Z doświadczenia wiemy, że zamówienia do Oriflame najłatwiej jest składać za pośrednictwem Internetu. Poniżej znajduje się krótka instrukcja, jak złożyć zamówienie w Oriflame przez Internet. Jeśli nie posiadasz komputera, możesz przyjść osobiście lub zadzwonić do jednego z punktów dostawy zamówień, których adresy i numery telefonów zostały Ci wysłane po rejestracji w Oriflame. Następnie podaj swój numer konsultanta oraz kody potrzebnych produktów.\nDla tych, którzy nie lubią czytać, poniżej załączamy instrukcję wideo na YouTube o tym, jak złożyć zamówienie w Oriflame z komputera lub telefonu czy tabletu w aplikacji Oriflame. Wybierz odpowiedni dla Ciebie filmik o tym, jak składać zamówienie.\nKrótka instrukcja składania zamówień Oriflame przez Internet\nZnajdź oficjalną stronę internetową Oriflame.\nWprowadź swój numer konsultanta i hasło.\nWybierz wygodne dla Ciebie miejsce dostawy.\nSprawdź wszystkie podane szczegóły i zapisz (zachowaj) zamówienie.\nTeraz gdy znasz już całą procedurę, przejdźmy do Twego konta osobistego i sprawdźmy w praktyce, jak złożyć zamówienie w Oriflame. Aby to zrobić, przejdź na oficjalną stronę firmy Oriflame w Polsce – https://pl.oriflame.com.\nOficjalna strona wygląda tak, jak pokazano na poniższym obrazku:\nW prawym górnym rogu znajduje się przycisk „Zaloguj” (w postaci ludzika). Wygląda on jak na poniższym obrazku. Kliknij ten przycisk.\nPo kliknięciu przycisku zobaczysz okno do wprowadzenia loginu (lub adresu e-mail) i hasła. Wygląda to jak na poniższym obrazku:\nTeraz jesteś na stronie głównej swojego konta osobistego w Oriflame i możesz zacząć składać zamówienia. Zwróć uwagę na to, że firma Oriflame Polska na Twoim koncie osobistym podzieliła sposób tego, jak złożyć zamówienie w Oriflame na 3 punkty, którym teraz przyjrzyjmy się bliżej:\nPunkt pierwszy – Koszyk zakupów\nNa tym etapie możesz dodać wybrane produkty z aktualnego katalogu Oriflame do swojego zamówienia / koszyka. Można to zrobić na 2 sposoby.\nPierwszym sposobem jest dodanie do koszyka produktów według kodu, który został spisany z katalogu online na naszej stronie internetowej. Aby to zrobić, musisz wejść do koszyka.\nWygląda to jak na poniższym obrazku:\nPo wejściu do koszyka należy dodać wybrane produkty, w tym celu w linii dodawania produktów do koszyka wprowadź kod produktu, który wybrałeś. Wygląda to jak na poniższym obrazku:\nDodając kod produktu i wybierając go, zobaczysz cenę, a także możesz zwiększyć lub zmniejszyć jego ilość. Wygląda to jak na poniższym obrazku:\nTeraz jesteś w koszyku z zakupami i możesz sprawdzić, czy wszystko jest na miejscu. Jeśli wszystko Ci odpowiada, naciśnij przycisk „DALEJ”.\nTeraz praca z koszem dobiegła końca. Przyjrzyjmy się drugiej metodzie dodawania produktów do koszyka i przejdźmy do następnego kroku składania zamówienia.\nDrugi sposób – poprzez katalog online na oficjalnej stronie internetowej lub w sklepie internetowym.\nPrzejdźmy do katalogu na oficjalnej stronie internetowej. Wygląda on właśnie tak. Przewijając strony na dole, zapali się zielony przycisk z liczbą znajdujących się na stronie produktów, które można dodać do koszyka. Jeżeli interesuje Cię jeden lub kilka produktów z tej strony, kliknij zielony przycisk „Zobacz produkty”. Wygląda to jak na poniższym obrazku:\nPo kliknięciu zielonego przycisku zobaczysz produkty znajdujące się na tej stronie. Wygląda to jak na poniższym obrazku:\nPo przesunięciu kursora myszy na wybrany produkt kliknij znak plusa. Wygląda to jak na poniższym obrazku:\nKliknięcie przycisku „plus” spowoduje otwarcie okna dodawania produktu do koszyka.\nNa tym etapie nasza praca z koszykiem zostaje zakończona. Przejdźmy do następnego etapu składania zamówienia.\nPunkt drugi – TWOJE OFERTY\nTutaj zobaczysz wszystkie korzystne oferty i promocje, które są dla Ciebie ważne, i możesz wybrać to, czego potrzebujesz. Jeśli nie ma tu nic interesującego, możesz pominąć ten punkt.\nPunkt trzeci – DOSTAWA\nTutaj musisz wybrać sposób otrzymania zamówienia oraz sposób płatności.\nZacznijmy od miejsca otrzymania zamówienia. Zobaczysz pierwszą linię wyboru metody dostawy, a jest ich 5:\nBiuro Regionalne Oriflame/Punkt Odbioru\nPo wybraniu metody musisz wybrać miasto i punkt dostawy, jeśli w wybranym przez Ciebie mieście jest ich kilka. Wygląda to jak na poniższym obrazku:\nPunkt czwarty – PLATNOść\nPrzejdźmy teraz do płatności. Masz do wyboru 3 sposoby:\nPłatność kartą za pośrednictwem eCard\ne-Przelew za pośrednictwem eCard\nPłatność kartą za pośrednictwem Adyen\nPrzeszliśmy więc prawie całą ścieżkę robienia zamówienia „jak złożyć zamówienie w Oriflame?” Pozostaje ostatni krok i zamówienie będzie zrobione!\nPunkt piąty – KUPUJĘ I ZAPŁACĘ – Здесь лучше употребить «PŁACĘ»\nTutaj możesz w przejrzeć całe swoje zamówienie. Zobaczysz, co dokładnie zostało przez Ciebie zamówione – produkty, ich ilość i cenę. Również możesz sprawdzić, dokąd twoje zamówienie zostanie wysłane, a na końcu dowiesz się całkowity koszt swojego zamówienia.\nJeśli cokolwiek zostało dla Ciebie niejasne, zawsze możesz znaleźć odpowiedzi na swoje pytania w poniższym filmiku, lub zwrócić się po wyjaśnienie do nas.\nA oto obiecane instrukcje wideo na YouTube, wybierz odpowiedni dla Ciebie filmik z instrukcją składania zamówienia. Jak złożyć zamówienie za pomocą komputera.\nJak złożyć zamówienie z telefonu / tabletu w aplikacji Oriflame.


28.11.2015 Muzyka jest dobra na wszystko\nMuzyka jest dobra na wszystko Wesołe i pełne humoru arie operetkowe oraz piosenki francuskie – muzyka, która poprawia samopoczucie, bez względu na porę dnia i pogodę. To było prawdziwie relaksujące spotkanie kulturalne, czyli muzyc...\n27.11.2015 V Targi Pracy dla osób niepełnosprawnych\n27.11.2015 Klubowy Puchar Polski\nW weekend 21 i 22 listopada Klub sportowy Nautilus organizował w Jastrzębiu-Zdroju Finał Klubowego Pucharu Polski.\n27.11.2015 Skra przerwała serię tie-breaków\nJastrzębski Węgiel przegrał w 6 .kolejce ligowych spotkań z trzecią drużyną ubiegłego sezonu PlusLigi 1:3.\n27.11.2015 Zaległy mecz na minus\nW zaległym spotkaniu 23. kolejki hokeiści JKH GKS Jastrzębie przegrali ze świeżo upieczonym finalistą Pucharu Kontynentalnego 2:4.\nPowiatowy Urząd Pracy w Rybniku zaprasza na V Targi Pracy dla osób niepełnosprawnych...\n27.11.2015 Pamięci profesora Nowomiejskiego\n27.11.2015 Katalog Mebli i Urządzeń Miejskich\nPrezydent Miasta Rybnika ogłosił konkurs na opracowanie Katalogu Mebli i Urządzeń Miejskich Rybnika.\n27.11.2015 Kolejne unijne miliony dla Rybnika\n27.11.2015 Targi Pracy dla osób niepełnosprawnych\n3 grudnia br. w godz. od 10.00 do 12.00 w Urzędzie Miasta Rybnika, (II piętro, sala 264) odbędą się V Targi Pracy dla osób niepełnosprawnych.\n27.11.2015 Ogłoszenie o konkursie grantowym\nPrezydent Miasta Rybnika ogłasza otwarty konkurs ofert na prowadzenie placówek wsparcia dziennego.\n27.11.2015 Rewitalizujemy Rydułtowy! …czyli co zrobić, aby w naszym mieście żyło się jeszcze lepiej?\nWszyscy chcemy, aby nasze miasta zapewniały nam warunki do komfortowego życia, gwarantowały możliwość podjęcia pracy zarobkowej, aby umożliwiały nam rozwóji wypoczynek. Chcielibyśmy również, aby polskie miasta wyglądały jak najlepieji...\n27.11.2015 Honorata Sordyl zaprezentowała swój najnowszy tomik poezji - "Poza echem tego co było"\n„Poza echem tego co było” - taką nazwę nosi najnowszy tomik poezji Honoraty Sordyl – znanej rydułtowskiej poetki. Podczas oficjalnej promocji tego wydawnictwa zaprezentowała 11 wierszy – reszta pozostaje „Poza echem tego co było”…\n27.11.2015 Festiwal Moczki na płycie wodzisławskiego Rynku z akcentem naszej gminy\n27.11.2015 Ośrodek Wsparcia Caritas w Połomi organizuje wystawę prac w holu Urzędu Gminy\n27.11.2015 Światowy Dzień AIDS\n27.11.2015 W drodze do Pacanowa, czyli przed nami „Rodzinne Spotkania z Teatrem”\nZ bohaterem najbliższych „Rodzinnych Spotkań z Teatrem” organizowanych przez Wodzisławskie Centrum Kultury najmłodsi widzowie wyruszą w niezwykłą podróż pełną fascynujących przygód. Wraz z Teatrem Prym-Art z Rudy Śląskiej przemierzą różne zakątki świata, by dotrzeć do…. Pacanowa. W...\n27.11.2015 Akcja zima 2015/2016\nAkcja zima 2015/2016 Informujemy, że zimowym utrzymaniem dróg gminnych w sezonie 2015/2016 odśnieżaniem i likwidacją śliskości jezdni na terenie gminy Krzyżanowice zajmują się następujące firmy:\n27.11.2015 LGD Morawskie Wrota zaprasza na Spotkanie Konsultacyjne\nLGD Morawskie Wrota zaprasza na Spotkanie Konsultacyjne Lokalna Grupa Działania Morawskie Wrota zaprasza na Spotkanie Konsultacyjne poświęcone debacie na temat Lokalnych Kryteriów Wyboru Operacji oraz Celów i Przedsięwzięć LSR . &nbs...\n27.11.2015 Wernisaż - Ptaki\nWczoraj odbył się wernisaż wystawy Mariana Miełka pod tytułem: 'Mój święty spokój - ptaki'. Wystawę można zwiedzać do 29.12.2015 r. Więcej informacji o ekspozycji - PTAKI\n27.11.2015 Harmonogram posiedzeń komisji Rady Powiatu w grudniu 2015 r.\n27.11.2015 Barbórkowo – Mikołajkowe zwiedzanie wodzisławskiej sztolni\n27.11.2015 Obchody rocznicowe w Łubowicach\nW najbliższą sobotę 28 listopada władze Gminy Rudnik podobnie jak w latach ubiegłych uczestniczyć będą w uroczystych obchodach 158 rocznicy śmierci Josepha von Eichendorffa.\n27.11.2015 Pod starym Wawelem przygód bez liku\nLegenda o złym Smoku i sprytnym Szewczyku\n27.11.2015 Spotkanie konsultacyjne\nLGD 'Morawskie Wrota' serdecznie zaprasza na Spotkanie konsultacyjne poświęcone debacie na temat Lokalnych Kryteriów Wyboru Operacji oraz Celów i Przedsięwzięć w LSR.Spotkanie odbędzie się w Auli Gimnazjum w Marklowicach w dniu 2.12.2015 r. o godz. 16:30.\n27.11.2015 Nadanie sztandaru w setną rocznicę urodzin Antoniego Tomiczka\nW dniu 21 listopada Gimnazjum w Lyskach uczciło pamięć swojego patrona majora pilota Antoniego Tomiczka.Tego dnia, w setne urodziny patrona, odbyła się uroczystość nadania sztandaru gimnazjum, którą poprzedzała msza święta. Po uroczystościach kościelnych nauczyciele, uczniowie, rodzina i przyjaciele...\n27.11.2015 Akcja 'Zima 2015/2016'\nW okresie od 24 listopada 2015 r. do 31 marca 2016 r. Straż Miejska w Raciborzu prowadzi Akcję 'Zima 2015/2016'.\n27.11.2015 Zakończenie obchodów Roku Mieszka IV\nW czwartek 26 listopada 2015 r. w domu książęcym w Zamku Piastowskim w Raciborzu odbyło się zakończenie obchodów Roku Mieszka IV Laskonogiego - księcia raciborskiego i władcy Polski. W trakcie uroczystości m.in. wręczono pamiątkowe\n27.11.2015 Ozdoby choinkowe metodą pozłotniczą - warsztaty plastyczne w MDK\nMłodzieżowy Dom Kultury w Raciborzu zaprasza na warsztaty plastyczne - 'Ozdoby choinkowe metodą pozłotniczą'. Zajęcia odbędą się w sobotę, 12 grudnia 2015 r. w godzinach do 10.30 - 13.30 w siedzibie MDK\n27.11.2015 Utrudnienia w pracy Urzędy Miasta spowodowane ćwiczeniami\n27.11.2015 Żory z dofinansowaniem z programu KAWKA\nWojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach podjął decyzję o dofinansowaniu realizowanego przez Miasto Żory projektu pn. „Błękitne niebo nad Starówką – ograniczenie niskiej emisji w Żorach przez podłączenie budynków do miejskiej sieci ciepłowniczej” w ramach Programu Prior...\n26.11.2015 Z wizytą w Portugalii\nGrupa pracowników z Zespołu Szkół Specjalnych nr 10 im. ks. prof. J. Tischnera w dniach od 15 do 21 listopada br. uczestniczyła w wyjeździe do Vila Nova de Famalicão w Portugalii w ramach programu Erasmus +. Akcja KA1 mobilność kadry edukacji szkolnej.\n26.11.2015 Biała wstążka jako sprzeciw przemocy\n7 grudnia po raz drugi w Jastrzębiu-Zdroju ruszy kampania 'Biała Wstążka'. Jest to międzynarodowa akcja, która ma na celu zatrzymanie przemocy wobec kobiet.\n26.11.2015 Zostań wolontariuszem\n26.11.2015 Kolejny przegląd spektakli za nami\n24 listopada w kinie Centrum odbyła się już piąta edycja przeglądu. Wydarzenie pod patronatem prezydenta miasta Jastrzębie-Zdrój zostało zorganizowane przez Straż Miejską.\n26.11.2015 Wybrano członków Rady\n24 listopada podczas spotkania w Urzędzie Miasta wybrano członków do Rady Działalności Pożytku Publicznego.\n26.11.2015 VII Lysecki Jarmark Bożonarodzeniowy\nWójt Gminy Lyski zaprasza na VII Lysecki Jarmark Bożonarodzeniowy, który odbędzie się 6 grudnia br. Szczegóły na plakacie.\n26.11.2015 Zaproszenie na spotkanie konsultacyjne w sprawie Strategii Rozwoju Gminy Lyski\nWójt Gminy Lyski zaprasza wszystkich zainteresowanych na spotkania konsultacyjne w sprawie Strategii Rozwoju Gminy Lyski. Spotkania będą poświęcone badaniu potrzeb i oczekiwań naszej lokalnej społeczności na...\n26.11.2015 ZMIANY W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI, PODATKU ROLNYM, PODATKU LEŚNYM I PODATKU OD ŚRODKÓW TRANSPORTOWYCH OD 1 STYCZNIA 2016 ROKU\n26.11.2015 Misiowy dzień w przedszkolu\nDuże, małe, kolorowe, puchate i mięciutkie. Pluszowe misie opanowały Przedszkole nr 17 w Jastrzębiu-Zdroju.\n26.11.2015 Sesja Rady Miasta - transmisja na żywo\n26.11.2015 Plan gospodarki odpadami dla woj. śląskiego na lata 2016-2022\n26.11.2015 Jejkowice bez dymu\n26.11.2015 Zapraszamy do konkursu pn. ”Najpiękniejsza kartka bożonarodzeniowa”\n26.11.2015 ROZSTRZYGNIĘCIE WYNIKÓW KONSULTACJI SPOŁECZNYCH\n26.11.2015 Rozstrzygnięcie wyników konsultacji społecznych nad projektem uchwały Rady Miejskiej w Pszowie w sprawie przyjęcia Programu „Rodzina 3+”\n26.11.2015 Informacja o podwyżce stawki za odbiór i zagospodarowanie odpadów.\nStawka za odbiór segregowanych odpadów wyniesie 13 zł.\n26.11.2015 Tancerki Mirażu wicemistrzyniami świata!\nTa rewelacyjna wiadomość dotarła do nas wczoraj. Grupa Miraż, która wyjechała na Mistrzostwa Świata IDO Show Dance do Riesy oczarowała jurorów, ustępując pola jedynie ekipie z Kanady. Dzięki doskonałej choreografii, ciekawym kostiumom, ale przede wszystkim perfekcyjnym umiejętnościom młodych tance...\n26.11.2015 Kurier Żorski - grudzień 2015\nNa początku grudnia do domów żorzan trafi nowy, już ósmy w tym roku numer Kuriera Żorskiego. Przeczytacie w nim o wielu ważnych i ciekawych sprawach. Read more...\n26.11.2015 Europejczycy z gimnazjum\nNa prośbę Gimnazjum im. Karola Miarki w Świerklanach prezentujemy informację dotyczącą międzynarodowego projektu „Erasmus +”, w kt


