Archwium > Numer 522 (02/2017) > Polska: kocham i rozumiem > POLAK-KATOLIK CZY KATOLIK-POLAK\nGinący pod Mohylowem hetman wielki koronny Stanisław Żółkiewski, powtarzający – wedle przekazów – słowa Horacego: „Słodko i pięknie jest umierać za ojczyznę”, miał co innego na myśli niż wielki rzymski poeta. Po ponad szesnastu stuleciach, które minęły od napisania „Pieśni”, słowo „ojczyzna” miało już nieco inne znaczenie niż w Cesarstwie Rzymskim. Dla Rzymian wiązało się ono przede wszystkim ze wspólnotą polityczną – civitas – której obywatel był częścią, a więc jakby fragmentem państwa. Żółkiewski, gorliwy katolik i – co także istotne – człowiek wychowany w dojrzałej kulturze chrześcijańskiej, postrzegał siebie jako osobę, samodzielny podmiot, który poczuwa się do emocjonalnej więzi z narodem.\nTo ostatnie słowo – w nowożytnym znaczeniu – pojawiło się dopiero w renesansie, a rozpowszechniło dzięki reformacji. To bowiem chrześcijaństwo doprowadziło do zaniku pojęcia klanu czy plemienia, koncentrując się z jednej strony na rodzinie składającej się z najbliższych krewnych, której rdzeniem jest monogamiczne małżeństwo, traktowanej przez ojców Kościoła jako „mały Kościół” (ecclesiola – św. Jan Chryzostom) czy „małe królestwo” (mikrobasilea – św. Klemens Aleksandryjski), a z drugiej strony na poszerzaniu poczucia wspólnoty do kategorii narodu, a potem szerzej – do społeczności obejmującej wszystkich ochrzczonych oraz powszechnej wspólnoty ogólnoludzkiej.


Buduar Porcelany: Moda męska w II poł. XVIII wieku, cz. I\nZgadnijcie, ile czasu zabieram się do tego posta... Nie wiem, co to jest, czy jakiś szczególny rodzaj zaleniwienia, czy przesilenie wiosenne, ale najchętniej cały dzień bym spała i nic nie robiła :/ To jest straszne -_- Dobrze, koniec narzekania, czas na post :)\nDzisiaj przypatrzymy się panom z II poł. wieku XVIII :) To właśnie wtedy wykształcił się obowiązujący do dziś męski strój złożony z trzech części... podobno, bo kto w naszym XXI wieku jeszcze nosi kamizelkę do garnituru?\nZacznijmy od tego, co dzisiaj pewnie byłoby marynarką :)\nW XVIII wieku istniały trzy główne (następujące po sobie) kroje odzienia wierzchniego:\nJustaucorps, czyli szustokor - był poszerzany od talii w dół, raczej dopasowany, po bokach materiał uformowany był kilka fałd, dzięki czemu sylwetka męska w justaucorps korespondowała z damską w sukni francuskiej. Szustokor sięgał kolan, a rękawy do połowy przedramienia zdobiły szerokie mankiety.\nHabit - bynajmniej nie zakonny ;P Jego krój nie zmieniał tak bardzo męskiej sylwetki, jak szustokor. Boczne fałdy materiału zostały przesunięte do tyłu, rękawy wydłużone, mankiety zmniejszone. Habit wyposażony został w krótki, stojący kołnierz, był też krótszy od szustokora, ale najbardziej rzucającą się cechą tego typu ubioru były przepiękne hafty. Wytworne ornamenty (najczęściej motywy roślinne) zdobyły brzegi pół, mankiety, kołnierz oraz klapy bocznych kieszeni habitu. Na uwagę zasługują też piękne, bogato zdobione haftem guziki, które stanowiły bardziej element biżuteryjny, niż faktyczne zapięcie stroju.\nFrak - narodził się pod koniec XVIII wieku w Anglii i był znacznie prostszy od wspomnianych wyżej ubiorów. Szyty najczęściej z ciemnych materiałów, nie był też tak ozdobny, jak habit - zrezygnowano w nim z pięknych haftów. Poły fraka były mocno ścięte z przodu, cały ubiór dopasowany, a kołnierz nierzadko większy, wykładany.\nGuzików wciąż były zdobione. Wytwarzano je z kawałków perły, porcelany, metali lub obciągano tkaniną. Zamieszczano na nich drobne scenki rodzajowe albo portrety.\nDo odzienia wierzchniego nie noszono spodni takich, jak dzisiaj, ale culotte. Były one uszyte zazwyczaj z tego samego materiału, co habit, szustokor lub frak, po bokach rozcięte i zapinane na pasujące guziki. Nogawki sięgały za kolana. Z przodu culotte wyposażone były w zapinaną klapkę ( :D), w tyle zaś nadmiar materiału ściągał troczek. Tak, jak i później w XIX wieku, w wieku XVIII nie noszono pod culotte bielizny, dlatego też często były one podszyte innym materiałem (np. lnem).\nTrzecią częścią ubioru była, dziś już chyba nieco zapomniana, kamizelka.\nW XVIII wieku była ona obowiązkowa, nikt nie chodził w samej koszuli. Początkowo kamizelki miały rękawy, ale w połowie stulecia zaczęły krojem przypominać współczesne nam odpowiedniki. Osiemnastowieczne kamizelki były najczęściej jasne, haftowane i oczywiście dopasowane pod względem kolorystyki i wzoru do odzienia wierzchniego: do szustokora i habitu - uszyte z korespondującego barwą materiału, do fraka - z kontrastującego (pamiętacie słynny strój Wertera złożony z błękitnego fraka i żółtej kamizelki? :) ).\nPod kamizelką noszono obszerną, jasną koszulę. Często posiadała ona niski kołnierzyk, na którym wiązano halsztuk lub czarną wstążkę (tak, jak na pierwszym obrazku w tym poście), oraz wszyty żabot. To oczywiście nie przeszkadzało osiemnastowiecznym elegantom dopinać dodatkowy, obfity żabot i koronkowe mankiety, które spełniały nie tylko funkcję dekoracyjną, ale też maskującą - ukrywały trwałe ślady po ospie.\nDo krótkich culotte mężczyźni zakładali pończochy, najczęściej białe lub jasne, ale zdarzały się też kolorowe, a nawet czarne. Aby nie spadały, ściskano je brzegiem ciasnych culotte lub przytrzymywano podwiązkami. Buty noszono zazwyczaj ciemne, oparte na średniej wysokości obcasie, zapinane najczęściej na sprzączkę umieszczoną na podbiciu. Obcas niekiedy był czerwony - takie buty nosili arystokraci. Obuwie wykonane było ze skóry i od damskich trzewików różnił je nie tylko mniej wcięty obcas, lecz także mniej finezyjny kształt: noski męskich butów były szersze i zakończone półokrągło.\nNa głowie noszono trójgraniasty kapelusz zrobiony z filcu, czarny, czasem ozdobiony na brzegach - zbyt skromnie? Cóż, kapelusz był tylko dodatkiem do wyrafinowanej koafiury zdobiącej głowę eleganta ;>\nAle o tym, biżuterii i dodatkach napiszę w następnym poście, bo ten byłby już zbyt długi.\nI na koniec, tak z ciekawości: wolicie męskie stroje z XVIII, czy XIX wieku? :)\n(ja chyba skłaniam się ku dziewiętnastowiecznym, w XVIII wieku trochę za dużo tego jak dla mnie, chociaż te piękne fraki... )\nZdjęcia oryginałów, które wykorzystałam w poście pochodzą ze strony MET.\nMagdalena Bioggraff 25 lutego 2013 17:10\nFraki rzeczywiście piękne, często ich bogactwo odzwierciedlało status osoby. Ale... mimo wszystko wolę modę XIX- wieczną. Bardziej współczesną, a jednak szalenie elegancką.\nPorcelana ♥ 26 lutego 2013 10:47\nO tak, też jestem ogromną fanką XIX - wiecznej wysmakowanej elegancji :)\nLadyLukrecja 25 lutego 2013 17:12\nKocham XVIII-wieczne stroje, ale te kobiece. Pastele, falbanki, koronki, hafty są według mnie esencją delikatności i subtelności. :) Także jeśli chodzi o mężczyzn, zdecydowanie wolę modę XIX-wieczną, jest bardziej męska, że tak to ujmę. :)\nPorcelana ♥ 26 lutego 2013 10:57\nWłaśnie dlatego w modzie XVIII wiecznej dla panów skłaniam się raczej ku końcowi stulecia i skromniejszym frakom :)\nbardzo piekny post, trafiony dokładnie w mój temat, XVIII wieczne stroje męskie i damskie nie mogą konkurować z żadną inną epoką - są najpiekniejsze, mógłbym chodzić tak ubrany teraz, w XXI w. czekam niecierpliwie na kolejne odcinki o męskich strojach XVIII w. Jestem na etapie wykonania stroju dla siebie, oczywiście wiek XVIII, na razie mam buty, zapraszam na mój blog, gdzie oczekuję Waszych rad rokokowy.blogspot.com\nPorcelana ♥ 26 lutego 2013 11:00\nTo w takim razie jesteś wyjątkiem, bo większość znanych mi mężczyzn prędzej dałaby się obrać ze skóry i posolić, niż przyodziać XVIII - wieczny kostium :D\nPowodzenia w wykonywaniu kostiumu - z butami jest chyba największy problem, a skoro masz to już za sobą, to teraz powinno być z górki :)\nPaulina 25 lutego 2013 20:17\nBardzo ciekawy post :) Stroje są piękne, ale... No właśnie. Są piękne, a nie męskie. Zdecydowanie wolę te XIX-wieczne, które podobają mi się do tego stopnia, że najchętniej ubrałabym tak wszystkich współczesnych mężczyzn ;D Szkoda też, że kamizelki są coraz rzadziej spotykane. Według mnie to bardzo elegancki, a jednocześnie mający sporo uroku, dodatek do męskiego stroju.\nAch, zapomniałabym dodać, że bardzo podoba mi się muzyka na Twoim blogu. Bardzo nastrojowa :)\noj, są męskie, meskie, i to bardzo, tyle, że wyrafinowane. Czy męskie, to kwestia osobistego spojrzenia . ja jestem fanem tej mody\nPorcelana ♥ 26 lutego 2013 11:04\nO, tak! Też najchętniej ubrałabym dzisiejszych panów w XIX - wieczne stroje, wszystko od razu wyglądałoby inaczej :)\nCo do muzyki - dzięki, wybierałam ją kiedyś pół dnia, żeby pasowała :D\nmisiowa 26 lutego 2013 12:04\nNajbardziej podoba mi się tzw. habit, frak i trójgraniasty kapelusz. Natomiast koronkowe żaboty, pończochy i peruka... Hmmm... Osobiście nie jestem fanką tych elementów. :) Natomiast jestem ciekawa skąd wzięła się moda na peruki. Czy to chodziło o wygodnictwo? Tzn. nie trzeba było każdego ranka układać misternej fryzury, tylko ubierało się ją jak czapkę. :D To nawet ciekawa metoda.\nPorcelana ♥ 26 lutego 2013 12:39\nJa też najbardziej lubię frak (generalnie, gust Anglików bardzo do mnie przemawia, o wiele bardziej, niż francuski) i trójgraniasty kapelusz - mam nawet taki w domu :D ale oczywiście współczesny, nie oryginalny.\nCo do peruk, pojawią się w 2 części posta. One były głównie dla ozdoby, ale też nosili je tylko bogaci, bo były bardzo drogie, no i (tak myślę) umożliwiały szybszą zmianę fryzury :)\nmisiowa 26 lutego 2013 19:29\nTeż wolę angielski styl. Obecnie z resztą też. :)\nmontgomerry 26 lutego 2013 15:48\njestem jak najbardziej za modą XIX wieczną tak w damskim jak i w męskim wydaniu:)\nPorcelana ♥ 27 lutego 2013 10:47\nJa lubię i taką, i taką, chociaż mężczyznom bardziej do twarzy w XIX - wiecznych ubraniach :)\nCzytam właściwie wszystko na Twoim blogu, prawie nie komentuję, ale skoro rozwinęła się dyskusja, to się dołączę:).\nPo pierwsze: koronkowe mankiety ♥;)\nA ponadto: absolutnie nie uważam, że XVIII-wieczne stroje są "niemęskie" i zgadzam się tutaj z Ludwikiem Augustem. Poza tym śledząc losy mężczyzn z dowolnej epoki męskości należałoby się doszukiwać w charakterze i czynach - od razu innym okiem patrzy się wtedy na ich stroje;).\nMimo koronkowych mankietów i podziwu dla XVIII-wiecznych zdobnych strojów, zdecydowanie bardziej mi leży moda XIX wieku. Nie potrafię tego wyjaśnić. Chodzi o bardzo ogólne estetyczne wrażenie:).\nAnonimowy 26 lutego 2013 18:21\ndziękuję za tę wypowiedź, bo juz chciałem się załamać i chyba opuścić to towarzystwo, ale podniosłaś mnie na duchu, serdecznie dziękuję\ni jednak nikt mi nie przemówi, że XVIII wieczne męskie stroje są najpiękniejsze :)\nLukrecja de Bethue 26 lutego 2013 21:45\nO nie, nie ma powodów do załamań, póki ja tu jestem! :)\nJa zdecydowanie jestem za justaucorpsami i habitami. I wcale nie były 'niemęskie'. Te koronki tylko podkreślają męską urodę! :)\ndziękuję! miłe słowa, jest Pani dla mnie uspokojeniem :) jestem wdzięczny, mój pogląd jest identyczny\nPorcelana ♥ 27 lutego 2013 11:17\nW XVIII wieku te stroje były oczywiście w 100% męskie i nikt nie uważałby inaczej, ale dzisiaj piękne koronki, hafty, pończochy należą tylko do kobiet i stąd to wrażenie (nie tylko moje z resztą - żaden ze znanych mi "w realu" panów nie założyłby takiego stroju dobrowolnie, niestety).\nDlatego tym bardziej gratuluję odwagi w noszeniu tego typu ubrań, no i życzę wytrwałości :))\nAnonimowy 27 lutego 2013 12:19\ndokładnie - to jest tylko wrażenie dam XXI wiecznych, oceniacie drogie Panie modę męską XVIII w przez pryzmat dzisiejszego spojrzenia na mężczyzn.\nBo niestety, poczucie piekna, subtelność czy estetyzm zanika wśród panów, stąd dziś tak mało gentelmenów, coś w tym jest, ze w parze z wrazliwością idzie szarmancja i grzeczność, ja łączę zdecydowanie te dwa aspekty. A wiek XVIII to zdecydowanie potwierdza.\nPanie chciałyby dziś widzieć szarmanckich panów, ale ich tak mało :(\nLiliana Audrey 28 lipca 2013 21:17\nNo, chodzić w takich ubraniach to było by coś pięknego, ale w dzisiejszych czasach trudno jest być innym, ale powiem, że bycie takim samym jak inni jest męczące i nudne. Na internecie też trudno, a nawet niemożliwe jest kupić takie ubrania... A szkoda :(\nPorcelana ♥ 15 września 2013 16:01\nJedynym wyjściem jest nauczyć się szyć :) Choć mnie to chyba zajmie wieki ;)\nnarja 15 września 2013 11:15\nWolę modę męską z XIX wieku, chociaż w XVIII, pomimo tych wszystkich koronek, pończoch i falbanek, to panowie też całkiem fajnie i seksownie wyglądali ;)\nPorcelana ♥ 15 września 2013 16:04\nJasne, że tak! ;) Mimo to ja również preferuję modę męską XIX w. :P\ncorona florum 17 sierpnia 2014 01:47\nZdecydowanie preferuję modę męską XVIII wieku. Jako rekonstruktor, historyk i esteta uważam ,ze były to najpiękniejsze stroje zarówno dla pań jak i panów, choć osobiście skłaniam się ku drugiej połowie stulecia i to wersji angielskiej. Koledzy, któzy rekonstruują wojka nosża peruki i nie widza w tym problemu, ja jako osoba z dworu że tak powiem mam tego jeszcze wiecej. Myśle, że to wspaniała uczta dla osób kochających piękno.\nPorcelana 17 sierpnia 2014 21:55\nA czy to nie jest tak, że moda męska angielska w II połowie stulecia była już nieśmiałą zapowiedzią wieku XIX? ;)\nPrzyznam, że i ja wolę brytyjskie oblicze mody osiemnastowiecznej. We Francji trochę za dużo dla mnie falbanek, choć obcowanie z dawnymi strojami zawsze, niezależnie od kraju, w których powstały, jest niemałym przeżyciem estetycznym :)\ncorona florum 18 sierpnia 2014 00:24\ncorona florum 17 sierpnia 2014 23:51\nPaweł 18 czerwca 2016 20:42\nZdecydowanie XVIII :)\nPorcelana 21 czerwca 2016 17:30\nduże rozmiary męskie 25 marca 2018 13:58\nWtedy to sie dopiero trzeba było nastarać. Dzisiaj do wyjścia szykujemy się ok. 0,5h, wyobrażacie sobie ile zajmowało to wtedy? Spontaniczne wypady chyba nie wchodziły w grę. :)


