Kto zobaczy w lesie dzika…?\nZ Maciejem Mrozowskim, pedagogiem, miłośnikiem leśnych przedszkoli, pracującym w przedszkolu waldorfskim w Krakowie, rozmawia Anna Chomczyńska.\nAnna Chomczyńska: Coraz częściej spotykam się z artykułami, książkami i teoriami, mówiącymi o potrzebie spędzania większej ilości czasu przez dzieci w przyrodzie, dlatego zainteresowała mnie koncepcja przedszkola zlokalizowanego w lesie. Wiem, że spędziłeś trochę czasu w Niemczech w takich placówkach. Opowiedz, proszę, jak wygląda leśne przedszkole?\nMaciej Mrozowski: To zależy od formy jaką dana placówka i osoby ją tworzące obiorą. Zazwyczaj jest to wydzielona przestrzeń w lesie lub ogólnie w przyrodzie, na przykład łąka czy polana zaadaptowana w odpowiedni sposób do działań pedagogiczno-wychowawczych odbywających się w ciągu dnia. Formy organizacji czasu też są różne. Może być tak, że dzieci cały czas są w lesie, ale może to również być forma mieszana, w ramach której dzieci część dnia spędzają w budynku, ale wychodzą minimum na trzy godziny dziennie na zewnątrz. Zazwyczaj w przestrzeni leśnej wydzielonej na potrzeby przedszkola nie ma budynków, często natomiast jest szałas, jurta lub barakowóz, z którego mogą korzystać zarówno dzieci, jak i pedagodzy. Trudno sobie wyobrazić, żeby dzieci jadły na zewnątrz podczas ulewy albo żeby siedziały w lesie podczas wichury, więc takie pomieszczenie jest potrzebne. Służy ono również jako magazyn, w którym przechowywane są materiały dydaktyczne.\nA jeśli chodzi o samą lokalizację przedszkola? Czy są to przedszkola wiejskie, bo na wsi bliżej jest do lasu czy w miastach też można posłać dziecko do leśnego przedszkola?\nM.M.: W tym wypadku też nie ma reguły. Przedszkola leśne często znajdują się blisko miast i terenów zabudowanych. Myślę, że właśnie w przestrzeni miejskiej, gdzie dzieci mają ograniczony kontakt z przyrodą, są one bardzo potrzebne. Zazwyczaj przestrzeń na przedszkole wydziela się, konsultując miejsce z władzami miasta. Taki teren jest sprawdzany pod względem bezpieczeństwa przez odpowiednie służby leśne, które dopuszczają go do użytkowania. Znajduje się on również pod stałą opieką służb, które na przykład po każdej wichurze sprawdzają czy nie ma nadłamanych gałęzi, które mogłyby zagrażać dzieciom.\nCo odróżnia leśne przedszkole od przedszkola w budynku?\nM.M.: Hałas [śmiech]. Pamiętam swój pierwszy dzień w leśnym przedszkolu. Wychodząc z przedszkola uświadomiłem sobie, że nie boli mnie głowa. Pomimo dużego natężenia zabawy, dzieci mogły śpiewać, krzyczeć, bawić się swobodnie, a ja na tym nie ucierpiałem. A skoro ja nie ucierpiałem, to dzieci także. Musimy pamiętać, że natężenie hałasu, intensywność otoczenia, bardzo mocno oddziałuje na dzieci. Tam nie ma ścian, od których odbija się dźwięk. Dzięki temu mój komfort pracy został zachowany. Jeżeli jestem zmęczony, boli mnie głowa, to zaczyna się we mnie rodzić frustracja, napięcie i mogę zacząć krzyczeć na dzieci, strofować je, powiedzieć na przykład: „teraz ma być cisza, idziemy do stolika i rysujemy”, nie zwracając uwagi na to, że dzieci mają inną potrzebę, a takie działania niestety są dość powszechne. W lesie jest przestrzeń na dziecięcą radość i entuzjazm, które zazwyczaj są głośne. Jeżeli mamy 15 albo 20 dzieci w zamkniętej przestrzeni to przyzwolenie na ten głośny entuzjazm towarzyszący zabawie będzie miało z pewnością trudne skutki dla nauczyciela. Poza tym dziecko w leśnym przedszkolu może realizować swoją najważniejszą potrzebę na tym etapie rozwojowym – potrzebę nieskrępowanego, różnorodnego ruchu. Nie musi siedzieć w ławce, bo na przykład teraz mamy rysowanie, za chwilę będziemy się uczyć czegoś, potem będziemy robić wycinanki, albo przyjdzie pani/pan od rytmiki, a potem jemy obiad. Zamknięta przestrzeń i aktywności organizowane często przy stolikach wymagają siedzenia – „bezruchu”, którego dzieci nie są w stanie znieść, bo potrzebują wyrzucić z siebie ten ogrom energii, który mają. Wiek od 0 do 7 lat, to najintensywniejszy okres rozwojowy człowieka. Wtedy kształtują się organy, następuje intensywny wzrost, tworzą się połączenia neuronalne w mózgu… Jeśli tam w środku wszystko jest w nieustannym i tak intensywnym ruchu, to dziecko tylko i wyłącznie odzwierciedla na zewnątrz procesy w nim zachodzące. Dlatego one tyle się ruszają i tak bardzo tego potrzebują.\nA właściwie dlaczego wysyłać dzieci do lasu? Czy przebywanie w lesie dostarcza im konkretnych korzyści pomocnych w prawidłowym rozwoju? Czy rodzice posyłający swoją pociechę do leśnego przedszkola mogą być spokojni o to, że poza bieganiem przez cały dzień z patykiem, dziecko czegoś się nauczy?\nM.M.: To bardzo ważne, żeby uświadomić rodzicom, że przestrzeń lasu nie pozbawia ich dziecka możliwości nabywania pewnych umiejętności, kompetencji czy wiedzy o świecie. Wręcz przeciwnie, las jest na tyle bogatym środowiskiem, że dziecko na każdym kroku ma okazję do badania świata. Nawet nie chodzi o sam aspekt badania organizowanego jako aktywność dydaktyczna, ale bardziej o wyzwolenie w dziecku chęci badawczej, chęci do odkrywania, zadziwienia tym, co widzi dookoła. To kształtuje w nim postawę badawczą, tak niebywale potrzebną w okresie szkolnym. Dzieci w wieku przedszkolnym mają naturalną potrzebę eksploracji rzeczywistości, głównie przez przekształcanie jej, eksperymentowanie. Świat poznają w toku aktywności własnej, polisensorycznie i na konkretnym materiale – potrzebują dotknąć, powąchać, zobaczyć, poczuć... Ten etap w rozwoju nazywa się rozwojem konkretno-obrazowym. Jeżeli my, dorośli ograniczamy ich możliwości poznawania świata, na przykład cały czas sadzając dzieci przy stoliku i wymyślając im zadania polegające na rysowaniu i oglądaniu obrazków, w momencie kiedy one potrzebują się ruszać i doświadczać, to blokujemy w nich ten naturalny pęd do poznawania rzeczywistości. Drugą niezwykle istotną dla mnie rzeczą jest fakt, że dziecko w wieku przedszkolnym, czyli w okresie złotego wieku ruchu i równowagi, potrzebuje stale być w ruchu, który jest jego podstawową potrzebą na tym etapie rozwojowym. To, że dziecko może skakać, biegać, wspinać się, turlać, kucać, wchodzić w różne zakamarki, przeciskać się jest bardzo istotne, bo dzięki temu nabywa ono świadomość własnego ciała i umiejętności planowania ruchu w przestrzeni. Ruch stymuluje również różne ośrodki w mózgu odpowiedzialne za uczenie się, koncentrację i umiejętność utrzymania uwagi. To wszystko wpływa bardzo harmonizująco na rozwój dziecka, przygotowuje je do późniejszych zadań na etapie szkoły. Poza tym w zróżnicowanym, obszernym i nieustrukturyzowanym otoczeniu leśnym, dzieci nieustannie ćwiczą koncentrację uwagi (w czasie niemal każdego wykonywanego ruchu), spostrzeganie, które odbywa się podczas stałej obserwacji zmiennego świata przyrody, pamięć, uzależnioną od dwóch poprzednich funkcji poznawczych oraz myślenie – dzięki niezwykle dużej ilości napotykanych na łonie przyrody problemów (zarówno motorycznych, jak i stricte kognitywnych). Powinniśmy również pamiętać, że czas przedszkolny to budowanie nawyków, często na całe życie. Jeśli dziecko będzie wzrastało w przekonaniu, że świat przyrody to poniekąd jego dom, jako dorosły będzie z szacunkiem odnosiło się do tego świata.\nCzy pozytywny wpływ przebywania w przyrodzie na dzieci widać? Można go zaobserwować?\nM.M.: Zdecydowanie tak. Taką zmianę zachodzącą w dzieciach na skutek przebywania w lesie miałem okazję zaobserwować, organizując półkolonie leśne, podczas których spędziliśmy z dziećmi w lesie dwa tygodnie. Na początku, w momencie kiedy wchodziły do lasu, nie widziały w nim absolutnie nic. Skupiały się tylko na tym, żeby przejść jak najszybciej z punktu A do punktu B. Ewentualną atrakcją było jeszcze znalezienie po drodze jakiegoś patyka, żeby nim pomachać jak rycerskim mieczem. Dopiero z czasem dzieci zaczęły dostrzegać świat, który jest wokół nich, zaczęły zwracać uwagę na szczegóły, wołały: „panie Maćku, tu jest pajączek!”, „tu chyba ktoś mieszka”, „proszę zobaczyć jakie drzewo”. To było niesamowite obserwować jak dzieciaki z każdym krokiem, z każdym dniem coraz więcej zauważają i odkrywają. Zatrzymują się, żeby coś zobaczyć, poznać. Poza tym zwróciło moją uwagę to, że wchodząc do lasu były… „bardziej na zewnątrz” – tak bym to nazwał – to znaczy trochę hałaśliwe, niezwracające na nic uwagi, nie do końca skoordynowane. Mam wrażenie, że po jakimś czasie ta przestrzeń zadziałała na nie wyciszająco, pomogła im wejść w siebie, między innymi dzięki temu, że cały czas czuły swoje ciało: idą, potykają się, podnoszą ciężką gałąź, głaszczą drzewo, doświadczają siebie w świecie. Dzięki temu ćwiczą również koncentrację uwagi, zaczynają skupiać się na szczegółach. Nagle okazuje się, że jeden liść ma wiele kolorów, że w porównaniu z innym liściem można zauważyć różnicę kształtów, kolorów i faktury.\nA miałeś jakieś konkretne, jednostkowe przykłady wpływu lasu na dziecko?\nM.M.: Miałem takie doświadczenie z dziewczynką, która miała różne deficyty z obszaru ruchu, równowagi i koordynacji ruchowej. To było niewiarygodne patrzeć na nią: każdego dnia wynajdowała sobie przedmioty w otaczającej przestrzeni po to, żeby ćwiczyć koordynację, czyli pracować dokładnie nad tymi trudnościami, które miała. Bardzo często widziałem ją, jak wchodzi na duży pień drzewa, albo chodzi po takiej „leśnej równoważni” – dużym powalonym konarze. Czasami próbowała coś przeskakiwać. Samo podłoże w lesie jest nierówne, co zmuszało ją do balansowania, podskakiwania. Właściwie nie trzeba było organizować specjalnych, dodatkowych zajęć, aby z nią ćwiczyć, bo sama przestrzeń działała na nią i dawała jej to, czego potrzebowała w tym momencie dla swojego rozwoju. Zaspokajała jej potrzeby i jednocześnie dawała możliwość mierzenia się z trudnościami, które miała. Widzący te trudności pedagog, może z pewnością wykorzystać takie otoczenie do świadomej pracy w obszarze koordynacji ruchowej czy integracji sensorycznej.\nWspomniałeś o materiałach, w przedszkolach zazwyczaj jest dużo różnych zabawek i pomocy dydaktycznych – czy w lesie również to wszystko jest potrzebne?\nByłem w dwóch leśnych przedszkolach w Niemczech, we Freiburgu i w Poczdamie. W tym pierwszym nie było żadnych konkretnych zabawek: statków, samolotów, klocków. W zasadzie sama przestrzeń lasu i to co dzieci tam znajdują, wystarczała do tego, żeby mogły kreatywnie i twórczo spędzać czas. To jest fenomenalne, bo musimy pamiętać, że świat dziecka w momencie rozwoju przedszkolnego to fantazja, nieograniczona wyobraźnia. Jeżeli damy mu materiał, który ma ograniczoną formę i jest zadedykowany do konkretnego użycia, tak jak lalki, samolot czy statek, to dziecko zazwyczaj używa go zgodnie z przeznaczeniem. Natomiast jeżeli dziecko jest pozbawione takiej możliwości to w jego świecie wszystko może być wszystkim. Dziecko może dzięki swojej wyobraźni zamienić kawałek drewienka, deseczki, kamień we wszystko, co jest mu potrzebne w danym momencie do zabawy. Na przykład w tej chwili bawi się w rycerza i patyk jest jego mieczem, ale w następnej – potrzebuje łyżki do mieszania zupy i ten sam patyk może pełnić również taką funkcję. Natomiast kiedy trzyma gotowy miecz to raczej nie użyje go do mieszania wymyślonej zupy. Z jakiegoś powodu tak to działa, nie wiem dlaczego, ale nigdy nie zauważyłem, żeby samochód czy samolot był wykorzystywany przez małe dziecko do czegoś innego. To także interesujące w kontekście rozwoju twórczego myślenia, bo dzięki temu świat dziecka nie jest sprowadzany do pojęcia, do konkretnej rzeczy – ilość rozwiązań jest nieograniczona.\nA co z podstawą programową? Czy w lesie jest też przestrzeń do uczenia takich rzeczy jak pisanie i liczenie?\nWszystko da się zrobić, jeżeli tylko się chce.[śmiech] Każda placówka przedszkolna musi mieć spisany program przedszkola, określone cele, które będą realizowane przez cały rok, co dotyczy również leśnych przedszkoli. We Freiburgu codzienny cykl zajęć obejmował zajęcia przygotowujące do podjęcia nauki w szkole, tak zwaną zerówkę. Na czas zajęć był rozkładany stolik i ławy, czasami dzieci uczyły się w barakowozie. Poza tym w lesie można z dziećmi liczyć, porównywać, różnicować, klasyfikować, robić operacje na zbiorach, a więc tworzyć sytuacje, w których realizowane są zadania zawarte w podstawie programowej, która notabene w naszym kraju dość często się zmienia. W tej chwili wygląda to tak, że za naukę czytania i pisania jest odpowiedzialna szkoła i moim zdaniem, tak to powinno wyglądać, gdyż przedszkole przeznaczone jest do zupełnie innych zadań rozwojowych dziecka. Ale to oczywiście może ulec zmianie.\nW takim razie jakie są cele przedszkola? Na co powinno zwracać się szczególną uwagę na tym etapie rozwoju?\nTo, co jest ważne z punktu widzenia rozwoju dziecka na tym etapie, poza rozwojem społeczno-emocjonalnym i poznawczym, to rozwój małej i dużej motoryki. Oprócz korzystania z przyborów do pisania, powinno się zwracać uwagę na rozwój koordynacji, równowagę, ruch, bo tak naprawdę ćwiczenie tych umiejętności wpływa w bezpośredni sposób na późniejszą naukę w szkole, jak również na prawidłowe funkcjonowanie na co dzień. Tutaj odwołuję się do obszarów układów sensorycznych – im więcej nieinwazyjnych, zróżnicowanych jakościowo bodźców dziecko odbiera na tym etapie rozwoju, tym sprawniej jego mózg uczy się je przetwarzać. To procentuje, bo właśnie dzięki temu dzieci później nie mają trudności, żeby usiedzieć w ławce, dobrze czytać, pisać, biegać tak, aby się nie przewracać, potrafią wyczuć jakiej siły potrzeba, aby przesunąć czy podnieść jakiś przedmiot, nie poszukują mocnych wrażeń płynących z otoczenia – są gotowe do nauki. W zasadzie zadaniem przedszkola jest nie tylko przygotowanie dziecka do nauki w szkole, ale przede wszystkim wzmocnienie go na tyle, aby radziło sobie z podejmowaniem kolejnych wyzwań rozwojowych, które na nie czekają. Przedszkole nie jest po to, żeby dziecko idąc do szkoły umiało pisać i liczyć, tylko żeby idąc do szkoły, było gotowe, aby się tego wszystkiego nauczyć. Przez gotowość rozumiem nie tylko gotowość poznawczą, ale przede wszystkim społeczno-emocjonalną, umiejętność współpracy, słuchania, szacunku do pracy własnej i innych, otwartość i chęć do działania, do podejmowania wyzwań i umiejętność twórczego poszukiwania rozwiązań.\nA co z bezpieczeństwem w lesie? Czy leśne przedszkole jest bezpieczne?\nZ całą pewnością jest tak, że las może stwarzać więcej niebezpieczeństw niż sala w budynku, gdzie mamy większą możliwość kontrolowania tego, co się dzieje dookoła. Z drugiej strony nie powiedziałbym, że w standardowym przedszkolu nic się dziecku nie może stać, tam też może się przewrócić, coś może na nie spaść. W lesie natomiast różnorodne środowisko sprzyja uważności dziecka, jest ono bardziej wyczulone na to, co dzieje się dookoła, na to, że teren jest nierówny i trzeba bardziej kontrolować ruch podczas biegu i skakania. Oczywiście może się zdarzyć, że się przewróci, ale to może się zdarzyć wszędzie. Upadki są potrzebne, bo dzięki nim uczymy się wstawać. Mam wrażenie, że istotna jest tutaj rola dorosłego, który powinien mieć dystans do tego, że dziecko przebywa w lesie, chodzi po konarach i pieńkach. Jeżeli opiekun ma zaufanie do siebie i dziecka, jest uważny, ale nieprzepełniony lękiem, to z mojego doświadczenia wynika, że nic się dzieciom nie dzieje. Nie znaczy to, że wychowawca zwolniony jest od odpowiedzialności. Wręcz przeciwnie. Ze względu na otoczenie, powinien on pokazywać dzieciom odpowiednie, bezpieczne zachowania: nie biegamy z patykami, nie machamy nimi, są drzewa, na które się nie wspinamy, nie obrywamy roślin, jagód. Dzieci szybko się uczą i potrzebują jasno określonych granic do przestrzegania. Dzięki temu, że dorośli potrafią stworzyć dzieciom bezpieczną przestrzeń do tego, aby się wspinać, wskakiwać, schodzić, one są w stanie zbudować pewność siebie, która wynika z poczucia, że „ja potrafię”. Poczucie własnej wartości zbudowane na doświadczeniach dziecka jest bardzo ważne, żadne słowa wsparcia od dorosłego nie zastąpią własnych osiągnięć, tego, że dziecko sprawdziło, że potrafi przeskoczyć pieniek, dało radę coś podnieść, przejść po powalonym drzewie i się nie przewróciło. Tak naprawdę to jest podstawą umiejętności radzenia sobie z późniejszymi problemami, które będą trudniejsze. Bezpieczeństwo wynika również ze świadomości siebie u obu stron, pedagoga i dziecka. Świadomość pedagoga opiera się na znajomości dzieci i ich możliwości, ale też na zapewnieniu bezpieczeństwa, na przykład podczas wichury. Ważna jest też świadomość rodziców, którzy wiedzą, że dziecko może mieć kleszcza i po każdym powrocie do domu trzeba je obejrzeć, że do lasu musi mieć odpowiednie ubranie. Nie bałbym się też zarazków i bakterii, bo tak naprawdę przebywanie na świeżym powietrzu wzmacnia system immunologiczny, buduje zdrowie i odporność dziecka na przyszłość.\nA spotkanie z dzikim zwierzęciem? Hipotetyczna sytuacja: jesteś z dziećmi w lesie i do waszego przedszkola przychodzi dzik, co wtedy?\n„Kto spotyka w lesie dzika, ten na drzewo zaraz zmyka” (śmiech).\nAle taka sytuacja może w ogóle zaistnieć?\nTo jest dobre pytanie. Teoretycznie może, chociaż prawdopodobieństwo jest niewielkie. Dziki raczej nie atakują ludzi, podobnie jak inne zwierzęta. No chyba, że byłaby to samica z młodymi, a dzieci zaczęłyby wykonywać w jej kierunku jakieś niekontrolowane ruchy, ale trudno mi uwierzyć, że samica dzika z młodymi z własnej woli znalazłaby się w pobliżu gromadki krzyczących i biegających po polanie dzieci. Oczywiście w takim momencie ważna jest reakcja i spokój opiekuna, który będzie potrafił przekazać ten spokój dzieciom i odpowiednio zareagować. Niemniej jednak to zwierzęta boją się bardziej ludzi niż ludzie zwierząt i raczej unikają kontaktu z człowiekiem.\nCzy miejsce wydzielone na przestrzeń przedszkolną w lesie jest w jakiś sposób ogrodzone?\nDziecko uczy się świata, a dorośli wyznaczają mu granice, w których jest bezpiecznie. Uczymy dzieci, żeby nie dotykały gorącego piekarnika. Tak samo działa to w przestrzeni lasu. W leśnych przedszkolach, w których byłem, nie było płotu. Granice wyznaczono w sposób umowny, sięgały do powalonego drzewa z jednej strony, a do rowu z drugiej.\nI dzieci tych granic przestrzegają?\nOczywiście, że na początku dzieci próbują przekraczać granicę, ale po czasie to wejdzie w nawyk i wystarczy im wtedy przypomnieć: „słuchajcie, ale umawialiśmy się, że dotąd możecie chodzić, ale dalej już nie”. Dzieci naprawdę słuchają dorosłych, wiedzą, że jeżeli jest postawiona konkretna granica, to trzeba jej przestrzegać. W grupach rozwojowych jest często tak, że starsze dzieci pilnują, żeby młodsze nie wychodziły poza obszar przedszkola. Spotkałem się też z umową: „możesz odejść tak daleko, żebyśmy się widzieli”. To umowa, która wiąże się z zaufaniem – obdarzam dziecko zaufaniem i dzięki temu daję mu wolną przestrzeń do zabawy. Dziecko o tym wie i z tego korzysta w granicach, które zaznaczyłem i za każdym razem nie muszę mu o tym przypominać. Dzieci wiedzą, co im wolno, a czego nie.\nCzy każde dziecko odnajdzie się w leśnym przedszkolu?\nTrudność mogłyby mieć dzieci z niepełnosprawnością ruchową, na przykład z mózgowym porażeniem dziecięcym, chodzące o kulach albo jeżdżące na wózku. Ale to obszar specjalnych albo integracyjnych placówek. Mam wrażenie, że dzieci zawsze świetnie się odnajdują w każdej przestrzeni. Tylko pytanie czy każda przestrzeń jest taką, która buduje i wspiera ich harmonijny rozwój? Dziecko świetnie się odnajdzie również w supermarkecie czy na głośnym, tłocznym koncercie, gdzie jest dużo intensywnych bodźców, pewnie nawet będzie się dobrze bawić. Tylko pytanie jak to wpłynie na jego układ zmysłowo-nerwowy? Las czy przyroda jest przestrzenią dla każdego dziecka, przede wszystkim dlatego, że w harmonijny sposób wspiera jego podstawowe potrzeby rozwojowe. Ponadto jest to przestrzeń dla wszystkich, a nie dla wybrańców. Podobają mi się słowa Buddy: Las jest organizmem nieograniczonej życzliwości i dobrodziejstwa, który niczego nie żąda na swoje utrzymanie i hojnie rozdaje swe dary, daje schronienie wszystkim, nawet cień niszczącemu go drwalowi.\nA czy dzieci nie boją się w lesie?\nJeśli się boją, to należałoby się zastanowić nad przyczyną tego strachu. Dziecko boi się czegoś, co wynika z jego wcześniejszego doświadczenia. Może mieć złe doświadczenie albo nie mieć w ogóle zbudowanego doświadczenia związanego z lasem, a wtedy może się bać lasu jako czegoś nieznanego. A może jak było w lesie, to opiekun na każdym kroku mówił: „tego nie dotykaj, bo się zatrujesz, pobrudzisz, skaleczysz, tu mieszkają groźne zwierzęta”. Gdybym ja cały czas słyszał takie komunikaty, pewnie zbudowałoby to we mnie poczucie lęku i zagrożenia. Richard Louv w książce Ostatnie dziecko lasu pisał o lęku przed naturą wynikającym z deficytu kontaktu dzisiejszych dzieci z przyrodą. One często nie znają przyrody, boją się jej jako czegoś obcego, innego, nieznanego. W lesie dzieci są wystawione na różne warunki atmosferyczne, różne rzeczy się ruszają, jest inna gra świateł niż w mieście, są inne odgłosy, doznania sensoryczne, a to może w nich wyzwalać lęk. To na nas, dorosłych, spoczywa odpowiedzialność za to, żeby przyswajać dzieciom tę przestrzeń, pokazywać im, że my też jesteśmy częścią ekosystemu globalnego na planecie Ziemia.\nCzy leśny nauczyciel powinien być wyposażony w jakieś dodatkowe umiejętności, poza standardowym przygotowaniem do pracy w przedszkolu?\nMusi mieć pasję, zaangażowanie i chęć bycia z dziećmi w takiej przestrzeni, bo tylko wtedy świat, który pokazuje dzieciom, jest prawdziwy. Dzieci potrzebują prawdziwości, bo dzięki niej budują swoje poczucie bezpieczeństwa. Przygotowanie pedagogiczne jest bardzo ważne i potrzebne przede wszystkim po to, żeby wiedzieć czego z dzieckiem nie robić, czego unikać, co może się dla niego okazać za dużym wyzwaniem. Dodatkowe kompetencje, jak na przykład wiedza przyrodnicza na pewno mogą być przydatne, bo wtedy na więcej rzeczy możemy dzieciom zwrócić uwagę. Więcej im pokazać, podpowiedzieć nazwy różnych roślin, ptaków, coś o nich opowiedzieć, wiedzieć, gdzie w ogóle szukać gniazda jaskółki czy nory lisa. Ważna jest też świadomość, że nie wszystko, co wiem, muszę od razu dzieciom powiedzieć. Trzeba mieć wyczucie do tego, kiedy lepiej zadać im kilka pytań, nakierować je czy wręcz zamilknąć, zostawić, aby same odkryły, zaobserwowały. Często okazuje się, że milczenie jest cenniejsze od mowy.\nDorota Komasa – mentorka w Naturalnej Szkole Bukowy Dom. Pedagożka i instruktorka metody Improwizacji Tańca i Symboliki Ciała. Kreatorka twórczych warsztatów m.in. we współpracy z Mothers of Design. Wychowawca na obozach socjoterapeutycznych oraz w Wioskach Fundacji Bullerbyn. Prywatnie marzycielka, która mówi o sobie: „Tu, gdzie jestem, znalazłam się m.in. dzięki ludziom, których spotkałam w swoim życiu, a którzy pomogli mi w odkrywaniu moich (wówczas ukrytych) talentów. Zbiór różnych doświadczeń i wytężonej pracy zaowocował tym, że temu, co robię, towarzyszy entuzjazm i zaangażowanie. Nie boję się nowych wyzwań, bo wiem, że one najwięcej mnie nauczą. W Naturalnej Szkole Bukowy Dom łączę to, co kocham z tym, co potrafię robić dobrze – pomagam dzieciom i młodzieży odnajdywać najlepsze środki wyrazu ich samych, dzięki czemu mogą poczuć swój żywioł”.\nAnna Chomczyńska – pracowniczka małopolskiego oddziału ODE „Źródła”, absolwentka Ochrony Środowiska, od lat prowadzi warsztaty dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Od dzieci nieustannie uczy się optymizmu, radości z małych rzeczy, uważności i zachwytu dla przyrody. Najbardziej lubi pracować w lesie i ma nadzieję, że edukacja terenowa stanie się obowiązkowym przedmiotem w każdej szkole. Interesuje się metodami edukacji alternatywnej, fascynuje ją socjobiologia oraz komunikacja empatyczna. Wciąż poszukuje nowych metod pracy, jest mistrzynią w wynajdywaniu ciekawych szkoleń. W wolnych chwilach przerabia śmieci na przedmioty użytkowe, współtworzy przyrodniczo-artystycznego bloga DomoTwory.\nPowyższy artykuł pochodzi publikacji "W dziką stronę. Rozmowy o edukacji w przyrodzie", Łódź 2016.


