00126 002417 20853387 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Eliza Orzeszkowa Liczba stron: 237\nISBN: 978-83-272-0855-2 Data wydania: 2010-08-05\nCHAM Eliza Orzeszkowa Walerii Marrené Morzkowskiej Autorka\nIMiał lat przeszło czterdzieści i widać to było z paru zmarszczek, które cienkimi liniami przerzynały mu czoło wysokie a wydające się jeszcze wyższym od przerzedzonych nad nim włosów ciemnych i u skroni trochę siwiejących. Pomimo jednak tych zmarszczek i tej rozpoczynającej się siwizny, wyglądał czerstwo, silnie i razem poważnie. Rybakiem był, dnie całe, a czasem i część nocy spędzał na wodzie; więc słońce, wiatry i wilgotne oddechy rzeki ciemnawą i zdrową śniadością okryły mu twarz, zbyt nieco długą i chudą, lecz rozświeconą dwojgiem oczu z bardzo błękitną i czystą źrenicą, z trochę nieruchomym, poważnym wejrzeniem. Powagę też i zamyślenie czuć było w ruchach jego wysokiej, kształtnej, silnej postaci. Kiedy było mu lat osiemnaście, ojciec ożenił go z dziewką ze wsi sąsiedniej, dlatego że gospodyni brakowało w chacie. Z tą żoną swoją, łagodną i pracowitą, lecz głupowatą i brzydką, żył spokojnie i zgodnie, ale krótko, bo po latach kilku umarła, dzieci mu nie pozostawiając. Wkrótce też odumarł go stary ojciec, a kiedy jeszcze jedyną siostrę, o dwanaście lat od siebie młodszą, za mąż wydał, sam zupełnie pozostał w chacie u końca wsi niedużej, na wysokim brzegu Niemna pod małym borkiem sosnowym stojącej. Wołów ani koni nie posiadał i pomocników do gospodarskiej pracy nie potrzebował, bo ziemi prawie nie miał. Ojciec jego od dawnego dziedzica wsi otrzymał tę chatę ze sporym kawałkiem warzywnego ogrodu, a przeważnie żył z tkactwa, które przez czas jakiś w tej wsi kwitnęło i przynosiło niejakie zyski. Ale on z tkackimi krośnami, z niskim sufitem i ciemnymi ścianami chaty zżyć się nie mógł. Coś go ciągnęło ku okiem niedoścignionemu szlakowi rzeki, ku błękitnej ciszy jej w pogodę i spienionym szumom w czas burzliwy, ku powstającym nad nią co rana różowym wschodom słońca i odbijającym się w niej co wieczora bogactwom zachodów. Lubił powietrze nieskażone, choćby upalne lub mroźne, niebo odkryte, choćby pochmurne i smutne; w dzieciństwie już czółna strugał, wędy wiązał i gdy tylko dorósł, rybakiem został. Dawniej wracając z rzeki znajdował w chacie ojca, żonę, siostrę, czasem sąsiadów i kumów; czasem też i do karczmy zachodził, choć w wódce nie mógł zasmakować nigdy, a w tańcach i gawędach niewielki przyjmował udział. Teraz, od lat już kilku chata jego była zupełnie pusta; wróciwszy do niej, sam doił krowę, którą wspólny wiejski pastuch do obórki z pastwiska mu przypędzał, sam sobie strawę warzył i samotnie ją spożywszy do snu się układał, aby nazajutrz w większym lub mniejszym czółnie płynąć naprzeciw wschodzącej jutrzenki lub na zachód pomykających mgieł i mroków nocnych. Do karczmy nie chodził już nigdy i z ludźmi przestawał rzadko, oprócz siostry i szwagra, u których w zimie, gdy rzeka znajdowała się pod lodem, milcząc najczęściej, pod ścianą przesiadywał. Nie można było powiedzieć, aby ludzi nie lubił, bo nie tylko nikomu szkodzić nie chciał i kłótni z nikim nie zawodził, ale owszem, temu i owemu przysługę jakąś nieraz oddał, w gospodarskiej pracy dopomógł lub w dzbanku drobnych rybek przyniósł, a każdemu, kto go zaczepił, odpowiadał życzliwie i chętnie. Tylko nie szukał ludzi, nawet unikał ich nieco, jakby mu pierś i usta w długich po rzece wędrówkach przyzwyczaiły się do milczenia; ilekroć zaś mówił, głos jego był przyciszony i słowa powoli ciekły z warg łagodnych, ale uśmiechających się bardzo rzadko. Jednak nie można go też było nazwać smutnym; przeciwnie, wydawał się spokojnym i zupełnie ze wszystkiego zadowolonym. Tylko układ ust, wejrzenie, ruchy jego posiadały wyraz ciągłego jakby zamyślenia, co mu nadawało piętno powagi i powolności. O czym myślał? Nie opowiadał nikomu, ale z błyskawiczną szybkością mknąc po zwierciadle spokojnej wody czy zwolna pomiędzy dwoma utkwionymi w dno rzeki tykami kołysząc się na jej fali, na jutrzenki, chmury, burze, tęcze, staczające się za pas boru tarcze słoneczne patrząc – myślał. Krąg tego myślenia był zapewne ciasnym, lecz może głębokim, skoro zdawać się mogło, że człowiek ten w nim utonął i że mu tam najlepiej. We wsi uważano go za odmiennego od innych, ale też uczciwego i spokojnego człowieka. Gdy młodo owdowiał, powtórne małżeństwo mu doradzano, tę i ową swatano; ale on, raz i drugi na wskazywaną dziewkę spojrzawszy, głową przecząco trząsł, ręką machał i co prędzej ku rzece z wysokiego brzegu zstępował. Przez kumę Awdocię, która i jego, i swatostwa bardzo lubiła, pytaniami: dlaczego żenić się nie chce? oblężony, ze wzruszeniem ramion odpowiedział: – Ot, co tam! Niebo mnie chatą, a rzeka żoną. Każdy po swojemu żyje, a jak grzechu nie ma, to każde życie dobre. Z żartobliwym uśmiechem dokończył: grążonymi w przezroczystej wodzie, złotawymi stopami leżał stos lekkich, mokrych gałganków. Z niejakim też zadziwieniem na nią patrzał. Jak mogła tak prędko z płaczu przejść w tak wesoły, aż zanoszący się śmiech? Przy tym nie wiedzieć dlaczego, i brała mu z ręki swoją błękitną szmatę, i nie brała, niby to dosięgnąć jej nie mogąc, to znowu z ciemnych, cienkich, giętkich palców wypuszczając. A wciąż mu w twarz patrzała i teraz nawet wejrzenie swoich pałających oczu w same źrenice ma zatopiła. Spotkawszy się ż tym wejrzeniem rybak wstydliwie spojrzał w inną stronę. Rzecz była osobliwa: dziewczyna z zalotnością śmiałą i ciekawą patrzała na mężczyznę, a mężczyzna wstydliwie wzrok od niej odwracał. Jednak uśmiech z ust mu nie znikał. Nie na nią, ale na coraz prędzej pomykające i coraz błękitniejsze fale rzeki patrząc przemówił: – No, bierzcie już swoją szmatę; mnie płynąć trzeba. Było czego tak lamentować! Myślałby kto, że Bóg wie jakie nieszczęście wam się zdarzyło! – Aha! czego było lamentować! – ze szczególnym połączeniem nadąsania i filuterności zawołała ona – byłaby mnie bieda, gdyby ten gałganek, broń Boże, zginął. Już trzy dni, jak mnie pani spokojności nie daje z tym praniem dziecinnych rzeczy… Wczoraj w wieczór wyprałam, a dziś dlatego wstałam tak raniutko, aby je w rzece wypłukać. Aż tu masz! jeden wziął i popłynął! W czółnie na wąskiej ławce siedząc słuchał jej mowy szybkiej, żywej, w której wyrazy zdawały się ścigać i tłoczyć ze sobą. Powiedział, że dalej płynąć musi, jednak nie odpływał. Nie patrzał na nią, ale widać było, że słuchał pilnie jej cienkiego i trochę ostrego głosu. – A kto wy taka? – zapytał. – Ja? Ku szczytowi góry i bielejącej nad nim willi ręką wskazała. – U tych państwa, które tu na lato przyjechali, w obowiązku jestem, pokojowa… Wzięli mnie zimą i do końca lata jeszcze wybędę u nich… a jak jesienią do miasta wrócę, odprawię się… dłużej jak do jesieni nie chcę… – A czemuż to? czy bardzo łają? – z uśmiechem przerwał. Wyprostowała się, rumieńcem nagle oblana i z rozbłysłymi oczami. – Oho! niechby tylko spróbowali! Na łajanie jest odłajanie! Ja nie taka, abym sobie ubliżać pozwalała! Ojciec mój w kancelarii służył, z dobrej familii pochodzę i niechby mię kto złym słowem skrzywdził, tak bym jemu parsknęła, że i dziesięć lat by popamiętał. A choćby potem i do sądu… bywałam ja i w sądach! Nie zlęknę się! Teraz ze zdziwieniem i prawie przerażeniem na nią patrzał, ale wnet znowu wzrok odwrócił, bo z rumieńców tej kobiety i błysków jej oczu żar na niego padał. – To i czegóż odprawiać się? – zapytał. – Czego? Ot, tak sobie! Już ja nigdzie długo ubyć nie mogę. Żeby nie wiem jaka dobra służba była, na jednym miejscu znudzę się zawsze i a d i e! Na Berdyczów drobnymi literami do mnie pisujcie! Taka już moja natura! Ale ja bardzo wiedzieć bym chciała, kto wy taki? – Kto ja taki? Ot, ciekawość! Robak… Z zamyśleniem uśmiechał się; ona głośno zachichotała. – Nie ma czego śmiać się – mówił zwolna – człowiek a robak – mała różnica! robaka ryba je, a człowieka ziemia. Czy pan, czy chłop, czy król, czy parobek, każdego ziemia zjeść musi, jak ryba robaka. Ot co! Słuchała ciekawie z trochę otwartymi usty; gdy umilkł, zauważyła: – Rozumnie gadacie, ale smutno. Co tam o śmierci myśleć, kiedy i żyć czasem dobrze, nie zawsze, ale czasem.., dobrze! A czymże zajmujecie się? – Ryby łapię. – A gdzież mieszkacie? Wymienił nazwę wsi, w której mieszkał. – Włościanin? – z niejakim wahaniem w głosie zapytała. Potwierdzająco głową skinął. – Patrzajcie, moi państwo! Jak żyję, tak długo z żadnym włościaninem nie rozmawiałam! A czemuż gadacie nie po chłopsku? – A czemuż mnie nie gadać tak samo, jak wy… kiedy umiem? – Patrzajcie, moi państwo! I taki grzeczny, rozumny! A wiecie, że z bliska wyglądacie daleko starzej niż z daleka? Kiedyście na środku rzeki byli, myślałam, że to jakiś młody chłopiec płynie, a teraz widzę, że wam już pewno i ze czterdzieści lat będzie! Dziwiła się, chichotała, rękami poruszała, to jedną, to drugą z kolei stopą wyrzucała małe fontanny wody lub na jej powierzchni zakreślała kręgi; jak iskra drgająca, mieniła się przed nim złotawością swego ciała, kruczą czarnością włosów, płomiennością oczu, białością zębów. – To nic – dodała – choć i czterdzieści lat macie, przystojny z was mężczyzna. A mówiąc to głosu nie zniżyła ani powiek nie spuściła; owszem, ciemną, giętką, wilgotną rękę o dziób czółna jego oparła, jakby zbliżyć się doń lub je przy sobie zatrzymać pragnęła. Ale i on przestał już wstydliwie wzrok od niej odwracać. Z otwartymi trochę usty zapatrzył się w nią jak w tęczę. Ona także z bliska mniej młodo wyglądała niż z daleka. Twarz jej ze szczupłymi i ładnie zakreślonymi rysami przywiędła była i zmięta, cera niezdrowa, wielkie oczy głęboko zapadłe pod czołem, na którym nici kruczych włosów krzyżowały się z kilku cienkimi też jak włosy rysami zmarszczek. Miała najpewniej lat trzydzieści parę, które też, znać to było, ani po różach jej nie przechodziły, ani kąpały się w kryształach. Tylko była w niej żywość, gibkość, ognistość płomyka i w oczach, ruchach, uśmiechach, w zmiętej nawet śniadości cery coś takiego, co wzrok przykuwało i ku niej ciągnęło. Było też w niej szczególnie, ale uderzające połączenie cech, na pozór zupełnie sprzecznych: wezbranej siły ciała i jego niezdrowia, rozhasanej prawie swawoli i dręczącego cierpienia. Gdy zaciskała czasem drobne wargi, a oczy jej ponury przybierały wyraz, można by myśleć, że wnętrzem jej wstrząsa spazm bólu czy złości. – I nie nudno wam ciągle pływać i ryby łapać? – rękę o dziób czółna opierając zapytała. – Gdzie tam nudno! dobrze! – odpowiedział. – Weźcie mię kiedy z sobą na rzekę… ot tak, na godzinkę, na dwie… nigdy nie zdarzyło się tak długo pływać, a zawsze jakaś straszna bierze mnie ciekawość tego, co jeszcze nigdy nie zdarzyło się… Żebyście wiedzieli, jak mnie tu nudno… nudno… nudno! – A czegóż tak nudno? Robotę pewno macie… – Żeby nie! Robotą tylko tu i żyj! Ja u państwa jedna, a kucharka druga, więcej nikogo nie ma; ani furmana, ani lokaja nie trzymają. Pan stary, ciągle książki czyta; pani ze złości, że pan stary, czepia się tylko do wszystkiego i jak sroka krekcze: wszystko jej źle, niezgrabnie, to za prędko, to za pomału, to za zimno, to za gorąco… Dziecisków aż troje i nieznośne takie, że niech Pan Bóg broni! Goście prawie nigdy nie bywają. Ot, tylko jak ten koń w deptaku od rana do wieczora kręć się i kręć się, a ciągle to samo… dobrego słowa nawet nie posłyszysz, ludzkiej twarzy nie zobaczysz… żeby tę wieś diabli wzięli! w mieście lepiej! Słuchał uważnie, potem poważną i powolną swoją mową odpowiedział: – E! nie ma czego wsi przeklinać! Dobremu wszędzie dobrze, a złemu źle… Spłonęła właściwym sobie, nagłym, krwistym i szybko znikającym rumieńcem. – Znaczy, że ja zła? Aż zatrzęsła się cała i w wodę spluwając do siebie wyrzekła: – Ot, nie byłby cham! Nie dosłyszał albo też słowa jej wcale go nie obeszły; ręką powoli skinął: – Ej, nie! A skąd mnie wiedzieć, czy wy zła, czy dobra? Tak sobie powiedziałem… A kiedyż zechcecie, żebym po was przypłynął? W zaciśniętych jej wargach i ponurym wejrzeniu dostrzegł ów kurcz bólu czy złości, który ją okrywał nie dającym się w słowa ująć wyrazem cierpienia, i żal mu się jej zrobiło. Oprócz powagi i zamyślenia, w przezroczystych jego oczach bywała też czasem i głębia litości. – Wszyscy na świecie jedni drugich jedzą, nie dziwno, że i was licho jakieś je… czy ja wiem jakie? Jeżeli chcecie, powożę was trochę dla wesołości po rzece. Czemu nie? Czółna mi od tego nie ubędzie! Którego dnia po was przypłynąć? – W niedzielę, oj, bądźcie łaskawi, w niedzielą przypłyńcie!… Państwo z dziećmi do miasta pojadą, a ja samiutka w domu, tylko z kucharką zostanę… Oj, taki z was dobry człowiek! Niech wam Pan Bóg nagrodzi! Toż będą bawić się! No, nie spodziewałam się, że na tej pustyni taką miłą znajomość zrobię. Pochwały jej pochlebiały mu widocznie i może dla innej jeszcze przyczyny przyjemność mu sprawiały, bo uśmiechał się coraz szerzej i cały przeradzać się zdawał w jej szybko po smutku i gniewie odrodzonej, gadatliwej, śmiejącej się wesołości. – W niedzielę przypłyńcie… dziś co? środa! aj, cztery dni jeszcze! No, cóż robić? Na co dobrego i poczekać dobrze. Otóż sobie na Niemnie pohulamy! A teraz, bywajcie zdrowi, do widzenia, bo w nogi już strasznie zimno! – Ej, woda ciepła! nie kapryście! – zażartował. – Ej, nie! nogi skostniały! i do domu lecieć trzeba, samowar nastawiać, bo jak obudzą się, a samowara na stole nie będzie, krechtać jak sroki zaczną. Do widzenia! Dziękuję! Stopy jej jak ryby plusnęły w wodzie, dwa skoki uczyniła i na piaszczystym wybrzeżu schylona, stos lekkich gałganków z wody wyjmowała. On wiosłem z lekka wodę zagarniał i bardzo powoli odpływał. Znacznie już jednak od brzegu odpłynął, kiedy za sobą usłyszał wołanie: – Poczekajcie, człowieku, hej, poczekajcie! Obejrzał się; czółno stanęło na fali. Cała w blasku słońca, którego tarcza w pełni już na skłonie nieba jaśniała, stała ona z więcej jeszcze niż wprzódy rozrzuconymi włosami, ze zwojem mokrych gałganków w rękach i ku niemu wołała: – A jak nazywacie się? jak nazywacie się? – Paweł Kobycki! – odkrzyknął. – A ja Franciszka Chomcówna! – zawołała jeszcze i pędem po zroszonej trawie puściła się ku szczytowi góry. Pośrodku góry stanęła, za pomykającym już w dali czółnem spojrzenie rzuciła, zza warg jej bladawych, przywiędłych błysnęły białe zęby. – Przystojny cham! choć nie tak to już młody, ale przystojny i jakiś taki miły… miły! Głowę pochyliła, palcami mokre gałganki skubała, zamyśliła się. W niedzielę ani na chwilę nie opuszczała okna kuchni, z którego Niemen widzieć było można. Przez ubiegłe dni cztery bardziej jeszcze zmizerniała i powieki jej pociemniały nieco. Obuta w cienkie i zgrabne trzewiki, w wykrochmalonej sukni z jasnego perkalu, w jedwabnej żółtawej chusteczce na gładko dziś uczesanych, lecz tak jak i wówczas rozpuszczonych, niedługich włosach, siedziała u okna nieruchoma, w rzekę zapatrzona, z zaciśniętymi wargami, oniemiała. W willi było pusto i cicho. Stara kucharka daremnie dziś, krzątając się po kuchni, towarzyszkę do rozmowy wyzywała, więc obiad zjadłszy i twarz chustką od much osłoniwszy usnęła. Franka nie jadła nic; wypiła z rana szklankę herbaty, a gdy do obiadu przyszło, parę razy łyżkę do ust poniósłszy, z brzękiem na talerz ją rzuciła i znowu przy oknie usiadła. Widać było, że jadło dziś jej przez gardło przejść nie mogło. Im więcej upływało godzin, tym większe ogarniało, ją zniecierpliwienie. Stopą o ziemię uderzała; wśród ponurej jej twarzy białe zęby błysnęły parę razy w szyderskim, wzgardliwym uśmiechu. – Nie przyjedzie, może i nie przyjedzie! głupiec! chamisko! Nagle zatrzęsła się od stóp do głowy, ze stołka się porwała i krzyknąwszy: „Jedzie! dalibóg jedzie!” jak szalona z willi wypadła, jak ptak z zielonej góry zleciała i na piaszczystym wybrzeżu, krwisto zarumieniona, rękami ku nadpływającemu czółnu trzepocząc wołała: – Dobry wieczór! dobry wieczór! A czemu tak późno? Myślałam, że pan Paweł obietnicy nie dotrzyma i wcale już nie przejedzie! Czy to pięknie, żebym ja na pana tak długo czekała? Czemu tak późno? Widać było po niej, że za rozrywką i zabawą, za wrażeniem wywieranym na nią przez człowieka, który się jej podobał, na koniec świata polecieć byłaby zdolną, że brak ich o chwilowe przynajmniej szaleństwo mógł ją przyprawiać. Popłynęli. Z początku lękała się wody, z którą oswojoną nie była, i za każdym zakołysaniem… się czółna wydawała piskliwe krzyki, chwytała towarzysza za ramiona i odzież. Jego to rozśmieszało. Nie pomyślał o tym nigdy, aby ktokolwiek mógł na wodzie doświadczać jakiejkolwiek trwogi. Przy tym, gdy ze strachu krzyczała, wyginała się w obie strony, ręce wyciągała, stawała się podobną trochę do elastycznej i miauczącej kotki, a trochę do przelękniętego dziecka. Więc poważnymi upewnieniami o braku wszelkiego niebezpieczeństwa uspokoić ją usiłując zaśmiał się też tak głośno i serdecznie, jak mu się to może kilka razy w życiu zaledwie zdarzyło. Ale i ona widząc, że czółno pomimo kołysania nie wywraca się wcale, uspokoiła się wkrótce i wybornie bawić się zaczęła. Woda była cichą, błękitną, od staczającego się ku zachodowi słońca blado pozłoconą, okrytą niezliczonym mnóstwem drobnych zmarszczek, które płynęły wciąż jedna za drugą, jednostajnie, bez szelestu, czasem tylko perląc się białymi kroplami lub drobnymi ognikami pobłyskując. Nad brzegiem czółna schylona Franka swawolnie w ciemną, małą swą rękę łowiła te ukazujące się na wodzie perły i ogniki, a potem, ciekawie i z przyjemnością przypatrywała się wyciekającym z jej palców strugom roztopionego kryształu. – A jej! – zawołała – żeby to znizać i zrobić z tego paciorki na szyję i kolczyki! Jedna moja pani miała takie paciorki i kolczyki… mówili, że z kryształu i że drogie, a mnie one tak w guście były, że wytrzymać nie mogłam i jak tylko pani z domu wychodziła, a mnie do jakiej kompanii zaproszono, zawsze na siebie je kładłam… – To źle robiliście – zauważył Paweł. – Ot! nie ukradłam ich przecież i nawet nie ugryzłam… Przyjdę, bywało, do domu, zdejmę, na miejscu położę i znaku nie ma, że brałam… – To co? zawsze ruszaliście cudzą własność, a Pan Bóg tego robić zabronił. Ja bym i wstydził się cokolwiek cudzego poruszyć. Filuternie na niego patrząc pełną garść wody nabrała, w twarz mu ją rzuciła i śmiechem parsknęła. – Oj, oj! jaki srogi! Nie mógł wcale przy tej dziewczynie powagi swej utrzymać. Twarz rękawem siermiężnego surduta ocierając zaśmiał się znowu. – Czyste dziecko! Oj, żeby was! aż mnie dziw bierze, że taka, jak wy, jest na świecie! Ona zadziwiła się w tej chwili nad ogromną kępą rozłożonych na wodzie liści, nad którymi strzelały żółte i białe kielichy lilii wodnych i kręto, zawrotnie latało nieprzeliczone mnóstwo małych jaskółek. Każdą z tych lotnych postaci podwajało odzwierciedlenie jej w wodzie. – Oj, co ich jest! co ich tu jest, tych ptaków! Więcej jeszcze wychylając się z czółna zerwała żółtą lilię i mokrą jej łodygę do stanika przymocowała. – Pachnie! – z przyjemnością zauważyła i wnet palcem jakiś punkt rzeki wskazując zawołała: – A to co? Był to zapewne wielki szczupak, może som, który gwałtownie rzuciwszy się nad wodą wnet ukrył się pod nią, na powierzchni jej pozostawiając szerokie, wzburzone kręgi. – Aha! ty tu! – na wzburzony punkt wody patrząc uśmiechnął się Paweł – niedługie panowanie twoje. Jutro cię złapię. Pokazywał jej potem z kolei skrzynię do połowy stojącą w wodzie, w której przechowywał drobne, na przynętę złowione ryby, a do której wnętrza przez podziurawione boki napływała woda rybie do życia potrzebna. Drugą taką skrzynię, tylko daleko większą, do zachowywania w świeżości połowów na sprzedaż przeznaczonych, posiadał w bliskości swojej chaty. Z wielkim zajęciem zapytywać go zaczęła, gdzie towar swój sprzedaje i ile ma zarobku, a gdy chętnie i ze zwyczajnym spokojem wszystko, o czym wiedzieć chciała, powiedział, wargi zacisnęła i głową ponuro zatrzęsła – Dobrze wam! – westchnęła – chatę swoją z ogrodem macie i zarobek niezły… jak pan żyć sobie możecie! To wcale co innego niż całe życie włóczyć się ze służby na służbę, cudze kąty wycierać, od ludzkich kaprysów zależeć i ludzkie złości znosić… Bywa czasem, że człowiek zabawi się i przyjemności jakiej doświadczy, ale zawszeż niech takie życie diabli wezmą… podłe! – Wołoczaszcze życie! kiepskie życie! – patrząc na nią i głową kiwając, po chłopsku przemówił Paweł. Znowu żal mu się jej zrobiło. – Może chcecie wysiąść troszkę i po tej wyspie pochodzić? – zapytał. Zatrzepotała cała z radości. – Aj, dobrze, dobrze! Przypłyńcie do tej wyspy! jaka śliczna wyspa! jak tu pachnie! Od czego tu tak ślicznie pachnie? Tak pachnie, że aż w głowie zawraca… Po samym środku szerokiej rzeki, pomiędzy wysoką, gliniastą ścianą z jednej strony a ciemnym borem z drugiej, na pozłoconym błękicie wody leżał owalny szmat piaszczystej ziemi olbrzymią dziewanną i białymi gwoździkami cały porosły. Olbrzymie dziewanny na sztywnych łodygach kosmatymi liśćmi okrytych podnosiły wysoko ogromne, żółte kity, a spodem rosło takie mnóstwo gwoździków, że z dala wyspa zdawała się śniegiem okrytą. Bił też z niej i daleko po rzece rozlewał się zapach słodki, mocny, leśny, z którym jeszcze mieszały się wonie ziół liliowym i różowym szlakiem ścielących się u stóp przeciwległego boru. Franka jak oszalała, jak pijana po wyspie biegała, zrywała gwoździki, wąchała je, kładła we włosy, z których dawno zsunęła się i na kark opadła żółtawa chustka, pełnymi garśćmi z głośnym śmiechem rzucała je na Pawła. On powoli nachylając się i prostując porządnie i pilnie układał z nich bukiet. Nieraz z tej wyspy przywoził on takie białe bukiety i stawił je w małym dzbanku na oknie swej chaty albo siostrze oddawał, aby nimi święty obraz przystrajała. Nabawiwszy się gwoździkami Franka formalnie przepadła w lesie dziewanny. Rosło jej w jednym miejscu tak wiele, że tylko jasna suknia dziewczyny w taj zielonożółtej gęstwinie pobłyskiwała. Paweł przestał rwać gwoździki, ręce opuścił i zamyślił się. Wkrótce przecież znowu uśmiechać się zaczął. Franka, jak ptak szeleszcząc w gęstwinie, co chwilę głowę z niej ukazywała, a głos jej cienki, ostry rozlegał się bez ustanku: – Ależ zielę! no, zielę! od człowieka wyższe! jak las! Co to za zielę takie? – Niedźwiedzie ucho – objaśnił Paweł. Powoli, powoli na ogorzałe policzki jego wybijał się rumieniec, jakby odblask krwistego obłoku, który po tarczy słonecznej, za bór już zapadłej, na niebie pozostał. Swawolnie, chyłkiem Franka wybiegła z gęstwiny łodyg, których parę zakołysało się w powietrzu żółtymi kitami. Z twarzą w ogniu, z włosami pełnymi białych gwoździków, z żółtawą chustką na kark zsuniętą, przy jednej z nich stanęła i wielki, bladozielony liść jej w palce ujmując znowu gadała: – A! to prawda! zupełnie jak ucho jakiego zwierzątka! Taki kosmaty, mięcieńki, mileńki, jak aksamit! U jednej mojej pani był piesek, co miał takie same mięcieńkie, aksamitne uszki! Lubowała się miękką, puszystą powierzchnią liścia, głaskała go i pieściła, tak zupełnie jakby on był naprawdę miłym jakimś zwierzątkiem. Nagle zwróciła się ku Pawłowi, wprost ku niemu skoczyła i obu rękami na ramionach jego zawisłszy zapadłe swe oczy, w wilgotnej mgle rozmiękłe i przygaszone, ku niemu wzniosła. – Jak tu dobrze, ładnie, wesoło! – wołała – jaki z was dobry człowiek, że biednej dziewczynie i nieznajomej zrobiliście taką przyjemność! Ja, widzicie, mam taką naturę, że bardzo wdzięczna jestem, kiedy mnie kto co dobrego zrobi. Ale w tej chwili z tym powolnym, poważnym człowiekiem zrobiło się coś dziwnego. Rumieniec, który wprzódy okrył mu policzki, rozpostarł się aż na czoło, tak błękitne i spokojne zwykle oczy ściemniały i strzeliły prawie ponurym błyskiem. W silne ramię wątłą kibić jej pochwycił, do piersi swej przycisnął i już nad głową jej schylony usta do ust przybliżał, kiedy dziwnie zwinna, z prawie przeraźliwym krzykiem wysunęła się mu z objęcia i odskoczywszy, znowu pod dziewannami stanęła. Od stóp do głowy drżąc i głośno śmiejąc się zawołała: – Ot, pięknie! Za to, że raz na spacer powiózł, już i wynagrodzenia żąda!… Taki sam jak i wszyscy!… Paweł z zakłopotaniem głowy ręką dotknął i po chłopsku zaszeptał: – Ot tobie na! oś szczo prydumała! Podszedł i łagodnie za rękę ją wziął. – Głupstwo! – ze zmieszaniem zaczął – albo ja co takiego myślał? Niech mnie Pan Bóg od takiego grzechu zachowa, żebym ja was z taką myślą na spacer wiózł! Ot tak, fiksacja jakaś do głowy przyszła. Nie gniewajcie się i bądźcie spokojni. Siądźcie sobie i odpocznijcie, a ja tymczasem czółno tu przyprowadzę i zaraz do domu was odwiozę… Na gwoździkach usiadła i z całej siły obu rękoma połę surduta jego schwyciła – Ja nie chcę do domu! – wołała. – Jaki to dom? Piekło nie dom! I nie idźcie ode mnie! zlitujcie się, nie idźcie! Ja bym z wami ani na minuteczkę nie rozstawała się! ja bym za wami do wody skoczyła! Siądźcie przy mnie! siądźcie! Z ustami trochę od zdziwienia i zmieszania otwartymi, ujęty jednak jej słowy, obok niej usiadł. – Bliżej – prosiła – bliżej przysuńcie się… ot tak, bliziusieńko! Ciągnęła go ku sobie dopóty, dopóki ramię jego nie dotknęło jej ramienia, po czym ucichła i oczy wlepiła w rzekę, która tuż pod ich stopami u piaszczystego skraju wyspy toczyła stalowe wody. Nie była już ona błękitną, bo zmrok nadchodził, niebo zbladło, i tylko płynące po nim jasne obłoki w stalowych jej głębiach przebłyskiwały srebrem. – Jak ta woda płynie… płynie… płynie! – zaszemrała Franka i upojone prawie rozmarzenie czuć było w osłabłym jej głosie. – Powiedzcie mnie… – z zamyśleniem zaczął Paweł i wnet umilkłszy palcami w gęstwinie gwoździków grzebał. – Czego chcecie? – ledwie dosłyszalnie zapytała. Wyrwał nagle z piasku całą garść kwiatów i z niespodzianą u niego gwałtownością zaszeptał: – Kab ciebie! Kołem język w gębie stanął! Nu! Kto wy taka? Franka nagłym ruchem wyprostowała się i prędko, żywo przemówiła: – Jeżeli chcecie, to wszystko wam powiem: kto ja i jaka. Kiedy dobry człowiek pyta się, dlaczego nie powiedzieć! Jednego już nie zawstydzę się pewno, to swojej familii. U dziadunia dwa domy własne były, ojciec w kancelarii służył, ciotecznego brata mam bogatego! bogatego! W jednym dużym mieście adwokatem jest, nazywa się Kluczkiewicz, żonkę także z pańskiego domu wziął i jak pan żyje. Ot, z jakiej ja familii! Sroce spod ogona nie wyskoczyłam, a że w służbę poszłam, to już taka dola moja nieszczęśliwa… Rodziców szelmów Pan Bóg mnie dał… – A o rodzicach grzech tak gadać! – prawie z przestrachem upomniał Paweł. – Ot! – sarknęła – u was wszystko grzech! A u mnie co prawda, to prawda. Ja nigdy nie łgę. Posłuchajcież sami, czy nie prawda. Poprawiła się na swoim kwiecistym siedzeniu i tak przed siebie wyciągnęła nogi, że stopy jej w prunelowe trzewiki obute sterczały tuż nad wodą. Jak ta woda, tak i jej mowa, żywa, tłumna, z chichotami i westchnieniami zmieszana, płynęła nieustannie, nieustannie. Dziad jej, ongrodzki mieszczanin, posiadał dwa własne domy – zapewne domki, bo taką wymieniła ulicę, przy której same drewniane klitki stoją – i za życia swego jeszcze syna do kancelarii oddał. Kancelarski urząd jej ojca musiał być najpodrzędniejszym, bo brał on pensyjkę malutką i często w podartych butach chodził. Tym więcej w podartych butach chodzić musiał, że był pijakiem. Za młodu jeszcze, w złych kompaniach podobno, pić polubił, a potem coraz mniejszą w tym lubieniu miarę zachowywał. Matka była z dobrego domu, Kluczkiewiczówna; na fortepianie nawet grać umiała i kiedy jeszcze miała fortepian, to jak zacznie, bywało, grać jaką polkę czy mazura, to aż na dwóch ulicach wszyscy słyszą. Przystojna sobie była, stroje bardzo lubiła i – kawalerów. Czasem też bywało u nich bardzo wesoło. Jak ojca w domu nie ma, schodzą się, grają, śpiewają, tańcują, a potem ojciec przychodzi i pijany albo nawet i niepijany, gości rozpędza, a matkę łaje albo bije. Z początku tylko łajał, a potem i bił. Sześć lat miała, kiedy po raz pierwszy zobaczyła matkę całującą się z kawalerem, a osiem, kiedy matka do familii swojej od męża uciekła. Wtedy ona i dwaj starsi jej bracia żyć zaczęli jak te wróble, co tylko zjedzą, ile gdzie ziarna skubną, i tyle ogrzeją się, ile im pod strych jaki uda się wlecieć. litowali się ludzie nad nimi, to ten, to ów nakarmił i na czas jakiś przytulił. Chłopcom lepiej było; jeden podrósłszy trochę do wojska wstąpił, a drugi do mularki poszedł, choć ta mularka i przeciwna jego urodzeniu była, ale co robić? z nędzy! Niedługo też w poniżeniu tym pożył. Bladzieńki był i szczupleńki jak robaczek; raz mu widać głowa zakręciła się na rusztowaniu, spadł na bruk, skaleczył się okropnie i choć na razie go wyleczyli, niedługo potem zmarł. Starszy, żołnierz, na koniec świata powędrował i żadnego już słuchu o nim nie było. Chłopcy tedy, jak chłopcy – zawsze im lepiej na świecie! ale ona prawdziwe piekło znosiła i z ojcem, i z głodem, i z chłodem, i z tymi głupcami, którzy, kiedy jeszcze dwanaście lat miała, dawali jej ciastka i orzechy za to, aby] pozwoliła im siebie całować. Mówili, że jest ładną, i jej się to podobało, ale oni sami wcale się jej podówczas nie podobali; bała się ich bardzo i wyrzekając się nawet orzechów i ciastek chowała się od nich jak mogła. Ale zupełnie schować się nie mogła, bo często na ulicy bywała, to z dziećmi różnymi bawiąc się, to do dobrych ludzi z prośbą o kawałek chleba albo o parę drewek na opał chodząc. Domy ojciec dawno już sprzedał i pieniądze razem z matką jeszcze stracił. A matka kilka lat u familii swojej zabawiwszy do męża powróciła. Bo to wujaszek, Kluczkiewicz, wtenczas umarł, a dzieci jego porozjeżdżały się po świecie (jeden syn w dużym mieście adwokatem teraz jest i bogaty! bogaty!). Nie było już więc gdzie siedzieć, do męża powróciła. Ale już ojciec wtedy w kancelarii miejsce stracił, do reszty rozpił się i na tę wariację, co to od wódki pochodzi, z pół roku pochorowawszy, w szpitalu zmarł. Matka jeszcze ze trzy lata żyła, okropnie biedna i mizerna. Robótki różne robiła i po domach roznosiła. Czasem i bieliznę do szycia brała. O kawalerach już wtedy nie myślała wcale, po całych nocach kaszlała i płakała, ją też przy sobie trzymała, czytać i szyć uczyła, a przed samą już śmiercią wystarała się dla niej o służbę u jednej pani i do tej pani ją przyprowadziwszy u nóg jej pełzała o opiekę dla niej prosząc. – Ot, nieszczęśliwa – zauważył Paweł. – Aha! – z zaciętą i nienawistną zapamiętałością krzyknęła Franka – a pieniądze te, co za domy wzięli, razem z ojcem na stroje i kawalerów traciła! a nas troje jak te szczenięta porzuciwszy sama do familii na wygody i rozkosze uciekła! To co, że upamiętała się później i przed śmiercią trzęsła się nade mną jak kura nad kurczęciem? Ja jej nigdy już tego nie darowałam, co ona wprzód na zgubienie moje robiła! Wielka rzecz, że upamiętała się wtenczas, kiedy już z niej tylko skóra i kości zostały, a nikt i spojrzeć w jej stronę nie chciał. I wtedy, żeby kto choć palcem na nią kiwnął, poleciałaby i o mnie by znów zapomniała… aj, aj, jakby poleciała! już ja wiem! już ja ją znałam! Tylko, że Bóg i ludzie opuścili, to ona do mnie przykleiła się… a wprzódy co? Żeby takich matek świat nie widział! – To prawda! Kab hetakich matek świat nie widział! – z przekonaniem mruknął Paweł. Pani ta, do której na pierwszą służbę poszła, była może i dobrą, obchodziła się z nią łagodnie, szydełkowych robót i prania koronek ją nauczyła, ale pan, ot, przyczepił się do niej, i choć wykręcała się z początku, lękając się i wstydząc, nie wykręciła się jednak. Podobał się jej bardzo; był to pierwszy mężczyzna, w którym się jak wariatka zakochała. Był też to pierwszy jej kochanek, bo tamci ciastka i orzechy tylko za całowanie jej dawali. Ten, kiedy ją Pani dowiedziawszy się o wszystkim odprawiła, dał jej pięćdziesiąt rubli, które ona w miesiąc przeżyła nic nie robiąc, tylko po nim płacząc i dla pociechy w wesołych kompaniach hulając. Potem w drugim domu służbę znalazła i – poszło! Gdyby nie wiedzieć jak długo liczyła, nie potrafiłaby przypomnieć sobie i zliczyć wszystkich służb, które od czasu tego zmieniła. Najdłużej, jeżeli gdzie rok ubędzie, i to się jej zdarzyło tylko dwa razy. A zwykle za pierwsze złe słowo usłyszane odprawia się; i kiedy roboty ma za wiele albo czasu na zabawę za mało, odprawia się; i jak ją jedne twarze, na które co dzień patrzy, znudzą, odprawia się także. I ją też często państwo sami odprawiają; za dwie rzeczy tylko odprawiają: za kawalerów i za złość. U niektórych taka srogość, że nie lubią, aby pokojówka w przyjaźni z kim była, i jak tylko co takiego spostrzegą, zaraz odprawią. Inni znów prędkiego charakteru znieść nie mogą, a ona prędka, ubliżać sobie nie pozwala, na jedno słowo dziesięć odpowie, a czasem to tak parsknie, że państwu z samego zdziwienia i wstydu pozamykają się gęby. Parę razy jednak za takie parsknięcie proces jej wytoczyli i przed sądem stawała. Za pierwszym razem bardzo lękała się sądu, ale za drugim była tam już jak u siebie i choć karę pieniężną zapłaciła, tak za to oskarżycieli swych odmalowała, że do śmierci już pewno żadnej służącej procesu nie wytoczą. Raz gorzej z nią było: przez trzy dni w policyjnym areszcie siedziała, i to – najniewinniej. U jednej jej pani drogi pierścionek zginął, a ta, dobrze go nawet nie poszukawszy, zaraz do niej: „Ty ukradłaś! ty i ty!” Co naprzysięgała się wtedy, co wypłakała! nic nie pomogło. Policjantów zawołali, do aresztu wzięli. I cóż? Pierścionek znalazł się, pani sama za komodę go zarzuciła. Co ona wtedy wypłakała! co wypłakała! Potem ta pani za niewinne oskarżenie pieniądze jej dawała, ale ona z rąk jej asygnatę wyrwawszy podarła ją, podarła, podarła, nogami zdeptała i panią wyłajawszy poszła sobie. Nigdy jej nikt tak nie skrzywdził, jak ta pani. Bo co prawda, to prawda, a co nieprawda, to nieprawda. Czasem; rzadko nawet, zdarzało się, że jakąś rzecz do pani należącą na siebie kładła, ale zawsze ją odnosiła i nie tylko nie przywłaszczała sobie, lecz nawet nigdy nie zepsuła. Co jak co, ale trzech rzeczy nie robi nigdy: nie pije, nie kradnie i nie kłamie. Taka już jej natura, że tych trzech rzeczy robić jej się nie chce. Gdyby bardzo się jej chciało, pewnie by robiła, ale pokusy żadnej do tego nie czuje. Owszem, wódki nie cierpi, piękne ubrania choć i lubi, ale nie tak bardzo, aby dla nich na kompromitację się narażać, a kłamać, to by po prostu nie potrafiła, bo gdy raz zacznie gadać, wszystko wygadać musi, wszystko, co tylko ślina da gęby przyniesie, i gdyby nawet chciała język powstrzymać, nie może – ale i nie powstrzymuje, bo co jej tam! Ona o nikogo i o nic nie dba! I teraz także mówiła, mówiła. Powiedziała, że w życiu swoim kochanków miała kilku, a z tych jeden chciał się z nią ożenić, ale ona odmówiła, bo był brzydki, mazgaj i sprzykrzył się jej prędko. Za paru innych wyszłaby była chętnie, bo i kochała się w nich jak szalona, i byli to ludzie delikatni, z dobrych familii pochodzący, ale oni znowu o żenieniu się z nią ani myśleli i porzucali ją właśnie wtedy, kiedy do nich najwięcej przywiązania uczuwała. Z początku po każdym takim nie przez nią zerwanym związku desperowała, włosy sobie z głowy wyrywała, wszystkie łzy z oczu wypłakiwała. Ale z czasem przywykła do tego, że u ludzi żadnej stałości ani poczciwości znaleźć nie można, i teraz już o nic i o nikogo nie dba. Nie będzie tego, to będzie drugi – mówi sobie i nie zawodzi się nigdy. Nie widziała jeszcze, żeby do jakiej kobiety mężczyźni czepiali się tak jak do niej. Mówią, że tańcuje ładnie, strasznie też tańczyć lubi i nigdy żadnej takiej kompanii, w której by potańczyć i pohulać sobie mogła, nie opuszcza, choć ją czasem za to nazajutrz po wesołej zabawie ze służby odprawiają. Ale ona dba o służbę jak pies o piątą nogę. Wie dobrze, że zaraz drugą znajdzie, a zupełnie jej wszystko jedno, gdzie i u kogo służy. Wszędzie ściany cudze i ludzie cudzy, wszędzie jest sierotą, której nikt prawdziwie nie polubi i nie przygarnie. Teraz płakać zaczęła i z płaczem mówić, że jest sama na świecie, że żadna dusza ludzka nie dba i nie troszczy się o nią, że gdy raz w życiu na gorączkę jakąś zachorowała, była zmuszona pójść do szpitala, że tak samo… jak ojciec, w szpitalu też pewno umrze albo i gorzej jeszcze – pod jakimś cudzym płotem śmierć ją zaskoczy, a kiedy umrze, to i pies po niej nie zapłacze, bo komu ona na świecie potrzebna i kto ją prawdziwie lubi? Opowiadała także o wszystkich krzywdach, jakich od ludzi doświadczyła kiedykolwiek, o ciężkich pracach, które spełniała, o kaprysach, które znosiła. – Każdy ma kogoś takiego, do kogo w smutku przygarnąć się może, kto w biedzie pocieszy i poratuje… matkę czy siostrę, czy brata, czy męża… Ja nie. Sierotą mię Pan Bóg zrobił i tułać się po tym świecie kazał, a za każdą kropelkę przyjemności cały dzbanek trucizny wypijać… Łzy, które po twarzy jej ciekły, końcami jedwabnej chustki na kark zsuniętej ocierała; chwilami aż zanosiła się od płaczu, a mówić jednak nie przestawała i zdawać się mogło, że nie przestanie nigdy. We wszystkim, co mówiła, czuć było nie cynizm sumienia, ale prawie zupełny jego niebyt, a zarazem popędliwą, szorstką, hardą szczerość. Czuć w niej było także ogromne, przez długie lata dokonywające się nagromadzenie swawoli instynktów i gorzkiej, złej, zniecierpliwionej urazy do świata i ludzi. W łkaniach, jej odzywały się histeryczne szlochania i jęki; pochwyciła się nagle za głowę i krzyknęła, że w skroniach zabolało ją strasznie. Był to może wpływ odurzającego zapachu gwoździków albo też tajemniczego procesu choroby, która mózg jej nurtować zaczynała. Nie od dziś zaczynała. Poskarżyła się jeszcze, że już od lat kilku takie bóle głowy chwytać ją zaczęły i chwytają coraz częściej, najczęściej wtedy, kiedy martwi się albo rozgniewa, albo też po jakiej bardzo już wesołej zabawie. Powiedziawszy to umilkła na koniec, skurczyła się trochę i z łokciami o kolana opartymi, a głową ściśniętą w dłoniach, śród zmroku, pod ścianą wysokiej dziewanny, nad wodą coraz ciemniejszą i nieustannie, nieustannie płynącą zwolna, w obie strony kołysała swą wątłą, zgrabną, niespokojną postać. Co słuchając długiej jej mowy myślał i czuł ten obok niej siedzący poważny, spokojny człowiek, którego najdłuższą podróżą bywały wycieczki do pobliskich miasteczek, gdzie sprzedawał swoje połowy, którego ciało i dusza zżyły się z wolnymi przestworami rzeki i nieba, z niepokalanie czystym powietrzem, z głęboką ciszą samotnych dni i nocy, którego źrenice pomimo lat dość długich zachowały niewinność i przezroczystość dziecięcą? Czy obyczajem chłopskim na bok splunąwszy, grubiańsko popchnie on ją ku czółnu i niechętnie, w pogardliwym milczeniu tam, skąd wziął, odwiezie? Czy dowiedziawszy się jej historii zechce wnet zostać jednym z tych wielu, o których mówiła, i do okrywających ją plam błotnistych przyłączyć jedną więcej? Może zabobonnie za opętaną i przeklętą ją poczyta i przeżegnawszy się wielkim krzyżem od szatana w kobiecej postaci co rychlej ucieknie? Kiedy mówiła, w oczach jego malowało się nieraz przerażenie; nieraz też wstydliwie twarz odwracał i palcami w gęstwinie gwoździków grzebać zaczynał. Chwilami wpatrywał się w coraz ciemniejszą wodę i z podziwem, ze zgrozą głową kołysał. Najpewniej widział wtedy zamiast wody przepaść czarną i niezgłębioną, a w niej ogniste deszcze gorejącej smoły. Kiedy umilkła, chwilkę tylko pomilczał, a potem mówić zaczął. – Biedna ty – zaczął – oj, jaka biedna! ze wszystkich już, zdaje się, ludzi na świecie najbiedniejsza! Słyszałem ja, że gdzieściś tam po miastach ludzie tak żyją, ale nie wierzyłem. Teraz widzę, że to prawda. W o ł o c z a s z c z e twoje życie, sieroce życie i takie złe, takie grzeszne, że niech Pan Bóg broni! Porzuć, upamiętaj się, popraw się… bo i na tym świecie dobra tobie żadnego nie będzie, i duszę zgubisz! W głosie tym, tuż nad jej głową śród zmroku szemrzącym, nic, nic więcej nie było prócz wielkiej litości. Ją ten brak wszelkiej pogardy, wszelkiego lekceważenia dla jaj życia i cierpień uderzył i zadziwił. Zazwyczaj podobne jej wyznania wprawiały mężczyzn w gniew zazdrosny i grubiański albo w nich budziły śmiech lekceważący, z zuchwałym obejściem się połączony. Gdy jednak o poprawie wspomniał, zadziwiła się jeszcze więcej. – Głupstwo! – zawołała – ciekawa jestem, z czego mam się poprawiać? Znowu była szczerą; najlżejszego poczucia ani pojęcia jakiejkolwiek winy swojej nie miała. On na słowa jej uwagi nie zwrócił, w myślach własnych zatopiony. – I na tym świecie dobra żadnego nie zaznasz, i duszę zgubisz – powtórzył. – Czemu poczciwą nie być? Poczciwym być dobrze. Kiedy człowiek żadnego grzechu na duszy nie czuje, to taki robi się lekki jak ten ptak, co pod same niebo lata. I śmierci wtedy nie straszno. Choćby i dziś umrzeć, wszystko jedno, kiedy dusza czysta… – Co tam dusza! – sarknęła – głupstwo! Jak człowiek umrze, to go w ziemi robaki zjedzą i koniec. – Nieprawda! – odpowiedział – jest i niebo, i piekło, i wieczne zbawienie, i wieczne potępienie. Ale żeby już niczego na tym świecie nie było, to zawsze w człowieku jest cościś takiego, co w grzechu kąpać się nie chce, tak samo, na przykład, jak ciało w kałuży. Żeby tobie kazali do kałuży wleźć i po uszy tam siedzieć, miło byłoby, a? A toż dusza twoja w kałuży siedzi. Oj, szkoda mnie ciebie, szkoda mnie twojej duszy i na tym, i na tamtym świecie. Wiesz co? Porzuć ty swoje wołoczaszcze życie. Jaka tobie ochota coraz to inne kąty wycierać, jak ta ścierka? Aaaa? Mnie dziw bierze, bo zdaje się, że człowiekowi najlepiej, kiedy długo na jednym miejscu siedzi. Siedź i ty na jednym miejscu, wszystko już lepiej znoś, cierp, a na jednym miejscu siedź. Przyzwyczaisz się, polubisz i do ciebie przyzwyczają się, polubią. I na tych, co ciebie do grzechu prowadzą, pluń! Dobrych ludzi widać między nimi nie ma, bo żeby który był dobry, to by z dziewczyną, co dla niego o poczciwości zapomniała, ożenił się. Zlitowania oni żadnego w sercu nie mają czy co? Pluń ty na nich! I na te wesołe kompanie, co do takich rzeczy prowadzą, pluń! Ustatkuj się, popraw się, a i duszę wyratujesz, i zaraz tobie lepiej na świecie stanie! Umilkł, a ona w zamian zaszeptała:\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Cham-ebookRO/p02010885i020" target="_blank" title="Cham [Eliza Orzeszkowa] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Cham [Eliza Orzeszkowa] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Takiej siebie nie lubiłam- mcafee-euroset.ru\nZe zdjęć patrzy na mnie urocza, zezowata blondyneczka, w grubych okularach. Urzeka szczerym uśmiechem i papuśnymi policzkami. Cała jest papuśna jak na słodkie dziecko przystało. Patrzę na nią i w głowie mi się nie mieści, jak daleką drogę pokonała. Jak długo walczyła sama ze sobą, by zdusić w sobie cechy, za które szczerze siebie nie lubiła… Część z nich wynikało z czasów, w których się wychowywała. A wtedy panował trend na szare dzieci.\nJakiś czas temu rozmawiałam z psycholożką w moim wieku. Wymieniałyśmy się spostrzeżeniami na temat tego, jak wychowali nas rodzice. Obie jesteśmy w takim wieku, że same mamy już dzieci i obecnie jesteśmy na etapie negowania metod wychowawczych naszych rodziców. Choć ja coraz częściej przekonuję się, że wcale nie były takie złe, ale o tym kiedy indziej. Okazało się, że podobnie jak to, że wszyscy w tamtym czasie biegali w pepegach, tak jednakowo wychowywali swoje dzieci przemycając im uniwersalne na tamte czasy wartości… W szarym świecie ludzie też mieli być szarzy. Żeby pasować do reszty. Wyróżnianie się z tłumu mogło jedynie ściągnąć kłopoty. A rodzice chcieli po prostu chronić swoje dzieci.\nKiedyś byłam jedną, wielką, chodzącą skromnością. Tej cechy uczono mnie odkąd pamiętam. Nie chwal się bo nikt cię nie będzie lubił. Nie wychylaj się, bo tylko sprowadzisz na siebie kłopoty. Nie pomnę ile razy siedząc w ławce szkolnej znałam odpowiedź na zadane przez nauczyciela pytanie, ale przez wrodzoną i nabytą skromność, nie podnosiłam ręki. Nie chciałam wystawiać się na ocenę innych. Chciałam być taka jak wszyscy, czyli niewiedząca. 😉 Z góry skazywałam się na porażkę. Ale wtedy myślałam, że tak po prostu trzeba.\n… bądź miła. Wychowując się w małej społeczności wiejskiej tę wartość dostaje się w gratisie. Nie liczy się to, co tak naprawdę myślisz. To możesz zachować dla siebie. Na zewnątrz pokazuj i mów to, czego oczekują od ciebie inni. I taka właśnie była ta mała, pulchna dziewczynka. Odpowiadała na oczekiwania wszystkich w koło, nie myśląc przy tym o sobie. W pewnym momencie zaczęła wierzyć w to, że to bycie miłym za wszelką cenę, to właśnie jest ona. Że to wynika z jej własnej nieprzymuszonej potrzeby… Jak to dobrze, że później na swojej drodze spotkała ludzi do bólu szczerych. Oni sprowadzili ją na ziemię.\nJuż to, że nosiłam okulary w podstawówce powodowało, że byłam odmieńcem. Był to idealny powód do tego żeby się ponabijać i powytykać palcami. Jako jedyna w klasie nosiłam okulary i to bardzo grube. Wyróżniałam się. A wtedy wyróżnianie się było czymś bardzo złym.\nCzyli zawsze postępuj z duchem czasu. Nie wychylaj się. Nie rób rzeczy, które mogłyby ściągnąć na ciebie falę krytyki, nawet jeśli miałyby przynieść jakiś pozytywny skutek. Mów to, co inni pragną usłyszeć. Pomagaj bezinteresownie. Nie zauważaj uszczypliwości i nie reaguj na nie. Wkupuj się w łaski innych. Tylko wtedy pokażesz siebie w najlepszym świetle, a inni będą do ciebie lgnąć. Nic bardziej mylnego…\nNiezależnie od tego po czyjej stronie leży wina. To wynikało przede wszystkim z tego, że moi rodzice za punkt honoru postawili sobie, by wychować dziecko kulturalne i takie, które wszyscy będą lubić. Dlatego w każdej konfliktowej sytuacji to ja pierwsza miałam wyciągać rękę do zgody. To ja miałam być tą bardziej wyrozumiałą i „mądrzejszą”.\nCiężko mi uwierzyć, że ona i ja to ciągle jedna i ta sama osoba. Daleka droga za mną. Wiele zmian i przemian. Skąd imperatyw do zmiany? Od innych ludzi. W moim przypadku to ludzie stanowili główny impuls do pracy nad sobą. Wielu z nich było dla mnie przykładem. Tego, że można o sobie myśleć inaczej. Że można wierzyć w swoje możliwości bardziej. Że można żyć bardziej świadomie i w zgodzie ze sobą. Na swojej drodze spotkałam kilka takich ważnych drogowskazów. Jeden nauczył mnie odwagi, inny bezkompromisowości, a jeszcze inny asertywności. Zwykle ci ludzie w momencie naszego poznania byli przede mną daleko na horyzoncie, tylko po to bym później mogła im dorównać, a niektórych nawet minąć.\nCodziennie spotykam dzieci lat osiemdziesiątych. Jedni dali sobie wmówić, że szarość to najmodniejszy i najbardziej uniwersalny kolor osobowości. Inni poprzez negację dziś są bardzo kolorowi. Ci drudzy ciągle są dla mnie inspiracją i mam nadzieję, że kiedyś ja nią będę dla tych pierwszych. Skromność odchodzi do lamusa, szczerość ceni się jak największe dobro świata, a indywidualizm wygrywa zdecydowanie częściej. W dobrą stronę idziemy.\nPosted on 22 lutego 2017 30 marca 2017\nPosted on 28 lutego 2017 17 listopada 2017


