Referendum akcesyjne – środek do zmiany władzy?\nPrzeciw Unii, przeciw rządowi\nWyniki polskich referendów nie dają powodów do chwały. Przebieg i rozkład geograficzny plebiscytów gminnych, które przeprowadza się już od ponad 10 lat, sporo mówią o zachowaniach wyborczych społeczności lokalnych. Czy przez taki pryzmat można również oceniać szanse referendum, jakie czeka nas w czerwcu przed wstąpieniem do Unii?\nZ czasów PRL pozostały wspomnienia o dwóch referendach. Pierwsze, z 1946 r., ewidentnie sfałszowane, z powodu tendencyjnie postawionych pytań nie mogło dać prawdziwej odpowiedzi społeczeństwa na problemy związane z odbudową państwa w nowych granicach. Pokazało jedynie, jak władze komunistyczne pojmują demokrację, kampanię wyborczą, wolność wypowiedzi, rzetelność liczenia głosów oraz niezależność organów rozstrzygających o prawomocności wyborów.\nO ile pamięć o referendum z czasów instalowania władzy ludowej zachowała to wydarzenie jako ważny etap umacniania rządów, to o referendum przeprowadzonym pod koniec PRL szybko zapomniano. Mało kto pamięta, jak w obliczu politycznego obumierania systemu ekipa gen. Wojciecha Jaruzelskiego najpierw chciała wesprzeć się pseudodemokratyczną „radą przy przewodniczącym rady” (1986 r.), a następnie próbowała zdobyć społeczne poparcie ponad głowami opozycji i Kościoła. Miało temu służyć referendum z listopada 1987 r., w którym pytania (w stylu: czy chcesz więcej demokracji i lepszej gospodarki) odzwierciedlały stan umysłów zaplecza intelektualnego władz. Gdy okazało się, że frekwencja była najniższa w dziejach PRL (ok. 60 proc.), a referendum z przyczyn formalnych nieważne (pozytywnej odpowiedzi udzieliło 45 proc. uprawnionych), sterowane media szybko wymazały referendum ze zbiorowej pamięci.\nOd energetyki jądrowej do konstytucji\nW III RP Polacy też nie mieli szczęścia do demokracji bezpośredniej. Parlamentarzyści wielokrotnie próbowali odwołać się do referendum dla doraźnych korzyści politycznych. W 1990 r. planowano przeprowadzić wraz z majowymi wyborami samorządowymi referendum w sprawie przyszłości energetyki jądrowej w Polsce. Choć z planów nic nie wyszło, kilka miesięcy później, przy okazji wyborów prezydenckich, proponowano referendum nad konstytucją, Senatem i terminem nowych wyborów parlamentarnych. Rok później do propozycji dołączono kwestie aborcji i reprywatyzacji.\nJednak dopiero sprawa rozliczenia Lecha Wałęsy z obietnicy 100 mln zł dla każdego Polaka stała się okazją do realizacji referendalnych planów. Wprawdzie prezydentowi nie pomogło to w reelekcji, lecz nakręcony mechanizm zadziałał i w lutym 1996 r. przeprowadzono pierwsze po 1989 r. referendum, dotyczące uwłaszczenia oraz problemów gospodarczych. Zabrakło jednak czasu i możliwości, aby przygotować obywateli do głosowania. Wyborcy pamiętali jeszcze dramatyczne wybory prezydenckie, a oskarżenie premiera Józefa Oleksego o szpiegostwo omal nie zachwiało podstawami najważniejszych instytucji państwa. Kogo wówczas mogły interesować dylematy rozszerzenia programu Narodowych Funduszy Inwestycyjnych, czego dotyczyło jedno z pytań? Frekwencja była najniższa w dziejach III RP – 32,4 proc. Ale, co warto zapamiętać, do urn poszli przeciwnicy rządu, głosując jednoznacznie wbrew wskazaniom władzy (w zależności od pytania było to od 73 do 93 proc.).\nElektorat negatywny zmobilizował się również w referendum konstytucyjnym z maja 1997 r. Przy frekwencji 43 proc. jedynie 53 proc. odpowiedziało pozytywnie. Dokładna analiza geografii głosowań wskazywała jednoznacznie: wyższa frekwencja (południowy wschód kraju) była tam, gdzie wśród głosujących przeważali przeciwnicy konstytucji. Na pozytywny wynik referendum wpłynęła wspólnotowa postawa Unii Wolności (popierającej ustawę zasadniczą), apel autorytetów (m.in. Zbigniewa Brzezińskiego i Jana Nowaka-Jeziorańskiego), a przede wszystkim zaangażowanie Kancelarii Prezydenta RP i Aleksandra Kwaśniewskiego. Poparcie większości wynikało też ze stabilnej sytuacji państwa i gospodarki: zanik strajków i protestów, jednocyfrowe bezrobocie, wzrost gospodarczy. Komfort sytuacji społeczno-politycznej w Polsce z wiosny 1997 r. widać szczególnie dobrze z obecnej perspektywy. Znamienne jednak, że ta idealna niemal sytuacja pozwoliła odnieść tylko niewielkie zwycięstwo nad przeciwnikami konstytucji.\nPlebiscyt dla niezadowolonych\nDemokracja bezpośrednia na szczeblu lokalnym rozkwitała dyskretnie, bez politycznego zadęcia, ale skutecznie i wszechstronnie. Społeczności gmin i miast z kadencji na kadencję coraz chętniej brały sprawy w swoje ręce, choć nie dotyczyło to wszystkich problemów. Ustawodawca stworzył bowiem możliwość decydowania w referendum o ważnych dla gminy sprawach, ale w praktyce sprowadzało się to najczęściej do dodatkowego opodatkowania z powodu budowy wysypiska odpadów. „Referenda śmieciowe” odbyły się w kilkudziesięciu miejscowościach (najwięcej w Wielkopolsce), ale ich skutek nie zawsze był zgodny z oczekiwaniami: aby decyzja referendum była wiążąca potrzebna jest 50 proc. frekwencja, z czego 75 proc. głosów musi być „za”. Przynajmniej w kilkunastu gminach, jak: Wawer, Celestynów, Wolsztyn, Aleksandrów, Mysłakowice, Podgórzyn, Pobiedziska, Nowy Tomyśl udało się jednak pokonać te bariery. Szukanie poparcia dla zmiany funkcjonowania infrastruktury nie budziło jednak złych emocji, a często zaciekawiano mieszkańców problemami komunalnymi.\nInne referenda, przede wszystkim w sprawie odwołania rady, opierały się prawie wyłącznie na emocjach. Dla ich ważności wymagano 30 proc. frekwencji, z czego ponad połowa musiała głosować na „tak”. Z frekwencją zdarzały się kłopoty, nigdy jednak nie pojawiały się wątpliwości związane z drugim progiem – do urn szli przede wszystkim ci, którzy chcieli odwołania aktualnych władz. Osobiste niesnaski mobilizowały cały negatywny elektorat, przy raczej biernej postawie zwolenników władz. Jeśli przeciwnicy zdobywali frekwencję na poziomie jednej trzeciej, odwoływano radnych. W ten sposób przez 10 lat odwołano rady 37 gmin.\nReferenda lokalne w sprawie odwołania rad rzadko przebijały się na pierwsze strony gazet. Nie doczekały się też zbiorczych opracowań i analiz naukowych, ale nawet pobieżne obserwacje wskazują na dynamikę tego zjawiska oraz zależności, jakie występują między liczbą referendów a sytuacją społeczno-ekonomiczną danego regionu. Nie należy też lekceważyć referendów nieskutecznych, czyli tych z frekwencją poniżej 30 proc., do których doszło w blisko 300 miastach i gminach. Tam też potwierdzono zasadę referendów lokalnych w sprawie odwołania rady: uczestniczą w nich głównie ci, którzy są przeciw.\nDo października 2003 r. trwa roczna karencja na przeprowadzanie referendów lokalnych, ale późną jesienią ruszy z pewnością lawina wniosków o odwołanie wójtów i burmistrzów. Taki motyw dominował w referendach przeprowadzanych w latach 1992–2002, gdy szefa samorządu mogli odwołać tylko radni. W sytuacji, gdy takie prawo posiadają mieszkańcy gminy, na pewno pobijemy rekord ostatniej kadencji, podczas której przeprowadzono prawie 200 takich głosowań. Pomijając już ich skutki dla rozwoju samorządności, warto zwrócić uwagę, że 90 proc. oddanych głosów było głosami sprzeciwu. Wobec konkretnych osób, władzy, układu tworzonego przez lokalne elity.\nPrzez gminę do Europy\nCzy ten syndrom może mieć wpływ na wynik referendum akcesyjnego? To pytanie do ekspertów i polityków przygotowujących społeczeństwo do głosowania. Na razie nie widać, aby w prowadzonej kampanii na rzecz integracji jej zwolennicy wykorzystali doświadczenia z dotychczasowych lekcji demokracji bezpośredniej. W odróżnieniu od przeciwników wejścia do UE, których zachowania są wręcz podręcznikowe. Wyraźnie zarysowuje się sojusz sił dążących do odwołania ekipy rządzącej, a referendum będzie doskonałym do tego środkiem. Jak w gminie.\nPrzetasowania w rządzie zmieniły przygotowania do referendum. Nowy minister ds. informacji europejskiej – Lech Nikolski od razu położył nacisk na propagowanie integracji europejskiej we wspólnotach lokalnych. Każdą gminę odwiedzić ma ekipa przedstawicieli administracji rządowej, organizacji pozarządowych i samorządów. W każdym urzędzie gminy lub miasta powstaną stanowiska pracy dla absolwentów, których zadaniem będzie informowanie o integracji. Istnieje więc szansa na wypracowanie nowego podejścia do referendum akcesyjnego, aby, porównując je do referendów lokalnych, nie było to głosowanie nad odwołaniem władz, ale decyzja edukacyjno-ekonomiczna. Taką, jaką w małej gminie jest inwestycja ekologiczna.\nANDRZEJ K. PIASECKI jest kierownikiem Zakładu Marketingu Politycznego w Instytucie Politologii Uniwersytetu Zielonogórskiego. Ostatnio opublikował „Władza w samorządzie terytorialnym III RP. Teoria i praktyka kadencji 1990–2002” (2002).\nNr 7 (2797), 16 lutego 2003


