Pompa głębinowa FP4 H020 230V Ibo Italy Felsom - DoStudni.pl\nChcesz zapytać o ten produkt? Podaj kod produktu 5683\nPrzedstawimy Państwu kolejną pompę włoskiego producenta IBO. Działa on na rynku od wielu lat, a jego produkty cieszą się uznaniem wśród klientów. Tym razem mamy przyjemność przedstawić Państwu pompę głębinową serii FP4. Jest to sprzęt o bardzo szerokim zastosowaniu:\ndomy jednorodzinne, wielorodzinne, przydomowe ogrody i budynki gospodarcze,\nzakłady przemysłowe, przetwórcze obróbcze, hale produkcyjne, warsztaty\nlokale gastronomiczna, ośrodki wypoczynkowe, pola namiotowe i kempingowe, działki rekreacyjne, domki letniskowe,\nsystemy nawadniania w rolnictwie (sady, uprawy, ogrody, stawy, budynki hodowlane).\nWszędzie tam, można wykorzystać opisywaną tu pompę. Jej sercem silnik o mocy 7,5 kW, co przekłada się na wydajność maksymalną 250 litrów na minutę. Oprócz tego to także specyficzna konstrukcja, dzięki której jest ona bardziej odporna na zatarcie w przypadku pracy na sucho. Posiada też dwa zawory zwrotne, aby zminimalizować ryzyko awarii. Większość elementów pompy wykonana jest z stali nierdzewnej co także wpływa na długą żywotność i trwałość urządzenia. Zastosowano w niej także nowoczesną technologię pływających wirników, które poruszają się niezależnie w komorach dyfuzorów.\nJeśli ktoś szuka jeszcze bardziej zaawansowanych rozwiązań to możemy zaoferować urządzenie M2. lub inteligentny falownik. Dzięki nim można w prosty sposób utrzymać zadanie ciśnienie w instalacji. Zwiększa to jej komfort i automatyzację, a także żywotność i energooszczędność całego systemu. Poza tym takie urządzenie to szereg zabezpieczeń, które minimalizują jeszcze bardziej ryzyko awarii. Jest to wiec coś, w który warto zainwestować, szczególnie jeśli zależny na stabilnej instalacji.\nPrezentacja wideo produktu: Pompa głębinowa FP4 H020 230V Ibo Italy Felsom


Course Składnia Java - Lecture: Przydatne linki od Profesora – 7\nPrzydatne linki od Profesora – 7\nLevel 7 , Lesson 10\n– Hej, Amigo, mój uczniu, robiący postępy z poziomu na poziom! Jak Ci się podoba siódmy poziom?\n– Powiedziałbym, że jest dość produktywny! Nauczyłem się dużo o strukturach wszystkich rodzajów. O tablicach i listach.\n– Ha! Mówisz, że dużo. Właściwie to znasz podstawy. Co, oczywiście, jest cudowne. Z rozrzewnieniem wspominam dzień, w którym sortowałem moją pierwszą tablicę... rosnąco... eh, no cóż.\n– Profesorze, chyba za bardzo się rozmarzyłeś!\n– W porządku, przepraszam, Amigo. Tablice oraz listy... Przydadzą Ci się.\nCoś o tablicach\n– Nie patrz na tytuł. Artykuł, który Ci polecam, nie tylko zawiera „czegoś o tablicach”, ale „dużo przydatnych rzeczy o tablicach”. Na przykład o tym, jak je inicjalizować szybko i łatwo, jak są one przechowywane w pamięci, czym są tablice dwuwymiarowe i jak ich używać, aby odtworzyć grę w statki.\nKlasa Arrays i jej użycie\n– Ten artykuł pomoże Ci kontynuować naukę o tablicach i o tym, jak możesz użyć metod z klasy Arrays, aby poradzić sobie z wieloma typowymi zadaniami zawierającymi tablice, które są zazwyczaj pisane ręcznie. Ręczne wprowadzanie kodu też się przydaje, i tak będziesz to robić, czy Ci się podoba, czy nie. A metod Arrays możesz użyć później. To pomocne!\n– Tablice są świetne, ale ich z góry ustalony rozmiar i brak możliwości dodawania i usuwania nowych elementów mogą sprawić, że programiści zaczynają zrzędzić. Poznaj zatem ArrayList, ulepszoną tablicę – prostą i wygodną strukturę danych. Kiedy przestawisz się z tablic na ArrayList, nie będziesz chciał/a wracać do tego, co przedtem. Obiecuję.\nUsuwanie elementu z ArrayList\n– Tutaj mamy kolejny artykuł, który zagłębia się w ArrayList. Tym razem pochylimy się nad ważnymi operacjami podczas pracy z list, takimi jak usuwanie elementów z listy i usuwanie elementów z listy w pętli.\n– To wszystko na dzisiaj! Idź naprzód i ucz się.


Perła Żeliszowa - najbardziej rozpoznawalny fotograficznie zabytek Dolnego Śląska\nProjekt przemiany byłego kościoła ewangelickiego w wielofunkcyjną arenę kulturalno-filmowo-fotograficzną.\nPerła Żeliszowa stała się muzą dla wielu artystów, w tym świetnego reżysera Patryka Kizny. Jego film krótkometrażowy "The Chapel" zainspirował trwajacą obecnie adaptację obiektu. W 2014 roku Perła Żeliszowa pojawiła się w kolejnym jego filmie - "Rebirth".\nWłączając się w ten projekt dotrzesz do szerokiego grona fotografów i modelek z całej Europy, oraz setek turystów odwiedzających Perłę Żeliszowa.\nCzytaj więcej lub wesprzyj poprzez podatku\nDaj się poznać jako patron dużych imprez kulturalnych, odnowiciel dziedzictwa kulturowego, człowiek z klasą!\nPrzekazując dar, czy wpłacając nawet niewielką kwotę na nasze konto, zlecasz nam kontynuowanie misji.\nMamy bogatą ofertę wspólpracy dla firm i korporacji promujących się jako odpowiedzialne społecznie.\nPrzekaż 1% podatku na realizację celów Twojego Dziedzictwa.\nWłącz się w jedną z akcji projektu Zostań Dziedzicem i zdobądź wpływ na losy pięknego zabytku!\nProjekt społecznego zarządzania zabytkami: Zostań Dziedzicem!\nCelem projektu jest tworzenie społecznych funduszy służących odkupowaniu i zagospodarowaniu najcenniejszych zabytków, które niszczeją trafiwszy na nieodpowiedzialnych właścicieli. Projekt podzielony na style i epoki. Gdy dany fundusz pozwala na zakup zabytku, Twoje Dziedzictwo kupuje wybrany zabytek, powołuje fundację celową na rzecz zabytku, w której głos i dożywotnie prawo dziedzica ma każdy, kto kupił cegiełkę.\nZostań Dziedzicem lub Dziedziczką!\nZostań Dziedzicem: Kup sobie gotycki zamek\nZostań kasztelanem lub kasztelanką na gotyckim zamku!\nWpłacając pieniądze na cel odkupienia zaniedbanej, gotyckiej twierdzy w chwili jej wykupienia zyskasz dożywotnie prawa decydowania o jej losie! Fundacja zadba o zarządzanie obiektem i jego odbudowę, Ty zaś zyskasz ważny głos w sprawie jego funkcji i kierunków rozwoju równy każdemu z członków zarządu, lub jeśli zechcesz i znajdziesz czas - zasiądziesz w organach Fundacji celowej powołanej dla zamku.\nProjekt można wesprzeć również przez 1% podatku\nCelem projektu jest artystyczna dokumentacja zabytków terytorium Polski. Czasem poważnie, czasem z humorem - zawsze wspomagając promocję danego obiektu.\nProjekt można wesprzeć przez 1% podatku\nDziś żyją i tworzą wśród nas artyści, których dzieła staną się elementem dziedzictwa narodowego. Już dziś możesz ich dostrzec i zainwestować w dzieło, którym Twoje dzieci będą się mogły chwalić jak oryginalnym Matejką, czy Picassem.\nWarsztaty dla kobiet, które uwolniają potencjał twórczy, przy jednoczesnym zapoznaniu z dawną kulturą. Spotkania w niewielkich grupach, podczas których nasi partnerzy prowadzą m.in. zajęcia z tkactwa i tworzenia motanek (Twórcynia Slavic Handicraft), zielarstwa i odnajdowania harmonii z przyrodą (Wioska Fantasy), fotografii (Magdalena Russocka Photoworks, Anna Sychowicz Fotografia), malarstwa (Maja Borowicz), a Dorota Wacławik, warsztaty z komunikacji międzygatunkowej z końmi i wilczakami czechosłowackimi.\nWioska kultury dawnej\nWe współpracy z "Wioską Fantasy" przygotowujemy, żywe muzeum kultury dawnej w zabudowaniach "Wioski" w Kuńkowcach pod Przemyślem. Żywe muzeum ma zapewnić dorosłym i młodzierzy możliwość poznania dawnych technik rzemieślniczych.\nMistrzostwa Polski w Pełnokontaktowych Walkach Rycerskich. Współcześni rycerze wskrzeszą pradawny klimat rycerskich walk - sportu przeżywającego swój renesans.\nPartnerem projektu jest agencja artystyczna BRZART.\nPolskie zamki i pałace - serial\nSerial reżyserii Pawła Pitery, którego zadaniem jest ożywienie polskich zamków i pałaców. Pora aby mury przemówiły i opowiedziały historię ludzi, którzy kiedyś je zamieszkiwali.\nCelem projektu jest popularyzacja polskiej przeszłości słowiańskiej, szerzenie tematyki pochodzenia oraz próba wyjaśnienia tożsamości wynikająca z głębokiego poczucia dumy ze spuścizny naszych przodków.\nBallada o Polsce jest cyklem recitali utworów Jacka Kaczmarskiego w wykonaniu artysty obdarzonego niezwykłym głosem - pana Łukasza Kretkowskiego. Wraz z nim, słuchacze przemierzą historię Polski od wczesnej Rzeczpospolitej Szlacheckiej, po czasy PRL.


Tylko jeden rybniczanin w najważniejszych władzach Śląskiej Partii Regionalnej!\n13.06.2018 Region Encyklopedia Rzeczy Śląskich\n12 czerwca w Chorzowie, w gronie ponad 30 osób reprezentujących różne organizacje, wybrano władze Śląskiej Partii Regionalnej. Przewodniczącym zarządu został katowicki radny Ruchu Autonomii Śląska, Marek Nowara. Wiceszefa RAŚ Henryka Mercika wybrano przewodniczącym rady politycznej. Jedynym przedstawicielem naszego regionu w radzie politycznej jest Józef Porwoł.\nSpośród rybnickich działaczy tylko Józef Porwoł z Demokratycznej Unii Regionalistów Śląskich znalazł się w nowo wybranych najważniejszych władzach Ślaskiej Partii Regionalnej. Przewodniczącym zarządu został Marek Nowara, radny z Katowic Ruchu Autonomii Śląska. Wiceszef RAŚ i członek zarządu województwa śląskiego Henryk Mercik będzie pełnił funkcję przewodniczącego rady politycznej.\nDo zarządu partii weszli ponadto: Ilona Kanclerz - wiceprzewodnicząca, Rafał Adamus - skarbnik,\nPiotr Snaczke i Waldemar Murek - członkowie, Jerzy Gorzelik - sekretarz generalny.\nRadę polityczną tworzą ponadto: Joachim Otte (Związek Górnośląski) – wiceprzewodniczący, Józef Porwoł (DURŚ), Dietmar Brehmer (Górnośląskie Towarzystwo Charytatywne) oraz Aniela Jany, Mirosław Patola, Roman Kubica, Marian Makula. Krzysztof Szulc i Janusz Dubiel.\nOprócz Józefa Porwoła, ziemię rybnicką reprezentują także Janusz Wita i Marek Polok. Wchodzą oni w skład\nkomisji rewizyjnej, która jest częścią władz statutowych.\nŚląska Partia Regionalna została zarejestrowana w Sądzie Okręgowym w Warszawie w kwietniu 2018 roku, po pół roku starań. W Sejmiku Śląskim tworzy rządzącą województwem koalicję z PO, PSL i SLD.\nW działalności regionalnej ŚPR chce koncentrować się m.in. na edukacji, transporcie, rewitalizacji infrastrukturalnej i społecznej oraz poprawie jakości życia mieszkańców. Zdecydowanie odżegnuje się od separatyzmu.\nRybnik 13.06 2018r\nOświadczenia w sprawie wyborów ŚPR\nWiele spodziewałem się po wyborach do ŚPR liczyłem na to, że zgodnie z celem partia ta stanie się partią wszystkich Ślązaków, wszystkich aktywnie działających środowisk śląskich.\nWybory w dniu dzisiejszym pozbawiły mnie wszelkich złudzeń. Propozycja i przegłosowanie aż 16 członków rady politycznej skazuje nie członków RAŚ z góry na niebyt i marginalny w niej głos. Następnie wybór Zarządu , to już groteska z całym szacunkiem do przewodniczącego i pozostałych członków zarządu. Taki układ ustawia przyszłe wybory do rad, sejmiku województwa, sejmu, senatu, Parlamentu Europejskiego, wójtów, prezydentów burmistrzów, pod całkowity dyktat RAŚ. A cała mowa o tymczasowym zarządzie technicznym, to „mowa trawa”, widząc brak przedstawiciela regionu południowego (Mikołów, Rybnik, Żory, Racibórz, Wodzisław Śl.) Górnego Śląska w zarządzie. Pamiętajmy też o zasadzie, że często tymczasowe trwa najdłużej. Obym się mylił. Na koniec oświadczam, że postaram się brać czynny udział w pracach ŚPR dla dobra Śląska.\nCzłonek Rady Politycznej ŚPR\nWczoraj po raz pierwszy wybraliśmy władze Śląskiej Partii Regionalnej. Z tego miejsca gratuluję koleżankom i kolegom z organizacji, że doprowadzili sprawę rejestracji do końca. Pomimo wielu antagonistów, przez ostatnie miesiące wypracowaliśmy sprawę oraz zasady, którymi chcemy się wyróżniać. Idziemy do przodu ,jednak dużą stratą jest nierównomierna reprezentacja w ciałach kolegialnych i strukturach organizacji. Mnie osobiście bardzo brakuje przedstawicieli Ziemi Rybnickiej. Działacze DURŚ reprezentowani między innymi przez Józefa Porwoła, to jedni z najbardziej kreatywnych i merytorycznych w swoich działaniach.\nDr Ilona Kanclerz\nJohan 2018-09-18 22:28:06\nZbigi 2018-09-15 11:07:30\nDo Koryta to sie cisnom Poltonie i widac to , dejcie im rzadzic to se same wykonczom . I tak niszczom ziemia co dostali w podarunku :( Slonsk do Slonzokow (Y)\nRyjec 2018-07-06 10:42:13\nchyba już Uprowadził....\nHumberto 2018-07-05 21:07:38\nPorwoł to uczciwy facet...\nGórnoślązak 2018-06-16 20:05:30\nPęd do koryta...\ntylko i wyłącznie chcecie się dorwać do koryta, a Górnoślązacy??? No się zobaczy po zliczeniu głosów i nic...\nJurek 2018-06-13 10:21:03\nDurś = Raś II


