Hotel przyjazny środowisku - ForRest\nStrona główna > Blog > Hotel przyjazny środowisku\nEkologia bliska człowiekowi?\nŚwiadomość ekologiczna w społeczeństwie jest obecnie bardzo wysoka. Wszystko dzięki propagowaniu stylu życia, który uwzględnia wartości związane z codziennym dbaniem o środowisko naturalne, nie tylko od święta. Na każdym kroku możemy się spotkać z postawami proekologicznymi wielu osób, którzy starają się żyć w stylu eko – nie tylko we własnym domostwie, ale również przywiązują do tego uwagę w miejscach pracy, w ośrodkach wypoczynkowych czy w przestrzeni miejskiej.\nEkologia znalazła również miejsce w turystyce. Tak zwana ekoturystyka, mimo raczkowania w Polsce, staje się ciekawym i przyszłościowym trendem, który może przynieść wiele dobrego nam wszystkim. Ta moda sprzyja nie tylko dbaniu o przyrodę, segregację śmieci czy minimalizowanie zużycia energii w ośrodkach i hotelach, to pokłosie zwykłej ludzkiej potrzeby beztroskiego wypoczynku. Bliskość natury od zawsze przecież uspokajała człowieka, umożliwiała zregenerowanie ciała i umysłu, pozwalała cieszyć się chwilą w bliskim kontakcie z przyrodą.\nBliskość natury i dbałość o jej piękno\nEkoturystyka przybliża człowieka do natury. Wypoczynek nierozerwalnie związany z przyrodą i odkrywaniem jej piękna, a także troska o środowisko naturalne poprzez propagowanie postaw proekologicznych jest bliski ForRest. Środowisko naturalne to nasz skarb, którego nie można zaniedbywać. Warto też rozsądnie wykorzystywać dary natury, co czynimy również w naszej kuchni – pyszne, świeże potrawy przygotowane na bazie naturalnych i sezonowych produktów wpisują się w trend ekoturystyki.\nLos natury nie jest nam obojętny. Aktywnie działamy, aby wspierać jej rozwój i chronić przed zniszczeniami. W ForRest stosujemy rozwiązania, które pozwalają nam oszczędzać energię i zużycie wody oraz korzystać z odnawialnych źródeł. Rozbudzamy także świadomość naszych Gości o zagrożeniach ekologicznych, promujemy proaktywną postawę, zmierzającą do skutecznej ochrony zieleni oraz naturalnego środowiska.\nSpokój w naturze, spokój w nas\nWsparcie natury oraz możliwość aktywnego wypoczynku blisko pięknych krajobrazów w komfortowych warunkach warunkuje udany pobyt w hotelu ForRest. Na każdym kroku staramy się urozmaicać wypoczynek naszych Gości, dając im możliwość osobistego odkrywania piękna przyrody w naszych ogrodach. Ogrody to nasza największa duma i osiągnięcie. Zostały one starannie zaprojektowane i utrzymane, aby spełniały wysokie walory estetyczne i gwarantowały każdej przebywającej w nich osobie prawdziwy relaks i wyciszenie.\nJeśli poszukujesz prawdziwego relaksu i spokoju zapraszamy do naszych ogrodów, które dostępne są dla każdego, nie tylko dla naszych Gości. Tu odpoczniesz od wielkomiejskiego zgiełku, stresu i zregenerujesz siły na każdy nowy dzień. Kontakt z przyrodą bardzo dobrze wpływa na nasze samopoczucie oraz zdrowie, o czym pisaliśmy już na blogu.\nZachęcamy również do skosztowania naszych sezonowych potraw w restauracji, która dostępna jest także w poniedziałki. Dla Gości oferujemy ponadto naturalne kosmetyki naszego autorstwa. I to wszystko w zgodzie z naturą!


* Podaj 1 i 2 literę\nw słowie: 'PORTAL'\nDodał w dniu 23.02.2011 użytkownik: fra\nDodał w dniu 23.02.2011 użytkownik: Iwona\nDodał w dniu 23.02.2011 użytkownik: dd\nDodał w dniu 22.02.2011 użytkownik: monika\nciągłe głuche telefony od tygodnia\nSprawdź komentarze (26)\nDodał w dniu 22.02.2011 użytkownik: heniki\nDodał w dniu 22.02.2011 użytkownik: Petras\nDodał w dniu 22.02.2011 użytkownik: lol\nDodał w dniu 22.02.2011 użytkownik: akun\nDodał w dniu 22.02.2011 użytkownik: Maria\nStrona: Pierwsze « 3824 3825 3826 3827 3828 3829 3830 3831 3832 3833 3834 » Ostatnie\nticket: jest to mBank, ale ludzie sami wyrzacie zgody na otrzymywanie tresci marketingowych w mBanku to nie narzekajcie. bo czesto za wyrazenie zgody otrzymuje sie znizki.\nTomasz: Po odebraniu jakaś pańcia mówi że chce zaktualizować moje dane w jakieś tam bazie ble ble... Prosi abym podał jej adres zamieszkania. Chyba na głowę upadła\nEpawel88: Do mnie też ktoś dzwonił z numeru 585004306 Ale nie odbieram,nigdzie nie mogę znaleźć tego numeru\njohn: Telemarketing z Bydgoszczy - prawdopodobnie oszuści finansowi - BLOKOWAĆ!\nANNA: NIE ZDĄŻYŁAM ODEBRAĆ TELEFONU. NIE WIEM KTO DZWONIŁ\n????: Dziwne. Do mnie dzwoni od kilku dni ale dzwoni też do mojej córki która ma telefon na kartę. W żaden sposób nie powiązany z moim. Jedynie operator ten sam\nAdrian: dzwoni 6 razy dziennie, zablokowany\nmagda: jakieś beznadziejne pokazy, callcenter, nie odbierać\nTomik: Jak ponizej...dodalem do blokowanych - cisza, spokoj\nKriss: Infiniti QX56 5.6 V8, auto trafiło bezpośrednio z Holandii na warsztat. Troszkę się obawiałem bo warsztat nie przypomina klasycznego serwisu ale teraz nie żałuję wyboru. Remont silnika wyszedł taniej ...\nnekana: jak odbieram to nadawca się wyłącza\nL: Telefon z Bydgoszczy. Po odebraniu rozłączył się\nTAFO: Trzy telefony po odebraniu cisza w słuchawce. Potem kolejne głuche telefony. Po przeczytaniu informacji tutaj zablokowałem numer.\nWosiek: Hej! Nie oddzwaniajcie na żaden numer od +222 to prawdopodobnie Mauretania!!! Za każdą sekundę będziecie płacić jak za woly!!!\nAgnieszka: Natręt się dobija i milczy\nmarek: CIsza w słuchawce, dzwięk uruchomienia poczty głosowej po odebraniu tel.\nJacek: Zlosliwy numer,po odebraniu cisza\nJapoński generał jebiemieto: Nikt się nie odzywa\nkandek: Kilkakrotnie dzwoniono z tego numeru, nikt się nie odzywa. Włączyłem blokadę na telefonie i spokój.