Monitoring wizyjny – Nord-Wacht Security System\nCo sprawia, że bezpieczeństwo jest lepsze?\nMonitoring wizyjny to najnowocześniejsza na rynku forma ochrony, która łączy ze sobą kreatywność ludzi i niezawodność technologii.\nTo system, który zastępuje tradycyjną ochronę fizyczną.\nJest połączeniem systemu alarmowego i monitoringu, który w razie zdarzenia pozwala nam dokładnie zlokalizować miejsce wtargnięcia, śledzić i nagrywać jego przebieg, a także dzięki podglądowi z kamer przeprowadzić skoordynowaną i skuteczną interwencję.\nSelf-Monitoring daje Państwu możliwość samodzielnego wglądu do systemu Monitoringu Wizyjnego, za pomocą komputera lub telefonu.\nNasza obsługa techniczna, dzięki wieloletniemu doświadczeniu i zdobytej wiedzy, potrafi przygotować i zrealizować projekt zabezpieczenia nie tylko obiektów mieszkalnych, ale także zakładów przemysłowych, hal magazynowych oraz placów budowy.\nJak działa system Monitoringu Wizyjnego?\nMonitoring Wizyjny to nie tylko system Ochrony koordynowanej przez Centrum Monitoringu.\nTo także cyfrowe biuro, które daje Państwu możliwość obserwacji oraz zarządzania pracami na obiekcie bez wychodzenia z domu. Wszystko to możliwe jest dzięki specjalnemu oprogramowaniu, działającemu na telefonach i komputerach, które umożliwia kontrolę nad systemem alarmowym i oglądanie obrazu z kamer 24 godziny na dobę.\nW jaki sposób działamy w razie włamania?\nKażdy sygnał alarmowy, jaki wpływa do naszego Centrum Monitoringu, zawsze w pierwszej kolejności jest weryfikowany przez naszych specjalistów, którzy sprawdzają przyczynę, jaka wywołała alarm i w razie konieczności wysyłają na miejsce zdarzenia Grupę Interwencyjną.\nGrupa Interwencyjna jest w ciągłym kontakcie z Centrum Monitoringu, które poprzez łączność radiową przesyła informacje na temat zajścia na obiekcie, wykorzystując podgląd z kamer Monitoringu Wizyjnego.\nW ramach Monitoringu Wizyjnego oferujemy Państwu:\nZabezpieczenie obiektów cyfrowym systemem „Monitoringu Wizyjnego” obsługiwanym przez Centrum Monitoringu.\nCałodobowy kontakt z Centrum Monitoringu\nWirtualne obchody 2 razy na dobę.\nPatrole Grupy Interwencyjnej\nMożliwość zazabrajania i uzbrajania systemu poprzez Centrum Monitoringu, oraz aplikacje na smartfonach.\nPodgląd w wizję z kamer on-line na smartfonie oraz komputerze\nNagrywanie obrazu z kamer do miesiąca wstecz\nJeśli są Państwo zainteresowani naszą usługą – prosimy o kontakt:\nNord-Wacht Security System\nTel. 71/ 781-90-66


