Listopad 6, 2019 Listopad 6, 2019 Woland23 Komentarze\nNadszedł czas wymiany dokumentów. Dla mnie z powodu upływu daty ważności, a dla Świechny z powodu zmiany nazwiska. Złożyliśmy odpowiednie podania, a pierwszym możliwym do odbioru dokumentem okazał się być paszport mej Małżonki. Słyszeliśmy co nieco o pomysłach podłej zmiany na zawartość dokumentu, ale to co zobaczyliśmy, przeszło moje najśmielsze oczekiwania. Okazało się, że nasza władza postanowiła wszem i wobec udowodnić, że niezłe z nas, Polaków, zwyrole. Wyszło im całkiem nieźle.\nJózef Piłsudski, Ignacy Jan Paderewski, Roman Dmowski, Wincenty Witos, Wojciech Korfanty, Gabriel Narutowicz, Antoś Petrykiewicz, to niektóre z upamiętnionych znakami wodnymi postaci widocznych na kartach paszportu. Jeżeli zastanawiacie się, co mi się w tym zestawie nie podoba, pozwolicie że wyjaśnię.\nJaromir Nohavica – Kdyz me brali za vojaka.\nAntoś Petrykiewicz, to 13 letni chłopiec, którego przyjął do oddziału jakiś kompletny porąbaniec. Obawiam się, że był to jego dowódca, porucznik Roman Abraham – on w każdym razie zamiast dać dzieciakowi rozkaz demobilizacji, wziął go na samobójczą misję. Jedynie pedofile i stręczyciele nieletnich dorównują w moim prywatnym rankingu zbrodniarzy przeciw dzieciom bestiom posyłającym je w bój i robiącym pranie mózgu polegające na wmawianiu, że pięknie jest ginąć za Ojczyznę. Żeby to jeszcze miało jakiś sens. Ale nie, dzieciaki oprócz tego, że pobiegały tam i z powrotem (z bronią w ręku lub bez niej), nie stanowiły dla wroga żadnej przeszkody, a jeżeli któremuś udawało się przeżyć taką rzeź, to nie bez konsekwencji dla psychiki (słyszeliście o PTSD). Antoś był jedną z ofiar bandyckiej indoktrynacji. Paszport sporządzony przez podłą zmianę, ładnie nam wyjaśnia dlaczego. Zapraszam do przyjrzenia się innym postaciom z jego znaków wodnych.\nKazik – Spowiedź święta.\nRoman Dmowski, to nacjonalista i idiota, któremu zdawało się, że Polska odzyska niepodległość u boku cara Rosji. Jak wiemy, car nie potrafił nawet ocalić własnej dupy. Taki był mocarny, że go jego „wierni” poddani zamordowali, wraz z całą najbliższą rodziną zresztą. Mimo szybkiego zdemaskowania, nazwijmy to dyplomatycznie „błędów w myśleniu” pana Romka, ten niezrażony brnął w swoje urojenia polityczno-narodowe. A może właśnie dlatego, że tak szybko car zetknął się z faktami, Dmowski uznał że tym gorzej dla faktów. Zwalczał zaciekle Piłsudskiego nawet, gdy Bolszewicy przeszli do ofensywy w wojnie 1920, nawet gdy Polsce groziło błyskawiczne wymazanie z mapy. Dopiero gdy Piłsudski publicznie powiedział, że jeśli nacjonaliści nie zamierzają zaprzestać, on jest gotów zrzec się dowództwa, byle tylko był jeden wódz naczelny, któremu pozwolą w tej wojnie dowodzić, coś odblokowało beton. Chyba rura zmiękła Romanowi, bo nacjonaliści tradycyjnie lotni nie byli, a i na polityce znali się jak świnia na gwiazdach, a już z pewnością zjednoczyć nikogo nie potrafili. Na moment odpuścili, ale już po zwycięskiej bitwie warszawskiej, w której Piłsudski rozgromił siły bolszewickie, obóz Dmowskiego zaczął nazywać bitwę „cudem nad Wisłą”, ponieważ wolał w roli zwycięzcy widzieć siły nadprzyrodzone, niż największego wroga politycznego. Co ciekawe, nasz nowy paszport zawiera też upamiętnienie bitwy warszawskiej – zaznaczające, że nazywana jest również „cudem nad Wisłą”. Bo Polsce, za którą oddał życie Antoś, najlepiej wychodzi walka między Polakami – właściwie w każdym momencie można na to liczyć.\nSlash & Myles Kennedy – Civil War\nO…, właśnie…, nie wiem czy wiecie, ale mały Antoni oddał życie także za Eligiusza Niewiadomskiego, mordercę pierwszego prezydenta RP, Gabriela Narutowicza. W zachęcie (nomen omen) do mordowania Polaków, propaganda Dmowskiego i jego endecji, okazała się dość skuteczna. Po tej zbrodni, socjaliści chcieli odwetu, ale Ignacy Daszyński, równie znienawidzony przez nazioli Polak (tuż przed śmiercią Narutowicza został nawet pobity przez ich bojówki), znajdujący się również na kartach nowego paszportu, przeciwstawił się temu pomysłowi, dzięki czemu zbrodniczym endekom się upiekło, ale też i Polska ocalała przed wojną domową.\nKaczmarski, Gintrowski, Łapiński – Śmiech.\nOczywiście możemy zawsze powiedzieć, że przynajmniej socjaliści Piłsudskiego byli warci antkowego życia, tyle że to również gówno prawda, zważywszy na krwawy zamach majowy 1926 (czyli wzniecenie wojny domowej przez Piłsudskiego) i późniejsze represjonowanie przeciwników politycznych. Dzięki takim prześladowaniom, zdrowie w sanacyjnych więzieniach stracili zarówno Wincenty Witos, jak i Wojciech Korfanty – również upamiętnieni na kartach nowego paszportu. Przy czym Wojciech Korfanty właściwie został w polskim więzieniu zamordowany – wypuszczono go jedynie po to, żeby tam nie zginął, bo oprawcy doprowadzili go do stanu beznadziejnego i bali się w przededniu wojny z Niemcami rozruchów polsko-polskich. Żeby było bardziej groteskowo, Korfanty (przywódca III powstania śląskiego – wszyscy wiedzą świetnie, ale na wszelki wypadek przypomnę) wrócił do Polski z emigracji właśnie z powodu zbliżającej się wojny, chcąc bronić ojczyzny na polu bitwy. Kochani rodacy go w nagrodę zamordowali. Jak to mówił Piłsudski? „Naród wspaniały, tylko ludzie kurwy!”\nBlack Sabbath – War Pigs.