Bezdomny specjalista od bezdomności. Reportaż [POSŁUCHAJ] - Trójka - polskieradio.pl\nOstatnia aktualizacja: 03.03.2021 18:00\nZnany gdański wykładowca akademicki zawiadomił szpital, że jego była partnerka chce popełnić samobójstwo i właśnie pisze list pożegnalny. W efekcie kobieta trafiła na tydzień do szpitala psychiatrycznego. Informacja okazała się jednak fałszywa – była zemstą odrzuconego mężczyzny.\nzdjęcie ilustracyjneFoto: Shutterstock.com/Rommel Canlas\nW Polsce trudno jest skierować kogoś na przymusowe badania psychiatryczne, jednak w przypadku pani Beaty okazało się to banalnie proste. Sopocka bizneswoman przeżyła koszmar, spowodowany faktem, że jej były partner był stalkerem. Choć sprawa miała miejsce prawie rok temu, kobieta do dziś ma z tego powodu traumę. A sprawca jest bezkarny.\n11:01 TROJKA Reportaz w Trojce 2021_03_03.mp3 Uciekaj albo walcz (Reportaż w Trójce)\n– Pani Beata została przyjęta do szpitala psychiatrycznego w Gdańsku, gdzie dowieziono ją karetką wezwaną przez jej byłego partnera. Mężczyzna twierdził, że kobieta chciała wziąć leki w celach samobójczych i pisała list pożegnalny – opisuje sytuację na podstawie karty medycznej czynności ratunkowych Jędrzej Nowaczyk, zastępca dyrektora szpitala ds. lecznictwa.\nProblem w tym, że kobieta była i jest zdrowa, a zawiadomienie jest okrutną zemstą jej byłego partnera, z którym się rozstała. Mężczyzna, znany gdański wykładowca psychologii Uniwersytetu Gdańskiego, do dziś w różny sposób nęka panią Beatę. Poproszony o rozmowę przez reporterkę Polskiego Radia, odmówił: – Nie chcę i nie będę robił z tego sprawy medialnej – powiedział.\nTygodniowy pobyt w szpitalu był dla pani Beaty traumą. Tym większą, że nie było do niego żadnych podstaw poza fałszywym świadectwem odrzuconego mężczyzny. – Pozbawił mnie wolności na siedem dni. Obcy ludzie chodzili po moim domu, przeszukiwali go, przeszukiwali śmieci, sprawdzali, czy nie ma opakowań po lekach lub innych rzeczy wskazujących na to, że chcę sobie coś zrobić – opowiada kobieta.\nSprawa jest w prokuraturze. Izba dyscyplinarna Uniwersytetu Gdańskiego uznała, że to sprawa prywatna.\nTytuł reportażu: Uciekaj albo walcz\nZobacz więcej na temat: społeczeństwo reportaż stalking Sopot Gdańsk psychiatria


Maciej Śniegocki opinie - neurochirurg Bydgoszcz - ZnanyLekarz.pl\nMaciej Śniegocki\t14 opinii\n292pacjentów odwiedziło ten profil przez ostanie 30 dni\nSzosa Chełmińska 84/86 (III piętro),\tToruń\nJestem pod wrazeniem tej osoby..bardzo dobry specjalista,cudowny człowiek, życzliwy z bardzo dobrym podejściem do pacjenta ..osobiście nigdy nie spotk...\nJestem po konsultacji u Pana doktora Zygmunta Siedleckiegi i również musze napisać ,że wizyta przebiegła w miłej i profesjonalnej atmosferze.Rozwiał m...\nW końcu natrafiła na lekarza który zainteresował się przypadkiem mojego 8-letnego syna!!!Nie obiecuje cudów ale bardzo chce pomóc najważniejsze chce szukać przyczyny a nie jak inni lekarze tylko tabletki a nie szukają przyczyny.Bardzo Polecam!!!\nSuper lekarz . Operował moją Żonę . Jestem temu człowiekowi bardzo wdzięczny. Byliśmy u różnych lekarzy i w końcu trafiliśmy w dobre ręce. Dziękuje panie Doktorze.\nJestem pod wrażeniem Pana jako człowieka i lekarza. Dzięki Panu uwierzyłem, że mój kręgosłup będzie jeszcze sprawny.Serdecznie dziękuję\npiotr z Ciechocinka\nJestem bardzo widzieczny za super przeprowadzona operacje oponiaka.Wspanialy czlowiek ,wspanialy specjalista .Dziekuje Panie Doktorze\nZ czystym sumieniem polecam leczenie u Pana Docenta.Jestem bardzo zadowolona z przebiegu całej wizyty,jak i rozmowy.Mogłam wyjaśnić wszystkie moje wątpliwości i otrzymać odpowiedzi na każde pytanie.Po raz pierwszy zostałam w gabinecie lekarskim ( w ramach NFZ ) potraktowana jak człowiek a nie kolejny przypadek.Byłam w szoku,bo wcześniejsze wizyty trwały około 7 minut,a o badaniu nawet nie warto wspominać.Przeprowadzony osobiście przez Pana Macieja Śniegockiego zabieg operacyjny przywrócił mi chęć do życia. Doktor jest osobą ,o wysokiej kulturze osobistej,cierpliwy i dokładny w badaniu chorego.Jest ciągły kontakt telefoniczny ,co bardzo pomaga w dalszym leczeniu.\nPan Profesor nie obiecuje gruszek na wierzbie. Nie raz ciężko jest pogodzic się z tym, że ból kręgosłupa nie minie od razu, bo każdy podświadomie liczy na cud, ale jeśli faktycznie i dokładnie wypełnia się jego wskazówki, to w perspektywie 2, 3 miesięcy ten cud przychodzi! Tak przynajmniej było w moim przypadku i pomimo, że inni lekarze od razu chcieli wziąć mnie pod nóż, dzięki Jego radom udało się tego uniknąć. Jestem mu dozgonnie wdzięczna i nigdy nie zapomnę, co ten wyśmienity fachowiec dla mnie uczynił.\nLeczę się u Pana doktora od paru lat Bardzo dobry i miły fachowiec.Polecam wszystkim mającym problemy z kręgosłupem.\nGdyby nie Doc.Śniegocki dziś byłabym na wózku.-to chyba wystarczający powód.Jest naprawdę wspaniałym i znakomitym neurochirurgiem.\nPrzyłączam się do pozytywnych postów na temat Pana doktora, który kilka miesięcy temu przywrócił mi zdrowie. Jestem po operacji sporej przepukliny kręgosłupa, którą przeprowadził wręcz perfekcyjnie. W kontakcie bardzo sympatyczny i ostoja spokoju. Naprawdę polecam.\nBardzo życzliwy człowiek. Osoba która ze stoickim spokojem potrafi wyjaśnić to o co pytam. Potrafi optymistycznie nastawić pacjenta. Polecam wszystkim niedowiarkom. Ten lekarz to oaza spokoju i prawdziwy profesjonalista.\nPaweł Sokal - neurochirurg, Maciej Osmański - neurochirurg, Waldemar Narolski - neurochirurg, Heliodor Kasprzak - neurochirurg, Bartosz Wożniak - neurochirurg, Witold Kowalewski - neurochirurg, Lech Grzelak - neurochirurg, Marcin Grela - neurochirurg, Zygmunt Siedlecki - neurochirurg, Andrzej Swincow - neurochirurg, Dariusz Paczkowski - neurochirurg, Piotr Mleczko - neurochirurg, Stanisław Salwa - neurochirurg, Jacek Furtak - neurochirurg, Abu Sitta Al Drawi - neurochirurg, Jarosław Tadeusz Budzbon - neurochirurg, Maciej Bierwagen - neurochirurg, Marcin Birski - neurochirurg, Tadeusz Kowalski - neurochirurg, Marcin Rusinek - neurochirurg\tLekarz, do którego umówisz się na wizytę online


Zielona Góra: w gminie Sulechów skonstruował „ciągnik” i po pijaku jeździł nim we wsi\nLubuscy policjanci mocno musieli się zdziwić, kiedy patrolując okolice Sulechowa (pow. zielonogórski, woj. lubuskie) natknęli się na „traktor” własnej konstrukcji. Kiedy policjanci zauważyli na drodze publicznej ten dziwny „pojazd” bez tablic rejestracyjnych postanowili to sprawdzić. Okazało się, że nie jest to ani ciągnik, ani samochód, a samodzielna konstrukcja 37-latka. Jeszcze bardziej się zdziwili, kiedy okazało się, że za jego kierownicą siedzi kompletnie pijany 37-latek. Badanie alkomatem pokazało u niego prawie 3 promile alkoholu w organizmie.\nPojazd, który skonstruował 37-latek poruszał się z przyczepką po drodze publicznej. „Traktor” nie był ani zarejestrowany, ani też ubezpieczony. Nie miał także ważnych badań technicznych, a więc w świetle obowiązującego prawa, nie powinien poruszać się po drodze publicznej.


Sprawdź gdzie dobrze zjeść w Białymstoku - ekostrzechapytko.pl\nSprawdź gdzie dobrze zjeść w Białymstoku\nW czasie wakacji wielu z nas wybiera się na wymarzone urlopy i podróżuje po wielu miastach. W części przypadków są to z pewnością podróże zagraniczne, ale wiele osób zostaje w Polsce przynajmniej przez część swojego urlopu i ma wtedy okazję zwiedzać nasze miasta, które też mają wiele do zaoferowania. W przypadku podróżny po Polsce można to robić na wiele różnych sposobów, od budżetowych wyjazdów studenckich, do luksusowych podróży, na które mogą sobie pozwolić tylko niektórzy.\nGdzie można dobrze zjeść w Białymstoku?\nJednak niezależnie od typu podróży, na który się zdecydujemy, jest kilka rzeczy, które musimy zaplanować w każdym przypadku. Do tego typu rzeczy należy między innymi zaplanowanie przejazdu do określonego miejsca, noclegów tam oraz jedzenia. Dla wielu osób ten ostatni punkt jest kluczowy. W przypadku wyjazdów budżetowych z pewnością część posiłków można przygotowywać samemu, jednak nie zawsze jest na to czas oraz nie zawsze mamy na to ochotę. Dlatego też warto przed wyjazdem znaleźć chociaż kilka miejsc, w które możemy pójść w takiej sytuacji. Ważne jest aby były to miejsca, które jednocześnie serwują smaczne jedzenie, ale też nie nadszarpną za bardzo naszego napiętego budżetu. Jeżeli poszukujemy miasta gdzie dobrze zjeść Białystok wydaje się jednym z najlepszych miast, do których możemy się udać. Nie jest to miasto, które należy do największych lub najbardziej turystycznych, dzięki czemu ceny jedzenia nie są wygórowane, jak to czasami ma miejsce w innych miastach. W Białymstoku bez problemu znajdziemy miejsca, w których można dobrze zjeść, a jednocześnie nie zostawiać tam połowy naszego planowanego budżetu. Do takich miejsc z pewnością należą bary mleczne oraz miejsca, z których korzystają miejscowi studenci. Możemy tam dostać niedrogie posiłki, które jednocześnie są na tyle duże objętościowo, że z pewnością zaspokoją głód nawet najbardziej wymagających osób. Jednocześnie jedzenie tam często jest przygotowywane na miejscu, dzięki czemu charakteryzuje się bardzo dobrą jakością i smakiem.\nPodsumowując, poszukując miasta, w którym można dobrze zjeść, z pewnością należy zwrócić uwagę na Białystok. Jest to miasto na tyle duże i rozwinięte, że posiada wiele barów i restauracji, a jednocześnie nie należy ono do największych lub najbardziej turystycznych miast w Polsce, dzięki czemu ceny nie są wygórowane. Sprawia to, że Białystok jest idealnym celem zarówno dla osób, które wybierają się w podróż budżetową, jak i tych, którzy planują luksusowe wakacje.\n« Własne gospodarstwo i zakup chemii Zakup delikatnych kosmetyków »


Sprawdź najlepszy fryzjer warszawa − pse-swepollink.pl\nCzasami niejedna kobieta czuje chęć zmienić coś ze swoimi włosami. To doskonała strategia na poprawę humoru. Mimo tego nie można oddać włosów nieznanej osobie, wchodząc do zakładu tak po prostu. Żadna kobieta oczywiście nie życzy sobie mieć krzywo przyciętych albo pofarbowanych włosów. Najpewniej skończymy ze staromodnym uczesaniem, jednakże straty bywają o wiele bardziej dokuczliwe. Usługa wykonana u niewykwalifikowanego amatora oczywiście źle się prezentuje aczkolwiek okaże się ponadto szkodzić włosom!\nZajdzie przymus ucięcia zniszczonych włosów, dlatego że raz poniszczonych włosów nie da się w 100 procentach zreperować. To wyjątkowo ciężkie, w chwili gdy włosy zapuszczane były wiele miesięcy. Czyli musimy oddać swoją fryzurę pod nożyczki umiejętnych osób żeby nie dopuszczać do uszkodzeń. Dobry salon fryzjerski Warszawa to powinien być Twój wybór właśnie z tego powodu.\nJak poznasz, iż może być to najlepszy fryzjer Warszawa?\nW chwili gdy jesteś świadoma, z jakich powodów nie możesz się zdecydować na amatorów, z całą pewnością myślisz nad tym, na jakiej podstawie odszukać doskonałego stylistę fryzur. Jak uznać, że to najlepszy fryzjer w Warszawie wykonuje nam fryzurę? Nie ma obawy - udzielimy Ci rady, jakie cechy prezentują najlepsi fryzjerzy Warszawa, abyś wybrała takiego, który nie zaszkodzi strukturze włosów.\nBędzie on prezentować niewątpliwie szerokie kwalifikacje a także dużą wprawę. Różnego rodzaju kursy oraz wyróżnienia mają znaczenie. Z jakich powodów nieustanny udział w pomocniczych warsztatach bywa aż tak ważny? Dlatego, iż w tym fachu wszyscy styliści fryzur kształcą się całe życie.\nModa nad wyraz dynamicznie rozwija się, tak więc stylista fryzur, który nie jest na bieżąco, nie będzie w stanie wykonać nowoczesnej fryzury. Posadą w słynnych salonach w Polsce, czy poza granicami kraju może się pochwalić wyłącznie dobry fryzjer w Warszawie. Trzeba zdawać sobie sprawę, że bez zapoznania się z teraźniejszą modą ciężko byłoby dostać staż w profesjonalnych salonach fryzjerskich.\nTo, jakie artykuły kosmetyczne wykorzystuje się w salonie, bywa w dodatku niezwykle znaczące. Muszą one być najwyższego standardu, by odżywiły strukturę włosów oraz miały możliwość regenerować je zaraz po fryzjerskich zabiegach. Artykuły koloryzujące będące wykorzystywane do zabiegu koloryzacji muszą być naturalne - teraz właściciel salonu fryzjerskiego może dostać mieszanki, które zmieniają odcień bez mikrozniszczeń. Pielęgnowanie i czyszczenie może być rzecz jasna podstawą. Ekologiczne kosmetyki myjące i kosmetyki odżywcze to ewidentnie skuteczniejszy wybór niż napakowane chemią zamienniki, które mogą zbyt agresywnie podrażniać lub obciążać skórę głowy. Struktura włosów może być delikatna, a więc do jej zabezpieczenia dobry fryzjer Warszawa zastosuje wybrane artykuły pielęgnacyjne. Trzeba skierować na to uwagę przy dobieraniu swojego salonu fryzjerskiego.\nPolecany fryzjer Warszawa - zawierz recenzji\nNiesamowicie istotne będą dodatkowo komentarze zadowolonych klientek. Na pewno większości kobiet zdarzyło się zawitać do salonu fryzjerskiego poprzez poleceniom kogoś znajomego. Dzisiaj jest możliwość zapoznać się z recenzjami w Internecie z tego powodu warto skorzystać z tej opcji wybierając salony fryzjerskie Warszawa najlepiej dostosowane do swojego oczekiwania. Gdy myślisz jak zrobić coś ze swoją fryzurą, nie wybieraj obcej osoby. Jeśli już wiesz, w jaki sposób zorientować się, iż o Twoje włosy w mieście Warszawa dobry fryzjer, przejdź się do wymarzonego salonu w swojej okolicy.


