Tak „rozmawiamy” kiedy się spotykamy na uczelni. Pewnie myślicie, że jesteśmy jacyś nienormalni. A co to znaczy być normalnym?\nWbić się w tłum? Dać się ujednolicić? Może zacznę palić, bo inni palą? Wtedy nie przeszkadzałoby mi to. Konrad ubiera się jak normalny facet. Nosi jakieś tam dżinsy, koszule, marynarki. Nieodłącznie taszczy ze sobą porwaną torbę. Zieloną, zgniłą, pomarszczoną, jak stare jabłko. Ma astygmatyzm, więc z jego nosa nieustannie zsuwają się okulary. Właściwie, gdyby nie był kompanem mojego milczenia uznałabym go za atrakcyjnego. Ale jest moim kompanem, więc dla mnie nie reprezentuje żadnej atrakcyjności. A ja?\nNo cóż. Chyba wyglądam zwyczajnie. Mam wielkie oczy, których zawsze się wstydziłam i zbyt chude, zbyt krzywe nogi. Staram się je ukryć. Wybieram tylko takie ubrania, które odpowiadają standardom schludności. Żadnych gniecionych fabrycznie materiałów. Gdybym kupiła coś takiego, niechybnie sięgnęłabym po deskę i żelazko. Cenię sobie nienaganny wygląd. Nigdy nie wyjdę na ulicę bez wytuszowanych rzęs i podkładu nałożonego na moją nieszczęsną cerę. Nie zakładam na siebie byle czego, ale staram się wyglądać po prostu dobrze. Konrad stoi w kącie i znad okularów spogląda w monitor swojego laptopa w odległości jakichś trzech centymetrów.\nRozdział 3. „Prawo jazdy”\nPrzebrnęłam przez teorię. Każdy głupi wie to, o czym tam mówią. Jeżdżę. Jakoś jeżdżę. Mój instruktor jest mężczyzną w wieku około 60 lat. Nie przyznaje się do swego wieku, ale wygląda na tyle. Jest starym kawalerem. W najgorszym tego słowa znaczeniu.\n-Jestem głodny. Będzie ci przeszkadzało, jak coś zjem?\n-Nie, jasne. (A jedz pan.)\nWyciąga chlebak niczym dziecko w przedszkolu. Pożałowałam. A gdyby tak wcisnąć cofanie? „.nap zdej A .ensaj ,eiN”. Samochód śmierdzi jak puszka z pasztetem rybnym. Otwieram chyłkiem okno i staram się zagadać, żeby odwrócić uwagę instruktora.\n-Zmienił pan stację radiową?- pytam, bo zawsze drażniła mnie łupanka dobiegająca z radia, a dziś na moje uszy spływa cud muzyki poważnej.\n-Co? Ah tak! – sięga swym tłustym łapskiem do guziczków radia, po czym zmienia stację. Jeb! Masz kobieto. Znowu łupanka. Znowu Lejdi Zgaga. Plastik fantastik i te sprawy.\nRozdział 4. Akademik\nJak już wcześniej wspomniałam, mieszkanie w akademiku nie jest złe. Ale czasem bywa uporczywe. Mimo, że pod budynkiem stoją dwa olbrzymie kontenery na śmieci, rzadko znajduje się tam miejsce na swobodne wyrzucenie odpadków. Staram się nie dotykać pokrywy samą dłonią. Nie wiem czemu to robię, skoro potem i tak myję ręce. Upycham worek ze śmieciami. Nie ma siły – muszę tego dotknąć ręką, musnąć śmierdzące resztki spaghetti i otrzeć się o jakąś bliżej nieokreśloną papkę. Wchodząc do akademika, koniecznie trzeba wziąć głęboki oddech. Chyba, że siedzi w recepcji pan Leon. Pan Leon nie pali i innym na to nie pozwala w swoim towarzystwie. Pani Osa, Pani Brunhilda i Pani Miotła fajczą ile wlezie. Zresztą nie tylko one. Wracam do pokoju starając się brudnymi dłońmi nie dotykać swoich ubrań. Klamkę od drzwi mojego pokoju otwieram łokciem. Zamykam nogą. Udaję się do łazienki, żeby umyć ręce. Następnie otwieram okno, bo wchodząc do pokoju wpuściłam dym papierosowy do środka. Siadam na brzegu łóżka.\nAkademik, w którym mieszkam niewiele ma wspólnego z akademikami należącymi do uczelni. Tu się płaci solidnie za pokój, ale można liczyć na ciszę i odpowiednie warunki do nauki. Czasem jednak bywa niezbyt różowo.\nSzczególnie wtedy, gdy zasiadam do nauki, sąsiedzi z lewej i sąsiadki z prawej decydują się na słuchanie na całą parę dwóch zgoła odmiennych rodzajów muzyki. Nici z nauki. Ponieważ w moim życiu wszystko jest odliczone co do minuty, nie mogę pozwolić sobie na nicnierobienie. Poszłabym do Konrada, który mieszka na drugim piętrze. Ale nie mam ochoty wdrapywać się tak wysoko, tylko po to, by pomilczeć. Porządek już zrobiłam. Idę więc do sklepu po prowiant, który, jak zwykle koło środy kończy się dziwnym zbiegiem okoliczności. Zupełnie jakby stan lodówki zależał od weekendowych wyjazdów do domu… Wracam. Za kilka dni nadejdzie zemsta.\nRozdział 5. Nocne hałasy.\nGodzina 4 nad ranem. Mam zajęcia na ósmą, więc muszę się, do diabła wyspać. Słyszę irytujący śmiech tuż pod moimi drzwiami. Do upierdliwego śmiechu jakiegoś pijanego studenta dołącza się drugi głos wtórujący śpiewem przerywanym czkawką.\nCzwarta nad ranem! Przewracam się na plecy. Leżę prosto, czekam aż skończy się ta pijacka etiuda. Mam nadzieję, że to TYLKO etiuda. Mija 15 minut. Żadna etiuda nie powinna trwać tak długo. Zakładam na nogi bambosze w kształcie dwóch królików i polarowy szlafrok. Podobno polar wykonuje się ze zmielonego szkła…\nWychodzę z pokoju. Podążam za odgłosami libacji. Nie musiałam iść daleko. Tuż za rogiem, na korytarzu leży dwóch studentów (bo kto inny może leżeć na korytarzu w akademiku?). Jednym z nich jest Konrad. Podchodzę do niego. Pozycja horyzontalna płaska mojego znajomego wskazuje, że długo nie pociągnie, a na własnych nogach samodzielnie nie ustoi. Drugi z imprezowiczów, życzliwy zapewne kolega uciekł czym prędzej do swojego pokoju, zostawiając nas samych. Trudno było mi cokolwiek z siebie wydusić widząc Konrada w takim stanie. Gdybym była odważniejsza, pewnie powiedziałabym mu, co myślę o tych jego porannych imprezach. Ale nie jestem. Nie mówię nic. Nigdy nie przypuszczałam, że spotkam go w takiej sytuacji. Chociaż, co ja właściwie o nim wiem? Ponieważ rzecz rozegrała się na parterze, gdzie mieszkam, a prawdziwy kumpel Konrada postanowił zwiać, zostałam sama z problemem. Złość we mnie rozgotowała się jak kapusta na gołąbki. W pierwszej chwili pomyślałam, że zostawię go tam leżącego na korytarzu. Właściwie już odwróciłam się na pięcie, żeby na powrót ułożyć się w ciepłym łóżku. Doprawdy, mogliby tam grzać nieco bardziej. Zimno na korytarzu jest przeszywające jak miliony igieł. Nie wytrzymuję. Po kilku sekundach majaczący Konrad znajduje się w moim pokoju. Przecież nie będę go taszczyć na drugie piętro! Pomagam mu usiąść na krześle. Jakoś siedzi. I tak zostaje do rana.\nWyświetleń: 792 | Dodano: 2010-03-13 15:10 | Punkty od użytkowników: 4.00


Miedź – ekologiczny materiał przyszłości w chłodnictwie i klimatyzacji - EKOLOGIA - KLIMATYZACJA - RECYKLING - MIEDŹ - HVAC - CHŁODNICTWO - UKŁADY CHŁODNICZE - HVACR\nstrona główna\t Aktualności\t Miedź – ekologiczny materiał przyszłości w chłodnictwie i klimatyzacji\nMiedź – ekologiczny materiał przyszłości w chłodnictwie i klimatyzacji\nfot. Rury miedziane\nW dobie zmian klimatycznych i rosnących amplitud temperatur, kluczowe staje się posiadanie wydajnej instalacji oraz urządzeń do klimatyzacji, wentylacji i chłodzenia (HVACR), zapewniających odczucie komfortu cieplnego. W najbliższych latach będziemy obserwować zwiększone zapotrzebowanie na korzystanie z klimatyzacji w biurowcach i budynkach mieszkalnych oraz z systemów chłodniczych w sklepach. Zdaniem ekspertów Europejskiego Instytutu Miedzi, przełoży się to na poszukiwanie rozwiązań ekologicznych i efektywnych energetycznie. A te zapewniają komponenty oparte na miedzi.\n- Dlaczego miedź? Ponieważ jest trwała, niezawodna, odporna na wysokie i niskie temperatury oraz korozję. Miedź jest doskonałym przewodnikiem ciepła. Swoją popularność zawdzięcza własnościom wykorzystywanym w trakcie produkcji i eksploatacji instalacji. Należą do nich m.in.: wysoka plastyczność, duża trwałość czy bakteriostatyczne oddziaływanie. Metal ten jest przyjazny dla środowiska, gdyż w 100% podlega recyklingowi. A przede wszystkim jego zastosowanie pozwala zmaksymalizować wydajność systemu przy jednoczesnej minimalizacji kosztów instalacji i użytkowania. Taki efekt można uzyskać m.in. montując rury miedziane o mniejszej średnicy niż dotychczasowe – mówi Michał Ramczykowski, prezes zarządu Europejskiego Instytutu Miedzi.\nMniejsze, lżejsze i bardziej efektywne\nMinimalne średnice rzędu 4 – 7 mm są stosowane w specjalnych rurach wewnętrznie gwintowanych lub rowkowanych. Gwintowanie/rowkowanie zwiększa powierzchnię wewnętrzną rury przy zmniejszeniu jej średnicy, co powoduje: bardziej efektywny transfer ciepła i pozwala zastosować mniejsze, lżejsze wymienniki lub większy transfer ciepła i większą wydajność przy tej samej wielkości wymiennika. Kolejną zaletą takich ekologicznych rur miedzianych jest również znaczne zmniejszenie objętości drogiego czynnika chłodzącego, co oznacza niższe koszy eksploatacji. Rurki o małej średnicy to także mniejsze zużycie materiałów oraz redukcja masy i wielkości instalacji oraz urządzeń HVACR.\n- Przykładowo dla funkcjonalnie równoważnych wymienników ciepła o mocy 5 kW, ciężar rur zmniejszono o 31 procent i 46 procent, gdy średnice rur miedzianych zamieniono odpowiednio z 3/8 cala na 7 mm i z 3/8 cala na 5 mm. Instalacje te mogą także pracować przy wyższych ciśnieniach, wymaganych do kondensacji nowych ekologicznych czynników chłodniczych, takich jak R410a lub R744 – mówi Kazimierz Zakrzewski, ekspert Europejskiego Instytutu Miedzi.\nŁatwa wymiana i recykling\nW branży chłodniczej i klimatyzacyjnej trudno będzie zastąpić unikalne właściwości miedzi, w zakresie odporności na korozję, niezawodności i długiej żywotności. Jednak jeśli wymiana instalacji okaże się konieczna, nie sprawi to żadnych problemów. Wytwarzanie, montaż, serwis i naprawa nie ulegają zasadniczym zmianom, dlatego przejście z tradycyjnych rur miedzianych na grawerowane/profilowane rury o małych średnicach jest stosunkowo proste. Natomiast zużyte komponenty miedziane poddaje się recyklingowi.\nDo wykonywania instalacji klimatyzacyjnych oraz chłodniczych zazwyczaj wykorzystuje się rury miedziane, wykonane zgodnie z normą PN-EN 12735-1. Jednakże nie spełniają one kryteriów wysokich ciśnień, wymaganych przy stosowaniu przyjaznego dla środowiska czynnika chłodzącego, jakim jest CO2. Wówczas coraz częściej używa się stopu miedzi z małą domieszką (ok. 2,5 %) żelaza, co pozwala na wykonanie ekonomicznej instalacji systemów chłodniczych o ciśnieniu roboczym do 120 barów.\nRóżne systemy łączeń\nInstalacje chłodnicze łączone są lutem twardym z minimalną 2% zawartością srebra. Drugim, stale zyskującym na popularności, sposobem łączenia jest zaprasowywanie przy użyciu łączników zgodnych z Europejską Dyrektywą Ciśnieniową 97/23/WE (określana jako dyrektywa PED). W porównaniu do lutowania, ten typ połączenia jest znacznie bardziej estetyczny i szybszy w montażu. Może być także wykonany przez instalatora o niższych kwalifikacjach.\nŹródło: Europejski Instytut Miedzi (EIM)\nFarnell element14 zapobiega wyrzuceniu na wysypisko 83 ton odpadów dzięki udanemu programowi recyklingu\nWynalazek z Politechniki Lubelskiej zrewolucjonizuje rynek klimatyzacji w budynkach\nCentralne chłodzenie sposobem na upały w Wiedniu\nDokładna regulacja temperatury i efektywne chłodzenie obrabiarek