Polskie Radio Katowice Wiadomości | Giełda Pracy w CiNIBie\nGiełda Pracy w CiNIBie\nWciąż rozmowy o zatrudnieniu osób niepełnosprawnych budzą emocje. Przybywa w tym środowisku ludzi wykształconych, z jasno określonymi planami zawodowymi, ambicjami i determinacją w realizowaniu kariery. Z drugiej strony coraz więcej udogodnień i projektów wspierających osoby niepełnosprawne pojawia się na rynku pracy. Tylko wskaźniki zatrudnienia w tej strefie niewiele się zmieniają.\nO tym warto wiedzieć Plebiscyt Lady D. W Katowicach zainaugurowano śląski plebiscyt „Lady D.” Przyznawane w nim wyróżnienia trafiają do pań, które wnoszą istotny wkład w różnych dziedzinach życia społecznego, pomimo tego, że na co dzień zmagają się z własną niepełnosprawnością. Kandydatkę do tytułu honorowego Lady D. 2017 należy zgłaszać do Biura Konkursu na formularzu dostępnym na stronie www.plura.pl. Czas zgłoszeń mija 10 kwietnia. Konieczne jest ukończenie przez kandydatkę 18 roku życia oraz posiadanie pełnej zdolności do czynności prawnych. Musi to być osoba zamieszkała na terenie Województwa Śląskiego, legitymująca się obywatelstwem polskim oraz orzeczeniem o niepełnosprawności. Zgłoszenia kandydatek może dokonać osoba fizyczna, organizacja społeczna (związek, stowarzyszenie, fundacja, kościelna osoba prawna) lub instytucja samorządowa Wszelkie formularze oraz regulamin konkursu są do pobrania na stronie Posła i na FB. Do zgłoszenia należy dołączyć zgodę kandydatki na udział w konkursie na druku organizatora, oraz fotografię z wizerunkiem kandydatki w formie elektronicznej.


Burmistrz Gminy Chojna ogłasza trzeci nieograniczony przetarg ustny na sprzedaż nieruchomości niezabudowanej oznaczonej w ewidencji gruntów numerem działki 231/1 o pow. 0,2193 ha, położonej w obrębie Krajnik Górny. - BIP Gmina Chojna\nBurmistrz Gminy Chojna ogłasza trzeci nieograniczony przetarg ustny na sprzedaż nieruchomości niezabudowanej oznaczonej w ewidencji gruntów numerem działki 231/1 o pow. 0,2193 ha, położonej w obrębie Krajnik Górny.\nDodanie dokumentu: Paweł Szustakiewicz 26-06-2008 08:53\nOsoba, która wytworzyła informację lub odpowiada za treść informacji: Małgorzata Juzyszyn 26-06-2008


Przypadek Adolfa H. - Éric-Emmanuel Schmitt | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\nAdolf Hitler powieść francuska\n267 opinii 2979 ocen 0 dyskusji\nO kotku, który... Barbara Brun, Éric-...\nZnajoma z lustra Roma Ligocka\nEwangelia wedł... Éric-Emmanuel Schmitt\nSamotność licz... Paolo Giordano\nPodróż Bena Doris Lessing\nSzelmostwa nie... Mario Vargas Llosa\nMoje drzewko p... José Mauro de Vasco...\nSenność Wojciech Kuczok\nNiewinność zag... Eduardo Mendoza\nRobiłam do niej aż dwa podejścia, bo wydaje mi się po prostu bez sensu. "Zrozumienie Hitlera" zupełnie do mnie nie przemówiło. "Co by było gdyby..." - no, ale właśnie było inaczej, kropka. Rozważania autora, jego dziennik na końcu, jak mu się to pisało, chwilami wydawały mi się nużące. Wcale nie kontrowersyjne, a po prostu nieinteresujące.\nJak tylko usłyszałam o koncepcji autora, aby zbudować świat równoległy Adolfa H. to aż się zachłysnęłam jak wpaniały to pomysł! Historia zaczyna się w tym samym momencie życia a im dalej czytelnik zagłębia się w historię dwóch Hitlerów tym bardziej stają się one rozbieżne.\nKapitalny pomysł, a czytelnik w przystępny sposób możne poznać kawałek historii. Jest również zmuszony do zastanowienia się, że ten Adolf to też był jeden z nas, człowiek z krwi i kości. Człowiek, który dokonał dużo wyborów życiowych które nakierowały go jak i historię świata właśnie w tę stronę.\nKapitalny pomysł, a czytelnik w przystępny sposób możne poznać kawałek historii. Jest również...\nEric-Emmanuel Schmitt w "Przypadku Adolfa H." podjął się rzeczy niemożliwej - sportretowania postaci Hitlera bez popadania w karykaturę, satyrę czy demonizację. I podołał bez dwóch zdań temu herkulesowemu zadaniu.\nHistoria opowiada o dwóch osobach - Hitlerze, osobie którą był, jest i będzie w powszechnej świadomości, oraz Adolfie H., osobie którą świat mógłby znać, gdyby... I to "gdyby" jest tutaj najważniejsze. Bo Schmitt rozpoczął swoje historie od momentu przełomowego - ogłoszeniu list osób przyjętych do Akademii Sztuk Pięknych. Wydaje się być to chwilą najważniejszą, ale czy aby na pewno?\nPowieść podzielona jest na 4 części, w której zdarzają się sytuacje przełomowe zarówno dla Hitlera alias Adolfa H., jak i świata - okres przed I WŚ, I Wojna Światowa, lata 20 oraz lata 30 i 40. Jednocześnie historie tych dwóch już osób wzajemnie się przeplatają. Znakomite rozwiązanie, chociaż wolałabym, aby ta ostatnia część była po prostu dłuższa, gdyż okres przez II WŚ i ona sama jest dość skrótowo opisana.\nNiezwykła mnogość tematów, o których można naprawdę mówić godzinami. I tej powieści Schmitt pokazuje jakim jest filozofem, powieściopisarzem, ale również psychologiem i co najważniejsze w tym wszystkim - CZŁOWIEKIEM.\n"Przypadek Adolfa H." wzbudza wiele emocji - zarówno negatywnych, jak i pozytywnych. W przypadku Hitlera im dalej czytałam, tym bardziej byłam po prostu brudna, ociekałam tym egocentryzmem, zadufaniem w sobie, manią. Natomiast Adolf H. dostarczał mi dwa najważniejsze uczucia - smutek i frustracje. I obie z tego samego powodu - tęsknoty za światem, którego nie ma, a który mógłby być.\nI tu pojawia się pytanie - czy rzeczywiście tylko jedna sytuacja zaważyła na całym życiu Hitlera? Czy to, aby nie on wykorzystał sytuację, aby stać tym, kim się ostatecznie stał... Jedna cecha charakteru, JEDNA, która mogłaby wszystko zmienić...\nFantastyczne są również rozważania autora na temat świata "gdyby". Tak inne, a tak prawdziwe, możliwe. Na pewno powieść ta wzbudza i wzbudzi wiele kontrowersji. Podejmowane przez Schmitta niektóre tematy istnieją pozostają w sferze "gdyby", ale czy to oznacza, że nie mamy prawa o nich dyskutować i dalej zatracać się w nieistniejące, ale możliwej rzeczywistości?\nDawno żadna powieść nie wzbudziła we mnie tyle emocji, tyle myśli. I mam ochotę o tej książce po prostu mówić, wszędzie, zawsze. Bo "Przypadek Adolfa H." wbrew wszystkiemu jest potrzebny. Czekam z niecierpliwością, aż odkryje kolejne powieści tego moim zdaniem, wielkiego pisarza i filozofa.\nChapeau-bas, monsieur Schmitt!\nHistoria opowiada o dwóch osobach - Hitlerze, osobie którą był, jest i będzie w powszechnej świadomości, oraz Adolfie H., osobie którą świat mógłby...\n„Hitler jest prawdą schowaną w głębi nas samych, prawdą, która zawsze może się wynurzyć” - E.-E. S\nKsiążkę można podzielić na kilka części, każda - mam wrażenie - inna od siebie. Pierwsza część w której poznajemy dwie równoległe historie różniące się jedna sytuacją - de facto najważniejszą, swojego rodzaju zapalnik - dostaniem się na ASP. Świetnie się to czyta, naprawdę, nie mogłem się oderwać. Później kolejna część, kolejny rozdział, Pierwsza Wojna Światowa - bardzo brutalny, wypełniony akcją, smutkiem, rozgoryczeniem, niezrozumieniem, zagubieniem. Bomba. Później było coraz gorzej. Kolejne dwie części książki to była istna katorga, czułem takie znudzenie - w szczególności podczas rozdziału o Drugiej Wojnie Światowej - dlatego też książka długo leżała na mojej półce. Niemniej warto ją przeczytać, naprawdę nie ma co się sugerować moją opinią, to że mnie coś nudziło, wcale nie oznacza, że będzie nudziło was! Dla samego faktu dywagacji „co by było gdyby” warto po tę lekturę sięgnąć. :)\nKsiążkę można podzielić na kilka części, każda - mam wrażenie - inna od siebie. Pierwsza część w której poznajemy dwie równoległe historie różniące się jedna sytuacją - de facto najważniejszą, swojego rodzaju zapalnik - dostaniem się na ASP. Świetnie się to czyta, naprawdę,...\nPrzyznam, że to jedna z nielicznych książek, której czytanie zajęło mi strasznie długo czasu, ponad 3 miesiące. Początek mnie zaciekawił, ale potem odkładałam lekturę na kilkanaście dni i niewiele o niej myślałam. Właściwie doczytałam ją tylko dlatego, aby mieć ją “zaliczoną”.\n“Przypadek Adolfa H.” nie jest złą książką. Przeciwnie, koncept alternatywnego życia Hitlera jest niezwykle ciekawy i daje dużo do myślenia! Niestety, autor zdecydowanie popadł w dłużyznę.\nPierwszą część o artystycznych początkach czyta się z zaintrygowaniem. Druga część o wojnie mnie przejęła - była brutalna, szczegółowa i ukazywała tragizm żołnierzy. Niestety od trzeciej części zrobiło się nudniej, akcja spowolniła, było za dużo scen, które niewiele wnosiły, za dużo filozoficznych przemyśleń i dziwnych dialogów. Ponadto jakoś drażnił mnie sposób, w jaki autor przedstawił kobiety, mam wrażenie, że prawie wszystkie (oprócz siostry Lucie) były na jedno kopyto, a już szczególnie na nerwy działała mi postać Jedenastej Trzydzieści. Ogólnie podejście do seksualności postaci było dziwne - prawie każdy każdemu chętnie wskakiwał do łóżka.\nZłe odczucia podczas lektury rekompensuje nieco końcówka, która była mocna i wyraźnie pokazała kontrast pomiędzy Adolfem H. a Hitlerem. Ponadto, na końcu książki znajduje się dziennik, gdzie autor zapisuje swoje przemyślenia w trakcie procesu pisania. Dzięki temu łatwiej mi było zrozumieć niektóre kwestie i wiem, że pisarz musiał włożyć w tę pozycję sporo wysiłku.\nNiemniej, ciężko mi jednoznacznie ocenić tę książkę.\n“Przypadek Adolfa H.” nie jest złą książką. Przeciwnie, koncept alternatywnego życia Hitlera...\nDwie równoległe opowieści , które się przeplatają. W jednej Hitler jakim był, w drugiej Hitler jakim by był gdyby nie był tym kim został... Książka niezwyczajna i bardzo dobrze napisana. Szczerze polecam z uwagi na historię jak i na fikcyjną stronę. Zastanawiające jest to że życie nasze zależy od jednej decyzji. Nie zawsze naszej woli.\n"Po doświadzczeniach z tą książką jeszcze bardziej będę się wystrzegać prostych idei. Przypisywać złu jedną przyczynę to nie myśleć, lecz karykaturować, upraszczać, raczej popadać w oskarżenia, niż próbować wyjaśnić."\n"Hitler jest prawdą schowaną w głębi nas samych, prawdą, która zawsze może się wynurzyć."\nW książce przeplatają się dwa wątki: biografia Hitlera dyktatora i życie Adolfa H. malarza. Niezwykle interesujący i inspirujący pomysł. Refleksja warta podjęcia. Jednak najlepsza część dzieła to część trzecia - o tym jak autor zmagał się z tematem, z otoczeniem reagującym na zamiar napisania czegoś takiego i pierwsze reakcje czytelników-recenzentów. Ostatnia część byłaby niezrozumiała bez lektury każdej poprzedzającej ją strony. Panie Eryku, gratuluję odwagi i mądrości!\nW książce przeplatają się dwa wątki: biografia Hitlera dyktatora i życie Adolfa H. malarza. Niezwykle interesujący i inspirujący pomysł. Refleksja warta podjęcia. Jednak najlepsza część dzieła to część trzecia - o tym jak autor zmagał się z tematem, z otoczeniem reagującym na zamiar napisania czegoś takiego i pierwsze reakcje czytelników-recenzentów. Ostatnia część byłaby...\nPatrząc na ilość recenzji poprzedników, raczej prochu tu nie wymyślę. Powiem wiec tylko jedno - wciąga jak bagna Polesia (przynajmniej w oryginale).\nCzytając tę książkę miałem w głowie następujące słowa jednej z piosenek Wilków:\n"W każdym żyją wilki dobre i złe,\nLecz przetrwają te, które karmić chcesz".\nJeden z Adolfów ukazanych w dziele Schmitta karmi te pierwsze, a drugi te drugie. Dlaczego postępują w tak odmienny sposób? Bo ten pierwszy Adolf może drzemiące w nim siły utrwalić w obrazach, a ten drugi nie, dlatego traktuje świat jak płótno, na którym tworzy dzieła wynikające z jego frustracji i nienawiści.\nPowieść Schmitta uwiadamia nas, że tzw. efekt motyla nie jest tylko wymysłem, lecz dotyka każdego z nas, nawet gdy nie zdajemy sobie z tego sprawy. Poza tym mówi nam, że każdy z nas ma więcej wspólnego z Hitlerem niż jest w stanie przyznać. Że każdy ma w sobie wilka... albo inaczej - pana Adolfa H. (tego znanego z lekcji historii), który chce nami zawładnąć. Co zrobić z taką wiedzą? Sami zdecydujcie ;)\nJeden z Adolfów ukazanych w dziele Schmitta karmi te pierwsze, a drugi te drugie. Dlaczego postępują w tak odmienny sposób? Bo ten pierwszy Adolf może drzemiące w nim siły utrwalić w obrazach, a ten drugi nie, dlatego...\nPrzyjaźń to rzecz dziwna. Podczas gdy w miłości mówimy o miłości, między prawdziwymi przyjaciółmi nie mówi się o przyjaźni. Przyjaźń czynimy...\nÉric-Emmanuel Schmitt Przypadek Adolfa H. Zobacz więcej\nLiteratura nie jest celem w samym sobie. Książka powinna prowokować dyskusję, inaczej będzie bezużyteczna.\nHistorie na rozdrożach. Alternatywne kroniki dziejów\nGdyby naziści wygrali wojnę...