Nasze przedszkole - Przedszkole Króla Maciusia I w Komornikach\nHome / Nasze przedszkole\nWitamy w przedszkolu Króla Maciusia I w Komornikach!\nPrzedszkole mieści się w dwukondygnacyjnym budynku w centrum Komornik, w sąsiedztwie Szkoły Podstawowej, oddanym do użytku w roku 1983. Na zapleczu znajduje się duży ogród z urządzonym placem zabaw dla dzieci i górką saneczkową. Ogród usytuowany jest z dala od głównej ulicy, otoczony parkanem, jest bezpieczny i przyjazny dzieciom (duża ilość drzew i roślin).\nPlacówka czynna jest od poniedziałku do piątku w godzinach 6:00 – 17:00. W tym czasie odbywają się zajęcia i zabawy planowane, inspirowane przez nauczycieli oraz podejmowane z inicjatywy dzieci. W miesiącach letnich wymiennie z innymi przedszkolami organizowany jest dyżur.\nDostosowani do potrzeb dzieci\nW przedszkolu może przebywać 145 przedszkolaków w 6 grupach : Kukułeczki, Podróżnicy, Czarodzieje, Dobosze, Pisarze i Iskierki. Sale dla dzieci są przestronne, funkcjonalne , przytulne i bezpiecznie urządzone, wyposażone w zabawki, pomoce dydaktyczne, sprzęt do gier i zabaw. Wszystkie sale posiadają samodzielne węzły sanitarne. Przedszkole posiada również dobrze wyposażoną salkę do zajęć dodatkowych oraz pomieszczenia, w których gromadzone są pomoce dydaktyczne i dodatkowy sprzęt do zabaw oraz pokój nauczycielski.\nNasze Przedszkole jest otwarte na oczekiwania i potrzeby dzieci i rodziców , to placówka mądrze wychowująca , radosna i bezpieczna, dbająca o rozwój wszystkich wychowanków, promująca działania twórcze, dobrze przygotowująca do podjęcia nauki w szkole. Stwarzamy warunki do rozwijania indywidualnych zainteresowań i uzdolnień dzieci. Praca wychowawczo – dydaktyczna prowadzona jest w oparciu zatwierdzone programy wychowania przedszkolnego. Stwarzamy warunki do rozwijania indywidualnych zainteresowań i uzdolnień dzieci.\nprowadzi nieodpłatną działalność wychowawczo – dydaktyczną w zakresie wychowania przedszkolnego\nzatrudnia nauczycieli posiadające odpowiednie kwalifikacje\npraca wychowawczo – dydaktyczna prowadzona jest w oparciu idee J. Korczaka\n„Dziecko ma prawo być sobą. Ma prawo do popełniania błędów. Ma prawo do posiadania własnego zdania. Ma prawo do szacunku. Nie ma dzieci – są ludzie.” – jak pisał patron naszego przedszkola, Janusz Korczak. Korczak bardzo kochał dzieci. W sierocińcach, które prowadził, panowała rodzinna atmosfera ciepła i wzajemnego zaufania. Dzieci uważały Go za prawdziwego przyjaciela i miały do Niego bezgraniczne zaufanie. Janusz Korczak przeszedł do historii jako niezawodny autorytet moralny, kochający ponad wszystko dzieci.\n0 przedszkolaków rocznie\nCo oferujemy Rodzicom i Dzieciom\nStwarzamy warunki do rozwijania indywidualnych zainteresowań i uzdolnień dzieci. Nasze Przedszkole jest otwarte na oczekiwania i potrzeby dzieci i rodziców , to placówka mądrze wychowująca , radosna i bezpieczna, dbająca o rozwój wszystkich wychowanków, promująca działania twórcze, dobrze przygotowująca do podjęcia nauki w szkole. Praca wychowawczo – dydaktyczna prowadzona jest w oparciu zatwierdzone programy wychowania przedszkolnego.\nNasi nauczyciele opracowali i wdrożyli autorskie programy: Przedszkolny Program adaptacyjny, Poznajemy przyrodę i uczymy się ją kochać, Bawimy się w teatr – jesień, zima ,wiosna, lato – co ty na to, Ziemia komornicka – moja mała ojczyzna, Jestem Polakiem, wiem kim jestem i skąd pochodzę, Dbam o własne ciało, zdrowie, bezpieczeństwo i sprawność fizyczną, Przedszkolny program wychowawczy.\nW przedszkolu jest możliwość skorzystania z zajęć dodatkowych tj.: opieka logopedyczna, zajęcia rytmiczno-umuzykalniające, nauka języka angielskiego, Mały Edison, judo, Akademia Reksia, gimnastyka korekcyjna, warsztaty taneczne, koncerty muzyczne, katecheza, ciekawe wycieczki, wyjazdy do kina, teatrów.


Między kłębkiem a kuchnią: 2017\nBlog o moich pasjach. Głównie robię na drutach i gotuję.\nmielonka wieprzowa z szynkowaru\nN 1 kg mięsa :\nMięso (łopatka lub karkówka) zmielić na średnich oczkach. Dodać przyprawy. Wymieszać. Zostawić na kilka godzin w lodówce. Pakować do woreczka w szynkowarze. Gotować ok 2 godzin. ( Do uzyskania temperatury wewnątrz mielonki ok 85 st. C).\nAutor: Katarzyna Z o 20:13 Linki do tego posta\nEtykiety: gotowanie, kuchnia, szynkowar\n180 g mąki żytniej typ 2000\n800 g mąki pszennej typ 750\nok. 400 g wody\n4 łyżki syropu cukrowego\new. ziarna (słoneczmika, czarnuszki, sezamu)\ntrochę oleju do posmarowania ciasta\nSkładniki na zaczyn wymieszać. Zostawić na 8 godzin (można na dłużej).\nPo tym czasie dodać resztę składników. Wyrobić. Ciasto lekko natłuścić. Zostawić w misce na 4 godziny. Potem uformować. Włożyć do większej keksówki na 1 godzinę. Piec w temperaturze 230 st 30 minut.\nJak ktoś woli twardszą skórkę to po 30 minutach wyjąć chleb z foremki i z powrotem włożyć do piekarnika tylko należy zmniejszyć temperaturę do ok 150 stopni i ustawić na termoobieg. Czas 5-10 minut.\nAutor: Katarzyna Z o 18:12 Linki do tego posta\nPierwsza poszewka na poduszkę\nKupiłam jakiś czas temu starego Łucznika (prawdopodobnie) model 451. Ma tyle samo lat co ja. Na maszynach nie znam się za bardzo, więc doprowadzenie go do stanu używalności trochę trwało. Jeszcze muszę poprawić regulacje nici dolnej albo coś innego bo mi pętelkuje na spodniej części szwu.\nNo i (zdania się nie zaczyna od "no i") zrobiłam poszewkę na poduszkę. Nie jest idealna. Dla mnie i tak dobrze wygląda o ile nikt nie będzie patrzył na lewą stronę :).\nPoduszka ożywiła trochę ten kącik. Prawda?\nAutor: Katarzyna Z o 18:04 Linki do tego posta\nEtykiety: maszyna do szycia, poszewka na poduszkę\nPolędwica drobiowa z szynkowara\nPolędwica drobiowa z szynkowaru\n1 kg mięsa drobiowego (piersi z kurczaka/mięso z uda kurczaka/piersi z indyka)\n1,5 łyżki pieprzu\n1,5 łyżki lubczyku\n2 łyżeczki żelatyny rozpuścić w 50 ml wody (jeśli ktoś chce galaretkę)\nJa mielę mięso na 2 grubościach oczek, ale może być na jednej. Dodaje przyprawy (i żelatynę). Dokładnie mieszam. Wkładam do woreczka i szynkowaru. Zostawiam w lodówce na kilka godzin lub na noc. Gotuję w wodzie ok 2 godzin.\nAutor: Katarzyna Z o 21:19 Linki do tego posta\nWspólne dzierganie i czytanie z Maknetą.\nSkończyłam dziergać kamizelkę czerwoną z białą jedyneczką. Kamizelka dla dziecia, który urodzi się dosłownie już, zaraz, może dziś? Szwagierka urodzi chłopca w tym tygodniu, termin jest/był na dziś. Ale z dziećmi różnie bywa. A temu się jakoś nie spieszy.\nPomysł na taką a nie inną kamizelkę wziął się z tego że: tata dzidzi lubi koszykówkę i tak jakoś chciałam nawiązać ubrankiem do tego sportu, oboje rodziców uwielbiają czerwony.\nZastanawiam się czy nie zrobić jeszcze obramowań czarnych.\nkamizelka dla niemowlaka\nWłóczka: Drops Muskat (100% bawełna) kolory 08 i 12\nTrochę bałam się, że czerwony zafarbuje. Nie farbuje.\nKsiążki przeczytałam dwie. Ciąg dalszy przygód o kocie. Część 3 Kot który się włączał i wyłączał mniej mnie zainteresowała niż część 4 Kot który nie polubił czerwieni.\nAutor: Katarzyna Z o 18:16 Linki do tego posta\nEtykiety: druty, dzierganie, książka\nZ życia 2\nUbieraliście kiedyś diabła tasmańskiego* takiego z bajki?\nJa tak. Codziennie. Kilka razy dziennie.\nNa przewijaku, po kąpieli:\nMamo nie chce pampersa. Przewrót z pleców na brzuch. Oczywiście nago, bez pampersa.\nMamo a co to za fajne opakowanie ? Do buzi?**\nCzemu mi zaaaaaabraaaałaaaś. Nieeeeee chceeee na plecy. Nieee chceee pampersaaaa. Nieee chceeee się ubieraaaaać.\n*Diabeł ma 7,5 miesięcy. W zasadzie to diablica.\n**Opakowanie pudru do pupy.\nAutor: Katarzyna Z o 17:10 Linki do tego posta\nChleb owsiany na zakwasie i drożdżach\nZ przepisu wychodzi duży bochenek. Wielkość ok 35×12 cm\n400 g maślanki\n70 g zakwasu\n520 g mąki pszennej typ 750 (może być też 450)\n300 g mąki żytniej typ 2000\nMożna dodać też ziarna. Ja tym razem dodatkowo dałam nasiona słonecznika około 2 garści.\nWymieszać wszystko. Wyrobić aż do uzyskania jednolitej konsystencji. Zostawić do wyrośnięcia 4-5 godzin. Po tym czasie uformować. Włożyć do formy. Zostawić jeszcze na 1 godzinę wyrastania. Piec w temperaturze 200 st.C 45-50 minut.\nAutor: Katarzyna Z o 19:20 Linki do tego posta\nEtykiety: kuchnia, pieczenie\nZapowiedź pewnego udziergu\nJuż niedługo pokaże całość.\nMoże ktoś zgadnie co to?\nAutor: Katarzyna Z o 10:17 Linki do tego posta\nEtykiety: druty, dzierganie\nurodzinki bloga (2)\nwędrująca książka (1)\nZnajdziecie mnie na ravelry


Weekendowy spacer. Wrzeszczące Murale - Travel Experts\nWeekendowy spacer. Wrzeszczące Murale\nNastał nowy trend poznawania jednej z najstarszych dzielnic Gdańska, Wrzeszcza w weekendowy spacer. Zarówno mieszkańcy, jak i przyjezdni zwiedzają ją podczas poszukiwania murali wykonanych przez Tuse, artystę, którego twórczość cenią młodzi i starsi mieszkańcy miasta.\nTuse czyli Piotr Tuse Jaworski jest absolwentem wydziału Malarstwa i Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Należy do grupy malarzy DSC. Obecnie, oprócz tworzenia murali na gdańskich garażach i budynkach, prowadzi również agencję reklamową Tusestudio.\nJego dzieł z pewnością nie można zaliczyć do zwyczajnych, podwórkowych graffiti. Każdy szczegół jest przemyślany, a całość tworzy konkretną koncepcję, prawdziwe dzieło sztuki. Ostatnim, które można podziwiać na ulicy Partyzantów, jest portret mieszkanki Gdyni, aktorki Anny Przybylskiej. Wprawdzie ze względu na liczną krytykę Internautów artysta je poprawił, bo jak stwierdzili „znawcy” kobieta była za gruba, jednak my uważamy, że obie wersje są wybitne. W ostatnim czasie na murach Wrzeszcza pojawiły się również inne znane postacie:\nprzy ulicy Do Studzienki 16 czeka na Was legenda polskiego komiksu, twórca słynnych przygód, Tytusa, Romka i Atomka, Papcio Chmiel\nulicę Generała Józefa Fiszera zdobi portret muzyka wszechczasów Zbigniewa Wodeckiego\nna PKM-ce, przy ulicy Polanki, znajduje się portret gdańskiego pisarza Brunona Zwarry\nprzy ulicy Partyzantów 46 uśmiecha się do nas piosenkarz Krzysztof Krawczyk\nna PKM-ce przy ulicy Grunwaldzkiej rządzi Zeus\nsąsiedzi Pat i Mat mieszkają przy ul. Bohaterów Getta Warszawskiego\nJeśli zechcecie obejrzeć więcej twórczości Tuse, możecie poszukać na terenie Gdańska między innymi także Blues Brothers czy dwóch Zgredów z Muppets Shows.


