Pojezierze Wałeckie to region w północno-zachodniej części naszego kraju, jest częścią pojezierza Pomorskiego, a dokładniej jego południowej części. Największym miastem na tym terenie jest Wałcz.\nOtaczają go równiny, w tym Równina Wałecka oraz Równina Drawska. Tereny te są w dużej mierze zalesione, występuje także wiele form polodowcowych, w tym jezior, których jest około… 160. Zachęca to do uprawiania sportów wodnych, a ta gałąź turystyki rozwija się w okolicach Wałcza niezmiernie dynamicznie.\nFauna i flora Pojezierza Wałeckiego\nPojezierze Wałeckie bogate jest w różnorodne formy flory, w tym zbiorowiska leśne, w tym lasy liściaste i mieszane oraz ekosystemy wodne, w tym rzeczne oraz jeziora. Znajduje się tutaj też wiele torfowisk oraz obszarów bagiennych. Skutkuje to bogactwem świata zwierząt. Żyje tu wiele ssaków, w tym muflony, jelenie, dziki czy rzadkie żubry. Na terenie Pojezierza znajduje się obszar chroniony Pojezierze Wałeckie i Dolina Gwdy, zajmuje ponad 35 tysięcy hektarów.\nWałcz, jako największe miasto Pojezierza Wałeckiego, położone jest nad dwoma jeziorami. Pierwszym z nich jest Jezioro Raduń o powierzchni około 200 hektarów. Słynie z zawieszonego nad lustrem wody Mostu Kłosowskiego, jedynego tego typu w całej Polsce. Jezioro jest cenionym ośrodkiem sportów wodnych oraz prawdziwym rajem dla wielbicieli wędkowania. Żyje tam wiele gatunków ryb, w tym węgorze, okonki, płocie, karpie oraz sumy. Znajduje się nam nim kąpielisko. Drugim jeziorem jest Jezioro Zamkowe o powierzchni około 130 hektarów. Znajduje się nam nim przystań. Przez miasto przepływa też rzeka Żydówka. W Wałczu znajduje się niemało zabytków z pięknym eklektycznym ratuszem z końca XIX wieku na czele. Warto zobaczyć tam również zabytki sakralne, w tym neogotycki kościół świętego Antoniego, kościół świętego Mikołaja w tym samym stylu oraz cerkiew Podwyższenia Krzyża Pańskiego. Znajduje się tam także zabytkowy dwór, budynek poczty oraz szkoły. Na turystów czeka również Muzeum Ziemi Wałeckiej.\nZabytki i atrakcje Tuczna\nW pobliskim Tucznie znajduje się kolejna atrakcja, a mianowicie piękny zamek, łączący w sobie elementy stylu gotyckiego oraz barokowego. Budowla otoczona jest ponad 4-hektarowym parkiem. Tuczno jest też miejscowością uzdrowiskową, znajduje się tam sanatorium, specjalizujące się we wspomaganiu leczenia schorzeń narządu ruchu, chorób układu oddechowego, chorób neurologicznych, układu krążenia oraz kręgosłupa. Zapraszane są także osoby chorujące na cukrzycę, padaczkę, pacjenci z chorobami psychicznymi oraz niepełnosprawnością intelektualną. Sanatorium przyjmuje też kobiety po mastektomii.\nAtrakcje turystyczne na Pojezierzu Wałeckim\nPoza Wałczem, na terenie Pojezierza Wałeckiego znajduje się wiele innych atrakcji turystycznych. Jedną z nich jest park linowy w Rudnicy. To doskonałe miejsce na spędzenie czasu w sposób aktywny. Składa się z 5 tras, na których czeka na nas blisko 60 przeszkód o różnorodnym poziomie trudności, w tym skok Tarzana, mosty linowe, linki czy zjazdy na trapezach. Park położony jest w lasach niecałe 10 kilometrów od Wałcza. W niedaleko położonym nadleśnictwie Mirosławiec żyje stado żubrów, liczące około 40 sztuk. Stanowi to atrakcję turystyczną okolicy. Warto wybrać się także do wsi Strączno, typowo turystycznej, letniskowej miejscowości niedaleko Wałcza. Niedaleko znajduje się czarodziejska górka magnetyczna, słynna nie tylko w Polsce ale i na świecie. Jest to wzniesienie, które budzi wiele pytań, gdyż samochody wjeżdżają na nie na tak zwanym biegu jałowym, a zjeżdżając, muszą być dodatkowo pchane, woda z kolei płynie do góry, co jest niezgodne z prawem grawitacji. Warto odwiedzić też niewielką miejscowość Człopa, gdzie znajdują się liczne zabytki, w tym park dendrologiczny oraz neogotycki budynek sądu z przełomu XIX/XX wieku. W okolicy trzeba zwiedzić drewniany kościół w miejscowości Wołowe Lasy, kościół w Przelewicach z myśliwskim wystrojem. Dla turystów aktywnych gratką są z pewnością trasa spacerową Raczyk do nordic walking wytyczoną w okolicy oraz trasa rowerowa Brzegiem człopskich jezior.\nWypoczynek na Pojezierzu Wałeckim\nPojezierze Wałeckie umożliwia przyjemny i różnorodny wypoczynek. Na wielbicieli aktywnych form spędzania czasu czekają lasy i jeziora, które sprzyjają turystyce pieszej, rowerowej i wodnej. Wytyczonych jest wiele szlaków, które obejmują najciekawsze miejsca. Z kolei jeziora zachęcają do relaksujących kąpieli oraz uprawiania sportów, w tym żeglarstwa. Największym jeziorem w regionie jest Bytyń Wielki o powierzchni około 850 hektarów. Z uwagi na różnorodność gatunków fauny i flory jezioro objęte jest obszarem rezerwatu. Jezioro jest zbiornikiem typu polodowcowego, to jezioro rynnowe otoczone morenami czołowymi i bocznymi, które dziś porośnięte są roślinnością. W okolicy znajduje się wiele terenów bagiennych oraz torfowiska. Niedaleko znajduje się jezioro Bytyń Mały o powierzchni około 100 hektarów.\nPojezierze Wałeckie może nie jest zbyt znane ale z pewnością zasługuje na uwagę zarówno z uwagi na mnogość jezior i innych form polodowcowych ale i ciekawe zabytki i inne atrakcje turystyczne. Jest to obszar, który zaprasza na spokojny i przyjemny wypoczynek na łonie natury ale i umożliwia aktywne spędzanie czasu w postaci uprawiania szeregu sportów, w tym żeglarstwa czy kajakarstwa.\nŹródło zdjęcia: http://www.siegnijpomedal.com.pl


Galeria Bronowice - idealne miejsce na zakupy z przyjaciółką - magazynkobiet.pl\nGaleria Bronowice – idealne miejsce na zakupy z przyjaciółką\nWspólne zakupy nie zawsze są proste, ale chyba każda kobieta wie, że ostatecznie dostarczają nie tylko samej przyjemności, ale i trafniejszych, zakupowych wyborów. Do tego, czy nie wspaniale jest zatrzymać się podczas nich, udać na kawę, i to właśnie ze swoją przyjaciółką? Jeżeli i Wy uwielbiacie takie zakupy – które z krakowskich centrów handlowych powinnyście na nie wybrać?\nNaszym zdaniem doskonałym wyborem okaże się Galeria Bronowice. Czemu? Przeczytajcie same w dalszej części naszego artykułu.\nLiczne udogodnienia na każdym kroku\nBo to właśnie one, często postrzegane jako małe detale, sprawiają, że odwiedzenie konkretnego centrum halowego i spędzenie w nim kilku (lub więcej!) godzin będzie dla Was komfortowe, lub też nie. Galeria Bronowice jest idealnie dostosowane do potrzeb osób, które zdecydują się na jej odwiedzenie.\nNa miejscu czeka na Was wiele bankomatów i wpłatomatów – jeżeli przy okazji chcecie pozbyć się nadmiaru gotów lub jeżeli to właśnie nią wolicie płacić w odwiedzonych przez Was sklepach. Sam dojazd do Galerii jest niezwykle komfortowy – możecie zdecydować się albo na jedną z wygodnych opcji oferowanych przez MPK, a w przypadku udania się na zakupy Waszym samochodem, czekają na Was bardzo liczne miejsca parkingowe!\nJeżeli w trakcie samych zakupów macie w planach zadbać również o Wasza urodę, na pewno ucieszy Was fakt, że na miejscu czekają na Was takie salony, jak Jean Louis David oraz Beauty Point Fast Hair&Makeup.\nWiele osób decyduje się na zakupy nie tylko z przyjaciółką, ale również ze swoimi pociechami. W takim wypadku koniecznie sprawdźcie ofertę Kreatywnej Planety, gdzie Wasze dzieci będą mogły spędzić na zabawie wiele wspaniałych chwili. Jeżeli natomiast zaistnieje potrzeba nakarmienia lub przewinięcia dziecka – czekają na Was pokoje rodzinne, gdzie będziecie mogły to zrobić w spokoju i w prawdziwie komfortowej atmosferze. Na zainteresowanych czeka również, chociażby, wypożyczalnia wózków dla dzieci.\nA to tylko fragment licznych udogodnień. Jeżeli szukacie o nich więcej informacji, zapraszamy pod adres https://galeriabronowice.pl/galeria/udogodnienia-dla-klientow.\nSklepy dla każdej kobiety\nSklepy to chyba kwestia, która zapewne interesują Was najbardziej, dlatego czym prędzej do niej przechodzimy. Zapewniamy Was, że możecie być pewne, że w Galerii Bronowice znajdziecie ich cały ogrom, wszystko po to, aby nie musieć udawać się w inne miejsca – to oszczędność nie tylko czasu, ale i pieniędzy!\nW przypadku sklepów z modą możecie liczyć na szerokie oferty Terranova, Vissavi, Sinsay, Reserved, Mohito, H&M, Carry, Cropp czy wielu innych. Pamiętajcie, że aktualną listę wszystkich sklepów zawsze znajdziecie na stronie internetowej Galerii Bronowice.\nW przypadku obuwia czeka na Was CCC, Ryłko, Kulic, Ecco, Sizzer czy Wojas. Oczywiście wiele obuwia znajdziecie również w sklepach, które wymieniliśmy powyżej.\nTo jednak nie koniec, wiele z Was będzie bowiem zapewne chciało zakupić czy to nową bieliznę, czy biżuterię. W takim wypadku również możecie liczyć na szeroki asortyment w takich sklepach, jak Triumph czy Atlantic (w przypadku bielizny) czy Apart, Yes, Swiss lub Jubiton (jeżeli interesuje Was biżuteria).\nNie możemy zapomnieć również o naszej urodzie. Jeżeli chcecie o nią zadbać i poszukujecie swoich ulubionych kosmetyków, do tego w naprawdę okazyjnych cenach, koniecznie powinnyście odwiedzić takie sklepy, jak Rossmann, Douglas czy Yves Rocher.\nTo oczywiście tylko fragment z szerokiej oferty sklepów. Pamiętajcie również, że w wielu z wymienionych sklepów znajdziecie ogrom promocji, nie tylko w okresie sezonowych wyprzedaży. Jeżeli chcecie wiedzieć o nich więcej, już teraz zapraszamy pod adres https://galeriabronowice.pl/promocje – to tutaj zawsze znajdzie aktualną listę promocji w Galerii Bronowice. Warto się z nią zapoznać przed każdymi zakupami!\nJak już wspominaliśmy, udane zakupy z przyjaciółką to nie tylko odwiedzanie kolejnych sklepów i pomaganie sobie w doborze ubrań, które naprawdę do nas pasują. To również czas na przerwę. W przypadku Galerii Bronowice możecie liczyć na to, że miejsc do tego idealnych znajdziecie naprawdę wiele.\nJeżeli oczekujecie głównie wspaniałej kawy – czeka na Was Costa Coffee, So!Coffee czy Nakielny. W każdym z tych miejsc możecie również liczyć, chociażby, na wspaniałe słodkości, które idealnie wpasują się w przerwę w trakcie zakupów.\nJeżeli jednak dopadnie Was głód – czeka na Was wiele więcej. Jeżeli na coś do jedzenia będziecie miały tylko chwilę, dobrym wyborem może okazać się KFC czy Mc Donald’s. Jeżeli jednak macie ochotę na prawdziwy obiad, czeka na Was Restauracja Polakowski, Sphinx, Trattoria Due Tavoli czy Akasaka, restauracja, z której zachwycony będzie każdy fan orientalnej kuchni!\nJak widać, Galeria Bronowice ma do zaoferowania naprawdę wiele. Jeżeli szukacie miejsca na zakupy ze swoją przyjaciółką – warto ją odwiedzić. Gwarantujemy, że zakupy okażą się owocne, a czas spędzony w tym miejscu będziecie wspominać naprawdę świetnie.


Nadleśnictwa: Koszęcin, Herby i Złoty Potok - zabiegi przeciw osnui gwiaździstej (2021.04.23)210423\nW załączeniu przesyłam zawiadomienie o zabiegach ograniczania liczebności populacji osnui gwiaździstej.\nPowtarzające się wzmożone i masowe wystąpienia osnui gwiaździstej stanowią główne zagrożenie dla starszych drzewostanów sosnowych.\nOsobliwością pojawów tej błonkówki jest ich wyjątkowa długotrwałość i permanentne utrzymywanie się w opanowanych przez nią drzewostanach. Wzmożone i masowe pojawy osnui gwiaździstej trwają zazwyczaj tak długo, jak okresy pozostawania jej w fazie latentnej (stanie normalnym).\nGłównym celem planowanych zabiegów ochronnych, jest niedopuszczenie do pogłębienia depresyjnej sytuacji drzewostanów wskutek żerów prześwietlających i pełnych, osłabionych głębokim deficytem wodnym w następstwie anomalnie ciepłych i suchych sezonów wegetacyjnych ostatnich lat. Odstąpienie od ich wykonania, może doprowadzić do silnej defoliacji lub gołożerów, skutkujących zachwianiem trwałości zagrożonych i osłabionych drzewostanów.\nZabiegiem ochronnym objęte zostaną drzewostany sosnowe na łącznej powierzchni 112 ha w leśnictwach: Koszęcin: - 16 ha i Brusiek - 96 ha położonych w zasięgu terytorialnym Gminy Koszęcin oraz Miasta Kalety.\nNadleśnictwo Złoty Potok:\nZabiegiem ochronnym objęte zostaną drzewostany sosnowe na łącznej powierzchni 25 ha, w leśnictwie: Poraj - 25 ha, położonym w zasięgu terytorialnym gminy: Kamienica Polska.\nDo ograniczania liczebności larw osnui gwiażdzistej użyty zostanie środek ochrony roślin o nazwie DIMILIN 480 SC (substancja czynna: difiubenzuron).\nZabiegiem ochronnym objęte zostaną drzewostany sosnowe na łącznej powierzchni 87 ha, w leśnictwach: Lisów- 16.10 ha, Lubockie - 67,30 ha i Kochanowice - 3.60 ha, polożonych w zasięgu terytorialnym i gmin: Kochanowice, Ciasna i Herby.\nRozpoczęcie zabiegów ograniczających planowane jest pod koniec I dekady maja, a ich zakończenie przewiduje się w połowie jego III dekady (ścisły termin uzależniony jest od tempa rozwoju owada, które determinuje przebieg warunków pogodowych).\nDIMILIN 480 SC będzie wprowadzany w korony drzew przy użyciu zamontowanej na samolocie PZL M18B Dromader podkskrzydłowej aparatury atomizerowej.