Kosmiczne pociski mają obronić Ziemię przed planetoidami\nJeżeli nie chcemy wyginąć, jak dinozaury, powinniśmy wysłać na stałe w kosmos specjalne rakiety, które miałyby zmieniać trajektroię lub rozbijać planetoidy zmierzające w kierunku Ziemi - przekonuje włoski astronom i matematyk Claudio Maccone.\nJak obronić Ziemię przed planetoidami?\nPytanie jednak pozostało: co zrobić gdy jednak znajdziemy obiekt lecący prosto w stronę Ziemi? Włoski astronom i matematyk Claudio Maccone od lat przekonuje, że na taką okoliczność powinniśmy mieć w przestrzeni kosmicznej zapas głowic, które mogłyby zmienić trajektorię lotu planetoidy. Jego obliczenia wskazują, że takie głowice powinny znajdować się w punktach Lagrange’a L1 oraz L3. To punkty w przestrzeni kosmicznej, w których przyciąganie grawitacyjne Ziemi i Księżyca wzajemnie się znoszą i umożliwiają utrzymywanie stabilnego położenia w przestrzeni.\nTen artykuł ukazał się po raz pierwszy na spidersweb.pl 26.03.2021 roku\nTagi: Apophisarmageddonplanetoida Apophisplanetoidyplanetoidy zbliżające się do ziemi


orgazm i wytryski kobiet - KiSMET - deutschland-sofort.de\nPosted on 01.09.2017 01.09.2017 by Mushura\nGorący pokaz z udziałem cycatej brunetki, która wzięła pod uwagę sugestię jednego ze swoich widzów i masturbuje się przy pomocy dildo. Analny seks i wytrysk z cipki kuszącej brunetki; Wytrysk podczas masturbacji słodkiej laski; Wytrysk podczas cudownej masturbacji; Wytryski z gorących cipek –. DARMOWE KOBIECY WYTRYSK FILMY: kobiecy wytrysk porno, kobiecy wytrysk xxx seks. kobiecy wytrysk filmiki porno. Co moge polecic to ostre ruchanie http://www.recovery.org/forums/discussion/1350/could-you-recognize-the-signs-of-cocaine-addiction tu sprzymierzencem: Mowimy o tym "jezioro" i jest duzo sprzatania po tym-to ta irytujaca czesc, ale z drugiej strony uwielbiam sie "spuszczac" ashlyne brook mojego mezczyzne jak jestem u gory. I porrtjejer jedna sprawa-wcale nie uwazam tego z ajakies mega dostanie, wrecz brakuje mi innych orgazmow, ale to jzu moz etlyko tak z przyzwyczajenia. Kobiety - "fontanny", czyli wszystko o kobiecym wytrysku! Zdecydowanie to COS istnieje, ja mam wytrysk za kazdym razem kiedy kocham sie z big cock public partnerem i to KILKA razy, na poczatku to bylo british upskirt ale teraz sie przyzwyczailam.\nSackhoff: Wytryski kobiet\nGWEN STARK BLACKED 837\nWytryski kobiet Girls with fake dicks\nSarah vandella sex Mother fucks\nWytryski kobiet Witamdzisiaj aktualnie mialam pierwsza w zyciu fontanne, na poczatku bylam lekko przerazona i myslalam ze cos jest ze mnie nie hallo: A co do pozycji misjonarskiej-ja dad fucking nie zgadzam, wytryski kobiet pieska jest najlepiej: Ja mam wytrysk jeden po drugim i nazwanie to fonatnna to malo. Czy cos kari milla anal ze mna nie tak? I jeszcze jedna sprawa-wcale nie uwazam tego z ajakies mega dostanie, wrecz brakuje mi innych orgazmow, ale to jzu moz etlyko tak z przyzwyczajenia. Co moge polecic to ostre ruchanie jest tu sprzymierzencem: Solo por el culo z jednym facetem mialm go tylko 2 razy a z innymi nigdy, Dlatego mysle, ze glownie zalezy to od swiadomosci kobiety, ale tez od partnera. Wiec moze wcale wytrysk nie rowna sie orgazm.\nWczesniej z jednym facetem mialm go tylko 2 razy a z innymi nigdy, Dlatego mysle, ze glownie zalezy to od swiadomosci kobiety, ale tez od partnera. Ja mam wytrysk jeden po drugim i nazwanie to fonatnna to malo. Mowimy o tym "jezioro" i jest duzo sprzatania po tym-to ta irytujaca czesc, ale z drugiej strony uwielbiam sie "spuszczac" na mojego mezczyzne jak jestem u gory. Co moge polecic to ostre ruchanie jest tu sprzymierzencem: I jeszcze jedna sprawa-wcale nie uwazam tego z ajakies mega dostanie, wrecz brakuje mi innych orgazmow, ale to jzu moz etlyko tak z przyzwyczajenia. Witam , dzisiaj aktualnie mialam pierwsza w zyciu fontanne, na poczatku bylam lekko przerazona i myslalam ze cos jest ze mnie nie hallo: A co do pozycji misjonarskiej-ja sie nie zgadzam, na pieska jest najlepiej: Czy cos jest ze mna nie tak? Co moge polecic to ostre ruchanie jest tu sprzymierzencem: A co do pozycji misjonarskiej-ja sie nie zgadzam, na pieska jest najlepiej: Witam , dzisiaj aktualnie mialam pierwsza w zyciu fontanne, na poczatku bylam lekko przerazona i myslalam ze cos jest ze mnie nie hallo: Wczesniej z jednym facetem mialm go tylko 2 razy a z innymi nigdy, Dlatego mysle, ze glownie zalezy to od swiadomosci kobiety, ale tez od partnera. I jeszcze jedna sprawa-wcale nie uwazam tego z ajakies mega dostanie, wrecz brakuje mi innych orgazmow, ale to jzu moz etlyko tak z przyzwyczajenia. Ja mam wytrysk jeden po drugim i nazwanie to fonatnna to malo. A co do pozycji misjonarskiej-ja sie nie zgadzam, na pieska jest najlepiej: Ja mam wytrysk jeden po drugim i nazwanie to fonatnna to malo. Wiec moze wcale wytrysk nie rowna sie orgazm. Mowimy o tym "jezioro" i jest duzo sprzatania po tym-to ta irytujaca czesc, ale z drugiej strony uwielbiam sie "spuszczac" na mojego mezczyzne jak jestem u gory. Witam , dzisiaj aktualnie mialam pierwsza w zyciu fontanne, na poczatku bylam lekko przerazona i myslalam ze cos jest ze mnie nie hallo: Kobiety - "fontanny", czyli wszystko o kobiecym wytrysku! Zdecydowanie to COS istnieje, ja mam wytrysk za kazdym razem kiedy kocham sie z moim partnerem i to KILKA razy, na poczatku to bylo dziwne ale teraz sie przyzwyczailam.\n0 Replies to “Wytryski kobiet”


SWAG ZESTAW DO TAPICERKI SKÓRZANEJ\n» SWAG ZESTAW DO TAPICERKI SKÓRZANEJ, 500ML + 500ML + AKCESORIA\nSWAG ZESTAW DO TAPICERKI SKÓRZANEJ, 500ML + 500ML + AKCESORIA\nSWAG LEATHER CARE - duży zestaw do pielęgnacji tapicerki skórzanej.\nSLC to zestaw ekskluzywnych kosmetyków do pielęgnacji skóry. Duża pojemność preparatów i dodane akcesoria gwarantują ekonomię pracy jednocześnie opierając się o najlepsze produkty dostępne na rynku.\nPrzygotuj roztwór roboczy w rozcieńczeniu do 1:20 z wodą. Następnie przy użyciu pianownicy nałóż piankę na szczoteczkę i delikatnym pocieraniem wyczyść panel tapicerki skórzanej. Kontroluj zmianę koloru piany. Przetrzyj powierzchnię mikrofibrą. W razie potrzeby powtórz proces. Po wyczyszczeniu tapicerki, poczekaj ok. 1h do jej wyschnięcia. Następnie zakonserwuj powierzchnię produktami do konserwacji , np.: Swag Leather Conditioner / Swag Leather Wax / Swag Leather Liquid Wax.\nSWAG LEATHER CLEANER CONCENTRATE 500 ml\nSWAG LEATHER CONDITIONER CREAM 500 ml\nSWAG FOAMER 150ml\n1 x Szczoteczki do skóry SWAG Mini + Classic\n1 x Ściereczka mikrofibra o wysokiej gramaturze i laserowo ciętych krawędziach


Jak Incredit ściąga długi? • ChwilowkiOK.pl\nStrona główna Najczęściej zadawane pytania Incredit Jak Incredit ściąga długi?\nJak Incredit ściąga długi?\nKażdemu mogą zdarzyć się trudniejsze chwile i przejściowe problemy finansowe w wyniku których terminowa spłata pożyczki InCredit może być niemożliwa. Firma ta, podobnie jak inne działające w branży pożyczek ma swoje różne sposoby ściągania zaległości od klientów.\nW przypadku opóźnienia w spłacie najlepszym pomysłem dla klienta jest kontakt telefoniczny z firmą. Pracownicy udzielą informacji odnośnie spłaty po terminie i postarają się pomóc w rozwiązaniu problemu.\nW przypadku braku kontaktu i dalszego unikania spłaty zadłużenia InCredit może naliczyć sobie koszty zawierające odsetki za opóźnienie, których wielkość jest maksymalną wartością dopuszczoną przez prawo obowiązujące w naszym kraju. W skrajnych przypadkach firma ma możliwość przekazania prawa do egzekucji należności podmiotom trzecim, a w ostateczności może dochodzić zwrotu pożyczki na drodze postępowania sądowego. Firma ta może również sprzedać swoją wierzytelność innemu podmiotowi, który po jej nabyciu będzie ją ściągać od dłużnika zgodnie z własnymi procedurami.\nPoprzedni artykułCzy warto wziąć pożyczkę w Incredit?\nNastępny artykułJak komornik ściąga pieniądze z Incredit?


Zostaje uprowadzona 3-letnia córeczka znanego przedsiębiorcy Szymona Skalskiego oraz dziennikarka Monika, którą porywacze wzięli za żonę mężczyzny. Okazuje się, że działali na zlecenie Natalii, byłej narzeczonej Skalskiego. Kobieta weszła na drogę przestępczą pod wpływem swojego obecnego partnera Marcina, który ją szantażował, a na dodatek porwał jej syna. Aby odzyskać dziecko, Natalia zaproponowała uprowadzenie bliskich bogacza, za których można zażądać dużego okupu. - "Ślad"- serial sensacyjno-kryminalny - 52/71 - VOD w INTERIA.TV\n"Ślad", odcinek 76 0 %\n"Ślad", odcinek 75 0 %


NSA rozstrzygnie o przyszłości budynku Instytutu Ekspertyz Sądowych - Nieruchomości - rp.pl\nAktualizacja: 02.02.2015, 06:00\nNSA rozstrzygnie o przyszłości budynku Instytutu Ekspertyz Sądowych\nNSA zdecyduje o przyszłości budynku, w którym mieści się Instytut Ekspertyz Sądowych\nNaczelny Sąd Administracyjny ma rozstrzygnąć o przyszłości budynku w Krakowie, w którym mieści się Instytut Ekspertyz Sądowych.\nO utraconą własność upominają się spadkobierczynie byłych właścicieli. Sprzeciwia się minister sprawiedliwości.\nInstytut, który sporządza ekspertyzy na zlecenie sądów i prokuratur, zajmuje oprócz pałacyku Juliana Jutkiewicza jeszcze dwa nowe budynki.\nW 1954 r. pałacyk został odebrany jego właścicielowi Maksymilianowi Haubenstockowi i przejęty przez Skarb Państwa. Wniosek o wywłaszczenie złożył IES, wynajmujący budynek na podstawie umowy najmu. Prawną podstawą stały się przepisy dekretu z 1949 r. o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych dla realizacji celów narodowych planów gospodarczych.\nO stwierdzenie nieważności decyzji wywłaszczeniowych wystąpiły mieszkające w Brazylii Anita Panek i Ewa Grybowski, wnuczki Maksymiliana Haubenstocka. Prof. Anita Panek, mająca obywatelstwo polskie i brazylijskie, jest światowej sławy biochemikiem. W obozie koncentracyjnym Auschwitz zginęły 23 osoby z jej rodziny. Jej samej udało się wyjechać z rodzicami do Brazylii tuż przed wybuchem II wojny światowej.\n– W Krakowie zostawiliśmy cały majątek, w tym pałacyk – opowiada. – Nigdy nie dostaliśmy za niego odszkodowania.\nW 2011 r. minister transportu, budownictwa i gospodarki morskiej stwierdził nieważność orzeczeń wywłaszczeniowych z powodu rażącego naruszenia art. 1 tego aktu. Wywłaszczenie nie było konieczne do realizacji planu gospodarczego, gdyż IES korzystał z tej nieruchomości na podstawie umowy najmu.\nZ wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy, a następnie ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wystąpił minister sprawiedliwości, który w 2008 r. przejął mienie oraz prawa i obowiązki instytutu. WSA uchylił decyzje ministra infrastruktury. Uznał, że minister sprawiedliwości mógł skutecznie wnieść skargę. Kwestionowana decyzja została bowiem wydana w wyniku uprzedniego (mimo że błędnego) przyznania mu statusu strony jako reprezentantowi Skarbu Państwa. Sąd nie dopatrzył się też rażącego naruszenia prawa, które uzasadniałoby stwierdzenie nieważności decyzji wywłaszczeniowych.\n– Minister sprawiedliwości nie może reprezentować Skarbu Państwa w postępowaniu o zwrot wywłaszczonej nieruchomości – uważa radca prawny Aleksander Hetko, pełnomocnik spadkobierczyń. – WSA nie dostrzegł też wszystkich wad decyzji wywłaszczeniowych, dyskwalifikujących je.\nW skardze kasacyjnej do NSA pojawiło się więcej zarzutów. Jak choćby ten, że dekretem z 1949 r. posłużono się jako narzędziem do uwłaszczenia się na cudzej własności w drodze wywłaszczenia.\nDekret przewidywał bowiem, że na jego podstawie mogą być przejmowane jedynie nieruchomości niezbędne do realizacji narodowych planów gospodarczych. Tymczasem plany nie przewidywały potrzeby ani konieczności wywłaszczenia tej nieruchomości. Spadkobierczynie domagają się więc uchylenia wyroku WSA i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez ten sąd.\nZapytana o skutki, jakie mógłby spowodować ewentualny zwrot budynku, dyrektor IES Maria Kala powiedziała, że nie chciałaby wypowiadać się przed rozprawą. Ministerstwo Sprawiedliwości również czeka na orzeczenie sądu. Dopiero wtedy będą zapadały ewentualne decyzje.\nProf. Anita Panek mówi, że nie chce nikogo wyrzucać, ale oczekuje rekompensaty za nieruchomości zabrane bez żadnego odszkodowania. I nie rozumie, dlaczego nie może niczego odzyskać.\nsygn. akt: I OSK 1252/14\n10 lat to za mało na zwrot nieruchomości