Budownictwo - OKatalog - Katalog Katalogów OK 32\nFirmę EL-KOP tworzą specjaliści, którzy zlecenia na prace ziemne, rozbiórki bądź wyburzenia, realizują zawsze dokładnie z ustalonym z klientem terminem oraz dbałością o każdy detal. Powierzenie nam m. in. przygotowania terenu pod budowę, będzie dla Państwa najkorzystniejszym z możliwych wyborów! Zapewniamy fachową obsługę i atrakcyjne ceny, których wysokość konsultujemy z każdym klientem indywidualnie. Jesteśmy do dyspozycji także w zakresie sprzedaży krus\t...\nData dodania: 12.06.2014 o godz: 11:35\nHale przemysłowe - www.pro-mont.pl\nW naszej firmie odszukają Państwo dwie najważniejsze rzeczy – bogatą ofertą i niezwykle przystępne ceny. W naszej ofercie znajdują się między innymi konstrukcje stalowe hale, aczkolwiek (rzecz jasna) to dopiero początek. W takim razie serdecznie pragnęlibyśmy Państwa zaprosić do pilnego zaznajomienia się z przygotowaną przez nas ofertą. Uwzględniliśmy w niej najważniejsze potrzeby naszych klientów, w związku z tym z pewnością każdy odszuka w niej coś dla s\t...\nData dodania: 26.09.2014 o godz: 2:25\nCement to podstawa w branży budowlanej, a cementowni zajmujących się jego produkcją jest bardzo dużo. Skąd wiadomo, że cement jest najwyższej jakości? Właśnie w tym celu utworzony został program Pewny Cement, który zawiera informację o firmach spełniających wysokie normy - Taki cement poznać można dzięki znakowi jakości, który jest przydzielany przez serwis http://www. pewnycement. pl. Na witrynie odnajdziemy dodatkowo kilkadziesiąt profesjonalnych artykuł\t...\nData dodania: 03.02.2015 o godz: 12:20\nZachęcamy do zainteresowania się propozycją przygotowaną przez przedsiębiorstwo KOSD WROCŁAW Sp. z o. o. Sp. k. Siedziba nasza znajduje się w Nasławicach w województwie dolnośląskim. Zajmujemy się eksploatacją złoża serpentynitu antygorytowego. Proponujemy: kruszywo grube (grys, kliniec, tłuczeń), kruszywo o ciągłym uziarnieniu, kruszywo drobne (piasek), kamień hydrotechniczny, kamień łamany (bryły), kamień dekoracyjny, otoczaki, grys dekoracyjny oraz inne\t...\nData dodania: 03.03.2015 o godz: 11:49\nPrezentujemy Państwu Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe Granitex z siedzibą w Chałupach koło Świeszyna. Specjalizacja nasza to prace brukarsko - kamieniarskie. Na rynku działamy od 1995 roku. Oferujemy: układanie nawierzchni z kamieni lub kostki brukowej, wykonanie ogrodzeń kamiennych, gabionów i małej architektury ogrodowej w tym grille, wędzarnie, oczka wodne, murki i tarasy. Zapewniamy terminową realizację każdego zlecenia i konkurencyjne ceny. Zaprasza\t...\nData dodania: 11.05.2015 o godz: 13:32\nW propozycji firmy Wyroby z drewna Józef Zbylut znajdą Państwo duży wybór domków letniskowych z drewna. Oferujemy różnorodne towary, doskonale dostosowane do przedstawionych przez klienta oczekiwań. Zapewniamy wysoką precyzję wykonawczą. Ponadto do produkcji stosujemy doskonałej klasy komponenty, zapewniające właściwą klasę finalnych wyrobów. Cały zakład produkcyjny znajduje się w halach zlokalizowanych w Ujsołach. Montaż naszych domów zajmuje zatrudnionym\t...\nGÓR-STAL produkcja płyt warstwowych\nPrzedstawiamy Państwu firmę Gór-Stal Sp. z o. o. z siedzibą w Gorlicach. Na rynku istniejemy od 2003 roku. Jesteśmy producentem płyt warstwowych i paneli termoizolacyjnych termPIR. Staramy się cały czas polepszać naszą ofertę produktową i rozwijać zaplecze technologiczne, ponieważ daje to gwarancję wzrostu jakości oraz niezawodności naszych artykułów. Gwarantujemy atrakcyjne ceny oraz terminową realizację projektów. Z przyjemnością zapraszamy na stronę int\t...\nData dodania: 04.07.2016 o godz: 11:12\nOferujemy cięcie betonu, żelbetu, kamienia oraz podłoży miękkich. Przygotowujemy otwory pod klatki schodowe, okna i drzwi. Ponadto wykonujemy odwierty o średnicy do 1350 mm, na praktycznie dowolną głębokość. Technika diamentowa to nasza specjalność, a działamy w całej europie. Na stronie internetowej JW Alfa znajdą Państwo szczegółowe informacje na temat naszych usług. ...\nData dodania: 30.06.2014 o godz: 11:22\nPodlogidrewniane.pl finishdeska Łódź\nTarasy i płytki coraz rzadziej pojawiają się w naszych mieszkaniach, jako wykończenie podłóg. Wszystko dlatego, że są one powoli wypierane przez inny materiał, jakim to jest drewno. Nic w tym dziwnego, ponieważ jest to materiał ekologiczny, a dodatkowo przyjemny dla otoczenia oraz dla człowieka, dlatego też ten rodzaj podłóg cieszy się dziś wyjątkowo dużym zainteresowaniem. Doskonale zdaje sobie z tego sprawę firma Podłogi Drewniane, która to już od kilku ...\nData dodania: 17.12.2014 o godz: 9:32\nMieszcząca się w Starym Sączu firma Park M pomoże Państwu przemieni przydomowy kawałek zieleni w wyjątkowy ogród. Przedsiębiorstwo od 15 lat zajmuje się profesjonalną architekturą krajobrazu. Jej specjalnością jest projektowanie ogrodów prywatnych, tudzież obiektów komercyjnych i sportowych, parków czy przestrzeni miejskich. Obszar usług firmy obejmuje również prace specjalistyczne, jak usługi leśne, utrzymanie dróg, obsługa miast czy doradztwo dendrologic\t...\nData dodania: 30.08.2016 o godz: 11:08\nZ ogromną przyjemnością prezentujemy Państwu ofertę firmy MB Projekt. Działamy na terenie Wrocławia oraz okolic a świadczymy szeroko rozumiane usługi inżynierskie w branży budowlanej. Mamy uprawnienia do pełnienia funkcji Kierownika Budowy oraz Inspektora Nadzoru, przeprowadzamy okresowe kontrole stanu technicznego budynków, sporządzamy Certyfikaty Energetyczne budynków jak też prowadzimy odbiory mieszkań od deweloperów. Co więcej służymy fachową poradą w ...\nData dodania: 13.02.2017 o godz: 11:49\nZ satysfakcją przedstawiamy Państwu propozycję proponowaną przez firmę Conform z biurem w Dobrej. Jesteśmy wykonawcami posadzek betonowych utwardzanych powierzchniowo. Odpowiednia metoda utwardzania sprawia, iż doskonale nadają się one jako nawierzchnie hal magazynowych, parkingów podziemnych oraz nawierzchni myjni samochodowych czy stacji benzynowych. Gładka nawierzchnia posadzki nie wchłania zabrudzeń i łatwo utrzymać ją w czystości. Dzięki dużej odporno\t...\nDekarz Warszawa – takim hasłem reklamuje się firma Remus. Jest to przedsiębiorstwo oferujące wysokiej jakości usługi związane z pracami na dachach (dekarstwo, montaż okien, usuwanie eternitu) oraz ścianach (ocieplanie). Firma podchodzi profesjonalnie do każdego zlecenia. ...\nData dodania: 04.09.2013 o godz: 14:21\nDACHPOL2 to doświadczony i odnoszący duże sukcesy dystrybutor pokrycia dachowego, bram garażowych, stolarki okiennej, kotłów C. O. jak i innych akcesoriów. Działamy na terenie województwa mazowieckiego i świętokrzyskiego, a swoją siedzibę mamy w Ostrowcu Świętokrzyskim. Możemy pochwalić się wielkim doświadczeniem i dużymi sukcesami w sprzedaży hurtowej i detalicznej. Posiadamy ogromny wybór dachówek ceramicznych, gontów bitumicznych, blachodachówki, płyty ...\nData dodania: 13.12.2016 o godz: 13:07\nInspektor budowy Wrocław (1), interior (1), taśma pakowa (1), Cięcie betonu (1), meble kuchenne (12), haft komputerowy (1), meble łazienkowe (1), posadzki przemysłowe (5), ogrodzenia (12), drzwi zewnętrzne przeszklone (1), krycie dachów warszawa (1), wizualizacje (3), usługi remontowe (3), płyta obornicka (2), włókna polipropylenowe (1), biuro księgowe łódź (1), podłoża wzmacniane (1), producent płyt warstwowych (1), kuchnie na wymiar (1), biuro rachunkowe Warszawa (2), płyty poliuretanowe (2), masaż relaksacyjny Warszawa (1)


FILM: Cały ten zgiełk - wZielonej.pl\nHome/Kultura/FILM:/Cały ten zgiełk\nLeonardo DiCaprio nic sobie nie robi z Akademii, konsekwentnie ignorującej jego wyczyny i po raz kolejny daje popis aktorstwa godny statuetki. Może już nie jest tak szalony, jak w "Django", ale za to szalenie konsekwentny, równy przez bite trzy godziny i przede wszystkim niesamowicie autentyczny. W historii maklera z Wall Street, który postanawia na własnych (czytaj: nielegalnych) warunkach zbić fortunę, to Leo dzieli i rządzi.\nDrugim bohaterem tego filmu jest Scorsese. To, jak "Wilk" jest opowiedziany, jak Mistrz prowadzi narrację, nie pozwalając widzowi na nudę przez całą długość trwania obrazu, jest godne wszystkich nagród świata. Trzymając się sprawdzonych tricków, Martin jest niesamowicie świeży, po profesorsku korzystając z wszystkich niemal dobrodziejstw montażu.\nJednocześnie jest to film bardzo klasyczny. Można mu nawet zarzucić, że to po prostu dzisiejsza wersja "Chłopców z ferajny". To też ma swoje uzasadnienie. W tych czasach mafia nie gania z bronią w ręku, nie ostrzeliwuje się na ulicach. Dziś bandziory siędzą w biurowcach i – jak to mówi DiCaprio bohater grany przez Matthew McConaughey – "przenosi pieniądze z kieszeni swoich klientów do własnej".\nJedynym minusem "Wilka z Wall Street" jest paradoksalnie to, że nie jest… jeszcze lepszy. Szaleństwo w nim jest wbrew pozorom w pełni kontrolowane i mimo że to pięknie wykończony brylant, czasem brak mu zadziorności i połysku diamentu w chwilę po wydobyciu z kopalni. Mimo wszystko "Wilk" to już na starcie jeden z najważniejszych filmów 2014 roku. Nawet jeśli inne będą wyżej oceniane. Nawet jeśli ktoś inny dostanie Oscara – to najnowszy film Scorsese będzie jednym z tych paru filmów, które znać po prostu wypada.


Archiwum - Gotowanie z pasją - 23.03.2014 - - Kołobrzeg - noclegi, atrakcje, gastronomia. Zapraszamy na wczasy w Kołobrzegu.\nArchiwum - Gotowanie z pasją - 23.03.2014\n...czyli coś o łatwym, a jednocześnie zdrowym gotowaniu\nZapraszamy na bezpłatny kurs łatwego, a przy tym zdrowego gotowania. To będzie coś więcej niż zwykłe szkolenie. Wręcz przeciwnie – będą degustacje, dyskusje, itd., itd. Zapraszamy nie tylko panie!\nProgram został przygotowany przez KLUB ZDROWIA z Kołobrzegu, a sponsorem jest Instytut Języków Obcych „School by the Sea”. Jest on skierowany do tych, którzy chcą się nauczyć nowych technik przygotowywania zdrowych posiłków.\nUczestnicy spotkań na pewno przekonają się, że dieta jaką stosujemy, ma niewątpliwie większy wpływ na zdrowie, niż przypuszczali. Pierwsze spotkanie będzie miało miejsce 23.03.2014 r. o godz. 16.oo, przy ul. Bocianiej 4 (jest to budynek po byłej przychodni, tuż obok przedszkola). Spotkania przewidziane są raz w miesiącu.\nPrelegentka, pani Sylwia Saładiak przedstawi ogólne założenia programu, a także omówi najistotniejsze problemy związanie z chorobami cywilizacyjnymi. W części praktycznej uczestnicy będą degustować zdrowe przekąski, a także dowiedzą się jak je przygotować.\nW naszym społeczeństwie obserwuje się coraz większe zainteresowanie powrotem do naturalnej diety. Coraz więcej osób zauważa, że tradycyjny sposób odżywiania jest chorobotwórczy. Kuchnia polska jest zbyt bogata w tłuszcze zwierzęce (czyli też w cholesterol) i cukier. Nie sprzyja więc ani zdrowiu, ani długowieczności. Za to przyczynia się do powstawania miażdżycy naczyń wieńcowych, otyłości i innych schorzeń cywilizacyjnych. Niestety, wiele osób chcących prowadzić nowy, zdrowszy sposób odżywiania się staje w obliczu problemu związanego z brakiem pomysłów na przyrządzenie różnorodnych, smacznych i pełnowartościowych posiłków. Niewiele osób wie jak w praktyce wykorzystać rośliny strączkowe, nasiona i orzechy, które stanowią ważną część zdrowej diety.\nCelem tego szkolenia jest: przekazanie podstaw wiedzy z zakresu właściwego planowania posiłków i prawidłowego ich spożywania; wzbogacenie wiedzy uczestników o nowe przepisy kulinarne zdrowej kuchni; nauczenie praktycznego wykorzystywania zbóż, roślin strączkowych, orzechów i nasion.\nPrzebieg szkolenia: spotkania odbywają się raz w miesiącu. Składają się one zwykle z dwóch sesji – pierwsza to część teoretyczna, podczas której osoby uczestniczące dowiadują się jak prowadzić zdrową kuchnię, jak planować spożywanie posiłków i jak je spożywać, aby było to z korzyścią dla zdrowia. Sesja druga to część praktyczna. Uczestnicy mogą wziąć udział w przygotowywaniu potraw. Wspólną pracę wieńczy smaczna degustacja. Szkolenie kończy się wręczeniem przepisów na przygotowywane potrawy.\nPodczas szkolenia uczestniczy dowiedzą się o tym, jak mając niewiele wolnego czasu mogą zrobić bułki, upiec chleb, przygotować super majonez czy sos; jak z „niczego” wykonać kotlety; jak w kilka minut przygotować sałatkę, pieczeń czy pastę do chleba; lub wreszcie czym zastawić stół, gdy spodziewamy się niebawem gości. Mówimy po prostu o tym, jak organizować pracę w kuchni pełnej zdrowszych potraw.\nWykłady i praktyczne pokazy kulinarne na które zapraszamy, to udział w szczególnym przedsięwzięciu. Choć dostęp do wiedzy kulinarnej jest dzisiaj łatwiejszy niż kiedyś, to jednak spotkanie się w kręgu osób o podobnych zainteresowaniach wnosi coś, czego nie zastąpi słowo przeczytane w poradniku czy usłyszane w telewizji. Wierzymy, że nasza propozycja spotka się z zainteresowaniem i stanie się wielką pomocą dla tych, którzy poszukują czegoś zdrowszego. Szkoła zdrowego gotowania to nie tylko wykłady, prezentacje, pokazy kulinarne czy degustacja. To przede wszystkim szczególny czas na bycie w gronie osób, które pragną lepszego zdrowia i szczęścia dla siebie i swoich rodzin, oraz dążą do życia w harmonii z otaczającym ich światem.\nWizyt: 767 945, Dziś: 128, Osób online: 8


