Warkocz losów [Roksana Bała] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00436 005874 20277484 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Roksana Bała Liczba stron:\nISBN: 978-83-7942-288-3 Data wydania: 2015-09-01\nRozdział 1 Ewa Czajka pospiesznym krokiem wyszła z budynku firmy. Już od progu poczuła uderzenie gorącego i parnego powietrza. Był środek lipca, temperatura sięgała trzydziestu stopni Celsjusza. Kłębiące się nad głową chmury zwiastowały wieczorną burzę. Idąc do domu, kobieta zastanawiała się, co przyrządzić na kolację. Planowała ugotować coś specjalnego dla Piotra. Ostatnio nie układało im się najlepiej. Piotr dużo pracował, wracał do domu coraz później, zmęczony, a czasem zdenerwowany. Coraz mniej czasu spędzali razem. Ewa miała nadzieję, że dzisiejszy wieczór pozwoli im znowu zbliżyć się do siebie, porozmawiać i spędzić czas we dwoje. Po przyjściu zamierzała wziąć szybki prysznic i zabrać się za przygotowanie kolacji, by zdążyć ze wszystkim przed powrotem Piotra. Zdecydowała się na risotto z kurczakiem i warzywami. Wiedziała, że to jego ulubione danie. Przechodząc obok pobliskiego bazarku, kupiła warzywa, które o tej porze roku były świeże i pachnące. W szafie wisiała już przygotowana na dzisiejszy wieczór szafirowa sukienka. Piotr lubił ją w tym kolorze, mówił, że podkreśla błękit jej oczu. Uśmiechając się, dotarła do drzwi domu. Po wejściu zobaczyła dwie ogromne walizki, stojące w przedpokoju. – Piotr, co to za walizki, wyjeżdżamy gdzieś? Czy ja o czymś nie wiem? – zażartowała. Mężczyzna z posępną miną wyłonił się z łazienki. – Nie, nie wyjeżdżamy. Wyprowadzam się. Ewa nie wierzyła w to, co słyszy; czy on chce powiedzieć, że… Nie, to nie może być prawda, na pewno chodzi o coś innego. – Co ty mówisz, jak to się wyprowadzasz? – Nic z tego nie rozumiała. – Odchodzę, mam dość. To nie jest dla mnie, potrzebuję wolności, mam trzydzieści lat, chcę korzystać z życia, podróżować, zwiedzać, bawić się, poznawać nowych ludzi, chcę po prostu żyć pełnią. Ty chcesz czegoś innego. Odpowiedź ją zszokowała, wszystkiego się mogła spodziewać, ale nie czegoś takiego, nie po raz kolejny… Zanim poznała Piotra, została potraktowana w podobny sposób, jej były partner spokojnym tonem ogłosił, że odchodzi, bo poznał jakąś dziewczynę przez Internet. – Piotrek… myślałam, że się kochamy. Wiem, że ostatnio mieliśmy gorsze dni, w każdym związku to się zdarza, ale miałam nadzieję, że wszystko się ułoży. – Ewa próbowała poskładać wszystko w całość. Mężczyzna rozpoczął atak, wyrzucając z siebie słowa bez zahamowania. – Myślisz, że masz głupka przed sobą? Że nie zauważyłem, jak odstawiłaś tabletki? Chcesz mnie wkręcić w dziecko? O nie. Znam takie numery. – Jak możesz tak mówić? – Dziewczyna z trudem hamowała łzy. – Ranisz mnie… nawet nie wiesz, jak bardzo. Nigdy bym cię nie oszukała, nie odstawiłam tabletek specjalnie. Nie pamiętasz już, jak chorowałam na grypę żołądkową? Nie mogłam wtedy przyjąć ani kropelki wody, jak miałam więc brać pigułki? Owszem chciałam i nadal chcę mieć dziecko, rodzinę, ale to miała być nasza wspólna decyzja i wspólnie upragnione dziecko. Nigdy nie zrobiłabym czegoś za twoimi plecami. Piotr wydawał się niewzruszony. – Nie dramatyzuj… Słuchaj, ja potrzebuję kobiety reprezentacyjnej, dyspozycyjnej, która będzie ze mną bywać, pokazywać się na przyjęciach, bankietach, a ty co? Chcesz się zakopać w pieluchach, zostać zwykłą kurą domową, z którą będzie można pogadać tylko o zupkach, kupkach i kaszkach – wyrzucał jej wściekle. – Przecież dziecko nie przekreśla wszystkiego, nadal możemy bywać, spotykać się ze znajomymi. Moi albo twoi rodzice na pewno od czasu do czasu zgodziliby się zostać z maleństwem – próbowała odpierać atak. – Zdania nie zmienię, niech każdy żyje po swojemu, ty masz swoje plany, ja swoje. Nigdy ich nie pogodzimy. – Piotrek, proszę, usiądź, porozmawiajmy. Zobacz, myślałam, że zrobimy sobie romantyczną kolację, chciałam ugotować coś pysznego. Miałam nadzieję, że się ucieszysz. – Ewa z każdym kolejnym słowem czuła, jak grunt usuwa jej się spod nóg. Chciała opóźnić ten ostateczny moment, chociaż dobrze wiedziała, że musi on za chwilę nastąpić. – Nie, Ewa, już wiele razy o tym rozmawialiśmy, nie mam ochoty po raz kolejny tego przerabiać. – Piotr… – Łzy płynęły ciurkiem po jej twarzy, wszystkie tamy puściły. – Przemyślałem to dobrze, jestem pewien swojej decyzji, odcinam się od tego, nie mieszaj mnie w swój zegar biologiczny. Na pewno spotkasz kiedyś kogoś, z kim stworzysz tę swoją szczęśliwą rodzinkę – powiedział ironicznie. – Aha, klucze leżą na ławie w pokoju. Do widzenia. Jego oziębły ton przeszył Ewę na wskroś. Nie wiedziała, co ma powiedzieć. Piotr po prostu wyszedł. Stała przy oknie i wpatrywała się w jego samochód, który powoli znikał za rogiem. Czuła się bezradna. *** Ewa poznała Piotra trzy lata temu, dzięki swojej koleżance. Piotr był przyjacielem jej chłopaka. Aśka urządzała sylwestra i siłą rzeczy tam się właśnie spotkali po raz pierwszy. On od początku ujął Ewę swoją osobą. Był pewny siebie, szarmancki, wiedział, czego chce od życia. Potrafił zjednać sobie ludzi. Gdy o czymś opowiadał, robił to z takim zaangażowaniem, że każda z osób słuchających przenosiła się w świat, który im serwował. Jego wygląd również przykuwał uwagę: wysoki, przystojny brunet z brązowymi oczami, można by powiedzieć – ideał mężczyzny. Wiele kobiet wodziło za nim oczami, ale on zwrócił uwagę na Ewę, właśnie na nią. Rozmawiali wtedy całą noc, wymieniali się poglądami, zainteresowaniami, oboje lubili teatr, kino. Dziewczyna była zdziwiona, że łączy ich tak wiele. Kolejne tygodnie, które przeradzały się w miesiące, mijały im na wyjazdach, rozmowach. Piotr poznał Ewę ze swoimi znajomymi z pracy, a pracował w dużej firmie, gdzie często odbywały się przyjęcia i bankiety. Dziewczyna nie zawsze chciała uczestniczyć w tych wykwintnych spotkaniach, wolała spędzić wieczór we dwoje, obejrzeć film, zjeść kolację lub pospacerować, ale nie mogła mu odmówić, w końcu byli parą. Z czasem coraz bardziej zaczęła dostrzegać różnice, jakie ich dzieliły, czuła, że ich związek nie dojrzewa. Ona chciała się ustatkować, założyć rodzinę, mieć dzieci, on nadal chciał żyć jak na początku ich związku. Co prawda zdawała sobie sprawę z tego, że Piotr to typ mężczyzny, który pragnie głównie inwestować w siebie i wizja rodziny nie jest u niego na pierwszym planie, miała jednak nadzieję, że z czasem, w miarę upływu lat, to się zmieni, że on również zapragnie mieć ciepły dom i zrozumie, że ona chce być żoną, matką, a nie tylko kobietą, która towarzyszy mu na bankietach. Nic się jednak nie zmieniało, pomimo zapewnień o miłości dziewczyna czuła, że oddalają się od siebie coraz bardziej. Piotr jeszcze więcej czasu spędzał w pracy, wracał późno w nocy, gdy ona już spała, rano wychodził, zanim się obudziła. Ewa próbowała za wszelką cenę naprawić ich relacje. Wiedziała jednak jedno, że w pojedynkę niczego się nie uzyska, trzeba chęci obydwojga, a ze strony Piotra już dawno jej zabrakło. *** Następnego dnia dziewczyna wbiegła do pracy spóźniona. Całą noc nie zmrużyła oka, ciągle przetwarzała w głowie wczorajsze popołudnie, odejście Piotra i słowa, które mówił, odchodząc; nie mogła pojąć, jak mógł ją tak potraktować, tak zranić. Zasnęła dopiero nad ranem. Gdy się obudziła, zegarek pokazywał siódmą trzydzieści. Ewa zerwała się z łóżka, umyła zęby i obmyła twarz zimną wodą. Spojrzała w lustro: nie wyglądała najlepiej, miała podkrążone i zapuchnięte oczy, zrobiła delikatny makijaż w nadziei, że może ukryje on choć trochę skutki wczorajszego płaczu. Ubrała się i wybiegła z domu. Pracowała w firmie telemarketingowej, gdzie w miarę dobrze zarabiała, więc cieszyła się, że udało jej się ją znaleźć. Już w drzwiach usłyszała wesołe świergotanie Izy i Jolki. – Ooo, w końcu jesteś! Z tego spóźnienia wnioskuję, że kolacja była udana – zażartowała Iza. – No, opowiadaj, jak było? – Daj dziewczynie odsapnąć. – Jolka strofowała Izę. – Nie chcę o tym rozmawiać – próbowała uciąć temat Ewa. – No jak to, Ewka? Wczoraj od rana opowiadałaś o kolacji, a dziś ani słowa? – Iza nie dawała za wygraną. – Dziewczyny, dajcie spokój, nie jestem w nastroju. – Ewa bała się, że jeśli zacznie o tym rozmawiać, znowu nie opanuje łez, a płacz w pracy nie był dobrym pomysłem. – Dobra, nie to nie! – Iza, udając obrażoną, zajęła się swoimi obowiązkami. Z radia popłynęła znana piosenka Anny Jantar „Nic nie może przecież wiecznie trwać”. „O tak – pomyślała Ewa. – Nie może, chociażby nie wiem, jak było, finał zawsze jest ten sam”. Do oczu napłynęły jej łzy, co nie uszło uwadze koleżanek. – Ewcia, co się dzieje? Czemu płaczesz? – zapytały chórem. – Rozstałam się z Piotrem – wyjąkała z trudem. – Cooo? Jak to? – Nie chcę o tym rozmawiać, jestem po prostu wściekła. – A mówiłam, że faceci to same kłopoty – skwitowała Iza. Koleżanki próbowały jeszcze pocieszać Ewę, niestety bezskutecznie. Po powrocie do domu dziewczyna nie mogła sobie znaleźć miejsca, wałęsała się od kuchni do pokoju, z każdego miejsca biła przeraźliwa pustka. W końcu położyła się na kanapie i zmęczona płaczem, zasnęła. Ze snu wyrwał ją telefon. – Cześć, Ewuniu! – Witaj, mamo! – Starała się przybrać jak najnormalniejszy ton. – Co tam u ciebie słychać, córciu? – Po staremu, ostatnio zostaję dłużej w pracy. – Za dużo na siebie bierzesz, nie dbasz o siebie, w pracy nie daj się tak wykorzystywać. – Nie daję, mamo, nie martw się – próbowała uspokoić mamę. – Tak sobie pomyślałam, może wpadlibyście z Piotrem na obiad w przyszłą niedzielę? Będą też Justysia z Krzyśkiem. – Nie wiem, nie obiecuję, Piotr dużo pracuje, w weekendy często całe dnie go nie ma – skłamała, nie wiedząc, jak opowiedzieć o całej sytuacji. Jak najszybciej chciała zakończyć wątek Piotra. – Ale żeby tak w niedzielę? – Różnie bywa. – No dobrze, już dobrze, zrobicie, jak będziecie chcieli, ale nawet jeśli Piotr pójdzie do pracy, to ty przyjdź, zawsze lepiej z rodziną niż samemu w domu. – Dobrze, mamuś, zobaczę jeszcze. A ty jak się czujesz? Jak tata? Ewa chciała przekierować rozmowę na inne tory, czuła, że lada chwila i mama zacznie się czegoś domyślać. – U nas po staremu, tata jedynie czasem narzeka na kręgosłup, ale znasz go, do lekarza iść nie chce. – Oj tak, wiem, uparciuch z niego. Mamuś, muszę już kończyć. – Dobrze, ale, Ewuniu? U ciebie na pewno wszystko w porządku? Masz taki dziwny głos. – Tak, mamo, wszystko jest okej, nie martw się. Kocham cię, pozdrów tatę, pa! – No skoro tak mówisz… Pozdrowię, a ty pozdrów Piotra i pomyśl nad niedzielą. Też cię kocham, pa! Ewa czuła, że musi zakończyć rozmowę, nie chciała oszukiwać mamy, ale wiedziała również, że ta wyczuje, że coś jest nie tak, znała ją zbyt dobrze. *** Nadszedł wieczór, drugi samotny wieczór. Ewa odzwyczaiła się szykować posiłki dla jednej osoby, dziś z przyzwyczajenia wyjęła dwa talerze i dopiero po chwili dotarło do niej, że to o jeden za dużo. Siedząc przy stole, znów się rozkleiła, nie potrafiła sobie poradzić z tym, że Piotr odszedł. Chwyciła za telefon, w spisie kontaktów znalazła jego numer, chciała zadzwonić, porozmawiać z nim, poprosić, aby dali sobie jeszcze jedną szansę. Jednak zrezygnowała, nie miała na tyle siły. Rzuciła telefon na kanapę i poszła wziąć kąpiel. Napełniła wannę ciepłą wodą, dolała aromatycznego różanego olejku, zrzuciła ubranie i wiążąc włosy w kok, zanurzyła się w pachnącej pianie. Kąpiel zawsze ją relaksowała, uspokajała; to był czas tylko dla niej, lubiła wtedy rozmyślać, wspominać. Po wyjściu z łazienki założyła piżamę i położyła się w łóżku. Przeniosła się myślami w czasy dzieciństwa, wtedy wszystko wydawało się prostsze, myślała, że z każdej sytuacji jest jakieś wyjście, nie zdawała sobie jeszcze sprawy z tego, jak trudne może być dorosłe życie. Razem z młodszą siostrą Justyną i rodzicami mieszkała w niewielkim mieszkaniu. Dom rodzinny kojarzył jej się z ciepłem, bezpieczeństwem i serdecznością.Mimo że nie żyli w bogactwie, nigdy niczego im nie brakowało, dom był pełen miłości i wzajemnego szacunku. Dla swojej rodziny również chciała stworzyć podobny, marzyła o dwójce dzieci, bo wiedziała, jak dobrze mieć rodzeństwo. Zawsze ma się kompana do zabaw, sekretów, wspólnego spędzania czasu. Choć drobnych kłótni, jak to bywa między siostrami, też nie brakowało. Pomimo że ich charaktery znacznie się różniły – Justyna była zawsze pełna energii i szalonych pomysłów, a Ewa zazwyczaj wolała spokój i ciszę – to potrafiły się ze sobą dogadywać, idealnie się uzupełniały. Pamięta, jak bardzo lubiła wgramolić się do łóżka, gdy mama czytała bajki małej Justynce, a ona, starsza, z ciekawością ich słuchała. Takie małe wspomnienia z dzieciństwa tliły się w niej do dziś. Na wakacje jeździły do babci. Zawsze z Justyną wyczekiwały tego wyjazdu z utęsknieniem. Za domem w ogrodzie rosła duża płacząca wierzba, której gałęzie zwisały aż do ziemi, tworząc kotarę. Dziewczynki lubiły tam przesiadywać i opowiadać sobie różne sekrety. Było to takie ich własne, zaciszne miejsce. *** Janek, zrezygnowany nieudanym porankiem, nerwowo próbował uruchomić silnik. „Nie, tylko nie to – pomyślał. – Nie dość, że nie udało mi się załatwić spraw w urzędzie, to jeszcze samochód szwankuje”. Po kilku próbach auto wreszcie ruszyło. Miał podjechać jeszcze do księgarni i do sklepu po wiaderko żółtej farby. – I w końcu do domu – odsapnął. Załatwianie spraw urzędowych w tak upalny dzień nie należało do najprzyjemniejszych. Wjeżdżając na podjazd, zobaczył, że Emilka i Tomek czekają już na niego na ganku. – Tatusiu, kupiłeś mi kololowankę z księźnickami? – Kupiłem, córciu, kupiłem. – A mi z autami? – Tobie też kupiłem. Dzieci wyczekiwały niecierpliwie na obiecane książeczki. Janek sięgnął do reklamówki, którą miał w bagażniku. – Proszę, macie swoje kolorowanki. Lubił sprawiać swoim kajtkom radość, ich uśmiechnięte buzie były dla niego największym szczęściem. Wszedł do domu, wypił duszkiem szklankę kompotu z agrestu i planował zabrać się za malowanie pokoju na górze. Swoimi rękami wyremontował cały budynek, dwa pozostałe pokoje zostały oddane do użytku już w zeszłym roku, ale jeden wymagał odświeżenia. Jasiek nie bał się fizycznej pracy, a nawet ją lubił. Szybko przebrał się w podkoszulek i krótkie spodenki, zabrał wiaderko żółtej farby i udał się do pokoju. Mieszając farbę, usłyszał kroki Emilki. – Co lobiś? – z zaciekawieniem zapytała dziewczynka. – Będę malował. – A po cio? – Żeby było ładnie, o, zobacz, jaki kolorek wybrałem. Podoba ci się? – zapytał z uśmiechem. – Taaaak – odpowiedziała wesoło. Po chwili w drzwiach pojawiła się pani Janina. – Emilko, gdzie ty jesteś? Tu się ukrywasz, a ja cię wszędzie szukam. Chodź, idziemy na drugie śniadanko, Tomuś już je. – Wyciągnęła rękę do wnuczki. – Niee, zostanę z tatą. – Dziewczynce ani w głowie było się ruszyć. – Chodź, zjesz i pójdziemy do ogrodu nazbierać malin, zrobimy na drugie danie kluski z malinami. – Klusećki, mniam. – Emilka z uśmiechem wybiegła z pokoju. Po kilku godzinach Jasiek wszedł zmęczony do kuchni. – O, dobrze, że już jesteś, właśnie miałam cię wołać, bo nalewam zupę. I jak ci idzie robota? – zapytała Janina. – Zagruntowałem, pomalowałem, jak wyschnie, pomaluję jeszcze raz i powinno być dobrze. Myślę, że ten słoneczny żółty kolor będzie ładnie wyglądał w zachodnim pokoju. – Właśnie, jak byłam dzisiaj z rana u pani Anieli po mleko, to mówiła, że lada dzień Natalka przyjedzie na wakacje. Natalka była osiemnastoletnią wnuczką pani Anieli, na co dzień mieszkała we Wrocławiu, tam chodziła do szkoły hotelarskiej. Czasem przychodziła do pani Janiny pomóc jej w kuchni albo w codziennych pracach domowych, gdy zjeżdżali się letnicy. – Dziadzia idzie – powiedział Tomek, patrząc przez okno. – No nareszcie, jak wyszedł rano pomagać u Kazików po tym, jak ostatnia wichura im płot powaliła, tak do tej pory mu zeszło. A mówiłam, żeby nie był na słońcu i wrócił przed południem – skarżyła się pani Janina. – I żeby chociaż kapelusz zabrał. – A zabrał, zabrał – rzekł pan Marian, wchodząc do kuchni. – Upał nie z tej ziemi. – No właśnie, upał, a ty na słońcu siedzisz. – Kobieto, daj już spokój, przecież kapelusz na głowie miałem, lepiej zupę nalewaj, bom głodny jak wilk. – No to nic, wy sobie tu siedźcie, jedzcie, a ja wracam do malowania – odezwał się Janek. – Będzieś znowu kololował? – zapytała Emilka. – Tak jest, będę kolorował pokój. – Uśmiechnął się do córeczki i poszedł na górę. *** Kolejne dni mijały Ewie niepostrzeżenie. Aby nie myśleć o odejściu Piotra i swojej beznadziejnej sytuacji, uciekała w pracę, brała na siebie coraz więcej obowiązków, do późna siedziała w firmie, po powrocie nie miała siły na nic więcej niż tylko wzięcie szybkiego prysznica i położenie się spać. Ciągle po głowie chodził jej niedzielny obiad u mamy. Zastanawiała się, czy powiedzieć o wszystkim, czy może lepiej zaczekać. Ciągle tliła się w niej nadzieja, że może Piotr zmieni zdanie i wróci. Po wyjściu z pracy postanowiła zadzwonić do Justyny, opowiedzieć jej o wszystkim i poprosić o radę. – Słucham? – Cześć, Krzysiek, jest Justyna? – Witaj, szwagierko, jest, ale karmi małego. Zaraz podejdzie. A ty już po pracy? – Właśnie wyszłam. Mam sprawę do Justyny, chciałam się spotkać, pogadać. – Justyna już idzie, daję ci ją. Trzymaj się! – Mhm… Pa. – Hej, Ewcia, karmiłam Adasia – usłyszała w telefonie głos Justyny. – Masz może czas, mogłabym wpaść? – Ewa miała nadzieję, że siostra nie ma innych planów. Potrzebowała się jej wygadać. – Mam czas, może wybierzmy się na spacer? Planowałam wyjść z Adasiem, to posiedzimy w parku. A co się stało? – Opowiem ci o wszystkim, jak się spotkamy. O której się umawiamy? – Może o osiemnastej? Upał już zelżeje, będzie przyjemniej. – Dobrze, to do zobaczenia. Po powrocie do domu Ewa przebrała się w wygodne ubrania i przygotowała sobie coś szybkiego do zjedzenia, mimo że przez ostatni stres apetyt jej nie dopisywał. Przechodząc obok osiedlowego bazarku, skusiła się na kalafiora, przyrządziła go teraz z bułką tartą i masłem. Pozmywała naczynia, odświeżyła się, włożyła dżinsową spódniczkę i żółtą bluzkę, przeczesała włosy i związała je w koński ogon. Idąc parkowymi uliczkami, mijała spacerujące pary, dzieci biegające beztrosko, rodziny korzystające z pięknej lipcowej pogody. Zerknęła na komórkę; cały czas podświadomie czekała na to, że Piotr jednak się odezwie. Gdy dotarła na miejsce, jej siostra już czekała. Adaś, jej ukochany chrześniak, powitał ją promiennym uśmiechem. Ewa wyściskała go z radością na przywitanie. – Ale ten twój Adaś rośnie, co go widzę, to większy. – Oj, rośnie, rośnie jak na drożdżach, chociaż teraz przez te upały ma mniejszy apetyt. Ale siadaj i opowiadaj, co ci leży na sercu – zachęciła siostrę. Ewa nabrała powietrza. – Piotr mnie zostawił. Kilka dni temu się wyprowadził. – Jak to? Dlaczego?! – Uznał, że nie pasujemy do siebie, że chcemy czegoś innego od życia. Jego plany nie uwzględniały rodziny, a moje… Sama wiesz, jak chciałam ją założyć, mieć dzieci. Ciężko mi się z tym pogodzić, bo przecież go kocham, naprawdę próbowałam ratować nasz związek. – Wiem i tym bardziej jest to dla mnie niezrozumiałe. Opowiadałaś kiedyś, że różnie wam się układa, ale myślałam, że kryzys zażegnany, a tu taki numer. Współczuję ci, Ewuniu. – Też tak myślałam, przecież byliśmy ze sobą dwa lata… To naprawdę nic dla niego nie znaczyło? – Po tym, co zrobił, widać, że to człowiek nienadający się do dłuższego związku. Sama pomyśl, która kobieta zgodziłaby się na wieczne życie chwilą, przecież większość w jakimś stopniu planuje przyszłość. – Nie wiem, Justyna, może to ja zawiniłam, może… – Ewa przerwała, czując napływające do oczu łzy. – W niczym nie zawiniłaś, rozumiesz? Nie pozwalam ci się obwiniać, nie płacz. – Justyna objęła Ewę. – Jest jeszcze coś – powiedziała dziewczyna młodszej siostrze, osuszając oczy chusteczką. – Mama dzwoniła i zapraszała nas na obiad w niedzielę. Zbyłam ją, mówiąc, że Piotr dużo pracuje, że nie wiadomo, czy przyjdziemy, ale teraz już nie wiem, co mam robić i mówić… Wiesz, że rodzice mają inne poglądy na to wszystko, co się teraz dzieje. – Ewa, na pewno nie możesz tego ukrywać, przecież prędzej czy później wszystko się wyda. Możesz zaczekać do niedzieli, jeśli nic się nie zmieni, przyjedź na ten obiad i powiedz prawdę. Nie da się ciągle udawać, że Piotr pracuje, to nierealne. – Wiem, masz rację, ja sama przed sobą nie chcę jeszcze całkiem przyznać, że to koniec. Chyba nadal gdzieś w środku mam nadzieję, że wróci – odparła smutno Ewa. Adaś raz po raz wyrzucał z wózka zabawki i przypieczętowywał to szerokim, rozkosznym uśmiechem. Justynie macierzyństwo zdecydowanie służyło, pomimo zwiększonej liczby obowiązków i nieprzespanych nocy wypiękniała, była pełna życia, widać, że szczęśliwa. Ewa zazdrościła jej tego. Justyna nie pracowała, ale miała dwa największe szczęścia: synka i wspaniałego męża. – Rozumiem cię, też na pewno nie byłoby mi łatwo pogodzić się z odejściem ukochanego po takim czasie, ale różnie bywa, może jeszcze