Parawan szklany do wanny - szyba do wanny | Warszawa\nHomeParawany szklane nawannowe\nParawany nawannowe ze szkła na wymiar\nParawany nawannowe do doskonała alternatywa dla kabiny prysznicowej. Idealnie sprawdzą się wszędzie tam gdzie ogranicza nas powierzchnia. Montowane na wannie w różnych konfiguracjach.\nSzklane parawany nawannowe dostępne jako:\nŚcianki stałe nawannowe (szyba do wanny)\nDrzwi podwójne składane\nPodobnie jak w kabinach prysznicowych głównie stosowane jest szkło hartowane gr. 8 mm: Float, Optiwhite czy Timeless (z powłoką ułatwiającą czyszczenie). Do wykonania parawanu nawannowego stosujemy okucia renomowanych firm. Proponujemy mocowania w wykończeniu: chrom, inox, czarne lub złote. Przed realizacją zamówienia zapraszamy do umówienia się z naszym specjalistą na bezpłatny pomiar na terenie Warszawy i okolic.\nNaszym Klientom oferujemy fachowe doradztwo, pomiar na terenie Warszawy i okolic, a także profesjonalny montaż.


Przemek Corso, Sebastian Salbert - Rahim. Ludzie z tylnego siedzenia premiera książki, polska data wydania\nDataPremiery.pl » Książki » Biografie » Przemek Corso, Sebastian Salbert - Rahim. Ludzie z tylnego siedzenia\nPrzemek Corso, Sebastian Salbert - Rahim. Ludzie z tylnego siedzenia\nTa książka to wyczerpująca opowieść o miłości, przyjaźni, pakcie przy dźwiękach głośnika, a także nieuczciwych wydawcach i dzikim muzycznym rynku lat 90, w którym albo byłeś twardy, albo zostawałeś pożarty i kończyłeś z długami. Przeczytasz w niej o kulisach pracy nad kultową "Kinematografią", śmierci przyjaciela, szaleństwie, które nastało po premierze filmu "Jesteś bogiem", budowaniu własnej muzycznej tożsamości, pożegnaniu z przeszłością, o honorze i zaczynaniu wszystkiego od nowa, a także o Pokahontaz, nowych brzmieniach, promowaniu młodych artystów i całkowicie nowych projektach.\n"Z nas dwóch to Rahim jest archiwistą wspomnień naszej wspólnej podróży przez rap. Ciekawie było spojrzeć na ten czas z jego perspektywy, zobaczyć jego oczami naszą wspólną historię, znajomych, zanurzyć się jeszcze raz w tym świecie i skonfrontować jego opowieść z własnym doświadczeniem. Na temat PFK powiedziano już wiele, ale nie było jeszcze tak prywatnej relacji z pierwszej ręki. "\n"Jeżeli oczekiwaliście biografii pana rapera, to możecie się rozczarować, bo Rahim jest w swojej książce skromnym nauczycielem i napisał... poradnik. Ale wiele kart polskiego hip-hopu zapisali ułożeni, mądrzy faceci. I nie znaczy to wcale, że nie umieją błysnąć anegdotą czy będą uciekać od kontrowersji. "\n"Żadnej płyty CD nie zdarłem tak jak "Kinematografii". Paktofonika pomogła mi przetrwać wiele trudnych chwil, szczególnie podczas emigracji. Wychowaliśmy się po dwóch różnych stronach "barykady" – oni na Śląsku, ja w Zagłębiu, ale zawsze czułem, że są mi bardzo bliscy. Kiedy masz takie widoki za oknem, trudno sięgać po marzenia. Rahim opowiada w prosty, szczery sposób, jak to zrobić, zabierając czytelnika do czasów, gdy rap w Polsce był kwiatem kiełkującym na ściernisku. To piękna podróż. "\nPrzemysław Rudzki, newonce. sport/CANAL+Sport\nKiedy ma pojawić się książka Rahim. Ludzie z tylnego siedzenia?\nKsiążka Rahim. Ludzie z tylnego siedzenia ma ukazać się 17 listopada 2020 (data wydania w Polsce). Aby zobaczyć daty z innych regionów należy kliknąć w odpowiednią flagę. Wyświetlanie domyślnego regionu można skonfigurować korzystając z opcji "Ustawienia serwisu" dostępnej pod zakładką "Moje konto".\nCenę książki Rahim. Ludzie z tylnego siedzenia znajdziesz na Skąpiec lub Ceneo.\nChcę kupić książkę Rahim. Ludzie z tylnego siedzenia. W którym miejscu można znaleźć ten tytuł?\nNa jakiej stronie mogę obejrzeć bieżące raporty odnośnie książki Rahim. Ludzie z tylnego siedzenia?\nAby tego dokonać trzeba nadać odpowiednią ocenę w skali 1-5, a następnie zaznaczyć wybór kliknięciem. Opcja ta dostępna jest jedynie dla zarejestrowanych użytkowników serwisu.\nPremiera książki Rahim. Ludzie z tylnego siedzenia nie dostała jeszcze oceny. Użytkownicy mogą oceniać tytuły jeszcze przed pojawieniem się ich na rynku, wyrażając w ten sposób swoje oczekiwania. System umożliwia późniejszą modyfikację przyznanych głosów – w tym celu użytkownik powinien wybrać inną wartość w polu "Ocena". Ocena w serwisie to średnia ważona, gdzie waga głosu zależy przede wszystkim od stażu użytkownika.\nTwórcą jest Przemek Corso, Sebastian Salbert. W celu wyświetlenia listy książek tego autora przejdź do pola "Informacje" i kliknij w jego nazwisko albo kliknij utaj.\nKsiążka zostanie wydana przez SQN. Listę książek wydanych przez to wydawnictwo można znaleźć utaj.\nKiedy premiera Przemek Corso, Sebastian Salbert - Rahim. Ludzie z tylnego siedzenia? Kiedy wychodzi Przemek Corso, Sebastian Salbert - Rahim. Ludzie z tylnego siedzenia?\nData wydania książki zaplanowana została na 17.11.2020. Nowa książka Przemek Corso, Sebastian Salbert z 2020 roku to główny temat tego artykułu i tej podstrony. U nas znajdziesz fragmenty tego utworu literackiego. Pooglądaj zwiastun i przeczytaj naszą zapowiedź. Znajdziesz tutaj również galerię zdjęć, zwiastuny, trailery, klipy wideo, nasze recenzje oraz oceny, dzięki czemu poznasz interesujące nowości oraz zapowiedzi, a także wszystkie nadchodzące premiery 2020 roku.\nZobacz również: Piotruś Pan i Alicja w krainie czarów data wydania | Samurai Rabbit: The Usagi Chronicles - sezon 1 premiera | Monika Cieluch - Czekoladowe Zacisze. Tom 1 kiedy wyjdzie?\nData ostatniej aktualizacji: 2020-10-20 20:05:10\nNowa książka Przemek Corso, Sebastian Salbert - Rahim. Ludzie z tylnego siedzenia data premiery


Dworzec w Anastazewie (Gnieznienska KD)\n01 Październik 2020, 00:36:23\nŚwiat kolejek wąskotorowych>NIECZYNNE>Gnieźnieńska Kolej Dojazdowa>Dworzec w Anastazewie (Gnieznienska KD)\nAutor Wątek: Dworzec w Anastazewie (Gnieznienska KD) (Przeczytany 6720 razy)\n« : 28 Kwiecień 2007, 20:58:26 »\nZnalazlem dzisiaj przypadkiem na Allegro, wie ktos moze cos wiecej na temat tej sprzedazy, kto co i jak. Tym bardziej ze wlasciciel chce sprzedac takze przystacyjne torowisko. Sam budynek wyglada na zdewastowany troche, pomijam fakt ze bryla budynku zostala dosyc mocno popsuta, dziwaczna przybuduwka w koloze szarym, ktora nijak do calosci nie pasuje.\ntutaj link: http://www.allegro.pl/item185107999_stary_dworzec_pkp_w_anastazewie.html\n« Odpowiedz #1 : 29 Kwiecień 2007, 19:48:07 »\nsprzedać razem z torami kolejki??\n« Odpowiedz #2 : 30 Kwiecień 2007, 12:16:33 »\nWysłałem wiadomość do Allegro.\n« Odpowiedz #3 : 30 Kwiecień 2007, 13:16:02 »\n« Odpowiedz #4 : 30 Kwiecień 2007, 15:48:09 »\nZ prosba, zeby wystawiajacy przedmiot doprecyzowal jak wygladaja sprawy wlasnosci. Nie znam dokladnej struktury wlasnosciowej gruntow pod Gnieznienska KD, ale jako osoba korzystajaca sporo z allegro wiem, ze informacja na aukcjach powinna byc pelna. Ale zachodzimy juz na grunty OT...\nBTW - czy ktos moze wyjasnic, jak wyglada sprawa gruntow pod GKD?\n« Odpowiedz #5 : 01 Maj 2007, 12:37:31 »\nStacja poszla 19 kwietnia br na hotelik czy jakas tam agroturystyke za ...270 000.- PLN\nNo sęk w tym, że nie poszła - nie było ofert kupna\nPytanie podstawowe - sprawa wlasnosci gruntu - PKP czy popkp i co stanowi plan zagospodarowania przestrzennego o tym gruncie ?