Jakie dekoracje okienne preferują mieszkańcy Wrocławia? - Infomagazine.pl\nPosted On : 16 lutego 2021 Published By : Redakcja\nMnogość dekoracji okiennych sprawia, że każdy znajdzie coś dla siebie, dzisiaj jednak przyjrzyjmy się, co najbardziej lubią mieszkańcy stolicy Dolnego Śląska, a wybór jest zaiste szeroki firanki, kotary i karnisze różnych typów!\nRodzaje dekoracji okiennych na wrocławskim rynku\nRynek akcesoriów dekoracyjnych jest bardzo bogaty, szczególnie w przypadku dużych miast, lecz nie wszystkie firmy potrafią sprostać zamówieniom klientów, którzy potrzebują zasłon szytych na miarę. Są jednak przedsiębiorstwa, które podołają takim zleceniom, choćby firma Małgorzata, która udostępniła redakcji zdjęcia na potrzeby tego artykułu. Innymi popularnymi sposobami na przyozdobienie okna są rolety, o których opowiemy nieco więcej w jednym z kolejnych artykułów, oraz firany. Rzecz jasna wybór konkretnej dekoracji będzie zależał od naszych preferencji, mamy przecież różne gusta, i od stylu, w jakim postanowiliśmy urządzić nasze mieszkanie. Inaczej bowiem prezentują się wnętrza klasyczne i okna w stylu prowansalskim, a inaczej ozdobimy minimalistyczne okno. Różnice te dotyczą zarówno kształtów, dekoracyjnych wzorów, jak i wykorzystanych materiałów.\nNajpopularniejsze zasłony i ich charakterystyka\nWe Wrocławiu niepodzielnie króluje kilka rodzajów zasłon, budzą one niezmiennie bardzo żywe zainteresowanie kupujących. Dostępne na rynku modele można podzielić zasadniczo na dwa sposoby, pierwszy z nich dotyczy kryterium wizualnej prezencji, drugi zaś specyficznych właściwości technicznych. Jeżeli za główny wyznacznik przyjmiemy kolor i wzór dekoracyjny, to dominują modele pastelowych zasłon, czyli różne tonacje beży, szarości i błękitów. Po części wynika to z popularności aranżacji nowoczesnych i minimalistycznych, gdyż projektując mieszkanie, powszechnie stosuje się firany w kolorze zbliżonym kolorem do barwy ścian. Celem tego zabiegu jest podkreślenie swoistej surowości tych projektów, która jest jednak elementem nadającym im unikalnego klimatu. Niewiele mniejszą popularnością cieszą się zasłony wzorzyste. Dekoracje te najczęściej są inspirowane motywami roślinnymi, a ich barwy bywają niejednokrotnie zestawione w sposób kontrastowy, dla przykładu złote lub białe elementy na powierzchni niebieskiej lub ciemnoczerwonej zasłony do salonu. Kolorowe tkaniny wspaniale komponują się z ozdobnymi karniszami okiennymi.\nSpośród materiałów wykorzystywanych w produkcji eleganckich zasłon na miarę dominuje jacquard, czyli tkanina żakardowa. Jej pozycja jest łatwa do wytłumaczenia, otóż pod pojęciem zasłony jacquardowej, czy jak kto woli, spolszczając zasłony żakardowej, można ująć wszystkie modele posiadające wzory dekoracyjne. Są one szczególnie popularne u miłośników klasycznych wystrojów wnętrz, gdzie konkurują one z zasłonami velvet. Te ostatnie zdobywają uznanie za sprawą ładnego wyglądu i miękkiego materiału. Pozostaje jeszcze wspomnieć, że miłośnicy współczesnych aranżacji decydują się na prostotę. W wielu przypadkach zamiast zasłon wybierają rolety okienne, najczęściej bywa, że nawet rolety automatyczne, lecz zarówno one, jak też i zasłony do sypialni czy salonu, niezwykle często wykonane są z tkaniny dimout lub blackout. Wynika to z tego, że zaciemniające zasłony blackout gwarantują nam komfort relaksu poprzez całkowitą eliminację oświetlenia z ulicy. W przypadku mieszkańców centrów dużych miast, a takim jest niewątpliwie Wrocław, jest to genialna sprawa, zasłona w sypialni zostaje zaciągnięta i nic już nie będzie przeszkadzało nam w nocnym odpoczynku.\nFirany naszych marzeń\nWybierając ciemniejsze, bogato zdobione zasłony, decydujemy się zwykle na zakup firany. Dużym zainteresowaniem pochwalić się mogą różne modele lnianych firan oraz firanek linen-look, czyli z dodatkiem poliestru, lecz o prezencji naturalnego lnu. Tak znacząca popularność firan okiennych z lnu wynika z jego renomy jako produktu ekskluzywnego. Nie bez znaczenia jest też i jego duża przewiewność. Natomiast firany linen-look są popularne z racji eliminacji największej bolączki naturalnego lnu, to znaczy skłonności do powstawania zagnieceń. Na trzecim zaś miejscu na podium plasują się firany z Batyst-u (Batiste). Szczególnym powodzeniem cieszą się one wśród osób ceniących sobie materiały lekkie i miłe w dotyku, ale też i pragnących prywatności. Oczywiście wiele osób pragnących osiągnąć optymalny efekt wizualny decyduje się na zakup spersonalizowanej dekoracji okiennej, czyli szyje firanki na zamówienie.


