Profilowanie danych ‒ Qlik Cloud\nWidok Kafelek profilu\nWidok Profile List (Lista profili)\nStatystyki profilu oferują analizy kolumn mierzące częstość występowania, zakresy i wartości występujące w zestawach danych. Te wskaźniki opisują relacje między wartościami pól, takie jak:\nLiczba wartości odrębnych (liczba kardynalna)\nPrzykładowe wartości, najczęściej występujące wartości i częstotliwość wartości\nNadmiarowości przydatne w identyfikowaniu wartości domyślnych lub potencjalnie zduplikowanych\nLiczba wartości null, ciągów i liczbowych\nInformacje o zakresach wartości, w tym minimum, maksimum, średnia, suma i odchylenie standardowe\nDzięki profilowaniu administratorzy danych uzyskują dostęp do obszernych informacji technicznych o swoich zestawach danych. Informacje te pomagają w organizacji i przydzielaniu zasobów oraz dostępu. Twórcy aplikacji używają statystyk profilu i próbkowania danych do uzyskiwania pomysłów i wskazówek dotyczących tworzenia aplikacji oraz planowania wizualizacji. Profilowanie pól może pomóc analitykom danych i użytkownikom biznesowym w szybszym uzyskiwaniu wniosków. Mogą oni przeglądać i wizualizować cenne wskaźniki profili pól bez konieczności wcześniejszego tworzenia aplikacji.\nWidok kafelków: Pola są profilowane według wskaźników, które są istotne dla typu danych zawartych w tym polu (przykład: tekst a wartości liczbowe)\nWidok listy: Wybierz interesujące Cię statystyki profilowania z listy rozwijanej Kolumny\nWidok Kafelek profilu to wizualny profil pola przeznaczony do wyświetlania najistotniejszych pod względem informacyjnym treści dla tego typu pola. Domyślnie wyświetlany typ karty widoku zależy od tego, czy liczba wartości liczbowych lub tekstowych jest większa dla tego pola. Na przykład, dla pól z wartościami tekstowymi i liczbowymi, typ karty Najczęściej występujące wartości wyświetla się domyślnie, jeśli jest więcej wartości tekstowych, a typ karty dystrybucja liczbowa Grupowana częstotliwość wyświetla się, jeśli w polu jest więcej wartości liczbowych. Jest dostępny rozwijany przełącznik umożliwiający przełączenie na typ karty Częstotliwość najczęściej występujących wartości dla każdego pola, które ma powtarzalne wartości, gdy wybrano A; można też powrócić do karty dystrybucji liczbowej, jeśli wybrano #1. Zauważ, że wszystkie typy kart zawierają liczbę wartości null, jeśli pole ma wartości null.\nKarty widoku kafelków: Dystrybucja liczbowa Grupowana częstotliwość, Przykładowe wartości i Częstotliwość najczęściej występujących wartości\nKarta Przykładowe wartości\nKarta Przykładowe wartości jest pokazywana, gdy wszystkie wartości są unikalne i tylko tekstowe. Spowoduje to zestawienie maksymalnie trzech pierwszych wartości.\nKarta profilu Przykładowe wartości\nKryteria profilu Przykładowe wartości: Wartości pól są profilowane za pomocą tej karty, gdy liczebność jest wysoka (wszystkie wartości odrębne). W przypadku, gdy każda wartość jest unikatowa i tekstowa, kilka przykładowych wartości zapewnia najlepszy wstępny wgląd w ten typ danych pola.\nKażda karta profilu Przykładowe wartości zawiera następujące elementy:\nMaksymalnie trzy przykładowe wartości (pola mogą mieć mniej niż trzy wartości)\nKarta Most common values frequency (Częstotliwość najczęściej występujących wartości)\nKarta Most common values frequency (Częstotliwość najczęściej występujących wartości) pokazuje dwie najczęściej używane wartości oraz częstotliwość występowania tych wartości i wszystkich innych wartości połączonych jako Inne. Jeżeli istnieją tylko trzy wartości, to wyświetlane są wszystkie trzy wartości z częstotliwością występowania każdej z nich. Tę kartę profilu można zastosować do tekstowych, liczbowych lub mieszanych wartości danych.\nKarta profilu Most common values frequency (Częstotliwość najczęściej występujących wartości) z wartościami tekstowymi\nKarta profilu Most common values frequency (Częstotliwość najczęściej występujących wartości) z wartościami liczbowymi\nKryteria częstotliwości najczęściej występujących wartości: Pola, które mają niewiele wartości lub nierównomierny rozkład wartości, są profilowane w odniesieniu do karty częstotliwości najczęściej występujących wartości. To profilowanie jest stosowane tylko wtedy, gdy istnieje wiele wystąpień tych samych wartości. Użytkownicy mogą uzyskać szybki wgląd w rozkład wartości pól. Jeśli dane pola zawierają zarówno wartości tekstowe, jak i liczbowe, a wartości tekstowych jest więcej niż liczbowych, wówczas wyświetlana jest karta Most common values frequency (Częstotliwość najczęściej występujących wartości). Przełącznik Binned frequency (Grupowana częstotliwość) jest dostępny, gdy w polu są więcej niż trzy wartości liczbowe.\nKażda karta profilu Most common values frequency (Częstotliwość najczęściej występujących wartości) zawiera następujące elementy:\nNajczęściej występujące wartości i ich częstotliwość\nInne – łączna częstotliwość pozostałych wartości\nKarta Binned frequency (Grupowana częstotliwość)\nKarta Binned frequency (Grupowana częstotliwość) zawiera informacje dotyczące dystrybucji i profilowania, które są istotne dla pól liczbowych, w tym minimalne, średnie i maksymalne wartości danych. Jeśli dane pola zawierają zarówno wartości tekstowe, jak i liczbowe, a wartości liczbowych jest więcej niż tekstowych, wówczas wyświetlana jest karta Binned frequency (Grupowana częstotliwość). Typ karty Częstotliwość najczęściej występujących wartości jest dostępna dla wszystkich pól, które mają powtarzalne wartości.\nKarta profilu Binned frequency (Grupowana częstotliwość)\nKażda karta profilu Binned frequency (Grupowana częstotliwość) zawiera następujące elementy:\nHistogram przedstawiający rozkład danych liczbowych\nŚrednia wartość (suma liczb podzielona przez łączną liczbę wartości w zestawie danych)\nWidok Profile List (Lista profili) zawiera tabelę z opcjami statystyk profilu. Użytkownicy sprawdzają interesujące ich wskaźniki, które są najistotniejsze dla zestawu danych podlegającego profilowaniu w Columns. Pierwszych dziewięć statystyk jest domyślnie wstępnie wybranych.\nWybierz pozycję Otwórz zestaw danych, a następnie Dane profilu. Spowoduje to otwarcie strony Profil zestawu danych. Wybierz przycisk Kolumny i umieść znacznik wyboru obok interesujących Cię statystyk profilu. Te statystyki muszą być zaznaczone (oznaczone znacznikiem wyboru), aby umożliwiały profilowanie pola (kolumny) i występowały w tabeli. Na poniższej liście wyszczególniono dostępne statystyki profilu.\nNazwa Nazwa pola (np. CategoryID)\nQlik Sense rejestruje dane z wielu różnych systemów, a dane pola (kolumny) są poddawane mapowaniu zewnętrznych typów danych na jednolite wewnętrzne do celów informacyjnych. Obsługiwane wartości typu danych obejmują:\nDate: Data zawierająca miesiąc, dzień i rok w formacie ISO 8601: YYYY-MM-DD\nTime: Wartość czasu zawierająca godzinę, minuty i sekundy w formacie ISO 8601: hh.mm.ss.sss±hh:mm\nDatetime: Wartość daty i godziny zawierająca rok, miesiąc, dzień, godzinę, minuty, sekundy i ułamki sekund w formacie YYYY-MM-DDThh.mm.ss.sss\nTimestamp: Wartość typu znacznik czasu zawierająca rok, miesiąc, dzień, godzinę, minuty, sekundy, ułamki sekund i strefę czasową w formacie YYYY-MM-DDThh.mm.ss.sssZ\nString: Dane znakowe reprezentujące tekst\nDouble: Liczbowy typ danych — 64-bitowa liczba zmiennoprzecinkowa o podwójnej precyzji w standardzie IEEE 754\nDecimal: Dokładny liczbowy typ danych określany przez jego dokładność (łączną liczbę cyfr) i skalę (liczbę cyfr po prawej stronie przecinka dziesiętnego)\nInteger: Dodatnie lub ujemne liczby całkowite\nBoolean: Wartość logiczna (PRAWDA/FAŁSZ)\nBinary: Dane kategoryczne, które mogą przyjmować dokładnie dwie możliwe wartości, takie jak „1” i „2”\nCustom: Typ danych spoza mapowanych typów znanych w systemie\nWartości odrębne Liczba kardynalna — liczba różnych wartości występujących w przypadku tego pola\nPrzykładowe wartości Przykładowe wartości (wyświetlanie 3 przykładowych wartości)\nSum Suma wszystkich wartości w tym polu (w przypadku pól ciągów znakowych wyświetlane jest „0”)\nMin. Minimalna obserwowana wartość tego pola (pola liczbowe)\nMaks. Maksymalna obserwowana wartość tego pola (pola liczbowe)\nŚrednia Średnia obserwowana wartość tego pola\nZnaczniki systemowe Znaczniki plików zastosowane w celu identyfikacji zestawu kodowania (np. $ascii, $text)\nOdchylenie standardowe Odchylenie standardowe w przypadku pól liczbowych\nDodatnie Liczba wartości dodatnich\nUjemne Liczba wartości ujemnych\nWartości zerowe Liczba wartości „0”\nPuste ciągi Liczba pustych ciągów\nMinimalna długość Najmniejsza obserwowana liczba znaków\nŚrednia długość Średnia obserwowana liczba znaków\nMaksymalna długość Największa obserwowana liczba znaków\nPierwsza wartość sortowana Pierwsza (najniższa) wartość wagi sortowania (pola ciągów tekstowych)\nOstatnia wartość sortowana Ostatnia (najwyższa) wartość wagi sortowania (pola ciągów tekstowych)\nWartości liczbowe Liczba wartości liczbowych\nWartości tekstowe Liczba wartości tekstowych\nNajczęstsze wartości Trzy najczęściej spotykane wartości w polu\nPróbka danych jest podzestawem zestawu danych populacji. Jest to przydatne narzędzie dla administratorów danych, zapewniające zgodność danych z oczekiwanymi wzorcami i formatem. Twórcy aplikacji mogą zorientować się w polach i danych pól w kontekście innych rekordów i zestawu danych. Te widoki umożliwiają pierwsze spojrzenie na dane, a twórcy aplikacji mogą zacząć eksplorowanie danych na potrzeby analizy i potencjalnych korelacji.\nWybierz pozycję Próbka danych, aby wyświetlić próbkę pierwszych 20 wartości danych każdego pola\nWybierz przycisk , a następnie Próbka, aby wyświetlić próbkę (n = 20) wartości danych każdego pola.\nDo profilowania i próbkowania danych wymagane są uprawnienia. Działanie profilowania danych wiąże się z szerszym uprawnieniem Źródło danych profilu. Więcej informacji zawiera temat Zarządzanie uprawnieniami w przestrzeniach udostępnionych lub Zarządzanie uprawnieniami w przestrzeniach zarządzanych.\nDane profilu > Źródło danych profilu\nPrzykład: Profilowanie i próbkowanie danych\nPrzesłany plik zostanie wyświetlony w Twoich danych lub przy użyciu filtru Katalogu Typy:Dane. Wybierz pozycję Otwórz zestaw danych, a następnie Dane profilu. Profil katalogu udostępnia dwie różne opcje profilowania. Jedna to oparta na kartach, wizualna reprezentacja pól, która jest otwierana domyślnie lub po wybraniu ikony siatki. Aby uzyskać szczegółowe informacje na temat trzech różnych opcji kart, zobacz temat Widok Kafelek profilu. Karty profilują dane pól na podstawie tego, które aspekty są najbardziej odpowiednie dla typu danych zawartych w polu. Opcje kart to Przykładowe wartości (domyślna), Most common values frequency (Częstotliwość najczęściej występujących wartości) — do głównie tekstowych danych pól oraz Binned frequency (Grupowana częstotliwość) — do głównie liczbowych danych pól).\nWybierz ikonę listy, aby wyświetlić konfigurowalne profilowanie w formacie tabelarycznym. Po otwarciu tabeli profili danych zwróć uwagę, że pierwszych dziewięć statystyk profilu jest wybranych domyślnie. Wybierz przycisk Kolumny, aby skonfigurować różne interesujące Cię statystyki profilu. W tym przykładzie usuniemy zaznaczenie Wartości Null, Min., Maks. i Średnia oraz zaznaczymy Znaczniki systemowe, Odchylenie standardowe i Średnia długość. Zestaw danych jest teraz profilowany na podstawie wybranych wskaźników. Zwróć uwagę, że wybory nie są trwałe i nastąpi powrót do domyślnych dziewięciu statystyk.\nWybierz strzałkę w dół , a następnie Próbka, aby wyświetlić próbkę pierwszych 20 wartości danych każdego pola.\nPoprzedni temat Oznaczanie zestawów danych Następny temat Konfigurowanie właściwości zestawu danych


A w górze widzę inny świat\nNiedawno ukazał się tomik poezji Marty Kalinowskiej. Zaprojektowała go i wykonała pracownia komputerowa WTZ przy DPS Miszewo. Autorka jest sierpczanką. Urodziła się w 1976 r. i ukończyła szkołę średnią ekonomiczną.\nTomik zawierający 16 wierszy nosi tytuł "To co jest w nas i wokół nas". Składa się z dwóch części: "Bez cienia nieporozumienia" i "Inny świat".\nMarta bardzo lubi książki. Szczególnie interesuje się literaturą irlandzką, szwedzką i norweską. Zauroczona pięknem słowa, sama zapragnęła przelać na papier to co czuje. Dać wyraz swoim przeżyciom, rozterkom, pragnieniom. Kilka lat temu jej wiersze zostały opublikowane, wraz z wierszami innych autorów, w tomiku prezentującym pokłosie konkursu literackiego dla dzieci i młodzieży, ogłoszonego przez Miejską Bibliotekę Publiczną.\nWydany w 100 egzemplarzach tomik z dedykacją: "dla Mamy" jest pierwszym zbiorkiem wierszy Marty Kalinowskiej. Spod pióra młodej autorki wychodzą słowa, w których wyczuwa się tęsknotę za miłością i zrozumieniem oraz protest przeciw obojętności wobec drugiego człowieka. Nie znajdując w otaczającej rzeczywistości zaspokojenia swoich najgłębszych potrzeb, ucieka do świata wyobraźni, takiego jakiego pragnie. Najwymowniej ujmuje to w wierszu "Inny świat":\nSzare ulice i nic więcej.\nTe same wytarte drogi,\nCi sami ludzie.\nZajęci sobą i tylko sobą.\nTaki gorzki jest rzeczywisty świat\nNikt na to nie zwraca uwagi.\nKażdy żyje dla siebie\nA w górze widzę inny świat.\nMa czyste barwy\nMyśl tę uściśla w innym wierszu "Mój świat", gdzie mówi, co widzi a właściwie co pragnie widzieć, gdy "wytęży wzrok".\nZnane, ukochane twarze\nTo są ci przyjaźni ludzie ...\n...Moje dłonie witaja to miejsce\n...Zostawiam tu swoje serce.\nTo mój mały świat..."\nTrafną charakterystykę poezji Marty zawiera notatka umieszczona na okładce tomiku jej wierszy: "Pełne wrażliwości, prawdy i miłości utwory, zmuszają do refleksji, a duża dawka fantazji sprawia, że poezją tą nie można się znudzić". Halina Giżyńska Burakowska\nHalina Giżynska - Burakowska


