Franciszek Kucharczak, Tabliczka sumienia, Wiedza zapieczętowana\nCiągle kogoś uwiera tajemnica spowiedzi. W Australii już wprowadzono prawo, które zobowiązuje księży do zdradzenia treści spowiedzi, jeśli w jej trakcie dowiedzą się czegoś o seksualnym wykorzystaniu dzieci. Kapłanowi, który tego nie zrobi, władza może zamienić kratki konfesjonału na trzy lata oglądania świata zza całkiem innych kratek.\nTeraz podobny pomysł zgłosili członkowie francuskiej niezależnej komisji ds. wykorzystywania nieletnich w środowisku kościelnym. Zareagował na to przewodniczący Episkopatu Francji abp Éric de Moulins-Beaufort, który powiedział, że tajemnica spowiedzi ma większą moc niż prawa republiki. Potem doprecyzował, że prawa republiki nie wymagają takiego zniesienia. Ale już było za późno i słowami hierarchy zdążył się zdenerwować minister spraw wewnętrznych, który oświadczył, że nic nie ma większej mocy niż prawa republiki.\nCóż, śmiała teza, i to nie ze względu na wyznawców mitu o polexicie, którzy twierdzą, że nic nie ma większej mocy niż prawo unijne. Gdyby nic nie miało większej mocy niż prawo stanowione przez ludzi, to za rewolucji francuskiej połowa narodu powinna była sama zgłosić się na gilotynę jako wrogowie republiki. Niemcy w czasie wojny faktycznie byliby zobowiązani do wykonywania rozkazów, a Polacy nie mieliby moralnego prawa działać w ruchu oporu. I tak dalej.\nNa szczęście jest prawo większe od ludzkiego i jest ono zapisane w sumieniach. Dzięki temu dziś czcimy bohaterów, którzy wczoraj za cenę życia przeciwstawiali się tym, którzy chcieli stać się panami ludzkich sumień.\nSą w nas obszary, do których inny człowiek nie ma prawa sięgać. Ktoś powie, że spowiednicy sięgają. Otóż nie. Owszem, spowiednicy słyszą w konfesjonale rzeczy najbardziej intymne, takie z jakich nie zwierzy się nawet celebryta przed kamerą. Penitent, jeśli się dobrze spowiada, otwiera w konfesjonale duszę i wydobywa z niej rzeczy, które najchętniej sam skryłby przed sobą. Ale robi to ze względu na Boga, i tylko ze względu na Niego. Nie ma żadnego powodu, żeby mówić takie rzeczy drugiemu człowiekowi. Również księdzu – bo też i nie dla księdza się spowiadamy. „Jako człowiek zresztą nic nie usłyszał. To Chrystus wysłuchuje spowiedzi i tylko On zna ludzkie przewinienia” – pisze Fulton Sheen.\nNa tym rzecz polega: wiedza, którą spowiednik nabywa w konfesjonale, jest przeznaczona dla Boga i tylko dla Niego. Kapłan jest tam „w osobie Chrystusa” i Jego mocą rozgrzesza. Gdyby spowiednik miał ujawnić to, co było przeznaczone dla Boga, byłby najcięższym świętokradcą. To dlatego każdy uczciwy ksiądz prędzej da się wypatroszyć, niż zdradzi tajemnicę spowiedzi. Ona jest dużo mocniejsza niż prawa republiki i jakiejkolwiek innej publiki.\nUE dla USA\nParlament Europejski zajmuje się już nie tylko produkcją rezolucji przeciw Polsce, a w walce o „prawo człowieka do aborcji” i inne wynaturzenia nie ogranicza się do terenu Unii. Oto większość europarlamentarzystów (381 głosów za, 253 przeciw i 35 wstrzymujących się) uchwaliła rezolucję przeciw… stanowi Teksas. Deputowani potępili uchwalenie stanowej ustawy zakazującej aborcji po szóstym tygodniu ciąży i wykryciu bicia serca dziecka. Wezwali Stany Zjednoczone do uchwalenia ustawy „O ochronie zdrowia kobiet”, która miałaby federalną ochronę prawną „dla powszechnej realizacji praw kobiet do zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego”. Czyli do zabijania dzieci. Władze USA, przerażone teksańskim prawem, próbują to zrobić bez czekania na radę dobrych wujków z Europy, ale z pewnością wdzięcznie przyjęli moralne wsparcie międzynarodówki aborcyjnej. Tym bardziej że tekst rezolucji PE wzywa całą Unię Europejską i państwa członkowskie do wsparcia (nawet finansowego!) amerykańskich środowisk obywatelskich propagujących aborcję w USA. Ponadto PE wyraził „zaniepokojenie” nadchodzącym rozstrzygnięciem przez Sąd Najwyższy USA w sprawie uchylenia precedensu Roe przeciwko Wade. Europosłowie obawiają się, że może to spowodować utratę możliwości dokonywania aborcji w wielu stanach USA. No tak, to zrozumiałe, przecież demokracja może działać tylko lewoskrętnie, czyli tak, jak tego sobie życzą ludzie jedynie słuszni i jedynie światli.


Opcja pozycjonowania stron jednokrotna\nJednokrotna Opcja pozycjonowania stron\nOferujemy także inną opcję pozycjonowania stron przeznaczoną dla fraz o niskiej konkurencji. Działania SEO w tej opcji są identyczne z jedną różnicą która polega na zaprzestaniu pozycjonowania strony klienta w chwili wskoczenia na pozycję Top 1-5 Google.\nOpcja skierowana do klientów których strony www nie mają w sieci zbytniej konkurencji. Są obszary niszowe usług czy produktów i ta opcja jest skierowana do tego segmentu stron www.\nCeny w tej opcji\nZa jedną i każdą następną frazę zleconą przez klienta cena wynosi 600 zł za uzyskanie pozycji Top 1-5 w Google. Cena ta jest dzielona na pół mamy tu na myśli sytuacje podczas pozycjonowania, gdy zlecona fraza z początkowej pozycji np. 78 po pewnym czasie, będąc przez SEOok pozycjonowana znalazła się na pozycji 39. Gdy to się stanie oczekujemy rozliczenia za połowę drogi. Szczegóły tej sytuacji zawiera umowa.