\nNie sądzę, aby ktoś sprzedawał za 270.000 PLn nie-swoje. A tym bardziej, by ktoś kupił bez wejrzenia w księgę wieczystą za taką sumę\nO rety, dlaczego zaraz smutno. Stoi toto, niszczeje, chyba lepiej by ktoś kupił i zrobił ładny hotelik, niż by miało skończyć jak większość bezpańskiego majątku PKP :?:\nNie czarujmy się - nigdy już nie wróci klimat czynnych stacyjek wąskotorowych, z dróżnikiem opuszczającym rogatki przed nadjeżdżającym, posapującym parowozem, a w wolnych chwilach podlewającym kwiatki na klombie z napisem PKP. Inne czasy..... Ratujmy co się da, trzymajmy kciuki za sprzedaż tej stacyjki w dobre ręce - niech wróci do życia, w innej funkcji, ale wróci do życia :!: a nie posłuży za materiał do "gruz sprzedam, tanio" :!:\n« Odpowiedz #6 : 01 Maj 2007, 13:43:48 »\nO rety, :shock: Ok 333 - wyedytowałem Twojego posta, zamiast odpowiedzieć z cytatem - wybacz :shock:\nCzeski błąd moderatora - kajam się :oops: i już tłumaczę - tekst "cytowany" należy do Ok 333, tekst "nie cytowany" jest mój :razz:\n« Odpowiedz #7 : 02 Maj 2007, 19:23:16 »\nMasz u mnie 1/3 czerwonego paska tzn ,,pietno komunizmu'' za partacka robote :wink: .\nCiesze sie ,ze nie poszedl. Cieszylbym sie jeszcze bardziej , gdyby Gniezn.KD nad tym panowala i tam dojezdzala . A smutno mi nie z powodu hoteliku ( to jako hotelarz zawsze widze ) ale , ze jakas malpa znowu kladlaby lape na tory - ==> vide Sompolno .\nPozdrawiam majowo , swiatecznie


Negocjacje i mediacje - Déhora Poland\n+48 22 299 03 05\nDéhora w Mediach\nRaport Déhora Polska\nBiznes to ryzyko. Również ryzyko sporu i konfliktu: między pracownikami, między społeczną reprezentacją załogi a dyrekcją, między pracownikiem a jego przełożonym. Konflikt wewnątrz zespołu, pomiędzy działami, kadrą kierowniczą i pracownikami, bywa destrukcyjny. Jego rozstrzygnięcie decyzją szefa, ani pośrednictwo jednostek HR nie jest na ogół trwale efektywne. Połączenie doświadczenia negocjacyjno-mediacyjnego i biznesowo-konsultingowego naszych mediatorów zapewnia unikalne wsparcie w zakresie zarządzania konfliktami organizacyjnymi i wzrostu efektywności zespołów.\nAlternatywa dla sądu\nTradycyjnie rozwiązujemy konflikty skierowując sprawę do sądu. To oznacza opłaty, honoraria i koszty ekspertyz, a w polskiej rzeczywistości – miesiące, często lata czekania na orzeczenie sądu. Doliczmy zaangażowanie kierownictwa i specjalistów, spadek efektywności organizacji, zaniedbanie strategicznych projektów i kluczowych klientów, nadwyrężenie relacji i wizerunku. A potem niepewność, czy uda się wyegzekwować to, co sąd orzekł. Istnieje jednak atrakcyjna, efektywna i naprawdę biznesowa alternatywa: mediacje!\nLiczy się przyszłość\nZe wsparciem mediatora weź odpowiedzialność za swoje sprawy. Sam decyduj. Wyjaśnij nieporozumienia, odbuduj relacje, zminimalizuj straty. W wariancie minimum – zamknij problematyczny rozdział najtaniej i najszybciej.\nW mediacji skupiamy się na przyszłości. Celem mediacji jest dojście do ugody, rozwiązania, które wszystkie strony sporu dobrowolnie przyjmą, jako zadowalające. Zawarta przed mediatorem i zatwierdzona przez sąd ugoda stanowi tytuł egzekucyjny, ponieważ jej moc jest taka sama, jak prawomocnego orzeczenie sądu.\nMediacja jest szybka i tania. Zakończona ugodą daje rezultat win-win. Jest w pełni poufna, więc chroni prywatność i wizerunek stron. Daje poczucia sprawstwa, podmiotowości i kontroli nad przebiegiem i wynikiem rozwiązania sporu. Odbudowuje zaufanie.\nJeden z konsultantów Déhory ma wieloletnie doświadczenie w prowadzeniu negocjacji, również międzynarodowych, a także jest mediatorem wpisanym na listę stałych mediatorów, prowadzoną przez Prezesa Sądu Okręgowego Warszawa w Warszawie.\nChcesz dowiedzieć się więcej o naszych usługach lub o tym, jak możemy pomóc Twojej firmie? Skontaktuj się z nami.\nDéhora Polska Pon.- Pt. od 9:00 do 17:00\nDéhora Polska Nowy Świat 41A\nT. +48 22 299 03 05\nWorking Time Office©\nJak to się wszystko zaczęło? 30 lat historii firmy Déhora\nZalety indywidualnego zarządzania czasem pracy\nNowy harmonogram czasu pracy w 6 łatwych krokach\nStrona internetowa wg\tFull-service Internetbureau Elephant\nUżywamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z naszej strony. Korzystając z tej strony internetowej lub klikając przycisk „akceptuj”, wyrażasz zgodę na używanie plików cookies. W naszych zasadach dotyczących plików cookies możesz dowiedzieć się więcej, w tym o tym, jak możesz zablokować pliki cookies.


Jak Instagram wpływa na zdrowie psychiczne?\nJennifer Lopez, Kim Kardashian-West, Kanye West i Alex Rodriguez na gali MET (Fot. Getty Images)\nJuż od niemal dziesięciu lat nieustannie gonimy za lajkami. Nowe badania dowodzą, że spędzanie powyżej trzech godzin dziennie w mediach społecznościowych powoduje wzrost ryzyka zachorowania na depresję lub nerwicę. Jak czerpać siłę z Instagrama, ale nie uzależnić od niego samooceny?\nPoczątki każdej platformy społecznościowej wyglądały dosyć niewinnie. Twitter miał być miejscem publikacji najświeższych wiadomości i wymiany opinii o bieżących wydarzeniach. Facebook – służyć wymianie osobistych zdjęć i dzieleniu się aktualnościami z przyjaciółmi i rodziną. A Instagram był platformą wizualną poświęconą sztuce, stylowi i fotografii. Ostatnie dziesięciolecie ujawniło mroczną stronę social mediów. Na Twitterze szerzy się mowa nienawiści. Polityka prywatności Facebooka była wielokrotnie podawana w wątpliwość ze względu na sprzedaż danych firmom i partiom politycznym. Instagram natomiast wielokrotnie już określano jako aplikację mającą najgorszy wpływ na zdrowie psychiczne młodzieży z uwagi na nierealistyczne przedstawienie piękna i propagandę sukcesu uprawianą nie tylko przez opłaconych influencerów, ale też przez większość korzystających z aplikacji, którzy serwują innym użytkownikom „najlepsze wersje siebie”.\nModelki za kulisami pokazu (Fot. Getty Images)\nIstnieją badania kohortowe dotyczące wpływu mediów społecznościowych na młodych ludzi, takie jak badanie z zakresu psychiatrii JAMA – tygodnika wydawanego przez Amerykańskie Towarzystwo Medyczne, przeprowadzone na próbie 6,6 tys. amerykańskich nastolatków. Dowiedziono, że spędzanie powyżej trzech godzin dziennie w mediach społecznościowych powodowało wzrost ryzyka zachorowania na depresję lub nerwicę. Sprawozdanie z badania 16 tys. chińskich nastolatków opublikowane przez Elsevier również opisywało związek czasu spędzonego przed ekranem z depresją, a autorzy podkreślali, że dane stanowią „palący problem zdrowia publicznego”. 61 proc. brytyjskich dziewcząt w wieku od 11 do 21 lat twierdzi, że czuje potrzebę, aby wyglądać „idealnie” (kwestionariusz Girl’s Attitudes). Jednak wszystkie te badania potwierdzają to, co już dawno wiemy, ponieważ sami od lat odczuwamy to samo. Trudno jest przedstawić dane ilościowe dotyczące wpływu mediów społecznościowych na nasze zachowanie, bo to wciąż nowa i rozwijająca się technologia. Istnieją szeroko definiowalne zagadnienia charakteryzujące pokoleniowe doświadczenie w tym zakresie.