Derma Instytut NICI LIFTINGUJĄCE PDO i PLLA - Derma Instytut\nNICI LIFTINGUJĄCE PDO i PLLA\nprzez 72 godziny nie dotykać i nie masować obszarów poddanych zabiegowi;\nzabiegi pielęgnacyjne na twarzy (demakijaż, mycie, nakładanie kremu) w miejscach implementacji nici wykonywać bardzo ostrożnie, nie stosować ruchów przesuwających przez okres nawet do 30 dni;\nprzez 7 dni spać na wysokich poduszkach, unikając niesymetrycznego ucisku twarzy w czasie snu;\nprzez 7 dni powstrzymywać się od intensywnych skurczów mięśni mimicznych twarzy i nie spożywać potraw, które wymagają szerszego otwarcia szczęki i bardziej intensywnego żucia;\nprzez 30 dni nie narażać organizmu na wysiłek fizyczny (np. ćwiczenia na siłowni, fitness, bieganie itp.), nie korzystać z sauny i solarium, a także unikać ekspozycji na słońce;\nprzez 30 dni nie wykonywać zabiegów kosmetologicznych w obrębie twarzy (masaż, fale radiowe, ultradźwięki), nie korzystać z zabiegów stomatologicznych;\nw razie dłuższego niż 3 dni występowania stanu zapalnego (nadmierny ból, obrzęk, zaczerwienienie) wskazana konsultacja lekarska.\nNici liftingujące PDO i PLLA dają natychmiastowy efekt uniesienia opadniętych tkanek. Najpopularniejszym zabiegiem jest redukcja tzw. „chomików”.\nNici liftingujące są wykorzystywane w medycynie estetycznej do wykonywania zabiegów unoszących opadnięte obszary skóry i zapewniają uzyskanie spektakularnych efektów. Dzięki nim można przeprowadzić takie zabiegi jak: lifting i konturowanie twarzy, korekcja kształtu brwi, kącików ust oraz modelowanie ciała. Obecność nici w tkance wzmacnia obwisłą skórę, mięśnie i ścięgna. Podczas stopniowego wchłaniania się nici dochodzi do odbudowy włókien kolagenu i elastyny, dzięki czemu efekty utrzymują się nawet po całkowitym rozpuszczeniu nici. W ciągu kilku tygodni od zabiegu widoczna jest poprawa owalu twarzy i kształtu innych części ciała. Zabiegi te są niemal bezbolesne i mało inwazyjne.\nNici to wyrób medyczny klasy III, który posiada certyfikat bezpieczeństwa CE i jest dopuszczony do obrotu na terenie całej Unii Europejskiej. Do zabiegów używane są dwa rodzaje nici – PDO i PLLA.\nZabieg z użyciem nici ma na celu odmłodzenie skóry poprzez zwiększenie jej napięcia bez konieczności użycia skalpela, dlatego też stanowi doskonałą alternatywę dla operacji plastycznych. Do implantacji obu rodzajów nici służą specjalne kaniule. Wprowadzone pod skórę nici tworzą rusztowanie, dzięki któremu tkanki zostają umocowane na właściwym miejscu.\nJAK NALEŻY PRZYGOTOWAĆ SIĘ DO ZABIEGU Z UŻYCIEM NICI LIFTINGUJĄCYCH PDO I PLLA?\nW JAKI SPOSÓB PRZEPROWADZA SIĘ ZABIEG Z UŻYCIEM NICI LIFTINGUJĄCYCH PDO I PLLA?\nZabieg z użyciem nici zazwyczaj trwa od 30 do 60 minut. Na początku zaznacza się punkty wprowadzenia igieł lub kaniul i linie implantacji nici pod skórą, po czym umieszcza je w tkance podskórnej w określonych punktach na twarzy lub ciele, aby jak najlepiej napiąć skórę. Nici liftingujące posiadają haczyki, za pomocą których nić stabilnie zakotwicza się w tkance i charakteryzuje się dużą siłą jej unoszenia. Kaniula jest usuwana ze skóry, a nić pozostaje wewnątrz niej. Ilość nici liftingujących zależy od potrzeb i oczekiwań klienta. Bezpośrednio po zabiegu pacjent może wrócić do codziennych czynności.\nJAK DZIAŁAJĄ NICI LIFTINGUJĄCE PDO I PLLA?\nNici PDO są produkowane z polidioksanonu, który po pewnym czasie rozpuszcza się w tkance i jest całkowicie wchłaniany przez skórę. Substancja ta po około 10–14 dniach zaczyna stymulować fibroblasty do syntezy naturalnego kolagenu; zwiększa także produkcję kwasu hialuronowego i elastyny. Efekt liftingu jest porównywalny z zabiegami chirurgii plastycznej, ale użycie nici jest mniej obciążające dla pacjenta.\nZ kolei nici PLLA są zbudowane z kwasu polimlekowego, czyli polimeru, który naturalnie występuje w ludzkim organizmie, jest biokompatybilny i ulega biodegradacji do 24 miesięcy. Podanie nici z kwasem polimlekowym w głębokie warstwy skóry właściwej i tkanki podskórnej nie tylko liftinguje tkanki, ale także stymuluje produkcję endogennego kolagenu i powoduje zwiększenie objętości tkanek.\nJAKIE SĄ NEGATYWNE NASTĘPSTWA I MOŻLIWE POWIKŁANIA PO ZABIEGU Z UŻYCIEM NICI LIFTINGUJĄCYCH PDO I PLLA?\nBezpośrednio po zabiegu skóra może być lekko zaczerwieniona i pofałdowana; mogą również pojawić się niewielkie krwiaki lub podbiegnięcia krwawe, które ustępują w ciągu kilku dni. Czasami w miejscu nakłucia skóry może pojawić się niewielkie zagłębienie lub przejściowa bolesność w okolicy wprowadzonych nici, przy dotyku lub ucisku tkanek. Niekiedy występuje niewielki obrzęk tkanek i ból przy ruchach mimicznych twarzy czy nagłym skręcie głowy. Zdarza się też, że nici liftingujące podane pod cienką warstwą skóry (np. na szyi) nieznacznie przez nią prześwitują – z czasem rozpuszczają się i wtedy bledną, jednak proces ten jest rozciągnięty w czasie.\nJAKA JEST MINIMALNA ILOŚĆ ZABIEGÓW Z UŻYCIEM NICI LIFTINGUJĄCYCH PDO I PLLA, NIEZBĘDNA DO OSIĄGNIĘCIA OPTYMALNEGO EFEKTU?\nW większości przypadków wystarczy jeden zabieg, aby uzyskać efekt liftingu skóry.\nKIEDY UZYSKAMY PEŁEN EFEKT ZABIEGU Z UŻYCIEM NICI LIFTINGUJĄCYCH PDO I PLLA?\nPierwsze efekty liftingu widać natychmiast po zabiegu, natomiast proces tworzenia nowego kolagenu i elastyny rozpoczyna się po upływie 10–14 dni i trwa przez 7–8 miesięcy.\nJAK DŁUGO UTRZYMUJĄ SIĘ REZULTATY ZABIEGU Z UŻYCIEM NICI LIFTINGUJĄCYCH PDO I PLLA?\nW zależności od rodzaju zastosowanych nici uzyskane efekty utrzymują się zazwyczaj od kilku miesięcy do około 2 lat.\nKIEDY MOŻNA/NALEŻY PRZEPROWADZIĆ KOLEJNY ZABIEG Z UŻYCIEM NICI LIFTINGUJĄCYCH PDO I PLLA?\nKolejny zabieg wykonuje się po około 2 latach lub wcześniej, po ustąpieniu efektów poprzedniego zabiegu. Ostateczną decyzję o terminie następnego zabiegu podejmuje osoba prowadząca.\nlifting i poprawa owalu twarzy;\nmodelowanie wybranych partii twarzy;\nlikwidacja obwisłych policzków („chomiki”) i podniesienie kącików ust;\nkorekcja asymetrii łuków brwiowych;\nzła tolerancja iniekcji – płytko unaczyniona skóra, tendencje do powstawania bliznowców i zwłóknień;\nzastosowanie permanentnych i semipermanentnych wypełniaczy (sylikon, poliakrylamid );\nwprowadzenie nierozpuszczalnych implantów w obszarze zabiegowym;


Pokoje gościnne Ustronie Opoczno, w Opocznie\nPopularne w Opocznie\nSzukam noclegu Opoczno\nTanie noclegi Opoczno\nNoclegi w centrum Opoczno\nOpinie noclegi Opoczno\nRozkłady jazdy Opoczno\nKwatery i pokoje Opoczno\nModrzewiowa 3, 26-300 Opoczno Sprawdź na mapie\nPokoje gościnne Ustronie to propozycja noclegowa w Opocznie. Znajdujemy się przy ulicy Modrzewiowej 3. Dzięki doskonałej lokalizacji, zyskują Państwo swobodę w przemieszczaniu się po mieście, jak i regionie. Dom jednorodzinny z ogrodem znajduje się w Opocznie w spokojnej, cichej okolicy około 1 km od centrum miasta. Na przeciwko dwa sklepy spożywcze. Posiadamy duże pokoje znakomite dla dużych grup (kolarzy, pracowników). Do dyspozycji naszych gości: - pokoje z łazienkami (wyposażone w prysznic, umywalkę oraz WC) - pokoje z łazienkami na korytarzu - duża, w pełni wyposażona kuchnia - duże balkony - stół do tenisa stołowego - miejsce na zorganizowanie grilla, - ogrodzony parking - na terenie obiektu znajduje się wypożyczalnia aut i przyczep Każdy pokój wyposażony jest w TV i bezprzewodowy dostęp do Internetu. CENNIK Pokój od 35zł do 60 zł za osobę/doba Pokój z łazienką 40-60 zł za osobę/doba CENA NOCLEGU ZALEŻY OD ILOŚCI OSÓB I CZASU POBYTU...\nPokoje gościnne Ustronie to propozycja noclegowa w Opocznie. Znajdujemy się przy ulicy Modrzewiowej 3. Dzięki doskonałej lokalizacji, zyskują Państwo swobodę w przemieszczaniu się po mieście, jak i regionie.\nDom jednorodzinny z ogrodem znajduje się w Opocznie w spokojnej, cichej okolicy około 1 km od centrum miasta. Na przeciwko dwa sklepy spożywcze. Posiadamy duże pokoje znakomite dla dużych grup (kolarzy, pracowników).\n- pokoje z łazienkami (wyposażone w prysznic, umywalkę oraz WC)\n- pokoje z łazienkami na korytarzu\n- miejsce na zorganizowanie grilla,\n- na terenie obiektu znajduje się wypożyczalnia aut i przyczep\nKażdy pokój wyposażony jest w TV i bezprzewodowy dostęp do Internetu.\nPokój od 35zł do 60 zł za osobę/doba\nPokój z łazienką 40-60 zł za osobę/doba\nCENA NOCLEGU ZALEŻY OD ILOŚCI OSÓB I CZASU POBYTU\nCzęsto zadawane pytania dotyczące obiektu Pokoje gościnne Ustronie\nTak, Pokoje gościnne Ustronie udostępnia dla swoich gości internet.\nNoclegi Różanna [3 km]\nNoclegi Ogonowice [3 km]\nNoclegi Wola Załężna [3 km]\nNoclegi Januszewice [4 km]\nNoclegi Kliny [4 km]\nNoclegi Wąglany [5 km]\nNoclegi Grążowice [5 km]\nNoclegi Sitowa [5 km]\nNoclegi Sobawiny [5 km]\nNoclegi Bukowiec Opoczyński [5 km]\nNoclegi Dzielna [5 km]\nNoclegi Janów Karwicki [6 km]\nNoclegi Bielowice [6 km]\nNoclegi Międzybórz [6 km]\nNoclegi Brzustówek [6 km]\nNoclegi Sołek [7 km]\nNoclegi Libiszów-Kolonia [7 km]\nNoclegi Prymusowa Wola [7 km]\nNoclegi Dąbrówka (pow. łaski) [8 km]\nNoclegi Stużno [10 km]\nNoclegi Gowarczów [16 km]\nNoclegi Drzewica [16 km]\nNoclegi Żarnów [16 km]\nNoclegi Inowłódz [17 km]\nNoclegi Mniszków [17 km]\nNoclegi Zakościele [17 km]\nNoclegi Poświętne [20 km]\nNoclegi Tresta [21 km]\nNoclegi Kotuszów [21 km]\nNoclegi Smardzewice [21 km]\nNoclegi Spała [22 km]\nNoclegi Gaj [24 km]\nNoclegi Dęba-Kolonia [24 km]\nNoclegi z telewizorem Opoczno\nNoclegi z parkingiem Opoczno\nNoclegi z internetem Opoczno\nSzukam noclegu w Opocznie\nDojazd do Opoczna\nRozkład jazdy Opoczno\nSkontaktuj się z nami Pokoje gościnne Ustronie


