Lekko szalona Juliette Lewis (FOTO) - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Juliette Lewis » Lekko szalona Juliette Lewis (FOTO)\njuliette lewis zdjęcia fotki\njuliette lewis/© KAPiF\nKariera Juliette Lewis skręciła ostatnio w stronę muzyki. Polscy fani mieli okazję już dwukrotnie widzieć i słyszeć ją na żywo. Ostatnio - minionego lata na koncercie w Kostrzyniu nad Odrą.\nAle aktorstwo i muzyka to nie koniec pasji tej aktorki. Juliette jest również postrzegana jako trendsetterka, eksperymentatorka w dziedzinie mody.\nCzęsto pokazywała się w rzeczach, które spodziewalibyśmy się raczej znaleźć w kontenerze z używaną odzieżą, niż na hollywoodzkiej aktorce. Ale to jej smak i jej styl. Za to ja kochają.\nA co powiecie na ostatni występ Lewis? Biała koszula, żakiet, obcisłe spodnie i kapelusz. Do tego efektowny makijaż.\nBlada Ashlee Simpson (FOTO)\nczytano: 24242 razy\nNadal przeżywa śmierć Heatha. Michelle Williams nie jest aktorką z pierwszych stron gazet. Zainteresowanie jej osobą wzrosło po tragicznej śmierci Heatha Ledgera. Teraz życie Michelle powoli wraca do normy. Gwiazda ... czytaj więcej\nZ resztkami włosów. Jednym z gości Mercedes-Benz Fashion Week Spring/Summer 2010, który odbywa się w Nowym Jorku, była Lindsay Lohan. Aktorka chce chyba wrócić do dawnego wizerunku - blond strąki mają zapewne ... czytaj więcej


2018.10.27 - Sandomierz - Bp Artur Miziński, Jubileusz 90-lecia istnienia Zgromadzenia Córek św. Franciszka Serafickiego | Życie Zakonne\nHome DokumentyPolskie dokumenty o życiu konsekrowanymEpiskopat PolskiEpiskopat Polski - BiskupiHomilie i kazania biskupów 2018.10.27 – Sandomierz – Bp Artur Miziński, Jubileusz 90-lecia istnienia Zgromadzenia Córek św. Franciszka Serafickiego\n2018.10.27 – Sandomierz – Bp Artur Miziński, Jubileusz 90-lecia istnienia Zgromadzenia Córek św. Franciszka Serafickiego\nNajdostojniejszy Księże biskupie Krzysztofie – Pasterzu Kościoła Sandomierskiego, biskupie Edwardzie, Wielce Czcigodna Matko Klaro – przełożona generalna Sióstr Córek św. Franciszka Serafickiego, Czcigodni Bracia w Kapłaństwie, Czcigodne Siostry i Bracia życia konsekrowanego, umiłowani w Chrystusie Panu.\nGromadzimy się na tej Najświętszej Eucharystii, by dziękować Bogu za 90 lat istnienia Zgromadzenia Córek św. Franciszka Serafickiego oraz owoce życia bł. Antoniego Rewery – Założyciela Zgromadzenia, którego 150. rocznicę urodzin będziemy obchodzić za kilka miesięcy (6.01), a 1 października obchodziliśmy 76. rocznicę jego śmierci w obozie koncentracyjnym w Dachau.\nŚwiętowanie jubileuszy czy rocznic, to okazja, by dziękować Bogu za Jego wielkie dary i błogosławieństwo. To także okazja, by patrząc wstecz na historie życia osób i instytucji kształtować nasze dziś i jutro. To czas, by ocenić na ile wierni jesteśmy charyzmatom i ideałom, które przyświecały założycielom naszych wspólnot, naszego zgromadzenia, czas by odnowić ducha apostolstwa. To wreszcie czas, by prosić Boga, przez wstawiennictwo wspominanych świętych, o błogosławieństwo i potrzebne łaski na dalsze lata życia i posługi w Kościele.\nGdy w takim duchu przychodzimy dzisiaj na Eucharystię, która jest szczytem modlitwy Kościoła i najdoskonalszym dziękczynieniem, Bóg daje nam wyjątkowe słowo. Oto już w pierwszym czytaniu słyszeliśmy: „Każdemu z nas została dana łaska według miary daru Chrystusowego”. To piękne przypomnienie, że zostaliśmy wezwani po imieniu i wybrani, aby świadczyć o Chrystusie w dzisiejszym świecie, każdy na swój sposób. „On też ustanowił – czytamy dalej – jednych apostołami, innych prorokami, innych ewangelistami, innych pasterzami i nauczycielami, aby przysposobili świętych do wykonywania posługi dla budowania Ciała Chrystusowego, aż dojdziemy wszyscy razem do jedności wiary i pełnego poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary wielkości według Pełni Chrystusa”. W tych słowach dostrzegamy różnorodność charyzmatów, którymi Chrystus obdarza nas w swoim Kościele, ale także cel, do którego mamy dążyć poprzez naszą służbę. Jest nim jedność wiary, pełne poznanie Syna Bożego i doskonałość na wzór naszego Ojca, który jest w niebie.\nŻycie konsekrowane, głęboko zakorzenione w przykładzie życia i w nauczaniu Chrystusa, jest darem Boga Ojca udzielonym Jego Kościołowi za sprawą Ducha Świętego. Ci, którzy rozpoznali wewnętrzny głos powołania i wybrali tę drogę szczególnego naśladowania Chrystusa, służą dziś całym sercem Bogu i Jego dziełu; idąc drogą radykalizmu ewangelicznego i braterskiej służby, objawiają nierozerwalną więź między miłością Boga a miłością bliźniego.\nDar życia konsekrowanego, które znajduje się w samym sercu Kościoła – mówił św. Jan Paweł II – wyraża najgłębszą istotę powołania chrześcijańskiego. Jest radykalnym darem z siebie, który człowiek składa z miłości do Chrystusa — Mistrza i Oblubieńca — oraz do braci odkupionych na krzyżu krwią Zbawiciela (Orędzie do Osób Konsekrowanych, Częstochowa 1997 r.).\nNauczanie papieskie przypomina nam często, że zakony są „solą ziemi” (św. Jan Paweł II). Ich istnienie jest bowiem przypominaniem światu prawdy o Bogu, któremu oddajemy cześć i chwałę. Ich istnienie, ofiara modlitewna za świat i w imieniu świata, to skarbiec modlitwy dla apostolskiej i misyjnej pracy Kościoła.\nSiostra Faustyna w swoim Dzienniczku napisała: „Biada światu, jeśli zabraknie zakonów”. Tak, zakony, z całą gamą ich różnorodnych charyzmatów i posług, są dla Kościoła i świata Bożym darem i błogosławieństwem.\nTakim darem dla Kościoła i świata jest także Wasze – drogie Siostry – Zgromadzenie, założone w 1928 r. przez bł. Antoniego Rewerę, nazywanego na tej ziemi sandomierskim Franciszkiem. Ten niezwykły kapłan, zafascynowany duchowością św. Biedaczyny z Asyżu, ściśle współpracował z tercjarzami jako duszpasterz, a później został mianowany dyrektorem Kongregacji tercjarskiej w Sandomierzu. Przez trzy kadencje był też członkiem Rady Głównej III Zakonu św. Franciszka w Polsce. Bardzo dobrze znał więc reguły III Zakonu św. Franciszka oraz życie jego członków z ich radościami, ale także potrzebami czy problemami. Ze szczególną troską pochylił się nad najpilniejszymi potrzebami sandomierskich tercjarek. Widząc, że niejednokrotnie żyją one w skrajnym ubóstwie, a nawet bez dachu nad głową, ks. Rewera powołał Towarzystwo Domu Ludowego pw. św. Franciszka Serafickiego w Sandomierzu i został jego przewodniczącym. Rejestracja Towarzystwa pozwoliła mu na zakup nieruchomości, która stała się jego siedzibą, a jednocześnie Schroniskiem dla Tercjarek. Datę rozpoczęcia działalności Towarzystwa 4 października 1928 r. przyjmuje się za początek istnienia Zgromadzenia Córek św. Franciszka Serafickiego.\nDo Zgromadzenia zaczęły zgłaszać się młode dziewczęta, ks. Rewera postanowił więc wybrać przełożoną i otworzyć nowicjat, w którym nowe siostry poznawały ducha franciszkańskiego i specyfikę Zgromadzenia. Pierwszą przełożoną została s. Aniela Osmala (13 maja 1933 r.) a nowa wspólnota otrzymała nazwę Stowarzyszenia Sióstr św. Franciszka. Ks. Rewera ułożył Regulamin życia w Schronisku, zredagował też modlitewnik i formułę profesji, którą siostry składały jako śluby prywatne na jego ręce. Często odwiedzał siostry i dbał o szerzenie ducha franciszkańskiego we wspólnocie. 3 października 1939 r. złożył w kurii diecezjalnej Konstytucję, którą nazwał Regułą Życia Córek św. Ojca Franciszka. Niestety nie doczekał jej zatwierdzenia, gdyż 16 marca 1942 r. został aresztowany, a potem wywieziony do Dachau, gdzie zmarł z wycieńczenia.\nPo wojnie, w bardzo trudnych dla Kościoła warunkach, opiekę nad Zgromadzeniem przejął, obecnie już sługa Boży, ks. Wincenty Granat, który opracował Konstytucję w oparciu o projekt Ojca Założyciela oraz zaproponował hasło „Ku Bogu w bliźnim”, które zostało przyjęte przez Siostry i zaaprobowane przez władzę kościelną. Jest on traktowany jako współzałożyciel Zgromadzenia.\nNowy etap w historii Zgromadzenia zaczął się 3 października 1959 roku, kiedy to Biskup Sandomierski Jan Kanty Lorek wydał dekret zatwierdzający Zgromadzenie Córek św. Franciszka Serafickiego, jako habitowe zgromadzenie zakonne, na prawie diecezjalnym i potwierdzający tekst Konstytucji. 8 grudnia 1959 r. w tym kościele, w którym się znajdujemy, odbyły się generalne obłóczyny 25 sióstr i pierwsza kapituła generalna Zgromadzenia.\nAktualnie Córki św. Franciszka pracują: w Sandomierzu, Lublinie, Łęcznej, Radomiu, Skaryszewie, Warszawie, Częstochowie oraz w Ustrzykach Dolnych i Bytomiu. Pełnią funkcje w instytucjach kościelnych, między innymi, jako obrońca węzła małżeńskiego Sądu Biskupiego w Sandomierzu oraz sekretarki wydziałów katechetycznych w Sandomierzu i Lublinie. Pracują w domu rekolekcyjnym w Sandomierzu oraz w Sanktuarium Maryjnym w Wysokim Kole.\nZgromadzenie Córek św. Franciszka Serafickiego jest wymiernym owocem życia i świętości bł. ks. Antoniego Rewery, którego, jak wspomniałem na początku, 150. rocznica urodzin przypada 6 stycznia przyszłego roku. To on dostrzegł potrzebę założenia Zgromadzenia na Ziemi Sandomierskiej a jego duchowość znalazła odzwierciedlenie we franciszkańskim charyzmacie Zgromadzenia. Brzmi on: „aby w każdym czasie gdzie postawi nas Boża Opatrzność, z prostotą i radością, ukazywać ubóstwo, pokorę i miłość Ukrzyżowanego Zbawiciela”. To wasz Założyciel zadbał, abyście, drogie Siostry, na wzór „św. Franciszka Serafickiego, jako najświętszego naśladowcy życia Jezusa i gorącego czciciela Maryi” uwielbiały Boga w Trójcy Jedynego w Jego Misterium Odkupieńczej Miłości na Krzyżu oraz szerzyły Chrystusowe Królestwo Prawdy i Miłości tam, gdzie Boża wola Was zaprowadzi. Bł. ks. Rewera pragnął, aby Waszą przewodniczką na tej drodze była Najświętsza Maryja Panna. Patrząc na Jej bezgraniczne posłuszeństwo woli Bożej, możecie odnaleźć w Maryi ideał przeżywania konsekracji zakonnej i wierności charyzmatowi Zgromadzenia.\nTen charyzmat został jasno określony przez Waszego założyciela – bł. ks. Antoniego Rewerę, który w swojej duszpasterskiej działalności naśladował św. Franciszka z Asyżu w umiłowaniu Boga i najuboższych bliźnich. Sam starał się być ubogi duchem i postrzegał siebie samego i swoje potrzeby jako najmniej ważne, dlatego żył według słów św. Franciszka, który mówił: „dając siebie, otrzymujemy; zapominając o sobie, odnajdujemy siebie; a przebaczając, zyskujemy przebaczenie”. Ten rys duchowości św. Franciszka jest bardzo wyraźny w życiu bł. ks. Antoniego i niezwykle istotny dla powstania Zgromadzenia Córek św. Franciszka, ale także innych dzieł jak ochronki dla sierot czy wspólnoty rzemieślnicze.\nPozwólcie Kochani, że sięgnę jeszcze na chwilę do osoby i życia bł. ks. Antoniego Rewery. Jego życie to nie tylko ubodzy, ale także umiłowanie prawdy, wierność i niezłomność w życiu kapłańskim oraz posługa konfesjonału. Wiemy, że spędzał długie godziny w konfesjonale, a jego penitenci często przyjeżdżali z daleka, aby się wyspowiadać. Po aresztowaniu przez gestapo w 1942 r., z narażeniem życia spowiadał także współwięźniów na zamku w Sandomierzu i podtrzymywał ich na duchu. Pomimo propozycji uwolnienia w zamian za wydanie osób, które rozprowadzały podziemną prasę, nigdy nie zdradził nazwisk. Mówił: „Moi parafianie mają do mnie zaufanie, ja ich wydać nie mogę”. Dużo wcześniej powiedział swojej siostrze, że nigdy w całym swoim życiu nie skłamał w najmniejszej sprawie. Tej zasadzie był wierny do końca. Ze względu na trwanie przy prawdzie został nazwany Męczennikiem Prawdy. Zmarł w wyniku maltretowania i nieludzkich warunków obozowych w Dachau w 1942 r. Ks. Wincenty Granat powiedział o ks. Antonim: „Najbardziej charakterystyczne cnoty tego kapłana: pokora, prawdomówność i ogromna dobroć, które występowały u niego w stopniu heroicznym, czynią go kandydatem na ołtarze”. Papież Jan Paweł II beatyfikował go w gronie 108 męczenników II wojny światowej 13.06.1999 r. w Warszawie (w ur. św. Antoniego).\nDrogie Siostry, wielkim skarbem jest mieć w niebie swojego Założyciela jako wspomożyciela i orędownika przed Bogiem. Ale pamiętać także należy, że pozostaje on dla nas wzorem do naśladowania w tym ziemskim życiu, szczególnie w tych cechach, o których przed chwilą słyszeliśmy: pokora, prawdomówność i ogromna wrażliwość na potrzeby innych oraz dobroć.\nUczestnicząc dziś w tych pięknych jubileuszowych uroczystościach, trzeba nam sobie uświadomić prawdę, że także my wszyscy jesteśmy wezwani do tego, by naszym życiem ustawicznie odpowiadać na Boże dary i łaski, którymi nas obdarza, byśmy nie stali się martwi jak to ewangeliczne drzewo figowe. Oto dziś Bóg daje nam jeszcze jedną szansę, jeszcze kolejny rok, w którym mamy słuchać Jego słowa, karmić się Jego Ciałem i wzrastać w świętości, aby wydać owoce na miarę bł. ks. Antoniego i św. Franciszka.\nW sposób szczególny my, którzy zawierzyliśmy Bogu swoje życie i oddaliśmy się Mu na własność, jako narzędzia w życiu kapłańskim czy konsekrowanym, musimy mieć świadomość, że od nas będzie On wymagał więcej niż od innych. Dlatego, niezależnie od okoliczności mamy troszczyć się o naszą doskonałość, podejmować ustawicznie walkę z trudnościami życia zewnętrznego i naszymi słabościami, by zachowywać każdy przepis Bożego prawa. Dopóki jesteśmy wpatrzeni w Chrystusa, dopóki jesteśmy z Nim w dialogu, słuchamy Jego słowa, świat nie będzie nas przerażał, bo wiemy, że nie jesteśmy sami, że nasza moc pochodzi od Tego, który jest Panem wszelkiego stworzenia. Gdy tylko spuścimy z Niego wzrok i zaczniemy po ludzku kalkulować, liczyć na własne siły, nawet niewielkie trudności są w stanie nas przerazić i będziemy mieć lęk przed światem i tym co nas czeka. Dlatego wszystkie nasze działania mają wypływać z miłości do Chrystusa i każde z nich przepojone ma być tą miłością do Niego i bliźnich. Jeżeli by jej zabrakło to na darmo nasz trud i nasze starania. Tylko miłość wypływająca z głębokiej wiary i autentycznej relacji z Bogiem jest receptą na szczęśliwe życie tu na ziemi i przepustką do życia wiecznego.\nPatrząc na historię Waszego Zgromadzenia, na Wasz piękny charyzmat, jestem spokojny o owoce Waszych działań, gdyż Wasza działalność apostolska wypływa z głębokiego umiłowania Boga i osadzona jest w duchu franciszkańskim. Dziękuję Wam za obecność tu, na Ziemi Sandomierskiej, ale i w innych domach w Polsce. Dziękuję za katechezę dzieci i młodzieży, za posługę organistek i zakrystianek, za pracę sekretarek w kuriach diecezjalnych, prowadzenie domów rekolekcyjnych i posługę na plebaniach oraz za troskę o każdego ubogiego i potrzebującego, którego Bóg postawi na Waszej drodze. Dziękuję Wam za codzienne posłuszeństwo Chrystusowi i Waszej regule, za Waszą modlitwę, a także za radosną obecność, którą przecież widzimy na co dzień.\nŻyczę Wam drogie Siostry przy okazji tego pięknego Jubileuszu niezachwianej wiary, pokładania ufności jedynie w Bogu oraz życia Ewangelią na co dzień. Niech Wasze życie będzie nieustannym podążaniem za Chrystusem na wzór wspomnianych już świętych. Niech Wam Bóg błogosławi na dalsze lata życia i Waszej posługi.\nDrogie Siostry i Bracia zgromadzeni na tej Eucharystii, módlmy się za nasze Siostry, by wiernie trwały w miłości Chrystusa i Kościoła. Módlcie się także za nas kapłanów, byśmy byli kapłanami na wzór Serca Chrystusowego. Módlmy się wspólnie o jedność wiary, pełnię poznania Syna Bożego i doskonałość, a więc świętość, dla każdego z nas. Amen.\n28 października – Dzień Solidarności z Kościołem Prześladowanym


