Mały zakątek między regałami - Page 3\non Pią Lut 27, 2015 2:24 am\nKatastrofę, ha..! Poprowadził grę z wdzięcznym uśmiechem odbierając graczowi, który się do niego przyłączył, karty, by samemu również ukazać swoje, zmuszając do ukazania swych najmocniejszych atutów – co najzabawniejsze wcale tutaj nie chodziłoo wygraną, bo i gdzie zwycięzca? Mistrz Rozdania nawet nie spoglądał na dobrane pary, trójki, czy kartey – dwójka graczy zainteresowana była jedynie swymi oczyma, a Władca Nocy mącił, by obrazy były coraz bardziej niezrozumiałe i rozpływały się, kusząc, uwodząc... Kusząc i uwodząc? Czy tutaj naprawdę o to chodziło..? Niezdrowa znajomość zaczęła przeradzać się w toksyczny romans, w końcu każdy z nas jakiś ma – jedni poddają się mu w lżejszym stopniu, inni w większym, ale zawsze tak samo łatwo spętuje dusze, nie ważne, czy te śmiertelne, czy też nie, tymczasem tutaj pragnienie, pośród tych szeptów, w zapomnianym zakątku Biblioteki.... Pożądanie ciała, które przebiło się przez obie blokady – zarówno tą, którą miał nałożony Nailah, jak i tą, którą wokół siebie nałożył Tomiczny, starając się zaprzeczyć swym prawdom szeptanym do ucha przez podświadomość, które on zagłuszał za każdym razem, woląc się doń nie przyznawać. Coś zakazanego, coś, co nie powinno mieć miejsca – gdyby ktoś was tutaj zobaczył..! Nie pomógłby tu ani groźny Smok, ani przerażający Rumak – obojgu pozostałoby pierzchać w popłochu po szachownicy, która zostałaby im odebrana spod nóg – wygnanie, tak! - niechęć? - tak, tak..! To wszystko i jeszcze więcej! Napiętnowane diable syny winny być wystawione dla przykładu w społeczeństwie, gdzie tacy jak oni byli jak średniowieczne wiedźmy – na stos ich! Szczątki wyrzucić, niech Kruki obdziobią i zbeszczeszczą ciała, które już zbeszcześcili za życia...\nWłaśnie, Colette – zbeszcześciłeś już swe ciało?\nTen szybki ruch słodko się przeciągnął, kiedy bezwałdnie poleciałeś do tyłu, przymykając oczy – krótki hałas został gwałtownie urwany przez głuchą ciszę – dobrze, kochane księgi, bardzo dobrze – schowajcie tą piszącą się tutaj historię i nie pozwólcie jej wymsknąć się poza wasze karty – niech zostanie równie zapomniana, słyszana tylko przez zimny kamień i razem z nim pogrzebana daleko, daleko ponad ludzkimi uszyma, by nawet najpotężniejsze czary nie zdołały wyciągnąć jej na zewnątrz – ta historia, w której Władca Nocy leżał na zakurzonej podłodze, nieznacznie przetartej wcześniej ich wspólnymi krokami, a nad nim (tuż przy nim) wisiał Smok Katedralny, któremu znudziło się czuwanie, który, jak każdy drapieżnik, zapragnął zwierzyny.\nOdwracasz lekko głowę, automatycznie obnarzając szyję, rozchylasz wargi, serce uderzyło mocniej i oddech zmienił swój bieg – czy nie na to czekałeś, czy nie do tego chciałeś podświadomie doprowadzić? - krok, którego nigdy byś jako pierwszy nie postawił, decyzja, która zawsze wypływa z zewnątrz, której ty się tylko poddawałeś – oto więc jest, cieszysz się? Od gorącego oddechu przez skórę przepływają dreszcze, od słodkiego zapachu umysł zostaje otumaniony, od bliskości kły wydłużają się – lecz nieee, nie sięgasz do jego szyi, to nie jest coś, czego byś porządał w tej chwili – wszak nadstawiasz własną, głuche rządania uderzają o ściany umysłu i ciało działa zupełnie irracjonalnie, odpowiadając natychmiastowej grze hormonów i zadowoleniu, jakie rozprowadza się po całym ciele napięciem mięśni przy jednoczesnym przyzwoleniu, by zabawa (już nie taka niewinna) potoczyła się w swoją stronę tak, by każdy był zadowolony.\nKolejna seria dreszczy, kolejna salwa przyjemności, która zaciemniała a jednocześnie rozjaśniała umysł, pojawiła się wraz z sugestywnym szeptem wprost do ucha, przecinającego rzeczywistość obietnicą i nakazem w jednym – bądź grzeczny, Kocie, to będzie ci dane, wyginaj swój łepek, a dostaniesz pieszczoty, o której tak się dopraszałeś – masz je, właśnie w tym momencie... Ni to jęk, ni to warkot wydobył się z twego gardła, kiedy tylko poczułeś zęby na swojej skórze – dłonie wyrwały w górę, wsunąłeś je pod płaszcz, by przejechać pazurami po plecach osłoniętych koszulą – palce na karku, miejscu aż nadwrażliwym, nie ułatwiały skupienia, ba! - o czym ja piszę, jakiego skupienia? - fala przyjemności uderzyła w mózg i rozpłynęła się po kończynach wraz ze strachem, wraz z szerokiem otworzeniem powiek, gdy wzrokiem utknąłeś na suficie – właśnie, strach, strach przed zbliżeniem, strach przed tym, z jak chorobliwą żarliwością wargi Coletta wędrowały po twojej skórze w patologicznej fobii wciąż żywych wspomnień – jednocześnie nie było krzyku, ani odepchnięcia od siebie Puchona – przytrzymywałeś go przy sobie mocno, paznokcie, słowo daję!, zaraz pomimo materiału chroniącego je ubrania, wbiją się w napięte mięśnie pleców Warpa. Przecież oddech przyśpiesza, przyśpiesza mocno, przecież to czysta ekstaza, w której rozpada się cały misternie ułożony w główce świat – niczego tu nie potrzeba, zapomnij o Bożym świecie! - ta oaza grzechu zatapia Cię w bezpiecznym azylu, w którym istnieje tylko przyjemność, a ciało staje się ciężko-lekkie przez doznawane bodźce...\nTak, posiadać, jego wzrok wciąż rozpalał, posiadać! - jak mocno to brzmi! - sam pragniesz posiadać tą piękną, porcelanową rzeźbę, która przygniatała cię do ziemi – tylko cóż wy robicie, w jakim miejscu..! Nie, Nailah, nie możesz na to pozwolić..! Ręce coraz mocniej zaczynają ci drżeć, napięcie, podniecenie, przyjemność, strach i świadomość niebezpieczeństwa bycia przyłapanym mieszały się ze sobą w twoim sercu, które zdecydowanie nie było przystosowane do noszenia tylu emocji na raz – obijało się jak szalone o żebra, boleśnie dawało znak o tym, że jesteś, że żyjesz..!\nŻyjesz w ramionach Coletta Tomicznego.\n- Warp, dość... - Wyszeptałeś pomiędzy wydechami, dusząc się niemal, kiedy próbowałeś negować kolejne jęki i kocie pomruki, jakie wytwarzała twa gardziel, średnio chcąca poddać się twej woli, zwłaszcza, gdy chodziło o wyartykułowanie konkretnych liter mających tworzyć słowo, te zaś zdanie – wierzcie mi, ta mieszanina, wybuchowa, która spychała w zupełnie inne doznania – niepoznane, bo przynoszące przyjemność, a jednocześnie przywracające do głowy obrazy, które w systemie samoobrony zostały uznane za niemal nie istniejące, w których nie gościły żadne emocje...\nPalce zjechały z pleców Coletta na jego bok, gdzie na chwilę się zatrzymały – ruch wymagający aż za dużej energii przy tej zadyszce, przy tym, jak cały zaczynałeś się trząść – to twoja paranoja, czy ktoś tu idzie? - tam zmięły materiały, by wreszcie oddzielić ciało dominatora od swojego, próbując go odepchnąć – czułeś się, jakby cała moc krwi z ciebie zniknęła, jakbyś leżał tutaj kompletnie jej pozbawiony...\non Pią Lut 27, 2015 2:26 am\nPuchon był jak narkoman na rozpaczliwym głodzie, pochłaniający raz po raz drugiego z uczniów jak narkotyk - za silny, aby wziąć go na raz całego i zbyt kuszący w smaku, aby odmówić sobie dawkowania go. Nie miał doświadczenia w łóżko... ani nawet w tak zaawansowanych pieszczotach, ale jego ręce i usta instynktownie się poruszały, jakby żałował,że ma je tylko dwie. Szarpał nieszkodliwie jego koszule, jakby zły na każdą, pojedynczą część garderoby, że utrudnia mu... Że utrudnia mu...\nZacisnął palce na włosach Krukona, zmuszając go tym samym do nieznacznego zadarcia głowy i przesunął wolno językiem po jego przełyku. To wszystko niby nie działo się z zawrotną szybkością, niby drżące dłonie sięgały po to, po co nie miały, nie mogły, z nieprawdopodobnym wręcz głodem, ale oboje wili się na podłodze w tak dziwnym rytmie... szukali siebie nawzajem, starali się wpleść na tę samą częstotliwość, która wibracjami sunęła elektryzująco przez mięśnie i umysł. Tyle obrazów się teraz przez niego przewijało, tyle ścieżek prawdopodobnego rozwoju wydarzeń, zupełnie jakby Col nie zamierzał na tym poprzestać, ale jednocześnie nie potrafił nawet przewidzieć swojego kolejnego posunięcia, czas stał się pojęciem zupełnie jednoznacznym i był synonimem słowa „teraz”. Dokładnie w tej chwili, żadnej przyszłości i żadnej przeszłości; tylko teraz.\nByło mu tak piekielnie gorąco, miał ochotę zedrzeć z siebie długą szatę, choć dobrze wiedział, że to nic nie da, bo to jego wnętrze było jak rozgrzany piec i szalenie szukało ujścia.\nA co to? Próbował go odepchnąć...? Śmieszne...\n- Nie tak mam na nazwisko... Jeszcze chwile. - wysapał mu tuż nad ustami i odsunął kciukiem dolną wargę czarnowłosego, po czym wpił się weń, nie bacząc na to, czy porani sobie o wampirze kły wargi czy język. Rozpoczął tam reżim odbierający kochankowi oddech. Całował go tak, jakby spijał coś niezbędnego do życia, jak strudzony latami tułaczki wędrowiec w końcu natrafił na oazę. Jakby czekał na to całe pieprzone życie... odsunięcie się od tego kosztowało naprawdę bardzo wiele. Na dodatek nie całował Sahira tak jak wtedy w Pokoju Wspólnym Hufflepuffu, teraz wkładał w tę pieszczotę znacznie więcej pasji. Nie obchodziło go, że ktoś ich nakryje... nawet sam Dyrektor Szkoły, zwabiony pojękiwaniami i cichymi, ale żywiołowymi szmerami. Nic go nie obchodziło świat skurczył się do odkrytej szyi, która od podskubywań zębów pokrywała się różowawymi plamkami; do paznokci wbijających mu się w ekstazie w plecy i do zatykania ust buntującej się ofierze. A przynajmniej starającej się buntować. Nic nie mogło mu przeszkadzać, ruszył właśnie na żer i miotał na boki ogromnym ogonem, wachlował błoniastymi skrzydłami aż po sam wysoki sufit. Znacie ten stan? Kiedy czekaliście na coś tak cholernie długo... całe życie wam to odbierano, sami sobie to odbieraliście (!) w imię czego? W imię szablonowego szczęścia, jaki litościwie przyjęło religijne społeczeństwo?! Tfu! Psia mać! Jebać ich wszystkich! Tak długo jak zakazany owoc był wysoko, wysoko na szczycie drzewa, błyszczący w słońcu, połyskujący dojrzałą, czerwoną skórką, obiecując smaczny, chrupiący miąższ – Col jak pies mógł stać pod korą i jedynie się doń ślinić. Było dobrze, póki było nieosiągalne. Ale nadeszła wichura, drzewo wychyliło się niebezpiecznie i jego czubek był praktycznie metr nad ziemią; co biedna zagłodzona psina miała zrobić? Chwyciła je w zęby.\nI teraz nikt mu tego nie odbierze. Jego nie odbierze.\nPoczuł się tak, jakby dostał obuchem przez łeb, aż zakręciło mu się w głowie od szybkiego cofnięcia się i wylądowania na kolanach, tuż nad Sahirem. Okulary zsunęły mu się na koniuszek nosa, dramatycznie grożąc upadkiem – poprawił je więc odruchowo. Fala podniecenia znowu zaatakował jego trzewia, prostując plecy i sprawiając, że uda zaczęły mu drżeć. Matko jedyna, co to była za siła...! I co za koszmarny niedosyt! Czuł się jak ze ściągniętą obrożą, jaka jest zbyt krótka, by mógł na powrót opaść na swój wytworny posiłek i musiał zostać taki rozdarty, zawieszony pomiędzy chęcią a powinnością. To wszystko już i tak zaszło za daleko, tylko Sahir z nich dwóch myślał trzeźwo, nie dał się zniewolić, aż tak ponieść temu, co kompletnie i bez reszty pochłonęło bruneta. Dłonie nadal drżały nerwowo, zupełnie jak usta i rozbiegane spojrzenie, jakie chyba jako jedyny, jeszcze zahipnotyzowany zmysł, starało się zapamiętać z tego jak najwięcej. Wspomnienia, huh? To o tym mówił, nawet jak się rozdzielą, to wspomnienia mogą wystarczyć jako substytut takiego pokarmu, bezpowrotnie wyryte najgłębiej jak się da, w puzderku, do którego nikt nie może dotrzeć. Wiec patrzył.\nI to trwało całą wieczność. Może dwie.\nPatrzył na leżącego pod nim wampira, na jego elegancją, a teraz strasznie upaprana kurzem szatę, na lśniące włosy, które burzą rozsypały się na chłodnych kafelkach i przystojną twarz, na której nie było widać ani triumfu zwycięstwa, ani skruchy porażki. Tu nie było rywalizacji; byli sami zwycięscy. Albo sami przegrani.\nGdzie obojętność Nailah'a? Gdzie jego twarz pozbawiona wyrazu i zainteresowania? Gdzie jego znużenie otaczającym światem?! Łapał powietrze tak szybko i urwanie jak Colette. Jego bezdenne oczy miały w sobie dokładnie tyle przestrachu, zdumienia i zaskoczenia, co dwukolorowe tęczówki Puchona. Obydwoje mieli wargi spuchnięte od maltretowania, ubrania wymięte przez napastliwe dłonie, ale to Warp wysilił się do zareagowania jako pierwszy. Rozpoczął to więc musiał to zakończyć.\n- Prze..praszam. - przełknął nadmiar śliny i otarł usta, podnosząc się błyskawicznie na wiotkich nogach, na których niebezpiecznie się zachwiał. Na szczęście półka przyjęła dzielnie jego ciężar, kiedy złapał kurczowo za jeden z jej wystających elementów, gdzie grzbiety książek nie były dosunięte do końca i stojąc tyłem do rozmówcy pochylił się i łapał za serce starając unormować oddech i tętno, ale to wcale nie było takie proste, a już nie w takim stanie. - Przepraszam. Nie wiem... - co we mnie wstąpiło? Oj, już dobrze wiedział, co w niego wstąpiło, coś co włożyło mu w ręce straszniejszą broń niż ta mierna wykałaczka i co gorsza – broń byłą dla wrogów zupełnie niewidoczna a jej działanie niepojęte. Sprawy wymykały się spod kontroli, kiedy jej niepojęte działanie wykraczało nawet poza wiedzę właściciela... Wtedy właściciel dziękował boku za długą szatę, jaką mógł zakryć cała tą dewastację jak szlafrokiem i porwał w ręce torbę, jaką przycisnął do brzucha, jeszcze na moment wspierając się plecami o ścianę.\n- Chyba nie czuje się najlepiej...\nUciekaj!! ...ale bieganie teraz to głupi pomysł.\non Pią Lut 27, 2015 2:27 am\nByła w tym jakaś beznadzieja, nagle ta bliskość zaczęła zbyt razić, nagle poczułeś prawdziwą ciężkość ciała Coletta na sobie i w sumie nie chodziło o samą wagę, bo przecież bez problemu już raz go niosłeś, nawet gdy nie byłeś tak najedzony jak dziś – i co? I nie ważne, jednak to teraznie masz sił – chcesz go od siebie odepchnąć, powoli twój umysł zaczyna ogarniać panika, bardzo realna, bardzo wyżerająca panika, która rozprzestrzeniała się impulsami nerwowymi po całym ciele, atakując zgorzale mózg, zanim z niego sunęła w pozostałe kąty, by dyktować najprostsze nawet odruchy – tak i tym tutaj było trzymanie tych dłoni między wami, które nie miały w sobie żadnej siły – coraz mocniej gasła przyjemność bliskości, ale mimo tego nadal utrzymywała oddech tak gorący, że parzył skórę, tak szybko, jakbyś przebiegł wiele, wiele kilometrów ostrym sprintem. Kolejna próba powstrzymania Warpa, który wypowiedział tak znaczące słowa, przypominając Ci dokładnie, jak powinieneś go nazywać? - ba! - NAKAZUJĄC wręcz nazywać go jego pierwotnym nazwiskiem, byś czasem się nie pomylił, byś nie zapomniał, że nie trzymasz przeciętnego ucznia w ramionach... Nie powiedziałeś nic – nie było ci to dane, bo twoje wargi zostały zamknięte jego wargami w głębokim pocałunku, w którym brakowało tchu – podwinąłeś jedną nogę, zginając ją w kolanie i przyciskając udem do biodra Puchona – gdzie tu logika, gdzie tutaj jakaś granica bezpieczeństwa?! Ogień Cię zżera, powinniście przestać, alarm rozbrzmiewa syrenim wrzkaskiem i czerwony blask świateł zalewa świat – nie, to nie czerwień, czerwień była krwią, więc co TO było..? Coś zakazanego, coś, co nie powinno się między wami pojawiać, lecz jest – i jak, nadal czujesz satysfakcję? Coraz mniej, coraz mniej – umyka ci z palców zbyt szybko, nadal nic nie możesz wymówić; krew kochanka miesza się z jego śliną, koi i otępia na swój sposób, na nowo tworząc z Ciebie podatną zabawkę odpowiadającą jedynie na ruchy, pozwalającą, by panika odeszła parę kroków w bok – czai się tuż za rogiem, jednak na teraz pozwól się zwieść, pozwól się oszukać – przecież tu nic Ci nie może grozić, przecież to Colette, prawda..?\nNo właśnie – to Colette.\nKtoś, kogo nie znasz.\nKtoś, komu nie ufasz.\nI ktoś, kto szarpnął Cię na zdecydowanie zbyt głęboką wodę.\nZadarłeś głowę i zacisnąłeś powieki, wyginając lekko plecy – wreszcie mógłbyś zabrać głos i wyjaśnić, dlaczego macie to przerwać, dlaczego jest to niewłaściwe, ale w tym niezdrowym wyuzdaniu nagle sam się zatraciłeś i potrafiłeś tylko ostatkami świadomości składać swe prośby do Boga nie o to, by to się zakończyło, a o to, by nikt Was tu nie zobaczył... i by zabrał z twej głowy wszystkie te myśli, gdy natłok emocji miast je zmiażdżyć całkowicie, tylko wprawił cię w konieczność analizy niby-nowych doznań...\nI... co się stało? Nagle wszystko się zakończyło.\nDłonie wampira zawisnęły w powietrzu, nie mając się już o co opierać, bo trudno już to w końcowej fazie było nazwać nawet odpychaniem – Colette cofnął się, zeskoczył z niego jak oparzony – otchłań oczu Karego Rumaka skierowana była na sufit zastygła w przerażeniu i przyćmiona przyjemnością – doznaniem kompletnie niezrozumianym, nie mającym swojego prawidłowego odzwierciedlenia w gamie emocji, którymi ujmować można było Sahira Nailaha – zmieszana z tym pierwszy dawała mieszankę wybuchową, w której czarnowłosy zastygł w bezruchu i tylko drżał, nie bardzo pewien, czy przerwanie tego zastoju będzie na pewno dobrym pomysłem i czy zmieni cokolwiek... Pierwszy bodziec, który zasugerował, by jednak to zrobić? - głos Coletta. Trochę jak świetlik, który nagle uniósł się z trawy w bezksiężycową noc i chociaż nie był w stanie oświetlić drogi, to przynajmniej stanowił jedyny dowód na to, że nie stanowi się jedności z wszechogarniającymi skrzydłami Czerni – powoli opuściłeś ręce i położyłeś je na kamieniu, żeby podpierając się na przedramionach podnieść się do pozycji siedzącej- lodowate dreszcze co rusz przesuwały ci się po kręgosłupie – ten szept był zapewne tylko wspomnienie, które wędrowało pod czaszką, tylko ty go słyszysz, tak jak i Twoje Cienie, które podniosły się wraz z Tobą i świętowały przy uczucie. Daniem byłeś ty sam. Przejechałeś rękawem po podbródku i wargach, by ściągnąć zeń ślinę i zabarwianą szkarłatem – czułeś się tak, jakbyś na nowo musiał oddychać; dość szybko czerń skierowała się na Coletta, który pobladł, który wyglądał na przerażonego – wiecie, bardzo wiele można mówić o Sahirze – bardzo wiele złych rzeczy... ale obojętnie, jak beznadziejnie by nie było, to ten chłopak nigdy nie potrafił w pierwszej kolejności myśleć o sobie.\nWampir podniósł się w końcu, kiedy poczuł, że może już zaufać swoim nogom i nie są jak z waty, otrzepał parę razy swój płaszcz, spoglądając w kierunku korytarza – nie, nikt się tam nie zjawiał – msuiało ci się tylko wydawać, że ktoś nadchodzi, na całe szczęście..! Teraz jakby się pojawił, to pół biedy, ale jeszcze chwilę temu..? Stop, cięcie – umysłowi zostało zabronione, by WSPOMINAĆ – niehc pójdzie to w daleki kąt, wyrzuć to, zapomnij...\nZaraz zwarjujesz... zaraz oszalejesz... ileż można o wszystkim zapominać i od siebie odpychać? Najwyraźniej dużo. Najwyraźniej bardzo dużo...\nWampir ułożył drżącą dłoń na wysokości serca, oddychając wciąż głęboko, ale te biło jak oszalałe – wciąż nie bardzo chciało się uspokoić, przyprawiając niemal o zawroty głowy – nie pytasz, co tu się wydarzyło ani Coletta, ani samego siebie, czy to ma sens? Do niczego nie doszło, czyż nie? Nie, oczywiście, bo przecież nie masz rozwalonego krawatu, przecież twoja szyja nie nosi czerwonawych śladów po zębach głównego zainteresowanego... Sięgasz więc następnie do skraju koszuli, by ściągnąć ją w dół, poprawiasz krawat, stawiasz kołnierz na sztorc i stajesz nad Colettem.\nI wyciągasz do niego niemo dłoń, bo nie potraifłeś teraz niczego powiedzieć – gardło miałeś kompletnie ściśnięte, a wszystkie twoje paranoje atakowały ze wszystkich stron, wrzeszcząc, żebyś uciekał jak najdalej stąd – no tak, uciekać, ale ten świetlik..?\nPrzecież był jedynym świetlikiem wokół...\nCzy to minuty, a nie całe wieki minęły od momentu odskoczenia Smoka od swej ofiary?\nLedwo tą dłoń wyciągnąłeś, zaraz cofnąłeś się o krok razem z ręką,spoglądając na nią, jak się telepie – kontakt fizyczny..? Naprawdę..? Nie, nie możesz tego zrobić... tak bardzo byś chciał... ale nie potrafiłeś. Nie mogłeś myśleć, nie mogłeś myśleć logicznie – drapieżnik podszedł tyłem pod ścianę i uderzył w nią plecami, by znów zsunąć się do pozycji siedzącej.\n- Wyluzuj, Warp... Przecież nic się nie stało. - Kłamstwo? Czyżby pierwsze kłamstwo w twoim życiu? Nie. Przecież naprawdę nic się nie stało. Pocałunki to coś całkowicie normalnego.\nMiałeś ochotę się zwinąć i schować w najciemniejszych z kątów, gdzie byłoby bezpiecznie – szykuj się, Burza nadchodzi, Burza już tutaj jest – Cienie szarpią, Śmierć trzyma kosę przy szyi – odzywa się Bestia, już grzmi twój stary przyjaciel, którego od dawna nie słyszałeś.\nMoże to duch Nightraya śmieje ci się w twarz?\nOddech ani trochę się nie uspokoił.\non Pią Lut 27, 2015 2:29 am\nTo wszystko, to nie była wina Ciemności. Ta bladość, osłabienie, przerażenie i niedowierzanie w dwukolorowych oczach; owszem osłabł, nawet jeśli dosłownie kilka minut temu był niepokonanym, ogromnym gadem o łuskach nawet wielkości ludzkiej głowy, które nieomal same błyszczały, mieniły się złotem, płynnym miodem, najdroższym i najrzadziej spotykanym kolorem, to teraz osłabł. Wymizerniał do świetlika, jakiego cały potencjał skurczył się do delikatnego światełka w odwłoku. Nie chciał wymiotować, ale nagle nadmiar emocji po prostu skazał go na powrócenie do pozycji wyjściowej na tej cholernej, zimnej i niegościnnej podłodze. Przemyślnie ułożył torbę na kolanach i przytulał ją jak swój największy skarb, jedyny życiowy dorobek. Nie, nawet mimo osłabienia, to nie była wina ciemności, to jego ciało i sposób, w jaki wyrwało mu się z rąk i jaki żenujący owoc mu teraz podarowało\nWiedział, że zachował się egoistycznie. Wiedział i bolało go to, bo pamiętał, kiedy chwilowy kochanek kazał mu przestać i jak trząsł się pod nim... osłabiony? Robił mu krzywdę. Cola prześladował obraz zastygłego na podłodze wampira – nie powinien doprowadzać go do takiego stanu! To nie był Sahir, jakiego znał! To nie był kompletnie zdominowany i wystraszony koń, któremu najprawdopodobniej zrobił właśnie krzywdę. I kto w tej opowieści był zły, hm? No kto ściągał paranoje, wychodził poza schemat, od wyciągniętej doń ręki zachłannie obgryzał palce? Faktycznie wampirom grozi zagłada... nie mają żadnych szans.\nChciał go jeszcze raz przeprosić, ale słowa więzły mu w gardle, kiedy zobaczył chociażby przebłysk wyciąganej dłoni, w odezwie skulił się mocniej w sobie i schował głowę w ramiona. Ale ta znikła szybko, bliskość także... wszystko, co złe szybko znikło i pozostawiło tylko grzeszny posmak na języku. Chciał go przeprosić, ale w zamian za to drżącymi dłońmi zaczął grzebać w swojej torbie i wydobył zeń pudełko z papierosami - z ubytkiem w postaci jednaj sztuki, no teraz już dwóch. Choć oglądanie go wciskającego sobie nieporadnie kiepa do ust, było prawdziwą komedią. No i jeszcze odpalanie go... Co za koszmar.\nNie chciał siedzieć obok Sahira, nie chciał go dotykać, z trudem nawet na niego patrzył. Ale to nie z winy obrzydzenia, nie. Nie. Chciał się stąd zwijać, nie był w najlepszej pozycji, więc chciał zabrać stąd tyłek i doprowadzić się do porządku z dala od burzy, z dala od piorunów, z dala od zapachu feromonów, jaki wciskał się w nozdrza nawet wytrwalej niż kurz. Ale nie mógł teraz uciec, t akcja zrobiłaby się wtedy aż nadto krzywa. Posiedzi, uspokoi się, poprawi ubiór... kiedyś. Na razie był w czarnym szlafroku.\nNapięcie nie opadło, ono nie opadało tak szybko, jeśli powstrzymało się je na samym starcie... no tak, przecież pocałunki to nic takiego...\n- Więc.... - no więc. I tylko tyle miał do powiedzenia, bo po tym mruknięciu zapadła głucha cisza. - Mówiłeś wcześniej coś.\nJego elokwencja osiągała w tym momencie jakiś porażający poziom, poza tym błaźnił się niewiedzą. Ale jak w mordę strzelił naprawdę nie pamiętał. Dumbledore, coś...? Nie, ten temat już zakończyli... Wampiry? Też zakończone. Co tam jeszcze było... myśl, Colette, myśl! Chłopak czuł się przytłoczony presją tego, że powinien zając ich rozmową. Już. Teraz. Natychmiast! Wymazać z pamięci Sahira swoje wygłodniałe spojrzenie. Znowu zaciągnął się nerwowo. - Pytałeś kiedyś o...ymm... o mojej przygodzie na torach. Znaczy to z pociągiem. Jak jechał.\nBrawo, Col. Brawo. Jesteś beznadziejny.\n- Znaczy wtedy... to była bardzo głupia historia. Czternaście lat. Znaczy: ja miałem czternaście lat i pierwszy raz piłem alkohol. Jakiegoś.... taniego szampana i chcieliśmy go obalić tak wiesz... na taką kinder-rebelie, więc wybraliśmy nieużywane tory. Było ok, kiedy nagle oślepiły nas światła wyjeżdżającego za drzew pociągu. Wszyscy się rozpierzchli, mieliśmy wystarczająco dużo czasu. Ale nagle jedna z koleżanek krzyknęła, że nie zabrała parasolki, jaka leżała na jednej z szyn i wiesz co...? - chciał się zaśmiać, ale tylko krzywy uśmiech zaigrał na jego wąskich wargach. No i zupełnie zapomniał o swojej popielniczce przez co pył opadł na ziemię, a on strzepując go, nie mógł opanować przekleństwa w ojczystym języku - Kurwa... Wróciłem się po nią. Na sekundę, wprost pod koła trąbiącego pociągu, a potem wskoczyłem w jedyny metr na metr gaj pokrzyw na uboczu, jaki był w tym odcinku torów. Takie moje szczęście.\nZgrabnie unikał kontaktu wzrokowego, właściwie to wyglądał na wyjątkowo zjeżonego, jakby smok sam cofnął się, rysując pazurami żłobienia w kamiennej posadzce, przyciskając skrzydła mocno do boków i przysiadł spięcie, stawiając mięśniami kolczasty grzbiet na sztorc. Teraz Kot nie mógł podejść. Zresztą... Smok do kota także nie. Teraz była burza.\nNie było? Może i nie jest, rzeczywiście, tylko wiesz, co ci powiem, drogi Colette? PRAWDA nie miała tutaj większego znaczenia – w gruncie rzeczy można powiedzieć, że to niczyja wina, albo że to przez Coletta, który nie miał w sobie samo-opanowania i pokusił się na taki niemoralny i grzeszny skok, tudzież może to naprawdę przez czarnowłosego, że w ogóle zaczął to zbliżenie, że Puchona dotknął, jeszcze się tak pochylił – czyż to nie było jawne zaproszenie? W jego umyśle widniało wiele różnic między wystawianiem na pokusy, sam się na nie wystawiać uwielbiał, a sięganie po nie pełnymi garściami – powinno być naprawdę okej, to tylko pocałunek... nieee, to wykraczało poza zwykły pocałunek, nadal czułeś jego oddech na barku, jego ciało przy swoim ciele – teraz już nie wiedziałeś, czy bardziej cię to przeraża i boli, czy właśnie cieszy i napawa przyjemnościami, jakich dotąd nie zaznałeś. Nie pytasz. Znów te tematy tabu, na które ani dobrze, ani źle odpowiedzi poznać!\nTak więc – wina? Nailah nie miał czasu teraz na odczuwanie winy – wszystko wnim kotłowało się w takiej ilości, że gdyby jeszcze ona doszła do tego wszystkiego, to byłoby chyba po wszystkim – mogę wmawiać samemu sobie, że to było dobre, wszak zbliżenie fizyczne zawsze jest dobre, zwłaszcza, gdy jest porywem namiętności kompletnie normalnej w tym wieku, tylko że ja sobie mogę gadać, zaś Czarny Kot..? Ten skrył się w kącie i wbijał ślepia w podłogę, zwinięty w kulkę, z nastroszoną sierścią, położonymi uszami, tak samo jak sam Smok – nagle zderzyli się w przypływie emocji, a kiedy te już opadły... Kiedy te już opadły wszystko to okazało się niemalże bezwartościowe – jedna chwila położyła się cieniem na znajomości i tej więzi, którą między sobą nawiązali przez cały ten czas – rozumiecie to, drodzy czytelnicy? Tylko jedna chwila przyćmienia umysłów, w których jeden pragnął drugiego tu i teraz, kiedy nie potrafili martwić się o konsekwencje swych czynów.\nNie odpowiedziałeś na pytanie Coletta. Równie dobrze mogłoby go nie być – nie ze złośliwości, tak samo jak to nie obrzydzenie sprawiało, że oboje nie potrafili znieść wzajemnej bliskości – taka jak teraz była w sam raz, przynajmniej względnie była w sam raz – przecież oboje najchętniej byście uciekli w jakieś cicho-ciemne nory i tam się zaszyli, zamykając powieki i starając się ukryć przed samym sobą – jeden nie był w stanie pomóc drugiemu, aczkolwiek Nailah odpadł pierwszy – nie wytrzymał napięcia nerwowego, pomimo tego, że jeden z nich wysilał się do tego, by podźwignąć rozmowę, pomimo tego, że można było tą sytuację ułagodzić tu i teraz – było za późno.\nZdanie po zdaniu rozsuwały się bramy czeluści więzienia, z którego wysuwały się mary opętujące fizyczną formę i rozszarpujące swymi pazurami wszystko, na co napotkały. Widzisz je, Colette? Widzisz skrzydła Śmierci ciągnące się długimi liniami na zakurzonej podłodze, na którą padały mizerne promienie światła słonecznego wpadającego przez otworzone okno, z którego podmuch wiatru rozsunął twoje kosmyki włosów? Otchłań oczu Sahira zaczyna błądzić wszędzie wokół, dostrzegając to, czego ty nie dostrzeżesz, słysząc to, czego ty nie usłyszysz – maskarada zamknięta głęboko w jego jestestwie zaczęła swój wielki pochód i chciała go pociągnąć za sobą, mimo że zdrowa część świadomości wrzeszczała, żeby się uspokoić i nie pozwolić strachowi na władanie realiami – mógł sobie w ciszy nawoływać, mógł umierać, mógł płakać – wszystko w ciszy... Tylko oddech, który powinien przecież się uspakajać, tylko ruch podciągnięcia się i sięgnięcia dłonią do ściany, po której nią przejechał, szukając czegoś do podparcia, zdradzał, że nie wszystko jest tak, jak być powinno... A było coraz gorzej z każdą minutą przetkaną ciszą i bezruchem.\nCo wtedy mu mówiłeś..? Wiesz, ja sam nie pamiętam, pewnie było to coś nieważkiego, pewnie były to tylko banały, by wpleść do tej powieści swe trzy grosze i wymusić jakąś reakcję, przed którą nie zdołacie uciec i zaczniecie zastanawiać się, co to za fałszywe nuty pojawiają się między wami, gdy wasze spojrzenia się spotykają, gdy wasze głosy niosą się przez przestrzeń, trafiając do bębenków... cóż to? Czy to koniec, czy może początek czegoś o wiele bardziej silnego?\nSahir uniósł się w końcu – nie obdarzył Coletta ani jednym spojrzeniem, nie wypowiedział ani jednego słowa, kiedy ruszył między szafki pozostawiając Smoka samemu sobie, jednak porwany swym egoizmem – czy mogę go usprawiedliwiać tym, że nie był w stanie myśleć o czymkolwiek? Paranoje były jak paraliż, były jak narkotykowa ćmica, która otumaniała i kazała po prostu iść – byle do miejsca, w którym wszystko się uspokoi i wyciszy.\non Pią Lut 27, 2015 2:31 am\nNie było jednak żadnych zwycięzców, byli sami przegrani i król błaznów, który stał na środku Szachownicy na swej wiotkiej nóżce i ze swoim niezawodnym mieczem, przytroczonym do kolorowych, zabawnych spodni. Konia nie było, znowu zamienił się wiatr, nie pozostawiając nawet odcisków kopyt i pionek został sam na pustym polu zaścielonym jedynie innymi, mniejszymi i mniej detalicznymi pionkami, które leżały przewrócone. Sam też powinien teraz upaść...? Nie został pokonany. Właściwie w pewien niezmiernie bezduszny sposób: wygrał. Postawił na swoim. Jest!\nA wystarczyła do tego tylko maleńka, niewinna iskra, żeby wszystko poszło w pizdu. Absolutnie wszystko, tylko Arlekin nie chciał płonąć. Upadać też nie chciał, nawet jeśli dobrze wiedział, że to już koniec gry; może jego duma była za duża, żeby wychylić się i roztrzaskać na kawałki. A skoro nie mógł już przestąpić nawet ćwiartki ruchu, to pokornie pochylił głowę, prawie jak w jakimś komicznym ukłonie i splótł elegancko smukłe dłonie za plecami, a potem podskoczył i... cofnął się o pole. Jeszcze jedno. I jeszcze. Powoli. Bardzo ciężko. I z każdym, niosącym echo uderzeniem bruzda na masce zarastała się, aż ozdoba nie wyglądała na powrót idealnie. Ostatni skok, najcięższy, sprawił, że po wylądowaniu wszystkie pionki lekko się zatrzęsły. Wtedy śliczne, mięciutkie ubranie zaczęło pokrywać się śladami szarości, tak samo maska, odsłonięte wargi, poruszane lekkim zefirkiem włosy; wszystko powoli zamieniało się w kamień, sprawiło, że w chwilach twardnienia materii zaczął zatracać detale, twarz była rozmyta, niedokładna, aż w końcu zrobiła się gładka – w pełni połączyła z kapturem. Ubranie utraciło fantazyjne kształty i śliczna figurka zaczęła wyglądać jak od niechcenia ociosana przez dziecko zabawka.\nNic, zero odzewu, tak po prostu poszedł. Zresztą, czemu się dziwić...? Colette zachował się tak żałośnie, że kolejne bezsensowne słowa, jakie zamierzał wypluwać, mogły równie dobrze wyjść na podłogę biblioteki wraz z jego nadtrawionym śniadaniem. Nie mógł tego wytrzymać... na Boga, był mężczyzną, płeć odgórnie kładła na jego barki obchodzenie się z kryzysowymi sytuacjami ze spokojem, z racjonalnością, odpowiedzialnie – analizując wszystko. Może próbować coś naprawić po kolejnej i kolejnej analizie?\nZsunął z nosa okulary i z całej siły uderzył się w czoło, łapiąc mocno i boleśnie za kasztanowe włosy.\n- Ty pierdolona... pało – zaciskał palce mocniej i szloch wstrząsnął jego ramionami. Po to, żeby mógł podłożyć sobie drugą rękę i zasłonić nią oczy.\nOkej, znowu nie miał racji; podniecenie potrafiło szybko opadać – teraz na przykład osiągnęło poziom zera absolutnego i to z tak wielkim, i gromkim uderzeniem, że na tę chwilę naprawdę ciężko było powiedzieć, czy kiedykolwiek się podniesie.\nNie powinie płakać... przecież nic się nie stało. Po prostu... rozwalił wszystko, co ciężkim trudem udało mu się osiągnąć. Od tak. Dla małej chwili egoizmu, która rozpatrywana pod obecnym względem i przy oczyszczonym umyśle, całkowicie nie była tego warta. A jednak... analiza zysków i strat przerosła skulonego pod ścianą Puchona i teraz powoli, powoli zastygał, jak pionek na krawędzi planszy. Sahir nie powiedział mu, żeby spierdalał, żeby nigdy w życiu go już nie dotykał nie kręcił się obok, w ogóle nie pokazywał na oczy i najlepiej zniknął z tego pierdolonego świata. Właściwie to nic nie powiedział, ale aura, jaką za sobą zostawił, wyślizgane ślady skrzydeł śmierci na posadzce... to było dużo dosadniejsze, niż potrząśnięcie ramionami Coletta i zagrożenie mu powieszeniem jego flaków na bramie. Pożałował wszystkiego. Szachownicy, stroju krokodyla, drewnianego miecza, brzozy, randki, ugryzienia, wejścia na piecyk. Pożałował wysunięcia smoczego łba zza błoniastych skrzydeł. Sprawił, żeby jego własna pokuta postradała zmysły, jak bardzo popierdolonym trzeba być, żeby do tego dopuścić. Był chory, tak, zapomniał o tym. Był grzesznikiem, który przez kilka minut srał na system i ten przyszedł odbić tę hańbę. Nie powinien się wychylać. Koniec, poddał się.\nPodniósł się do pionu, wsuwając okulary na nos i przewieszając torbę przez ramię, szybkim krokiem wyminął pułki, ślady własnych butów, uczących się pilnie, niczego nie świadomych uczniów i wyszedł z biblioteki. Trzask drzwi przypominał nieco zamknięcie szachownicy.\non Sro Mar 11, 2015 9:14 pm\nSłychać ciężkie kroki, które szybko się przemieszczają, ale też ostrożnie. No bo jak to? On, ten wielki, wściekły koleś nagle znalazł się w bibliotece? Zawsze ma przeciętne oceny, bo góruje nad nim jego siostra. Tak ta idealna Gaia, która nie ma nic innego do robienia jak tylko drwienie z niego. No, ale nikt tego nie widzi, bo ona jest definicją idealności, a on? Ventus to definicja wściekłości, czystego zła i nieposłuszeństwa. Wszyscy by się cieszyli, gdyby go nie było na tym świecie. Rozejrzał się wokoło, czy czasem nie ma znajomych twarzy i wsunął się między regały najnudniejszych ksiąg Hogwartu. Uśmiechnął się i usiadł przy stoliku. Oh, wspomnienia. Tak, to tu niedawno był z Esme i uczył ją pisać. Słodka dziewczyna. W prawdzie starsza od niego, ale ta dziewczyna jest niezwykła. Mógłby się nią opiekować i dbać o nią. Tylko szkoda, że nie jest dla niego. On wie, że ona powinna być wolna. Tak. Wolna jak ptaki. Nikt nie powinien tej istoty zmieniać, bo wtedy byłby koniec świata.\nWestchnął ciężko i otworzył książkę. Czy była ciekawa? Nie. Czy chciał ją czytać? Nie. Po co to robił? Jeden diabeł wie. Co to za książka? Jest w niej rozwiązanie pracy domowej z transmutacji. Lubił transmutację? Co to za pytanie. Lepiej zapytać - czy on coś, lub kogoś kiedykolwiek lubił? Nie. On lubi jedynie Esme.\n- No to jazda - mruknął do siebie i zaczął przewracać książki.\nPo kilku zdaniach czytania zaczął ziewać jak opętany i musiał ścierać łzy wierzchem koszuli. Zawsze, gdy czytał książki, które zostały mu narzucone szybko chciało mu się spać. Położył głowę na stoliku załamany, bo nic nie zaczaił z tego co przeczytał. Nie dlatego, że nie rozumiał, a dlatego, że to było tak nudne, iż po chwili wyłączył się i tępo patrzył na literki. Nawet nie zauważył, że zasnął.\non Sro Mar 11, 2015 9:17 pm\nOstatnio zmieniony przez Nolan Fawley dnia Czw Lip 16, 2015 7:09 pm, w całości zmieniany 1 raz\non Sro Mar 11, 2015 9:20 pm\nJak milusio. Tak ciepło. Muach. Uwielbiał odpływać do świata Morfeusza, a szczególnie w bibliotece. To jedyne miejsce, w którym panuje taka błoga cisza. Nie ma wkurzających ślizgonów, żadne pierwszaki nie piszczą ci nad łbem, albo irytujący współlokatorzy nie pieprzą o laskach, które by chcieli przelecieć. Jakby chcieli to by zrobili, a jeśli nie robią to znaczy, że się popisują i udają. Pierdolone maski.\nNo i tak spał i spał. I spałby tak kolejną godzinę, gdyby nie jakiś irytujący głos i chrząknięcie. Znał go. Był tak cholernie irytujący jak ten głos tego dziwaka ze składziku. Zaraz, zaraz, czy to czasem nie ten sam dziwak. Otworzył oczy i usiadł opierając się o oparcie. Przetarł swoje gały i zamrugał kilka razy. Dobrze widział? Co tego tu przywiało.\nVentus obudź się ty kretynie. Jesteś w bibliotece, a nie w swoim pokoju. Przeczesał swoje potargane włosy i ziewną nie myśląc o tym, że powinien zasłonić usta.\nJak on się nazywał?- zapytał siebie w myślach.- A no tak, Nolan.\nPopatrzył na niego spod byka. Jak on nienawidził, gdy ktoś go budził. Nienawidził! Usadowił się wygodniej i spojrzał na książkę od transmutacji, co jak co, ale nawet wygodnie się na niej spało. Czasami jest użyteczna - pomyślał z złośliwym uśmiechem. Na szczęście jej nie zaślinił, co czasami mu się zdarzało.\n- Czego chcesz?- mruknął lekko zachrypniętym głosem. Napiłby się teraz czegoś. Zamlaskał.- Znowu masz zamiar mnie oblać?- zapytał znowu mając ten swój złośliwy uśmiech. Zamknął książkę od transmutacji i znowu ziewną.\n- Przeszkodziłeś mi - mruknął.- A ty Kruczku nie powinieneś się uczyć? Po co sobie głowę mną zawracasz?- oparł łokcie o blat stolika.\non Sro Mar 11, 2015 9:22 pm\non Sro Mar 11, 2015 9:24 pm\nPrychnął tylko. Już widział jak on się przejmował. Założył ręce na klatce i pokręcił głową, aby się wybudzić. Szczerze, to teraz przydałaby mu się odrobina wody na twarz, aby się wybudzić. Ale lepiej tego nie będzie mu mówił, bo u tego kolesia nigdy nic nie wiadomo. On był dziwny, a jednak tak jakoś dziwnie normalny.\nAle to Ventus jego nie zrozumiesz. Dla niego ludzie to powalone roboty, których miał po dziurki w nosie. Wszystko co robili było po to, aby wkurzać innych, aby nimi kierować. Nawet ten cały Czarny Pan, czy też Dumbledore i nauczyciele. Każdy tu jest, aby kierować innymi. A on Ventus, nigdy nie będzie się ich słuchać... Przynajmniej się postara.\nWestchnął i popatrzył na niego. Nadal nie wiedział, czy jesteś jednym z tych robotów, czy jesteś tym kim jesteś, dlatego, że inni tego chcieli? Przyglądał się przez cały czas w milczeniu, ale nic nie widział, albo był ślepy, albo twoje sznurki marionetki są niewidzialne. Był ciekawy, czy te słowa są na pokaz, ta cała twoja postawa i zachowanie. Nienawidził takich ludzi, a jednak musiał wśród nich żyć.\nUśmiechnął się w ten swój sposób.\nSwoją drogą, co to znaczy swój sposób, czy uśmiech może być przypisany? Jeśli uśmiechał się tak cały czas, to ludzie to zapamiętali. Co znaczy, że jeśli zmienisz sposób w jaki się uśmiechasz ludzie pomyślą, że ty też się zmieniłeś. Gdyby taki Ventus uśmiechałby się miło do każdego, czy każdy pomyślałby, że sam Ven jest taką osobą jak jego uśmiech? Jeśli tak, to znaczy, że człowiek jest głupi, naiwny i płytki.\n- Kto powiedział, że się martwię - westchnął pakując książkę do torby. I tak się już niczego nie pouczy.- Nie moja wina, że piszą to tak jakby to miała być książka na dobranoc - przewrócił oczami.\n- A poza tym biblioteka ma ten senny klimat - ziewną i popatrzył na te książki. Znał większość tych tytułów na pamięć, bo jak tu siedział to zamiast się uczyć czytał właśnie tytuły tych ksiąg.- A szczególnie to coś - mruknął ponuro.\nVentus zwykle jest... no jest odpychający. Tak już jest. Taki jest jego wizerunek. Może jak ktoś go nie wkurzy jest bardziej skory do żartów, niż zwykle, ale bardziej trzyma się z dala od ludzi, bo oni są irytujący i tyle.\non Sro Mar 11, 2015 9:25 pm\non Sro Mar 11, 2015 9:26 pm\nZakładał ręce z przyzwyczajenia na klatę. Dlaczego? Nie wiedział. Było mu wygodnie.\nLustrował chłopaka dłuższą chwilę. Nie wiedział co miał powiedzieć. Nie potrafił nawiązywać znajomości z innymi. No dobra, potrafił, ale nie lubił. Chyba, że była to ładna dziewczyna. Lubił się z nimi droczyć i dokuczać im. Fajnie się denerwowały, jakby robił im jakąś krzywdę. Te bardziej nieśmiałe za to uroczo się rumieniły. Uśmiechnął się do swoich myśli, gdy przypomniał sobie taką małą brunetkę w jego wieku. Tak bardzo urocza.\nPo chwili zorientował się, że wpatrywał się w Nolana, gdy o tym myślał i musiał głupio wyglądać, albo jakby o nim fantazjował. Skrzywił się, gdy przeszło mu to przez myśl. Chrząknął i oparł łokcie na stoliku podpierając brodę na dłoniach.\n- Nie wiem, czy podtrzymania rozmowy - burknął.- Może liczyłem, że ulotnisz się do swoich spraw?- zapytał unosząc nonszalancko brew do góry i kącik ust w chytrym uśmiechu.\nCzy chciał się jego pozbyć? Nie bardzo, więc czemu tak się zachowywał? Gdyby tak nie robił to by wyszedł na jakiegoś milusiego ślizgona, a za takiego nie chciał uchodzić, mimo że brata się z mugolami, ale nie jego wina, że uwielbiał ich imprezy, albo trawki i inne odurzające narkotyki. Od dawna się usamodzielnił i wszędzie sobie poradzi. Dlatego o swoją przyszłość się nie martwił. Jak nie wyjdzie mu w świecie czarodziejów, może udać się do mugoli. Te naiwne istoty zrobią wszystko, o ile nie dowiedzą się o jego magicznych zdolnościach.\non Sro Mar 11, 2015 9:29 pm\non Sro Mar 11, 2015 9:31 pm\nPopatrzył na niego mrużąc oczy, co mogło wyglądać groźnie. W ty pogrywasz? Nie mógł ciebie rozgryźć i to sprawiało u niego falę zainteresowania. Nie potrafił cię osądzić tak jak robił to z innymi osobami „pusta laska”, „kujon”, „tępy baran nie znający niebezpieczeństw”, „idiotka myśląca, że jest fajna” – takie określenia lądowały u osób, które spotkał, ale ty?! No do jasnej cholery – jesteś Krukonem, ale nie uważa ciebie za kujona, więc kim jesteś? Znowu przeczesał swoje włosy w irytacji.\n- Gdybyś dostał ode mnie sowę, to musiałby być koniec świata, a Dumbledore ściąłby swoją brodę – przewrócił oczami.\nNiewiele mu to zrobiło. Nie wziął tego do siebie. Co w tym było takiego, że miałby jakoś inaczej zareagować? Jego postawa się nie zmieniała. Nadal był tym samym Ślizgonem. Nadal był Ventusem, który zaczynał być zły na siebie, za to, że ty nie jesteś taki jak inni. Może jesteś marionetką, ale nie masz coś czego inni nie mają. Chwycił swoją torbę i umieścił ją sobie na kolanach.\nNie chciał, by doszło do czegoś więcej. Nie chciał cię polubić. On chce być zawsze sam, a zaczyna ciebie tolerować, co jest złe. Żaden człowiek nie może być blisko niego. Wystarczy, że polubił Esme, a inni niech spierdalają.\n- I nie tęsknie za ludźmi – szepnął. Wstał i nachylił się nad stolikiem.- Ludzie zawsze odchodzą – wyszczerzył się.- Tak jak ja teraz – mrugnął do niego i się wyprostował.\nObszedł stolik zamierzając udać się do wyjścia.\nJuż nie wiedział co miał powiedzieć Nolanowi, nie bardzo odnajdywał się w tej sytuacji, więc chciał uciec jak najdalej od chłopaka.\nVentus, nie wiedziałam, że jesteś tchórzem. To straszne. Uciekasz przed słabym Krukonem, czy zawsze tak robiłeś? Nie. No jasne, że nie, ale pewnie nie chcesz, aby ta znajomość przerodziła się w jakąś głupią przyjaźń co? Nie znasz go i nie chcesz poznać, a jeśli będziesz tu siedział to tak się stanie, prawda?