Gęś owsiana z rozmarynem - Dziękuję Było Pyszne\nDRUGIE DANIA, Pomarańcza, Rozmaryn, Wielkanoc\nGęś owsiana z rozmarynem\nby Dziękuję Było Pyszne\t/ 14 marca 2016 13 marca 2016\nMało kto zdaje sobie sprawę z tego, że chów gęsi w Polsce sięga ponad 300 lat. Najgorsze w tym wszystkim jest to , że choć mamy w Polsce świetną gęsinę, większość mięsa i puchu niestety wysyłana jest za granicę. Tam ten rodzaj drobiu jest mocno ceniony przez konsumentów. Specjalnością Polski jest hodowla gęsi owsianych. Przyczyną ich nazwy jest fakt, że przy końcowym tuczu końcowym (ostatnie 3 tygodnie) gęsi pasione są minimalną ilością 500 g niełuskanego ziarna owsa. To co wyróżnia gęś na tle innych mięs, to jej klasyfikacja do „zdrowszych tłuszczy zwierzęcych”, wysoka zawartość jednonasyconego kwasu oleinowego, linolowego, arachidonowego. Składowo mięso gęsi posiada około 23% białka. Dlatego uważam, że od czasu do czasu warto zdradzić najczęściej kupowanego przez nas z drobiu kurczaka. Gęś owsiana z rozmarynem jest fajną alternatywą dla pieczonego kurczaka. Ma delikatne mięso, odpowiednio potraktowana podbije wasze stoły i serca bliskich.\npodwójna pierś gęsi owsianej\nolej rzepakowy lub kokosowy około 3-4 łyżki\nopcjonalnie : pół szklanki soku z pomarańczy\nW moździerzu ugniatamy świeżo mielony pieprz, sól, rozmaryn, czosnek. Dolewamy oleju. Smarujemy dokładnie gęś. Wstawiamy do naczynia żaroodpornego i pieczemy około 3 h w temperaturze około 130-140 stopni (tak! właśnie tyle) to zapewni nam soczystość mięsa.\nW trakcie pieczenia możecie podlewać gęś sokiem z pomarańczy, oraz tłuszczem, który się będzie wytapiał.\nJeśli któraś ze stron gęsi będzie się Wam zbytnio rumieniła w trakcie pieczenia przerzućcie mięso. Serdecznie polecam – Gęś owsiana z rozmarynem – to może być hit na Waszym stole!\n← Szybka sałatka z roszponką, brie i pomidorkami\nJak obrać karczochy? →


Kołdry 4 pory roku - idealne rozwiązanie na każdą porę roku - Blog Dopoduchy.pl\nNie ma to jak zdrowy sen\nZdrowy i komfortowy sen sprawia, że jesteśmy wypoczęci i zrelaksowani, łatwiej jest nam się skupić, podejmować decyzje i myśleć logicznie, mamy lepszy nastrój oraz trudniej jest nas wyprowadzić z równowagi. Co więcej, sen wpływa nie tylko na nasze ogólne samopoczucie, ale także na nasze zdrowie. Długotrwały brak snu może doprowadzić do upośledzenia aktywności układu immunologicznego, który odpowiedzialny jest za ochronę naszego organizmu przed działaniem szkodliwych patogenów (bakterii, wirusów, grzybów, pasożytów) i komórek nowotworowych. Jeżeli układ odpornościowy człowieka nie funkcjonuje prawidłowo, podatność na różnego rodzaju choroby jest zdecydowanie większa, przez co łatwiej jest nam zachorować.\nPonieważ organizm każdego człowieka potrzebuje snu i nie da się bez niego normalnie funkcjonować, warto zadbać o to, aby warunki, w których śpimy były jak najlepsze.\nBilans cieplny, nazywany także komfortem cieplnym, odgrywa bardzo istotną rolę w trakcie snu. Jest to stan, w którym nasz organizm znajduje się w równowadze cieplnej, co oznacza, że nie jest nam ani za ciepło, ani za zimno. Każda część ciała jest wtedy odpowiednio ogrzana, nie pocimy się, nie odczuwamy żadnego dyskomfortu.\nUzyskanie bilansu cieplnego w trakcie odpoczynku nie zawsze jest łatwe. Kołdra do spania, która została niewłaściwie dobrana do warunków panujących w sypialni może spowodować, że będzie nam w nocy zbyt gorąco lub wręcz przeciwnie – zbyt zimno, co oczywiście odbije się na jakości naszego odpoczynku. Dlatego warto zadbać o to, aby kołdra, pod którą śpimy była odpowiednio dobrana do temperatury w pomieszczeniu oraz do pory roku.\nKołdry 4 pory roku – doskonałe rozwiązanie dla każdego\nKołdra 4 pory roku jest produktem niezwykle uniwersalnym, ponieważ doskonale sprawdzi się zarówno w miesiącach ciepłych (wiosna, lato), jak i w miesiącach chłodnych (jesień, zima). Uniwersalność ta wynika z nietypowej konstrukcji kołdry, która w rzeczywistości składa się z dwóch kołder o różnej grubości, które można ze sobą połączyć uzyskując w ten sposób jedną bardzo grubą kołdrę.\nKołdra 4 pory roku składa się z cieńszej kołdry o gramaturze 200 g i wadze wsadu 0,6 kg oraz z grubszej kołdry o gramaturze 300 g i wadze wsadu 0,8 kg, które są połączone ze sobą za pomocą nap. Wsad został wykonany z syntetycznej włókniny Hollow, która charakteryzuje się niezwykłą lekkością i sprężystością, a poszycie z przyjemnej w dotyku mikrofibry w kolorze białym, ecru, różowym lub niebieskim. Dwuwarstwowe pikowanie eliminuje ryzyko przemieszczania się wsadu wewnątrz kołdry.\nLatem, gdy jest gorąco, możemy korzystać z cienkiej i lekkiej kołdry (0,6 kg). Wiosną i jesienią bardzo dobrze sprawdzi się grubsza kołdra (0,8 kg). Natomiast zimą, gdy temperatura otoczenia jest znacznie niższa, doskonale sprawdzą się obie kołdry połączone ze sobą w jedną (wsad 1,4 kg). W ten sposób zawsze będziemy w stanie zapewnić naszemu organizmowi odpowiedni komfort cieplny, niezależnie od tego, w jakich warunkach śpimy.\nUniwersalna kołdra 4 pory roku dostępna jest w naszym sklepie w następujących rozmiarach:\nDo kołdry można dobrać poduszki do spania wypełnione granulatem silikonowym FillBall.\nKołdra 4 pory roku bardzo dobrze sprawdzi się u alergików. Włóknina Hollow jest w pełni bezpieczna w przypadku alergii na pierze oraz na roztocza kurzu domowego. Możliwość prania w pralce automatycznej w temperaturze do 60ºC sprawia, że utrzymanie kołdry w odpowiedniej czystości jest niezwykle proste. Warto jednak pamiętać, że kołdry 4 pory roku nie powinniśmy czyścić chemicznie, chlorować i prasować.\nSprawdź naszą ofertę! Kołdry 4 pory roku w sklepie Dopoduchy.pl\nKołdra antyalergiczna 4 Pory Roku 140×200\nkupisz u nas już za 135zł\nKołdra antyalergiczna 4 Pory Roku 160×200\nkupisz u nas już za 145zł\nKołdra antyalergiczna 4 Pory Roku 180×200\nkupisz u nas już za 165zł\nKołdra antyalergiczna 4 Pory Roku 220×200\nkupisz u nas już za 185zł\nSklep Dopoduchy, Kołdry antyalergiczne\nkołdra antyalergicza, kołdra syntetyczna, kołdra 4 pory roku, włóknina Hollow


Usługi elektryczne Radomsko - Frazy\nOferujemy najlepsze usługi elektryczne w Radomsku oraz w okolicach. Podejmujemy się różnych zleceń, a swoją pracę wykonujemy profesjonalnie. Nasze usługi elektryczne są wykonywane kompleksowo bez dodatkowych kosztów czy ukrytych opłat. Zatem jeżeli posiadasz problem i potrzebujesz profesjonalnej usługi elektrycznej skontaktuj się z nami. Zatrudniamy tylko zaufanych i doświadczonych pracowników, dlatego posiadamy odpowiednie kwalifikacje do przeprowadzania prac, a także ciągle staramy się dokształcać w zakresie wykonywanych projektów. Ponosimy pełną odpowiedzialność podczas robót, a co najważniejsze, otrzymujesz gwarancję zadowolenia. Dotychczas mieliśmy okazję współpracować z wieloma klientami, którzy polecają naszą firmę.\nSzczegóły pozycjonowanej witryny internetowej uslugi-elektryczne-radomsko.s1.decama.pl:\nTytuł: Usługi elektryczne Radomsko\nData dodania: 2017/01/24 - 19:39\nSłowa kluczowe: elektryk radomsko, usługi elektryczne radomsko\nPodlinkuj wpis strony internetowej uslugi-elektryczne-radomsko.s1.decama.pl:\nData opublikowania wpisu: 2011/09/22 - 17:58 · czytaj dalej »\nFirma Tomelektron zajmuje się sprzedażą części elektronicznych, pilotów tv dvd, trafo-powielaczy, układów scalonych, fonii, głowic, tunerów, inwerterów i innych podzespołów elektronicznych. Prowadzimy sprzedaż detaliczna i hurtową na miejscu w firmie we Wrocławiu oraz wysyłkową. Na giełdzie W Katowi...\nData opublikowania wpisu: 2011/12/07 - 11:07 · czytaj dalej »\nData opublikowania wpisu: 2014/04/23 - 13:44 · czytaj dalej »\nData opublikowania wpisu: 2014/07/23 - 09:28 · czytaj dalej »


Ekstraklasa zawieszona. Dzisiejszy mecz Śląska z Rakowem przełożony | Gol24\nEkstraklasa zawieszona. Dzisiejszy mecz Śląska z Rakowem przełożony\nPKO Ekstraklasa jest jedną z ostatnich „zielonych wysp" w europejskim sporcie. Wiele wskazuje jednak na to, że i polska liga zostanie zawieszona z uwagi na panującą pandemię koronawirusa (SARS-CoV-2). O godzinie 10, po szczycie PZPN udało nam się ustalić, że 27. kolejka odbędzie się zgodnie z planem. Trzy godziny później pojawił się jednak komunikat, że mecze ligi zostaną zawieszone do końca marca.\nO godzinie 10 doszło do walnego spotkania w Polskim Związku Piłki Nożnej, które niejako zostało wywołane przez zachowanie Górnika Zabrze. Piłkarze Marcina Brosza, którzy planowo mają dziś o godzinie 18 grać z ŁKS-em Łódź, nie ruszyli w podróż.\n- Decyzja o rezygnacji z wyjazdu w czwartek była prosta, w trosce o zdrowie członków drużyny chcemy minimalizować ryzyko zarażenia się koronawirusem. Długo rozmawialiśmy z drużyną na ten temat, jeszcze wczoraj śledziliśmy najnowsze doniesienia na temat sytuacji w Polsce, bo wszystko zmienia się z dnia na dzień. Niestety dostajemy coraz gorsze informacje. Zespoły, które mają rozegrać mecze w niedzielę, będą w jeszcze trudniejszej sytuacji - ocenia na łamach Onetu prezes Górnika Zabrze, Dariusz Czernik.\nWówczas ustalono, że zabrzanie dojadą na stadion tuż przed meczem.\nKolejną z omawianych kwestii była obsługa medialna dziennikarzy Canal+, którzy - wedle ustaleń - nie chcą aktywnie uczestniczyć w organizacji meczów.\n- Drużyna Śląska jest gotowa do gry - rano mówił nam prezes WKS-u, Piotr Waśniewski. Piłkarze z Częstochowy natomiast od wczoraj przebywali w jednym z wrocławskich hoteli. Obie strony wyrażały chęć gry i mecz miał odbyć się zgodnie z planem.\n„Ustalenie daty wznowienia rozgrywek nastąpi w przyszłym tygodniu po zapoznaniu się z decyzjami UEFA. Dotyczyć będą ewentualnej zmiany terminów poszczególnych rozgrywek międzynarodowych w sezonie 2019/2020 lub ewentualnymi nowymi ustaleniami nt. terminów rozgrywek międzynarodowych w sezonie 2020/2021. Ekstraklasa S.A. nie planuje wznowienia rozgrywek do końca marca 2020 roku: - czytamy w oficjalnym komunikacie ligi.\n- W najbliższy wtorek odbędą się konsultacje UEFA z federacjami oraz ECA i European Leagues, które mogą mieć wpływ na tegoroczny kalendarz lub plany rozgrywek UEFA na kolejny sezon. W zależności od ustaleń będziemy działać na bieżąco w ścisłej współpracy z Polskim Związkiem Piłki Nożnej i klubami – powiedział Marcin Animucki, Prezes Ekstraklasy S.A.\nMateriał oryginalny: Ekstraklasa zawieszona. Dzisiejszy mecz Śląska z Rakowem przełożony - Gazeta Wrocławska\nGość 14.03.2020 20:50:12\n13 marca, 16:11, Arkatiusz:\nMnie interesuje bardziej na jakiej zasadzie dopuszczono do nich zespół nie spełniający wymagań poza sportowych tego poziomu rozgrywek czyli Raków Częstochowa (?)\nNa normalnej w zgodzie z regulaminem\nArkatiusz 13.03.2020 16:11:45\nGość 13.03.2020 14:06:54\nMiodek kupił majstra a boniek ma koronawirusa\nGość 13.03.2020 14:02:51\nTo jest parodia pewnie szmata miistrzem rudy nie odpuści\nGość 13.03.2020 13:42:39\nObawiam się, że pod koniec marca sytuacja będzie jeszcze gorsza niż teraz. Zawieszenie rozgrywek będzie trwać znacznie dłużej.\nGosc 13.03.2020 12:59:18\n13 marca, 11:21, bit:\nJeśli za tydzień przerwą rozgrywki to może być to mecz o Puchary\nTrzeba wygrać by były puchary\nPodpis Nieczytelny 13.03.2020 12:26:44\nNie macie nowszego zdjęcia stadionu w GW?\nbit 13.03.2020 11:21:49