Podzespoły - PC-GEEK.pl\nLaptop z 6-rdzeniowym procesorem Intel-a!\nIntel zamierza wprowadzić do oferty procesory dla laptopów, które będą miały nawet sześć rdzeni. W przygotowaniu jest m.in. układ Core i7-8550H, który ma obsługiwać do 12 wątków jednocześnie i otrzyma 9 MB pamięci podręcznej. Co jeszcze wiemy o tym CPU? Okazuje się, że całkiem sporo. Co wiemy o nowym procesorze Intel-a? Intel ma w ofercie […]\nPosted inPodzespołyTagged Intel, Laptop\nChińskie procesory x86 VIA Zhaoxin stały się faktem\nPosted on Luty 14, 2018 Luty 28, 2018 by Bartosz Krupa\nJeżeli nie wiesz jak wymówić Xiaomi, być może niedługo będziesz miał do czynienia z kolejną nazwą wywołującą ból głowy. Zhaoxin właśnie wprowadził do sprzedaży swoje procesory x86 – KaiXian. Informacje o tym, że VIA wspomoże tworzenie chińskiego procesora x86, podawaliśmy na początku roku. Teraz możemy przypomnieć charakterystykę układów, których następcy być może rzucą wyzwanie AMD i Intelowi. Trudno bowiem obecne […]\nPosted inPodzespoły, PogadaneTagged Nowe technologie, Procesory, Zhaoxin


PISF - Premiera „Maski” braci Quay w Londynie\n› Aktualności › Premiera „Maski” braci Quay w Londynie\nPo premierze filmu rozpocznie się koncert trębacza Tomasza Stańki z udziałem Justyny Steczkowskiej dedykowany kompozytorowi Krzysztofowi Komedzie. Stańko przyznaje, że – jeśli chodzi o kierunek późniejszego rozwoju jego muzyki i jego własny styl kompozytorski – wiele zawdzięcza Komedzie. Twórca ten skomponował utwory do kilkudziesięciu filmów, a jego współpraca z Romanem Polańskim zaowocowała muzyką m.in. do „Noża w wodzie”(1962 r.), „Matni” (1966 r.), czy „Dziecka Rosemary”(1968 r.), których to fragmenty widzowie zobaczą podczas koncertu w specjalnie zaaranżowanej kompozycji filmowej.\nWydarzenie odbędzie się w The Barbican Centre 27 marca o godz. 20:00.\nWieczór jest częścią 8. edycji KINOTEKI – Festiwalu Polskich Filmów organizowanego przez Instytut Kultury Polskiej w Londynie przy wsparciu m.in. Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.\nFestiwal KINOTEKA potrwa do 13 kwietnia, więcej informacji: www.kinoteka.org.uk.


Poszukiwacze odnaleźli wrak samolotu polskiego lotnika, który rozbił się w Wielkiej Brytanii w czasie wojny. - Poszukiwacze.org\n27 lutego 2016 admin Blog 0\nWitold Bluczyński był jednym z ponad 100 polskich pilotów, którzy jako sojusznicy Wielkiej Brytanii bronili angielskiego nieba w trudnych, pierwszych latach II wojny światowej. Urodzony w 1920 w Brześciu nad Bugiem, absolwent szkoły strzelców pokładowych Królewskich Sił Powietrznych RAF, Bluczyński wyruszył 15 kwietnia 1942 na rutynowy lot ćwiczebny z lotniska Stormy Down w południowej Walii, samolotem Westland „Lysander” nr. V 9793. Na pokładzie oprócz pilota znalazł się też lotnik ze Szkocji D. Hockhull. Lot polegał na holowaniu ruchomego celu, niezbędnego do szkolenia strzeleckiego. Podczas lotu holowany cel zawadził o linie wysokiego napięcia i samolot w płomieniach zwalił się na ziemię. Obaj lotnicy zginęli na miejscu.\nDo odkrycia szczątków samolotu doszło dzięki pomocy Stevena Jonesa, autora książek i publikacji na temat historii lotników działających na terenie Walii w czasie wojny. Mimo bardzo trudnego terenu – przypuszczalne miejsce katastrofy na górskim zboczu zaznaczone jest „X” na jednym ze zdjęć – poszukiwaczom udało się odnaleźć pozostałości wraku. „Planujemy tu wrócić i odnaleźć więcej fragmentów a następnie upamiętnić miejsce specjalną tablicą. To początek naszego projektu i jest jeszcze wiele takich miejsc, które chcemy odnaleźć” – mówi Anna „Spectra” Brzezińska z PHEC Thesaurus. Polscy poszukiwacze ze stowarzyszenia PHEC Thesaurus prowadzą projekt badawczy polegający na tropieniu śladów obecności polskich żołnierzy na Wyspach Brytyjskich w czasie II wojny światowej.\nZnaleziono miejsce „dogrywki” najsłynniejszej bitwy w Anglii


Chce Ci siÄ albo spaÄ, albo ĹmiaÄ, albo gadaÄ, gadaÄ, - www.5na3.fora.pl\nChce Ci siÄ albo spaÄ, albo ĹmiaÄ, albo gadaÄ, gadaÄ,\nTemat postu: Chce Ci siÄ albo spaÄ, albo ĹmiaÄ, albo gadaÄ, gadaÄ,\nNikt mi nawet nie prĂłbowaĹ przepisaÄ Ĺźadnych tabletek hormonalnych, choÄ jest to dla mnie dziwne, bo czytam, Ĺźe kaĹźda z Was tak byĹa leczona i jakieĹ skutki to odnosi. SprawiĹyĹcie, Ĺźe siÄ uĹmiechnÄĹam.\nDobrze jest tÄ wodÄ zmieniÄ ze dwa razy. [link widoczny dla zalogowanych] jakie jeszcze opinie o szpitalach w B-stoku?\nA samo wyciecie jest bezbolesnie. To znowu ja Patricia86 masz racje,Ĺźe dĹugo sie czeka, ale weĹş pod uwagÄ to,Ĺźe oni maja setki takich spraw a kaĹźda sparawa jest inna. Bo juĹź patrzeÄ na siebie nie mogÄ. TrenowaĹ m.in Keanu Reeves, Heidi Klum, Alicja Bachleda-CuruĹ, Iza Miko, Weronika Rosati. [link widoczny dla zalogowanych]\nJa sama uwielbiam sĹodycze ale zgodnie z obietnicami Atkinsa po jakims czasie powinien mi apetyt na sĹodkie przejsc, oby bo juz mi sie snia sĹodkie ciasteczka po nocach. sex oto jest lek , do rana . Ja uĹźywaĹam tak jak ty normalnego jedwabiu do wĹosĂłw, nie zadawalaĹo mnie ejdynie, Ĺźe jak naniesĹam blisko skĂłry to robiĹ mi siÄ ĹupieĹź i swÄdziaĹa mnie gĹowa. Tomasz Kot Mozarella z pomidorami Naprawde zna siÄ na swojej robocie i ten salon nie jest drogi! Niezaprzeczalne prawo natury\ndzieki za odpowiedz,bo wlasnie chcialabym sie do was przylaczyc,bo ide na wesele 6maja i zalezy mi na szybkiej utracie kg [link widoczny dla zalogowanych] A ten tekst to na pewno twoj, czy cytujesz Manna?\nZobaczymy dzis... nivea badz wazelina. OkazaĹo siÄ, Ĺźe nie. kolejny dzien 6W za mna [link widoczny dla zalogowanych] ,70585,3246255.html?i=4 [link widoczny dla zalogowanych]\nelos, moje znajome mi go poleciĹy i nie ĹźaĹujÄ, Ĺźe siÄ zdecydowaĹam bo jestem teraz zadowolona z efektĂłw. Co do masaĹźy wydĹuĹźajÄ\ncych nogi to nie wierze, bo jak moĹźna masaĹźem wydĹuĹźyÄ koĹÄ? Oto obecna lista: Wady trzeba wymyslaÄ takie jak pedantyzm, pracoholizm, duĹźe wymagania itd ale Ĺadnie ubraÄ to w sĹowa. [link widoczny dla zalogowanych] czynke-teraz-walczy-o-zycie ,1,5551524,wiadomosc.html A jeĹli to rodowity Anglik to moĹźe jakiĹ album o Polsce? Witam wszystkich!\nprzepraszam wszystkie osoby ktĂłrym ktoĹ pod mojm pseĹdonimem pisaĹ bzdury juĹź odpisujÄ i zabezpieczam swĂłj pseĹdonim. ech........\nNigdy nie zarobiĹem mniej niĹź 14 000 zĹ z kaĹźdej okazji. [link widoczny dla zalogowanych] Skierowal mnie odrazu na badanie prolaktyny.\nMoj chĹopak byĹ na kursie w select w Wawie w grudniu caĹkiem zadowolony. Ewa, dokĹadnie Cie rozumiem. no i wprowadziĹam program picia wody coĹ nie mogÄ siÄ do tego zmusiÄ, ale 2litry dziĹ wypiĹam, muszÄ coĹ pokombinowaÄ, bo 3,5kg spadĹo i dalej ani drgnie ;( teĹź tak miaĹyĹcie, Ĺźe Wam siÄ zatrzymaĹo? i na najmniejszym obciazeniu , zaczynaj od 20 min dziennie potem zwiekszaj czas cwiczen , wyszczupli Ci uda , pupe i brzuch ,, zreszta sama zobaczysz po porodzie w SokĂłĹce od samego poczatku tej ciÄ\nO wĹasnych silach. Czyli jasne cieniutkie pasemka i po caĹoĹci naturalny miodowy kolor. to ja tak z pytaniem z innej beczki. Ja byĹam u Pani ILONY, ale widziaĹam pracÄ innych fryzjerĂłw - POLECAM!!! Jutro czwartek. U kobiet utratÄ wĹosĂłw powodujÄ\ngu swojego Ĺźycia. No i jest TBC\nnie wiem dlaczego go wybralam BÄdziesz zadowolona.\no kazdym sie tak mowi,jak na to sobie zasluzyl [link widoczny dla zalogowanych] Podcisnienie jak w bankach - owszem!\na, i jeszce jedno. p.s. on jednak jest naszym guru co my bysmy bez niego zrobily 3.Parestezje w obrÄbie caĹej reki - nie tylko w obszarze unerwienia n.poĹrodkowego co jest spowodowane istnieniem gaĹÄzi ĹÄ\ncych pomiÄdzy nerwem poĹrodkowym i Ĺokciowym. teraz minelo okolo 2 tygodni i juz mi sie zagoilo. [link widoczny dla zalogowanych]\nChce kotka wspomne ze kilka lat temu mialam torbiel ok.7 cm-i mialam ja usunieta operacyjnie...a i jeszcze mam stwierdzone PCO-jajnikow...nie wiem czy teraz mam czekac jeszcze m-ac, czy moze lepiej zmienic lekarza.... Jak juĹź wrĂłcisz do domku, to odezwij siÄ koniecznie! Po drugie- wiÄkszoĹÄ wiarygodnych ĹşrĂłdeĹ medycznych podaje, Ĺźe wym pĹynie sÄ\nplemniki. ..i wcale nie jestes niedzisiejsza, bo to piekne zyc zasadami i wartosciami, ale zeby to docenic trzeba byc blisko Boga... [link widoczny dla zalogowanych] ccm no i tak sie mijamy


Konrad – Stowarzyszenie Chorych na Mukopolisacharydozę (MPS) i Choroby Rzadkie\nGdy miał 14 miesięcy zoperowano mu przepuklinę pachwinową i wtedy wszystko się zaczęło… Lekarze mieli problem z wybudzeniem synka z narkozy. Następnie przestał mówić wypowiadane już wcześniej słowa.\nZrobił się bardziej ruchliwy. Coraz częściej chorował (różne infekcje, silne bóle brzucha, biegunki, grzybice układu pokarmowego, itp.).\nLeczenie jednak jest nadzwyczaj kosztowne i refundowane dopiero po ukończeniu piątego roku życia. Konrad miał wtedy trzy latka i tym samym nie kwalifikował się do owego leczenia. A my ze względu na horrendalne koszty, nie byliśmy w stanie mu pomóc. I tylko dzięki ogromnym staraniom Pani Prezes T. Matulka i Pani prof. A. Tylki-Szymańskiej, którym jesteśmy dozgonnie wdzięczni za wszystko co zrobiły dla naszego dziecka, udało się wywalczyć i włączyć Konradka do programu terapeutycznego Leczenie mukopolisacharydozy typu II (zespół Huntera) enzymatyczną terapią zastępczą i już w czerwcu 2012 roku, tj. ponad rok wcześniej. A efekty leczenia już są widoczne


Guess Jeans - Sukienka dziecięca 118-175 cm - Czarne sukienki dziewczęce Guess Jeans, z aplikacjami, z bawełny, casualowe, bez ramiączek, krótkie. Za 179.90 zł. - Sukienki dziewczęce - Ubrania dla dziewczynek - Ubrania dla dzieci - Dziecko - Sklep Super Express\nSukienka dziecięca z kolekcji Guess Jeans. Rozkloszowany model wykonany z połączenia gładkiego i wzorzystego materiału. – Rozkloszowany fason. – Okrągły dekolt. – Model z nadrukiem. – Cienka, elastyczna dzianina. – Szerokość pod pachami: 34 cm. – Długość: 63 cm. – Wymiary podane dla wzrostu: 118 cm. Wzór: gładkie Wzór: wzorzyste Wzór: nadruk Materiał: dzianina Dekolt: […]\nczarne sukienki dziewczęce sukienki dziewczęce krótkie sukienki dziewczęce z krótkim rękawem sukienki dziewczęce ze sklepu answear.com sukienki dziewczęce bez ramiączek dziecko answear.com dziecko guess jeans sukienki dziewczęce bez rękawów sukienki dziewczęce guess jeans