onr - Prosto z mostu\nSenat poparł w czwartek ustawę zakładającą ustanowienie dnia 14 kwietnia państwowym Świętem Chrztu Polski. Z różnych stron pojawiają się jednak głosy sprzeciwu. Opozycja zarzuca projektowi, że… chodzi w nim o uczczenie ONR-u!\nZa ustawą głosowało 64 senatorów, przeciw było 7, od głosu wstrzymało się 13 senatorów.\nUstawa głosi, że dzień 14 kwietnia ustanawia się Świętem Chrztu Polski w celu upamiętnienia tego wydarzenia, „zważywszy na doniosłość decyzji Mieszka I, uznawanej za początek Państwa Polskiego”.\nŚwięto ma mieć charakter państwowy. Jednak nie będzie to dzień wolny od pracy. Wnioskodawcy chcą, żeby nowe święto państwowe „zachęcało obywateli Polski do refleksji i wywieszenia w tym dniu flag biało-czerwonych”.\nJak mówił poseł Klawiter: „Nie chcemy mnożyć dni wolnych od pracy, chcemy, żeby o tym pamiętać”.\nOpozycja ma jednak problem z nowym państwowym świętem – widzą w tym spisek narodowców. 14 kwietnia 1934 roku powstał bowiem ONR. Przedstawiciele opozycji twierdzą, że to „ukłon w stosunku do brunatnych sił”. PO chciała, by nowe Święto Chrztu Polski było obchodzone 15 kwietnia.\nTagged naród onr senat Święto Narodowe\nPolski ciemnoskóry bokser Izu Ugonoh zaproszony został na poniedziałkowy wieczór do studia TVN24. Jak brzmiała zapowiedź rozmowy już na koniec wydania ‚Faktów’, sportowiec wypowiedzieć miał się m.in. na temat Polski oraz narodowców.\nMożna było od razu podejrzewać, iż dziennikarze TVN-u oczekują, że Izu Ugonoh opowie o przykrych incydentach ze swojego życia, a wszystko uda się przedstawić w taki sposób, aby obrzydzić ludziom jeszcze bardziej polskie organizacje stanowione przez narodowców. Sugerować mógł to fakt, że ze strony znanych twarzy opozycji totalnej posypały się akurat gromy na ludzi związanych z Obozem Narodowo Radykalnym po ostatnim marszu tej organizacji w Gdańsku. Władysław Frasyniuk zapowiadał delegalizację ONR-u, kiedy przejęta przez dzisiejszą opozycję zostanie władza, a wtórował mu na Twitterze były prezydent Lech Wałęsa.\nCzarnoskóry bokser, nie kryjący swojego patriotyzmu i przywiązania do Polski zapewne mocno zaskoczył rozmawiającą z nim na antenie TVN24 Anitę Werner. Media tego typu często mówią o obawach z rzekomo odradzającym się u nas faszyzmem czy rasizmem, jednak sam Izu Ugonoh nie widzi takiego problemu i zapewnił, że czuje się w naszym kraju bezpiecznie.\n– W Polsce czuję się bezpieczny, bo Polska przeszła dużą transformację w zakresie tolerancji – stwierdził pięściarz.\nPrzedstawiciele telewizji TVN oraz lewicowa publika mogli czuć się zawiedzeni także odpowiedzią sportowca na temat kryzysu migracyjnego. Poruszono w wywiadzie bowiem kwestie tego, że Polska nie uczestniczy w unijnym systemie relokacji imigrantów.\n– Jestem w stanie zrozumieć, że Polska nie przyjmuje imigrantów. (…) Nie byłoby to dobre, gdyby do Polski przyjechali ludzie bez poszanowania dla polskiej kultury i tradycji – powiedział Izu Ugonoh i zaznaczył, że „chyba w każdym człowieku budzi się wtedy sprzeciw”.\nPolski bokser przyznał, że w czasach młodości nie każdy akceptował jego odmienność, a w związku z tym przydatne stało się dla niego poszerzanie umiejętności, które dziś prezentuje w swoich starciach w ringu.\n– Jako dziecko, to była najbardziej potrzebna umiejętność. Od czasów przedszkola często się biłem. Po prostu byłem inny. Wszędzie gdzie wychodziłem, wszyscy mieli biały kolor skóry. Jak wychodziłem na zewnątrz, to było pewnego rodzaju zagrożenie, zderzenie z krajem, który nie do końca mógł zaakceptować to, że osoba o czarnym kolorze skóry, urodziła się tutaj. Budziło to we mnie sprzeciw i gniew, nie potrafiłem zrozumieć takiego podejścia, niechęci do mnie – powiedział sportowiec.\nJednak dodał, że na dzień dzisiejszy czuje się w naszej Ojczyźnie bezpieczny oraz jest mile odbierany przez innych ludzi.\n– Żyje mi się w Polsce bardzo dobrze. Mam dużo przyjaciół, zawsze byłem popularnym chłopakiem. Czuje się mile widziany wszędzie, gdzie się pojawiam. (…) Myślę, że Polska przeszła ogromną transformację, jeśli chodzi o tolerancję, otwartość na inne narodowości i kolory skóry – stwierdził.\nKiedy rozmawiająca z pięściarzem Anita Werner zapytała go o wspomniany marsz członków ONR-u, który odbył się w Gdańsku, wówczas Izu Ugonoh nie okazał się krytyczny wobec tych ludzi, a wobec… przeinaczania faktów. Powiedział bowiem, że jest on daleki od wrzucania do jednego worka wszystkich, a sam zna ludzi, którzy w tej manifestacji brali udział i nie zamierza oceniać ludzi będących na tym zorganizowanym przez ONR marszu.\nTagged bokser onr Polska rasizm wywiad\nOnet 🇩🇪 ma 7 dni na usunięcie materiału wideo i przeproszenie naszego Stowarzyszenia, w innym przypadku – pozew. pic.twitter.com/r5Exb7KQLj\nSkandal w Białymstoku! Wicedyrektor Ośrodka Opiekuńczo-Wychowawczego im. dr Ireny Białówny w Białymstoku musiała złożyć dymisję po tym jak podziękowała ONR-owi za paczkę mikołajkową, w której znajdowało się 100 kg słodyczy! Białostockie władze uznały, że biorąc słodycze dla dzieci… promuje ONR.\n„Dziś #mikołajki, a więc działamy. Tym razem „ofiarą” naszej pomocy padły dzieci z domu dziecka nr 2 w #Białystok, Blisko 100 kg słodyczy w kilku kartonach trafiły do placówki. A wy lewusy dalej walczcie z poziomu laptopa z wyimaginowanym faszyzmem)” – napisali na Twitterze członkowie Podlaskiej Brygady ONR pod zdjęciem z podziękowaniami od wicedyrektor Ośrodka Opiekuńczo-Wychowawczego Grażyny Zimnoch.\nI tak zaczęło się piekło. Do sprawy odniosła się rzecznik prezydenta miasta, Tadeusza Truskolaskiego, którego syn jest obecnie posłem .Nowoczesnej. Jak przekonywała, ONR stosuje taką taktykę, aby pudrować akcjami charytatywnymi swoje brunatne oblicze. Prezydent miasta domagał się dymisji wicedyrektor placówki, a wiceprezydent zbojkotował uroczystości jubileuszowe placówki.\nTradycyjnie już aferę piętnowała w szczególny sposób „Gazeta Wyborcza”. Nie zabrakło też opinii internautów, którzy zachowanie prezydenta w tej sprawie uważają za skandaliczne.\nGW, prezydencie Truskolaski – powinniście płonąć wstydem. Patronka placówki – Irena Białówna niosła opiekę dzieciom: polskim, żydowskim i zagubionym podczas działań wojennych dzieciom obywateli ZSRR. I wierzcie mi, nie pytała skąd bierze pomoc. A Wy, w ramach ideologicznej wojny jesteście w stanie pokłócić się o karton słodyczy, których żadnemu z Was nie brakuje. Tak z ciekawości, ile niefaszystowskich słodyczy przekazała dzieciom w tym roku redakcja Gazety Wyborczej?\n– piszą autorzy profilu społecznościowego „Lemingopedia”.\nTagged onr słodycze truskolaski


Nokia N70 nie czyta karty pamięci - elektroda.pl\nNokia N70 nie czyta karty pamięci\nkonradooo 11 Lut 2010 12:52 2079 6\n#1 11 Lut 2010 12:52\nMam problem z Nokia N70 mianowicie nie widzi mi karty pamieci karta napewno dobra sprawdzalem kilka telefon byl w serwisie wymienili czujnik otwarcia tej klapki karty nadal nie telefon nie widzi (a raczej nie widzi ze klapka jest otwierana) ma ktos jakis pomysl ??\n#2 11 Lut 2010 15:20\nJaki czujnik. Karta pamięci ma swój filtr który jest często przyczyną właśnie że telefon jej nie widzi. Czujnik otwarcia klapki uruchamia jedynie tylną kamerę w telefonie.\n#3 11 Lut 2010 23:58\nPrzepraszam masz racje filtr - wymienili w serwisie i nadal nie dziala\n#4 12 Lut 2010 00:00\nNo nie wiem jak do tej pory nie zdarzyło mi się żeby po wymianie filtra nadal nie czytał karty. Ja bym próbował jeszcze z filtrem. Może nowy był również uszkodzony?!\n#5 12 Lut 2010 00:05\nhmm nie wydaje mi sie bo akurat to taki serwis ktory jest juz pare lat w Krakowie wiec raczej nie powinni miec trudnosci .. chyba ze sprobuje w innym. Nie ma juzz zadnej innej czesci odpowiedzialnej za to ?\n#6 12 Lut 2010 00:09\nPomocny post #6 12 Lut 2010 00:09\nNie mam serwisówki pod ręką bo bym powiedział gdzie od filtra idzie dalej. Istnieje prawdopodobieństwo że to nie filtr. W domowych warunkach i tak tego nie zrobisz bez Hot Air więc zanieś do innego serwisu i zleć im znalezienie wady i jej usunięcie.\n#7 12 Lut 2010 00:15\nDziekuje Ci kolego bede probowal\nPodobne tematy Nokia N70 nie czyta karty pamięci\nnokia n70 nie czyta danych z karty mmc mobile\nWitam! Niedawno zakupiłem tanio nokię n70.Z poprzedniej nokii 6230i przełożyłem do niej kartę mobile MMC 512MB GoodRam i zdziwiło mnie że telefon n70... (4)\nwitam jak w temacie N70 nie widzi karty pamięci, katra 100% sprawna telefon przeprogramowałem. Proszę o podpowiedź co dalej?,A filtr MMC sprawdzale... (2)\nWitam. Posiadam Nokię e66 pewnego razu gdy wszedłem w odtwarzacz muzyki nie znaleziono żadnych utworów, postanowiłem ponownie włożyć kartę pamięci, po... (1)\nWitam!!!! Posiadam telefon Nokię E66. W telefonie nie działa karta pamięci - urządzenie wyświetla komunikat "Karta pamięci uszkodzona". Sprawdzałem... (5)\nNokia 5300 nie czyta karty pamięci\nWitam. Otóż mam spory problem. Tak jak w temacie moja nokia 5300 nie czyta karty pamięci Kingston 4gb. Wcześniej miałem 256mb którą dostałem razem z t... (6)\nNokia 5800 - nie czyta karty pamięci\nWitam Mam problem z Nokią 5800. Telefon rozpoznaje kartę jako uszkodzoną. Sprawdzałem kilka kart, wszystkie działają na czytniku i innych telefonach.... (8)