Mieszkania dwupokojowe kalisz - Trovit\nTrovit Mieszkanie Województwo wielkopolskie Kalisz Mieszkania dwupokojowe kalisz\nMieszkania dwupokojowe kalisz\nOtrzymuj nowe ogłoszenia przez email mieszkania dwupokojowe kalisz\nPodobne wyszukiwania "mieszkania dwupokojowe kalisz":\nmieszkania pomorskie 190\ndom remontu woj wielkopolskie\nPolecam do sprzedaży dwupokojowe, rozkładowe mieszkanie o powierzchni 39m2 z balkonem, usytuowane na III. Piętrze w bloku przy Zgodnej w...\nMieszkanie dwupokojowe o pow. 42 m2 na IV piętrze bloku przy ulicy Podmiejskiej w Kaliszu. W skład mieszkania wchodzą dwa niezależne pokoje...\nKalisz, 39 m2\nNa sprzedaż dwupokojowe mieszkanie o powierzchni ok. 42m2 usytuowane na IV piętrze niskiego, 4piętrowego bloku z wielkiej płyty na os. Asnyka...\nKalisz, Ogrody, 35 m2\nNa sprzedaż dwupokojowe mieszkanie o powierzchni ok. 35m2 usytuowane na IV piętrze niskiego bloku z płyty na os. Ogrody w Kaliszu. Układ...\nMieszkanie dwupokojowe o powierzchni 56 m2 usytuowane na I piętrze w czteropiętrowym bloku z cegły w bliskiej odległości od Centrum miasta. W...\nNa sprzedaż dwupokojowe mieszkanie z balkonem o powierzchni ok. 48m2 usytuowane na IV piętrze niskiego bloku z płyty na lubianym os. Asnyka w...\nMieszkanie dwupokojowe o powierzchni 33 m2 usytuowane na X piętrze w wieżowcu z windą na Os. Widok. W skład powierzchni mieszkalnej wliczamy...\n215 000 PLN 219 000 PLN\nMieszkanie na sprzedaż, Kalisz, Kaliniec\nDwupokojowe mieszkanie o powierzchni 37 m2 usytuowane na I piętrze w bloku na osiedlu Kaliniec. Lokal składa się z: dwóch pokoi w tym jeden z...\n204 000 PLN 205 000 PLN\nMieszkanie na sprzedaż, Kalisz, Asnyka, Adama Asnyka\nMieszkanie dwupokojowe usytuowane na III piętrze w czteropiętrowym bloku z cegły z 2001 roku na osiedlu Asnyka w Kaliszu. W skład lokalu...\nKalisz, 45,80 m2\nMieszkanie dwupokojowe o powierzchni 45.80 m2 usytuowane na II piętrze w trzypiętrowym bloku z cegły na Os. Kaliniec. W skład powierzchni...\nNa sprzedaż dwupokojowe mieszkanie o powierzchni ok. 42m2 usytuowane na I piętrze bloku na os. Serbinów. Układ mieszkania: dwa pokoje, kuchnia...\n237 000 PLN 239 000 PLN\nKalisz, 40 m2\nMieszkanie dwupokojowe o powierzchni 40 m2 usytuowane na III piętrze w czteropiętrowym bloku z cegły w Centrum Kalisza. W skład mieszkania...\nKalisz, 43 m2\nMieszkanie dwupokojowe o powierzchni 43 m2 usytuowane na III piętrze w czteropiętrowym bloku z cegły na os. Kaliniec. W skład powierzchni...\n257 000 PLN 259 000 PLN\nMieszkanie 39 m², Kalisz\nNa sprzedaż dwupokojowe mieszkanie z balkonem o powierzchni ok. 39m2 usytuowane na III piętrze niskiego, 4piętrowego bloku na os. Czaszki...\n227 000 PLN 229 000 PLN\nSprzedam 2 pokoje 42m2 I piętro 237tyś zł\n229 000 PLN 230 000 PLN\nKalisz, 43,30 m2\nMieszkanie dwupokojowe o powierzchni 43.30 m2 usytuowane na III piętrze w czteropiętrowym bloku z cegły z 1994 roku na Os. Ogrody. Układ...\nNa sprzedaż komfortowe, estetyczne i ciepłe dwupokojowe mieszkanie o pow. Ok 40m2 usytuowane na III piętrze niskiego bloku z płyty po...\nMieszkanie 37 m², Kalisz\nNa sprzedaż dwupokojowe mieszkanie z balkonem o powierzchni ok. 37m2 usytuowane na III pietrze niskiego, 4piętrowego bloku z ocieplonej płyty...\nOs. Dobrzec - 2 pokoje z dużym balkonem parter cegła\nNa sprzedaży dwupokojowe, rozkładowe mieszkanie z balkonem o powierzchni ok. 44m2 usytuowane na parterze niskiego bloku z cegły na lubianym...\nBądź pierwszy, który otrzyma najnowsze ogłoszenia dla mieszkania dwupokojowe kalisz


TEST GoPro Hero 6. Recenzja kamerki sportowej | fotoManiaK.pl\n02.11.2017 , Krzysztof Maliszewski GoPro Kamerki sportowe Testy\nGoPro Hero 6 to najnowsza kamerka sportowa w ofercie amerykańskiej firmy. Czy również najlepsza? Czy warto kupić GoPro Hero 6?\nOd premiery GoPro Hero 6 minęło już kilka tygodni. Nowy produkt zza wielkiej wody dostałem do testów na górską edycję Runmageddonu w Szczyrku. Okazja była więc idealna – najbardziej ekstremalny bieg w Polsce to typowe środowisko pracy sprzętów GoPro. Jak moim zdaniem sprawdza się w takich warunkach nowy sprzęt? Komu poleciłbym GoPro Hero 6?\nZacznijmy od prezentacji najważniejszych funkcji premierowej kamery:\nCyfrowy zoom, sterowany dotykowo\nKamera została wyceniona na niemal 2400 złotych.\nPaczka z GoPro Hero 6 dotarła do mnie na kilka dni przed szczyrkowskim Runmageddonem – tak, bym mógł zapoznać się trochę ze sprzętem. Otwieram więc paczkę, by sprawdzić co znajduje się w pudełku. W pudełku, oprócz baterii znalazły się: kabel USB typu C, którym naładujecie sprzęt i przetransferujecie pliki do komputera, naklejki mocujące, papierki (gwarancja, bardzo skrócona instrukcja) i plastikowa ramka oraz elementy mocowania. Warto zaznaczyć, że dołączona oprawa chroni tylko przed ewentualnym upadkiem na krawędź.\nSam sprzęt wygląda identycznie, jak poprzednik, czyli GoPro Hero 5. Jest to bardzo dobra wiadomość – wszelkie gadżety i akcesoria, które były kompatybilne z Piątką, z Szóstką również będą współgrały. Na uwagę zasługuje fakt, że kamera sama w sobie jest już wodoszczelna do 10m. Ekran oczywiście jest dotykowy i dobrze reaguje – przez cały wyjazd nie miałem z nim problemów, mimo że było mokro i zimno.\nPrzyciski i wejścia zostały rozmieszczone w sensowny sposób. Na górze mamy guzik, który uruchamia rejestrowanie obrazu (zarówno foto, jak i film), z boku mamy włącznik. Na dole znajdziemy klapkę od baterii oraz karty pamięci a po przeciwnej stronie do włącznika – komorę z wejściem USB C oraz micro HDMI.\nJak to działa, czyli pierwsze problemy\nZ racji niedużej wielkości wyświetlacza postanowiłem pobrać aplikację GoPro na telefon i przez nią obsługiwać sprzęt. Oczywiście wiedziałem, że jakość wyświetlania na ekranie smartfona będzie mizerna, ale miało to służyć jedynie jako podgląd i uruchamianie poszczególnych opcji. Niestety – w tym miejscu pojawiły się pierwsze problemy.\nPomimo, że aplikacja została zainstalowana poprawnie a kamera skonfigurowana, to pojawił się problem w kwestii łączności. Na początku telefon nie mógł odnaleźć w żaden sposób kamery. Za trzecim czy czwartym razem załapał, ale tutaj, pomimo wpisywania poprawnych danych, nadal nie chciał się połączyć z kamerą. Dopiero po kilku kolejnych próbach wszystko zadziałało. Niestety, przy następnej okazji, już w Szczyrku kłopoty pojawiły się na nowo, więc zrezygnowałem ze sterowania kamerą za pomocą smartfona.\nProblemy miałem również z uruchamianiem i wyłączaniem sprzętu. Po prostu raz to działało, a raz trzeba było poklikać kilka razy, żeby sprzęt włączyć lub wyłączyć. Pomijając jednak te drobne kwestie, sprzęt dział naprawdę przyzwoicie i nie zawieszał się, kiedy filmowałem, fotografowałem czy po prostu buszowałem po menu.\nJak się fotografuje GoPro?\nJestem fotografem, więc na początek postanowiłem sprawdzić, jak Hero 6 radzi sobie ze zdjęciami. Kamerka oferuje obsługę RAW i wypuszcza pliki w formacie 4×3 o rozdzielczości 4000×3000 px. Ważną informacją jest to, że w RAWach nie możemy używać cyfrowego zoomu. Z resztą – to żadne ograniczenie. Fotografie z zoomem cyfrowym można wyrzucić z automatu. Jakość drastycznie spada, ze względu na to, że obraz jest powiększany programowo, a nie przez obiektyw (co widać na przykładzie poniżej).\nJeśli chodzi o RAWy to jestem miło zaskoczony. Hero 6 wypuszcza fajnej jakości pliki, a ostrość jest na naprawdę dobrym poziomie. Jestem zadowolony z takiej jakości – tym bardziej, że fotografowałem na wysokości około 1200 m n.p.m., gdzie było na prawdę szaro, mgliście i pochmurnie. Na uwagę zasługuje jeszcze ogniskowa obiektywu, jaki mamy tutaj do dyspozycji – jest to około 18mm, z bardzo silną dystorsją. Jest to ciekawy efekt, który może się przydać w określonych sytuacjach. Trzeba dodać, że sprzęt radzi sobie dobrze pracując pod światło.\nZobaczcie, jak wyglądają zdjęcia robione bez zoomu.\nZ RAWami w GoPro jest w ogóle ciekawie. Mamy tutaj 12-megapikselowe zdjęcia, które ważą… około 4mb! Mało tego – fotografowanie w RAWach, to tak naprawdę tryb RAW+JPG i te same zdjęcia w JPG ważą około 7mb, czyli więcej niż RAW! Naprawdę nie wiem, jak to się dzieje, ale tak jest. Rozszerzenie RAWów GoPro to .GPR, więc trzeba pliki przekonwertować do DNG. Po konwersji rozmiar staje się normalny i 12mp zdjęcie waży około 12-13mb.\nGorzej jest jeśli chodzi o szumy i szczegółowość obrazu. Używalne ISO to maksymalnie wartość ISO800. Później, w trybie manualnym, mamy do wyboru ISO1600 oraz maksymalnie ISO3200. Przy wyższych wartościach jednak szumy stają się widoczne, spada szczegółowość obrazu, a zdjęcie w ciemnych partiach nabiera winnego koloru. Hero 6 nie sprawdzi się więc raczej podwieszone pod koszem w hali. Zobaczcie, jak to wygląda.\nISO800 / fot. fotoManiaK\nISO3200 / fot. fotoManiaK\nJeden akapit warto poświęcić na funkcję, która może się przydać fotografom. Mowa oczywiście o trybie burst, w którym będziemy robili zdjęcia na serii z prędkością 30 klatek na sekundę. Robi wrażenie, prawda? Należy jednak zaznaczyć, że przy takiej ilości ujęć sprzęt musi je przetworzyć i przez chwilę jest zablokowany, ale to naturalna sprawa.\nFilmowanie – czego chcieć więcej?\nPo testach zdjęciowych przyszła pora na sprawdzenie, jak GoPro Hero 6 radzi sobie z filmowaniem. I wiecie co? Jestem naprawdę pod wrażeniem. Sprzęt pozwala na nagrywanie 4k 60p, 2.7k 120p lub FullHD 240p. Czy można wymagać więcej? Nie ma w tym momencie kamerki, która może pochwalić się takimi osiągnięciami – wystarczy zerknąć na nasz TOP-10 kamerek sportowych, aby się o tym przekonać.\nW kwestii jakości ciężko się do czegokolwiek przyczepić. Obraz jest ostry i szczegółowy. Kolory są odpowiednie, miłe dla oka, nie ma problemu z balansem bieli. Obraz nagrany w 60 klatkach jest płynny. Na uwagę zasługuje także stabilizacja – radzi ona sobie naprawdę dobrze. Może i nie da się biegać z GoPro, ale zwyczajne poruszanie się, bez nadmiernego machania urządzeniem, nie stanowi wyzwania dla Hero 6.\nMile zaskoczyły mnie możliwości kamerki w kontekście nagrywania dźwięku. Mikrofon zbiera nadzwyczaj dobrze wszystkie częstotliwości, z niskimi włącznie. Pomimo dużej głośności nie ma charakterystycznej kompresji, którą często słyszymy, gdy rejestrujemy coś smartfonem. Jedyne zakłócenia, które powstają, są spowodowane ewentualnym zasłonięciem mikrofonu (co mi się udało, wszak nagrywałem z ręki). Dźwięk jest czysty. Zobaczcie, czy może – posłuchajcie sami:\nPraca pod światło również nie stanowi problemu dla tego niepozornego urządzenia. Sprzęt adaptuje się do nowych warunków bardzo szybko. Tutaj, pomimo konieczności użycia dużego ISO nie jest to bardzo uciążliwe. Dynamika jest przyzwoita.\nJeśli chodzi o tryb Slow Motion, czyli po prostu rejestrację w dużej ilości klatek na sekundę, to przy 120 kl./s. działa to dobrze. Obraz jest ostry, szczegółowy, bez zafarbów. Dodatkowo – żaden program nie ma problemu, żeby go odtworzyć czy edytować. Poniżej nagranie w 120 klatkach, spowolnione do 60 klatek.\nSchody zaczynają się przy 240 klatkach. Przede wszystkim nagranie ma gorszą jakość. Nie jest to widoczne tylko na tym przykładzie – nagrałem też kilka innych testowych i jakość pogarszała się. Po za tym jest problem z otworzeniem pliku nagranego w 240 klatkach – ACDSee Video Studio 2 nie obsługuje takiego formatu. Udało mi się to otworzyć i spowolnić w najnowszym Sony Vegas, nie zapominajmy jednak, że jest to program profesjonalny i bardzo drogi. Używanie aplikacji Quick od GoPro nie pomaga, bo ta się wysypuje i przestaje odpowiadać – nie wiem czym było to spowodowane. Nie mniej jednak nagranie spowolnione 4-krotnie i odtworzone w 60 klatkach robi wrażenie i można wybaczyć nieco gorszą jakość czy pewne problemy z odpaleniem.\nPrzyznam szczerze, że mam pewien problem z podsumowaniem testu GoPro Hero 6. Z jednej strony to naprawdę udana konstrukcja, oferująca świetną jakość nagrań, z dobrym mikrofonem i niezłą stabilizacją. Z drugiej jednak jakość zdjęć na nieco wyższym ISO pozostawia wiele do życzenia, głównie przez zafarby. Są też problemy, o których wspominałem na początku, czyli łączność z telefonem, pewne zacięcia przy uruchamianiu i wyłączaniu.\nCzy jest to zatem sprzęt, który bym polecił? Tak, zdecydowanie polecę GoPro Hero 6. Dlaczego? Bo jest to kamerka, więc funkcja robienia zdjęć jest tu drugoplanowa, a problemy z łącznością czy zacięcia, choć nie powinny zdarzyć się w sprzęcie wycenionym na około 2400 złotych, to mocno nie przeszkadzają.\nJeśli potrzebujecie kamerki z prawdziwego zdarzenia, to nic lepszego nie znajdziecie na tę chwilę. Jedynym rywalem może być Sony RX0, ale jest to bardziej aparat niż kamera, więc i grupa odbiorców jest nieco inna. A tutaj mamy wszystko, co przyda się aktywnym – SlowMotion, uszczelnioną obudowę, odporność na wstrząsy i ukłon w stronę użytkowników Hero 5, którzy będą mogli użyć starych akcesoriów.\nWysoka jakość obrazu (film);\nWsteczna kompatybilność z akcesoriami z Hero 5\nProblemy z włączaniem;\nJakość filmów w 240 kl./s.;\nCeny GoPro Hero 6\nKrzysztof Maliszewski\t| czwartek, 2 listopada 2017\nTematyka: GoPro, Kamerki sportowe, Testy\nPodobne: test GoPro Hero 6, recenzja GoPro Hero 6, czy warto kupić GoPro Hero 6, GoPro Hero 6 review, opinia o GoPro Hero 6, kamerka sportowa, najlepsza kamerka sportowa, kamerka na narty, kamerka pod wodę\nProdukty: GoPro Hero 6\n3 odpowiedzi na “TEST | GoPro Hero 6. Świetna kamerka sportowa z małymi problemami”\n588 queries. 0,293, 0.293 (0,293) seconds.