Odstąpienie od umowy - LuksusowySen.pl\nw którym weszli Państwo w posiadanie rzeczy lub w którym osoba trzecia inna niż przewoźnik i wskazana przez Państwa weszła w posiadanie rzeczy lub w posiadanie ostatniej z rzeczy, jeżeli umowa dotyczyła przeniesienia własności wielu rzeczy dostarczanych osobno lub w posiadanie ostatniej partii lub części, jeżeli umowa dotyczyła przeniesienia własności rzeczy dostarczanych partiami lub w części. Aby skorzystać z prawa odstąpienia od umowy, muszą Państwo poinformować Luksusowysen.pl Rafał Birkholz z siedzibą przy al. Grunwaldzka 309, 80-309 Gdańsk, e-mail: biuro@luksusowysen.pl, tel. +48 502 104 104 o swojej decyzji o odstąpieniu od niniejszej umowy w drodze jednoznacznego oświadczenia (na przykład pismo wysłane pocztą tradycyjną lub pocztą elektroniczną). Mogą Państwo skorzystać z wzoru formularza odstąpienia od umowy, jednak nie jest to obowiązkowe. Aby zachować termin do odstąpienia od umowy, wystarczy, aby wysłali Państwo informację dotyczącą wykonania przysługującego Państwu prawa odstąpienia od umowy przed upływem terminu do odstąpienia od umowy.\nW przypadku, gdy umowa dotyczyła zakupu rzeczy proszę odesłać lub przekazać nam rzecz na adres Luksusowysen.pl Rafał Birkholz z siedzibą al. Grunwaldzka 309, 80-309 Gdańsk niezwłocznie, a w każdym razie nie później niż 14 dni od dnia, w którym poinformowali nas Państwo o odstąpieniu od niniejszej umowy. Termin jest zachowany, jeżeli odeślą Państwo rzecz przed upływem terminu 14 dni.\nInformujemy, ze mają Państwo prawo odstąpić od niniejszej umowy w terminie 14 dni bez podania jakiejkolwiek przyczyny. Termin do odstąpienia od umowy wygasa po upływie 14 dni od dnia zawarcia umowy. Aby skorzystać z prawa odstąpienia od umowy, muszą Państwo poinformować Luksusowysen.pl Rafał Birkholz z siedzibą przy al. Grunwaldzka 309, 80-309 Gdańsk, e-mail: biuro@luksusowysen.pl, tel. +48 502 104 104 o swojej decyzji o odstąpieniu od niniejszej umowy w drodze jednoznacznego oświadczenia (na przykład pismo wysłane pocztą, faksem lub pocztą elektroniczną). Mogą Państwo skorzystać z wzoru formularza odstąpienia od umowy, jednak nie jest to obowiązkowe. Aby zachować termin do odstąpienia od umowy, wystarczy, aby wysłali Państwo informację dotyczącą wykonania przysługującego Państwu prawa odstąpienia od umowy przed upływem terminu do odstąpienia od umowy.


pościel do łóżeczka - jaką polecacie? - Strona 5 - Forum o ciąży, porodzie i macierzyństwie | Zapytajpolozna.pl - strona 5\n9 lata 1 miesiąc temu #331528 przez Emme\nZgadzam się z Martelą- myślę, że do 2-2,5 lat (w zależności jakie duże dziecko) ta większa pościel wystarczy, żeby dziecko było ładnie przykryte. My mamy dwa komplety pościeli 90x100 i 100x 136 (zmierzyłam i na długość mają od 5 do 10 cm mniej niż producent zapewnia, a kołderki 2 różnych firm). Mniejszą używamy na zmianę, kiedy większa jest wyprana, ale to na jedną noc póki tamta jest mokra, bo jest za mała. Kołderka lepsza jest szersza, bo po przekręcaniu się dziecka zaraz nie jest ono odkryte, więc używamy w poprzek\n9 lata 1 miesiąc temu #331707 przez domgat\nZnajoma ma dziecko 5,5 roku, 110 cm i cały czas śpi pod kołdrą 100x135.\nMoja córa ( prawie 7 lat ) od 4 lat ma kołdrę 200x140 cm. I tak co noc jest odktyta. Próbowałam wszystkie sposoby i zawsze znajdzie sposób aby się odkryć.\nPościel 100x135 spokojnie jest dobra dla dziecka o wzroście do 100cm.\n9 lata 1 miesiąc temu #332268 przez martela89\nAle ja sobie nie wyobrażam 3-4 letniego dziecka pod taka kołderka,to tak jakbym takie dziecko kładła nadal do łóżeczka albo w wózku woziła\nI nigdy bym nie chciała żeby mojemu dziecku było nie wygodnie czy zimno bo ma krótką i wąską kołdrę i tak prędzej czy później trzeba kupić tą dużą kołdrę więc uważam ,że lepiej prędzej bo oszczędzanie w tym wypadku tych "paru groszy" nie m sensu\nTo tylko moje zdanie,bez urazy.\n9 lata 1 miesiąc temu #332897 przez basmiro\nehh i badzi tu czlowieku madry ...\n9 lata 1 miesiąc temu #334926 przez natmur11\nja mam 140x110 i teraz jest super. mysle ze do 4 roku zycia nam poslyzy choc nie wiem jak corcia urosnie do tego czasu. za to z 90x120 wyrosla z pol roku temu. waska i zdecydowanie bardziej dla maluszka do roku\n8 lata 11 miesiąc temu #369888 przez mamcia\nJa jestem zadowolona z pościeli Nino co prawda na początku podchodziłam sceptycznie, bo się trochę o niej naczytałam w internecie ale dostałam taką w prezencie od teściówki, więc pomyślałam, że skoro już mam, to wypróbuję. Przyznam, że łatwo sie ją pierze, nic się w środku nie miętosi, kolorki nie blakną i łatwo się ją prasuje\nA jak u innych mam, mają doświadczenie z tymi kompletami? Pozdrawiam\n8 lata 11 miesiąc temu #370172 przez ania_k\nA słyszałyście o tym jak niebezpieczne sa podobno ochraniacze do łóżeczka?\nJa chyba nie kupię ...\n8 lata 8 miesiąc temu #419627 przez niusiad25\nO matko a co jest z tymi ochraniaczami nie tak? Ja myślałam że to raczej powinno chronić dziecko niż mu zagrażać?! Generalnie ja chce pościel prostą, ale dobrej jakości bez baldachimów, organizerów itd. Nie wiem tylko czy wypełnienie kupować razem z pościelą do kompletu czy osobno??\nW pierwszej wersji mam wtedy taki zestaw upatrzony posciel 5 elementów i to kosztuje 330 zl, albo też taki zestaw bez wypełnienia www.pierwszyusmiech.com.pl/product-pol-1...so-di-Cristallo.html za 215 i do tego do środka kołderka i poduszeczka z jakiejś innej firmy. Ale tak naprawdę nie wiem co jest ważniejsze, sam materiał, czy to co się właśnie w środku znajduje?\n8 lata 8 miesiąc temu #421687 przez Beti85\nA to niby dlaczego ochraniacz miałby być niebezpieczny?\nJego funkcja, przeznaczenie jest do czegoś zupełnie innego, o ile jest on dobrze umocowany i dobrze wykonany przez producenta to nie widzę przeciwskazań.\nJa zakupiłam Pościel MAMO-TATO bez wszystkich zbytecznych dodatków jak przyborniki, baldachimy, falbany. Bardzo sobie cenie wykonanie tej pościeli, służy mi bez zarzutów.\n8 lata 5 miesiąc temu - 6 lata 5 miesiąc temu #478725 przez krauss\nPolecam przede wszystkim ]pościel] Polską dobrych producentów, na pewno nie te z marketów, które mają sztuczne barwniki i są niezdrowe.\nOstatnio zmieniany: 6 lata 5 miesiąc temu przez ilona.\n8 lata 5 miesiąc temu #488054 przez Marta M\n8 lata 2 miesiąc temu #575664 przez violcia00\nWłasnie dlaczego ochroniacze do lozeczka sa niebezpieczne???ja tez mam posciel ze sklepu mamo-tato i jestem zadowolona\n8 lata 2 miesiąc temu #575666 przez violcia00\n8 lata 1 miesiąc temu #586349 przez KasiaS\nProsze o pomoc co do wyboru materaca do łóżeczka i pościeli. Chodzi mi o dobrą jakość w przystępnej cenie. Powoli musze sie uzbrajać w "sprzety". Zastanawiam sie ile taki materac może wyspac dzieci - chodzi mi o uzywany materac.\n8 lata 1 miesiąc temu #586364 przez Katarzynka\nja mam kokos-gryka spała na nim Kinia a teraz spi Mati więc chyba dwójka może