Kredyty Chojnice, pośrednictwo finansowe\nWitaj na stronie fachowców kredytowych w miejscowości Chojnice oraz okolicy. Z zapałem przychodzimy Państwu z pomocą w rozwiązaniu różnych kłopotów w dziedzinie finansów i kredytów. Zaradzimy na każdą awaryjną sytuację w mieście Chojnice.\nNasi fachowcy z miasta Chojnice podejmują się każdej pracy, niezależnie od wielkości problemu finansowego, począwszy od kredytów gotówkowych, kredytów hipotecznych i kredytów samochodowych, kończąc na kredytach firmowych.\nW ramach naszego zakresu działań zapewniamy podstawowe usługi pośrednictwa kredytowego w miejscowości Chojnice takie jak: doradztwo kredytowe, pomoc w załatwieniu formalności kredytowych, wyliczenie zdolności kredytowej, dobór najkorzystniejszej oferty kredytowej. Pomożemy przy problemach z decyzją kredytową, finansowaniem inwestycji, czy zwiększeniem zdolności kredytowej.\nPonadto Nasz godny zaufaniazespół specjalistów pośrednictwa kredytowego, pośredników kredytowych w mieście Chojnice oraz okolicy wykonuje także usługi związane z kontaktem z bankami i konsultingiem kredytowym.\nZalecamy pomoc Naszych doświadczonych specjalistów w mieście Chojnice sytuacjach związanych z potrzebą uzyskania kredytu na dom, kredytu na mieszkanie, kredytu firmowego, kredytu gotówkowego. Zapewniamy także usługę pośrednictwa w uzyskaniu kredytu na auto.\nZ radością namawiamy do skorzystania z pomocy fachowców w dziedzinie kredytów w mieście Chojnice oraz okolicy. Gwarantujemy bezpieczeństwo, poufność, błyskawiczne usługi oraz doświadczenie w dziedzinie kredytowania.\nOprócz Kredyty Chojnice oferujemy również\nNaprawa AGD Chojnice\nMiasto Chojnice to miasto, które leży w północnej Polsce, województwo Pomorskie, kod pocztowy 89-600. Miasto należy do powiatu chojnickiego. Powierzchnia zajmuje 21,0 km2.\nHistoria założenia jest trudna do ustalenia. Pierwsze wzmianki wskazują na długoletnią historię, która związana jest z wieloma okolicznymi tradycjami. Uzyskanie praw miejskich nastąpiło w roku 1320. Liczba mieszkańców miasta Chojnice osiąga ok. 39 937. Bezrobocie tu jest średnie i wynosi szacunkowo wartość poniżej 10 procent. W miejscowości Chojnice gęstość zaludnienia wynosi 1 898,1 osób/km2. Numer/Numery kierunkowe to (+48) 52, a numery tablic rejestracyjnych rozpoczynają się od GCH.\nMiasteczko Chojnice leży w pobliżu takich miejscowości jak: Człuchów (13,4km) Kamień Krajeński (18,1km) Tuchola (23,2km) Brusy (23,9km) Sępólno Krajeńskie (27,1km) Debrzno (27,4km) Czersk (29,8km) Więcbork (38,1km) Czarna Woda (39,4km) Czarne (40,7km).\nW każdej porze roku Chojnice i okolica urzeka odwiedzających gwarantując sporo rozrywek. Mieści się tu wiele interesujących miejsc, które budują niesamowity klimat miejscowości. Chojnice posiada jeden z najciekawszych i najpiękniejszych krajobrazów. W miasteczku Chojnice i okolicy położonych jest dużo pomników przyrody, obszarów zielonych i parków. Miasteczko Chojnice daje komfortowe warunki zarówno do życia, jak i dla turystów.\nCzłuchów (13,4km) Kamień Krajeński (18,1km) Tuchola (23,2km) Brusy (23,9km) Sępólno Krajeńskie (27,1km) Debrzno (27,4km) Czersk (29,8km) Więcbork (38,1km) Czarna Woda (39,4km) Czarne (40,7km)\nKanalizacja i szambo Nowe Miasto


"Belle epoque" - Wiwisekcja fabularna odcinka drugiego » Marszowickie Pola\nA zatem będzie o Belle epoque, czy raczej jedynie o drugim odcinku Belle epoque. Wypowiadanie się o serialu po obejrzeniu jednego odcinka, w dodatku drugiego, zakrawa na jakąś bezczelność, więc przyjmijmy proszę, że truje tylko i wyłącznie o odcinku drugim właśnie. Będę udawała, że może pierwszy był lepszy (czytałam twittera, wiem że nie bardzo) i że kolejne będą cudowne (rodzina drugi raz raczej nie pozwoli mi zaanektować telewizora w ich pokoju, abym mogła obejrzeć dalsze poczynania bohaterów).\nTyle jeśli chodzi o wstępniak. A teraz skalpel w dłoń i tniemy Belle epoque odcinek drugi.\nKto odcinek oglądał, temu streszczenie wątku kryminalnego potrzebne nie jest i może je pominąć, jeśli mu się spieszy.\nT jak Trup, Trociny i Trochę nudno\nDrugi odcinek Belle epoque zaczął się z trupem. Brzydkim trupem w niespecjalnie gęstych krzaczorach nad rzeką/jeziorem… chyba rzeką. W zasadzie zaczął się scenę wcześniej, ale mój mózg troszeczkę ją wypiera, plus niewiele ona wnosi do całości, poza tym, że nasz śledczy to w sumie świeżak ze swoimi metodami w głowie i nienagięty do lokalnych, krakowskich zasad. Do tego jeszcze wrócimy.\nSkupmy się na trupie. Trup jest płci żeńskiej, okaleczony tak, że nie da się zidentyfikować kto to jedynie patrząc mu w oczy. Tu dopomaga duet lekarsko-laboratoryjny stwierdzając, że sprawca był leworęczny i znajdując koralik, od koralika dochodzimy do młodej kobiety i śledztwo się rozpędza w tempie dorożki pędzącej pod górę i w błocie, deszczu i z wiatrem w twarz — czyli szału nie ma, ale chociaż do przodu. Dowiadujemy się, że trup za życia najmował się do prac różnych — ten fakt poznajemy z ust sołtysostwa, co ją najmowało. Od nich też dowiadujemy się, że Kasia pracowała czasami u żyda stolarza, w szkole za jabłka i że prowadzała się z takim a takim moczymordą. U każdego z tej trójki nasz śledczy się zjawia na pogadankę, a obudzony opijus oczywiście w pierwszym odruchu ucieka i od razu dostajemy teorię, że ma coś na sumieniu. Bo wiecie. Jak kogoś w delirium wywołanym brakiem alkoholu we krwi nagle obudzą, drąc się przez okno i to spokój, równowaga, a nie panika, paranoja i uciekanie na zaś.\nPijak się oczywiście nie przyznaje, a całą teorię nasz śledczy dostaje butę (to tak w nawiązaniu do pierwszej sceny). W międzyczasie medycy trafiają w zwłokach na kolejne poszlaki. Trociny! I tak żyd zostaje aresztowany. Na jednej siekierze z jego warsztatu znajdują ślady krwi, ale och, to siekiera ze szkoły przyniesiona do naostrzenia. To w ogóle tragiczna scena, bo śledczy przechodzi nad tym faktem do porządku dziennego, zero refleksji i dalej szuka śladów, bo u żyda znaleźli pieniądze i dokumenty denatki. Widz w tym momencie jest już pewien, że zabił nauczyciel, ale trzeba czekać. Dopiero gdy śledczy trafia na informację, że pan nauczyciel opłacił Kasi bilet na statek do Ameryki, zaczyna myśleć, że może on ma z tym związek.\nPan nauczyciel jednak pisze prawą ręką, a gardło denatce podcięto lewą ręką. Ale! w tamtych czasach leworęczność była źle widziana, i ludzie często pisali prawą, ale wszystko inne robili lewą i ta dam jest winny znaleziony i z motywem zbrodni jeszcze w tej samej scenie — bo żonaty nauczyciel z bękartem na boku nie dostałby wymarzonej lepszej posady. Wszystkie informacje: praworęczność, leworęczność, chęć zmiany pracy, posiadanie żony i synów zmieszczono w jednej scenie.\nNastępuje podsumowanie faktów: trocin używa się też do czyszczenia podłogi, wycięcie płodu nie miało nic wspólnego z religią, miało utrudnić rozpoznanie denatki, plotka o jego rytualności trafiła do prasy od nauczyciela, aby zmylić śledczych, gotowe. Sprawca pojmany, śledczy musiał przyznać, że jego pierwszy strzał był chybiony, wszyscy są szczęśliwi i gotowi do odcinka trzeciego.\nDlaczego to takie nudne?\nI teraz podeprę się listą ze strony pani Läckberg. Jakkolwiek nie bardzo trawię Erikę Falck o tyle wątki kryminalne pani Läckberg umie konstruować.\n(Oficjalna strona C. Läckberg)\n1: czy widzowie mieli wszystkie wskazówki?\nTak. Jak najbardziej. Aż za bardzo.\n2: czy morderca pojawia się wcześnie?\nTak. Mniej więcej w pierwszych 15–20 minutach.\n3: czy stało się coś ważnego?\nTak, trup niezamożny, to ciągle trup.\n4: czy widz ma wszystkie wskazówki, aby sam rozwiązać zagadkę?\nTak, rozwiązanie ma sens w kontekście wskazówek .\n5: czy wiadomo ilu jest podejrzanych?\nTak, wiadomo ilu ich mamy. Trzech. Sołtys i sołtysowa pozostają poza cieniem podejrzeń.\n5 x TAK.\nLudzie, dlaczego zatem narzekamy?\nJeśli komuś przez myśl przeszło, że trzymanie się tych pięciu punktów zabiło fabułę, to nie. Naprawdę większość kryminałów się tego trzyma. Dobry autor potrafi i tak zakręcić czytelnika lub widza. Tu próba taka była. Z dwóch stron scenariusz próbował zepchnąć winę na żyda-stolarza. Raz bo trociny w nozdrzach Kasi, dwa, bo była w ciąży, a płód wycięto i primo zrobiono to z wprawą, dwa, że według żydowskiego obyczaju kobieta ciężarna nie może być pochowana razem z nienarodzonym dzieckiem. I nie jestem w stanie powiedzieć, czemu to miało nas przekonać. Czemu morderca miałby sprzeniewierzyć się swojej religii dokonując mordu, ale przestrzegać jej w kwestii pochówku, którego nie dokonał, bo porzucił zwłoki w krzakach.\nA jednak nie wyszło, bo F jak Formuła\nJuż pomińmy, że sucho było i drętwo, że część scen nachalnie wykładała fakty na talerz, bo pół psa pogrzebała formuła i formuły się tu trzymajmy. Wpis jest po to, aby pokazać problem historii/scenariusza, a nie recenzować ten odcinek. Mógłby, ale to pierwsze jest z pisarskiego punktu widzenia ciekawsze.\nZatem formuła Belle epoque to jeden trup na odcinek. Tu pewnych rzeczy się nie przeskoczy. I tak, oskarżony pierwszy byłby zbyt oczywisty — ledwie 5, 10 minut minęło. Jasnym było, że to pudło, ale można by z tego coś wyciągnąć o bohaterach. Nie bardzo wyszło. Gdzieś próbowano położyć nacisk na brak pokory głównego bohatera, ale to jedna z tych scen, które w sumie po mnie spłynęły.\nOskarżony drugi, ten, którego wina opiera się na dowodach, a nie intuicji, został zabrany do aresztu około godziny 17:30; serial zaczął się o 17 i już zaliczył jeden blok reklamowy. To znaczy byliśmy mniej więcej w połowie odcinka.\nChoćbyśmy skłonni byli uwierzyć, że scenarzysta nie spróbuje nas wywieźć w pole dowodami i to naprawdę było takie proste, to czas działa na niekorzyść opowieści. Po prostu mając jeszcze 20 minut odcinka nie można było zamknąć śledztwa, a jednocześnie serial już zamknął sobie drogę powrotu, że to może jednak ten pierwszy był winny. To zresztą czasami szkodzi książkom również i w sumie dobrze czyta się kryminały na czytniku. Jeśli wyłączy się pokazywanie % postępu, to nie wiadomo ile zostało do końca, pół książki czy kilkanaście stron.\nI tak w połowie odcinka w zasadzie jest jeden podejrzany. Nie ma motywu i niewiele o nim wiadomo, ale po prostu nikt inny już nie został. Odcinek na ostatnia chwilę próbuje to załatać (nagle dowiadujemy się, że nauczyciel czeka na decyzję w sprawie zmiany pracy, ma żonę i synów) i wtrącić ciekawostkę historyczną, ale jest już za późno.\nFakt, że część scen była nachalna i drętwa, to ta druga połowa psa. Wątek obyczajowy próbuje być subtelny, przez co w ogóle łatwo o nim zapomnieć. Bohaterowie póki co są bardzo funkcjonalni (przyjaciel-lekarz-sidekick żeby bohaterowi nie było smutno, laborantka – kobieta skarbnica wiedzy i licho wie czy niezwykłość jej pozycji dostanie swoje pięć minut, prostytutka z honorem, przełożony co wie lepiej…)\nKoniec końców odcinek był ładny, ale nieciekawy. Gdyby był opowiadaniem, to trudno byłoby go przeczytać, więc dzięki niech będą za ruchome obrazki, bo choć na nie też jest masa narzekań, to przynajmniej mają tę swoją ładność i na ładność można popatrzeć, choć…\nTagi: belle epoque, kryminał, warsztat pisarski\nNie oglądam Belle Epoque – same zajawki zniesmaczyły mnie w niezwykle efektywny sposób. Twoje wspaniałe ‚post mortem’ utwierdziło mnie w przekonaniu że ten serial, jak większość polskich seriali, to strata czasu, niestety.\nMnie ominęły zajawki – brak telewizora w pokoju, więc startowałam w odcinek z tym, co na FB i Twitterze czytałam i cóż… Przynajmniej miałam trupa do zmóżdżania jak to jest, gdy formułę kryminału zrealizuje się jedynie w absolutnym minimum >) zawsze to jakiś pożytek z tego :P\nPo wielkich oczekiwaniach okazało się że wyszło jak zawsze – czyli źle. Badziewie to słowo które według mnie najlepiej opisuje ten suchy jak wióry z 2 odcinka serial. Obejrzałem oba odcinki i zrobiłem to chyba tylko po to by przekonać się jak złe to było. (napisałem o tym 2 posty u siebie na blogu). a wiadomo – badziewie do badziewia. Nie oglądam tego więcej – szkoda oczu.\nJa jestem rozerwana chwilowo. Raczej nie obejrzę, ale z drugiej strony, może jak sobie wbiję do głowy ich błędy, to pisząc swój kryminał nie popełnię podobnych wtop? :/ Tylko czy jest sens w imię tego zamęczać rodzinę… :P\nNie musisz zamęczać rodziny ;) Na playerze jeśli wybierzesz wersję z tymi samymi nieszczęsnymi reklamami, które musisz przetrwać w telewizorze oglądasz za darmo, co też uczyniłam wczoraj i wreszcie mogę czytać ten post świadomie. Moim zdaniem oni zrobili coś jeszcze gorszego niż prosta droga eliminacji. Przy pierwszym spotkaniu nauczyciela z Edigeyem, ten pierwszy zrobił przerażoną minę, gdy tylko asystent kryminalny się odwrócił. W tym momencie widz dostał winnym w twarz, a nieszczęsny śledczy wydawał się taki nierozgarnięty do samego końca. A przecież nie zawsze to kto jest mordercą musi być najciekawsze dla widza. Ot taki Sherlock Holmes – najpierw obserwujemy przestępcę w akcji, potem z szukamy go z Sherlockiem i jest ciekawie, choć niby wszystko wiemy. Mnie tam najbardziej jednak zwiesiło na tym, że ona niby leżała tam 3 miesiące. Serio? Jakim cudem nikt jej nie zauważył, jak wyraźnie leżała przy ścieżce? Ale i tak sobie będę oglądać. Bo costume porn ;)\nLiczyłam, że będzie to choć w 10% nawiązywać do Sherloka i oczywiście się zawiodłam. Masz rację – drętwo, słabo, nieciekawie, nawet aktorzy grają jakby ktoś ich zmuszał, a ulice Krakowa wyglądają bardzo źle, sztucznie, ale na pewno nie w starym stylu.\nNa swoje usprawiedliwienie powiem, że obejrzałam wszystkie odcinki na Playerze, tylko dlatego, bo byłam chora i nie mogłam nic mądrzejszego robić.\nOjj.. ja bardzo często oceniam seriale po jednym odcinku :P Mam tego mnóstwo u siebie. Później oczywiście po seansie całości porównuję, czy aby na początku miałam rację :) Belle epoque jeszcze nie znam, a właśnie szukam nowego serialu. Mnie się ostatnio dobrze ogląda „Wielkie kłamstewka”.\nOglądałam tylko jeden odcinek. Wielkie „halo” i nic więcej. Jestem zawiedziona.\nSzósty odcinek jest autentycznie dobry. Tylko on, niestety. Taki potencjał był, a wyszło…