Etui Samsung Galaxy J6 2018 - Obudowy ☆ Case – Wysyłka 24h - sklep internetowy Etuistudio.pl\nEtui na telefon Samsung Galaxy J6 2018 - Obudowy, Kejsy i Pokrowce\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - silikonowe,...\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Słodka różowa świnka.\nObudowa jest wykonana z transparentnego silikonu, więc nadruk jest jeszcze bardziej widoczny, a samo etui w żaden sposób nie...\nEtui na telefon Samsung Galaxy J6 2018 - Slim MattE -...\nSuper cienkie etui Slim Matte wykonane z twardego materiału świetnie dopasowanego do telefonu Galaxy J6 2018. Etui jest...\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Złote ananasy.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Tęczowe jednorożce.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Bajeczny kwiat.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Różowe flamingi.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Wesoła żyrafa w okularach.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Egzotyczne liście...\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Kwiatowa mandala.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Watercolor ananasowa...\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Welcome to the jungle.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Watercolor piórko.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Opowieści flamingów.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Egzotyczne tukany.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Polne stokrotki.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Kolorowy splash.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Ninja Unicorn - Jednorożec.\nEtui na telefon Samsung Galaxy J6 2018 - Slim MattE - Złoty.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Tęczowe piórka.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Dream unicorn - Jednorożec.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Watercolor pies.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Time to be unicorn -...\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Kolorowe stokrotki.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Wyprawa do jungli.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Flip Quick View z klapką...\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Lukrowane pączki.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Podniebne jednorożce.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Krzew kwitnącej wiśni.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - silikonowe platynowane...\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Kolorowe lizaki.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Czerwone serduszka.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Gustowna kokardka.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Czerwone wesołe biedronki.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Zielona żabka.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Diamentowy gradient.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Kaktusowy ogród.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Złote koniczynki.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Stay Gold.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Zafalowane.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Cytrynowe orzeźwienie.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Polne stokrotki nocą.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Ahoj wilki morskie.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Tęczowy przeplataniec.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - All you need is LOVE.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Wiśniowa plejada.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Czerwone róże.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Słodki szczeniaczek.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Watercolor dmuchawiec.\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - Love, love, love…\nEtui na Samsung Galaxy J6 2018 - I Am not perfect…\nEtui i pokrowce na telefon Samsung Galaxy J6 2018\nDobierając odpowiednie zabezpieczenie dla urządzenia, powinniśmy zwrócić uwagę, by było dopasowane do konkretnego modelu telefonu. Każdy pokrowiec posiada odmienne wycięcia przeznaczone na słuchawki, ładowarkę, czy przyciski, aby jego użytkowanie w żaden sposób nie kolidowało z korzystaniem z telefonu. Podczas wyboru odpowiedniego etui do Samsunga Galaxy J6 2018 warto zapoznać się z aktualnie dostępnymi propozycjami i zdecydować, która z nich będzie idealnie dostosowana do naszych potrzeb. Stosowanie etui z klapką sprawia, że cały telefon jest zabezpieczony przed uszkodzeniami zewnętrznymi. Chronione są zarówno jego plecki, krawędzie, jak i delikatny ekran. Niektóre z modeli posiadają zgrabne wycięcie, które umożliwia sprawdzenie daty, godziny lub połączeń przychodzących, bez konieczności otwierania klapki. Dostępne są w różnorodnych wersjach kolorystycznych, dzięki czemu każdy użytkownik smartfona znajdzie model pasujący do jego upodobań.\nW ofercie znajdują się również pokrowce transparentne, dzięki którym nie zasłonimy oryginalnego designu urządzenia, a nadal będzie ono dobrze zabezpieczone. Dla osób uwielbiających spersonalizowane gadżety sprawdzi się propozycja wykonania własnego nadruku na etui. Możemy wybrać dowolną grafikę lub napis, który ozdobi obudowę telefonu. Tak przygotowany dodatek może być praktycznym, osobistym prezentem dla bliskiej osoby. W sklepie znajdziemy także modele młodzieżowe, z ciekawymi, kolorowymi grafikami, modnymi wzorami i zabawnymi dodatkami.\nDane techniczne i wymiary telefonu Samsung Galaxy J6 2018 SM-J600\nSamsung, a więc koreański producent smartfonów i nie tylko wprowadził w drugim kwartale 2018 roku doskonałą opcję dla osób, które nie chcą wydawać kilka tysięcy złotych na urządzenie mobilne. Tą opcją jest Samsung Galaxy J6 2018, a więc produkt skierowany, do praktycznie każdej grupy odbiorców. Wyświetlacz, jak na Samsunga przystało to oczywiście Super AMOLED, o przekątnej 5,6 cala i rozdzielczości 720 x 1480px, co daje 294 piksele na cal. Model jest do wyboru w dwóch wersjach, które różnią się od siebie pamięcią wbudowaną i RAM. Jest to kolejno 3Gb/32Gb, a także 4Gb/64Gb. Produkt posiada baterię Li-Ion, o pojemności 3000 mAh, która pozwoli na długie godziny korzystania ze smartfona na jednym ładowaniu. Co ważne pamięć urządzenia można rozbudować, o kolejne 256Gb, za pomocą karty pamięci. Produkt pracuje na systemie operacyjnym Android 8.1 Oreo, a jego sercem jest procesor Samsung Exynos 7870, który taktuje z częstotliwością 1,60Ghz i posiada 8 rdzeni z grafiką ARM Mali T-830 MP1. Galaxy J6 to, więc wydajne urządzenie, które spokojnie obsłuży kilka aplikacji jednocześnie. Model posiada czytnik linii papilarnych umiejscowiony na pleckach urządzenia pod obiektywem. Przechodząc do aparatów: z tyłu znajduje się jeden, o matrycy 13Mpx z zoomem cyfrowym i lampą błyskową LED z przysłoną f/1.9, natomiast z przodu także jest jeden jednak jego matryca to 8Mpx, tutaj również wyposażono go w zoom cyfrowym i lampę błyskową. Smartfon jest bardzo lekki, gdyż waży zaledwie 154 gramy. Jest także bardzo dobrze zaprojektowany, co widać po wymiarach: 149,30 x 70,20 x 8,20 milimetra.


<quote=Lula43>Jakie kosmetyki stosujecie do demakijażu? Czy macie jakieś swoje ulubione? A może znacie jakieś tajemnicze sztuczki? Ja generalnie cały czas szukam czegoś odpowiedniego do demakijażu całej twarzy. Obecnie używam mleczka Garniera, ale nie powiem, żeby było całkowicie skuteczne. Do oczu stosuję płyn do demakijażu oczu również Garniera i z niego jestem zadowolona. A jak to wygląda u Was?</quote>