Ruiny i zgliszcza - Wells Tower - ebook + książka - Legimi online\nRuiny i zgliszcza ebook\nMoim braciom: Danowi, Lake’owi i Joemu\nBob Munroe obudził się, leżąc twarzą w dół. Bolała go szczęka, darły się poranne ptaki, a w majtkach coś mocno uwierało. Dotarł do celu późno, tak obolały od długiej jazdy autobusem, że aż rwał go kręgosłup, więc wyciągnął się na podłodze z dwiema paczkami krakersów zamiast kolacji. A teraz był cały w okruchach: miał je pod nagą piersią, w spoconych zgięciach łokci i fałdach szyi, a największy i najdokuczliwszy wbił się głęboko w rowek między pośladkami, jak krzemienny grot strzały. W dodatku Bob przekonał się, że nie da rady go wydłubać. Przez sen tak pechowo przygniótł sobie ręce, że zdrętwiały. Spróbował nimi poruszyć, ale równie dobrze mógłby chcieć siłą woli przesunąć monetę. Obudził się po raz pierwszy w tym pustym domu i szybko stwierdził, że dzień zaczyna go przytłaczać. Wzdrygnął się od chłodu linoleum pod policzkiem i poczuł, że z dołu, spod samej powierzchni piaszczystej ziemi, wyciąga po niego łapy śmierć.\nJego wewnętrzne zębatki zaczęły się jednak w końcu obracać i dźwignęły go na równe nogi. Oparł się o ścianę, żeby przeczekać zawrót głowy, wydrapał sobie okruch z tyłka i poszedł do kuchni. Otworzył lodówkę: była pusta i zionęła stęchlizną jak stary termos. W zamrażarce stały foremki ze skurczonymi kostkami lodu. Wydłubał jedną i wziął ją do ust. Smakowała zleżałym praniem. Splunął nią w zakurzoną szparę między lodówką a kuchenką.\nZa drzwiami kuchni było patio, a Bob przyjechał specjalnie po to, żeby je wyremontować. Z otworów cegieł sterczały osty, płożyły się chwasty. Stół i krzesła z zapleśniałego białego plastiku stały przechylone na wybrzuszeniach posadzki wszędzie tam, gdzie pod spodem biegły korzenie drzew. Bobowi na ten widok zrobiło się trochę niedobrze, bo uzmysłowił sobie, jak trudno będzie doprowadzić to wszystko do ładu.\nDom był dawniej wspólną własnością jego ojca i stryja Randalla, który wystawił nieruchomość na sprzedaż zaraz po śmierci brata. Ten przed sześcioma laty dał się wrobić w inwestycję na ślepo, a Bob nie przypominał sobie, żeby jego ojciec odwiedził nowy nabytek więcej niż parę razy. Akt własności sformułowano tak, że Randall odziedziczył całą posiadłość, a bratanek podejrzewał, że stryj (szesnaście lat młodszy od swojego wspólnika) mógł od początku na to liczyć.\nRandall mieszkał w tej samej miejscowości co Bob, kilka godzin jazdy na północ. Kiedy ojciec Boba umierał, stryjaszek obiecał zadbać o bratanka. W pierwszych tygodniach po pogrzebie sumiennie go odwiedzał, ale współczucie okazywał mu przeważnie w ten sposób, że zjawiał się w okolicach kolacji i przesiadywał, dopóki nie wydudlił ostatniej butelki piwa z lodówki. Wyglądał trochę groteskowo, bo w namaszczonych olejkiem włosach zawsze miał świeże bruzdy od grzebienia, a na zębach aparat, chociaż dobiegał pięćdziesiątki.\nBob nie był z ojcem zbyt blisko, więc nie rozumiał własnej reakcji (a tym bardziej nie rozumiała jej jego żona Vicky), gdy po śmierci starszego pana ogarnęło go gniewne znużenie, odbierając mu zapał do pracy i życia małżeńskiego. Był w tak złym stanie, że nie tylko przeliczył się w paru drobnych sprawach, ale zdarzyły mu się też trzy grubsze wpadki, których nie miał szans szybko naprawić. Przyszedł do pracy z nieprzytomnym kacem, dopuścił się katastrofalnego niedopatrzenia przy budowie domu i wkrótce potem stracił tę robotę. Kilka tygodni później wjechał w bagażnik miejscowemu adwokatowi, który nabawił się przez to strzykania w żuchwie i zdołał przekonać ławę przysięgłych, że ta kontuzja warta jest trzydzieści osiem tysięcy dolarów, czyli o dwa tysiące więcej, niż Bob odziedziczył po ojcu. Co gorsza, poszukał ucieczki przed tymi przykrościami w romansie z samotną kobietą, znajomą z kursu nauki jazdy. Zamiast radości miał z tego tylko dwa tygodnie nudnych zmagań w mieszkaniu w suterenie, cuchnącym kocimi feromonami.\nWkrótce po tym, jak romans dobiegł końca, Bob wiózł żonę do miasta i nagle Vicky zauważyła na przedniej szybie nad schowkiem widmowy kontur kobiecej stopy. Zdjęła sandał, sprawdziła, że ślad nie pokrywa się z jej własnym, i wymówiła mężowi wstęp do ich wspólnego domu.\nBob przeleżał miesiąc na kanapie u Randalla, zanim ten wymyślił, że wyśle go na południe.\n– Zaszyj się na chwilę w domku nad morzem – powiedział. – Ta cała afera to pryszcz, nic takiego. Potrzebujesz tylko trochę czasu, żeby się pozbierać.\nBob nie chciał wyjeżdżać. Vicky już nieco mniej natarczywie żądała rozwodu, więc był pewien, że z czasem znów otworzy przed nim drzwi. Zachęcała go jednak do wyjazdu, więc uznał, że w tej sytuacji lepiej jej posłuchać. A zresztą propozycja Randalla była wielkoduszna, chociaż Bob ani trochę się nie zdziwił, gdy stryj na dworcu autobusowym, na który sam go przywiózł, wręczył mu listę drobnych robót do wykonania.\nDom Randalla wcale nie był zachwycający: ot, klocek z pustaków obłażący z różowej farby. Niedokładnie przyklejone do podłogi salonu ziemiste linoleum podwijało się w miejscu złączenia, tworząc długą szparę przez środek pokoju. Boazeria wypaczyła się od wilgoci, którą nasiąkała każdego lata, więc przypominała mapę plastyczną niegościnnej, górzystej krainy. „Wyszpachluj salon!” – oznajmiała lista zadań.\nW holu bez okien stryj powiesił wypchane zwłoki zabitych przez siebie zwierząt: pancernika i łeb aligatora, któremu wystawał z paszczy pysk jelenia (według Randalla miało to być zabawne). Na kwadracie ze sklejki wisiały rzędem zasuszone korale indycze, a w kuchni nad zlewem malunek przedstawiający puszkę piwa, z podpisem Randalla w prawym dolnym rogu. Autor poradził sobie z liternictwem budweisera, aby jednak zmieścić cały napis, musiał pogrubić środkową część puszki, która była przez to wydęta jak wąż trawiący szczura.\nW ciemnym kącie salonu bulgotało stare akwarium – ogromne, długie jak trumna i na metr głębokie, lecz puste, jeżeli pominąć butelkę toniku do włosów, namoknięte truchło nietoperza i parę innych drobiazgów, które unosiły się na powierzchni. Woda była gęsta i ciemna, w kolorze mchu, ale napowietrzacz wytrwale wdmuchiwał w nią równomierną strużkę zielonych bąbelków. Bob wyłączył go, po czym wsunął stopy w klapki i wyszedł przed dom.\nPrzeciął koślawe patio. Maleńkie jaszczurki umykały mu z drogi. Idąc za szumem fal przez sosnowy zagajnik, w którym niemal pozbawione gałęzi drzewa wyglądały nieco upiornie, dotarł na koniec podwórka. Wyszedł spomiędzy sosen na drogę wyłożoną muszlami ostryg, a ich blask w porannym świetle tak go oślepił, że oczy same mu się zamknęły.\nDom stał na północnym cyplu wysepki. Kiedy Randall go opisywał, Bobowi lekko drgnęło serce w przypływie nadziei i podniecenia. Lubił plaże. Podobał mu się piasek, wypłukany do czysta codziennymi przypływami i odpływami, i to, że ludzie z reguły przyjeżdżają na wybrzeże dla przyjemności. Gdy jednak doszedł do ścieżki w pobliżu mostu, prowadzącej nad samo morze, stwierdził z rozczarowaniem, że wyspa właściwie wcale nie ma plaży. Ląd łączył z wodą stromy, błotnisty stok, nad którym brzęczały roje komarów i unosił się straszliwy smród pierdów. W autobusie współpasażer ostrzegł Boba, że najbliższa w miarę znośna plaża jest na innej wyspie, oddalonej o prawie pięć kilometrów w stronę pełnego morza, i płynie się na nią łodzią za dwanaście dolarów. Bob mimo wszystko miał ochotę wejść do wody, lecz w tym akurat miejscu musiałby się potem wygramolić po błotnistym zboczu i dotrzeć do domu pieszo, cały umorusany. Odwrócił się więc i ruszył z powrotem uliczką.\nPrzeturlały się obok niego dwie siwe kobiety na żółtym wózku golfowym.\n– Jak tam? – zagadnęła jedna.\n– Jakoś leci – odparł Bob.\nW tej samej chwili po uliczce rozniósł się szczęk metalu bijącego w metal, a zaraz potem gniewny męski okrzyk:\n– Kurwa jego mać! – Głos należał do mężczyzny, który pochylał się nad silnikiem pontiaca tak, że do połowy znikał pod maską. – Bożeż ty, w mordę jebany!\nSiwe kobiety zwróciły ku wkurzonemu facetowi ściągnięte oburzeniem twarze. Wózek golfowy zarzęził i trochę przyspieszył.\nKadencja przekleństw nie cichła, a od łoskotu umilkły ptaki. Bob poczuł, że gniew nieznajomego zaczyna mu się udzielać. Miał ochotę wyrwać spod maski pontiaca upiłowany trzonek od miotły, który ją podpierał, ale odmówił sobie tej przyjemności. Podszedł do mężczyzny i stanął obok.\n– Daj spokój, człowieku – powiedział. – Nie jesteś tu sam.\nTamten wysunął głowę spod maski i wytrzeszczył oczy na Boba. Jego twarz składała się głównie z policzków, a pozostałe części wyglądały, jakby je przyklejono w pośpiechu, drobne i koślawe. Trzymał w ręku mały łom.\n– Coś ty, kurwa, za jeden? – spytał raczej ze zdumieniem niż wrogo.\n– Jestem Bob. Mieszkam, o, tam.\n– U Randalla Munroe? Znam go. Zrobiłem to i owo jego kotu.\n– Co takiego? – spytał Bob, mrużąc oczy.\n– Jestem Derrick Treat. Weterynarz.\n– Tak myślałem, że nie mechanik – rzekł Bob.\n– Trzy godziny szarpałem się z alternatorem, zanim go wpasowałem. A teraz się okazało, że nie idzie założyć na niego pasa.\nBob znał się trochę na samochodach, więc rzucił okiem i stwierdził, że problem łatwo da się rozwiązać. Derrick źle ustawił napinacz, zanim przykręcił sworzeń. Bob naprawił jego błąd i pas gładko wślizgnął się w rowek zębatki. Ale samochód nie chciał zapalić, bo zdechł akumulator, więc Bob musiał zrzucić klapki i boso pobiec uliczką, garbiąc się i wytężając nad tylnym zderzakiem, żeby pontiac zapalił na pych. W końcu silnik zaskoczył i auto ruszyło, a Bob został pośrodku jezdni z zadyszką i z ustami pełnymi spalin.\nDerrick zawrócił i podjechał do Boba. Docisnął pedał gazu, aż silnik wszedł na wysokie obroty. Weterynarz wykrzywiał otwarte usta, jakby to on wydawał te przeraźliwe dźwięki, a nie maszyna.\nPodał Bobowi przez okno trochę pieniędzy.\n– Bierz, do cholery. Pięć dolarów. Czekaj, mam siedem.\n– Nie przyjmę tej kasy.\n– Daj spokój – powiedział Derrick. – Jestem ci dłużny cały dzień.\n– Przekręciłem jeden sworzeń, i tyle.\n– Taki zasrany głąb jak ja nawet na to by nie wpadł. Przynajmniej wstąp łyknąć coś dla ochłody.\nBob powiedział, że dzięki, ale woli poszukać zejścia nad wodę.\n– No bo przecież ocean wyschnie, zanim zdążysz wypić jednego – rzekł Derrick.\n– A zresztą dla mnie jeszcze trochę za wcześnie – powiedział Bob.\n– Bracie, jest pierwsza po południu, a w dodatku sobota. Właź.\nBob zrozumiał, że odrzucenie propozycji będzie mocno pracochłonne, więc skrył się przed słońcem w aucie.\nWeterynarzowi zbudowali dom ci sami tani partacze, których najął Randall, tylko podłogę wyłożyli niebieskim linoleum, a nie białym. Ale przynajmniej czuło się, że ktoś tam mieszka. Pachniało świeżą kawą, a mebli było tyle, że ledwo się mieściły. Salonik zagracono kompletem podrabianych antyków, obrosłych frontonami, wyrzeźbionymi na tokarce granatami i ozdobnymi guzami, które wszędzie pchały się przed oczy.\nPrzy oknie, w fotelu z odchylonym oparciem, siedziała kobieta, czytając jakieś czasopismo i ćmiąc papierosa. Była ładna, ale za dużo czasu spędzała na słońcu. Miała skórę jak suszona śliwka, w kolorze zbliżonym do bordo, przywodzącym na myśl indycze korale.\n– Bob, to jest Claire – rzekł Derrick. – Claire, ten pan odprawił jakieś czary nad naszym autem. Parę razy zgrzytnął kółkiem i teraz fura tak rwie do przodu, że ucieka spod kierowcy.\nClaire uśmiechnęła się do Boba.\n– No, to nie byle co – pochwaliła, podając mu rękę bez obawy, że ubrudzi się smarem. – Jesteś tu nowy?\nBob przytaknął, a ona powiedziała, że jest mile widziany, więc niech wpada, kiedy tylko zechce, bo drzwi zawsze stoją otworem, serio.\nBob poszedł za Derrickiem do kuchni. Weterynarz wyjął z zamrażarki dwa słoiki po dżemie i plastikową butelkę wódki.\n– Napijesz się, laluniu? – zawołał w stronę saloniku. Claire przytaknęła, więc wyjął trzeci słoik. Nalał do wszystkich szampana i polał wznoszące się bąbelki wódką schłodzoną na syrop.\n– Claire mówi na to „święto polaczków” – oświadczył, podając Bobowi gotowy koktajl. – Jej rodzina stamtąd pochodzi. Piją nie na żarty. Mnie wystarczą dwa takie drinki, żebym miał dożywotniego kaca, a ona przez cały dzień obala jednego za drugim i rano jest zdrowiutka.\nWrócili do saloniku. Bob usiadł na kanapie, a Derrick na poręczy fotela, obejmując ręką Claire.\n– Co ty w ogóle porabiasz, Bob? – spytała Claire.\n– Akurat teraz mam chyba coś w rodzaju urlopu – powiedział. Napił się i poczuł, że w żołądku rozkwita mu kwaśny żar. – Niedługo pewnie wrócę do stolarki, bo przez jakiś czas byłem właśnie stolarzem.\n– I co? – zapytała Claire.\n– Spartaczyłem schody i mnie zwolnili, no to pomyślałem, że zrobię sobie wakacje i naprostuję parę spraw.\n– To niesprawiedliwe – orzekła Claire. – Schody to nie powód, żeby człowieka wylać z roboty.\nBob wytłumaczył jej, jak się buduje klatkę schodową: wszystkie podstopnie muszą być identycznej wysokości, bo wystarczy głupie piętnaście milimetrów różnicy, żeby ktoś się potknął.\n– Sam nie wiem, jak to się stało, ale środkowy przyciąłem na piętnaście centymetrów zamiast na dwadzieścia. Mózg mi się zawiesił i tyle. A potem staruszek, do którego ten dom należał, przyjechał popatrzeć, jak idzie robota. Schodził z góry i łubudu, wylądował na dole ze złamaną nogą. Przyszedł adwokat z calówką i było z grubsza po zawodach.\n– Właśnie o to mi chodzi – powiedziała Claire. – Tylko w Ameryce można zrobić kasę na tym, że się ma za mało rozumu, by zejść ze schodów.\n– Sam nie byłem wtedy taki znów zachwycony – przyznał Bob. – Z nogi sterczał mu kawał kości.\nClaire zrobiła lekceważącą minę.\n– Tak czy owak – powiedziała.\nBob dopił do dna i odstawił słoik na stół.\n– No, to dziękuję – powiedział. – Chyba będę się zbierał.\n– Przecież dopiero żeś przyszedł – odparł Derrick, ale w kuchni zadzwonił telefon, więc weterynarz poszedł odebrać. Claire umoczyła w koktajlu palec i włożyła go sobie do ust. Wzdłuż grzbietu jej dłoni biegła zygzakowata szrama, odcinająca się delikatnym różem od tła w kolorze duszonej wołowiny.\n– Zostań na drugie śniadanie – powiedziała. – Zrobię jajka na pulpetach z łososia.\nDerrick wrócił z kuchni, mówiąc do bezprzewodowej słuchawki tonem znawcy przedmiotu.\n– Że co? A zajrzałeś? Widać głowę? Aha. Czerwone czy białawe? Tak, to normalne. Chyba gotowa niedługo się rozpuknąć. Jadę. – Muszę pojechać za most – oznajmił już z saloniku. – Trzeba kobyle wyciągnąć coś z cipy.\n– A co? – spytał Bob.\n– Źrebaka, mam nadzieję.\nPrzed wyjściem Derrick pokazał Bobowi skrót przez podwórko nad morze. Zrobiło się tymczasem dużo goręcej i słońce prażyło z szarego nieba jak zasłonięta prześcieradłem latarka. Bob przeszedł przez uschnięty ogród i spalony solą żywopłot, którego gałęzie zagrzechotały, kiedy je potrącił. Dreptał w klapkach, otumaniony alkoholem, czując, że od upału zaczyna go boleć głowa. Na szczycie stromego pasma wydm przystanął i zobaczył ocean. Woda układała się w niebieskie i zielone smugi, na których wiatr wybijał deseń jak młot klepiący olbrzymi miedziany talerz. Z podnóża stoku wyrastał długi jęzor gładkiej skały, sięgający na kilkadziesiąt metrów w morze.\nBob ruszył w dół, ale w tym miejscu też było stromo, więc uznał, że najprościej będzie zjechać na tyłku. Kiedy znalazł się na samym dole, miał w szortach żwir, a palce stóp omotane nadmorskim zielskiem.\nZaczął się gramolić wzdłuż wąskiej skały. Wiatr ciął wiszącą w powietrzu wilgoć, osuszając pot na twarzy i torsie Boba, który wdychał sól i delektował się krystalicznym pieczeniem w płucach. Dotknął długich traw, falujących w morzu jak kobiece włosy. Ukucnął, żeby przyjrzeć się pąklom, których pierzaste łapięta po omacku przeczesywały wodę w poszukiwaniu niewidzialnej zdobyczy.\nTuż nad wodą o mało nie wpadł w sadzawkę w skalnej rozpadlinie, utworzoną przez przypływ. Miała rozmiary wanny i była tak głęboka, że wzrok nie sięgał dna. Przy samym brzegu przywarły do skały dwie karmazynowe rozgwiazdy. Bob je wyłowił. Były twarde i kolczaste, ale ładne, więc pomyślał, że można by je gdzieś w domu przybić dla ozdoby, a na razie rozciągnął dół koszulki i wrzucił je tam. Miał już pójść dalej, gdy dostrzegł jakiś ruch w ciemnej toni sadzawki: była tam ryba, co najmniej dwukilowa – przepiękny okaz prawie w tym samym odcieniu granatu co woda. Tkwiła w miejscu, lekko machając jaskrawożółtymi płetwami. Lepiej ją było podziwiać niż jeść: w sklepie zoologicznym trzeba by za taką sporo zapłacić. Bob upuścił rozgwiazdy na skałę. Kucnął nad sadzawką i zanurzył dłonie. Ryba ani drgnęła, nawet kiedy prawie jej dotknął, lecz gdy spróbował ją złapać, czmychnęła na drugi koniec sadzawki, tam jednak znów znieruchomiała, leniwie wachlując się płetwami.\nBob podkradł się za nią, okrążając sadzawkę od wschodu, żeby nie rzucić cienia na powierzchnię. Znów zanurzył dłoń, lecz nie od razu spróbował chwycić ofiarę. Lewą rękę oparł o skalną krawędź, pochylił się i wypuścił z ust nitkę śliny. Biały koralik spadł do wody; piękna ryba się ożywiła. Po krótkiej kontemplacji podpłynęła bliżej powierzchni i zjadła ślinę. Bob pomyślał, że pewnie głoduje w sadzawce; wyjaśniałoby to jej apatię i nadzieję, z jaką zawisła tuż pod powierzchnią, czekając, aż z nieba spadnie kolejna przekąska. Bob znowu splunął, a łakoma ryba połknęła plwocinę. Odchrząknął, a gdy uzbierało mu się w ustach sporo flegmy, spuścił na wodę jej pasmo. Ryba trwała w ekstatycznym oczekiwaniu. Kiedy flegma zbliżyła się do powierzchni sadzawki, Bob wsunął dłoń pod niezmącenie spokojną rybę, szarpnął i ku własnemu zdziwieniu wyrzucił zdobycz na brzeg. Zaczęła się szamotać i skakać po skale, a jego przeszył dreszcz paniki. Zdarł z siebie koszulkę, zmoczył ją w wodzie i spowił nią jak całunem miotające się stworzenie. Wbiegł na wydmę, przyciskając do piersi owiniętą rybę, która rzucała się i wiła. Budziło to w nim gwałtowne, żywe uczucie. Nasunęło mu się pytanie, czy choć trochę podobnie czuje się kobieta, kiedy nosi w sobie dziecko.\nPrzebiegł przez podwórko Derricka. Claire siedziała w bikini na betonowej werandzie. Pomachała mu ręką, a on odpowiedział okrzykiem, ale pobiegł dalej, trzymając w palcach klapki i przeklinając nawierzchnię z muszli.\nDotarł do domu, staranował drzwi z siatki i wrzucił rybę do akwarium. Zanurzyła się, a potem z wolna wypłynęła na powierzchnię, mierząc Boba pustym spojrzeniem.\n– O, nie. Nic z tego, koleżko – oznajmił jej surowo, choć nie bez współczucia.\nWsunął dłoń pod brzuch ryby, przegarnął brudną wodę przez jej skrzela i niebawem znów zaczęła się ruszać. Wyłowił butelkę toniku do włosów, a potem nietoperza i rzucił je na podłogę. Ryba, która w zderzeniu ze skałą straciła część delikatnej płetwy ogonowej, obojętnie popłynęła na koniec akwarium i skubnęła tkwiący w rogu ołówek.\nBob wybrał większość starej pozieleniałej wody, używając blaszanego rondla zamiast czerpaka. Zostawił tylko tyle, żeby grzbiet ryby nie wystawał nad powierzchnię. Wydłubał z dna resztę śmieci: kapsle i zakrętki od butelek, głowę lalki i prawie trzy dolary bilonu. Potem wziął z kuchni wielki gar i przyniósł z morza czystą wodę. Przez trzy kwadranse taszczył chlupiący garnek pod górę i wracał po więcej, a gdy wreszcie napełnił akwarium, cofnął się i z satysfakcją spojrzał na własne dzieło.\nRyba pływała w kółko, całkiem zadowolona. Białe krabiki, które dostały się do akwarium razem z wodą, chyba jej nie przeszkadzały. Zbiornik trochę przeciekał, więc Bob jako tako uszczelnił go znalezionym pod zlewem silikonem. Potem wybrał się do sklepu spożywczego i kupił dwa rodzaje rybiej karmy. Przyniósł ją do domu i nasypał na powierzchnię wody szczyptę każdego rodzaju, żeby sprawdzić, które pożywienie bardziej przypadnie rybie do gustu.\nWieczorem pożyczył od Derricka i Claire łóżko polowe i rozłożył je w salonie. Postawił za akwarium lampę i włączył ją. Źle się czuł w tym domu, w zastarzałym odorze cudzych posiłków, wśród przenikliwego brzęczenia owadów, które wpadały przez pozbawione siatek okna. Gdy tak leżał, czekając nadejścia snu, trochę go uspokajał widok ryby, dorodnej i łagodnej, zawisłej w podświetlonej wodzie. Stworzenie przez pewien czas niespiesznie lustrowało szyby, mierząc Boba dużym okiem w złocistej obwódce. Wtem zatrzymało się pośrodku akwarium i zadrżało, po czym zaczęło wydmuchiwać z pyska półprzejrzysty worek mlecznej barwy. Bob usiadł na łóżku i z podziwem zapatrzył się na rybę. Worek dygotał w wodzie, ale nie tracił kształtu. Kiedy osiągnął rozmiary piłki do koszykówki, ryba wślizgnęła się do środka i chyba zasnęła.\nRano Bob wyszedł na patio. Wyglądało beznadziejnie. Za tę niewielką sumę, którą niezobowiązująco obiecał Randall, nie warto było go nawet wypielić, a do tego, żeby zgodnie z pisemną instrukcją powydzierać z ziemi cegły i wyrównać teren, Bob ni cholery się nie kwapił. Pomyślał jednak, że ostatecznie może wyrwać parę chwastów choćby dlatego, że będzie mógł potem z czystym sumieniem przesiedzieć całe popołudnie na brzegu wpatrzony w nadciągające fale.\nPraca wzbudziła w nim gniew: najpierw na Randalla, który najwyraźniej ani razu nawet nie przeleciał patia miotłą, chociaż od sześciu lat był jego właścicielem, a potem na samego siebie, bo pozwolił sobie upaść tak nisko, że znów musiał się podjąć kretyńskiej roboty, jakiej od lat nie tykał. Pracował przecież w ekipie, która postawiła pięć budynków od fundamentów aż po dach. Dla siebie i dla Vicky zbudował taki dom, że gdy kobieta po raz pierwszy zobaczyła gotowe dzieło, z zachwytu wybuchła niepohamowanym śmiechem. Jakie wiedli spokojne, porządneżycie. I na jakie dno hańby z własnej winy się stoczył: łaził na czworakach, po zwierzęcemu drąc pazurami kolczaste chwasty i „bagienne wiśnie”, których żółte owoce plamiły mu palce odorem nieświeżego oddechu, czerwone słońce wgniatało go w ziemię, a w pobliżu nie było nikogo, kto by się ulitował nad jego spękanymi dłońmi albo przyniósł mu coś zimnego do picia.\nWyrwał wszystkie chwasty, ale patio nie wyglądało zbyt dobrze. Mimo względnego porządku wielkie wybrzuszenia nad korzeniami drzew były jeszcze bardziej widoczne i przykre dla oka, jakby urągały dopiero co wykonanej pracy. Bob zaczął wykopywać cegły, chociaż się przed tym wzbraniał. Gdy już je wydobył i równo ułożył, zabrał się do korzeni, które właśnie odsłonił: młode i blade wyrywał gołymi rękami, a grube sosnowe rąbał zardzewiałą siekierą Randalla. Zajęło mu to resztę dnia. Zanim po południu zrobił sobie fajrant, był cały obolały, a słońce spaliło mu twarz i ramiona. Wszedł do domu i rozcieńczył wodą stary kool-aid, który ledwo zdołał zagłuszyć siarczaną ostrość kranówy. Potem ruszył nad morze, zabierając z sobą wielki gar.\nDerrick był akurat na podwórku, więc Bob pożałował, że nie przeszedł przez krzaki po drugiej stronie jego domu. Ale weterynarz wstał z krzesła i skinął zapraszająco. Na głowie miał przeciwsłoneczny daszek z zielonego plastiku. Poza tym ubrany był tylko w dżinsowe szorty – najkrótsze, jakie Bob dotąd widział na mężczyźnie.\n– Siemasz – powiedział Derrick. – Co robisz?\n– Chciałem zamoczyć nogi – wyjaśnił Bob. – Cały dzień tyrałem jak niewolnik.\n– A co robiłeś?\n– Zbierałem cały ten szajs i układałem z powrotem.\n– Nieźle – stwierdził Derrick. – Ja dziś o piątej rano, zamiast spać, zakładałem szew kapciuchowy wieprzowi z wypadniętą sraką. Po co ci ten gar?\n– Nie wiem. Może coś do niego w morzu nałapię.\n– Aha. Czekaj. – Derrick wszedł do domu i po chwili przyniósł spłowiałą zieloną siatkę na aluminiowym drążku. – Przyda się. Zejdę z tobą, jeśli pozwolisz.\nBob wzruszył ramionami.\nZjechali po wydmie i zeszli na skalisty cypel. Pomarańczowe słońce wyglądało jak śliska brzoskwinia z puszki. Bob zanurzył stopę w letniej wodzie.\n– Wchodzę – powiedział, rozpinając pasek.\nDerrick właśnie zgarnął piasek ze skały i pomału na niej siadał.\n– Do wody? Pływać? – upewnił się.\n– Tak – odparł Bob. Ściągnął szorty i wszedł do morza.\n– Jak to, nago?\nBob nie odpowiedział. Odepchnął się od brzegu i popłynął. Woda była gęsta i ciepła jak olejek dla dzieci. Nawet gdy znieruchomiał, utrzymywał się na powierzchni.\n– Dobra – rzekł Derrick. – Tylko się nie śmiej z mojego małego fiutka.\nZdjął szorty. Bob ujrzał w przelocie smętną sakiewkę między jego nogami i odwrócił wzrok. Nie jego zmartwienie. Nic o tym nie chciał wiedzieć. Popłynął przeciw fali.\nDno szybko opadało, więc już dwa metry od brzegu stracił grunt. Dał nura w zieloną wodę i na chwilę zawisł w warstwie chłodu, do której nie sięgał słoneczny żar. Miło byłoby zostać tam dłużej, gdyby tylko znalazł sposób. Ale płuca miał pełne powietrza, więc wkrótce poczuł, że fale rozstępują mu się na plecach.\nClaire schodziła nad wodę, stąpając między kępami trawy. Miała na sobie spódnicę frotté i stanik bikini w lamparci deseń. Pomachała Bobowi.\n– Idź stąd, Claire! – zawołał Derrick. – Bob jest nudystą i mnie też w to wciągnął.\n– Zauważyłam – powiedziała jego żona. Ze sportową odwagą zrzuciła stanik i zsunęła spódnicę. Skóra na jej piersiach i krągłych biodrach była miękka, nowa i blada jak parafina. Bob przyglądał się kobiecie, leżąc na wodzie przy końcu cypla i głaszcząc fale obolałymi dłońmi. Patrzył, jak Claire powoli zanurza się w zieloną toń.\nPrzelotnie pomyślał o otchłani dzielącej go od żony i o tym, ile trzeba by trudu, żeby znów skrócić ten dystans. Wymagałoby to wiele gadania i mnóstwa pracy, sto razy więcej niż patio. Przytłoczony tą zniechęcającą myślą, znikł pod wodą.\nKiedy słońce zaczęło się zniżać, wylazł na brzeg i włożył szorty. Derrick i Claire pływali daleko od lądu, a ich głowy to wyłaniały się, to znikały wśród fal, które na przemian wznosiły się i opadały.\nBob podszedł do skalnej jamy i stwierdził, że po ostatnim przypływie znalazło się w niej wiele zdumiewających stworzeń. Tuż pod powierzchnią zawisła drżąca aureola cynobrowych piskorzy. Przy samym brzegu błękitna ośmiorniczka wielkości dziecięcej dłoni podkradała się do żółtego ślimaka. Bob sięgnął po siatkę. Piskorze z łatwością prześlizgnęły się przez oka, lecz gdy zbliżył ją do ośmiorniczki, ta w popłochu odepchnęła się od skały, wpadając prosto do siatki. Bob wrzucił ją do garnka, po czym palcami oderwał od głazu ślimaka.\nDerrick wdrapał się na brzeg, podszedł do Boba i rzucił okiem na jego zdobycz.\n– Karaibska ośmiornica rafowa – orzekł. – Przeważnie żyją na południe stąd, ale kiedy morze stygnie tak jak teraz, prąd dostaje lekkiego kręćka i znosi tu te śmieszne stwory.\nOd zachodu nadciągała szara kurtyna szkwałów. Claire wygramoliła się z morza, zginając długie nogi w półprzysiadzie startującej sprinterki, żeby nie stracić równowagi i nie obetrzeć sobie kolana. Pochyliła się, objęła smagłe udo palcami i przesunęła nimi po nodze aż do kostki, zgarniając z niej srebrzyste strugi wody. Bob patrzył, jak w ten sam sposób wyciera drugą nogę, i od piękna tego ruchu aż zadrapało go w gardle. Odkaszlnął w pięść, podczas gdy Derrick dalej ględził o dzikiej przyrodzie i prądach:\n– Jest też Grzbiet Harlana, nieduży łańcuch górski pod powierzchnią oceanu jakieś półtora kilometra stąd. Przez okrągły rok odcina skrawek Golfsztromu i popycha go w stronę naszej zatoczki, a razem z nim mnóstwo dzikich stworzeń: orlenie, żółwie, sebdaki kapskie, same przybłędy i wyrzutki, których w ogóle nie powinno tu być.\nClaire położyła dłoń na ramieniu męża i zlizała sobie z górnej wargi krople wody morskiej, tkwiące w wybielonym puszku.\n– Pamiętasz tę zeszłoroczną doradę? – zapytała.\n– Koryfenę – odparł Derrick. – To jest ryba głębinowa, a jednak trafiła tu, o, taka długa. Ugotowaliśmy ją w mleku kokosowym. Stary, przez te wszystkie lata wyciągnąłem z tej dziury żarcia za co najmniej tysiąc dolców, nie żartuję. Tam na dole jest głęboka jaskinia. Jakiś czas temu spuściłem trzynastometrową… Ale patrz!…\nWeterynarz zamilkł nagle i wyjął Bobowi z ręki siatkę. Po przeciwnej stronie sadzawki ukazał się oliwkowy, mniej więcej półmetrowy węgorz. Derrick podkradł się na palcach do znieruchomiałej ryby i wyłowił ją, szybko szturchnąwszy siatką powierzchnię wody.\n– Anguilla rostrata – powiedział. – Węgorz amerykański. Trochę mały, ale można by go położyć na ruszt.\n– Nie, wykluczone – sprzeciwił się Bob. – Daj go tu. Wpuszczę go do akwarium.\n– Wiesz, co jest w nich ciekawego? – spytał Derrick, wciąż trzymając rybę w siatce. – Te węgorze tak samo jak europejskie lęgną się w Morzu Sargassowym. Jedne płyną tutaj na północ z Golfsztromem, a inne wędrują aż do Europy. Jeden i ten sam węgorz, zależy tylko, gdzie go złowisz.\nGdy to mówił, ryba zdołała się prześlizgnąć ponad obręczą siatki i pospiesznym zygzakiem ruszyła w stronę wody. Derrick niezdarnie rzucił się w pogoń. Zgarnął węgorza ręką z powrotem do siatki, ale stworzenie mocno go ukąsiło w kciuk. Zaklął i cisnął je do garnka.\n– Właśnie straciłeś wszelkie prawa do tego skurwiela, Bob – oświadczył, ssąc czubek palca. – Czeka go randka z gorącym węglem.\nAle Bob wziął garnek w obie ręce i zaczął z nim wchodzić na zbocze.\nW miarę jak mijał tydzień, Bob złapał rytm: w ciągu dnia pracował, a wieczorem gadał z sąsiadami, jeżeli miał na to ochotę, gdy zaś był w małomównym nastroju, przesiadywał nad wodą. Naznosił do akwarium wiele różnych stworzeń: kraba pustelnika, koniki morskie i małego rekinka psiego. Pewnego dnia on i Derrick wsiedli do pontiaca, pojechali wybrzeżem aż do przystani i nałowili morskich sumów na przypon ze skórką boczku jako przynętą. Przywieźli je do domu Randalla. Po chwili przyszła Claire. Na widok akwarium Boba zasłoniła dłonią usta i powiedziała, że chyba nie przytargał tych wszystkich stworzeń z morza sam. Potem zabrała sumy, żeby je oprawić. Dodała, że w dzieciństwie zawsze musiała oprawiać ryby, które złowił ojciec. Wtedy nienawidziła tej roboty, ale z czasem nawet ją polubiła.\nBob patrzył, jak na podwórku kobieta przybija rybom głowy do kawałka sklejki i chlusta na nie wrzątkiem z kotła. Zrobiła parę nacięć nożem introligatorskim, po czym jednym płynnym ruchem zdarła z każdej ryby skórę specjalnymi szczypcami, odsłaniając śnieżnobiałe mięso. Pocięła je na sześcienne kąski, które następnie umoczyła w kupnej panierce i wrzuciła do rondla z wrzącym olejem.\nSiedzieli potem na patio, jedząc z papierowych talerzy.\n– Wiesz, co ci powiem, Bob, ładną robotę żeś tu odwalił – powiedziała Claire, przyglądając się temu, co zrobił z cegłami. Piła już czwarte piwo i w jej głosie było niewiele ciepła. – Chętnie bym cię do siebie ściągnęła, żebyś trochę pomajstrował. Chciałabym mieć drzwi wejściowe z szybą i może parę tanich świetlików w dachu. Chociaż gdybyśmy mieli rozum, to byśmy raczej spalili tę zasraną budę i zbudowali nową.\n– Po co to gadanie, Claire? – zaprotestował Derrick. – Czas miło płynie, a ty musisz nagle wyskoczyć z czymś takim.\n– Przecież to prawda – odparła Claire.\nBob nie miał najmniejszej ochoty tego słuchać. Wyciągnął sobie spomiędzy warg maleńką ość i rzucił ją na mroczne podwórko. – Za parę dni chyba się stąd urwę – powiedział. – Może byście się zaopiekowali rybami, kiedy mnie tu nie będzie?\nNazajutrz wieczorem poszedł do jedynej wioszczyny na wyspie, wstąpił do sklepu i zadzwonił z automatu do domu. Na szczycie słupa telefonicznego buczała wielka żarówka halogenowa, a w jej żółtym świetle rój ciem kotłował się i kłębił jak konfetti. Bob wrzucił do otworu w automacie garść ćwierćdolarówek. Po chwili oczekiwania w słuchawce zabrzmiał męski głos.\n– Cześć, Randall – powiedział Bob.\n– Brachu – odparł stryj. – Co słychać?\n– A bo ja wiem. Doprowadziłem do ładu to twoje patio. No i przeleciałem farbą szafki.\n– Dzięki, stary. Uratowałeś mi życie. Sam bym się tym wszystkim zajął, ale wiesz, jak jest… W każdym razie super, że ci się udało. – Po chwili milczenia Randall kichnął w słuchawkę. – A jak wygląda boazeria?\n– Dosyć chujowo i taka już zostanie – oświadczył Bob. – Nie mam zamiaru wozić szpachlówki ze sklepu taczką.\n– Nie możesz załatwić auta? – spytał Randall. – Wynająć? Albo sprawdź, czy nie dowożą na miejsce. Sam nie wiem, Bob. Weź coś, cholera, wykombinuj.\n– Co robisz w moim domu?\nBob usłyszał, że Randall coś mówi, ale nie zrozumiał. Vicky wzięła słuchawkę i przywitała się.\n– Cześć, Vick – rzekł Bob.\n– No, jak ci leci?\n– O, super. Na podwórku dokopałem się do ropy. A tak w ogóle to tu nic tylko szampan i złote sedesy. Służba na każde zawołanie wkłada mi prosto do ust winogrona. Ale chyba już się tym wszystkim nacieszyłem. Niedługo zacznę się zbierać do powrotu.\n– Ha – powiedziała Vicky. – Musimy obgadać parę spraw.\nBob spytał jakich, a ona nie od razu odsłoniła karty. Powiedziała, że go kocha i często się o niego martwi. Współczuje mu, że narobił tyle głupstw. Wprawdzie źle jej bez niego, lecz choć bardzo się stara, nie przychodzi jej do głowy żaden powód, żeby go już teraz przyjąć z powrotem. W spokojnym, prawniczym stylu wyrecytowała cały katalog jego słabych stron. Brzmiało to tak, jakby miała wszystko spisane, łącznie z datami i nazwiskami świadków, a najbardziej obciążające okoliczności podkreśliła grubą kreską. Bob słuchał i robiło mu się zimno.\nPatrzył, jak zza automatu z napojami wychodzi mysz. Jadła jakiś kupon.\n– Może byś mi wyjaśniła, co Randall robi w moim własnym domu – powiedział. – Może byśmy o tym dla odmiany pogadali?\n– A może byśmy w ogóle nie gadali? Lepiej mi, kiedy zapominam, kim jesteś.\nBob westchnął i zaczął bez większego przekonania niezręcznie się tłumaczyć, ale Vicky uparcie milczała, więc pomyślał, że chyba trzyma słuchawkę z dala od twarzy, tak jak nieraz widywał, kiedy dzwoniła jej matka. Potem wrócił do tematu stryja, bo na tym gruncie czuł się pewniej, i zaczął się odgrażać, czego to on mu nie zrobi, jeżeli Randall nie będzie pilnował swojego nosa.\n– Może kartkę mi wyślij, Bob? – zaproponowała Vicky. – Słuchaj, zaraz mi się przypalą kluski. Baw się dobrze, co? I odezwij się czasem.\n– Ale mówię ci, do cholery… – zaczął Bob, lecz Vicky odłożyła słuchawkę, zanim zdążył jej powiedzieć chociaż jedną z tych rzeczy, w sprawie których zadzwonił.\nRuszył piechotą do domu przy dogorywającym zachodzie słońca. Mijając jedyny w tej miejscowości bar, usłyszał dobiegający z niego śmiech mężczyzn i kobiet. Skręcił przy miejscowej izbie handlowej, mieszczącej się w starym, zaadaptowanym warsztacie, przed którym zamiast szyldu powieszono deskę z krzywo wypalonym napisem. Za pocztą wziął kolejny zakręt i poszedł ku domowi, prosto w gęstniejący zmierzch.\nWłaśnie kładł się do łóżka, kiedy przyszedł Derrick. Otworzył drzwi bez pukania.\n– O nie – głośno jęknął Bob.\nDerrick wszedł, zataczając się na rozkraczonych nogach. Przez kilka długich sekund rozglądał się po pokoju zmrużonymi oczami, zanim dostrzegł Boba, który siedział na polówce.\n– Wstawaj – zakomenderował. – Jadziem do miasta.\n– Stary, wracaj do domu – powiedział. – Gdzie Claire?\n– Jebał ją chuj – odparł Derrick. – Mówię ci, jak ona mnie sklęła! Znieważyła, zelżyła najohydniejszymi wyrazami. Do diabła z nią. Jedźmy na Kokosową Plażę zaruchać sobie i poprzytulać.\n– Siadaj – powiedział Bob. – Zrobię ci coś do picia.\n– Dobry pomysł – stwierdził Derrick.\nBob poszedł do kuchni, rozcieńczył wodą w dzbanku kool-aid i nalał trochę do kubka. Kiedy wrócił do salonu, Derrick spał na podłodze, cicho pochrapując. Bob nie mógł go dobudzić, więc obrócił go na bok i przykrył kocem, a sam położył się na polówce.\nLedwie zmorzył go sen, Claire zapukała do drzwi, a potem je otworzyła i wsunęła głowę do pokoju.\n– Tam leży, urżnięty w trupa – rzekł Bob. – Próbowałem go tarmosić, ale na darmo.\nClaire weszła do domu. – A niech sobie leży – powiedziała. – Przyniosłam ci to.\nZapaliła lampę. W ręku trzymała szklaną salaterkę z wodą. Na dnie leżał brązowy, nakrapiany stwór. Z jego gąbczastego ciała sterczały kolczaste czerwonawe guzki. Bob pomyślał, że coś takiego można by wysrać po zjedzeniu rubinów.\n– Sama nie wiem. Pewnie morski ślimak. Dziś go znalazłam – powiedziała Claire. – Brzydki jak noc, prawda? Może przy nim te twoje ryby poczują, że są ładne. Chcesz go?\n– Dobra – zgodził się Bob.\nClaire odsunęła wieko akwarium i wrzuciła stwora do wody. Potem podeszła do polówki Boba.\n– Zaliczyłeś zgona czy byś jeszcze pohulał? – spytała.\nBob dotknął dłonią zgięcia jej kolana i zaraz cofnął rękę. Kobieta uklękła przy nim. Wsunął palce pod jej włosy i objął nimi tył czaszki, a wtedy w głębi jej gardła rozległ się cichy dźwięk, jakby coś się tam odkleiło.\n– Położyć się przy tobie? – spytała.\n– Chciałbym, ale lepiej nie – powiedział Bob.\nMężczyzna milczał. Claire zmarszczyła brwi i chwilę odczekała. Potem zgasiła lampę i położyła się na podłodze obok męża.\nBob zbudził się wcześnie. Claire chrapała jak drwal. W pokoju panował zaduch, wisiał odór alkoholu, którym zionęli Derrickowie. Claire leżała skulona w objęciach męża, zaciskając w pięści jego wielki kciuk. Kiedy Bob się poruszył, na moment otworzyła oczy, ale zaraz znów je zamknęła.\nSłońce stało jeszcze nisko na niebie. Wpadało skosem przez okna, zalewając pokój ostrym światłem. Bob zerknął w najdalszy koniec pomieszczenia i zobaczył, że w akwarium coś jest nie tak. Nie widział węgorza ani fantastycznej ryby o długich żółtych płetwach. Podszedł i stwierdził, że wszystkie razem unoszą się na powierzchni, tworząc chwiejną, mięsistą wyspę. Środek opustoszałego zbiornika zajmował ślimakowaty stwór, którego przyniosła Claire. Przeciągał się i wyginał, pływając za szybą w błogim osamotnieniu.\nBob poczuł, że chyba się porzyga. Zacisnął pięść i uderzył w środek szyby. To mu nie wystarczyło, więc walnął z całej siły jeszcze dwa razy. Akwarium przechyliło się do tyłu, a potem do przodu i wreszcie spadło ze stelaża, uderzając o podłogę z mokrym brzękiem, przypominającym dźwięk czyneli. Szkło rozprysło się we wszystkie strony, a martwe i dogorywające stworzenia rozlały się po pokoju.\nClaire zerwała się na równe nogi, kiedy dopłynęła do niej fala. Derrick leżał z policzkiem przytulonym do podłogi, lecz raptem usiadł z ustami pełnymi słonej wody i wypluł ją, zanim całkiem otworzył oczy. Popatrzył na kraba, który wylądował mu na podbrzuszu, a potem spojrzał w stronę Boba i Claire. Miał wypisane na twarzy pytanie, na które chyba nie sposób byłoby odpowiedzieć.\n– Co się wyrabia w tym salonie, do cholery? – zaklął.\nBob spróbował coś powiedzieć, lecz w gardle zaschło mu aż do bólu. Między palcami stopy utkwił mu pobrzeżek. Bob schylił się, ścisnął małża dwoma palcami i nie puścił, dopóki nie usłyszał trzasku skorupki. Ślimak ugrzązł tuż obok listwy przypodłogowej w kłębowisku brudnych włosów i innych kłaków.\n– Claire, ten twój stwór chyba zabił mi wszystkie ryby – rzekł w końcu Bob, ciężko dysząc. Podszedł do ślimaka i wrzucił go do kubka po kawie.\n– To pierdolona strzykwa, ot co – stwierdził Derrick. – Te kurwy są jadowite jak diabli. Nie można ich trzymać z rybami. Zaraz, chwilę, to ty go tu przyniosłaś, kochanie?\n– No, wczoraj wieczór, ale…\n– Claire, do cholery, dlaczego mi najpierw tego chujostwa nie pokazałaś? Od razu bym ci powiedział…\n– Nic się nie stało – wtrącił Bob.\n– Nie, stary – zaprotestował Derrick, patrząc na pobojowisko u swoich stóp. – To nokaut, normalnie nokaut.\n– Och, Bob, strasznie mi przykro! – zawołała Claire. – Och, Bob, podle się czuję.\n– Nie ma sprawy – mruknął Munroe.\n– Co za wredne stworzenie. Och, Bob – jęknęła Claire. – Spuść je w sedesie.\n– Wytarzaj mu dupę w soli. Niech ma za swoje – poradził Derrick.\nAle Bob czuł, że łączy go ze strzykwą jakieś pokrewieństwo. Wątpił, czy gdyby urodził się w morzu, Bóg przystroiłby go niebieskimi i żółtymi płetwami jak tę wspaniałą rybę, która leżała martwa na podłodze, albo dał mu ciało rekina, barrakudy lub innego wspaniałego drapieżnika. Nie, Bob Munroe byłby pewnie krewniakiem tej oto strzykwy, tak jak ona zbudowanym na podobieństwo rynsztoka i dotkniętym klątwą chemicznej czkawki, unicestwiającej każde urocze stworzenie, które za blisko podpłynęło.\n– Nie, wrzucę ją z powrotem do morza – oświadczył.\nTrzymając przed sobą kubek jak wartownik świecę, wyszedł tylnymi drzwiami. Claire i Derrick podążali za nim, opowiadając o używanych akwariach, które można kupić u Świętego Wincentego à Paulo, i obiecując, że w poniedziałek pojadą tam i fundną mu dwustulitrowe.\n– Żebyś wiedział, że pojedziemy – zarzekała się Claire. – A potem zajrzymy do sklepu zoologicznego i kupimy ci różne fantastyczne stwory, jeszcze lepsze, niż miałeś.\n– To się jeszcze zobaczy – odparł Bob jakby z bardzo daleka.