Programista szuka pracy. Kulisy rekrutacji w branży IT. Wydanie III - książki w eGospodarka.pl - Programista szuka pracy. Kulisy rekrutacji w branży IT. Wydanie III\nstrona główna › Książki › › Programista szuka pracy. Kulisy rekrutacji w branży IT. Wydanie III\nProgramista szuka pracy. Kulisy rekrutacji w branży IT. Wydanie III\nAutor: John Mongan, Noah Kindler, Eric Giguere\nTłumaczenie: Łukasz Piwko\nTytuł oryginału: Programming Interviews Exposed: Secrets to Landing Your Next Job\nFormat: 16, stron: 312\nData wydania: 2015-01-18\nCena książki: 39.20 49 zł\nOszczędzasz: 9.80 zł (20%)\nPrzewodnik dla poszukujących pracy!\nRozmowa rekrutacyjna to ten rodzaj spotkania, który wywołuje stres nawet u najbardziej odpornych. Podchwytliwe pytania, zadania do rozwiązania, skomplikowane testy dotyczące spraw technicznych oraz nierzadko kilkugodzinny dialog wymagają dużej odporności i wiedzy. Zastanawiasz się, jak przygotować się do tej rozmowy? Na to pytanie nie ma jednej odpowiedzi, ale wszystkie znajdziesz w tej książce!\nTa lektura doskonale przygotuje Cię do kolejnej rozmowy rekrutacyjnej. Na samym początku dowiesz się, jak szukać ofert pracy oraz jak rozpocząć proces ubiegania się o wybrane stanowisko. W kolejnych rozdziałach zaznajomisz się z różnymi problemami programistycznymi oraz podejściami do ich rozwiązywania. Zobacz, czym mogą próbować Cię zaskoczyć rekruterzy w obszarach związanych z listami, drzewami, grafami i rekurencją. Poznaj najczęściej pojawiające się pytania dotyczące wzorców projektowych, programowania obiektowego oraz baz danych. Książka ta jest obowiązkową lekturą dla wszystkich osób chcących pomyślnie przejść proces rekrutacji na wymarzone stanowisko!\nNauczysz się technik rozwiązywania zadań zadawanych na rozmowach kwalifikacyjnych.\nNauczysz się sposobów zastosowania tych technik do rozwiązywania zadań oraz poznasz szczegółowe rozwiązania z objaśnieniami krok po kroku.\nPrzestudiujesz rozwiązania w językach C, C++, C# oraz Java z naciskiem na techniki obiektowe.\nZnajdziesz nowe rozdziały dotyczące sortowania i wzorców projektowych oraz nowe pytania dotyczące architektury 64-bitowej i zabezpieczeń.\nLektura obowiązkowa przed rozmową rekrutacyjną!


Prezydencki projekt dotyczący emerytur przesłany do konsultacji / Aktualne wiadomości z Polski, informacje rolnicze z kraju, wydarzenia / Agropolska\nPrezydencki projekt dotyczący emerytur przesłany do konsultacji\n24-05-2015,11:50\tAktualizacja: 24-05-2015,11:53\nKancelaria Prezydenta przesłała do konsultacji pracy projekt ustawy przewidujący możliwość przejścia na emeryturę przed osiągnięciem wieku emerytalnego przez osoby z co najmniej 40-letnim stażem pracy.\nPrezydencki projekt dotyczący emerytur ma być konsultowany ze związkami zawodowymi. Fot. PAP/Tomasz Gzell\n"Zgodnie z zapowiedzią prezydenta Bronisława Komorowskiego Kancelaria Prezydenta RP przesłała do reprezentowanych w Komisji Trójstronnej ds. Społeczno-Gospodarczych central związków zawodowych i organizacji pracodawców oraz do Ministra Pracy i Polityki Społecznej projekt ustawy o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw" - poinformowała prezydencka kancelaria.\nNa emeryturę po 40 latach pracy? Jest projekt ustawy\n- To ciekawa kierunek, który trzeba analizować - uważa szef MPiPS Władysław Kosiniak-Kamysz o opracowanym w Kancelarii Prezydenta projekcie ustawy wprowadzającym kryterium 40 lat stażu pracy jako elementu uprawniającego do przejścia na...\nPrzedstawienie projektu Bronisław Komorowski zapowiedział po spotkaniu z przedstawicielami Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych oraz Związku Nauczycielstwa Polskiego.\nPrezydencka minister Irena Wóycicka mówiła, że prace nad projektem trwały w Kancelarii Prezydenta już od kilku miesięcy. - To nie jest zawracanie reformy emerytalnej, ale jej poprawianie, nadanie bardziej ludzkiej twarzy - podkreśliła.\n- To rozwiązanie będzie skierowane przede wszystkim do osób o bardzo długim stażu pracy, które bardzo ciężko pracują, na przykład pielęgniarki w szpitalu - dodała. Wskazała, że do tego okresu nie będzie wliczany czas pobierania renty czy też okres studiów.\n- Punktem wyjścia jest 40 lat stażu pracy, a nie stażu ubezpieczeniowego. To są dwie różne kategorie. W przypadku emerytur częściowych uwzględnia się wszystkie okresy ubezpieczenia, również nieskładkowe i pobierania renty na przykład z tytułu niezdolności do pracy. Te 40 lat będzie dotyczyć tylko i wyłącznie okresu opłacania składek, a więc dotyczy osób, które były cały czas aktywne zawodowo - tłumaczyła Wóycicka.\nO propozycję prezydencką był pytany szef MPiPS Władysław Kosiniak-Kamysz. - To jest ciekawy kierunek, który trzeba rozwijać, który musimy analizować - mówił. Pytany, czy rząd poprze ten projekt, minister pracy odparł: - Warto nad każdym tematem, nad każdą propozycją rzetelnie przygotowaną porozmawiać i zastanowić się.\nPiotr Duda, przewodniczący NSZZ "S" Piotr Duda w oświadczeniu przesłanym PAP napisał, że mimo zapowiedzi prezydenta póki co projekt ustawy nie wpłynął.\nemerytury bronisław komorowski piotr duda władysław kosiniak-kamysz irena wóycicka staż pracy


Mieszkanie na wynajem - Warszawa - Śródmieście - MW-156466 - 82.00m² - Akces Nieruchomości - mieszkania Warszawa, domy Warszawa, działki Warszawa - sprzedaż i wynajem\n79,27 zł/m2 cena: 6 500 zł\nKLIMATYCZNY APARTAMENT 3 POKOJOWY Z BALKONEM, PO REMONCIE w kamienicy z 1897 roku!\nZABYTKOWA KAMIENICA Z WINDĄ.\nŚwietna lokalizacja; centrum stolicy, w pobliżu Placu Politechniki, przy ul. Noakowskiego wśród odnawianych kamienic z XIX wieku, z doskonałą komunikacją.\nMieszkanie absolutnie ciche, wysokie na ok. 4 metry o pow. 81,58 m2 znajduje się na II piętrze 8-kondygnacyjnej kamienicy z windą.\nZ największego pokoju/salonu jest wejście do 2 mniejszych pokoi i na balkon.\nEkspozycja okien płd/zachód i płn/wschód. Jest bardzo ciche, w głębi podwórza.\nW najbliższej okolicy jest pełna śródmiejska infrastruktura, bardzo dobra komunikacja Metro (stacja Politechnika), tramwaje i autobusy.\nDo ceny najmu należy doliczyć opłaty za zużycie prądu, gazu i wody wg. wskazań liczników oraz ponadnormatywne zużycie CO.\nSymbol oferty MW-156466\n3 POKOJE / 120 MKW blisko CH ARKADIA. Rozkładowe: salonik ok.40, kuchnia ok.10, 3 pokoje: 12 - 15, 2 łazienki; obie z wc, w jednej z nich wanna, w drugiej-kabina prysznicowa, garderoba 3, pomieszczenie gospodarcze 8. Do mieszkania przynależy piwnica 5 mkw. Na ...\nW CENIE NAJMU TZW. CZYNSZ ADMINISTRACYJNY! W CENIE NAJMU ZALICZKI NA WODĘ I CO! STYLOWE MIESZKANIE W KAMIENICY, po remoncie, wysoki standard wykończenia. Świetna lokalizacja w Śródmieściu W ŚCISŁYM CENTRUM MIASTA, UL. NOWOGRODZKA, Metro Centrum MIESZKANIE Dwustronne ...