Z dietetykiem Łukaszem Subsarem o dietetycznych aspektach treningu pod ultra i nie tylko | Bieganie.pl\n23 sierpnia 2018 Redakcja Bieganie.pl Zdrowie\nZ dietetykiem Łukaszem Subsarem o dietetycznych aspektach treningu pod ultra i nie tylko\nDietetyka dla wielu osób może wydawać się niezrozumiała, a przeczące sobie hipotezy które słyszymy w mediach wprowadzają zamęt w naszych wyborach żywieniowych. Bardzo łatwo usłyszeć można porady dietetyczne, które stworzone są dla osób ćwiczących dla poprawy sylwetki natomiast trudniej dostępne są informacje dla osób próbujących poprawić swoje wyniki.\nDlatego chcielibyśmy zaprezentować wam szczegóły dotyczące pracy dietetyków, którzy współpracują profesjonalnie z biegaczami oraz wytrzymalościowcami. Pierwszymi z nich są specjalizujący się w zawodnikach ultra Łukasz Subsar i Filip Głuszek.\nArtur Krzemień: Hej, Powiedz coś krótko o sobie, czym się zajmujesz i gdzie można Cię znaleźć?\nŁukasz Subsar: Nazywam się Łukasz Subsar i jestem dietetykiem sportowym. Wraz z moim kolegą Filipem Głuszkiem tworzymy Subsar & Głuszek Dietetyka, gdzie prezentujemy racjonalne podejście do dietetyki, rzetelne, oparte na analizie danych naukowych informacje skonfrontowane z praktycznymi poradami żywieniowo – suplementacyjnymi, opisy przypadków naszych podopiecznych, a także relacje z konferencji i szkoleń.\nStaramy się połączyć wiedzę akademicką (oboje jesteśmy po studiach magisterskich z dietetyki) z praktyką i zdobytym doświadczeniem, dlatego krytycznym okiem analizujemy nowinki napływające ze świata POP Dietetyki i skutecznie rozprawiamy się z popularnymi teoriami żywieniowymi mającymi poparcie jedynie w dowodach anegdotycznych\nDlaczego akurat Ultrasi ?\nLubię wyzwania, a sporty wytrzymałościowe są najbardziej wymagające z punktu widzenia planowania żywienia. Okres przygotowawczy i ogromna objętość treningowa nakłada na zawodnikach wysokie obciążenia, wiążę się to ze znacząco wyższym zapotrzebowaniem energetycznym i odżywczym, które bez przemyślanej strategii żywieniowej nie łatwo jest spełnić. Oprócz tego w wysiłkach typu „ultra” szczególną uwagę należy poświęcić na niezbędne ładowanie węglowodanów (carboloading) przed startem, a także nie mniej ważne żywienie na trasie, które bardzo często przysparza wielu problemów, co determinuje wynik końcowy.\nZ iloma zawodnikami ultra do tej pory pracowałeś?\nSportowcami zajmuję się już kilka lat, ciężko jest mi ich teraz na szybko zliczyć, a nie chciałbym kogoś pominąć. Jednak obecnie jeżeli mówimy stricte o zawodnikach specjalizujących się w długich dystansach współpracuje z 7 podopiecznymi, którzy startują na arenie międzynarodowej, odnosząc mniejsze lub większe sukcesy.\nW świecie dietetyki trwa odwieczna walka zwolenników węglowodanów ze zwolennikami tłuszczów. Temat wielokrotnie wałkowany pomimo, że wszelkie oficjalne rekomendacje jednoznacznie wskazują na to, że to węglowodany są najlepszym paliwem dla sportowca to wciąż wiele ludzi próbuje dowieść, że jest inaczej. Nie zadałbym tego pytania gdyby nie to, że to właśnie w sportach „Ultra” mamy jeszcze stosunkowo najlepsze uzasadnienie z punktu widzenia fizjologii aby stosować dietę niskowęglowodanową. Jaka jest twoja opinia na ten temat?\nW dietetyce jest tak, że każdy może zabrać głos, bo przecież problematyka żywienia dotyczy w pewien sposób każdego z nas. Kiedy jednak ktoś zaczyna trenować, zrobi tak zwaną formę na lato lub wystartuje w jakichś zawodach nagle staję się specjalistą żywieniowym i udziela „najlepszych” porad chwaląc swoje innowacyjne metody, które niestety są zgoła dalekie od Evidence Based Medicine/ Nutrition, wiedzy zgodnej z podstawami fizjologii człowieka.\nKiedyś mnie to śmieszyło, teraz raczej przeraża, ponieważ trafia do mnie sporo osób od takowych pseudoekspertów, którzy są zdecydowanie na początku krzywej Krugera-Dunninga, czyli nie dostrzegają swojego niskiego poziomu umiejętności. Trafiają do mnie ich podopieczni w efekcie stosowania niepotrzebnych restrykcji żywieniowych wraz z różnymi nie mającymi poparcia w literaturze fachowej strategiami dietetyczno – suplementacyjnymi. Zawodnicy zaczynają mieć znaczne problemy z dyspozycją sportową, wyniki się pogarszają, regeneracja się wydłuża, częściej występują kontuzje przeciążeniowe czy infekcje oraz pojawiają się pierwsze objawy wynikające z niedoborów charakterystycznych dla poszczególnych składników odżywczych – tutaj warto nadmienić najczęściej występujące w mojej praktyce czyli anemię z niedoboru żelaza oraz zaburzenia cyklu menstruacyjnego u kobiet.\nDobrze, ale wracając do meritum pytania. Tak masz racje z punktu widzenia fizjologii wysiłku fizycznego tłuszcze w zawodach ultra mogą odgrywać niebagatelną rolę jako substrat dostarczający energię dla pracujących mięśni. W wysiłkach o względnie stałej i umiarkowanej intensywności nie przekraczającej 65% VO2 max takich jak np. ultramaratony utleniane wolne kwasy tłuszczowe i triacylogliceroli magazynowane śródmięśniowo mogą stanowić główne źródło energii. Natomiast intensywne ćwiczenia zwiększają udział procesu glikogenolizy (rozkładu glikogenu), podczas którego zwiększa się wytwarzanie kwasu mlekowego, który gromadząc się w mięśniach i krwi, hamuje utlenianie wolnych kwasów tłuszczowych przez mięśnie szkieletowe. Zatem u zawodników ultra można byłoby się pokusić o zastosowanie diety o wysokiej zawartości tłuszczów. Jednak przyjrzyjmy się, co na ten temat mówią nam dobrze zaprojektowane badania naukowe.\nW badaniu Burke i wsp. z 2017 (pisaliśmy o nim na Bieganie.pl) wzięło udział 21 światowej klasy chodziarzy, włączając w to złotych medalistów olimpijskich. Przed badaniem wykonano testy wydolnościowe. Badanie polegało na wdrożeniu trzech różnych systemów żywieniowych. Pierwszy zakładał wysoką dostępność węglowodanów (HCHO), rozłożonych równomiernie w ciągu dnia – 60-65% węgli, 15-20% białka, 20% tłuszczów. Drugi podobną ilość węgli, białka oraz tłuszczów (PCHO), jednakże podaż węglowodanów była ulokowana około treningowo. Trzeci (LCHF), charakteryzował się niską zawartością węgli (75-80% tłuszczu, 15-20% białka, <50g dziennie węgli) Po upływie 21 dni powtórzono testy wysiłkowe. Odnotowano wyjątkowo wysokie szczytowe tempo spalania tłuszczu podczas wysiłku w grupie LCHF (średnia 1,57 g/min). Ale analiza testu na 10 km wykazała, że grupy HCHO i PCHO ukończyły wyścig w znacznie krótszym czasie, niż przed rozpoczęciem badania, odpowiednio o 6,6% i 5,3%. W grupie LCHF zanotowano średnie pogorszenie czasu o 1,6%.\nMoże dobrym rozwiązaniem byłaby adaptacja do diety wysokotłuszczowej i periodyzacja ładowania węglowodanów np. 5 dni LCHF i 2 dieta wysokowęglowodanowa? Niestety obecnie dysponujemy ograniczoną liczba badań, weryfikujących takie założenia. Uważam, że nauka pójdzie właśnie w kierunku periodyzacji żywienia, ponieważ jest tam sporo potencjalnych korzyści, które wymagają szerszego spojrzenia.\nNa chwilę obecną moich zawodników w większości prowadzę na dietach o wysokiej zawartości węglowodanów i póki, co taki model zawsze się sprawdza. Jednak nie przekreślam znaczenia diety wysokotłuszczowej w wysiłkach wytrzymałościowych. Wszystko jest kwestią indywidualnego podejścia do danego organizmu i ścisłej współpracy zawodnika z dietetykiem.\nW takim razie jak powinna wyglądać dieta prowadzonego przez Ciebie ultrasa oraz jakie suplementy będą przydatne w jej układaniu?\nDieta oczywiście powinna być indywidualnie dopasowana do zawodnika uwzględniając jego zapotrzebowanie energetyczne oraz aspekty związane ze stanem zdrowia, preferencjami żywieniowymi, a także czynnikami logistycznymi.\nW trakcie przygotowań posługuję się zasadą periodyzacji żywienia czyli podaż kalorii i węglowodanów ulega dynamicznym zmianom (rotacjom) podczas mikrocyklu treningowego.\nW dni nietreningowe i o niskiej objętości (treningi techniczne) podaż energii i węglowodanów kształtuje się na niższym poziomie niż w dni o wyższej objętości treningowej.\nCzyli ile czego i kiedy?\nWęglowodany zalecam w ilości od 55 – 60% dziennego zapotrzebowanie energetycznego. Korzystamy głównie ze źródeł produktów o niskim stopniu przetworzenia, takich jak kasze, ryż, makaron, pieczywo, ale nie obawiamy się produktów rekreacyjnych, które w obiegowej opinii nie należą do tzw. zdrowej żywności. Sportowcy mające duże zapotrzebowanie energetyczne muszą wzbogacić dietę o żywność, która z powodu niskiej zawartości błonnika nie sprawi problemów ze strony przewodu pokarmowego, dlatego w diecie moich podopiecznych szczególnie w okresie BPS często pojawia się białe pieczywo z dżemem lub miodem, naleśniki na słodko, makarony z mąki pszennej, budynie z drobnoziarnistych kasz z musem owocowym, czy koktajle owocowe, a czasami żelki i inne słodycze w zależności od preferencji sportowca.\nBiałko przeważnie polecam utrzymywać na stałym poziomie. Jeżeli mowa o białku, to chciałbym tutaj zwrócić wszystkim uwagę na fakt, że w świetle obecnych dowodów naukowych rekomendacje dotyczące podaży białka nie powinny odnosić się stricte do charakterystyki uprawianej dyscypliny (siłowe, wytrzymałościowe, mieszane), ale w głównej mierze do obciążeń treningowych zawodnika! W przypadku sportowców klasy mistrzowskiej czy intensywnie przygotowujących się do startów (BPS) podaż białka oprócz węglowodanów również powinna być zwiększona.\nTłuszcz ustalam na poziomie 25-30 % wartości energetycznej diety. Zgodnie z obecnymi wytycznymi m.in. MKOI zawartość tłuszczów w diecie sportowca nie powinna być niższa niż 20%. Warto tutaj zadbać o odpowiednie proporcje między poszczególnymi kwasami tłuszczowymi. Dbam o to aby w diecie podopiecznego przeważającym źródłem tłuszczów były kwasy tłuszczowe jednonienasycone zawarte między innymi w takich produktach jak oliwa z oliwek, awokado, orzechy, nasiona oraz pestki. Należy pamiętać o dostarczenie niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych z rodziny Omega 3, których bardzo dobrym źródłem są ryby morskie, algi, a także łatwo dostępny w naszej szerokości geograficznej siemię lniane i olej z niego pochodzący.\nJakieś specjalne suplementy?\nPodstawowym celem suplementacji jest dostarczenie substratów energetycznych podczas treningów, startów oraz w okresie między etapami jeżeli takowe występują , dlatego na porządku dziennym są napoje izotoniczne, żele energetyczne i batony, a także często z pomocą przychodzi nam VITARGO czyli wysokocząsteczkowe węglowodany otrzymywane ze skrobi jęczmiennej. Nie zawsze, ale zdarza się, że również w sportach wytrzymałościowych gdzie mamy do czynienia z gwałtowną zmianą intensywności np. w przypadku podbiegów na trasach górskich polecam beta alaninę. Beta alanina jest składnikiem dipeptydu karnozyny. Pełni ona rolę buforującą związaną ze spadkiem pH podczas wysiłku. Zmniejsza zakwaszenie i opóźnia zmęczenie mięśni poprzez szybsze usunięcie nadmiaru jonów wodorowych. Zadaniem suplementacji beta – alaniny jest zwiększenie wewnątrzkomórkowej pojemności buforowej, czego efektem pośrednim jest wzrost wydolności fizycznej.\nDo skutecznej suplementacji wliczyć możemy jeszcze kofeinę i kapsułki z sodem (saltstick) i elektrolity. W przypadku długich wysiłków trwających ponad 4h zalecam również suplementacje EAA czyli kompletem aminokwasów egzogennych. Wszyscy znają BCAA, ale niestety jest to suplement w ogromnej większości przypadków całkowicie bezużyteczny więc dzisiaj nie będę się nim zajmował.\nWęglowodany spożywanie podczas wysiłku zmniejszają utlenianie aminokwasów, jednak i tak ich oksydacja jest znacznie wyższa niż podczas spoczynku. W przypadku długotrwałego wysiłku, takiego jak ultramaratony zasadne wydaje się dostarczenie dodatkowej ilości kompletu egzogennych aminokwasów w celu maksymalnego ograniczenia procesów degradacji białek mięśniowych [MPB]. Ponadto dodatek EAA do wody jest znacznie wygodniejszym zabiegiem niż popijanie odżywki białkowej, która oczywiście zawiera komplet aminokwasów, ale z przyczyn praktycznych występuję mniejsze ryzyko problemów żołądkowo – jelitowych na trasie.\nPozostałe suplementy zalecam w celach prozdrowotnych, a nie dla poprawy zdolności wysiłkowych. Mowa tutaj o witaminie D3 w ilości 2000 IU oraz witaminie C w ilości 1000 mg w okresie intensywnych przygotowań bezpośrednio przed startem i podczas samego startu. Wysiłek fizyczny sam w sobie pełni rolę antyoksydacyjną więc stosowanie wysokich dawek antyoksydantów nie jest przeze mnie polecane m.in. ze względu na negatywny wpływ na adaptacje wysiłkową. Jednak w okresie kiedy nie zależy nam na adaptacji tylko na maksymalnym zabezpieczeniu układu immunologicznego sportowca w trakcie dużych obciążeń treningowych zasadność ich stosowania jest warta uwagi.\nCo to jest „Trening Jelita” i po co się go stosuje?\nWarto w tym miejscu przytoczyć słowa jednego z najwybitniejszych specjalistów z dziedziny dietetyki sportowej prof. Askera Jeukendrupa ‘’Jelito jest ważnym organem dla sportowców wytrzymałościowych i powinno być trenowane w warunkach w jakich będzie zmuszone pracować”.\nTreningowi może podlegać zarówno tempo opróżniania żołądka, jak i komfort żołądkowy czego efektem będzie zmniejszenie uczucia pełności. Celem treningu jelita jest zapewnienie owego komfortu zawodnikowi, który aby sprostać wymaganiom energetycznym musi spożywać wysokie ilości węglowodanów podczas startu lub intensywnych treningów, a także zrost liczby i aktywności transporterów glukozy zależnych od sodu (SGLT) – poprawa wchłaniania i wykorzystania węglowodanów na potrzeby energetyczne.\nSportowcy, którzy nie są przyzwyczajeni do spożywania płynów oraz żywności podczas ćwiczeń są dwukrotnie bardziej narażeni na ryzyko wystąpienia problemów żołądkowo – jelitowych w porównaniu do zawodników, którzy praktykują taki zwyczaj w okresie treningowym.\nMetod treningu jelita jest kilka:\n– wykonywanie treningów po spożyciu dużych ilości płynów\n– wykonywanie treningów natychmiast po spożyciu posiłku,\n– spożywanie dużych ilości węglowodanów podczas treningów,\n– realizacja specyficznych startowych strategii żywieniowych podczas treningu\n– zwiększanie udziału węglowodanów w diecie (70% wartości energetycznej. diety) przez min. 2 tyg.\nTrening przewodu pokarmowego powinien być stosowany przynajmniej 1 raz w tygodniu przez okres min. 5-10 tygodni.\nJak wiemy niezbędnym elementem przygotowania do zawodów wytrzymałościowych jest ładowanie węglowodanów? Kiedy i jak je przeprowadzać? Na jakich produktach bazować?\nObecnie na świecie wykorzystuje się dwa modele superkompensacji glikogenu:\n– model klasyczny – zakłada stosowanie diety niskowęglowodanowej przez 3 dni\n(poniżej 3g/kg m.c.), a następnie zwiększenie ilości węglowodanów przez kolejne 3 dni (8-12g/kg m.c.)\n– model współczesny – zakłada spożywanie umiarkowanej ilości węglowodanów przez 3-4 dni (3-5g/kg m.c.), a następnie podaż węglowodanów znacznie wzrasta przez kolejne 2-3 dni (8-12g/kg m.c.).\nZgodnie z obecnymi rekomendacjami Australijskiego Instytutu Sportu faza wypłukania glikogenu (dieta niskowęglowodanowa + intensywny trening) nie jest zalecana dla ogółu sportowców. Nie potęguje on efektu superkomensacji w porównaniu do metody ładowania z pominięciem tego zabiegu, a może przełożyć się negatywnie na możliwości wysiłkowe zawodnika i zwiększyć ryzyko kontuzji czy wystąpienia infekcji na skutek osłabienia układu odpornościowego.\nCzęsto bazuję na 3 dniowym protokole ładowania z jednoczesnym jednoczesnym zmniejszeniem objętości treningowej. Ważnym elementem jest zmiana proporcji makroskładników podczas ładowania. Tapering wiąże się ze zmniejszonym zapotrzebowaniem, należy zatem zwiększając ilość CHO zmniejszyć szczególnie podaż tłuszczu aby dostosować wartość energetyczną do obecnych potrzeb.\nPodczas ładowania trzeba pamiętać o unikaniu wysokiego spożycia błonnika (produkty pełnoziarniste, warzywa, rośliny strączkowe, orzechy).\nWięcej błonnika to większe uczucie pełności to dyskomfort żołądkowo-jelitowy to pogorszenie możliwości wysiłkowych.\nOprócz ryżu i drobnoziarnistych kasz (rozgotowywanych) zalecam ziemniaki, bataty, pieczywo tostowe, miód, dżem, owoce świeże bezpestkowe jak i suszone oraz ulubione ciastka czy herbatniki. Do pomocy przychodzą nam również napoje izotoniczne, soki owocowe i odżywki węglowodanowe – VITARGO, o których wspominałem wcześniej.\nJak dbasz o nawodnienie przed zawodami?\nZawsze zwracam uwagę na tempo pocenia danego zawodnika, które wzrasta przy wyższej wilgotności, wyższych wysokościach (diureza, oddech), przy stosowaniu termogeników i przedtreningówek, a także zanim dojdzie do aklimatyzacji (10-14 dni).\nKontrolując stan nawodnienia uwzględniam w mojej praktyce badania biochemiczne takie jak ciężar właściwy moczu, stężenie elektrolitów, białka, kreatyniny oraz mocznika, a także morfologie obwodową krwi jak również kieruję się praktyczną zasadą MMP (barwa moczu, pomiar masy ciała, pragnienie).\nWażenie przed i po wysiłku fizycznym. jest dość prostą czynnością, w wyniku które różnicę masy, która odpowiada ubytkowi płynów musimy uzupełnić.\nWedług rekomendacji zaleca się uzupełnienie 150% utraconej wartości wody. Należy przy tym uwzględnić ilość spożytych płynów podczas wysiłku. Zawodnikom polecam uzupełniać płyny o chłodnej temperaturze w ilości 200 – 300 ml co 20 min w trakcie trwania wysiłku. W przypadku wysiłków trwających powyżej 60 min. korzystamy z napojów izotonicznych. Jeżeli mamy do czynienia z wysokimi temperaturami należy zwrócić na dodatkową podaż sodu żeby nie doprowadzić do hiponatremii związanej z zatruciem wodnym. Problem przewodnienia zazwyczaj obserwuje się wśród rekreacyjnie trenujących amatorów, ponieważ ilość generowanej przez nich mocy oraz tempo pocenia się są niższe w porównaniu do sportowców wyczynowych.\nCo z żywieniem w trakcie wyścigu? Żele czy zwykłe jedzenie? Jeżeli tak to jakie? Czego unikać?\nŻywienie na trasie zawsze jest sporym wyzwaniem zarówno dla zawodnika jak i dla dietetyka, który stara się je odpowiednio zaplanować. Ważnym elementem planowania strategii startowej jest sprawdzenie jej wcześniej podczas treningów w możliwie zbliżonych warunkach odpowiadających charakterystyce zawodów.\nPlanując żywienie na trasie zawsze zwracam uwagę na: postać produktu, łatwość spożycia, zawartość węglowodanów na porcje, ilość składników balastowych (błonnik), zawartość innych składników odżywczych, konieczność popijania (żele), smak produktu, jego temperaturę, a także preferencje zawodnika. Należy przyjrzeć się również takim aspektom jak: czas trwania wysiłku (dystans do pokonania), ukształtowanie terenu, przewidywana intensywność na poszczególnych etapach trasy, warunki atmosferyczne, dostępne produkty na strefach zmian oraz dotychczasowy sposób żywienia w trakcie wysiłku.\nNajczęściej korzystam z gotowej żywności dla sportowców tj. żele najchętniej wybieram izotoniczne, batony energetyczne i napoje. Jeżeli wysiłek trwa naprawdę długo to zauważyłem, że zawodnicy dość mają już słodkiego smaku żelu i ich lepkiej struktury, pojawia się „tęsknota” za normalnym jedzeniem więc w wyścigach ultra często planuje swoim podopiecznym pieczywo tostowe z dżemem, miodem, czasami naleśniki na słodko z czego są bardzo zadowoleni. Oczywiście wcześniej wszystko próbujemy na mniej znaczących zawodach lub treningach aby wykluczyć możliwość wystąpienia problemów ze strony przewodu pokarmowego.\nDbanie o nawodnienie jest kluczowe w trakcie wysiłku. W trakcie ultramaratonów dostępność płynów jest jednak utrudniona? Jak sobie z tym poradzić?\nWielu z moich zawodników korzysta z bukłaków i to według mnie wydaje się najwygodniejszym rozwiązaniem. W przypadku długich wysiłków w plecaku mają wszystkie niezbędne tj. płyny i żywność aby nie być zależnym od punktów odżywczych. Na punktach dolewają sobie tylko wody aby wymieszać z proszkiem na roztwór izotoniczny wg ustalonych przeze mnie proporcji. Zawsze planując strategię żywienia na trasie dobrze zapoznaję się z wszelkimi informacjami dotyczącymi mapy i rozkładu punktów odżywczych, a także weryfikuję, co na nich będzie się znajdowało. W razie potrzeby kontaktuję się bezpośrednio z organizatorem aby zasięgnąć szczegółowych informacji.\nJakie najczęstsze błędy żywieniowe popełniali twoi podopieczni w trakcie zawodów?\nBłędy, które popełniali zawodnicy zanim do mnie się zgłosili są naprawdę liczne, przeważnie u wielu z nich się powtarzają. Myślę, że wynikają wciąż z niskiej świadomości, chociaż na przestrzeni czasu zauważam w tym aspekcie poprawę. Dobranie niewłaściwej strategii żywieniowej oraz błędy dietetyczne bardzo często uniemożliwiają kontynuowanie występu lub znacznie pogarszają możliwości wysiłkowe zawodnika. Do najczęściej popełnianych błędów żywienia mogę zaliczyć:\n– Zbyt niskie spożycie węglowodanów podczas trwania wysiłku – jest to związane z pogorszeniem wydolności na skutek wyczerpania rezerw energetycznych\n– Zbyt wysokie spożycie węglowodanów podczas wysiłku które często manifestuje się pod postacią problemów żołądkowo – jelitowych\n– Zbyt wysokie (ryzyko hiponatremii) lub zbyt niskie ilości spożywanych płynów podczas wysiłku (odwodnienie)\n– Niedopasowanie odpowiedniej osmolalności spożywanego pokarmu – przykładem są hipertoniczne żele energetyczne, które należy popijać określoną ilością wody, często sportowcy nie stosują się do tych zaleceń.\n– Brak wcześniejszego sprawdzenia strategii żywieniowej podczas treningu imitującego warunki startowe lub na mniej znaczących zawodach\n– Brak treningu jelita.\n– Niewłaściwa strategia ładowania przed startem – zbyt małe lub zbyt duże ilości dostarczanych węglowodanów.\nJaka jest twoja opinia na temat tzw. naturalnych izotoników często przyrządzanych przez wytrzymałościowców?\nSportowcy z czołówki korzystają z gotowych produktów żywności przeznaczonej do sportowców. Amatorzy częściej próbują robić swoje mieszanki żelów, batonów, musów czy napojów energetycznych. U niektórych zawodników to się sprawdza, jednak u wielu takie zabiegi kończą się problemami żołądkowo – jelitowymi. Z tego właśnie powodu ostrożnie, żeby nie powiedzieć sceptycznie podchodzę do wszystkich takich „naturalnych” produktów własnej roboty. Zresztą nie zawsze to co „naturalne” jest lepsze. Muchomor sromotnikowy również należy do grupy naturalnych, a jednak jakoś specjalnie nie uchodzi za rekomendowaną żywność, no chyba że jako poczęstunek dla nieprzyjaciela. 🙂\nW mojej praktyce zazwyczaj korzystam ze sprawdzonych produktów, których powtarzalności jestem pewien. Jednakże nie przekreślam całkowicie znaczenia żelów, izotoników czy batonów tak zwanej własnej roboty. W bardzo długich wysiłkach wytrzymałościowych mogą się również sprawdzić jako uzupełnienie. Obecnie próbuję sam dobierać jakieś receptury i testujemy je z niektórymi podopiecznymi więc o efektach być może w przyszłości się dowiecie.\nCzy owoce to dobry wybór na ultramaraton?\nTo zależy, chociaż w większości przypadków tak. Zarówno świeże jak i suszone, są dobrym, łatwo dostępnym źródłem węglowodanów. Trzeba jednak zwrócić uwagę na większe ryzyko problemów ze strony przewodu pokarmowego, ponieważ owoce są źródłem FODMAP czyli węglowodanów fermentujących i u niektórych zawodników mogą pojawić się niepożądane dolegliwości. Wszystko jest kwestią indywidualną do rozważenia w okresie przygotowawczym.\nCzy w Twojej koncepcji dieta dla zawodnika to jest pewien standard, czy jednak jakoś się różni w zależności od osobnika?\nZawsze podkreślam, że mimo, iż mamy ustalone pewne standardy, protokoły czy rekomendacje oparte na twardych dowodach naukowych to i tak powinniśmy odnosić się do tego, co mówi nam zawodnik i jak reaguje jego organizm na wprowadzone zmiany. Układając plan żywieniowy nigdy nie podchodzę według jednego schematu, najważniejsza jest dla mnie indywidualizacja zaleceń. Dieta powinna uwzględniać wszystkie czynniki mające wpływ na skuteczna realizacje planu i być dynamicznie dostosowywana do zmiennych występujących w różnych okresach treningowych zawodnika. Tylko w taki sposób można dobrać prawidłową strategię żywieniową, która przyniesie sukces.\nDiadem Gór Polskich, czyli 80 szczytów w 20 dni\nEwa Chodakowska dołącza do charytatywnej inicjatywy Warszawa Business Run


