Poliamoria to inne patrzenie na relacje – Blog - lulapink.pl\nZ Agą Kaźmierczak rozmawia Ola Juchacz\nKiedy zaczęłaś się zastanawiać, czy jesteś poli? Wyszło naturalnie czy tak sobie wymyśliłaś?\nMyślę, że ze mną tak było od początku: byłam w wielu relacjach naraz i nie widziałam w tym nic złego. Przeczuwałam, że ludzie nie są z tym do końca okej, ale nie miałam wtedy na to języka. Dopiero po dwudziestce dowiedziałam się, że są na to słowa i zaczęłam trochę lepiej rozumieć, co się dzieje. Dopiero jak coś jest nazwane, zaczyna istnieć.\nAle tak, zawsze byłam taką osobą. Przez dwa lata próbowałam być w monogamicznej relacji i to był najgorszy jej moment. Zupełnie wszystko się zaczęło jebać, to nie był dobry pomysł. Ale mam ten eksperyment za sobą – żeby nie było, że nie próbowałam (śmiech).\nCzym tak naprawdę, dla ciebie, różni się otwarta relacja od poliamorii?\nTo jest dla mnie bardzo drażliwy temat. Wiele osób mówi, że „chcą spróbować poliamorii”, że „otwierają relację”. Oczywiście każdy może mieć swoje definicje, ale otwieranie relacji zwykle dla ludzi polega na tym, że mają jakąś bardzo poważną relację i chcą teraz otworzyć się na seksualne kontakty z innymi osobami. I często potrzeby tych trzecich osób w ogóle nie są brane pod uwagę, tak skrajnie – bo zawsze liczy się ta pierwsza relacja. I na przykład nawet jak ludzie dają sobie furtkę, że coś ważniejszego poza seksem może się wydarzyć z tą trzecią osobą, to mają wręcz taką zasadę, że jak tylko zacznie to mieć jakikolwiek negatywny, trudny wpływ na tą ważniejszą relację, wyżej w hierarchii, to z tamtą osobą się po prostu zrywa. Zostaje sama i w ogóle się nie liczą jej uczucia i potrzeby. Słyszałam takie określenie, że to jest taka „polska poliamoria” (śmiech), bo wiele osób rzeczywiście tak robi.\nJa w ogóle nie jestem zwolenniczką takiej hierarchicznej poliamorii. To jasne, że masz bliższe i dalsze relacje, to się naturalnie dzieje. Ale nie lubię oficjalnego podkreślania „ta osoba jest na pierwszym miejscu, ta na drugim, a ta na trzecim i pół”. Strasznie pojebane: wartościowanie ludzi i porównywanie ich do siebie. Bardziej lubię podejście, gdzie jesteś w różnych relacjach, dzieją się różne rzeczy, jesteś otwarta na to, co się wydarzy (bo tak naprawdę nie jesteś w stanie tak do końca skontrolować tego co do kogoś poczujesz, nie?) Nie podoba mi się sztuczne ukrywanie swoich uczuć przed sobą samą, żeby ktoś z kim się spotykamy, przypadkiem nie poczuł się źle. Jak ktoś do mnie przychodzi i mówi, że ma otwartą relację i że przez to chce się teraz ze mną zapoznać, to ja w to nie wchodzę. Nie chcę być gorzej traktowana. To jest wykorzystywanie osoby: ktoś chce się tak zabawić, spróbować czegoś egzotycznego.\nCzyli nie masz „wiodącej” relacji, która jest ciągła? Spotkałam się z tym, że są osoby, które określają siebie jako poliamorystów, ale na przykład są w stałej relacji i dbają o to, co się dzieje wokół.\nZdarzają się takie osoby. Jeszcze czasami jest taki model, że osoby do swojej ważnej relacji chcą włączyć osobę trzecią. Można mieć jakąś dynamikę we trójkę, jasne, że tak, i to może być fajne, ale relację masz zawsze między każdą dwójką w tej grupie. Ludzie chcieliby tak naprawdę zostać przy tym co mieli, jak najmniej to zmieniając.\nTo chyba wynika z wyobrażenia poliamorii jako komuny, w której się wspólnie żyje, relacje są między każdą jednostką, która się tam pojawia, ludzie są związani ze sobą codziennością – a jak to u ciebie wygląda? Oddzielasz od siebie takie sfery jak praca, nauka, życie romantyczne czy to się przeplata?\nWygląda to różnie – trudno powiedzieć, bo tak jak mówiłam, z każdą osobą ma się inną relację. Mam takie osoby, które bardziej biorą udział w moim codziennym życiu, znam je od bardzo dawna, bardzo mi pomagają, mamy finansowe sprawy razem, wspólne przedmioty… Nawet jak nie są to typowo romantyczne relacje, to są bardzo bliskie, takie rodzinne wręcz.\nA jeśli chodzi o relacje, które ludzie nazywają romantycznymi… Bardzo dużo czasu mija zanim dopuszczę kogoś do siebie. Dlatego najczęściej właśnie przyjaciele są tymi, z którymi mam najbliższe relacje.\nCzyli często jest tak, że przyjaźnicie się dłuższy czas, dochodzą do tego sytuacje seksualne i wtedy zaczynasz to nazywać, że jesteście w relacji poliamorycznej…?\nInne osoby tak to nazywają, ja akurat nie lubię tej nazwy. W mojej głowie, w tym jak ja odczuwam relacje, nie ma podziału na przyjaźń i romantyczne relacje. W obu może być seks, może go nie być – wtórna rzecz. (Zawsze fajnie jak jest, wiadomo, ale to się może zmieniać wewnątrz jednej relacji.) Ale nie mam tego podziału w ogóle. Po prostu mam bliskie osoby, o różnym poziomie bliskości i nie widzę różnicy między tym, że kogoś kochasz jako przyjaciela albo, właśnie, nie wiem… partnera albo partnerkę, czy jak to się tam nazywa. I to też jest dla mnie problem, bo większość osób potrzebuje tych kategorii, dla mnie one są tylko ograniczające. Ale już nie umiem w taki sposób pomyśleć.\nWiele w naszej kulturze sugeruje, że przyjaźń to taka „czysta”, ale „niedoskonała” forma znajomości. Romantyczną traktuje się jak wejście na wyższy poziom: bo łączy ze sobą przyjacielską i seksualną. Trochę ignoruje się te relacje, które sobie roboczo nazywam „sensualnymi” – to nie jest taka seksualność, która cię ogranicza w relacji przyjacielskiej, każe coś zmieniać i przedefiniowywać, ale jesteście na co dzień ze swoją cielesnością na przykład. Widzicie się nago, śpicie blisko siebie, zdarzają się pocałunki i czułość, której niektórzy nie zakwalifikują jako przyjacielskie – tylko to słynne „coś więcej”. Mam straszny problem z obciążaniem potencjalnymi konsekwencjami takich relacji. Pewnie też miałaś styczność z sytuacjami tego typu.\nBardzo, bardzo dużo – zupełnie wiem, o czym mówisz… Zwykle jest tak, że raczej o tym nie rozmawiam z osobami, z którymi się to dzieje i to zostawiamy: „wszystko jest w porządku”, nie ma rozmowy na ten temat. Na przykład takiej jak teraz z tobą. To by mogło utrudnić sprawę: trzeba by pewne rzeczy przed sobą przyznać – przed samą sobą i drugą osobą.\nZ jednej strony zakładamy, że druga osoba może mieć z tym problem, ale też same ścieramy się z przyzwyczajeniami myślowymi, które nie do końca są zgodne z tym, jak byśmy chciały funkcjonować. Narzucamy je sobie, bo tak; bo z ludźmi się tak postępuje; bo tak się myśli; bo do czegoś się zmierza; bo gdzieś tam jest magiczna realizacja relacji…\nNo tak, ale to, że wszyscy mają podobne podejście, zmusza cię do myślenia i zachowywania się w taki sposób. Jak chcesz zrobić coś mocno inaczej, to nikt tego nie rozumie, bo nawet nie ma skąd. I potem zostajesz z tym sama. Jest tak, że albo możesz się dostosować do tego jak ludzie tworzą relacje albo możesz mieć jakieś dziwne relacje z niedopowiedzeniami, albo nie mieć żadnej.\nA masz problem z zazdrością? Zdarzały ci się takie momenty? Czy zawsze masz tak, że czysta głowa i zdrowe zobojętnienie na to co się dzieje wokół?\nDokładnie tak mam! (śmiech) Nie no, każdy ma jakiś tam problem z zazdrością. Ja byłam ogromnie zazdrosna w tej mono-relacji. Bo tak tego nie czaiłam i tak chciałam wejść w tę sytuację, że się naprawdę wkręciłam – i wtedy było chujowo. Ale nigdy wcześniej ani później nie miałam aż takiego problemu. Mam coś takiego, że jestem zazdrosna tylko , gdy ktoś zaczyna mnie olewać i realnie nie ma dla mnie czasu, przestaje dbać o relację między nami. Pod spodem jest poczucie niedocenienia, a na to nakłada się zazdrość.\nA jak ktoś po prostu ma super czas ze mną i innymi osobami, to ja tego słucham i się cieszę, że osobie jest dobrze. W takim sensie nie mam problemu.\nTo w jaki sposób o tym mówisz, kojarzy mi się z przyjacielskimi zazdrostkami.\nTak! Bo w takich relacjach też to się dzieje, też mi się to zdarza.\nKolejny mit: wiązanie poliamorii z bi- albo panseksualizmem. Jakie masz przemyślenia na ten temat?\nNawet nie wiedziałam, że jest taki mit. W poliamorii chodzi o to jak budujesz relacje, a nie z kim je budujesz. To są zupełnie inne rzeczy. To jest tak, jakby mieszać orientację z tożsamością płciową. Nie widzę dlaczego miałoby to iść w parze i nie widzę potwierdzenia dla takiej teorii wokół siebie.\nJak są organizowane spotkania poliamorystów – ja w ogóle nie lubię używać tego słowa w odniesieniu do sobie, ale ugnę się na potrzeby rozmowy – to nie lubię na nie chodzić, bo tam najczęściej są osoby hetero, w dodatku bardzo normatywne. Nie wiem z czego to wynika.\nTy siebie określasz jako osobę homoseksualną czy to jest ruchome?\nOkreśliłabym się tak, bo jakoś tam trzeba się określić, żeby rozmawiać z ludźmi, ale jestem też osobą niebinarną, więc to trochę traci znaczenie. To nie jest dla mnie kwestia tożsamościowa: powiedzieć o sobie „jestem lesbijką”. Po prostu używam tego słowa, żeby się z ludźmi dogadać.\nTe spotkania też mnie interesują: jak one wyglądają?\nByłam na jednym takim spotkaniu, które sama organizowałam, na Queer Feście – tam oczywiście mało było hetero-osób. (śmiech) Wyszło to spoko, widać było, że ludzie mieli potrzebę rozmawiać, ale wyszli też rozjebani z tego spotkania. Dużo im się otworzyło sytuacji, z którymi sobie nie mogą poradzić i dużo było widać „polskiej poliamorii”, czyli tej jej hierarchicznej formy.\nAle moja przyjaciółka chodziła w Lipsku na takie spotkania i chciała mnie zabrać ze sobą. Zapytałam jak to wygląda i powiedziała, że ludzie sobie gadają najpierw w grupie – jak na takiej grupie wsparcia – a później jest swobodny czas, że sobie pijesz herbatę i rozmawiasz z kim chcesz. Można jakoś się wesprzeć. Ale powiedziała, że głównie chodzą heteronormatywne osoby.\nCiekawe. Jakby to był wytrych do przełamania tej normy, ale bezpieczny.\nŻe im jakby wolno bardziej… Coś w tym jest do zbadania.\nMam wrażenie, że w ogóle przy spotkaniach skupiających osoby o podobnych praktykach seksualnych albo tej samej orientacji, jest problem z komunikacją. Trochę jak z Tinderem: każdy udaje, że nie przyszedł tutaj, żeby mieć się z kim bzykać, ale każdy ma to z tyłu głowy (śmiech). Zastanawiam się jak to może działać w przypadku grupy wsparcia.\nMam wrażenie, że oni się zawsze starają, żeby to jednak pozostało grupą wsparcia. Na przykład w tym Lipsku zawsze piszą: „nie spotykamy się po to, żeby się podrywać”. Żeby tego tak nie traktować. Ale też jest dla mnie jasne, że jeśli tak trudno jest spotkać osoby, które mają tak jak ty, to na pewno tak to potraktujesz, nawet jeśli tylko w swojej głowie. Rozumiem, dlaczego tak piszą, ale nie wiem czy tak się da zrobić. Przecież nie zabronią potem nikomu się spotkać.\nChyba, że tak (śmiech).\nA czym w ogóle jest dla Ciebie poliamoria?\nLudziom się wydaje, że to oznacza, że masz dużo seksu – w ogóle tak nie jest. Albo, że masz milion relacji i spędzasz czas tylko na tym, żeby przegadywać nocami zazdrość i inne problematyczne kwestia – akurat to wyobrażenie często się pokrywa z rzeczywistością (śmiech). Wiele osób poli się z tego śmieje, że tak to właśnie wygląda: w nocy zamiast seksu masz dużo ciężkich rozmów z osobami.\nMi nie zależy szczególnie na tym, żeby mieć dużo relacji. Po prostu nie lubię wchodzenia w nie po to, żeby załatwiać jakieś swoje sprawy. Ograniczanie drugiej osoby, zmuszanie jej do poświęceń, ograniczanie doświadczeń z innymi ludźmi, nakładanie konkretnych ram, w których musimy się zmieścić… W mono-relacjach często dochodzi do tego, że odbieramy drugiej osobie zajebiste doświadczenia, które mogłyby być jej udziałem. Nie chcesz jej zaszkodzić, nie w tym rzecz – ale odcinasz ją od dobrych doświadczeń.\nUnikanie takich sytuacji jest dla mnie najważniejsze w budowaniu relacji. A już to jak je nazywam, ile jest tych osób, czy są przyjaciółmi czy nie-przyjaciółmi, czy jest seks czy go nie ma – wtórne sprawy. Każda relacja jest zupełnie inna i to unikanie kategoryzowania pozwala mi odkrywać więzi, które uciekają definicjom. To jest fajne: nie musisz udawać, że nie można mieć seksu, bo nie mieszkacie razem, nie „żyjecie” ze sobą na co dzień, na nic się nie zadeklarowaliście. Po prostu możesz robić wszystko co chcesz (jeśli druga osoba jest zadowolona z tej formy) i nie musisz się dopasowywać do żadnego schematu.\nA jak to wygląda czasowo? Czy to są raczej trwałe rzeczy, które potem się przekształcają w coś innego? Czy zdarzało Ci się całkowicie tracić kontakt z osobami?\nJeśli chodzi o najbliższe relacje to one mi się nie rozpadają. Jak już trwają dużo lat, to stają się ważne i przez to trwałe. W przypadku wszystkich innych, wiadomo: raz jest bliżej, raz dalej, potem się ma kontakt bardzo rzadko – to też jest ok. Te relacje się zmieniają. Te ważne też się zmieniają, ale zawsze są na poziomie utrzymywania stałego kontaktu.\nJa akurat mam dużo relacji na odległość (w czym jestem lepsza akurat). Mam osobę w Lipsku, mam w Poznaniu… Wtedy inaczej planuje się czas: nie widzicie się regularnie, więc bardziej planujecie wizyty, nie można się kłócić, trzeba jak najlepiej z tego skorzystać.\nA jak w ogóle zacząć? Narzędziownik.\n(śmiech) Ale w sensie relacje?\nTak, jakie miałaś konkretne sytuacje? Bo ja nie mogę się oderwać od myślenia o tym w taki sposób, że musiał być jakiś moment graniczny. Że dla Ciebie się staje jasne, że ta osoba zostaje przez Ciebie włączona do jakiegoś Twojego bliższego kręgu… No właśnie, to jest chyba znowu próba nakładania na to sztucznego nazewnictwa.