16 marca br. odbyła się uroczysta sesja Rady Miasta Gdańska poświecona w całości Janowi Heweliuszowi. W czasie obrad wręczano okolicznościowe medale, a w Ratuszu Głównego Miasta odsłonięto tablicę, poświęconą najsłynniejszemu gdańszczaninowi.\nJak podkreślił Bogdan Oleszek, przewodniczący Rady Miasta Gdańska - Jan Heweliusz oprócz tego, że był astronomem i browarnikiem, był też zasłużonym gdańskim rajcą.\nW sesji wzięli udział m.in. gdańscy parlamentarzyści, radni sejmiku województwa pomorskiego, rektorzy gdańskich uczelni oraz przedstawiciele Wojska Polskiego i duchowieństwa.\nW jej trakcie postać Jana Heweliusza przybliżył prof. UG dr hab. Józef Arno Włodarski w wystąpieniu ?Rajca miejski i polityk?.\nZ kolei dr hab. Maciej Mikołajewski, wiceprezes Polskiego Towarzystwa Astronomicznego przedstawił pomysł na uczczenie roku Heweliusza w postaci budowy radioteleskopu. Byłby to pomnik Heweliusza. Radioteleskop - czyli teleskop do obserwacji odległych obiektów astronomicznych z wykorzystaniem fal radiowych, miałby być gotowy do roku 2015. Koszt budowy wstępnie oceniany jest na 200 mln zł.\nPodczas uroczystości wręczono także okolicznościowe medale oraz odsłonięto pamiątkową tablicę przy wejściu do Ratusza.\nWarto dodać, że 16 marca Roku Pańskiego 1651 najsłynniejszy Gdańszczanin został wybrany na miejskiego rajcę. Uroczysta sesja Rady Miasta odbyła się dokładnie w 360 rocznicę tego wydarzenia.


Patrycja (Kraków): WOS\nMałgorzata Szokalak (Ożarów Mazowiecki): język angielski\nTomasz Lewandowski (Radom): matematyka\nMonika (Toruń): język angielski\nnazywam się Anna i jestem korepetytorką języka francuskiego. Korepetycji udzielam w Lublinie (województwo lubelskie). Mogę pomóc i podzielić się wiedzą w zakresie nauczania przedszkolnego, szkoły podstawowej, gimnazjum, liceum. Przygotowuję również uczniów do matury.\nStudentka V roku filologii romańskiej w Lublinie chętnie udzieli korepetycji z francukiego i pomoże wszystkim, którzy chcą rozpoczł? nauką tego pięknego języka od podstaw, bądź chcą udoskonalić to, czego uczę się na zajęciach. Posiadam wiele materiałów, książek, s?owników do nauki. Gwarantuję bezstresową atmosferę oraz ciekawą formę zajęć :)


W obszarze szybkich i zabawnych gier dla większej liczby osób, Bang zawsze miał dość wysokie notowania. Szybki, wesoły i z olbrzymią dawką negatywnej interakcji. Czegóż chcieć więcej? [więcej do poczytania w Gildii Gier Planszowych]\nAstro Jam czyli z logiką w kosmosie – recenzja\nJak to w życiu bywa, kiedy dochodzi do sytuacji krytycznej i zagrożenia życia, najlepiej działać w osobnych małych grupkach, jednocześnie przeszkadzając innym. Jeśli to my zapobiegniemy zagrożeniu, to przecież dostaniemy premię od szefa ￼ Tak to mniej więcej wygląda w Astro Jam – grze, w której zarządzamy zespołem astronautów w celu przywrócenia pracy wszystkich systemów na stacji kosmicznej. Aby to osiągnąć, będziemy musieli przemieszczać porozrzucane po niej w nieładzie paczki (po co sprzątać na stacji, przecież mama tam nie zagląda), przenosić przedmioty we wskazane miejsca, delegować astronautów na dyżury w przestrzeni kosmicznej, korzystać z pomocy robotów naprawczych i przeszkadzać kolegom. [więcej w serwisie Board Times]\nOd czasów pierwszego komputerowego Sim City fascynacja grami budowlanymi pozostała we mnie do dziś. Między innymi dlatego też tak bardzo podobała mi się Suburbia, a teraz takie same uczucia wywołuje we mnie kolejna gra tego samego autora – Teda Alspacha, czyli Castles of Mad King Ludwig. Rozumiecie więc skąd moja radość, gdy dowiedziałem się, że Planszóweczka.pl chce wydać tę grę w wersji polskiej jako Zamki Szalonego Króla Ludwika. [więcej na blogu Znad Planszy]


Obu was, Apostołowie,\nBo wezwanych jedną łaską\nRozpalony żarem nieba,\nO Chrystusa wierny uczniu,\nI pouczasz wiernych listem.\nŻaden z was nie zadrżał z lęku,\nGwiazdy nieba wysokiego,\nOjcu z Synem i Duchowi\nCzyż nie wiecie, że ciała wasze są członkami Chrystusa? Czyż wziąwszy członki Chrystusa będę je czynił członkami nierządnicy? Przenigdy!\nAlbo czyż nie wiecie, że ten, kto łączy się z nierządnicą, stanowi z nią jedno ciało? Będą bowiem - jak jest powiedziane - dwoje jednym ciałem.\nTen zaś, kto się łączy z Panem, jest z Nim jednym duchem.\nCzyż nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego, który w was jest, a którego macie od Boga, i że już nie należycie do samych siebie?\n1 Kor 6, 15-19\nRozdział XVII, O GORĄCEJ MIŁOŚCI I GWAŁTOWNYM PRAGNIENIU PRZYJĘCIA CHRYSTUSA\n1. Pragnę Cię, Panie, z największym oddaniem i serdecznym żarem, z głębokim wzruszeniem i z taką żarliwością, z jaką pragnęli Komunii święci i pobożni, którzy przebywali na szczytach miłości i w świętości życia najbardziej podobali się Tobie.\nBoże, miłości wiekuista, całe moje dobro, szczęśliwości nieskończona, chciałbym Cię przyjąć z tak żarliwym pragnieniem i głęboką czcią, jakie mogły być kiedykolwiek udziałem świętych.\n2. A choć nie jestem godny takiej głębi pobożności, oddaję Ci czucie całego serca, jakbym tylko ja sam odczuwał uszczęśliwiający płomień Twojej tęsknoty.\nA ile tylko umysł pobożny potrafi pojąć i pragnąć, wszystko to oddaję Tobie i Tobie ofiarowuję z najgłębszą czcią i gorącą miłością. Nic nie chcę zostawić dla siebie, lecz siebie samego i wszystko, co moje, składam w ofierze radośnie i dobrowolnie.\nPanie Boże, Stwórco mój i Odkupicielu, chciałbym Cię dziś przyjąć z takim wzruszeniem, uwielbieniem i czcią, z taką wdzięcznością, godnością i miłością, z taką wiarą, nadzieją i czystością, jak niegdyś przyjęła Cię i pragnęła Twoja najświętsza Matka, Panna chwalebna, Maryja, gdy aniołowi zwiastującemu Jej tajemnicę wcielenia odpowiedziała z pokorą i oddaniem: Oto ja, służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa Twego Łk 1,38.\n3. I jak poprzedzający Cię święty Jan Chrzciciel poczuwszy Twoją obecność poruszył się w łonie matki Łk 1,44 natchniony już radością Ducha Świętego...\nA potem gdy ujrzał przechodzącego pośród ludzi Jezusa J 1,36, ukorzył się i powiedział z wielkim wzruszeniem: Przyjaciel oblubieńca stoi i słucha, radując się głosem oblubieńca. Tak i ja pragnę z całego serca zapłonąć równie świętym i pobożnym pragnieniem i tak stanąć przed Tobą.\nPrzynoszę Ci więc i ofiarowuję uniesienia wszystkich serc pobożnych, ich miłość gorącą, wzloty ducha, nadprzyrodzone natchnienia i wizje nieziemskie, a także wszystkie cnoty i uwielbienia istot, które stworzyłeś na niebie i na ziemi. Składam ofiarę od siebie i od wszystkich powierzonych mojej modlitwie, aby wszędzie chwalono Cię godnie i wysławiano na wieki.\n4. Panie Boże, przyjmij to pragnienie i tęsknotę bezgranicznej chwały i nieskończonej wdzięczności, które Ci się należą dla Twojej niewysłowionej potęgi Ps 150,2.\nOddaję Ci je i pragnę oddawać każdego dnia i każdej chwili, wzywam i proszę wszystkie duchy niebios i wszystkich Twoich wiernych, aby razem ze mną w modlitwie oddawały Ci cześć i dziękczynienie Ps 150,6.\n5. Niech wychwalają Cię wszystkie narody, ludy i języki Dn 7,14, niech uwielbiają święte i miodopłynne Twoje imię z wielką radością i płomienną pobożnością Dz 19,17.\nA ci, którzy z czcią i nabożeństwem sprawują Twój najświętszy Sakrament i którzy z pełną wiarą go przyjmują, niech znajdą u Ciebie łaskę i miłosierdzie i niech modlą się za mnie na kolanach.\nA gdy osiągną upragnioną żarliwość i radosne zjednoczenie z Tobą i będą odchodzić od stołu Pańskiego do głębi serca ukojeni i cudownie pokrzepieni Dn 3,39, niech raczą wtedy wspomnieć i mnie, nędznego Hbr 4,16.\nNigdy nie spisuj nikogo na straty. Cuda zdarzają się co dzień.