\nWobec losów tych postaci, na plan dalszy schodzi zamieszczenie w paszporcie hasła „BÓG, HONOR, OJCZYZNA”, choć przyznacie że dość dużym błazeństwem jest wręczanie czegoś takiego mnie – ateiście – wszak gardzę bóstwami wszelakimi, podobnie jak osobami nadużywającymi słowa „honor” i mylącymi go z żulerską bezczelnością, a Ojczyzną jest dla mnie kilka miejsc i ludzie w nich żyjący, ale bez zbrodniczego aparatu państwowo – religijnego. Na wszelki wypadek składam wniosek o paszport irlandzki. To tyle lekcji historii na kilka dni przed 101-szą rocznicą odzyskania niepodległości na lat 21.\nPosted in historia, polityka, Publicystyka., społeczeństwoOtagowane Antoś Petrykiewicz, Daszyński, Dmowski, Korfanty, Narutowicz, nowy paszport, Piłsudski, Witos\nJak zawrócić rasistę?\nListopad 3, 2019 Listopad 4, 2019 Woland6 Komentarzy\nDaryl Davis, czarnoskóry pianista i wokalista bluesowy, który grał między innymi z B. B. Kingiem i Chuckiem Berrym, ma na swoim koncie niezwykłe osiągnięcie: Po rozmowach, które prowadził, ponad 200 osób wystąpiło z Ku Klux Klanu, a 54 z nich podarowało mu swoistą „zdobycz”, ale nie wojenną, lecz pokojową – swoje stroje. Nie miałbym o tym pojęcia, gdyby nie artykuł Onetu (właściwie wywiad z muzykiem), który możecie przeczytać, klikając tu – w ten akapit. Jak ich przekonał – w szczegółach pozostaje dla mnie tajemnicą, ale tłumacząc na dużym stopniu ogólności – pytał, dlaczego go tak nienawidzą.\nMr Zoob – Czego się gapisz?\nWiecie, co mi przyszło do głowy? Czy gdyby w Polsce jakiś wyznawca judaizmu albo islamu, ewentualnie homoseksualista lub uchodźca, rozmawiał z Polakami w ten sam sposób, to czy również udałoby mu się przekonać taką liczbę osób? Albo z Niemcami w latach trzydziestych ubiegłego stulecia.\nRóże Europy – Mamy dla was kamienie.\nPamiętam, jak moja babcia od strony matki, z zaciętym wyrazem twarzy opowiadała, jakoby żydowskie dzieci krzyczały za biednymi polskimi dziećmi „wasze ulice, nasze kamienice”. I nie dziwię się, jakoś sobie musiała wytłumaczyć swoją nienawiść wobec nich, zważywszy na wiedzę o tym, co się z tymi żydowskimi dziećmi stało w czasie wojny. Przecież ona wiedziała. I nawet zakładając, że wspomnienia wyzwisk są prawdą, czy rzeczywiście polskie dzieci nie miały w swym repertuarze pogardliwych wyzwisk wobec dzieci żydowskich? A „parch” to skąd się wziął? To może jakieś obce słowo, o którym Polacy nic nie wiedzą? Ale to babcia taktownie pomijała w swych wspomnieniach. Czy ją byłaby w stanie zmienić jakakolwiek rozmowa? Nigdy się już tego nie dowiem, za to wiem, jak reagują polskie faszystki dzisiaj.\nThe Exploited – War.\nOt, jakaś parafianka z bełchatowskiej parafii, tej samej gdzie księża bezprawnie zatrzymali trzynastolatka i wezwali policję, bo schował hostię do kieszeni, zaczęła pyskować w sposób następujący (cytuję): „Bronicie homoseksualistów, bronicie ateistów, bronicie uchodźców, a jak się katolikom krzywda dzieje, to odwracacie kota ogonem”. Innymi słowy: ZBRODNICZA JĘDZA ma pretensje, że jest jeszcze ktoś, kto nie pozwala jej bezkarnie atakować homoseksualistów, ateistów i uchodźców, a następnie biadoli o jakiejś krzywdzie urojonej. Z ciekawości, jaka to krzywda katolikom się stała, gdy trzynastolatek schował hostię do kieszeni (tu czekam na żarliwe zapewnienia ze łzami gorliwego obrońcy wiary wypowiadane, że WIADOMOŚĆ TA PRZEPEŁNIŁA ICH BÓLEM). Pamiętam dokładnie ten sam zapał, gdy świrusy wydzierały się na Krakowskim „nie zabierajcie nam krzyża (nie ich własność w dodatku)”, a gdy krzyż został przeniesiony do kościoła, to oczywiście mieli go w dupie.\nJacek Skubikowski – Ja tu tylko śpię.\nWracając do Daryla Davisa, jak myślicie, przekonałby babsztyla z Bełchatowa? Jak przekonać kogoś, kto czuje się skrzywdzony, gdy nie może bezkarnie krzywdzić innych? Pamiętacie jak to było z o. Maksymilianem Kolbe? Też kolportował w swoich czasopismach faszystowskie treści, aż przybyli faszyści z kraju ościennego, wymordowali Żydów, wymordowali homoseksualistów i Cyganów i jego też zamordowali. Ups!!!\nTymczasem na „Związku niesakramentalnym” rozmawiamy o minionych świętach – kliknij tu, jeśli chcesz poczytać.\nJeśli dobrze Ci się czytało, kliknij tu i promuj notkę.\nPosted in Publicystyka., społeczeństwoOtagowane Daryl Davis, fanatyzm religijny, faszyzm, KKK, Polska, rasizm\nPani KUP SE BLASZKĘ i inne przypadki kariery Wolki i Wolaka.\nPaździernik 31, 2019 Październik 31, 2019 Woland17 Komentarzy\nPaweł ma 26 lat, zarabia 22 tysiące złotych miesięcznie jako vice szef Telewizyjnej Agencji Informacyjnej i właśnie zdał egzamin maturalny (lepiej późno, niż wcale), choć przecież nie matura, a chęć szczera, co może potwierdzić doktÓr teologii i rektÓr swojej własnej uczelni, Rydzyk Tadeusz, który niegdyś nie dostał się do ogólniaka, ani niższego seminarium w Katowicach, ale z pomocą Redemptorystów zdał maturę w niższym seminarium w Braniewie. Pawła Gajewskiego poznałem z powodu zdjęcia, na którym niesie parasol nad prezesem panem i jego chyba małżonką, choć ciężko za tym nadążyć, bo odkąd późniejszy prezes został europosłem i olał pierwszą żonę, zaczął rwać blachary na potęgę, prawdopodobnie dlatego, że pensja mu na to pozwalała. Zdezorientowanemu czytelnikowi tłumaczę, że Gajewski jest niewolnikiem prezesa TVP, Jacka Kurskiego, który z kolei jest niewolnikiem prezesa, tego prezesa – stąd i zmyłka.\nJacek Kaczmarski – Ballada pozytywna.