chciał chwycić jej dłonie w swoje ręce, jednak ona skrzyżowała je na piersi i odwracając od niego głowę przymknęła powieki. W ten sposób chciała powstrzymać łzy, które napłynęły do oczu. Zależało jej na Louisie i nie sądziła, że ich pierwsza poważna kłótnia będzie miała miejsce tak szybko.\n-Alison – zaczął spokojniejszym już głosem. Dziewczyna słyszała po tonie w jaki wypowiedział słowa, że bardzo żałuje tych słów. Chwytając w swoje dłonie twarz siedemnastolatki, nakazał jej by spojrzała na niego. Ali jednak z całych sił przymykała powieki i nie chciała ich otworzyć.\n-Nie chciałem cię zranić. Byłem zdenerwowany, bo boje się, że ktoś może mi cię zabrać. Jesteś dla mnie wszystkim – dodał stykając się z nią czołami. Brunetka czuła jak jego serce bardzo szybko bije i w tym momencie marzyła tylko o tym, by jej choć na chwilę się uspokoiło, gdyż wydawało jej się, że zaraz dostanie palpitacji serca. Wiedziała, że jeśli choć na chwilę otworzy oczy to najprawdopodobniej bez większego problemu ulegnie przeprosinom Louisa.\nChłopak jednak okazał się sprytniejszy, gdyż w delikatny sposób zaczął całować jej usta. Przez moment nastolatka wydawała się być niewzruszona, jednak z trudem przychodziło jej zachowanie spokoju i już po chwili oboje odwzajemniali pocałunki pełne uczuć.\nAli czuła się z tym wszystkim źle, gdyż jeszcze kilka minut temu w ogóle nie myślała o Louisie, tylko zajęta była rozmową z Niallem, którego wyobraziła sobie ze smutną miną. Szybko jednak odgoniła od siebie tą myśl i skupiła się na Tomlinsonie, który wciąż całował ją w namiętny sposób.\n-Przepraszam – wyszeptał między pocałunkami. – Wiem, że za dwa dni masz urodziny, ale chcę jutro zrobić ci niespodziankę, na którą musisz się zgodzić.\nOboje byli wtuleni w siebie i cały czas stykali się czołami. Alison z zafascynowaniem przyglądała się niebieskim tęczówkom Louisa, które patrzyły na nią z uczuciem.\n-Proszę, zgódź się – nalegał z szarmanckim uśmiechem, który każdej dziewczynie mógłby zawrócić w głowie. - Twój przed urodzinowy prezent będzie wspaniały.\nNastolatka przed udzieleniem swojej odpowiedzi, jeszcze raz w powolny i delikatny sposób pocałowała dziewiętnastolatka, po czym rzekła:\nPo pożegnaniu z Louisem, Alison poszła do domu swojej przyjaciółki, która jak się okazała w krótkich dresowych spodenkach i w za dużej bluzie leżała na kanapie w swoim salonie. Z białym i puszystym kotkiem u boku z zaciekawieniem oglądała swój ulubiony film.\n-Znowu oglądasz „Seks w wielkim mieście”? Nie znudziło ci się to? – dopytywała drobna brunetka siadając na jednym z foteli. Yoda, który jak zwykle spał na chwilę podniósł swoją małą główkę i z zaciekawieniem spojrzał na Murray, a następnie na swoją właścicielkę, po czym bezwładnie opadł i ponownie pogrążył się w śnie.\n-Siedź cicho i nie narzekaj. Ja nie mam pretensji, gdy milion razy dziennie oglądamy „Titanica” – odparła\nAmy, rzucając w swoją przyjaciółkę poduszką. Obie zaczęły głośno się śmiać i dopiero po chwili Collins przypomniało się, że jej przyjaciółka mówiła jej, że idzie na spotkanie z Louisem, jednak jak się później okazało dziewiętnastolatek nie miał o niczym pojęcia.\n-O co chodziło z tym spotkaniem w parku? – zapytała z powagą Amanda, nie zwracając większej uwagi na film. Cały czas jednak głaskała swojego kota, który był typem pieszczocha.\nAlison spuściła wzrok, przy tym w myślach drwiąc ze swojej własnej głupoty. Po całym zajściu była pewna, że powinna zadzwonić do Louisa i upewnić się, że to on ją zaprosił, a nie kto inny. Mimo wszystko cieszyła się, że autorem listu był Niall, a nie ktoś, kto chciałby wyrządzić krzywdę nastolatce.\nNie zdradzając szczegółów krótkiej kłótni z Louisem, Ali swojej przyjaciółce opowiedziała o całym zdarzeniu. Wspomniała także o jutrzejszej niespodziance Tomlinsona oraz o tym, że zamierza zrezygnować z następnego dnia z zajęć lekcyjnych.\n-Czemu? – spytała z szokowana przyjaciółka. – Spotykasz się z Louisem dopiero pod wieczór.\n-Wiem, ale nie mam siły, by siedzieć cały dzień w szkole. Poza tym chcę być wypoczęta – dodała z szerokim uśmiechem. Amanda z niedowierzeniem kiwała głową, przy tym z wielkim rozbawieniem przyglądając się Murray, która z udawanym smutkiem patrzyła na brunetkę.\nLeżąc we własnym łóżku, Amanda przysłuchiwała się cichemu pochrapywaniu Alison, która już od wielu godzin pochłonięta była snem. Siedemnastolatka mimo wielu prób nie potrafiła nawet na chwilę usnąć, gdyż za dużo myśli kłębiło się w jej głowie. Ciągle rozmyślała o Zaynie, który z czułego i kochanego chłopaka, o którym marzy każda dziewczyna, potrafi nagle zmienić swoje zachowanie o trzysta sześćdziesiąt stopni. Nie kochała błękitnookiego, gdyż nie wierzyła, że można pokochać kogoś po kilku dniach znajomości, ale czuła do niego coś więcej i chciała się o tym przekonać w najbliższym czasie. Amy rozważała także różne opcje co do dziwnego pochodzenia Harry’ego i Nialla. Jedynym pomysłem, który ona uważała za bezmyślny było to, że są oni wampirami lub wilkołakami. Tylko takie mityczne postacie były jej zdaniem odpowiednim wytłumaczeniem. „No chyba, że są wróżkami z ukrytymi skrzydełkami”, pomyślała nastolatka próbując nie zaśmiać się na głos, by nie obudzić Ali.\nZ rozmyśleń nastolatki wyrwał ją dźwięk jej telefonu. Szybko sięgnęła po niego i zdziwiona zauważyła, że wiadomość wysłał jej Harry. „Zejdź, albo ja sam znajdę sposób by wejść do twojego domu. H x”, brunetka kilkanaście razy musiała przeczytać tekst, aż w końcu zdała sobie sprawę, że lepiej, by to ona wyszła do niego, niż on miał włamać się do jej domu.\nW delikatny sposób wyszła ze swojego łóżka, po czym na palcach opuściła sypialnię, w której jak zabita spała Alison. Ze skrzyżowanym na piersi rękoma zbiegła na dół po schodach, po drodze zapalając wszystkie światła. Mimo, że znała Harry’ego nie potrafiła mu do końca zaufać i zamiast po otwarciu drzwi wpuścić go do środka, wyszła na zewnątrz przymykając frontowe wejście.