"Strażnicy Galaktyki" – Szop pracz i spółka - Recenzje filmów | Altao.pl\nrecenzja Strażnicy Galaktyki science fiction przygodowy humor komiks Marvel James Gunn Chris Pratt Szop Rocket Groot\naragorn136 (12951 pkt)Strona WWW Autora\n10 904 min.\naragorn136 (12951 pkt)\nTytułowi outsiderzy, a jest wśród nich również drzewo-podobna istota o gołębim sercu – Groot (niezbyt rozmowna), umięśniony i wytatuowany Drax (o horyzontach myślowych słabo rozwiniętych), zbuntowana zielona wojowniczka Gamora oraz, a raczej przede wszystkim łowca i awanturnik – Ziemianin Peter Quill (choć wszystkim przedstawia się jako Star Lord) to postaci znane i lubiane wśród miłośników komiksów Marvela. Jednak dopiero teraz otrzymały swoje szalone pięć minut w filmowej i należy dodać niezłej formie.\nPo pierwsze i najważniejsze: reżyserowi i scenarzyście w jednej osobie udała się rzecz niebywała. Wielu czytelników szczerze uznało, że oto niedoświadczony wcześniej w wysokobudżetowych widowiskach James Gunn (kiedyś nakręcił m.in. ironiczny horror pt. „Robale” oraz napisał skrypt do remaku „Świtu żywych trupów”), mimo natłoku barwnych i dopracowanych komputerowych efektów, wyczarował na dużym ekranie (co już w samym zwiastunie można było odczuć) klimat bardzo zbliżony papierowemu uniwersum.\nNieco zmieszani mogą być natomiast widzowie, którzy nigdy styczności z owym światem nie mieli. Już początkowa, rozgrywająca się w latach 80. scena, gdy poznajemy małoletniego Petera Quilla, sugeruje bowiem, że zamiast przygodowego science fiction, otrzymamy klasyczny, rodzinny dramat. Czyżby pracownik obsługujący kinowy projektor pomylił taśmy? Bynajmniej. Taka specyfika „Strażników Galaktyki”. W kolejnych ujęciach następuje zmiana o sto osiemdziesiąt stopni, czyli krótko mówiąc: szalona jazda bez trzymanki, ubrana w kostium Kina Nowej Przygody: tu trochę „Gwiezdnych wojen” (Gunn trzyma się stylistyki tworzenia kosmitów za pomocą masek i make-upu), tam humoru „Powrotu do przyszłości”. Plus dawne, brokatowe (kiczowate) guziki „Barbarelli” i „Flasha Gordona”.\nNo to lecimy! Choć cała intryga grubymi nićmi szyta, a logiczne dziury w kilku momentach większe niż ta wielka czarna, to i tak warto z Szopem i resztą wyrzutków skopać kilka tyłków. Całe show kradną zdecydowanie powyższy ssak (głos Bradleya Coopera) oraz jego wierny kompan Groot (Vin Diesel – jakże inny wyglądem i charakterem od swoich poprzednich kreacji). Przypominają załogę Sokoła Millenium. Ten pierwszy to wypisz wymaluj wygadany (cięta riposta jak z rękawa) i pomysłowy Han Solo (pomijając fizjonomię), a drugi Chewbacca w wersji drewnianej (nie mylić z poziomem aktorstwa czy dubbingu). Główny, aczkolwiek mniej zapadający w pamięci, nierozstający się z kaseciakiem protagonista Star Lord (Chris Pratt, kojarzony m.in. z filmu „Ona”) też ma w sobie coś z Hana, jednak bliżej mu do wizerunku futbolisty z amerykańskiego liceum (patrzcie dziewczyny, jaki ja silny, jaki przystojny i jaki niestety nie do końca bystry …). Zoe Saldana („Avatar”) ponowie sprawdza się w roli kosmicznej heroiny (w zielonym równie jej do twarzy, co w niebieskim), a zawodnik MMA Dave Bautista po „Riddicku” nadal udowadnia, że osiłek z niego niezrównany (ale na dramatyczne kreacje nie ma co liczyć). Interesujący jest drugi plan i epizody. Uwagę zwracają Benicio Del Toro („Traffic”) jako Kolekcjoner czy Michale Rooker („Na krawędzi”) – przywódca przemytników Yondu. W tej całej menażerii najsłabiej wypada, wcielający się w przeciwnika galaktycznej drużyny, Lee Pace. Ronanowi daleko do charyzmy Dartha Vadera. Zdecydowanie posiada jej więcej elf Thranduil, którego Lee perfekcyjnie kreuje w „Hobbicie”.\nTrudno ocenić ten przygodowy film, gdy nie jest się fanatykiem komiksu, ale nawet wówczas nie sposób go nie pochwalić. To proste, lekkie kino, które należy traktować z przymrużeniem oka. W sam raz na letnie, wakacyjne dni. „Strażnicy Galaktyki” swoją stylistyką trafią do ludzi wychowanych właśnie na produkcjach Spielberga i Lucasa, gdzie od samej historii ważniejsza była dobra zabawa i wyraziści bohaterowie.\nGaleria zdjęć - "Strażnicy Galaktyki" – Szop pracz i spółka\nModa na kontynuacje i powroty po latach trwa. Nostalgia wydaje się kluczem do sukcesu, ale nie zawsze przykrywa wszystkie wady (patrz: „El Camino: Film Breaking Bad”). W tym przypadku ów przepis okazuje się jednak udany, choć w trakcie seansu dziesięciu odcinków nie tylko śnieg zgrzyta pod stopami – błędy logiczne także czekają na widza niczym ukryte miny. Trzeba kroczyć ostrożnie, chcąc spotkać się z Dexterem. Nie tym okularnikiem, co miał swoje laboratorium, tylko z byłym, policyjnym analitykiem krwi. Czy po tak długim rozstaniu ze swoimi fanami ten (anty)bohater ma jeszcze w sobie sporo ikry i sprytu?\nZ czym może kojarzyć się zima oraz grudzień? Jedni odpowiedzą, że ze śniegiem. Jeszcze inni, że z prezentami? Jednak znajdą się także osoby, które stwierdzą, że dla nich owa pora roku to czas, w którym z mgły i mroku wychodzą strachy. W „Grze o tron” padało nawet sformułowanie: „nadchodzi zima”. Skoro już przywołałem tytuł słynnego serialu fantasy, to dodam, z czym mi się kojarzy mroźny miesiąc. Otóż, moi drodzy przyjaciele z seansem pierwszej części „Władcy Pierścieni”. Horror? Nie. Było to przeżycie tak piękne, magiczne i tak intensywne, że zapamiętam je do końca życia. Aż trudno uwierzyć, że od tamtych chwil minęło 20 lat!\nNie da się w jednym, krótkim artykule zawrzeć całej, ze szczegółami, barwnej historii legendarnego Perfectu – tuzów polskiego rocka. Przytoczymy więc najważniejsze informacje o tym zespole, który mimo ponad trzech dekad na karku nadal wzrusza i łączy miliony Polaków.\nJest dopiero na początku drogi muzycznej, ale już zaskakuje oryginalnością. Mowa o artystce przedstawiającej się jako Ruby Run. Dlaczego warto zapoznać się z jej muzyką? Odpowiadamy – bo umiejętnie miesza gatunki i bawi się słowem. Wystarczy posłuchać najnowszego singla owej wokalistki pt. „Kiedyś”. Stanowi on doskonały dowód na powyższego stwierdzenia!\nSeks, kokaina, Karl Urban, Kształt wody, Profesor X, lustra, Metamorfozy oraz seks. Co łączy te wszystkie słowa? Otóż są to części składowe pewnego filmu, będącego kolejnym szczytem polskiej kinematografii. Chciałbym teraz wprowadzić jakiś element zaskoczenia, stopniować napięcie, ale niestety – grafika wszystko zdradza. Co tu dużo „dodzić” – czas na nieco spóźnioną recenzję „Dziewczyn z Dubaju”.\nCzęsto robię rewatch i to samo uczyniłem przed seansem „Matrixa Zmartwychwstań”. „Matrix” rodzeństwa Wachowski to dzieło przełomowe, wizjonerskie. Robi wrażenie nawet teraz, po ponad 20 latach. „Reaktywacja” i „Rewolucje” mają znacznie niższy poziom, ale bronią się paroma interesującymi elementami. Uwielbiam chociażby sekwencję pościgu na autostradzie czy doceniam zmianę tonu podczas intensywnej walki o Syjon, która potrafi przykuć uwagę (nie zauważamy braku Neo przez jakieś 40 minut seansu). Techniczne niuanse są siłą serii i pomimo tego, że dwójka i trójka miały problemy fabularne, to były audiowizualnym odlotem i popisówką. I to bez czerwonej tabletki. Moje oczekiwania względem kolejnego rozdziału „Matrixa” były w zasadzie zerowe – to dosłownie zmartwychwstanie, tylko czy potrzebne i ładnie wykonane?


BIOTECHNOLOGIA studia - 2021 | Warszawa 59 uczelni - rekrutacja | wymagania i opinie\nOdkryj biotechnologię w Warszawie i sprawdź gdzie możesz studiować\nBiotechnologia studia Warszawa 2021 | woj. mazowieckie\nStudia na kierunku Biotechnologia w Warszawie to studia licencjackie, inżynierskie lub magisterskie, których program kształcenia trwa od 3 lat do 3,5 roku (studia I stopnia) lub od 1,5 roku do 2 lat (studia II stopnia) i kończy się uzyskaniem dyplomu licencjata, inżyniera lub magistra.\nBiotechnologia to kierunek stworzony z myślą o miłośnikach przedmiotów ścisłych, którzy nie obawiają się także wielu zajęć laboratoryjnych. Uczelnie w Warszawie oferują studia pozwalające na zdobycie rozległej wiedzy z dyscyplin między innymi takich jak biologia, matematyka, czy nawet informatyka i fizyka. W programie nie może zabraknąć także przedmiotów kierunków poświęconych różnorodnym procesom biotechnologicznym.\nStudenci uczą się korzystania z nowoczesnych narzędzi oraz metod sprawiających, że biotechnologia jest jedną z dynamiczniej rozwijających się dziedzin. Absolwenci znajdą zatrudnienie między innymi w laboratoriach badawczych, firmach farmaceutycznych i kosmetologicznych. Czekać na nich będzie także zatrudnienie w przemyśle spożywczym.\nczytaj dalej wszystko o Biotechnologia - Warszawa\nZobacz, na jakich uczelniach w Warszawie jest kierunek biotechnologia\nJakie wymagania podczas rekrutacji na kierunek biotechnologia w Warszawie?\nStudia na kierunku biotechnologia mają profil ścisły. Oznacza to, że od studentów już na poziomie rekrutacji wymaga się, by zaprezentowali jak najbardziej rozległą wiedzę z zakresu nauk przyrodniczych i ścisłych.\nW wymogach rekrutacyjnych pojawiają się przedmioty takie jak: biologia, chemia, fizyka, fizyka i astronomia, matematyka. Pamiętaj, by wybrane przez siebie przedmioty zdawać na poziomie rozszerzonym. To znacznie zwiększy twoje szanse na znalezienie się na listach osób przyjętych.\nBiotechnologia w Warszawie - zasady rekrutacji\nBIOTECHNOLOGIA WARSZAWA STUDIA I STOPNIA\nBIOTECHNOLOGIA WARSZAWA STUDIA II STOPNIA\nBIOTECHNOLOGIA WARSZAWA STUDIA STACJONARNE\nSpecjalności / ścieżki kształcenia na kierunku biotechnologia w Warszawie\nKierunek Biotechnologia na Uniwersytecie Warszawskim realizowany jest na Wydziale Biologii. Celem kształcenia jest zdobycie specjalistycznej...\nKierunek Biotechnologia w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie realizowany jest na Wydziale Ogrodnictwa, Biotechnologii i...\nPolitechnika Warszawska to największy w Polsce potencjał naukowo-badawczy w dziedzinie nauk technicznych. Szeroki wachlarz dydaktyczny to prawie...\nWspółczesny świat stoi dziś przed wieloma wyzwaniami. Rozwój nauk technicznych, biologicznych, czy medycznych osiągnął zawrotne tempo, którego już nie da się zatrzymać. To zarówno niezwykła szansa, jak i wyzwanie dla ludzkości, ponieważ dzięki tak dynamicznym zmianom możemy żyć w czasach, w których przeciwdziała się chorobom, jeszcze kilkadziesiąt lat temu uznawanym za śmiertelne. Biotechnologia to jedna z tych dyscyplin, które przyczyniły się do tych zmian.\nTrudno jest stworzyć jednoznaczną i pełną definicję biotechnologii, ponieważ skala wykorzystania zdobyczy tej nauki jest wyjątkowo rozległa. W najogólniejszym rozumieniu biotechnologia to nauka, która w różnorodny sposób wykorzystuje procesy biologiczne. Oznacza to, że studia biotechnologiczne przeznaczone są przede wszystkim dla umysłów ścisłych. Jeżeli fascynują cię nauki takie jak biologia, chemia, czy nawet matematyka i chciałbyś rozwijać się w jednej z bardziej przyszłościowych dyscyplin, to kierunki studiów takie jak biotechnologia czekają właśnie na ciebie.\nStudia na kierunku biotechnologia w Warszawie realizowane są w ramach pierwszego i drugiego stopnia. Pierwszy stopień to studia licencjackie lub inżynierskie, które trwają trzy lata lub trzy i pół roku. Drugi stopień to natomiast studia magisterskie, trwające dwa lata lub półtora roku.\nUczelnie w Warszawie przygotowały bardzo ciekawą ofertę studiów biotechnologicznych. Jeżeli planujesz wziąć udział w rekrutacji właśnie na ten kierunek studiów, to będziesz mógł wybrać pomiędzy trzema ośrodkami akademickimi: Uniwersytetem Warszawskim, Politechniką Warszawską a Szkołą Główną Gospodarska Wiejskiego. Przenalizuj każdą z tych propozycji, ponieważ programy dydaktyczne mogą nieznacznie się od siebie różnić. Pamiętaj, że jeśli wybierzesz studia na politechnice, to uzyskasz tytuł inżyniera. Kształcenie uniwersyteckie będzie miało zdecydowanie inny charakter.\nZ racji tego, że studia na kierunku biotechnologia cechuje duża interdyscyplinarność, to w programie kształcenia znajdzie się wiele różnorodnych treści. Podstawę twojej nauki stanowić będzie perfekcyjne opanowanie podstawowych nauk przyrodniczych takich jak biologia i chemia. Kolejne semestry kształcenia obfitować będą w specjalistyczne przedmioty, wśród których znajdą się przykładowo:\nseparacje i oczyszczanie bioproduktów\nNa studiach biotechnologicznych czeka cię nie tylko wiele wykładów – studenci znaczną część czasu spędzają na ćwiczeniach laboratoryjnych.\nIle trwają studia na kierunku biotechnologia w Warszawie?\nStudia na kierunku Biotechnologia w Warszawie, w zależności od typu studiów trwają od 3 lat do 3,5 roku (studia I stopnia) lub od 1,5 roku do 2 lat (studia II stopnia).\nGdzie studiować na kierunku biotechnologia w Warszawie?\nUczelnie na których można studiować kierunek biotechnologia w Warszawie\nKierunki studiów takie jak biotechnologia wybierane są przez młodych ludzi przede wszystkim ze względu na perspektywy zatrudnienia w przyszłości. To taki profil kształcenia, który święci triumfy na aktualnym rynku zatrudnienia. Uczelnie w Warszawie dostrzegają te trendy i przygotowują rozbudowaną propozycję studiów biotechnologicznych. Specjalistów z tej dziedziny nieustannie brakuje, ponieważ sektor przemysłu:\nnieustannie się rozwija. We wszystkich tych wymienionych obszarach znajdzie pracę biotechnolog.\nAbsolwenci tego kierunku studiów przygotowani są także do pracy w różnego rodzaju instytucjach oraz ośrodkach badawczych. Uczelnie w Warszawie dbają o to, by gwarantować swoim studentom internacjonalne wykształcenie, dzięki któremu będą się oni mogli rozwijać zawodowo na arenie międzynarodowej.