\nMoże tak, ale ja trochę potrzebuję wiedzieć czy osoba czuje do mnie bliskość, którą ja zaczynam czuć. Czy jesteśmy na równi. I oczywiście nie musimy być, ale warto o tym rozmawiać. O uczuciach jest spoko rozmawiać – i robię to, jak najbardziej.\nSytuacje z osobami, z którymi byłam najbliżej ciężko mi nawet opisać – nie miałam wtedy języka na te rzeczy. My się już tak długo znamy, że nawet nie pamiętam. Już po prostu mamy wszystkie możliwe doświadczenia za sobą. Książkę można by było o tym napisać.\nMam osobę, z którą jestem blisko i z którą ostatnio zaczynam rozmawiać o tym, jak to jest między nami – i okazuje się, że jest okej. Więc po prostu warto zapytać jak się nie wie, moim zdaniem, ja to w taki sposób robię: mam serce na dłoni (śmiech). Najwyżej ktoś będzie dla mnie niemiły, trudno.\nA jeszcze a propos relacji na odległość. Mam takie doświadczenia za sobą i bardzo dręczył mnie brak obecności drugiej osoby i, co za tym idzie, brak zapewnień, że jestem istotna. Mam poczucie, że ludzie często funkcjonują w relacjach, żeby czymś zadowalać swoje ego.\nJa bym powiedziała, że zwykle.\nNo właśnie. I zastanawiam się, jak to działa w kontekście wielu różnych osób.\nJa chyba miałam łatwiejszą sytuację z relacjami na odległość, bo mimo, że teraz mieszkamy w innych miastach, to poznaliśmy się w Poznaniu i tam właśnie mieliśmy milion doświadczeń razem, byliśmy bardzo w swojej codzienności. To jest trochę jak z rodziną: nawet jak w dalszym życiu nie masz kontaktu to i tak wiesz, że jesteście super blisko. Dlatego nie miałam problemu z niepewnością.\nWiadomo, szkoda, że nie masz osoby na co dzień, ale no – tak jest, trzeba się z tym pogodzić. Staram się na tym nie fiksować, być w kontakcie, a jak się widzimy, to dbamy o wspólnie spędzany czas. I jakoś to wychodzi.\nW Warszawie na przykład mam bliską osobę, z którą czuję, że jest ok dopiero od kiedy mieszkamy w jednym mieście. Mamy dla siebie czas na co dzień. Ale to dlatego, że nie znaliśmy się tak długo wcześniej. Może jak bym poznała kogoś z innego miasta teraz i chciała być blisko, to by nie było takie proste.\nOgólnie wydaje mi się, że na odległość jest trudniej coś zjebać (śmiech).\nMówiłaś o tym, że irytuje Cię mylenie poliamorii z otwartą relacją – słyszałaś o tym czy sama tego doświadczyłaś?\nWiele razy ktoś tak mówił do mnie. Na przykład: wychodzi ten temat i nawet się odważam powiedzieć, że jestem niemonogamiczną osobą i słyszę „no, ja też teraz myślę o otwarciu relacji”. I to jeszcze tak na podryw, ugh… Albo właśnie zaczynamy rozmawiać na temat poliamorii i osoby zaczynają rozmawiać o otwieraniu swoich relacji, w których są – a to nie jest o tym, no nie? Może to jest jakoś pomiędzy, nie wiem.\nBardzo często to słyszę. Nawet częściej niż o tym, że chcieliby mieć więcej bliskich relacji.\nSamo sformułowanie „otwieranie”… To od razu brzmi tak, jakby wiadomo było, że po akcji będzie reakcja – najpierw otwarcie, potem zamknięcie. Jak to ma brzmieć zachęcająco dla osoby, która jest „na zewnątrz”?\nDokładnie! To wszystko jest o nich cały czas. I teraz oni chcą ciebie wykorzystać do swojej przygody, a jak coś się wydarzy to zostawią cię z tyłu. No super, kurwa, wchodzę w to.\nTo jest sytuacja doskonałej kontroli: masz partnera albo partnerkę, no i jedziesz – na polowanie!\nW środowiskach poliamorycznych jest żart o parach, które szukają sobie osób „do zdobycia”, bo otworzyły swoją relację. I mówi się na te osoby, których szukają unicorn, czyli taka osoba nie do znalezienia w ogóle. Polują na jednorożca.\nJest taki zajebisty komiks o poliamorii – Kimchi Cuddles na Facebooku – robiony przez poliamoryczną osobę. Często pojawia się u niej ten temat. W śmiesznych w sumie komiksach opowiada o tym, jak ciężko jest być poli w kontekście całego społeczeństwa, ale też konkretnych relacji czy wewnątrz grup osób.\nO, czyli są jakieś „grupy osób”. Twoja najbliższa relacja też, zdaje się, wyłoniła się z jakiegoś środowiska.\nTak, ja ich poznałam prawie tego samego dnia. Znaliśmy się i mieliśmy dynamikę w trójkę. Teraz już się pozmieniały te relacje.\nCzęsto jest tak, że jak masz bliskie osoby, to chcesz, żeby one się poznały. To jest miłe, bo jak twoja osoba poznaje twoje bliskie osoby to też ciebie lepiej poznaje.\nByle bez przymusu!\nTrochę to brzmi, jakby poliamoria była raczej sposobem patrzenia na rzeczy, a nie sposobem zachowywania się. Mam poczucie, że relacje, które są gdzieś na pograniczu mocno się dyskredytuje – jeśli nie zrealizują się w monogamicznym związku albo tym co określamy jako „spotykanie się”, to jakby one w ogóle nie istniały.\nTak jakby ludzie cenili sobie tylko to z czego coś mają, z czego zbiją jakiś kapitał. A nie kontakt między ludźmi sam w sobie, który jest przecież zajebisty! To jest zajebiste, jak ktoś ci poświęca czas, bo jest mało tego czasu i warto to jakoś docenić, zamiast patrzeć czy to jest „zrealizowane”. Czy jest jakieś „osiągnięcie”.\nWięc tak, dla mnie to jest inne patrzenie na rzeczy. Inne podejście do relacji, tak żeby nie chodziło tylko o ciebie i o załatwianie swoich spraw.\nA masz jakieś książki, filmy, seriale, które Ci mocno otworzyły oczy w tym temacie? Na przykład słownikowo.\nSą dwie książki po polsku o poliamorii i obie są moim zdaniem słabe. Mam książkę po angielsku, nazywa się More than two. I, po pierwsze, nie jest pisana z eksperckiego poziomu: zaczynasz ją czytać i już wiesz, że będzie dobrze. Po drugie tam trochę piszą rzeczy, o których ja Ci mówiłam. Wcześniej przeczytałam te pozostałe książki i się martwiłam, że „o nie, jak poliamoria to jest coś takiego, to ja kurwa nie wiem kim jestem”. A w More than two piszą o podejściu, które jest bliskie mojemu. Jest też mocno poradnikowa, dają dużo konkretnych narzędzi do radzenia sobie z sytuacjami, które się często wydarzają. Piszą o hierarchicznej poliamorii i piszą dlaczego uważają, że jest nie w porządku w stosunku do ludzi (bo to jest traktowanie ludzi jak rzeczy). Rozumieją, że ktoś może tak mieć, ale ostrzegają do czego to może doprowadzić. Czerpią z doświadczeń własnych i ludzi żyjących wokół.\nDobrze mi się zrobiło jak tę książkę przeczytałam, bo zrozumiałam, że ktoś ma podobnie. Osoba, która nie mieszka w Polsce (ani nawet w Europie), ale przynajmniej nie jestem sama jedna z tym na świecie. To jednak coś zmienia. Inaczej zaczyna ci się wydawać, że jesteś pojebana i że nie jesteś w stanie tych relacji tworzyć, skoro wszyscy chcą czegoś innego niż ty.\nNie spodziewam się, że będę miała jakieś bliższe relacje poza tymi, które mam teraz: ludzie nie chcą w to wchodzić – mówią mi o tym. Ale to, że się dowiesz, że gdzieś tam w Ameryce jest jakaś bogata osoba (śmiech), która ma podobnie jak ty, jest spoko.\nA miałaś kiedyś wrażenie, że niemonogamiczność jest odpowiedzią na wyczerpanie potencjału albo znudzenie w jednej relacji?\nWydaje mi się, że to raczej otwieranie relacji dzieje się z takich powodów.\nTo jest dla mnie duży plus poliamorii – nie ma tylko jednej relacji spełniającej wszystkie potrzeby. To jest duże obciążenie dla jednej osoby – nie chciałabym oczekiwać od kogoś czegoś takiego.\nWięc myślę, że to super, jak się ma więcej osób, nawet wtedy, gdy chcesz być monogamiczną osobą, ale masz przyjaciół, z którymi możesz być bardzo blisko i nie obciążasz tylko partnera czy partnerki swoimi problemami, tylko masz inne osoby, na które to możesz rozłożyć. Żeby nie robić z osoby partnerskiej swojego jedynego terapeuty. Albo, nie wiem, akurat ktoś ma zły humor, to pójdziesz do kogoś innego, żeby się bawić.\nMasz też bardziej bogate doświadczenia, bo z każdą osobą jest inaczej.\nWymyśliłam sobie trochę rzeczy, które mi powiesz (zawsze tak jest, że sobie trochę projektujesz). I wiele rzeczy okazało się być tak skrajnie odmiennych od tego, co sobie wyobrażałam…\nMoże nie skrajnie odmiennych. Raczej chodzi o to, że z twojej opowieści wysnuwają się jakieś gotowe ścieżki, których ja sama sobie nie mogłam wypracować, bo, wiadomo, mielisz to dużo dłużej niż ja.\nAle czego się na przykład spodziewałaś, że powiem, a nie powiedziałam?\nTeraz ja z Tobą przeprowadzam wywiad (śmiech)!\nTak! Ale to dobrze! Wiesz co, chyba głównie wątek o tym, że od zawsze tak miałaś.\nNo, bo to jest dziwne. Ja nie wiem skąd mi się to wzięło. Nie miałam takich wzorców.\nMyślę, że to też wskazuje na brak podatności na to, co widzisz na zewnątrz. No bo na przykład reprezentacja poliamorii w mediach jest raczej nikła.\nTego w ogóle nie było, gdy byłam młodsza. Moi rodzice są monogamiczną parą. Naprawdę nie wiem skąd to mam. Ale nawet jak byłam taka bardzo mała, że jeszcze nie wchodziłam w żadne poważne relacje, to sobie wyobrażałam, że jak będę większa to będę mieć dużo bliskich osób wokół siebie. Dosłownie tak myślałam. I tak właśnie jest!\nMoże widziałam jakiś film i tego nie pamiętam… Albo nie wiem, porwali mnie kosmici (śmiech).\nTo nie było łatwe jak byłam młodsza: jak chciałam czegoś innego, a nie rozumiałam dlaczego to nie jest okej. Dlaczego ludzie mają z tym problem, myślą, że robię im krzywdę.\nI to się faktycznie wydarzało jak byłaś bardzo młoda? W jakich to relacjach funkcjonowało?\nNa przykład z moją pierwszą dziewczyną tak miałam. Znałyśmy się od podstawówki, w gimnazjum zaczęłyśmy mieć romantyczną relację (powiedzmy) i ona nie rozumiała dlaczego ja chcę mieć kontakty z innymi osobami, a ja nie rozumiałam dlaczego to jest nie w porządku – skoro mówię jej o tym otwarcie. Z drugiej strony ona potem miała kontakty z różnymi innymi kolesiami, tak jakby w zemście, i potem mnie zostawiła dla kolesia.\nW zemście jest coś z wyrównywania rachunków, ale o tym „rachowaniu” też myślałam w kontekście poliamorii i zgody na to, że partner(ka) ma więcej bliskich osób. Spotkałaś się z myśleniem „okej, otwarta relacja albo poliamoria będzie dla mnie, ale tylko w momencie, w którym ja nie będę musiała być zazdrosna o ilość”?\nTworzy się dziwna rywalizacja między ludźmi. Otwierają swoją relację i jak jedna osoba znajdzie kogoś nowego, a druga nie, to wtedy się robi jakiś problem.\nLudzie mi opowiadają o takich sytuacjach, to się dzieje. Ale bywa też, że jedna strona nie potrzebuje więcej relacji, a druga tak – no i po co wtedy tę drugą osobę ograniczać. Niech każdy robi to, czego potrzebuje.\nA ktoś Ci kiedyś zarzucił, że nie wyłapałaś tego, że nie do końca jej_jemu pasuje taki rodzaj relacji?\nNastolatki dostają milion porad jak być w relacji mono, jak je budować – nawet jeśli są głupie i w głupich magazynach. A nie masz takich porad dla kogoś, kto w taki sposób funkcjonuje. Ja nie miałam narzędzi, nie wiedziałam jak sobie z tym radzić, jakie będą problemy. Myślę, że część osób mogłam potraktować chujowo, mogłabym to zrobić lepiej, ale zupełnie, zupełnie nie miałam skąd się tego dowiedzieć.\nOd kiedy sobie trochę poczytałam i bardziej się poznałam na ludziach, lepiej sobie z tym radzę – nawet jak ktoś próbuje ze mną być w relacji i odczuwa zazdrość, to nie wkurwiam się na osobę (o ile nie przekracza moich granic, w tym jak się zachowuje), bo rozumiem, że ludzie są zazdrośni i staram się pomagać: zapewnić osobę, że wszystko jest w porządku, że nie ma żadnego porównywania, że chcę z nią być. W tym akurat teraz jestem bardzo dobra(śmiech). Ale no, dla osób czasem nawet taka sytuacja jest zbyt ciężka.\nAle to nie jest układ, z którego się nie można „wypisać”? Jak w ogóle podchodzisz do tego, kiedy ktoś chce spróbować być w takiej relacji?\nRóżnie. W zależności od tego jak mi zależy na tym, żeby poznać osobę. Bo jeśli nie bardzo i mam wrażenie, że może być z tego dużo dramatów, to często nie mam na to przestrzeni i raczej to zostawiam. Ostatnio bardziej skupiam się na sobie, olewam takie sytuacje – szczególnie, że miałam dużo dramatów z osobami, których w zasadzie w ogóle nie znam.\nKiedyś moja koleżanka otworzyła relację – tam akurat było z szacunkiem do innych osób – i próbowała ze mną być w relacji poli. No i spoko: byłam na to otwarta, jakoś to wychodziło przez pewien czas. To nie była zbyt głęboka relacja, dosyć szybko to zakończyłyśmy, ale to nie było o tym, że ona próbowała być poli. To było o innych rzeczach.\nZależy od osoby. Od tego co myślę o osobie. Wiem, że to jest trochę ocenianie z góry, ale…\n…ale robimy to w każdej relacji.\nNo właśnie. Chcesz jednak siebie trochę ochronić.\nChyba dopiero teraz zaczyna się mówić o tym, żeby dbać też o siebie w wielu kontekstach – w kontekście relacji też. W przypadku poliamorii wydaje się to być szczególnie istotne: żeby umieć samej sobie stawiać granice, a nie tylko innym ludziom.\nTo jest ważne. Chociaż sama się złapałam na tym, że mam bliską osobę, która bardzo długo nie była w stanie mnie wspierać i nie rozumiałam dlaczego. I miałam problem z tym, że osoba się odcina, nie chce ze mną spędzić czasu, gdy mi jest ciężko. I wiem, że robiła to, bo chciała się ochronić, też nie miała się wtedy dobrze – ale późno się tego dowiedziałam. W międzyczasie było mi ciężko z myślą, że ktoś tyle razy odmawia.\nTo jest chujowe, że tak było, ale też dobrze, że sobie to uświadomiłam. Trochę się trzeba też nauczyć to przyjmować.


