W tej chwili najdłuższym akceleratorem liniowym jest ok. 3 km maszyna w Stanford (SLAC) o energii 50 GeV. Maszyna ILC - Międzynarodowy Zderzacz Liniowy (International Linear Collider) jest jednym z obecnie opracowywanych projektów podwójnego akceleratora liniowego e+e-, o docelowej energii kolizji wiązek elektronowej i pozytronowej ponad 1 TeV. Alternatywnym projektem dla ILC jest Cernowska maszyna CLIC o docelowej energii zderzenia leptonów 3 TeV. Maszyna ma stanowić istotne komplementarne uzupełnienie dla potencjału badawczego Ceranowskiego kompleksu badawczego LHC o docelowej energii zderzenia protonów 14 TeV. Wymagana długość maszyny będzie wynosiła co najmniej 30 km, a niektóre wersje projektu wymieniają ok. 50 km. Nadprzewodzące liniaki ILC będą wykonane w technologii TESLA 1,3 GHz, wykorzystującej mikrofalowe wnęki nadprzewodzące z ultraczystego niobu klasy RRR lub Nb3Sn, o bardzo dużej dobroci, pracujące z gradientem przyspieszającym prawdopodobnie ponad 35 MV/m, a niektóre wersje projektu wymieniają ograniczenie rzędu 50 MV/m. Zespoły z Polski (Kraków. Warszawa, Wrocław - IFJ-PAN, AGH, UJ, NCBJ, UW, PW, PWr, INT-PAN) uczestniczą w opracowywaniu projektu tej maszyny, detektorów, kriogeniki i systemów pomiarowo-kontrolnych. W chwili obecnej wydaje się, że maszyna ILC będzie najprawdopodobniej budowana w Japonii w latach 2016-2026. Jeśli to się spełni, Japonia stanie się trzecią potęgą akceleratorową świata po CERN i USA. W Niemczech, w DESY Hamburg, budowany jest obecnie liniak elektronowy o długości ok. 3 km, który ma stanowić zasilanie dla rentgenowskiego lasera FEL. Układy sterowania i timingu są projektowane i wytwarzane z udziałem Politechnik Warszawskiej i Łódzkiej. Brak w naszym kraju wielkiej infrastruktury badawczej o skali przynajmniej Europejskiej i o znacznym potencjale odkrywczym pozostawia nas poza elitarnymi klubami właścicieli takich infrastruktur w różnych dziedzinach: fizyki cząsteczkowej, astronomii [...]\nKonsorcjum TIARA i Projekt EU FP7 TIARA-PP TIARA jest Europejskim Konsorcjum Techniki Akceleratorowej, prowadzącym projekty badawcze, techniczne, sieciowe i infrastrukturalne. Celem działania konsorcjum TIARA i prowadzonego przez nie ramowego projektu Europejskiego EU FP7 (Test Infrastructure and Akcelerator Research Area) jest integracja krajowych i międzynarodowych akceleratorowych infrastruktur badawczych i rozwojowych w rodzaj pojedynczego, dobrze skoordynowanego, europejskiego obszaru badawczego. Konsorcjum gromadzi wszystkie ośrodki europejskie posiadające dużą infrastrukturę akceleratorową. Pozostałe ośrodki, jak np. uniwersytety, są afiliowane jako członkowie stowarzyszeni. W Polsce koordynatorem projektu TIARA jest Instytut Fizyki Jądrowej PAN w Krakowie, a uczestnikami są laboratoria krajowe zajmujące się różnymi aspektami techniki akceleratorowej np.: IFJ-PAN, AGH, NCBJ w Świerku, Politechnika Warszawska, Politechnika Wrocławska, Politechnika Łódzka. IFJ-PAN jest oficjalnym członkiem konsorcjum TIARA i reprezentuje wszystkie laboratoria zgromadzone w Polskim Konsorcjum TIARA-PL. Członkami TIARA są: CEA-Francja, CERN-Szwajcaria, CIEMAT-Hiszpania, CNRSFrancja, DESY-Niemcy, GSI-Niemcy, IFJ-PAN Kraków (reprezentujący polskie konsorcjum), INFN-Włochy, PSI-Szwajcaria, STFC-Anglia, Uniwersytet Uppsala (reprezentujący konsorcjum nordyckie - Dania, Finlandia, Norwegia, Szwecja). TIARA reprezentuje bardzo ciekawe rozwiązanie projektu Europejskiego, określanego mianem Faza Przygotowawcza PP (Preparatory Phase). Głównym celem TIARA jest po prostu, i prawie jedynie INTEGRACJA krajowych i międzynarodowych laboratoriów akceleratorowych reprezentujących znaczne infrastruktury badawcze. Oczekiwanym rezultatem jest stworzenie jednego mocnego, Europejskiego, rozproszonego, ale silnie skoordynowanego ośrodka badawczo-rozwojowego, dysponującego nieporównywalnym potencjałem odkrywczym i rozwojowym (innowacje, kompetencje, konkurencyjn więcej »\nAudio database for the assessment of singing voice quality of choir members\nMirosław Łazoryszczak Edward Półrolniczak\nThe direct motivation for taking up research on the appraisal of the quality of one’s singing voice is the need to support the training of the production of voice appropriate for choir groups. The audio database for the development of choir singing voices as described in the herewith article was created with the participation of choristers of the Academic Choir of the West Pomeranian University of Technology of Szczecin. One of the aims of a choir as a whole is the constant development of artistic performance. Therefore, the possibilities of shaping the sound of the whole group are important. The sound of a group depends largely on the vocal possibilities and abilities of the particular members of the choir. The requirements for nonprofessional and semi-professional choir singers are not as high as they are in the case of professional singers. Nonetheless, the possibility of defining the criteria for appraisal may facilitate work of a vocal coach and a conductor. Some criteria of appraisal as properly selected may allow for self-correction of selected voice parameters. To be able to define the parameters subject to appraisal (for vocal training with a trainer or for self-teaching) an audio database of the singing voice, appropriately large and consistent, is needed. The majority of research as published is based on databases created for particular tasks, however there is also some which uses generally available databases. The following shows the possibility of using two types of databases: - databases with a local character (not publicly available), which contain samples of singing for a particular task, - commonly-available databases (through the Internet directly or on request, sometimes for a fee). For example, in  the authors used the AIST Humming Database (AIST-HDB) . This database is available on request (there is certain charge involved however). The database is owned by Advanced Industrial Science and Te więcej »\nRadary szumowe ze względu na swoje specyficzne cechy znajdują coraz szersze zastosowania w aplikacjach zarówno specjalnych, jak i komercyjnych. Cechy sygnałów szumowych są znane od kilkudziesięciu lat, jednak problem z ich generacją, przy zachowaniu odpowiednich parametrów sygnału nastręczał wiele problemów. Również odbiór tego typu sygnałów i związana z nim konieczność przetwarzania, powodowały że konstrukcje takie powstawały na zasadzie prac badawczych, a nie urządzeń docelowo wykorzystywanych powszechnie. Również wiązało się to z dostępnością samych źródeł sygnałów szumowych i zapewnienie odpowiednio stabilnych warunków ich pracy, a więc również stabilności parametrów. Jak w wielu dziedzinach elektroniki, tak również i w źródłach sygnałów szumowych nastąpił duży postęp, zarówno pod względem stabilności parametrów, możliwości ich zmiany, a przede wszystkim ogólnej dostępności, dotyczy to szczególnie źródeł szumowych na pasmo mikrofalowe. Radary szumowe to radary, które wykorzystują sygnały losowe lub pseudolosowe do oświetlenia celu . Stanowią one oddzielną grupę w stosunku do klasycznych radarów impulsowych i dopplerowsko-impulsowych, stosowanych w bardzo wielu aplikacjach wojskowych i cywilnych . Radary impulsowe charakteryzują się bardzo dobrą rozdzielczością w odległości dzięki zastosowaniu szerokopasmowych i odpowiednio długich w czasie impulsów i zaawansowanych cyfrowych technik przetwarzania sygnałów. Radary te często pracują z bardzo dużą mocą w impulsie, dochodzącą do pojedynczych megawatów. Występuje w nich jednak problem niejednoznaczności pomiaru częstotliwości dopplerowskiej lub niejednoznaczności pomiaru odległości. Radary szumowe, pracujące z falą ciągłą dorównują radarom impulsowym a w wielu dziedzinach mają nad nimi przewagę. Radary te emitują w przestrzeń znacznie mniejszą moc, która maksymalnie osiąga wartość do kilkuset watów. Można, więc w nich stosować nadajniki tranzystorowe, co upraszcza kons więcej »\nEfekty polowe w warstwach tlenkowych\nInspiracją do badań warstw tlenkowych metodami emisji elektronów był efekt Maltera odkryty podczas pomiarów współczynnika emisji wtórnej dla dielektryków . Anomalna emisja wtórna była spowodowana ładowaniem się powierzchni emitera i wytworzeniem wewnętrznego pola elektrycznego w próbce. Niekontrolowany przebieg takiej emisji uniemożliwił praktyczne wykorzystanie m.in. wysokich wartości współczynnika emisji wtórnej uzyskanych w emisji malterowskiej [2, 3]. Po wytworzeniu pola o określonej wartości wewnątrz emitera można sterować procesem emisji wtórnej. W tym opracowaniu podjęto taką próbę. Na powierzchnię szkła nałożono przewodzącą warstwę typu ITO (Indium Tin Oxide). Na drugą stronę próbki nałożono elektrodę (stop NiCr), do której było przyłożone ujemne napięcie polaryzujące. Taki układ, typu kondensator umożliwiał wytworzenie wewnętrznego pola elektrycznego w próbce. Kierunek tego pola sprzyjał uwolnieniu elektronu z warstwy ITO do próżni. W ten sposób można było sterować wydajnością emisji elektronowej. Początkowo tę metodę zastosowano do wtórnej emisji elektronów indukowanej polem (WEEIP). Okazało się, że podobnie jak w emisji malterowskiej, rezultaty badań wyraźnie odbiegały od znanych dotychczas . W dalszych badaniach została wyłączona wiązka pierwotna elektronów. W ten sposób badano wpływ samego pola elektrycznego w próbce na procesy nagrzewania elektronów i ich emisję do próżni. Dodatkowo oświetlano emitujące warstwy ITO promieniowaniem UV i badano wydajność emisji elektronowej indukowanej polem (EEIP) i fotoemisji (FIP). Jako warstwy emitujące elektrony wybrano domieszkowane warstwy SnO2 i In2O3, które są przewodzące i przezroczyste dla światła. Te materiały, powszechnie zwane warstwami ITO, ze względu na własności znajdują liczne zastosowania w optoelektronice [5-11]. Próbki i aparatura Jako próbek użyto płytek szklanych o grubości 0,2 mm, na które nanoszono warstwy typu ITO o grubościach z przedziału: 10̷ więcej »\nEuCARD 2 jest projektem europejskim prowadzonym w latach 2013-2017 w ramach programu FP7. Projekt dotyczy rozwoju Europejskiej infrastruktury akceleratorowej. Dla laboratoriów krajowych jest ważny ze względu na plany budowy takiej infrastruktury w Polsce. Infrastruktura akceleratorowa o charakterze badawczym podstawowym i stosowanym stymuluje wokół niej rozwój i zastosowania przemysłowe i biomedyczne akceleratorów, badania materiałowe, kriotechnikę, mechatronikę, robotykę, a szczególnie elektronikę - jak sieciowe systemy kontrolno - pomiarowe, czujniki, systemy komputerowe, automatykę i systemy sterowania. Artykuł prezentuje przegląd wybranych zagadnień naukowych i technicznych do rozwiązania w ramach europejskiego projektu rozwoju badawczej infrastruktury akceleratorowej EuCARD-2 Enhanced European Coordination for Accelerator Research & Development. Artykuł opracowano na podstawie dokumentów Internetowych i Intranetowych dotyczących projektu Eucard-2, dokumentu FP7 EuCARD-2 DoW-312453, 2013-02- 13, a także dyskusji i materiałów przygotowawczych do złożenia wniosku o projekt do EC prowadzonych i opracowywanych w gronie inicjatorów projektu. Akceleratory badawcze Akceleratory badawcze stoją obecnie przed nowymi wyzwaniami, które powinny być rozwiązane w najbliższej przyszłości. Obecnie istniejące infrastruktury są wykorzystywane w pełni we wszystkich obszarach współczesnej fizyki akceleratorowej. Budowane są nowe kompleksy akceleratorowe, zgodne z mapą drogową ESFRI. Niektóre z nich wkrótce rozpoczynają aktywność badawczą. Międzynarodowa społeczność fizyki akceleratorowej wypracowuje decyzje strategiczne dotyczące przyszłych akceleratorów lub zasadniczych modernizacji istniejących infrastruktur w Europie. EuCARD-2 jest wspólnie wypracowanym integratorem i koordynatorem Europejskich wysiłków badawczych międzynarodowych i krajowych prowadzonych w ramach obecnie realizowanych projektów przez główne laboratoria posiadające wielk więcej »\nBiometrics is increasingly being used to control access to specific areas and authorize certain resource for users. With its use, we can verify whether a person is the one he claims to be and determine this person identity (by selecting the most similar set of features of a given data set). In the broadest sense, biometrics can be divided into physiological biometrics (based on physiological characteristics of human) and behavioral biometrics (related to the human behavior) . Since the physiological characteristics are visible without special tools, people were involved in that part of biometrics for many years and have acquired wealth of knowledge about it. Physiological biometrics is easy to acquisition and analyze using a simple hardware and what is more, it has a much greater distinctiveness than behavioral biometrics. Therefore, the identification and verification of the identity is more often carried out by analysis of physiological characteristics [3, 6]. The most popular method to verify the person identity is a fingerprint. This technique involves taking the fingerprint, its analysis and determination of characteristic fragments - minutiae. This method is very easy to implement, but it is sensitive to the position of the finger and its contamination . To verify access to the premises a face recognition is often used. In order to accomplish this task fields of image processing, computer vision, computer graphics, pattern recognition, neural networks, and psychology are combined. The correctness of the algorithm depends on the lighting, the position of the person being tested, as well as facial expressions [2, 7]. Another widely known method of identifying is iris biometrics. The analysis begins by finding the image area where the eye is, then