[quote=Gość post_id=744142 time=1532722927] 23-letni Ukrainiec przyjechał do Polski handlować narkotykami http://online-mafia.pl/2018/07/27/23-letni-ukrainiec-przyjechal-do-polski-handlowac-narkotykami/ [/quote]\nRozwiń widok Przegląd tematu: Dołhobyczów: Ukraińcy zaatakowali pograniczników. Trzeba ich było obezwładnić\nPost autor: Gość » 12 lut 2019, o 20:35\nPost autor: Gość » 13 lis 2018, o 12:28\nCzytaj więcej: https://gazetawroclawska.pl/wroclaw-ukrainiec-oskarzony-o-zabojstwo-tlumaczki/ar/13656952?fbclid=IwAR2hN0OxyA3LzKqCLDG2EAxHAjVNxczFpybosLqyP00kU-_-QwUNYnAsmCc\nPost autor: Gość » 2 lis 2018, o 13:17\nŹródło: https://www.prawdaobiektywna.pl/polska/gwalt-w-zielonej-gorze-6078.html?fbclid=IwAR1Ab6Db7dgrr_g2eVHEpFpqIXhdiMngISbpgwpLIT_sdTslDR-XpLMhXDY © http://www.prawdaobiektywna.pl\nPost autor: Gość » 30 paź 2018, o 13:05\nNapastnik, który próbował zgwałcić w połowie października 22-letnią mieszankę Gdyni już jest w rękach policji. Domniemany sprawca to 28-letni imigrant z Ukrainy, który ma pozwolenie na legalny pobyt w Polsce....\nŹródło: https://www.prawdaobiektywna.pl/polska/ ... -6061.html © http://www.prawdaobiektywna.pl\nŹródło: https://www.prawdaobiektywna.pl/polska/policja-zatrzymala-podejrzanego-o-gwalt-6061.html © http://www.prawdaobiektywna.pl\nPost autor: Gość » 23 paź 2018, o 18:28\nhttps://www.wp.pl/?s=wiadomosci.wp.pl%2 ... i_Hktw9My4\nPost autor: Gość » 4 paź 2018, o 05:57\n35-letni obywatel Ukrainy był sprawcą ataku siekierą w miejscowości Sobienie Jeziory w powiecie otwockim na Mazowszu\nRanne zostały trzy osoby, dwie z nich trafiły do szpitala.\nCzytaj więcej na https://fakty.interia.pl/mazowieckie/ne ... ign=chrome\nPost autor: Gość » 24 wrz 2018, o 18:45\nPost autor: Gość » 12 wrz 2018, o 20:20\nhttp://dziejesienapodkarpaciu.pl/medyka ... papierosy/\nPost autor: Gość » 9 wrz 2018, o 22:14\nPijany Ukrainiec wypadł z drogi. Śmiał się, gdy zatrzymała go policja\nhttps://wiadomosci.wp.pl/zielona-gora-p ... 078421121a\nPost autor: Gość » 4 wrz 2018, o 21:12\nhttp://dzienniknarodowy.pl/pijany-ukrai ... zywdzonym/\nPost autor: Gość » 1 wrz 2018, o 19:54\nPolicja i ABW zatrzymały Ukraińca. Robił sobie w Polsce nazistowskie zdjęcia w byłych obozach zagłady...\nŹródło: https://www.prawdaobiektywna.pl/polska/ ... ign=WitBed © http://www.prawdaobiektywna.pl\nŹródło: https://www.prawdaobiektywna.pl/polska/policja-i-abw-zatrzymaly-ukrainca-5570.html?utm_source=Facebook&utm_medium=WitBed&utm_campaign=WitBed © http://www.prawdaobiektywna.pl\nPost autor: Gość » 24 sie 2018, o 15:54\nSłużby z Tarnowskich Gór podkreślają, że czegoś takiego jeszcze u nich nie było. 21-letni Ukrainiec wpadł w szał i zdemolował jeden z zakładów pracy. Podczas zatrzymania oświadczył policji, że "bal dopiero się zaczyna", a gdyby nie przyjazd funkcjonariuszy niszczyłby dalej.\nKopał w radiowóz\n- Mężczyzna pracował, ale również nocował w firmie. Gdy rano na miejsce przyjechał jeden z pracowników, zaalarmował właścicielkę, że większość pomieszczeń jest zniszczona - informuje WP mł. asp. Damian Ciecierski z KPP w Tarnowskich Górach.\nGdy na miejsc przyjechała policja, Ukrainiec groził właścicielce śmiercią. Został zatrzymany. - Po umieszczeniu w radiowozie próbował niszczyć auto kopiąc w drzwi. Został obezwładniony i trafił do celi - dodaje Ciecierski.\nDopiero tam nieco się uspokoił. Jak wykazały badania, był trzeźwy.\nhttps://wiadomosci.wp.pl/nowe-fakty-ws- ... 364337793a\ndo donbasu heroja sława wysłać\nPost autor: Gość » 23 sie 2018, o 21:40\n21-letni Ukrainiec wpadł w szał i zdemolował jeden z zakładów pracy w Tarnowskich Górach. Podczas zatrzymania mężczyzna oświadczył policji, że "bal dopiero się zaczyna", a gdyby nie przyjazd funkcjonariuszy niszczyłby dalej.\nhttps://wiadomosci.wp.pl/ukrainiec-zdem ... 262639233a\nPost autor: Gość » 21 sie 2018, o 16:41\nMława – to działo się na oczach zaskoczonych mieszkańców. Nie wiedzieli, co powiedzieć, kiedy zobaczyli jak samochód osobowy pędzi na kolizję z obeliskiem znajdującym się pod kościołem. Kiedy samochód wyrżnął w kamień i udało się przechodniom zatrzymać kierowcę, okazało się, że ten jest Ukraińcem pod wpływem alkoholu. Sprawa mocno wzburzyła lokalną społeczność.\nPost autor: Gość » 10 sie 2018, o 08:42\nUkraińcy piją, wrzeszczą i biją Polaków! Dwóch mieszkańców Oławy w stanie ciężkim po tym jak chcieli… ciszy\n„Przed 23:00 przyjechał rowerem na stację mój narzeczony. On wraz z pracownikiem i taksówkarzem chcieli uspokoić trzech Ukraińców. Dostał z pięści w twarz i się przewrócił, od jednego z mężczyzn otrzymał groźby o tym, że go zabije. Mój narzeczony stracił przytomność” – opowiada Pani Grażyna, narzeczona poszkodowanego.\nMieszkaniec Oławy trafił do szpitala, gdzie stwierdzono pękniętą śledzionę i krwiaka. 34-latek nie może się poruszać i jeść, jeśli krwiak pęknie konieczna będzie operacja.\n„Do zdarzenia doszło między 22:00 a 23:00 w niedzielę na stacji benzynowej. Mężczyzna został uderzony przez obywatela Ukrainy. Policja prowadzi czynności w tej sprawie” – mówi Alicja Jędo rzecznik prasowy KPP w Oławie.\nTo już nie pierwszy incydent z udziałem Ukraińców w Oławie. Zaledwie dobę wcześniej do pobicia doszło na ulicy Strzelnej. Wtedy to około 1:00 w nocy został ciężko pobity 30-letni mężczyzna, który starał się uciszyć grupę obywateli Ukrainy.\nhttps://wolnosc24.pl/2018/08/09/ukrainc ... eli-ciszy/