Loft Wroclaw - Wrocław\nObiekt Loft Wrocław usytuowany jest w dzielnicy Krzyki we Wrocławiu, 900 metrów od Panoramy Racławickiej. Wszystkie pokoje wyposażone są w telewizor z płaskim ekranem, a niektóre z nich obejmują częścią wypoczynkową.\nW naszej ofercie m.in.: park wodny, sklepy na miejscu, całkowity zakaz palenia, pokoje rodzinne, ogrzewanie, jazda konna, dostawa artykułów spożywczych, indywidualne zameldowanie / wymeldowanie, pokoje dla alergików, wspólna kuchnia, WiFi, zwierzęta domowe są akceptowane, bezpłatne WiFi, pokoje dźwiękoszczelne, jazda na rowerze, dostęp do Internetu, Płatności bezgotówkowe są możliwe, aerobik, galerie sztuki, część przeznaczona dla palących, ekspresowe zameldowanie / wymeldowanie, squash, pokoje dla niepalących, pole golfowe (w promieniu 3 km), gaśnice, monitoring w pomieszczeniach ogólnodostępnych, wycieczka lub spacer po miejscowych zabytkach, sklep na miejscu, Bezdotykowe zameldowanie/wymeldowanie, kręgielnia.\nProsimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Loft Wroclaw o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji. Po przybyciu na miejsce Goście proszeni są o kontakt telefoniczny z obiektem.\nOferta naszego partnera Booking.com BG.235919


Międzyzdroje - Gminne nieruchomości na sprzedaż - Echo Powiatu Kamieńskiego Echo Powiatu Kamieńskiego Międzyzdroje - Gminne nieruchomości na sprzedaż - Echo Powiatu Kamieńskiego\n11-03-2020 » Powiat i region\nMiędzyzdroje – Gminne nieruchomości na sprzedaż\nW Gminie Międzyzdroje w najbliższych miesiącach będzie można nabyć kilkanaście działek położonych zarówno w Międzyzdrojach jak i na terenie sołectw. W ofercie nieruchomości gminnych przeznaczonych do sprzedaży znajdują się działki o zróżnicowanych powierzchniach i przeznaczeniu – Gmina oferuje działki pod zabudowę mieszkaniową, pod usługi turystyczno-wypoczynkowe oraz pod zabudowę produkcyjno-składowo-magazynową i handlowo-usługową. Część z nich objęta jest obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku planu, dla zbywane nieruchomości wydane zostały decyzje o warunkach zabudowy.\nNa dzień 16 kwietnia 2020 r. gmina ogłosiła przetargi ustne nieograniczone na sprzedaż nieruchomości stanowiących działki o powierzchniach 3.691 m² i 2.100 m² położone przy ulicy Nowomyśliwskiej w Międzyzdrojach. Działki są usytuowane w bezpośrednim sąsiedztwie stacji paliw oraz ZOŚ. Obie działki objęte są obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i przeznaczone są pod zabudowę centrum handlowo-usługowego i produkcyjno-składowo-magazynową, z dopuszczeniem gospodarczej, warsztatowej, stacji paliw, budynków usług motoryzacyjnych, składów, administracyjno-biurowej, myjni samochodowych, garaży wielostanowiskowych i wielopoziomowych, parkingów, placów gospodarczych i manewrowych, nawierzchni utwardzonych, montażu urządzeń, małej architektury.\nGmina przeznaczyła także do sprzedaży tereny stanowiące łącznie 5 działek położonych przy ulicy Geodezyjnej w Lubinie, przeznaczonych w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, o powierzchniach od 802 m² do 973 m². Ponadto przy ulicy Geodezyjnej w Lubinie przeznaczonych zostało do sprzedaży 6 działek o powierzchniach od 645 m² do 2.135 m², dla którym bark jest obowiązującego planu miejscowego, ale które objęte zostały decyzjami o warunkach zabudowy budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi. Na sprzedaż tych działek już w najbliższym czasie ogłoszone zostaną przetargi ustne nieograniczone.\nNa ostatniej lutowej sesji Rady Miejskiej podjęta została uchwała w sprawie wyrażenia zgody na sprzedaż nieruchomości stanowiącej działkę o powierzchni 4.927 m² położoną przy ulicy Gryfa Pomorskiego w Międzyzdrojach (w sąsiedztwie hotelu Spa Bagiński i Chabinka). Teren działki aktualnie nie jest objęty obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, natomiast wydana została dla niej decyzja o warunkach zabudowy wskazująca na możliwość realizacji inwestycji polegającej na budowie budynku usług turystyczno-wypoczynkowych. Podjęta uchwała pozwoli na rozpoczęcie procedury przygotowania tej działki do sprzedaży w trybie przetargu ustnego nieograniczonego.\nSzczegółowe informacje na temat sprzedaży działek można uzyskać w Referacie Infrastruktury UM Międzyzdroje pod nr telefonu 091 327 5632\nStrona główna » Międzyzdroje – Gminne nieruchomości na sprzedaż


Woda z zapaleniem stawow Infekcyjne zapalenie stawów - przyczyny, objawy, leczenie\nWoda z zapaleniem stawow. Zapalenie stawów – objawy oraz polecane zabiegi rehabilitacyjne - BardoMed\nZadaniem fizjoterapeuty możliwie jest maksymalne zlikwidowanie obrzęku, przywrócenie pełnego zakresu ruchu w stawie, a na koniec wprowadzenie ćwiczeń wzmacniających i stabilizujących, w zależności od tego, jakiego stawu problem dotyczy. Obrzęk stawu — diagnostyka Podstawą diagnostyki, mówi dr Kinga Kozicka-Kąkol z Rehasport Clinic w Gdańsku, jest dobrze zebrany wywiad z pacjentem i badanie fizykalne. Jest to tzw. Pod wpływem wytwarzanych przez bakterie substancji, przyciągnięte do stawu zostają komórki układu odpornościowego. W badaniu nie podano danych na temat poprawy w zakresie objawów, bolesności lub obrzęku stawów ani efektów ubocznych.\nMimo, że remisja utrzymywała się kilka lat, pod wpływem silnego bodźca, np.\nRola wodoru przy skórach wymagających\nSą one bardzo podobne do tych, jakie zalecamy pacjentom w przypadkach ortopedycznych np. Żywność wysoko przetworzona w postaci żywności w proszku zupy, sosy, gotowe mieszkanki przyprawowe czy żywność w słoikach i w puszkach zawiera w swoim składzie nadmierne ilości konserwantów, soli a także rozmaitych innych chemicznych dodatków do żywności, które negatywnie wpływają na stawy.\nU niektórych pacjentów sztuczne dodatki do żywności mogą odpowiadać za wystąpienie reakcji alergicznej lub nadwrażliwości, co może dodatkowo prowokować dolegliwości. Warzywa i owoce Warzywa i owoce to doskonałe źródło antyoksydantów bioflawonoidy, karotenoidyktóre usuwają reaktywne formy tlenu, tj. Do głównych antyoksydantów zawartych w warzywach i owocach można zaliczyć witaminę C i E oraz beta-karoten, a także selen i cynk.\nWitamina C to również niezbędny element do produkcji kolagenu, który buduje chrząstkę oraz poprawia stan tkanki łącznej. Chorym obciążonych RZS szczególnie polecane są warzywa, tj. Ograniczać należy jabłka i białą kapustę, a także warzywa psiankowate, tj.\nProdukty zbożowe Wskazane jest spożywanie produktów zbożowych pełnoziarnistych, m. Z programu żywieniowego należy wykluczyć pieczywo z pełnego przemiału m. Produkty te, spożywane w nadmiarze, mogą przyczynić się do zwiększania masy tkanki tłuszczowej. W efekcie zmienione zapalnie stawy są dodatkowo obciążone, co potęguje odczuwane dolegliwości.\nChorzy z RZS powinni unikać wyrobów cukierniczych, które zawierają znaczne ilości prozapalnych kwasów tłuszczowych nasyconych w konfiguracji trans. W związku z hipotezą alergicznej patogenezy RZS, osoby chore powinny zwrócić szczególną uwagę na reakcje swojego organizmu po spożyciu produktów zawierających gluten. Nieleczone RZS może powodować niszczenie stawów i ich niesprawność, ale również uszkodzenie narządów i śmierć.\nReumatoidalnemu zapaleniu stawów towarzyszy ból i obrzęk.\nW badaniach nie podano informacji o niesprawności fizycznej, bolesności i obrzęku stawów ani skutkach ubocznych. W badaniu nie podano danych na temat poprawy w zakresie objawów, bolesności lub obrzęku stawów ani efektów ubocznych. Innymi przyczynami jest brak aktywności fizycznej albo nadmierne przeciążenie stawu, otyłość oraz urazy.\nNajbardziej dokuczliwymi jej objawami są obrzęki i ból. Regularne picie wody jonizowanej i dzięki temu odkwaszanie organizmu pomaga w odbudowie tkanek chrząstkowych, a także przyspiesza leczenie zapalenia stawów. Zobacz jak można w łatwy sposób uzyskać wodę alkaliczną za pomocą d zbanka alkalizujący wodę. Treści publikowane na serwisie nie mogą być traktowane jako porady lekarskie lub diagnozowanie jakiejkolwiek choroby.\nW odniesieniu do spraw dotyczących leczenia konieczny jest kontakt z pracownikami służby zdrowia. EU poleca.


Branża budowlana z najlepszymi nastrojami od początku pandemii - wGospodarce.pl\nOpublikowano: 7 września 2021, 15:20\nSubindeks Barometru EFL na III kwartał br. dla branży budowlanej wyniósł 52,9 pkt. To najwyższy wynik od początku pandemii, podał Europejski Fundusz Leasingowy (EFL). Na odczyt największy wpływ miały bardzo dobre prognozy dotyczące sprzedaży - połowa przedsiębiorstw budowlanych spodziewa się jej wzrostu. 30% firm budowlanych uważa, że dzięki epidemii koronawirusa branża rozwinie się, a 4% - że spowoduje upadki działalności. Dla 64% koronawirus jest neutralny\nZ najnowszych danych Związku Polskiego Leasingu wynika, że po trudnym pierwszym półroczu ubiegłego rok, w którym wszyscy mierzyliśmy się z pierwszymi skutkami pandemii koronawirusa, i drugim, który dawał nadzieje na odbicie branży, z każdym miesiącem tego roku sytuacja w budownictwie poprawiała się. Od stycznia do czerwca 2021 roku firmy leasingowe sfinansowały sprzęt budowlany o wartości prawie 2 mld zł, co oznacza ponad 37-proc. wzrost w porównaniu do tego samego okresu ubiegłego roku. Widzimy więc ruch w branży. Barometr EFL, który wybiega w przyszłość, jednoznacznie nie wskazuje na powrót koniunktury, ale pokazuje, że same firmy budowlane liczą na utrzymanie się dobrej sytuacji w drugiej części tego roku - powiedział prezes EFL Radosław Woźniak, cytowany w komunikacie.\nSubindeks Barometru EFL na III kwartał br. dla branży budowlanej wyniósł 52,9 pkt, tj. o 1 pkt więcej niż w poprzednim kwartale tego roku. Budownictwo jest jedną z dwóch branż, które w tym pomiarze odnotowały poprawę nastrojów (obok HoReCa). Wartość wskaźnika od początku tego roku nieznacznie rośnie. W pomiarze na I kwartał (realizowany na przełomie grudnia 2020 i stycznia 2021 roku) wyniósł 48,8 pkt., a na II kwartał br. (realizowany na przełomie marca i kwietnia br.) 51,9 pkt., wskazano również.\nWiększe zamówienia pozytywnie wpływają na płynność finansową. Jej poprawy spodziewa się 37,5% przedsiębiorców. Zdecydowana większość zapytanych (77,5%) uważa, że inwestycje pozostaną na niezmienionym poziomie co ostatnio, a niespełna 4% planuje więcej inwestować w najbliższych miesiącach.\nEFL w badaniu Barometr COVID-19 po raz szósty zapytał przedsiębiorców z branży budowlanej, czy w kontekście kryzysu spowodowanego pandemią koronawirusa sytuacja w ich branży w ciągu najbliższych 6 miesięcy poprawi się, pogorszy czy pozostanie bez zmian. 36% przedsiębiorców ocenia, że sytuacja się poprawi. To drugi najlepszy wynik wśród sześciu badanych sektorów (45% firm produkcyjnych jest podobnego zdania). Ponad połowa (52,5%) uważa, że pozostanie bez zmian. Tylko 6% zapytanych jest zdania, że się pogorszy - zakończono.\nEuropejski Fundusz Leasingowy SA powstał w 1991 roku jako jedna z pierwszych firm leasingowych w Polsce. Od 2001 roku EFL jest częścią Grupy Crédit Agricole.\nCzytaj też: Cenowe pandemonium w budowlance\nTAURON rozbudowuje sieć ładowarek „elektryków”\nHotelarze i restauratorzy nie planują nowych inwestycji. Duże obawy\n39% restauratorów i hotelarzy obawia się zmniejszenia liczby gości i zamówień, a 35% potrzebuje dodatkowego zastrzyku gotówki na prowadzenie codziennej działalności\nJeszcze poczekamy na powrót koniunktury w sektorze MŚP\nW kontekście pandemii koronawirusa w ciągu najbliższych 6 miesięcy kondycja w ich branży poprawi się zdaniem 33% mikro, małych i średnich przedsiębiorstw\nDeweloperów zamroziło. To utrzyma wysokie ceny mieszkań\nBadanie: 1 proc. firm budowlanych prognozuje zwiększenie inwestycji na I kwartał br.\nMS: TSUE bezprawnym orzeczeniem zmienił traktaty unijne\nSubindeks Barometru EFL na I kwartał br. dla branży budowlanej wyniósł 49,4 pkt. To najniższy wynik od roku, podał Europejski Fundusz Leasingowy\nEFL: Kolejne fale Covid-19 demolują restauracje i hotele\nBarometr EFL: Zapotrzebowanie na finansowanie zewnętrzne, a także galopująca inflacja, wzrost cen energii, gazu, podatków oraz wynikająca z nich presję płacową wśród pracowników, spowodują, że kolejne hotele, restauracje, kawiarnie, bary nie przetrwają tej zimy\n67% firm MŚP sprzedaje swoje produkty w kanałach tradycyjnych i to z tych kanałów ma zdecydowaną większość́ przychodów\nPrzedstawiciele branży handlowej liczą, że świąteczny szał zakupowy wygra z IV falą pandemii koronawirusa\nCo trzecia MŚP boi się kolejnych miesięcy\nPrzedsiębiorcy z sektora MŚP obawiają się czwartej fali pandemii koronawirusa