Forum - Polski Biznes • Zobacz temat - Kancelaria dla firmy\nprzez czarownica » 20 Sie 2017 23:38\nprzez psb » 21 Gru 2017 07:54\nW jakim mieście szukasz pomocy adwokata? Ja dwa, trzy razy, przy sprawach firmowych, korzystałem z kancelarii http://adwokat-wroclaw.eu/ i zawsze byłem zadowolony ze współpracy.\nprzez Sertio25 » 09 Sty 2018 17:01\nhttp://forumprawnik.pl/Thread-Obsługa-prawna-firm-w-Warszawie - tu jest wpis na ten temat\nRejestracja: 01 Gru 2017 20:58\nprzez Racer » 18 Wrz 2018 12:19\nW dzisiejszych czasach bez takiej kancelarii jest z pewnością bardzo trudno. Osobiście polecam kancelarię https://www.pierog.pl/, ponieważ są to profesjonaliści z prawdziwego zdarzenia. Współpracuję z nimi już od długiego czasu i współpraca ta układa się doskonale.\nprzez igregor » 30 Wrz 2018 15:44\nNajlepsza dla firmy jest kancelaria, która wygrywa z ZUS-em Czy to możliwe? Więcej na stronie https://www.kancelariakrs.pl/sukces-walce-zus/. Z urzędami są najtrudniejsze sprawy.\nprzez coco » 03 Paź 2018 07:00\nPrawo pracy jest dziedziną prawa, która dotyka każdego z nas na co dzień. Na szczęście istnieją kancelarie prawne, które się w tym specjalizują. Jedną z nich jest Lexstrada: http://www.lexstrada.pl/prawo-pracy-warszawa. Warto rzucić okiem na ich ofertę i zapamiętać tę nazwę.


Jaki krem do twarzy? Kilka cennych wskazówek - SUPERWEB.\nJaki krem do twarzy? Kilka cennych wskazówek\nKażda kobiety marzy o nieskazitelnej, pełnej młodzieńczego blasku cerze wolnej od widocznych oznak zmęczenia czy starzenia się skóry. W dążeniu do tego celu pomagają kosmetyki do codziennej pielęgnacji, których na polskim rynku nie brakuje. Jednym ze stałych punktów pielęgnacyjnej rutyny powinno być stosowanie kremu do twarzy, jednak pośród setek dostępnych produktów coraz trudniej wybrać ten najbardziej dla nas odpowiedni. Zatem jak dobrać krem do twarzy?\nChoć na rynku kosmetycznym aż roi się od kremów do twarz, to jeszcze nie powstał produkt, który spełniłby oczekiwania wszystkich kobiet. Dobry krem do twarzy to taki, który jest odpowiednio dobrany do rodzaju naszej cery oraz jej aktualnych potrzeb, które ulegają zmianie niemal z dnia na dzień. Innej pielęgnacji wymaga skóra sucha, innej przetłuszczająca się, a jeszcze innej skóra dojrzała, z widocznymi zmarszczkami.\nNajlepszy krem do twarzy nie musi kosztować fortuny\nWśród sporej rzeszy konsumentów wciąż panuje przeświadczenie, że najdroższe produkty są gwarancją niezawodności i wysokiej jakości. W wielu przypadkach rzeczywiście tak jest, jednak jeśli chodzi o kremy do twarzy to wcale nie trzeba wydawać na nie fortuny, aby cieszyć się z kosmetyku o nieprzeciętnych właściwościach. Na naszym rynku pojawia się wiele nowych marek, również polskich, które oferują naturalne kosmetyki po naprawdę rozsądnych cenach, jednocześnie nie rezygnując z ich skuteczności w walce o idealną cerę.\nPierwszym wyborem osób zmagających się z nadmiarem sebum są kremy do twarzy matujące, które jednak często powodują problem przesuszonej skóry twarzy. Zdecydowanie lepszym rozwiązaniem są lekkie kremy nawilżające, zawierające naturalne ekstrakty roślinne, które dodatkowo złagodzą podrażnienia wynikające z niedoskonałości, często towarzyszących cerze skłonnej do przetłuszczania. W codziennej pielęgnacji skóry tłustej nie powinno zabraknąć również kremu regulującego wydzielanie sebum, który warto stosować wymiennie z kremem nawilżającym.\nJaki krem do cery suchej?\nPodstawą pielęgnacji cery suchej jest stosowanie kremu głęboko nawilżającego i odżywczego, o treściwszej konsystencji niż kosmetyki przeznaczone do cery tłustej. Krem do twarzy powinien zawierać składniki o silnym działaniu rewitalizującym i nawilżającym, między innymi mocznik, kwas hialuronowy, naturalne oleje roślinne czy ekstrakty witaminowe głęboko wnikające w powierzchnię skóry.\nCera dojrzała wymaga nieco innej pielęgnacji niż cera wciąż bogata w kolagen, zwanym często białkiem młodości. Warto sięgać po kremy przeciwzmarszczkowe zawierające substancje ujędrniające, m.in. kwas hialuronowy, koenzym Q10 czy kompleks ceramidów wzmacniających warstwę lipidową skóry, która przeciwdziała jej nadmiernemu odwodnieniu. Nie zaszkodzi również obecność w kremie naturalnych ekstraktów roślinnych, które dodatkowo odżywią skórę i nadadzą jej młodzieńczego wyglądu.\nDobre pierwsze wrażenie - jak je zrobić?\nPotrzebny prawnik? Sprawdź, do kogo się udać\nJak działają komory chłodnicze i do czego przydają się w firmie?\nJak kupować nowoczesne elementy maskujące i zabezpieczające?\nKompleksowa oferta skupu złomu. Na co zwracać uwagę?\nMaszyny produkcyjne. Jak powinniśmy je wybierać?\nJakie wybrać najlepsze elektrody do elektrostymulatora?\nRemontujemy elewację - czy sprawdzi się kamień elewacyjny?\nKamień elewacyjny - czemu zawdzięcza popularność?\nNiedosłuch u dzieci - jak go rozpoznać?\nNiedosłuch u dzieci – jak go rozpoznać?


Konwertuj Dolar amerykański (USD) and Kwacha zambijska (ZMW) - Kalkulator konwersji kursu wymiany\nUSD do ZMW\nDolar amerykański do ZMW\nUSD do ZMW - Konwerter walut Dolar amerykański to Kwacha zambijska\nNasz konwerter Dolar amerykański to Kwacha zambijska jest na bieżąco z kursami wymiany z 23.01.2022. Wpisz dowolną kwotę do przeliczenia w polu po lewej stronie Dolar amerykański. Użyj przycisku "Zamień waluty", aby ustawić Kwacha zambijska jako domyślną walutę. Kliknij Kwacha zambijska lub Dolar amerykański, aby przeliczyć walutę na wszystkie inne waluty.\nKalkulator kursu wymiany Dolar amerykański do Kwacha zambijska\nKursy walut zaktualizowane: 23.01.2022 02:34\n17,52882 ZMW (ZK)\n1 USD = 17,528821 ZMW\n0,057049 USD = 1 ZMW\nJaki jest obecny kurs wymiany dla Dolar amerykański do Kwacha zambijska?\nDolar amerykański Kurs do Kwacha zambijska = 17,53\nKonwersja USD w Kwacha zambijska\nWybrano walutę źródłową USD i walutę docelową Kwacha zambijska z kwotą 1 USD. Możesz wybrać kursy walut z dwóch list dla ponad 160 walut międzynarodowych. Kursy walut są aktualizowane w regularnych odstępach czasu i przedstawiane w formie tabelarycznej dla zwykłych kwot. Możesz także zobaczyć historyczne kursy walut innych użytkowników.\nUSD 1 1.13447 1.35550 0.79491 0.00880 0.05721\nEUR 0.88147 1 1.19483 0.70068 0.00775 0.05043\nGBP 0.73774 0.83694 1 0.58643 0.00649 0.04221\nCAD 1.25801 1.42718 1.70523 1 0.01107 0.07197\nJPY 113.66850 128.95408 154.07769 90.35616 1 6.50297\nZMW 17.47946 19.83001 23.69342 13.89459 0.15378 1\nKraje, które płacą Kwacha zambijska (ZMW)\nKalkulator kursu wymiany USD do ZMW\nDolar amerykański jest walutą w Wschodni Timor, Ekwador, Salwador, Wyspy Marshalla, Mikronezja, Palau, Stany Zjednoczone, Zimbabwe. Kwacha zambijska jest walutą w Zambia. Symbolem USD jest $. Symbolem ZMW jest ZK. Kurs wymiany dla Dolar amerykański został ostatnio zaktualizowany na Januar 23, 2022. Kurs wymiany walut dla Kwacha zambijska został ostatnio zaktualizowany na Januar 23, 2022. Współczynnik konwersji USD ma 5 cyfr znaczących. Współczynnik konwersji ZMW ma 5 cyfr znaczących.\nkurs wymiany Dolar amerykański do Kwacha zambijska = 17,53.\n$ 1 ZK 17.53\n$ 5 ZK 87.64\n$ 10 ZK 175.29\n$ 50 ZK 876.44\n$ 100 ZK 1,752.88\n$ 250 ZK 4,382.21\n$ 500 ZK 8,764.41\n$ 1000 ZK 17,528.82\nZK 50 $ 2.85\nZK 100 $ 5.70\nZK 250 $ 14.26\nZK 500 $ 28.52\nZK 1000 $ 57.05


Bridgestone praca, praktyki i staż | Absolvent.pl\nPrzemysł / Produkcja, Motoryzacja\ntelefon:(+48) 22 606 18 20strona:http://www.bridgestone.pl/Pokaż lokalizacje\nWarszawaPostępu 18B 02-676 Warszawa\nAutoliv0 aktualnych ofert pracy\nDaicel Safety Systems Europe3 aktualnych ofert pracy\nBridgestone zajmuje się projektowaniem i produkcją opon przemysłowych. Przedsiębiorstwo działa na rynku od ponad 70 lat. Obecnie posiada centrum R&D, 8 zakładów produkcyjnych oraz ponad 30 biur, w których zatrudnia łącznie około 13 tysięcy pracowników.\nPozytywny pracodawca nie tylko dla młodych\nJak ja pracowałem w Bridgestone to to była praca dla każdego. Dla młodych super - mogli się uczyć i łapać doświadczenie. Dla starszych i doświadczonych też - płacili zadowalająco i pracowało się ze świadomością, że zatrudnienie jest stabilne. Trochę wewnątrz firmy panował chaos i nikt do końca nie wiedział co należy do jego obowiązków. To się akurat mogło zmienić i miejmy nadzieję, że się zmieniło. Dla mnie tam była mała szansa na rozwój i awans a chciałem iść "ścieżką kariery" dlatego zacząłem szukać innego miejsca dla siebie. Jak chodzi o finanse wtedy to płacili dobrze. Plusem była pozytywna atmosfera i godziny pracy. Całość obiecująca tylko powinni się dawać ludziom rozwijać.\nInżynier Elektryk Automatyk (Praca)\nBranża: Inżynieria / KonstrukcjeMiejsce: StargardTermin rozmowy: 2.2016\nWykształcenie:Kierunek studiów, Obsługa programów\nDoszedłem tylko do drugiego etapu rekrutacji a on na pewno nie był ostatni. Najpierw po wysłaniu dokumentów chcieli żebym przyszedł na spotkanie i od razu uprzedzili, że trochę to potrwa. Ogółem byłem u nich prawie 3 godziny.\nNiecała godzina to była rozmowa a raczej monolog rekrutera. Bardzo dużo informacji o firmie, zasadach zatrudniania i o tym na co stawiają szukając nowych ludzi. W między czasie parę pytań do mnie m.in. ile chce zarobić? ile mam lat doświadczenia? jakie studia dokładnie skończyłem? czy potrafię obsługiwać programy, które wypisali w ogłoszeniu?\nPotem 2 godziny testów umiejętności, wiedzy, obsługi tych programów itp. Poziom średnio trudny. Nie przeszedłem dalej, więc nie wiem co jeszcze planowali w dalszych etapach.


Narodziny dziecka to szczególny moment w życiu każdego rodzica. Cieszymy się, że możemy, choć przez chwilę, uczestniczyć w tych pięknych chwilach, wykonując Waszym pociechom zdjęcia do "Nowej Gazety Lokalnej". Poniżej prezentujemy noworodki, które urodziły się w sierpniu 2017 r. Wasze kochane niemowlaki za naszym pośrednictwem mogą osiągnąć swój pierwszy mały sukces. Wszystkie są piękne i urocze, ale tylko jedno zostanie laureatem naszego plebiscytu i zdobędzie zaszczytny tytuł Bobasa Miesiąca.\nJeżeli mieszkasz w naszym powiecie i Twoja pociecha urodziła się w sierpniu, a nie ma jej na liście "bobasów", możesz zgłosić ją do konkursu. Skontaktuj się w tym celu z naszą redakcją. Aby zagłosować na Bobasa Miesiąca, wystarczy wysłać SMS lub wypełnić kupon do głosowania z "Nowej Gazety Lokalnej".\nGłosowanie SMS-owe zakończy się 30 września 2017 r. do godz. 22.00.\ndo 29 września 2017 r., do godziny 12. W przypadku kuponów wysłanych pocztą decyduje data dostarczenia do redakcji. Na jednym kuponie można wpisać numer tylko jednego bobasa. Każdy czytelnik biorący udział w głosowaniu może wypełnić dowolną liczbę oryginalnych kuponów.\nWyniki głosowania zostaną opublikowane 3.10.2017