Dziś wiele osób wciąż zastanawia się nad funkcjami Google Pixel 3a i nad tym, czy będzie to urządzenie, które sprosta oczekiwaniom użytkowników, jeśli je kupią.\nPrzeczytaj pełną recenzję Google Pixel 3a, aby dowiedzieć się, czy warto go kupić.\nTechnologia biznesowa, Przedsiębiorczość\nGoogle Pixel 3a Konstrukcja i wykonanie\nSymetryczny przód Pixela 3a wyróżnia się nieco grubymi, czarnymi ramkami, zarówno nad, jak i pod wyświetlaczem, które jednak mogą być również widoczne po bokach.\nCztery rogi ekranu Google Pixel 3a mają zaokrąglony kształt, choć w rzeczywistości nie mamy do czynienia z prawdziwym wycięciem panelu, lecz z wyłączonymi pikselami (jest to zauważalne zwłaszcza podczas uruchamiania, gdyż rogi przyjmują wtedy różne kształty).\nNa obudowie telefonu komórkowego również widać zaokrąglone rogi, ale o nieco mniej gwałtownej krzywiźnie niż w przypadku ekranu.\nMusimy pamiętać, że to urządzenie mobilne nie jest high-end, jednak jego przedni design jest lepiej dopracowany niż w wielu innych urządzeniach tego typu.\nKorpus Google Pixel 3a został wykonany z poliwęglanu (tworzywa sztucznego) w jednym kawałku, co różni go od modelu Pixel 3, w którym połączono metal i szkło.\nMa on jednak podobną konstrukcję do swojego rodzeństwa, z nieco innymi wykończeniami z tyłu.\nWykończenie górnej listwy jest błyszczące, natomiast jej tylna część jest matowa.\nZ tyłu znajduje się czytnik linii papilarnych, który jest wygodnie umiejscowiony.\nGrubość tego urządzenia wynosi 8,2 mm, a jego waga 147 gramów.\nGoogle Pixel 3a Wyświetlacz\nJednym z aspektów, które sprawiają, że wyświetlacz Google Pixel 3a jest jeszcze większy, jest fakt, że ma on większy budżetowy panel OLED, który jest w stanie zaoferować głębsze czernie, niemal nieskończony kontrast, niższe zużycie baterii i szerszą gamę kolorów.\nPixel 3a ma oferować 5,3-calowy panel OLED, rozdzielczość Full HD+ (2280 x 1080 pikseli) i bardzo wysoką gęstość pikseli (441 ppi). Ogólnie ekran wygląda bardzo ostro, więc jeśli nie korzystasz z aplikacji wirtualnej rzeczywistości, rozdzielczość QHD+ nie będzie Ci potrzebna.\nInnym aspektem, który może Cię zainteresować teraz, gdy mówimy o jego ekranie, jest fakt, że Google chciało zaoszczędzić z warstwą ochronną, stosując w tym przypadku warstwę szkła Dragontrail Glass, więc możesz chcieć być bardziej uważny w przypadku upadków.\nWydajność Google Pixel 3a\nZa wydajność w Google Pixel 3a odpowiada Snapdragon 670, czyli 10 nm chipset z tymi samymi rdzeniami Kryo 360, co w 710, ale różni się częstotliwością taktowania, która wynosi 2,0 GHz.\nTen Snpadragon ma procesor graficzny Adreno 615, który teoretycznie powinien mieć mniejszą moc niż procesor graficzny Adreno 616, w który wyposażony jest Snapdragon 710, więc można powiedzieć, że są to podobne wersje, które różnią się od siebie tylko w przypadkach, gdy w grę wchodzi moc, podobnie jak szybkość modemu.\nUrządzenie jest wyposażone w około 4 GB pamięci RAM typu LPDDR4x, co teoretycznie powinno wystarczyć, jeśli weźmiemy pod uwagę, że urządzenie nie ma zbyt ciężkiej warstwy dostosowywania oprogramowania, jak to ma miejsce w przypadku modeli innych producentów.\nNależy również zauważyć, że zintegrowany układ zabezpieczający Titan umożliwia przechowywanie poufnych informacji, takich jak dane haseł, dane aplikacji, informacje dotyczące integralności systemu operacyjnego, klucz szyfrowania pamięci masowej oraz inne aspekty podlegające ochronie.\nGoogle Pixel 3a Bateria\nW kategoriach baterii Google Pixel 3a mówimy o pojemności 3,00 mAh, kwota, która zaczyna wydawać się nieco zmniejszona, jeśli wziąć pod uwagę zwłaszcza rozmiar, który ma ekran tego urządzenia, ale jest to punkt, który zawsze może być gorzej.\nUrządzenie zostało poddane testowi czasu pracy na baterii PCMark, w którym udało się osiągnąć 8 godzin i 27 minut przy jasności ekranu skalibrowanej na 200 nitów. Wynik, który – jeśli mamy być szczerzy – nie wyróżnia go na tle innych smartfonów.\nJeśli chodzi o codzienne użytkowanie, autonomia Google Pixel 3a jest właściwa. Oznacza to, że nie powinno być problemu z utrzymaniem go do końca dnia, jeśli tylko będzie używany w umiarkowany sposób. Jeśli należysz do osób, które intensywnie korzystają z telefonu komórkowego, musisz być gotowy na doładowanie.\nAby zaoszczędzić trochę baterii, możesz skorzystać z funkcji Inteligentna bateria, dostępnej w systemie Android 9 Pie, która ogranicza zużycie baterii w tle. Jeśli nadal chcesz wydłużyć czas pracy baterii, możesz skorzystać z opcji oszczędzania baterii, ale spowoduje ona wyłączenie niektórych funkcji urządzenia.\nGoogle Pixel 3a Interfejs i funkcje\nSystem operacyjny telefonu Google Pixel 3a to aktualny Android 10.\nDoświadczenie oferowane systemowi Android jest zbliżone, z możliwością wprowadzania zmian w launcherze, aby nadać urządzeniu indywidualny charakter.\nGoogle zdecydowało się umieścić pasek szybkiego wyszukiwania (ten sam, który służy do wyszukiwania zarówno w Internecie, jak i wśród plików zapisanych na urządzeniu) w dolnej części ekranu głównego, bliżej palca.\nIkona Asystenta Google znajduje się po prawej stronie.\nKolejnym szczegółem interfejsu Google Pixel 3a jest fakt, że przycisk home ma kształt poziomej pigułki i można go obsługiwać gestami. Jeśli przesuniesz go w górę, otworzy się szuflada aplikacji.\nJeśli przewijanie trwa krótko, pojawi się widok wielozadaniowości.\nNależy zauważyć, że urządzenie to można obsługiwać wyłącznie za pomocą gestów.\nIkony aplikacji mają zaokrąglony wygląd, ale w razie potrzeby można go zmienić.\nTo urządzenie stale słyszy odtwarzaną muzykę i potrafi wyświetlić tytuł utworu na ekranie blokady.\nJeśli chodzi o cechy Google Pixel 3a w tym względzie, znajdziemy główny głośnik na dolnej krawędzi, obok złącza USB Typu-C, oraz dodatkowy, umieszczony w słuchawce dla ucha, który brzmi słabiej, oferując wrażenie stereo gorsze niż w Pixel 3.\nW innych urządzeniach jest tylko 15 stopni, a w Pixelu 3a aż 25, więc możesz słuchać tego, co lubisz, na takim poziomie głośności, jaki lubisz.\nJeśli chodzi o aplikacje do słuchania muzyki, domyślnym odtwarzaczem jest Play Music, ale obecnie zmieniło się to już na YouTube Music, który również jest instalowany po zakupie fabrycznym, a który jest aplikacją do strumieniowania z naprawdę obszernym katalogiem utworów i filmów.\nW aplikacji Zdjęcia można znaleźć wszystkie zdjęcia zapisane w urządzeniu, uporządkowane według albumów, miejsc, dat, osób i rzeczy.\nSekcja Rzeczy służy do oglądania konkretnych elementów, które Google udało się zidentyfikować na zdjęciach, takich jak parki, jeziora itp.\nCancun z Google Pixel 3a\nHeilbronnn Vineyards z Google Pixel 3a\nWschód słońca w Heilbron z Google Pixel 3a\nAparat z Google Pixel 3a jest wyjątkowy w swojej części przyniesie, i posiada 12,2 MP, obiektyw z przysłoną f/18 i ostrość, która działa poprzez detekcję fazy z technologią podwójnych pikseli.