go coś ruszy i wróci. Wiesz, siostra… Czasem się docenia coś dopiero po stracie. – Chciałabym. – A jeśli nie, to nie żałuj, skoro tak postąpił, to nie był ciebie wart. Nie on jeden jest na świecie – pocieszała. Krążyły jeszcze trochę między parkowymi alejkami, rozmawiając, ale w końcu Adaś zrobił się marudny i Justyna musiała wracać do domu. – Jeśli chciałabyś pogadać, to dzwoń o każdej porze dnia i nocy – na odchodne powiedziała siostrze. – Wiem, dzięki. – Ewa uściskała Justynę, następnie Adasia i poszła w stronę domu. Po tej rozmowie poczuła ulgę, zrobiło jej się nieco lżej na sercu, w końcu się komuś wygadała. Zdecydowanie było jej to potrzebne. *** Obiad u mamy przebiegł w niezbyt przyjemnej atmosferze. Na szczęście była tam również Justyna z Krzyśkiem i małym Adasiem, który swoim słodkim gaworzeniem trochę rozweselał wisielcze humory. Rodzice Ewy byli zdziwieni tym, czego dowiedzieli się od córki. – Jak to, tak z dnia na dzień nagle odszedł? Może jeszcze się wszystko ułoży – uparcie powtarzała pani Zosia. – A ja tam mówiłem od początku, że on jakiś nieszczery, jak coś chciał, to umiał się podlizać, słodko gadać, ale poza tym to… ech… – nerwowo komentował pan Stefan. – Wiedziałem od zawsze, że to nie jest kandydat na męża. Takiemu to tylko fiu-bździu w głowie, ani gwoździa nie wbije, ani spłuczki nie naprawi, tylko po balach by latał. – Wymachiwał rękami. – Oj, Stefan, przecież na początku wydawał się porządnym człowiekiem. – Porządnym, porządnym, a jednak wyszło szydło z worka. – Tak to niestety jest, tego się nie przewidzi, trzeba lat, żeby kogoś dobrze poznać. Widocznie tak musiało być. Lepiej teraz, niż miałoby mu się po ślubie coś odwidzieć. – Dajcie spokój, nie mówmy już o tym. Ewka sobie jeszcze znajdzie kogoś lepszego, bardziej dopasowanego do siebie, kto ją będzie kochał i szanował – próbowała uspokajać zdenerwowanych rodziców Justyna. Ewa siedziała i przysłuchiwała się rozmowie w milczeniu. Rodzice mieli bardziej tradycyjne poglądy. Trudno im było zrozumieć, że po kilku latach ktoś ot tak odchodzi. Nie podobał im się ten dzisiejszy świat, gdzie młodzi nie chcieli brać ślubu, zakładać rodzin. Sami byli udanym małżeństwem z trzydziestosiedmioletnim stażem, choć również nie zawsze wszystko układało się pomyślnie. Pomimo wielu lat starań Zofia nie mogła zajść w ciążę. Kiedy w końcu traciła nadzieję na to, że kiedykolwiek zostanie mamą, usłyszała od lekarza, że spodziewa się dziecka. Była najszczęśliwszą kobietą na świecie. Jednak ciąża była zagrożona, pojawiły się komplikacje. Zofia długie miesiące musiała leżeć w szpitalu, aby ją utrzymać. W końcu po dziewięciu miesiącach urodziła śliczną, zdrową córeczkę, Ewunię. Był to najpiękniejszy czas dla Zofii i Stefana, nie mogli nacieszyć się maleństwem. Po czterech latach po narodzinach pierwszego dziecka kobieta znów zaszła w ciążę i ponownie urodziła dziewczynkę – Justynkę. Małżeństwo czuło, że ma wszystko, że nic więcej nie jest im potrzebne do szczęścia. *** Po minionych upałach wtorkowa burza dała się wszystkim we znaki. Woda lała się strumieniami, zalewając ulice, a porywy wiatru łamały gałęzie. Ewa jako dziecko bała się burzy. Gdy wielka błyskawica przecinała niebo, uciekały z siostrą pod koc, bo wydawało im się wtedy, że świat łamie się na pół. Dziś, choć była już dorosła, burza nadal napawała ją niepokojem. Siedząc w fotelu z kubkiem herbaty, wpatrywała się w krople deszczu ścigające się po szybie. Myślała o Piotrze, wspominała wspólne chwile, te dobre, kiedy czuła się najszczęśliwsza, i te gorsze, kiedy w jednej chwili wszystko się sypało. Wracała wspomnieniami do wszystkich spotkań, rozmów. Znów płakała. Kiedyś ktoś powiedział jej: „Miej mniejsze oczekiwania, a będziesz szczęśliwsza”. „Tylko czy ja tak dużo oczekiwałam?” – pomyślała. Po całonocnej ulewie poranek wstał mglisty, szary i smutny. Niczym nie przypominał innych dni, kiedy słońce od rana wdzierało się do pokoju. Kałuże były tak wielkie, że Ewa musiała powędrować do pracy w kaloszach, w torbie niosąc buty na zmianę. – Jak tam, Ewa, dopłynęłaś jakoś? – dowcipkowała Iza. – Bo my zostawiłyśmy kajaki na dole. Ewa wybuchła śmiechem. – Aaaa… to wasze kajaki. Właśnie się zastanawiałam, kto jest taki pomysłowy. Iza należała do osób, które starają się każdą sytuację obrócić w żart. Nie użalała się nigdy ani nad sobą, ani nad innymi. Nie każdemu odpowiadał jej sposób bycia. Ewa na początku również nie mogła znaleźć z nią wspólnego języka, ale z czasem lubiły się coraz bardziej i teraz dogadywały się już całkiem dobrze. – Dziewczyny, wpadłam na pewien pomysł… – zaczęła Iza. – Już się boję. – Jolka westchnęła teatralnie. – Nie ma czego, tak sobie pomyślałam, żebyśmy wybrały się na weekend w góry – zaproponowała, prezentując w szerokim uśmiechu swój rząd białych zębów. – Ja odpadam, w weekend przyjeżdżają teściowie, muszę ogarnąć dom, zrobić większe zakupy. Rodzice Sławka nie jedzą mięsa i nad tym, co upichcić, też będę musiała trochę pomyśleć. No i ciasto upiec – wymieniała Jolka – A właśnie, skoro już o cieście mowa… Ewa, musisz mi dać przepis na szarlotkę, co ostatnio przyniosłaś do pracy. Pyszna była. – Pogładziła się po brzuchu. – Jasne, jutro ci przyniosę przepis. A co do wyjazdu, ja też się nie piszę, nie mam nastroju. – No weź, Ewka, rozerwiesz się trochę. To może jedźmy w przyszły weekend, pogoda ma się poprawić i w ogóle – zachęcała Iza. – O, w przyszły mi pasuje. – Jolka kiwała głową. – Dziewczyny, jedźcie beze mnie, nie mam ochoty. – Ewka… – Iza przewróciła oczami. – Kiedy ostatni raz byłaś w górach, co? Dziewczyna wzruszyła ramionami. – No widzisz! Nie pamiętasz, ostatnio jeździłaś tylko nad morze, bo ten twój Piotr tam wolał. – No fakt, w górach nie byłam dawno – przyznała Ewa. – Dobra, pomyślę, ale nic nie obiecuję. – Jedziesz z nami i koniec, kropka – krzyknęły chórem dziewczyny. – Jeszcze dziś poszukam jakiejś chateńki, w której mogłybyśmy się zatrzymać. Będzie super, mówię wam! – zawołała Iza. *** W ciągu dnia deszcz nadal nie dawał za wygraną, do tego znów zerwał się potężny wiatr i Ewa, choć miała parasol, wróciła do domu przemoknięta do suchej nitki. Zdjęła mokre ubranie, osuszyła włosy ręcznikiem i zabrała się za obiad. Wstawiła wodę na makaron i podgrzała zupę pomidorową, którą ugotowała wczoraj wieczorem. Gdy makaron był już gotowy, odcedziła go, nałożyła na talerz i posypała posiekaną natką pietruszki, zalała gorącą zupą. Jedząc, zastanawiała się, czy jechać z dziewczynami w góry. W sumie nie miała nic lepszego do roboty, a w górach nie była dawno. Może taki weekend w innym miejscu dobrze by jej zrobił? Wieczorem, biorąc kąpiel, usłyszała dźwięk swojego telefonu. „Zaraz odzwonię” – pomyślała. Telefon jednak uparcie dzwonił. Ewa owinęła się niebieskim ręcznikiem i pobiegła odebrać. – Słucham? – No hej, Ewka, co ty tam robisz? Dzwonię i dzwonię – emocjonowała się Iza. – Kąpałam się właśnie, a co się stało? – Znalazłam supermiejsce na weekend. – Jakie? – zapytała Ewa, rękoma poprawiając ręcznik. – Gospodarstwo agroturystyczne, „Wypoczynek u Janeczki”, rzuć okiem w Internecie. Mówię ci, pięknie tam jest, na pewno ci się spodoba – zapewniała koleżanka. – Dobra, zaraz zajrzę. – Jak zobaczysz, to jestem pewna, że zdecydujesz się jechać z nami. – Jak obejrzę, to odzwonię do ciebie. – OK. Czekam na telefon. Ewa zapisała na kartce nazwę gospodarstwa i wróciła do łazienki. *** Siedząc na łóżku, wystukała na klawiaturze laptopamiejsce, które podała jej Iza. Po otwarciu galerii jej oczom ukazał się bajeczny widok. Malownicze wzgórza, porośnięte lasem, na których tle stał w promieniach słońca nieduży, biały domek z werandą. Pod oknami wznosiły się wysokie żółte słoneczniki, rosły malwy i floksy, a z werandy zwisały kaskady surfinii i pelargonii. Przed domem stało kilka ławeczek, na których można było w zakątku zieleni spokojnie usiąść i odpocząć. Było to właśnie to, czego Ewa teraz najbardziej potrzebowała. Cisza, spokój i czas na zebranie myśli. „Jadę z dziewczynami – postanowiła. – Nie mogę ciągle myśleć o Piotrze. Czas się ogarnąć, przestać wspominać, rozgrzebywać, w końcu to była jego decyzja. Niech on żyje po swojemu i ja również zacznę nowy etap w swoim życiu”. Chwyciła za komórkę. – Halo, Izka, jadę z wami, nie mogłabym przepuścić takiego widoku. To raj dla moich oczu. – Ha, wiedziałam! I to mi się podoba, w takim razie jutro zadzwonię i zarezerwuję dla nas miejsce. *** – Jasiek, rezerwację mamy na przyszły weekend, trzy dziewczyny przyjeżdżają – powiedziała Janina, odkładając słuchawkę. – Trzeba się uwinąć z pokojem, umyć okno, posprzątać, żeby wszystko było gotowe na ich przyjazd. – To dobrze, w końcu już lipiec w pełni, sezon urlopowy – odparł jej syn, sięgając do koszyka po papierówkę i wgryzając się w soczysty owoc. Państwo Szewczykowie prowadzili agroturystykę od roku. Na początku planowali rozwinąć interes na większą skalę, od strony zachodniej chcieli dobudować część domu z większą liczbą pokoi dla letników i przekazać prowadzenie ośrodka młodym. Niestety niespodziewane kłopoty, jakie spotkały Jaśka, wszystko zmieniły. Może kiedyś ich syn zrealizuje te plany, jednak na razie letnicy mieli do dyspozycji trzy kilkuosobowe pokoje z łazienką na piętrze domu. Pomimo że dom nie był zbyt duży, to goście z ochotą przyjeżdżali do Szewczyków. Mogli w ciszy i spokoju, z dala od miejskiego zgiełku, wypoczywać. Pani Janina lubiła gotować, więc serwowała pyszne domowe jedzenie, nawet przygotowywała konkretne posiłki na życzenie gości. Sprawiało jej ogromną radość, gdy widziała, jak letnicy z apetytem pałaszują to, co przygotowała. Nieopodal domu znajdował się sad, w którym rosły dorodne, wieloletnie drzewa owocowe, porzeczki, maliny, agrest, a przy domu gospodyni uprawiała ogródek warzywny. Wszystko naturalne, ekologiczne, bez nawozów. Każdy z gości mógł swobodnie korzystać z dobrodziejstw natury, schrupać soczystą marchewkę, kalarepkę lub nazbierać koszyk pachnących malin. Janinka posoliła ziemniaki i postawiła je na gazie. – Pani Aniela mówiła, że w poniedziałek przyjeżdża Natalia, to pomoże nam co nieco ogarnąć. – Babcia, patś, Mrucek goni gałązkę – krzyczała Emilka, patrząc przez okno na Tomka bawiącego się z kotem. – Goni, goni, małe kotki lubią się tak wszystkim bawić, psocić i skakać. Prawie jak nasze kajtki. – Emilko, chcesz jabłuszko? – Chcę. – Dziewczynka kiwnęła głową. – To chodź do taty, będziemy wcinać – odparł Jasiek, biorąc córkę na kolana. *** Ewa po rozsunięciu rolet zobaczyła długo wyczekiwane błękitne niebo. Pełna zapału zaplanowała, że dziś posprząta mieszkanie, zrobi większe pranie, a po południu wybierze się z Justyną na babskie zakupy. Ogólnie nie przepadała za galeriami handlowymi, wielogodzinnym łażeniem po sklepach i przymierzaniem ciuchów. Nie lubiła tłumów, dlatego nawet codzienne sprawunki wolała robić w małych osiedlowych sklepach i na targowisku niż w supermarkecie pełnym ludzi. Jednak dzisiaj nabrała wyjątkowej chęci, aby uzupełnić szafę o jakiś letni ciuszek. Miała dobry humor, zastanawiała się czy to zasługa lepszej pogody, czy może decyzji o wyjeździe z dziewczynami. Na śniadanie uszykowała sobie kanapki z twarożkiem i szczypiorkiem. Lubiła dni, kiedy nie musiała spieszyć się rano do pracy i mogła w spokoju cieszyć się porankiem. Kuchnia Ewy była niewielka, ale przytulna. Okna wychodziły na wschodnią stronę, więc w pogodny dzień słońce od rana wkradało się do kuchni, towarzysząc kobiecie przy śniadaniu i kładąc się na małym kwadratowym stole stojącym tuż przy oknie. Na szafce w kolorze miodowej olchy stał chlebak i toster. Dawniej z Piotrem często z niego korzystali, przyrządzając sobie rankiem chrupiące tosty z dżemem. Obok w rogu znajdowało się małe radio, które często przygrywało podczas kuchennej krzątaniny. Z boku na ścianie wisiała półeczka pełna aromatycznych przypraw i ziół. Ewa uważała swoją kuchnię za serce całego domu. Po śniadaniu dopiła kawę, zmyła naczynia i wstawiła pranie. Po uprzątnięciu sypialni zabrała się za salon. Odkurzyła dywan, zmyła podłogę. Gdy ścierała kurze z mebli, wzięła w dłoń ramkę, w której było ich wspólne zdjęcie z Piotrem. Mimo upływających dni nadal stało na półce, jakby czekało na cud. Na to, że on wróci. Fotografia była sprzed roku, została zrobiona w czasie ich ostatniej podróży do Chorwacji. Stali objęci na piasku na tle błękitnego morza. Ewa bardzo cieszyła się na ten wyjazd, ale spędziła urlop właściwie samotnie. Motywem przewodnim dla Piotra były laptop i komórka, z którymi się nie rozstawał. Ewa miała dość tego, że jego praca zaprząta mu głowę nawet w czasie urlopu. On zapewniał, że to sprawy, których nie można zostawić na później. Zresztą niczego nie zostawiał na później. Niczego, oprócz niej samej. Ewa wróciła do rzeczywistości i ramka wylądowała na dnie szuflady. Przecierając liście draceny stojącej w rogu pokoju, usłyszała dobiegający z torebki dźwięk komórki. Wyszła do przedpokoju i stanęła jak wryta. Zza drzwi łazienki strumieniem wypływała woda. Ewa wyłączyła pralkę i rzuciła na podłogę wszystkie ręczniki, jakie miała pod ręką, by zapanować nad powodzią. „Niech to licho!” – pomyślała. Z przedpokoju znów usłyszała telefon. – Halo? – warknęła. – Cześć, siostra, coś taka zła? – Daj spokój… Pralka mi wylała, mam całe mieszkanie w wodzie. Będę musiała wezwać mechanika, bo następnym razem sąsiadów zaleje. – Uuu… znam ten ból, miałam podobnie. Pamiętasz zresztą, opowiadałam ci. – Pamiętam, pamiętam. – Pomyślałam, że zadzwonię dopytać, czy nasz babski wypad aktualny, ale skoro masz takie urwanie głowy, to będziemy musiały chyba przełożyć. – Hm… – Ewa zamyśliła się. – Na szesnastą nie dam rady, ale możemy się umówić później, tak o siedemnastej trzydzieści. – OK. To nie zabieram ci już czasu, do zobaczenia. Ewa odłożyła telefon i z żalem spojrzała na podłogi pełne ręczników. „No to mam sprzątanie” – pomyślała z przekąsem. *** – I jak, Natalko, co słychać? – zapytał pan Marian, zajadając bób. – Wszystko dobrze, w końcu mam trochę laby. – Świadectwo z paskiem pewnie miałaś? – spytał z uśmiechem. – Eeeee, panie Marianie, aż tak dobrze nie było, ale nie narzekam. – To dobrze, moje dziecko, dobrze. – Pokiwał głową. – Emilka to już wypytywała o ciebie od miesiąca. – Ja też już chciałam ją zobaczyć. Ona i Tomuś podrośli od ostatniego razu, jak ich widziałam. – Chodź się ze mną bawić – wołała Emilka, ciągnąc dziewczynę za rękę. – Później się pobawimy, teraz pójdę z twoją babcią posprzątać pokój. – Ja tam z Jaśkiem już większość uprzątnęłam. Zostało jedynie okno, potem zmienię pościel i na koniec już takie drobne porządki przed samym przyjazdem dziewczyn. – W takim razie nie ma na co czekać, pani Janinko, już się biorę za okno – odparła Natalia, sięgając po czerwone wiaderko z wodą, ręczniki papierowe i płyn do mycia szyb. Janina z większością zajęć radziła sobie sama. Pomocy potrzebowała najbardziej podczas mycia okien i przy wieszaniu firanek. Wchodzenie na drabinę w jej wieku było niebezpieczne, dlatego zazwyczaj zajmował się tym Jasiek, ale gdy przyjeżdżała Natalia, oferowała się z pomocą. – Trzeba by wejść na drzewo i czereśnie zerwać, dojrzałe już są, a nie chcę, żeby szpaki wydziobały – rzucił Jasiek, wchodząc do kuchni. – Jak letnicy przyjadą, to akurat będą do jedzenia. – Co racja, to racja – przytaknęła jego matka. – Pani Aniela opowiadała, że u niej pół drzewa wydziobały. Lepiej nie ryzykować, szkoda byłoby, żeby poszły na zmarnowanie. – To chodź, pójdziemy teraz, potrzymam ci drabinę – zaproponował Marian, odstawiając miskę z bobem i wstając od stołu. *** Ewa była dziś w pracy przed czasem. Zrobiła sobie mocną, aromatyczną kawę, posłodziła łyżeczką cukru, dolała mleka i wróciła do biurka. Nałożyła słuchawki na uszy i sięgnęła po listę osób do obdzwonienia. Praca w telemarketingu miała swoje wady i zalety. Wymagała dużej cierpliwości, reakcje ludzi bywały skrajnie różne. Jak wiadomo nie od dziś, telefony od telemarketerów są chyba najbardziej znienawidzonymi połączeniami. Ewie nie raz zdarzyło się usłyszeć stek przekleństw, gdy oderwała kogoś od jakiegoś ważnego zajęcia. Na początku robiło jej się przykro, ale z czasem się uodporniła. „Cóż, taka praca” – myślała czasem. – Taka ospała dzisiaj jestem, nic mi się nie chce. Najchętniej bym się tu położyła i zasnęła. – Jolka powolnym krokiem zmierzała w stronę swojego biurka. – To się kładź… Za godzinę cię obudzimy – żartowała Ewa. – Taa… Jakby szef zobaczył, to miałabym przechlapane. – Zrobić ci kawki? – Nie, dzięki. Dzisiaj nie mam ochoty na kawę, chociaż pewnie bym się rozbudziła. – No nie! – krzyknęła Iza. – Największy firmowy kawosz nie ma ochoty na kawę. Koniec świata. – Widzisz… nawet najlepszym zdarzają się wpadki – westchnęła koleżanka. – W ogóle coś blada jesteś dzisiaj – zauważyła Ewa, przyglądając się Jolce. – Blada? Czy ja wiem… mdli mnie od rana, może dlatego. – Pomyśl o naszym wyjeździe, zaraz ci się samopoczucie poprawi – entuzjazmowała się Iza. – Właśnie, à propos wyjazdu – wtrąciła Ewa. – Dobrze, że zdecydowałam się jechać z wami, a co… też mi się należy coś od życia. Iza wzniosła ręce. – No, w końcu mówisz jak człowiek.\nWarkocz losów Wydanie pierwsze, ISBN: 978-83-7942-925-7 © Roksana Bała i Novae Res s.c. 2015 Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, reprodukcja lub odczyt jakiegokolwiek fragmentu tej książki w środkach masowego przekazu wymaga pisemnej zgody wydawnictwa Novae Res. REDAKCJA: Barbara Kaszubowska KOREKTA: Paulina Zyszczak OKŁADKA: Paulina Radomska-Skierkowska Konwersja do EPUB/MOBI: InkPad.pl NOVAE RES – WYDAWNICTWO INNOWACYJNE al. Zwycięstwa 96/98, 81-451 Gdynia tel.: 58 698 21 61, e-mail: sekretariat@novaeres.pl, http://novaeres.pl Publikacja dostępna jest w księgarni internetowej zaczytani.pl. Wydawnictwo Novae Res jest partnerem Pomorskiego Parku Naukowo-Technologicznego w Gdyni.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Warkocz_losow-ebookRO/p121317i215929" target="_blank" title="Warkocz losów [Roksana Bała] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Warkocz losów [Roksana Bała] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Polska - Hiszpania. Dzisiaj Biało-Czerwone zagrają na Arenie Lublin - Dziennik Wschodni\nPolska - Hiszpania. Dzisiaj Biało-Czerwone zagrają na Arenie Lublin\nPodopieczne Miłosza Stępińskiego zmagania o bilet na turniej w Anglii miały rozpocząć już we wrześniu, ale ich mecz z Czechami został odwołany z powodu kłopotów zdrowotnych rywalek. Biało-Czerwone w swojej grupie, oprócz Czeszek i Hiszpanek, mają jeszcze Azerbejdżan i Mołdawię.\nDo mistrzostw Europy awansują zwycięzcy grup. Drugie miejsce może natomiast dać bezpośredni awans do turnieju bądź konieczność gry w barażach. Kwestia promocji rozstrzygnie się najprawdopodobniej między Polską, Czechami i Hiszpanią, co jeszcze bardziej podnosi rangę spotkania z zawodniczkami z Półwyspu Iberyjskiego.\nSzansę występu w tym spotkaniu ma aż sześć zawodniczek Górnika Łęczna. Miłosz Stępiński, selekcjoner reprezentacji Polski, wysłał powołania Dominice Grabowskiej, Małgorzacie Grec, Ewelinie Kamczyk, Nikoli Karczewskiej, Sylwii Matysik i Klaudii Lefeld. W bramce Biało-Czerwonych natomiast zagra Katarzyna Kiedrzynek. Pochodząca z Lublina golkiperka obecnie reprezentuje barwy francuskiego Paris Saint-Germain.\n– Bardzo się cieszę, że mecz z Hiszpanią zostanie rozegrany na Arenie Lublin. Czuję się na Lubelszczyźnie znakomicie. Gram w Górniku, a mieszkam w Lublinie, który stał się dla mnie drugim domem. Dla mnie to spotkanie będzie wyjątkowe. Jesteśmy przekonane o swojej wartości i mocnych stronach. Zrobimy wszystko, aby to były wreszcie te eliminacje, po których reprezentacja Polski pojedzie na wielki turniej – powiedziała Sylwia Matysik w rozmowie z portalem laczynaspilka.pl.\nWciąż dostępne są bilety na to spotkanie. Wejściówki w cenach 5 zł, 10 zł i 20 zł sprzedawane są za pośrednictwem strony internetowej www.bilety.lzpn.pl. Bilety nabywać można również w wybranych salonikach prasowych sieci Kolporter (pełna lista saloników dostępna na stronie https://bilety.lzpn.pl/CMS?page=punkty-sprzedazy). Stadionowe kasy są otwarte dzisiaj od godziny 10. Szczegółowe informacje można uzyskać również pod numerem telefonu 697 370 045 oraz na stronie internetowej www.lzpn.pl.\nMecz będzie na żywo transmitowany przez TVP Sport. Początek przedmeczowego studia jest zaplanowany na godz. 17.25. Samo spotkanie rozpocznie się o godz. 18.\nPolska zagra na Arenie Lublin z Hiszpanią. Trwa sprzedaż biletów\nWe wtorek mecz Polska - Hiszpania. Bilety nadal w sprzedaży\nArena Lublin reprezentacja polski w piłce nożnej kobiet Polska - Hiszpania\nMichał Jarmolinski / 12 listopada 2019 r. o 18:06\nBędzie wymiana koszulek?\nGość / 12 listopada 2019 r. o 17:05\nMyślę że to bardziej dlatego, żeby dziewczyny były bliżej domów. W końcu większość to Górniczki. Do boju Polki!\nGość / 12 listopada 2019 r. o 16:53\nDobrze, że ARENĘ mamy w Lublinie. To i Buniek coś niecoś nam daje. Teraz czas na Motor, żeby awans był w 2020 r.