Alfabet Tyrmanda - Leopold Tyrmand,Dariusz Pachocki - ebook + książka - Legimi online\nAlfabet Tyrmanda ebook\nCZTERY DEKADY LEOPOLDA TYRMANDA\nLiteracka aktywność Tyrmanda trwała ponad czterdzieści lat. Połowę tego czasu pisarz spędził na emigracji. Jednak – jak się okazuje – istotniejsze były dwie pierwsze, spędzone w Polsce, dekady. One ukształtowały jego osobowość, pozwoliły mu wypracować własny styl wypowiedzi oraz, co najważniejsze, były obfite w ważne doświadczenia. Pisarz korzystał z nich już do końca życia, bez względu na język, który wybierał do artystycznej komunikacji z czytelnikiem.\nPeregrynacje pisarza, które stały się później kanwą jego książek, rozpoczęły się dość wcześnie. Tuż po ukończeniu prestiżowego gimnazjum im. Jana Kreczmara w 1938 roku wyjechał on do Paryża, gdzie podjął studia na wydziale architektury (Państwowa Wyższa Szkoła Sztuk Pięknych). Można by się zastanawiać, skąd ten wybór, dlaczego Tyrmand nie podjął studiów w stolicy Polski. Refleksję na ten temat podjął Sławomir Mrożek w pośmiertnym wspomnieniu przyjaciela: „Studia w Paryżu – to ładnie brzmi. Ale co było poza brzmieniem? Nie wiem, Leopold nigdy o tym nie mówił, ale czy nie dlatego przypadkiem w Paryżu, nie w Warszawie, że był rok 1938 i w Polsce działał już wtedy «numerus clausus», czyli ustawa, że tylko pewna ograniczona ilość Żydów była dopuszczona do studiów wyższych? A nawet gdyby Leopold znalazł się w tej liczbie, czy nie bezpieczniej w Paryżu, niż w Warszawie […] ?”I.\nPowyższe dywagacje Mrożka wydają się dość prawdopodobne, choć trudno byłoby ustalić, jak było w rzeczywistości. Niemniej czas, który autor Złego spędził w stolicy światowej mody, był owocny. Szerokie spektrum kulturalnych impulsów i oddech wielkiego świata musiały na dziewiętnastoletnim Tyrmandzie robić wielkie wrażenie. Jednak pobyt w Paryżu był zapewne dosyć kosztowny. Zwracał na to uwagę Marcel Woźniak: „Tyrmand przemierzał skrzyżowanie bulwaru Saint Michel i ulicy Panthenon. Przechadzał się pod witrynami Maxima, Fouqueta czy Claridge’a, ale jeśli wstępował na kawę do Capoulade’a, to na jedną filiżankę, którą potem pił trzy godziny […]. Były też dziewczyny, o których pisał w listach do Mrożka, ale nie w opowiadaniach czy dzienniku”II. Pobyt w Paryżu nie trwał długo, niecały rok, ale niewątpliwie mocno na niego wpłynął i był twórczo owocnyIII. To również tam Tyrmand zetknął się kulturą jazzu, która została w nim już na zawsze. Miało to później reminiscencje zarówno literackie, czego echa znajdziemy w Dzienniku 1954 czy też w Zapiskach dyletanta, jak i pozaliterackie, gdyż pisarz był organizatorem festiwalu Jazz Jamboree. To właśnie jazz stał się w trudnych czasach płaszczyzną porozumienia między nim a Franciszkiem Walickim – dziennikarzem muzycznym i autorem tekstów piosenek – kiedy Tyrmand znalazł się w Wilnie, tuż po wybuchu II wojny światowej. Starając się zorganizować sobie życie w nowej rzeczywistości, podjął pracę w „Prawdzie Komsomolskiej”IV, publikując felietony, najczęściej o tematyce sportowejV. Jego dalsze okupacyjne losy przypominają scenariusz sensacyjnego filmu: aresztowanie przez NKWD i ucieczka, dobrowolne zgłoszenie się na roboty do Niemiec (na fałszywych francuskich papierach), praca w wielu różnych zawodach, ponowne aresztowanie (jako marynarz próbował dostać się do Szwecji) i pobyt w obozie koncentracyjnym na terenie Norwegii. Do końca wojny przebywał poza krajem. Zanim wrócił na stałe, kilka razy przyjeżdżał do Polski jako pracownik Poselstwa Polskiego w Kopenhadze. Być może – przed podjęciem ostatecznej decyzji – chciał się zorientować w aktualnej sytuacji. Rozejrzał się, i choć wielu wybrało emigrację, on postanowił powrócić do kraju. Do Warszawy trafił w 1946 roku i od razu rzucił się w wir pracy dziennikarskiej i literackiej. Wszystko wskazywało na to, że jest we właściwym miejscu. Jednak jego pobyt w Polsce miał potrwać niecałe dwie dekady, a rozczarowanie i próby zrzucenia z siebie systemowego błota podejmował dużo wcześniej. Bez powodzenia.\nDowód pisarza z 1941 roku: narodowość – francuska, zawód – architekt\nŚMIERĆ ARTYSTY BEZ PUBLICZNOŚCI\nKomunistyczna Polska wypchnęła Tyrmanda z Europy. Mówi się, że decyzja pisarza związana była przede wszystkim ze wstrzymaniem wydania Życia towarzyskiego i uczuciowego. Jednak to nie był powód jedyny ani też najważniejszy. Tyrmand zdał sobie sprawę z tego, że w Polsce został twórczo zablokowany i nie wiadomo, jak długo taki stan miałby trwać oraz czy kiedykolwiek się odmieni. W Dzienniku 1954 znajdziemy zapis tych rozterek: „Jestem pisarzem, któremu nie wydają książek, publicystą nie drukującym artykułów, dziennikarzem nie mającym wstępu do żadnej redakcji. Nikt nie chce ode mnie scenariuszy, nie błyszczę, nie bywam, nie mam rangi, nie stoję na szczeblu. Po prostu nie ma mnie. Wszystko dlatego, że chcę w moim kraju żyć, myśleć i pracować tak, jak uważam za słuszne. Za to płacę nieprawidłowością istnienia i zakazem rozwoju”VI. Zapis ten powstał tuż po tym, jak stracił pracę w „Tygodniku Powszechnym” w 1953 roku. Gazetę zamknięto po odmowie wydrukowania na pierwszej stronie nekrologu Stalina. Trzy lata wcześniej pisarz został wyrzucony z „Przekroju” po opublikowaniu relacji z turnieju bokserskiego, w której skrytykował radzieckich sędziów. Tyrmand znalazł się wówczas w dość trudnym położeniu, jednak dla literatury polskiej było to zdarzenie niezwykle szczęśliwe. Albowiem w tym czasie pisarz zaczął prowadzić notatki, które złożyły się później na Dziennik 1954, który bez wątpienia jest jego najlepszą książką. Zła passa została przerwana rok później, kiedy ukazała się publikacja, która przyniosła Tyrmandowi ogromne grono czytelników. Z wielu powodów było to zdarzenie bez precedensu. Henryk Dasko pisał: „Zły zmienił Tyrmandowi życie […]. Zły był jak nieco później Krzyżacy Aleksandra Forda, jak kapitan Kloss, czy piosenki Czerwonych Gitar. Łamał bariery społecznych podziałów, trafiając do wszystkich. Niedostępny w księgarniach, sprzedawany z kilkunastokrotnym przebiciem na bazarach, wędrował z ręki do ręki, pożyczany na wczasy, na tydzień, na jedną niedzielę. Tyrmand znany dotychczas w hermetycznym środowisku warszawskich elit i w najlepszym razie rozpoznawany jako dziennikarz, w ciągu kilku tygodni stał się obiektem masowego kultu. Obcy ludzie zaczepiali go na ulicy [...]”VII. Tyrmand miał prawo myśleć, że jego sytuacja się odmieniła i będzie mógł się pisarsko realizować. Czas euforii nie trwał jednak długo. Kolejne lata obfitowały w rozczarowania. Mimo ogromnego popytu nie wznawiano Złego, ponadto skonfiskowano mu kolejną powieść Siedem dalekich rejsów. Pojawiły się też ogromne problemy z napisanym dla Wydawnictwa Literackiego w Krakowie Filipem. Ostatecznie książka ukazała się, lecz w bardzo niewielkim nakładzie. W ramach dodatkowego elementu represji mnożono przeciwności związane z promocją książki czy organizacją spotkań autorskich. Według pisarza przyczyną jego niepowodzeń była nie tylko nieprzychylność władz, ale także zawiść części warszawskiej śmietanki towarzyskiej. Swoje żale przelał na papier. W ten sposób powstała książka, powieść z kluczem pt. Życie towarzyskie i uczuciowe. Na jej kartach krytycznym okiem spojrzał na gości salonu Ireny Krzywickiej. W roku 1964 gotowy maszynopis został złożony w Państwowym Instytucie Wydawniczym, jednak proces wydawniczy z jakichś powodów nie wystartował. Opublikowane w prasie fragmenty utworu wywołały w stolicy wielkie poruszenie, część wpływowych osób mogło się obrazić. Jeden z przyjaciół pisarza, Tadeusz Konwicki, zwracał uwagę na reakcję środowiska: „Opór przeciw wydaniu w Polsce Życia towarzyskiego i uczuciowego […] był przede wszystkim środowiskowy. Mówiło się: ee, to szmira, czwartorzędne gówno. Towarzyski ostracyzm, który potrafił spowodować, że pewne obszary życia przestawały istnieć. Tak miało się stać z Tyrmandem”VIII.\nTermin ukazania się książki przesuwał się, pojawiały się coraz to nowe przyczyny opóźnień, w rezultacie ostatnim dziełem, które opublikował w Polsce, był Filip (1961 r.). Kłopoty związane z jego wydaniem w pewnym sensie były zapowiedzią przyszłych, o wiele poważniejszych problemów. Brak możliwości publikowania z jednej strony i wielokrotne odmowy wydania paszportu z drugiej spowodowały, iż Tyrmand utknął w martwym punkcie. Niełatwo w takiej sytuacji myśleć o przyszłości pozytywnie. Dlatego też, kiedy w 1965 roku w końcu przyznano mu paszport, od razu skorzystał z okazji i wyjechał. Trudno powiedzieć, czy od razu myślał wówczas o emigracji, choć wiele może przemawiać za słusznością takiej hipotezy.\nDeklaracja celna z 16 marca 1965 roku\nPo tym, jak Tyrmand wyrwał się z komunizmu, który zablokował jego twórczy temperament i możliwości ewokacji swych poglądów, podróżował po Europie i Izraelu, zastanawiając się nad własnym losem. W liście z 21 września 1965 roku pisał: „W Paryżu przedłużono mi paszport na 6 miesięcy, ale za to nie mam już wolnego skrawka na najmniejszą wizę, nawet wielkości znaczka pocztowego, a jak wiadomo nikt takich nie daje. A w ogóle jestem w nastroju kompletnego dodupizmu, jadąc samotnie przez Hiszpanię, rozmyślałem dużo na swój temat, doszedłem do katastrofalnych wniosków i bardzo jestem z siebie niezadowolony. Postanowiłem się zmienić, ale nie wiem jak”IX.\nMyśli te zmaterializowały się w notatniku, który wówczas prowadził. Pisał w nim: „Któregoś dnia doszedłem do wniosku, że życie moje składało się z samych błędów. O nie, nie znaczy to, że potrafiłem ujawnić w nim to, czy owo niepowodzenie, pomyłkę lub głupstwo o bogatych konsekwencjach! Wszystko od początku do chwili obecnej było jednym, fatalnym błędem, najgorsze zaś, że spostrzegłem się zbyt późno. Zaczynać od nowa w wieku 45 lat nie jest łatwo, niemniej jednak coś trzeba było uczynić”X. Jego przemyślenia podczas podróżowania, spojrzenie na sytuację w Polsce z dystansu, zaowocowały decyzją o przedłużeniu pobytu na Zachodzie. Być może na decyzję miał wpływ także fakt, iż w USA czekało nań prestiżowe stypendium Departamentu Stanu. Dzięki niemu odbył wiele podróży, a także poznał interesujących i wpływowych ludzi, którzy niekoniecznie byli chętni do pomocy, kiedy zgasły flesze reporterskich aparatów. Jeszcze przed wyjazdem do USA podjął współpracę z paryską „Kulturą”, która zaowocowała wydaniem w 1967 roku Życia towarzyskiego i uczuciowego oraz licznymi tekstami publicystycznymi. Co istotne, nawiązywały one do zagadnień związanych z Polską i życiem w okowach reżimu. Jednak na linii pisarz – redaktorXI nierzadko dochodziło do różnego typu i kalibru nieporozumień. Niektóre dotyczyły ostrego stanowiska Tyrmanda w odniesieniu do władz w Polsce. Tyrmand był w swych sądach nieustępliwy i szalenie zdeterminowany. Natomiast Giedroyc starał się zwykle zajmować stanowisko, które nie wykluczało dialogu. Po kilku latach, kiedy Tyrmand przebywał już w USA, nastąpił rozbrat. Jednym z ognisk zapalnych była odmowa przedrukowania na łamach „Kultury” rezygnacji Tyrmanda z polskiego obywatelstwa. Redaktor – w jednym z listów do Tyrmanda – pisał: „Mówiąc szczerze, Pana list do NYT bardzo mi się nie podoba. Jest w nim «przyciskanie pedału» niepotrzebnie silnie. Wbrew zapewne Pana intencjom, przeciętny czytelnik może wyciągnąć wnioski, że uważa Pan, że postępowanie Gomułki przekreśla cały wielowiekowy dorobek czy historię Polski. Z Pana oświadczenia wynika identyfikowanie reżimu ze społeczeństwem, co jest, łagodnie mówiąc, nieścisłe. Poza tym Pan już dawno przyjął papiery amerykańskie, więc Pana gest zawisa dosyć w próżni. Nie sądzę, by było celowe ogłaszanie go w «Kulturze»”. (List Jerzego Giedroycia do Leopolda Tyrmanda z 10 września 1968 r.XII). Tyrmand bardzo źle przyjął tę odmowę. Z kolei Giedroyc miał do pisarza żale związane ze sposobem pracy nad amerykańską antologią tekstów „Kultury”, ponieważ sądził, że Tyrmand wykorzystuje sytuację do promocji własnej osobyXIII. Tyrmand z kolei uważał, że redaktor go nie docenia. W liście z 13 września 1968 r. pisał: „Boję się, że w moim przypadku nie potrafił Pan wyrobić we mnie przekonania, że Panu naprawdę na mnie zależy [...]. Używał Pan również często porównania Piłsudskiego o marmurze – myślę, że jeśli nawet nie miał Pan we mnie tego budulca, to jednak byłem dla Pana oddanym, a nade wszystko cennym, użytecznym współpracownikiem na terenie Ameryki. Niestety nie starał się Pan we mnie zbudować tego poczucia wartościowości”XIV.\nPożegnanie się z „Kulturą” skłoniło Tyrmanda do poszukiwań innych miejsc do prezentacji swych poglądów. Nie miał wielkiego wyboru. Porozumiał się z Mieczysławem Grydzewskim i – na początku lat 70. – zaczął publikować na łamach londyńskich „Wiadomości”. Godne uwagi jest to, że pisarz – uparcie starając się osiągnąć sukces jako twórca anglojęzyczny – czynił to za pomocą dawnych narzędzi, czerpiąc materiał z doświadczeń swej polskiej przeszłości. Druga rzecz, to fakt, iż będąc człowiekiem oczytanym i bywałym w świecie, wciąż trzymał się tematyki związanej z szeroko pojętym życiem politycznym. Początkowo osiągnął uznanie i sukces, był publikowany w najbardziej prestiżowych amerykańskich periodykach jak „The New Yorker” i dobrze opłacany. Jednak w ostatecznym rozrachunku Ameryka go odtrąciła. Po części było to wynikiem zaskakującej przemiany. Z liberała przekształcił się za oceanem w zatwardziałego konserwatystę, walcząc – o paradoksie – z przybierającymi na sile tendencjami lewicowymi. Krytykował media głównego nurtuXV, a Amerykanom wytykał ich wady. To nie mogło się skończyć dobrze. Zamówienia na teksty z liczących się periodyków przestały przychodzić. Wydawnictwa nie były zainteresowane książką wydaną później pod tytułem Cywilizacja komunizmu. We wpływowych sferach stał się zaś persona non grataXVI. Właśnie wtedy historia zatoczyła koło ironii. Odcięty od wydawnictw i łamów czasopism pisarz wrócił do zeszytowych zapisków z Dziennikiem 1954. Przygotowując maszynopis, wiele fragmentów przeredagował, inne dopisał. W wyniku tych działań powstał utwór, który został opublikowany w 1980 roku w Londynie. Zmian było tak wiele, a ich ranga tak znaczącaXVII, iż – jak mniemam – powstało zupełnie nowe dzieło.\nChcąc ratować sytuację – miał już wtedy trzecią żonę Mary Ellen – Tyrmand zaczął współpracę z The Rockford Institute. Jego podstawowym zajęciem tam było wydawanie z gruntu konserwatywnego pisma „Chronicles of Culture”. W ten sposób Ameryka zmieniła pisarza w redaktora. Niewątpliwie była to konsekwencja jego bezkompromisowej postawy. W swych działaniach pozostał on w zgodzie ze swymi przekonaniami. Dwie dekady emigracji Tyrmanda skończyły się nagle 19 marca 1985 roku. Zmarł na zawał serca podczas urlopu spędzanego na Florydzie. Zostały po nim teksty, w których wiele jeszcze jest do odkrycia.\nNa niniejszy tom składają się wypowiedzi Leopolda Tyrmanda, które pochodzą z kilku różnych źródeł powstałych między 1954 a 1981 r. Bardzo ważny element całości stanowią zeszyty zawierające pierwszą wersję Dziennika 1954. Znalazły się w nich informacje o ludziach z kręgu kultury, polityki oraz znajomych i przyjaciołach pisarza. Nierzadko zostały one wydobyte z kontekstów łóżkowo-obyczajowych czy opisów komunistycznej codzienności, które przysłaniały opinie pisarza na temat konkretnych spraw oraz osób. Po dwudziestu latach Tyrmand uzupełniał je o nowe zapisy i spostrzeżenia na temat ludzi i ówczesnych zdarzeń, część zapisków – o czym była już mowa – przeredagował (przykłady zmian znajdują się w Alfabecie). Dotychczasowi wydawcy Dziennika 1954 nie zdecydowali się na ujawnienie niektórych nazwisk, zostały one ukryte pod przypadkowymi inicjałami. Decyzja, by ocenzurować dziennikowe zapisy, były rodzajem wydawniczego kompromisu i dla pisarza kwestią dość trudną do zaakceptowaniaXVIII. Dlatego też, przywołując fragmenty dziennika, podaję je w oryginalnym brzmieniu.\nDoskonalenie języka angielskiego podczas pierwszego roku na emigracji\nW Instytucie Hoovera na Uniwersytecie Stanforda przechowywane są także notatniki pisarza, które pochodzą z lat późniejszych. Zdają one relację z podróży po Europie, którą odbył tuż po emigracji z Polski w 1965 roku. Są też takie, które dość dokładnie opisują początki procesu aklimatyzacji w USA. Niektóre hasła zostały zbudowane na podstawie właśnie tych notatników.\nNiezwykle ciekawym źródłem, i dotąd niewykorzystywanym edytorsko, były materiały pochodzące ze zbiorów Instytutu Pamięci Narodowej. Mam tu na myśli zeszyty zawierające zapis myśli, literackie pomysły pisarza, a także materiały operacyjne (transkrypcje rozmów z podsłuchu telefonicznego). Były one ważnym uzupełnieniem budowanej całości.\nW swojej literackiej karierze, która trwała bez mała czterdzieści lat, pisarz udzielił jedynie kilku wywiadów prasowych. Szczególnie interesujące były dla mnie te wypowiedzi, które dotyczyły spostrzeżeń na temat Ameryki.\nBudując hasła na podstawie tekstów publikowanych (np. w paryskiej „Kulturze” czy londyńskich „Wiadomościach”), starałem się dotrzeć do materiałów, które były podstawą druku, najczęściej maszynopisów z autorskimi poprawkami. Decyzja ta wiązała się ze świadomością, iż współpraca Tyrmanda z Giedroyciem i Grydzewskim nie należała do spokojnych. Pisarz nie zawsze zgadzał się z decyzjami redaktorów, a ostateczna postać publikowanych tekstów była wynikiem trudnych rozmów i kompromisu (dobrze ilustrują to listy Tyrmanda).\nLeopold Tyrmand, o czym już pisałem, po II wojnie światowej wrócił do Polski. Lata, które spędził w kraju, w totalitarnym systemie, miały nań ogromny wpływ i w jakimś stopniu ukształtowały go jako pisarza. Później, będąc już w Ameryce, podjął bardzo konkretne działania, by zostać pisarzem anglojęzycznym. Choć starał się pisać po angielsku, to tematyka, którą podejmował, najczęściej była związana z czasem, który spędził w Polsce. Wygląda na to, że pisarza łączyła z krajem szorstka, lecz nierozerwalna przyjaźń. Fakt ten ma odbicie w niniejszej publikacji. Hasła bardzo często odnoszą się do zagadnień, problemów i ludzi, wśród których na co dzień funkcjonował.\nWiele osób, które pojawiają się na kartach książki, historia wymazała z ludzkiej pamięci. Przypomnienie ich ma tu mniejsze znaczenie. Przede wszystkim chodzi o pokazanie, w jaki sposób Tyrmand konstruował swe wypowiedzi, jak dobierał słowa, próbując w krótkich zdaniach zawrzeć charakterystykę nieraz skomplikowanego połączenia wyglądu z cechami charakteru. Ciekawe jest, w jaki sposób pisał o ludziach, jego wypowiedzi mogą być odbierane jako niezwykle odważne i szczere. Potrafił napisać, że kogoś lubi, ale nie szanuje. Minęło wiele lat, a literackość jego tekstów wciąż budzi ciekawość i sprawia wrażenie świeżości.\nNiejedno może czytelnika tego tomu zaskoczyć, choćby i to, że podróżujący, czytający, oglądający filmy i wystawy intelektualista praktycznie ograniczał się do pisania o kwestiach związanych z ludźmi i życiem politycznym. Ta materia była dlań najważniejsza, a tematyka żywa. Na te właśnie wymiary chciał mieć wpływ.\nZAUFAJ MI, JESTEM PISARZEM\nKażda publiczna wypowiedź świadomego pisarza zapewne przepuszczana jest przez wewnętrzny filtr kreacji. Zgrabnie ujął to Jan Parandowski w Alchemii słowa: „Niepokalana szczerość jest urojeniem. Nieraz się pióro zatrzyma nad stronicą, nieraz oko patrząc na słowa nieokryte kłamstwem, zlęknie się cienia obcej, nieznanej postaci, która się kiedyś pochyli nad tym pismem – wystarczy chwila takiej refleksji, by zakłócić czystość wewnętrznego głosu. Tak dalece jesteśmy związani z ludźmi, szpiegowani i podsłuchiwani nawet w najgłębszej samotności, skoro tylko sięgamy po pióro”XIX. Dlatego też trzeba mieć świadomość, że hasła zawarte w niniejszej publikacji zapewne nie relacjonują tego, co pisarz rzeczywiście myślał, a raczej to, co chciał byśmy sądzili, na temat jego myśli. Dowodzą tego materiały archiwalne, które pokazują w jaki sposób Tyrmand kształtował poszczególne wypowiedzi. Znajdziemy tam świadectwa niezaprzeczalnej kreacji. Podejmując lekturę niniejszego tomu, warto pamiętać o tym, że pisarz nie próbował budować z czytelnikiem relacji konfesyjnej. Przeciwnie. Była to świadomie tworzona gra. Gra w myśli.\nDziennik 1954. Zeszyt nr 1\nZgromadzone w tym tomie wypowiedzi Leopolda Tyrmanda pochodzą z różnych źródeł (dzienniki, notatniki, maszynopisy z niepublikowanymi fragmentami, teksty publikowane, podsłuch telefoniczny). Powstawały na przestrzeni bez mała trzydziestu lat. Dlatego też niezbędne były pewne zabiegi modernizacyjne, które ograniczyłem do obszaru interpunkcji oraz zgodności z dzisiejszymi normami językowymi (np. był by – byłby, mógł by – mógłby, przytym – przy tym, tranzakcje – transakcje, eseyów – esejów, skolei – z kolei, Hirschfeld – Hirszfeld). Leksyka i stylistyka pozostały w postaci oryginalnej. Zachowałem formy słów, które dokumentują wpływ angielszczyzny na język pisarza.\nTeksty zostały ułożone alfabetycznie, co – rzecz jasna – nie oddaje chronologii ich powstawania. Część tytułów pochodzi od Tyrmanda, zostały zaczerpnięte z tekstów drukowanych lub rękopisów. Inne pochodzą od autora opracowania i oddają, jak wierzę, charakter fragmentów, które zapowiadają. Zbierając materiał do poszczególnych haseł, starałem się, by był on możliwie szeroki, jednak nie udało mi się odnaleźć wypowiedzi Tyrmanda na wszystkie tematy, których poszukiwałem. Rzecz jasna tego typu wybór przechodzi przez filtr edytora, więc w jakimś stopniu jest to mój obraz pisarza. Czytając Alfabet, warto zdawać sobie z tego sprawę.\nStarając się zachować spójność wypowiedzi, czasami należało dokonać skrótów. Za każdym razem zostały one zasygnalizowane trzema kropkami w nawiasie kwadratowym […]. Fragmenty nieczytelne zostały zasygnalizowane trzema dywizami w nawiasie kwadratowym [---]. Zachowano oryginalne wyróżnienia autora (podkreślenia, kursywa). Ujednolicono zapis tytułów utworów (kursywa) i tytułów czasopism (cudzysłów). Gwiazdki, które oddzielają poszczególne partie tekstu w tym samym haśle, sygnalizują kolejne źródło. Wyjątek stanowi wypowiedź na temat Marka Hłaski, w której znaki rozdzielające pochodzą od Tyrmanda.\nWszędzie gdzie było to możliwe, starałem się dotrzeć do autorskiego przekazu. Przede wszystkim z powodu różnego rodzaju usterek, które znajdują się w tekstach drukowanych, które ujawniło kolacjonowanie przekazów. Pomijając potknięcia zecerskie, wiele z nich trudno uznać za dzieło przypadku. Mam tu na myśli przede wszystkim edycję Dziennika 1954. Wersja oryginalna, którą przygotował do druku Henryk Dasko. W zamyśle miała to być pierwsza edycja przygotowana na podstawie zeszytów Tyrmanda. Zestawienie jej z oryginałem ujawnia ogromną liczbę niezgodności, które mają różnoraki charakter. Te, które w największym stopniu ingerują w tekst, dotyczą zamiany pojedynczych słów czy fraz na inne:\n„w międzyczasie zebrał poważną wiedzę teoretyczną”\n„w tym czasie zebrał poważną wiedzę teoretyczną”\n(hasło: Bohdziewicz Antoni)\n„Mawia, że marzeniem jego życia byłoby czyścić buty de Sice, słynnemu reżyserowi włoskiemu, co uważam za śliczną pokorę prawdziwego artysty”.\n„Mówił, że marzeniem jego życia byłoby czyścić buty de Sice, słynnemu reżyserowi włoskiemu, co uważam za śliczną pochwałę prawdziwego artysty”.\n„przy pomocy metod wychowawczych Makarenki”\n„za pomocą metod wychowawczych Makarenki”\n„Rok domu poprawczego dla szesnastoletniego zbira”\n„Kara domu poprawczego dla szesnastoletniego zbira”\n„Uległa jej w pierwszym rzędzie elita kulturalna bez względu na światopogląd”.\n„Uległa jej przede wszystkim elita kulturalna bez względu na światopogląd”.\n„Dobraczyński mieszka bowiem na krańcach Grochowa, wpodle Olszynki”\n„Dobraczyński mieszka bowiem na krańcach Grochowa, nieopodal Olszynki”\n„Okazuje się, że ortodoksja Marksistowska uważa, iż każde pisanie o Zachodzie”\n„Okazuje się, że ideologia uważa, że każde pisanie o Zachodzie”\n„ma jezuickie zacięcie w postępkach i sposobie mówienia, przymgloną obłudę”\n„ma jezuickie zacięcie w postępkach i sposobie mówienia, skrywaną obłudę”\n„jedni widzieli w nim ciężką, rosyjską pięść, położoną na mieście na wieczną groźby pamiątkę”\n„jedni widzieli w nim ciężką, rosyjską pięść, położoną na mieście”\nInne ingerencje dotyczyły zmiany szyku. Zacierały one dynamikę formowania się dokumentu oraz jego surowy charakter, który nie został jeszcze redakcyjnie opracowany:\n„Niemniej państwo totalne jest w stanie, w każdych warunkach, zaprowadzić u siebie porządek, gdy rzeczywiście władcy jego tego chcą”.\n„Niemniej państwo totalne jest w stanie, w każdych warunkach, zaprowadzić u siebie porządek, gdy rzeczywiście jego władcy tego chcą”.\n„To wystarczy, abym naraził ludzi tych także na nieobliczalne konsekwencje”\n„To wystarczy, abym naraził także tych ludzi na nieobliczalne konsekwencje”\nNa podstawie liczby i charakteru ingerencji można stwierdzić, iż funkcjonująca w obiegu czytelniczym „wersja oryginalna” Dziennika 1954 w dużym stopniu odbiega od rękopiśmiennej podstawy. Ponadto wiele nazwisk ukryto pod zmienionymi inicjałami. Być może warto byłoby rozważyć wydanie zeszytów pisarza w postaci, która zachowywałaby ich pierwotny charakter.\nZa zgodę na publikację niniejszego tomu dziękuję synowi Leopolda Tyrmanda – Matthew.\nZa udostępnienie zdjęć z archiwum rodzinnego pisarza dziękuję Marcelowi Woźniakowi.\nZa kwerendę uzupełniającą w Instytucie Hoovera dziękuję Dorocie Niedziałkowskiej.\nZa pomoc okazaną mi podczas pracy nad książką dziękuję pracownikom: Instytutu Hoovera w Palo Alto, Instytutu Literackiego w Maisons-Laffitte, Instytutu Pamięci Narodowej w Lublinie.\nI\tS. Mrożek, Leopold, [w:] tegoż, Małe prozy, Kraków 1990, s. 43.\nII\tM. Woźniak, Biografia Leopolda Tyrmanda. Moja śmierć będzie taka jak moje życie, Warszawa 2016, s. 69. Zob. także: Ceglane ciało, gorący oddech. Warszawa Leopolda Tyrmanda, Warszawa 2015, s. 372.\nIII\tZob.: M. Woźniak, dz. cyt., s. 65-73.\nIV\tJak wspomina Birutė Mackonytė redaktorka gazety: „podówczas dwie trzecie dziennikarzy to byli Żydzi”, co być może ułatwiło Tyrmandowi otrzymanie tej posady. Zob.: B. Mackonytė, Dom na Zwierzyńcu, [w:] T. Tomaszewski, Wracając do Wilna, Warszawa 2018, s. 246.\nV\tTen epizod niejednokrotnie był interpretowany przez badaczy twórczości Tyrmanda jako rodzaj kolaboracji.\nVI\tL. Tyrmand, Dziennik 1954, Warszawa 1989, s. 231.\nVII\tH. Dasko, Drogi i bezdroża Leopolda Tyrmanda [w:] L. Tyrmand, Porachunki osobiste, Warszawa 2002, s. 7.\nVIII\tH. Dasko, dz. cyt., s. 8.\nIX\tZob.: S. Mrożek, L. Tyrmand, W emigracyjnym labiryncie. Listy 1965-1982, wstęp i oprac. D. Pachocki, posłowie T. Nyczek, Kraków 2017, s. 38.\nX\tNotatnik z podróży po Hiszpanii w 1965 roku. Rękopis znajduje się w Hoover Institution, Stanford University, USA.\nXI\tJerzy Giedroyc.\nXII\tRękopis listu znajduje się w Archiwum Instytutu Literackiego w Maisons-Laffitte.\nXIII\tChoć pisarz był jedynie redaktorem, to na czwartej stronie okładki znalazło się jego duże zdjęcie.\nXIV\tRękopis listu znajduje się w Instytucie Literackim w Maisons-Laffitte.\nXV\tZob.: L. Tyrmand, The Media Shangri-La [Raj mass mediów] „American Scholar” 1975/76, nr 45.\nXVI\t(łac.) „intruz”, „osoba niepożądana”\nXVII\tNa temat zmian w tekście zobacz: K. Niciński, Dwie wersje „Dziennika 1954” Leopolda Tyrmanda. Wokół problemu tożsamości tekstu, „Pamiętnik Literacki” 2006, nr 4, s. 71-94.\nXVIII\tKwestie te omówiłem w artykule: Tekstowe meandry. Dziennik 1954 Leopolda Tyrmanda – problem nie tylko filologiczny, „Folia Litteraria Polonica” 2018, nr 6.\nXIX\tZob.: J. Parandowski, Alchemia słowa, Warszawa 1950, s. 296.\nNa samym początku, w roku 1946, gdy wróciłem do Polski, pierwsza praca, jaką dostałem, była w Agencji Prasowo-Informacyjnej API, należącej do „Czytelnika”, koncernu prasowo-wydawniczego utworzonego przez Jerzego Borejszę dla komunistów. Obowiązywała jeszcze wtedy formuła ludowej demokracji i udawano cywilizowane państwo, które dźwiga się z ruin. Wobec tego wymyśliłem sobie specjalność korespondenta dyplomatycznego i API, natenczas dbałe o zachodnie pozy, natychmiast mnie zaangażowało. Do moich obowiązków należało wysiadywanie na konferencjach prasowych w MSZ-cie, na których Wiktor Grosz, szara eminencja, zaś formalnie dyrektor prasowy ministerstwa, dyktował dziennikarzom, co mają pisać o polityce zagranicznej. Ja fetowałem mój powrót do ojczyzny przez ładne parę miesięcy, co trzymało mnie w stanie lekkiego zamroczenia alkoholowego, toteż wracałem z owych konferencji częstokroć zaćmiony i raz, gdy Grosz coś tam brzęczał na temat targów o złoto polskie z Anglii, którego Anglicy, podbechtywani przez Andersa, nie chcieli zwrócić prawowitemu i uznanemu przez nich rządowi w Warszawie, wróciłem do redakcji i skomponowałem notę dla agencyjnego biuletynu, z której wynikało, że złoto już wraca. Było to przynajmniej w zgodzie z mymi prywatnymi życzeniami, jako że namiętnie pragnąłem zbliżenia Polski z Zachodem, ale nieco w rozdźwięku z rzeczywistością; niemniej, wiadomość agencyjna powędrowała nazajutrz na pierwszą stronę urzędówki, „Rzeczypospolitej”; zdarzały się wtenczas jeszcze takie gafy, nie działał niezawodny mechanizm. Po czym szef API został zdjęty ze stanowiska, ja wyleciałem z pracy, na moje miejsce promowany został niejaki Zygmunt Broniarek, dotychczasowy tłumacz z języków obcych, który miał zwyczaj, gdy był bardzo młody i na twarzy rumiany, pytać mnie co rano, kiedy komunistów cholera weźmie, bo on z nimi nie może żyć; okazało się później, że mógł z nimi żyć przez 30 lat i to całkiem dostatnio jako ich sługa do najniższych poruczeń. Wykopał mnie sam Borejsza, jak mnie później poinformowano, już szykujący się do tego od dni paru, jako że widział mnie na stadionie Legii w loży prasowej oklaskującego Mikołajczyka; to fakt, Mikołajczyk pojawił się dramatycznie na pierwszym meczu piłkarskim z Rosjanami rozegranym w Warszawie po wojnie, co było pociągnięciem natury politycznej, stadion urządził mu pamiętną owację, lecz w loży prasowej klaskałem tylko ja jeden, widoczny jak mucha na łysinie; zaś rozjuszony Borejsza, siedzący nieco wyżej, spytał, kto jest ten dureń i łajdak pozwalający sobie na taki aplauz wśród dziennikarzy i okazało się, że jestem jego pracownikiem. Strata pracy to jedno, okoliczność dość bolesna, bo API płaciło dobrze i na pewno było odskocznią dla dalszych osiągnięć, prawdziwą katastrofą jednak było, że wiązało się z nią wylanie z mieszkania, bowiem zajmowałem malutki pokoik w jednym z domów „Czytelnika” na Wiejskiej, zaś utrata kąta, gdzie można by złożyć na noc utrudzoną głowę, równała się w Warszawie anno 1946 egzekucji.\nMaszynopis Dziennika 19541, 2 kwietnia, s. 207-208, Instytut Hoovera2.\n1\tDalej skrót – D54.\n2\tDalej skrót – IH.\nAmeryki nie określa ani potęga przestrzeni, ani moc środków materialnych, ani wielkość czy bezgraniczność źródeł siły. Ameryka dnia dzisiejszego to przede wszystkim różnorodność. Nieprawdopodobna, chwilami obłędna wielorakość. Jeśli przychodzi mi tu czasem na myśl ewentualność metafizycznej katastrofy, zresztą samobójczej, to jej przyczyny tkwić mogą w fatalnej, nieuniknionej klęsce różnorakości i nadmiaru, konsekwencji nieograniczonych możliwości produkcji. „Jakie pan sobie życzy kartofle? – pyta kelner w każdej restauracji. – Pieczone, smażone, tarte, gotowane, zwijane, kręcone, kopane, deptane, w lokach, w strączkach czy przez portorykańskie sitko? A może po francusku, po rosyjsku, tak jak w Libanie czy na sposób północnoirlandzki?” „Jakiego rodzaju spodni pan szuka? – pyta uprzejmie sprzedawca. – Z mankietem czy bez? Z szufladkami czy bez? Z iloma kieszeniami? Ze szwem, ze stebną czy ze szlaczkiem? Z wieszaczkiem czy bez? I w jakim ze stu trzydziestu siedmiu kolorów, którymi dysponujemy dla tego fasonu?” To samo jest z samolotami, butami, sałatą, ubezpieczeniami na życie, windami i szamponem do mycia głowy. W tej przerażającej wielości, w powieleniu każdego przedmiotu do stanu niemożliwej do ogarnięcia ilości wersji, tkwi niebezpieczeństwo, jakiś szalony zamiar wyczerpania wszelkich możliwości życia – co przecież w końcu, jak wiemy, jest chyba niemożliwe. To ostatnie łatwo można stwierdzić na przykładzie kart z życzeniami. Są tu całe takie sklepy pełne kart z życzeniami i przyznać muszę, że aczkolwiek budzą one we mnie głęboki niesmak, to przecież napawają mnie równie głębokim optymizmem, są bowiem dowodem jałowości wysiłków tych wszystkich, którzy zamierzają panować nad całością życia przy pomocy absolutu bezbłędnie planowanej produkcji. Fabrykanci takich kart pretendują do zaspokojenia wszelkich potrzeb wszystkich ludzi w zakresie życzeń: są w tych sklepach gotowe, wydrukowane karty z życzeniami wielkanocnymi, noworocznymi i na wszystkie inne święta wszystkich wyznań, poklasyfikowane dla wszystkich faz ludzkiego życia, wieku, stanu, pozycji rodzinnej, społecznej i stopnia wykształcenia; są tu życzenia urodzinowe, ślubne i z okazji awansu w pracy dla matek, ojców, dziadków, kuzynów, bratanków i przybranych dzieci; są tu wreszcie maksymalnie przewidziane okazje nietypowe i wydaje się, że gdyby dobrze poszukać, znaleźlibyśmy także życzenia z racji udanego egzaminu z antropologii, przedwczesnej ciąży czy rozwodu przy obopólnej zgodzie. Wydawałoby się, że fabrykanci przewidzieli wszystko, a tymczasem ja nigdy nie mogłem znaleźć takiej karty, którą właśnie chciałbym komuś posłać i w fakcie, że jej nie było, było coś bardzo pocieszającego. Także nigdy nie mogłem znaleźć ładnej, niezadrukowanej karty, na której mógłbym sam wymyślić i ułożyć moje życzenia i w tym fakcie zawierało się dodatkowe pocieszenie, albowiem znaczył on, że fabrykanci kart żywią głuche podejrzenie co do możliwości wyczerpania wszelkich możliwości i rozgoryczeni swą klęską mściwie nie zostawiają miejsca dla ludzkiej inwencji.\nPierwsze wrażenia z Nowego Jorku. 20 stycznia 1966 r.\nSesja zdjęciowa po przybyciu do Nowego Jorku\nPewne elementy rzeczywistości amerykańskiej są tak wdrożone w świadomość mojej generacji wskutek intensywnego obcowania z literaturą i filmem amerykańskim, że ulegałem często złudzeniom antycypacji. Nie należy zapominać, że kino lat 20. i 30. było dla mojego pokolenia jednym z najbogatszych źródeł wiedzy o świecie. Nic więc dziwnego, że jakieś fragmenty, strzępy umiejscowionych raz na zawsze w świadomości obrazów przyprawiały mnie raz po raz o dziwną pewność, że już kiedyś tu byłem. Jakaś ulica w Los Angeles, drabiny przeciwpożarowe w Chicago, spiętrzenie krajobrazu miejskiego w Nowym Jorku – są to rzeczy znane i mające od dawna swe miejsce w świadomości. Dopiero w San Francisco można ocenić i zrozumieć, z jaką siłą potrafił Jack London zaszczepić własne marzenia całemu światu i uczynić Zatokę, Oakland i Sausalito własnością wszystkich chłopców pomiędzy dwunastym a piętnastym rokiem życia. Jeszcze dziwniej było w Nowym Orleanie, o którym kiedyś napisałem książkę, nigdy tam nie będąc. Teraz chodziłem po ulicach tego miasta, rozpoznając na każdym kroku natychmiast to, czego nigdy nie widziałem. Czasami, siedząc na kolorowym westernie w Warszawie, człowiek myśli sobie: „Nie, to niemożliwe, takich kolorów nie ma nigdzie na świecie, tym razem lekko przesadzili…”. Tymczasem w Nowym Meksyku można bez trudu stwierdzić, że takie właśnie czerwienie, niebieskości i zielenie są tam barwą naturalną. Nowy Meksyk jest cały w Technikolorze. Sprawa barw, wymiarów, odległości jest rzeczą niebagatelną: przybywając tu, skłonni jesteśmy mierzyć wszystko europejskim schematem, przyrównywać do norm europejskich. Taka metoda poznawcza zawodzi tu całkowicie. Może Kolumb i Amerigo Vespucci mogli sobie jeszcze na to pozwolić, dziś, po paru wiekach, jest to bezsensowne.\nAmeryka była zawsze dla mnie swego rodzaju drugą ojczyzną. Bo ja uważam, że Ameryka jest drugą ojczyzną każdego człowieka na świecie od roku 1914. Nie mam złudzeń co do tego kraju, uważam tylko, że z całym jego okrucieństwem, z całym jego błazeństwem i pozorną tępotą – jest jednak najlepszy z możliwych. To najmniejsze zło. Poza tym zwyczajnie polubiłem Amerykę, była dla mnie dobra jak dla wielu emigrantów. Musiałem tu ciężko pracować, byłem zagrożony nędzą, ale nie umarłem z głodu, ale nie wbito mnie w posadzkę. Ani w bagno. Ani w gówno. Mam dla Stanów wiele niefałszowanych uczuć, do tego stopnia, że nawet nie lubię jeździć do Europy.\nLeopold Tyrmand o Ameryce. Wywiad z autorem „Złego”, „Ameryka” 1966, nr 94.\nGdzie tu Stasia?, „Tygodnik Powszechny” 1981, nr 45.\nPodczas objazdu Stanów Zjednoczonych. Połowa lat 60.\nCopyright © 2020, Dariusz Pachocki Copyright © 2020, Matthew Tyrmand, Mary Ellen Tyrmand Copyright edycji © 2020, wydawnictwo MG\nProjekt okładki: Zuzanna Malinowska Studio Korekta: Dorota Ring Indeks: Anna Pachocka