[Recigar] Czy można brać leki osłonowe jak się bierze Recigar? | Gdzie po lek\nJaki brzmi przepis na płyn dezynfekujący zgodny z wytycznymi WHO przestawiony w filmie redakcji GPL?\nW której aptece w Warszawie kupię rękawiczki jednorazowe?\nCzy spirytus salicylowy skutecznie zabija patogeny takie jak koronawirus?\nGdzie w Łodzi można kupić maseczkę ochronną?\nCzy do płynu do dezynfekcji rąk lepiej użyć gliceryny czy żelu aloesowego?\nGdzie we Wrocławiu można kupić półmaski filtrujące 3m AURA 9332 + FFP3 z zaworem?\nCzy na portalu GdziePoLek mogę kupić maseczki ochronne?\nW której aptece kupię maski ochronne i rękawiczki jednorazowe?\nCzy na portalu GdziePoLek kupię maseczki ochronne i rękawiczki jednorazowe?\nW jakiej cenie na portalu GdziePoLek są półmaski FFP2?\nJakie lub czy są maski z filtrem przeciwwirusowym?\nW której aptece kupię rękawiczki jednorazowe?\nW której aptece mogę kupić Manusan i rękawiczki nitrylowe?\nW której aptece w Lublinie kupię rękawiczki jednorazowe?\nOpinie i pytania Recigar\nCzy można brać leki ...\nKluska (anonim, 37.248.212.)\nCzy jak tableti sie bierze recigal to można oslonowe też?\nGastrolog Leki na rzucanie palenia Probiotyki Recigar\nW pytaniu nie określiła Pani, o jakie leki osłonowe chodzi - osłonowe na żołądek, czyli inhibitory pompy protonowej zmniejszające wydzielanie kwasu solnego przez żołądek wspomniane tutaj:https://www.gdziepolek.pl/artykuly/jak-leczyc-wrzody-zoladka-i-dwunastnicy\nczy probiotyki - osłonę stosowaną podczas antybiotykoterapii opisane tutaj:\nProducent nie wspomina nic odnośnie interakcji z tymi lekami, jednak z uwagi na owy brak danych, zachowałabym między nimi bezpieczny, około 3-4-godzinny odstęp.\nRecigar, tabletki powlekane\nW aptekach dostępne są różnorodne preparaty ułatwiające rzucenie palenia. Pacjent, który zdecydował się na zerwanie z nałogiem, ma do dyspozycji zarówno leki dostępne bez recepty, jak i leki wydawane jedynie na receptę. Czym jest nikotynowa terapia zastępcza? Jak rzucić palenie?\nLeki na zapalenie żołądka\nNajczęstszą przyczyną zapalenia błony śluzowej żołądka i dwunastnicy jest infekcja Helicobacter pyroli. Poza tym, można jeszcze wyróżnić zapalenie autoimmunologiczne oraz ostre zapalenie krwotoczne. W terapii stosujemy preparaty z grupy inhibitorów pompy protonowej, czy takie, które zmniejszą wydzielanie kwasy do żołądka, np. omeprazol, pantoprazol, esomeprazol i lanzoprazol. Jeżeli zostanie potwierdzona infekcja H. pylori, stosuje się terapię poliantybiotykową zawierającą antybiotyki z grupy penicylin, metronidazol, klarytromycynę oraz sole bizmutu.\nDobroczynne bakterie, o których słyszał już prawie każdy - probiotyki - zazwyczaj polecane są przez farmaceutów podczas stosowania antybiotyku lub w trakcie grypy żołądkowej. Czy mogą być jednak pomocne w leczeniu innych chorób? Jak wybrać odpowiedni probiotyk, aby okazał się skuteczny?\nRzucanie palenia to wymagający i uciążliwy proces ze względu na psychiczne i fizjologiczne uzależnienie palacza od nikotyny. Pomocne w łagodzeniu nieprzyjemnych objawów związanych z zaprzestaniem palenia mogą być metody farmakologiczne.\nZ głodem nikotynowym można poradzić sobie przy pomocy stosowania leków zawierających cytyzynę, która w organizmie zastępuje nikotynę i hamuje receptory nikotynowe, dzięki czemu zapobiega nasileniu objawów odstawienia.\nNiestrawność objawia się bólem brzucha, zgagą, uczuciem ciężkości w nadbrzuszu oraz sennością i rozdrażnieniem.\nProbiotyki to żywe bakterie lub grzyby, które podane w odpowiedniej ilości wspomagają fizjologiczną florę bakteryjną przewodu pokarmowego.\nPożegnanie nałogu palenia staje się coraz popularniejsze i coraz więcej osób ma świadomość negatywnych skutków uzależnienia od nikotyny. Istnieje wiele metod, które mogą pomóc w walce z chęcią zapalenia papierosa, na przykład dostępne bez recepty preparaty z nikotyną. A może do rzucenia palenia wystarczy jedynie silna wola?\nCzy cztery dni bez papierosa w przypadku kuracji lekiem Recigar są dobrym znakiem?\nWojtek, około 3 miesięcy temu\nCzy koszmary nocne w 10 dniu stosowania leku Recigar to powód by odstawić lek?\nAnula, około 5 miesięcy temu\nKiedy należy zaprzestać stosowania leku Recigar?\nMartita , około 4 miesięcy temu\nElvis, około 1 miesięcy temu\nCzy tabletki Recigar są do ssania czy do połykania?\nNato, około 3 dni temu\nKobieta 31 lat , około 1 miesięcy temu\nJesi, około miesiąca temu\nCzy mogę przyjmować Recigar, jeśli stosuję Sotahexal?\nCiekawa , około 26 dni temu\nCzy biorąc leki na epilepsję oraz depresję można bezpiecznie stosować lek Recigar w celu pozbycia się uzależnienia od nikotyny?\nJa nina, około 2 miesięcy temu\nCo zrobić z pominiętą tabletką leku Recigar, która mi została po terapii.\nGina, około 28 dni temu\nJustyna, około 4 miesięcy temu\nKiedy można zacząć przyjmować Recigar po nieskutecznej kuracji Tabexem?\nKrzysztof , około 3 miesięcy temu\nJuż prawie 21 godzin nie kurza\nZorba, około 3 miesięcy temu\nCzy pacjent w wieku 65 lat ze współistniejącą miażdżycą może stosować Recigar bez konsultacji z lekarzem?\nCzy tabletki wspomagające rzucenie palenia osłabiają działanie tabletek antykoncepcyjnych?\nAneta 88, około 3 miesięcy temu\nostatni post 5 sekund temu