Zgubiona płyta Windows xp - Windows (ogólnie) - dobreprogramy - forum\nZgubiona płyta Windows xp\nmanfred1 (manfred1) 2008-08-15 13:42:46 UTC #1\nWitam serdecznie otóż muszę wykonać reinstalację systemu Windows xp prof ale niestety gdzies zagubiłem płytę. pozostał mi numer seryjny. mam pytanie skąd można pobrać pełną wersję aby wykonać reinstalację sustemu?\nChillout (Chillout) 2008-08-15 13:54:26 UTC #2\nSkontaktuj się z Microsoftem, przyślą Ci płytę.\nJNJN (JNJN) 2008-08-15 14:01:37 UTC #3\nmanfred1 (manfred1) 2008-08-15 16:23:42 UTC #4\nZeby nie zasmiecać watku mam jeszcze jedno zapytanie. Znalałem w końcu swoją płytę jest to taka wersja MS Windows XP PRO PL OEM SP2 wcześniej kiedyś pisałem w poście że nie mogę odinstalować sterowników od modemu no i niestety muszę zrobić format systemu. Ale po pierwsze pomimo ustawienia w biosie na cd nie mogę systemu odpalić z płyty a po drugie jeśli nawet wejdę z poziomu MK i kliknę na płytę i próbuje zainstalować podając klucz który aktywowałem w MS to wyskakuje mi komunikat że klucz jest zły. Mam pytanie czy w tej wersji OEM mogę sobie robić format na tym samym sprzęcie który zakupiłem? I czy aby aktywować produkt to pewnie muszę dzwonić do MS Polska.\nsystem (system) 2008-08-15 17:06:49 UTC #5\nprodukt sie aktywuje dzwoniac lub przez internet mozesz robic na tym samym sprzecie z ktorym go zakupiles\nmatusia (matusia :)) 2008-08-16 18:41:55 UTC #6\nhttp://forum.ks-ekspert.pl/lofiversion/ ... 45369.html\nmanfred1 (manfred1) 2008-08-17 05:26:17 UTC #7\nWszystko oki Mam nosnik mam numer wszystko jest dobrze. Ale od dwoch dni męcze sie z formatowaniem. Na dwóch dyskach mam zainstalowany XP najpier C a potem na D. Podczas startu wchodze do Bios i ustawiam CD na pierwszym Nastepnie staruje mi z płyty. Dochodzę do usuń partycję i własnie jest problem w żaden spsób nie mogę jej usunąc pokazuje mi że mam jakieś tam pliki. Nie wiem co zrobić\nmatusia (matusia :)) 2008-08-17 09:19:11 UTC #8


Fiat Idea [2003 - 2012] - żarówki i oświetlenie do samochodu\nŻarówki i oświetlenie do Fiat Idea [2003 – 2012]\nW samochodach marki FIAT montowane są klasyczne żarówki, których cena nie jest wygórowana. Najtańsze żarówki do Fiat Idea [2003 – 2012] kupisz już za kilka złotych, jednak im więcej zainwestujesz w oświetlenie, tym lepsze żarówki kupisz. Wraz z ceną wzrasta żywotność, poziom jasności oraz jakość żarówek. Kupując dobre żarówki rzadziej będziesz musiał/a je wymieniać, co jest szczególnie ważne przy halogenach i ksenonach.\nPoniższy spis żarówek do Fiat Idea [2003 – 2012] zawiera kompletną listę żarówek montowanych w tym samochodzie. Ceny poszczególnych egzemplarzy różnią się w zależności od producenta, barwy światła i trzonu. Dlatego przed zakupem żarówek do Fiat Idea [2003 – 2012] dokładnie sprawdź specyfikację techniczną każdego egzemplarza.\nDane techniczne Fiat Idea [2003 – 2012]


Ole przemycił wtedy przez granicę 15 osób z Polski ...\nRedakcja: Ania Krochmal\nMarek Kiedy przyjąłeś Schronienie?\nTomek Schronienie przyjąłem od Ole w zimie 1983 roku w Gdańsku. Tego samego dnia zostałem "z marszu" jego tłumaczem - organizatorzy nie mieli akurat nikogo, kto mówiłby po angielsku lepiej niż ja. Pod koniec spotkania Ole zapytał, kto chciałby przyjąć Schronienie. Pomyślałem: "O nie, teraz muszę powiedzieć, że sam również nie mam jeszcze Schronienia." Byłem przerażony, ale w końcu podniosłem rękę. Ole odparł: "Dobrze, mój tłumacz musi mieć inteligentne imię", i nazwał mnie Karma Jeszie Dordże - Diament Najwyższej Mądrości.\nByłem wtedy strasznie stremowany. Nie pamiętam, jak mi się udało przetłumaczyć nauki - nie chciałbym dziś słuchać tego tłumaczenia.\nMarek Jak doszło do tego, że w ogóle zainteresowałeś się buddyzmem?\nTomek Już wcześniej interesowała mnie duchowość, ale oferty na tym rynku na początku lat 80-tych w Polsce były albo skrajne, albo, łagodnie mówiąc, niezbyt satysfakcjonujące. W pewnym momencie zostałem na przykład skrajnym wegetarianinem - to zabawne, ale przez półtora roku odżywiałem się tylko zieleniną, a na końcu wraz z jednym z przyjaciół jedliśmy już tylko pokrzywy - po trzech dniach tak zdrowej diety o mało nie zemdlałem. Moja matka była przerażona. Od tamtej pory nie tknąłem pokrzyw...\nOle był jednym z pierwszych ludzi z Zachodu, którzy przyjechali w stanie wojennym do Polski z jakimś publicznym przesłaniem albo wykładem - buddyzm o którym opowiadał wreszcie był czymś dla mnie.\nMarek W jaki sposób zostałeś sekretarzem Lamy i zacząłeś z nim podróżować?\nTomek Wokół Ole wszystko wydarza się w sposób naturalny, harmonijny. Pierwszy raz pojechałem z nim w podróż w 1985 roku, wraz z całą grupą z Polski. To był wyjazd do Rumteku. Musieliśmy mieć wówczas specjalne pozwolenia, żeby wjechać do Sikkimu, jednak w ambasadzie Indii w Warszawie nie chciano nam ich wystawić. I co się stało? Ole przemycił wtedy przez granicę 15 osób z Polski - między innymi Gosię, która mieszka teraz w San Francisco, Tadeusza i mnie. Powiedział wszystkim przyjaciołom ze wszystkich trzech autobusów, którymi podróżowaliśmy, żeby wysiedli i zrobili jak największe zamieszanie - poszli do toalety, napili się herbaty itd. Ponieważ było to ponad sto osób, i tak już bardzo chaotyczni z natury Hindusi za nic nie mogli nas policzyć i w ten sposób wjechaliśmy do Rumteku. Potem za rok znowu pojechałem z Ole do Indii. Tam zawsze potrzebna jest pomoc - zazwyczaj chodziłem o piątej rano do ambasad w Katmandu, żeby załatwić potrzebne wizy. Najpierw czekałem do dziesiątej po to, żeby być pierwszym w kolejce po otwarciu ambasady, potem czekałem, aż konsul łaskawie nas przyjmie itd. W czasie kolejnych podróży robiłem takie rzeczy coraz częściej i w którymś momencie Ole zaproponował mi, że jeśli odpowiada mi taka rola, mogę dalej z nim jeździć i pomagać mu w organizacji podróży. Na początku nie było to łatwe, ponieważ nie miałem pieniędzy, a Ole również nie mógł płacić za moje bilety. Pomogła mi zabawna historia - w 1990 roku zakochałem się w pewnej bardzo ładnej dziewczynie z USA. Będąc z Ole w Ameryce postanowiłem odwiedzić ją w Kolorado. W pewnej chwili jadąc szybko przez góry żwirową drogą wpadliśmy w poślizg i stoczyliśmy się ze zbocza.\nMarek Jak romantycznie...\nTomek Tak, naprawdę było bardzo romantycznie. Napisała o tym nawet jakaś lokalna gazeta. Dziewczynie, która prowadziła, nic się nie stało, ja za to byłem cały zakrwawiony. Pamiętam, że w chwili wypadku tekst z przywołaniem Mahakali - wówczas nazywaliśmy je jeszcze "pudżą" - ześlizgnął się z tylnego siedzenia i wylądował na moich kolanach. Nic złego tak naprawdę mi się nie stało - miałem tu i ówdzie kilka zadrapań i złamany palec. Jednak pół roku później - mieszkałem już wtedy w Danii - odebrałem telefon z towarzystwa ubezpieczeniowego dziewczyny, która prowadziła samochód. Okazało się, że miała wykupione ubezpieczenie na pasażerów. W rezultacie poleciałem do USA i dostałem od nich 60.000 dolarów. To był prawdziwy dar niebios, błogosławieństwo wszystkich buddów - dzięki tym pieniądzom mogłem przez następnych kilka lat podróżować z Ole.\nMarek Co cię najbardziej inspiruje w działaniu Lamy?\nTomek To że potrafi robić wszystko z tak niewiarygodną radością, że jest jej pełen nawet w najtrudniejszych momentach i w stosunku do każdego, bez rozróżniania. Podchodzi, uśmiecha się i wręcz "unosi" ludzi w górę tym uśmiechem - widziałem to niezliczoną ilość razy. Czasami budzisz się rano i z tego czy innego powodu nie masz ochoty skakać do góry z radości, a Ole to widzi, mówi do ciebie kilka słów i natychmiast wszystko zaczyna wyglądać inaczej. Po prostu ma moc dzielenia się swoją radością z innymi.\nKiedyś w Australii trafiliśmy chyba na akcję "bezpieczeństwo na drodze" - policja przez cały czas zatrzymywała nas za przekroczenie dozwolonej prędkości. Za każdym razem wyglądało to tak samo - w pierwszej chwili policjant był naprawdę wściekły, bo Ole rzeczywiście o wiele za szybko jechał, jednak zanim Hannah i ja wygramoliliśmy się z tylnego siedzenia, już obejmował Ole, dziękował mu za przybycie do Australii i pytał, gdzie i o której odbędzie się tego dnia wykład. Widziałem podobne sytuacje wiele razy - myślę, że to naprawdę fenomen.\nMarek Napisałeś ostatnio kryminał o tybetańskiej polityce. Jak długo pracowałeś nad "Oszustami w szatach"?\nTomek Wolałbym dzisiaj kopać rowy i dźwigać kamienie, niż napisać jeszcze jedną książkę. Pewnego dnia Ole po prostu powiedział: "Napiszesz operę". Tymczasem ja ostatnią pracę na uniwersytecie napisałem chyba w 1982 roku, a potem były to już tylko faksy, pocztówki i maile... Stworzenie tej książki było dla mnie wielkim wysiłkiem. Oczywiście od lat towarzyszyłem Ole przez cały czas i pamiętałem bardzo wiele szczegółów, mamy też bardzo dobre archiwum w Schwarzenbergu - setki wycinków z gazet, listów itd. - ale nie była to łatwa praca. Największym wyzwaniem było dla mnie to, że wówczas nie potrafiłem już pisać po polsku - żeby napisać książkę po polsku, musiałbym najpierw pomieszkać tu przez dziesięć lat. Pozostawał mi więc angielski, który z kolei nie jest moim ojczystym językiem, mimo iż mieszkałem dawniej w Londynie i chodziłem tam do szkoły. Myślę, że forma jest równie ważna jak treść, więc język był dla mnie największym wyzwaniem - niektóre fragmenty przepisywałem 70-80 razy. Chciałem, żeby styl był prosty, łatwy do czytania, poruszający, z poczuciem humoru i odrobiną ironii. Nie miała to być tylko sucha, encyklopedyczna prezentacja faktów, której połowa ludzi nie chciałaby czytać. Pamiętam, że kiedy ukończyłem jeden z pierwszych szkiców, dałem go do przejrzenia Hannah - byliśmy wówczas w Salwadorze. Tłumacząc wykład Ole, kątem oka obserwowałem Hannah - w pewnym momencie zobaczyłem, że wychodzi. Pomyślałem wtedy: "O nie, to straszne, moja książka jest totalną klęską, Hannah aż wyszła z wykładu". Kiedy zapytałem ją potem, co się stało, odpowiedziała jednak: "To było takie zabawne, że zaczęłam się śmiać i musiałam wyjść". Chodziło o historię o miłości Gjaltsaba Rinpocze do świnki morskiej... "Oszuści w szatach" mają pokazać, że Święty Tybet wcale nie był i nie jest tak święty, jak myślimy. Samsara jest samsarą - w Tybecie, czy gdziekolwiek indziej. Tybetańczycy posiadali najwyższe nauki Buddy, niektórzy z nich osiągnęli również najwyższe rezultaty praktyki, ale przeciętny mieszkaniec Tybetu wcale nie odbiegał od średniej światowej - również tam ludzie oszukiwali, kradli, często zawodowo zajmowali się rozbojem itd.\nMarek Większości ludzi zwykle nie podoba się takie "szarganie świętości". Czy książka dobrze się sprzedawała?\nTomek Masz rację, ludzie lubią przede wszystkim czarno-białe historie - są łatwiejsze i przyjemniejsze. Jednocześnie życie nie jest aż tak proste, indywidualna karma ludzi jest zwykle mieszanką różnych kolorów - tak było również w dawnym Tybecie.\nKsiążka najlepiej sprzedaje się w angielskiej wersji - nasi przyjaciele kupili do tej pory ok. 5000 egzemplarzy. Po niemiecku przez pierwszych 10 dni sprzedało się 3000 egzemplarzy, również w kręgu bliskich przyjaciół. "Oszuści" nie trafili na szerszy rynek, bo ktoś zapomniał umieścić na nich numer ISBN i żadna księgarnia nie mogła książki zamówić. Nie jestem pewien, czy warto wznawiać ją teraz po niemiecku, ale na pewno zrobimy dodruk angielskiej wersji. Cała historia zakończyła się w 1994 roku - opisuje pierwsze lata tak zwanego "sporu o Karmapę"- to czy dalszy ciąg napiszę ja, czy ktoś inny, dopiero się okaże. Sprzedaliśmy również 1000 egzemplarzy po rosyjsku i 1000 w krajach hiszpańskojęzycznych, razem daje to więc 10000 sprzedanych książek. Słyszałem, że najgorzej jest ze sprzedażą w Polsce.\nMarek Tak jak mówiłeś, prawdopodobnie ludziom nie podoba się koncepcja...I zmieniając trochę temat: nie brakuje Ci prywatności, domu, dzieci i psa?\nTomek O nie, tylko nie to, dziękuję. To pewien stereotyp - masz dom, psa, samochód i jesteś szczęśliwy...Nie brakuje mi tego - nie mogę sobie wyobrazić, że mógłbym robić w życiu coś lepszego, niż to co robię.\nMarek Jak znosisz życie "na walizkach" i tempo życia Lamy?\nTomek Rzeczywiście mam coraz mniej życia osobistego - szczególnie odkąd mamy telefony komórkowe. Z drugiej strony zazwyczaj nie narzekam na brak inspirującego towarzystwa... Nie mogę się skarżyć.\nJeżeli chodzi natomiast o "tempo życia Lamy", to bardzo mi ono odpowiada - sam również jestem z natury bardzo szybki, może nawet za szybki.\nMarek W jakim kraju czujesz się najlepiej?\nTomek Co powinienem odpowiedzieć? (Śmiech) Oczywiście bardzo się zawsze cieszę, kiedy wracamy do Polski. Tak będzie dobrze?\nMarek Bardzo dobrze, nie musisz już nic dodawać.\nTomek Lubię też Danię. Chociaż tak naprawdę do żadnego kraju nigdy nie wracamy, bo w żadnym nie mieszkamy na stałe. Najpiękniejsze i najbardziej "na luzie", są podróże po Australii, ponieważ grupy są tam najmniejsze, a plaże największe. W Australii zawsze możemy odetchnąć. Najtrudniejsze są natomiast trasy w Rosji, są ciężkie fizycznie. Ostatnio wiele się tam co prawda zmieniło, ale ciągle jeszcze największy "szok toaletowy" można przeżyć właśnie w Rosji - najłatwiej o to w drodze z Władywostoku do Nigaty w Japonii. We Władywostoku w ubikacji na lotnisku trzeba trzymać się jedną ręką za nos, a drugą pomagać sobie w balansowaniu na desce klozetowej, żeby nie wpaść do środka, a po godzinie lotu w Nigacie okazuje się, że każda toaleta ma mały komputer, przy pomocy którego można zaprogramować temperaturę wody do podmywania, suszarkę itd.\nMarek Jakaś jogiczna opowieść o Lamie Ole?\nTomek Jedna z najbardziej zdumiewających sytuacji, które przeżyłem, wydarzyła się w 1988 roku. Jechaliśmy wtedy po raz pierwszy do Ameryki Południowej, a ja mając polski paszport nie mogłem dostać wizy do Wenezueli albo Kolumbii. Zdecydowaliśmy więc, że pojadę z cudzymi dokumentami. O paszport poprosiliśmy przyjaciela o imieniu Tommy. Imię było jedynym podobieństwem pomiędzy nami - Tommy był starszy ode mnie o 13 lat i zupełnie łysy. Oczywiście tu, w Europie, jeżeli podróżuje się z cudzym paszportem, można zostać co najwyżej deportowanym, ale w Ameryce Południowej to poważniejsza sprawa. Przed wyjazdem Ole zrobił "mo", które wyszło dobrze i na żadnej granicy (mieliśmy wylecieć z Niemiec, dostać się do Wenezueli, przejechać przez Wenezuelę do Kolumbii, wylecieć z Kolumbii i wrócić do Niemiec) nikt nawet raz na mnie nie spojrzał. Tylko kiedy wylatywaliśmy z Kolumbii, pewna Niemka z grupy o mało mnie nie wsypała - w czasie kontroli paszportowej stała koło mnie i kiedy zobaczyła "mój" paszport, zapytała inteligentnie: "O, Tomek, nie wiedziałam, że masz 45 lat!" Ole wtedy po prostu na nią nadepnął. Miałem wtedy jakieś 32-33 lata, ale nikt nie zwrócił na to uwagi. Inna historia wydarzyła się również w Ameryce Południowej. Przylatując do Wenezueli mieliśmy przy sobie pistolet. Na lotnisku w Caracas podszedł do nas celnik i kazał nam otworzyć dokładnie "tę" walizkę. Byliśmy tak zmęczeni, kiedy pakowaliśmy rzeczy w Kopenhadze, że położyliśmy pistolet na samym wierzchu. Jeżeli otworzyłby walizkę, pistolet po prostu by z niej wypadł. Próbowaliśmy jakoś ją schować, ale celnik się uparł i ciągle pokazywał na walizkę z pistoletem. Nie wiedziałem, co robić - wyczerpały mi się wszystkie pomysły. Musiałem ją po prostu otworzyć, bo w przeciwnym razie otworzyłby ją sam. Spojrzałem na Ole - stał obok, z rękami złożonymi razem i robił jakieś życzenia. I dokładnie w tym momencie, kiedy już wyciągałem rękę, żeby powoli otworzyć walizkę, zadzwonił telefon na drugim końcu pomieszczenia. Kiedy celnik pobiegł, żeby go odebrać, Ole syknął natychmiast: "Teraz, idźcie". Wzięliśmy więc walizkę i przeszliśmy przez kontrolę. Kiedy byliśmy już po drugiej stronie, zdaliśmy sobie sprawę, że zostawiliśmy jeszcze jeden wózek z bagażem. Kiedy po niego wróciłem, zobaczyłem tego samego celnika - nie wiedziałem, co robić, bo przez cały czas stał koło naszych rzeczy i rozmawiał z kimś, więc po prostu popchnąłem wózek do wyjścia, jakby nigdy nic. Doświadczyliśmy wtedy rzeczywiście ochrony Ole. Wyobraź sobie nagłówki w gazetach: "Buddyjski nauczyciel próbuje przemycić broń". Ta sytuacja naprawdę zrobiła na mnie mocne wrażenie. Jednocześnie przez cały czas miałem całkowite zaufanie do Lamy - byłem pewien, że nic złego nie może się stać. Do dziś nie wiem, kto wtedy zadzwonił do celnika, może był to Czarny Płaszcz.\nMarek Jakie widzisz różnice między buddyzmem w Polsce i w innych krajach? Czym się różni Dharma w wydaniu europejskim od australijskiej, czy amerykańskiej?\nTomek Główna różnica to ilość ludzi. Jeżeli porównalibyśmy ilość czasu, którą Ole spędza co roku w Stanach, okazałoby się, że rezultaty są tam niewspółmierne do wkładu energii, są mizerne, jeżeli chodzi o ilość. Oczywiście nie chodzi tylko o ilość, najważniejsza jest jakość, ale w rzeczywistości większość naszej jakości tam, to przybysze z Europy, często Polacy - w San Francisco mieszka Gosia, w San Diego Witek, w Vancouver Jola, a w Calgary Piotr. To jest pierwsza różnica. Oczywiście, ponieważ buddyzm dostosowuje się zawsze do charakteru narodowego ludzi, istnieją pewne różnice np. pomiędzy Dharmą w Niemczech i w Polsce, ponieważ mentalność Niemców różni się trochę od mentalności Polaków. Skoro już o tym mówimy, bardzo ciekawe jest to, że udało nam się w Polsce uniknąć "katolickiego buddyzmu", pełnego barokowych ołtarzy, przywiązywania wagi tylko do zewnętrznych form, traktowania jidamów jak świętych, a samego Buddy jak Pana Boga. W dużym stopniu stało się tak dzięki kryzysowi z 1992 roku - wylaliśmy brudną wodę po kąpieli, ale zachowaliśmy dziecko. To było bardzo ważne.\nJednocześnie takie niebezpieczeństwo ciągle jeszcze chyba istnieje w Rosji, ponieważ Rosjanie mają silne skłonności do mistycyzmu i często lubią wszystko mieszać ze sobą.\nMarek Jak to wygląda w Ameryce Południowej? Tamtejsze kraje też są bardzo katolickie.\nTomek W Ameryce Południowej te "katolickie" tendencje są jeszcze wyraźniejsze niż w Polsce - ludzie często rzeczywiście traktują tam Buddę jak Boga.\nMarek W jakim kraju jest najwięcej pięknych kobiet w naszych ośrodkach?\nTomek Myślę że jest ich bardzo dużo w każdym. Ale z tym pytaniem powinniśmy chyba zwrócić się do lepszych ekspertów. Zapytaj Wojtka...\nMarek Twoje pierwsze spotkanie z XVII Karmapą?\nTomek Miałem to szczęście, że byłem przy pierwszym spotkaniu Karmapy i Lamy Ole - polecieliśmy wtedy w tajemnicy z Australii do Indii. (Sama historia wywiezienia Karmapy z Tybetu to w rzeczywistości materiał na całą książkę. Niestety, na razie nie możemy jeszcze tego wszystkiego opisać, gdyż zagrażałoby to bezpieczeństwu wielu osób).\nLecąc wtedy do Indii wiedzieliśmy, że Karmapa już tam jest. Hannah też już była w Delhi. Zatrzymaliśmy się w KIBI i żeby nikt się nie dowiedział, z jakiego powodu naprawdę się tam tak nagle pojawiliśmy, powiedzieliśmy, że Ole przyleciał, żeby się zobaczyć z Hannah. W KIBI wtedy wszyscy plotkowali o tym, że Karmapa jest w Bhutanie i przyjedzie dokładnie za 21 dni - nikt nie miał pojęcia, że Taje Dordże mieszka już w pewnej willi położonej blisko instytutu. Zbliżając się do tego miejsca miałem bardzo silne przeżycia fizyczne - czułem się dokładnie tak samo, jak podczas pierwszego spotkania z Ole w 1983 roku w Gdańsku. Było to również bardzo mocne doświadczenie.\nMarek Jak znajdujesz czas na medytację? Medytujesz?\nTomek Ciągle jeszcze robię nyndro. Wszystkie pokłony zrobiłem w Bodhgaja, pod drzewem, pod którym Budda osiągnął oświecenie. To znaczy zrobiłem tam wszystkie pokłony, które zrobiłem (śmiech). W 1988 roku Ole pisał w Bodhgaja "Dosiadając tygrysa", więc miałem czas na medytację. Można tam było cokolwiek zdziałać tylko pomiędzy 6.00 a 7.00 rano - wcześniej było jeszcze zupełnie ciemno, a potem robił się taki upał, że nie można było nawet poruszyć palcem, a cóż dopiero mówić o pokłonach. Doszedłem do tego, że przez tę godzinę robiłem nawet 900 pokłonów - Tybetańczycy zostawiali mi pieniądze, myśleli, że na takiego konia warto postawić (śmiech).\nPoza tym staram się medytować przynajmniej raz dziennie w czasie wykładu Ole. Zacząłem pracę dla niego malą w ręce, a teraz zastąpiły ją: komputer, drukarka, telefon komórkowy i tysiące, jak je nazywam, "spaghetti cables", które wożę wszędzie ze sobą w walizce.\nMarek Co chciałbyś dodać na zakończenie?\nTomek Każdemu życzę takiego życia, jak moje. Po prostu każdego dnia jest coraz lepiej i nie widać temu końca - trwa to od momentu, kiedy poznałem Ole, już 18 lat. Naprawdę życzę tego każdemu.