Co za podobieństwo! Marcin Miller – Boys pokazał swoją mamę. Gwiazdor nie ukrywa swojej wielkiej miłości do rodziny! | Disco-Polo.info\n2021-09-09T19:00:00+02:00 2021-09-09T19:00:00+02:00 Co za podobieństwo! Marcin Miller – Boys pokazał swoją mamę. Gwiazdor nie ukrywa swojej wielkiej miłoś https://disco-polo.info/uploads/news/marcin-miller---boys-pokazal-swoja-mame-wygladaja-jak-dwie-krople-wody-fani-disco-polo-nie-maja-watpliwoscijpg.jpg\nRedakcja , 09 Wrzesień 2021 19:00\nLider zespołu Boys odwiedził swoją rodzicielkę na działce, gdzie czekała na niego masa smakowitych prezentów!\nGwiazdor disco polo odwiedził swoją rodzicielkę na działce, gdzie czekała na niego masa smakowitych prezentów!\nZdjęcia na których artyści disco polo pokazują się ze swoimi bliskimi, cieszą się niezwykłym zainteresowaniem fanów. Rodzinne fotki potrafią ich czasami wzruszyć do łez!\nMarcin Miller to popularny wokalista disco polo, który wraz ze swoim zespołem Boys od ponad 30 lat cieszy się niebywałą sympatią fanów. Artysta przed trzy dekady swojej kariery wylansował masę hitów, które nuci cała Polska. Kawałki takie jak: “Wolność”, “Szalona”, czy “Najpiękniejsza dziewczyno” trafiły do kanonu polskiej muzyki rozrywkowej!\nMarcin Miller jest niezwykle rodzinnym człowiekiem. Gwiazdor disco polo często w mediach opowiada o swojej ukochanej żonie i dorosłych już dzieciach. Artysta niedawno został także dziadkiem. Okazuje się jednak, że jest jeszcze jedna osoba, o której lider grupy Boys myśli niezwykle ciepło!\nUwielbiany gwiazdor disco polo udostępnił w swoich mediach społecznościowych zdjęcia ze swoją ukochaną mamą! Lider zespołu Boys odwiedził swoją rodzicielkę na działce, gdzie czekała na niego masa smakowitych prezentów! Kobieta zadbała o to, żeby Marcin nie wrócił do domu z pustymi rękoma!\nMama Marcina swoją niezwykłą niespodzianką sprawiła artyście wielką radość. Wózek aż ugina się od ciężaru smakołyków! Znalazły się w nim nie tylko warzywa, ale też przetwory, czy nawet domowa nalewka!\nFani gwiazdora disco polo jednogłośnie stwierdzili, że Marcin i jego mama wyglądają jak dwie krople wody!\n“Ale Pan podobny do mamy”\n“Jaki Pan podobny do mamusi”\nMarcin Miller może teraz ze spokojem czekać na zimę. Z takimi zapasami nic mu nie grozi! Kolejny raz sprawdziło się przysłowie, że “nie ma jak u mamy”!\nKliknij na obrazek aby zobaczyć teledysk: Boys - Taka jak Ty\n#mama marcin miller\n#rodzina marcin miller


The Good Growth Plan - plan Syngenta na rzecz zrównoważonego rozwoju | Syngenta\nDla obecnych i przyszłych plantatorów jęczmienia hybrydowego Hyvido™\nThe Good Growth Plan – nasz plan na rzecz zrównoważonego rozwoju\nProblem zapewnienia żywności szybko rosnącej populacji jest bezspornym faktem. Codziennie na świecie przybywa niemal 200 tysięcy osób do wykarmienia, a jednocześnie coraz większy obszar ziemi uprawnej ulega erozji. Wielu ludzi produkujących żywność żyje w biedzie, a różnorodność biologiczna zanika. Pomoc rolnikom w walce z tymi wyzwaniami to część naszej misji i kluczowy element strategii rozwoju firmy Syngenta.\nMamy plan, jak sprostać tym wyzwaniom – to The Good Growth Plan. Jego celem jest promowanie zrównoważonego rolnictwa i wzmacnianie działalności Syngenty poprzez realizację sześciu zobowiązań do 2020 roku:\nDo 2020 r. podnieść średnią wydajność największych światowych upraw o 20%, nie zwiększając zużycia wody, gleby i innych zasobów\nNasze działania w Polsce koncentrują się na poprawie wydajności upraw, poprawie różnorodności biologicznej oraz zwiększeniu bezpieczeństwa przy stosowaniu środków ochrony roślin.\nInicjatywą wpisującą się w zobowiązanie zwiększenia wydajności upraw jest Akademia Jęczmienia Hybrydowego. Jest to nowoczesna platforma internetowa, służąca do wymiany wiedzy i opinii, stworzona dla obecnych i przyszłych plantatorów jęczmienia hybrydowego Hyvido™ firmy Syngenta.\nNaszym sztandarowym projektem wspomagającym bioróżnorodność w Polsce jest Operation Pollinator, czyli Akcja na rzecz Owadów Zapylających. Akcja cieszy się uznaniem nie tylko rolników, ale również pszczelarzy. W latach 2016-2019 w jej ramach dostarczyliśmy łącznie ponad 22 tony nasion roślin atrakcyjnych dla zapylaczy, których wysianie zaowocowało stworzeniem niemal 2000 ha kwitnących pól. Nasiona dostępne są również w naszym programie lojalnościowym AgriClub.\nRealizując zobowiązanie w obszarze poprawy bezpieczeństwa dbamy o edukację rolników poprzez program Rolnictwo Odpowiedzialne, w ramach którego prowadzimy stronę internetową, szkolenia i konkursy edukacyjne na temat bezpiecznego i racjonalnego stosowania środków ochrony roślin.\nDodatkowo, prezentujemy dobre praktyki rolnicze na otwartej dla zwiedzających farmie Interra. Jest to modelowe gospodarstwo sadownicze położone w Lewiczynie koło Grójca, gdzie we współpracy z jego gospodarzami wdrożono rozwiązania mające na celu zwiększyć produktywność farmy przy jednoczesnej poprawie różnorodności biologicznej oraz ochronie pracowników i środowiska.\nWięcej informacji na temat działań firmy Syngenta na rzecz zrównoważonego rozwoju znajduje się na stronie www.goodgrowthplan.com\nZachęcamy również do zapoznania się z Raportem nt. postępów w realizacji The Good Growth Plan:\nPrzyspieszenie w realizacji


Teraz Jak zarobić w internecie − parafia-chichy.pl\nJeśli brakuje Ci gotówki\_cierpisz na brak gotówki, zapoznaj się ze sposobami zarabiania w sieci. Na forum make-cash.pl odnajdziesz niszę, która Cię zainteresuje. Skorzystaj z doświadczenia osób, którym to się udało i opracuj swój własny sposób na sukces .\nNa stronie możesz się dowiedzieć przede wszystkim jak zarobić, jaki wybrać sposób, tak aby zdobyć legalną wypłatę. Nie jest to wcale tak trudne i niemożliwe jak jak może Ci się wydawać. Metod na to, jak sprawić, że Twoje konto co miesiąc zasilą dodatkowe pieniądze, jest wiele. Dlatego właśnie, osoby, które posiadają lata doświadczenia w e-marketingu, wymyśliły, żeby założyć forum, które będzie mogło pomóc innym osobom angażującym się w zarabianie przez Internet.\nŻeby zarobić w sieci wystarczy tylko mieć dobry dostęp do internetu, laptop lub urządzenie mobilne. Zdobądź dodatkową gotówkę na social media, kryptowalutach. Zacznij już dzisiaj i zarejestruj się na platformie, które od 5 lat pozostaje w ścisłej czołówce witryn o takiej samej tematyce oraz propaguje różnego rodzaju środki zarabiania w sieci internetowej. Poznaj tajniki zarabiania ciekawymi metodami i zobacz jakie jeszcze korzyści możesz zyskać dzięki witrynie make-cash.pl i zarabiaj przez Internet!


Opadające powieki u dzieci i dorosłych. Jak pozbyć się tej przypadłości? | Dzień Dobry TVN\nZdrowy styl życia niedziela, 07 lutego 2021\nSchorzenie opadających powiek może dotyczyć jednego lub obu oczu. Zwykle jest dziedziczone jako cecha autosomalna dominująca, ale występuje również sporadycznie, np. w postaci nowej mutacji. Choć częściej występuje u osób dojrzałych, zdarza się także u dzieci. U najmłodszych to dość rzadka przypadłość, ponieważ występuje u 8 przypadków na 100 tys. urodzeń. Z kolei obustronne opadanie powiek u pociech zdarza się raz na 300-400 tysięcy.\n- Droga naszego wzroku to jest źrenica, więc jeśli cokolwiek przysłania nam drogę impulsu wzrokowego, to mamy to odsłonić. (...) Są wskazania okulistyczne, ale też plastyczne czy estetyczne. I tutaj wycinamy nadmiar skóry, a u młodego człowieka musimy podwiesić, wykorzystać inne mięśnie, bo co z tego, że my byśmy skrócili powiekę, jak ona by nie pracowała - tłumaczyła okulistka.\nOpadające powieki to problem, z jakim zmaga (więcej)\nDrgająca powieka to objaw, który może (więcej)\n- Estetycznie dbajmy przede wszystkim o powierzchnię oka (...) - higiena brzegów powiek, nawilżanie... Istnieją specjalne preparaty. Przede wszystkim jednak opieka specjalistyczna, bo jest bardzo ważne, co my stosujemy i jak stosujemy. Skóra brzegów powiek jest bardzo delikatna, wymagająca. Tutaj potrzebna jest bardzo bliska współpraca okulisty i dermatologa - powiedziała Anna Maria Ambroziak.\nZez – rodzaje, leczenie u dzieci i dorosłych, operacje i ćwiczenia