Solidarność Górnicza - Publicystyka: Pułapki klimatyczne UE\nGórnicza "Solidarność" nie będzie milczeć wobec kolosalnych i niezwykle niebezpiecznych pułapek, które Komisja Europejska przygotowała w najnowszym projekcie "prawa klimatycznego UE". W ramach trwających właśnie konsultacji tego prawa strona społeczna z pewnością wyrazi ogromne rozczarowanie pod adresem komisarzy - autorów rozporządzenia. Zwróci też uwagę opinii publicznej na zagrożenia ekonomiczne i społeczne dla państw członkowskich, których skala jest bezprecedensowa.\nCelem projektowanych przepisów jest wprowadzenie w obieg prawny politycznej deklaracji o neutralności klimatycznej Unii Europejskiej (UE), jaką ta miałaby osiągnąć do połowy obecnego stulecia. Rozporządzenie potwierdza cel redukcyjny na poziomie 100 procent do 2050 roku, ale wprowadza też nowe uprawnienia KE, która chciałaby samodzielnie - bez pytania państw członkowskich o zgodę - wyznaczać "trajektorię osiągnięcia neutralności klimatycznej w Unii Europejskiej". KE proponuje, by narzucić zaostrzony cel pośredni do 2030 r. - na poziomie 55 proc. zamiast dotychczasowych 40 proc. Jeżeli państwo członkowskie zboczy z "trajektorii", komisarze przymuszą je "aktami delegowanymi" do większej dyscypliny. Delegowanie dotyczy oczywiście uprawnienia, które dotąd posiadała wyłącznie Rada Europejska, czyli przywódcy wszystkich państw UE, decydujący na wspólnym posiedzeniu i jednogłośnie o najważniejszych prawach i obowiązkach członków Unii.\nWyposażenie komisarzy UE w prawo arbitralnego wyznaczania ścieżki dojścia do celów klimatycznych dla poszczególnych państw za pomocą "aktów delegowanych" budzi obawę, że nie zechcą oni uwzględniać specyfiki i możliwości poszczególnych państw. Powstało ryzyko, że transformacja nie będzie prowadzona w sposób uczciwy i sprawiedliwy społecznie. W zawartym w projekcie całym katalogu czynników, którymi ma kierować się KE przy wyznaczaniu "trajektorii", ani słowem nie wspomniano o takich, jak na przykład zróżnicowany stopień rozwoju gospodarczego, model energetyki, bogactwo społeczeństwa czy realne techniczne możliwości wdrożenia nowego prawa. W praktyce oznacza to, że zupełnie zignorowano skalę wyzwań, przed jakimi stoją dziś różne państwa członkowskie, o co apelowała bezustannie strona społeczna (m.in. w warszawskiej deklaracji o warunkach sprawiedliwej i zrównoważonej transformacji energetyczno-klimatycznej UE z Energy Summit w październiku 2019 r.).\nKomisarze chcą co 5 lat oceniać działania państw i całej Unii m.in. w zakresie wydatkowania pieniędzy w celu dojścia do neutralności klimatycznej. Zapomnieli jednak w swoim projekcie zapisać przejrzyste kryteria tej oceny. Nie zapomnieli za to o restrykcjach, które będą mogli stosować i to wyłącznie pod kątem realizacji celu neutralności klimatycznej, nie zważając zupełnie na takie "drobiazgi", jak bezpieczeństwo energetyczne, socjalne czy po prostu możliwości poszczególnych krajów! W sprawach wydatkowania pieniędzy przez państwa członkowskie KE chce zagwarantować sobie prawo wydawania państwom członkowskim "zaleceń". Cokolwiek to znaczy, oczywiście otwiera szalenie niebezpieczną ścieżkę do wpływania przez komisarzy na decyzje należące do suwerennych krajów i ich rządów narodowych!\nJako związkowcy pełniący służbę społeczną w sektorach przemysłu podstawowych dla rozwoju takich regionów, jak np. Górny Śląsk, nie możemy przejść obojętnie obok faktu, iż przedstawiony projekt prawa klimatycznego UE w żadnym miejscu nie wspomina o zasadach i środkach transformacji dla regionów górniczych. Nie przywołuje nawet tak sztandarowych, hasłowych wciąż pojęć, jak Fundusz Sprawiedliwej Transformacji, czy - niewprowadzony wciąż - podatek "carbon tax" na towary spoza obszaru restrykcji UE, chroniący konkurencyjność europejskiego przemysłu!\nPodstawowa wada projektu KE polega na tym, że oprócz zatwierdzenia w sensie prawnym celu głównego neutralności (i celów pośrednich), kompletnie ignoruje warunki osiągnięcia tych celów. W całym akcie prawnym brakuje takich - powziętych już przecież politycznie - ustaleń, jak to, że w transformacji podział środków z Funduszu Sprawiedliwej Transformacji musi uwzględniać poziom produkcji czy też poziom wykorzystania w poszczególnych gospodarkach paliw kopalnych. Jednym z naczelnych kryteriów powinien być m.in. poziom zatrudnienia w sektorze górniczym, gdyż właśnie do tej grupy pracowników zagrożonych dramatyczną restrukturyzacją sektora przede wszystkim kierować należy wsparcie. Zgodnie z głoszonymi na forum Unii Europejskiej politycznymi deklaracjami, trzeba wyraźnie uwzględnić w projekcie rozporządzenia taki również warunek, że wygaszane miejsca pracy muszą być zastępowane nowymi, adekwatnymi miejscami o odpowiedniej jakości.\nNie mamy wątpliwości, że akt prawny tej rangi, co prawo klimatyczne UE, musi regulować prawo poszczególnych krajów do współdecydowania o podejmowanych działaniach! Projekt nie zawiera takich przepisów. Ma na celu wyłącznie nadanie Komisji Europejskiej nowych uprawnień do narzucania państwom kreowanej arbitralnie polityki. W tym sensie na pewno nie jest to projekt wspólnego prawa unijnego do osiągnięcia celów przez wszystkie kraje członkowskie UE. Jeśli już nazywa się go "kamieniem milowym", chodzi raczej o kolejny punkt potwierdzający hegemonię brukselskiej biurokracji.\nCała odpowiedzialność za opracowanie i wypełnienie strategii oraz planów adaptacyjnych przerzucona została oczywiście na państwa członkowskie, natomiast KE przyznała sobie szerokie prawo do ich kontroli. Wszelkie zapisy o konieczności wsparcia procesu transformacji, zapewnienia pieniędzy, aby przebiegał sprawiedliwie i solidarnie, są zaledwie ogólne, niemożliwe do wyegzekwowania. Przykładem może być artykuł 8 rozporządzenia, mówiący o udziale społecznym. Zgodnie z ugruntowanym schematem unijnej nowomowy, okazuje się, że Komisja Europejska "współpracuje", "sprzyja", "ułatwia", "prowadzi dialog", ale już nie odpowiada za ustanawiane warunki, nie gwarantuje niczego, nie zobowiązuje się, że np. w transformowanych regionach nie nastąpi wykluczenie społeczne...\nJakimkolwiek będzie nowe prawo klimatyczne UE, musi ono przewidywać projekty restrukturyzacyjne dla obszarów górniczych, prace badawczo-rozwojowe w zakresie czystych technologii węglowych czy zagospodarowanie terenów likwidowanych kopalń pod inwestycje w nowych gałęziach przemysłu. Ponadto nie wystarczy wpisać do projektu prawa nic nie znaczących sformułowań o prowadzeniu dialogu z mieszkańcami, przedsiębiorcami, przedstawicielami związków zawodowych czy władz lokalnych. Trzeba zagwarantować prawnie ich czynne włączenie się i udział - jako interesariuszy - w proces transformacji energetyczno-klimatycznej. O ile oczywiście zależy Brukseli, aby przeprowadzić tę transformację z korzyścią dla wszystkich mieszkańców i obywateli Unii Europejskiej, a nie na zgubę części z nich i o ile nie jest to kolejny przejaw niebezpiecznej unijnej technologii legislacyjnej, która po cichu wymusza radykalne zmiany, na które nigdy - jako obywatele i przedstawiciele pracowników - nie wyrażaliśmy zgody.


Remont latarni morskiej w Jarosławcu: w wakacje latarnia będzie dostępna dla turystówRemont latarni morskiej w Jarosławcu: w wakacje latarnia będzie dostępna dla turystów - Domki Letniskowe Jarosławiec\nRozpoczyna się remont latarni morskiej w Jarosławcu. Wszystkich tych, którzy planują spędzenie wakacji w Jarosławcu uspokajamy, latarnia morska będzie w czasie wakacji szkolnych dostępna dla turystów.\nW ramach przeprowadzanych prac remontowych zabytkowe mury latarni zostaną poddane dezynfekcji i odsalaniu, zostaną wzmocnione i uzupełnione historyczne cegły i zaprawy. W czasie remontu wymieniona zostanie także stolarka okienna, wentylacja, wymienione zostaną drzwi, drewniane stopnie, a także naprawione zostaną uszkodzone elementy balustrady i podchwytów. Remont latarni morskiej w Jarosławcu potrwa do 20 listopada 2018.\nCo istotne, prace remontowe jarosławieckiej latarni morskiej mają być prowadzone w taki sposób, żeby umożliwić turystom zwiedzanie obiektu w czasie trwania wakacji szkolnych. Jednak od początku września latarnia będzie najprawdopodobniej całkowicie wyłączona z użytkowania.\nLatarnia morska w Jarosławcu jest bez wątpienia jedną z największych atrakcji nie tylko Jarosławca, ale także całego regionu. Została wybudowana w pierwszej połowie dziewiętnastego wieku. Jest jedną z jedenastu stacji brzegowych systemu AIS-PL na polskim wybrzeżu. Więcej informacji o latarni morskiej w Jarosławcu znajdziesz tutaj.


Kontrowersje podczas LM w piłce ręcznej. Władze Superligi popierają kluby szczypiornistów - blog Salon24 Sport\nKontrowersje podczas LM w piłce ręcznej. Władze Superligi popierają kluby szczypiornistów\nMateusz Jachlewski z PGE VIVE Kielce z zakrytym na koszulce logo podczas meczu z Węgrami, fot. PAP/EPA/BOGLARKA BODNAR\nPolscy szczypiorniści nie chcą reklamy Nord Stream 2 na koszulkach. Zakleją logo\n"W związku z tymi wydarzeniami Superliga sp. z o.o., której sponsorem tytularnym jest Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo SA, informuje, iż w pełni popiera działania klubów w zakresie nieumieszczenia reklamy sponsora, który prowadzi działalność konkurencyjną wobec sponsorów klubów. Ponadto projekt ten ma wymiar polityczny i stanowi zagrożenie dla solidarności i bezpieczeństwa energetycznego Europy" – czytamy w oświadczeniu podpisanym przez prezesa Zarządu Superligi Marka Janickiego.\n"Ze swojej strony deklarujemy, zarówno klubom, jak i ich sponsorom krajowym, wszelką możliwą pomoc w rozwiązaniu zaistniałej sytuacji" – zapewnił Janicki.\nOświadczenie odnośnie zakrycia logotypów wydały władze klubu VIVE Kielce, w którym zaznaczono, że decyzja została podjęta po rozmowach sponsora z klubem, zaś Europejska Federacja Piłki Ręcznej została o niej poinformowana. "Klub jednocześnie analizuje możliwości podjęcia kroków prawnych, które pozwolą wypracować długofalowe rozwiązanie tej sprawy. Do tego czasu Klub nie będzie komentował powyższej sytuacji" - napisano.\n"Wyraziłem kategoryczny sprzeciw umieszczenia logo Nord Stream 2 na strojach naszych zawodników. Jest to projekt kontrowersyjny dla nas, jako Polaków i większości Europy. Sport nie może firmować kontrowersyjnych projektów, godzących w naszą gospodarkę i bezpieczeństwo" - powiedział w niedzielę telewizyjnym "Wiadomościom" prezes PKN Orlen Daniel Obajtek.\nW sobotę rzeczniczka prasowa PKN Orlen Joanna Zakrzewska powiedziała, że koncern wspiera płocki klub i współpracuje w rozwiązaniu problemu. "Nie jest to korzystna sytuacja dla samego klubu, sponsorów i przede wszystkim kibiców. Wspólnie liczymy na zdroworozsądkowe podejście Europejskiej Federacji Piłki Ręcznej" - dodała.\nKluby z Płocka i Kielc zrezygnowały też z ekspozycji własnych sponsorów tytularnych, gdyż - jak zaznaczyła dyrektor marketingu Wisły Katarzyna Przykłota - Nord Stream 2 "pozostaje, jeśli chodzi o kwestie branżowe, w sprzeczności z głównymi sponsorami polskich drużyn". "Informowaliśmy Europejską Federację Piłki Ręcznej, że to zrobimy, natomiast oczywiście jest to niezgodne z regulaminem rozgrywek" - przyznała Przykłota.\nOpublikowano: 17 września 2018, 14:00\nPiłka ręczna Tałant Dujszebajew: Jestem z Vive na dobre i na złe


Droga wojewódzka nr 708 – Wikipedia, wolna encyklopedia\nDroga wojewódzka nr 708\nDługość 39,694 km\n(0) Ozorków 91\n(11) rondo w Ozorkowie - ul. Maszkowska\n(11) rondo w Modlnej\n(11) rondo w Bądkowie 702\nprzejazd kolejowy przez linię kolejową nr. 15 w Smolicach\nrondo - ul. Kolejowa\nrondo - ul. Warszawska 14\nrondo - ul. Brzezińska\nwiadukt nad autostradą A1\nDroga wojewódzka nr 708 (DW708) – droga wojewódzka łącząca Ozorków z Brzezinami.\nObecnie droga spełnia, obok DK14, funkcję łącznikową pomiędzy zakończeniem autostrady A2 a pozostałą częścią sieci dróg krajowych. Łączy autostradę z drogą krajową nr 72 - trasą Łódź — Warszawa alternatywną dla drogi krajowej nr 14. W latach 2010-2012 rozbudowano trasę na odcinku Ozorków — Warszyce — Stryków — Niesułków, w ramach projektu dofinansowanego ze środków unijnych. Wartość tego zadania to 122 mln zł. W 2011 roku oddano także zmodernizowany odcinek Niesułków-Brzeziny. 20 listopada 2012 r. udostępniono w ciągu drogi nową obwodnicę Strykowa, kończąc w ten sposób modernizację całej czterdziestokilometrowej trasy.\nW czerwcu 2008 przy drodze w miejscowości Dąbrówka Duża został ustawiony fotoradar. Na odcinku drogi między Brzezinami a Strykowem obowiązuje ograniczenie prędkości do 40 km/h i zakaz wyprzedzania.\nMiejscowości leżące przy trasie DW708[edytuj | edytuj kod]\nStryków (A2, DK14, DK71) - obwodnica\n↑ ZDW - Informacje (pol.).\nTę stronę ostatnio edytowano 17 sty 2018, 23:07.