Entries with tag Magdalena Łanuszka .\nTags: licencje Creative Commons średniowiecze władza ikonografia Magdalena Łanuszka królowa Jadwiga\nJaki ojciec, taki syn. Opowieść o obrazach Pietera Brueghla Młodszego ze zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie\nW 1566 roku niderlandzki malarz Pieter Bruegel Starszy namalował obraz Kazanie Świętego Jana Chrzciciela (dziś w Szépművészeti Múzeum w Budapeszcie). W Ewangelii wg św. Łukasza przeczytamy, że Jan Chrzciciel obchodził całą okolicę nad Jordanem i głosił chrzest nawrócenia: mówił do tłumów, które przybywały do niego, żeby przyjąć chrzest. Artysta jednak osadził biblijną scenę w realiach sobie współczesnych: postacie mają stroje niderlandzkie z XVI wieku, a kazanie ma miejsce na pagórku na skraju lasu; w tle widoczna jest rzeka i miasto z zabudową typową dla szesnastowiecznej Europy północnej. Uważa się, że pod pretekstem biblijnej sceny Bruegel ukazał potajemne zgromadzenie religijne z udziałem wędrownych protestanckich kaznodziejów. Obraz ten powstał w okresie wojen religijnych i prześladowań protestantów w Niderlandach; rzeczywiście wówczas ludzie gromadzili się po kryjomu poza miastami, aby słuchać protestanckich kazań.\nPieter Bruegel Starszy, Kazanie św. Jana Chrzciciela, 1566, Szépművészeti Múzeum (Muzeum Sztuk Pięknych) w Budapeszcie.\nŹródło: Wikimedia Commons, domena publiczna\nW Muzeum Narodowym w Krakowie znajduje się kopia obrazu z Budapesztu, wykonana przez syna artysty, Pietera Brueghla Młodszego. Z jego warsztatu wyszło ponad 30 replik tego obrazu, lecz część z nich jest słabszej jakości artystycznej – zapewne tworzone one były przez współpracowników malarza. Egzemplarz krakowski natomiast to dzieło wysokiej klasy, pochodzące z pierwszych lat XVII wieku, które w całości przypisuje się samemu Pieterowi Brueghlowi Młodszemu.\nKazanie św. Jana Chrzciciela Pietera Brueghela Młodszego, początek XVII wieku, Muzeum Narodowe w Krakowie.\nDigitalizacja: MNK, domena publiczna\nKariera synów Bruegla\nPieter Bruegel Starszy zmarł w 1569 roku, gdy jego dwaj synowie byli jeszcze mali: Pieter Młodszy miał wówczas pięć lat, a Jan zaledwie roczek. Po latach obaj chłopcy także zostali malarzami; w Niderlandach popularne było przechodzenie profesji z ojca na syna, w dużej mierze z powodów praktycznych. Zarówno za naukę w cechu, jak i za otworzenie własnego warsztatu pobierano opłaty, ale cennik nie był taki sam dla każdego. Faworyzowani byli synowie lokalnych rzemieślników w danej specjalizacji. Na przykład w Brugii i Brukseli synowie lokalnych mistrzów byli w ogóle zwolnieni z opłat, jeśli kontynuowali praktykę swych ojców. W innych miastach zdarzało się, że suma pobierana od syna mistrza za osiągnięcie mistrzostwa wynosiła równowartość czterech–pięciu dniówek, podczas gdy obcokrajowiec musiał na to samo poświęcić niemalże półroczny dochód. Z tego powodu cech stawał się zamkniętą dziedziczną kastą; w Niderlandach istniały więc całe dynastie malarzy.\nSynowie Pietera Bruegla Starszego stracili matkę dziewięć lat po śmierci ojca, a wówczas opiekę nad nimi przejęła ich babka, Mayken Verhulst, która nie tylko była wdową po malarzu Pieterze Coeckem van Aelst, lecz także sama trudniła się malarstwem. Najprawdopodobniej to właśnie ona była pierwszą nauczycielką malarstwa dla swoich wnuków Pietera i Jana. Dzisiaj często zapomina się, że kobiety już w średniowieczu bywały malarkami. Szczególnie popularne było wśród nich malarstwo książkowe – nie tylko zakonnice dekorowały księgi, lecz także świeckie artystki, bardzo często żony albo córki malarzy (imiona niektórych z nich zachowały się w różnych dokumentach). Poza tym zdarzało się, że wdowy po malarzach, nawet jeśli same nie malowały, to utrzymywały pracownie po mężach, przyjmując zamówienia i zlecając ich realizację zatrudnionym czeladnikom. Niestety nie przetrwały dzieła, które bez wątpliwości możemy przypisać Mayken Verhulst, wiemy jednak ze źródeł, że odniosła sukces jako malarka oraz wydawczyni grafik.\nStarszy syn Bruegla, Pieter Młodszy, wyspecjalizował się z czasem w tworzeniu kopii obrazów swojego ojca. Wówczas kopiowanie nie było uważane za nic złego, wręcz przeciwnie – stanowiło miarę popularności danego dzieła sztuki. Na przykład Zimowy pejzaż z pułapką na ptaki Pietera Bruegla Starszego został w warsztacie jego syna skopiowany prawie sto trzydzieści razy. Trzeba przy tym podkreślić, że kopie syna nigdy nie powielały dokładnie kompozycji ojca. W każdej z nich pojawiały się jakieś zmiany: w strojach postaci albo w detalach tła. Wyszukiwanie tych różnic może nam dziś zająć długie godziny.\nPorównanie detali z obrazów Kazanie Św. Jana Chrzciciela: Pietera Bruegla Starszego (1566, Szépművészeti Múzeum w Budapeszcie) i Pietera Brueghla Młodszego\n(pocz. XVII w., Muzeum Narodowe w Krakowie)\nDo Muzeum Narodowego w Krakowie należy nie tylko kopia Kazania Świętego Jana Chrzciciela, ale także Walka karnawału z postem (o tym obrazie czytaj także: Magdalena Łanuszka, Od szaleństwa do pokuty, czyli o wybranych przedstawieniach karnawału i postu), którą Pieter Młodszy powielił kilkakrotnie. Repliki tego dzieła znajdują się dziś w zbiorach prywatnych, znany jest też egzemplarz w Musées royaux des Beaux-Arts de Belgique w Brukseli, a jedna kopia należała niegdyś do Muzeum Narodowego w Krakowie. Niestety, obraz ten został zrabowany i nie wiadomo, gdzie znajduje się dziś. Oryginał pędzla Pietera Ojca przechowuje Kunsthistorisches Museum w Wiedniu.\nPieter Bruegel Starszy, Walka karnawału z postem, 1559, Kunsthistorisches Museum w Wiedniu. Źródło: Wikimedia Commons, domena publiczna\nWalka karnawału z postem z Muzeum Narodowego w Krakowie\n„Krakowskie” dzieło Pietera Brueghla Młodszego pochodziło ze zbiorów Stanisława hrabiego Ursyn Rusieckiego, znakomicie wykształconego kolekcjonera sztuki, który w początkach XX wieku zdeponował swoją kolekcję w Muzeum Narodowym w Krakowie. W latach 30. przekazał jej część już na stałe do muzeum – wśród tych podarowanych dzieł znalazła się również Walka karnawału z postem pędzla Pietera Brueghla Młodszego. Do II wojny światowej była eksponowana w galerii w Sukiennicach.\nNiestety, 5 grudnia 1939 roku obraz został zarekwirowany przez władze okupacyjne. Dokładnie mówiąc, dzieło wykorzystano do dekoracji siedziby niemieckich władz Dystryktu Krakowskiego, która znajdowała się w pałacu Pod Baranami. Gubernatorem dystryktu był od września 1939 roku austriacki generał SS, baron Otto von Wächter. Dzieła sztuki, kradzione do dekoracji wnętrz siedziby Wächtera, wybierała jego żona, Charlotte, która dobrze znała się na sztuce.\nPo kapitulacji III Rzeszy Otto von Wächter przedostał się do Rzymu, gdzie ukrywał się i umarł w 1949 roku. Tymczasem Charlotte razem z dziećmi po prostu wróciła do rodzinnego Salzburga. Co stało się z dziełami sztuki, które przeniosła do pałacu Pod Baranami, tego na razie nie udało się ustalić – z pewnością przynajmniej niektóre wywiozła, opuszczając Kraków, prawdopodobnie zresztą część od razu sprzedała.\nCharlotte von Wächter zmarła w 1985 roku. W lutym 2017 roku jej syn, Horst von Wächter, oddał Krakowowi trzy zrabowane stąd dzieła sztuki: akwarelę Julii Potockiej przedstawiającą pałac Pod Baranami, XVIII-wieczną mapę Rzeczpospolitej Obojga Narodów oraz grafikę ukazującą panoramę nowożytnego Krakowa. Gdzie w międzyczasie przepadła Walka karnawału z postem z Muzeum Narodowego w Krakowie, tego nie wiadomo. Jedyne, co pozostało, to bardzo słabej jakości przedwojenna fotografia tego obrazu.\nPieter Brueghel Młodszy, Walka karnawału z postem, Muzeum Narodowe w Krakowie / strata wojenna.\nNiestety od jakiegoś czasu w internecie krąży fałszywa informacja, jakoby obraz Walka karnawału z postem, który dziś można oglądać w Kunsthistorisches Museum w Wiedniu, był dziełem ukradzionym z Krakowa. Oczywiście to zupełna bzdura, ponieważ obraz z Wiednia to oryginał autorstwa Pietera Bruegla Starszego, znajdujący się w rękach Habsburgów już w XVII wieku. Nasz obraz z Krakowa, jak wszystkie kopie Pietera Brueghla Młodszego, różni się szczegółami od tego wiedeńskiego. Począwszy od sygnatury.\nSygnatura Pietera Bruegla Starszego w lewym dolnym rogu Walki karnawału z postem\n(Kunsthistorisches Museum w Wiedniu)\nNie wiadomo, gdzie urodził się Pieter Bruegel Starszy, a co za tym idzie – skąd pochodzi jego nazwisko. Początkowo podpisywał się Brueghel, a od 1559 roku zrezygnował z litery h w nazwisku i zaczął używać wersji Bruegel. Jego syn, Pieter Młodszy, wrócił do formy z literą h, a od 1616 roku dodatkowo przestawił litery i zaczął się podpisywać Breughel, zamiast Brueghel. Obraz z Wiednia, namalowany przez Pietera Ojca, ma sygnaturę Bruegel (bez h), podczas gdy obraz z Krakowa był sygnowany Breughel (na szyldzie budynku z lewej strony), czyli właśnie wersją stosowaną przez syna. Nie da się jednak teraz stwierdzić, czy sygnatura na krakowskim obrazie w ogóle była oryginalna.\nOprócz tego także inne szczegóły (w strojach postaci i architekturze w tle) różniły te dwa dzieła, a w dodatku późniejsze losy obu obrazów sprawiły, że liczba różnic wzrosła. Oto bowiem oryginalny wiedeński obraz został ocenzurowany – zamalowano w nim niektóre fragmenty, które najprawdopodobniej wydawały się zbyt drastyczne.\nW styczniu 2019 roku zakończyła się wystawa dzieł Bruegla w Wiedniu, która zwieńczyła wieloletni projekt badań i renowacji, a dodatkowo Kunsthistorisches Museum uruchomiło stronę internetową Inside Bruegel. Na tej stronie nie tylko znajdują się reprodukcje obrazów Bruegla w wysokiej rozdzielczości, lecz także każdy obraz można interaktywnie porównywać kawałek po kawałku ze zdjęciami w podczerwieni oraz rentgenowskimi. W ten sposób możemy zobaczyć, co w danym obrazie zostało z czasem przemalowane.\nZestawienie fragmentu Walki karnawału z postem Pietera Bruegla Starszego (1559, Kunsthistorisches Museum w Wiedniu) z fotografią w podczerwieni ze strony Inside Bruegel. W podczerwieni widoczny jest zarys głowy zamalowanych zwłok w prawym dolnym rogu oraz zamalowana postać żebraka przy prawej krawędzi obrazu.\nW przypadku Walki karnawału z postem z prawego dolnego rogu obrazu zniknęły zwłoki leżące na ziemi, przy prawej krawędzi dzieła zamalowano żebraka-kalekę, a także dzieci leżące na ziemi obok żebrzącej przed kościołem pary. Na wozie, który ciągnie obdarta kobieta, leżał chory (albo już trup), co również zamalowano. Wszystkie te drastyczne szczegóły są jednak zachowane w kopiach Pietera Brueghla Młodszego. Widać je także na przedwojennej fotografii zaginionego obrazu z Krakowa.\nPieter Brueghel Młodszy, Walka karnawału z postem, pocz. XVII w., Musées royaux des Beaux-Arts de Belgique w Brukseli. Źródło: Wikimedia Commons, domena publiczna\nNa koniec jeszcze warto zauważyć, że nazwisko Bruegel powszechnie wymawiane jest jako [ˈbrɔɪɡəl] (w uproszczeniu: zbliżone do brojgel), tymczasem poprawniej byłoby wymawiać je [ˈbrøːɣəl] (w uproszczeniu: zbliżone do brehel). Dopiero w XVII wieku Pieter Młodszy zamienił w swej sygnaturze zbitkę ue na eu, co w wymowie niemieckiej może rzeczywiście być odczytywane jako [ɔɪ]. Nie powinniśmy jednak tej przekręconej wersji stosować dla Pietera Bruegla Starszego.\nTags: licencje Creative Commons sztuka sakralna ikonografia Magdalena Łanuszka\nMedytacje (Popielec) Witolda Wojtkiewicza, 1908, Muzeum Narodowe w Krakowie. Digitalizacja: MNK, domena publiczna\nPopielec, czyli Środa Popielcowa, to początek Wielkiego Postu – szczególny moment, kiedy okres szaleńczych karnawałowych zabaw i uczt przechodzi nagle w skrajnie odmienny czas umartwień i pokuty. W obrazie Wojtkiewicza szarość popiołu, którym posypuje się głowy w Środę Popielcową, rozbita została na składowe: czerń i biel – te kolorystyczne przeciwieństwa znakomicie symbolizują przy tym kontrast między odchodzącym karnawałem a nadchodzącym Wielkim Postem. Centralna postać na obrazie łączy w sobie obie te barwy, przez co staje się uosobieniem równowagi, jaką po karnawałowych szaleństwach post powinien przynieść ciału i duszy. Sacrum i profanum nie mogą istnieć bez siebie nawzajem.\nChoć trudno to jednoznacznie rozstrzygnąć, rysy kobiety na obrazie mogły być inspirowane muzą Wojtkiewicza: Maryną z domu Pareńską. Maryna, żona Jana Raczyńskiego, była nieszczęśliwą miłością artysty (Wojtkiewicz nie dożył roku 1918, gdy kobieta owdowiała). Jej drugim mężem został Roman Jasieński, zaś trzecim – Jan Grek, lekarz, kolekcjoner sztuki i profesor Uniwersytetu Lwowskiego. W lipcu 1941 roku gestapo aresztowało we Lwowie przedstawicieli polskich elit intelektualnych, rozstrzelano ponad czterdzieści osób. Wśród nich znaleźli się także profesor Jan Grek, jego żona Maryna oraz ukrywający się u nich Tadeusz Boy-Żeleński, mąż Zofii, siostry Maryny.\nWitold Wojtkiewicz, Portret Maryny (Marii) Raczyńskiej, 1905, Muzeum Narodowe w Kielcach. Wikimedia Commons, domena publiczna\nWracając do obrazu Medytacje (Popielec), warto zauważyć, że artyści na przestrzeni wieków wcale nieczęsto sięgali po temat przejścia karnawału w post. Istnieje jednak inny bardzo słynny przykład, który był wielokrotnie kopiowany: chodzi o Walkę karnawału z postem.\nPieter Bruegel Starszy, szesnastowieczny artysta niderlandzki, działał w Antwerpii, a później w Brukseli, gdzie zmarł w 1569 roku. Bruegel często malował obrazy zapełnione niewielkimi postaciami – kreował przedstawienia przypominające sceny teatralne wypełnione kukiełkami. Do tego typu kompozycji należy również Walka karnawału z postem. Obraz znajduje się dziś w Kunsthistorisches Museum w Wiedniu; najprawdopodobniej w początkach XVII wieku zakupił go cesarz Rudolf II Habsburg.\nPieter Bruegel Starszy, Walka karnawału z postem, 1559, Kunsthistorisches Museum w Wiedniu. Wikimedia Commons, domena publiczna\nObraz przedstawia plac przed kościołem w miasteczku, zapełniony ludźmi. W lewej części trwa karnawał, a po prawej już zaczął się post: jedni jeszcze się bawią, inni już pokutują. Po obu stronach znajdziemy postacie groteskowe, ukazane nieco karykaturalnie: to błazny, obżartuchy i pijacy, ale także podejrzani żebracy i pobożni hipokryci. Na pierwszym planie odbywa się pojedynek personifikacji karnawału i postu. Karnawał jest oczywiście grubasem dosiadającym beczki trunku, na głowie ma pasztet, z którego wystają kurze łapy, a w dłoni trzyma rożen z mięsem. Dookoła wozu Karnawału leżą obgryzione kości, wypite jajka oraz karty do gry. Z drugiej strony widzimy Post: to wychudzona osoba duchowna (ubrana jak kobieta, ale o twarzy raczej męskiej), z rózgą w jednej dłoni i łopatą piekarską przypominającą wiosło w drugiej; na łopacie tej leżą śledzie. Post ma na czole czarny krzyżyk uczyniony z popiołu, a na głowie ul, co może odnosić się do ula jako symbolu Kościoła, ale także do faktu, że miód traktowano dawniej jako potrawę postną, podobnie jak mule, które leżą wokół wozu.\nNa obrazie Bruegla walka między Karnawałem i Postem pozostaje nierozstrzygnięta. Ponownie: sacrum i profanum po prostu się uzupełniają – jedno nie istnieje bez drugiego.\nPieter Bruegel Starszy, Walka karnawału z postem – detale, 1559, Kunsthistorisches Museum w Wiedniu. Wikimedia Commons, domena publiczna\nObraz ten można czytać jako przedstawienie o charakterze alegorycznym, ale musimy także pamiętać, że rzeczywiście funkcjonowały ludowe sezonowe przedstawienia, których bohaterami były takie postacie jak „Post, Księżniczka Wstrzemięźliwości i Pokuty” oraz „Karnawał, Cesarz Opilców i Obżartuchów”; w spektaklach tych walczyli ze sobą między innymi Cebula, Śledź, Szynka i Kiełbasa.\nMotyw walki karnawału z postem funkcjonował w sztuce niderlandzkiej zanim Bruegel namalował swój słynny obraz. Świadczy o tym chociażby grafika autorstwa Fransa Hogenberga, opublikowana w Antwerpii w 1558 roku przez Hieronymusa Cocka.\nFrans Hogenberg, Walka karnawału z postem, wyd. Hieronymus Cock w Antwerpii, 1558. Rijksmuseum w Amsterdamie, domena publiczna\nWiemy także, że temat walki karnawału z postem został podjęty kilkadziesiąt lat wcześniej przez samego Hieronima Boscha (zm. 1516), lecz potwierdzają to tylko wzmianki źródłowe – obraz nie zachował się do dziś. Istnieje kilka kopii (między innymi w muzeach w ’s-Hertogenbosch, Utrechcie, Antwerpii czy Amsterdamie), które przez część badaczy zostały uznane za powtórzenia owego zaginionego dzieła Boscha. Jednakże katalog Rijksmuseum w Amsterdamie, gdzie przechowywana jest wersja datowana na pierwsze dwudziestolecie XVII wieku, neguje związek tego obrazu z zaginionym dziełem Boscha. Wydaje się, że jest to po prostu kompozycja powstała około 1560 roku w Antwerpii, zapewne w pracowni któregoś z naśladowców Hieronima Boscha (takich jak Frans Huys albo Jan Verbeeck).\nNaśladowca Hieronima Boscha, Walka karnawału z postem, ok. 1600–1620, Rijksmuseum w Amsterdamie, domena publiczna\nJakby tego było mało, funkcjonuje także osiem kopii innego obrazu, który wydaje się okrojoną (i lekko zmienioną) wersją Walki karnawału z postem Pietera Bruegla Starszego. To dzieło z kolei, przechowywane w Museum of Fine Arts w Bostonie, jest przypisywane warsztatowi Bruegla ojca. Kopie natomiast badacze czasem wywodzą z warsztatów jego synów: Jana lub – co bardziej prawdopodobne – Pietera Młodszego.\nWarsztat Pietera Bruegla Starszego, Walka karnawału z postem, przed 1569, Museum of Fine Arts w Bostonie.\nTak się bowiem składa, że Starszy syn Bruegla, Pieter Młodszy, wyspecjalizował się z czasem w tworzeniu kopii obrazów swojego ojca. Kilkakrotnie także malował Walkę karnawału z postem – repliki znajdują się dziś w różnych kolekcjach, a jedna kopia należała niegdyś do Muzeum Narodowego w Krakowie. Niestety, obraz ten został zrabowany i nie wiadomo, gdzie znajduje się dziś. Ale to już materiał na osobną opowieść.\nTags: licencje Creative Commons Młoda Polska alegoria ikonografia Magdalena Łanuszka modernizm groteska symbolizm\nZakamuflowani, czyli kilka słów o kryptoportretach w dawnej sztuce sakralnej\nJednym z najcenniejszych obrazów w polskich zbiorach jest niewielka Adoracja Dzieciątka pędzla Lorenza Lotta z kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie. Lorenzo Lotto był malarzem działającym między innymi w Wenecji i Rzymie. Najlepsze lata jego twórczości przypadają na pierwszą połowę XVI wieku, a obraz krakowski datowany jest około 1508 roku. Lotto nie zrobił wielkiej kariery, pod koniec życia miał poważne kłopoty finansowe. Po śmierci został niemal zupełnie zapomniany, a jego obrazy przypisywano innym malarzom. Dopiero w końcu XIX wieku malarz został ponownie odkryty przez historyka sztuki Bernarda Berensona, a dziś jest jednym z bardzo wysoko cenionych włoskich artystów XVI stulecia.\nAdoracja Dzieciątka Lorenza Lotta, ok. 1508, Muzeum Narodowe w Krakowie. Digitalizacja: RPD MIK, domena publiczna\nObraz przedstawia Matkę Boską z Dzieciątkiem na kolanach, w otoczeniu świętych. To tak zwana Sacra Conversazione, czyli „Święta Rozmowa”, choć poprawnie należałoby tłumaczyć ten termin jako „Świętą Wspólnotę”. Tego typu przedstawienie wiąże się z wiarą w obcowanie świętych i w tym kontekście określenie conversatione pojawiało się w średniowiecznych pismach teologicznych. Sacra Conversazione to Matka Boska z Dzieciątkiem w towarzystwie świętych z różnych epok, tworzących wspólnotę zbawionych w niebie. Ten typ ikonograficzny pojawił się w sztuce włoskiej w początkach XIV wieku i cieszył się dużą popularnością w kolejnych stuleciach.\nWśród świętych otaczających Madonnę z Dzieciątkiem na obrazie w Krakowie ukazana została wczesnochrześcijańska męczennica Katarzyna Aleksandryjska. Jej atrybutem jest koło (była łamana kołem) i palma, która odnosi się do męczeństwa. Tu jednak pojawia się ciekawostka: rzuca się w oczy, że ta święta Katarzyna jest ubrana inaczej niż pozostałe postacie: nosi elegancką, szesnastowieczną suknię, nie zaś ponadczasowe szaty jak Matka Boska. W dodatku głowa Katarzyny ma cechy portretowe: nie jest wyidealizowana, ma raczej masywną owalną twarz, wydatny nos oraz podwójny podbródek. Wszystko wskazuje na to, że pod postacią św. Katarzyny kryje się fundatorka obrazu: mogła to być Katarzyna Cornaro, ostatnia królowa Cypru, zmarła w 1510 roku. Porównanie tego fragmentu obrazu Lorenza Lotta z portretem królowej Katarzyny zachowanym w Muzeum Sztuk Pięknych w Budapeszcie wydaje się potwierdzać tę identyfikację.\nPo lewej: Gentile Bellini, Portret Cateriny Cornaro, ok. 1500, Szépmûvészeti Múzeum, Budapeszt.\nPo prawej: św. Katarzyna Aleksandryjska – detal z Adoracji Dzieciątka Lorenza Lotta\nW obrazie Lorenza Lotta poza śpiącego Dzieciątka na kolanach Marii może nieść skojarzenia z Pietą, czyli przedstawieniem Matki Boskiej opłakującej ciało Chrystusa zdjęte z krzyża. Zapowiedź przyszłej męki często pojawiała się w dziełach sakralnych ukazujących Madonnę z Dzieciątkiem, w tym przypadku jest jednak prawdopodobne, że taka kompozycja była szczególnym wyborem fundatorki. W XVI wieku, kiedy powstał obraz Lotta, Katarzyna nie była już królową Cypru – zmuszono ją do abdykacji kilkanaście lat po śmierci męża i syna. Król Cypru Jakub II zmarł kilka miesięcy po ślubie, gdy Katarzyna była w ciąży. Urodziła syna, który został królem Jakubem III, lecz dziecko zmarło na dwa dni przed swymi pierwszymi urodzinami. Niewykluczone zatem, że oprócz tradycyjnej symboliki pasyjnej, w tym przypadku za przedstawieniem Matki Boskiej z Dzieciątkiem bezwładnie leżącym na jej kolanach kryje się także odwołanie do osobistej tragedii fundatorki obrazu.\nZjawisko kryptoportretów, czyli nadawania twarzom ukazywanych postaci (najczęściej świętych) rysów konkretnych osób, było popularne już w XV wieku. Nie zawsze fundator uosabiał własnego patrona (jak w przypadku Katarzyny Cornaro ukazanej jako św. Katarzyna Aleksandryjska). Bardzo ciekawym przykładem jest Madonna Medici pędzla słynnego niderlandzkiego malarza Rogiera van der Weydena: to także Sacra Conversazione, przy czym Madonnę z Dzieciątkiem otaczają święci Piotr i Jan Chrzciciel oraz Kosma i Damian. Ci dwaj ostatni byli patronami rządzącego Florencją rodu Medyceuszy i najprawdopodobniej tutaj są zarazem portretami braci Piera i Giovanniego di Cosimo de’ Medici – choć obraz zawiera także ich osobistych patronów, czyli świętych Piotra i Jana. Niewykluczone zresztą, że właściwymi fundatorami tego obrazu nie byli sami bracia Medyceusze, ale ktoś z kręgu ich dworu. W dolnej części dzieła widoczne są trzy tarcze herbowe – jedna zawiera herb Florencji, dwie zaś pozostały puste. Zapewne miały zostać uzupełnione po przetransportowaniu obrazu do zamawiającego, lecz z jakiegoś powodu nie zostało to zrealizowane.\nRogier van der Weyden, Madonna Medici, ok. 1453–1460, Städel Museum, Frankfurt nad Menem\nWydaje się, że kryptoportrety władców często pojawiały się w sztuce niderlandzkiej: Mistrz Frankfurcki nadał jednemu z Trzech Króli rysy cesarza Fryderyka III (Pokłon Trzech Króli w Antwerpii, Koninklijk Museum voor Schone Kunsten), a drugiemu – Maksymiliana I (tryptyk Pokłonu Trzech Króli w Stuttgarcie, Staatsgalerie). Inne przykłady są hipotetyczne: być może burgundzki Karol Śmiały jako jeden z Trzech Króli wystąpił na ołtarzu św. Kolumby van der Weydena, zaś Małgorzata z Yorku i Maria Burgundzka jako święte Katarzyna i Barbara na Mistycznych Zaślubinach Hansa Memlinga w Brugii (w ramach ołtarza w Hospicjum św. Jana, 1474–1479).\nHans Memling, Tryptyk św. Janów, 1474–1479, Memlingmuseum Sint-Janshospitaal w Brugii\nRogier van der Weyden, Tryptyk św. Kolumby, ok. 1455, Alte Pinakothek w Monachium\nW przypadku ołtarza św. Kolumby trudno powiedzieć, dlaczego miałby się w nim znaleźć kryptoportret Karola Śmiałego, skoro nastawa powstała do kościoła św. Kolumby w Kolonii, a lokalny fundator, którego identyfikacja wciąż pozostaje przedmiotem sporu badaczy, został ukazany jako klęczący przy lewej krawędzi środkowej części tryptyku. A jednak, porównanie portretu Karola Śmiałego pędzla Rogiera van der Weydena z postacią najmłodszego króla z ołtarza św. Kolumby zdaje się potwierdzać w tym przypadku istnienie kryptoportretu. Nie musiał on zatem być zarazem wizerunkiem fundatora danego dzieła.\nPo lewej: Rogier van der Weyden (warsztat?), Portret Karola Śmiałego, ok. 1460, Gemäldegalerie w Berlinie. Po prawej: jeden z Trzech Króli z Tryptyku św. Kolumby\nŁup piratów z Gdańska\nCo ciekawe, również jeden z Apostołów otaczających Chrystusa w Tryptyku Sądu Ostatecznego Hansa Memlinga wydaje się przypominać księcia Karola Śmiałego. Może to jednak po prostu wynikać z faktu, że Memling pozostawał pod wpływem twórczości Rogiera van der Weydena. Tymczasem jednak zagadkowy kryptoportret znajduje się w innym miejscu tego dzieła: chodzi o duszę na szali wagi Archanioła Michała.\nTryptyk Sądu Ostatecznego został zamówiony u Hansa Memlinga przez Angola di Jacopo Taniego, który w latach 1455–1464 był kierownikiem filii banku Medyceuszy w Brugii. Tani chciał, aby tryptyk dotarł do jego kaplicy rodowej w kościele w Badia Fiesolana pod Florencją. Stało się jednak inaczej – w 1473 roku statek przewożący dzieło padł łupem gdańskiego kapra Paula Beneckego. Ów przekazał nastawę jako wotum kościołowi Mariackiemu w Gdańsku i tam już pozostała, choć w próby jej odzyskania zaangażował się nie tylko książę Karol Śmiały, ale nawet sam papież.\nHans Memling, Tryptyk Sądu Ostatecznego, ok. 1467–1472, Muzeum Narodowe w Gdańsku\nStatek, który padł ofiarą rabunku, był wypełniony luksusowymi towarami należącymi do Tommasa Portinariego, następcy Taniego na stanowisku kierownika filii banku Medyceuszy w Brugii. Co ciekawe, postać klęcząca na szali wagi archanioła (po stronie zbawionych) została zidentyfikowana właśnie jako portret Portinariego. Mało tego, jego głowa została namalowana na wklejonym w tym miejscu tablicy płatku cynowym. Widocznie zatem Angolo Tani z jakiegoś powodu zdecydował, że portret jego kolegi ma się znaleźć w tym ołtarzu; został domalowany osobno i wklejony w dzieło. Tymczasem wizerunki właściwych fundatorów nastawy – Angela di Jacopo Taniego i jego żony Cathariny Tanagli – znajdują się na rewersach skrzydeł tryptyku.\nDetal ze środkowej części Tryptyku Sądu Ostatecznego – postać na szali wagi, z głową Tommasa Portinariego\nWładysław Jagiełło jako jeden z Trzech Króli\nNa koniec trzeba zaś zauważyć, że nie tylko w Italii czy Niderlandach modne były kryptoportrety: naszą lokalną realizację tego pomysłu znajdziemy w Kaplicy Świętokrzyskiej w katedrze na Wawelu. Chodzi o kwaterę z Pokłonem Trzech Króli ze skrzydła tryptyku Matki Boskiej Bolesnej. Jest to w warstwie malarskiej najbardziej niderlandyzująca z piętnastowiecznych krakowskich nastaw ołtarzowych, powstała ok. 1470 roku. Poszczególne kwatery malowanych skrzydeł zawierają elementy zaczerpnięte z różnych dzieł niderlandzkich, zwłaszcza z warsztatu Rogiera van der Weydena. Jestem przekonana, że ich autor znał z autopsji sztukę niderlandzką, choć był malarzem krakowskim. Niestety nie zachowały się żadne inne obrazy, które moglibyśmy powiązać z warsztatem tego artysty – a szkoda, bo był to malarz wysokiej klasy, pracujący na zlecenie królewskiego dworu. Kaplica i ołtarz zostały ufundowane przez króla Kazimierza Jagiellończyka i królową Elżbietę Rakuszankę. Zapewne to właśnie król Kazimierz zdecydował, że w jednej z kwater ołtarza powinien pojawić się portret jego ojca.\nPokłon Trzech Króli, kwatera ze skrzydła Tryptyku Matki Boskiej Bolesnej, ok. 1470,\nkaplica świętokrzyska, katedra na Wawelu\nZgodnie z tradycją Trzej Królowie powinni reprezentować trzy etapy ludzkiego życia. Najstarszy, z siwą brodą, jako pierwszy klęcząc składa swoje dary, za nim klęka następny, który też ma brodę, ale nie siwą, gdyż reprezentuje on wiek średni. Ostatni z królów stoi za nimi i zdejmuje koronę – on tradycyjnie powinien być najmłodszy, ukazany bez zarostu. Faktycznie, w kwaterze z krakowskiej katedry trzeci król nie ma zarostu, ale wcale nie wygląda na młodego, ma za to bardzo wyraźnie zindywidualizowane rysy. Tę samą twarz znajdziemy w nagrobku Władysława Jagiełły; jak napisał Jan Długosz, Jagiełło miał twarz pociągłą i chudą, był prawie łysy, miał długą szyję i duże uszy.\nNagrobek Władysława Jagiełły w katedrze na Wawelu\nWłaśnie wtedy, gdy któryś święty na ołtarzu wydaje nam się dziwnie brzydki albo przynajmniej charakterystyczny, to jest szansa, że mamy do czynienia z kryptoportretem. Bo nawet tacy celebryci, jak królowie, królowe czy książęta nie bywali raczej w rzeczywistości tak piękni, aby sprostać standardom kanonów urody swojej epoki. Jednakże to właśnie ci święci, których wizerunki kryją w sobie kryptoportrety, wydają się najbardziej realni, wyróżniając się z tłumu pozostałych postaci na obrazie. I na koniec najbardziej zapada nam w pamięć ta mniej doskonała, ale za to prawdziwa twarz: pulchna królowej Katarzyny Cornaro albo pociągła króla Władysława Jagiełły.\nTags: licencje Creative Commons sztuka sakralna ikonografia Magdalena Łanuszka portret\nW Muzeum Regionalnym PTTK im. Władysława Kowalskiego w Dobczycach znajduje się drewniana rzeźba przedstawiająca św. Jana Nepomucena. Jest ona datowana na przełom XIX i XX wieku; została wykonana z jednego kawałka drewna i ma wysokość 88 cm. Znaleziono ją w Rabie – najprawdopodobniej pochodzi z jakiejś kapliczki znad brzegu tej rzeki. Nie jest to zaskakujące, ponieważ figury św. Jana Nepomucena najczęściej umieszczano w pobliżu wałów, mostów i brzegów rzek. A to dlatego, że święty ten – jako topielec – miał chronić przed powodziami. W całej Europie, szczególnie Środkowej, znajdziemy mnóstwo kapliczek i słupów z wizerunkiem „Nepomuka”, który ma za zadanie powstrzymywać rzeki przed wylewaniem.\nŚw. Jan Nepomucen, XIX/XX w., Muzeum Regionalne PTTK im. Władysława Kowalskiego w Dobczycach. Digitalizacja: RPD MIK, domena publiczna\nKim był „Nepomuk”?\nJan Nepomucen był kanonikiem przy katedrze w Pradze, żył w drugiej połowie XIV wieku. Nazywamy go Nepomucenem, ponieważ urodził się w miejscowości Pomuk w Czechach (Kraj Pilzneński). Jeszcze przed końcem XIV wieku została ona połączona z sąsiednią (Přesanice) i całość później zmieniła nazwę na Nepomuk. W ten sposób Jan z Pomuka stał się Janem z Nepomuka.\nJan zrobił całkiem niezłą karierę. Był pisarzem arcybiskupa Jana Očko z Vlašimi, a później – oficjałem sądu arcybiskupiego przy kurii praskiej. Zdecydował się kształcić w zakresie prawa. W 1381 roku uzyskał tytuł bakałarza na uniwersytecie w Pradze, zaś kilka lat później – doktora prawa kanonicznego w Padwie. Powróciwszy do Pragi, został kanonikiem tamtejszej kapituły katedralnej i wikariuszem generalnym praskiego arcybiskupa Jana z Jenštejna. Niestety, arcybiskup popadł w konflikt z królem Wacławem IV Luksemburskim. Z tego powodu kilka osób z otoczenia arcybiskupa zostało aresztowanych – wśród nich także kanonik Jan. Zakończył on swoje życie w roku 1393, prawdopodobnie 20 marca. Historycy przypuszczają, że jego śmierć mogła być wypadkiem – zapewne nie przeżył tortur w czasie przesłuchania i jego ciało zostało wyrzucone do rzeki. Legenda jednak przekazuje nam inną wersję. Według niej Jan miał zostać utopiony w Wełtawie na rozkaz króla. Ciało męczennika miało wypłynąć na powierzchnię otoczone nieziemskim blaskiem, z gwiazdami wokół głowy – w ten sposób wszyscy dowiedzieli się, że oto umęczono świętego.\nRelief z Mostu Karola w Pradze, wg tradycji umieszczony w miejscu męczeństwa św. Jana Nepomucena (obecny z 2009 r., oryginalny z XVIII w. nie zachował się). Fot. Titlutin\nSzczególny rozwój kultu Jana Nepomucena nastąpił w latach 20. XVIII wieku, kiedy to doszło do jego beatyfikacji (1721) i kanonizacji (1729). Przy okazji podniesienia jego relikwii odkryto, że w czaszce świętego w okolicach szczęki zachował się fragment tkanki. Dziś naukowcy wiedzą, że jest to fragment mózgu, ale wówczas uznano, iż to cudownie zachowany język. Już w XV-wiecznych tekstach znajdziemy informację, że kanonik Jan został umęczony za to, że odmówił wyjawienia tajemnicy spowiedzi. Cudownie zachowany język (który św. Jan Nepomucen najwyraźniej bardzo skutecznie trzymał za zębami) znakomicie wpisał się w tę tradycję. W sztuce „Nepomuk” bywa ukazywany z napisem tacui (łac. „zmilczałem”), a czasami nawet ukazywano sam jego język otoczony promieniami.\nJęzyk św. Jana Nepomucena, dekoracja sklepienia sanktuarium pielgrzymkowego św. Jana Nepomucena (Zelená Hora, Zdziar nad Sazawą, 1719–1722, Jan Blažej Santini-Aichel). Fot. Pohled 111\nKról Wacław i woda\nTajemnica spowiedzi, której miał dochować św. Jan Nepomucen, wedle legendy dotyczyła królowej Zofii, żony króla Wacława IV. Monarcha miał podejrzewać żonę o zdradę i chciał wymusić na jej spowiedniku, czyli kanoniku Janie, wyjawienie informacji na ten temat. Duchowny jednak wolał stracić życie, niż zgrzeszyć wyjawiając sekrety swej penitentki.\nParadoksalnie, to właśnie Wacław IV Luksemburski (określany jako „leń”), słynął z zamiłowania do rozpusty. Co ciekawe, nie tylko męczeństwo Nepomucena związane było z wodą, ale także ten właśnie żywioł w wyjątkowy sposób wiąże się z… rozwiązłością króla Wacława IV! Wydaje się bowiem, że władca szczególnie upodobał sobie cielesne rozrywki w łaźni, w towarzystwie panien łaziebnych. Słynna Biblia Wacława IV, niesłychanie bogato dekorowana (choć nigdy nie ukończona; dziś rękopis ten, podzielony na sześć tomów, znajduje się w Österreichische Nationalbibliothek w Wiedniu), zawiera liczne przedstawienia skąpo ubranych panien łaziebnych.\nDetale z dekoracji Biblii Wacława IV, Praga, ok. 1390?,\nÖsterreichische Nationalbibliothek w Wiedniu, cod. 2759–2764\nW XVI wieku kronikarz Hájek z Libočan przywołał legendę (niewzmiankowaną niestety we wcześniejszych źródłach), jakoby król Wacław IV miał pewnego razu uwolnić się z więzienia dzięki pomocy łaziebnej Zuzanny, która zorganizowała ucieczkę łodzią. Zuzanna miała zostać kochanką króla, ten zaś wynagrodził jej starania, budując w Pradze łaźnię, którą dał jej w zarząd. Opowieść ta cieszyła się popularnością w Czechach szczególnie w XIX wieku.\nPrzy okazji warto zauważyć, że wspomniany Václav Hájek podał błędnie datę śmierci Jana Nepomucena jako 16 maja 1383 roku – z tego powodu to właśnie 16 maja obchodzone jest wspomnienie tego męczennika. W Polsce zaś przesunięto je na 21 maja, aby nie łączyć go ze wspomnieniem św. Andrzeja Boboli.\nAntonín Lhota, Wacław IV i łaziebna Zuzanna, XIX w., Národní galerie Praha, inv. č. O 2802\nWersja polska, czyli wikary utopiony w Wiśle\nWarto zauważyć, że wedle legend słynący z rozwiązłości środkowoeuropejscy władcy z XIV wieku chętnie topili niewygodnych duchownych. Oto bowiem ponad 40 lat przed śmiercią Jana Nepomucena, w 1349 roku, zaufany dworzanin Kazimierza Wielkiego, Kochan, miał utopić w przerębli wiślanej wikariusza i kaznodzieję katedry krakowskiej, Marcina Baryczkę. Miało to być zabójstwo na życzenie króla, któremu ksiądz naraził się tym, że w imieniu biskupa upominał go w związku z rozwiązłym trybem życia. Jan Długosz napisał, że w ramach zadośćuczynienia za śmierć Baryczki Kazimierz Wielki ufundował kościoły w Wiślicy, Sandomierzu, Stopnicy, Szydłowie, Zagości i Kargowie. Do listy tej badacze dołączyli także świątynię w Niepołomicach. Tymczasem mimo popularności tradycji dotyczącej „fundacji baryczkowskich”, wydaje się, że w rzeczywistości wspomniane przez Długosza fundacje Kazimierza Wielkiego nie miały nic wspólnego ze śmiercią Baryczki. Ich program dekoracji wskazuje raczej na starannie przemyślany przekaz polityczny, a nie na treści pokutne.\nBardzo wątpliwa jest też tradycja, wedle której odnalezione ciało duchownego pochowano w kaplicy przy kościele Augustianów (św. Katarzyny na krakowskim Kazimierzu). Wiąże się ona z próbą rozwinięcia kultu Marcina Baryczki jako świętego męczennika, choć nigdy nie doczekał się on kanonizacji ani beatyfikacji. Jednakże w XVIII wieku próbowano przedstawiać go jako lokalnego odpowiednika Jana Nepomucena, a czasem nawet zestawiano ich ze sobą.\nMarcin Baryczka i św. Jan Nepomucen, 1766, obrazy z zaplecka stalli w kościele Najświętszej Marii Panny i Dziesięciu Tysięcy Męczenników w Niepołomicach.\nFot. Sakralne Dziedzictwo Małopolski\nNajprawdopodobniej w rzeczywistości zarówno Marcin Baryczka, jak i Jan Nepomucen, padli ofiarą konfliktów na szczytach władzy. Spory między władcami a biskupami dotyczyły jednak spraw polityczno-majątkowych, nie zaś obyczajowych, jak chcą późniejsze legendy. Fakt, że Jan Nepomucen został świętym, zaś kultu Marcina Baryczki nie udało się rozwinąć, może wynikać z tego, jaką opinię mieli królowie odpowiedzialni w obu przypadkach za śmierć duchownych. Kazimierz Wielki cieszył się po prostu uznaniem jako dobry władca i pomimo zamiłowania do rozpusty nie pasował do roli czarnego charakteru w żywocie świętego męczennika. Tymczasem Wacław IV, uważany za wyjątkowo nieudolnego monarchę, znakomicie się w tę rolę wpisał, a kult św. Jana Nepomucena rozkwitł, przekraczając nawet granice Europy Środkowej.\nTags: licencje Creative Commons sztuka sakralna święci święto ikonografia Magdalena Łanuszka