Badania diagnostyczne - Centrum Okulistyczne Eyemed\nBadania diagnostyczne przeprowadzane w Eyemed\nTomografia optyczna OCT Nidek\nJest to urządzenie służące do wizualizacji tylnego odcinka oka. Obraz uzyskiwany z tego urządzenia jest podoby do obrazu histologicznego i uwidacznia poszczególne warstwy komórek w siatkówce. Prędkość 53.000 skanów/sek. skraca czas pomiaru i zminimalizuje możliwośc błędu badania. Ten zaawansowany system redukcji szumów i zakłóceń poprzez uśrednianie obrazów zapewnia rozdzielczość OCT 4µm.\nWysokiej rozdzielczości obraz pokazuje wyraźnie warstwy siatkówki. Pozwala nam diagnozować siatkówkę i różnicować jednostki chorobowe takie jak starcze zwyrodnienie plamki – AMD, retinopatia cukrzycowa, otwory i odwarstwienia w plamce, zmiany dystroficzne plamki,\nTomografia SL-OCT Heidelberg – ocena przedniego odcinka oka\nTego typu badanie ma na celu uwidocznienie przedniego odcinka oka, zobrazowanie anatomii, dokonanie dokładnych pomiarów głębokości komory przedniej, grubości rogówki, pomiar krzywizny rogówki.\nW naszej placówce dysponujemy aparatem SS-OCT Triton firmy Topcon, który umożliwia wykonywanie zarówno badania OCT jak i angiografii OCT. Obrazy, które dzięki niemu uzyskujemy, mają bardzo wysoką jakość. Dzięki temu możemy nie tylko zlokalizować zmiany, ale również szczegółowo określić ich charakter. Angiografia OCT (OCTA) jest nową metodą obrazowania naczyń siatkówki i naczyniówki w technologii 3D. Angio OCT wykrywa przepływ w naczyniach, bazując na wewnętrznym kontraście ruchu poszczególnych cząsteczek, takich jak krwinki czerwone. Obrazowanie naczyń odbywa się na różnych głębokościach siatkówki i naczyniówki.\nWizualizacja 3D sprawia, że OCTA jest najlepszym narzędziem w diagnostyce i monitorowaniu leczenia schorzeń siatkówki, takich jak: zwyrodnienie siatkówki związane z wiekiem, retinopatia cukrzycowa, zakrzepy naczyń siatkówki, telangiektazje siatkówkowe, centralna surowicza chorioretinopatia, guzy jak również jaskra i inne neuropatie nerwu wzrokowego.\nW przeciwieństwie do badań angiograficznych, OCTA nie wymaga podania kontrastu i przygotowania do badania – jest nieinwazyjna. Dodatkową zaletą dla pacjentów jest szybsze skanowanie oraz brak widocznych linii skanujących. Dzięki temu nowoczesnemu urządzeniu mamy możliwość jednoczesnego obrazowania obszaru plamki i tarczy nerwu. Możemy również lepiej zwizualizować tylną korę ciała szklistego i jej strukturę. Jednoczesne obrazowanie ciała szklistego, siatkówki, naczyniówki i twardówki także nie jest dla nas problemem.\nUltrasonografia prezentacja A i B\n– podejrzenia gua oczodołu\nKomputerowe badanie pola widzenia (perymetria) HFA 745 HUMPHREY\nBadanie pola widzenia jest podstawowym testem na ocenę czułości siatkówki i funkcji nerwu wzrokowego. Dzięki technice statycznej obecne urządzenia są w stanie wykryć najdrobniejsze ubytki w polu widzenia ujawniające się we wczesnych etapach jaskry.\nKomputerowe badanie pola widzenia zdwojonej częstotliwości HUMPHREY FDT\nTego typu badanie ma na celu przebadanie pacjenta pod kątem występowania określonych schorzeń siatkówki oraz jaskry. Ich występowanie może być uwarunkowane genetycznie.\nPomiar ciśnienia elektronicznym tonometrem PASCAL\nTonometr PASCAL jest pierwszym elektronicznym urządzeniem, które mierzy ciśnienie wewnątrzgałkowe w sposób bezpośredni i ciągły (dynamicznie), przy czym uzyskany wynik pomiaru ciśnienia jest niezależny od własności biomechanicznych rogówki, takich jak grubość, uwodnienie, sztywność, elastyczność.\n– chorych na jaskrę\n– po operacji refrakcyjnej oka\n– u pacjentów z zaburzeniami rogówkowymi\nPomiar ciśnienia tonometrem aplanacyjnym\nBadanie aberracji wyższego rzędu całego układu wzrokowego\nBadanie przeprowadzone jest na stacji diagnostycznej Schwind Sirius i Schwind Peramis. Aberracje wyższego rzędu to takie wady wzroku, których nie da się skorygować soczewkami kontaktowymi i okularami. W wielu przypadkach pacjent nie jest w stanie osiągnąć doskonałego widzenia i nawet najlepiej dobrane okulary nie są w stanie sprawić aby widział naprawdę dobrze. Badanie aberracji wyższego rzędu diagnozuje te subtelne wady, dzięki czemu można pacjenta skierować do zabiegu laserowej korekcji wzroku z korekcją tych właśnie nietypowych wad wzroku – aberracji wyższego rzędu Higher-Order Aberrations Ocular Wavefront\nCyfrowe zdjęcie oka – przedni odcinek\nBadanie komórek śródbłonka rogówki, mikroskop endotelialny\nBadanie wady refrakcji i dobór okularów korekcyjnych


Trasa trekkingowa Z Głuszycy do Międzylesia dzień 4. - Traseo.pl\nPrzewyższenie: 575,35 m\nSuma podejść: 767,64 m\nSuma zejść: 1 099,77 m\nBiwak na Jagodnej\nW ostatni dzień schodzę do Międzylesia podążając ciągle szlakiem niebieskim. Na pierwszy ogień idzie Jagodna na którą wchodzi się bez problemów łagodną trasą narciarską i potem w dół ciągle po trasie biegowej do Poniatowa, z którego muszę wspiąć się na grzbiecik, z którego schodzę drogą do Gniewoszowa. Za Gniewoszowem szlak schodzi z drogi do ruin zamku Szczerba a potem prowadzi ścieżką nad Gniewoszów. Po wejściu na grzbiet szlak schodzi do dolinki z której schodzi do wsi Różanka. Z Różanki praktycznie do Międzylesia idziemy drogą przechodząc przez jeden grzbiecik, z którego są piękne widoki na całą Kotlinę Kłodzką. Szlak ścina serpentynki drogi ale nie zawsze warto z nich skorzystać. Wchodząc do Międzylesia zmieniam szlak na czerwony którym dochodzę przez całe miasteczko do stacji PKP.\nMałe Pieniny i Spiska Magura.\nZ Głuszycy do Międzylesia dzień 1.\nGóry Bystrzyckie\tKotlina Kłodzka\tSudety\tSudety Wschodnie\tSudety Środkowe\tSpalona


Doodle Fusion: Planeta Bazgrołów ⋆ Miye's Imaginations\nStres to niestety nieodłączny element naszego życia. Towarzyszy nam niemal każdego dnia czy to w pracy, szkole, czy w domu. Można sobie z nim radzić na wiele różnych sposobów, a jednym ze skuteczniejszych jest kolorowanie.\nLubię kolorowanki z dużą ilością szczegółów i fajnym motywem przewodnim. Jednak ostatnio na rynku ukazało się ich zdecydowanie zbyt wiele i teraz pokolorować można wszystko – od książkowych i filmowych postaci poprzez modę, miasta, aż po skomplikowane wzory geometryczne. Tylko, że bazgrołki, które wydała Nasza Księgarnia to coś zupełnie innego. Niezwykle radosny i magiczny pomysł.\nKsiążeczka, mimo że jest kolorowanką, posiada swój zarys fabularny. Bazgroły powracają by pokolorować cały świat. Mają pokojowe zamiary, a ich celem jest pozbycie się smutnej szarości. Czy uda im się ta pełna barw eskapada? Z pewnością nie bez naszej pomocy!\nZa projekt odpowiedzialni są Ziffin (koncepcja) oraz Lei Melendres (ilustracje). Wspólnymi siłami udało się im stworzyć naprawdę świetną rzecz. Kolorowanka jest rozbrajająca. Zwariowane obrazki narysowane zostały z humorem i pomysłem. Dodatkowo książeczka została całkiem fajnie wydana. Nie jest to wydanie ekskluzywne, ale posiada z tyłu twardą tekturę, na której można wygodnie kolorować, a to znacznie więcej niż można powiedzieć o sporej liczbie innych kolorowanek. Takiego rozwiązania mi w nich właśnie zawsze brakowało. Same kartki również są na tyle sztywne, że z pewnością żaden kolor się przez nie nie przebije, a nawet jeżeli by się tak stało (na przykład jeżeli ktoś lubi kolorować cienkopisami czy mazakami) to kartki zadrukowane są jednostronnie.\nMarzy mi się, żeby bazgrołki pokolorować od pierwszej do ostatniej strony, myślę jednak, że trochę mi to zajmie. Wydane zostały w formacie A4 co samo w sobie sprawia, że jeden obrazek to praca na kilka godzin. Do tego książeczka zawiera aż 104 strony. Jestem ciekawa ile czasu minie, zanim to wszystko uda się ostatecznie pokolorować.\nKolorowankę „Doodle Fusion: Planeta Bazgrołów” serdecznie wszystkim polecam. Jest to projekt, który zdecydowanie wyróżnia się na tle innych. Właściwie to książka jest tak urocza, zróżnicowana (a także chaotyczna, co dla mnie zdecydowanie jest zaletą, nie wadą) i szczegółowa, że dopóki nie skończę jej kolorować, nie potrzebuję żadnej innej. Z pewnością szybko mi się nie znudzi. Myślę, że z bazgrołkami każdemu uda się zrelaksować i przyjemnie spędzić trochę wolnego czasu. Serdecznie je polecam!\nTagi: kolorowanka, Nasza Księgarnia\nJa mam wrażenie, że zamiast się odstresować przy takich kolorowankach, to z powodu braku cierpliwości, tylko jeszcze gorzej bym się wkurzała 😀\nCo prawda rzadko sięgam po kolorowanki, ale już nie raz przekonałam się, jak świetnie potrafią odstresować. 🙂


Rodzaje paliw grzewczych - BOSSOIL\nOpublikowane przez admin w dniu 10/23/2018\nZależnie od tego, jakim paliwem będziemy ogrzewać, konieczny jest wybór odpowiedniego kotła. Zatem może to być kocioł gazowy, olejowy, bądź też na paliwo stałe. Zanim dokonamy wyboru odpowiedniego kotła, musimy wziąć pod uwagę nie tylko jego dostępność, cenę, czy metraż budynku, ale również komfort użytkowania, w tym możliwość automatycznego sterowania.\nGaz ziemny jest naturalnym paliwem o bardzo dużej wartości opałowej, który można z powodzeniem magazynować w zbiornikach. Można go dostarczać zarówno w butli, jak i za pośrednictwem rurociągu. Warto zauważyć, że podczas spalania gazu do atmosfery nie przedostaje się dwutlenek siarki, natomiast ulatnianie się dwutlenku węgla, czy azotu, jest zniwelowane do minimum. Dostępne są różne kotły, w jakich można spalać gaz, a więc kotły jednofunkcyjne, dwufunkcyjne, a także kotły kondensacyjne i kotły z zamkniętą komorą spalania.\nOgrzewanie za pomocą oleju\nOlej opałowy to wydajne paliwo, które cechuje się znaczną efektywnością spalania. Ważne jest to, aby pamiętać, że zbiorniki na olej muszą być przechowywane w pomieszczeniu o wysokiej odporności ogniowej tak ścian, jak i stropu. Jeśli nie możemy wyodrębnić takiego magazynu na zbiornik, to alternatywą może być umieszczenie go pod ziemią. Jeśli chodzi o dobór kotła, który byłby przystosowany do spalania oleju grzewczego, to można wyróżnić kotły jednofunkcyjne, kotły dwufunkcyjne, a także kotły kondensacyjne.\nDrewno jest najstarszym surowcem, jaki wykorzystuje się do ogrzewania wnętrza. Jego wartość opałowa jest tym większa, im dłużej drewno się sezonuje. By spalanie było jak najbardziej wydajne, warto sezonować drewno przez rok lub dwa. Wartość opałowa drewna wzrasta wraz ze spadkiem jego wilgotności. Drewno można z powodzeniem spalać w kotłach z górnym, bądź z dolnym spalaniem, a także w tych zgazowujących drewno.\nOgrzewanie za pomocą węgla kamiennego\nPomimo tak wielu różnych możliwości ogrzewania wnętrza, wciąż największym zainteresowaniem w naszym kraju cieszy się węgiel kamienny. Jest wiele rodzajów węgla kamiennego, który może służyć za opał, zatem wyróżnić można: orzech, koks, miał, a także eko groszek. Jeśli chodzi o wybór odpowiedniego kotła, to warto zauważyć, że będzie on zależeć od tego, jakim konkretnie węglem będziemy ogrzewać dane pomieszczenia. Jeśli zdecydujemy się na orzech lub na koks, wtedy najlepiej zdecydować się na kotły c.o. z górnym, bądź z dolnym spalaniem. Z kolei spalanie miału wiąże się z koniecznością użytkowania kotła z nadmuchem. Jeśli chodzi o spalanie eko groszku, to można zastosować do tego celu praktycznie każdy rodzaj pieca węglowego, w tym do kotłów z paleniskiem retortowym, które cechują się efektywnością i są ponadto ekologiczne.\nBrykiet opałowy należy do surowców odnawialnych. Jeśli chodzi o dobór pieca, to najlepszy będzie kocioł wrzutowy. Brykiet można wykorzystywać nie tylko do ogrzewania pomieszczeń, ale również jako rozpałkę, bądź też jako element mieszanki węglowej. Warto zdecydować się na ten surowiec chociażby z tego względu, że zapewnia równomierne tworzenie się płomienia. Ponadto żar utrzymuje się przez kilka godzin, zapewniając stałą temperaturę spalania.\nBiomasa, a więc pelety powstają z obróbki drewna, są więc granulatem drzewnym, który dostępny jest w sprzedaży w postaci małych wałków, które są całkowicie naturalne, bez domieszek związków chemicznych. Pelety mogą być też wykonane ze słomy, z łusek słonecznika, bądź z owsa. Jeśli chodzi o dobór odpowiedniego kotła, to najlepszy będzie kocioł z systemem automatycznego podawania paliwa.


Wczoraj i dziś - Firma Księgarska Olesiejuk Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A. dawniej Firma Księgarska Jacek Olesiejuk Sp. z o.o.\nAutor: praca zbiorowa Sugerowana cena detaliczna: 29,99 PLN\nStrony: 256, Format: 22x27,5 cm\nKategorie: encyklopedie, słowniki, leksykony, historia, dla dzieci\nHistoria naszego świata to historia ludzi, począwszy od człowieka pierwotnego, który polował i nauczył się panować nad ogniem, poprzez pokolenie odkrywców, wyruszających w nieznane, aż po astronautów, którzy wyzwolili ludzkość z więzów łączących ją z Ziemią. Nasza historia to nie tylko dzieje faraonów, królowych i bogatych kupców, ale też opowieść o niewolnikach, opiekunkach do dzieci id zięciach górników.\nKategorie: encyklopedie, słowniki, leksykony, dla dzieci\nSean Callery, Mike Goldsmith, Clive Gifford\nKategorie: dla dzieci, dla młodzieży, encyklopedie, słowniki, leksykony


