Gotowanie na gazie: października 2010\nHelołiny sryny. W samoo poo-hoho-łuudnieee!\nŚwiat durnieje, nie widzę inaczej. Ludziska same na własne życzenie hamerykanizują się. Jak nie popierdułkowate burdelaste walentynki, to helołiny organizują. Ciekawość: czy naprawdę dla nich te anglosasy tak imponią, czy też jest to zwykłe odmóżdżenie i małpowanie bez tołku jak popadnie tego, co zagramaniczne, bo pewnikiem lepsiejsze.\nNajśmieszniejsze są walentynki. Święto miziania w lutym, moiściewy! Z koniem na ogony się pomieniali, czy jak? Powiedzieć babie „Chodź, Halyna, idziem w zaspy obściskiwać się, gdyż święto jest”, to prędzej można bez łeb reklamówką z golonką wieprzową oberwać, niż beneficjentem wdzięków zostać! Gdybyśmy jeszcze nie mieli upojnej, pachnącej kwieciem nocy świętojańskiej, andrzejek, katarzynek... no, to niechaj tam. Ale mając swoje własne okazje nie korzystać z nich, tylko brać od innych, to naprawdę trzeba mieć nieźle pod kopułą namiętolono. Ot, siła markietinga. I to zimą, i to pod nazwaniem patrona epileptyków! Moiściewy!\nHelołiny nie lepsze, choć tu już nie jest tak zabawnie. W dzień, jak by nie patrzeć, całkiem poważnego święta organizuje się zombiastyczne wydumki. Tak wesoło? To weź przyklepnij w albumie rodzinnym na pożółkłym zdjęciu babuni zielone gluty samoprzyklepne, albo dziadziusiowi leżącemu na łożu śmierci nasadź dynię na łeb. No baki zrywać po prostu. Koniecznie trzeba wszystko strywializować, sprowadzić do bezrefleksyjnej zabawy. Hulaj dusza, śmierci nie ma? No więc jest, i wcale nie wygląda jak przygłupia czarownica z burchlem na łypie. Są granice robienia podśmiechujek, ale przebiegają one raczej daleko od Święta Zmarłych.\nDla tych, którzy obchodzą dyniowiskowe pośmiewiskowe niby-że-święta, życzę z okazji zbliżającego się niby-że-święta, żeby z tego śmiacia i swawoli zrobili się dla nich przy oczach kurze łapki. O, takie:\nPrzy okazji: wszystkim identyfikującym się z kulturą anglosaską życzę smacznego indyka na Święto Dziękczynienia, bo to zdaje się niezadługo, co nie? Podzielcie się przepisami. Niech Ojciec Narodu będzie z wami. Si ju lejter.\no 12:00 33 komentarzy\nNa pohybel zimie: klopsiki indycze w winno-pomidorowym sosie\nZima będzie wczesna, kuchenni blogierzy zaczęli gotować jesienne potrawy. Gotuję i ja ażeby ktoś nie pomyślał, że jakaś popierdułka jestem, a nie prawdziwny kuchenny blagier. Tfu, blogier. No to dzisiaj kontynuuję jesiennienie kuchni. Będzie solidnie, choć zwiewnie. Gdybym miał zgadywać, po włosku więcej. Albo po angolańsku, bo czy to wiadomo, co w takiej Angoli warzą? Może i kulki z indyka. Przepis skradłem Grzesiowi z Mniammniama.\n▪ 0,5 kg mielonej piersi indyka,\n▪ 15 dkg wędzonego boczku,\n▪ 0,5 l soku pomidorowego,\n▪ 100 ml czerwonego wina,\n▪ 10 dkg sera topionego,\n▪ 10 dkg sera pleśniowego (ja wziąłem niebiewski Lazur, bo lubię),\n▪ 10 dkg czarnych oliwek,\n▪ po garści natki pietruszki i tymianku,\n▪ 3 ząbki czosnku lub 3 łyżeczki pasty włoskiej,\nBoczek drobno siekamy lub międlimy w blenderze. Siekamy oliwki. Łączymy mięso indycze z boczkiem, oliwkami, jajkiem, ziołami, połową czosnku, połową serów. Solimy, pieprzymy, ładnie wyrabiamy (ale serów nie wgniatamy w masę zbyt dokładnie, białe oczka fajnie wyglądają) i odstawiamy żeby czosnek i zioła zrobiły swoje.\nCebulę podduszamy na oliwie, a kiedy zmięknie wlewamy sok pomidorowy i wino (sok wykombinowałem w ostatniej chwili, bo zostało mi pół kartonu po tym jak robiłem żeberka z fasolą), dusimy z 15 minut żeby płyn nieco odparował. Przyprawiamy, blendujemy na gładką masę, dodajemy małe klopsiki uformowane z masy mięsnej, dusimy ok. 10 minut. Kulki wyjmujemy z czerwonego sosu pachnącego winem i pomidorami, odparowujemy go do uzyskania gęstości lejkiej śmietany, dodajemy resztę serów, które dadzą nie tylko znakomity smak, ale też przyjemną konsystencję. Dokładamy pozostały czosnek lub przechodzoną pastę włoską. Wkładamy z powrotem klopsiki, wuala.\nOczywiście kulki można upanierować w bułce tartej i usmażyć przed włożeniem do sosu, wtedy są brązowiutkie i też smakowite, ale ja miałem lenia i ochotę na coś delikatnego, więc wciepłem do gara surowiznę.\nPodajemy z makaronem albo z kartochlami lub też z kaszą albo z ryżem, ewentualnie z bagietką albo bez nic. Ja zrobiłem z makaronem razowym. No i co? No i zima może mi... nafiurkać, o.\nTak se myślę, że takie klopsiki byłyby też dobre z rybą zamiast indyczyny. Mus spróbować.\nA kiedyś, jak nie miałem lenia i obsmażyłem pulpeciki (ale miałem innego lenia, bo to były raczej wielkie pulpeciska, żeby nie powiedzieć kotleciuchy), to wtenczas wyglądały tak:\no 11:11 7 komentarzy\nEtykiety: boczek, drób, indyk, kuchnia śródziemnomorska, makaron, oliwki, pomidory, przepis, ser, sos\nUrsus, znaczy się traktor\nGęstą ciemność przeszyło mruczenie rozgrzewających się reflektorów. Ostry snop światła strzelił spod sufitu i, rozmywając się i wtapiając w czerń, precyzyjnie trafił w deski podłogi rozganiając drobinki kurzu, które tańczyły teraz w jego blasku na podobieństwo płatków śniegu w zawierusze. Rozpierzchłe światło musnęło ściany, wydobywając kontury kurtyny.\n— Pójdźże w tan, kwiecie miodny, kochanko ma w wieńcu rozkoszy, abym nacieszył tobą swe zmysły!\n— Pójdę za tobą w pląsach na kraj świata, rycerzu mój!\n— Raduje się me oko widząc cię jak łania powabną, i ucho cieszy szelestem twych kroków o zmierzchu!\n— Bądź mi ostoją w utrapieniu, miły, strzeż mnie od zawieruchy!\n— Będę ci jak Ursus dla Ligii, jak... * a idźcież wy w kibieni maciery z takimi popierdułkami!\nCzerwony na pysku sołtys Szuwaśko ciepnął na deski tekst, wzuł gumiaki i koślawo zeskiknął ze sceny. Zdezorientowana Pałąkowa pozostała na swoim miejscu ze splątanymi nogami, gotowa zakończyć pląs finałowym pocałunkiem. Zastygła z dziubkiem ułożonym z ust i łypała dookoła oczami.\n— Czy ja mam trzymać? — wychylił się zza kaskad udrapowanej materii Radziulis Czesław. Trzymał dzielnie posterunek za kurtyną. Dzierżył linę z figurką anioła, która miała w finale spłynąć na kochanków.\n— Nie, już nie trzeba — krzyknął robiący za rezyszera kościelny Koszelewski, pędząc udobruchiwać amanta. — Tylko ostro...\n— ...żnie — kościelny obrócił się i popatrzył na resztki gipsowej figurki ścielące się po całej scenie jak zaspy na koszelewskiej szutrówce zimową porą zanim przejdą pługi.\n— Ojojoj — zatroskał się linowy, klękając nad kupą gipsowego gruzu. — Czekajcie, klej gdzieś, zdaje się, miałem.\n— Czort bierz — kościelny zrezygnował z roztrząsania profesjonalizmu Radziulisa, uznając bunt aktorski za ważniejszy. Janiołka zastąpi się Bazylukiem Władysławem. Aby tylko liny wytrzymały. — Grzegorzu, a co dla ciebie nie pasuje, a?\n— Toż gdzie rozum żeb chłop dla baby był jak traktor! — grzmiał sołtys, łupiąc się w czoło wielkimi łapskami aż mu zsunęła się czapka z kozyrkiem. Żyłka na szyi dla niego wyszła i o, tak o, pyłgała. Szuwaśko z uniesionymi rękami wyglądał jeszcze komiczniej, gdyż krew, która napłynęła mu do twarzy sprawiła, że wyglądał na bardziej napuchniętego. — A dodatkowo Pałąkową całować dla mnie tam na tej bumadze napisali. A dla mnie życie miłe jeszcze! Przynajmniej do końca kadencji!\n— No właśnie — mruknął stojący w cieniu stary Pałąk, wyraźnie zadowolony z rozwoju wypadków. Schował głębiej za pazuchą sztachetkę z płotu i zaczął wydłubywać brud zza paznokci.\n— Ale Grzegorzu kochany, toż to tylko gra aktorska jest! To całowanie to nie jest jak w życiu normalnie! — zapewniał rezyszer.\n— Nie jest? — zaciekawił się życzliwie Pałąk i dla pewności sięgnął ręką w kierunku sztachetki.\n— A co więcej, Ursus to postać mityczna. No, może nie mityczna, ale u tego, jak mu tam, Sienkiewicza, za bohatera nieustraszonego we w „Kfowadis” robił!\n— Traktor? — Radziulis przestał dopasowywać nos aniołka do policzka.\n— Sam jesteś traktor! Ursus przecie! Wrrróćć! Ursus to bohater literacki był, a od jego imienia wziął się traktorek, że niby mocny taki.\n— To tak jak z napoleonką — Pałąkowa rozmasowywała zdrętwiałe od czekania na finał usta. — Słyszała ja, zdaje się Krzeszczot Jadwiga dla mnie mówiła, że taki jeden konusek nazwał się Napolion, ponieważ słodycze lubiał.\nKościelny Koszelewski wzniósł oczy pod sufit remizy i opuścił w rezygnacji ramiona.\n— To może i z sołtysem naszym tak było — uradował się stary Pałąk. — Toż przecie nasza Natalka bardzo ogląda taką jedną bajeczkę! „Wodnik Szuwaśko” się nazywa.\n— Dam ja ci zaraz wodnika, ochłaptusie jeden, ty! Jak cię spiorę, to cię własne kurki nie rozpoznają!\n— Spokój ma mnie być! — rozdarł się kościelny. — Już wy o litraturze i o filmografii nie rozprawiajcie lepiej, gdyż to jest jakby chmura gradowa poloneza tańczyła.\nRadziulis właśnie miał dodać coś w temacie dwóch cylindrów polskiej motoryzacji, ale napotkał wlepiony w siebie niewybredny wzrok Koszelewskiego.\n— Ty mnie, kochanieńki, nie bałakaj, gdyż ja za żadnych Ursusów robił nie będę. I Pałąkowej odbierać względów starego Pałąka takoż nie zamiaruję! — zaperzał się Szuwaśko.\n— Zlitujcie się nade mną, sąsiedzi moje kochani! — zaszlochał rezyszer. — Andrzejki za pasem, dla wójta premierę obiecaliśmy ażeby udobruchać jego za te napisy obraźliwe, co my dla niego na urzędzie wymalowaliśmy po dożynkach!\n— Oj, byli wtenczas dożynki, hoho! — zamyślił się Radziulis.\n— A niechaj mnie do ciurmy wsadzą, a pośmiewiska z siebie robić nie będę. Urzędową osobą jestem wszak. Może zainsc... nu, zapodać dla niego cuś inne?\n— Może jasełka? — Pałąk podniósł rękę do góry, a sztachetka pizgła o glebę.\n— Durnowaty ty! Jasełka w andrzejki?! Moglibyśmy niby przenieść premierę na po Świętach, ale sami wiecie lepiej ode mnie, że jak tylko w Wigilię pasterka się skończy, to do samej Środy Popielcowej nikogo trzeźwego w całej wiosce nie uświadczysz! To by dopiero jasełka byli, nie ma co!\n— Ja od swojego nie odstąpię — wychrzęścił sołtys Szuwaśko siadając na odwróconej skrzynce po winie „Luz w pekaesie”.\nI wtedy to, jak dla mnie potem opowiadali, wszedłem do remizy ja.\nA właściwie wtelepałem się, bo targałem nie za mały gąsiorek maciaszczykowej morelówki z arcydzięglem. Szedłem jak raz do chałupy, a że w remizie paliło się, to umyśliłem zaglądnąć, czy może potańcówka z mordobiciem się nie szykuje.\nŁany rozmarynu rozścieliły się wkrótce szeroko i głęboko. Rozwijał się on bujnie w miarę jak pieśń z naszych gardeł dobywała się coraz gromsza. Jakoś po północku Maciaszczyk przyjechał dwukółką z nowym gąsiorkiem, więc obrady toczyły się gładko. Nu, dramatycznej premiery być to nie będzie, ale za to umyśliliśmy w ramach rekompensaty dla wójta namalować na urzędzie janiołka i Ursusa. Znaczy się traktor.\n* Wykorzystano fragmenty sztuki Eleonory Papłuki „Kasztany i żuki”, wyd. Kaziuki\no 10:09 10 komentarzy\nŻeberka wołowe z czerwoną fasolą chyba po meksykańsku jak gdyby\nNo i znowu wyszło mi coś, co kwalifikuje się do cyklu „Smaczna kupa”. Nie żebym specjalnie tak zrobił, tak jakoś samo wyszło, czyli czytaj kiepskie umiejętności. A co mi tam, u nasz we wiosce ja jako jedyny wiem, co to flambimbryzacja. A może to już jesień, nie ma takich fajnych świeżych warzyw, robi się zimno, to i człowiek zaczyna robić przytulaste jedzenie. Miałem ochotę na fasolę, a fasola kojarzy mi się z kuchnią meksykańską. Wziąłem małą czerwoną i zacząłem kombinować.\nZ książkami kucharskimi mam taki problem, że jak je przeglądam, to się zachwycam, że i to, i to fajowe, trzeba będzie kiedyś zrobić. Ale jak przyjdzie co do czego, nie potrafię znaleźć niczego ciekawego w temacie, który mnie pili. Często także na miłych blogach nie znajduję niczego na temat, który akuratnie mnie interesuje. Tym razem się nie dałem i się zadumałem. Aż mnie łeb rozbolał, bo dumałem chyba ze trzy minuty.\nW takim jednym hipermarkiecie kupiłem szponder, czyli po naszemu wołowe żeberka z przyległościami. Nawet świeże były, i tłuszczyk miały biały. Duszone wołowe żeberka z fasolą, podumałem mimo bólu czachy. M-hm. Posłuchacie?\n1 kg wołowych żeberek,\n0,5 kg czerwonej fasoli,\n0,5 kg małych czerwonych cebulek,\n0,7 l soku pomidorowego,\n100 ml octu słodowego,\n4 łyżeczki kminu rzymskiego,\npęczek pietruszki albo kolendry,\nFasolę moczymy na noc, po czym gotujemy w tej samej wodzie. Jedni mówią żeby w tej samej, drudzy żeby zmienić, mnie od tego wszystkiego już głowa boli.\nKiedy fasola półmiękka, wyłączamy gazowanie, a wywar od gotowania wlewamy do garnka, w którym się będzie dusiło. Dolewamy sok pomidorowy i podgrzewamy.