Remarketing - reklama śledząca użytkownika. Prowadzenie kampanii.\nReklama śledząca użytkownika\nRemarketing – na problemy z pamięcią. Zaufaj specjalistom i obserwuj zaskakujące wyniki.\nW obecnych czasach remarketing stanowi podstawę w tworzeniu skutecznych kampanii reklamowych. To wartościowe narzędzie pozwala trafić do osób, które w przeszłości wyraziły zainteresowanie Twoją ofertą, ale z jakiegoś powodu do niej nie wróciły.\nNa czym polega sukces remarketingu?\nProwadzimy efektywne kampanie remarketingowe, które zwiększają częstotliwość kontaktu internauty z reklamą. To automatycznie przekłada się na większą sprzedaż i rozpoznawalność marki. Dopasowujemy i optymalizujemy spersonalizowany model kampanii remarketingowej AdWords. Sprawiamy, że treści reklamowe trafiają wyłącznie do osób, które są zainteresowane danym asortymentem. Wyświetlone reklamy zachęcają potencjalnego klienta, który finalnie nie dokonał konwersji do ponownego odwiedzenia Twojej strony internetowej. Dodatkowo działania remarketingowe mogą być również skierowane do osób, które już wcześniej zakupiły towar lub usługę.\nWycena zależna od budżetu na kliknięcia\nWyposażamy Twoją witrynę w odpowiedni skrypt, który zapisuje ciasteczko (cookie) u odwiedzających. Od tej pory gromadzimy dane o potencjalnych klientach, na podstawie których tworzymy specjalne listy remarketingowe. Remarketing AdWords pozwala nam na dostosowanie komunikatów reklamowych do ściśle wyselekcjonowanych odbiorców. Następnie korzystając z narzędzi AdWords przygotowujemy skuteczną kampanie reklamową, która będzie wyświetlana na różnych witrynach.\nW przypadku kampanii Google AdWords wyróżniamy cztery podstawowe rodzaje remarketingu:\nStandardowy– w trakcie przeglądania witryn lub korzystania z aplikacji należących do sieci reklamowej Google (GDN) wyświetlamy użytkownikom ogólne reklamy zachęcające do powrotu na daną stronę.\nDynamiczny– to dużo bardziej zaawansowany sposób kierowania reklamy o spersonalizowanym charakterze. W tym przypadku wyświetlamy użytkownikom banery przedstawiające dokładnie te same produkty bądź usługi, które oglądali wcześniej na swojej witrynie, tym samym zachęcając do sfinalizowania transakcji.\nW aplikacjach mobilnych– wyświetlamy reklamy osobom, które zainstalowały Twoją aplikację mobilną. Umożliwiają one wyświetlanie reklam zarówno w Twojej aplikacji jak i w innych aplikacjach będących w sieci reklamowej.\nVideo– w tym przypadku wyświetlamy reklamy użytkownikom, którzy mieli wcześniej jakiś kontakt z Twoimi materiałami na kanale YouTube. Treści reklamowe są wyświetlane w czasie, gdy internauta korzysta z tego serwisu, innych witryn lub aplikacji w sieci reklamowej Google.\nW naszej agencji prowadzimy wyłącznie profesjonalne działania remarketingowe, które zapewniają stosunkowo szybkie i zadowalające efekty. To świetna propozycja promocji zarówno dla sklepów e-commerce jak i stron internetowych oferujących specjalistyczne usługi.\nNasi graficy we współpracy z osobami z marketingu przygotują dla kampanii nowoczesną i kreatywną kreację reklamową, która przyciągnie uwagę klientów.\nNasza współpraca zapewni Ci kompleksową obsługę konta Adwords w zakresie Remarketingu. Uwzględnia to przygotowywanie kreacji, wdrażanie reklam, ustawianie odbiorców, optymalizację stawek, analizowanie konwersji i raportowanie skuteczności reklam.\nNie posiadasz zespołu, który będzie mógł dla Ciebie wdrożyć tagi konwersji lub tag remarketingowy? Chętnie pomożemy Ci w tym zadaniu!