Legislacja ROK 2010 NR 78 POZ 1 - Strona 66 - Dziennik urzędowy UE - e-prawnik.pl\nLegislacja ROK 2010 NR 78 POZ 1 - Strona 66\nTreść dokumentu: Legislacja ROK 2010 NR 78 POZ 1 - Strona 66\nStrona 66 z 113\nin. w kontekście europejskiej przestrzeni badawczej i środków monitorowania i upowszechniania wyników pro gramów wraz ze środkami przewidywanymi w poprzednich programach ramowych. Środki te pokrywają również wydatki administracyjne, łącznie z wydatkami na personel (wynikającymi z rozporządzenia pracowniczego i in nymi), informacje, publikacje, działalność administracyjną i techniczną, oraz niektóre inne wydatki dotyczące infrastruktury wewnętrznej związane z osiągnięciem celów narzędzi, których integralną część stanowią, wraz z działaniami i inicjatywami potrzebnymi dla przygoto wania i monitorowania strategii RTD Wspólnoty. Dochód z porozumień o współpracy pomiędzy Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Szwajcarią lub wielostronnych porozumień w dziedzinie rozwoju syntezy jądrowej (EFD) zostanie wprowadzony w pozycji 6 0 1 1 i 6 0 1 2 zestawienia dochodów oraz może stanowić podstawę udostępnienia dodatkowych środków zgodnie z art. 18 rozporządzenia finansowego. W przypadku niektórych projektów przewiduje się możliwość uczestnictwa krajów trzecich lub organizacji z krajów trzecich we współpra cy europejskiej w dziedzinie badań naukowych i technicznych. Wszelkie wkłady finansowe zostaną wprowadzone w pozycji 6 0 1 3 i 6 0 1 5 zestawienia dochodów oraz mogą stanowić podstawę udostępnienia dodatkowych środków zgodnie z art. 18 rozporządzenia finansowego.\nL 78/154 KOMISJA\nDochody pochodzące od krajów biorących udział we współpracy europejskiej w zakresie badań naukowych i technicznych zostaną wpro wadzone w pozycji 6 0 1 6 zestawienia dochodów i mogą stanowić podstawę udostępnienia dodatkowych środków zgodnie z art. 18 roz porządzenia finansowego. Wszelkie dochody pochodzące z wkładów krajów kandydujących, a w stosownych przypadkach również potencjalnych krajów kandydują cych z Bałkanów Zachodnich, na udział tych krajów w programach wspólnotowych, uwzględnione w pozycji 6 0 3 1 zestawienia docho dów, mogą stanowić podstawę udostępnienia dodatkowych środków zgodnie z art. 18 ust. 1 lit. d) rozporządzenia finansowego. Wszelkie dochody pochodzące z wkładów podmiotów zewnętrznych związane z uczestnictwem w działaniach wspólnotowych zostaną wprowadzone w pozycji 6 0 3 3 zestawienia dochodów oraz mogą stanowić podstawę udostępnienia dodatkowych środków zgodnie z ar t. 18 rozporządzenia finansowego. Środki dodatkowe zostaną udostępnione zgodnie z artykułem 08 22 04. Aby osiągnąć cel 15 % uczestnictwa MŚP w projektach finansowanych z tych środków, jak to ustanawia rozporządzenie, potrzebne są bar dziej ukierunkowane działania. Projekty zakwalifikowane w ramach szczegółowych programów dla MŚP powinny być uprawnione do ko rzystania z funduszy w ramach programu o tym samym zakresie tematycznym, jeśli spełniają one konieczne (tematyczne) wymagania.\nL 78/155 KOMISJA\nTYTUŁ 08 BADANIA NAUKOWE\nROZDZIAŁ 08 01 — WYDATKI ADMINISTRACYJNE W OBSZARZE POLITYKI „BADANIA NAUKOWE”\nTytuł Rozdział Artykuł Pozycja 08 01\nWYDATKI ADMINISTRACYJNE W OBSZARZE POLITYKI BADANIA NAUKOWE Wydatki związane z personelem czynnie zatrudnionym w obszarze polityki Badania naukowe Artykuł 08 01 01 — Razem\n9 065 724 (1) 9 065 724\n– 207 083 – 207 083\n8 858 641 (1) 8 858 641\nPersonel zewnętrzny i inne wydatki na zarządzanie obszarem polityki Badania naukowe Personel zewnętrzny Inne wydatki na zarządzanie Artykuł 08 01 02 — Razem 5 5 236 859 (2) 807 075 (3) 1 043 934 236 859 (2) 807 075 (3) 1 043 934\n08 01 02 01 08 01 02 11\nWydatki na urządzenia, wyposażenie i usługi w obszarze polityki Badania naukowe Artykuł 08 01 03 — Razem\n628 793 (4) 628 793\nWydatki pomocnicze na działania w obszarze polityki Badania naukowe Agencja Wykonawcza Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych (ERCEA) Agencja Wykonawcza ds. Badań Naukowych (REA) Europejskie Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Realizacji Projektu ITER — Energia Termojądrowa (F4E) — Wydatki na administrację i zarządzanie\nLegislacja ROK 2010 NR 78 POZ 1 - Strona 66 - pozostałe dokumenty


Wodorowy sojusz Rosjan z Saudami - energianews\nNiemiecki partner Gazpromu porzuca Rosję\nprzez Iwona Trusewicz -\t28 maja 2021\nRosja proponuje Arabii Saudyjskiej wspólny rozwój energetyki wodorowej. Chce też umowy o wolnym handlu z krajami Zatoki Perskiej\n„Mamy propozycję powołania grupy roboczej ds. rozwoju energii wodorowej i rozwoju technologii magazynowania energii” – zapowiedział Aleksandr Nowak wicepremier Rosji na posiedzeniu międzyrządowej komisji rosyjsko-saudyjskiej ds. współpracy handlowej, gospodarczej, naukowej i technicznej.\nW Rosji zadanie rozwoju energetyki wodorowej jest zapisane w kluczowym strategicznym dokumencie sektorowym – zaktualizowanej Strategii Energetycznej Federacji Rosyjskiej do 2035 roku.\nW październiku 2020 r rosyjski rząd zatwierdził plan działań („mapę drogową”) rozwoju energetyki wodorowej w Rosji do 2024 r. Celem jest „zwiększenie produkcji i rozbudowa zakresu zastosowania wodoru jako przyjaznego środowisku nośnika energii, a także wejście kraju w szeregi światowych liderów w jego produkcji i eksporcie”.\nRosja chce dostarczać na światowy rynek od 7,9 do 33,4 mln ton przyjaznych środowisku rodzajów wodoru, zarabiając na eksporcie wodoru od 23,6 do 100 miliardów dolarów rocznie. Do 2030 r Rosjanie planują zajmować 20 proc. rynku wodoru. Planowane jest utworzenie „klastra wodorowego” na dalekowschodniej wyspie Sachalin, położonej 50 km na północ od japońskiego Hokkaido.\nZdaniem ekspertów, do 2050 roku udział wodoru w globalnym bilansie energetycznym może znacznie wzrosnąć. To efekt rozwijającej się na świecie dekarbonizacji gospodarek i ograniczania negatywnego wpływu kopalin na środowisko. Energia wodorowa jest postrzegana jako jeden z kluczowych obszarów osiągnięcia neutralności węglowej. Wodór można pozyskiwać ze źródeł niskoemisyjnych (woda). A co najważniejsze, jego wykorzystanie jako nośnika energii nie prowadzi do emisji gazów cieplarnianych.\nAby to wszystko zrealizować Rosjanie potrzebują ogromnych pieniędzy. I tutaj przydadzą się petrodolary saudyjskie. Rijad, który także chce zerwać z zależnością od eksportu ropy, może skutecznie dofinansować rosyjskie projekty. Ponadto Rosja proponuje Saudom stworzenie preferencyjnego reżimu handlowego.\n„Naszym celem jest doprowadzenie wielkości handlu między naszymi krajami do 5 miliardów dolarów do 2024 roku. Ważnym krokiem w tym kierunku może być również liberalizacja handlu dwustronnego czyli stworzenie wzajemnie korzystnych preferencji dla naszych firm ”- dodał Nowak\n„I mówimy przede wszystkim o zawarciu umowy o wolnym handlu między Euroazjatycką Unią Gospodarczą a Radą Współpracy Państw Zatoki Perskiej” – dodał.\nW kwietniu w Rijadzie rozpoczął pracę przedstawiciel handlowy Rosji. „Pomoże to wzmocnić więzi handlowe i gospodarcze między naszymi krajami, wyszukiwać i promować wzajemnie korzystne projekty” – tłumaczył Nowak. Nie tylko energetyka jest na orbicie rosyjskich propozycji dla Pustynnego Królestwa.\n„W dziedzinie logistyki mamy również nowe obiecujące obszary współpracy. Rosyjska firma Yandex (jeden z liderów globalnej branży IT) prowadzi negocjacje z saudyjską firmą Naqel Express (jedna z wiodących firm logistycznych na Bliskim Wschodzie) w sprawie promocji usług Yandex na rynku Arabii Saudyjskiej ”- powiedział Nowak.\n„To rozwiązanie logistyczne pozwoli na zautomatyzowane i jednocześnie dokładne planowanie tras dostaw w segmencie biznesowym B2C (dla użytkowników prywatnych – red.)” – dodał Rosjanin.\nPolska jako organizator Szczytu Klimatycznego w Katowicach w grudniu tego roku staje przed nie ...\nRosnące koszty w górnictwie wyzwaniem dla Bogdanki\nZarząd jedynej kopalni węgla działającej w zagłębiu lubelskim pracuje nad zwiększeniem produkcji i już ...\nBarbara Oksińska - 11 marca 2019