\nNa schodach prowadzących na ganek siedziała skulona postać, która przyglądała się rozświetlonej przez uliczne latarnie, dzielnicy. Amy przez chwilę wahała się czy powinna usiąść przy brązowowłosym dziewiętnastolatku, czy zachować na wszelki wypadek odpowiednią odległość.\n-Siądź – powiedział Styles, zerkając na nią zza ramienia. – Jeśli chcesz – dodał, uśmiechając się jak zwykle przy tym eksponując swoje dwa słodkie dołeczki.\n-Nie – odpowiedziała twardo. – O czym chcesz rozmawiać o drugiej w nocy? – spytała rozdrażniona, w momencie gdy on podniósł się i w charakterystyczny dla siebie sposób poprawił kasztanowe włosy.\n-Nie uważasz, że druga w nocy to odpowiednia pora na ciekawe i jakże interesujące rozmowy? – zapytał przyglądając się nastolatce od góry do dołu. – Słodka piżamka, powinnaś w niej chodzić na co dzień.\nZawstydzona nastolatka spojrzała na swój ubiór i pośpiesznie zakryła brzuch, który był odsłonięty przez krótką koszulkę ledwo sięgającą pępka ozdobioną w kocie wzory. Jej nogi także były prawie całkowicie nagie, gdyż miała na sobie krótkie, dresowe spodenki. Starając się zachować spokój Amy z udawaną obojętnością spojrzała na Harry’ego, którego szafirowe tęczówki, mimo późnej pory wciąż były bardzo widoczne i hipnotyzujące.\n-Harry, czego chcesz?\n-Nie zaprosisz mnie do środka? – dopytywał, głową wskazując na przymknięte drzwi. Chciał podejść do frontowego wejścia, jednak Amanda pośpiesznie zablokowała mu drogę.\n-Mam prośbę, Harry – zaczęła miło. – W piątek mam urodziny i twoim prezentem dla mnie może być zniknięcie twoje i Nialla z naszego życia. Na zawsze. Żegnaj – dodała wchodząc do środka swojego mieszkania, mając nadzieję, że Styles weźmie sobie jej słowa do serca. Niestety dziewiętnastolatek nie dał za wygraną i nim ona zdążyła zamknąć drzwi, wsunął swoją stopę uniemożliwiając zamknięcie wejścia.\n-Masz za dwa dni urodziny? – spytał zdziwiony, bez większego problemu wchodząc do domu Amandy.\n-Tak, właściwie to już jutro – sprecyzowała, przypominając sobie, że jest już godzina druga nad ranem w czwartek. Zdenerwowany Harry bez problemu wszedł do domu Amandy, po czym usiadł na kanapie w salonie i nie zwracając uwagi na zszokowaną dziewczynę, mamrotał coś do siebie pod nosem.\n-To bardo źle. Mamy mniej czasu, niż myślałem.\nCollins chciała spytać na co ma mniej czasu, ale w tym samym momencie usłyszała, że schody zaczynają lekko skrzypieć i szybko spojrzała w tamtym kierunku. Zaspana Alison z roztrzepanymi włosami i odsłaniającej większość ciała piżamce ze wzorami w różowe serca z lekkim zdziwieniem przyglądała się brązowowłosemu chłopakowi, który siedział na kanapie. Gdy Harry także usłyszał, że ktoś znajduje się na schodach, z szerokim uśmiechem spojrzał na Murray i odparł:\n-Alison, jak miło, że do nas dołączyłaś.\nZe zmarszczonymi brwiami przystanęła ona przy przyjaciółce i gdy chciała zapytać o co tutaj chodzi drzwi frontowe otworzyły się, a w nich pojawił się Niall, który tak samo jak drobna brunetka włosy miał w nieładzie.\n-Cześć Amy – powiedział obojętnie, swoja uwagę głównie skupiając na skąpo ubranej Alison, która gdy tylko go zauważyła spuściła wzrok przy tym się rumieniąc. – Witaj aniołku, ładny strój – dodał ze złośliwym uśmieszkiem, przy tym jedną brew unosząc do góry. – Harry możemy już iść? Mamy sprawy do załatwienia – dodał Horan, zwracając się do swojego przyjaciela.\nZszokowane nastolatki stały i przyglądały się bezczelnemu zachowaniu dwóch dziewiętnastolatków, którzy bez żadnych skrupułów rozgościli się w domu należącym do rodziny Collins.\n-Wiedziałeś, że Amanda ma jutro urodziny? – zapytał Styles powodując przez te słowa zdziwienie u blondyna.\n-Alison też jutro kończy siedemnaście lat. – Nim oni zdążyli jakoś zareagować Amanda dodała. – A teraz możecie już wyjść. I mówię poważnie, Harry. Inaczej zadzwonię na policję.\nChłopak nie chcąc bardziej denerwować Amy, postanowił opuścić mieszkanie siedemnastolatki i w momencie, gdy ona już chciała zamknąć za nimi obojga drzwi, kasztanowo włosy przystanął w framudze i spoglądając na niższą od niego dziewczynę z troską zaczął nawijać na swój palec kosmyk jej włosów.\n-Miłej nocy – wyszeptał zachrypniętym głosem, po czym podszedł do czekającego na zewnątrz Nialla, z którym szybko ruszył w kierunku miasta.\nPo prawie całkowicie nieprzespanej nocy, przebywanie na lekcjach dla Amandy były zmarnowanym czasem, gdyż w ogóle nie słuchała tego co mówią do niej nauczyciele i nawet nie starała się udawać, że notuje cokolwiek z tego co jest podawane w czasie zajęć. Najgorsze w tym wszystkim było to, że dawał jej się we znaki niesamowity ból głowy, który także z rana dokuczał jej przyjaciółce. Amy nie lubiła także tego dnia, gdyż nie było przy niej Alison, która postanowiła zostać dzisiaj w domu. Jedynym plusem było to, że ostatnia lekcja dobiegała końca, a nauczyciel, który zwykle opowiada o czymś bez końca, dzisiejszego dnia nie był chętny na jakiekolwiek rozmowy.\nGdy tylko zadzwonił dzwonek brunetka spakowała swoje rzeczy i jak oparzona wyszła z klasy. Musiała niestety wraca na piechotę, gdyż jej przyjaciel musiał porozmawiać z nauczycielem chemii o jego ocenie końcowo rocznej.\nCollins szła szybkim krokiem w stronę swojego domu, ciesząc się, że za chwilę położy się w swoim wygodnym łóżku i pogrążona w głębokim śnie spędzi resztę tego beznadziejnego jej zdaniem dnia. Kiedy była już niedaleko swojego mieszkania, w jej brzuchu pojawił się ucisk oraz motylki, które zwiastowały, że niedaleko znajduje się Harry. Zaczęła zastanawiać się jak to możliwe, że przed zobaczeniem go, jej organizm czuje już jego obecność. „Najwidoczniej mam radar na palantów”, pomyślała odwracając głowę chcąc\nzobaczyć czy przypadkiem nigdzie nie ma Harry’ego. Wciąż idąc przez przypadek wpadła na kogoś i nawet nie zdziwiła się, gdy okazało się, że jest to dziewiętnastolatek.\n-Witaj, Amando – przywitał się, ze złośliwym uśmiechem.\n-Znowu ty – odparła z niechęcią, przy tym w teatralny sposób przewracając oczami. Nie miała dzisiaj nastroju na użeranie się z lekko nachalnym Harry’m, który nie potrafi przemówić sobie do rozumu.