Kamikaze drink: jak go zrobić w 4 kolorach? [PRZEPISY] - ELLE.pl\nDrink kamikadze może być przygotowywany ze składników o różnych smakach, co za każdym razem przekłada się na nieco inny efekt. Kombinacja dodatków z reguły prowadzi do uzyskania bardzo przyjemnego dla podniebienia efektu słodko-kwaśnego, co łagodzi dość dużą moc samego koktajlu. Plusem jest także to, że przepis na kamikadze nie jest skomplikowany, a mimo atrakcyjnej kolorystyki płynu, nie ma konieczności tworzenia z niego tęczowych warstw, co upraszcza cały proces.\nZarówno w barach, jak i w warunkach domowych możemy raczyć się różnymi wariantami tego popularnego i lubianego shotu. Kamikaze skład zawsze opiera na trójcy: wódka, likier i sok z cytryny. W podstawowej wersji - o charakterystycznym, niebieskim zabarwieniu - używa się likieru Blue Curacao. W zależności od pożądanego efektu zmieniać można nuty smakowe i kolor alkoholi. Niezmienny pozostaje tylko sok cytrynowy, dzięki któremu shoty pije się z przyjemnością i bez zapitki.\nMożliwości smakowych i kolorystycznych jest wiele, a najbardziej znane opcje to: wspomniana niebieska, zielona, czerwona oraz żółta. Najbardziej znany jest kamikadze drink w błękicie. Smakowo przypomina on drink Blue Heaven, ale jest od niego mocniejszy. Aby powstały inne wersje kolorystyczne, zmienia się składniki. Co ciekawe, kamikadze proporcje zachowuje zawsze takie same, niezależnie od tego, co znajdzie się w shakerze, a później kieliszku.\nJak zrobić drinka kamikadze w różnych kolorach? Zamiast niebieskiego likieru, można użyć wersji miętowej, brzoskwiniowej albo smakowej wódki. Jeśli sam shot jest zbyt mocny, można do wódki dodać syrop o odpowiednim zabarwieniu i zbliżonym do pierwowzoru smaku. W ten sposób powstaje całkiem spora gama możliwości.\nJak pić kamikaze?\nPo wyjaśnieniu, jak zrobić kamikadze, można przejść do odpowiedzi na równie ważne pytanie, dotyczące konsumpcji. Podobnie jak inne drinki serwowane w postaci shotów, także i interesujący nas koktajl należy wypijać od razu. Barmani z reguły serwują zestaw złożony z porcji w różnych kolorach, które powinny trafiać do gardła jeden po drugim. Niech nikogo nie zmyli kieliszek! Kamikaze pije się zupełnie inaczej niż wódkę: bez popijania i zagryzania.\nWarto dodatkowo zadać sobie pytanie, jakim drinkiem jest kamikadze: jak zrobić zestaw shotów, by prezentował się atrakcyjnie? Przede wszystkim powinniśmy dysponować odpowiednią ilością kieliszków do wódki tak, by wystarczyło ich dla wszystkich gości. Na jedną zaproszoną osobę przeznaczyć należy cztery lub pięć sztuk szkła, które ustawić można dekoracyjnie na specjalnej podkładce. Jeśli jej nie mamy, uformujmy kolorowy rządek. Aby uatrakcyjnić efekt, na brzegach warto zrobić cukrowy crust. W tym celu zamacza się krawędzie kieliszków w soku cytrynowym, a później zanurza w cukrze, dość stanowczo dociskając.\nSzczególnie gdy dla większej ilości osób chcemy przygotować kamikadze, wódka, likier i cytrynowy sok mogą zostać zmieszane w dzbanku lub innym szklanym naczyniu. Łatwiej będzie w ten sposób schłodzić drink, a późniejsze porcjowanie i serwowanie go również przebiegnie sprawniej.\nCzerwony kamikaze drink - przepis\nCzerwone kamikadze przepis podstawowy modyfikuje poprzez dodanie do czystej wódki jej smakowej krewniaczki. Mamy tu dość szerokie możliwości, gdyż istotne jest tylko to, aby wódka miała czerwone zabarwienie. Wszystkie składniki łączymy w równych proporcjach. Są to:\n60 ml wódki smakowej: arbuzowej, żurawinowej, truskawkowej lub innej czerwonej\nW przypadku kamikaze drink przepis jest o tyle banalny, że wszystkie składniki należy ze sobą dokładnie połączyć. Najłatwiej zrobić to w shakerze, ale szczelnie zamykany pojemnik, słoik lub butelka także się przydadzą. Tak wymieszany miks można rozlać do kieliszków.\nNiebieski kamikaze drink - przepis\nJeśli chodzi o niebieski drink kamikadze, przepis ten jest najbardziej klasycznym. Za niebieskie zabarwienie odpowiada likier Blue Curacao. Właśnie ten wariant najczęściej występuje w serwisach poświęconych sztuce łączenia alkoholi. Do przygotowania niebieskiego kamikaze należy wziąć:\nPodobnie jak w poprzednim przepisie, wystarczy połączyć wszystkie składniki w shakerze lub innym szczelnym naczyniu, a później przelać do kieliszków.\nZielony drink z kamikaze - przepis\nW przypadku zielonego kamikaze shot przepis może różnić się w zależności od tego, czy chcemy uzyskać jasną, wręcz limonkową barwę czy może głęboką zieleń.\nDo jasnozielonego kamikaze potrzebne będą:\nSkładniki wymieszać w shakerze i rozlać do kieliszków. W tym przepisie wyjątkowo wykorzystać można sok z limonki zamiast cytrynowego.\nWersja ciemnozielona, rzadziej spotykana, wymaga użycia:\n60 ml czarnej wódki\nWszystko połączyć w shakerze i przelać do kieliszków,\nŻółty kamikaze drink - przepis\nKolejną opcją jest żółte kamikaze, które także łączy wódkę białą z wódką smakową. Dla podkreślenia koloru użyć można dodatkowo kilku kropel likieru Triple Sec. Przygotować należy:\n60 ml wódki smakowej: cytrynowa lub o smaku marakui\nSkładniki wymieszać w shakerze i przelać do kieliszków.\nkuchnia przepisy lifestyle alkohol drinki przepisy na drinki