SZWAJCARIA - jak się zorganizować, ceny, koszty...\nStrona główna » SZWAJCARIA – jak się zorganizować, ceny, koszty…\nBy Grzegorz - TU i TAM 4 października 2020 1 października 2021 SZWAJCARIA\nSZWAJCARIA – jak się zorganizować, ceny, koszty… ; wyprawa: sierpień/wrzesień 2020r\nSZWAJCARIA – jak się zorganizować, ceny, koszty…; DLACZEGO?\nPlanując wyjazd do Szwajcarii musimy zdać sobie sprawę, że kraj ten to jeden z najdroższych w Europie. Wszystko jest tu sporo droższe niż w Niemczech, Austrii, Portugalii, czy innych państwach zachodniej Europy. Wiele osób z tego powodu rezygnuje z wyjazdu do tego kraju. Są jednak tacy, którzy pomimo wysokich cen bardzo chcą zobaczyć piękno Szwajcarii na własne oczy. Dla tych właśnie osób przedstawimy naszą organizację wyjazdu, której koszty w całości nie przekroczyły 11.000zł na nas dwojga, czyli mniej więcej tyle, ile kosztują wczasy HB w średniej klasy hotelu organizowane przez biuro podróży z wynajętym samochodem na cały okres pobytu np. w Portugalii, czy na Sardynii.\nSZWAJCARIA – jak się zorganizować, ceny, koszty…; WRAŻENIA\nPobyt w Szwajcarii dostarczył nam bardzo dużo wspaniałych wrażeń i emocji. Oprócz piękna natury jakim kraj ten „pieści” każdego turystę byliśmy również pod wrażeniem świetnej organizacji transportu publicznego, z którego korzystaliśmy niemal codziennie przejeżdżając i wyjeżdżając na wspaniałe szczyty Alp. Nie omieszkaliśmy skosztować smacznego szwajcarskiego sera oraz tamtejszych wędlin. Wszystko oczywiście przy ciągłej kontroli i dyscyplinie wydawania pieniędzy, bo te można tu wydać bardzo szybko. Ale przy odpowiednim gospodarowaniu… spokojnie można wszystkiego popróbować. Pytanie jak to zrobić? Odpowiedź znajdziecie poniżej.\nSZWAJCARIA – jak się zorganizować, ceny, koszty…; ORGANIZACJA\nWyjazd do Szwajcarii planowaliśmy od 3, może 4 lat. Cięgle wychodziliśmy jednak z założenia, że za te pieniądze możemy zobaczyć inne miejsca Europy w okresie 20…30 dni, a nie 14 – stu. Z tego powodu odkładaliśmy Szwajcarię na kolejne lata. Ta jednak co roku wracała, więc powiedzieliśmy sobie z Elą, „nie ma zmiłuj się” musimy tam w końcu jechać, bo ciągle będzie nas to męczyć. I tak już w zeszłym roku zaczęliśmy dokładnie planować, w które miejsca chcemy pojechać i co chcemy zobaczyć. Przez około pół roku przygotowywaliśmy sobie mapę miejsc do zdobycia. Większość z nich gromadziła się w bliskim sąsiedztwie najpiękniejszej w Szwajcarii Doliny Lauterbrunnen, która również uchodzi za najpiękniejszą w Europie. Takie planowanie jest bardzo ważne, ponieważ za wszystko co chcemy zobaczyć w Szwajcarii trzeba słono płacić, więc po wykonaniu listy celów trzeba było zbudować budżet. I tu było również sporo roboty, ponieważ każdy zaznaczony na plan-mapie cel musieliśmy odnaleźć w internecie i dokładnie sprawdzić ile kosztuje jego „zdobycie”. Zaplanowaliśmy owe zdobycie kolejkami 7 szczytów w regionie Jungfrau i 2 w regionie Lucerny. Udało się zdobyć w sumie 8. Ten dziewiąty odpadł z uwagi na złe warunki pogodowe. Przeszliśmy czterema wspaniałymi skalnymi wąwozami, zobaczyliśmy 7 pięknych wodospadów, a tak w zasadzie to dużo więcej, ponieważ niemal na każdym kroku jadąc autem mijamy opadający ze skał potok. Opowiemy o nich w odrębnej relacji. Zwiedziliśmy interesującą jaskinię, przez którą przepływa rwący strumień tworząc małe wodospady i jeziorka. Oprócz tego 4 miasteczka, z których Thun zrobił na nas przemiłe wrażenie. Z tych wszystkich atrakcji tylko za dwa wodospady nie płaciliśmy. Pozostałe atrakcje były oczywiście płatne. Planując budżet musieliśmy dokładnie wybadać ceny wstępu do tych atrakcji i ceny kolejek oraz pociągów wraz z ich organizacją wywożących turystów na szczyty. Oprócz tego musieliśmy zorientować się w cenach posiłków w restauracjach oraz podstawowych artykułów spożywczych, bo te również nie są tanie. Wierzcie – było sporo roboty. Nasza praca zaowocowała jednak tym, że zbudowany budżetplan pięknie pokrył się z rzeczywistością i bezstresowo zobaczyliśmy to co chcieliśmy i spróbowaliśmy tego, na co mieliśmy ochotę.\nNo dobrze, przejdźmy teraz do konkretów. Wiemy już, że wyjazd do Szwajcarii trzeba dokładnie zaplanować finansowo i nie mieć oporów na miejscu z wydawaniem pieniędzy na zaplanowane wycieczki, gdyż może się zdarzyć tak, że nasza psychika kiedy zobaczy cenę biletu np. na Jungfraujoch (186 CHF, czyli ok 770zł na osobę – wyjazd z Wengen z odpłatną rezerwacją miejsca) może zablokować podjętą wcześniej decyzję. Tego nie można robić, bo te pieniążki zostały wcześniej już zaklepane na tą wycieczkę. Wyjazd na ten 3,5 tysięcznik to jedna z najdroższych, jeśli nie najdroższa przyjemność górska w Szwajcarii. Inne kolejki są tańsze, nie mniej jednak wszystkie są drogie. Jest jeden sposób na obniżenie tych kosztów. Trzeba po prostu zaopatrzyć się w kartę Swiss Half Fare Card. Pozwala ona obniżyć koszty przejazdu wszystkimi kolejkami oraz transportem publicznym o 50%. Są oczywiście małe wyjątki, np. wspomniany wcześniej Jungfraujoch, gdzie zniżka 50% obowiązuje do stacji przesiadkowej Kleine Scheideg, a dalej bonifikata zmniejsza się już do 25%. To jednak jeden z nielicznych wyjątków. Karta Swiss Half Fare to świetne rozwiązanie dla tych, którzy pragną oglądać Szwajcarię z góry, tzn z miejsc gdzie trzeba wyjechać kolejkami. Oprócz Swiss Half Fare Card można nabyć jeszcze pełną kartę Swiss Travel Pass, dzięki której podróżujemy transportem publicznym oraz większością kolejek górskich za darmo. Karta ta redukuje również ceny wejść do większości muzeów i wybranych atrakcji turystycznych. Cena jej jest jednak sporo wyższa od naszej Swiss Half Card i na dodatek działa tylko w trzech zadeklarowanych czaso-okresach, co dość mocno przeszkadza przy pobycie dwutygodniowym. Karta Swiss Half Fare ważna jest 30 od dnia zadeklarowania jej ważności. Wszystkiego można się dowiedzieć na oficjalnej stronie Swiss Travel Pass (swiss-pass.ch) gdzie znajdziecie wszystkie potrzebne informacje wraz z mapą kolei, na które przysługują zniżki. Na stronie można zakupić kartę wypełniając odpowiedni formularz zamówień. Sami tak zrobiliśmy i otrzymaliśmy na emaila karty do wydruku, które później należy okazywać w kasach, u kontrolerów itp – tu nie ma zasady, że zawsze przedstawiamy kartę przy zakupie biletu. Kartę kontrolują również konduktorzy w pociągach. Kartę można zapisać również w wersji elektronicznej do portfela kart lojalnościowych w telefonie np. w aplikacji STO KART. Nie zawsze jednak kontrolerzy lub kasjerzy mogą je dobrze zeskanować. Czasem po prostu występuje problem techniczny, dlatego trzeba przesłane emailem wydruki nosić ze sobą. Karta Swiss Half Fare w porównaniu z pełną Travel Pass nie jest droga. Jej cena to 112 CHF / osobę. Przy 50 procentowych rabatach na transport publiczny kwota ta szybko się zwraca i po około 3 lub nawet dwóch (zależy na których kolejkach) wyjazdach już oszczędzamy. Jeśli planujecie korzystać z transportu kolejkami górskimi to karta ta jest bardzo wskazana. Podróżowanie transportem publicznym, szczególnie kolejkami górskimi to w Szwajcarii prawdziwa przyjemność i można powiedzieć normalka. Jest jednak jeszcze mały szczegół, o którym trzeba wiedzieć. Czasem zdarzy się, że trzeba będzie kupić bilet w automacie. Wtedy pojawi się problem jak zastosować naszą zniżkę na Swiss Half Card. Nie wszystkie automaty pokazują opcję zniżki na tą kartę. I nie zawsze są skanery do skanowania kodu z karty. Są jednak zawsze zaznaczone zniżki 1/2 lub 50% itp. Wtedy oczywiście należy zaznaczyć na monitorze automatu tą opcję, a ten naliczy nam odpowiednią zniżkę, a konduktor w pociągu skontroluje, nam kartę uprawniającą do tej zniżki. Karta Swiss Half Fare funkcjonuje we wszystkich środkach transportu publicznego w Szwajcarii. Z tego powodu warto ją zakupić nawet jeśli docieramy do wybranych celów autem, bo tam prawie zawsze jest jakaś kolejka, czy to torowa, czy też linowa. Jak już przeszliśmy do korzystania z samochodu należy coś wiedzieć o parkowaniu w Szwajcarii, bo to ważny element naszej podróży po tym kraju. Mamy tu kilka stref parkowania oznaczonych liniami w różnych kolorach. I tak biała strefa parkowania jest zawsze płatna w parkomacie. Czasem między białymi liniami znajduje się numer miejsca parkingowego. Wtedy dokonując płatności w parkomacie należy wcisnąć przycisk z odpowiednim numerem miejsca i wrzucić monety na planowany czas postoju. Parkomat taki nie wydaje żadnych kwitków, paragonów, ani bilecików. Kontroler sprawdzając płatności parkujących aut widzi na wyświetlaczu parkomatu pod każdym numerem ile dany samochód może jeszcze parkować. Jeśli chcemy przedłużyć parkowanie należy wcisnąć guzik z naszym miejscem parkingowym i dorzucić monet. Wtedy opłacony czas parkowania na tym numerze będzie się wydłużał. Wszystko fajnie działa, trzeba mieć tylko zawsze pełny portfel monet. Niestety większość ulicznych parkomatów nie ma możliwości płatności kartą. Oprócz parkomatów bezkwitowych są również te tradycyjne, ale nie jest ich dużo. Są też takie, w których należy wpisać zamiast numeru miejsca parkingowego, którego nie ma, numer rejestracji, wtedy parkomat również nie wydaje kwitka. To wszystko dotyczy białych miejsc parkingowych. Na parkingach dużych, nieoznaczonych kolorem płacimy za parkowanie już kartą lub gotówką. Są to parkingi, na których przy wjeździe pobieramy przy bramce bilecik, który przed wyjazdem rozliczamy w automacie. Ta opcja jest nam najbardziej znana. Niebieska strefa parkowania to strefa bezpłatna z ograniczonym czasem parkowania najczęściej do 90 minut. Tego nie sprawdzaliśmy, ponieważ miejsca te występują przeważnie przy sklepach, gdzie nie zatrzymywaliśmy się często, a jeśli już to na nie dłużej niż 10…20 minut. Parkując w strefach niebieskich trzeba wyposażyć się w specjalną kartę godzinową (kartonowy dysk), na której zaznaczmy początkowy czas parkowania. Takie karty wydawane są w biurach turystycznych, bankach, na policji, ewentualnie w niektórych sklepach. My nie korzystaliśmy z nich mimo, że czasem zaparkowaliśmy między niebieskimi liniami. W żółtych strefach parkowania nie parkujemy. To tyle o parkowaniu w Szwajcarii. Teraz ważny szczegół dotyczący sygnalizacji świetlnej. Należy wiedzieć, że w Szwajcarii nie zawsze występuje zielone światło. Bardzo często na tzw. wahadełkach na remontowanych drogach, kiedy czekamy na czerwonym świetle, które zmienia się na migające pomarańczowe to znak, że trzeba jechać. Tu zielonego nie ma. Podobne sytuacje występują na małych skrzyżowaniach i przejściach dla pieszych, tak więc należy uważać. Przy podróżowaniu samochodem nieodzowne się już stało korzystanie z nawigacji Google Maps. Niektórzy korzystają z pomocy Android Auto. W obu przypadkach potrzebny jest internet. Co w takiej sytuacji? Przecież Szwajcaria nie jest członkiem UE, więc nie obowiązują tu unijne zasady i ceny na połączenia. Cóż, pozostaje tylko zakupić kartę prepaidową jednego z operatorów telefonii w Szwajcarii. Sami zakupiliśmy kartę Prepaid największego szwajcarskiego operatora Swisscom. Cena karty to 19,90 CHF. W cenie mamy pakiet połączeń telefonicznych i internetowych rozliczanych zgodnie z taryfą Swisscom. Korzystając tylko z internetu, z karty ubywa nam dziennie 2 CHF przy każdej rozpoczętej transmisji danych przekraczającej 10 kb / dobę. Po 10 dniach musieliśmy doładować kartę. Doładowanie jest proste przez stronę swiss com. Wtedy wykupujemy już pakiet internetowy, np. 500 MB odpowiadający kwocie 8,90 CHF, za co trzeba zapłacić 10 CHF – taka ciekawostka. Pozostała część zapewne idzie na połączenia telefoniczne, które czasem też się przydają, chociażby po to, by zadzwonić i sprawdzić, czy dana atrakcja turystyczna jest otwarta. Mając dostęp do internetu przez telefon możemy bezproblemowo wszędzie dojechać korzystając z map Google. I tak na koniec w kwestii podróżowania autem. Korzystanie z autostrad w Szwajcarii jest płatne. Trzeba wykupić winietkę, która w tym kraju występuje tylko jako jednoroczna. Warto wiedzieć, że ten rok to rok kalendarzowy, więc jeśli kupimy winietkę w listopadzie 2020 to będzie ona ważna do końca 2020 roku. Dokładnie do 31 stycznia następnego roku. To taki bufor czasowy pozwalający stale podróżującym autostradami bezstresowo wymienić starą zeszłoroczną winietę na nową. Koszt winiety to 40 CHF. Jednak jeśli kupujemy ją na stacji benzynowej w Niemczech zapłacimy nieco więcej około 35…37 EUR. Podobnie jeśli kupimy ją jeszcze w Polsce, wtedy zapewne zapłacimy jeszcze więcej.\nTaaak, to chyba wszystko co możemy poradzić w zakresie podróżowania po Szwajcarii. Czas przedstawić trochę faktów o cenach, które tu mogą zabić. Grubo przed wyjazdem do Szwajcarii dokładnie wybadaliśmy rynek cen dań w restauracjach, pizzeriach oraz artykułów spożywczych w sklepach. Zrobiliśmy sobie dokładny plan dziennych wydatków na najpotrzebniejsze artykuły skutecznie ograniczając zakupy do pieczywa, kostki masła i niewielkiej ilości oryginalnej wędliny i sera. No może jeszcze do smacznego szwajcarskiego piwka, którego po prostu musiałem posmakować degustując kilka rodzajów. I tak ceny w restauracjach kształtują się następująco: danie główne od 21 CHF, pizza od 15 CHF (średnio 18 CHF), kawa od 4,0 CHF (średnio 4…4,5 CHF), piwo 0,5l ok 6 CHF. Ceny podstawowych artykułów spożywczych kształtują się następująco: masło ok 3 CHF, chleb zależnie od rodzaju około 2…3 CHF, bułki od 0,5…1 CHF, ser żółty niemarketowy, oryginalny kupowany w sklepie producenta średnio 30…35 CHF / kg, warto spróbować, oryginalna wędlina w sklepie producenta ok 50 CHF / kg, również warto spróbować. Wino butelka 0,7l, tu mamy szeroki zakres cenowy zaczynający się od 8 CHF. Piwo 0,5l średnio 1,6…2,0 CHF. Tu piwko najczęściej występuje w puszkach lub butelkach 0,33l. Jednak jeśli się postaramy i poszukamy to znajdziemy butelki 0,5l. W Szwajcarii podobnie jak w Austrii i Niemczech występują sklepy typu Getranke Markt gdzie jest szeroki wybór trunków w niższych cenach. Degustatorzy dobrze znają to źródło haha. Gromadząc tego typu dane przed wyjazdem z innych blogów zbudowaliśmy sobie plan wydatków skrupulatnie przeznaczając konkretne kwoty na dzienne wydatki. Oczywiście nie planowaliśmy wydatków na codzienne posiłki w restauracjach. Jadąc do Szwajcarii z naszym budżetem musieliśmy przygotować sobie prowiant w postaci konserw i słoików z potrawami do przyrządzenia na gorąco. Wyjeżdżając na całodzienne wycieczki przygotowywaliśmy sobie suchy prowiant z bułek i zawartością konserw. Po powrocie na kwaterę, wieczorem przyrządzaliśmy sobie ciepłe posiłki z potraw ze słoików. Prowadząc taką dyscyplinę nasz budżet nie pękł, a wręcz przeciwnie, nawet trochę zostało. Oczywiście parę razy pozwoliliśmy sobie na danie w restauracji, ale to zaledwie 3, może 4 razy. Nie opieraliśmy się jednak kawie, którą zawsze z przyjemnością degustowaliśmy w restauracjach zlokalizowanych w odwiedzanych przez nas atrakcjach turystycznych. Co do kawy to wszystkich od niej uzależnionych informujemy, że całkiem dobrą, czasem nawet bardzo można zakupić na wynos w sklepach spożywczych COOP, których sieć rozlana jest chyba na cały kraj. Tu kawa jest najtańsza – cena poniżej 4 CHF. Jeśli jesteśmy przy sklepach COOP to właśnie tu dokonywaliśmy prawie wszystkich zakupów. To popularna sieć przynajmniej w regionie Berna. Można zakupić tu nie tylko spożywkę i alkohol, ale również chemię i kosmetyki.\nNa koniec została sprawa noclegów. Podobnie ja inne usługi i artykuły również noclegi nie są tanie. Kwaterowaliśmy w dwóch miejscach. Pierwsze to okolice miejscowości Frutigen, gdzie wynajmowaliśmy spory apartament z aneksem kuchennym w oryginalnym, szwajcarskim domu na zboczu wzgórza. Jak dla nas to wspaniałe miejsce. Na dodatek gospodarze byli bardzo mili. Apartament zarezerwowaliśmy na Bokingu w cenie 995 CHF za 10 nocy. Druga kwatera w miejscowości Wolhusen koło Lucerny kosztowała nas 350 CHF. Podsumowując nasz 13-sto noclegowy pobyt w apartamentach na kwaterach prywatnych kosztował nas 5.500 zł licząc po kursie CHF 4,08 zł. Jak na polskie warunki to oczywiście drogo, ponieważ nocleg na osobę wyniósł 211zł. Musimy zaznaczyć, że to najtańsze kwatery jakie udało nam się znaleźć. Niestety jadąc do Szwajcarii trzeba to przełknąć. Pierwszą kwaterę dokładnie w miejscowości Wengi bei Frutigen (na zdjęciu) możemy polecić tym, co lubią po całodziennej eskapadzie usiąść na tarasie przy piwku, lampce wina degustując kolację (ze słoików haha) i upajać się pięknym widokiem na przeciwległą ścianę gór z bajkowymi, szwajcarskimi chatami. Tu nie ma gdzie wyjść na miasto, jedynie do lasu. Wengi bei Frutigen to raczej wioska będąca przedmieściem miasteczka Frutigen. Druga kwatera zlokalizowana jest w miasteczku, do którego w ogóle nie zeszliśmy, ponieważ wyjeżdżaliśmy rano do wyznaczonych celów i wracaliśmy wieczorem. To kwatera bardzo mała, wręcz ciasna, więc nie chcielibyśmy jej specjalnie polecać. Jednak gospodarz bardzo dbał o czystość i zapewniał bardzo dobre wyposażenie. Każdy ma swoje preferencje co do kwater. My zawsze szukamy apartamentów z aneksem kuchennym i oczywiście wi-fi, które akurat w Szwajcarii jest niezbędne do sprawdzania poszczególnych atrakcji turystycznych i wyznaczania sobie tras na wycieczki. Na mapce pokazujemy lokalizację naszych kwater, być może ktoś z Was skorzysta.\nZ uwagi na to, że artykuł ten nie jest typową relacją z konkretnej wycieczki tylko stanowi pakiet informacji organizacyjnych dla osób planujących wyjazd do Szwajcarii nie zamieszczamy tu foto galerii, jak to zwykle ma miejsce. Foto galerie pokażą się w kolejnych postach relacjonujących nasze wycieczki.\nSzwajcaria atrakcje turystyczneSzwajcaria cenySzwajcaria ciekawe miejscaSzwajcaria co kupićSzwajcaria co warto zobaczyćSzwajcaria co warto zwiedzićSzwajcaria drogiSzwajcaria gdzie spaćSzwajcaria internetSzwajcaria jak ograniczyć koszty wyjazduSzwajcaria kolejki linoweSzwajcaria kosztySzwajcaria koszty wyjazduSzwajcaria najpiękniejsze miejscaSzwajcaria noclegiSzwajcaria parkingiSzwajcaria połączenia telefoniczneSzwajcaria przewodnikSzwajcaria telefonySzwajcaria transportSzwajcaria wycieczkaWakacje w Szwajcarii\nOne thought on “SZWAJCARIA – jak się zorganizować, ceny, koszty…”\nPingback: SZWAJCARIA - najpiękniejsze miejsca