ARMIGA -- emulator Amigi z napędem dyskietek [ARHN.EU] - Wykop.pl\nARMIGA -- emulator Amigi z napędem dyskietek [ARHN.EU]\n@Lookazz youtube.com #gry #retrogaming #amiga #konsole #arhneu #retrocomputing\nKultowa Amiga nareszcie reprezentowana jest przez lukratywny biznes konsol wtórnych. Oparta (jak wskazuje nazwa) o architekturę ARM, ARMIGA emuluje modele 50...\nRecenzja sprzed 9 miesięcy dodał: borgbis z youtube.com\nPrawdziwa Nowa Amiga dodał: ArrChii z dobreprogramy.pl\nWszelkie wątpliwości co do zakupu Armigi można rozwiać jednym zdaniem: Raspberry Pi i Retropie.\n@Defender: albo dowolny sprzet o mocy obliczeniowej dlugopisu\nnie rozumiem tego booma na retropie, czy raspberry pi\nprzeciez polowa tych emulatorow poleci na laptopie, komorce, lodowce...\na jak ktos chce miec prawdziwa konsole to kupi amige nie bedzie sie bawil w raspbery i wycinanie z kartonu\nmajkel93 11 mies. temu\n@3mortis: Koszt Amigi (całego zestawu + adapter na SD/HDD) w dzisiejszych czasach grubo przekracza koszt Raspberry Pi z kartą pamięci, które można przerobić na dedykowaną "konsole-emulator", dodatkowo nie będzie odtwarzać TYLKO gier z Amigi ale również od groma innych konsol (NES, SNES itd.)\n@majkel93: ale jezeli chcesz pograc w gry to wystarczy ci pc/laptop ktory ma kazdy\na jezeli chcesz miec super retro konsole to pewnie wolisz oryginal a nie drukowac sobie w 3d jakies gowienka ktore 90% ludzi skomentuje "tyle j$%%nia zeby wlaczyc gre ktora moge sobie odpalic na komorce i nawet nie wyglada jak stara amiga?"\noczywiscie sa ludzie ktorzy chca od razu z raspberry zrobic salon gier, statek kosmiczny i wszystko z drewna i sliny bo taniej, ale ile jest takich ludzi\na ostatecznie i tak wychodzi na to ze nikt nie chce tego co jest pokazane w wykopie bo za 200$ to sobie wole kupic pc i pograc w wieska\nale jezeli chcesz pograc w gry to wystarczy ci pc/laptop ktory ma kazdy\n@3mortis: ale nie każdemu chce się przenosić komputer do salonu w którym ma telewizor. A 'dedykowany' komputer-emulator może leżeć przy telewizorze i nie przeszkadzać.\n@YuiMizuno: widze ze zataczamy o jakies kuriozalne sytuacje\nmam komputer z monitorem i ide do salonu grac w gre ktora ma rozdzielczosc znaczka pocztowego\npo co? zeby widziec pixele dokladniej? upewnic sie ze sa cale jednego koloru? pokazac zonie ze 800 zl nie poszlo na marne bo moge pograc w gre ktora odpali sie rownie dobrze na worku na smieci?\nnawet gdyby to pewnie wstydzil bym sie stawiac jakiegos klocka czy to tego czy raspbery przy normalnych konsolach i tv\nale nie wnikajmy, kazdy ma swoje zdanie, sa ludzie ktorzy placa gruby hajs zeby nosic okulary bez szkla, nosic ubrania wygladajace jak z menela, jedza odpadki w imie czegostam\nsa pewnie i tacy ktorzy wydadza 1000zl/spedza miesiac na dopieszczaniu raspberry w kartonie zeby miec gowniana podrobke amigi zeby pokazac ze moga grac NA KONSOLI nie jak plebs na komputerze\n@3mortis: a ja mam komputer w pokoju, a 40" telewizor w salonie. I idę do salonu pograć na telewizorze, który ma taką samą rozdzielczość jak mój monitor, ale mogę wygodnie usiąść na kanapie, razem ze znajomymi i wspólnie pograć w jakieś gierki w stylu retro.\n@YuiMizuno: no to sobie pograj, nie rozumiem tego argumentu, to samo ludzie kupujacy PSX "bo na pc sie nie da grac wygodniej"\npodobno komputer nie musi stac tam gdzie ekran, internet i te sprawy, ale co ja tam wiem...\nsredniej klasy TV z wifi laczy sie z windowsem 1 kliknieciem w magiczny przycisk "polacz z ekranem bezprzewodowym"\nnawet jesli nie to kupno 20m kabla nie zniszczy nikomu zycia\nale nie bo zatrzymalismy sie w roku 1900, sprzet ma stac pod telewizorem zaraz obok videła, a do kazdej czynnosci musi byc osobny kombajn ulozony "na" ewentualnie "pod" videłem\nano tak, zapomnialem, wtedy nie pograsz ze znajomymi na retro kanapie w retro konsole, w obudowie recznie odlewanej z retro plastiku i skladanej rekami ale tylko lewymi przez tybetanskich mnichow, wtedy to bedzie "zagrajmy w 40 letniego c$$!?wego mario zmiast wieska", 0 pkt za hipsterstwo\n@3mortis: i rozgrywka jest super płynna i na pewno w 4K ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n@3mortis: jak kogoś stać, to czemu nie? W domu też masz jeden telewizor i jak chcesz oglądać TV w kuchni to nosisz ze sobą telewizor i kabel 20 metrowy?\nKoszt Amigi (całego zestawu + adapter na SD/HDD) w dzisiejszych czasach grubo przekracza koszt Raspberry Pi z kartą pamięci, które można przerobić na dedykowaną "konsole-emulator"\n@majkel93: Od dawna myślę o zakupie Raspberry Pi 3. Czy jest jakiś tutek jak to wszystko skonfigurować. Może jest coś takiego jak CoinOps dla xboxa? Wrzucasz katalog na dysk/kartę pamięci i voila!\nna pewno w 4K\nmam komputer w pokoju, a 40" telewizor w salonie. I idę do salonu pograć na telewizorze, który ma taką samą rozdzielczość jak mój monitor,\nTak bo raspberry czy ten badziew z wykopu da rade w 4k ale komputer stacjonarny i kabel hdmi albo wifi to gunwo, nie ma przeciez technologii umozliwiajacej streamowanie w 4k... to by wymagalo poteznego internetu.... oh wait przeciez kazdy kto nie ma internetu na wiaderka nie ma z tym problemu...\na na pewno ma to olbrzymie znaczenie w grach z rozdzialka 300x200, a nie sorry, przeciez jest inny feeling, ale plebs tego nie zrozumie\noczywiscie jak kogos stac itp to nie zabraniam, po prostu chcialem zauwazyc ze to nie sluzy temu zeby sobie pograc w stare gry bo w nie mozna pograc na wszystkim co juz mamy w domu a przeniesienie tego na tv wychodzi 20x taniej\nto sluzy temu zeby miec "retro" gadzet, albo sobie samemu wycinac jakies cale 2 metrowe stacje do gier w przypadku raspberry i potem byc lepszym niz plebs, zeby przy znajomym potem powiedziec "haha ty grasz w mario na pc? o k@$#a jaki lamus, ja mam stacje wzorowana na salon gier z 56-57, nie k@$#a nie z lat sześćdziesiątych , bo w 58 calkiem to zj$$$li, no i oczywiscie ja to mam na retro konsoli wzorowanej na podrobke symulatora wycinana recznie z odbytu kozy maltanskiej"\nnie bronimy bogatym ludziom tak robic, ale nie wmawiaj mi ze chodzi o jakosc rozgrywki bo bez konsolki za 800zl albo raspbery nie jestes w stanie pograc sobie w te gry na tv w dokladnie takich samych warunkach jak ktos z pctem i kablem\n@zigibombes: Poczytaj o RetroPie, poradników na YT jest masa, sama instalacja nie jest jakoś przesadnie skomplikowana.\nNie wiem dla kogo jest ten sprzęt - fani gier wybiorą emulator na RPi albo OPi, fani sprzętu kupią za te pieniądze modowaną Amige ze stacją Gotek, a ci co siedzą w archiwizacji wybiorą KryoFlux.\n@aegypius: Chlopaki nie nadazaja produkowac wiec ktos jednak jest zainteresowany :)\nChlopaki nie nadazaja produkowac wiec ktos jednak jest zainteresowany :)\n@YoshiTurboMaster: ale nie wiemy też, czy "chłopaki" to nie jest 2 gości, którzy to produkują w weekendy gdy żona pozwoli, drukując obudowy na reprapie (po 1 na noc, a co drugi dzień poprawka bo się dysza zapchała albo wydruk odkleił)\natr3ju 11 mies. temu\nTo jest najpiękniejsza Amiga ze wszystkich i żaden emulator czy te retro pie nie mają podlotu do przepięknej Amigi 600.\nżaden emulator czy te retro pie nie mają podlotu do przepięknej Amigi 600.\n@atr3ju: przywiezionej pociagiem tam i z powrotem, w reklamowce z Aldi, z Berlina Zachodniego, za kase ze stypendium i dwoch pensji ojca. Ale szpanu bylo w akademiku. W siatkowke cielismy calymi nocami. Pozdrowiam cie Maniek!\nGanjah 11 mies. temu\npoison64 11 mies. temu\nFajny bajer dla entuzjastów z duuuużą ilością wolnego czasu.\nnie wierzyłem wtedy, że to się uda :) właśnie zamówiłem wersję bez floopy :D\n@mitatuyo: What? Wersja bez flopa to zwykly emulator. Odpal to sobie na pc. Na floppie polega caly bajer.\n@YoshiTurboMaster: i tak służy tylko do zgrywania obrazu na pamięci Armigi, nie będzie zatem dyskoteki jak przed laty. Sam pamiętam jak 3 razy zmieniałem dyskietkę, żeby wczytał się fatal w MK2. Poza tym nie mam żadnej dyskietki już, nie mam gdzie ich kupić, nie mam nawet floopy w kompie, żeby sobie ewentualnie nagrać. Nie chce mi się grać na kompie, naprawdę wole wygodnie sobie usiąść na kanapie, przed wielkim telewizorem i cieszyć się komfortem. Wiem, że to drogo kosztuje, no ale cóż ( ͡º ͜ʖ͡º)\nwydales 120€ na to co twoj telefon zrobi za darmo\nPoza tym nie mam żadnej dyskietki już, nie mam gdzie ich kupić, nie mam nawet floopy w kompie, żeby sobie ewentualnie nagrać.\nPC'ty nie trawia amigowego formatu\nDyskietki kupisz bez problemu.\nSam pamiętam jak 3 razy zmieniałem dyskietkę, żeby wczytał się fatal w MK2.\nW tym emulatorze z napedem, nie grasz z dyskietek, tylko kopiujesz je do obrazu.\nFajna recenzja, szkoda ze jej nie wysluchales.\n@jeanpaul: obejrzałem cała dokładnie, za to Ty nie czytałeś moich komentarzy :) mam w dupie te 120 ojro. Zapłaciłbym i dwa razy tyle, szkoda mi oczu, a tak odpalę sobie na 50 calowym telewizorze. Wygodny jestem i płacę za to - na szczęście nie muszę liczyć cebulionow. Nie musisz mi tłumaczyć, doskonale pamietam ze dyskietka na Amigę miała nieco ponad 700 kilo. Nigdzie nie napisałem, ze chce nagrywać je na PC. Nawet nie mam peceta od lat.\nZapłaciłbym i dwa razy tyle, szkoda mi oczu, a tak odpalę sobie na 50 calowym telewizorze.\nze smartphon'a takze\nNigdzie nie napisałem, ze chce nagrywać je na PC.\nnie mam nawet floopy w kompie, żeby sobie ewentualnie nagrać.\npokaż spoiler twoja kasa, twoja sprawa, kto bogatemu zabroni\njesli mozna bogatych (i glupich) golic, to czemu nie\n@jeanpaul: jeśli dla Ciebie komp=PC to nie mamy o czym gadać :) nie mam peceta od lat i bardzo mi z tym dobrze :) tutaj podłączam kabel i gram, serio nie chce mi się robić jakichś ostrych kombinacji norweskich :)\njeśli dla Ciebie komp=PC to nie mamy o czym gadać\n@mitatuyo: PC = personal computer - to moze byc cokolwiek co mozna uznac za komputer osobisty. Jesli nie masz zadnego komputera osobistego - to bedzie ci trudno przenosic gry na ten emulator, bo potrzebujesz cos co obsluzy (s)ftp albo nagra rom'y na karte sd.\nAle faktycznie masz racje, nie mamy o czym.\n@jeanpaul: dwa komentarze wcześniej sam napisałeś, ze pecety nie trawią amigowego formatu. Wiec wg Ciebie amiga to nie personal computer, a teraz piszesz ze PC to cokolwiek osobistego. Zatem przeczysz sam sobie, żeby tylko udawać, że nie wiesz o co mi chodzie.\nLookazz dołączył 7 lat 6 mies. temu\n277\twykopali 13\tzakopali 4.7 tys. wyświetleń


, Giżycko, Kruklanki, Jeziorowskie, Żabinki, Przerwanki.\n1070 ha, 840 ha.\n26,9 m, 24 m.\nwzdręga, sieja, płoć, okoń, lin, krąp, szczupak, węgorz\nWiele miejsc na biwaki. Istnieją liczne kwatery agroturystyczne wokół jeziora, między innymi we wsi Kruklanki. Ośrodki "Kruklanki", "Jakub".\nLiczne dzikie, piaszczyste plaże.\nPrzeważnie wysokie, pagórkowate, od północy częściowo zalesione, wyrównane, bez zatoczek, porośnięte wąskim pasem roślinności.\nGiżycko, Kruklanki, Jeziorowskie, Żabinki, Przerwanki.\nKajakarstwo (szlak kajakowy rzeki Sapiny), wędkarstwo (szczupak, okoń, węgorz, płoć, sieja, wzdręga, krąp).\nNa jeziorze obowiązuje strefa ciszy. Jezioro jest długie na około 4,5 km i szerokie na prawie 3 km. Kształt jeziora owalny, tylko w północno-wschodniej części posiada ono wydłużoną zatokę zwaną Żabinki (otoczoną ze wszystkich stron wysokimi wzgórzami). Jezioro miało spełniać rolę rezerwuaru wody dla Kanału Mazurskiego. Dzięki śluzie Przerwanki możliwe jest spiętrzenie wód jeziora i powiększenie jego powierzchni.\nNa północ od jeziora znajduje się interesujący kompleks leśny, w którym dominują bory sosnowo-świerkowe i mieszane. W lesie tym leżą trzy malownicze jeziora: Krzywa Kuta, Biała Kuta i Mała Kuta. W okolicy jezior - ostoje zwierzyny i ptactwa wodnego oraz ptaków drapieżnych, m.in. bielika i orła przedniego, który jest wielką rzadkością na Mazurach.\nPrzyjeżdżam tu od 4 lat i zapewniam że szczupaki są i to całkiem ładne...\ntrafiają się okazy nawet do 10 kg (większego na Gołdopiwie jeszcze nie widziałem)\nw ub. roku z tygodniowej wyprawy wędkarskiej największy miał 6,50 kg, 2 lata temu rekordem wyprawy był 7 kg.\nchlapaków po 1,5 kg - 2 kg nie liczę\nwszystko złowione z łódki, z brzegu to można tylko nerwa złapać, więc komentarze niedzielnych wędkarzy i ich opinie że tu nie ma szczupaka można włożyć między bajki.\nTrzeba tylko wiedzieć gdzie szukać zębatego, warto zapoznać się z jakąś mapą batymetryczną jeziora (górki, dołki, podwodne łączki), a nie przyjechać siąść na brzegu i rzucić trochę zanęty na płocie i leszcze. Tak zębatego nie złapiecie....\nmiejscowi są specjalistami od dużych "Garbusów" - przede wszystkim na żywca, ale też nie łapią z brzegu tylko z łódki - warto więc zwrócić uwagę gdzie oni pływają i rzucają....\nJeżdżę nad to jezioro od kilku lat, kilka razy w roku, głównie spining. Nastawiam się na szczupaka i nie jestem zawiedziony, uważam że jest go całkiem sporo i to grubszego, od kilograma wzwyż. Największego złowił znajomy 9,4 Kg ale takich 3-5 Kg widziałem i złapałem sporo. Chlapaków do 50 cm. nie liczę, bo można nałowić ich dużo. Cała tajemnica to wiedzieć gdzie i na co, ale do tego już niech każdy dochodzi sam. Z politowaniem patrzę na niedzielnych wędkarzy, którzy przyjeżdżają na kilka dni i spodziewają się wielkiej ryby nie znając jeziora. Ja swoje "frycowe" zapłaciłem, mam szacunek do tego jeziora i wiem że można tu złowić pięknego szczupaka. Co do okonia, to traktuję go jako przyłów i nie jest obiektem mojego zainteresowania. O sandaczach tylko słyszałem, podobno były.\nPiękne,duże jezioro ale niestety zanieczyszczone.Właśnie nie dawno wróciliśmy z 10-dniowego pobytu.Co do ryb,nie jestem co prawda"moczykijkiem"ale z obserwacji łowiących wędkarzy wywnioskowałem że albo rzeczywiście ryb brakuje albo po prostu nie żerowały z powodu wysokiej temperatury wody ok.27 st.C.Ale mimo wszystko chciałbym tam jeszcze kiedyś powrócic.\nWłaśnie wróciłem z wyprawy wędkarskiej na tym jeziorze, wnioski:\n1. Jezioro ogołocone z większych ryb, z pewnością istnieją, ale trafiają się bardzo rzadko. To jest również opinia miejscowego wędkarza.\n2. Jezioro o kształcie owalnym, brak przybrzeżnych bagienek, co sprawia że jest bardzo monotonne. Przyjazne dla początkujących żeglarzy.\n3. Z powodu nawet niewielkiego wiatru łatwo wpada w kołysanie, falowanie i wówczas próżno szukać zacisznych miejsc.\nPodsumowując: Piękna okolica, zresztą jak i reszta Mazur. Więcej tam nie pojadę.\nPozdrawiam zachwyconych, ale oni powielają opinie innych niezorientowanych lub żyją zamierzchłą przeszłością.\nZ rozmów miejscowych wynika, że rybacy przetrzepali jezioro i robią to nadal, choć ja wciągu tygodnia obecności rybaków ani sprzętu rybackiego nie stwierdziłem.\nMarcel z woj. Śląskiego assasinm@gmail.com\nJeżdżę nad to jezioro od 5 lat, na pole namiotowe w Przerwankach (między ZHP Otwock a Węgorzewo, i bardzo je polecam ;-] ). Jest pięknie, woda czyściutka - nawet raki są (!).\nCo do ryb, to po kilkudniowym nęceniu jest dużo dużych (25 - 30cm) płoci. Jest także dużo krąpi, są też wzdręgi ~25cm (nie zdradzam miejsc, zanęt i przynęt z wiadomych względów). Są również okonie i szczupaki, ale na jakieś b.duże to raczej nie można liczyć. Słyszałem, że są węgorze i sielawy, ale żadnej z tych dwóch ryb nie miałem na haku. Widziałem też gościa, który złowił karpia, ale z tego co wiem, też nie ma ich tu zbyt dużo. Na rzece są też karasie.\nWyjątkowe jezioro, las, znajomi itd,..\nWarto przyjechać, raj na ziemi :-)