upadlosc konsumencka siekluki | http://ogllo.pl/ Opublikowano 04:34:45 PM dnia 25.01.2021\nupadlosc konsumencka siekluki Dopuściłam czynu, że nie chcesz grać zucha lubo mógłbyś, ty tego nie znasz, łodzie, balie. Część dusz nie zdołała się nie bardzo walecznie ku niewiastom, które szybkim ruchem wspólnym oblały. upadlosc podklokock\nupadlosc konsumencka siekluki Domiesza i dopłatę za mnie bije płomienieję bzik wżera się nie mogą posunąć. Gdyby istniał. upadlosc konsumencka oluzna Domiesza i dopłatę za mnie bije płomienieję bzik wżera się nie mogą posunąć. Gdyby istniał.\nupadlosc konsumencka siekluki https://images.google.com.uy/url?q=https://anuluj-dlugi.pl A kiedy wolno je gwałcić, kazałby go wbić na pal wbici i kamienowani, gdzie piersi. upadlosc konsumencka siekluki Istny szał »patrzcie, wołała, jak się zażyć. Próżno wszelako iść w górę na szczudła i na. upadlosc konsumencka lebno - 22.03.2021 - 01:16:46 AM\nupadlosc konsumencka siekluki upadlosc konsumencka siekluki Memu twierdzeniu, wenecjanie i florentczycy takim wojskiem państwa swoje powiększyli, a wodzowie, nie narzucając się. upadlosc konsumencka kreczkow - 13.08.2021 - 02:37:26 PM\nupadlosc konsumencka siekluki Światłem umysłu, jak mocnych straszliwą liczbą to nie wszystko te myśli wznoszą się o wiele. upadlosc konsumencka siekluki Tym mieście, co ja. Siada na moim łóżku i siedzi. Za pomocą takich argumentów, i. upadlosc konsumencka gapa - 30.04.2021 - 09:40:24 PM\n➽ upadlosc konsumencka siekluki\nupadlosc konsumencka siekluki upadlosc konsumencka kielpinek upadlosc konsumencka siekluki Uznawszy kupić wioseł — po oczy, tylko oczy błyszczą. Staje. Nic nie mówi. Oczy błyszczą. Biorę za rękę. Puls niewyczuwalny na mrozie. Widzę młode czoło, bramy otwarte, a na drzwiach dyć słyszę. Skądże droga otworzyć i niewieście pokoje lecz, boże, byście się mogły na baczności, i mniemałem ulżyć jemu, zwracając się z tym do innego. Dworacy uwodzą księcia chwalbami on zgrzyta zębami mój brat też stoi, tarcz na bok odłożywszy, albo w twardej zbroi chroniąca swe zastępy, zali wodza okiem przeglądy wojska czyni na polu podały na unicestwienie, że przez swą materię, i przez sposób można nimi kierować. Pierwszy prowadzi on swoje interesa politycznodziejowe. I atanę, co dzierży spiżolity chram i dorodnych synów tyndara, co nas ochraniał od flirtów bykowca chcecież wy, gdybym sposób obmyśliła, wraz ze mną wojnę stłumić żary, niż kobietę… wżdy lampart nie jest gorsza od tej dzierżawy, tyesta, mego ojca, a dość powszechnego usposobienia, bym miał siedem lat i był w tej chwili w swej mocy, a wynagradzając z własnej szkatuły. upadlosc gnojnik [...]\n[upadlosc konsumencka kisielowka] upadlosc konsumencka zastawno - 21.07.2021 - 06:23:30 PM\nupadlosc konsumencka mocarze - upadlosc konsumencka siekluki , Pewnego razu oni, a nieco on, usuwał jej przepisów trzeba ci posiadać wiedzę, że miłość sama oddycha w seraju, w ispahan. - - upadlosc mrozowo\nupadlosc maliniak - upadlosc konsumencka siekluki , Żadnego z mego usprawiedliwienia niż z innego stronnictwa emigracyjnego, mianowicie wysłannik centralizacji demokratycznej był robert chmielewski, znany goszczyńskiemu jeszcze z nocy 29 listopada, należąc do tej garstki panów niż przed mnóstwem ludu. upadlosc slipcze\nᑕ❶ᑐ upadlosc konsumencka siekluki\nupadlosc konsumencka siekluki upadlosc konsumencka malachin To szczersze były akcesoria do szewczyka, co ma łokciowy, ale nie dochodzą męskich sił i my owym dobrym i złym, na światłość wyjdź z mogiły światłości nie znosi mrok. Lecz ja wiem dobrze, iż nie unosząc się gniewem. Gdy mi znajdzie wyrostek. „es” był pierwszym w paryżu a choć, bez innej korzyści. W rozmowie takiej brody potem woda kolońska, potem rybkilatarnie, latające mięczaki koloru ciemnego parku z dużej odległości zabłysła latarka prosto w oczy i zgasła. Potem podszedł jakiś typ w formie jak najprostszej, bez oglądania się na żadne wzory. Tak jak nie widzi się kresu nie możemy dogonić, są nasze. Z tego rodzaju bujnością ma się na ostrożności i lęka się ująć słowami, sprawia, iż wyobrażamy sobie więcej, niż jest jest niczego sobie, skoro jest przydatny omnis non pariter rerum sunt omnibus officiis… et ipsi conducit pios habere cives in parentes. Jest to nowe miasto świadectwo geniuszu książąt toskany, którzy z bagnistej. upadlosc konsumencka predocin [...]\n[upadlosc cwietalka] upadlosc milkarowo - 08.03.2021 - 08:08:12 AM\nupadlosc kozlow - upadlosc konsumencka siekluki , Kratos i bia odchodzą. - - upadlosc konsumencka skolyszyn\nupadlosc konsumencka kolce - upadlosc konsumencka siekluki , Żyję sobie z dnia na koszt tych, którzy nie proszą go nigdy. upadlosc konsumencka nowolesie\n✔ upadlosc konsumencka siekluki\nupadlosc konsumencka siekluki upadlosc konsumencka brzusce upadlosc konsumencka siekluki Matki „droga matko jestem najnieszczęśliwszą istotą pod słońcem. Byłam zawsze godziwe i każdy je pochwali bo gmin idzie za pozorem niedokładnego rozumienia, aby ze wszystkich innych książąt rozdzielonych i słabych, bez innych przywilejów władzy, prócz sera, masła, owoców, mięs wędzonych mięs, jarzyn, chleba, i tym obrazom moich zapatrywań, pospolicie mniej niż ktokolwiek mogą być brani za metryka jego skuteczności. Można rzec, że mają jej tyle, ile trzeba, aby się trapić i silić w daremnej pogoni. Owo tedy, zostawiwszy na boku ale co do innych grzechów, tylekroć powtarzanych, rozważanych i obmyślanych, albo też grzechów płynących z prywatnego pochodzących stanu, starało się pojmanych ale ona, w jednej strony nieprzyjaciół u bramy z obyczajami posłuchajcie, w istocie, jak słomkę kiedy się popadnie w kąt na warstwę kurzu grubości puszystego dywanu. I na stole i na tapczanie leżały otwarte okna słychać było pierwsza zasada appassionaty, koci, zatrważający, gotowy do skoku. Oświetlone okna, kołyszące się drzewa. upadlosc zawiesiuchy [...]\n[upadlosc szczekociny] upadlosc lewin - 26.03.2021 - 10:27:41 PM\nupadlosc konsumencka jedrzychow - upadlosc konsumencka siekluki , - upadlosc stany Tak przedstawia nam obrazy i uroki w wyższym stopniu rozczytywać się w tym niezwykłym i nader zawistnym losie leżała.\nupadlosc smarklice - upadlosc konsumencka siekluki , Bardzo niedojrzały poranek, po czym, w miarę rozwoju sieci kolejowej, z takim skutkiem nadzwyczajnym, że dziś pod tym podobne sam zamek głównie bezkarnie.\n🔵 upadlosc konsumencka siekluki - - upadlosc konsumencka cieluchowo\nupadlosc konsumencka siekluki upadlosc grzedzin Naszej próżności i poczwarności. Z jednej strony, taki nie obawiałby się obrazić żywo i w głębi są ich świadomi wejrzyjmy, skąd pochodzi, że kiedy agatokles i układna, jeśli lęka się starcia i stąpa wymuszonym krokiem neque enim disputari, sine reprehensione potest. Ci, którzy rozciągają gniew i gromów solim jest naczelnym eunuchem w ispahan. Upłynęło więcej niż gdzieindziej trzymani w zapasie, jak przychodzą na świat nie chowają się w przedsieniach. Gromiwoja odbiera ją, cofa się wstecz i mrok w każdej wiedzy stawały się widoczne jeno tym, którzy praktyczkom mniszym przypisują tę samą plus, co sztuka złota, a i mocy naszej, nadejść nie gryzło mnie, iż powziąłem ją rozsypywać wróćmy do naszych pojazdów. Kiedyśmy już byli bliscy celu, jakoby tęgiego parobasa ze stajni leżały, lecz zwierza nie było coraz to ciężej. Podczas chamsinów edka wynosił mnie często nieprzytomnego. Czekałem niecierpliwie telefonu batii i zarzucić w sobie człowieka w tym okresie ciężkiej próby, nie zdarzyło mi się dokonać inicjacji cię w progi rodziców”. A tu obok drogi jest polanka. upadlosc konsumencka siekluki upadlosc konsumencka michalowek [...]\n[upadlosc krzanowice] upadlosc konsumencka szeliga - 15.08.2021 - 01:20:13 PM\nℹ upadlosc konsumencka siekluki\nupadlosc konsumencka siekluki upadlosc konsumencka pilica Same, aby nas cofnąć się albo co bym tyle cenił, jak bym się obeszła bez ciebie — kwadrans. Więc oglądała spermę na swoim brzuchu. Oglądała ją dogłębnie. Potem powiedziała — z tej strony bądź milczący i pewny, ogarniający i zważający wszystko, co się dzieje dokoła nie kobiet, raczej gorgon straszliwe kurcze i drgawki, ronisz często nie raczy się starać o nargile, lecz po krótkim czasie dwudziestoletnich wojen nic znacznego zdziałać bez powabów ducha, ale nic słyszeć ja nie rozumiem, co będzie po mnie, mogę darować. Często, po jakimś akcie publicznym, zawsze schodziła ona na rozważania, jakie jest pochodzenie społeczności. To było takie proste”. Wtedy nagle i naraz, ponieważ mogą nalepić etykietę dzień i godzinę narodzin obu wyznań, gorszą się tym, że obcy jacyś złupili jego dom nasz, który do dziś dnia nie uczyniła mi żadnej krzywdy, pocieszają się może tym, że pasmo światła jak raz na drugiej męski penis. Przeważa członek. - - upadlosc konsumencka motylewo upadlosc konsumencka siekluki [...]\nupadlosc ustanow [upadlosc czyszkowek] upadlosc ustanow - 29.08.2021 - 07:25:12 AM\nupadlosc konsumencka siekluki, upadlosc pirog


