samochód elektryczny - Wyniki wyszukiwania, strona 42 - Wprost\nNapój młodości 21 mar 1999 — W szkołach, zarówno średnich, jak i podstawowych, ustawiane są dystrybutory napojów dla dzieci\nKonto nastolatka 14 mar 1999 — Rośnie rynek "dorosłych" produktów dla dzieci\nŻelazna autostrada 7 mar 1999 — Polskie Koleje Państwowe potrzebują około czterystu autobusów szynowych, czyli niewielkich dwu-, trzywagonowych pociągów\nBez granic 24 sty 1999 — 54-letnia Joanne Ussery z Benoit w stanie Missisipi od kilku lat mieszka w zaadaptowanym do celów mieszkalnych potężnym samolocie Boeing 727. Gdy po utracie poprzedniego domu, który został całkowicie zniszczony przez tornado w...\nMuzeum techniki PRL 17 sty 1999 — Rządzącym Polską grozi katastrofa\nBez granic 10 sty 1999 — Według szacunków ornitologów, w Wielkiej Brytanii koty zabijają rocznie ponad 75 mln ptaków. Ostatnio na brytyjskim rynku pojawiło się urządzenie mające ostrzegać ptaki przed atakami domowych drapieżników....\nDolar albo śmierć 10 sty 1999 — "Kuba nie należy do Kubańczyków. Kuba jest Fidela. Dzisiejsza Kuba to naród żebraków i oszustów" - to najczęściej wypowiadane opinie niezależnych dziennikarzy i ludzi, którzy nie kryją już swoich przekonań, mimo że policja sprawuje całkowitą kontrolę nad państwem.\nAtak senności 27 gru 1998 — Jak sobie radzić z narkolepsją\nWyspa skarbów 13 gru 1998 — 30 sposobów na zmniejszenie podatku\nChip osobisty 29 lis 1998 — W 2000 r. już ponad 200 mln mieszkańców naszego globu będzie się posługiwać inteligentnymi elektronicznymi kartami bezstykowymi typu smart city, smart street. Jeden plastikowy kartonik z wbudowanym chipem zastąpi bilet komunikacji miejskiej, bilet do kina, teatru, muzeum,...\nStrefa przywilejów 15 lis 1998 — Polskie raje podatkowe\nTaksówką do nieba 1 lis 1998 — Nic fundamentalnego w obronie taksówkarzy się nie robi. Wygląda wręcz na to, że uczyniono z nich "zające" dla wprawiających się w przestępczym fachu bandytów\nRuchomy cel 1 lis 1998 — Taksówkarz to najłatwiejsza ofiara: ma odsłonięte plecy, zajęte ręce i nikłe szanse obrony. Nawet jeżeli nie ma przy sobie dużego utargu, zawsze - prócz życia - można mu odebrać samochód. O tej szczególnej podatności na niespodziewany atak mówili taksówkarze z całej Polski...\nBez granic 11 paź 1998 — Paul Moller od 1989 r. pracuje nad stworzeniem latającego samochodu. Efektem jego wysiłków jest Skycar M400, który - zdaniem konstruktora - w niedalekiej przyszłości może rozwiązać problem zatłoczonych ulic. Maszyna napędzana ośmioma silnikami stanowi połączenie samolotu,...\nBez granic 6 wrz 1998 — W połowie sierpnia po raz pierwszy od pożaru w listopadzie 1992 r. udostępniono zwiedzającym taras wschodni i ogród zamku Windsor, rezydencji brytyjskiej rodziny królewskiej. Główną część obiektu po pięcioletnich pracach renowacyjnych oddano do użytku w grudniu ubiegłego roku.\nKrólestwo izolacji 23 sie 1998 — W Bhutanie nie ma turystów i telewizji\nTeledysk z apokalipsy 9 sie 1998 — Filmy katastrofy globalnej\nGiełda 12 lip 1998 — 3,5 mld zł strat ponosi rocznie górnictwo węgla kamiennego. Na restrukturyzację tej branży (z uwzględnieniem redukcji zadłużenia) należy przeznaczyć z budżetu ponad 14 mld zł. Program reformy zakłada, że w ciągu czterech lat kopalnie zaczną przynosić zyski.\nBez granic 12 lip 1998 — Carol Allen z Wielkiej Brytanii znalazła sposób na praktyczne wykorzystanie wypadającej sierści swoich długowłosych owczarków szetlandzkich i szkockich. Każdego dnia wyczesuje ponad 100 g psich włosów, z których przędzie grube, przypominające wełnę nici. Z nich wykonuje...