Kim są Anioły, o których tak dużo i często słyszymy? Czy są to duchowe istoty takie jakie widzimy na obrazach czy w książkach? A może Anioły są tylko pewną formą energii, która manifestuje się dla nas w ten sposób?\nO tym jak młodzi mieszkańcy Będzina postrzegają anioły, pozwolił przekonać nam się IV Ogólnopolski Konkurs Plastyczny „Anioł XXI Wieku” , którego finał miał miejsce 2 marca w sali teatralnej będzińskiego Ośrodka Kultury.\nLiczba nadesłanych na konkurs prac mogła przyprawić jury o mały zawrót głowy, tym bardziej iż okres przekazywania Aniołów XXI wieku, na prośbę uczestników został przesunięty.\nOgłoszenie wyników i wręczenie nagród to nie jedyna forma wyróżnienia młodych artystów, bowiem każda z prac konkursowych zostanie wystawiona na terenie będzińskiego Ośrodka Kultury. Anioły XXI wieku będziemy mogli podziwiać do końca marca.\nSeniorzy rozpoczynają nowy rok akademicki (wideo)\n:) trafiacie ostatnio w moje ulubione tematy xD bardzo profesjonalny news :)\nPasażerowie komunikacji miejskiej już od 1 kwietnia za...


Byłemu prezesowi TF Silesia grozi 5 lat więzienia - Hutnictwo\nByły prezes TF Silesia jest oskarżony o niegospodarność w kwocie 36,7 mln zł, a także narażenie spółki na dodatkowe szkody w wysokości 4,3 mln zł.\nObrona, która stanowczo odpiera zarzuty, domaga się uniewinnienia. Wyrok w procesie toczącym się przed Sądem Okręgowym w Katowicach zostanie ogłoszony 10 października.\nProkurator, poza karą więzienia, chce wymierzenia Wojciechowi B. grzywny w wysokości ponad 100 tys. zł, zobowiązania go do naprawienia szkody oraz wydania zakazu sprawowania funkcji w spółkach prawa handlowego przez 10 lat.\nWe wtorek sąd wysłuchał mów końcowych.\nNajważniejszy zarzut to dzierżawa terenów Stoczni Szczecińskiej\nNajważniejszy zarzut wobec Wojciecha B. dotyczy podpisanej w lipcu 2011 r. umowy dzierżawy 11 ha terenów po Stoczni Szczecińskiej Nowa. Zarządzające majątkiem po stoczni TF Silesia wydzierżawiło te tereny należącej do Fryderyka F. spółce Kraftport - na 10 lat, z możliwością automatycznego przedłużenia umowy i wykupu po cenie księgowej. Podobnie jak TF Silesia, także Kraftport miał siedzibę w Katowicach. Założył ją drobny przedsiębiorca. Zgodnie z danymi z Krajowego Rejestru Sądowego, kapitał zakładowy Kraftportu wynosił 5 tys. zł.


