zapiski niesforne: 2008\nw blasku nocnej lamki...\nNie miałam dziś nic pisać. To miał być dzień, jak każdy inny. Mama dostała wyniki - guz nie był złośliwy... Ufff. Młoda dziś przywiozła pióro, żeby literki były kształtniejsze. To nic, że nawet uszy miała z atramentu - tak pochłonęło ją pisanie "a" i "o".... Przeczytałam "Kubusia Puchatka", czyli plany świąteczne wykonane w 50%. Kupiłam nowy czajnik do kuchni i się jeszcze nie popsuł... Nawet stwierdziłam, że liczba moich słoni wzrosła do... 201, bo 11 jakoś nie zauważyłam:), a 2 przybyły przez Święta...\nAle nie skończy się ten rok tak, jakbym tego chciała. Bo nic już nie będzie jak kiedyś. Ktoś o mnie kiedyś powiedział "jakaś kochana, takaś naiwna"... Bo ja ciągle mam nadzieję, że jeszcze bedzie dobrze. I choć może nie wyglądam na optymistkę, ciągle z nadzieją patrzę na lepsze jutro. Nawet jeżeli to jutro będzie za ileś lat.\nno i zostały trzy dni\nLubię siedzieć w ciemnym pokoju, w którym jedynie wesoło migocze choinka. I choć mi ciągle jeszcze świątecznie w duszy gra, już powoli, dzień za dniem, schodzę na ziemię.\nWymyślanie plastelinowych ludzików, budowanie pojazdów kosmicznych, pirackich i wojskowych w klocków lego, czy czytanie kolejnych opowieści o Kubusiu Puchatku, Kocie w butach czy Plastusiu - oto moje zajęcia na koniec roku. Dziś np. rysowałam z moją 6-letnią bratanicą szlaczki i literki. Tzn. ona rysowała, a ja śledziłam wzrokiem jej wysiłki, by dokładnie powtórzyć wzór, a potem samej narysować co trzeba i jak trzeba. Ale tyle przy okazji miała powodów, by co chwila robić przerwy: a to ręka boli, a to długopis za ciężki, a to jej straszy brat robił akurat coś ciekawego z klocków i się zapatrzyła... Po 15 minutach walki z wężykami i laseczkami pobiegła jeść obiad, a potem szybko wróciła do pokoju. Gdy chwilę potem siedziałam z mamą w kuchni i jadłyśmy obiad, aż obie parsknęłyśmy ze śmiechu:\n- Bo wiesz, w szkole też tak mamy - instruował ją straszy brat, dumny pierwszoklasista. - Mamy przerwę, a potem wracamy i znowu piszemy. Mówię ci, ile my godzin w tej szkole piszemy!\nGdy wróciłam do pokoju, Młoda z przygryzionym ze skupienia językiem, była w połowie linijki z literką "i".\n- Bo to już pisaliśmy w zerówce - oświadczyła, gdy spytałam, czemu tak zaczęła od środka alfabetu. Ale gdy uporała się z całym rządkiem "i", stwierdziłam, że na dziś wystarczy. A przy okazji zrobiło mi się żal tych 6-latków, które zostaną wtłoczone w szkolne ramy, podczas gdy mają jeszcze naturalne skłonności do zabawy.\nNo i tak mi się ten rok kończy, że ja - nocny Marek i śpioch nad śpiochami, jestem na nogach już o 6.30... Poranny mróz co prawda zaraz mnie stawia na nogi, ale jest też plus tego wszystkiego - mam okazję zjeść na śniadanie mleczną bułkę, jak za starych dobrych czasów:)\nStare, dobre czasy... No tak. Czas leci bardzo szybko. Za trzy dni zaczniemy odliczać dni od nowa. Nie, dziś nie mam ochoty na patrzenie w przeszłość. Zresztą, życie to nie film, gdzie można coś przewinąć, zatrzymać jak stop-klatkę, powtórzyć. Nie da się. To odeszło. Odeszły dni dobre i te, o których chciałoby się zapomnieć i nigdy nie przeżyć. Ale wszystkie te wydarzenia czegoś nas nauczyły, czasem pomogły nabrać dystansu do tego, co nas spotyka, czasem ten dystans stracić. Nic dwa razy się nie zdarza, a nawet jeżeli się zdarzy - już nie będzie drugi raz tak samo.\nMinęły jak zwykle za szybko. Zawsze tak jest.\nZa oknem biało. Może nie są to zaspy po pas, ale przyjemna, świateczna, bożonarodzeniowa biel. I mróz, też niewielki, ale już zdążyłam zapomnieć jak to jest, gdy z zimna szczypią uszy i policzki, o nosie nie wspomnę:)\nW radiu umilkły świąteczne rytmy. Wszyscy robią rozrachunki z minionym rokiem. No tak. Sylewster za pasem. Prawa rynku...\nA w moim sercu ciągle rozbrzmiewają kolędy... A mojej głowie ciągle przewijają się świąteczne obrazy... Aż do teraz mi przechodzą dreszcze na wspomnienie Pasterki, gdy orkiestra zagrała na jej początku "Wśród nocnej ciszy.." Wszystkie Pasterki z dzieciństwa kojarzą mi się z tym samym: ciemny kościół, 12 uderzeń w gong i pierwsze dźwięki tej samej kolędy wygrane przez orkiestrę górniczą. I co roku jest tak samo. Jakby czas stanął w miejscu. I gdy brakuje któregoś elementu jest mi jakoś nieswojo.\nSame Swięta minęły bardzo spokojnie i rodzinnie. Choć nie obyło się bez małych wypadków:) Gdy tata świecił świeczki przed Kolacją, nagle zgasła połowa choinki. Oczywiście rozmowa przy stole kręciła się wokół ewentualnych przyczyn tego "niezwykłego" wydarzenia:)) Na szczęście zawsze jakieś zapasowe światełka są pod ręką. Mam nadzieję, że i dla mnie się coś znajdzie, bo... wczoraj zgasły mi wszystkie żółte światełka z połowy choinki:( I tak na dobrą sprawę, wcale mnie to nie zdziwiło:))\nCzy już po Świętach? Teoretycznie tak. Teraz od nas zależy ile tej atmosfery przetrwa w nas i na jak długo jej nam wystarczy.\nChoinka się dumnie panoszy w kącie (Mała - nie przejmuj się, i tak jest ładniejsza niż kiedykolwiek, a zrobić coś z niczego to wiesz... :D ), wszystko wysprzątane, upieczone, prezenty upchane w szafie... Prawie gotowe:) Wystarczy jeszcze na kilka godzin przeprowadzić się do kuchni, dokończyć wigilijne potrawy, wypatrywać pierwszej gwiazdki i zasiąść całą Rodziną przy stole.\nPod świeczek łuną jasną i piękną\nWszystkim Wam - tym, którzy zagladają tu niemal codziennie, tym co sporadycznie i tym, którzy wpadają tu przez przypadek, i sobie też życzę, by atmosfera Bożego Narodzenia nie uleciała wraz z zapachem smażonego karpia, nie zgasła wraz z lampkami na choince, nie odeszła wraz z ostatnim gościem. Pogody ducha, uśmiechu na twarzy i radości w sercu, serdeczności i miłości na każdy nowy dzień. Wszystkiego dobrego.\nna finiszu przygotowań, w światecznym nastroju\nJeszcze trochę i są! Święta oczywiście:) Dziś zrobiłam ostatnie zakupy. Zajęło mi to raptem pół godziny. Weszłam do sklepu i w chwilę poźniej nie było mnie widać zza stosu pudeł. Jak to zrobiłam? Proste- wymyśliłam sobie prezenty, wypatrzyłam je w sklepie i po prostu przyszłam do sklepu, żeby je tylko kupić:)\nPorządki też już za mną. Ufff... Na sam koniec zostało to, czego mam najwięcej i co jest najbardziej czasochłonne, czyli moje słonie:) Dwie bite godziny pucowania trąb, uszu, nóg, ogonów. Oczywiście przy okazji przeprowadziłam spis powszechny. Naliczyłam się.... 188 trąbalskich współlokatorów:)) Żaden przy tym nie odniósł uszczerbku na zdrowiu w postaci utraty trąby [a niestety czasem się zdarza, że któraś odpadnie i wtedy dobrze, że ktoś wymyślił kropelkę;)], ale jeden stracił swą bujną czuprynę i jest troszkę łysawy:D\nJedyne co zostało to choinka. Z tą mieniącą się kolorowo obok poszło jakoś łatwiej, wystarczyło ją sobie tu 'zainstalować'. Z tą normalną zawsze mam problem, bo jakoś nijak te bombki nie chcą wisieć tak, jak bym tego chciała. Ale wszystko wskazuje na to ,że nie będę tej choinki jutro stroić sama, więc chyba pierwszy raz będzie wyglądać jak prawdziwa choinka.\nGeneralnie dawno nie czułam tak atmosfery Świąt, jak w tym roku. Naprawdę się cieszę, że będą już niemal za chwilę. I jak rzeczywiście, zgodnie z prognozami, spadnie na Święta śnieg - niczego więcej mi nie będzie trzeba do pełni światecznego nastroju.\njeszcze trochę i Święta\nPowoli nastrajam się do Świąt. Jutro 7 okien mnie czeka do mycia, ale dam radę. Pogoda co prawda temu nie sprzyja, bo pada mokry śnieg, ale cóż zrobić. Mama już w domu. Zdążyła obdzwonić już wszystkie swoje przyjaciółki i poumawiała się na spotkania na najbliższe kilka dni:)\nW ogóle to nastrój jakiś taki mam dziwny. Spotkanie wigilijne było bardzo nastrojowe, więc chyba ta atmosfera mi się udzieliła...\nI właściwie chyba nic więcej nie napiszę. Dziś się do tego nie nadaję. Nie po tym, że mogłam się dziś spotkać z kimś, kogo nie widziałam miesiąc, a te kilkanaście minut spotkania zakończyło się pożegnaniem na kolejne 2 tygodnie, albo i dłużej. Nie po tych życzeniach, z głebi serca, szczerych i chwytających za serce. Nie po tym co dziś usłyszałam...\nJa się nie użalam nad sobą. Nie popadam w żadną przedświateczną depresję ani w dołek wielkości Rowu Mariańskiego:) Zaczyna mnie dopadać magia Świąt. Dawno nie miałam tego uczucia. I choć te Święta będą dla mnie pod wieloma względami inne niż dotychczasowe, mam nadzieję, że ich czar sprawi, że na twarze wszystkich nas wrócą uśmiechy, które być może dawno tam nie gościły. Że to co zawiłe się wyprostuje, co niedomówione - zostanie dopowiedziane i wyjaśnione, co dawało szczęście - będzie go dawać jeszcze więcej, a co było nam bliskie - będzie nim nadal ze zdwojoną siłą. Ale, żeby nie było, jak w tej piosence świątecznej:\n"Potem przyjdą dni powszednie\nBraknie nagle ciepłych słów\nI niepokój jak co roku wróci znów..."\nNie, przecież nikt tak nie chce. Ja na pewno.\n"Lecz nie jest źle - mogło być gorzej...\n...czasem w życiu zdarza się pechowy dzień"\nTo refren piosenki, której nauczyłam się dawno temu, a podśpiewuję ją sobie choćby w takie dni jak wczoraj...\nPo pierwsze - test semestralny z angielskiego... Nie miałam czasu ani głowy, żeby się do niego przygotować. Mama już w szpitalu i myślałam tylko o tym, żeby nie podskoczyło jej znów ciśnienie, bo wtedy się wszystko poprzesuwa w czasie. Ile umiałam w poniedziałek na powtórzenie, tyle miałam w głowie wczoraj... O gramatykę jakoś zawsze jestem dziwnie spokojna, wchodzi mi do głowy, gorzej ze słówkami i ćwiczeniami ze słuchu... Ale od czego ma się przyjazne dusze:) Myślałam, że będzie gorzej. W każdym razie przyjechałam do domu przed 20. Najpierw zadzwoniłam do mamy, jak się czuje. Potem do taty, żeby zrobić wywiad jak sobie radzi, a potem... zachciało mi się ciastek francuskich z marmoladą. Tak więc w ramach - nie wiem czego, odstresowania? - wzięłam się za ciastka... Nie tylko nic nie spaliłam, ale nawet są całkiem, całkiem:) A czekając aż kolejna porcja wjedzie i wyjedzie z piekarnika, postanowiłam przygotować na dziś testy z historii dla pierwszych klas. No i się zaczęło...\nWłączyłam komputer i najpierw się okazało, że zniknęła cała moja lista kontaktów gg. Pięknie... Z serwera ściągnąć się nie dało, a lista, która była w komputerze też zniknęła. W każym razie z 40 osób na liście zrobiło się 6, bo tyle do dziś mi odpowiedziało na opis. Hmmm... Może się jeszcze odezwą...\nA potem nagle odmówiła posłuszeństwa moja drukarka. Wyświetlił mi się całkiem miły komunikat "Komputer nie może nawiązac dwustronnego dialogu z urządzeniem". Jak to przeczytałam, to parsknęłam śmiechem - kto wymyśla takie komunikaty? Ale szybko mina mi zrzedła, bo sobie wyobraziłam, jak dyktuję pytania i powtarzam je po 10 razy każde i tracę pół lekcji... Próbowałam kilka razy, nawet instrukcję obsługi przeczytałam, ale nic mądrego się nie dowiedziałam:(\nWyłączyłam to wszystko i poszłam spać. Dziś rano włączam komputer w nadziei, że "urządzenie" się odobraziło i... samo wydrukowało mi to czego wczoraj nie chciało. Ufff...\nPobiegłam jeszcze przed lekcjami do taty, zaniosłam mu ciastka i przy okazji sprawdziłam czy na pewno wszystko ok. O 12 mama miała operację, więc znowu moje myśli krążyły daleko, ale gdy po szkole znowu podskoczyłam do taty, okazało się, że mama już wybudzona. Jak brat się wyrobi to wieczorem do niej podjedziemy. Może faktycznie jutro będzie już w domu.\nJutro... Lekcje co prawda skrócone, ale i tak szkolna Wigilia dopiero o 15.30... Ciężko tego nie komentować. Idę. Ale nie ze względu na dyrekcję. Robię to z szacunku dla tych, którzy wiele godzin poświęcili na przygotowanie jasełek i całej oprawy tego spotkania. No i wreszcie będzie okazja spokojnie usiąść i porozmawiać, gdyż w tej całej gonitwie niestety nie mamy nawet na to czasu, choć niejednokrotnie siedzimy obok siebie przy stoliku. Szkoda tylko, że dyrekcja nie potrafi potraktować nas poważnie i takie spotkania robi w taki dzień i o takiej porze...\nEgzemplarz w tym roku osiągnął pełnoletność. Jest na nim nawet cena: 10 000 złotych... Nie pamiętam ile razy go przeczytałam. Ale za każdym razem trafiam na coś nowego. Dziś wpadło mi w oczy zdanie "Wśród ludzi jest się także samotnym". Nawet się zdziwiłam, że do tej pory nie zwróciłam na nie uwagi. Inaczej byłoby podkreślone, jak wiele innych fragmentów książki. Widać tak miało być, aby i to zdanie kiedyś zostało przeze mnie "odkryte":)\nMoje pierwsze spotkanie z "Małym Księciem"? Miałam 7 lat. Tak, dokładnie tyle. Mój Brat, mający wtedy lat 9, grał właśnie Lisa. Do dziś pamiętam te próby w zimnym Domu Ludowym (hmmm... nawet nie wiem skąd taka nazwa...),tę pustą jeszcze, bo bez dekoracji scenę i jego żarty:\n- Jestem tutaj, pod jabłonią - w pustym kącie!\nIle Mama i nieżyjący już ksiądz Staszek, reżyser spektaklu (miał nawet przydomek "ksiądz-reżyser", bo ciągle coś wystawiał z młodzieżą), namęczyli się, żeby podczas przedstawienia się nie zapomniał i nie krzyknął tego "w pustym kącie" :)\nA potem? Potem co jakiś czas wypożyczałam sobie "Małego Księcia" z biblioteki, by w końcu kupić sobie własny egzemplarz i móc w nim zaznaczać ołówkiem te fragmenty, które zapadały w pamięci. Za każdym razem inny.\nDlaczego dziś sięgnęłam po "Małego Księcia"? Powodów jest wiele. Może chciałam sobie przypomnieć historię Pijaka, który pije, żeby zapomnieć, iż się wstydzi tego, że pije... Może to słowa Zwrotniczego, że "Zawsze się wydaje, że w innym miejscu będzie lepiej"... A może z powodu historii przyjaźni Małego Księcia z Lisem. Sama nie wiem nawet kto kogo tu oswajał: Lis - Małego Księcia, czy odwrotnie. Niby powinno być odwrotnie, ale przecież to Lis uczył jak tworzyć więzy, jak oswoić, jak zostać przyjacielem. To on zwrócił uwagę na to, że "Mowa jest źródłem nieporozumień". A jest. I to czasem bardzo bolesnych. To Lis właśnie pouczał Małego Księcia: "Stajesz się odpowiedzialny na zawsze za to, co oswoiłeś"...\nBajka? Opowiadanie tylko dla dzieci? Doszukiwanie się na siłę drugiego dna? Ilu ludzi - tyle opinii. Dla mnie osobiście to wielka metafora. Może właśnie dlatego za każdym razem, gdy ją czytam, odkrywam coś nowego. Choć właściwie to nic nowego. To prawdy oczywiste, tylko ubrane w słowa, które czasem trudno nam znaleźć na nazwanie otaczającego nas świata, naszych uczuć, zachowań. Przecież mamy swoje własne gwiazdy, które śmieją się tylko dla nas i tylko my dostrzegamy ich niezwykłość, dla innych są zwykłe i pospolite. Przecież oswajamy i jesteśmy oswajani. I nie kalkulujemy z zimnym wyrachowaniem, że nie warto się przywiązywać do kogoś, że nie warto kochać, czy choćby tylko lubić kogoś, bo może jutro, albo za miesiąc, albo za 3 lata i tak się rozejdziemy. Oswajamy i dajemy się oswoić, bo potrzebujemy tych więzi. A że czasem boli? Cóż, "Decyzja oswojenia niesie w sobie ryzyko łez", jak pisze Antoine de Saint - Exupery.\nNawet nie wiem kiedy minęły te dwa dni weekendu. Kontakt z rzeczywistością złapałam wczoraj wieczorem, gdy zbierałam kawałki czekolady z wykładziny w moim pokoju. Najprościej byłoby poczekać do dziś i pościągać je odkurzaczem, ale wówczas musiałbym spać na twardej kanapie w dużym pokoju, bo do małego byłby absolutny zakaz wstępu. Skąd ta czekolada na podłodze? Dzieci Brata przejęły wczoraj we władanie pół mojego mieszkania, a że ciocia (czyli ja) dała im na Mikołaja trochę czekoladowych łakoci, to... No właśnie:)\nSam Mikołaj przeszedł dość bezboleśnie. Nie mamy w zwyczaju szaleć z mikołajkowymi prezentami. Dzieciaki dostają zwykle drobne upominki. W końcu za 2 tyg z haczykiem są Święta. No i tu się zaczyna droga przez mękę. Odwieczny problem - komu co kupić, by na siłę nie uszczęśliwić, ale by naprawdę trafić z prezentem. Od lat hołdujemy zasadzie, że prezenty mają być praktyczne. Najpierw trwa sondowanie komu co by się przydało, a potem następuje "zjednoczenie sił", czyli dzielimy koszty:) Zasada oczywiście nie obowiązuje w wypadku dzieci - choć i tak są zawalone zabawkami i nie zawsze wiedzą czym się bawić, bo mają już tego za dużo - i tak pod choinką znajdują kolejny wóz strażacki, lalkę z przecudnymi funkcjami, domek dla lalek, w którym nawet dzwonek do drzwi wydaje odpowiednie odgłosy, kotka, kucyka - o bluzach, spodniach, rękawiczkach, czy innych ubraniach nie wspomnę (Babcia z Dziadkiem nie byliby sobą, gdyby czegoś praktycznego nawet im nie dorzucili do prezentu).\nZ kupieniem prezentu dla Dzieci zazwyczaj nie ma problemu. W końcu od czego jest instytucja "Listu do Dzieciątka" (u nas bowiem prezenty dzieciom pod choinkę przynosi Dzieciątko). Wystarczy go przeczytać lub odszyfrować odpowiedni rysunek, iść do sklepu i porównać to z możliwościami finansowymi. Gorzej z tzw. dorosłą częścią rodziny. Listów nie piszą, a swe prośby nie zawsze jasno artykułują... A nawet, jak robią to bardzo, bardzo wyraźnie, to czasem uznawane jest to za żart. Pamiętam bowiem, jak kilka lat temu na pytanie zadane mi wprost, co chcę pod choinkę, powiedziałam "Kosz na śmieci". Brat spojrzał na mnie dość dziwnie i widać uznał to za żart, bo żadnego kosza pod choinką nie znalazłam. Kilka dni po świetach pojechałam do supermarketu, bo serio chciałam mieć kosz przy biurku, żeby nie biegać z każdym papierkiem do kosza w kuchni albo w łaznience. Gdy przyjechałam z zakupem, Mama powiedziała, że Brat był i o mnie pytał.\n- Ewa pojechała po kosz na śmieci.\n- Jak to? To ona serio mówiła o tym koszu? - zdziwił się.\nNo tak. Czasem nasze prośby zadziwiają otoczenie.\nA tak w ogóle, właśnie wczoraj mój kosz został inwalidą po bliskim spotkaniu z nogą mojego Bratanka. Ale już nie powiem drugi raz, że chcę pod choinkę kosz na śmieci. I tak nie uwierzą. Kupię sama przy jakiejś okazji:)\nZakupy udały się w 110%. 110, bo oczywiście kupiłam nie to co miałam, ale to co chciałam kupić od niemal 3 miesięcy:) Kupno spodni na moje niewymiarowe cztery litery czasem przerasta nawet mnie i wczoraj też sobie odpuściłam po przymierzeniu 8 par... Niekiedy wchodzę do sklepu, ubieram pierwsze lepsze, które wpadły mi w oko i zaraz biegnę do kasy, gdyż mam wrażenie, że uszyto je specjalnie na mnie, a czasem... Ech... Jak tak dalej pójdzie, to będe musiała chodzić w spódnicach - ale z ich kupnem mam taki sam problem :D\nDo środy siedzę w domu. W środę się okaże, czy wracam teraz, czy dopiero po Nowym Roku. Ale dla mnie osobiście ta opcja raczej nie wchodzi w grę. To byłby miesiąc przerwy... Za długo. Myślę, że przez ten tydzień wszystko się unormuje. Kręgosłup przestanie boleć, ręka zacznie działać normalnie, wyśpię się i odpocznę. Odpocznę? Hihi:) W pierwszej kolejności muszę zrobić porządek w szufladach, bo już sama nie wiem co gdzie mam i wiecznie czegoś szukam:) Do tego już 3 telefony odebrałam ze szkoły, pt.kiedy wrócę, bo to pisma do sądu, bo przyszły dziś i trzeba odpowiedzieć do kiedyś tam, i w czwartek wywiadówka i jeszcze to czy tamto. Phiiii... Nic na zapalenie płuc - ze wszystkim zdążę. W końcu to ja jestem w tej szkole od rzeczy niemożliwych - załatwiam je od ręki, cuda zajmują mi więcej czasu:D\nDopiję więc spokojnie kawę, rozejrzę się dookoła i coś tam do roboty zawsze znajdę:)\nw tę bezsenną noc...\nKolejna bezsenna noc... Ledwo zamknę oczy zadzwoni budzik brutalnie przywołujac mnie do porządku. I znów będę mieć wrażenie, że na mojej głowie leży kilkutonowy głaz, który uniemożliwia mi podniesienie jej z poduszki.\nPrzeczytałam właśnie na znajomym blogu czyjś komentarz, którego fragment brzmi: "Stanąć w milczeniu na skraju urwiska". Chodząc po Tatrach nie raz znalazłam się nad przepaścią. W dół- nic, tylko kamienie, a przede mną widok zapierajacy dech w piersiach. Żeby się znaleźć po drugiej stronie trzeba było pokonać strach i ostrożnie stawiając krok za krokiem iść wytyczonym szlakiem. Jeden nieostrożny ruch i spadasz. Tylko instynkt samozachowawczy i sprawdzeni towarzysze wędrówek są w takich sytuacjach gwarantem szczęśliwego dojścia do celu.\nW życiu też się zdarzają urwiska. I takie dosłowne, i takie w przenośni. Przypomniało mi się to moje. Odejście znad tej "przepaści" zajęło mi dość dużo czasu i kosztowało wiele wysiłku moich Przyjaciół. Już prawie o wszystkim zapomniałam. Prawie, bo w takie noce jak ta wraca to, co dawno powinno odejść w zapomnienie. I kusi, i nęci, i odgania sen z powiek...\nChyba spróbuję zasnąć...\nMama już ma termin operacji. Na Święta będzie już w domu i to jest najważniejsze.\nZabawa ze zdjęciami przeniosła się na moich znajomych. Wystarczyło, że kilka zdjęć wrzuciłam na naszą klasę. Chwilę później ryczałam ze śmiechu jak dziki osioł widząc siebie sprzed 15 lat na profilach innych. Błagałam tylko każdego z osobna, żeby przez przypadek pinezek nie przypinał do tych zdjęć, bo przecież na niektórych.... sama siebie nie poznawałam :))\nOj, ale weekend się skończył i rano znów był problem ze wstaniem z łóżka. W szkole, jak to w szkole. Poniedziałek jakoś mija, jest krótki. Najgorszy jest piątek, wlecze się te 7 godzin jak nie wiem co... Dziś zostałam trochę dłużej, bo przyszła mama jednego z uczniów. Rozmawiałyśmy o jego ocenach i kompletnym braku zainteresowania ich poprawą (siedem jedynek i nic więcej...). Nie powiem. Bardzo szybko ustaliłyśmy co i jak, żeby pojawiły się jakieś pozytywne oceny, ale w pewnym momencie rozmowa zeszła na całkiem inny temat. Zwróciłam uwagę na to ,że dziecko bawi się na lekcji telefonem, a na przerwach żadne argumenty nie są skłonne przekonać go do zdjęcia kaptura z głowy. Na korytarzach nie pada deszcz ani śnieg, nie wieje wiatr, więc jakoś żaden argument typu "Bo mi zimno", do mnie nie trafia. I tu zaskoczyła mnie odpowiedź:\n- Wie pani, on bardzo lubi te bluzy z kapturem. On nawet w domu w tym kapturze chodzi. No ja mu tłumaczę, że w szkole nie wolno, bo tak macie to regulaminach. Macie to w regulaminie, prawda?\nWzięłam głęboki oddech, żeby nie zemdleć na korytarzu i mieć przy okazji chwilę na zebranie myśli...\n- Widzi pani - wykrztusiłam z siebie po kilku sekundach- są pewne rzeczy, których nie trzeba nigdzie zapisywać. To tak, jakbyśmy zapisali w jakimś regulaminie, że jak wchodzisz do kościoła to zdejmujesz czapkę, jak wchodzisz do domu zdejmujesz kurtkę... Są pewne normy, które ludzie ogólnie znają i respektują. W pomieszczeniach wszelkiego rodzaju mężczyźni zdejmują nakrycia głowy, chyba, że to synagoga, albo względy religijne takiego nakrycia głowy wymagają. Dla nas ludzi dorosłych są to sprawy oczywiste, dla tych młodych ludzi jeszcze nie. To na nas w związku z tym spoczywa odpowiedzialność wyrobienia w nich pewnych nawyków i nauczenia zasad savoir-vivre'u. Sami się tego nie nauczą, jak nie zobaczą prawidłowych wzorców.\nPani na mnie spojrzała dość dziwnie. Ugryzłam się w język. Przecież nie wygarnę jej prosto w twarz "Kobieto! W domu? W kapturze?? To jak on ma w szkole go zdejmować, skoro mama w domu mu tak pozwala chodzić?". Obiecała jeszcze raz, że z nim porozmawia i poszła. Być może i porozmawia, ale wiem jedno - jak w domu ma przyzwolenie na określone zachowania, w szkole będzie robił dokładnie tak samo, bo to dla niego jest normą. Jeżeli w domu może zapalić - w szkole zrobi to tym bardziej bez oporów. Jeżeli w domu używanie przekleństw uchodzi mu płazem, to buntuje się ile wlezie, czemu w szkole się go czepiają, on nie zna innego sposobu artykułowania swoich potrzeb...\nI jak potem pracować z takim młodym człowiekiem, który wiecznie otrzymuje sprzeczne sygnały?...\nwieczorne myśli niesforne\nMama z Tatą przesiedzieli dziś niemal pół popołudnia nad albumami pełnym zdjęć. Oczywiście wszystko z mojej winy:)\nJa tylko wspomniałam, że wczoraj przeglądałam albumy i że zgubiło mi się jedno zdjęcie z roczku. Mama podeszła do szafy, wyjęła albumy i pudło ze zdjęciami i się zaczęło. Uśmiałyśmy się obie, gdy wyjęła zdjęcie z pierwszej komunii mojego rodzeństwa. Spojrzałam na nie i powiedziałam:\n- Wiesz tata, a ja ciągle pamiętam ten krawat.\nA mój tata? Otworzył szafę i mówi:\n-Patrz, on ciągle jeszcze tu jest!\nFaktycznie, to był ten sam krawat:)\nZgubionego zdjęcia żeśmy nie znaleźli, przepadło:( Ale znalazłam za to inne, o istnieniu których już dawno zapomniałam. To tak jak wczoraj. Co chwila zadawałam sobie pytanie "Skad ja mam to zdjęcie?". A dziś rano złapałam za telefon i zadzwoniłam do mojego starego przyjaciela:\n- Irek, podaj maila. Znalazłam takie zdjęcia, że chyba padniesz z wrażenia, jak je zabaczysz.\nI w niecałą godzinę później czytam jego maila: "O matko! Toż to było wieki temu! Dzięki za odkurzenie wspomnień!:)"\nNiesamowity jest urok zdjęć. Mogłabym je przeglądać w nieskończoność a i tak za kadym razem mam wrażenie, że oglądam je pierwszy raz. Łapię się też na tym, że sama siebie nie pamiętam takiej sprzed 10, 20 lat... Obrazy się zacierają w naszej pamięci. Czasem zostają tylko kontury, czasem zapachy, smaki, dźwięki... Iluż ludzi przeszło przez nasze życie i odeszło, ilu wróciło, ilu jest jest teraz, ilu będzie na zawsze a ilu tylko na chwilę...\nPatrzę na te wszystkie mądrości wiszące nad moim biurkiem, jakbym tam jakiegoś natchnienia miała dostać. Ale wzrok uporczywie biegnie w kierunku zdjęcia z wakacji. Krótkie spodenki, bluzeczki... Brrr... Aż mi się zimno zrobiło. Wspomnienia tak odległe, że aż nierealne.\nI właśnie w tym momencie taka refleksja mnie naszła... Gdy otwieram albumy lub foldery ze zdjęciami, prawie wszystkie fotki są takie letnie, plażowe, wycieczkowe. Jakby poza latem żadna inna pora roku dla mnie nie istniała. Hmmm... Już wiem co będę robić przez te dwa dni. Nie, nie:) Nie zdjęcia w zimowej aurze, bo zima uciekła szybciej niż przyszła i znów za oknem jesiennie i smutno. Powyjmuję wszystkie albumy i płytki ze zdjęciami (a trochę się ich już nazbierało...) i poszukam zimowych akcentów. Aż jestem ciekawa co znajdę:) Na pewno są z ferii w Zakopanem, z wycieczek z moim kółkiem do Krakowa, czy Częstochowy... A jakieś inne? To się okaże:)\nAle to dopiero jutro. Dziś mam ochotę na błogie "nic nierobienie" ;)\nbzyczy bzdury,bzdurnie bzyka\nbo zbzikował i ma bzika\nAleż oczywiście, że wszystko ze mną w porządku:) Cywilizacja wróciła!!! Jak niewiele człowiekowi potrzeba do szczęścia - odrobiny ciepłej wody w kranie:)\nHmmm... Od rana mam wrażenie, że dziś piątek. Może to przez tą wczorajszą konferencję? Zawsze są w czwartki, a ostatnio robią je dziwnie w środy. Po 10 godzinach w pracy padłam jak stałam... Zanim zagotowałam wodę, żeby się umyć, zanim coś zjadłam - już wcale nie kontaktowałam... Nawet nie wiem kiedy zasnęłam, a rano oczywiście koszmar pt. "Jak podnieść głowę z poduszki?". A dziś działałam trochę jak zaprogramowany robot: dziennik-klucz, dyżur, dziennik-klucz, dyżur... I mały wyłom w planie - obchodzimy w szkole Tydzień Kultury Języka Polskiego. Byłam więc z jedną klasą na zajęciach w czytelni szkolnej. Ciekawa odmiana na koniec dnia. Uśmiałam się słuchając, jak dzieciaki łamią sobie języki na wierszykach takich jak ten na początku:) Nasz słynny chrząszcz ze Szczebrzeszyna okazał się być najłatwiejszym wierszykiem do przeczytania. No bo co powiecie na takie cudo:\nTrzódka piegży drży na wietrze\nchrząszczą w zbożu skrzydła chrząszczy\ndrepcząc w kółko pośród gąszczy\nHmmm... Czy to się nazywa "włożyć kij w mrowisko"? Bo chyba mi się to przez przypadek udało. Nie chciałam nikogo urazić ostatnim postem, a chyba to zrobiłam. Pod zdjęciem napisałam, że czasem sama siebie nie rozumiem. I tam był właśnie tego doskonały przykład... I nic więcej na ten temat nie napiszę.\nZa oknem nieśmiało posypuje śnieżyk. Od rana znów nie ma ciepłej wody, wyłączyli centralne, niecałą godzinę temu włączyli internet... Światła też nie było z samego rana... Dobrze, że choć zimna woda leci. Już się gotuje na piecu, przecież trzeba sobie jakoś radzić w takich spartańskich warunkach:) A zębów w lodowatej wodzie myć nie będę:) O nie! Ostatnio miałam wrażenie, że same pouciekają mi gdzieś pod kołdrę:D\nDopiję kawę i idę nieść kaganek oświaty:)\nMam nadzieję, że śnieg trochę poleży. Tak wesoło za oknem dzięki niemu.\n"jak nazwać to co nienazwane..."\nDlaczego nic w życiu nie może być proste i jasne? Dlaczego w momencie, gdy wszystko wydaje się być poukładane i na swoim miejscu, oswojone, przyklepane, swojskie, nagle staje się jakby obce, odległe, inne, nie moje?\nWiem, że enigmatycznie. Ale pierwszy raz nie potrafię nazwać tego co we mnie siedzi. Bo to ani nie zabolało, ani nie zasmuciło. Ale równocześnie jednak zabolało i zasmuciło. Niby nie zdziwiło, bo się spodziewałam, a jednak się zdziwiłam mówiąc sobie "A jednak...".\nWiem, że milczenie boli czasem bardziej niż słowa, a jednak milczę, bo słów znaleźć nie umiem. Myśli też zebrać nie umiem. Trzeba mi czasu, aby to jakoś poukładać, posklejać, stworzyć choć namiastkę normalności... By było jak kiedyś, choć chyba inaczej...\nMuszę się z tym oswoić. Przepraszam :(\nzimowo - wspomnieniowo\nPan dzielnicowy się wczoraj pofatygował do naszej szacownej szkoły. Spotkanie z największymi ancymonkami trochę dało, bo dziś jakoś mało kto miał ochotę na dymka na przerwach. O dziwo, ten, który na widok mnie, stojącej przy drzwiach wejsciowych, dostawał nagłego ślinotoku, nawet na parter nie zszedł. Chyba też wystarczająco wyraźnie i głośno zostało powiedziane, że znieważenie nauczyciela, czy to słownie, czy nie daj Boże czynnie, to tak, jak znieważenie policjanta na służbie. Nie wiem tylko, czy traktować to jak ciszę przed burzą, czy może w końcu będzie normalnie... Szkoda tylko, że żadna z dyrektorek nie przyszła na to spotkanie. Cóż. Widać tylko my mamy problem. Niech i tak będzie.\nA tymczasem idzie zima. Przynajmniej straszy, że nadchodzi. Bo pewnie zanim przyjdzie ta prawdziwa - kalendarzowa, to się zdąży wypadać i limit śniegu do marca zostanie wyczerpany. W sumie to szkoda. Zima to zima. Ma być mróz, padać śnieg i być biało. Jeszcze trochę i nowe pokolenia będą znały śnieg jedynie z opowiadań babć i dziadków. I wtedy pewnie opowieści będą się zaczynać od słów: "Dawno, dawno temu, kiedy babcia była młoda i na świecie padał śnieg..." :) Bo moja mówiła "Dawno, dawno temu, kiedy babcia była młoda i nie było telewizora..".\nBrakuje mi tych wieczornych opowiadań Babci. Jednej i drugiej. Czasem wieczorami nie było światła. Siadaliśmy w kuchni przy stole [Tak nawiasem mówiąc, to właściwie nigdy nie rozumiałam czemu w kuchni przy stole i czemu wszyscy? Bali się, że się zgubimy w mieszkaniu? :) ] i przy świeczce zaczynało się opowiadanie bajek. A jak Rodziców nie było, to Babcia opowiadała, jak to się żyło, jak nie było telewizora i jak była wojna.. Czasem sami prosiliśmy, by pogasić wszystkie światła w mieszkaniu, zapalić świeczkę i wtedy błagalny chórek prosił zgodnie: "Niech Babcia coś jeszcze opowie.."\nAle dziś światło wyłączają bardzo rzadko a i Babć już nie ma. Zostały wspomnienia tamtych niesamowitych wieczorów. Tylko i aż tyle.\nLubię sobie tak wspominać, gdy za ogniem sypie śnieg:)\nMęczy mnie dziś coś od środka. Wczoraj było co prawda gorzej, ale dziś jak jest lepiej, to tylko ciutkę...\nGdybym była korespondentem wojennym, a moja szkoła była polem bitwy, to napisałabym tak: jeden palec wybity, jeden potłuczony, jeden sweter podarty, jeden opluty. Wynik? 4:0 dla uczniów... I tak się właśnie wczoraj czułam. Jak na wojnie. Bo to już nawet nie jest proszenie o cokolwiek, to jest walka o przetrwanie. Bo gówniarze muszą zapalić... I nie ważne metody, ważny cel - wyjść mimo zamkniętych drzwi. A najsmutniejsze jest to, że nie ma za grosz oparcia w tych, którzy dla nas oparciem być powinni. "Nie radzi sobie pani? Widać się pani nie nadaje." Ile z nas jeszcze usłyszy takie uwagi? Ja mam chyba szczęście, bo jeszcze tego nie usłyszałam, ale chyba i na mnie przyjdzie czas niedługo. Bo ja już nie daję rady... To jak walenie głową w mur. Bo czy to jest normalne, że koleżanka z wybitym palcem nie dostaje pomocy, bo higienistki juz nie ma, a w sekreteriacie nikt nie miał dla niej czasu przez kilka godzin? A jak już doznała "zaszczytu audiencji", to nie dość, że palec spuchnął porządnie, to jeszcze zrobiono jej awanutrę, że przyszła za późno, zgłosiła sprawe nie tak jak trzeba, nie tym tonem co trzeba i w ogóle jak się to stało, że była tam, a nie gdzie indziej.... Ale gdyby jakiemuś uczniowi się przydarzyło coś takiego, to pewnie sama naczelna by mu dmuchała na palec.\nTak. Przemawia przeze mnie rozgoryczenie. Mój sweter się już wyprał, choć nie wiem kiedy go znów założę, żeby nie mieć odruchów wymiotnych. Winnego oczywiście nie ma, bo nikt nie miał czasu przewinąć monitoringu, a dziś się okazało, że kamera nie widzi dobrze tego miejsca. Ciekawe co usłyszę jutro. Bardzo lubię swoją pracę, ale dziś czuję ogormną niechęć i odrazę do wszystkiego co mi kiedyś sprawiało radość i satysfakcję. Mam nadzieję, że szybko to wszystko wróci do normy.\nDo końca dnia miałam wczoraj wisielczy humor. Test z angielskiego zawaliłam, bo nie potrafiłam się kompletnie na niczym skupić i było to coś na kształt 'radosnej twórczości'. Jutro jak zobacze wynik to chyba ze wstydu pod stół wejdę. Do tego chyba mnie przewiało, bo boli mnie ucho i całe pół głowy. Ani ruszać nią zbytnio nie mogę, bo czuję się, jakby mi kto igły wbijał w jej czubek.\nNa szczęście w tym całym pomylonym świecie są takie momenty, że wraca chęć do życia. W końcu opanowałam wszystkie możliwe funkcje w moim telefonie, który najpierw mi się okropnie nie podobał, a teraz cieszę się, że innych wtedy nie mieli:) Dziś natomiast dostałam od Brata bardzo przyspieszony prezent świąteczny - bali się z Bratową, że sobie kupię sama i wtedy z prezentu nici:)Nowa drukarka. Fajnego mam Brata co nie? :) Też już opanowana. Poprostu robię niesamowite postępy w opanowywaniu sprzętu elektronicznego, hehe:D\nI nawet komentarze dla Anabell się nauczyłam wpisywać. Mój geniusz mnie onieśmiela:)\nI szkoda tylko, że zdarzają się te sytuacje, które potrafią coraz bardziej skutecznie zniechęcać do wszystkiego.\nMama ma jutro kolejne badania...\nAutor: effka 13 komentarzy:\n"chciałbym być sobą..."\nWłaściwie to chciałam napisać o moim dzisiejszym niespodziewanym gościu. Zaczynam lubić niespodziewanych gości na nowo. Znów dostrzegam w tym ogromną frajdę, znów sprawia mi wielką radość usłyszeć w słuchawce "Cześć, mogę na chwilę?". Ale w mojej głowie jest taki natłok innych myśli, że czuję się jakbym weszła w oko cyklonu...\nCoraz częściej się zastanawiam z jakiej bajki się tu wzięłam, bo do tej, która mnie otacza, jakoś nie pasuję. Bardzo się staram, ale jakoś mi nie wychodzi. Czasem mnie drażni to, że ludzie próbują mnie 'urobić' na swój obraz i wyobrażenie. Nie zwracają uwagi na to, że może taki styl życia mi odpowiada. Że może mam własną wizję siebie i dobrze mi z taką Ewą, z jaką żyję te ponad trzydzieści lat. Że nie lubię tłumów i męczę się na tych bardziej i mniej oficjalnych imprezach, na których prawie nikogo nie znam. A nawet jak znam, to i tak się męczę... Że sama wiem, w jakim towarzystwie się czuję najlepiej. Że najlepiej odpoczywam w domu, nawet jak jestem w nim sama. A to, iż jestem sama, nie znaczy, że jestem samotna, bo są ludzie, na których mogę liczyć. To nic, że się kłócimy i godzimy, i znów kłócimy i godzimy, ale mamy siebie. A może mój stan cywilny to już świadoma decyzja? Czy któraś z kochanych ciotuń albo kuzyneczek, czy "koleżanek", pomyślała o takiej opcji i pomyśle na życie? Pewnie nie.\nDla jednych jestem inna, dla innych dziwna, dla jeszcze innych staroświecka, niereformowalna. Może jeszcze z jakieś trzy lata temu bym się tym przejmowała. I przejmowałam się. Dziś nabieram już do tego dystansu. Coraz częściej odpowiadam z żartem, przekąsem, a czasem nawet złośliwie. Choć czasem rzucona pod moim adresem uwaga zaboli jak dawniej...\nNie ważne jaką mnie chcą widzieć. Nie ważne, że ich zdaniem robią to dla mojego dobra. Z rad, z których chcę - korzystam. Ale chcę być sobą. Z własnym pomysłem na życie. Nawet, jeżeli nie będzie ono idealne. Przecież nikt go za mnie nie przeżyje.\nklonom ręce opadły - i mnie...\n"Rumieńce lata pobladły\nJuż nawet nie wiem czego szukałam w internecie, ale znalazłam ten jesienny wierszyk. I bardzo mi się spodobał. Jest taki... na miejscu. Nie, nie będę komentować wczorajszych obchodów Święta Niepodległości. Nie oglądałam ani uroczystej odprawy wart przed Grobem Nieznanego Żołnierza, ani tym bardziej prezydenckiej gali. Nie mieści się bowiem w mojej małej, pospolitej głowie, jak można świętować pamiątkę wydarzeń, dzięki którym, podzielony na długie lata między zaborców, polski naród tworzy jedność, przy równoczesnym dalszym dzieleniu na tych bardziej lub mniej zasłużonych dla Ojczyzny? I to nie zważając na kryteria historyczne, ale biorąc pod uwagę własne "widzi mi się"... Nie. To nie dla mnie. Ręce opadają...\nZałapałam się natomiast na wielki test historyczny. Podziw i szacunek dla zwycięzcy testu! Pytania godne mojego profesora z uczelni, którego nazwiska nie wymienię, żeby po sądach mnie nie ciągali. Na egzaminach pytał o podpisy pod ilustracjami i nawet strony, na których te ilustracje były w książce...\nPrzyznam szczerze, że niektóre pytania w poniedziałkowym teście wprawiały mnie w osłupienie. Nooo.... Trzeba było się solidnie do niego przygotować. W każym razie stwierdziłam, że marny ze mnie historyk, skoro zrobiłam tyle błędów. Ręce opadają:) Ale międzywojnie nigdy nie było mim konikiem, więc czuję się trochę rozgrzeszona:)\nA pogoda już typowo listopadowa. Koniec słoneczka i ciepełka. Smutne są drzewa bez liści. Takie nagie...\nDo lekarza się oczywiście wczoraj nie 'załapałam', bo przychodnia była zamknięta na przysłowiowe cztery spusty. Korzystając zatem z pięknej pogody wyczyściłam okna, zrobiłam pranie i wysprzątałam mieszkanie, jakby Boże Narodzenie było już za tydzień, a nie za półtora miesiąca:)\nA potem popołudnie, a właściwie wieczór z przyjaciółmi. Widujemy się coraz rzadziej, więc każde spotkanie z nimi to dla mnie jak święto. Rozśmieszyło mnie pytanie "Co robimy w Sylwestra?". Przecież dopiero połowa listopada. Ale w sumie - znając mój upór osła i zapał do tego typu imprez, nie dziwię się, że już teraz mnie 'urabiają' :)\nNie, nie zawsze jest pięknie, ładnie i kolorowo. Jesteśmy tylko ludźmi ze swymi słabościami, przyzwyczajeniami, nawykami, wadami. Ale zawsze będę dziękować Bogu, że to właśnie te, a nie inne osoby, postawił na mojej drodze.\nPlany na obchody Święta Niepodległości? Flirt ze starymi fotografiami mojego kiedyś pięknego miasta. A było przepiękne... Było. Dziś trzeba mocno wytężyć wyobraźnię, by dostrzec urok miejsc, które swój czar dawno straciły.\nCmentarz opustoszał i zgasnął. Wszyscy odeszli do swych spraw. Jedni wrócą tu pewnie jutro, inni za rok. Wszystko się kiedyś kończy. Taki los...\nMama mi dziś powiedziała, że ma guza. Operacja nieunikniona. Chyba już w grudniu, bo ma być jak najszybciej - lekarz tak powiedział. Mówiła spokojnie, ale czułam strach w jej głosie. Wycinek trafi do Gliwic i potem czekanie... Już raz czekaliśmy. Wtedy było w porządku. Jak będzie teraz?... Oby tak samo...\nTeraz rozumiem jej nagłą zmianę w zachowaniu. Taty też. Ale nie wiedziałam co ją tak złagodziło, nastroiło do rozmów. Myślałam, że to klimat zbliżających się Wszystkich Świętych. Ale ona już wiedziała i odwiedzała z tatą lekarza za lekarzem... O tym też nie wiedziałam... Żadne z nas nie wiedziało. Nie wiem nawet, czy by mi dziś powiedziała, czy czekałaby na wtorek, na przyjazd reszty rodziny. To ja zaczęłam temat... Od kilku dni drętwieje mi, jak kiedyś, noga, a od wczoraj czuję też mrowienie w rękach. Znowu ucisk na nerw... Tylko, że ręce do tej pory nie drętwiały... W poniedziałek idę do lekarza. Mama ma kolejne badania w następną środę.\nBoję się. Normalnie po ludzku się boję co będzie:(\n4 listopada 2006r.\nTo było dwa lata temu. Pamiętam ten dzień, jakby to było dziś. Była straszna śnieżyca, mróz, lodowisko na drodze, bieganie w skarpetkach po Okęciu (bo do odprawy trzeba było zdjąć buty - względy bezpieczeństwa) i zamarznięte skrzydła samolotu, przez które opóźnił się start... Dziś za oknem słońce i wszystkie barwy jesieni, a w głowie wspomnienia tamtych niesamowitych dwóch tygodni...\nWykłady, warsztaty, dyskusje i spotkania. I góra notatek. Bo wszystko do wykorzystania w praktyce.\nI, mimo zmęczenia całodziennymi zajęciami, wieczorne spacery po Jerozolimie. Wdychanie jej klimatu, rozkoszowanie się ciepłem w dzień i zakładanie swetrów i kurtek w zimne wieczory. I to zderzenie wyobrażeń z rzeczywistością. No bo jak to? Droga Krzyżowa? Tutaj? Między straganami z rybami, różańcami, ubraniami, torbami, owocami a mięsem? Góra Oliwna? Hmm... Na niejednej twarzy było widać odrobinę rozczarowania i zdziwienia.\nBył też czas na zwiedzenie innych miejsc: Betlejem, Nazaret, Masada itd. Wspomnienia i widoki, dzięki którym żadne Boże Narodzenie nie będzie już podobne do poprzednich, żadna Wielkanoc nie będzie przypominać tych co minęły. Od tamtej pory te święta są inne, pełniejsze, jakby bogatsze.\nZadziwiające było dla mnie to życie w kraju, w którym toczy się wojna. Wszędzie wojsko, policja, ochrona, bramki do wykrywania metali... Jakże szybko się do tego przyzwyczailiśmy...\nJutro jadę z moimi uczniami do Oświęcimia. To będzie ciężki dzień. Zwłaszcza dla tych młodych ludzi. Za każdym razem jestem pełna niepokoju. Miejsce to wywołuje bowiem tak wielkie emocje. Zderzenie rzeczywistości z wyobrażeniem tego miejsca jest często dla nich szokiem. I choć zawsze kilka dni przed wyjazdem uczniowie na języku polskim czytają fragmenty tzw. literatury obozowej, choć na historii i lekcji wychowawczej opowiadam o historii obozu, o tym czego się mogą spodziewać, co zobaczą, to i tak wszystko to jakby za mało. Często rozmawiam z nimi w trakcie pobytu w tym byłym obozie. Czasem są to bardzo trudne rozmowy, ale bardzo potrzebne zarazem. Takiej klęski człowieczeństwa nie można powtórzyć. Nie chciałabym znowu przyzwyczaić się do życia w kraju, w którym toczy się wojna...\nPamiętam, jak kiedyś zadałam dzieciakom w szkole zadanie zrobienia drzewa genealogicznego swojej rodziny - bo takie wymagania programowe itd... I nagle przyszło coś w rodzaju opamiętania "No dobrze droga pani, a drzewo Twojej rodziny?" I zaczęłam zamęczać mamę i tatę mnóstwem pytań dotyczących dziadków i pradziadków. Najpierw się ode mnie odganiali jak od natrętnej muchy (zaczęłam się nawet zastanawiać, czy moi uczniowie też mają taką drogę przez mękę), aż w końcu mama wyjęła z meblościanki szufladę. Gdy babcia umarła, mama schowała tam cały plik notesów od babci. Nikt tam nie zaglądał, bo po przejrzeniu kilku z nich uznaliśmy, że w każdym pewnie są same adresy.\nCała zawartość szuflady wylądowała na dywanie.\n- Przeglądaj, może coś tam znajdziesz - powiedziała mama.\nNo to zaczełam wertować notes za notesem i... Szybko się okazało, że po serii powtarzających się adresów zaczęły się dziwne zapiski - babcia prowadziła dość skrupulatnie kronikę rodziny: kto kiedy się urodził, z kim ożenił, kiedy umarł itd...\n- Wiedziałam, że mama to spisywała, ale myślałam, że wujek to spalił razem z resztą niepotrzebnych papierów - wyszeptała zaskoczona mama. Nawet nie potrafiła wyjaśnić czemu akurat te notesy zabrała z mieszkania babci. Chciała mieć pamiątkę po swojej mamie.\nI się zaczęło szaleństwo: porządkowanie zapisków, dopasowywanie osób do osób, ustalanie imion, bo w różnych miejscach te same osoby występowały pod innymi imionami itd. Aż w końcu po kilku tygodniach powstało ogromne drzewo. 7 pokoleń wstecz... Babcia była niesamowita!\nOd kilku lat, gdy mama jedzie z moim bratem na Wszystkich Świętych, pakuję się z nimi do auta, a potem na cmentarzu trwa dyskusja- kto to był i gdzie jest na naszym drzewie. Czasem spotykamy kuzynki albo kuzynów mamy - wtedy dyskusja rozkręca się na całego:) A oni chętnie opowiadają. Te opowieści często zamieniają się w potok wspomnień typu: "A pamiętasz jak chodziliśmy na ryby do młyna?" "Dzisiaj już nie ma młyna, ani śladu. Domy tam stoją." "No co powiesz...". Czasem mnie to śmieszy. Zwaszcza, gdy wysiadamy z samochodu a mama się rozgląda i mówi:\n- Kiedyś tej drogi nie było. Same pola tu były. A teraz domy...\nPrzecież przez te 40 lat, gdy już tam nie mieszka wszystko się zmieniło, nawet ludzie już nie ci sami...\nSiła wspomnień... Dziś kolejny dzień wspominania tych co odeszli. Niech w naszej pamięci będą ciągle obecni. Wtedy będzie tak, jakby zawsze byli obok nas.