\nOtrzymujemy więcej bodźców, ale skupiamy uwagę na krócej\nPamiętasz jeszcze, co to nuda? Teraz tak naprawdę doświadczasz jej jedynie w momencie, kiedy rozładuje się bateria w twoim telefonie, a w pobliżu nie ma ładowarki.\nW ciągu ostatnich 20 lat czas skupienia uwagi u ludzi spadł do 8 sekund. Powiadomienia, wieczne scrollowanie, automatyczne odtwarzanie i jaskrawa kolorystyka aplikacji mają istotny wpływ na naszą zdolność skupiania uwagi.\n– Istnieją dowody na to, że już sama obecność smartfona powoduje, że trudniej nam się skupić, nawet jeśli aktywnie z niego nie korzystamy – mówi Erin Vogel, psycholożka z San Francisco.\nByły etyk projektowy Google’a i buntownik przeciwko Dolinie Krzemowej, Tristan Harris, wyjaśnia w swoim wystąpieniu TED Talk „Jak garstka firm technologicznych kontroluje miliardy umysłów każdego dnia”, że media społecznościowe zostały zaprojektowane w taki sposób, abyśmy nigdy nie mieli ich dość. Pod pojęciem „ekonomii uwagi” kryje się rywalizacja mediów społecznościowych o czas klienta. Z tym nie da się wygrać.\n– Mam problem ze skupieniem uwagi – mówi specjalistka od mediów społecznościowych Natasha Slee, odpowiedzialna za strategię społeczną i tworzenie treści dla marek medialnych. – Plakat Douglasa Couplanda „Tęsknię za moim przedinternetowym mózgiem” bardzo do mnie trafia. Tęsknię za tym, co robiłam w wolnych chwilach, zanim moim odruchem stało się sięgnięcie po telefon i scrollowanie. Bierna konsumpcja treści wyświetlanych za pomocą telefonu zabiera nam czas, który powinniśmy poświęcić na doświadczanie otoczenia i komunikację z innymi w realu. Bezustannie się zastanawiam, jakie byłoby wtedy moje życie: czy byłabym mądrzejsza? Czy moje relacje byłyby lepsze? Czy byłabym w lepszej kondycji fizycznej? Czy byłabym bardziej obyta kulturalnie?\nInfluencerzy są uzależnieni od Instagrama (Fot. Getty Images)\nUprzedmiotowiamy się, zarówno w kwestii wyglądu, jak i życia\nNa podstawie kilku obrazków podejmujemy decyzję o tym, czy kogoś polubić, czy zignorować. Oceniamy też samych siebie. Czy jesteśmy postrzegani jako odnoszący sukcesy, atrakcyjni, lubiani? Podkreślamy w sobie cechy, które pozwolą nam się „sprzedać”. – Instagram sprawił, że staliśmy się minimarkami i wizualnymi kronikarzami własnego życia – komentuje Sloan.\nPostrzeganie samych siebie poprzez innych i dokonywanie samooceny na podstawie ich opinii nosi nazwę samouprzedmiotowienia (self-objectification). Dr Helen Sharpe, psycholożka specjalizująca się w zdrowiu psychicznym młodzieży, wyjaśnia: – Termin „samouprzedmiotowienie” pochodzi od uprzedmiotowienia, z którym mamy do czynienia w momencie, gdy swoją wartość jako jednostki opieramy wyłącznie na naszej cielesności. Ze względu na to, że mamy świadomość, iż nasza wartość opiera się wyłącznie na fizyczności, jesteśmy obiektem kontroli ze strony innych osób, które przyglądają nam się w celu odkrycia, co ma dla nas wartość, a my z biegiem czasu przyswajamy to doświadczenie, kontrolując samych siebie, bezustannie się pilnując, aby wciąż pozostać tak „cennym”, jak to możliwe. Doskonale wpisuje się to w media społecznościowe i przekonanie, że możemy przedstawić wizerunek pewnej wersji siebie.\nMamy te same marzenia, pożądamy tych samych rzeczy\nMedia społecznościowe prezentują bardzo ograniczoną wizję sukcesu, celebrując przede wszystkim wizualną stronę życia. Praca w biurze, szkole czy szpitalu nie ma w sobie nic instagramowego, co bezpośrednio potwierdzają aspiracje kolejnego pokolenia. „Influencer społecznościowy” oraz „youtuber” to dwie z trzech najpopularniejszych odpowiedzi na pytanie: „Kim chcesz zostać, kiedy dorośniesz?”, zadane grupie brytyjskich nastolatków w wieku 11-16 lat przez sieć marketingu afiliacyjnego AWIN. Według badania Indian Kids Digital Insights Study 2019, 73 proc. dzieci korzystających z mediów społecznościowych prosi rodziców o zakup produktów reklamowanych przez dziecięcych influencerów. W tekście zatytułowanym „Zagrożenia, które czyhają na młodzież w pogoni za popularnością w mediach społecznościowych” na kanale Channel News Asia singapurski rodzic opisuje przyłapanie swojego pięcioletniego syna na naśladowaniu przed lustrem słów vloggera mówiącego: „Kliknij, aby subskrybować. Kliknij, aby dowiedzieć się więcej”.\nWszyscy używają telefów (Fot. Getty Images)\nNie możemy jednak wszyscy zostać influencerami, youtuberami ani przedsiębiorczymi #GirlBoss. Media społecznościowe sprawiły, że staliśmy się bardziej ambitni, ale jednocześnie wytworzyły ogromną presję na bycie wyjątkowym, zwłaszcza w przypadku zawodów weryfikowanych cyfrowo.\nOdkryliśmy naszą wspólną siłę\nMedia społecznościowe dodają nam siły. Uświadomiliśmy sobie, że siła jest w liczbach. Mamy teraz możliwość łączenia się z innymi osobami, po pierwsze po to, aby czuć się mniej samotnym, a po drugie – w celu wnoszenia zmian.\n– Gdy zobaczyłam, jak aktywna na Instagramie jest światowa społeczność czarnych kobiet, moje życie się zmieniło na lepsze – mówi Lynette Nylander, konsultantka ds. kreatywnych i redakcji treści.\nOd internetowych społeczności LGBTQ+, po ruch ciałopozytywności i #MeToo, media społecznościowe dały nam poczucie jedności. Dzięki temu edukujemy się wzajemnie, tworzymy wspólnoty, dajemy głos ludziom, którzy nie byli do tej pory słyszani.\nMilenialsi i pokolenie Z byli dla mediów społecznościowych królikami doświadczalnymi. W ostatnim roku fala zaczęła zmieniać kierunek. Wzrasta liczba rebeliantów przeciwko Dolinie Krzemowej. Facebook i Instagram wreszcie podejmują jakieś działania, np. testowanie opcji, w których „lajki” pozostają niewidoczne. Wzrasta liczba influencerów piszących artykuły i posty odzierające ich „idealne” życia z fikcji perfekcji. „Gdzieś po drodze zaczęłam postrzegać tę cześć siebie, którą się dzieliłam, jako autentyczną, i zaczęłam ukrywać wszystko, co mogłoby zagrozić mojej popularności. Tak głęboko, że zapomniałam, że te sprawy w ogóle istnieją” – pisze Tavi Gevinson w exposé zatytułowanym „Kim byłabym bez Instagrama?”, opublikowanym w The Cut.\nGdy zaczynamy rozumieć, że sny o potędze sprzedane nam przez media społecznościowe mogą się nie ziścić, mamy szansę na nowo poczuć, czego oczekujemy jako jednostki obdarzone wolną wolą, a nie konsumenci uzależnieni od chłonięcia coraz to nowych treści.\nVogel jest pełna nadziei. – Stosowane z umiarem, media społecznościowe mogą przynieść więcej pożytku niż szkody większości użytkowników. Nie wydaje mi się, aby było to w pełni pozytywne zjawisko, ale ma swoje dobre strony. Wskazuje również na potrzebę wykonania dodatkowych badań. – Mogą nam pomóc się dowiedzieć, kiedy media społecznościowe są szkodliwe, a kiedy nie.\nSlee mówi natomiast, że widzi „ewolucyjną zmianę w kolejnym pokoleniu”. – Media społecznościowe są tak zakorzenione w naszej kulturze, że nie wyobrażam sobie ich zniknięcia w następnym dziesięcioleciu. Ma jednak nadzieję, że platformy wezmą odpowiedzialność za to, że działają uzależniająco.\nLata 2010-2020 były czasem próby. Jeśli technologie napędzające media społecznościowe będą rozwijać sumienie, korzystając ze sztucznej inteligencji, a użytkownicy wezmą osobistą odpowiedzialność za wpływ, jakie autopromocyjne posty i nienawistne tweety mogą mieć na innych, lata 2020-2030 mogą się okazać dekadą gwałtownych reform społecznych.\nInstagram Vogue International zdrowie psychiczne