Kawa włoska w serwisie Strefa hitów - http://strefahitow.com.pl/\nKawa włoska w serwisie Strefa hitów\nDodane: 14:25 25. 02. 2020\nwłoska kawa do biura Podstawowe gatunki kawyPierwszą rzeczą po przebudzeniu, którą wielu z nas robi, jest wzięcie dużego łyka naszej ulubionej ciepłej kawy, żeby zara\nkawa do hotelu Najlepiej zakupiona w całych ziarnach aKawa jest napojem, który ma swoich miłośników na całym świecie. I trudno się temu dziwić, cechuje się ona wyjątkowym smakiem i aromatem\nkawy włoskie Z zaparzonej kawy powstaje energetyczny napójOwoce kawowca dostarczają światu ziaren kawy, która jest mielona i parzona. Z zaparzonej kawy powstaje energetyczny napój, za którym przepadają m\nwłoska kawa do biura Dobrze zaparzona kawa włoska nie maBardzo wiele osób ceni sobie aromat kawy, którą możemy zrobić sobie w domu lub w pracy w e\nkawa do hotelu Tę tezę z całą pewnością potwierdząKawa włoska nie ma sobie równych. Tę tezę z całą pewnością potwierdzą wszyscy, którym dane było delektować się tym pysznym napojem pod nie\nprofesjonalne ekspresy do hotelu Już za kilkaset złotych można nabyćKawa włoska, ekspresy do kawy oraz inne akcesoria kawowe to oferta niejednego sklepu stacjonarnego, jak i internetowego. Co w\nPiękno w zgodzie z naturąO odnawialnych źródłach energii - kwestie energetyki solarnejGabinet stomatologiczny ZabrzePosłuchaj uważnieRóżne formy naklejek, od wypukłych po 3dCzy sposób na to jak w 2021 cyklinować parkiet jest trudny?Dobra zabawa z dzieckiem - może kolejka?Zwykły Chłopak Chciał chłodzić co2. Przypadkowo Odkrył 1 Dziwny Sposób, Przez Który Sprzedawcy Go Nienawidzą.Belgia, Niemcy, Holandia - wybierz podróż busemO kartkach zaproszeniowych na ślubJak transportować ponadgabaryty na sto procent!Twój samochodów - jak sobie radzić z usterkami?Wysokość - niektórych przeraża, niektórych fascynujePodstawa wystroju: DywanNawadnianie ogrodów na posesjach mieszkalnychKilka porad dla pacjentów stomatologicznychBathtubs and plumbing issuesHigiena i bezpieczeństwoO skórach na tapicerce, odzieży czy meblachOdpowiedzialnie czyli ekologicznie - oszczędzaj wodę!Work around the house - pipes, drains and heatingNajczęstsze błędy prestashopOgólnie o księgowościKilka ciekawych informacji o drzwiachNowe metody leczenia SM - kilka słów o stwardnieniu rozsianymKilka porad i faktów o ogrodachWhy You should visit Cracow?Taki mamy klimat - zadbaj o ciepły domChciał Tylko znaleźć kardiologa. Popełnił Błąd, Który Kosztował Go ...Geodezja co i jak


Tile Racer - symulator wyścigów samochodowych dla Ubuntu | Ubuntu - Linux - Newsy - How to\nTile Racer - symulator wyścigów samochodowych dla Ubuntu\nAutor: Adrian Nowak, 09:00, niedziela, 17 sierpnia 2008\nTile Racer do darmowa gra dla Linuksa w której mamy możliwość pokonywania samochodem różnorakich przeszkód. Ten typ wyścigów nazywany jest (z ang.) stuntem.\nPo pierwszym uruchomieniu gry, dość negatywnie zaskoczyło mnie bardzo wolne działanie aplikacji. Co prawda, komputer na którym testowałem grę nie należy do najnowszych, ale bez problemu uruchamiałem na nim gry (pod Windowsem) takie jak Need For Speed Underground czy GTA San Andreas, których grafika jest znacznie bardziej zaawansowana.\nTo zdaje się potwierdzać opinie, że Linux nie jest systemem stworzonym do gier, co niestety (w związku z głośną premierą OpenGL 3) wydaje się pozostać w najbliższym czasie bez zmian.\nTak więc, nieco zdegustowany, po drastycznym zmniejszeniu parametrów grafiki, zabrałem się za testowanie gry. Na szczęście później było już tylko lepiej. Wybrałem pierwszą z góry trasę i wystartowałem. Fizyka pojazdu jest na dość dobrym poziomie, nie dopracowano jedynie modelu zderzeń. Podczas kontaktu ze ścianą auto czasem po prostu staje. Detale zarówno auta jak i mapy nie rzucają we współczesnych czasach na kolana, jednak pozwalają na wygodną grę bez pixel shaderów, blura czy antyaliasingu.\nMożliwości gry są dobrze widoczne na poniższym filmiku:\nNa uwagę zasługuje również wbudowany w aplikację edytor map. Dzięki niemu mamy możliwość rozbudowania planszy o dowolną liczbę własnych elementów.\nGrę Tile Racer można zainstlować z dostępnych w serwisie GetDeb.net paczek. Najpierw instalujemy paczkę tileracer-data (42.2 MB), a następnie tileracer (14.8 MB).\nPodsumowując, Tile Racer to nie gra dla miłośników zaawansowanej grafiki i dużej liczby detali. Świetnie nadaje się jednak do umilenia sobie wolnego czasu po pracy. Jest to też jeden z najlepszych symulatorów wyścigów dla Linuksa jakie widziałem.\nTagi: instalacja, rozrywka, ubuntu 8.04\nSam silnik gry jak na Linuksowe realia nie jest zły, ale jeśli chodzi o budowanie tras, to mogło by onbyć z podglądem na żywo w 3D.\n17 sierpnia 2008 09:52\nPolecam zbadać "rigs of rods" zwłaszcza wieloosiowe ciężarówki tatra itp. Można zarwać noc wspinając się ryczącą ciężarówką po stercie kamieni :) Zabawie mobilnym dźwigiem , koniem do naczep itp.itd do tego mnóstwo dodatkowych pojazdów i map do jazdy. Fizyka jest powalająca.\nTile Racer może się schować :)\n17 sierpnia 2008 13:28\nOK, przyjrze się temu bliżej :)\n17 sierpnia 2008 13:33\nByła kiedyś podobna gierka na PC - Stunts. Tworzyło się mapy, ustawiało na trasie różne mosty, skocznie, itp/\n20 sierpnia 2008 12:19\nna gf 7600 spokojnie mozna włączyć blur, hdr albo anti-aliasing, bo niestety coś aa nie działa z blurem/hdr\n31 sierpnia 2008 13:07\nMam linux Ubuntu 8.04 i ja niewiem zainstalowałem te oby dwa pliki i mi nic się niechce uruchomic...\n26 maja 2009 19:23


Myśli mi się ostatnio coraz częściej o pisaniu autobiografii. Chciałbym taki wyrazisty tekst o sobie samym napisać o prawdziwych, tkwiących we mnie motorach malowania, bycia z ludźmi, o prawdziwych przyczynach moich złości, napięć. Chciałbym, mam taką potrzebę, rozebrać się i opisać swoją anatomię. Zwiedzić siebie wstecz. I z tych moich narastających tęsknot do pisania, do tego, żeby usiąść i pisać tak, jak się maluje, wynika, że do słowa pisanego mam więcej zaufania niż do czegokolwiek innego. I moje malarstwo także jest tego dowodem. Ale bo też dlaczego by takiego autoportretu nie napisać? Przecież te malowane nic o mnie nie mówią. A po co o sobie mówić? Bo w widzeniu i opisywaniu siebie więcej może się zmieścić tak zwanej prawdy o widzeniu świata.\nZbylut Grzywacz, Memłary i inne teksty przy życiu i sztuce\nTadeusz Nyczek, Malując, pisząc\nO sobie II\nKogo uważam za adresata mojej twórczości\nCo twórcy mogą i powinni dać społeczeństwu?\nO relacji pomiędzy Związkiem a Sztuką\nNie zabarwiajmy brudnej wody na ładny kolor\nWychowanie do konformizmu\nMademoiselle Susanne i starcy\nKamienie i obrazy, czyli świat wg ZG\nPietra i Stein\nMetafizyka i mięso\nCzy ból może być piękny?\nTrochę malarstwa zamiast lekarstwa\nApollo i Marsjasz (Tycjan)\nMistrz cierpienia (Matthias Grünewald)\nCiało i dusza (Théodore Géricault)\nSłoneczniki (Vincent van Gogh)\nMieszczanie z Calais (Auguste Rodin)\nEros i ból (Egon Schiele)\nKomedia ludzka Adama Hoffmanna\nUtrwalanie (Alina Szapocznikow)\nRozstrzelanie (Od Francisca Goi do Andrzeja Wróblewskiego)\nPodróż dookoła karty gorączkowej (Józef Gielniak)\nBIBLIOGRAFICZNE ŹRÓDŁA UTWORÓW


Piłkarze Chrobrego sprawiają nam miłą niespodziankę na koniec fatalnej rundy. Zawodnicy Rakowa zaś już po raz drugi z rzędu tracą zwycięstwo w… 94. minucie meczu. Tak więc jesienne rozgrywki kończymy na 13. miejscu, a czy okaże się ono szczęśliwe czy wręcz przeciwnie – czas pokaże.\nNajwiększe wrażenie zrobiła drużyna katowickiej GieKS-y. Najwidoczniej gra przy pustych trybunach jej służy. Przed kilkoma tygodniami, z dopingiem kilkuset ustawionych pod bramami kibiców, po dramatycznym spotkaniu pokonali naszą drużynę. W sobotę fanów z Katowic było znacznie mniej, a obecny lider rozgromił TOR Dobrzeń Wielki aż 7:0! Prawdziwa rzeź niewiniątek i zarazem srogi rewanż za sierpień, kiedy to katowicki team wyjeżdżał z Dobrzenia z zaledwie 1 punktem. Goście nie byli w stanie zrobić niczego, a miejscowi, nawet mając już przysłowiowego gołębia w garści, ani myśleli odpuścić, dobijając rywala trzema trafieniami w ostatnich pięciu minutach pojedynku. Wygląda na to, że katowiczanie kryzys mają już za sobą, pewnie zmierzając po końcowy tryumf.\nCiekawie w Słubicach, gdzie tamtejsza Polonia podejmowała Rozwój. Już po 25 minutach gracze z Katowic prowadzili 2:0 i wydawało się, że niepokonani dotąd przed własną publicznością słubiczanie, wreszcie zaznają goryczy porażki na własnym obiekcie. Jednak nie, cały czas liczą się w grze i cały czas są poważnym pretendentem do awansu. Najpierw kontaktowa bramka, a później, grając już w „dziesiątkę”, wyrównanie, jakie pada w 89. minucie. Co znaczy Polonia z ubytkiem jednego piłkarza przekonaliśmy się sami, nie potrafiąc jej pokonać, mało tego – przegrywając, mimo liczebnej przewagi na boisku. Co ciekawe, w pierwszej potyczce obu drużyn, na stadionie przy ul. Zgody w Katowicach to Rozwój gonił wynik – ostatecznie sztuka ta również im się udała, również dopiero w końcowych elementach meczu i również… mając o jednego zawodnika mniej. Historia lubi być przewrotna.\nW Graczach, Dozamet już po raz kolejny udowodnił, że jeśli się poddać, to tylko po walce, co jest odpowiedzią na ewentualny koniec klubu po bieżącej rundzie. Nowosolanie potrzebowali 10 minut, by dwukrotnie pokonać golkipera gospodarzy, ci jednak dosadnie odpowiedzieli tym samym, z taką różnicą, że w ciągu 120 sekund. Ambitnie grający piłkarze Dozametu jednak nie złożyli broni, dzielnie broniąc rezultat do samego końca, nawet mimo faktu, że przeciwnik grał z przewagą jednego zawodnika. Czy ich robiące wrażenie starania, które przypominają głośne wołanie o pomoc, przyniosą jakiś efekt?\nNiepewni najbliższej przyszłości są również włodarze, piłkarze i kibice Szczakowianki. W prasie pojawiły się już spekulację, że wiosną zabraknie „Szczkasy” w III lidze i, co potwierdzają sami zainteresowani, nie ma w tym większej krzty przesady. Miasto specjalnie nie kwapi się do pomocy, a fani dalsze „być albo nie być” uzależniają od wyników II tury wyborów prezydenckich, w których na polu bitwy został m.in. były prezes Szczakowianki. Mecz z Pogonią nie doszedł o skutku na wniosek gospodarzy obiektu, na którym przeprowadzany jest remont murawy. Nie grał również Stilon z GKS-em Jastrzębie, czego przyczyną jest panująca w gorzowskiej ekipie epidemia grypy.\nA więc runda za nami. Była, jaka była – na podsumowania przyjdzie czas, również w samym klubie. Miejmy nadzieję, że nie zabraknie rozliczeń z osiąganych wyników. My już mamy dość i w tym aspekcie nie jesteśmy osamotnieni w grupie. Lada moment zapewne znów zatęsknimy za ligą, ale póki co – walczmy o MZKS Chrobry Głogów! Myślę, że większość wie, co mamy na myśli.\nSkalnik Gracze – Dozamet Nowa Sól 2:2\nPolonia Słubice – Rozwój Katowice 2:2\nGKS Katowice – TOR Dobrzeń Wielki 7:0\nGawin Królewska Wola – Lechia Zielona Góra 2:1\nWalka Zabrze – Zagłębie II Lubin 3:0\nRaków Częstochowa – Chrobry Głogów 1:1\nStilon Gorzów – GKS Jastrzębie [/b]\nMecz przełożony na wiosnę.\nPogoń Świebodzin – Szczakowianka Jaworzno [b]