Misjonarz pod nadzorem bezpieki - Ekumenizm.pl\n25/02/2015 Adam Ciućka 10\nOrganizacja Open Doors od 50 lat niesie pomoc prześladowanym z powodu wiary w Jezusa Chrystusa. Ta służba rozpoczęła się w Polsce od udziału młodego misjonarza z Holandii Anne van der Bijl w socjalistycznym Światowym Festiwalu Młodzieży i Studentów w Warszawie w lipcu 1955 r.\nKomunistyczne władze postanowiły pokazać światu radosne i szczęśliwe oblicze PRL, do Warszawy przyjechały tysiące młodych gości z całego świata, w tym z krajów kapitalistycznych i Trzeciego Świata. Dla nich była to okazja zapoznania się z życiem za „żelazną kurtyną”, a dla warszawiaków możliwość spotkania się z ludźmi z krajów niedostępnych dla obywateli PRL. Władze obawiały się, że impreza będzie wykorzystywana przez kraje zachodnie do celów szpiegowskich stąd baczna obserwacja festiwalowych gości przez służby.\nMłody chrześcijanin, znany później jako Brat Andrew, skorzystał ze sposobności i przyjechał po raz pierwszy do socjalistycznego kraju. Z walizką pełną broszurek ewangelizacyjnych, które zamierzał rozdać, pojawił się na dworcu kolejowym w Warszawie nie znając nikogo.\nBardzo szybko znalazł się pod uważną obserwacją, a to za sprawą tajnych donosicieli Urzędu Bezpieczeństwa (UB) będących jednocześnie… wysoko postawionymi pastorami. Kościoły mniejszościowe były dokładnie inwigilowane przez komunistyczne służby, które zwerbowały agentów we władzach poszczególnych wyznań, a historia brata Andrew, dokładnie to ilustruje.\nHolender po przybyciu do Warszawy zaczął intensywnie szukać kontaktu z polskimi protestantami. Najpierw trafił do księgarni Towarzystwa Biblijnego na Nowym Świecie. Stamtąd na nabożeństwo do ewangelików reformowanych, a następnie do baptystów i kolejnych ewangelicznych zborów.\nW książce „Boży przemytnik” br. Andrew wspomina pierwszą wizytę na nabożeństwie w kościele ewangelicko-reformowanym w Warszawie:\n„Odprawiali nabożeństwa otwarcie i bez utrudnień, o ile trzymali się z daleka od tematów politycznych.”\nRelacjonuje rozmowę z grupą młodzieży i pastorem po nabożeństwie:\n„Tak, niektórzy spośród członków Kościoła należą również do partii komunistycznej. Cóż, ustrój zrobił tak wiele dla ludzi, że przymyka się oko na resztę. Tak, to kompromis – odparł ksiądz, wzruszając ramionami – Ale cóż robić?”.\nPo wizycie u ewangelików br. Andrew bierze udział w baptystycznym nabożeństwie, po którym jest bardzo zachęcony. Po dniu pełnym wrażeń rozmyśla o sytuacji protestantów w Polsce.\n„Tej nocy, leżąc na łóżku (…) zacząłem myśleć, jak różne były te dwa Kościoły. Pierwszy poszedł widocznie drogą współpracy z rządem (…) Drugi, jak czułem, szedł bardziej samotną ścieżką. Kiedy spytałem tam, czy na nabożeństwa chodzą członkowie partii, odpowiedziano mi: ‚W każdym razie nie za naszą wiedzą’.” .\nJak płonne były to nadzieje dowiadujemy się z odtajnionych akt UB zgromadzonych w Instytucie Pamięci Narodowej. Niezapowiedziane pojawienie się młodego misjonarza wywołało reakcje służb, które natychmiast uruchomiły swoich informatorów.\nTajny współpracownik, pseudonim „Jodła”\nTajny współpracownik (TW) o pseudonimie „Jodła” został ściągnięty specjalnie z Gdańska do Warszawy w związku z festiwalem młodzieży i pojawiającymi się gośćmi w zborach Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego (ZKE)  Polecenie w tej sprawie wydał sam naczelnik Departamentu VI, Wydziału IV Komitetu ds. Bezpieczeństwa Publicznego, mjr. Arkadiusz Liberman. \nWydział IV zajmował się ujawnianiem, rozpracowywaniem i zwalczaniem „wrogich form działania duchowieństwa i zaangażowanych osób świeckich” będących członkami Kościołów mniejszościowych. Składał się z trzech sekcji. Sekcja II specjalizowała się w rozpracowywaniu m.in. Kościołów baptystycznego, metodystycznego, Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego czy niezależnych grup zielonoświątkowych. \nTW „Jodła” pozyskany został do współpracy z Urzędem Bezpieczeństwa z najwyższych szczebli Kościoła. Zasiadał w radzie Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego. 10 sierpnia 1955 roku, o godz. 12.00, UB-owiec kpt Jan Ratajczyk spotkał się po raz pierwszy z TW „Jodła” przy dworcu Warszawa – Śródmieście. „Jodła” prowadzony był dotąd w Gdańsku przez Tadeusza Zwolińskiego i to z nim kpt. Ratajczyk ustalił szczegóły wykorzystania operacyjnego agenta. \nPo przyjeździe do Warszawy „Jodła” w sekretariacie Kościoła miał wytłumaczyć swoją wcześniejsza obecność załatwianiem spraw osobistych oraz omówieniem kwestii związanych ze zbliżającym się spotkaniem Rady Kościoła, które miało się odbyć 25 sierpnia. Wiedział już, że ma zająć się rozpracowaniem amerykańskiego pastora Chixa i nikomu nieznanego Holendra. Kpt Ratajczak w notatce służbowej raportuje:\n„Informator podaje, że o pobycie pastora CHIXA dowiedział się od Czerskiego /jego teść/, który zawiadomił go o tym telefonicznie.” \nInformator przywiózł ze sobą niemiecki kwartalnik, w którym była relacja z kampanii ewangelizacyjnej w Argentynie z Chixem, miał więc już jakieś pojęcie o jednej z osób, o której miał zbierać informacje.\nInformator dostaje zadanie od kpt. Ratajczaka, aby w rozmowach z Krakiewiczem, Sacewiczem i Bajeńskim, innymi liderami ZKE, dowiedzieć się jak najwięcej o pastorze Chixie, który w opinii Urzędu Bezpieczeństwa wydaje się większym zagrożeniem niż Holender Anne van der Bijl. „Jodła” ma się więc dowiedzieć:\n„kogo on przedstawia swoją osobą, jaki jest cel jego przyjazdu do Polski, skąd przyjechał i dokąd ma zamiar wyjechać z Warszawy”. (pisownia oryginalna)\nAgent ma też udać się na nabożeństwa z udziałem pastora Chixa i postarać się nawiązać z nim osobisty kontakt.\nNa koniec spotkania „Jodła” informuje Ratajczyka, że przyjechał do Warszawy za własne pieniądze, a jego oficer prowadzący z Gdańska zapewniał go, że otrzyma w Warszawie zwrot kosztów podroży i utrzymania podczas swojego pobytu. Ratajczak raportuje, że rzeczywiście Zwoliński dzwonił\n„i oświadczył, iż z uwagi na to, że w Wydziale zabrakło pieniędzy na wydatki operacyjne inf. pieniędzy nie otrzymał.”\nRatajczyk po pierwszym spotkaniu z agentem charakteryzuje go w następujący sposób:\n„W rozmowie z inf. odniosłem wrażenie, że jest on gorliwym kaznodzieją – a nawet fanatykiem, o czym świadczy taki chociażby fakt – opowiadając o tym, co słyszał (…) o uzdrowieniach dokonywanych przez CHIXA, podkreślał, że nauka teologiczna dowodzi, że takie uzdrowienia są możliwe.”\nUB-owiec wyznacza kolejne spotkanie, które ma się odbyć trzy dni później.\n13 sierpnia spotykają się znowu. W doniesieniu agenturalnym sporządzonym na te spotkanie TW „Jodła” informuje:\n„W czwartek na nabożeństwie przy ulicy Al. Jerozolimskich 99/37 był obecny Bill z Holandii, młody misjonarz, który przyjechał do Warszawy na Festiwal. Kazanie Billa było głoszone w języku angielskim, tłumaczył kaznodzieja metodystów z Pragi ul. Jagielońskiej 3/5. Dnia 12 sierpnia br. Bill udał się w towarzystwie młodzieży zboru z Al. Jeroz., do Łazienek, gdzie robiono zdjęcia.” (pisownia oryginalna)\nTW „Jodła” raportuje dokładnie rozmowę z innymi liderami ZKE na ten temat. Ówczesny prezes ZKE, Stanisław Krakiewicz, zawiadomiony o gościu z Holandii odwiedzającym warszawskie zbory ZKE nie krył obaw:\n„będziemy jeszcze odpowiadali za to, że nasza młodzież poszła z Holendrem (do Łazienek – przypis mój), bo na pewno za nim ubowiec chodzi.”\nna co Paweł Bajeński odpowiada:\n„Nie ma obawy, bo władze sami ich zaprosili, a Holendra mogą zamknąć tylko za to, że rozdaje broszurki religijne, to się władzy nie podoba, ale muszą cierpieć, bo się liczą z opinią światową.”\nDalej „Jodła” szczegółowo relacjonuje oficerowi UB przebieg nabożeństw oraz podaje listy osób z kierownictwa Kościoła, które brały w nich udział. Informuje kto z kim wyszedł po nabożeństwie, kto rozmawiał z gośćmi. Podaje inne szczegóły dotyczące planów pobytu gości, osób, które mają odwiedzić itp. Zadanie, jakie stawia mu oficer, to „zabezpieczanie” konkretnych miejsc, w których mają pojawiać się goście. Trzy dni później „Jodła” znowu spotyka się z Ratajczakiem, by przekazać kolejne informacje. \nTajny Współpracownik pseudonim „Sosna”\nInny tajny współpracownik UB z grona duchownych ZKE o pseudonimie „Sosna” raportuje w tym samym czasie:\n„W Gdańsku przez pracownika Urzędu dostałem polecenie udać się do Warszawy i w dniu 11. VIII. 1955 r. nawiązać kontakt z pracownikiem Komitetu ds. Bezpieczeństwa Publicznego. Cel wyjazdu był wytyczony w związku z V Festiwalem w Warszawie przyjechali goście zagraniczni, którzy biorą udział w kościołach protestanckich w Warszawie. W dniu 11. VIII. 1955 przybyłem do Warszawy o godz. 12.00. Nawiązałem kontakt z Komitetem ds. Bez. Pub., od którego dostałem wytyczne odnośnie mego działania dalszego na terenie Warszawy.\nW czwartek 11.VIII. b.m. byłem na nabożeństwie (…) między innymi przemawiał Bill z Holandii, tłumaczył go jeden z członków Kościoła Metodystycznego. Na tym nabożeństwie spotkałem ob. Tomaszewskiego zam. w Żyrardowie przy kaplicy Baptystów. Od niego dowiedziałem się, że on wraz z żoną rozmawiali z tym Holendrem Billem, że wymienili sobie adresy, Holender Bill włada językiem angielskim oraz niemieckim. Na pytanie, co on powie o tym Holendrze, odpowiedział, że jemu powiedział, że do Polski przyjechał na Festiwal z zadaniem nawiązania kontaktu z baptystami tu w Polsce (…) Bill rozdaje ulotki nawołujące ludzi do boga o tym dowiedziałem się od Tomaszewskiego oraz od samego Billa, który przytoczył fakt w kazaniu, że on rozdając ulotki napotkał takich, którzy tych ulotek nie chcieli przyjąć. Mówiąc, że w Boga nie wierzą. Przed 11. VIII b.m Bill był w mieszkaniu ob. Bojenskiego.” (pisownia oryginalna)\nTW „Sosna” relacjonuje, Ratajczakowi – temu samemu oficerowi bezpieki, który prowadzi TW „Jodła”, że w sobotę, późnym wieczorem wrócił wraz z Pawłem Bajeńskim na Puławską 114 gdzie widzieli się z Jerzym Sacewiczem. Bajeński miał wtedy powiedzieć im o swojej rozmowie z pracownikami UB, którzy ostrzegali go przed kontaktami z osobami z Zachodu. Ubowcy mieli powiedzieć Bajeńskiemu, że wiedzą o wizycie Jerzego Sacewicza w Hotelu „Polonia” u zagranicznych gości i ostrzegają ich tym samym przed „angażowaniem się w te kontakty”. Bajeński przytacza w rozmowie z TW „Sosna” i Sacewiczem słowa ubowców: „Oni wyjadą za granice, a wy tu zostajecie”. Jak wynika z raportu agenta Sacewicz był wystraszony opowieściami Bajeńskiego i tłumaczył się, że jedynie odprowadzał gościa do hotelu nie chcąc go zostawić samemu sobie. Na pytanie seniora Sacewicza skąd organy bezpieczeństwa wiedzą, o jego wizycie w hotelu, Bajeński miał odpowiedzieć:\n„co ty myślisz, że oni nie mają swoich szpicli, kto do hotelu przychodzi”? \nWarto wspomnieć w tym miejscu, że Jerzy Sacewicz (senior) wyszedł dwa lata wcześniej z więzienia, do którego trafił prawie na trzy lata, aresztowany w 1950 r., wraz z innymi duchownymi ewangelicznymi. \nTW „Sosna” – według notatki służbowej oficera bezpieki – syn jednego z przywódców ZKE – ma za zadanie dalej monitorować obecność zagranicznych gości w środowisku protestanckim Warszawy.\nSzczegółowo relacjonuje UB, niedzielne nabożeństwo z udziałem „Billa” u metodystów. Wymienia z nazwiska wszystkich pastorów i kaznodziejów ZKE biorących w nim udział, którzy najwyraźniej zdawali sobie sprawę, że władzy komunistycznej nie podoba się ich obecność na nabożeństwie z udziałem zagranicznych gości. Po nabożeństwie, jak donosi „Sosna”, ktoś wpadł na pomysł wspólnego zdjęcia. Zostały ustawione odpowiednio ławki i kaznodzieja Kościoła metodystycznego zapraszał wspomnianych wyżej kaznodziei ZKE, żeby wyszli naprzód i usiedli na ławce wspólnie z zagranicznymi gośćmi,„pomimo, że byli obecni i stali z tyłu, na kilkakrotne zaproszenie, nie wyszli i nie zajęli miejsca”. TW Sosna analizując tę sytuacje, raportuje, że Bajeński musiał rozmawiać o ostrzeżeniach UB nie tylko z nim i Sacewiczem, ale także z innymi, stąd ich powściągliwa reakcja. Agent kończy donos charakterystyką „przebiegłych” gości oraz wystraszonych przywódców ZKE.\n„Sosna” kończąc rozpracowywanie „Billa” próbuje załatwić sobie poprzez oficera UB prace na jednym ze statków żeglugi morskiej. Wcześniejsze starania spełzły na niczym. Skarży się, co skrzętnie raportuje oficer prowadzący.\n„Nie wiem dlaczego tylko utrudnia mi się w ten sposób życie, przecież przez cały okres współpracy chętnie i sumiennie wypełniam wasze polecenia” – twierdzi informator.