Groźne zdarzenie przy wąskim wiadukcie – Chorzowianin.pl portal mieszkańców miasta\nGroźne zdarzenie przy wąskim wiadukcie\nWieczorem we wtorek 16 czerwca na ul. Legnickiej doszło do nietypowej i groźnej kolizji drogowej, która doprowadziła do czasowego zamknięcia przejazdu pod wiaduktem kolejowym. Na szczęście, nikt nie odniósł poważnych obrażeń.\nWczoraj około godziny 18:20 na ul. Legnickiej w Chorzowie doszło do zderzenia pojazdów. Kierujący samochodem marki Peugeot nie dostosował odpowiedniej prędkości do panujących warunków drogowych, co doprowadziło do wymuszenia pierwszeństwa przejazdu, a w konsekwencji do zderzenia z innym prawidłowo jadącym samochodem osobowym marki Ford. Sytuacja była o tyle nietypowa, że wydarzyła się pod wąskim wiaduktem kolejowym, gdzie infrastruktura drogowa pozwala jedynie na ruch wahadłowy pojazdów, a szerokość jezdni jest dostosowana tylko do jednego pojazdu. Siła uderzenia była tak duża, że pojazdy całkowicie zablokowały przejazd pod wiaduktem kolejowym i konieczna była interwencja wyspecjalizowanej jednostki straży pożarnej.\nChorzowscy policjanci zorganizowali objazdy drogowe oraz uczestniczyli w udrażnianiu przejazdu. W wyniku tego zdarzenia nikt nie odniósł obrażeń, a 21-letni kierowca Peugeota został ukarany mandatem karnym oraz nałożono na niego punkty karne za spowodowanie zagrożenia w ruchu drogowym.


Badacz świata zza Kurtyny - Dragona Rock - mobi, epub – Ibuk.pl\n23,99 zł 27,26 zł\n23,99 zł27,26 zł\nCoś pomiędzy Mary Shelley i Stephenem Kingiem. Bogaty język, czarny humor i znakomicie zarysowani bohaterowie zapewniają fantastyczną lekturę. Senny koszmar w literackiej formie - VOYAPrzerażająca, pełna okrucieństwa, wyrafinowana... więcej >\nKonstanty Jelski (1837-1896). Przyrodnik i...\nKsiążka o jednym z wybitnych przyrodników i podróżników polskich drugiej połowy XIX wieku, który zasłużył się zebraniem kolekcji zoologicznych i botanicznych w Gujanie francuskiej i Peru. Na ich podstawie powstało wiele rozpraw z... więcej >\nRed. Emilia Januszek\nOddajemy w Państwa ręce książkę powstałą z inspiracji konferencją naukową „Twórca – Dzieło – Badacz”, która odbyła się w Krakowie w dniach 4–5 listopada 2011 roku. Wydarzenie to wraz z uroczystą sesją Akademii „Artes... więcej >\nPoznaj niezgłębione tajemnice oceanu i ludzkiego organizmu!Nie mógł uwierzyć w to, co zobaczył: pewien człowiek zanurkował na jednym oddechu na głębokość 93 metrów, po czym wrócił po czterech minutach na powierzchnię cały i... więcej >\nPraca nauczyciela w perspektywie badacza...\nAutorka monografii przybliża codzienność pracy nauczyciela widzianą oczami przedstawicieli tego zawodu. Oddaje głos nauczycielom i omawia realia ich pracy. Pokazuje trudności, z jakimi muszą się mierzyć, a które często są niezauważalne... więcej >\nBadacz świata zza Kurtyny - RECENZJE


Wypadek w Janowie pod Kozienicami. Samochód osobowy zderzył się z autobusem. Jedna osoba trafiła do szpitala | Echo Dnia Radomskie\nWypadek w Janowie…\nWypadek w Janowie pod Kozienicami. Samochód osobowy zderzył się z autobusem. Jedna osoba trafiła do szpitala\nPatryk Samborski 6 maja 2022, 13:39\nDo wypadku doszło w czwartek, 5 maja, około godziny 15. Mateusz Śmietanka/WKZ Gdzie suszą? Wypadki, kolizje\nW czwartkowe popołudnie, 5 maja, w miejscowości Janów pod Kozienicami doszło do bardzo groźnie wyglądającego wypadku. Samochód osobowy zderzył się tam z autobusem. Kierująca renault megane trafiła do szpitala.\nDo wypadku doszło około godziny 15. Jak wynika z ustaleń pracujących na miejscu policjantów, 43-letnia mieszkanka powiatu kozienickiego jadąc z Kozienic w kierunku miejscowości Śmietanki, nie zachowała dostatecznej uwagi i uderzyła w autobus pracowniczy.\n- Autobus zatrzymał się przed jednym ze zjazdów, aby umożliwić innemu samochodowi wyjazd z posesji. Jadąca za nim kobieta nie zachowała dostatecznej uwagi i uderzyła w tył pojazdu - informuje starszy aspirant Tomasz Mazur z Komendy Powiatowej Policji w Kozienicach.\nZdjęcia z czwartkowego wypadku w Janowie:\nKobieta, sprawczyni wypadku, została ranna w twarz i przetransportowana do miejscowego szpitala. Kierowcy autobusu, a także pasażerom nic się nie stało. Wszyscy uczestnicy zdarzenia byli trzeźwi.\nNOWE Bieżąca sytuacja na pomorskich trasach [22.05.2022 07:30]\nOtwarcie biura poselskiego w siedzibie Nowej Lewicy w Radomiu - zdjęcia


EU - banknoty24.pl\nDo obiegu trafił nowy banknot o nominale 50 euro\nPosted on 4 kwietnia 2017 Author AdministratorPosted in Europa\nEuropejski Bank Centralny (EBC) w dniu 4 kwietnia 2017 roku wprowadził do obiegu nowy banknot o nominale 50 euro. W porównaniu do poprzedniej wersji nowy banknot posiada odświeżony wizerunek oraz zmodernizowane elementy zabezpieczające, co czyni go bezpieczniejszym w użytku oraz bardziej odpornym na fałszowanie. Na banknocie znajdziemy zabezpieczenie w postaci „okienka z portretem” (znane z…\nPosted on 5 lipca 2016 Author AdministratorPosted in Europa\nEuropejski Bank Centralny (EBC) w dniu 5 lipca 2016 roku zaprezentował nowy banknot o nominale 50 euro. Banknot wejdzie do obiegu 4 kwietnia 2017 roku. Jest to kolejny banknot z nowej serii „Europa” – w obiegu znajdują się: 5, 10 i 20 euro. Banknot posiada m.in. zabezpieczenie w postaci „okienka z portretem” (znane z nowej…\nPosted on 21 czerwca 2016 Author AdministratorPosted in Europa\nEuropejski Bank Centralny (EBC) zaprezentuje wizerunek nowego banknotu obiegowego o nominale 50 euro w dniu 5 lipca 2016 roku. Banknot pojawi się w obiegu wiosną 2017 roku. Według EBC banknot o nominale 50 euro to najliczniej występujący nominał w obiegu (ponad 8 miliardów banknotów, czyli 45% z wszystkich banknotów euro będących w obiegu). Trwają testy…\nPosted on 6 maja 2016 Author AdministratorPosted in Europa\nRada Prezesów Europejskiego Banku Centralnego (EBC) zdecydowała o zaprzestaniu produkcji i emisji banknotu o nominale 500 euro. Emisja banknotu zostanie zaprzestana do końca 2018 roku. Obecne w obiegu banknoty pozostaną prawnym środkiem płatniczym nawet po 2018 roku. Banknoty będzie można wymieniać w krajowych bankach centralnych strefy euro. Pozostałe nominały – od 5 do 200 euro…