Brzezinka - Auschwitz II Birkenau - „Czerwony Domek” - I komora gazowa. Atrakcje turystyczne Brzezinki. Ciekawe miejsca Brzezinki\nStrona główna ciekawe miejsca zabytki: miejsca pamięci i pomniki Auschwitz II Birkenau - „Czerwony Domek” - I komora gazowa\nAuschwitz II Birkenau - „Czerwony Domek” - I komora gazowa\nOgrodzona działka, gdzie obecnie stoją trzy granitowe tablice z napisami w języku polskim, hebrajskim i angielskim, nie robi większego wrażenia do chwili uzmysłowienia sobie, że tutaj, na tym niewinnie wyglądającym miejscu, stał niewielki, nieotynkowany, ceglany dom - w którym przed wojną polska rodzina prowadziła sielskie, wiejskie życie - wykorzystany przez hitlerowskich oprawców do zorganizowania punktu nieprawdopodobnej kaźni.\nW latach 1942-1943 zginęły tutaj dziesiątki tysięcy Żydów - mężczyzn, kobiet i dzieci przywiezionych z wielu krajów Europy. Podjęta w 1941 r. decyzja o rozbudowie obozu Auschwitz II Birkenau w kierunku wsi Brzezinka spowodowała wysiedlenie przez władze okupacyjne mieszkańców z jednoczesnym niszczeniem istniejących gospodarstw. Pozostawiono to, co planowano użyć do celów obozowych. Zainteresowanie hitlerowców wzbudził stojący praktycznie poza terenem obozowym niepozorny domek, w otoczeniu którego postawiono dwa baraki. Nikt nie przypuszczał, że powstaje tu zakamuflowana I komora gazowa. W czerwcu 1942 r., korzystając z niej, rozpoczęto eksterminację więźniów. Na powierzchni ok. 90 m, podzielonej na dwie komory gazowe, w latach 1942-43 SS-mani, wykorzystując wynaleziony przez Fritza Habera - niemieckiego chemika, noblistę - używany do odwszawiania mundurów i bielizny żołnierzy powracających z I wojny światowej insektycyd Cyklon B, zamordowali dziesiątki tysięcy Żydów przywiezionych do obozu transportami. Zamordowano tu również 300 Polaków z karnej kompanii za próbę ucieczki z obozu. Przywożonych transportami więźniów po selekcji na bocznicy kolejowej doprowadzano do sąsiadujących z „czerwonym domkiem” baraków, gdzie się rozbierali i pod pozorem kąpieli wprowadzani byli do komór gazowych. SS-mani po szczelnym zamknięciu drzwi przez otwory w bocznych ścianach budynku wrzucali Cyklon B. Ciała pomordowanych początkowo zakopywano w pobliżu komory gazowej, później palono na wolnym powietrzu w specjalnie przygotowanych do tego celu dołach.\nKomory funkcjonowały do 1943 r., tj. uruchomienia w Birkenau kompleksu komór gazowych i krematoriów do spalania zwłok. Wtenczas zaprzestano wykorzystywania „czerwonego domku” i go rozebrano. Dla ukrycia śladów zbrodni doły spaleniskowe zostały zasypane, a teren zniwelowano.\nPo wyzwoleniu obozu i zakończeniu działań wojennych działka, ma której stała pierwsza komora gazowa w Birkenau, nie wzbudziła zainteresowania instytucji tworzących muzeum obozu koncentracyjnego Auschwitz II Birkenau i znalazła się poza terenem objętym ochrona muzealną. W latach pięćdziesiątych powrócili dawni właściciele, wybudowali dom i tam zamieszkali. Dopiero wywołany przez francuski dziennik Le Monde „szum medialny” spowodował, że ją wykupiono, rozebrano wybudowany dom, włączając do szlaku pamięci obozu Auschwitz II Birkenau.\nBrzezinka - Obóz pracy radzieckich jeńców woje...Odległość: 0,6km\nBieruń - DegolówkaOdległość: 1,09km\nBieruń - Kaplica Trójcy Przenajświętszej, z ok...Odległość: 1,25km\nBrzezinka - Niedoszła komendantura obozu Birke...Odległość: 1,71km\nBieruń - Kościół Najświętszego Serca Pana Jezu...Odległość: 2,09km