Nowoczesne szafki na buty » wąskie wysokie z siedziskiem\n222,00 zł - 632,00 zł\n 80 - 89 cm (2)\nSzafka na buty: MAXIMUS M-18\nANTRO A03 Szafka na buty\nANTRO 04 Szafka na buty, 2 kolory!\nANTRO 02 Mała szafka na buty, 2 kolory!\nBERIT BGD54 Szafka na buty. grafit\nBERIT BK104 Komoda dwudrzwiowa z szuflada 104 cm. grafit\nBERIT BK154 Komoda trzydrzwiowa z szufladami 154 cm. grafit\nSzafka na buty - styl połączony z funkcjonalnością\nOdpowiednio dobrana szafka na przedpokój lub szafka na buty z siedziskiem to nieodłączny element wystroju, który nie tylko zjawiskowo się prezentuje, ale również doskonale chroni twoje obuwie przed zniszczeniem np. ze strony zwierząt domowych, lub po prostu kurzu osadzającego się na długo nienoszonych butach. Szeroki wybór wysokiej jakości produktów w naszym sklepie sprawia, że z łatwością znajdzie się w niej odpowiednia dla ciebie szafka z siedziskiem na buty, która idealnie wpasuje się do wystroju twojego mieszkania, bez względu na kolorystykę ścian, czy podłóg. Nie ważne: szafka do przedpokoju z siedziskiem, półka na buty do szafy, szafka na buty 60 cm, szafka na buty wysoka, szafka na buty wąska, szafa do przedpokoju z siedziskiem tapicerowanym czy inny mebel służący do przechowywania obuwia- dzięki starannie dobranej ofercie w naszym sklepie każdy, nawet najbardziej wymagający i wybredny klient znajdzie coś dla siebie. Ponadto nasze przepiękne nowoczesne szafki na buty i szafki na buty z siedziskiem to nie tylko unikalny design, ale również niezwykła wytrzymałość na uszkodzenia oraz wielokrotne mycie i szorowanie do zakupienia online. A to, czy ma to być szafa z siedziskiem do przedpokoju, duża szafka na buty czy wąska szafa do przedpokoju zostawiamy wyłącznie Tobie i twoim upodobaniom. Należy dodać również, że tego typu meble świetnie będą pasować z meblami jak garderoby do przedpokoju.\nWysokiej jakości meble i modne fasony tylko w bestmeble4you\nNasze szafki z siedziskiem to wyłącznie najlepszej jakości meble, wykonane w wielu kolorach i fasonach, co pozwala na idealne dopasowanie półki do nawet najbardziej oryginalnego i niezwykłego wnętrza. Kolory takie jak dąb sonoma, czy śliwa wallis stanową najbardziej uniwersalną propozycję dla wielbicieli klasycznego drewna, natomiast fani minimalistycznych wnętrz wśród naszych produktów najczęściej wybierają klasyczne, białe lub czarne meble, takie jak wysoka szafka na buty o prostym designie, czy szafka na buty biała. Nie ważne jednak na jaki kolor szafki do przedpokoju, czy półki na buty się zdecydujesz — dla nas najważniejsze jest wyłącznie zadowolenie klienta i wysoka jakość wykonania naszych produktów. Właśnie dlatego wszystkie szafki na buty do przedpokoju oraz każdy nasz drewniany mebel na buty cechuje się tak dobrymi opiniami klientów. Regularnie dbamy również o to, aby nasz asortyment wzbogacał się o nowe propozycje mebli do salonu, czy przedpokoju, zgodne z najnowszymi trendami wnętrzarskimi. Minimalizm? Styl Skandynawski? Wszystko, czego potrzebujesz, znajdziesz na naszej stronie internetowej. Bez potrzeby spędzania wielu godzin na szukaniu odpowiednich elementów wystroju w wielu sklepach internetowych i problemów z dostawą.\nNowoczesne szafki na buty do przedpokoju lub zjawiskowa szafa z siedziskiem dla fanów nowoczesnych wnętrz\nPółka na buty do przedpokoju wcale nie musi oznaczać nudnego, zakurzonego mebla, który skutecznie szpeci wystrój całego mieszkania. Nasz sklep oferuje nie tylko proste szafy na buty o klasycznym designie, czy też wykonane z drewna meble w stylu vintage, ale również interesujące meble, takie jak szafa z siedziskiem tapicerowanym, czy popularne szafy do przedpokoju z lustrem, które z pełnością urozmaicą twój przedpokój, wprowadzając do niego odrobinę stylu, lub też dopełnią oryginalny wystrój mieszkania, będąc kolejnym elementem wystroju. Nasze szafy na korytarz nie tylko efektywnie zdobią mieszkanie, ale również dzięki dużej pojemności pozwalają na przechowywanie w nich nawet największej kolekcji obuwia, bez ryzyka uszkodzeń, czy zadrapań nawet najdelikatniejszego materiału. Nie musisz zatem się już obawiać, że twoja wymarzona szafka na korytarz zniszczy twoje buty, poprzez małą pojemność, czy ostre, wystające elementy mechanizmu — wystarczy tylko, że w spokoju będziesz się cieszył swoją luksusową półką na buty z siedzeniem, lub innym meblem z naszej bogatej oferty.\nDuża szafka na obuwie, a może jedynie niewielkie siedzisko na buty? Na co się zdecydować wybierając odpowiedni mebel?\nOdpowiednia ławka na buty to wieloletnia inwestycja, która jak każdy zakup powinna być bardzo dobrze przemyślana i zaplanowana z tygodniowym wyprzedzeniem. Zarówno sam design, wielkość, jak i kolor powinien pasować do wystroju reszty przedpokoju, a także odpowiadać gustom wszystkich, nawet tym wymagającym domowników. Szafka na buty wisząca, a może ławka na buty z siedziskiem? Każdy rodzaj szafki na buty ma swoje liczne dobre i złe strony, a także własne unikalne przeznaczenie. Przykładowo pojemna szafka na buty, o wielu komorach świetnie sprawdzi się osobom, które zawsze mają problemy ze zbyt dużą ilością obuwia i brakiem na niego miejsca w klasycznej szafie — pozwoli ona z łatwością pomieścić wszystkie trampki, szpilki i sandały, nawet jeśli imponująca kolekcja wciąż stopniowo się powiększa. Natomiast biała szafka na buty to idealne rozwiązanie dla osób, które cenią sobie proste rozwiązania, a także minimalizm — także ten dotyczący wystroju wnętrz. Taka surowa i delikatna szafa świetnie sprawdzi się również osobom niezdecydowanym lub nieinteresującym się wystrojem wnętrz — biel będzie zawsze w modzie, a jednocześnie pasuje ona do niemal każdego pomieszczenia. Ciekawą alternatywą dla białej półki jest również czarna szafka na buty, przeznaczona raczej do ciemnych pomieszczeń lub wręcz przeciwnie — kompletnie białych ścian i surowych mebli. Przede wszystkim dzięki swojemu ciemnemu kolorowi jest ona łatwiejsza do konserwacji i nie ulega żółknięciu. A może potrzebujesz dodatkowej komory, w której będziesz mógł umieścić bielizną, lub inne niezbędne przedmioty codziennego użytku? W takiej sytuacji idealnym wyborem będzie nowoczesna szafka na buty z szufladą, która w idealny sposób łączy ze sobą styl i niesamowitą pojemność. W naszej ofercie dostępne jest zarówno szafka na buty 50 cm, jak i szafka na buty 60cm, a także mebel na buty z siedziskiem, które z pewnością przypadną ci do gustu, jeżeli cenisz sobie praktyczne rozwiązania w niskich cenach.\nBarwna szafa na buty, szafa w przedpokoju z siedziskiem i do pokoju - tanie i zjawiskowe rozwiązanie do twojego domu\nZjawiskowe szafy na przedpokój to nie tylko najprostsze drewniane meble, w klasycznych odcieniach brązu, od bardzo jasnego beżu po ciemny mahoń. Zatem, jeżeli lubisz nieco odważniejsze kolory, lub chcesz za wszelką cenę wprowadzić do twojego mieszkania odrobinę życia postaw na niestandardowe barwy, które z całą pewnością przykują spojrzenie wszystkich gości. Dobrym przykładem ciekawego zestawienia kolorystycznego jest szafka na buty szara lub szafka na buty z siedziskiem pikowanym w oryginalnym kolorze jak np. szarość, róż, czy intensywnie żółta wąska szafka na buty zestawiona z jasnym, pastelowym wnętrzem i delikatnymi dekoracjami, takimi jak rośliny, czy ozdobne kamienie. Taka nowoczesna półka na buty z siedziskiem z całą pewnością nada mieszkaniu zupełnie innego stylu, szczególnie jeśli zdecydujesz się na mebel w nieco mocniejszym kolorze. Meble do przedpokoju z siedziskiem stanowią niezwykłe pole do popisu, jeśli chodzi o wybór wzorów i kolorów. Dzięki temu nawet najzwyklejsza wąska szafka na obuwie może być oryginalnym elementem wystroju wnętrz- bez względu na pozornie prosty design i jednolity kolor.\nSzafka przedpokój, szafa na korytarz, szafa idealna do przedpokoju z siedziskiem - najbardziej nowoczesne meble tylko w naszym sklepie internetowym\nPodsumowując, jeżeli twoim wielkim pragnieniem jest nowoczesna szafa do przedpokoju z siedziskiem, lub stylowa szafka na buty czarna odwiedź naszą stronę internetową. Oferujemy wyłącznie najwyższą jakość w połączeniu z niskimi cenami produktów, bez potrzeby spędzania wielu godzin na dobór odpowiedniego mebla do twojego przedpokoju. Już po kilku dniach od złożenia zamówienia szafka z siedziskiem będzie twoja, a w międzyczasie będziesz mógł cieszyć się nową półką na buty z siedziskiem, która czekać będzie na ciebie w przedpokoju, dekorując twój dom i jednocześnie porządkując nawet bardzo liczne obuwie. Nie musisz obawiać się żadnych problemów z transportem mebli do mieszkania, czy jakości samej transakcji- do naszych zamówień podchodzimy z największą pieczołowitością i starannością, aby każdy klient był jak najbardziej zadowolony z naszej obsługi. Nasze szafy przedpokój lub korytarz to prawdziwie praktyczne i zjawiskowe meble będące połączeniem praktyczności z pięknym designem. Dodatkowo oferujemy najwyższą jakość materiałów, obsługi i łatwość złożenia zamówienia, aby każdy z łatwością mógł cieszyć się naszymi produktami. Meble do twojego domu mogą być częścią przedpokoju i całego wystroju bez skomplikowanych procedur.