Warszawskie szkoły religijne (1831-1861)\nHebrew Date: 3/15/5781 > Strona główna Aktualności Warszawskie szkoły religijne (1831-1861)\nW tym tygodniu281\nW tym miesiącu112\nRok XV NR 49 (1 grudnia 1935 r.)\nRok XV NR 48 (24 listopad 1935 r.)\nTatarski obrońca konstytucji\nRok XV NR 47 (17 listopad 1935 r.)\nW Warszawie w okresie międzypowstaniowym funkcjonowało kilka typów żydowskich szkół religijnych. Najliczniejsze były prywatne trójstopniowe chedery utrzymywane przez nauczycieli zwanych melamedami. Obok nich istniało kilka talmud-tor utrzymywanych kosztem gminy, do których przychodziły sieroty i najuboższe dzieci. Poza tym były jeszcze szkoły wyższego stopnia tzw. jesziwy, o których jednak nie zachowały się żadne informacje źródłowe.\nZasady funkcjonowania chederów nie uległy zmianie przez całe lata, a nawet wieki. Według talmudycznego traktatu Pirke Awot pięcioletnie dziecko powinno już zacząć uczyć się Pięcioksięgu, dziesięcioletnie Miszny, trzynastoletnie było już zdolne wykonywać obowiązujące przykazania, piętnastoletnie powinno się uczyć Talmudu, a osiemnastolatek mógł się już żenić.\nDo chederów najniższego stopnia zwanych „dardyke” przychodziły zwykle dzieci po ukończeniu czwartego roku życia. Zdarzało się jednak, że uczniami ich zostawały już trzylatki; zarówno chłopcy, jak i dziewczynki. Liczba dzieci w poszczególnych szkółkach była dość zróżnicowana; przeciętnie było ich od 10 do 40. Miesięczna opłata za naukę na początku lat sześćdziesiątych wahała się w granicach od 3 do 10 złp.\nDzieci spędzały w chederach praktycznie całe dnie; od wczesnego ranka do wieczora. Uczyły się tam czytać po hebrajsku, zapamiętywały powtarzając na głos za nauczycielem kolejne wersety Pięcioksięgu, uczyły się modlitw. Prowadzący zajęcia nauczyciele, zwani „dardyke melamdim”, mieli zwykle do pomocy kilkunastoletnich „belfrów”, których obowiązkiem było przyprowadzanie i odprowadzanie uczniów, kupowanie dla nich jedzenia, itp. oraz zajmowanie się nimi pod nieobecność nauczyciela.\nSzkółka religijna mieściła się najczęściej w mieszkaniu melameda, który zazwyczaj był człowiekiem dość ubogim. Nie stać go więc było na wynajęcie lokalu i opłacenie z góry komornego. W XIX-wiecznej, niechętnej tego typu szkołom prasie, pisano, że „żargon żydowski wyrazem melamed oznacza w przysłowiu niedołęgę”, albowiem jest to człowiek niezaradny, który jeśli nie został handlarzem, karczmarzem, czy rzemieślnikiem — stawał się nauczycielem. To połączenie szkółki z domem melameda powodowało, że cheder stanowił — jak pisano — rodzaj „ochronki, gdzie dzieci bez różnicy płci zostają niemal przez dwanaście godzin dziennie, więcej może aby miały nad sobą opiekę, niżeli dla nauki”. W międzyczasie uczniowie spełniali drobne domowe posługi, jedli posiłki, itp.\nDziewczynki — jeśli nie chodziły później do szkół elementarnych, bądź nie korzystały z usług prywatnych korepetytorów — na chederach kończyły swą edukację. Chłopcy natomiast mając 8-9 lat przechodzili do chederów wyższego stopnia, gdzie uczyli się na pamięć Pięcioksięgu, tłumacząc go zarazem na jidisz. Często czytali go już wraz z komentarzami Rasziego, poznawali też inne księgi biblijne, a niekiedy nawet łatwiejsze traktaty talmudyczne. W szkółce takiej nie było więcej niż 15-tu uczniów.\nChedery najwyższego stopnia przeznaczone były dla 6-8 chłopców. Pozostawali tam oni do 15-16 roku życia. Pod kierunkiem nauczyciela poznawali traktaty talmudyczne wraz z komentarzami oraz inne dzieła rabiniczne, uczyli się także prowadzić dysputy. Opłata za naukę w tych zakładach była dość wysoka; wynosiła bowiem od 12 do 40 zip. miesięcznie.\nCzęść młodzieży kontynuowała później jeszcze naukę w prywatnych uczelniach niektórych rabinów (jesziwach), bądź też w bet-ha-midra-szach istniejących przy synagogach. Niektórzy z nich, wyróżniający się zdolnościami i pracowitością, bywali wybierani na rabinów.\nZakres nauczania w poszczególnych szkółkach by! w praktyce uzależniony od prowadzących je nauczycieli. W jednych chederach chłopcy już w wieku 9 lat studiowali Talmud, w innych zaś ich rówieśnicy czytali dopiero Pięcioksiąg. Metoda nauki od wieków była taka sama; nauczycie) odczytywał tekst, a uczniowie głośno za nim powtarzali. Trwało to tak długo, aż dzieci zapamiętały przerabiany fragment księgi.\nPolskie władze oświatowe kilkakrotnie podejmowały próby objęcia kontrolą owych szkół religijnych, jednak w praktyce żadne zarządzenia dotyczące obowiązku ich rejestracji nie były przestrzegane. Koiejną próbę przejęcia nadzoru nad nauczaniem religijnym, zarówno w Warszawie, jak i w całym Królestwie Polskim, podjęto w maju 1833 r. Wydane zostało wówczas rozporządzenie dla warszawskiego Urzędu Municypalnego i komisji wojewódzkich, aby „żadne szkoły pokątne, bez wyższego upoważnienia, ani duchowne, ani świeckie tolerowane nie były”. Miejscowe władze zobowiązano do przeprowadzenia kontroli, czy pomimo dawniej wydawanych zakazów podobne zakłady na ich terenie istnieją i złożenia z tej inspekcji raportów. Władze miejskie Warszawy obciążono przy tym odpowiedzialnością za to, by w przyszłości takie szkółki nie były zakładane. Po otrzymaniu owego polecenia Urząd Municypalny wydał własne rozporządzenie dotyczące obowiązku rejestracji wszystkich szkół prywatnych działających dotychczas bez zezwolenia władz oraz złożenia egzaminów przez prowadzących je melamedów. Tym razem część nauczycieli chederowych spełniła polecenie władz. Zalegalizowano wówczas 303 takie szkółki religijne. Obok nich funkcjonowała jednak nadal znaczna ilość chederów niezalegalizowanych. Do roku 1840 wydano melamedom — na podstawie złożonych egzaminów — 424 zezwolenia na prowadzenie szkółek. W rezultacie tych zarządzeń zmniejszyła się nieco ich ogólna liczba.\nIstniejące zakłady wciąż jednak budziły niechęć polskich władz oświatowych. Inspektor szkolny Jan Nepomucen Karwowski był zdania, że są one „obrazem największej nędzy i obrzydliwego brudu”. Wyrazem tej niechęci była również odmowa władz wydana w latach 40-tych grupie prowincjonalnych melamedów ubiegających się o zezwolenie zamieszkania na stałe w Warszawie. Może się wydać interesujące, że do realizacji polityki ograniczania liczby, bądź też likwidacji chederów próbowano użyć nadrabina warszawskiego — Chaima Dawidsohna. Wiadomo było, iż rabin nie jest przeciwny naukom świeckim. Próbowano zatem poprzez niego popularyzować szkoły elementarne. Również wprowadzenie wykładu przedmiotów religijnych miało, niewątpliwie, służyć przyciągnięciu pewnej liczby uczniów chederowych do szkół rządowych. Dawidsohn zrozumiawszy jednak sytuację odmówił współpracy z kuratorium.\nUsiłowania władz, mające na celu zachęcenie Żydów do podejmowania nauki w szkołach elementarnych, spowodowały zgoła nieoczekiwany efekt. Otóż do wielu chederów' wprowadzono wykład niektórych przedmiotów' świeckich w bardzo niewielkim — oczywiście - wymiarze, co spowodowało, że odtąd tym większą stanowiły one konkurencję dla elementarnych szkól rządowych i prywatnych.\nJednak od 1844 r. minister oświecenia zarządził ograniczenie wydawania zezwoleń żydowskim nauczycielom na wykładanie religii. Od tego czasu władze szkolne udzielały je jedynie tym, którzy posiadali odpowiednie kwalifikacje. W praktyce znaczyło to. iż kandydat na melameda oprócz złożenia egzaminu musiał posiadać świadectwo ukończenia pełnego kursu nauki w którejś ze szkól powiatowych. Ten zaś, kto chciał został guwernerem miał się legitymować „świadectwem ukończenia kursu gimnazjalnego lub Szkoły Rabinów”. Większość melamedów świadectw' takich nic posiadała, prowadziła wiec nadal swoją działalność nielegalnie.\nPrzez kilka lat o sprawie wychowania religijnego jakby zapomniano. Odżyła ona dopiero w roku 1850, kiedy to powołana została przez władze oświatowe specjalna komisja „przeciwchederowa”, w której skład weszli: Józef Korzeniowski, będący wówczas inspektorem szkolnym i Mathias Rosen. Nie znamy niestety — szczegółów' ich pracy, wiemy jednak, że obaj byli zdania, iż prywatne nauczanie Żydów powinno pozostawać pod nadzorem i kontrolą władz oświatowych. Przygotowali nawet plan polonizacji chederów. Ich postulaty nie spotkały się jednak z akceptacją władz carskich, jako że polonizacja Żydów nie leżała w interesie Rosji. Urzędujący wówczas kurator Paweł Muchanow projekt ów odłożył do akt archiwalnych.\nDo kwestii wychowania religijnego powrócono znowu w roku 1858 przy sporządzaniu dla rządu raportu o położeniu prawnym ludności żydowskiej w' Królestwie Polskim. Zdaniem komitetu przygotowującego ten dokument, wszystkie prywatne szkółki religijne działające bez zezwolenia władz należało zamknąć oraz „czuwać nad domową edukacją dzieci żydowskich, to jest nie dozwalać trudnić się nią osobom nieupoważnionym do tego przez władze”. Wszystkim, którzy ubiegali się o zezwolenia na prowadzenie szkół lub nauczanie prywatne wolno było wydawać specjalne zezwolenia, ale tylko „w ścisłem zastosowaniu się do Ustawy z roku 1841”. W uzasadnieniu do propozycji podjęcia tak radykalnych kroków pisano, że nauczyciele religijni pozostając pod nadzorem władz „prawnie mogą wykładać tylko naukę religii, jednakże uczą oni tajemnie i nauk świeckich, według swego rozumienia bez względu na ich treść i ducha, a przez to są powodem utrzymywania się u ludu żydowskiego ciemnoty i zasad antysocjalnych”.\nTa opinia komitetu, mimo akceptacji wyrażonej przez Radę Administracyjną, nic wpłynęła na podjęcie odpowiednich kroków w tej dziedzinie przez władze carskie. Dążenie polskich polityków' do pełnej asymilacji Żydów' poprzez ich „wychowanie”, z góry skazane było na niepowodzenie w związku z polityką prowadzoną przez Rosję.\nTak więc tradycyjne szkolnictwo żydowskie funkcjonowało nadał z pewnymi tylko ograniczeniami. Ścisłej liczby chederów, w związku z brakiem informacji na ten temat w materiałach źródłowych, nie da się określić. Nawet próba ustalenia liczby nauczycieli religijnych nie jest możliwa, jako że unikali oni rejestracji. W skorowidzu mieszkańców Warszawy z roku 1854 odnajdujemy nazwiska 153 żydowskich „bakalarzy”, 6 „belfrów” i 83 „szkolników", a ponadto 83 „nauczycieli” i 15 „nauczycieli prywatnych”. „Szkolnikami” nazywano tu mclamedów. „belframi” — ich pomocników, zaś „bakałarzami'’ — najprawdopodobniej domowych nauczycieli religii. Według opinii niektórych uczonych, do kategorii „nauczycieli prywatnych” zaliczono nieco później także tzw. di gejendike alef bejtnikes (chodzące abecadła), którzy nie mieli własnego chederu, a zajęcia dla dzieci zebranych z kilku podwórek prowadzili w mieszkaniu rodziców jednego z nich. Gdyby nawet założyć, że część osób zaliczonych do grupy nauczycieli zajmowała się wyłącznie wykładaniem religii, to i tak będzie to ogółem zaledwie ok. 300 nazwisk, co jest liczbą wyraźnie zaniżoną w stosunku chociażby do orientacyjnej ilości kilkuset chederów, jakie wówczas w Warszawie istniały. Prawdopodobnie figurujące w skorowidzu osoby zawód swój wykonywały legalnie, posiadając odpowiednie uprawnienia. Inni, nie mogąc się nimi wylegitymować, nie podawali w czasie spisu prawdziwego swego źródła utrzymania.\nNie do końca jest też jasne, czym różniły się od siebie poszczególne kategorie i czy podawana przez słowniki interpretacja znaczeniowa ich określeń jest właściwa. Tak czy inaczej owa grupa „bakalarzy” była najliczniejsza, co więcej, ponad czwarta część z nich mieszkała przy Franciszkańskiej, znacznie zaś mniej przy pozostałych ulicach tradycyjnie uważanych za „żydowskie”, tj. Bonifraterskiej, Twardej, Pańskiej, Krochmalnej i Nalewkach. Przy innych ulicach mieszkali już tylko pojedynczy reprezentanci tego zawodu. Wynika z tego w sposób oczywisty, że tam gdzie znajdowały się największe skupiska ludności żydowskiej, tam osiedlało się najwięcej nauczycieli religii znajdując łatwy zarobek. Podobnie, bez wątpienia, rzecz się przedstawiała z tymi, którzy nauczanie prowadzili w sposób nielegalny.\nPrzez całe lata instytucja chederów poddawana była surowej krytyce, ze względu na przekazywane dzieciom treści nauczania, warunki w jakich odbywała się nauka, stosowane tam metody wychowawcze itp. Niewątpliwą zasługą tych placówek było jednak przyczynienie się do utrzymania przez wiele wieków tożsamości narodowej wśród rozproszonej ludności żydowskiej i zachowania ciągłości tradycji kulturowej. Mężczyźni znali alfabet hebrajski, umieli czytać zapisane nim teksty, ćwiczyli od wczesnego dzieciństwa pamięć, nabierali nawyków koniecznych do zdobywania wiedzy, zaszczepiano w nich szacunek dla nauki.\nSieroty i wszystkie pozostające bez opieki rodzicielskiej, a także najuboższe dzieci nie były pozbawione możliwości uczenia się. Odpowiedzialnymi za ich naukę były tradycyjnie władze gminne. Zobowiązane były one do utrzymywania szkół religijnych zwanych talmud-torami. W Warszawie instytucje takie istniały od czasu, gdy założona tu została gmina żydowska. Przez pewien czas jedno z bractw' dobroczynnych miało jc nawet pod swoją opieką. Zarówno metody nauki, jak i zakres nauczania były w nich takie, jak w chederach. Nauczyciele prowadzący tam zajęcia wybierani byli przez bractwo i opłacani z funduszy gminnych. Nauka odbywała się w ich domach.\nZmiany w tradycyjnym sposobie funkcjonowania tych placówek nastąpiły dopiero w połowie XIX w. za czasów rabina Baera Meiselsa. Wynajęto specjalnie dla nich dwa lokale. Dozór Bóżniczy przy poparciu Meiselsa zwrócił się także do władz miejskich (jesienią 1857 r.) z prośbą o udzielenie zezwolenia na wykład (oprócz nauk religijnych) kaligrafii hebrajskiej, początków pisania i czytania po polsku oraz rachunków. W tym celu planowano zatrudnić dwóch nowych nauczycieli, którzy zostaliby mianowani przez magistrat. Uzasadniono tę prośbę zmieniającymi się warunkami życia społecznego, coraz żywszymi kontaktami Żydów z Polakami itp.\nOdtąd program nauki w talmud-torach miał być zgodny z tym, który obowiązywał w rządowych szkołach elementarnych dla dzieci żydowskich. Władze przychyliły się do projektu Dozoru i od i858 r. do zakładów tych została wprowadzona nauka wyżej wymienionych przedmiotów oraz czytanie i pisanie po hebrajsku. W ten sposób talmud-tory, będące nadal placówkami religijnymi, zyskiwały charakter szkół publicznych.\nNiejasna jedynie przez czas dłuższy pozostawała sprawa płac nauczycielskich. W rezultacie, pomimo iż lekcje nowych przedmiotów prowadzone były już od listopada 1858 r., nauczyciele nie otrzymywali za swą pracę wynagrodzenia aż do 1861 r. Nie znaczy to, że pozostawali zupełnie bez środków do życia, bo równocześnie zatrudnieni byli w szkółkach elementarnych żydowskich, gdzie otrzymywali normalne pobory.\nW celu zapewnienia szkołom potrzebnych na ich utrzymanie funduszy nadrabin warszawski Baer Meisels polecił rzezakom wprowadzić skarbony na dobrowolnie składane ofiary podczas uroczystości obrzezania, na wzór tych, które zbierano przy obrzędach weselnych i które objęte były etatem dochodów funduszy dobroczynnych. Stałymi bowiem dochodami były dotychczas jedynie procenty od rozmaitych legatów ulokowanych w Banku Polskim. Pozostałe wpływy były w poszczególnych latach bardzo zróżnicowane; zależały przede wszystkim od ofiarności członków gminy. Należały do nich dochody ze skarbon ustawionych w bóżnicach, na cmentarzu j obnoszonych po mieście przez specjalnie do tego zatrudnionych jałmużników.\nPomimo ofiarności członków gminy żydowskiej wpływające od roku 1857 sumy przestały praktycznie wystarczać na utrzymanie tahnud-tor. Wiązało się to z jednej strony ze zwiększonymi wydatkami tych zakładów po ich reformie, z drugiej zaś z niesłychanie szybką dewaluacją, która pociągnęła za sobą m.in. wzrost opłat za wynajmowane pomieszczenia szkolne. W 1861 r. był on ponad siedmiokrotnie wyższy niż w 1856 r. W ciągu owego pięciolecia podwyższono także płace nauczycielskie o około 350 rubli. Planowano nawet następną podwyżkę pensji w 1860 r. Dozór Bóżniczy zwróci! się więc pod koniec 1859 r. do władz miejskich prosząc o zezwolenie na dofinansowanie omawianych zakładów z funduszy ogólnych gminy sumą 1000 rubli. (Budżet gminy był co roku zatwierdzany przez władze i Dozór nie mógł nim dowolnie rozporządzać). Magistrat zezwolił przeznaczyć na potrzeby talmud-tor zaledwie 122 ruble, uważając, że byłoby lepiej „dla dobra ogółu i przyszłości”, gdyby dzieci zamiast w nich zaczęły się uczyć w żydowskich rządowych szkołach elementarnych. Tym bardziej, że — jak podkreślono — oprócz czytania, pisania i liczenia wykwalifikowani nauczyciele prowadzą tam także wykład religii. W talmud-torach natomiast nauczaniem religii kierują „Żydzi talmudziści zawsze cel sekciarski na celu mający”. Zaproponowano więc, aby raczej zwiększyć liczbę szkół elementarnych żydowskich i spopularyzować je. Postanowiono nawet w tej sprawie skonsultować się z Komisją Rządową Spraw Wewnętrznych i Duchownych, która po zapoznaniu się z przedstawionymi jej dokumentami, podzieliła zdanie władz miejskich. Decyzja ta nie pociągnęła jednak za sobą żadnych konsekwencji. Realizacja owego zamierzenia wymagałaby dużego nakładu środków finansowych, których nie umiano wygospodarować. Wszystko zatem pozostało po staremu.\nWbrew pozorom, nawet Dozór Bóżniczy zdawał sobie sprawę z tego, iż mimo wprowadzonych zmian w stołecznych talmud-torach nie dzieje się dobrze. Na łamach prasy polskiej również pisano, że ani nadzór, ani kontrola nad tymi zakładami nie są najlepsze. Także później wypowiada no opinie, że w czasie reformy nie dopatrzono należycie sprawy „programu nauczania, czasu nauki, liczby uczniów w stosunku do lokali i ilości nauczycieli''. Konsekwencją tych niedopatrzeń był m.in. niski poziom nauczania. Dzieci przychodziły na zajęcia nieregularnie, opuszczały szkoły przed ukończeniem pełnego kursu nauki. Nauczyciele z trudem prowadzili zajęcia w przepełnionych salach.\nDozór Bóżniczy, w miarę swoich możliwości, starał się szkołom dopomóc. W 1861 r. wydelegował dwu swych przedstawicieli, w osobach Henryka Natansona i Lesscra Levy'ego, aby przeprowadzali w tałmud-torach comiesięczne inspekcje. Celem ich miało być sprawowanie kontroli nad nauczycielami, uczniami oraz stanem szkół. By ułatwić dzieciom naukę języka polskiego i zachęcić je do niej, zakupiono 50 egzemplarzy książki J. Elsenberga Powieści z pisma świętego Starego Przymierza dla młodzieży wyznania mojżeszowego, które rozdano uczniom wyróżniającym się pilnością i dobrym sprawowaniem. Przeprowadzono też pewne zmiany w składzie grona pedagogicznego. Efekty tych działań były jednak skromniejsze niż się tego spodziewano, a rozwój talmud-tor nadal nie był zadowalający.\nPewien wpływ na ten stan rzeczy miał zapewne fakt, iż nie wszyscy mieszkańcy stolicy podchodzili z jednakowym entuzjazmem do owych reform. Uznana instytucja talmud-tory, mogąca poszczycić się wielowiekową tradycją była — zdaniem ludności ortodoksyjnej — bezczeszczona. Szczególnie chasydzi przeciwni byli łączeniu w tych placówkach nauczania religijnego z elementami nauk świeckich. Swoje protesty w tej sprawie kierowali nawet do władz centralnych. W łonie samego Dozoru Bóżniczego także znajdowali się przeciwnicy owych zmian. Ich adwersarze skarżyli się, że dawniej rabini warszawscy będący przeciwnikami jakichkolwiek innowacji „krępowali przesądami religijnymi gminną arystokrację”, a i teraz obawiają się „aby z postępem oświaty liczba ucywilizowanych starozakonnych nie przemogła i aby nie obaliła wieży zabobon- no-chasydzkiej”.\nNazwę talmud-tory nosiła też szkoła religijna istniejąca przy reformowanej synagodze przy ul. Daniłłowiczowskiej. Zgodnie z postanowieniem Rady Administracyjnej z dn. 28.06.1855 r. i regulaminem Zgromadzenia Synagogalnego miała to być wieczorowa szkoła dla młodzieży żydowskiej uczącej się w szkołach ogólnych miejskich. Dzieci te bowiem pozbawione były możliwości nauki własnej religii i języka hebrajskiego, jeśli nie korzystały z usług prywatnych korepetytorów.\nUtworzenie takiej szkoły było zatem koniecznością dziejową, jak uważali jej założyciele. Jednak do roku 1858, kiedy to kaznodzieją na Daniłłowiczowskiej został Marcus Jastrow, postanowienie owo pozostawało martwą literą prawa. Dopiero nowy kaznodzieja energicznie przystąpił do jego realizacji. Problematyczną sprawę braku pomieszczeń szkolnych rozwiązano oddając popołudniami do dyspozycji uczniów kancelarię synagogalną. Wkrótce jednak przygotowano na potrzeby talmud-tory oficynę znajdującą się na dziedzińcu synagogi i szkoła z oddzielnymi klasami dla dziewcząt i chłopców rozpoczęła swą działalność. W czerwcu 1859 r. Komitet Synagogi wystąpi! do kuratora szkolnego z prośbą „o zatwierdzenie tej szkółki i wydanie do wszystkich zakładów' naukowych w Warszawie zarządzenia nakazującego uczęszczanie do niej uczniów starozakonnych”. Żadne źródła nie potwierdzają tego, aby podobne zarządzenie zostało wydane, pomimo to szkółka działała nadał.\nZgodnie z regulaminem opracowanym przez Komitet Synagogi — M. Jastrów kierował nią osobiście i zarazem prowadził lekcje religii. Sekretarz Komitetu — wspomniany już J. Elsenberg - był jego pomocnikiem i uczył języka hebrajskiego. Po upływie półtora roku, jaki minął od założenia szkoły, odbyła się w niej uroczysta konfirmacja dziewcząt i chłopców.\nW odróżnieniu od innych tego typu placówek, nauka w tej talmud- -torze była odpłatna. Uczniowie płacili początkowo 3,5 rubla kwartalnie, a od listopada 1859 r. po 2 ruble. Obniżka kosztów nauczania, pomimo ogólnego wzrostu cen, spowodowana była zapewne faktem, że bardzo wielu rodziców ubiegało się przy zapisach o zwolnienie z opłat. Musiano nawet przyjąć zasadę, że liczba uczniów uwolnionych od czesnego miała być wprost proporcjonalna do ilości ławek: w jednej ławce mógł siedzieć tylko jeden uczeń nie wnoszący opłat.\nPomimo owej obniżki, liczba dzieci przychodzących do szkoły stale malała. We wrześniu 1860 r. było ich zaledwie 30. Im mniej było uczniów, tym większe sumy przeznaczać musiał Komitet Synagogi na utrzymanie szkółki. Zamiast przewidzianych w budżecie synagogi 142 rubli talmud-tora pochłaniała 350 rubli rocznie. Ubolewano więc, że nie jest ona „dosyć uwzględnioną przez członków gminy”. W tej sytuacji, na wniosek M. Jastrowa, postanowiono zawiesić działalność szkoły do czasu aż „liczba uczących się będzie dostateczna do pokrycia wydatków wyżej podanych”. Tak więc na rok szkolny 1861/62 talmud-tora przy Daniłłowiczowskiej nie została już otwarta.\nReb. Janusz Baranowski