ðŸ¥‡Pozycjonowanie stron Chocz - Agencja SEO, audyt i optymalizacja\nw Google! DARMOWA WYCENA +48 669 082 415 lub biuro@stronybiznes.pl Pozycjonowanie stron Chocz ZdobÄ…dÅº szczyt\nPozycjonowanie stron Chocz.\nW wspÃ³Å‚czesnych czasach pozycjonowanie jest nierozerwalnym elementem kaÅ¼dego sklepu, od niewielkich ojczystych firm po miÄ™dzykontynentalne organizacje. tak za sprawÄ… rozkwitu technologii oraz rozszerzajÄ…cemu siÄ™ dostÄ™powi do internetu, ktÃ³ry z roku na rok powiÄ™ksza swÃ³j rozmiar. Handlowcy pozostajÄ… w swojego typu zmuszeni przez kierunki przeksztaÅ‚cajÄ…ce siÄ™ na rynku do zwiÄ™kszonych kampanii w sieci.\nDoskonale wykonana kampania to wyrost trendu, a co za tym zmierza transakcji towaru albo usÅ‚ug. Ze wzglÄ™du na nasze wieloletnie doÅ›wiadczenie, moÅ¼emy pozycjonowaÄ‡ choÄ‡by kÅ‚opotliwe sÅ‚owa kluczowe na wybranym obszarze Chocz a takÅ¼e okolice lub ogÃ³lnopolskie. Realizujemy kompetentny audyt Twojej strony internetowej lub sklepu kompletnie bez opÅ‚at, w celu wskazania trafnych sÅ‚Ã³w kluczowych wspartych na trendach poszukiwania.\nJest to znana forma pozycjonowania dla jednostek, ktÃ³re nie potrzebujÄ… zaniepokojenia w kosztach. Abonament to efektywne zastosowanie Å›rodkÃ³w jakie chcesz ulokowaÄ‡ w promocjÄ™ swojej firmy, a my pomoÅ¼emy wykorzystaÄ‡ je celnie!\nForma rozliczenia jedynie za efekt! Inaczej mÃ³wiÄ…c okreÅ›lamy najbardziej efektywne sÅ‚owa kluczowe, za ktÃ³re zapÅ‚acisz absolutnie gdy osiÄ…gniesz zaplanowany efekt.\nJest to pierwszorzÄ™dne rozwiÄ…zanie dla biznesu celujÄ…cego w lokalnych np. Chocz klientÃ³w. Wyniki lokalne sÄ… bardzo atrakcyjne w Å›rÃ³d nabywcÃ³w, a konkurencja lokalna jest o wiele mniejsza, dziÄ™ki czemu osiÄ…gane efekty sÄ… natychmiastowe i efektywne!\nPielÄ™gnujemy przejrzystoÅ›Ä‡ i wiarygodnoÅ›Ä‡ naszych usÅ‚ug, dlatego teÅ¼ kaÅ¼dy z naszych odbiorcÃ³w zyskuje indywidualny panel indywidualnych statystyk online. Statystyki wytwarzane przez osobnÄ… firmÄ™ gwarantujÄ… transparentnoÅ›Ä‡ naszej pracy oraz przekazujÄ… realny obraz naszych dziaÅ‚aÅ„.\nPozycjonowanie stron KrzyÅ¼ Wielkopolski


