ITP - Teatr ITP - DZIENNIK ITP - ROK 2004\nDZIENNIK ITP - ROK 2004\n(oczami Urszuli Kasprzak)\nTak, tak, moi drodzy... Zaczął się nowy rok i miłościwie nam panujący ksiądz dyrektor Mariusz Lach doszedł do wniosku, iż nadszedł czas, aby do kronikarskich wpisów dziejów teatru ITP wprowadzić trochę porządku. Dziwi mnie więc niepomiernie, że to właśnie moja skromna osoba została o to "poproszona" (czytaj: ksiądz użył wszelkich możliwych gróźb, aby udowodnić mi, że w zasadzie mam tylko jedno wyjście). Należało najpierw porozmawiać z moimi współlokatorkami, które na temat porządku w moim wydaniu mogłyby powiedzieć niejedno.:)\nNo, ale trudno... Będę pisać, wezmę się w garść i przeistoczę się w bacznego obserwatora naszej ITP-owej rzeczywistości (tak na marginesie - jestem krótkowidzem, więc moje widzenie świata bywa zamglone:). Mam gorącą prośbę do wszystkich: liczę na Wasze wsparcie: komentarze, relacje,... Jednym słowem: odzew pod każdą postacią jest jak najbardziej na miejscu. [ur] 08.01.2004 - CZWARTEK - Kartkówka, podziały na grupy i ... "Gdzie ci mężczyźni?".\nPierwsza próba po przerwie świątecznej. Miło było zobaczyć znowu kochane buźki, wypoczęte po pobycie w domu, roześmiane wspomnieniem sylwestrowych szaleństw. A tu, od razu... KARTKÓWKA!!! Ksiądz Mariusz rozdał do wypełnienia ankiety! Pierwsze pytanie dotyczyło zdolności i predyspozycji - trzeba było ocenić siebie w skali 1-5 w następujących kategoriach: śpiew solowy i chóralny, taniec indywidualny i zespołowy, tekst mówiony pojedynczo i grupowo. Drugie zadanie było jeszcze trudniejsze: należało z długiej listy propozycji wybrać te, które mają charakteryzować nasze przyszłe spektakle (tematyka, kostiumy, muzyka...). Ech,... Chyba źle mi poszło, bo nic się nie uczyłam przez święta. Na szczęście cudem ściągnęłam część odpowiedzi od Żaby (miedzy innymi śpiew solowy i chóralny), więc może zaliczę:). Omówienie ankiety, oceny i wpisy do indeksu - we wtorek.\nDrugiej części naszej próby zupełnie nie zrozumiałam. Wydaje mi się, że rozpoczęliśmy cos na kształt pracy nad „Historyją". Mariusz nieustannie dzielił nas na trzy grupy, potem z tych trzech robił dwie, które następnie zamieniał miejscami, przestawiał, mieszał składy, łączył w jedno, by potem znowu na trzy podzielić ... uff. Kiedy już każdy z nas co najmniej pięciokrotnie przemierzył przestrzeń sali 110, wybitny reżyser powiedział, że nie trzeba tego pamiętać i że „Historyją" jeszcze zajmiemy na kolejnych próbach.\nI wtedy rozpoczęła się prawdziwa zabawa. Podzieleni na dwie grupy - obserwowanych i obserwatorów - mieliśmy za zadanie przedstawić piosenkę, oddając jej klimat, nie koncentrując się jednak na słowach i dokładnej interpretacji. Zwracaliśmy za to uwagę na kontakt z widzem, interakcje w grupie, na wyeliminowanie gestów osobistych czyli poprawiania włosów, wycierania nosa, podciągania spodni itp. Ja byłam w grupie, która śpiewała „Bo z dziewczynami nigdy nie wie, oj, nie wie się" (tytuł chyba nie do końca tak brzmi). Następnie obserwowałam Ilonkę K. (bo trzeba Wam wiedzieć, że byłam z nią w parze) w niezapomnianym przeboju dzieci-kwiatów „Chodź, pomaluj mój świat na żółto i na niebiesko". Skutecznie jednak próbował odciągnąć od niej moja uwagę obywatel Marcin S., który wdał się w romans sceniczny z delikatną i pełną wdzięku Becią L. Potem trzech osiłków uniosło Fabia S., który machając prawą, górną kończyną imitował z wrodzoną gracją ruchy pędzla.\nNa koniec - osiem czy dziewięć pięknych, ponętnych dam wykonało żałobny rapsod z pytaniem retorycznym w tytule: „Gdzie ci mężczyźni?". Dziewczyny (darujcie, że nie wymienię każdej z Was z imienia i nazwiska, ale nie wybaczyłabym sobie, gdybym przypadkiem którąś pominęła), byłyście REWELACYJNE! To nic, ze czasem brakło słów i trzeba było do rytmu ruszać ustami, albo co gorsza wymyślać naprędce nowy tekst. Nieważne, że niejedna machnęła z euforia ręką, dając się ponieść urokowi chwili, zapominając przy tym, że w zaciśniętej piąstce trzyma wyimaginowany mikrofon. Wasza pasja i emocje grające na twarzach sprawiły, że czwartkowa próba na długo pozostanie w mojej pamięci.\nNa koniec bardzo serdecznie pozdrawiam (korzystając z okazji) wszystkich tych, którzy z różnych przyczyn nie mogą być z nami w styczniu i w lutym na próbach. Brakuje Was... Pamiętamy i pozdrawiamy. 13.01.2004 - WTOREK - Dwóch nowych facetów i jeden stary materiał muzyczny.\nMariusz roztoczył przed nami wizje nowego spektaklu, opowiadającego historię biblijnego Józefa i jego dwunastu(!) braci. Faceci będą mieli co robić. Ale, kobitki, nie martwmy się. Ambitnych ról żeńskich też nie brakuje: do obsadzenia siedem krów chudych i tyleż samo tłustych ze snu faraona:).\nMamy dwóch nowych osobników płci męskiej w teatrze (hurrrra!!! Cieszą się zwłaszcza członkinie partii SPSP i klubu ChBCh. Tutaj KONKURS: ten, kto pierwszy poda prawidłowe rozwiązanie wyżej wymienionych skrótów w nagrodę będzie mógł poflirtować 15 minut przed próbą z wybranym nowicjuszem. Uwaga: odpowiedzi chłopców nie będą brane pod uwagę). Witamy bardzo serdecznie Kubę P. (znanego skądinąd pod pseudonimem „Braciak Diabła") i Rafała K.\nPrzypominaliśmy „materiał muzyczny" (fachowe określenie Kini) z „Historyi". I muszę powiedzieć, że osoby, które nie śpiewały w zeszłym roku w chórze i po raz pierwszy widziały dziś nuty do spektaklu, radzą sobie świetnie. Nie wiem, jak w innych głosach, ale alty, które miałam zaszczyt i przyjemność obserwować, niezwykle szybko łapią klimat.\n14.01.2004 - CZWARTEK - Dziecko Kryków i nowe sceny o zabarwieniu erotycznym w "Historyi".\nPrzyznaję uczciwie i bez bicia, że się spóźniłam. Zatem część informacji, które tu zamieszczam pochodzi z drugiej ręki, ale za to z jakiej! Wykorzystałam Sibi, Nasti i Buję - dziękuję serdecznie. Niech Wam Pan Bóg w dzieciach wynagrodzi. I w dobrych mężach. Może być w odwrotnej kolejności :)\nNiektórym już wynagradza! Oto wiadomość, która zelektryzowała nas wszystkich: Ilonka Rogowska-Kryk nie jedzie w trasę co Berlina, bo... jest w stanie błogosławionym i około połowy września urodzi dziecko:). Nowinę przyjęliśmy z tak wielką radością, jakby każdy ITPowiec miał wkład w spłodzenie potomka. No, nie ma się co dziwić - w końcu to pierwsze dziecko teatru. Mówi się, że reżyser już myśli o opłatku akademickim 2004, w którym małe Kryczątko miałoby zagrać nowonarodzonego Jezuska. Przyszłym rodzicom gratulujemy. Ilonce i maleństwu ciotki i wujkowie życzą dużo zdrowia. Dbajcie o siebie.\nRobiliśmy układ do "Pieśni Miłości". Mariusz doszedł do wniosku, że Kasia i Seba wyglądają nieco samotnie, zagęścił więc scenę parami, które podczas gdy Polikarp i Oblubienica "robią na proscenium bara-bara, mają z tyłu robić to samo tylko mniej intensywnie". (Cytuję słowa Wielkiej Inkwizycji, żeby potem nie było, że to ja sama z siebie tak zinterpretowałam.) Reżyser zapytany o momenty o zabarwieniu erotycznym, pojawiające się nierzadko w spektaklach, w komentarzu specjalnie dla "Dziennika" powiedział: "Każda scena, którą tu wymyśliłem, nie została wymyślona przeze mnie." Hmmm... Ciekawa koncepcja:) A tak na serio: myślę, że musimy jeszcze poczuć klimat tej piosenki, całą subtelność i lekkość, którą Kasia tak pięknie wyśpiewuje.\nO "Władzy" będzie krótko. Armia została podzielona na dwie grupy: głównodowodzący Mariusz Żaba wyniósł się ze swoim szwadronem na KULowski korytarz, podczas gdy kapitan Mariusz Lach został w okopach sali 110. Życzę powodzenia wszystkim maszerującym. Od prawej!!! 20.01.2004 - WTOREK - Epi-sesja czyli: "Jedyne, co mam, to złudzenie, że mogę mieć zaliczenie..."\nJeśli ktoś wszedł na tę stronę, by przeczytać kolejną porcję śmichów-chichów, to niestety muszę go rozczarować. Dziś będę najzupełniej poważna!!! Wzorem jednego z wykładowców, u którego będę miała przyjemność zdawać za parę dni egzamin, mówię: „Dość tych niecnych żartów!". I mówię to głosem surowym, z chmurnym czołem i ściągniętymi groźnie brwiami, siejąc postrach wśród stłoczonej przed monitorami gawiedzi. Powód jest niebanalny i należy się nim przejąć do głębi. Oto teatr nasz opanowała epidemia sesji, która zdziesiątkowała szeregi aktorów i śpiewaków. Liczba ofiar dokładnie nie jest jeszcze znana, ale jak podają statystyki, we wtorek zaniemogła prawie jedna trzecia artystów. Choroba szybko się rozprzestrzenia i istnieją obawy, że zimowe tournee ITP może nie dojść do skutku. Powołano sztab lekarski, który już opracowuje skuteczną szczepionkę. Jak pokazują dotychczasowe wyniki badań, przed negatywnymi skutkami sesyjnej epidemii, do których należą: wywieszony język (od latania za wykładowcami celem zdobycia podpisu), podkrążone oczy (od wzmożonych ruchów gałek po drukowanym), pulsujące bóle głowy (od przeciążenia zwojów mózgowych), chronią regularne spotkania artystyczne, najlepiej wieczorami, dwa razy w tygodniu.\nMartwię się wiec...\nAle, żeby nie kończyć w pesymistycznym nastroju, dodam, że byłam świadkiem kilku niezwykle ciekawych wydarzeń, które miały miejsce podczas wtorkowej próby. Po pierwsze: pod salą 110 przywitał nas spory tłumek i już miałam nadzieje, iż dam moje pierwsze w życiu autografy! Okazało się jednak, że fanclub to był, ale doktora Pawlaka, który kończył właśnie wykład. Po drugie: Radek robił przez całą rozśpiewkę takie miny, że chwilami stawał się zupełnie do siebie niepodobny! Po trzecie: przyłapałam Justynę O. na ziewaniu. Po czwarte: Kinga wymyśliła patent na czarny magnetofon, który (jak nam wszystkim wiadomo) bywa momentami kapryśny - „Tydzień temu wsadziłam tam palca i dobrze było". Kiniu, czy mogłabyś dokładniej określić miejsce wsadzania? Może się przydać w czwartek. A po piąte przez dziesiąte... nic już nie piszę, bo i mnie chyba łapie epidemia.\nWszystkim dedykuje hit sesji ZIMA 2004, którym nieustannie raczą się studenci Kola Polonistów: „Jedyne, co mam, to złudzenie, że mogę mieć zaliczenie..."\nP.S. Dziękuję za wszelkie pozytywne komentarze, dotyczące mojej działalności internetowej i uprzejmie proszę o jakąś konstruktywną krytykę, co bym się rozwijać mogła, a w miejscu nie stała. Szczęść Boże. 22.01.2004 - CZWARTEK - Antyepidemiczne wskazania - czyli po trupach do celu!\nKochani... Cóż ja mogę napisać o ostatniej próbie?... Zastanawiałam się jak każdy z Was, będąc na moim miejscu, skomentowałby czwartek. Moja dyplomatyczna wersja brzmi: Dostaliśmy końską dawkę antyepidemicznego specyfiku w postaci kapłańskiego „błogosławieństwa" już na samym wstępie. Ufam, że nasze młode organizmy przetrwają i szczepionka nie wywoła alergii.\nWzięliśmy się ostro do roboty i z rozpędu przelecieliśmy całe „Średniowiecze". Oczywiście ze zmianami, tak więc wiele rzeczy działo się po raz pierwszy.J Aldonka R., jako Główna Śmierć, zasmakowała nareszcie jazdy figurowej na wózku i tańca z najsztywniejszym partnerem świata - kosą. Sibi - Śmierć Skrzydłowa - zamiast nakrywać białą płachtą leżących pod stopami delikwentów, sama z uporem maniaka chowała się pod materiałem niezliczoną ilość razy. Kiedy wszedł chór, okazało się nagle, że liczba kobiet jest odwrotnie proporcjonalna do liczby mężczyzn („skąd się ich aż tylu wzięło?" - reżyser nie mógł ukryć zdumienia), a alty reprezentują tylko dwie sztuki (ale za to jakie!J)))). Nie martwimy się jednak tym, że może nas nie być słychać - wszak dysponujemy awaryjną wersją z dubbingiem. Przyspieszony kurs: „Rybka, czyli jak ruszać do tekstu ustami?" poprowadzi Justyna O. z Elfem Pomocnikiem.\nWszystkim pragnę zwrócić uwagę na fakt, iż chór stal się wielofunkcyjny: nie tylko śpiewa, ale jeszcze „jednoczy" się ze Śmiercią poprzez udziwnione ruchy rąk (i nie są to, wbrew pozorom, ani arabeski, ani roślinki), a także idzie „po trupkach do celu". Śpiewacy z góry przepraszają za zmiażdżenia, spłaszczenia, nastąpnięcia i inne ewentualne uszkodzenia uczestników średniowiecznego jarmarku, ścielących się gęsto po scenie. 27.01.2004 - WTOREK - Znowu "Władza", "Miłość" i próba widziana oczami Seby...\nSesja egzaminacyjna w pełni. Studenci pochowali się w pokoikach akademików, tudzież niedogrzanych stancyjkach i owinięci w koce, przy żółtawym świetle żarówek, zgłębiają tajniki wiedzy. Wieczorami korytarze Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego ponuro zieją pustka. Tylko z jednego okna, niczym z apartamentu Papieża w Rzymie, bije blask. To sala 110... To czas próby teatru ITP...\nJuż na schodach gmachu w uszy wwierca się ostry dźwięk gitary i stopy mimowolnie zaczynają wystukiwać marszowy rytm. „Władza"... Który to już raz reżyser woła: „Od początku!"...? Twarze żołnierzy pełne zaciętości, drżą silnie napięte muskuły. Nawet mała Dorotka F. bierze się w garść, bo choć jest na razie sama jedna w swojej czwórce, wie, że wojsko to nie przelewki. Plac boju zagęszcza się, przybywają posiłki. Znowu od prawej... Tym razem dla urozmaicenia biała kredowa linia na parkiecie drastycznie zmniejsza dozwoloną przestrzeń. Przekroczyć granicę znaczy umrzeć! No, może troszkę mnie poniosło...J Wszak co najwyżej można spaść ze sceny.\n„Miłość"... Czy ta scena jest już piękna? Ja aż się zgrzałam, tak się starałam, żeby było dobrze.\nA potem przyszła Kinga. I śpiewaliśmy... Każdy głos śpiewał najpierw osobno, a potem wszyscy razem. Niektórzy wykorzystali ten czas na ploteczki i zaznaczam, że nie były to panie!\nTeraz, kiedy już pokrótce opisałam to, co działo się na próbie, załatwię swoje prywatne sprawy. Cenzurę proszę, aby wspaniałomyślnie nie wyrzucała poniższego komentarza.\nW związku z licznymi uwagami ustnymi, które mnie zewsząd dochodzą, a które dotyczą tejże marnej mojej twórczości, pragnę poruszyć kwestii kilka. Mianowicie:\n1. Pisząca te słowa niczego nie zmyśla. Oddaje rzeczywistość taką, jaka jej się jawi. Może czasem ubarwia nieco opowieść... Ale czyni to tylko po to, by drogiemu czytelnikowi uprzyjemnić tych kilka chwil, spędzanych na stronie internetowej.\n2. W odpowiedzi na zarzut postawiony przez Wielką Inkwizycję, jakoby wpis z dnia 20.01.2004r. („sposób na magnetofon") wywołał lawinę skojarzeń, wpłynął negatywnie na członków teatru i obniżył morale naszej trupy, stwierdzamy, że niniejsza pisanina nie posiada aż tak wielkiej mocy kreacyjnej, zatem sprawić tego nie mogła. Uznajemy więc Urszulę Kasprzak za niewinną zarzucanych jej czynów. Jeśli zaś chodzi o skojarzenia, to te były, są i będą. Amen.\n3. Redakcja „Dziennika", sugerując się wypowiedziami w stylu: „Ula, tylko tego nie pisz!", nie zamieściła w tym numerze opisu Radka O., śpiewającego na palec. Zwracamy się jednak z uprzejmą prośbą, aby w miarę możliwości nie używać tego hasła do manipulowania sprawozdawcą.\n4. Chciałabym najserdeczniej przeprosić panów: Rafała K. i Jakuba P., sponsorów nagród w konkursie z dnia 15.01.2004, za niewykorzystanie darów. Powodem był brak poprawnych odpowiedzi.\n5. Większość informacji zawartych w „Dzienniku" jest upowszechniana bez wiedzy i zgody bohaterów, a czasem przy ich zdecydowanym sprzeciwie.\nDziękuję wszystkim cierpliwym, którzy przebrnęli przez te nudnawe wynurzenia. W nagrodę na zakończenie - „Ukryta kamera", czyli co Seba robił na próbie.J\n- Seba przychodzi na próbę i przebiera się w dresik;\n- Seba dowiaduje się, że zaczynamy od „Władzy", więc z rozpaczą siada na podwyższonym krzesełku po ścianą;\n- początkowo Seba się nudzi, lecz już po chwili bez reszty pochłania obserwacja manewrów na scenicznym poligonie;\n- Seba liczy do ośmiu, wpatrzony w maszerujących;\n- Seba znajduje dwa drewienka, pochodzące zapewne z jakiegoś rozwalonego krzesełka (Seba zepsuł krzesełko...?);\n- wystukuje rytm przy pomocy znalezionych drewienek, co ma pomóc maszerującym;\n- Seba dowiaduje się, że drugą sceną jest „Miłość";\n- Seba wraca na swoje samotne siedzonko;\n- Seba pociera dwa drewienka o siebie („może pojawi się iskierka?");\n- Seba przebiera się z dresiku, bo przyszła Kinga i będzie próba śpiewu;\nOdtwórcy głównej roli życzę wielu równie owocnych prób. Wszystkim - powodzenia na egzaminach. 29.01.2004 - CZWARTEK - "Patomorfologia" pomaga w reaktywacji Historyi"?!\nUff... Ostatnia próba w styczniu. Pozwólcie, że streszczę ja króciutko, bo, mówiąc miedzy nami, narobiłam sobie trochę zaległości i „Dziennik" jakimś dziwnym trafem przestał być aktualny. Jak wynika z powyższego, sesyjna epidemia nie omija nikogo, zbierając plon nawet wśród internetowych Koszałków-Opałków. Ale na szczęście doszłam już do siebie i właśnie zamierzam przywołać z pamięci, zakurzoną nieco, czwartkową próbę.\nWłaściwie mogłabym ją opisać jednym zdaniem: Robiliśmy przebieg całości „Historyi", ze zwróceniem uwagi najpierw na ruch, potem na śpiew. Kropka. Gdybym jednak tak zrobiła, pominęłabym dość istotny fakt. Mianowicie, była to pierwsza próba Marcina S. po długiej przerwie, poświęconej przyswajaniu zawartości 900-stronicowej cegły, pod odstraszającym tytułem „Patomorfologia". Nie wiem, czy sprawił to nadmiar wiedzy, czy też nagromadzona tęsknota za teatrem... Nie dało się nie zauważyć obecności wyżej wymienionego delikwenta, bo śmiał się za dwóch, śpiewał za trzech, a skakał za dziesięciu. Wbrew pozorom nie opiszę Marcina w „Ukrytej kamerze", bo to wydanie miało być krótkie. Przytoczę jednak jedno z zarejestrowanych przez ekipę „Dziennika" wydarzeń. Rzeczony obywatel po zjedzeniu cebularza (niewtajemniczonym spieszę z wyjaśnieniem, iż jest to rodzaj urzędowskiej mini-pizzy z podwójną (!) cebulką i makiem), wcielił się w rolę połykacza ognia ze średniowiecznego jarmarku (Buja się tak jakoś na chwile zamyśliła...). Nie dziwię się, że kiedy chuchał, wszyscy się odsuwali. Po prostu właściwy człowiek, we właściwym czasie, na właściwym miejscu. J\nJeśli chodzi o śpiew: przećwiczyliśmy wszystko, z wyjątkiem „wisienki na torcie" - ostatniej zwrotki „Psalmu zbawionych". Tę przyjemność zostawiliśmy sobie na luty.\nReżyser znalazł Sebastianowi zajęcie! Odtwórca roli Polikarpa tym razem zapisywał wszystkie techniczne uwagi, na przykład: w ilu rzędach ma stać chór w „Jaką korzyść...", w którym momencie rozchodzimy się na dwie strony w „Pieśni śmierci", itd. Odetchnęliśmy z ulgą, bo kto wie, w co przerodziłyby się niby niewinnie wyglądające zabawy, gdyby tak dać im możliwość rozwoju.\nKończy się styczeń, „Historyja" prawie w pełni zreaktywowana...\nKorzystając z okazji, chciałam podziękować za ten pierwszy wspólny miesiąc wszystkim tym, którzy w jakikolwiek sposób reagowali na moje wynurzenia. Przepraszam, jeśli kogoś uraziłam - było to działanie jak najbardziej nieświadome i niecelowe.\nLUTY 2004 Przygotowania do reaktywacji, albo - co się dzieje w tak zwanym MIĘDZYCZASIE:\nUdało mi się namówić naszą nadworną projektantkę mody, Izabelę Sobczyszczak, na krótkie zwierzenia:\nur: Jaka była reakcja rodziny, kiedy stojąc w drzwiach wejściowych, schowana za stertą czarnego materiału, wykrzyknęłaś: „Mamusiu, mamusiu, zgadnij, co będę robić?!"\nIza: Mama pokręciła tylko głową i wymruczała z powątpiewaniem: „W co się znowu wpakowałaś?". Reszta rodziny nie była specjalnie zdziwiona. Zdążyli się przyzwyczaić, że mają osiołka w domu...\nur: Jak więc wyglądała praca tego osiołka?\nIza: Spędziłam kilka dni, robiąc wykroje pidżam i płacząc na przemian. Wszystko przez to, że nie wiedziałam dokładnie, jakie mają być rozmiary! Pokój wyglądał jak pobojowisko: cały dywan w niciach i strzępach materiałów, co krok natykałam się na igły i szpilki. Zapowiedziałam rodzicom, że mogą mnie wydziedziczyć, bo ku ich rozpaczy proces krojenia niemiłosiernie się przedłużył.\nur: I ty się na to wszystko zgodziłaś?\nIza: I tak jestem asertywna: szyć strojów nie będę! Poza tym - zabawa w krawcową kryje mnóstwo niespodzianek i przygód: Całkowicie wytępiły mi się nożyczki, odkryłam, że materiał na końcu ma trochę inny odcień niż na początku, ale... mam nadzieje, że nikt nie zauważy.\nBardzo dziękuję asertywnej Izie za rozmowę. Pozostaje mi jedynie dodać, że wysiłek został doceniony: w McDonaldzie reżyser wybrał jej malutkiego, pluszowego łosi(ołk)a.\nPrzeprowadziłam również krotka rozmowę z Beatą Stefaniak, autorką witraży przecudnej urody, które przedstawiają Śmierć i Polikarpa:\nur: Jaką techniką zostały wykonane witraże?\nBeata: Farb żelowych na folii. Kolory pomagał dobierać pan sprzedawca, który w końcu chyba trochę się wkurzył, bo przychodziłam do sklepu prawie codziennie.\nur: Moją uwagę przykuły niebanalne, okrągłe ramy...\nBeata: To są hoola-hoop. W zabawkowym prosiłam o rozmiar XXL - dla dużych dziewczynek.\nur: A na czym bazowałaś, aby osiągnąć efekt tak wyrazistych twarzy na swoich portretach?\nBeata: Pierwowzorem uśmiechniętej Śmierci była od początku do końca Aldonka R. Jeśli zaś chodzi o Polikarpa... Cóż, ten jest owocem wnikliwej obserwacji twarzy aktorów naszego teatru, jest sumą nas wszystkich. Dlatego też każdy może w nim odnaleźć kawałek siebie. (Taak, nos ma chyba mój... - przyp. aut.)\nur: I ostatnie pytanie: ile czasu zabrało Ci ukończenie dzieła?\nBeata: Siedziałam nad tym półtora dnia. Poszłoby szybciej, gdyby pies nie wlazł łapami w podsychające farbki. Miałam cały pokój w kolorach!\nJestem pod wrażeniem tego poświęcenia dla sztuki i życzę Beaci dalszych sukcesów scenograficznych.\nPotajemne spotkania i próby\nNie byłam, co prawda, świadkiem tychże schadzek. Wiem jednak od zaufanych informatorów, że trzy Śmierci zaprosiły Polikarpa na randkę do 110, a Zmysły miały jechać z wizytą do samego reżysera, na owianą tajemnicą ulicę Pawłowa (no,no...).\nPróbę śpiewaną zrobiły sobie w piątkowy wieczór alty. Miałam tam być, ale mój egzamin z językoznawstwa z doktorem Dudą przeciągał się w nieskończoność. Słyszałam, że śpiewaczki radziły sobie świetnie (no to co, że było ich tylko cztery?), trzymając w trakcie za mnie kciuki! Dziękuję z całego serca. Zdałam. 07.02.2004 - SOBOTA - Czyżby kolejny szczyt heroizmu - 10 godzin próby w wolną sobotę!\nNa samą myśl, że muszę tę próbę opisać, robię się zmęczona... Jeśli mam być szczera, dla mnie było to jedno z najcięższych spotkań ITP, biorąc pod uwagę moje dotychczasowe teatralne doświadczenia. Już samo zerwanie się z łóżka tak rano, aby być punktualnie na dziewiątą na KUL-u w dzień wolny od nauki, stanowi akt nie lada heroizmu i potrafi skutecznie rozwiać pogodny nastrój. Może ja wielkich problemów ze wstawaniem nie mam, ale entuzjastką tego typu umartwień też z pewnością nie jestem.\nŻeby chociaż po przekroczeniu progu Nowej Auli człowieka coś miłego spotkało... Gdzie tam! Ledwo się weszło, już kazali się przebierać, nosić dekoracje i robić rozgrzeweczkę. Nie było czasu nawet poplotkować... A niecierpiących zwłoki spraw do omówienia, jak zwykle, nie brakowało! Z ciężkim sercem, ze świadomością wyższości sztuki nad problemami prywatnymi, zatopiliśmy się w twórczym szale.\nZaczęliśmy od rozśpiewki i wykonania wszystkich piosenek ze spektaklu. Potem: przebieg, który obfitował w niespodzianki!\n1. W trakcie prób do części średniowiecznej okazało się, że za kulisami po pierwszym kawałku panuje nerwowa atmosfera, bo przebierającemu się w pośpiechu „jarmarkowi", plączą się pod nogami członkowie chóru.\n2. Dowiedzieliśmy się nareszcie, jak wygląda układ taneczny zespołu do „Zmysłów": dwa mieszane, damsko-męskie wężyki poruszające się według schematu: kroczek-dostawić x4, nóżka-w-bok x2, przy czym wskazane są ponętne ruchy bioder, w których przoduje Adi.\n3. Wielką niewiadomą przestała być „Pycha". Reżyser, z nieskrywanym smutkiem, zrezygnował z niezwykle ambitnego planu pod kryptonimem: PPŚP, SPPP, SPBŚ, PŚBP. Powód: tylko nielicznym udało się zsynchronizować ruchy stopy ze śpiewanym wokalem. Barierą nie do pokonania było także stanie przez dłuższy czas na jednej nodze, bez niepożądanych wychyleń od pionu. Koniec końców ograniczyliśmy się do udawania nieco nawiedzonej orkiestry w części „instrumental", zaś partie wokalne uatrakcyjniliśmy wykonywaniem półprzysiadów, zwanych także przykucami.\n4. Z moich osobistych niespodzianek: dowiedziałam się, że osoby grające alegorie mają wymyślić sobie jakieś, adekwatne do roli, pozy, w których zastygną za zwiewnym materiałem, w tak zwanym teatrze cieni. Wywołało to we mnie głębsze, choć krótkotrwale, zadumanie nad postacią Mądrości. Nic jednak mądrego do głowy mi nie przyszło (czym się zbytnio nie zdziwiłamJ). Wiec to, co widzowie mają okazję oglądać, jest, jeśli chodzi o mnie, dziełem przypadku.\nNie będę się rozwodzić nad rewelacjami w stylu „na ostatnia chwilę". Pragnę jedynie zasygnalizować, że takowe miały miejsce (co w przypadku naszego teatru jest rzeczą jak najbardziej normalną) i można do nich zaliczyć niemożliwe do przewidzenia wypadki, związane ze studiowaniem na uczelni (opóźnione egzaminy, prace magisterskie,...) i działalnością Bardzo Ważnych Urzędów (trudności w zdobyciu paszportu).\nPróba trwała, o zgrozo, ponad 10 godzin(!), z małą półgodzinną przerwą na załatwienie podstawowych potrzeb fizjologicznych. Wielka Inkwizycja zaiste zasłużyła sobie na takie miano.J\nNajwytrwalsi wieczorkiem udali się jeszcze na imprezę, która odbyła się na stancji przy ulicy Głowackiego, aby - we właściwy porządnym studentom sposób - zakończyć sesje. 08.02.2004 - NIEDZIELA - Niepokojący ból głowy - a może jednak się uda spakować?\nŚwitkiem, rankiem o 13 spotkaliśmy się na auli. Po całonocnej hulance i porannym zmywaniu naczyń ledwo widziałam na oczy. I zupełnie nie miałam pojęcia, skąd się wziął ten pulsujący ból głowy...?\nZanim panowie od nagłośnienia i oświetlenia rozłożyli sprzęt, Dżazwik zrobiła rozśpiewke, a Mariusz L. podał szczegóły dotyczące wyjazdu. Kategorycznie zakazał zabierania plecaków na stelażu! Wszystkim przed oczami stanęła wówczas ponura wizja pakowania, pełna dylematów: czy zrezygnować z jednej zupki chińskiej na rzecz dodatkowej pary majtek..., gdzie można kupić takie wynalazki, jak: szczoteczkę do zębów z wbudowanym długopisem i maszynką do golenia, discmana-mydelniczkę, albo kosmetyki - pastę do zębów, krem do rąk i szampon - z serii 3w1.\nNie mieliśmy jednak zbyt wiele czasu na podobne rozważania, bo rozpoczął się przebieg całości...\nOstatni moment przez wyjazdem, żeby coś poprawić, sprawdzić odsłuchy (przy okazji wejść w kontakt z Jarkiem, który z „pana od świateł" przeistoczył się, na czas trwania trasy, w „pana od głośników"), ustalić, kto komu przekazuje mikrofon, rozdzielić zasoby czarnej koronki do obszycia strojów, dostać bure za pomięty płaszczyk, przećwiczyć ukłony...\nPo pięciogodzinnych zmaganiach na scenie, wyniesieniu sprzętu i dekoracji, Ksiądz odprawił Mszę św. w intencji tygodniowego tournee, ludzi, których będzie nam dane spotkać oraz za nas samych.\nA wieczorem, w domach członków teatru ITP do późna paliły się światła. Czterdzieści (bez mała) osób w różnych krańcach Lublina, ugniatało kolanami zawartości pękatych toreb i plecaków, łapiąc się co chwila z przerażeniem za głowy w odwiecznym geście rozpaczy i beznadziei. TRASA ITP\nKiedy przed niespełna rokiem pisałam na ćwiczeniach z literatury romantyzmu pracę na temat poematu Juliusza Słowackiego pod tytułem „Podróż z Neapolu do Ziemi Świętej", przez myśl mi nie przeszło, że w tak krótkim czasie los postawi mnie samą w obliczu dłuższego wyjazdu, żądając zarazem wiarygodnej i ciekawej relacji. Nie będę korzystać, wzorem poety, z formy wierszowanej do przedstawienia wydarzeń. Z pewnością nie uda mi się również być tak kunsztownie i celnie dygresyjną, jak Słowacki. Nie mniejszy jest jednak mój zapał, nie słabsze pragnienie, by słowem przekazać wszystko to, co oczom było dane oglądać i tym samym ocalić drogie sercu wspomnienia.