\n-To dziwne, że tylko na ciebie nie działa mój urok osobisty – stwierdził przy tym lekko zagryzając wargę. Amy poczuła jak z powodu tego widoku jej serce nagle zaczyna galopować. Nienawidziła siebie za to, że tak reaguje na zachowanie tego nastolatka.\n-Nie pomyślałeś, że w porównaniu z resztą twoich byłych dziewczyn, ja mam choć trochę rozumu? – zapytała sarkastycznie w ogóle nie oczekując od niego jakiekolwiek odpowiedzi. – A teraz przepraszam, chcę pójść do domu – dodała niezadowolona.\n-Piękna nie ma dziś humoru?\n-Miałam, dopóki się nie pojawiłeś. Powiesz mi Harry, czego nie rozumiesz w słowach „zniknięcie z naszego życia na zawsze”? To naprawdę jest aż tak skomplikowane? – Amanda nie starała się ukryć swojego poirytowania jego osobą, co najwidoczniej trochę zraniło Harry’ego, gdyż złośliwy uśmieszek zniknął z jego twarzy. W szafirowych tęczówkach, które z zaciekawieniem przyglądały się brunetce, dostrzec można było, że iskierka radości, która zawsze mu towarzyszy nagle gdzieś zniknęła.\n-Dobra – powiedział po trwającej długi okres czasu ciszy. – Zniknę z twojego życia, jeśli coś dla mnie zrobisz. – Nim Harry zdążył coś dodać, Collins pośpiesznie się wtrąciła.\n-Nie prześpię się z tobą.\nW odpowiedzi nastolatka usłyszała donośny śmiech Stylesa, który przez słowa wypowiedziane przez Amy\nnie mógł się uspokoić. Brunetka ze zmarszczonymi brwiami przyglądała się swojemu towarzyszowi, a gdy w końcu przestał się śmiać spytał:\n-Sądzisz, że mógłbym prosić cię o coś takiego? W twoich oczach jestem aż tak wielkim chamem i dupkiem?\n-Nie zadawaj pytań na które nie chcesz znać odpowiedzi – odpowiedziała, a brązowowłosy zaśmiał się pod nosem, a potem dłonią pogładził swój podbródek.\n-Proszę cię tylko o jedno i jeśli nie poczujesz żadnej zmiany, to odejdę. Nie zobaczysz mnie nigdy więcej. Chyba, że sama będziesz miała na to ochotę.\nAmanda potwierdzająco kiwnęła głową i nim zdążyła spytać co ma dla niego zrobić, Harry przysunął się do niej i szczupłymi dłońmi obejmując jej twarz, złożył na ustach dziewczyny namiętny pocałunek. Na początku Amy stała zszokowana nie wiedząc co ma zrobić, jednak po chwili odzyskała rozum i zaczęła całować dziewiętnastolatka. Wydawało jej się, że czas stanął w miejscu, a wszystko wokół przestało istnieć. Serce biło jej jak oszalałe, a motylki w brzuchu dawały o sobie znak ze wzmocnioną siłą. Harry jedną rękę przeniósł na tył pleców Amandy przysuwając ją bliżej siebie. Nastolatka wplotła swoje palce w kasztanowe loki dziewiętnastolatka lekko je ciągnąc, na co on zareagował cichym jęknięciem. Żadne z nich nie chciało przerwać tej chwili ciesząc się każdą jej sekundą.\n-To było... – zaczął lekko zdyszany Harry, patrząc prosto w oczy Amandy.\n-Fantastyczne – dokończyła za niego. Chciała ponownie zacząć całować jego usta, jednak przestraszona podskoczyła i oddaliła się do bruneta, w momencie gdy usłyszała, że ktoś trzaska drzwiami. Spojrzała w tamtym kierunku i zauważyła, że to Alex, który szedł w kierunku swojego domu przy tym z niezadowoloną miną patrząc na nastolatków. Po chwili zniknął za drzwiami swojego mieszkania, także z całej siły zamykając frontowe wejście.\nZszokowana Amanda spojrzała na Stylesa, który wciąż patrząc na siedemnastolatkę rozbawiony prychnął pod nosem.\n-Muszę zobaczyć co mu się stało – odparła, ruszając w kierunku domu swojego przyjaciela. Nim zdążyła postawić chociaż dwa kroki, Harry chwycił ją za ramię i odwrócił w swoją stronę.\n-Powiedz mi czy czujesz jakąś zmianę – zażądał stanowczym głosem, przyglądając się brunetce od góry do dołu.\n-Idę zobaczyć co się stało – rzekła w ogóle nie zwracając uwagi na słowa Harry’ego. Zauważyła, że jego dobry humor nagle całkowicie się zmienił. Nie rozumiała jednak dlaczego.\n-Idź, biegnij do swojego księcia – mówił starając się zachować spokój. – Sklej jego złamane serduszko – dodał z udawanym smutkiem.\n-O co ci chodzi? – zapytała nie rozumiejąc co on ma na myśli.\n-Alex cię kocha, Amando. Od zawsze cię kochał, a ty nigdy tego nie zauważyłaś. – Z szeroko otwartymi oczyma patrzyła na niego. Chciała go wyśmiać, jednak szybko się powstrzymała. – Idź, pociesz go jakoś. Jeśli będziesz mnie kiedyś potrzebować, to wiesz gdzie mnie znaleźć.\nZ rękoma w kieszeniach szybko ruszył w kierunku miasta zostawiając pogrążoną w myślach Amandę, która w głowie wciąż słyszała głos dziewiętnastolatka. Słowa „Alex cię kocha” powodowały, że Collins czuła ból. Teraz nagle zauważyła, że jej przyjaciel czasem zachowywał się bardzo dziwnie. „Wtedy w ogrodzie chciał powiedzieć co czuje”, przypomniała sobie i długo nie czekając pobiegła do domu swojego przyjaciela. Tak\nsamo jak wczorajszego dnia, bez pukania weszła do mieszkania i zaczęła rozglądać się po pomieszczeniach chcąc znaleźć czarnowłosego chłopaka. Zauważyła go w salonie przy barku, o który opierał się czołem\n-Co ty robisz? – zapytała powoli zbliżając się do niego, przy tym ze skupieniem patrząc jak nagle zaczyna przyglądać się jakiemuś alkoholowi.\n-Harry już musiał iść? – spytał rozdrażniony w ogóle nie zwracając uwagi na swoją przyjaciółkę. – Nie chciał zostać na dłużej? Upojna noc z tobą go nie interesowała? – Słowa Stonema zabolały Amandę, gdyż nigdy nie sądziła, że mógłby w jej kierunku wypowiedzieć tak ostre słowa.\n-Dlaczego taki jesteś? – spytała cicho, chcąc położyć rękę na jego ramieniu. On jednak odsunął się i dalej przeglądał alkohol należący do ojca.\n-Dlaczego taki jestem?! – krzyknął zdenerwowany, ze smutkiem w oczach spoglądając na Amy. – Mam już dość udawania, że nic dla mnie nie znaczysz, że się w ogóle dla mnie nie liczysz. Wczoraj mówiłaś, że Harry ci się nie podoba, a dzisiaj nie mogłaś się od niego oderwać! – Collins z każdym jego słowem mocniej zaciskała powieki, ponieważ nigdy nie słyszała by jej przyjaciel tak bardzo się unosił.\n-Nie wiedziałam, że mnie… - zaczęła, lecz mocno zdenerwowany Alex jej przerwał.\n-Że cię kocham?! Byłaś głupia i zaślepiona. Oh, kocham Zayna, oh, kocham Harry’ego. – Stonem starał się naśladować głos przyjaciółki, jednak przypominało to bardziej nieudany występ komika. – Zdecyduj się, Amy. Ludzie niedługo zaczną nazywać cię dziwką.