Nowy rok dobry dla banków? - Banki - parkiet.com\nPublikacja: 27.12.2018 14:07\nGościem Dariusza Wieczorka w czwartkowym programie Prosto z Parkietu był Andrzej Powierża, analityk DM Citi Handlowego.\nInwestorzy nie będą wspominać roku 2018 do udanych nie tylko z powodu ujemnych stóp zwrotu, ale dwie wielkie afery dotyczące GetBacku i byłego szefa KNF. Jak się zmieni przez to polski rynek?\nZ każdego takiego wydarzenia należy trzeba wyciągać wnioski. To dość bolesna lekcja, ale może być przydatna w przyszłości. Cofnijmy się o rok – wtedy coraz większe stawały się znaki zapytania wokół GetBacku, odszedł wiceprezes tej firmy, pojawiły się podejrzenia dotyczące spółki wysuwane przez prokuraturę, ale rynek umiarkowanie reagował na te wydarzenia nie zdając sobie sprawy ze skali problemu. To przykład, aby nie lekceważyć takich sygnałów. Na mniejszą skalę, ale podobny przypadek, dotyczył Idea Banku, którego prezes i współtwórca odszedł bez podania przyczyn. Warto być wyczulonym w przyszłości na takie sytuacje.\nCo z aferą taśmową dotycząca KNF?\nTa sprawa może mieć podobny wpływ na rok 2019 jak afera GetBacku miała na rok 2018. Może, ale nie musi, nie wiem jak sytuacja się rozwinie. Inwestorzy powinni śledzić jej przebieg i jednym uchem wsłuchiwać się w prognozy ekonomistów i analityków, ale drugim nasłuchiwać informacji w sprawie KNF. Dotyczy to nie tylko samej instytucji nadzoru, ale także sytuacji samych dwóch banków (Getin Noble i Idea Banku – red.), których klienci po ujawnieniu nagrań poczuli się niepewnie. To pokazuje jak bankowość oparta jest na zaufaniu i jakie mogą być konsekwencje jego zaburzenia. Nie wiemy czy w roku 2019 takie zaburzenia wystąpią, tym bardziej, że to rok wyborczy. Inwestorzy muszą więc rozważać różne scenariusze.\nOba banki poszukują inwestora finansowego. Uda im się go pozyskać?\nPytanie podstawowe czy spotkają się oczekiwania dotyczące ceny i warunków transakcji głównego akcjonariusza i inwestora. Moim zdaniem można się o to obawiać i zastanawiać na ile ta sytuacja może być zagrożeniem dla stabilności sektora finansowego. Niektórzy inwestorzy zastanawiają się też czy należy liczyć się z większymi wpłatami banków do Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, która w ostatnich latach wynosiła po ok. 2 mld zł rocznie. Aby osiągnąć w 2030 r. zakładany poziom funduszy w BFG, banki powinny płacić co roku po 3 mld zł, więc nawet abstrahując od sprawy tych dwóch banków, sektor czekają podwyżki składek – pytanie czy obecny moment jest odpowiedni na taki ruch. Niektórzy obserwatorzy mogliby odebrać taki ruch jako negatywną informację, sygnał, że BFG potrzebuje pieniędzy.\nCzy może to wpłynąć na dywidendy banków?\nNiepewność w sektorze bankowym może rzutować na rekomendację dywidendową KNF. Gdyby nadzór dążył do zatrzymania więcej kapitału w sektorze, ale chciał uniknąć przestraszenia rynku podnoszeniem składek na BFG. Musimy poczekać jeszcze parę tygodni na komunikat KNF w tej sprawie. Poza tym nie wiemy też jak KNF będzie patrzyła na wskaźniki kapitałowe. Czy bazować będzie na tych raportowanych przez banki, nieuwzględniających pełnego wdrożenia nowego standardu rachunkowości MSSF9 i korzystających z możliwości rozłożenia go w czasie, czy tzw. fully loaded, czyli uwzględniające pełny efekt, gdyby korzyści rozłożenia w czsie nie było. Większość inwestorów patrzy na te pierwsze, wyższe wskaźniki, ale jest obawa, że nadzorca może opierać się na tych drugich, niższych.\nRok 2018 dla sektora bankowego był stosunkowo dobry pod względem wyników, ale nie widać tego w notowaniach, bo indeks spadł o 12,5 proc. Skąd ta rozbieżność?\nPolskie banki spadły mniej niż w Europie, gdzie korekta sięgnęła 30 proc., więc na notowania naszych spółek wpłynęły czynniki zewnętrzne. Poza tym według mnie notowania polskich banków były za wysokie, indeks mocno rósł jesienią 2017 r., aż do połowy stycznia 2018 r. Wtedy nie miałem żadnej rekomendacji „kupuj", było pół na pół „sprzedaj" i „neutralnie". Teraz przeważają u mnie „kupuj", mam jedynie dwie rekomendacje „sprzedaj". Kursy spadły nieco ponad 10 proc., wyniki urosły o prawie 10 proc., czyli w uproszczeniu mniej więcej o 20 proc. wskaźniki wyceny się poprawiły. W świetle prognozy makroekonomicznej naszego banku, dość pozytywnej, bo zakładającej 4-proc. wzrost gospodarczy w 2019 r. i podwyżkę stóp procentowych w 2020 r., oceniam te wyceny za atrakcyjne. Jednak istnieją dodatkowe czynniki ryzyka, między innymi polityczne, co wymaga odpowiedniej selekcji.\nCo do zasady wystrzegam się banków państwowych. Nie chodzi tylko o to, że inwestorzy patrząc na to co dzieje się ze spółkami energetycznymi mogą zacząć się zastanawiać czy politycy nakażą także i państwowym bankom, aby sprawiły, że ich klienci przed wyborami będą mogli „poczuć się szczęśliwie". Ale na pewno za rok będzie nowy rząd, być może z tą samą partią, ale formalnie rząd będzie nowy, być może z innymi ministrami. To zawsze wywołuje pewne roszady, również w spółkach kontrolowanych przez państwo. Niepewność personalna w spółkach państwowych, także tych bankowych, jest gwarantowana.\nA co z bankami prywatnymi?\nWydaje mi się, że rok 2019 będzie dobry dla Santander Banku Polska, którego wyniki w 2018 r. były obciążone przygotowaniem do fuzji z częścią detaliczną Deutsche Banku Polska. Liczę, że szybko w nowym roku będziemy widzieć pozytywne efekty tego połączenia. W trakcie 2018 r. zmieniłem postrzeganie Millennium. Zawsze lubiłem ten bank i doceniałem jakość jego oferty detalicznej, przemiany modelu biznesowego, postawienie na relację z klientami. Jednak uważałem, że od strony inwestorskiej jest słabym wyborem ze względu na duży udział kredytów frankowych, który uniemożliwiał wypłatę dużych dywidend i powodował przekapitalizowanie tego banku. Ale zapowiedziany zakup Euro Banku zmienia sytuację. Nie dość że Millennium stanie się większy, a w dobie cyfryzacji wielkość ma znaczenie, to w dodatku nadmierne kapitały nadwyżkowe zaczynają lepiej pracować. Millennium w przeciwieństwie do SBP nie będzie musiał uzupełniać depozytów, więc fuzja nie powinna mieć negatywnego wpływu na zyskowność banku przed połączeniem, a po nim powinniśmy szybko zobaczyć pozytywne efekty. Obie instytucje są do siebie dobrze dopasowane, Millennium jest sprawne pod względem udzielania kredytów niehipotecznych własnym klientom, ale ciężko przebiegały próby pożyczenia klientom zewnętrznym. Potrafi to robić EuroBank, więc Millennium zwiększy swój udział rynkowy w kredytach niezabezpieczonych.\nING Bank Śląski przejmie 45 proc. udziałów w NN Invetment Partners TFI. Jak pan ocenia tę transakcję?\nRozumiem ją głównie jako odpowiedź na wyzwania związane z MIFID 2, który powoduje, że trudno zarobić na pośrednictwie, więc banki chcą mieć udziały w TFI. Druga kwestia regulacyjna to PSD2, które formalnie już obowiązuje, ale praktycznie wejdzie w życie w połowie 2019 r. Ta dyrektywa wprowadzi otwartą bankowość i spowoduje konieczność dalszych inwestycji w technologie cyfrowe. Inwestować muszą wszystkie banki, koszty rosną wszystkim, ale te bardziej tradycyjne banki mają jeszcze parę oddziałów do zamknięcia i tam mogą szukać oszczędności. Banki cyfrowe nie mogły już doszukać się oszczędności w tym zakresie, więc cyfrowi liderzy jak mBank i Śląski zaskoczyły wzrostem kosztów w 2018 r.\nJakich wyników sektora należy się spodziewać w przyszłym roku?\nZdecydowanie nadal motorem wzrostu będzie wynik odsetkowy, bo wynik z opłat i prowizji jest pod naporem regulacji, takich jak MIFID 2, ale większe znaczenie ma to co dzieje się na rynku kapitałowym. Rynek jest w bardzo złej kondycji po ostatnich aferach, choć pewną szansą na przełom są Pracownicze Plany Kapitałowe. To smutny paradoks że to, na co rynek może liczyć jest „zmuszanie" ludzi do finansowania, cały pomysł na rynek kapitałowy w Polsce sprowadza się do tego, aby zmusić ludzi do inwestowania przez OFE, a gdy przestano ich zmuszać, przestali inwestować. Z drugiej strony jeśli jest jakaś chęć działania, to regulacje tłumią te inicjatywy. Przykładem mogą być Fundusze Inwestycyjne Zamknięte, które rozkwitły z powodu większych trudności z utworzeniem funduszy otwartych, bardziej transparentnych. Później pojawiły się przez to wypaczenia i zamiast cofnąć się do źródeł, regulatorzy próbują dociskać gorset regulacyjny nie rozumiejąc, że to droga donikąd.\nJak na nastroje wobec polskich banków będzie wpływać kwestia afery taśmowej KNF?\nPrzy okazji tej afery pojawił się w dyskusji termin „resolution", czyli uporządkowanej upadłości banków. Większość inwestorów nie zgłębiła tego tematu, a może być to czarny łabędź w nowym roku. Możemy resolution porównać do wywłaszczenia, które może być przeprowadzone na cel publiczny za odpowiednim odszkodowaniem. Tak samo unijni regulatorzy wymyślili, że skoro niektóre banki mają w problemach, nie można dopuścić do ich upadłości, jeśli przemawia za tym interes publiczny. Wtedy organ administracyjny wkroczyć i przeprowadzić ten proces po swojemu, szybko, ale właściciele i interesariusze takiego banku, np. obligatariusze i inni wierzyciele, nie mogą być potraktowanie gorzej niż w przypadku zwykłej, cywilno-prawnej procedury upadłości mającej zabezpieczać prawa własności wszystkich. Tak samo resolution może być wdrożone, jeśli KNF stwierdzi, że są takie przesłanki a BFG podejmie taką decyzję jeśli jest interes publiczny, rusza proces przejęcia banku lub utworzenia instytucji pomostowej, żeby zapewnić jego ciągłość działania.\nJednak polskie przepisy nie są doskonałym tłumaczeniem angielskiej wersji. W angielskiej wersji czytamy, że wdrażanie resolution następuje w sytuacji „fail or likely to fail", czyli gdy bank upadnie lub najprawdopodobniej upadnie. Te drugie określane są jako sytuacje, gdy zachodzą obiektywne przesłanki, że coś się zdarzy w bliskiej przeszłości. Jednak w polskim tłumaczeniu jest zapisane, że coś się zdarzy, bez „obiektywne" i bez „bliskiej przyszłości". Paradoks polega na tym, że kiedyś mogło to dawać decydentom poczucie większej swobody, bo łatwiej im było uzasadnić taką decyzję, to w zastanówmy się co to oznacza w sytuacji, gdy stare władze KNF zostały oskarżone o niepodjęcie działań we właściwym czasie (SKOK Wołomin – red.). To zwiększa okres, w którym ktoś po latach może powiedzieć, że można już było podjąć działania wcześniej, bo ustawa polska mówi, że trzeba działać „jeśli może się zdarzyć w przyszłości". Inwestorzy muszą podejmować decyzje w takiej niepewności regulacyjnej.\nJak może zachowywać się indeks bankowy w 2019 roku?\nMam więcej rekomendacji pozytywnych, więc to ogranicza pole moich odpowiedzi. Poza tym muszę bazować na prognozach naszych makroekonomistów i nie jestem w stanie wycenić wspomnianych wcześniej ryzyk. Rekomendacje nigdy nie są jednowymiarowe. Moje spojrzenie jest pozytywne, ale są istotne ryzyka natury polityczno-regulacyjnej.\nPolitycy obiecują frankowiczom od paru lat ustawę frankową, a w 2019 r. odbędą się wybory parlamentarne...\nNa pewno ryzyko jest większe, że może zostać przeprowadzone jakieś rozwiązanie właśnie w 2019 roku. Jednak mam nadzieję, że politycy zadowolą się „robieniem wrażenia" niż podjęciem decyzji, które będą miały wyraźnie negatywny wpływ na wyniki banków. Jednak nie możemy zapominać, że w świetle ubiegłorocznej uchwały Sądu Najwyższego dochodzenie roszczeń przez niezadowolonych kredytobiorców jest dużo łatwiejsze niż wcześniej. Dlatego możemy mieć coraz więcej, choć głównie nieprawomocnych, wyroków na korzyść klientów.\nZarobić można było dzięki obligacjom i surowcom