\nNa mocno rozgrzanej patelni z oliwą podsmażamy żeberka. Znowu: niektórzy mówią, że to zbędna czynność. Może i tak, może i tak. Ale jaka przyjemna! Przyrumienione solidnie mięso wkładamy do garka z sosem pomidorowym i wywarem od fasoli, stawiamy na maluśkim gaziku. Takim, powiedzmy, na dwa kelyszeczki. Na patelnię zaś wrzucamy obłupione cebulki, ale w całości, będą potem uroczyście słodziuchne. Pozwalamy się im przypiec w smaku po żeberkach, na koniec wrzucamy całe ząbki czosnku. Kiedy czosnek zacznie się brązowić, wlewamy 50 ml brandy i walimy ognicho. Uuch, jak to pachnie!\nCebule w całości podpatrzyłem u któregoś kuchennego magika w telewizorze. Myślałem, że lepiej robi pokrojona, bo się zespala z resztą, a tu wcale bo nie. Jemy sobie tę ostrą, słodką kwaskawość, ale trafiamy na cebulkę. I to jest dopiero emanacja słodyczy!\nW temacie brandy to ja jestem laicki więcej, bo jakoś nie każda mi smakuje. Ale mam swojego typa, w dodatku nie za drogiego. Węgierski Budafok, delikatny jak na brandy, ale o zdecydowanym smaku i wyraźnym aromacie tokaju. Niezła rzecz, a w gieesie stoi po 19 zł za pół litra.\nObrandowioną cebulę dodajemy do mięsa, dolewamy resztę brandy, i rozpoczynamy 2-3-godzinny proces powolnego duszenia. Jeszcze tylko kmin rzymski, którego obawiać się nie należy. Dajmy go dużo, po gotowaniu nie będzie już taki wyrazisty. Tylko skupcie się, powiedziałem kmin. Nie kminek, jak chcą tłumacze programów kulinarnych. Gościu mówi "kjumin", a lektor beztrosko czyta "kminek". No ludzie, toż gdzież! Ja tam z angielskiego umię tylko "gutmorgen" a także "dijo elenikos kafedes parakalo", ale i tak wiem, że kminek u nich chodzi inaczej. Pomylić kminek z kminem rzymskim, czyli kuminem, to jest coś jakby pomylić rzepkę w kolanie z rzepą, co ją dziadek ciągł. Albo kultywator z kultywowaniem.\nKiedy mięso dochodzi, a cebulki robią się uroczo mięciuchne, możemy rozpocząć wykańczanie. Solimy, sypiemy cynamon, chili albo posiekaną świeżą papryczkę (ja dałem suszoną i plastry marynowanej jalapeno), dodajemy ocet. Ocet wymyśliłem dlatego, że danie było słodkie od cebuli i fasoli, ale jakieś takie bez jaja. Cytryna dodałaby chyba nastroju, na którym mi nie zależało, więc ocet. Mógłby być balsamiczny, ale ja wybrałem słodowy. Ocet słodowy jest robiony ze słodu jęczmiennego, ma posmak łyskaczowy i znakomicie pasuje do aromatu brandy. Co więcej, uzupełnia się z kminem rzymskim i cynamonem tak, że ojejuniu, tworząc ślinotokową kombinację. Papryczki czili, fasola, cebuleczki, sok pomidorowy dopełniają radości i osiągamy luz na zawiasach.\nNapisałem, że octu 100 ml. Ocet słodowy jest bardziej jak balsamiczny, nie ma ostrości octu winnego czy - Panie Boże broń - spirytusowego. Ja nie lubię kwaśnego smaku, po prostu dolewałem po trochu i kosztowałem, i wyszło mi coś koło 100 ml kiedy słodycz zrównała się z kwaskiem i pikantnością.\nPo dodaniu octu dodajemy też półtwardą fasolę i dalej gotujemy aż wszystko zmięknie, przemiesza się i przejdzie sobą nawzajem, a także odparuje tworząc głęboko czerwoną guzkowatą od fasoli strukturę. Ja chyba odparowałem za bardzo. Jestem przekonany, że ktoś bardziej zdolny albo posiadający wiedzę zrobiłby z tego coś, co wygląda ładnie, ale powiem wam, że nawet sołtys Szuwaśko jadł i chrumkał, choć słoniny w tym nie było.\nNa koniec zrobiłem błąd, sypiąc, co widać na focie, tymianek. To nie ta bajka. Lepiej było wwalić pęczek pietruchy albo kolendry. Ale i tak, biorąc pod uwagę, że był to obiad z palca, wyszło nieźle. Taka kupa czerwonych różności, która smakuje fantastycznie i trudno się od niej oderwać. A jeszcze mi jej zostało, aha! I widziałem jedną kostkę, która wyglądała jakby szpik w sobie miała, aha!\nPodjedzcie dobrze, moje pustułeczki, i pamiętajcie: las płonie szybko, ale szybciej bierze w łapę wójt.\no 18:41 9 komentarzy\nEtykiety: cebula, fasola, kuchnia meksykańska, smaczna kupa, wołowina, żeberka\nCielęcina z bobem\nCoś dla mnie się zdaje się, moje wy jesienne białozłote brzezinki, że ja tu ostatnimi czasy kucharskie powinności zaniedbywuję. Wiecie, że nie ma o tym, co dać prosiakom do parnika poza obierkami kartoflanymi i szałwią z kabanosami, albo co zrobić z cukinii, ale nie ludki. No to tak se wydumałem, że należy oddać hołda dla tych dań, co nie trafią nigdy do miesięcznika „Kuchnia nowomodna” ani nawet do tygodnika „Przyślij przepisa, a dostaniesz normalnie kasiorę na browca”. Takich, znaczy się, niewyjściowych jedzeń, że i bufetowa Danuta po północy nikomu nie proponuje ażeby utrzymać klubokawiarnię w jednym kawałku. Dziś więc inarguru... inarug... rozpoczynamy nowego cykla typu „Smaczna kupa, czyli jedzenie, które smakuje, choć nie wygląda”.\nPo prawdzie, miał to być wpis entuzjastyczny napisany jakiś czas temu. Moje ulubione danie z bobem, które robię zimą i słotną jesienią - bo rozgrzewające i takie... takie... niebieskie w smaku. Chciałem je zrobić latem, bo nigdy nie robiłem ze świeżym bobem. I co? W gieesie masz małże, kraby i inne wydumki, a bobu świeżego nima. No i jak nie było, tak nie było do końca. Ani ziarenka. Ostatnio więc się rozeźliłem i zrobiłem z mrożonym. Nie poradzisz, taka gmina.\nTaa, rzeczywistość zignorowała moje chęci i plany. Śparagów też latoś jakoś nie było, nie licząc trzycentymetrowej średnicy białych gorzkich próżniaków, którzy bardziej na palisady zdatni byli, niż do dogębnego zastosowania. Aż chciało się napisać do tego chłopa, co je wyhodował i zapytać, co to właściwie jest kiedy nawet koza Pałąkowej tego nie tyca. Łot ju fink ju duing, meeen?\nŚparagów nie było, bobu nie było, ki czort?! Patrzeć tylko jak fasolki szparagowej zabraknie. Oooo, fasolki nie odpuszczę! Ale do rzeczy, bo już widzę, że słowotok zbliża się wielkimi krokami, a jak przyjdzie, to nie ma przeproś. No to lecę po całości.\n80 dkg cielęciny,\n40 dkg bobu,\ngałka muszkatołowa, tymianek, cząber,\n0,7 l bulionu,\n0,5 l brandy z głogu albo innej maciaszczykowej przepalanki,\nCielęcina jest tu niezbędna. Próbowałem robić z szynką wieprzową, z chudą i tłustszą wołowiną, i też jest dobre, ale nie ma tego fantastycznego posmaku, który potrafi rozanielić.\nMięso kroimy w kawałki, obsmażamy na oliwie, wypijamy szklaneczkę brandy, dodajemy pokrojoną w talarki marchewkę, zalewamy bulionem ażeby przykrył mięso i dusimy do miękkości pod przykryciem na małym gazie, co w przypadku delikatnego mięsa nie trwa długo. W połowie duszenia dodajemy bób. Bób zawsze daję w całości. Obłupianie z łupinek to jest marnowanie jednego z najlepszych warzyw świata.\nW międzyczasie wysączamy szklaneczkę brandy, zadajemy ziarenek kurkom i gotujemy na parze ziemniaki. Wyładowujemy na nich tłuczkiem (na ziemniakach, kurki jeszcze niech pobiegają) wszystkie frustrancje i wściekłość na Baciuka.\nKiedy duszone gotowe, wysączamy odrobinę brandy, solimy, pieprzymy (jedzenie, nie picie!), dodajemy zioła (ja lubię do tego dać cząbru, ale i z tymiankiem, i z majerankiem też dobre), posiekany czosnek, pietruchę, gałkę muszkatołową i puree kartoflane, które stworzy nam wyśmienity, gładki i smakowity sos. Dzięki temu nie musimy dodawać mąki ani śmietany, które mogłyby zagłuszyć smak cielęcej delikatności. Gotowe. Zamykać oczy, wypić aperitifa i jeść.\nMamy delikatny a aromatyczny obiad, pachnący bobikiem i wyśmienitą młodą krówką, samo rychtyk jak się człowiek wymrozi zwożąc nocną porą drewka z poręby aby się leśniczy nie skapnął. Tylko ten wygląd... No, ale z kolei ta brandy...\nNo dobra, na koniec trochę naciągłem rzeczywistość i wkluczyłem takiego jednego ulepszacza zdjęć. A co, rzeczywistość olała moje bobowe i śparagowe plany, to ja ją szczypłem w nos. Wiecie, to idee kreują rzeczywistość, jak powiedział jeden sekretarz z POP „Narzędziownia POM Paździerzownica Kościelna”, który w domu kultury miał w roku siedymdziesiątym szóstym prelegencję o relatywiźmie dialektycznym w ujęciu materialistycznym. Albo cuś w podobie, bo wtedy też robiłem ten bób i wysączyłem ciut więcej brandy, niż było w przepisie. No, ale tak czy siak, najwyjściowsza w sensie wyglądu ta potrawa nie jest. Właściwie mógłbym naściemniać, że wyglądała tak, jak poniżej, ale nie dość, że to by była nieprawda, to jeszcze wtenczas nowy cykl by się omsknął był, choć relatywizm by się ostał. Bywajcie, i niech się dla was żaden sekretarz nie przyśni.\nPrzepis ukradłem z książeczki Aleksandry Chomicz „Potrawy jednogarnkowe”, wydanej w serii „Biblioteczka Poradnika Domowego”.\no 13:58 7 komentarzy\nEtykiety: bób, cielęcina, przepis, smaczna kupa\nZachód słońca nad Serwami\nNo tak, jesień mamy, nie? Aj tam, zima tu już! Kiedy w słońcu 3 stopnie, to co to jest? Toć nie szachy! Szron za chałupą leży, aż go aby słonko swoim ciepłem było zdjęło.\nNa tę przedzimną okoliczność mam ja dla was, zimnołuszki moje miodne, takie oto diktum: a srać na mrozy! Wracam do lata. Do Suchej Rzeczki, do śledzenia lotu motyla na tle ciemnych słupowych augustowskich sosen, do liczenia zmarszczek na Studzienicznym. Do obierania z mięsa świeżo uwędzonych, jeszcze ciepłych sielawek z Płaskiej, jagodzianek od baby (że i Kuroń by takich nie upiekł), indyka z bazylią duszonego nad ogniskiem w starodawnej menażce, zapachu lasu, wody, do beztroskiego przekomarzania się z biedronką na leśnej drodze.\nPiszę to, bo się rozwojażyłem, ale też dlatego, że pewnie teraz, kiedy czytacie te literki, siedzę radośnie na brzegu Wigier, przycupuję na pomoście nad Serwami, albo też wypatruję uklejek w Czarnej Hańczy nieopodal Głębokiego Brodu. Suwalszczyzna, Augustowszczyzna, jesień... I jak tu się nie uromantyczniać? Popatrzcie sami, jak było w lipcu.\no 09:51 9 komentarzy\nNie kłóćmy się! Pekaesy chodzą!\n- Bo po co te wszystkie pierepałki, że ludziska kłótliwe silnie bywają - perorował Ancioszko Stanisław znad szklanki maciaszczykowego kalwadosu. - Jako to, że sołtys Szuwaśko nowiuśkie gumofilcy Baciuka na żerdki na wylot nadział. Albo że Radziulis Czesław paragona od lat w gieesie uregulować nie zamiaruje. A na co to tak nerwować się, a? Toż jak sąsiady żyjmy, albo jak te, jak dla nich, surokatki!\n- Albo polećmy balonem! - zagdybał błogo stary Pałąk energicznie wachlując się złożonymi kartonami po winie aby jeszcze z papieru oprocentować się choć ciut.\nBalonem jednakowoż nie polatał, gdyż ślubna jego, Pałąk Halina, akuratnie z naręczem hyzopu w podskokach przebiegała naszą wioskową szutrówką, oganiając się rózeczką od baciukowej Burej. Z tyłu tak więcej się oganiała, ponieważ Bura wolała zaplecze, ataku frontalnego unikając z obawy przed kopem. Taa... Do Pałąkowej od przodu to podchodzi tylko ksiądz proboszcz kiedy komunię rozdaje. I dziecki, ale jedynie jak matka nie burczy. Ruchów stochastycznych nie przewidzisz.\nKiedy Pałąkowa mijała klubokawiarnię, zobaczyła przez okno starego. Jadowitym "paszła won" zakończyła przekomarzanki z psem, który z lekka rozbiegany wzrok Pałąkowej odebrał jako życzliwą zachętę do ukrycia się w celu zachowania życia i sierści. Pochyliła się (Pałąkowa) i na czworaka podkradła do lokalu, łypiąc co i rusz, czy nie została odkryta. Nu, gdyby nie hyzop, to my byśmy myśleli, że świni kartochli taczają.\nKościelny Koszelewski pierwszy ją wypatrzył i zaczął dawać przyjacielowi znaki ażeby ukrył się pod stołem. A że on, stary Pałąk znaczy się, tego nie widział? W końcu już wszyscy, którzy siedzieliśmy przy stole, machaliśmy do niego, ale on uznawał, że to toasty są i nie ociągał się ich spełniać. Musi on tymi balonami silnie rozwojażony był. Może dla niego Monika Belućki przypomniała się? Kto jego wie... Ale też my wszyscy popłynęliśmy, gdyż nasza wioskowa biznesłumen prohibicję dla męża ogłosiła, a nam kazała pilnować jego.\nPałąkowa podeszła do stolika, w międzyczasie wywracając dwa krzesła i strącając miskę z barszczem, którym zajadał się właśnie Pietrucha Anatol, bo ona, rozumiecie, nie za bardzo koordynuje się, następnie rzuciła naręcze hyzopu na blat, potarła bolące biedro i zniesmaczona spojrzała w szczere, letko zamglone oparami, oczy ojca Anatolka, Ciunieczki, Witoldzika, i pozostałych dwunastorga dziecków.\n- Idę do domu? - zaciekawił się stary Pałąk.\n- I to jeszcze jak! - syknęła Pałąkowa, domyślając się, że parnik nie nastawiony, kurkom nie zadane, a dzieciarnia znów w bobowych zagonach robi korridę z cielakami.\n- Raczej prędziutko - nasz kompan był wyraźnie dumny ze swojej przenikliwości.\n- Pokoju to u nich w izbie dzisiaj nie będzie, dla mnie zdaje się - zabałbotał Ancioszko Stanisław, regulując zawartość szklanki ażeby nie wylewała się zanadto.\nWszyscyśmy się zgodzili, przepili.\n- Balonem? A na co balonem, czort? - dociekał Radziulis Czesław, wpatrując się przez okno w mrok za odchodzącymi Pałąkami i Burą. - A co to, pekaesy nie chodzą?\no 11:53 14 komentarzy\nNa pohybel zimie: klopsiki indycze w winno-pomidor...\nŻeberka wołowe z czerwoną fasolą chyba po meksykań...