Deska WC GoodHome Diani z duroplastu płytki ceramiczne - Deski WC - Castorama\nMarka: GoodHome Kod: 522619\nKod: 522619 Porównaj Do porównania\nDeska WC GoodHome Diani z duroplastu płytki ceramiczne charakteryzuje się odpornością na odkształcenia oraz zarysowania. Dzięki temu produkt na długo zachowa swój estetyczny wygląd. Model z twardego plastiku ma gładką powierzchnię, dlatego będzie łatwy do wyczyszczenia. Element wyposażenia łazienki wyróżnia się interesującym motywem, który urozmaici aranżację.\nTyp deski standardowa\nNr referencyjny BU0566Q02\nDeska WC GoodHome Diani z duroplastu płytki ceramiczne wyróżnia się ciekawym wzorem. Produkt urozmaici skandynawską lub nowoczesną aranżację łazienki. Deska marki GoodHome została wykonana z duroplastu. Dzięki temu produkt z serii Diani charakteryzuje się odpornością na uszkodzenia mechaniczne wynikające z codziennego użytkowania. Model z twardego plastiku jest też niewrażliwy na zarysowania. Deska WC GoodHome Diani z duroplastu płytki ceramiczne nie odkształci się, dlatego na długo zachowa swój pierwotny wygląd. Element bez trudu wyczyścisz, ponieważ ma gładką powierzchnię. Deska z szybkim wypięciem nie sprawi Ci trudności podczas montażu. W naszym asortymencie znajdziesz więcej modeli o różnobarwnej powierzchni.\nandy6340 2019-08-26 17:46:30\nDona 2018-10-12 17:46:13\nmarian 2018-08-11 04:55:29\nLuko 2017-12-30 15:27:22\nJan 2017-08-14 08:25:12\nelton 2017-01-27 08:57:35\nernest 2017-01-19 09:22:21\na.m. 2016-12-05 12:08:42\nKinka 2016-11-26 14:15:18\nJola 2016-08-10 14:29:19\nBaaardzo jestem zadowolona. Długo szukałam deski a ta wreszcie jest idealna. Polecam