ULVER – Złotówka za minutę | Violence Online\nULVER – Złotówka za minutę\nPosted by areklerch on Kwi 11, 2011 in Relacje | Możliwość komentowania ULVER – Złotówka za minutę została wyłączona\nDopiero pod koniec kwietnia ukaże się najnowszy studyjny album Ulver „Wars of the Roses”, a zespół w najlepsze koncertuje już z nowym materiałem. Kto skorzystał z internetowej kontrabandy lub inaczej posłuchał zawczasu, wiedział, co jest grane. Jeśli ktoś czeka na płytę w sklepie, koncert był doskonałą okazją, aby przekonać się o tym, co się na niej znajdzie.\nUlver, Zweizz – Poznań, Eskulap, 5 kwietnia 2011\nCały poznański występ był wypełniony premierowymi kompozycjami, które w jednym zdaniu można opisać jak wypadkowa brzmienia trzech poprzednich albumów: „Shadows of the Sun”, „Blood Inside” i wydanego już dziesięć lat temu „Perdition City”.\nZespół zaczął mocnym i bardzo rytmicznym „February MMX”. Od pierwszych dźwięków stało się jasne, że brzmienie Ulver podkreślone żywą perkusją i basem robi wrażenie obcowania z czymś szczególnym. Wyświetlane na wielkim ekranie obrazy i fragmenty filmów stanowiły znakomite uzupełnienie niepowtarzalnego nastroju, który stworzył kwintet Norwegów.\nW dalszej części występu Ulver zaprezentował kolejne nowe kawałki, jak „Providence”, „England” czy „September IV”. Kulminacyjnym punktem programu okazał się być przestrzenny i wyciszony „Island”, towarzysząca któremu wizualizacja, wywołała uczucie topienia się pod ciężkimi falami melancholijnych dźwięków. Głęboki głos Garma odegrał tu pierwszoplanową rolę, jak zresztą we większej części siedemdziesięciominutowego seta.\nStonowana, kilkunastominutowa kompozycja „Stone Angels”, będąca połączeniem melodeklamacji i narastającego napięcia, była ostatnim fragmentem nowej płyty, który dane było posłuchać Eskulapowi tego wieczora. Po krótkiej przerwie zespół wyszedł, aby zagrać bis w postaci „Hallways of Always” z „Perdition City”, przyjęty przynajmniej tak entuzjastycznie, jak „Raining Blood” na koncercie Slayera. Charakterystyczny motyw przewodni oraz szalejący pianista rozbudziły głód na kolejne muzyczne doznania, ale okazało się, że pomimo gromkich braw Ulver nie zagra nic ponadto. Kto rządzi, ten dyktuje warunki. Zespół pokazał, że jest na fali i pozwala sobie na odrobinę arogancji wobec fanów.\nNie obyło się bez zabawnego momentu. W trakcie jednego z numerów, wyluzowanym krokiem na scenę wtoczył się zaokrąglony Zweizz, występujący wcześniej jako support. Bez pardonu, z plastikową torbą pełną puszek z piwem, zrobił rundę proponując drinka każdemu z członków Ulver, jakby był to piknik. Nie wiem, jak znany z poważnego traktowania siebie Garm to przeżył, ale wyraźnie wziął na wstrzymanie i odmówił. Zamiast piwa wolał pociągać wino prosto z butelki.


Dynia w czerwonym winie z kremowym twarożkiem i orzechami włoskimi - Facet i Kuchnia\nDynia w czerwonym winie z kremowym twarożkiem i orzechami włoskimi\n2014-09-29, w kategorii BEZGLUTENOWE, SERY, SŁODKIE\nHome » BEZGLUTENOWE » Dynia w czerwonym winie z kremowym twarożkiem i orzechami włoskimi\nok. 1/2 dyni piżmowej (część z gniazdem nasiennym)\nok. 1/2 butelki czerwonego półsłodkiego wina (tu: gruzińskie Alazani, Marani)\n1,5-2 łyżki miodu (tu: gęsty z nektaru mniszka lekarskiego) lub więcej\nDynia piżmowa uduszona w czerwonym winie z dodatkiem miodu podana z gęstym, niemal czarnym sosem.\nDo tego, dla kontrastu, porcja lekkiego kremowego serka.\nDynia ugotowana w półsłodkim winie (ZOBACZ) z dodatkiem korzennych przypraw i miodu nabiera bardzo fajnego słodkiego posmaku, a dodatkowo zabarwia się na mocno czerwony kolor. Dla kontrastu podałem ją z najprostszym kremowym serkiem, czyli zwykłym twarogiem zmiksowanym na gładki gęsty krem. Nie potrzeba do niego żadnych dodatków, wystarczy tylko dokładnie go zmiksować.\nDo całości niezbędny jest również gęsty i ciągnący się jak karmel sos, powstały ze zredukowanego wina, w którym gotowała się dynia. Użyłem tu bardzo gęstego miodu mniszkowego, który można nabierać dosłownie „kopiastą” łyżką (ZOBACZ). W tym przypadku wystarczyło go ok. 1,5 łyżki, ale jeśli masz pod ręką inny, bardziej płynny rodzaj miodu, trzeba będzie użyć go więcej.\n1. Od dyni piżmowej odkrój część z gniazdem nasiennym, przekrój ją na pół i usuń łyżką gniazdo nasienne. Pokrój połówki na niezbyt grube „łódeczki”.\n2. Ułóż kawałki w głębokim rondlu, wlej wino i zagotuj (ZOBACZ).\n3. Zmniejsz ogień, dodaj miód, cynamon, gałkę muszkatołową i zmielone lub utarte w moździerzu ziele angielskie. Wymieszaj i gotuj pod przykryciem, co jakiś czas mieszając, aż dynia zmięknie (ok. 15 minut).\n4. W tym czasie w blenderze ręcznym zmiksuj ser – do momentu aż nabierze gładkiej, kremowej konsystencji (tak jak TUTAJ).\n5. Wyciągnij ugotowaną dynię, zwiększ ogień, dodaj orzechy i redukuj wino dotąd, aż przemieni się w słodki sos, gęstością przypominający karmel (w razie potrzeby dodaj więcej miodu).\n6. Na talerze wyłóż porcje serka, dodaj po kilka kawałków dyni i polej całość sosem z orzechami.\nbutternutcynamondyniadynia na desergałka muszkatołowamiódorzechypiżmowatwarógwinny soswino\nW kategorii BEZGLUTENOWE, SERY, ŚNIADANIA dnia 2020-06-05\nPlacki twarogowe z trzech składników – szybkie i łatwe! Bez mąki i cukru\nW kategorii BEZGLUTENOWE, SERY, ŚNIADANIA dnia 2020-05-22\n38 komentarzy on "Dynia w czerwonym winie z kremowym twarożkiem i orzechami włoskimi"\nDaria 2014-09-29 o 10:21 AM - Reply\nBardzo ładne to jest\nKasia 2014-09-29 o 11:16 AM - Reply\nMasz pyszne pomysły 🙂\nMarta 2014-09-29 o 11:19 AM - Reply\nMaria 2014-09-29 o 11:37 AM - Reply\nMaciek 2014-09-29 o 1:11 PM - Reply\nŚwietne, spróbuję to odtworzyć\nSzymek 2014-09-29 o 1:22 PM - Reply\nZajebisty pomysł, wykorzystam 😀\nElla 2014-09-29 o 2:10 PM - Reply\nFascynujące. Twaróg wygląda jak mascarpone albo nawet ubita śmietana. Aż muszę zapytać, jaki masz blender? 😉\nSzy 2014-09-29 o 8:15 PM - Reply\nTo ręczny Morphy Richards;-)\nTroya 2014-09-29 o 2:11 PM - Reply\nZajebisty deser. Bo to chyba deser? 🙂\nSzy 2014-09-29 o 6:10 PM - Reply\nMy zjedliśmy to na obiad:) Sprawdzi się zarówno jako deser, jak i danie główne na słodko:)\nElżbieta 2014-09-29 o 2:39 PM - Reply\nMnie by było szkoda takiego wina do garnka, ale danko fajne;)\nMuriel 2014-09-29 o 2:50 PM - Reply\nChętnie bym spróbowała, wygląda bardzo bardzo:)\nKrólowa 2014-09-29 o 2:53 PM - Reply\nNatalie 2014-09-29 o 3:16 PM - Reply\nCudnie to wygląda i założę się, że jeszcze lepiej smakuje 😉\nCarmen 2014-09-29 o 4:26 PM - Reply\nDynia w winie! Tego jeszcze nie próbowałam!\nJerzy 2014-09-29 o 4:37 PM - Reply\nŚwietny pomysł, zrobię dynię w ten sposób\nJustyna 2014-09-29 o 5:16 PM - Reply\nfoodmania 2014-09-29 o 5:23 PM - Reply\ndyni w takiej wydaniu jeszcze nie próbowałam!\nAśka 2014-09-29 o 7:07 PM - Reply\nNa to czekałam. Dynia piżmowa CAŁKIEM INACZEJ. Dziękuję 😛\nKlaudia 2014-09-29 o 7:22 PM - Reply\nTomasz 2014-09-29 o 8:17 PM - Reply\nSzukałem czegoś, czym bym zaimponował kobiecie, która lubi słodkie, ale jest wybredna i ciastko w cukierni jej nie rusza. Trzymaj kciuki, stary:P\nAntek 2014-09-29 o 8:38 PM - Reply\nKawa 2014-09-29 o 8:51 PM - Reply\nRenata 2014-09-29 o 10:41 PM - Reply\nWymyślasz świetne rzeczy z dyni 😀\nTattoo 2014-09-30 o 6:46 AM - Reply\nBardzo zacny zestaw 😀\nKlara 2014-09-30 o 8:04 AM - Reply\nDynia lubi pływać 🙂\nArnold 2014-09-30 o 8:51 AM - Reply\nBrzmi smakowicie, wypróbuję to\nMewas 2014-09-30 o 9:56 AM - Reply\nDeser z dyni!! Tego jeszcze nie ćwiczyłem, pozdr\nEwa 2014-09-30 o 10:44 AM - Reply\nBardzo chętnie bym spróbowała, przepis brzmi pysznie\nFuria 2014-09-30 o 12:02 PM - Reply\nSimi 2014-09-30 o 2:43 PM - Reply\nRewelacja, dyni tak podanej nigdy nie próbowałam, wezmę się za to w weekend\nMarta 2014-09-30 o 8:38 PM - Reply\nDynia mistrz, wygląda pysznie\nHubert 2014-10-01 o 12:46 AM - Reply\nBernadetta 2014-10-01 o 7:38 AM - Reply\nAgata 2014-10-01 o 9:34 AM - Reply\nDynia w winie – majstersztyk!\nJadwiga 2014-10-01 o 10:58 AM - Reply\nW słodkim winie też powinno być OK, prawda?\ngin 2014-10-02 o 3:14 AM - Reply\nAnia 2014-10-06 o 4:00 AM - Reply\nInstagram post 2325115276274112993_1249198361\nInstagram post 2325100335550697767_1249198361\nInstagram post 2324905881720318720_1249198361


Foto, tapeta, fototapeta! | Piękne wnętrza\nHome > Inne > Foto, tapeta, fototapeta!\nFoto, tapeta, fototapeta!\nBy Anna on 10.01.2013 in Inne\nFototapeta jest dobrym pomysłem, jeśli chcemy odświeżyć wystrój naszego mieszkania bez konieczności sięgania po pędzel i farbę. Dzięki fototapecie w szybkim czasie możemy nadać naszemu wnętrzu powiewu świeżości i oryginalności.\nFototapeta wielu osobom kojarzy się ze stylistyką PRL-u. Mieszkania ozdobione były tapetami przedstawiającymi nadmorskie plaże lub duże, leśne zwierzęta. Do dziś pamiętam znienawidzonego łosia na rykowisku, którego spojrzenie musiałam znosić zawsze, kiedy jadłam obiad w pokoju gościnnym. Obecnie możemy wybierać spośród większej liczby grafik i wzorów. Geometryczne wzory, postacie z filmu, najsłynniejsze miasta świata – to tylko niektóre z dostępnych motywów graficznych. Tak naprawdę, to ich liczba przyprawia o zawrót głowy. Co więcej, sami możemy wymyślić sobie wzór, który chcielibyśmy, aby ozdobił naszą fototapetę. Jak to zrobić? Wystarczy złożyć zamówienie w biurze graficznym. Mailowo wysyłamy zdjęcie, które chcemy umieścić na fototapecie, a graficy zajmą się całą resztą. Ostatnio popularne zrobiły się fototapety ze zdjęciem z domowego archiwum.\nFototapety drukowane są najczęściej na podkładach winylowych, lateksowych i papierowych. Te trzy rodzaje różnią się od siebie przede wszystkim zastosowaniem, a w drugiej kolejności ceną. Najpopularniejsza jest fototapeta foliowa. Stosuje się ją zwykle na gładkich powierzchniach, takich jak szyby, meble. Rzadko nakleja się ją na ściany, ponieważ odkleja się od powierzchni nierównych i chropowatych. Fototapeta winylowa cechuje się najgrubszym podkładem i tym samym jest najtrwalsza spośród wszystkich fototapet. Dzięki swojej „grubości” doskonale tuszuje wszelkie niedoskonałości ścian. Fototapetę lateksową można praktycznie nakleić na każdą powierzchnię. Jest grubsza od fototapety foliowej i dłużej utrzymuje się na powierzchniach.\nWybierając fototapetę warto też zastanowić się w jakim pomieszczeniu chcielibyśmy ją założyć. Jeśli planujemy zakupić ją do pokoju, który jest słabo oświetlony, to powinniśmy unikać ciemnych kolorów. W takich pomieszczeniach najlepiej zaprezentują się fototapety przedstawiające perspektywę, które optycznie powiększy nasz pokój. Dobrym rozwiązaniem jest zakup fototapety, która dodatkowo będzie wodoodporna. Umożliwi nam to usuwanie zabrudzeń za pomocą mokrej ściereczki z niewielką ilością płynu do mycia naczyń.


DOGRYWKA | Silesia Events\nW wyniku dodatkowej dogrywki znamy zdobywcę weekendu w Zamku Książ w Wałbrzychu dla 2 osób - jest to gracz kryjący się za mailem k.lewczak@, który odpowiedział na pytania w niecałą minutę! W nagrodę pojedzie z osobą towarzyszącą na Dolny Śląsk, a szczegóły omówimy na spokojnie po weekendzie.\nKolejne wyniki to:\n1 minuta 4 sekundy anna.mandok@\n1 minuta 20 sekund b4julia@\n5 minut 14 sekund bezpojecia@\n8 minut 6 sekund alicjadobiesz@\n11 minut 3 sekundy jacuu.ski@\n11 minut 38 sekund dolecka.aga@\n13 minut 33 sekundy tatiana7ster@\nWszystkim dziękujemy - po pierwsze za zrozumienie w temacie powtórzonej dogrywki. Nasze przeoczenie doprowadziło do widoczności formularza przed 20.00, ale nie mogliśmy pozwolić, by wygrana z tego tytułu została uznana, bo byłoby to ze szkodą dla pozostałych graczy, którzy uruchomili zadania o 20.00.\nJednocześnie mamy DOSKONAŁĄ WIADOMOŚĆ!\nWszystkich uczestników tego etapu - również zwycięzców weekendów w Pszczynie i Książu - zapraszamy w czerwcu (termin ustalimy jak zostaną otwarte zgromadzenia pozwalające na spotkanie się całej tej grupy) na nocną mini-grę po Pszczynie z duchami! - przygotowaną specjalnie dla Was przez Silesia Events! Będziemy w kontakcie!