\n7 dni w trasie, 2017 przejechanych kilometrów, 38 godzin spędzonych w autokarze, 3 przestawione po drodze samochody, 659 metrów kabla potrzebnych do oświetlenia i nagłośnienia, ponad 75 razy zaśpiewane słowa: "Jaką korzyść ma człowiek z wszelkiego trudu",...\nZapraszam raz jeszcze w tę wspaniałą podróż!\nTeatr ITP z Lublina z "Historyją w drodze do Berlina" 09.02.2004 - Dzień pierwszy - NIDZICA\nPlecak, torba podręczna, śpiwór w reklamówce, karimata, siatka ze słoikami dla Ir i oczywiście obowiązkowo - Prosiaczek... To, jak zdołałam się dotaszczyć z takimi tobołami pod KUL, mając do dyspozycji dwie małe rączki, tudzież plecy, na zawsze pozostanie dla mnie tajemnicą! Już w drzwiach autobusu doleciał do mych uszu gromki okrzyk Justysi O.: „Kasprzak, numer paszportu podaj!". Nie wiedziałam, czy najpierw szukać wolnego miejsca, czy pakować bagaże, czy wyjmować dokumenty, czy może wreszcie zdjąć zsuwającą mi się na oczy czapkę...? Koniec końców jakoś opanowałam sytuację i zostałam odnotowana na liście paszportowej (podobnie jak zdecydowana większość, należę do klubu AAJ).\nPrzed wyjazdem okazało się, że Asia H. i Paweł Ś., muszą z powodu zaliczeń zostać na uczelni, więc, niestety, Lublin opuściliśmy w niepełnym składzie.\nAutokar ruszył dokładnie o 10:04 i tak rozpoczęło się pierwsze w historii teatru ITP, tournee po Polsce i państwach ościennych!J\nPierwsze godziny w autobusie najbardziej pracowicie spędził Adi, szyjąc czarne spodenki - strój wieczorowy na cały nadchodzący tydzień. Nie mogłam wyjść z podziwu, obserwując, jak w jego smukłych dłoniach z wdziękiem śmigała tam i na powrót igiełka. Reszta w tym czasie się relaksowała, oglądając zmieniające się za oknem krajobrazy.\n„Nicnierobienie" nie trwało jednak długo. Okazało się, że nawet tak zwany czas wolny w autokarze, jest ściśle zaplanowany (Ordnung muss sein!). Na poniedziałek, według rozpiski, którą Wielka Inkwizycja ułożyła kilka tygodni przed wyjazdem, przypadał film „Joe Black", z Anthonym Hopkinsem i Bradem Pittem w rolach głównych. Jak widać, reżyser stwierdził, że należy nas rzetelnie przygotować i wprowadzić w klimat granego spektaklu, ukazując sposoby funkcjonowania motywu śmierci w sztuce. Wysłannicy „Dziennika" dowiedzieli się nieoficjalnie, że x. Mariusz L. miał w planach również wygłoszenie wykładu pod tytułem Próby choreografizacji śmierci: średniowieczny „danse macabre" a wojenne tańce plemienia Zulusów - podobieństwa i różnice., a także przeprowadzenie ćwiczeń z analizy utworu literackiego na temat „Non omnis moriar". Czy sztuka przezwycięża śmierć?, w formie dyskusji panelowej o współczesnych nawiązaniach do Horacego. Dwóch ostatnich punktów programu nie udało się jednak zrealizować, z przyczyn niezależnych od księdza. Panu Bogu zachciało się umieścić Nidzicę w zbyt małej odległości zaledwie 317 kilometrów od Lublina, zaś pan kierowca za szybko ten dystans pokonał! Nawet filmu nie obejrzeliśmy do końca...\nW pierwszym mieście naszej trasy mieliśmy zaszczyt i przyjemność grać na zamku, który na mnie osobiście zrobił piorunujące wrażenie. Zastanawiałam się, na ile to istnień ludzkich, stąpających tędy przede mną, miały okazję patrzeć te same, nieruchome mury... Wchodząc na dziedziniec, na którym echo kroków brzmiało w jakiś specyficzny, nieznany mi wcześniej, sposób, niemal czułam na sobie spojrzenie przeszłości. I chcąc niechcąc przeniosłam się myślami w czasy warownych fortec, delikatnych białogłów, za których honor bili się zbrojni, potężni niczym dęby, wojowie. Nie zabawiłam jednak w tych marzeniach długo, bo zaraz sobie przypomniałam, że oni nie mieli tam ani pryszniców, ani toalet ze spuszczaną wodą, i w ogóle mieli same problemy z utrzymaniem higieny osobistej.J\nTo, co zawsze będzie się nam kojarzyć z pobytem w Nidzicy, to z pewnością posiłek, którym uraczyli nas organizatorzy. Pod krzyżowo-żebrowym sklepieniem sali restauracyjnej, znajdującej się w podziemiach zamku, stal stół, nakryty udrapowanym biało-błękitnym błyszczącym obrusem, uginający się pod ciężarem wykwintnych rozkoszy podniebienia. Czego tam nie było... Sałatki, wędliny, kawa, herbata (z samowaru, który przecząc swej skomplikowanej budowie, był prosty w obsłudze), dwa dania na ciepło i mnóstwo przekąsek I to wszystko dla nas! Rozradowały się nasze oczy, a jeszcze bardziej żołądki.J\nPo jedzeniu czas na przebranie, makijaże i techniczne ustawienie poszczególnych scen. Po raz pierwszy zostały zawieszone hoola-hoopowe witraże z podobiznami Polikarpa i Śmierci.\nSam spektakl obfitował w przygody!\n· Ania Dydek, dla której to było premierowe przedstawienie, przeszła chrzest bojowy, łapiąc mikrofon w locie (oczywiście to nie Ania leciała, a mikrofon). Wyżej wymieniona nie spodziewając się żadnego niebezpieczeństwa, leżała sobie spokojnie jako trupek na scenie. Nagle jedna ze Śmierci Skrzydłowych śmajtnęła białym materiałem z takim impetem, że niechybnie stałoby się nieszczęście, gdyby Ania nie wykazała się refleksem, chwytając przechylający się statyw.\n· Nastka zaraz po pierwszej piosence dostała ataku konwulsji od dymu. Na szczęście kaszel złapał ją w kulisach. Na nieszczęście - miała niecałą minutę na przebranie się i uspokojenie oddechu do czasu wyjścia na scenę. Żeby pomóc w odkrztuszaniu, chciałam ją klepnąć w plecy, ale to chyba był zły pomysł.\n· Ale i tak nikt nie przebije Seby i jego Wielkiej Improwizacji.J\n„Osądź mnie miłosierdziem, Panie,\nWedług miłosierdzia swego..."\nzaśpiewał rozdzierającym głosem Polikarp, a ja struchlałam, czekając w napięciu na trzecią linijkę, bo skoro odtwórcą głównej roli zaczął targać szał kreacyjny do tego stopnia, że zmienia on słowa pieśni, to wszystko się zdarzyć może. Żaden grom z jasnego nieba jednak nie uderzył, Seba dośpiewał do końca i „załamał się" już według scenariusza.\nNidzicę z pewnością z rozrzewnieniem będzie wspominał Żaba, bowiem tu właśnie został poproszony o udzielenie swojego pierwszego w życiu wywiadu do szkolnej gazetki! Małych redaktorów interesowało przede wszystkim: ile osób jest w naszym teatrze i jak długo przygotowuje się taki spektakl. Mariusz, z wrodzoną cierpliwością, rozwiewał wszystkie wątpliwości dzieci, obserwując przy tym wzmożoną gestykulację berbecia, który dzierżył dyktafon i martwiąc się w duchu o jakość nagrania.\nW drodze na noclegi dokończyliśmy oglądanie filmu z moim ulubionym (co tu kryć) aktorem, co natchnęło mnie refleksją, że gdybym miała możliwość wyboru, zdecydowanie wolałabym, żeby po moją nędzną duszę przyszedł taki blondyn o magnetycznym spojrzeniu, jak Bradzio, zamiast gnijącej staruchy z kosą (Aldonko, nie gniewaj sięJ).\nNie było mi dane jednak rozwinąć tych rozważań, bo zajechaliśmy pod kościół, gdzie czekał spory tłumek gospodarzy, pragnących wziąć nas do swych ciepłych domów. I kiedy siedziałam już wygodniutko z Dżazwikiem w samochodzie niejakiego pana Janka, w szybę zapukał ksiądz Andrzej i zakomunikował, że jedną z nas musi porwać, bo dla pana Krzysia zabrakło gościa... Nie było rady, wypakowałam tobołki i posłusznie podreptałam za wskazanym panem Krzysiem w śnieżną, zimową noc. Spędziłam przemiły wieczór w towarzystwie członków jego rodziny (żony i syna Przemka-licealisty), którzy ujęli mnie swoja otwartością, barwnymi opowieściami o Nidzicy, plackiem z wiśniami (mistrzostwo świata pani Teresy) i tym, że mieszkali dwa kroki od miejsca porannej zbiorki (miałam wiec w perspektywie dłuższe spanie).\nMARZEC 2004 I tak oto nastał miesiąc trzeci, marcem zwany.\nI wkroczyłam weń z zaległościami, które nasunęły mi na pamięć czasy licealne... Wtedy moje zeszyty do języka polskiego składały się głównie z „dziur" - nieuzupełnionych notatek. Jedynym zapisanym od początku do końca egzemplarzem był, wstyd się przyznać, pierwszy notatnik z pierwszej klasy.\nZ przykrością i szczerym smutkiem stwierdziłam fakt, iż pod względem systematyczności, nic się u mnie nie zmieniło i jak byłam niezorganizowana, tak w dalszym ciągu jestem. Z jedną różnicą: teraz straszy mnie po nocach widmo Mariusza Lacha, który najpierw goni za mną z siekierą, a jak już mnie złapie, sadza przerażoną, płaczącą i zasmarkaną przy biurku z kompem, i stoi jak kat nad grzeszną duszą, patrząc z zaciętością w oczach i tym charakterystycznym grymasem na twarzy, który przybiera zawsze, ilekroć mu się coś nie podoba. A ja mam ręce zgrabiałe i pustkę w głowie i kompletnie nie mogę pisać! Budzę się zlana potem i przez cały dzień nie mogę się na niczym skupić. Proszę więc księdza, żeby mnie nie prześladował w snach, bo zamknę się w sobie. Pożytku z tego nie będzie najmniejszego, choć być może najbliższe otoczenie zyska nieco spokoju. W bólach się ten „Dziennik" rodzi, ale istnieje szansa, że niedługo zaległe wpisy ujrzą światło poranka...\nNie wiem, jak wy, ale ja już zmęczyłam się tą zimą i z utęsknieniem wyglądam pierwszych pąków na drzewach, kwitnącej forsycji, i czekam, kiedy w powietrzu pojawi się radosny świergot ptaków i ten specyficzny, świeży, rozedrgany zapach nowego życia...\nAch, rozmarzyłam się... Ale już powracam do rzeczywistości - a ta jest jeszcze wciąż, ku mojej rozpaczy, zimowa, brudna od błota pośniegowego, mokra mętną wodą roztopów, ciężka od grubych kurtek, czap i swetrów. Może pocieszeniem będą marcowe próby...?\n2.03.2004 - WTOREK - Amnezja tekstów i głosów oraz indywidualne zaproszenie na "Miłość"\nNasze wtorkowe spotkanie było dla mnie „półpróbą", bo byłam na nim obecna ciałem jedynie. Duch mój, niczym nie skrępowany, wyrwał się przez okno sali 110 poza budynek KUL-u, poza Lublin,... Kto wie, może nawet poza nasz Układ Słoneczny...? Daremne pytania o przyczynę tego stanu - nie potrafię dać satysfakcjonującej, i wiarygodnej zarazem, odpowiedzi. Ale pewnie spadło ciśnienie. To zazwyczaj wywołuje u mnie dziwny rodzaj „przymulenia".\nWiem, że Mariusz sprawdzał obecność, a potem przekazywał jakieś ogłoszenia, ale daje słowo - nie pamiętam ani jednego pełnego zdania z jego wypowiedzi. Nagle ksiądz zniknął i już do końca się nie pojawił.\nPozostała na szczęście Kinga, która po rozśpiewce wybrała najgorszych rozrabiaków za karę do nagrywania chórków u Marcina Kłysewicza. I ja też zostałam zaliczona do tego grona, choć byłam nadzwyczaj spokojna i grzeczna! Nie ma sprawiedliwości na tym świecie! Ot co!\nA Kasia S. została przez naszego kompozytora zaproszona na „Miłość"...J (Pozostawię to bez komentarza, bowiem wystarczająco dużo padło ich na próbie)\nNadeszła ta chwila, że trzeba było sobie „troszki"(jak mawia Dżazwik) przypomnieć „Raj utracony". Ni stad ni zowąd jednak, niczym kłody pod nogami, pojawiły się nieprzewidziane przeszkody: nie mieliśmy ze sobą tekstów utworów, a niektórym osobnikom pomieszały się głosy (Ilonka G.: „Ja w tej piosence śpiewałam aa."J). Nic jednak nie zdołało zepsuć sympatycznej atmosfery. Na koniec tak się rozochociliśmy, że zaśpiewana przez nas wersja „Kołysanki", choć byłaby w stanie wywołać wiele rzeczy, to z pewnością nie ululałaby do snu Adasia & Ewci, jak to było w pierwotnym zamyśle. (Już prędzej obudziłaby niedźwiedzia z zimowego snu.)\nPokutującym urwisom (w tym również sobie), życzę miłego nagrywania. Jak głosi plotka Kłysewicz kupił nowy, ekstra czuły mikrofon. Marcin, i po co? Teraz nie będzie można sobie niepostrzeżenie fałsznąć, bo pieruństwo wszystko zbierze!\n09.03.2004 - WTOREK Tu Wasz kochany Wirus.\nTym razem zainfekowałem „Dziennik" i dopóki Ula mnie nie wykasuje, będę się tu panoszył. A co?!J Tylko ciężko mi porozumiewać się w Waszym dialekcie. To, co do tej pory napisałem, po mojemu wyglądałoby mniej więcej tak (w wolnym tłumaczeniu):\nMuszę się przyznać, że jestem wszędzie i zarażam coraz to nowe organizmy. Ostatnio byłem na Waszej próbie i idę o zakład, że w życiu nie wpadlibyście na to, co było moją sprawką! Podpowiem Wam.\nKinga traciła głos - a to dlatego, że bawiłem się jej kartą dźwiękową. A ona co? Tylko chrząkała i kaszlała albo próbowała coś tam sobie pod nosem zaplumkać.\nPowodowałem krótkie spięcia na głowie Uli, aby wywołać swędzenie. A ona co? Tylko spinkę poprawiała. U jednego z basów próbowałem dokonać podobnej operacji, ale pomyliłem kabelki, w wyniku czego delikwent został posądzony o owsiki.\nSzczytem moich osiągnięć technicznych było zespolenie człowieka z maszyną! Nie dało się nie zauważyć Ilonki G., sprzężonej z aparatem fotograficznym. To moja zasługa, że potem jej się trochę oberwało od Reżysera.\nMojemu wpływowi nie oparła się również Wielka Inkwizycja. Namieszałem trochę w słowniku i obwodach, co wywołało ogólne napięcie psychomotoryczne! Finałowy efekt był taki, że zawiesił się system i x.Mariusz do końca próby siedział cichutko w kąciku obok fortepianu, z rzadka nieznacznie się uśmiechając.\nTo również ja podpuściłem Sebę, żeby zaśpiewał pauzę.\nPo tym wszystkim pewnie mnie znielubicie, co? Ale nic nie poradzę, taką już mam naturę...\nNa swoją obronę mogę tylko dodać, że próbowałem się zrehabilitować, generując wysokie częstotliwości dźwięków u mężczyzn w czasie „Lamentów". Na nic jednak zdały się moje zabiegi: nie pomogło gniecenie, ściskanie, duszenie, ani nawet hipnoza. To jakieś stare maszyny na lampach i tranzystorach, oporni na software!!! Byłem bezradny - przy moich ambicjach zawładnięcia światem poniosłem klęskę, i to druzgocącą. Chyba zamknę się w serwerze i zajmę się zmienianiem czcionek. To na razie!\nP.s. Widziałem zdjęcia z Waszego tournee, ale Aśka Cz. na biegunach to naprawdę nie był mój pomysł!\nTo miesiąc, w którym członkowie ITP z zapałem oddają się studiowaniu. Nareszcie można ich spotkać na uczelni w planowo przewidzianych godzinach zajęć, Kiedy to z indeksami pod pachą zamieniają się w krążących po korytarzach i dziedzińcu Łowców Autografów. Wiadomo - sesja!\nPo tegorocznej sesji letniej drastycznie zwiększyła się w naszym teatrzyku liczba magazynierów. Reżyser podobno się cieszy, ale zwróćmy uwagę na fakt, iż magazynek ciągle mamy jeden! Przy czym Paula zapowiedziała, że choć nie ma jeszcze magicznych trzech literek - mgr - przed nazwiskiem, nie da się wyrolować z interesu i zwierzchnictwa nad kanciapą, co się mieści za Kołem Polonistów.\nI jeszcze jedna wiadomość z podziemia: Były prezes jednej z organizacji studenckich, niejaki Artur S., znany również pod pseudonimem Elf, po raz pierwszy weźmie udział w kampanii wrześniowej z powodu oblania dnia 18.06.2004 r. egzaminu z literatury współczesnej. Wydarzenie to nosi znamiona cudu, gdyż jak wszyscy wiemy, do tej pory Arturowi rzadko udawało się na egzaminie zejść poniżej piątki :-) LIPIEC 2004\nWakacje, wakacje, wakacje! - czyli jednym słowem "melanż" (Uwaga nawiasowa pierwsza: zainteresowanych znaczeniem tego wyrazu odsyłamy do "Słownika polszczyzny Anastazji Bukowskiej")\nOdpoczywamy od siebie, aby móc za sobą zatęsknić i z tym większą radością wziąć się na warsztatach do pracy. (Uwaga nawiasowa druga: Bez komentarza!) Są jednak tacy, którzy żyć bez siebie nie mogą i wybierają wspólny wyjazd np. na rekolekcje Saruela w Różanymstoku ... (Uwaga nawiasowa trzecia: Przy okazji wszystkich fanów Justyny Minkiny zawiadamiamy, iż śmierć żyje i ma się dobrze. Po tym, jak w ubiegłym roku zniknęła ze sceny, zaszyła się pod Warszawą, gdzie eksperymentowała na uczniach szczebla podstawowego, wypróbowując swoje zdolności pedagogiczne i teatralne. Efektem tych zmagań jest 20-minutowy show o Pupiszonach.)\nWydarzeniem towarzyskim miesiąca był ślub Natalii i Radka. Młodzi 31 lipca w Kościele Akademickim w Lublinie w obecności świadków, rodziców, bliskich i przyjaciół powiedzieli sobie "TAK". Natalia o spojrzeniu jak gołębica, w delikatnej sukni koloru ecri, z koronkowymi, rozcinanymi rękawami wyglądała uroczo: subtelnie i dziewczęco zarazem. Radek w beżowym garniturze: silny, pełen wigoru, delikatności, spokoju. Patrzyli na siebie z Miłością, a w ich głosach podczas składania przysięgi brzmiały Radość i Pokój.\nŻyczymy Wam, Kochani, abyście żyli długo i szczęśliwie. Niech Niebo nad Wami czuwa, opromieniając nieustannie Wiarą, Nadzieją i Miłością. Niech ludzie darzą was szacunkiem i życzliwością. Spełniajcie swe marzenia! Ech... (Uwaga nawiasowa czwarta: to ja się tak teraz zamyślę :-)\nP.S. Wesele było huczne i do białego rana!\nUlubionym zajęciem członków "Teatru ITP" w sierpniu jest ... pielgrzymowanie do miejsca szczególnie uświęconego, tj. na ulicę Pawłowa. Jak niesie plotka Jego Wysokość Wielka Inkwizycja powrócił z Saruelowych wojaży i chętnie przyjmuje w swoich apartamentach rozlicznych gości... Z tą tylko różnicą, że zamiast miłych i niezobowiązujących pogaduszek przy kawie reżyser proponuje zajęcia, których żadną miarą do odpoczynku zaliczyć się nie da.\nZamiast powitalnego "Szczęść Boże" należy wydukać wiązankę ćwiczeń na dykcję. Potem chwila na wzięcie oddechu - słuchanie muzyki relaksacyjnej, którą jest każdorazowo ścieżka dźwiękowa z najnowszego musicalu "JÓZEF" (do wyboru wariant żydowski na zmianę z Egipskim).\nKolejnym punktem wizyty jest wielokrotne czytanie roli, które tylko dla zmyły określane jest przez Reżysera jako "zabawa głosem i szukanie własnego tonu" (ma to, jak sądzę, wzbudzić pozytywne skojarzenia z beztroskim dzieciństwem i zabawą w chowanego..?)\nWszystkie powyższe pomysły bije jednak na głowę zestaw ćwiczeń ruchowych, które mają pomóc wejść w rolę... Autorski program treningowy Mariusz Lach wypróbowuje na Michale Łysiaku. Najpierw Mały leżał przygwożdżony do podłogi opasłym tomiskiem Wielkiej Literatury Powszechnej. To była pierwsza i ostatnia rzecz, którą widziałam, bo oznajmiono mi, że program objęty jest na razie tajemnicą, po czym Reżyser kazał mi się odwrócić i przepisywać na komputerze parametry Pisma Świętego (czyżby kolejny autorski program ewangelizacji jednostek wybitnie opornych?) Ha! Całe szczęście mam podzielną uwagę! I wszystko słyszałam! Kolejne zadania dla Małego: "wyobraź sobie, że jestem zamknięty w pudełku", "próbujesz wydostać się ze słoika", "całego otacza cię pajęczyna"... Pytanie do reżysera: "Czy w nowej superprodukcji "Teatru ITP" Michał Łysiak zagra ... muchę?\nGoście ks. Mariusza każdorazowo niecierpliwie wyczekują momentu, kiedy w drzwiach stanie Iza Sobczyszczak z torbami wypełnionymi strojami do "Józefa". Jej przybycie niezmiennie przynosi chwilę wytchnienia, więc w imieniu zespołu przekazuję: "Iza, wpadaj częściej!!!"\nTo tyle na ten raz. dziękuję pięknie za uwagę...\nP.S. Wszystkim wypoczywającym dedykuję piosenkę hiphopowego zespołu - bo aktualnie jestem fanką (joł! joł!) tego rodzaju muzyki (Dobrze, że Maczo tego nie czyta!) - "Trzeci wymiar" pod tytułem "Dla mnie masz stajla" Jeśli komuś uda się załatwić to nagranie na warsztaty, to mu będę robić kanapki przez cały wyjazd! Pliz! WRZESIEŃ 2004\n13.09.2004 - PONIEDZIAŁEK - Nagrywanie "Raju utraconego"\nCo jest w stanie sprawić, że jednostki twórcze, myślące, nawet powiedziałabym inteligentne, w czasie swoich osobistych wakacji wstają rankiem i punktualnie o 11 pojawiają się na uczelni..?\nZ pewnością nie chodzi tu ani o przeszywającą na wskroś tęsknotę za KUL-em, ani o niezaspokojoną żądzę wjechania windą na dziesiąte piętro Collegium Jana Pawła II. Nie podejrzewam również, żeby czynnikiem pobudzającym do tak heroicznego czynu było pragnienie uczestniczenia w profesjonalnej rozśpiewce (znamy przecież te wszystkie bajery z niedawno zakończonych warsztatów), albo przebywanie w profesjonalnym studiu nagrań. (praktycznie same minusy: gorąco, mało powietrza, głos się nie niesie, tylko kończy 10 cm za ustami, ciśnienie przytyka uszy, no i trzeba było wyłączyć najlepszego przyjaciela - komórkę :-(; jeden plus: faaajna kolczasta gąbka na ścianach), czy wreszcie repertuar, który mieliśmy do zarejestrowania (nagle po "Józku" okazało się, że ten cały "Raj utracony", to jakieś straszne smęty, wszystko się ciągnie jak flaki z olejem i na samą myśl chociażby o "Lamentach" człowiek robi się senny, poza tym...\nGRZMOT! błyskawica i dym! Zapada ciemność i spoza niej dochodzi głos Wielkiej Inkwizycji:\n- Uluś! Doszły mnie słuchy, że chciałabyś opuścić nasz teatrzyk!\n- Jjjja?! Nnnie. A ciemuś to?\n- Czy dobrze pamiętasz tę przesiąkniętą papierosowym dymem kliteczkę, z której Cię wyciągnąłem? Jesteś bliżej tej nory niż Ci się wydaje!!!\n- A zieciwiście! Cioś mam z usiami! Muzika ź "Raju..." jeśt piękna. Taka ślićna, pełna źicia i entuźjaźmu!!\n- Widzę, że się rozumiemy! Pisz dalej, nie przeszkadzaj sobie. Na poniedziałek muszę mieć ten materiał!\n- Świat jest nieśprawiedliwy! (Wersja przed cenzurą: Ptaśki na mnie śrają!)\nO czym to ja...? Acha! Mówiłam o przyczynach przyjścia kreatywnego studenta w wakacje na uczelnię! Niewątpliwie dobrym wabikiem była perspektywa spotkania naszego uroczego akustyka Jarka Rudnickiego. Ale co się okazało? Że Jarek, owszem, był. Pokręcił się trochę, zrobił parę zdjęć super-extra-czad aparatem cyfrowym najnowszej generacji, po czym zostawił nas (wystraszone swe owieczki) z jakimś długowłosym, obcym rockmanem, Sławkiem Cośtam ( z wrażenia zapomniałam nazwiska) No i wtedy się zaczęło. Dostało się każdemu!\n- Ulci - że bierze oddech co dwa wyrazy, podczas, gdy cały chór leci równym "soundem" (no, coś takiego!),\n- Asi - że stoi za blisko mikrofonu i za mocno ją słychać,\n- Sibi - że stoi za daleko od mikrofonu (i tak źle, i tak niedobrze...),\n- Dżazwikowi - że ma vibrato (Niech to szlag!),\n- Kindze - że w ogóle jest sopranem,\n- Elfowi - że jest za niski i go nie widać przez szybkę,\n- koledze Marcinowi - że opiera się o kolce,\n- wszystkim - że pierdzą pod nosem.\nI w ogóle wiadomo: atrament! :-)\nPoza tym facet ma chyba absoluta, albo był w poprzednim wcieleniu nietoperzem: "Z mojej prawej strony, czyli z waszej lewej, jest nieczysto. Nie chcę wskazywać imiennie, ale mogę powiedzieć, że to alty" (Mać, mać, mać... wszystko te bidne alty) Odreagowywaliśmy to wszystko na bieżąco wspólnym śpiewem i śmichami - chichami.\nJak wynika z powyższego: żadnych zdroworozsądkowych przesłanek, aby wytrzymać na nagraniu od 11.00 do 20.00 ( z dwugodzinną przerwą w trakcie) nie było. Dla nas, aktorów ITP, najistotniejsze jest jednak, że był On - Ten, który przyniósł gruszki - czyli miłościwie nam panująca Wielka Inkwizycja, z Lekkością i Powabem Prowadzona Kreska Kreślarzy Wszechrzeczy. Gdy Reżyser uśmiechał się z zadowoleniem, nasze małe serduszka przepełniała szalona satysfakcja. Jego spojrzenie dodawało nam skrzydeł, tak, że wzlatywaliśmy na wyżyny naszych wokalnych umiejętności, gdzie...\nNo dobra. Wiem, że troszki mnie poniosło... To ja może przejdę do następnego dnia. 14.09.2004 - WTOREK\nZostało nam do dogrania dosłownie 5 kawałków solistów. Poszło szybko i sprawnie. Zaznaczę tylko, że Sibi świetnie poradziła sobie z "Żydowskim" (tam są te makabrycznie trudne oddechy, ale co to dla Sibi :-)\nNasza praca na tym się skończyła. Ostateczny kształt nagrań zależy od Jarka i Sławka. I tak na serio: bardzo Wam dziękujemy! Zwłaszcza Tobie Sławku :-) Za cierpliwość i profesjonalizm. Mamy nadzieję, że pierwszy kontakt z ITP Cię nie przeraził (a wręcz zachęcił) i nie doznałeś żadnych trwałych uszkodzeń duszy / ciała, oraz, że Twemu życiu nie zagraża niebezpieczeństwo.\nPAŹDZIERNIK 2004 05.10.2004 - WTOREK\nRok akademicki się rozpoczął! Niektórzy spędzają niezliczone godziny przed gablotami z planami zajęć (to takie studenckie „ściany płaczu"), inni niosą z pokorą kaganiec oświaty do maluczkich, mierząc się tym samym z życiowym powołaniem i weryfikując swe umiejętności pedagogiczne. Katolicki Uniwersytet Lubelski począł tętnić życiem, a w oknach sali 110 w późnych godzinach wieczornych znów rozbłysło światło. Teatr ITP powrócił!\nNa pierwszej próbie, po tradycyjnych uśmiechach, uściskach i wymianie serdeczności, ksiądz Mariusz wygłosił „Słowo wstępne", w którym przedstawił podział prac i kalendarium ważnych terminów w październiku i listopadzie. Następnie udzielił na nadchodzący czas wytężonego wysiłku błogosławieństwa jednostkom szczególnie opornym, nie stawiającym teatru na pierwszym miejscu. A potem - rozpoczęły się śpiewy. Okazało się, że „Józef" jest nieprzeciętnie długim spektaklem, gdyż nie udało nam się, niestety (ku rozpaczy Reżysera), prześpiewać całego materiału muzycznego. Poczuliśmy za to wewnętrzne przynaglenie, aby poza kolejnością wykonać „Pieśń finałową". Tu duży uśmiech :))))))))))) w stronę Bartka za pełne pasji „słońce wstaje"! 07.10.2004 - CZWARTEK\nDobrze, że Nasti zwlekła się z łoża boleści na próbę, bo kto by układał te wszystkie krzesła pod ścianą...? Co prawda panna Bukowska wciąż troszkę się smarka, ale Wielka Inkwizycja nie puściła wyżej wymienionej na „chorobowe". Taki tam kaszelek, katarek, ból głowy i gorączka 39 C, to jeszcze nie są żadne powody, by zaniedbywać ukochany teatrzyk! Zaczęliśmy od części żydowskiej. Jak zaśpiewaliśmy pełną parą refren „Prologu" - przygłuszyliśmy magnetofon, skutkiem czego nie słyszeliśmy rytmu i pomyliliśmy kroki. Cóż... Każdego szkoda!(jak mawia Ania Bujas vel Huśtas). Potem „Dalej w tany" - ten kawałek to dla mnie dziki trans! Świat wiruje wokoło, stając się wielką barwną plamą, w głowie huczy glos Pauli, a w oddali, niczym echo, pobrzmiewa „wódka, wódka..." Serafina i Jazzwika. Ludzie, którzy szukają zapomnienia w techno, zdecydowanie powinni przerzucić się na tańce ludowe: totalny odlot!\nPróbę zakończyliśmy na „Mękach, stękach...", po czym Izunia sprawdziła wszystkie izraelskie kiecki oraz majtasy trzech braci - te kostiumy są już gotowe!\nKawałek po kawałku jakoś to idzie.\nPs. Niemalże zapomniałabym dodać, że mieliśmy we wtorek gościa specjalnego - z dalekich wojaży powróciła Monika Pochylska.:) Podczas oglądania próby zdarzało jej się nawet od czasu do czasu roześmiać, więc jednak jest szansa, że z „Józka" wyszła nam komedia! A tak w ogóle - fajnie było Cię zobaczyć, Moniu. 12.10.2004 - WTOREK\nNiech to szlag jasny trafi! Się wziął przypałętał do mnie jakiś wirus mały a dokuczliwy! Wiem nawet, gdzie go złapałam... Ja Ci, Nastka, mówiłam, jak do dziecka mówiłam: „Weźże się wygrzej, poleż..." To nie! Musiałaś chodzić i rozsiewać te swoje drobnoustroje. I jeszcze żeś się przy mnie specjalnie, Bukowska, kręciła! Cała Zenobia z Ciebie wyszła w ten moment. O!\nZ tej to przyczyny, że niedomagam, Państwo wybaczy, ale ograniczę komentarz mój, dotyczący wtorkowych wypadków, do minimum. Niech przemówią sami prowadzący. Zrzućmy wreszcie tę zasłonę milczenia! Czego my musimy słuchać na tych próbach, to Państwo nawet nie wie, ale z „Dziennika" się wszystkiego dowie. O! Weźmy na ten przykład Reżysera:\n* "Kapelusz ma być bardzo świadomie na gumkie." (ja mogę te „gumkie" doszyć, bardzo proszę! Tylko błagam Cię, o Świetlisty Wizjonerze Trendów o wskazówki, jak mam uświadomić kapeluszowi, że te gumkę ma?????)\n* „Głośniej nie będzie, bo nie ma kabelka." (niewątpliwie cała mądrość ziemi zawarł Ksiądz w tej wypowiedzi)\nŻeby nie było, że znowu wszystko na Lacha... Proszę bardzo, teksty pani Kingi (się dobrali jak w korcu maku):\n* „Jednym uchem słuchać, a drugim gadać" (czy ktoś udziela korepetycji z zakresu podstaw anatomii??? Mamy tu wyjątkowy przypadek!)\n* „Śpiewajcie ojcie cojcie cojcie cojcie c" (to nie jest pierwszy tekst bez sensu, który w tym teatrzyku każą nam wykonywać... Przypomnijmy sobie „rzeniki" albo „fizofy"... Wśród prowadzących dostrzegam niezaprzeczalne talenty w dziedzinie tworzenia neologizmów)\nNa koniec: podziękowania i pozdrowienia:\n- Adaś i Ewcia dziękują Arcybiskupowi Józefowi Życińskiemu za książki,\n- Seba pozdrawia bzyczka, dzięki któremu mógł się realizować na wtorkowej próbie,\n- Paulina z radosnym „Hej zabawa disco polo" przesyła wszystkim członkom teatru buziaczki i uściski.