Medycyna naturalna - strona 3\nNaturalne Suplementy Diety i Kosmetyki - Sanavita sklep online »\nSklep internetowy SanaVita oferuje wysokiej jakości naturalne suplementy diety. Dokładamy wszelkich starań, aby w naszej ofercie znalazły się sprawdzone i jak najlep ... czytaj dalej w szczegółach wpisu\nNaturalne metody uzdrawiania »\nNasz serwis powstał po to, aby dawać rzetelne informacje związane z samouzdrawianiem. Gdy naturalnie chcesz polepszyć swoje samopoczucie, wtedy właśnie u nas czeka n ... czytaj dalej w szczegółach wpisu\nZadbaj O Zdrowie - Naturalne preparaty ziołowe »\nZiołolecznictwo inaczej fitoterapia, o ile jest odpowiednio dobrana do symptomów, może być niezmiernie pomocna. Wykorzystuje się w niej całe rośliny bądź tylko jej k ... czytaj dalej w szczegółach wpisu\nW naszym sklepie zakupią Państwo oryginalne zioła szwedzkie 90,2g Marii Treben. Są to zioła w postaci sypkiej do zalania alkoholem, przygotowane według Starego Rękop ... czytaj dalej w szczegółach wpisu\nKosmetyka - poradnik »\nNa naszej stronie, można przekonać się samemu, jak ważne jest dopasowanie odpowiedniego kosmetyku do danej osoby. W większości miast mamy kilkanaście różnych drogeri ... czytaj dalej w szczegółach wpisu\nSzczepionka HPV, szczepienia obowiązkowe, szczepionki skojarzone MMR »\nCzy wiesz, że szczepionki nie są wcale żadnym "cudem medycyny"? Szczepionki także są obarczone różnymi działaniami niepożądanymi - jest ich cała masa. Bywa ... czytaj dalej w szczegółach wpisu\nKalendarz ciąży to jedna z form informacji które możesz znaleźć na naszej przygotowanej stronie internetowej. Strona jest całkowicie czytelna, oraz elegancka, a co n ... czytaj dalej w szczegółach wpisu\nSzukasz informacji na temat porodu, oraz wyprawki? Idealnie trafiłaś! Nasza strona gwarantuje wam szeroki wybór informacji na temat nie tylko samego porodu, ale i ta ... czytaj dalej w szczegółach wpisu\nPotrzebujesz przyjaciela, który obroni Cię przed niebezpiecznymi toksynami? Wystarczy sięgnąć po Paraprotex - profesjonalistę do spraw obronnych. Z nim Twój organizm ... czytaj dalej w szczegółach wpisu\nKażdy kto chce uzyskać dostęp do obszernych ale przede wszystkim wartościowych zasobów wiedzy odnośnie błonnika, powinien obowiązkowo odwiedzić portal blonnik-witaln ... czytaj dalej w szczegółach wpisu\nNa stronie triphala.org.pl w kilku prostych krokach nabędziesz lek na wszelkie dolegliwości pokarmowe jakim jest triphala, zaznajomisz się z licznymi materiałami opi ... czytaj dalej w szczegółach wpisu\nZałożona w 1980 roku firma Herbalife oferuje wysokiej jakości, naukowo zaawansowane produkty stanowiące prosty sposób na kontrolę wagi i zdrowy styl życia. Mamy w of ... czytaj dalej w szczegółach wpisu\nSzukasz specyfiku dzięki któremu trwale pozbędziesz się problemów związanych z wątrobą ? Interesuje Cię wyłącznie rzetelna i wartościowa wiedza na temat ostropestu p ... czytaj dalej w szczegółach wpisu\nFotel z masażem – Prohealth »\nWiodącym produktem oferowanym przez firmę PROhealth jest komfortowy i wielofunkcyjny fotel z masażem. W ofercie foteli znajdują się produkty do użytku w domu, biurze ... czytaj dalej w szczegółach wpisu\nSuchość nosa »\nz powodu suchego nosa? Jesteś skazany na przebywanie w klimatyzowanym biurze? Skoro tak, to na pewno masz już dość uczucia żaru w głębi nosa. Przewlekłe wysuszanie n ... czytaj dalej w szczegółach wpisu\nLek Remifemin firmy Axellus »\nWiele kobiet w okresie menopauzy szuka rozwiązania, które pozwoliłoby na pozbycie się przykrych i dokuczliwych objawów menopauzy. Powszechnie stosowanym rozwiązaniem ... czytaj dalej w szczegółach wpisu\nMenopauza - Przekwitanie »\nStrona poświęcona zagadnieniom takim jak menopauza i przekwitanie. Mamy nadzieje przedstawić Paniom że nie muszą już cierpieć z powodu uderzeń gorąca czy niestabilno ... czytaj dalej w szczegółach wpisu\nzioła szwedzkie (1), czyste powietrze (1), współpraca z casada (1), Calivita (10), makijaż permanentny (15), dieta (58), jade (1), nastawianie kregoslupa (1), ostropest (4), alergia (6), masaz zdrowotny (1), quattromed (1), casada polska (1), polio (1), warszawa (4), masaż (36), nowotwór (1), ciąża tydzień po tygodniu (1), sztuczne rzęsy (4), Moclekow.pl (1), suplement diety (5), Normalizuje Proces Utleniania Wewnetrznego (1), chiropraktyka (1), odchudzanie (65), menopausal formula (1), zaparcia (2), Remifemin (1), olejek z oregano (1), jak schudnąć (4), masaż poznań (3), wzdęcia (5), clionic (1), jonizator (3), wyprawki dla dzieci (1), zioła (19), bol kręgosłupa (4), paraprotex (6), który to tydzień ciąży (1), zielarstwo (2), harmonogram ciąży (1)


RMF ratuje wakacje. Wysłaliśmy Małgorzatę na zasłużony odpoczynek :: Magazyn :: RMF FM\nRMF ratuje wakacje. Wysłaliśmy Małgorzatę na zasłużony odpoczynek\n26 czerwca 2019, 11:23\nMałgorzata jedzie do SPA\nCały czas piszecie do nas o wakacyjnych, nieudanych planach. Spokojnie - RMF FM ratuje wakacje! Nie tylko najlepszą muzyką, która umili czas w pracy albo podczas podróży. Pomagamy także naszym słuchaczom - chcemy, żeby wasz urlop był naprawdę udany!\nChciałbym jakiś porządny masaż. Ze względu, że mąż jest żołnierzem i często go nie ma, a ja zostaje z moją wspaniałą 3 dzieciaków - chciałabym choć trochę wypocząć, chociaż na godzinkę. Pozdrawiam - napisała Małgorzata ze Szczecina.\nDaniel Dyk zadzwonił do kobiety, która akurat była z całą swoją gromadą dzieciaków. Przyznała, że najbardziej angażujący jest dwuletni Cyprian, a mąż już w listopadzie jedzie na kolejną misję.\nRozumiem, że jakbyś potrzebowała na chwilę, żeby to on zmienił cię przy dzieciach. Jeżeli miałby taką misję dzieciaki - to ja mam informację dla Ciebie! Ratujemy twoje wakacje. Spa już czeka - powiedział Daniel Dyk.\nO jejku... Jak się cieszę! - odpowiedziała szczęśliwa Małgorzata.\nRMF ratuje wakacje sezon 3. Dzięki nam rodzina nie odwołała urlopu!\nJuż po raz trzeci RMF ratuje wakacje! I znów ruszamy w Polskę, by wyciągać Was z wakacyjnych opresji. Piszcie śmiało, a my ci pomożemy. Tak jak dzisiaj Daniel Dyk pomógł Monice - jej rodzina nie musiała odwołać swoich wakacji. Posłuchajcie!\nRMF ratuje wakacje - sezon 3\nWczoraj Daniel Dyk połączył się z Moniką, której wakacje z rodziną wisiały na włosku. Na szczęście, dzięki nam pojadą na wymarzone wakacje. Posłuchajcie i jeżeli też potrzebujecie naszej pomocy - piszcie! Może jutro zadzwonimy do Ciebie...\nTagi: rmf, RMF Ratuje wakacje, RMF FM, Daniel Dyk, Lato wszędzie\nRMF ratuje wakacje. Spełniliśmy marzenie Kacpra i Mikołaja\nŻyczenia wielkanocne 2020. Wierszyki na Wielkanoc [SMS, FACEBOOK]\nWielkanoc zbliża się wielkimi krokami. Święta te w tym roku będą nieco inne niż zwykle, dlatego warto zadbać o to, by życzenia wielkanocne były wyjątkowe. Poważne, a może jednak humorystyczne? Oficjalne czy jednak krótkie? Sprawdź, te życzenia wielkanocne!\n"Top Model 9". Wystartował casting online!\nMałgorzata Socha z dziećmi. Aktorka pomysłowo spędza czas na kwarantannie\nTysiące różowych meduz. Niezwykłe odkrycie na filipińskim wybrzeżu


Kontrolowanie energii jest wyjątkowo ważną postacią w właściwie każdej gałęzi przemysłu, w moc budynkach czy przedsiębiorstwach. Rozłączniki oraz wyłączniki mocy jest w bezpośredniej ofercie wielu producentów. Wszystek z nich myśli o to, aby systemy przez niego zaproponowane były jak dużo kompletne i zaadaptowane do drugich form.\nDo ważnych zalet wyłączników mocy bez wątpienia można zaliczyć niewielkie gabaryty, nieskomplikowaną procedurę instalowania i wykorzystywania, ale przede wszystkim bardzo duży wybór, jeżeli chodzi o dodatkowe wyposażenie.\nWyłącznik mocy to danie, które sięga się tam, gdzie moce osiągają bardzo trudne zalety. Jego istotnym zagadnieniem jest ubezpieczenie ochrony innym urządzeniom elektrycznym przed skutkami ewentualnego przeciążenia lub zwarcia. Dostosowuje się go ponad w charakteru sterowania rozpływem mocy w budowie elektrycznej.\nJeżeli chodzi o wysokonapięciowe wyłączniki mocy zatem są one odgrywane w dwóch technologiach: dead-tank oraz live-tank. Sposób działania działa na skale w strukturze wyłącznika mocy, ale więcej na jego wytrzymałość mechaniczną. Wyłączniki dokonane w technologii dead-tank określają się bardzo wyższą odpornością związaną z wyjątkowo długą stabilnością wyłącznika. Wysokonapięciowe wyłączniki klasyfikuje się zazwyczaj ze powodu na rodzaj stosowanego do gaszenia łuku medium.


Strona - Projektowanie stron www Nowa Dęba\nLink do strony: idealsolutions.pl\nData dodania: 2009-01-23 14:20:04\nProjektowanie stron www - Illusion Project\nNaszą specjalnością jest projektowanie stron internetowych oraz materiałów reklamowych. Prowadzimy również serwis komputerowy, projektujemy i poprawiamy sieci komputerowe, odzyskujemy dane oraz oferujemy wiele innych usług informatycznych. Zapraszamy!\nMillenium Studio - projektowanie stron www\nMillenium Studio to agencja interaktywna zajmująca się projektowaniem stron www, ich pozycjonowaniem, tworzeniem logo firm oraz wykonywaniem różnego rodzaju prezentacji multimedialnych i grafik trójwymiarowych. Stawiamy na rzetelność, profesjonalizm i nowoczesność.\n3mg Prodesign - projektowanie i aktualizacja stron www