\nNoszenie parasola nad prezesem panem odkrył jako źródło dochodu niejaki Jojo Brudziński, co to Joachim na chrzcie mu dali. Dumny Naród Międzypośladkowy odkrył też inny przyszłościowy zawód wolski, KUWETOWEGO (patrz Błaszczak Mariusz), który na równi z PARASOLOWYM, może być przyczynkiem do ministerialnego stołka, choć miłośnicy kultury wiedzą z kolei, że wystarczy zostać TABLETEM (Gliński Piotr).\nZespół reprezentacyjny, Brassens – Testament.\nMamy kumulację świąt: HALLOWEEN, DZIADY, WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH, zastanawiam się czy byli żołnierze Grom ochraniający zwykłego posła wyszorowali już grób symboliczny przez niego wskazany? Tak sobie przypomniałem, bo to czas takiej zadumy nadszedł, że zamyśliłem się nad tymi dumnymi niegdyś członkami elitarnego oddziału, których fortuna dzisiaj przy Radziwiłłowej stoi (szybki konkurs – bohater jakiej znanej powieści został tu przeze mnie sparafrazowany). Chluba armii tak się rozwinęła, że dziś czyści z ptasich odchodów płytę nagrobną nad dziurą w ziemi, bo nieboszczyk i tak zupełnie gdzie indziej leży.\nCzy Naród się zeszmacił, czy zawsze taki był? Weźmy taką niewolnicę Szydło, co to podczas wybierania składu jej rządu na urlop ją wysłali, a podczas zaprzysiężenia na stanowisko przewodniczącej rady ministrów, niewolnik Duda wygłosił laudację ku czci prezesa pana zamiast o niej coś powiedzieć. Zmarnowała życie syna, który księdzem z tego wszystkiego na krótko został, bo dziś krąży w zbiorowej wyobraźni jako Szymek – Wydymek, jakoby dziecko jakiejś małolacie zrobił. I na nic straszenie sądem za powtarzanie tego niby-pomówienia, na nic zasłanianie się prywatnością – nie trzeba było synka używać do marketingu politycznego. Jak się go pchało na okładki PiS-owskich gadzinówek, to i bigos mamy gotowy. A wszystko to po co? Ano żeby dupę służbowymi samochodami wozić, ochroniarzami podyrygować. Ot, takie marzenia niewolnicy: „MIEĆ SWOICH NIEWOLNIKÓW”!\nJan Kaczmarek – Godność.\nZauważcie jednak, co się dzieje, jak ktoś z tej ekipy nie ma na tyle siły, by się służbą otoczyć i bujać między blacharami albo toy-boyami. Spójrzcie na panią Bernardetę „Kup se blaszkę” Krynicką. Czego ona w kampanii nie próbowała: a to majty podczas jazdy konnej przed obiektywami fotoreporterów ukazała, a to partyjnej koleżance wyrwać mikrofon chciała, bo „jest posłem przecież”. Ale tamta jej się odszczeknęła, wszystko wyłapały mikrofony, a Suweren czujny jest, wrażliwy jest. No i już nie jest posłanką i prawdę powiedziawszy, niezbyt sobie wyobrażam jej kampanię w terenie. Wystarczy bowiem podesłać kilku młodzieńców, którzy na wiecu wyborczym zaczną skandować „po-każ majtki, wsiądź na konia!” albo „kup se blaszkę, kup se blaszkę…!” i cały efekt diabli wezmą. Z ciekawości: Do jakiej roboty ona się nadaje? Jest z zawodu pielęgniarką, ale kończyła ponoć również pedagogikę. Interesujące, czy pomaga sobie w pracy majtkami, koniem, czy blaszką.\nMatellica – Fade To Black.\nPonieważ jednak mamy czas zadumy, przypomnę że Polska przoduje w europejskich statystykach dziecięcych samobójstw, jeśli chodzi zaś o samobójstwa ogółem, to ich liczba przekroczyła liczbę śmiertelnych ofiar wypadków drogowych, w których Polska również prowadzi w kategorii zgonów na liczbę samochodów. No i jeszcze moja ulubiona liczba dla Polski PiS, którą przytoczyłem w poprzednim felietonie: 205 z 264 zabójstw w 2018 roku dokonanych zostało pod wpływem alkoholu. NORMALNY NARÓD, prawda, POD SZCZEGÓLNĄ OPIEKĄ MARYI! Gdzie ci Francuzi?! Nauczymy ich jeść widelcem! A skoro jesteśmy przy sprawach ostatecznych, to przypominam, że pedofil Henryk Jankowski nie żyje, pedofil Marcial Maciel Degollado nie żyje, pedofil Franciszek Cybula nie żyje, pedofil Józef Wesołowski nie żyje, ich wspólny mocodawca, Karol Wojtyła również nie żyje. Wszyscy równi wobec czasu i płomienia.\nStanisław Soyka – Cud niepamięci.\nPosted in polityka, Publicystyka., społeczeństwoOtagowane Dziady, Halloween, kariera, niewolnik, upodlenie, Wszystkich Świętych\nCiepły pieszczoszek Wojtyły.\nPaździernik 27, 2019 Październik 28, 2019 Woland11 Komentarzy\n21 stycznia 1991. Jan Paweł II przywraca ordynariat polowy w Polsce. Biskupem polowym Wojska Polskiego oraz biskupem tytularnym Bettonium z jego rozkazu zostaje Sławoj Leszek Głódź – starszy szeregowy rezerwy, co nie przeszkadza urzędującemu wówczas na pasku kleru prezydentowi RP, Lechowi Wałęsie, mianować go generałem brygady. To oprócz złamania prawa wojskowego, policzek dla wszystkich oficerów – w szczególności kapelanów, jak i dla wszystkich młodych biskupów pomocniczych. Awans na tak eksponowane stanowisko dostaje kompletny żółtodziób, ani oficer, ani biskup. Dlaczego? Bo tak rozkazała głowa obcego państwa, Karol co został papieżem. Tak to się zaczęło.\nSzybko okazało się, że świeżo upieczony generał jest chlorem nieziemskim, a popijawy z nim ciężko wspominają zarówno wysocy rangą oficerowie, jak i urzędnicy państwowy. Najsłynniejszy z nich, prezydent Kwaśniewski, po libacji z biskupem dwojga imion ledwo mógł ustać na nogach przy grobach w Charkowie.\nWiem, wiem…, co Polaka to obchodzi, skoro jego Ojczyzna jest jedynym krajem UE, w którym spożycie alkoholu na głowę rośnie. I to jak. Dwie dekady temu piliśmy 8 litrów czystego alkoholu na jednego mieszkańca powyżej 15 roku życia (nawet niekoniecznie dorosłego), a dziś 11 litrów – to wzrost o 37,5%. To niesie za sobą pewne konsekwencje. Nie wiem, czy zdajecie sobie sprawę, ale w Polsce w roku 2018 pijanych było 205 z 264 sprawców zabójstw, czyli 78% zabójstw na terenie Polski dokonanych zostało w stanie nietrzeźwości.