Stołeczni politolodzy: Frekwencja będzie kluczowa | PolitykaWarszawska.pl\nBadanie TNS Polska, które zostało przeprowadzone na reprezentatywnej próbie 1000 pełnoletnich mieszkańców Warszawy z pewnością zaniepokoiło warszawską Platformę Obywatelską i to mimo tego, że większość badanych (42 proc.) zadeklarowało brak udziału w referendum. Jeżeli faktycznie 13 października 36% warszawiaków uda się do urn, zostanie spełniony warunek wymaganej frekwencji i wynik referendum będzie wiążący. O możliwe scenariusze w Warszawie oraz kwestię frekwencji zapytaliśmy warszawskich politologów:\nDr Olgierd Annusewicz:\nJednym z największych problemów wszystkich referendów jest to, że bardzo trudno uzyskać wystarczającą frekwencję. Ja bym przyjął założenie, że z tych 36 proc., które deklaruję udział w referendum, część poprzestanie tylko na deklaracjach. Z drugiej strony, gdyby Donald Tusk i Hanna Gronkiewicz-Waltz nie wezwali do bojkotu referendum, to szanse na zgromadzenie odpowiedniej frekwencji byłyby niewielkie. Przekorność Polaków powoduje, że w momencie, kiedy są bardzo intensywnie namawiani, żeby do tego referendum nie pójść, to oni mogą zrobić na złość i pójść. Tak było na przykład w Częstochowie i w Łodzi. Ja cały czas uważam, że nie uda się zebrać tego kworum, chociaż może być bardzo blisko. Hanna Gronkiewicz-Waltz, po potknięciach z początku wakacji, zaczęła podejmować różne działania, które jej pomagają. Dodatkowo zmieniła się narracja, PO utrwaliła takie podejście, że jeżeli jesteś za Hanną Gronkiewicz-Waltz, to możesz nie iść na referendum i to jest forma oddania głosu. Jako politolog denerwuję się, kiedy ktoś wprost namawia do absencji wyborczej, natomiast z punktu widzenia pragmatyzmu politycznego działanie Platformy jest zrozumiałe. Poza tym partia Donalda Tuska już zmieniła akcenty. Już wprost nie mówi się o tym, że nie należy iść do referendum, bo jest ono hucpą. Teraz powtarza się, że nie pójście na referendum jest głosem poparcia dla Hanny Gronkiewicz-Waltz. To wszystko może doprowadzić do tego, że frekwencja nie będzie wystarczająca. Podtrzymuje swoje zdanie sprzed kilku miesięcy, kiedy to mówiłem, że podpisy uda się zebrać, ale frekwencja będzie niewystarczająca, choć teraz jestem tego mniej pewien niż wtedy, właśnie przez to początkowe zniechęcanie do udziału w referendum i przekorność Polaków.\ndoc. dr Ewa Pietrzyk-Zieniewicz:\nJeszcze nigdy się tak nie zdarzyło, żeby wszyscy deklarujący wzięli udział w referendum. Frekwencja jest wypadkową ostatnich dni, pogody, ogólnych nastrojów społecznych. Ta prognoza jest o tyle ciekawa, że gdyby 36 proc. warszawiaków poszło do urn, to Hanna Gronkiewicz-Waltz to referendum by przegrała, ponieważ na referendum pójdą głównie te osoby, które chcą odwołania urzędującej Prezydent. Ten sondaż z pewnością jest niepokojącym sygnałem dla Ratusza, Hanny Gronkiewicz-Waltz i Platformy Obywatelskiej. O wyniku warszawskiego referendum decydować będzie frekwencja i widać, że Hanna Gronkiewicz-Waltz liczy na to, że będzie ona niska. Warto też zwrócić uwagę na duży odsetek osób niezdecydowanych. Pani Gronkiewicz-Waltz jest wiceprzewodniczącą rządzącej partii i pewne, niepopularne ruchy w rządzie odbiją się również na jej popularności. Ogólnie niezadowolenie warszawiaków może poskutkować tym, że pójdą oni w październiku do urn. Hanna Gronkiewicz-Waltz może paść ofiarą niepopularności Platformy Obywatelskiej, jako całej formacji. Im wyższa będzie frekwencja w warszawskim referendum tym gorsze prognozy dla Hanny Gronkiewicz-Waltz.\nKomentatorzy i politycy są więc zgodni. Ostatnim bojem referendalnym będzie próba zachęcenia bądź zniechęcenia warszawiaków do udziału w referendum. Kto wygra tę potyczkę, ten najprawdopodobniej zostanie zwycięzcą 13 października.