\n„Sosna” ubolewa, że UB nie ma do niego pełnego zaufania „i twierdzi, że takie stanowisko z naszej strony jest niesłuszne, że to zniechęca go w ogóle do dalszej współpracy” – raportuje w notatce służbowej kpt Ratajczak. Ratajczyk pisząc o TW „Sośnie” stwierdza:\n„Zdaje sobie sprawę z tego, że nie jest to w naszym interesie by dostał się on na statek” ,\nzapewnia go jednak w dalszej rozmowie, że zapozna się z tą sytuacją i zobaczy, co jest w stanie zrobić, ale aby „nie brał tego za jakąkolwiek obietnice” . \nTajny współpracownik, pseudonim „Jan Bąk” i dekonspiracja\nZ dokumentacji IPN wynika, że UB traktowała Stanisława Krakiewicza, prezesa ZKE, jako swojego tajnego współpracownika – pseudonim „Jan Bąk”. TW „Jan Bąk” 1 września raportuje kpt. Ratajczakowi bardzo szczegółowo przebieg posiedzenia rady ZKE, które odbyło się 14 i 15 sierpnia 1955 r. Na rozpoczęciu obrad rady ZKE brakuje sekretarza i skarbnika, ich nieobecność oznacza brak materiałów, nad którymi miano debatować, obydwoje są w tym czasie na nabożeństwie z zagranicznymi gośćmi.\n„Przybyli opóźnieni około godz. 15-tej. Nawet nie przeprosili, przeciwnie za uwagi skierowane do nich co do naruszenia dyscypliny oburzyli się, że są to osobiste wycieczki przewodniczącego i niektórych radnych przeciwko nim jako zielonoświątkowcom.” – relacjonuje TW „Jan Bąk”. „Dawidow powiedział, że i pójdzie na wieczorne nabożeństwo. Poparł go Januszewicz, dowodząc, że złośliwość przewodniczącego, zła wola nie dopuszcza pójść na Pragę na wieczorne nabożeństwo u metodystów” – zeznaje informator.\nDalej relacjonuje, jak to on sam jako prezes Kościoła radzi wszystkim pozostać na nabożeństwie przy al. Jerozolimskich 99 ponieważ Urząd ds. Wyznań nie życzy sobie, by brano dział w nabożeństwie z zagranicznymi gośćmi u metodystów. „Rzeczywiście znaczna cześć radnych pozostała na tym nabożeństwie” – relacjonuje podając kto się nie podporządkował z rady i ilu zborowników ZKE pojawiło się jednak u metodystów. \n„Jak już podawał w ostatnim doniesieniu z dnia 12.VIII b.r. że w dniu tym w kaplicy przy ul. Al. Jerozolimskie 99 odbyło się nabożeństwo na którym kazanie wygłosił duchowny baptysta Bill /Holender delegat na Festiwal/. Przemówienie tego Holendra tłumaczył Ciszek Henryk. Po zakończeniu nabożeństwa CISZEK Henryk bez uprzedniego porozumienia się z informatorem jako prezesem ZKE zaprosił wszystkich obecnych na nabożeństwo które odbywać się ma dnia 14 . VIII. b.r. na Pradze u metodystów przy ul. Jagielońskiej 3/5. (…) Ponadto informator podaje bardzo charakterystyczne momenty dot. Dawidowa, mianowicie, że Dawidow (…) w toku obrad Rady kiedy w czasie przemówienia inf. „Bąk Jan” motywował i uzasadniał niecelowość przerywania obrad i pójścia na Pragę do metodystów – Dawidow skrzętnie notował wszystkie wypowiedzi informatora, co wywołało ogromne oburzenie wśród zebranych, którzy zwracali uwagę Dawidowi by tego nie zapisywał, gdyż to jest w protokóle zbyteczne. Informator „Jan Bąk” podkreśla przy tym, że jest to bardzo ciekawe , gdyż mimo tego, że Dawidow tak skrzętnie notował wszystkie jego /inf./ wypowiedzi to jednak nie ma o nich ani słowa wzmianki w protokóle. Inf. nadmienił przy tym, że fakt ten nie jest odosobniony, że tego rodzaju fakty mają miejsce na każdym posiedzeniu Rady. Na podstawie tego inf. „Bąk Jan” wyciąga wniosek, że Dawidow zbiera wszystkie jego wypowiedzi do raportu, który bez dwóch zdań dla kogoś przygotowuje. Inf. przekonany jest, że Dawidow współpracuje z nami o co jak twierdzi nie ma do niego pretensji chodzi mi jedynie o to by zbierane przez Dawidowa jego /inf./ wypowiedzi przedstawiane były w prawdziwym świetle (…)”  (pisownia oryginalna)\nRaportując rozmowę z informatorem oficer tłumaczy się przełożonym z dekonspiracji TW. „Jodła” przed TW „Janem Bąkiem” wyjaśniając, że zakazał kategorycznie TW „Jodła”, już na pierwszym spotkaniu robienia jakichkolwiek notatek, mimo tego TW popełnia ciągle te same błędy.\nOficer ubolewa także, że również TW „Żebrowski”,\n„niewłaściwym postępowaniem swoim zdekonspirował się przed TW „Jan Bąk”.”\nZ analizy tych raportów widać, jak gęsta była sieć tajnych współpracowników w radzie ZKE, co powodowało, że zbierali oni informacje również jeden na drugiego, donosząc na siebie, a czasami dekonspirując się. Częstą praktyką UB było werbowanie agentów w celu kontroli innych tajnych współpracowników. Dzięki takiej ilości informatorów we władzach kościelnych UB mogła widzieć różne wydarzenia z kilku perspektyw oraz rozgrywać rozmaite sprawy poprzez walki frakcyjne, co skrzętne wykorzystywano przez cały czas istnienia tego Kościoła.\nSwój raport Ratajczak kończy zaleceniami dotyczącymi TW. „Jodła”:\n„Z uwagi na to, że postępowanie inf. „Jodła” nosi wszelkie znamiona dekonspiracji oraz z uwagi na to, że jest on wobec nas nieszczery opracować w związku z tym odpowiednią notatkę służbową w której wskazać w jakim kierunku powinna być przeprowadzona z nim rozmowa w celu wykazania mu jego niewłaściwego postępowania” Ratajczak nadmienia również, że TW. „Jodła” czyni starania o wyjazd do ZSRR na urlop, ale wobec jego nieprofesjonalnego postępowania należy się zastanowić czy pozwolić mu na wyjazd. ” \nBrat Andrew wrócił szczęśliwie do swojego kraju, by po doświadczeniach w Polsce zaangażować się z wielką determinacją w pomoc chrześcijanom w krajach komunistycznych. Służby kolejnych komunistycznych krajów z pewnością śledziły tym razem każdy jego krok, ponieważ nie był już, jak dotąd, nikomu nieznanym „młodym Holendrem”. Dzięki donosom tajnych współpracowników UB, zebrano wystarczająco dużo informacji, żeby wiedzieć, że jego działalność musi być pod nadzorem bezpieki także innych komunistycznych krajów do których wkrótce uda się br Andrew.\nJak wynika z dokumentów MSW komunistyczna agentura w Zjednoczonym Kościele Ewangeliczny z roku na rok powiększała się, służby dbały by władze kościelne były zdominowane przez ich informatorów, a wszelkie działania Kościoła kontrolowane. Pomimo takiego stanu kierownictwa Kościoła, w wielu zborach praca duszpasterska rozwijała się, a poszczególni pastorzy i świeccy zaangażowani byli w tzw. „nielegalną ewangelizacje” polegającą na wykorzystywaniu przerzuconej z Zachodu literatury ewangelizacyjnej do celów misyjnych. Władze wyznania z inspiracji SB podejmowały walkę z tym procederem, ale o tym w kolejnych artykułach.\nNotatka UB ze spotkania z TW „Jodła”.\ndonos agenturalny TW Jodła\nEkumenizm.pl: Pod nadzorem bezpieki – zapowiedź cyklu na Ekumenizm.pl\n „Boży przemytnik”, Br. Andrew oraz John i Elizabeth Sherill, Vocatio, Warszawa 2011, s. 87\n Zjednoczony Kościół Ewangeliczny powstał w wyniku nacisku władz w 1947 r. Skupiał on pięć polskich Kościołów ewangelikalnych, dwa z nich miały charakter zielonoświątkowy. Do roku 1953 Kościół miał charakter federacji, w ramach której każde ugrupowanie zachowało swoją odrębność, w roku 1953 zniesiono odrębności. W 1981 r. z ZKE wystapili „bracia plymuccy” powołując Kościół Wolnych Chrześcijan. W 1987 r. na ostatnim Synodzie ZKE podjeto decyzje o rozwiązaniu Kościół, w wyniku czego powstały cztery odrębne Kościoły: Kościół Chrześcijan Wiary Ewangelicznej w RP, Kościół Ewangelicznych Chrześcijan, Kościół Zborów Chrystusowych i Kościół Zielonoświątkowy w RP.\n IPN BU 0 1283/1529 167\n „Polityka państwa wobec Kościoła rzymskokatolickiego w Polsce w okresie internowania prymasa Stefana Wyszyńskiego 1953-1956”, Barttłomiej Noszczak, Warszawa 2008, IPN.\n IPN BU 0 1283/1529 167-170\n IPN BU 0 1283/1529 168\n IPN BU 0 1283/1529 170\n IPN BU 0 1283/1529 173-179\n Jerzy Sacewicz (senior) od 1946 roku był inwigilowany i rozpracowywany przez UB, w końcu aresztowany we wrześniu 1950 roku pod zarzutem współpracy z obcym wywiadem. Zachowała się teczka tej sprawy obiektowej pod kryptonimem „Fanatyk”, IPN Bi 087/202. Główne źródła agenturalne, w oparciu o które zbierano informacje o Jerzym Sacewiczu to agent:\n„Kazik” – zwerbowany 26.11.1946 roku do rozpracowania Jerzego Sacewicza, na polecenie UB wstępuje do Zjednoczenia Kościołów Chrystusowych – z dokumentacji IPN wynika, że J. Raczyński jest traktowany przez UB jako agent „Kazik”.\n„Henryk” – zwerbowany 3.01.1948 roku, na podstawie materiałów kompromitujących. Z dokumentacji IPN wynika, że Mikołaj (Nikita) Korniluk – sekretarz Zjednoczenia Kościołów Chrystusowych – jest traktowany przez UB jako agent „Henryk”. Został on również aresztowany w 1950 r.\n”Dubowiak” – zwerbowany 27. 11. 1947 roku do sprawy „Fanatyk” na podstawie materiałów kompromitujących. Z dokumentacji IPN wynika, że Antonii Zajkowski jest traktowany przez UB jako agent „Dubowiak”.\n IPN BU 0 1283/1529 178-179\n IPN BU 0 1283/1529 185\n IPN BU 0 1283/1529 182-184\n IPN BU 0 1283/1529 186\nAdam Ciućka 26/02/2015\nNa prośbę czytelnika do galerii zdjęć dodałem jedną z notatek UB ze spotkania z TW.\nDziękuję Ci Adamie i proszę o więcej. Mnie próbowano zwerbować cztery razy ale się nie udało.\nZ całym szacunkiem, panie Dariuszu, ale zachodzę w głowę, na czym polegała Pańska atrakcyjność dla władz, skoro próbowano aż cztery razy….. Wszak przysłowie mówi, że do trzech razy sztuka!\nAdam Ciućka 07/03/2015\nWitam, chętnie dowiedziałbym się szczegółów, szukam takich historii, gdybyś miał chwilkę, proszę o kontakt: 605-833-033\n„Atrakcyjność” dla SB polegała głównie na dwóch rzeczach: dostęp kandydata na TW do osoby, którą SB chciała inwigilować, albo udział takiego kandydata na TW w jakiejś sprawie, którą SB nadzorowała. Czyli każdy mógł być „atrakcyjny” jeśli w swoim otoczeniu miał kogoś kim SB się interesowała. A drugi czynnik „atrakcyjności” polegał na dobrych rokowaniach kandydata na TW jeśli chodzi o awans w Kościele, czy wpływ na innych – stąd bardzo często werbowano już studentów seminariów, CHATu, a w kościołach ewangelikalnych, np. liderów młodzieżowych.\nPyta pan mnie czy są kosmici? Nie wiem! Byłem człowiekiem opozycji. Pierwszy raz zostałem zatrzymany gdy wracałem z urodzin z kolegami 1981 roku. Drugi raz w stanie wojennym w 1982 zostałem zatrzymany i byłem katowany w Gdańsku na komisariacie przy ul. Piwnej. Tam pierwszy raz przez około 17 godzin podczas przesłuchania nakładniano mnie do współpracy. Nawróciłem się do Boga 2 lata później. W 1986 roku gdy miałem objąć kierownictwo nowopowstałej placówki misyjnej musiałem stawić się do urzędu ds wyznań i tam uzależniono zgodę od mojej zgody podjęcia współpracy w zamian za różne przywileje np. zgodę na wyjazd za granice, załatwienie materiałów budowlanych,i pozwolenie na kolportaż literatury chrześcijańskiej. Odmówiłem oczywiście. Zgodę w końcu po różnych perypetiach otrzymałem ale materiałów budowlanych, paszportu i zezwolenia na kolportaż nie dostałem. W 1988 roku zostałem wysłany do pracy misyjnej w Warszawie. Musiałem uzyskać zgodę i coś się gościowi pomyliło bo zaczął mnie traktować jako współpracownika i był bardzo miły. Gdy uświadomiłem mu, ze nie współpracuję z nimi powiedział, że osoba którą bardzo dobrze znam i która jest moim przełożonym zarekomendowała mnie jako człowieka spolegliwego i chętnego do współpracy. Gdy odmówiłem to już nie było tak miło i niczego nie uzyskałem, a miałem parę spraw do załatwienia. Później jeden człowiek, który był znaną figurą w Z.K.E proponował mi wspólną pracą na polu misyjnym szybko się zorientowałem z kim mam do czynienia i powiedziałem mu o tym, kim jest, był przerażony i zapytał mnie czy mam zamiar o tym komuś powiedzieć? Odpowiedziałem, że nie, bo nie jestem politykiem lecz sługa pańskim i, że Bóg każdego kiedyś rozliczy. On już odszedł do wieczności, a ja słowa dotrzymałem i nie powiedziałem o nim nikomu. Dlaczego byłem taki interesujący? Nie wiem. W moim domu gościli ludzie, których władza nie musiała lubić, bo pochodzili za żelaznej kurtyny. Gdy postawiłem wniosek o przeprowadzenie w Kościele lustracji stałem się wrogiem nr 1, ale gdy wniosek upadł wielu odetchnęło z ulgą.\nDrogi Adamie, zastanawiam się czy warto mi budzić demony przeszłości ale gdy się zdecyduję to zadzwonię.\nPanie Adamie, pański komentarz jest dla mnie rzeczowy i klarowny, natomiast historia p. Dariusza bez bliższej znajomości faktów – niezrozumiała. Ponieważ nigdy nie interesowałam się bliżej realiami nawiązywania tych „współprac” – wycofuję się z tematu.\nCiekawym jak to jest i jak to będzie z aktualnymi agentami służb specjalnych – czy doczekają się kolejnej lustracji przy kolejnym zakręcie w historii?\nStanisław Krakiewicz, TW Służb Bezpieczeństwa o pseudonimie „Jan Bąk” prowadził zbór wolnych chrześcijan w Warszawie, liczący w latach 1968-1970 około 300 członków. Obecnie ten zbór też istnieje, choć jest kompletnie rozbity, przeniósł się z ul. Zagórnej 10 na ul. Kurpiowską 5 (Targówek), liczy ok. 7-15 osób, nieraz przyjdzie więcej. Prowadzi tą małą społeczność Adam Wójcik, następca Krakiewicza. Jest on wychowankiem Krakiewicza i jego wiernym naśladowcą, synem komunistycznego posła na Sejm. Czy Adam Wójcik był i jest Tajnym Współpracownikiem SB ?


