Powiernik Światła - Gavran Forum\nPost autor: Sophie » 11 lut 2013, 19:20\nTemat: Czarny Pryzmat\n[spoiler]Gavin Guile umiera.\nMyślał, że zostało mu jeszcze pięć lat – teraz ma mniej niż rok. Z pięćdziesięcioma tysiącami uchodźców, synem z nieprawego łoża i byłą narzeczoną, która być może poznała jego najmroczniejszy sekret, kłopoty otaczają go ze wszystkich stron. Cała magia na świecie wyrywa się spod kontroli i grozi zniszczeniem Siedmiu Satrapii. Najgorsze, że odradzają się starzy bogowie, a ich armia koloraków jest niepokonana. Jedynym wybawieniem może być brat, któremu Gavin skradł szesnaście lat temu wolność i życie.\nKażda tajemnica błyszczy w świetle.[/spoiler]\nPrzeczytałam pierwszy tom - podobał mi się. Jak na tak długą powieść czytało mi się ją wyjątkowo miło, chociaż zdarzały się też słabsze momenty.\nNajwiększą zaletą są ciekawe pomysły – krzesanie, krzesiciele, koloraki, Chromeria, Pryzmat, satrapie, historia tamtego świata – jestem pod wrażeniem, aczkolwiek przeszkadzało mi, że wytłumaczenia nie były przekazywane wprost i od razu, a trzeba było je wyłuskiwać w późniejszym czasie w trakcie czytania, przez co z początku byłam zdezorientowana, gdyż nie wiedziałam o czym dokładnie mowa. Autor rzucał nazwą, ale nie wyjaśniał, co się za nią kryje, i trzeba było czekać na rozwój wydarzeń, aby uzyskać wyjaśnienie, co z jednej strony zaciekawiało, jednak też trochę irytowało.\nBohaterowie byli ciekawi, a ich historie interesujące – szczególnie te związane z Gavinem i Dazenem oraz ich wzajemnymi relacjami. Z wszystkich postaci jedynie Kip mnie denerwował, chociaż rozumiem też, że autor starał się w ten sposób pokazać jego charakter, młodość i porywczość, a także napędzić akcję – mimo wszystko niektóre momenty były naprawdę irytujące. Nawet on jednak mnie zainteresował, więc zastanawia mnie, jak potoczy się jego wątek, ale jeszcze bardziej jestem ciekawa dalszych losów Pryzmata i nie tylko (wiecie, o co chodzi ). Wspomnę jeszcze tylko, iż uważam, że opis jest mylący i nie oddaje właściwie treści książki, ale w sumie może tak jest lepiej, niż gdyby zawierał spoilery.\nNajwiększą wadą tej książki jest ogromna ilość błędów - literówki, brak lub nadmiar wyrazów i przecinków, a także niezrozumiale stworzone zdania - które to za każdym niemal razem wybijały mnie z rytmu.\nOgólnie pozytywnie. Akcja była ciekawa i wciągająca, nawet mimo wspomnianej wyżej poważnej objętości, a i czytało się wyjątkowo szybko. Teraz tylko wyglądać kontynuacji.\nPost autor: Blair » 05 maja 2013, 14:57\nJestem świeżo po lekturze "Oślepiającego noża" i muszę stwierdzić, że naprawdę warto było czekać na taką kontynuację. Książka ma ponad dziewięćset stron, ale jest to dziewięćset stron akcji, potyczek, intryg, bitw, problemów i starć. Autor rozwija tutaj cały swój pomysł, przedstawia Chromerię, satrapie, ludzi, którym przyszło żyć w takim świecie. Zagłębia się w temat pokazując, że "Czarny Pryzmat" to nie było wszystko na co go stać, dzięki czemu czytelnik w trakcie czytnia po prostu oddycha tą historią. Autor nie tylko jeszcze raz analizuje wszystkie zasady i podstawy wykreowanego świata, lecz niektóre też podważa, co zmusza do zastanowienia się i przypomnienia sobie fabuły pierwszego tomu.\nWiele zwrotów akcji i ze strony na stronę tworzone napięcie sprawiły, że w końcu już niczego nie byłam pewna i wolałam nic nie obstawiać. Pisarz w kilku momentach pozwolił sobie na pewien melodramatyzm, przeciągnięcie akcji, ale nie było to aż tak mocno wyczuwalne, więc można mu to puścić w niepamięć.\n[spoiler] To całe krażenie wokół siebie Karris i Gavina, mogło się skończyć zdecydowanie wcześniej. A końcówka? Omatulimojaboska! Czy on zawsze musi kończyć swoje ksiażki tak, że nie mogę doczekać się kolejnej części? W ostatnim rozdziale tak już się pogubiłam w akcji, w efekcie czego nie mam pojęcia kto ma ten oślepiający nóż. Stary Guile? Artylerzysta? Kip? Pojęcia nie mam. >.< [/spoiler]\nMuszę stwierdzić, że jest to bardzo interesujące rozwinięcie całej historii, nadające też sens nazwie całego cyklu... Przyjemność z czytania mogą psuć tylko literówki i błędy. Były i nie zdarzały się tylko sporadycznie, co ogromnie denerwuje.\nAutor w książce sprytnie manipuluje czytelnikiem. Raz, że stworzył bardzo realne postaci, które posiadają zarówno zalety, jak i wady, dwa, że przedstawia ich w takich sytuacjach, iż w końcu trudno mi się połapać kto jest dobry, a kto zły. Za kim się wstawiać, komu kibicować? Oczywiście już biorąc pod uwagę pierwszą część moimi faworytami jest Gavin (Pryzmat) i Karris. Teraz doszedł Kip - wcześniej był ogrmnie denerwujący, irytujący, jego wątek mnie nie ciekawił, a teraz pasował jak ulał, z chęciuą czytałam rozdziały z jego udziałem - Teia (interesująca niespodzianka tego tomu) oraz Żelzna Pięść i Cruxer. Przy tym ostatnim szczerze żałuję, że autor potraktował chłopaka bardziej, jako postać epizodyczną, ponieważ akurat ten bohater miał wiele szans na ciekawy rozwój w fabule.\nNie mogę sobie dać spokoju z jednym - [spoiler] Skoro ludzie krzeszący barwy widzą tylko te kolory, które do nich należą - czyli Gavin krzesząc wszystkie, wszystkie widział, a później świat był dla niego szary, to dlaczego Kip nie zdawał sobie wcześniej sprawy z tego, że zapewne będzie potrafił krzesać wszystkie kolory w przyszłości? Nie widział ich? Przecież miało do niego należeć pełne spectrum... [/spoiler]\nBardzo podobał mi się prowadzony wątek szkolenia dzieciaków na Czarnogwardzistów. Dzieki temu Weeks upiekł dwie pieczenie na jednym ogniu, nie tyklko przedstawiając Czarną Gwardię - ich idee, sposób bycia, ciężkie szkolenie- lecz także pokazał zasady, na jakich wykreowany świat egzystuje. [spoiler] Sposób postrzegania Orlahoma i świata przez istnienie Orlahoma, inni bogowie, 7 kolorów i nie dopuszczanie do istnienia innych, w ogóle przy Tei - wątek innego koloru, możliwości i zagrożenia z tego płynące - czyli podsumowując, nowe pytania. :) [/spoiler]\nI jeszcze na sam koniec [spoiler] Jestem bardzo ciekawa, jakie będą skutki faktu, że Gavin wykrzesał biały kolor. On o tym nie wie, Żelazna Pieść pokazał wykrzesany, biały kamyk Bieli, co dalej? Co to w ogóle oznacza? Dlaczego ona się poplakała? ( ) [/spoiler]\nPost autor: Sophie » 05 maja 2013, 16:31\n„Oślepiający nóż” za mną. Nie było łatwo – czytałam tę książkę przez dwa tygodnie, nie tylko z powodu zbliżającej się matury, a tym samym nieco ograniczonej ilości czasu, ani z powodu potężnej objętości, ale dlatego, że książka ta, szczególnie w pierwszej połowie, mnie nie wciągnęła. Chociaż nie do końca – historia sama w sobie mi się podobała i była całkiem ciekawa, jednak czegoś jej zabrakło, gdyż zdarzały się momenty niesamowicie nudne. Wielokrotnie łapałam się na tym, że wybiegam nieco do przodu, by przeczytać jakiś bardziej interesujący rozdział, na przykład o Gavinie, Karris lub Tei, a potem cofam się już nieco mniej znudzona do tych „gorszych” fragmentów. To przede wszystkim Kip tak na nie działał – spora część jego rozdziałów zupełnie mnie nie ciekawiła, szczególnie tych z pierwszej połowy powieści; sam bohater działał mi na nerwy swoim paplaniem i bezsensownym pakowaniem się w kłopoty. Później zaczęła mnie również drażnić Liv i jej ślepota, chociaż to już dzielnie znosiłam.\nDruga połowa powieści była lepsza i bardziej wciągająca, więc nie miałam z nią szczególnych kłopotów i wciągnęłam dwa razy szybciej niż początek, który to szedł mi tak opornie, że zdarzało się, że czytałam może po dwadzieścia stron dziennie.\nMam kilka zastrzeżeń co do sposobu rozwiązania przez autora kilku kwestii. [spoiler]Niektóre wydarzenia, jak tak nagłe zabicie Dazena (tego w rzeczywistości będącego Gavinem) albo, chociaż w zdecydowanie mniejszym stopniu, przekazanie Tei Kipowi, wydarzyły się zbyt szybko. Tak jakby autorowi zabrakło pomysłów, co zrobić z tymi bohaterami, jak dalej poprowadzić te wątki, więc szybko pozbył się problemów. Za szybko. Jest to też jakiś sposób na zaskoczenie czytelnika (tego pierwszego się zupełnie nie spodziewałam; aż przeczytałam fragment jeszcze raz, gdyż nie wierzyłam w to, co czytam), ale dokonało się to wszystko zbyt szybko. Na tyle prędko, że czułam, iż to zagranie było niepoprawne, niewłaściwie i przez jakiś czas odczuwam brak wątku z Dazenem. Znaczy Gavinem - w każdym razie Tym Szalonym. Nie powiem, powieść nieco straciła na jego braku, przestała być już aż tak atrakcyjna i w jakimś stopniu intrygująca czy wywołująca oczekiwanie na kolejne poczynania tej postaci.[/spoiler] Z drugiej strony nie można powiedzieć, że autor próżnował, gdyż na ostatnich stronach dorzucił kilka zaskakujących wątków, które teraz będą mnie męczyć, dopóki nie przeczytam kontynuacji, która zresztą dopiero się pisze, więc w Polsce może zostać wydana pod koniec przyszłego roku albo dopiero w 2015. Ale to też nie będzie koniec, gdyż autor planuje stworzyć tetralogię.\nMam wrażenie, że „Oślepiający nóż” potrzebował porządniej redakcji (także tej, którą powinno zrobić polskie wydawnictwo, które jednak się nie popisało, a tym samym powieść obfituje w literówki, co wspomniała już Blair) i skrócenia. Część scen mogła zostać spokojnie usunięta, a treść, którą niosły, mogła zostać umieszczona w innych rozdziałach. Wtedy może nie byłoby tak nudno. Tak właściwie nie wiem, co mnie tak nudziło. Pomysł na powieść jest wręcz wspaniały, bardzo interesujący i oryginalny, bohaterowie są całkiem nieźli, ciekawi, a na brak akcji też w sumie nie można narzekać, gdyż cały czas coś się dzieje, jednak tej książce czegoś brakuje. Czegoś ważnego, nie wiem jednak, czym to „coś” jest konkretnie.\nPost autor: Blair » 05 maja 2013, 16:56\nSophie pisze: [spoiler]Niektóre wydarzenia, jak tak nagłe zabicie Dazena (tego w rzeczywistości będącego Gavinem) albo, chociaż w zdecydowanie mniejszym stopniu, przekazanie Tei Kipowi, wydarzyły się zbyt szybko. Tak jakby autorowi zabrakło pomysłów, co zrobić z tymi bohaterami, jak dalej poprowadzić te wątki, więc szybko pozbył się problemów. Za szybko. Jest to też jakiś sposób na zaskoczenie czytelnika (tego pierwszego się zupełnie nie spodziewałam; aż przeczytałam fragment jeszcze raz, gdyż nie wierzyłam w to, co czytam), ale dokonało się to wszystko zbyt szybko. Na tyle prędko, że czułam, iż to zagranie było niepoprawne, niewłaściwie i przez jakiś czas odczuwam brak wątku z Dazenem. Znaczy Gavinem - w każdym razie Tym Szalonym. Nie powiem, powieść nieco straciła na jego braku, przestała być już aż tak atrakcyjna i w jakimś stopniu intrygująca czy wywołująca oczekiwanie na kolejne poczynania tej postaci.\n[spoiler]Sama też się zdziwiłam. Powiem szczerze, że bardziej realną sytuacją było dla mnie, że prawdziwy Dazen, w końcu wypuści swojego Szalonego brata, aby ten mu pomógł, lub po prostu się z nim zamieni, stwierdzając, że wszystko zniszczył, a jgo plany legły w gruzach. Biorąc pod uwagę późniejszą rozmowę pryzmata z Karris znowu się zaskoczyłam. Byłam pewna, że skoro już go zabił, to zaplanował to, a w tej rozmowie wyszło na to, że zabił go pod wpływem chwili, bo ten obraził Karris... Musiałam jeszcze raz wracać do tego rozdziału. [/spoiler]\nSophie pisze: czegoś jej zabrakło, gdyż zdarzały się momenty niesamowicie nudne. Wielokrotnie łapałam się na tym, że wybiegam nieco do przodu, by przeczytać jakiś bardziej interesujący rozdział, na przykład o Gavinie, Karris lub Tei, a potem cofam się już nieco mniej znudzona do tych „gorszych” fragmentów. To przede wszystkim Kip tak na nie działał – spora część jego rozdziałów zupełnie mnie nie ciekawiła, szczególnie tych z pierwszej połowy powieści; sam bohater działał mi na nerwy swoim paplaniem i bezsensownym pakowaniem się w kłopoty. Później zaczęła mnie również drażnić Liv i jej ślepota, chociaż to już dzielnie znosiłam.\nO dziwo w tej części Kip przypadł mi do gustu, nie działał mi na nerwy tak, jak poprzednio. Liv to bohaterka, która strasznie się zmieniła, a jej wątek nie był dla mnie interesujący już w pierwszej części. Co do tej nudy - też od czasu do czasu to odczuwałam, ale to dlatego, że dla mnie tam było za dużo bohaterów. Autor wprowadził masę postaci i przedstawiał akcję z ich punktu widzenia już w "Czarnym Pryzmacie", a w kontynuacji dołożył kilku nowych i z ich punktu widzenia też pisał. Dla mnie to było po prostu za dużo wątków. Mnie tam najbardziej interesowały max 4 osoby.\nSophie pisze: Z drugiej strony nie można powiedzieć, że autor próżnował, gdyż na ostatnich stronach dorzucił kilka zaskakujących wątków, które teraz będą mnie męczyć, dopóki nie przeczytam kontynuacji, która zresztą dopiero się pisze, więc w Polsce może zostać wydana pod koniec przyszłego roku albo dopiero w 2015. Ale to też nie będzie koniec, gdyż autor planuje stworzyć tetralogię.\nTak, znowu dwa lata czekania... Ale o tej tetralogię nie wiedziałam. Nawet ciekawie brzmi. :)\nOstatnio zmieniony 05 maja 2013, 17:35 przez Blair, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Sophie » 05 maja 2013, 17:31\nBlair pisze: [spoiler]Skoro ludzie krzeszący barwy widzą tylko te kolory, które do nich należą - czyli Gavin krzesząc wszystkie, wszystkie widział, a później świat był dla niego szary, to dlaczego Kip nie zdawał sobie wcześniej sprawy z tego, że zapewne będzie potrafił krzesać wszystkie kolory w przyszłości? Nie widział ich? Przecież miało do niego należeć pełne spectrum... [/spoiler]\n[spoiler]A nie jest tak, że większość widzi wszystkie kolory, a to, że je widzą, nie oznacza, że mogą je krzesać? Chociażby Teia - widzi kolory prawie normalnie (poza tym, że myli czerwień z zielenią, co jest jednak niespotykane jak na kobietę, więc można założyć - i z tego, co pamiętam, potwierdzają to w książce - że inne kobiety nie mają takich problemów), ale krzesać może tylko żółć i paryl. To, że jakiś kolor widzą, nie znaczy, że mogą go krzesać. Jeśli chodzi o ślepotę na kolory Gavina, to sądzę, że to chodzi o to, że on traci całkowicie kontakt z tym kolorem - nie widzi go ani nie czuje - i że jest to tylko cecha wypalających się Pryzmatów, a nie wszystkich krzesicieli.[/spoiler]\nBlair pisze: [spoiler]Byłam pewna, że skoro już go zabił, to zaplanował to, a w tej rozmowie wyszło na to, że zabił go pod wpływem chwili, bo ten obraził Karris... Musiałam jeszcze raz wracać do tego rozdziału.[/spoiler]\n[spoiler]Też myślałam, że planował to od początku tylko nie był pewien, czy mu się uda i stąd słowa, które skierował do Marisii.[/spoiler]\nPost autor: Blair » 05 maja 2013, 17:41\nSophie pisze: [spoiler]A nie jest tak, że większość widzi wszystkie kolory, a to, że je widzą, nie oznacza, że mogą je krzesać? Chociażby Teia - widzi kolory prawie normalnie (poza tym, że myli czerwień z zielenią, co jest jednak niespotykane, jak na kobietę, więc można założyć - i z tego co pamiętam potwierdzają to w książce - że inne kobiety nie mają takich problemów), ale krzesać może tylko żółć i paryl. To, że jakiś kolor widzą, nie znaczy, że mogą go krzesać. Jeśli chodzi o ślepotę na kolory Gavina, to sądzę, że to chodzi o to, że on traci całkowicie kontakt z tym kolorem - nie widzi go ani nie czuje - i że jest to tylko cecha wypalających się Pryzmatów.\n[spoiler] Możliwe. :) Sama nawet nie zwróciłam na to uwagi, a to wiele by tłumaczyło. Swoją drogą, ciekawa jestem jak wiele wspólnego z jego wypalaniem się ma oślepiający nóż i czy dowiemy się w końcu kto jest tym Powiernikiem światła. Chwilowo wszystko wychodzi na to, że wiele z nim wspólnego ma Kip, ale po Weeksie nigdy nic nie wiadomo. [/spoiler]\nPost autor: hlukaszuk » 09 lut 2015, 21:32\nJestem świeżo po przeczytaniu dwóch tomów serii i naprawdę jestem zaskoczona klasą autora. Anioł Nocny również mi się podobał, ale nie do końca. Pod koniec coś zaczęło zgrzytać, jakby autorowi skończył się pomysł i nie wiedział gdzie go popchnąć. W związku z powyższym jestem bardzo ciekawa Okaleczonego Oka, które już powinno mieć premierę, ale coś się opóźnia.\nW przeciwieństwie do poprzedniczek przeczytałam dwa tomy w cztery dni, jednym ciągiem. Nie mogłam się oderwać. Podobało mi się wszystko.\nBlair pisze: Nie mogę sobie dać spokoju z jednym -\n[spoiler]Skoro ludzie krzeszący barwy widzą tylko te kolory, które do nich należą - czyli Gavin krzesząc wszystkie, wszystkie widział, a później świat był dla niego szary, to dlaczego Kip nie zdawał sobie wcześniej sprawy z tego, że zapewne będzie potrafił krzesać wszystkie kolory w przyszłości? Nie widział ich? Przecież miało do niego należeć pełne spectrum... [/spoiler]\nA nie jest tak, że większość widzi wszystkie kolory, a to, że je widzą, nie oznacza, że mogą je krzesać? Chociażby Teia - widzi kolory prawie normalnie (poza tym, że myli czerwień z zielenią, co jest jednak niespotykane jak na kobietę, więc można założyć - i z tego, co pamiętam, potwierdzają to w książce - że inne kobiety nie mają takich problemów), ale krzesać może tylko żółć i paryl. To, że jakiś kolor widzą, nie znaczy, że mogą go krzesać. Jeśli chodzi o ślepotę na kolory Gavina, to sądzę, że to chodzi o to, że on traci całkowicie kontakt z tym kolorem - nie widzi go ani nie czuje - i że jest to tylko cecha wypalających się Pryzmatów, a nie wszystkich krzesicieli.[/spoiler]\n[spoiler] Dlatego właśnie Biel zapłakała, gdy Żelazna Pięść dał jej białą kulkę wykrzesaną przez Pryzmata. Całkowicie zgadzam się z Sophie. Dodam tylko, że z opowieści wyraźnie widać, że Dazen na początku też ni widział całego spektrum. Nastolatek dojrzewa, dojrzewają też jego moce.[/spoiler]\nSophie pisze: Mam kilka zastrzeżeń co do sposobu rozwiązania przez autora kilku kwestii.\nNiektóre wydarzenia, jak tak nagłe zabicie Dazena (tego w rzeczywistości będącego Gavinem) albo, chociaż w zdecydowanie mniejszym stopniu, przekazanie Tei Kipowi, wydarzyły się zbyt szybko. Tak jakby autorowi zabrakło pomysłów, co zrobić z tymi bohaterami, jak dalej poprowadzić te wątki, więc szybko pozbył się problemów. Za szybko. Jest to też jakiś sposób na zaskoczenie czytelnika (tego pierwszego się zupełnie nie spodziewałam; aż przeczytałam fragment jeszcze raz, gdyż nie wierzyłam w to, co czytam), ale dokonało się to wszystko zbyt szybko. Na tyle prędko, że czułam, iż to zagranie było niepoprawne, niewłaściwie i przez jakiś czas odczuwam brak wątku z Dazenem. Znaczy Gavinem - w każdym razie Tym Szalonym. Nie powiem, powieść nieco straciła na jego braku, przestała być już aż tak atrakcyjna i w jakimś stopniu intrygująca czy wywołująca oczekiwanie na kolejne poczynania tej postaci.[/spoiler]\nTo jest jedna z wad autora. Ciągnie coś istotnego prawie przez dwa tomy, żeby bez przemyśleń, strategi to ukrócić. To jak wirus z Achai. Nie dokończona opowieść, która znalazła swe miejsce po 10 latach w Pomniku. Niestety u Weeksa to nie zadziała. Pali wszystkie mosty.\nPost autor: Majster » 10 lut 2015, 07:32\nJestem świeżo po przeczytaniu dwóch tomów serii i naprawdę jestem zaskoczona klasą autora. Anioł Nocny również mi się podobał, ale nie do końca\nPowiernik światła też mi się podobał bardziej niż Anioł Nocy. Moim zdaniem jego największą wadą jest sposób wydania. Intryga jest zawiła i pełna szczegółów a tomy są wydawane w dużych odstępach czasu. Czytając tom 2 nie pamiętałem wielu detali z t.1. Musiałem od nowa się wgryzać w klimat i przypominać sobie różna fakty, w sumie powinienem przeczytać jeszcze raz 1-szy tom...\nTakie cegły lepiej jak wychodzą szybko po sobie, co najwyżej w kilkumiesięcznych odstępach, jak na przykład Archiwum burzowego światła Sandersona Brandona. Jak są wydawane rzadziej niż 1/rok to czytanie nie ma już takiego uroku, przez 1-sze strony trzeba się znowu wgłębiać w książkę\nPost autor: hlukaszuk » 04 mar 2015, 20:12\nKiedy zaczynałam czytać tę serię nawet mi przez myśl nie przeszło, że będzie taka dobra, przemyślana, ze nagłymi zwrotami akcji i tym czymś co decyduje o klasie autora. Właśnie skończyłam 3 część Powiernika Światła. Trójka jest niesamowita, od książki nie sposób się oderwać, a niestety w jeden wieczór nie da się przeskoczyć.\nZaskoczenie było niesamowite. okazało się, że niektórzy nie byli tymi za jakich ich uważaliśmy. To było najlepsze. Kiedy o tym przeczytałam na ostatnich stronach, przez długi czas to do mnie nie docierało. Wie ktoś może kiedy autor napisze 4 część The Broken Mirror?\nPost autor: Sophie » 04 kwie 2015, 17:41\nPowiem szczerze, że niewiele pamiętałam z poprzednich części – dwa lata między wydaniem kolejnych tomów to naprawdę spora ilość czasu, zwłaszcza dla mojej marnej pamięci. Autor na szczęście większość rzeczy przypomina, choć jako taką całość obrazu odzyskałam dopiero po kilkuset stronach. Co jednak przy objętości tysiąca, nie jest tak wielką ilością.\nI co my tu mamy? Chromerię, targaną przez wojnę, konflikty wewnętrzne i zewnętrzne, intrygi małe i duże, tajemnice państwowe, ale też sekrety jednostek. Cała otoczka polityczna została ¬– moi zdaniem – zrobiona naprawdę porządnie, Autor bardzo dobrze przemyślał swoje posunięcia, zadbał o ogromną ilość zaskakujących zwrotów akcji i ciekawych pomysłów. W zasadzie nie było możliwości przewidzenia większości zdarzeń w dłuższej perspektywie - odgadnięcie kilku posunięć na przód już mogło być wyzwaniem.\nBrent Weeks starał się sprawić, by w tej tysiącstronnicowej powieści nie było ani grama nudy, i to mu się udało. Nie jest łatwo stworzyć książkę, która będzie tak obszerna, a przy tym logiczna, zaskakująca i niemęcząca. Potrzeba do tego ogromnej ilości pomysłów oraz naprawdę dobrego i konkretnego konceptu - nie należy przecież odpływać zbyt daleko od meritum, nie można też umieścić w powieści z byt wielu wątków i bohaterów, ponieważ wtedy istnieje prawdopodobieństwo, że Czytelnik się pogubi, a to najczęściej nie kończy się dobrze dla ostatecznego odbioru. A z drugiej strony nie można sobie pozwolić na tylko jeden wątek, ponieważ nie da się wtedy w odpowiedni sposób zająć całej "powierzchni" stronicowej. Brent Weeks dobrze to wszystko wyważył - umieścił w swojej powieści paru naprawdę istotnych graczy, którzy obracali kilkoma ważnymi intrygami, a do tego dodał też wątki pomocnicze, o wiele drobniejsze, mniej zajmujące, które jednak również zaciekawiają i dodają nieprzewidywalności. Już nie wspominając, że Autor bardzo dobrze manewruje postaciami i akcją, wyciągając asy z rękawa w niespodziewanych momentach i na nieprzewidziane sposoby.\nDo tego dochodzą świetne kreacje bohaterów. Weeks postarał się, by byli ciekawi, mieli swoje tajemnice, od czasu do czasu zaskakiwali Czytelnika, a przede wszystkim, by mogli pochwalić się imponującą inteligencją. Nawet mniej znaczące postacie w jakiś sposób wyróżnił, nadał im cechy, które sprawiają, że łatwo zapadają w pamięć i nie gubią się w tej całej różnorodności, nie giną pod natłokiem bardziej jaskrawych, istotniejszych charakterów. Nigdy też nie wiadomo, jak autor ich pokieruje - bo może znów zaskoczy i przyjaciel okaże się zdrajcą? Przy tym całym interesującym przedstawieniu bohaterów Autor postarał się, by część z nich miała w rękawach asy, a w myślach intrygi.\nWeeks również na koniec bardzo mnie zaskoczył i to wielokrotnie. Cały czas mieszał i wykorzystywał zwroty akcji, ale na koniec przemeblował chyba dosłownie wszystko – warunki zmieniły się niesamowicie, a dodatkowo Autor wykazał się pewną ironią. [spoiler] Mówię tu oczywiście o tym, jak Gavina wtrącił do celi, w której ten trzymał wcześniej brata – i tym, jak ogólnie mówiąc, ponownie Dazen miał gnić w tych przerażających warunkach. Mam na myśli też, jak to Kip musi się wynieść z Jaspisów w chwili, w której pojawia się tam jego ojciec. Podobnie z nagłym odkryciem podwójnej roli osoby, o której nigdy bym nie powiedziała, że okaże się związana z dwoma przeciwstawnymi grupami, czyli Żelaznej Pięści. Czy też o śmierci Bieli i wyborze Karris na to stanowisko. Wszystko zostało przegrupowane. To niesamowite, jak Autor zachwiał wszystkim i wprowadził jeszcze więcej zamieszania.[/spoiler]\nWszystko powyżej opisane powoduje, że od książki trudno się oderwać. Mimo tego tysiąca stron nie nudziłam się ani przez moment. "Okaleczone oko" jest zbyt nieprzewidywalne, zbyt dobrze przemyślane i skonstruowane, by zezwoliło na znużenie. Oczywiście pojawiają się wolniejsze momenty, ale można być pewnym, że to tylko spokój przed burzą. Warto też zaznaczyć, że książkę tę, mimo jej objętości, czyta się bardzo szybko - strony uciekają nie wiadomo kiedy; zaczynasz czytać, a po - zdaje się - dziesięciu minutach jesteś sto stron dalej.\n"Okaleczone oko" jest powieścią na naprawdę wysokim poziomie - jest zaskakująca, złożona, wciągająca i ciekawa, zawiera interesujących, charakterystycznych bohaterów, a także oryginalne pomysły. Po powyższym nikogo chyba nie zaskoczy, gdy stwierdzę po prostu: podobało mi się. Serdecznie polecam wszystkim serię "Powiernik Światła", ponieważ jest to kawał dobrej literatury fantastycznej.