Autor: Jackie | Data publikacji: Sobota, 19 września 2020r.\nFirma TVSATSERWIS.NET wykonuje dla Państwa montaż anteny satelitarnej oraz regulacja anten naziemnych w tym Orange w tym Cyfra+ i NC+ na terenie miast: Gliwice, Ruda Śląska, Zabrze, Bytom, Tarnowskie Góry. W swojej ofercie posiadamy też wieszanie telewizorów . Dodatkowo wykonujemy usługę Multi(...)\nZapewniamy serwis oraz montaż anteny oraz ustawienie anten naziemnych DVB-T oraz satelitarnych. Serwisujemy anteny satelitarne oraz polskich Platform NC+, Cyfrowy Polsat, Orange na terenie Tarnowskie Góry oraz okolic. Dodatkowo wykonujemy instalacje j(...)


DZIEŃ NA FX: FI: EUR: PLN nadal w kanale wzrostowym, możliwy dalszy wzrost rentowności - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plDZIEŃ NA FX: FI: EUR: PLN nadal w kanale wzrostowym, możliwy dalszy wzrost rentowności\n28 czerwca 2017, 09:15 | Aktualizacja: 28.06.2017, 11:15\nŚroda może upłynąć pod znakiem zwiększonej zmienności na rynku walutowym i dłużnym - oceniają eksperci. Ich zdaniem, kurs EUR/PLN nadal będzie poruszał się w górę, ograniczany poziomem oporu przy 4,255, natomiast SPW mogą kontynuować przecenę z poprzednich sesji.\nW opinii analityków Banku Millennium, podwyższona zmienność na wtorkowej sesji może przełożyć się na rozmiar wahań kursów walut i rentowności również w środę.\n"Podwyższona zmienność wtorkowej sesji sprawiła jednak, iż zmianie uległ obraz notowań, między innymi eurodolara i rentowności długu na rynkach bazowych, co powinno zapewnić emocje podczas dzisiejszej sesji" - napisali.\n"Oczekujemy kontynuacji zwyżki pary EUR/USD z docelowymi poziomami 1,1420 i późniejszym możliwym testem 1,1530, tj. maksimum z maja ubiegłego roku. Mimo iż wczorajszą reakcję eurodolara uważamy za przesadną, to obecny sentyment inwestycyjny przemawia za aprecjacją euro. W przypadku kursu EUR/PLN nadal obowiązuje kanał wzrostowy z ograniczeniem na poziomie 4,2550 i wsparciem 4,22" - ocenili w środowym raporcie analitycy Banku Millennium.\nAnalitycy Banku Pekao również zakładają w scenariuszu bazowym osłabienie złotego w stosunku do euro oraz kontynuację wzrostu rentowności obligacji skarbowych.\n"Chociaż istnieje szansa na krótkoterminowy powrót do poziomów bliżej 4,20/EUR, to byłaby to naszym zdaniem jedynie krótkoterminowa tendencja. W scenariuszu bazowym zakładamy dalsze osłabienie w stronę 4,26/EUR i wyżej w najbliższym czasie" - napisali w porannym raporcie.\n"Wzrost rentowności krajowych obligacji może być kontynuowany, choć skala zmian na krzywej powinna być bardziej umiarkowana niż w dniu wczorajszym. Każdy „jastrzębi” sygnał ze strony Fed i EBC podtrzyma presję na osłabienie wycen" - dodali.\n9.10 15.50 9.05\nEUR/PLN 4,2356 4,2215 4,2072\nUSD/PLN 3,7273 3,738 3,7594\nCHF/PLN 3,8846 3,8779 3,8646\nEUR/USD 1,1364 1,1294 1,1191\nPS0719 1,93 1,92 1,9\nPS0422 2,64 2,62 2,58\nDS0727 3,3 3,24 3,18\nTagi:waluty, notowania, euro, złoty\nKNF zażądał zawieszenia obrotu akcjami Petrolinvestu. Od czwartku obrót jest zawieszony