Świat: Okładka do finału serii 'Legenda’ Marie Lu + mini wywiad z autorką + spoilery dla niecierpliwych – Book Geek\nŚwiat: Okładka do finału serii 'Legenda’ Marie Lu + mini wywiad z autorką + spoilery dla niecierpliwych\nekranizacjaInfoświat22 komentarze 0\nEpicka dystopijna saga autorstwa Marie Lu, która rozpoczęła się książką “Legenda. Rebeliant” (wyd. Zielona Sowa), już od jakiegoś czasu było wiadomo, że zakończy się trzecią częścią noszącą tytuł „Champion” (u nas „Patriota”). Jednak do tej pory nie ujawniono okładki i opisu.\nW tym tygodniu za pośrednictwem portalu EW.com amerykański wydawca książek Marie Lu, zaprezentował okładkę i opis do „Patrioty”, a także wywiad z autorką, która opisuje swoje wrażenia z tworzenia zakończenia serii “Legenda”.\nPoniżej znajdziecie ów wywiad z Marie Lu, przeprowadzony dla EW i opis tego co będzie się działo w „Patriocie” (uwaga na spoilery!).\n[SPOILER]Na początku, June i Day wiele poświęcili dla Rebubliki, a teraz stoją na progu nowej egzystencji – kraju pokoju, z nadzieją na zjednoczenie Kolonii. Oboje powrócili do łask Republiki: June pracuje wśród najwyższych kręgów rządu, a Day’owi zostało przydzielone wysokie stanowisko wojskowe. Ale właśnie wtedy, gdy pokój już jest bardzo blisko, wybuch plagi wzbudza panikę w Koloniach. Wojna znowu zagraża granicom Republiki. Ta nowa odmiana plagi jest bardziej śmiertelna niż kiedykolwiek, a June szybko odkrywa, że jedyny sposób na ocalenie Republiki, może kosztować Day’a wszystko, co ma.[SPOILER]\nEntertainment Weekly: Jakie to uczucie, gdy zakańczasz już tę serię?\nMarie Lu: To takie surrealistyczne. Z jednej strony, czuję taką ulgę, że udało mi się ukończyć mój pierwszy cykl, i że byłam w stanie obserwować moich bohaterów przez cały czas, aż do końca ich podróży. Z drugiej jednak strony, czuję się tak, jak musieli czuć się moi rodzice wysyłając swoje trzecie dziecko do college’u. To taki gorzko-słodki mix.\nEW: Jak myślisz, jak będą czuć się Twoi fani, kiedy skończą serię? Cokolwiek, co może nas zdruzgotać? Jakaś wielka śmierć?\nML: Będzie kilka przypadków śmiertelnych. I prawdopodobnie parę druzgocących rzeczy. Cóż mogę powiedzieć, jestem pisarką – lubię wymuszać ból i cierpienie w moich bohaterach! Nie mogę za wiele ujawnić, ale powiem Wam, że „Patriota” jest jedyną książką w całej trylogii, podczas pisania której płakałam. To w dużej mierze jest pewnie spowodowane piosenką John’a Lennon’a – „Imagine” na mojej playliście „Patriota”, ale jednak. Mam nadzieję, że moi czytelnicy poczują przynajmniej na koniec sens zakończenia.\nEW: Powiedz nam coś więcej o okładce.\nML: Człowieku, jestem w niej całkowicie zakochana – ta okładka jest taka piękna. Penquin przeszedł samego siebie. Róża, płomienie, dziura po kuli! Każdy z tych kawałków idealnie symbolizuje zawartość „Patrioty”. (Moja przyjaciółka, Beth Revis, autorka serii „W otchłani”, przyczyniła się do konceptu dziury po kuli. To bardzo pomocne, mieć po swojej stronie wspaniałe umysły!)\nEW: Jakieś postępy odnośnie filmu?\nML: Jestem bardzo podekscytowana skończeniem prac nad scenariuszem i wiem, że Temple Hill poluje teraz na dobrego reżysera. Tymczasem, CBS Films i ja współpracowaliśmy ze studiem tworzącym gry – Wicked Sweet Games, żeby stworzyć dla fanów na FB grę nazwaną „Cities of Legend”. Zarówno CBS Film, jak i Temple Hill byli bardzo pomocni.


Paliwa napędzają inflację w Polsce - Urszula Cieślak i Leszek Wiwała komentują - TVN24 Biznes\nCeny paliw napędzają inflację. "Do połowy przyszłego roku możemy mówić o wzrostach"\nKonkolewski o nowym sposobie wyliczania składki OCTVN24\nPaliwa na stacjach są wyraźnie droższe niż przed rokiem, co napędza inflację w Polsce. W lipcu i czerwcu ceny surowców rosły w dwucyfrowym tempie, wszystko wskazuje jednak na to, że z podobną sytuacją będziemy mieli do czynienia również w kolejnych miesiącach. - Jeżeli ceny będą utrzymywały się na obecnym poziomie, powyżej 5,50 zł, to do połowy przyszłego roku możemy mówić o wzrostach rok do roku – wskazuje w rozmowie z TVN24 Biznes Urszula Cieślak z Biura Maklerskiego Reflex. Zdaniem Leszka Wiwały, prezesa Polskiej Organizacji Przemysłu i Handlu Naftowego, nie należy się jednak raczej bać przekroczenia granicy 6 złotych za litr benzyny oraz oleju napędowego.\nZe wstępnych danych Głównego Urzędu Statystycznego wynika, że w lipcu ceny paliw wzrosły o 30 proc. rok do roku. Z dwucyfrowymi podwyżkami mieliśmy również do czynienia w czerwcu. Olej napędowy podrożał o 26,4 proc., zaś benzyna o 29 proc.\nPrezes Polskiej Organizacji Przemysłu i Handlu Naftowego Leszek Wiwała wskazuje, że odpowiadają za to cztery podstawowe czynniki: ceny ropy na światowych rynkach, kurs złotego w relacji do dolara amerykańskiego, obciążenia fiskalne oraz koszty związane z coraz większą liczbą obowiązków firm paliwowych.\n- Największy wpływ na wzrost cen polskich stacjach miały dwa pierwsze czynniki, które łącznie określane są jako tak zwany parytet importowy, czyli odniesienie cen polskich do notowań międzynarodowych ropy naftowej i gotowych paliw oraz kursu złotego do dolara amerykańskiego – wyjaśnia Wiwała. Jak dodaje, wśród czynników fiskalnych mających wpływ na wzrost cen paliw "należy wskazać pobór podatku od sprzedaży detalicznej, który wbrew pierwotnym intencjom Ministerstwa Finansów został rozszerzony także na paliwa".\n- Poza tym mieliśmy do czynienia ze wzrostem kosztów pracy, kosztów energii, gazu czy wody - elementów wykorzystywanych przy produkcji paliw. Rosną też ceny biokomponentów wykorzystywanych do blendowania paliw (mieszanie składników paliwowych - red.). Przemysł paliwowy musi też ponosić coraz większe koszty związane z ochroną środowiska i przygotowywaną transformacją energetyczną – zauważa prezes POPiHN.\nCeny paliw - prognozy\nDwucyfrowe wzrosty cen paliw w ujęciu rocznym prawdopodobnie będziemy obserwowali w danych GUS o inflacji również w kolejnych miesiącach. - Tak naprawdę, jeżeli ceny będą utrzymywały się na obecnym poziomie, powyżej 5,50 zł, to do połowy przyszłego roku możemy mówić o wzrostach rok do roku – mówi Urszula Cieślak z Biura Maklerskiego Reflex. Jak podaje, jeżeli ten poziom cen paliw utrzymałby się na koniec grudnia, to np. ceny oleju napędowego dalej będą wyższe o 20 proc. rok do roku.\n- Może się okazać, że dopiero w drugim kwartale przyszłego roku będziemy mówić o tym, że sytuacja się zatrzyma i ceny rok do roku nie będą już wyższe – wskazuje Cieślak.\nZ drugiej strony szanse na gwałtowne obniżki są nikłe. - Ceny mogą wyhamować lub mogą spaść, ale wydaje się, że szansa na spadek cen o 1 złotego, żeby zrównać się z poziomem z grudnia ubiegłego roku jest raczej nierealna. Musiałoby dojść znowu do bardzo gwałtownego ograniczenia popytu, nastąpiłoby to pewnie wtedy, kiedy byłyby blokady – uważa analityk BM Reflex.\nZdaniem prezesa Polskiej Organizacji Przemysłu i Handlu Naftowego na stacjach paliw w najbliższym czasie nie powinniśmy obserwować większych wahań cen. - Jeżeli sytuacja się diametralnie nie zmieni - a to w branży paliwowej możliwe jest z dnia na dzień - ceny na stacjach paliw nie powinny się specjalnie zmieniać – twierdzi Wiwała.\nBenzyna po 6 złotych?\nCzy to wszystko oznacza, że kierowcy powinni się obawiać przekroczenia poziomu 6 zł za litr benzyny bezołowiowej 95 czy oleju napędowego? - Wydaję mi się, że przekroczenie 6 złotych raczej nam nie grozi. Oczywiście będą takie stacje, gdzie będziemy się zbliżać do poziomu 5,80-5,90 zł za litr benzyny 95-oktanowej. Natomiast raczej, to nie będzie tak, że na stałe na wszystkich stacjach takie poziomy będą widoczne – prognozuje Cieślak.\nTymczasem prezes POPiHN zwraca uwagę, że "gdyby udało się zapobiec czwartej fali COVID-19, to zużycie paliw prawdopodobnie nadal by rosło". - To mogłoby spowodować dalszy wzrost cen. Ten scenariusz jest jednak mało realny. Z komunikatów Ministerstwa Zdrowia wynika, że czekają nas obostrzenia gospodarcze, które będą miały wpływ na spadek popytu na paliwa – podkreśla Leszek Wiwała.\nZ prognoz portalu branżowego e-petrol wynika, że w przyszłym tygodniu średnia cena benzyny bezołowiowej 95 powinna się ulokować w przedziale 5,70-5,81 zł za litr. Dla benzyny 98-oktanowej średnia prognozowana cena to przedział 5,94-6,05 zł za litr. Olej napędowy ma kosztować 5,39-5,50 zł za litr. Dla autogazu prognoza wynosi 2,62-2,70 zł za litr.\nRopa naftowa - jakie ceny\nW ostatnich tygodniach notowania ropy naftowej wzrosły do poziomów niewidzianych od kilku lat. Obecnie ceny ropy Brent notowane na giełdzie w Londynie i ropy WTI w Nowym Jorku nadal pozostają na wysokich poziomach, w okolicach 70 dolarów za baryłkę. Tymczasem w połowie lipca ministrowie Organizacji Krajów Eksportujących Ropę Naftową i jej sojuszników (OPEC+) zdecydowali o zwiększeniu wydobycia ropy od sierpnia. Liczba baryłek będzie rosła o 400 tysięcy każdego miesiąca do końca tego roku.\n- Obecne poluzowanie limitów produkcyjnych w krajach OPEC+, ale też i wzrost wydobycia w USA ze złóż łupkowych, powinno ustabilizować rynki i notowania w granicach 70 dolarów za baryłkę powinny być obserwowane w dłuższej pespektywie – uważa Leszek Wiwała. Czynnikiem nieprzewidywalnym - jak podkreśla - jest jednak rozwój pandemii i ewentualne kolejne ograniczenia działalności społeczno-gospodarczej.\n- Jest oczekiwanie, że popyt na ropę i paliwa będzie utrzymany, co prawda jest przeciwwaga w postaci niepewności co do rozwoju kolejnej fali pandemii i tego jak wówczas będą się zachowywały gospodarki. Ale wydaje się, że nawet jeśli doszłoby do obostrzeń, to one nie będą w żadnym stopniu przypominały tych lockdownów, z którymi mieliśmy do czynienia wiosną i jesienią ubiegłego roku – mówi Urszula Cieślak.\n- Nie oczekuje się już takich wahań po stronie popytowej i w związku z tym, decyzja OPEC+ o zwiększeniu wydobycia o 400 tysięcy baryłek jest ostrożna właśnie w odpowiedzi na tą niepewność, z którą mamy do czynienia. Bo oczywiście ten wzrost produkcji ropy naftowej mógłby nastąpić na większym poziomie, ale gdyby został ograniczony popyt, to pewnie znowu byśmy notowali spadki cen surowca – dodaje. - To byłoby dla nas, kierowców korzystne, natomiast wydaje się, że po stronie producentów jest dążenie do utrzymania cen w okolicach 70-75 dolarów za baryłkę i to się powinno udać. To też gwarantuje nam, że nie powinno być już takich bardzo gwałtownych podwyżek na rynku krajowym z jakimi mieliśmy do czynienia w ostatnich tygodniach. Wydaje się, że to co najgorsze mamy za sobą, czyli gwałtowne wzrosty cen paliw – twierdzi Cieślak.\nOprócz niepewnej sytuacji w związku z pandemią COVID-19, eksperci zwrócili również uwagę na zjawiska nieprzewidziane, chociażby huragany, które także mogą wpływać na notowania ropy naftowej. - Pamiętać należy, że jeden atak drona na Morzu Czerwonym czy też decyzja OPEC mogą zmienić sytuację diametralnie – zwraca uwagę Wiwała.\nStacje paliw "mogą w niewielkim stopniu wpływać na poziomy cen"\nNależy pamiętać, że tankując samochód nie płacimy wyłącznie za surowiec, z którego zrobione jest paliwo. Podstawowe składowe ceny na stacjach to koszt paliwa z rafinerii, powiększony o akcyzę, opłatę paliwową, VAT i marżę sprzedawcy. Udział samych stacji paliw w kształtowaniu cen jest raczej niewielki.\n- Stacje paliwowe do ceny netto zakupionego paliwa doliczają swoją marżę detaliczną, która ma pozwolić na pokrycie kosztów prowadzenia działalności i dać zysk – wyjaśnia Urszula Cieślak. Leszek Wiwała zauważa zatem, że "stacje paliw mogą w niewielkim stopniu wpływać na poziomy cen". Jak dodaje, "marże te są i tak od wielu lat na niskich poziomach uniemożliwiających utrzymanie obiektu tylko ze sprzedaży paliw". - Bez sklepu, małej i dużej gastronomi oraz świadczenia usług dodatkowych stacje paliw musiałyby bardzo mocno podnieść ceny paliw aby się utrzymać na rynku – podkreśla prezes Polskiej Organizacji Przemysłu i Handlu Naftowego.\nZ danych POPiHN wynika, że średni poziom marży w pierwszych siedmiu miesiącach, w przypadku benzyny 95 obniżył się o 46,1 proc. w porównaniu do średniej z roku ubiegłego. Jeszcze większy spadek, bo o 50,7 proc. dotyczy oleju napędowego. W obu przypadkach udział marży w cenie detalicznej wynosi 2 proc. Z kolei w przypadku autogazu, marża jest niższa o 10,4 proc. w porównaniu do średniego poziomu z 2020 roku. Udział w cenie detalicznej wynosi 10 proc.\nCieślak wyjaśnia, że wysokość marży zależy od kilku czynników. - Lokalna konkurencja w dużym stopniu determinuje jakie ceny paliw mamy w danym regionie, czyli nasycenie stacji, poziom konsumpcji. Wiadomo, że jeżeli jest duża konsumpcja, to ceny mogą być niższe, bo jest większy obrót, a więc w konsekwencji zysk można realizować większym obrotem na stacji, niekoniecznie wysoką marżą – podkreśla analityk BM Reflex.\nJak wskazuje, najwyższa marża jest na stacjach przy autostradach oraz drogach ekspresowych. - To też wynika z tego, że koszty prowadzenia stacji przy drodze ekspresowej, czy autostradzie chociażby ze względu na koszty dzierżawy i opłaty do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad stanowią duży element kosztotwórczy – tłumaczy Urszula Cieślak.\nCeny na stacjach paliw. Bez perspektyw na obniżki\nCeny w Polsce rosną najszybciej od ponad 10 lat