Ryutaro Shiba | Power Rangers Fanon Wiki | FANDOM powered by Wikia\nMotyw: Szafir, Czarodziej,\nWoda (Ao Magician)\n(Water Dragon Slayer)\nRyutaro Shiba (ルークアキブレイズ, Ryutaro Shiba) jest jednym z głównych bohaterów Maho Sentai Ryukeiger.\nJest Magiem Trzeciego Poziomu w Uniwersytetu Mahonogakuou. Podczas uroczystej gali w szkole magii, podczas ataku Phantomów, IX Mistyczka Golden Fruit wręcza mu Niebieski Kamień Magiczny, następnie zostaje przeteleportowany do miasta Zawane. Tam łączy się z Niebieskim Kamieniem Magicznym i tworzy Niebieski Pierścień Magiczny, po czym przy pomocy pierścienia i Drago Timera, staje się potężnym użytkownikiem Magi Wody, Ao Magician.\nPo tym gdy wraz z pozostałymi członkami drużyny zostali przezwyciężeni mocą przez nowego Phantoma, Gremlina działającego wraz z Feniksem i Meduzą (uratował ich Matsu, który jako jedyny dał rade Gremlinowi), Ryutaro wraz z Natsu, Rexem i Dorianem rozpoczynają trening u Czerwonego Smoka, Króla Ognistych Smoków. Tam uczą się Antycznej Magii do walki ze smokami, Magii Zabójców Smoków. Ryutaro z trudem zdaje 7 poziomowy egzamin przez co udaje mu się ukończyć trening. Podczas ponownego starcia z Gremlinem, Feniksem i Meduzą, Ryutaro za pomocą nowej magii, tworzy Niebieski Pierścień Smoka i przemienia się w smoczego Ao Magician, Water Dragon Slayer.\nSiła uderzenia: 4.1 tons\nSiła kopnięcia: 6.5 tons\nJest podstawową formą użytkownika Niebieskiego Pierścienia Magicznego. Użytkownik tej formy włada Magią Wody. Forma bazowana na niebieskim krysztale w kształcie rąbu.\nZe wszystkich form Ryukeigersów, forma Ao Magician jest najbardziej zwinną ze wszystkich form. Dodatkowo ma największą prędkość pływania pod wodą.\nAo Magician może władać wieloma formami Magi Wody (w tym lodem, śniegiem, parą wodną, ciało w formie cieczy). Jak każdy Ryukegier przemienia się za pomocą Niebieskiego Pierścienia Magicznego i Drago Timera. Wyposażony jest w Sterownik Magi, oraz GunKen.\nSiła uderzenia: 5.7 tons\nSiła kopnięcia: 8.4 tons\nJest formą Ao Magician, wzmocnioną o Magię Zabójcy Smoków. Aktywowaną za pomocą Niebieskiego Pierścienia Smoka.\nW tej formie zostaje znacznie zwiększona siła uderzenia i kopnięcia. Zwiększa się też zwinność Ao Magician. Prędkość i skoczność nie ulega zmianą.\nWater Dragon Slayer posługuje się Antyczną Magią, Magią Zabójcy Smoków Wody. Zyskuje zdolność pokrywania swojego ciała smoczym wodą, a potem uderzenia z niewiarygodną mocą. Jest też całkowicie odporny na działanie wody. Dodatkowo może się regenerować poprzez pochłanianie wody, obcego pochodzenia (nie może się regenerować za pomocą swojej magii).\nTail Water Dragon Slayer\nDragon Gearem, Water Dragon Slayera, jest Dragon Tail. Jest to smoczy ogon pojawiająca się z tyłu Water Dragon Slayera. Owy ogon pozwala użytkownikowi na niesamowicie potęzne cięcie, oraz skumulowanie wody do postaci Ostrza Smoka Wody