Historia i sztuka | Blog historyczny Agnieszki Fulińskiej w blogosferze Historia.org.pl\nOpublikowano: 08.03.2015, 9:45\nEliza czyli girl power\nDzień Kobiet już dawno nie kojarzy się z oficjalnymi obchodami i obowiązkowym goździkiem. Coraz częściej dzisiejsze święto staje się okazją do przypominania sylwetek nieprzeciętnych kobiet z czasów mniej lub bardziej odległych. Gdybym była socjologiem-historykiem, to może zrobiłabym odpowiedni sondaż, żeby sprawdzić, czy dobrze mi się wydaje, iż Eliza, Wielka Księżna Toskanii w latach 1809-14, a wcześniej od 1805 księżna Piombino i Lukki, jest najmniej znaną osobą z rodzeństwa Napoleona Bonaparte. Joseph, Louis i Jerôme (tak, zdaję sobie sprawę z niekonsekwencji...\nOpublikowano: 07.03.2015, 21:31\nAlessandro Manzoni 1785 / Golfe Juan 1815\nDziś urodziny (230) Alessandro Manzoniego, włoskiego poety i powieściopisarza, którego twórczość miała ogromne znaczenie dla Risorgimenta. Na tym blogu trochę nie wypadałoby go nie upamiętnić: jednym z jego najważniejszych utworów jest Il cinque maggio – oda napisana między 16 a 19 lipca, natychmiast po tym, jak poeta dowiedział się o śmierci Napoleona na wyspie św. Heleny (stąd tytuł: Piąty maja). Wedle anegdoty ciężarna żona pomagała mu w tym dziele przygrywając podniosłe melodie na fortepianie. Oda Manzoniego – ukazująca wygnanego cesarza w mesjańskim...\nPodejrzewam, że każdy, kto nie ma autentycznego wrodzonego talentu artystycznego, poległ kiedyś w swoim życiu na próbie narysowania konia. Koń to naprawdę trudne zwierzę do sportretowania – a może mamy tego świadomość dlatego, że koni w sztuce jest chyba więcej niż jakichkolwiek innych zwierząt, więc łatwiej spotkać się z nieudanymi próbami? No i oczywiście tytułowe: wszyscy (w każdym razie w naszym kręgu kulturowym) wiemy, jak koń wygląda… O wielu dziełach sztuki przedstawiających (lub tylko zawierających) konie można by osobne notki pisać, o rozmaitych...\nOpublikowano: 03.03.2015, 18:08\nJeszcze przez kilka dni (do 8 marca) można w krakowskim Międzynarodowym Centrum Kultury oglądać wystawę „Mit Galicji”. Wybierałam się na nią od dawna, ciągle się nie składało, potem znajomy zniechęcił mnie trochę, mówiąc, że nic tam ciekawego nie ma, same stare pocztówki i reprodukcje. To drugie trochę prawda, ale pocztówek akurat tam jak na lekarstwo, jeśli w ogóle. Reprodukcje to trochę zmora, przyznaję, zwłaszcza kiedy oryginały należą do Biblioteki Jagiellońskiej lub muzeum w Tarnowie, a nie trzeba ich sprowadzać za ciężkie pieniądze ubezpieczeniowe...\nOpublikowano: 01.03.2015, 17:40\nPrzyjaciółka, która jest mistrzynią wynajdywania rocznic, powiadomiła mnie właśnie, że dziś jest jedna z hipotetycznych rocznic zakończenia wojny między Rzymianami i Sabinami, zapoczątkowanej słynnym „porwaniem Sabinek” przez Rzymian. Wedle rzymskiej rachuby lat miało mieć ono miejsce w 750 p.n.e., trzy lata po założeniu Rzymu przez Romulusa, wśród którego towarzyszy zdecydowanie przeważali mężczyźni. Większość populacji Rzymu stanowili mężczyźni, usiłowali więc w drodze negocjacji uzyskać żony od sąsiadującego z nimi ludu, a kiedy to zawiodło, zdesperowani...\nOpublikowano: 28.02.2015, 15:02\nW 1804 roku przeorganizowana dopiero co przez Dominique Vivant Denona (głównego autora słynnej Description de l’Égypte) paryska Mennica Medali wybiła medal, który moim skromnym zdaniem powinien być przedmiotem zawiści współczesnych copywriterów, jeśli chodzi o pomysłowość przekazu. Medal ten został wydany jako zachęta do powszechnych szczepień przeciwko ospie prawdziwej (czarnej) – konkretnie była to metoda zwana wakcynacją, opracowana w 1796 r. przez brytyjskiego przyrodnika i lekarza Edwarda Jennera, w Anglii na uznanie jej skuteczności i odpowiednią ustawę...\n200 lat temu Napoleon w tajemnicy przed Anglikami uciekł z Elby. Moje wrażenia z kolejnych pobytów na tej wyspie streszczają się w tytule notki, który moim skromnym zdaniem byłby dla niej idealnym hasłem reklamowym. Elba jest maleńka (samochodem da się ją objechać w jeden dzień, chyba że chce się cokolwiek pozwiedzać – nawet wtedy na podstawowy szlak wystarczą trzy dni), ale niezwykle piękna, a Portoferraio łączy urok sennego południowego miasteczka z poczuciem, że oddycha się tam historią. Dziesięć miesięcy temu udało mi się powrócić tam na pierwsze dni maja,...\nOpublikowano: 22.02.2015, 12:13\nKod Upiora w operze czyli co może tkwić w szczegółach\nKiedy Gaston Leroux wydał w 1910 r. jedyne swoje dzieło z kilkudziesięciu, które przetrwało próbę czasu (dzięki filmowi w dużej mierze), umieścił główną akcję Upiora opery „trzydzieści lat temu” czyli w latach ’80 XIX w. Umieścił ją również w ukończonym już budynku opery znanym później jako Palais Garnier, czyli po roku 1875. Jak twierdzą fani tej powieści i jej musicalowej adaptacji, którzy rozkładają tekst na części pierwsze, nie da się całkiem dokładnie ustalić daty, ponieważ szczegóły nie zgadzają się z tym, co wiemy np. na temat repertuaru...\nHistoria, Rocznice, Sztuka\nOpublikowano: 18.02.2015, 11:29\nAlessandro Volta 1801\n18 lutego 1745 w miasteczku Como nad jeziorem o tej samej nazwie w północnej Italii urodził się jeden z największych fizyków wszech czasów, Alessandro Volta. W 1801 roku, konkretnie 7 listopada, prezentował swój wynalazek „stosu elektrycznego” (ogniwa) w Institut de France, w obecności ówczesnego Pierwszego Konsula Napoleona Bonaparte. Został następnie odznaczony złotym medalem za zasługi naukowe, a po utworzeniu przez Napoleona, już jako cesarza Francuzów Królestwa Italii, otrzymał kolejno w 1805 roku pensję roczną, order kawalerski Legii Honorowej i order Korony...\nOpublikowano: 18.02.2015, 1:10\nBlog w i z podróży – tytułem wstępu\nTen blog miał być oryginalnie przeniesieniem na wygodniejszą i specjalistyczną platformę idei bloga tumblerowo-google’owego „Journey through Napoleonic Europe„, który z kolei był planowany trochę jako uzupełnienie przewodnika „Le Guide Napoléon. 4000 lieux pour revivre l’épopée” A .Chappeta, R. Martina i A. Pigearda – książki niezwykle cennej, ale też momentami bardzo niedokładnej oraz czasem po prostu zdezaktualizowanej (rok wydania 2005). Przewodnik ten ponadto jest nastawiony w dużej mierze na kwestie militarne i stricte historyczne...


Listopad 2014 - Strona 3 z 3 - Loveliness.pl\nCurrently Browsing: Listopad 2014\nDziś przedstawiam Wam kolejną pomadkę Mac, w której zakochałam się od pierwszego nałożenia. Flamingo to piękny róż z ciepłymi tonami koralowo-brzoskwiniowymi. Wykończenie lustre, które ma dawać efekt błyszczyka.\n… czyli październikowe zużycia. Będzie krótko i na temat.


Marcelina Wiśniowska – miniwersja.pl\nAbout Marcelina Wiśniowska\nPosts by Marcelina Wiśniowska:\nMarcelina Wiśniowska Styl życia\tbalance, minimalizm, miniwersja, równowaga w pracy, równowaga w pracy i w domu, równowaga w życiu, work life balance\t0\nMarcelina Wiśniowska Styl życia\t26 lekcji na 26 urodziny, 26 urodziny, lekcje życiowe, minimalizm, miniwersja, moje życiowe lekcje, urodziny, urodziny miniwersja\t0\nW piątek skończyłam 26 lat i chociaż to żadna okrągła suma to stwierdziłam, że i tak podzielę się z Wami tym, czego nauczyłam się przez ten czas. Tak naprawdę uczę się bez przerwy czegoś o sobie, o ludziach, o życiu i chociaż może to brzmieć dla niektórych górnolotnie, to tak właśnie jest. Każdy z nas tego doświadcza, tylko nie każdy jest tego świadomy. Nie każdy daje sobie czas i możliwość, by się nad tym zastanowić. A to naprawdę świetna sprawa, od czasu do czasu przeanalizować swoje życie i uświadomić sobie jak wiele się już nauczyliśmy, ile życiowych lekcji odbyliśmy. Przypomnieć sobie o tym, co ukształtowało nasz charakter i spowodowało, że my to właśnie MY!\n1.Czas jest bardzo cenny, wykorzystaj go dobrze.\n3.Nie porównuj siebie do innych i nie próbuj udawać kogoś kim nie jesteś. To bezsensu!\n4.Nie wszyscy cię polubią. Nie muszą.\n5.Prawdziwe szczęście nie pochodzi z dóbr materialnych.\n6.Radość dają nowe doświadczenia, przeżycia, bliscy nam ludzie, podróże.\n7.Nie bądź dla siebie taki surowy, wyluzuj. Podchodź z dystansem do swoich niedoskonałości i potknięć.\n8.Nie myśl o tym co powiedzą inni. Rób to co uważasz za słuszne i co podpowiada Ci serce.\n9.Zdrowie jest najważniejsze. Powinniśmy traktować go priorytetowo i dbać o siebie najlepiej jak potrafimy.\n10.Jesteś tym, co jesz i nakładasz na skórę.\n11.Bądź wdzięczny za to co masz. To te małe rzeczy tworzą coś większego i sprawiają, że czujemy się szczęśliwsi.\n12.Nigdy nie lekceważ potęgi dobrego snu.\n13.To w porządku, jeśli jeszcze nie wiesz, co chcesz robić w swoim życiu. Robienie tego, co nas uszczęśliwia, sprawia, że zmierzamy we właściwym kierunku. Reszta wyjdzie w trakcie.\n14.Im mniej rzeczy posiadasz, tym spokojniej żyjesz.\n15.W życiu trzeba wyznaczać sobie cele i zdefiniować marzenia. Dzięki temu wiemy do czego dążymy.\n16.Próbuj nowych rzeczy. Wyjdź ze swojej strefy komfortu i działaj.\n17. Sam musisz uwolnić się od negatywnych emocji, ludzi i sytuacji.\n18.Nie zawsze musisz być super produktywny, czasem potrzeba odrobiny lenistwa.\n19.To w porządku czasem powiedzieć „nie”\n20.Ty wiesz najlepiej co jest dla Ciebie dobre.\n21.Wytrwałość to klucz do sukcesu.\n22.Zmiany są nieuniknione. Takie jest życie.\n23.Strach ma wielkie oczy, ale kiedy się odważysz okazuje się, że nie było aż tak źle.\n24.Marzenia się spełnia.\n25.Narzekaniem niczego nie zmienisz.\n26.Zacznij działać, zamiast o tym mówić!\nJakie są Wasze najważniejsze życiowe lekcje? Podzielcie się w komentarzach!\nMarcelina Wiśniowska Organizacja\tjak się zorganizować, mentalne nastawienie, minimalimz, miniwersja, nowy rok nowa ja, organizacja, organizacja życia, zorganizuj się w 2019 roku\t0\nMarcelina Wiśniowska Organizacja\tminimalizm, minimalizmnacodzien, porzadek, porządki, sprzatanie, szybkieporzadki, toulatwicisprzatanie\t0