Czy powinno się wynająć pojazd w dużej miejscowości? Jak wiele to kosztuje? - www.total-composites.com\nPosted byadmin\t 15 sierpnia 2020 15 sierpnia 2020 Leave a comment on Czy powinno się wynająć pojazd w dużej miejscowości? Jak wiele to kosztuje?\nPrzybywasz do wielkiego miasta na uzgodnione spotkanie w interesach, następnie, po przeciwnej części miasta chciałeś odwiedzić parę miejsc, może wyjść na jakieś wydarzenie kulturalne, żeby późnym wieczorem z powrotem wrócić do swojego miasta, pociąg stosunkowo późno- dobrze byłoby się nie spóźnić, bo trzeba będzie przenocować w hotelu. Taxi za kilka tego rodzaju przejazdów będzie kosztować mniej więcej tyle, co cały budżet małego kraju na Karaibach. Co w podobnej sytuacji zrobić, by wykonać wszystkie punkty programu, nie tracąc przy okazji całego limitu ze swojej złotej karty kredytowej?\nW zasadzie przy każdym większym mieście w Polsce, czy też na świecie, znajduje się dziś nowoczesne lotnisko. Na ich terenie, w ciągu przeróżnych stoisk, odnajdziemy przedstawicielstwa firm, których pracownicy pomogą nam we jakichkolwiek formalnościach. Wynajem aut (na tej stronie więcej: również na temat) stał się na tyle popularny, że opłaca się je wziąć nawet, gdy mamy do pokonania ledwie kilka tras jednego dnia. No i ta wygoda. Ruszamy kiedy chcemy.\nZainteresowały Cię przeróżnego rodzaju inne wiadomości (https://www.akumulator24.com.pl/akumulatory-bars.html)? Jeżeli tak, to przekieruj się na naszą witrynę i przejrzyj, co dla Ciebie przygotowaliśmy. Będziesz usatysfakcjonowany.\nTrasą, jaka pasuje nam. Po drodze słuchamy własnej muzyki, lub ulubionego radia. Nie marzniemy, również się nie przegrzewamy, gdyż mamy do osobistej dyspozycji ogrzewanie i klimatyzację. Ponadto odpada nam masa zmartwień związanych z posiadaniem, jak również utrzymaniem pojazdu- nie płacimy za jego OC czy AC za cały rok, nie interesujemy się naprawami, pilnowaniem przeglądów. To co nas jedynie interesuje, to sama podróż.\nWybór aut najczęściej ogranicza się do kilku/kilkunastu modeli.\nKliknij na odnośnik czyszczenie dpf Białystok, on przybliży Ci temat, który Cię właśnie zafascynował. Przeczytaj tekst, posiadający ciekawe dane.\nJednak nie znaczy to, że mamy małe pole do popisu. Możemy wybrać miejski samochód- ekonomiczny, łatwy do parkowania, a przy tym z najniższą opłatą za dzień wypożyczenia. Trochę większe, podobnie oszczędne, samochody kompaktowe, samochody o nadwoziu typu kombi, auta klasy średniej, zarówno niemieckie, włoskie jak i szwedzkie, nawet wieloosobowe vany dla całej rodziny, SUV`y czy busy. Wszystko dostrojone do aktualnych potrzeb, zamożności portfela, może też nieco charakteru i ochoty spróbowania czegoś zupełnie nowego. Bo przecież jazda samochodem powinna sprawiać przede wszystkim przyjemność. Dlatego od czasu do czasu warto odrobinę poszaleć, wziąć auto, którym normalnie nie moglibyśmy jeździć. Poczuć się na moment jak ktoś inny.\nPosted byadmin 15 sierpnia 2020 15 sierpnia 2020 Posted inW świecie motoryzacjiTags: Auto, jazda, kombi, ogrzewanie, podróż, samochody, ubezpieczenie\nJak dopasować odpowiedni obiektyw do aparatu fotograficznego?


Warto dobrze sprawdzić przed zakupem\nZakup ciągnika używanego to zawsze pewne ryzyko. Wizualna ocena stanu technicznego to nie wszystko. Najważniejsze jest, co kryje się w środku. Z naszego doświadczenia wiemy, że dobry sposobem na sprawdzenie stanu technicznego i oszacowanie zużycia maszyny jest zamówienie profesjonalnej hamowni. Jednak na to przeważnie nie ma czasu ani zgody aktualnego właściciela.\n„profi” testuje ciągniki używane\nZ tego powodu podjęliśmy trud zrobienia tego za Was. Rozpoczęliśmy serię testów używanych ciągników, które w trakcie kilku- lub kilkunastoletniej pracy przeszły sporo. Oczywiście trzeba mieć na uwadze to, że każdy egzemplarz jest inny, ponieważ ma inną historię, różnych właścicieli, a pewnie nie zawsze na czas wymieniony był olej. Naszym celem jest jednak przedstawienie, w jaki sposób sprawdzić maszynę przed zakupem i jak, po kilku tysiącach godzin pracy, zmieniają się parametry ciągnika.\nHamowanie ciągnika używanego wiąże się z ryzykiem\nTrzeba jednak pamiętać, że hamowanie to trudny sprawdzian dla używanego traktora. Nie wykluczone, że w trakcie mogą zdarzyć się nieprzewidziane awarie, wynikające z normalnego zużycia mechanizmów. Wtedy pojawiają się dodatkowe koszty oraz pytanie, kto ma je pokryć.\nOferujemy Wam bezpieczne rozwiązanie. Wystarczy pobrać nasz archiwalny artykuł o testowanym Arionie 640 Cebis, żeby wiedzieć, na co zwrócić uwagę przy zakupie używanego ciągnika tej serii.\nRedakcja „profi” sprawdziła, jak spisuje się dobrze utrzymany Claas Arion 640, który w ciągu 8 lat przepracował ponad 7 tys. godzin.


• dom - tulipany z materiału bukiet tulipanów pastelowe 9 szt\n♡domtulipany z materiału bukiet tulipanów pastelowe 9 szt\nArt anette - Home-decor dom\nhome decor kwiaty z materiału\nskandynawski styl tulipany z materiału\nsweet home tulipany\nTulipany z materiału bukiet tulipanów pastelowe 9 szt\ndom tulipany z materiału bukiet tulipanów pastelowe 9 szt\ntulipany tulipany-z-materiału kwiaty-z-materiału sweet-home skandynawski-styl home-decor różowe dom zielone dom\nZ bielą 81x57. Rysunek w oryginale wykonany w węglu - tu propozycja wydruku artystycznego fine art, Format800,00 zł Blue 87x61. Dom piękne-wnętrze Na wydrukowaną grafikę nakładam niebieską farbę, Praca ma format900,00 zł\nKażdy motyl lata własnym niebem. Wymiar 50x70 cm, Giclee - wydruk na płótnie Canvas, Czas realizacji 4-7 dni180,00 zł Obraz lovers. Obraz mojego autorstwa, akryl na papierze, 50x70cm1500,00 zł\nTulipany bukiet tulipanów czerwone 9 szt. Tulipany z materiału to kwiaty na niejedną okazję, Niewiędnące, nie kleimy109,00 zł Kura kurka kokoszka z materiału. Kura z materiału to idealna dekoracja twojego domu na wiosnę i lato, Wymiary45,00 zł\nTulipany bukiet tulipanów czerwone kwiatuszki 9 szt. Mięciutkie w dotyku, będą wspaniałym upominkiem dla każdej Pani, Materiał109,00 zł Worki woreczki bawełniane komplet 3 szt. Zero-waste dom Woreczki zostały uszyte z tkaniny bawełnianej z drugiego obiegu w duchu zero waste, kaszy43,00 zł