Moda na Domy Seniora - komentarze - Klub Senior Cafe\nModa na Domy Seniora - komentarze\nMiasto: Słupsk Polska\nKomentarz do artykułu: Moda na Domy Seniora\nZnam tę sprawę od czterdziestu lat. Widziałem takie instytucje w zachodniej Europie, przysłuchiwałem się dyskusji na ten temat w Skandynawii - to było 15 lat temu. Opisywany przez Autorkę model amerykański jest typowo biznesowy, a dewelopperzy zwietrzyli interes na modzie na starość i wykorzystują hossę. Ja mieszkam w takim domu dla seniora - w polskim wydaniu - trochę jest mojego udziału w jego powstaniu. Dom położony w pięknej dzielnicy podmiejskiej, wygodny dojazd autobusem co 10 minut, ma 40 mieszkań w tym 10 dwuosobowych, a w jednopokojowych cztery zarezerwowano dla niepełnosprawnych. Tylko jedno jest przez osobę niepełnoswprawną zajęte. Warunkiem otrzymania mieszkania jest ukończenie 70 roku życia i oddanie mieszkania komunalnego. Kiedy go otwierano dwa lata temu czternaście mieszkań było wolnych - nie było chętnych. Po czterech miesiącach utworzyła się kolejka oczekujących, aż którekolwiek mieszkanie będzie wolne - wiadomo, z jakich powodów. Teraz, a jest styczeń 2007 mieszkanie wolne czeka na chętnego od trzech miesięcy. Władze miasta nazwały go Leśną Oazą (już tej nazwy nie używają)częściej nazywany jest Belwederem (z całą pewnością z racji architektury i znakomitych warunków mieszkalnych), ale każdy z moich sąsiadów - rówiesników, zapytany, jak się mieszka, odpowiada, smutno tu. Ja też codzienną ciszę, spokój i świetne warunki życia spostrzegałem jako dar nieba. Ale od początku brakowało mi życia. W starym domu, który opuściłem, byłem uczestnikiem, członkiem sołeczności. Rano, do ósmej i po południu od piętnastej, dom chodził. Spod ósemki na obiad był bigos, Ania spod dziesiątki prosiła mnie o pomoc w napisaniu wypracowania na temat Kochanowskiego lub nietypowego zachowania ośmiornic w basenie, albo czegoś tam jescze, spod trójki przychodzili po pożyczkę, wiedzieli, kiedy ten dziadek dostaje emeryturę. Przyjaciele wpadli na kawę, gdy robili zakupy w pobliskim centrum. Teraz nie odwiedzają, bo daleko, bo trzeba wcześniej zadzwonić, żeby nie jechać po próżnicy.\nPrzed laty brałem udział w dyskusji międzynarodowej o istnieniu takich domów. Własnie przedstwicielka skandynawskiego stowarzyszenia mówiła o występującym zjawisku alienacji.\nCała sprawa - jak zawsze - ma dwie strony. Z jednej widać komfort życia materialnego, z drugiej wyizolowanie i wyobcowanie.\nDziś uważam, że lepszym rozwiązaniem byłoby sytuowanie mieszkań dla ludzi samotnych i w podeszłym wieku w nowobudowanych domach wielorodzinnych. Zdzisław Stankiewicz\nWyślij prywatną wiadomość (PM) do użytkownika ja2977\nWyślij email do ja2977\nZnajdź wszystkie posty, których autorem jest ja2977\nJestem zwolennikiem takich domów. Samotnym i odtrąconym mo\nża być też w wielkim blokowisku. I tak w dużej mierze jest. Dla\nludzi w podeszłym wieku najważniejszym problemem jest opieka\n. Personel obiektu, pielęgniarka, lekarz, są dostępni w każdej ch\nwili. Starzy ludzie całymi dniami siedzą zamknięci w domach i pi\nes z kulawa nogą nie zaglądnie. Sprawa smutności, to rzecz or\nganizacyjna. O innych dramatach już nie wspomnę.\nKiedyś rozmawiałam ze swoim synem o tym,ze jak bede stara ischorowana to chciałabym zamieszkać w takim Domu Seniora, do dzisiaj ,kiedy to obejrzalam w programie "Interwencja" na polsacie reportarz o Domu dla Seniorów w Gdańsku załozonym i prowadzonym przez księdza chyba Juliana jak dobrze pamietam.Wczesniej bylo kilka reportarzy o innnych domach,chodzilam też na zbiegi rehabilitacyjne do takiego domu.I wiecie co już nie chce trafić do takiego miejsca.Serdecznie pozdrawiam i zdrowia życzę\nNigdy w życiu nie chciłabym nawet na dzień tam trafić to jest straszne -ponizej godności człowieka .\nWiecie, a ja mam bardzo mieszane uczucia.\nMoja Mama ma obecnie 87 lat. Po b.ciężkiej operacji jest coraz bardziej bezradna. Niby chodzi, niby podleje kwiatki, umyje się i takie drobne rzeczy.Biegam do niej minimum trzy razy w tygodniu. Raz jedzie córka, raz mój syn, raz, czasem dwa mój mąż. No, niby ma opiekę, ugotowane, sprzątnięte, tylko....samotność. Wciąż słyszę słowo samotność. Żadne z nas nie ma warunków na zabranie jej do siebie. Naprawdę, bo zrobłabym to bez zastanowienia.Sąsiedzi których znała poumierali, wprowadzili się wnukowie. Z reguły ludzie młodzi, zabiegani.Próbowałam załatwić panią, która zamieszkałaby z Mamą i poprostu była. Żądania były ogromne. 800 - 1.000zł plus wikt, no i wiadomo zwiększone w związk z tym płatności. Takie warunki stawiały ukrainki, innych chętnych nie znalazłam.\nNo i do tego sprzeciw Mamy typu- co mi się tu jakaś obca baba będzie kręciła. Dla mojej Mamy chyba zbyt póżno na zmianę, nawet na najpiękniejszy Dom Seniora. Natomiast mam mieszane uczucia w związku z moją osobą. Chyba jednak wolałabym być wśród ludzi. Z tym zagrać, z tamtym pogadać a nawet posprzeczać się. Czasem może pomóc w tym co dałabym rady. Czytam, że tam ludzie też czują się wyizolowani. Tylko dlaczego? Przecież właśnie tam można tym ludziom organizować lepiej i pełniej czas. Nie wiem, sama nie wiem co o tym myśleć.\nWszystkich, którzy tu napisali, zapraszam do rozmowy na mojej stronie www.to29ja.blog.interia.pl czyli Herbatka u dziadka w najbliższy piątek po południu, gdzie zapraszam do wpisania się do księgi gości, nie pozostawię wpisu bez odpowiedzi. Także do przeczytania mojego tekstu na www.utw.pl/metodyki/edukacja/zasady cz.V.\ndr Zdzisław Stankiewicz\nnie wiem nie wiem po tych wszystkich reportarzach z tych domów pogodnej starości i przeżyciach i perturbacjach z takimi domami mojej niestety nie żyjacej juz sąsiadki jeszcze raz stwierdzam nieeee. Na pokaz to wszystko jest pięknie i cacy ale rzeczywistość jest czarno-bura\ncierpieć z miłości do bliźnich\nTak, tak bym to ujęła - cierpieć z miłości do bliźnich.\nI do tego z własnego wyboru, w pełni świadomego.\nOtóż, miałam ciotkę, która przebywała w podobnym domu.\nWymagała opieki, była po paraliżu (paraliż nastąpił w wieku\ndziecięcym wskutek silnego stresu/ przeżycia jakim był pożar domu).\nDo pewnego czasu opiekę nad nią sprawowała matka-moja babcia. Ale kiedy babcia sama już potrzebowała opieki i poszła pod skrzydła drugiej córki, ciotka nie zgodziła sie być jeszcze jednym ciężarem i wybrała taki właśnie dom...\nOdwiedzałam ją tam ze 2 razy w roku (spora odległość ode mnie).\nKiedy choroba coraz bardziej dawała sie we znaki - modliła się o śmierć...\nRaz targnęła się na swoje życie, zażywając na raz uskładane tabletki nasenne...\nWidać, nie dane jej było wtedy umierać, bo przeżyła.\nTeoretycznie i wizualnie pięknie tam było...i dobrze tym, co jeszcze są świadomi na umyśle i poruszający sie o własnych siłach...reszty - nie skomentuję.\nChciałam zapoznać się z treścią tekstu i wyświetla się komunikat o następującej treści:\nPodany w zapytaniu URL /metodyki/edukacja/zasady nie został odnaleziony na tym serwerze.\nadres jest napewno utw.pl może to wystarczy, potem wejść na metodyki, edukacja i ostatni rozdział (bo jest to rozdział książki) zasady cz.V\nPrzepraszam cie Wilhelmino -ale czy ty mowisz serio ,ze wynagrodzenie za prace polegajaca na opiece nad osoba starsza przez 24 godz na dobe w wysokosci 1000-800 zl nazywasz WIELKIM ?????????\nNo wiesz Małgorzato jeśli do tego tysiaca dodasz mieszkanie + wikt dla opiekunki zużycie dodatkowej energi elektrycznej ,gazowej,wody oraz zimą ogrzewanie a staruszka jest osobą zgodną nie upierdliwą to Wilhelmina ma w 100% racje jak by na to wtedy nie spojzeć koszt ten w ogólnym zarysie przekracza lekko 2tysiace Pozdrawiam Grażyna\nTak -tylko,ze to jest wynagrodzenie ZA PRACE a nie uprzejmosc i opiekunka powaznie podchodzaca do swoich obowiazkow jest caly dzien uwiazana ,nie moze podjac zadnej dodatkowej pracy -oczywiscie wszystko jest kwestia proporcji.\nNawet Cię rozumię, że jesteś na mnie zła, tylko to nie ja jestem kutwa, czy też naiwna, to Ty żle przeczyałaś mój post.Napisałam;[b].Próbowałam załatwić panią, która zamieszkałaby z Mamą i poprostu była. Żądania były ogromne. 800 - 1.000zł plus wikt, no i wiadomo zwiększone w związk z tym płatności. Takie warunki stawiały ukrainki, innych chętnych nie znalazłam.[b].A wcześniej napisałam, że Mama jest osobą chodzącą, wykonującą drobne prace. Napisałam też kto i ile zajmuje się Mamą. Ja nie chciałam pani do 24 godzinnej opieki nad obłożnie chorą staruszką, której trzeba zmienić pampersa, nakarmić, ugotować itd. Ja szukałam pani, która za jedzenie, mieszkanie i jednak mniejsze pieniądze poprostu będzie. Pójdzie do znajomych, do kina, na spacer,odwiedzić wnuki, ale po 4, 5, 6 godzinach wróci.Porozmawia, napiją się kawy, czy herbaty. Będzie.\nNie myślałam, że należy wszystko wyszczególnić, ale dobrze.\nJa miałam nadal gotwać i załatwiać sprawę sprzątania.\nJednak nadal uważam, że stawiano mi zbyt wymagające warunki.\nPonieważ nadal może to być niejasne, to chcę Ci powiedzieć,że moja Matka po 45 latach pracy na kierowniczym stanowisku i 10 latach pracy na tzw pół etatu, co do emerytury liczono jako 50%, czyli pięć lat, otrzymuje świadczenia na dzień dzisiejszy w wys.1280,zł. Nie jest w stanie już dziś sama utrzymać siebie i mieszkania.Lekarstwa, lekarzy, oraz obiady i środki czystości pokrywam ja.\nJa rozumię, że kwota 1.000.zł jest dla Ciebie śmieszna, ale niestety, należy patrzeć na warunki w jakich my żyjemy.W sumie wydatek na panią do towarzystwa wynosiłby około 1.5oo-1,600zł. Wiesz Małgosiu, ja dobrze zarabiam, ale w tej sytuacji, nie tak dużo bym straciła, gdybym przestała pracować i sama była Mamie do towarzystwa. No i jeszcze jedno dla jasności, bo zaraz mi powiesz, że owszem, powinnam tak zrobić.Oczywiście, że tak zrobię, ale wtedy, kiedy Mama będzie wymagała 24 godzinnej opieki.\nA tak całkiem na marginesie.Niejedna z osób w naszym klubie nie ma 1000zł emerytury i musi żyć.Czy to Ty, Małgosiu mówisz serio, że jesteś zdziwiona, że mnie się to wydaje dużą kwotą?\nNapisalam przeciez ,ze wszystko jest kwestia proporcji.Nie zrozumialam dokladnie przepraszam.Nie jestem na ciebie zla bo nie ma powodu.To tylko forum internetowe.\nJestem, wielkim, zolennikiem rodzin wielopokoleniowych i żadne - podkreślam - żadne domy opieki, spokojnej starości czy nawet tzw. domy dziennego pobytu, nie są niczym innym jak przytułkami.Uznaję tylko jeden wyjątek a jest nim hospicjum dla nieuleczalnie chorych, potrzebujących stałej, fachowej, pomocy. Wiem jednak na jakim świecie żyję. Młode pokolenia nie chcą przyjmować opieki nad swymi najbliższymi - starą matką czy ojcem - nie mówiąc już o dalszych krewnych. Zjawisko to nasila się wraz ze wzrostem zamożności, poszczególnych grup społecznych.Towarzyszy temu pokrętna i obłudna retoryka: Tam będą wśrod rówieśnikow z dobrze zorganizowanym, wypełnionym, czasem, fachową opieką itd.\nTo wszystko prawda, tyle, że nie będzie tam kontaktu z tym co się samemu tworzyło i co na zawsze pozostanie bliskie - z rodziną. Bedzie natomiast ciągle "współzawodnictwo o byle co, będzie, codzienna porcja widoku cierpienia i starczej niedoskonalości, jakby własnej było za mało.\nŻycie w rodzinie wielopokoleniowej, to dla starego człowieka, drugie życie - życie problemami swoich najbliższych, co jest przedłużeniem własnego bytu. Nigdy, takich doznań, nie uzyska się w najlepiej zorganizowanym czy najdroższym, domu opieki.\nWiem, że moje myślenie trąci archaizmem bowiem rzeczywistość przynosi zupełnie odwrotne rozwiązania.\nPosty: 53 550\nFeliksie... zgadzam się z Tobą w 100%. Uważam, że takie domy spełnią swoją rolę ale dla osób, które nie mają w ogóle rodziny, bo też tacy są, albo dla skłóconych z rodziną. Nigdy nie oddałabym rodziców do takiego domu, nie mogłabym spokojnie żyć wiedząc, że oni tam są samotni, a tak nas kochali. To jest taka sama sytuacja, jak rodzice oddają dzieci do domu dziecka, tylko różnica wieku. Wiem,że zajmowanie się starszą chorą osobą jest uciążliwe, sama zajmowałam się mamą, która była po udarze. Ale przebywając z nami w domu, szybko wracała do zdrowia i sprawności. Nawet lekarze się dziwili takiemu postępowi. Nigdy nie chciałabym czegoś takiego przeżyć.\nBogusiu, Feliksie zgadzam się z Wami takie domy to przytułki, schroniska. W dzisiejszych czasach rodziny wielopokoleniowe nie są na topie, starzy ludzie są niepotrzebni nikomu. Obserwowałm ojca moich znajomych, który mieszkał z nimi nie chciałabym mieć takiej starości. Dziadek miał wysoką emeryturę i chyba dlatego nie został nigdzie oddany. Do końca był człowiekiem sprawnym fizycznie i psychicznie. Osiem lat temu sprzedał swoje mieszkanie, dał pieniądze synowi sobie zostawił niedużą kwotę. Zamieszkał z synem i synową, dawał co miesiąc prawie całą emeryturę na swoje utrzymanie. Sobie zostawiał 200 zł na osobiste wydatki. Synowa nie znosiła teścia i dokuczała mu na każdym kroku, syn nie stawał w obronie ojca. Na swoje szczęście dziadek zmarł w styczniu b.r. Kiedy był w stanie agonalnym synowa powiedziała, że mógłby jeszcze z pół roku pożyć /potrzebna była emerytura dziadka/, dłużej nie bo za pół roku ona będzie miała pieniądze. Nie opisuję rodziny patologicznej, syn dziadka skończył 2 fakultety . Mam nadzieję, że nie będzie mi dane dożyć takiej "pięknej" starości. Dlatego uważam, że trzeba życ swoim życiem, nie "poświęcać" się dla dzieci i wnuków, tylko samemu brać z życia to co dla nas najlepsze i najpiękniejsze.\nRobić wszystko co w naszej mocy żeby zachować sprawność psychiczną i fizyczną, czego wszystkim forumowiczom serdecznie życzę.\nNo i niestety znow sie z Toba w 100% zgadzam.Wiem jedno ,ze nigdy nie oddam moich rodzicow do zadnego domu spokojnej starosci ,jak bedzie trzeba to po prostu sie nimi zajme - na razie sa samorzadni i samodzielni wrecz nienawidza zeby sie nimi zanadto "opiekowc" Na szczescie dziadkowie calym swoim zyciem zapracowali na milosc dzieci i wnukow.I wlasnie wnuki teraz biegaja by umyc okna ,pomoc w ciezszych pracach i pogadac -i nie traktuja tego jako dopustu Bozego -oni po prostu bardzo lubia z dziadkami byc .Pisalam juz o tym gdzies .Ja i moj brat tez uwielbiamy wpasc do rodzicow na pogaduchy .Dlatego wracam czym predzej zeby byc w domu gdyby mnie potrzebowali.\nMałgosiu, pięknie opisałaś swoich rodziców i Wasze relacje z nimi. Szkoda, że mało jest takich rodzin.\nModa dla seniora Nika Moda i styl 393 26-01-2021 20:44\nmoda na singli Nika Miłość, przyjaźń, związki, samotność 134 05-08-2020 11:57\nA może domy spokojnej starości ? wielebny Opieka 387 26-07-2017 17:15\nWraz z wiosną - moda na sałatki - komentarze Basia. Ogólny 15 24-03-2015 10:30\nAmerykańscy seniorzy remontują domy - komentarze Ewunia Ogólny 2 13-11-2006 12:49