Biała Fabryka: Pokątne rzemiosło\nPierwszy w Nowym Roku, długi spacer. Po drodze znak, który odkryłem na bramie prywatnej posesji. Yin i Yang pieczołowicie wykonane ręką rzemieślnika. Nic bardziej trafnego – za bramą prywatny plac, nad którym czasem świeci słońce a czasem dominuje nad nim cień. Południowe zbocze wzgórza i to północne. A na skraju dom, symbol życia – droga prowadzi przez bramę, która tylko uprzedza.


Świetnie przygotowane apartamenty w Kołobrzegu | Zawsze w modzie\nDziś można wskazać całe bogactwo doskonale przygotowanych portali w sieci, które w skuteczny sposób pomagają odnajdywać się w gąszczu ogłoszeń obejmujących wynajęcie mieszkania, apartamentu lub pokoju. Z tych filtrowanych poszukiwań korzystają bardzo często również osoby, które szukają najemców. Każdy potencjalny najemca przy podejmowaniu decyzji o wynajęciu konkretnego apartamentu kieruje się przeważnie różnorodnymi kryteriami. Gdy chodzi jednak o apartamenty Kołobrzeg trafia w wymogi perfekcyjnie.\nJakie są dzisiaj szanse trafienia na odpowiednie mieszkanie?\nWygoda i właściwa lokalizacja to podstawowe wytyczne, którymi zazwyczaj kierują się osoby szukające mieszkania. Różnice pojawiają się przeważnie wówczas, kiedy pod uwagę brana jest wielkość danego apartamentu oraz jego cena. Gdy bierze się pod uwagę apartamenty Kołobrzeg szczyci się szczególnym zróżnicowaniem. Wśród dostępnych obecnie możliwości z pewnością każdy znajdzie coś właściwego dla siebie. Pojawiają się oferty przeznaczone zarówno dla rodzin, osób pracujących, jak i dla studentów (poznaj dodatkowe informacje na villamare.com.pl).\nMieszkania i apartamenty w Kołobrzegu – do kupienia i wynajęcia w dobrej cenie\nJeżeli potencjalnego najemcę interesują wyjątkowo przytulne oraz funkcjonalne apartamenty Kołobrzeg gwarantuje zadowolenie również tym szczególnie wymagającym. Zadowalające wielu zainteresowanych warunki są też z ochotą komentowane w sieci, na związanych z apartamentami forach sieciowych. W Kołobrzegu można się zrelaksować, złapać przysłowiowego wiatru w żagle i zwiedzać pełną uroku okolicę. Warto oderwać się od codziennej rutyny, choćby na moment.\nApartamenty Kołobrzeg oferuje w doskonałej cenie\nEkskluzywne i szczególnie funkcjonalne apartamenty Kołobrzeg zapewnia za właściwe pieniądze. Poszukując odpowiedniego lokum z ogromną ilością ofert niesamowicie to ułatwi. Dzięki pomocy doradców z agencji nieruchomości czy przy szukaniu na własną rękę trzeba stwierdzić, że przedstawione oferty przedstawiają się naprawdę na atrakcyjnych warunkach. Trafić można jednak na wiele udogodnień, które wliczają się w cenę wynajmu (moja strona internetowa).