Celebrytki - Versil\nBransoletka ZŁOCONA celebrytka serduszko lub kółko srebro 0,925. Długość od 16 do 26 cm do wyboru.\nBransoletka srebrna wykonana w całości ze srebra pr. 0,925 pokryta złotem 23,5 karata. Element ozdobny - wisiorek serduszko lub kółko wykonane z pozłacanego srebra pr. 0,925. Długość łańcuszka od 16 do 26 cm do wyboru. Grubość splotu 1,1 mm.\nserduszko - 10 x 11 mm\nkółko - 10 x 10 mm\nŁańcuszek ZŁOCONY celebrytka kółko srebro 0,925. Długość od 38 do 120 cm do wyboru.\nŁańcuszek srebrny wykonany w całości ze srebra pr. 0,925 pokryty złotem 23,5 karata. Element ozdobny - wisiorek kółko wykonane z pozłacanego srebra pr. 0,925. Wymiary kółka - 10 x 10 mm. Długość łańcuszka od 38 do 120 cm do wyboru. Grubość splotu 1,1 mm.\nBransoletka gwiazd 'celebrytka' - wzór i długość do wyboru. Srebro 0,925\nBransoletka na rękę lub nogę o długości 16 - 24 cm ze srebrną zawieszką do wyboru. Całość wykonana ze srebra 0,925. Szerokość ogniwek łańcuszka - 3,5 mm.\n- kółko - 10 x 10 x 0,5 mm\n- oponka - 10 x 10 x 0,5 mm\n- koniczynka - 11 x 10 x 0,5 mm.\n- kluczyk - 17 x 8 x 0,5 mm.\n- gwiazdka - 11 x 11 x 0,5 mm.\n- sówka - 14 x 9 x 0,5 mm.\nNaszyjnik gwiazd 'celebrytka' - gwiazdka. Srebro 0,925\nNaszyjnik o długości 38-120 cm z zawieszką 11 x 11 x 0,5 mm. Całość wykonana ze srebra 0,925.\nNaszyjnik gwiazd 'celebrytka' - koło. Srebro 0,925\nNaszyjnik o długości 38-120 cm z zawieszką 10 x 10 x 0,5 mm. Całość wykonana ze srebra 0,925.\nNaszyjnik gwiazd 'celebrytka' - koniczyna. Srebro 0,925\nNaszyjnik o długości 38-120 cm z zawieszką 11 x 10 x 0,5 mm. Całość wykonana ze srebra 0,925.\nNaszyjnik gwiazd 'celebrytka' - nieskończoność 'LOVE'. Srebro 0,925\nNaszyjnik o długości 38-120 cm z zawieszką 21 x 10 x 0,5 mm. Całość wykonana ze srebra 0,925.\nNaszyjnik gwiazd 'celebrytka' - oponka. Srebro 0,925