DevilPage.pl - Manchester United - Pochwały od Fergusona\nPochwały od Fergusona\n» 19 października 2006, 18:01 - Autor: gosc - źródło: wlasne\nWedług Sir Alexa Fergusona, trójka piłkarzy Manchesteru United – Paul Scholes, Ryan Giggs i Ole Gunnar Solskjaer w tym sezonie pokazuje klasę i udowadnia swoje umiejętności. Szkot uważa, że zmienili się oni nie do poznania.\nScholes zdobył jedną bramkę w wygranym 3:0 spotkaniu z FC Kopenhagą w Lidze Mistrzów. To był kolejny jego fantastyczny występ w tym sezonie. Urodzony w Salford piłkarzy nie grał całą drugą część tamtego sezonu, gdyż borykał się z problemami ze wzrokiem. Powrót po tej kontuzji jest według Fergusona jak nowy transfer.\n„Scholes w ubiegłym sezonie przegapił sześć miesięcy. W tym sezonie wygląda zatem na bardzo świeżego. Strasznie chciał wrócić do gry, ponieważ miał niepokojącą kontuzję, której nikt nie znał przyczyny i nie wiedział jak go z niej wyleczyć. On jednak wrócił i przypuszczam, że rozkoszuje się grą” – powiedział Fergie.\nPaul Scholes nie jest jedynym członkiem starej gwardii o której ciepłymi słowami wypowiada się Sir Alex Ferguson.\n„Jest także Solskjaer. Przez dwa lata, jak 31-latek mówisz sobie, że to będzie trudne, ale się nie poddajesz. Ole byłe jednak fantastyczny. Kiedy więc dostajesz taki rodzaj mobilizacji, dodając młodzików, którzy pojawili się w składzie, nie możesz być pewny siebie.”\nRyan Giggs, który nie wystąpił w meczu przeciwko FC Kopenhadze z powodu przeziębienia z pewnością wróci na niedzielną konfrontację z Liverpoolem. Jego forma jest przykładem na to, dlaczego Manchester United znajduje się na czele Premiership i nie zostało jeszcze pokonane na europejskiej arenie.\n„Ryan Giggs jest w fantastycznym wieku. On pokazuje wspaniałą dojrzałość i doświadczenie, które pomaga każdemu w drużynie” – skończył Ferguson.\nFerguson: Park jest idealny dla United Następny news »\nFerguson: Taktyka to połowa sukcesu