Prezenty na Dzień Nauczyciela - Kafito - Centrum Katalogowe\nRozrywka i wypoczynek » Święta » Dzień Nauczyciela » Prezenty na Dzień Nauczyciela\nSerwis informacyjny dla osób szukających prezentu dla drugiej osoby na każda okazję.\nPodarki na kartki - Super prezenty\nSprzedaż talonów na różnego rodzaju usługi, ekstremalne atrakcje, wyjątkowe wycieczki, kursy i wydarzenia. Talony proponowane są głównie jako niekonwencjonalne prezenty z różnorakich okazji.\nNajlepsze prezenty świąteczne, śmieszne upominki\nJeśli nie wiesz gdzie znaleźć najlepsze prezenty, to trafiłeś idealnie. Adres naszej strony internetowej mówi sam za siebie. Obecnie coraz trudniej jest nam wymyślić jakiś własny prezent. Dlatego chętnie korzystamy z gotowych ofert i pomysłów sklepów internetowych\nNie masz koncepcji na prezent dla chłopaka lub dziewczyny? Sklep TakaPaka.pl przychodzi na ratunek oferując wymyślne gadżety jak i również śmieszne rzeczy na różne okazje. Prezenty na urodziny, imieniny, pod choinkę, na dzień chłopaka, oraz cokolwiek tylko wymyślisz .\nMygift czyli prezent dla każdego\nSklep z prezentami wszelkiego typu. Na stronie znajdują się prezenty rzeczowe takie jak kosze delikatesowe i prezentowe ale też prezenty w formie przeżyć. Skoki spadochronowe, jazdy sportowymi samochodami można kupić przez ten serwis.\nFirma Sodo oferuje wszystkim klientom niezwykle dekoracje wnętrz, w tym takze idealnie nadające się na zbliżające święta bożonarodzeniowe dekoracje świąteczne. Nie czekaj, zapoznaj się z ofertą firmy Sodo już dziś i spraw, aby Twój dom był piękny, jak nigdy wcześniej!\nTechnostal - produkcja pojemników samowyładowczych\nRynekPierwotny.pl Portal Nowych Nieruchomości\nCatering - kulisy.rzeszow.pl\nDieta Dla Sportowców - zdrowiewpudelkach.pl\nUrządzenia do produkcji żelek - ufs.com.pl\nSklep tytoniowy - skleptytoniowykrakow.pl\nPsihotelmorris hotel dla zwierząt Warszawa\nCzyszczenie-kanalizacji - kan-max.pl\nObsługa prawna firm transportowych\nTrend Salon Łazienek Szczecin\nBramki sklepowe | metal-poz.pl\nBiuro Rachunkowe Twoje Podatki PL sp.z o.o.\nstojaki do okien