Przylądek Północny - najdalej na północ wysunięty punkt kontynentu Europejskiego - visitnorway.com\n| Dzień polarny na Przylądku Północnym, Norwegia Fot.: Trym Ivar Bergsmo/www.nordnorge.com\nStając na stromym klifie Przylądka Północnego, punktu wysuniętego najdalej na północ Europy, tylko wyspy Svalbardu dzielą Cię od Bieguna Północnego. Kiedy unoszące się nad oceanem chmury tworzą bajecznie kolorowy dywan, a dzień polarny już się kończy, miejsce to staje się jednym z najbardziej niezwykłych na świecie. Na kontynencie nie można iść dalej na północ – to kraniec Europy i koniec świata.\nJak dotrzeć na Przylądek Północny\nNajbliższa wioską jest Honningsvåg. Z niej można dojechać autobusem lub własnym samochodem do Przylądka Północnego. Od lipca 2012 roku, nie ma już opłaty za przejazd tunelem Przylądka Północnego.Między 1 listopada a 30 kwietnia, droga jest zamknięta dla samochodów prywatnych, dlatego zalecany jest przejazd lokalnym autobusem z Honningsvåg. Bilet za przejazd warto kupić dzień wcześniej.\nPrzylądek Północny, leżący w bezkresnym regionie Finnmark, jest jednym z wielu miejsc w Norwegii Północnej, w których można obserwować zorzę polarną.\nCentrum turystyczne na Przylądku Północnym\nNa samym Przylądku Północnym, oprócz sławnego pomnika „Dzieci świata”, znajduje się nowoczesne centrum turystyczne, mieszczące muzeum i restaurację.\nBilety wstępu (od 2011)Dorośli: 235 NOKDzieci: 80 NOK\nPierwszy turysta przybył na Przylądek Północny w 1664 roku. Od tamtej pory napływa tu nieprzerwany strumień ludzi z całego świata. Podróżują niejednokrotnie kilka tygodni, by znaleźć się w miejscu, gdzie można doświadczyć poczucia pełnej wolności i bliskości arktycznej Północy.\nZestawienia dla North Cape\nZobacz wszystkie oferty dla North Cape\nNajlepiej oceniane atrakcje w North Cape (4)\nOstatnia aktualizacja: 20 grudnia 2012 9:43\nPrzylądek Północny – Nordkapp, Norwegia\nKategoria: Atrakcje i kultura, Norwegia arktyczna\nPrzylądek PółnocnyStając na stromym klifie Przylądka Północnego, punktu wysuniętego najdalej na północ Europy, tylko wyspy Svalbardu dzielą Cię od Bieguna Północnego. Przylądek PółnocnyŹródło: Visitnorway\nW Norwegii Północnej w miesiącach letnich słońce nigdy nie zachodzi. Wybierz się na wycieczkę w dzień polarny, na safari albo graj w golfa w nocy. Kraina dnia polarnego


OSP Dąbcze walczy z pogodą | rydzyna24.pl\nNa sygnale 11 sierpnia 2017\n11 sierpnia o godzinie 19:34 OSP Dąbcze zostalo zadysponowane zastępem GLBA Rt do powalonego drzewa w Tworzanicach.\nPo skończeniu działań strażacy zostali przekierowani do podtopień na terenie Dącza.\nDo działań dołączył zastęp GCBAM. Działania zakończono około godziny 20:30.\nPrevPoprzedni aktykułOSP Dąbcze pomagało w Lesznie\nKolejny artykułZalane drogi i podwórkaNext\nI sesja Rady Miejskiej Rydzyny już za nami\n04 kwietnia 2019 Wydarzenia\nZrób zdjęcie i wygraj 500 zł


pomnik - informacje na tematy "pomnik" oraz "katastrofa" - Tagi - znajdź treść po hasłach. dziennik.pl\nArtykuły na temat: pomnik, katastrofa\nW 71. miesięcznicę katastrofy smoleńskiej jak co miesiąc, po mszy świętej w warszawskiej archikatedrze św. Jana Chrzciciela odprawionej w intencji ofiar katastrofy samolotu prezydenckiego pod Smoleńskiem, ulicami stolicy przeszedł Marsz Pamięci.\nMieszkańcy Smoleńska chcą pomnika na miejscu katastrofy. Co na to władze?\nMieszkańcy Smoleńska chcą, aby na miejscu katastrofy Tu-154M wreszcie stanął pomnik. Od kilku lat władze obwodu smoleńskiego i Ministerstwo Kultury Federacji Rosyjskiej nie realizują porozumienia zawartego w 2010 roku przez prezydentów Polski i Rosji.\nMonika Olejnik w Radiu ZET skrytykowała lokalizację pomnika ofiar katastrofy smoleńskiej, którą wskazały władze Warszawy i którą chwalił prezydent Bronisław Komorowski.\nPomnik smoleński do rozbiórki. Zbudowali go bez zezwoleń\nPomnik smoleński w Przedborzu do rozbiórki. Nakazał to Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w Radomsku. Okazało się, że obelisk który powstał w ubiegłym roku został wybudowany bez zezwoleń.