Akcja KILO 2016\nDnia 10 grudnia (sobota) w sklepach na terenie Miasta Nowego Sącza odbędzie się Akcja KILO. Celem akcji będzie przygotowanie paczek świątecznych dla osób najbardziej potrzebujących.\nWolontariusze będą pełnić swoją posługę w dwóch grupach w godz. 9.00-13.00 oraz 13.00-17.00. Wszystkie osoby, które chciałyby pomóc proszone są o kontakt z ks. Edwardem Kobosem (osobisty, telefoniczny, internetowy). Zapraszamy do współpracy również ludzi dorosłych, którzy posłużą swoim czasem oraz samochodami i pomogą w transporcie Wolontariuszy oraz zebranych produktów.\nŚw. Mikołaj w Klubie Seniora\nW ostatnim tygodniu w Klubie Seniora pojawił się gość. Uczęszczających na spotkania klubu odwiedził sam święty Mikołaj.\nNiedziela 20 listopada była ostatnią w tym roku liturgicznym. Obchodzona w tym roku Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata miała szczególny charakter. Kończy się bowiem rok liturgiczny przeżywany pod hasłem Nowe życie w Chrystusie. Zakończył się, przeżywany z woli papieża Franciszka w całym Kościele, Nadzwyczajnego Jubileuszu Roku Miłosierdzia, a w Polsce dobiegły końca obchody 1050 rocznicy chrztu Polski.\nW przeddzień Uroczystości Chrystusa Króla Wszechświata w Krakowie-Łagiewnikach proklamowano Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa za Króla i Pana.\nWe wszystkich parafiach naszej ojczyzny akt ten został odmówiony podczas Mszy Świętych w ostatnia niedzielę.\nDni skupienia dla dziewcząt w Krościenku n. Dunajcem i Krakowie\nSerdecznie zapraszamy dziewczęta do udziału w Dniach Skupienia organizowanych przez Siostry Służebniczki Dębickie w Krościenku nad Dunajcem w dniach 3-4 grudnia i Krakowie 17-18 grudnia 2016r.\nDzień skupienia poprowadzą:\nw Krościenku - ks. Marcin Mastalski\nw Krakowie - ks. Edward Kobos\nZgłoszenia u s. M. Beaty Waszkielewicz\nW Niedzielę 20.11.2016 o godz 17:00 oprawę muzyczną Mszy Świętej zapewni zespół Chwalcy Pana a po Mszy (ok 18:00) będzie adoracja Najświętszego Sakramentu połączona z zawierzeniem się Jezusowi jako Królowi i Panu.\nMsza z okazji rocznicy lokacji miasta\nW niedzielę 6 listopada o godz. 10.30 w bazylice została odprawiona Msza Św. w intencji miasta i jego mieszkańców, z okazji 724. rocznicy lokacji Nowego Sącza. Mszy przewodniczył ks. proboszcz Jerzy Jurkiewicz.\nW sobotę 5 listopada do naszej Bazyliki pielgrzymowały: Liturgiczna Służba Ołtarza i Dziewczęca Służba Maryjna z dekanatu Nowy Sącz - Centrum.\nJubileuszowe pielgrzymowanie w Roku Miłosierdzia rozpoczęło się uroczystym przejściem przez Bramę Miłosierdzia z intencją zyskania odpustu zupełnego.\nW czasie Mszy Świętej, której przewodniczył ks. dziekan Jerzy Jurkiewicz, do grona lektorów zostało włączonych 40 chłopców z 7 parafii dekanatu. Na zakończenie został odczytany akt zwierzenia ministrantów, lektorów i Dziewczęcej Służby Maryjnej oraz odmówiona została Koronka do Miłosierdzia Bożego prowadzona w sposób spontaniczny przez bardzo licznie zgromadzonych. Po nabożeństwie odbyła się także wspólna agapa, na której kosztowaliśmy wyśmienitych zapiekanek oraz ciasta.\nDziękujemy wszystkim pielgrzymującym i zapraszamy chętnych do wstąpienia w grono Liturgicznej Służby Ołtarza lub Dziewczęcej Służby Maryjnej.\nDziękujemy także rodzicom za pomoc w zorganizowaniu poczęstunku!\nLink do relacji na stronie Tarnowskiego Gościa Niedzielnego