„Efekt pasażu” — SZUM\nFragment okładki książki Romana Lewandowskiego „Efekt pasażu. Konfrontacje i negocjacje tożsamości we współczesnych praktykach artystycznych”, wyd. ASP Katowice\nW świecie globalnej komunikacji praktyki artystyczne Zachodu w połowie XX w. stopniowo zaczęły być coraz wyraziściej przyswajane prze kultury innych regionów; z tego samego też powodu – choć nie jest to jedyna przyczyna – nastąpiło sprzężenie zwrotne i dzisiaj uwidacznia się również proces dokładnie odwrotny.\nJakkolwiek proces tworzenia i adaptowania się naszej cywilizacji na przestrzeni minionych kilkudziesięciu tysięcy lat doskonale unaoczniają dokonania i wynalazki technologiczne, to jednak w sferze czysto prymarnej jest on – jak się wydaje – przede wszystkim artykulacją konstytuowania się ludzkiej podmiotowości. Koncepcja podmiotu i jego tożsamości – z genealogicznego i filozoficznego punktu widzenia – jako idea ujawniała się skokowo oraz powoli dopiero od wczesnej starożytności. To właśnie w Filozofii pierwszej Arystotelesa, którą później komentatorzy opatrzyli tytułem Metafizyka, pojawił się po raz pierwszy termin hypokeimenon [gr., podmiot], który miał dookreślać metafizyczne podłoże i zarazem objaśniać pojęcie ousia [łac. substantia]. Tak rozumiany podmiot posiadał wszakże nacechowanie logiczne oraz ontologiczne i – co więcej – nie odnosił się do samego człowieka, ale do całego wszechświata. Od tego kosmocentrycznego modelu Arystotelesa niewiele – w antropologicznym rozumieniu – różnił się teocentryczny podmiot średniowiecznej filozofii chrześcijańskiej. Dlatego dla współczesnego postrzegania podmiotowości decydujący okazał się dopiero dokonany przez René Descartes’azwrot epistemologiczny, którego konsekwencją stało się utożsamienie idei podmiotu z człowiekiem. Ujmując rzecz najkrócej – kartezjańska jednostkowa świadomość (res cogitans) to istota myśląca, która jest przeciwstawiona ciału (res extensa), co w konsekwencji zrodziło metafizyczny dualizm. W koncepcji tej autorRozprawy o metodzie akcentuje jednak prymat substancjalności, ponieważ – jak sam pisze – „jestem substancją, której całą istotą, czyli naturą, jest jeno myślenie, i która, aby istnieć, nie potrzebuje żadnego miejsca, ani nie zależy od żadnej rzeczy materialnej; tak, iż owo ja, to znaczy dusza, przez którą jestem tym, czym jestem, jest całkowicie odrębna od ciała, a nawet jest łatwiejsza do poznania niż ono, i że gdyby nawet ono nie istniało, byłaby i tak wszystkim, czym jest”.\nDualistyczny wyłom, dokonany przez Kartezjusza, stworzył fundamenty pod podmiotowość postrzeganą odtąd jako konstytutywna i dystynktywna cecha ludzkiej jednostki. Model ten zarazem był inicjacją klasycznej idei podmiotowości, która przez długi czas wydawała się być koherentną figurą, jakkolwiek pojawiały się w niej próby zakwestionowania poszczególnych jego aspektów – np. w empiryzmie i ewolucjonizmie (John Locke, Auguste Comte, David Hume). Propozycję przełamania owego impasu stanowiła bezsprzecznie idea podmiotu transcendentalnego Immanuela Kanta, którego intencją było zażegnanie skrajności empiryzmu i racjonalizmu, a także koncepcja Georga Wilhelma FriedrichaHegla utożsamiającego człowieka z myślącym rozumem. „Człowiek– jak pisał autor Fenomenologii ducha– jest myśleniem samym w sobie. […] Człowiek sam jest myśleniem, istnieje jako istota myśląca, myślenie jest jego egzystencją i rzeczywistością”.\nEpoka Oświecenia to okres, w którym w Europie zaczął się formować zalążek nowoczesności, a w jej kulturowym obrębie wyraźnie wykształcała się jednolita matryca podmiotowości, która – jak zauważa Tomasz Kitliński – powielała „model jednolitego, stałego, niepodzielnego i zamkniętego podmiotu, identycznego i tożsamego wobec siebie, oddzielonego od tego, co obce i odmienne. Taka homogeniczna koncepcja subiektywności kontynuowana jest jako«pierwsza osoba»Kartezjusza, «jaźń»Fichtego i «ego transcendentalne»Husserla, a także występujące we współczesnych naukach kognitywnych utożsamienie myślenia z podmiotowością. Jest to paradygmat zrównujący podmiotowość, racjonalność i język”.\nNiezależnie od tego ów racjonalistycznie konstruowany projekt tożsamościowy pozyskiwał wsparcie ze strony dynamicznie rozwijającej się w XVII w. nauki, żeby tylko wspomnieć o Newtonowskiej fizyce, która reinterpretowała zasady mechaniki, oraz o zaprezentowanej przez Thomasa Hobbes’a wizji narodowego państwa jako nowej filozofii polityki.\nZarówno nurt strukturalizmu jak i cała formacja poststrukturalna w sensie antropologicznym dość konsekwentnie wpisywały się w upowszechniającą się po II wojnie światowej doktrynę posthumanizmu. Z jednej strony była ona bowiem reperkusją niedawnych, globalnych wydarzeń wojennych, które mocno zachwiały wiarą w człowieka, z drugiej zaś – odwoływały się do gwałtownie rozwijającej się technicyzacji życia i nowatorskich rozwiązań oferowanych m.in. przez inżynierię genetyczną.\nPerspektywa ta – jak się wydaje – przez długi czas dość klarownie tłumaczyła miejsce człowieka we wszechświecie, jednak równocześnie permanentnie zaklinała też wiarę w język i tożsamość podmiotu, chociaż trzeba przyznać, że na aspekt jego fragmentaryzacji w kontekście „przywrócenia” domniemanej jedności zwracał już uwagę Friedrich Schiller w 1795 r., pisząc w swych pismach estetycznych, że człowiek „rozwija się jedynie jako fragment”. Ostatecznie punktem zwrotnym i właściwą dekonstrukcją tego paradygmatu okazały się dopiero pisma „mistrzów podejrzeń” – Karola Marksa, Fryderyka Nietzschego oraz Zygmunta Freuda, którzy poddali hermeneutycznej redukcji spuściznę Kantowskiego i Heglowskiego idealizmu. Dla dyskursu podmiotowości szczególnie wiążące okazały się być tezy Nietzschego, który zapewne był pierwszym autorem jednoznacznie kwalifikującym podmiot i samoświadomość jako wyabstrahowane fikcje. I jakkolwiek autor Woli mocy artykułował na pozór „mocną” i monadyczną podmiotowość, będącą reperkusją woli stawania się („życie samo jest wolą mocy”), to jednak uobecniający się w niej dukt procesualności i zmienności, siłą rzeczy, determinował jej iluzoryczny status. Stąd Nietzsche podważa realny byt podmiotowości i wskazuje na jej semantyczny rodowód („«ja»jako podmiot jest warunkiem orzeczenia «myślę»”).\nNa uwikłanie tożsamości w język i semantyczne gry, a także w sferę ludzkiej cielesności (którą Kartezjusz i jego następcy skutecznie i na długo odseparowali od umysłu), ponownie zwrócił uwagę dyskurs dwudziestowiecznej psychoanalizy, czemu wyraz szczególnie dawali Zygmunt Freud, Carl Gustav Jung, Jacques Lacan i Julia Kristeva. Ten też kompleks zagadnień teoretycznych inicjuje metodologię i analizę obszaru badawczego, które stały się punktem wyjścia dla współczesnych dywagacji tożsamościowych w niniejszej publikacji.\nNiniejsza książka składa się z siedmiu części i zakończenia stanowiącego formę otwartej konkluzji. W części I pt. Panoptikum podmiotowości, czyli wybrane dzieje pojęcia tożsamości w kontekście zmiennych paradygmatów wiedzy – od XX do XXI wieku starałem się naszkicować panoramę figur tożsamościowych, które pozyskały swą konstytutywną i inspirującą dla mnie formę w dyskursie psychoanalizy, a także w filozofii, socjologii oraz w dyscyplinach pokrewnych na tle ustawicznie redefiniowanych idiomatów racjonalności. Pragnę w tym miejscu nadmienić, że przez paradygmat wiedzy rozumiem rezultat zastosowania uogólnionych metod naukowych, które mają zgodnie z intencjami jego autorów służyć w ramach jakiejś dyscypliny do osiągnięcia określonych rezultatów badawczych.\nPonieważ żyjemy dziś w świecie zdominowanym przez kulturową zmianę i równie gwałtownie zmieniające się technologie, paradygmaty okazują się zmienne i procesualne. Tak zresztą było w przypadku twórców psychoanalizy. Pionierskie badania Freuda, którego wielkim wkładem była praktyka kliniczna, realizowana na bazie stworzonego przezeń strukturalnego modelu ludzkiego umysłu, kilkanaście lat później zostały zmodyfikowane przez Carla Gustava Junga i uzupełnione o teorię nieświadomości zbiorowej i archetypów. Ich kontynuator, Jacques Lacan włączył do koncepcji podmiotowości tzw. fazę lustra, zaś w ramach stworzonej przezeń typologii opisał trzy porządki rzeczywistości podmiotu: Symboliczne, Wyobrażeniowe oraz Realne. One z kolei zostały poddane dalszej analizie przez Julię Kristevę, która zredefiniowała je i opisała jako model balansowania podmiotu pomiędzy tym, co semiotyczne, a tym, co symboliczne.\nW tym samym czasie – niezależnie od psychocieleśnieinterpretowanego oglądu podmiotowości – niezwykle doniosła okazała się perspektywa hermeneutyczna i egzystencjalna, przedstawiona przez Martina Heideggera, Jean-Paul Sartre’a oraz Emmanuela Levinasa, a także równie istotne – ujęcie językowe, prezentowane w pismach Ludwiga Wittgensteina czy Hansa-Georga Gadamera. Należy jednak podkreślić, że przy zrozumiałych odmiennościach tych interpretacji podmiotowość z reguły okazywała się być funkcją bądź pochodną języka, władzy oraz wiedzy. Semantyczne i semiotyczne stanowisko – za sprawą strukturalizmu Claude’aLévi-Straussa, a później poststrukturalizmu – doprowadziło w końcu do dekonstrukcji, rozproszenia bądź tzw. „śmierci” podmiotu. Jednymi z bardziej spektakularnych opusów tego kryzysu były wczesne publikacje Michela Foucaulta, w których ich „autor” obwieścił, że człowiek jest „wynalazkiem humanistyki”, i że jego „historia – […] jest krótka. A koniec być może bliski”. […] Możemy założyć, że człowiek zniknie, niczym oblicze z piasku na brzegu morza”.\nZ tezami autora Archeologii wiedzyczęściowo zbiegają się rozważania Jacquesa Derridy reflektującego (nie)obecność śladu i podmiotu, a także wizja „bankructwa przedstawienia” i „utrata tożsamości” w myśli Gillesa Deleuze’a.Korespondujące z nimi koncepcje pojawiły się również w pismach Rolanda Barthes’a czy Richarda Rorty’ego, w których figura „autora” jest reprezentowana przez strukturalne i tekstualne konwencje. Należy tutaj jednak zaznaczyć, że skądinąd symptomatyczne figury „słabego podmiotu (Gianni Vattimo), „śmierci” człowieka (Foucault) bądź „śmierci” autora (Barthes), a nawet „kres” człowieka (Derrida) nie stanowiły – jak się niekiedy dziś komentuje – ani próby fundamentalnego przekreślenia zachodniej metafizyki ani też ubezwłasnowolnienia tegoż podmiotu. Jest – jak trafnie zauważa Anna Burzyńska – „Wręcz odwrotnie – znaczyło to zerwanie z ujęciem podmiotu jako statycznej, uniwersalnej i raz na zawsze ustalonej niezmiennej kategorii, a w zamian przejście do ujmowania go w jego zmienności (historycznej, kulturowej, społecznej itp.), a także do badania jego nieustannego wytwarzania i odtwarzania się w rozmaitych praktykach, zdarzeniach i doświadczeniach”.\nWe wspomnianym zwrocie najwyraźniej chodziło o poszerzenie pola aktywności i performatyzację podmiotu. Musimy pamiętać, że zarówno nurt strukturalizmu jak i cała formacja poststrukturalna w sensie antropologicznym dość konsekwentnie wpisywały się w upowszechniającą się po II wojnie światowej doktrynę posthumanizmu. Z jednej strony była ona bowiem reperkusją niedawnych, globalnych wydarzeń wojennych, które mocno zachwiały wiarą w człowieka, z drugiej zaś – odwoływały się do gwałtownie rozwijającej się technicyzacji życia i nowatorskich rozwiązań oferowanych m.in. przez inżynierię genetyczną. Stąd w rozważaniach teoretyków tych nowych dyskursów, uwzględniających już zachodzące w świecie bio-transfiguracje – siłą rzeczy – musiały pojawić się nowe tropy i figury. Dlatego być może – jak pisze Monika Bakke – „to nie postczłowiek jest tym, który nadchodzi, ale zdecentrowany człowiek – biologiczny organizm ulokowany w sieci witalnych współzależności z nie-ludzkimi formami życia i technologiami”. W związku z czym „w perspektywie posthumanizmu, będącego konkretnie historycznie i geograficznie ulokowaną teorią i praktyką bycia w świecie,człowiek nie znika,choć niewątpliwie znacznemu osłabieniu ulega jego pozycja jako istoty uprzywilejowanej ze względu na przynależność gatunkową. […] Jednocześnie wyraźnie już wyłania się ludzka forma życia, akceptująca siebie jako część świata większego niż ludzki, który jednak nie jest boski, ale nieśmiertelnie nie-ludzki”. Ta cokolwiek szokująca optyka przypomina nam po raz kolejny w historii, że w hierarchii życia i tożsamościowych gier człowiek – mimo swych uzurpacji – „zawsze jest własnym kresem, czyli kresem tego, co jego własne”.\nNiezwykle interesująco przedstawia się również dyskurs artystyczny koncentrujący się na obszarach pozakulturowych. Pojawia się bowiem coraz więcej dzieł, które opisują nową sieć powiązań natury z biotechnologiami oraz technosferą. Ten typ narracji egzemplifikuje twórczość artystów tak rozbieżnych w swoich motywacjach, jak Teresa Murak, Oleg Kulik, Damien Hirst czy Olafur Eliasson.\nZarysowany tutaj obszar dysput tożsamościowych, prowadzonych w dwudziestowiecznym dyskursie humanistycznym, naturalnie pozyskiwał swoją rozległą i różnorodną egzemplifikację na obszarze sztuk wizualnych. Jest to problematyka – zwłaszcza z środkowoeuropejskiego punktu widzenia – stosunkowo mało (bądź tylko selektywnie) rozpoznana. Oczywiście – zaprezentowanie możliwie panoramicznej (choć – siłą rzeczy – subiektywnej i komparatystycznej) ikonografii współczesnej podmiotowości w kontekście antropologii tożsamości nie może być zamierzeniem roszczącym sobie pretensje do holistycznego i obiektywnego oglądu. Dlatego też w tym przypadku obszarem badań i kwerendy stała się przede wszystkim sztuka wywodząca się z euro-amerykańskiego kręgu kulturowego, ponieważ jej manifestacje, porażki i dokonania są najlepiej i w miarę systematycznie udokumentowane. Dorobek artystyczny krajów niegdyś kolonizowanych i z założenia sytuowanych, jako peryferyjne i/lub orientalne (w pejoratywnym i deprecjonującym je rozumieniu), wymaga jeszcze ogromnej pracy badawczej, którą przeprowadzić powinni zarówno historycy sztuki, jak etnografowie, socjolodzy czy antropolodzy reprezentujący różne kraje i różne szkoły badawcze. Z drugiej strony – musimy mieć świadomość, że w świecie globalnej komunikacji praktyki artystyczne Zachodu w połowie XX w. stopniowo zaczęły być coraz wyraziściej przyswajane prze kultury innych regionów; z tego samego też powodu – choć nie jest to jedyna przyczyna – nastąpiło sprzężenie zwrotne i dzisiaj uwidacznia się również proces dokładnie odwrotny. Mechanizm ten odzwierciedla zresztą globalizacja i glokalizacja z całym repertuarem ich pozytywnego i negatywnego inwentarza. W rezultacie intensywnego transferu mediów i idei, jaki dzisiaj ma miejsce, można wszakże pokusić się o odnalezienie i opisanie wspólnych matryc, inspiracji i dialogiczności, ale także pola konfliktu, co też starałem się w swojej książce udokumentować.\nCzęść II niniejszej publikacji przynosi zatem zarys i model artystycznych strategii, które były poddawane zmianom i redefinicjom. Proces ten miał charakter procesualny. Stąd twórczość kubistów i konstruktywistów obrazuje eliminację indywidualnego podmiotu na rzecz formalizmu, idei bądź ideologii. Z kolei dadaizm – za sprawą proklamacji ready-made– prezentuje kryzys klasycznej referencji, zaś wystąpienia samego Marcela Duchampa (aliasRrose Sélavy) podważają genderowo konturowaną tożsamość. Powstały w latach 20. ruch surrealizmu penetruje światy nadrealne i włącza automatyzm jako procedurę zapisu podświadomości. Ten ostatni aspekt ujawnia się również w gestualności action painting autoryzowanej przez Jacksona Pollocka. Interwał drugiej awangardy przynosi dalszą dekonstrukcję podmiotowości, która w strategiach Johna Cage’a administruje przypadkiem, w happeningu zostaje uprzedmiotowiona, zaś w fluxusie staje się anonimowa bądź kolektywna. Podświadomość zbiorowa i artykulacja archetypów jest immanentną częścią wypowiedzi akcjonistów wiedeńskich czy „szamańskich” wystąpień Josepha Beuysa. Podobna dykcja matrycowania uniwersalnych kodów językowych znajdzie swój wyraz w sztuce ziemi. Jednak ostateczne podważenie figury indywidualnej podmiotowości przynosi minimalizm, stanowiący przysłowiową „śmierć” autora i „narodziny” oglądającego oraz interaktywnego odbiorcy, co jest m.in. reperkusją przewrotu językowego w humanistyce. Podobne strategie obserwujemy również w sztuce „opcji zerowej” oraz konceptualizmie, gdzie podmiot jest już tylko inicjatorem i współuczestnikiem odgrywanych gier językowych. Postmodernistyczna persona najczęściej ukrywa się lustrzanych odbiciach i repetycjach, jak ma to miejsce w „lawinowych” serigrafiach Andy’ego Warhola czy obrazach hiperrealistów. Sztuka schyłku XX w., jakkolwiek prezentuje wielogłosowość i autoreferencyjność, to jednak dystynktywna jest dla niej ikonografia podmiotowości w egzystencjalnym szoku, a także krytyczna dekonstrukcja ikonograficznych tradycji. Mimo wielonurtowości tej sztuki, jej rdzeń jest przeniknięty Duchampowskim żądłem i echem konceptualnej lektury. W tak szeroko rozumianym neokonceptualizmie znajdują swoje miejsce na pozór tak rozbieżne zjawiska i postawy, jak sztuka zawłaszczenia, sztuka subwersywna, body art czy abject art.\nSztuka przełomu XX i XXI w. odbija pęknięcie klasycznego dyskursu tożsamościowego, co uwidacznia się m.in. poprzez (de)mitologizację dyskursu genealogicznego (oraz biograficznego) artysty. Aspekt ten jest rezultatem wielokrotnych prób redefiniowania tożsamości w obrębie późnego modernizmu i postmodernizmu, o czym piszę w części III – pt. Konstytuowanie i redefiniowanie tożsamości – od modernizmu do ponowoczesności– gdzie model tożsamościowy zostaje skonfrontowany z kryzysem idei reprezentacji i utratą przezroczystości przez język. W reakcji na te procesy podmiotowość jest na nowo konstruowana i kontekstualizowana cieleśnie – na przykład wobec stymulowanego i/lub dyscyplinowanego ciała bądź poddawana rygorom abjectu. Nie mniej istotnymi elementami tej nowej tożsamościowej konstytucji są również pragnienie i pożądanie, a także trauma i melancholia, które mogą przyczynić się do stworzenia mechanizmu transformacji podmiotu.