Przepis na zapiekanka z kurczaka i porów - kuchnia+\nZapiekanka z kurczaka i porów\nPrzepis z programu Annabel Langbein - kuchnia w stylu wolnym 2 (odc.9)\n12 filetów z udek kurczaka\n1 łyżeczka listków świeżego tymianku lub ½ łyżeczki suszonego\ncała porcja prowansalskiej skorupki\nPory umyć i pokroić - najpierw wzdłuż na cztery, potem na plasterki. Dusić na maśle, aż zaczną się rozpadać, posolić w trakcie. Do uduszonych porów dodać śmietankę. Można to zrobić na patelni a potem przełożyć do naczynia do zapiekania lub od razu w naczyniu, z którego można korzystać na kuchence i w piekarniku. Udka włożyć do miski. Dodać sos Worcestershire, musztardę, pieprz kajeński, sól, pieprz, tymianek i wymieszać, aby pokryć kurczaka.\nJeśli pory były duszone na patelni, przełożyć je do naczynia do zapiekania. Na wierzchu ułożyć kurczaka, posypać prowansalską skorupką. Piec godzinę w 180 °C.


VI SA/Wa 324/17 - Postanowienie Wojewódzkiego...\nOpublikowano: LEX nr 2612022\nVI SA/Wa 324/17\nWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia (...) grudnia 2016 r., nr (...) w przedmiocie kary pieniężnej postanawia odrzucić skargę\nPismem z dnia 9 stycznia 2017 r. D. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia (...) grudnia 2016 r., nr (...) w przedmiocie kary pieniężnej. W skardze zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.\nPostanowieniem z dnia 31 sierpnia 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.\nNa skutek wniesionego sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 października 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie starszego referendarza sądowego.\nZarządzeniem z dnia 11 grudnia 2017 r., doręczonym skarżącemu przy piśmie Sądu z dnia 20 grudnia 2017 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 450 złotych, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.\nJak wynika z akt sprawy, doręczenie skarżącemu powyższego wezwania nastąpiło w dniu 29 grudnia 2017 r. (k. 56 akt sąd.) i do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie dopełnił czynności określonej tym wezwaniem.\nPrzepis art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 - dalej p.p.s.a.) stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym m.in. od skargi na decyzję, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.\nZ akt sprawy wynika, że pismo informujące skarżącego o obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało prawidłowo doręczone mu w dniu 29 grudnia 2017 r. (k. 56 akt sąd.), a więc termin do wykonania czynności określonej tym pismem upłynął w dniu 5 stycznia 2018 r. Zważywszy, że w terminie tym wpis nie został uiszczony (vide: znajdująca się w aktach sądowych notatka służbowa z dnia 25 stycznia 2018 r., karta nr 57 akt sąd.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.