Morskie tradycje Tczewa: Lekarz szkolnego statku – artykuł prasowy. Od szkoły bezrobotnych… do Wyższej Szkoły Morskiej – artykuł prasowy [fragment kroniki J. Dylkiewicza] – Tczewska Biblioteka Wirtualna\nMorskie tradycje Tczewa: Lekarz szkolnego statku – artykuł prasowy. Od szkoły bezrobotnych… do Wyższej Szkoły Morskiej – artykuł prasowy [fragment kroniki J. Dylkiewicza]\nTczew, Szkoła Morska w Tczewie, Szkoła Morska 1920-1930, edukacja, szkolnictwo, szkolnictwo morskie, oświata, marynistyka, Krążownik spod Somosierry, Karol Olgierd Borchardt (1905-1986), Józef Dylkiewicz (1906-1989), Mieczysław Węglewski, gospodarka morska, Państwowa Szkoła Morska, Wyższa Szkoła Morska w Gdyni, statek szkolny Lwów, STS Lwów, Państwowa Szkoła Morska w Tczewie, Państwowe Centrum Wyszkolenia Morskiego w Gdyni, Państwowa Szkoła Morska w Szczecinie, kadra marynarska, Szkoła Rybaków Dalekomorskich, Państwowa Szkoła Rybołówstwa Morskiego\nObchody 60-lecia szkolnictwa morskiego. Grażyna Bodzioch. Z potrzeby pamięci… – artykuł prasowy [fragment kroniki J. Dylkiewicza] Kolebką był Tczew – artykuł prasowy / „Tygodnik Morski” 28 czerwca 1970 [fragment kroniki J. Dylkiewicza] Tczew. Jubileusz tczewskiej Szkoły Morskiej. 50-lecie szkolnictwa morskiego w Polsce. I Zjazd Absolwentów Państwowej Szkoły Morskiej – wycinki prasowe (fragment kroniki J. Dylkiewicza) Pod banderą wspomnień: Krążownik spod Somosierry – artykuł prasowy / „Rejsy” nr 5 (2 luty 1964 rok) 50-lecie szkolnictwa morskiego. „Uroczystości w Tczewie”. „Kuźnia kadr” – artykuły prasowe / „Dziennik Bałtycki” 18 czerwca 1970 [fragment kroniki J. Dylkiewicza]\nedukacja gospodarka morska Józef Dylkiewicz (1906-1989) kadra marynarska Karol Olgierd Borchardt (1905-1986) Krążownik spod Somosierry kronika J. Dylkiewicz marynistyka Mieczysław Węglewski Morskie tradycje Tczewa: Lekarz szkolnego statku - artykuł prasowy Od szkoły bezrobotnych... do Wyższej Szkoły Morskiej - artykuł prasowy oświata Państwowa Szkoła Morska Państwowa Szkoła Morska w Szczecinie Państwowa Szkoła Morska w Tczewie Państwowa Szkoła Rybołówstwa Morskiego Państwowe Centrum Wyszkolenia Morskiego w Gdyni Statek Szkolny Lwów sts lwów Szkoła Morska 1920-1930 Szkoła Morska w Tczewie Szkoła Rybaków Dalekomorskich szkolnictwo szkolnictwo morskie tczew wyższa szkoła morska w gdyni\nPoprzedni wpis50-lecie szkolnictwa morskiego. "Uroczystości w Tczewie". "Kuźnia kadr" - artykuły prasowe / "Dziennik Bałtycki" 18 czerwca 1970 [fragment kroniki J. Dylkiewicza] Następny wpis Obchody 60-lecia szkolnictwa morskiego. Grażyna Bodzioch. Z potrzeby pamięci... - artykuł prasowy [fragment kroniki J. Dylkiewicza]


Strona o grze America's Army :: MOS: SDM\nJedną ze specjalizacji w kompanii 11Bravo wojsk US Army jest drużynowy strzelec wyborowy. Odpowiedzialny jest za zapewnienie wsparcia ogniowego i eliminowanie zagrożenia w strefie od 300 do 1000 metrów. Możliwe jest to dzięki jego wyposażeniu, na które składa się długolufowa M16 DMR (Designated Marksman Rifle) wraz z celownikiem optycznym ACOG RCO 4x. Dostępny jest w niej tylko pojedynczy tryb strzelania.\nPoziom I SDM (tier I) jak na razie jedyny dostępny w wersji 3.0 , możemy odblokować za 25 Punktów Zaawansowania. Otrzymujemy je wykonując podstawowe treningi bądź grając i zdobywając kolejne poziomy Honoru w Internecie.\nSzkolenie to skupia się na rozwijaniu umiejętności posługiwania się karabinkiem M16 DMR. Twoje zadanie zostanie ocenione na podstawie celności w strzelaniu do oddalonych o kilkadziesiąt metrów tarcz. Każda z nich posiada cztery strefy trafienia, za które otrzymasz odpowiednią liczbę punktów, które będą decydowały o wyniku końcowym. Te strefy to: głowa, klatka piersiowa oraz strefa podbrzusza.\nTrening jest bardzo przyjemny i nie powinien sprawić nikomu problemu. Po załadowaniu lokacji, i wysłuchaniu krótkiego wstępu od Drill Sereganta Inouye, podnosimy ze stołu karabinek M16 i udajemy się na stanowisko numer 3. W zależności od upodobania możemy przyjąć pozycję stojącą lub kucniętą (klęczącą??? :F ) Po komendzie, czekamy na pierwsze tarcze - będą pojawiać się one pojedynczo. Po wystrzeleniu dwudziestu naboi, przeładowujemy broń. Teraz tarcze będą pokazywać się parami - nie ociągajmy się za bardzo z celowaniem. Po wystrzeleniu ostatniej kuli udajemy się do porucznika Colemana, by poznać nasz wynik. Jeśli jest pozytywny, od teraz będziemy mogli pełnić rolę Drużynowego Strzelca Wyborowego w trakcie misji online.\nPoniższa tabelka przedstawia sposób celowania w zależności od odległości pojawiających się tarcz. Do ukończenia szkolenia na poziomie ekspert konieczne jest zdobycie minimum 1150 punktów.\nAutor: Administrator| brak komentarzy


Strona główna Aktualności 10.05.2017 11:34\nGłówną zaletą autonomicznych samochodów ma być zwiększenie bezpieczeństwa ludzi korzystających z dróg. Znacznie rzadziej wspomina się o tym, że powinny się one przyczynić również do znacznego zwiększenia płynności ruchu.Dotychczas jednak nie było jasne, na ile sprawniej może przebiegać ruch samochodowy w przyszłości. Oczywiście minie jeszcze wiele lat, zanim po drogach będą jeździły wyłącznie autonomiczne pojazdy. Już teraz wiemy jednak, jak wielkie może to przynieść korzyści.\nBadacz z amerykańskiego Clemson University Ali Reza Fayazi zaprojektował zautomatyzowany system kontrolujący ruch na skrzyżowaniu czterech dróg. Jego zadaniem była kontrola prędkości nadjeżdżających samochodów tak, by pojazdy zatrzymywały się najrzadziej jak to tylko możliwe. Co interesujące, badacz dodał swój własny, prawdziwy samochód do symulacji.\nKażdy z wirtualnych samochodów oraz samochód Fayaziego wysyłał dane o swojej lokalizacji do systemu sterującego skrzyżowaniem. Na tej podstawie dla każdego pojazdu system obliczał optymalny czas dojazdu do wirtualnej strefy bezpieczeństwa wokół skrzyżowania. Dane były przekazywane do pojazdów, które odpowiednio dostosowywały swoją prędkość. Samochód badacza nie był pojazdem autonomicznym, za jego kierownicą usiadł sam Fayazi i kierował się poleceniami komputera.\nAnalizy wykazały, że skrzyżowanie pozbawione sygnalizacji świetlnej i sterowane opisanym powyżej systemem ma znacznie większą przepustowość, niż skrzyżowanie z sygnalizacją. O ile podczas godzinnej symulacji na tym pierwszym musiało zatrzymać się tylko 11 samochodów, to gdy do symulacji dodano standardową sygnalizację, w ciągu godziny zatrzymało się 1100 pojazdów. Jak obliczył Fayazi, przełożyło się to nie na znacznie wyższą płynność ruchu.\nOczywiście taki system będzie działał, gdy wszystkie pojazdy będą autonomiczne. Zanim jednak to nastąpi będziemy mieli do czynienia z ruchem mieszanym, obok siebie będą jeździły samochody autonomiczne i prowadzone przez ludzi. Ponadto na skrzyżowaniu trzeba też uwzględnić ruch pieszych. Fayazi obiecuje, że wkrótce rozpocznie prace nad systemem kierującym na skrzyżowaniach ruchem mieszanym.\n37 Samochody Volkswagena zaczną „rozmawiać” z sygnalizacją świetlną już w 2019 roku\nNowoczesne samochody, takie jak Audi A6 czy Mercedes klasy E, posiadają już systemy ułatwiające…


Szkolenia, Kurs hakowego - sygnalisty, ERGON Ośrodek Doskonalenia Kadr\nOrganizujemy szkolenia dla osób starających się o pracę oraz zatrudnionych na stanowisku Hakowy Sygnalista (Hakowego Sygnalisty). Odbycie kursu pozwoli zwiększyć umiejętności zawodowe i kompetencje oraz zyskać cenną wiedzę, niezbędną w pracy z zawiesiami. Szkolenia są przeprowadzane przez wykwalifikowanych i doświadczonych wykładowców.\nCele szkolenia na hakowego:\nSłuchacze zapoznają się z cechami charakterystycznymi dla sprzętów takich jak wciągarki i wciągniki oraz ich klasyfikacją. Zyskują widzę na temat warunków eksploatacji tych urządzeń, specyfiki wymogów związanych z transportem wewnętrznym, podczas montażu, remontu, prac budowlanych oraz przemieszczania towarów w obrębie magazynów, na placach składowych z wykorzystaniem dźwigów wyposażonych w haki. W ten sposób uczestnicy zwiększają swoje kwalifikacje w związku ze stosowaniem zawiesi transportowych (hakowych).\nOrganizacja i czas trwania kursu:\nCałe szkolenie hakowy (część teoretyczna i praktyczna) trwa 10 godzin lekcyjnych i jest przeprowadzane w ciągu jednego dnia. Jego zakończenie stanowi egzamin wewnętrzny i wydanie zaświadczenia potwierdzającego ukończenie kursu (na podstawie wzoru MEN).