\nKazik – Piwko.\nWracając do naszego ochlajmordy: Jeszcze za czasów swego ordynariatu polowego wsławił się poniżaniem podwładnych. Do jego ulubionych numerów należało budzenie podwładnych w środku nocy i nakazywanie gry na akordeonie, polewania gorzały, jak również posyłania z rana adiutantów po zestaw na kaca. Jeden z nich dostał od niego nawet ksywę „Actimelku Kochany”, bo tymi słowy kończył był Głódź wysyłanie go do sklepu po actimelka na kaca.\nMichał Bajor/ Weill – Mandalay\nJak każdy alkoholik, generał Sławoj Leszek Głódź starał się ukryć nałóg: Oprócz tego, że z rana przyjmował zestawy antykacowe, dodatkowo lubił się stroić – znana była jego miłość do mundurów galowych. Cóż…, nie zawsze to pomagało, zdarzało się bowiem generałowi zaszczać oficerskie porcięta i w takich paradować po terenie. Szszszszszacuneczek dla munduru…., kuuuuchva. I krzyża, bo przecież bez niego mundur ordynariusza polowego nie byłby kompletny!\nZ biegiem czasu, lista zarzutów wobec Sławoja Leszka rosła. Już w 2013 we Wprost ukazał się artykuł demaskujący jego zachowania, ale sprawę zamieciono pod dywan. Ostatni reportaż TVN, a raczej reakcja na niego, to po prostu wynik zasięgu i dostępności tego medium. Wśród grzechów generała znalazły się nie tylko libacje, mobbing i poniżanie podwładnych, ale też korupcja (jako gdański arcybiskup przyjmował łapówki w zamian za intratne probostwa).\nSting – Children’s Crusade.\nOsobiście za najcięższy zarzut wobec Sławoja Leszka Głódzia, uważam ten z dokumentu Sekielskiego, gdzie wyraźnie widać jak biskup nie tylko ukrywa pedofila, nie tylko pozwala na jego kontakt z dziećmi, ale też ma czelność na pogrzebie jednego z kościelnych pedofilów domagać się przeprosin za oskarżenia o pedofilię (do tego stopnia, że wmanipulował w to Lecha Wałęsę, który dał świadectwo braku przesłanek do stwierdzenia zachowań pedofilskich u swojego spowiednika). Tak, chodzi o ks. Franciszka Cybulę, spowiednika Wałęsy, który w filmie Sekielskiego przed kamerą nie tylko nie wyparł się molestowania chłopca, ale jeszcze w konfrontacji z ofiarą zaczął go obciążać odpowiedzialnością, że jest tak samo winien aktu seksualnego jak on – sprawca, homoseksualnego aktu dla jasności (oraz wiadomości Jędraszewskiego).\nMister D – Tęcza.\nNie uważacie, że bardzo ciekawym jest klucz, według którego Wojtyła obdarzał dostojników kościelnych najwyższym zaufaniem? A to Marcial Maciel Degollado, pochodzący z meksykańskiej Pipidówy bezwzględny pedofil, założyciel „Legionu Chrystusa” (cokolwiek czyniliście jednemu z tych najmniejszych, mnieście uczynili), a to Józef Wesołowski ze wsi Mizerna, równie zagorzały pedofil, biskup i nuncjusz papieski, a to Sławoj Leszek Głódź z Bobrówki – biednej podlaskiej wsi. Ten ostatni – bohater dzisiejszego felietonu, był osobą szczególnie ciepło-lepką. Dzieciak z poprawczaka (osadzony tam z wilczym biletem za zakłócanie obchodów pierwszomajowych), dla którego kariera duchowna, bądź agenturalna, była z takim pechowym startem jedyną szansą na rozwój. Nigdy nie mogę wyjść z podziwu nad ignorowaniem faktu, że dziwnym trafem kogoś z tak politycznie spieprzoną przeszłością, ta sama komuna, która go skazywała na poprawczak, wypuszcza w latach 1972 – 1974 na STUDIA DO PARYŻA!!! Niefrasobliwość, tylko czyja? Władz komunistycznych, czy władz kościelnych? Bo ryzyko, przyznacie, spore! Do tego fenol – uzależnionymi łatwo sterować. Inna sprawa, że podobną lekkomyślnością w doborze zaufanych wykazywał się Lech Wałęsa, że wspomnę pedofila Jankowskiego, pedofila Cybulę, mętnego Mietka Wachowskiego, czy jawnych zdrajców – braci Kaczyńskich, czy znów naszego Sławoja Leszka.\nRepublika – Biała flaga.\nAle ja nie o tym. Zapewne już słyszeliście, że księża ogłosili reportaż TVN o biskupie dwojga imion ATAKIEM NA KOŚCIÓŁ I WIERNYCH. Prywatnie uważam, że promowanie i utrzymywanie takich kreatur jak Głódź na stanowiskach biskupich, jest atakiem na Polskę, Kościół, wiernych, a w szczególności na dzieci, ale co ja tam mogę wiedzieć?!\nJeżeli dobrze Ci się czytało – kilknij tu i promuj notkę.\nPosted in Kościół, Publicystyka., religia, społeczeństwoOtagowane alkoholizm, Episkopat, Jan Paweł II, karol co został papieżem, korupcja, mobbing, pedofilia, Sławoj Leszek Głódź\nJak macica Izydy przewodniczącego Szafrańca przeraziła.\nPaździernik 24, 2019 Październik 25, 2019 Woland11 Komentarzy\nTego jeszcze dobra zmiana nie grała: Międzygminna Organizacja Związkowa „Solidarność RI” w osobie rzekomego przewodniczącego pozytywnie zaopiniowała pomysł zmiany herbu Buska – Zdroju, a tekst opinii wklejam poniżej, bo CZYTAĆ WARTO. „Przewodniczący” organizacji, Robert Szafraniec, pochwalił się nawet tekstem w sieci, niestety ktoś uświadomił go, że zdradził wszystkim jakim jest (tu wpisz co chcesz), więc próbował ratować sytuację usuwając swój list. Na szczęście w sieci nic nie ginie i możecie świadectwo możliwości intelektualnych pana Szafrańca podziwiać u mnie.\nJak widać, pana przewodniczącego przeraziła macica Izydy oraz trójkątny penis Ozyrysa z herbu miasta. Jakby tego było mało, dzielny tropiciel znaków odkrył również płód Chorusa, osiem szprych koła solarnego, na którym jedzie Ozyrys oraz… czytam…, czytam…., pomóżcie mi. Co ten dzielny związkowiec pisze o czerwonej tarczy, bo to chyba nie do końca po polsku jest…, „czerwona tarcza to się tłumaczy Rotshild od gwiazdy Davida…” potem coś o banku światowym i żydowskiej kontroli… Poddaję się. W każdym razie, na sam koniec przewodniczący twierdzi, że to największe bluźnierstwo na Ziemi i znieważa Najświętszy Sakrament Ciała i Krwi Jezusa Chrystusa, choć zabijcie mnie, a nie dociekłem ciągu przyczynowo skutkowego.