Fairy Tail - Opowiadania i Historie Niekoniecznie Prawdopodobne: Rozdział 7 - "Rewolucja"\nRanek siódmego lipca siedemset osiemdziesiątego piątego roku w niczym nie przypominał początku dnia, w którym tajemnicza organizacja o równie dziwnej nazwie – Cień Ducha – miałaby rzekomo opanować królestwo Fiore. Prawdopodobnie dlatego, iż za każdym razem, gdy ludzie przewidują jakieś nieszczęście, oczekują jakichś znaków - ponurej atmosfery, przygnębiającego, zachmurzonego nieba czy innych tego typu charakterystycznych przymiotów nadchodzącego zagrożenia. Lucy nie była wyjątkiem – parę chwil po porannym otworzeniu zerwała się z łóżka i gwałtownie rozsunęła zasłony. Łagodne światło wschodzącego słońca zalało pokój, niemalże napełniając go jasnymi promieniami. Dziewczyna poczuły spływający na nią spokój, choć zdawała sobie sprawę, iż piękna pogoda o niczym jeszcze nie świadczy i w niczym nie przeszkadza Cieniowi we wprowadzeniu w życie swoich planów. Jednak w obliczu tak pozytywnego widoku, prawie nie potrafiła martwić się na zapas.\n- Wszystko będzie w porządku. – powiedziała do siebie, odwracając się od okna i patrząc na swój pokój. Jej głos brzmiał tak, jakby najbardziej chciała przekonać samą siebie.\nMiała jeszcze dwie godziny do spotkania z Natsu i resztą. Usiadła do biurka, po czym wyjęła nowy papier i kopertę. Już wcześniej napisała do matki o wszystkich swoich obawach związanych z ostatnimi wydarzeniami. Taka możliwość „wypisania się” często pozwalała jej się uspokoić. Zawsze kiedy miała jakiś problem, lub po prostu chciała opisać swoje przeżycia, kolejny list przybywał w trzymanej na półce skrzynce. Jakby spojrzeć na to z tej strony, był to taki rodzaj korespondencyjnego pamiętnika – chociaż tym razem osoba, do której pisano, nie mogła odpowiedzieć.\n„Kochana mamo” zaczęła, skrobiąc tuszem po papierze. „Dziś jest właśnie ten dzień, o którym mówił ten staruch w Kamieniołomie. Już ci o nim pisałam. Patrząc na pogodę, aż wierzyć się nie chce, że po tak piękny poranku może spaść na nas jakieś nieszczęście. Wiem, że to naiwne, ale w pewien sposób mnie uspokaja…”\nOpisała mamie wszystko. Jeszcze raz przeanalizowała w liście całą przemowę Dostojnika, czy jak go tam nazywali, układając to sobie po kolei w głowie. Kiedy kilkanaście minut później zapieczętowana koperta już leżała na stoliku, gotowa dołączyć do innych w skrzynce – Lucy czuła się już o wiele lepiej. Była też o wiele bardziej rozluźniona, czego nie omieszkał skomentował Happy, gdy już ubrana i gotowa na wszystko (łącznie ze zburzeniem miasta i koniecznością powstrzymywania Erzy przed zabiciem kogokolwiek) stawiła się na miejsce spotkania.\n- To dobre podejście. – skinęła jej głową Tytania, dziwnie zadowolona. – Nie musimy martwić się przedwcześnie. Chociaż to nie powód, by zrezygnować z ostrożności. Czy wyrażam się jasno? – zwróciła się do siłujących się za jej plecami Natsu i Graya, który mieli wyraźną ochotę zapomnieć o wszystkich oporach i rozpocząć walkę na poważnie.\n- Aye! – zakrzyknęli razem zamiast tego, nieco przestraszeni poważnym tonem i surową miną dziewczyny.\n- Tak przy okazji, wiecie może, czy Rada Magii coś z tym zrobiła? – spytał Gray, wkładając ręce do kieszeni. – Staruszek mówił, że wysłał im powiadomienie, czy coś, ale nie wygląda na to, żeby się przejęli, co?\nErza skinęła głową.\n- Mistrz nie wspominał nic na ten temat, od czasu naszej ostatniej rozmowy.\n- Tak poza tym, nie sądzicie, że gdyby Rada postanowiła podjąć jakieś radykalne kroki, to już by to było widać? – podsunęła Lucy. – Ostrzegliby mieszkańców, gildie… Albo wysłali kogoś, żeby sprawdził co się z tym dzieje. Nawet skontaktowałam się z naszym dawnym zleceniodawcą, nikt nie zgłosił im chęci przeszukania Kamieniołomu…\n- Nawet jeśli to, co tam usłyszeliśmy było prawdą, ta zgraja ważniaków i tak nie zrobi. – stwierdził Gray, zdenerwowany. – Nie przejmują się niczym, dopóki nie dojdzie do wyraźnych szkód… Myślałem, że skoro sprawa dotyczy króla, jakoś bardziej się tym zajmą…\n- Kto wie, może w stolicy doszło do jakichś działań, o których nie wiemy. – Erza starała się być obiektywna. – A ze względu na powodzenie śledztwa nie informują nikogo…\n- Niepotrzebnie się z nimi cackają. – stwierdził Natsu, stojąc z rękami skrzyżowanymi na piersi. – Ale jeśli ta sekta czy cokolwiek to jest ośmieli się choćby tknąć palcem naszą gildię, to spierzemy ich, czy Rada tego chce, czy nie!\n- A ty jak zwykle zachowujesz się jak idiota.\nPewnie doszłoby do kolejnej bójki, a Erza już szykowała się do siłowego rozwiązania tego konfliktu, gdyby nie dziwny dźwięk, który dotarł do ich uszu. Przypominał on trochę głos kogoś, kto w nieco oklepany sposób próbuje przestraszyć całą resztę za pomocą tradycyjnego „buuu!”. Z początku magom wydawało się, że tylko oni go słyszą, jednak inni przechodnie także zatrzymywali się obok i rozglądali się dookoła ze zdezorientowanymi minami. Zanim ktokolwiek zdążył coś powiedzieć, nadeszła kolejna fala zaskakujących zdarzeń – wysoko nad miastem, zaczęły unosić się szarawe obłoczki, łączące się ze sobą i tworzące coraz większą i lepiej widoczną, ogromną chmurę. Kiedy już była dostatecznie duża, by można ją było dojrzeć z każdego krańca miasta, zaczęła przeobrażać się i zmieniać kształt, by po kilkunastu sekundach przyjąć formę białej zjawy, której oczy stanowiły dwa czarne otwory.\n- Myślicie, że to oni? – Lucy cofnęła się o krok, robiąc nieco wystraszoną minę, cały czas wpatrując się w niesamowite zjawisko nad sobą. – Cień Ducha?\n- Nie wiem. – Erza zmarszczyła brwi, zaniepokojona. – Nie podoba mi się to.\nReszta mieszkańców najwyraźniej było podobnego zdania – jedni uciekali, inni stali osłupiali, patrząc wciąż na ogromną chmurę, jeszcze inni głośno rozprawiali nad tym, co znowu wymyśliło Fairy Tail, bo przecież to oczywiste, że to ich wina. W każdej innej sytuacji Natsu nawrzeszczałby na puszczających takie denerwujące gadki, jednak teraz stał cicho, marszcząc brwi i próbując zrozumieć, o co w tym wszystkim chodzi. Odpowiedź miał uzyskać już niebawem.\nW ciele zjawy powstała jeszcze jedna, podłużna i pozioma dziura, najwyraźniej służąca duchowi za usta. Zaraz także w całym mieście rozległ się donośny głos, znany magom jeszcze z Kamieniołomu.\n- To ta dziewczyna od zebrań i wycierania podłogi! – stwierdził głośnym szeptem Happy, zwracając się do przyjaciół. Tamci tylko pokiwali mechanicznie głowami, nie odrywając wzroku od chmury. Stojący obok mężczyzna spojrzał na nich dziwnie, robiąc minę sugerującą, że dla kogoś z boku to zdanie brzmiało co najmniej dziwacznie. Najwyraźniej jednak doszedł do wniosku, że nie ma sensu zajmować się tymi gildyjnymi zabijakami, kiedy dookoła dzieją się rzeczy tak interesujące.\n- Mieszkańcy Magnolii! – zagrzmiała zjawa, a jej głos słychać było najprawdopodobniej w każdym zakątku miasta. – Niestety, jak niemalże wszystkie miejsca w naszym Królestwie nie sąsiadujące bezpośrednio ze stolicą, nie macie pojęcia, co się dzieje. Lub właściwie – co się stało, gdyż już nie ma odwrotu.\nJakieś dziecko w bliskim towarzystwie drużyny Natsu rozpłakało się żałośnie, przytulając się do matki. Za jego przykładem poszło jeszcze parę szkrabów – niektóre jedynie pochlipywały, inne darły się na całe gardło, jakby chcąc zagłuszyć straszny głos. Jakaś dziewczynka, najwidoczniej bez rodziców znajdujących się w pobliżu, przywarła do nogi Lucy – nie krzyczała, nie płakała, jedynie wpatrywała się szeroko otwartymi z przerażenia oczami na unoszącego się w powietrzu ducha. Blondynka pogładziła ją po głowie, pełna złych przeczuć. Ona sama się bała – ciężko było mieć pretensje do dzieci.\nChmura przemawiała dalej:\n- Wiedzieli o nas. Wiedziała Rada Magii, wiedział rząd, wiedział Król. Wiedziała wasza miejscowa gildia. – w tym miejscu oczy wszystkich zwróciły się w kierunku magów Fairy Tail. – Żadne z nich nie zrobiło nic, by nas powstrzymać. Choć jakby na to spojrzeć… – kobieta służąca za głos ducha przerwała na chwilę. – Wszystkiemu winien jest król.\nW różnych miejscach w mieście rozległy się okrzyki sprzeciwu. Nie było ich wiele, jednak wystarczająco, by zjawa zwróciła na nie uwagę.