Polacy nie czuj� gospel. A szkoda! - Muzyka w INTERIA.PL Przejd� do g��wnej cz�ci strony\nPolacy nie czuj� gospel. A szkoda! Autor informacji: Marcin Czarnobilski (RMF Maxxx) Niedziela, 5 sierpnia 2012 (09:04)\nBeyonc� czy Whitney Houston swoj� karier� zaczyna�y od �piewania w ko�cielnych ch�rach gospel. Ta muzyka wymaga pot�nego g�osu i iskry bo�ej. One si� z tym urodzi�y. Wsp�cze�nie znane s� g��wnie z popowych przeboj�w, ale to w�a�nie gatunek wywodz�cy si� z ameryka�skich ko�cio��w by� dla nich najwi�ksz� inspiracj� w dalszej karierze. Jak gospel �piewa si� dzi�?Madonna i Cee Lo Green w klimacie gospel - fot. Joe Robbins /Getty Images/Flash Press Media\nWhitney Houston ko�czy �piewa� jeden ze swoich hit�w na koncercie podczas europejskiego tourn�e. Zapada cisza. W tle stopniowo rozbrzmiewaj� szybkie takty perkusji. Houston zaczyna ta�czy�, dynamicznie przebieraj�c nogami i podskakuj�c, a przy tym krzycz�c: "He's all right"! Pewnie wiele os�b z publiczno�ci zastanawia si�, kogo ma na my�li? Kto jest w porz�dku? Dopiero po kilku minutach s�yszymy "Thank you Jesus"! To tzw. shout music. Najbardziej �ywio�owa i mistyczna forma gatunku gospel, gdy spontanicznie wykrzykuje si� r�ne s�owa, jednocze�nie bardzo szybko ta�cz�c przy d�wi�kach perkusji, gitary i organ�w. Wokalistka wszech czas�w\nTak w�a�nie modli�a si� Houston podczas niedzielnych nabo�e�stw w ameryka�skim ko�ciele. Wykorzystywa�a ka�d� okazj�, �eby da� wyraz swoim muzycznym korzeniom, kiedy jako m�oda dziewczyna �piewa�a w ch�rze gospel. Dok�adnie tak samo jak jej matka chrzestna Aretha Franklin, kt�ra do dzisiaj w trakcie ka�dego ze swoich wyst�p�w serwuje kilkuminutow� dawk� "muzyki duszy", nawet je�eli pojawia si� na scenie Rockandrollowego Salonu S�aw - niewiele maj�cego wsp�lnego z ko�cielnymi klimatami. Okrzykni�ta przez presti�owy magazyn "Rolling Stone" wokalistk� wszech czas�w Aretha Franklin to niekwestionowane muzyczne guru dla wielu gwiazd pop. Udowadnia, �e nie ma takiego gatunku, kt�rego nie da si� ze sob� po��czy�, a sacrum mo�na zestawia� z profanum. Nawet Madonna, kt�rej styl przecie� zdecydowanie odbiega od gospel, sw�j wielki przeb�j "Like a Prayer" wykonuje zazwyczaj wraz z kilkudziesi�cioosobowym profesjonalnym ch�rem gospel. Madonna �piewa "Like A Prayer"\nNietypow� scen� mo�emy ogl�da� w finale jednego ze s�ynnych cykl�w koncert�w "Divas Live", kiedy to na estrad� wychodz� m.in. Mariah Cery, Shania Twain i Celine Dion, a stoj�ca po�rodku nich Aretha Franklin wo�a: "Zabieram was do ko�cio�a"! Po chwili wszystkie gwiazdy zaczynaj� ta�czy� i wykrzykiwa�: "I love the man"! Tutaj nikt nie ma w�tpliwo�ci, o jakiego "faceta" chodzi. Bohater "Must Be The Music"\n"Gospel to taki rodzaj muzyki, kt�ra poprzez teksty piosenek anga�uje umys�, poprzez �piew i taniec - cia�o, ale i serce oraz emocje. No i dusz�" - t�umaczy Brian Fentress, ameryka�ski muzyk mieszkaj�cy w Poznaniu, kt�ry przyjecha� do Polski, by spe�ni� swoje marzenie o stworzeniu w�asnego ch�ru gospel. Jego zesp� reGeneration znalaz� si� w p�finale programu "Must Be The Music". Z ust jury oceniaj�cych wyst�p pada�y s�owa: "�piewali�cie o niebiosach, a ogie� by� piekielny. To najlepszy ch�r, jaki mieli�my dotychczas we wszystkich edycjach". Zapewne w USA by�oby im trudnej si� przebi�, bo tam takich ch�r�w jest na p�czki. Cho�by Harlem Gospel Choir, kt�ry co roku wyst�puje w Polsce. Podczas swojej trasy koncertowej po Europie zesp� troch� modyfikuje sw�j repertuar. Poza tradycyjnymi utworami gospel, kt�re znane s� przede wszystkim za oceanem, ch�r �piewa r�wnie� dobrze znane europejczykom przeboje Whitney Houston czy Michaela Jacksona w aran�acji gospelowej. Chyba jedyn� znan� wi�kszo�ci Polakom piosenk� gospel jest "Oh Happy Day" kojarzon� g��wnie z filmu "Zakonnica w przebraniu". Wspomniany ju� Brian Fentress przyzna� mi si�, �e ma ju� do�� wykonywania jej na swoich koncertach. Chcia�by, �eby polska publiczno�� us�ysza�a co� nowego. "To tak jakby jedynym �wi�tecznym przebojem by� 'Last Christmas'" - �artuje Brian. Tymczasem gospel wci�� si� zmienia. Eksperymentuje si�, wplataj�c rozmaite gatunki muzyczne - pop, r&b czy soul. Jednak niezmienne pozostaje to, co go najbardziej wyr�nia - g��bokie, duchowe znaczenie, kt�re nadaje si� �piewaniu i ta�czeniu. Ale nie wystarczy �piewa� o Bogu, trzeba to robi� tak, by zarazi� emocjami s�uchaczy, kt�rym nogi same zaczynaj� rwa� si� do ta�ca. Nie bez znaczenia s� te� wsp�czesne trendy. Pocz�tkowo dziwi�em si�, gdy Brian Fentress nie zgodzi� si� na wyst�p ch�ru w d�ugich tradycyjnych sutannach, jakie znamy z filmu "Zakonnica w przebraniu" czy "�ona pastora" z Whitney Houston w roli g��wnej. Chcia�em zobaczy� na w�asne oczy taki koncert, jaki tkwi w moich wyobra�eniach z ameryka�skiego kina. Ale Brian twierdzi, �e te czasy ju� min�y. Zmieni�a si� muzyka grana przez stacje radiowe, wi�c gospel te� musi ewoluowa�. S�uchaj�c wsp�czesnych jego wykona�, tylko to, o czym si� �piewa, pozwala odr�ni� ten gatunek muzyczny od innych. Gospelowe elementy s�ycha� w wielu ameryka�skich przebojach, granych cz�sto przez polskie stacje radiowe jak np. "Walking in Memphis" Cher. Zobacz ReGeneration w "Must Be The Music":\nCzy �atwo jest dotrze� z tak� muzyk� do Polak�w, kt�rym religijno�� kojarzy si� g��wnie ze skupieniem i powag�, gdzie w ko�ciele nie ma miejsca na �ywio�owy �piew i taniec? I tutaj Brian Fentress stawia zdumiewaj�c� tez�. Twierdzi on, �e nam szczeg�lnie jest blisko do gospel ze wzgl�du na do�wiadczenia z okresu komunizmu, wojny - okres�w opresji, ale i wielowiekowej religijno�ci. A muzyka ta narodzi�a si� w�a�nie z opresji, w okresie ameryka�skiego niewolnictwa, by�a ucieczk� od ci�kich chwil. "Polacy �piewaj� gospel w wyj�tkowy spos�b, kt�rego nigdy nie s�ysza�em w jakiejkolwiek innej kulturze, nikt nie wykonuje gospel tak prawdziwie" - m�wi Fentress. Fakt, gdy ogl�da si� show jego zespo�u reGeneration, nie ma w�tpliwo�ci, �e Brian zaszczepi� w nich ducha ameryka�skiego gospel. Jednak por�wnuj�c ich wyczyny z nieudolnymi pr�bami �piewania gospel przez przyko�cielne polskie ch�ry, nietrudno dostrzec kolosaln� przepa�� co do formy wykonywania tej muzyki. Polacy musz� si� jeszcze oswoi� z tak �ywio�ow� form� wyrazu swojej religijno�ci. Gdy by�em ostatnio na koncercie �wiatowej s�awy Harlem Gospel Choir, kt�ry odby� si� w Sali Kongresowej w Warszawie, poj��em, jak daleko nam do prze�ywania prawdziwego gospel. Wi�kszo�� os�b przysz�o ubranych jak do filharmonii, wi�c nawet gdyby chcieli si� troch� porusza� przy tanecznych rytmach, to sztywne stroje by im to skutecznie utrudni�y. Wokali�ci nowojorskiego ch�ru robili, co w ich mocy, �eby nam�wi� publiczno�� przynajmniej do klaskania. Bezskutecznie. Smutne. Bo podobno staramy si� prze�ama� wizerunek ponurego Polaka.\nMarcin Czarnobilski, RMF Maxxx\nSprawd�: T�umaczenia piosenek Polub Muzyka INTERIA.PL na Facebooku�r�d�o informacji: wi�cej o:\nWhitney Houston, Polacy, Nie, gospel, Aretha Franklin, Must be the music. Tylko muzyka\nGalerie zdj��Kim jest Camila Cabello?\tliczba zdj��: 10\tPierwsze koncerty legendarnych zespo��w\tliczba zdj��: 7\tFobie gwiazd muzyki\tliczba zdj��: 10\tZobacz r�wnie� Eurowizja 2015: Australia wybra�a reprezentanta!Nie Sia i nie Iggy Azalea czy Kylie Minogue, a Guy Sebastian b�dzie reprezentowa� Australi� na tegorocznym Konkursie Piosenki Eurowizji. »\tSkomentuj artyku�: Przejd� do forum »\n- 05.08.2012 (11:23)\nw utworze Will You Be There Michaela Jacksona tez jest ch�r gospel\n- 05.09.2012 (18:59)\n1. Pozdro dla autora M. C.\n2. Tradycja muzyczna Ko�cio�a Rzymsko Katolickiego jest inna ni� ko�cio��w reformowanych. Muzyka �piew w podczas nabo�e�stw Ko�cio�a Katolickiego jest �ci�le powi�zana z Liturgi�, ma swoje miejsce i sw�j czas podczas obrz�d�w liturgicznych. Akcja liturgiczna zazwyczaj odbywa si� przy o�tarzu, gdzie prowadz�cy ma okre�lone miejsce, a tak�e wierny ma swoje miejsce fizyczne w ko�ciele, muzyka lub jej brak dostosowana jest okresu liturgicznego, ma na celu podkre�li� g��bie prze�ywanego obrz�du i jest �ci�le z nim zwi�zana. Muzyka w K.K. nie jest tak dynamiczna i ekspresyjna w swej formie wyrazu ni� "muzyka" gospel, brak w niej spontaniczno�ci oraz ruchu, ale jest ona g��boko zakorzeniona w liturgii i tradycji oraz mentalno�ci lokalnej spo�eczno�ci. :) Pozdr/\n- 07.08.2012 (09:49)\nGospel jest w kosciolach chrzescijanskich protestanckich a w polsce ich malo dlatego polacy sa slabi w gospelu.. bylem w kilku polskich kosciolach protestanckich (ewangelicznych) i tez dobrze sobie radza w muzyce gospel ;);) jak w ameryce\n- 06.08.2012 (13:57)\nKochani, troch� "nie kumacie" sk�d ten artyku� i dlaczego w takiej formie.\nJest on kontynuacj� programu "Na Celowniku", kt�ry Marcin wyprodukowa� dla TVP, a kt�ry to reporta� by� materia�em o muzyce gospel przez pryzmat ameryka�skiego artysty, znanego nam wszystkim - Brian'a Fentress'a. Tak�e okie�znajcie emocje, bo s� zbyteczne i wynikaj� z pewnej niewiedzy... Pozdrawiam ciep�o!\n- 06.08.2012 (13:17)\npolecam Ci kontakt z osobami, kt�re znaj� si� na muzyce Gospel. Poszukaj informacji na temat Magdaleny Supe�.\n- 06.08.2012 (12:37)\n�piewam w ch�rze Gospel i uwa�am, �e nie ma nic pi�kniejszego ;)\n- 06.08.2012 (09:27)\nteraz m�odym ludziom religijno�� kojarzy si� z okropnym przedmiotem w szkole takim jak jest np. historia, to jest okropne, ale sami do tego doprowadzili�my, proponuj� aby religii uczy� ksi�dz w sal katechetycznych, a nie jaka� katechetka w szkole, wi�cej b�dzie wtedy i mi�o�ci i rado�ci. A �piewy w ko�ciele to jest dobry pomys�, przecie� od dawna si� m�wi�o, �e �piewaj� dwa razy wi�cej si� modlimy, ni� m�wi�c.\n- 06.08.2012 (08:53)\nKolejny totalnie zakompleksiony "odkrywca" !!!\nObowi�zkowo musimy na�ladowa� ameryczke\nTotalna bzdura i tyle.\n- 06.08.2012 (08:09)\nTo prawda. W naszych ko�cio�ach teraz wszystkie modlitwy s� wy�piewywane a raczej wyj�kiwane na podobna nut� i sm�tnie. Nawet Ojcze nasz, kt�rego si�� by� kiedy� ten szmer wypowiadanych ludzkich g�os�w. Stoimy w ko�cio�ach z marsowymi minami albo popatrujemy na boki kto z kim przyszed� i jak ubrany.ludzkich g�os�w. Zazdroszcz� latynosom\n- 05.08.2012 (11:24)