Brytyjski europoseł mówi o topieniu kutrów rybackich z UE - Unia Europejska - rp.pl\nAktualizacja: 12.07.2019, 22:21\nBrytyjski europoseł mówi o topieniu kutrów rybackich z UE\nEuroposeł Partii Brexitu, Robert Rowland powiedział, że kutry rybackie z UE, które przekroczą granicę wyłącznej strefy ekonomicznej Wielkiej Brytanii na wodach otaczających Wielką Brytanię powinny zostać "potraktowane tak samo jak Belgrano". Chodzi o argentyński krążownik zatopiony przez Brytyjczyków 2 maja 1982 roku podczas wojny o Falklandy.\n"The Independent" zwraca uwagę, że propozycja Rowlanda oznacza, że brytyjska marynarka wojenna miałaby atakować kutry z UE nawet na wodach leżącej u wybrzeżu Francji Zatoki Biskajskiej (wyłączna strefa ekonomiczna to obszar położony w odległości do 200 mil morskich (370 km) od wód terytorialnych kraju.\nKrążownik Belgrano, o którym mówił Rowland, został zatopiony przez brytyjski okręt podwodny w czasie wojny o Falklandy. Na pokładzie krążownika zginęło 323 marynarzy.\n"Popieramy wszystkich naszych rybaków i odzyskanie suwerenności nad naszymi wodami. W rejonie 200-milowej wyłącznej strefy ekonomicznej, jakakolwiek cudzoziemska jednostka rybacka powinna być traktowana jak Belgrano!" - napisał Rowland na Twitterze.\nEurodeputowany Liberalnych Demokratów, Chris Davies, nazwał wpis Rowlanda "nowym dnem". - Nawet jako hiperbola jest haniebny. Bez wątpienia Partia Brexitu będzie twierdzić, że nigdy nie było jej intencją wzywanie do mordowania europejskich rybaków - dodał.\n- Ale słowa mają znaczenie. Słowa mogą uspokajać i promować zrozumienie, albo zaogniać i inspirować nienawić. Partia Brexitu pokazuje jasno, jakie ma stanowisko i ich pozycja jest nikczemna - dodał.\n37 lat po wojnie o Falklandy figurka Maryi wraca do Argentyny\n"Teraz Londyn będzie miał więcej do powiedzenia ws. handlu"\nHunt: Nie mogę obiecać, że brexit nastąpi przed Świętami\nWpadka Johnsona. Nie zna szczegółów własnego planu B