\nJa wiem…, zaraz powiecie, że takich kretynów z państwowej kasy utrzymujemy…. Moi drodzy, przecież to nie o to chodzi. Przygłup też musi z czegoś żyć, a swój mózg zabiera ze sobą wszędzie, gdzie się zjawi. Musi jakoś zarabiać! Jak się jego rewelacji nie nagłośni, choćby tak jak ja to tutaj zrobiłem, to pogłupieje, powydurnia się i w końcu umrze i nikt o nim nie będzie pamiętać. To akurat nie ma znaczenia. Natomiast dzięki takiemu głuptakowi możecie zrozumieć, dlaczego PiS dorwało się do koryta. Nie 500+ to sprawiło, a fakt, że w PiS każdy idiota może głośno chlapnąć, co mu ślina na język przyniesie, może to być największy kretynizm w tej części Europy, a i tak złego słowa o nim powiedzieć nie można dopóki nie zaatakuje partii i prezesa pana. Dlatego za PiS tak się rozpanoszyli różni antyszczepionkowcy, antyoświatowcy a’la Elbanowscy, różne Kaje Godek, wszyscy cofający reformy. W kulturze pojawił się Kurski Jacek z Glińskim Piotrem (imiona jak mało gdzie mają znaczenie) promując Martyniuka i „Koronę Królów”, w komisji do badania katastrofy lotniczej pojawili się eksperci mglisto-parówkowi, w stadninie w Janowie pojawił się jakiś typ, który tylko po ogonie poznawał, gdzie koń ma tył, a gdzie przód, a w radzie nadzorczej PGE zjawiła się pipa, która na energetyce się przecież zna, „dlatego że bo” pożyczyła Kaczyńskiemu ponad 100 tysięcy złotych i jakoś musiał jej oddać. Każdy idiota może liczyć na wsparcie swej impotencji umysłowej. PiS, a wraz z PiS-em chór symetrystów krzyknie: NIE OBRAŻAJ LUDZI! Słyszę to za każdym razem, gdy tylko ośmielę się śledzić wygadywane przez nich niedorzeczności. To dlatego PiS wygrało. Każdy debil może głupieć do woli i nikt nie ma prawa mu zwrócić uwagi! To WIEDZĘ TRZEBA WSTYDLIWIE UKRYWAĆ, TU JEST POLSKA! Zresztą nie tylko od czasów PiS, że przypomnę treści encykliki pana papieża na temat małżeństwa, zwłaszcza wpleciony kontekst grzechu pierworodnego. Też śmiać się nie wolno, bo się jaśnie Suweren obrazi! Jeśli nie wierzycie, to jeszcze raz, bardzo uważnie przeczytajcie pismo Międzygminnej Organizacji Związkowej podpisane przez przewodniczącego Roberta Szafrańca! Same mądre rzeczy!\nElektryczne gitary – Dzieci.\nA właśnie. A propos listu „szefa” buskiej Solidarności. Panie przewodniczący, panie Robercie kochany! Jak się pan tak boi Izydy, to niech pan do niej nie podchodzi, zwłaszcza od strony macicy. Ma pan rację! Jeszcze pana ugryzie! To samo się tyczy penisa Ozyrysa i płodu Chorusa. Nie dotykaj ich dzielny Wolaku! Jak mniemam, pan Szafraniec wierzy, a jakże, W JEDYNEGO BOGA…, tylko ta macica Izydy z penisem Ozyrysa to każdego by zmyliły. A u wróżki był? A kabałę postawił? A kazania Natanka wysłuchał? Arcybiskupa Jędraszewskiego bronił? A iloma uderzeniami „z dyńki” gwoździa trzycalowego w ścianę nośną wbije?!\nP.S. Dotarłem do sprostowania rewelacji, wystosowanego przez Solidarność Rolników Indywidualnych. Otóż pan Robert od kilku lat nie jest ani przewodniczącym, ani członkiem Solidarności – po prostu się od tamtej pory pod pełniącego tę funkcję podszywa. Ale przecież Kaczyńskiego do tej pory tytułują premierem.\nPosted in edukacja, Kościół, polityka, Publicystyka., religia, społeczeństwoOtagowane abp. Jędraszewski, Busko - Zdrój, groźny penis Ozyrysa, Izyda, Jan Paweł II, ks. Natanek, przewodniczący Robert Szafraniec, Solidarność\nJestem normalny bez tej edukacji, czyli głupi i głupszy w jednej osobie.\nPaździernik 18, 2019 Październik 19, 2019 Woland37 Komentarzy\nNajprostszy przepis na kabaret: Zaproś Janusza Korwin Mikke i przeprowadź z nim wywiad na temat o którym nie wie nic, ale zdaje mu się że coś wie tylko dlatego, że ponieważ. Z dużą, graniczącą z pewnością dozą prawdopodobieństwa mogę stwierdzić, że sprawę załatwia każda problematyka za wyjątkiem brydża, szachów i gry w go. A że poziom tego kabaretu jest taki, że przy nim gagi z drabiną, kopniakami w tyłek i bitwą na torty są szczytem wyrafinowania, to naprawdę przy dzisiejszym Suwerenie nic nie szkodzi – to akurat dla niego interesujący spektakl.\nGdybym zgolił wąs – Bracia Figo Fagot.\n„Jestem normalny bez tej edukacji” (seksualnej – przypisek mój), to oczywiście cytat z węsatego Janusza „a gdybym zgolił wąs”. A że jedyną normą związaną z brakiem edukacji, jest brak wiedzy, to zachodzi zależność: Nie nauczyłeś się – nie wiesz – to całkiem normalne. Podobnie jak to, że poglądy korwinowe na temat zbawiennej roli braku wiedzy w temacie seksu są bliskie wszystkim koniobijcom – od pryszczatych młokosów po santo subito od encyklik na podstawie własnych fantazji erotycznych układanych. I faktycznie Janusz na ich tle wypada nieźle – wszak dowiedział się skądinąd, gdzie należy włożyć, a potem pupą ruszać, co nie każdemu z wyznawców jego teorii o niepotrzebnym wychowaniu seksualnym było dane. Zresztą…, może przesadziłem z tym, że wiedział gdzie włożyć – tu akurat sprawna partnerka może służyć pomocą. Oprócz braku wiedzy, dopadła go inna normalność: ponieważ nie wiedział, po co stosować antykoncepcję, to i miał wpadki…, miał ich sporo, spłodził tej dziatwy z siedem, czy osiem sztuk, z trzema żonami i jeszcze chyba kochankami jakimiś, co to ich swymi „umiejętnościami” nie bardzo mógł przy sobie zatrzymać, co również jest normalne. W ogóle zgadzam się, że jego umiejętności są NORMALNE, adekwatne do stanu niewiedzy jurnego dziadygi.