\n- Krzyczcie ile chcecie. Gwiżdżcie ile chcecie. Uciekajcie ile chcecie. Nie wykrzyczycie i nie wygwiżdżecie sobie innej prawdy. Nie możecie też od niej uciec. – jej głos był spokojny. – Magowie z Fairy Tail wiedzieli o naszych planach. Nie podjęli żadnych działań, lecz zwrócili się do Rady, która postąpiła tak samo. Tą drogą zawiadomienie dotarło do króla. Czy on coś zrobił? Nic. Wiedząc doskonale, jakie niebezpieczeństwo sprowadza na swój kraj, nie zrobił nic.\nNie było słychać już żadnych wrzasków ani protestów. Wszyscy w milczeniu słuchali tego, co duch ma im do powiedzenia. Niektórzy szeptali między sobą, niektórzy jedynie patrzyli, z każdym kolejnym wypowiadanym przez zjawę słowem otwierając szerzej oczy. Tytania zacisnęła pięści.\n- Tak jak myślałam. – powiedziała cichym, drżącym głosem, wpatrując się w ziemię. – To się w końcu musiało tak skończyć.\n- To nie jest pierwszy raz. – kontynuował duch. – Jednak o takich rzeczach jak ta, po prostu zabrania się mówić. Cień Ducha, czyli organizacja, której ustami teraz przemawiam do was, wiedziała o każdej. Zdając sobie sprawę ze wszystkich błędów popełnionych przez tego, którego nazywacie władcą, mieliśmy tyle odwagi, by zadać sobie pytanie – czy właśnie takich rządów chcemy? Czy właśnie tego oczekujemy od człowieka, któremu chcemy powierzyć nasze domy, rodziny, życia? Być może właśnie nadszedł czas, byśmy wszyscy odpowiedzieli sobie na to pytanie.\nTytania odwróciła się gwałtownie, po czym ruszyła w kierunku gildii. Przyjaciele obejrzeli się, kiedy jednak nie odpowiadała na zawołania, pośpiesznie podążyli za nią. Szła tak szybko, że musieli niemalże biec, by za nią nadążyć.\n- Czekaj, Erza! – krzyknął Gray, chwytając dziewczynę za ramię. Jego głos ledwo było słychać – Gdzie pędzisz?\n- Co się stało? – spytała Lucy, trzymająca się trochę z tyłu.\nTytania zatrzymała się nagle, po czym obróciła w ich kierunku. Jej twarz wyrażała największą na świecie wściekłość największy na świecie niepokój, jednocześnie jednak, gdzieś w głębi jej oczu czaił się strach.\n- Nie widzicie, co tu się dzieje?! – zawróciła się do nich twardo. – Naprawdę nic nie rozumiecie?!\nMagowie patrzyli na nią zdezorientowani.\n- Ale co niby…\n- Słyszeliśmy to w Kamieniołomie! Wszyscy to słyszeliśmy! Łudziliśmy się… - spojrzała na swoją dłoń, zaciskając ją w pięść. – Łudziliśmy się, że będą chcieli działać bezpośrednio. Wtedy można by jakoś przeciwdziałać… Ale oni robią coś o wiele gorszego. Odwracają ludzi od króla. Rodzą wątpliwości.\n- To znaczy… - Lucy złożyła ręce. – …Że jeśli zdobędą ich zaufanie…\n- Tak, nic już nie zrobimy. Nawet jeśli nie posługują się magią, jest ich wystarczająco wielu, bu zdusić każdy opór. Skala jest przecież krajowa.\n- Erza, czy ty nie przesadzasz? – sprzeciwił się Natsu. – Ludzie nie są głupi! Powinni się zorientować, że…\n- Oni nie wiedzą tyle ile my! To zwykli ludzie! Nawet jeśli nie uwierzą im do końca, nie będą protestowali tak jak podczas bezpośredniego ataku! – dziewczyna podniosła głos. Zaraz jednak opanowała się i wzięła głęboki wdech. – Musimy porozmawiać z Mistrzem.\nW tym momencie właśnie z „ust” zjawy padły słowa, które z pewnością najbardziej zdruzgotały ludność w całym kraju.\n- Od tej pory… - mówiła kobiety, a jej ton stał się uroczysty. – Państwo to będzie nazywać się Republiką Fiore.\nAtmosfera w gildii znacznie odbiegała od zwyczajowej radosnej sielanki, która panowała tu niemalże dzień w dzień. Przeciwnie – wszyscy byli zdenerwowani, wielu chodziło w tę i z powrotem, wpadając na siebie raz po raz. Kilku dyskutowało zażarcie, z czasem jednak niektóre dyskusje przemieniały się w kłótnie, których uczestnicy często rzucali w swoją stronę ostre słowa. W Fairy Tail wszelkie awantury były codziennością – rzadko kiedy zdarzał się dzień, podczas którego nie padło ani jedno obraźliwe słowo, ani jeden cios. Teraz jednak było inaczej – wszyscy byli śmiertelnie poważni, zaniepokojeni, niektórzy także wystraszeni. Nawet jeśli wcześniej wpadali w poważne tarapaty, nawet jeśli teraz znali prawdę – tym razem, problem był monstrualnych rozmiarów – dokładnie rozmiarów państwa, w którym żyli. A oni nie wiedzieli, jak sobie z nim poradzić.\nMistrz Makarov sprawiał najbardziej ponure wrażenie ze wszystkich – siedząc w swojej zwyczajnej pozie - na barze, z założonymi rękami – wpatrywał się w podłogę wzrokiem zmęczonego już życiem starca. Z drugiej jednak strony, widać było, że jest wściekły.\nKiedy drużyna Natsu przekroczyła próg, wszyscy na chwilę zwrócili się w ich stronę. Niektórzy rzucili jakieś niezbyt radosne „Witajcie z powrotem”, parę osób uśmiechnęło się – jednak nie można było zatrzeć wrażenia panującego wokół niepokoju. Tytania pomaszerowała prosto do baru, nie spuszczając wzroku z przygnębionego mistrza. Reszta podążyła za nią, wymieniając spojrzenia z resztą członków.\n- Ale się porobiło, co? – zagadał do nich Wakaba, obracając w palcach papierosa. – Aż człowiekowi wierzyć się nie chce, że takie czasy nadeszły.\n- Nikt się nie spodziewał, że ci z Kamieniołomu działają aż na taką skalę. – skomentował Macao.\n- Co się dziwicie, ja wiedziałam, ze tak będzie. – stwierdziła niezbyt już trzeźwa Cana, machając w ich stronę kuflem z resztą alkoholu na dnie. – Ustawienie kart było beznadziejne jak jeszcze nigdy w mojej karierze.\nWspomnienie o kartach przyniosło Lucy na myśl ulicę, którą ostatnio odwiedziła i kobietę tam spotkaną. Tamta mówiła bardzo podobnie, wspominając coś o chmurach i władzy…\nLucy aż przystanęła. Czyżby chodziło właśnie o to, co widzieli przed chwilą? Czyżby właśnie chmury miały być przyczyną pożaru, który miał potem nastąpić?\n- Cana. – dziewczyna spojrzała na nią z ukosa. – Chodziło ci o coś takiego? – wyciągnęła karty, otrzymane wcześniej od wróżbitki. Od tamtej chwili nosiła je przy sobie, czasem oglądając i próbując zrozumieć o co wtedy chodziło.\nPijaczka łypnęła okiem na obrazki, po czym odstawiła kufel i oparła przedramiona na kolanach.\n- Dokładnie. A co, ty też zamierzasz zostać jasnowidzem? – uśmiechnęła się krzywo, patrząc na Lucy. – Tylko mi tu młoda, konkurencji nie rób.\n- Nie, nie o to chodziło… - zaprzeczyła tamta, podnosząc ręce.\n- Mistrzu. – podczas gdy blondynka rozmawiała z przyjaciółmi, Erza zdążyła dojść już do baru i stanąć przed siedzącym staruszkiem. Tamten podniósł głowę i spojrzał na dziewczynę smutno.\n- A wiec wygląda na to, że miałaś rację. – przyznał, znowu patrząc w podłogę. Wszyscy w gildii umilkli, zwracając się w jego stronę. – Muszę przyznać, że bagatelizowałem sprawę. Mogłem kazać komukolwiek się tym zająć, jednak wolałem zrzucić to na Radę. Byłem… Głupi. – powiedział, z powrotem przenosząc wzrok na stojącą przed nim Tytanię i uśmiechnął się smutno. – Do czego to doszło, żeby dzieciak musiał pouczać swojego mistrza. Ale cóż zrobić, zasłużyłem.\n- To nie czas na to, by rozpamiętywać swoje błędy. – powiedziała Erza, podnosząc rękę. – Teraz musimy pomyśleć, co robić dalej. Jako legalna gildia, popierająca króla, powinniśmy…\n- Jakiego króla, Erza? – spytał Makarov, wstając. – Obawiam się, że nie mamy już króla.