\nW części IV pt. (Nie)obecna struktura tożsamościzajmuję się funkcjonowaniem tożsamości jako fluktuującej struktury. Podlega ona dynamice zmian i konwersji, wiążąc się z globalnym kontekstem kulturowym. W rezultacie permanentnie zmieniającej się trajektorii dyskurs tożsamościowy ustawicznie rekonfiguruje się i rekontekstualizuje. Można wręcz powiedzieć, że jest projektem – palimpsestem, który posiada własną pamięć, zaś intertekstualność jest jego modusem operandi. Świat nowych biotechnologii – chociaż służy przedłużeniu bądź usprawnieniu naszej egzystencji – jeszcze bardziej podważa formułę tożsamościową, czyniąc z niej posthumanistyczny projekt – albo jak chce Umberto Eco – „dzieło otwarte”, w którym pytanie o podmiot i tożsamość jest naznaczone przez Wittgensteinowski cień rzucany przez gramatykę i Baudrillardowskie referencjalne alibi.\nNa tak zarysowanym kulturowym tle rozgrywa się spektakl ponowoczesności, w którym artysta jest już tylko jednym z wielu rozgrywających i rozgrywanych. Funkcje i strategie artystycznej tożsamości – a jest to część V mojej książki – siłą rzeczy sytuują się wokół problematyki biografii i genealogii (jednostkowej oraz zbiorowej). I podobnie jak niegdyś – dyskurs ten jest ustawicznie mitologizowany, a jego egzemplifikacją jest mitografia, co potwierdza twórczość Josepha Beuysa czy Mirosława Bałki. Niezależnie od tej dykcji – nowym elementem tożsamościowym stała się nomadyczna trajektoria tej figury. Lokacje i dyslokacje są stałym motywem twórczości Richarda Longa, tandemu Abramović-Ulay czy kolektywu Black Market. Z drugiej strony – brak stałego i punktowego umiejscowienia podmiotu (ten bowiem dryfuje i unika klasyfikacji) sprawia, że niekiedy znika on z pola widzenia, czego ślady znajdziemy w realizacjach Włodzimierza Borowskiego, On Kawary, Endre Tóta czy Martina Zet. Niezwykle interesująco przedstawia się również dyskurs artystyczny koncentrujący się na obszarach pozakulturowych. Pojawia się bowiem coraz więcej dzieł, które opisują nową sieć powiązań natury z biotechnologiami oraz technosferą. Ten typ narracji egzemplifikuje twórczość artystów tak rozbieżnych w swoich motywacjach, jak Teresa Murak, Oleg Kulik, Damien Hirst czy Olafur Eliasson. Co najmniej równie istotnym punktem odniesienia dla podmiotu jest ciało, które może być zarazem rezerwuarem idei tożsamościowej, jak i sferą oddziaływania systemu władzy i wiedzy. Wiele artystycznych działań służy obnażeniu tych instrumentalnych praktyk i zmierza do ponownego przywrócenia autonomiczności ciału oraz wyrwania go z poczucia nierzeczywistości w hipermedialnym świecie, co poświadczają m.in. prace Carolee Schneemann, Vito Acconciego, Chrisa Burdena czy Zbigniewa Libery. W tym też kontekście należy oddać sprawiedliwość artystom artykułującym problematykę transgresji i kulturowej płci – jak Orlan, Yayoi Kusama,Maria Pinińska-Bereś,Louise Bourgeois, Robert Mapplethorpe iKatarzyna Kozyra. Nie można też zapominać o obszarze działań artystycznych, w których dokonuje się rewizji relacji funkcjonujących pomiędzy Ja i Innym. Kategoria Inności – w zależności od perspektywy różnicy (orientacji seksualnej, płci, etniczności, wyznania czy statusu społecznego) – dla artysty może stać się ważnym zaczynem i mitem założycielskim dla kształtowania projektu tożsamościowego. W jego obrębie można wyodrębnić dwie figury wyobrażeniowe – flâneura (postać kontemplatywna) i trickstera (postać subwersywna). Zarównoflâneur jak i trickster to figury z gruntu antysystemowe, a ponieważ obie funkcjonują na styku tego, co publiczne i prywatne, zbiorowe i indywidualne, świadome i nieświadome, nierzadko wszczynają działania typowo transgresyjne.\nArtykulacja tematyki historycznej, zarówno tej dotyczącej przeszłości poszczególnych jednostek, jak i całych grup społecznych, jest zwykle w sztuce efektem intencjonalnej strategii, ale może też stanowić reperkusję procesów zachodzących w podświadomości indywidualnej i/lub zbiorowej. W tym pierwszym przypadku warto dodać, że sztuka ostatnich dekad w dużej mierze opiera się na procedurze cytowania klisz ikonograficznych, co jest niejednokrotnie opatrzone ironią i podane w duchu pastiszu.\nW części VI – pt. Metafory i terytoria podmiotu, czyli tożsamościowe dykcje i figury – przedstawiam spektrum metonimicznych figur i obszarów, za pośrednictwem których konstytuuje się podmiot, obierający tożsamościowe strategie w relacji do samego siebie, ciała, abjectui własnego kresu. Zarówno autoportret jak i autobiografia stanowią istotną płaszczyznę dla rekonfiguracji i rekonstrukcji każdego projektu tożsamościowego. Są one intertekstualną przestrzenią, w obrębie której – pomiędzy fikcjonalnością a faktualnością – generują się znaczenia konstruujące na nowo naszą historię. To zatem rodzaj gry, w której podmiot jest jedną z funkcji „pisania”dzieła, jak ma to miejsce w twórczości Tadeusza Kantora, Romana Opałki czy Félixa Gonzáleza-Torresa. W tym kontekście równie istotny wydaje się stosunek do abjectujako fundamentalnego obszaru dla rekonfigurowania się artystycznego podmiotu, który po okresie milczenia lub nieobecności ponownie zwraca się do sfery ukrywanych czy wypartych treści. Topika ta ujawnia się w wystąpieniach akcjonistów wiedeńskich, performansach Paula McCarthy’ego, a także u Kiki Smith, Matthew Barneya czy Alicji Żebrowskiej. Równie istotnym i dojmującym punktem odniesienia dla podmiotowości człowieka jest śmierć. W sztuce współczesnej jest to problematyka, której forma i treść nigdy nie posiada charakteru ostatecznego, gdyż jest to narracja „pracująca”. Nowym aspektem ponowoczesnego świata jest efekt płynności i fluktuacji, wzmocniony dziś dodatkowo przez fakt, że żyjemy w epoce post-biologicznej. Interwencje biotechnologii oraz cybernetyki wpłynęły na nowe definiowanie ciała i tożsamości. Za sprawą możliwości, jakie oferuje z jednej strony Internet i narzędzia cybernetyczne, z drugiej zaś – protetyka i implanty, ciało (jego historia, płeć, struktura) ulegają przetworzeniu i rozszerzeniu, co rzutuje nie tylko na tożsamość, ale także na pojmowanie cielesności i redefiniowanie jej granic, formy i konstytucji. Zagadnienia te znajdują swoje odzwierciedlenie w sztuce Orlan, Stelarca czy braci Chapman.\nW przedostatniej części książki, zatytułowanej Strategie retoryczne podmiotu jako praktyka kulturowej dekonstrukcji, prezentuję postawy artystyczne i dzieła, które dekonstruują i redefiniują tak różnorodne obszary funkcjonowania podmiotu, jak historia, polityka, erotyka czy sacrum, a także dzieła autotematyczne i demistyfikujące sztukę. Artykulacja tematyki historycznej, zarówno tej dotyczącej przeszłości poszczególnych jednostek, jak i całych grup społecznych, jest zwykle w sztuce efektem intencjonalnej strategii, ale może też stanowić reperkusję procesów zachodzących w podświadomości indywidualnej i/lub zbiorowej. W tym pierwszym przypadku warto dodać, że sztuka ostatnich dekad w dużej mierze opiera się na procedurze cytowania klisz ikonograficznych, co jest niejednokrotnie opatrzone ironią i podane w duchu pastiszu. Stąd tak liczne odwołania do kulturowej symboliki oraz rzeczywistości społeczno-politycznej. Artyści, przejmując z niej slogany, znaki i obrazy, dokonują zawłaszczenia, które w konsekwencji obraca się przeciwko kulturze mainstreamu. Paradoksem jest fakt, iż jest to strategia charakterystyczna dla świata kapitalizmu, którego gospodarka opiera się na zasadzie ekwiwalencji. Sztuka subwersji wykorzystuje tę samą procedurę wymiany, ale jednocześnie symbolicznie kwestionuje politykę, naruszając kody znaków, czego wyraz odnajdujemy w pracach Jenny Holzer, Alfredo Jaar’a, Hansa Haacke czy Krzysztofa Wodiczki. Na antypodach tej strategii znajdują się dzieła artykułujące doświadczenie religijne. Jeśli w sztuce dawnej ten typ konfesyjnego przeżycia często był powiązany z dyskursem instytucjonalnym, o tyle w XX w. dominuje indywidualne doświadczenie sacrum, przy czym jest to przeżycie całości egzystencji objawionej człowiekowi w jego sposobie bycia w świecie, co odbywa się poprzez ruchimmanencji i transcendencji transponowanej na dziedzinę obrazu i obrazowania. Należy dodać, że ten proces kreacji i/lub kompilacji motywów ikonograficznych jest związany z posiadanymi przez nas zasobami pamięci oraz trybami doświadczania ciała i cielesności w relacji do czasu, śmierci czy bezkresu. Egzemplifikują to m.in. prace Yvesa Kleina, Amisha Kapoora, Olafura Eliassona, Koji Kamoji, Mikołaja Smoczyńskiego czy Billa Violi. W równie niepublicznej domenie zazwyczaj jest artykułowana problematyka transgresji i przekraczania kulturowych tabu, prowadzona w ramach dyskursu miłosnego. Jakkolwiek miłość w swoich dramatyzacjach wynalazła i przyswoiła okazały repertuar masek, figur i symboli, co więcej, chociaż podmiot ustrukturyzował bogatą składnię zróżnicowanych form językowych, dyskurs miłości zawsze był determinowany przygodnością życia. Paradoksalnie jednak artyści w swoich praktykach często poddawali go uniwersalizacji, mitologizacji, fetyszyzacji i ironizacji.\nW konkluzji, zamieszczonej w zakończeniu książki, wskazuję, iż tożsamość i podmiotowość zawsze jest konfrontowana z tym, co prywatne i tym, co publiczne. W tym rozumieniu cechuje je dwuznaczność i ścisły związek pomiędzy ideami Wnętrza i Zewnętrza, których wspólny i archeologiczny dyskurs uzyskał – w filozoficznej perspektywie – istotne rozwinięcie w pismach Foucaulta. Równie intrygującym dopełnieniem tej refleksji były uwagi Derridy na temat (nie)obecności śladu i podmiotu, Barthesowska „śmierć Autora” oraz „bankructwo przedstawienia” i „utrata tożsamości” w myśli Gillesa Deleuze’a, a także podmiotowość multiplikowana i fingowana w światach wirtualnych oraz post-biologicznych. Zwracam też uwagę, że – w każdym z egzemplifikowanych tu przypadków – przedstawienie i definiowanie tożsamości podmiotu jako tekstualnego produktu mniej czy bardziej opresyjnych dyskursów, a także artykulacja jej performatywnych i transhumanistycznych walorów koresponduje z koncepcją iluzoryczności (bądź współzależności) ja, reprezentowaną przez różne szkoły i tradycje w liczącej ponad dwa tysiące lat tradycji buddyjskich sutr. Z kolei tezy zawarte w dalekowschodniej ontologii – co może wydawać się zaskakujące – znajdują swoje potwierdzenie w odkryciach fizyki kwantowej, która całkiem podobnie podważa status obiektywnego obserwatora, a także tożsamość i integralność naszego obrazu świata z rzeczywistością. Wyłaniająca się z nich perspektywa stwarza płaszczyznę dla subiektywnego, względnego bądź kwantowego współuczestnika zdarzeń. Jest to zatem miejsce umowne, w którym spotykają się wszyscy uczestnicy realnego i wirtualnego spektaklu współczesności, a pośród nich znajduje się m.in. artysta oraz odbiorca.\nNa koniec chciałbym dodać, że odejście od klasycznej kartezjańskiej figury podmiotu na rzecz Ja negocjującego i w konsekwencji utożsamiającego się z Innym (i Innością) wyznacza trajektorię, jaką zakreśliła podmiotowość określana dzisiaj w filozofii (Wittgenstein, Gadamer, Derrida, Welsch) jako „tożsamość narracyjna” i/lub „tożsamość performatywna” (Goffman, Fischer-Lichte). Projektowanie stawania się sobą odbywa się na oczach całego świata, co dobrze oddają słowa Fernando Pessoi: „Jestem żywą sceną, po której przechodzą różni aktorzy, grający w różnych sztukach”.\nIdea performatywnej i narracyjnej tożsamości obrazuje fundamentalny zwrot, dzięki któremu „myśl filozoficzna – jak pisze Anna Burzyńska – znalazła stosowne przesłanki dla przesunięcia od substancjalnego do dynamicznego ujęcia podmiotu, zaś szlak prowadzący od Kartezjańskiego «myślę, więc jestem», poprzez hermeneutyczne «rozumiem, więc jestem», sfinalizował się w narratywistycznym «opowiadam, więc jestem»”. Oczywiście – taki radykalny zwrot nie mógł nastąpić drogą dyskursywnego zadekretowania, ale stanowił konsekwencję całego kompleksu wydarzeń globalnych, związanych głównie z niestabilną sytuacją polityczną na świecie (na Bliskim Wschodzie i w Afryce), dojściem do władzy polityków konserwatywnej prawicy (na Zachodzie), a także postępującym rozkładem systemu komunistycznego (w Europie Środkowej). Dlatego po tekstualnym zwrocie w humanistyce lat 60. i 70., kultura stopniowo zaczęła ponownie zwracać się ku cielesności i podmiotowości, które wydawały się być dla jednostki ostatnim gwarantowanym probierzem i egzystencjalnym kryterium. Doświadczanie ciała pozyskało swoją niezwykle reprezentatywną egzemplifikację w literaturze, filmie, teatrze i sztuce, a z czasem znalazło także swój krytyczny komentarz w myśli antropologicznej, socjologicznej i psychoanalizie.\nRoman Lewandowski, „Efekt pasażu. Konfrontacje i negocjacje tożsamości we współczesnych praktykach artystycznych”, wyd. ASP Katowice\nW sztukach wizualnych w połowie lat 80. i w kolejnej dekadzie następuje swoista „reinkarnacja” Autora (podmiotu) i niemal namacalnie powraca on do artystycznej praktyki. Comeback ten uwidacznia się na dwóch synchronicznie rozgrywających się płaszczyznach dyskursywnych. Przede wszystkim – jest to czytelne w nurcie postkonceptualnym – np. w sztuce zawłaszczenia, gdzie pojawia się tożsamość, niejako post mortem– przez repetycję i różnicę – czego liczne przykłady znajdujemy u Gerharda Richtera, Sherrie Levine czy u Yasumasy Morimury. Prace autorów tego nurtu są ewidentnym spadkiem po zwrocie językowym (post)strukturalizmu. Z drugiej znów strony – podmiot ujawnia się na pozornie przeciwstawnej płaszczyźnie, jaką jest inklinacja ku cielesności i zainteresowanie ciałem, które jest poddawane rozkoszy, traumie, oglądowi bądź osądzeniu (np. jako komponent etnicznej, ekonomicznej czy seksualnej różnicy). W każdym jednak przypadku podmiot zaczyna sympatyzować i utożsamiać się z jakąś narracją polityczną, estetyczną, fundamentalistyczną bądź traumatyczną, jakkolwiek z racji wpisanej weń przygodności będzie jednocześnie pozostawał heterogeniczny i hybrydyczny. Opcja ta jest relacjonowana dziś przez antropologów jako nowe „przemodelowanie Ja”, co James Clifford definiuje jako koncept etnograficznego kształtowania Ja. W konsekwencji artyści dzisiaj, podobnie jak antropolodzy, opowiadają się za dwoma antynomicznymi modelami, które – jak zauważa Hal Foster – dominują „w dawnej ideologii tekstu i zwrotu lingwistycznego z lat 60.” w kontekście tak zwanej „śmierci autora”, z drugiej zaś strony – w dochodzących dziś do głosu tęsknotach za referentem,w zwrocie do kontekstu i tożsamości.\nW tej nowej i dość niecodziennej dla podmiotu sytuacji, aby nie ugrzęznąć w (hiper)tekstach i gettach postindustrialnych i wirtualnych społeczności, z czysto pragmatycznych choćby powodów, ma rację Nicolas Bourriaud, kiedy podkreśla, że ponownie „najpilniejszą kwestią okazuje się nie emancypacja jednostki, lecz międzyludzka komunikacja i wyzwolenie relacyjnego wymiaru egzystencji”. Niniejsza książka jest próbą wyjścia naprzeciw tej afirmacji.\nTekst stanowi wstęp do książki Romana Lewandowskiego Efekt pasażu. Konfrontacje i negocjacje tożsamości we współczesnych praktykach artystycznych.\n Zob. Arystoteles, Metafizyka, oprac. M. A. Krąpiec, A. Maryniarczyk, na podstawie tłum. T. Żeleźnika, (red.) A. Maryniarczyk, RW KUL, Lublin 1996, s. 326.\n Kartezjusz, Rozprawa o metodzie właściwego kierowania rozumem i poszukiwania prawdy w naukach, przeł. T. Żeleński (Boy), PIW, Warszawa 1980, s. 50.\n G.W.F. Hegel, Nauka logiki, przeł. A. Landman, PWN, Warszawa 1967, t. 1, s. 160 i n.\n T. Kitliński, Teoria Julii Kristevej wobec kryzysu podmiotowości, WFiS UMCS, Lublin, 1998, s. 16.\n F. Schiller, Listy o estetycznym wychowaniu człowieka i inne rozprawy, przeł. I. Krońska i J. Prokopiuk, Czytelnik, Warszawa 1972, s. 59-60.\n F. Nietzsche, Wola mocy, przeł. K. Drzewiecki, S. Frycz, Wyd. vis-á-vis/Etiuda, Kraków 2009, s. 22.\n F. Nietzsche, Poza dobrem i złem, przeł. G. Sowiński, Wyd. „A”, Kraków 2001, s. 41.\n Oczywiście – jest to cokolwiek arbitralne ujęcie w zrozumiały sposób naznaczone subiektywnością moich wyborów (za co biorę pełną odpowiedzialność) i determinowane ograniczeniami wynikającymi z wymogów objętościowych tej publikacji, której cluestanowi funkcjonowanie podmiotowości na obszarze szeroko rozumianych sztuk wizualnych.\n Zob. M. Foucault, Archeologia wiedzy, przeł. A. Siemek, PIW,Warszawa 1977.\n M. Foucault, Słowa i rzeczy, Archeologia nauk humanistycznych, słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2006, s. 347.\n Zob. J. Derrida, Różnia, [w:] tegoż, Marginesy filozofii, przeł. A. Dziadek, J. Margański, P. Pieniążek, Wyd. KR, Warszawa 2002, s. 50.\n G. Deleuze, Różnica i powtórzenie, przeł. B. Banasiak i K. Matuszewski, Wyd. KR, Warszawa 1997, s. 365 i in.\n A. Burzyńska, Dekonstrukcja, polityka i performatyka, Universitas, Kraków 2013, s.275-276.\n M. Bakke, Bio-transfiguracje. Sztuka i estetyka posthumanizmu, WN UAM, Poznań 2010, s. 8.\n J. Derrida, Kres człowieka, przeł. P. Pieniążek, [w]: tegoż, Pismo filozofii, red. B. Banasiak, Inter Esse, Kraków 1993, s. 184.\n F. Pessoa, Księga niepokoju napisana przez Bernarda Soaresa, przeł. J. Klawe, Czytelnik, Warszawa 1995, s. 20.\n A. Burzyńska, Anty-teoria literatury, Universitas, Kraków 2006, s. 132.\n Zob. J. Clifford, Kłopoty z kulturą. Dwudziestowieczna etnografia, literatura i sztuka, przeł. E. Dżurak i in., KR, W\n H. Foster, Powrót Realnego. Awangarda u schyłku XX wieku, przeł. M. Borowski i M. Sugiera, Universitas, Kraków 2010, s. 217.\nAutor Roman Lewandowski\nTytuł Efekt pasażu. Konfrontacje i negocjacje tożsamości we współczesnych praktykach artystycznych\nWydawnictwo ASP Katowice\nIndeks ASP Katowice Roman Lewandowski