FESTIWAL BĘBNÓW PO RAZ TRZECI!!!\nMiastoDzieci.pl > Czytelnia > Archiwum > Festiwal Bębnów po raz…\nKilkudniowy festiwal, podczas którego odbędą się warsztaty perkusyjne, zajęcia z improwizacji, wykłady teoretyczne, targi bębnów, jam sassion, koncerty oraz wiele innych atrakcji.\nFestiwal Bębnów jest już stałym elementem w kalendarzu wydarzeń kulturalnych Warszawy.\nPierwsza jego edycja odbyła się w 2006 roku z inicjatywy Ale Miodowskiej i Nikodema Bąkowskiego.\nWiększość polskich festiwali perkusyjnych organizowana jest przez akademie muzyczne, a co za tym idzie ich profil nie wykracza zwykle ponad perkusję klasyczną (orkiestrową) czy zestaw perkusyjny. Zajęcia oferowane w ramach tych festiwali adresowane są głównie do osób już zaawansowanych w grze.\nIdeą przyświecającą organizacji I Festiwalu Bębnów było zaprezentowanie sztuki perkusyjnej w możliwie najbardziej oryginalnej i tradycyjnej formie. Tematem warsztatów stały się trzy zagadnienia: batucada – brazylijska uliczna samba, ogromnie bogata i różnorodna perkusja kubańska oraz tradycyjna perkusja Afryki Zachodniej.\nW obrębie każdego z tych nurtów grupy dzieliły się na różne poziomy zaawansowania.\nKadrę instruktorów stanowili młodzi muzycy, których kariery zawodowe krążą właśnie wokół muzyki tradycyjnej. Większość nich miała okazję uczyć się gry w jej naturalnym środowisku, czyli w tym przypadku właśnie Brazylii, Kubie czy Afryce Zachodniej. To gwarantowało sukces w postaci grona kursantów wsłuchanych z otwartymi ustami w przeróżne rytmiczno-podróżnicze opowieści.\nBiorąc za wzór brazylijską sambę, gdzie muzyka, taniec i śpiew są domeną zwykłych ludzi – nie profesjonalistów, organizatorzy starali się dużą część warsztatów kierować przede wszystkim do osób zupełnie początkujących.\nZaawansowani kursanci mieli do swojej dyspozycji zajęcia o profilu zawężonym do bardziej szczegółowych zagadnień, takich jak zaawansowana technika gry, czy budowa konkretnych gatunków rytmów.\nDużym zainteresowaniem cieszyły się wykłady teoretyczne poświęcone sztuce perkusyjnej na Kubie, w Brazylii i Afryce. Solidna garść informacji pozwoliła kursantom na dokładniejsze poznanie kontekstu kulturowego, towarzyszącego rozwojowi owych tradycyjnych form muzyki.\nZorganizowany rok później II Festiwal Bębnów był rozwinięciem poprzedniego. Pojawiło się na nim więcej, jeszcze bardziej zróżnicowanych grup warsztatowych. Sale pękały w szwach, co zmusiło organizatorów do ekspresowego utworzenia nowych grup.\nInnowacją było wprowadzenie zajęć z improwizacji oraz zajęć z latynoskiej gry na zestawie perkusyjnym.\nPojawił się też warsztat poświęcony relacjom gry i tańca, będących w wielu tradycjach świata w nierozerwalnym związku.\nPoza najważniejszą dla organizatorów warstwą edukacyjną wydarzenia, warto wspomnieć o całej gamie atrakcji które towarzyszyły obydwu eventom. W trakcie kilku festiwalowych imprez odbyła się ogromna ilość koncertów, występów i pokazów. Okazję do zaprezentowania swych umiejętności miały również grupy kursantów.\nPodczas jam session uczestnicy mieli okazję na wymianę swoich doświadczeń i wspólne muzykowanie.\nWiele osób przewinęło się również przez targi, na których przedstawiciele najlepszych polskich firm oferowali przeróżne rodzaje bębnów i instrumentów perkusyjnych.\nTegoroczny, trzeci już festiwal ma szansę na jeszcze większą formę. Organizatorzy już przegrupowują szyki, aby podołać z roku na rok rosnącej fali warsztatowiczów. Na pewno ruszą nowe grupy m.in. darabuka na kilu poziomach zaawansowania, więcej zajęć tanecznych – fascynujące 5-dniowe zajęcia z rytmiki i historii salsy! Nowością będą też tematyczne warsztaty taneczne! Samba, Rumba & Orisha i Afro!\nW tym roku Festiwal rozpocznie z hukiem Ogromna Parada Brazylijska na Nowym Świecie! Barwny korowód tancerzy i muzyków ruszy w niedzielę 3 sierpnia spod Ronda de Gaulle′a o godz. 13:00 i dotrze pod scenę na ul. Ordynackiej, gdzie odbędą się koncerty i pokazy tańca.\nFinał III Festiwalu Bębnów odbędzie się 9 Sierpnia na Mega Imprezie Galowej w klubie GROUND ZERO. Zagra dla Was Ritmodelia, grupa perkusyjna SHO, zatańczy rewia karaibska SalsHall Ortodox! Ponadto odbędą się konkursy, pokazy tańca i pokazy festiwalowych grup, które zaprezentują ciekawe rytmy z różnych zakątków świata m.in. Kuby, Brazylii czy Afryki!\nJak co roku odbędzie się również dzień targowy, na którym kilka najlepszych krajowych producentów wszelakich bębnów rozstawi dla Was swoje stoiska…A pod koniec festiwalu wszyscy uczestnicy będą mogli skonfrontować swoje umiejętności na perkusyjnym jam session!\nAartyści/Instruktorzy: Ritmodelia, Formacja Taneczna SalsHall Ortodox, Grupa perkusyjna SHO;\nKuba Pogorzelski, Hubert Zemler, Nikodem Bąkowski, Bogusz Wekka, Przemek Kalinka, „Słoma" Jerzy Słomiński, Ale Miodowska, Maxime Piazza (Francja), Wiola Wojciechowska, Daniel Moński, Wojtek Sobura\nOrganizatorem III Festiwalu Bębnów jest Szkoła Tańców karaibskich SalsHall Ortodox – www.sho.pl\nWspółpraca: Kontynent Warszawa – WARSZAWA WIELU KULTUR – www.kontynent.waw.pl\n1.08.2008r. (piątek) – DZIEŃ OTWARTY, REJESTRACJA UCZESTNIKÓW.\nLokalizacja: Szkoła Tańców Karaibskich SHO – Al. Niepodległości 159 lok. 120 Warszawa-Mokotów\n2.08.2008r. (sobota) – DZIEŃ OTWARTY – darmowe warsztaty z gry na bębnach.\n12:00-13:00 – darmowy warsztat GRY NA KONGACH poziom początkujący – Nikodem Bąkowski\n13:30-14:30 – darmowy warsztat GRY NA BĘBNACH BRAZYLIJSKICH – BATUCADA poziom początkujący/Nikodem Bąkowski\n3.08.2008r. (niedziela) – OGROMNA PARADA ULICAMI WARSZAWY – NOWY ŚWIAT\nGorąca rewia brazylijska, karnawałowy pochód przygotowany przez SALSHALL ORTODOX\nBębniarze i perkusiści z grupy perkusyjnej SHO\nStart: Rondo de Gaulle′a\nTrasa: Nowy Świat – przejście do ul. Ordynackiej przy rytmach batucady\nFinał Parady: występy & warsztaty na scenie przy ul. Ordynackiej\nParada ruszy ulicą Nowy Świat i dojdzie do ulicy Ordynackiej, gdzie odbędzie się finał. Następnie zapraszamy na koncerty i pokazy tańca na scenie ustawionej na rogu ulicy Nowy Świat i Ordynackiej. Wstęp na imprezę jest bezpłatny.\n4-8.08.2008r. – 5 DNI WARSZTATÓW Z WYŚMIENITYMI INSTRUKTORAMI\nLokalizacja: "Zespół Szkół Specjalnych w Warszawie" ul. Elektoralna 12/14 !!!!\nInstruktorzy: Kuba Pogorzelski, Hubert Zemler, Przemek Kalinka, Bogusz Wekka, Ale Miodowska, Maxime Piazza (Francja), Nikodem Bąkowski, Wiola Wojciechowska, Daniel Moński, Wojtek Sobura\n9.08.2008r. (sobota) – MEGA IMPREZA GALOWA W KLUBIE GROUND ZERO\nKoncerty, muzyka na żywo, pokazy grup warsztatowych, pokazy tańca afro dance i samby w wykonaniu formacji SALSHALL ORTODOX. Konkursy z nagrodami.\n10.08.2008r. (niedziela) – WYKŁADY O TRADYCJACH BĘBNIARSKICH + JAM SASSION + TARGI BĘBNÓW\nLokalizacja targów i wykładów: Szkoła Tańców Karaibskich SHO – Al. Niepodległości 159 lok. 120 Warszawa-Mokotów\nLokalizacja Jam Session: POLA MOKOTOWSKIE\nWykłady o muzyce i tradycjach\nNa targi bębnów przyjadą do nas firmy oraz artyści wykonujący i sprzedających bębny jak również inne ciekawe różności powiązane z Afryką, Brazylią i Kubą.\nJest liderką i choreografem grupy SalsHall Ortodox, a jednocześnie tancerką i instruktorką tańca. Ma na koncie liczne występy, zarówno w wielu polskich miastach jak i za granicą – Czechy (Praga) i Kuba (Hawana).\nW latach 2002-2004 była tancerką i instruktorką grupy Los Bailadores i kilka razy wystąpiła z formacją Latin Groove. Szkoliła się w Polsce, Portugalii, Czechach i Londynie. Swój warsztat doskonaliła na Kubie (Hawana, Matanzas, Cienfuegos, Trynidad – grudzień 2004, styczeń – marzec 2005, grudzień 2005 oraz styczeń – luty 2006). Uczyła się tańców afrokubańskich, rumby oraz oryginalnych tańców Kubańczyków. W czasie swojego pobytu w Brazylii (Rio de Janeiro, Salvador, São Paulo – marzec – kwiecień 2007) doskonaliła swoje umiejętności w zakresie samby i tańców afrobrazyliskich.\nJako instruktorka pracowała na takich wydarzeniach jak I i II Międzynarodowy Festiwal Salsy w Warszawie,\nI Salsa Spring Break "Ritmo y Estilo", II Babski Weekend, III Wielka Biba Salsowa w Trójmieście. Prowadziła też zajęcia i warsztaty w różnych szkołach tańca m.in. Studio taneczno-aktorskie Hanny Kosiewicz przy szkole baletowej (Warszawa), Salsa Kings Przemka Wereszczyńskiego i Moniki Grzelak(Trójmiasto), Project Salsa z Łodzi, Akademia Tańca Tomasza Potockiego (Warszawa).\nSpecjalizacje: tańce Yoruba (kubańskie oraz brazyliskie), tańce afrokubańskie, samba, salsa i afro.\nJest muzykiem i tancerzem. Po ukończeniu podstawowej szkoły muzycznej rozpoczął naukę gry na instrumentach perkusyjnych. Uczył się m.in. na Kubie, u takich sław perkusji jak: conga – Jesus Alfonso (Los Muñequitos de Matanzas), Macho Calderón (Aguiri-Yo), Duniesky Barreto Pozo (Bamboleo, BuenaVista Social Club), Grupo Afrocuba de Matanzas, timbalesy – Ramsés Rodriguez Baralt (Chucho Valdes, Omara Portuondo, Pablo Milanes, Ibrahim Ferrer), bata – Carlos Miguel Perez, Osmel Torreo.\nJest założycielem i liderem grupy Afrocuba de acá, grającej tradycyjną muzykę afrokubańską. Współpracuje z takimi zespołami jak: Ritmodelia, Calle Sol, Carnival. Uczestniczył też w projektach: Son de Cuba, Trio Son de Cuba, Noche de Boleros, DAAB, Milagros Abreu Machado, Conexion, Banda Virtual. Jako współaranżer i wykonawca bierze udział w projektach muzyki jazzowej, awangardowej i klubowej. Ma na koncie wiele występów estradowych i klubowych w całej Polsce oraz wiele sesji nagraniowych. Prowadzi też działalność dydaktyczną.\nTańca uczył się u wielu profesorów zarówno w kraju jak i za granicą (Czechy, Kuba). Jest współzałożycielem Szkoły Tańców Karaibskich SHO.\nSpecjalizacje: bata, congi, timbalesy, instr.perkusyjne. Muzyka afrokubańska, son, salsa. Taniec – rumba i inne tańce afrokubańskie, salsa, son.\nNIEZWYKŁY ZESPÓŁ PERKUSYJNY RITMODELIA\nRitmodelia jest profesjonalną grupą perkusyjną, tworzą ją muzycy perkusjoniści\no długim stażu scenicznym.\nZespół wykonuje żywiołową sambę na oryginalnych instrumentach stosowanych\nw orkiestrach karnawałowych w Rio de Janeiro i innych miastach Brazylii. Wśród nich są: wielkie basowe bębny surdo, specjalne werble caixas, agogo, tamborim, cuica i różne rodzaje grzechotek.\nFORMACJA TANECZNA SalsHall Ortodox\nSalsHall Ortodox to niepowtarzalna rewia latynoska, brazylijska gorączka karnawałowa, jedyna w kraju rewia kubańska i najlepsza formacja tańców karaibskich!\nZespół w oryginalnych strojach z cekinów, piór i koralików – sprowadzonych prosto z Brazylii – przenosi w barwny świat karnawału!\nOprócz samby czy tańców afrokubańskich, grupa prezentuje całe spektrum tańców karaibskich, a więc wszystkie style salsy (Los Angeles, New York, Casino), kubański styl rewiowy mambo cubano, afro do muzyki na żywo, gorącą rumbę, cha-cha-cha, bachata, merengue i dancehall -taniec jamajski w stylistyce hip hop.\nWystępom towarzyszy muzyka na żywo w wykonaniu Grupy perkusyjnej SHO.\nTancerze wspierani przez muzyków tworzą prawdziwie ogniste muzyczno-taneczne show!\nGRUPA PERKUSYJNA SHO\nGrupa perkusyjna SHO tworzy żywy akompaniament do pokazów tradycyjnych tańców z rejonu Ameryki Środkowej í Afryki.\nTrzon zespołu stanowią muzycy, którzy swą wiedzę í umiejętności szlifowali pod okiem najlepszych mistrzów tradycyjnej sztuki perkusyjnej m.in. w Mali, Senegalu, Gwinei, na Kubie í w Brazylii.\nZakres repertuaru jest bardzo szeroki i obejmuje m.in. rytmy afrokubańskie – rumba guaguanco, yambu í columbia, toques de Orisha, brazylijska samba karnawałowa – tzw. batucada, rytmy candomble, maculele, czy też bardzo różnorodne rytmy z Afryki Zachodniej. Ideą przewodnią w przygotowaniu materiału muzycznego jest jak najwierniejsze odzwierciedlenie najczystszej í niezmienionej tradycyjnej formy w jakiej dana muzyka istnieje. Każdy z tych nurtów wykorzystuje inne instrumentarium í w tym również grupa SHO stara się być jak najbliższa oryginałowi. Pojawiają się, więc nie tylko najbardziej popularne bębny djembe czy congi, ale í dun duny, bata, atabaqes, oraz cala ogromna rodzina instrumentów przynależnych sambie – surda, repinique, caixa, tamborim, agogo, cuica…\nWystępy grupy SHO dają możliwość poznania bardzo barwnych í zróżnicowanych form tradycyjnego tańca í muzyki. Warto podkreślić, że w niemal we wszystkich tradycyjnych gatunkach rytmów muzyka í taniec są ze sobą tak ściśle powiązane że nie występują praktycznie w oderwaniu od siebie. Mając to na uwadze SHO tworzy niezwykle interesujące í autentyczne pokazy oparte właśnie na owym scaleniu tańca z oryginalnym, żywym akompaniamentem.\nJego pierwszym nauczycielem był Ladji Diawara (Mali). Potem, w trakcie swoich wielomiesięcznych podróży po Afryce w latach 2002 i 2004 studiował m.in. u K.Tounkara i D.Diabate – solistów Ballet National de Mali, w Ballet du District de Bamako, oraz w Gwinei u słynnego mistrza Fadouba Oulare. Celem jego ostatniej podróży było Mali i Senegal, gdzie szkolił się w grze na tradycyjnych bębnach sabarach u Badu Diopa z Ballet National de Senegal. Jest założycielem i instrumentalistą zespołów wykonujących tradycyjną muzykę czarnej Afryki: Pagota, Djembe Jet i Heban. Występuje też z Ladjim Djawarą oraz współtworzy szkołę tańca afrykańskiego Afry Crudo i Wioli Pogorzelskiej. Jest niekwestionowanym wirtuozem djembe i znawcą muzyki afrykańskiej, a także cenionym muzykiem sesyjnym.\nSpecjalizacje: djembe, sabary, kalimby, instr. perkusyjne. Muzyka Zachodniej Afryki (Senegal, Mali, Gwinea, Burkina Faso)\nJest absolwentem Akademii Muzycznej im. Chopina w Warszawie w klasie perkusji. Gra na zestawie jazzowym\ni timbalesach. Jego zainteresowania muzyczne obejmują zarówno muzykę poważną jak i eksperymenty\nz pogranicza jazzowej awangardy i muzyki współczesnej (zespoły "Horny Trees" i "Blast Muzungu") poprzez zespoły jazzowe ( kwintet Wojciecha Staroniewicza czy trio Marcina Olaka), aż po muzykę latynoamerykańską\ni karaibską. Jest członkiem międzynarodowej orkiestry salsowej Calle Sol, grupy perkusyjnej Ritmodelia oraz ansamblu wokalno – instrumentalnego CINQ G specjalizującego się w muzyce reggae – dancehall. Jest laureatrem wielu nagród na konkurach jazzowych ( między innymi Jazz nad Odrą 1999, Jazz Juniors 2001) Koncertował w całej europie oraz promował polski jazz podczas trasy koncertowej po Bliskim Wschodzie. Jest cenionym muzykiem sesyjnym z łatwością przechadzającym się po różnych stylach muzycznych.\nSpecjalizacje: zestaw jazzowy, timbalesy, perkusja klasyczna. Jazz, muzyka poważna, latin jazz, salsa.\nUkończył szkołę muzyczną I i II stopnia w Bydgoszczy oraz Akademię Muzyczną im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Jako perkusista klasyczny występował z Maciejem Niesiołowskim, katowicką Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia oraz orkiestrą Filharmonii Pomorskiej w kraju i za granicą. Od 1997 roku występuje u boku takich artystów jak: Anna Serafińska, Bernard Maseli, J.Głowczewski, Lora Szafran, Grzegorz Karnas, Kuba Badach, W.Mrozek, Arkadiusz Skolik, J.Weber, M.Murawski, a także z orkiestrą "Leopolis" i Ars Harmonica. Jako muzyk sesyjny jest obecny na płytach A.Serafińskiej, Globetrotters, J.Webera, G.Karnasa, A.Skolika, W.Mrozka oraz grupy Bajm.\nSpecjalizacje: congi, instrumenty perkusyjne. Muzyka klasyczna, jazz, muzyka rozrykowa.\nUkończył podstawową szkołę muzyczną na skrzypcach, jednak jego prawdziwą pasją okazały się bębny zachodnioafrykańskie (djembe, dundun) oraz kubańskie (congi, bata). Od kilku lat występuje w zespołach perkusyjnych specjalizujących się w tradycji zachodniej Afryki (Mali, Gwinea), takich jak Djembe Jet, Yondo, a obecnie przede wszystkim Afö! Prowadzi warsztaty gry na bębnach afrykańskich, akompaniuje do warsztatów tańca afro. Na początku 2007 odbył podróż do Mali, gdzie miał okazję bezpośrednio zetknąć się z tamtejszą tradycją muzyczną oraz pobierać lekcje gry na bębnach djembe i dundun. Jego nauczycielami byli Madou Fane (Ballet National du Mali) i Sine Dante.\nSpecjalizacje: dunduny, djembe, instr. perkusyjne, congi, bata.\n"SŁOMA „ – Jerzy Słomiński\nNajpopularniejszy polski bębniarz oraz wytwórca bębnów. Grywał też na mandolinie lub akustycznej gitarze. Współpracował z Jackiem Kleyffem, Brygadą Kryzys, Osjanem, Orkiestrą Razem, Orkiestrą Na Zdrowie, Izraelem i Antoniną Krzysztoń. Słoma współpracował z Brygadą Kryzys, a w późniejszym czasie luźno współpracował z Izraelem. W mieszkaniu przy ul. Hożej 51 odbywały się legendarne spotkania muzyczne, z których najsłynniejsza była próba z udziałem Misty in Roots.\nNa początku stanu wojennego wyjechał pod Lubartów, gdzie założył alternatywną, muzyczną społeczność, złożoną z około 20 rodzin. Jak mówił, zaczął robić bębny, żeby mieć na czym grać. W świat muzyki wślizgiwał się intuicyjnie, a to, że robienie bębnów dało mu utrzymanie przez 10 lat, to szczęśliwy zbieg okoliczności. Właśnie wtedy zaczęła budzić się tak powszechna teraz potrzeba bębnienia. Kilku kolegów przy okazji nauczyło się, jak je robić. Tak powstała formacja Bębnoluby. Były początkowo projektem autorskim. Słoma w 1997 r. zaprosił kilkoro przyjaciół, by zagrali to, co „im w duszy gra". Dość szybko przekształciło się to w zrównoważony projekt partnerski, w którym każdy z muzyków mówił własnym głosem, wnosił swoje melodie. W skład repertuaru wchodziły kompozycje, będące kompilacją różnych nurtów i tradycji, przeprowadzając słuchaczy przez poszczególne etapy rozwoju muzyki. Od form archaicznych do współczesnych. Słychać tam było echa Afryki i wysp Morza Karaibskiego, reggae, a trąbka i saksofon wnosiły troszkę jazzowego klimatu.\nUkazały się trzy oficjalne wydawnictwa Słomy. Pierwszym były „Brzmienia 84 – 94" zawierające nagrania tego właśnie okresu. „To ślady różnych spotkań, prób, poszukiwań, kiedy muzyka była powietrzem nie podlegającym prawom rynku" – wspominał.\nSpecjalizacje: instr. prekusyjne, conga, djembe, perkusja, mandolina.\nMuzyką perkusyjną zaczął zajmować się w 1997 roku, interesuje się głównie instrumentami perkusyjnymi Afryki Zachodniej (djembe, dundun, dundun kassonke), gra także na kongach. Swoja pierwszą podróż do Afryki odbył w 2000 roku, gdzie pracował z Baletem Narodowym Mali, od tego czasu regularnie co roku podróżuje – rozwija swój styl i rozszerza wiedzę na Czarnym Kontynencie (głównie Mali, Gwinea, Senegal). Interesuje się muzyka tradycyjną, uczestnicząc ze swoimi mistrzami w ceremoniach, które regulują życie w Afryce. Zajmuje się też muzyką bardziej nowoczesną, współpracując z baletami afrykańskimi (Ballet National du Mali, Ballet District de Bamako, Ballet Gbassikolo, Ballet Surakhata, Petit Sorcieres…). Przemierzył Mali oraz Gwineę, odkrywając różnice w stylach, odwiedził też wioski Koumana (Hammanah) oraz Faranah. W tym samym czasie w Europie tworzył własna formację, podążając za radami mistrzów, z którymi zetknął się w trakcie licznych warsztatów (Mamady Keita, Famoudou Konate, Fadouba Oulare, Yelemba i inni). Jednocześnie od 2002 roku zajmuje się nauczeniem gry na instrumentach perkusyjnych, zarówno na regularnych kursach jak i warsztatach w szkołach muzycznych, Instytucie Medico-Social, szkołach podstawowych i gimnazjach. Zajmuje się formacją grup. W czerwcu, lipcu i sierpniu 2006 pracował jako animator zajęć muzycznych dla dzieci w wieku 6-15 lat podczas festiwalu Dubai Summer Surprise w Dubaju razem z międzynarodową grupą Saltimbanco Italiano. We wrześniu 2006 wyjechał na rok do Mali i Gwinei, by razem z tancerką Wiolettą Wojciechowską rozwinąć wiedzę o połączeniu tańca i perkusji. Uczestniczy w licznych projektach muzycznych, jak Groupe Zoreol′ (muzyka z wysp Reunion oraz Oceanu Indyjskiego); grupy zajmujące się muzyką afrykańską – ANGATA, Kalenden Nyouma; grupy zajmujące się muzyką soul – Soul Influence oraz reggae – Ras′ Creol. Razem z tymi zespołami przemierzył Francję dając koncerty. Współpracuje z Wiolettą Wojciechowską oraz Dorothee Garcia podczas kursów tańca afrykańskiego. W Polsce prowadzi zespół Konoba.\nTańcem afrykańskim zajmuje się od 1997 roku. Jest również psychologiem pracującym z młodzieżą i dziećmi. Podczas wielu podróży do Afryki Zachodniej pracowała z najlepszymi baletami oraz solistami Mali, Gwinei i Senegalu. W okresie X-XII 2004 uczyła się od solistów baletu narodowego Senegalu w Dakarze. Współpracowała ściśle z Ballet National du Mali oraz Ballet District de Bamako (X 2004 – I 2005, I-II 2006, X 2006 – I 2007). Podczas prawie rocznej podróży po Afryce (X 2006 – VIII 2007) odbyła staż w Conakry z Les Ballets Africains, narodowym baletem Gwinei, znanym na całym świecie. Prowadzi od 6 lat regularne warsztaty w Warszawie (zajęcia cykliczne i jednorazowe) oraz w całej Polsce (warsztaty dla Polskiego Teatru Tańca podczas Międzynarodowych Warsztatów Tańca Współczesnego w Poznaniu, dla Dojrzewalni Róż w ramach festiwalu Progressteron, dla National Geographic i inne). Prowadzi także zajęcia za granicą m.in. dla Dubai Summer Surprise w Dubaju (VI-IX 2006) oraz dla Stowarzyszenia DEFI w Orleans (Francja). Współpracowała z zespołami Heban, Djembe Jet, Ritmodelia, Wa-Da-Da oraz ze stowarzyszeniami działającymi na rzecz Afryki: Solidarni z Afryką, Moja Afryka. Obecnie tancerka zespołu Konoba i choreograf grupy tancerzy współpracujących z zespołem.\nJest absolwentem "Bednarskiej" tzn. warszawskiej Szkoły Muzycznej II stopnia na wydziale jazzu, w klasie prof K. Jonkisza. W czasie nauki na Bednarskiej miał przyjemność pracować z wieloma postaciami polskiej\nsceny jazzowej, m.in z Piotrem Rodowiczem, Marcinem Małeckim. Współtworzył zespół Baterie, z którym występuje do dziś. Współpracował także z uznanym free-jazzowym saksofonistą Assifem Tsaharem (USA), Występował także z postaciami polskiej sceny pop, takimi jak Andrzej Piasek Piaseczny oraz z Ania Dąbrowska. Obecnie jest znaną postacią warszawskiej sceny alternatywnej i awangardowej. Koncertuje i nagrywa m.in. z zespołami Cinq G (dancehall, ragga), Vienio i Pele (hip-hop), oraz ze skandalizującym zespołem Z-Boże (psychocountry). Razem z Dominikiem Trębskim współtworzy też elektroniczno-ambientowy projekt Elektrownia.\nSpecjalizacje: zestaw perkusyjny. Jazz, hip hop, dancehall, reggae.\nZ wykształcenia religioznawca i informatyk. Muzyką zajmuje się już około 10 lat. Współpracował z zespołami "Nic Wielkiego", "Stara Lipa", "Masala Sound System", "Yerba Mater" oraz z Maria Pomianowska; z Teatrem Plastycznym "Makata" (muzyka do przedstawienia "Rozhowory"), z Honorata Kożuchowska przy organizacji cyklicznych grupowych warsztatów bębniarskich "Poprzeszkadzaj Troche" oraz warsztatów indywidualnych – stricte muzycznych, bębniarskich.\nSpecjalizacje: darabuka, bendir, śpiew gardłowy\nOpinie uczestników festiwalu:\nMonia – świeżo upieczona żona, która miesiąc miodowy spędziła z mężem na Festiwalu:\n„Atmosfera była jak w dobrze znającej się grupie przyjaciół: wszyscy życzliwi, przyjaźni, mili. Nikt nie śmiał się z cudzego potknięcia, wszyscy się wspierali, zarówno uczestnicy jak i instruktorzy. (…) Pamiętam każdy dzień. Było świetnie. Ale najwięcej adrenalinki było w czasie końcowego występu w klubie:) Wystąpić przed ludźmi z czymś, czego nie potrafiło się jeszcze 5 dni wcześniej.:) Super przeżycie.. „\nKasia – uczestniczka kursu samby batucady w poszukiwaniu specyficznej energii i tęskniąc do gorących rytmów wybrała się w podróż po Ameryce Środkowej: „W 100% moje umiejętności się poprawiły, gdyż wcześniej miałam zero styczności z bębnami, a chyba mogę je ocenić na w miarę dobre, bo miejscowe chłopaki, z którymi spontanicznie zagrałam na Karaibach – chwalili, chwalili:)"\nCzyli naprawdę WARTO!!! ZAPRASZAMY!!!\nSzkoła Tańców Karaibskich SalsHall Ortodox/ www.sho.pl\nStrona internetowa festiwalu: www.festiwalbebnow.pl\nMiejsce: Szkoła Tańców Karaibskich "SHO", Al. Niepodległości 159; "Zespół Szkół Specjalnych w Warszawie" ul. Elektoralna 12/14 !!!! ; POLA MOKOTOWSKIE