determined the iris field and extracted its particular characteristics . These popularized biometric identification methods are not completely immune to fraud. They are więcej »\nKompaktowy Solenoid Mionowy - perspektywa dekady\nPoza Modelem Standardowym? Akcelerator LHC i jego główne detektory, pełne elektroniki, Atlas i CMS są jednymi z głównych laboratoriów poszukujących nowej fizyki. Po dwuletnim okresie eksploatacji, zakończonym między innymi odkryciem nowej cząstki, kandydata na bozon H, nastąpi dwuletni okres modernizacji tej wielkiej maszyny. Zmodernizowany LHC będzie kontynuował poszukiwania, ze zdwojoną jasnością o poziomie 2×1034 cm-2s-1 w centrum masy (a następnie 5×1034 cm-2s-1) i energią zderzenia wiązki protonowej 14 TeV, nowych cząstek elementarnych, cząstek supersymetrycznych, nowych wymiarów, składników czarnej materii, istoty czarnej energii itp. Co mają poszukiwania nowej fizyki poza modelem standardowym SM dla rozwoju elektroniki, telekomunikacji, technologii komputerowych, a ogólnie nauk i technik informacyjnych (które są przedmiotem zainteresowania niniejszego czasopisma - Elektroniki)? A jeśli uda nam się zbudować efektywny system telekomunikacyjny wykorzystujący nie fotony (najliczniejsze cząstki elementarne znanego nam wszechświata), a neutrina (zajmujące drugie miejsce pod względem liczności). Bardzo nieporadny jeszcze pierwowzór takiego systemu cyfrowego został zademonstrowany w marcu 2012 r. w laboratorium Fermilab w Batavia Illinois pod Chicago. Do testów wykorzystano eksperyment NuMi (wiązka neutrin w Głównym Iniektorze) w celu generacji impulsowej wiązki neutrinowej o znacznym natężeniu. Transmitowano po kilkadziesiąt impulsów, każdy zawierający ok. 1013 neutrin, odseparowanych od siebie po ok. kilka sekund. Wiązka była skierowana na ok. 200-tonowy detektor Minerva oddalony od generatora o ok. 1 km w odrębnej grocie podziemnej. Wiązka neutrin pokonała ok. 250 m litej skały. Czułość detektora wynosiła ok. 10-13 a więc z każdego impulsu detekowano średnio ok. 0,8 neutrina. Uzyskano szybkość transmisji ok. 0,1 bit/s ze stopą błędów mniejszą niż 1% . Niezbyt zachęcające początki? Poszukiwanie metod telekomunikacji neu więcej »\nKomputery i sztuka\nFirmy Asus i Intel we współpracy z czasopismem Art & Business zorganizowały konkurs "ARTCOMPUTER ASUS" na najlepszą artystycznie obudowę. Laureatem konkursu okazała się obudowa komputera "Ultrabook ASUS UX32VD". Uroczyste wręczenie nagrody odbyło się 13 lutego w Galerii Fibak w Warszawie. Obudowę komputera Ultrabook ASUS UX32VD poddano pewnym modyfikacjom w stosunku do poprzednich wersji. Dolna część obudowy jest aluminiowa, a górna składa się z elementów z aluminium i tworzywa sztucznego. Pod względem wygląd więcej »\nJuż po raz siódmy firma IBM zaprezentowała na konferencji w Warszawie "Next 5 in 5" - listę pięciu najważniejszych innowacji, które zmienią nasze życie w najbliższych pięciu latach. W tym roku obejmuje ona nowe sposoby wykorzystania zmysłów: dotyku, wzroku, słuchu, smaku oraz zapachu przez komputery. "Lista Next 5 in 5 pokazuje, że czekają nas w najbliższych latach rewolucyjne zmiany" - powiedział Ales Bartunek, dyrektor generalny oddziału IBM obsługującego Polskę i kraje bałtyckie. "Prognoza IBM opiera się na analizie trendów społecznych i rynkowych oraz opiniach tysięcy biologów, inżynierów i matematyków pracujących w laboratoriach badawczych firmy na całym świecie". W tym roku firma IBM przyjrzała się rozwią więcej »\nNiezwykle ważnym aspektem we współczesnym świecie jest dostęp do szerokopasmowego internetu. Problem ten jest szczególnie istotny w warunkach gęstej zabudowy miejskiej, w której koszt instalacji linii światłowodowych jest znaczny. Alternatywą dla linii kablowych są systemy łączności bezprzewodowej FSO (ang. Free Space Optics). System FSO jest technologią bezprzewodowej komunikacji optycznej, która do przesyłania danych pomiędzy dwoma punktami wykorzystuje propagację promieniowania optycznego w wolnej przestrzeni. Systemy, które są aktualnie dostępne na świecie, z powodzeniem rozwiązują problemy transmisji danych, zwłaszcza w przypadku małych odległości (ang. last mile communications) . Systemy łączności w otwartej przestrzeni wymagają zastosowania odpowiednich źródeł promieniowania optycznego. Przy ich wyborze, w głównej mierze, należy uwzględnić: zakres długości fal, moc emitowanego promieniowania oraz możliwość współpracy z elektronicznymi układami modulującymi. Zakres długości fal zastosowanego promieniowania uwarunkowany jest przede wszystkim właściwościami transmisyjnymi atmosfery oraz koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa zarówno dla użytkowników, jak i osób postronnych. Do głównych zalet tych łączy można zaliczyć: łatwość instalacji, duże przepływności przy stosunkowo małych nakładach inwestycyjnych, bardzo niską elementową stopę błędu, odporność na zakłócenia elektromagnetyczne, brak utrudnień administracyjnych związanych z ich instalacją (nie są wymagane licencje). Ważną właściwością tych łączy jest ich duża odporność na podsłuch, ze względu na wąską wiązkę, brak listków bocznych i łatwą kontrolę inwazji zakłóceń w wiązkę. Łącza FSO są porównywalne z łączami radiowymi w aspekcie medium transmisyjnego, jednakże przewyższają je pod względem szerokości pasma, kosztów eksploatacji, oraz szybkości instalacji. Zapewniają zasięgi do kilku kilometrów. Stąd też, mogą być stosowane w sytuacjach kryzysowych oraz w syst więcej »\nMetoda szybkiej oceny charakterystycznych parametrów rdzenia ferromagnetycznego magnetycznie miękkiego\nJAN WIŚNIEWSKI PIOTR MRÓZ\nRdzeń ferromagnetyczny "magnetycznie miękki", nazywany również magnetowodem o wąskiej pętli histerezy magnetycznej [1-3, 5, 8], którego względna przenikalność magnetyczna jest dużo razy większa od jedności, stanowi obwód magnetyczny, przez który zamyka się zmienny strumień magnetyczny wywołany prądem płynącym w uzwojeniu cewki umieszczonej na tym rdzeniu. W przypadku rdzenia bez szczeliny powietrznej mamy do czynienia z jednorodnym obwodem magnetycznym wykonanym z tego samego materiału. Dla projektanta, często, najważniejszymi parametrami rdzenia ferromagnetycznego są: dopuszczalne namagnesowanie (zwane też "przepływem" ), będące iloczynem dopuszczalnego prądu cewki i ilości zwojów (IL,ampl ⋅ n)dop, stanowiące o dopuszczalnym natężeniu pola magnetycznego w rdzeniu oraz stała charakterystyczna AL, proporcjonalna do względnej przenikalności magnetycznej rdzenia, wyrażająca indukcyjność jednego zwoju. Parametry te stanowią na ogół minimalną i wystarczającą podstawę projektowania transformatorów napięcia przemiennego, dławików i elektromagnesów z użyciem rdzeni ferromagnetycznych. Praktykowane szeroko oscyloskopowe zdejmowanie tzw. dynamicznej krzywej (pętli) histerezy rdzenia magnetycznego łączy się ze stosowaniem skomplikowanego elektronicznego układu pomiarowego, wymagającego dodatkowo precyzyjnego skalowania czułości napięciowej obydwu osi (X i Y) odchylania "plamki" użytego oscyloskopu . Stosowane od ponad dwóch dziesięcioleci profesjonalne mikroprocesorowe i kom więcej »\nMikrofalowe antenowe moduły nadawczo-odbiorcze T/R, stan obecny i kierunki rozwoju\nEdward Sędek Zenon Szczepaniak Mariusz Łuszczyk\nW drugiej połowie ubiegłego wieku powszechnie stosowano radary z antenami reflektorowymi. Wiązka antenowa była kształtowana poprzez geometrię reflektora oświetlanego za pomocą tuby falowodowej, do której doprowadzany był sygnał z centralnego nadajnika lampowego. W nadajniku stosowano lampy magnetronowe, lampy z falą bieżącą (LFB) lub klistrony wieloobwodowe. W latach 70. stosowano również anteny dwureflektorowe, w których jeden z reflektorów pełnił rolę anteny nadawczej kształtującej charakterystykę pokrycia radaru, zaś w antenie odbiorczej stosowano kilka falowodowych tub odbierających odbite od obiektów sygnały i za pośrednictwem układu formowania wiązek kształtowano wiązki odbiorcze. Zastosowanie kilku falowodowych tub (kilku wiązek odbiorczych) pozwalało na określenie wysokości wykrytego celu latającego. Tak powstały pierwsze radary trójwspółrzędne (3D), pozwalające wyznaczyć, oprócz kąta azymutu i odległości, wysokość latającego obiektu. Podstawową wadą rozwiązań anten reflektorowych był wysoki poziom listków bocznych charakterystyki promieniowania anteny (rzędu dwudziestu kilku dB), co powodowało niską odporność radaru na różnego rodzaju zakłócenia, w szczególności celowo wytwarzane przez przeciwnika. Kształt wiązki był stały i zależał od wymiarów geometrycznych i kształtu reflektora [1-4]. W Polsce przykładem wymienionego rozwiązania był radar N-11 opracowany w latach 80. ubiegłego wieku w Przemysłowym Instytucie Telekomunikacji . Nie wchodząc szczegółowo w kolejne etapy rozwoju należy stwierdzić, że dopiero opracowanie radarów z płaskimi pasywnymi ścianami antenowymi pozwoliło znacząco obniżyć poziom listków bocznych. Kolejny etap rozwoju techniki antenowej, to aktywne anteny ścianowe z tzw. rozproszonym nadajnikiem zasilającym poszczególne wiersze antenowe, a następnie aktywne anteny ścianowe, w których poszczególne elementy promieniujące posiadają swoje moduły nadawczo-odbiorcze (T/R), pozwalające regulować zaró więcej »\nModuł konwersji A/C oraz demodulator iq dla radaru z cyfrowym formowaniem wiązki\nPrawidłowa praca układu konwersji analogowo-cyfrowej jest istotnym czynnikiem prawidłowej pracy stacji radiolokacyjnej. Układ konwersji A/C jest jednym z najbardziej istotnych elementów zespołu obróbki cyfrowej radaru, dlatego też przed jego wykorzystaniem w docelowej aplikacji należy poddać go szczegółowym badaniom. Zasadniczym celem tych badań jest m.in. zweryfikowanie parametrów: SFDR, SINAD, ENOB, THD oraz przesłuchu międzykanałowego podawanych przez producenta . Bezpośrednio za układem konwersji analogowo-cyfrowej znajduje się układ cyfrowego demodulatora IQ. Układ ten umożliwia przesunięcie składowych widma sygnału wejściowego oraz pozwala na opisanie sygnału zespolonego poprzez składową rzeczywistą (I) i składową urojoną (Q). Składa się on z trzech komponentów: mnożnika, filtru dolnoprzepustowego i układu decymacji . Implementacja m.in. cyfrowej demodulacji IQ radaru w układzie FPGA pozwala na stworzenie wielokanałowego systemu pracującego w pełni w sposób równoległy. System złożony z układów FPGA umożliwia projektantowi testowanie pojedynczych jego komponentów niezależnie od pracy pozostały, co ma istotny wpływ na zapewnienie wysokiej niezawodności projektowanego systemu. Parametry modułu konwersji A/C Fizycznie modułem konwersji analogowo-cyfrowej w tej aplikacji jest nakładka FMC108 firmy 4DSP (rys. 1). Jest ona komercyjnym rozwiązaniem zapewniającym znaczną gęstość upakowania przetworników na płycie przy utrzymaniu wysokich parametrów konwersji A/C. Na rysunku 2 przedstawiono schemat blokowy nakładki FMC- 108. Wyrób zbudowany jest na bazie czterech dwukanałowych przetworników A/C ADS62P49 firmy Texas Instruments. Umożliwia pracę zarówno z zewnętrznym (docelowym) jak i wewnętrznym zegarem próbkowania. Tory analogowe przetworników oferowane są w wersji AC lub DC. W obu przypadkach wykorzystano jako gniazdo wejściowe złącze współosiowe SSMC. Nakładka pozwala na elastyczne sterowanie częstotliwością próbkowania więcej »\nNanoimprint Lithography - a next generation high volume lithography technique for the transition of MEMS technology to nanofabrication\nGerald Kreindl Roland Staudinger\nEV Group (EVG) is a leading supplier of equipment and process solutions for the manufacture of semiconductors, microelectromechanical systems (MEMS), compound semiconductors, power devices and nanotechnology devices. Key products include wafer bonding, thin-wafer processing, lithography/nanoimprint lithography (NIL) and metrology equipment, as well as photoresist coaters, cleaners and inspection systems. Founded in 1980, EV Group services and supports an elaborate network of global customers and partners all over the world. More information about EVG is available at www.EVGroup.com. With the ever increasing demand for higher integration combined with the need to reduce structure sizes at an acceptable cost model, the lithographic techniques of the semiconductor industry are fast approaching their limits and new technologies have to be developed and tested for high volume production. Since the first publication  NIL has experienced a rapidly growing interest, starting from the scientific community, moving to the industrial sectors in applications like integrated optics, biochemistry, μ-fluidic, μ-TAS, telecommunication devices, as well as biomedical, nanofluidics, nanooptical applications, data storage and nanoelectronics. In 2003 UV-NIL has been added to the Semiconductor Technology Roadmap (ITRS) as a prospective next generation lithography NGL tool for microelectronics at the 32 nm node and beyond. UV-Nanoimprint Lithography (UV-NIL) offers several technical advantages concerning resolution, overlay and tool design. The tools needed for UV-NIL have decisively lower technical requirements concerning exposure sources, process environmental conditions and the projection optics compared to optical lithography. However semiconductor industry still hesitates to więcej »\nJednym z ważniejszych zadań systemu rozpoznania elektronicznego, złożonego ze zbioru przestrzennie rozmieszczonych namierników, jest wyznaczenie położenia źródła emisji (ZE) na podstawie namiarów określających kąt przybycia sygnału. W systemach rozpoznania elektronicznego do wyznaczenia położenia ZE najczęściej wykorzystuje się namiary z wielu (minimum dwóch) punktów pomiarowych (namierników), które znajdują się w określonej względem siebie odległości zwanej bazą systemu [1, 2]. W rzeczywistych warunkach pomiarowych