Salon meblowy „AGATA” w Poznaniu.\nWykonanie projektu instalacji tryskaczowej i hydrantowej wraz z pompownią. Wykonanie projektu wykonawczego.\nMeble to podstawowe elementy wystroju naszych mieszkań. Lubimy oglądać propozycje aranżacji. Salony meblowe "Agata" swoją ofertę proponują na dużej powierzchni. To trzeci salon "Agaty", w budowie którego uczestniczyła firma Silbud.\nOferujemy montaż kompletnych instalacji tryskaczowych samoczynnie uruchamiających się z przeznaczeniem do domów handlowych, zakładów przemysłowych, hal montażowych, magazynów wysokiego składowania, hoteli, hal targowych, centów handlowych, budynków biurowych i innych.\nInstalacja tryskaczowa składa się z sieci rurociągów będących pod stałym ciśnieniem pokrywają całą powierzchnie chronioną. Na sieci tej są rozmieszczone w określonych odległościach tryskacze. Dysze wylotowe tryskaczy są zamknięte ampułkami szczelnie wypełnionymi cieczą. W przypadku powstania pożaru ampułka ulega zniszczeniu i powoduje otwarcie dyszy i wypływ strumienia wody, która ulega rozproszeniu na rozetce rozpylającej i opada na źródło ognia powodując gaszenie. W ten sposób pożar zostaję wykryty w jego stadium początkowym i ugaszony w zarodku uniemożliwiając tym samym jego rozprzestrzenienie się. Uruchomieniu ulegają tylko tryskacze znajdujące się nad miejscem pożaru. Dzięki temu nie ma strat powodowanych wodą w miejscach które nie są dotknięte pożarem. Dodatkową zaletą instalacji tryskaczowej jest to że dym i substancje szkodliwe w znacznej części są absorbowane przez wodę dzięki temu nie powodują zanieczyszczenia środowiska.\nProponujemy typy instalacji tryskaczowych firmy Minimax.