Kredki, pisaki, plastelina czyli pomysł na wspólne chwile spędzone z dzieckiem - Fragment książki\nBrak Ci czasu jak i pomysłu na spędzenie czasu ze swoim małym szkrabem? Zamiast zabierać dziecko na przejażdżki wypasionymi quadami czy sponsorować mu inną rozrywkę, gdzie i tak w pewnym momencie zostaniecie rozdzieleni, wybierzcie najprostszy oraz najbardziej zbliżający dla Was sposób spędzania wolnego czasu. Jednym z nich jest wspólny czas przy stole. To wspaniała okazja, aby porozmawiać ze swoim maluchem, pośmiać się oraz spędzić chwile sam na sam bez zbędnych dodatków w koło. Zabawy plastyczne przy pomocy różnych artykułów szkolnych to kreatywna oraz rozwijająca czynność zwłaszcza dla tych najmniejszych, gdy w fazie wzrostu dziecięcy mózg rozwija się najintensywniej. Twórzcie oraz cieszcie się swoją obecnością wszędzie, gdzie tylko znajdziecie kredki, plasteliną czy pisaki!\nZabawy plastyczne dla dzieci w wieku od 1 do 3 roku życia\nNajmniejsze z naszych domowników to zazwyczaj najciekawsze istotki chodzące po tym świecie. Pozwólmy poznać im jak wspaniałą zabawą może okazać się zabawa kolorowymi kredkami, które pozostawiając ślad na białej kartce mogą stworzyć prawdziwe dziecięce dzieło sztuki. Dla dzieci w wieku od 1 do 4 roku życia polecamy wykorzystywać produkty trwałe, które w miarę możliwości nie łamią się oraz nie kruszą. W tym przypadku zabawa z plasteliną powinna zaczekać, z tego względu, że dzieciaki w ramach poznawania świata często używają do tego swojej małej buźki.\nZabawy plastyczne dla dzieci w wieku od 3 do 6 roku życia\nDzieci, które opanowały i na dobre poznały moc kredek oraz innych artykułów koloryzujących polecamy wypróbować różnego rodzaju kolorowanki. Linie, które mają za zadanie oddzielać kolory, oraz podkreślać kontury obrazu pozwolą na zwiększanie dokładności oraz precyzji artystycznych u naszych malców. To pozwoli na jeszcze większą dokładność w wykonywaniu malunków, a kolorowanka wykonana przez malucha to wspaniały pomysł na prezent dla babci czy też innej bliskiej osoby. To również wiek idealny, aby zapoznać dzieci z zabawami rzeźbiarskimi za pomocą plasteliny czy gliny rzeźbiarskiej.\nZabawy plastyczne dla dzieci od 6 roku życia\nIm starsze szkraby tym więcej rozumieją oraz więcej potrafią zrobić. To wiek optymalny, w którym nasze dzieci mają styczność niemal ze wszystkimi pracami plastycznymi, w szkole czy też poznane w przedszkolu. Przy stole przy zabawie z dzieckiem stwórzcie coś niepowtarzalnego, czym sam maluch będzie się chwalił wszystkim w okolicy! Możecie wykorzystać guziki, naklejki, rożne rodzaje tkanin oraz materiałów do stworzenia laurki czy też dziecięcego plakatu. Pamiętajcie, ze wszystkie chwyty dozwolone, ale pamiętajcie o bezpieczeństwie i oczywiście dobrej zabawie! Kredki, farby oraz akcesoria malarskie możecie kupić na stronie http://calamus.pl/st-majewski.


Świąteczne zakupy last minute - Mielec - wiadomości, informacje, wydarzenia\nPromowane Zaglądasz do kuchni i nagle okazuje się, że brakuje Ci czegoś na Święta? Nie stresuj się! O każdej porze możesz wygodnie złożyć zamówienie online, a następnie w dogodnym terminie odebrać je w sklepie!\nświąteczne zakupyzakupy last minuteE.LeclercMielec\nWejdź na https://mielec.leclerconline.pl/, na spokojnie przejrzyj ofertę i aktualne promocje, a potem dodaj do koszyka potrzebne Ci produkty. Wygodnie, z własnego domu, bez szukania ulubionych artykułów na półkach.\nW najbliższą niedzielę handlową 20 grudnia 2020 r. zapraszamy do E.Leclerc przy Powstańców Warszawy 4 w Mielcu w godz. 9.00-20.00. Zrobisz tu kompleksowe zakupy świąteczne w jednym miejscu i podczas jednej wizyty lub odbierzesz swoje internetowe zamówienie.\nZ bogatego asortymentu wybierzesz wszystko to, czego potrzebujesz na tegoroczne Boże Narodzenie. Świeże produkty spożywcze, w tym ryby, wędliny, owoce i warzywa, ale także gotowe produkty, jeśli nie lubisz gotować – ciasta (piernik, makowiec, sernik, keks), a także tradycyjne dania, jak barszcz, uszka, pierogi czy kapusta z grochem. Znajdziesz również dekoracje świąteczne oraz zastawę stołową, aby ten czas przebiegł w wyjątkowej oprawie. A jeśli jeszcze nie masz prezentów, również kupisz je tutaj! Hipermarket ma szeroki wybór zabawek, puzzli i gier dla dzieci, zestawów kosmetycznych oraz elektronicznych gadżetów dla niej i dla niego.\nŚwiąteczne zakupy last minute bez stresu w Mielcu? Zajrzyj do E.Leclerc i na https://mielec.leclerconline.pl/.


Dlaczego ikony się pisze | Lektorka Pisze\nO ile w języku rosyjskim „pisanie ikon” nikogo nie dziwi, o tyle w języku polskim często zaskakuje i bywa objaśniane kalką językową. A jak być powinno? Piszemy czy malujemy ikony? I dlaczego po rosyjsku się pisze? A kiedy się rysuje? I jaka twórczość zasługuje na jaki czasownik?\nZapraszam na post, który powstał w ramach cyklu #alejakto. Poprzednie odcinki w formie wideo znajdziecie w relacjach wyróżnionych na moim Instagramie.\nJak połączyć pasję do historii, etnografii i języków? Częściej zajmować się historią języka! ? Nie zajmowałam się nią bardziej szczegółowo od czasów studiów, ale teraz wracam, żeby opowiedzieć Wam czasem coś ciekawego, np.skąd wzięły się różnice w znaczeniu niektórych słowiańskich słów ? Pierwsza część #alejakto już jutro w stories! — Tymczasem, z czego korzystam i co sama polecam, jeśli szukacie informacji? Oto najważniejsze źródła: ?Wielki słownik etymologiczno-historyczny języka polskiego, K. Długosz – Kurczabowa ?Słownik etymologiczny języka polskiego, A. Bruckner ?Этимологический словарь русского языка, М. Фасмер /Słownik etymologiczny języka rosyjskiego, M. Vasmer ?Историко-этимологический словарь современного русского языка, П. Черных /Słownik historyczno-etymologiczny języka rosyjskiego , P. Chernykch — P. S. Nie polecam zdjęć z dużymi słownikami. Są za ciężkie ? Moje zdjęcie zrobione przypadkowo, po drodze z księgarni do auta. Nie wyprowadzam słowników na spacer (jeszcze). — #jezykiobce #learnpolish #polski #językpolski #etymologia #etymology #etnografia #historia #language #учипольский #этимология #славянскиеязыки #ложныедрузьяпереводчика #fałszywiprzyjaciele #językisłowiańskie\nA post shared by lektorkapisze.pl (@lektorkapisze) on Aug 20, 2020 at 2:05am PDT\nEtymologia – zacznijmy od historii słów\nCzasownik писать ([pisat’], z akcentem na „a”) w języku rosyjskim może znaczyć nie tylko pisać, ale też malować. Jeśli przyjrzymy się bliżej historii języka, zauważymy, że nie ma w tym nic nietypowego. Zarówno polskie pisać, jak i rosyjskie писать są wyrazami ogólonsłowiańskimi i wywodzą się z jednego wspólnego prasłowiańskiego *pisati, a ta forma z kolei powstała z praindoeuropejskiej (czyli jeszcze starszej) formy *peik- , oznaczającej „pstrzyć, malować”. Jako ciekawostkę dodam, że zachowała się ona w łacinie i możemy dostrzec jej kontynuację chociażby w angielskim słowie picture. Ten sam łaciński rdzeń zapożyczyliśmy w takich słowach jak pigment, czyli barwnik, czy piktogram, to znaczy napis wykonany pismem obrazkowym. Słowo pstry również ma historycznie wspólny rdzeń (morfem *pis- / *ps-) ze słowem pisać. Pierwotne znaczenie „barwienia, ozdabiania” zachowało się także w polskim słowie pisanka.\nJak widać, słowo pisać rozwijało swoje znaczenie stopniowo i nic w tym dziwnego – w końcu pismo jako takie pojawiło się znacznie później niż obraz i sztuka zdobienia! Dlatego najpierw mówiono o malowaniu, później o barwieniu, aż w końcu zaczęto mówić o stawianiu znaków, a następnie konkretnie cyfr i liter.\nW języku polskim nie przetrwało znaczenie malowania, z kolei w języku rosyjskim słowo писать może odnosić się do malarstwa, ale nie do każdego. Chodzi przede wszystkim o sztukę wysokich lotów, obrazy malowane przy użyciu specjalnych gęstych farb, takich jak farby olejne. Nie możemy użyć tego słowa w odniesieniu do rysunków, szkiców, kolorowanek, obrazków, grafik, wykonywanych przy pomocy ołówka czy pasteli, a nawet akwarele bywają sporne. W tej sytuacji pozostaje nam użyć czasownika рисовать, czyli rysować. A żeby było ciekawiej, to słowo weszło do rosyjskiego jako zapożyczenie z języka polskiego. U nas z kolei pojawiło się jako germanizm (dokładnie było to zapożyczenie z języka staro-wysoko-niemieckiego: reissen) i historycznie jest spokrewnione z angielskim write, czyli…pisać!\nNie unikniemy tego – z tak bogatą historią malowanie z pisaniem po prostu musi mieć wiele wspólnego.\nA jak to było z ikonami?\nZ filologicznego punktu widzenia, wyrażenie pisać ikonę w języku rosyjskim jest wyrażeniem uzasadnionym i pełnoprawnym. Problem zaczyna się pojawiać, kiedy tłumaczy się to wyrażenie na język polski, ale też inne języki niesłowiańskie. Skoro w języku polskim nie używamy słowa pisać w odniesieniu do malarstwa, trudniej nam je zaakceptować. Możemy oczywiście oprzeć się na etymologii i pamiętać, że kiedyś ten czasownik miał również znaczenie „barwienia, ozdabiania”, a w końcu ikony to sztuka niemłoda. Jednak możemy też spojrzeć szerzej.\nZacznijmy od tego, że ikony z założenia nie są zwykłymi obrazami. Nie powstawały dla sztuki jako takiej. Tworzenie ich – w odróżnieniu od innych dzieł malarskich – nie miało na celu wzbudzania zachwytu obserwatorów, nie chodziło o piękno, estetykę czy wyrażanie emocji twórcy. Tak przynajmniej zaczęto myśleć w VIII wieku. Wcześniej istniały obrazy z wizerunkami postaci biblijnych, jednak oddawaniu czci obrazom sprzeciwiała się spora rzesza duchownych. Spór o ikonoklazm został zażegnany podczas soboru biskupów w Nicei w 787 roku, kiedy to zezwolono na kult ikony, a ostateczne zasady pojawiły się w dokumencie sporządzonym na kolejnym soborze w 843 roku. Jedną z nich było zwrócenie uwagi na to, że można opisywać Boga w formie ikony. Z tego względu też początkowo ikony mogli tworzyć jedynie duchowni.\nXXI wiek – co dalej z ikonami? Pisać? Malować?\nOd soboru w Nicei minęło sporo czasu. Dziś ikony może tworzyć każdy, istnieją nawet specjalne kursy, chociaż technika i zasady tworzenia ikon przez te wszystkie wieki praktycznie się nie zmieniły – a to jednak sytuacja w sztuce nietypowa! Pewnego rodzaju rozluźnienie w tej malarskiej dziedzinie odbija się echem również w języku. Nie widzimy nic złego w mówieniu, że ktoś namalował ikonę. Na dodatek niejednokrotnie maluje je artysta-malarz, niekoniecznie (lub nie tylko) ikonopisarz. Jak podkreśla prof. Adam Wolański, w języku ogólnym możemy używać wyrażenia „malować ikonę” i nie popełnimy w ten sposób błędu. Warto jednak pamiętać, że mamy tu do czynienia też z językiem specjalistycznym, dlatego mówiąc o technikach, prowadząc kursy tworzenia ikon, opowiadając o historii sztuki cerkiewnej czy nawiązując do teologii, lepiej używać specjalistycznego określenia – „pisać ikonę”.\nJeśli chcielibyście dowiedzieć się czegoś więcej o sztuce cerkiewnej warto wybrać się na Podkarpacie. Niewątpliwie zachwyci Was Szlak Architektury Drewnianej czy jedna z największych kolekcji ikon, znajdująca się w Muzeum Historycznym w Sanoku.\nPrzygotowując powyższy tekst, korzystałam z następujących źródeł:\n-Wielki słownik etymologiczno-historyczny języka polskiego, K. Długosz – Kurczabowa\n-Этимологический словарь русского языка, М. Фасмер /Słownik etymologiczny języka rosyjskiego, M. Vasmer\n-Prawosławie, E. Przybył