wskutek występowania błędów, z których najważniejsze to błędy związane z dokładnością określania namiarów oraz lokalizacją samych namierników, każde położenie ZE będzie wyznaczane z błędem, będącym w ogólnym przypadku funkcją wszystkich błędów występujących w systemie oraz wprowadzonych przez otoczenie systemu . Algorytmy estymacji położenia ZE oparte są na klasycznym modelu obserwacji i na estymatorach największej wiarygodności w przypadku przyjęcia założenia o znanej funkcji gęstości prawdopodobieństwa błędów pomiaru. Określenie położenia źródła emisji na płaszczyźnie Sformułowanie problemu Jeżeli ZE znajduje się na płaszczyźnie, to do określenia jego położenia (pozycji) wystarczy pomiar tylko dwóch namiarów θ1, θ2 z dwóch różnych punktów odbioru, rozmieszczonych w odległości b od siebie. Położenie ZE określone jest przez punkt przecięcia się dwóch półprostych, tzn. linii namiarów, będących liniami położenia - rys. 1. Ponieważ pomiar każdego namiaru obarczony jest błędem, więc w wyniku obliczenia pozycji tego samego ZE na podstawie wielu różnych namiarów otrzymamy zbiór punktów, który utworzy na płaszczyźnie pewien obszar zwany obszarem nieokreśloności (nieoznaczoności), w którym z określonym prawdopodobieństwem znajdować się będzie wykryte ZE . Ocenę dokładności wyznaczenia położenia ZE dokonuje się tutaj na postawie analizy statystycznej wyników pomiarów. Estymację położenia ZE w warunkach więcej »\nPamięć akwizycji danych oscyloskopu. Spójrz dalej, niż na tabliczkę znamionową\nAM Technologies Polska Sp. z o.o. - wyłączny, autoryzowany dystrybutor w Polsce w zakresie sprzedaży oraz obsługi posprzedażowej urządzeń i systemów pomiarowych i kontrolnych Agilent Technologies.Pamięć akwizycji danych to ważny czynnik charakteryzujący każdy oscyloskop cyfrowy, przy czym większa pojemność pamięci nie oznacza lepszej klasy oscyloskopu. Nie jest to oczywiste, warto więc przyjrzeć się bliżej budowie oscyloskopów o różnej architekturze pamięci, co pozwoli lepiej zrozumieć, dlaczego jeden rodzaj pamięci jest bardziej efektywny i użyteczny od innego. Na rynku dostępne są oscyloskopy budowane w oparciu o dwie architektury. W tradycyjnym typie architektury pamięci za przetwarzanie i wyświetlanie na ekranie rejestrowanych przez oscyloskop danych odpowiada w głównej mierze system mikroprocesorowy. Mimo, że niektórzy producenci tworzą nowe, fantazyjne wręcz nazwy dla tego typu architektury, czy też stosują specjalne tryby pracy pozwalające częściowo zniwelować jej wady, główną niedogodnością wciąż pozostaje fakt obecności systemu mikroprocesorowego w systemie wyświetlania obrazu. W oscyloskopach bazujących na drugim typie architektury pamięci system mikroprocesorowy usunięto z toru wyświetlania obrazu i zastąpiono go wyspecjalizowanym ukła więcej »\nPolska premiera NX_8.5\nTendencje rozwoju platform inżynierskich w polskim przemyśle.W największych sektorach gospodarki są stosowane różne aplikacje komputerowego wspomagania projektowania (CAD), Oserwuje się szybki rozwój ilościowego platform inżynierskich, jednak jest to uwarunkowane wieloma czynnikami. Branza motoryzacyjna zatrudnia w Polsce ok. 150 tys. pracowników, ma wartość 27 mld Euro. W Polsce w roku 2012 wyprodukowano 0,8 mln pojazdów (mapa poniżej).- udział w rynku sam więcej »\nSzanowni Członkowie PTTS, Szanowni Czytelnicy miesięcznika ELEKTRONIKA, Korzystając z uprzejmości czasopisma ELEKTRONIKA "konstrukcje technologie zastosowania" chciałbym Państwa tą drogą poinformować, że na walnym posiedzeniu Polskiego Towarzystwa Techniki Sensorowej (PTTS) 26 czerwca 2012 r., na XII Konferencji Czujników Optoelektronicznych i Elektronicznych - COE'2012 w K więcej »\nPojęcie filtracji i estymacji stanu. Filtracja odnosi się do estymacji modelu stanu k x [7-9], który jest obserwowany pośrednio przez pomiary kPomiary są zakłócane przez szum pomiarowy o znanym rozkładzie ( ) k k p y | x . Ewolucja stanów między poszczególnymi pomiarami modelowana jest przez proces Markowa p ( ) . 1 | k k - x x Celem estymowania stanów procesu jest jak najdokładniejsze określanie stanu k x na podstawie pomiarów k y . Zgodnie z założeniami filtracji optymalnej, podstawowym zadaniem filtru optymalnego jest dostarczanie przybliżonej postaci rozkładu stanów. Im bardziej dokładne jest to przybliżenie, tym lepszy jest algorytm filtracji [6,13]. Korzystając z podstawowych praw statystyki można wnioskować o rozkładzie a posteriori stanu k x w każdym kroku uwarunkowanym wszystkimi pomiarami: . (2) Równania rekursywne do sekwencyjnego obliczania rozkładu a posteriori zwane są równaniami filtracji bayerowskiej [7,11]. Obliczenia zaczynają się od rozkładu początkowego: , (3) następnie rozkłady posteriori mogą być sukcesywnie wyznaczane z równań: , (4) (5) gdzie stała normalizacyjna jest definiowana następująco Prawdopodobieństwo brzegowe, z którego otrzymuje się przewidywany rozkład pomiarów k y przy danych wcześniejszych pomiarach jest określone jako: . (6) Zauważyć należy, że prawdopodobieństwo brzegowe wyraża się tak samo jak stała normalizacyjna Zk. Algorytm filtracji Kalmana Filtr Kalmana odnosi się do liniowego modelu dynamiki opisywanego w czasie dyskretnym. Optymalną ocenę stanu według kryterium minimalnej wartości błędu średniokwadratowego można przeprowadzać pod warunkiem, że znany jest model dynamiki i model obserwacji [7-12]. Wektor stanu zdefiniowany jest równaniem różnicowym: , (7) zaś wektor pomiarowy równaniem algebraicznym: , (8) gdzie zakłócenia posiadają następujące właściwości statystyczne:Powyższe oznaczenia zdefiniowane są następująco: - ( ) k k x = x t jest stanem systemu (wektorem o wymi więcej »\nMowa jest naturalnym i jednym z najbardziej efektywnych sposobów komunikowania się ludzi z otoczeniem. Ogromna ilość informacji przekazywana przy pomocy tego naturalnego sygnału spowodowała, że już od wielu lat na świecie prowadzone są badania mające na celu odpowiednie przetworzenie sygnału mowy, w celu wydobycia informacji wymaganych dla konkretnych zastosowań. W niniejszym artykule przedstawiono proces projektowania systemu automatycznego rozpoznawania mówcy. Automatyczne rozpoznawanie mówcy zwane także automatycznym rozpoznawaniem głosów, jest procesem realizującym szereg reguł decyzyjnych na mierzalnych cechach sygnału mowy, mających na celu określenie czy dana wypowiedź należy do określonego mówcy zależnie lub niezależnie od treści wypowiedzi. System automatycznego rozpoznawania mówcy identyfikuje/ weryfikuje osobę, dzięki porównaniu tzw. wektora cech z bazą modeli głosów. Na rys. 1 przedstawiono przykładowy schemat takiego systemu. Analiza sygnału mowy, w wyniku której otrzymuje się wektor cech, niosący informację o indywidualnych właściwościach głosu mówcy, odbywa się w dwóch trybach: uczenia bądź identyfikacji (klasyfikacji) .W fazie uczenia nowi mówcy ze znanymi tożsamościami zapisywani są w bazie danych systemu. Faza identyfikacji, polega na porównaniu wyekstrahowanych unikatowych cech głosu nieznanego mówcy z próbkami zawartymi w bazie systemu (klasyfikacja). Zarówno w fazie uczenia jak i identyfikacji używane są te same algorytmy parametryzacji sygnału mowy wyznaczające unikatowy "odcisk głosu" (ang. Voice Print). Metodyka badań Pierwszym zadaniem autorów było zebranie materiału badawczego w postaci próbek sygnału mowy. Rejestracji czasowych przebiegów akustycznego sygnału mowy dokonano w Instytucie Systemów Elektronicznych Wydziału Elektroniki WAT z zastosowaniem mikrofonu dynamicznego Monacor DM-500, karty dźwiękowej komputera oraz oprogramowania Matlab. Podczas badania, odległość mikrofonu od ust osoby mó więcej »\nRadar pasywny działający w oparciu o sygnał naziemnej telewizji cyfrowej\nMarcin Kamil Bączyk Krzysztof Kulpa Mateusz Malanowski Łukasz Maślikowski Piotr Samczyński Adam Gorzelańczyk\nRadar pasywny jest systemem radiolokacyjnym, w którym wykorzystuje się niewspółpracujące nadajniki jako źródła promieniowania oświetlającego obserwowaną scenę. Fakt ten powoduje, iż systemy takie nie wymagają własnych nadajników, przez co są one relatywnie tanie, znacznie mniejsze, mniej podatne na uszkodzenia i trudne do wykrycia. Oprócz radia FM [1-4] najbardziej popularnym źródłem promieniowania wykorzystywanym w radiolokacji pasywnej jest naziemna telewizja cyfrowa DVB-T (ang. Digital Video Broadcasting - Terrestrial). Szersze pasmo sygnału zapewnia lepszą rozróżnialność odległościową, niż w przypadku radia FM. Ponadto, ze względu na fakt wykorzystania modulacji cyfrowej, możliwe jest odtworzenie sygnału referencyjnego z zaszumionego sygnału odebranego. Wykrywanie obiektów w radarach pasywnych opiera się na wyznaczaniu funkcji niejednoznaczności wzajemnej sygnałów referencyjnego i pomiarowego [1-4]. Sygnał pomiarowy rejestrowany jest przez antenę zwróconą w kierunku badanej przestrzeni natomiast sygnał referencyjny powinien być idealną kopią sygnału wyemitowanego. Jedną z możliwości pozyskania sygnału referencyjnego jest jego rejestracja za pomocą anteny kierunkowej zwróconej bezpośrednio w stronę nadajnika. Pomimo takiej konfiguracji sygnał referencyjny jest bardzo często zniekształcony i zaszumiony. Inną możliwością jest odtworzenie sygnału, korzystając z faktu, iż transmisja jest cyfrowa i jej błędy oraz szum mogą zostać usunięte. W niniejszym referacie przedstawiony zostanie sposób, w jaki przetwarza się sygnały w radarze pasywnym. Omówiona zostanie funkcja niejednoznaczności wzajemnej dla sygnału naziemnej telewizji cyfrowej oraz zaprezentowane zostaną wyniki przetwarzania i detekcje obiektów ruchomych. Koncepcja radaru pasywnego W radiolokacji klasycznej, tzn. przy wykorzystaniu radaru aktywnego, część nadawcza i odbiorcza znajdują się w tym samym miejscu. Najczęściej obie wykorzystują tę samą antenę, pracującą więcej »\nŁukasz Sorokosz Michał Dutkiewicz Włodzimierz Zieniutycz\nPlanarne anteny mikropaskowe, nazywane również łatowymi, są znane wśród projektantów i inżynierów mikrofalowych i antenowych od wielu lat. Pomimo faktu, że są szeroko stosowane w technice radiowej i radarowej, wciąż prowadzi się badania nad poprawą ich właściwości oraz nad znalezieniem dla nich nowych zastosowań. W tej pracy przedstawiono konstrukcję oraz wyniki pomiarów prostego szyku anten mikropaskowych na pasmo 10 GHz z przeznaczeniem do radaru dopplerowskiego. Opisany szyk składa się z 4 anten mikropaskowych zasilanych przez sprzężenie elektromagnetyczne poprzez szczelinę we wspólnym ekranie anten i układu zasilania. Radar, do typu którego zaprojektowano opisywany szyk anten bazuje na efekcie Dopplera, który polega na zmianie częstotliwości fal elektromagnetycznych odbitych od obiektu poruszającego się względem obserwatora. Umożliwia on określenie położenia obiektu oraz jednoczesną obserwację zmiany kierunku i prędkości jego przemieszczania się. Możliwości te wykorzystuje się m.in. w lotnictwie , meteorologii  i urządzeniach do pomiaru prędkości poruszających się obiektów . Anteny stosowane w radarach dopplerowskich powinny odznaczać się wąską wiązką główną (selektywność kątowa) przy jednoczesnym niskim poziomie listków bocznych (odporność na błędy i zakłócenia). Z tego względu zaproponowano szyk 4 anten w konfiguracji 2×2 ze specjalnie zaprojektowanym układem zasilania, zapewniającym równe poziomy amplitud i faz sygnałów pobudzających elementy szyku. W kolejnym rozdziale pracy opisano proces projektowania pojedynczej anteny mikropaskowej na pasmo 10 GHz, w którym główny nacisk położono na małe wymiary anteny oraz możliwość uzyskania pasma dla WFS < 2 szerszego niż 2%. Projekt szyku antenowego, czyli plan sieci zasilającej oraz rozmieszczenie anten względem siebie oraz wyniki eksperymentalnej weryfikacji parametrów pracy szyku, takich jak straty odbiciowe i charakterystyki promieniowania w dwóch płaszczyznach or więcej »\nZbieranie pełnej informacji o źródle fal radiowych jest przedsięwzięciem wymagającym odpowiedniej aparatury kontrolno-pomiarowej oraz szeroko rozumianej wiedzy. Realizowane jest w kilku następujących po sobie etapach, obejmujących: - wykrywanie emisji, - odbiór sygnałów pochodzących od wyselekcjonowanego źródła emisji, - pomiar charakterystycznych parametrów technicznych źródła emisji, - identyfikację (jeśli to możliwe), oraz - określenie z pewnym prawdopodobieństwem miejsca zainstalowania nadajnika. Proces szczególnie się komplikuje w przypadku zupełnego braku informacji a priori co do charakteru emisji. Uwarunkowania postawionego zadania nie zawsze wymagają realizacji wszystkich wskazanych powyżej czynności. Niejednokrotnie interesujące dla końcowego użytkownika systemu będzie jedynie stwierdzenie faktu zaistnienia emisji z zadanego pasma realizowane poprzez klasyczny monitoring w częstotliwości. Szczególnym przypadkiem takiego działania jest sytuacja, w której system ma zareagować na pojawienie się emisji nowej, jakiej dotychczas, podczas rejestracji tła radiowego za określony przedział czasu, nie stwierdzono. Stwierdzenie faktu zaistnienia emisji radiowej najczęściej skutkuje postawieniem zadania jej odbioru. Problem może być o tyle skomplikowany w początkowej fazie tego procesu, że nie znając charakteru sygnału duży nacisk jest kładziony na wiedzę ekspercką operatora, którego zadaniem jest właściwy dobór ustawień odbiornika (np. szerokości pasma) skutkujący odbiorem niezniekształconego sygnału. Aby zaistniała możliwość zaklasyfikowania sygnału do określonej grupy znanych emisji albo dopisania nowego wzorca w bazie danych, musi zostać określona dokładna sygnatura sygnału poprzez wyznaczenie skończonego ale dystynktywnego zbioru parametrów go opisujących. Do zbioru dystynktywnych parametrów zaliczyć można wartość częstotliwości nośnej, rodzaj sygnału (ciągły, impulsowy), sposób modulacji, a w przypadku sygnałów impul