Drukarska | Edukacja i nauka dla najmłodszych|szkola-sto.edu.pl\nMłody ośrodek uczelniany z rozliczną propozycją usług drukarskich!\nBielsko-Biała to miasto położone u podnóża Beskidów. Blisko stąd do Katowic, najogromniejszego przemysłowego miasta regionu. Władze miasta Bielska-Białej oraz jego obywatele to ludzie ambitni, stąd starania włodarzy miasta o prężność nauczania na poziomie uniwersyteckim (stąd również zakończone sukcesem starania o usamodzielnienie się dawnego wydziału Uniwersytetu Łódzkiego).\nBielsko-Biała to miasto położone u podnóża Beskidów. Blisko stąd do stolicy Górnego Śląska, najogromniejszego przemysłowego miasta regionu. Władze miasta Bielska-Białej oraz jego mieszkańcy to ludzie ambitni, stąd starania włodarzy miasta o rozwój edukacji na poziomie uniwersyteckim (stąd również zakończone powodzeniem starania o odłączenie się dawnej filii Uniwersytetu Łódzkiego).\nContinue reading “Młody ośrodek uczelniany z rozliczną propozycją usług drukarskich!”…


Świat Wędlin – sklep – wędzarnie elektryczne – miloosie.pl\nŚwiat Wędlin – sklep – wędzarnie elektryczne\nŚwiat Wędlin - sklep - wędzarnie elektryczne\nSklep internetowy „Świat Wędlin – wyroby domowe” posiada w swojej ofercie pełną gamę wędzarni elektrycznych marki Borniak i Bradley Smoker oraz różnych dodatków do tych wędzarni. Oferujemy również zrębki do wędzarni Borniak oraz brykiety do wędzarni analogowych i cyfrowych marki Bradley Smoker.\nOferta poza wędzarniami elektrycznymi obejmuje także nadziewarki do kiełbas, osłonki do kiełbas, siatki do wędlin, szynkowary, książki poświęcone wyrobom domowym, przyprawy i różne akcesoria kuchenne.\nŚwiat Wędlin to niezwykłe miejsce, które łączy pasjonatów wyrobów domowych pragnących znaleźć wsparcie, inspirację, uzyskać fachowe informacje oraz kupić najlepszej jakości produkty.\nTytuł: Świat Wędlin - sklep - wędzarnie elektryczne\nAdres strony: http://swiat-wedlin.pl/sklep/shop.browse/29?TreeId=12\nPage Rank: N/A (stan na 14 maja 2022 10:15)\nTagi: Borniak, Bradley Smoker, brykiety, bukowe, dobra cena, generator dymu, olchowe, sklep, Świat wędlin, wędzarnia analogowa, wędzarnia cyfrowa, wędzarnia elektryczna, wędzenie ryb i mięsa, wiśniowe, zrębki\nSzerokość geograficzna: 50.695562867414466, Długość geograficzna: 17.912859921179233\ngooglebot: 79 (ostatnio: 17.11.2020 22:15:22)\nŚwiat Wędlin - sklep - wędzarnie elektryczne\nPosted by psiatv at 05:20\tTagged with: Borniak, Bradley Smoker, brykiety, bukowe, dobra cena, generator dymu, olchowe, sklep, Świat wędlin, wędzarnia analogowa, wędzarnia cyfrowa, wędzarnia elektryczna, wędzenie ryb i mięsa, wiśniowe, zrębki\nEchosondy Garmin Sklep z herbatą,herbataowocowa


Codziennie piękna skóra - Spa&Uroda\nCodziennie piękna skóra\nnapisała Dr Aleksandra Rymsza\nMoim marzeniem jako dermatologa jest by pacjenci przychodzili do mnie zanim skóra zacznie chorować.\nPo to, by poznać jej skłonności, problemy i dowiedzieć się, jak sobie z nimi radzić. Zawsze lepiej zapobiegać niż leczyć. Drugim marzeniem jest, by pacjenci wyrobili w sobie nawyk regularnego dbania o skórę. Żadne, nawet najdroższe zabiegi medycyny estetycznej nie zastąpią codziennej pielęgnacji. Z tą myślą stworzyłam linię kosmeceutyków Pure Story by dr Rymsza, które sprawiają że piękna skóra przestaje być jedynie marzeniem.\nPiękna skóra – co ją charakteryzuje?\nPiękna skóra to skóra wypielęgnowana i należycie chroniona. Ma równomierny koloryt, gładką powierzchnię, bez nierówności i przebarwień. Jest też odpowiednio nawilżona i nie ma stanów zapalanych. Taki efekt da się osiągnąć dzięki codziennym czynnościom, które powinny nam wejść w nawyk: oczyszczaniu, tonizowaniu, odżywianiu i nawilżaniu. Przejdźmy przez nie po kolei.\npod oczy, to ekskluzywny kosmetyk o działaniu intensywnie nawilżającym skórę\nOczyszczanie to nie tylko pozbycie się makijażu ale też wszelkich zanieczyszczeń np. martwego naskórka, czy sebum. Jest wiele produktów do oczyszczania, w zależności od naszych preferencji: wody micelarne, mleczka (np. Cleansing Milk Pure Story by dr Rymsza). Zawsze jednak należy po takim oczyszczeniu umyć twarz zwykłą wodą. Ważne, by nie używać zwykłego mydła, tylko dedykowaną do rodzaju skóry piankę czy żel.\nPiękna skóra wymaga odżywiania\nTeraz przyszedł czas na odżywianie. Na dzień polecam Multivitamin Serum, zawierające najsilniej działające antyoksydanty, czyli naturalną postać witaminy C i E. Serum chroni naszą skórę przed szkodliwym działaniem zanieczyszczeń powietrza, smogu i promieniowania UV. Na wieczór rekomenduję Multiaction Serum. Zawiera skoncentrowane substancje o właściwościach przeciwstarzeniowych, które przyspieszają regenerację skóry, poprawiają jej ukrwienie i dotlenienie. W przypadku tego kosmetyku ważne by nasza skóra „nauczyła się” go. Serum zawiera bowiem retinol (pochodna witaminy A), który oczywiście ma zbawienny wpływ, ale skóra nie przyzwyczajona do jego stosowania może się łuszczyć i być bardziej wrażliwa na czynniki zewnętrzne. Produkt ten należy więc wprowadzać stopniowo. Przez pierwsze dwa tygodnie – co drugi wieczór, a dopiero od trzeciego tygodnia codziennie. W gamie kosmeceutyków Pure Story można znaleźć dwa rodzaje serum z retinolem: Multiaction serum 1 i 2 – ten drugi, z wyższym stężeniem retinolu, dedykowany jest dla skóry przyzwyczajonej do tego związku.\nI na koniec nawilżenie, czyli tak naprawdę kluczowe zadanie, bo stan wody w naskórku warunkuje prawidłowy przebieg wszystkich mechanizmów i procesów naprawczych zachodzących w skórze. Warto pamiętać, że przesuszona skóra nie spełnia swojej funkcji ochronnej, nie mówiąc już o walorach estetycznych. Kremy powinny więc wzmacniać barierę hydrolipidową, która zapewnia zachowanie odpowiedniego nawilżenia. Takie zadanie spełniają kremy Pure Story.\nDeep Moisture Cream zawiera składniki tzw. Naturalnego Czynnika Nawilżającego. Działają higroskopijnie, czyli przyciągają i wiążą cząsteczki wody w skórze. Lipid Repair Balm zawiera 3 kluczowe substancje tłuszczowe, naturalnie występujące w naskórku, które zapobiegają parowaniu wody z naskórka. Nasza skóra ma tę cudowną właściwość, że naturalnie, co miesiąc sama się odnawia. Trzeba tylko jej „pomóc” w tej czynności i moje kremy to robią.\nz lipidami, przywróci elastyczność i napięcie skóry\nSkóra jest naszą wizytówką. Otoczenie jej codzienną troską jest koniecznością jeśli chcemy by była zdrowa i piękna.\nW jednym artykule ciężko byłoby opisać, te wszystkie fantastyczne kosmeceutyki, dlatego zapraszam Cię na stronę Pure Story po więcej informacji. 🙂\nTUTAJ znajdziesz nasz wywiad z Dr Rymsza, gorąco zapraszam do lektury, na pewno znajdziesz w nim wiele cennych informacji na temat pielęgnacji skóry.\nWięcej od Dr Aleksandra Rymsza\nMakijaż permanentny – jak wykonać go jeszcze lepiej?\nMaski kolagenowe – skuteczny sposób na odmłodzenie skóry\nProfesjonalne szkolenia dla fryzjerów\nPoprzedni artykułHenna pudrowa – co warto wiedzieć i którą wybrać?\nNastępny artykułDermokosmetyki przeciwstarzeniowe, które pozwolą zatrzymać młodość na dłużej


Żwir warszawa – Materiały budowlane\nZwir w Warszawa najnowsze ogłoszenia na OLX. PIASKARZ Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe S. PIASKARZ – Przedsiebiorstwo Produkcyjno-Handlowe S.\nKrólowej Marysieńki 02-9Warszawa Pn-Pt 7. ALFA-NORMA – największy dystrybutor kruszyw budowlanych: kruszywa, kamień drogowy, żwir. Mamy swoją siedzibę w Pruszkowie przy szlaku kolejowym Warszawa – Skierniewice. Sprzedajemy i dowozimy piasek wysokogatunkowy: piasek do piaskownic z atestem PZH, piasek rzeczny, przesiewany do tynków.\nZespół Kopalni Żwiru Rostki – Borowce zlokalizowany jest na terenie gminy Troszyn pod Ostrołęką, w odległości 1km na płn-wsch od Warszawy. Wysokiej jakości kruszywa ogrodowe i żwir mogą Państwo zamówić w firmie P. Od wielu lat zajmujemy się sprzedażą wytrzymałych kruszyw . Transport Ciężarowy Robert Chmielewski – 63735. Piasek, żwir, grys, tłuczeń i inne kruszywa budowlane.\nZiemia ogrodowa, piasek do piaskownicy, . Firma oferuje kruszywa drogowe: żwir, piasek. Prowadzi sprzedaż kruszyw wraz z rozładunkiem wagonów, zapewnia transport . Zabraniecka, Warszawa Targówek, (woj. mazowieckie) – Kamień i kruszywa, wydobycie i produkcja.\nKamień i kruszywa – Warszawa Białołęka (woj. mazowieckie) – Kamień i kruszywa, wydobycie i produkcja kamienia i kruszyw budowlanych, żwiry, piaski, . Transportu piachu, żwiru, wywóz śniegu, transportu kruszywa drogowego i. KRUSZYWO KRUSZYWA RADOM WARSZAWA LUBLIN ŁÓDZ. Transport od ton GRATIS na terenie Warszawy i okolic. Szukaj ogłoszeń na temat zwir z Wawer na stronach serwisu darmowych anonsów.\nSprzedaż i dostawa kruszyw mineralnych – Piach, piasek, piasek suszony, żwir, żwir jednofrakcyjny, żwir wielofrakcyjny, mieszanki, piachy i żwiry – Warszawa. Posiadam w sprzedaży; Piasek 0-sortowany płukany wiślak; Piasek 0-sortowany płukany; Żwir 2-sortowany płukany; Pospółka sortowana płukana . Selma Warszawa oferuje maty trzcinowe, maty wiklinowe, drewno kominkowe, zakładanie trawników, prace ziemne, kora luzem.