TURNIEJ TENISA STOŁOWEGO REGIONU IPA CIESZYN I\nOstatniego lutego 2020 roku Region IPA Cieszyn I wspólnie z Kołem nr 28 Emerytów i Rencistów Policyjnych zorganizował turniej tenisa stołowego w kategorii open.\n20 uczestników, w tym członkowie stowarzyszenia i koła oraz ich sympatycy rozegrali w hali Cukrownika w Chybiu pasjonujący turniej.\nWielu z nas to amatorzy tenisa, lecz walka i zaangażowanie było iście zawodowe, po rozstawieniu najlepszych graczy ,rozlosowano pary które wyłoniły ćwierćfinalistów i tak dalej, aż do finału. Zwyciężył nas sympatyk Bogusław Siekierka pokonując w finale 3;0 Rafała Pszczółkę, naszego członka , dalej - 3 miejsce członek Koła Emerytów Jan Strządała, 4 – Robert Kurdun , 5- Zbigniew Kawulok.\nDruga edycja turnieju zgromadziła sporą grupę kibiców, którzy swoim dopingiem urozmaicała rozgrywki. Trzeba również zaznaczyć iż przedział wiekowy uczestników to spore zaskoczenie. Najmłodszy uczestnik liczył sobie 10 wiosen, najstarszy 64 lata. Dziękujemy uczestnikom za wspaniałą zabawę i pasjonującą walkę przy stołach.\nEtykiety turniej tenis stołowy


Strona główna › Sondy księżycowe › Chandrayaan-1\nRakieta nośna: PSLV-C11\nChandrayaan-1 był pierwszą indyjską sondą księżycową której celem była wysokorozdzielcza zdalna detekcja powierzchni księżycowej w zakresach widma widzialnego, bliskiej podczerwiei, promieniowania rentgenowskiego oraz niskoenergetycznego promieniowania gamma. Cele te obejmowały wykonanie obserwacji topografii w 3D, badanie rozpowszechnienia różnych minerałów i pierwiastków chemicznych na całej powierzchni Księżyca, poszukiwanie powierzchniowego i podpowierzchniowego lodu wodnego (zwłaszcza w stale zacienionych rejonach biegunów), obserwacje stratygraficzne skorupy księżycowej.\nKształt korpusu sondy powstał na bazie sześcianu o boku 1,5 metra, a jej systemy wywodzą się z satelity meteorologicznego Kalpansat. Wnętrze zawierało zbiorniki paliwa i utleniacza, akumulatory oraz elektronikę. Sondę wyposażono w pojedynczy panel baterii słonecznych oraz maszt anteny wysokiego zysku. Sonda wyposażona była także w 29-kilogramowy impaktor księżycowy.\nOrientacja sondy utrzymywana była w trybie trójosiowym dzięki silniczkom korekcyjnym oraz czterem kołom zamachowym (z ang. reaction wheels).\nSonda zasilana była z pojedynczego panela ogniw słonecznych, które generowało maksymalnie 750 W mocy. Energia elektryczna magazynowana była w akumulatorach litowo-jonowych.\nKomunikacja z sondą odbywała się w paśmie S, wyjątkiem były dane naukowe które przesyłane były w paśmie X za pomocą atneny HGA o średnicy 0,7 metra.\nSonda została wyposażona w trzy jednostki rejestrowania danych typu "flash": pierwszy o pojemności 32 GB służył do zapisu danych gromadzonych przez przyrządy naukowe, drugi o pojemności 8 GB do zapisu danych inzynieryjnych, trzeci o pojemności 10 GB będzie służył do wyłącznej rejestracji danych z instrumentu M3.\nTMC (Terrain Mapping Camera) - dwie panchromatyczne kamery stereoskopowe, których zadaniem było sporządzenie trójwymiarowych map kartograficznych o rozdzielczości powierzchni około 5 metrów.\nHySI (Hyper Spectral Imager) - instrument sporządził mapy mineralogiczne powierzchni księżycowej (z rozdzielczością około 80 metrów) w 32 pasmach spektralnych pokrywających zakres widmowy od 400 do 900 nanometrów.\nLLRI (Lunar Laser Ranging Instrument) - przyrząd określił topografię powierzchni księżycowej z dokładnością do 10 metrów w pionie. Częstotliwość generowania impulsu laserowego wynosiła 1 Hz a czas jego emisji 10 ns. Instrument wyposażono w teleskop o średnicy zwierciadła 15 centymetrów.\nHEX (High Energy X-ray/gama-ray Detector) - przyrząd pracował w zakresie energii promieniowania rentgenowskiego i gamma od 30 do 250 keV i zbadał powierzchnię z rozdzielczością około 18 km - sporządził mapy rozpowszechnienia pierwiastków takich jak: 210Pb, 222Rn, U, Th oraz innych pierwiastków promieniotwórczych.\nMIP (Moon Impact Probe) - impaktor księżycowy o masie 29 kilogramów i wymiarach 375 na 375 na 470 milimetrów. Został odłączony od orbitera po osiągnięciu orbity operacyjnej (kołowa o wysokości 100 km) i dzięki własnemu silnikowi deorbitacyjnemu został skierowany w ściśle określone miejsce na powierzchni Księżyca. W czasie samodzielnego lotu (który potrwa około 20 minut) stabilizowany był obrotowo. Na pokładzie impaktora znalazły się trzy instrumenty naukowe: Radar Altimeter (RA), Video Imaging System (VIS) i Mass Spectrometer (MS), które zostały włączone po odłączeniu od orbitera. RA służył do pomiarów wysokości MIP nad powierzchnią Księżyca i działał na częstotliwości 4,3 GHz. VIS fotografował powierzchnię Księżyca. Składa się z kamery CCD i dekodera wideo. MS to kwadrupolowy spektrometr masowy przeznaczony do zbadania składu atmosfery księżycowej.\nC1XS (Chandrayaan-1 X-ray Spectrometer) - spektrometr fluorescencyjnego promieniowania rentgenowskiego pracujący w zakresie energii od 1,0 do 10 keV. Instrument wykorzystywał niedawno opracowaną technologię SCD (ang. Swept Charge Device), w którym czujnik promieniowania rentgenowskiego (o powierzchni efektywnej 50 cm²) zamontowany jest za miedziano-złotym kolimatorem (o polu widzenia 5°) oraz filtrami: aluminiowym i poliwęglanowym. Instrument wyposażono także w czujnik intensywności słonecznego promieniowania rentgenowskiego SXM. W normalnych warunkach słonecznych C1XS mógł wykryć w gruncie księżycowym pierwiastki: magnez, glin oraz krzem. W trakcie tzw. rozbłysków słonecznych możliwe było wykrycie wapnia, tytanu i żelaza. Rozdzielczość instrumentu wynosiła około 20 kilometrów.\nSARA (Sub-keV Atom Reflecting Analyzer) - obrazujący spektrometr masowy atomów neutralnych, działający w zakresie energii od 10 eV do 2 keV. Instrument fizycznie składał się z dwóch przyrządów: czujnika atomów neutralnych CENA (ang. Chandrayaan-1 Energetic Neutrals Analyzer) oraz monitora wiatru słonecznego SWIM (ang. Solar WInd Monitor). SARA sporządził mapy składu chemicznego przy użyciu niskoenergetycznych atomów neutralnych wybijanych z powierzchni Księżyca.\nRADOM (Radiation Dose Monitor Experiment) instrument mierzył dawkę promieniowania. RADOM składał się z półprzewodnikowego (krzemowego) detektora o powierzchni 2 cm², który mierzył strumień cząstek (jonów, elektronów i promieni gamma), widmo energetyczne i przeliczał na dawkę promieniowania.\nM3 (Moon Mineralogy Mapper) - spektrometr obrazujący którego zadaniem było wykonanie map składu mineralnego powierzchni.\nSIR-2 (Near-Infrared Spectrometer) - sporządził mapy składu mineralngo przy użyciu spektrometru podczerwieni.\nMini-SAR (Miniature Synthetic Aperture Radar) - badał okolice biegunów księżycowych w poszukiwaniu lodu wodnego.\n7 czerwca 2005 - podpisano porozumienie pomiędzy ESA i ISRO o umieszczeniu europejskich instrumentów naukowych na pokładzie indyjskiego orbitera.\n9 maja 2006 - podpisano porozumienie pomiędzy NASA i ISRO o umieszczeniu dwóch amerykańskich instrumentów naukowych na pokładzie orbitera Chandrayaan-1.\n15 września 2008 - zakończono 20-dniowe testy środowiskowe w komorze próżniowo-termicznej w ośrodku ISRO Satellite Centre w Bangalore.\n20 września 2008 - rozpoczęły się testy wibracyjno-akustyczne sondy.\n3 października 2008 - sonda została przetransportowana z Satellite Centre w Bangalore do Sriharikota Launch Centre, gdzie zostanie przygotowana do startu.\n17 października 2008 - na pokładzie rakiety PSLV-C11 sonda została przetransportowana na platformę startową Satish Dhawan Space Centre.\n20 października 2008 - o 22:52 czasu UTC rozpoczeło się 52-godzinne odliczanie przed startem rakiety nośnej.\n22 października 2008 - o godzinie 0:52 czasu uniwersalnego wystartowała rakieta nośna PSLV-C11 z orbiterem Chandrayaan-1 na pokładzie (orbita 254 na 22 856 kilometrów, okres obiegu 6,5 godziny).\n23 października 2008 - o 3:30 UTC rozpoczęto 18-minutowy manewr podniesienia orbity wokółziemskiej (nowa orbita: 305 na 37 900 kilometrów, okres obiegu 11 godzin).\n25 października 2008 - o 0:18 UTC rozpoczęto 16-minutowy manewr podniesienia orbity wokółziemskiej (nowa orbita: 336 na 74 715 kilometrów, okres obiegu 25,5 godziny).\n26 października 2008 - o 1:38 czasu uniwersalnego rozpoczęto 9,5-minutowy manewr podniesienia orbity wokółziemskiej (nowa orbita: 348 na 164 600 kilometrów, okres obiegu 73 godzin).\n29 października 2008 - o 2:08 czasu uniwersalnego rozpoczęto 3-minutowy manewr podniesienia orbity wokółziemskiej (nowa orbita: 465 na 267 000 kilometrów, okres obiegu około 6 dni).\n3 listopada 2008 - o 23:26 czasu uniwersalnego rozpoczęto 2,5-minutowy manewr podniesienia orbity wokółziemskiej (nowa orbita: 1000 na 380 000 kilometrów).\n8 listopad 2008 - o 11:21 czasu uniwersalnego rozpoczęto 817-sekundowy manewr wejścia sondy na orbitę księżycową (osiągnięto orbitę o wysokości 504 na 7502 kilometrów i okresie obiegu 11 godzin).\n9 listopada 2008 - o 15:33 UTC przeprowadzono 1-minutowy namewr obniżenia peryselenium orbity (nowa orbita: 200 na 7502 kilometrów).\n10 listopada 2008 - o 16:28 czasu uniwersalnego rozpoczęto 866-sekundowy manewr obniżenia aposelenium orbity (nowa orbita: 187 na 255 kilometrów, okres obiegu 2 godziny i 10 minut).\n11 listopada 2008 - o 13:00 czasu uniewrsalnego rozpoczęto 31-sekundowy manewr obniżenia peryselenium orbity (nowa orbita: 101 na 255 kilometrów).\n12 listopada 2008 - przeprowadzono manewr ukołowienia orbity wokółksiężycowej (nowa orbita: 100 na 101 kilometrów).\n14 listopada 2008 - o 14:36 czasu uniwersalnego impakrot MIP oddzielił się od orbitera Chandrayaan-1 i po 25 minutowym locie (o 15:01) uderzył w powierzchnię Księżyca w rejonie krateru Shackleton.\n19 maja 2009 - podniesiono wysokość kołowej orbity księżycowej do 200 kilometrów.\n28 sierpnia 2009 - około 20:00 czasu uniwersalnego nastąpiła niespodziewana utrata kontaktu z sondą.\n30 sierpnia 2009 - po przeanalizowaniu zgromadzonych danych, inżynierowie i technicy ISRO zdecydowali się zakończyć misje orbitera Chandrayaan-1.\n Chandrayaan-1 - Informacje o misji sondy na oficjalnej stronie ISRO.