więcej »\nWykorzystanie algorytmów klasyfikacji i fuzji informacji w procesie rozpoznawania obiektów morskich na podstawie obrazów FLIR\nTadeusz PIETKIEWICZ Andrzej WITCZAK\nPasywne sensory podczerwieni FLIR (Forward Looking Infra- Red) wykorzystywane do rozpoznawania obiektów morskich rozmieszczane są na powietrznych platformach rozpoznania i okrętach. Używane są przede wszystkim do rozpoznania krótkiego i średniego zasięgu i identyfikacji obiektów nawodnych (statków i okrętów). Przeciętny zasięg tego sensora wynosi 12 do 20 mil morskich dla okrętów, 12 do 14 mil morskich łodzi podwodnych oraz 2 do 4 mil morskich dla peryskopu  w zależności od warunków obserwacji, szczególnie stanu morza. Sensor FLIR dostarcza cyfrowe obrazy monochromatyczne, w których każdy piksel scharakteryzowany jest jedną liczbą - luminancją piksela. Wykorzystanie sensora FLIR do rozpoznawania (identyfikacji) obiektów morskich może być praktycznie realizowane wówczas, gdy klasyfikator (obiekt wykonujący identyfikację) dysponuje bazą obrazów obiektów morskich. Klasyfikator może wówczas podjąć decyzję, który obiekt z bazy danych jest najbliższy do obserwowanego obiektu ze względu na wartości określonych atrybutów obiektów i wartość kryterium oceny odległości. Należy podkreślić, że w literaturze przedmiotu można znaleźć definicje kilku klasyfikatorów, które mogą być użyte do rozpoznawania obiektów za pośrednictwem sensorów FLIR. Interesującym problemem jest również opracowanie algorytmów fuzji informacji pochodzących z kilku klasyfikatorów. Najbardziej znaną w literaturze bazą danych obrazów FLIR jest baza opracowana przez Parka i Slansky’ego , zawierająca 2 545 obrazów. Fuzja klasyfikatorów okazuje się dobrym sposobem poprawy jakości klasyfikacji. Łącząc indywidualne opinie możemy uzyskać uzgodnioną decyzję, której jakość dla pewnych schematów łączenia (kombinacji) znacznie przewyższa jakość decyzji pojedynczego klasyfikatora. W literaturze możemy znaleźć wiele schematów . Kittler  rozważa dwa rodzaje łączenia zespołów klasyfikatorów. W pierwszym - wszystkie klasyfikatory wykorzystują identyczną repreze więcej »\nZaawansowane Systemy Elektroniczne i Inżynieria Internetu WILGA luty 2013\nCykl Konferencji dla młodych uczonych WILGA. Konferencja WILGA zbudowała w ciągu ostatnich kilkunastu lat dobrą tradycję naukowych spotkań młodych uczonych. Cykl konferencji WILGA [wilga.ise.pw.edu.pl] Fotonika i Inżynieria Internetu, Zaawansowane Systemy Elektroniczne, pod patronatem IEEE, SPIE, KEiT PAN oraz WEiTI PW został zapoczątkowany w roku 1998 przez Zespół Naukowy PERG/ELHEP ISE PW. Konferencje odbywają się dwukrotnie w roku, a uczestnikami są młodzi uczeni z kraju i zagranicy.Artykuł omawia wybrane nurty tematyczne i prace przedstawione na 31 konferencji WILGA [http://wilga.ise.pw.edu.pl], która odbyła się w dniach 8-10 lutego 2013 na terenie WEiTI PW. W konferencji udział wzięło łącznie ponad 80 osób. Szczególnym zainteresowaniem na Sympozjum WILGA cieszą się zwykle referaty doktorantów pracujących na co dzień w wielkich laboratoriach badawczych, takich jak: CERN w Genewie, DESY w Hamburgu, PSI w Willingen, FermiLab pod Chicago, JeffersonLab w Newport News, JET w Culham, RAL pod Oxfordem i innych, jak ośrodki synchrotronowe w Europie, np. MaxLab w Lund. Omówiono szerzej tematykę inżynierii Internetu, osiągnięcia akceleratora LHC, elektroniki i informatyki biomedycznej oraz wybrane aspekty aplikacji zaawansowanych układów i systemów elektronicznych. Następna 32 konferencja WILGA odbędzie się w dniach 27 maja - 02 czerwca 2013 r. w Ośrodku Pracy Twórczej PW Wilga pod Warszawą. Zgłoszenia prac: photonics@ise.pw.edu.pl.Prace konferencji publikowane są w czasopismach Elektronika, IJET-PAN oraz w serii Proc.SPIE. Do tej pory, z materiałów konferencji WILGA opublikowano kilka dedykowanych wydań czasopism naukowo-technicznych oraz kilkanaście tomów Proc. SPIE - notowanych w bazach danych Elsevier-Scopus, Thomson-Reuters Web of Knowledge a także innych, jak Baz- Tech i Scholar Google. Materiały konferencji WILGA stanowią doskonały przegląd stanu młodej nauki w dziedzinie elektroniki i fotoniki w kraju, prezentowanej także więcej »\nW ostatnich dwóch dziesięcioleciach technologie półprzewodnikowe odnotowały znaczące sukcesy w obszarze mikrofalowych wzmacniaczy mocy. Jednak pomimo tego próżniowe urządzenia wzmacniające, w szczególności spiralne lampy z falą bieżącą (LFB), pozostają wciąż niedościgłym źródłem sygnału mikrofalowego fali ciągłej dużej mocy (400…500 W) [2, 6]. Uzyskiwana moc mikrofalowa z jednostki objętości wzmacniacza na LFB, zwłaszcza w wyższych zakresach częstotliwości (pasma S, C, X, Ku), przewyższa bowiem wielokrotnie wartości z jakimi mamy do czynienia w wypadku wzmacniaczy półprzewodnikowych. Tym samym nic nie traci na znaczeniu potrzeba dalszego rozwoju metod projektowania i technologii wytwarzania LFB, zwłaszcza zaś potrzeba ich miniaturyzacji . Obniżenie kosztów projektowania poprzez istotne skrócenie czasu opracowania konstrukcji i ilości wykonanych modeli badawczych oraz jej optymalizacja metodami numerycznymi prowadzi do obniżenia kosztów wytwarzania przyrządów próżniowych. Tym samym wzmacniacze na LFB stają się dodatkowo konkurencyjne pod względem ceny w stosunku do wzmacniaczy półprzewodnikowych. Analizie numerycznej poddano cztery zasadnicze podzespoły funkcjonalne typowe dla każdej LFB, chociaż mogące różnić się zasadniczo co do formy i wymiarów dla różnych ich typów. W tym wypadku oparto się na konstrukcji projektowanej LFB fali ciągłej LO-500 o mocy wyjściowej 400 W, pracującej w paśmie częstotliwości 4,4…5,0 GHz, przeznaczonej do zastosowań telekomunikacyjnych. Cechami charakterystycznymi tej konstrukcji są: spiralna, szerokopasmowa linia opóźniająca wsparta na trzech prętach wykonanych z ceramiki berylowej, sterowana siatką sferyczna wyrzutnia elektronów, dwustopniowy kolektor elektronów zapewniający 32% sprawność całkowitą LFB, periodyczny układ ogniskujący na magnesach stałych z nabiegunnikami stanowiącymi fragment układu odprowadzania ciepła strat z LO oraz falowodowe wyjście sygnału b.w.cz. (rys. 1) więcej »\nObecnie algorytmy ewolucyjne stanowią już dobrze ugruntowaną technikę obliczeniową, która wykorzystywana jest powszechnie na potrzeby rozwiązywania różnego typu zagadnień optymalizacyjnych . Dużą zaletą algorytmów ewolucyjnych jest fakt, że są one metodą obliczeniową wymagającą minimum wiedzy o rozwiązywanym zagadnieniu . Bowiem w celu zastosowania algorytmu ewolucyjnego należy tylko zdefiniować sposób kodowania rozwiązań na materiale genetycznym osobników oraz określić postać funkcji dopasowania, która pozwala rozstrzygnąć, które z dwóch różnych rozwiązań reprezentowanych przez odmienne osobniki jest lepsze [3, 4]. Niestety, w praktyce okazuje się, że zdefiniowanie odpowiedniego sposobu kodowania rozwiązań oraz określenie postaci funkcji dopasowania nie jest bynajmniej zadaniem łatwym, o czym świadczą między innymi prace [5-14]. Jeżeli chodzi o różne sposoby kodowania rozwiązań, to najstarszym ze znanych jest kodowanie binarne, w przypadku którego każdy z genów ewoluującego osobnika może przyjąć tylko jedną z dwóch dopuszczalnych wartości, czyli zero lub jeden [1-4]. Jednak na pewnym etapie badań nad algorytmami ewolucyjnymi zdano sobie sprawę, że w wielu przypadkach jest znacznie korzystniej, gdy na potrzeby kodowania wykorzystane zostaną liczby całkowite. W takim przypadku każdy z genów osobnika jest liczbą całkowitą zawartą w pewnym przedziale od N1 do N2. Z kolei w przypadku niektórych zagadnień optymalizacyjnych można zastosować kodowanie oparte bezpośrednio na wykorzystaniu liczb rzeczywistych, które oczywiście w komputerze reprezentowane są przez najbliższe im co do wartości liczby wymierne, co wiąże się ze skończoną dokładnością reprezentacji liczb w maszynach cyfrowych. W takim przypadku każdy z genów osobnika jest w istocie liczbą wymierną zawartą w pewnym przedziale od W1 do W2. Ponadto okazuje się, że istnieją także złożone zagadnienia optymalizacyjne, w przypadku których korzystnie byłoby zastosować hyb więcej »\nZastosowanie sensorowej funkcji układu sterowania napędem zamka elektromechanicznego\nPaweł POMASKI Mirosław DEREŃ Marcin PIOTROWSKI Krzysztof KOWALCZUK\nTakie czynniki, jak potrzeba zapewnienia bezpiecznego dostępu do różnego rodzaju pomieszczeń, np. magazynowych czy pokoi hotelowych, a także skrytek i przenośnych pojemników, których są przechowywane cenne rzeczy i chronione tajemnicą dokumenty, a także ogromny postęp technologii elektronicznych i informatycznych był motorem rozwoju technologii bezpieczeństwa dostępu z użyciem kart elektronicznych, której celem jest zapewnienie polityki bezpieczeństwa informacji (ang. Information System Security Policy - ISSP) [1-3]. W tym obszarze techniki znajdują się zamki z elektroniczną kontrolą dostępu, będące przedmiotem artykułu. Na rynku są dostępne różne rozwiązania zamków elektronicznych, których konstrukcja zależy od przystosowania zamka do warunków użytkowania i stopnia bezpieczeństwa dostępu. W artykule przedstawiono nowatorskie rozwiązanie zamka, którego ważną cechą jest jego autonomiczność, charakteryzująca się własnym źródłem zasilania i mikroprocesorowym układem sterującym napędem zamka. Ponieważ zamki te będą instalowane w osobistych pojemnikach na dokumenty chronione tajemnicą, konieczny jest duży stopień miniaturyzacji elektronicznych układów sterujących oraz elektromechanicznych układów wykonawczych. Powyższe założenia wpłynęły na potrzebę dokonania optymalizacji układu w celu zapewnienia minimalnego zużycia energii, co wpływa na zwiększenie okresu użytkowania zamka bez potrzeby doładowania akumulatora. Bezpieczeństwo dostępu użytkownika pojemnika do dokumentów uzyskano dzięki zaprojektowaniu detektora w postaci karty elektronicznej z unikatowym kodem. Uprawnienia dla użytkownika do danego kodu karty będą wpisywane do pamięci zamka. Ze względu na przewidywane duże zapotrzebowanie na pojemniki z zamkiem tego typu dla indywidualnych użytkowników, wykonawcy dążyli do uzyskania możliwie niskiej ceny zamka. W konstrukcyjnych rozwiązaniach zamków zawierających elektromechaniczne układy blokujące rygle lub powodujące zmianę i więcej »\nUstawa o ochronie przyrody z dnia 16 kwietnia 2004 r. (Dz. U. z 2009 r. nr 151 poz. 1220 z późn. zm.), w sposób dość restrykcyjny podchodzi do problemu ochrony drzewostanu, szczególnie w zakresie usuwania drzew. Ustawa ta w art. 86 w sposób szczególny traktuje jednak drzewa, które obumarły lub zagrażają bezpieczeństwu ludzi i mienia. O ile fakt całkowitego obumarcia drzewa jest stosunkowo łatwy do stwierdzenia, o tyle trudno jest określić stopień zagrożenia związanego z jego degradacją postępującą od wewnątrz. Każde dostatecznie duże drzewo stwarza pewne niebezpieczeństwo związane z możliwością złamania się jego konarów lub wywrócenia. Do najczęściej występujących przyczyn takiego typu zdarzeń można zaliczyć: - działanie bardzo silnego wiatru, - podmycie korzeni przez wodę opadową bądź z wezbranego cieku lub zbiornika, - uderzenie pioruna, - okiść (przeciążenie spowodowane nadmiarem lodu bądź mokrego śniegu), - próchnienie pnia lub korzeni drzewa spowodowane zwykle inwazją grzybów. Ostatnia z wymienionych przyczyn nie należy wcale do rzadkości bywając powodem nagłego i niespodziewanego wywracania się drzew nawet przy bezwietrznej pogodzie. Próchnica jest też przyczyną obniżania się ich naturalnej odporności na podmuchy wiatru. Zjawisko to, szczególnie ze względu na swój ukryty charakter jest więc potencjalnie groźne. O jego poważnych skutkach można się przekonać z dość licznych doniesień prasowych. Do podjęcia niniejszej pracy, obok przytoczonych tu faktów, znacząco także przyczyniły się wyniki badań wykonanych na zlecenie Dyrektora Biura Stołecznego Konserwatora Zabytków przy Skwerze I Dywizji Pancernej. Badania te miały na celu określenie stanu systemów korzeniowych dwóch drzew - okazałych przedstawicieli gatunku topoli białej (Populus alba L.) z bardzo rozbudowanymi koronami i znacznymi wysokościami. Drzewa te rosły przy bardzo popularnym trakcie pieszym i zachodziła obawa, że mogą one zagrażać przechodniom. Do przep więcej »


Freebooter Miniatures\nFirma założona kilka lat temu przez wybitnego rzeźbiarza Wernera Klocke, o którym więcej informacji znajdziecie w dziale Rzeźbiarze. Freebooter prezentuje niewielki (ok 50 wzorów) ale za to imponujący zbiór figurek fantasy, science-fiction i steampunk w skali 30 mm. Wszystkie figurki są oczywiście stworzone przez Wernera Klocje i cechują się naprawdę ogromną ilością detali, przeciętna figurka człowieka ma wysokość około 30-44 mm, są więc trochę wyższe od standardu 28 mm, jednak bardzo dobrze sprawdzają się jako herosi (np w WFB).\nProdukty Freebootera podzielone są w trzy kategorie:\nMiniatures (Barbarians, Chaos, Dark Elves, Dwarves, Elves, Empire, Faeries, Future, Goblins, Mercenaries, Monster, Orcs, Pirates, Sorcerer, Steampunk, Undead, Vampires)\nCiekawostką są limiotowane figurki wypuszczane przez FB co roku w okolicach gwiazdki lub z okazji największych niemieckich targów gier "Spiel" w Essen. Zaczęło się od roku 2002 i figurki Freebooter Goblin (nakład 100 sztuk), ostatnia limitowana figurka ukazała się z okazji świąt Bożego Narodzenia (Christmas Miniature 2005), miała nakład 1000 sztuk i nadal jest dostępna w sprzedaży.\nUlubionym tematem prac Wernera Klocke są piękne kobiety tak więc równiż w ofercie FB znaleźć można sporo naprawdę powabnych figurek :). Także nowości w tej firmie ukazują się stosunkowo często i nowych figurek możemy spodziewać się mniej więcej raz na miesiąc.\nFreebooter Miniatures - strona główna.\nSklep Gildia Najemników - polski sklep internetowy sprowadzający figurki FB.