dokończenie relacji ze spotkania w sprawie psów – Krzysztof Kacprzycki\nMinął już miesiąc od dnia spotkania (22/04/2010) w siedzibie Rady Osiedla w sprawie pozostałości pospacerowych po pupilach. W skrócie przedstawię wnioski jakie ze spotkania wypłynęły i przygotuję pismo do władz miasta by rozważyły wprowadzenie sugerowanych działań.\nBraki w podstawowej wiedzy właścicieli psów. Właściciele mniej lub bardziej kudłatych czworonogów nie mają podstawowej wiedzy o tym co może się znajdować w psich odchodach, nie wiedzą co z tym co zbiorą dalej zrobić.\nBraki w znakowaniu psów, wstępne ustalenia pozwalają stwierdzić, że mimo obowiązku jest zachipowane tylko kilkanaście procent psów na terenie miasta.\nBrak wyznaczonych miejsc do bezpiecznego spaceru na większości osiedli w Olsztynie.\nNiedostateczna kontrola, nieskuteczna kontrola właścicieli psów.\nDziałania prewencyjne są niewystarczające.\nAkcja informacyjne prowadzona przez władze miasta jest nietrafiona.\nBrak współpracy pomiędzy władzami miasta, służbami weterynaryjnymi i porządkowymi.\nNiejednolite rozwiązania na terenie miasta.\nW tej bardzo syntetycznej formie przedstawiłem to co zebrani na spotkaniu uznali za przyczyny obecnego stanu rzeczy w mieście.\nTeraz czas na konstruktywne uwagi/wnioski proponowane do realizacji.\nWprowadzić przy współpracy ze Strażą Miejską, gabinetami/lecznicami weterynaryjnymi ponowną akcję bezpłatnego chipowania psów.\nJeśli wszystkie psy na terenie miasta będą zachipowane to służby porządkowe będą skuteczniej prowadzić działania prewencyjne, kontrolne. Konieczne jest wprowadzenie działań na zasadzie „kija i marchewki”. Zgodnie z obowiązującym na terenie miasta prawem miejscowym wszystkie psy powinny być oznakowane. Jeśli oznakowane, to również w 100% możliwe do zidentyfikowania.\nWyposażyć Straż Miejską, gabinety/lecznice w materiały informujące i propagujące właściwe zachowania właścicieli psów.\nKażdy pies przynajmniej raz w roku trafia do gabinetu/lecznicy celem wykonania obowiązkowego szczepienia przeciw wściekliźnie. Wykorzystać tą możliwość by dotrzeć z informacją do wszystkich właścicieli o obowiązkach i prawie miejscowym. Kolportowane obecnie bezpłatne torby na odchody powinny być z miejskim nadrukiem – „dekalogiem” właściciela psa. Obecne wydawanie po jednym woreczku z niewiele mówiącym nadrukiem to strata okazji do uświadomienia właściciela psa w jego prawach i obowiązkach.\nWprowadzić jednolity system gromadzenia zebranych odpadów, kosze w miejscach wskazanych przez właścicieli psów – niech będą tam pojemniki, tam dostępne woreczki, gdzie rzeczywiście właściciele psów spacerują. Konieczność wprowadzenia nie tylko znaków zakazu – ale również informacyjnych, że w danym miejscu można bezpiecznie przebywać z psem.\nAtmosfera spotkania była dla mnie miłym zaskoczeniem, chciałbym, by tak rzeczowo wyglądały wszystkie spotkania. Konkretne wnioski padały, odpowiednie przykłady – przedstawiciele służb porządkowych jak i weterynaryjnych pełen profesjonalizm za poświęcenie czasu i obecność jeszcze raz dziękuję.\n« sobotnie spotkanie\npolemika z prof Kuleszą »


Robert Janowski krytykuje talent show. Janowski ostro o programach talent show | Party.pl\nJanowski krytykuje programy talent show: Ma być show i biznes z reklam\nProgramy typu talent show od kilku lat cieszą się ogromną popularnością. Po wielkim sukcesie "Idola" na rynku pojawiły kolejne produkcje w których uczestnicy prezentują swój talent. Swoja karierę właśnie w ten sposób zaczynało wiele gwiazd. Do grona byłych uczestników talent show należą m.in. Monika Brodka, Grzegorz Hyży, Dawid Podsiadło i Ewelina Lisowska. Wielu z nich odniosło spektakularny sukces.\nZobacz: Podsiadło robi już karierę za granicą. Używa tam nowego pseudonimu\nOkazuje się jednak, że nie wszystkim podobają się programu w których młode osoby mają możliwość zaprezentowania swoich umiejętności w telewizji. Robert Janowski w rozmowie z lifestylenewseria.pl skrytykował talent show.\n- Jestem jeszcze z tego pokolenia ludzi, którzy są cierpliwi, pracowici, nie chcą wszystkiego od razu. Gdybym miał 19 lat pewnie chciałbym odnieść sukces pojutrze, a dzisiaj wiem, że tak się nie da. Są programy typu talent show, gdzie komuś się wydaje, że właśnie złapał Pana Boga za nogi. Jak widać, tak nie jest. show-biznes jest bezlitosny. Tam mieli się po prostu podmioty wykonawcze i właściwie koniec. Ma być show i biznes z reklam, a nie z ludzi, którzy tam są podmiotami artystycznymi. Takie mamy czasy, nic na to nie poradzę. Kiedyś było łatwiej- stwierdził Janowski.\nZgadzacie się z opinią Roberta Janowskiego?\nZobacz na Polki.pl: Robert Janowski nie jest już singlem\nJanowski na planie programu Agaty Młynarskiej:


Termin „turkusowa organizacja” jest coraz bardziej popularny w kręgu specjalistów od zarządzania i coachów biznesu, ale wciąż za mało obecny w świadomości właścicieli i managerów firm. Warto dowiedzieć się więcej o tym nowatorskim modelu zarządzania i – być może – przekształcić swoją firmę w jej lepszą wersję. Rozmawiamy z Żanetą Poirieux – mentorką i trenerką w biznesie popularyzującą ideę turkusowych organizacji, która będzie gościem 37. Kongresu LNE.\nLNE: Z czym kojarzy się pani kolor turkusowy?\nŻaneta Poirieux: Kiedyś kojarzył mi się z Egiptem i piękną biżuterią (śmiech), teraz naturalnie kojarzy mi się z turkusowymi organizacjami. Sama jestem po części odpowiedzialna za szerzenie tego pojęcia w Polsce od 2016 roku, po zorganizowaniu pierwszej międzynarodowej konferencji „Firma z duszą” (www.firmazdusza.pl), której celem było wprowadzenie świadomości, że można pracować inaczej, że należy przeanalizować i zmienić styl zarządzania ludźmi i organizacjami. Aczkolwiek chciałabym wspomnieć, iż turkus jest nazwą marketingową używaną wyłącznie w Polsce. Sam autor tej koncepcji, Frederick Laloux, mówi przede wszystkim o procesie rozwoju świadomości i przypisuje temu kolor „teal” – barwę pomiędzy zielonym a niebieskim, barwę w ciągłej zmianie.\nNa naszym rynku coraz częściej słyszymy o turkusowych organizacjach – czym charakteryzują się takie firmy?\nOrganizacje „turkusowe” kierują się wiarą w potencjał kreatywności człowieka, są bardziej skuteczne, bardziej ludzkie i pozwalają pracownikom wierzyć w sens ich pracy. Zatrudniają ludzi, którzy podzielają te same wartości, są bardziej konkurencyjne dzięki temu, że pracowników traktuje się w nich jak ludzi, że daje im się odpowiedzialność i możliwość organizowania pracy tak, aby realizowane wyniki były optymalne. To są organizacje, w których chce się pracować, zostawać, tworzyć i działać, pozostając w zgodzie ze sobą i ze swoimi wartościami.\nDlaczego warto zainteresować się tym modelem zarządzania? Jakie korzyści z wdrożenia takiej metody może mieć firma i jej pracownicy?\nNa to pytanie odpowiem krótko. Jest to konieczność dla wszystkich – zarówno dla właścicieli firm, jak i pracowników. Aby angażować się w pracę, ludzie muszą czuć, że są „potrzebni”, że ich praca coś wnosi, że traktuje się ich z godnością i szacunkiem.\nOkazuje się, że wynagrodzenie finansowe pracownika to nie wszystko – ludzie chcą w pracy się spełniać i realizować. Czy turkusowe podejście do prowadzenia firmy nie jest w jakimś stopniu inicjatywą „wymuszoną” przez wzrost świadomości pracowników?\nJak najbardziej tak. Powiedziałabym nawet, iż jest normalnym procesem spowodowanym wzrostem świadomości wszystkich ludzi – wystarczy spojrzeć na zmiany w sposobie życia, które towarzyszą wszystkim ludziom na co dzień: podejście do zdrowia i zdrowego odżywiania, dbałość o ciało, umysł, równowagę pomiędzy pracą a życiem osobistym, dążenie do innej i lepszej jakości życia osobistego i rodzinnego, do lepszego wychowywania dzieci itp. Młode pokolenie – pokolenie przyszłości – odrzuca stare schematy i nie chce żyć tak, jak ich rodzice. I nawet jeśli starsze pokolenie będzie się kurczowo trzymać swoich wyuczonych schematów – nie utrzyma ich, bo to proces, który się toczy niezależnie od tego, czy się na to zgadzamy, czy nie. Ci, którzy nie są elastyczni – pozostaną w tyle i „odpadną” pełni frustracji, że kiedyś było lepiej.\nW którymś z wywiadów powiedziała pani, że „nie chodzi o to, żeby zakładać firmy turkusowe, ale o to, by pracownicy mieli poczucie, że to, co robią, ma sens”. Tylko tyle i aż tyle?\nTak właśnie jest. Wydaje się że jest to aż tyle, że to wręcz niemożliwe. A jest to po prostu zwyczajnie ludzkie – każdy chce być doceniany za to, co robi. Każdy potrzebuje, aby widzieć w nim człowieka, a nie tylko „wyrobnika”. W zamian za uznanie i szacunek pracownicy są w stanie sami się motywować i angażować. Wystarczy zadać sobie pytanie „Jak sami chcielibyśmy być traktowani?”. „Jaki wkład chcielibyśmy mieć w to, co robimy, produkujemy, dostarczamy, realizujemy, tworzymy?”\nCzęsto słyszymy, że turkusowe zarządzanie sprawdza się tylko w przypadku młodych i ambitnych pracowników – to mit czy rzeczywiście starsze osoby trudniej akceptują tak innowacyjne rozwiązania?\nTak jak powiedziałam wcześniej, starsze pokolenie charakteryzuje często próba „zatrzymania czasu”, bo tak jest pewniej i wygodniej. To, co nowe, często nas przerasta i wywołuje lęk. Sama się wciąż na tym łapię. Młodzi ludzie, patrząc na swoich rodziców, widzą, co się nie sprawdziło, i szukają czegoś innego. Często nie mają jeszcze wzorców. Po prostu szukają i odrzucają to, co im się nie podoba i w co nie wierzą. Natomiast myślę, że szansą na główną wygraną jest połączenie „mądrości obu pokoleń”. Wiedzy i wzorców starszych oraz odwagi i umiejętności młodych. Przede wszystkim nie chodzi tu o ambicje własne, ponieważ w „turkusie” dążymy do wspólnego celu, tworząc dobre życie i działając dla dobra ogółu, co przekłada się na „zyski” osobiste. Oto jeden z cytatów z książki Frederica Laloux, który bardzo lubię: „W turkusie nie dążymy do uznania, sukcesu, bogactwa i przynależności, by wieść dobre życie. Dążymy do dobrze przeżywanego życia, a jego efektem może stać się uznanie, sukces, bogactwo i miłość”.\nJest pani trenerem biznesu i na co dzień ma pani kontakt zarówno z szefami, jak i pracownikami – czego najczęściej dotyczą konflikty i nieporozumienia na linii szef-pracownik?\nNiestety, często widzę znamiona „walki o władzę i o to, kto ma rację” bez poszanowania zdania drugiego człowieka. Brak docenienia i uznania z obu stron. Klasyczne firmy są tak skonstruowane, że „wymuszają” wyścig szczurów, wyścig o awans, bo naturalne jest obecnie, że ludzie chcą zarabiać więcej i być wyżej w hierarchii. Daje im to poczucie bezpieczeństwa finansowego, ale też poczucie ważności i kontroli nad innymi. Często to, czego nie akceptują u własnych szefów, fundują swoim pracownikom, gdy sami stają się szefami. Zamknięte koło? Będzie zamknięte, dopóki nie uświadomimy sobie, że można inaczej.\nRozwój zawodowy to jedno, ale pani zdaniem nie ma on większego sensu, jeśli równocześnie nie rozwijamy się emocjonalnie – dlaczego połączenie tych aspektów jest tak istotne?\nCzęsto w pracy coachingowej spotykam ludzi, którzy są wspaniałymi fachowcami, profesjonalistami – można powiedzieć, że mają wszystko, aby prowadzić biznesy, zarządzać zespołami. Posiadają ekspercką wiedzę na wysokim poziomie, której niejeden mógłby im pozazdrościć. Ale co z tego? W kontakcie z innymi ludźmi często brakuje im po prostu „ludzkiego podejścia i zrozumienia”. Niekiedy panuje jeszcze przekonanie, że gdy okaże się emocje i uczucia, poskutkuje to brakiem szacunku, a wręcz „posłuszeństwa”. Że zostanie się wykorzystanym. A czy bycie człowiekiem dla drugiego człowieka jest naprawdę niebezpieczne? Często brak kontaktu ze swoimi emocjami powoduje z obu stron niepotrzebne nieporozumienia, napięcia, przykre słowa, krytykę, konflikty. Dlatego uważam, że aby być lepszym managerem i osobą, należy uczyć się swoich emocji, uczyć się je wyrażać. Ale to wymaga pracy i rozwoju. Na tym polega paradoks, że nauczyliśmy się dystansować od swoich emocji, a bez nich nie da się żyć, komunikować z ludźmi, współpracować, budować zespołów, tworzyć dobrych i trwałych relacji oraz skutecznych biznesów.\nCzy pani zdaniem branża beauty, w której problemy z zaangażowaniem pracowników zgłasza duża część szefów, jest gotowa na „turkus”? Czy to może być dla nich nowa droga do osiągniecia równowagi i sukcesu?\nTak jak w każdej branży (usługowej czy produkcyjnej), wprowadzenie turkusowego stylu jest trudne i wymaga dużej odwagi i wiary każdego właściciela, każdego managera. Wiele firm cierpi na brak zaangażowania pracowników i tylko bardzo nieliczne tego kłopotu nie mają. Zaangażowanie pracowników chwilowo mogą poprawić dodatkowe premie czy podwyżka wynagrodzenia. Ale tylko krótkofalowo, ponieważ zawsze znajdzie się ktoś inny, kto da więcej. Materialnych motywatorów nie da się zastąpić poczuciem spełnienia. Dzisiaj ludzie chcą czuć się częścią większej całości, a nie trybikiem finansowej machiny. Zarządzanie kijem już prawie się w Polsce skończyło, a niebawem nie wystarczy motywowanie marchewką. Dobra wiadomość jest taka, że inny styl współpracy, o którym teraz rozmawiamy, nie ma końca… A ci, którzy\nw nim zasmakują, już nigdy nie zgodzą się na inny.\nNa koniec musimy poprosić panią o zdradzenie kilku szczegółów swojego życiorysu, bo wiemy, że wiele lat temu była pani związana właśnie z branżą beauty…\nTak, w wieku 20 lat, kiedy studiowałam psychologię pracy we Francji, równolegle ukończyłam szkołę kosmetyczną i szkołę wizażu. Pracowałam na planach zdjęciowych, na pokazach mody Karla Lagerfelda i Lolity Lempickiej, miałam okazję „poprawiać wygląd” początkującej Moniki Bellucci, Claudi Schiffer, Cindy Crawford… To był czas, kiedy z bliska obserwowałam znaczenie i siłę zewnętrznego wyglądu. Świetny czas, bardzo bogaty w przemyślenia i obserwacje. Gdy ukończyłam psychologię, pożegnałam się ze światem showbiznesu i kosmetyki, pozostawiając umiejętności dla własnych potrzeb. Dziś cieszę się, że mogę brać udział w państwa wydarzeniu i rozmawiać z osobami z tej branży, ponieważ mam przekonanie, że rola wszystkich osób z branży beauty jest bezcenna. Bezcenna nie tylko w „poprawianiu” wyglądu klientów... ale o tym powiem więcej na Kongresie LNE w Krakowie. Do zobaczenia!\nPYTANIE DO EKSPERTA Danuta Nowicka (cz.2)