\nWskazał na stojącą obok, szklaną kulę, po czym zadziałał na nią magią. Przedmiot zaświecił się delikatnie, po czym ukazał obraz pochodzący ze stolicy Fiore – Krokusu. Widać było protestujące tłumy i dymiące budynki. Słychać też było krzyki i odgłosy walki. Gdzieś w tle brzmiał czyjś donośny głos, najwyraźniej w trakcie przemówienia.\n- Król Fiore oddał koronę jeszcze przed paroma godzinami, przekazując władzę kilku zaufanym doradcom. Rząd został rozwiązany i właśnie w tej chwili jest organizowany na nowo. Rada Magii straciła prawo do samodzielnego działania. A wszystko to… - głos staruszka stwardniał. – A wszystko to zgodnie z prawem. Na kraj naszła pokojowa polityczna inwazja. Nie mamy już kogo poprzeć.\nPodczas tych burzliwych wydarzeń, Laxus przebywał w Oak. Z powodu wydalenia z gildii, nie mógł podejmować standardowych zleceń, jednakże nadal było wielu pracodawców, którzy polegali nie tylko na gildyjnych magach, ale także na „samotnych strzelcach”. Podróżując od miejscowości do miejscowości, Dreyar brał niemalże każdą robotę, jaka tylko wpadła mu w ręce. Prawdę mówiąc, nie miał zbyt wielu zajęć, poza wędrowaniem, pracą i utrzymaniem się przy życiu. Teraz nawet nie było przy nim Raijinshuu. Mimo że często jego myśli wracały do Fairy Tail, nawet przez chwilę nie zamierzał tam wracać. Wiedział, że – po ostatnim wyskoku – staruszek nie przyjmie go tak łatwo, a poza tym miał swój honor. Został wyrzucony – w porządku, a więc nie pokaże się tam, dopóki nie będzie miał pewności, że gwałtowny dziadek nie walnie nim o bruk. Takie traktowanie już ostatecznie zszargałoby jego opinię.\nPewnie trwałby w swojej decyzji jeszcze długo, jednak wszystkie wydarzenia mające miejsce w Magnolii, powtórzyły się także w niemalże we wszystkich większych i mniejszych miastach Królestwa, a właściwie – jak głosiły gazety – Republiki. Początkowo większość ludzi nie wierzyła, w to co się dzieje – nikomu nie mogło się pomieścić w głowie, że coś co było tradycją od kilkuset lat, może się zmienić w jeden dzień. Niektórzy starali się buntować. Nie mieli jednak zbyt dużej siły przebicia, skutecznie powstrzymywani przez „Szarych Agentów”, jak zaczęto nazywać ubranych w popielate stroje członków Grupy Wspomagającej Rząd, czy kto to tam był. Z drugiej z strony, większość mieszkańców nie wiedziała zbytnio, co myśleć o tej całej „rewolucji”, oraz co to oznacza bezpośrednio dla nich. Wiele gildii miało podobne problemy – nawet jeśli chciałyby poprzeć króla, to jak to zrobić, by odniosło to jakiś skutek? Niektóre zgrupowania wykorzystały sytuację, by uniezależnić się od Rady.\nPrzemówienia ducha, który pojawił się w Oak ( takiego samego, jaki ukazał się w Magnolii) Laxus słuchał z rosnącym niedowierzaniem. Nie mieściło mu się w głowie, jak siedemnastomilionowe państwo z całkiem nieźle rozwiniętą armią, posługującą się bronią magiczną, może być bezsilne wobec jakiejś sekty, o której wcześniej nikt nie słyszał. To było niedorzeczne. Tym bardziej, że nie bardzo było wiadomo, co się obecnie dzieje w samej stolicy, a zwłaszcza – pałacu Króla, siedzibie Rządu i innych ważnych urzędach. Tego nawet nie wiedzieli sami mieszkańcy Krokusu, mimo – jak przekazywały niektóre źródła – koczowania pod budynkami. Niektórzy byli naprawdę zdesperowani.\nByć może bezsilność władz, ale także sama sytuacja zdenerwowała go tak, że nie potrafił usiedzieć z miejscu. Przemierzając wąskie uliczki miasta, miał przynajmniej wrażenie, że coś robi. Będąc w ruchu, było mu też łatwiej uporządkować myśli. Wpatrując się w nierówne kamienie, którymi wyłożony był bruk, zastanawiał się, co zrobi w takiej sytuacji Makarov. Nie bardzo wierzył w to, że będzie siedział z założonymi rękami i patrzył, jak jego kraj jest praktycznie tworzony od nowa.\n- Laxus Dreyar? – usłyszał przed sobą. Podniósł wzrok na właściciela głosu – na pierwszy rzut oka nie wyróżniał się niczym, oprócz swojej zadziwiająco chudej sylwetki. Po dłuższym przyjrzeniu się, można było zauważyć niezwykły kolor jego oczu – mieniły się one wszystkimi odcieniami czerwieni, sprawiając nieco przerażające wrażenie. Za mężczyzną stało mniej więcej pięć identycznie ubranych osób, z dziwnymi ozdobami na głowach, przypominającymi trochę wysadzane fioletowymi klejnotami korony.\n- Kogo licho przyniosło? – odparł mag niezbyt uprzejmie. W ubranych na szaro postaciach rozpoznał członków tej dziwnej Grupy, co automatycznie obudziło w nim agresję.\n- Przyszliśmy po ciebie. – Odpowiedział tamten oficjalnie, jakby wydawało mu się, że czyni mu wielki zaszczyt. – Losy twoje i Cienia Ducha są ze sobą splecione. Nasze spotkanie jest twoim przeznaczeniem.\nLaxus nie odzywał się. Nie miał pojęcia o czym gość plecie i niezbyt miał ochotę się nad tym zastanawiać. Nazwa, jaką wymienił, była mu znajoma – padła kilka razy podczas przemówienia tej chmurzastej zjawy. Można by przypuszczać, że ci przed nim są jego członkami – ale co on ma z tym wspólnego?\n- Wyrocznia przepowiedziała twoje istnienie. – kontynuował facet.\n- Nie sądzę. – przerwał mu chłopak, marszcząc brwi. Ta cała szopka zaczęła go coraz bardziej irytować. – Nie żebym był chamski, albo coś, ale czy mógłbyś wreszcie sunąć te dwie żałosne patykowate konstrukcje, które ty pewnie nazywasz nogami i dać mi przejść? Nie mam ochoty tracić na was czasu.\nW oczach jego rozmówcy odbiła się irytacja. Nie dał jednak po sobie niczego poznać.\n- Dopełnisz planu. – bredził dalej, nieskutecznie starając się, by jego słowa brzmiały uroczyście. – Spełnisz przepowiednię, a wtedy na Fiore spłynie Uświadomienie. Staniesz się zbawicielem równym wyroczni.\n- Zbawicielem? Chyba sobie kpisz. – stwierdził Laxus, rechocząc. Ta wypowiedź ubawiła go najbardziej ze wszystkich. Świeżo wywalony z gildii za znęcanie się nad towarzyszami Smok Błyskawicy zostaje wyczekiwanym przez gromadę mędrców cudem, który zbawia świat. Brzmiało to tak absurdalnie, że aż zabawnie. – A teraz do rzeczy.\nPrzestał się śmiać, po czym wyciągnął rękę, chwycił faceta za przód togi, w którą był ubrany i przyciągnął go do siebie tak, że ich twarze dzieliły jedynie centymetry. Wokół chłopaka zaczęły tańczyć błyskawice.\n- Nie mam pojęcia kim jesteś. I prawdę mówiąc, niewiele mnie to obchodzi. – mówił powoli i groźnie. W jego oczach widać było zdenerwowanie. – Nie wiem też, jaki cel ma ta cała wasza organizacja, czy jak wy tam to nazywacie. Co więcej, mam w dupie waszą wyrocznię. – Wśród szarych postaci zapanowało poruszenie. Pięć par oczu patrzyło na Laxusa ze złością i oburzeniem, jednak ten nic sobie z tego nie robił. – Ale przysięgam, że jeśli w tej całej swojej rewolucji posuniecie się za daleko, osobiście was dopadnę i załatwię tak, że z was nic nie zostanie. Trzymajcie się ode mnie z daleka, dobrze wam radzę. – zakończył, odpychając trzymanego gościa tak, że tamten zatoczył się na ścianę.\nSzare postacie rzuciły się go podnosić, dając Laxusowi wolne przejście. Ten skorzystał z tego, szybkim krokiem oddalając się w stronę rynku. Po drodze zastanawiał się jak dostać się do Magnolii w jak najkrótszym czasie,\nWyrzucony czy nie, musiał koniecznie porozmawiać ze staruszkiem.\nAnonimowy 7 października 2012 10:26\nŚwietne opowiadanie ,wręcz nie mogę się oderwać\nRoszpuncia 5 października 2013 00:14\nLaxus? Szczerze mówiąc byłam pewna, że będzie im chodziło o Natsu albo Wendy.