Leniwiec mną zawładnął…;) – Życie to rzecz dla dwojga\nLeniwiec mną zawładnął…;)\nroksanna\tUncategorized\t 5 listopada, 2018 4 Minutes\nTotalny. Ani ręką, ani nogą nie chce mi się ruszyć. Gadać również. Pisać też…\nZbyt intensywnie było przez te cztery dni. Zaczęło się w lekkich nerwach jeszcze przed samym wyjazdem, bo koło domu Dziecków Starszych był tragiczny wypadek na torach kolejowych, akurat w momencie, kiedy R. wyjeżdżał z domu, szynobus z posesji był tak widoczny, że wyglądało to, iż uderzył na głównym przejeździe, tym przez który miał przejechać, telefonu nie odbierał… a teściowa oznajmiła, że nie dojechał do nich… Szybko jednak się wyjaśniło (Tuśka przeżyła chwile zgrozy), że to był ten przejazd bliżej ich domu (w drugą stronę), a R. jak wyjeżdżał z bramy, to widział moment uderzenia pociągu w auto, więc skręcił w drugą stronę, podjechał kawałek i … pomagał wydostać kobiety i dziecko z auta, które po uderzaniu stoczyło się ze skarpy i koziołkowało. Jedna osoba poniosła śmierć na miejscu, dwie i dziecko zabrano do szpitala- mieszkanki sąsiedniej wsi. Krótka chwila, zbieg okoliczności, błąd- niezatrzymanie się na znaku stop- i czyjeś życie się skończyło. Matki kobiety za kierownicą…\nDoszłam do wniosków, że nie potrafię już i nie nadaję się do robienia zakupów. Typowy shopping, jaki zawsze uprawiałam, wykorzystując pobyt u Przyjaciół w Niemczech, już nie dla mnie. Czasy się zresztą mocno zmieniły i nie trzeba kupować hurtowo np. butów, bo u nas dostęp jest do wszystkich produktów, choćby przez on-line, ceny mniej więcej podobne… Buty sobie jednak kupiłam i rękawiczki. Taa… buty wygodne do łażenia i prowadzenia auta i faktycznie w dobrej cenie (Timberland), takie do kostki, więc na teraz, a rękawiczki wełna połączona ze skórą, nareszcie dobrze przylegające do dłoni i nie muszę wypychać palców watą ;p Mam nadzieję, że będę je nosić, bo przez to, że pięciopalcowe ze skóry do tej pory zawsze miałam za duże, to nie lubiłam ich zakładać, a ręce grzałam w kieszeniach. Oczywiście najłatwiej robi się zakupy dla najmłodszych, więc dla Zońci dwie sukienusie i buciki (na roczek) zakupiłam bez problemu 🙂 A i cała duża torba (papierowa!) słodyczy z Lindta- tu szalał OM, no ale znaleźliśmy się w ich outletowym sklepie… ;D Tłumy wszędzie, kawka, kiełbaska- tradycyjnie i do mieszkania, do którego ciągnęło mnie jak nigdy. Chyba mnie też trochę przybiły już świąteczne rzeczy na sprzedaż, uświadamiając, że czas nieubłaganie pędzi…\nKilka godzin bez kontaktu z Tuśką czekając na wiadomość po badaniach z Genetyki, też zrobiły swoje, mimo iż intuicyjnie czułam, że nic złego nie może być, to jednak niepokój zawsze jakiś jest. Szczerze mówiąc, to chyba jak nigdy nie cieszyłam się z powrotu do domu. Trochę przeziębienie, w sumie niegroźne, bo tylko katar, ale mi dokuczało, niewyspanie, bo przecież późnowieczorne pogaduchy, więc decyzja, że po śniadaniu w niedzielę wyruszamy, a nie później bardzo mnie ucieszyła. Marzyło mi się własne łóżko. No, ale najpierw obywatelski obowiązek, więc prosto z drogi zajechaliśmy oddać swój głos na wójta- opłacało się, bo już wczoraj poznaliśmy wyniki- nasz kandydat wygrał. Po drodze spotkaliśmy Tuśkę z wózkiem, która wracała z wyborów, więc zaszła od razu do nas i ledwo przekroczyłam próg domu to już mogłam przytulić uśmiechniętą Zońcię. Ach, ach, ach… ten uśmiech niweluje wszelkie zuo! A potem przyjechał jeszcze Pańcio, więc uścisków nie było końca, który w ogóle nie chciał wracać do swojego domu, tak więc moje marzenie o zaleganiu we własnym łożu mocno przesunęło się w czacie. Szkoda, że Dziecka Młodsze, które były u nas weekend, zdążyły już wyjechać do DM, ale też jeszcze musieli zdążyć zagłosować. Fajnie wracać do domu, w którym na ciebie czekają 😉\nMama dziś u mojej doktor onkolog. Zobaczymy z czym wyjdzie. Na wynik TK czekamy, będzie w tym tygodniu. Wyniki z krwi ma w normie, również te wątrobowe i marker CA19-9 bardzo niski, oprócz podwyższonego WBC, nic niepokojącego z krwi nie wynika.\nNa Fejsie dziś rano u córki mojego brata (kuzyna) zobaczyłam podlinkowanego J. Ziębę wypowiadającego się na temat epidemii odry, z tekstem, że poleca również ” Ukryte terapie” tego pana. Nie wchodziłam i nie słuchałam oszołoma, bo dla mnie to szkoda czasu i nerwów, ale nie mogłam nie zareagować, kiedy ktoś bliski błądzi, więc wysłałam w komentarzu link do posta dr. Ciemięgi. Może dziewczę przeczyta, może coś zrozumie. Nie jestem z tych, co swoje racje forsuje pod każdym postem, nakazując „włączyć myślenie”, bo ktoś myśli inaczej, co zdarza się niektórym, przekonanym, że to oni mają monopol na myślenie, a reszta to idioci zmanipulowani przez firmy farmaceutyczne i całe te szczepienia, epidemie, to wielka ściema… i koniecznie te swoje prawdy objawione muszą przekazać światu. To nie mój styl. Dziewczyna ma sporo znajomych, więc przekaz idzie w świat, więc dobrze jest podać link do kogoś, kto się na tym zna, jest lekarzem- dosadny argument na te bzdury, co twierdzi Zięba. Niech sama wyciąga wnioski, a przy okazji inni. Udowadnianie, że to ja jestem z tych myślących, jakoś mnie nie podnieca ;p Cieszy mnie też fakt, że minister zdrowia w końcu jasno i ostro wypowiedział się na temat szczepień. Jak również główny inspektor sanitarny. Czasem się tak zastanawiam, czym teorie spiskowe na temat katastrofy smoleńskiej różnią się od tych na temat szczepionek. Dla mnie mają zbliżoną genezę…\nMiłego tygodnia! 🙂 Aby do piątku- mam zlot Czarownic 🙂\nOpublikowano 5 listopada, 2018\nPrevious Post Taki czas…\nNext Post Ten krwiopijca…\n34 myśli na temat “Leniwiec mną zawładnął…;)”\n5 listopada, 2018 o 12:18 pm\nŻebyś wiedziała, to ten sam rodzaj spiskowego postrzegania świata\nnie da się tego wyeliminować\nale trzeba z tym walczyć\ndo niedawna wolałam zmilczeć coby nie urazić interlokutora, teraz muszę się tylko pilnować, żeby zbyt emocjonalnie nie podejść do tematu, bo ja taka raczej emocjonalna jestem\nto chyba nie jest łatwe pomaganie ludziom po takim wypadku, może się to śnić po nocach….\n5 listopada, 2018 o 12:40 pm\nTrzeba, choć dla mnie większość antyszczepionkowców ma mentalność czysto pisowską, więc automatycznie odpadam z dyskusji, bo masz ścianę i rzucanie argumentów typu, jaki to adwersarz jest głupi i daje się manipulować wszelkim koncernom. Ale, kiedy bliscy podpierają się Ziębą, to nie mogę nie zareagować, szczególnie że to rodzina po linii mojej mamy, więc zawsze genetyczny rak jest możliwy. Brat na szczęście ma inne zdanie, ale w rodzinie jest autystyczne dziecko (wnuczka), więc teorie na temat różne.\nNie jest, wrócił do domu i mocno to przeżył. (Córka zmarłej kobiety, w szoku powtarzała: zabiłam matkę, zabiłam matkę…)\nTuśka też, bo w domu dwójka małych dzieci, nie mogła wyjść dalej poza bramę, żeby się upewnić, że to nie mąż miał wypadek- spłakała się mocno, jak nie odbierał telefonu. Panika. Dopiero widok naszego pracownika, który mieszka bliżej głównej drogi, ją uspokoił, bo przyszła myśl, że gdyby wypadek był na tamtym przejeździe i z udziałem R., to on by przyszedł do niej poinformować…\nOczywiście znaleźli się zaraz gapie, którzy kręcili komórką…\n5 listopada, 2018 o 12:50 pm\nu Ciemięgi są historie jak to ludzie zaufali Ziębie w raku i jak to się skończyło, w razie choroby może trzeba podesłać ich świadectwa\nmnie piana idzie uszami jak słyszę peany na jego cześć…\nnawet sobie nie chcę sobie wyobrażać tego stresu\_\nkiedyś była katastrofa lotnicza w dniu podróży mojego męża, on też wtedy nie odbierał a ja nie byłam pewna czym miał lecieć, za często latał i nie zawracałam sobie tym głowy\n5 listopada, 2018 o 2:12 pm\nWiesz, mnie to zawsze zastanawia, czemu niektórzy „pyskacze”, żeby nie nazwać ich inaczej, nie mają odwagi ze swoimi argumentami wystąpić w dyskusji właśnie u d. Ciemięgi, tylko latają ze swoimi komentarzami tam, gdzie swoimi słowami przyłożą osobiście autorowi, który ma inne zdanie. Już widzę, jak baba bez wykształcenia, pisze do lekarza pediatry „włącz myślenie” na temat, kiedy on się kształcił 6 lat plus doświadczenie :DD\nMyśmy przeżyli katastrofę samolotu do Chicago 1987, leciał nim nasz bliski kolega z klubu. Pamiętam jak dziś, siedzieliśmy w trójkę (ja, OM, i mój Przyjaciel) z moimi rodzicami i czytaliśmy na czarnym ekranie telewizora nazwiska, mając nadzieję, że nie poleciał… wybieraliśmy się wtedy do przyjaciół na imprezę, no i była stypa…\n5 listopada, 2018 o 2:16 pm\npamiętam jak czytałam nazwiska ofiar katastrofy smoleńskiej i było tam nazwisko biskupa, który 3 tygodnie wcześniej bierzmował nasze dzieci, bardzo to przeżyłam, inne osoby też jakoś były bliskie, ale jeszcze inaczej to jakby był mój kolega czy koleżanka…\n5 listopada, 2018 o 2:21 pm\nkatastrofa smoleńska mocno przytłoczyła, bo przecież coś takiego się nie zdarza i była do uniknięcia.\nja tak z śmierci znanych osób, choć nieznanych osobiście, mocno przeżyłam śmierć G. Miecugowa\na potem Kory…\n5 listopada, 2018 o 2:30 pm\nJa też Anny Przybylskiej…\ni Barbary Falandysz….\n5 listopada, 2018 o 2:33 pm\nJak zmarła A.P. akurat brałam chemię dożylną i leżałam z jej kuzynką- młodą piękną dziewczyną… Spotykałyśmy się jakiś czas na oddziale albo pod gabinetem w przychodni.\n5 listopada, 2018 o 2:37 pm\n5 listopada, 2018 o 2:47 pm\ntaka dalsza, bo to babcie były siostrami, o ile dobrze pamiętam albo kuzynkami, w każdym razie z Anią jako dzieci spotykały się rodzinnie, na wakacjach.\ntak rak, teraz nie pamiętam czego dokładnie, ale narządów rodnych,\nleczyli z szansą na posiadanie dzieci…\n5 listopada, 2018 o 4:33 pm\n5 listopada, 2018 o 6:33 pm\n5 listopada, 2018 o 12:56 pm\nTo takie pocieszno-straszne, kiedy ktoś w takich zażartych dyskusjach prosi (poleca/żąda), żeby włączyć myślenie, podczas gdy sam prezentuje postawę… mocno niemyślącą. Tacy też lubują się w nazywaniu rozmówców zmanipulowanymi.