Złote Gody Państwa Mistrzak - Mściwojów\nWtorek, 10 września 2019 o 15:13\nPodczas rodzinnych uroczystości Wójt Gminy Mściwojów Mariusz Foryś wręczył Jubilatom medale za „długoletnie pożycie małżeńskie” nadane przez Prezydenta RP oraz pogratulował doczekania tak wspaniałego jubileuszu, życząc wytrwałości we wspólnym życiu, nieprzemijającej miłości oraz dalszych długich lat w zdrowiu i szczęściu rodzinnym.\nPaństwo Mistrzak związek małżeński zawarli w 1968 roku w Jaworze, wychowali 4-ro dzieci, doczekali się 10-cioro wnucząt.\nTaka rocznica to prawdziwy powód do dumy. Serdecznie gratulujemy Jubilatom, oraz życzymy dużo zdrowia, by mogli Państwo przeżywać szczęśliwie kolejne Jubileusze.\nProud•10 września o 21:10\nGratulacje... i w tych czasach tylko pozazdrościć :)


Wielka opowieść i kwadratowe głowy - zobaczcie zwiastun pierwszego odcinka Minecraft: Story Mode | XboxForum.pl - Największe Polskie forum o konsolach Xbox One, Xbox 360 i Xbox.\nWielka opowieść i kwadratowe głowy - zobaczcie zwiastun pierwszego odcinka Minecraft: Story Mode\nTelltale Games właśnie opublikowało zwiastun pierwszego odcinka Minecraft: Story Mode i materiał może Was zaskoczyć. Szykuje się poważna, mroczna i ciekawa opowieść w świecie wielkich klocków.\nPod koniec ubiegłego roku Telltale Games zapowiedziało wielką przygodę w świecie Minecrafta. Początkowo trudno było mi sobie wyobrazić ten projekt, ale z każdą kolejną informacją twórcy zarysowywali to dzieło, jednak dopiero najnowszy trailer pokazuje, że w przypadku tej historii otrzymamy coś więcej niż budowanie domków z drewna.\nWygląda na to, że amerykańskie studio przygotowało naprawdę dojrzałą i ciekawą opowieść... W ostatnich latach zespół pokazał, że potrafi tworzyć wyjątkowe historie, ale w przypadku Minecrafta obawiałem się najgorszego.\nPierwszy odcinek Minecraft: Story Mode zadebiutuje już 13 października i wtedy przekonamy się, czy początek tej historii zauroczy dziennikarzy oraz graczy na całym świecie. Miejmy jednak nadzieję, że tym razem ekipa nie zamęczy zainteresowanych wielotygodniowym wyczekiwaniem na kolejne epizody.


Wygrana Lks Zulawy - NaszeMiasto.pl\nLKS Żuławy wygrały wysoko na własnym stadionie z piłkarzami Wietcisy Skarszewy.\nW ostatnią sobotę piłkarze LKS Żuławy Nowy Dwór Gdański łatwo pokonali drużynę Wietcisa Skarszewy 6:0 (5:0). Obecnie piłkarze z Żuław zajmują 16 pozycję w tabeli IV ligi.\nWięcej na temat: lks żuławy nowy dwór gdański\nŻuławy Nowy Dwór Gdański. Drużyna grała na wyjeździe z Wietcisą Skarszewy\nŻuławy Nowy Dwór Gdański zagrały kolejny mecz obecnego sezonu w IV lidze. Tym razem podopieczni trenera Andrzeja Biangi wyjechali do Skarszew na potyczkę z miejscową Wietcisą. Żuławy Nowy Dwór Gdański przed spotkaniem liczyły na kolejne zwycięstwo.\nWięcej na temat: żuławy nowy dwór gdański IV liga pomorze IV liga żuławy Żuławy Nowy Dwór Gd wyniki żuławy wietcisa\nPiłkarze Żuław Nowy Dwór Gdański pokonali na wyjeździe Piast Człuchów 3:2\nPiłkarze Żuław Nowy Dwór Gdański pokonali na wyjeździe Piast Człuchów 3:2 w meczu 15 kolejki rozgrywek IV ligi. Jednego gola dla Żuław strzelił Paweł Studziński, a dwa trafienia dające zwycięstwo Żuławom zanotował Krzysztof Klein. Gola na wagę 3 punktów Krzysztof Klein strzelił w 94 minucie meczu.\nWięcej na temat: nowy dwór gdański lks żuławy żuławy nowy dwór gdański mecz żuław piast człuchów


Koronawirus w Polsce. Nowy rekord. Prawie 25 tys. przypadków. Zmarły 373 osoby [4 listopada]\nKoronawirus w Polsce. Nowe rekordy. Prawie 25 tys. przypadków. Zmarły 373 osoby [4 listopada]\ntokfm.pl 04.11.2020 10:33\nKoronawirus w Polsce. W środę 4 listopada resort zdrowia podał informację o 24 692 nowych zakażeniach. W związku z COVID-19 zmarły 373 osoby. To największa liczba przypadków i zgonów od początku epidemii.\nW środę 4 listopada resort zdrowia poinformował o 24 692 nowych przypadkach zakażenia koronawirusem. Najwięcej z województw: wielkopolskiego (3952), mazowieckiego (2797), dolnośląskiego (2324), małopolskiego (2245), śląskiego (2165). To najwyższa liczba od marca, czyli od początku pandemii. Z powodu COVID-19 zmarło 57 osób, natomiast z powodu współistnienia COVID-19 z innymi schorzeniami zmarło 316 osób. Co także jest niestety rekordem. Przeprowadzono 69 tysięcy testów.\nResort poinformował, że dla pacjentów z COVID-19 przygotowano łącznie 27 143 łóżek i 2094 respiratory. W porównaniu z wtorkiem liczbę łóżek zwiększono o 1241, a respiratorów o 115. W szpitalach przebywa 18 654 chorych, o 494 więcej niż we wtorek. 1625 pacjentów jest podłączonych do respiratorów, o 75 więcej niż dzień wcześniej. W skali kraju pula wolnych łóżek wynosi 8 489, a respiratorów 469. Na kwarantannie przebywają 408 121 osób, a nadzorem sanitarno-epidemiologicznym objęto 43 549 osób.\nOd początku epidemii wyzdrowiało 168 960 chorych, ostatniej doby - 8 974 osoby.\nWe wtorek 3 listopada resort zdrowia poinformował o o 19 364 nowych przypadkach zachorowań na COVID-19 w naszym kraju. Zmarło 227 osób. W poniedziałek liczba nowych zakażeń wynosiła 15 578 (92 osoby zmarły). To znacznie niższe dane niż te, które obserwowaliśmy przed kilkoma dniami, ale też "typowa" sytuacja dla wyników uzyskiwanych w weekend i tuż po nim.\nW niedzielę (1 listopada) resort informował o 17 171 nowych zakażeniach. W sobotę (31 października) natomiast nowych zachorowań było 21 897, co stanowiło dotychczasowy rekord, jeśli chodzi o dobowy przyrost zakażeń. W sobotę też informowano o śmierci 280 osób.\nW piątek 30 października potwierdzono 21 629 zakażeń, a w związku z COVID-19 zmarły 202 osoby. Dzień wcześniej (29 października) po raz pierwszy w Polsce w ciągu doby wykryto ponad 20 tysięcy zakażeń. Zmarło aż 301 osób.\nKoronawirus w Polsce. Mamy nową definicję przypadku COVID-19\nGłówny Inspektor Sanitarny opublikował na swojej stronie nową definicję przypadku COVID-19. Według kryterium klinicznego, za chorego uznaje się osobę, u której wystąpił co najmniej jeden z poniższych objawów: kaszel, gorączka, duszność, utrata węchu lub smaku o nagłym początku albo też zaburzenie smaku. Według kryterium diagnostyki obrazowej muszą występować zmiany w obrazie radiologicznym płuc wskazujące na tę chorobę. Kryteria zaś laboratoryjne mówią o wykryciu z materiału klinicznego kwasu nukleinowego SARS-CoV-2 albo antygenów wirusa SARS-CoV-2. - To jest absolutna rewolucja, musimy zdawać sobie z tego sprawę - mówiła w TOK FM dr Matylda Kłudkowska.\nKoronawirus w Polsce. Najmłodsza ofiara pandemii COVID-19\nZakażony koronawirusem czteromiesięczny chłopczyk, który zmarł w szpitalu w Katowicach, cierpiał na choroby współistniejące - przekazała rzeczniczka wojewody śląskiego. Niemowlę ok. 10 dni temu trafiło do Górnośląskiego Centrum Zdrowia Dziecka, już wtedy było w bardzo ciężkim stanie. Informację o śmierci zakażonego koronawirusem czteromiesięcznego chłopczyka z powiatu cieszyńskiego przekazała we wtorek Wojewódzka Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Katowicach (WSSE). To prawdopodobnie najmłodsza ofiara SARS-CoV-2 w Polsce.\nCała Polska znajduje się w czerwonej strefie. Obowiązuje nakaz zakrywania ust i nosa. Zamknięte są m.in. siłownie i baseny, a restauracje i kawiarnie mogą serwować jedynie dania na wynos. Wprowadzono też obostrzenia do szkół - uczniowie od czwartej do ósmej klasy w podstawówkach uczą się zdalnie. Podobnie jak szkoły średnie i uczelnie wyższe.\nOsoby starsze nie mogą wychodzić z domu, z wyjątkiem załatwienia ważnej potrzeby życiowej. W sklepach, między godziną 10 a 12, od poniedziałku do piątku, obowiązują "godziny dla seniorów".\nPrzez ostatnie trzy dni (sobota, niedziela i poniedziałek) zamknięte były cmentarze. Premier Mateusz Morawiecki decyzje w tej sprawie ogłosił w piątek po południu po to, by - jak mówił - ograniczyć transmisję wirusa. Decyzja spotkała się z wieloma krytycznymi opiniami (że ogłoszona za późno) - zwłaszcza ze strony handlowców, którzy nie mieli co zrobić z zakupionymi na Wszystkich Świętych kwiatami i zniczami.\nKoronawirus w Polsce. Będą nowe obostrzenia. Co z lockdownem?\nSzef KPRM Michał Dworczyk był pytany we wtorek w TVN24, czy w związku z rosnąca liczbą zakażeń koronawirusem rząd rozważa wprowadzenie w najbliższych dniach lockdownu. - Nie wykluczamy żadnego scenariusza oczywiście. Natomiast ten twardy lockdown, to rząd robi wszystko, żeby tego scenariusza uniknąć. Dlatego, że wiemy, jakie będzie to miało konsekwencje dla gospodarki - zaznaczył. Wcześniej poseł Konfederacji, Jakub Kulesza zdradził, że na spotkaniu z opozycją o takiej możliwości mówił premier Mateusz Morawiecki już od środy.\nPewne jest, że po godzinie 14 premier ogłosi nowe obostrzenia.