Zitay NP-FZ100 to zamiennik popularnych akumulatorów stosowanych we flagowych modelach aparatów Sony. Jego pojemność wynosi 2040 mAh. Ogniwo wyróżnia się oryginalną transparentną obudową oraz wskaźnikiem LED, który umożliwia szybkie sprawdzenie poziomu naładowania. Zitay NP-FZ100 jest wolny od "efektu pamięci", oferuje wysoką jakość wykonania, a także pozwala na pracę w niskiej temperaturze. Dzięki dbałości o najdrobniejsze detale masz pewność, że akumulator nigdy nie zablokuje się w komorze baterii!\ndopracowany zamiennik ogniw Sony NP-FZ100\nDługi czas pracy z aparatem\nOgniwo oferuje pojemność na poziomie 2040 mAh. Dzięki temu Twoje urządzenia będą mogły pracować jeszcze dłużej! Ponadto, akumulatory Zitay wyposażono w nowoczesną elektronikę sterującą, która sprawia, że ogniwo bezawaryjnie współpracuje z aparatami, dokładnie tak jak oryginalne baterie. Wysokiej jakości komponenty zapewniają stabilne działanie i wysoką wydajność.\nW trosce o najwyższy komfort użytkowania firma Zitay zadbała o nowoczesny system zabezpieczeń. W ogniwie NP-FZ100 wykorzystano szereg technologii zapewniających ochronę przed przegrzaniem, przeładowaniem oraz przeciążeniem. Wszystko to sprawia, że ogniwa Zitay cechują się długą żywotnością, niezawodnością i bezpieczeństwem.\nZitay przełamuje schematy, wprowadzając do świata baterii powiew świeżości, w postaci transparentnej obudowy, która wyróżni się na tle zwykłych, całkowicie czarnych i szarych zamienników. W połączeniu ze wskaźnikiem naładowania LED i dotykowym przyciskiem otrzymujemy nowoczesny design, który stanowi wspaniałe uzupełnienie jakości, niezawodności i długiej żywotności produktów tej marki.\nWbudowany wskaźnik LED, który w ciągu sekundy aktywujesz za pomocą dotykowego przycisku, pozwoli sprawdzić poziom naładowania akumulatora Zitay NP-FZ100, bez konieczności umieszczania go w kamerze, aparacie lub ładowarce. Dzięki temu szybciej przygotujesz się do pracy i unikniesz przykrych niespodzianek podczas robienia zdjęć lub filmowania. Niezależnie od tego, ile akumulatorów posiadasz w swojej kolekcji, ich poziom naładowania będzie zawsze pod kontrolą.\nOsoby, które często pracują ze sprzętem filmowym w plenerze doskonale wiedzą, jak kapryśne potrafią być akumulatory i zamienniki przy bardzo niskich temperaturach. Firma Zitay zadbała również o ten aspekt. Zamiennik NP-FZ100 stworzono z myślą o zróżnicowanych warunkach atmosferycznych. Pozwala on na komfortową pracę w temperaturze od -20° do 50°C.\nmodel: akumulator Zitay zamiennik NP-FZ100\nzamiennik akumulatorów: Sony NP-FZ100\nwymiary: 5,2 x 3,8 x 2,2 cm\nSony Alpha : 1, 6600, 7 IV, 7c, 7R IV, 8S III, 9 II, a7 III, A7 Mark 3, a7R III, A7R Mark 3, A9, ILCE-7M3, ILCE-7M3K, ILCE-7M4, ILCE-7RM3, ILCE-9M2


Odzyskiwanie danych Archives - Serwis Laptopów Ruda Śląska. Największy na Śląsku Serwis Laptopów i Serwis Drukarek Katowice, Ruda Śląska. Odzyskiwanie Danych, Asusa, serwis laptopow. Serwis Laptopów Ruda Śląska. Największy na Śląsku Serwis Laptopów i Serwis Drukarek Katowice, Ruda Śląska. Odzyskiwanie Danych, Asusa, serwis laptopow.\nJeśli Twój dysk stuka, wydaje dziwne odgłosy, uruchamia się i od razu wyłącza, jeśli BIOS widzi zerowy rozmiar – przynieś go do naszego serwisu.Naprawiamy takie dyski, odzyskujemy z nich wszystkie dane.\nW zależności od decyzji Klienta odzyskane dane są nagrywane na nośniki DVD lub CD gdy ich objętość nie przekracza 20GB. Gdy ilość danych jest znacznie większa prosimy o dostarczenie dysku o tej samej lub większej pojemności co dysk uszkodzony.\nGdyby to był problem, istnieje możliwość zakupu nowego dysku w naszej Firmie. Prowadzimy też skup dysków twardych.\nTagi: Odzyskiwanie danych, Regionalne Centrum Serwisowe


bezpieczeństwo - Zabrze24\nczytaj dalej Skuteczne sposoby na komary »\nJak usunąć wgniecenia bez lakierowania?\n16 czerwca 2018 Zuza\tDodaj komentarz\nWłaściciele samochodów poświęcają sporo czasu na to, aby wyglądały one jak najlepiej. Powszechnie mówi się, że to przede wszystkim panowie tak dbają o swoje auta, szczególnie o ich wygląd zewnętrzny. Błyszcząca karoseria, pozbawiona rys oraz jakichkolwiek wgnieceń jest marzeniem każdego posiadacza pojazdu. Bywa jednak, że niespodzianek takich jak właśnie wgniecenia nie da się uniknąć. Wówczas jednak nie zawsze trzeba rozpaczać i liczyć wysokie koszty lakierowania, podpowiemy jak usunąć wgniecenia bez konieczności ponownego nakładania koloru.\nczytaj dalej Jak usunąć wgniecenia bez lakierowania? »