Roksan SARA - nowe ramie gramofonowe brytyjskiej firmy -\n10 maja 2019 Swordfish News 0\nRoksan SARA to najnowsze ramie gramofonowe znanego producenta z wysp. Roksan od dawna jest podziwiany i ceniony za swoje przełomowe gramofony i ramiona gramofonowe. Wiele z nich stało się prawdziwymi „ikonami”tej branży. Nowe ramię SARA czerpie pełnymi garściami z reputacji Roksana za sprawą jakości brzmienia, łatwości obsługi i radykalności swojej konstrukcji. Ramię Sara jest odpowiedzią na rosnącą popularność muzyki słuchanej z płyt winylowych. Oznacza to, że jest doskonałym rozwiązaniem zarówno dla nowych, jak i wieloletnich klientów Roksana, oferując wyjątkową jakość wykonania i brzmienia w rozsądnej cenie.\nUniwersalne ramie z doskonałym brzmieniem\nW konstrukcji ramienia SARA wykorzystano nnajwyższej jakości komponenty i materiały. W konstrukcji łożyska typu unipivot wykorzystano klejnot i pin z węglika wolframu. Oddzielona od głównej przeciwwagi, regulacja azymutu jest łatwiejszaa w obsłudze i precyzyjniejsza, co pozwala uzyskać lepszą jakość dźwięku. Ramię SARA wykorzystuje również wysokiej jakości wewnętrzne okablowanie z posrebrzanej miedzi OFC oraz interkonekt HDC firmy Roksan. Dzięki temu zapewnia neutralne, bardzo szczegółowe brzmienie z realistyczną dynamiką.\nRoksan zawsze oferował proste, ale wizualnie atrakcyjne produkty. Przy tym ramię SARA nie jest wyjątkiem. Jego wygląd sprawia, że każdy od razu zaliczy je do grona audiofilskich produktów najwyższej klasy, ale udało się nam to osiągnąć stosując naszą zasadę „mniej znaczy więcej”, która zachwyciła już wielu. Wysokiej jakości czarne anodowane wykończenie nadaje ramieniu luksusowy charakter, co dodatkowo uumacnia pozycję SARY wśród najlepszych ramion dostępnych na tym, a nawet wyższym poziomie cenowym.\nZastosowanie najwyższej jakości materiałów zapewnia swobodę ruchów ramienia przy minimalnym tarciu. Wszystkie aspekty konstrukcji ramienia Roksan SARA składają się na łatwość jego użytkowania, ale także stabilnośćć i wysoką kulturę jego pracy.\nDoskonała konstrukcja, wyjątkowy dźwięk\nZnakomity partner dla gramofonów Roksan Xerxes 20 Plus\nŁatwa w obsłudze i ustawieniu, ergonomiczna konstrukcja\nKonstrukcja Unipivot minimalizuje tarcie zapewniając doskonałe śledzenie rowka i pełną swobodę ruchu ramienia\nWysokiej jakości wewnętrzne okablowanie ramienia z posrebrzanej miedzi OFC i doskonały interkonekt Roksan HDC gwarantują doskonały, detaliczny dźwięk w całym paśmie przenoszenia\nWysokiej jakości wykończenie czarna anodą z dodatkiem subtelnych detali\nPodwieszana przeciwwaga i osobna regulacja azymutu\nMożliwość współpracy z wkładkami O wadze od 5 do 18g\nZałożona w 1985 r. brytyjska firma Roksan może pochwalić się piękną historią w branży audio. Produkty Roksan posiadają znakomitą renomę na całym świecie. A to dzięki połączeniu znakomitego brzmienia, wzorowej jakości wykonania, uderzającej estetyki i innowacyjnych rozwiązań. Należy pamiętać, że każde ramię SARA jest ręcznie montowane w Wielkiej Brytanii.\nCena detaliczna ramienia została ustalona na poziomie 9590 zł brutto.