Historia pszczół- Maja Lunde\nTrzy zupełnie inne historie. Troje zupełnie innych ludzi i trzy zupełnie inne czasy, w których żyją. Nic ich nie łączy? W zasadzie tak. Ale jest jeden mały element w ich życiach, który ich w pewien sposób łączy. A są o pszczoły. Jedni zbierają ich miód, a drudzy budują ule. I tak poznajemy Tao, która pracuje jako zapylacz kwiatów, pragnąca by jej syn nie dzielił jej losu. Wszystko się zmienia, gdy chłopak nagle znika, a matka nic nie rozumie z tej sytuacji. Z kolei George, który hoduje sporą ilość pszczół, liczy na to, iż jego syn przejmie po nim interes. Niestety ten pragnie iść do szkoły, a w tym czasie pszczoły ojca zaczynają wymierać. William, żyjący w XIX w. jest miłośnikiem przyrody, który wpadł na pomysł, jak można zmodyfikować budowę ula.\nTa książka zapowiadana była jako prawdziwy bestseller i ogromna gratka dla książkoholika. Na to też się nastawiałam. Niestety troszkę się zawiodłam. Ale nie był to taki całkowity zawód. Książka niewątpliwie była dobra, ale chyba spodziewałam się czegoś odrobinę lepszego. Ale zacznijmy od początku.\nNa samym starcie poznajemy troje różnych bohaterów. Każdy reprezentuje określony czas w historii i zajmuje się w życiu czymś zupełnie innym. Każdy sam jest narratorem swojej historii i przedstawia nam ją w ciekawy sposób. I tu z samego początku pojawił mi się problem. Bo jakkolwiek Tao jako kobieta się wyróżniała, to dwaj pozostali mężczyźni mi się mylili. Po czasie, oczywiście, wszystko mi się poukładało, ale do pewnego momentu, co raz zerkałam na opis z tyłu, bu przypomnieć sobie, z kim wiąże się jaka historia.\nJednakowoż, czytanie o losach bohaterów było bardzo przyjemne. Styl autorki był lekki i odpowiednio prosty, by każdy mógł to przeczytać bez większego trudu. Dzięki temu też, czytało się to bardzo szybko i sprawnie. Jeśłi chodzi o uniwersalność całej tej powieści, to muszę przyznać, iż autorka stworzyła naprawdę zlepek historii, które mogą trafić do każdego, niezależnie od wieku i pochodzenia. Historia jest całkowicie realna i podczas jej poznawania miałam wrażenie, iż sytuacje, które ich spotykają są całkowicie mi znane z życia.\nJednak jedno mi się tu nie podobało. Historie te rozwijały się bardzo wolno i mozolnie. Oczywiście rozumiem, iż jako powieś c obyczajowa, książka nie będzie się charakteryzować się akcją jak z kryminału, ale niestety były momenty, które mnie nużyły i powodowały, że zastanawiałam się czy kiedykolwiek nastąpi moment, w którym powiem że całkowicie wiem o co tu chodzi.\nWiele razy podczas czytania zastanawiałam się czy te historie będą miały ze sobą jakiś większy związek niż to, iż w ich życiu są wątki związane z pszczołami. Jak się okazało, takowy był. Niemniej był lekko szokujący i smucący. Dopiero po zakończeniu czytania książki, zorientowałam się o co w zasadzie tu chodziło i jak wielki problem ona porusza. Wcześniej zupełnie nie zdawałam sobie z tego sprawy.\nMamy tu tez cały przekrój jeśli chodzi o bohaterów. Młodzi, starzy, uczniowie i pszczelarze. W zasadzie ciężko mi stwierdzić, co podobało mi się w nich najbardziej, lub kto według mnie jest najlepiej dopracowaną postacią.\nOgromnie podoba mi się również wykonanie książki. Już sama okładka jest cudowna. Nie tylko poprzez ten minimalizm, ale również kolorystyka. Idealnie pasuje do treści książki, a jest w dodatku twarda! Strony są starannie sklejone, wystarczająco grube, zatem po jej przeczytaniu, wygląda ona dosłownie identycznie jak przed.\nWidać chyba, że książka mi się podobała. Miała swoje małe wady, ale w ogólnym rozrachunku, jest całkiem dobra i potrafi zainteresować swoją tematyką. A zwłaszcza kiedy pozna się już to zakończenie.\nZa możliwość przeczytania serdecznie dziękuję sklepowi empik.com\nEtykiety: 8/10 egzemplarz recenzencki empik historia pszczół książka maja lunde obyczajowa recenzja wydawnictwo literackie zakładka\nMatylda B. 15 września 2016 18:16\nMiałam okazje przeczytać wiele dobrego na temat tej powieści, ale jeszcze nie miałam okazji jej poznać, chyba ją troszkę unikam, boję się rozczarowania... Jednak coraz częściej myślę, by wreszcie po nią sięgnąć.\nUpadły czy Anioł 15 września 2016 20:19\nJakoś fabuła niezbyt mnie zainteresowała, więc są małe szanse, że się skusze.\nNerve- Jeannie Ryan\nAnatomia zdrady- Wojciech Wypler\nJak cię widzą tak cię piszą. Sztuka autopromocji w...\n33 rzeczy które powinien wiedzieć każdy youtuber- ...\nNiebezpieczne kłamstwa- Becca Fitzpatrick\nPiąta fala- Rick Yancey\nSzkic- Olivia Samms\nMiedziana rękawica- Cassandra Clare, Holly Black


Dla zapominalskich dobra wiadomość! Nie wszystko stracone, ponieważ niektóre sklepy i restauracje przyjmują wygasłe kupony.\nW kuponach jesteśmy coraz lepsi. Jednak jest coś, co nie omija nikogo – znalezienie kuponu, który wygasł w momencie kiedy jest najbardziej potrzeby. Dla zapominalskich dobra wiadomość! Nie wszystko stracone, ponieważ niektóre sklepy i restauracje przyjmują wygasłe kupony.\nPoniżej podjemy listę sklepów, które akceptują nieważne kupony, jednak należy pamiętać, że wymienione sklepy nie mają obowiązku przyjąć kuponu, wiele transakcji z nieważnym kuponem będzie zależeć od lokalizacji sklepu.\nNasza podpowiedź, w każdej sytuacji należy być uprzejmym, przyjaznym, nigdy nie wolno żądać od sprzedawcy akceptacji nieważnego kuponu. Warto poprosić i zapytać delikatnie, a wtedy nasz nieważny od kilku dni kupon przyniesie oczekiwaną oszczędność!\nJeśli masz ochotę na wołowinę lub ser, a znaleziony pod stertą papierów w szufladzie kupon jest już nieważny – nie szkodzi. W opinii o sklepie Arby’s w Georgii, jeden z klientów napisał że jego kupon, mimo upływu daty ważności został zaakceptowany. Warto zatem spróbować szczęścia w innych sklepach sieci Arby’s\nSłynny kupon 20% off to naprawdę wiele oszczędności dla twojego domu. Często bywaj jednak tak, że zaplanowane zakupy przesuną się w czasie, a kupon niestety zdezaktualizuje. Z sympatią i uprzejmością zapytaj sprzedawcę o szansę użycia swojego kuponu, możliwe że przychylny kasjer wyciągnie spod lady działający kupon, który pozwoli Ci zaoszczędzić 20%.\nJeśli chodzi o przeterminowane kupony, w Burger King pełna swoboda. Według klientów większość pracowników BK nawet nie patrzy na daty ważności i chętnie udziela zniżki z kuponów. Przy zamawianiu z drive-thru, warto pamiętać aby zawsze powiedzieć o tym, że posiadasz kupon, ale niekoniecznie o tym, że stracił on ważność. Prawdopodobnie przy odbiorze zamówienia nikt o kupon cię nie zapyta.\nW sieci tych sklepów sprzedawcy podochodzą do kuponów nieco ostrożniej i często ich ważność jest weryfikowana. Jeśli czujesz się nieswojo przy próbie użycia nieważnego kuponu, warto poszukać i użyć przy zakupach ważny kupon z Bed Bath & Beyond.\nOd 2013 roku sieć sklepów CVS zmieniła swoją politykę dotyczącą kuponów, sprzedawcy stali się bardziej rygorystyczni i niechętnie akceptują wygasłe kupony. Kluczem do sukcesu może być uprzejmy i przyjazny stosunek. Jeśli kupon stracił ważność w ciągu kilku ostatnich kilku dni szansa na jego zaakceptowanie wynosi nawet 50%!\nPersonel sklepu jest niezwykle przyjazny i pomocny. Nawet jeśli twój kupon jest nieważny tydzień, spróbuj miło zapytać czy istnieje jakaś inna szansa na upust, a na pewno kasjer znajdzie drogę do zaoferowania ci oszczędności. Zasada przedstawienia nieważnego kuponu w większości przypadków jest gwarancją do uzyskania upustu.\nSklep prowadzi bardzo luźną politykę dotyczącą kuponów, tak więc zawsze warto próbować zakupu jeśli taki posiadasz.\nWielokrotnie podczas zakupów w JCPenney klienci próbują użyć kuponu 20% off, który jest już nieważny. Dlaczego takie transakcje się udają? Odpowiedź jest prosta – sprzedawcy są szkoleni aby w takich sytuacjach skanować kupony, które posiadają przy kasach i dzięki którym kupujący może zaoszczędzić. Zadowolony klient na pewno wróci do takiego sklepu i istnieje duże prawdopodobieństwo, że z nieważnym kuponem.\nZbieranie punktów, które można potem zamienić na pieniądze przy transakcji zakupów w sklepie Kohl’s to prawdziwa frajda. Wielu klientów może zaoszczędzić, nawet w sytuacji kiedy znaleziony przez przypadek kupon z punktami jest już nieważny. Zawsze należy go pokazać przy kasie, na pewno będzie zaakceptowany. Wiele sklepów przestrzega taż zasady, że w czasie 48 godzin od wygaśnięcia kuponu jest on nadal ważny.\nKupony sklepu w większości przypadków są ważne jeszcze tydzień od dnia wygaśnięcia. To cenna informacja dla tych, którzy z lekkim opóźnieniem zbierają się do domowych remontów.\nW sklepie istnieją dwa rodzaje kuponów – najbardziej znane to kupony na 25% zniżki, które są drukowane w każdą sobotę i mają tydzień ważności. Wybierając się na zakupy do Michaels powinieneś mieć taki kupon w ręku. Drugi kupon to 25% zniżki na cały dzień lub dwa. Jeśli masz taki kupon, a jego data już nie jest ważna możesz spróbować poprosić kasjera o zaakceptowanie tego kuponu, prawdopodobnie on wyciągnie spod lady podobny, który przyniesie Ci dodatkową zniżkę.\nW Petco z kuponami możesz poszaleć – mało, że istnieje duże prawdopodobieństwo, że nieważne kupony sklepu zostaną zaakceptowane, a także kupony producentów produktów też mogą przynieść duże oszczędności podczas zakupów dla pupili.\nInaczej kupony traktowane są w sieci sklepów Petsmart. Kupony sklepowe z wygasłą datą ważności są rzeczywiście uwzględniane przy zakupach, jednak kupony producentów produktów niestety nie.\nW ostatnich latach Staples znacznie wymorzył przyjęcia wygasłych kuponów. Czy tak jest w każdym sklepie tej sieci, trudno powiedzieć, ale zawsze warto spróbować.\nPrzypadki akceptacji nieważnych kuponów w Target nie zdarzają się często, jednakże warto w swoim lokalnym sklepie spróbować szczęścia.\nOficjalna polityka sklepu Walmart absolutnie zabrania akceptacji nieważnych kuponów. Warto jednak pamiętać, że kupony działające z kodem kreskowym często mają okres karencji wynoszący kilka dni a nawet miesiąc!