urazy ortopedyczne – Poradnik dla kobiet\nbóle kręgosłupa\t,\tchoroby kręgosłupa\t...\tortopedia\t,\ttraumatologia\t,\turazy ortopedyczne\nOrtopedia to sfera medycyny, która ma zajmować się diagnostyką , jak również terapią chorób i uszkodzeń narządu ruchu. Urazy ortopedyczne z reguły są skutkiem przeróżnych zdarzeń. Oprócz gwałtownych, poważnych urazów, specjaliści mają zajmować się też osobami cierpiącymi na różnego rodzaju przewlekłe choroby ortopedyczne, którymi bywają choroby zwyrodnieniowe, artretyzm czy choroba zwyrodnieniowa stawów kręgosłupa. Jedną z najgorszych do wytrzymania jednostek chorobowych, na którą uskarżają się pacjenci ortopedyczni są choroby kręgosłupa, które powodują uciążliwe, silne dolegliwości bólowe.\nPowodują one znaczne obniżenie ich normalnej aktywności. Osoby znające się na ortopedii i traumatologii przeprowadzają przeróżne czynności mające na celu polepszenie działania narządu ruchu, między innymi artroskopie lecznicze, rekonstrukcje stawów czy też wstawianie protez stawowych. Ortopedia zajmuje się przeważnie leczeniem dolegliwości narządu ruchu, zaś traumatologia to dziedzina, nakierowana przede wszystkim na niesienie pomocy osobom po urazach, wymagających interwencji lekarskiej.