Posadzki dekoracyjne w domach – ekskluzywne rozwiązania – Dekobeton\nPosadzki dekoracyjne w domach – ekskluzywne rozwiązania\nPosadzki dekoracyjne mogą być wykonywane także na tarasie\nWykańczając dom często pragniemy mieć wyjątkowe ściany i posadzki dekoracyjne. Za modne uchodzi obecnie stosowanie w tym celu:\ndekoracyjnych płyt z betonu architektonicznego,\njednolitej wylewki, a następnie obróbki w postaci betonu szlifowanego i polerowanego, który wyglądem przypomina błyszczący się marmur lub granit,\nPressbetonu, zwanego także betonem stemplowanym lub odciskanym.\nJak Państwo mogą zauważyć, najnowszym trendem jest posadzka betonowa. Jest ona nie tylko piękna, ale też wytrzymała.\nSzczegóły tych rozwiązań zamieszczamy poniżej – zachęcamy do lektury.\nZdecydowanie największe wrażenie robią posadzki dekoracyjne wykonane z płyt betonowych.\nWbrew pozorom, płyta betonowa nie musi być szara lub antracytowa – w naszej ofercie znajdą Państwo wszystkie kolory z palety barw RAL. Tak barwiony beton już na etapie produkcji jest w całej objętości jednolitego koloru.\nOczywiście istnieją także farby betonowe, które pozwalają zmienić wygląd posadzki betonowej niskim kosztem. Efekt lekkiej zmiany odcienia można otrzymać przy użyciu impregnatu do betonu.\nWylewki jednolite i beton polerowany\nInnym popularnym rozwiązaniem jest wylanie jednolitej warstwy betonu – bez fug i akcentów geometrycznych, które towarzyszą płytom dekoracyjnym.\nTak wykonaną warstwę można szlifować i polerować, nadając jej lustrzany połysk. Często zabiegi takie stosuje się nie tylko do posadzek, ale też np. ławek z betonu, czy blatów kuchennych.\nZdjęcie dzięki uprzejmości SupremeCrete\nTrzecią możliwością jest zastosowanie specjalnego betonu, który na etapie produkcji prefabrykatowej lub po wylaniu jednolitym podlega odciśnięciu odpowiedniego wzoru.\nMetoda ta nazywa się stemplowaniem, odciskaniem lub po prostu Pressbetonem.\nWykonaną w ten sposób posadzkę dekoracyjną następnie szlifuje się i poleruje.\nPressbeton bardzo często jest barawiony i świetnie imituje kostkę brukową, kamień, drewno, czy cegły.\nMa przy tym wytrzymałość betonu – niewątpliwie bardzo praktyczną dla posadzek, które narażone są na upuszczenia przedmiotów i rozlewanie cieczy. Beton w dowolnej z powyższych form nie pęknie od uderzenia, w przeciwieństwie do innych tworzyw.\nZachęcamy Państwa do obejrzenia naszej galerii, w której znajdą Państwo inspiracje. Posadzki dekoracyjne z betonu są obecnie postrzegane za ekskluzywną alternatywę dla znanych już marmurów, a mają przy tym bardzo atrakcyjną cenę.


Kolejny zakaz dla FoodCare - Puls Biznesu - pb.pl\nKolejny zakaz dla FoodCare\nopublikowano: 03-10-2011, 00:00\nSąd Okręgowy w Gdańsku na wniosek fundacji Dariusza Michalczewskiego Równe Szanse wydał postanowienie, które zakazuje firmie FoodCare wykorzystywania w reklamie i na opakowaniach napojów energetycznych Black takich elementów,jak wizerunek głowy tygrysa i oznaczenie „Power is black”.\nPowód? Nawiązują one do napoju Tiger, którego FoodCare nie ma obecnie prawa produkować, sprzedawać ani reklamować. W związku z postanowieniem, wprowadzanie do obrotu napojów Black w opakowaniach zawierających zakwestionowane elementy jest niezgodne z prawem. Sąd nakazał również zajęcie opakowań oraz materiałów reklamowych z powyższymi oznaczeniami w magazynach spółki FoodCare.\nFrank gwiazdą światowych rezerw\nOstatni dzwonek na dotacje rozwijające B2B\nSłowa niełatwo przekuć w czyny\nArchiwum , Prawo , Firmy , Napoje\nInne / Kolejny zakaz dla FoodCare


Wyniki must have 2017! » Łódź Design Festival\nWyniki must have 2017!\nDziękujemy za wszystkie zgłoszenia przesłane do plebiscytu must have 2017 Łódź Design Festival. Spośród 350 produktów podlegających ocenie aż 190 zostało zgłoszonych bezpośrednio przez projektantów i producentów a 160 nominowanych przez przedstawicieli Rady Ekspertów. Podczas obrad przyznano znak jakości must have 75 obiektom. Od 1 czerwca wyróżnieni mają możliwość posługiwania się logotypem must have w celach promocyjnych, natomiast 7 października w trakcie uroczystej gali odbywającej się w trakcie Łódź Design Festival //3-8.10.2017// wszyscy wybrani w tegorocznej edycji plebiscytu otrzymają statuetki zaprojektowane przez Bartka Mejora i wyprodukowane przez fabrykę porcelany "Porcelana Kristoff".\nLaureatów zaprosiliśmy do prezentacji produktów na wystawie towarzyszącej tegorocznej edycji Festiwalu. Wystawę must have będzie można obejrzeć w Centrum Festiwalowym ART_Inkubator na Tymienieckiego 3 od wtorku 3.10 do niedzieli 8.10.\nW skład tegorocznej Rady Ekspertów wchodzą dziennikarze i specjaliści z zakresu wzornictwa w składzie:\nLista wyróżnionych obiektów must have 2017. Zdjęcia oraz opisy wyróżnionych produktów znajdują się na stronie www.musthave.lodzdesign.com


Jeśli chce się otworzyć salę ćwiczeń, warto decydować się na profesjonalne wyposażenie siłowni. Trzeba pamiętać o tym, że na tego rodzaju wyposażeniu trenuje się naprawdę często, a w dodatku niejednokrotnie używają go osoby o znacznej sylwetce – ma w ofercie wyposażenie siłowni. Musi to być wyposażenie wytrzymałe, aby dłużej posłużyło kolejnym użytkownikom, a do tego okazało się bezpieczne.\nZa takie wyposażenie z pewnością potrzeba trochę zapłacić, lecz ma się pewność, że będzie dobrze działać.\nJeśli sądzisz, że omawiany tu tekst jest wartościowy i poszukujesz czegoś podobnego, to kliknij jeszcze ten odnośnik, a zobaczysz więcej informacji łąkotka operacja.\nŻeby zakupić wyposażenie do siłowni w dobrych cenach, warto zgłosić się do zakładu produkującego oraz starannie zaznajomić się z asortymentem. Polecamy


shadow grey: Halabardnicy Chaosu #1\nMichał Kucharski 14 czerwca 2016 13:27\nBardzo ładni. I brudzing jest:) Syf, brud i Pikinierzy Konfuzji:)\nkoyoth 15 czerwca 2016 07:44\nTak to już jest, że wojując może się człowiek pobrudzić :)\nManiex 14 czerwca 2016 14:04\nWyglądają przy tym jak rycerze, którzy mówią Ni :-)\nkoyoth 15 czerwca 2016 07:45\nSzkoda, że żywopłot nie pasuje do tych podstawek ;)\nPiotr Frąckowiak 14 czerwca 2016 14:09\nKosynierzy chaosu! :) Widać, że Ci na koniach nie jeżdżą jeśli o syf chodzi :)\nkoyoth 15 czerwca 2016 07:49\nKonie zostały w myjni ;)\nPhil 14 czerwca 2016 17:15\nExcellent job, great details...Love the mud on the coat!\nkoyoth 15 czerwca 2016 07:47\nThanks! It's been much easier to make minis dirty since I found out about pigment powders :)\nTheFantasy Hammer 15 czerwca 2016 08:28\nPłaszcze pierwsza klasa!\nkoyoth 15 czerwca 2016 11:31\nDzięki:) Jestem z nich zadowolony. Na pojedynczych modelach wyglądają nieźle, ale jeszcze sympatyczniej się prezentują w dużej grupie.\ntrzmielofigsy 15 czerwca 2016 09:14\nTen z kosą wygląda jak mroczny kosiarz.Super wyglądają ;-)\nkoyoth 15 czerwca 2016 11:32\nwellofeternity 15 czerwca 2016 09:31\nZacni. No i ostrze kosy jak przystało na chaośników - wielkości "dzierżyciela"\nkoyoth 15 czerwca 2016 11:33\nJednak są pewne standardy, których nawet w chaosie powinno się przestrzegać ;)\npotsiat 17 czerwca 2016 15:09\nFajnie, że brońki takie zróżnicowane - od wykopków '66 po lśniący znaczek Flasha ;)\nkoyoth 23 czerwca 2016 08:46\nZ dwunastu każdy będzie miał inną broń. Przynajmniej po czymś będzie ich można rozróżniać ;)


Jak zgłosić dobre praktyki do #Raport2019? [infografika] - Forum Odpowiedzialnego Biznesu - Forum Odpowiedzialnego Biznesu\nPobierz infografikę >>>\nRaport “Odpowiedzialny biznes w Polsce. Dobre praktyki” to największy w Polsce przegląd odpowiedzialnego biznesu w danym roku. Jego najobszerniejszą część stanowią realizowane przez firmy działania CSR. Do 10 stycznia 2020 roku (włącznie) firmy mogą zgłaszać dobre praktyki realizowane w 2019 roku. Przejdź do formularza zgłoszeniowego >>>\nAby ułatwić Państwu proces składania praktyk, przygotowaliśmy infografikę z instrukcją. Można ją pobrać tutaj >>>\nZgłoszenia i nowe zasady\nJak co roku, do raportu można zgłaszać praktyki nowe i długoletnie. Praktyki nowe to przykłady działań CSR dotychczas niepublikowane w żadnym z raportów Forum Odpowiedzialnego Biznesu, a realizowane przez firmy w 2019 roku. Praktyki długoletnie opisano przynajmniej raz w dotychczas wydanych raportach i kontynuowane były również w 2019 roku.\nW tym roku wprowadzono ograniczenie liczby praktyk nowych. Każda firma będzie mogła zarejestrować maksymalnie 10 inicjatyw. Praktyki długoletnie nie są limitowane. Warunkiem ich zakwalifikowania jest z kolei publikacja działania w jednej z poprzednich edycji Raportu “Odpowiedzialny biznes w Polsce. Dobre praktyki” (dotychczas zgłoszone działania: odpowiedzialnybiznes.pl/dobre-praktyki/)\nRejestracji praktyk można dokonywać przez formularz: odpowiedzialnybiznes.pl/raport2019 do 10 stycznia 2020 roku (włącznie).\nZakwalifikowanie dobrej praktyki wymaga jej zgodności z koncepcją/założeniami społecznej odpowiedzialności biznesu. Ostatecznej weryfikacji dokonuje Komitet Merytoryczny złożony z przedstawicieli Forum Odpowiedzialnego Biznesu pod przewodnictwem dyrektorki generalnej, Marzeny Strzelczak.\nWięcej informacji na temat: zgłaszania i redakcji praktyk, obsługi formularza oraz ukazania się raportu, udziela Marta Borowska, menedżerka projektów w Forum Odpowiedzialnego Biznesu (tel. 22 627 18 71, e-mail: marta.borowska@fob.org.pl).