\nEch, kupowałabym. Buty, płaszcz czy kurtkę na zimę, jeden czy dwa ciepłe swetry. Najlepiej w zagranicznym sklepie – oglądałam ostatnio i tak mi się podobały! – ale… cykam się. Że trzeba podawać numer karty, że się nie znam, że podam za dużo albo że mnie oszukają, wezmą z konta, pobiorą za dużo. Ech, taki paranoik ze mnie 😉\nNigdy nie widziałam wypadku z bliska. I mam nadzieję, że nigdy nie zobaczę.\n5 listopada, 2018 o 2:15 pm\nSzczególnie gdy nie dopuszcza i nie rozumie, że uznanie szczepień za jedno z największych osiągnięć medycyny nie jest jednoznaczne, z całkowitą akceptacją np. naszego kalendarza szczepień, czy postawy niektórych lekarzy, którzy nie informują rzetelnie rodziców. Jesteś za- to, jak ten baran idziesz na rzeź, a raczej posyłasz swoje dziecko…no ręce opadają, Zamiast zaufać własnemu pediatrze, to się posiłkują newsami z sieci… Jak Tuśka była mała, w przychodni (w DM) trafiłam na kiepską lekarkę pediatrę i mimo rejonizacji, udało mi się u niej nie szczepić, właśnie z powodu braku zaufania do niej.\nTeż mam obiekcje kupować tam, gdzie ściągają należność z karty, jedynie kupuję w jednym sklepie krajowym i ewentualnie opłacam hotele. Ale przymierzam się tam, gdzie moi bliscy robią zakupy i nic złego się nie działo- tu mam na myśli płatności w euro lub dolarach. Nie lubię tych przeliczeń, ale może w końcu się odważę, Najpierw nie sobie, tylko dla Zońci, bo maja takie piękne sukienki :DDD Odstrasza mnie też długie czekanie na przesyłkę, ale sukienusie na lato, więc…;p\nOby nie. Kiedyś mój tata najechał na taki, zaraz się znalazł u lekarza z powodu wysokiego skoku ciśnienia, od tamtej pory jest na tabletkach…\n5 listopada, 2018 o 3:19 pm\nKen, myślalam, że tylko ja tak mam, że jakoś tak jak maja mi z karty brc i w ogóle czasme te płatnosci są tak skomplikowane…. Jak booking czy cos, to Krzychu ogarnia, ja tam tradycyjne sprawy, jak Allegro np:D\nRoksnanna, Zięba wszedzie musi swoje trzy grosze wrzucic, a nuż się wylansuje, jak to on.\nTeraz zakłada Pogotowie Sepsowe….\nNewsweek chyba podał, że wciąż ma tłumny słuchaczy, odnośnie leczenia witaminą C raka…\n5 listopada, 2018 o 1:00 pm\nWiele się działo u Ciebie.\nU mnie „dół psychiczny” spowodowany, a jakże- pracą!\nNie będę pisała szczegółów, jeśli chcesz, to w e-mailu się otworzę.\nDużo zdrówka, dobrych wiadomości, uśmiechu i pogody ducha:)\nBuziaczki i gorące pozdrowionka ślę:)\nAdres znasz 🙂\nDziękuję, Tobie również, ale przede wszystkim spokoju w pracy!\n5 listopada, 2018 o 7:21 pm\nKamień z serca, że z Tuśką wszystko w porządku. 🙂 Teraz czekamy na wieści o Mam.\nNa temat leczenia gada witaminą c wolę się nie wypowiadać, bo by były same kropki…\n5 listopada, 2018 o 9:17 pm\nNo huk chyba było słychać w całej Polsce 😉\nkropki są fajne, lepiej nie ukrywać pod nimi czegoś brzydkiego 😉\n5 listopada, 2018 o 9:24 pm\nWypadki samochodowe kiedy gina ludzie to wielki dramat, gdzies na jakims blogu przeczytalam ze w Polsce w ciagu ostatnich kilku dni (wokol Swieta Zmarlych) zginelo 40 osob, to jest przerazajace, tutaj w Au jest zdecydowanie mniej wypadkow samochodowych smiertelnych.\nJestes bardzo aktywna stad to zmeczenie, ale najwazniejsze ze tak lubisz, to sie nazywa miec fajny czas, wiadomo przychodzi tez czas ze trzeba odpoczac.\n5 listopada, 2018 o 10:29 pm\nI chyba ponad 500 osób rannych, a pijanych ponad 1200 zatrzymanych, Taka jest co roku rzeczywistość . W tym roku była piękna pogoda, więc to brawura, błędy, pośpiech… i alkohol.\nLubię, lubię być w ruchu, lubię jak się coś dzieje. Nie lubię zalegać, bo jak już to zrobię, to coraz trudniej mi jest się zmusić do działania- taki paradoks tego mojego chorowania…\n6 listopada, 2018 o 6:57 am\nPrzerażające są te wypadki samochodowe. Jak mój Starszy z rodziną gdzieś dalej jedzie to ja obłędu ze strachu dostaję…\nMoże zajrzysz do mnie?\nBo ja znowu o Krainie Łemków piszę.\n6 listopada, 2018 o 6:23 pm\nTeż się stracham, choć nie panikuję jak gdzieś jadą, ale lubię wiedzieć od razu, że bezpiecznie dotarli.\nOczywiście, że zajrzę. Zawsze zaglądam i nadrabiam wszystkie zaległości w czytaniu 🙂\n6 listopada, 2018 o 8:49 am\nStrasznie się cieszę, że u Tuśki wszystko dobrze!\nStatystyki zachorowalności na odrę mówią same za siebie, że też to nie daje ludziom do myślenia…\nAle tak to jest kiedy społeczeństwo się odmóżdża, czekając na gotowe rozwiązania przyjmując je choćby bez cienia refleksji.\nteraz już tak będzie, co pól roku… strach i ulga.\nTrzeba jeszcze potrafić myśleć, a nie zacietrzewiać się w swojej słusznej opcji, opartej nie na rzetelnej naukowej wiedzy, ale co jedna matka drugiej matce i hochsztaplerzy medyczni opublikowali…\n6 listopada, 2018 o 12:20 pm\nHa, ha to jeszcze i ręce nas „łączą” 😉 Na wypychanie watą nie wpadłam , w związku z czym (bardzo nieliczne) pięciopalcówki straszą sflaczałymi końcówkami ::pp\nRaz kupiłam dziecięce ale ciasne dość były i przez to niezbyt ciepłe. Zresztą w prawdziwe zimy (czyli jak temperatura 0 i mniej ,brrrr) to i tak mi ręce strasznie marzną. Ciekawe bo stopy mam dużo wytrzymalsze na zimno( nawet zimą potrafię z psem albo autem na zakupy bez skarpetek ; byle śnieg do butów nie wpadał :p)\nBiedna Tuśka , przeżyłam kiedyś coś podobnego… inne okoliczności , może mniej dramatyczne ale dłużej trwało , bo kontaktu nie miałam 6 godzin- godzin , które wydawały się przysłowiową wiecznością.\nZa dobre wyniki TK i dobre wieści od Twojej onkolog , zaciśnięte ofkors!\nAntyszczepionkowcy i Zięba porażają niemyśleniem; tzn wróć , Zięba myśli chyba całkiem nieźle , jak zbić fortunę\nna naiwności i desperacji ludzkiej. Przyznaję , że sama słuchałam jego paru „wykładów” na YT ; oczywiście zdarzają się w tym bełkocie , rozsądne zalecenia , no ale w większości to głupoty , że słabo się robi od słuchania.\nPozdrawiam dzisiaj już z całkiem letniego (właściwie powinno się używać latowego :P) mojego DM\n….i w tym momencie za oknem rozśpiewał się jakiś ptak , rozumiem , że przesyła swoje melodyjne pozdrowienia:(\n6 listopada, 2018 o 6:24 pm\nno wiesz, pomysł na wypychanie watą sklęsł w zarodku, więc nawet jak brałam ze sobą rękawiczki, to chyba tylko po to, żeby je pilnować aby nie zgubić ;p\nW takich okolicznościach to każda sekunda trwa wieczność, więc te kilka godzin- trudno nawet to sobie wyobrazić. Choć mi tak synek raz z radaru zniknął, ale była opcja, że śpi (do 15.) i ma rozładowany telefon, co okazało się faktem 😉\nNa tym chyba polega problem, że Zięba dokładnie wie, jak manipulować swoim przekazem, tak, żeby go uwiarygodnić. To tak jak z naszą partią rządzącą- diagnoza słuszna, ale leczenie o kant tyłka rozbić. A zwolenników nie ubywa, ani jemu, ani im.\nu mnie dziś nic nie śpiewało :((( Choć ptaszki widziałam, coś jakieś milczące 😉\n6 listopada, 2018 o 12:21 pm\nnie,no melodyjne zdecydowanie tak :)))))))\n6 listopada, 2018 o 8:19 pm\nNo, taaaa. W jednym zdaniu, że butów już nie trzeba kupować jak kiedyś, a w następnym… że jednak sobie kupiłaś 😛 😀\nCzy Timberlandy są tam tańsze niż tu?\nCo do Zięby to ostatnio było o nim bodajże w Uwadze… A ja w związku z tym też mam parę przemyśleń i chyba się z tobą podzielę, jak je zbiorę do kupy. Ale już w e-mailu.\n6 listopada, 2018 o 8:38 pm\nno jak kiedyś, to minimum trzy pary! No i jak miałam się nie skusić, jak trafiłam na Outlet i były za 50 euro a przy kasie kolejna obniżka i zapłaciłam 36- no jak za darmo ;p\nW necie o Ziębie stale głośno, mnie osobiście podsuwano jego terapie, tyle że ja jakaś asertywna jestem i od razu mówię nie i nawet nie dyskutuję, jedynie jak mi w rodzinie herezje opowiadają to tak, bo w razie wu, gryzłoby mnie sumienie.\n6 listopada, 2018 o 9:15 pm\nnawet jak jest nerwowo to usmiech dziecka sparwia najwieksza radosc 😉 coś o tym wiem 😉\n6 listopada, 2018 o 11:01 pm\nszczególnie taki słodki uśmiech jak Twojego synka 🙂


Krupa o macaniu biustu: "TO BYŁO NA ŻARTY!" - Pudelek\nKrupa o macaniu biustu: "TO BYŁO NA ŻARTY!"\n"Wszyscy się śmiali" - przekonuje prowadząca. Ona też?\nNadal nie cichną głosy krytyki pod adresem programu Top model, któremu zarzuca się, że wykorzystuje często nastoletnie dziewczyny i poniża je dla podbicia oglądalności. Kolejne zachowania jurorów obróciły się przeciwko niemu. W jednym z odcinków Dawid Woliński "pomacał balony" jednej z uczestniczek chcąc sprawdzić, czy są naturalne. Następnie aspirujące modelki musiały przepłynąć jezioro, zbudować swój wybieg i przejść w bardzo kusych strojach odkrywających biust.\nProwadząca program nie widzi w tym jednak niczego niewłaściwego. Joanna Krupa uważa, że wszystko zostało rozdmuchane. Inne zdanie mają jednak osoby, które złożyły skargi na program do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji.\nTo było takie na żarty – tłumaczyła się dzisiaj w Dzień Dobry TVN. Ja nie sądzę, żeby to było coś wielkiego. W studio było przyjemnie, wszyscy się śmiali. Za duża afera.\nChoć jak sama przyznaje, nie pozwoliłaby nikomu dotykać jej"troszkę skorygowanych" piersi. Ja bym kopnęła szpilkami - zapewnia.\nNajwyraźniej nie przeszkadzało jej to śmiać się, gdy przydarzyło się to innej, dużo od niej młodszej i niedoświadczonej dziewczynie.\nchętnie wsadzę jej dla żartu\nprzecież sama się zgodziła :/ nie rozumiem skandalu -.-\nEEEE TAM WSZYSCY WIEDZĄ ŻE WOLIŃSKI TO P*******A WIĘC Z TEGO MACANIA NIE MIAŁ PRZYJEMNOŚCI\nnie nie nie ....cycki ma OK\nmacu mac.. porno..\nGdzie jest k... PROKURATURA i ABW którzy tylko potrafią napadać na tych co nie mają pleców !!!\njeszcze takiego głupiego programu nie było wtelewizjii a te modelki to zwykłe głupie ż,,,,,,,\nniedopuszczalne zachowanie, a laska jak juz sie daje obmacywać to też dobrze nie swiadczy\nLubisz Krupa takie żarty ?? To Cie dla żartu pomacam CO!\nwww myspace c...\nSory wielkie,ale to jets casting na MODELKĘ a nie gwiazde pornosa.Są granice,ja osobiście nie wyszłabym na półgoła przed obcych ludzi z preteksem"bo chcę być mnodelką"ale to co ci ludzie robią to to jest poniżanie a w tym przypadku molestowanie!!!!!!!I takie jest moje zdanie.!:D\nżenada...wielkie mi gwiazdy!czesto nawet ładne nie są.Wieszaki...\nwiadomo ze dziewczynie zalezalo na tym programie to nie kopnela go w jaja, a ten burak to wykorzystal jak nic ... niezle zarty...