Philips Xenium V377 i iPhone SE w ofercie Play - TELEPOLIS.PL\nWiadomości Philips Xenium V377 i iPhone SE w ofercie Play\norson_dzi 7 Kwietnia 2016 21:23\nPlay zakończył przedsprzedaż iPhone'a SE wprowadzając go do oferty regularnej. Trafił do niej również Philips Xenium V377 z prezentem.\nPhilips Xenium V377, to smartfon, którego główną cechą jest ogromny akumulator o pojemności 5000 mAh. Według zapewnień producenta jest on w stanie pracować 47 dni w stanie czuwania oraz odtworzyć 3150 utworów bez przerwy. Dodatkowo dzięki technologii szybkiego ładowania, w 10 minut można dostarczyć mu energii pozwalającej na 4-godzinną rozmowę telefoniczną. Pierwsi klienci Play, którzy kupią smartfon poprzez sklep internetowy, otrzymają słuchawki Philips SHL3565 gratis. Liczba słuchawek jest ograniczona. Philips Xenium V377 jest dostępny od złotówki we wszystkich ofertach abonamentowych, z wyjątkiem Formuły Unlimited za 29,99 zł i 39,99 zł, gdzie kosztuje odpowiednio 129 zł i 39 zł. Wysyłka smartfonu rozpoczęła się dzisiaj.\nZ kolei od jutra we wszystkich ofertach dostępny jest iPhone SE. Ceny wersji z pamięcią 16 GB i 64 GB zaczynają się od złotówki w najwyższych abonamentach indywidualnych i biznesowych.\nZobacz: Ceny iPhone'a SE w abonamentach Play\nCiekawe jak się sprzedaje, Philips Xenium E560. Czy jest szansa na ambitniejszy klasyk od Philips-a.\n2. ~Kamila 2016-04-08 10:17:36 host: 78.133.252.98\nLepiej chyba tego iPhone SE wziąć na raty 0% w Cortland 'zie\ngdzie masz raty 0 % ?\ntakie raty teraz są w euro, ole ole no i w idream'ie .


EKO wiedza z przymrużeniem oka | Katolicka Szkoła Podstawowa im. świętego Stanisława KostkiKatolicka Szkoła Podstawowa im. świętego Stanisława Kostki\n,,EKO WIEDZA Z PRZYMRUŻENIEM OKA”\nZ każdej szkoły przyjeżdżało kilka drużyn 2 osobowych. Każda z nich miała swoje stanowisko z numerkiem, losowano zadania. Za każde poprawnie odpowiedziane pytanie przysługiwał jeden punkt. Trzy drużyny mające największą ilość zdobytych punktów przechodziły do finału.\nKonkurs nie miał na celu sprawdzania wiedzy lecz dobrą zabawę i rozpowszechnianie zasad ekologii. Każdy z uczestników dostał dyplom oraz upominki. Udział w konkursie zapewnił nam sporo rozrywki oraz dostarczył wiedzy z zakresu przedmiotów matematyczno-przyrodniczych.


PRZY KOMINKU - CD + DVD Z LICENCJĄ\nStrona główna » Pakiety muzyczne » PRZY KOMINKU - CD + DVD Z LICENCJĄ\nPodgrzejmy atmosferę naszych salonów, gabinetów kosmetycznych, fryzjerskich, sklepów, oraz innych miejsc gdzie liczy się klimat panujący we wnętrzu. Podkreślmy charakter miejsca gdzie pracujemy i gdzie przyjmujemy klientów gorącymi rytmami i dźwiękami. Szczególnie teraz, w okresie jesienno-zimowym potrzebujemy akcentów ciepła i ognia. Zapewni nam to zestaw filmu relaksacyjnego Przy kominku oraz płyty z muzyką Przy kominku. Nic tak jak widok palącego się ognia oraz dźwięk skrzących się drewien w kominku nie przysporzy nam ciepłych wrażeń.\nTytuł Cena bez promocji Cena w promocji\nPrzy kominku DVD 35 25\nPrzy kominku CD 30 18\n65 zł 43 zł


\tPlan pracy - BIP w JST - Gmina Raciążek\nścieżka nawigacji Strona główna > WŁADZE I STRUKTURA > Rada gminy > Plan pracy\nPlan pracy Komisji Skarg, Wniosków i Petycji na 2019r.\nPlan pracy Komisji Rolnictwa, Ochrony Środowiska, Ładu i Porządku Publicznego na 2019r.\nPlan pracy Komisji Rewizyjnej na 2019r\nPlan pracy Komisji Budżetu i Rozwoju Gospodarczego 2019r.\nPlan pracy Rady Gminy na 2019r.\nPlan pracy Komisji Skarg, Wniosków i Petycji na 2020r.\nPlan pracy Komisji Rolnictwa, Ochrony Środowiska, Ładu i Porządku Publicznego na 2020r.\nPlan pracy Komisji Budżetu i Rozwoju Gospodarczego na 2020r.\nPlan pracy Rady Gminy na 2020r.\nDyżur Z-ca Przewodniczącego\nDyżur Zastępcy Przewodniczącego odbywa się we wtorki w od godz. 15.30-17.30. [...]\nPlan pracy Komisji Rolnictwa, Ochrony Środowiska, Ładu i Porządku Publicznego na 2018r.\nPlan pracy Komisji Budżetu i Rozwoju Gospodarczego na 2018r.\nPlan pracy Rady Gminy na 2018r.\nPlan pracy Komisji Rolnictwa, Ochrony Środowiska, Ładu i Porządku Publicznego na rok 2017\nPlan pracy Komisji Budżetu i Rozwoju Gospodarczego na 2017r.\nPlan pracy Komisji Rewizyjnej na 2017r.\nPlan pracy Rady Gminy na 2017r.\nPlan pracy Komisji Rolnictwa, Ochrony Środowiska, Ładu i Porządku Publicznego na 2015r.\nPlan pracy Komisji Budżetu i Rozwoju Gospodarczego na 2015r.\nPlan pracy Rady Gminy na 2014r.\nPlan Pracy na 2014r.-Komisja Rewizyjna\nPlan pracy na 2014r.- Komisja Budżetu i Dz. Gospodarczej\nPlan pracy na 2014r.-Komisja Ładu i Porządku Publicznego\nPlan pracyKomisji Budżetu na 2012r.str.1 (573kB) Plan pracyKomisji Rewizyjnej na 2012r.str.2 (562kB) Plan pracy Komisji Ładu i Porządku Publicznego na 2012r.str.1 (501kB) Plan pracy Rady Gminy [...]


Anna Korcz: Od dwóch miesięcy nie pracuję, nie mam za co żyć - Dziennik.pl\n20 maja 2020, 14:41 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nZamknięte kina i tatry i wstrzymane prace na planach filmów, seriali i produkcji telewizyjnych to prawdziwa katastrofa dla wielu artystów, którzy nie mają etatów, a ich dochód zależy od liczby zagranych spektakli czy godzin spędzonych na planie. Niektórzy stracili przez koronawirusa jakąkolwiek możliwość zarobienia na życie.\nAnna Korcz w rozmowie z "Faktem" przyznała, że znalazła się w grupie osób, których finanse mocno ucierpiały przez pandemię.\nKorcz starała się o dotacje z Ministerstwa Kultury w ramach projektu "Kultura w sieci" będącego formą wsparcia dla artystów, niestety jej projekt nie otrzymał akceptacji.\nMój wniosek widocznie się nie spodobał. Przejrzałam listę osób, które dostały dotację. Z aktorów są na niej chyba tylko Rafał Zawierucha i Antoni Pawlicki, nikogo więcej nie znalazłam. A tak to dostały wielkie instytucje, ciągle fundacja, fundacja, fundacja i stowarzyszenie, stowarzyszenie, stowarzyszenie. Ale my wszyscy nie jesteśmy w tych fundacjach i stowarzyszeniach. Szkoda jest dotować budynki, chyba lepiej byłoby pomóc ludziom kupić chleb.\nAktorka nie załamuj się jednak obecną sytuację i znajduje pocieszenie w rodzinie. Jej córka Anna urodziła niedawno syna, dlatego Korcz stara się cieszyć czasem z bliskimi i czeka na moment, w którym będzie mogła wrócić do pracy.\npandemia anna korcz dotacja finanse praca koronawirus\nSprzedaj torebkę będzie kilkanaście tyś.\nAnna Korcz nie pracuje ?????????????? Biedni Ci polscy artyści . Dwa miesiące i konta puste . Ludzie jak tu utrzymać wille wartą 5 mln ,samochód wart milion czy jak kupić buciki skoro chcą za nie 5 tys lub torebkę za 10 tys RATUJCIE\nMam do skoszenia trawnik, naprawę dachu, 60 m2 gresu do ułożenia, odmalowanie mieszkania, pomalowanie płotu, naprawę dachu, zrobienie elewacji, parapetów itd. Zakwaterowanie możliwe - przyzwoite warunki bez żadnych opłat. Wynagrodzenie płatne gotówką tygodniowo. Umowa o pracę. Minimalna krajowa + premia do 50% za staranność. Całe wynagrodzenie, z premią, zgłoszone do ZUS i US. Tylko poważne oferty.\nPani swoją wypowiedzią szydzi z ludzi, których naprawdę dotknęla recesja i zwolnienie z pracy i maja na utrzymaniu małe dzieci , a oszczędności zero.\nCo za pustak marnotrawny\nWeź kobito nie osłabiaj, bo covid 19 dostatecznie już Nas nadwyrężył. Zabierz się do jakiejś przyzwoitej pracy i nie marnuj sił na bezproduktywne jojczenie i użalanie się nad swoim przebrzmiałym Ego.\nTakich są setki tysięcy. Z tym, że ona miała z czego odkładać.\nszkoda literek Ona smieje sie bo przeciez za udzielenie wywiadu wzięła kasiorę ?! prawda? a my plujemy śliny po co?\nA mówili mi ucz się bo cały czas będziesz siedział w tej biedronce. No i siedzę, jestem menagerem sklepu i nie umieram z głodu :)\nNo k...wa biedulka.zygac mi się chce tymi je.....mi celebrytki.jaka to ona biedna.Rodowicz też narzeka a czy swoje Porshe już sprzedała? Chyba zmienię przeglądarkę bo tu sam syf leci co mnie obchodzi jak ma urządzona kuchnię czy pokoik dla dziecka jakaś pseudo dama . ludzie ogarnięcie się piszcie ostro niech wiedzą że mamy ich w d...e\nAktorka która gra od 20 lat w serialach nie ma za co żyć ? Może za dużo wydaje na operacje plastyczne , albo implanty stomatologiczne a może ma jakiegoś wymagającego utrzymanka .\nJak to powiedział Buffet,podczas nagłego odpływu widać kto pływał bez majtek.\nto wziasc sie do roboty klatek schodoweych niema kto myc wtedy bedzie dama miala pieniadze na zycie jak inni\nwiecie co? jak czytam tych wszystkich tzw CELEBRYTÓW to umieram z rozpaczy,,,,przeciez wiewiorka wie ze na zime trzeba orzeszka zakopac a tu bęc? zaskoczenie? zero na koncie? do pracy do pracy i nie zyc ponad stan tylko jak zwykły kowalski oplaty,zycie i na kupeczke 100 zeta mmmm? da sie ? da da:) pozdrawiam bogaczy\nWiewiórka ma więcej rozumu :-)\nW mordę kopany w życiu bym do teatru na nią nie poszedł.\nA można było OSZCZĘDZAĆ.\nNiech pokaze PITy z 3 ostatnich lat, kataster nieruchomosci i ostanie wyciagi z kont to pogadamy\nTo niech strzyże psy, jak platfusy radziły stoczniowcom przebranżowienie.\nPrzeciez nie musisz byc aktorka. Zmien zawod na sprzataczke i nie będziesz narzekać na brak pracy i pieniedzy.\nO jacy ci artyści biedni. Nie mają żadnych oszczędności, tragedia. No to do urzędu pracy po zapomogi.\nFszcząsające po prostu fszcząsające.A ja w skarpetę odkładałem i mam a tyś ladacznico laj laj laj to teraz trawę gryź.... akurat nie koszą\nno i brakło mi na waciki- stara flądra bez oszczędności\nDo sprzątania przyjmę od zaraz....\nzarabiam połowę średniej krajowej ale chętnie podzilę się z p.Korcz chlebem.\nU mnie w kiosku szukają na gwałt sprzedawcy.\na Bronek mówił tak : weż kredyt i zmień pracę\nPrzez prawie dwa miesiące czekałam na powrót i nawet przez moment nie miałam czasu na utyskiwanie nad swoim losem, bo to niby na wolnym, ale i tak byłam w gotowości do pracy na tzw telefon, poza tym trochę pracy zdalnej i jakoś się kręciło. Wróciłam i choć jestem na pierwszej linii zarażenia się koronawirusem nie płaczę, tylko cieszę się z powrotu i z tego że mogę pomagać w powrocie do normalności.\ndo pośredniaka się zgłoś ,\nStraszne, to może się zrzucimy, jakąś skarbonkę trzeba zainicjować..., ale gdyby i to nie wystarczyło, to w moim bloku potrzebna osoba do sprzątania piwnic... Służę.\n..a wczoraj Bolek o takich mówił.. n i e u d a c z n i c y\nBronek mądra rada.,......,,,,..,,.\nWeź kredyt i znajdź jakąś pożyteczną pracę.\nJa już nic nie teges.to znaczy że zarabiała tak mało że nie miała z czego odłożyć?taką aktorka kto by pomyślał\nAnka-Biedronka potrzebuje na kase!!!!!Wiecej pokory,,,,,,\nProponuję sprzątać w szpitalach z pewnością pracy nie zabraknie i wynagrodzenie pewne\npoprostu rece opadaja i slucha sie takich co nie maja na jodlo to tylko swiadczy o tym ze jest zla gospodynia ,ze niemysllal ze trzeba miec glowe na karku tylko uchlaj dusza bo pikla niema a teraz na co ona mysli ze rzutke jej zrobia to sie nadaje do smiechu warte trzeba myslec glowa a nie bycniedorajda wstyd pani sama sobie robi i w takim swietle wszyscy celebryc udaja jacy oni ubodzy\nW biedronce na kasie albo kurierka. Jestem po studiach i pracuje fizycznie\nto pracuj pl. wielu polaków nieraz nie miało pracy , a jak ją mieli to i tak nie mieli możliwości odłożyć na ciężka chwile i nie mieli tez możliwości utyskiwać w gazetach. Za radą Brodzisława weź kredyt lub wyjedz za praca za granicę.\nZaczyna sie seson truskawkowy, do roznoszenia paczek tez potrzebuja, mozna na olx-e sprzedac sukienki, buty czy torebki. Masz ich wystarczajaco. Kobieto, troche inicjatywy.\nNo nosiła . Z odcinka na odcinek żyła. Za odcinek serialu pewnie brała to co inni za miesiąc....no należy jej się..... uśmiech politowania.\nTutaj trudniej skomentować niż w radiowej trójce.\nDo roboty trzeba się iść\nTo trzeba było oszczędzać.\nTrzeba było córkę wykształcić i nauczyć zawodu a nie wychowywać na zasadzie róbta co chceta to by ci pomogła. Teraz to pluj sobie w brodę, albo idź do pracy.\nojejku ! Trzeba było oszczedzac na zle czasy.\naaa teen, tego.....a tak za 3 tys weż przeżyj i rodzine utrzymaj.\nsię przehulało to się nie ma .trzeba oszczędzać . widocznie wiekszośc z was to tacy celebryci jak z koziej d--------y trąba\na co niema już druk ,.,.\nPani Aniu, jeszcze będzie przepięknie, jeszcze będzie normalnie :-) Głowa do góry :-)\nSą lata tłuste i lata chude. Ja też nie zarabiam od marca, a jednak mam za co żyć. Maleje tylko kwota odkladana na starość.\nRączęta "gwiazdom" poodpadały? Jak nie ma na chlebuś, to się pracuje nawet w Biedronce, korona nie spadnie\nzarabiali miliony, a teraz dwa miesiące przestoju i brakuje im kasy? to jest po prostu żenujące, druga to Maryla jeździ porsche na zmianę z astonem martinem a narzeka że emeryturę ma niską, osoba która zgarnia 100.000 zł za zaśpiewanie dwóch piosenek na sylwestra nie ma za co żyć