Podkategoria: Usługi internetowe - strona 1 - Katalog SEO stron internetowych\nForum komputerowe. Problem z komputerem | needhelp.pl\nNasza firma MODERN BUSINESS NET zajmuje się kompleksową obsługą firm: od stworzenia profesjonalnej strony internetowej, po wykupienie domeny i zapewnienie stabilnego hostingu dla strony internetowej naszego klienta. Oferowane przez nas usługi dostępn...\nCo to oznacza porównywarka kredytów bankowych? To, że można kredyty bankowe porównać na kredytyporownywarka. pl blogu kredytowym. Blog kredytowy, to natomiast miejsce dedykowane przede wszystkim aspektom związanym z kredytami gotówkowymi. Jakie mamy ...\nkredyt gotówkowy (2), porównywarka kredytów (1), kredyt knsolidacyjny (1), pozycjonowanie (4), seo (2), kredyt hipoteczny (2), internetowe (2), kredyty konsolidacyjne (1), projektowanie (3), strony (1), kredyty (5), kredyty mieszkaniowe (1)


Najnowsze więści z OODA - Forum archeologii zawodowej - archeologia.org.pl\nNajnowsze więści z OODA\nWysłany: Wto 23:56, 17 Kwi 2007 Temat postu: Najnowsze więści z OODA\nZanim CENZURA OODY do końca nie opanuje forum archeologii zawodowej\nArcheolog podejrzany o łapówki\nDziś rano funkcjonariusze z wrocławskiej ABW zatrzymali Rafała M., do czerwca ub. roku wicedyrektora podległego Ministerstwu Kultury Ośrodka Ochrony Dziedzictwa Archeologicznego. Prokuratura chce mu postawić zarzuty w związku z aferą korupcyjną dotyczącą łapówek za kontrakty na prace archeologiczne na trasach autostrad.\nRafał M. jest siódmą osobą podejrzaną w tej sprawie.\nAferę archeologiczną ujawniliśmy w czerwcu ub. roku. Już wówczas pisaliśmy o prawdopodobnym udziale w niej wicedyrektora OODA. Przedstawiciel wrocławskie firmy Akme zajmującej się m.in. pracami archeologicznymi powiedział nam wtedy, że Rafał M. oferował jego firmie lukratywny kontrakt na wykopaliska przy Autostradowej Obwodnicy Wrocławia za łapówkę.\nW aferze podejrzanych jest już siedem osób, w tym były dyrektor OODA Marek G.\nPolecam także komentarze


Operacje bariatryczne dla osób z otyłością: wskazania i przeciwwskazania [Wywiad z prof. Wiesławem Tarnowskim] - PoradnikZdrowie.pl\nOperacje bariatryczne to najbardziej efektywna metoda leczenia otyłości III stopnia, tzw. olbrzymiej. Statystyki alarmują! Liczba osób chorych na otyłość stale rośnie. W Polsce jest już ok. 27 proc. osób z otyłością. Gdy dieta i ruch zawodzą, z pomocą może przyjść chirurg. Dla kogo operacje bariatryczne mogą być jedynym ratunkiem? Jakie są wskazania i przeciwwskazania do wykonywania operacji bariatrycznych?\nOperacje bariatryczne - temat tej metody leczenia choroby otyłości coraz częściej pojawia się w mediach. O problemach nierozerwalnie związanych z otyłością rozmawiamy z prof. CMKP dr hab. med. Wiesławem Tarnowskim, chirurgiem kierującym Kliniką Chirurgii Ogólnej i Przewodu Pokarmowego w Szpitalu im. W. Orłowskiego w Warszawie, który od lat zajmuje się chirurgicznym leczeniem otyłości.\nStatystyki otyłości to efekt życia w dobrobycie?\nProf. Wiesław Tarnowski: Między innymi. Większość z nas je za dużo i za mało się rusza. Owszem, można dużo jeść, ale tylko wtedy, gdy ciężko pracujemy fizycznie lub intensywnie uprawiamy sport. Wówczas kalorie zamieniają się w mięśnie. Jeżeli aktywność ogranicza się do obsługi pilota od telewizora, organizm nie ma szansy zużyć dostarczanych mu kalorii i szybko zamienia je w tkankę tłuszczową. Gdy w diecie jest przewaga żywności wysokoprzetworzonej, która sama się wchłania – o katastrofę nietrudno.\nA czy otyłość można odziedziczyć po rodzicach?\n» W.T.: Jakiś czas temu, rzeczywiście świat obiegła wiadomość, że naukowcy odkryli gen otyłości. Obecnie wiadomo, że nie jeden gen, ale wiele może mieć wpływ na powstawanie otyłości. Tylko, że ten wpływ jest niewielki. Jeśli mówimy o dziedziczeniu, to raczej nieprawidłowych nawyków żywieniowych i nieaktywnych form spędzania wolnego czasu wyniesionych z domu rodzinnego. Dlatego powtarzam: już osoby mające skłonność do nadwagi lub już z nadwagą, a tym bardziej chore na otyłość powinny zwracać uwagę na to co, ile i kiedy jedzą. I nie mogą rezygnować z ruchu! Pamiętajmy jednak, że oprócz nieprawidłowego żywienia za przyrost masy ciała odpowiedzialne są też inne schorzenia, np. niedoczynność tarczycy czy zaburzenia hormonalne oraz przyjmowane przy nich leki. Lecząc podstawową chorobę, można utrzymać kilogramy w ryzach. Jako ciekawostkę podam, że Szwedzi dowiedli, iż za otyłość dzieci odpowiada m.in. brak snu. Współczesna otyłość to bardzo skomplikowana choroba. Wywołuje ją wiele czynników jednocześnie. Te środowiskowe, popularnie nazywane jako niezdrowy styl życia to główne. Ale są jeszcze czynniki hormonalne, czyli zaburzenia pracy hormonów głodu i sytości, czynniki metaboliczne i psychologiczne.\nPrzeczytaj także: Otyłość - przyczyny, leczenie i konsekwencje\nMówi się, że po paleniu papierosów otyłość jest drugą przyczyną przedwczesnej śmierci. Wydaje się, że nie robi to na nas wrażenia?\n» W.T.: Raczej nie, bo liczba osób z nadwagą i chorych na otyłość stale rośnie. Otyłość sama w sobie nie jest śmiertelną przypadłością. Ale powikłania, które wynikają z otyłości, mogą prowadzić do śmierci. Na czoło wysuwają się komplikacje związane z zespołem metabolicznym. Składają się nań nietolerancja glukozy, czyli cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia gospodarki lipidowej (tłuszczowej). Krótko mówiąc, osoba cierpiąca na zespół metaboliczny ma miażdżycę, cukrzycę i chorobę niedokrwienną serca. Częściej zapada na raka. U wielu osób pojawiają się zaburzenia oddychania, co również skraca życie. Osoba z otyłością żyje średnio o 10 lat krócej niż ta z prawidłową wagą. Jeżeli ludzie nie zaczną leczyć się z otyłości, lekarze będą musieli zajmować się wyłącznie leczeniem następstw otyłości.\nUtrata zdrowia to jedyna konsekwencja otyłości?\n» W.T.: Otyłość bardzo często prowadzi do sytuacji, kiedy wypadamy z wielu ról społecznych - osobistych i zawodowych. Człowiek z otyłością jest wyśmiewany, wytykany palcami, dyskryminowany, więc stroni od kontaktów. Łatwo ulega depresyjnym nastrojom. Osoby z otyłością ukrywają frustrację pod maską rubasznych i milutkich "grubasków". W rzeczywistości bardzo cierpią.\nPrzeczytaj także: Weightism, czyli nienawidzę cię bo jesteś gruby.\nU osób z chorobliwą otyłością większość diet nie daje rezultatów. Chirurdzy proponują im operację bariatryczną. Na czym ona polega?\n» W.T.: Chirurgiczne leczenie otyłości można podzielić na trzy duże grupy operacji: zabiegi restrykcyjne, zabiegi wyłączające i kombinację obu metod. Upraszczając, zabieg restrykcyjny polega na zmniejszeniu pojemności żołądka. Używa się do tego specjalnych, regulowanych opasek lub wykonuje się rękawową resekcję żołądka (tzw. sleeve). Dzięki temu pacjent je o wiele mniej, szybciej czuje się nasycony, a w następstwie dostarczania do organizmu mniejszej porcji kalorii chudnie. Zabieg zmniejszający wchłanianie składników pokarmowych z pożywienia, czyli by-pass żołądkowy (tzw. gastric by-pass) polega na odcięciu dwunastnicy od żołądka z uchodzącymi do niej drogami żółciowymi i trzustkowymi. Następnie żołądek łączy się z końcowym odcinkiem jelita cienkiego. Fragment dwunastnicy z drogami żółciowymi i trzustkowymi zespala się z jelitem cienkim. Technika łącząca obie metody polega na podzieleniu żołądka na dwie odrębne części. Do mniejszej przyłącza się jelito cienkie, jest to tzw. pętla pokarmowa. Pozostałą część żołądka z dwunastnicą i fragmentem jelita czczego, tzw. pętlę żółciową, łączy się z jelitem krętym. Niezależnie od wybranej techniki operowania cel jest zawsze ten sam - dostarczanie do organizmu mniejszej ilości kalorii. Warto wspomnieć jeszcze o jednej ważnej rzeczy. U osób z otyłością w znacznej ilości wydziela się hormon o nazwie grelina, którą nazywamy hormonem głodu. Jest wytwarzana w żołądku. W czasie operacji polegającej na usunięciu części żołądka wycinamy ten jego fragment, gdzie powstaje grelina. A więc po operacji osoby te nie odczuwają głodu.\nCzy zmniejszenie żołądka u osób z otyłością wystarczy? Przecież część składników odżywczych wchłania się w jelitach.\n» W.T.: Spójrzmy na to z innej strony. Przeciętny człowiek z otyłością ostatniego, III stopnia, czyli tzw. olbrzymią może zjadać na jeden posiłek nawet i ok. kilograma produktów. Po operacji restrykcyjnej będzie mógł zjeść zaledwie 100 ml na jeden posiłek. A więc traci nadmierną masę ciała, czyli mówiąc kolokwialnie chudnie. Ale to nie do końca rozwiązuje problem. Istnieją osoby uzależnione od przyjmowania kalorii. To takie samo uzależnienie jak w przypadku palenia papierosów czy picia alkoholu. Jeżeli taka osoba nie będzie mogła dużo zjeść, znajdzie inny sposób na pozyskanie kalorii, np. będzie jadła lody z czekoladą i popijała colą.\nA zatem oprócz wskazań medycznych do operacji bariatrycznej ważne jest też psychiczne nastawienie samego pacjenta?\n» W.T.: Oczywiście. Rozmowa z psychologiem i jego opinia o motywacji pacjenta do poddania się operacji zawsze są brane pod uwagę. Zanim zdecydujemy się na wykonanie zabiegu, musimy być pewni, że pacjent jest gotów zmienić dotychczasowy sposób odżywiania, że nie ma zachwiań psychicznych. Jeżeli pojawiają się wątpliwości, odstępujemy od operacji. Nie możemy bowiem narażać pacjenta na ryzyko związane z zabiegiem. Często proponujemy wtedy pomoc psychologiczną. Jeśli pacjent nie jest psychicznie gotowy do poddania się operacji, przeprowadzenie jej nie ma sensu, ponieważ po zabiegu będzie on wszelkimi sposobami dążył do zdobycia kalorii.\nCzy operacje bariatryczne przeprowadza się tradycyjnymi technikami?\n» W.T.: Wykorzystujemy techniki laparoskopowe, które obecnie przy wielu zabiegach chirurgicznych uważa się za tradycyjne. Rozumiem, że pyta pani o ewentualną konieczność przecięcia powłok brzusznych, czyli fachowo mówiąc laparotomię. Tego przy operacjach bariatrycznych zwykle się nie robi. Laparoskopia wystarcza. Na ciele pozostają niewielkie blizny, a proces gojenia ran postępuje o wiele szybciej.\nKto może się poddać takiemu leczeniu? Ile kosztuje operacja bariatryczna?\n» W.T.: Są konkretne wskazania do przeprowadzenia takich operacji. Podstawowym kryterium jest BMI, czyli wskaźnik masy ciała powyżej 35 i zespół metaboliczny lub część chorób, które się na niego składają, np. nadciśnienie tętnicze i cukrzyca. Druga grupa pacjentów kwalifikowanych do operacji to osoby z BMI 40 i więcej, ale bez dodatkowych schorzeń. Operacje bariatryczne refunduje NFZ.\nA przeciwwskazania do operacji bariatrycznych?\n» W.T.: To przede wszystkim zaburzenia psychiczne i uzależnienia. Operacji nie wykonuje się także u osób, które cierpią na poważne schorzenia układu oddechowego, krążenia, nerek. W każdym przypadku należy rozważyć wszystkie za i przeciw. Czasem warto podjąć ryzyko, jeżeli istnieje szansa, że wyleczenie otyłości zmniejszy dolegliwości, które ta choroba spowodowała.\nJak często zdarzają się powikłania po operacjach bariatrycznych?\n» W.T.: Na szczęście rzadko. Na przykład po rękawowej resekcji żołądka ilość powikłań utrzymuje się w granicach 1 proc. Udowodniono też, że powikłać po operacji bariatrycznej jest zdecydowanie mniej niż po zabiegu wszczepienia endoprotezy stawu biodrowego. Przy niekorzystnym splocie wydarzeń, przy operacji bariatrycznej może dojść do zatoru płucnego, niewydolności oddechowej, zakażenia ran. Może wystąpić krwotok, nieszczelność zespolenia. W późniejszym czasie może pojawić się kamica żółciowa czy niedobory żywieniowe. Może także dojść do śmierci pacjenta, ale tak się może zakończyć każda operacja.\nMimo to zdarzają się pacjenci z otyłością, którzy uważają, że to metoda odchudzająca.\n» W.T.: To niemądre podejście. To smutne, ale wciąż jeszcze są pacjenci, którzy uważają, że nie muszą dbać o zdrowie i zacząć leczyć nadwagę i otyłość na etapie I lub II stopnia, bo przecież można się zoperować. Ale to nieprawda!\nCo powinien wiedzieć pacjent z otyłością, który decyduje się na operację bariatryczną?\n» W.T.: Przede wszystkim, że to poważna operacja, zaliczana do tzw. dużej chirurgii. Już wspominaliśmy o możliwych powikłaniach. Dlatego też najczęściej chirurgicznemu leczeniu otyłości poddają się osoby, które bez powodzenia przeszły kilka kursów odchudzania. Przed operacją na kilka dni trzeba położyć się do szpitala, gdzie zostaną przeprowadzone badania. Ocenia się m.in. wydolność oddechową, układu krążenia. Robimy podstawowe badania hormonalne, by mieć pewność, że otyłość nie jest spowodowana przez zaburzoną gospodarkę hormonalną. Wykonujemy echo serca, Holter itd.\nA co po operacji bariatrycznej?\n» W.T.: To zależy od kondycji pacjenta. Zwykle w drugiej dobie po operacji można wrócić do domu. Każdy ma odpowiednią dla siebie dietę. Wie, co może, a czego nie może jeść. Przez 2–3 tygodnie musi odżywiać się w określony sposób i uzupełniać brakujące witaminy i minerały. Osoby, które nie przestrzegają ustalonych zasad, nie chudną. Chirurgiczne leczenie otyłości nie gwarantuje stuprocentowo pozbycia się nadmiaru kilogramów. Jeżeli pacjentowi zabraknie motywacji, aby wytrwać – po prostu przegra swoją szansę.\nZ jakim najpoważniejszym wyzwaniem jako bariatra musiał Pan się zmierzyć?\n» W.T.: Pacjent ważył ponad 200 kg. Nie operujemy cięższych osób, bo nasz stół jest w stanie wytrzymać właśnie tyle. Oczywiście są w naszym kraju stoły przystosowane do operowania osób o większej masie ciała, ale my takim nie dysponujemy.\nJak polska bariatria wygląda na tle świata?\n» W.T.: Pierwsze operacje chirurgicznego leczenia otyłości były przeprowadzane w Polsce już latach 70. XX w. Jesteśmy jednym z pionierów bariatrii i ta dziedzina chirurgii nadal się u nas rozwija. Ale są też problemy. Pacjenci z otyłością olbrzymią są za późno kierowani na zabieg, ponieważ lekarze uważają, że to operacja kosmetyczna. A tak nie jest! Chorzy ze złośliwą otyłością po prostu walczą o życie. Jeżeli ktoś ma 160 cm wzrostu i waży 180 kg, nieustannie znajduje się w stanie zagrożenia życia. Według danych szacunkowych w Polsce jest ok. 700 tys. osób z BMI 40 + i ok. 1 miliona 200 tysięcy osób z BMI 35+ i schorzeniami będącymi powikłaniami otyłości. Niestety, nie wszystkim możemy pomóc, bo w całym kraju rocznie przeprowadza się zaledwie ok. 2-3 tysięcy takich zabiegów.\noperacje bariatryczne przeciwwskazania\noperacje bariatryczne wskazania\noperacje dla otyłych