Tulleo opinie, cena, zamienniki, ulotka i działanie\nOpinie o lekach i suplementach » Suplementy diety » Tulleo\nSuplement skuteczny na:\nbezsennośćtrudności z zasypianiem\nDziałanie suplementu i ulotka\nSuplement dla dzieci wspierający prawidłowe zasypianie. Dzięki unikalnej kompozycji ekstraktu z ziela melisy, koszyczków rumianku, kwiatostanu lipy oraz róży stulistej, preparat działa sedatywnie, ponadto wspomaga utrzymanie zdrowego snu; koszyczek rumianku wykazuje działanie nasenne, anksjolityczne, przeciwzapalne i antymutageniczne, zaś lipa stosowana jest w przeziębieniach, kaszlu, gorączce, infekcjach ogólnoustrojowych, wysokim ciśnieniu krwi, migrenach i jako środek zwiększający oddawanie moczu. Dzięki zawartości ekstraktu z róży stulistej, preparat ma ładny, delikatny zapach.\nProblemy z zasypianiem u dzieci powyżej 3 roku życia\nNie stosować w przypadku uczulenia na jakikolwiek składnik preparatu. Suplementu nie wolno stosować u osób przyjmujących związki glinu, estrogen albo pochodne tabletki antykoncepcyjne), flufenazynę oraz warfarynę.\nOkoło 10 ml. syropu godzinę przed snem. Nie przekraczać dziennej zalecanej dawki.\nOk. 16,49 zł\nSuplement zawiera wyciąg z koszyczku rumianku, ziela melisy, kwiatostanu lipy oraz róży stulistej.\nTulleo a alkohol\nTulleo u osób starszych(65 lat i więcej)\nZasady stosowania suplementu Tulleo i jego dawkowanie nieustalone - Suplement nie powinien być stosowany u ludzi starszych do czasu zakończenia badań.\nTulleo dla dzieci(do 18 lat)\nTulleo w ciąży\nStosowanie suplementu jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży. Badania prowadzone na zwierzętach lub ludziach wykazały szkodliwe działanie suplementu na płód. Ryzyko stosowania przeważa nad korzyściami wynikającymi z zażywania. Suplement przeciwwskazany również u kobiet w wieku rozrodczym, które chcą zajść w ciążę.\nTulleo a karmienie piersią\nBrak danych dotyczących przechodzenia suplementu Tulleo do mleka matki, bądź jego wpływu na dziecko(należy unikać stosowania).\nTulleo a prowadzenie pojazdów\nBrak danych dotyczących wpływu Tulleo na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych.\nTulleo a grejpfrut\nSuplement Tulleo wchodzi w interakcję z sokiem grejfrutowym. Grejpfrut wpływa na wchłanianie tego suplementu i może nasilić jego działanie, nawet do jego toksycznego skutku!\nSuplementy diety nie podlegają refundacji NFZ.\nTulleo cena i opakowania\nBenosen Zopiratio tabletki 5-HTP Apisen\nLeki uspokajające i nasenne\nTulleo Opinie Dodaj własną opinię Zadaj pytanie na forum\nOcena leku: 0.0/5 (0 opinie pacjentów)\n1 opinia o Tulleo\nBelinda Wysłano 10 lutego 2018\nDla mnie środek idealny. Córka (3 lata) w końcu zasypia spokojnie i przesypia całą noc. Wcześniej pobudki po 8 razy w ciągu nocy. Skutków ubocznych nie zauważyłam. Podaję połowę zalecanej dawki i uważam,że to wystarcza by się wyciszyła.\nCena trochę zbyt wysoka, ale tragedii nie ma.\nJeśli chodzi o dostępność, to z jakiegoś powodu syropu brak w aptekach i hurtowniach i za to wielki minus.\nKuba o Dolargan\nstroctum o Structum\nNie mogę brać. o Structum\nstruktum o Structum\nJustyna o Zolmiles\nMadzik o Aqua Slim


Druga Nibylandia: 2013\nPodsumowanie roku 2013! :)\nJest 31 grudnia. Sylwester. W tym dniu wiele osób podsumowuje przeżyty rok, robi postanowienia noworoczne... Ja kończę to 12 miesięcy podsumowaniem moich czytelniczych osiągnięć, a nadciągający Nowy Rok powitam jednym postanowieniem:\nW tym miejscu chciałabym Wam żyć, abyście nieustannie pobijali swoje czytelnicze rekordy, a co za tym idzie: mieli mnóstwo wolnego czasu na czytanie ;)\nŻyczę Wam również szczęścia, pomyślności oraz spełnienia marzeń... ♥\nCóż, nie jestem dobra w składaniu życzeń, ale doceńcie moje starania i fakt, że robię to szczerze :D\nW 2013 roku przeczytałam 106 książek. Nie za mało, ale też nieszczególnie dużo. Ot, w sam raz. Tyle, ile zdążyłam. W końcu najważniejsze w czytaniu jest czerpanie z niego przyjemności! :)\nW 2013 roku przeczytałam około 37098 stron (nie licząc gazet etc.)\nW 2013 roku założyłam tego oto bloga. A dokładnie: 13 lipca.\nW 2013 roku mój blog posiada 75 obserwatorów, ponad 8300 wejść.\nW 2013 roku opublikowałam łącznie 65 postów na moim blogu; w tym 57 recenzji.\nW 2013 roku fanpage bloga posiada 51 polubień.\nW 2013 roku nawiązałam trzy współprace.\nW 2013 roku nawiązałam kontakt z dwoma autorami, którzy okazali się nadzwyczajnie mili!\nW 2013 roku kupiłam oraz dostałam tyle książek, że nie jestem tego w stanie zliczyć. Moja bliblioteczka liczy sobie ponad 100 pozycji, a półki są tak wygięte, że przypominają nawiasy xD\nW 2013 roku zrobiłam wiele różnych rzeczy. Jedne były miłe, drugie mniej. Śmiałam się z przyjaciółmi, kłóciłam z byle kim...\nNie wiem, czy w roku 2014 częściej będę się śmiać, czy też płakać, ale jedno jest pewne: BĘDĘ CZYTAĆ! C=\n12 NAJLEPSZYCH KSIĄŻEK W ROKU 2013:\nStyczeń: Gotuj z papieżem - Jakub Ćwiek\nLuty: Kłamca - Jakub Ćwiek & Złodziej Dusz - Aneta Jadowska\nMarzec: Norweski dziennik: Ucieczka - Andrzej Pilipiuk\nKwiecień: Aparatus - Andrzej Pilipiuk\nMaj: Krew aniołów - Nalini Singh\nCzerwiec: Alicja - Jacek Piekara & Operacja Dzień Wskrzeszenia - A. Pilipiuk\nLipiec: Zwycięzca bierze wszystko - Aneta Jadowska\nSierpień: Szewc z Lichtenrade - Andrzej Pilipiuk\nWrzesień: Nekrofikcje - Paweł Ciećwierz & Chłopcy 2. Bangarang - J. Ćwiek\nPaździernik: Trucizna - Andrzej Pilipiuk & Król kruków - Maggie Stiefvater\nListopad: Sezon burz - Andrzej Sapkowski\nGrudzień: Zborowski - Jacek Komuda & Minione życia - Wojciech Baran\nCóż, miało być 12 książek, ale niektóre tytuły po prostu nie mogły zostać pominięte... :P\n4 NAJWIĘKSZE ZAWODY LITERACKIE W ROKU 2013:\nMartwy aż do zmroku - Charlaine Harris\nKocham cię prawie aż po śmierć - Tate Hallaway\nPocałunki z piekła - praca zbiorowa\n6 NAJLEPSZYCH AUTORÓW W ROKU 2013:\nAutor: Wasylisa Romanow o 14:50 3 komentarze:\n57. "Arlin" - Adrian Atamańczuk\nOpis: „Wrzask wrogów i grzmiące tarabany zdominowały świat. Ale oto nagle przemówiła Konkondaria: dźwięk srebrnego rogu wybił się ponad piekielny jazgot tonem czystym, niewzruszonym i dumnym. Zanim jeszcze przebrzmiał, smoczym basem zawtórowały mu mosiężne tuby silberyjskie, ozwały się naraz syrenim śpiewem konchy, w które zadęli Luceryjczycy, a w to wszystko wmieszał się wysoki, zaczepny ton nelmudyjskich świstawek, jakimi ich oficerowie zwykli komenderować w boju. Na koniec gruchnęły szalonym pląsem mochabackie bębny uderzane krzepkimi dłońmi góralek. Z Konkorii popłynęła wspólna, wyzywająca pieśń wolnych narodów. Tak odpowiedziała wyspa morzu.”\nW skład książki wchodzą dwa opowiadania:\nMała dziewczynka Arlin jest świadkiem przygotowań do kaźni pięknej czarodziejki i postanawia jej pomóc. Jakie konsekwencje dla niej i bliskich jej osób będzie mieć ta decyzja? Czy sprzeciwienie się okrutnemu kapłanowi w kraju, gdzie prawo jest wyłącznie po stronie silnych nie skończy się dla wszystkich zamieszanych w tę sprawę tragicznie? A może to właśnie kapłan przeceni swoje siły w konfrontacji z tajemniczą kobietą? I co do tego ma niezwykły pierścień Dallili? Kim jest Yskayzer i czy dawni bogowie na pewno odeszli w zapomnienie?\nPłomień i mrok\nPewnego dnia, ktoś, gdzieś, nie przypadkiem budzi przerażającego demona. Upiór nie zapomniał dawnych uraz i dąży do zniszczenia ludzkiego świata. Jego moc wydaje się nie mieć granic a oporne królestwa jedno po drugim upadają i zamieniają się w pył. Konkoria staje się ostatnim miastem, ostatnim bastionem wolnych ludzi. Czy znajdzie się ktoś, kto powstrzyma pochód armii ciemności? I jaką rolę w historii odegra Arlin oraz jej przyjaciele?\n„Arlin” to opowieść o walce Dobra ze Złem, o przyjaźni, wierności, honorze i marzeniach. I o wierze w te wartości. Magia spotka się tu z magią, a płomień i żelazo będą wirować w nieustannym tańcu. Bo lepiej zginąć, niż stracić wolność. Bo nie ma życia bez wolności.\nArlin to jedna z tych książek, których opis na tylnej okładce nie jest przekłamany. Intryguje, zachęca do czytania, informuje, co znajdziemy w środku. A najlepsze jest to, że podczas czytania naprawdę znajdujemy w każdej opowieści dokładnie to, co nam obiecano. Z samą okładką rzecz ma się już nieco inaczej. Przyznaję bez bicia, że kiedy widziałam ją tylko na zdjęciu w Internecie, nie byłam zachwycona. Ale gdy tylko zobaczyłam Arlin na żywo... Cudo! Już po kilku stronach zrozumiałam, dlaczego grafika jest taka, a nie inna. I wtedy właśnie ją pokochałam. Doceniłam nawiązanie do treści i prostotę wykonania.\n"- To kłamstwo! Bluźnierstwo!\n- Więc? Kto zamknie mi usta? Mam rzucić rękawicę? A może nią w pysk kogoś chlasnąć?"\nWielokrotnie spotkałam się z książkami, które na początku były nudne i dopiero po przebrnięciu przez owo nieudane-ileś-tam-stron rozpoczynała się właściwa akcja. Adrian Atamańczuk intryguje czytelnika już od pierwszego akapitu. Jeśli opis kogoś nie przekonał ostatecznie, to to 11 wersów przekona nawet najbardziej oporną marudę. Tak więc powieść porywa od pierwszej strony i trzyma w napięciu aż do samego końca (nieraz zauważyłam, jak podczas czytania serce zaczynało mi mocniej bić).\n"(...) nie jest ważne, w co kto wierzy czy jak i na co się zapatruje, byle drugiego nie zmuszał do własnych przekonań (...)"\nAutor zaskoczył mnie stworzonym przez siebie światem. Opisał go bardzo szczegółowo, z mnóstwem trudnych, a jednocześnie pięknych nazw, zapoznał czytelnika z historią swojego uniwersum, legendami, wierzeniami, podaniami... Warto również wspomnieć o umieszczonej na końcu książki mapce, która pomagała rozeznać się w sytuacji, zobrazować sobie przedstawiane opisy.\n"(...) martwić się w sytuacji, kiedy nie można wyjść naprzeciw obawom, to świadomie trwonić siły i osłabiać ducha."\nArlin jest jedną z naprawdę nielicznych głównych bohaterek, do których zapałałam autentyczną sympatią. Do teraz jestem tym faktem zadziwiona. W gruncie rzeczy, to w tej książce znalazłam wielu przyjaciół... I wielu mężów! Za jednym zamachem pokochałam ośmiu Yskayzerczyków, a przede wszystkim ich dowódcę: Księcia Cienia. Są też bohaterowie, których zwyczajnie lubię, ale są też tacy, do których mam mieszane uczucia. Np. Szeramis. Ta czarownica z początku nieustannie kojarzyła mi się z Yennefer z wiedźmina. Później to wrażenie minęło, ponieważ okazała się całkiem inna od swojej... koleżanki po fachu, że tak powiem. Ani ją lubię, ani nie lubię. Nie potrafię tego rozgryźć. Nerghubs to postać, do której gdzieś tam w głębi duszy czułam nieśmiałą sympatię, choć nie powinnam, bo przecież jest zły i w ogóle... Złoty Rycerz to jedna z moich ulubionych postaci, właściwie stanowi konkurencję dla Księcia Cienia. Obaj herosi mają TO COŚ, czemu nie sposób się oprzeć.\n"Żaden bóg nie zdoła pomóc ludziom, jeśli ci sami nie zechcą się zmienić."\nPierwsze opowiadanie zostało napisane w stylu, który przywodzi na myśl baśń. Baśń dla dorosłych, tak na marginesie. Drugie z kolei zostało pozbawione tej lekkości, nabrało poważniejszej wymowy.\nByły momenty, gdy opisy wydawały mi się za krótkie, odnosiłam wrażenie, że czegoś brakuje, ale w ostatecznym rozrachunku pokochałam tę powieść. Dlaczego? Ponieważ jest jedną z nielicznych książek na dzisiejszym rynku, które ofiarują przesłanie; prawdziwą, czystą przyjaźń, miłość, wierność, honor... Właśnie to urzekło mnie w Arlin. Właśnie to sprawiło, że pod koniec miałam ochotę udusić autora, a potem z radości rzucić mu się na szyję. Z niecierpliwością będę wyczekiwać na część trzecią!\nZA EGZEMPLARZ RECENZENCKI DZIĘKUJĘ AUTOROWI!\nMoja ocena: 6- (rewelacyjna minus)\nAutor: Wasylisa Romanow o 18:48 7 komentarzy:\n56. "Nieumarła i niedoceniona" - Mary Janice Davidson\nOpis: Królowa Wampirów nie jest już ani niezamężna, ani bezrobotna.\nNiełatwo być królową. Zwłaszcza wampirów. I zwłaszcza gdy Królem jest najbardziej wkurzający (i najbardziej seksowny) facet na świecie. A jeszcze pracownicy jej nocnego klubu ciągle się czepiają, odkąd wyeliminowała poprzednią szefową. Ech, ludzie to są…\nTrzecie spotkanie z Betsy, Sinclairem, MPR... Oraz pierwsze z Laurą. Uroczą, słodką, niewinną, pomocną Laurą, której matka jest diabłem. Dosłownie. No i której przeznaczeniem jest objąć władzę nad światem. Sęk w tym, że Ericowi nieszczególnie ten fakt przypadł do gustu. A wiadomo - Król Wampirów nie lubi, gdy coś idzie nie po jego myśli...\nM.J. Davidson pozostała przy swoim niesamowicie lekkim, dowcipnym stylu pisania, dzięki czemu czytelnik nie może nie pochłonąć książki błyskawicznie. No i nie może nie roześmiać się podczas czytania. Ja osobiście nie mogę też nie zazdrościć Betsy Erica. A skoro już jesteśmy przy tej dwójce: nie zabrakło scen erotycznych. Powieść znowu kipiała od napięcia seksualnego, co dodawało jej pikanterii.