Elskbar Długi Wkład z Boosterem bambusowo-biobawełniany - Aio-shop\nStrona główna / Sklep / Pieluchy tetrowe – szeroki wybór wkładów chłonnych / Wkłady długie / Elskbar Długi Wkład z Boosterem bambusowo-biobawełniany\nWkład długi wraz z boosterem firmy Elskbar dedykowany do otulaczy i AIO Elskbar OS daje maksymalną chłonność i bardzo szybko schnie.\nilość Elskbar Długi Wkład z Boosterem bambusowo-biobawełniany\nSKU: ELSKBAR-WKŁAD-DŁUGI Kategorie: AIO Snap-In OS (6-18 kg), Otulacz OS (6-16 kg), Wkłady długie Tagi: booster, Elskbar, SIO, wkład, wkład długi\nDługi wkład wraz z boosterem firmy Elskbar będzie pasował do otulaczy tej firmy, a także wymiennie jako wkład do AIO Snap-In. Można go także używać we wszelkich innych pieluszkach typu otulacz wełniany, otulacz PUL czy kieszonka.\nWkład wykonany jest z wiskozy bambusowej (70%) i biobawełny (30%). Jest cienki i bardzo chłonny. Dodatkowo w pakiecie zakupujecie krótki booster, który można dołożyć do pieluszki na drzemkę, na wyjścia lub na noc.\nZarówno wkład długi jak i booster posiadają po dwie napy u szczytu, aby dowolnie ulokować je w pieluszce.\nJako użytkownicy tych wkładów polecamy je szczególnie osobom, które nie posiadają suszarki bębnowej. Ten wkład dużo lepiej zachowuje się podczas suszenia tradycyjnego i bardzo szybko schnie. Podczas suszenia w suszarce bębnowej może falować się na brzegach. Sugerujemy zakup 3 wkładów na jeden otulacz.\nWymiary wkładu długiego: 67×11 cm\nWymiary boostera: 29×11 cm\nWkłady kurczą się po kilku praniach o około 7% czyli docelowo ich szerokość to 10 cm.\n70% wiskoza bambusowa\nPranie i pielęgnacja: można suszyć w suszarce bębnowej (wówczas wkład może się falować i szybciej wykurczyć), prać w max 60 st, nie stosować wybielaczy chlorowych ani płynów zapachowych zmiękczających materiały. Przed suszeniem tradycyjnym naciągnij wkład i rozprostuj go. Suchy wkład możesz potrzeć w ręku, a ponownie nabierze miękkości.\nNapisz pierwszą opinię o „Elskbar Długi Wkład z Boosterem bambusowo-biobawełniany” Anuluj pisanie odpowiedzi\nRasppies hybrydowy Rednavy 10 x 46cm\nzł 22,90 Dodaj do koszyka\nRasppies OrangeGreen Wide-back mini-OS 50 cm


Camembert z piekarnika - fotografia kulinarna i przepisy My Kitchen Life\nWiesz co kocham najbardziej? Sery! Z ich względu nigdy nie potrafiłabym zrezygnować z nabiału. Od zwykłej goudy, przez mozzarellę, po sery pleśniowe. Nie przepadam jedynie za tymi o zbyt mocnym zapachu, ale to już różnie bywa.\nZ serów można też wiele zrobić! Przekąski, przystawki, dania główne… A chyba najprostszą i jednocześnie najbardziej spektakularną propozycją jest camembert z piekarnika. Nie wymaga praktycznie żadnego wysiłku, robi się sam, a przy tym jest niezwykły w smaku.\nWiem, trochę nagromadziłam tu tych przymiotników, ale co poradzę, skoro jest taki dobry? Dziś mam przepis na pieczonego camemberta z… owocami (nie martw się, to się naprawdę dobrze komponuje). A pod przepisem znajdziesz jeszcze kilka innych pomysłów na to, jak podać ten ser.\nI wbrew pozorom nie jest łatwo zjeść cały krążek sera, więc podziel się nim ze swoją drugą połówką.\nKalorie (na porcję): 158 kcal\nSkładniki na pieczonego camemberta\nowoce: porzeczki, boróki, jeżyny\ncamembert z piekarnika - Przygotowanie\nNagrzej piekarnik do 200 stopni, góra dół.\nCamemberta wyciągnij z folii, przełóż do niedużego naczynia żaroopornego.\nNatnij skórkę od góry w kratkę, włóż gałązkę rozmarynu.\nWstaw ser do piekarnika na 10 min.\nPrzełóż camemberta na talerz, u góry rozłóż owoce. Podawaj, póki danie jest ciepłe.\nCamembert z piekarnika – jak podawać?\nZacznę od mojej ulubionej propozycji, czyli camemberta nie z piekarnika, lecz… z grilla. Jak spotykamy się z przyjaciółmi na działce, to zawsze muszę przygotować w ten sposób camemberta lub halloumi, to już moja mała tradycja. Jak się za to zabrać? Wielkiej filozofii nie na – połóż ser na ruszcie. Wbrew pozorom nie musisz go owijać w folie, ponieważ jego skórka jest wystarczająco gruba, aby środek nie wypłynął. Oczywiście pod warunkiem, że w żadnym miejscu nie zostanie naruszona! Tak przygotowany camembert ma pyszną, delikatnie chrupiącą skórkę z odciśniętymi prętami rusztu.\nA teraz przejdę do wersji z piekarnika. W tym wypadku baza jest zawsze taka sama – nacinasz ser w kratkę, pieczesz 10-15 min. Ale różne mogą być formy podania.\nNajbardziej klasyczna jest z sosem żurawinowym. Z tym często spotykałam się na przyjęciach rodzinnych, choć ja nie do końcu rozumiem fenomenu tego sosu. No ale na pewno warto spróbować, żeby samodzielnie przekonać się, czy Ci to smakuje.\nJeśli camembert ma być podawany w wersji wytrawnej, to w rozcięcia wciśnij plasterki czosnku oraz więcej gałązek rozmarynu. Ser w takiej postaci jest bardzo aromatyczny!\nA możesz masz ochotę na fondue, lecz brak odpowiedniego garnka Cię powstrzymuje? Pieczony camembert załatwi sprawę. Wystarczy, że w rozpuszczonym wnętrzu będziesz maczać kawałki pieczywa. To idealna przekąska imprezowa, tylko uwaga – musi być przygotowana na bieżąco.\nZaczęłam od camemberta z grilla, a zakończę… na patelni (to tyle, jeśli chodzi o piekarnik). Ser możesz opanierować i usmażyć. Warto robić to nie niedużym ogniu – camembert będzie potrzebować dłuższej chwili, aby w środku się rozpuścić, a jednocześnie pewnie nie chcesz, żeby panierka się przypaliła. Jak dla mnie to już trochę zbyt tłuściutka wersja (bo sam ser jakoś specjalnie fit nie jest), ale z pewnością smaczna.\nTagi: owoce, przekąska, przepisy, przystawki


Sprzedaz Bestseller na SoloStocks Polska\nJesteś w: > Produkty > Produkty bestseller\nSprzedaz "Bestseller" produkty\nLevis tshirt classick best model 6 colours\nClassick and bestseller tshirt model levis 6 colours 1 pack 5 pcs Men and women models We have more levis models for info write msg.\nNorth face tshirts 2 models\nThe north face tshirt Clasick bestseller models 10 colours Super price\nSukienki Mango Vila Only Guess Expresso b.young Fransa Bestseller Apart Kaffe\nWitam, zamknąłem sklep typu outlet i wyprzedaję pozostałe przedmioty. Wszystko jest nowe i z metkami. Mam do zaoferowania pakiet 58 sukienek i jednego kombinezonu. Większość sukienek są to sukienki...\n25,65 zł /szt.\nCzyściwo papierowe, celulozowe, ręcznik przemysłowy, ręcznik w roli, 2warstwowy, klejony, 800 listków na rolce, idealny do kuchni, zakładu przemysłowego, lakiernictwa, super jakość, bestseller\nOtrzymuj nowości na temat bestseller na skrzynkę e-mail


"Drzewka pamięci" dla ważnych postaci powojennego Szczecina - Polityka i Społeczeństwo\n"Drzewka pamięci" dla ważnych postaci powojennego Szczecina\nPAP/AO • 27 października 2019 - 12:30\nMatematyk Stanisław Fudali, dyrygent Stefan Marczyk, śpiewaczka Maria Popławska i żeglarz Tadeusz Siwiec zostali w sobotę uhonorowani drzewkami pamięci, zasadzonymi na szczecińskim Cmentarzu Centralnym. Dla postaci istotnych w powojennej historii miasta zasadzono do tej pory blisko 40 dębów.\n"Mamy bardzo krótką pamięć, nie pamiętamy tego, co dzieje się danego dnia, tym bardziej warto sadzić drzewka. (…) I myślę, że warto pamiętać o ludziach, którzy tworzyli polski Szczecin od 1945 r., bo to oni stworzyli podwaliny tego miasta" - powiedział PAP prezes stowarzyszenia Czas Przestrzeń Tożsamość Andrzej Łazowski.\nStowarzyszenie, sadząc dęby, chce uchronić w świadomości społecznej pamięć o postaciach ważnych dla powojennego Szczecina - artystach, naukowcach, duchownych i społecznikach, których groby w większości znajdują się poza szczecińskimi cmentarzami.\nZachwycona, 2019-10-28 14:01:27\nBrawa za wspaniały pomysł, za organizację i piękne dęby :).


Zostań stewardem! – Jagiellonia Białystok\nStrona głównaAktualnościZostań stewardem!\nJeśli masz dużo czasu wieczorami i w weekendy oraz jeśli chcesz znaleźć sobie dodatkowe źródło dochodu to ta informacja jest skierowana do Ciebie. W związku z rozwojem klubowej służby stewardingowej Jagiellonia Białystok poszukuje osób, którzy chcą się sprawdzić w nowej roli i nie boją się wyzwań.\nwieku powyżej 18 roku życia\nnienagannej komunikatywności i kultury osobistej\nodpowiedzialności i odporności psychicznej\nudzielanie informacji i obsługa stref terenu imprezy masowej\nudzielanie pomocy w razie potrzeby\ndbanie o przestrzeganie zapisów Regulaminu Imprezy Masowej\nszkolenia z zakresu obsługi imprezy masowej, zgodne z programem „Stewarding – najwyższa jakość obsługi imprez”\nmożliwość uzyskania certyfikatu członka służby informacyjnej\npoznanie organizacji meczu od strony klubu\nPo zakwalifikowaniu się stewardzi przejdą odpowiednie szkolenie, które uprawnia do pracy na meczach T-Mobile Ekstraklasy, a także pozostałych imprez masowych.\nOsoby zainteresowane prosimy o przesłanie e-mailem CV w formacie PDF (prosimy aby plik był podpisany imieniem i nazwiskiem np. Jan_Kowalski_cv) na adres e-mail: (maksymalna wielkość 2 MB) o temacie: Kwestionariusz stewarda Imię Nazwisko.\nTermin składania CV mija 5 października 2014r.