Znaki Czasu “INFLACJA WSZYSTKIEGO” – Jezus Jedyną Nadzieją\nZnaki Czasu “INFLACJA WSZYSTKIEGO”\nStrona Główna⋅Publikacje⋅Znaki Czasu “INFLACJA WSZYSTKIEGO”\nNasze zdrowie publiczne toczy właśnie wirus, a naszą gospodarkę — inflacja. I gdyby toczyła tylko gospodarkę, moglibyśmy być w miarę spokojni. Ale inflacja dotyka też innych sfer życia.\nPamiętam swój pierwszy samochód — volkswagena passata. Miał już 15 lat, gdy w 1987 roku kupili mi go rodzice na zakończenie studiów. Piękny był… ale tylko z wierzchu. Szybko zaczął się psuć i półtora roku później go sprzedałem. Nie pamiętam za ile, ale pamiętam, co kupiłem za wszystkie te pieniądze — po trzech miesiącach akurat w tamtym momencie zaszalałej inflacji — rower i jeszcze jakąś drobnostkę.\nKto z mojego pokolenia nie miał podobnych doświadczeń? Różnie je przeżywamy. Silniej pewnie ci, którzy mają coś odłożone — czują się przez inflację (lub tych, którzy ją wywołali) okradani. Słabiej ci, którzy żyją od pierwszego do pierwszego. Może nie czują się okradani, bo nic nie mają, ale na coraz mniej ich stać nawet w Biedronce.\nGdzie ten niedawny przecież czas, kiedy wielu Polaków po raz pierwszy w życiu doświadczało deflacji, czyli spadku cen skutkującego tym, że za tę samą ilość pieniędzy po pewnym czasie można było kupić więcej towarów i usług? W historii III RP deflacja wystąpiła tylko raz i utrzymywała się przez 28 miesięcy, to jest od lipca 2014 roku, przez luty 2015 roku, kiedy to spadek cen był największy, do grudnia 2016 roku. Od tego czasu ceny nam już rosną i za te same pieniądze możemy nabyć coraz mniej, a ostatnio znacznie mniej. Już na początku roku dane GUS-u wskazywały na bardzo rosnącą inflację, ale epidemia i zamknięcie gospodarki oraz dodrukowywanie miliardów złotych przez NBP tylko ten proces przyspieszyło.\nAle inflacja ma też inne wymiary — kto wie, które gorsze…\nDotyka nas coraz boleśniej inflacja słów. Ona też różnie się objawia. Choćby przez używanie słów nacechowanych nadmierną ekspresją, agresją. Rzeczy już nie bywają świetne, ale „super” i „mega”. Przeciwnika w dyskusji już się nie „pokonuje”, tylko „miażdży”. Słyszymy, że ktoś kogoś „zaorał” swoją argumentacją. Czymże są słowa „patriotyzm” czy „Polska”, kiedy przykrywa się nimi różne geszefty lub padają z ust ludzi, którym nie dalibyśmy do przypilnowania nawet starego roweru? Co się dzieje, że im bardziej wzniosłych słów ktoś używa, tym bardziej coś nam mówi, żeby mocno trzymać portfel? Słowa nie tylko tracą swoje pierwotne znaczenie, ale wręcz nabywają znaczeń odwrotnych. Prawo staje się bezprawiem, a bezprawie prawem — jak w PRL-u, kiedy teoretycznie mieliśmy demokrację, tyle że „ludową”, która z prawdziwą miała tyle wspólnego, ile krzesło z krzesłem elektrycznym. Na inflację słów wpływa powszechne posługiwanie się kłamstwem i manipulacją, używanie słów nieadekwatnych do sytuacji oraz zmienianie ich znaczenia. Przez inflację słów przestajemy sobie ufać.\nIle warte są jeszcze przysięgi małżeńskie, że „ślubuję ci miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz to, że cię nie opuszczę aż do śmierci”? Epidemia obnażyła prawdziwy stan uczuć w wielu rodzinach — gwałtowny wzrost przemocy domowej. A psychologowie przewidują jeszcze rychły wzrost liczby rozwodów, też postepidemiczny. Miłość, wierność, uczciwość i trwałość zżera na naszych oczach inflacja uczuć. Małżonków trzyma dziś ze sobą bardziej wspólny kredyt na mieszkanie niż uczucie.\nDotyka nas też inflacja wartości. Rzeczy ważne dla wcześniejszych pokoleń, dla obecnych już się nie liczą. Wolność sprzedaje się za bezpieczeństwo, prawdę za srebrniki, a miłość za seks. Mądrość i wiedzę się wyśmiewa lub ostentacyjnie lekceważy. Kulturę wyższą spycha się na margines, zastępując powszechnie formami „kulturopodobnymi”. Ludzie kulturalni traktowani są „z buta”. Ich kultura, uprzejmość i wstrzemięźliwość w ocenach i mowie wykorzystywane są przeciwko nim przez tych, którzy z nikim i niczym się nie liczą. Pokój społeczny zastąpiła nawalanka. Autorytety się depcze.\nTen koronawirus kiedyś przestanie nam zagrażać. Kryzys gospodarczy też pewnie kiedyś minie. Ale co stanie się z nami jako Narodem, gdy nie odzyskamy szacunku do siebie nawzajem jako współobywatele jednej Rzeczypospolitej?\nOkładkowy zegar tyka nie tylko światu, tyka i Polsce.\nPowyższy felieton pochodzi z najnowszego, majowego wydania miesięcznika “Znaki Czasu”.\nWychodząc naprzeciw swoim czytelnikom i w związku z sytuacją panującą w kraju, Wydawnictwo Znaki Czasu zdecydowało się udostępnić miesięcznik w wersji elektronicznej zupełnie za darmo.\nZnaki Czasu 2020-05 PDF\nZnaki Czasu 2020-05 ePUB\n« Najnowszy “Głos Adwentu” do pobrania za darmo\nFestiwal BIS ONLINE »


Paroxinor cena i dostępność w aptekach w Rzeszowie | Gdzie po lek\nParoxinor cena i dostępność w aptekach w Rzeszowie\nprzewiń do informacji i pytań o Paroxinor\nCena Paroxinor w Rzeszowie i apteki, w których jest dostępny\nParoxinor 30 tabletek jest dostępny w 6 aptekach.\nSprawdź gdzie i w jakiej cenie kupić Paroxinor w innych miastach: Białystok, Bydgoszcz, Chorzów, Częstochowa, Gdańsk, Gniezno, Katowice, Kielce, Kraków, Łódź, Lublin, Poznań, Radom, Świnoujście, Szczecin, Toruń, Warszawa, Wrocław, Zabrze, Zielona Góra.\nParoxinor to lek zawierający paroksetynę, która należy do selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. SSRI). Preparat stosowany jest, m.in. w leczeniu depresji, nerwicy natręctw, fobii społecznej oraz zaburzeń lękowych.\nNajnowsze wiadomości o Paroxinor\nPowiadamiaj mnie o każdej nowej wiadomości dotyczącej Paroxinor\nJak odstawić leki Paroxinor i Trittico? Czym się wspomagać?\nChce zrezygnowac z leczenia paraxsinorem i trritico jak to zrobić przyjmuje 3 tyg trittico w dawce 1/3 75 a pataxsinor 20 po próbie zmiejszenia dawk...\nOdstawienie leków Paroxinor i Trittico może nastąpić wyłącznie według zaleceń lekarza. Dawkę należy zmniejszać stopniowo przez dłuższy okres czasu. Proszę niczym się nie wspomagać, lecz postępować zg...\nCzy jak zażywa się Paroxinor, to można przy leczeniu zęba dostać zastrzyk przeciwbólowy?\nCzy jak zażywa się paroxinor można przy leczeniu zęba dostać zaszczyk przeciwbólowy ?\nNajprawdopodobniej chodzi Panu o znieczulenie miejscowe, a nie lek przeciwbólowy. Niektóre leki przeciwbólowe (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne) mogą w połączeniu z paroksetyną mogą prowadzić do ...\nCzy można wziąć Apap na ból głowy stosując Paroxinor?\nCzy przy stosowaniu paroxinor można stosować Apap na ból głowy\nTak, można stosować Apap na ból głowy w trakcie terapii lekiem Paroxinor.\nCzy po tabletkach można przytyć?\nCzy po tabletkach można przytyć\nZwiększenie masy ciała podczas terapii lekiem Paroxinor obserwowane jest u 1 na 10 pacjentów. Załączam opracowanie, które może okazać się pomocne: https://www.gdziepolek.pl/artykuly/czy-bac-sie-dzial...\nCzy przyjmując lek antydepresyjny Paroxinor można się zaszczepić przeciwko Covid-19?\nCzy przyjmując lek antydepresyjny Paroxinor można się zaszczepić przeciwko Cocid19?\nNie ma przeciwwskazań do przyjęcia szczepionki na COVID-19 podczas stosowania leku Paroxinor, jeśli lekarz kwalifikujący do szczepienia takowych nie zauważy. Załączam opracowanie, które może okazać s...