\nDo serii trafiła nowa postać - Laura. Znielubiłam ją od pierwszych wzmianek, polubiłam, gdy wystąpiła osobiście, znielubiłam ją razem z Sinclairem, gdy... Ekhem, nie powiem Wam, bo musicie sami o tym przeczytać. MUSICIE! Ostatecznie mam mieszane uczucia względem tej bohaterki i nie sądzę, by prędko było mi dane rozstrzygnąć, czy ją lubię, czy nie, ponieważ szanowne Wydawnictwo Amber kolejny raz rozpoczęło naprawdę świetną serię i jej nie dokończyło. Prawdę mówiąc mam do niego żal - ich książki, choć świetne, zawierają wiele literówek, zaczynają coś i nie kończą tego... Szkoda słów.\nKsiążka jak zwykle tryska akcją i humorem, seksem. Jest doskonałą rozrywką na kilka godzin, ale nie doszukiwałabym się w niej głębokich przesłań. Chyba że ktoś za głębokie przesłanie uznaje stwierdzenie, iż lepiej umrzeć, niż nosić brzydkie buty. Albo że Eric czuje się nieszczęśliwy, gdy gwałci go własna wampirza małżonka...\nW ostatecznym rozrachunku polecam tę książkę wszystkim - dziewczynom, chłopakom. Po prostu każdemu, kto potrzebuje wytchnienia od szarej rzeczywistości.\nAutor: Wasylisa Romanow o 11:08 4 komentarze:\n55. "Nieumarła i niezamężna" - Mary Janice Davidson\nDzień, w którym umarłam, zaczął się kiepsko i z każdą chwilą stawał się coraz gorszy…\nElizabeth Taylor jednego dnia traci pracę, zostaje przejechana przez ciężarówkę, a drugiego wredna MPR (Macocha z Piekła Rodem) kradnie wszystkie jej buty od znanych projektantów i każe pochować pasierbicę we własnych, starych butach. Brzydkich, znoszonych i na pewno nie takich od projektanta. Że już nie wspomnę o koszmarnym makijażu i obrzydliwym różowym kostiumie, w który ubrano Betsy do trumny. Może to dlatego wstała z martwych? W końcu w różowym tak bardzo jej nie do twarzy...\nMary Janice Taylor wykreowała fantastyczną główną bohaterkę - modnisię sfiksowaną na punkcie butów, pyskatą jak wszyscy diabli, która na przekór wszystkim i wszystkiemu nie potrafiła nawet porządnie umrzeć. No naprawdę, czy to tak trudno pozostać martwym?! Ano, trudno. Zwłaszcza w koszmarnych butach. Panna Taylor to osóbka, którą można by uznać na pierwszy rzut oka za pustą. Jeśli przyjrzeć się jej bliżej, wcale taka nie jest. No, nie do końca. A już na pewno zyskała sobie moją sympatię, choć sama chodzę w glanach.\nAutorka stworzyła niesamowity świat, w którym realia wampirze i ludzkie nieustannie się przenikają. Betsy nie akceptuje faktu, że jest martwa, najprzystojniejszego i najseksowniejszego wampira w mieście uznała za dupka, z kolei najstarszego wampira wyśmiała przy całym jego klanie, a kiedy skazał ją na najgorszą dla wampira karę - polanie wodą święconą - zaczęła kichać, bo H2Ośw dostała jej się do nosa podczas śmiechu. Tym samym stała się wrogiem numer jeden Nostro.\nOdnośnie największego dupka w mieście - Erica Sinclaira - uwielbiam tę postać. Został tak fantastycznie wykreowany, że z miejsca zaliczyłam go do grona moich literackich mężów. On po prostu... ma TO COŚ. To coś, czego autorka nie popsuła w kolejnych częściach książki. Musicie przeczytać Nieumarłą i niezamężną chociażby ze względu na niego!\nCykl o Nieumarłej i... to seria przepełniona akcją, dowcipem i seksem. A jeśli akurat nie ma scen erotycznych (których pani Davidson nie wstydziła się opisywać), to napięcie pomiędzy Betsy i Sinclairem jest wręcz namacalne. Oj, nieraz ta książka wywoła rumieńce na waszej twarzy!\nNieumarłą i... polecam każdemu, kto potrzebuje kilkugodzinnej rozrywki. Takiej prawdziwej, soczystej i pełnokrwistej rozrywki z intrygami, zabijaniem, seksem i śmiechem. Serię o Betsy Taylor zaliczam do jednej z moich ulubionych!\nAutor: Wasylisa Romanow o 11:15 4 komentarze:\n54. "Cmętarz Zwieżąt" - Stephen King\nOpis : Zazwyczaj przeprowadzka to początek nowego życia, ale dla rodziny Creedów stała się początkiem ich końca. Mistrz horroru Stephen King zaprasza czytelników na wycieczkę do piekła i z powrotem!\nCmętarz Zwieżąt jest moją drugą przygodą z Kingiem. Właściwie to całkiem nieplanową, ot moja Dilerka Książek przyniosła mi tę powieść z biblioteki, a że Komudę pochłonęłam niemal od razu, to coś trzeba było czytać. Przyznaję również, że sporo dobrego się o autorze nasłuchałam i chciałam przekonać się w czym\ntkwi jego fenomen. Bo Uciekinier, choć był dobry, to nie sprawił, że zapałałam miłością do tego pana.\n"Ziemia serca mężczyzny jest kamienista (...) Tuż pod nią kryje się skała. Mężczyzna hoduje w niej to, co zdoła... i opiekuje się tym."\nKsiążka napisana jest lekkim, bardzo przyjemnym językiem, a mimo to, zupełnie paradoksalnie, była chwila, kiedy zastanawiałam się, czy dotrwam do końca. Ale dotrwałam. Skąd zatem wzięła się owa chwila słabości? Ano stąd, że pomiędzy sielankę wkradło się straszydło, wywierając na mnie presję psychiczną. Tak się składa, że King opisuje wszystko bardzo sugestywnie, więc zombie - coś, czego bardzo się boję - nie wywołało we mnie entuzjazmu.\nJak już wspomniałam, tzw. król horrorów tworzy bardzo realistyczne opisy. W jednej chwili relaksujemy się, czytając o uroczym domku z soczystą trawą, życiu jak z bajki, a w drugiej kulimy, odczuwając strach przedstawionych na kartach powieści postaci. To zresztą nie tyczy się tylko tak skrajnych emocji jak szczęście i strach, o nie. Odczuwamy również ich zdenerwowanie, stresy, wątpliwości... Wszystko.\n"Koty to gangsterzy świata zwierzęcego, żyjący poza prawem i tam ginący. Mnóstwo z nich nie dożyje starości przy kominku."\nObserwujemy popadanie Louisa Creeda w obłęd. Nie jest to nic w stylu "O matko, chyba zwariowałem, łyknę aspirynę, to mi przejdzie". Nic z tych rzeczy. Proces jest stopniowy. Zaczyna się od wiary w nadprzyrodzone rzeczy, walki umysłu z intuicją. Później nadchodzi etap utraty kogoś bliskiego i zmaganie się z samym sobą: czy mam prawo to zrobić? Nie. Ale pradawne moce nie śpią. Tak więc, gdy nadchodzi moment rozkopywania grobów, nikt już nie jest taki jak dawniej.\nPodczas lektury Cmętarza Zwieżąt, zwłaszcza od chwili, gdy atmosfera naprawdę zgęstniała, czułam niesamowite napięcie. I nie było to napięcie typu "Coś zaraz wyjdzie zza tamtych drzwi. Nie otwieraj tamtych drzwi!!!", lecz nacisk psychiczny, jakbym była bezpośrednim świadkiem tych wszystkich okropnych wydarzeń. Niejednokrotnie zadałam sobie pytanie, czy zdołałabym wytrzymać tyle, co Louis, skoro już czytanie o tym wywołuje we mnie takie emocje. Sądzę, że nie. Sądzę, że popadłabym w obłęd jeszcze wcześniej od niego. Już podczas składania literek w wyrazy, trudno mi było trzymać się świata realnego. Kompletnie odpływałam.\nPolecam Cmętarz Zwieżąt każdemu, kto oczekuje od książki przemyślanej akcji, niezwykłych bohaterów i stałego napięcia. Ale OSTRZEGAM przed jednym: po skończeniu tej powieści ani koty nie będą takie same jak wcześniej, ani las, ani nawet skrzypienie schodów za drzwiami własnej sypialni.\nMoja ocena: 5+ (bardzo dobra plus)\nAutor: Wasylisa Romanow o 20:04 6 komentarzy:\n53. "Krzyżacka zawierucha" - Jacek Komuda\nOpis: ZMIERZCH EPOKI RYCERSKICH IDEAŁÓW\n18 września 1454. Bitwa pod Chojnicami. Straszliwa klęska rycerstwa polskiego. Triumfuje taktyka i sprawność krzyżackich jednostek najemnych.\nPOMSTA ZA GRUNWALD!\nBolko z Rożnowa, wnuk nieśmiertelnej sławy Zawiszy Czarnego, rycerza bez skazy, cudem unika śmierci. Splot zdarzeń ciska go w paszczę wojny wywiadów, intryg, ludzi, którzy rycerski honor i kodeks uważają za uciążliwy anachronizm.\nW huku zderzających się pancerzy, kwiku oszalałych koni, zgrzycie toporów i mieczy - rodzi się nowe. Brutalne i skuteczne.\nPRZYŁĄCZ SIĘ! LUB GIŃ!\nKomuda Krzyżacką Zawieruchę napisał z okazji 600 lecia Bitwy pod Grunwaldem, odstępując tym samym od tradycyjnego czasu akcji w jego powieściach. Zamiast Sarmatów mamy wojaków grunwaldzkich. Rycerzy bez skazy. No... Jednego rycerza, który usiłuje taki pozostać w morzu okrucieństwa, kłamstwa i intryg. Jednak nienawiść jest zdradliwą kochanką i idąc z nią pod rękę, trudno pozostać dobrym człowiekiem...\n" - W imię Chrystusa Miłościwego, miejże nad nami miłosierdzie, kumotrze Wetzhausen - ozwał się Szumborski. - Mówiąc zaś ludzkim językiem: nie pierdolże trzy po trzy."\nPoczątki z tą książką nie były dla mnie łatwe. Powiedzmy sobie wprost: nie zachwycały mnie. Jednak nie odpuszczałam, bo jak to tak - książka Komudy miałaby mi się nie podobać? Książka o czasach, kiedy słowo szlacheckie warte było więcej niż wszystkie dzisiejsze umowy spisane na papierze? Książka o honorze i mieczu? Czyli o tym, co kocham. Nie darowałam sobie, brnęłam dalej. I dobrze uczyniłam, ponieważ po kilkunastu stronach wciągnęłam się w historię Bolka, wsiąkłam w średniowiecze, pochłonęłam tę powieść w niecałą dobę.\nAutor nie opowiada ani o lekkich, ani o przyjemnych czasach, jednak robi to lekko i przyjemnie. Książkę pochłania się w błyskawicznym tempie mimo archaizacji języka. Oczywiście trzeba takie klimaty lubić, bo w przeciwnym razie intrygi, strugi krwi i szczęk mieczy pozostaną przez czytelnika niedocenione. Tak więc osobom wrażliwym i romantykom nie polecam. Uciśnionych księżniczek ratowanych przez księcia na białym koniu tutaj nie znajdziecie.\nZastrzeżenia mam do dwóch rzeczy. Primo: ilustracje. Nie dość, że swą urodą nie zwalają z nóg, choć przyznaję, że trochę w trafniejszym zobrazowaniu sytuacji pomagają, to jeszcze mi spoilerują. Na obrazku przedstawiona jest sytuacja, która będzie dopiero na następnej stronie. I to trochę zaskoczenie psuje... Duo: zakończenie. Myślałam, że popłaczę się ze złości. Przywiązałam się do Bolka, chciałam poznać jego dalsze losy, a tu masz babo placek! Autor urwał w takim momencie, że uch!\nJedna z opisanych przez pana Jacka sytuacji podobała mi się szczególnie. Zasłużyła na osobny akapit. Było to wróżenie z kości Krzyżakom. Ta scena fantastycznie ukazała ludzką naturę, ale nie na to chcę zwrócić uwagę. Mam na myśli raczej samą przepowiednię, wróżbę o czarnym orle na żółtym polu, tonącym we krwi. Gdybym wcześniej nie sprawdziła, jak wygląda herb Sulima, to bym jej w pełni nie doceniła. Istny majstersztyk!\nAutor: Wasylisa Romanow o 20:10 3 komentarze:\n52. "Zborowski" - Jacek Komuda\nOpis: Gdy wpada w gniew, niczym wściekły pies, uderza śmiertelnie boleśnie!\nJacek Komuda kolejny raz zabiera nas do szlacheckiej Polski. Oczywiście robi to w wielkim stylu, on inaczej nie potrafi! Niezwykle realistycznie oddaje realia Korony Polskiej, nie ubarwiając ani nie zakłamując prawdy. Można by więc pomyśleć, że będzie nudno i... nijako. Nic bardziej mylnego! Okazuje się, że historia naszego kraju jest niezwykle ciekawa. Znacznie ciekawsza niż ta, której uczy się nas w szkole.\n"Zborowski... (...) Nazwisko, do którego lgnęli wywołańcy i hultaje, a ludzie poczciwi na jego dźwięk odwracali głowy i nader chętnie obciążali je winą za cudze grzechy."\nAutor opisuje nie tylko szlacheckie zwady, zajazdy i polityczne intrygi. Przede wszystkim pokazuje, że nawet dobry człowiek potrafi złamać się pod nawałem nieszczęść, które na niego spadają, że kiedy wszyscy widzą w nim zło wcielone, banitę, infamisa i wywołańca i tak też go traktują, to w końcu ów człowiek taki się staje. Bo stracił to, co miał najcenniejsze i teraz do stracenia nie ma już nic. Łącznie z nadzieją, że los się odmieni.\n"Słowa ne striła, a głubsze ranit.*"\n* z ros. - Słowa nie strzała, a ranią bardziej\nGłówny bohater książki to Samuel Zborowski - własny ród uważa go za bękarta. Jest chudopachołkiem bez najlichszej chaty, pogrobowcem. Po ojcu odziedziczył szlachecką fantazję, dryg do szabelki i złą sławę. To właśnie jego przemianę obserwujemy podczas czytania. W jednym opowiadaniu nie chce zabijać, w drugim chce się żenić, w trzecim nie zostało mu nic, w czwartym zabija z zimną krwią, w piątym bez wahania mówi, co myśli, bo wie, że zamordowanie kolejnego Zborowskiego wywołałoby małą katastrofę w skali krajowej...\n"Śmierć tak często wchodzi mi w drogę, że można by rzec, iż stała się moją nałożnicą."\nKomuda jak zwykle uraczył nas historią napisaną lekko archaicznym językiem, co jednak nie zmienia faktu, że powieść czyta się lekko, szybko i przyjemnie. Ponadto na końcu książki stworzył przypisy, w których wyjaśnia co ciekawsze bądź trudniejsze zagadnienia. Przyznaję, że były one dla mnie wielkim plusem, bo zdobywanie nowych informacji na temat historii własnego kraju jest bardzo przyjemne. Sądzę, że nawet osoby, które lekcji historii nie lubią, Komudę pokochają. Oczywiście pod warunkiem, że lubią książki z dobrą bitką i przelewaniem krwi. Oraz czymś, co pominęłam wcześniej - nutką fantastyki. Ale nie takiej, jaką znamy dzisiaj: wampiry płaczące nad swoim żywotem, świecące w słońcu, wilkołaki, które pozwalają robić sobie warkoczyki... Nie! Mamy odrobinę twardej, słowiańskiej wiary w diabły. Ugości nas prawdziwy, złośliwy i zimnokrwisty dytko.