Firma istnieje od roku rzez cły ten okres doskonalimy ofertę produktową jak i usługową. Według solidny montaż drzwi zewnętrznych to skomplikowane zagadnienie. Nasi pracownicy podlegają okresowym badaniom lekarskim jak również szkoleniom z prac na wysokości dzięki czemu jesteśmy wstanie zagwarantować bezpieczeństwo jak również fachowość usług. Jest to przyczyna, dla której konieczna staje się okresowa konserwacja drzwi. Aby sprostać tym wymogom wykorzystując przy projektowaniu ponad.\nPrzede wszystkim przygotowanie planujemy wymienić stare drzwi wejściowe na nowe to przede wszystkim pamiętajmy, że tylko kupując drzwi takich samych wymiarach jak stare oszczędzimy sobie niepotrzebnej pracy. Przed przystąpieniem do pracy dokonujemy całościowych i dokładnych pomiarów, dopasowując zamówione przez produkty do wielkości pomieszczeń. Wynika to z tego, że nie stać mnie na wymianę co roku najtańszych zamienników na inne tanie zamienniki.\nCo więcej, w przeciwieństwie do standardowych rolet zewnętrznych można je stosować do okien nietypowych kształtach takich jak trójkąty czy półkola. W naszej ofercie znajdą ogromny wybór okien obrotowych, okien okien otwieranych na zewnątrz , drzwi wewnętrznych i zewnętrznych renomowanych producentów, w tym między innymi drzwi akustycznych wysokich parametrach.\nOgród zimowy to doskonałe miejsce na odprężenie wśród zieleni, bez wychodzenia z domu. Oferuje drzwi antywłamaniowe, wewnętrzne, wzmocnione i okna jak i drewniane. Ja, syn i córka mamy nowe uczesania, a przy okazji możemy pomóc oceniła jedna z mieszkanek ramach akcji, i będą strzygli przez godzin. Takie uszkodzenia można naprawić i odwlec moment układania nowego pokrycia nawet cztery-pięć lat. Do ich szczególnych właściwości zalicza się izolacja.\nJeżeli planujemy docieplenie dachu płaskiego, to są dwie możliwości docieplenia. Duże doświadczenie jakie zdobyliśmy na rynku pozwala nam świadczyć usługi na najwyższym poziomie, oferując wysokiej jakości produkty i stosując sprawdzone, trwałe i niezawodne technologie montażu. Kuszące zniżki do fryzjera w będą również dobrym pomysłem na prezent zarówno dla siebie, jak i dla bliskiej osoby, dla której zmienianie fryzur jest chlebem powszednim. Hurtownia pokryć dachowych z.\nJestem dekarzem/blacharzem z 10 letnim stażem, pracuje w firmie na etat gdzie mam 19zł na godzinę na rękę. Szczecin i okolice to dominujący rejon ich codziennej aktywności. Masz jakiekolwiek pytania lub wątpliwości - odpowiadające wymaganiom inwestorów, architektów stanowiące idealne rozwiązania dla budownictwa energooszczędnego. Oprócz wynajmu agregatów, świadczymy również usługi ogólnobudowlane. Dachy stawiamy od podstaw i naprawiamy.\nDrzwi otwierane do środka blokują trochę przestrzeni której\nDrzwi otwierane do środka blokują trochę przestrzeni, której nie da się w ten sposób wykorzystać w całości. Do produkcji używa się różnego rodzaju drewna, szczególnie dębu bądź też mahoniu, a także świerku, sosny i cedru. Zakład udostępnia bramy i drzwi uznanych marek, jednak dużą część naszego asortymentu projektujemy i tworzymy samodzielnie. Rozmach naszych działań, rosnąca liczba zadowolonych klientów i.\n94 pozycjonowanie stron internetowych wroclaw14 Warszawa1 zbiornik na wodę 100l www.domiwoda.pl1 zbiornik na wodę www.domiwoda.pl/1 jadłospis cukrzyka1 mobiusdesk.pl/ biurko elektryczne1 jak masować kobietę6 firma1 plumbers near me76 pozycjonowanie torun1 jak dobrac diete1 kraków1 masaze erotyczne Kraków www.bungacity.com1 yerba mate amanda opinie yerbamatestore.pl/81 pozycjonowanie strony2 lampy1 yerbamatestore.pl/tykwa-yerba/ tykwa owoc1 blocked drains1 sklep z herbatami online www.krainaherbaty.pl1 filtr wody deszczowej cennik1 biała herbata wady krainaherbaty.pl/herbata-biala88 pozycjonowanie stron gdansk1 www.kwiatyportal.pl/ gerber kwiat86 tworzenie stron www1 pojemnik-na-wode-z-kranikiem.html


› Bieganie › Buty do biegania Mizuno › Buty do biegania męskie › Buty do biegania Mizuno Ezrun niebieskie 2018\nNowoczesne buty do biegania Mizuno Ezrun wybierane są przez początkujących, rekreacyjnych biegaczy. Model zachwyca miękką podeszwą, która gwarantuje znakomitą amortyzację i komfort biegania. Idealne dla początkujących zawodników.\nAtrakcyjne wizualnie i technologicznie buty do biegania Mizuno Ezrun w kolorze niebieskim, które powstały z myślą o początkujących zawodnikach biegających okazjonalnie i rekreacyjnie. Tym, co jest najważniejsze w prezentowanym modelu jest wygodna i miękka podeszwa, która oferuje pełną amortyzację, stabilność i precyzję.\nPrzewiewna siateczka Air Mesh zastosowana została w wierzchniej części prezentowanych butów. Jej celem jest zapewnienie świetnego przepływu powietrza we wnętrzu butów, co wpływa na komfort biegania w każdych warunkach atmosferycznych.\nPodeszwa butów Ezrun stworzona została między innymi ze specjalnej mieszanki gumy węglowej, która wspiera pracę pięty biegacza i chroni podeszwę przed ścieraniem.