Prestiż ma znaczenie w biznesie | Śnieżek\nPozycjonowanie w Google Prestiż ma znaczenie w biznesie | Śnieżek\nTańsze usługi transportowe W ostatnich latach olbrzymią popularność zyskały w szczególności taksówki, które pozwalają na o wiele tańsze przejazdy. Jest to możliwe dzięki specjalnie skierowanej do klientów ofercie. Trzeba przyznać, że rozbieżności cenowe pomiędzy firmami świadczącymi usługi takie, jak przejazd taxi, są naprawdę dość znaczne. Jak znaleźć najtańszy tego typu środek transportu?\nvip transport gdańsk lotniskoKierowców, którzy pobierają pensje kierując autami przewożącymi ważne osoby określa się szoferami. Słowo szofer wywodzi się od francuskiego terminu chauffeur (pol. palacz)1, ponieważ pierwsze pojazdy (w tym ich kolejowe i morskie odpowiedniki, tj. parowce, parostatki itp.) napędzane były silnikami parowymi wymagającymi obsługi palacza. W węższym znaczeniu szoferem można określić kierowcę zatrudnionego do prowadzenia samochodów luksusowych (duże sedany lub limuzyny). Szofer może być zaliczany do tzw. służby domowej.Źródło: Kierowców, którzy pobierają pensje kierując autami przewożącymi ważne osoby określa się szoferami. Słowo szofer wywodzi się od francuskiego terminu chauffeur (pol. palacz)1, ponieważ pierwsze pojazdy (w tym ich kolejowe i morskie odpowiedniki, tj. parowce, parostatki itp.) napędzane były silnikami parowymi wymagającymi obsługi palacza. W węższym znaczeniu szoferem można określić kierowcę zatrudnionego do prowadzenia samochodów luksusowych (duże sedany lub limuzyny). Szofer może być zaliczany do tzw. służby domowej.\nRok 2012 był rokiem szczególnym z powodu wielkiego wydarzenia sportowego, a także pojawienie się nowego przewoźnika na polskim rynku lotniczym. Tak duży wzrost był możliwy dzięki znacznie zwiększonemu oferowaniu na rynku krajowym, zarówno przez OLT Express, jak i LOT oraz Eurolot, a także utrzymaniu stabilnych wzrostów w ruchu międzynarodowym oraz czarterowym. W 2012 roku odprawionych zostało 2 mln 906 tys. pasażerów, co stanowi wzrost o 18% w stosunku do poprzedniego roku. Pasażerowie najczęściej podróżowali do Warszawy, Londynu (Luton, Stansted), Oslo, Monachium, Frankfurtu, Kopenhagi, Dortmundu, Sztokholmu (Arlanda, Skavsta) i Krakowa.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Port_lotniczy_Gdańsk_im._Lecha_Wałęsy\n. Dodane: 02-07-2017 03:58Tagi: gdańsk taxi taxi gdańsk luksus przewozy osób eksluzywna lotnisko gdynia lotnisko gdańsk lotnisko. vip przewóz osób taksówka taksówki taksówki gdańsk lotnisko tranfer transfer na lotnisko transfery na lotnisko Widok do druku: vip transport gdańsk lotnisko Poprzednie wpisy:\ngeodeta świdnicaTachimetr - definicja z WikipediiTachimetr (ew. tachymetr) ? optyczny instrument geodezyjny przeznaczony do pomiaru kątów poziomych, kątów pionowych oraz odległości.\nInstrument ten jest (obecnie bardzo rzadko) wykorzystywany w klasycznej tachimetrii, czyli ?masowym? pomiarz Czytaj dalej...Dodane:\nRemarketing rybnikSEO to nie łatwa branżaObecnie rynek pozycjonowania jest dość trudny dla początkujących firm i osób, które chciałby sie tym zająć zawodowo. Minimalne progi skuteczności są tak wysokie, że początkowe wkłady finansowe mogą przerosnąć niejednego początkującego SEO Czytaj dalej...Dodane:\npodzespoły do myjni bezdotykowejDlaczego warto oddać czyszczenie środka samochodu w ręce myjni?\nWnętrze samochodu to miejsce, w którym często spędzamy naprawdę bardzo dużo czasu, zwłaszcza jeśli często podróżujemy lub mieszkamy daleko od pracy, a dojeżdżamy do niej codziennie włas Czytaj dalej...Dodane:\nklimatyzacja domowaJuż pięć tysięcy lat temu stosowanoNajwcześniej poznanymi substancjami chłodniczymi były lód i śnieg. Już pięć tysięcy lat temu stosowano je w Chinach do chłodzenia napojów. Również Chińczycy przywozili z gór bloki lodu, które przechowywali aż do lata. Wikin Czytaj dalej...Dodane:


Opuść stronę Derek Litchfield\nOd 1998 r. 4Life Research® dostarcza ci najwyższej jakości produkty wspierające ogólną kondycję. Naszym zobowiązaniem jest nieustanna innowacja i odkycia naukowe, których rezultatem są produkty pomagające ci prowadzić zdrowsze życie.*\nReceptury produktów 4Life są opracowywane w oparciu o badania naukowe i zobowiązanie do zapewniania najwyższej jakości i skuteczności. Gwarancja jakości 4Life Transfer Factor® obejmuje identyfikację, czystość, moc i skład każdego ze spożywanych przez ciebie produktów 4Life Transfer Factor.\nDział badawczo-rozwojowy firmy składa się z naukowców i lekarzy, dzięki którym 4Life utrzymuje się w ścisłej czołówce postępu w nauce. Ale to nie wszystko: nasza Rada Nauk Medycznych (HSAB) współpracuje przy opracowywaniu nowych produktów i pomaga w pracach badawczo-rozwojowych, których wynikiem jest Nauka 4Life Transfer Factor®.\nProdukty dla twojego życia\nKiedy czujesz się zdrowy, możesz żyć pełnią życia. W tym celu należy prowadzić zdrowy tryb życia i przestrzegać zbilansowanej diety. Dlatego też osoby stosujące produkty 4Life Transfer Factor® robią mądry wybór.\nNauka Transfer Factor\nNauka 4Life Transfer Factor to połączenie badań naukowych, technologii i innowacji w produktach, których celem jest polepszenie twojej ogólnej kondycji. 4Life Transfer Factor otrzymuje się w wyniku trzech zastrzeżonych procesów zapewniających szeroki zakres dobrej kondycji:\nTransfer Factor XF™ to jedyny w swoim rodzaju ultrafiltrowany koncentrat białek 4Life Transfer Factor i innych peptydów otrzymywanych z siary krowiej.\nTransfer Factor E-XF™ to opatentowany koncentrat białek 4Life Transfer Factor i innych peptydów uzykiwanych z żółtka jaja kurzego.\nTri-Factor™: Formuła zwiększająca skuteczność działania Transfer Factor E-XF w połączeniu z innymi substancjami odżywczymi pozyskiwanymi z siary krowiej.\nCelem zespołu badawczo-rozwojowego 4Life jest tworzenie produktów zapewniających wsparcie dla ogólnej dobrej kondycji przy zachowaniu najwyższych standardów jakościowych i analitycznych. Gama produktów 4Life obejmuje najróżniejsze sposoby podawania, takie jak tabletki, tabletki do żucia, soki pitne, produkty w proszku i do stosowania zewnętrznego.\nNasza sztandarowa grupa produktów poprawiających ogólną kondycję\nGrupa produktów pomagających odmienić twoje ciało\nWsparcie ukierunkowane na poszczególne układy organizmu\nSolidna podstawa pozwalająca utrzymać formę fizyczną\nŁatwy sposób na idealną, młodą i gładką skórę.\nProdukty pozwalające każdemu uzyskać swoją idealną figurę\nPrzed rozpoczęciem dystrybucji wiele produktów 4Life jest poddawane setkom prób. Dokładna ocena gwarantuje maksymalną jakość podczas całego cyklu życia produktu.4Life inwestuje miliony dolarów w najwyższej jakości sprzęt laboratoryjny i posiada jedno z najbardziej zaawansowanych laboratoriów analitycznych w branży bezpośredniej sprzedaży, dzięki któremu może odpowiednio ocenić surowce i końcowy produkt.\nZakłady produkcyjne 4Life posiadają sprzęt do pakowania oraz urządzenia do kapsułkowania i mieszania i otrzymały rejestrację Dobrych Praktyk Produkcyjnych organizacji NSF® International. Posiadanie tej rejestracji oznacza, że firma 4Life stosuje odpowiednie metody, urządzenia i kontrole do produkcji suplementów diety najwyższej jakości.\n4Life posiada własny zakład wytwórczy i nadzoruje wszystkie etapy procesu produkcji. Obejmuje to, między innymi, zwalnianie serii, sporządzanie mieszanek, kapsułkowanie i pakowanie.\nPrzed użyciem bada się każdy ze składników w celu potwierdzenia jego identyfikacji.\nWszystkie surowce i produkty końcowe są analizowane pod kątem substancji zanieczyszczających i innych niepożądanych składników.\nMoc i siła działania wszystkich składników są dokładnie badane, żeby zagwarantować zgodność ze specyfikacją.\nKażda seria zostaje wyprodukowana zgodnie ze specyfikacją i normami procesu wytwarzania.\nŻeby zapoznać się bliżej z procesami produkcji i zapewnienia jakości 4Life, obejrzyj filmik Taking Transfer Factor to the World.\n4Life Research® dowodzi skuteczności swoich produktów we współpracy z uczelniami, za pośrednictwem badań i publikacji naukowych.\nWe współpracy z Uniwersytetem stanu Missouri firma 4Life przeprowadziła 30-dniowe eksperymentalne badania kliniczne z zastosowaniem randomizacji i ślepej próby dla potwierdzenia skuteczności produktu 4Life Transfer Factor Renuvo®.\n4Life stale współpracuje za Laboratorium Badań Molekularnych i Stosowanych (MASL) podległym Wydziałowi Kinezjologii Auburn University’s College of Education.\nPoprzez prowadzenie badań i ochronę patentów 4Life wykazuje długoterminowe zobowiązanie do wyłączności oraz zaangażowanie w stabilizację firmy.Obecnie firma 4Life posiada pięć światowych patentów, z których trzy pochodzą ze Stanów Zjednoczonych, a 38 z innych krajów. Dodatkowych kilkanaście patentów jest obecnie w procesie przygotowawczym.\nBadania naukowe są częścią nazwy i tożsamości firmy, co jest dodatkowo umacniane jej zaangażowaniem w innowacyjność, zabiegi patentowe i edukację. Wyniki prowadzonych przez 4Life badań zostały opublikowane w licznych czasopismach naukowych, m.in.: Nutrition & Metabolism, Applied Physiology, Nutrition and Metabolism, Journal of the International Society of Sports Nutrition oraz Medicine & Science in Sports & Exercise.\nBadania prowadzone przez ekspertów gwarantują sukcesy naukowe\nNasz dział badawczo-rozwojowy składa się z naukowców z doktoratem specjalizujących się w zakresie układu odpornościowego, których zadaniem jest utrzymanie 4Life w naukowej czołówce. Korzystamy również z doświadczenia lekarzy i naukowców z dziedziny odżywiania z całego świata, którzy tworzą Radę Nauk Medycznych.\nDyrektor Naczelny ds. Naukowych\n„Zadaniem zespołu badawczo-rozwojowego 4Life jest tworzenie doskonałych produktów najwyższej jakości dla partnerów i klientów 4Life. We wszystkich naszych działaniach najważniejsza jest wiarygodność naukowa”.\nDr Vollmer ma 20-letnie doświadczenie w kontroli jakości i zarządzaniu laboratorium analitycznym. Jego kompetencje obejmują kierownictwo w kwestiach technicznych i administracyjnych, testy stabilności, badania walidacyjne nowych produktów, standardowe procedury operacyjne (SOPs), ewidencję produktów i specyfikację produktów. Uzyskał on tytuł doktora chemii analitycznej na Uniwersytecie w Nebrasce i magistra chemii na Uniwersytecie Stanowym Missouri Western. W trakcie swojej kariery dr Vollmer był autorem ponad 20 publikacji. Jest współwynalazcą 12 patentów, między innymi związanych z odkryciem lekarstw używanych w leczeniu raka i stanów zapalnych.\nDr Brent Vaughan, dyplomowany dietetyk\nStarszy Dyrektor ds. Informacji Medycznej\n„Produkty 4Life Transfer Factor uzupełniają się w działaniu i są najlepszym dostępnym obecnie wsparciem dla wzmocnienia układu odpornościowego. Ich moc oraz wyraźnie ukierunkowane i skoordynowane działanie – wszystko to umożliwia twojemu układowi odpornościowemu utrzymanie zdrowia i dobrej kondycji fizycznej i psychicznej."\nDr Vaughan jest dyplomowanym dietetykiem z ponad 20-letnim doświadczeniem w prowadzeniu badań i tworzeniu receptur dla branży suplementów diety. Posiada tytułu magistra nauk o żywności i żywieniu Uniwersytetu w Utah i doktora w dziedzinie zdrowia publicznego i epidemiologii Uniwersytetu Walden w Minneapolis, Minnesota. Dr Vaughan pracuje dla 4Life od 17 lat, tworząc receptury i prowadząc badania. W tym czasie odegrał zasadniczą rolę w procesie tworzenia wielu najlepiej sprzedających się produktów 4Life i pracował z partnerami na całym świecie.\nDr Paula Brock, absolwentka Studiów Podyplomowych w dziedzinie Badań Klinicznych\nDyrektor ds. Naukowych i Prawnych\n„Dzięki 4Life można cieszyć się życiem pełnym sukcesów. Poprzez naukę i służbę innym, staramy się dostarczać bezpiecznych i skutecznych produktów umożliwiających poprawę samopoczucia fizycznego i psychicznego oraz prowadzenie zdrowego stylu życia”.\nDr Brock posiada 14-letnie doświadczenie w dziedzinie neurobiologii i farmakologii. Do tej pory zajmowała się nauczaniem, badaniami nad mechanizmami działania, bezpieczeństwem i toksycznością związków biologicznych, farmakologią analityczną, biologią molekularną i medycyną spersonalizowaną. Stopień magistra chemii uzyskała na Uniwersytecie w Utah, tam też odbyła studia podyplomowe w dziedzinie badań klinicznych i uzyskała doktorat z farmakologii i toksykologii. Przed przeprowadzką do Stanów Zjednoczonych dr Brock studiowała farmację na uniwersytecie w Brazylii. Jest autorką licznych publikacji naukowych, referatów i wykładów oraz laureatką licznych wyróżnień – między innymi otrzymała nagrody z rąk takich instytucji, jak Howard Hughes Medical Institute (amerykańska fundacja na rzecz edukacji farmaceutycznej) czy Amerykańskie Towarzystwo Farmakologii i Terapii Eksperymentalnych.\nRada Nauk Medycznych\nRobert W. Robertson, Jr., lekarz medycyny\n„Firma 4Life Research jest dobrze znana w branży nutraceutycznej jako lider w badaniach nad czynnikami przekazu (transfer factors). Jeżeli pojawią się nowe odkrycia w tej dziedzinie, możemy być pewni, że naukowcy z 4Life znajdą się w ich czołówce."\nDr Robertson jest założycielem Rady Nauk Medycznych i aktywnym partnerem 4Life. Przedtem pracował na lukratywnym stanowisku dyrektora służb ratunkowych w szpitalu Western Baptist Hospital w miejscowości Paducah, Kentucky. Następnie dr Robertson i jego syn Rob Robertson III postanowili założyć firmę zajmującą się suplementami diety. Podczas gdy prowadzili badania nad produktem dla swojej firmy odkryli korzystne działanie czynników przekazu (transfer factors). Przekonani o ważności misji 4Life, sprzedali własną firmę i stali się partnerami. Dr Robertson ukończył studia w Szkole Medycyny Uniwersytetu w Louisville i pracował jako stażysta w zakresie medycyny ratunkowej w szpitalach współpracujących z tym uniwersytetem.\nTeresa Tomalska, lekarz medycyny\n„Rzadko jedno konkretne odkrycie naukowe przyczynia się w tak wielkim stopniu do utrzymania dobrego stanu zdrowia wszystkich ludzi. Jestem głęboko przekonana, że produkty 4Life Transfer Factor stanowią sekret optymalnie działającego układu odpornościowego.”*\nDr Tomalska ukończyła studia na Akademii Medycznej w Lublinie. Wiele lat temu przybyła do Stanów Zjednoczonych z krótką wizytą. Przed wyjazdem poznała firmę 4Life i postanowiła zostać i poświęcić się w pełni nauczaniu innych, jak wspierać zdrowy styl życia. Wynikiem tych starań są dwa radiowe programy informacyjne prowadzone przez dr Tomalską: „Balsam” i „W stronę zdrowia”, nadawane w Chicago, Illinois. Dr Tomalska publikuje też miesięczny biuletyn „Na Twoje zdrowie” . Organizuje również dla polskich rodzin seminaria na tematy takie jak: zdrowie kobiet, zdrowie układu sercowo-naczyniowego i zdrowie.\n„Jako ekspert w dziedzinie farmakologii mam bardzo wysokie standardy, jeśli chodzi o wyroby ziołowe. Produkty 4Life przykuły moją uwagę, ponieważ są doskonale zbilansowane i przemyślane. Korzystam z produktów 4Life Transfer Factor™ w celu poprawy ogólnego samopoczucia”.\nDr Enioutina jest absolwentką Moskiewskiego Państwowego Uniwersytetu Medycznego im. I. M. Sieczenowa i posiada dyplom w zakresie profilaktyki i epidemiologii. Ma również tytuł doktora nauk medycznych w dziedzinie farmakologii i toksykologii przyznany przez Wszechunijny Instytut Roślin Leczniczych w Moskwie. Jej rozprawa doktorska była poświęcona wpływowi ziołowych leków obniżających poziom cholesterolu na układ odpornościowy oraz eliminowaniu tych niepożądanych skutków poprzez stosowanie kompleksów multiwitaminowych. Dr Enioutina ma na koncie szereg publikacji poświęconych stosowaniu produktów ziołowych oraz regulacjom ich dotyczącym. Przez ostatnie 20 lat badała także mechanizmy molekularne układu odpornościowego aktywujące się pod wpływem szczepień. Obecnie dr Enioutina pracuje na Wydziale Pediatrycznej Farmakologii Klinicznej Uniwersytetu Utah w USA. Czas wolny poświęca na edukację oraz badania przekładające się na praktyczne zastosowania.\nMei-Ling Siu-Caldera, lekarz medycyny, PhD\n„Odpowiednia dieta jest podstawą dla dobrego samopoczucia fizycznego i psychicznego”.\nDr Siu-Caldera jest lekarzem medycyny i przeprowadziła szerokie badania na temat korzyści stosowania witaminy D podczas leczenia raka. Udziela ona porad dietetycznych skupiając się na kontroli wagi, zmianie stylu życia i zmianach, jakie należy wprowadzić do diety, zdrowiu układu sercowo-naczyniowego, cukrzycy, zapobieganiu zachorowaniom na raka, diecie sportowej i sposobach zapobiegania starzeniu. Dr Siu-Caldera ukończyła studia na Uniwersytecie w San Carlos w Gwatemali i uzyskała doktorat z nauk o żywności i żywieniu na Uniwersytecie w Connecticut, Storrs. Opublikowała ponad 20 artykułów badawczych wzajemnej oceny i jest współautorem artykułów promujących zainteresowanie zdrowym odżywianiem, które pojawiły się w różnych gazetach i czasopismach.\n"4Life angażuje się naukowo nadzorując rozwój swoich produktów, jak również poprzez użycie tylko wysokiej jakości składników i zachowaniu najwyższej kontroli jakości. W branży, w której większość firm nie jest zobowiązana do sprawdzania jakości w tak dużym stopniu, 4Life się wyróżnia. Jako naukowiec i sportowiec, cieszę się mogąc polecić produkty 4Life tym, którzy pragną dodatkowo wesprzeć swój zdrowy styl życia oraz wzmonić funkcje układu immunologicznego."\nTy Hopkins jest obecnie profesorem na Uniwersytecie Brigham Young, gdzie koordynuje podyplomowe programy szkoleń sportowych oraz szkoleń w zakresie medycyny fizycznej i rehabilitacji. Dr Hopkins ukończył Brigham Young University BS w Athletic Training. Swoją pracę absolwencką zakończonył na Indiana State University, gdzie uzyskał tytuł MS w Athletic Training oraz doktorat z zakresu Przyrody.\nGłówny cel badań naukowych doktora Hopkinsa skupiony jest na zdrowiu stawów: profilaktyka i rehabilitacja kontuzjowanych kończyn. Dr Hopkin wydał ponad 70 publikacji przeglądowych, a ponadto wielokrotnie zaprezentował treść swoich prac w kraju i za granicą. Dr ceni sobie oraz lubi pracę z uczniami w laboratorium i regularnie korzysta z jej wyników podczas zajęć w klasie.\nDr Hopkins udziela się jako redaktor Journal of Athletic Training, i zasiada w radach redakcyjnych oraz współpracuje jako recenzent z wieloma innymi czasopismami. Jest stypendystą National Athletic Trainers’ Association sportowych oraz American College of Sports Medicine.\n„Produkty 4Life Transfer Factor™ pomagają prowadzić zdrowy styl życia. Jestem podekscytowana możliwością dołączenia do zespołu naukowców pracujących nad nową generacją produktów dla zdrowego trybu życia”.\nJoy Irobi posiada stopień doktora w dziedzinie genetyki molekularnej i przez 17 lat zajmowała czołową pozycję w badaniach naukowych Wydziały Genetyki Molekularnej na cieszącym się międzynarodowym uznaniem Uniwersytecie w Antwerpii, w Belgii. Obecnie jest wykładowcą z dziedziny biologicznych i medycznych badań naukowych w Instytucie Badań Biomedycznych (BIOMED) na Uniwersytecie w Hasselt, w Belgii. Zespół badawczy dr Irobi na Uniwersytecie w Hasselt skupia się na rozszyfrowaniu neuroprotekcyjnych biomarkerów w egzosomach lub pęcherzykach zewnątrzkomórkowych, które wysyłają sygnały podczas zapalenia nerwów. Dr Irobi napisała ponad 30 publikacji i otrzymała liczne wyrazy uznania za swój wkład w dziedzinie nauk biomedycznych.\nWe noticed that you may be viewing poland.4life.com from a different country. To get the best experience we suggest double checking that you're on the website closest to you.\nStay on poland.4life.com


Można już wyczekiwać na pierwsze nabory do konkursów - Portal FK\nZ jakich krajowych programów operacyjnych można korzystać\nCelem Programu Polska Wschodnia 2014-2020 jest wzrost konkurencyjności i innowacyjności makroregionu Polski Wschodniej. Kto może z niego skorzystać i jakie inne programy są przewidziane na lata 2014-2020 o tym w tekście.\nDzięki przygotowaniu dokumentów wspólnych dla wszystkich członków Unii Europejskiej korzystających z funduszy europejskich poszczególne kraje mogły opracowywać własne założenia, oparte na ogólnie obowiązujących zasadach. Na gruncie krajowym perspektywa finansowa 2014–2020 będzie wdrażana poprzez programy. Wytyczne, którymi Polska kierowała się przy opracowywaniu tych programów, znajdują się w tzw. Umowie Partnerstwa. Każdy RPO finansowany jest z dwóch źródeł: Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (w części inwestycyjnej) oraz Europejskiego Funduszu Społecznego (w części nieinwestycyjnej, o charakterze społecznym). Projekty dofinansowane z programów regionalnych powinny swoim zasięgiem obejmować obszar województwa. Widać wyraźną tendencję, żeby kierować wsparcie na jak najbardziej kompleksowe rozwiązanie problemów gospodarczych i społecznych – stąd częste propozycje projektów o charakterze zintegrowanym, łączącym różne rodzaje wsparcia.\nfundusze europejskiekonkurswnioski o dofinansowanie


Strona główna Uroda Naturalna pielęgnacja dłoni – sprawdź!\nhealthy hands and nails. seasonal skin protection. woman applying moisturizer on her hands.\nNaturalna pielęgnacja dłoni – sprawdź!\nSkóra dłoni jest delikatna, wrażliwa, praktycznie pozbawiona gruczołów łojowych, skłonna do przesuszeń. Częste mycie i dezynfekcja rąk, kontakt z agresywnymi detergentami, niesprzyjające warunki atmosferyczne oraz nieprawidłowa pielęgnacja mogą doprowadzić do szybszego starzenia się skóry dłoni, utraty nawilżenia, jędrności i elastyczności. Warto więc odpowiednio o nie zadbać, aby jak najdłużej zachowały młody, piękny i zdrowy wygląd.\nUnikaj agresywnych substancji myjących\nŚwiadoma i prawidłowa pielęgnacja dłoni to przede wszystkim unikanie silnych substancji myjących, takich jak SLS, ALS czy SLES. Te związki powierzchniowo-czynne mogą wykazywać właściwości drażniące i alergizujące. Zaburzają warstwę lipidową naskórka, mogą mocno przesuszać skórę, powodować świąd i zaczerwienienia. Zaopatrując się w kosmetyki, staraj się wybierać te wolne od agresywnych detergentów, zawierające jedynie delikatne, bezpieczne substancje myjące. Dobre, odżywcze i nawilżające mydło czy żel oraz naturalny krem do rąk zapewnią właściwą ochronę i zadbają o odpowiednią kondycję skóry.\nPrzy wykonywaniu prac domowych, takich jak zmywanie naczyń, ścieranie kurzu czy przesadzanie kwiatów, pamiętaj o zakładaniu rękawiczek – lateksowych, winylowych lub nawet bawełnianych, aby nie narażać dłoni na niekorzystne działanie detergentów i wody.\nPostaw na naturalny krem do rąk\nCodzienna pielęgnacja powinna obejmować aplikowanie odpowiedniego kosmetyku nawilżającego. Wybierz naturalny krem do rąk, pełen składników pochodzących z natury: maseł, olejków, ekstraktów roślinnych. Taki produkt silnie odżywi i zregeneruje skórę Twoich dłoni, będzie działał przeciwstarzeniowo, wygładzająco i zmiękczająco. Naturalny krem do rąk stworzy swoisty film ochronny, zapobiegający utracie wody z naskórka. Stosowany systematycznie pozwoli zlikwidować problem suchej, szorstkiej oraz poranionej skóry. Kosmetyki konwencjonalne, zawierające wiele syntetycznych (a nawet szkodliwych) składników, często jedynie maskują problem i dają chwilową poprawę. Stosując naturalny krem do rąk zapewnisz im odpowiednie nawilżenie, gładkość i elastyczność, a także ochronę przed działaniem szkodliwych czynników zewnętrznych. Jeśli potrzebujesz intensywniejszej regeneracji, zaaplikuj większą ilość kremu do rąk, nałóż bawełniane rękawiczki – które pomogą substancjom aktywnym wniknąć głębiej w naskórek – i taką maskę pozostaw na noc.\nNie zapominaj o peelingu dłoni\nPrzesuszona skóra jest szorstka i niemiła w dotyku. W celu usunięcia martwego naskórka przynajmniej raz w tygodniu zrób peeling dłoni. Możesz sięgnąć po produkty, które masz w domu: kawę, cukier, sól lub skorzystać z gotowego produktu – oczywiście naturalnego, pełnego dobroczynnych składników odżywczych. Regenerujący peeling to bardzo ważny krok w pielęgnacji dłoni, który zapewni delikatne, ale skuteczne złuszczenie i pobudzi skórę do wytworzenia nowych, zdrowych komórek. Po zabiegu koniecznie zastosuj naturalny krem do rąk.\nJeśli zmagasz się z naprawdę silnym przesuszeniem – spróbuj kąpieli dłoni w ciepłej oliwie z oliwek, oleju kokosowym lub rozpuszczonym w wodzie siemieniu lnianym. Te naturalne sposoby pozwolą Ci dodatkowo zadbać o dłonie, które są przecież Twoją wizytówką. Warto więc, by prezentowały się młodo, pięknie i zdrowo!\nPoprzedni artykułPółmaski filtrujące FFP2 czy FFP3 – które warto wybrać?\nNastępny artykułCztery rozwiązania, których nauczyliśmy się w czasie pandemii i… polubiliśmy je