Darkest Dungeon (PS4) – RaczejKonsolowo\nNa Darkest Dungeon (PS4) czaiłem się już od dłuższego czasu. Zachęcał mnie do tytułu Sid Schumann z ekipy PlayStation Blogcast, polecano mi go w pracy, zbierał niezłe noty u krytyków. KIlka zdań opisujących koncepcję brzmiało intrygująco: taktyczny RPG, w którym bardziej niż o ekwipunek i ostrość klingi miecza martwić się trzeba o zdrowie psychiczne kompanów oraz ich dobre i złe cechy osobowości. I takim też było….przez jakiś czas.\nPo uruchomieniu gry wita nas intro, w którym wprowadzani jesteśmy w realia fabularne produkcji. Widzimy na nim naszego przodka oraz rodzinny dwór, będący od dziejów związany z naszą rodziną. Po latach rozpusty nasz przodek postanowił zbadać tajemnice dworu, o których dowiedział się z pradawnych notatek rodzinnych. Mówiły one o niesamowitej mocy i potędze ukrytej gdzieś w czeluściach podziemia domostwa. Lata badań i wykopalisk pozwoliły dotrzeć do sekretnych lochów. Antenat wraz z drużyną śmiałków postanowił je zbadać, jednak wrócił tylko on jedyny. Wyprawę przypłacił szaleństwem umysłu i postanowił poprosić nas listownie o powrót, by następnie odebrać sobie życie. Tym mrocznym akcentem wchodzimy w świat dark fantasy, który aż wylewa się z warstwy wizualnej produkcji. Grafika to zdecydowanie najcenniejszy atut produkcji – co nie oznacza, że jedyny. W Darkest Dungeon (PS4) zobaczymy niesamowicie prezentującą się “ręcznie malowaną” oprawę, stylizowaną na obrazki książek. Pamiętacie bajki z dzieciństwa, w których część ilustracji wystawała z papieru imitując trójwymiar? Taki efekt mniej więcej uzyskano w produkcji. Czapki z głów przed twórcami za kreskę (kapitalnie pasuje do mrocznego klimatu całości), dbałość o szczegóły (wszystko od przeciwników i lokacje, po statyczne kadry tła wykonano świetnie) oraz kreatywność – w grze napotkamy sporą ilość tzw. błyskotek oraz przeciwników o unikalnym wyglądzie. No, może przeciwnicy po czasie się powtarzają, ale jest i ich trochę. Ładnie też wygląda otoczka bitew i starć. Od uderzeń po efekty czarów, jest na co popatrzeć, jednak przypominam że to tytuł indie i nie oczekujcie po moim opisie Horizon: Zero Dawn (PS4). Równie klimatyczna jest muzyka oraz narracja…zmarłego antenata. Jego głos zza grobu nieustannie snuje opowieść naszych poczynań i wydarzeń w grze, opisując wszystko, jakby czytał wpisy ze swojego dziennika. W jego roli wcielił sie Wayne June, któremu należą się pochwały za dobrą robotę. To dodatkowo buduje charakterystyczną, poważną atmosferę tytułu.\nSama rozgrywka jest równie poważna jak jej otoczka. Podzielona została w zasadzie na dwie aktywności: przygotowania do wyprawy w lochy oraz ich przemierzanie. W pierwszej zajmujemy się rozwijaniem Osady, leżącej u stóp naszego dworu, oraz rozwojem drużyny bohaterów. W Osadzie znajdziemy takie usługi jak Kuźnię, gdzie przyjdzie nam podnosić poziom naszego oręża i odzienia oraz Gildie, w których zwiększymy level umiejętności bohaterów. Wszystko oczywiście w mieście kosztuje mamonę, otrzymywaną za sukcesy w kolejnych wyprawach do lochów. W mieście także znajduje się m.in. lazaret, oberża i opactwo. W pierwszym z nich wyleczymy kompanów z nabytych w trakcie wypraw chorób oraz z przykrych nawyków, niepożądanych cech charakteru. Pozostałe z trójki wymienionych pozwolą naszym bohaterom się odstresować, w dosłownym tego słowa znaczeniu poprzez rzucenie się w nocne pijaństwo, wir ryzyka hazardu lub uciechy dla ciała, a dla bardziej “grzecznych” medytację, modlitwę lub pokutne biczowanie. Te oraz pozostałe atrakcje Osady możemy ulepszać, odbudowując tym samym dorobek naszej rodziny i spełniając życzenie przodka. Fajnie obserwuje się, jak malowane budynki zmieniają się z każdym upgrade’em z ruin w dostojne budowle. To by było na tyle, jeśli chodzi o pierwszą połowę aktywności planowania wyprawy, a teraz poświęcenie uwagi naszej załodze. Ilość bohaterów jakimi możemy zarządzać ciągle rośnie, a nowi śmiałkowie do miasta przybywają z każdą wyprawą. Nieco już o zajmowaniu się nimi napomknąłem przy okazji budynków: rozwijanie umiejętności, ekwipunku, łagodzenie stresu po starciach w lochach oraz leczenie dolegliwości – ciała i umysłu. Albowiem w Darkest Dungeon (PS4) ważniejszy od silnego ciała jest silny duch. Każdy z bohaterów ma swoje pozytywne i negatywne cechy osobowości. Te drugie są znacznie ciekawsze, więc od razu zajmę się nimi. Możemy spotkać się z osobami, które odstresowuje jedynie alkohol, gardzą religią i nigdy nie postawią nogi w opactwie miasta lub odwrotnie – nie pozwolą, by wraz nimi wyruszyła na wyprawę osoba “nieczysta”. Jeśli nie czekamy zbyt długo za niewielką opłatą możemy pomóc bohaterom się ich pozbyć, ale jeśli zlekceważymy obecność danej cechy zbyt długo, jej wyleczenie będzie bardzo kosztowne. Nie wszystkich oczywiście trzeba się koniecznie pozbyć, a dobre cechy można m.in. za opłatą wręcz utrwalić, gdyż z czasem u danej osoby może dojść do nagłej zmiany charakteru – czyli też jego składowych cech. Jest to niezwykle ciekawy i skomplikowany system, którego próżno szukać w ambitniejszych produkcjach RPG dużych wydawców. Aż chciałoby się zobaczyć patent Red Hook Studios w kolejnych odsłonach np. erpegów BioWare. Ostatnim elementem planowania wyprawy jest samo komponowanie 4-osobowego składu drużyny, wyposażenie ich w dwa przedmioty – zwane “błyskotkami” – oraz wybór miejsca, w jakie chcemy się udać. Mamy do wyboru 5 lokacji o odmiennym wyglądzie i przeciwnikach, podzielonych na kilka wariantów misji o różnych celach oraz minimalnym poziomie bohatera. Jeszcze tylko zakupić odpowiednią ilość prowiantu, pochodni i kilku bandaży. Gotowi? Schodzimy do ciemnych lochów.\nCzęść “aktywna” produkcji polega na eksploracji składających się z korytarzy i “pokoi” lochów oraz turowych starciach. Lokacje są generowane losowo, zatem kolejne dwa “rajdy” nie będą w 100% identyczne. Nie pozostaje nam nic innego, jak ufać dobranej kompanii, a jest w czym wybierać. Kilkanaście klas, bez standardowego podziału na tanków, atakujących, leczące itp. Aczkolwiek, mimo, że wiele z nich zarówno może wspomagać drużynę, jak i zadawać obrażenia, tak po zaznajomieniu się z ich mocnymi punktami odpowiednio wydziela każdej zadanie w wyprawie. Poznawanie każdej postaci sprawia sporo zabawy na początku, a ich dosyć spora uniwersalność sprawia, że zbudujemy nie jedną “ulubioną czwórkę”, a co najmniej kilka preferowanych zestawień bohaterów. Niezależnie natomiast od naszego wyboru, na każdego w drużynie działają dwa ważne czynniki każdej przygody: oświetlenie lochu i stres. Z pierwszym dosyć łatwo sobie poradzić, bo wystarczy mieć ze sobą zapas pochodni. Im ciemniej w lochu, tym groźniejsi stają się przeciwnicy, a nasza drużyna jest np. mniej celna oraz – najważniejsze – każdy krok, wejście w pułapkę i odnoszone obrażenia bardziej stresują bohaterów. Stres, widoczny pod poziomem życia postaci gdy urośnie do niebezpiecznego poziomu wywołuje załamanie nerwowe. Irracjonalność, bezsilność, masochizm, paranoja. Dalsza podróż po lochu u boku osoby, która swój ruch marnuje na wycofanie się w szeregu drużyny, nie zrobienie niczego lub okaleczenie siebie nie jest łatwe. W sumie nawet i bez przekroczenia limitu stresu jest ciekawie. Pamiętacie o cechach charakteru jakich wspominałem wyżej? Bohater zafascynowany nekrofilią będzie grzebał w każdym napotkanym truchle, nawet jeśli spowoduje to u niego trwałą chorobę. Fascynacja okaleczeniami na pewno zmusza do otwarcia napotkanej “żelaznej dziewicy”, aby w środku znaleźć ukryty skarb lub pułapkę zadającą obrażenia drużynie. Alkoholik w drużynie to także nic śmiesznego, gdy już zauważymy, że zabrana liczba trunków leczniczych dziwnie zmalała. Jednak nie zawsze musi być źle, albowiem stres – podobni jak w życiu – może byc mobilizujący i tak zbyt duże natężenie nerwów powoduje u bohatera heroizm, odwagę, czy potęgę, która mobilizuje całą drużynę. Przyznam, że niejedno starcie z przeciwnikami zostało dla mnie uratowane nieoczekiwaną reakcją jednego z bohaterów, szczególnie pomocnych przy potyczkach z bossami. Darkest Dungeon (PS4) tak się składa to także barwna paleta wielu rodzajów przeciwników z unikatowymi zdolnościami i ciekawych bossów. Starciom z każdym z nich towarzyszy ciekawa mechanika. Wiedźma będzie porywała jednego z naszych do wielkiego gara, gdzie gotując się będzie odnosił obrażenia. Syrena wdziękiem przeciągnie jednego z naszych na swoją stronę, a ślepy prorok zabarykaduje się za trzema przeszkodami. Tytuł trzyma nas w napięciu. Nie pozwala na momenty słabości,zbytniej pewności siebie, i karci za takowe. Wymaga od nas dobrego przemyślenia zestawu wybranych bohaterów na wędrówke, ich wyposażenia w błyskotki, odpowiedniej ilości przedmiotów leczących. Tutaj nie ma miejsca na pomyłki. Nawet szparki na potknięcie i to fascynuje….do czasu.\nMacie za sobą właśnie jakieś ponad 1200 słów recenzji, które powinny Was zachęcić do sprawdzenia tego wyjątkowego “indyka”. Zatem w kilkuset następnych spróbuję was przekonać dlaczego nie warto tego robić. Poczujecie się jak ja po spędzeniu z tytułem ponad kilkudziesięciu godzin. Po takim czasie tytuł albowiem powinien się skończyć, gdyż mniej więcej od dotarcia do końcówki gry staje się on niewyobrażalnie powtarzalny i zupełnie traci swoją magię. Zauważamy co jest istotą gry i które, z początkowo fascynujących elementów w zupełności nie mają sensu. Ukrytej tajemnicy Darkest Dungeon (PS4) nie wyjawię (po to zapraszam do poradnika na blogu, który pojawi się za niedługo), ale uderzę w jedną z najważniejszych bolączek, przywołując na wstępie wspomnianą serię gier spod hasła ‘souls’. Wiecie co jest fenomenem gier From Software? Nie są trudne. Są cholernie sprawiedliwe. Każda nasza przegrana czegoś uczy i jeśli tylko wyciągniemy z niej wnioski, to budując swoje umiejętności uda nam się przezwyciężyć napotkane wyzwanie. Raz zajmie to kilka podejść, a kiedy indziej kilkaset, ale winę za takowy stan rzeczy możemy mieć tylko do siebie.- prawdziwe git gud, bez głupich podtekstów o noobach i casualach. Pod koniec gry, gdy już mamy “wytrenowaną” grupkę bohaterów, porażki nie pozwalają na naukę. Ich wynik jest często losowy i całkowicie niesprawiedliwy, podobnie zresztą na zwycięstwa, które w odróżnieniu do Dark Souls (PS3) nie budują ego, a pozwalają jedynie odetchnąć: “uf, udało się jakoś”. Zaczyna to być dotkliwe dopiero pod koniec gry z powodu narzucania na nas grind’u. Stracimy ważną postać. Trudno. Spędźmy kolejne godziny na trening następcy, może pożyje przez jeden loch dłużej. Nieustanne koło utraty kogoś i mozolnego jego zastępowania po 50h zaczyna być tak dokuczliwe, że miałem już przed sobą wizję porzucenia tytułu i napisania recenzji bez oceny. Wszak z każdą kolejną godziną tytuł tracił trochę swojego blasku w moich oczach. Finalnie po jej ukończeniu nie czułem nic poza ulgą, że mam to już za sobą i chyba nie jestem w takowym przekonaniu sam. Może to jest powodem decyzji o zaimplementowaniu w grze zupełnie nic nie mówiących mi poziomów trudności. Nie ma nawet wyjaśnienia czym takowe się różnią, a jeśli wierzyć internetowi, gra na najłatwiejszym mogłaby wyleczyć właśnie opisaną w tym akapicie bolączkę – cóż, trudno. Już nawet nie mam sił pisać o drobnych bugach w opcjach gry, gdzie niektóre z nich dotyczą wersji z PC lub siermiężnym porcie gry na PSV (długie czasy ładowania, problemu z napisami w menusach). To krople w oceanie, przy frustracji ostatnimi godzinami tytułu.\nPodobno Umberto Eco napisał pokaźną część powieści Imię Róży w niedozniesienia sposób po to, aby do jej końca dotarli jedynie Ci najbardziej wytrwali czytelnicy. Dosyć karkołomny pomysł moim zdaniem, choć pewnie znajdzie się wielu uważających to za przebłysk geniuszu. Mam wrażenie, że twórcy z Red Hook Studios podeszli w podobny sposób do swojego dzieła, budując end game zupełnie nie szanujący starań i czasu graczy. I pewnie podobnie do w/w książki znajdą się tacy, którzy wyniosą Darkest Dungeon (PS4) na piedestał produkcji niezależnych, aczkolwiek w moim odczuciu ta chybiona decyzja twórców kosztowała ich tytuł bardzo wysoką, moją ocenę. I tak nie jest źle patrząc po liczbie na dole, aczkolwiek mogło być znacznie lepiej.\ndrobiazgowa i bardzo ładna oprawa wizualna\nklimat dark fantasy\nwymagająca rozgrywka w losowych lochach\nsystem cech bohaterów, stresu i licznych oddziaływań ich na gameplay\nkilkanaście klas bohaterów i multum możliwości ich łączenia w drużyny\nzmuszanie do grind’u\nfrustrująca końcówka gry\nJedno z najciekawszych i najbardziej męczących spotkań z grą indie w moim dorobku gracza. Zagrać warto, jednak siadajcie do tytułu na własną odpowiedzialność i na łatwym poziomie trudności. Nie mówcie, że nie ostrzegałem.\ndarkest dungeon, klei, ps4, psv, red hook studios, rpg, tactics


Monika Nieczyporowska : stycznia 2016\nJeden post typowo o paznokciach już jest, niby nic o modzie, a jednak. Paznokcie są częścią naszej stylizacji, zadbana dłoń świadczy też o nas samych ale też dodaje uroku naszemu outfit'owi . Postanowiłam więc, że raz na jakiś czas będę dodawać posty waz z zamieszczonymi paznokciami, które sama wykonałam znajomym. Dla jednych być może będzie to krok do tego aby nauczyć się robić takie 'cuda', a dla innych wzór jaki mogą sobie zrobić u kosmetyczki. Jeżeli macie jakieś pytania w związku z paznokciami to serdecznie zapraszam, odpowiem na każde.\nFanpage na Facebook'u - <<klik>>\nInstagram - paznokcie_mn\nNajzwyklej i najwygodniej, tak jak lubię. Nie ma co się rozpisywać, bo post ani wymyślny, ani na jakiś sposób fascynujący. Miłego weekendu:)\nDziś mało zaskakująca, klasyczna stylizacja, którą każdy w domu na pewno ma. Coś w co większość Polek ubiera się na co dzień. Już jutro wybieramy się z Justyną na zdjęcia, a więc niedługo kolejne stylizacje , które bardziej zaciekawią. Śledźcie i bądźcie na bieżąco u mnie i u niej. ;)\nSpotkanie blogerek Lublin\nBędąc współorganizatorka spotkania miałam na głowie z Justyną zorganizowanie restauracji, sponsorów jak i licytacji. Spotkanie odbyło się w Sielsko Anielsko w Lublinie, fajna, urządzona na "wiejską" karczmę restauracja z pysznym jedzeniem. Nie oszukując byłyśmy rozczarowane tym, iż szef nie poinformował pracowników, że dla nas miał być osobny, odgrodzony stolik, taki nasz ''kącik''. Wyszło tak, że pod koniec siedziałyśmy z innymi gośćmi restauracji. Pomijając ten fakt towarzyszył nam Dominik Peh, fotograf (w najbliższym czasie osobny post o nim), udało mu się zrobić idealne zdjęcia nawet jak światło nie współpracowało z nami tak jakbyśmy tego chcieli.\nNasze spotkanie zaczęłyśmy od wykładu zaproszonej pani Agnieszki Gazdy z salonu Olwin, która opowiedziała nam o zabiegach i naturalnych kosmetykach z aloesu, wręczyła nam również kartę rabatową na 3 wybrane zabiegi. Odpowiedziała na każde zadane pytanie i służy pomocą dla każdego na blogu http://salonolwin.pl/.\nZjedliśmy obiad, porozmawiałyśmy i przeszliśmy do prezentów i licytacji. Każda z nas dostała upominek z firmy Semilac, Dermaglin, Revitalash. Do licytacji włączyły się firmy: Revitalash, Zakamarki, Nerola.