Velonews.pl | Trasy rowerowe - - Dolomiti Paganella Bike czyli naturale single we włoskim Trentino\nDolomiti Paganella Bike czyli naturale single we włoskim Trentino\nTrentino. Dolomity, pyszne jedzenie i wino, piękne jezioro. Pogoda na zamówienie. Nawet, jeśli musicie wziąć ze sobą kogoś, kto nie jeździ, będzie miał tam co robić. Taki raj znajduje się już 9 godzin jazdy od granicy z Polską i jeśli chętnie widzisz się na trudnych technicznie, naturalnych singlach to nazwę Paganella Bike właśnie wpisujesz na listę "must see". Epicentrum Paganella Bike znajduje się w okolicach miejscowości Molveno oraz Andalo.\nPaganella Bike to ogromny kompleks rowerowy, w którym znajduje się sześć wyciągów i głównie przepiękne trasy enduro. Prócz nich bikepark z 4 trasami o różnej trudności i przewyższeniu 400m, trasy XC oraz rodzinne. Największe znaczenie dla sławy tego miejsca mają oczywiście trasy enduro. Te które warto zobaczyć w pierwszej kolejności podzielone są na dwie duże (kondycyjnie bardzo wymagające) całodniowe wycieczki, które są osiągalne jedynie z pomocą wyciągów i shuttle busów. Z powodu ich długości polecam podzielić je na segmenty i dzięki temu przejechać na przykład wybrane odcinki kilka razy. Nie jest to jednak takie oczywiste, bo niektóre z nich nie tworzą pętli z wyciągiem. Dodatkowo jest jeszcze kilka segmentów nie ujętych we wspomnianych wycieczkach. Tras wystarczy spokojnie na tygodniowy urlop. Wszystkie są świetnie oznaczone tabliczkami na rozjazdach. W prospekcie nie jest jednak napisane jaką trudność mają poszczególne segmenty enduro. Trzeba po prostu założyć, że wszystkie są trudności co najmniej s3, niektóre s4, a bywa i jeszcze trudniej. Trasy xc biegną głównie szerokimi szutrówkami. Momentami podjazdy są bardzo sztywne. Jakie są trasy family, opowie Wam wasza rodzina jeśli ją tam weźmiecie.\nWłoskie single wymagają więc najlepiej prawdziwego roweru enduro i sporego "skilla". Na ścieżkach sporo jest skalnych sekcji, dropów, ścianek. Skały to zarówno typowe zwietrzałe dolomity, jak i po prostu głazy wystające licznie z ziemi. Na zmianę z nimi występują korzenie, te na szczęście większość czasu pozostają suche. Korzenne półmetrowe dropy to standard. Pełni szczęścia dopełniają widoki i przepiękny las, często bukowy. Czy są więc jakieś wady? Śliska nawierzchnia, to bardziej wyzwanie niż wada. Są sekcje gdzie duża ilość żwiru i piasku jedzie ścieżką razem z wami z tą samą prędkością.\nWycieczki najczęściej zaczyna się od segmentu 812, na który prowadzi kolejka z Molveno. Przywita was ona sporą ścianką, która zdradza możliwości miejscówki. Po przyspieszonej rozgrzewce i chwili oddechu dowiecie się co to jest typowa włoska „śliska nawierzchnia” zjeżdżając suchym jak pieprz żlebem. Na tym segmencie jest też sekcja kondycyjna wiodąca po płaskim jak i trochę podjazdu. Warto to zrobić, choćby dla późniejszego dropu do wąwozu lub bramki z drzew, gdzie kierownica może się nie zmieścić. Po przyjemnym początku ląduje się w Andalo. Kolejka na Paganellę zabierze was na ponad 2000m n.p.m. Tam jest już sporo możliwości rodem jak z kadru Krankeda. Kombinacja Bear Trials skręca w stronę bikeparku segmentem 806, który by zrobić, trzeba się spieszyć bo niedługo zmieni przebieg. A to jeden z bardziej płynnych choć wcale nie łatwych odcinków jakim tam jechaliśmy. Kombinacja Lake to Lake odbija w drugą stronę, by po 30 km (!) trawersowania zbocza, na koniec zjechać w przepaść na sam dół doliny. Wrócić można już tylko shuttle busem. W sumie z samej Paganelli zjeżdża siedem tras. Warto byłoby powiedzieć w tym miejscu, którą warto odwiedzić szczególnie, więc... wszystkie. Żadna nie była da mnie stratą czasu, żadna nie była nudna. Jeśli ktoś bardzo nie lubi podjeżdżać, to dużo straci opuszczając 803. Choć z drugiej strony 803 można rzeczywiście zostawić na koniec. Mała wskazówka, jeśli nie chcecie zwiedzać parku zoologicznego, 803 trzeba zakończyć jedną drogę wyżej niż wskazuje na to mapa. Inaczej trzeba się będzie nieco wdrapywać. Poza tym jednym miejscem mapa jest przygotowana wzorowo. Wszystkie szczegóły oraz mapy dotyczące poszczególnych odcinków, jak również pliki GPX oraz KML możecie pobrać ze strony ( http://www.dolomitipaganellabike.com/trentino/en/t... ), a wersję papierową dostaniecie na miejscu.\nBikepark oferuje póki co 4 trasy o różnych stopniach trudności. Trasy są przygotowane na najwyższym poziomie, nie brakuje na nich skał, kamieni, korzeni i dropów, ale dla amatora są pomimo to przejezdne i ciekawe. Pełno na nich smaczków, różnych typów zakrętów, najazdów i całkiem sporych ścianek. Większość hardcorowych elementów na prostszych trasach da się objechać. Słowem dla kogoś kto stawia pierwsze kroki trasy będą bardzo przystępne, dla kogoś kto chce je przejechać tempem jej autorów... zapewnią dużo funu. Słowem, Włosi potrafią zrobić to na walijskim poziomie, a dodatkowo mają ku temu świetne wysokie góry.\nJeśli już o autorach tego miejsca mowa, to Paganella oferuje wynajem przewodnika. Zazwyczaj jest to jeden ze świetnych gości którzy zbudowali wszystkie trasy w tym miejscu. Oferta ta przede wszystkim zapewnia komfort tego, że trasy można jechać pełną bombą za kimś kto je zna, a wiadomo iż coś takiego podnosi "skilla" o 300 %. Dodatkowo nie trzeba się martwić patrzeniem na mapę, a przewodnik dostosuje trasę do Waszych oczekiwań i poziomu. Ci goście to niesamowici profesjonaliści, w razie czego udzielą szkolenia jak się obchodzić ze specyficzną nawierzchnią Dolomitów. Można też przekonać kogoś mniej doświadczonego, że będzie miał(a) do dyspozycji trenera. Jednak jeśli kogoś przeraża Twister, to raczej na single lepiej go nie brać...\nNa koniec, trzeba powiedzieć jak to jest z tymi niedźwiedziami. Otóż niedźwiedź to najlepszy przyjaciel rowerzysty! Dlaczego? Bo jeśli jest niedźwiedź to nie ma krów. A jak wiadomo krowy w Alpach są najbardziej wkurzającym zwierzęciem Świata. Zawsze stoją na środku drogi i często nie ma ich jak wyminąć, szczególnie gdy wyskakuje się zza zakrętu z dużą prędkością i okazuje się, że to byczek, a nie krowa. No właśnie tego problemu na Paganelli nie ma. Niedźwiedzie nie są natomiast głupie i w ogóle ich (zazwyczaj) nie widać. Na pytanie ile razy widział niedźwiedzia nasz przewodnik, padła odpowiedź: ani razu. Ale ile razy widział on aby niedźwiedź w nocy podziwiał nowe hopki zostawiając piękne ślady na nieubitej ziemi? Bardzo często. Jeśli nie zaskoczycie niedźwiedzia niespodziewanie to raczej go nie zobaczycie, ale zjeżdżając segment 805 uważajcie na sekcjach o trudności s5, aby nie stać się tam jego padliną…\nMiejscówka jest w pełni otwarta od 9 czerwca do 4 września. Część wyciągów działa do końca września. W znacznie szerszym zakresie czasowym wyciągi działają w weekendy. Ceny karnetów zaczynają się od 29 Euro za pełny pakiet lub 24 Euro za jedną strefę Bikepark, Molveno lub Andalo. Karnet na 6 dni kosztuje 95 Euro. Z ofertą hoteli przyjaznych kolarzom możemy się zapoznać na stronie ( http://www.dolomitipaganellabike.com/trentino/en/b... ). My dwukrotnie gościliśmy w hotelu Lido. Hotel możemy polecić ( jedna z kelnerek mówi słabo ale po polsku). Jednakże nocleg w przyzwoitym hotelu to wydatek średnio 60€ za dobę. Oprócz tego w regionie znajduje się cała masa apartamentów wyposażonych w aneks kuchenny oraz Camping Spiaggia Lago di Molveno ( http://www.campingmolveno.it/lang/IT/homepage# ). Ponad to polecamy wizytę w lokalnym sklepie rowerowym Dolomiti Paganella Bike ( Via Nazionale, 61, 38018 Molveno ), w którym osoby odpowiedzialne za budowę szlaków odpowiedzą na wszelkie wasze pytania.\nStrona Paganella Bike ( http://www.dolomitipaganellabike.com ).\nRiva del Garda - tą miejscowość zna chyba praktycznie każdy rowerzysta w Polsce. Sami zresztą całkiem sporo o tym miejscu piszemy przy okazji...


Olej konopny, roślinny, tłoczony na zimno - 250 ml - Słupska Olejarnia\nStrona głównaolejeOLEJ KONOPNY – 250 ml\nOlej konopny używany wyłącznie na zimno może być stosowany jako dodatek do sałatek czy dressingów. Można nim polewać tosty, surowe, pieczone lub gotowane warzywa, makarony, kasze itd. Profilaktycznie na zimno w celu uzupełnienia w organizmie NNKT zaleca się spożycie 1 łyżki dziennie.\nilość OLEJ KONOPNY - 250 ml\nSKU: OLEJ-KONOPNY-a-250ml Kategoria: oleje\nOLEJ KONOPNY jest tłoczony na zimno z wyselekcjonowanych odmian konopi siewnej. Jest cennym źródłem niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych, które stanowią ok. 75% oleju i mają pozytywny stosunek kwasów omega-6 do omega-3 (3:1). Olej konopny charakteryzuje się korzenno-orzechowym smakiem i zapachem oraz zielonkawobrązowym zabarwieniem – to ze względu na wysoką zawartość chlorofilu.\nOlej konopny zawiera też dużo witamin (A, C, E, z grupy B) oraz minerałów (m.in. magnez, wapń, cynk), przeciwutleniaczy, aminokwasów i fitosteroli. Jest również skarbnicą witaminy K, niezbędnej do syntezy białek i enzymów.\nOlej roślinny konopny a 250 ml\nWitamina K zapewnia prawidłową krzepliwość krwi, zapobiega krwawieniom wewnętrznym, jest także ważna dla zdrowia kości i zębów, wpływa bowiem na proces wiązania wapnia w kościach, a zatem na gęstość kości.\nOlej konopny jest doskonałym antyoksydantem, wspiera układ immunologiczny (odpornościowy). Zmniejsza także stany zapalne stawów. Wykazuje działanie przeciwalergiczne, antynowotworowe, regeneracyjne i przeciwstarzeniowe. Wspiera pracę ośrodkowego układu nerwowego i układu sercowo-naczyniowego.\nNapisz pierwszą opinię o „OLEJ KONOPNY – 250 ml” Anuluj pisanie odpowiedzi


Nikogo nie ma w domu - Plus Minus - rp.pl\nAktualizacja: 15.07.2021, 18:46\n"Kim jesteś?" – to zadane w prologu pytanie powraca jeszcze kilkakrotnie w filmie „Nikt", ani przez chwilę nie dając widzowi spokoju. Najprościej byłoby udzielić informacji – co zresztą Hutch Mansell (Bob Odenkirk) czyni – nawiązującej do tytułu obrazu. Czasami mężczyzna dodaje, że jest facetem szukającym kogoś. Albo: dobrym człowiekiem kochającym rodzinę. Raz czy dwa postanawia wybąkać o sobie coś więcej, ale gdy tak snuje opowieść pozwalającą poznać go bliżej, jego słuchacz akurat umiera. Nie ma więc sensu kontynuować gadki. Reżyser Ilya Naishuller wraz ze swym scenarzystą Derekiem Kolstadem, autorem skryptów do „Johna Wicka" (reż. David Leitch, Chad Stahelski, 2014) i jego kontynuacji, za nic mają sobie to, że siedzący przed ekranem odbiorca chce znać odpowiedzi.\nCałość otwiera sekwencja montażowa przedstawiająca Hutcha jako zwykłego kolesia z przedmieść, który rano uprawiającego jogging, w szlafroku goniącego odjeżdżającą śmieciarkę, odbijającego kartę przed wejściem do autobusu, w pracy uzupełniającego tabelki w arkuszu kalkulacyjnym. Rutyna pełną gębą. Małżeństwo może nie tyle mu się sypie, ile nie układa. W łóżku pomiędzy nim a żoną stoi mur zbudowany z poduszek. Becca (Connie Nielsen), wydaje się kobietą sukcesu – rozwija się jako agentka nieruchomości, o czym świadczy plakat wiszący na przystanku, z którego Hutch wsiada do komunikacji miejskiej (ona jeździ samochodem; ich sąsiad, jakby tradycyjnie pojmowana męskość Hutcha nie ucierpiała już zanadto, chwali się maszyną z 1972 roku z ośmiocylindrowym silnikiem).\nGdy którejś nocy dom Mansellów napada dwoje przestępców amatorów, coś w nim pęka. Choć miał okazję rozprawić się ze złodziejką, uderzając ją kijem bejsbolowym, nie zrobił t...