Ratujmy zdjęcia ślubne i weselne z dawnych lat | Fotoblogia.pl\nJedno z uratowanych zdjęć\nW miniony weekend w Warszawie i Łodzi ruszyła kampania "Wesela na pokolenia! Ratujemy zdjęcia ślubne i weselne z dawnych lat!". Jej celem jest uratowanie nadgryzionych zębem czasem, bezcennych fotografii ślubnych i weselnych, które leżą pokryte kurzem na domowych półkach. Po Warszawie i Łodzi pogotowie graficzne odwiedzi kolejne polskie miasta.\nW ramach kampanii wszyscy, którzy przyniosą swoje pamiątkowe zdjęcia, będą mogli je nieodpłatnie naprawić. Zostaną one zeskanowane, poddane retuszowi i wydrukowane z wykorzystaniem najnowszej technologii przetwarzania obrazu i druku HP. Organizatorami i patronami kampanii są HP i Ośrodek Karta.\nJak wynika ze statystyk, ponad pół wieku temu Polska należała do czołówki państw, w których zawierano najwięcej małżeństw na świecie. Tylko w 1948 r. na ślubnym kobiercu stanęło 320 tysięcy par. Wszystkie archiwalne zdjęcia ślubne i weselne są bezcenne. Dlaczego? Ilustrują zmieniające się obyczaje, modę, tradycję z historią w tle.\nJak stare zdjęcia uratował 76-letni chińczyk\nNiestety, wiele fotografii — zwłaszcza wykonanych na materiałach o niskiej jakości czy nieodpowiednio przechowywanych — traci barwy i niszczeje. To ostatni moment, aby ocalić je od zniszczenia i zapomnienia. O sposobach ratowania i przebiegu renowacji opowiada Izabela Sulima:\nBędziemy mogli precyzyjnie odtworzyć oryginalne tonacje barw i wydrukować fotografie na papierze fotograficznym ColorLok, dzięki czemu nie stracą swojej wyrazistości i oryginalności przez kolejne cztery pokolenia — informuje Izabela Sulima, Consumer Marketing Manager w HP Polska. O jakości "zrewitalizowanych" fotografii ich właściciele będą się mogli przekonać w ciągu chwili. Jak twierdzi HP, cały proces drukowania na urządzeniach HP Photosmart przebiega szybko i sprawnie. Właściciele zdjęć nie będą więc musieli długo czekać.\nKampania "Wesela na pokolenia! Ratujemy zdjęcia ślubne i weselne z dawnych lat!" zakończy się pod koniec czerwca wręczeniem nagród — właściciele najciekawszych zdjęć otrzymają urządzenia drukujące z serii HP Photosmart Ink Advantage eAIO.\nKraków, 11 i 12 czerwca Saturn, Galeria Krakowska, ul.Pawia 5 Mix Electronics, ul. Kapelanka 56\nKatowice, 11 i 12 czerwca Komputronik, ul. Chorzowska 107 Mix Electronics, ul. Reńców 30\nPoznań, 18 i 19 czerwca Komputronik, ul. Kaspra Drużbickiego 2 Media Expert, Galeria Malta, ul. Abpa A.Baraniaka 8\nGdańsk, 18 i 19 czerwca Komputronik, ul. Złota Karczma 26\nWrocław, 25 i 26 czerwca Saturn, Magnolia Park, ul. Legnicka 52 Saturn, Pasaż Grunwaldzki, Plac Grunwaldzki 22\n9.0 Photo Day we Wrocławiu - już w sobotę Polacy nagrodzeni w kategorii profesjonalnej Sony World Photography Awards 2012 Trzecia edycja ?Pasji Fotografowania? rozstrzygnięta Prestiżowe nagrody TIPA 2010 rozdane Retusz twarzy w kilku krokach z Akademią EITCA - podstawy obróbki zdjęć plus 80 % dofinansowania UE na szkolenie z Grafiki Komputerowej Zdjęcie dnia. Marsz Niepodległości znowu zakończył się zamieszkami Pictures of the Year 2011 - wyniki prestiżowego konkursu Z wizytą w fabryce Nikona w Tajlandii [relacja] W skrócie: Tomasz Lazar we Wrocławiu, nauka fotografii według Langforda, co noszą warszawiacy Byłem na targach Film Video Foto w Łodzi. Oto moje wrażenia Startuje konkurs Grand Press Photo 2009 Dlaczego aż 20 % finałowych zdjęć World Press Photo 2015 zostało zdyskwalifikowanych?


Czy Twój szef zgadza się na 2-tygodniowy urlop? Przepisy, a rzeczywistość - Adaria\nHome Biznes Czy Twój szef zgadza się na 2-tygodniowy urlop? Przepisy, a rzeczywistość\n13 lipca 2015 triplepr\nCzy Twój szef zgadza się na 2-tygodniowy urlop? Przepisy, a rzeczywistość\nRozpoczynający się właśnie czas urlopowy to idealny moment na odpoczynek, złapanie kilku promieni słonecznych i „naładowanie akumulatorów”. Według Kodeksu Pracy, co najmniej jedna część urlopu powinna trwać nie krócej niż 14 dni kalendarzowych. Jednak jak wynika z ankiety przeprowadzonej przez portal kariery monsterpolska.pl, nie wszyscy pracodawcy się do tych przepisów stosują. Niemal co szósta osoba ma problem z wzięciem ciągłego, dwutygodniowego urlopu.\nCzy Twój pracodawca przestrzega przepisów?\nUrlop wypoczynkowy to czas przeznaczony na regenerację sił pracownika, niezbędną do dalszego efektywnego wykonywania pracy. Z prawnego punktu widzenia, każda osoba zatrudniona w oparciu o umowę o pracę ma prawo do wykorzystania urlopu w sposób nieprzerwany. W praktyce oznacza to, że pracownik może wykorzystać jednorazowo cały przysługujący mu urlop (w zależności od stażu pracy 20 lub 26 dni). Prawo pozwala jednak na wyznaczanie krótszych wakacji na wniosek pracownika, pod warunkiem, że co najmniej jedna część urlopu w danym roku potrwa minimum 2 tygodnie. Jak pokazują wyniki ankiety monsterpolska.pl, rzeczywistość wygląda jednak niekiedy inaczej. Niemal 17% respondentów odpowiedziało, że nie może zrobić sobie dwutygodniowej, ciągłej przerwy od pracy. Powody są różne. Wśród nich m.in. natłok obowiązków w okresie letnim czy brak osób, które mogą zastąpić danego pracownika. Przepisy chronią prawo pracownika do odpowiedniego wymiaru urlopu, dlatego powinniśmy upominać się o taką przerwę i planować ją z odpowiednim wyprzedzeniem – podpowiada Małgorzata Majewska, ekspert portalu monsterpolska.pl.\nMinimum 14 dni na wypoczynek\nIm urlop jest dłuższy, tym łatwiej się zregenerować. Według psychologów, najlepszy czas na odpoczynek to 3 tygodnie. Pierwszy służy odzwyczajeniu się od służbowego rytmu, w drugim zaczynamy się relaksować, a w trzecim jesteśmy już zupełnie odcięci od zawodowego życia i odprężamy się. Jeśli nie możemy sobie pozwolić na tak długą przerwę, warto zadbać o egzekwowanie przysługujących nam praw i zaplanować urlop trwający przynajmniej 2 tygodnie. Chociaż wyniki badania pokazały, że część pracowników ma z tym problem, ponad 63% respondentów zadeklarowało, że ich szef zgadza się na dwutygodniowe wakacje. Pracownik oczywiście może zgłosić pracodawcy chęć podziału przysługującego mu urlopu na krótsze okresy i często z tego prawa korzysta. Pamiętajmy jednak, że kilkudniowe urlopy nie pozwalają na efektywną regenerację. Dane z ankiety pokazują, iż większość pracodawców stosuje się do przepisów. Świadczy to dobrze o pracodawcach i ich trosce o pracowników – podsumowuje Małgorzata Majewska, ekspert monsterpolska.pl.\ntagi: praca urlop\npoprzedni Zdobądź kamerę i utrwal wakacyjne wspomnienia\nnastepny Ankieta Badania Potencjału!\n3 grudnia 2018 BlueOcean