USA potrzebują nowej strategii wobec Rosji / Wiadomości Świat\nUSA potrzebują nowej strategii wobec Rosji\n30.03.2014 16:46, aktualizacja 30.03.2014 16:48\nZOBACZ WIĘCEJ Rosja odpowiedziała na sankcje USA i UE USA: Sankcje dla Rosji, pomoc dla Ukrainy Wiceprezydent USA przybył z wizytą do Polski Komorowski rozmawiał z prezydentem USA Amerykańskie F-16 i 300 żołnierzy USA w Polsce NATO: Rosja jest gotowa do ataku Wczoraj Krym, jutro Naddniestrze?\nUSA potrzebują nowej strategii wobec Rosji, bo próby włączenia jej do międzynarodowego porządku poniosły klęskę - uważają eksperci. Prezydent Władimir Putin od integracji woli konfrontację, a sprzyjać ma temu słabość obecnej administracji USA.\nPrezydent USA Barack Obama w środowym przemówieniu w Brukseli na temat konsekwencji rosyjskiej aneksji Krymu podkreślał, że nie ma mowy o początku nowej zimnej wojny. "Rosja nie przewodzi blokowi państw ani globalnej ideologii. Ani USA ani NATO nie dążą do konfliktu z Rosją" - zapewniał. Tłumaczył też, że USA nie postrzegają sytuacji na Ukrainie jako "gry o sumie zerowej", czyli sytuacji, w której wygrana jednej strony zawsze musi oznaczać stratę dla drugiej. "Taki rodzaj myślenia powinien był przeminąć wraz z zimną wojną" - mówił Obama.\nTe słowa kolejny raz zostały odebrane przez opozycję polityczną w USA jako dowód naiwności i słabości Obamy. "Tego rodzaju stwierdzeń można oczekiwać od Miss Ameryki, ale nie od przywódcy wolnego świata" - napisał w "Washington Post" konserwatywny publicysta Charles Krauthammer. Przypomniał, że ten sam "piękny sentyment" Obama wyrażał pięć lat temu, mówiąc na forum ONZ, że "żaden naród nie powinien dominować nad innym".\nOd początku kryzysu ukraińskiego Republikanie, a zwłaszcza "jastrzębie" w tej partii krytykują Obamę, że z powodu jego zachowawczej polityki zagranicznej, której przejawem była np. rezygnacja USA z interwencji w Syrii, Ameryka jest postrzegana na świecie jako kraj słaby. Niektórzy, jak senator John McCain, twierdzą wręcz, że właśnie tak postępując Obama sprowokował Putina do obecnych działań Rosji w Europie Wschodniej. Polski politolog Bartłomiej Nowak związany z Transatlantic Academy w Waszyngtonie przyznaje, że Obama zbyt ogranicza się do reagowania na wydarzenia. "USA nie jest łatwo abdykować z przywódczej roli, bo to ma ogromne konsekwencje. Nie mam wątpliwości, że świat bez amerykańskiego przywództwa jest światem gorszym" - powiedział PAP Nowak.\nObama nigdy nie ukrywał, że w stosunkach międzynarodowych preferuje tzw. win-win solution, a więc takie rozwiązanie, w którym każdy z graczy odnosi korzyści. Z taką intencją rozpoczął w kilka miesięcy od objęcia urzędu w 2009 roku reset w relacjach z Rosją, które uległy znacznemu pogorszeniu za prezydentury George'a W. Busha z powodu rosyjskiej interwencji w Gruzji. Jak wspomina James Mann w swej książce "Obamians", poświęconej ludziom kształtującym politykę prezydenta, pomysłodawcą resetu był wiceprezydent Joe Biden.\nW tym czasie prezydentem Rosji był Dmitrij Miedwiediew. Cztery lata młodszy od Obamy, tak jak on był pierwszym przywódcą swego kraju ukształtowanym politycznie już po zimnej wojnie (w 1989 roku Obama studiował na Harvardzie, a Miedwiediew na uniwersytecie w Leningradzie) i sprawiał wrażenie, że zależy mu na rozwoju Rosji. "Był człowiekiem Putina. Niemniej Obama i jego ludzie postanowili, że będą go traktować jako niezależnego aktora, w nadziei, że takim się stanie" - pisze Mann.\nPoczątkowo reset rzeczywiście przyniósł korzyści obu stronom. Obama przekonał Miedwiediewa, że obecność Amerykanów w Afganistanie służy interesom Rosji, bo USA zwalczają islamskich fundamentalistów. Rosja przestała zgłaszać obiekcje do utrzymania przez USA bazy w Kirgistanie, kluczowej dla transportu sił USA i NATO z i do Afganistanu, a nawet zgodziła się dostarczać dla niej paliwo. Moskwa z zadowoleniem przyjęła ogłoszoną jesienią 2009 roku decyzję USA o zmianach w projekcie tarczy antyrakietowej; w pierwotnej wersji Busha jej główne elementy miały znaleźć się w Polsce i Czechach. Potem Rosja w Radzie Bezpieczeństwa ONZ zgodziła się na sankcje wobec Korei Płn. i Iranu, a USA na wejście Rosji do Światowej Organizacji Handlu (WTO).\nW kwietniu 2010 roku Obama i Miedwiediew podpisali nowy układ START o redukcji i kontroli broni nuklearnej w obu krajach.\nNa tym jednak korzyści z resetu się skończyły. Wysiłki USA, by promować demokratyzację Rosji nie przyniosły większych zmian. Gdy Putin wrócił na Kreml w 2012 roku, zaostrzono represje wobec opozycji w Rosji i relacje z USA pogorszyły się bardzo szybko. Moskwa zakazała adopcji dzieci rosyjskich przez Amerykanów i udzieliła azylu oskarżonemu w USA o zdradę byłemu współpracownikowi wywiadu Edwardowi Snowdenowi, co doprowadziło do odwołania przez Obamę spotkania na szczycie z Putinem w ubiegłym roku.\nOd samego początku jednym z głównych twórców polityki Obamy wobec Rosji był Michael McFaul, który najpierw odpowiadał ze relacje z Rosją w amerykańskiej Radzie Bezpieczeństwa Narodowego, a od stycznia 2012 do ubiegłego miesiąca był ambasadorem USA w Moskwie. Jak pisze Mann, McFaul oraz zastępca ds. bezpieczeństwa narodowego Ben Rhodes byli w gronie doradców Obamy orędownikami zajęcia twardego stanowiska, by próbować wpłynąć na system polityczny w Rosji. Ale w wewnętrznych debatach w Białym Domu na temat Rosji zwyciężało na ogół stanowisko tzw. realistów, bliższe samemu Obamie.\nMcFaul zdecydowanie odrzuca tezę krytyków, że słabość administracji Obamy sprowokowała Putina. Na briefingu zorganizowanym przez Radę Stosunków Międzynarodowych (CFR) argumentował, że osiągnięcia USA "w zapobieganiu rosyjskiej agresji w Europie Wschodniej są raczej skromne", niezależnie od tego, czy rządzili Demokraci, czy Republikanie. Było tak "począwszy od 1956 roku (na Węgrzech), po rok 1968 (w Czechosłowacji) i wprowadzenie stanu wojennego w Polsce, a potem w trakcie interwencji w Gruzji i wreszcie na Ukrainie. Kiedykolwiek Moskwa zdecydowała, że użyje siły wojskowej w Europie Wschodniej, nasze instrumenty, które miały temu zapobiec, nie skutkowały" - powiedział McFaul.\nJego zdaniem konieczna jest teraz nowa strategia Zachodu wobec Rosji, gdyż Putin wraz z aneksją Krymu zakończył erę postzimnowojenną w Europie. "Zabiegom zintegrowania Rosji z Zachodem przyświecała idea uczynienia z Moskwy bardziej stabilnego partnera" - przypomniał McFaul. Działania takie trwały od 20 lat, współpraca była raz lepsza, raz gorsza. "Putin dotychczas wahał się między współpracą a konfrontacją z Zachodem, ale teraz stało się jasne, że lepiej czuje się w konfrontacji" - ocenia McFaul. "Wkraczamy w nowy okres. Putin dał jasno do zrozumienia, że nie zależy mu na integracji i jest gotowy zapłacić wysoką cenę za obranie innego kierunku. Wciąż jednak nie jest jasne, czy Zachód to rozumie" - uważa były ambasador.\nStrobe Talbott, przewodniczący Brookings Institutions i zastępca sekretarza stanu USA za prezydentury Billa Clintona, zgadza się, że zajęcie terytorium sąsiedniego niepodległego państwa jest przełomem w relacjach międzynarodowych z Rosją. "Mamy definitywnie do czynienia z nową erą" - powiedział analityk. Putin przekroczył bowiem "czerwoną linię", której Zachód nie może zaakceptować. "To potrwa długo, bo trudno sobie wyobrazić, że się wycofa (w sprawie Krymu)" - mówi Talbott.\nReakcja Zachodu wciąż się kształtuje i będzie zależeć od dalszych kroków Putina: czy zatrzyma się na Krymie, który - jak mówi się nieoficjalnie - jest już nie do odzyskania, czy też wkroczy na wschodnią Ukrainę, przy granicą z którą - jak donosił w piątek "Wall Street Journal" - Rosja zgromadziła już 50 tys. żołnierzy. I USA i UE zagroziły, że w takim wypadku wprowadzą daleko idące sankcje gospodarcze, nawet jeśli zaszkodzą one ich własnym interesom. Część Republikanów apeluje o dostarczenie Ukraińcom uzbrojenia. Administracja USA powtarza, że woli działania gospodarcze i dyplomatyczne.\n"Wciąż jesteśmy w połowie kryzysu i nie wiadomo, czy już wracamy do świata militarnej rywalizacji między Zachodem a Rosją i czy nastąpi zasadnicza pauza w politycznych i gospodarczych relacjach z Rosją. (...) Tym, co już jest pewne, jest to, że liderzy zachodni będą z podejrzliwością oceniać intencje Rosji" - powiedział PAP profesor Uniwersytetu Georgetown i ekspert CFR Charles Kupchan.\nTagi: usa potrzebują nowej strategii wobec rosji, usa, rosja


Mitopharma DentoMit Żel stomatologiczny - 5 ml - cena, opinie, właściwości | Drogeria Melissa\nMitopharma DentoMit ...\nMitopharma DentoMit Żel stomatologiczny - 5 ml\nMitopharma DentoMit Żel stomatologiczny wskazany jest do miejscowego stosowania w stanach zapalnych śluzówki jamy ustnej.\nMitopharma DentoMit Żel stomatologiczny zawiera składniki, które pomagają łagodzić uszkodzenia oraz podrażnienia spowodowane noszeniem aparatów ortodontycznych i protez. Składniki żelu działają także profilaktycznie w chorobach dziąseł, przyzębia i błony śluzowej jamy ustnej (krwawienia, stany zapalne, afty, nadżerki). Regularne stosowanie preparatu może przyspieszyć również gojenie się ran.\nŻel należy stosować miejscowo 2-3 razy dziennie po umyciu zębów, nanosząc na chorobowo zmienione miejsca śluzówki jamy ustnej. W celu precyzyjnego dawkowania nałożyć ok. 1 cm żelu na dziąsła, a następnie delikatnie wmasować. Po użyciu preparatu nie płukać ust wodą. Przez co najmniej pół godziny po zastosowaniu żelu nie pić i nie przyjmować żadnych pokarmów.


Staw rzekomy kości | Carolina Medical Center\n› Ortopedia i Traumatologia › Chirurgia Ręki › Staw rzekomy kości\nSTAW RZEKOMY KOŚCI\nStaw rzekomy kości to inaczej brak jej zrostu lub brak postępu gojenia w czasie, w którym zwykle dochodzi już do pełnego zrostu złamania w danej okolicy.\nDo najczęstszych objawów braku zrostu kości i tworzenia się stawu rzekomego zaliczyć można dolegliwości bólowe w miejscu złamania, a zwłaszcza ich nasilenie podczas obciążania. Dodatkowo pacjenci skarżą się na ograniczony zakres ruchomości uszkodzonej kończyny albo przeciwnie – występowanie patologicznej ruchomości. Często pojawiać się może zwiększona temperatura ciała w miejscu złamania, zaczerwienie, a nawet infekcja.\nNajczęściej stawy rzekome występują u osób, które miały złamaną kość ramienną, udową, łódeczkowatą, piszczelową. Mogą być wynikiem niewłaściwego zespolenia lub metody operacyjnej. Często przyczyną powstania stawu rzekomego są zaburzenia unaczynienia tkanki kostnej oraz jej stany zapalne. Stawy rzekome występują także na skutek przemieszczenia odłamów kostnych czy ubytku kości, które powstają w miejscu urazu. Osoby cierpiące na choroby metaboliczne jak cukrzyca, niewydolność nerek, zaburzenia odżywiania, osteoporozę lub inne zaburzenia hormonalne również mają większe ryzyko braku zrostu kości.\nStaw rzekomy zwykle można stwierdzić dopiero po 9. miesiącach od powstania złamania. W tym celu wykonuje się zdjęcie RTG, tomografię komputerową, a w niektórych przypadkach scyntygrafię kości. Badania wykażą, czy kość się zrasta, wskaże odłamy kostne ze skupiskami soli wapnia, a także pokaże ewentualną martwicę.\nW zależności od wyników badań podejmowana jest decyzja o formie leczenia, często wymagany jest zabieg operacyjny.\ndr Karolina Stępień\nURAZY RĘKI I ICH LECZENIE:\nZłamanie kości śródręcza i palców ręki\nChoroby zwyrodnieniowe stawów rąk\nWybierz część ciała, która Cię boli i dowiedz się jak możemy Ci pomóc:


Korbowody · Motorservice\nKorbowody pod lupą Budowa Elementy składowe Warianty Oferta produktów Pobieranie katalogu\nKorbowody pod lupą\nKorbowody łączą wał korbowy z tłokami i przenoszą na wał korbowy siły nacisku gazów oraz siły masowe. Korbowód prowadzi tłok w cylindrze do góry i na dół.\nMała, niedzielona główka korbowodu po stronie tłoka, służąca za łożysko sworznia tłokowego, dysponuje wykonaną z brązu panewką łożyska korbowodu.\nKorbowód jest ułożyskowany za pośrednictwem panewek łożyska korbowodu na czopie wału korbowego. Duża główka korbowodu jest podzielona w celu umożliwienia jej montażu na wale korbowym. Na potrzeby zasilania sworznia tłokowego olejem smarnym korbowód posiada często otwór między swoją małą i dużą główką.\nKorbowód jest wykuwany lub odlewany ze stali, przy czym w zależności od oczekiwanych obciążeń stosuje się stal stopową lub stal uszlachetnioną.\nKorbowody wymagają wymiany, jeżeli są pęknięte lub wygięte albo jeżeli doszło do zniszczenia gniazda łożyska korbowodu. Jeżeli inne korbowody nie wykazują uszkodzeń, w silnikach pojazdów użytkowych można wymieniać korbowody pojedynczo.\n1 mała główka korbowodu\n2 tuleja korbowodu (niewidoczna na rysunku)\n3 kanał olejowy\n4 otwór ślepy łożyska\n5 pokrywa łożyska\n6 śruba korbowodu\n7 duża główka korbowodu\nJako łeb korbowodu określa się małą główkę korbowodu i tuleję korbowodu. Tłok jest połączony z korbowodem przez sworzeń tłokowy.\nTrzonek korbowodu łączy łeb korbowodu ze stopą korbowodu. Trzonek korbowodu posiada przeważnie przekrój dwuteowy. W wielu korbowodach znajduje się kanał olejowy, który dodatkowo zasila małą główkę korbowodu olejem pod ciśnieniem.\nJako stopę korbowodu określa się dolną część korbowodu, która obejmuje czop łożyska korbowodu w wale korbowym.\nPowierzchnia podziału dużej główki korbowodu\nmoże być gładka, uzębiona lub krakowana. Pokrywa łożyska stopy korbowodu jest mocowana dwoma śrubami.\nPodział prosty i podział ukośny\nW przypadku bardzo dużych czopów wałów korbowych korbowody mogą być podzielone ukośnie. Ukos jest konieczny w celu przesunięcia korbowodu, mimo dużej główki, przez otwór cylindra. W przypadku korbowodów dzielonych ukośnie konieczne jest – szczególnie w silnikach jednorzędowych – zachowanie właściwej pozycji montażowej.\nKrakowane powierzchnie podziału\nKorbowody krakowane wytwarza się jako elementy jednoczęściowe, a następnie celowo łamane na dwie części (krakowane), mechanicznie (korbowody spiekane) albo laserowo (korbowody stalowe). Obie pasujące do siebie części są ze sobą skręcane w jeden korbowód. Korbowód i pokrywa korbowodu muszą być ze względu na unikalną geometrię podziału użyte razem i nadają się wymieniać oddzielnie. Korbowody krakowane są bardziej wytrzymałem, tańsze i bardziej precyzyjne. Po montażu powierzchnie podziału są prawie niewidoczne. Korbowód i pokrywa korbowodu przylegają bardzo dokładnie do siebie, co zapewnia optymalne przenoszenie siły.\nInną metodą wytwarzania pokryw łożysk korbowodów jest rozcinanie lub piłowanie. Duża główka korbowodu jest rozpiłowywana, a powierzchnie podziału są frezowane i w razie potrzeby szlifowane. Pokrywy korbowodów mocowane są przy płaskich powierzchniach rozdziału na śruby lub kołki pasowane. Uzębione powierzchnie podziału nie wymagają dodatkowego mocowania dzięki uzębieniu.\nStale rosnące ciśnienia spalania prowadzą do coraz większych obciążeń gniazd sworzni tłokowych korbowodów. W celu ulepszenia kompensacji coraz większych sił powiększono użyteczną powierzchnię łożyskową panewek łożysk korbowodów przez zastosowanie korbowodów trapezowych.