Drewniany domek na działkę rekreacyjną Eko 127 4x4 (12,1 m2) - Meblobranie.pl\n(kod: 21584) Produkt wyprodukowany w Polsce\nWymiary: 360x360 cm (12,1 m2)\n360x360 cm (12,1 m2) 450x360 cm (15,3 m2) 450x450 cm (19,2 m2) 280x280 cm (7,5 m2) 390x360 cm (13,5 m2) 427x300 cm (12,2 m2) 420x275 cm (11,1 m2) 360x360 cm (12,4 m2) 384x284 cm (10,3 m2) 384x384 cm (14,1 m2) 484x384 cm (17,8 m2) 484x484 cm (22,6 m2) 450x360 cm (15,1 m2)\nDrewniany domek na działkę rekreacyjną EKO 127 to domek o prostej, klasycznej formie i jasnym, klimatycznym wnętrzu. Ze względu na swe niewielkie rozmiary zmieści się nawet na małej działce. Domek z drewna jest nie tylko bardzo estetyc... pełny opis\nDrewniany domek na działkę rekreacyjną EKO 127 to domek o prostej, klasycznej formie i jasnym, klimatycznym wnętrzu. Ze względu na swe niewielkie rozmiary zmieści się nawet na małej działce. Domek z drewna jest nie tylko bardzo estetyczny ale również niezwykle funkcjonalny. W lato może pełnić funkcję domku letniskowego, natomiast w zimę domku narzędziowego.\nDomek zajmuje obszar o powierzchni 12,1 m2, ma 425 cm szerokości, 450 cm głębokości oraz 263 cm wysokości. Wewnątrz domku znajduje się jedno, niepodzielone pomieszczenie, do którego można wejść przez dwuskrzydłowe, przeszklone drzwi. Dwa duże okna przepuszczają optymalną ilość światła dziennego, co dodatkowo zwiększa klimatyczność drewnianego wnętrza.\nDomek został wykonany z drewna świerku syberyjskiego, które charakteryzuje się niebywałą odpornością i trwałością. Wszystkie elementy konstrukcyjne są odporne na niekorzystne warunki atmosferyczne. Balik świerkowy o grubości 58mm nie tylko zapewnia niebywałą odporność na czynniki zewnętrzne, ale pozwala utrzymać doskonałe parametry cieplne. Dodatkowo, spadzisty dach ułatwia odprowadzanie wody i śniegu, dzięki czemu nie zalegają na jego powierzchni. Domek dostarczany jest do klienta w wersji "naturalnej", można go malować wszelkimi preparatami i farbami przeznaczonymi do malowania drewna zgodnie z zastrzeżeniami producenta.\nwysokość ściany: 216-263 cm