Bronisław Komorowski nie weźmie udziału w debacie prezydenckiej – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / Bronisław Komorowski nie weźmie udziału w debacie prezydenckiej\n14 kwietnia 2015 17:46 /50 komentarzy/w Informacje, Polecamy, Polska\nTVP planuje zorganizować debatę kandydatów na fotel prezydenta 5 maja. Pozytywnie na zaproszenie odpowiedziało już siedmiu z 11 kandydatów startujących w wyborach prezydenckich. Sztab prezydenta Komorowskiego wczoraj opowiedział się przeciwko jego udziałowi w spotkaniu.\nDziś sam Bronisław Komorowski potwierdził, że nie będzie uczestniczył w telewizyjnej debacie. „Debata, która miałaby polegać (na tym), że 10 kontrkandydatów strzela do bramki prezydenta przez godzinę, mając (…) pewnie pięć minut każdy, według mnie nie stwarza szansy na żadną pogłębioną wymianę myśli, poglądów, na ujawnienie swoich zamiarów, swoich programów – mówił prezydent na antenie radia RMF FM.\nWczoraj odbyło się losowanie kolejności wystąpień; wziął w nim udział także przedstawiciel sztabu Bronisława Komorowskiego. Wiadomo już, że w debacie weźmie udział m.in. Andrzej Duda. Odnosząc się do zmiany stanowiska prezydenta, kandydat Prawa i Sprawiedliwości powiedział, że jest to dziwna sytuacja.\n– To także kwestia szacunku dla wyborców, którzy oczekują debaty. Oczywiście ona nie będzie łatwa, bo przecież kandydatów jest 11 – lub 10, jeżeli prezydent nie przyjdzie – a czas jest ograniczony, ale samo stawienie się na takiej debacie jest wyrazem szacunku. Jest potrzebne, by wyborcy mieli poczucie, że mogli się przyjrzeć kandydatom, że mogli ich ze sobą porównać. Uważam, że to jest istotne. Ja się żadnej debaty bał nie będę, a prezydent – proszę bardzo, sam sobie podejmuje decyzje. Przychodzą na losowanie, potem mówią, że nie przyjdą na debatę – trochę dziwna sytuacja – ocenił Andrzej Duda.\nWczoraj PiS rozpoczęło ofensywę rozliczania Bronisława Komorowskiego z jego obietnic i prezydentury. W ponad 100 miejscach w Polsce odbyły się konferencje prasowe parlamentarzystów tej partii pt. hasłem „Obiecał i okłamał”.\nKupimy tarczę od Amerykanów? W Częstochowie odbył się Bieg Miłosierdzia


Proste przepisy na dania kuchni azjatyckiej - Dobredomowe\nKuchnia azjatycka nie musi kojarzyć się z zamawianym w kryzysowej sytuacji daniem z chińskiej restauracji. Azja to rozległy kontynent, pełen inspiracji i smaków, dla których warto znaleźć miejsce we własnej kuchni. Oto kilka prostych przepisów, w sam raz na urozmaicenie rodzinnego obiadu.\nKuchnia tajska to przede wszystkim niesamowite przyprawy, takie jak kolendra, imbir, kardamon, trawa cytrynowa, tajska bazylia czy galangal. To właśnie one wydobywają głębszy smak z poszczególnych składników dania i to dzięki nim smakują wyjątkowo. O jakich składnikach mowa? Głównie używane są owoce morza, produkty sojowe jak tofu czy tempeh, mleko kokosowe, ryż oraz warzywa. Sprawdzonym źródłem produktów potrzebnych do przygotowania dań kuchni tajskiej są sklepy orientalne, takie jak https://www.kuchnieorientu.pl/kuchniatajska/. Gdzie znajdziesz oryginalne składniki, sprowadzane prosto z Tajlandii.\nCzego potrzebujesz do przygotowania prostego, czerwonego curry?\npierś z kurczaka lub kostka tofu\nopcjonalnie sos rybny (pominąć w wersji wegetariańskiej)\nNajpierw wlej na patelnię mleczko kokosowe, dodaj pastę curry i liście kaffiru. Następnie dorzuć kurczaka lub tofu (tofu warto podsmażyć wcześniej na złoto na osobnej patelni) i gotuj całość przez kilka minut. Kolejno dodaj pokrojoną w kostkę cukinię lub bakłażana oraz paprykę, a na koniec dosyp cukier trzcinowy i dolej sos rybny (w wersji mięsnej). Gotuj tak długo, aż mięso przestanie być surowe. Podawaj samodzielnie, z ryżem lub z indyjskim chlebkiem naan.\nPrzede wszystkim słynie z wielu gatunków ryżu, bo uprawia się ich tam aż kilka tysięcy. Używany jest on nie tylko do tak uwielbianego na całym świecie sushi, ale także do wyrobu ciasteczek ryżowych, mochi albo wina ryżowego, sake. Warto jednak pamiętać, że kuchnia japońska to więcej niż ryż. Równie często wykorzystuje się produkty sojowe, takie jak tofu, sos sojowy czy pasta miso. Poza tym z racji, że Japonia jest państwem wyspiarskim, w daniach wykorzystuje się wiele owoców morza oraz ryby, głównie tuńczyka, makrelę czy węgorza. Chociaż nie brakuje wielbicieli sushi, kuchnia japońska kryje w sobie wiele interesujących dań, dla których warto znaleźć miejsce także podczas codziennego gotowania. Szukając inspiracji, zajrzyj do delikatesów orientalnych i przejrzyj ofertę oryginalnych, japońskich składników: https://www.kuchnieorientu.pl/kuchniajaponska/.\nTwoje ulubione sushi we własnym domu\nO tej potrawie japońskiej kuchni słyszy się prawdopodobniej najczęściej i choć suszarnie są oblegane (a także niezbyt tanie!), sushi naprawdę nie jest trudne do zrobienia samodzielnie. Wystarczy mieć matę do sushi (choć da zawinąć się rolkę bez jej użycia, jest to zdecydowanie utrudnione), ryż do sushi, ocet ryżowy, glony nori oraz Twoje ulubione składniki. To od Ciebie zależy, co znajdzie się w rolce. Łosoś, krewetki czy warzywa – decyzja jest zależna tylko i wyłącznie od Twojego gustu i diety, dlatego sushi jest potrawą dla każdego, a w dodatku to świetna zabawa dla całej rodziny.\nPo ugotowaniu ryżu należy dodać do niego ocet ryżowy oraz cukier (proporcje najczęściej podane są na opakowaniu, tak samo jak czas gotowania). Ryż ułożyć na środku jednego arkusza nori tak, by sięgał do jego krawędzi. Następnie połóż swoje ulubione dodatki. Krawędź zamocz wodą i używając maty, zwiń rolkę.\nKuchnia chińska zachwyci Cię przede wszystkim różnorodnością składników, które sprawiają, że przepisy są wyjątkowe i niepowtarzalne. Bez problemu możesz nauczyć się kilku problemów bazowych, a jednak za każdym razem zaskakiwać swoją rodzinę czy gości nowymi smakami. Powodem jest to, jak ogromnym krajem są Chiny, a dzięki zróżnicowaniu klimatycznym oraz kulturowym, w kuchni wykorzystywanych jest wiele produktów. Najważniejsze jest łączenie tych składników w odpowiednich proporcjach wraz z przyprawami, dzięki czemu zyskują one ten niepowtarzalny, harmonijny smak. Produkty kuchni chińskiej możesz kupić https://www.kuchnieorientu.pl/kuchniachinska. Głównym składnikiem jest ryż, równie często wykorzystywane są warzywa, na przykład z woka. Duże zastosowanie ma sos rybny, sos sojowy i ocet ryżowy. Równie popularne w kuchni chińskiej są makarony.\nCzego potrzebujesz, aby przygotować na obiad smażony ryż z warzywami po chińsku?\nZacznij od ugotowania ryżu. Następnie na rozgrzanym oleju podsmaż cebulę, czosnek i por. Dodaj pokrojone warzywa i smaż przez kilka minut. Na koniec dodaj ryż i dolej sos sojowy, smaż kolejne dziesięć minut. Podawaj ze szczypiorkiem i sezamem.\nPoprzedni wpis Cukinia faszerowana mięsem mielonym\nNastępny wpis Wiosenna tarta z owocami - jak przygotować?