Trzy miliony Erasmusa\nDane statystyczne obejmujące rok akademicki 2011–2012 pokazują również, że program umożliwił rekordowej jak dotąd liczbie 250 tys. studentów uczestniczących w programie Erasmus spędzenie części studiów wyższych za granicą lub podjęcie stażu w zagranicznej spółce, tak by wzrosły ich szanse na rynku pracy.\nPonad 46 500 kadry akademickiej i administracyjnej również otrzymało wsparcie z programu Erasmus na wyjazdy za granicę w celach dydaktycznych lub szkoleniowych, co ma pomóc w poprawieniu jakości nauczania i uczenia się w 33 państwach uczestniczących w programie (państwa członkowskie Unii Europejskiej, Islandia, Liechtenstein, Norwegia, Szwajcaria i Turcja).\nWśród państw uczestniczących w programie Erasmus najczęściej wybieranym przez studentów miejscem w roku akademickim 2011–2012 były Hiszpania, Francja i Niemcy. Studenci z Hiszpanii stanowili również najliczniejszą grupę wyjeżdżających, przed studentami z Niemiec i Francji.\nPrawie 205 tys. studentów, około 80 proc. wszystkich stypendystów programu Erasmus w roku akademickim 2011–2012, zdecydowało się spędzić średnio sześć miesięcy za granicą na uczelni lub w innej instytucji szkolnictwa wyższego w ramach swoich studiów uniwersyteckich.\nLiczba studentów wybierająca ten wariant wzrosła o 7,5 proc. w porównaniu do poprzedniego roku. Staże w spółkach nadal wzbudzają coraz większe zainteresowanie – uczestnictwo w takich programach wzrosło o 18 proc. w stosunku do poprzedniego roku. W roku 2011–2012 z takiej możliwości skorzystał co piąty uczestnik programu Erasmus, czyli prawie 50 tys. osób.\nDodał Jarosław Sikorski,, 08 lip 2013


OSD Piotr Mościński, Surowce wtórne - skup, sprzedaż - Wyszukiwarka firm BiznesFinder.pl\nHutki 26 , 42-274 Konopiska (woj. śląskie)\nPrzedsiębiorstwo OSD istnieje na rynku nieprzerwanie od 2009 roku. Siedziba firmy zlokalizowana jest w Hutkach, w powiecie częstochowskim, na terenie województwa śląskiego. Zajmujemy się skupem złomu i metali kolorowych. Ośmioletnie doświadczenie sprawiło, iż poznaliśmy Państwa oczekiwania, a także znacznie poszerzyliśmy naszą ofertę. Nad prawidłowym przebiegiem prac czuwa właściciel, Piotr Mościński. Z naszych usług korzystają zarówno klienci indywidualni, jak i właściciele przedsiębiorstw.\nFirma OSD skupuje przede wszystkim:\nzłom wsadowy ciężki,\nProwadzimy także skup metali kolorowych oraz metali żeliwnych, złomu maszynowego i handlowego. Przyjmujemy różnego rodzaju elementy metalowe i stalowe. W tym zakresie skupujemy: pręty zbrojeniowe, grube rury, blachy, korpusy silników, instalacje sanitarne i puszki aluminiowe.\nPriorytetem naszych działań jest dbanie o środowisko, dlatego propagujemy wszelkie przejawy recyklingu. Złom, który posiadamy jest odpowiednio segregowany i ulega procesowi recyklingu. Następnie jest ponownie przetapiany, by w przyszłości mógł służyć w inny sposób. Nad prawidłowym przebiegiem prac czuwają pracownicy, a całkowity proces odbywa się zgodnie z obowiązującymi przepisami.\nZapraszamy do skorzystania z oferty firmy OSD.\nAtrakcyjne ceny i wszystko szybko załatwione. Polecam.\nWszystko OK. Nie mam zastrzeżeń, ani co do cen, ani co do obsługi.\nCeny lepsze niż na konkurencyjnych złomowiskach. Jak najbardziej polecam.\nNajlepszy skup złomu na jakim byłem. Wszystko szybko załatwione. Fachowa obsługa.\nDobre stawki za złom. Nie oszukują na wadze. Polecam.\nRzetelna, solidna i przede wszystkim uczciwa firma. Regularnie ich odwiedzam i śmiało mogę ich polecić.\nJaka jest nazwa firmy Nazwa to: OSD Piotr Mościński\nJaki jest adres firmy OSD Piotr Mościński Adres to: Hutki 26 , 42-274 Konopiska (woj. śląskie)\nJaki jest kontakt telefoniczny do firmy OSD Piotr Mościński Kontakt telefoniczny to: 888 953 495\nJaki jest e-mail do firmy OSD Piotr Mościński E-mail to: piotrek82.1982@tlen.pl\nJaki jest NIP firmy OSD Piotr Mościński NIP to: 5732483615\nJaki jest numer REGON firmy OSD Piotr Mościński Numer REGON to: 241221728\nJakie są współrzędne geograficzne firmy OSD Piotr Mościński Współrzędne geograficzne to: 50.5559079°N 23.1600179°E\nhurtowa sprzedaż stali\nhurtowa sprzedaż metali\nzłom wsadowy ciężki\nskup złomu brąz\nskup złomu mosiądz\nskup złomu ołów\ntani skup złomu\nhurtowa sprzedaż złomu\nhurtowa sprzedaż złomu stalowego\nhurtowa sprzedaż złomu aluminium\nhurtowa sprzedaż złomu miedzi\nhurtowa sprzedaż złomu stali\nhurtowa sprzedaż złomu brązu\nhurtowa sprzedaż złomu cynku\nhurtowa sprzedaż złomu ołowiu\nhurtowa sprzedaż złomu maszynowego\nhurtowa sprzedaż złomu przemysłowego\nhurtowa sprzedaż złomu ciężkiego\nhurtowa sprzedaż złomu lekkiego\nhurtowa sprzedaż złomu handlowego\nzłom metali kolorowych nieżelaznych\nzłom metali kolorowych żelaznych\nzłom wsadowy metali\nskup złomu Mościński\nsprzedaż hurtowa metali nieżelaznych\nsprzedaż detaliczna metali nieżelaznych