Wachnowski śpiewa Wysockiego – Recenzje płyt i książek. Felietony. Blog o kulturze\nWachnowski śpiewa Wysockiego\nDate: 12 czerwca, 2022Author: W Kulturalny Sposób 3 Komentarze\nTomasz Wachnowski, Adam Ochwanowski\nLe Chant du Mond/Schubert Music sp. z o.o. 2022, TT: 41’45”\nWyobrażam sobie, że na płycie „Wysocki osobisty” jej autorzy podpowiadają, że dla rosyjskiego poety i pieśniarza przestrzeń języka jest jedyną prawdziwą ojczyzną. Rosyjska napaść na Ukrainę nadała temu wydawnictwu dramatyczny wydźwięk.\nWysocki wyrażał Rosję z całą jej powagą, bólem i słabościami. Pisał o losach pokolenia wojennego, o utraconym honorze. Słuchający go weterani wojny ojczyźnianej czuli, że Wysocki jest jednym z nich. Pisał dla chcących poczuć los człowieka radzieckiego. Pisał piosenki, jak to sam ujął – „dla żywych i nieżywych przyjaciół”.\nSpektrum jego fanów było rozległe. Byli wśród nich także pracownicy bezpieki. Jedna z plotek głosiła, że Wysockiego chronił sam Jurij Andropow – szef KGB, późniejszy przywódca Związku Radzieckiego.\nRosja Wysockiego to kraj, którego rozumem nie obejmiesz i „biez wódki nie razbieriosz”. Jego Rosja to kraj despotycznych łotrów, ale i dobrych, ciepłych ludzi, którzy są nam tak naprawdę bliscy. Czyż taka Rosja nie siedzi w nas głęboko? Witkacy przed laty zauważył, że choć Polacy nienawidzą Rosji, to po pijaku śpiewają rosyjskie piosenki.\nBard Tomasz Wachnowski oraz Adam Ochwanowski, poeta i autor przekładów, podjęli się zadania pokazania na nowo trzynastu piosenek Włodzimierza Wysockiego. Branie się za Wysockiego wymaga odwagi. Znamy przecież jego piosenki z licznych i świetnych przekładów i interpretacji. W Polsce z dużymi sukcesami popularyzował Wysockiego sam Wojciech Młynarski. Jednak najbardziej intensywnie propagował go Jacek Kaczmarski. Tłumaczeń jest oczywiście znacznie więcej. Jednego z ostatnich i wartych uwagi dokonał płocczanin Paweł Wójcik.\nWachnowski i Ochwanowski mogli pozwolić sobie na akt artystycznego męstwa, bo nie brak im talentu. Słychać go w każdej linijce tekstu, w każdej muzycznej frazie, w każdym zaśpiewanym dźwięku. Czyste linie i surowa zawartość albumu nie domagają się natychmiastowego zachwytu. Każda piosenka była dla mnie swoistą epifanią. Poetyckie powinowactwo dusz Wysockiego i Ochwanowskiego jest bardzo wyraźne. To nie są tłumaczenia jeden do jednego. I bardzo dobrze. Ochwanowski dobrze wie, że są dwa rodzaje przekładów: wierne i piękne. Postawił na te drugie, nadając im indywidualny rys.\nZ kolei Tomek Wachnowski piosenki Wysockiego podlał sosem solidnej produkcji muzycznej. Kapitalny kontrabasista (Wojciech Front), akordeonista z wyobraźnią (Oleg Dyyak) i przykuwający uwagę głos lidera nie wyprali piosenek z przynależnej im surowości. Zrobili po prostu to, co rasowi muzycy zrobić powinni: zagrali z polotem, inteligentnie i z inwencją.\nSłucham tej płyty z podziwem zarówno dla piękna i śpiewności przekładów Ochwanowskiego, jak i dla architektury muzycznej narracji Wachnowskiego. Obaj artyści są szczerzy w tym, co robią, osobiście traktują Wysockiego, nigdy nie tracąc z oczu najważniejszego – że malują obraz wielkiego poety. To płyta o poezji, ludzkim losie i miłości. Po raz kolejny okazuje się, że twórczość dojrzałych już ludzi wraz z rozwojem cywilizacji nie przestaje być wartością.\nTekst pierwotnie ukazał się 27 maja 2022 roku na łamach Gazety Wyborczej Płock.\nAdam OchanowskiLa chant du MondSchubert MusicTomasz WachnowskiWysocki osobistyWłodzimierz Wysocki\nPoprzedni Poprzedni wpis: Oto wszystko, co mam\nDalej Następny wpis: Dźwięk telefonu przerwał koncert w La Scali\n3 myśli w temacie “Wachnowski śpiewa Wysockiego”\n12 czerwca, 2022 o 7:30 pm\nP.S. Wkradł mi się jeden błąd ponieważ tytuł 12 płytowego albumu brzmi ” Na koncertach Włodzimierza Wysockiego „.\n13 czerwca, 2022 o 7:45 am\n„dla żywych i nieżywych przyjaciół”, czyli ja jestem żywym przyjacielem niestety nieśmiertelnego już Wysockiego. Słucham tych fragmentów i jestem oczarowany, ale jednocześnie trzeba mieć odwagę, aby tego wybitnego Barda umieścić na jednej płycie. Przecież i 100 płyt by mało było. Razem z Bułatem bardzo cierpieli, że Rosja taka dziwna jest. Wysocki śpiewał niskim, ochrypłym barytonem,\nprzy akompaniamencie gitary. Ojciec Jego pracował na poczcie i pochodził z rodziny żydowskiej. Jego matka była kierowniczką Archiwum Naukowo-Technicznego w Instytucie Naukowo-Badawczym Przemysłu Maszynowego oraz tłumaczką języka niemieckiego. Po wojnie trochę mieszkał z ojcem w Niemczech oraz z jego drugą żoną. Wołodia był chory na serce, ale potem w dorosłości stwierdzono, że wada zniknęła. Był także niesamowicie wspaniałym aktorem teatralnym oraz filmowym. Piszą o jego 3 żonach. Mnie najbardziej utkwiła w pamięci przepiękna Marina Vlady, właśc. Marina de Poliakoff-Baïdaroff – francuska aktorka pochodzenia rosyjskiego, która była z nim do jego śmierci. Często bywało tak, że Marina była we Francji. Wtedy telefonistki pocztowe maiły nieraz ucztę duchową jak Wołodia dzwonił do ukochanej żony i przez telefon kilkugodzinne koncerty urządzał dla niej. Osobiście uważam, że z tą kobietą był najszczęśliwszy.\nhttps://youtu.be/CqbaQzqVx8Q?list=RDCqbaQzqVx8Q Wprawdzie nie śpiewa tej pięknej piosenki o Marinie Wysocki, ale zawsze ten utwór na kolana powala mnie.\nhttps://youtu.be/MCnEp2wy7Lo Kiedyś tamta piosenka była z napisami, ale szukając jej znalazłem ten film z napisami po polsku / kółeczko zębate /.\nhttps://youtu.be/DW9Q2z8XcnA Cudowna także piosenka.\nWielkim arcydziełem dla mnie był album Wysocki od początku składający się z 12 winylowych płyt wydanych przez Melodię w ZSRR. Kiedyś miałem je wszystkie.\nWołodia niestety dużo palił i pił alkoholu co także zgubiło tego wielkiego i ponadczasowego artystę.\n23 lipca 1980 miał zapaść, a dwa dni później zmarł we śnie o godz. 4:10 nad ranem. 28 lipca jego ciało zostało wystawione na pożegnanie w Teatrze na Tagance, następnie pochowano go na Cmentarzu Wagańkowskim w Moskwie. Jak podają media jego Marina żyje do dzisiaj.\nDodam, że na płycie bardzo dobrej jak napisałem na początku brakuje wielu ważnych utworów, ale to i tak nic nie ujmuje tej płycie.\nJako ciekawostkę dodam jeszcze, że jest radio poświęcone tylko i wyłącznie Wysockiemu:\n101.ru Vladimir Visotsky Np. w moim radiu wystarczy wpisać 101.ru wtedy wyskoczy ponad 100 stacji tematycznych i wyszukać sobie.\n14 czerwca, 2022 o 6:54 am\nhttps://youtu.be/2gaKpWNP0U0 Prawdziwe cudo mi się w tej chwili na YouTube pokazało, czyli ponad 4 godziny Wołodii 👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍👍.


Co to jest lista mailingowa | Blog Wer.pl\nprzez Wer.pl · Opublikowano 25/01/2021 · Zaktualizowano 08/03/2021\nDlaczego warto używać list pocztowych?\nListy pocztowe (mailingowe) służą do masowej wysyłki korespondencji, jednocześnie do dowolnej liczby adresatów. Takie rozwiązanie jest zdecydowanie bardziej wygodne i bezpieczniejsze niż wysyłka standardowa, ponieważ:\n– na listę można wpisać dowolną ilość adresów,\n– adresaci listy nie widzą się nawzajem,\n– wysyłki na listy pocztowe nie są objęte limitami wysyłek. Podczas procesu weryfikacji limitów wysyłki wiadomości wysyłka na listę pocztową traktowana jest jako pojedynczy mail, niezależnie od ilości adresatów dopisanych do listy. W alternatywnym rozwiązaniu gdybyśmy chcieli wysłać wiadomość do wielu adresatów za pomocą tradycyjnej wiadomości to taka wysyłka będzie policzona oddzielnie w limitach.\nJak działa lista pocztowa\nLista pocztowa to nic innego jak adres email, który zawiera i grupuje wielu innych adresatów kont email. Aby wysłać wiadomość na adresy znajdujące się na liście wystarczy wysłać wiadomość na adres email stworzonej listy pocztowej np. info@twoja_domena.pl . Za dalsze rozesłanie wiadomości do uczestników listy zadba już serwer pocztowy.\nDobry pakiet hostingowy ma możliwość założenia przynajmniej kilku list pocztowych. W Wer.pl w każdym pakiecie hostingowym możesz założyć listę pocztową. Wystarczy zalogować się do panelu administracyjnego WebAs pod adresem: https://webas.twoja_domena.pl, menu Usługi > Poczta, zakładka Listy . Następnie klikamy link Nowa lista pocztowa\nW obszarze Pokaż: – Identyfikacja ustawiamy odpowiednio:\n– Nazwa listy – jest to adres email po jakim będzie działa lista – w naszym przypadku jest info@251.wer.pl\n– Opis listy – jest to dodatkowy opis listy, który będzie dodany do adresu listy w nagłówku (obok pola From) . Poniżej w przykładzie Aktualności ,\n– Tryb działania listy – możliwe są tu 3 opcje: otwarta, zamknięta, moderowana – szczegółowy opis w kolejnych rozdziałach. Przy wyborze listy moderowanej należy podać adres email moderatora czyli jedynego nadawcy, który może rozsyłać wiadomości za pomocą listy,\n– Odpowiedź (na listę, do nadawcy lub na podany adres email) – wybieramy jaki adres będzie automatycznie uzupełniany przy próbie odpowiedzi na wiadomość wysłaną za pomocą listy. W nagłówku maila jest to sekcja Reply-To .\n– Pole Przekierowanie wiadomości od subskrybentów – w przypadku listy moderowanej, wiadomości wysłane od subskrybentów na adres listy są standardowo usuwane, zaznaczenie tej opcji spowoduje ich przekierowanie na adres podany w polu Adres odpowiedzi\n– Pole automatyczna subskrypcja – zaznaczamy je gdy chcemy udostępnić możliwość automatycznego zapisu na listę mailingową. Wystarczy wtedy wysłać wiadomość z tematem SUBSCRIBE na adres listy, aby zapisać się na listę.\nPrzełączamy się na obszar Pokaż: Subskrybenci :\nW tym miejscu w sekcji Konta w domenie wybieramy adresy email odbiorców listy, które chcemy dodać do listy. W sekcji Pozostałe konta można dodać adresy email spoza domeny. Możliwe jest również dodanie adresów za pomocą przygotowanego wcześniej pliku z odbiorcami, który można tutaj zaimportować. Zapisujemy zmiany.\nJakie są rodzaje list pocztowych?\nW programie administracyjnym istnieje możliwość dodania trzech różnych rodzajów list pocztowych:\na) lista otwarta – wtedy na listę można pisać z dowolnego adresu e-mail, czyli e-mail wysłany z dowolnego adresu zostanie rozesłany do wszystkich zapisanych na listę,\nb) lista zamknięta – na listę mogą pisać tylko użytkownicy, których adres znajduje się na liście, czyli wiadomość wysłana przez jednego z użytkowników trafi na wszystkie inne adresy e-mail wpisane na listę,\nPrzy wyborze typu listy, należy zwrócić uwagę na to kto będzie użytkownikiem listy. Jeśli np. ma to być tylko lista do rozsyłania informacji do użytkowników, należy wybrać listę moderowaną, na którą można pisać wyłącznie z adresu podanego jako moderator, listy z wszystkich innych adresów (np. odpowiedzi) są usuwane i nie otrzymują ich inni użytkownicy listy.\nDodatkowe informacje nt. list pocztowych: https://wer.pl/faq-konfiguracja-kont-pocztowych#III10\nTagi: jak założyć listę pocztowąlista mailingowalista pocztowamasowa wysyłka mailipoczta email\n14/04/2021 o 2:19 PM\nFajnie wyjaśnione. Założyłem od razu kilka różnych list nazwy nadane wg przeznaczenia. Czekam na więcej pomocnych wpisów.\nNastępny post Jak przenieść pocztę na inny hosting?\nPoprzedni post Czym jest hosting i co to jest domena?


Cytat na dzi¶\nZ ³aski Bo¿ej jestem tym, czym jestem (1 Kor 15,10).\n23 Zapytajmy zatem Pana razem z Prorokiem: Kto bêdzie przebywa³ w przybytku Twym, Panie, kto zamieszka na Twojej ¶wiêtej górze? (Ps 15,1). 24 A zapytawszy s³uchajmy, bracia, jak Pan odpowiada i ukazuje nam drogê do swego przybytku 25 mówi±c: Ten, kto postêpuje bez skazy, dzia³a sprawiedliwie, 26 a mówi prawdê w swym sercu i nie zwodzi swym jêzykiem; ten, 27 który nie czyni bli¼niemu nic z³ego i nie s³ucha oszczerstw przeciw swemu s±siadowi (Ps 14,2—3 Wlg). 28 A gdy\ndiabe³ mu co¶ doradza, odtr±ca go razem z jego podszeptami daleko od swego serca i od razu wniwecz obraca, a rodz±ce siê pokusy rozbija o Chrystusa [jak o ska³ê]. 29 Tacy ludzie, pe³ni boja¼ni Pañskiej, nie wpadaj± w zarozumia³o¶æ, gdy widz±, ¿e dobrze postêpuj±. Uwa¿aj± bowiem, ¿e nawet to dobro, jakie w nich jest, nie z w³asnej ich mocy, lecz od Pana pochodzi. 30 Wielbi± zatem Pana, który w nich dzia³a i wo³aj± razem z Prorokiem: Nie nam, Panie, nie nam, lecz Twemu imieniu daj chwa³ê (Ps 115,1[113,9]). 31 Podobnie i Pawe³ Aposto³ nie przypisywa³ sobie zas³ugi z racji swej pracy apostolskiej, lecz mówi³: Z ³aski Bo¿ej jestem tym, czym jestem (1 >Kor 15,10), 32 a kiedy indziej znowu: Kto siê chlubi, niech siê w Panu chlubi (2 Kor 10,17). (Prolog 23-32).\nZ REGU£Y ¦WIÊTEGO BENEDYKTA w przek³adzie Anny ¦widerkówny, TYNIEC Wydawnictwo Benedyktynów 2010\nObraz „Ostatnia rozmowa ¶w. Benedykta i jego siostry ¶w. Scholastyki” namalowany przed 1530 r. przez Andrea Sabbatiniego. W³asno¶æ Opactwo Benedyktynów w Tyñcu.