Data dodania 21/04/2017 Data aktualizacji 28/01/2021\nPolskie Stronnictwo Ludowe przygotowało projekt, zgodnie z którym rodzic dziecka do 10. roku życia pracowałby dziennie o godzinę krócej. Oznacza to, że tydzień pracy niektórych Polaków skróciłby się z 40 do 35 godzin.\nKrótsza praca, ta sama płaca?\nInformacje o przygotowanym projekcie podał na piątkowej konferencji prasowej prezes PSL Władysław Kosiniak-Kamysz. Zgodnie z pomysłem Ludowców, jeden z rodziców dziecka miałby pracować krócej – siedem zamiast ośmiu godzin dziennie. Projekt trafił już do konsultacji społecznych. Tydzień pracy wielu Polaków skróciłby się zatem o 5 godzin, które mogliby spędzić ze swoimi dziećmi. Co ważne, pomysł PSL nie przewiduje by osoba pracująca w ten sposób otrzymywała mniejsze wynagrodzenie. Słowem, za 7 godzin pracy naliczana miałaby być normalna stawka. Sternik SLD na piątkowej konferencji prasowej tłumaczył: „Dzisiaj jest możliwość krótszego czasu pracy dla kobiet, które karmią swoje dzieci w pierwszych latach życia. Chcielibyśmy, żeby godzinę krócej pracował jeden z rodziców – kiedy odwożą dzieci do szkoły, czy przedszkola. Chcielibyśmy wprowadzić skrócony czas pracy o godzinę dla rodziców dzieci do 10 roku życia”.\nPomysłodawca projektu, poseł PSL Mieczysław Kasprzak stwierdził, że dzieci do 10 roku życia nie są samodzielne i wymagają większej opieki ze strony rodziców. Dodał również, że liczy na jego przyjęcie nie tylko przez pracowników, ale również pracodawców. Oni z kolei nie są tak optymistycznie nastawieni do propozycji Ludowców. Nie tylko nie przyjmują ustalonej w projekcie granicy 10 roku życia, ale również zastanawiają się dlaczego nie mogłoby to być np. 6 lat. Uważają, że 10-letnie dzieci są już dość samodzielne i często same chodzą do szkoły. Dodatkowo twierdzą, że skracanie czasu pracy rodziców nie jest jedynym wyjściem z tej sytuacji. Zamiast tego proponują wydłużenie godzin otwarcia placówek oświatowych. Według pracodawców propozycja PSL-u na pewno spotka się z entuzjazmem rodziców, niekoniecznie jednak zadowolone z tego będą osoby, które dzieci nie mają oraz sami pracodawcy.


Dom na sprzedaż - Trzebinia (gw) - Dulowa - MLT-DS-148 - 200.00m² - MULTI Nieruchomości Dariusz Kosowski\nDo sprzedania atrakcyjny dom wolnostojący w okolicy Trzebini, o powierzchni użytkowej ok. 95 m.kw.\nDo sprzedania dom wybudowany w latach sześćdziesiątych XX wieku, częściowo podpiwniczony, rozbudowywany w późniejszych latach, położony na niespełna 11 arowej działce.\nWymieniono w nim stolarkę okienną na pcv, częściowo instalacje oraz pokrycie dachu z jego dociepleniem.\nW domu można zamieszkać od razu, jednak wymaga on docelowo remontu. Składa się z czterech pokoi, oddzielnej kuchni, p.pokoju oraz niewielkiej łazienki i osobnego w.c. Pomieszczenia są duże i ładnie doświetlone.\nDo zaadaptowania na cele mieszkalne całe poddasze widoczne na zdjęciach. Może ono stanowić odrębne mieszkanie. W domu mogą mieszkać docelowo dwie rodziny np. rodzice z dziećmi.\nNa działce znajduje się również stodoła zaadaptowana na dwa miejsca garażowe.\nMiejsce posiada bardzo dobra komunikację pkp zarówno z Krakowem jak i w kierunku Śląska. Do przystanku pkp pieszo potrzeba ok. 15minut a czas dojazdu do centrum Krakowa w komfortowych warunkach, to ok. 25 minut.\nW niedalekiej odległości kościół, przedszkole, szkoła, przystanki komunikacji podmiejskiej oraz sklepy.\nIstnieje możliwość zamiany na mieszkanie z dopłatą różnicy wartości.\nSymbol oferty MLT-DS-148


Paweł Hevizdus 1938-2021 | Wiadomości, sport, praca\nValerie Rogers 15 listopada, 2021\nPOLSKA – Paul Hvizdus z Polski, 83 lata, zmarł w piątek wieczorem 12 listopada 2021 r.\nUrodził się 9 kwietnia 1938 roku w Polsce jako syn Michaela i Josephine Heldt Hevizdus i mieszkał w tej okolicy przez całe życie.\nPaweł ukończył w 1956 roku Liceum Polskie Seminarium Duchowne. Po ukończeniu studiów pracował dla Pepsi Cola, następnie Urzędu Miasta i Sztuki, aż do emerytury poświęcił prawie 40 lat Knesal Hardware.\nBył członkiem katolickiego kościoła św. Pawła Apostoła w New Middletown, gdzie służył jako minister Eucharystii i Silas Marner oraz należał do Klubu Pięćdziesiątych. Był członkiem Rycerzy Kolumba.\nPaul lubił podróżować autobusem, zwłaszcza do kasyn, grać na loterii, grać w karty i gry planszowe. Lubił żartować i spędzać czas z rodziną i przyjaciółmi w swoim mieszkaniu w Genewie nad Jeziorem. Jego przyjazne zachowanie wywołało uśmiech na twarzach wszystkich. Wszyscy, których spotkał, zostali przyjaciółmi.\nJego była żona, Ruthan Sharp, którą poślubił 14 lipca 1962 roku, zmarła 9 grudnia 2014 roku.\nPaul opuszcza syna, Jeffa (Kim) Huvisdusa z północnej Limy; dwóch wnuków, Michael i Amanda; dwóch braci, Mike (Irene) Starr i John (Joyce) Hevizdus; trzy siostry, Marie Hevizdus, Helen Bossack i Annie (Frank) Molnar; dwie siostry męża, Jerry’ego Hevizdosa i Susie Hankinson; dwóch braci, Joe Obsetnik i Gary Kling; wiele siostrzenic, siostrzeńców, siostrzenic i siostrzeńców; Oprócz swojej drugiej znaczącej, Betty Hymes.\nOprócz rodziców i żony Paula poprzedzili dwaj bracia, Frank Hevizdus i Joe Hankinson; Siostra Josie Obsetnik; przyrodnia siostra Bernice Mihalko i jej mąż Joe; szwagier Tom Bussac; szwagierka Janet Kling; i siostrzenica Laurie Tamboro.\nPrzyjaciele zostaną przywitani we wtorek 16 listopada 2021 od 17:00 do 19:00 w domu pogrzebowym Davidson Baker w Struthers.\nChrześcijańskie nabożeństwo pogrzebowe odbędzie się w środę 17 listopada 2021 r. o godz. 11.00 w kościele św. Pawła Apostoła w New Middletown, w obecności ks. Stephena Zieglera. Przyjaciele mogą również odwiedzić kościół przed mszą od 10 do 10:45.\nREAD Piątkowe mecze ćwierćfinałowe w West i South Open\nDo kościoła można wpłacać datki.\nPrevious Mount Academy zdobywa pierwszy tytuł mistrza kraju na cześć trenera\nNext W związku z warunkową umową nabycia portfela projektów fotowoltaicznych w trakcie realizacji w Polsce


Gemius to polska firma, która doradza przedsiębiorcom, jak wykorzystywać internet w biznesie. Od 1999 roku badamy internautów pod kątem korzystania z mediów cyfrowych, tworząc w ten sposób unikalny socjodemograficzny profil e-konsumentów. Mierzymy oglądalność stron www i aplikacji, a także materiałów audio i wideo z poszczególnych źródeł ruchu, tj. komputerów, tabletów i smartfonów. Gemius działa w ponad 30 krajach w Europie, Afryce Północnej i na Bliskim Wschodzie (region EMEA), a w 14 z nich posiada oddziały. Naszymi Klientami są reklamodawcy, wydawcy, domy mediowe, agencje reklamowe i firmy z sektora e-commerce. Prowadzone przez firmę badania realizowane są zgodnie z zasadami międzynarodowego kodeksu ICC/ESOMAR\nKierownik i uczestnik projektów naukowo-badawczych. Stypendysta Unii Europejskiej oraz Rektora Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie. Doświadczenie dydaktyczne w Akademii Leona Koźmińskiego, Szkole Głównej Handlowej w Warszawie oraz Szkole Biznesu Politechniki Warszawskiej oraz ESCP Europe w Paryżu. Autor publikacji na rynku polskim i amerykańskim, poświęconych zarządzaniu wartością klienta i metodologii nauk.Kierownik Studiów Podyplomowych Badania i Analizy Marketingowe w Akademii Leona Koźmińskiego.\nNiezależnie od tego czy chcesz pracować w marketingu czy też jesteś już marketerem – potrzebujesz wiedzy na temat otoczenia, w którym się poruszasz.\nAnalizujesz rzeczywistość tradycyjną i rzeczywistość wirtualną, badasz swoje mocne strony i szukasz szans w otoczeniu. Współpracujesz z agencją, pewne rzeczy robisz sam. Czasem chciałbyś więcej, lecz brak Ci narzędzi i wiedzy.\nCelem Studiów Podyplomowych Badania i Analizy Marketingowe jest dostarczenie Ci wiedzy i umiejętności samodzielnego prowadzenia badań i analiz marketingowych oraz efektywnej współpracy z agencja badawczą. Dzięki temu możesz skutecznie planować i realizować badania a także analizować i interpretować dane.\nNa studiach nauczysz się, jak formułować cel badania, stawiać hipotezy i weryfikować je. Poznasz narzędzia, które umożliwią ci samodzielne przeprowadzenie analizy rynku, otoczenia i wnętrza firmy. Dowiesz się, jak za pomocą dostępnych źródeł danych zbadać potencjał swoich klientów czy trwałość Twojej przewagi konkurencyjnej. Poznasz SPSS, skuteczny i prosty program do analiz statystycznych. Pamiętaj z programu SPSS Statistics możesz korzystać bezpłatnie przez cały okres studiów! Poznasz także internetowe narzędzia analityczne, z których znaczenia być może nie zawsze zdawałeś sobie sprawę. Będziesz miał okazję nauczyć się jak w praktyce korzystać z danych dostarczanych przez uznane w Polsce i na innych rynkach narzędziami pomiaru i badań z obszaru digital marketingu takich jak badanie gemius PBI (Audience), gemiusAdReal, gemius DirectEffect. Wreszcie napiszesz pracę, w której rozwiążesz interesujący Cie problem biznesowy.\nDr hab. Robert Kozielski pracuje jako wykładowca na Uniwersytecie Łódzkim. Jest stypendystą Fundacji Fulbrighta (USA, Willamette University) oraz członkiem Komitetu Nauk Organizacji i Zarządzania Polskiej Akademii Nauk. Uzyskał tytuł Chartered Marketer wydawany przez The Chartered Institute of Marketing w Londynie – największą i najstarszą na świecie instytucję szkoleniowo-konsultingową specjalizująca się w dziedzinie marketingu.\nJest wykładowcą na Uniwersytecie Łódzkim. Prowadził wykłady i warsztaty szkoleniowe na Uniwersytecie Warszawskim, Szkole Głównej Handlowej, studiach Executive MBA organizowanych wspólnie przez Uniwersytet Łódzki z University of Maryland w USA oraz Executive MBA organizowanych przez Uniwersytet Warszawski wraz z University of Illinois. Staże naukowe, programy badawcze realizował na uniwersytetach: Maryland (USA), Lund (Szwecja), Edynburg (Szkocja) oraz Middlesex (Wielka Brytania). Wygłaszał referaty, prezentacje, a także uczestniczył w wielu konferencjach i seminariach w Polsce i za granicą.\nPierwszy filozof marketingu. Był współtwórcą pierwszego polskiego letterhou-se’u ABC Direct Contact i pierwszej wersji ustawy o ochronie danych osobowych, a także współzałożycielem SMB. Współpracował z największymi agencjami w kraju i pracował dla największych firm, takich jak Nestlé czy General Motors. Był prezesem zarządu McCan Relationship Marketing, pracował też m.in. dla J. Walter Thompson i Grey Worldwide. Jest członkiem jury konkursów: Złota Strzała, Boomerang i Superbrands. Oprócz pracy w charakterze stratega rozwijał się jako dydaktyk. Współtworzył Szkołę Strategii Marki SAR. Prowadzi własną akademię MCA, w której przeszkolił kilkaset polskich firm. Od 2010 roku jest związany z Uniwersytetem Wrocławskim, gdzie wykłada strategię i marketing relacji oraz współtworzył kierunek Komunikacja Wizerunkowa. Ostatnio także Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu i Forum Edukacji Biznesowej przy UE Wrocław.\nAbsolwentka Społecznej Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości i Zarządzania oraz studiów podyplomowych na Politechnice Łódzkiej. Szeroko pojętym marketingiem zajmuje się od 20 lat. Z badaniami rynku zawodowo związana jest od 2007 roku, kiedy to rozpoczęła pracę w agencji badawczej Inquiry, gdzie obecnie jest kierownikiem działu badań. Zrealizowała wiele projektów, zarówno jakościowych, jak i ilościowych dla klientów z różnych branż, m.in.: Pepco, Carrefour, Auchan, Bricomarche, Kolporter, HDS, Focus Mall, SPEC, BZ WBK, Nestle, Kraft, IBM, Sony, KRUK, Simple, Gino Rossi, Centrum Nauki Kopernik, Instytut Spraw Obywatelskich, Polsko-Japońska Wyższa Szkoła Technik Komputerowych.\nBadania rynku poznała również od strony klienta, gdy za realizację projektów badawczych odpowiadała m.in. w RUCH S.A.\nSpecjalizuje się w badaniach dla centrów handlowych, badaniach satysfakcji konsumentów, testach produktów i opakowań.\nKatarzyna Błaszczyk-Korsak jest członkiem Polskiego Towarzystwa Badaczy Rynku i Opinii.\nDawid Pacha, jest związany z branżą interaktywną od 10 lat (agencje reklamowe, serwisy społecznościowe, startupy). Studiował zarządzanie, a później zgłębiał rolę social media w modelach biznesowych startupów na SGH (studia magisterskie i doktoranckie). Współzałożyciel największej sieci cyklicznych spotkań branżowych w Polsce (Czwartki Social Media) oraz zaangażowany w integrację branży nowych technologii i e-biznesów na Śląsku (współorganizator comiesięcznych meetupów Startups.Garden oraz ambasador Startup Poland na Śląsk). Co-founder kilku startupów związanych z rynkiem social media i e-commerce. W trakcie pracy agencyjnej (Agencja Społem, Mitu, New Agency) oraz startupowej (Social Desk, Realdeal) pracował przy strategiach social media dla marek takich jak Allegro, Nike, Toyota, Puma, Warka, FM Bank, Creative, iSpot. Obecnie pełni rolę Customer Development Leader w Netizens (dom produkcyjny z działem R&D). Jest odpowiedzialny za rozwój dwóch startupów: MovStat (Real Time People tracking system & analytics) oraz EONBeacon (zaawansowana technologia beaconowa). Dawid jest założycielem SCHOOL OF NEW MEDIA i HIGH SCHOOL OF NEW MEDIA (szkoła skierowana do młodzieży), które swoją ofertę edukacyjną kierują do osób, które chcą pozyskać bardzo praktyczna wiedzę z tematu komunikacji online i e-biznesu.\nDawid jest autorem kilku artykułów naukowych oraz wielu publikacji w prasie branżowej. Twórca podcastu Webskie Chłopaki. Organizator konferencji E-Marketing Day oraz prelegent na wielu wydarzeniach o tematyce związanej z nowymi mediami oraz przedsiębiorczością w Polsce i za granicą.\nUkończyła studia na Uniwersytecie Warszawskim na wydziale fizyki w 1989 r. W latach 1989-1993 zajmowała się ogólną teorią względności w ramach studiów doktoranckich w Centrum Fizyki Teoretycznej PAN. Karierę w branży badań marketingowych rozpoczęła w 1994 r., zaczynając od stanowiska badacza w firmie SMG/KRC Poland Media, następnie zaś pracowała jako konsultant w CAL Company Assistance, gdzie uczestniczyła w projektach związanych ze sprzedażą detaliczną i w pracach związanych z publikacją Raportu Strategicznego – Handel FMCG w Polsce. W latach 1999-2004 prowadziła dział badań konsumenckich w firmie ACNielsen, co zaowocowało opracowaniem pionierskich metod badań konsumenckich dla sieci sklepów (np. pierwsze w Polsce projekty związane z Category Management, czy badania procesów decyzyjnych podczas zakupów). W 2004 założyła agencję badawczą Inquiry sp. z o.o., której prezesem jest do dziś. Obecnie prowadzi badania konsumenckie dla sieci detalicznych i centrów handlowych w krajach Europy Środkowo-Wschodniej, koncentrując się na wdrażaniu nowych metodologii w oparciu o urządzenia mobilne. Od analizy zachowań konsumenckich poprzez segmentację klientów po badania stref zasięgu, badania Inquiry pomagają centrom handlowym, sieciom sklepów i inwestorom w pełni wykorzystać potencjał rynku.\nAgnieszka Górnicka jest członkiem Polskiego Towarzystwa Badaczy Rynku i Opinii oraz europejskiego stowarzyszenia ESOMAR, a także Polskiej Rady Centrów Handlowych.\nWięcej informacji znajdą Państwo na www.inquiry.com.pl\nWierzy, że Internet zmienia świat na lepsze. Zakochany w tym zjawisku od momentu stworzenia swojej pierwszej strony w roku 98' przez innowacyjne badania z zakresu dostępności do pracy w Google Polska. Wykładowca uniwersytecki, entuzjasta i twórca start-upów oraz prelegent wielu konferencji. W Google odpowiada za efektywne wykorzystanie produktów oraz dostarczenie niekonwencjonalnych rozwiązań dla największych polskich klientów. Oddany snowboardowym flatlandowym ewolucjom i splataniu na gramofonach czarnej muzyki lat 80'.\nSpecjalista w dziedzinie komunikacji marketingowej, planowania mediów, zaawansowanych badań postaw konsumenckich i analiz reakcji konsumentów na nowe technologie. Ma 22 lata doświadczenia w domu mediowym (Universal McCann, wcześniej funkcjonujący jako dział mediów agencji McCann-Erickson Polska).\nKarierę zaczynał od stanowiska junior media plannera, następnie awansował na stanowiska media planner, senior media planner, media manager, media group head, strategic media planning director, research director, a od października 2005 roku był prezesem zarządu spółki Universal McCann. W czasie swojej pracy kreował i nadzorował przygotowanie strategii komunikacji wprowadzania i rozwoju wielu marek z różnych kategorii produktowych, m.in. dla marek firm takich jak Nestlé, General Motors, Polkomtel, Gillette, Coca-Cola, Onet.pl, Goodyear Group Poland, GlaxoSmithKline, Boots Healthcare, Polpharma, Boehringer Ingelheim, PLL LOT, allegro.pl, PKO Bank Polski, Bakoma, Jutrzenka Colian.\nAktywnie wprowadzał do oferty firmy zaawansowane badania konsumenta, m.in. badania neuromarketingowe, wykorzystujące metodę czasów reakcji, eyetracking i zaawansowane modelowanie ekonometryczne. Dla klientów przeprowadzał również prezentacje analiz z dziedziny nowych trendów technologicznych i ich zastosowania w marketingu konsumenckim, psychologii podejmowania decyzji konsumenckich i ewolucji zachowań konsumenckich w świecie technologii cyfrowych.\nWielokrotny mówca na konferencjach poświęconych nowym trendom w marketingu, w Polsce i z granicą (w Grecji, Turcji, Indiach). Zdobywca nagrody Leadership Award for Contribution to Market Research wręczonej podczas kongresu World Marketing Congress 2014 odbywającego się w Indiach. Współpracował w charakterze wykładowcy z instytucjami zajmującymi się szkoleniami kadry menedżerskiej, zarządczej i marketingowej, m.in. ICAN – instytutu założonego przez wydawcę Harvard Business Review Poland, Szkoły Mistrzów Reklamy przy Akademii Leona Koźmińskiego, wiodącej firmie szkoleniowej House of Skills. Autor tekstów o tematyce marketingowej publikowanych w pismach branży marketingowej (Marketing w Praktyce, Brief).\nDoktor nauk ekonomicznych, absolwentka studiów doktoranckich w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie, adiunkt w Instytucie Informatyki i Gospodarki Cyfrowej Kolegium Analiz Ekonomicznych SGH, wcześniej adiunkt Zakładu Systemów Zarządzania Kolegium Nauk o Przedsiębiorstwie SGH.\nProdziekan ds. dydaktycznych PWSBiA, specjalista do spraw marketingu Misters Audytor, specjalizuje się w problematyce zarządzania wiedzą o kliencie oraz zmian we współczesnych systemach informacji marketingowej w przedsiębiorstwach, autorka szeregu publikacji związanych z możliwościami tworzenia i wykorzystywania wiedzy o kliencie, a także badań poświęconych problematyce zarządzania informacją i wiedzą marketingową.\nNa zakończenie pierwszego semestru napiszesz egzamin. Na zakończenie drugiego – oddasz pracę, w której rozwiążesz problem biznesowy. Możesz zrealizować ją sam albo w grupie. 75% zajęć to warsztaty. Nie będziemy uczyć Cię zbędnej teorii.