\nOstatnie słowa Alex powiedział spokojnie, jednak to właśnie one spowodowały, że Amanda poczuła się zraniona. Nie raz kłóciła się z czarnowłosym nastolatkiem, jednak ich kłótnia nigdy nie była tak poważna.\nSzybko wierzchem dłoni otarła swój policzek, na którym pojawiła się łza. Nie chcąc, by Stonem zauważył, że ona płacze odwróciła wzrok i powoli wypuściła powietrze z płuc. „Nie możesz być słaba” nakazała sobie w głowie, przy tym uwagę skupiając na butelce wódki, którą w ręce trzymał Alex.\n-Nie możesz pić alkoholu – powiedziała, sięgając w stronę napoju. Chłopak jednak nie poddał się bez walki\ni szybko zabrał butelkę, przy tym z trzaskiem zamykając barek.\n-Mogę robić to na co mam ochotę – odpowiedział oschle. – Nie będę robić czegoś, co mi każesz. Nie jestem twoim pieskiem na zawołanie, Amy. Teraz masz Zayna i Harry’ego, ale pamiętaj że ich też możesz niedługo stracić.\n-Jak to ich też? – spytała, nie rozumiejąc co jej przyjaciel ma na myśli.\n-Chyba musimy zrobić sobie przerwę. Mam dość.\nPo tych słowach z butelką wódki ruszył w kierunku wyjścia, zostawiając Amandę samą w jego salonie. Roztrzęsiona nastolatka nie miała siły, by dłużej zachowywać spokój, więc z oczu popłynęła jej fala łez. Czuła jak jej nogi nagle miękną, więc na chwilę usiadła na kanapie. Chowając twarz w swoje ręce zaczęła jeszcze mocniej szlochać. Wszystko zaczynało ją przytłaczać. Dziwne zachowanie Zayna, kłótnia z Alexem oraz to, że nikt nie wiedział kim jest Harry oraz Niall.\nZgarniając włosy do tyłu otarła zapłakane policzki i opuściła dom Alexa, chcąc pogrążyć się w rozpaczy w swoim własnym domu, gdzie nikt jej nie znajdzie. Mieszkanie rodziny Stonem zamknęła schowanym pod wycieraczką kluczem, po czym szybko poszła do swojego domu.\nNa schodach prowadzących na ganek siedział czarnowłosy dziewiętnastolatek, który swoimi błękitnymi jak ocean oczami przyglądał się jej, przy tym paląc papierosa. W momencie gdy Zayn zauważył, że Amanda przed chwilą płakała, pośpiesznie podniósł się i do niej podszedł. Ona mocno wtuliła się w jego umięśnione ramię, a on dłonią zaczął gładzić ją po włosach. Siedemnastolatka była w okropnym humorze, więc nie potrafiła powstrzymać swoich łez.\n-Co się stało? – spytał Malik odsuwając od siebie dziewczynę i patrząc prosto w jej oczy, które były całe zaczerwienione od płakania.\n-Wszystko idzie nie tak, jak powinno – odpowiedziała, przy tym krztusząc się łzami.\n-Choć, wiem jak ci pomóc – rzekł z cwanym uśmiechem, chwytając jej dłoń i prowadząc w stronę jej domu. Amanda mimo podłego nastroju cieszyła się, że pojawił się Zayn. Nienawidziła dni, w których całymi dniami leżała w swoim pokoju i płakała. Była pewna, że niebieskooki chłopak nie pozwoli jej na to, by z byle jakiego powodu była pogrążona w smutku.\nI oto mamy następny rozdział :)\nJest krótki, ale wynagrodzimy Wam to następnym rozdziałem, w którym wiele będzie się dziać.\nMamy także do was pytanie, na które mamy nadzieję, że ktoś odpowie.\nJEŚLI CZYTALIŚCIE NASZE POPRZEDNIE OPOWIADANIA TO KTÓRE WAM SIĘ NAJBARDZIEJ PODOBAŁO I CO WAS W NICH URZEKŁO?\nJeśli chcecie być informowani to wpisuje swoje blogi, tt, gg itp. w komentarzach ALE TYLKO W ZAKŁADCE "INFORMOWANIE".\nPrzypominamy o KONKURSIE, W KTÓRYM DATA WYSYŁANIA PRAC ZMIENIŁA SIĘ O KILKA DNI.\nJak zwykle gdy na naszym blogu jest już połowa rozdziałów organizujemy konkurs (dokładnie jeszcze nie wiemy ile będzie rozdziałów, ale wychodzi, że mniej więcej jest to połowa). Nagrodą jak zwykle będzie rozpowszechnienie waszych opowiadań, tumblr lub tt na naszym blogu, oraz będzie o nim wspominane w komentarzach na blogach, które informujemy oraz na tt :) Mamy nadzieję, że ktoś weźmie udział.\nKonkurs polega na tym, że piszecie rozdział związany z TYM BLOGIEM. Rozdział może być napisany z perspektywy któregokolwiek bohatera (obojętnie czy w pierwszej osobie czy jako narrator). Możecie napisać, że chłopacy są wampirami, wilkołakami, wróżkami czymkolwiek chcecie. Amanda może być z Alexem, albo Harry może być z Donną. Piszecie co chcecie, tylko by w jakiś sposób nawiązywało to do naszego bloga.\nPrace możecie wysyłać do dnia 30 czerwca 2013 do godziny 23 na email youngprettylove6@gmail.com ! Późniejszych prac nie przyjmujemy.\nW temacie proszę pisać KONKURS, a pod wysłanym rozdziałem link do bloga, tumblr lub tt, który mamy polecić.\nMamy nadzieję, że ktoś weźmie udział w naszym konkursie :)\nKochamy was Alison & Amy ♥ x\nAutor: Zoe Ainsworth o 4:06 PM\nAlejandra Shadowhunters 6/15/2013 4:53 PM\nłaaaa... ten rozdział jest boski\nBrawo dla Alex'a, że w końwu jej to powiedział. żal mi go, próbuję go zrozumieć - co czuł gdy widział ukochaną osobę z innymi... Współczuje mu.\nDobrze, że ali pogodziła się z Lou.\nZayn jest dziwny, nie lubię go tutaj.\nA Harry - wow.\nCiekawe dlaczego mają tak mało czasu ? O co chodzi ?\n... 6/15/2013 5:02 PM\nPiękny rozdział! Mam mimo wszystko mieszane uczucia, szkoda mi Alex'a, ale jakoś nie wyobrażam sobie jego i Amy jako pary :((\nJakie opowiadanie było według mnie najlepsze? Oczywiście beatufiul famous and rich :D było najcudowniejsze i najpiękniejsze pod słońcem <3 urzekła mnie w nim miłość Niall'a i Jenny, którzy żeby się o tym dowiedzieć musieli bardzo dużo przejść!\nKaya Malik 6/15/2013 5:44 PM\nSuper :) mam nadzieje ze nastepny bedzie szybko!!\nOlivia Clark 6/15/2013 6:49 PM\nChyba znajduję się w sytuacji podobnej do Alexa... Trudno było czytać mi ten rozdział, szczególnie teraz. Pary tam są takie... szczęśliwe. Cholera popłakałam się ale rozdział fantastyczny jak zawsze :) Ciekawe czemu zostało im mało czasu, jestem cholernie ciekawa i bardzo pragnę kolejnego rozdziału. Który blog podobał mi się najbardziej? Sick Mad Sad. On był najlepszy :) Zupełnie zapomniałam o konkursie. Chyba zacznę pisać choć i tak pewnie nie wygram :0\nAmy i Alex 6/15/2013 6:56 PM\nrozdział (jak zawsze) bardzo mi się podoba i dużo się dzieje. ten pocałunek harrego i amy, bożee ♥ jest mi tylko przykro z powodu alexa, no ale dobrze, że wreszcie wyznał jej co do niej czuje. jestem teraz ciekawa jak te relacje między nimi się ułożą, bo chciałabym, żeby pozostali przyjaciółmi. oprócz tego zdziwiły mnie te słowa louisa no i myślałam, że przez to się bardzo pokłócą. uwielbiam tę jakby... chamskość harrego i nialla, to jak byli w nocy u dziewczyn i jeszcze te ich komentarze, hahah, świetnie ich stworzyłyście! już nie mogę się doczekać następnego rozdziału, ich urodzin i tego: "mamy mniej czasu niż myślałem" harrego.