Wkrótce nowa książka o ks. Jerzym Popiełuszce | Parafia Rzymskokatolicka Św. Stanisława Kostki w Warszawie\nStrona główna Aktualności Wkrótce nowa książka o ks. Jerzym Popiełuszce\nKsiążka „Popiełuszko. Biografia” ukaże się na imieniny ks. Jerzego, na 23 kwietnia, a jej premiera ma być na Targach Wydawców Katolickich w Warszawie.[:]


10 maja 2017, 10:12 Autor: Robert Cieniawa Kategoria: Aktualności\nW środę 19 kwietnia 2017 uczniowie Technikum Budownictwa przy Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych im. Marii Karłowskiej w Żninie uczestniczyli w II Turnieju Wiedzy Budowlanej.\nPierwsze punkty można było zdobyć za wcześniej przygotowaną prezentację ciekawej budowli. Decyzją komisji konkursowej w tej części zwyciężyła klasa 4 TB zdobywając 5 pkt.\nKolejnym etapem rywalizacji były pytania z wiedzy teoretycznej w tej konkurencji bezkonkurencyjni okazali się budowlańcy z klasy 3 TB wyprzedzając klasę 4TB, 2TB i 1TB . Strzałem w dziesiątkę okazała sie kolejna konkurencja “ODA DO BUDOWLAŃCA” w której to uczniowie do słów beton, chudziak itp. musieli ułożyć śmieszną rymowankę tu również przedstawiciele 3 TB nie mieli sobie równych.\nReprezentanci tworzący drużyny otrzymali atrakcyjne nagrody – narzędzia i urządzenia niezbędne dla każdego budowlańca.\n– przebiec z taczką wypełnioną cegłami i w jak najszybszym czasie przenieś wiadro z zaprawą tynkarską wokół pachołków.\n– rzucić cegłą na odległość liczyła się suma rzutów drużyny.\n– wbijanie gwoździ na czas.\nOgólnie po podsumowaniu wszystkich konkurencji największą liczbę punków zdobyła klasa 3 TB. Zwycięzcy mają dodatkowo przyznany dzień bez pytania – 26 września.\nSkład drużyn :\n1TB RADOSŁAW JERZAKOWSKI, KAROL KUCAJ, ALEKSANDER GOLIŃSKI\n2TB KAMIL LEWANDOWSKI, DANIEL BOROCH, DANIEL DULĘBA\n3TB NORBERT NOWICKI, JAKUB SZYMAŃSKI , DAMIAN PICHŁACZ\n4TB SARA JAROLEWSKA, AGNIESZKA KWIATKOWSKA, SZYMON LUSTIG


Zespół Szkół Plastycznych w Częstochowie - oficjalna strona szkoły - News: Częstochowscy uczniowie "Plastyka" rozwijają umiejętności w najlepszych szkołach\nCzęstochowscy uczniowie "Plastyka" rozwijają umiejętności w najlepszych szkołach\nNa przełomie czerwca i lipca a następnie w październiku 2014 młodzież z Zespołu Szkół Plastycznych im. Jacka Malczewskiego w Częstochowie tradycyjnie uczestniczyła w stażach zawodowych organizowanych w ramach Europejskiego Programu Edukacyjnego Leonardo da Vinci.\nPiętnastu młodych jubilerów szkoły miało okazję pracować w Niemczech. Siedmiu uczniów szkoliło się w Pforzheim w „Goldschmiedeschule”, jednej z najbardziej wyspecjalizowanych szkół w zakresie jubilerstwa w Europie, wyposażonej w lasery, pracownie projektowania 3D, pracownie eksperymentalne, laboratoria. Z kolei w Monachium, w „Meisterschule fur das Gold und Silberschmiedehandwerk”, równie profesjonalnej placówce dla jubilerów swe umiejętności doskonaliło ośmiu uczniów. Równolegle szesnastu uczniów ceramiki odbyło staż w ramach tego samego projektu w portugalskiej szkole w Caldas w „Cencal”, w szkole dysponującej znakomitymi warunkami do projektowania i realizacji pełnego cyklu produkcyjnego w zakresie ceramiki.\nTemat trwających 3 tygodni warsztatów brzmiał „ Design i rzemiosło w najnowszych technologiach 3 D ”. – Realizacja tego projektu to doskonały pomysł na poszerzenie rozwoju zawodowego i kompetencji naszych uczniów. W związku z ewolucją technologii cyfrowych w Europie wzrasta zapotrzebowanie branży designerskiej na fachowców swobodnie poruszających się w najnowszych cyfrowych technologiach. Celem projektu było zatem absolutnie nowe i awangardowe doświadczenie w sztukach stosowanych, umożliwiające uzyskanie wartości dodanej do edukacji zawodowej uczestników. Umiejętności i wiedza nabyte podczas stażu mają ogromne znaczenie w kontekście regionalnym, krajowym i europejskim – – mówi zastępca dyrektora Maria Fedorowicz\n16 grudnia 2014 roku w ZSP odbyła się prezentacja upowszechniania i wykorzystywania wyników zrealizowanych staży. Jest to jeden z kluczowych etapów realizacji projektu. Uczestnicy mieli możliwość poinformowania całej społeczności szkolnej oraz zaproszonych gości o wynikach i rezultatach uzyskanych w ramach zrealizowanego projektu oraz dzielenia się nimi przedłużając w ten sposób wpływ projektu oraz zwiększając jego trwałość.\nW trakcie tego spotkania odbyła się też prezentacja 3-foto dotycząca udziału uczennic szkoły w Międzynarodowej Konferencji „Innowacyjne techniki nauczania" połączonej z warsztatami kreatywności dla młodzieży w Perugii we Włoszech. – Na uwagę zasługuje fakt, że tylko nasza szkoła reprezentowała Polskę w trakcie tej konferencji, która była jednym z bloków Festiwalu Wyobraźni. Tylko nasi uczniowie zostali zaproszeni na te uroczystości – dodaje wicedyrektor Fedorowicz.\nMaciek dnia 27/03/2015 ·\n15,065,133 Unikalnych wizyt


Silnik wysokoprężny 192FA 499cc (kompletny) | sklep Proton Polska\nSilnik wysokoprężny 192FA 499cc (kompletny)\nJednocylindrowy silnik wysokoprężny 192FA 499cm3 wyposażony w filtr powietrza, mocny rozrusznik SenciⓇ 800W, 1-sekcyjną pompę wtryskową, filtr paliwa oraz filtr oleju wielokrotnego użytku. Silnik jest zabezpieczony czujnikiem ciśnienia oleju.\nMocna konstrukcja. Latwość rozruchu umożliwi zastosowany odprężnik.\nRordzaj paliwa: OLEJ NAPĘDOWY\nMocny rozrusznik: 800W\nPojemność miski oleju: 1,70L\n-przy 3,5kW: 0,8l ON/h\n-przy 7,5kW: 1,3L ON/h


Ekspansja zagraniczna przemyskiego Kazaru - gospodarkaPodkarpacka.pl\nStrona główna » Firmy » Ekspansja zagraniczna przemyskiego Kazaru\nEkspansja zagraniczna przemyskiego Kazaru\nOpublikowano: 2015-05-11 08:24:43, przez: admin, w kategorii: Firmy\nPRZEMYŚL. Kazar po uruchomieniu w styczniu salonu w Abu Zabi zamierza otworzyć jeszcze w tym roku kolejne dwa salony w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.\nSklep Kazar w Budapeszcie. Fot. Kazar.com\nKazar, producent i sprzedawca obuwia, właściciel sieci niemal 60 salonów, chce promować swoją markę za granicą, uruchamiając sklepy w miejscach tłumnie odwiedzanych przez turystów i ludzi biznesu. Po inauguracji placówek w Bukareszcie i Budapeszcie firma ruszyła na podbój Zjednoczonych Emiratów Arabskich. W styczniu uruchomiła sklep w Abu Zabi, teraz w Dubaju, a jeszcze na ten rok zapowiada trzecie otwarcie w tym rejonie.\n– Dubaj zamieszkuje na stałe ponad 200 narodowości, odwiedzają ten kraj miliony turystów rocznie, więc droga do Moskwy, może Pragi, Budapesztu, Londynu, Berlina w tym założeniu i w tej strategii wiedzie właśnie przez Dubaj – przekonuje Artur Kazienko, prezes zarządu i właściciel firmy Kazar Footwear. – Salon w Abu Zabi i Dubaju otworzyliśmy po to, żeby pokazać markę Kazar turystom, którzy przyjeżdżają do Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Budowanie świadomości marki zaczynamy więc od Abu Zabi i Dubaju.\nW ciągu ostatniej dekady Dubaj, miasto i region w Zjednoczonych Emiratach Arabskich (ZEA), rozwijał się w tempie ok. 10 proc. rocznie. Według rządowej Dubai Investment Development Agency (DIDA) to doskonale zorganizowane centrum biznesu, pozwalające zakładać i rozwijać działalność na wielkich rynkach konsumenckich: w Afryce, Azji oraz na Bliskim Wschodzie. Obszary te skupiają łącznie ponad 2,2 mld konsumentów, czyli prawie jedną trzecia populacji Ziemi. Jednocześnie połowa z nich to osoby poniżej 25. roku życia.\n– Nasz pomysł związany z eksportem w zasadzie nie butów, a bardziej konceptu biznesowego do ZEA pojawił się kilka lat temu – wskazuje Artur Kazienko. – Uwzględniał skalę rynku, jego wielkość, pomysł władz Dubaju na uczynienie na tym obszarze hubu retailowego, czyli światowego centrum handlu detalicznego. W wyniku tego rozwija się on w Emiratach bardzo dynamicznie, budowane są ciągle nowe obiekty handlowe. Stąd wziął się pomysł na naszą obecność w tym kraju i chęć uczestniczenia w dużym, ogólnoświatowym projekcie.\nEkspansja zagraniczna firmy wynikała także, jak zauważa Artur Kazienko, z braku możliwości dalszego rozwoju w kraju. Założona w 1990 roku firma początkowo zajmowała się hurtową sprzedażą włoskich butów. Obecnie ma ponad 50 sklepów na terenie Polski (część franczyzowych). Na początku kwietnia otwarty został pierwszy salon tej marki na Węgrzech, od półtora roku funkcjonuje też placówka w Bukareszcie, stolicy Ru,unii.\n– Pierwszym rynkiem, na którym jesteśmy obecni na poważniejszą skalę, są właśnie Zjednoczone Emiraty Arabskie – przekonuje Artur Kazienko. – Nie zapominamy jednak o Rosji, zachodzie i południu Europy. Natomiast pomysł związany z ZEA to również chęć wyeksponowania marki na bardzo mocnym, konkurencyjnym, ale międzynarodowym rynku.\nWedług DIDA tegoroczny wzrost gospodarczy Dubaju ma wynieść 11 proc. i zamknąć się kwotą 108 mld dol., co stanowi 44 tys. dol. na jednego mieszkańca. Główne dochody pochodzić będą z turystyki, transportu, handlu, budownictwa oraz usług finansowych.\n– W połowie stycznia br. otworzyliśmy pierwszy salon w Abu Zabi – informuje Kazienko. – Efekty sprzedażowe są bardzo zachęcające, ewidentnie pokazują, że marka została zaakceptowana i trafiamy ze swoimi produktami również do mieszkańców Emiratów. Nasz partner postanowił zdecydowanie wypełnić zobowiązania wynikające z kontraktu i w tym roku otworzymy jeszcze co najmniej dwa salony. Następny będzie w Dubai Festival City, trzeci, jesienią w Mirdif City Centre. To duże obiekty.\nNa początku br. przedsiębiorstwo nawiązało współpracę z liniami lotniczymi Emirates.\n– Kooperacja przekłada się już na wzajemne korzyści biznesowe – zapewnia Artur Kazienko. – Z naszej strony korzystamy z usług Emirates Airlines od początku, kiedy tylko rozpoczęliśmy współpracę z naszym partnerem z Dubaju. Bardzo wygodne połączenia z Warszawy to ogromny komfort. Dodatkowo Emirates pomaga nam w dostarczaniu produktów na tamten rynek. W ciągu trzech, czterech dni artykuły trafiają na półki sklepowe w naszym salonie.\nWięcej o: Kazar, Dubaj, Emiraty, eksport


Kirgistan | O języku kirgiskim\npaździernik 13, 2013 styczeń 10, 2015 autorstwa kyrgyz_tili\n„Nie ma takiego miasta – Londyn! Jest Lądek, Lądek-Zdrój…” – kto oglądał „Misia”, ten wie. Tymczasem takie Londyny zdarzają się naprawdę. Jednym z nich bywa właśnie Kirgistan jako stosunkowo młode państwo, które polskie (i nie tylko) media raczyły wspominać tylko z okazji kolejnych rewolucji. Mimo coraz większej liczby Polaków, która tam dociera, nazwa tego państwa nie jest najwyraźniej powszechnie znana.\nPrzebywający w Polsce obywatele Kirgistanu zmagają się z tym problemem już na wstępie. Nie raz rozmówca, usłyszawszy, skąd pochodzą, bierze ich ojczyznę za Kurdystan. Ale to nie wszystko. Pewna kirgiska studentka, starająca się o przedłużenie karty pobytu (a więc już nie po raz pierwszy), otrzymała dokument jako obywatelka… Kiribati. Z kolei Urząd Miasta w zaświadczeniach o zameldowaniu z uporem maniaka wpisuje „obywatelstwo: kirgizkie”. Niejedna osoba jest też przekonana, że ten przymiotnik brzmi „kirgijskie”. Gdyby tak było, należałoby konsekwentnie pisać „Kirgijstan”.\nAle nie tylko w Polsce dochodzi do takich sytuacji. Niedawno sama poczułam „Londyn”, próbując wysłać pocztówki do Kirgistanu z poczty w małym włoskim miasteczku. Spodziewałam się, że może być jakiś problem, więc na wszelki wypadek sprawdziłam wcześniej, jak jest Kirgistan po włosku. Ale wróćmy na pocztę. Pani z okienka popadła w zakłopotanie już przy tym, jak usiłowałam porozumieć się z nią po angielsku. Gdy zobaczyła na pocztówkach napis „Kirghizistan”, też nie było lepiej. Postawiła na nogi całą pocztę, żeby wydobyć ze mnie, w jakim państwie leży ten tajemniczy Kirghizistan. W końcu machnęła ręką, a może doznała olśnienia i przyjęła kartki, a ja zwątpiłam, że kiedykolwiek dojdą. Podczas gdy wcześniej mogłam powątpiewać w jakość usług kirgiskiej poczty, tym razem straciłam wszelkie nadzieje co do włoskiej. Po dwóch tygodniach mogłam jednak zwrócić honor jednej i drugiej – ku zaskoczeniu mojemu i adresatów kartki doszły.\nJeszcze lepiej popisał się amerykański sekretarz stanu John Kerry, który tuż po nominacji wykonał dodawanie i wynalazł całkiem nowe państwo. Podkreślając z zapałem ciężką pracę amerykańskich dyplomatów w „najbardziej niebezpiecznych miejscach na świecie”, wypalił: „Oni walczą z korupcją w Nigerii. Wspierają rządy prawa w Birmie. Wspierają demokratyczne instytucje w Kirzachstanie i Gruzji”. Z kolei New York Times pewnego razu nazwał Kirgistan „Kirzbekistanem”.\nPaństwa Azji Środkowej w ogóle nie mają szczęścia do amerykańskich polityków i mediów. W 2011 r. Herman Cain, jeden z kandydatów na prezydenta USA, został zapytany przez dziennikarza, czy jest gotowy odpowiadać na podchwytliwe pytania dotyczące polityki zagranicznej – na przykład, czy wie, kto jest prezydentem Uzbekistanu? Cain nie zastanawiał się długo nad odpowiedzią: „Gdy zapytają mnie, kto jest prezydentem Uzbeki-beki-beki-stan-stanu, powiem im, że nie wiem, a pan wie?”.\nNazwa „Kirgistan” zastanawia jednak i tych, którzy nie mają wątpliwości, że taki kraj istnieje. Przyczyną jest to, że równolegle spotyka się słowo „Kirgizja”. Jedni używają tych słów zamiennie, inni trzymają się jednej z tych wersji. „Kirgizja” nie jest formą niepoprawną, lecz jest to przede wszystkim określenie Kirgiskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Gdy w 1991 r. wraz z rozpadem ZSRR uzyskała ona niepodległość, w użycie weszło słowo „Kirgistan” i to ono jest właściwe, gdy chodzi o współczesny, niepodległy Kirgistan. W języku kirgiskim używa się nazw Kirgistan – Кыргызстан i Republika Kirgiska – Кыргыз Республикасы, często w skrócie КР. Ostatnio pojawiają się także propozycje zmiany oficjalnej nazwy państwa, ale to już temat wart osobnego rozwinięcia.\nCategories RozmaitościTags o Kirgistanie po polsku