Koszty unijnej biurokracji\nLondyn chce odchudzić 55-tysięczną armię eurokratów zarabiających 2,6-18 tys. euro. Przy okazji negocjacji nowego budżetu UE rozgorzała debata o kosztach unijnej administracji, na którą ma iść w latach 2014-20 62,5 mld euro, w tym ponad 10 mld na emerytury.\nNa ostatnim szczycie UE ws. budżetu UE administrację oszczędzono. Przewodniczący Rady Europejskiej Herman Van Rompuy zaproponował tu cięcia w wysokości pół miliarda z przewidzianej przez Komisję Europejską puli 63 mld na siedem lat. Eurokraci przeczuwają jednak, że cięcia mogą być większe. Kiedy trwał szczyt, związki zawodowe były w gotowości do strajków. Brytyjski premier David Cameron żądał redukcji rzędu 15-20 mld euro w administracji, potem ograniczył się do 6 mld.\nKomisja Europejska, główny organ wykonawczy UE i największa unijna instytucja (zatrudnia prawie 30 tys. osób, a jej budżet administracyjny to 3,3 mld rocznie, czyli 40 proc. wszystkich wydatków administracyjnych UE), odrzuca ataki Londynu o rozrzutność. Przekonuje, że administracja stanowi "zaledwie" 6 proc. budżetu UE i jest tańsza niż administracje krajowe.\n"Wątpię, by tym, co chcą cięć, zależało na zwiększeniu efektywności. Raczej chodzi im o osłabienie instytucji takich jak KE czy Parlament Europejski" - mówił niedawno szef KE Jose Barroso. Zdaniem KE drastyczne cięcia w zarobkach zniechęcą wykwalifikowanych kandydatów do pracy w UE; już teraz w instytucjach UE brakuje chętnych do pracy Brytyjczyków.\nNa pensje 55 tys. urzędników idzie mniej niż połowa unijnych wydatków na administrację. W 2012 roku wydano na nie 4,5 mld euro (czyli przez 7 lat 31 mld euro). Zarobki urzędników wahają się od 2,6 tys. euro miesięcznie dla świeżo zatrudnionej sekretarki do ponad 18 tys. brutto dla najwyższych rangą dyrektorów generalnych i ich zastępców. Ponad 20 tys. euro na miesiąc zarabiają komisarze i sędziowie Trybunału UE. Osobną kategorią stanowią tzw. pracownicy kontraktowi, zatrudniani na czas określony. Ostatnio KE zatrudnia ich coraz więcej, by nie tworzyć dodatkowych etatów i oszczędzać. Stanowią już 20 proc. wszystkich zatrudnionych; zarabiają znacznie mniej: od 1850 do 6 tys. euro brutto.\nOd pensji eurokratów odliczany jest podatek, który rośnie wraz z zarobkami, ale i tak jest znacznie niższy niż podatki dochodowe w państwach członkowskich. Np. od płacy 3 tys. euro pobiera się niespełna 300 euro, a od 6 tys. euro - ok. tysiąca euro. Poza tym eurokraci płacą składkę emerytalna (11 proc.) i podatek solidarnościowy (5,5 proc., ma wzrosnąć do 6 proc.), które wracają do budżetu UE (to w sumie około 1 mld euro rocznie). Z tego zasilane są m.in. emerytury urzędników (średnia wynosi 4,3 tys. euro), na które w samym 2013 r. potrzeba aż 1,4 mld euro. Koszty emerytur będą rosły (ponad 10 mld euro w ciągu siedmiu lat), biorąc pod uwagę, że UE to względnie nowa instytucja, gdzie niedawno zaczęła się pierwsza duża fala przechodzenia na emeryturę.\nWraz z rozszerzeniem UE i rosnącą liczbą dość młodych urzędników z nowych państw UE, rosną też koszty szkół europejskich dla ich dzieci. W 2013 roku te szkoły (eurokraci za nie nie płacą) kosztowały budżet UE 180 mln euro (czyli ponad 1 mld w ciągu siedmiu lat).