\njeśli chodzi o mój ulubiony blog, to nie potrafię wybrać. czytałam od początku każdy, i każdy ma w sobie coś niesamowitego. najbardziej związałam się chyba z historią young pretty lovely, dokładnie pamiętam tamten sylwester, to było mega♥ na początku nie mogłam przyzwyczaić się do mean hungry lovers, ale później strasznie pokochałam to opowiadanie, tamte bohaterki były świetne, alice i franky, super siostry, z tamtym klimatem też się zżyłam. podobały mi się tam relacje franky i harrego i to jak on zabrał ją na tą łódkę, czy coś takiego to, było takie słodkie♥ podobały mi się również relacje nialla i alice, to jak się o nią martwił itp, i po prostu mnie zszokowałyście gdy przeczytałam zakończenie.w bfar od samego początku kibicowałam jenny i niallowi, i przez całe opowiadanie miałam nadzieję, że będą razem. oprócz tego musiałam się przyzwyczaić do niesławnych chłopaków, tylko takich chodzących do szkoły. ogólnie historia też, była bardzo ciekawa. do sick mad and sad,najmniej się przywiązałam (pewnie dlatego, że nie został skończony), miałyście bardzo ciekawą fabułę i interesowały mnie losy bohaterów, ale chyba nie zdążyłam się po prostu wkręcić. no a teraz secrets of human, ma w sobie taki klimat, do którego zaczynam się przywiązywać, jest świetny :) - amy\nOlga 6/15/2013 7:45 PM\nwow. rozdział jest niesamowity, macie taki ogromny talent :)\nstrasznie lubię harrego i nialla w tym opowiadaniu, są tacy inni. lubię tą ich chamskość, to, że się niczym nie przejmują, są takimi 'bad ass'.\nchyba jak każdy jestem ciekawa o co chodziło harremu z tym, że mają mniej czasu niż myślał (mam swoją małą teorię, ale lepiej nie będę się nią dzielić)\nno i oczywiście pocałunek hazzy i amy *.* cudowny, magiczny, fantastyczny, przecudowny <3\nLola. 6/15/2013 8:07 PM\nRozdział jest zajebiszty ♥\nWzięłam udział w konkursie i napisałam rozdział 8\nWysłałam go jakiś czas temu\nI czy np. mój rozdział będziecie brać pod uwagę choć napisałyście już kolejny ????\nAlison and Amanda 6/15/2013 8:08 PM\ntak, bo to ma być wasza historia dalszych losów - Alison ♥\nAlison and Amanda 6/15/2013 9:51 PM\nnie jestem pewna czy dostałyśmy twoją pracę, gdyż zgłosiły się do nas tylko dwie osoby Berry z bloga http://secretive-drunk.blogspot.com/ i Klaudia Szymańska - Alison ♥\nLola. 6/20/2013 6:17 PM\nTa ostatnia to ja =)\n+ Sorki że tak późno odpisuję <3333333333333333333333333333333\nAnonimowy 6/15/2013 9:56 PM\nHej! Przepraszam za spam, jednak uważam, że ten blog naprawdę zasługuje na reklamę ;)\nOpowiadanie - http://jeydonwalelm.blogspot.com/ - jest o dwójce nastolatków - Jeydonie Wale i Amy Wyse - którzy zakochują się w sobie, jednak po drodze czeka na nich wiele przeszkód.\nCzy wytrzymają to? Czy kariera chłopaka nie zrujnuje miłości? Wszystkiego dowiesz się czytając wspaniałe opowiadanie pisane przez Little Monster!\nLolaa B. 6/15/2013 10:00 PM\nOlga 6/15/2013 10:36 PM\nz tego wszystkiego zapomniałam napisać, że jak dotąd moim ulubionym blogiem było beautiful famous and rich. urzekła mnie historia Nialla i Jenny, pamiętam, że kibicowałam im od początku, a te dwa rozdziały co było o tych tabletkach, co Jenny je połknęła to pamiętam, że ryczałam (tak samo było przy ostatnich rozdziałach) i modliłam się, żeby wszystko się dobrze skończyło.\nten blog też jest świetny i bardzo go lubię :)\nAsiek1323 6/15/2013 11:26 PM\nRozdział wspaniały. Szkoda mi Alexa, ta sytuacja nie jest prosta. Czekam na następny z wielką niecierpliwością, pozdrawiam Asiek :*\nKlaudia 6/15/2013 11:27 PM\nRozdział genialny, jak z resztą zawsze :)\nOdnośnie opowiadań... Ciężko jest mi powiedzieć. Waham się pomiędzy tym, a Sick Mad Sad. Jednak SMS nie skończyłyście :( Ale gdyby....\nWiem, że wolicie długie komentarze, ale doceńcie to, że w ogóe komentuję.\n+ Jak Wam idzie z książką??\nAlison and Amanda 6/15/2013 11:28 PM\npewnie już dawno byłaby szykowana do wydania, gdyby nie fakt, że potrzebujemy 8 tysięcy złoty - Alison ♥\npaulla 6/15/2013 11:46 PM\ncud, miód i malina... co prawda malin nie lubie, ale rozdział jest zajebiaszczy ;P buziole i weny ;**\nalla 6/16/2013 12:20 AM\nCzytałam wszystkie wasze opowiadania i muszę stwierdziĆ że najbardziej mi się podobało sick mad and sad, ponieważ jeszcze nie widziałam bloga powiązanego z chłopcami o takiej właśnie fabule. Urzekła mnie ona w 100% i straszenie żałuje, że go nie dokończycie ... no ale trudno ważne że dalej piszecie inne opowiadanie a nie przestałyście całkowicie pisaĆ <3 Pozdrawiam :)\nAnonimowy 6/16/2013 12:27 AM\nRozdział jak zwykle powalający . Kocham Harrego w tym opowiadaiu . jest tajemniczy i takie seksowny :* .\ni wgl o co chodzi z tym :To bardo źle. Mamy mniej czasu, niż myślałem.. cąły czas mysle o co moze chodzić .\nteraz pytanka :\n1. czy Liam bedzie w następnym rozdziale ?\n2. co bedzie sie działo w 9 rozdziale ?\n3. kiedy dowiemy sie kim są chłopcy ?\n4. czy Amanda porozmawia szczerze z Alexem ?\n5. czy naprawde na karteczce Alexa było napisane ze musi odebrać swoją siostre Mię, z lekcji baletu ?\nAlison and Amanda 6/16/2013 12:36 AM\n1. Dokładnie jeszcze nie wiemy, ale jakoś postaramy się go dodać do rozdziału.\n2. Zayn w pewien sposób będzie chciał pomóc Amy, jednak będzie miał w tym ukryte intencje, co niekoniecznie każdemu się spodoba. Alison spotka się z Louisem, i podczas ich spotkania zadzwoni jej telefon, który wiele namiesza. Nastąpi niespodziewana akcja, z której nie wszyscy wyjdą cało.\n3. W następnym rozdziale albo 10 :)\n4. Poważną rozmowę na ten temat przeprowadzą dopiero pod koniec bloga, jednak na pewno będą rozmawiać.