Należy pamiętęć by zawsze mieć przy sobie dokument potwierdzający tożsamość tj. dowód osobisty lub paszport a osoby posiadające prawo jazdy innej kategorii dodatkowo ten dokument . W wielu bowiem przypadkach w trakcie procesu szkolenia , egzaminowania lub uzyskiwania prawa jazdy w Urzędzie jesteśmy zoblikowani do ich okazywania w celu potwierdzenia tożsamości . Ponadto proszę pamiętać ,że w razie jakichkolwiek pytań , wątpliwości można szukać pomocy np. w biurach naszego ośrodka , telefonicznie lub drogą elektroniczną ( e-mail ).\nPonadto kategoria B+E uprawnia do kierowania ciągnikiem rolniczym z przyczepą (przyczepami) oraz pojazdem wolnobieżnym z przyczepą (przyczepami). Jednak zespół pojazdów nie może składać się z więcej niż trzech pojazdów.Osoba posiadającą prawo jazdy kat. B i C+E lub B i D+E posiada uprawnienia do kierowania zespołem pojazdów wynikających z kategorii B+E.\n15 godzin jazd CHEVROLET CAPTIVA, lub Mercedes Vito +PRZYCZEPA 2-OSIOWA


Archiwa: Wegetariańskie - Strona 6 z 13 - Kulinarna Strona Mocy\n29 sierpnia 2017 10 lipca 2018\nPomysł na quinoa – sałatka z nutą dzikości\n22 sierpnia 2017 23 kwietnia 2018\nDziś kolejny pomysł na quinoa, pyszny i dziki. A dziki za sprawą oliwy truflowej, która nadaje cudowny, charakterystyczny smak, którego nie da się do niczego porównać, a przynajmniej ja nie potrafię\n31 lipca 2017 10 lipca 2018\nNiektórzy mówią o tych batonach, że są tak pyszne, że spadają kapcie, my mówimy, że rwą rajty – z powodu swojego obłędnego smaku, a nie dlatego, że się po nich tyje:). Można też nazwać te batony owsiane niebiańskimi. Z powodu smaku, to raz, a dwa, że właśnie w niebie Anita spotkała inspirację, która posłużyła jej do ich stworzenia. Dawno, dawno temu, kiedy leciała do Grecji, na deser w samolocie dostała batona owsianego, którego smak zapamiętała na zawsze