\nGuma – Big Cyc.\nWywiad, który z JKM przeprowadziła dla Onetu Eliza Michalik, przyniósł jeszcze jedną normalność. Na początku mówiłem o przepisie na kabaret, prawda? Otóż dziennikarka rozmawiała z Januszem o HONORZE. Nieźle się zaczyna, prawda? Troglodyta oraz damski i dziecięcy bokser, dla którego szczytem honoru była napaść na sięgającego mu pod pachę Michała Boni raczył był odpowiedzieć innemu troglodycie, młodszemu i silniejszemu posłowi PiS, Tarczyńskiemu, że nie ma zdolności honorowych (zatem Janusz Korwin – kupa w majtach – Mikke boi się użyć przeciw niemu tych samych pięści, których używał wobec kobiet, dzieci i małego Boniego). Tarczyńskiego zaś zdolności honorowe też ograniczają się do wyzwań dla emerytów – jakiś czas temu chciał się bić ze schorowanym Wałęsą.\nIdź przodem – Kult\nSmutnych czasów dożyłem, kiedy okazuje się, że zdolności umysłowe Suwerena kwalifikują takich zwyroli do Parlamentu. Schowani za swoimi immunitetami odgrażają się tym, których uważają za słabszych, ale jeszcze smutniejsze jest to, że dziennikarka zamiast spytać „co ma honor do okładania się po mordach?”, pochwaliła się znajomością dzieła innego neandertalczyka, autora kodeksu „honorowego”, niejakiego kapitana Władysława Boziewicza, napisanego w 1919 roku, stwierdzając na tej postawie, że JKM podobnie jak Tarczyński nie ma zdolności honorowych. Co do samego kapitana: Ile genów prehistorycznych musiał w sobie nosić, można jedynie wnioskować z tego, że w Polsce już w XVI wieku prawnie zakazano pojedynków, choć pierwszy znany zakaz wprowadził na ziemiach piastowskich już Henryk I Brodaty. Rozumiecie zatem, jakie mentalne uwstecznienie prezentował Boziewicz (rok 1919, to rok, gdy Polsce potrzebni byli ŻYWI obywatele, a nie truchła z pojedynków). Swoją drogą, znamienne jest, że pan Władek był oficerem INTENDENTURY, gdzie raczej NIE ryzykowano życiem za Ojczyznę.\nThe Charge – New Model Army\nI dziwicie się, że gdy ktoś wypowiada słowo „honor”, zapala mi się lampka ostrzegawcza? Żeby toto było uczciwe, dotrzymywało umowy, miało odwagę mówić prawdę, ponieść prawne konsekwencje swoich czynów…, ale nie…, toto bić się będzie, ale koniecznie z kimś słabszym, najchętniej spętanym i z zawiązanymi oczami.\nWe Will Rock You – Queen.\nPosted in polityka, Publicystyka., społeczeństwoOtagowane Dominik Tarczyński, Eliza Michalik, honor, Janusz Korwin Mikke, PiS, SUWEREN\nPaździernik 14, 2019 Październik 14, 2019 Woland8 Komentarzy\n„Za narracyjną wyobraźnię, która z encyklopedyczną pasją reprezentuje przekraczanie granic, jako sposób na życie.”\nZ uzasadnienia Nagrody Nobla dla Olgi Tokarczuk.\nKorciło mnie, żeby dzisiejszy felieton opublikować podczas ciszy wyborczej. Bo przecież nie dotyczy żadnej partii politycznej, a jego bohaterką jest polska noblistka i Akademia Szwedzka przyznająca nagrodę w dziedzinie literatury. Bohaterka jest co prawda feministką, działaczką na rzecz ochrony środowiska i praw zwierząt, ale nie działa w żadnej partii politycznej, więc spokojnie mógłbym sobie o niej pisać. Nawet jeśli jest także regularną uczestniczką parad równości, bo to też nie jest polityka, a prawa człowieka, które obowiązują bez względu na ciszę wyborczą – przypomnę tylko, że nie tak dawno temu pewnemu prezesowi z prawami człowieka pomyliło się prawo do prześladowania człowieka, ale to jego cholerny problem i bardzo prawym i sprawiedliwym by było, gdyby go takie prześladowanie dosięgło – ot tak zgodnie z przysłowiem, że kto pod kim dołki kopie. Dlaczego zatem się wstrzymałem z publikacją…?\nDezerter – Kolaboracja.\nPowodów było kilka. Po pierwsze, miałem męczący tydzień i chciałem trochę zwolnić – wybraliśmy ze Świechną czynny odpoczynek na koncercie Dezertera. Po drugie, gdyby mój felieton mógł coś zmienić w wyniku wyborczym, mógłbym ślęczeć nad nim całą noc, byleby się ukazał przed wyborami. Ale on już nie zmieni nawet jednego głosu, więc stwierdziłem, że raczej przypilnuję, żeby samemu zagłosować i zawieźć na wybory żonę. Po trzecie, dla kogo niby miałbym tłumaczyć się z rzekomego uprawiania polityki podczas ciszy wyborczej? Może dla symetrystów, którzy niby zgadzają się z moimi poglądami, ale ponieważ używam nie takiego słownictwa jak trzeba, raczej mnie zbesztają, niż dadzą wsparcie? A może dla tych, którzy z wiedzą o udziale najwyższych hierarchów kościelnych w takich przestępstwach jak pedofilia i krycie pedofilii, czy łamanie rozdziału kościoła od państwa, nadal ich wspierają finansowo, bo to dla niejakiej „Bozi” jest, a nie dla hierarchów. Z kościelnych ambon całej Polski bije się z grubej rury w opozycję, w prawa człowieka, w prawa zwierząt – jak można to bagno finansować, jako przyczynę podając, że z niektórych ambon się nie bije? Tak czy siak, niczego nie zaryzykuję dla takiego Suwerena, nie zaryzykuję nawet pomówień o łamanie ciszy wyborczej, nawet jeśli potrafiłbym je bez trudu odeprzeć.\nDezerter – Nic się nie dzieje.