\n5. Tak, jednak rozważamy inne opcje - Alison ♥\nAnonimowy 6/16/2013 11:22 AM\nJak to : nie wszyscy wyjdą cało. ?? :o O matko . czy ktoś umrze ??? :o\nAlison and Amanda 6/16/2013 11:24 AM\nPo prostu będzie jeden wypadek, który narobi wiele szkód.\nNowy rozdział powinien pojawić się w następny weekend, bo już mamy praktycznie wolne w szkole - Alison ♥\nAnonimowy 6/25/2013 11:32 AM\nAle czy ktoś umrze? :(\nalguerrra 6/16/2013 12:00 PM\njak oglądałam zapowiedź tego opowiadania, to myślałam, że trochę więcej będzie o czirliderkowaniu, szkoda że nie rozwinęłyście tego tematu bo tak jest tylko gółwny wątek a nie ma nic takiego zwyczajnego.\npodobał mi się BFaR, w sumie nie wiem czemu, było coś w nim takiego ciekawego i godnego uwagi, nie był nudny ani monotonny :)\nYPL nie podobał mi się za bardzo był taki pospolity i zakończenie było beznadziejne, Nialler powinien sobie kogoś znaleźć po 2 latach a nie cały czas wzdychać do dziewczyny swojego przyjaciela, i Zayn zresztą też.\nŻałuję, że zawiesiłyście SMaS bo był ciekawy\na co do tego ostatniego nie czytałam go jeszcze :)\nco poczułaś jak Harry Cię pocałował ?\nAlison and Amanda 6/16/2013 12:02 PM\nczułam się hmm.. inaczej, dziwniej. jakbym pierwszy raz kogoś całowała. (dokładniej o tym będzie w następnym rozdziale) - Amanda ♥\nCamille R 6/16/2013 1:34 PM\nBoże *,* Zajebisty! Pocałunek Amy I Harr´ego był niesamowity! Teraz to aż świruję czekając na następny! A teraz pytanka: 1.Harry : Czy pocałowałes Amy, bo cos do niej czujesz? 2.Do Autorek : Czy Styles pojawi się w następnym rozdziale? 3. Do Autorek : Co wy robicie, że piszecie tak swietnie? <3\nAlison and Amanda 6/16/2013 2:00 PM\n1. Pocałowałem Amy, bo chciałem czegoś spróbować (ale o tym dokładniej będzie w rozdziałach) - Harry x\n2. Tak, Harry będzie w następnym rozdziale.\n3. Nie piszemy świetnie, ale dziękujemy - Alison ♥\nKinga Horan 6/16/2013 4:39 PM\nOmg, kocham to.Czekam na kolejny.Ale czemu Alison, jeszcze nie poddała się urokowi Nialler'a? Jak można się nie poddać pod jego urokiem *.*\nEmily Williams 6/16/2013 6:40 PM\nmuzyka jest idealnie dopasowana do rozdziału♥ ten rozdział jest na prawdę wspaniały i nie potrafię tego opisać!♥ boję się trochę o Alex'a no się zaraz poryczę♥ nie potrafię tego opisać♥ czekam z niecierpliwością na kolejny ♥\neM. 6/16/2013 6:41 PM\nTo ja może najpierw odpowiem na zadane przez was pytanie pod rozdziałem. Który blog, jak dotąd mnie najbardziej urzekł? Oczywiście wszystkie bardzo lubiłam, ale jeśli miałabym któryś wyróżnić byłby to Mean Hungry Lovers. Lubiłam go za wątek z Franks, Harrym i Zaynem oraz za związek Alice i Nialla. Bardzo, bardzo, bardzo podobała mi się też tematyka Sick Mad And Sad, dlatego strasznie ubolewałam, gdy go zawiesiłyście. Kiedy myślałam, że lepiej już być nie może stworzyłyście Secrets Of Human, które zadziwia tajemniczością. Podsumowując: nie jestem w stanie wyróżnić jednego, dlatego wspomniałam o tych trzech blogach. Swoją drogą, to obejrzałam zwiastun kolejnego waszego opowiadania i wyczuwam kolejną świetną lekturę! Przed przejściem do oceny ósmego rozdziału, muszę przyznać, że niestety nie mam czasu na zgłoszenie się do waszego konkursu :c Nie dość, że nie mam pomysłów to jeszcze zapierdziel u mnie z dnia na dzień wzrasta. Ehh... Następnym razem :)\nDobra. Teraz pora na wyrażenie moich emocji. Przeczytałam ten rozdział, kiedy rano zaspana leżałam jeszcze w łóżku. Szczerze? Od razu się rozbudziłam. Kolejna część i coraz więcej wydarzeń! Za każdym razem zastanawiam się kim lub czym jest Niall z Harrym i jaką tajemnice kryje ich życie. Nie pamiętam czy już o tym wspominałam, ale bardzo podoba mi się wersja takiego charakteru Stylesa i Horana. Ich tajemniczość, pewność siebie i złośliwość niesamowicie na mnie działa. Ciekawi mnie o co chodzi z urodzinami Amy. Z opisu wynikało, że dwójka przyjaciół była tym zaskoczona. Nie wiem... Zastanawiają mnie też zmiany zachowań Louisa. Może się mylę, ale sądzę, że Alison nie powinna mu ufać, tak samo jak Amanda Zaynowi. Powinny być bardziej zdystansowane, bo mam wrażenie, że Malik i Tomlinson pokażą swoje ciemne oblicze. Pozostaje jeszcze Alex. Myślę, że on też nie jest do końca szczery ze swoimi przyjaciółkami. On coś wie i wyraźnie to ukrywa. Może jest zły? Może nie podaje się za takiego, jaki jest? Nie wiem. Mogę tylko przypuszczać.\nAnonimowy 6/16/2013 6:50 PM\nRozdział jak zwykle świetny, ale bardzo żałuję, że nie było nic o Alison i Niallu bo uwielbiam tą parę ♥.\nMoim ulubionym blogiem jest BFAR! Czytałam go od początku i się w nim zakochałam. Uważam że zakończenie było cudowne ponieważ było szczęśliwe ale wcale nie było to takie oczywiste jak się zakończy !\nI mam pytanie do Nialla:\nGdy w poprzednim roździale w pocałunku przeszkodził wam Louis i gdy Alison z nim odeszła co czułeś?\nAlison and Amanda 6/16/2013 6:51 PM\nPomyślałem "jak nie teraz, to później. jak nie ta, to inna" - Niall x\nKasia 6/16/2013 9:05 PM\nWasz blog jest: wspaniały, genialny, przecudowny. Macie niesamowite pomysly, a opowiadania bardzo dobrze sie czyta. Jestem Wasza wierna czytelniczka czekam na kolejne rozdziały i blogii :)\nHela :) 6/17/2013 1:16 PM\nMnie się osobiście najbardziej podobał "Beautiful, famues and rich " Był zajebisty i mimo że teraz macie nowe blogi które kocham to czasem wracam do tego właśnie opowiadania i je ponownie czytam, mimo że wiem kiedy, co i jak się wydarzy :)\nAngie 6/17/2013 10:32 PM\nNiestety nie jestem w stanie odpowiedzieć na Wasz pytania, gdyż wszystkie blogi bardzo polubiłam i z chęcią je czytam/czytałam ♥ Uważam, że każdy z nich jest wspaniały na swój sposób, gdyż występuje w nim zupełnie inna historia za każdym razem, która wywołuje u mnie wiele emocji :)\nCo do rozdziału - wow! *.