\nNie tylko Londyn, ale aż 17 państw (nie było wśród nich Polski) domagało się już w 2011 roku w liście do KE "bardzo znacznych redukcji w wydatkach obejmujących pensje, emerytury i przywileje" urzędników. Domagali się m.in. redukcji 16-procentowego dodatku za rozłąkę. Ten dodatek urzędnicy otrzymują na stałe bez względu na to, czy z rodzinami przeprowadzili się do Belgii, kupili tam domy i posłali dzieci do szkół. "17" chciała, by dodatek zmniejszyć do 10 proc. i przyznawać tylko przez 5-10 lat od momentu rozpoczęcia pracy.\nPo długich negocjacjach ze związkami zawodowymi KE zaproponowała w 2011 r. reformę administracji, która wciąż nie weszła w życie z braku porozumienia państw. Wiele z nich uważa, że nie idzie wystarczająco daleko (KE pozostawiła np. bez zmian dodatek za rozłąkę). Reforma przewiduje\nnatomiast likwidację 5 proc. miejsc pracy (m.in. przez niezastępowanie funkcjonariuszy odchodzących na emerytury) do 2017 r., wydłużenie wieku emerytalnego z obecnych 63 do 65 lat (Londyn domagał się na szczycie 68 lat), wydłużenie tygodnia pracy z 37,5 do 40 godz. i redukcję niektórych przywilejów finansowych (w tym np. dodatku na podróże do kraju pochodzenia) oraz likwidację rozporządzenia o obowiązkowej automatycznej indeksacji.\nKE dostrzega w postulatach Camerona wiele populizmu. Wskazuje, że np. brytyjscy urzędnicy w kraju odchodzą na emeryturę w wieku 60 lat (tylko ci niedawno zatrudnieni w wieku 65), pracują po 37 godzin tygodniowo (a w Londynie 36), a najwyżsi rangą urzędnicy zarabiają po ponad 21 tys. euro. Ale wśród nieoficjalnych wypowiedzi dyplomatów państw członkowskich, a także w prasie, dominuje opina, że unijną administrację da się odchudzić bardziej niż zaproponowała KE.\nNajczęściej wskazywany przykład marnowanych wydatków europejskiego podatnika to comiesięczne podróże europosłów i kilku tysięcy urzędników do Strasburga na czterodniowe sesje Parlamentu Europejskiego. Szacuje się, że rocznie generuje to koszt około 240 mln euro. Zmienić to trudno, bo zapis o organizacji 12 sesji PE w Strasburgu rocznie jest w traktacie UE. Cały budżet PE, drugiej po KE największej instytucji, to ponad 1,5 mld euro. Ponad 200 mln euro pochłaniają zarobki 736 europosłów.\nPodważane są też rosnące koszty wynikające z powoływania kolejnych instytucji i agencji (trzeba jednak pamiętać, że o ich powstaniu zawsze decydują rządy), które wymagają nowych urzędników i kosztownych siedzib. Np. budżet dopiero co utworzonej Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych już opiewa na 500 mln euro rocznie. Natomiast brak jeszcze tendencji, by wraz z rozwojem unijnej dyplomacji, kraje UE zaczęły zamykać swoje ambasady i w ten sposób oszczędzać.\nJeszcze większa krytyka dotyka tych instytucji, których znaczenie w procesie decyzyjnym UE jest ograniczone do wydawania opinii. To dotyczy np. Komitetu Ekonomiczno-Społecznego czy Komitetu Regionów. Ten pierwszy reprezentuje na forum unijnym przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego; zatrudnia 724 osoby i pochłania rocznie ponad 117 mln euro. W Komitecie Regionów pracuje 500 osób, a jego budżet roczny to 78 mln euro. Ci, którzy chętnie wiedzieliby zamknięcie tych instytucji, często zapominają jednak, że powstały one na życzenie państw i są ugruntowane w traktacie UE.\nWśród urzędników rozniosła się już wieść, że Cameron chce obciąć ich pensje o 10 proc. Kilku polskich urzędników wyrażało w rozmowie z PAP obawę, że główny ciężar cięć spadnie w pierwszym rzędzie na tych niedawno zatrudnionych, niższych rangą, czyli właśnie urzędników z nowych krajów UE. Na najwyższych stanowiskach, określanych w hierarchii urzędniczej od A9 do A16, ponad 90 proc. stanowią funkcjonariusze ze starych państw UE.