Home | Chwilówki bez bik i krd i erif\nUsługi rekrutacyjne Warszawa i usługi księgowe Wrocław Firmy rekrutacyjne i ich usługi Usługi rekrutacyjne Warszawa to przykładowe oferty, jakich wiele można znaleźć na naszym rynku. Okazuje się nawet, iż cieszą się one sporym zainteresowaniem klientów. Nawiasem mówiąc, nie ma się czemu dziwić, bo kiedy mamy na podorędziu jakiś określonych fachowców to trzeba po prostu korzystać\nUbezpieczenia Gniezno i ubezpieczenia Legionowo Przezorne ubezpieczenie Dzisiaj doskonale wiemy jak się żywić, co pić, a czego unikać, by zapobiegać różnym chorobom. Większość z nas nawet stosuje się do powyższych zaleceń, ale mimo to i tak coraz więcej osób zapada na choroby nieuleczalne. Dbanie o siebie, stosowanie różnych zdrowych diet i suplementów nie wyklucza ryzyka\nTanie kasy fiskalne Lublin i kasy fiskalne dla prawników Dla prawników Jakie powinny być kasy fiskalne dla prawników? Na pewno małe. Muszą to być takie urządzenia, które nie będą zajmowały dużo miejsca i będzie można je nawet schować. Tak, dokładnie schować, dla przykładu w szufladzie biurka, czy nawet na jakimś regale. Tak, aby w razie\nSzybka pożyczka bez bik i krd i Pożyczka przez internet bez zaświadczeń Pożyczka przez Internet bez zaświadczeń – pomysł na walkę z długami? Jak wybrnąć z długów? Po pierwsze – trzeba mieć dobrą strategię. Osoby z długami są zazwyczaj przybite, obciążone psychicznie, dlatego ciężko im podjąć racjonalne kroki w tym zakresie. Jeżeli jednak i my\nNowoczesne oprogramowanie – księgowość przyszłości Współczesna księgowość w niczym nie przypomina tej sprzed dziesięciu lat. Obecnie standardem jest bowiem tzw. księgowość internetowa, czyli specjalne systemy, dzięki którym prace księgowe i rachunkowe są zautomatyzowane, unowocześnione i ogólnie – usprawnione. Dlaczego wielu przedsiębiorców decyduje się na takie oprogramowanie księgowość? Jednym z powodów jest jego funkcjonalność. Księgowość internetowa\nPełna księgowość Rzeszów, Chrzanów dla firm - http://pelna-ksiegowosc-rzeszow.eu - Umywalka Simas Flow 69x50cm FL01 - Całoroczne noclegi okolice Lidzbarka Warmińskiego - akcesoria do łazienki Apavisa - Miska stojąca WC Catalano Zero 55 1VP5500 - Szamba Betonowe Sokołów Podlaski - słupy granitowe : Borowskie Kopalnie Granitu - usługi dźwigowe żagań - Umywalka Simas Frozen 91x50,5cm U90 - Umywalka Simas Evolution 58x42cm EVO10 - Umywalka Simas Flow 88x50cm FL02 - Lampa wisząca Gracia 40cm


Czy warto wykupić ubezpieczenie OC i AC roweru? Porady eksperta – Prawie.PRO\nPodstawowe ubezpieczenia roweru – OC i AC\nJest to ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej. Wykupuje się je w celu ochrony w przypadku wyrządzenia komuś krzywdy podczas jazdy na rowerze. W takiej sytuacji poszkodowany otrzyma środki potrzebne na pokrycie szkód od ubezpieczyciela, więc ubezpieczony może uniknąć płacenia tej kwoty z własnej kieszeni. Koszty, które mogą zostać pokryte przez ubezpieczyciela to między innymi koszty leczenia poszkodowanego lub naprawy samochodu, który został uszkodzony przez rowerzystę.\nJest to ubezpieczenie, które chroni rower i jego wyposażenie przed kradzieżą lub uszkodzeniem oraz rowerzystę, gdy ulegnie on wypadkowi. Warto zaznaczyć, że w większości przypadków AC działa w przypadku kradzieży, jeśli zaszła ona z użyciem przemocy, ubezpieczenie nie działa więc w przypadku kradzieży roweru na przykład z piwnicy czy spod sklepu. Ubezpieczenie takie dotyczy jedynie kradzieży, która ma miejsce w czasie jazdy. Istotne jest, aby w takiej sytuacji zgłosić zajście na policji, ponieważ tylko pod takim warunkiem ubezpieczenie może zostać wypłacone.\nJeżeli ubezpieczenie ma być rozszerzone na kradzież z miejsca przechowywania roweru, to w przypadku zawierania umowy o ubezpieczenie AC, ubezpieczyciele zwracają uwagę na takie aspekty, jak miejsce przechowywania roweru. Niektóre ubezpieczalnie wymagają przechowywania roweru w zamkniętym pomieszczeniu.\n3. Inne typy ubezpieczeń – NNW i ubezpieczenie bagażu\nUbezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków gwarantuje wypłacenie odpowiedniej kwoty w przypadku poważnego uszczerbku na zdrowiu lub śmierci rowerzysty. Wysokość wypłaconego odszkodowania zależy od stopnia utraty zdrowia, o czym decyduje komisja lekarska po zakończeniu niezbędnego leczenia oraz od wyboru pakietu ubezpieczenia. Ważne jest, żeby firma ubezpieczeniowa oprócz samego odszkodowania pokrywała koszty leczenia, pobytu w szpitalu i transportu do szpitala z miejscu wypadku. Inne dodatkowe ubezpieczenie, które można dokupić, to ubezpieczenie bagażu podręcznego. Specjalna polisa obejmuje uszkodzenie lub utratę bagażu w czasie jazdy.\nSpecjalne ubezpieczenie dla rowerzystów\nNa rynku dostępne są specjalne ubezpieczenia dla rowerzystów, które obejmują zazwyczaj OC i NNW, a do tego istnieje możliwość dokupienia ubezpieczenia bagażu i auto casco roweru. Ubezpieczenia dedykowane rowerzystom oferują takie ubezpieczalnie jak PZU, TU Europa, Proama i Europe Assistance.\nCzy warto wykupić ubezpieczenie rowerowe?\nNa rynku ubezpieczeń nie ma zbyt dużego wyboru dla rowerzystów. Jednak jeśli ktoś często jeździ po mieście, wśród innych pojazdów, może się okazać przydatne ubezpieczenie OC, dzięki któremu można uniknąć pokrywania kosztów przykładowo naprawy czyjegoś pojazdu.\nThis entry was posted in Porady and tagged oc na rower, ubezpieczenie dla rowerzysty.\n3 thoughts on “Czy warto wykupić ubezpieczenie OC i AC roweru? Porady eksperta”\nSzkoda, że nie podałaś mniej więcej kosztu takiego ubezpieczenia:)\nZnalezienie kosztu to nie jest problem, zwykle takie ubezpieczenia nie są drogie. Ja sam niedługo planuję wykupić ubezpieczenie roweru w PZU i nie będę nawet patrzył na cenę – na zdrowiu nie ma co oszczędzać\n3 lipca 2017 at 22:11\nMoże będzie to przydatna informacja – na rynku pojawił się nowy produkt ubezpieczeniowy opracowany we współpracy Polskiego Stowarzyszenia Rowerowego i PZU S.A. – PZU Bezpiecznie Rowerem. Dostęp do b. taniego i kompleksowego ubezpieczenia otwiera bezpłatna rejestracja roweru w antykradzieżowej bazie Stowarzyszenia: BIKEMONITOR.PL . Rejestrację można przeprowadzić w ciągu 13 miesięcy od daty zakupu roweru.\nCasco roweru obejmujące także kradzież „z ulicy”, przy bardzo liberalnych wymogach zabezpieczenia roweru (bez wskazywania producentów czy też klas), – poziom składki tylko 4 lub 5 % wartości roweru z wyposażeniem!!! Możliwość doubezpieczania roweru i jego wyposażenia w trakcie trwania polisy, po upgradzie części lub dokupieniu wyposażenia!\nDla przykładu : NNW (składka 23 zł) + OC na 100.000 zł (składka 46 zł) + pełne Casco roweru i wyposażenia obejmujące też kradzież „z ulicy”, na sumę 2.000 zł (składka 5% wartości czyli 100 zł) = składka łączna w wysokości 169 zł za rok!!!\nW zakładce https://bezpiecznierowerem.bikemonitor.pl można sobie sprawdzić poziom cenowy i zakres ochrony\n23 kwietnia 2019 at 13:25


Napisane: 24 cze 2019, o 07:06\nTrochę schodzimy z tematu bo głównie to potrzebowałbym porady co tam można zasiać/posadzić co:\n1. Przetrwa w trudnych warunkach czyli nie podlewane i blisko chwastów\n2. Będzie odstraszało komary\n3. nie wymaga poświęcania zbyt dużo czasu\nTytuł: Co posadzić przy krzaczkach owocowych, żeby zagospodarować pustą przestrzeń?\nNapisane: 7 maja 2020, o 17:14\nPodpowiedźcie co można posiać, posadzić przy krzewach owocowych takich jak aronia, borówka am., porzeczka, agrest, jagoda kamczacka, żeby wykorzystać powierzchnie pod krzewami? Chodzi mi o dobre, sprzyjające towarzystwo, które nie będzie ze sobą rywalizować i które nie ma tych samych szkodników. Mogą być kwiaty, zioła, jak również inne owoce, czy warzywa. Podzielcie się swoim doświadczeniem. Z góry dzięki.\nTytuł: Re: Co posadzić przy krzaczkach owocowych, żeby zagospodarować pustą przestrzeń?\nNapisane: 7 maja 2020, o 19:25\nJa mam pod borówkami żurawiny a pod jagodami truskawki.\nTwoje zestawienia są naprawdę fajne.\nTeż się zastanawiałam nad żurawiną, ale u mnie piasek i za duzo wody by zeszło, może kiedyś...\nMam rząd poziomek i tak myślę, czy przed nimi nie wsadzić bratków? Mogą być nawet wkopane w donicy.\nPotem mam borówki i tam planuje między nimi kontynuować poziomki.\nPrzy porzeczce chciałabym posadzić bodziszki. Dobry pomysł?\nNie wiem jeszcze co przed aronią i jagodą kamczacką, bo truskawek na razie nie chce.