Koronawirus w szpitalach w Rzeszowie. W MSWiA 1 zgon i 6 przypadków - Rzeszów, Super Express\n2020-08-06 18:51 AP\nAutor: iira116 / Pixabay.com zdjęcie ilustracyjne\nPodkarpacki sanepid podał informację o sytuacji w rzeszowskich szpitalach - Szpitalu Specjalistycznym PRO-FAMILIA oraz MSWiA w których pojawiły się zakażenia koronawirusem. W ognisku koronawirusa związanego ze szpitalem MSWiA odnotowano 1 zgon.\nKoronawirus. Szpital Specjalistyczny PRO-FAMILIA\nJak informuje podkarpacki sanepid, do dnia 3 sierpnia uzyskano ogółem 4 pozytywne wyniki w tym: u położnej i 3 u pacjentek wypisanych ze szpitala (z powiatów dębickiego, mieleckiego i krośnieńskiego). Badaniami kontrolnymi objęto 235 osób z personelu i 58 pacjentek – wszystkie wyniki ujemne.\nKoronawirus. Szpital MSWiA w Rzeszowie\nDo dnia 5 sierpnia przebadano cały personel i pacjentów oddziału chirurgii. Ogółem w Szpitalu potwierdzono 6 dodatnich wyników, w tym 3 osoby z personelu medycznego oraz 3 pacjentów. W ognisku odnotowano 1 zgon.\nZobacz też: Zakażenia na festynie i rodzinnych imprezach. Ogniska zakażeń koronawirusem na Podkarpaciu\n- Pozostałe odnotowane przypadki na terenie miasta i powiatu są niepowiązane z ww. zachorowaniami. Dochodzenia epidemiologiczne są w toku. Ogółem na terenie miasta Rzeszowa i powiatu rzeszowskiego kwarantanną objęto 525 osób. Na dzień 6 sierpnia WSSE w Rzeszowie zaplanowała przebadanie 30 osób z kontaktu na terenie powiatu rzeszowskiego. - informuje Dorota Gibała, rzeczniczka WSSE w Rzeszowie.\nObecnie na terenie województwa podkarpackiego pod nadzorem pozostaje 38 osób, 2574 poddane jest kwarantannie, a w izolacji przebywa 504 osoby. Aktualnie z potwierdzonym COVID-19 hospitalizowanych jest 101 osób. Badaniami laboratoryjnymi potwierdzono 1500 przypadków zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2, 828 osób wyzdrowiało.


czerwcowy shape - wszystko na temat czerwcowy shape w serwisie Milion Kobiet\nArtykuły dla frazy : czerwcowy shape (4)\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia czerwcowy shape. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku czerwcowy shape) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem czerwcowy shape posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania czerwcowy shape jesteśmy w stanie zaprezentować Ci czerwcowy shape materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Wtorek 27.05.2014 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Środa 29.05.2013. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania czerwcowy shape ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu czerwcowy shape.


Auto Złom Wilkowice - Schrott - Kasacja Skup Szrot\nZłomowanie & Skup samochodów Wilkowice\nSpecjalizujemy się w złomowaniu samochodów Wilkowice - nasza firma to złomowisko #1 w regionie. Skupujemy samochody osobowe, dostawcze oraz złom w każdej postacji. Wysokie ceny skupu dzięki profesjonalej linii demontażu oraz szybki bezpłatny odbiór lawetą sprawiają, że jesteśmy najczęściej wybieranym auto złomem dla Klientów z Wilkowice.\nLegalnośc skupu przez nasz auto złom zapewnia pozwolenie wojewody na prowadzenie stacji demontażu pojazdów. Jako skup i złomowanie pojazdów prowadzimy skup samochodów osobowych niezależnie od stanu. Indywidualna wycena i gwarnacja najlepszej ceny. Auto Recykling Wilkowice zachęca do zgłoszenia swojego pojazdu.\nAuto Złom oferuje wygodną sprzedasz auta do kasacji w naszym skupie bez wychodzenia z domu. Złomowanie pojazdów odbywa się tego samego dnia. Auta odbieramy auto lawetą u Klienta w ten sam dzień. Gotówkę oraz wszelkie formalność załatwiamy na miejscu. Gwarantujemy najkorzystniejsze warunki skupu samochodów Wilkowice.\nZłomowanie aut Wilkowice to nasza specjalizacja - samochody odbieramy auto lawetą.\nAuto Kasacja Wilkowice\n- Andrzej, Wilkowice\nAuto Skup Wilkowice - interesuje nas każde auto.\nAuto Złom Wilkowice - odkupimy auto.\nObsługujemy Wilkowice i okolice - transport w cenie.


„PARSANARIDA” WYSTARTOWAŁA - Musivum\nOme 9/27/2016 09:47:00 PM 2 KOMENTARZE # organizacyjne Edit\nTak, wystartowała. Prolog jest tutaj. Teraz się mogę iść ogarniać dalej.\nAyame 11/23/2016 3:22 PM\nProwadzę katalog opowiadań internetowych. W ostatnim czasie zorganizowałyśmy konkurs dla blogów ocenionych, a odnośnik do Twojej strony znalazłam na jednej z zaprzyjaźnionych z nami ocenialni. Może będziesz zainteresowana wzięciem w nim udziału :)\n– zgłoszony blog musi widnieć w jednej z kategorii na Katalogowo oraz uzyskać ocenę 4, 5, 6 lub ich odpowiedniki na dowolnej ocenialni, na której opublikowano minimum 5 ocen;\n– liczą się oceny opublikowane od 1.01.2015 do 31.12.2016;\n– zgłoszenia przyjmowane są do 31.12.2016 23:59.\nMam nadzieję, że zechcesz to sprawdzić.\nJeśli ten komentarz w jakiś sposób Cię uraził, to bardzo przepraszam.\nSkoiastel 12/28/2016 4:16 PM\nZ przyjemnością informuję, że na ocenialni Wspólnymi Siłami właśnie zawisła ocena Musivum:\nZapraszam do lektury i pozdrawiam cieplutko, bo za oknem coraz chłodniej :)


» pranie dywanów, wykładzin\n» Pro-Cafe Vending Systems - Automaty do kawy\nPro-Cafe Vending Systems. Automaty do gorących i zimnych napojów, kawy - instalacja oraz obsługa, Automaty do kawy i napojów instalujemy na terenie woj. Podlaskie, Warmińsko-Mazurskie, Mazowieckie. elite, lavazza, filiżanki, automat, kawa\n» Jacobs Vending - Autoryzowany Operator JACOBS - automaty do kawy\nJacobs Vending - dostarczamy automaty do kawy i napoi firmy jacobs. Instalujemy automaty sprzedające u klienta. Vending automatów na terenie woj. warminsko-mazurskie, mazowieckie, warszawa\n» Części i sprzęt agd polar amica whirlpool First austria


Nowe segmenty na sprzedaż - Grodzisk Mazowiecki\nSegmenty cieszą się dużą popularnością wśród rodzin i są idealnym rozwiązaniem dla osób, które pragną mieć własny dom z ogródkiem, chcą zrezygnować z mieszkania w samym centrum miasta a jednocześnie nie mają wystarczających środków na zakup własnego domu. Segmenty najczęściej zaprojektowane są w taki sposób, aby posiadały osobne, prywatne wejście, własny ogród, miejsce parkingowe – te ich elementy sprawiają, że warunki zamieszkania zbliżone są do tych w domach wolnostojących. Segmenty nierzadko tworzą także niewielkie osiedla mieszkalne, co sprzyja dobrym relacjom międzysąsiedzkim oraz powstawaniu grup społecznych a jednocześnie pozwalają zachować wysoki poziom prywatności.\nKażdą przestrzeń tworzymy w oparciu o dotychczasowe zdobyte doświadczenie i wiedzę, dbając o najmniejsze detale, które gwarantują komfort użytkowania oraz bezpieczeństwo. Tworzymy nowoczesne segmenty na sprzedaż wyróżniające się szczególnie niezwykłą funkcjonalnością oraz przestronnością. Nasza firma buduje nowe segmenty, charakteryzujące się prostą aczkolwiek oryginalną architekturą, wysoką ponadczasową estetyką oraz przemyślanym, praktycznym układem pomieszczeń. Dobre rozplanowanie wnętrza daje pełną swobodę aranżacji pomieszczeń i zapewnia najwyższy komfort mieszkania.\nNasze nowe segmenty powstają przy pomocy sprawdzonych technologii a także z wysokiej jakości, solidnych materiałów co zapewnia bezpieczeństwo oraz trwałość. Wykorzystujemy nowoczesne rozwiązania architektoniczne a jednocześnie zapewniamy rozsądną, atrakcyjną cenę.\nDo głównych zalet naszych inwestycji należy ich lokalizacja. Staramy się wybierać takie miejsca, które są w bliskim otoczeniu terenów zielonych oraz z łatwym dostępem do komunikacji. Grodzisk Mazowiecki, Pruszków oraz Podkowa Leśna – to tutaj zrealizowaliśmy nasze dotychczasowe inwestycje.\nGrodzisk Mazowiecki jest miastem położonym w bezpośrednim sąsiedztwie Warszawy, co pozwala na szybki i bezproblemowy dojazd do stolicy. To miejsce znajdujące się z dala od największego natężenia ruchu komunikacyjnego, zapewniające ciszę i spokój, idealne dla tych osób, które szczególnie cenią sobie komfort oraz bliskość natury.\nNasze segmenty na sprzedaż to szeroka oferta, z której każdy może wybrać inwestycję deweloperską w pełni odpowiadającą na określone potrzeby i wymagania. Zachęcamy naszych potencjalnych klientów do szczegółowego zapoznania się z naszymi dotychczasowymi realizacjami oraz do kontaktu mailowego lub telefonicznego.


Zafasolkowałam :)))))) - Rodzice.pl\nDziewczyny, warto mieć nadzieję! Mi się udało! Tydzień temu zrobiłam test – były dwie kreski, teraz lekarz potwierdził – jest fasolka :)) Moje szczęscie nie zna granic! Życzę Wam tego samego z całego serca!!! Przesyłam fluidki ***************\nRe: Zafasolkowałam :))))))\nana7 z Zosią (2,3l.), Aniołkiem(11.2003) no i z Fasolką(5 tydz)\nMoje serdeczne gratulacje:))))\nZyczę miłych ciażowych miesięcy i wspaniałego maluszka na koniec! :)))))\nKobitki, dziekuje za masę ciepłych słów… a za te bez fasolki trzymam kciuki i jeszcze raz miliony ciążowych fluidków *************…*************************\nHej Zuzia, widze że my podobnie zafasolkowałyśmy 😉 5w5d :)))) Daj znać co u lekarza. Trzymam kciuki pa\nZnasz odpowiedź na pytanie: Zafasolkowałam :))))))?\nNo cóż nie powiem nic nowego....wydaje mi się jakby to było wczoraj....odchodzą wody płodowe i zestresowani zasuwamy do szpitala....po kilku godzinach jest z nami nasz mały ludek Szymucha !!!! Życzę Ci\nCholerka, zaczynam się martwić. Miniś przez dwie kolejne noce zaczyna się jakoś dziwnie zachowywać. Bez powodu (?) w środku nocy nagle zaczyna przeraźliwie płakać i to do tego stopnia, że nic nie


AktualnościINSTALACJE ODPYLANIA PYŁÓW MINERALNYCH\nśroda, 31 maj 2017 o godzinie 11:06\nW ostatnim czasie, firma BART zrealizowała kilka projektów związanych z wykonaniem instalacji odpylania pyłów mineralnych. Projekty te były realizowane dla czołowych producentów z branży ceramiki sanitarnej, ceramiki architektonicznej oraz ceramiki technicznej. Jednym z przykładów są instalacje odpylania pyłów mineralnych wykonane dla renomowanego producenta płytek gresowych, ceramicznych i klinkierowych. Są to instalacje technologicznego odpylania pyłów z linii produkcji płytek.\nZostały one oparte na filtrach workowych o wydajności 50 000 m³/h i 40 000 m³/h. Urządzenia odpylające obsługują głównie przenośniki i silosy. Zastosowano w nich filtry workowe oczyszczane impulsami sprężonego powietrza. Filtr wyposażono na spodzie w zawór obrotowy, pozwalający na ciągłe usuwanie pyłów z filtra w trakcie jego pracy.


2 pokoje, mieszkanie na wynajem - Jastrzębie-Zdrój, śląskie - 58661356 • www.otodom.pl\nul. Heleny Marusarzówny\nMieszkanie do wynajęcia / Marusarzówny\nTo mieszkanie na wynajem (ID w Otodom 58661356) wydaje mi się interesujące. Chętnie poznam więcej szczegółów przed umówieniem wizyty. Pozdrawiam.\nCzynsz - dodatkowo: 460 zł\nPrezentujemy Państwu ofertę najmu mieszkania 2-pokojowego o pow. 54 mkw., zlokalizowanego na 8 piętrze w bloku wysokim, położonym przy ul. Marusarzówny w Jastrzębiu-Zdroju.\nPrawo własności: spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego wraz z założoną księgą wieczystą.\nLokal składa się z: dużego pokoju dziennego połączonego z jadalnią, dużej widnej kuchni, sypialni, łazienki wraz z toaletą, przedpokoju oraz garderoby. Do mieszkania przynależy piwnica oraz wspólna komórka na tym samym piętrze.\nNa podłogach zostały położone panele oraz kafelki. Ściany wykończone tapetą wielokrotnego malowania typu raufaza. Wszystkie okna PCV, nowa stolarka drzwiowa.\nMieszkanie duże, przestronne, bardzo funkcjonalne.\nPOMIESZCZENIA PRZYNALEŻNE: piwnica, wspólna komórka na 8 piętrze.\nLOKALIZACJA: Osiedle Chrobrego, ul. Marusarzówny, osiedle w zabudowie wielorodzinnej. W pieszym zasięgu: OWN Ośrodek Wypoczynku Niedzielnego, Hala sportowa, Lodowisko, przychodnia, market (LIDL, Biedronka), przychodnia, przystanek MZK, poczta, kościół.\nOPŁATY: odstępne 900zł+czynsz (około 500zł ) + media (prąd, woda, gaz). Kaucja zwrotna 2000zł. Okres najmu min. 1 rok (najem okazjonalny, wymagamy rygoru egzekucji). Wysokość czynszu zależy od zużycia wody oraz od ilości zamieszkujących osób.\nmałżeństwo z dzieckiem\nDATA ROZPOCZĘCIA NAJMU: maj 2019\nZDJĘCIA JUŻ WKRÓTCE.\nPolecamy i zapraszamy na prezentacje.\nInne ogłoszenia Nieruchomości Arkady Marcin Główczyński\nNr oferty w Otodom: 58661356\nAleja Piłsudskiego 29, 44-335, Jastrzębie-Zdrój, śląskie


Czwarta ofiara śmiertelna wirusa ptasiej grypy - Mięso/wędliny\nCzwarta ofiara śmiertelna wirusa ptasiej grypy\nData: 04-04-2013, 14:49\nWładze Szanghaju poinformowały w czwartek o kolejnej - czwartej - ofierze śmiertelnej wirusa ptasiej grypy H7N9. Łącznie nowym wirusem na wschodzie Chin zaraziło się 11 osób - podała telewizja państwowa CCTV. Wietnam wstrzymał import chińskiego drobiu.\nJednak Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) w środę wykluczyła możliwość wybuchu pandemii, ponieważ dotychczas nie znaleziono dowodów na to, że wirus przenosi się z człowieka na człowieka.\nZ kolei na lotniskach w Japonii pojawiły się plakaty, ostrzegające pasażerów, którzy przebywają z Chin, by zgłosili się do lekarza, jeśli podejrzewają, że mogą być chorzy na ptasią grypę.\nTymczasem władze Wietnamu poinformowały o wprowadzeniu zakazu importu drobiu z Chin, jako powód podając wirus H7N9.\nMinisterstwo zdrowia w Pekinie zapewniło, że rząd będzie szybko podawał światu oraz Chińczykom szczegóły dotyczące nowego wirusa. W ostatnich dniach chińscy internauci oraz niektóre gazety krytykowały fakt, że o pierwszych dwóch przypadkach śmiertelnych z początku marca władze poinformowały dopiero na początku kwietnia.\nW 2003 roku chińskie władze początkowo próbowały ukrywać informacje na temat epidemii zespołu ciężkiej niewydolności oddechowej SARS, w wyniku której zmarło 10 proc. z 8 tys. zarażonych osób.\nWHO poinformowała, że od 2003 roku, gdy wirusa ptasiej grypy wykryto po raz pierwszy, na świecie zmarło z jego powodu 360 osób. Najbardziej popularny wirus H5N1 przenosi się ze zwierząt na ludzi. Jednak naukowcy obawiają się zmutowanego szczepu, który mógłby przenosić się z człowieka na człowieka i ewentualnie doprowadzić do pandemii.