Orzechowy koktajl śniadaniowy - BodyMind od Quchni\nautor Wiesława Rusin 7/12/2015 Brak komentarzy\nDziś kolejna wariacja na temat koktajlu śniadaniowego. W lżejszej wersji płatki owsiane można\nzastąpić kaszą jaglaną w proporcji 1 część kaszy na 2 części wody. Takie śniadanie zapewnia uczucie sytości na 3-4 godziny, nie przeciąża układu trawiennego, dostarcza organizmowi sporego ładunku protein, antyzapalnych tłuszczy, antyoksydantów, mikroelementów. Daktyle regulują stężenie glukozy we krwi, zmielone siemię lniane tonizuje układ hormonalny, kurkuma zwalcza komórki nowotworowe... Warto pamiętać, że optymalna porcja ma objętość miseczki z Twoich złączonych dłoni.\n3/4 szklanki orzechów włoskich (namoczonych na 30 min w wodzie)\nWodę zagotować z przyprawami, daktylami, figami, dodać płatki owsiane i gotować na wolnym ogniu przez 10-15 minut. Zdjąć z ognia. Dodać masło orzechowe i kokosowe, zmiksować. Dodać pokruszone orzechy i odstawić w przykrytym garnku na 3 minuty. Rozlać do miseczek, posypać siemieniem lnianym, udekorować jagodami.


The future starts today: Uroda Melisa, płyn micelarny i tonik bezalkoholowy\nUroda Melisa, płyn micelarny i tonik bezalkoholowy\nDuet z Uroda Melisa stoi na mojej pielęgnacyjne półeczce już od paru miesięcy. Czas najwyższy, aby napisać o tych produktach kilka słów. Zapraszam na recenzję toniku bezalkoholowego oraz płynu micelarnego z Uroda Melisa.\nObydwa kosmetyki zakupiłam w osiedlowej drogerii i każdy z nich kosztował 5,75zł za 200ml produktu.\nBardzo podoba mi się prosty wygląd opakowań. Jedno co może przeszkadzać to to, że prawie w ogóle się nie różnią i za każdym razem jestem zmuszona sprawdzać czy sięgam po płyn micelarny czy po tonik.\nMicel z Biedry już mi się znudził, dlatego poszukiwania nowego, równie dobrego trwają. Niestety ten nie będzie jego następcą. Gorzej zmywa makijaż. Muszę parę sekund dłużej niż zwykle przytrzymać wacik nasączony płynem, aby pozbyć się maskary z rzęs. Kolejnym minusem jest to, że po jego zastosowaniu skóra wokół oczu piecze i mam wrażenie jakby była rozpalona. Płyn zużyje do demakijażu całej twarzy, bo tu to pieczenie nie występuję\nMuszę jeszcze wspomnieć o zapachu. Jest on bardzo intensywnie ziołowy. Mi nie przeszkadza, wręcz przeciwnie polubiłam go.\nPodsumowując nie polecam micela z tej firmy. Jest tani, ale niestety pieczenie dyskwalifikuję go z mojej listy zakupów.\nW przeciwieństwie do płynu micelarnego, tonik z firmy Uroda zachwycił mnie swoim działaniem. Należę do ludzi, którzy używają toników codziennie, wieczorem przed kremem. Nie wyobrażam sobie, aby ominąć ten krok w wieczornej pielęgnacji.\nTen skradł moje serce tym, że wspaniale odświeża, łagodzi i nawilża. Dokładnie tak jak producent napisał na opakowaniu. Po jego użyciu skóra nie piecze, ani nie jest podrażniona. Wręcz przeciwnie jest ukojona, wyciszona i przygotowana na aplikację kremu.\nSkład również mnie zachwycił. Zaraz po wodzie i sorbitolu (wiąże wodę na powierzchni naskórka, dzięki czemu odpowiednio nawilża) jest wyciąg z liści rumianka i melisy oraz pantenol i alantoina, czyli same wspaniałe "nawilżacze". :)\nZapach jest identyczny jak w przypadku płynu micelarnego. Ziołowy i intensywny.\nW przeciwieństwie do płynu micelarnego, którego już nie kupię ponownie, po tonik Uroda Melisa chętnie jeszcze sięgnę. Podoba mi się w nim wszystko: cena, działanie i ziołowy zapach.\nA jak u Was z używaniem toników? Znacie produkty tej firmy?\nAutor: Cosmofight o 15:50\nEtykiety: pielęgnacja, płyn micelarny, recenzja, tonik, tonik bezalkoholowy, Uroda, Uroda Melisa\nKamyczek 15 stycznia 2014 17:32\nmiałam je wypróbować i kiedyś to zrobię :)\nCosmofight 17 stycznia 2014 10:30\nTonik serdecznie Ci polecam! :)\nHaul #4 by P.\nJedwab CHI, Silk Infusion\nPodkład Bourjois, Healthy mix 51\nPalmer's, Shea Butter Formula\nRozczarowanie pędzlami Hakuro\nEssence, pomadka 07 Natural Beauty\nUroda Melisa, płyn micelarny i tonik bezalkoholowy...\nMatowy Top Coat Wibo, WOW effect matte glitters nr...\nPędzle Sunshade Minerals.


You are here: Home / Białko sfd czy kfd / Fitness / Ostrovit A-AKG 200g / Sport to samo zdrowie\nsobota, Luty 13th, 2016 152 Views Comment Off\nAktywność fizyczna jest niezmiernie ważna oraz potrzebna niezależnie od naszego wieku. Rewelacyjnie wpływa na stan naszego zdrowia, poprawia kondycję oraz odporność naszego organizmu, która z wiekiem spada. Warto więc porzucić leniwe popołudnia na kanapie na rzecz treningów.\nW znanym powiedzeniu – sport to zdrowie – nie ma żadnej przesady. Niezależnie bowiem od rodzaju treningów czy zajęć, na które się zdecydujemy, przyniesie nam on same korzyści. Poprawi naszą sylwetkę, dzięki czemu będziemy się ładniej poruszać, a dzięki wyższemu poziomowi endorfin, doskonale wpłynie także na nasze samopoczucie.\nJednak dzięki ćwiczeniom zyskamy nie tylko lepszy humor, ale przy okazji zgubimy też kilka zbędnych, a szkodliwych dla zdrowia, kilogramów. Należy jednak przestrzegać jednej, niezwykle ważnej zasady, niezależnie od rodzaju treningu należy na niego uczęszczać regularnie. Trzeba pamiętać, że tylko systematyczne ćwiczenia przyniosą spodziewane rezultaty i to szybciej, niż możemy sobie wyobrazić.\nzobacz także: zagrywajmy.pl/\nśroda, Październik 26th, 2016Baza nurkowa Posted in Fitness, Fałdomierz\nsobota, Listopad 28th, 2015Sporty wysokiego ryzyka Posted in Fitness, Ostrovit A-AKG 200g, Activlab creashot\nIn : Białko sfd czy kfd, Fitness, Ostrovit A-AKG 200g\nPrevious article Zdobywanie punktów w siatkówce\nNext article Mało popularne sporty\nFrazy: Sieciowy amplituner AV Yamaha RX-A3050, lpk208, bcaa katowice sklep, biceps 34cm, złomowanie auta tarnobrzeg, Fotoprzekaźnik przeciwsobny, Usuwanie owłosienia żary, pantomograf Gliwice, Szamba Betonowe Lesko, balayage kraków, certyfikat flange fitter\nśroda, Kwiecień 5th, 2017 Comment Off 35 Views\nRower dla niektórych to rzecz, bez której po prostu nie są się w stanie obejść. Nic dziwnego, bo to rzeczywiście\nJak zadbać o zdrowie własnych płuc podczas jazdy na rowerze? Fanów jazdy na dwóch kółkach, z roku na rok\nRowerki biegowe puky dla dzieci Łódź i Olsztyn - http://rowerki-biegowe.eu/ - Miska stojąca WC Catalano Zero 45 1VP4500, okna antywłamaniowe Radom Puławy, Umywalka Simas Evolution 90x50cm EVO12, Lekkie przyczepki sprzedawane woj. pomorskie, 6es7521-1bl00-0ab0 sterownik, taśmy transportowe Primacon, Listwa oświetleniowa mardom mdb100, Umywalka Simas Evolution 31x27cm EVO13, Umywalka Catalano Star 105x48 1105ST00, Montaż klatek bezpieczeństwa w warsztacie w Poznaniu


czytaĹam teĹź Ĺźe dobrym sposobem jest zrobienie jaĹniejsz - Forum anty fanów Tokio Hotel\nczytaĹam teĹź Ĺźe dobrym sposobem jest zrobienie jaĹniejsz\nWysłany: Wto 12:12, 08 Kwi 2014 Temat postu: czytaĹam teĹź Ĺźe dobrym sposobem jest zrobienie jaĹniejsz\nsprzet zakupiony tylko checi brak [link widoczny dla zalogowanych] a tutaj okazuje sie ze jeszcze wiecej moĹźe byÄ???????\nHipotetyczna sytuacja, polecam chwile refleksji nad tym. Jak tu przyjezdzaja, to zal patrzec(zwlaszcza na nia) zmarniala strasznie, wlosy jej wypadaja, ma problemy z cera...A wszystko dlatego, zeby mieli z czego zyc:/ nie wiedzie im sie najgorzej, stac ich na rozne rozrywki itd...ale tak sie przepracowywac??!! Fakt, Ĺźe moja przyjaciĂłĹka dr medycyny upiÄkszajÄ\ndaĹa siÄ ich trochÄ) jest juĹź bardzo wymowne. 2)dokladnie to samo z tymze jedna noga (nie ta ktorej kolano przyciagamy!) jest wyprostowana. no ja mam to samo czyli on napewno nie wyjedzie a jak ja wyjade to z nami koniec. [link widoczny dla zalogowanych]\ncytryna no HAGNEE powinnaĹ kupiÄ sobie wage, tymbardziej jeĹźeli chcesz siÄ odchudziÄ.. Dzisiaj teĹź miaĹam juĹź takie spotkanie ZatĹukĹam oczywiĹcie od razu:/ W domu byĹ skubany-z piwnicy chyba przywÄdrowaĹ:[ NIENAWIDZÄ!!! sa wspaniale pokrecone kiedy je umyje i pozwole wyschnac bez suszarki, ale po kilku dniach nie sa juz takie zachwycajace. Mam takie objawy . Dla mnie Sardynia to raj na ziemi! juz wam pisalam wczesniej o tym ze sama sobie przeklulam pÄpek i jest super.\n20 min, zgotowac w tej wodzie i po ugotowaniu dodaÄ troche mleka). [link widoczny dla zalogowanych] ProszÄ o pomoc.\nRoy Orbison - California Blues / Pretty woman Zdecydowanie Mroczek!!!! ja mialam wczoraj przesluchanie ...nie bylo zle... Czekam z niecierpliwoĹciÄ\nnowinÄ. Mam to samo (drÄtwienie rÄ\npierwszy raz w paĹstwowym, u kobiety. Daj nam w spokoju dzielic sie wiedza na temat powiekszania ust i prosze nie przeszkadzaj zalewajac nas wulgaryzmami i zlosliwoscia. Polecam dr Melke w Katowicach. powiem wam co ja robilam: Zreszta od 20 do 23 to moj jedyny czas wolny wiecv jesli jeszcze 3 razy w tyg wypada cos to wogole nie mam na nic czasu.... Widzialam, ze niektore z Was szukaja pracy na polnocy. ByĹ ktoĹ u Wojtka Wajdy?\nmialam wrocic do naturalnego kolorku ale zobaczylam te okropne odrosty i rezygnuje! [link widoczny dla zalogowanych] Nigdy tabletki czy proszki typu Alli, Term Line, Alveo, Elvia, Lida, Linea, Sibutril, Sibutramin, Adipex NOVOSLIM, ASYSTORSLIM, Meridia i itp- trucizny.\nDostalam do swojej dyspozycji pokoj, w ktorym w trakcie dnia suszylo sie pranie rodziny. przezwaznie jest tak jak zgrabna to male piersi a ja wieksze to juz wieksze zaokraglenia! PrzecieĹź takie rzeczy siÄ zdarzajÄ\n. eh co za meka wzialem na dzis wolne bo nie dalbym rady pracowac ale teraz juz bedzie tylko lepiej pozdrawiam to na prawde dziala, moja znajoma sobie zrobila i schudla (ona sie zna na dietetyce, masazach itp.) Juz mowie jak to sie robi: [link widoczny dla zalogowanych]\nDziÄki za odpowiedĹş. ja mam taki steper gdzie przez 30 min moĹźna spaliÄ 860kcal Chodzi o skutecznosc, porownywano diete niskotluszczowa, o umiarkowanej zawartosci tluszczu i niskoweglowodanowa (atkins) kursu. Ale wiesz, ja ciÄ\n. gorniak Prawdopodbnie nie ubywa Ci wagi poniewaz pijesz soki.\nnajmniej inwazyjna metoda dla paznokci. [link widoczny dla zalogowanych] ).\nzku z tym mam do Was pytanie, co zrobiÄ, Ĺźeby loczki siÄ nie rozpieprzyĹy przez noc?? wystarczy pooglÄ\n. nie denerwujcie siÄ. Zdarzaja sie osoby zupelnie przeciwne lewatywom. bardzo prosze o opinie i z gĂłry dziekuje. [link widoczny dla zalogowanych]\ncych kontaktĂłw z ludĹşmi, IdĹş do neurologa i bÄ\ndĹş dobrej myĹli, jeĹźeli drÄtwienie to pochodzi od krÄgosĹupa lub Ĺokcia to prawdopodobieĹstwo wyleczenia jest bardzo duĹźe i takie rzeczy moĹźna \_naprawiÄ\_. haha Widze ze kobiety najczesniej macie problemy z cenami... to od niego sÄ\nte objawy! Slyszalem na Zlote Przeboje. 2.