Nalewka z bzu czarnego – część druga. - Klaudyna Hebda Blog\nNalewka z bzu czarnego – część druga.\n21 czerwca, 2013\tKategorie:\nStrona główna » Nalewka z bzu czarnego – część druga.\nDzisaj zapraszam Was na chyba najszybszy post w Ziołowym Zakątku:) Będziemy robić drugą część nalewki z kwiatów bzu czarnego – tutaj znajdziecie informacje, jak zrobić nastaw do nalewki.\nBardzo chciałam pokazać Wam przygotowanie w formie filmu, ale złamałam sobie wczoraj nos i niestety nic z tego nie wyjdzie – tak więc proszę o wybaczenie (także zdjęciowe, ciężko się przykłada do oczu aparat ze złamanym nosem:)).\nCzego potrzebujemy do zrobienia nalewki?\nNastawu z poprzedniej części: uwaga, jeśli zaczyna fermentację, jest O.K, jeśli już przefermentował – nie do końca. Tak jak pisałam w pierwszej części, na fermentację trzeba uważać, Ja zniosłam swój z balkonu do chłodniejszej kuchni\nDo nastawu dodajemy spirytusu – nastaw przygotowany jest na 1 litr spirytusu. Hieronim Błażejczak obiecał, że przy każdym przepisie napisze procent spirytusu, jakiego używa, ale niestety nie dopisał:) We wstępie poleca zrobienie spirytusu 70%, więc polecam użyć albo takiego, albo 95%. (całość lub rozpuszczona). Tak na prawdę zależy od tego, jak mocne nalewki lubicie – ja dla przykładu zdecydowałam się na użycie spirytusu 70%, 0.5 litra\nłyżeczka suszonego korzenia arcydzięgla\nWszystko przelewamy do słoika/balona, zakręcamy i lekko wstrząsamy. Nalewka powinna leżakować przez 6-7 tygodni, potem odcedzamy całość, przelewamy ją do pojedyńczych buteleczek gdzie, wedle Mistrza Nalewek, powinna leżeć co najmniej rok – to zależy od Waszej cierpliwości!:)


Robert Kubica - Przedsezonowe testy F1 w Barcelonie 2019 : Dzień 1 - Robert Kubica Klub Kibiców - Robert Kubica Klub Kibiców\nCircuit de Barcelona-CatalunyaF1KubicaKubica KlubKubica news\nRobert Kubica, wraca w 2019 do F1 jako podstawowy kierowca, gdzie w barwach zespołu ROKiT Williams Racing rozpoczyna swoją drogę na szczyt. W dniu dzisiejszym “Messi” ze swoim zespołem będzie “siedział na ławce rezerwowych” i nie wyjedzie na tor. Komunikat ze strony zespołu pojawił się w dniu wczorajszym. Pojawiło się wiele dywagacji na ten temat lecz wg nas wszystko jest na dobrej drodze. Nie ma co porównywać czasów z testów.Dokładnie nie znamy sytuacji i nie chcemy rozwijać kolejnych teorii. Czekamy na drugi dzień testowy w którym zobaczymy Georga Russella i Latifiego.\nwyniki dania pierwszego\nŹródło Twitter @Sokolimokiem\nFot. Piotr Majchrzak\nRobert Kubica – Przedsezonowe testy F1 w Barcelonie 2019 : Dzień 2 Strona główna Robert Kubica – koszulki z podpisem w szczytnym celu


Efektowne budowanie witryn www nie − chemzak.pl\n03.03.2020, 16:50 0 komentarzy\nNa pewno wiesz, jak znaczące jest posiadanie własnej strony w Sieci. Komu zlecić zatem stworzenie doskonale prezentującej się strony internetowej? Zdecyduj się na wykonanie strony u zawodowców w tej płaszczyźnie. Jedynie faktyczni specjaliści tworzenia stron internetowych są w stanie podołać takiemu zadaniu. Czemu warto zatrudnić specjalistów do stworzenia strony? Projektowanie stron internetowych to nie jest wbrew pozorom bułka z masłem. Jeżeli nie jesteś fachowcem, w łatwy sposób możesz się pomylić. Nie należy także korzystać z usług niepewnych firm, ponieważ spod ręki niewykwalifikowanej osoby być może wyjdzie nieładna strona internetowa.\nBrand Doubles jest pionierem wśród spółek, które oferują usługi takie jak projektowanie oraz tworzenie witryn internetowych. Dzięki ich wielkiemu doświadczeniu pomagają wytworzyć pozytywny obraz firm w internecie. Zaprojektują dla Ciebie responsywną a także przyjazną klientom stronę zarówno ze względów komunikacyjnych, estetycznych jak i informacyjnych. Opracowane przez Doubles strony WWW okazują się całkowicie funkcjonalne, lecz również niezwykle ładne. W politykę tej firmy bezdyskusyjnie wpisuje się przede wszystkim spersonalizowane traktowanie klientów.\nW zespole tej firmy pracują tylko zawodowcy oraz doświadczone osoby z zakresu przygotowywana stron www. Mogą być na bieżąco z wszelakimi nowinkami technologicznymi, oraz wizualnymi. Ich doświadczenie i wiedza powoduje, iż wiedzą jak dobrze stworzyć witryny WWW, tak, aby były w stu procentach zgodne z wymaganiami Google, funkcjonowały bez zarzutów, a użytkownicy czuli zadowolenie z prędkości stron oraz łatwości z ich użytkowania.\nStrategie tej spółki polegają|Ich strategia opiera się} przede wszystkim na tym, że chcą intensywnie pracować z klientem. Dokładnie słuchają potrzeb i rozplanowują swoją strategię pod uwagi. Ich klienci mają pewność, że są obsługiwani kompleksowo oraz za każdym razem z takim samym zapałem. Zrobili sporo projektów, stale rozszerzając liczbę usatysfakcjonowanych klientów. Strony internetowe, które zostały przez Doubles wykonane, za każdym razem spełniały wszystkie oczekiwania ich klientów. Wszystkie ich projekty witryn internetowych odpowiadały charakterowi, jakim cechuje się biznes klienta, przykuwając uwagę oryginalnością grafiki, estetyką a także kolorystyką.\nNie dawaj swojej strony w niesprawdzone ręce. Tworzenie strony internetowej to zajęcie wymagające wiedzy, doświadczenia oraz wymaganego przygotowania technicznego. Pamiętaj, że jest to bardzo ważny element reklamy Twojej firmy. Dzięki stronie przedstawiasz swoją unikalną ofertę, zdobywasz nowych klientów, budujesz wizerunek swojej marki oraz powiększasz świadomość istnienia Twojej marki w gronie użytkowników internetu. Należy pamiętać, że Twój odbiór w sieci to podstawa sukcesu Twojej firmy. Wielu ludzi korzysta przeważnie z urządzeń mobilnych, dlatego powinieneś zadbać o to, aby Twoja strona www była responsywna i dostosowana do wszelkich urządzeń. Daj nam kredyt zaufania i daj swoją stronę internetową w ręce specjalistów. Rezultatem działań Doubles będzie to, że Twoja strona WWW będzie funkcjonalna a także nowoczesna.\nOpracowywanie witryn to w pierwszej kolejności pasja dla Doubles. Zajmują się tym od dłuższego czasu, czując przyjemność z rozwijania własnych możliwości, kompletując nowe elementy wiedzy na przeróżne istniejące na rynku metody. Opracowywanie stron WWW to działalność, za którą musi iść zaangażowanie i serce włożone w każdy projekt. Połączenie pasji z wiedzą, ciągłym kontaktem z klientem i zrozumieniem jego sugestii, odpowiednimi metodami i doświadczeniem, daje sto procent zadowolenia i obopólnej satysfakcji z otrzymanego projektu. Nie boimy się żadnych wyzwań, wykonujemy również bardzo skomplikowane zadania. Ich skuteczność spowodowana jest współpracą tylko najlepszych specjalistów od marketingu internetowego, grafiki i programowania.


Ocena wniosków szkoleniowych - Śląskie. Zawodowcy\nOcena wniosków szkoleniowych\nTrwa ocena formalno-merytoryczna wniosków szkoleniowych kadry pedagogicznej w ramach projektu „Śląskie. Zawodowcy”\nInformujemy, iż w odpowiedzi na ogłoszenie o naborze wniosków szkoleniowych kadry pedagogicznej nr 1/2020 wpłynęły łącznie 43 wnioski na łączną kwotę ponad 100 tys. zł.\nDostępna pula środków w ramach naboru nr 1/2020 wynosiła: 370 000 zł.\nObecnie trwa ocena złożonych wniosków szkoleniowych, która dokonywana jest na podstawie zapisów Regulaminu uczestnictwa kadry pedagogicznej w projekcie „Śląskie. Zawodowcy”.\nW przypadku stwierdzenia braków formalnych, osoba ubiegająca się o wsparcie może zostać wezwana do jednorazowego uzupełnienia wniosku szkoleniowego w terminie wyznaczonym przez Komisję. W przypadku niedochowania wskazanego terminu, Komisja może pozostawić wniosek bez rozpatrzenia.\nO konieczności uzupełnienia wniosku szkoleniowego osoba ubiegająca się o wsparcie zostanie poinformowana drogą elektroniczną za pomocą wiadomości e-mail. W związku z powyższym prosimy Wnioskodawców o bieżące sprawdzanie poczty elektronicznej !\nRozstrzygnięcie procesu naboru i publikacja listy rankingowej jest planowana na wrzesień 2020 r.\nKolejny nabór wniosków szkoleniowych jest planowany w I kwartale 2021 roku.


[Aktualizacja] Chińskie firmy żądają wyjaśnień od Google - Money.pl\nStrona głównaManagerStrategiee-Marketing[Aktualizacja] Chińskie firmy żądają wyjaśnień od Google\nChińskie przedsiębiorstwa zajmujące się sprzedażą reklam dla Google domagają się, by firma jasno określiła, jak wyglądają jej plany dotyczące obecności na rynku w ich kraju. Jednocześnie ostrzegają, że z chwilą, gdy gigant opuści Chiny, posypią się żądania wypłaty odszkodowań. Plany Google odbiły się również na sytuacji na giełdzie.\nKilka dni temu pisaliśmy o tym, że Gogole prawdopodobnie planuje wycofać się z Chin. Z nieoficjalnych informacji wynika, że koncern ma już gotowy plan opuszczenia kraju. Na tę wiadomość natychmiast zareagowały chińskie firmy reklamowe będące przedstawicielami Google w Chinach. 27 przedsiębiorstw wysłało wspólny list do swego klienta, w którym domagają się konkretnych deklaracji odnośnie jego dalszych planów.\nW liście firmy przede wszystkim wyrażają swoje niezadowolenie z zaistniałej sytuacji, a także niepokój co do przyszłości. Podkreślają, że taki stan rzeczy źle wpływa na prowadzane przez nich interesy i inwestycje. Równocześnie chcą wiedzieć, co się stanie z wpłatami klientów za reklamy, które nie zostaną wyświetlone, gdy Google zamknie swój chiński oddział.\nIstotnym problemem jest także forma zadośćuczynienia dla inwestorów, pracowników i klientów, czyli np. odszkodowania za utraconą pracę i niezrealizowane umowy. O jakie kwoty chodzi? Nie wiadomo, ale zapewne nie będą to małe pieniądze. Chiny mają najwięcej internautów na świecie, a tamtejszy rynek online szybko się rozwija.\nGoogle zapowiada, że przyjrzy się listowi.\nJeśli Google rzeczywiście wycofa sie z Chin, skorzysta na tym przede wszystkim chińska wyszukiwarka Baidu. Wzrost jej znaczenia widać już teraz po najnowszych wynikach giełdowych. Po ogłoszeniu planów Google, po raz pierwszy w historii na amerykańskiej giełdzie za jedną akcję chińskiej wyszukiwarki Baidu płaciło się więcej niż za akcję Google - czyli aż 586, 41 dol. Jest to wzrost w porównaniu z otwarciem sesji o 36,17 dolarów, czyli około 6,6%. Z drugiej strony wartość akcji Google spadła o 3,9% do 556,85 dol.\nŹródło: Reuters, Barron's\nTagi: rynek, praca, akcja, reklama, pieniądze, strona, wzrost, umowa, e-marketing, strategie