Ave trening! – Road to PB\nDokładnie 1 marca biegałem po białostockim rezerwacie Antoniuk. Piękna śnieżnobiała zima, przyjemny chłód i świeży śnieg, który dopiero co chwilę temu spowił drzewa i przykrył leśne ścieżki. Pejzaż jak z bajki. I tylko tabliczka informująca – uwaga dziki! – nieco rozbijała mój wewnętrzny spokój. Chwilę później zabłądziłem, co też wprowadziło dodatkowy dreszcz emocji. Ale i tak wspominam tamto rozbieganie bardzo przyjemnie. Trwałem w treningu, jednocześnie odliczając dni, które pozostały do docelowego startu w Gdyni.\nAktualnie natomiast trwam w treningowym zawieszeniu, za którym nie przepadam. Maj i czerwiec to zdecydowanie dwa najgorsze miesiące w moim biegowym roku. Nie wiem za co się tak naprawdę wziąć. Czekam. A w zasadzie próbuję przeczekać ten okres, aż w końcu będę mógł ruszyć z kolejnym treningiem, z kolejnym planem, misją, z realizacją nowego projektu i celu. Aż mnie to dziwi, bo zawsze myślałem, że biegam po to, żeby startować, żeby czuć tę adrenalinę, niepewność i podniecenie. Ale właśnie chyba zdałem sobie sprawę, że najbardziej w bieganiu kręci mnie jednak trening.\nI nie chodzi mi o to, że jestem jakimś treningowym teoretykiem, który lubi dłubać w planie, kombinować z układem pojedynczych jednostek, eksperymentować i układać te treningowe klocki w jakieś ciekawe oryginalne konfiguracje. Nie, to mnie nie grzeje. Ja po prostu lubię trenować, realizować, powtarzać, a kto wie, może nawet lubię biegać? 😉\nCzasami w wywiadach ze znanymi biegaczami można spotkać pytanie o najbardziej ulubiony rodzaj treningu. Chyba każdy biegacz potrafi dość szybko wyłuskać ten swój the best of the best, najbardziej ulubioną jednostkę. Jeden mówi, że zabawa biegowa, drugi, że bnp, trzeci, że jakieś konkretne tempo. Ja lubię biegać wszystko tak samo bardzo. Trochę jak ta matka, co kocha wszystkie swoje dzieci po równo.\nBywa, że gdy tylko myślę o treningu jaki będę za kilka dni wykonywał aż unoszą mi się kąciki ust w uśmiechu. Mimowolnie. Na samą myśl. Chore. I nieważne czy tym treningiem będzie długie wybieganie, tempo, cross, czy fartlek – o każdej jednostce myślę z takim samym podnieceniem, a nierzadko też ze strachem. Ale lubię ten strach.\nTymczasem już drugi miesiąc praktycznie nie trenuję. Robię krótkie rozbiegania jedynie po to, aby podtrzymać formę. Rozbija mnie ten etap w ciągu roku, etap bez planu, bez tego rytmu codziennej biegowej pracy jaki wybijałem sobie w styczniu, lutym czy marcu. Wszystko jest takie bezpłciowe, bezpostaciowe, przypadkowe i $&#jowe. I jeszcze ta alergia, podczas której poznaję wszystkie możliwe konsystencje kataru i odgłosy kichania. A oczy puchną jak jaja Riddicka Bowe pod nawałnicą ciosów naszego Andrew.\nAle już niedługo wrócę do regularnego, planowego trenowania. Jeszcze tylko miesiąc i będę mógł wdrożyć swój kolejny program przygotowań. Myślę o crossach, o sile biegowej, mocnym krótkim stadionowym tempie. Wszystko po to, aby jesienią poprawić się głównie na dystansie 5 km.\nSęk w tym, że aby biegać szybko „piątkę”, dobrze jest poprawić swojego „tysiączka”, ale żeby biegać poważnie „kilosa” trzeba poprawić czterysta metrów. Z kolei, żeby polecieć przyzwoicie czterysetkę, wypadałoby na treningu swobodnie pokonywać dwusetki w okolicach 27-28 sekund. A żeby takie tempo było odczuwalne jako luźne, trzeba mieć w nodze dynamit, albo chociaż kapiszona. I bardzo bym chciał jesienią takiego właśnie kapiszona pod nogą znaleźć.\nSUB 16, albo śmierć! A najlepiej i jedno i drugie. 🙂 Życiówka okupiona porządnym biegowym zgonem. Moje plany na październik.


Męska bluza klasyczna z nadrukiem, wzorem | Zamów teraz! | Szybka realizacja! - Megakoszulki.pl\nMaska na twarz premium dziecięca\nBluza klasyczna męska z nadrukiem\nBluza klasyczna wciągana przez głowę z nadrukami! Dostępne setki wzorów oraz kategorii tematycznych. Jest to uniwersalny wybór, który powinien znaleźć się w każdej szafie. Taka bluza klasyczna pasuje do każdej codziennej stylizacji, dodatkowo prezentuje się bardzo dobrze, niezależnie od tego, co do niej założysz. Taka klasyczna bluza to idealny wybór dla wszystkich, bez względu na wiek.\nBluza damska taliowana Bluza damska z kapturem Bluza damska z kapturem taliowana Bluza klasyczna damska Bokserki damskie Koszulka damska Koszulka damska back cut Koszulka damska bez rękawów Koszulka damska ciążowa - Oversize Koszulka damska cropped Koszulka damska dwukolorowa Koszulka damska fullprint Koszulka damska oversize Koszulka damska premium Koszulka damska rolls Koszulka damska sportowa Koszulka damska trzy czwarte Koszulka damska z dł. rękawem Koszulka polo damska Kurtka jeansowa damska Tank top damski\nAlbum do zdjęć z eko skóry Bandana fullprint Czapka Czapka camo snapback Czapka snapback Czapka zimowa Fartuch iPhone 7 Czarne Japonki Kalendarz 2020 Kamizelka odblaskowa Karafka szklana Kieliszek do wina Kłódka miłości Komin na twarz fullprint Krawat Kubek Kubek (panorama) Kubek full print Kubek full print (panorama) Kubek kolorowy Kubek kolorowy (panorama) Kubek magiczny (panorama) full print Kubek magiczny full print Kubek metaliczny Kubek słoik ze słomką szklany Kufel do piwa Maska na twarz fullprint Maska na twarz premium Maska na twarz premium dziecięca Miś pluszowy Naklejka okrągła 8x8 cm (10 sztuk) Nerka Okulary przeciwsłoneczne drewniane Piersiówka czarna Piersiówka złota Plakat pionowy A3 Plecak Plecak moro Plecak workowy Podkładka pod mysz pozioma - mała Poduszka Poduszka full print Poduszka z cekinami czerwono-biała Poduszka z cekinami niebiesko-biała Portfel Portfel skórzany Przyłbica ochronna z nadrukiem Puzzle Rękawiczki higieniczne fullprint Skarpetki unisex za kostkę fullprint (36-40) Skarpetki unisex za kostkę fullprint (41-45) Skrzynka na wino Skrzynka na wino lakierowana Skrzynka na wino zasuwana Słoik na ciastka Szkatułka drewniana biała Szkatułka drewniana duża Szkatułka drewniana mała Szkatułka drewniana średnia Szklanka do whisky Torba bawełniana Torba bawełniana premium Torba full print Torba na ramię duża Torba na ramię mała Torba sportowa Zapalniczka benzynowa Zestaw do wina z bambusa - duży Zestaw do wina z bambusa - mały Zestaw narzędzi Zestaw piśmienny drewniany Zestaw piśmienny z drzewa różanego\nJak nosić bluzy męskie z napisami?\nOczywiście bluzy klasyczne męskie z nadrukiem zaliczają się do odzieży domowej, jednak nie oznacza to, że najlepiej wyglądają ze spodniami desowymi. Bluzy z nadrukiem bardzo dobrze prezentują się w połączeniu z różnymi rodzajami spodni, niezależnie od ich kroju i koloru. Wybierającstylizację bluzy klasycznej, warto zadbać o dobranie odpowiedniego obuwia. Korzystaj z szerokiej gamy kolorystycznej naszego produktu. Jest to niezbędny produkt w każdej szafie mężczyzny!\nBluza męska z nadrukiem czy śmiesznym napisem?\nBluzy klasyczne męskie można podzielić na modele z nadrukami i napisami. W naszym asortymencie znajdziesz bluzy męskie z grafikami pokazującymi wizerunki zwierząt czy inne artystyczne wzory. Ze względu na wielkość nadruku jest to propozycja dla mężczyzn preferujących wielkie nadruki. Jeśli jesteś zwolennikiem odzieży mniej przyciągającej uwagę, możesz zdecydować się na bluzy z napisami. Najczęściej napisy znajdują się na wysokości klatki piersiowej tworząc minimalistyczny styl. Taki model bluzy można nosić na co dzień w domu, ale równie dobrze możesz ją założyć na każdą inną okazję!\nBluzy z nadrukami – popularne kolory\nMężczyźni najczęściej wybierają czarne bluzy męskie z nadrukiem, ponieważ te modele są najbardziej uniwersalne i pasują absolutnie do wszystkiego. Można je założyć na wyjście, ale też na jej bazie można stworzyć ciekawy, oryginalny strój. Równie popularne są bluzy w kolorze białym. Co raz częściej panowie sięgają też pod modele w intensywnych kolorach. To dlatego w naszej ofercie nie mogło zabraknąć bluz w kolorze czerwonym, niebieskim czy zielonym.