Jan Paweł II a sprawa Galileusza - JP2online\n> Publikacje JP2online> Nauka i kultura> Jan Paweł II a spr...\n„Zgoda między nauką i wiarą” – tego oczekiwał Jan Paweł II, kiedy zachęcał naukowców do zajęcia się sprawą Galileusza. Mit Galileusza uważał za jeden z kluczowych dla budowania przekonania o konflikcie między Kościołem a światem nauki.\nWydanie "De revolutionibus orbium coelestium" Mikołaja Kopernika.\nGalileusz pisze pierwszy z tzw. listów kopernikańskich, czyli serii listów w obronie zgodności systemu kopernikańskiego z Pismem Świętym. Największy z nich - do księżnej toskańskiej Krystyny Lotaryńskiej - powstał w 1615 r.\n24 lutego - 5 marca 1616\nCenzura Trybunału Świętego Oficjum przeciwko teorii heliocentrycznej. Pouczenie Galileusza przez kard. Roberta Bellarmina, żeby nie nauczał teorii heliocentrycznej jako prawdziwej. Wpisanie "De revolutionibus orbium coelestium" Mikołaja Kopernika na indeks ksiąg zakazanych do czasu wprowadzenia poprawek.\nWydanie przez Galileusza "Dialogu o dwóch najważniejszych systemach świata: ptolemeuszowym i kopernikowym". Galileusz w usta jednego z rozmówców włożył poglądy papieża Urbana VIII, co zostało odebrane jako obraza ojca świętego. Inkwizycja uznała, że dzieło przedstawia teorię heliocentryczną jako fakt.\nProces i wyrok na Galileusza: dożywotni areszt domowy oraz cotygodniowe odmawianie siedmiu psalmów pokutnych. Wyrok wkrótce zmieniono na 3 lata pozbawienia wolności. Galileusz odbył karę w bardzo dobrych warunkach. Mógł kontynuować pracę naukową. "Dialog" Galileusza trafia na indeks ksiąg zakazanych.\nGalileusz umiera w prywatnej willi w Arcetri pod Florencją. Do końca życia pozostał pod nadzorem inkwizycji.\nZdjęcie z indeksu ksiąg zakazanych "Dialogu" Galileusza broniącego teorii kopernikańskiej.\nPrzemówienie Jana Pawła II poruszające sprawę Galileusza. Papież mówił m.in.: "wyrażam życzenie, aby teologowie, uczeni i historycy, w duchu szczerej współpracy, pogłębili znajomość sprawy Galileusza (...), aby w ten sposób położyć kres zarzutom, jakie jeszcze w wielu umysłach mogą się budzić — a przez to będzie można osiągnąć zgodę między nauką i wiarą".\nPowołanie przez Jana Pawła II komisji do zbadania sprawy Galileusza.\nUroczyste zakończenie prac komisji. Papież stwierdził m.in.: "Wiedza, jaką czerpiemy z najnowszych badań historycznych, pozwala nam stwierdzić, że to bolesne nieporozumienie należy już do przeszłości. Sprawa Galileusza może stać się lekcją także dla nas, przydatną w analogicznych sytuacjach, które istnieją dziś lub mogą się pojawić w przyszłości".\nW lutym 1616 r. Święte Oficjum poddało cenzurze twierdzenia Kopernika. Teza, że Słońce stanowi centrum wszechświata i jest „nieruchome względem ruchów lokalnych” uznana została za „bezsensowną i absurdalną” oraz heretycką, „jako stojącą w wyraźnej sprzeczności z nauką Pisma Świętego”. Tezę, że Ziemia nie jest centrum świata, ani nie jest nieruchoma nazwano równie absurdalną z punktu widzenia filozofii, a z punktu widzenia teologii „co najmniej błędem w wierze”.\nW tym czasie doszło do dyscyplinarnego spotkania inkwizytora, jednego z największych teologów tych czasów, kard. Roberta Bellarmina, z Galileuszem, który głosił w swoich dziełach teorię heliocentryczną. Inkwizycja przygotowała dokument, na podstawie którego Galileusz miał wyrzec się „całkowicie wspomnianego poglądu, jakoby Słońce znajdowało się pośrodku świata i było nieruchome, a Ziemia była w ruchu, i nigdy więcej go nie powtarzał”. Galileusz nigdy tego dokumentu nie podpisał. Zarówno Galileusz, jak i Bellarmin twierdzili później, że otrzymał wówczas jedynie pouczenie, by nie nauczać teorii heliocentrycznej jako prawdziwej.\nFragment obrazu XIX wiecznego malarza Edmunda van Hove, przedstawiający rozmowę Galileusza z papieżem Urbanem VIII.\nPo rozmowie z kard. Bellarminem Galileusz respektował pouczenie przez 16 lat. Dopiero w 1632 r. zdecydował się opublikować dialog broniący systemu kopernikańskiego, licząc na względy papieża Urbana VIII, z którym wielokrotnie przyjaźnie rozmawiał. Otrzymał w Rzymie zgodę na publikację dzieła. Galileusz miał jednak wpływowych przeciwników w świecie naukowym i wśród kleru. Wkrótce to oni wzięli górę i w 1633 r. astronom stanął przed Świętym Oficjum oskarżony o nieposłuszeństwo wobec władz kościelnych i rozpowszechnianie fałszywych dowodów ruchu Ziemi.\nInkwizycja uznała, że Galileusz zlekceważył jej pouczenie z 1616 r. Został skazany na dożywotni areszt oraz obowiązek odmawiania raz w tygodniu siedmiu psalmów pokutnych. Karę złagodzono wkrótce do 3 lat pozbawienia wolności. Odbył ją najpierw w pałacu toskańskich książąt, potem jako gość arcybiskupa Sieny, wreszcie w prywatnej willi w Arcetri pod Florencją. Musiał wyrzec się publicznie swoich przekonań o prawdziwości teorii heliocentrycznej. Nie szepnął co prawda pod nosem słynnego „A jednak się kręci!”, ale w prywatnym egzemplarzu zakazanego dialogu o systemach świata przestrzegł teologów, że może przyjść czas, kiedy to przeczących ruchowi Ziemi potępi się jako heretyków.\nW 1822 r. Święte Oficjum wydało dekret, że każdy, kto by zabraniał bronić teorii Kopernika, zostanie ukarany. Proroctwo Galileusza niemal się spełniło.\nJan Paweł II poświęcił sprawie Galileusza wiele uwagi. Pierwszy raz publicznie przywołał wielkiego astronoma 10 listopada 1979 r. podczas przemówienia w 100-lecie urodzin Einsteina. Wyraził w nim ubolewanie, że Kościół nie zawsze przyznawał właściwą autonomię naukom przyrodniczym. Przyznał też, że Galileusz wiele wycierpiał ze strony ludzi i instytucji Kościoła. Wbrew jednak obiegowej opinii, uparcie powtarzanej przez media, Jan Paweł II nie przepraszał za cierpienie zadane Galileuszowi, ani tym bardziej nie dokonał jego rehabilitacji. Ubolewanie za błędy w sprawie Galileusza wyraził już Sobór Watykański II w konstytucji „Gaudium et Spes”. Rehabilitacja poglądów astronoma nastąpiła zaś w Kościele w pierwszej połowie XIX w., kiedy jego dzieła zniknęły z indeksu ksiąg zakazanych. Zresztą Jan Paweł II doskonale zdawał sobie sprawę, że w oczach świata to Kościół, a nie Galileusz, potrzebował rehabilitacji.\nW 1981 r. na życzenie Jana Pawła II została powołana komisja galileuszowa, mająca na celu „rzetelne, oparte na historycznych źródłach i uwzględniające doktryny oraz kulturę epoki rozważenie całości kwestii Galileusza”. Efektem jej prac było 11 książek i tematyczna seria wydawnicza, a udostępnienie archiwów naukowcom spoza komisji zaowocowało wieloma innymi publikacjami. Uroczyste zakończenie prac komisji nastąpiło w 1992 r. Papież dokładnie wyjaśnił, dlaczego uparcie wracał do sprawy, która wydawała się dawno zamknięta.\nPo pierwsze chodziło o ustalenie właściwych granic kompetencji dla nauk przyrodniczych, filozofii i teologii oraz o odpowiednie relacje tych dziedzin refleksji nad rzeczywistością. Po drugie Jan Paweł II wzywał do rozprawienia się z mitem Galileusza, który od czasów oświecenia był „symbolem rzekomego odrzucenia przez Kościół postępu naukowego”. „Tragiczne wzajemne nieporozumienie zostało zinterpretowane jako wyraz konstytutywnej sprzeczności między nauką i wiarą”.\nWokół Galileusza narosło wiele mitów. Stał się w powszechnej świadomości koronnym dowodem na wrogość Kościoła wobec nauki. Nowożytna, sekularyzująca się Europa była miejscem narodzin nowej wiary – wiary w naukę, która według wielu myślicieli miała wyjaśnić ludziom świat i dać im szczęście. Niektórzy z filozofów oświecenia uważali, że oznacza to nieuchronny konflikt z dominującym dotąd chrześcijaństwem. Wiedzieli dobrze, że aby zdobyć w tym konflikcie przewagę, potrzebowali mieć, tak jak Kościół, swoje symbole, sztandary i swoich męczenników. W tym kontekście rozpowszechniał się mit Galileusza, jako męczennika nauki. Tak przedstawił to Wolter: „(…) wielki Galileusz, skończywszy lat osiemdziesiąt, przejęczał resztę swoich dni w lochach inkwizycji, ponieważ niezbicie dowiódł ruchu Ziemi”.\nŻadne z tych słów nie jest prawdą. Galileusz nie dożył osiemdziesiątki, zapewne nawet minuty nie spędził w więzieniu inkwizycji, a jego dowody ruchu Ziemi były nie tylko niewystarczające, ale często wręcz fałszywe. Do dziś powszechne jest błędne przekonanie, że Galileusz był przez inkwizycję torturowany (tak twierdziło 97 procent studentów wszystkich krajów członkowskich Unii Europejskiej ankietowanych w badaniu zorganizowanym przez Parlament Europejski). Nie brakuje takich, którzy twierdzą, że wielki astronom spłonął na stosie (prawie jedna trzecia badanych).\nStrona tytułowa najbardziej kontrowersyjnej księgi Galileusza Dialog o dwóch najważniejszych systemach świata: ptolemeuszowym i kopernikowym wydanej w Lionie w 1641 roku (8 lat po ostatecznym wyroku Inkwizycji).\nKościół rzeczywiście skrzywdził Galileusza i dyskusje o wielkości tej krzywdy nie dotykają sedna problemu. Istota mitu jest głębsza niż samo przeinaczenie faktów o procesie i wyroku. W oświeceniowej propagandzie koloryzowanie tej historii miało służyć stworzeniu wyrazistej opozycji między rzekomo wyjątkowo brutalną inkwizycją a bezbronnym genialnym naukowcem. Jest nią pokazanie tych wydarzeń w czarno-białych barwach, jako walki Galileusza – przedstawiciela świata czystej nauki i głosiciela oczywistej prawdy – z inkwizycją – symbolem bezmyślnej wiary i średniowiecznej ciemnoty. Tymczasem Galileusz nie widział cienia sprzeczności między nauką a wiarą, a inkwizycja rzymska broniła poglądu nadal szeroko przyjmowanego w świecie nauki.\nPrzez 90 lat między opublikowaniem De revolutionibus orbium coelestium a wyrokiem na Galileusza teoria kopernikańska nie zdołała jeszcze przekonać całego środowiska naukowego. Wciąż powszechnym przekonaniem wśród naukowców było to, co dla każdego prostego obserwatora nieba wydawało się oczywiste: ciała niebieskie poruszają się wokół nieruchomej Ziemi. Naukowy model wszechświata oparty na tym przekonaniu stworzył w II w. Ptolemeusz. Coraz dokładniejsza obserwacja nieba sprawiała, że aby wytłumaczyć ruch planet i gwiazd wokół Ziemi, trzeba było tworzyć coraz bardziej skomplikowane modele. System kopernikański był na tym tle niezwykle elegancki i prosty, daleki jednak od poprawnego przedstawienia obrotów ciał niebieskich. Przez następne cztery dekady zaledwie kilku ludzi na świecie przyjęło tę teorię jako prawdziwą. Później kolejne odkrycia i obliczenia, szczególnie Galileusza i parę lat młodszego Johannesa Keplera, sprawiały, że teoria heliocentryczna stawała się coraz bardziej prawdopodobna. Wśród współczesnych Galileuszowi odrzucali ją jednak wybitni uczeni, m.in. Francis Bacon, uznawany obok Galileusza za jednego z twórców nowożytnej metody naukowej.\nTeoria Kopernika znacznie ułatwiała obliczenia astronomiczne, ale jednocześnie zdawała się przewracać do góry nogami cały przyjęty powszechnie pogląd na świat. System Ptolemeusza potwierdzał obraz świata nakreślony przez Arystotelesa – największy filozoficzny autorytet tamtych czasów. Kosmos dzielił się w nim na dwie części: podksiężycową – przemijającą, oraz nadksiężycową – doskonałą. Z kolei poglądy Arystotelesa stały się podstawą filozofii św. Tomasza, która wywarła tak wielki wpływ na doktrynę Kościoła katolickiego, że skutki jej podważenia były trudne do przewidzenia. Poza tym – co dla sprawy Galileusza jest najważniejsze – przekonanie o centralnym miejscu Ziemi we wszechświecie zdawało się potwierdzać Pismo Święte. „Słońce wschodzi i zachodzi, i na miejsce swoje spieszy z powrotem” (Koh 1,5), „Ono [słońce] wschodzi na krańcu nieba i biegnie aż po drugi kraniec” (Ps 19,7) czy „Zatrzymało się słońce na środku nieba” (Joz 10,13) – te cytaty ze Starego Testamentu były dla zwolenników teorii geocentrycznej ważnymi argumentami.\nPtolemejski obraz wszechświata był niedoskonały, ale przyjęty wydawał się godzić naukę, filozofię i teologię. Trudno się dziwić, że próby podważanie go przez Galileusza spotkały się z oporem. W 1614 r. jego naukowi adwersarze namówili słynnego dominikańskiego kaznodzieję, Tommasa Cacciniego, do wygłoszenia we Florencji kazania przeciw „sekcie matematyków”, której wielki astronom miał być czołowym przedstawicielem. Galileusz stanął wobec oskarżenia o herezję.\nDla Galileusza sprzeczność między nieomylną w jego przekonaniu Biblią a udowodnionymi prawdami naukowymi była niewyobrażalna. Musiał więc skonfrontować swoje przekonanie o ruchu Ziemi z ugruntowaną interpretacją fragmentów Starego Testamentu. Zmierzył się z tym problemem w grudniu 1613 r. Podczas śniadania u jego byłego ucznia, Wielkiego Księcia Toskanii, wywiązała się dyskusja z zaproszonymi uczonymi na temat zgodności teorii heliocentrycznej z Pismem Świętym. Matka księcia, Krystyna Lotaryńska, miała wątpliwości, czy da się pogodzić nową teorię z opisem cudu zatrzymania słońca zawartym w Księdze Jozuego. Galileusz, gdy dowiedział się o wątpliwościach swojej protektorki, napisał list, w którym wyjaśniał swoje stanowisko: „Pismo Święte nigdy nie może kłamać ani błądzić, orzekając zawsze absolutną i niepodważalną prawdę. (…) jednak mogą pobłądzić – i to na wiele sposobów – niektórzy z tych, co Pismo Święte interpretują”.\nWielka księżna Toskanii Krystyna Lotaryńska, korespondowała z Galileuszem na tematy naukowe.\nInaczej niż jej mąż, książe Ferdynand I, nie była entuzjastką teorii heliocentrycznej. Obraz Tiberio Titiego.\nList ten przysporzył Galileuszowi ogromnych kłopotów. Nakreślił w nim właściwą jego zdaniem relację nauk przyrodniczych do Pisma Świętego. Pisał w nim m.in., że wielu fragmentów Biblii nie można interpretować dosłownie, jeśli nie chce się popaść w herezję. W takich przypadkach trzeba przyjąć znaczenie przenośne, odnoszące się do zagadnień duchowych. To właśnie sprawy wiary stanowią właściwy przedmiot objawienia biblijnego, prawa przyrody powinny być zaś badane przez obserwację działania natury, w której „Bóg objawia się nie mniej wspaniale niż w świętych stwierdzeniach Pisma”. Dlatego w dyskusjach o problemach przyrodniczych dosłowne znaczenie Pisma Świętego „winno być brane pod uwagę na ostatnim miejscu”, ponieważ język Biblii jest niejednoznaczny, a przyroda „nieubłagana i niezmienna w zakresie nadanych jej praw”. Co więcej – jak wyjaśniał później w liście do księżnej Krystyny Lotaryńskiej – dopiero dowiedzione z całą pewnością prawa przyrody mogą pozwolić poprawnie zinterpretować te fragmenty Pisma Świętego, w których mowa jest o zjawiskach fizycznych.\nMogło się to wydawać stawianiem nauk przyrodniczych ponad teologią. Galileusz jednak uznawał „królewską godność teologii” wśród nauk, tylko rozumiał ją inaczej niż wielu jego współczesnych. Według niego godność teologii opierała się na szlachetności przedmiotu tej nauki. Sprzeciwiał się przekonaniu, że teologia jako najwyższa nauka może rozstrzygać o prawdziwości tez innych dziedzin bez stosowania ich metodologii. Takie twarde rozdzielenie teologii od innych nauk – dziś powszechnie przyjęte – spotkało się ze sprzeciwem władz Kościoła.\nListy Galileusza na temat zgodności heliocentryzmu z Pismem Świętym były publicznie znane. Stały się przedmiotem rozważań najwyższych dostojników w Kościele. Zajął się nimi m.in. kard. Robert Bellarmin. W liście do innego zwolennika heliocentryzmu, karmelity Paolo Foscariniego, przyznawał, że w przypadku udowodnienia ruchu Ziemi wokół Słońca należałoby zweryfikować dotychczasową interpretację tych fragmentów Pisma Świętego, które zdają się świadczyć o ruchu Słońca. „Ja jednak nie wierzę w istnienie takiego dowodu, aż nie zostanie mi on przedstawiony” – pisał.\nGalileusz przekonywał w liście do księżnej Krystyny, że istnieje możliwość oparcia heliocentryzmu na „oczywistych doświadczeniach i niezbitych dowodach”. Nie potrafił jednak takich dowodów przedstawić ani w listach, ani w publikacjach, ani w rozmowach z naukowcami podczas dochodzenia inkwizycji. Jego obserwacje plam na Słońcu, księżyców Jowisza czy faz Wenus były przełomowe, ale nie stanowiły dowodu na ruch Ziemi (został on przedstawiony dopiero dwa wieki po śmierci Galileusza). W sporze z naukowcami z Kolegium Rzymskiego Galileusz twierdził, że można stworzyć taki dowód na podstawie obserwacji morskich przypływów, opierał się jednak na błędnej interpretacji tego zjawiska.\nKard. Robert Bellarmin przestrzegał Galileusza, aby nie nauczał o heliocentryzmie jako o teorii udowodnionej ale jedynie hipotezie.\nPortret z XVII wieku, malarz nieznany.\nNa tej podstawie Bellarmin zalecił zwolennikom heliocentryzmu, by traktowali oni swoją teorię jako hipotezę i stosowali ją tylko jako model ułatwiający obliczenia w astronomicznych obserwacjach. W liście do o. Foscariniego Bellarmin pisał: „w przypadku wątpliwości nie należy porzucać Pisma Świętego wyłożonego przez świętych Ojców”. W Kościele panowała zasada, że powszechna zgoda Ojców Kościoła z pierwszych wieków chrześcijaństwa w interpretacji jakiegoś fragmentu Pisma Świętego jest obowiązująca. Ojcowie Kościoła o ruchu Słońca wokół Ziemi myśleli to samo, co wszyscy im współcześni – że jest to oczywista prawda. Galileusz argumentował, że Ojcowie pisząc o ruchu Słońca nie wypowiadali się jako nauczyciele, a jedynie powtarzali powszechny pogląd. Argumenty trafiały jednak w próżnię. Galileusz jako osoba świecka nie zajmująca się profesjonalnie teologią, nie mógł liczyć na posłuch w tej sprawie.\nW 1616 r. Kościół zabronił przekonywać o prawdziwości teorii heliocentrycznej – jako nieudowodnionej, a jednocześnie sprzecznej z tradycyjną interpretacją Pisma Świętego. Galileusz został skazany na milczenie w najdroższej mu sprawie. Gdy spróbował mimo wszystko zabrać w niej głos, ukarano go pozbawieniem wolności.\nPublicyści przytaczają na obronę Kościoła wiele argumentów. Przypomina się, że uczony został potraktowany łagodnie. W czasie odbywania kary w pałacach i prywatnej willi przyjmował uczonych i prowadził badania. Wyciąga się grzechy Galileusza, który sam rozkazał zamknąć swoje nieletnie córki w klasztorze wbrew ich woli. Tłumaczy się, że postępowanie inkwizycji było zgodne z duchem i potrzebami czasu – w XVII w. sądy świeckie postępowały według podobnych, a często znacznie surowszych standardów. Przekonuje się też o wyższości naukowców związanych z inkwizycją, którzy słusznie podważyli rzekome dowody wielkiego astronoma na ruch Ziemi.\nWszystko to nie może jednak przysłonić faktów obciążających Kościół. Inkwizycja utrudniała naukowe badania, które miały prowadzić do potwierdzenia coraz bardziej prawdopodobnej hipotezy. Głoszącemu ją naukowcowi przemocą zamknięto usta. Tradycyjną interpretację Pisma Świętego wykorzystano jako argument w naukowym sporze, ignorując roztropniejsze podejście Galileusza do tej kwestii.\nSłowa Jana Pawła II o „tragicznym wzajemnym nieporozumieniu” mogą się więc wydawać niesprawiedliwe. Zdają się one stawiać znak równości między postępowaniem Kościoła i Galileusza w tym konflikcie. Jan Paweł II daleki był jednak od prób bronienia Kościoła lub oskarżania Galileusza. Papieżowi chodziło o pogłębione spojrzenie, które stara się przeniknąć racje obu stron – nawet jeśli więcej racji miała jedna z nich. Takie spojrzenie pozwala zrozumieć, że sprawa Galileusza nie ma nic wspólnego z mitem o konflikcie między światem nauki a Kościołem katolickim. Wyrok inkwizycji nie wynikał bowiem z wrogości do nauki, ale – między innymi – z błędnego rozumienia relacji nauki do teologii. Galileusz, który w tej sprawie popełnił naukowe błędy, wykazał się paradoksalnie właśnie w dziedzinie teologii, wyprzedzając swoje czasy w kwestii metod interpretacji Biblii. Ten twórca współczesnej nauki pisał listy będące w istocie traktatami o stosunku teologii do nauk przyrodniczych, a przy końcu życia powiedział: „W żadnej z moich prac nikt nie może znaleźć nawet cienia czegoś, co uwłaczałoby czci i szacunkowi Świętego Kościoła”. W tym świetle wydaje się, że wolałby po śmierci patronować próbom uzgodnienia nowych odkryć nauki z prawdami wiary niż próbie stworzenia sztucznego konfliktu między światem nauki a Kościołem.\nGrobowiec Galileusza znajdujący się we franciszkańskim kościele Santa Croce (Świętego Krzyża) we Florencji. Fot. GiadaE (Wikipedia)\nThe Polish Radio Audycje tematyczne - 2005 r. Po śmierci Jana Pawła II - Spotkania "Nauka-Religia-Dzieje" (spotkania w Castel Gandolfo)\nBazylika Santa Maria sopra Minerva w Rzymie\nWilla Galileusza w Arcetri (dziś dzielnica Florencji)


Komplet ścierek kuchennych 3 cześciowy\nStart Ścierki 50x65cm Komplet ścierek kuchennych 3 cześciowy\nŚcierki bawełniane kuchenne przydatne są w każdej kuchni posiadaja unikalny haftnadajacy im niepowtarzalnego uroku. Na każdej ścierce znajduje się precyzyjny haft. Dzięki atrakcyjnym wzorom, szerokiej gamie kolorów i deseni każda Pani domu znajdzie odpowiedni wzór do swojego wystroju. Dobrze wchłaniają wodę i świetnie się piorą. A największym atutem jest atrakcyjna cena.\nSkład kompletu: 3 sztuki rozm. 50x65cm