Thomas Bernhard (1931-1989) w zbiorach WBP w Opolu - Biblioteki Austriackiej\nZ okazji 20 rocznicy śmierci pisarza w Bibliotece Austriackiej wystawione zostały utwory Thomasa Bernharda.\nThomas Bernhard (1931-1989) - austriacki pisarz i dramaturg, uważany za jednego z najwybitniejszych reprezentantów literatury niemieckojęzycznej. W Polsce twórczość Thomasa Bernharda została rozpowszechniona głównie dzięki spektaklom Krystiana Lupy. Po polsku ukazały się m.in.: Wymazywanie, Dawni mistrzowie, Beton,Bratanek Wittgensteina, Mróz, i Plac Bohaterów.\n18 lutego - 20 marca 2009\nZjazd Bibliotek i Lektorów Austriackich\nW dniach 17 i 18 marca 2009 r. Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Opolu zorganizowała Zjazd Bibliotek i Lektorów Austriackich. Podczas dwudniowej imprezy podpisane zostało porozumienie o dalszej działalności Biblioteki Austriackiej w Opolu, zaprezentowana została działalność sześciu Bibliotek Austriackich w Polsce i jednej z czeskiej Opawy oraz lektorów austriackich , a podczas spotkania roboczego wymieniono doświadczenia i zarysowano plan działalności na przyszłość. W zjeździe -oprócz władz lokalnych - wzięli udział: Ambasador Republiki Austrii, Konsul Generalny Republiki Austrii, przedstawiciel Ministerstwa do Spraw Europejskich i Międzynarodowych Austrii, Dyrektor Austriackiego Forum Kultury oraz wiele innych osobistości\nWystawa dokumentalna, która powstała z okazji 200 rocznicy śmierci Józefa Haydna, pozwoliła poznać sylwetkę Józefa Haydna, człowieka i kompozytora. Podczas zwiedzania można było znaleźć odpowiedzi na pytania: Kim był Józef Haydn? Jakie utwory komponował? Gdzie mieszkał i pracował? Kim byli jego przyjaciele i mecenasi?\n20 marca - 10 kwietnia 2009\nhol Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Opolu, ul. Piastowska 18\nFinał XII edycji konkursu Austria: kraj i mieszkańcy\nTegoroczny konkurs wiedzy o Austrii Austria: kraj i mieszkańcy cieszył się tradycyjnie dużym powodzeniem. W I etapie konkursu, który przeprowadzono w dniu 3 marca 2009, udział wzięło 367 uczestników z 23 szkół gimnazjalnych, średnich i wyższych województwa opolskiego i śląskiego oraz 4 uczestników indywidualnych.\nFinał konkursu, do którego zakwalifikowało się 20 uczestników, odbył się natomiast 24 marca. Uczestnicy finału mieli za zadanie udzielenie poprawnej odpowiedzi na 4 pytania z wylosowanego zestawu.\nPierwsze miejsce zdobyła uczennica ZS nr 3 w Kłobucku Maja Orłowska. W nagrodę otrzymała wycieczkę do stolicy Austrii - Wiednia, ufundowaną przez opolskie biuro turystyczne Almatur. Drugie i trzecie miejsce, które zdobyli Piotr Marcinek z ZSM w Namysłowie oraz Aleksandra Woźniak z II PLO w Opolu, uhonorowane zostało bezpłatnym kursem języka niemieckiego organizowanym przez Bibliotekę Austriacką.\nHommage á Joseph HAYDN\nz okazji 200 rocznicy śmierci kompozytora\n25 marca 2009 o godz. 18.00 w ramach Wiosny Austriackiej 2009 w sali koncertowej Filharmonii Opolskiej odbył się recital fortepianowy Manfreda Wagnera-Artzta (Austria) Hommage a Joseph Haydn z okazji 200 rocznicy śmierci kompozytora. Organizatorem koncertu była Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Opolu - Biblioteka Austriacka przy wsparciu Filharmonii Opolskiej i Austriackiego Konsulatu Generalnego w Krakowie. W programie znalazły się utwory J. Haydna, L. van Beethovena, M. Ravela, C. Debussy'ego i innych. Bardzo licznie przybyła na koncert publiczność owacjami na stojąco podziękowała pianiście za wyśmienity recital.\nPodczas imprezy odbyło się uroczyste wręczenie nagród laureatom konkursu o Austrii oraz inauguracja niemieckojęzycznego Dyskusyjnego Klubu Książki, działającego przy Bibliotece Austriackiej.\nW ramach Wiosny Austriackiej 2009 2 kwietnia 2009 w Instytucie Politologii Uniwersytetu Opolskiego\nKonsul Generalny Republiki Austrii w Krakowie\nHerausforderungen für Europa aus der österreichischen Perspektive\nAktualne wyzwania dla Europy z perspektywy austriackiej\nWernisaż fotografii Heinza Cibulki\nobraz # digitals collage - picture poems\nKatarzyna Wybraniec (sopran) i Joanna Wąsiak (fortepian)\nW ramach Wiosny Austriackiej 2009 odbyła się prezentacja prac znanego austriackiego fotografika, Heinza Cebulki, dokumentalisty akcji Hermanna Nitscha. Pokazany został cykl związany z Polską. Głównym obiektem zainteresowania dla autora jest człowiek i jego relacje z otaczającą rzeczywistością. Na cykl obraz złożyły się kolaże fotograficzne zbudowane z poetyckich aluzji i metafor oraz najbardziej dla Cibulki charakterystyczne, czteroczęściowe Bildgedichte, tym razem poświęcone Polsce - jej mieszkańcom, krajobrazom i atmosferze.\nWernisaż 2 kwietnia 2009, godz. 17.00\nGaleria WuBePe w Opolu, ul. Piastowska 20\nekspozycja do 30 kwietnia 2009\nakwareli Angeli Kaisermayer\nMalarstwo Kaisermayer można scharakteryzować następująco: wszędzie kolory. Żywy ruch pędzla i zmieniające się sekwencje formy obrazują poczucie ciągłych zmian. Dzięki odpowiednio utrzymanym proporcjom między światłem, a ciemnością oraz w wyważonym użyciu ciepłych i zimnych barw zachowana zostaje równowaga.\nEkspozycja w ramach Wiosny Austriackiej 2009 od 2 do 30 kwietnia 2009 w Galerii WuBePe w Opolu, ul. Piastowska 20.\nSpotkanie autorskie z Wolfem Wondratschkiem\nZ inicjatywy Biblioteki Austriackiej w Opolu i Austriackiego Konsulatu Generalnego w Krakowie 22 kwietnia 2009 r. w Instytucie Filologii Germańskiej Uniwersytetu Opolskiego odbyło się spotkanie z Wolfem Wondratschkiem, niemieckim pisarzem, od początku lat dziewięćdziesiątych mieszkającym w Wiedniu. Wondratschek rozpoczynał swoją karierę jako autor wierszy i opowiadań. W latach 70-tych opublikował kilka tomików wierszy. Od lat osiemdziesiątych coraz większy udział w twórczości Wondratschka zyskuje proza. Do najczęstszych tematów należą stosunki damsko-męskie i świat showbusinessu, który jest bogatym źródłem inspiracji. Pisarz stworzył także kilka słuchowisk i scenariuszy filmowych. Wydał m.in. : Die große Beleidigung, Mozarts Friseur oraz Mara.\nHUNDERTWASSER ręką dziecka\n8 maja 2009 r. w ramach Tygodnia Bibliotek 2009 w Bibliotece Austriackiej w Opolu odbyło się spotkanie, podczas którego przedstawiono rysunki inspirowane twórczością austriackiego malarza HUNDERTWASSERA wykonane przez uczniów Szkoły Podstawowej nr 31 w Zabrzu.\nFriedensreich Hundertwasser, zwany lekarzem architektury, to słynny austriacki malarz, grafik, rzeźbiarz, performer, wybitny aktywista ochrony środowiska, znany przede wszystkim z realizacji budowlanych.\nStyl jego charakteryzuje unikanie regularności, symetrii i prostych linii. Do swoich budowli wprowadzał zieleń. Stosował odważne zestawienia kolorów. Bardzo często urozmaicał projekty charakterystycznymi unikatowymi w formie i kolorystyce kolumnami.\nDla grup zorganizowanych przygotowano prezentację multimedialną oraz quiz z nagrodami o życiu i twórczości Hundertwassera.\nEkspozycja 8.05. do 17.06.2009 - WBP Opole - Biblioteka Austriacka\nScena fotograficzna w Niemczech - wystawa albumów współczesnej fotografii niemieckiej\nWystawa zorganizowana jest dzięki wsparciu Goethe-Institut w Krakowie.\nW ostatnich latach fotografia zdobyła pozycję jednego z najważniejszych gatunków sztuki, a żadne liczące się muzeum nie pozwoli sobie jej zignorować. Szczególne osiągnięcia fotografii niemieckiej ostatniej dekady stały się udziałem nie tylko Gursky'ego. Nazwiska wielu cenionych artystów - Candidy Höfer, Wolfganga Tillmansa czy Jürgena Tellera - bardzo szybko zyskały status fotograficznych marek na międzynarodowym rynku.\n8-28 maja 2009 - WBP Opole - Biblioteka Austriacka\nNiemieckie książki dla dzieci ilustrowane przez polskich artystów\nm.in. przez Józefa Wilkonia, Jana Lenicę czy Antoniego Boratyńskiego.\nPrezentowana w Opolu w ramach Tygodnia Bibliotek wystawa książek zorganizowana została we współpracy z Instytutem Goethego w Krakowie.\nSpotkanie autorskie z Martinem Pollackiem\nPromocja zbioru reportaży Dlaczego rozstrzelali Stanisławów\ninformacje o autorze na stronie wyd. Czarne\nMartin Pollack, austriacki tłumacz, eseista i publicysta. Studiował literaturę słowiańską i historię Europy Wschodniej w Wiedniu i Warszawie. Do 1998 roku pracował jako redaktor i korespondent czasopisma Der Spiegel, obecnie pisze i tłumaczy (przełożył m. in. na niemiecki wszystkie książki Ryszarda Kapuścińskiego). Polskim czytelnikom znana jest książka Po Galicji. O chasydach, Hucułach, Polakach i Rusinach. Imaginacyjna podróż po Galicji Wschodniej i Bukowinie, czyli wyprawa w świat, którego nie ma (Olsztyn 2000), Ojcobójca. Przypadek Filipa Halsmanna (Wołowiec 2005) oraz Śmierć w bunkrze. Opowieść o moim ojcu (Wołowiec 2006), za którą otrzymał Literacką Nagrodę Europy Środkowej ANGELUS 2007.\nProwadzenie : dr Maciej Borkowski\nOprawa muzyczna: uczniowie Państwowej Szkoły Muzycznej w Opolu\n14 maja 2009, godz. 18.00, Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Opolu\nCHAT z Martinem Pollackiem.\n25 września 2009 r. od 10.00 do 21.00 w ramach Europejskiego Dnia Języków oraz Europejskiego Roku 2009 Kreatywność i Innowacja, firmującego tę akcję m.in. w Austrii, w oddziałach Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Opolu - Bibliotece Austriackiej i Oddziale Zbiorów Obcojęzycznych odbyła się wyjątkowa impreza - Noc Języków.\nBiblioteki, poszukując nowych form pracy i promocji swoich zbiorów, oferowały tym razem atrakcyjny program Nocy Języków pokazujący, jak, z czego i po co uczyć się języków obcych. Impreza była skierowana szczególnie do osób, które nie korzystały dotąd z naszych zbiorów, chciałyby uczyć się języków obcych, a nie stać ich na kupno podręczników lub opłacenie kursów.\nNaszym gościom zaproponowaliśmy m.in.:\n- rozmowy z native speakerem, z którym można było - być może po raz pierwszy - porozmawiać w języku niemieckim,\n- spotkania warsztatowe z prezentacjami multimedialnymi: Techniki i metody szybkiego uczenia się języków, Musik.de, Jugendsprache - top secret,\n- konsultacje dla samouków,\n- przedstawienie oferty materiałów dla uczących się języków,\n- multimedialny test sprawdzający znajomość języka niemieckiego na poziomie B1,\n- quiz o krajach niemieckojęzycznych, którego nagrodą główną był kurs języka niemieckiego.\nŻYĆ! KOCHAĆ!! CZYTAĆ!!!\nPrezentowana kolekcja ciekawych książek skierowana była do młodzieży i nauczycieli języka niemieckiego. W prezentowanych książkach przedstawiony jest współczesny obraz młodzieży w Niemczech : Jak żyje? Jakie tematy ją poruszają? Co kocha? Po jakie książki sięga? Jaki ma stosunek do otaczającego świata i jak jest odbierana w społeczeństwie?\nWystawie towarzyszył bezpłatny katalog z omówieniem prezentowanych książek.\nKsiążki dla dzieci i młodzieży 2009\nNa wystawie pokazano największe hity literatury dla dzieci i młodzieży z 15 niemieckich wydawnictw, dzięki którym można było zapoznać się z aktualnymi tematami i kierunkami rozwoju tej literatury w Niemczech.\nWystawy powstały we współpracy z Instytutem Goethego w Krakowie w ramach VI Dni Kultury Niemieckiej na Śląsku Opolskim.\n6.10.-13.11.2009 w godz. 10.00-18.00\nAUSTRIA CZYTA - Spotkajmy się w bibliotece Biblioteka Austriacka w Opolu 19-26 pażdziernika 2009\nW programie odbyły się m.in.:\n19.10. - wykład multimedialny AUSTRIA BLIŻEJ\n20.10. - wykład MARIA TERESA I ŚLĄSK - Brigitte Hamann\n22.10. - wykład multimedialny Hundertwasser\n23.10.- dyskusja w ramach Niemieckojęzycznego Dyskusyjnego Klubu Książki Rachuba świata / Die Vermessung der Welt Daniela Kehlmanna\n26.10. - w Filharmonii Opolskiej koncert zespołu HAYDN TRIO EISENSTADT z okazji Święta Narodowego Austrii\nWykład Brigitte Hamann Maria Teresa i Śląsk\nW ramach akcji Austria czyta Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Opolu - Biblioteka Austriacka we współpracy z Ministerstwem Spraw Europejskich i Międzynarodowych Republiki Austrii w Wiedniu 20 października 2009 r. zorganizowały wykład Brigitte Hamann Maria Teresa i Śląsk.\nBrigitte Hamann jest historykiem, jedną z najbardziej cenionych specjalistek z dziedziny historii Austrii i Wiednia schyłku XIX wieku, autorką wielu poczytnych książek, m.in. leksykonów biograficznych ostatnich Habsburgów: Marii Teresy, Sisi, Franciszka Józefa, Rudolfa oraz biografii pierwszej laureatki pokojowej Nagrody Nobla Berthy von Suttner. Sensacją czytelniczą stała się jej książka Wiedeń Hitlera - lata nauki pewnego dyktatora.\n20 października 2009 o godz. 17.00\nWojewódzka Biblioteka Publiczna w Opolu, ul.Piastowska 20\nKoncert zespołu HAYDN TRIO EISENSTADT\nz okazji Święta Narodowego Austrii\n26 października 2009 o godz. 19.00 w Filharmonii Opolsiej\nWiosna jesienią. Od polskiego listopada do niemieckiego maja. Europa narodów 1830-1832\n4 listopada 2009 r. w Galerii WuBePe Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Opolu odbyło się uroczyste otwarcie wystawy Wiosna jesienią / Frühling im Herbst / Le printemps en automne. Od polskiego listopada do niemieckiego maja. Europa Narodów 1830-1832 zorganizowanej w ramach VI Dni Kultury Niemieckiej na Śląsku Opolskim przez Wojewódzką Bibliotekę Publiczną w Opolu, Towarzystwo Społeczno- Kulturalne Niemców na Śląsku Opolskim oraz Muzeum Kultur Europejskich przy Muzeach Państwowych w Berlinie w ramach Federalnego Programu Fundacji Pruskiego Dziedzictwa Kulturowego.\nWystawa nawiązywała do prawie już zapomnianych wydarzeń, kiedy to po upadku powstania listopadowego tysiące Polaków musiało opuścić ojczyznę, a w drodze na emigrację do Francji czy Szwajcarii entuzjastycznie przyjmowani byli przez mieszkańców niemieckich miast i wiosek. Spontanicznie zakładano stowarzyszenia, zbierano pieniądze, organizowano bale na rzecz powstańców, a ich obecność spowodowała wzmocnienie dążeń liberalno-demokratycznych w samych Niemczech.\nWykład wygłosiła dr Małgorzata Świder z Instytutu Historii Uniwersytetu Opolskiego.\nWstęp do wystawy przedstawił prof. Konrad Vanja, dyrektor Muzeum Kultur Europejskich przy Muzeach Państwowych w Berlinie.\nOprawa muzyczna: Aleksandra Gwóźdź (akordeon) i Maria Strzelczyk (skrzypce), uczennice Państwowej Szkoły Muzycznej w Opolu.\nFolder z informacjami dotyczącymi wystawy\nekspozycja 4-28 listopada 2009 - Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Opolu - Galeria WuBePe\nKURT KAINDL (Austria)\nPodróż po kraju niczyim - od Lubeki po Triest.\nZdjęcia wzdłuż dawnej Żelaznej Kurtyny\n19 listopada 2009 r. odbyło się uroczyste otwarcie wystawy w ramach konferencji Polityka i humanitaryzm. Kontakty międzyrządowe rządu i opozycji w Polsce w latach 1980-1989 zorganizowanej przez Instytut Historii UO.\nWystawa powstała z inicjatywy Austriackiego Konsulatu Generalnego w Krakowie - Austriackiego Forum Kultury, zorganizowana została przez Wojewódzką Bibliotekę Publiczną w Opolu - Bibliotekę Austriacką w Instytucie Historii Uniwersytetu Opolskiego.\nKurt Kaindl podążając wzdłuż linii dawnej Żelaznej Kurtyny, dzielącej Europę na dwa bloki, łapie za pomocą obiektywu aktualne nastroje, tworząc swoistą atmosferę artystyczną. Pokazuje nie tylko krajobrazy i obiekty, ale także ludzi ciągle jeszcze mieszkających na tym historycznym pograniczu. Niektórzy z nich odizolowali się od reszty, inni z kolei widzą w tym miejscu szansę w znaczeniu kulturowym i gospodarczym. Kaindl ciekawie interpretuje historię, dając za pomocą zdjęć jej dobrą lekcję szczególnie młodej generacji nie pamiętającej tych wydarzeń.\nPodróż przez Niemcy. Prezentacja pamiętników Józefa Potrykowskiego\n25 listopada 2009 r. o godz. 10.00 w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Opolu odbyła się prezentacja fragmentów pamiętników uczestnika powstania listopadowego Józefa Potrykowskiego pt. Podróż przez Niemcy w wykonaniu dr Gabrieli Jelitto-Piechulik i Weroniki Kulig, pracowników naukowych Instytutu Filologii Germańskiej Uniwersytetu Opolskiego. Fragmenty pamiętników odczytał Łukasz Twardawa. Spotkanie związane było z wystawą Wiosna jesienią. Od polskiego listopada do niemieckiego maja.\n25 listopada 2009 r. o godz. 17.00 odbyło się spotkanie autorskie z Markiem Krajewskim w ramach Niemieckojęzycznego Dyskusyjnego Klubu Książki, działającego przy Bibliotece Austriackiej w Opolu.\nUrodzony w 1966 roku Marek Krajewski to najbardziej dziś znany polski autor kryminałów. Z wykształcenia filolog klasyczny. W 1999 roku debiutował Śmiercią w Breslau, pierwszą z serii powieści z Eberhardem Mockiem, których akcja rozgrywa się w dawnym Wrocławiu. Kolejne tomy bestsellerowego cyklu to Koniec świata w Breslau (2003), Widma w mieście Breslau (2005), Festung Breslau (2006) oraz Dżuma w Breslau (2007). Razem z Mariuszem Czubajem opublikował dwa kryminały z cyklu, którego bohaterem jest nadkomisarz Jarosław Pater, pracujący w trójmiejskiej policji: Aleję samobójców (2008) oraz Róże cmentarne (2009). Marek Krajewski otrzymał Paszport Polityki za rok 2005, Nagrodę Księgarzy Witryna za najlepszą książkę roku 2005 oraz honorową Nagrodę Wielkiego Kalibru 2007.\nJego powieści są tłumaczone na osiemnaście języków, w tym angielski, hiszpański, niemiecki, francuski, włoski, czeski, duński, grecki i hebrajski.