Obce służby zaprowadzą porządek?\nRząd proponuje ustawę, która przenosi uprawnienia polskich funkcjonariuszy na funkcjonariuszy obcych państw.\nRząd skierował do Sejmu projekt niebezpiecznej ustawy, która nadaje funkcjonariuszom obcych służb oraz ratownikom, uprawnienia takie same jak polskim służbom oraz ratownikom. W ustawie czytamy, że funkcjonariusze, którzy będą w Polsce działać w ramach "wspólnych operacji" mogą używać broni palnej oraz stosować środki przymusu bezpośredniego.\nRząd twierdzi, że ustawa musi zostać uchwalona, ponieważ wymagają tego przepisy europejskie oraz praktyka. Jednak poseł Jarosław Zieliński, w rozmowie z portalem wPolityce.pl zaznacza, że współpraca służb i ratowników wcale nie wymaga nowych rozwiązań. "W mojej ocenie nie zachodzi konieczność praktyczna wprowadzenia takiej ustawy. Należy jednak sprawdzić, czy Polska nie podpisała jakichś umów, które nakładają na nas konieczność wprowadzenia takich rozwiązań. (...) Współpraca Polski i innych krajów jest przecież faktem. Podejmowane były spólne akcje ratownicze czy ćwiczenia. Współpraca jest prowadzona, gdy jest stosowna potrzeba. Nie ma żadnych przeszkód prawnych, nie ma blokad prawnych dla współpracy. Nie znam przypadku, by działania ratownicze czy związane z obszarem bezpieczeństwa nie mogły się odbyć z racji blokad prawnych" - tłumaczy poseł Zieliński.\nZaznacza, że nawet jeśli zobowiązania, jakie ma Polska, nakładają na nas konieczność wprowadzenia odpowiednich regulacji, należy zweryfikować takie ustalenia. "Trzeba wyjaśnić tę sprawę, być może są inne możliwości rozwiązania tej sytuacji" - tłumaczy. Zdaniem posła przenoszenie praw i uprawnień policji na obywateli innych państw jest niezwykle groźne.\nTakie rozwiązania natomiast wprost wynikają z opisywanej ustawy. W projekcie czytamy, że funkcjonariusze służb państw obcych, którzy prowadzą operacje wspólne, mają prawo m.in. wwozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i posiadania broni palnej, amunicji oraz materiałów pirotechnicznych i środków przymusu bezpośredniego, użycia broni palnej w sposób i w trybie określonych w ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, zastosowania środków przymusu bezpośredniego, użycia materiałów pirotechnicznych w sposób określony dla funkcjonariuszy Policji.\nPrzed przystąpieniem do akcji funkcjonariusze obcych sił muszę przejść szkolenie, które dotyczy m.in. polskich regulacji prawnych. Jednak "w uzasadnionych przypadkach" można z takiego szkolenia zrezygnować.\nJak czytamy w projekcie ustawy "wspólne operacje lub wspólne działania ratownicze koordynuje właściwy miejscowo komendant wojewódzki Policji, komendant oddziału Straży Granicznej, komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, dyrektor delegatury Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub osoba wskazana przez Szefa Biura Ochrony Rządu – w zależności od rodzaju służby, której funkcjonariusze lub pracownicy biorą udział we wspólnej operacji lub wspólnym działaniu ratowniczym". Jeśli w operacji biorą udział członkowie więcej niż jednej formacji "minister właściwy do spraw wewnętrznych wyznacza osobę koordynującą wspólną operację".\nUstawa buduje katalog uprawnień i zasad, które budzą poważne podejrzenia i uzasadnione wątpliwości, czy Polska nie pozbywa się kolejny raz swojej suwerenności, narażając jednocześnie polskich obywateli na ryzyko związane z działalnością państw trzecich w kraju.\nObawy są szczególnie zasadne, gdy przeczyta się sformułowania, jakimi operuje ustawa. Wspólne operacje są w niej opisane w następujący sposób: "wspólne działania prowadzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z udziałem zagranicznych funkcjonariuszy lub pracowników: a) w formie wspólnych patroli lub innego rodzaju wspólnych działań w celu ochrony porządku i bezpieczeństwa publicznego oraz zapobiegania przestępczości – prowadzone przez funkcjonariuszy lub pracowników Policji, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu lub Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego".\nTak elastyczne określenia otwierają szeroko pole możliwości władzom Polski i krajów trzecich. Obawy i pytania o to, czy rząd polski nie naraża swoich obywateli, jest więc wielce zasadne.


Audi RS e-tron GT w teście łosia. Mogło być lepiej (wideo) - NaMasce\nWojciech Krzemiński 1 października 2021, 12:28\nFlagowy model niemieckiej marki z napędem elektrycznym doczekał się wymagającego testu. Jak mu poszło?\nAudi RS e-tron GT to bliźniacza konstrukcja Porsche Taycan. W teorii, to zobowiązuje. Pamiętajmy jednak, że samochody na prąd są ciężkie. To efekt uboczny zastosowania dużych baterii poprawiających zasięg. Prezentowana wersja waży 2322 kilogramy, co już rodzi pewne problemy, nawet jeśli środek ciężkości jest osadzony wyjątkowo nisko. Jak więc to auto poradziło sobie w teście łosia?\nZacznijmy od tego, że w teście wzięła udział sztuka Audi RS e-tron GT z 2021 roku, która korzysta z opon Goodyear Eagle F1 Asymmetric 5 265/35 R21 (przód) i 305/30 R21 (tył). Poza masą własną i ogumieniem, należy brać pod uwagę także gabaryty samochodu. Nie są one za skromne.\nAudi RS e-tron GT – test łosia\nOkazało się, że 75 km/h to prędkość graniczna, jeżeli chodzi o czystość przejazdu. Przy takiej wartości udało się zachować wszystkie pachołki na swoim miejscu. Auto wpadało jednak w silną nadsterowność, dlatego jego opanowanie wymagało refleksu.\nPrzy wyższych wartościach dochodziło już do podsterowności i strącania słupków. Mimo tego, Audi RS e-tron GT utrzymywało właściwy kierunek jazdy i nie było trudne w prowadzeniu. Wynik ten można więc uznać za całkiem niezły.\nPrzypomnijmy, że samochód jest dostępny w polskiej ofercie. Oferuje 590 koni mechanicznych oraz 830 niutonometrów. Cały potencjał trafia na obie osie. W takiej konfiguracji Audi RS e-tron GT osiąga setkę w 3,3 sekundy i rozpędza się do 250 km/h. Jego zasięg w sprzyjających warunkach ma sięgać około 450 kilometrów. Ceny tej konfiguracji startują od 602 900 złotych.\nWymuszenie pierwszeństwa na skrzyżowaniu. Mogło dojść do dachowania (wideo)


66-letni mężczyzna został uderzony przez dwudziestolatka przed jednym ze sklepów w Szczecinie. Jakiś czas później mężczyzna zmarł. Media donoszą, że oprawcą mógł być znany youtuber.\nMłody youtuber zaprzecza, że ma związek z pobiciem.\nYoutuber sprawcą pobicia?\nDo incydentu doszło 2 stycznia ubiegłego roku przy ul. Pokoju w Szczecinie. Do sklepu "Społem" wszedł młody mężczyzna, który próbował nagrać telefonem filmik, zamierzając umieścić go później w Internecie.\nEkspedientki pracujące w sklepie nie wyraziły na to zgody, ale ten nie przejmował się ich dezaprobatą. Do lokalu wszedł wówczas 66-letni Edward, który pomógł pracownicom wyprowadzić awanturującego się mężczyznę ze sklepu.\nPo wyjściu, młody człowiek uderzał pięściami w witrynę sklepową, a następnie wsiadł do swojego samochodu. Po wyjściu ze sklepu pana Edwarda, kierował w jego stronę obraźliwe gesty.\n66-latek postanowił podejść do auta i zwrócić mu uwagę. Wtedy mężczyzna wysiadł i uderzył go w twarz. Pan Edward osunął się na ziemię i stracił przytomność.\nŚmierć po 4 miesiącach\nPrzez kilka dni po zdarzeniu 66-latek miał uskarżać się na bóle głowy. Odwiedził również kilkukrotnie swojego lekarza. 9 maja 2020 r. mężczyzna nieoczekiwanie zmarł. Jego najbliżsi byli zszokowani.\n- Jego śmierć była zaskoczeniem dla rodziny - przyznał jej pełnomocnik mec. Krzysztof Tumielewicz cytowany przez portal Naszemiasto.pl - Stan zdrowia i dotychczasowy sposób życia w żaden sposób nie wskazywały na to by w jego organizmie działo się coś złego - dodał.\nPrzyczyną zgonu miał być krwotok wewnętrzny. Zdaniem najbliższych zmarłego, wpływ na jego śmierć mogło mieć zdarzenie ze stycznia. Sprawa trafiła do prokuratury, która z powodu braku dowodów wkrótce ją umorzyła. Rodzina postanowiła złożyć prywatny akt oskarżenia.\n- Znałem tego starszego człowieka - powiedział prawnik - I wiem, że po tym zdarzeniu jego stan zdrowia radykalnie się pogorszył, po czym zmarł.\nZdaniem mecenasa Tumielewicza, mężczyzna, który uderzył 66-latka jest osobą "znaną i medialną". Wg Ośrodka Monitorowania Zachowań Rasistowskich i Ksenofobicznych, chodzi o osobę związaną z kanałem na YouTube "Lord Kruszwil".\nKim jest "znany youtuber"?\nW mediach pojawiły się informacje, że napastnik miał 20 lat, co pasowałoby do popularnego youtubera. Sam zainteresowany zaprzecza jednak doniesieniom. W jednym z nagrań dostępnych w Internecie zdradza, kto mógł być sprawcą pobicia.\n- Ja już o tej sytuacji, może nie tak szczegółowo, wiedziałem półtora roku temu, ponieważ pewna osoba (...) widziała tą sytuację na żywo (...) widziała, jak Kamerzysta pobił po prostu jakiegoś starszego gościa. Ja to generalnie zbagatelizowałem, bo to brzmiało jak jakaś wymyślona historia i, że to na pewno nie był Kamerzysta. Ale skoro teraz ja jestem oskarżany to moim zdaniem ewidentnie chodzi tu o Kamerzystę - tłumaczył Kruszwil.\nKamerzysta przebywa obecnie w areszcie. Jest to skutkiem oskarżenia go w kwietniu o znęcanie się psychiczne nad osobą niepełnosprawną umysłowo. W zamieszczonym w serwisie YouTube nagraniu cała Polska zobaczyć mogła jak znany youtuber nakłania niezdającego sobie sprawy ze swoich czynów młodego mężczyznę do jedzenia kocich odchodów, czy biegania po supermarkecie w samej bieliźnie.\nKamerzysta i kryminalna przeszłość jest tylko szczątkiem patologii na YouTube. Dlaczego margines zyskuje popularność w sieci?\nŹródło: facebook.com, boop.pl, szczecin.naszemiasto.pl, antyweb.pl


SAS wchodzi do BIS - Computerworld - Wiadomości IT, biznes IT, praca w IT, konferencje\nSAS wchodzi do BIS\nBank Rozrachunków Międzynarodowych BIS (Bank for International Settlements) rozszerzył swoje zasoby oprogramowania o instalacje pakietów SAS Institute, służące do prowadzenia informacyjnej bazy danych, raportowania tekstowo-graficznego, analiz ekonomicznych i ekonometrycznych oraz informowania kierownictwa (EIS - Executive Information System).\nBank Rozrachunków Międzynarodowych BIS (Bank for International Settlements) rozszerzył swoje zasoby oprogramowania o instalacje pakietów SAS Institute, służące do prowadzenia informacyjnej bazy danych, raportowania tekstowo-graficznego, analiz ekonomicznych i ekonometrycznych oraz informowania kierownictwa (EIS - Executive Information System). Ponadto SAS Institute dostarczył narzędzi do dalszego rozwijania wymienionych aplikacji.\nOprogramowanie SAS jest znane we wszystkich bankach centralnych Europy Zachodniej, wielu bankach amerykańskich, a także w narodowych bankach: Czech, Rosji, Słowacji, Łotwy i Węgier. SAS cechuje uniezależnienie pakietów od platformy sprzętowej, którą dysponują użytkownicy. (dy)


You are here: Home / Fitness Bydgoszcz Andersa / Professional training club / Protc / Siłownia andersa Bydgoszcz / Siłownia Bydgoszcz fordon / Siłownia fordon Bydgoszcz / Klub violetty\nsobota, Kwiecień 13th, 2019 43 Views Comment Off\nLato nadejdzie już wkrótce, a razem z nim świetna, gorąca, wakacyjna pogoda. Część ludzi uda się na wymarzone wakacje, np. na plaże, gdzie należy się rozebrać i pochwalić się swoim ciałem, niestety wiele ludzi wstydzi się swojego ciała, nie chce go pokazywać, twierdzi, że ma kilka kilo za dużo, że ich mięśnie są niewystarczająco wyeksponowane, dlatego zdecydowanie warto odwiedzić miejsce jakim jest siłownia, aby później nie wstydzić się swojego ciała. Na siłowni zrzucisz zbędne kilogramy, jeśli poświęcisz odpowiedni czas oraz zaangażowanie, rozebranie się na plaży i pokazanie swojego ciała innym nie będzie problemem, gdyż będziesz miał pięknie wyrzeźbione ciało. Jeśli nie wiesz czy siłownia jest dla ciebie, czy dasz radę, spróbuj i zobacz, już wiele ludzi się przekonało i dzięki temu pokonało swój wstyd przed ściągnięciem koszulki na plaży i teraz cieszą się wspaniałymi wspomnieniami z wakacji. Wakacje już tuż, tuż, dlatego zadbaj o swoje ciało i odwiedź pewne miejsce, jakim jest siłownia.\nPrevious article Siłownia Bydgoszcz Fordon wyzwolenia\nNext article Violetta Pryłowska