Strona główna›Telewizja nowej generacji. Czy jesteś gotowy na zmiany?\nTelewizja naziemna zmienia format nadawania. Do końca czerwca w całym kraju programy w telewizji naziemnej będą już nadawane w nowym standardzie DVB-T2. To dla nas widzów oznacza lepszą jakość i więcej możliwych do odbierania kanałów. Jak sprawdzić, czy nasze urządzenie jest gotowe do zmian i jakie opcje są tam, gdzie zmiana standardu nadawania spowoduje odcięcie od telewizji?\nWiele osób pamięta zmianę z 2013 roku, kiedy całkowicie zakończono analogowe nadawanie telewizji naziemnej w Polsce i powszechnie obowiązującym stał się standard DVB-T. Wiele osób zmieniło wtedy telewizory na nowe lub musiało dokupić zewnętrzne dekodery. Jedocześnie zyskaliśmy lepszą jakość obrazu, pojawiły się kanały w wysokiej rozdzielczości i samych programów mogło wreszcie być znacznie więcej.\nW 9 lat po tamtej rewolucji nadszedł czas na kolejną zmianę. Przyniesie ona kolejny przełom, ale dla posiadaczy starych odbiorników będzie w pewnym sensie podobna – trzeba będzie wymienić telewizor lub dokupić dekoder aby skorzystać z nowej jakości obrazu i dźwięku oraz potencjalnie jeszcze większą paletę programów do wyboru.\nWszystko wydarzy się najbliższych tygodniach i miesiącach. To więc najwyższy czas, by się do tych zmian przygotować i pomóc osobom, dla których może być to problemem, np. starszym lub po prostu mniej sprawnym w sprawach technicznych.\nTechnikalia sprowadzają się do tego, że zmienia się sposób kompresji obrazu, czyli jego przystosowania do przesyłania przez fale radiowe od nadawcy do odbiorcy. Teraz wykorzystywany jest format MPEG-2 lub MPEG-4 (h.264) i pozwala on przekazać obraz o maksymalnej rozdzielczości Full HD (czyli 1920 na 1080 pikseli). Kiedy wprowadzano ten standard w 2013, było to najwięcej, co ówczesna infrastruktura mogła przekazać. Wprowadzany teraz standard opiera się na kompresji danych HEVC (h.265), dzięki czemu do naszych telewizorów może trafić sygnał z obrazem o rozdzielczości Ultra UHD, czyli 3840 na 2160 pikseli.\nA to 4 razy więcej niż dotychczas.\nDo tego naziemna telewizja cyfrowa drugiej generacji pozwala na nadawanie z HDR, które – w pewnym uproszczeniu – w jeszcze większym stopniu przenosi na ekrany odbiorników to, co chcieli przekazać twórcy filmów czy seriali. Dzieje się tak ze względu na to, że przekazywane są dodatkowe dane podkreślające różnice między jasnymi a ciemnymi miejscami na ekranie. W skrócie – jeszcze więcej widocznych szczegółów, szczególnie podczas oglądania ciemnych scen.\nPolepsza się też jakość dźwięku. Nadawcy będą mogli oferować dźwięk wykorzystujący Dolby Digital i Dolby Atmos – nowoczesne telewizory są przystosowane do ich odbierania, ale odchodzący standard nadawania nie pozwalał na ich przesył. Teraz to się wreszcie zmieni, co docenią np. posiadacze kina domowego i soundbarów.\nJeśli twój sprzęt był wyprodukowany w ostatnich trzech czy czterech latach – prawdopodobnie nie będziesz miał problemów z odbieraniem telewizji w nowym standardzie. Jeśli nie jesteś pewien – są sposoby, by to szybko sprawdzić.\nPo pierwsze – zajrzyj do instrukcji obsługi. Jeśli znajduje się tam informacja, że sprzęt jest przystosowany do standardu DVB-T2/HEVC, to wszystko jest w porządku, nic nie musisz robić, by cieszyć się telewizją najnowszej generacji.\nPo drugie – możesz odczytać z tabliczki z tyłu telewizora model urządzenia (w przypadku telewizorów Samsung jest to opisane jako "Model Core"). Następnie wpisz ten symbol w wyszukiwarkę, którą producent umieścił na tej stronie. Tam też jest szczegółowa instrukcja opisująca, w jaki sposób odczytać model sprzętu.\nWreszcie trzeci sposób – jeśli masz telewizor ze Smart TV, znajdziesz tę informację w menu urządzenia. W przypadku telewizorów Samsung trzeba wybrać Ustawienia-Pomoc techn. - O telewizorze.\nCo zrobić, gdy nie obsługuje?\nPodobnie jak to miało miejsce kilka lat temu, gdy wchodził standard DVB-T1, właściciele starszych telewizorów mogą kupić zewnętrzny dekoder, zwany też tunerem telewizyjnym. Podłączamy do telewizora i anteny – i działa.\nPlusem takiego rozwiązania jest niski koszt – tuner jest znacznie tańszy niż nowy telewizor, proste modele można kupić już za ponad 100 złotych. Minusem to, że mamy dodatkowe "pudełko", na które trzeba znaleźć miejsce oraz musimy korzystać z dodatkowego pilota i zasilacza. Dodatkowo nie skorzystamy z wartości dodanych nowej technologii, bo jeśli mamy tak stary telewizor, że nie obsługuje on nowego formatu, to prawdopodobnie nie umożliwia on też oglądania treści w jakości UHD, nie mówiąc już o lepszym dźwięku.\nCi, którzy chcą korzystać z pełni możliwości DVB-T2, a ich sprzęt nie spełnia wymagań technicznych, powinni rozważyć zakup nowego telewizora. To dodatkowa korzyść nie tylko ze względu na znacznie lepszą jakość obrazu i dźwięku, ale też wygodę obsługi, polskie menu czy inne doświadczenia nowoczesnego Smart TV, w tym możliwość korzystania z serwisów streamingowych, które coraz częściej oferują produkcje w rozdzielczości 4K.\n"Podkręcone" Full HD\nWarto tu powiedzieć, że nie wszystkie stacje telewizyjne będą od razu oferować treści najwyższej jakości, wiele pozostanie na początku przy standardzie HD czy Full HD. Nie zmienia to jednak faktu, że na nowoczesnych telewizorach wyglądają one znacznie lepiej niż na starym sprzęcie.\nW ciągu ostatnich lat znacząco poprawiła się jakość ekranów, pojawiły się nowe technologie wyświetlania obrazu, w tym QLED, znany głównie z telewizorów Samsung. Daje on wyjątkową głębię i kontrast, nieosiąganą we wcześniejszych rozwiązaniach. Tak jest np. w telewizorach Samsung Q67A czy Q77A.\nInną zaletą, którą zauważysz natychmiast po przejściu ze starego na nowy telewizor, będzie jakość wyświetlanych szczegółów obrazu. Dzisiejsze urządzenia potrafią polepszać jakość HD. Z wykorzystaniem m.in. sztucznej inteligencji "rozbudowują" obraz, dzięki czemu jest znacznie bardziej czysty i wyraźny. Tak działają zarówno wspomniane już modele Samsung z procesorami Quantum 4K Lite, jak i modele z procesorem Crystal 4K, zainstalowane np. w modelach AU7192. Precyzyjna adaptacja kolorów pozwala dostrzec jeszcze bardziej realistyczny obraz, co pozwala niemal przenieść się w sam środek akcji. Dodatkowo funkcja zwana Upłynniaczem Ruchu znajduje zastosowanie np. podczas oglądania wydarzeń sportowych, przekazując obraz z udoskonaloną dynamiką, bez opóźnień.\nPierwsi widzowie będą mogli cieszyć się nową jakością obrazu i dźwięku już pod koniec marca, ostatni – w czerwcu. Tak wygląda harmonogram przejścia na nadawania w nowym standardzie:\n28 marca województwa: dolnośląskie, lubuskie i opolskie,\n25 kwietnia województwa: kujawsko-pomorskie, pomorskie, wielkopolskie i zachodniopomorskie,\n23 maja województwa: małopolskie, łódzkie, podkarpackie, śląskie i świętokrzyskie,\n27 czerwca województwa: lubelskie, podlaskie, mazowieckie i warmińsko-mazurskie.\nCzasu pozostało więc niewiele, więc warto się upewnić, że na zmiany jesteśmy gotowi. To samo warto zrobić w przypadku bliskich, szczególnie starszych – zobaczmy czy nie potrzebują pomocy w przygotowaniu się do oglądania telewizji cyfrowej drugiej generacji.\nNiezawodny T470p — ThinkPad nowej generacji gotowy na każde okoliczności


Oliwki Kalamon z ziołami 60g - seria premium - Meraklis Shop\nOliwki są nie tylko doskonałym dodatkiem do potraw, ale także bardzo korzystnie wpływają na nasze zdrowie. Zazwyczaj więcej uwagi poświęca się produkowanej z nich oliwie, jednak ta swą popularność zawdzięcza wspaniałym właściwościom oliwek. Najwięcej powodów dla których warto sięgać po oliwki dostarczają nam nasi południowi sąsiedzi. Mieszkańcy krajów śródziemnomorskich, których dieta bogata jest w oliwki i oliwę z oliwek są uśmiechnięci, zdrowi i rzadziej cierpią na otyłość i choroby układu krążenia. Największy odsetek ludzi cieszących się długowiecznością to właśnie mieszkańcy Basenu Morza Śródziemnego. Warto zatem dodać do naszej diety składniki, które towarzyszą im od stuleci, by tak jak oni cieszyć się zdrowiem.


Kiano Blade Core 2 Reviews and Ratings - TechSpot\nKiano Blade Core 2\nBy cokupic.pl on November 22, 2012\nPo 2 tygodniach testów Kiano Blade Core II z modułami GPS i DVB-T, wiem o nim już niemal wszystko. Jaki jest to tablet i komu mogę go polecić? Zapraszam do przeczytania mojej opinii na temat tego urządzenia.Tym razem zacznę od opisana wad urządzenia, bo...\nBy cokupic.pl on November 14, 2012\nBlade Core II to budżetowy tablet polskiej firmy Kiano. Jego głównymi zaletami mają być moduł GPS i odbiornik naziemnej telewizji cyfrowej, czyli DVB-T. Sprawdziłem, jak sprzęt sprawuje się w codziennym użytkowaniu.Tablet jest wyposażony między innymi w...\nBy pclab.pl on November 13, 2012\nWarto czy nie? To zagadnienie zdecydowanie zero-jedynkowe. Jakość wykonania jest naprawdę słaba, wyświetlacz mógłby rywalizować jedynie z urządzeniami kosztującymi mniej niż 300 zł, czas działania jest poniżej przeciętnej, a wydajność – zaledwie średnia....\nBy cokupic.pl on November 07, 2012\nNa razie Kiano Blade Core II z GPS i DVB-T nie zrobił na mnie dobrego wrażenia. Mam nadzieję, że testy pozwolą na chociaż częściową zmianę mojej opinii. Jestem szczególnie ciekawy, czy tablet pozwoli na komfortowe odbieranie cyfrowej telewizji...\nBy tablety.pl on February 25, 2012\nPrzed rozpoczęciem użytkowania Kiano Blade Core II podchodziłem bardzo sceptycznie do polskiego tabletu i chyba już czas odłożyć stereotypy, że nasze produkty są marnej jakości i sięgnąć po urządzenie Blade Core II marki Kiano, które oferowane jest w...