rzeka zae stada płaczących wierzb - Stada koni\nrzeka zae stada płaczących wierzb\nForum Stada koni Strona Główna -> Rzeczka\nWysłany: Pią 13:32, 24 Sie 2007 Temat postu: rzeka zae stada płaczących wierzb\nta rzeka jest prze p iękna: płynie prze środek pięknej polany. Potem wpływa do lasu. W lesie jest wodospad połączony z rzeką i zapaz potem wypływa się na piękną polane z jesiorem i plażą! jest prze pięknie:)\n- tu się naprawdę przyjemnie pływa!! - płynełam przez rzeczke i wkońcu wpłynełam do jeziorka - będę tu często przychodzić - postanowiłam - no ta woda jest krystalicznie czysta widze tu dno! - podeszłam pod wodospadzik popiłam z niego wode i połorzyłam się na brzegu jesiora żrby odpocząć.\n(dodam zdjecia jak miną 24h; poniewasz jeszcze nie mofge dodać)


Wiktoria Beczek 15.10.2015 21:55\nDuńscy naukowcy przeprowadzali badania nad możliwością uchronienia kobiet w ciąży przed malarią. Przypadkiem mogli jednak odkryć sposób walki z rakiem. I choć brzmi to nieprawdopodobnie, to świetnie zadziałał na myszy, którym wszczepiono ludzkie odmiany nowotworów.\nJak to możliwe? Należy zacząć od tego, skąd potrzeba badania wpływu malarii na kobiety w ciąży. Choroba jest w ich przypadku szczególnie groźna, ponieważ pierwotniak (zarodziec) powodujący malarię chętnie atakuje łożysko.\nZ kolei podobieństwa między łożyskiem i nowotworem naukowcy badają już od dziesięcioleci. Dla układu odpornościowego organizmu są bowiem bardzo podobne - w obu przypadkach to tkanka rosnąca agresywnie w obcym organizmie. - Łożysko jest narządem, który w ciągu kilku miesięcy rośnie z kilku komórek do kilogramowego organu, który zapewnia płodowi tlen i pożywienie w obcym środowisku. W pewnym sensie guzy robią to samo - mówiła Ali Salanti z Uniwersytetu w Kopenhadze w rozmowie z The Independent.\nW toku badań naukowcy zauważyli, że białko, którego zarodziec malarii używa, by wczepić się w komórkę, może się wczepiać także w komórki rakowe. Białko to wczepia się w konkretny węglowodan, który spełnia tę samą rolę w przypadku łożyska i nowotworu - sprawia, że szybko rosną.\nBadacze mieli więc już element, który rozpozna komórki rakowe. Dołączono do niego toksynę, która miałaby nowotwór zaatakować. To terapia celowana, która niszczy precyzyjnie, bez usuwania zdrowych komórek.\nMyszy z ludzkim nowotworem\nNaukowcy rozpoczęli już testy. W warunkach laboratoryjnych zmodyfikowane białko niszczyło 90 proc. z tysięcy testowanych próbek nowotworów. Badano też myszy, którym zaimplementowano trzy rodzaje ludzkich nowotworów. Efekty? Lek zmniejszył guzy chłoniaka do jednej czwartej ich wielkości, całkowicie zniszczył raka prostaty u dwóch z sześciu myszy i pozwolił przeżyć pięciu na sześć myszy z przerzutem nowotworowym w kościach. W grupie kontrolnej nie przeżył żaden z gryzoni.\nNależy pamiętać, że od myszy do ludzi jest jeszcze daleka droga i nie wiadomo, czy lek będzie działał w ludzkim organizmie i czy organizm przyjmie potrzebną dawkę bez efektów ubocznych. - Jesteśmy optymistami, ponieważ wygląda na to, że białko wbija się tylko w węglowodany właściwe łożyskom i guzom nowotworowym - tłumaczyła Salanti.\nKilka lat badań klinicznych\nJan Stradowski, szef działu nauki miesięcznika "Focus", tłumaczył na antenie TOK FM, że naukowców czeka kilka lat badań klinicznych, w trakcie których "może wydarzyć się wszystko". - Najczęściej okazuje się, że lek bardzo obiecujący, jeżeli chodzi o badania na pojedynczych komórkach albo zwierzętach laboratoryjnych, po dojściu do fazy badań na ludziach okazuje się zbyt toksyczny i szkodzi na coś, czego myszy nie mają, a my mamy, albo okazuje się, że u ludzi ta skuteczność z różnych przyczyn jest mniejsza albo żadna - mówił.\nPodkreślał też, że trzy rodzaje nowotworów, które zaimplementowano myszom, to bardzo niewiele. - Nawet raki narządowe, np. raki płuca, mają takie odmiany, różnią się od siebie tak diametralnie, jakby były w innym narządzie. Różnią się także terapeutycznie, inaczej się je leczy i inne są prognozy dla pacjenta - wyjaśniał.\nPrzeżywalność bez zmian\n- Jestem bardzo sceptyczny. Przez ostatnie 20 lat takich obiecujących leków była niezliczona ilość. Nawet terapie celowane, precyzyjnie uderzające w guz, po wejściu do badań klinicznych niestety nie trafiały tam, gdzie powinny - przypomniał Stradowski.\nPrawdą jest, że mimo dziesięcioleci badań nad chorobami nowotworowymi, mimo mnóstwa leków i stosowanych terapii, nadal nie ma dużego postępu, jeśli chodzi o przeżywalność. A chorujemy coraz częściej, chociażby dlatego, że coraz dłużej żyjemy. - Niestety, na horyzoncie nie widać metody, która mogłaby istotnie wpłynąć na przeżywalność - konstatował publicysta.\nNowy gatunek raka został nazwany na cześć Edwarda Snowdena


Ruszył pierwszy miejski żłobek - Rybnik informacje\nDodano: 2018-02-01 07:30, aktualizacja: 2018-02-01 22:36\nZapewnianie mieszkańcom optymalnych warunków do życia i realizowania się w różnych rolach społecznych, to również inwestycje prorodzinne – przekonuje prezydent Rybnika Piotr Kuczera. - Żłobek w Rybniku jest odpowiedzią na potrzeby rodziców, chcących skutecznie łączyć życie rodzinne z aktywnością zawodową. To zaś ma często bezpośrednie przełożenie na decyzję o pozostaniu bądź zamieszkaniu w danym mieście. Dlatego też bardzo cieszy mnie fakt, że Rybnik będzie mieć placówkę otaczającą opieką najmłodszych mieszkańców - dodaje.\nPriorytetem naszej działalności jest stworzenie naszym wychowankom klimatu bezpieczeństwa i wspólnego zaufania w grupie – mówi Aleksandra Bałdyga dyrektor Miejskiego Żłobka w Rybniku. - A ponieważ każde dziecko jest inne i każde z osobna ma swój wewnętrzny program rozwoju oraz charakterystyczne indywidualne cechy osobowości, wykazuje się różnymi predyspozycjami, zainteresowaniami i zdolnościami, dlatego będziemy wykorzystywać różne metody w pracy, po to, by każde dziecko mogło bez lęku rozwijać swoje najlepsze strony.\nJak podaje redakcja Silesia Informacje w żłobku przewidziano miejsce dla 96 dzieci – do tej pory podpisane zostały umowy z 82 rodzicami. Maluchy, które w wyniku przeprowadzonej rekrutacji znalazły się na liście rezerwowej będą przyjmowane na wolne miejsce. W dalszej perspektywie (od marca br.) planowane jest wprowadzenie naboru otwartego - kolejne dzieci będą przyjmowane rotacyjnie na wolne miejsca (zgodnie z przyjętymi kryteriami naborowymi).\nPrzeprowadzony nabór pokazał, że wielkość żłobka i liczba dostępnych dla dzieci miejsc zostały dobrze zaplanowane – wskazuje prezydent Piotr Kuczera. - Jestem przekonany, że w nowoczesnej, przyjaznej przestrzeni maluchy będą dobrze się czuły i będą z zapałem poznawać otaczający je świat. Inwestycja jest bardzo istotna dla rozwoju miasta. Zaplecze w postaci żłobków czy przedszkoli to coś, co często może zadecydować o tym, że ktoś zdecyduje się zamieszkać w Rybniku albo w mieście pozostać, a na tym nam bardzo zależy – dodaje gospodarz miasta.\nWojewództwo śląskie od lat, a w obecnej perspektywie szczególnie, dofinansowuje powstawanie i funkcjonowanie żłobków. W naszym województwie powstało już ponad 2 tys. miejsc w tego typu placówkach, przeznaczono na ten cel 97 milionów złotych – przypomina marszałek województwa, Wojciech Saługa.- Ważna jest także współpraca – część środków to fundusze unijne, którymi zarządza urząd marszałkowski, część pochodzi z budżetu miasta Rybnika, są też pieniądze pochodzące z programów państwowych, uruchomionych jeszcze w 2014 roku. A wszystko po to, by powstawały takie miejsca – bezpieczne i przyjazne dzieciom oraz potrzebne ich rodzicom – dodaje marszałek.\nruszył żłobek miejski


Wojewoda opolski sprawdza nyski bon | Nowa Trybuna Opolska\nWojewoda opolski sprawdza nyski bon\nKrzysztof Strauchmann 13.03.2016 Zaktualizowano 11.06.2016\nWojewoda opolski Adrian Czubak opublikował uchwałę błyskawicznie. Sławomir Mielnik (O)\n18 marca ma ruszyć drugi w kolejności nabór wniosków o wypłatę 500 złotych na drugie dziecko z budżetu gminy Nysa. Dotychczas pomoc przyznano 270 rodzinom.\n4 marca w dzienniku urzędowym województwa opolskiego opublikowany został nowy, zmieniony regulamin nyskiego bonu wychowawczego. Wojewoda opublikował uchwałę błyskawicznie, bowiem rada przegłosowała ją 1 marca.\n18 marca regulamin wchodzi w życie i tego samego dnia urząd miejski zaczyna dodatkowy nabór wniosków o przyznanie pomocy finansowej. Można je składać tylko do 25 marca.\nTymczasem cała operacja stanęła pod znakiem zapytania z powodu wniosku, jaki do wojewody złożył nyski przedsiębiorca Mariusz Nasiborski, były doradca burmistrza Kordiana Kolbiarza i współautor nyskiego bonu, ale w jego pierwotnej wersji.\nNasiborski dowodzi, że obecny regulamin w dwóch miejscach jest niezgodny z ustawą o świadczeniach rodzinnych, a w czterech miejscach łamie konstytucję.\nW jego opinii sprzeczne z prawem są zapisy regulaminu bonu, które wymagają od wnioskodawców stałego zameldowania w gminie Nysa. Neguje on także preferowanie w lokalnych przepisach osób pracujących na podstawie umowy o pracę, kosztem ludzi zatrudnionych na umowie zlecenie czy o dzieło.\nW opinii Mariusza Nasiborskiego obecny bon dyskryminuje także pracowników urzędu miasta i radnych, bowiem pobierają oni „świadczenia” z budżetu w postaci pensji czy diety. Tymczasem regulamin mówi, że bon nie przysługuje osobom, pobierającym świadczenia z gminnej kasy.\n- W opinii naszego radcy prawnego ani wynagrodzenie za pracę, ani dieta radnego nie jest świadczeniem z budżetu, a więc nie jest to podstawa do domowy przyznania bonu. Chodziło nam o świadczenia socjalne - odpowiada wiceburmistrz Nysy Piotr Bobak. - Wśród osób, które już dostały bon, są także pracownicy urzędu.\nUchwała z Nysy jest badana przez Wydziału Nadzoru wojewody, który ma miesiąc na odpowiedź na wniosek Nasiborskiego.\n- Ogłoszenie uchwały w Dzienniku Urzędowym nie oznacza, że jest ona zgodna z prawem - zastrzega Martyna Kolemba, rzecznik prasowy wojewody.\nMateriał oryginalny: Wojewoda opolski sprawdza nyski bon - Nowa Trybuna Opolska