Wyświetlanie wyników dla tagów 'galaxy tab 3' . - Forum Android.com.pl\nWyświetlanie wyników dla tagów 'galaxy tab 3' .\nmalacha dodał temat → w Samsung Galaxy Tab 3 8.0''\nWitam w spisie o temacie tego tabletu. Iż zauważyłem, że nikt na tym forum jeszcze nic o nim nie pisał, to ja co napiszę. Hmmm zaczynam Urządzenie to da się zmodyfikować jak każde inne (oczywiscie z androidem). Nie będę tutaj pisał jak co zainstalować. Jeżeli będzie takie cos potrzebne stworze tutoriala na temat modyfikowania naszego samsunga. CWM recovery Touch\_Nontouch : [Recovery] CWM Touch & Non-Touch Recovery - xda-developers TWRP recovery: [RECOVERY] TWRP 2.5.0.0 - r#3 - xda-developers Root: How to Root the Samsung Galaxy Tab 3 8.0 and Install Custom Recovery - TheUnlockr TheUnlockr Romy: Galaxy Tab 3 8.0 Android Development - xda-developers W przyszłosci mam zamiar stworzenia własnego romu opartego o CM. W odpowiedziach prosiłbym o (w miarę możliwosci) dodawania linków do modyfikacji... Liczę na nagrodę\nBateria rozładowuje się w 10 min a na czuwaniu rośnie\nPaweł Tyczyński dodał temat → w Samsung Galaxy Tab 3 7.0''\nHej mam problem z samsungiem galaxy tab 3 8bg. Bateria ładuje się w 15 minut. Podczas normalnego używania rozładowuje się w 10-15 min. Jeżeli nie używam, ale nie dopuszczam do czuwania (nie wyłączam ekranu) to bateria trzyma ok.40 min. Natomiast jeżeli zostawiam go na dłużej i przejdzie w stan czuwania (bez ładowarki) to pozom baterii zaczyna wzrastać. Jest np. 40% zostawiam na jakieś pół godziny i rośnie do 90%, chwilę coś porobię to spada ok10% na minutę, jak zostawię aż przejdzie w tryb czuwania to znowu rośnie do 90 lub więcej %. Wszystko oczywiście z wyłączoną ładowarką. Czy ktoś coś może pomóc. Dzięki a i zapomniałem dodać, że jest po resecie i tak się dzieje pomimo, że nie mamzainstalowanych żadnych aplikacji, a bateria jak spadnie do 1%tosie nie wylacza i mozna caly czas korzystac, tyle tylko ze wtedy wszystkie funkcje sa nieaktywne bo przechodzi w stan oszczedzania, wiec ani aparat ani oodswietlanie ekranu nie dziala. Moze chociaz daloby sie wylaczyc oszczednosc baterii przy niskim stanie? A po zostawieniu tableta na cala noc bez ladowarki stan baterii skoczyl na 94%\nwzrasta stan baterii\nReset samsunga galaxy tab 3 po chwili pracy\nWojciech Obczyński dodał temat → w Samsung Galaxy Tab 3 7.0''\nWitam jestem tu nowy i mam problem który okropnie mnie denerwuje . Jakiś miesiąc temu mój galaxy tab 3 zaczął się zam wyłączać podczas użytkowania. Pojechałem z nim do media marktu-była akcja że za darmo robili aktualizacje systemu. Pomogło tylko na miesiąc i teraz znowu się psuje, nie wiem od czego. Nie ważne czy ma 100% baterii czy tylko 20% i tak sie resetuje. Macie może jakiś pomysł jak to naprawić? Robiłem już resety, przywracanie ustawień fabrycznych normalnie z menu tableta i z poziomu menu programisty (klawisz środkowy, głośności i power). nie pomogło. Myślę nad wgraniem innego Androida ale nigdzie nie mogę znaleźć jaki będzie pasoać (niekoniecznie musi być oryginalny)


Rozszerzenie pliku .ESO - Jak otworzyć plik ESO? File Extension ESO - FileTypes\nExtensión de archivo ESO\nExtension du fichier ESO\nRozszerzenie pliku ESO\nРасширение файла ESO\nL’estensione del file ESO\nExtensão do arquivo ESO\nJeżeli trafiłeś w to miejsce, to wysoce prawdopodobne jest, że masz problem z plikiem ESO. Jeżeli chcesz otworzyć plik ESO, bądź rozwiązać inny problem dotyczący tego typu pliku, zapoznaj się szczegółowo z informacjami na tej stronie.\nInformacje o pliku ESO\nDesignBuilder EnergyPlus Output DesignBuilder Software Ltd\nJak otworzyć plik ESO?\nNajczęstszy problem, który występuje w momencie gdy nie możesz otworzyć pliku ESO jest kuriozalny - brak zainstalowanej opdpowiedniej aplikacji na Twoim urządzeniu. Rozwiązanie jest badzo proste, wystarczy wybrać i zainstalować jednen (bądź kilka) program do obsługi ESO z listy którą znajdziesz na tej stornie. Po poprawnej instalacji koputer powinien sam powiązać zainstalowane przed chwilą oprogramowanie z plikiem ESO którego nie możesz otworzyć.\nProgramy, które otworzą plik ESO\nInne problemy z plikiem ESO\nPobrałeś i poprawnie zainstalowałeś jeden z programów a problem z plikiem ESO nadal występuje? Może być kilka przyczyn takiej sytuacji - przedstawiamy kilka powodów, które tworzą najwięcej problemy z plikami ESO:\nplik ESO którego dotyczy problem jest uszkodzony\nw "Rejestrrze Windows" nie istnieje odpowiednie powiązanie pliku ESO z zainstalowanym programem do jego obsługi\naplikacja, która obsługuje plik ESO nie posiada odpowiednich zasobów komputera, albo nie zostały zainstalowane odpowiednie sterowniki które pozwolą programowi się uruchomić


Ryba na piątek: sfermentowany szwedzki śledź. Przysmak tylko dla odważnych - WP Kuchnia\nrybykiszonki śledźfermentacjaprodukty tradycyjnekuchnia skandynawska\nW Polsce nikogo nie dziwi kiszenie ogórków czy kapusty na zimę. Wręcz przeciwnie. Kiszonki to prawdziwe przysmaki i źródło zdrowia. W wielu innych miejscach na świecie w ten sposób przetwarza się warzywa czy owoce. Natomiast Szwedzi zajadają się kiszonymi… rybami. W cyklu Ryba na piątek przedstawiamy surströmming, czyli sfermentowanego śledzia.\nSurströmming podobno cuchnie tak, że puszkę najlepiej otwierać pod wodą. Wiele linii lotniczych wprowadziło zakaz wnoszenia na pokład samolotu sfermentowanych śledzi, w obawie przed tym, że wybuchną podczas lotu. Z kolei spółdzielnie mieszkaniowe w Szwecji zabraniają otwierania tego przysmaku w pomieszczeniach, smród utrzymuje się bowiem przez kilka dni. Mimo to, Szwedzi zachwycają się kiszonym śledziem. W trzeci czwartek sierpnia rozpoczyna się sezon na ich sprzedaż.\nSfermentowane śledzie mają w Szwecji długą tradycję. Powstanie tego specjału jest dziełem przypadku. Legenda głosi, że w XVI wieku szwedzcy żeglarze, którzy wracali z połowów mieli za mało soli, by zakonserwować śledzie. Spora część ryb niestety się zepsuła. Kiedy dopłynęli do Finlandii, postanowili jednak sprzedać trefny towar mieszkańcom, po czym wrócili do swoich domów. Gdy po roku wrócili w to samo miejsce, Finowie poprosili o kolejną porcję surströmming. Zaskoczeni Szwedzi postanowili spróbować "zepsutych" śledzi i jak się okazało, im także ryba posmakowała. Nie wiadomo, ile jest prawdy w tej historii.\nJak powstaje sfermentowany śledź? Ryby łowi się w Bałtyku późną wiosną, a następnie umieszcza w beczkach w roztworze soli. Proces fermentacji trwa kilka miesięcy. Po tym czasie śledzie przekłada się do puszek. Tam procesy fermentacyjne zachodzą dalej. Produkt dojrzewa. Podobno jest jak wino – im starszy, tym lepszy. Pod wpływem gazów puszki pęcznieją.\nKanapka z kiszonym śledziem\nSfermentowany śledź ma niemal kremową konsystencję, łatwo się rozpada, jest bardzo słony i kwaśny w smaku. No i ten zapach… Podobno tylko rodowici Szwedzi są w stanie go wytrzymać. Innym robi się niedobrze podczas otwierania puszek z tym oryginalnym przysmakiem. Po wyjęciu ryby z zalewy należy usunąć głowę i wnętrzności.\nSurströmming podaje się na cienkim chlebie z ziemniakami, drobno posiekaną czerwoną cebulą i łyżką kwaśnej śmietany. Tak przygotowaną przekąskę należy popić zmrożoną kminkową wódką lub mlekiem.\nZobacz też: Jak rozpoznać świeżą rybę


Radio 2-DIN | Serwis z materiałami o bogatej problematyce\nPoprzez długi czas multimedia automobilowe ograniczały się do zastosowań jedynie w wysokiej klasy samochodach, limuzynach i wehikułach rekreacyjnych. Pomysł oglądania filmów lub też grania w gry w samochodzie trafił do kluczowego nurtu zainteresowania na świecie dopiero w późnych lat 90-tych oraz wczesnych XXI wieku, a nawet w owym czasie multimedia samochodowe były w kolosalnej mierze ograniczone do kosztownych jednostek wideo i nieporęcznych magnetowidów bądź też ogromnych systemów DVD.\nDzisiaj multimedialne możliwości są dostępne dla wszystkich kierowców, co jest dostrzegalne w bogatych w funkcje wozach. Właściwie to, nie ma prawie jakichkolwiek barier co do sposobu konfigurowania samochodowego systemu multimedialnego, a jedyną wiarygodną kwestią jest to, że potrzebujesz również komponentu audio, jak oraz wideo.\nSą dziesiątki rozmaitych urządzeń oraz oprzyrządowania i wszelkie muszą ze sobą współdziałać w samochodowych multimediach. Przeważnie umieszcza się je w ramach trzech bazowych kategorii:\nCzęść audio automobilowego systemu multimedialnego przeważnie składa się z istniejącego systemu dźwiękowego, choć są miarodajne różnice. Co poniektóre z komponentów audio, jakie zwykle znajdują się w automobilowych systemach multimedialnych, zawierają:\nSłuchawki można odszukać już w szablonowych automobilowych systemach audio, jednak są one o wiele częściej wykorzystane w połączeniu z multimedialnymi wozami. Przewodowe słuchawki wymagają gniazda słuchawkowego w jednostce głównej, odtwarzaczu wideo bądź w innym miejscu, tudzież słuchawki bezprzewodowe mogą wykorzystywać sygnały podczerwieni czy też RF.\nWiększa część innych składników audio jest niezwykle podobna do tych w stereotypowych samochodowych systemach audio, z kilkoma wyjątkami, takimi jak jednostka główna. W czasie kiedy w konfiguracji multimedialnej wolno używać szablonowego radia samochodowego, jednostki z głowicami wideo są o wiele lepiej dostosowane do celu.\nTo w głównej mierze powinno być przemyślane już na poziomie wybierania samochodu. Jeśli natomiast zabieramy się za wyposażenie już w następnej kolejności przede wszystkim musimy wziąć pod uwagę elementy takie jak: budżet, zastosowanie, częstotliwość użytkowania. Całe szczęście dzisiejsze marki dają nam do dyspozycji całościowe rozwiązania, a sprzedawcy systemów multimedialnych do samochodów są niezmiennie gotowi do pomocy w wyborze tego w największym stopniu poprawnego. Warto jednak uprzednio samemu zrobić rozeznanie w opcjach i cenach na rynku, żeby nie dać się naciągnąć.


Meble do salonu i sypialni - Sklep internetowy - MMI Sleeping\nGorąco zapraszamy Państwa do obejrzenia naszej strony internetowej stanowiącej jedynie część bogatej oferty mebli produkowanych przez naszą firmę.\nFabryka mebli w Biskupcu istnieje od 1946 roku, a jej właścicielem od lutego 2013 jest firma Telmex Sp. z o.o. z siedzibą w Białymstoku.\nNa początku naszej działalności świadczyliśmy głównie usługi w transporcie międzynarodowym, a wraz z rozwojem firmy zakupiliśmy tartak w Prostkach, w którym przecieramy drewno głównie na potrzeby własne oraz produkujemy i dystrybuujemy pellet. W 2008r. wykupiliśmy fabrykę mebli w Piszu, w której produkujemy meble sosnowe na potrzeby koncernu IKEA.\nZakupiona przez nas niedawno Fabryka Mebli MMI Sleeping w Biskupcu od wielu lat zajmuje się produkcją mebli z naturalnego forniru ora z drewna litego – buku, dębu, olchy, jesionu i sosny. Wieloletnie doświadczenie wysoce wykwalifikowanych pracowników oraz wyspecjalizowany park maszynowy, pozwala skutecznie konkurować ze światowymi producentami mebli. Świadczy o tym fakt, iż ponad 90% naszej produkcji trafia na rynek zachodni.\nNiespotykane wzornictwo naszych kolekcji, wysoka jakość wykończenia powierzchni, dbałość o każdy szczegół i szybkie tempo realizacji zamówień to atrybuty, które zapewniają nam stabilną pozycję na rynku meblowym i świadczą o dynamicznym rozwoju naszej firmy.\nSerdecznie zapraszamy do odkrycia świata piękna naturalnych mebli marki MMI Sleeping. Jesteśmy przekonani, że na naszych stronach znajdziecie Państwo wiele pomysłów, które będą inspiracją do oryginalnych i niespotykanych aranżacji wnętrz.