Szef MON: jeżeli będzie taka potrzeba, wyślemy większą liczbę żołnierzy na polsko-białoruską granicę - Polityka i Społeczeństwo\nSzef MON: jeżeli będzie taka potrzeba, wyślemy większą liczbę żołnierzy na polsko-białoruską granicę\nPAP • 27 września 2021 - 13:22\nJeżeli będzie taka potrzeba, to jesteśmy w stanie wysłać większą liczbę żołnierzy na polsko-białoruską granicę - powiedział w poniedziałek szef MON Mariusz Błaszczak. Dodał, że obecnie 2,5 tys. żołnierzy pełni swoją służbę i wspiera strażników granicznych.\nSzef MON był pytany w poniedziałek na konferencji prasowej, czy w związku z prowokacjami, które mają miejsce ze strony białoruskiej, zostaną wysłani na granicę dodatkowi żołnierze. "Tak. Dziś już 2,5 tys. żołnierzy jest gotowych, czy też pełni swoją rolę wzmacniając straż graniczną na granicy" - odpowiedział minister.\nJeżeli - jak dodał - "będzie taka potrzeba, to jesteśmy w stanie uruchomić większą liczbę żołnierzy". "Dziś do 2,5 tys. żołnierzy jest w dyspozycji. Mogę powiedzieć, że 24 godziny na dobę pełnią swoją służbę, wspierając strażników granicznych" - podkreślił Błaszczak.


Pokaz iluzji - iluzjonista Rafał Mulka - Atrakcje - WnetWesele.pl\nPokaz iluzji - iluzjonista Rafał Mulka\nk. Bielsko-Biała, Warszawa, Kraków\nTagi: iluzjonista, pokaz artystyczny, pokaz iluzji\nPoszukujesz odpowiedniej atrakcji, która wyróżni Twoje przyjęcie i sprawi, że zaproszeni goście bardzo długo będą wspominać te niezwykłe chwile ?\nUroczystość weselna czy przyjęcie okolicznościowe takie jak urodziny, jubileusz, komunia to jedne z najbardziej magicznych momentów w życiu.\nTo wyjątkowy czas pełen niesamowitych doznań i wrażeń.\nPokaz iluzjonisty w profesjonalnej i humorystycznej oprawie to pomysł na doskonałą zabawę dla wszystkich zaproszonych gości .\nJeśli szukasz nietypowej rozrywki lub niesamowitego prezentu dla solenizanta czy Pary Młodej zapraszamy do magicznej współpracy z jednym z najlepszych polskich iluzjonistów Rafałem Mulka, twórcą Beskidzkiego Teatru Iluzji, autorem internetowego projektu Akademia Magii - od ponad dwudziestu już lat występującym na scenie\ni dostarczającym niezwykłej i wyjątkowej rozrywki wszystkim widzom.\nW tym wyjątkowym dniu pełnym wrażeń proponujemy Państwu magiczną rozrywkę na wysokim poziomie. Sprawimy aby planowana uroczystość okazała się wyjątkowa dla Was i Waszych gości.\nW magiczny sposób wzbogacimy Państwa uroczystość niezwykłym pokazem opartym na scenicznych efektach iluzjonistycznych, sztukach zręcznościowych, aktywnym udziale osób wybranych spośród publiczności w tym Młodej Pary, wkraczającej w nasz magiczny świat...\n2. Mikroiluzja - jako kontynuację programu scenicznego proponujemy pokaz mikroiluzji opierający się na prezentacji drobnych efektów magicznych w bezpośrednim kontakcie z widzami. Iluzjonista przy stolikach gości prezentuje triki przeznaczone do oglądania z bliska wykorzystując przedmioty codziennego użytku, takie jak karty, monety, gumki itp.\nZgromadzeni goście wciągani są do wspólnej zabawy, natomiast iluzjonista staje się integralną częścią danego przyjęcia.Czas trwania programu 1 do 2 godziny\nZapraszamy do magicznej współpracy w tym szczególnym dniu.


już od 30953 PLN\nZ: Warszawy Okres wylotów: listopad 2020 Taryfa: QL50IBL9\nNajkorzystniejszy cenowo lot z Warszawy do Sydney realizowany jest 10 listopad 2020 r. Najtańszy powrót z Sydney jest 15 listopad 2020 r. Jeżeli chcesz zarezerwować najtańsze połączenie lotnicze postaraj dostosować się do jednej z tych dat.\nWybierz daty i rezerwuj za 30953 PLN\nNajniższa cena biletu za połączenie lotnicze tam i z powrotem (loty z WAW do SYD w listopadzie) wynosi: 30953 PLN. Ceny połączeń lotniczych z Warszawy (WAW) do Sydney (SYD) w listopadzie możesz sprawdzić w umieszczonej powyżej tabeli cen lotów.\nLoty Warszawa Sydney w listopadzie obsługiwane są przez linie lotnicze KLM. Aby zarezerwować lot wybierz odpowiednią datę wylotu i powrotu poniżej. Jeżeli chcesz zarezerwować lot tylko w jedną stronę (do Sydney) zaznacz opcję "w jedną stronę" na odcinku "Powrót". Po kliknięciu klawisza "Pokaż loty" system zweryfikuje dostępność połączeń w wybranych datach i wyświetli pełną listę propozycji lotów z Warszawy do Sydney.


Konwersja MDF do VCD - File Extension\nKonwersja pliku MDF do VCD\nW czym pomoże mi konwersja MDF do VCD?\nKonwertując plik do innego rozszerzenia plików będziesz mógł skorzystać z innych programów do jego obsługi. Należy pamiętać jednak, że plik MDF po przekonwertowaniu do VCD może nieco różnić się od oryginału, chociażby układem danych. Najważniejsze informacje powinny zostać zachowane, jednak jeżeli zależy Ci na tym aby plik po konwersji z MDF do VCD był identyczny, musisz rozważnie postępować i wybrać odpowiednią aplikację z listy poniżej. Nie gwarantuje to oczywiście wykonania konwersji w 100% zgodnej z Twoimi oczekiwaniami, ale napewno bardzo w niej pomoże. Jeżeli mimo wszystko efekt konwersji pliku MDF do VCD nie spełni twoich oczekiwań, możesz po prostu spróbować znaleźć w internecie inną wersję Twojego pliku w formacie MDF, poprawnie przekonwertowanego już wcześniej przez inną osobę do pliku VCD. Jeżeli to się nie uda, skorzystaj z informacji przedstawionych w dalszej części witryny.\nTagi: konwersja MDF do VCD, jak przekonwertować plik MDF do VCD, zmiana rozszerzenia MDF do VCD\nProgramy do konwersji MDF do VCD:\nJeżeli po przeprowadzeniu konwersji pliku MDF nie uzyskałeś odpowiedniego efektu, możesz spróbować zmienić format pliku MDF na inny niż VCD. W naszym serwisie znajdziesz jeszcze informacje na temat następujących możliwości konwersji:\nMDF do BIN, MDF do 000, MDF do ASHDISC, MDF do BWI, MDF do BWS, MDF do DAA, MDF do DMG, MDF do ISO, MDF do ISZ, MDF do UIF,\nNiestety, jeżeli po wykonaniu dwóch wcześniej opisanych czynności (próby znalezienia swojego pliku MDF przekonwertowanego przez inną osobę, oraz próby samodzielnej jego konwersji do formatu VCD) nadal masz problem ze swoim plikiem, to rozwiązań zostało już niewiele. Możesz raz jeszcze spróbować poszukać i zainstalować aplikację mogącą otworzyć plik MDF w oryginalnym formacie (bez konwersji do pliku VCD. Takie rozwiązanie będzie trudne do wykonania, ale napewno da najlepszy efekt.


OLA Bolesławiec zaprasza na zawody! - Lekkoatletyka dla każdego!\nOLA Bolesławiec zaprasza na zawody!\nOLA Bolesławiec, MKS Bolesłavia, Dolnośląski Związek Lekkiej Atletyki, MOSiR Bolesławiec, Zespół Szkół Ogólnokształcących i Zawodowych im. H. Sucharskiego w Bolesławcu serdecznie zapraszają na zawody Lekkoatletyka dla każdego! na Dolnym Śląsku, które odbędą się w niedzielę, 19 maja 2019 roku, na stadionie lekkoatletycznym przy ul. Komuny Paryskiej.\nW programie zawodów zostaną rozegrane konkurencje dla dzieci z klas I-III szkół podstawowych, a także dla kategorii U12 i U14.\nCelem zawodów jest popularyzacja lekkiej atletyki wśród dzieci i młodzieży szkolnej, promocja zdrowego i aktywnego stylu życia, promowanie atrakcyjnych form rywalizacji, zwiększenie aktywności i efektywności działań stowarzyszeń i klubów sportowych, aktywizacja lokalnych struktur samorządu terytorialnego i lokalnych środowisk gospodarczych do współpracy i współfinansowania projektu.\nGościem specjalnym zawodów będzie Szymon Ziółkowski - mistrz olimpijski i mistrz świata w rzucie młotem.\nPlanuje się, że w zawodach oprócz młodych lekkoatletów z Bolesławca wezmą udział dzieci i młodzież ze Zgorzelca, Bogatyni, Głogowa, Góry, Kopańca, Leśnej, Lubina, Nowogrodźca, Olszyny, Pisarzowic, Polkowic, Rakowic, Węglińca oraz innych lokalizacji.\nPoniżej pełny program zawodów.\n/files/_KOORDYNATORZY/2019-05-19 Regulamin zawodów Lekkoatletyka dla każdego! na Dolnym Śląsku - Bolesławiec.pdf


A TO NOTKA NASZEJ "CZYTELNICZKI" , ZAPRASZAMY : )\nOd najmłodszych lat,otaczają nas bliscy nam ludzie.. Jednych lubimy bardziej drugich mniej. Dzieciństwo jest najpiękniejszym czasem,do poznawania nowych przyjaźni. Tak dobrze czujemy się w otoczeniu osób,które nas rozumieją i pomimo wszystko są obok. Nie chcemy by od nas odeszli.. Nazywamy ich przyjaciółmi.. To właśnie przyjaciel,jest wtedy gdy nie ma już nikogo. On wie o Tobie więcej niż inni i Ty sam.. Będzie blisko zawsze,a gdy będziesz potrzebował pomocy szczególnie.. Mamy wielu przyjaciół,jesteśmy duszą towarzystwa,ale w pewnym momencie,jakaś podstawa kruszy się,a wszystko zamienia się w pył.. Niby nie jesteśmy sami,niby w okół pełno znajomych twarzy,ale w sercu czujemy samotność i pustkę.. Pomimo,że nie jesteśmy sami czujemy się niepotrzebni i świadomie odrzuceni.. 'Nie pasuję' - jak często te dwa słowa przelatują przez myśl.. Wszystko zmienia się.. Wszystko włącznie z nami. Może nie opuszczają nas znajomi,tylko to my ich nie chcemy.. Samemu czujemy się lepiej.. Okłamujemy się,nikt gdy jest sam nie czuje sie lepiej.. Sami siebie nie zrozumiemy.. Chcemy by KTOŚ był,ale czasem już nie potrafimy zaufać..\ndzika18 - 04/05/2013 10:08:49\nW całości zgadzam się z tą notką. Często jest tak, że otacza nas spore grono ludzi, które stopniowo się pomniejsza. Jest to zazwyczaj spowodowane tym, że to właśnie my przestajemy się z nimi "kontaktować". Nie dogadujemy się z nimi, przestajemy z nimi rozmawiać. Tak naprawdę jest to nasza wina. To my się oddalamy od nich. Nie zawsze, ale najczęściej. Później zaczynamy ich obwiniać, nie siebie, tylko ich za to, że się już do nas nie odzywają. Wydaje nam się, że chcemy być samotni i odsuwamy się od naszych przyjaciół. Jednak po upływie czasu dochodzimy do wniosku, że brakuje nam tych osób. Samotność jest nie dla nas. Jednakże trudno jest odbudować to, co przerwaliśmy. Jedynie osoby, które w nas wierzyły i wiedziały że to może być przelotne do nas wrócą. W danej chwili możemy liczyć jedynie na tych najwytrwalszych. Nie chodzi tu o to że Ci którzy nie wrócą nie byli prawdziwymi przyjaciółmi, ale po prostu nie potrafią pogodzić się z tą rozłąką która miała miejsce i znaleźli sobie inne grono lub po prostu pozostali w starym tyle że bez nas. Może kiedyś wrócą, ale na pewno to nie będzie to samo co kiedyś. Potrzebują więcej czasu. Będą patrzeć na nas z dystansu bojąc się, że znów popełnimy ten sam błąd i będziemy chcieli uciec w samotność.\nwecanhelpyou - 04/05/2013 11:45:21\nja tylko się nie zgodzę z jednym , osoby , które w nas wierzyły i wiedziały , że to może być przelotne nie powinny nawet wracać, powinny być przy nas cały czas , chociażby na siłę .\nAle ogólnie z wypowiedzią w zupełności się zgadzam .: )\ndzika18 - 05/05/2013 8:37:20\nFakt, ale ile razy spotykamy się z takim postępowaniem?\nRównież przyznaję, że trochę źle to określiłam :)\nwecanhelpyou - 05/05/2013 19:15:22\nw mojej przyjaźni tak jest , może to i dobrze : )\nNie ma problemu , jest bardzo dużo prawdy w Twojej wypowiedzi : )\ndzika18 - 06/05/2013 15:06:25\nmoodniee - 03/05/2013 23:57:08\nphotoblog z ubraniami.\nZapraszam do siebie, będzie mi miło jeśli dodasz mnie do :obserwowanych"