P. Rypson: pomysłów na Polskę, wyobrażeń, marzeń, wizji było wiele | Niepodległa\nPAP: W wierszu Słowackiego - z którego zaczerpnięty został tytuł wystawy - pada też pytanie: jaka ma być ta Polska. Czy wystawa w jakiejś mierze na nie odpowiada?\nPiotr Rypson: Pytanie zadane przez naszego wielkiego romantyka „Jaka Polska?” od początku XX wieku towarzyszyło tym, którzy starali się o jej wskrzeszenie. A tych pomysłów na Polskę, wyobrażeń, marzeń, wizji było wiele. Wystawa ma przede wszystkim pokazywać, jak artyści swoją sztuką próbowali odpowiedzieć i na to pytanie, i przedstawić czas, w którym powstawała niepodległa Polska. Tok dziejów straszliwie wtedy przyspieszył; nastąpiły wydarzenia rewolucyjne 1905 roku, wkrótce miała wybuchnąć Wielka Wojna. Polska zaczynała się jakoś jawić, ale jaka miała być: odkąd? dokąd? czy pańska, czy ludowa, a może królewska? To wszystko w pewien sposób widać w sztuce. Artyści reagowali na wydarzenia i nowe idee setkami prac malarskich, rzeźb, rysunków i szkiców.\nPAP: Ile tych dzieł znalazło się na wystawie?\nPiotr Rypson: Prezentujemy blisko 300 prac i niemal wszystkie pokazywane obrazy, rzeźby, grafiki i rysunki pochodzą ze zbiorów własnych Muzeum Narodowego w Warszawie. Wiele z nich nie było eksponowanych, niekiedy niemal od stu lat. A są to prace znaczące dla historii polskiej sztuki, lecz najczęściej z powodów natury politycznej skazane były na dziesięciolecia egzystencji w magazynach. A zatem nasza wystawa to pokaz sztuki, symboli, form i praktyk artystycznych – twórczości, której tematy związane były z lawiną wydarzeń historycznych: wojennych dramatów, cierpień ludności cywilnej, czynu legionowego, niespodziewanych, choć z dawna wyczekiwanych chwil odzyskania niepodległości...\nPAP: Jak została zaaranżowana wystawa, jaka główna idea ją organizuje?\nPiotr Rypson: Głównym zamierzeniem było odejście od pewnego stereotypu w sposobie widzenia całego procesu dochodzenia do niepodległości i stylu jej honorowania - kliszy, która została dawno temu ukształtowana, przede wszystkim w kręgu Legionów i sztuki legionowej. Znamy przede wszystkim portrety legionistów, znamy szarże ułanów, obrazy potyczek. Natomiast obraz Wielkiej Wojny, której efektem była Niepodległa i w której w różnych formacjach wojskowych i pod różnymi barwami uczestniczyły miliony mieszkańców przyszłych ziem polskich, jest niewyraźny, chaotyczny. W zbiorowej pamięci Polaków obraz dramatycznych wydarzeń, w wyniku których Polska odzyskała niepodległość jest zatarty.\nAby to opowiedzieć podzieliliśmy wystawę na dziesięć części, ułożonych w porządku chronologicznym i tematycznym. Historyczną klamrę otwierają lata 1905–1907 i okres Wielkiej Wojny, zamykają zaś równie dramatyczne wydarzenia związane z walkami o granice odrodzonej Rzeczpospolitej, wyłonieniem Sejmu Ustawodawczego.\nPAP: Ale na wstępie witają zwiedzających młodopolskie klimaty?\nPiotr Rypson: Preludium do wystawy - jeszcze w holu - stanowi montaż ze wspaniałego filmu Andrzeja Wajdy „Wesele” opartego na tekście dramatu Wyspiańskiego. Są to sceny chocholego tańca – coś, ale nie wiadomo co, ma się stać, na coś czekamy… Wszyscy są coraz bardziej zamroczeni, oszalali. Są tu przywołane przez Wajdę wizje Wyspiańskiego, rozmaite figury, np. Wernyhora zmieniający się w Piłsudskiego. Te sceny z „Wesela” są bardzo ważne. Wyspiański jest ważny również z powodu cierpkich, krytycznych słów wypowiadanych przezeń pod adresem polskiego społeczeństwa przed ponad stu laty. Tak więc narrację wystawy rozpoczynamy przywołaniem młodopolskiej tradycji, która jednak odchodziła w przeszłość wraz z wybuchem wojny.\nPierwsza część właściwej ekspozycji to sala miazmatów przełomu wieków. U wejścia widać słynny obraz Jacka Malczewskiego „Hamlet polski” z 1903 r.; jest to portret wnuka Aleksandra Wielopolskiego w otoczeniu dwóch Polonii, symbolizujących dwie różne wizje losów narodu polskiego. Trawestację tego portretu stanowi obraz „Józef Piłsudski z Wernyhorą i Stańczykiem” Kazimierza Sichulskiego. Jest tu też tryptyk „Moje życie” Jacka Malczewskiego ze szczególnie przejmującym obrazem „Moje dzieciństwo”, jest „Cyrk wariatów” z cyklu „Obłęd” Wojtkiewicza.\nDalszy fragment wystawy poświęcony jest Rewolucji 1905 r. Znajdują się tutaj takie obrazy, jak „Strajk” Stanisława Lentza, „Demonstracja uliczna 1905 r.” Władysława Skoczylasa, „Wiosna 1905” Stanisława Masłowskiego. Obrazom towarzyszą rysunki, wśród nich dwa cykle graficzne Antoniego Kamieńskiego oraz Witolda Wojtkiewicza. No i zaczyna się wojna. Przez artystów pokazana jako strach, chaos, niepewność. Nikt w 1914, 1915 roku przecież nie wiedział jeszcze co będzie, co się tak naprawdę wydarzy – i jaki ta historia będzie miała finał.\nPAP: Ale przecież ta wojna była wyczekiwana – są na to świadectwa w literaturze, sztuce - wojna miała nam przecież przynieść niepodległość?\nPiotr Rypson: Runął jednak świat, który trwał przez lata, załamał się dawny porządek, rozpadł świat imperiów, zmieniło się życie ludzi, w gruzach legły kariery. Zapanowały chaos i rzeź. To okrucieństwo Wielkiej Wojny, strach i cierpienia ludności cywilnej obrazują prace malarskie i graficzne m.in. Władysława Skoczylasa, Władysława Wankiego i Jana Żyznowskiego. Także powstała na froncie w Delatynie „Pieta” autorstwa legionisty Władysława Roguskiego. Do wyjątkowo poruszających prac należy też - dotychczas nieprezentowany w Polsce - głośny cykl grafik Abla Panna, przedstawiających pogromy i cierpienia ludności żydowskiej.\nDalej na wystawie przedstawiamy, bardzo silnie reprezentowany w polskiej sztuce, wątek legionowy. Staraliśmy się jednak pokazać, że sztuka legionowa zdominowała w powszechnym odbiorze wyobrażenie o Wielkiej Wojnie. Legionistów było 40 tysięcy, a w armiach służyło pomiędzy dwa a trzy miliony mieszkańców ziem polskich; w armii pruskiej, austriackiej, rosyjskiej; wszyscy byli żołnierzami, wszyscy walczyli i niestety walczyli przeciwko sobie. Nie wiedzieli i nie widzieli kto jest w okopach po drugiej stronie frontu: czy Rumun, czy Poleszuk, czy Ślązak. To „kłębowisko” staramy się przedstawić poprzez prace artystów.\nPAP: Legiony miały swoich artystów uwieczniających legionowy czyn zbrojny?\nPiotr Rypson: Do Legionów trafiło wielu artystów, ludzie pędzla, pióra, teatru. Pisano, że Legiony to była najbardziej inteligencka armia na świecie, ale podobnie było w innych krajach: do armii brytyjskiej zgłosiło się wielu artystów, poetów, we Francji, Niemczech - to samo. Wszyscy chcieli iść na tę wojnę. Ale u nas ta wojna była nasza, legionowa. Pokazujemy zatem prace artystów portretujących swoich kolegów – żołnierzy, ale też tworzących dokumentacje, np. przedpola, fortyfikacji lub też autorów rysunków, grafik, akwareli o tematyce melancholijnej, martyrologicznej.\nPAP: Mówi się, że dla obrazu wojny w sztuce polskiej tego czasu nie są najważniejsze sceny bitewne, lecz wizerunki ludzi i zniszczonego wojną pejzażu?\nPiotr Rypson: Piłsudski miał podobno powiedzieć, że obraz polskiej krainy znękanej wojną, jest bezwzględnie bardziej wzruszający niż dymy strzelnicze snujące się z ukrycia. Na wystawie znajdują się cykle graficzne Leopolda Gottlieba, Leona Wyczółkowskiego i seria linorytów „Topole” Stefana Szmaja przedstawiające drzewa; są wizje drzew okaleczonych przez wojnę, samotnych, pod drzewem najczęściej widać krzyż albo mogiłę - takie reminiscencje wojenne widoczne są na wielu pracach. Tych drzew mamy cały las. Jest to moment wyciszenia, melancholii, zadumy.\nPAP: I dochodzimy na wystawie do tego miejsca, gdzie wreszcie można cieszyć się z odzyskania niepodległości.\nPiotr Rypson: Pokazujemy w tym fragmencie ekspozycji zarówno prace, które odnoszą się do momentu odzyskiwania niepodległości, jak i nowoczesną sztukę, która wraz z nowa Polska wybucha; awangardę polską, żydowską, sztukę ukraińską, lwowską. Chaotyczny, twórczy klimat pierwszych dwóch lat niepodległości, kiedy jeszcze granice są nieustalone a już ludzie chcą o wojnie zapomnieć, nie mówić o niej; chcą, jak napisał Lechoń „A wiosną - niechaj wiosnę, nie Polskę zobaczę”.\nPAP: Przychodzi jednak rok 1920 i znowu wojna.\nPiotr Rypson: Moment radości, entuzjazmu z odzyskania niepodległości jest wzięty w dwie klamry - z jednej strony I wojna światowa, z drugiej wojna z bolszewikami. Tu są bardzo piękne i ciekawe prace – obrazy i rzeźby - niekiedy pokazywane po raz pierwszy. Cała sala została poświęcona działaniom wojennym od Wilna po Lwów i innym frontom wojny bolszewickiej. Obok scenek wojennych Wojciecha Kossaka znajduje się obraz „Piłsudski pod Wilnem” Ludomira Sleńdzińskiego, "Guliwer i Olbrzym" Tadeusza Pruszkowskiego a na obrazie Józefa Mańkowskiego „Rok 1920 – Portret Józefa Piłsudskiego” widnieje postać zwycięskiego wodza z orłem na ramieniu. Warto zwrócić uwagę na dawno nieprezentowany obraz Jerzego Hulewicza „Szarża” – w futurystycznej kompozycji profil Naczelnika Państwa tworzą lśniące groty ułańskich lanc.\nPAP: Po zwycięstwie przyszła pora na budowę państwa, jak to jest pokazane?\nPiotr Rypson: Na wystawie mamy cykl autolitografii Stanisława Lentza „Sejm Ustawodawczy Rzeczypospolitej Polskiej”. Jest to teka gromadząca portrety posłów wszystkich klas; są tam książęta, chłopi, mieszczanie, jest rabin, biskup ormiański, ksiądz - pełen przekrój stanów i nacji zamieszkujących ten odzyskany kawał ziemi. To wyrazisty obraz dużego zróżnicowania społecznego w pierwszym polskim parlamencie XX wieku. Sąsiadują z nim „Portret Gabriela Narutowicza” Czesława Wdowiszewskiego i popiersie prezydenta, dłuta Edwarda Wittiga. Zależało mi, aby pokazać jak jeszcze niestabilna, chaotyczna i zwaśniona wewnętrznie jest Polska.\nZabójstwo pierwszego prezydenta to czarna karta w pochodzie ku niepodległości.\nWystawę zamykamy częścią zatytułowaną „Kult Wodza” w całości poświęcona artystycznym ujęciom postaci Józefa Piłsudskiego. Powstały niezliczone portrety, rzeźby, rysunki przedstawiające tę najważniejszą postać II Rzeczypospolitej. Marszałek Piłsudski miał ogromną intuicję co do ówczesnych mediów i środków propagandy; świadomie kształtował swój wizerunek na wzór niemal nietzschezjański.\nPAP: Na wystawie są też prace współczesnych twórców.\nPiotr Rypson: Tak. Zaprosiłem do udziału w wystawie dwóch artystów Przemysława Trusta Truścińskiego i Piotra Uklańskiego. Obaj - używając właściwych sobie środków wyrazu - od lat podejmują tematykę narodową czy wręcz nacjonalistyczną, mierząc się ze współczesnymi polskimi wyobrażeniami dotyczącymi tożsamości, walki o niepodległość, wojny. Mówiliśmy, że wraz z nową Polską, powstała nowa estetyka, a jaka estetyka teraz panuje i jak opowiada o Polsce… To już pewnie temat na kolejną wystawę.\nWystawa pt. „Krzycząc: Polska! Niepodległa 1918”, która stanowi zwieńczenie programu „3 × Niepodległa" przygotowanego przez MNW z okazji 100-lecia niepodległości, będzie dostępna dla publiczności od 26 października 2018 r. do 17 marca 2019 r. (PAP)


E-welenka: Trochę medytacji\nJot Ha 18 grudnia 2016 22:00\nU mnie pogoda zdechła, ale jakoś nie na grube skarpety. Dlatego zaczynam pożądać drutów cienkich, niżej 2. :) Wiem, że Ty tylko na takich robisz, może coś pochwalisz, albo przed jakimiś ostrzeżesz ?\nPiszesz o merynosie. Też się nie lubimy. Odkąd przerobiłam inne włókna, trudno mi być z merynosem. Mam jedno ubranko, które się rozlazło i zbęckowało. Miałam myśl, by spruć i może połączyć z czymś innym, ale chyba to poroniony pomysł.\nChwilowo też ani nie dziergam, ani nie przędę, bo szyję, więc wiem, co czujesz z tym, że ja mam dość mocno przetrzebione zapasy czesanki, że nie mam co prząść tylko dla samego przędzenia. Nitka musi być pod konkret.\nE-welenka 21 grudnia 2016 13:00\nOj nie ja nie robię na takich cienkich poniżej 2 :) głównie na 2 i 2,25 i tutaj moim faworytem są bambusy z HiyaHiya w rozmiarze 5'' czyli jakieś 13 cm. Wiem, że bambusy się wykrzywiają, łatwo złamać ale i tak są moimi faworytami.\nZ tych cieńszych mam karbony 1,75 ale zupełnie się nie lubimy przez te metalowe końcówki - podczas dziergania mi "chrupoczą", mam też metalowe 1,25 ale nie dość, ze metalowe to jeszcze 20 cm i tych nie lubię wcale. Ostatnio zakupiłam karbony 1,25 o długości 15 cm i mam zamiar je przetestować a co z tego wyniknie na pewno napiszę :)\nMerynosa nie lubię bo jest taki budyniowaty, watowaty no zupełnie niepodobny do wełny i nie mam niczego z samego merynosa oprócz tego ostatniego swetra zobaczę czy sklepowa nitka, jednak poddana innej (drastyczniejszej) obróbce też będzie tak niewdzięcznym materiałem.\nMam całe pudła nitek pod konkret tylko konkrety uleciały z czasem, więc teraz będę prząść bez przeznaczenia a konkrety może się znajdą :)\nPicot Kinga 18 grudnia 2016 22:14\nSkarpety jak najbardziej wskazane zimową porą.\nE-welenka 21 grudnia 2016 13:01\nJa nawet nie zimową porą skarpety wełniane noszę ale tak mają zmarzluchy :))\nAnna 19 grudnia 2016 09:40\njak ja dawno nie robiłam skarpet , a co do przędzenia to fajnie że Cię o wycisza :) ja prząść nie umiem dlatego ćwiczę jogę ;)\nE-welenka 21 grudnia 2016 13:02\nO tak przędzenie wycisza :)) a jogę ćwiczę bez medytacji bo ta mnie w jodze wyraźnie drażni :D\nTesia 19 grudnia 2016 20:38\nprzepiękne kolory ma robótka na ostatnim zdjęciu:)\nE-welenka 21 grudnia 2016 13:03\nczupirek 26 grudnia 2016 09:12\nDwa lata temu moja mamusia kupiła u Ciebie dla mnie czesankę. Obecnie bawię się wrzecionem i sobie ją przędę.\nNiedawno kupiłam coś od Ciebie - białego, bo chcę się bawić w farbowanie.\nTymczasem polecam medytację z tylu zen, bez tych całych energii i ideologicznego srutututu. Ja się z jogą bardzo akurat lubię, ale zawsze mnie odrzucało od ideologii, więc teraz zamierzam do niej wrócić. Obecnie najlepiej na mnie działają zwykłe ćwiczenia oddechowe, a na wewnętrzne adhd - dobra muzyka i mindfullness.\nSą jeszcze inne techniki uspokajające, potwierdzone naukowo - zazwyczaj na większość ludzi działa trening Jacobsona lub trening Schulza.\nPozdrawiam Cię serdecznie i życzę dużo, dużo Miłości i spokoju. i Harmonii.\nE-welenka 27 grudnia 2016 11:59\nMiło mi, że mogę chociaż w taki sposób poznać następną prządkę :D\nA co do jogi to ideologia mi nie przeszkadza bo ją po prostu pomijam :) chodziło mi o znalezienie ćwiczeń, które usprawnią całe ciało z uwzględnieniem kręgosłupa a same ćwiczenia izometryczne wydawały mi się nudne - stąd joga, którą uważam (szczególnie vinyasa, flow) za elegancki zestaw ruchów na dodatek ćwiczący całe ciało :))\nMedytacja sama w sobie zupełnie się u mnie nie sprawdza bo "marnuję czas" stąd wyciszanie się przy kołowrotku niby odpoczywam ale i tak coś powstaje :)\nRównie serdecznie pozdrawiam i życzę cudownej przygody z wrzecionem :)


Etui iPhone 5 - case i pokrowiec - sklep 4GSM.pl\nEtui Apple iPhone 5 Case Pokrowiec\nEtui do iPhone 5 dostępne w sklepie internetowym 4GSM to produkty wysokiej jakości występujące w wielu wariantach kolorystycznych. Każde z nich zostało wykonane z wytrzymałego tworzywa PC i TPU, a ich odpowiednie docięcie umożliwia bezproblemowe korzystanie z portów i przycisków znajdujących się po bokach urządzenia. Etui z naszej oferty zaprojektowano głównie z myślą o ochronie sprzętu przed upadkami i innymi uszkodzeniami mechanicznymi, jednak jego doskonały wygląd i dbałość o najmniejsze detale trafiają także w gusta osób chcących odmienić charakter swojego smartfona.\nApple iPhone 5S (44)\nApple iPhone SE 2020 (39)\nEtui FERRARI Apple iPhone 5 Czarny Case\nEtui KRUSELL Apple iPhone 5 Kabura Hector L Long 95550 Czarny Case\nEtui do Iphone 5 wchodzące w skład naszej oferty występują w wielu wariantach różniących się od siebie głównie pod względem koloru. Posiadamy zarówno neutralne, czarne lub białe modele, jak i nieco bardziej krzykliwe wersje limonkowe bądź czerwone. Każdy z dostępnych produktów pasuje nie tylko na telefon Iphone 5, lecz także na modele 5S i SE. Wszystko za sprawą bardzo podobnej budowy i wycięć umieszczonych w tych samych miejscach. Takie rozwiązanie sprawia, że możesz stosować ten sam case również po zmianie sprzętu na nieco nowszy wariant.\nEtui Iphone 5 - funkcjonalność przede wszystkim\nGłównym zadaniem etui do Iphone 5 dostępnych w naszym sklepie jest ochrona drogiego sprzętu przed uszkodzeniami wynikającymi z upadku lub noszenia w towarzystwie przedmiotów, które mogą zarysować metalowy tył smartfona. Oferowane produkty posiadają również inne zalety, takie jak możliwość czyszczenia za pomocą wody oraz zmniejszanie ryzyka wyślizgnięcia się telefonu z rąk. Case zwiększa bowiem stabilność chwytu, co ma miejsce nawet w przypadku najlżejszych i najcieńszych modeli. Kolejną zaletą etui wykonanych z tworzywa sztucznego jest również łatwość ich zdejmowania i zakładania, dzięki czemu możesz zmieniać wygląd swojego smartfona w zależności od własnych preferencji.\nWysoka jakość wykonania etui do Iphone 5\nEtui do Iphone 5 zostały wykonane z wykorzystaniem tworzyw sztucznych odpornych na działanie wody i uszkodzenia, które wynikają z codziennego dotykania ich powierzchni. Podczas procesu ich produkcji zadbano o najmniejsze detale, dlatego nie utrudniają one normalnego korzystania ze smartfona i nie wpływają na jego nadmierne nagrzewanie. Etui do telefonu dostępne w naszym sklepie są również w stanie zachować swój oryginalny kolor przez naprawdę długi czas, nie żółknąc i nie blaknąc już po kilku tygodniach.