,,Ikona''- sklep z meblami i kafejka. - O wilkach\n,,Ikona''- sklep z meblami i kafejka.\nWysłany: Sob 19:29, 27 Paź 2012 Temat postu: ,,Ikona''- sklep z meblami i kafejka.\nSklep jak sklep. Średniej wielkości, a w nim meble. Różne łóżka, komody, szafy, półeczki itp.. W odpowiednim dziale znajdzie się też dodatki i inne. Są tu nawet farby, tapety. Ogólnie sklep o temacie dekoracji wnętrz. Naprzeciw wejścia jest brązowa lada, a za nią twa skórzane i miękkie fotele. Na ladzie, znajdują się różne katalogi, do wyboru, do koloru. No i tak, nic więcej w tym sklepie się nie znajduje, prócz cennika.\nCeny do uzgodnienia z sprzedawcą.\nObok wejścia jest mała kafejka, w której można zakupić różne łakocie.\nAkinori wbiegł tu i zabrał starą furmankę, którą kiedyś gdzieś znalazł. Zastanowił się chwilę i zaczął wybierać rzeczy, a następnie załadowywać je na wózek. Łoże, dwa stoły. kanapa. fotele, obrazy, farby, płótno, tapety i inne dodatki. Szczerze mówiąc to furmanka była przeładowana.. Szkoda gadać! Wilk westchnął po czym przywiązał się liną do wózka i ruszył. Ciężko było, nawet bardzo. Basior stęknął, a po jakiejś chwili, długiej chwili, zniknął z pola widzenia..\nOstatnio zmieniony przez Akinori dnia Pon 16:09, 29 Paź 2012, w całości zmieniany 2 razy


WSD: Finał Konkursu Jordanowskiego - Salwatorianie\nWSD: Finał Konkursu Jordanowskiego\nW dniach od 5 do 7 maja 2017 r., na terenie przepięknego zamkowego zespołu pałacowego w Wyższym Seminarium Duchownym księży Salwatorianów w Bagnie, odbył się finał Pierwszego Ogólnopolskiego Konkursu Jordanowskiego. Przyjechało 10 finalistów, którzy do tego wydarzenia przygotowywali się od września, pokonując kolejne etapy konkursowych zmagań.\nSpośród 10 parafii salwatoriańskich do finału zakwalifikowali się gimnazjaliści z Elbląga, Trzebnicy, Mikołowa oraz z Mikuszowic Śląskich.\nW piątek uczestnicy finału wzięli udział w wieczorku zapoznawczym, w majówce, zwiedzili zamek. W sobotę nadszedł wyczekiwany finał. Honorowymi gośćmi, a jednocześnie członkami jury byli: przełożony Polskiej Prowincji Salwatorianów - ks. Piotr Filas SDS, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Bagnie - ks. Jerzy Madera SDS oraz historyk Zgromadzenia - ks. dr Ireneusz Kiełbasa SDS.\nPierwsza część finału polegała na pisemnym udzieleniu odpowiedzi na 25 pytań związanych z życiem i ideą o. Jordana oraz historią pierwszych Salwatorianów na ziemiach polskich. Jury po bardzo wnikliwej analizie prac, wyłoniło 5 osób, które uzyskały największą liczbę punktów i tym samym zakwalifikowały się do drugiej, ustnej części finału. Do ścisłego etapu dostali się: Maria Żejmo z Elbląga, Klaudia Czylok z Mikołowa, Aleksandra Gram z Bielska-Białej, Magdalena Góral z Trzebnicy oraz Dagmara Kupis z Trzebnicy.\nPo obiedzie, w obecności licznie zgromadzonej widowni, finaliści odpowiadali na pytania zadawane przez jury. Przebieg ścisłego finału zaskoczył wszystkich, gdyż poziom wiedzy uczestników był tak wysoki i wyrównany, że wyłonienie zwycięzców nie było wcale proste. Dopiero po trzeciej dogrywce finałowej poznaliśmy zwycięzców Pierwszego Ogólnopolskiego Konkursu Jordanowskiego. Pierwsze miejsce zajęła Dagmara Kupis z Trzebnicy, drugie Magdalena Góral z Trzebnicy a trzecie Aleksandra Gram z Bielska-Białej. Zwycięzcy wyjadą wraz z opiekunami na weekend do Budapesztu.\nPo ogromnych emocjach wszyscy chętnie skorzystali z zaproszenia kleryków na „pogodny wieczorek”. Wspólna zabawa zakończyła się Apelem Jasnogórskim i kapłańskim błogosławieństwem.\nI Ogólnopolski Konkurs Jordanowski zakończyła uroczysta Msza święta w niedzielę. Prowincjał ks. Piotr Filas SDS podziękował organizatorom za inicjatywę i przeprowadzenie konkursu, księżom opiekunom za trud włożony w przygotowanie wszystkich uczestników, a samym finalistom za ogromną wiedzę na temat o. Jordana, której mogą pozazdrościć im niejedni Salwatorianie!\nGratulujemy wszystkim uczestnikom Konkursu i życzymy dobrych owoców tego pięknego weekendu, zarówno dla uczestników jak i dla całego Zgromadzenia.\nWSD: Finał Konkursu Jordanowskiego Zobacz galerię


Anna Lewandowska i Marina razem na ramówce WP. Która piękniejsza?\nStrona główna » Moda » Anna Lewandowska z Mariną razem na imprezie! Obie zadały szyku\nAnna Lewandowska oraz Marina Łuczenko-Szczęsna pojawiły się na prezentacji jesiennej ramówki Wirtualnej Polski. Obie panie prezentowały się świetnie, jak na WAG przystało. Która wyglądała lepiej?\nAnna Lewandowska na prezentacji ramówki WP\nAnna Lewandowska przyzwyczaiła nas do tego, że podczas wystąpień publicznych prezentuje się nienagannie. I tak też było i tym razem. Trenerka wybrała klasyczny zestaw – koszula plus czarne, bardzo dopasowane spodnie. Na nogach szpilki. W ręku mała, kuferkowa torebka. Niby zwyczajnie, ale niebanalny krój bluzki zrobił całość stylizacji.\nOversizova koszula w niebieskie paski, z wielkimi rękawami i guzikami, została przez Anię częściowo włożona w spodnie. Dzięki temu, że były bardzo dopasowane, strój nie zakłócał proporcji figury i wydobył smukłe, długie nogi gwiazdy. Rozpuszczone włosy opadały delikatnymi falami na ramiona trenerki. Dopełnieniem był delikatny makijaż. Ania wyglądała obłędnie. Taka wariacja na temat klasyki bardzo jej pasowała.\n#AnnaLewandowska pojawiła się na prezentacji ramówki #WP. Jak oceniacie jej #look? ????\nA post shared by JastrzabPost.pl ???? (@jastrzabpost.pl) on Sep 17, 2019 at 10:19am PDT\nMarina Łuczenko na prezentacji WP\nMarina zawsze zaskakuje stylizacją, tym razem jednak, również postawiła na klasykę. Wystąpiła w niebieskich, dopasowanych dżinsach i kraciastej, długiej marynarce, pod którą założyła biały top. Włosy zaczesała gładko, z przedziałkiem na środku głowy. Delikatny makijaż i mała torebeczka przewieszona przez ramię dopełniły całości. Niezwykle urocza i subtelna odsłona Mariny.\nAnna Lewandowska i Marina na ramówce WP jesień 2019\nAnna Lewandowska i Marina na WP\nObie kobiety mają wyczucie stylu i zawsze przyciągają oko fotografów. Która z pań podoba wam się bardziej? Ich zdjęcia z prezentacji jesiennej ramówki WP w naszej galerii.\nTagi: Anna Lewandowska | Marina | Marina Łuczenko


sobota, 25/6/2022 | 10:46 CEST\nLuksusowa pizzeria – jak ją urządzić?\nNiewątpliwe każda pizzeria powinna mieć swój własny styl, jeżeli jest mowa o wystroju. Małe lokale o przeciętnych zdobieniach rodzaju, cztery stoliki, barek, radio oraz kilka kwiatów raczej nie wystarczy jedynie, no bodajże, iż kontrahentom smakuje tutejsza pizza, a mniej razi ich ten szpecący wystrój. Większość takich lokali chce wzbudzić w konsumentach poczucie zaufania i estetyki, skutkiem tego kreują tak te wnętrza, aby były zarówno domowe, jak i na gigantycznym poziomie. Najważniejsze funkcje dekoracyjne spełniają na pewno takie szczegóły jak lampy,…\nReklama online vs schematyczna reklama Dziś reklama jest niezbędnym elementem działalności. Przedsiębiorcy nie oszczędzają na reklamie. W pewnych momentach kampanie marketingowe niektórych wytwórców, niektórych artykułów pochłaniają miliony złotych. Jest to jednakże nieodzowne, by wyrobić sobie wyznaczoną pozycję na rynku. Im więcej ludzi usłyszy o danym towarze, tym więcej kontrahentów go kupi, tym większe będą zyski. A jakkolwiek to jest nadrzędnym celem. Wobec tego także przedsiębiorcy decydują się na niezmiernie różne formy reklamy. W grę wchodzi także i marketing internetowy -…


Dowiedz się, jak dodać lokalizację do Tweeta\nWażne: włączenie tej funkcji sprawi, że Twoja lokalizacja będzie widoczna w wysyłanych przez Ciebie Tweetach.\nMożesz dodawać lokalizację do swoich Tweetów, korzystając z aplikacji Twittera na systemy Android i iOS, w witrynie twitter.com oraz w innych mobilnych aplikacjach. Przykład: aby dodać informację o lokalizacji do Twojego Tweeta, możesz dodać ogólną informację dotyczącą miejsca, w którym się znajdujesz, np. SoMa, San Francisco. W aplikacji Twittera na systemy iOS i Android możesz również dodać do Tweeta nazwę konkretnej firmy, znanego miejsca lub atrakcji turystycznej. Sugestie dotyczące lokalizacji pochodzą z Foursquare i Yelp.\nJeśli używasz aplikacji Twittera na system Android lub iOS, wysyłane przez Ciebie Tweety mogą zawierać Twoją dokładną lokalizację (tj. współrzędne GPS miejsca, z którego tweetujesz), którą można sprawdzić za pomocą interfejsu API oraz która jest wskazana przez wybraną przez Ciebie etykietę lokalizacji. Więcej informacji można znaleźć poniżej.\nWysyłanie Tweetów z lokalizacją\nDodawanie lokalizacji do Tweetów:\nNa swoim urządzeniu włącz dokładną lokalizację, a następnie napisz Tweeta w zwykły sposób. Jeśli pierwszy raz wysyłasz Tweeta z lokalizacją, może pojawić się monit z zapytaniem, czy chcesz włączyć dokładną lokalizację.\nStuknij ikonę lokalizacji w oknie kreatora Tweeta, aby otworzyć listę lokalizacji do wyboru.\nWybierz lokalizację, którą chcesz dodać do Tweeta.\nZałączając do Tweeta zdjęcie zrobione za pomocą aparatu w aplikacji, stuknij ikonę lokalizacji, aby przypisać swoją dokładną lokalizację (szerokość i długość geograficzną) do Tweeta i zapisać ją w interfejsie API.\nW przypadku starszych wersji aplikacji Twittera na system iOS Tweety zawsze zawierają zarówno wybraną przez użytkownika nazwę miejsce, jak i dokładną lokalizację urządzenia (dostępną za pomocą interfejsu API).\nPodczas wysyłania kolejnego Tweeta z aplikacji Twittera na tym samym urządzeniu ogólna lokalizacja zostanie dodana do Tweeta na podstawie bieżącej lokalizacji użytkownika. W aplikacji Twittera na system iOS w wersji niższej niż 6.26 dokładna lokalizacja użytkownika jest automatycznie dodawana do Tweetów (i dostępna za pomocą interfejsu API), wraz z ogólną lokalizacją.\nAby wyłączyć dodawanie lokalizacji do Tweetów:\nStuknij ikonę kreatora Tweeta.\nStuknij ikonę lokalizacji, aby otworzyć rozwijaną listę lokalizacji.\nTwoja bieżąca lokalizacja będzie podświetlona. Stuknij X w lewym górnym rogu, aby usunąć z Tweeta informację o lokalizacji. Informacja o Twojej lokalizacji nie będzie dodawana do przyszłych Tweetów, do czasu gdy zdecydujesz się dodać lokalizację do Tweeta.\nW przypadku starszych wersji aplikacji Twittera na system Android Tweety zawsze zawierają zarówno wybraną przez użytkownika nazwę miejsca, jak i dokładną lokalizację urządzenia (dostępną za pomocą interfejsu API).\nPodczas wysyłania kolejnego Tweeta z aplikacji Twittera na tym samym urządzeniu ogólna lokalizacja zostanie dodana do Tweeta na podstawie bieżącej lokalizacji użytkownika. W aplikacji Twittera na system Android w wersji niższej niż 5.55 dokładna lokalizacja użytkownika jest automatycznie dodawana do Tweetów (i dostępna za pomocą interfejsu API), wraz z ogólną lokalizacją.\nW menu nawigacji po lewej stronie wybierz ikonę Więcej.\nPrzejdź do sekcji Ustawienia i prywatność, a następnie Prywatność i bezpieczeństwo.\nW sekcji Udostępnianie danych na Twitterze i poza nim wybierz Informacje o lokalizacji.\nWybierz opcję Dodaj lokalizację do Twoich Tweetów.\nJeśli ta opcja jest już zaznaczona, oznacza to, że dodawanie lokalizacji do Tweetów jest włączone. Usuń zaznaczenie, aby wyłączyć tę opcję.\nAby usunąć informacje o lokalizacji dodane do Twoich Tweetów, kliknij lub stuknij czerwony tekst poniżej i potwierdź swój wybór, wybierając Usuń.\nWażne: pamiętaj, że usunięcie informacji o lokalizacji na Twitterze nie gwarantuje usunięcia wszystkich kopii tych danych w aplikacjach zewnętrznych lub w zewnętrznych wynikach wyszukiwania. Dodatkowo ustawienie to nie spowoduje usunięcia lokalizacji udostępnionych za pośrednictwem prywatnych wiadomości.\nNa niektórych obszarach można oznaczyć w Tweecie firmę, punkt orientacyjny lub atrakcję turystyczną. Dane o tych miejscach pochodzą z Foursquare i Yelp. Jeśli uważasz, że jakiś Tweet narusza zasady dotyczące nadużyć, zgłoś to nam, postępując zgodnie z instrukcjami zawartymi tutaj.\nBlog dla programistów\nKorzystanie z Twittera\nKorzystając z usług Twittera, godzisz się na korzystanie z plików cookie. Pliki cookie są używane między innymi w celach analitycznych, dla lepszej personalizacji kont użytkowników oraz w celach reklamowych.