Jakie rolki wybrac? - Aktywni\n» Jakie rolki wybrac?\nTagi: jazda na rolkach, rodzaje rolek, rolkarstwo, rolki\nWielu osobom kojarzą się z komunijnym prezentem, innym z bardzo trudnymi ewolucjami wykonywanymi na rampie, jeszcze inni kojarzą je z niedzielnymi przejażdżkami po parku. W rzeczywistości rolki to zjawisko, które obejmuje wiele stylów i dyscyplin.\nFakt iż nie są one sportem mainstreamowym, jak piłka nożna, sprawia że jazda na rolkach działa na wyobraźnie, budzi zainteresowanie i zachęca do tego żeby spróbować jak to jest mieć "upgradowane”, czy "ulepszone" nogi. Jak już wspomniałem, możliwości jest wiele omówmy więc kilka głównych nurtów in-line skating.\nNaszą przygodę z rolkami zaczynamy od jazdy rekreacyjnej. Wszystko co musimy zrobić to udać się w jakieś miejsce gdzie jest w miarę dobry asfalt, założyć rolki na nogi i możemy cieszyć się jazdą. Dość łatwo można opanować podstawy jazdy na rolkach, jednak trzeba liczyć się z kilkoma upadkami dlatego warto kupić ochraniacze, chociażby te na nadgarstki i kolana. Jazda rekreacyjna jest bardzo przyjemna a ceny sprzętu wąchają się od 250 do 550 zł. Wiele osób jednak po opanowaniu podstaw nabiera ochoty na mocniejsze wrażenia.\nFitness, to rodzaj skatingu dla osób aktywnych. Ponieważ na rolkach pracują podobne partie mięśniowe co w narciarstwie oraz te same jak w jeździe na łyżwach, są one bardzo dobrym i przyjemnym sposobem na trening. Jeżdząc na rolkach pracują nogi, pośladki, brzuch, plecy kark i ramiona, czyli w zasadzie całe ciało. Nie bez przyczyny jeden z wiodących producentów rolek głosi hasło „Skaters have perfect ass” (skaterzy mają idealne pośladki). I rzeczywiście, poprzez rolki możemy kształtować sylwetkę, poprawiać swoją wydolność w sposób przyjemny i nie obciążający stawów. Sprzęt do fitness skatingu różni się od tego do jazdy rekreacyjnej, gdyż rolki te muszą mieć solidniejszą konstrukcje i większe koła.\nCi, którym do gustu przypadnie bardzo szybka jazda, mogą spróbować swoich sił w speed skating. Obecnie w Polsce odbywa się szereg imprez, biegów, maratonów, na których spotykają się miłośnicy speed skatingu i rywalizują na przygotowanych trasach. Rolki do tego typu jazdy charakteryzują się bardzo niskim butem kończącym się pod kostką, mają sztywne i długie płozy na których montowane są koła do 11cm średnicy. Zabawa jest przednia, prędkości niejednokrotnie przekraczają 40km/H. Jest to sprzęt bardzo specjalistyczny, nic więc dziwnego że sport ten przyciąga tylu fanatyków.


Slash feat. Myles Kennedy & The Conspirators - "4"\nCzwarty wspólny album Slasha, wokalisty Mylesa Kennedy’ego i członków grupy The Conspirators nie przynosi znaczących zmian w stylistyce zespołu, aczkolwiek zaskakuje bardzo naturalnym podejściem do materii muzycznej.\nWykonawca: Slash feat. Myles Kennedy & The Conspirators\nPod pewnymi względami „4” jest płytą nowych doświadczeń. Grupa po raz pierwszy nagrywała pod okiem Dave’a Cobba w studiu RCA Studio A w Nashville, które gościło wcześniej głównie ikony muzyki country. Sam producent również znany jest głównie ze współpracy z artystami z tego kręgu, aczkolwiek ma na swoim koncie także realizację płyt Rival Sons. To oraz klasyczne podejście do nagrywania wystarczyło kudłatemu gitarzyście do zaangażowania go. Zresztą to Cobb zasugerował, by wszyscy członkowie zespołu rejestrowali swoje partie razem w jednym pomieszczeniu. Takie rozwiązanie przełożyło się nie tyle na jakość kompozycji, ile na uchwycenie energii grupy ‘tu i teraz’. Słychać to już w otwierającym „The River Rising”, gdzie to bębny Brenta Fitza, a nie gitara Slasha prowadzą cały utwór. Lider jednak rewanżuje się solówką gitarową, która w pewnym momencie nabiera wydźwięku niemalże punkowego! Nieco więcej luzu prezentuje „Whatever Gets You By”. Tu już partie gitar dominują, a i ‘skradający’ się rytm ustawia klimat utworu. Z kolei w „C’est la vie” Slash sięgnął po trochę zapomnianego talkboxa. Swoistym pewniakiem koncertowym wydaje się „The Path Less Followed”.Ma nie tylko z nośne refreny , ale i z chóralne zwrotki. Natomiast riff do „Actions Speak Louder Than Words” zaskakująco przypomina „When the Saints Go Marching In” – klasyczną kompozycję z lat 30. ubiegłego wieku, będącą nieformalnym hymnem Nowego Orleanu. Sam utwór, utrzymany z kolei w dość bluesowej stylistyce, to jeden z najbardziej charakterystycznych punktów całej płyty. A skoro mowa o punktach charakterystycznych – sitar użyty przez Slasha w „Spirit Love”, to bodaj największy wyłom stylistyczny w całej karierze zespołu. Ten klasyczny instrument indyjski, rozpropagowany w latach 60. ubiegłego wieku przez The Beatles, pełni tutaj funkcje dodatkowego ‘sprzęgacza’ (pewnie dlatego, że Slash podłączył go do swojego Marshalla). Zaś „Fill My World” ma zadatki na hit głównie za sprawą riffu, zbudowanego podobnie jak „Sweet Child O’Mine”. Co więcej - nawet zawodzenie Mylesa Kennedy’ego bardzo przypomina Axla Rose’a. Natomiast „April Fool” to typowa kompozycja tego składu: klasyczno-slashowy riff, mniej lub bardziej nośna linia wokalna oraz równe, płynne granie sekcji rytmicznej. Znane z ostatniego (póki co) singla rozpędzone „Call Off The Dogs”, podkręca nieco atmosferę płyty, która zamyka się najdłuższym na płycie, balladowym „Fell Back To Earth”.\nZłośliwi licytują się, ile Slash jest jeszcze w stanie nagrać płyt nie tylko w takiej konfiguracji personalnej, ale przede wszystkim – w takiej stylistyce. Trudno jednak sugerować 56-letniemu muzykowi zmianę stylu, który po części wykreował i wciąż jest jego aktywną ikoną. Jak sam przyznaje, robi to, bo to kocha i będzie grał, dopóki zdrowie mu na to pozwoli. „4” pokazuje, że do końca wciąż mu daleko.


Strona główna » Inne odmiany żużla » Jannick de Jong: Chcę po prostu cieszyć się tym sportem (wywiad)\n24 kwietnia 2022 Ten artykuł przeczytasz w 5 minut\nWojciech Banaszkiewicz (speedwaynews.pl): Jak oceniasz swój występ w pierwszych oficjalnych zawodach od czasu twojej dyskwalifikacji?\nJannick de Jong (były mistrz świata z długiego toru): Myślę, że przybyłem tutaj nie oczekując na podium. Oczywiście miałem nadzieje, że zakwalifikuję się do finału, który był dzisiejszym celem. Oczywiście każdy finał od początku zawodów jest zawsze tylko marzeniem, ale szczerze mówiąc nie spodziewałem się, że w finale wystartuje tak dobrze, jak mi się to dzisiaj udało. W trzecim biegu, kiedy startowałem z zewnętrznego toru, wszedłem w łuk równo z pozostałą stawką. Romano szybko ściął do wewnętrznej linii. Gdy to zobaczyłem chciałem podążać za nim, lecz niestety moja ścieżka nie była już tak przyczepna i nie dałem rady nabrać odpowiedniej prędkości. Żałuję, że się nie udało, bo zaraz po tym dostałem szprycę ze strasznie lepkiego materiału, od którego nic nie widziałem. W dalszej części biegu próbowałem doścignąć Stephana Katta, lecz nie było mi dane. Po tym biegu byłem bardzo rozczarowany. Jestem jednak bardzo zadowolony z przebiegu dnia. Z biegu na bieg było coraz lepiej. Po każdym biegu zmienialiśmy kilka drobiazgów w motocyklu, co również dawało świetny wynik. Jak na razie jestem bardzo zadowolony, ale ja chce się po prostu cieszyć tym sportem, a jakie wyniki przyjdą, to się okaże. Mam nadzieję, że uda mi się zakwalifikować do eliminacji do Mistrzostw świata w Bielefeld, a potem w Marmande, a jak na razie do tego czasu chcę dobrze się bawić.\nCzy uporałeś się już ze wszystkimi problemami związanymi z twoją dyskwalifikacją, która trwała aż 4 lata?\nJak dla mnie osobiście wszystko jest już zamknięte. Jak wiesz długi tor czy trawa to hobby, sport amatorski. Na co dzień mam pracę, pracuje w dużej firmie i jestem bardzo zadowolony że mam do tego okazję. Jestem ojcem syna, mam śliczną żonę i wiem, że to życie jest w porządku. Oczywiście tęskniłem za tym, wtedy byłem bardziej skupiony na sporcie i rozwijaniu mojej kariery. Co prawda była to nieprzyjemna chwila, ale sądzę że ten cały okres należycie wykorzystałem i jestem teraz szczęśliwy tam, gdzie jestem. Mam nadzieję, że czeka mnie jeszcze kilka radosnych i udanych lat w sporcie.\nJak ma się sprawa z sponsorami? Zostali z tobą?\nWiększość sponsorów została. Myślę, że byłem bardzo otwarty i szczery wobec nich. Wyjaśniłem wszystko sponsorom, jak i na procesie. Udowodniłem to, że nic nie wziąłem świadomie, ale jednak było to złe. Powinienem był bardziej uważać. Myślę również, że każdy jest człowiekiem i powinien się cieszyć życiem. Trochę to idiotyczne że niektórzy robią tylko to, czego się od nich oczekuje. Sądzę, że mam to już za sobą i teraz patrzę tylko w świetlaną przyszłość.\nCzy będziemy mieli okazję zobaczyć ciebie na klasycznym żużlu?\nNie, robię to tylko i wyłącznie dla treningu, ponieważ long oraz grass track to również forma speedwaya. Jak dla mnie klasyk jest tylko dobry dla techniki jazdy oraz dla lepszego czucia motocykla, lecz z pewnością do uprawiania jego nie wrócę, ponieważ mam już 35 lat i tak jak mówiłem – dobrą pracę, rodzinę, i dobrze wiesz, że ciężko by było to połączyć.\nNa koniec naszej rozmowy Jannick gorąco pozdrowił wszystkich kibiców z Polski.