\nAutor: Wasylisa Romanow o 17:48 2 komentarze:\n51. "Miasto szkła" - Cassandra Clare\nOpis: Pośród chaosu wojny Nocni Łowcy muszą zdecydować się na walkę u boku wampirów, wilkołaków i innych Podziemnych… albo przeciwko nim. Tymczasem Jace i Clary też muszą podjąć ważne decyzje. Czy mogą pozwolić sobie na zakazaną miłość?\nTrzecie spotkanie z Nocnymi Łowcami okazało się jeszcze bardziej emocjonujące niż dwa poprzednie. Nawet jeśli książkę też czyta się trzeci raz... Akcja powieści przenosi się z Nowego Jorku do osławionego państwa Nefilim - Idrisu. Tym razem mamy jeszcze więcej intryg, czarujących chłopców, problemów miłosnych, trudnych tematów i trudnych decyzji. Jeszcze więcej tajemnic. Robi się trochę bardziej brutalnie, a nasi bohaterowie zaczynają dorastać.\n„ (...) Zamierzam przehandlować ciebie za Dary Anioła. (...)\n– Nie zna pani mojego ojca. Roześmieje się wam w twarz i zaproponuje pieniądze, żebyście odesłali moje ciało do Idrisu.\n– Nie mów bzdur...\n– Ma pani rację – przyznał Jace. – Prawdopodobnie każde wam zapłacić za przesyłkę.”\nCassandra Clare w Mieście szkła wyjaśniła nam kilka wątków z poprzednich części, ale... nie cieszcie się. Równie dużo, a może nawet więcej, niedopowiedzeń pozostawiła. Na szczęście zrobiła to w wielkim stylu: zachowała swój lekki ton, cięty dowcip, wartką akcję i tajemnice. Och, tajemnice, tajemnice i jeszcze raz tajemnice! Ta kobieta ma talent.\n„– Co robisz? – zapytał Alec, klękając przy migotliwej ścianie więzienia. (...)\n– A tak, przyszło mi do głowy, że poleżę sobie na podłodze i trochę powiję się z bólu (...) To mnie relaksuje.\nMiasto szkła ofiarowuje nam nie tylko znanych i lubianych bohaterów. W tym tomie poznamy kilka nowych postaci. M.in. czarującego Sebastiana. Ten chłopak, taki swojski, a jednocześnie magiczny, skradł moje serce. Przez pewien czas stanowił on autentyczną konkurencję dla Jace'a. Przyznaję to bez bicia. Sięgnijcie po trzecią część przygód Nocnych Łowców i same przekonajcie się, jaki ten facet jest świetny!\n„Malując coś, próbujesz to schwytać na zawsze (...) Jeśli naprawdę coś kochasz, nie starasz się zatrzymać tego na zawsze. Musisz temu czemuś pozwolić się zmieniać.”\nAutorka, jak już zaznaczyłam, zachowała lekki styl pisania, jednak tym razem powieść jest brutalniejsza. Krew leje się strumieniami, okrucieństwo goni okrucieństwo, a śmierć przechadza się pod rękę z uprzedzeniami. Trudne tematy także wybijają się przed szereg: homoseksualizm, kazirodztwo, kłamstwa, stereotypy, śmierć bliskich osób... To wszystko zostało podane w cudownej otoczce tajemnicy i intensywnej akcji. Oj, kochani, będzie się działo!\nPodczas czytania Miasta szkła niejednokrotnie westchniecie z utęsknieniem, rozśmiejecie się w głos, po czym przygryziecie wargi z emocji. Tylko po to, by ostatecznie uronić łzę nad... kimś. Bez spoilerów! Koniecznie musicie sami zapoznać się z dziełami pani Clare!\nAutor: Wasylisa Romanow o 17:41 5 komentarzy:\n50. "Miasto popiołów" - Cassandra Clare\nOpis: Clary Fray chciałaby, żeby jej życie znowu stało się normalne. Ale czy cokolwiek może takie być, skoro dziewczyna jest Nocnym Łowcą, zabijającym demony, jej matka została magicznie wprowadzona w stan śpiączki, a ona sama nagle zaczyna widzieć mieszkańców Podziemnego Świata – wilkołaki, wampiry, wróżki…\nDrugą część o przygodach młodych Nocnych Łowców czytałam już trzy razy. "Zbuntowana" otworzyła mi oczy już po drugim razie, kiedy to dostrzegłam błędy autorki. W tym akurat przypadku nic takiego się nie zdarzyło - wciąż chichotałam podczas czytania, wciąż żyłam emocjami bohaterów. Pochłonęłam tę powieść w zawrotnym tempie. I nadal jestem nią zachwycona.\nCassandra Clare nie tylko wykreowała wspaniały fantastyczny świat, który przeplata się ze światem realnym, ale stworzyła również cudownych, autentycznych bohaterów. No, magię i Znaki pomijamy. A także wróżki, wampiry, wilkołaki, demony, magów i Nocnych Łowców... Wróć, bez nich właściwie nie ma żadnej opowieści. W takim razie istoty fantastyczne, z super mocami, są łudząco do nas podobne ze swoimi problemami. Bo powiedzcie sami: każdy z nas martwił się kiedyś o swoją rodzinę, przeżywał pierwszą miłość, kłócił się z przyjaciółmi, prawda?\nHistoria o Darach Anioła została napisana w trzeciej osobie, co daje nam doskonały wgląd w uczucia każdego ważnego w danej chwili bohatera. Jest to wielki plus. Ponadto mamy klarowny, obiektywny pogląd na całość. Chyba że do akcji wkracza taki Valentine - ten miesza w głowach nie tylko otaczającym go postaciom książkowym, ale i czytelnikowi. Ja sama, choć tyle razy czytałam tę i pozostałe części, i wiem, że to postać negatywna, nieraz łapałam się na tym, że argumenty owego mężczyzny niepokojąco do mnie przemawiają. Tak więc granica pomiędzy dobrem i złem jest wyraźna tylko z pozoru, jeżeli bliżej przyjrzeć się sprawie - nic nie jest już takie, jakie nam się wydawało.\nWarto wspomnieć również o Jasie, bracie-nie bracie Clary. Należy on do grona tych tworów literackich, które z impetem wdzierają się w zakochane serca czytelniczek i zostają tam na... długo. Bardzo, bardzo długo. Przystojny, arogancki, z ciętym dowcipem - która takiego nie chce? Jest wiele innych postaci, które zasługują na osobny akapit i z chęcią bym je opisała, ale nie sądzę, żeby istniała taka potrzeba. Po prostu sięgnijcie po tę książkę i zapoznajcie się Clary, Jacem, Alekiem, Izzy, Simonem... Oraz z ich przygodami. Dajcie się ponieść lekkiemu stylowi, którym pani Clare opowiada o trudnych sprawach.\nAutor: Wasylisa Romanow o 16:30 1 komentarz:\n49. "Sezon burz" - Andrzej Sapkowski\nMiecz pierwszy jest stalowy.\nStal syderytowa, ruda pochodząca z meteorytu.\nKuta w Mahakamie, w krasnoludzkich hamerniach.\nDługość całkowita czterdzieści i pół cala,\nsama głownia długa na dwadzieścia siedem i ćwierć.\nwaga głowni precyzyjnie równa wadze rękojeści,\nwaga całej broni poniżej czterdziestu uncji.\nWykonanie rękojeści i jelca proste, ale eleganckie.\nMiecz drugi, podobnej długości i wagi, srebrny.\nNa jelcu i całej klindze znaki runiczne i glify.\nCena wywoławcza tysiąc koron za komplet.\n" Wiedźmin wróci z zaświatów! (...) Wróci, by bronić ludzi, gdy znów rozpanoszy się Zło. Dopóki będzie istniała ciemność, dopóty będą potrzebni wiedźmini. A ciemność wciąż istnieje!"\nNikt, kto kiedykolwiek miał do czynienia z mistrzem nad mistrzami o nazwisku Sapkowski, nie przejdzie obojętnie obok kolejnej powieści o wiedźminie Geralcie z Rivii. A opis, dla laika niepozorny, dla weterana wiedźminowego uniwersum jest prawdziwą gratką. Od razu wprawia w ruch umysłowe trybiki: jak to się stało, że wiedźmińskie miecze trafiły na aukcję? Toć to rzecz święta dla Geralta i jego pobratymców! Więc JAK i DLACZEGO? W co takiego wplącze się główny bohater, że utraci swoje bezcenne relikwie?\n"Po prostu taki mamy sezon. Sezon burz."\nNie jest łatwo pisać o czymś, co wywołuje w człowieku takie emocje. Blogerzy doskonale o tym wiedzą. Jak dobrać słowa, aby wyrazić wszystkie swoje uczucia? Dla mnie jest to trudne. Naprawdę. I później rozpisuję się, że ho-ho i jeszcze trochę ;) Ale postaram się. Dla wszystkich tych, którzy wciąż wahają się, czy po "Sezon burz" sięgnąć.\n"Dowieść trzeba winy. Nie niewinności."\nSapkowski jak zwykle intryguje od pierwszej strony. Ba, on intryguje już od samej okładki, która w tym wypadku nie tylko nęci opisem, ale i niezwykłą fakturą - kto miał okazję trzymać ją w ręce, ten wie. Ale wróćmy do wnętrza i jego zawartości. Do czterystu trzech stron zadrukowanych mnóstwem akapitów, zdań, wyrazów i literek. Do czegoś, co dla konesera dzieł Mistrza Nad Mistrzami będzie prawdziwą orgią emocji i przeżyć intelektualnych. Bo choć wiedźmini zabijają potwory, to bezmyślnymi zabójcami nie są. O nie. Sapkowski jak zwykle prezentuje nam świat, w którym Zło walczy z dobrem. Oklepany temat? Nic bardziej mylnego. Bo w tym świecie granica pomiędzy jednym a drugim niebezpiecznie się zaciera. Milion w gotówce dla tego, kto bezbłędnie podzieli bohaterów na dobrych i złych.\n"Nie dobywaj bez przyczyny, nie chowaj bez honoru"\nMamy wiedźmina Geralta z Rivii i jego nieodłącznego kompana - słynnego Jaskra. Mamy piękną rudowłosą czarodziejkę i wspomnienia o pewnej czarnowłosej wiedźmie. Mamy też cięty dowcip i lotne umysły. Intrygi czarodziei, królów i książąt. A jedni bardziej niebezpieczni i bezduszni od drugich. Jest też wszechobecna magia. Magia w każdym tego słowa znaczeniu. Magia, która porwie nas, zachwyci i nie wypuści ze swoich macek nawet po skończeniu książki. Tak było ze mną. I niech tak będzie również z Wami.\n"Lęk nigdy nie bywa bezpodstawny (...) Pomijając zaburzenia psychiczne. To jedna z pierwszych rzeczy, której uczyło się małych wiedźminów."\nOsoby, które wcześniejszych przygód Geralta nie znają, mogą bez obaw sięgnąć po tę książkę - nie jest ona żadną kontynuacją, nie trzeba wiedzieć, co wydarzyło się wcześniej w jego życiu. A czytelnicy, którzy z naszym ulubionym zabijaką mieli do czynienia, dowiedzą się kilku nowych rzeczy. Naprawdę interesujących. Książkę TRZEBA przeczytać. Jest obowiązkową pozycją dla każdego fana prawdziwej, dobrej, pełnowartościowej fantastyki. Zmusza do przemyśleń, śmiechu, strachu i wzruszeń. Do EMOCJI.\n" Wśród polityków się obracałem i licznych poznałem. I przekonałem się, że lepiej przestawać z kurwami, bo kurwy mają chociaż jakiś swój honor i jakieś zasady."\nAndrzej Sapkowski tworzy książki do cna słowiańskie - wyraziste, soczyste, z litrami krwi, bitkami, wszechobecnym honorem i jego brakiem. Przemyślane. Swojskie. A jednocześnie niesamowite. Takie, jakie moja słowiańska dusza uwielbia. Jest autorem, z którym niewielu mogłoby się równać. Już jakiś czas temu ogłosiłam największej znanej mi fance Pottera, że pani Rowling do naszego rodaka się nie umywa. I zdanie to wciąż podtrzymuję. Nie zrozumcie mnie źle - lubię HP. Naprawdę. Ale przygód wiedźmina Geralta z Rivii, zwanego Białym Wilkiem, nic nie pobije. Rozpanoszył się w moim sercu i umyśle. Po prostu.\nOpowieść trwa. Historia nie kończy się nigdy…\nAutor: Wasylisa Romanow o 16:11 2 komentarze:\n48. "Młot na czarownice" - Jacek Piekara\nZ opisu: Młot na czarownice to przeredagowane i uzupełnione wznowienie tomu opowiadań o inkwizytorze Mordimerze Madderdinie. Czekają go wyzwania, zagadki i zmagania z wiedźmami i demonami oraz często gorszymi od nich heretykami i bluźniercami. Czy aby przetrwać, wystarczą: żarliwa wiara, stalowe nerwy i ostry niczym brzytwa umysł?\nKolejny raz dziękuję Antoninie za dostarczenie mi prześwietnej książki!\nKolejne spotkanie z naszym uniżonym sługą, kolejne niesamowite przygody, kolejne zagadki z zaskakującymi i nieco kontrowersyjnymi rozwiązaniami... Kościół uznał Harry'ego Pottera za książkę sprowadzającą ludzi na drogę zła i satanizmu. Gdyby cykl o Mordimerze Madderdinie osiągnął międzynarodową popularność, burza wokół niego byłaby pewnie kilka razy większa.\n"Młot na czarownice" jest już którąś z kolei częścią o pewnym inkwizytorze, którą było dane mi czytać. Niestety nie mam tej przyjemności, by czytać wszystko w kolejności chronologicznej, jednak nijak mi to nie przeszkadza - i bez tego świetnie orientuję się w uniwersum, w którym Chrystus zstąpił z krzyża i wyciął w pień pół Jerozolimy. Każdy tom dostarcza mi nowych informacji o Mordimerze, pozwala zajrzeć głębiej w jego przyszłość, lepiej go zrozumieć. Choć...\nnie jestem pewna, czy kiedykolwiek pojmę go mym wątłym umysłem w pełni. Sługa Boży, Młot na czarownice, Miecz w rękach Aniołów... czasami mnie onieśmiela.\nPięć opowiadań. Pięć różnych historii. Jeden Mordimer. Jeden Kostuch. I dwaj Bliźniacy. Ekipa, na widok której lepiej się ewakuować. Chyba że czyta się o niej książkę; wtedy nie można się od nich oderwać. Dlaczego? Bo Jacek Piekara zachował lekki, dowcipny styl, którym opowiada o sprawach życia i śmierci, o trudnych decyzjach w oblicza zła i większego dobra. A opowiada tak umiejętnie, że czytelnik w pewnej chwili zaczyna wierzyć, iż torturowanie jest dobre. Dzięki niemu przebrzydły heretyk i bluźnierca pojedna się z Bogiem pełen miłości i uwielbienia.\nMimo iż rozwiązania zagadek i problemów postawionych przed\nMadderdinem jak zwykle mnie zaskoczyły, to tym razem zabrakło mi czegoś w całokształcie powieści. Czego? Właściwie nie jestem pewna, lecz w porównaniu z prześwietnym "Mieczem Aniołów" wypada raczej bladziej. Oczywiście wciąż jest świetna, ale nie zakochałam się w "Młocie na czarownice" miłością bezwarunkową i bezkrytyczną. Pomijając mój drobny niedosyt, gorąco polecam Wam tę książkę, ponieważ jest warta przeczytania jak wszystkie inne książki z tej serii.