środa, 21 luty 2018 13:10\nWizz Air połączy Szczecin ze Szwecją\nLinia lotnicza od 14 maja rozpocznie regularne loty ze Szczecina do Sztokholmu Skavsta. Loty będą odbywać się dwa razy w tygodniu, w poniedziałki i piątki.\nśroda, 04 październik 2017 15:47\nZachodniopomorska Regionalna Organizacja Turystyczna świętowała 15 lecie.\nTegoroczne obchody Światowego Dnia Turystyki na Pomorzu Zachodnim to uroczysta Gala Turystyczna z okazji 15-lecia Zachodniopomorskiej Regionalnej Organizacji Turystycznej, najstarszej tego typu organizacji w Polsce.\nniedziela, 11 wrzesień 2016 20:12\nFlixbus - dwa kolejne połączenia Szczecina z Berlinem\nOd 1 września przewoźnik uruchomił nowe połączenia autobusowe między Szczecinem a Berlinem. W Berlinie przystanki znajdują się na Aleksander Platz oraz przy Dworcu ZOO.\nśroda, 02 grudzień 2015 16:51\nOd 3 grudnia zielone autokary przewoźnika kursują 9 razy dzienne miedzy Szczecinem, Berlinem i lotniskiem Berlin Tegel (TXL). W cenie od 7 Euro za bilet jest darmowe wifi, rezerwacja z gwarantowanym miejscem do siedzenia, dwie sztuki bagażu plus jeden bagaż podręczny. Na pokładzie są dostępne niedrogie snaki i napoje, a zakup biletu można wygodnie dokonać na www.FlixBus.pl, przez aplikacje na telefonie komórkowym lub, w poszczególnych biurach podroży.\nZe Szczecina do Międzyzdrojów w niecałą godzinę\nOd 27 czerwca do końca sierpnia będzie kursował pociąg ze szczecina do Świnoujścia.


Jak promocje działaja na nasz mózg - porady jak się chronić - Jak się ubrać - Polki.pl\nJak promocje działaja na nasz mózg - porady jak się chronić\nZobacz, na jakie chwyty dajemy się złapać\nKarolina Kalinowska / 23.07.2014 06:32\nPromocja, obniżka, okazja, wyprzedaż, rabat! Dzięki tym słowom często tracimy zdrowy rozsądek, a w naszej szafie lądują rzeczy, których tak naprawdę nie potrzebujemy. Dlaczego tak się dzieje?\nW czasie zakupów nasz mózg łatwo oszukać! Zamiast przeprowadzać analizy, kieruje się emocjami. Podsuwa nam decyzje natychmiastowe, ale nieprzemyślane. Przez to nabieramy się na powszechnie znane i proste chwyty marketingowe.\nNajczęściej stosowane sztuczki promocyjne:\nKupujemy produkty zakończone ceną 99 groszy. Nasz mózg w trybie szybkiej pracy wybiera bluzkę z ceną 39,99 zł. Wydaje się nam ona o wiele tańsza od tej za 40 zł.\nNa mózg działają też podwójne przeceny! W jednym sklepie wszystkie towary przecenione są o 40%. W drugim natomiast na początku o 20%, a potem o dodatkowe 20%. Myślimy, że podwójna wyprzedaż jest dla nas bardziej korzystna.\nNa promocje reagujemy jak na nagrodę. Mamy satysfakcje zarówno gdy kupimy nowe spodnie, jak i kiedy mamy pieniądze w portfelu. Promocja jest połączeniem jednego i drugiego. Mózg ma podwójny powód do radości, ale pomija to, że oszczędzając 50 zł., wydaliśmy 100 zł. na kolejny ciuch.\nNie róbcie zakupów zbyt długo! Mózg w sklepie potrafi zachowywać się racjonalnie i obliczać wartość produktów przez pierwsze 23 minuty. Później zaczynamy używać emocji. One jednak nie są w stanie dokładnie porównać ceny w stosunku do wartości i przydatności danej rzeczy\nMusicie mieć dobry plan! Przed wyjściem na zakupy przejrzyjcie swoja szafę i zobaczcie czego tak naprawdę potrzebujecie.\nPrzed wyjściem do centrum handlowego zobaczcie co znajdziecie w sklepach internetowych. Wtedy będziecie wiedziały na jakie ceny się przygotować.\nZobaczcie, jakie rzeczy znajdziecie na wyprzedażach:\nModne ramoneski z wyprzedaży\nKupuj teraz noś jesienią!\n20 hitów z wyprzedaży


Dwa rodzaje umów przedwstępnych - czym się różnią? | dolnośląskie Nasze Miasto\nDwa rodzaje umów…\nRedakcja 17 lipca 2012, 12:16\nW momencie, kiedy znaleźliśmy już swoją wymarzoną nieruchomość (lub ją sprzedajemy) i wszystkie warunki transakcji zostały ustalone między stronami, warto spisać umowę przedwstępną. Jest to gwarancja dla obu stron, że mamy do czynienia z konkretnym klientem.\nW/w umowa powinna w swojej treści zawierać takie elementy jak:\n* dane osobowe każdej ze stron,\n* opis prawny nieruchomości,\n* warunki zapłaty,\n* terminy podpisania umowy końcowej i wydania nieruchomości,\n* kwota zadatku.\nPodpisując umowę przedwstępną, powinniśmy pamiętać, że występują jej dwie formy:\n2. akt notarialny.\nTo od nas zależy, jaką umową się zwiążemy.\nZobacz też: Dokumenty, jakie musimy przygotować do podpisania aktu notarialnego\nRóżnice, jakie występują między jedną formą a drugą, są następujące:\n* umowa podpisywana jest w siedzibie biura nieruchomości (jeśli korzystamy z jego usług),\n* podpisując taką umowę, mamy roszczenie co do zadatku,\n* nie ponosimy żadnych opłat,\n* jeśli nabywamy nieruchomość do majątku wspólnego, a nasz współmałżonek nie może być obecny przy jej podpisaniu, wystarczy tylko upoważnienie w formie pisemnej.\n2. Akt notarialny:\n* umowa podpisywana jest w kancelarii notarialnej,\n* silniejszy skutek prawny,\n* mamy roszczenia nie tylko co do zadatku, jaki został wpłacony, ale także co do wykonania całej umowy, na takich warunkach jakie zostały spisane,\n* automatycznie po podpisaniu takiej umowy, w KW pojawia się wpis o roszczeniu co do nieruchomości,\n* jeśli chodzi o koszty, to są kancelarie, które pobierają jedną taksę za obie czynności (umowę przedwstępną i końcową),\n* jeśli nabywamy nieruchomość do majątku wspólnego, a nasz współmałżonek nie może być obecny przy jej podpisaniu, wymagana jest forma szczególna – w tym momencie upoważnienie musi być w formie aktu notarialnego.\nZarówno przy podpisywaniu jednej, jak i drugiej umowy, musi być licencjonowany pośrednik. Dokumentacja w obu przypadkach wymagana jest taka sama. Jedyną różnicą między tymi umowami jest fakt, iż zazwyczaj pośrednik jest w stanie dostosować swój czas pracy do klienta. Kancelarie notarialne pracują w wyznaczonych godzinach.\nPodpisanie umowy w formie aktu notarialnego jest bardziej korzystne, gdyż zwiększa bezpieczeństwo transakcji.\nCzytaj też: Umowa o pośrednictwo - do czego zobowiązuje i czy warto ją podpisać?\n15 czerwca 2021, 8:11\nNOWE Bez prądu w Markach. Sprawdź, gdzie 15.06 planowane są wyłączenia prądu lub awarie\nGdzie planowane są wyłączenia prądu w Markach 15.06? Warto wiedzieć, kiedy nastąpi brak prądu w twoim mieście. Przyczyną wyłączenia prądu są najczęściej remonty, modernizacja sieci lub budowy. Dobrze jest przygotować się na tego typu wyłączenia prądu w Markach. Przedstawiamy spis miejsc, gdzie możliwe są wyłączenia prądu 15.06. Brak prądu może być denerwującym zjawiskiem, dlatego warto znaleźć sobie zajęcie na ten czas, które nie wymaga użycia energii elektrycznej. Gdzie i kiedy nie będzie prądu?\nNOWE Wyłączenia prądu w Pabianicach. Gdzie 15.06 może wystąpić awaria lub planowe wyłączenie prądu?\nGdzie planowane są wyłączenia prądu w Pabianicach 15.06? Warto wiedzieć, kiedy nastąpi brak prądu w twoim mieście. Przyczyną wyłączenia prądu są najczęściej remonty, modernizacja sieci lub budowy. Dobrze jest przygotować się na tego typu wyłączenia prądu w Pabianicach. Przedstawiamy spis miejsc, gdzie możliwe są wyłączenia prądu 15.06. Brak prądu może być denerwującym zjawiskiem, dlatego warto znaleźć sobie zajęcie na ten czas, które nie wymaga użycia energii elektrycznej. Gdzie i kiedy nie będzie prądu?


▷ Ranking Hydrolizatów białka kolagenu 2022 > Jaki najlepszy? TOP 10 i opinie na NewGym.pl\nOdżywki białkowe Najlepszy hydrolizat białka kolagenu Ranking TOP 10\nJaki hydrolizat białka kolagenu najlepszy w 2022?\nNajnowszy ranking hydrolizowanych odżywek białkowych z kolagenem 2022 przygotowany przez naszych ekspertów znajdziesz poniżej. Zamieściliśmy w nim najlepsze hydrolizaty białka kolagenu na rynku, których zarówno cena, jak i opinie użytkowników są bardzo dobre. Ranking hydrolizatów białka kolagenu 2022 pomoże Ci wybrać najlepszy hydrolizat białka kolagenu od sprawdzonego producenta. Przy hydrolizowanej odżywce białkowej z kolagenem znajdziesz takie informacje jak cena, opinie, skład, co daje i dawkowanie (czyli jak przyjmować, kiedy brać oraz ile brać) i nie tylko. Zastanawiasz się, jaki hydrolizat kolagenu jest najlepszy? Sprawdź ranking hydrolizatów białka kolagenu 2022.\nNajlepszy hydrolizat kolagenu Ranking 2022\nJeżeli nie wiesz, jaki hydrolizat białka kolagenu wybrać, warto sprawdzić nasz ranking hydrolizatów białka kolagenu 2022. Znajdziesz tam polecane hydrolizaty kolagenu, które mają dobre opinie, skład oraz przystępną cenę. Dzięki naszym ekspertom udało nam się stworzyć ranking hydrolizowanych odżywek białkowych z kolagenem w oparciu o wiele czynników i informacji, nie tylko z forum. Suplementacja hydrolizatów białka kolagenu powinna zawsze odbywać się zgodnie z zaleceniami producenta. Sprawdź na etykiecie jak przyjmować hydrolizat kolagenu, jakie ma działanie, kiedy brać hydrolizat białka kolagenu i ile razy dziennie. Co więcej, sprawdź jaki ma termin ważności, jak dawkować hydrolizat kolagenu w dni treningowe i dni nie treningowe, jak długo brać oraz to, na ile przed treningiem czy na ile po treningu brać hydrolizat białka kolagenu.\nNa forum znajdziesz dodatkowe informacje, takie jak- co daje hydrolizat białka kolagenu, ile kosztuje, jak dawkować hydrolizat białka kolagenu, jakie mogą być skutki uboczne hydrolizatów białka kolagenu, jakie ma działanie, kiedy brać hydrolizat białka kolagenu, czy jakie są efekty przed i po stosowaniu hydrolizowanych odżywek białkowych z kolagenem. Nasi użytkownicy regularnie pomagają nam ulepszać ranking hydrolizatów białka kolagenu 2022. Dzięki użytkownikom forum można dowiedzieć się, z czym brać hydrolizat kolagenu, jakie ma przyswajanie na cyklu, jakie wady i zalety hydrolizowanych odżywek białkowych z kolagenem wskazali na forum oraz jaki hydrolizat białka kolagenu jest najlepszy na rynku.\nSzukasz odpowiedzi, jaki hydrolizat kolagenu jest najlepszy? Sprawdź nasz ranking hydrolizatów białka kolagenu. Dowiesz się z niego, który hydrolizat kolagenu najchętniej kupują użytkownicy, ile kosztuje dobry hydrolizat białka kolagenu oraz jakie ma opinie.\nIle kosztuje dobry kolagen hydrolizowany? Gdzie kupić?\nCena hydrolizatów białka kolagenu zależna jest od producenta, rodzaju, formy, smaku czy wielkości opakowania. Sprawdź ranking hydrolizowanych odżywek białkowych z kolagenem i zobacz, jaki hydrolizat białka kolagenu jest najchętniej wybierany przez naszych użytkowników i gdzie go kupić.\nRanking hydrolizatów białka kolagenu a opinie użytkowników\nSprawdzając ranking hydrolizatów białka kolagenu dowiesz się, jakie hydrolizaty białka kolagenu są najlepsze, najchętniej polecane i jakie mają opinie. Poznasz również ceny hydrolizowanych odżywek białkowych z kolagenem, skład i właściwości. Sprawdź opinie o hydrolizacie białka kolagenu w naszym rankingu.


Majówka Kociewska w Gniewie – Bogdan Borusewicz\nautor: admin · 17 maja, 2014\nMarszałek Senatu RP Bogdan Borusewicz, jako Honorowy Patron wydarzenia, wystrzałem z historycznej armaty uroczyście otworzył Pierwszą Majówkę Kociewską.?\nZebrani na zamku w Gniewie burmistrzowie i starostowie ogłosili, że w tych dniach to właśnie Gniew stał się niekwestionowaną stolicą Kociewia.\nW programie imprezy znalazła się m.in. prezentacja regionu Kociewia, liczne konkursy, pokazy historyczne, wystawa, panele dyskusyjne i bieg sportowy.\nJednym z punktów programu jest bicie rekordu GUINESSA na największy SZANDAR (czyli babkę ziemniaczaną). Pan Marszałek wraz z burmistrzami brał udział w tarciu ziemniaków i cebuli do jego przygotowania.\nOrganizatorzy Majówki to: Fundacja Europejski Park Historyczny w Zamku Gniew z jego prezesem Jarosławem Struczyńskim, Prezes Zarządu Zamku Gniew sp.z o o Krzysztof Lisiecki, Lokalna Organizacja Turystyczna KOCIEWIE oraz Prezydenci, Burmistrzowie i Starostowie z całego Kociewia.\nNależy wyrazić nadzieję, że po raz pierwszy obchodzona w tym roku Majówka Kociewska, wejdzie na stałe do kalendarza imprez. Bo Kociewie to druga pod względem liczebności zbiorowość etniczna Pomorza o bogatej tradycji i kulturze.\nZgromadzenie Ogólne Pomorskiego Stowarzyszenia Gmin Wiejskich.\nNastępna wiadomość Wizyta w Muzeum Marynarki Wojennej\nPoprzednia wiadomość Wizyta w Chojnicach i Charzykowych


Test prenatalny NIFTY to prze�om w diagnostyce\tMama podwa�a m�j rodzicielski autorytet\tRuch jest podstaw� wszystkich umiej�tno�ci, kt�re b�d� nam potrzebne w p�niejszym �yciu. Raczkowanie ani pe�zanie nie stanowi� warto�ci same dla siebie. Gdyby tak by�o, psycholog diagnozuj�cy dysleksj� nie pyta�by o nie. Te fazy ruchowe s� tak wa�nym krokiem dlatego, �e przygotowuj� uk�ad nerwowy do znacznie bardziej skomplikowanych zada�, wymienionych ju� wy�ej. Wszystkie o�rodki w m�zgu odpowiedzialne za mow�, emocje, pami��, zmys�y s� �ci�le powi�zane nie tylko ze sob� nawzajem, ale i z o�rodkami ruchu. Szybko�� przetwarzania neuronalnego (czyli „lotno�ci” my�lenia, analizy, kojarzenia), b�d�ca funkcj� g�stej sieci kom�rek m�zgowych, jest r�wnie� uwarunkowana ilo�ci� bod�c�w, kt�re kora otrzymuje i przetwarza, a kt�re p�yn� bezpo�rednio z receptor�w ruchu ma�ego dziecka. Podstaw� bezpiecze�stwa emocjonalnego i poczucia stabilno�ci „ja” w �wiecie zewn�trznym jest r�wnowaga – bez jej osi�gni�cia �adne dziecko nie b�dzie czu�o si� dobrze we w�asnym ciele. Brak r�wnowagi od pierwszych dni �ycia jest czynnikiem powoduj�cym du�y dyskomfort (reakcje r�wnowa�ne s� �wiczone ju� u le��cego na plecach i na brzuchu niemowl�cia). Z kolejnymi latami �ycia – nawet gdy dziecko wy�wiczy umiej�tno�ci kompensacyjne – brak poczucia r�wnowagi b�dzie zak��ca� wszystkie obszary �ycia psychicznego. Bardzo cz�sto u dzieci nie�mia�ych, wycofanych, powolnych diagnozuje si� niepewno�� grawitacyjn�, czyli l�k przed oderwaniem st�p od ziemi. Polub dzieci.pl na Facebooku\tnast�pna 1 2 Tre�ci zamieszczone w Serwisie maj� charakter wy��cznie informacyjny i nie mog� zast�pi� porady udzielanej przez odpowiedniego specjalist�. Wirtualna Polska S.A. nie ponosi jakiejkolwiek odpowiedzialno�ci za jakiekolwiek skutki skorzystania przez u�ytkownik�w z tre�ci zamieszczonych w Serwisie.