We dwójkę inaczej... - Z filiżanką kawy\nWe dwójkę inaczej…\n25 sierpnia 2014 / 6 komentarzy\nWyjaśniam naszą nieobecność na blogu i brak postów. Bohaterka tego bloga- Melania miała pierwszy w swoim życiu urlop ;). Urlop, który spędzaliśmy z mężem w domku letniskowym u moich rodziców wraz z Melą i częściowo jej kuzynką Hanią szybko dobiegł końca, ale Melcia nie chciała wracać i zażyczyła sobie jeszcze tydzień u moich rodziców. Babcia i dziadziuś są raczej odświętnym elementem dzieciństwa Melanii, a ponieważ mała jest wyraźnie złakniona rodziny, chętnie korzysta z opcji dłuższego pobycia z dziadkami.\nMy z mężem wróciliśmy więc na stare śmieci, a Melcia zrobiła sobie urlop- od rodziców, zdjęć, bloga i osiedlowej nudy.\nDzięki “łaskawości” moich rodziców, ja i mój mąż zaznaliśmy jak to jest być tylko we dwójkę w takim zwykłym, dorosłym życiu. Do tej pory tylko we dwójkę byliśmy na studiach, gdy prowadziliśmy raczej beztroskie życie, mieliśmy duże grono znajomych i mieszkaliśmy w Krakowie- mieście gdzie nie ma nudy!\nTe cztery i pół dnia, które spędziliśmy sami w Żywcu uświadomiły mi, że tak jak nie jest prosto być skazanym na ciągłe towarzystwo dziecka, gdy nie mamy zbyt częstej możliwości wyjść gdzieś sami czy po prostu w spokoju zjeść obiad, tak nie jest też takie proste bycie tylko we dwójkę.\nOwszem, czas randek jest cudowny, ale tak jak przypuszczałam, mieszkanie razem i zwykła szara codzienność (praca, dom) to nie jest kolorowy i szalony czas. Obowiązki, brak czasu, brak odpowiedniej ilości pieniędzy, który zagwarantuje odpowiednią ilość rozrywek, wykruszające się grono znajomych sprawiają, że w życie dwojga wkrada się rutyna, lenistwo i nuda.\nCudownie było zjeść obiad bez pośpiechu, do kolacji wypić wino i obejrzeć film, a potem pójść spać tylko we dwójkę. Wspaniale było przygotować sushi bez wiszącej obok Melanii, a potem w spokoju delektować się posiłkiem, wyszliśmy sami na kawę i ciacho do nowo otwartego lokalu- bez pośpiechu, bez marudzenia, bez nerwów, tylko my i tylko dla nas, bez ustawiania wszystkiego pod Melanię. Ale… Już po pierwszym dniu odezwała się we mnie tęsknota, nie mówiąc o kolejnych… Z każdym dniem było ciężej, ciszej i smutniej. Nadrobiliśmy zaległości w byciu tylko razem i zrozumieliśmy, że nie ma to jak we trójkę.\nFajnie byłoby choć raz na dwa tygodnie pobyć cały dzień bez Meli. Pospać w którąś sobotę do południa, zjeść śniadanie w łóżku, pojechać do kina a potem na kolację i może nawet na imprezę ze znajomymi. Tego nam brakuje, owszem, ale co za dużo to nie zdrowo. Lepiej rzadziej korzystać z takich “wygód” i doceniać je mocniej, ale mieć przy sobie ten mały cud, który rozświetla uśmiechem każdy ponury dzień i sprawia, że zwlekanie się z łóżka ma w ogóle jakiś sens…\nZdjęcia pochodzą z krakowskiego Kazimierza: z kawiarni Absynt oraz z Placu Nowego, gdzie odbywał się koncert na dachu (rewelacja!).\nSweterek- second hand (od babci)\nLegginsy- pepco (kolejny prezencik od babci)\nczas wolnydomdzieckodziewczynkakawaKazimierzKrakówkwiatylegginsyMiechówmłoda mamamoda dziecięcaprzemyśleniasweterektunikaUncategorizedzwiązek\nAle słodka 🙂 I jaki cudny sweterek ma 🙂\nA ja chyba (a raczej na pewno), nie jestem jeszcze gotowa na taką rozłąkę, zresztą i tak nie mamy z kim zostawić dziecka, bo jesteśmy tutaj same. Nie uważam, że to jest zła rzecz- wręcz przeciwnie, takie chwilowe rozstanie dobrze robi, ponieważ uświadamiamy sobie, jak bardzo brakuje nam małej istostki w domu:). Wiem, że to przede mną, bo kiedyś na pewno zostawię małą z dziadkami i może uda nam się wyskoczyć do kina czy restauracji:).A tak z ciekawości- ile lat skończyła Twoja córeczka?Pozdrawiam!\nW październiku skończy 3 latka (spodziewaj się urodzinowego postu ;)). Wiem z Twojego bloga jaką macie mniej więcej sytuację i podziwiam. Należy Wam się randka z prawdziwego zdarzenia i trzymam kciuki żebyście mieli niejedną okazję pobyć tylko we dwoje. Choćby po to, zeby jak ja, potwierdzić przypuszczenia ze stworzeni jesteście do pracy w większym zespole, a nie w parze 😉\n25 sierpnia 2014 at 18:17 Odpowiedz\n25 sierpnia 2014 at 12:47 Odpowiedz\nA ja chyba (a raczej na pewno), nie jestem jeszcze gotowa na taką rozłąkę, zresztą i tak nie mamy z kim zostawić dziecka, bo jesteśmy tutaj same. Nie uważam, że to jest zła rzecz- wręcz przeciwnie, takie chwilowe rozstanie dobrze robi, ponieważ uświadamiamy sobie, jak bardzo brakuje nam małej istostki w domu:). Wiem, że to przede mną, bo kiedyś na pewno zostawię małą z dziadkami i może uda nam się wyskoczyć do kina czy restauracji:).\nA tak z ciekawości- ile lat skończyła Twoja córeczka?\n25 sierpnia 2014 at 13:49 Odpowiedz


Pozycjonowanie - Forum Pasja Informatyki\nOtóż wykupiłem domenę, nową domenę bez historii. Tak się zastanawiam, gdyż nie znam się na pozycjonowaniu - czy warto w moim przypadku korzystać z firm pozycjonerskich ? Czy cały budżet nie powinienem przeznaczyć na link building ? Content na stronie mam, onsite wszystko działa. Powinienem kupić jakieś pakiety na np. linkhousie ?\nodpowiedź 8 maja 2018 przez Tomek Sochacki Mędrzec (183,830 p.)\nNajlepiej daj linka do strony i zobaczymy jak to w ogóle wygląda. Te różne "sztuczki" pozycjonerskie nie zawsze są dobre i skuteczne jeśli sama strona jest kiepska dla google. Daj link i obadamy co warto zrobić i w którą stronę iść.\npytanie zadane 19 maja w Rozwój zawodowy, nauka, szkoła, praca przez Rosool Użytkownik (500 p.)\nNoindex - pozycjonowanie\npytanie zadane 13 marca w Sieci komputerowe, internet przez Patryk Kania Początkujący (310 p.)\npytanie zadane 24 stycznia w Ogłoszenia, zlecenia przez CraftLink Nowicjusz (160 p.)


Cud do beatyfikacji Rodziców św. Teresy, Ludwika i Zelii Martin - Karmel.pl\nCud zatwierdzony do beatyfikacji Rodziców św. Teresy od Dzieciątka Jezus, Ludwika i Zelii Martin\nDnia 25 maja 2002 r., urodził się Piotr Schilirò. Przyszedł na świat w szpitalu św. Gerarda w mieście Monza koło Mediolanu, jako piąte dziecko Waltera i Adeli z domu Leo. Z powodu poważnej niewydolności oddechowej przewieziono go natychmiast z sali porodowej na oddział intensywnej terapii, gdzie został umieszczony w inkubatorze i podłączony do respiratora. Stan jego ustawicznie się pogarszał i 3 czerwca lekarze stwierdzili zagrożenie życia. Rodzice wezwali znanego im od dawna o. Antoniego Sangalli, karmelitę bosego z klasztoru w Monza, aby ochrzcił dziecko przynajmniej z wody. Tak się też stało. W dniu 6 czerwca lekarze za zgodą rodziców dokonali diagnostycznej biopsji niemowlęcia. Diagnoza wykazała całkowity niedorozwój płuc. Lekarze poinformowali rodziców, że należy spodziewać się najgorszego i że pośmiertnie zostaną pobrane materiały do dalszych badań, które pozwolą na sprecyzowanie diagnozy. Równocześnie o. Antoni zaproponował rodzicom odprawienie nowenny do Sług Bożych Ludwika i Zelii Martin. Państwo Schilirò chętnie podjęli inicjatywę, prosząc jednocześnie swoją liczną rodzinę i znajomych o przyłączenie się do nich w modlitwie, udostępniając wielu osobom tekst nowenny. Nad łóżeczkiem Piotrusia został też powieszony obrazek przedstawiający małżonków Martin. Gdy rozpoczęto nowennę, lekarze ze zdumieniem stwierdzali, że stan dziecka w niewytłumaczalny dla nich sposób nie pogarsza się. Rodzina i przyjaciele rozpoczęli więc drugą nowennę. Dnia 13 czerwca, po odmówieniu różańca, także o. Sangalli ponowił prośbę do świątobliwych Rodziców św. Teresy – Ludwika i Zelii Martin, o uzdrowienie Piotrusia, jeśli jest to zgodne z wolą Bożą. Od tego dnia, lekarze zauważyli, że stan zdrowia maleńkiego pacjenta nie tylko nie pogarsza się, ale że zaczął się on nagle poprawiać, a 29 czerwca, w dniu jego imienin pojawiły się symptomy wyraźnego polepszenia, tak iż 2 lipca chłopczyk został odłączony od respiratora, a 27 tego samego miesiąca opuścił szpital. Liczył wtedy trzydzieści trzy dni.\nW święto Podwyższenia Krzyża św., 14 września odbyła się ceremonia uzupełniająca obrzęd chrztu świętego Piotrusia, która zgromadziła w kościele ok. 400 osób, dziękujących Panu Bogu za jego wyzdrowienie za przyczyną Rodziców św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Od 31 grudnia 2002 do 3 stycznia 2003 r., rodzina Schilirò z siedmiomiesięcznym Piotrusiem i o. Sangalli przebywali w Lisieux, aby podziękować tam za wstawiennictwo Sługom Bożym Zelii i Ludwikowi Martin i by modlić się o ich wyniesienie na ołtarze.\nO uzdrowieniu niemowlęcia rodzice wraz z o. Antonim poinformowali Kurię Arcybiskupią w Mediolanie i miejscowy arcybiskup, kardynał Dionigi Tettamanzi ustanowił trybunał w celu kanonicznego zbadania tego niewytłumaczalnego z punktu widzenia wiedzy medycznej uzdrowienia.\nJuż 10 czerwca 2003 r., po przesłuchaniu dziesiątków świadków, w tym siedmiu lekarzy, w kaplicy arcybiskupiej w Mediolanie, w obecności postulatora zakonu karmelitów bosych – o. Symeona od Świętej Rodziny, biskupa pomocniczego diecezji Bayeux i Lisieux – Guy Gauchera, rodziny Schilirò z trzynastomiesięcznym Piotrem, licznymi przyjaciółmi i krewnymi, zakończyło się dochodzenie diecezjalne w sprawie domniemanego cudu i akta sprawy wraz z dokumentacją kliniczną przekazano do Stolicy Apostolskiej.\nBadania dokonane w Rzymie, zarówno przez lekarzy jak i przez teologów, jakkolwiek trwały długo, bo równe 5 lat, potwierdziły niewytłumaczalność uzdrowienia z naukowego punktu widzenia, przypisując je wstawiennictwu świątobliwych Rodziców św. Teresy od Dzieciątka Jezus, co potwierdził dekret papieski Benedykta XVI z 3 lipca 2008 r., uznający je za cud do ich beatyfikacji (1). Uroczystości beatyfikacyjne odbyły się w Lisieux 19 września 2008 r., i oczywiście nie zabrakło na nich ani Piotrka z rodzicami, ani o. Antoniego Sangalli.\n(1) Acta Apostolicae Sedis, 101 (2009) 610-612.


Lukier plastyczny, "fondant", masa cukiernicza do modelowania figurek (1kg) - jasny niebieski - Saracino\nNr produktu: 23280\nNr kat: DEC031K1\nMasa cukiernicza fondant w kolorze jasnym niebieskim, do modelowania figurek i tworzenia prostych kwiatów.\nSkład: cukier, skrobia ziemniaczana, glukoza, masło kakaowe, skrobia kukurydziana, dodatek zagęszczający\nkarboksymetyloceluloza, barwniki: E171,E131. Aromaty(laktoza). Środek konserwujący: sorbinian potasu. Produkt bezglutenowy. Przechowywać w chłodnym i suchym miejscu. Może zawierać śladowe ilości: mleka, orzechów, jajek i soi.


sałata | 2smaki.pl\nSałatka w słoiku z pesto, truskawkami i szparagami\nSałatka w słoiku wygląda pięknie, składa się z różnorodnych składników i jest wygodna do […]\nWszelkie koktajle na bazie zielonych liści są super zdrowe, dostarczają energii bez obciążania żołądka […]\nRukola z figą i orzechami\nRukola z figą, malinami i orzechami jest pyszna! Pierwsze skrzypce gra tu figa. Słodka i […]\nSałata z brokułem, szparagami i malinowym sosem winegret\nLubicie sałaty? Ja kiedyś nie lubiłam, a teraz uwielbiam i udowadniam znajomym, że sałaty […]\nSałata z botwinką i twarożkiem wegańskim\nSałata to mój codzienny posiłek. Nie może być zbyt skomplikowany, żebym nie zrezygnowała z […]\nSałata ze szparagami\nSałata ze szparagami to teraz mój typowy obiad. Szparagi mogą być zarówno krótko smażone, […]\nCamembert to ser z porostem pleśni na skórce, w środku miękki, niemal rozpływający się […]\nSałata z ciecierzycą, papryką i awokado – obiad dla biegaczy\nSałata idealna na obiad. Jako samodzielne danie, do którego można jeszcze dodać kromkę domowego […]\nSałata ze szpinakiem i dynią\nBardzo lubię prostotę w kuchni. Mała ilość składników nie przeszkadza, jeśli są dobrze do siebie dobrane. […]\nWarsztaty Fit&Easy z Jaśkiem Kuroniem\nJeśli coś ma w nazwie „fit” to ja jestem zainteresowana 😉 Easy tym bardziej! […]