Dom na sprzedaż, Kłodzki, Bystrzyca Kłodzka gm, Zabłocie\nNumer zlecenia JUCE149\n119 000 PLN 1 938 za m2\nMały dom do remontu z atrakcyjną działką, 4 km od Bystrzycy Kłodzkiej\nNa sprzedaż nieduży dom do remontu w Kotlinie Kłodzkiej w miejscowości Zabłocie.\nŚwietna lokalizacja, dojazd do budynku nową drogą asfaltową. Do Bystrzycy Kłodzkiej dojedziemy w zaledwie 4 minuty, a do Kłodzka ok 20 minut (17 km).\nDom jest w stanie do generalnego remontu co umożliwi dowolną aranżację wnętrz.\nNad całą powierzchnią mieszkalną jest duży strych, z którego można wydzielić pokoje, garderobę, łazienkę. Pomieszczenie gospodarcze w bryle budynku można również przekształcić na powierzchnię użytkową.\nDom usytuowany jest na zadbanej działce o powierzchni 20 arów, na której znajdziemy owocujące co roku drzewa i krzewy.\nMiejsce to nadaje się idealnie do zamieszkania na stałe lub jako miejsce na bazę wypadową.\nStojąc w ogrodzie w oddali zobaczymy Śnieżnik oraz oraz Czarną Górę.\nJestem tutaj:HomeNieruchomość na sprzedażDomBystrzyca Kłodzka gm\nKorytarz 12.0 m2 wschód, zachód\nPomieszczenie gospodarcze 16.2 m2\nNumer zlecenia: JUCE149\nKłodzki, Bystrzyca Kłodzka gm, Zabłocie


Lampion adwentowy z motywem złotowskim – Muzeum Ziemi Złotowskiej w Złotowie\nMuzeum Ziemi Złotowskiej w Złotowie > Blog > Edukacja > Konkursy > Lampion adwentowy z motywem złotowskim\nLampion adwentowy z motywem złotowskim\nKonkurs Plastyczny na „Lampion adwentowy z motywem złotowskim”\nPoprzednie przeglądy twórczości i pomysłowości młodych mieszkańców regionu cieszyły się dużym zainteresowaniem dlatego wymagają reaktywacji. Do konkursu zapraszamy przedszkola, szkoły, ośrodki szkolno-wychowawcze, a także osoby indywidualne (rodziny). Mieszkańcy Ziemi Złotowskiej niejednokrotnie udowodnili, że stać ich na kultywowanie zwyczajów. Najciekawsze lampiony zostaną wyeksponowane na wystawie świątecznej w muzeum, a ich autorów nagrodzimy stosownie do hojności sponsorów. Zwracamy się do potencjalnych darczyńców, by zechcieli albo ufundować swoje nagrody, albo zasilić konto organizatorów, z którego zakupione zostaną niespodzianki.\nLampion jest symbolem oczekiwania na święta Bożego Narodzenia. Zaakcentowany w temacie konkursu motyw złotowski powinien zachęcić do samodzielnego poszukiwania informacji o kulturze, historii i naturze regionu. Dostrzeganie piękna otoczenia, zaprezentowanie własnych spostrzeżeń, uwrażliwienie na duchowe aspekty życia wpłyną na kształtowanie postaw patriotyzmu lokalnego.\nRegulamin konkursu plastycznego do pobrania\nYour ticket for the: Lampion adwentowy z motywem złotowskim


Nikomu nie trzeba tłumaczyć, jak wyjątkowa jest służba zdrowia dla społeczeństwa. Wskutek rozwoju medycyny i wzrostu dostępności usług medycznych stale spada śmiertelność niemowląt, a średnia wieku ciągnie się. Zyskuje też gospodarka, ponieważ dobrzy goście nie ale lepiej pracują, ale te są trochę momentu na odpoczynkach chorobowych. Myślę, że nie ma przesady w określeniu, że warta zdrowia stanowi fundament, na jakim chwyta się całe państwo.\nMedycy jednak, też jak cali dostawcy usług oraz dystrybutorzy towarów, działają chociaż w ramach gospodarki, muszą zatem pokrywać się ze znajomych dochodów. Co do zasady prowadzący prywatną działalność lekarz musi liczyć kasę fiskalną posnet bingo hs. Tak są od tej reguły wyjątki, np. jeśli lekarz realizuje usługi medyczne w ramach samodzielnie zawartej umowy z Swym Funduszem Zdrowia, wówczas z fiskusem płacić się będzie tenże ten podmiot. Jeśli natomiast pacjent korzysta spośród pomoce prywatnie, pokrywając się bezpośrednio z usługodawcą, więc taka usługa wymaga być opodatkowana.\nNie pełnym lekarzom podoba się taki stan rzeczy. Przedstawia się np., że postępująca biurokratyzacja usług medycznych doprowadza do tego, że zamiast poświęcać kolej na leczenie pacjenta trzeba wykonywać papierkową robotę, a liczby, statystyki i sukcesy finansowe prezentują się dla państwa ważniejsze, niż zdrowie obywateli. Żyjemy zawsze w trybie, w jakim usługi publiczne budowane są przez państwo, płatnik powinien zatem mieć zdolność dominowania w który sposób organizowane są jego pieniądze. Być że sposób ten będzie ewoluował w zakresie, który zdejmie stopniowo z specjalistów urzędnicze obowiązki, jednak już na to, że lekarz musi brać kasę fiskalną nie jest co narzekać.\nPrywatne placówki medyczne są w Polsce coraz mocniejsze i coraz lepiej prosperują. Oferują wyższy typ usług niż placówki realizujące w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia, więc proporcjonalnie do wzrostu dochodów społeczeństwa ich wpływy rosną. Rozwój tej domeny będzie tworzył dalej, o ile oczywiście kraj wciąż będzie się rozwijał, państwo powinno to pochodzić z podatków od usług medycznych coraz wyższe dochody.\nPo co hodujesz pokrywac zaczerpnij z gratisowego prospektu


Rak wątroby | SCM Intermedis | Hepatolog, FibroScan, borelioza, choroby zakaźne, odzwierzęce i tropikalne\nNa raka wątroby umiera w Polsce rocznie ok. 2 – 3 tys. osób (najczęściej mężczyzn). Najczęściej Większość zmian rozwija się na tle wirusowego zapalenia wątroby typu B lub C, hemochromatozy, przewlekłego uszkodzenia toksycznego lub innych przewlekłych stanów zapalnych wątroby. Czas niezbędny do rozwoju nowotworu (raka pierwotnego wątroby – HCC), tj. a rozpoczynający się od momentu zakażenia zakażenia HCV lub HBV, a ujawnieniem się choroby nowotworowej wynosi 30-50 lat. Statystycznie, większość guzów wątroby są to przerzuty innych nowotworów do wątroby. Natomiast najczęstszym nowotworem pierwotnym wątroby (ok. 85% przypadków) jest rak wątrobowokomórkowy ( hepatocellulare carcinoma – HCC). Pozostałe nowotwory to głównie to rak wywodzący się z dróg żółciowych (cholangiocarcinoma).\nCzynniki ryzyka rozwoju raka wątroby\nzakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B lub C\nspożywanie aflatoksyn zawartych w pleśni\nhemochromatoza i inne choroby metaboliczne ( choroba Wilsona, niedobór alfa-1-antytrypsyny )\nW okresie początkowym okresie rozwój nowotworu zwykle nie daje swoistych objawów i przebiega skrycie. Prezentowane dolegliwości są podobne bądź takie same jak marskość wątroby lub jej przewlekłe zapalenie.\nObjawami najczęściej występującymi są:\npobolewania i uczucie „gniecenia” w prawym podżebrzu\nobecność „pajączków” naczyniowych zlokalizowanych zwykle na skórze dekoltu\nRozpoznanie choroby następuje zwykle na etapie dużego zaawansowania choroby, w sytuacji ograniczonych możliwości terapeutycznych. Potwierdzenie rozpoznania opiera się na podstawie podwyższonego stężenia alfa-fetoproteiny (AFP) w surowicy krwi pacjenta oraz stwierdzenia obecności guza w badaniach obrazowych (tj.ultrasonografii – USG, tomografii komputerowej – TK, rezonansu magnetycznego – MRI lub badaniach kontrastowych). Badaniem ostatecznie rozstrzygającym o charakterze guza jest badanie histopatologiczne tkanki pobranej w drodze biopsji ( wykonywanej pod kontrolą USG lub tomografii komputerowej) bądź uzyskanej w czasie zabiegu laparoskopowego. Natomiast w ocenia zaawansowania procesu nowotworowego niezbędnym jest wykonanie jest badania radiologicznego klatki piersiowej oraz badania scyntygraficznego układu kostno-szkieletowego pacjenta.\nMetodą radykalnego leczenia jest usunięcie guza w całości (w sytuacji braku przerzutów odległych). Leczenie to polega na usunięciu fragmentu wątroby w którym zlokalizowana jest zmiana nowotworowa lub usunięciu całego narządu z następowym wykonaniem przeszczepu narządu od dawcy, przy zachowaniu odpowiednich kryteriów kwalifikacyjnych (guz nie może mieć średnicy większej niż 5 cm, ocena stopnia wydolności narządu). Sytuacja taka jest możliwa w około 30% przypadków, będąc jednocześnie najskuteczniejszym sposobem leczenia.\nW sytuacji nowotworu nieoperacyjnego stosuje się chemioterapię systemową lub lokalną (poprzez podawanie cytostatyków do tętnicy zaopatrującej guz).\nMetodami paliatywnymi, polegającymi na ograniczeniu powiększania się guza, są m.im. alkoholizacja, krioterapia miejscowa, termoradioablacja. Są to metody polegające na lokalnym fizycznym zniszczeniu tkanki nowotworowej, jednak bez gwarancji 100% zniszczenia wszystkich komórek nowotworowych.\nObiecującą metodą leczenia polegającą na zahamowaniu wzrostu nowotworu jest zastosowanie tzw. inhibitorów angiogenezy. Są to leki blokujące rozrost odżywczych naczyń krwionośnych zaopatrujących tkankę nowotworową i tym samym hamujących postęp choroby. Ograniczeniem tej metody pozostaje wysoka cena leku.\nzapobieganie zarażeniu wirusem WZW (szczepienie p/ko WZW t.B)\nleczenie wirusowych zapaleń wątroby typu B i typu C\nunikanie stosowania hormonalnych preparatów antykoncepcyjnych\nniespożywanie produktów zepsutych, przeterminowanych, a przede wszystkim spleśniałych\nBadaniami przesiewowymi u osób potencjalnie zagrożonych rozwojem raka wątrobowokomórkowego (HCC), jest regularne – tj. co 3-6 miesięcy wykonywanie badania USG jamy brzusznej oraz oznaczanie alfa-fetoproteiny (AFP) – swoistego biochemicznego markera raka wątrobowokomórkowego.


OtterBox Defender dla HTC One – test\nPiotr Andrzejewski Akcesoria 30-07-2013\nStrona główna > Recenzje > Akcesoria > OtterBox Defender dla HTC One – test\nNie ulega wątpliwości, że przytłaczająca większość dostępnych na rynku smartfonów to urządzenia bardzo delikatne, często wykonane w dominującej części z kruchych materiałów, jak na przykład szkło. Większość z nas pracuje i porusza się na co dzień w czystym środowisku, w którym nasze urządzenia nie są narażone na szkodliwe działanie czynników zewnętrznych. Istnieje jednak dość wyraźna grupa osób, która nie ma tego komfortu, a wykonywany zawód zmuszą jej przedstawicieli do funkcjonowania w warunkach niesprzyjających delikatnej elektronice. Osoby te potrzebują jednocześnie również częstego dostępu do urządzeń mobilnych, które coraz częściej okazują się nieocenioną pomocą i przydatnym narzędziem. Jedną z opcji dla ludzi pracujących w wymagających warunkach jest sięgnięcie po modele cechujące się zwiększoną wytrzymałością o odpornością na kurz. Drugim rozwiązaniem jest wyposażenie posiadanego już urządzenia w specjalne etui, które ma zagwarantować podwyższone bezpieczeństwo. To właśnie tego rodzaju dodatkiem jest OtterBox Defender, a etui to miałem okazję testować przez ostatnie tygodnie w parze ze smartfonem HTC One, dzięki uprzejmości sklepu iCorner.pl.\nBez cienia wątpliwości HTC One jest jednym z najciekawszych smartfonów tego roku, a na liście jego zalet czołowe miejsce zajmuje design oraz jakość wykonania. Możemy jednak wyobrazić sobie, co stałoby się z jego metalową obudową w wyniku częstego kontaktu z piaskiem i kurzem oraz po serii niekontrolowanych upadków na twarde powierzchnie. Skorzystanie z etui OtterBox powinno w teorii pozwolić nam uniknąć tych przykrych sytuacji.\nOtterBox Defender składa się z dwóch części: właściwego etui oraz solidnego uchwytu, pozwalającego na wpięcie weń urządzenia i przymocowanie do paska. Samo etui zaś również składa się z dwóch elementów. Pierwszym z nich jest zewnętrza warstwa wykonana z gumowego tworzywa, które otacza boki oraz tył i poza pełnieniem funkcji ochronnych w pewien sposób amortyzuje też wszelkie upadki i obicia. Gumowa, wierzchnia warstwa bardzo szczelnie przylega do wewnętrznej części etui OtterBox Defender, a zdjęcie jej wymaga odrobiny wprawy. Po tym, gdy uda nam się dostać do środkowej części będziemy musieli ją rozłożyć na dwa elementy, z których jeden pod warstwą folii będzie chronić ekran, drugi natomiast wyłożony jest w środku delikatną warstwą pianki i zabezpieczać będzie tył naszego smartfona.\nGeneralnie rozłożenie, a następnie ponowne złożenie całego OtterBox Defender to proces dość skomplikowany, zwłaszcza w porównaniu do prostszych etui, które wymagają tylko wciśnięcia w nie smartfona. Patrząc jednak na to, jak porządnie zostały wykonane wszystkie poszczególne części możemy mieć pewność, że nasze urządzenie będzie świetnie zabezpieczone. Dodatkowo jakość spasowania tych poszczególnych elementów OtterBox’a nie pozostawia wiele do życzenia i pod względem konstrukcji jest to produkt dopracowany z dużą dbałością. Budzi jednak wątpliwość to, czy stabilność całego etui nie zostanie nadwątlona przez częste wkładanie i wyciąganie z niego naszego urządzenia.\nPo umieszczeniu HTC One w obudowie OtterBox Defender możemy pożegnać się ze smukłym profilem metalowej obudowy tego urządzenia. Cały sprzęt staje się dość masywny, a jego wymiary znacząco powiększają się w każdą stronę. Jest to cena, którą płacimy za dodatkową ochronę, a nasz świetnie zaprojektowany smartfon zamienia się w nieporadny czołg. Słabością OtterBox’a jest też folia ochraniająca ekran, która w wersji dla HTC One posiada wycięte otwory na przyciski oraz głośniki BoomSound. Wspomniana folia jest dość sztywna i gruba i podczas korzystania z niej będziemy musieli przyzwyczaić się do nieco mocniejszego naciskania na ekran. Dodatkowo podczas pracy w słońcu przyczynia się ona do pogorszenia widoczności ekranu, który staje się w zasadzie zupełnie nieczytelny.\nTrzeba jednak przyznać, że OtterBox Defender leży pewnie w dłoni, a jego gumowane tworzywo jest zdecydowanie mniej śliskie od aluminiowej obudowy HTC One, przez co nie musimy się martwić o to, że smartfon przypadkowo wypadnie nam z dłoni. Korzystając z tej obudowy możemy być pewni, że nasze urządzenie będzie odpowiednio chronione przed czynnikami zewnętrznymi, a ilość odsłoniętych elementów jest bardzo niewielka – jednym z nich jest co prawda oko aparatu, jednak obiektyw jest schowany tak głęboko, że szanse porysowania jego powierzchni są bardzo niewielkie.\nW ogólnym zestawieniu muszę przyznać, że OtterBox jak najbardziej spełnia stawiane przed nim oczekiwania. Mimo że korzystając z niego chowamy pod grubą warstwą wszystkie atuty pięknej obudowy HTC One to musimy pamiętać, że najważniejszą rolą tego etui jest ochrona naszego urządzenia, a OtterBox sprawdza się w tym zadaniu wzorowo i daje nam pewność bezpieczeństwa drogiego sprzętu, który w nim chowamy.\nPozostaje jeszcze jedna rzecz, a mianowicie cena. OtterBox Defender nie jest tanim gadżetem, gdyż kosztuje około 180 zł, a etui to znajdziecie między innymi w ofercie sklepu iCorner.pl, któremu dziękujemy za wypożyczenie sprzętu do testów.