Powiat oleski stara się o pieniądze na przebudowę kolejnych dróg w regionie\nPowiat oleski, po tym jak w tegorocznej edycji „Program Rozwoju Gminnej i Powiatowej Infrastruktury Drogowej” przebudowuje drogę z Praszki do Przedmościa i drogi na osiedlu Walce w Oleśnie, nie składa broni i walczy o kolejne pieniądze. Jak mówi starosta Stanisław Belka, w naborze na inwestycje w 2018 roku powiat chce pozyskać środki na następujące odcinki dróg:\n- Jesteśmy w trakcie opracowywania dwóch kolejnych „schetynówek”, z tego jedną dużą od szkoły w Dalachowie do końca Gany. To ma być prawie 6 km. I druga „schetynówka”: Borki Małe - Borki Wielkie w kierunku do granicy powiatu, do Sierakowa. Tam być może nie będziemy robić takiego ciągłego odcinka, tylko jakieś fragmenty wybierać, żeby można było te najbardziej drażliwe miejsca załagodzić i zrobić. Chcemy poprawić stan bezpieczeństwa.\nPrzebudowa dróg z Praszki do Przedmościa i dróg osiedlowych w Oleśnie kosztuje łącznie prawie 6 mln zł, z czego powiat pozyskał dofinansowanie na poziomie prawie 3 mln zł.\nAutor: Michał Kiczka. Opublikowano 12 września 2017 o 12:43:55 w kategorii Region


Glincz. Rowerzysta w ciężkim stanie po zderzeniu z osobówką. Mężczyzna zmarł (aktualizacja) | Express na sygnale | Express Kaszubski\nGlincz. Rowerzysta w ciężkim stanie po zderzeniu z osobówką. Mężczyzna zmarł (aktualizacja)\nOpublikowany: 2017-06-16 11:30 Autor: Wojciech Drewka\nW Glinczu na drodze krajowej nr 20 doszło do zderzenia renault clio z rowerzystą. Kierujący jednośladem jest w bardzo ciężkim stanie. Na miejsce zadysponowano śmigłowiec LPR.\nJak informuje Jarosława Krefta, rzecznik prasowy kartuskiej policji, 75-letni rowerzysta niestety zmarł w szpitalu. Okoliczności wypadku wyjaśni prowadzone przez policję postępowanie.\n20 0 8 miesięcy temu # niezwykła odwaga\naby po kaszubskich drogach poruszać się rowerem. Powrotu do zdrowia życzę poszkodowanemu\n15 2 8 miesięcy temu # Korba\nNasi kierowcy nie mają za grosz tolerancji ani zdrowego rozsądku, by jeździć po drogach z rowerzystami. Nerwusy, prostaki, TDI i gaz do dechy.\n5 4 8 miesięcy temu # @Korba\ntak samo nie potrafią jeździć po drogach z motocyklistami. Zajeżdżają drogę, nie usuną się do prawej krawędzi jezdni. A szkoda gadać.\n8 1 8 miesięcy temu # Kierowca bombowca\nA niby wina była po stronie rowerzysty. Ale tego pod uwagę nie weźmie. Często jeżdżę ta droga i wiem jak jeżdżą tam samochodami, ale jednak nie można od razu oceniać kogo wina, skoro tego dobrze nie stwierdzono...\n8 0 8 miesięcy temu # Rowerzystę jest najtrudniej wyprzedzić\nZe względu na prędkość. Jak jest duży ruch w obie strony, to masakra.\n4 0 8 miesięcy temu # ....\nto jak sie nie da wyprzdzic to sie nie wyprzedza tylko zwalnia a wali w rowerzyste\n10 0 8 miesięcy temu # Obwodnica\nKiedy w końcu będzie obwodnica Żukowa żeby wszystkie samochody omijaly nasze miejscowości. Kolejna tragedia a gmina nic nie robi. Lokalne drogi a przepustowość jak autostrada.\n7 0 8 miesięcy temu # Rowerem lub motocyklem jeździć u nas\npo szosach, to prawie samobójstwo. Nie ważne kto zawini - dwukołowiec ZAWSZE będzie poharatany. Małe czterokołowe toczydełka też są narażone na najmniejszą stłuczkę . Amfibia byłaby stosunkowo odporna na cudze najechania.\n1 3 8 miesięcy temu # @obwodnica\npoczekam rok i zobacze kto tak tu pieprzy o tej obwodnicy caly czas. kto bedzie mial ten punkt w programie wyborczym\n2 0 8 miesięcy temu # Do @obwodnica\nOby w końcu ktoś.\n1 1 8 miesięcy temu # do powyzej\nniech zaproponuje i poda kwote jaka pochlonie budowa. i niech poda kto mu te kase da. i dodatkowo powie ze przez najblizsze 10 lat zadnych innych inwestycji bo caly budzet inwestycyjny bedzie szedl na splate kredytow udzielonych pod ta budowe. juz widze tlum odwaznych.\nbardziej widze obiecujacych ze sie da a sie nie da\n8 4 8 miesięcy temu # joandrzej\nJazda po naszych drogach to koszmar, jedna drogowa pierdoła i już się wleczesz całą trasę, ludzie nauczcie się jeżdzić 10km szybciej bo niedługo będziemy stali w jednym wielkim korku, bo nasze władze nic nie robią aby nowe drogi budować.\n5 1 8 miesięcy temu # do wyżej\nJuż testowane są jednoosobowe drony pasażerskie, czyli coś dla ciebie. Wsiadasz i sruuuuu, lecisz nad wszystkimi drogowymi pierdołami - a potem parkujesz na dachu swojej firmy gdzie pracujesz. Problemy z korkami i parkowaniem przestają istnieć (ale tylko do czasu gdy wszystkie pierdoły też sobie kupią własne drony).\n3 2 8 miesięcy temu # Drogi\nBudowa dróg to podstawa rozwoju gminy. Moim zdaniem nic nie robienie to jest problem naszej władzy. Drogi to krwioobieg gospodarki czysta ekonomia. A z tego co wiem to mamy burmistrza po historii i żyje pewnie tym jak było 30 lat temu.\n0 3 8 miesięcy temu # A Skąd był rowerzysta?\nCiekawe skąd był rowerzysta\n2 0 8 miesięcy temu # wy decydenci w UG Żukowo\nCo wy robicie w tym kierunku, aby przyśpieszyć wybudowanie obwodnicy Żukowa?! Jakimi działaniami przyspieszającymi możecie się pochwalić?1\n0 1 8 miesięcy temu # Mieszkaniec\nA wy myślicie że ci na motorach i rowerach potrafią jeździć nie wydaje mi się wystarczy na ronda spojrzeć jak oni się pchają bo myślą że mają pierwszeństwo\n0 1 8 miesięcy temu # Gddkia\nDroga jest krajowa czyli nie gmina ma ją budować ale państwo, a tak nawiasem to pytanie czemu jest tyle protestów w sprawie budowy nawet z Glincza\n2 0 8 miesięcy temu # druga droga przez Żukowo\nDroga krajowa a ludzie maja wypadki z naszej gminy. Za bezpieczeństwo mieszkańców odpowiada burmistrz to nie piszcie glupot ze to nie sprawa naszych nie udolnych władz.\n2 1 8 miesięcy temu # Sąsiadka\nNiestety rowerzysta umarł....dobry człowiek był\n0 1 8 miesięcy temu # #sasiad\nA to był ktoś z Glincza?\n0 0 8 miesięcy temu # Glincz\nStrach mieszkać przy takiej autostradzie.\n0 1 8 miesięcy temu # rafal\nTak z glincza,


Skup Aut Iłża Skup samochodów Iłży - wycena online\nSkup samochodów w Iłży\nSkupujemy samochody – całe floty oraz pojedyncze pojazdy z Iłży oraz okolic, od osób prywatnych, firm oraz instytucji. Skorzystaj z formularza na naszej stronie, aby otrzymać od nas wycenę samochodu na terenie Wrocławia.\nSkup samochodów Iłża mazowieckie\nWycena Online Iłża- Kliknij tutaj\nSkupujemy samochody w Iłży od wielu lat, oraz innych miejscowości. Możemy pochwalić się dużym doświadczeniem oraz rzetelnością w wycenach samochodów w Iłży. Korzystając z usług naszego skupu we Wrocławiu, Warszawie lub Poznaniu, Iłża, masz gwarancję bezpiecznej, szybkiej i pewnej transakcji.