WOŚP Katowice -\nLekarze uratowali wzrok Marcelinie. Dobrze, że WOŚP gra w tym roku na rzecz dziecięcej okulistyki\n- Chcę projektować grafiki komputerowe - mówi dwunastoletnia Marcelina Samelak z Katowic. Dziewczynce groziła utrata wzroku, uratowano go w katowickim szpitalu.\nWOŚP 2022 w Rybniku. Morsowanie, spływ kajakowy i koncerty z licytacjami fantów\nWOŚP 2022 w Rybniku. Koncerty, licytacje, morsowanie, spływ kajakowy. Będzie się dużo działo podczas 30. finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.\nSiedem sztabów WOŚP w Katowicach. W planie koncerty pod Spodkiem i akcja w szpitalu\nW niedzielę 30 stycznia odbędzie kolejny finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Do akcji dołączają również katowiczanie, którzy zorganizowali siedem sztabów. Nie zabraknie też atrakcji.\n30 stycznia odbędzie się jubileuszowy, 30. Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Tym razem pieniądze będą zbierane na pomoc polskiej okulistyce dziecięcej. My, podobnie jak przed rokiem, oddajemy na licytację pierwszą stronę "Tygodnika Katowice".\nNiezwykłe narty z Wisły dla Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Można je wylicytować\nCo roku przy okazji kolejnych finałów Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy na licytację trafia wiele wyjątkowych przedmiotów. W tym roku do takich zaliczyć można unikatowe narty prosto z Wisły.\nFinał WOŚP 2022 w Raciborzu. Licytacja wina z winnicy Stinga zablokowana przez Allegro\nWino z winnicy Stinga wystawione na licytację 30. finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy w Raciborzu. Allegro zablokowało jednak aukcję. Wino "Message in a Bottle" będzie więc licytowane na rynku w Raciborzu.\n30 stycznia, podczas Finału WOŚP 2022 w Gliwicach, na rynku wystąpi zespół Muchy. Nie zabraknie też licytacji, pokazów i konkursów.\nKatowice zagrają w tym roku z Wielką Orkiestrą Świątecznej Pomocy. Zaplanowano wiele atrakcji\nW niedzielę, 30 stycznia, na ulicach Katowic ponownie spotkamy wolontariuszy Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, która zagra już po raz trzydziesty.\nAluron CMC Warta Zawiercie zlicytuje dla WOŚP miejsce w składzie na mecz PlusLigi\nZ okazji 30. finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy siatkarski klub Aluron CMC Warta Zawiercie wystawia na licytację miejsce w składzie na mecz z PlusLigi.\nFeel i Blue Cafe zagrają w Sosnowcu z okazji finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy\nSosnowiec i miejski sztab WOŚP ogłosiły, jak będzie wyglądał tegoroczny finał orkiestrowego grania. Gwiazdami wydarzenia na Górce Środulskiej będą Feel oraz Blue Cafe.\nW sobotę 9 października poznamy cel 30. finału WOŚP. Miejski Dom Kultury "Bogucice-Zawodzie" będzie częścią akcji\nDruga sobota października to start wielkiej "finałowej" machiny. Po raz kolejny sztab przy Miejskim Domu Kultury "Bogucice-Zawodzie" będzie częścią tej corocznej akcji Fundacji WOŚP - jego przedstawiciel weźmie udział w oficjalnym ogłoszeniu tematu jubileuszowego, 30. finału WOŚP, które poprowadzi Jurek Owsiak.\nWOŚP ma rondo w Sosnowcu. Jurek Owsiak ma nadzieję, że nazwa nigdy nie zostanie zmieniona\nSosnowiec ma rondo Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Jurek Owsiak, który odsłonił symboliczną tablicę z nową nazwą liczy, że będzie to miejsce, gdzie kierowcom będą włączały się "luz i serdeczność".\n"Kopernik" kończy 99 lat. Rodzina Kopernikowska pomaga rozwinąć skrzydła\n- Idealistyczne podejście nie przeszkadza nam myśleć o konkretnych korzyściach edukacyjnych dla naszych uczniów - mówi Witold Terlecki, dyrektor Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 1 im. Mikołaja Kopernika w Katowicach.\nWielka Orkiestra Świątecznej Pomocy wciąż gra. Katowicki "Kopernik" wylicytował naszą "jedynkę"\nTegoroczny finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy nie dał się nawet pandemii. "Gazeta Wyborcza" również włączyła się w akcję, prowadząc licytacje i e-skarbonki.\nSpektakularne "Światełko do nieba" w Sosnowcu. Na śniegu rozbłysło czerwone serce\nBezhukowe fajerweki, ułożone w kształt ogromnego czerwonego serca i wystrzeliwujące w niebo. Tak zakończył się 29. Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy w Sosnowcu.\nGórnośląskie Centrum Zdrowia Dziecka nie wesprze WOŚP. Alpiniści nie doczekali się odpowiedzi\nGórnośląskie Centrum Zdrowia Dziecka w Katowicach jest jednym ze szpitali najhojniej obdarowanych przez Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy. Pomimo to placówka nie zgodziła się na udział w akcji organizowanej przez alpinistów na rzecz WOŚP.\nWOŚP 2021. Wylicytuj okładkę katowickiej "Wyborczej", sprawdź co planują lokalne sztaby\nW niedzielę odbędzie się 29. Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy dedykowany laryngologii i diagnostyce głowy. Ze względu na pandemię będzie to edycja wyjątkowa, bo okrojona o liczne wydarzenia wymagające interakcji.\nStudio Filmów Rysunkowych od lat grało z WOŚP. Właśnie przyszła "dobra zmiana"\n"Dobra zmiana" dotarła do Studia Filmów Rysunkowych. Minister mianował dyrektorem osobę, która z kreskówkami nie miała nic wspólnego. Wiele wskazuje na to, że to już nie będzie takie samo studio.\nKażdy może być bohaterem pierwszej strony Gazety Wyborczej w Katowicach. Wystawiamy ją w licytacji WOŚP\n31 stycznia odbędzie się 29. Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Tym razem pieniądze będą zbierane na zakup sprzętu dla oddziałów dziecięcej laryngologii, otolaryngologii i diagnostyki głowy.\nKoleje Śląskie sprzedały bilet, którego nie ma. Wystawimy go na aukcję WOŚP\n17 zł kosztował wyjątkowy i niepowtarzalny bilet Kolei Śląskich z Katowic do Krakowa. Nie może się zmarnować, więc przekazuję go na aukcję WOŚP.\nŻywiecka firma dostarczy do kilkudziesięciu szpitali łóżka na zamówienie WOŚP\nEwa Machura, społeczniczka z Katowic, obrzuciła premiera Mateusza Morawieckiego ryżem i została za to ukarana grzywną. Resztę paczki wystawiła na aukcję dla Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Ktoś ją wylicytował za 1,3 tys. zł.\n"Rycerz Niepokalanej nie wspiera żadnych orkiestr przemocy i czarnych marszy". Te słowa wzburzyły europosła z Rybnika, Łukasza Kohuta.\nWOŚP 2020 w Gliwicach. Zebrano prawie 400 tys. zł\nDo Fundacji Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy z gliwickich sztabów trafi w tym roku łącznie 394 tys. zł. To o około jedną czwartą więcej niż rok wcześniej.\nWOŚP 2020. W województwie śląskim jest już ponad 9 milionów złotych\nDo poniedziałkowego poranka w województwie śląskim dla WOŚP zebrano ponad 9 milionów złotych. Kwota ta ciągle rośnie.\nWOŚP 2020 w Sosnowcu. Głośne "Światełko do nieba" i "The sound of silence" z Górki Środulskiej dla Pawła Adamowicza [WIDEO]\nDwuminutowy pokaz tylko częściowo bezhukowych fajerwerków zakończył w niedzielę 28. Finał WOŚP 2020 na Górce Środulskiej w Sosnowcu. Kilka minut wcześniej "The sound of silence" zagrał na saksofonie dyrygent Sosnowieckiej Orkiestry Dętej.\nMorsowali dla Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy i pobili rekord\nNietypowo wspierano Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy na basenie ekologicznym OSiR Skałka w Świętochłowicach. Ponad 300 osób weszło do lodowatej wody.\nJestem dobrym bohaterem z sąsiedztwa i ratuję świat przed złem, więc dziś z mieszkańcami Sosnowca wspólnie zbieram pieniądze na sprzęt dla dzieci. Nie mogłem postąpić inaczej - mówi Spiderman, którego spotkaliśmy podczas Finału WOŚP 2020 w hali MOSiR w Sosnowcu Zagórzu.\nGdyby nie sprzęt WOŚP, wielu pacjentów GCZD nie udałoby się uratować\nGórnośląskie Centrum Zdrowia Dziecka w tym roku aktywnie włączyło się w organizację Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Po raz pierwszy powstał tam oficjalny sztab, a tamtejsi lekarze nie ukrywają swojej wdzięczności za przekazany sprzęt.\nWOŚP 2020 Katowice. Można wylicytować ryż, który "znieważył" premiera Morawieckiego\nEwa Machura, społeczniczka z Katowic, zorganizowała nietypową aukcję dla Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Można wylicytować ryż.\nEuroposeł otwiera swoje biuro dla wolontariuszy WOŚP\nPodczas finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy wolontariusze będą mogli ogrzać się i dostać ciepły napój w rybnickim biurze europosła Łukasza Kohuta.\nNie miała roczku, gdy przeszczepiono jej serce. WOŚP w 2020 roku zbiera na operacje dla najmłodszych\nUli niemal od urodzenia towarzyszy sprzęt z czerwonym serduszkiem Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Lekarze z Zabrza przeszczepili jej serce, gdy była jeszcze niemowlakiem. I ocalili jej życie.\nWolontariusze WOŚP jeżdżą w niedzielę za darmo\nZarząd Transportu Metropolitalnego włącza się w tegoroczny finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Wolontariusze zwolnieni będą z obowiązku uiszczania opłat za przejazd komunikacją miejską.


Outsourcing pakowania produktów – sprawdź, dlaczego warto! - Interaktywna.pl\nStrona główna Tech Outsourcing pakowania produktów – dlaczego warto zdecydować się na fulfilment?\nW ramach fulfilmentu zyskuje się dostęp do nowoczesnych, odpowiednio wyposażonych przestrzeni magazynowych, obsługiwanych przez wykwalifikowanych pracowników | fot.: materiał partnera\nBranża e-commerce z roku na rok dynamicznie się rozwija. W związku z tym wymagania klientów kupujących online stają się coraz większe. Użytkownicy zwracają uwagę już nie tylko na ceny czy czas realizacji zamówienia, ale też wygląd i zawartość przesyłki. Z tego względu wiele sklepów decyduje się skorzystać ze wsparcia zewnętrznej firmy. Wyjaśniamy, jak wygląda outsourcing pakowania produktów oraz jakie korzyści daje taka współpraca!\nOutsourcing pakowania produktów – na czym polega?\nOutsourcing pakowania produktów jest usługą, która polega na przekazaniu obowiązków związanych z przygotowywaniem towaru do wysyłki zewnętrznej firmie. W ramach fulfilmentu zyskuje się dostęp do nowoczesnych, odpowiednio wyposażonych przestrzeni magazynowych, obsługiwanych przez wykwalifikowanych pracowników. Każde złożone zamówienie zostaje szybko skompletowane, a następnie zapakowane w bezpieczne, estetyczne pudełko.\nDzięki outsourcingowi pakowania produktów można skorzystać z gotowych, sprawdzonych rozwiązań, co pozwala zaoszczędzić sporo czasu oraz pieniędzy. Opcja ta jest niezwykle wygodna, a także opłacalna. Stworzenie dynamicznie działającego systemu logistycznego, zaprojektowanie obrandowanych pudełek i inne działania związane z wysyłką produktów są czasochłonne, wymagają dużego zaangażowania oraz zwykle są dość kosztowne. Nie każdy przedsiębiorca z branży e-commerce chce czy może sobie pozwolić na samodzielne eksperymenty.\nDlaczego warto zwrócić uwagę na pakowanie produktów?\nPakowanie produktów ma duży wpływ na UX (ang. User Experience), czyli doświadczenie użytkownika – emocje i odczucia towarzyszące klientowi podczas otrzymania przesyłki z produktami. Im lepsze wrażenie zrobi się na odbiorcy, tym lepiej. W ten sposób buduje się wizerunek marki oraz nawiązuje się trwałe relacje konsumenckie. Wyjątkowo estetyczne paczki generują pozytywne skojarzenia, zapadają w pamięć, a nawet zachęcają do zrobienia zdjęcia i umieszczenia go na social media ze stosownym oznaczeniem.\nPowierzając proces pakowania produktów zewnętrznemu podmiotowi specjalizującemu się w obsługiwaniu firm z branży e-commerce ma się pewność, że przesyłka będzie nie tylko odpowiednio zabezpieczona, ale też efektowna. Solidny karton może być obrandowany np. specjalną taśmą, a w jego wnętrzu mogą znajdować się dodatkowe inserty, np. ulotki czy próbki. Do tego całość może być wykonana przy użyciu wyłącznie ekologicznych materiałów, co również przekłada się na dobre opinie o sklepie.\nWięcej na temat tego, dlaczego warto pochylić się nad tą kwestią, można przeczytać tutaj: https://packfully.pl/pakowanie-produktow-istotny-element-fulfilmentu/.\nKomu zlecić fulfilment z outsourcingiem pakowania produktów?\nFulfilment z outsourcingiem pakowania produktów warto zlecić firmie, której można w pełni zaufać. Najlepiej zdecydować się na doświadczone przedsiębiorstwo, wyspecjalizowane we współpracy z przedstawicielami branży e-commerce.\nJedną z najlepszych firm na polskim rynku jest Packfully. Dysponuje nowoczesnymi przestrzeniami magazynowymi oraz oferuje różnorodne, praktyczne rozwiązania, które dają wiele wymiernych korzyści. Dzięki wsparciu specjalistów można spełnić oczekiwania klientów, a nawet pozytywnie ich zaskoczyć. W ten sposób da się wyróżnić spośród konkurencji i zdobyć wielu wiernych odbiorców.\nWięcej informacji o ofercie Packfully można znaleźć na stronie: https://packfully.pl/oferta/fulfilment/#pakowanie_i_wysylka.


Warszawa. Syryjczycy zatrzymani przez straż graniczną na S8 wnioskują o ochronę międzynarodową | TVN Warszawa\n20 listopada 2021, 13:38\nSyryjczycy zatrzymani na S8 złożyli wnioski o ochronę międzynarodową. Kierowca nadal jest poszukiwany\nCzwórka Syryjczyków zatrzymanych przez straż graniczną na trasie S8 złożyła wnioski o udzielenie im ochrony międzynarodowej na terenie Polski. Straż graniczna nadal poszukuje osoby, która uciekła z auta podczas interwencji służb.\n- Wobec czterech obywateli Syrii zatrzymanych 4 listopada na trasie S8 w Warszawie wszczęte zostały postępowanie przygotowawcze o czyny opisane w artykule 264 paragraf 2 Kodeksu karnego - poinformował nas major Krzysztof Grzech z Nadwiślańskiego Oddziału Straży Granicznej.\nWskazany artykuł mówi, że osobie przekraczającej wbrew przepisom granicę Rzeczpospolitej Polski, używającej w tym celu przemocy, groźby, podstępu lub we współdziałaniu z innymi osobami, grozi kara do trzech lat więzienia.\nJak dodaje Grzech, komendant Placówki Straży Granicznej w Warszawie wszczął postępowanie w sprawie zobowiązania czwórki mężczyzn do powrotu. - Syryjczycy złożyli wnioski o udzielenie ochrony międzynarodowej i pozostają pod nadzorem straży granicznej - zaznacza.\nOGLĄDAJ TVN24 W INTERNECIE W TVN34 GO\nZatrzymali samochód z migrantami, jedna osoba uciekła\nO interwencji na trasie S8 informowaliśmy wcześniej na tvnwarszawa.pl. Nieoznakowany patrol straży granicznej zwrócił uwagę na samochód z niemieckimi tablicami rejestracyjnymi, bo wewnątrz było kilka osób, a kierowca przekraczał dozwoloną prędkość. Do zatrzymania doszło na odcinku ekspresówki pomiędzy ulicą Maczka i aleją Prymasa Tysiąclecia, na jezdni w kierunku Poznania.\nJak relacjonowaliśmy, podczas interwencji straży granicznej jedna osoba uciekła z miejsca zdarzenia. Jest ona nadal poszukiwana przez służby. To prawdopodobny kierowca.\nZatrzymani zostali czterej 20-kilkuletni mężczyźni.\nRadni Warszawy po burzliwej dyskusji przyjęli stanowisko w sprawie kryzysu na granicy polsko-białoruskiej