Dlaczego Mickiewicz napisał Konrada Wallenroda | nasz salon24\nDodano 19 grudnia 2019 przez boson\tDodaj komentarz\nZa dobre kilka wiosen upłynie 200 lat od publikacji powieści poetyckiej pt. Konrad Wallenrod, a u nas o życiu Adama Mickiewicza ciągle pisze się te same „romantyczne” banialuki – albo tak bardziej erotycznie, albo ewentualnie tak bardziej akademicko-salonowo. No, bo przecież ci nasi wielcy romantycy po prostu pili, tańcowali oraz durzyli się, a przy tym te genialne wiersze namiętnie pisali i recytowali – i wszystko to jeno z żalu za utraconą ojczyzną.\nSzczególnie dotyczy to najważniejszego okresu w „życiu poetyckim” naszego kochliwego Adasia – tzn. jego „zesłania” do Rosji. Nasi najwybitniejsi specjaliści piszą tu i owdzie jak to „w praktyce” wyglądało, ale bez słowa komentarza – tak jakby to nie miało żadnego znaczenia, a jakoby liczyły się owe romantyczne uniesienia jedynie**.\n“Opuszczający Rosję po niespełna pięciu latach wymuszonego pobytu Mickiewicz był zupełnie innym człowiekiem od tego, który 24 października 1824 roku przekraczał granicę Imperium. Wówczas był początkującym poetą, znanym wprawdzie…\nPrevious post ← Aleksander I i śmiertelny robak w ostrygach\nNext post Rosja i jej szkoccy opiekunowie →


26 czerwca 2017 budownictwo No comments\nWspółcześnie największym problemem budownictwa jest bez wątpienia ograniczone zaufanie klientów rynku nieruchomości. Deweloperzy oczywiście cały czas budują nowe osiedla i starają się bez ustanku przygotowywać całkiem nowe projekty zachęcających osiedli pełnych apartamentowców. Ale chociaż dla klientów kupujących nowe mieszkania w miastach zdecydowanie najważniejsze jest dzisiaj zamieszkanie w przyjaznej dzieciom i ekologicznej oraz bezpiecznej okolicy, gdzie cały teren osiedla jest pod monitoringiem i stałym dozorem pracownika ochrony. Dlatego też trudno znaleźć dzisiaj projekty nowych miejskich osiedli, które nie imponowałyby swoim wykonaniem i dbałością o szczegóły. Ale od kiedy wybuchła bańka spekulacyjna a banki próbujące sprzedać przejęte po bankrutach nieruchomości nie były w stanie sprzedać owych nieruchomości nawet za połowę pieniędzy, które kilka lat temu wydały na pożyczkę hipoteczną dla klienta – ludzie przestali ufać zarówno bankom jak i deweloperom. Okazało się bowiem i zostało wyraźnie nagłośnione w mediach, że rynek budowlany przez całe dekady sprzedawał zdecydowanie zbyt drogo materiały budowlane dla ludzi pragnących zbudować własny dom a przez to także podnoszono sztucznie ceny inwestycji deweloperów. Ci natomiast grzeszyli podwójnie bezwstydnie sprzedając metr kwadratowy swojej nieruchomości nawet za dziesięć tysięcy złotych. A ponieważ ceny na innych nowych osiedlach były równie wysokie – wszystkim wydawało się, że jest to realna rynkowa cena nieruchomości. Gdy nagle okazało się, że wiele osób nie daje rady spłacić swoich domów, na jaw wyszło jak wiele za nie przepłacili.