Spiral Kamizelka, Kobiety "Wolf Soul" czarny • Ogromny wybór • EMPUżywamy plików cookies, by móc pokazywać ci informacje także poza naszym sklepem. Więcej informacji Zgadzam się\nDane osobowe Adresy Zamówienia Opinie Newsletter Zaloguj się Lista ŻyczeńPowrótEMPOdzieżKurtkiKamizelkiWolf Soul-26%\nDostępne od: 10.10.2016Numer artykułu340616\nOryginalna kamizelka damska Spiral - Wolf Soul\n- kołnierz koszulowyDostępne także jako: T-ShirtczarnyBluza z kapturemczarnyKoszulka długa damska - L...czarny\nNapisz opinię - Otrzymasz Voucher 10%! Podziel się z nami opinią o "Wolf Soul", a w ciągu 24 godzin dostaniesz Voucher 10%. Napisz pierwszą opinię!Jak oceniasz ten artykuł?gwiazdkiWielkie rozczarowanieSłaboW porządkuDobrzeSuperTytułTwoja opiniaAnulujZasady:Napisz opinię po zalogowaniu się na Twoje konto.Staraj się by opinia była tak obiektywna, jak tylko możliwe. Nie używaj agresywnych i oszczerczych sformułowań.Nigdy nie podawaj: URL-ów, adresów stron www, adresów e-mail, numerów telefonów lub podobnych danych (osobowych)!Wyrażasz zgodę na to, by opinia pojawiła się razem z Twoim imieniem i pierwszą literą nazwiska na stronie EMP.Pamiętaj o tym, że inni kupujący są zainteresowani nie tylko tym, czy artykuł Ci się podoba (lub nie), ale chcieliby dowiedzieć się, dlaczego tak jest.


Skrzynka ukryta jest przy fosie otaczającej gród. Fosa oczywiście jest bez wody.\nW momencie zakładania skrzynka zawierała:\n- logbook i ołówek - nie na wymianę\n- przypinkę z Leninem - dla pierwszego znalazcy (według uznania) lub na wymianę,\n- smycz - na wymianę,\n- klamerkę - na wymianę,\n- TB(Brum Brum)\nGrzybowo to niewielka wieś licząca ok. 150 mieszkańców, położona 7 km na północny wschód od Wrześni, w węźle lokalnych dróg m. in. z Wrześni do Witkowa, w płaskim bezleśnym terenie Równiny Wrzesińskiej. Leży nad niewielkim strumieniem Strugą, dopływem Warty, zwaną też Strugą Niechanowską i Rudak (zapewne od wydobywanej w przeszłości w sąsiedztwie rudy darniowej).\nRozpoczęte w 1990 r. badania archeologiczne olbrzymiego grodziska, „odkrycie” kopii świątyni św. Feliksa i Adaukata, sprawiły, że o „Grzybowie zaczęto mówić”. Dziś można stwierdzić, że Grzybowo z jego zabytkami jest największym odkryciem krajoznawczym ostatnich lat w Wielkopolsce, znaczącym też w skali krajowej.\nGłówną atrakcją Grzybowa stanowi grodzisko – dawny gród wczesnośredniowieczny, ciekawymi obiektami są też kopia wczesnoromańskiej świątyni św. Feliksa i Adaukta na Wawelu w Krakowie, drewniany kościół w XVIII w., dwór z XIX w. i stojąca przed nim kopia figury legendarnego Światowida.\nPołożone jest w południowej części wsi zwanej Rabieżyce, w nieznacznie zaznaczonej w terenie dolinie strumienia Struga. Grodzisko jest bardzo duże, jego powierzchnia wraz z wałami wynosi 4,7 ha , a obszar wnętrza 2,3 ha . Jak już wspomniano gród powstał ok. 915 – 935 r. w dwóch etapach: pierwszym jako mały gródek w częścipółnocno-zachodniej obecnego grodziska, o średnicy ok. 80 m , w drugim etapie powstał gród o kształcie zachowanego grodziska. Przeżywał okres rozkwitu bardzo krótko, bo tylko do drugiej połowy X w. Ciekawostką jest fakt, że w 1811 r. na terenie grodziska obozował oddział wojsk napoleońskich.\nPierwsze prace archeologiczne prowadził tutaj badacz niemiecki Wilhelm Schwarz w latach siedemdziesiątych XIX w., odkrywając kości zwierzęce i ułamki ceramiki. W końcu XIX w. znaleziono srebrny skarb ukryty w naczyniu glinianym.\nW latach trzydziestych XX w. badał grodzisko ówczesny gimnazjalista Olgierd Brzeski przebywający w gościnie u właścicieli Grzybowa – Lutomskich. Brzeskiego tak zafascynowało grodzisko, że po burzliwych przejściach II wojny światowej, studiach w Szwajcarii i pracy w Kanadzie, w 1991 r. przy Poznańskim Towarzystwie Przyjaciół Nauk powołał Fundację Brzeskich, której celem jest finansowanie badań archeologicznych m. in. grodziska w Grzybowie.\nSam też brał czynny udział w pracach wykopaliskowych. W 2000 r. powstało Towarzystwo Przyjaciół Grodu w Grzybowie, które stawia sobie za zadanie wspieranie badań, popularyzacje ich wyników oraz zagospodarowanie terenu dla potrzeb ruchu turystycznego. Badania grodziska prowadzone są od 1990 r., obecnie przez Ekspedycję Wykopaliskową w Grzybowie kierowaną przez Mariusza Tuszyńskiego, pod kuratelą prof. Zofii Kurnatowskiej.\nW wyniku dotychczasowych prac przebadano ok. 10% powierzchni grodziska. Znaleziono kilka tysięcy różnego rodzaju zabytków m. in. ułamki z ceramiki (z których udało się zrekonstruować kilkadziesiąt naczyń), wiele wyrobów z kości (szydła, igły, groty strzał), kamienia (osełki, przęśliki), drewna (strzała, fragment koła), żelaza (noże, szpile) i metali kolorowych (ozdoby za srebra, ołowiu). Sensacją było odkrycie po 1999 r. – zapewne dalszych części skarbu odnalezionego w XIX w. – prawie 700 fragmentów monet i 150 ozdób. Monety są dirhemami arabskimi pochodzącymi z okresu od VIII w. do 954 r. W 2003 r. odnaleziono na terenie grodziska cenny pierścień wikingów wykonany z brązu. Znalezisko to pozwala na przypuszczenia, że w grodzie służyła drużyna wikingów być może jako straż rezydującego tu księcia.\nUstalono też konstrukcję wałów i rodzaj zabudowy wnętrza grodu. Gród otoczony był potężnym wałem o konstrukcji skrzyniowej, wzniesionym w dwu etapach. Jego szerokość u podstawy wynosiła ok. 27 m , wysokość sięgała 16 m (dziś to byłaby wysokość pięciopiętrowej kamienicy), obecnie zachowane wały mają wysokość do 9 m . Do budowy wałów użyto ok. 60 tys. m³ drewna, w większości dębowego oraz ok. 85 tys. m³ ziemi (dziś musiałoby materiał ten transportować ok. 20 tys. ciężkich samochodów np. marki Tatra).\nW wałach znajdowały się dwie bramy – wieże – główna od strony wschodniej i boczna od strony północnej. Na terenie grodu istniał wał wewnętrzny, dzielący go na dwie części (gród główny i podgrodzie?). Konstrukcja wałów była identyczna jak wałów w później powstałych grodach w Gieczu, Gnieźnie i Poznaniu.\nWnętrze grodu było zabudowane drewnianymi domami, odkryto m. in. relikty kuźni. Gród zamieszkany był przez ok. 1000 osób tj. 7 razy więcej osób niż liczy Grzybowo obecnie. Charakter znalezisk m. in. uzbrojenia, ozdób dowodzi wysokiego statusu mieszkańców oraz prowadzenia przez nich handlu dalekosiężnego. Z racji wielkości i centralnego położenia w państwie piastowskim spełniał on bardzo ważną rolę. Badania prowadzone w latach kolejnych odsłonią zapewne wiele tajemnic tego miejsca.\nW 2002 r. na terenie grodziska obecny jego właściciel – Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy – postawił zabytkową, drewnianą chałupę z początku XIX w. z Dziekanowic k. Gniezna. Stanowi ona bazę dla archeologów prowadzących badania.\nOd 2001 r. istniejące we Wrześni Towarzystwo Przyjaciół Grodu w Grzybowie organizuje corocznie w ostatnie sobotę i niedzielę sierpnia Ogólnopolskie Zjazdy Wojowników Słowiańskich z bogatym programem m. in. turniejami wojów, pokazami dawnych rzemiosł i jadła, weselem słowiańskim oraz zabawami plebejskimi.\nZ grodziskiem jest związana Drużyna Książęca Grodu Grzybowskiego występująca na licznych turniejach wojów i rycerzy w kraju.\nCache name Gród Grzybowo\nHint Szukaj od strony pola