urodzić na zwolnieniu od gina przed terminem - Forum 2022 - RODZICE.PL\njak wygląda sprawa gdy jest sie na zwolnieniu i urodzi sie przed terminem?mi lekarz nie wpisał w karte ciązy terminu… Ale go znam. Może sie zabezpiecza? wstawi na koniec?\npisałyscie o skracaniu macierzynskiego?\n5 odpowiedzi na pytanie: urodzić na zwolnieniu od gina przed terminem\nRe: urodzić na zwolnieniu od gina przed terminem\nJak urodzisz przed terminem to nie ma problemu bo przerywa ci się zwolnienie i zaczyna biegnąć macierzyński od dnia urodzenia. Problemem jest tu raczej urodzenie po terminie gdy zwolnienie już się skończyło.\nTo, że gin nie wpisał terminu chyba wynika z czego innego, może chce jeszcze sprawdzić podczas usg wielkość dziecka i wtedy wpisze datę.\nTeraz jest tak, że ginekolog wystawia zwolnienie nawet na 3 tyg. po terminie porodu, a po urodzeniu dziecka przerywa się bieg zwolnienia, a zaczyna lecieć urlop macierzyński. Już nie ma tych problemów z urlopem macierzyńskim wcześniejszym o 2 tyg. Dość nowe informacje z ZUS-u (strasznie zagmatwałam,ale może zrozumiecie 🙂 )\nUważam, że to kapitalna wiadomość. Zastanawia mnie jedynie tylko to, czy wystawienie dłuższego zwolnienia nie jest kwestią dobrej woli lekarza, czy faktycznie jest to zgodne z przepisami, a nie jest ich obejściem.\nzwolnienie miałam do 14 07.urodziłam10,a od 11urlop\ngin może dać zwolnienie tylko do dnia terminu, potem albo do pracy albo urlop\nale można mieć zwolnienie od jakiegokolwiek innego lekarza i tak do porodu, a potem automatem macierzyński /zaczyna się w dniu urodzenia Dzidźki/\nZnasz odpowiedź na pytanie: urodzić na zwolnieniu od gina przed terminem


Ten dom sprawi, że życie na Księżycu będzie możliwe! | Gadżetomania.pl\nKiedyś ludzie marzyli o tym, by móc skonstruować urządzenie, które pozwoli im lecieć wysoko w przestworza i obserwować krajobraz z lotu ptaka. Dziś nikogo nie dziwią rejsy kosmiczne oraz firmy oferujące zorganizowane wycieczki na Księżyc. Chętnych do uprawiania turystyki kosmicznej nie brakuje, więc architekci z Royal Haskoning Architects posunęli się o krok dalej — przygotowali projekt specjalnego domu, w którym ludzie mogliby z powodzeniem wieść życie na Księżycu!\nNie bez powodu nadali mu sferyczny kształt — jest to nie tylko metaforyczne odniesienie do kulistej Ziemi, ale też zagwarantowanie jego mieszkańcom bezproblemowego poruszania po odpowiednio wysokim i obszernym obiekcie.\nKosmiczny hotel już w 2012 roku!\nMając na względzie znacznie mniejszą grawitację panującą na Księżycu, twórcy wyeliminowali z projektu wszelkie ściany oraz schody i pozostawili w pełni otwartą przestrzeń. Dzięki takiemu rozwiązaniu poruszanie się pomiędzy różnymi poziomami i na różnych wysokościach nie będzie problematyczne. Ściany w tym wypadku stanowiłyby wyłącznie przeszkodę.\nCała struktura jest całkowicie transparentna i przejrzysta, dzięki czemu budynek będzie miał zapewniony stały dostęp do światła. Skorzystają na tym również lokatorzy mogący nieprzerwanie obserwować księżycowy, wyboisty krajobraz. Oczywiście projektanci zadbali o odpowiednią osłonę domu, chroniącą mieszkańców przed palącym, słonecznym żarem i umożliwiającą jednocześnie regulację temperatury panującej wewnątrz kulistego mieszkania.\nWarto również dodać, że ta niecodzienna rezydencja posiada własny eko-system konwertujący dwutlenek węgla wytwarzany przez mieszkańców w niezbędny do życia tlen. Co więcej, cała konstrukcja łączy się z podziemnym bunkrem zapewniającym lokatorom bezpieczne schronienie przed burzami słonecznymi. Mielibyście ochotę pomieszkać w takim domku?\nAutomat z napojami Rugbeer. Tylko silni zasługują na piwo! [wideo] BD-Live ma sens? Gratka dla fanów Transformerów Kindle – pierwsze wrażenie Dolary i złoto to za mało. Czas na kolejny bankomat dla obrzydliwie bogatych Olbrzymie autobusy, pod którymi auta będą jeździć Toshiba Qosmio G55 - notebook sterowany gestami Czytnik kodów paskowych. Tylko dla kolekcjonerów. 18 najbardziej pomysłowych płotów Sony Vaio CW - laptop z nagrywarką Blu-ray 2.5-calowe pamięci OCZ Vertex Apple bez Jobsa. Jak wyglądały urządzenia tej firmy po 1984 roku? Asus ROG G75 i G55 - gamingowe nowości na horyzoncie! [wideo]


Kupno samochodu używanego co warto wiedzieć? | zdunek.com.pl\nZakup takowego to już samochodu używanego to tak naprawdę nie tylko już przyjemności, ale i takowe to obowiązku. O czym jednak należy to pamiętać, przed takowym to kupieniem auta używanego? Dowiesz się wszystkiego, co musisz, wiedzieć w tym o to artykule.\nKupno samochodu i jego formalności.\nPierwszą takową to rzeczą, którą jednak musimy też i sprawdzić, jest takowa to ważność ubezpieczenia OC. W polisie jest też i podana data, do której ona i obowiązuje. Zazwyczaj jednak nie pokrywa się ona z takową to datą takiej sprzedaży samochodu. Jeżeli jednak polisa nadal obowiązuje i jest, ona tak naprawdę opłacona to my nic już tym nie robimy. Ona jeszcze trwa.\nTakowa to rejestracja ów używanego samochodu.\nRejestracja takowego to auta nie jest już taka to trudna. Najwięcej jednak nam może i sprzyjać problemów, gdy robimy to tak naprawdę po raz pierwszy.\nZgłoszenie to już takowego to auta w wydziale takowej to komunikacji musi jednak nastąpić do 30 dni od daty takowego to podpisania umowy.\nAby, dokonać takową to rejestrację musimy.\n– Złożyć takowy to już nam dobrze znany wniosek o rejestrację.\n– Pokazać dowód rejestracyjny z ważnymi badaniami.\n– Dowód takowy to własności samochodu.\n– Kartę takowego to pojazdu.\n– Tablice rejestracyjne, ponieważ będą zmienione.\n– Ważną polisę OC.


30plus blog: listopada 2016\nAutor: 30plus blog o 11:08 30 komentarzy:\nEtykiety: Balsam do ciała, balsam z aloesem, Elfa Pharm, nawilżający balsam do ciała, O'herbal\nAutor: 30plus blog o 10:48 26 komentarzy:\nEtykiety: piękne nogi, profilaktyka, rajstopy przeciwżylakowe, rajstopy uciskowe, Veera, zdrowe nogi\nAutor: 30plus blog o 11:56 46 komentarzy:\nEtykiety: Puder, puder matujący, smooth'n wear, Wibo\nAutor: 30plus blog o 16:21 28 komentarzy:\nEtykiety: Black Friday, promocja, Rosegal, wyprzedaż\nAutor: 30plus blog o 15:23 39 komentarzy:\nEtykiety: Bluzka, Cardigan, Ciepły kardigan, Czarna sukienka, DressLily, Poszewka na poduszkę, Sukienka pawie pióra, Szara bluzeczka, Szary kardigan\nAutor: 30plus blog o 12:22 18 komentarzy:\nEtykiety: eyeliner, Orphica, Realash, Serum pod oczy, Serumm Pure\nZAUFUL Coupon- rozdanie: wygraj kupon o wartości 100$, na zakupy w sklepie Zaful.\nPrzychodzę dziś do Was z rozdaniem jakie organizuje mój ulubiony sklep Zauful. Do wygrania jest aż 10 kart podarunkowych o wartości 100$ do wydania w ich sklepie. Czy warto brać udział? Jak najbardziej. Ogólnie tak zaczęła się moja przygoda z modą na blogu. Wzięłam udział w takim konkursie i wygrałam :) Cała akcja powiązana jest z listopadową wyprzedażą z okazji “Super November” oraz “Black Friday” w sklepie Zaful. Na ciuszki wydacie całe 100 dolarów, ponieważ wysyłka w tym sklepie jest darmowa.\nCo trzeba zrobić aby wygrać kupon na zakupy?\n1. Kliknij tutaj lub w poniższy baner, który przeniesie Cię do specjalnej strony sklepu Zaful. Tam musisz wybrać ciuszek, który najbardziej Ci się spodobał i jego link wkleić w komentarzu poniżej.\n2. Dodatkowo możesz podać też swój e-mail. To bardzo ułatwi kontakt ze zwycięzcą oraz zwiększa szansę na wygraną.\nKonkurs trwa do 31 listopada a potem sklep Zaful ogłosi zwycięzców między 1 a 3 grudnia.\nAutor: 30plus blog o 08:28 22 komentarze:\nEtykiety: Black Friday, Konkurs Zaful, ZAFUL, Zaful Coupon, Zaful Giweaway\nW chłodne jesienne dni oraz wieczory, przed niskimi temperaturami ratują mnie ciepłe kardigany. Zazwyczaj wybieram te długie, ale tym razem skusiłam się na krótki kardigan z bardzo ładnym splotem. Dotarł on do mnie w ciągu ośmiu dni kurierem, ze sklepu SheIn. Kardigan jest nie tylko bardzo ciepły ale również jest w moim ulubionym tej jesieni kolorze.\nAutor: 30plus blog o 20:40 41 komentarzy:\nEtykiety: Ciepły sweter, Kardigan, Kardigan na jesień, She Insider, SheIn, Współpraca\nAutor: 30plus blog o 16:10 28 komentarzy:\nEtykiety: Black Friday, Jesienne nowości, RoseWholesale, Torebka, Torebka na jesień, Zielona torebka


Jak rozmnożyć aloes? – PlantHause.pl\nJesteś tutaj: Home / Aktualności / Jak rozmnożyć aloes?\nAloes to sukulent liściowy doceniany już od wieków za swoje właściwości lecznicze jak i pielęgnacyjne. Obecnie to popularna roślina hodowana w warunkach domowych ze względów ozdobnych, jak i właściwości prozdrowotnych. Jeśli pragniemy poszerzyć naszą domową plantację aloesu, dobrze jest poznać dostępne możliwości.\nDwie znane metody rozmnażania aloesu, które kończą się sukcesem\nPierwsza z nich jest jedną z prostszych metod rozmnażania aloesu, więc warto rozpocząć od niej. Wykorzystuje się do niej odrosty pojawiające się u nasady pędu. Najczęściej ukazują się niedługo po zakwitnięciu rośliny. Należy wówczas oddzielić odnóżki i umieścić je w wymieszanej ziemi z piaskiem. Dobrze jest wykonać cały zabieg podczas przesadzania roślin wiosenną porą.\nDruga z metod rozmnażania wymaga nieco więcej wprawy oraz wiedzy. Polega na wyhodowaniu rośliny z nasion. Zazwyczaj próba udaje się, jeśli inny z naszych aloesów zakwitł. Nasiona pozyskuje się z rośliny kiedy jej owoce są dojrzałe i pękają. Wówczas bardzo szybko należy je wysiać, gdyż w niedługim czasie tracą możliwość zakiełkowania.\nAloes od zarania dziejów ceniony był za swoje unikalne właściwości. Warto zatem mieć go wśród kwiatów pokojowych doniczkowych. Nie tylko jest on modny, ale także doskonale sprawdza się jako kwiat dla alergików. Aloes działa on przeciwzapalnie, bakteriobójczo. Doskonale sprawdza się do leczenia otarć, skaleczeń, ran. Jeśli chodzi o kwestie urodowe to aloes wykazuje właściwości nawilżające skórę. Jeżeli zdecydujemy się na picie soku z aloesu, to możemy oczekiwać oczyszczenia organizmu oraz zwiększenia odporności organizmu.\nPoznaj zalety łąk miejskich Budżet obywatelski a łąki kwietne w miastach


+48 +48 539 334 815\n+48 539 334 815\nSesje noworodkową najlepiej wykonać do 14 dnia od narodzin dziecka. Wtedy maluszek najwięcej śpi i ładnie się układa, a mama już dojdzie do siebie po porodzie.. Na sesji noworodkowej najważniejsze jest bezpieczeństwo maluszka. Ukończyłam kursy nie tylko fotograficzne, ale również z pozycjonowania maluszka i bezpieczeństwa. Wszystkie ubranka, opaski, akcesoria są do Państwa dyspozycji. Na sesję przynosicie jedynie rzeczy pierwszej potrzeby dla dzidziusia ( pampersy, mokre chusteczki, smoczek). W czasie sesji nie zaburzamy rytmu dziecka. Jest czas na karmienie, przewijanie, usypianie. Nie trzeba przed sesja rozbudzać dziecka:) W studio jest cieplutko, wtedy maluchy ładnie śpią. Zapraszam do galerii, aby obejrzeć moje pracy. Jeśli Wam się podobają to zapraszam na sesje.. Razem stworzymy cudowną pamiątkę na długie lata. Dzieci tak szybko rosną, zmieniają się, dlatego warto uwiecznić na fotografii te pierwsze momenty z życia Waszego Dziecka:)\nSesje ciążową najlepiej wykonać w 7-8 miesiącu ciąży. Kiedy brzuszek jest dobrze widoczny, a mama jeszcze nie zmęczona. Sesja może być studyjna lub plenerowa. Suknie są do Waszej dyspozycji, mam wiele fasonów, kolorów, każdy znajdzie coś dla siebie. Zapraszam do galerii:)\nOprócz sesji ciążowych i noworodkowych zapraszam również na sesje dziecięce . Wykonuję sesje urodzinowe, świąteczne, tematyczne:)\nZ doświadczenia wiem , że zdjęć rodzinnych mamy najmniej w swoim albumie. Zdjęć swoich dzieci mamy dużo, a zdjęć na których dzieci są z rodzicami najmniej. U mnie jest tak samo , albo ja jestem z dziećmi na zdjęciu ,albo mój mąż. Dlatego gorąco Was zachęcam do sesji rodzinnej.\nMaluszkowe Love Dominika Gajewska\nul. Góralska 22 lok. 1\n81-511 Gdynia, woj. pomorskie\n539 334 815