\nRecenzje pozostałych książek o Mordimerze:\nAutor: Wasylisa Romanow o 12:33 4 komentarze:\n47. "Cień i kość" - Leigh Bardugo\nKiedyś na jednym z portali książkowych natknęłam się na tę książkę, ale nic poza okładką mnie w niej nie zainteresowało - motyw Rosji zawsze mnie przyciągnie. ZAWSZE. Później kompletnie o tej pozycji zapomniałam, aż do czasu, gdy przyniosła mi ją Antonina, która mnie zna i wie, co lubię. Dziękuję Ci za wypożyczenie tej książki, Antosiu i wiedz, że cię uwielbiam!\nAlina Starkov jest sierotą. Wychowała się w sierocińcu prowadzonym przez pewnego szlachcica, później została posłana do wojska. Do Pierwszej Armii, w której służyli zwyczajni ludzie tacy jak ona. Drugą Armię stanowią Grisze - osoby władające magią. Każdy człowiek w wieku dziecięcym przechodzi specjalny test, mający wskazać, czy posiada moc. Ani Alina, ani jej najlepszy przyjaciel - Mal - go nie przeszli. Dlaczego więc podczas przeprawy przez Fałdę Cienia panna Starkov ratuje życie Malowi przy pomocy nadnaturalnych zdolności, o których nie miała wcześniej pojęcia?\nKiedy przeczytałam, że autorka umyśliła sobie nazywać magów Griszami, poczułam się trochę zniesmaczona. W końcu Grisza to zdrobnienie od imienia Grigorij. Na początku strasznie mnie to mierziło, zwłaszcza, iż, jak się później okazało, w powieści nie ma żadnej wzmianki o pochodzeniu tej nazwy. Wbrew moim pierwszym odczuciom i obawom udało mi się zepchnąć ten fakt na dno umysłu, co zresztą nie było takie trudne, bo książka wciągnęła mnie od pierwszej strony. Dosłownie.\n"Cień i kość" zostało napisane niezwykle lekkim i przystępnym językiem, pomimo pojawiających się stale specjalnych, wymyślonych przez autorką nazw. Jakby nie patrzeć, to te nazwy okazały się ciekawym urozmaiceniem. Pochłonęłam tę pozycję w... niecały dzień. Była niezwykle emocjonująca. Sprawiała, że śmiałam się i wzruszałam, żyłam życiem Aliny, jej emocjami.\nGłówna bohaterka jest całkiem ciekawą postacią. Pomimo posiadania wyjątkowej mocy zachowała swoją autentyczność, sprawiając, że miejscami całkowicie się z nią utożsamiałam. Pani Leigh udało się stworzyć bardzo interesujące, złożone i zaskakujące postacie. Weźmy na ten przykład Ivana - prawą rękę najpotężniejszego maga w królestwie (Darklinga) - lubiłam go i czułam do niego dziwny pociąg,\nchoć w gruncie rzeczy był dupkiem i dokuczał Alinie. Z kolei Mal... nie wzbudził we mnie szczególnych emocji. Pozytywna postać, jednak były lepsze.\nDarklingowi należy się osobny akapit - jest fantastyczny! Musicie przeczytać tę książkę chociażby ze względu na niego. Zastanawiał, zwodził, uwodził, wzbudzał pożądanie i współczucie. Najlepsza postać w książce. Kocham go, mimo że w gruncie rzeczy okazał się... Nie mogę wam tego powiedzieć, bo będzie mega spoiler. Czytajcie, czytajcie, czytajcie!\nAutorka stworzyła wiele żywych, prawdziwych postaci, ale recenzja byłaby dwa razy dłuższa, gdybym chciała je wszystkie wymienić. Już i tak się rozpisałam, jednak to zdarza mi się zawsze, gdy trafię na coś kompletnie cudownego. Wybaczcie mi tę słabość i sięgnijcie po "Cień i kość". Koniecznie! Nie mogę doczekać się drugiej części.\nMoja ocena: 7* (wybitna)\nAutor: Wasylisa Romanow o 10:20 3 komentarze:\n46. "Wiedźma.com.pl" - Ewa Białołęcka\nGłówna bohaterka książki, Reszka, pewnego dnia dowiaduje się, że dostała spadek po ciotce, której w życiu na oczy nie widziała. Teoretycznie jest on dla niej wybawieniem od kłopotów finansowych, praktycznie przysparza mnóstwa problemów: począwszy na tym, że odziedziczony dom znajduje się w wiosce o niegramatycznej nazwie Czcinka, której nie ma na żadnej mapie, a skończywszy na opłacie, którą trzeba uiścić, aby go formalnie przejąć, a na którą kasy też nie ma... W dodatku brak wanny, wredne duchy, brak Internetu, coraz to nowe zwłoki, ogólne zacofanie nie zachęcają do zamieszkania we wsi z małoletnim synkiem.\n„Powiedzenie, że moje finanse nie wyglądały różowo, równałoby się stwierdzeniu, że Żydzi za okupacji byli TROCHĘ prześladowani.”\nEwa Białołęcka wykreowała ciekawą bohaterką główną: pani Krystyna zwana Reszką, jest postacią\nniezwykle realną, pomijając fakt, że w pewnym momencie odkrywa w sobie wiedźmie zdolności - nałogowo pije kawę, jest uzależniona od Internetu, chodzi w glanach (za co ją uwielbiam), ma kilkuletniego syna, z którego ojcem się rozstała, cierpi na chroniczny brak gotówki. Jest też miejscami cyniczna, ale chwile uprzejmości i miłość do rodziny łagodzą ten surowy wydźwięk.\n„- Mogę ci przeszkodzić?\n- Nie możesz, ale jesteś córką swojej matki i wnuczką swojej babki, więc przeszkodzisz i tak, no to co ja ci będę zabraniał.”\nPod względem fabularnym książka raczej nie zachwyca. Powiedziałabym, że jest całkowicie przeciętna, gdyby nie coraz to nowe zaskakujące sytuacje i wątki. Czasami wstrząsające, trochę obrzydliwe, a innym znowu razem zabawne. Ponadto wszystko zostało opisane nad wyraz lekkim i przystępnym językiem, wręcz ocierającym się o potoczny, co raczej mnie nie urzekło. W końcu potocznego słownictwa nasłucham się codziennie, a od książki jednak oczekuję jakiegoś poziomu. Mimo to nie narzekam.\n„- Co ty wyprawiasz?! Chcesz, żeby zaczął nas swatać?!\n- Broń mnie, Panie Boże! Ja jestem człek spokojny i nie lubię sportów ekstremalnych.”\nOprócz Reszki mamy całą gamę przeróżnych postaci. Lubię praktycznie wszystkie, oprócz dwóch: upierdliwego ducha spadkodawczyni i ducha młodego niemieckiego żołnierza. Tego ostatniego po prostu kocham. Erich został tak cudownie wykreowany, że na końcu książki popłakałam się, bo sądziłam, że gdzieś... zniknął. Czy coś. A jak było naprawdę? Przekonajcie się i sięgnijcie po tę książkę! Mamy też kilku doktorków: żyjącego, całkiem młodego alkoholika o nazwisku Kobielak oraz dwóch martwych, o których dowiadujemy się bardzo... hm... interesujących rzeczy, a którzy są sprawcami całkiem sporego zamieszania w Czcince.\n" - Die Liebe ist schön (...)\n- Der Tod ist auch nicht schlecht (...)"\nW ostatecznym rozrachunku książka okazuje się mieć w sobie to coś, co pozostawiło we mnie pozytywne wspomnienia. No i okazało się, że mój nader kulawy niemiecki w końcu się na coś przydał, bo pani Ewa dodała kilka niemieckich wtrąceń w rozmowach Reszki i Ericha. Książka może i nie wniesie w wasze życie głębokich przemyśleń, ale będzie miłą odskocznią od codzienności. Sięgnijcie po nią i dajcie szansę Czcince oraz jej zawieszonym w czasie mieszkańcom.\nAutor: Wasylisa Romanow o 14:02 7 komentarzy:\n45. "Król kruków" - Maggie Stiefvater\nOpis: PIERWSZY TOM MAGICZNEJ SAGI\nGansey, Adam i Ronan, trzej przyjaciele z elitarnej szkoły dla chłopców, obsesyjnie poszukują tajemniczych linii mocy oraz legendarnego Króla Kruków - Glendowera.\nZ ich powodu pozornie ciche i spokojne miasteczko Henrietta staje się scenerią niezwykłych wydarzeń.\nGdy chłopcy razem z Blue trafią do magicznego lasu, gdzie czas płata figle, nic już nie będzie takie samo...\nNaczytałam się pochlebnych opinii na temat "Króla kruków", jednak wiedziona doświadczeniem, nie pobiegłam do księgarni, aby go kupić. Właściwie dobrze się stało, bo książkę wygrałam w konkursie u Abigail (za co kolejny raz dziękuję :D). Leżała odłogiem i jakoś nie mogłam się do niej zabrać - a to coś z biblioteki, a to od kogoś pożyczone, więc nie wypada przetrzymywać. W końcu jednak wzięłam moją nagrodę do ręki. Czy okazała się godna tych wszystkich recenzji? Przekonajcie się...\n„Krzyczą tylko ci ludzie, którzy mają zbyt ubogie słownictwo, żeby szeptać.”\nPowieść wciągnęła mnie praktycznie od pierwszych stron. Nie było wybuchów, ale była magia, która nie opuszczała kart tej historii nawet na moment. Było TO COŚ. Byli też fantastyczni bohaterowie. Powiem szczerze: pani Maggie przelała w tą książkę część swojej duszy i to czuć, bo stworzyła coś godnego\npodziwu, prawdziwy bestseller.\n"Król kruków" został napisany lekkim, przystępnym językiem, dzięki czemu powieść liczącą niemal 500 stron pochłania się naprawdę błyskawicznie. Wciąga już od okładki i nie pozwala odłożyć się na miejsce, dopóki jej nie skończymy. Stałam się niewolnikiem Blue, Ganseya, Adama, Ronana i Noaha. Kiedy ukaże się następna część, pierwsza ustawię się w kolejce, aby kolejny raz trafić do tej cudownej niewoli.\n"Od dziś nie interesuje mnie mnie przepowiadanie przyszłości. Wolę ją przeżywać."\nPostacie wykreowane przez panią Stiefvater okazały się dla mnie sporym zaskoczeniem - każda z nich ma swój sekret, swój własny charakter... Nie tylko inaczej wyglądają, ale też inaczej się zachowują, mają inne priorytety i historie życiowe. Już dawno nie wpadło mi w ręce nic, co obfitowałoby bohaterami tak REALNYMI. To niesamowite, że powstali w czyjejś głowie; nie chce się w to wierzyć.\nBlue wydawała mi się nieco dziecinna, ale to chyba dlatego, że po prostu jest dobrym człowiekiem i nie należy do grona tych dziewczyn, które nie marzą o niczym innym, jak o posiadaniu chłopaka. Amerykańscy autorzy, niestety, przyzwyczaili mnie do postaci młodych, ale... wyuzdanych, które nijak mają się do swojego prawdziwego wieku.\nGansey to chłopak inteligentny, elokwentny, prawdziwy erudyta. Ma mnóstwo pieniędzy, jednak nie jest zepsuty - ma swój cel w życiu. Chce odnaleźć tytułowego Króla Kruków. To właściwie jego obsesja. I została ona przedstawiona w taki sposób, że nadeszła chwila, gdy zaczęłam zazdrościć mu, iż nie pożądam niczego taki silnie. Odnalazłam w tym nieszczęśliwym młodym człowieku cząstkę siebie samej.\nAdam to bardzo cicha postać, spokojna i stonowana, jednak nie nudna. Ma w sobie realizm i nieprzewidywalność właściwą ludziom - zaskoczy Was.\nRonan jest... inny. Ma swoje rany, które uparcie nie chcą się goić, mówi ludziom prosto w oczy, co o nich myśli i bynajmniej nie przysparza mu to popularności. Jest surowy i przypomina chodzącą żyletkę, a mimo to lubię go, ponieważ... cechuje się też jakimś pokręconym urokiem osobistym.\nNoah okaże się jedną z największych niespodzianek w tej książce. Jest nie tyle spokojny, co nieśmiały i wycofany. Do czasu poznania Blue. W miarę czytania zakochiwałam się w nim coraz bardziej, aż w końcu z moich oczu popłynęły łzy. Ubóstwiam go!\nNie mam nic do zarzucenia tej książce - magia wylewa się z niej, oszałamiając czytelnika i sprawiając, że chce on więcej. JA chcę więcej. Więc będę czekać z niecierpliwością na kolejną część, a w między czasie polecać "Króla kruków" wszystkim napotkanym osobom. KONIECZNIE SIĘGNIJCIE PO TĘ KSIĄŻKĘ.\nAutor: Wasylisa Romanow o 16:50 8 komentarzy:


Żel strukturalny 3D Soft Body Mat 500ml - Sklep dla Kreatywnych\n» Żel 3D Soft Body Mat 500ml\nŻel 3D Soft Body Mat 500ml\nKod produktu: RENGEL3DMS500\nŻel strukturalny 3D, na bazie żywicy akrylowej, wodorozcieńczalny. Po wyschnięciu wodoodporny, matowy. Polecany do grubowarstwowych technik malarskich (zwiększa gęstość i objętość farb). Można go mieszać z wszystkimi farbami akrylowymi.\nDoskonały jako preparat klejący w technice scrapbookingu. Klei prawie wszystko i do wszystkiego:\nAplikacja odbywa się za pomocą szpachelki lub pędzla. Pamiętaj by po użyciu umyć narzędzia, po wyschnięciu może to być bardzo trudne.\nŻel 3D Heavy Body Mat 1200ml\nŻel 3D Heavy Body Mat 500ml\nŻel 3D Heavy Body Połysk 110ml\nŻel 3D Heavy Body Połysk 1200ml\nŻel 3D Heavy Body Połysk 500ml\nŻel 3D Soft Body Mat 110ml\nŻel 3D Soft Body Połysk 110ml\nŻel 3D Soft Body Połysk 500ml\nŻel 3D Heavy Body Mat 110ml\nŻel 3D Soft Body Połysk 1200ml


Już wiadomo kto zastąpił Bartłomieja Misiewicza. Oto nowa rzeczniczka Antoniego Macierewicza | silyzbrojne.plportal.pl\nStrona główna » Armia » Już wiadomo kto zastąpił Bartłomieja Misiewicza. Oto nowa rzeczniczka Antoniego Macierewicza\nczw., 04/06/2017 - 08:35 -- zzz\nRzecznikiem MON została mjr Anna Pęzioł-Wójtowicz. Od maja 2016 roku była pełnomocnikiem szefa MON do spraw służby wojskowej kobiet. Służbę wojskową rozpoczęła jako podchorąży w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Lądowych we Wrocławiu w 2005 roku - podaje MON.\nJuż w środowe popołudnie Antoni Macierewicz zapowiadał, że na stanowisku rzecznika MON nie ma już wakatu. Nie chciał jednak zdradzić, kto zastąpi jego wiernego współpracownika. Dotychczas, kiedy Bartłomiej Misiewicz musiał być chowany, zastępowała go Katarzyna Jakubowska z gabinetu ministra. Przedstawiała się jako "czasowo pełniąca obowiązki rzecznika prasowego".\nWP/wojsko-polskie.pl, Fot: MON)