SPRZEDAM PIEKNĄ SUKNIE AGNES 1590 - Suknie ślubne - Ogłoszenie - Komis, baza ogłoszeń - Polki.pl\nNr ogłoszenia: 16863\nWitam! mam do sprzedania przepiękną suknie agnes w kolorze ecri. Sukienka była używana tylko raz. Nie ma żadnych uszkodzeń. Dokładam dodatki: bolerko z rękawem 3/4 i welon w kolorze ecri do ziemi.Suknia fantastycznie podkreśla kobiece kształty.Polecam gorąco.Zdjecia wyśle na maila.


Włoch chciał oszukać łańcucką parafię : Łańcut GADA (oszustwo, Łańcut, policja łańcut)\n> Start > Aktualności > Włoch chciał oszukać łańcucką parafię\nWłoch chciał oszukać łańcucką parafię\nPoczątkiem sierpnia do jednej z łańcuckich parafii przyszedł mężczyzna podający się za przedstawiciela znanej firmy samochodowej. Chciał ofiarować "firmowe gratisy" za 1000 Euro.\nPoczątkiem sierpnia do jednej z łańcuckich parafii przyszedł mężczyzna podający się za przedstawiciela znanej firmy samochodowej. Mężczyzna oświadczył, że chce przekazać na cele parafii sprzęt w postaci małego agregatu i piły spalinowej. Zapytany o warunki przekazania tego sprzętu oświadczył, że przekaże "gratisy" w przypadku zakupu dużego agregatu prądotwórczego za kwotę 1000 €. Zgłaszający szybko zorientował się, że mężczyzna chce go oszukać i niezwłocznie powiadomił Policję. Na miejsce przybyli funkcjonariusze wydziału kryminalnego łańcuckiej komendy, którzy zatrzymali fałszywego przedstawiciela - obywatela Włoch.\nPostępowanie w tej sprawie prowadzą funkcjonariusze wydziału dochodzeniowo-śledczego w Łańcucie, które nadzoruje Prokuratura Rejonowa w Łańcucie.\nMężczyzna usłyszał zarzut usiłowania oszustwa oraz usiłowania wprowadzenia do obrotu sprzętu z podrobionymi znakami towarowymi, do których się przyznał. Funkcjonariusze w ramach prowadzonego postępowania zabezpieczyli środki pieniężne na poczet grzywny, której podejrzany dobrowolnie się poddał.\nOkres wakacyjny to czas, gdy oszuści i złodzieje stają się szczególnie aktywni. Najczęściej pukają do naszych drzwi przedstawiając się za pracownika administracji, spółdzielni mieszkaniowej, czy przedstawiciela handlowego. Policjanci apelują o szczególną ostrożność i czujność w kontaktach z nieznajomymi osobami.\nZ chwilą, gdy osoba odwiedzająca Twoje mieszkanie podaje się za pracownika administracji, przedstawiciela handlowego wykonaj telefon do danej instytucji lub firmy, aby potwierdzić cel wizyty.\nWłoch chciał oszukać łańcucką parafię, 5.0000 out of 5 based on 1 ratings\nKPP Łańcut/Red dodany 9 sierpnia 2017\nOszukują "na wymianę telefonu"\nUwaga na oszustów: podszywają się pod policjantów, wypytują o stan konta\n~ Domiiiiiśśś do ~ songokuss Ogarnij się buraku\n~ anonim do ~ rom U nas zatrzymał się pod domem i mówił to samo\n~ handlarz Nikt normalny nie sprzedaje na parkingu przed sklepem o połowę taniej takich towarów, które są w tym sklepie. Zwykle taki towar pochodzi z kradzieży, często właśnie z tego sklepu.\n~ songokuss okantować naiwiekszych kanciarzy.../miał odwage\n~ Moher ze wsi Łańcut biedni księża\n~ Sie gra sie niema do ~ barti.k3 a sorry :D 2 tysiącie :D\n~ barti.k3 do ~ Sie gra sie niema 2000 tysie? Uuu to sporo kasy twój teściu ma.\n~ Sie gra sie niema Mój teściu się naciął w rzeszowie z miesiąć temu kupił nowy firmowy agregat hondy na parkingu za jedynie 2000 tysie...ten sam na alegro 450 złotych ale nakleji Hondy są a ledwo dwie wiertaki uciągnie :]\nLUDZIE NIE KUPUJCIE NA ULICY takiego sprzętu!!!\n~ rom u mnie też był, jeździł srebrna toyota avensis,mówił łamaną polszczyzną. Mi wkręcał że ma sprzęt ze Skanska(2 agregaty Honda i spawarka inwertorowa) za jedyne 800 euro wszystko. Oczywiście odmówiłem:)Pewnie cygani okradli jakiegoś tira.\nA może referendum kto powinien kandydować na burmistrza\n~ dsa 6 godzin temu\nBędzie na waciki dla Pani Pilawy.\nŁadnie się Nam przedstawiłeś XD.... swoją drogą szczerość w dzisiejszym świecie jest cenna, tak trzymaj.\n~ maharaja 8 godzin temu\nPowoli się wszystkie sprzedadzą. To bardzo korzystna lokalizacja. Być może będzie musiał Powiat zejść trochę z ceny. Działeczki pójdą w następnych przetargach.\n~ Emil Kowalski 8 godzin temu\nPanie Andrzeju proszę nie przejmować się czerwonymi łapkami! To rozpacz opozycji, bo się pana obawiają. Trzymam kciuki !\n~ Rh+ 13 godzin temu


rasy kotów dla alergika | WP abcZdrowie\nrasy kotów dla alergika\nNa szczęście, istnieją rasy kotów, które uczulają w dużo mniejszym stopniu. (...) Kot syberyjski Ma długą, piękną sierść, ale nadaje się na przyjaciela alergika. Warunkiem jest jednak...\nOryginalne rasy kotów Kot to najpopularniejsze zwierzę domowe świata. (...) Kot bengalski, zwłaszcza mały, kosztuje ok. 3 000 zł. Kot Ragdoll Kot...\nKot syjamski Jeśli zależy nam na wesołym, energicznym kocie, który łatwo nawiązuje kontakty, warto zastanowić się nad rasą syjamską. (...) Jednak jeśli jesteśmy alergikami, nie musimy rezygnować z kupna...\nNiektóre rasy kotów, takie jak kot syberyjski lub kot rosyjski niebieski, uważa się za mniej alergenne, jednak nie ma takiej rasy, która nie może spowodować (...) Zwierzę...\nNa Wyspach koty brytyjskie początkowo funkcjonowały jako nowa rasa kotów, pełniąc rolę łowców gryzoni. (...) Kryzys dla kotów brytyjskich nastąpił w XX wieku, kiedy rasa prawie wyginęła...\nKot syberyjski w Polsce pojawił się dopiero po 1989 roku. Od tamtej pory rasa zyskuje coraz większą popularność. (...) Rasa powstała prawdopodobnie w wyniku krzyżówki z kotem syjamskim.\nPsy tej rasy świetnie dogadują się też z innymi zwierzętami - życie z kotem czy królikiem pod jednym dachem to dla nich nie problem. (...) Shi-Tsu jest troszkę manipulantem i podobnie jak kot chadza własnymi...\nŁapy kotów perskich są krótkie i masywne. Ogon kotów tej rasy jest dość krótki, ale za to niezwykle puszysty. (...) Należą do bardzo inteligentnej kociej rasy.\nJak skutecznie leczyć alergię na kota?\nWitam.Jak leczyć alergię na kota ...objawia się czerwonymi krostami tylko na twarzy ....leki nie pomagają ....mecze się już 4 lata odkąd zamieszkał ze mną kot .nie mogę się go pozbyć bo nie pozwoli mi na to sumienie .nigdy wcześniej nie miałam problemu...\nrasy kotów • zdrowie i zwierzęta • zwierzę w domu • alergia a posiadanie kota • wpływ zwierząt na zdrowie • Zwierzeta • alergia na kota objawy • FIV - koci AIDS • Kardiomiopatia przerostowa • Choroba zwyrodnieniowa stawów • zdrowie_indeks • świerzb jak wygląda • Choroby nerek i ukladu moczowego • Choroby odzwierzęce • Czy powinnam kupic zwierzatko • Test jakim jestes zwierzeciem • Bialko zwierzece • kastracja kotów • kastracja kotów charakterystyka • kastracja kotów wykonanie • kastracja kotów przed zabiegiem • kastracja kotów po zabiegu • indeks_zdrowie


Motyw: Czarownica, gatunek: Powieść, motyw: Grzech :: Wolne Lektury\n— Nie tylko od Tatarów możemy mieć przeszkodę — rzekł — bo nie mówiłem waszmościom, co mnie Bohun...\n— Nie tylko od Tatarów możemy mieć przeszkodę — rzekł — bo nie mówiłem waszmościom, co mnie Bohun powiedział, że tego jaru paskudne potęgi pilnują. Sama ona olbrzymka, która kniaziówny pilnuje, można to jest czarownica, z diabłami w konfidencji, którzy nie wiem, czy jej o nas nie przestrzegają. Mam ci ja wprawdzie kulę, com ją sam na święconą pszenicę lał, gdyż inna się jej nie chwyta, ale oprócz tego upiorzysków tam podobno całe regimenty, które wejścia bronią. Już to głowa ichmościów w tym, żeby mnie co złego nie spotkało, bo zaraz by mi nagroda przepadła.\n— Trutniu jeden! — rzecze pan Zagłoba. — Właśnie też nam w głowie o twoim zdrowiu myśleć. Nie skręci ci diabeł karku, a choćby i skręcił, to wszystko jedno, bo ty i tak za swoje łakomstwo będziesz potępiony. Za stary ja wróbel, żeby mnie na plewy brać, i to sobie zakonotuj, że jeśli Horpyna można czarownica, to ja możniejszy od niej czarownik, bom się w Persji ciemnego kunsztu uczył. Ona diabłom służy, a oni mnie i mógłbym nimi jako wołmi orać, jeno nie chcę, mając zbawienie duszy na uwadze.