Ocena sytuacji na rynku pracy - e-Grajewo.pl - Portal Internetowy Grajewo i okolice\nSezon letni sprzyja pracy dorywczej, wtedy jest o nią najłatwiej. Najczęściej poszukiwane są osoby do zbiorów owoców i warzyw. Nie brakuje też ogłoszeń z branży gastronomiczno – hotelarskiej czy budowlanej. Chętni do pracy sezonowej mogą znaleźć zatrudnienie na farmach, szklarniach, w przetwórniach rybnych i owocowych oraz w budownictwie. Najważniejsze, że pracodawcy często zatrudniają bez doświadczenia czy szczególnych umiejętności.\nPorównując rok do roku, sytuacja na rynku pracy wygląda bardziej optymistycznie. Trend spadkowy bezrobocia w miesiącach letnich pokazują dane z Głównego Urzędu Statystycznego. W powiecie grajewskim, w maju br. stopa bezrobocia wynosiła 17,4%. Miesiąc później odnotowano minimalny spadek. Na koniec czerwca 2016 r. w Powiatowym Urzędzie Pracy w Grajewie zarejestrowanych było 3 tys. osób, stopa bezrobocia wyniosła 16,9%. To wciąż dużo. W województwie podlaskim są powiaty gdzie wskaźnik nie przekracza nawet 10 % (powiat suwalski 5,7%, wysokomazowiecki 7%, bielski 7,1%).\nBezrobocie zawsze jest problemem i każda osoba bez pracy powinna mieć szansę na jej znalezienie. W Polsce funkcjonuje ponad 300 Powiatowych Urzędów Pracy, które chcą walczyć z problemem patologii i bezrobocia. Czy im to się udaje? Badania pokazują, że realna efektywność zatrudnieniowa działań urzędów pracy jest niezbyt wysoka. Pojawiają się pytania o sens istnienia urzędów pracy. Może trzeba podjąć decyzję o „ich być” lub „nie być”.\nInni wysuwają postulaty o rewolucyjnej modyfikacji tych instytucji. - Całkowita likwidacja Powiatowych Urzędów Pracy nie jest celowa. Potrzebna jest natomiast\ngłęboka reforma polityki rynku pracy. Głównym problemem PUP jest zbytnie zbiurokratyzowanie, nieefektywność i kosztowność ich utrzymania. Urzędy Pracy mają być efektywne i pomagać ludziom wychodzić z bezrobocia, szybko i trwale – twierdzi Adam Andruszkiewicz, Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej.\nUrzędy Pracy działające cały czas borykają się z niepochlebnym wizerunkiem wśród wielu obywateli naszego kraju. Niektórzy parlamentarzyści twierdzą, że realizowana polityka rynku pracy jest nieefektywna i bardzo kosztowna – nie likwiduje wystarczająco bezrobocia, dodatkowo doprowadza do nadużywania staży jako darmowego wsparcia kadrowego. Na funkcjonowanie Powiatowych Urzędów Pracy z budżetu państwa co roku wydaje się 12 miliardów zł. Najlepsze rozwiązanie?\n- Należy z pewnością zwiększyć środki na tworzenie własnych firm przez bezrobotnych w tym zapewnić kompleksowe doradztwo dla firm początkujących. Powinno zmienić się także zasady dotyczące stażów, aby stażysta nie był darmowym pracownikiem. Bardzo ważne jest również wprowadzenie młodych na rynek pracy. W tym celu powinna funkcjonować kompleksowa współpraca na linii szkoły średnie-Urząd Pracy-lokalni przedsiębiorcy – dodaje Poseł.\nW ubiegłym roku weszły w życie znowelizowane przepisy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Sprawiły, że urzędnicy do każdego bezrobotnego podchodzą indywidualnie - każdej osobie szukającej pracy zostaje przypisany odpowiedni profil pomocy. Ponadto najtrudniejszymi przypadkami - osobami słabo wykształconymi, o niskich kompetencjach i motywacji do podjęcia pracy zajmują się firmy prywatne – najpierw osoby te wprowadza się do funkcjonowania społecznego, potem na rynek pracy. Kooperacja pracodawców z urzędami pracy i agencjami pracy przyczynia się do stopniowego niwelowania wysokiej stopy bezrobocia.\nBo z pracą w Grajewie jest gorzej niż z NFZ. Szybciej dostaniesz się do lekarza na fundusz zdrowia niż dostaniesz pracę w Grajewie. Moim zdaniem powinno pomóc się bezrobotnym wprowadzając terminy zatrudnienia. Tak jak to jest w przypadku Funduszu zdrowia czy prawo jazdy. Przychodzi termin i idziesz. Bezrobotny powinien mieć wyznaczony termin przyjęcia do pracy np. rok czy 2 lata. Jak w tym czasie nie uda mu się nigdzie zatrudnić. Zostaje kierowany do firmy i zostaje tam zatrudniony. Powinno prowadzić się monitoring aby szybko wprowadzać bezrobotnych na rynek pracy. Mija rok czy 2 lata to Urząd Pracy powinien pomóc bezrobotnemu i interweniować aby jak najszybciej został zatrudniony a nie siedział na długo trwałym bezrobociu. Jak młody skończył szkołę to rok maksymalnie 2 lata i już na rynku pracy.\nPowinna być rotacja. np. Ja pracuje w styczniu, ty w lutym, on w marcu itd. Każdy by popracował chociaż miesiąc kaska by była chociaż w kieszeniu a nie tylko siedzieć na bezrobociu.\nWina rządu. Zachęcają do 500+ a później ilu bezrobotnych będzie.\n3 tysiące bezrobotnych podzielić przykładowo na klasy. Niech będzie 30 uczyni w klasie ale tyle nie ma to wychodzi, że 100 klas nie ma roboty. Teraz podzielić to na szkoły i oddziały. 3 szkoły to wychodzi 33,(3). To podzielić przez 8 oddziałów. To wychodzi 4,16. Przeszło 4 lata młodzież nie ma pracy. Masakra.\nPanie pośle, trzeba tworzyć miejsca pracy a nie robić wszystko ,żeby je ograniczać, nakładając coraz to większe obciążenia na przedsiębiorców. Stopa bezrobocia spada, bo młodzi ludzie wyjeżdżają z kraju, więc się nie rejestrują w PUP.\nPanie posle proszę zacząć od takiego tworu jak ministerstwo To jest dopiero moloch a ludzie na dole wykonują tylko to co oni zarządzą a póxniej są z tego rozliczni. Czy ktoś rozliczył ministerstwa i posłów senatorów z głupich zarządzeń?