\nTo o czym miał być ten felieton, bo odbiegłem od tematu….? O Oldze Tokarczuk i Akademii Szwedzkiej, a także o tym, co jest agitacją polityczną, a co nią nie jest. W kontekście literatury, chodzi o odróżnienie, co jest propagandą polityczną, a co sztuką. Sama granica jest oczywiście płynna, czasem jedno na drugie zachodzi, ale też pewne obszary są jasno przydzielone do swoich gatunków. Dlaczego zatem konserwatyści zarzucają Akademii Szwedzkiej lewicowość i upolitycznienie? Wynika to niejako z definicji konserwatyzmu: „Zawsze tak było i dobrze było, ja tak zostałem wychowany i na jakiego fajnego wyrosłem, ECIEPECIE, PLEPLEPLE….” Innymi słowy, konserwatyzm stawia opór zmianom, bo jakiś tam odwieczny autorytet powiedział jak ma być, my zawsze zatem wiedzieliśmy jak ma być i tak ma być, bo MOJA JEST RACJA TYLKO I TO JEST ŚWIĘTA RACJA! A czym się zajmuje literatura? Pokazuje DYLEMATY MORALNE, sytuacje specyficzne, często ekstremalne. Pokazuje dobrych na co dzień ludzi, zmieniających się pod wpływem impulsu w ludzi bezwzględnych i wykolejonych lub wręcz przeciwnie: ludzi na co dzień służących złu, którzy w szczególnych okolicznościach są zdolni do odwagi, poświęcenia, czynów szlachetnych. Weźmy osławioną przez noblistkę pozycję „Prowadź swój pług przez kości umarłych”, gdzie pokazana jest przemiana kobiety doprowadzonej do skrajności przez bezsilność wobec powszechnego i legalnego zabijania zwierząt, które kocha. Nie dość, że mordercy zwierzęcych przyjaciół żyją, to jeszcze mają wysokie pozycje społeczne, są majętni, stoją na pozycjach autorytetów. No i pisarka ośmieliła się postawić pytanie: Co będzie, jeśli role (kat- ofiara) się odwrócą? Pyta się o coś jeszcze: „Co z ludźmi z inną wrażliwością”? Co z kobietą, która żeby móc wyciągnąć brata z sierocińca, staje się nałożnicą szanowanego obywatela? I tu konserwatyzm piszczy, bo ktoś ośmielił poddać w wątpliwość jego „wiem wszystko, mam taką wysoką moralność, że już dawno wydałem nią wyrok”. Taka jest rola literatury: Pobudzić do myślenia, pobudzić wrażliwość i wyobraźnię. Są rożne odcienie szarości!\nKazik – O kuchwa!\nTak to z grubsza wygląda. Ciężko o ciekawą książkę, jeżeli ma to być jedynie słuszna wyrocznia. Jeżeli nie pokazuje sytuacji skrajnych, szczególnych, jeżeli nie odwraca ról, jeśli akcja nie ma zwrotów, bądź niedomówień, choćby takich kosztem dynamiki. To dlatego konserwatyści tak rzadko są nagradzani w sztuce. I dlatego wydaje im się, że każdy „niekonserwatysta” ze świata sztuki jest w związku z tym „lewakiem”. Stąd i oskarżenia Akademii Szwedzkiej o lewicowość, podczas gdy poszukuje ona ciekawych spojrzeń na bieżące problemy.\nDezerter – Pierwszy raz.\nSwoją drogą, czy zauważyliście, jak często przestępcy bronią się przez atak oskarżając o rzekome UPOLITYCZNIENIE? Nieważne, że wziąłem łapówkę, ważne że nagłośnił to mój przeciwnik polityczny! Nieważne, że zatrudniłem rodzinę, że zdefraudowałem państwowe fundusze… Ważne, że mówi o tym przeciwna strona polityczna! Gdy sędziowie bronili niezawisłości sędziowskiej, oskarżano ich o upolitycznienie, podczas gdy walczyli o podstawową wolność obywatelską – o prawo do niezależnych sądów. Gdy matki niepełnosprawnych walczyły o prawo do godnego życia dla siebie i swoich dzieci, było to samo! Ostatnio dotyczy to protestów klimatycznych. To, że o ustawowej ochronie prawnej decydują politycy, nie oznacza, że prawo do bezpieczeństwa jest polityczne.\nA tak przy okazji. Zobaczcie, jak to się wszystko ciekawie plecie: Olga Tokarczuk, autorka „Prowadź swój pług przez kości umarłych” i współautorka powstałego na tej podstawie scenariusza „Pokotu” otrzymała Nobla wkrótce po śmierci znanego z niszczenia środowiska Jana Szyszko. Kiedyś postulowałem, by pilnie śledzić powiązania firm i osób prywatnych ciągnących korzyści z rabunkowej wycinki drzew, na którą zezwolił jeszcze jako minister, z jego prywatnym kontem, bo to może być klucz do zrozumienia szyszkowych decyzji. Marzy mi się też ujawnienie listy członków słynnej rzezi bażantów, które Jan od przyrody wypuszczał z klatek pod lufy żądnych zabawy strzelców i ich powiązań z denatem. No i masz: Facet zmarł nagle – ZATOR W PŁUCACH. A taki był zarozumiały, bezczelny i pewny swej pozycji oraz majątku nie zawsze wykazywanego w obowiązkowych oświadczeniach. Ten zbieg okoliczności zauważyłem od razu, ale jeszcze bardziej mi się on wyostrzył po dublińskim koncercie Dezertera, a to za sprawą poniższego utworu.\nwłaśnie z drzewa, a nie z plastiku produkuje trumny!\nDezerter – Ostatnia chwila.\nA propos sobotniego koncertu Dezertera w Dublinie: Chłopaki wyglądają świetnie i robią nadal dobrą robotę. Ich stare teksty nadal są aktualne, co akurat ich nie cieszy zwłaszcza, że nowe też mają swoją moc i nie odnoszą się do fikcji. Zresztą spytaj milicjanta – on ci prawdę powie.\nKliknij tutaj – rozmawiamy o koncercie na Związku niesakramentalnym.\nTutaj kliknij, jeśli chcesz poczytać o ogólnych wrażeniach Świechny.\nJeśli Ci się dobrze czytało, kliknij tu i promuj.\nPosted in polityka, społeczeństwo, wydarzeniaOtagowane Dezerter, Olga Tokarczuk, polityka, prawo, SUWEREN, wolność, wybory\nPaździernik 8, 2019 Październik 8, 2019 Woland23 Komentarze\nPaździernik 1, 2019 Październik 3, 2019 Woland15 Komentarzy\nKraj i ludzie, czyli Woland się żeni. Odc. 1.\nWrzesień 28, 2019 Wrzesień 29, 2019 Woland33 Komentarze\nI stało się… Woland wziął i się ożenił, a jego wybranką jest Świechna, o czym na wstępie spieszę donieść, gdyż wydarzenie to było powodem podróży poślubnej i długiej nieobecności w sieci. Świechna zdała z tych dni wyczerpującą relację.\nOdcinek pierwszy – kliknij tu, by obejrzeć.\nOdcinek drugi – kliknij tu, by obejrzeć.\nOdcinek trzeci w przygotowaniu.