28 października 2012; Spotkanie formacyjne – Wspólnota Franciszkańska Tau Bielsko-Biała – Tychy\n28 października 2012; Spotkanie formacyjne\nProwadzący: Ola i Marek\nTemat: Radosna pokuta\nRozważono franciszkańską część tematu rozszerzoną nieznacznie o ważniejsze informacje z części biblijnej.\nNastępnie członkowie wspólnoty dzielili się życiem ze szczególnym uwzględnieniem przeżywania formacji kończącego się cyklu formacyjnego. Było to pierwsze dzielenie od dłuższego czasu i mamy nadzieję, że wpisze się ono w rytm naszych spotkań formacyjnych.\nNa koniec pozostawiono część organizacyjną.\nChętni do pomocy modlitewnej w szpitalach proszeni są o kontakt z Elą J.\nNasza wspólnota przygotuje stronę do kroniki wspólnoty z nadchodzących rekolecji w Tenczynie. Dodatkowo do powstającej kroniki trzeba przygotować materiały historyczne z życia wspólnoty (chodzi o wspólnotę rodzin z pominięciem wześniejszej – młodzieżowej).\nEla J., Agnieszka W. i Wojtek zajmą się przygotowaniem kręgosłupa spotkania o pracy.\nPoprzedni wpisPoprzedni 24 października 2012; Spotkanie modlitewne\nNastępny wpisNastępne 30 października 2012; Spotkanie modlitewne


Od roku akademickiego 2010/2011 Instytut Polonistyki Stosowanej zwiększa ofertę specjalizacyjną na studiach I stopnia kierunku filologia polska.\nW ramach bloku specjalizacji edytorsko-redaktorskich będą Państwo mieli do wyboru jedną z dwóch specjalizacji:\n- specjalizację redaktorską -\n- specjalizację edytorską\nSpecjalizacja redaktorska, funkcjonuje na naszym Wydziale od wielu lat, nastawiona jest na kształcenie i przygotowanie do pracy w wydawnictwach prasowych i książkowych. przyszłych korektorów, adiustatorów tekstu a także redaktorów o profilu językowym (zob. informacje na stronie IPS, zakładka: specjalizacja redaktorska). Program tej specjalizacji charakteryzuje się przewagą zajęć o charakterze językowych\nZadaniem nowej specjalizacji, edytorskiej, jest kształcenie przyszłych wydawców, edytorów literatury pięknej i użytkowej, tekstów dawnych i współczesnych, wydań książkowych i pasowych, w opracowaniu popularnym i naukowo-krytycznym.\nPunkt ciężkości przesunięty został w nowej specjalizacji z kształcenia językowego (pozostaje w mniejszym wymiarze) na zajęcia dotyczące historii sztuki edytorskiej, dziejów książki, historii przekładu i edycji przekładu. Odpowiadamy na pytania: jak zmieniała się książka na przestrzeni wieków, jej wygląd, budowa, funkcje. Jaki model edytorstwa obowiązywał w wieku XVI, XVII i później a jaki dzisiaj, i na czym polegają różnice. O ilu modelach współczesnego edytorstwa możemy mówić współcześnie, co jest modą a co poważnym przedsięwzięciem naukowym, czy wydawniczym. Oddzielne miejsce - jako jedyna w Polsce specjalizacja - poświęcamy edycji przekładów. Stronie teoretycznej towarzyszyć będą zajęcia praktyczne.\nZajęcia ze specjalizacji edytorskiej (Poziom 1), studia stacjonarne\nNauki pomocnicze w pracy edytora (3 ECTS),\t(30h, ćwiczenia)\nDzieje książki (5ECTS),\t(30h, wykład)\nHistoria edycji polskiej literatury pięknej (5ECTS),\t(45h, ćwiczenia)\nWarsztaty redakcyjne- językowo- stylistyczne przygotowanie tekstu do druku (4ECTS), (30h, ćwiczenia),\t(15h, wykład)\nŁĄCZNIE: 150 godzin (17 ECTS)\nHistoria polskich edycji literatury powszechnej wraz z elementami translatologii (3 ECTS), (30h, ćwiczenia)\nWprowadzenie do współczesnego edytorstwa literatury pięknej (3 ECTS),\t(15h, wykład)\nWprowadzenie do współczesnego edytorstwa leksykograficznego\t(2 ECTS),\t(15h, wykład)\nKomputerowe przygotowanie tekstu do druku (2 ECTS),\t(30h, ćwiczenia)\nTypografia i projektowanie książki (2 ECTS),\t(15h, ćwiczenia)\nFunkcjonowanie wydawnictwa: organizacja, prawo, marketing (2 ECTS),\t(15h, ćwiczenia)\nŁĄCZNIE: 120 godzin (14 ECTS)


jesli dobrze cie zrozumialam to masz problem z tradzikiem, t - Wszytko o kurniku.\njesli dobrze cie zrozumialam to masz problem z tradzikiem, t\nWysłany: Wto 15:13, 25 Mar 2014 Temat postu: jesli dobrze cie zrozumialam to masz problem z tradzikiem, t\nMojej mamie i mnie pomoglo wiec waro wyprobowac. [link widoczny dla zalogowanych] Ja lekarzem nie jestem, ale jedynie co mogÄ Ci doradziÄ, to to, ĹźebyĹ jednak braĹa ten lek poniewaĹź jednak wynik cytologi nie jest idealny a Gynalgin to lek bardzo Ĺagodny i pomaga zwalczaÄ jak i zarĂłwno leczyÄ stany grzybiczne, brodawczaki ludzkie itp zmiany.\nÄwicz tez to miejsce znaczy - masuj itd napewno podziaĹa. [link widoczny dla zalogowanych] no masz racjÄ to jest tez nie menopauza tylko nerwica z depresjÄ\ndzieĹ szĂłsty Zawiera duĹźo potasu, ktĂłry wiÄ\ncy siÄ w komĂłrkach tĹuszczowych. jak mnie nie ciÄ\ngnie do miÄsa i wÄdlin, tak dziĹ patrzyĹam na nie jak na najwiÄkszy smakoĹyk Ĺwiata. MĂłgĹ siÄ zaraziÄ od Ciebie i teraz bÄdzie zaraĹźaĹ Ciebie i tak w kĂłĹko- co siÄ wyleczysz, to znĂłw zachorujesz. UmĂłwiĹam siÄ chyba z dziesiÄciodniowym wyprzedzeniem. [link widoczny dla zalogowanych]\n. Na 100 g. pĂłĹ roku i jeszcze trochÄ potrwa... Do Jenna77 - zrob sobie padania krwi na tarczyce. Dlatego nigdy nie zarzucaĹam niczego samej klinice bo tak byĹam ciepĹo i sympatycznie przyjÄta (i tak ejst do dziĹ mimo zmiany personelu) i na tym ich rola siÄ skoĹczyĹa, operacjÄ robi Dr i to z nim wyjasniasz niedogodnoĹci. osobiscie nosze adidaski tylko do krĂłtkich spodenek .. Zatem to zaleĹźy od organizmu a nie tabletek.


Spodenki rowerowe marki Endura.\nOdzież i kaski>Odzież wierzchnia>Spodenki i szorty>Spodnie Endura Hummvee 3/4 II Czarny\nSpodnie Endura Hummvee 3/4 II Czarny\nTe spodenki to świetne rozwiązanie dla najbardziej wymagających rowerzystów, wyróżnia je nie tylko ciekawy design ale i wysoki komfort użytkowania.\nSpodenki sportowe marki Endura wykonane z materiału mini-ripstop opartego na włóknach Nylonu z wykończeniem DWR.\nW komplecie są wewnętrzne spodenki z wkładką 200 Series wpinane w systemie Clickfast™.\nRozpinane panele wentylacyjne na udach z wewnętrzną siateczką zapewniają wysoki komfort użytkowania.\nWyposażone w zapinane kieszenie boczne, kieszenie cargo oraz duże kieszenie na mapy z tyłu.\nTrwały panel bez szwów w kroku.\nProfilowane nogawki oraz panel z tyłu.\nElastyczny panel z tyłu oraz ściągacz w pasie z regulowanym paskiem.\nSprawdzą się podczas wyprawy na szlaku i w mieście.\nDługość [mm] Trzy czwarte\nKod producenta E8066BK\nSzorty Endura Hummvee II GreyCamo\nSpodenki damskie Total Comfort bez szelek...\n279,00 zł\t499,00 zł


Administrowanie zamiast inwestycji. Budżet gminy przyjęty! | Kamieński Społeczny Portal Informacyjny\nNa wczorajszej, XIII Sesji Rady Miejskiej w Kamieniu Pomorskim, Radni przyjęli projekt budżetu gminy na 2020 rok, zaproponowany przez Burmistrza Stanisława Kuryłło. Jest to budżet „administracyjny”, stagnacji i nie wynika z niego żadna wizja rozwoju Gminy Kamień Pomorski.\nBurmistrz Kuryłło i Skarbnik Gminy Agnieszka Sakowicz zaplanowali dochody w wysokości 70,5 mln zł, zaś wydatki na poziomie 65,1 mln zł. Planowa nadwyżka w wysokości 504,000 zł ma zostać przeznaczona na spłatę zaciągniętych kredytów.\nBurmistrz Stanisław Kuryłło apelował do Radnych: „musicie być odpowiedzialni za stan naszych finansów”. Stwierdził również: „jakie niespodzianki spotkają Nas w przyszłym roku, tego nie wiemy”. Burmistrz wskazywał, że to działania rządu powodują trudności w opracowaniu budżetów samorządów gminnych. Po głosowaniu podziękował Radnym „Nasza Gmina” za przyjęcie budżetu: „Dziękuje za przyjęcie budżetu na przyszły rok, w mojej ocenie to trudny budżet”. Za budżetem głosowało dziesięciu radnych z Klubu Radnych „Nasza Gmina”, trzech z Klubu Radnych „Łączy Nas Kamień” było przeciw.\nKamieński Dom Kultury otrzyma dotację podmiotową w wysokości 348.000 zł, zaś Powiatowa i Miejska Biblioteka Publiczna oraz Muzeum Historii Ziemi Kamieńskiej po 380.000 zł. Łącznie utrzymanie tych trzech instytucji będzie kosztowało w 2020 roku ponad 1,1 mln zł.\nPonad 430.000 zł będą stanowiły środki na tzw. „fundusz sołecki”. Upowszechnianie kultury fizycznej i sportu w różnych dyscyplinach to kwota 250.000 zł, z tego spora większość trafi do miejscowego klubu piłkarskiego „Gryf” oraz Akademii Piłkarskiej, w której trenuje Burmistrz. Wydatki na utrzymanie i funkcjonowanie Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji to koszt ponad 1,2 mln zł.\nZ zadań inwestycyjnych w budżet na 2020 roku wpisana jest „Rekonstrukcja wnętrza parteru Kurii Dziekana – Dworku von Kleista w Kamieniu Pomorskim wraz z utworzeniem wystawy stałej poświęconej wynalazcy kondensatora Ewalda von Kleista”. Na tą inwestycję Gmina otrzymała już ponad 2 mln zł. Zaplanowano również remont drogi na odcinku Płastkowo – Górki, która będzie wykonana z płyt drogowych za kwotę 80.000 zł [250 m]. Remontu doczeka się również świetlica wiejska w Buniewicach – za 61.000 zł. Po raz trzeci planuje się kwotę 100.000 zł na rewitalizację terenu tzw. „dzikiej plaży”. Remont murów obronnych wyceniono na 59.000 zł (wraz z remontem schodów).\nŚwietlica wiejska w Buniewicach mieści się w budynku starej kotłowni.\nPonad 1,2 mln zł kosztować będą wynagrodzenia dla Wykonawców remontów dróg w mieście, czyli ul. Kopernika, Mieszka I oraz ul. Dziwnowskiej i Bolesława Chrobrego – są to inwestycje wykonane za kadencji Stanisława Kuryłły. Ciekawostką jest zaplanowanie 20.000 zł na zakup ławek. Remont dróg o nawierzchni bitumicznej zaplanowano na poziomie 300.000 zł zaś dróg gruntowych 200.000 zł. Planowana jest również zmiana granic stref uzdrowiskowych (13.000 zł) oraz zmiany w planach zagospodarowania przestrzennego dla Wrzosowa, Radawki i Jarszewa (110.000 zł). W planie jest również rozbudowa cmentarza komunalnego w Kamieniu Pomorskim – kwota 150.000 zł.\nKoszty związane z zarządzaniem portem jachtowym Marina Kamień Pomorski to 491.400 zł. Na zarządzanie lokalami i budynkami komunalnymi (Kamieńskie Towarzystwo Budownictwa Społecznego) Burmistrz Stanisława Kuryłło zamierza wydać ponad 2 mln zł.\nUrząd Gminy będzie kosztował podatników ponad 5,1 mln zł, zaś Rada Miejska i koszty jej funkcjonowania 133.000 zł. Na promocję zaplanowano 85.000 zł, w tym 50.000 zł na organizację imprez, a 35.000 zł na zakup materiałów promocyjnych. W trudnych czasach i przy tak napiętym budżecie gminy to bardzo wysokie pozycje w kategorii wydatków.\nOchotnicze Straże Pożarne otrzymają 330.700 zł, z tego 52.000 zł to wynagrodzenia kierowców, a 75.000 zł zakup przyczepki dla OSP Jarszewo. W budżecie na 2020 roku nie zaplanowano środków na wkład własny do zakupu nowego samochodu pożarniczego dla OSP Jarszewo.\nPonad milion złotych zostanie wydany na obsługę papierów wartościowych, kredytów i pożyczek. Ponad 1,5 mln zaplanowano na wypłaty kar i odszkodowań wypłacanych na rzecz osób fizycznych i opłaty na rzecz skarbu państwa.\nOświata i wychowanie to wydatki rzędu 18,5 mln zł. Na zwalczanie narkomanii przeznacza się 15.000 zł, zaś na przeciwdziałanie alkoholizmowi 335.000 zł. Pomoc społeczna to wydatki rzędu 4,2 mln zł, w tym 957.000 zł będzie kosztowało samo funkcjonowanie Ośrodka Pomocy Społecznej.\nGospodarka komunalna i ochrona środowiska to wydatki w wysokości 5,8 mln zł. Kwotę 80.000 zł Gmina Kamień Pomorski przeznacza na dotacje celowe w zakresie dofinansowania budowy studni wierconych na potrzeby budynków mieszkalnych. Gospodarka odpadami, po przyjętych już wcześniej podwyżkach, kształtuje się na poziomie 2,6 mln zł. Utrzymanie czystości w mieście i na wsiach wyceniono tylko na kwotę 290.000 zł. Utrzymanie zieleni w mieście i gminie wyceniono na 300.000 zł.\nCiekawą pozycją są koszty oświetlenia ulic, placów i dróg. W zapowiadanej przez Burmistrza Stanisława Kuryłło wielkiej modernizacji oświetlenia, same koszty naprawy wyceniono na 70.000 zł. Inwestycja, która miała sama się spłacać, jednak nadal generuje straty. Za opłatę energii zaplanowano 300.000 zł, zaś spłata zobowiązania za modernizację oświetlenia ulicznego to ponad 345.000 zł.\nSkarbnik Gminy Agnieszka Sakowicz.\nW budżecie Gminy Kamień Pomorski na 2020 roku nie ma zaplanowanych wkładów własnych do zapowiadanych przez Burmistrza Stanisława Kuryłło inwestycji m.in. remontu ul. Jedności Narodowej i Dworcową [brak jeszcze decyzji o dofinansowaniu tej inwestycji] czy ul. Bałtyckiej. Nie ma również zapowiadanych odszkodowań za przegrane procesy sądowe, które mają oscylować na poziomie blisko 3 a nawet 5 mln zł [Gmina czeka na orzeczenie, Burmistrz zapowiada apelację]. Widmo kolejnego „programu naprawczego” wisi w powietrzu…?\nTagi: budżet, kuryłło, rada miejska\n3 odpowiedzi na “Administrowanie zamiast inwestycji. Budżet gminy przyjęty!”\n„Burmistrz wskazywał, że to działania rządu powodują trudności w opracowaniu budżetów samorządów gminnych”. Co on opowiada to rząd chce tu dać 15 mln a on takie coś ? Bez konkretów.\nTo jest jakas szopka. Tego jeszcze nie było w tym miescie. Jak dlugo bedzie to trwalo.\nJego bajduzenie o winowajcy jego problemów i wskazanie go jako PiSu, zamyka burmistrzowi drogę w pozyskaniu 15 mln zł na budowę portu. Powinno to pójść w eter do decydentów o przyznaniu tych środków.