Madziakowo: Kosmetyki MADARA\nPokażę Wam dziś co takie używam w ostatnim czasie na co dzień i właściwie co noc :)\nMadara Cosmetics, Eco Face, Deep Moisture Fluid - Krem głęboko nawilżający do twarzy do cery normalnej i mieszanej czyli kwiatowo ziołowy krem głęboko nawilża, ujędrnia i zmiękcza skórę. Przywraca równowagę przetłuszczającym się i suchym partiom twarzy. Chroni przed promieniowaniem UV. Odżywia dzięki naturalnym roślinnym witaminom, minerałom, bioflawonoidom i innym biologicznie aktywnym substancjom. Kosmetyk ekologiczny i naturalny, posiada certyfikat ECOCERT. Zawiera m.in.: wyciąg z kwiatu lipy, ekstrakty z bylicy, maliny i czerwonej koniczyny, wodę różaną.\nSKŁAD: Skład: Aqua, Alcohol, Rosa Damascena (Rose) Distillate*, Simmondsia Chinensis (Jojoba) Oil*, Glycerin*, Rubus Idaeus (Raspberry) Extract*, Cetearyl Alcohol, Tilia Cordata (Linden) Extract*, Persea Gratissima (Avocado) Oil*, Theobroma Cacao (Cocoa) Seed Butter*, Cetearyl Glucoside, Titanium Dioxide*** (CI 77891), Trifolium Pratense (Red Clover) Extract*, Artemisia Vulgaris (Mugwort) Extract*, Capryloyl Glycine, Stearic Acid, Mica (CI 77019)***, Sodium Hyaluronate, Xantan Gum, Potassium Hydroxide***, Aroma**, Citral**, Eugenol**, Limonene**, Linalool**.\nMadara Eco Face, Regenerating Night Cream - Krem regenerujący na noc - Regenerujący krem na noc zapobiega procesom starzenia się skóry w każdym wieku i stymuluje odnowę komórkową. Wygładza istniejące zmarszczki, Naprawia uszkodzenia powstałe w wyniku oddziaływania stresu oraz szkodliwych czynników środowiskowych. Nawilża i odżywia dzięki naturalnym witaminom zawartym w roślinach, minerałom, bioflawonoidom i innym biologicznie aktywnym substancjom.\nOlej z kiełków jęczmienia, Ekstrakt z nagietka, chmielu, alg itd :)\nSKŁAD: Skład: Aqua, Simmondsia Chinensis (Jojoba) Oil*, Alcohol, Glycerin*, Persea Gratissima (Avocado) Oil*, Rosa Damascena (Rose) Distillate*, Cetearyl Alcohol, Theobroma Cacao Seed (Cocoa) Butter*, Hippophae Rhamnoides (Seabuckthorn Berry) Extract*, Lycopersicum Esculentum (Tomato) Extract*, Glycine Soja (Soy Bean) Oil (and) Tocopherol (Natural Vitamin E), Algae Extract, Humulus Lupulus (Hop) Extract*, Hordeum Vulgare (Barley Germ) Extract*, Cetearyl Glucoside, Plantago Major (Plantain Leaf) Extract*, Calendula Officinalis (Calendula) Extract*, Chamomilla Recutita (Camomile) Extract*, Capryloyl Glycine, Stearic Acid, Sodium Hyaluronate, Xantan Gum, Potassium Hydroxide***, Aroma**, Citral**, Citronellol**, Geraniol**, Limonene**, Linalool**.\nMoja opinia: Powiem szczerze, że zarówno jeden jak i drugi krem mają dość leistą konsystencję, lubią delikatnie brudzić czubek aplikatora tubki. Kolor lekko żółty. Zapach bardzo ziołowy, niespotykany jak dotąd wśród produktów, które miałam okazję używać. Ja osobiście szaleję za tym zapachem. Mój mąż natomiast nie - dla niego śmierdzi i tyle.\nZarówno jeden jak i drugi śmierdziel zostawiają piękne nawilżenie skóry. Aż czuć jak wnikają wewnątrz porów zaraz po aplikacji. Mam takie wewnętrzne poczucie, że produkt działa wgłąb a nie jedynie tworzy ochronny płaszcz na skórze. Z rozprowadzaniem kremów na skórze trochę gorzej, potrzebują lekkiego wpracowania w cerę. Jednak zapach i nawilżenie jest dla mnie rewelacyjne. Składowo znakomicie.\nSą to produkty wegańskie o bogatym składzie, certyfikowane. Coraz bardziej skłaniam się ku nabyciu pełnowymiarowych tubek.\nTubki są poręczne zakończone dzióbkiem, łatwe do wyciśnięcia do ostatniej kropli. Ja osobiście jestem z nich bardzo zadowolona i myślę, że Wy tez będziecie :)\nMy strawberry fields 21 stycznia 2015 17:51\nSkłady bardzo ciekawe, ale obawiam się odrobinę problemów z rozprowadzaniem. Z rana każda minuta się liczy ;)\nPetite renarde 21 stycznia 2015 18:02\nmija_mja 21 stycznia 2015 18:08\nMam ochotę wypróbować krem regenerujący na noc .\nEm 21 stycznia 2015 18:23\nNie znam tej firmy, ale ten krem na noc bardzo mnie zaciekawił :)\nruda@ 21 stycznia 2015 18:55\nCiekawe kosmetyki.Przygarnęłabym zwłaszcza ten krem na noc, bo lubię wieczorami celebrować swoją pielęgnację. Do tej pory nie słyszałam jednak o tej firmie.\nczerwona filiżanka 21 stycznia 2015 18:58\nfajne musi być poczucie o dobrym nawilżeniu a nie płaszczu....\nBarbara Elżbieta 21 stycznia 2015 19:18\nMadara interesuje mnie do jakiegoś czasu ale uważam że można znaleźć coś o podobnym składzie ale tańsze .\nUnknown 21 stycznia 2015 19:22\nkrem na noc z chęcią bym wypróbowała osobiście :)\npirelka 21 stycznia 2015 19:32\nKompletnie nie znam tych produktów. Nigdy się z nimi nie spotkałam.\nUnknown 21 stycznia 2015 19:49\nNie słyszałam nigdy o tych produktach. Chętnie jednak skusiłabym się na ten na noc, może poprawiłby nawilżenie mojej skóry....\ntbof.pl 21 stycznia 2015 21:21\nPierwszy raz widzę tą firmę, ale brzmi ciekawie:)\nDouble Identity 21 stycznia 2015 21:46\nciekawe kremiki :)\ndakota 21 stycznia 2015 22:30\nzupełnie nie znam tej firmy...\njestem zdania że co bardziej śmierdzi tym lepiej pomaga :D\nPlace Of Woman 22 stycznia 2015 11:49\nKrem na noc właśnie mi się skończył,baaaardzo go lubiłam :)\nZakochana w kolorkach 22 stycznia 2015 15:39\nZ mojego punktu widzenia 22 stycznia 2015 16:12\nNie znam kosmetyków z tej firmy ale zaciekawił mnie :)\nJa i moje Urwisy 22 stycznia 2015 18:38\nWygląda ciekawie, będę musiała spróbować :)\nNikolina 23 stycznia 2015 09:42\nPiękne składy! :)\nWolneLitery 23 stycznia 2015 10:54\nDobrze, że się tak świetnie sprawdziły :) Po raz pierwszy widze te kosmetyki i tą firmę :)\nIris 23 stycznia 2015 19:34\nLubię ziołowe zapachy. Fajnie opisałaś uczucie nawilżenia, brzmi bardzo zachęcająco.


Rod Thorn – Enbiej.pl\nTag: Rod Thorn\nDalszy ciąg zmian w Sixers\nZarząd Philadelphia 76ers kontynuuje poważne zmiany w organizacji. Po tym jak ze stanowiskiem trenera pożegnał się Doug Collins (przeszedł do roli doradczej), teraz przyszła pora na dyrektora sportowego i GMa. Ich obowiązki, do czasu zbudowania większego zaplecza, przejmie zatrudniony z Houston Rockets Sam Hinkie. Właściciel Sixers – Joshua Harris – chce by Hinkie wykorzystywał zaawansowaną […]\nGM Nuggets mógł wylądować w Sixers\nMasai Ujiri – obecny GM Denver Nuggets (mogliście go bliżej poznać w „The Association” z poprzedniego sezonu) miał możliwość pracy w Philadelphi 76ers. Drużyna z miasta braterskiej miłości kontaktowała się z Ujiriem zaraz po zakończeniu playoffs. Miał on zastąpić Roda Thorna, ale nic z tego nie wyszło. Teraz GM’em Sixers jest Tony DiLeo. Wcześniej Phila próbowała […]\nData: 21/09/2012 Autor: Adam Wiśniewski Kategoria: Aktualności\nSixers chcą Toma Penna na stanowisku GMa\nWedług źródeł ESPN, Tom Penn jest w tej chwili faworytem do objęcia stanowiska GMa drużyny Philadelphia 76ers. Co ciekawe Penn ostatnio pracował jako analityk tej stacji. Wcześniej Tom piastował stanowisko asystenta Generalnego Managera w organizacjach Portland Trail Blazers i Memphis Grizzlies. Sixers rozpoczęli poszukiwania nowego GMa pomimo że obecny – Rod Thorn ma kontrakt ważny jeszcze […]\nData: 23/07/2012 Autor: Mateusz Babiarz Kategoria: Aktualności\nPrezydent/GM Philadelphia 76ers – Rod Thorn – niechętnie wypowiada się w sprawie wyborów w zbliżającym się drafcie. Powtarza jedynie frazes, że najpierw wybiera się najlepszych zawodników, a dopiero później próbuje ich wkomponować w zespół. Tymczasem przy okazji draftu powrócił temat transferu Andre Iguodala’i za Pau Gasola. Sixers mają aż trzy wybory w tym roku – […]\nData: 25/06/2012 Autor: Mateusz Babiarz Kategoria: Aktualności\nLou Williams będzie wolnym agentem, Branda czeka amnestia?\nZ Filadelfii płyną coraz czytelniejsze sygnały, według których Lou Williams ma zamiar zrezygnować z ostatniego roku swojego kontraktu i jednocześnie stać się wolnym agentem. Jeden z najlepszych zmienników ligi i czołowy strzelec w czwartych kwartach może stać się łakomym kąskiem dla wielu organizacji, które dostrzegają wartość jaką daje klasowy rezerwowy. To dzięki graczom takim jak […]\nData: 11/06/2012 Autor: Mateusz Babiarz Kategoria: AktualnościKomentarze: 1\nSixers przedłużyli umowę Hawesa\nPhiladelphia 76ers ogłosili, że doszli do porozumienia ze Spencerem Hawesem. 23 letni środkowy zaakceptował ich kwalifikacyjną ofertę i jeszcze dzisiaj pojawi się na obozie treningowym. W tej chwili bierze w nim udział już 17 osób. With the signing of Spencer, we now have our core returning – a group that is very familiar with each other, their […]\nData: 11/12/2011 Autor: Mateusz Babiarz Kategoria: AktualnościKomentarze: 5 komentarzy\nNikt nie przegrywa jak 76ers\nNormalny mecz, jak wiele w czasie preseason. 76ers grają z Nets. Ciężko jest mi nawet wyobrazić sobie jak ktoś kto nie jest fanem jednej z drużyn chciałby obejrzeć to spotkanie. Oba zespoły grają nierówno – pierwsza kwarta dla Sixers, druga to 30-14 dla Nets, w trzeciej również 30-14 z tym że tym razem dla Philly. […]\nData: 10/10/2010 Autor: Mateusz Babiarz Kategoria: Aktualności