Świnoujście społecznościowa Pożyczka na oświadczenie w Świnoujściu. Wystarczy dowód osobisty. Aktualna oferta 2018 olx.pl\nPotrzebujesz pożyczki na oświadczenie? Mieszkasz w Świnoujściu? Z nami dostaniesz w ciągu 5 minut pożyczkę na oświadczenie. Pożyczka na oświadczenie to idealne rozwiązanie dla Ciebie. Gotówka natychmiast - pierwsza rata dopiero za 12 miesięcy. Mieszkasz w Świnoujściu? Pożyczasz 1000 zł oddajesz 1000 zł bez odsetek. Dowolna kwota, każdy cel, szybko i bez zbędnych formalności. Oddział w Świnoujściu: Pożyczki na oświadczenie Świnoujście i okolice. Mieszkasz w Świnoujściu. Pożyczka na oświadczenie bez weryfikacji telefonicznej. Weź u nas. Do 20.000 zł w 5 min Nie zwlekaj z tym. Świnoujście i okolice. Najlepsza firma udzielająca pożyczek do domu w Świnoujściu. Pilna społecznościowa pożyczka na oświadczenie. Rozwiążemy Twój problem szybko i skutecznie! Pożyczki pozabankowe Świnoujście i okolice.\nŚwinoujście społecznościowa Pożyczka na oświadczenie w Świnoujściu\nMieszkasz w Świnoujściu - wystarczy dowód osobisty.\nŚwinoujście - Oferujemy szybkie pożyczki na oświadczenie, bez sprawdzania BIK, KRD i zadłużenia, pełne bezpieczeństwo, miesięczne niskie raty - Szybkie społecznościowe pożyczki na oświadczenie w Świnoujściu\nOblicz ratę pożyczki na oświadczenie Pożyczka na oświadczenie Świnoujście i okolice\nMieszkasz w Świnoujściu? Użyj kalkulatora - oblicz ratę pożyczki na oświadczenie do 30.000 zł.\nPrzygotuj dowód osobisty ! Świnoujście i okolice. Społecznościowa pożyczka bez sprawdzania baz dłużników w domu klienta w Świnoujściu\nGotówka na koncie na oświadczenie w 5 min. Świnoujście i okolice\nMieszkasz w Świnoujściu? Dostarczymy Ci pieniądze prosto do domu. Aktualna oferta 2018\nŚwinoujście i okolice. Szybkie społecznościowe pożyczki na oświadczenie, gotówka do domu wystarczy dowód osobisty\nPotrzebujesz pożyczki na oświadczenie? Szybkie społecznościowe pożyczki na oświadczenie w Świnoujściu. Aktualna oferta 2018:\nDorota 2015-11-19 09:44\tPrzeworsk spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód Według statystyk, co 3 polak pracuje na śmieciowej umowie – z taką umową możemy zapomnieć o kredycie, ale mamy wyjście – pożyczka bez zaświadczenia o dochodach, bez oświadczeń i poręczycieli. Masz dochód, ale nie możesz go wykazać oficjalnie – nie szkodzi, w ciągu 24 godzin otrzymasz decyzję o przyznaniu pożyczki bez zaświadczenia o dochodach. Teraz jeszcze wygodnie – pożyczka do domu bez zaświadczenia o dochodach. Weź na raty bez zaświadczenia o dochodach – pożyczka od ręki. Świnoujście społecznościowa pożyczka na dowód bez bik i krd, bez sprawdzania Wypełni wniosek. Wystarczy dowód osobisty w Świnoujściu.Pultusk spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód\nAlicja 2015-11-23 23:20\tRadomsko spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód Jak najszybciej pożyczyć dużą kwotę w Warszawie - pożyczki od ręki bez zaświadczeniach o dochodach, pożyczki od ręki dla bezrobotnych Warszawa, pożyczki dla zadłużonych w Warszawie. Jak się pożycza w Warszawie - łatwo i szybko od ręki, minimum formalności, maksimum satysfakcji, gotówka od ręki w Warszawie - to sposób na rozwiązanie Twoich problemów finansowych. Zapomnij o długach - pożycz od reki i spłać inne zadłużenia, nasz pożyczka jest najtańsza w Warszawie.Zabrze spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód Świnoujście adres i nr. telefonu - gotówka do domu, minimum formalności w Świnoujściu społecznościowa Pożyczka na oświadczenie Świnoujście i okoilce.\nAlbina 2015-07-05 02:45\tKrapkowice spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód Pożyczka nie wybiera, pożyczka rozumie i zawsze jest wtedy kiedy jej potrzebujesz. Pożyczaj gotówkę, małe odsetki i brak prowizji, u nas lepiej niż w banku. Oddziały w całej Polsce – pożyczka gotówkowa od ręki do ręki, lub na konto w formie przelewu ratalnego. Pożyczka nie tylko w złotówkach, ale także w Euro i Frankach – ułatwiamy Ci spłacanie rat kredytu walutowego. społecznościowa pożyczka pod zastaw nieruchomości w Świnoujściu. Świnoujście i okolice. Brzesko spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód\n1. Od dzisiaj zapomnij o kłopotach finansowych - gotówka do ręki w Warszawie pozwala załatać budżet rodzinny, pokryć bieżące wydatki i nie martwić się o to gdzie wziąć gotówkę, kiedy jest ona bardzo potrzebna. Warszawa, brak gotówki, utrata pracy - to codzienność wielu osób, zamieszkałych w stolicy, od tego są firmy pozabankowe, by udzielać pomocy finansowej od ręki, takim właśnie osobom - bezrobotnym, odrzuconym przez banki. Świnoujście i okolice. społecznościowa Pożyczka na oświadczenie. Mieszkasz w Świnoujściu? Wejherowo spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód Pożyczka bez bik i krd z komornikiem dla zadłużonych. Oferujemy krótkoterminowe pożyczki konsumpcyjne. Niskie oprocentowanie takiej pożyczki sprawia, że jest ona atrakcyjna dla pożyczkobiorcy i nie obciąża zbytnio budżetu klienta podczas jej spłaty. Okres spłaty klient wybiera sobie sam i dostosowuje do swoim możliwości - jest to okres maksymalnie do 5 lat. Aby zaciągnąć pożyczkę, należy zgłosić się osobiście do jednego z naszych wielu oddziałów lub też skontaktować się z nami telefonicznie, a nasz specjalista przyjedzie do Państwa o wyznaczonym terminie. Zapraszamy do kontaktu. Świnoujście społecznościowa pożyczka na dowód bez sprawdzania w Świnoujściu. Na dowód osobisty. społecznościowa Pożyczka na oświadczenie w Świnoujściu Zabkowice Slaskie spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód Świnoujście i okolice.\n2. Mieszkasz w Świnoujściu. Zuromin spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód\nMogło by się wydawać, ze osoby z komornikiem nie mogą liczyć na żadną pożyczkę, gdyż ich obecna sytuacja wyraźnie wskazuje na to, że nie wywiązały się z poprzednich zobowiązań finansowych. A jednak są na rynku instytucje finansowe oferujące pożyczki osobom z komornikiem. Skąd się biorą kłopoty ze spłatą kredytów i pryczek? Jednym z powodów jest bardzo łatwy dostęp do kredytów oraz pożyczek. Zaczyna się od zaciągania pożyczki na jakiś cel, który na ten czas wydaje się bardzo ważny, a gdy pojawia się problem z jego spłatą wiele osób nie ma innego wyjścia oprócz zaciągania kolejnych pożyczek na spłatę poprzednich. Tak zaczyna rozwijać się spirala długów i sprawa dochodzi do komornika Świnoujście społecznościowa Pożyczka na oświadczenie w Świnoujściu\nMogło by się wydawać, ze osoby z komornikiem nie mogą liczyć na żadną pożyczkę, gdyż ich obecna sytuacja wyraźnie wskazuje na to, że nie wywiązały się z poprzednich zobowiązań finansowych. A jednak są na rynku instytucje finansowe oferujące pożyczki osobom z komornikiem. Skąd się biorą kłopoty ze spłatą kredytów i pryczek? Jednym z powodów jest bardzo łatwy dostęp do kredytów oraz pożyczek. Zaczyna się od zaciągania pożyczki na jakiś cel, który na ten czas wydaje się bardzo ważny, a gdy pojawia się problem z jego spłatą wiele osób nie ma innego wyjścia oprócz zaciągania kolejnych pożyczek na spłatę poprzednich. Tak zaczyna rozwijać się spirala długów i sprawa dochodzi do komornika Kartuzy spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód\nŚwinoujście społecznościowa Pożyczka na oświadczenie bez bik i krd Sp. z o.o. w Świnoujściu: wystarczy dowód osobisty\nAdres w Świnoujściu; Nr. telefonu. Myszków spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód\nLódz spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód | "społecznościowa Pożyczka na oświadczenie w Świnoujściu" | Pulawy spolecznosciowa pozyczka na oswiadczenie wystarczy dowód\n@2014-2018 "Świnoujście wystarczy dowód osobisty" .com