Wiadomości24 » Kultura » Muzyka » Alain Souchon, twórca nowej piosenki francuskiej i ulubieniec pań\nData dodania: 2013-02-13 22:47\nAlain Souchon jest francuskim piosenkarzem, autorem tekstów, kompozytorem i aktorem. Proste, pełne czułości słowa jego piosenek, są często okraszane subtelnym poczuciem humoru i mądrym przesłaniem, które tak lubi francuska publiczność.\nUrodził się w 1944 roku w Casablance, gdzie jego ojciec był nauczycielem angielskiego. Rodzice przeprowadzili się do Paryża, gdy Alain miał sześć miesięcy. W 1959 roku ojciec zginął w wypadku samochodowym, na oczach syna. Ta śmierć bardzo go naznaczyła.\nW 1977 roku napisał wzruszającą piosenkę Dix-huit ans que je t'ai à l'œil, w albumie Jamais content. Po śmierci ojca rodzina wpadła w tarapaty finansowe. Alain nie mógł się odnaleźć w środowisku rówieśników. Ku rozpaczy rodziny o bogatej tradycji naukowej, przyszłość młodego człowieka malowała się w ciemnych barwach. Był nieśmiałym, roztargnionym uczniem. Trzy razy oblał maturę. Nie lubił miasta. Najlepiej czuł się w Sologne, gdzie spędzał wakacje swojego wujka. Ucieczką od rzeczywistości była dla niego poezja.\nW 1961 roku matka wysłała go do Londynu, do szkoły. Alain nie zapisał się do niej. W Anglii został 18 miesięcy, pracując jako barman. W pubach odkrył muzykę i postanowił spróbować szczęścia w piosence. Wróciwszy z Londynu zaczął komponować i grać na gitarze. Imał się różnych dorywczych zajęć i chodził na przesłuchania. Słuchał piosenek Barbary i Brassensa, podziwiał Brela.\nW 1971 roku żeni się z Françoise, z którą będzie miał dwóch synów. Obydwaj zostaną piosenkarzami. W 1973 roku spotyka Boba Socqueta, dyrektora artystycznego RCA Records, który zabiera go do na konkurs piosenki do Antibes. Alain Souchon otrzymuje tam nagrodę specjalną i nagrodę prasy.\nW 1974 roku spotyka kompozytora Laurenta Vouzy ‘ego. Współpraca ta okazuje się bardzo owocna, gdyż słabym punktem pierwszych utworów Souchona była muzyka. Osobowości artystów uzupełniają się. Alain pisze wspaniałe teksty. Laurent Voulzy komponuje ciekawą muzykę. Przyjaciele nagrywają album J'ai 10 ans, który odnosi sukces. Jest tu połączenie eleganckiego stylu Souchona i nowoczesności Voulzy’ego.\nPo latach śpiewania na małych scenach kabaretów, Alain Souchon występuje w 1975 roku w Olympii. Rok później wychodzi jego drugi album Bidon, do którego Laurent Voulzy, komponuje muzykę. Odnosi on ogromny sukces i zyskuje uznanie zarówno publiczności jak i krytyki.\nW 1977 roku, sukces odnosi album Jamais content, zwłaszcza utwór Allô maman bobo, tekst hymn o męskiej wrażliwości, prawa, którego piosenkarz się domaga. W utworze Poulailler's song Souchon, śpiewa o rasizmie. Pomimo iż uchodzi za niepoprawnego marzyciela, porusza niektóre ważne problemy społeczne, na które jest bardzo wrażliwy. Prasa i specjaliści zaliczają go do twórców nowej piosenki francuskiej.\nW 1978 roku, nagrywa nowy album Toto 30 ans, rien que du malheur.... nieco bardziej mroczny w nastroju, ale podoba się publiczności. Przyzna później, że chciał pisać inne piosenki, ale aranżacje muzyczne, które opracował Laurent Voulzy, były w stylu pop. Wymagania rytmiczne zmusiły go do stworzenia swojego własnego stylu, niemalże telegraficznego… W 1979 roku śpiewa w Olimpii, w 1980 roku nagrywa Rame, piosenka odnosi ogromny sukces publiczności.\nSouchon zaczyna interesować się kinem. François Truffaut zamawia piosenkę do filmu L'Amour en fuite. W latach osiemdziesiątych próbuje sił, jako aktor. Gra w kilku filmach u boku Catherine Deneuve, Gérarda Depardieu, Serge’a Gainsbourga, Isabelle Adjani i Yvesa Montanda. W tym samym roku nagrywa trochę inny album On avance.\nW 1985 roku wychodzi nowy album C'est comme vous voulez. Alain Souchon opuszcza RCA dla Virgin. Dwa lata później nagrywa album Ultra moderne solitude. Zdobywa prestiżowe nagrody: Victoire de la Musique za najlepszy tytuł roku.\nNowy album live Nickel uzyskuje Victoire de la Musique za najlepszy album roku 1991, a Belle Île en Mer i Marie Galante est sacrée są uznane za najlepsze piosenki dziesięciolecia. W 1993 roku, C'est déjà ça jest uznany za jeden z najlepszych albumów artysty, na czele z piosenką Foule sentimentale, wybraną przez Amnesty International do reprezentowania tej instytucji. Foule sentimentale jest najbardziej rozpoznawalnym przebojem z repertuaru piosenkarza i cenionym utworem piosenki francuskiej.\nOd 1993 do 2003 roku artysta uczestniczy regularnie w koncertach na rzecz Restos du Cœur oraz na rzecz stowarzyszenia Sol En Si (Solidarité Enfant Sida).\nJego jedenasty album zatytułowany La Vie Théodore wyszedł w 2005 roku. Miłość jest ciągle źródłem inspiracji dla artysty (J'aimais mieux quand c'était toi, À cause d'elle, Le mystère, L'île du dédain et Lisa).\nOstatni album wyszedł 21 listopada 2011 roku, À cause d'elle. Souchon nagrał piosenki, które jego matka nuciła mu, gdy artysta był dzieckiem.\nOd kilku lat Alain Souchon mieszka w departamencie Loir-et-Cher. Bierze udział w akcjach charytatywnych. Ma za sobą dwanaście nagranych albumów płytowych, miliony sprzedanych płyt, setki koncertów. Skromny, melancholijny poeta marzyciel, z poczuciem humoru, śpiewa o konsumpcyjnym społeczeństwie, o życiu więźniarek, o losie nielegalnych imigrantów afrykańskich, krytykuje mit Cze Guevary. Uwodzi dyskrecją, nastrojowością i sympatycznym usposobieniem. W sercach Francuzów pozostał samotnym nieśmiałym chłopcem spędzającym przerwy w kącie boiska. Publiczność, odkrywająca Alaina Souchon, jest oczarowana eleganckim sposobem odrzucenia tradycyjnego pisania i mówienia własnymi słowami o problemach naszej epoki.\nSłowa i muzykę napisał Alain Souchon. Piosenka ukazała się w drugiej części albumu C'est déjà ça w 1993 roku. Souchon porównuje miłość do ubrania, które się zużywa z biegiem czasu. Gdyby tak można było ją wyprać, by odzyskała dawny blask…\nWrzućcie naszą miłość do pralki\nWygotujcie ją, by zobaczyć czy da się odzyskać jej pierwotne kolory.\nCzy za pomocą wybielacza można przywrócić uczucia?\nIch nieskazitelną biel, która wydawała się niegdyś wieczna?\nOdtworzyć pierwotny róż\nTwoich pobladłych dziś policzków,\nBłękit naszych pierwszych pocałunków, tyle straconego lazuru...\nWedług Matisse'a, miłość to trudny błękit,\nPieszczoty - delikatne czerwienie\nSłońce życia sprawia, że płowieją i znikają…\nTagi: piosenka francuska Alain Souchon L'amour a la machine Wrzućmy naszą miłość do pralki\nZastanawiam się, dlaczego tak wspaniały artysta jest u nas nieznany. Polacy zachwycają się kiczem w stylu Garou czy Mireille Mathieu... Wiem, że gusta i kolory nie podlegają dyskusji:)\nJeśli chodzi o piosenkę francuską, zatrzymaliśmy się na Brelu. Szkoda, bo wielu artystów kontynuuje dobre tradycje francuskich bardów.\nInteresująca postać . Pięknie brzmią jego piosenki, tej nie mogłam wysłuchać ale znalazłam w necie inne.\nDziękuje za przybliżenie jego sylwetki.


1% Risk - czyli zarządzanie kapitałem - Forex Forum\nNieprzeczytany post autor: Hitman » 14 wrz 2006, 11:35\nDobra to jedziemy.\nTen temat jest dla początkujących. Jeżeli wiesz o co chodzi w zasadzie 1% Risk to raczej nie znajdziesz tutaj nic nowego. Temat ten powstaje dla początkujących aby byli bardziej świadomi w dokonywaniu swoich wyborów na FX i wiedzieli jaką wielkością kapitału mogą wchodzić w transakcje. Jest to jedna z metod wdg. mnie jedna z najlepszych jak ochraniać swój kapitał i nie dać się wyrolować przez rynek w serii strat pod rząd.\nCzęsto możemy znaleźć na necie mądre myśli gdzie traderzy radzą żeby nie ryzykować więcej niż 1% na transakcje. Często ta informacja występuje z innymi "złotymi myślami" i przez to jest pomijana lub ginie gdzieś w masie porad. Moim zdaniem jest to najważniejsza porada z która każdy początkujący powinien się zapoznać i jeżeli nie stosować to przynajmniej wiedzieć o jej istnieniu.\nMetoda jest bardzo prosta i skuteczna. Żeby ją zastosować musimy mieć najpierw ustalony SL. Kolejnym krokiem jest zmierzenie dystansu od aktualnej ceny do SL. Załóżmy że ten dystans wynosi 20 pipsów. Jeżeli masz na kącie np. 10000$ i stosujesz zasadę 1% oznacza to że w momencie gdy aktualna cena osiągnie SL to stracisz 1% swojego konta. Jak można łatwo obliczyć 1% z 10000$ = 100$ A więc skoro SL = 20 pipsów i SL = 100$ to wychodzi na to że stać cię na zainwestowanie 5$ na pipsa (100$ / 20pipsów = 5$ na pips) Wchodzisz na platformie z 50000 unitsów (np. Oanda) czy 0.5 lota (np. X-Trade)\nDla porównania pokaże wam mały przykład zalet tego systemu\nZałóżmy że mieliśmy 3 transakcje na koncie 10000$\nI TP 50 SL 10\nII TP 90 SL 30\nIII TP 80 SL 20\nZ tych 3ech transakcji 1wsza zakończyła się TP a reszta SL\nJeżeli inwestowaliśmy stałą sumę kapitału (klasyczny przypadek) na pipsa (np. 5$ na pips) to mamy:\n(TP 50 * 5$) - (SL 30 * 5$) - (SL 20 * 5$) = 250$ - 150$ - 100$ = 0$\nCzyli tyle ile zarobiliśmy to tyle straciliśmy\nJeżeli stosowaliśmy zasadę 1% to mamy:\n(TP 50 * 10$) - (SL 30 * 3.5$) - (SL 20 * 5.2$) = 500$ - 105$ -103.95 = 291.05 $\nCzyli nadal wychodzimy na + !!!\nJeżeli ktoś nie zrozumiał skąd się wzięło 10$ 3.5$ i 5.2$ w powyższym przykładzie to tłumacze:\nI transakcja: mamy 10000$. 1% z tego = 100$ nasz TP = 50 i SL = 10. Jeżeli 10 pipsów to 1% to 50 pipsów = 5% Zyskaliśmy a więc na naszym koncie jest 10500$ (10000$ + 5% = 10500$)\nII transakcja: mamy 10500$. 1 % z tego = 105$ nasz SL = 30 a więc na pipsie jest 3.5$ (105$ / 30pipsów = 3.5$ na pipsie) Mamy stratę a więc nasze konto kurczy się do 10395$ (10500$ - 105$ = 10395$)\nIII transakcja: mamy 10395$. 1% z tego = 103.95$ nasz SL = 20 a więc na pipsie jest 5.2$ (103.95$ / 20pipsów = 5.2$ na pipsie) Mamy stratę a więc nasze konto kurczy się do 10291.05$ (10395$ - 103.95$ = 10291.05$)\nMam nadzieję że się nigdzie nie pomyliłem w obliczeniach. Nie trzeba stosować tej zasady do 10000$ spokojnie wystarczą mniejsze sumy, jednak ludzie z Meta tradera mogą mieć z tym problem jeżeli nie posiadają odpowiedniego kapitału. Oanda ma akurat ten ogromny plus że można inwestować unitsami a nie tylko lotami.\nOstatnio zmieniony 14 wrz 2006, 12:44 przez Hitman, łącznie zmieniany 1 raz.\nNieprzeczytany post autor: gucio » 14 wrz 2006, 12:06\nNiebardzo rozumie -otwierasz te pozycje chyba jedna po drugiej? bo jak naraz to to jest nielogiczne\nNieprzeczytany post autor: cr1234 » 14 wrz 2006, 12:11\nJedna po drugiej, pzreciez nawet w opisie przykładu masz II i III pozycję liczona z dodanym profitem i później stratą, z poprzednich transakcji...\nNieprzeczytany post autor: Gandalf » 14 wrz 2006, 12:24\nDzięki Hitman za ciekawy temat. Poszperam na dysku, gdzieś miałem kalkulator do tego dla mniej kumatych w tabliczce mnożenia.....\nPS. Coś wygrzebałem, Money Management Calculator, może sie do czegoś przyda.......\nEDIT: Z poniższej kalkulacji wynika, że mając na koncie 5000 i chcąc otworzyć pozycję ze stopem np. 16 pips, stosując lewar 1:10 i ryzykując 1% możesz otworzyć 31250 unitów (Oanda) lub 0,3 lota.\nPopraw mnie Hitman jak cos spieprzyłem.\nOstatnio zmieniony 14 wrz 2006, 13:34 przez Gandalf, łącznie zmieniany 2 razy.\nNieprzeczytany post autor: Hitman » 14 wrz 2006, 13:18\nGandalf pisze: Dzięki Hitman za ciekawy temat\nChłopie nie zastanawiaj się czy jest w tym logika tyko daj to do praktyki a zobaczysz że to działa.\nRejestracja: 13 mar 2006, 09:52\nSkontaktuj się z fxlamer\nNieprzeczytany post autor: fxlamer » 15 wrz 2006, 01:15\ngucio pisze: Hitmen-jak to tak fantastycznie dziala to jestem ciekaw jakie masz wyniki i po co sie zajmujesz tym forum nie lepiej na Karaibach tracic te zarobki bo do nieba ich nie wezmiesz\nSkąd ty sie zerwales gosciu? Przeca Hitman z Karaibów to pisze........ z nudów... i chce sie z toba podzielic sposobem na kase a ty qufa fochy stroisz.......\nNieprzeczytany post autor: Hitman » 15 wrz 2006, 07:59\nNo coment. Początkujący będzie początkującym.\nGandalf pisze: Popraw mnie Hitman jak cos spieprzyłem\nOstatnio zmieniony 15 wrz 2006, 08:24 przez Hitman, łącznie zmieniany 1 raz.\nNieprzeczytany post autor: Gandalf » 15 wrz 2006, 08:29\nDarecki pisze: sprawa czystej logiki. TP ok, 50, ale SL 10 ? x 10 to sie zgodze. A 300 przy 50 TP, to realna propozycja\nTo jakie masz R/R? 1:6? Tak, to realna propozycja... bankructwa.....\nNieprzeczytany post autor: Hitman » 15 wrz 2006, 08:51\nDarecki pisze: A 300 przy 50 TP\nChodzi Ci o SL 300 i TP 50 ? Jeżeli tak to musisz mieć prawdopodobieństwo trafień conajmniej 85,71 % żeby wychodzić na zero w długim terminie. Nie widziałem jeszcze takiego sysa.\nDarecki pisze: TP ok, 50, ale SL 10 ?\nCo do TP 50 i SL 10 to wszystko zależy od metody inwestycyjnej. 26 lipca miałem transakcje R 7.4 co w porównaniu z TP 50 i SL 10 (Czyli R 5) jest niewyobrażalnie większe.\nGandalf pisze: To jakie masz R/R? 1:6? Tak, to realna propozycja... bankructwa.....\nUbiegłeś mnie Kombinowałem jeszcze żeby wkleić historie transakcji\nRejestracja: 10 mar 2006, 13:24\nSkontaktuj się z fryk\nNieprzeczytany post autor: fryk » 15 wrz 2006, 10:12\nHitman doskonaly watek. A dalsza dyskusja moim skromnym zdaniem niepotrzebna.\nIMO watek nalezaloby zamknac i dodac do niego link do przyklejonego, w ktorym zbieraloby sie tak podstawowe rzeczy.\nRowniez post Aekolda w jednym z innych watkow, w ktorym doskonale przedstawil swoj MM bym tam podlinkowal. Jesli trzeba do wygrzebie to.\nPrzyjalbym taka zasade. Stworzyc zbior podstaw aby potem do nich odsylac "świeżych".\nZyskamy w ten sposob czas na rozwojowe posty (jak genialna seria Gandalfa ostatnio) unikajac marnowania czasu na podobne dyskusje.\nŚwieżynki miałyby gotową ścieżkę rozwojową i nie musieliby każdy z osobna odkrywac kola od nowa. A jak wiadomo na fx takich kół jest sporo.\nCo Wy na to chlopaki?\nOwoce sukcesu rosną na drzewach cierpliwości...