Rum Rum&Cane Asia Pacific / 700ml / 43%\n Indonezja Fidżi    \nLimitowana edycja blendu rumów produkowanych w Indonezji i na Fidżi. Interesujące smaki i aromaty uzyskano poprzez staranny dobór składników blendu, a także finiszowaniu w beczkach po bourbonie.\nAsia Pacific XO Rum to blend rumów pochodzących z Indonezji i Fidżi, na rynek wypuszczony w limitowanej ilości dwóch tysięcy butelek. Rum wytwarzany jest z melasy, destylowany w kolumnach destylacyjnych, a następnie starzony w beczkach po burbonie.\nPraca nad tym blendem trwała trzy lata, a odpowiedni profil smakowy uzyskaliśmy dopiero po zamianie jednego z rumów wchodzących w skład mieszanki na rum pochodzący z Indonezji. Dzięki temu uzyskaliśmy niezwykły blend, który może zmienić Twoje postrzeganie tego trunku. Naszym celem było uchwycenie charakteru i stylu tego regionu świata tworząc rumy ekscytujące, charakterne i wyjątkowo smaczne.\nDo rumu nie zostały dodane barwniki, aromaty spożywcze czy też cukier. Rum nie został poddany filtracji na zimno. Butelkowany przy zawartości alkoholu 43%.\nSmak: W trakcie degustacji można wyczuć smak pieczonego banana, beczki dębowej i przypraw oraz karmelu.\nZapach: Wyraźnie wyczuwalne nuty zapachowe miodu manuka, tropikalnych owoców oraz przypraw.\nRum Rum&Cane British West Indies / 700ml / 43%\nBlend klasycznych rumów z Barbadosu i Trynidadu. British West Indies powstał dzięki niesamowitemu połączeniu gładkiego, aksamitnego rumu z Barbadosu z charakternym, mocnym w smaku rumem z Trynidadu. Starzenie rumu odbywa się w beczkach po bourbonie.\nRum Rum&Cane Jamaica / 700ml / 46%


Shadow Glyphs - logiczna gra cieni – GamesFanatic.pl\nHome | Katalog gier | Gry jednoosobowe | Shadow Glyphs – logiczna gra cieni\nPosted by: Aga Satława in Gry jednoosobowe, Gry logiczne, Katalog gier 8 grudnia 2021\t0\nLubicie łamigłówki? Jeśli tak, koniecznie powinniście zapoznać się z nową linią planszówek od wydawnictwa Rebel. Póki co, na polskim rynku ukazały się dwie gry logiczne z serii Logiquest. Są to: Shadow Glyphs i Zip City. Miałam okazję wypróbować obie gry. Dziś podzielę się z Wami moimi wrażeniami na temat pierwszego z wymienionych przeze mnie tytułów.\nShadow Glyphs to logiczna gra, w której wcielamy się w poszukiwacza legendarnego skarbu świątyni cieni. Składające się na niego kryształy zostały rozrzucone przez złodziei po kompleksie świątynnym. Naszym zadaniem będzie przywrócenie mu dawnej chwały. Aby odnaleźć klejnoty, należy rozwiązać czterdzieści łamigłówek podstawowych o rosnącym poziomie trudności oraz finalną zagadkę skarbu.\nNowość wydawnictwa Rebel niewątpliwie spodoba się tym z Was, którzy przepadają za grami zamkniętymi w nietypowej formie. W pudełku Shadow Glyphs znajdziemy plastikową planszę, karty łamigłówek i bloki, które będą przez nas używane do odtwarzania wzorów z kart. Plansza jest rozkładana. W jej skład wchodzi zasilana bateriami (nie są dołączone do gry) lampka, która będzie imitowała wpadające do komnat świątynnych słońce. Plansza jest ładnie wykonana i bardzo funkcjonalna. Posiada podstawkę na aktualnie rozwiązywaną zagadkę oraz przegródkę na inne karty. Co więcej, w wewnętrznej części mieszczą się wszystkie bloki, co ułatwia przechowywanie gry. Podobają mi się też grafiki na kartach zagadek. Krótko mówiąc, jeśli chodzi o wygląd i wykonanie, Shadow Glyphs stoi na bardzo wysokim poziomie.\nTak prezentuje się gra.\nA tak można ją przechowywać.\nBoki są solidne i stabilne.\nRzućmy trochę światła na zasady gry\nAby rozpocząć rozgrywkę, należy rozłożyć planszę, podnosząc żółtą ściankę do pozycji pionowej i umieścić naprzeciwko niej lampkę. Następnie musimy włożyć w szczelinę kartę zadania i dobrać widoczne na niej bloki. To one posłużą nam do rozwikłania łamigłówki. Teraz wystarczy, że przyjrzymy się wzorowi z karty i spróbujemy go odtworzyć. W tym celu należy umieścić klocki w trzech rzędach na podstawie planszy. Jeśli uważamy, że udało nam się wykonać zadanie, możemy włączyć lampkę, która oświetli stworzoną przez nas konstrukcję. Czy cień pokrywa się ze wzorem? Jeśli tak, łamigłówka została rozwiązana. W przypadku gdy nie są one identyczne, możemy dokonać kilku niewielkich poprawek jeszcze przed wyłączeniem lampy. Jeśli to nie pomoże, musimy wyłączyć źródło światła (słońce zaszło) i zmienić ustawienie “w ciemno”.\nW grę Shadow Glyphs możemy grać na dwa sposoby. Pierwszym z nich jest tryb przygody, w czasie którego zwiedzimy aż osiem świątyń. W każdej czeka na nas po pięć zadań podstawowych oraz jedna dodatkowa, po rozwiązaniu której zdobędziemy przydatny w dalszej podróży przedmiot. Aby ukończyć ten tryb gry, trzeba odtworzyć wszystkie wzory, w jak najkrótszym czasie. Każde włączenie i wyłączenie lampy, oznacza jeden dzień, który upłynął nam na poszukiwaniach. Nasze rezultaty zapisujemy na karcie wyników. Zaznaczamy tam też wskazówki prowadzące nas do artefaktów oraz to, czy udało nam się je zdobyć.\nDinuś? Zrobione :)\nNie zawsze uda się za pierwszym razem.\nSkarb zdobyty, można lecieć dalej.\nPodczas gry w trybie przygody możemy zdobyć kilka przydatnych artefaktów. Jak tego dokonać? Na wielu kartach zadań znajdziemy niewielką gwiazdkę, wskazującą jeden z klocków. Po jej rozwikłaniu zaznaczamy go na karcie wyników. Jeśli uporamy się ze wszystkimi układami z danej świątyni, będziemy mieć komplet wskazówek, dzięki którym będziemy wiedzieć, jakich bloków potrzebujemy, do odtworzenia wzoru z karty skarbu. Każdy zdobyty przedmiot daje nam dodatkowe możliwości, takie jak np. rozwiązywanie zadania przy włączonej lampce. Ich zdolności mogą zostać przez nas użyte tylko jeden raz w czasie całej przygody.\nWolisz po prostu pogłówkować?\nW tej wersji gry wybieramy dowolne zadanie i staramy się odtworzyć pokazany na karcie wzór. Podobnie jak w trybie przygody, bloki układamy przy wyłączonej lampce. I to w zasadzie tyle, jeśli chodzi o zasady. Zagadki można rozwiązywać w dowolnej kolejności, choć oczywiście instrukcja sugeruje, żeby zacząć od pierwszych z nich. Możemy korzystać ze wszystkich kart, poza tymi, na których znajduje się symbol skrzyni. Do ich rozwiązania potrzebne są nam wskazówki, znajdujące się na innych łamigłówkach z danej świątyni. A może uda Wam się samemu odgadnąć jakich bloków potrzeba, żeby odtworzyć dany układ? Warto spróbować!\nWzory na kartach nie tylko są, ale też wyglądają i to całkiem klimatycznie.\nA tutaj mamy kilka artefaktów oraz główny skarb świątyni cieni.\nShadow Glyphs to sprytna, oryginalna, bardzo wciągająca gra logiczna, z całkiem nieźle dobranym wątkiem fabularnym. Zagadek jest sporo i są one podzielone na cztery poziomy trudności. Pierwsze z nich są na tyle proste, żeby gracz mógł zapoznać się z działaniem lampki i trzech torów. Położenie bloku w jednym z nich sprawi, że jego cień będzie większy, a w innym mniejszy. Na kolejnych etapach, układy klocków stają się coraz bardziej skomplikowane. Trzeba także zwrócić uwagę na niuanse, bo ten sam klocek odwrócony w inną stronę rzuca zupełnie inny cień. Jeśli dodamy do tego fakt, że jedne z bloków mogą zasłaniać inne, w zależności od tego, gdzie się znajdują, dostajemy sporo opcji układów do wyboru. Gra pozwala nam też potrenować w pewnym stopniu swoje umiejętności manualne. Układanie bloków nie jest trudnym zadaniem, ale czasami wymaga pewnej duży precyzji.\nCzy gra ma jakieś wady? Nie podoba mi się to, że rozwiązania zagadek znajdują się w instrukcji, jedno obok drugiego. Bardzo łatwo jest sobie niechcący zepsuć zabawę, w momencie, kiedy chcemy podejrzeć, jaką moc ma zdobyty przedmiot (opisy znajdują się powyżej obrazków z układami). Drugim jej minusem jest jednorazowość. Niestety podobnie jak inne tego typu tytuły, Shadow Glyphs to gra skończona. Niby nie mamy szans zapamiętać wszystkich układów, a czterdzieści zagadek to sporo, a jednak, jeśli raz udało nam się coś wymyślić, to przy kolejnym podejściu będzie już nam znacznie łatwiej. Na szczęście wydawca serii Logiquest nie poprzestał na tym jednym tytule. Jeśli więc rozwiążecie już wszystkie “zagadki cieni”, możecie spróbować swoich sił w rozwiązywaniu równie oryginalnych łamigłówek, przenosząc się w przyszłość dzięki Zip City, o którym też niedługo co nieco ode mnie usłyszycie.\nWarto wspomnieć też, że w Shadow Glyphs nie zagramy z oczywistych względów np. w pełnym słońcu. Wystarczy jednak zasunąć zasłony lub przymknąć rolety, by skuteczne móc przenieść się do krainy cieni :)\nNowa gra logiczna wydawnictwa Rebel bardzo mi się podoba pod względem wizualnym, ale i mechanicznym. Oryginalne wykorzystanie zjawiska rzucania cienia sprawia, że jest ona atrakcyjna zarówno dla młodszych, jak i starszych graczy. Jeśli lubicie łamigłówki, zwłaszcza takie, które wymagają nieszablonowego, kreatywnego myślenia, Shadow Glyphs to tytuł, który koniecznie powinniście sprawdzić.\nGrę Shadow Glyphs kupisz w sklepie\nGry logiczne Logiquest łamigłówki Rebel\t2021-12-08\nTagged with: Gry logiczne Logiquest łamigłówki Rebel\nPrevious: Postaw na klocka – do klocka, gotowi… start!\nNext: Spór o Bór – Eko pojedynek o leśne polany.


ie jest promieniowanie słoneczne i jak może być ono wykorzystane? Promieniowanie słoneczne jest po prostu strumieniem fal elektromagnetycznych oraz cząstek elementarnych, które docierają ze Słońca do p\nEndokrynologia ? co to jest?Ciekawe informacje o poligrafiiDzisiaj krótko o kawieKrótko o transformatorachImplanty zębów GliwiceKilka słów o "solarach" - fakty, zastosowanie i kosztyWszystko o eko sprzątaniuTaxi and shuttle services in foreign countryGdzie pozycjonować stronę?Dla kobiet i mężczyzn - naturalne kosmetyki na problemy ze skórąDbanie o zdrowie, to też dbanie o zębyElectrical servicesPrace wykończeniowe wokół domuOgólnie o stomatologii - kilka poradKilka porad - o wizycie u dentysty Can you buy us auto parts at your own home? O nagrzewnicachO myjniach i samochodachO pracy w geodezji. Kilka ciekawostekOne of the most interesting place in PolandSilesia - mountains, palaces and much moreTrening z suplementacjąSimple matter of printingKrótko o domach senioraSzkolenia BHPJak wybrać dobrego stomatologa? Poradnik dla pacjentów z ZabrzaNasi starsi krewni i opieka nad nimiNaprawić elektronikę Profesjonalnie!Serwis komputerowy w centrum uwagiJaki zegarek kupić?