* Zazdroszczę Wam tego, że w każdym rozdziale u Was się coś dzieje, co sprawi, że życie bohaterów wywróci się do góry nogami! ♥ Wasze pomysły są na prawdę fantastyczne! :) Czasami nawet sprawdzam po kilka razy dziennie, czy nie przeoczyłam czasem jakiegoś rozdziału :P Uważam, że ta historia jest bardzo tajemnicza, przez co jeszcze bardziej wkręca czytelnika ♥ Mimo iż Harry i Niall zachowują się tutaj jak kompletni idioci, to jednak uwielbiam ich za to! :) Natomiast Zayn przypomina takiego Dangera lub Harry'ego z Darka! Louis jest słodki, ale nie dziwię się, że tak się wkurzył na Niall'a. Z każdym rozdziałem coraz bardziej jestem ciekawa, kim loczek i blondyn w końcu są!! :D Mam nadzieję, że już niedługo to się wyjaśni ♥ Jednak Lou i Zayn nie wydają się tacy wspaniali - Alison i Amanda powinny na nich uważać... Co do Alexa, to bardzo mu współczuję, że tyle lat musiał się z tym ukrywać i nie dziwię się, że wybuchnął w końcu! Ale jak Amanda mogła tego nie widzieć? -.- Powtórzę wcześniejsze komentarze: rozdział jest jak zwykle zajebisty, ekstra, genialny, super, fantastyczny, tajemniczy itp. :) Macie ogromny talent do wymyślania historii ♥\nPozdrawiam, Angie xx\nAmanda: Czy na prawdę nie widziałaś, że Alex jest w Tobie zakochany?\nNiall i Harry: Kiedy ujawnicie się? Czy może ktoś przypadkowo odkryje prawdę o Was?\nZayn: Co w Ciebie wstąpiło wtedy w szatni?\nAlison: Czy wtedy na pikniku chciałaś pocałować Niall'a?\nDo Was: Ile średnio zajmuje Wam rozdział kartek A4?\nOdnośnie konkursu: Czy można wysłać tylko jeden link do jednego bloga?\nAlison and Amanda 6/18/2013 5:09 PM\nNigdy nie zwróciłam na to jakiejś szczególnej uwagi. Zawsze wydawało mi się, że względem mnie i Alison zachowuje się tak samo i obie kocha nas jak siostry - Amanda x\nKtoś nas wyda kim jesteśmy i to już w następnym rozdziale - Harry & Niall x\nTo czemu miewam takie huśtawki nastroju dowiecie się w następnym rozdziale - Zayn x\nMiałam na to ochotę, jednak wiedziałam, że zrobiłabym źle - Alison ♥\nrozdział zajmuje nam zazwyczaj więcej niż 5 kartek i to czcionką numer 9\ntak, chyba że chcesz wysłać kilka a my wybierzemy ten, który naszym zdaniem jest wart polecenia - Alison ♥\nAngie 6/18/2013 8:31 PM\nOk - ♥ Mam właśnie zamiar wysłać pracę :) Z niecierpliwością czekam na następny rozdział! :)\nAnonimowy 6/18/2013 9:13 PM\nkiedy może pojawić się następny rozdział ? ;)\nAlison and Amanda 6/18/2013 9:14 PM\nsądzę, że w weekend :) - Alison ♥\nAnonimowy 6/19/2013 8:21 PM\nten, ponieważ jest dużo napięcia i zagadek i nadal nie mogę się doczekać kiedy się dowiem kim/czym sa Harry i Niall ! ale wszystkie wasze o9powiadania sa swietne !!!!!!!!!!!\nFioletowa Mandarynka 6/19/2013 9:24 PM\nRozdział świetny. Nie mogę się doczekać następnego! Nawet nie irytuje mnie słodkość Alison i niezdecydowanie Amy. A to wyjątkowe!\nDarcy Green 6/20/2013 10:01 AM\nświetny, świetny, świetny <333\nzapraszam : http://www.historia-z-innej-bajki.blogspot.com/ i http://dontwannaberemindedd.blogspot.com/\nLaurel vs Caroline 6/20/2013 2:29 PM\nBoże boże boże boże <3 Jak ja was kocham ! Macie genialny styl i nie widzę u was żadnych błędów co jest częste nawet u mnie.\nWszystko opisujecie z taką lekkością że czuję jakbym na prawdę tam była.\nCo tu mówić? To jest:\nArcydzieło, boskie, ciekawe, doskonałe, epickie, fantastyczne, genialne, humorzaste, idealne, kosmicznie dobre <3 i wiele innych liter alfabetu xd <3\nKocham i pozdrawiam / Laurel z:\nFaith 6/20/2013 8:17 PM\npowiem szczerze. Nie czytałam tego rozdziału , gdyż pisze opowiadanie na wasz konkurs, a ponieważ zaczęłam go zanim pojawił się ten, nie chcę aby pomieszał się mój plan ;) ale obiecuję, że przeczytam go, jak tylko skończę moje opowiadanie ;)\nZadałyście pytanie który blog podobał nam się najbardziej. Ja osobiście czytałam wszystkie oprócz waszego pierwszego, którego przeczytałam tylko kilka rozdziałów, i najbardziej mi się podobał beautiful famous and rich. Nie mam pojęcia dlaczego. Może po prostu wspaniale opisywał życie jakie ja bym chciała mieć. Albo był najbardziej mi bliski. Ale wiem, że ten blog był niesamowity. Jak go skończyłam, to czułam dziwną pustkę, jakby coś odeszło na zawsze i nigdy nie wróciło. Bardzo związałam się z bohaterami i nie mogłam pogodzić się z tym, że więcej nie poczytam o ich przygodach. Postanowiłam sobie, że gdy będę mieć czas to będę do niego wracać, jak do ulubionej książki. I mam nadzieje, że kiedyś taki czas się znajdzie ;)\nDrugim blogiem, który spodobał mi się jako drugi był sick mad sad którego niestety nie skończyłyście. Temat był bardzo interesujący. Nie widziałam jeszcze bloga opisującego życie w psychiatryku. Wciąż mam nikłą nadzieję, że kiedyś go skończycie i dowiem się co się stało z bohaterami ;)\nciekawy był też blog mean hungry lovers. Wprowadziłyście ciekawe zakończenie. Nikt się nie spodziewał, że uśmiercicie Alice i Nialla ale to nadało temu blogowi coś w rodzaju całkowitego końca. W porównaniu do bfr tutaj nie było mowy dalszych przygodach. Ale to było w pewnie sposób ciekawe. Zawsze uważałam, że uśmiercenie głównych bohaterów za coś niewybaczalnego, że wtedy książka, czy film tracą sens. Natomiast u was było inaczej. Blog dalej miał sens. Dodatkowo uświadomił, że życie nie zawsze jest kolorowe.\nNo to żem się rozpisała o waszych blogach.Chyba wymieniłam prawie wszystkie, ale cóż poradzić na to, że uwielbiam wasze opowiadania i mogłabym je czytać wiecznie ;) Mam nadzieję, że chociaż to przeczytacie albo przynajmniej sprawię, że uśmiechniecie się do monitora na widok tak długiej paplaniny w moim wykonaniu :)\ni jeszcze mały spamik zapraszam do siebie fajnie by było poznać zdanie kogoś tak doświadczonego o mojej twórczości ;)\njulliehaithh 6/20/2013 9:54 PM\nLola. 6/22/2013 10:55 AM\nKiedy następny rozdział ???\nAlison and Amanda 6/22/2013 10:56 AM\nnie wiem :) dzisiaj idę z dziewczynami na mały piknik, więc nie wiem czy będzie czas pisać i czy po tym będę miała możliwość złożenia sensownego zdania - Alison ♥\nAnonimowy 6/22/2013 11:49 PM\nCZY NOWY ROZDZIAŁ POJAWI SIE W NIEDZIELE ?\nAlison and Amanda 6/22/2013 11:52 PM\nnie - Alison ♥\nAnonimowy 6/22/2013 11:51 PM\nMOGŁYBYŚCIE PODAĆ WSZYSTKIE WASZE BLOGI ?