Matka Polka blogerka ✔ | Portal lifestylowy Miasto Kobiet\nHome / Uroda / Matka Polka blogerka\nBlogi macierzyńskie szturmem zdobywają polski internet. Bo nikt tak cierpliwie jak sieć, nie przyjmie tego, z czym mierzą się młode mamy.\nDziś kobiety nie spotykają się na wspólnym darciu pierza, kiszeniu kapusty albo szyciu pościeli. Wielopokoleniowe rodziny, które mieszkają w jednym domu, też są rzadkością. Nie ma w pobliżu doświadczonej babki, ciotki czy sąsiadki, które wsparłyby młodą kobietę w wychowaniu dziecka. Jak więc współczesne matki radzą sobie z codziennymi troskami i pytaniami? Zakładają blogi.\n– Blog powstał pod wpływem impulsu. Mój świat zaczął się kurczyć, a moja rola zaczęła się ograniczać do roli matki. Traciłam siebie jako osobę, kobietę, dziewczynę. Myślę, że groziła mi depresja, a blog mnie przed nią uratował – wyznaje Paulina Rybak, autorka bloga Potworywozkowe.pl. Założyła go, żeby zburzyć stereotyp matki Polki. By przypomnieć także sobie samej, że matki mają prawo do spełniania swych potrzeb i ambicji niezwiązanych z dziećmi. Swój plan realizuje nie tylko w internecie, ale także poza nim – jest współorganizatorką Spotkań Mam Blogujących.\n– Na początku chodziło o pretekst do wyrwania się z codziennych obowiązków i spotkań we własnym gronie. Piłyśmy kawę, jadłyśmy ciastka i poznawałyśmy się – mów Paulina. Na kolejnych spotkaniach zarówno mamy, jak i dzieci brały udział w warsztatach artystycznych i samorozwojowych, z których mogły wynieść wiedzę przydatną im jako mamom, blogerkom i kobietom.\nZloty mam, nie tylko blogerek, organizuje też Monika Pryśko, autorka bloga Tekstualna.pl. Trójmiejskie mamy pod wodzą Moniki i jej koleżanki Bogny (www.bebeandcompany.pl) spotykają się, by dyskutować nie tylko o codziennych troskach. Rozważają ekologiczne podejście do wychowania, poprzez warsztaty, spotkania z trenerami i ekspertami różnych branż dbają o swój rozwój osobisty i zawodowy. Planują właśnie Business Mama Day. Monika i Bogna stworzyły też internetowy magazyn dla mam „Mammazine”.\n– Pokazujemy, że chcieć, to móc. Same piszemy teksty i składamy magazyn. Oczywiście, współpracujemy z blogerkami, które również piszą dla nas artykuły. Pokazujemy czytelniczkom blogów i „Mammazine”, jak ważna jest w życiu każdej mamy społeczność kobiet. Tworzymy tę społeczność, by dać możliwość rozwoju, inicjować ciekawe akcje, poznawać się, spędzać razem czas offline i online, a przede wszystkim promować aktywne, wesołe macierzyństwo – mówią założycielki „Mammazine”.\nBlogujące mamy zawierają przyjaźnie i spotykają się nie tylko podczas oficjalnych zlotów blogerek. Wiele z nich przyznaje, że blogują, by stać się członkiniami społeczności kobiet, które mają dzieci. – Blogi parentingowe odczarowują macierzyństwo. Dają matkom poczucie wspólnoty, przynależności. Łączy je wspólna wizja wychowania albo karmienia dziecka, ale też wspólne niechęci. I to wydaje mi się podstawową potrzebą w tej kategorii blogów: wspólnota – zauważa Bogna Gozdowska, założycielka bloga Baby Trendsetter. Również czytelniczki przyznają, że blogi dają om przyjazne wsparcie na co dzień. – Czytam bloga, którego pisze moja przyjaciółka. Robię to nie tylko dlatego, że się znamy – mówi Aneta, mama dwójki kilkulatków. – To mądre i inspirujące teksty i kopalnia pomysłów na wspólne spędzanie czasu, zabawy dla dzieci, nieszablonowe podejście do odrabiania lekcji.\nWiele matek przyznaje, że ich blogi to pamiętniki w wersji elektronicznej; archiwum zdjęć i wspomnień, które zamiast na wielu płytach CD czy w albumach można trzymać w jednym miejscu. Są też platformami, dzięki którym dziadkowie, rodzina i przyjaciele, którzy mieszkają daleko, mogą być na bieżąco z rozwojem malucha. Choć na początku niektóre tworzyły blogi tylko dla siebie. – Kiedy zakładałam bloga, nie sądziłam, że ktoś go będzie czytał lub komentował. Miał być tylko dla mnie – przyznaje Katarzyna, autorka Dziennika Mamuśki.\nCzęsto blog-pamiętnik ewoluuje w formę o szerszej tematyce społecznej, z tekstami komentującymi bieżące wydarzenia, nie tylko dotyczące wychowania dziecka. Blog Pauliny Rybak, kontrowersyjny już z nazwy: Potwory Wózkowe, przestał być blogiem o macierzyństwie wskutek jej świadomej decyzji. – Zorientowałam się, że sprawozdania z życia codziennego są bez sensu. Potrzebowałam tworzyć coś więcej, z mocnym przekazem. Blog stał się moją pasją i warsztatem pracy. Ponieważ interesowałam się dziennikarstwem, Potwory Wózkowe stały się narzędziem do zaspokajania moich ambicji. Piszę o tym, co mnie boli. Czasami poruszam bardzo kontrowersyjne tematy. Odzieram macierzyństwo z lukru i udowadniam, że można być szczęśliwym mimo przeciwności losu. Wiem, że to banalne, ale wystarczy chcieć.\nMatka blogerka zarabia?\nCzasami blog – pamiętnik kobiety w ciąży a potem młodej matki – zamienia się w blog komercyjny, którego autorka zarabia, współpracując z reklamodawcami. Wiele piszących matek zarzeka się, że nie zarabiają na swoim pisaniu i nie planowały tego, zakładając blog. Jeśli jednak blog cieszy się dużą popularnością, nie uniknie ofert od firm czy agencji reklamowych. – Codziennie zgłasza się do mnie po kilka-kilkanaście firm, które proponują różne formy współpracy – przyznaje Monika Dawidowicz, autorka Mo Bloguje. I natychmiast zastrzega: – Bloguję, bo lubię, a nie po to, żeby zarabiać lub zbierać gratisy, dlatego odrzucam większość propozycji.\n– Jeszcze dwa lata temu nie moglibyśmy uznać blogów parentingowych za atrakcyjne dla firm pod względem biznesowym – mówi Bartłomiej Rak, ekspert social media, wiceprezes zarządu w firmie szkoleniowo-konsultingowej Socjomania. – Jednak blogi zaczęły się dość mocno specjalizować i coraz częściej wchodzą we współpracę z markami. Na wielu blogach znajdziemy już dedykowane sekcje, opisujące warunki współpracy z markami – tematy, które mogą być poruszone na blogu, formy promocji (artykuł, recenzja, tutorial czy zwykła reklama) i kwestie wynagrodzenia. Blogi parentingowe są atrakcyjnym miejscem promocji przede wszystkim dla firm produkujących pieluszki, kaszki i ubrania dla dzieci, ale również dla firm kosmetycznych i odzieżowych, które w jakiś sposób wiążą się z macierzyństwem. Trzeba przecież pamiętać, że blogi parentingowe to nie tylko pisanie o ciąży i dziecku. To również teksty o stylu życia, relacjach damsko-męskich czy modzie. Marki związane z taką tematyką również mogą być zainteresowane współpracą z blogiem parentingowym – ocenia ekspert.\nZgadza się z nim Tomek Tomczyk, znany jako Kominek, autor dwóch popularnych blogów i komentator blogosfery. Ale jednocześnie krytykuje blogi parentingowe, które według niego nie cieszą się mocnymi statystykami, w większości żyją z gratisów i barterów i nie mają żadnych perspektyw na lepszą przyszłość, mimo że jest na nie ogromne zapotrzebowanie. – Ten brak perspektyw załatwili sobie na własne życzenie – podkreśla. – Blog parentingowy to najdoskonalsza forma lifestylu, a możliwości komercjalizowania takiego miejsca są wręcz nieograniczone. Dlaczego więc reklamodawcy omijają szerokim łukiem tę grupę blogerek? – pyta we wpisie Blogi parentingowe – jest w nich wszystko, co najgorsze i najlepsze w blogosferze. Tomczyk krytykuje autorki za brak różnorodności, podporządkowanie ogólnym schematom mówienia o macierzyństwie, koncentracji na rodzinie, podobny styl i zawartość. Zakłada też, że blog powinien dawać zysk. A tak jest w niewielu przypadkach. Choć te matki, które zarabiają na blogu, otwarcie się do tego przyznają. – Tak, zarabiam od początku istnienia bloga. Dostaję też produkty do testów, ale jest to specyficzna sytuacja, bo mój blog temu właśnie służy – zaznacza Bogna Gozdowska. Malwina Bakalarz, autorka Bakusiowo.pl, również przyznaje, że blog przynosi jej dochód, ale od razu podkreśla: – Nie ukrywam tego przed czytelniczkami. Ufamy sobie. Jeśli coś jest godne polecenia, polecam to, jeśli nie, również o tym informuję. Oferty współpracy dostaję codziennie. Jest w czym wybierać.\nMatki blogerki zawsze podkreślają, że zaufanie czytelniczek jest najważniejsze. To grząski grunt – wykorzystywanie dziecka dla pieniędzy, dlatego nie warto się tanio sprzedawać, jeśli chce się zachować wierną grupę przychylnych odbiorców. – Wychodzę z założenia, że każda reklama na blogu, każdy wpis sponsorowany lub product placement jest lekkim nadszarpnięciem zaufania czytelników. Jeśli zgadzam się na coś takiego, to tylko wtedy, kiedy naprawdę warto. Jeśli firma chce podarować mi naprawdę dobry produkt, który sama i tak bym kupiła i poleciła, lub jeśli proponuje za to uczciwe wynagrodzenie, to jestem skłonna się zgodzić. Profity finansowe nie są jednak celem samym w sobie. Cieszę się, że do tej pory, dzięki nielicznym akcjom reklamowym na blogu, zwróciły mi się opłaty za domenę i serwer, ale dużo cenniejszy jest dla mnie kontakt z czytelniczkami, pełne emocji komentarze i maile – zapewnia autorka Mo Bloguje.\nCo na to tata?\nOpinie tatusiów są podzielone. Niektórzy pozazdrościli mamom i też blogują, inni pomagają, obsługując techniczną stronę bloga lub pilnując dzieci, gdy mamy piszą. Są też jednak ojcowie, którym się nie podoba, że o życiu ich rodziny może w internecie przeczytać każdy. – Moi bliscy chętnie czytają mojego bloga – przyznaje Katarzyna, autorka Dziennika Mamuśki. – Taka forma przekazu nie podoba się jednak mężowi. Nie zabrania mi pisać, ale uważa, że nie powinnam w internecie dzielić się wszystkim, co związane z naszym synkiem. Nasze opinie na ten temat są różne, ale on wie, że i tak będę robić to, co lubię, i szanuje to.\nPisanie o członkach rodziny jest czasami problemem dla samych autorek.\n– Nie zawsze piszę o bliskich w samych superlatywach, a wiem, że tu zaglądają. Jednak jest to mój pamiętnik, więc daję sobie prawo, by pisać zarówno o pozytywnych, jak i negatywnych emocjach – przyznaje Agata Bałdyga, autorka bloga Caribu Life. Część mam blogerek spotyka się za to ze sporą niechęcią osób z dalszego otoczenia, anonimowych, przypadkowych czytelników. – Jak się dowiedziałam, „Blog to głupie zajęcie, które nie przyniesie nikomu żadnych korzyści. Ot, takie pitolenie głupiej panny na pustyni, która skrobnie parę słów o samotności, pojęczy nad wiejskimi matkami, opowie o najnowszym modelu pieluszek wielorazowych i pogrozi palcem, jakby ktokolwiek (prócz kilku wiernych klakierów) chciał jej słuchać” – żaliła się autorka bloga Matka jest tylko jedna. – Moi bliscy są dumni z tego, że potrafię wygospodarować czas dla siebie. Gdy tylko pojawię się gdzieś w mediach, dostaję od nich sygnały, że to, co robię, jest wartościowe – opowiada Paulina Rybak. – Oczywiście, odbieram również negatywne głosy. Słyszę, że mój blog nie ma sensu, bo nie mam z niego pensji, bo marnuję swój czas na pisanie, za które nic nie dostaję. Ale pasji nikt nie przeliczy na złotówki! – zaznacza.\nWysiłek matek wkładany w tworzenie bloga jest lekceważony. Co więcej, zarzuca się im, że pisząc, marnują czas, który mogłyby poświęcić dzieciom. – Blogi parentingowe prowadzą kobiety dynamiczne, aktywne, pewne siebie i bardzo świadome – staje po stronie matek blogerek Bartłomiej Rak. – Zdarza się im pisać o sytuacjach frustrujących, ale jeśli pisałyby tylko o tym, nikt nie chciałby tego czytać. Większość z nich stara się więc pisać o pozytywnych aspektach macierzyństwa, a jeśli już piszą o tych negatywnych, zazwyczaj towarzyszy temu jakaś porada dla czytelniczek.\nNie ma przepisu na bycie idealną matką. Nie ma jednej słusznej, ogólnie przyjętej wizji macierzyństwa. To daje kobiecie większą swobodę, ale powoduje też niekiedy zagubienie i frustrację. Sposobem na radzenie sobie z nimi może być napisanie kilku zdań i umieszczenie ich w sieci razem ze zdjęciami z wiosennego spaceru z dzieckiem. I już to może być dla piszącej lekiem na chandrę, metodą na znalezienie przyjaciół lub odpowiedzi na nurtujące ją pytania dotyczące wychowania dziecka, a nawet źródłem zarobku. Zatem – matki, do bloga!\nblog parentingowyblogerkimacierzyństwoMalwina Bakalarzmatki blogerkiMonika DawidowiczPaulina Rybak\nMacierzyństwo i praca „Mamopracuj.pl!”\nAlina 14 maja, 2014\nA mi się wydaję, że Kominek nie ma bladego pojęcia o tym jak wygląda blogosfera parentingowa. Kiedyś sama prowadziłam bloga w tej tematyce i zrezygnowałam z niego nie dlatego, że nie mam potencjału do pisania, ale dlatego, że afera goni tam aferę. Nad wszystkim stoi jedna Pani, której się wydaje, że może wszystkimi dyrygować, a jak się któraś wykruszy to depcze jak robala. Czytam niektóre blogi z tych wymienionych i gro innych, ale jak dana blogerka ma się wybić jak w tym biznesie współprace w większości są ustawione? I kto nie jest z nami ten jest przeciwko nam? Manipulacja czytelnikami też jest mocną stroną niektórych blogerek rodzicielskich. Trochę przykre, bo matki powinny się jednak trzymać razem, a tu jedna drugiej wilkiem. Smutne.\nPingback:Miasto Kobiet | Mo Bloguje 21 maja, 2014\n[…] Find More on that Topic: miastokobiet.pl/blogi-parentingowe/ […]


December 9, 2016 in Czechy\nDolni Morava - dzisiaj działa jeden orczyk\nEdited December 9, 2016 by MarioJ\nWitam narciarską brać-W masywie gór Orlickich od dzisiaj można śmigać=Ricky-czerwona,niebieska i nowa krótka czerwona\nW Destnej-czerwona ,niebieska turystyczna i od jutra nocna na tych dwóch trasach\nBędzie się działo-Jutro nocna w Destnej (ROZPOCZĘCIE SEZONU)\nJak podaje http://www.skionline.pl/stacje/od-piatku-w-skiresort-otwartych-bedzie-10-km-tras,newsy,7220.html\nOd dzisiaj działa więcej w:\nCerna Hora - 4 trasy 5km\nPec - 5 tras 4.5km\nKorekta miejsca: Spindlerovy Hromovka w Areal Svat Petr\nZachęcam do zamieszczania krótkich relacji z Czech.\nPrezentuję kilka fotek z Dolnej Moravy - przegląd z ostatniego tygodnia. Ośrodek leży tuż za granicą, za naszym Śnieżnkiem, jedzie się przez Międzylesie. Arena zawiera dwa krzesła, dwa orczyki i na najwyżej położonej trasie jest talerzyk. Aha, i na niebieskiej trasie jest kilka snowparków.\nTrasa nr 4 na szczyt Slamnika (1232m)\nTrasy nr 1a i 1b\nSnowparki na trasie nr 1\nNa koniec bonus, widok na odległe Karkonosze\nPrzypomnij Mariuszowi(jak go spotkasz),że obiecał mi w Dolni Morava dzień lub dwa na nartach\nNiszowy Ski Areal Saverka dziś\nOśrodek leży blisko granicy ze Słowacją (40 km od Cieszyna)\nPełna fotorealcja tu\nA po porannym SMR dziś syn wyciągnął mnie na wycieczkę do Czech. Po drodze w nasze oczy wpadł Kempaland w Bukovec. Mały kameralny stok, mimo soboty prawie nikogo. Gdzie okiem sięgnąć wiosna, stok trochę płynął ale przygotowany bardzo fajnie do jazdy.\nEdited March 10, 2018 by moruniek\nTo ja znów Dolni Morava z soboty.\nCudowny wiosenne warunki rowniez w Czechach. Podziwiam ich że nawet dojazdowki w lesie nadal czynne. Wszystkie trasy otwarte w weekend.\nOpiszę przygodę ze skipassmi w Dolnej Morava. Na parkingu sczail nas Czech i zaproponował dwa skipassy po 500k do końca dnia. Byliśmy kawałek od kas więc nie można było sprawdzic dokładnie cen i ofert rodzinnych, ale tak stwierdziłem że 500k to nie jest okazja. Biorąc pod uwagę nielegalność procederu, powiedziałem Panu że drogo.\nPoszliśmy do kas i poprosiliśmy o karnet 2+1 za 1600 karnet wg cennika. Patrzę na paragon, a tam cena 1280k. Czyli 2 karnety dorosłe po 495k i dziecko 299k, taniej niż okazja na parkingu. Warto kupować legalnie :-)\nDla mnie pozostaje tajemnicą jaką tajna zniżkę zastosował kasjer.