ość realizacji i możliwość sprawdzenia pojazdu. Rynek samochodowy nieustannie się zmienia, a auta ciągle drożeją, popyt jest większy od podaży i powoduje to zmianę nawyków kiero\nSamochody na zamówienie prosto z salonu samochodowego - czy to jest dobra opcja? To wybór każdego z osobna, a wybór to też wygoda, szybkość realizacji i możliwość sprawdzenia pojazdu. Rynek samochodowy nieustannie się zmienia, a auta ciągle drożeją, popyt jest większy od podaży i powoduje to zmianę nawyków kiero\nGeodezja ogółem i szczegółem - krótki artykułFotowoltaika - odpowiedź na rosnące ceny prąduKilka porad dla pacjentów - stomatologiaPsycholog i pomoc w rozwoju osobistymGdzie można bhp a gdzie nie?Czemu warto mieć klimatyzację?Dobry stomatolog ZabrzeKilka porad - o wizycie u dentystyJak powstają nowe strony www. Krótko i na tematKrótko o koparkach i maszynach budowlanychTo Nie Twoja Wina, że Nie Wiesz Jak uczyć bhp (chyba, że Popełniasz Te 5 Największych Błędów)4 Tips To Buy A Shock Absorber A Very Strange But Effective Method To Buy us auto parts Czysty dywanKrótko o dentystach i leczeniu zębówOto jak lepiej kupić klimatyzatorCo to są tłumaczenia?Daj Mi 3 Dni A Ja Pokażę Ci Jak Znaleźć Dobrego Prawnika8 Pomysłów Aby naprawić ekspres do kawyNa szybko o zakładach poligraficznych i drukuZegarek mvmtPrawniczym okiemDentyści, stomatolodzy i ...Czy Rozpoznajesz Te 4 Czynników, Które Nie Pozwolą Ci leczyć zęby?Osuszanie powietrzaRola geodety w budowie nowych nieruchomości i nie tylkoDruk wielkoformatowy i małonakładowy. O druku jako takimOgród i sauna w ogrodzieCzy w 2020 można transportować ponadgabaryty?Wytwarzanie prądu z energii słonecznej


Urząd Gminy w Jednorożcu przypomina o możliwości odzyskania części kosztów poniesionych na zakup oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej. W tym celu w miesiącu sierpniu 2018 r. należy złożyć wniosek którego wzór określono\nw załączniku do Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 czerwca 2013 r. w sprawie wzoru wniosku o zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 789).\nW celu zapewnienia sprawnej obsługi interesantów prosimy o składanie wniosków w Urzędzie Gminy w Jednorożcu (pok. nr 11) w godzinach 730 - 1530 (poniedziałek - środa\ni piątek) oraz w czwartki w godzinach 830 - 1630 w następujących terminach:\nLp. Nazwa sołectwa Termin składania wniosku\nStegna 1 – 6 sierpnia 2018 r.\nDrążdżewo Nowe 7 - 8 sierpnia 2018 r.\n3. Żelazna Prywatna\nŻelazna Rządowa 9 - 10 sierpnia 2018 r.\nUlatowo-Pogorzel 13 – 17 sierpnia 2018 r.\nMałowidz 20 – 22 sierpnia 2018 r.\n6. Budy Rządowe\nKobylaki-Wólka 23 - 24 sierpnia 2018 r.\nUlatowo-Słabogóra 27 – 29 sierpnia 2018 r.\nDo wniosku należy dołączyć faktury VAT za zakup oleju napędowego, które zostały wystawione od 1 lutego 2018 r. do 31 lipca 2018 r., a w przypadku większej ilości\nfaktur także ich zestawienie oraz oświadczenie o prowadzonej działalności rolniczej i gruntach rolnych – UWAGA NOWY ZAŁĄCZNIK DO WNIOSKU\n(wniosek i załączniki do wypełnienia można pobrać w Urzędzie Gminy lub na stronie internetowej bip.jednorozec.pl w zakładce tablica ogłoszeń).\nPieniądze wypłacone zostaną w terminie do 31 października 2018 r. przelewem na rachunek bankowy, a w razie braku numeru konta w kasie Urzędu Gminy.\n1. Oświadczenie o prowadzeniu działalności rolniczej oraz o gruntach rolnych Oświadczenie o prowadzeniu działalności rolniczej oraz o gruntach rolnych.pdf 638177 bajtów 6\n2. Wniosek wniosek - wzór - akcyza.doc 227840 bajtów 3\n3. Zestawienie faktur załącznik do wniosku - zestawienie FV.doc 52224 bajtów 3\nJesionek Marcin 2018-07-12\nJesionek Marcin 2018-07-12 10:50:57\nMarcin Jesionek 2018-07-12\nJesionek Marcin 2019-07-12\nWygenerowano: 24 kwietnia 2019r. 16:49:12


Tak polecamy Usługi Sprzątające Poznań teraz tak − jacekmusic.pl\nNikt z nas nie chce porządkować rzeczy i naprawdę jesteśmy tego świadomi. Wszyscy jednakże mamy życzenie by ktoś nas wyręczył. Mycie podłogi, odkurzanie, oczyszczanie tapicerki - to wszystko zabiera mnóstwo czasu a także jest niezbyt przyjemne. Byłoby lepiej poświęcić czas ze sprzątania na coś ciekawszego? Możesz w tym czasie chociażby urzeczywistniać swoje pasje! Uprzątnięcie pomieszczeń zleć fachowcom, którzy znają się na rzeczy, zatem energicznie i efektywnie wysprzątają konkretne miejsce. Chcesz poznać renomowane usługi sprzątające Poznań?\nZadanie, które wykonuje najlepsza firma sprzątająca Poznań oczywiście musi być zrobione umiejętnie oraz wnikliwie. Powinna dawać również gwarant bezpieczeństwa - żaden z przedmiotów zostawionych pod opieką firmy wykonującej usługę nie będzie zrujnowany. Rzeczywiście profesjonalna firma sprzątająca Poznań okazuje się precyzyjna oraz zaproponuje szeroką ofertę. Począwszy od czyszczenia domów, biurowych pomieszczeń, aż do wielkich sklepów, miejsc hotelowych, szkoły bądź miejsc przedszkolnych. Usługa może zostać spełniona także nocną porą, w chwili gdy zdecydujesz się na rewelacyjną ekipę. Sporo zależy od dyspozycji klienta - czasami nie ma alternatywy, a porządna firma sprzątająca zgodzi się na taką pracę.\nZależnie od Twoich upodobań można zdecydować się na dwa różne pakiety - standardowy a także Premium. Zespół będzie pracować używając swoich preparatów sprzątających albo zleceniodawcy. Za każdym razem musisz posiadać ubezpieczenie na zostawione przedmioty podczas sprzątania, niezależnie od wyboru zestawu. Powinieneś mieć także zapewnienie przy wyborze firmy sprzątające Poznań, iż niewytrzymałe powierzchnie nie będą uszkodzone. Wynajęcie takiego zespołu, która ma umiejętności okazuje się zatem niezbędne. Konieczna okazuje się również wiedza o chemii, a dokładniej na których powierzchniach można użyć konkretnych produktów do czyszczenia. Sumienne jest niezwykle istotne, dlatego wybierz wyłącznie profesjonalistów. Dobiorą oni najlepszy pakiet usług, a także oszacują unikalną cenę. Indywidualne traktowanie wszystkich klientów to fundament, który może dać wyłącznie kompetentna ekipa sprzątająca.


Menedżer współpracujący z Grosickim odpowiedział na plotki o przenosinach piłkarza do ekstraklasy Piłka nożna - Sport.pl\nBartłomiej Kubiak 15.02.2021 16:36\n- Mamy spotkanie, prosimy o telefon później - słyszymy od rana od prezesa i dyrektora sportowego Pogoni, która ma rzekomo być zainteresowana sprowadzeniem Kamila Grosickiego. O tym, że skrzydłowy West Bromwich Albion jest coraz bliżej powrotu do Szczecina - czyli do swojego rodzinnego miasta i klubu, gdzie w wieku niespełna 18 lat debiutował w ekstraklasie - spekuluje się przez cały weekend, a w poniedziałek rano napisał o tym serwis meczyki.pl. - Kamil nie ma żadnej oferty. Ani z Pogoni, ani z ekstraklasy, ani z innego klubu - mówi nam menedżer Daniel Kaniewski, który od lat jest blisko i współpracuje z Grosickim.\nLegia też chciała Grosickiego, ale kontakt ostatnio ucichł\nProblem w tym, że sytuacja Grosickiego w WBA nie jest za wesoła. 32-latek zagrał w tym sezonie tylko trzy razy w Premier League, spędził na boisku ledwie 149 minut. A o tym, że chce zmienić klub, mówi się od dawna. Też o jego powrocie do Polski, do ekstraklasy. I niekoniecznie do Pogoni, bo na początku lutego z Legii zaczęły wyciekać informacje, że też jest zainteresowana pozyskaniem Grosickiego. Temat przy Łazienkowskiej ostatnio ucichł, ale nie jest nowy, bo już latem chciał go w drużynie Aleksandar Vuković. Były trener Legii miał nawet sam dzwonić do Grosickiego i namawiać go na powrót do Polski.\nTeraz z Grosickim - jak informował na początku lutego serwis Legia.Net - miał kontaktować się Dariusz Mioduski. Prezes Legii miał nawet ustalić z 32-latkiem warunki kontraktu indywidualnego, ale w budżecie płacowym klubu nie była przewidziana taka kwota. Tak samo, jak nie ma jej teraz w Pogoni, bo serwis meczyki.pl informuje, że w klubie toczą się właśnie rozmowy na temat pieniędzy. W Szczecinie chcą spróbować sprostać oczekiwaniom finansowym Grosickiego, który w WBA zarabia 40 tys. funtów tygodniowo.\nI chcą zrobić wszystko, aby w tym sezonie zdobyć mistrzostwo Polski (po 17 kolejkach Pogoń jest liderem, ma o dwa punkty więcej od Legii). I to zdobyć w imponującym stylu, czyli razem z Grosickim, który miałby pomóc w osiągnięciu tego celu. - Powtarzam: na tę chwilę nic się nie dzieje. Kamil nie ma żadnej oferty. Na dzisiaj jest zawodnikiem WBA, z którym ma jeszcze kilka miesięcy ważnego kontraktu - dodaje Kaniewski.


plotzlich 2 months ago\n“ Ludzie sypiają ze sobą, nic ekscytującego. Zdjąć przed kimś ubrania i położyć się na kimś, pod kimś lub obok kogoś to żaden wyczyn, żadna przygoda. Przygoda następuje później, jeśli zdejmiesz przed kimś skórę i mięśnie i ktoś zobaczy Twój słaby punkt, żarzącą się w środku małą lampkę, latareczkę na wysokości splotu słonecznego. ”\nReposted from jakubzulczyk via frytkatosia\nBruno Schulz - "Sanatorium pod klepsydrą"\n“ Ja się nie zmienię, więc poukładaj mnie, a ja zapuszczę w Tobie korzenie. ”\nReposted from Marcysia via iammistake\nReposted from zwyklajakzawsze via ohhhfuckitt\nReposted from itgirl via tysiace-mysli\nReposted from nutt via mhsa\nReposted from into-black via notyourstrawberry\n“ Fajnie jest być naiwniarą. Albo frajerką. Taką, co za mocno wierzy w coś, co sobie kiedyś wymyśliła. I co trzyma, i nie puści, i nie odda. I co ma priorytet, którego nie podkopie nawet (albo: zwłaszcza) zdrowy rozsądek i logiczna argumentacja. Fajnie jest popełniać błędy w afekcie. Nawet te same. Źle oszacowywać szanse. Porywać się na coś, na co się porywać nie powinno. Być słabo zorganizowanym z nadzieją, że jakoś się to wszystko musi udać. Bo przecież jakoś zawsze wszystko się udaje. Fajnie być takim utopijnym kamikadze przeładowanym ideałami. Nie obliczać, nie kalkulować. Nie rezygnować z trudnych szans i nie bać radykalnych zmian. Działać intuicyjnie i impulsywnie. Nie myśleć w ogóle o skutkach decyzji, tylko robić. Nie przewidywać konsekwencji, tylko robić. Robić. Robić, skoro się bardzo chce i nie umie się inaczej. ”\n— Anka Herbut "Coraz bardziej robaczywy"\nReposted from pasazerka via iammistake\nReposted from livhanna via ataszka\nReposted from lovvie via ataga\nReposted from Obscurity via tysiace-mysli\nReposted from trytorunaway via ataszka


paź 18, 2021 komisje\nPrzewodniczący Rady Gminy Mała Wieś informuje, iż posiedzenie wspólne Komisji Rady Gminy Mała Wieś odbędzie się w dniu 21 października 2021 roku o godzinie 10:00 w sali konferencyjnej Urzędu Gminy Mała Wieś ul. Jana Kochanowskiego 1, 09-460 Mała Wieś.\na. dyskusja o planowanych wydatkach do budżetu 2022 r.,\nb. dyskusja o drogowych planach inwestycyjnych na 2022 r. i kolejne lata,\nc. dyskusja nad regulaminem użytkowania i wynajmowania świetlic,\nd. informacje dyrektorów szkół o sytuacji finansowej szkół,