Biznes, E-biznes, Marketing, Reklama » Śmieszne breloki reklamoweBiznes, E-biznes, Marketing, Reklama Śmieszne breloki reklamowe | Biznes, E-biznes, Marketing, Reklama\nŚmieszne breloki reklamowe\nJerzy 30 listopada 2015\tGadżety reklamowe\nProdukcja różnorodnych gadżetów reklamowych nie zna żadnych granic w zakresie wzornictwa, kolorystyki i możliwości zastosowania. W zależności od rodzaju branży, jaka w założeniu ma być promowana przy zastosowaniu gadżetów reklamowych, wybiera się różnorodne ich formy. Dobiera się je w zależności od profilu firmy, rodzaju docelowych adresatów, a także okoliczności wręczania owych gadżetów. W ostatnich latach dużą popularnością cieszą się gadżety reklamowe, które wywołują wesoły nastrój i uśmiech na twarzy.\nŚmieszne reklamy telewizyjne\nOglądając programy telewizyjne, bardzo często jesteśmy mimowolnymi odbiorcami setek spotów reklamowych różnych firm. Jedne bardziej zapadają nam w pamięć, inne mniej, a jeszcze o innych w ogóle nie pamiętamy. Jak się okazuje, wśród przekazów reklamowych, które są najchętniej odbierane przez telewidzów, a tym samym potencjalnych klientów promujących się w ten sposób firm, na najwyższych miejscach plasują się te reklamy, które śmieszą. Element żartu wykorzystany w reklamie okazuje się bardziej skuteczny, aniżeli profesjonalne i rzetelne przedstawienie firmy lub jej produktów w jak najlepszym świetle.\nJak się szybko i skutecznie wypromować?\nOpisany wyżej czynnik żartobliwej treści reklamy jest również nader często wykorzystywany przy wyborze skutecznych gadżetów reklamowych. W tym zakresie okazuje się bowiem również, że na przykład śmieszne breloki reklamowe mają w niektórych sytuacjach większą moc, aniżeli najbardziej wyszukane i ekskluzywne prezenty reklamowe takie jak galanteria skórzana.\nPrzedmiotowe śmieszne breloki reklamowe sprawdzają się w szczególności podczas promowania różnorodnych produktów lub usług wśród młodych ludzi, lub artykułów przeznaczonych dla dzieci i młodzieży.\nŚmieszne breloczki to również dobre prezenty\nPraktyka wskazuje, że śmieszne breloki reklamowe mogą być wykorzystane w dwojaki sposób. Po pierwsze stanowią idealne narzędzie promocji, które z dużym sukcesem może być wykorzystane do promowania bardzo zróżnicowanych produktów. Oprócz działania marketingowego, śmieszne breloczki okazują się być idealnymi prezentami. Bardzo często korzystają z nich młodzi ludzie, którzy chcą sprawić swoim przyjaciołom radość, bez konieczności ponoszenia dużego wydatku na kupno drogiego prezentu.\nTagi: brelki reklamowe śmieszne, breloki reklamowe dla klientów, breloki reklamowe gadżety dla klientów, breloki reklamowe zabawki


Klosze do lamp - podstawowe rodzaje - magazynkobiet.pl\nBy Mat. Prasowe Design 4 stycznia 2022\nKlosze do lamp – podstawowe rodzaje\nOdpowiednie oświetlenie to jeden z podstawowych elementów wyposażenia każdego domu i mieszkania. Bez niego trudno wyobrazić sobie codzienne funkcjonowanie. Dodatkowo to właśnie oświetlenie pozwala optycznie zniwelować pewne mankamenty pomieszczeń oraz wprowadzić do nich odpowiedni klimat. Dlatego też tak istotne jest to, aby wszelkiego rodzaju lampy, plafony czy kinkiety dobierać adekwatnie do rodzaju i charakteru danego pomieszczenia oraz celu, jakie mają one spełnić. Na szczęście w sklepach z oświetleniem dostępnych jest tak wiele różnorodnych źródeł światła, iż każdy znajdzie coś odpowiedniego dla siebie.\nW przypadku lamp warto zwrócić uwagę na ich oprawę. Jednym z najważniejszych wyznaczników jest materiał, z którego jest ona wykonana, gdyż to on decyduje o trwałości i wytrzymałości oprawy, efekcie świetlnym oraz o wyglądzie danego pomieszczenia. Co zatem wybrać? Oto kilka propozycji.\nKlosze do lamp wykonane z metalu charakteryzują się przede wszystkim wytrzymałą i bardzo solidną konstrukcją, co powoduje że cieszą się zasłużoną popularnością. Lampy z takimi oprawami doskonale sprawdzą się we wnętrzach urządzonych w nowoczesnych, loftowych i industrialnych stylach. Ale nie tylko – ten rodzaj lamp bardzo często występuje także w pomieszczeniach urządzonych na wzór skandynawski. Ciekawym rodzajem takiego oświetlenia są lampy miedziane, które swoją niebanalnością i designerskim wyglądem wprowadzają do wnętrz nutkę wytworności i nienachlanej elegancji.\nOprawa wykonana ze szkła\nOprawy do lamp wykonane ze szkła są dostępne w różnorodnych kształtach i formach i charakteryzują się zróżnicowanym wzornictwem. W tym przypadku dużo zależy od rodzaju szkła, które zostało użyte do wykonania oświetlenia. Szkło mleczne posiada właściwości rozpraszające światło, dzięki czemu dane pomieszczenie nabiera ciepłego i przytulnego charakteru. W tej grupie opraw dostępne są także klosze kolorowe, które ubarwiają przestrzeń – na przykład nieco surowa lampa wisząca czarna.\nJedną z odmian oprawy szklanej jest klosz wykonany z kryształu. Ten rodzaj klosza jest niezwykle dekoracyjny – dlatego też świetnie nadaje się do wnętrz charakteryzujących się przepychem – w stylu glamour lub retro. Co wyróżnia ten rodzaj oprawy? Otóż kryształ mieniący się pod wpływem światła tworzy tęczowe refleksy, które wprowadzają do pomieszczenia nutę wyrafinowania i wytworności.\nOprawy wykonane z innych materiałów\nKlosze wykonane z metalu, szkła i kryształu niewątpliwie cieszą się największą popularnością. Jednak rynek oświetleniowy oferuje znacznie więcej rodzajów opraw, wśród których warto wymienić między innymi:\noprawy wykonane z tworzywa (charakteryzują się lekką konstrukcją i wielością wzorów oraz kolorów, co czyni je bardzo uniwersalnymi, pasującymi do niemal każdego wnętrza)\noprawy drewniane (tworzą przytulny i ciepły klimat, a naturalny materiał świetnie pasuje do wnętrz skandynawskich lub w stylu shabby chic)\noprawy wykonane z tkaniny (dobrze sprawdzą się w salonie lub sypialni, gdyż ten rodzaj klosza w sposób delikatny rozprasza światło, co stwarza we wnętrzu przytulny nastrój).


Cook - Strona 3 z 6 - Taste and Cook\nSpróbuj, zainspiruj się, eksperymentuj\nTaste – Restauracje\nCook – Przepisy\nLipiec 5, 2017 Brak komentarzy\nLemoniadę bazyliową próbowaliśmy już w kilku restauracjach, ostatnio między innymi z Mące i Wodzie na Chmielnej. Wreszcie kupiliśmy doniczkę świeżej bazylii i postanowiliśmy odtworzyć ten pyszny smak w domu. I całe szczęście, że kupiliśmy potężną doniczkę, bo lemoniada okazała się tak dobra, że pijemy ją niemal non stop – jest […]\nLipiec 4, 2017 1 komentarz\nPlacki ziemniaczane z kurczakiem Nie macie pomysłu jak wykorzystać mięso z rosołu? Mamy na to świetny sposób! Przygotowujemy klasyczną masę na placki ziemniaczane, a następnie dodajemy do niej pokrojone w kostkę mięso z ćwiartki kurczaka i warzywa z rosołu, smażymy i mamy gotowe pyszne placki ziemniaczane z mięsem i warzywami. […]\nProsty przepis na gulasz wołowy\nProsty przepis na gulasz wołowy Gulasz wołowy to świetna propozycja na obiad, smakuje bardzo dobrze zarówno jako dodatek do kasz, placków ziemniaczanych czy klasycznych ziemniaków z wody. Przedstawiam Wam najprostszy przepis, składający się jedynie z mięsa, pysznego i aromatycznego sosu oraz zeszklonej cebulki. Przepis jest prosty, za to sos świetnie […]\nPrzepis na najprostsze ciasto na naleśniki\nLipiec 3, 2017 1 komentarz\nNaleśniki to jedno z najbardziej klasycznych dań, najczęściej przygotowywanych w naszych domach. Smak, który znamy i pamiętamy z dzieciństwa, kojarzący się z leniwymi, niedzielnymi porankami i śniadaniami w rodzinnym gronie. Uwielbiamy je zarówno na słodko w wersji śniadaniowej, jak i z wytrawnymi dodatkami na obiad. Szukacie przepisu na ciasto naleśnikowe? […]\nZdrowa Nutella z awokado, daktyli i kakao\nKto nie marzył kiedyś o tym, aby móc bezkarnie objadać się czekoladą albo nutellą 🙂 Niestety, raz, że niezdrowe, dwa – to sam cukier i tłuszcze. A gdyby tak zamienić cukier na suszone daktyle, a niezdrowe tłuszcze na bardzo zdrowe awokado? Tak, mamy wtedy o wiele zdrowszą, wręcz fit wersję […]\nMamy dla Was dzisiaj świetny przepis na domowy cukier waniliowy. Cukier w torebkach, który często dodajemy do ciast czy naleśników jest produktem chemicznym, co więcej nie jest to cukier waniliowy, a wanilinowy – wanilina to tańszy, przemysłowy zamiennik wanilii, jedynie przypominający ją w smaku. Do czego używamy cukru waniliowego? Przede […]\nNajlepsze naleśniki z serem\nLipiec 2, 2017 5 komentarzy\nChyba każdy z nas uwielbia weekendowe poranki, które można spędzić z rodziną celebrując wspólne, rodzinne śniadanie. Jedną z najlepszych śniadanowych opcji są naleśniki – bo kto ich nie kocha? Można je jeść z dowolnymi dodatkami, na słodko z czekoladą, dżemem, owocami czy serem. Dzisiaj właśnie przepis na te ostatnie, naleśniki […]\nZielona sałatka z bobem i ogórkiem\nCzerwiec 30, 2017 Brak komentarzy\nZapytałam znajomych z czym najczęściej jedzą bób. „Jak to z czym? Sam! Jeszcze gorący, zaraz po ugotowaniu, prosto z sitka!” Chyba każdy z nas to zna – parzy palce, ale kto by się oparł takiej przekąsce? 🙂 Co jednak jeżeli przeceniliśmy swoje siły i ugotowaliśmy go zbyt dużo? Mam dla […]\nGrill, Makarony, Obiad, Sałatki\nCzarno – biała sałatka makaronowa\nDzisiaj mamy dla Was idealny przepis na letni obiad. Sałatka makaronowa, która jest szybka i sycąca, a jednocześnie nie jest ciężka. Świetnie smakuje na zimno, dlatego nadaje się również na imprezę lub grilla. Dodajcie swoje ulubione przyprawy, a stanie się ona waszym ulubionym daniem, które na pewno chętnie będziecie przygotowywać […]\nKremowy chłodnik awokado z salsą z mango\nCzerwiec 28, 2017 1 komentarz\nCiepło, cieplej, gorąco! Co jeść podczas upałów? Coś lekkiego i najlepiej orzeźwiającego? Chłodnik! I to w bardzo zdrowej wersji, z awokado, pestkami dyni i ze świeżą salsą z mango, kolendry i limonki. Udało nam się zmieścić na jednym talerzu to, co najlepsze w meksykańskiej kuchni – i to w zupełnie […]\nKasza bulgur z burakami i fetą\nFit ciasto czekoladowe z buraków, bez mąki