Mocne otwarcie drugiego kwartału przez Giełdowy Indeks Produkcji - Log24.pl\nMocne otwarcie drugiego kwartału przez Giełdowy Indeks Produkcji\nGiełdowy Indeks Produkcji gip produkcja wskaźniki makroekonomiczne\nW kwietniu akcje polskich producentów z Giełdowego Indeksu Produkcji (GIP60) wzrosły o 7,6% pozwalając mu wrócić powyżej poziomu 1000 pkt, od którego indeks wystartował na początku 2016 r. Dobra koniunktura w przemyśle zrodziła dla polskiego sektora produkcji wiele szans, ale też problemów – szczególnie z zaopatrzeniem, które do tej pory nie ograniczały znacząco wzrostu wartości rynkowej polskich producentów z GPW.\nAnalitycy z DSR podsumowali Giełdowy Indeks Produkcji (GIP) za miesiąc kwiecień. W poniższym komunikacie dr Maciej Zaręba – analityk i współtwórca GIP z DSR S.A. pisze: – Kwiecień był dla Giełdowego Indeksu Produkcji (GIP60) najlepszym miesiącem w 2021 r. Wzrost z poziomu 930,33 punktów ustanowionego na koniec marca, do 1001,22 punktów na koniec kwietnia dał 7,6% stopę zwrotu. Cały pierwszy kwartał br. przyniósł 5,4% wzrost, tak więc pierwszy miesiąc drugiego kwartału okazał się wyjątkowo dobry, dzięki czemu od początku 2021 roku GIP60 zyskał na wartości już ponad 13,5%.\nDla osób śledzących nasze komunikaty, taki rozwój wypadków nie powinien być zaskoczeniem, gdyż tak pisaliśmy miesiąc temu: „Polskie spółki produkcyjne wykorzystują szansę, która pojawiła się w wyniku zawirowań pandemicznych na globalnym rynku dostaw. Od dołka z ubiegłego roku GIP60 zdążył już podwoić swoją wartość, jednak ciągle znajduje się poniżej swojej wartości bazowej ustalonej na poziomie 1000 punktów w styczniu 2016 roku, zachowując potencjał do dalszych wzrostów, które powinny być kontynuowane w drugim kwartale br.”. Można więc uznać, że długa seria trafnych prognoz została podtrzymana. Przejdźmy zatem do kolejnej analizy zdarzeń minionego miesiąca.\nW kwietniu, aż 42 spółkom udało się uzyskać dodatnie miesięczne stopy zwrotu, wśród których 17 zanotowało dwucyfrowy zwrot. W przekroju branżowym w kwietniu najlepiej radzili sobie producenci i dystrybutorzy odzieży określani przez nas mianem „Projektantów”. Średnia miesięczna stopa zwrotu w tej grupie wyniosła 21,5% za sprawą solidnych wzrostów na akcjach Vistuli (31,43% m/m), LPP (20,62%) i CCC (12,38%). Również branża spożywcza zanotowała solidne wzrosty, co przełożyło się na średni zwrot w tej grupie na poziomie 10%. Porównywalnie dobrze w kwietniu radzili sobie producenci tworzyw sztucznych (średnio +9,1% m/m), materiałów budowlanych (+8,7%), producenci z przemysłu lekkiego (+6,0%), metalurgicznego (+5,4%), motoryzacyjnego (+4,4%) i elektromaszynowego (+4,0%).\nZnalazły się również branże, które minimalnie traciły. Niektóre mniej, tak jak producenci wyrobów drewnianych i chemicznych, którzy średnio tracili w kwietniu odpowiednio 0,7% i 0,9%. Jednak największe przeceny dotknęły spółki z branży farmaceutycznej, w której średnia stopa zwrotu w kwietniu wyniosła -13,7%. Może to wskazywać na wiarę inwestorów w skuteczność programu szczepień i przejście w fazę „popandemiczną”.\nWyniki za rok 2020 podsycają popyt na akcje polskich producentów\nKwietniową klasyfikację Giełdowego Indeksu Produkcji wygrywa Decora S.A. za miesięczny zwrot na poziomie 35,38%, co zbliżyło wartość rynkową tej spółki do 2 mld zł. Akcje przedsiębiorstwa ze Środy Wielkopolskiej, produkującego elementy wykończenia podłogi oraz dekoracji ściennych zareagowały żywo na wyniki spółki za 2020 rok. We wspomnianym sprawozdaniu finansowym uwagę zwraca solidny wzrost zysku netto do 58,9 mln zł, a więc 173% więcej niż w 2019 r. kiedy spółka zarobiła na czysto 21,6 mln zł, a to wszystko przy 21% wzroście przychodów do 353 mln zł. Równocześnie spółka ogłosiła plan wypłaty dywidendy w wysokości 2 zł na akcję, co daje stopę dywidendy w okolicach 5%.\nDrugi stopień podium dla VRG S.A. za 31,43% zwrot w kwietniu. Również w tym przypadku ceny akcji rozpoczęły solidny marsz na północ, po ogłoszeniu wyników za ubiegły rok. Jednak tym razem inwestorzy zadowolili się mniejszą stratą od oczekiwanej, dzięki czemu krakowska Vistula Retail Group S.A. okazała się jedną z lepszych inwestycji na początku drugiego kwartału.\nTrzecie miejsce dla spółki Wielton S.A. za 27% wzrost wartości. Jest to już kolejne miejsce na podium narodowego czempiona motoryzacyjnego z Wielunia, który na przekór problemom branży transportowej, radził sobie relatywnie dobrze, utrzymując w ubiegłym roku dodatni wynik skonsolidowany (27,3 mln zł), mimo spadku przychodów (-22% rdr). Na uwagę zasługuje także wzrost liczby zarejestrowanych przyczep i naczep w pierwszym kwartale br. do 822 szt. (+25,7% rdr).\nProblemy z podażą surowców i materiałów\nDane GUS i Eurostatu publikowane są z miesięcznym opóźnieniem, jednak dotychczasowe odczyty nie budzą wątpliwości, co do dobrej kondycji przemysłu w Polsce. Produkcja rośnie, rośnie też wartość produkcyjnych spółek giełdowych, co dowodzi, że inwestorzy uwierzyli, że to trwały trend. Rośnie produkcja w wielu krajach Europy Wschodniej, wyróżniając ją na tle świata, gdzie poza Chinami przemysł nie odnotowuje aż tak dobrej koniunktury.\nJednak rosnący popyt to tylko jedna strona medalu, po drugiej mamy pogłębiające się problemy z zakupami surowców i materiałów, których ceny są wyraźnie wyższe, a dostępność mniejsza niż przed rokiem. W mniejszym stopniu producentom doskwierają problemy z uzupełnieniem braków kadrowych.\nEfekty trudnej sytuacji po stronie podażowej widać już teraz w badaniach ankietowych, które przykładowo leżą u podstaw wskaźnika PMI®, a ten spadł w kwietniu z 38-miesięcznego szczytu (54,3) do 53,7 pkt. W komentarzu do badań wskazano rekordowo niską wydajność zaopatrzeniowców, najszybszą w historii badań inflację kosztów oraz cen wyrobów gotowych, przy bezprecedensowo wysokim poziomie zaległości produkcyjnych. Wśród ankietowanych kierowników firm produkcyjnych panuje przeświadczenie, że produkcja wzrosła tylko nieznacznie, właśnie przez wspomniane wcześniej problemy z zakupem surowców i materiałów, co – w połączeniu z dużym popytem eksportowym – doprowadziło do wyprzedaży zapasów i wzrostu cen wyrobów gotowych.\nNa początku drugiego kwartału zakłócenia w łańcuchu dostaw utrzymały status głównego czynnika hamującego rozwój sektora przemysłowego, zwiększając średni czas opóźnienia w dostawach. Zatrudnienie w sektorze rośnie nieustannie od kilku miesięcy, jednak producenci w dalszym ciągu narzekają na braki również w tym obszarze. Zamówienia eksportowe rosły w tempie najszybszym od 7 lat, natomiast popyt krajowy osłabł, przez co sumaryczny wzrost nowych zamówień okazał się niewielki.\n– Kolejne spółki publikują zadowalające lub bardzo dobre wyniki za ubiegły rok oraz informują o utrzymaniu tempa wzrostu w pierwszych miesiącach 2021 roku. Jednak problemy z dostępnością materiałów i surowców ograniczają możliwości wykorzystania obecnej sytuacji do jeszcze szybszej ekspansji. Utrzymujące się problemy z ciągłością łańcuchów dostaw mogą spowodować spadek dynamiki wzrostu sprzedaży w sektorze, co z pewnością nie umknie uwadze inwestorów- prognozuje dr Maciej Zaręba.\nCzy polscy producenci są w stanie rozwiązać te problemy i wykorzystać dziejową szansę na zwiększenie udziału w globalnym rynku? Spółki, którym ta sztuka się uda zapewne hojnie wynagrodzą swoich akcjonariuszy w kolejnych kwartałach.\n20 godzin temu\tkontakt158\n2 dni temu\tGEFCO Polska


Korespondencja, postulaty, dokumenty dotyczące działalności NSZZ „Solidarność” przy Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Katowicach; wykazy członków Komisji Zakładowej i Oddziałowej; Biuletyn Informacyjny Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność”; listy kandydatów do organizacji Związku w regionie i kraju; projekt Karty i Karta Pracowników Służby Zdrowia; formularze m.in. dot. wstąpienia do NSZZ "Solidarność"\nIPN Ka 893/1


D.R.B. Ideadom Płonka Mateusz, Rzeszów ✦ Malowanie i tapetowanie ✦ Panorama Firm\nul. Słocińska 127, 35-330 Rzeszów podkarpackie\nMalowanie i tapetowanie to branża, w której D.R.B. Ideadom Płonka Mateusz prowadzi swoją działalność. Siedzibą firmy jest Rzeszów w województwie podkarpackim.\nSiedziba firmy D.R.B. Ideadom Płonka Mateusz znajduje się pod adresem 35-330 Rzeszów ul. Słocińska 127,. Jeżeli korzystasz z nawigacji GSP, pomocne mogą okazać się dokładne współrzędne geograficzne firmy: [kopiuj]\nMamy nadzieję, że w ofercie firmy D.R.B. Ideadom Płonka Mateusz znajdziesz to, czego poszukujesz. Firma dokłada wszelkich starań, aby oferowane przez nią usługi były na jak najwyższym poziomie.


Planowanie sukcesji – dlaczego jest tak istotne? | policad.com.pl\nStrona główna Finanse Planowanie sukcesji – dlaczego jest tak istotne?\nDziedziczenie może odbywać się w trybie ustawowym, jednak dopiero po śmierci spadkodawcy. Ci zaś, którzy chcą uregulować kwestię dziedziczenia majątku, powinni zawczasu pomyśleć o planowaniu sukcesji. Choć najczęściej decydują się na nie właściciele dużych przedsiębiorstw, to nie ma przeciwwskazań, aby planowanie sukcesji było również przedmiotem zainteresowania osób prywatnych.\nWypracowanie dobrej renomy rynkowej oraz rozpoznawalnej marki zajmuje co najmniej kilka lat. Nic więc dziwnego, że właściciele dobrze prosperujących firm traktują planowanie sukcesji priorytetowo. Warto mieć na uwadze, że nie musi ono przybierać formy sporządzania testamentu – wręcz przeciwnie, bowiem warto mieć na uwadze, że sukcesja to także wykorzystanie zewnętrznych źródeł finansowania oraz przeorganizowywanie przedsiębiorstwa. W praktyce planowanie sukcesji to element zarządzania majątkiem przedsiębiorstwa, który wypracowywany był latami. Właściciele firm twierdzą, że w biznesie nic nie może być dziełem przypadku, dlatego też warto mądrze podejść do kwestii planowania sukcesji.\nChoć planowanie sukcesji jest szczególnie bliskie osobom, które są właścicielami dużych, prosperujących firm, to jednak warto rozważyć je również w kontekście zarządzania majątkiem prywatnym. Okazuje się bowiem, że potentaci rynkowi posiadają także swój majątek, którym należy w odpowiedni sposób zarządzać – trzeba właściwie do inwestować, chronić przed inflacją, a także przed tym, by nie dostał się w niepowołane ręce. W kontekście osób prywatnych planowanie sukcesji rozpatruje się głównie w kwestii międzypokoleniowej, a więc należy zastanowić się, kto ma dziedziczyć majątek, na jakich zasadach oraz kto z owego dziedziczenia zostanie wykluczony. Wbrew pozorom zarządzanie majątkiem prywatnym jest tak samo istotne, jak zarządzanie majątkiem przedsiębiorstwa, dlatego dobrze o nim pomyśleć zwłaszcza w sytuacji, gdy mamy do podziału sporo kosztowności.\nKto może w planowaniu sukcesji?\nPlanowanie sukcesji na własną rękę nie jest dobrym rozwiązaniem, jeśli nie posiadamy wystarczającej wiedzy z zakresu prawa i finansów. Warto skorzystać z pomocy doświadczonych prawników, która skupia wyspecjalizowania kancelaria. Dzięki temu mamy pewność, że zostaną dopełnione wszelkie, niezbędne formalności oraz że skorzystamy ze wszystkich, dostępnych dla nas rozwiązań prawnych czy też finansowych. Z pomocy profesjonalistów mogą skorzystać zarówno osoby fizyczne, jak i przedsiębiorcy.\nPoprzedni artykułIle wynosi podatek od renty socjalnej?\nNastępny artykułOłówki automatyczne – historia i czasy obecne