Powiat Szydłowiecki - Rozdanie nagród w konkursie plastycznym „Wielkanoc w Powiecie Szydłowieckim 2019”\nRozdanie nagród w konkursie plastycznym „Wielkanoc w Powiecie Szydłowieckim 2019”...\nRozdanie nagród w konkursie plastycznym „Wielkanoc w Powiecie Szydłowieckim 2019”\nRozdanie nagród w konkursie plastycznym „Wielkanoc w Powiecie Szydłowieckim 2019” nastąpiło 16 kwietnia br. Na zaproszenie organizatorów do Starostwa Powiatowego w Szydłowcu przybyli laureaci i wyróżnieni w konkursie.\nGłówną nagrodą, tym razem dla Edyty Woźniakowskiej, uczestniczki WTZ w Szydłowcu jest druk kartki wielkanocnej z jej pracą. Dyplomy i nagrody wręczał Starosta Szydłowiecki Włodzimierz Górlicki, który jednocześnie pełnił funkcję przewodniczącego jury.\nDziękujemy uczestniczkom, uczestnikom oraz opiekunkom i opiekunom za udział w konkursie i zapraszamy do wzięcia udziału w kolejnych organizowanych przez Powiat Szydłowiecki.\nOpublikowano: 24 kwietnia 2019 10:49


od 49 złdo 9 692 zł\nAnetaod 227 zł\nHotel Aneta Kołobrzeg\nPension Aneta to nowoczesny obiekt zlokalizowany w miejscowości Grzybowo, w odległości 4 kilometrów od Kołobrzegu. Od plaży obiekt dzieli 300 metrów. W pobliżu obiektu, w odległości 100 metrów usytuowany jest sklep spożywczy. Niedaleko stąd do kortu tenisowego, w pobliżu znajduje się stadnina koni, gdzie można wykupić lekcje nauki jazdy konnej. Przy budynku znajduje się parking monitorowany. Goście mogą korzystać z ogrodu, gdzie jest miejsce na grilla. Obiekt dysponuje salą multimedialną na konferencje i różnego typu szkolenia i pokazy. Istnieje możliwość korzystania z Internetu. W budynku, na każdym piętrze znajduje się aneks kuchenny dostępny dla wszystkich gości. W pensjonacie podawane są tylko śniadania, pełne wyżywienie można wykupić w sąsiednim pensjonacie. W obiekcie znajduje się wypożyczalnia rowerów oraz kijków do Nordic Walking. Do dyspozycji gości są pokoje dwu, trzy i czteroosobowe oraz jeden apartament przystosowany dla osób niepełnosprawnych. Wszystkie wyposażone w łazienki, lodki i telewizory z kanałami telewizji w językach polskim i niemieckim. Warunkiem rezerwacji jest wpłata 30% zaliczki. Do ceny za pokój dolicza się opłatę klimatyczną. więcej\nDomino od 23 zł\nHotel Domino Kołobrzeg\nOśrodek Wczasowy "DOMINO" znajduje się w centralnym punkcie Dźwirzyna. Wszelkie atrakcje miasteczka, podobnie jak oddalona o 200m. plaża znajdują się na wyciągnięcie ręki, a do Kołobrzegu jest jedyne 10km. Ośrodek składa się z kompleksu dwóch 2-piętrowych pawilonów po remoncie w 2016 roku. Na terenie ośrodka możliwe jest również wynajęcie domku letniskowego z własnym węzłem sanitarnym. Niezależnie od tego, w jakim celu zamierzają Państwo odwiedzić Dźwirzyno, nasz ośrodek sprosta Państwa oczekiwaniom, a personel postara się umilić Państwa pobyt. więcej\nArka Medical Spaod 182 zł\nArka Medical Spa to kompleks hotelowo-sanatoryjny. Ten nowoczesny hotel położony jest w pasie nadmorskim Kołobrzegu i dzieli go od nadmorskiej plaży tylko 50 metrów. Hotel Arka dysponuje 318 pokojami. Wszystkie są z pełnym węzłem sanitarnym, wszystkie luksusowo urządzone i wyposażone. Do dyspozycji gości są baseny z morską wodą, korty tenisowe, wypożyczalnie rowerów oraz cały kompleks Spa łącznie z fitness. Istnieje możliwość pobytu w ramach turnusów sanatoryjnych oraz pobytów indywidualnych. Istnieje dowolność w wyborze wyżywienia, począwszy od śniadań a kończy na pełnym całodniowym. Prócz restauracji w Hotelu Arka znajduje się na 11 pietrze obrotowa kawiarnia z panoramicznym widokiem na okolice i morze. Przy obiekcie znajduje się rozległy parking strzeżony. Niestety obowiązuje wcześniejsza rezerwacja pobytów. więcej\nDiva SPAod 136 zł\nHotelu Diva SPA ma standard czterech gwiazdek. Nowoczesny budynek, oddany do użytku w roku 2009, położony jest w uzdrowiskowej części miasta, nieopodal promenady nadmorskiej, za którą znajduje się plaża. W siedmiopiętrowym hotelu goście mają do dyspozycji nowocześnie urządzone pokoje z dużym balkonem, niektóre z aneksem kuchennym. Każdy pokój ma kompletny węzeł sanitarny oraz wyposażony jest w telewizję sanitarną, telefon, sejf, minibar oraz internet bezprzewodowy. Usługi gastronomiczne w hotelu zapewnia restauracja z nagłośnieniem umożliwiającym organizowanie imprez przy muzyce, lobby z kominkiem serwujące napoje oraz kawiarnia. W obiekcie znajdują się gabinety piękności, masażu, salon fryzjerski, solarium, sauna i grota solna a także basen kryty z hydromasażami, gejzerami i dwoma jacuzzi. Dla dzieci przygotowane jest specjalne miejsce do zabawy w wodzie. W centrum SPA oferowane są zabiegi rehabilitacyjno-lecznicze na takie choroby jak choroby krążenia, kręgosłupa i narządów ruchu, układu oddechowego oraz poprawiana jest kondycja i likwidowany stres. Przy obiekcie istnieje możliwość parkowania samochodu. więcej\nDiune Resortod 342 zł\nHotel Diune Resort Kołobrzeg\nTen obiekt jest położony 1 minutę spacerem od plaży. Ośrodek Diune Resort z restauracją znajduje się w spokojnej dzielnicy Kołobrzegu, tuż obok parku im. Aleksandra Fredry. Na miejscu można korzystać z bezpłatnego WiFi. Goście mają również bezpłatny wstęp do spa z krytym basenem z przeciwprądem, bocznymi dyszami do hydromasażu i wodospadem, a także basenem dla dzieci ze zjeżdżalnią. Bezpłatne udogodnienia obejmują ponadto 2 wanny z hydromasażem, suchą saunę, saunę aromatyczną, grotę wodną, grotę solną i strefę relaksu. Za dodatkową opłatą Goście mogą korzystać z 18 gabinetów zabiegowych, w których wykonywane są zabiegi zdrowotne, masaże, zabiegi hydroterapii oraz inne procedury. Do dyspozycji Gości są nowocześnie urządzone, klimatyzowane pokoje z telewizorem z płaskim ekranem oraz łazienką z suszarką do włosów i szlafrokami. Każdy pokój wyposażony został także w sejf. Na terenie ośrodka Diune Resort dostępna jest wspólna sauna, łaźnia turecka oraz całodobowa recepcja. Pozostałe udogodnienia to punkt sprzedaży biletów, przechowalnia bagażu i plac zabaw dla dzieci. W okolicy panują doskonałe warunki do uprawiania rozmaitych form aktywnego wypoczynku, w tym turystyki rowerowej. więcej\nNew Skanpolod 193 zł\nNew Skanpol jest trzygwiazdkowym hotelem znajdującym się w samym centrum Kołobrzegu oraz w odległości ok. 800 metrów od kołobrzeskiej plaży. W obiekcie znajduje się 168 pokoi, które rozmieszczone są na sześciu piętrach budynku, po których rozwozi gości hotelowa winda. Każdy z tych pokoi posiada telefon, telewizję satelitarną, łazienkę z prysznicem oraz suszarką do włosów. W obiekcie znajduje się klimatyzowana restauracja, która ma przygotowany specjalny kącik zabaw dla dzieci. Ponadto z oferty gastronomicznej znajdziemy tu bar z bogatą kartą alkoholi, a także kawiarenkę. New Skanpol oferuje swoim gościom wiele sposobów na zabicie nudy. Między innymi na terenie obiektu znajdziemy saunę, siłownię (bezpłatna), solarium, salon fryzjerski. Hotel oferuje również dwa parkingi - jeden strzeżony i płatny, natomiast drugi niestrzeżony, darmowy. Można skorzystać z hotelowego bankomatu, przechowalni bagażu, a także z pokoju gier gdzie znajduje się zarówno bilard jak i kasyno. W ofercie dla firm przygotowano 6 klimatyzowanych sal konferencyjnych. więcej\nHotele — Kołobrzeg Liczba hoteli: 4454 od 54 zł


Lekcja walki rycerskiej w Warszawie – Prezentmarzeń\nPrezentmarzeń > Prezenty > Sportowe > Sporty i kursy indywidualne > Trening rycerski > Trening rycerski – Warszawa\nTrening rycerski – Warszawa\n2 godziny. Szkoła jest otwarta od pn- pt. godz. 12.00-19.00, sob. 15.00-20.00.\nCentrum Dawnych Sztuk Walk, ul. Kolejowa 8c\nStrój wygodny, obuwie sportowe.\nOferta dla osób od 7. roku życia (osoby niepełnoletnie do 15. roku życia odbywają zajęcia pod opieką rodzica, a powyżej 15. roku za jego zgodą).\nŚwietna atrakcja! Kupiłam trening rycerski dla swojego syna który bardzo lubi aktywnie spędzać czas ale też była to idealna okazja do poznania czegoś innego. Syn był bardzo zadowolony i mówił, że jeszcze nie był na lepszej atrakcji :)\nWspaniały prezent od ukochanego taty, niesamowita sprawa i świetny punkt wyjściowy dla zabawy w rekonstrukcje\nwybrałem się na trening z synem, super atrakcja!\nIndywidualny trening rycerski trwa 2 godziny i odbywa się w Warszawie. Podczas lekcji uczestnik będzie miał okazję stoczyć walkę za pomocą stalowej repliki średniowiecznej broni, przywdziewając rycerską zbroję.\nKomu podarować Trening Rycerski?\nosobie interesującej się kulturą średniowiecza,\nkażdemu, kto uwielbia aktywność fizyczną,\npasjonatowi sztuk walki.\nIndywidualny trening rycerski może być niepowtarzalną okazją do poznania tajników zmagań rycerskich pod okiem utytułowanego reprezentanta polskiej kadry narodowej i jednego z mistrzów w tej dziedzinie sportu. To szansa do sprawdzenia własnej siły, zwinności i odwagi. Uczestnik będzie miał możliwość założenia szat rycerskich, pełnej zbroi, wypróbowania siły ciosu miecza, uderzenia topora czy też buzdyganu. Trening jest okazją do poznania podstaw szermierki i sportowych walk rycerskich oraz sprawdzenia siły jedno i dwuręcznych broni. Po zakończonym treningu istnieje możliwość wykonania pamiątkowego zdjęcia w pełnym rynsztunku.\nSzkoła oferuje treningi rycerskie na wielu poziomach trudności, co pozwala dostosować naukę do umiejętności i możliwości każdego uczestnika, niezależnie od wieku, płci czy stopnia zaawansowania. Lekcje odbywają się pod okiem prawdziwych pasjonatów sztuk rycerskich – wielokrotnych mistrzów w tej dziedzinie sportu. Przed rozpoczęciem zajęć każdy uczestnik otrzyma niezbędny sprzęt w postaci szat rycerskich i broni.\njest okazją do poznania wyjątkowej sztuki walki,\nto świetny sposób na poprawę kondycji fizycznej,\nobdarowany sam wybierze jeden z dostępnych terminów realizacji.\nNumer ref: P0004224\n(4) 170 zł Indywidualny kurs wspinaczki – Radom Radom\n(6) 299 zł Lot Motoparalotnią – Radom Radom


MOSIR otworzy baseny w Zielonej Górze. Czy skorzystamy ze zjeżdżalni i jacuzzi? Redakcja/Archiwum\nRząd podjął decyzję o warunkowym poluzowaniu obostrzeń w walce z pandemią koronawirusa. W piątek, 12 lutego będą mogły zostać otwarte baseny w ścisłym reżimie sanitarnym. Niestety wciąż zamknięte pozostają aquaparki. Jak wygląda sprawa z basenami w Zielonej Górze?\nMOSiR Zielona Góra jest w trakcie przygotowań do otwarcia basenu sportowego CRS oraz basenu przy ul. Wyspiańskiego. Niestety w obiekcie przy ulicy Sulechowskiej zostanie udostępniony tylko basen pływacki, część rekreacyjna pozostanie nieczynna. Planowane otwarcie obiektów przewiduje się na piątek, 12 lutego.\nWOSiR Drzonków również otwiera swoją pływalnię. Zajęcia aquafitness odbędą się w piątek, 12 lutego, o godzinie 19. Będzie obowiązywał dotychczasowy harmonogram zajęć. Ze względów sanitarnych obowiązuje limit osób, maksymalnie w zajęciach wezmą udział 24 osoby.\npływanie Zielona Góra


publikacja 03.06.2019 00:19\nPolicja niejednokrotnie nie chce przyjąć zgłoszenia o popełnionym przez muzułmanów przestępstwie.\nPakistańscy biskupi biją na alarm, że w tym kraju drastycznie nasila się przemoc wobec przedstawicieli mniejszości religijnych. Sprawcy ataków pozostają na wolności, a policja niejednokrotnie nie chce przyjąć zgłoszenia o popełnionym przez muzułmanów przestępstwie.\nKomisja sprawiedliwości i pokoju Episkopatu Pakistanu wylicza incydenty z ostatnich dni. Islamscy radykałowie sprofanowali cmentarz, niszcząc na nim 40 krzyży i nagrobków. Muzułmański pracodawca zamordował 36-letniego katolika Javeda Masiha, tylko dlatego, że chciał zmienić pracę. Komisja przypomina, że wciąż przybywa ofiar niesprawiedliwej ustawy o tzw. bluźnierstwie. Tylko zdecydowane działania służb porządkowych nie dopuściły do linczu na hinduskim lekarzu, którego pacjent-muzułmanin oskarżył, że dał mu leki zapakowane w papier zadrukowany fragmentami Koranu.\nEpiskopat Pakistanu wzywa władze, by podjęły bardziej zdecydowane działania w obronie przedstawicieli mniejszości, co gwarantuje im Konstytucja tego islamskiego kraju. Wskazuje zarazem, że także niemuzułmanie muszą być traktowani jako pełnoprawni obywatele tego kraju, a nie jak ludzie drugiej kategorii.