Tissot T116.617.16.057.00 CHRONO XL CLASSIC - Zegarek.net\nT116.617.16.057.00 Zegarek Tissot CHRONO XL CLASSIC - męski\nOcena 4.7/5 zobacz opinie (7)\nsprawdź Raty 0% 10 x 155 zł\nNowe oblicze kolekcji\nTissot CHRONO XL CLASSIC rozszerza sportową kolekcję tej marki o zegarki dla osób z większym nadgarstkiem. Koperta posiada szerokość 45 mm, oferując więcej miejsca na tarczy, co skutkuje wysoką czytelnością tarczy. Sportowy wygląd zegarka podkreślają chronografy, jednocześnie zwiększając użyteczność czasomierza, pozwalając na dokonanie dokładnych pomiarów krótkich odcinków czasu.\nDzięki zastosowaniu szkła szafirowego, oraz stali szlachetnej będziesz mógł cieszyć się pięknym wyglądem zegarka, nie tylko po wyjęciu go z pudełka. Natomiast wodoszczelność na poziomie 10 bar umożliwia noszenie zegarka także podczas kontaktu z wodą. Nie musisz więc denerwować się potrzebą ściągania zegarka podczas mycia rąk, w obawie przed zachlapaniem go.\nGłęboki czarny kolor tarczy misternie ożywia tarczę, a dzięki wykończeniu cyferblatu szlifem słonecznym w zależności od kąta padania światła będzie zmieniać intensywność koloru w różnych miejscach, prezentując elegancki wygląd.\nIndeksy godzinowe oznaczono za pomocą wyraźnych cyfr arabskich, które w połączeniu z dużymi wskazówkami oferują wysoką czytelność - koniec problemów z odczytaniem aktualnej godziny. Ciekawym akcentem jest także kształt przeciwwagi wskazówki chronografu, w formie litery T, nawiązujący do nazwy Tissot.\nAby godzina była bez problemu widoczna także w ciemności, wskazówki wypełniono substancją luminescencyjną Super-LumiNova®. Ze względu na funkcję chronografu na cyferblacie znajdują się także trzy małe subtarcze. Pozwalają na dokonanie pomiaru manualnym stoperem do 30 minut, z dokładnością do 1/10 sekundy. Warto podkreślić, że sekundnik znajduje się na subtarczy, na wysokości godziny 6, a największa wskazówka na tarczy odpowiada za chronograf.\nSzkło szafirowe przykrywa tarczę chroniąc ją przed zarysowaniami, jednocześnie będąc niesamowicie przejrzystym.\nKoperta posiada klasyczną formę, którą wyróżniają przyciski chronografu. Takie rozstawienie, w połączeniu z dużą koronką pozwala na wygodne korzystanie ze wszystkich funkcji zegarka. Materiałem koperty jest stal szlachetna 316L, słynąca ze swojej odporności na korozję, oraz właściwości antyalergicznych. Jeżeli więc masz wrażliwą skórę będzie to odpowiedni wybór dla Ciebie. Powierzchnie koperty w całości wypolerowano “na lustro” dodając całości ekskluzywnego akcentu.\nSpecjalne testy wykonywane na każdym zegarku zapewniają szczelność nie tylko przed przedostaniem się wody, ale także kurzu, lub gazu, które mogłyby wpłynąć negatywnie na użytkowanie zegarka podczas codziennych aktywności. Uszy koperty zwężają się w kierunku paska, dzięki czemu zegarek łatwiej dopasowuje się do kształtu nadgarstka. Szczelna budowa koperty zapewnia 10 bar wodoszczelności, pozwalając na noszenie zegarka podczas brania prysznica, lub pływania.\nZawieszenie zegarka na skórzanym pasku nadaje mu bardziej klasycznego wyglądu, idealnie balansując na granicy stylów. Skutkuje to uniwersalnym wyglądem pasującym zarówno na co dzień, jak i do bardziej eleganckich stylizacji.\nCzarny kolor paska spaja się z czernią cyferblatu i podkreśla srebrne akcenty tarczy, oraz kopertę. Skórę poddano specjalnej obróbce, nadając jej fakturę skóry aligatora, oraz zwiększając jej wytrzymałość.\nOd spodu pasek wykończono materiałem syntetycznym przyjemnym w dotyku dla skóry. Całość zapinana jest na sprzączkę ze stali nierdzewnej, sygnowanej logiem brandu. Taki rodzaj zapięcia zapewnia szybkie zakładanie i zdejmowanie zegarka.\nUniwersalny w każdych warunkach\nNie zapominając o najważniejszej części zegarka, czyli jego mechanizmie zdecydowano się na dokładny, szwajcarski kaliber ETA G10.212. Zapewnia on precyzyjne wskazywanie czasu, a rozwinięcie o funkcję datownika pozwala sprawdzić aktualny dzień miesiąca.\nDodatkowo znajdziemy tutaj funkcję wskaźnika poziomu baterii (EOL), oraz chronograf, będący manualnym stoperem. Zegarek jest także niebywale lekki, waży zaledwie 75 g, dzięki czemu nie będzie ciążył na nadgarstku. Dzięki temu zegarek posiada nie tylko uniwersalny wygląd, ale także znajdzie zastosowanie w różnych sytuacjach.\nOd roku 1853 marka Tissot związana jest z produkcją najwyższej jakości szwajcarskich czasomierzy, którym przyświeca dewiza “Innovators by tradition”.\nJedne z największych innowacji to pierwszy naręczny zegarek antymagnetyczny, powstały w 1930 roku, lub kolekcja T-Touch, czyli pierwsze na świecie zegarki z ekranem dotykowym zasilane energią słoneczną. Dzięki temu marka od lat jest rozpoznawalna na całym świecie, o czym najlepiej świadczy fakt, że sklepy Tissot znajdziemy w ponad 150 krajach.\nOsoby interesujące się sportem poczują szczególną więź z marką. Tissot od lat angażuje się w wspieranie wydarzeń sportowych , między innymi wyścigów Tour de France, MOTOGP™, oraz lig NBA i FIBA, będąc ich oficjalnym chronometrażystą. Dodatkowo w ofercie marki znajdziemy wiele zegarków inspirowanych różnymi dyscyplinami sportowymi.\nOpinie o zegarku Tissot T116.617.16.057.00 CHRONO XL CLASSIC\nCudowny... Piękne wykonanie. Świetnie się prezentuje.\nWyglada tak jak na zdjęciu . Jestem zadowolony\nTen zegarek uratował mi życie ;) Długi czas szukałam czegoś odpowiedniego na 40.urodziny męża. Poprzeczkę postawiłam wysoko z powodu okrągłej rocznicy i wtedy na moje szczęście pojawił się zegarek.net!!! To właśnie tutaj znalazłam ten jedyny i idealny zegarek. Zegarek jest fantastyczny, na żywo wygląda jeszcze lepiej niż na zdjęciach. Wykonany bardzo solidnie i precyzyjnie. Piękna tarcza świetnie współgra z eleganckim skórzanym paskiem. Mój mąż jest zachwycony. Zegarek będzie piękna pamiątką na długie lata.\nBrak instrukcji obsługi, która w tym przypadku przydałaby się. Obsługi można się nauczyć bez instrukcji lecz jest to troszkę czasochłonne\nZegarek zakupiony na prezent dla męża. Super jakość. Sklep świetny. Ceny super! Kontakt rewelacyjny. Jesteśmy bardzo zadowoleni a Tissot to inwestycja\nWszystko w porządku szybko i sprawnie\nTissot T116.617.16.057.00 1550.00zł


Miałam kotkę, która ustaliła swoją własną hierarchię w domu..alfą oczywiście była ona, później mój owczarek, następnie druga kotka, a na końcu ja jak nie przestrzegałam kolejności karmienia to wskakiwała mi po plecach na głowę, drapała i gryzła. Również wtedy kiedy nie pogłaskałam jej jako pierwszej albo w nocy przez sen zrzuciłam z łóżka ale była kochana i tak niewinnie wyglądała, biały kłębek śpiący na poduszce..\nCreatedMind napisał(a): Pewna Amerykanka firma (Allerca) niby proponuje koty z modyfikowane genetycznie żeby nie wywoływały alergii u alergików.\nJa myślę, że zmieniać geny to sobie mogą, ale nigdy do końca nie uda im się taka sztuka.\nPo prostu pewne przejawy życia tkwią głębiej niż w pozornej kombinacji genów\nCharrrakterna ta Twoja kotka\nMoja potrafi przypomnieć ugryzieniem o tym, że leżąc na mnie ma być ciągle głaskana\nDruga, mniejsza, "nienawidzi" ciągnięcia jej za ogon (lekko, dla zabawy).\nOdbiera to jako sygnał do zabawy, ale jeśli złapiesz ją za ogon, kiedy nie ma humoru, choćby szła, cofnie się i przyjmie bojową pozycję pokroju Chcesz Wpierdol?\nThe Phillrond napisał(a): Nie jesteś panem w stosunku do kota, zapewniam Cię\nw przypadku kotów to relacja jest raczej na partnerskich zasadach, kot nie będzie nigdy tak jak pies niewolnikiem. Aczkolwiek potrafi okazać wiele sympatii, i okazywać łaskę swojej przychylności\nzauważyłem że w większości przypadków gdy kto coś broi wystarczy podnieś głos i wykonać gest a kot z miejsca reaguje i np zeskakuje z stołu czy przestaje coś drapać. Zaś jak coś uszkodzi to z miejca przychodzi łasi się, tuli i pokazuje jaki jest sweet byle tylko się na niego nie gniewać ;] koty to wprawni manipulatorzy\nco do dzikości. to że kot to maszyna do zabijania w czystej formie jest raczej faktem. aczkolwiek nie nazywałbym zabaw kota żywymi ptakami okrucieństwem jak co niektórzy tutaj. To w końcu drapieżnik. to leży w jego naturze\nWrzucę parę śmiesznych filmików tutaj. Nie masz nic przeciwko Phill??? pomyślałem ze to lepiej pasuje do tego wątku niż do działu humor\nTutaj fajna nauczone sztuczka (chyba)\nNiestety nie łatwo znaleźć fajne filmy bo większość uznawanych za śmieszne są bardziej podłe i bardziej według mnie podobne do dręczenia zwierząt...\nPozwolę sobie dorzucić coś o kotach, jednak nie film :-)\nFragment "Bezpowrotnie utraconej leworęczności" Pilcha:\nHaha! a ja akurat dzisiaj właśnie, wracając z pracy obserwowałem z dobre 15 minut zaciekłą batalię sroczo-kocią pod moim blokiem\nSrok mamy w tym roku na osiedlu jakiś niezwykły urodzaj, dziwne to, bo nigdy tak nie było, a teraz to po prostu jakaś popierdolona srocza ofensywa, aż czasem się czuję jak w Ptakach Hitchcocka, kiedy widzę na daszku od klatki siedzące dwie takie, a na drzewku obok jeszcze trzy, a wzrok mają inteligentny i zły (wiem, wiem, tak wygląda paranoja ;D)\nNo i dzisiaj zauważyłem pewnego znajomego kota, jak grzebał sobie łapką w jakiejś dziurze w ziemi, a wokół niego odbywała się wojna podjazdowa, czy raczej "podlotowa" dwóch srok, skrzeku i hałasu przy tym było co niemiara, kot tylko łepek chował między łopatki, a te dwa czarno-białe bombowce pikowały albo straszyły z ziemi doskakując. O co chodziło nie wiem, generalnie wyszedł zupełny pat, bo kot nie chciał odejść, a te też nie odpuszczały, gniazdo to być nie mogło chyba, bo sprawdziłem w necie, że gnieżdzą się na drzewach ewentualnie na krzaku, więc może tylko było gdzieś blisko to gniazdo, w końcu znudziło mi się i poszedłem\nA tak w ogóle, to mam też ambiwalentne odczucia jak widzę takiego kota, bo ja moich kotów z domu nie wypuszczam (3 piętro) i czuję się trochę jak jakiś Fritzl, bo oczywiście oszczędzam im niebezpieczeństw związanych z ulicą, psami itp, żywot kota - poharatanego łobuza wychodzącego z domu jest zwykle zdecydowanie krótszy niż takiego wychuchanego niedorajdy jak moje, ale mam wrażenie że rabuję ich z czegoś bardzo istotnego, ile to nieprzeżytych przygód itd. Cóż, teraz to i tak już za późno, koty mają po 7-8 lat, teraz wypuszczenie z domu to byłoby szaleństwo.. Pozostaje im realizowanie swoich instynktów łowieckich na muchach, pająkach, ćmach, czasem i osa się trafi\nTen jest chyba najlepszy:\nPalmer Eldritch napisał(a): Ten jest chyba najlepszy:\no żesz! :lol2:\nA czegóż on szuka w tym pudle?\nGłupiec napisał(a): A czegóż on szuka w tym pudle?\noczywiście żywopłotu :]\nhttp://www.youtube.com/watch?v=D1Ls9K84E-Q <--- tresowane koty\nChociaż tak na prawdę większość tych sztuczek polega na wykorzystaniu naturalnych odruchów kotów. A tu krótki poradnik jak tresować koty:\nStephen Backer w ksiązce pt "Jak żyć z neurotycznym kotem" napisał(a): Uczymy kota leżeć: Należy znaleźć miejsce, gdzie kot najchętniej sypia. Wtedy delikatnie go tam kładziemy i powoli, cichutko wycofujemy się z pomieszczenia. W drzwiach możemy jeszcze cicho szepnąć: "Leżeć, kocie, leżeć...". Jeśli zrobiliśmy to wszystko cicho i delikatnie, mamy szansę, że kot się posłucha i nie wstanie.\nUczymy kota podawać łapę: Najlepiej tresować kota śpiącego (wtedy nie podrapie od razu). Podchodzimy do niego, mówimy: "Podaj łapę, kocie", bierzemy go za jedną z przednich łapek i powtarzamy to tak długo, aż nam się nie znudzi, albo kot nie obudzi się i nie da nam do zrozumienia, że go to nie bawi...\nUczymy kota turlać się: po pierwsze, ostrożnie podchodzimy do śpiącego kota, po drugie mówiąc: "Turlaj się, kocie" przewracamy go na drugi bok. Czynność można powtarzać, aż nasza potrzeba oglądania turlającego się kota przestanie być taka nagląca, albo kiedy kot się obudzi i patrz powyżej.\nUczymy kota skakać przez przeszkody Najpierw podnosimy kota, następnie przenosimy go delikatnie nad przeszkodą i mówimy: "Skacz, kocie!". Potem kładziemy go w jakimś wygodnym miejscu. Możemy jeszcze podbudować morale kota, mówiąc: "To był udany skok, kocie".\nThe Phillrond napisał(a): (...)\nKoty nie atakują ludzi gdyż są od nich większe i to dla kotów duże ryzyko. A jeśli masz kota w domu to dajesz mu jedzenie i kot wie że jak cię zaatakuje to będzie problem z jedzeniem. W kóncu z miski łatwiej jeść niż samemu polować.8)\nThe Phillrond napisał(a): Zwierzę które potrafi skoczyć z miejsca na wysokość nawet dwóch metrów musi być bardzo silne względem swojej masy, co w połączeniu z innymi kocimi cechami daje potencjalnie groźne, dzikie (kota się nie oswoi do końca) zwierzę. (...)\nPomimo tego, że są naprawdę silne w stosunku do swojej masy, nie są na tyle silne, żeby zrobić poważną krzywdę człowiekowi. Mrówki są jeszcze silniejsze względem swojej masy, ale nie przerażają przeciętnego Kowalskiego. Mała masa daje im zwinność i sprawność, przydatną bardzo przy polowaniach na małe gryzonie, ale zupełnie nieprzystającą do ataków na ludzi. Jeden dobrze wymierzony kopniak ostudzi nawet najbardziej krwiożerczego kota.\nCytat: Pomimo tego, że są naprawdę silne w stosunku do swojej masy, nie są na tyle silne, żeby zrobić poważną krzywdę człowiekowi. Mrówki są jeszcze silniejsze względem swojej masy, ale nie przerażają przeciętnego Kowalskiego. Mała masa daje im zwinność i sprawność, przydatną bardzo przy polowaniach na małe gryzonie, ale zupełnie nieprzystającą do ataków na ludzi. Jeden dobrze wymierzony kopniak ostudzi nawet najbardziej krwiożerczego kota.\nz tym całkowicie się zgadzam pamiętam ze sam o tym pomyślałem ale nie chciałem się rozpisywać wtedy.\nAle phill-owi chodziło musi o "zdolność" kota do atakowania oczów przeciwnika. (nie raz sam to zauważyłem patrząc w Polsce na mojego kota i psa o którego oczy nie raz się martwiłem.)\nI na tej podstawie faktem jest ze jeżeli nie spodziewasz się "ataku" kota to może on cie jednak zranić nawet tak malutkimi pazurkami.\nCytat: Tak naprawdę kot potrafi człowieka co najwyżej podrapać lub lekko ugryźć, nic naprawdę poważnego.\nJego podrapanie oka przeciwnika jest według mnie wystarczające do uznania tego za nie małą ranę może spowodować ślepotę zaczepiającego go psa.\nCreatedMind napisał(a): Jego podrapanie oka przeciwnika jest według mnie wystarczające do uznania tego za nie małą ranę może spowodować ślepotę zaczepiającego go psa.\nNo, jeżeli ktoś będzie na tyle nieporadny, by dać kotu podrapać sobie oko, to jasne, będzie to poważna rana. Tak samo jednak może nas zranić każde zwierzę, poczynając od domowego wróbla.\nCytat: nie będzie to poważna rana.\nNie chciał bym się przekonać na własnej skórze jak wbity pazur może zranić.\nCytat: No, jeżeli ktoś będzie na tyle nieporadny,\nWystarczy ze źle kot będzie wyszkolony i ktoś podejdzie, zbliży twarz do kota :"kici,kici,kici malutkiii" i on jebut go pazurem w oko :lol2:\nvon.grzanka napisał(a): No, jeżeli ktoś będzie na tyle nieporadny, by dać kotu podrapać sobie oko, to jasne, będzie to poważna rana. Tak samo jednak może nas zranić każde zwierzę, poczynając od domowego wróbla.\nRana o głębokości 8mm (wyciągnięty koci pazur) a właściwie szereg ran w miejscach newralgicznych są w stanie Cię zabić z powodu wykrwawienia.\nNie wciskaj picu, że ze zranionym okiem nadal byś mógł kopać kota. Usiadłbyś w kałuży własnej krwi i płakałbyś o pogotowiem, jak zdecydowana większość, ból jest potworny bo oko jest unerwione\nKot jest szybszy od człowieka. Każda szybsza istota ma szanse zranić drugą przy tym stosunku siły (kot nie jest dużo słabszy od człowieka, nadal trzeba użyć pewnej siły żeby go zciągnąć z siebie).\nZ tego co zaobserwowałem ciężko kopnąć atakującego kota. Leci natychmiast do twarzy. Jeśli ataku się nie spodziewasz, to może Cię zranić i to bardzo poważnie. A wytrenowany na ból nie jesteś, żeby niczym rambo zciągnąć kota z twarzy i przerobić go na suszi\nPoza tym, mówisz tylko o kocie domowym\nO 10-15 cm wyższy żbik to już dla człowieka niemały problem. Kot jest po prostu jednym z najdoskonalszych ssaków drapieżników w przyrodzie i sam fakt że mające 30cm w kłębie zwierze jest w stanie Cię okaleczyć o czymś świadczy\nBTW: śmiesznie się czyta, kiedy ciepła klucha pisze o nieporadności (nie jest to zamierzony trolling, nie znam innego słowa na kogoś o słabej kondycji fizycznej i odporności na warunki zewnętrzne) względem kilkukrotnie mniejszego od siebie zwierzęcia