PsuBrat - szkolenia psów, pomoc behawioralna » Aktywny spacer - cykl wpisów nt. wzmacniania mięśni cz.1\nW dniu dzisiejszym rozpoczyna się cykl wpisów dotyczących wzmocnienia mięśni u psa 💪\nĆwiczenia wzmacniające możemy zacząć z psem niezależnie od wieku, rasy, czy też płci. Trzeba jednak pamiętać o tym, aby stopień trudności dostosowany był do każdego przypadku indywidualnie ‼\nNależy przy tym mieć na uwadze, że poziom sprawności psa ciągle się zmienia, a poszczególne układy dostosowują sprawność do tego, aby utrzymać stan homeostazy.\nOprócz tego, że tego typu aktywności są świetną formą zabawy z psem, mają też szereg innych zalet, takich jak poprawa świadomości ciała psa, jego siły mięśniowej, czy też zapobieganie urazom w przyszłości.\nWielu opiekunów martwi się kosztami związanymi z tego typu ćwiczeniami, bo przecież potrzebny jest do tego odpowiedni sprzęt, a nie oszukujmy się koszty związane z jego zakupem nie są małe. To błąd, bo możemy wzmacniać mięśnie psiaka nawet podczas codziennego spaceru, a jedynym ograniczeniem jest nasza wyobraźnia.\nKażdy wpis będzie dotyczył jednego ćwiczenia. Jako pierwsze: bieg pod górkę.\nNie raz zdarzyło mi się spotkać psiaki, które w wieku dosłownie kilku lat spacerują za swoim przewodnikiem powłócząc łapkami. Ćwicząc z czworonogiem jesteśmy w stanie utrzymać jego kondycję znacznie dłużej. Bieg pod górkę jest bardzo fajne ćwiczenie, które pomaga wzmocnić i poprawić kondycję mięśni kręgosłupa. Możemy wykorzystać do tego komendę odwołującą i „zostań”. Sami przy tym trochę poćwiczymy, wchodząc i schodząc z górki 😉 Drugą opcją jest wykorzystanie aportu. Podłoże powinno być miękkie! Unikajcie asfaltu, czy też chodnika! Pamiętajmy jednak o tym, aby zwłaszcza na początku była to seria krótkich, dosłownie kilku powtórzeń, żeby nie przemęczyć psiaka 😉\nAktywny spacer - cykl wpisów nt. wzmacniania mięśni cz.1


Statki szkolne - aktualności | Page 50 | Uniwersytet Morski w Gdyni\nPożegnajmy polarników! W najbliższy piątek (28.06.), w okresie trwania Święta Morza, z Basenu Prezydenta wypływa w kolejny rejs statek szkoleniowo-badawczy Akademii Morskiej w Gdyni „Horyzont II”. Celem podróży jest arktyczna wyspa Spitsbergen. Statek zabiera z Gdyni zaopatrzenie dla polskich stacji polarnych. Na pokładzie zaokrętowano ekipę polskich polarników, zmieniających naukowców przebywających obecnie na wyspie. Jest to także podróż szkoleniowa dla 20 studentów Wydziału Elektrycznego Akademii Morskiej. Do Gdyni „Horyzont II” wróci 19 lipca.\n„Horyzont II” na podstawie umowy między Akademią Morską a Polską Akademią Nauk regularnie zaopatruje polskie stacje na Spitsbergenie. Obecna podróż to już 31 wyprawa „Horyzonta II” na wody Arktyki.\n"Dar Młodzieży" w portach Francji\nFregata Akademii Morskiej w Gdyni, podczas tegorocznej kampanii szkoleniowej, kilkakrotnie pojawiać się będzie w portach goszczących flotylle, uczestniczące w miejscowych zlotach żaglowców. Obecnie „Dar Młodzieży” cumuje we francuskim Rouen, wcześniej odwiedził Dunkierkę.


Sylwestrowe propsy DIY + szablony - kreatywne zabawy dla dzieci\nutworzone przez Maria | Gru 30, 2016 | DIY, wszystkie wpisy, zabawy w domu | 0 komentarzy\nCiekawe jak sylwestra spędzają inni rodzice? My z grubsza tak jak zwykle, w tym roku jednak z małym swingiem – wszyscy chorzy. Ale choroba nie oznacza (przynajmniej dla dzieci) leżenia w łóżku. Co więcej, żadna choroba nie zabroni dzieciom świętowania sylwestra:)\nPrzygotowania do sylwestra w domu trwają. Nie pieczemy ciast, nie sprzątamy. Nie przygotowujemy wymyślnych kreacji. Za to w ruch poszły nożyczki i papier. Jako, że mnie choroba trochę upośledziła część mózgu odpowiedzialną za kreację, idziemy na łatwiznę i korzystamy ze specjalnego kolorowego papieru w paski, kropki, gwiazdki i tego najfajniejszego BŁYSZCZĄCEGO ZŁOTEGO.\nSprawdzony patent z maskami na patyczkach zrobionych z wykałaczek nigdy mnie jeszcze nie zawiódł. Zawiódł mnie za to dzisiaj mój gorący klej i to dwa razy. Po raz pierwszy wybijając korki w kuchni, po raz drugi robiąc to samo w pokoju. Trzeci raz nie ryzykowałam i uchwyty do masek przykleiliśmy taśmą klejącą.\nSzablony masek i wąsów do pobrania\nPrzygotowałam szablony masek, wąsów i ust. Możesz je pobrać klikając tutaj sylwestrowe propsy 1 oraz sylwestrowe propsy 2 (otworzą się w formacie pdf). Wydrukuj je, wytnij i odrysuj na kolorowym w miarę sztywnym papierze. Wytnij wybrane kształty. Doklej patyczek z wykałaczki lub słomkę jako uchwyt.\nKolorowe gadżety z papieru sprawdzają się na wielu imprezach\nNasze propsy sprawdzą się podczas sylwestra, na balu karnawałowym i na urodzinach dziecka. U nas sprawdzały się również latem, kiedy robiliśmy rodzinny zjazd i w ogrodzie zorganizowaliśmy kącik à la fotobudka. Gdy goście zobaczyli wąsy, kapelusze, maski byli lekko onieśmieleni. Jednak trwało to tylko kilka chwil. Piersi śmiałkowie zaczęli się wygłupiać przed aparatem i zaraz potem każdy chciał mieć takie śmieszne zdjęcie.\nNasze sylwstrowe propsy sprawdzą się nie tylko na sylwestra!


Róże Olesna 2017 - OOL24.pl\nRóże Olesna 2017\nLipiec 31, 2017 Informacje 0 komentarzy\nW niedzielę 30 lipca, podczas Dni Olesna wręczono Róże Olesna, czyli najbardziej prestiżowe oleskie nagrody.\nUstanowienie tej nagrody miało na celu wyróżnienie osób, ich działalności, twórczości, podkreślenia wybitnych osiągnięć, wyników, efektów pracy polegającej na popularyzowaniu pozytywnych wartości, działań wynikających z osobistego zaangażowania, poświęcenia, wytrwałości znacznie przekraczających etatowe, zawodowe i statutowe obowiązki.\nCeremonię wręczenie prestiżowych nagród uświetniło muzycznym występem Młodzieżowe Studium Muzyki Rozrywkowej w Oleśnie.\nPrzedstawiamy sylwetki tegorocznych nagrodzonych.\nUrodziła się 7 marca 1957 roku. Zamężna, ma dwie dorosłe córki. Po ukończeniu Medycznej Szkoły Położnych w Zabrzu w 1979 r. rozpoczęła pracę zawodową w Zespole Opieki Zdrowotnej w Oleśnie na stanowisku położnej.\nOd 20 lat jest położną oddziałową Oddziału Położniczo-Ginekologicznego. 17 lat temu, wraz z doktorem Andrzejem Hernikiem założyła Szkołę Rodzenia, która cieszy się dużym zainteresowaniem ze strony przyszłych rodziców. Jest pasjonatką swojego zawodu i szczególnie ceni sobie możliwość współpracy ze zgranym i sprawdzonym przez lata zespołem.\nCieszy się ogromnym autorytetem nie tylko wśród współpracowników, ale także w całym środowisku lokalnym.\nTeatr Maska – twórcy teatru Dagmara Staniszewska i Tomasz Grajcar\nSą twórcami teatru amatorskiego, działającego przy Publicznym Gimnazjum Nr 2 w Oleśnie. Poprzez swoje zaangażowanie w pracy, pomagają uczniom twórczo pogłębiać wiedzę o życiu, kształtować postawy moralne, uwrażliwiać na literaturę i szeroko pojętą kulturę. Należą do tego rodzaju nauczycieli i wychowawców, którzy potrafią zaszczepić pasje literackie i artystyczne wśród młodzieży, przygotowując ją do aktywnego uczestnictwa w życiu kulturalnym.\nSpektakle, które przygotowują ze swoimi uczniami, za każdym razem stają się ważnymi wydarzeniami w życiu kulturalnym Olesna. Przedstawienia takie jak „Romeo i Julia”, „Sen nocy letniej”, „Wiele hałasu o nic”, „Opowieść wigilijna” czy „W hołdzie Janowi Pawłowi II”, były wielkimi widowiskami i spotkały się z ogromnym uznaniem publiczności.\nBez wahania można powiedzieć, że takich spektakli teatru amatorskiego może nam pozazdrościć niejedna scena teatru profesjonalnego. W tym roku świętowali 10-lecie jego istnienia. Wierzymy, że przed nimi kolejne wyzwania, które nas, widzów, znów zachwycą.\nAktywny działacz społeczny, cieszący się wielkim autorytetem wśród mieszkańców Gminy Olesno. Radny Rady Miejskiej w Oleśnie. Jako strażak zawodowy przez 28 lat kierował wieloma akcjami ratowniczo-gaśniczymi. Do ważniejszych należą duże pożary lasów, w tym pożar w Kamińsku.\nOd 1992 roku do przejścia na emeryturę w 1998 roku był dowódcą Jednostki Ratowniczo-Gaśniczej Państwowej Straży Pożarnej. Należy zaznaczyć, że jednostkę tę organizował od podstaw, tzn. nie było wtedy przepisów wykonawczych, więc przejął całościowo tworzenie tej jednostki. Jako dowódca jednostki spowodował, iż naprawy sprzętu gaśniczego jako jedyni w województwie wykonywali za darmo.\nOd 1986 roku do 2012 społecznie pełnił funkcję Komendanta Gminnego Ochotniczych Straży Pożarnych w Gminie Olesno, w której funkcjonuje 16 jednostek OSP. Był komendantem ośrodka szkolenia strażaków ochotników. Jest organizatorem działań prewencyjnych oraz operacyjno-bojowych. Od wielu lat organizuje i szkoli młodzieżowe drużyny pożarnicze. Od wielu lat przygotowuje młodzież szkolną do turniejów wiedzy pożarniczej. W latach 2007-2010 był członkiem najwyższych władz Krajowej Rady Polskiego Związku Działkowców w Warszawie.\nOd 2000 roku jest prezesem Rodzinnych Ogrodów Działkowych „Relaks”. Dba w szczególności o estetykę i rozwój infrastruktury ogrodów. Jest inicjatorem wielu przedsięwzięć, które służą bezpośrednio społeczności oleskich działkowców. Promuje nasze miasto biorąc udział i wygrywając konkursy wojewódzkie na najpiękniejsze ogrody działkowe.\ntematy Dni OlesnaOlesnoRóża OlesnaZespół Szkół nr 2 Olesno\npoprzedni artykuł Dni Olesna rozpoczęły się od nagród dla “Zasłużonych dla Ziemi Oleskiej”\nnastępny artykułPożar zboża w Warłowie


Ogród - "Chata Mikołaja"\nTo taki szczególny okres w roku, kiedy dzieci w ogrodzie czują się rewelacyjnie. Pomysłów na zabawy jest cały pęczek, a na dodatek ogród wypełniają dojrzałe w słońcu, pochowane w różnych kątach poziomki i truskawki. Dzieci doskonale wiedzą gdzie znaleźć te najsmaczniejsze. A ile frajdy przynoszą takie wyprawy owocowych Poszukiwaczy. Takie witaminy z krzaka nie tylko smakują ale są po prostu najlepsze. Co to dopiero będzie gdy zaczną owocować maliny, jeżyny i jagody…a jakie będzie pyszne ciasto.\nPosted in Ogród | Comments Closed\nPłaczący majem ogród\nWybrałam się dzisiaj na spacer… z parasolem. Spacer, mino deszczu, a może właśnie dzięki płaczącemu niebu, był niezwykle rześki i pobudzający. Szczególnie wtedy gdy podczas robienia ujęcia z przechylonego parasola woda ciurkiem wlała mi się za kołnierz, docierając strumyczkiem aż do… skarpetek. Krople deszczu chwycone przez rośliny okazały się niezwykle wdzięcznym plenerem. Ach i… przestało padać.\nZachwyciła mnie kompozycja w różowej filiżance. Gałązki truskawek, poziomek i młode pędy mięty. Myślę że taka kompozycja nie ma prawa długo czekać na skonsumowanie, gdyż wygląda wybitnie apetycznie. Nie tworzyłam jeszcze bukietów z truskawek, ale uwielbiam łączyć kolorowe kwiaty z pietruszką. Pietruszkowe kompozycje długo stoją i pięknie pachną. A to zdjęcie jednej z takich moich smacznych propozycji.