Zmiana przepisów o świadczeniach rodzinnych - Infor.pl\nStrona główna » Kadry » Wiadomości » Zmiana przepisów o świadczeniach rodzinnych\nRozporządzenie nowelizujące opublikowane zostało W Dzienniku Ustaw nr 114, pod poz. 950. Wprowadzenie zmian w rozporządzeniu w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne jest wynikiem uchwalenia przez Sejm dwóch nowelizacji ustawy o świadczeniach rodzinnych: z dnia 17 października 2008 r. oraz z dnia 6 grudnia 2008 r., które weszły w życie 1 stycznia 2009 r.\nNowelizacja wprowadza zmiany merytoryczne, dostosowujące przepisy rozporządzenia do powyższych zmian w ustawie o świadczeniach rodzinnych. Zmianie ulegają w szczególności wzory niektórych wniosków i zaświadczeń. Dotyczy to zwłaszcza wzoru zaświadczenia urzędu skarbowego o wysokości dochodów uzyskanych przez członków rodziny w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych.


ustawa o nadzorze nad rynkiem finansowym w nf.pl\nnadzorze usunie z rynku nieuczciwe podmioty. Za dwa miesiące zacznie obowiązywać ustawa o nadzorze nad rynkiem finansowym. Nowe przepisy ograniczą możliwość pobierania przez firmy\nnadzorze nad rynkiem finansowym i innych ustaw m.in. prawa bankowego został zaakceptowany przez Stały Komitet Rady Ministrów – podaje „Puls Biznesu”. Celem nowelizacji jest poskromienie\nnad dwóch lat. Niedawno zapowiedziano rychłe przyjęcie projektu ustawy o zmianie ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym, prawa bankowego i innych ustaw (numer projektu UD173) , przez\nnadzorem Zmiany w prawie związane z dostosowywaniem się SKOK-ów do wymogów nadzoru KNF od przyszłego roku zwiększą koszty ich działalności. Nie powinny jednak znacząco pogorszyć ich\nnadążać za „pomysłowością” resortu finansów, gospodarki, środowiska, zdrowia, rolnictwa i innych. Jak ocenia Pan kompetencje polskich menedżerów? Nie można oceniać kompetencji menedżerów\nnadzorczych. Co jest ważne dla powodzenia polskich firm? Jakie są ich słabe i mocne strony? Co polscy przedsiębiorcy powinni wziąć pod uwagę myśląc o rozwoju i przewadze konkurencyjnej\nFirmy i oferty dla "ustawa o nadzorze nad rynkiem finansowym"\nRzeszowski Dom Brokerski, Artur Wilk Rynek Staromiejski 15 Rzeszów\nSiedziba głwna Warszawa (Śródmieście) ul. Boya Żeleńskiego 6/38 Warszawa


autobus » Radio Jura 93,8 FM Częstochowa. Wiadomości i informacje z Częstochowy i regionu.\n17 listopada 2021 / 18:24\nW sobotę (20.11) w Częstochowie znów pojadą autobusy za tramwaj\nKolejne utrudnienia odczują w tym tygodniu pasażerowie komunikacji miejskiej. W sobotę (20.11) między 8.30 a 12.30 tramwaje nie będą kursować Aleją Wyzwolenia. Linie tramwajowe nr 2 i 3 zostaną skrócone do pętli przy Promenadzie Niemena, a na odcinku od Promenady Niemena do Fieldorfa-Nila będą kursowały autobusy zastępcze „za tramwaj”. Powodem są kolejne prace konserwacyjne przy torowisku.\n5 listopada 2021 / 09:50\nW sobotę (6.11) IV Jurajski Super Sprint. Kilka autobusów MPK pojedzie zmienioną trasą\nObjazdami w sobotę (6.11) będzie kursować 5 autobusowych linii MPK. Powodem jest organizacja wyścigu IV Jurajskiego Super Sprintu. Zmiany dotyczą linii nr 11, 12, 15, 27 i 31.\n5 lutego 2021 / 15:33\nAutobusy linii 69 pojadą inaczej\nW Radiu Jura, ważna informacja dla pasażerów MPK. W związku z przebudową torowiska tramwajowego na skrzyżowaniu z ulicą Orzechowskiego, autobusy linii 69 pojadą inaczej.\n3 listopada 2020 / 07:10\nUtrudnienia dla pasażerów MPK w dzielnicy Północ\nZnów trudności dla pasażerów komunikacji miejskiej na Północy, tym razem w obrębie przebudowywanej ul. św. Brata Alberta. W związku z kolejnym etapem prac w obrębie skrzyżowania ul. św. Brata Alberta z ul. Makuszyńskiego, od dzisiaj (2 listopada) połączenie obu ulic zostało wyłączone z ruchu dla autobusów komunikacji miejskiej.\n26 października 2020 / 11:17\nPoranna interwencja strażaków w autobusie komunikacji miejskiej\nW pojeździe, kursującym na linii numer 23, zapaliły się hamulce. Strażacy ugasili pożar. Do tego zdarzenia doszło w dzielnicy Dźbów na ulicy Leśnej w rejonie Kościoła i remizy OSP. Autobusem w chwili awarii podróżowało 30 osób, na szczęście nikt nie ucierpiał.\n8 lipca 2020 / 17:13\nDopiero co linia numer 95 została uruchomiona a Miejski Zarząd Dróg już wprowadza na niej zmiany\nOd piątku (10.07.) na trasie 95-tki pojawią się dodatkowe przystanki „Makuszyńskiego”. Będą zlokalizowane przy al. Marszałkowskiej czyli korytarzu północnym. Na tych nowych przystankach będą zatrzymywały się też autobusy linii numer 25.\n7 lipca 2020 / 08:53\nPodmiejska linia 65 z nieco inną trasą – informuje pasażerów MPK\nZ powodu trwającej przebudowy drogi nr 791 oraz zamknięcia dla ruchu ul. Górniczej, w Poczesnej komunikacja kursuje ze zmianami.\n2 czerwca 2020 / 13:57\nUtrudnienia wzdłuż przebudowywanej linii tramwajowej. Na przystanek autobusowy raczej daleko\nUwaga pasażerowie, jeszcze przez tydzień, do 9 czerwca autobusy nie zatrzymują się na przystanku Iwaszkiewicza w dzielnicy Północ.\n21 maja 2020 / 11:03\nNowe limity pasażerów w autobusach i tramwajach\nUłatwienia dla pasażerów komunikacji miejskiej już obowiązują. Chodzi o zmniejszone ograniczenia odnośnie liczby pasażerów w autobusach i tramwajach.\n15 maja 2020 / 09:02\nAutobusy wracają w rejon ulicy Piłsudskiego\nDobra wiadomość dla pasażerów miejskich autobusów. Te kursujące przez centrum miasta wracają na stałą trasę ulicami Piłsudskiego, Katedralną i Krakowską.


Dlaczego rzymianie budowali mosty?? pomóżcie DAM NAJ !!... - Zaliczaj.pl\nAutor: ania27190\tDodano: 7.1.2011 (09:07)\nDlaczego rzymianie budowali mosty?? pomóżcie\nbozkoz 7.1.2011 (09:21)\nRzymianie budowali mosty po to, by mogli sie szybciej poruszać po państwie\nkori 7.1.2011 (11:48)\nszybko się przemieszczaćpo państwie i skrócić drogępodrórzy kupcom, oraz wojsku, które podróżowało na wojn, albo, żeby ztłumić powstanie podbitej ludności.\nviva136 11.1.2011 (21:13)\nBy szybko i sprawnie poruszać się po państwie\nPrzydatność 65% Zielone mosty\nPrzez pojęcie zielonych mostów rozumie się rozwiązania architektoniczne stwarzające możliwość migracji dzikich zwierząt mimo istnienia autostrad. Umożliwienie migracji dzikich zwierząt dotyczy szczególnie dużych zwierząt kopytnych, jak: jelenie, sarny, łosie, dziki. Autostrady są szczególną przeszkodą dla tego typu zwierząt. Jednym z elementów warunkujących migrację...\nPrzydatność 60% Rzymianie i ich Bogowie\nRzymianie, jak inne ludy wierzyli w istnienie wielu bogów Religia rzymska była podobna do religii Greckiej, Rzymianie wierzyli również w bogów Egipskich, Gawilejskich i Greckich. Pierwotna religia rzymska zasadniczo różniła się od greckiej. Trzeźwi Rzymianie, których uboga fantazja nie stworzyła eposu (poezja epicka) narodowego na podobieństwo Iliady i Odysei, nie znali również...\nPrzydatność 70% Wały napędowe, przeguby i mosty.\nWały napędowe występują jedynie w klasycznych układach napędowych oraz w napędach wieloosiowych. Typowy wal napędowy ma postać rury stalowej lub aluminiowej, połączonej przegubowo i równocześnie przesuwnie ze skrzynią biegów i mostem napędowym. Może mieć budowę jednoczęściową, nie wymagającą łożyskowania, lub dzieloną, przy której konieczne jest wahliwe łączenie...\nPrzydatność 75% W jaki sposób i dzięki czemu Rzymianie stworzyli najlepszą armię świata starożytnego?\nW jaki sposób i dzięki czemu Rzymianie stworzyli najlepszą armię świata starożytnego? Jakie funkcje pozamilitarne pełniła armia w starożytnym Rzymie? Powodem romanizacji i uzależnienia tak wielkich obszarów przez Cesarstwo Rzymskie była świetnie rozwinięta armia rzymska. Celem wychowania starożytnego Rzymu było właśnie przygotowanie wyszkolonych kadr urzędników i...


Policja Częstochowa: Bezpieczne Kolonie w Poniku - Częstochowa NEWS\nPolicjanci w ramach akcji Bezpieczne Wakacje dbają o bezpieczeństwo wszystkich uczestników ruchu drogowego. Tym razem policjantka z ruchu drogowego st. sierż. Mariola Kowalczyk-Trąbska oraz mundurowi z Wydziału Prewencji Komendy Miejskiej Policji w Częstochowie spotkali się z dziećmi na koloniach letnich. W trakcie wizyty policjantka przypomniała dzieciom podstawowe zasady korzystania z przejść dla pieszych oraz poruszania się po drodze po zmroku. Opowiedziała też jak na co dzień wygląda służba w policji. Rozmawiała z najmłodszymi jak należy się zachować w kontaktach z osobami obcymi, jak bezpiecznie poruszać się na rowerze oraz co robić w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa.\nW spotkaniu uczestniczył też policyjny przewodnik psa służbowego asp.szt. Paweł Maj, który omówił podstawowe zasady bezpieczeństwa, jakimi należy się kierować w kontakcie z agresywnymi zwierzętami. Podziw wzbudzały konie policyjne z częstochowskiego zespołu konnego, które podczas pokazu zachwycały swoimi umiejętnościami.\nKomenda Miejska Policji w Częstochowie, http://www.czestochowa.slaska.policja.gov.pl, http://www.czestochowa.slaska.policja.gov.pl/ka7/informacje/wiadomosci/267100,Bezpieczne-Kolonie-w-Poniku.html


Samorząd Rejonu Wileńskiego - Articles :Dziś jest obchodzony Międzynarodowy Dzień Eliminacji Przemocy wobec Kobiet\n2022 r. Styczeń 22 d., sobota, 14.04\nDziś jest obchodzony Międzynarodowy Dzień Eliminacji Przemocy wobec Kobiet\nKażdego roku 25 listopada jest obchodzony początek międzynarodowej kampanii przeciwko przemocy wobec kobiet „Orange the World”. W tym dniu rozpoczyna się 16-dniowa inicjatywa przeciwko przemocy wobec kobiet, która kończy się 10 grudnia – w Dniu Praw Człowieka. Aby odznaczyć tę akcję i zwrócić uwagę ludzi, budynki wielu instytucji są podświetlane na pomarańczowo. W tym roku budynki Centrum Kryzysowego Rodziny i Dziecka Rejonu Wileńskiego oraz Centrum Dobrobytu Rodziny i Dziecka w Giejsiszkach zostali podświetlone na pomarańczowo.\nPrzemoc wobec kobiet jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych, stałych i niszczących naruszeń praw człowieka na świecie, zagraża ona milionom dziewcząt i kobiet. Dotyka kobiet bez względu na ich wiek, pochodzenie czy poziom wykształcenia. Przemoc ta przybiera wiele form, w tym przemoc fizyczną, seksualną lub psychiczną, a także przemoc ekonomiczną i wyzysk.\nPrzyłączając się do inicjatywy, budynki wielu organizacji i inne obiekty są oświetlane na pomarańczowo, co wyraża sprzeciw wobec wszelkich form przemocy wobec kobiet. Kolor pomarańczowy symbolizuje jaśniejszą przyszłość bez przemocy i może być używany jako środek do okazania solidarności w walce z przemocą.\nSamorząd Rejonu Wileńskiego co roku aktywnie również włącza się w inicjatywę, oświetlając budynek Samorządu. Jednak w tym roku, ze względu na trwający remont zewnętrznej strony budynku, nie udało się rozświetlić budynku na pomarańczowo.\nCentrum Kryzysowe Rodziny i Dziecka Rejonu Wileńskiego\nCentrum Dobrobytu Rodziny i Dziecka w Giejsiszkach\nData artykułu: 2021-11-25


O nas – Poczta Książkowa | prezenty biznesowe, pakowanie książek\nWspieramy środowisko księgarskie w sieci. Między innymi tworzymy rozwiązania do rekomendacji książek (SZREK – System Zaawansowanych REkomendacji Książkowych) oraz wysyłki książek w prezencie (GiftBox). W obszarze naszego zainteresowanie jest wszystko to, co wspiera sprzedaż publikacji w Internecie. Łączymy branżę księgarską z innymi rynkami e-commerce.\nJednak naszą nadrzędną działalnością i jednocześnie pasją jest sprzedaż książek zapakowanych na prezent. Każdego dnia cudowne upominki wywołują zaskoczenie i uśmiech na twarzy obdarowywanych. Dzięki dbałości o szczegół i najwyższa jakość usługi przygotowujemy przesyłki prezentowe dla dziennikarzy, blogerów, VIPklientów, kontrahentów, które wywołują zachwyt, tym samym wpierając budowanie wizerunku firmy lub produktu.\nKadra zarządzająca Forbooks ma średnio 18 lat doświadczenia w branży kulturalnej i księgarskiej.\nKadra informatyczna ma ponad 20 lat doświadczenia w zaawansowanych e-projektach.\nZespół ForBooks tworzy rozwiązania na rynek e - księgarń już od 2011 roku.\nObecnie firma rozwija produkty dla branży: GiftBox, Poczta Książkowa\nPierwszy na rynku widget służący do sprzedaży książek na prezent, dedykowany branży wydawniczej.\nDaj swoim klientom możliwość zakupu pięknie zapakowanych książek, gotowych do wręczenia!\nDzięki wdrożeniu GiftBox – dodatkowy przychód z tytułu sprzedaży opakowań będzie dotyczył 19-25 % wszystkich zamówień w Twojej księgarni, a w okresie przedświątecznym – nawet 90%.\n> dowiedz się więcej\npocztaksiazkowa.pl - Mówią, by nie oceniać książki po okładce, a my dodajemy – jednak po opakowaniu już tak! Każdą książkę, która zostanie wybrana na prezent w naszej internetowej księgarni, potraktujemy indywidualnie, jak piękną damę w salonie piękności, ubierzemy ją w najlepiej dopasowany papier i dodatki.