Aboubakar alternatywą dla Jacksona? - FC Porto\nAboubakar alternatywą dla Jacksona?\nDzisiejsze wydania portugalskich dzienników informują, że nowym napastnikiem Smoków ma zostać kameruński snajper Vincent Aboubakar. Jeśli wierzyć informacjom mediów, napastnik Lorient jest bardzo blisko przenosin na Estadio do Dragao, a koszt transferu ma wynieść 10 milionów euro.\nPortugalskie dzienniki powołują się na francuskie media, które są przekonane, że Aboubakar zostanie nowym zawodnikiem Smoków. Włodarze Porto doszli już do porozumienia z jego obecnym pracodawcą Lorient i ustalili kwotę transferu na 10 milionów euro. Warto zaznaczyć, że FC Porto nie jest jedynym portugalskim klubem zainteresowanym usługami 22-letniego Kameruńczyka. Wcześniej był on łączony z zespołami Sportingu oraz Benfiki.\nPo nieudanej próbie sprowadzenia Raula Jimeneza, który trafił do Atletico Madryt Smoki szukały alternatywy w ataku dla Jacksona Martineza. Właśnie tą alternatywą ma zostać 22-letni Aboubakar. Wyceniany na 5,5 miliona euro Kameruńczyk rozegrał już w tym sezonie 2 spotkania, w których może pochwalić się bramką oraz asystą. W ubiegłym sezonie w barwach Lorient zawodnik rozegrał 36 meczów, w których zdobył 16 bramek oraz zanotował 6 asyst. Jeśli transfer 24-krotnego reprezentanta Kamerunu dojdzie do skutku, będzie on najdroższym w historii francuskiego klubu.\nAutor: Play4Fun, 2014-08-20 09:50:50\nhttps://www.youtube.com/watch?v=ViSnia3Af4s a tutaj filmik z tym co potrafi Aboubakar\nPlay4Fun, 2014-08-20 11:33:37


Rolki koszy do zmywarek Currys | north.pl - oryginalne i fabryczne odpowiedniki AGD\nRolki koszy do zmywarek Currys\nRolki koszy Currys\nPrzedstawiamy oryginalne i zamienne Rolki koszy do zmywarek Currys. Możesz wspomóc się filtrami znajdującymi się po lewej stronie by szybciej znaleźć właściwą część. Podając model będziesz bliżej szukanej części. Chcesz znaleźć tabliczkę znamionową swojej zmywarki? Podpowiadamy, że znajdziesz ją zazwyczaj przy bocznej krawędzi drzwi. Sprawdź nasze karty złożeniowe, aby upewnić się jakiej części poszukujesz. Nie wiesz jak naprawić zepsuty spryskiwacz w zmywarce? Jeżeli wejdziesz na nasz kanał YouTube dowiesz się, jak szybko i bezpiecznie dokonać samodzielnej naprawy. Wspierając domowe naprawy określiliśmy dla Ciebie trudność naprawy dla większości części wymiennych.\nRolka kosza górnego do zmywarki Currys (42052033) indeks: J2A-C9-CL20-035\nPasuje do: WV12-75DW, 5500060622, 5500086763, UNPC13S1C32211, 5500083438, INRD21S1AC8221G, 10629151, GSEI 1043 ALU-P, 10640978, 5500084660, XD401W, 10651174, 10639742, 5500089834, 10689823\nRolka dolnego kosza do zmywarki Currys (42052035) indeks: 8HZ-CJ-CL20-035\nUchwyt górnego rolki kosza do zmywarki Currys (42062738) indeks: N2Z-PD-CL20-035\nWadliwy sprzęt nie oznacza porzucenia go na straty. Dojście do źródła problemu pozwoli szybko naprawić urządzenie. Pokażemy Ci, jak łatwo możesz dokonać naprawy, bez wzywania fachowca. Informujemy o prostych trikach, dzięki którym szybko wyczyścisz swój sprzęt AGD. Jesteśmy otwarci na nowinki technologiczne i idziemy z duchem czasu. Zobacz rozwiązanie problemu: Ramię natryskowe nie obraca się w zmywarce


Co to jest „grypa”? Oficjalna nazwa leku – „fluoksetyna”. Zazwyczaj lekarz przepisać to znaczy jako środek przeciwdepresyjny. Warto zauważyć, że ten lek jest czasami używane, w celu zmniejszenia masy ciała. Jednak przed przyjęciem leku w tych lub innych celów, musisz zrozumieć wszystkie jej cechy i parametry.\nCo to jest „grypa”? Aby tego leku zaleca się? Jaka jest zasada Podstawą jego działania? Na tej i wielu innych rzeczy warto mówić jak najwięcej szczegółów.\nOznacza „fluoksetyna” jest najczęściej przepisywany na zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, które często znajdują swój wyraz w zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, długotrwałej depresji, bulimia i jadłowstręt. Charakterystyczną cechą tego preparatu jest zauważyć, zmniejszony apetyt, co pozwoliło się lek w postaci substancji, które przyczyniają się do utraty wagi.\nNależy natychmiast negocjować chwilę – lek „fluoksetyna” Nie jest to narzędzie przeznaczone do redukcji masy ciała. Jego głównym celem – jest zniesienie stanu depresyjnego, który bardzo często towarzyszy pragnienie, aby „przejąć” stres i problemy. Funkcja ta musi być brane pod uwagę przed podjęciem decyzji o przebiegu leczenia.\nKto może wziąć lekarstwo „fluoksetynę”\nTabletki „Flo” ma być podjęte ściśle według zaleceń lekarza. Przed rozpoczęciem kursu stosowania tego leku, należy zasięgnąć pomocy wykwalifikowanego zawodowe, ponieważ konsekwencje niezależnej decyzji mogą być bardzo nieprzewidywalne.\nLek ten pomaga w normalizacji aktywności układu nerwowego, łagodzi objawy bezsenności i zły nastrój. Tak więc, „grypa” pigułki pomóc pacjentowi pozbyć bulimia – uczucie głodu, który występuje za każdym razem gdy napięcie nerwowe.\nNa tej podstawie można stwierdzić, że lek „fluoksetyna” powinny być podejmowane tylko wtedy, gdy powód do gromadzenia nadmiaru masy jest w zastoju i złym nastroju. To narzędzie pomoże usunąć przyczynę powstawania niepożądanego tłuszczu.\nJak zrobić środek „Fluoksetyna”: środki ostrożności\nW celu określenia potencjalnego zakresu osób, które mogą otrzymać aktywny lek musi najpierw zidentyfikować specyficzne cechy tego narzędzia:\nTabletki „Flu” nie mają istotnego wpływu na przewód pokarmowy i powodować zaburzenia układu pokarmowego.\nLek ten nie hamuje działania impulsów nerwowych, jego działanie jest oparte na odwrotnej mechanizmu. Przebieg lek „Fluoksetyna” normalizuje aktywność układu nerwowego i eliminuje zastoju.\nLek nie ma wpływu na procesy metaboliczne. Wpływ leku pozwala stworzyć takie warunki w organizmie, w którym ten ostatni zaczyna niezależnie czynienia z nadwagą (metody fizyczne).\nBardzo często, to lek należy przyjmować dodatkowo, ponieważ nie mają poważne skutki uboczne dla układu ciała.\nJednak, aby wziąć „Flo”, przeglądy, które są bardzo różne od siebie, być bardzo ostrożnym, wstępnie skonsultować się z wykwalifikowanym specjalistą, który może odebrać niezbędną dawkę lub zarządzić inny rodzaj leczenia.\nNawiasem mówiąc, o przeglądzie. Wystarczy przeczytać wątki na forach popularnych kobiecych zrozumieć – opinię o ten lek jest mieszany. Ktoś całkowicie przeciwko tego rodzaju środków, powołując się na swoje skutki uboczne. Niektórzy, wręcz przeciwnie, twierdzą, że udało im się schudnąć stosując lek przed nami.\nNależy pamiętać, że „Flu” pigułka często przepisywany na zaburzenia depresyjne. Ponadto, lek przeznaczony do leczenia bulimii i anoreksji, które powstają bezpośrednio w zaburzeniach czynności nerwowej. Dlatego, aby poruszać się niezależnie od tego narzędzia nie jest zalecane.\nZazwyczaj w stanów depresji i zaburzeń „fluoksetyna” aktywność leku Układ nerwowy ma tylko jeden raz dziennie (20 mg), korzystnie w nocy.\nW leczeniu bulimia nervosa i brać leki trzy razy dziennie (20 mg). W każdym przypadku maksymalna dzienna dawka tego środka nie powinny przekraczać 80 mg, to jest 4 tabletek.\nMinimalna Przebieg leczenia wynosi 3-4 dni. W tym czasie, w żadnym wypadku nie mogą pić alkoholu. Na przykład, nawet kieliszek szampana lub koktajle alkoholu może spowodować poważne konsekwencje, objawiające się nudnościami i wymiotami, silne zawroty głowy, a nawet utrata przytomności.\nKup „Flo” tabletkę, których cena waha się od 130 p. Opakowanie może być w aptekach, ale są one zwolnione tylko na receptę.\nIndywidualne podejście i działania niepożądane leków. Co to jest „Flo” i jak ten lek działa? Wszystko to w szczegółach.\nSkutki uboczne obserwowane przeciwdepresyjnego nadużyć, jak również w tych przypadkach, jeśli zawarte w kompozycji z jego składników jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów. Na przykład, składnik aktywny leku może powodować reakcje alergiczne, w czasie ciąży i laktacji.\nTen lek jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami wątroby i nerek, cukrzycę i padaczkę. Ze szczególną ostrożnością oznacza „fluoksetyna” należy do osób z chorobą Parkinsona i wyniszczenia. Nie zaleca się stosowania go dla osób starszych i dzieci.\nWśród zidentyfikowanych negatywnych skutków przede wszystkim zaznaczyć silny ból głowy, zawroty głowy, nudności i wymioty, spadek ostrości wzroku oraz zwiększoną zmęczenie, wzmożone pocenie się i ból piersi, suchość w ustach i biegunka. W rzadkich przypadkach pacjenci skarżą się na wysypki skórne, bóle stawów i kości, złamania percepcji smaku, jak również bólu ucha i niestrawność.\nCo to jest „grypa”? Na podstawie powyższego można wyciągnąć następujące wnioski. „Grypa” Energizer nie jest przeznaczony do utraty wagi. Utrata wagi – można powiedzieć, pewnego rodzaju efekt uboczny dostarczone przez leku. Zasadniczo, został wyznaczony do normalizacji aktywności układu nerwowego.\nA piękne panie pragnie zauważyć, kochać siebie tak naprawdę jesteś. Nie gonić za „magicznych” pseudo-sposobów, które podobno dostaje pozbyć dodatkowych kilogramów. Nikt nie wie, co może okazać się jak ofiara, jakie metody następnie będzie musiał pozbyć się jej skutków. Ponadto, można znaleźć wiele bezpieczniejsze sposoby korygowania wagi i kształtu bez ekstremalnych wpływ na organizm.\n657 shares 1300 views\n"Niaspam": instrukcje użycia, ceny, analogi i recenzje\n95 shares 4893 views\n734 shares 2692 views\nAnemia – zaburzenie krwi\n185 shares 7532 views\nWitaminy dla stawów i więzadeł sportowców: stopy, skład, opinie\n467 shares 6820 views\n782 shares 8796 views\n263 shares 4437 views\n385 shares 4714 views\n285 shares 5704 views\n423 shares 6473 views\n595 shares 2494 views\n101 shares 6290 views