Z więzienia do POLSATU - Kłodzko24.eu - Kłodzko w Kłodzku\nZ więzienia do POLSATU\nWiadomości Mamy Królową Życia. Będziemy mieć wojownika ninja.\nJedną gwiazdę reality show Kłodzko już ma. To Dagmara Kazimierska, która od kilku lat występuje w programie „Królowe życia”. Teraz miasto będzie miało drugą gwiazdę. Funkcjonariusz Zakładu Karnego w Kłodzku, plut. Dawid Jarosz wystąpi niebawem na antenie telewizji Polsat w reality show Ninja Warrior Polska. To program oparty na japońskim formacie Ninja Warrior. Konkurs polega na pokonywaniu toru przeszkód, które do łatwych nie należą. Udział w tym projekcie wymaga niezwykłej sprawności fizycznej połączonej z siłą, charakterem i determinacją. - Wszystkie te cechy posiada plut. Dawid Jarosz. Na co dzień pełni w kłodzkiej jednostce penitencjarnej obowiązki młodszego inspektora działu ochrony. Cyklicznie bierze udział w ekstremalnych zawodach sportowych. Ma za sobą kilkadziesiąt imprez, w tym Runmageddon Rekrut, który dał mu kwalifikację do mistrzostw Europy w biegach przeszkodowych – informuje Radosław Majewski, oficer prasowa ZK w Kłodzku. - Swoją postawą, zamiłowaniem do sportu motywuje on funkcjonariuszy służby więziennej do dbałości o sprawność fizyczną, która jest niezwykle ważna podczas wykonywania codziennych obowiązków służbowych – dodaje. Emisja programu Ninja Warrior Polska rozpocznie się we wrześniu. Wszystkie odcinki będzie można wtedy oglądać również w internecie, za pośrednictwem serwisu ipla.


Mam 17 lat, 130 kg wagi i 170 cm wzrostu i mam tego dość! Chcę pozbyć się otyłości (brzuch, piersi oraz nogi). Codziennie jeżdżę na rowerze i piję 1,5 l wody dziennie. Proszę o radę.\nBunt to super sygnał z organizmu! Masz rację, warto coś z tym zrobić. Zacznij od wykonania badań krwi, aby wykluczyć insulinooporność. Zbadaj również poziom kortyzolu i testosteronu. Od czego można by zacząć? Proponuję wykluczyć z diety wszystkie produkty z pszenicy (nawet tej pełnoziarnistej). Na jej miejsce proponuję kaszę jaglaną czy gryczaną. Jazda na rowerze zostaje, ale niech to faktycznie będzie codziennie! Woda to też dobry pomysł. Jeżeli nie chcesz już tyć, trzeba (o ile je jesz) wyrzucić z diety wszystkie słodycze i słodkie napoje. Jeśli pijesz alkohol (a w szczególności piwo), na najbliższe kilka miesięcy również proponuję odstawić. Wybieraj warzywa, ryby, chude mięso. Jak masz ochotę na słodycze, to sięgaj po owoce w połączeniu z orzechami. Możesz np. zrobić sobie taki deser: jogurt naturalny z orzechami, bananem i mandarynką. Pycha. I pamiętaj, każdego dnia wyobrażaj sobie swój cel i ucz się na temat zdrowego odżywiania. Samo nic się nie zrobi. Trzymam kciuki!


Elektorniczne wnioski urlopowe - DW Świerk\nElektorniczne wnioski urlopowe\nHome » Usługi » Informatyczne » Elektorniczne wnioski urlopowe\n2019-10-31|Kategoria: Usługi / Informatyczne\nArchiwizacja dokumentów, generowanie umów, rozliczanie faktu czy elektroniczne wnioski urlopowe - to tylko wybrane, najbardziej popularne opcje naszego oprogramowania do elektronicznego obiegu dokumentów w różnego rodzaju firmach i organizacjach. Nasz system komputerowy jest w tym zakresie jednym z najbardziej funkcjonalnych, a usprawnienie działań firmy dzięki różnym modułom bardzo widoczne. Różne komórki organizacyjne mogą wykorzystywać określone funkcjonalności naszego oprogramowania. Na przykład komórki kadrowe mają możliwość tworzenia umów, ich archiwizowania oraz wystawiania takich dokumentów jak elektroniczne wnioski urlopowe. Z kolei komórki księgowe będą zainteresowane elektronicznym generowaniem faktu i innych dokumentów księgowych, a także możliwość prowadzenia rozliczeń za pośrednictwem naszego systemu. Gwarantujemy wsparcie techniczne w zakresie instalacji oraz serwis naszego oprogramowania. Zapewniamy bardzo korzystne warunki cenowe na zakup naszego systemu informatycznego dla firm.\nProfesjonalna obsługa informatyczna (Warszawa) przedsiębiorców, jest specjalnością firmy Banrowscy, która ma swoją siedzibę w Warszawie. Usługi wykonywane na rzecz klienta są określone umową, ale najczęściej należy do nich archiwizowanie dokumentów i danych, tworzenie ich kopii zapasowych czy zapobiegan...\nPracom chromowania w dużej mierze poddawane są części samochodowe, elementy maszyn czy szeroko rozumiana elektronika, tego rodzaju usługi galwaniczne, w wersjach technicznych i dekoracyjnych, przeprowadzane są w firmie Madar. Omawiane przedsiębiorstwo usługowe posiada zautomatyzowany i innowacyjny park maszynow...\nBardzo dużą popularnością w ostatnim czasie cieszą się meble do kuchni wykonane z materiałów najwyższej klasy. Chodzi w tym momencie przede wszystkim o różne gatunki drewna, które posiadają na swojej powierzchni naprawdę bardzo ciekawe zdobienia. Stoły i krzesła w pomieszczeniach jadalnych i kuchennych ...


BIP. Biuletyn Informacji Publicznej. Autorska aplikacja CMS BIP.\nSystem CMS BIP powstał na potrzeby jednostki samorządu terytorialnego. Autor systemu jest pracownikiem samorządowym z prawie 20 letnim stażem pracy w samorządzie. Ma duze doświadczenie w prowadzeniu Biuletynu Informacji Publicznej.\nAplikacja BIP CMS zawiera bardzo rozbudowany system administracyjny zarządzany z poziomu przeglądarki internetowej, który jest rozbudowywany na życzenie i potrzeby docelowego klienta.\nObecna wersja posiada moduły:\nwprwadzanie treści podzielone na: kategorie, dokmenty, linki, pliki, katalogi,\nfoldery (zbiory artykułów),\nuchwały (dodawania uchwał w formacie pdf),\nszorty (informacje publikowane na stronie głównej biuletynu),\nCMS BIP zrealizowany został z uwzględnieniem wytycznych WCAG 2.0 (Web Content Accessibility Guidelines) i zgodnie ze standardami sieciowymi HTML5 i CSS3. Wykorzystuje bazę danych MySQL.\nCMS BIP został zbudowany w oparciu o technikę Responsive Web Design(RWD), tak aby jej wygląd i układ dostosowywał się automatycznie do rozmiaru okna urządzenia, na którym jest wyświetlany. Serwis zbudowany za pomocą RWD wyświetla się poprawnie na wszystkich ekranach począwszy od smartfonów przez tablety po ekrany Full HD.\nautor: Krzysztof Szypulski\ndata dodania: Niedziela, 20 grudnia 2015 (06:30:07)\ndata aktualizacji: Piątek, 01 marca 2019 (14:52:40)\nbip, cms, biuletyn informacji publicznej, biuletyn, samorząd, uchwały, przetargi, oświadczenia majatkowe\nMasz pytania? Pisz śmiało, postaram się odpowiedzieć.