Hades premiera gry na PC, polska data premiery\nDataPremiery.pl » Gry » PC » Hades\nNa jakich urządzeniach ma zadebiutować gra Hades?\nGra Hades ukaże się na PC oraz Switch. Lista platform, na które dostępna jest gra znajduje się w niebieskim polu "Informacje" usytuowanym w górnej części strony.\nW jakim terminie będzie można grać w grę Hades na PC?\nGra ma pojawić się 17 września 2020 (data wydania w Polsce), 17 września 2020 (premiera w Europie), 17 września 2020 (data premiery w USA). Żeby zobaczyć inne daty należy wybrać odpowiednią flagę. Wyświetlanie domyślnego regionu można skonfigurować korzystając z opcji "Ustawienia serwisu" dostępnej pod zakładką "Moje konto".\nW którym sklepie jest do zamówienia gra Hades?\nHades można znaleźć tutaj. Z prawej strony znajduje się zakładka "Gdzie kupić?", w której wymienione są sklepy sprzedające ten produkt.\nNa jakiej stronie mogę sprawdzić najświeższe wiadomości dotyczące gry Hades?\nTwórcą gry jest Supergiant Games. Kliknięcie w nazwę producenta spowoduje wyświetlenie innych gier przez niego stworzonych. Z funkcji tej można skorzystać przechodząc do pola "Informacje".\nWydawcą jest firma Supergiant Games. Aby sprawdzić inne gry wydane przez tę firmę kliknij w jej nazwę lub kliknij utaj.


Nowy polipropylen od Borealisa - wiadomości w Plastech.pl\nTworzywa Wiadomości Nowy polipropylen od Borealisa\nNowy polipropylen od Borealisa\nKoncern Borealis opracował i zaproponował rynkowi opakowań kosmetycznych nowy typ polipropylenu z rodziny Borsoft. Tym razem jest on przeznaczony do tworzenia elastycznych i łatwo zgniatanych tubek.\nPolipropylen o nazwie Borsoft SL600MO po raz pierwszy został wykorzystany przy tworzeniu opakowania Clube holenderskiej firmy Plasticum Group, czyli wiodącego europejskiego producenta i designera opakowań dla sektora kosmetycznego. Partnerem Borealisa i Plasticum Group przy tworzeniu tub Clube był koncern Engel, na wtryskarkach którego prowadzona jest produkcji, a także firma Otto Hofstetter, dostarczająca formę oraz spółka Beck Automation, gwarantująca cały dodatkowy osprzęt.\nOpakowanie jest jednoczęściową tubą ze zintegrowanym zamknięciem i etykietą typu IML, która pozwala na oszczędność 40 proc. surowca użytego w ramach konstruowania opakowania. Dodatkowo w tym celu zostało ono wysmuklone w porównaniu z podobnymi tubami dostępnymi na rynku.\nWszystkie trzy elementy, składające się na całość, czyli korpus opakowania, jego zamknięcie oraz wspomniana etykieta produkowane są jednoetapowo w technologii formowania wtryskowego. Oznacza to odejście od typowej dla tego rodzaju produktów produkcji opierającej się na istnieniu trzech niezależnych od siebie kroków produkcyjnych.\nMateriał dysponuje doskonałymi zdolnościami płynięcia i jest łatwy w przetwarzaniu, co tylko wspiera możliwości tworzenia miękkich korpusów tub odpowiednich do wyposażania ich w zintegrowane zamknięcia. Jednocześnie nowa technika produkcji sprzyja zmniejszaniu odpadów. Ponadto produkt jest w pełni zdatny do recyklingu.


Nietypowe miejsca i nasza sex historia. - Paranormal Zone\nniedziela, 30 kwiecień 2017 00:00\nNietypowe miejsca i nasza sex historia.\nSeksualne zachowania zawsze wpływały i będą wpływać na politykę i jej regulacje. Seksualność była "drogą bogów", seks był święty, a moment orgazmu uważano za porozumienie się z bóstwami - francuski termin określa orgazm jako "la petite mort" (małą śmierć). Wczesne kultury związały seks z siłami nadprzyrodzonymi można to zauważyć w architekturze czy sztuce. Obrazy przedstawiające seks znajdziemy na ceramice, malowidłach, rzeźbach budynkach religijnych. Tysiące lat przed tekstami pisanymi starożytne społeczeństwo rozszerzyło swoją seksualność i praktyki seksualne na otaczające krajobrazy, ważne daty w kalendarzu rolniczym czy rytuałach.\nPojęcie kobiecej Matki Ziemi można znaleźć w niemal każdej starożytnej kulturze i była ona ogólnie związana z delikatnie zaokrąglonymi wzgórzami, płynącymi strumieniami i świeżymi źródłami wody oraz najgłębszymi jaskiniami które postrzegano jako macice w których czczono moc płodności i obfitości. Góry, wzgórza, rzeki, wodospady i jaskinie w kształcie piersi, penisów i pochwy były postrzegane jako miejsca święte. Te wszystkie starożytne miejsca dają nam wgląd w wieloletnią obsesję na punkcie seksu jaką mieli nasi przodkowie i jaką nadal mamy my. Oto 10 charakterystycznych miejsc na Ziemi.\n10 USA Utah - piaskowce.\nArches National Park, na północ od Moab w stanie Utah oferuje 2000 naturalnych piaskowych formacji geologicznych obejmujących rozległe luki i skały. To one skupiały rdzenne plemiona Indian podczas ich rytuałów. Miejsca te znajdują się na wysokości 1767 metrów nad poziomem morza. Park Arches to największe "zagłębie" fallusów na całym świecie. Ten szczególny okaz jest dostępny od południa, można dojechać od południa od Arizony do Cannonville.\nTo tu rdzenni Indianie odprawiali swoje rytuały\nJeden z wielu wielkich fallusów w parku\n9. Chiny: Guizhou Bliźniacze Szczyty.\nChiny osiadają jedne z największych i najlepszych na świecie kamiennych piersi. chodzi o doskonale ukształtowane szczyty w Zhenfeng w prowincji Guizhou. Nikt nie wspina się na te szczyty, ponieważ uważane są za świętą rezydencję bogini.\n8. Indie: świątynie Khajuraho.\nStarożytne indyjskie kultury wedyjskie wprowadziły seksualne rytuały na zupełnie inny poziom, co dzisiaj uważane jest za złe.\nW głębokiej dżungli znajdują się pomniki Khajuraho z X wieku. To grupa hinduskich świątyń i świętych Jainów w Madhya Pradesh. Znajdują się tam świątynie i komory przeznaczone do praktyk seksualnych. Każdy centymetr kwadratowy na sianach został pokryty dziesiątkami tysięcy ujęć aktów seksualnych w celu zwiększenia moc tego miejsca.\nOd mężczyzn uprawiających seks ze zwierzętami do seksu grupowego (np. 1 kobieta i 20 mężczyzn), te starożytne rytuały wedyjskie to skomplikowane sztuki podczas ceremonii. Orgazmy były kluczowymi etapami tych ceremonii. To właśnie w tym okresie, gdy seks odpowiadał duchowości wysiano nasiona pod to co stało się później światowym bestsellerem - Kama Sutrą.\nJedna z wielu rzeźb w świątyni.\n7. Tajlandia - Lamia.\nNa Wybrzeżu w pobliżu Lamia na wyspie Koh Samui - dziadek (Ta) i babcia (Yai) wyglądają odpowiednio jak męskie i żeńskie narządy płciowe. Skała Dziadek i skała Babci były kształtowane przez miliony lat w słonej piance oceanicznej.\nSkała Babcia - Yai\nSkała Dziadek - Ta\n6. Włochy: Starożytny Rzym.\nStarożytni Rzymianie mieli obsesję na punkcie seksualnych festiwali, a ich kalendarz był pełen tego typu wydarzeń. Bachanalia były rzymskim festiwalem Bachusa grecko-rzymskiego boga wina, wolności i ekstazy opartej na dionizmie greckimi i tajemnicach dionizyjskich. setki ludzi brały udział w trzydniowych imprezach pełnych wina, używek i orgii. W Rzymie znajdziemy dziesiątki tysięcy bardzo wyraźnych rzeźb, posągów i pomników poświęconych ich hedonistycznemu stylowi życia.\n5. Turcja Kapadocja - skała fallus.\nZnajduje się w Dolinie Miłości w pobliżu Kapadocji, w Turcji. Jest naprawdę dziwaczny zestaw pionowych skał fallicznych. Niektóre z nich to wspaniałe okazy mające 40 metrów wielkości i zostały utworzone przez erupcję wulkanów około 9 milionów lat temu. Erozja pozostawiła tylko twardsze elementy, które tworzą niezwykły krajobraz, często określane jako stożki, słupy, szczyty, grzyby i penisy. W zależności od tego kto jak widzi.\n4. Grecja - skrzydlate penisy.\nW starożytnej Grecji przedmioty zwyczajne w tym amulety, figurki, lampy ozdoby i ceramiki były często umieszczane na zewnątrz domu w drzwiach, ścianach a nawet grobach. Symbole falliczne ze skrzydłami używano w starożytnej Grecji. Podczas rytuałów odsłaniano falliczny słup co stanowiło ważną część uroczystości. Ten przykład został znaleziony w świątyni Dionizosa na wyspie Delos i jest datowany na 300 rok p.n.e.\n3. Jamajka skała Pum Pum.\nW wąwozie Bog Walk na rzece Rio Cobre mieszkańcy Jamajki nazywają to wejście do jaskini Pum Pum. Pum Pum to slang dla określający kobiece narządy w miły sposób. Znany jest jako ósmy cud świata, ogromny wapień jest interpretowany jako olbrzymia kobieta myjąca swoją pochwę w rzece. Według wierzeń z tego miejsca rodzi się słodka woda i ryby.\n2. Filipiny - jaskinia Sagada.\nPrzez ponad miliony lat woda deszczowa penetrowała to miejsce i wiele naturalnych strumieni wyżłobiło cechy przypominające kobiecą anatomię. Co ciekawe według starszyzny w tych jaskiniach nadal odbywają się ceremonie seksualne podczas ważnych dat rolnych.\n1. Malezja Jaskinia długiej miłości.\nPark Narodowy Gunung Mulu leży w pobliżu południowej granicy Brunei z Maelzją, około 100 km na wschód od miasta Miri i 100 km na południe od Bandar Seri Begawan w Brunei. Ukryty pod gesto zalesionymi stokami górskimi znajduje się największy na świecie system wapiennych jaskiń. Głęboko w jakini Lang, ta przenikająca formacja stanowi centralną część rytuałów płciowych i płodności od ponad 1000 lat.\nWnioski? Niech będzie to cytat:\n"Ktoś powiedział mi wspaniałą historię krzyżowca, który włożył na żonę pas cnoty i dał klucz swojemu najlepszemu przyjacielowi jako zabezpieczenie w przypadku jego śmierci. Nie ujechał jeszcze kilkunastu kilometrów gdy jego przyjaciel dopadł go i zasapany powiedział - DAŁEŚ MI ZŁY KLUCZ!!!" - Anaïs Nin


Wspólnota Błogosławieństw wyznacza kierunki rozwoju i działania na 4 następne lata! - Communauté des Béatitudes\nOpublikowany 28 Kwiecień 2020\nW czasie Kapituły Generalnej delegaci z gałęzi braci, sióstr i świeckich Wspólnoty Błogosławieństw z całego świata, wybrali nowy zarząd. Niektórzy zostali ponownie wybrani, inni zostali wybrani po raz pierwszy. Nowi odpowiedzialni przyjęli swoje nowe funkcje w służbie Wspólnocie.\nWsparci modlitwą całej Wspólnoty, 80 delegatów obecnych na Kapitule Generalnej, pozwoliło prowadzić się przez Ducha Świętego, który inspirował do prostoty, prawdy, głębi, szacunku i słuchania w dzieleniu się i poszukiwaniu wspólnego dobra.\nPo wyborze nowych odpowiedzialnych, przeżywanym w duchu jednomyślności. Zgromadzenie dyskutowało i głosowało za zmianami w swoich statutach, w dyrektoriach i w Księdze Życia. Następnie pracowano i głosowano za kierunkami rozwoju i działania Wspólnoty na kolejne cztery lata.\nDotyczą one pięciu głównych kierunków:\n1) Pogłębianie komunii stanów życia poprzez pracę nad tożsamością świeckich i osób konsekrowanych we Wspólnocie Błogosławieństw, dzięki refleksji między-gałęziami i interdyscyplinarnej (antropologicznej, teologicznej, kanonicznej, liturgicznej). Praca ta ma doprowadzić do głębszego rozumienia, czym jest Eklezjalna Rodzina życia konsekrowanego, statut kanoniczny, do którego dąży Wspólnota.\n2) Kontynuacja formacji, szczególnie w dwóch kierunkach:\nFormacja w zakresie budowania autorytetu i sprawowania władzy\nPogłębianie naszego charyzmatu w jego eschatologicznym i charyzmatycznym wymiarze.\n3) Duszpasterstwo młodzieży i powołań: kontynuowanie pracy na rzecz duszpasterstwa dostosowanego do potrzeb młodzieży i młodych dorosłych, a także w przyjmowaniu i formowaniu nowych powołań.\n4) Żarliwość misyjna i apostolska Wspólnoty: promowanie dzieł apostolskich Wspólnoty, a także misji w odległych krajach poza Europą, w których Wspólnota jest obecna, propagując krótkoterminowe misje dla młodzieży w naszych domach.\n5) Uwrażliwianie na temat integralnej ekologii i nawrócenia ekologicznego, do którego Ojciec Święty wzywa nas w encyklice Laudato si.\nKapituły każdej z trzech gałęzi (braci, sióstr i świeckich) głosowali również za zmianami w swoich tekstach, a następnie za specyficznymi dla nich kierunkami rozwoju i działania.\nPragniemy by nowy zarząd i cała Wspólnota z zaangażowaniem podjęła tę pracę. Prośmy Pana o pomoc, abyśmy mogli nieść owoce tej Kapituły, by pokazać wszystkim bliskość Królestwa Bożego! Maranatha ! Przyjdź, Panie Jezu !\nNasza Przewodnicząca, s Anna Katharina razem ze swoim asystentem, z odpowiedzialnymi poszczególnych gałęzi i ich asystentami.\nRada gałęzi braci :\nOjciec Jean-Uriel FREY, Szwajcar (pośrodku zdjęcia)\nOjciec Johannes-Maria POBLOTZKI, Niemiec (czwarty od lewej)\nOjciec Wojciech od Dzieciątka Jezus KOUKAL, Czech (pierwszy od lewej)\nBrat Emmanuel-Marie od Najświętszego Serca MORIZIO, Włoch (drugi od lewej)\nOjciec Pierre od Krzyża ONDOA MESSI, Kameruńczyk (piąty od lewej)\nRada gałęzi sióstr:\nSiostra Eva od Jezusa SCHWINGENSCHLÖGEL, Austriaczka (pośrodku zdjęcia)\nSiostra Claire od Zbawiciela GALLE, Francuska (druga od lewej)\nSiostra Lucia od Zmartwychwstania KOPASOVA, Czeszka (pierwsza od lewej)\nSiostra Gloria MASAGWAMBILOU BANYENDAT, Gabonka (czwarta od lewej)\nSiostra Sr Tsippora GARGUY, Francuska (piąta od lewej\nRada gałęzi świeckich:\nAnne Emmanuelle DIXMERIAS, Francuska (druga od lewej)\nDuane STALLARD, Nowozelandczyk (pierwszy od lewej)\nTimothée BERTHON, Francuz (trzeci od lewej)\nAndrea TONGELOVA, Czeszka (czwarta od lewej)\nGuillem FARRÉ, Hiszpan (nieobecny na zdjęciu)\nAutor : Siostra Laetitia od Serca Jezusa\nSiostra Laetitia, od 1998 roku we Wspólnocie Błogosławieństw, jest obecnie w domu generalnym w Blagnac. Posługuje w sekretariacie generalnym Wspólnoty Błogosławieństw i w serwisie komunikacyjnym Wspólnoty.\nNa całym świecie Wspólnota Błogosławieństw przyjmie Cię… Pobyt za granicą od 1 do 8 miesięcy. Wypłyń na głębię! Przyjedź do jednego z naszych domów na świecie, aby poznać Wspólnot