\nAlison and Amanda 6/22/2013 11:53 PM\nAnonimowy 6/23/2013 4:54 PM\nAlison and Amanda 6/23/2013 4:55 PM\nwyżej napisałam, że nie wiem - Alison ♥\nAnonimowy 6/23/2013 7:37 PM\nwięcej jest o Harry'm niż o Niall'u ;c\nnie mówię , że ma być więcej Horan'a ale po równo :)\nAllie Jamie ♥ 6/24/2013 9:30 AM\nwiedziałam, że Alex kocha Amy tylko moim zdaniem zachował się bezsensownie, bo jeśli się kogoś kocha tak na prawdę to pozwala się mu odejść. ale też go rozumiem, bo zakochać się w kimś kto nie jest dla nas dostępny to czasem bardzo boli. jednak ten pocałunek Amy i Harry'ego ♥ no po prostu dla mnie są oni stworzeni, haha\na co do Ali i Louisa szczerze wam powiem, że myślałam, że po tej kłótni się rozstaną. powiem wam, że ja zawsze będę Alison + Niall = Nlinson FOREVER ♥♥♥ i liczę na to, że ich drogi się w końcu połączą, haha\na co do waszego pytania to nie jestem z wami od początku, bo dopiero od tego bloga, ale nadrobiłam już YPL - i blog interesujący, na dodatek jak na pierwsze opowiadanie pisałyście dobrze, ale zdziwiła mnie długość rozdziałów, bo w to była chyba tylko jednak strona SOH.\nprzeczytałam jeszcze MHL i BFAR i z tych drzech, które wymieniłam najbardziej wciągnęłam się w BFAR, po prostu historia nieziemska ♥ i tam od początku kibicowałam Jenny i Niallowi.\nteraz zabieram się na pracę konkursową aby wam wysłać, pozdrawiam ♥ - Allie\nLola. 6/25/2013 9:06 AM\nDodacie nn w weekend ?????????????????\nMia Shepherd 6/25/2013 3:03 PM\nhttp://rich-poor-lucky.blogspot.com/ Serdecznie zapraszam :)\nCassandra Horan 6/25/2013 7:19 PM\nAnonimowy 6/25/2013 11:57 PM\nwiadomo juz kiedy mniej więcej pojawi sie rozdział ? :P\nAlison and Amanda 6/28/2013 5:49 PM\nmam nadzieję, że jakoś w weekend :) - Alison ♥\nSofia Styles 6/26/2013 4:36 PM\nAnonimowy 6/26/2013 9:15 PM\nto się porobiło!:o\nCzekam na kolejny.xoxo\nAnonimowy 6/26/2013 9:32 PM\nHej świetne rozdziały i gify :D bardzo podoba mi się ten blog i zapraszam na mojego PS dodałam ten blog do CZYTANYCH na moim o to on http://i-come-to-paradise.blogspot.com Poproszę o komentarz :D\nVicky Horan 6/29/2013 3:35 PM\nŚwietny blog i świetne opowiadanie :)\nZapraszam do mnie http://he-is-just-a-friend.blogspot.nl/\nAnonimowy 6/29/2013 7:59 PM\nBędzie dzisiaj 9 ? :) x\nA jak nie to kiedy ? ;oo\nAlison and Amanda 7/03/2013 6:19 PM\nmyślę, że jakoś w weekend - Alison ♥\nKinss Wo 6/30/2013 2:00 PM\nJenyy to jest najlepsze opowiadanie jakie w życiu czytałam! Proszeee napisz koleny rozdziaŁ!!!!!!!!!!!!!!!\nAnonimowy 6/30/2013 8:21 PM\nLesley and Merit 6/30/2013 11:34 PM\nCześć dziewczyny! ♥ Wczoraj dosłownie przypadkiem natknęłam się na Wasze opowiadanie i szczerze nie wiem co teraz powiedzieć! ♥ Od samego początku urzekła mnie fabuła, która swoją drogą jest wyjątkowo oryginalna, prawdopodobnie nigdzie więcej niespotykana oraz bardzo zaskakująca! ♥ Wszystko jest genialnie opisywane, każdy nawet najmniejszy szczegół lub odczucie przez co wyjątkowo łatwo jest sobie samemu wyobrazić ich emocje, zachowania i jak to wszystko wygląda! Z tego co zdążyłam się dowiedzieć fabułę i pomysły obmyślacie obie, ale naprawdę podziwiam Ciebie Alison, bo trzeba mieć coś w sobie, żeby tak perfekcyjnie ubierać w słowa każde zdanie! ♥ Czytając po kolei każdy rozdział na język wciąż nasuwało się mi pytanie co będzie dalej! Kiedy skończyłam czytać ósmy rozdział pomysły na dalszą część opowiadania wręcz zaczęły zasypywać moją głowę, więc konkurs wpasował się tu idealnie! Żałuję tylko, że zawitałam tutaj tak późno, bo na napisanie konkursowej historii, miałyśmy mało czasu, gdyż najpierw musiałam jeszcze streścić Merit, historię, a dopiero potem zabrałyśmy się za dokładne dopracowanie naszych pomysłów, połączenie tego w jedno no i napisanie jej! :c Mam tylko nadzieję, że nie jesteście złe, za to że wysłałyśmy ją dosłownie kilka minut przed dwudziestą trzecią, ale jeszcze raz naprawdę przepraszamy! :c Wracając do tematu! Rozdziały Waszego opowiadania są mega długie co jest tylko i wyłącznie kolejnym plusem! ♥ Naprawdę nie wiem co więcej mogłabym powiedzieć, bo jestem pod niemałym zachwytem! Czekam niecierpliwie na kolejny rozdział! Mam nadzieję, że zerkniecie na naszą pracę, a tym czasem mocno Was ściskam i pozdrawiam, dobrej nocy! ♥♥\nAnonimowy 7/04/2013 12:00 AM\nPiszecie świetnie :) ale kiedy będzie kolejny rozdział ? ;) wiem ze teraz dużo spraw związanych z nową szkołą ( o ile dobrze pamiętam miecie 16 lat ) bo ja też właśnie czekam na jutrzejsze wyniki ;) ale dodajcie nowy rozdział ;)\nAnonimowy 7/13/2013 8:50 AM\nRozdział, tak jak każdy jest świetny. Ale Amy i Harry... Nie, nie, nie... czy onanie może być z Zaynem..a ali z louisem.. Czekam na następny rozdzial\nAnonimowy 7/21/2013 3:45 PM\nKURWA W KTÓRY ZAJEBANY WEEEKND ?\nAnonimowy 8/14/2013 6:17 PM\nKiedy będzie nowy? :D Nie mogę się doczekać :) Chciałabym by Amy była z Harrym, według mnie pasują do sb :* Jestem strasznie ciekawa kim lub czym tak naprawde jest Harry i Niall myśle ze aniołami czy coś takiego ale to tylko moje przypuszczenia xd Tak samo Zayn i Louis pewnie oni są tymi aniołami ciemności a Harry i Niall aniołami światło albo na odwrót już sama nwm xd haha Czekam cała w nerwach na kolejny rozdział :D Prosze dodajcie go jak najszybciej bo ja tu umre czekając xd :* Kocham Was <3 :*\nNessa Morgan 8/22/2013 11:13 AM\nJA chcę następny plisss ;**** już nie mogę się doczekac !!! awww...... xD\nKrejzi Kid 10/20/2013 12:08 AM\nrozdział - świetny. co tu więcej pisać..\npocałunek Harrego i Amy mnie strasznie zszokował, nie spodziewam się kompletnie tego..\nnajbardziej podobało mi się BFaR. Momentami kojarzyło mi się to z Plotkarą i ogólnie akcja była naprawdę genialna. To było najlepsze opowiadanie jakie w życiu przeczytałam. Oczarowała mnie relacja Jenny i Nialla oraz Zayna i Loli. Przeczuwałam od początku że mimo wielu problemów mimo wszystko będę ze sobą :D także... zabieram się do czytania 9 rozdziału ;) Pozdrawiam.\nxxMARTAxx 3/15/2015 4:56 PM\nŚwietny rozdział♥ Nie spodziewam się że Alex będzie taki nie miły dla Amy. Będąc na jej miejscu sama bym nie wiedziała co zrobić. Ciekawe co Harry miał na myśli po pocałunku. Zabieram się za następny