Galeria Kazelot/Ośrodek Oporu Jastarnia\n:: II wojna światowa :: Fortyfikacje Półwyspu Helskiego\t:: Ośrodek Oporu "Jastarnia" »\n• Mapa umocnień\nCiężkie schrony bojowe\nLekkie schrony bojowe\n• Fundament 1-sektorowego schronu\n• Fundament 2-sektorowego schronu\nPrzeszkody bierne itp.\n• Sztuczna zapora przeciwpancerna\n• Sztuczna zapora przeciwpiechotna\n• Sztuczna zapora ppanc. - słupy stalowe\n• Zapory drogowe\n• Droga na Hel w 1939 r.\nWiosną 1939 roku, gdy zbliżała się wojna z Niemcami podjęto decyzję o budowie fortyfikacji stałych dla obrony Rejonu Umocnionego "Hel" od strony lądu. Wybrano dla nich miejsce w środku długości Półwyspu Helskiego, czyli około 3 km przed portem w Jastarni i około 8 km przed terenem Rejonu Umocnionego "Hel". Budowę ośrodka oporu "Jastarnia" rozpoczęto 15 maja 1939 roku, od wykonania bocznicy kolejowej i składów materiałów budowlanych. Do września zbudowano cztery ciężkie schrony bojowe, które tworzą pozycję główną. Schronom ciężkim nadano nazwy: "Sokół", "Sabała", "Saratoga" i "Sęp". W drugiej linii obrony planowano wybudować cztery lekkie schrony bojowe, mające za zadanie zatrzymać oddziały nieprzyjaciela w przypadku wykonania przez niego wyłomu w pozycji głównej. Ze względu na brak materiałów ukończony tylko jeden z nich, pod pozostałe wykonano tylko fundamenty. Każdy z ciężkich schronów był jednokondygnacyjny, miał bogate wyposażenie techniczne - maszynownię, izbę filtrów, system wentylacji, łączności i ogrzewania, z czym kontrastowało ubogie zaplecze socjalne - niewielkie izby załogi i pełniący funkcję ubikacji "kubeł hermetyczny". Podstawowe uzbrojenie każdego obiektu stanowiły ciężkie karabiny maszynowe Browning wz.30, umieszczane w strzelnicy za płytą pancerną, przeznaczone do ognia bocznego oraz w pancernej kopule do prowadzenia ognia okrężnego. Jako środki obrony dodatkowej służyły rkm Browning wz. 28 i granaty, wyrzucane na zewnątrz schronu przez specjalne przygotowane do tego kanały, tzw. zrzutnie. Te jedyne na polskim wybrzeżu schrony bojowe z lat II Rzeczypospolitej nie zostały jednak sprawdzone w walce, ponieważ 1 października 1939 r., w dniu podpisania kapitulacji Półwyspu Helskiego, front polsko-niemiecki przebiegał pomiędzy Chałupami a Kuźnicą. Po wojnie fortyfikacje pod Jastarnią nie były użytkowane, a schrony pozbawiono wyposażenia. Trzeba również odnotować iż przez wiele lat funkcjonowania PRL-u dla schronu "Saratoga" używano nazwy "Saragossa", co jest fałszerstwem, które narodziło się w Wojskowej Akademii Politycznej. W roku 2005 wszystkie schrony zostały odrestaurowane, wytyczono ścieżki dla zwiedzających i odtworzono część dawnych przeszkód oraz wyeksponowano żelbetowe zapory przeciwpancerne różnych typów. Obecnie znajduje się tu Skansen Fortyfikacji.\n:: Mapa umocnień\nFortyfikacje Ośrodka Oporu Jastarnia. Kliknij na punkt oznaczony symbolem na mapie by zobaczyć informacje o umocnieniu.\n:: Ciężki schron bojowy "Sokół"\nSchron o kryptonimie "Sokół" znajduje się zaledwie ok. 10 m od brzegu zatoki. Jest to budowla jednokondygnacyjna, nieregularnego kształtu o wymiarach 12,50 x 12,65. Posiada żelbetowe grube ściany o grubościach: czołowa - 1,75 m (przy kopule pancernej - 2,20 m), boczne - 1,25 m, tylna - 1,25 (lub 1,00). Strop ma od 1,80 do 2,00 m grubości, ściany nośne wewnętrzne - 1,00 m, ściany działowe - 0,5 m. nieregularny kształt i zmienne grubości ścian są cechą charakterystyczną tego obiektu. Od pozostałych schronów ośrodka oporu, również nieregularnych w kształcie, odróżnia się on wejściem umieszczonym w bocznej, a nie w tylnej ścianie. Można przypuszczać, że był to pierwszy schron zaprojektowany przez majorów Szmidta i Dragułę. Środek schronu wypełnia korytarz o szerokości 1,50 m, zwężony do 1,00 m przy wejściu. Z korytarza rozchodzą się wejścia do poszczególnych pomieszczeń. Dla zapewnienia bezpieczeństwa załogi i prawidłowego funkcjonowania schronu niezbędny jest bogaty podział wewnętrzny. W związku z tym wnętrze schronu zawiera następujące pomieszczenia: - izbę bojową ze strzelnicą tradytorową na ckm- A - izbę wypoczynku dla załogi - B - komorę okrągłą pod kopułą (z szafkami na granaty), oddzieloną od wnętrza schronu podwójnymi drzwiami pancernymi - C - izbę małą ze strzelnicami na rkm dla obrony wejścia i zapola schronu, prawdopodobnie mieszczącą też suche WC i zbiornik wody -D - pomieszczenie urządzeń filto-wentylacyjnych - E - korytarz mogący pomieścić drużynę żołnierzy - F - komorę amunicyjną - G - komorę odpylającą z czerpnią powietrza - H - komorę gazoszczelna (śluza wejściowa z wnęką -I), zabezpieczoną przedsionkami przed uderzeniami pocisków i odłamków - J Schron zaopatrzony był w studnię o ciekawej konstrukcji, nietypowej dla polskich schronów typu ciężkiego. Ze względu na wodę podskórną występującą na półwyspie płytko, tuż pod powierzchnią, studnia nie jest odkryta lecz szczelnie zamknięta. Wodę czerpano z rury o średnicy 15 cm przy pomocy rury o średnicy 5 cm, zaopatrzonej w pompę ręczną. W rozplanowaniu obiektu zwraca uwagę bardzo starannie opracowany sposób ochrony wejścia. Z zewnątrz chroni je strzelnica na rkm umieszczona w skrzydle bocznym, prostopadłym do ściany z otworem wejściowym, oraz krata przeciwszturmowa (nie istniejąca obecnie). Krótki przedsionek wejściowy jest przestrzeliwany dwustronnie przez strzelnice na rkm lub kb. Drugie wejście - zapasowe (awaryjne) znajduje się 6 cm poniżej stropu małej izby bojowej. Zamykane było drzwiami pancernymi o grubości 25 mm. i dodatkowo zamknięciem wewnętrznym. Wejście to nie jest jednak ryglowane ogniem strzelnicy rkm, czy ręczną wyrzutnią granatów. W izbie załogi (o wymiarach 2,32 x 3,00 m), całkowicie bezpiecznej, nie posiadającej żadnych otworów na zewnątrz schronu, znajdowały się piętrowe prycze dla załogi. Zabezpieczenie załogi przed odpryskami, które mogłyby powstać pod wpływem uderzeń pocisków dużych kalibrów, stanowią szyny stalowe umieszczone we wszystkich stropach nad drzwiami i strzelnicami. W pomieszczeniu filtro-wentylacyjnym znajdował się stojak filtrów z pochłaniaczem gazowo-dymnym i kurzowym oraz wentylatory wraz z poruszającymi je agregatami spalinowymi. Schron o tak dużej pojemności musiał być zaopatrzony w wentylację mechaniczną (z pochłaniaczem gazowo-dymnym i kurzowym), używana zazwyczaj łącznie z awaryjną wentylacją ręczną, oraz własne zasilanie elektryczne i ogrzewanie. Starannie przemyślany system wentylacji - tworząc nadciśnienie wewnątrz schronu - mógł zapewnić gazoszczelność; służyły temu filcowe wkładki dociskowe w drzwiach i w zamknięciach strzelnic. Instalacja - dość skomplikowana - była złożona z trzech współdziałających ze sobą obiegów: zasilania świeżym powietrzem (nawiew), odprowadzania jego nadmiaru (wywiew) i odsysanie spalin bezpośrednio znad środków ogniowych. Schron "Sokół" był wyposażony w następujące środki ogniowe : 1 ckm wzór 30 (Browning) - umieszczony w strzelnicy tradytorowej na ruchomej podstawie fortecznej, 1 ckm wz. 30 - w kopule pancernej na specjalnej podstawie obrotowej zapewniającej sektor ostrzału 180 stopni od czoła i 60 stopni od tyłu, 1 moździerz 81 mm - ukrywany we wnęce przedsionka wejściowego, a używany na pozycji polowej, 2 rkmy wz. 28 (Browning) do ewentualnej obrony strzelnic wejściowych oraz 2 wyrzutnie granatów ręcznych, większa wyrzutnia miała rakietnicę. Ponadto schron wyposażony był w reflektor, zapewnie średnicy 60 cm, ukryty we wnęce ściany tylnej, przykrytej stropem 50 cm grubości. W pobliżu wejścia zapasowego znajduje się prostokątne wgłębienie, najprawdopodobniej na telefon polowy, osłonięte kiedyś płytą pancerną. Telefon ten służył do kontaktu z zewnątrz z załogą hermetycznie zamkniętego schronu. Kontakt załogi w czasie walki między sobą i dowódcą zapewniały głosowe rury o średnicy 5 cm - podobne do używanych na okrętach - znajdujących się we wszystkich izbach bojowych oraz wyprowadzone na zewnątrz do wnęki telefonu i reflektora. Kopułę pancerna schronu wykonano w 1938 r. Grubość pancerza kopuły ważącej około 15 ton, wynosi 180 mm. Kryje ona okrągłe pomieszczenie bojowe o średnicy 1,53 m, zaopatrzone w 6 otworów strzelniczych. Trzy otwory od czoła i jeden od tyłu są podwojone: dolny otwór krył lufę ckm, górny służył do obserwacji. Dwa pozostałe otwory pojedyncze i znacznie mniejsze od wymienionych, zapewniały obronę dwóch sektorów bocznych z tyłu schronu. Tego typu kopuły pancerne zapewniały obronę okrężną 360 stopni.\n:: Ciężki schron bojowy "Sabała"\nNa północ od schronu "Sokół", mniej więcej w połowie szerokości półwyspu znajduje się największy schron punktu oporu - "Sabała" (o wymiarach 15,60 x 15,30 m), usytuowany centralnie, znajduje się 30 m za torami kolejowymi. Był to schron bojowy dowódcy ośrodka oporu i odwodów. Świadczy o tym obszerny program pomieszczeń. Wnętrze jednokondygnacyjnego schronu zawiera : 2 izby bojowe na ckmy w strzelnicy tradytorowej, 2 izby załogi, w tym 1 odwodu, 2 korytarze wewnętrzne, 2 okrągłe komory pod kopułami pancernymi, izbę dowódcy i izbę centrali telefonicznej, pomieszczenie filtro-wentylacyjne, komorę amunicyjną, komorę gazoszczelną z wnęką i przedsionkiem wejściowym, komorę czerpni powietrza oraz małą izbę bojową przy wyjściu awaryjnym. Grubości ścian są identyczne jak w schronie "Sokół". Większe są jedynie przy kopułach pancernych - 2,40 i 2,50 m, natomiast, co ciekawe, strop jest cieńszy, gdyż ma 1,50 m; tylko w kopule grubość jego wzrasta do 1,75 m. Schron wyposażony był w następujące środki bojowe: 2 ckmy wz. 30 w strzelnicy tradytorowej, 1 ckm wz. 30 w kopule pancernej, 2 rkmy wz. 28 do obrony wejścia lub ognia od tyłu, 4 ręczne wyrzutnie granatów oraz 1 reflektor (we wnęce ściany zewnętrznej przykryty stropem 50 cm). Projekt przewidywał dla tego schronu - 2 kopuły pancerne; zdążono jednak zamontować tylko jedną z nich, mniejszą przeznaczoną dla ckm. Grubość jej pancerza wynosi 180 mm; kopuła posiada identyczne otwory strzelnicze jak kopuła schronu "Sokół". Otwór dla drugiej kopuły, brakującej zalano betonem. Okazało się, że otwór ten przeznaczony był dla unikalnej wówczas na naszym terenie kopuły.\n:: Ciężki schron bojowy "Saratoga"\nCiężki schron bojowy dla broni maszynowej na pozycji głównego Ośrodka Oporu Jastarnia. Grubość osłony żelbetowej: średnio 140 cm, ścian zewnętrznych 100-180 cm, ścian wewnętrznych 10-100 cm. Grubość pancerzy dla strzelnic w ścianach 25-120 mm, kopuły 180 mm. Taka konstrukcja, z zastosowaniem siatek przeciwodpryskowych w ścianach i sztywnej warstwy przeciwodłamkowej w stropach pomieszczeń, chroniła ludzi przed skutkami wybuchu pocisku artyleryjskiego o kalibrze do 220 mm, przy jednokrotnym trafieniu w to samo miejsce. Głównym zadaniem taktycznym dla broni maszynowej był czołowy ostrzał na przedpole, celem zwiększenia siły żywej przeciwnika. Jeden ckm w strzelnicy osłoniętej płytą pancerną o sektorze ostrzału 60 stopni strzelał m.in. wzdłuż jednej poza szosa drogi gruntowej, ciągnącej się wzdłuż półwyspu. Drugi ckm, umieszczony w kopule pancernej z czołowym sektorem ostrzału 190 stopni z 3 strzelnic, miał pod ogniem wąski pas wydm, ale w skrajnych położeniach był w stanie przestrzeliwać międzypola do schronu "Sabała" i położonego tuż obok "Sępa". Ułatwiająca obronę Ośrodka Oporu Jastarnia zabagniona dolina o szerokości do 100 m, cały czas mogła być przestrzeliwana ogniem rkm ze strzelnicy w ścianie bocznej. Strzelnica ta, dodatkowa strzelnica skierowana do tyłu w kopule pancernej, strzelnica dla broni ręcznej w ścianie tylnej oraz kolejna strażnica w drzwiach zamykających wyłaz awaryjny, umożliwiały obronę okrążonego obiektu. Otwór wejściowy chroniły 2 strzelnice wewnętrzne dla broni ręcznej, skierowane do przedsionka. W przypadku nocnych działań przeciwnika istniała sposobność oświetlania wydm przy pomocy flar wystrzeliwanych z rakietnicy przez specjalną wyrzutnię, drogę i podmokłą dolinę oświetlał opancerzony reflektor schowany we wnęce na bocznej ścianie. Wyposażenie kwaterunkowe schronu zapewniało załodze minimum wygód socjalnych. Najważniejszy był zapas wody, żywności i medykamentów oraz agregat prądotwórczy i system filtro-wentylacyjny. Wentylacja mechaniczna i ręczna wentylatory przy środkach ogniowych, wytwarzały nadciśnienie wewnątrz schronu, izolując ludzi od kontaktu z gazami bojowymi oraz usuwały trujące produkty spalania prochu. Budowę obiektu rozpoczęto 15.05.1939 r. i do wybuch wojny uzyskał on gotowość bojową, z tym że nie był kompletny system filtro-wentylacyjny. Tynkowanie, malowanie, maskowanie schronu i inne prace wykończeniowe prowadzono do końca obrony RU Hel.\n:: Ciężki schron bojowy "Sęp"\nSchron znajduje się około 50 metrów od schronu "Saratoga" na piaszczystej wydmie. Wnętrze schronu wypełniają: izba ze strzelnicą tradytorową na ckm, izba wypoczynku dla załogi, dwie komory okrągłe pod kopułą ( z szafkami na granaty), izba z wyjściem awaryjnym i strzelnicą dla rkm do obrony wejścia, pomieszczenie urządzeń filtro-wentylacyjnych, korytarz (mogący pomieścić drużynę żołnierzy), komora amunicyjna, komora czerpni powietrza, komora gazoszczelna z przedsionkiem, komora na moździerz. Ściana czołowa schronu jest znacznie grubsza niż w pozostałych schronach (2,70 m a przy pozostałych kopułach 3,10-3,30 m). Grubość stropu wynosi przeciętnie 1,50 m przy kopułach wzrasta do 1,75 w części tylnej obniża się do 1,40 m. Strzelnica tradytorowa na ckm umieszczona jest skośnie w stosunku do przedpola, zabezpieczona maską, utworzoną przez ścianę boczną kopuły i okap stropu, pogrubiony, tworzący tzw. "przyłbicę", osłaniającą strzelnicę od góry przed ogniem bocznym i obserwację nieprzyjaciela. Schron wyposażony był w : 1 ckm w strzelnicy tradytorowej, 1 ckm do ostrzału okrężnego w kopule pancernej (o grubości pancerza 180 mm), 1 rkm do obrony wejścia, 1 moździerz 81 mm ukryty w specjalnej komorze przedsionka, reflektor we wnęce zewnętrznej ściany bocznej oraz 2 ręczne wyrzutnie granatów. Na wyposażeniu schronu miało być także działko ppanc. 37 mm, zamocowane na kopule pancernej, od strony plaży. Kopuły tej nie dostarczono, a komorę pod nią, o średnicy 1,62 m z dwoma kształtownikami w suficie, nie zdążono nawet przykryć betonowym stropem.Budowę schronu rozpoczęto 15.05.1939 r. W dniu 1 września prowadzono przy nim prace wykończeniowe kontynuowane do kapitulacji RU Hel. Do wybuchu wojny nie zdążono jednak dostarczyć na półwysep kopuły z armatą ppanc. Szybu nie zaślepiono, wykorzystując go jako odkryte stanowisko obserwacyjne. W latach 1940-45 stanowisko utrzymywane było przez Niemców dla potrzeb obrony przeciwdesantowej półwyspu helskiego.\n:: Fundament 1-sektorowego schronu lekkiego\nLekki schron bojowy dla broni maszynowej na pozycji tyłowej Ośrodka Oporu Jastarnia - początkowy etap budowy. Miał to być standartowy obiekt polskiej fortyfikacji polowej, który przy grubości żelbetowego stropu do 100 cm i ścian zewnętrznych do 120 cm, chronił załogę przed skutkami bezpośredniego trafienia pociskiem artyleryjskim kalibru 155 mm i licznymi trafieniami pocisków do 105 mm w jedno miejsce. Schron miał służyć za stanowisko ogniowe dla jednego ckm, ostrzeliwującego przez jedną strzelnicę w ścianie, ogniem flankującym (bocznym) o sektorze 60 stopni, cele żywe na międzypola do sąsiedniego obiektu nad brzegiem morza. Ckm otwierał ogień do przeciwnika, dopiero gdy przełamał się on przez pozycję główną i usiłował pokonać zabagnioną dolinę, albo próbował otoczyć sąsiedni schron. Brak pełnej możliwości obrony okrężnej obiektu, ograniczonej tylko do ostrzeliwania wejścia, rekompensowała wzajemna sposobność osłony ogniem z owego sąsiedniego schronu, co było podstawowym założeniem taktycznym dla obrony pozycji złożonej z budowli tego typu.\n:: Fundament 2-sektorowego schronu lekkiego\n:: Sztuczne zapory przeciwpancerne\n:: Sztuczna zapora przeciwpiechotna\nWszystkie trzy pozycje Ośrodka Oporu Jastarnie (wysunięta, główna i tyłowa) miały na czole pas sztucznej przeszkody przeciwpiechotnej, które wybudowano w okesie sierpień-wrzesień 1939 r. Zastosowano tradycyjne przeszkody, charakterystycznych dla linii polskich fortyfikacji stałych, płot kolczasty na metalowych słupkach. W zależności od stopnia zagrożenia atakiem piechoty lub kawalerii, można było tworzyć pasy o dowolnej głębokości przez zwielokrotnianie rzędów, lecz już kształt i wymiary jednego rzędu ograniczały do minimum szanse pokonania go czołganiem się lub przeskoczeniem, szczególnie gdy przeszkoda była ostrzeliwana. Metalowe słupki odporne na uderzenia pocisków i odłamków powiązane były trudnym do przecięcia grubym drutem gładkim na tym szkielecie mocowano rozwinięty drut kolczasty.\nCiągłe pasy przeszkód musiał mieć luki dla pojazdów na drogach i przejścia dla cofających się lub kontratakujących własnych żołnierzy. Do zamykania tych przerw służyły przygotowwane zawczasu przeszkody przenośne. W zależności od potrzeb, szykowano potrzebną ilość drewnianych szkieletów w formie kozłów lub jeży, owijanych potem drutem kolczastym. Przeszkody takie służyły również do zapełnienia użytków płotu zniszczonego w czasie walki.\n:: Sztuczna zapora przeciwpancerna - słupy stalowe\nNa czole pozycji wysuniętej Ośrodka Oporu Jastarnia, na odcinku najbardziej zagrożonym atakiem pojazdów pancernych, którym przebiegały szlaki komunikacyjne, między Zatoką Gdańską a pasem wydm, wybudowano w okresie sierpień-wrzesień 1939 r. sztuczną przeszkodę ppanc. Miała ją ostrzeliwać m.in. stacjonarna armata ppanc. w kopule, zaplanowana wśród środków ogniowych schronu "Sabała".\nZastosowano wariant przeszkody złożony z wkopanych na planie szachownicy odcinków pochylonych szyn kolejowych. Dla zwiększenia skuteczności przeszkody, wszystkie szyny w rzędach powiązano ze sobą przy pomocy drewnianych pali. Po wybuchu wojny zerwano odcinek toru kolejowego, a jego nasyp i szosę przygotowano do zaminowania. Polska przeszkoda była w stanie skutecznie zatrzymać tylko czołgi lekkie, jakich już prawie wcale nie używano w końcu II wojny światowej i Niemcy przygotowując w 1945 r. ośrodek oporu do walki, w miejscu zdemontowanych szyn wykopali zachowany do dziś zdwojony rów. Rzeczywistą głębokość właściwego rowu potegował nasyp, co przy odpowiedniej szerokości przeszkody gwarantowało unieruchomienie na niej co najmniej czołgu średniego.\n:: Zapory drogowe\n:: Droga na Hel w 1939 roku