Jak wyglądają wieczory, weekendy, dni wolne rodziców chyba nikomu z tutaj obecnych nie muszę tłumaczyć. O ile w dzień zawsze można pozwiedzać jakieś sale zabaw, parki rozrywki czy kinderbale to wieczorami, gdy w końcu uda nam się klapnąć na tyłku, zbyt wiele alternatyw nie ma. Owszem, są babcie, opiekunki, są nasze drugie połówki, ale nie oszukujmy się, odkąd pojawiają się dzieci nasz czas wolny kurczy się do niezbędnego minimum i do takiego też kurczą się nasze rozrywkowe chęci. Chcemy spokoju, ciszy, odpoczynku, a jak wiadomo statystyczny Polak najlepiej relaksuje się przy telewizji więc dziś coś właśnie dla takiego "szaraczka".\nJa, odkąd mam dzieci, w zasadzie porzuciłam tradycyjną telewizję. Nigdy nie wiem czy uda mi się obejrzeć kolejny odcinek serialu więc najzwyczajniej pod słońcem nagrywam te, które mnie interesują i oglądam, jak już dzieci posnął. Ale że w ogólnodostępnej telewizji mało co jest, wyszukuję ciekawe pozycje gdzie się da. Oto kilka moich ostatnich odkryć. Dość nieszablonowych, ale myślę, że interesujących. I co najważniejsze, na moje (i Szanownego Małżonka) oko idealne nie tylko dla nas, Pań, ale też dla Panów... Coś do obejrzenia we dwoje w długie, jesienno-zimowe wieczory.\nO tym, że razem z mężem jesteśmy zauroczeni greckimi wyspami chyba nikomu nie trzeba wspominać. Nie raz już o tym mówiłam, pisałam, nie raz pokazywałam zdjęcia. Pierwszą wyspą, na którą poniosło nas razem było Korfu już dobrych x lat temu. Dlatego, gdy podczas wieczornego przeglądania propozycji serialowych wpadła nam w oko produkcja, której akcja dzieje się właśnie na Korfu, długo się nie wahaliśmy, żeby ją włączyć. I się nie pomyliliśmy.\nCałość rozpoczyna się w Wielkiej Brytanii, gdzie wdowa Louisa, samotnie wychowująca czwórkę dzieci, boryka się z problemami finansowymi. Nie radząc już sobie z sytuacją, postanawia podjąć desperacką decyzję i przenosi się z bliskimi właśnie na wyspę Korfu. Nie jest łatwo, ale przy pomocy miejscowych, wspólnymi siłami układają tam sobie nowe życie.\nSerial zabawny, ciepły, momentami abstrakcyjny. Nakręcony na podstawie autobiograficznej powieści Gerarda Durrella, wybitnego przyrodnika i pisarza, który spędził część swego życia właśnie na Korfu. Dołóżmy do tego piękne widoki, grecki klimat i lampkę lekkiego, białego wina i można relaksować się w fotelu.\nDo tej pory powstały dwa sezony po 6 odcinków. Dostępny na HBO GO.\nWszyscy, niemal jak jeden mąż, z zainteresowaniem śledzimy losy brytyjskiej Rodziny Królewskiej. Książe William, księżna Kate, ich urocze dzieciaki, teraz kolejne w drodze, zaręczyny księcia Harrego z rozwódką, wcześniej długoletnia miłość księcia Karola, księżna Diana i wiele, wiele innych. A w tle zawsze stoi ona. Niby niewzruszona, ale dla swoich dzieci, wnuków, a teraz w szczególności dla prawnuków gotowa zmienić nawet prawo sukcesji. Królowa Elżbieta II.\nPierwsza seria zaczyna się, gdy Księżniczka Elżbieta jest młodą mężatką. Wszystko układa się pięknie, jest szczęśliwą żoną, młodą matką, ulubienicą ojca, którego kiedyś, w dalekiej przyszłości ma zastąpić na tronie. Niestety, los bywa przewrotny i król umiera, a ona sama zostaje rzucona na głęboką wodę.\nKrólowa Elżbieta pokazana jako kobieta, żona, matka, siostra, córka i wnuczka. Ale również jako wytrawny polityk i przywódca, której początki wcale nie były łatwe. Miło się ogląda, przeżywa się problemy tak, jakby dotyczyły nas, z niecierpliwością się czeka na drugą serię (już od 8 grudnia dostępna na NETFLIX), która w moim mniemaniu jest jeszcze lepsza od pierwszej i zupełnie inaczej potem ogląda się wiadomości z brytyjskiego dworu.\nNowa, wyczekana przez wielu adaptacja uwielbianej chyba przez wszystkie dziewczynki "Ani z Zielonego Wzgórza". Zdecydowanie odświeżona, uwspółcześniona, doprawiona realnymi problemami podbija serca już nie dziewczynek, a kobiet. Czekałam na ten serial z zapartym tchem i wielkimi nadziejami i przyznam szczerze, że odkąd go obejrzałam Anna Shirley ma dla mnie twarz Amybeth McNulty, odtwórczyni głównej roli dziewczynki, która nie boi się mieć własnego zdania. Choć przyznaję się bez bicia, że przez pierwsze chwile czułam się nieswojo z tą nową Anią, szybko jakoś ją oswoiłam i serial pochłonęłam w dwa dni.\nAle nie tylko Ania podbija w tym wydaniu nasze serca. Ja od zawsze kochałam Mateusza, to chyba moja najulubieńsza postać z książki a potem z różnych ekranizacji, części, w których już go nie ma, nie są dla mnie już takie interesujące... I wiecie co? W nowej jego wersji też się zakochałam. Nową twarz przyjmuje tutaj Maryla, pani Małgorzata czy Gilbert... Bo nie jest to "ryj w ryj" to samo co książka czy poprzednie filmy. Miłośnicy twórczości Lucy Maud Montgomery znajdą tu wiele z jej książek, ale odkryją też wiele nowego.\nNo, ale co ja będę wam zachwalać. Ja "Anię z Zielonego Wzgórza" pokochałam sto lat temu, gdy od Babci dostałam na urodziny całą serię książek z jej udziałem... Zakochałam się i moja miłość trwa do dziś i mówię wam z ręką na sercu... Ten serial to Ania, nie Anna ;)\nKolejna po "Opowieści Podręcznej" ekranizacja powieści Margaret Atwood. Bohaterką i narratorką jest młoda Grace Marks, która podczas pracy w bogatym domu zostaje oskarżona, a potem skazana za zabójstwo swojego pracodawcy i jego gospodyni. Od samego początku utrzymuje, że nic z tych wydarzeń nie pamięta, a dociekliwy doktor od chorób umysłowych stara się krok po kroku, wysłuchując opowieści Grace, dojść do tragicznego dnia i dowiedzieć się co się wtedy stało.\nOpowieść, która oparta jest na faktach dzieje się w XIX wieku i jest niesamowicie tajemnicza, niepokojąca i wstrząsająca, pełna seksualności i brutalności. Twórcy w znakomity sposób oddają klimat epoki, z wiarygodnością przedstawiają historię i choć momentami akcja wydaje nam się mocno przeciągnięta, to nie możemy oderwać się od telewizora i z zapartym tchem czekamy na finał... Czy Grace zabiła czy może jednak została w to wszystko wmanipulowana.\nKolejny serial na podstawie powieści (jak widać mam do takich słabość) aczkolwiek tym razem jest to serial nieco inny. Po pierwsze dzieje się w czasach współczesnych, po drugie opowiada o z pozoru zwykłych ludziach, ich problemach czy troskach. Po trzecie, w zasadzie od samego początku możemy się domyślać, "kto zabił", ale akcja tak nas wciąga, że zwyczajnie tego nie nie dostrzegamy i na koniec wydajemy tylko głośne westchnienie "no przecież, wiedziałam!!!".\nJak sam tytuł wskazuje, serial jest o kłamstwach. Różnych. Mniejszych, większych, domowych, rodzinnych, szkolnych, wstydliwych czy błahych. Jest również o trzech kobietach, ich mężach byłych i obecnych, ich dzieciach, przyjaciołach, rodzinach, kochankach... Jest także o zbrodni... A może o nieszczęśliwym wypadku? Kto to wie... Wiadomo tylko, że ktoś nie żyje.\nSielanka na przedmieściach. Z pozoru spokojne i wyważone matki. Dzieci, mężowie... I tak zagmatwana fabuła, że zwyczajnie, gdy kończy się jeden odcinek od razu włączamy następny.\nSerial, mimo początkowemu, bardzo krótkiemu wrażeniu nie tylko dla kobiet. Dostępny na HBO GO.\nMam nadzieję, że czymś Was zainspirowałam. Ja oglądam, gdy dzieci już zasnął i podczas oglądania dziergam więc tym samym nadrabiam zaległości zamówieniowe i robótkowe. Pomaga mi to się odstresować po dniu pełnym innych obowiązków a jednocześnie optymalizuje czas ;)\nA może Wy macie mi do polecenia coś fajnego i przeznaczonego dla obu płci? Chętnie skorzystam i odnotuję choć ostatnio propozycji jest tyle, że wieczorów nam nie starcza.\nEtykiety: czas wolny, film, lifestyle, moje zdanie, propozycje, serial, wieczór\nDecyzja goni decyzję czyli dylematy budujących... Ocieplenie.\nI stało się. Chyba oficjalnie można powiedzieć, że dołączyliśmy do grona szczęśliwców (albo może nieszczęśliwców) budujących dom, a klepisko i pobojowisko na naszej działce już od jakiegoś czasu z dumą aczkolwiek jeszcze nieśmiało nazywamy budową.\nNie była to łatwa decyzja. Ba, powiem szczerze, możliwe, że najtrudniejsza w naszym (a przynajmniej w moim) życiu. Wszystkie dotychczasowe życiowe decyzje były konsekwencją czegoś, rozumiały się same przez się i jakoś przychodziły z łatwością. Dom też niby był dla mnie oczywistością i, gdy okazało się, że o własny domek musimy się postarać sami, zaczęło się zastanawianie, jak to zrobić, z której strony to ugryźć, od czego zacząć. Kupno, budowa, kupno, budowa - kołatało się nam po głowach przez bardzo długi czas. Perturbacje działkowe też nie ułatwiały nam zadania. Potem jęczenie rodziny i znajomych, że wybrany przez nas projekt (od samego początku jeden, niezmiennie i twardo) jest za duży, za kwadratowy, za taki, za owaki, co również wpędzało nas w wątpliwości. Ale brnęliśmy do przodu i w pewnym momencie doszliśmy do takiego punktu, że wycofanie się byłoby głupotą. Praca i koszty jakie ponieśliśmy przy załatwianiu formalności i dostosowywaniu działki były spore i nie uśmiechało nam się teraz poddawać. Wszystkie przeszkody, jakie tylko mogły się przydarzyć, nam właśnie się przydarzały, a my jakoś wychodziliśmy z nich obronną ręką więc nie było odwrotu. Ruszyliśmy z budową. I choć dalej wszystko idzie jak po grudzie, ciężko się dogadać z fachowcami, wypływają coraz to nowe trudności, to wsparcie kilku osób wiele nam daje i pozwala spać w miarę spokojnie i z optymizmem patrzeć na tą budowę.\nAle to, że dom się buduje nie oznacza, że my spoczęliśmy na laurach i już o niczym nie musimy myśleć. Dom to ciągłe dylematy, decyzje, rozważania co lepsze, co bardziej praktyczne, co nam się przyda, bez czego się obejdziemy, a co nam jest niezbędnie potrzebne. Powoli wyłazimy z ziemi, a już zaczyna się myślenie jakie okna wstawić, czym pokryć dach, czym ocieplić dom, żebyśmy potem nie marzli i, żebyśmy nie płacili miliona monet za komfort termiczny do jakiego przywykliśmy.\nNo właśnie, ocieplenie.\nDom kojarzy mi się z ciepłem, z przytulnością, z bosymi stopami dzieciaków, gdy za oknem sypie śnieg, z wieczorami przy kominku, twarzą przy szybie, kiedy na dworze pada deszcz. To nasze miejsce na ziemi, gdzie czujemy się dobrze, gdzie jest bezpiecznie, gdzie nam ciepło, miło, domowo. Dodatkowo to ciepło nie powinno nas kosztować majątku i nie powinno z domu uciekać. Nawet nie zdawałam sobie sprawy, że by dom był ciepły i jednocześnie ekonomiczny każdy szczegół, nawet najmniejszy, ma znaczenie. Wiadomo, ogrzewanie (grzejniki, podłogówka itp.), piec taki czy inny, okna, drzwi, wentylacja... Ocieplenie.\nWydawało mi się, że ocieplenie to dopiero pieśń przyszłości. Ja jako laik nie miałam o wielu sprawach pojęcia i ta nasza inwestycja dała mi nieźle popalić i wymogła doszkolenie się w wielu kwestiach. Nie wiedziałam, że ocieplenie domu zaczyna się już od fundamentów. Że fundament to pierwszy i bardzo ważny krok do przytulnego, ciepłego i ekonomicznego domu. No i nie miałam bladego pojęcia, że w tej kwestii istnieje tyle różnych możliwości a technika wykonania takich ociepleń poszła daleko do przodu odkąd widziałam jak dom ocieplał mój Tata. Najpopularniejszy chyba nadal do ociepleń jest styropian i gdy przeglądam tematyczne grupy powtarza się on najczęściej. Przyznam szczerze, że długo myślałam, że i u nas się na tym skończy, ale w ostatniej chwili, za namową naszego wykonawcy zdecydowaliśmy się na polistyren. Ale co dalej? Przeglądając różne opcje, wyczytując fora, dyskutując na grupach trafiłam na filmik z ociepleniem poddasza pianą natryskową (http://www.cels.pl/ocieplanie-piana/) i zaczęłam się zastanawiać i analizować za i przeciw. Wiadomo, tradycja jest tradycją, sprawdzona przez naszych rodziców, stosowana przez lata... A naprzeciw wychodzi nowoczesność i nowe rozwiązania. Niejednokrotnie tańsze, łatwiejsze, szybsze, ale nie do wykonania samemu "w domu" więc zawsze znajdzie się ktoś, kto skrytykuje. A piana wydaje się rozwiązaniem idealnym dla poddasza, jakie my planujemy. Po pierwsze, jest lekka. Po drugie, dzięki natryskowej metodzie i rozrastaniu się w kierunkach wolnej przestrzeni idealnie izoluje i "wypycha" dziury eliminując tzw. "mostki termiczne" co zapobiega uciekaniu ciepła. Jeśli chodzi o elewację jestem nadal sceptyczna, ale te poddasza do mnie przemawiają... Wpycha się taka pianka w wolne miejsca i zapycha nie pozwalając tym samym na wychładzanie domu. A dobra izolacja dachu to nie tylko ciepło zimą, ale też chłód latem. Zwłaszcza przy dachach pokrywanych blacho-dachówką jest to dość ważne, żeby "odciąć" się od nagrzanej blachy.\nTakże temat ocieplenia obecnie jest u nas na czasie. Coraz więcej rozwiązań się pojawia, a my mamy coraz większe dylematy, ale nie ważne na co w końcu się zdecydujemy, czy to będzie styropian, piana czy inne cudo, które się do tej pory pojawi, warto przyjrzeć się wszystkim rozwiązaniom, przeanalizować, co jest dobre dla naszej inwestycji, co się u nas sprawdzi, żebyśmy sobie potem nie pluli w brodę przez pochopnie podjętą decyzję.\nTrzymajcie się ciepło... Żeby jak najwięcej ciepła pozostawało w waszych domach ;)\nEtykiety: budowa domu, dach, decyzja, fundamenty, ocieplenie, wpis inspirowany\nGdy zaszłam w ciążę z Filipem i wiadomość rozeszła się po rodzinie i znajomych niejednokrotnie słyszałam, że teraz to na najbliższe lata mogę zapomnieć o sobie, o odpoczynku, o spokoju, o wyjazdach, o atrakcjach. Ciężarna a potem dzieciata kobieta to już tylko dres, kapcie i płukanka na włosy raz na pół roku. Więcej mi się od życia nie będzie należało, bo teraz to już tylko dziecko, dziecko i jedynie dziecko. Możecie sobie tylko wyobrazić, jakie wizje przede mną roztaczano, gdy w planach zaczęła być Zofia... W zasadzie to spodziewałam się, że może gdzieś po 40 prześpię pierwszą całą noc i powoli zacznę wystawiać nogę za próg, a koło 50 może wreszcie kupię coś dla siebie...\nNiestety, wśród dużej części społeczeństwa króluje przekonanie, że z dziećmi to już naprawdę nie można nic zrobić. Nie można miło spędzać czasu, nie można się bawić, rozwijać, nie można podróżować czy się relaksować. Posiadanie dzieci w wieku 0-20 lat to w zasadzie swoista walka o przetrwanie, to życie z dnia na dzień, od poranka do wieczora, od choroby do choroby, to ciągłe pieluchy, gluty, prace domowe, zajęcia dodatkowe (oczywiście dzieci, bo na nasze już nie ma czasu). Nie ma czasu na własne potrzeby, a matka, która choć na chwilkę wyrwie się od potomstwa jest postrzegana jak matka wyrodna (co w sumie dziwne, bo te, które całkowicie poświęcą się dzieciom też nie są oszczędzane przez opinię innych).\nNie raz już pisałam, że bycie matką (w ogóle rodzicem) nie powinno całkowicie nas wykluczać jako rodziców, ale też nie możemy kierować się w życiu przekonaniem, że my jesteśmy ważne, tylko my i jedynie my. Odkąd zostajemy rodzicami to niestety przestajemy być poniekąd samodzielnymi jednostkami. Nasza codzienność nieodłącznie splata się z codziennością naszych dzieci i nic na to nie poradzimy. Musimy znaleźć złoty środek pomiędzy naszym "ja" i potrzebami małych "potworów", które, czy chcemy czy nie, wkraczają w nasze życie nieco z butami.\nAle do rzeczy. Właśnie wróciliśmy z przedłużonego weekendu, na który czekałam dość długo i na który, mam nadzieję, zasłużyłam sobie jak nigdy. Potrzebowałam odpoczynku, relaksu, zapomnienia o problemach codzienności. Udało nam się w końcu pozałatwiać kilka ważnych spraw, mieliśmy dość gorący okres, sporo stresu, kilka zawalonych dziecięcych zajęć dodatkowych. Źle się z tym wszystkim czuliśmy, mieliśmy wyrzuty sumienia wobec dzieci, ale i wobec siebie nawzajem. Potrzebowaliśmy spokoju, odcięcia, oddechu i odespania więc, gdy tylko wszystko się"przewaliło" zarezerwowaliśmy wyjazd dla całej naszej czwórki. Bo nie wyobrażałam sobie, że mogłabym wypoczywać zostawiając dzieci same, pod opieką Babci, która owszem, jest dla dzieci atrakcją, ale mają ją niemal na co dzień i już nie jest takim wielkim "wow" jak wspólny wywczas w miejscu, gdzie i one nie będą się nudziły ani sekundy. Nawet nie przeszło mi przez myśl, że moglibyśmy na ten weekend wyjechać tylko we dwoje, bo od samego początku było wiadomo, że ten wypoczynek należy się nam wszystkim. Dzieciom tak samo jak nam doskwierał ostatni pośpiech, nerwowa atmosfera, robienie wszystkiego w biegu.\nNo, ale czy wyjeżdżając z dziećmi w ogóle można odpocząć?\nW sensie fizycznym oczywiście jest to trudne i nie ukrywam, że wróciliśmy super zmęczeni. Ale jest to zmęczenie, które fajnie się odczuwa, zmęczenie po miło i intensywnie spędzonym czasie, po natłoku atrakcji... Ale w tym wszystkim najważniejszy jest odpoczynek psychiczny, niemyślenie o codziennych obowiązkach, o zajęciach dla dzieci, o pracy, budowie, domu... O porządkach, obiadach, sprzątaniach... O dojazdach, zakupach, naukach... Wszystko w jednym miejscu, wszystko podane niemal pod nos, zabawy dla dzieci, basen, sala zabaw, wspólne warsztaty, posiłki, czas tylko na bycie razem bez zbędnego zaprzątania sobie głowy pobocznymi problemami. Bez pośpiechu, bez napinania się, bez niepotrzebnych niesnasek.\nOwszem, większość czasu to my jesteśmy dla dzieci, to my robimy to, na co one mają ochotę. Siedzimy na basenie, ganiamy za nimi po sali zabaw, spełniamy zachcianki. I jest fajnie, bo bez wszystkich spraw przyziemnych można w końcu się skupić na byciu razem. Ale mamy też czas tylko dla siebie. Przy odrobinie gimnastyki, współpracy i dobrych chęci można skorzystać z czasu również tak, jak my mamy na to ochotę... Ja spokojnie mogłam sobie podziergać, gdy Szanowny doglądał pociech na "kulkach". On sam wybywał na siłownię, gdy mi dzieci urządzały seans bajek w połączeniu z nauką języka angielskiego ( czarodziej po angielsku to "czaro-dżej"). Wieczorem, gdy wymęczona dzieciarnia padała jak naleśniki, mogliśmy odsapnąć, obejrzeć film i w końcu się wyspać bez miliona myśli w głowie. Mi nawet udało się wyrwać na SPA i oddać swoją twarz w ręce profesjonalistki. Wszystko to i wiele, wiele innych zrobiliśmy z dwójką dzieci przy boku. No i powiem wam w tajemnicy, że choć nogi mi wchodzą w tyłek i jeszcze kilka dni będę dochodziła do siebie po długiej podróży, to wróciłam z wypoczętą łepetyną, z nowymi pomysłami i nową energią. A co najważniejsze, z optymizmem, którego przed wyjazdem już zaczynało mi brakować.\nA wniosek z tego taki, że nawet z dziećmi można odpoczywać. Może nie jest to taki odpoczynek, jaki mieliśmy wcześniej, może nie zawsze możemy robić w 100% to, na co w danej chwili mamy ochotę, ale nawet zdjęcie z nas codziennego pośpiechu jest swego rodzaju odpoczynkiem. No i przecież w swoich potrzebach nie możemy zapominać o potrzebach dzieci, bo one nasze zmęczenie też odczuwają i też przeżywają. Warto ten czas wolny zaplanować sobie wspólnie i na pewno wszystkim wyjdzie to na dobre. A na samotne weekendy przyjdzie jeszcze czas, gdy wszyscy do tego dorośniemy. Teraz pozostaje tylko kompromis z korzyściami dla każdej strony, co oczywiście kończy się na większej części naszych ustępstw (w końcu jesteśmy więksi i mądrzejsi), ale cóż, takie życie rodzica.\nNam owszem, zdarza się wyjeżdżać tylko we dwoje... W grudniu znów planujemy taki wypad... Ale są to wyjazdy typowo nasze, związane z pracą lub obowiązkami i na nich dzieci by się tylko męczyły. Wyjazdy wypoczynkowe na razie wiążą mi się ściśle z rodziną, a rodzina to cała nasza czwórka i nie ma tutaj nawet pola do dyskusji.\nInne teksty o tej samej tematyce... Możecie sobie sprawdzić, jak zmienia się moje podejście do tematu.\nFerie z dziećmi, urlop czy udręka?\nPara zwana rodzicami.\nWakacje z dziećmi. Niemożliwe? A jednak...\nA tutaj macie podpowiedź, gdzie tak miło i przyjemnie nam się odpoczywa... Nie pierwszy i nie ostatni raz...\nFerie w Zalesiu czyli miejsce na każdy czas, na każdą pogodę...\nEtykiety: dzieci, odpoczynek, relaks, urlop, wakacje, wakacje z dziećmi, Zalesie Mazury Active Spa


Matowe vs połyskujące – jaki blat do kuchni zamówić? – e-Technolog\nMatowe vs połyskujące – jaki blat do kuchni zamówić?\nSelekcjonując należyte meble kuchenne prawidłowo jest zastanowić się nad innymi akcentami, które mają ozdabiać całość tego nadzwyczajnego wnętrza domowego. Przeważnie uwzględniane są propozycje kolorystyki blatów oraz wyboru słusznych uchwytów do szafek kuchennych. Blaty dostępne są w różnorodnych kolorach, co może sprawić pewną trudność w podjęciu decyzji. Jeżeli ktoś zastanawia się nad odcieniami jednolitymi a wzorzystymi ma prawo przykładowo wziąć pod uwagę zakup blatów kamiennych, granitowych. Są one równie imponujące, co drogie. W kuchni znajdzie się także miejsce na dzisiejsze blaty wykonane ze stali nierdzewnej. Są one tak samo porządnie dopasowane jak inne blaty laminowane wykonane z płyty.\nSzklane blaty okazują się być niezwykłością. Dostępne w różnych formach kolorystycznych (edycja mlecznego szkła itp.) nadzwyczaj przyzwoicie są dopasowane do współczesnego wnętrza kuchennego. Taki typ blatu jest jak najbardziej odporny na wilgoć zdecydowanie o wiele bardziej aniżeli opcje blatów wykonanych z płyt. Zakup jest pojedynczą kwestią. Nieraz remont kuchni okazuje się konieczny. Wymiana mebli na oryginalne to podstawa, aby zmienić wnętrze własnej kuchni.\nPrócz mebli należy też pomyśleć o drobnych elementach takich jak wybór uchwytów, czy ma okazję blatu. W zasadzie jest dużo propozycji. Blaty dostępne są w rozmaitych formach, skutkiem tego wolno bez skrępowania zastanawiać się nad tym, czy mają być to blaty połyskujące, czy niemniej jednak matowe – wypróbuj blaty kuchenne. Należałoby również uwzględnić zastosowanie rzeczowe. Matowe blaty są fenomenalne w kwestii roboczej, natomiast połyskujące w każdej chwili kapitalnie się prezentują. Są osoby, które nie wyobrażają sobie kuchni bez blatu granitowego. Takie kamienne propozycje jak w najwyższym stopniu nie tracą na połysku przez wiele lat użytkowania.\nRzecz jasna za piękno tego rodzaju się płaci, ale jest to wydatek jednorazowy na długie lata. Mając do dyspozycji piękną kuchnię wolno pozwolić sobie właśnie na tego typu akcesoria. Wybór słusznych mebli to nie wszystko, dobrze jest zastanowić się także nad innymi dodatkami, które będą upiększać to pomieszczenie domowe.\nwcześniejsza publikacjaRozmaite rodzaje tkanin w trakcie wyrobów mebli\nsprawdź nowszą publikacjęReklama zewnętrzna – w jaki sposób ją projektować oraz gdzie wykonać?