MADRO Serwis Maszyn Drogowych - producent, serwis, renowacja\nMADRO Serwis Maszyn Drogowych\nPoczątki firmy MADRO Serwis Maszyn Drogowych sięgają roku 1946. Przez wiele lat swojego istnienia firma przechodziła sporo przemian i znana była w Polsce m.in. pod nazwami „Przedsiębiorstwo Budowy Maszyn Drogowych” , a w późniejszym czasie „MADRO S.A.”. W konsekwencji prywatyzacji, która miała miejsce w 2011 roku MADRO stało się firmą prywatną i tak jest dnia dzisiejszego. Dzięki temu wieloletniemu doświadczeniu jesteśmy wstanie najlepiej zaspokoić potrzeby naszych Klientów. Kompleksowo, profesjonalnie i z pasją podchodzimy do każdego projektu. Wiemy jak zająć się maszynami drogowymi, aby wróciły do swoich świetlnych czasów.\nMisją Madro jest ciągłe podnoszenie poziomu zadowolenia naszych klientów, których oczekiwania zawsze są przez nas spełnione. Profesjonalna obsługa wspierana jest ciepłym, przyjaznym i pozytywnym nastawieniem do naszych klientów, co skutkuje wysokim i wciąż rosnącym procentem satysfakcjonującego i nieprzerwanego pozyskiwania nowych nabywców. To dla naszych klientów konsekwentnie oferujemy szeroką gamę produktów pierwszej klasy po konkurencyjnych cenach.\nNasza firma składa się z zespołu wykwalifikowanych inżynierów i mechaników pracujących w dobrze wyposażonej pracowni. Żadna usterka techniczna nie stanowi dla nas problemu.Inżynierowie i serwisanci dysponują bogatą biblioteką dokumentacji technicznej, która przechowuje dane maszynowe, przeprowadza naprawy, planowane kontrole, kursy gwarancyjne i zlecone zadania.\nOd samego początku swego istnienia MADRO Serwis Maszyn Drogowych zajmuje się remontami i produkcją sprzętu służącego do budowy, napraw i utrzymania nawierzchni drogowych. Znajdą Państwo u nas szeroką gamę usług, wszystko czego potrzeba aby maszyny drogowe były sprawne i mogły pracować efektywniej.\nCo możemy zaoferować ? W czym sie specjalizuje MADRO Serwis Maszyn Drogowych ?\nSpecjalizujemy się w budowie, modernizacji oraz renowacji maszyn do remontu dróg\nMamy ponad 65 lat doświadczeń w serwisowaniu i naprawianiu Maszyn Drogowych\nProdukujemy pełen zakres części zamiennych do maszyn MADRO\nProwadzimy remonty maszyn z całego zakresu, nie ma dla nas niemożliwego.\nMADRO Serwis Maszyn Drogowych korzysta wyłącznie z oryginalnych części i podzespołów\nWykorzystujemy napędy światowych producentów, znanych i cenionych marek.\nPosiadamy wyspecjalizowaną i doświadczoną kadrę serwisantów, którzy są w każdej chwili do Państwa dyspozycji\nLiczy się dla nas zadowolenie i satysfakcja naszych Klientów. Zależy nam na pełnej, kompleksowej opiece nad maszynami.\nW naszej ofercie znajdziesz maszyny drogowe, zalewarki, skrapiarki, remontery i recyklery.


[RECENZJA] To nie klucha to KLUSKI na wysokim poziomie – Muzykoholicy.com\nBy Redakcja MuzykoholicyIn Patronat, RecenzjePosted 19 lutego, 2018 0 Comment(s)\nKLUSKI, co raz lepiej, pomyślałem. Dlaczego nie dostanę do recenzji jakiegoś IRON FIST czy KILL THE DRAGON. Czegoś, co od razu będzie się odpowiednio kojarzyło, a tu nazwa niczym z kuchni Geslerowej. Rzut oka na okładkę i od razu lepiej. Mroczne zdjęcie kojarzące się trochę z Grave Dancers Union Soul Asylum – to ci od Runway Train. Otwieram opakowanie, a tam bardzo starannie wykonana książeczka, z ładną paletą kolorów, która pomimo swoich estetycznych właściwości wprowadza dalszą konsternację. Nadal nie wiem,\nco kryje się na dysku. Trochę podpowiedział mi kolega Robert, który wspomniał coś o grunge…\nKluski – Run, Unicorn (wyd. kmLAS.pl)\nCi, którzy mnie znają wiedzą jak reaguję na ten styl muzyczny i może moje podejście nie jest podyktowane samą muzyką, a raczej tym co ten gatunek sprawił na początku lat 90 w USA. Ponieważ póki co żyjemy w Polsce, a zespół KLUSKI to rodacy, postarałem wyzbyć się uprzedzeń, które nie mają racji bytu na naszej ojczystej ziemi. Z tym zamysłem odpaliłem CD…\nMogę kwestionować gust muzyczny Roberta ( wydawcy płyty ), ale z KLUSKAMI trafił w 10. Dostajemy porządnego kopa, taki jaki był udziałem sceny rockowej na początku lat 90 w Stanach Zjednoczonych. Brud wylał się z głośników, a niskie strojenie tylko pokreślił fakt, że Panowie uwielbiają kultową płytę DIRT – Alice In Chains. „GOODBYE SONG” spokojnie mogłoby się znaleźć na płycie Stanley’a & Co. „Angelica Johnoson”, to trochę taki soundgarden. „LAZZY BOY” ciężko się zaczyna i słychać pustynię, taką jaką opisuje ZAKK WYLDE ze swoim Black Label Society. „View Of You” to jak stonerowe klimaty, które nadaje Queen Of The Stone Age. Mógłbym tak opisać każdy utwór, ale gwarantuję, że będziecie mieli większy ubaw jak sami spróbujecie odkrywać klisze jakich KLUSKI użyły do swoich utworów. Nie jest to oryginalne, ale warsztatem i kompozycjami nie ustępują żadnemu z zespołów wymienionych w tej recenzji. Nie jestem fanem grunge i zapewne nigdy nie będę, ale potrafię docenić, że chłopaki grają to co lubią i robią to bardzo profesjonalnie.\nOcena 4 w skali szkolnej\nTags: Adam AntosiewiczgrungeKluskikmlasKompania Muzyczna LasMichał SpispatronatPiotr Magnuckirecenzja\nZespół Sorry Boys zagra w Gdyni


Prezes ZUS: prawo musi nadążać za nowymi rozwiązaniami - ZUS w mediach - Dla mediów - ZUS\nPrezes ZUS: prawo musi nadążać za nowymi rozwiązaniami\nIstotne jest zadbanie o ochronę prawną i socjalną osób pracujących niestandardowo. Prawo musi nadążać za nowymi rozwiązaniami w zakresie zatrudnienia - mówiła prezes ZUS prof. Gertruda Uścińska, w czasie konferencji na Uniwersytecie Łódzkim.\nSzanse i zagrożenia zatrudnienia tymczasowego to temat ogólnopolskiej konferencji naukowej, która odbyła się w czwartek (3 grudnia) online na Uniwersytecie Łódzkim pod patronatem ZUS. W konferencji wzięła udział prof. Gertruda Uścińska.\n„Od dwóch dekad obserwujemy znaczny wzrost liczby pracowników korzystających z niestandardowych form zatrudnienia: samozatrudnienie, praca sezonowa, praca freelancerów, a ostatnio także praca na platformach cyfrowych to rozpowszechnione już na całym świecie rozwiązania rynku pracy. Rozwiązania te są jednak nadal traktowane jako nietypowe i są najczęściej mniej korzystne dla zainteresowanych od postanowień standardowej umowy o pracę na pełen etat, na czas niekreślony” - powiedziała prof. Uścińska.\nUmowa o pracę jest chroniona regulacjami prawa pracy i daje podstawę do ubiegania się o emeryturę i inne świadczenia. „Dlatego niezwykle istotne jest zadbanie o ochronę prawną i socjalną osób pracujących w sposób niestandardowy, a także o higienę i bezpieczeństwo ich pracy. Prawo musi nadążać za rozwojem nowych rozwiązań w zakresie zatrudnienia” - podkreśliła prezes ZUS.\nProfesor Uścińska odniosła się również do sytuacji związanej z pandemią koronawirusa. Jak podkreśliła, jest ona bezprecedensowym wyzwaniem dla rządów, gospodarek i wszystkich ludzi na świecie.\n„Konieczne obostrzenia, dotkliwe zarówno dla przedsiębiorców, jak i pracowników są jednak łagodzone przez rozwiązania kolejnych tarcz antykryzysowych. ZUS ogrywa w tym procesie istotną rolę” - powiedziała szefowa Zakładu.\nZ przywołanych przez profesor danych wynika, że ZUS wypłacił dotychczas ponad 5 mld zł w ramach świadczeń postojowych. „Zwolniliśmy przedsiębiorców ze składek na kwotę ponad 13 mld zł, chroniąc w ten sposób 6,5 mln miejsc pracy. Wypłaciliśmy dodatek solidarnościowy dla ponad 200 tys. osób zwolnionych z pracy na kwotę ponad 300 mln zł oraz ponad 1 mln dodatkowych zasiłków opiekuńczych na kwotę ponad 900 mln zł” - wyliczała prof. Uścińska.\nŁącznie wsparcie udzielone przez ZUS obywatelom i przedsiębiorcom wyniosło ponad 32 mld zł. Zakład przyjął ponad 6,5 mln wniosków o różnego rodzaju świadczenia.\n„W tym trudnym okresie pandemii wzięliśmy na siebie większość zadań, związanych nie tylko z systemem ubezpieczeń społecznych. To sytuacja bez precedensu w 86-letniej historii Zakładu” - wskazała prof. Uścińska.\nJak podkreśliła, światowa pandemia silnie wpłynęła na każdą dziedzinę życia. „W obecnej wyjątkowej sytuacji należy działać szybko, ale też w sposób starannie i rzetelnie przemyślany. Środowisko naukowe ma obowiązek wspierania decydentów w tworzeniu rozwiązań niezbędnych do harmonijnego kształtowania życia społecznego i gospodarczego naszego kraju” - wskazała prezes ZUS.\nI dodała: „Nie mam wątpliwości, że grono znakomitych i uznanych autorytetów uczestniczących w konferencji +Zatrudnienie tymczasowe jako nietypowa forma świadczenia pracy - szanse i zagrożenia+ wymiernie przyczyni się do pełnej realizacji tego zadania”.


Jak hotele kuszą gości, aby zostali w budynku? - nowiny.media.pl\ncze 19\t2016\nmaj 27\t2022\nCzym powinien charakteryzować się dobry ręcznik plażowy?\nRower KTM - Czy warto kupić rower tej marki?\nOrange ostrzega przed dziwnymi numerami. Bezczelność oszustów nie...\nPostaw na nowojorski styl w aranżacji wnętrz\nSprzęt AGD o dużych możliwościach – przegląd inteligentnych...


Konkursu Tańca Dyskotekowego w Białej Piskiej – Szkoła Podstawowa w Radziłowie\nKonkursu Tańca Dyskotekowego w Białej Piskiej\nPosted on 11 kwietnia 2008 29 lipca 2017 AuthorZbigniew MroczkowskiSkomentuj\n11 kwietnia 2008 r. uczniowie naszej szkoły pod opieką p. Jolanty Kaszak mogli zaprezentować swoje umiejętności taneczne na Konkursie Tańca Dyskotekowego w Białej Piskiej.\nKonkurs prowadzony był nie po raz pierwszy i już cieszył się ogromną popularnością. Wzięło w nim udział 30 wykonawców prezentujących się w formacjach, duetach jak również występujących solo. Mogliśmy podziwiać różne style tańca takie jak: hip-hop, disco, dance schow i jumpstyle.\nKonkurs oceniany był według następujących kategorii wiekowych:\nI-II klasy szkół podstawowych\nIII-IV klasy szkół podstawowych\nV-VI klasy szkół podstawowych\nNasi uczniowie zaprezentowali się w dwóch kategoriach, a mianowicie grupa STARS (w jej skład weszli uczniowie klasy IIIb: Jakub Mroczkowski, Weronika Kacperska, Ola Ekstowicz, Magda Chrzanowska, Kasia Tokarzewska) – w kategorii klas III-IV oraz grupa AMBER (w składzie: Weronika Kaszak, Emilia Mroczkowska, Arleta Dąbrowska , Natalia Jeżak, Magda Mordasiewicz, Monika Chrzanowska i Sylwia Gładkowska) – w kategorii klas V-VI.\nUdział naszych uczniów w tej imprezie okazał się wielkim sukcesem. Obydwie grupy zajęły miejsca na podium. Grupa STARS zajęła I miejsce w swojej kategorii wiekowej, natomiast grupa STARS miejsce III w kategorii klas V-VI. Dzieciaki były uszczęśliwione, oprócz pamiątkowych dyplomów dla szkoły, wszyscy otrzymali piękne medale, które wręczyła pani dyrektor Ośrodka Kultury w Białej Piskiej.\nUdział w Konkursie wzięła również uczennica oddziału przedszkolnego Klaudia Kaszak, która mogła zaprezentować swoje umiejętności muzyczno-wokalne, za które otrzymała gromkie brawa, a także wspaniały medal.\nGminny Konkurs Recytatorski Rozstrzygnięcie konkursów Turniej tańca\n← Poprzednia Previous post: Kwiecień- miesiącem pamięci narodowej\nNastępna → Next post: IV szkolny konkurs mitologiczny pt. ” Z mitologią na ty”