Uderzony odłamanym konarem drzewa 50-latek został ciężko ranny. Jego życia nie zdołano uratować | Echo Dnia Podkarpackie\nMarcin Radzimowski 8 października 2019, 13:14\nTragedia rozegrała się w poniedziałek około godziny 13. Drzewa rosnące w pasie drogowym pomiędzy Nowym Nartem a Cholewianą Górą zakwalifikowano do wycięcia, ponieważ zagrażały bezpieczeństwu kierowcom podróżującym tym odcinkiem drogi. Jak ustalono, czterech pracowników ścinało dęba rosnącego na poboczu. Z uwagi na silny wiatr, ścięte drzewo zmieniło kierunek upadku. Jeden z konarów spadł na 50-letniego mieszkańca Cholewianej Góry. Mężczyzna w stanie ciężkim został przetransportowany śmigłowcem Lotniczego Pogotowia Ratunkowego do szpitala. Tam, pomimo wysiłków lekarzy, mężczyzna zmarł.\nDokładnie w tym miejscu kilka dni wcześniej doszło do tragedii.\nW Nowym Narcie na samochód, którym podróżowały cztery osoby spadło drzewo. Jedna osoba zginęła\nTylu zakażeń na Podkarpaciu jeszcze w tym roku nie było


Kate wychodząc za mąż, musiała zacząć przestrzegać tych 5 zasad. Mają one wpływ na jej wygląd | Popularne\nKate wychodząc za mąż, musiała zacząć przestrzegać tych 5 zasad. Mają one wpływ na jej wygląd\nKate Middleton była zwykłą dziewczyną, która sama gotowała, prowadziła swój samochód i sama dbała o swój wygląd. Po ślubie z księciem Williamem, który odbył się 29 kwietnia 2011 roku, wszystko się zmieniło. Mogłoby się wydawać, że życie w pałacu i jedzenie posiłków z przywódcami największych państw jest fantastyczne, jednak bycie księżną ma też swoje minusy.\nOto 5 głównych zasad, których musi przestrzegać Kate:\n#1 Uczucia w stosunku do męża\nKsiężna Cambridge ma zakaz publicznego okazywania uczuć swojemu mężowi. Przed ślubem para mogła się obejmować i prowadzić za ręce, jednak w momencie, kiedy Kate stała się żoną Williama, musi zachowywać się profesjonalnie. Chociaż brzmi to dość absurdalnie, jest to całkowicie normalne dla królewskich małżeństw.\nKolejnym zakazem, który musiała rozważyć Kate, jest kolor paznokci. Królowa osobiście poprosiła księżną, aby jej manicure był prosty i delikatny, co w skrócie oznacza – „żadnego lakieru do paznokci”. Rodzina królewska nie może wyglądać „krzykliwie”, tanio, czy ostentacyjnie.\nKate chciała być pełna szacunku dla swojej nowej babki, królowej Elżbiety II i od dnia ślubu dotrzymuje obietnicy. Na jej paznokciach nie zobaczymy krzykliwych barw, lecz wyłącznie delikatny, różowy kolor.\n#3 Kolor szminki\nKate stosuje jedynie szminki w kolorze cielistym lub różowym i jest pewien powód, przez który na ustach księżnej nigdy nie zobaczymy krwisto-czerwonej pomadki. Wszystkie kobiety z rodziny królewskiej muszą używać tylko jasnych odcieni szminek. Powód? Kate nigdy nie zabrudzi swoich zębów, intensywną pomadką.\nCzasami na wieczorne bale lub wyjścia, księżna ma zrobione smoky eye lub nałożoną dodatkową warstwę tuszu na rzęsy, jednak zazwyczaj Kate ma delikatny makijaż. Jej podkład zawsze jest dobrze dopasowany. Jeśli chodzi o cienie do powiek czy róż, zawsze są subtelnie nałożone. Wszystko po to, aby nie wyglądała zbyt wyzywająco.\nKsiężna stara się dość często zmieniać uczesanie. Nie są to zbyt duże zmiany, jednak Kate raz pojawia się w długich falach, czasami w grzywce lub zaczesanymi włosami na jedną stronę. Wszystko po to, aby zawsze wyglądać „świeżo” i „na czasie”.\nTagi: Kate Middleton | księżna Cambridge | zasady księżnej kate\nMedia obiegła informacja o separacji Kate i Williama. Prawnicy ponownie zabrali głos\nKsiężna Kate i Książę William rozwodzą się? Mieli już zatrudnić prawników do negocjacji\nPrzerobiono zdjęcie Kate i Meghan, aby dowiedzieć się, jak będą wyglądały na starość


Czy obsłużyć bhp można tanio? - szkolenie bhp\nSzkolenia bhp ostatnimi czasy przybierają ciekawą formę. Nie są to już nudne wykłady dla 40oosobowej grupy znudzonych pracowników zamkniętych na sali konferencyjnej. Teraz organizuje się gry tematyczne pozwalające n\nDodane: 22-04-2022 03:50\na wczucie się kursantów w omawiany temat zajęć. Taka forma zajęć jest możliwa dzięki zleceniu prowadzenia szkoleń firmom zewnętrznym. Outsourcing bhp jest dziś czymś popularnym. Firma zewnętrzna policzy sobie co prawda słono za takie szkolenie, ale wszystko i tak pójdzie w koszty działalności firmy.\nOni Już Wiedzą Jak przejść szkolenie z bhp, Odbierz Dostęp Zanim O 11:11 System Wyłączy RejestracjęCzy da się w 2020 szkolić z bhp w Białymstoku?Kto musi szkolić z bhp?Czy obsłużyć bhp można tanio?Czy w 2020 warto poświęcić czas aby szkolić z bhpJak uczyć bhp - ważne zmianySzukasz jak szkolić z bhp we Wrocławiu?Nowe metody w 2020 jak lepiej uczyć bhpCiekawe kto może uczyć bhp?Symulacja jak z dachowania6 Największych Mitów O Tym Jak zobaczyć symulator dachowania5 Mało Znanych Czynników, Które Mogą Przeszkodzić Ci przetrwać dachowanie pojazduSposób na to aby szkolić z bhp na sto procent!Czy możesz bhp?Sprawdź jak możesz szkolić z bhp w GorzowieCała Prawda O Tym Jak wykonać audyt bhp (a Której Sprzedawcy Ci Nie Powiedzą)Szkolić z bhp we Wrocławiu jak mistrz!Cała Prawda O Tym Jak uczyć bhp (a Której Sprzedawcy Ci Nie Powiedzą)W jakim celu przejść szkolenie z bhp?Nowe metody w 2020 jak lepiej uczyć bhpNawet Nie Myśl Aby odbyć kurs bhp Zanim Nie Poznasz Tych 11 Sposobów.Czy opłaca się przejść szkolenie z bhp?Jak długo musisz bhp?Czy sposób na to jak w 2020 Szkolić z bhp w Opolu jest łatwy?Chciałeś kiedyś przeżyć dachowanie lub wypadek ale nie wiesz jak sie za to zabrać?5,5 Internautów Już Wie Jak bhp. A Ty?Radzimy jak szkolić z bhp w Białymstoku taniejWypadek auta - dachowanieNowe podejście w 2022 jak zadbać o bhpCzy można uczyć bhp wieczorem?


kamrak 30.03.2020 15:36\nWraz z rosnącą liczbą zakażeń, zastanawiamy się, jak można uchronić się przed potencjalnymi następstwami zachorowania na Covid-19. Okazuje się, że nadal możemy zakupić ubezpieczenie chorobowe. Podpowiadamy, na co zwrócić uwagę, aby taka ochrona faktycznie zadziałała i ile trzeba zapłacić, żeby ubezpieczyć się na kwotę 200 tys. zł.\nOprócz pracowników służby zdrowia na ryzyko poważnego zachorowania na Covid-19 narażeni są właściwie wszyscy ci, którzy nie mogą wykonywać swojej pracy zdalnie. Oczywiście w przypadku młodych osób konsekwencje zdrowotne nie będą wiązały się z tak dużym zagrożeniem życia, jak u starszej części społeczeństwa. I o ile w przypadku ogólnej kondycji jest to nawet pocieszające, pozostaje jeszcze kondycja finansowa, która może osiągnąć poziom krytyczny, jeśli przez wiele tygodni nie będziemy mogli wykonywać swojej pracy. Dlatego wiele osób rozważa zakup ubezpieczenia chorobowego.\nZobacz wideo Minister zdrowia Łukasz Szumowski o tym, ile może potrwać epidemia. "Wszystkie statystyki są za wczesne"\nKoronawirus w Polsce. Czy zakupione teraz ubezpieczenie chorobowe zadziała?\n"Decydując się na zakup ubezpieczenia, koniecznie trzeba przeczytać tzw. OWU, czyli ogólne warunki ubezpieczenia" - przypominają eksperci finansowi firmy Expander. To dokument, który mówi m. in. w jakich przypadkach zostanie wypłacone odszkodowanie i jaka będzie jego wysokość. Szczególnie warto przyjrzeć się fragmentowi na temat tzw. wyłączeń odpowiedzialności, czyli sytuacji, gdy ubezpieczenie przestaje działać. Bardzo ważne są też definicje zawarte w tym dokumencie. Dla przykładu, jeśli ubezpieczamy się od poważnego zachorowania, to należy sprawdzić, jakie choroby ubezpieczyciel uznaje za poważne.\nZ zebranych przez Expandera informacji wynika, że ogłoszony obecnie stan epidemii tylko czasami jest takim właśnie wyłączeniem. Na szczęście zwykle wciąż działają ubezpieczenia na życie i od poważnych zachorowań. Stan epidemii często wyłącza natomiast działanie ubezpieczeń gwarantujących leczenie w prywatnych placówkach czy za granicą. Nie powinno to dziwić, biorąc pod uwagę, że granice są zamknięte. Jeśli chodzi prywatne placówki, to wyłączenie ochrony na czas epidemii ma ograniczyć liczbę pacjentów i zapobiec rozprzestrzenianiu się koronawirusa. Oczywiście ubezpieczyciele stosują różne zasady, więc zawsze przed zakupem należy się upewnić, jakie są wyłączenia i czy jest wśród nich stan epidemii.\nEpidemia koronawirusa. Ile kosztuje ubezpieczenie zdrowia i życia?\nWiele osób zastanawia się zapewne jakie kwoty wchodzą w grę? Załóżmy, że ubezpieczenie wykupuje mężczyzna w wieku 34 lat. Jeśli zależy mu na jak najniższym koszcie i na ochronie głównie na czas pandemii, to może wybrać opcję z malejącą sumą ubezpieczenia. Składka w tym przypadku wyniesie 56 zł miesięcznie. Umowa gwarantuje wypłatę 200 tys. zł wskazanej osobie w przypadku śmierci ubezpieczonego. Jeśli jednak ubezpieczony nie umrze, to po pięciu latach gwarantowania kwota zacznie się zmniejszać, mimo że klient nadal będzie płacił taką samą składkę. Gdyby chciał gwarancji ochrony na 200 tys. zł na kolejnych 30 lat życia, to musiałby zapłacić więcej, bo 86 zł miesięcznie.\nJeśli chciałby ubezpieczyć się również na wypadek poważnego zachorowania, to składka wzrośnie o ok. 62 zł, przy sumie ubezpieczenia 200 tys. zł. Warto też dodać, że w każdej chwili klient może się wycofać, czyli np. po roku przestać płacić składki.\nW praktyce koszt jest oczywiście uzależniony od tego, na jaką kwotę ktoś chce się ubezpieczyć oraz od jego wieku i stanu zdrowia. Im wcześniej wykupimy takie ubezpieczenie, tym będzie ono tańsze. Młodzi zwykle rzadziej chorują, a jeśli już to zwykle nie kończy się to śmiercią. Ubezpieczyciele mogą im więc zaproponować niski koszt i jednocześnie wysoką sumę ubezpieczenia. Im jesteśmy starsi, tym więcej zapłacimy za wybraną kwotę ochrony. Znaczenie ma również stan zdrowia. Jeśli w momencie zakupu ubezpieczenia klient już na coś choruje, to również będzie musiał zapłacić więcej lub może się okazać, że ubezpieczyciel odmówi podpisania umowy. Jeśli jednak jesteśmy zdrowi, to mimo panującej pandemii, wciąż możemy się ubezpieczyć.\nOchrona przed koronawirusem. Czy można się ubezpieczyć bez wychodzenia z domu?\nW obecnej sytuacji ubezpieczenie można zakupić zdalnie, czyli bez konieczności wychodzenia z domu. Po ustaleniu z ekspertem finansowym warunków ubezpieczenia, akceptacja wniosku może zostać dokonana SMS-em lub mailowo. Musimy jednak dodać, że w nielicznych przypadkach konieczne jest przejście badań medycznych, które już wymagają wizyty w placówce medycznej. Dotyczy to np. bardzo wysokich sum ubezpieczenia, nietypowej wagi klienta lub, gdy w przeszłości ktoś przebył już ciężkie choroby.