Twórczy wypoczynek | Niedziela.pl\nNiedziela lubelska 4/2020, str. IV\nO feriach z Caritas długo jeszcze będzie przypominać wspaniała arka Noego\nOśrodek Caritas, w ramach którego prowadzone są różne formy pomocy osobom chorym, niepełnosprawnym, starszym i dzieciom, od początku swojej działalności prowadzi świetlicę „Arka” dla uczniów najmłodszych klas szkoły podstawowej. Codzienne zajęcia, prowadzone przez wychowawcę Weronikę Pazynę i wolontariuszy, pozwalają dzieciom na aktywne i twórcze spędzanie wolnego czasu, ale też na budowanie relacji opartych na szacunku i życzliwości. Z popołudniowymi spotkaniami, organizowanymi w ciągu roku szkolnego, dzieciom trudno jest rozstać się w czasie ferii czy wakacji. Wychodząc naprzeciw ich oczekiwaniom, świetlica Caritas prowadzi więc zajęcia bez przerwy.\nW czasie ferii zimowych w „Arce” na dwóch tygodniowych turnusach odpoczywało i bawiło się kilkadziesiąt osób. – To dla nas wielka radość, że dzieci chcą uczestniczyć w zajęciach, że poznają swoje możliwości i rozwijają talenty. Wpływ na to ma wychowawczyni, która całkowicie poświęca się pracy z dziećmi, przygotowuje dla nich ciekawe zajęcia i projekty – mówi Monika Kowalczyk, kierownik Centrum Charytatywnego Caritas. Tym razem opiekunowie – Weronika Pazyna i ks. Paweł Ciosmak – zmierzyli się z autorskim programem pani Moniki. – W ramach „Ferii z Panem Bogiem” zaproponowałam dzieciom spotkania z postaciami Starego Testamentu: Abrahamem, Noem, Mojżeszem i królem Dawidem. To moje ulubione postaci biblijne. Dzięki ks. Pawłowi, który do każdej z nich przygotował katechezę, dzieci mogły się nie tylko dobrze bawić podczas zajęć, ale także rozwijać swoją wiedzę religijną i pogłębiać wiarę – podkreśla pani kierownik. Biblijne postaci stały się osnową działań twórczych. Dzieci wspólnie zrobiły arkę Noego, zagrały w grę planszową przywołującą najważniejsze wydarzenia z życia Mojżesza, malowały na wodzie, śpiewały i tańczyły jak król Dawid. Hitem zimowiska było biblijne koło fortuny i wyjazd do Lublina na trampoliny. – Wszystko nam się tu podoba: i śpiewanie, i origami, i gry planszowe. Można robić tyle różnych, fajnych rzeczy – mówią zgodnie Greta, Wojtek i ich koledzy z roześmianej grupy.\nZajęcia pozwalają dzieciom na aktywne i twórcze spędzanie wolnego czasu, ale też na budowanie relacji opartych na szacunku i życzliwości.\nNa zawsze z Caritas\nZarówno wychowawcy, jak i podopieczni bardzo cieszą się z obecności kapłana. – Po raz pierwszy mamy w centrum księdza na stałe, wcześniej księża związani z Caritas tylko nas odwiedzali – mówi Monika Kowalczyk. – Ksiądz Paweł świetnie dogaduje się z dziećmi, wspiera nas w hospicjum, jest do dyspozycji rodzin pacjentów, jak i wolontariuszy Caritas – podkreśla pani kierownik. Ks. Paweł Ciosmak, wikariusz z parafii pw. Matki Bożej Pocieszenia w Krasnymstawie, mimo duszpasterskich obowiązków i pracy katechety w jednej ze szkół średnich, nie wyobraża sobie życia bez Caritas.\n– Caritas to mój wybór. Od 16 lat, czyli od początku seminarium, jestem wolontariuszem. Nie wyobrażam sobie innego życia. Co roku jeżdżę na kolonie Caritas i oddaję swój wolny czas dzieciom. Praca i zabawa z nimi są pięknym doświadczeniem, które przynosi dobre owoce. Niegdyś moi podopieczni z kolonii w Firleju są teraz wychowawcami na koloniach. Przykład kapłanów i nauczycieli, którzy cenią sobie pracę z młodym pokoleniem, zdecydował o moim wyborze. Do końca życia będę wolontariuszem Caritas – podkreśla kapłan.\nMłodzi z Panem Bogiem\nNiedziela legnicka 10/2020, str. VIII\nKl. Aleksander Soból\nUczestnicy włączyli się w przygotowanie Liturgii\nOd wielu lat w czasie ferii zimowych przełożeni oraz klerycy proponują młodzieży męskiej spędzenie weekendu w murach seminarium duchownego. Nie inaczej było w tym roku.\nW dniach 14-16 lutego w Wyższym Seminarium Duchownym w Legnicy odbyły się rekolekcje powołaniowe dla młodzieży męskiej z klas VI-VIII szkół podstawowych i klas I szkół średnich.\nWzięło w nich udział ponad 30 osób z różnych stron diecezji legnickiej. Rekolekcjom towarzyszyło hasło: „Oto wielka tajemnica wiary”, a więc były zorientowane wokół źródła i szczytu życia chrześcijańskiego – Eucharystii.\nCentralnym punktem pierwszego wieczoru była adoracja krzyża, podczas której rozważano tajemnicę ofiary, którą złożył Jezus Chrystus dla zbawienia każdego człowieka. Sobotnie przedpołudnie skoncentrowane było natomiast na adoracji Najświętszego Sakramentu i Eucharystii, której przewodniczył ojciec duchowny ks. Paweł Wołczański. Po południu był czas na pracę w grupach. W każdej z nich, wraz z diakonem i młodszym klerykiem, uczniowie zgłębiali wybrany aspekt Eucharystii, a podczas podsumowania przedstawiciele poszczególnych grup dzielili się swoimi wnioskami. W sobotni wieczór uczestnicy rekolekcji wraz z całą wspólnotą alumnów modlili się nieszporami, którym przewodniczył dyrektor seminarium ks. Tomasz Kołodziej. Po nich nadszedł czas trwania przed Najświętszym Sakramentem i prowadzone przez kleryków nabożeństwo uwielbienia Jezusa, któremu towarzyszyły śpiewy oraz rozważania modlitewne.\nW niedzielny poranek rektor WSD ks. Piotr Kot przewodniczył jutrzni. Z uczestnikami spotkał się także biskup legnicki Zbigniew Kiernikowski, który wygłosił katechezę o tym, jak można uczyć się rozumieć tajemnicę Eucharystii. Następnie biskup przewodniczył Mszy św. w kaplicy seminaryjnej.\nW swoich świadectwach młodzi podkreślali, że podczas weekendu spędzonego w seminarium mogli nawiązać nowe znajomości, pogłębić wiarę, doświadczyć klimatu braterstwa, spokoju oraz odejścia od różnych codziennych zajęć i od zgiełku świata. Dzięki temu wsłuchiwali się w głos Pana Boga i rozeznawali drogę swojego życiowego powołania.\nDruga tura rekolekcji w seminarium odbyła się w dniach 21-23 lutego. Tym razem uczestniczyła w nich młodzież starsza ze szkół średnich.


Dzień Kobiet w Gminie Koszyce 2019\nObecny miesiąc 69080\nponiedziałek, 11 marca 2019 09:40\n8 marca – Dzień Kobiet tradycyjnie, od kilkudziesięciu lat uroczystość obchodzona w Gminie Koszyce.\nW dniu 9 marca 2019 roku na zaproszenie Burmistrza Miasta i Gminy Koszyce – Pana Stanisława Rybaka na uroczystość, która odbyła się w Centrum Oświatowym w Koszycach przybyło ponad 150 Pań z terenu gminy aby wspólnie świętować ten szczególny dzień.\nZaproszone Panie reprezentowały wszystkie środowiska społeczne i zawodowe z terenu gminy. Wśród gości były przedstawicielki stowarzyszeń i organizacji pozarządowych, rad sołeckich, związków zawodowych, przedstawicielki oświaty, kultury, zakładów pracy, samorządu, Panie prężnie działające w obrębie własnych dziedzin życia.\nBurmistrz Miasta i Gminy Koszyce złożył wszystkim przybyłym Paniom serdeczne życzenia i zaprosił na muzyczny koncert w wykonaniu zespołu Gang Marcela w składzie Barbara Trojan, Marcel Trojan, Jan Maliński oraz towarzyszący im gitarzysta Robert Gliński.\nZespół znakomicie zaprezentował się i zachwycił publiczność wykonując min. utwory: „Tyle złamanych serc”, „Znajdziemy pośród trosk”, „Ojciec żył tak jak chciał”, „Kto jeśli nie ty”.\nPo koncercie wszyscy zostali zaproszeni na wspólny poczęstunek.


Ustronie Morskie Klif noclegi nad morzem – Pokoje gościnne blisko plaży w centrum Ustronia Morskiego\nKlif noclegi Ustronie Morskie\nOferujemy noclegi w pokojach gościnnych dwu-, trzy- i czteroosobowych. Wszystkie pokoje posiadają własne toalety z prysznicami. Każdy pokój ma balkon z którego można podziwiać Bałtyk lub Ustronie Morskie. Pokoje wyposażone są w lodówkę, tv, czajnik elektryczny, leżaki oraz bezprzewodowy dostęp do internetu typu Wi-Fi.\nNasz budynek mieści się w bardzo dogodnej lokalizacji, jesteśmy praktycznie w centrum Ustronia Morskiego. Od nas wszędzie jest blisko, blisko na plażę, blisko do sklepu, blisko do restauracji. Nie musimy niczego udawać proszę zobaczyć naszą lokalizację na mapie:\nUstronie Morskie mapa Google\nOd plaży dzieli nas pięciominutowy spacer. W zależności czy wybiorą Państwo spacer ulicą Nadbrzeżną czy Rybacką to trafią Państwo na Molo Busola lub na główne molo w Ustroniu Morskim koło Przystani Rybackiej.\nW naszej bezpośredniej okolicy znajduje się wiele restauracji, stołówek i barów, których nie będziemy wymieniać z nazwy aby żadnego z nich nie faworyzować ale przechodząc do mapy Ustronia Morskiego przekonacie się Państwo o tym sami. Blisko od nas jest też do sklepów spożywczych zarówno tych małych jak i tych większych więc zakup świeżego pieczywa na śniadanie nie będzie problemem, nigdzie nie muszą Państwo jechać autem, wszędzie dotrą Państwo pieszo.


Newsletter #16 | 25 kwietnia 2020 > Najlepsze Polskie Podcasty\nMarek\t 03/05/2020 03/05/2020\nKolejny (ty)dzień świstaka…\nPodobno nagle mamy czas na wiecznie odkładane hobby, na umór uczymy się języków.\nRozwój osobisty to branża, która również notuje niespotykany wzrost.\nRobimy nowe rzeczy! Wypełza z nas kreatywna bestia!\nSpece od gospodarki trąbią, jak biedniejemy na skutek kryzysu.\nGospodarka pewnie i tak…ale czy my także?\nMam nieodparte wrażenie, że wyjdziemy z kwarantanny bogatsi.\nNiepoprawny optymizm każe mi dostrzegać wartość w długich (czasem przymusowych :p) rozmowach z rodziną. Wiara w ludzi pozwala liczyć, że wirtualne rozmowy z dawno nie widzianymi znajomymi jakoś tak wejdą w krew…i może zostaną na dłużej. Miłość do rękodzieła wszelkiej maści…daje przyzwolenie na „trwonienie” długich godzin na niespieszne „tu i teraz” i magię zaklętą w powtarzalnych ruchach dłoni…\n…ze słuchawkami na uszach…OCZYWIŚCIE\nMoże w tym roku na majówkę pojedziemy…do salonu (no dobra, jak zrobi się cieplej – to zaszalejemy i wyprawę na balkon urządzimy). A może czeka nas ekscytująca podróż wgłąb siebie?\nNiezależnie od tego, jakie wojaże przed Tobą, mam nadzieję, że podcasty umilą Ci drogę.\nWraz z zespołem NPP podrzucam „polecajki” na kolejny (ty)dzień świstaka 🙂\nOdcinek: ¡No Pasarán! – Czas buntu\nKażdy z nas potrzebuje trochę rozrywki, czasami takiej krótkiej, intensywnej i konkretnej. Ten podcast trudno jednoznacznie opisać, trochę felieton, trochę stand-up. Polecam sprawdzić samemu. Autor pisze tak o tym odcinku: o potrzebie rebelii, Dance ze szklanego ekranu, przypadkowym awansie społecznym i 12 kilogramowej przepustce do wolności.\nPodcast: Nie spać, słuchać!\nOdcinek: Kobiety rządzą!\nKobiety rządzą. To nie tylko tytuł odcinka, to opowieść o kinie amerykańskim, w którym główną rolę grają kobiety. Orange is the new black, Big Little Lies to tylko niektóre z tytułów omawianych w tym odcinku. Dla każdego serialomaniaka pozycja konieczna do posłuchania.\nPodcast: Komunikacja w biznesie\nOdcinek: Zwroty, których nikt nie lubi, ale i tak ich używamy\nLekki i zarazem wartościowy odcinek, w którym „Pati” zwraca uwagę na poprawne formy komunikacji, zwroty i zdrobnienia. Osobiście lubię rozmawiać z osobami, które zwracają uwagę na jakość języka, na poprawność sformułowań i wymowę. Tego naprawdę dobrze się słucha, podobnie z resztą jak tego podcastu! Polecam!\nOdcinek: Jak budować markę eksperta w czasie kryzysu.\nW obliczu kryzysu wiele marek i przedsiębiorców staje przed wyzwaniem komunikacyjnym. Jak wspierać swoich słuchaczy / klientów, jakie oferować zniżki, jak komunikować swoją siłę i pozycję lidera, jeśli tak naprawdę wciąż jesteśmy niepewni jutra. Polecam Wam bardzo ten odcinek podcastu, nagrany przez Kingę Fromlewicz, specjalistkę ds. PR. Jeśli ktoś zna się na komunikacji, to z pewnością jest to Kinga. .\nOdcinek: Pornografia intelektualna, czyli dlaczego robimy z Leonarda da Vinci dziwkę.\nUtknęliśmy w szpagacie między home-schoolingiem z ambicjami, a poczuciem, że jeszcze jeden dzień i rzucimy to wszystko w cho@$#% i niech się dzieciaki nudzą do woli. Dlatego podrzucam ciekawy odcinek, który daje do myślenia na temat tego, czego ich uczymy „między wierszami”.\nPodcast: Wychowanie przedszkolne online\nOdcinek: Zabawy słowne – tworzymy rymy i zdrobnienia\nKto zajmuje się dziećmi w czasie kwarantanny, ten wie że pomysły na zabawy i gry mogą się szybko skończyć. W tym podcaście nauczycielka przedszkolna i logopeda, przedstawia łatwe zabawy dla dzieciaków w wieku przedszkolnym. W tym odcinku zabawy językowe: rymy i zdrobnienia.\nPost Tags:\t#Bez szyldu#Godmother#Komunikacja w biznesie#KRÓTKO - Podcast Mocno Bezpośredni#Nie spać słuchać!#Wychowanie przedszkolne online


Toyota Auris, 2015, zachód słońca zdjęcie : Galeria Toyota\nZdjęcie Toyota Auris, 2015, zachód słońca\nToyota Auris, 2015, zachód słońca\nVolvo FH16 - toczący się mocarzSzesnastolitrowy silnik Volvo D16K rozwijający 750 KM to obecnie najmocniejsza jednostka napędowa oferowana w seryjnym pojeździe ciężarowym. Tak ponadprzeciętnie mocne samochody wybierane są przez klientów stosunkowo ...Jeszcze bardziej zwrotne: zawieszenie - Audi ...Zarówno przednia, jak i tylna oś nowego Audi RS 6 Avant to konstrukcje pięciowahaczowe, osobno pochłaniające siły wzdłużne i poprzeczne. Połączenia i ramy pomocnicze wykonane są głównie z aluminium. Rozstaw kół to ...Powrót do przyszłości - Audi museum mobileTrzynaście pojazdów studyjnych i prototypów oraz trzy motocykle wyznaczające historię AUDI AG, znalazło się na nowej wystawie w Audi museum mobile w Ingolstadt. Zgodnie z tytułem wystawy "Powrót do przyszłości", ...