ESK 2016: Konkurs dramaturgiczny /relacja/\nKulturaOnline.pl › Teatr\t› Artykuły\t› ESK 2016: Konkurs dramaturgiczny /relacja/\n2016-01-21 09:28 Barbara Lekarczyk- Cisek\nPróba prasowa/fot. Barbara Lekarczyk- Cisek\nOwoce specjalnego, ogólnopolskiego konkursu na dzieło dramaturgiczne trafią wkrótce do repertuaru Wrocławskiego Teatru Współczesnego.\n23 stycznia prapremiera spektaklu "Silesia, Silentia" w reżyserii Marka Fiedora. Tekst Lidii Amiejko otrzymał pierwszą nagrodę w Ogólnopolskim Konkursie Dramaturgicznym wtw://strefy_kontaktu 2016.\nJego bohaterem jest "płaszcz gabardynowy, męski, nosiciel świadomości swego Kreatora, żydowskiego krawca z Breslau - pisze o dramacie Jan Gondowicz. Nie jest nosicielem szczęścia na wzór Andersenowskich kaloszy, lecz świadkiem epoki pieców i wędrówki ludów, protagonistą niedopasowań i nieskutecznych przebrań. Wyposażony przez Krawca w nadprzyrodzoną trwałość, przechodzi z rąk do rąk, a raczej gości najrozmaitsze istnienia, czasem cielesne, czasem, jak duch zmasakrowanego miasta, bezcielesne, lecz namacalne.\nLidia Amiejko to znana i od lat eksperymentująca z językiem pisarka wrocławska, nominowana do Nagrody Nike za "Głośne historie" i "Żywoty świętych osiedlowych". We Wrocławskim Teatrze Współczesnym była w 1998 roku wystawiana inna jej sztuka - "Farrago". Dramat ten przyniósł autorce zasłużoną sławę, kiedy został wystawiony w Teatrze Telewizji w reżyserii Jarosława Żamojdy (1999), z główną rolą Cezarego Pazury.\n... nawiedziła mnie metafora krawiectwa - powiedziała w wywiadzie dla "Dialogu" Lidia Amejko. Zafascynowałam się krojem, modą. Oglądałam stroje Wielkich Krawców, każdy z nich jest dla mnie rodzajem filozofa, który poprzez swoją kolekcję wypowiada się na temat tego, co łączy duszę i ciało. (...) Mój ulubiony projektant, Yohji Yamamoto, uważa, że strój jest domem, który chroni, dlatego jego płaszcze są ogromne, czasem przypominają japońskie warownie.\nPodczas próby prasowej, w której uczestniczył Prezydent Wrocławia Rafał Dutkiewicz, mogliśmy obejrzeć wybrane sceny ze spektaklu, a także dowiedzieć się więcej szczegółów na temat konkursu dramaturgicznego, który wyłonił nie tylko dramat Amejko, ale także inne interesujące prace. Otóż jego ideą było zainicjowanie twórczości dramaturgicznej w duchu wielkich wrocławskich pisarzy: Helmuta Kajzara, Tymoteusza Karpowicza, Tadeusza Różewicza, których cechą charakterystyczną było poszukiwanie nowego języka scenicznego.\nDyrektor teatru Marek Fiedor i prezydent Wrocławia Rafał Dutkiewicz/fot. Barbara Lekarczyk- Cisek\nW konkursie wzięło udział trzydziestu dwóch autorów, ludzi różnych artystycznych profesji: aktorów, dramaturgów, pisarzy, reżyserów, m.in. Bogusław Kierc, Marcin Cecko, Paweł Sala, Szymon Bogacz, Sylwia Chutnik, Inga Iwasiów, Izabela Filipiak, Piotr Siemion, Jakub Żulczyk.\nSam fakt napisania i nagrodzenia tekstu jeszcze o niczym nie decyduje - powiedział podczas spotkania z dziennikarzami dyrektor WTW Marek Fiedor. Ważne jest, aby te teksty ukazywały się na scenie, aby widzowie mogli je oglądać i dyskutować o nich. By nie tylko tworzyły repertuar, ale opowiadały o naszej rzeczywistości.\nPrzypomniał też, że konkurs był częścią większego projektu, składającego się z dwóch segmentów, z których pierwszy poświęcony jest patronom Teatru Współczesnego: Helmutowi Kajzarowi, Tymoteuszowi Karpowiczowi, Tadeuszowi Różewiczowi, drugi natomiast dotyczy nowej dramaturgii.\nPrezydent Dutkiewicz dodał, że poprzez konkurs oraz strefy_kontaktu będzie można obserwować to, co się dzieje Polsce, jeśli chodzi o najnowsze tendencje dramaturgiczne:\nWydaje mi się to wprost znakomitym pomysłem, nawiązującym zarówno do przeszłości tego teatru, jak też wyznaczającym nowe trendy.\nW rezultacie konkursu 5 marca 2016 roku na scenie WTW pojawi się kolejny nagrodzony tekst – "Garnitur Prezydenta” Maliny Prześlugi, młodej autorki dramatów i prozy, dramaturga Teatru Animacji w Poznaniu. Prześluga tworzy dla dzieci i młodzieży. Napisała dotąd około pięćdziesięciu sztuk, z których blisko trzydzieści zostało już zrealizowanych. „Garnitur…” jest jej pierwszym utworem dla widzów dorosłych. Wielokrotnie nagradzana, m.in. nagrodą indywidualną w 19. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej za tekst „Chodź na słówko”. Spektakl w WTW wyreżyseruje Cezary Iber – aktor oraz reżyser teatralny i filmowy.\nPróba prasowa spektaklu/fot. Barbara Lekarczyk- Cisek\nAle nie na tym koniec, bo również w czerwcu 2016 roku Wrocławski Teatr Współczesny planuje czytania performatywne pięciu spośród trzydziestu jeden dramatów nadesłanych na konkurs. Będą one reżyserowane przez najmłodsze pokolenie polskich reżyserów teatralnych: "Bar świętej krewety” Mariusza Sieniewicza usłyszymy w reżyserii Tomasza Szczepanka, "Wolfganga Amadeusa Moz” Michała Bajera - w reżyserii Tomasza Cyza, "Dzieci” Wojciecha Ziemilskiego - w reżyserii Leny Frankiewicz, "Drzewom nie wypadają włosy” Małgorzaty Szczerbowskiej wyreżyseruje Judyta Berłowska, "Kunstkammer” Agnieszki Jakimiak - Agata Dyczko. Podjęto również decyzję, że Wrocławski Teatr Współczesny wspólnie z Miastem Wrocław będzie organizował konkurs dramaturgiczny co dwa lata.\nPrapremiera sztuki Lidii Amiejko ”Silesia, Silentia” odbędzie się 23 stycznia. Kolejne spektakle: od 24 do 28 stycznia 2016 r.\nTagi europejska stolica kultury, wrocławski teatr współczesny, silentia, silentia, wrocław\nESK 2016: Czerwiec miesiącem uśmiechu


Celnicy bez części podwyżek - InfoSecurity24\nCelnicy bez części podwyżek\n7 października 2020, 15:06\nSzefowa Krajowej Administracji Skarbowej Magdalena Rzeczkowska poinformowała, że kryzys wywołany pandemią Covid-19, a także zmiany w budżecie i programie modernizacji KAS, które w związku z nim zaszły, uniemożliwiają realizacją w tym roku pełnej wysokości podwyżek wynikających z Porozumienia Szefa KAS z Komitetem Protestacyjnym z 29 stycznia 2020 r.\n"Kryzys światowy wywołany pandemią Covid-19 gwałtownie wyhamował wszelkie aktywności w obszarze gospodarczym. Stało się to powodem zasadniczych, niekorzystnych zmian w budżecie państwa w roku bieżącym i założeń do konstruowania budżetu na rok 2021. Pandemia nie pozostała bez wpływu również na realizację postanowień Uchwały Modernizacyjnej Rady Ministrów 44/2019 z dnia 28 maja 2019 r. w sprawie programu wieloletniego <<Modernizacja Krajowej Administracji Skarbowej w latach 2020-2022>> (Uchwała Modernizacyjna). Dotyczy to zarówno obszaru związanego z budowaniem systemu motywacyjnego i konkurencyjności systemu wynagrodzeń oraz uposażeń w jednostkach organizacyjnych KAS, jak i obszarów związanych z wydatkami inwestycyjnymi" - napisała Magdalena Rzeczkowska do pracowników i funkcjonariuszy. Jak dodała, sytuacja ta uniemożliwia realizację w tym roku pełnej wysokości podwyżek wynikających z porozumienia podpisanego w styczniu 2020 roku. Szefowa KAS przypomina w piśmie, że zgodnie z nim, dla zapewniania finansowania omawianych podwyżek w bieżącym roku, planowane było przysunięcie przez Radę Ministrów środków z wydatków majątkowych ujętych w Programie Modernizacji KAS, ale obecnie realizacja tego punktu nie jest możliwa. Zgodnie z porozumieniem funkcjonariusze powinni otrzymać od 1 stycznia 2020 roku podwyżkę uposażenia w przeciętnej miesięcznej wysokości 729 zł brutto – na 1 etat dla funkcjonariusza stanowiącą 12,5 proc. wzrost uposażeń obejmujący również 6 proc. wzrost kwoty bazowej ustalonej dla funkcjonariuszy w projekcie ustawy budżetowej na rok 2020.\nKrajowa Administracja Skarbowa planuje podwyżki w kwocie zawartej pierwotnie w Uchwale Modernizacyjnej na 2020 rok, czyli łącznie w wysokości 10,9 proc. "Pozostała na ten rok kwota w wysokości 1,9 proc. zostanie wypłacona w możliwie najkrótszym terminie, najpóźniej do końca listopada (z wyrównaniem od stycznia 2020r.)" - zapewnia minister Rzeczkowska. Szefowa KAS przypomniała również, jak miał wyglądać plan podwyżkowy, zgodnie z ustaleniami jeszcze z początku tego roku.\nPragnę przypomnieć, że w budżecie państwa na ten rok, zaplanowane zostały 6 proc. podwyżki dla sfery budżetowej, natomiast dla Krajowej Administracji Skarbowej wzrost ten wynosił powyżej 6 proc. (aktualnie zostały wypłacone 9 proc. podwyżki, do wypłaty pozostaje 1,9 proc.). Oznacza to, że Rada Ministrów priorytetowo potraktowała pracowników i funkcjonariuszy KAS.\nMagdalena Rzeczkowska, szefowa Krajowej Administracji Skarbowej\nSekretarz stanu w resorcie finansów zapewniła jednak pracowników i funkcjonariuszy Krajowej Administracji Skarbowej, że "zaplanowane w administracji publicznej redukcje nie obejmą jednostek KAS, Izb Administracji Skarbowej, Urzędów Skarbowych i Urzędów Celno–Skarbowych".\nJeszcze na początku września, w rozmowie z InfoSecurity24.pl, Sławomir Siwy, przewodniczący Związku Zawodowego Celnicy.pl, mówił, że zgodnie z deklaracjami kierownictwa KAS "podwyżka z uchwały modernizacyjnej w pełnej wysokości (...) zostanie zrealizowana już niebawem". Jak widać, temat tegorocznych podwyżek nie zostanie jeszcze dla KAS zamknięty.\nMagdalena Rzeczkowska w tym samym piśmie podkreśla, że ze względu na "trudny okres", w którym funkcjonuje KAS, organ czekają "nowe wyzwania". Jej szefostwo, jak zapewnia, podjęło jednak szereg działań, by im sprostać. Chodzi m.in. program wspierający pracowników i funkcjonariuszy przez całą ścieżkę zawodową – od naboru do przejścia na emeryturę.\nW ramach tej propozycji przedstawimy rozwiązania w zakresie polityki i zasad naborów, "opieki" nad przyjętym do KAS pracownikiem i funkcjonariuszem, rozwoju zawodowego, program mentorski zachęcający doświadczonych członków naszego zespołu do pozostania w szeregach KAS i przekazywania wiedzy młodszym kolegom. Do wypracowania i wdrożenia tych rozwiązań zaprosiliśmy także przedstawicieli związków zawodowych.\nJak dodaje, działania te mają "przyczynić się do podniesienia komfortu zatrudnienia pracowników i funkcjonariuszy KAS, podniesienia kompetencji pracowniczych oraz usprawnienia bieżącej pracy". Podkreśla jednocześnie, że "mimo trudnych okoliczności stoimy przed niepowtarzalną szansą, by zadbać o to, aby Krajowa Administracja Skarbowa była coraz bardziej atrakcyjnym miejscem pracy i służby oraz organizacją sprawnie realizującą swoje zadania i przyjazną dla obywateli".\npiątek, 9 października 2020, 09:40\nKAS jest instytucją absurdów. Tu nic nie działa normalnie. Warto zaznaczyć, że wyrzuca się miliony złotych na specjalistyczne szkolenia pracowników i funkcjonariuszy, a później młodym i niezwykle utalentowanym ludziom pozwala się odejść z instytucji bez przedłożenia żadnych propozycji. Korzystają inne służby oraz firmy prywatne. Nie ma żadnej ścieżki rozwoju zawodowego. Awanse? Tak dla ludzi z układami. To co pisze SKAS to wszystko piękne idee ubrane w ładne słowa, które kompletnie nie mają przełożenia na rzeczywistość w firmie. Ludzie stąd odchodzą i będą odchodzić. Dopóki KAS nie zacznie dbać o ludzi, zamiast o mierniki i statystykę (nawiasem mówiąc wzięte z kosmosu), to będzie tylko gorzej. Mógłbym wiele żalu tutaj wylać, tylko po co, to już nie mój problem.\nczwartek, 8 października 2020, 21:32\nJaka ścieżka kariery? Przecież tu nie ma żadnej ścieżki. Nie masz pleców,to zapomnij o ścieżce kariery. Choćbyś wypruła sobie żyły, wkładała w nią całe serce, to nic nie da. Nie masz układów, to zapomnij o awansach, nagrodach. Tu nie ma żadnej polityki kadrowej, nie dba się o pracowników. 25 lat pracuję i zaczynam mieć dosyć. Lubiłam chodzić do pracy, ale to co się teraz dzieje, to nigdy nie było.\nczwartek, 8 października 2020, 09:32\nTo jak to jest, ze inne sluzby nie mialy problemu z rozdysponowaniem podwyzek, a szefowie jednej ze sluzb, ktora w bardzo duzej czesci odpowiada za wplywy pieniedzy do budzetu, dalej pokazuja, jak bardzo maja to gdzies. A juz niedlugo zacznie sie proces odchodzenia na emerytury. Mlodzi widzac, jak to wyglada uciekaja wczesniej. Bedzie wiec brak zastepowalnosci i odejscie wiedzy do firm prywatnych, ktore tylko na to czekaja, w kwestii zwiazanej z odejsciem specjalistow z pierwszej linii, nie z MFu. Takie dzialania nie tylko demotywuja ale i pokazuja kolejnym, by nie przychodzili do pracy w tej firmie.\nczwartek, 8 października 2020, 02:14\nNie tylko celnicy! Są też skarbowcy, osoby cywilne pracujące w Kas. Wszystkich szefowa kas robi na czarno\nczwartek, 8 października 2020, 00:42\nNie długo w tej służbie - nie będzie miał kto robić...