Dom na wynajem - Warszawa - Wilanów - AOH-DW-142417 - 377.84m² - Akces Nieruchomości\nWarszawa, Wilanów, Obornicka Dom na wynajem\n52,93 zł/m2 cena: 20 000 zł\nDom jednorodzinny 378m2 Wilanów, ul. Obornicka do wynajmu.\nBardzo ładny, umeblowany dom w zabudowie bliźniaczej składający się z czterech kondygnacji z zadbanym dużym ogrodem z 2005 roku.\nwysoki parter - 2 pokoje, oddzielna kuchnia, sień, łazienka lub pralnia, W.C., taras\npiętro - 4 pokoje, 2 łazienki, 1 pokój z łazienką, W.C., 2 balkony\npoddasze - 1 pokój-open space (53m2), pokój, łazienka, taras.\nPowierzchnia działki 739m2, ogrodzona, miejsca parkingowe na terenie działki i w garażu na trzy samochody.\nBudynek murowany, wyposażony w instalacje elektryczną, wodno-kanalizacyjną, centralnego ogrzewania, wentylacyjną, alarmową, videodomofonową.\nBardzo dobrze rozplanowana i zagospodarowana przestrzeń, dużo miejsca. Podłogi drewniane, glazura, terakota, sprzęt AGD.\nBardzo dobry dojazd do domu, komunikacja miejska, liczne linie autobusowe dzienne i nocne. Do ścisłego centrum 9 km.\nW sąsiedztwie budynki mieszkalne jednorodzinne, Ambasada Arabii Saudyjskiej, szkoły, punkty handlowo-usługowe, jezioro Wilanowskie, Pałac w Wilanowie, inne.\nCicha, bezpieczna okolica, dużo zieleni.\nIdealne miejsce dla rodziny z dziećmi lub pary.\nNajem góry mieszkalnej - parter, piętro, poddasze - 15000,00 PLN netto.\nNajem niskiego parteru - 60m2 - 3000,00 PLN netto.\nNajem niskiego parteru - 28m2 - 2000,00 PLN netto.\nCałość 20000,00 PLN netto plus wszędzie opłaty za media (gaz, woda, prąd).\nSymbol oferty AOH-DW-142417\nPowierzchnia użytkowa 377,84 m²\nWynajmę dom Warszawa Mokotów ( Królikarnia) Dom wolnostojący o powierzchni 350m, 5 sypialni, 3 łazienki, 3 garderoby oraz pokój służbowy z łazienką, pralnię, 3 pomieszczenia gospodarcze garaż, ogród 1200m2 Parter - salon ok. 40m z kominkiem, kuchnia-12m(spiżarnia ...


Grozi jej kara nawet do 5 lat więzienia - Nasz Tomaszów - codzienna gazeta internetowa\n29.11.2021, 20:02 (aktualizacja 02.12.2021, 19:25)\n27 listopada 2021 roku w godzinach popołudniowych tomaszowscy policjanci otrzymali zgłoszenie od zaniepokojonego kierowcy. Świadek poinformował, iż po ulicach miasta porusza się osobowa honda, której kierowca może znajdować się pod wpływem alkoholu. Dyżurny jednostki skierował w rejon miasta patrole i już po chwili jeden z nich zauważył hondę na parkingu przy ulicy Jana Pawła II.\nPolicjanci weszli do lokalu, przed którym zaparkowany był pojazd i ustalili, że jego kierowcą jest 32-letnia tomaszowianka. Kobieta przywiozła swojego 4-letniego syna oraz znajomą i jej nastoletnią córkę na posiłek. Mundurowi poddali 32-latkę badaniu na zawartość alkoholu - miała ponad 3 promile w organizmie. To dało podstawy do jej zatrzymania.\nDodatkowo policjanci wykonali badania retrospekcyjne, które pozwolą ustalić, kiedy i w jakiej ilości kobieta spożyła alkohol. Ustalili ponadto drogę jaką poruszała się kierująca. Kobieta po wytrzeźwieniu usłyszała zarzuty kierowania pod wpływem alkoholu pojazdem mechanicznym na drodze publicznej oraz narażenia na utratę życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu jej małoletniego syna mimo ciążącego na niej obowiązku opieki.


Jubileusz test: Inne konkursy\nIMIĘ I NAZWISKO UCZNIA/ ZESPÓŁ- OSIĄGNIĘCIE: NAZWA KONKURSU/AKCJI: OPIEKUN:\nAgnieszka Kulesza -I miejsce „Wielka Zbiórka Makulatury – Jesień 2001” – akcja Związku Gmin Regionu Kutnowskiego Renata Ignaczak – Kubicka\nAkcja ogólnoszkolna: zebrano 112 kg monet o groszowych nominałach Gorączka złota Ewa SzymczakJoanna Maruszewska\nAkcja ogólnoszkolna :zebrano 180 kg baterii Zbieraj zużyte baterie. Chroń Ziemię, chroń siebie. Ewa SzymczakJoanna Maruszewska\nAkcja ogólnoszkolna: zebrano 97,75 kg groszy tj. 919,83zł. Akcja „Gorączka złota 2009” Joanna MaruszewskaAnna Bartniak\nAkcja ogólnoszkolna Światowy Tydzień Przedsiębiorczości: realizacja projektu „Otwarta Firma” moduł „Biznes przy tablicy”; spotkaniaz przedstawicielami lokalnego biznesu. Ewa Kowalik\n189 uczniów pod kierunkiem 11 nauczycieli zrealizowało 22 projekty dotyczące działań kulturalnych, społecznych, ekologicznych, sportowych i innych na rzecz społeczności szkolnej lub środowiska lokalnego na łączną kwotę 15248,62 zł. Programie Liffe Skils – Trening Umiejętności Społecznych Joanna Komorowska- Majtczak, Katarzyna Kopańska-Zimna, Monika Kozarska, Joanna Maruszewska Maria Pływacz, Ewa Rzepnikowska- Kowalska, Agnieszka Sędkowska,Ewa Szymczak, Magdalena Trzeciak – Jóźwiak, Anna Staniszewska- Wasielewska, Piotr Bielicki\nI miejsce dla szkoły Akcja „Gorączka złota 2010” Joanna Maruszewska\nOgólnopolski Projekt Edukacyjny „Szkoła\nz prawami dziecka”\nAkcja ogólnoszkolna „Góra grosza”; Joanna Maruszewska\nAkcja ogólnoszkolna „Gorączka złota”; Joanna Maruszewska\n72 pełnoletnich uczniów oddało łącznie 32,400 ml czystej krwi. Honorowe Krwiodawstwo Joanna Maruszewska\nAkcja ogólnoszkolna Kampania społeczna „Mam haka na raka” Ewa Szymczak\nAkcja ogólnoszkolna Kampania społeczno- edukacyjna „Masz prawo” Anna Staniszewska – Wasielewska\n1. IX Festiwal „Złoty Środek Poezji” Kutno 2013 organizowany przez Kutnowski Dom Kultury. Szkoła uzyskała najlepszy wynik w plebiscycie i otrzymała tytuł „Poetyckiej Szkoły Roku 2013”. Ponadto czworo uczniów naszej szkoły wylosowało nagrody rzeczowe: Amanda Świątkowska nagrodę główną – czytnik e-booków oraz Janusz Kołodziejski, Anita Komorowska, Marcin Łopata- nagrody książkowe.\n2. Ogólnopolski Konkurs „Młodzi przeciwko patologiom społecznym”:\nKesja Koszewska z kl. III TOR, która wykonała pracę w kategorii ,,Myślenie obrazem” na temat „Szkoła: czy dobrze przygotowuje do realiów dorosłego życia?” znalazła się na liście 100 laureatów. Opiekun: Barbara Jóźwiak.\n3. XX Młodzieżowy Rajd Pieszy „Śladami historii i zabytków Kutna”: szkołę reprezentowały Aleksandra Sobczyk z k. I TOT oraz Edyta Jędrzejczak z kl. III TOT; w konkursie historycznym I miejsce wśród uczniów szkół ponadgimnazjalnych zdobyła Edyta Jędrzejczak z kl. III TOT, a nagrodą była wycieczka do ogrodu różanego w Forst, w Niemczech. Opiekun: Aleksandra Szymańska.


Tachimetr bezlustrowy SOUTH N80 / N8, 1000m, ±2mm+2ppm, 2"\nSeria N8 SOUTH to tachimetry elektroniczne o dokładności pomiaru odległości do ±2mm+2ppm oraz dokładności pomiaru kątów 2". Funkcja bezlustrowego pomiaru odległości o maksymalnym zasięgu 1000m. Ultraszybki pomiar nawet 0.1s! Pion laserowy w standardzie, kolorowy ekran TFT, Inteligentny system czujników, kompensator dwuosiowy i więcej!\nMierzy bez lustra do 1000m\nDalmierz EDM wbudowany w tachimetr bezlustrowo mierzy odległości do 600m (model N8) oraz do 1000m w przypadku modelu N80. Dalmierza w tachimetrach serii N8 można użyć nie tylko do pomiarów bez lustra tam, gdzie użycie pryzmatu byłoby utrudnione, lecz także jako wskaźnika laserowego przy orientacji.\nTachimetr, który podczas wykonywania pomiarów nie "myśli" zbyt długo, to duża oszczędność czasu. Czas pomiaru w trybie Fine poniżej 0.3s, a w trybie Tracking jedynie 0.1s!\nInteligentny czujnik temperatury i ciśnienia\nPo co ręcznie wprowadzać informacje o temperaturze i ciśnieniu, skoro twój SOUTH N8 / N80 jest w stanie określić te parametry samodzielnie za pomocą systemu czujników? Możesz spokojnie zająć się pomiarami, a tachimetr na bieżąco będzie kontrolował sytuację i automatycznie wprowadzał stosowne korekty.\nTachimetry N80 / N8 posiadają funkcję automatycznej korekty błędu poziomowania osi poziomej i pionowej. Stały wgląd w sytuację zapewni ci elektroniczna libella, wyświetlana w formie graficznej.\nWyrazisty ekran TFT\nTachimetr wyposażono w kolorowy, podświetlany ekran o przekątnej 3.5" i rozdzielczości 240x320. Typ ekranu: odblaskowo - przezroczysty (transflektywny). Czytelny w ostrym słońcu.\nW tachimetrach SOUTH serii N8 pion laserowy jest standardem. To ułatwi ci ponowne ustawienie instrumentu przy przenoszeniu z miejsca na miejsce.\nObsługa danych, przechowywanie i przenoszenie\nPrzenoszenie danych z pomiarów między urządzeniami nie nastręcza trudności. Tachimetry SOUTH N8 / N80 obsługują karty pamięci SD oraz interfejs USB.\nPROGRAMY POMIAROWE W TACHIMETRACH SOUTH N80 / N8\nWyznaczanie współrzędnych · Wysokość punktu niedostępnego (REM) · Pomiar repetycyjny kąta · Czołówki (MLM) · Wcięcie wstecz · Wysokość stacji · Tyczenie tras · Domiar kątowy · Oś kolumny · Tyczenie poprzeczne (ortogonalne) · Tyczenie punktu · Tyczenie i pomiar punktów · Tyczenie liniowe · Pole powierzchni · Domiar liniowy · Przebicie płaszczyzny\nPobierz broszurę TACHIMETR SOUTH N80 / N8 dalmierz 1000m, ±2mm+2ppm, 2"\nDANE TECHNICZNE TACHIMETRÓW SOUTH N80 / N8\nNa lustro: 5.0 km\nN8: 600 m\nN80: 1000 m\n*cień lub zachmurzenie\nNa tarczę: ±2mm + 2ppm\nOdczyt (bez lustra): max: 99999999.9999 m; min: 0.1 mm\ntryb Fine: <0.3s\ntryb Tracking: 0.1s\nKorekcja atmosferyczna: wprowadzanie ręczne, automatyczna korekcja\nStała pryzmatu: wprowadzanie ręczne, automatyczna korekcja\nCzujnik temperatury: Freescale\nŚrednica koła z kodem: 79 mm\nNajmniejszy odczyt: 0.1"/1" opcjonalnie\nDługość lunety: 154 mm\nApertura efektywna: 48 mm\nNajkrótsza celowa: 1.2 m\nLibella pudełkowa: 8' / 2mm\nZakres ogniskowania: 0.5 m - ∞\nNapięcie: DC 7.2V\nCzas nieprzerwanej pracy: 8 godzin\nEkran: kolorowy 320x240, true-color\nWymiary i waga: 165mm x 150mm x 335mm, 5.2kg\nPion: Pion laserowy jako standard