\nNim to jednak nastąpiło, dwa tygodnie wcześniej wpadłem z krótką wizytą na Dolny Śląsk, by załatwić kilka nie cierpiących zwłoki spraw. Ponieważ nie było mnie w Polsce ponad cztery miesiące, zdążyłem już nieco się odzwyczaić od specyfiki Suwerena i o tym będzie ta notka. O różnorodności mieszkańców Polski (niekoniecznie Polaków) – tak o tych, którym się chce realizować marzenia, jak i o tych, którym się wydaje, że im się należy coś więcej, niż sami wypracują, o pogubionych i tych, którzy wzięli odpowiedzialność za swoje życie.\nWizyta przedślubna zapadła mi w pamięć głównie z powodu pewnego miejsca noclegu. Tarczyn, to zabytkowa wieś dolnośląska umieszczona na wzniesieniu ponad miastem Wleń, a obdarzona przez naturę lasami poniżej i pełną panoramą Izerów, Karkonoszy i Pogórza Kaczawskiego. Początkowo planowałem nocleg w przepięknym Domu nad Polami, lecz okazało się, że jest on w żałobie po śmierci nieodżałowanego pana Nowaka i na razie zawiesza działalność – tak trafiłem do Uriana, sąsiada prowadzącego również agroturystykę „Taras Tarczyn” – w podobnym duchu zachowującą piękno tradycyjnej dolnośląskiej wsi. Spokój, przyroda, komfort. Szkoda, że w ofercie nie ma posiłków, za to jest to coś, co znika z krajobrazu: stare drzewa i krzewy (ozdobne i owocowe), wiekowe meble, drewniane podłogi i belki stropowe, a nowoczesność starannie przesłonięta tradycyjną stolarką i ceramiką. To właśnie tacy ludzie, jak państwo Nowakowie, czy Urian Hopman z Amsterdamu, podnoszą z upadku to, co poprzedni gospodarze, a nasi rodacy obrócili w ruinę. Pasjonatów jest tu coraz więcej – samotnie zmagają się nie tylko z brakiem uznania, lecz elementarnego choćby zrozumienia. Tak rzadko kogoś stać, by powiedzieć im zwykłe „dziękuje”. Jak to wygląda z punktu widzenia takiego miłośnika tradycji obszaru sudeckiego jak Urian, najlepiej świadczy kilka zdań przez niego wypowiedzianych w rozmowie ze mną: „(…) Z władzami rozmawia się ciężko. Dają pozwolenia na nowe domy, a nie pomagają w renowacji starych, wolą inwestować w duże sklepy i przemysł, zamiast w turystykę. A tu są unikalne, piękne, stare budynki, które niszczeją. Tylko jak ja mogę wam radzić. Mieszkam tu od 20 lat, a ludzie mi nawet dzień dobry nie mówią”. Wiecie, jak mi było wstyd za rodaków? Tak często mamy w gębach frazesy o staropolskiej gościnności, a jak przyjdzie chwila próby, to się okazuje, że Polaka nie stać na zasrane „dzień dobry”. I niewiele tu zmienia fakt, że Urian słabo mówi po polsku i nadal najlepiej się z nim porozumieć po angielsku, chyba że ktoś zna niderlandzki – akurat słowa „cześć” i „dzień dobry” zna wystarczająco dobrze. Suweren od ludzi ratujących tradycyjne budownictwo woli tych, którzy je niszczą – przeznaczających każdy grosz na alkohol i papierosy. Panie i panowie żebrzący pod sklepem na wino mogą liczyć na „jak leci, Janusz”, choć ich odpowiedź jest zawsze ta sama: „stara bieda, (…) jest sprawa…, pożycz pięć złotych”.\nPiotr Bukartyk – O przyjaźni.\nW dniu ślubu byłem bardzo spięty, choć zdałem sobie z tego sprawę dopiero na drugi dzień, gdy nie potrafiłem sobie przypomnieć jak byli ubrani goście. Pamiętam tylko moją Świechnę. Jeszcze dwa lata temu nie sądziłem, że taką osobę odnajdę, a tu proszę: Byliśmy już w tylu ciekawych miejscach, cieszyliśmy się tyloma większymi i mniejszymi doświadczeniami, obejrzeliśmy wspólnie tyle sztuk teatralnych, filmów i dokumentów, zawsze razem, na ogół bardzo blisko siebie i z dłonią w dłoni. Ciężko uwierzyć, że kiedyś o sobie nic nie wiedzieliśmy.\nTo był dla nas dobry dzień. Nasza przyjaciółka rozpoczęła deszczową sesję fotograficzną, która z minuty na minutę przeradzała się w bardziej pogodną – deszcz niknął w oczach, by po kilkudziesięciu minutach ustać na dobre. W godzinę ślubu było już sucho, jedynie nasze buty wymagały kilku zabiegów usuwających glinę z czasu mokrej sesji. W sali ślubów ujęła nas serdecznością prowadząca uroczystość, pani Anna. No i goście – wszyscy dopisali, niektórzy mimo ciężkiego stanu zdrowia. Było skromnie, niezobowiązująco i bez presji, tak jak planowaliśmy. Chwilami wydawało mi się, że niektórzy z uczestników są bardziej przejęci konwencją niż my. Moje napięcie wynikało z wiedzy o zaostrzonym stanie choroby brata – w głębi ducha przygotowywałem się na niespodziewany rozwój sytuacji, z którym zmierzenie się było tylko kwestią czasu. Przy tej okazji znów miałem możliwość zetknąć się z różnymi reakcjami – niektórzy chcieli pomóc mimo że nie musieli, inni zaś, pomimo obowiązku jaki na nich ciążył z racji wykonywanego zawodu, uprawiali bezczelną spychologię. W każdym razie, już w dniu ślubu mogliśmy się przekonać, co oznacza „być razem na dobre i na złe”.\nWizyta u Cioci i Wujka rozpoczęła miesiąc miodowy. Podobnie jak my, uciekli z Polski, tyle że my za granicę, a oni na emigrację wewnętrzną – do leśnej osady na kilkanaście domów, gdzie na zasłużonej emeryturze mogą w spokoju cieszyć się plonami z działki, własnymi przetworami, chodzić na grzyby, na ryby, do łóżka… (prawie jak Luśka), cieszyć się odwiedzinami wnuków. Był czas, gdy musieli reagować na politykę, bo każde z nich przeszło szczebel po szczeblu swoją drabinkę zawodową – ona od nauczycielki do dyrektorki zespołu szkół górniczych, a on od sztygara po głównego elektryka kopalni – to nie są i nigdy nie były funkcje, które polityka omija. Nie brakowało im spięć z aparatem partyjno-religijnym, ni z Suwerenem – ani za komuny, ani po jej upadku. Dziś gorąco namawiają dzieci, by wyjechały do cywilizowanego świata, pozostawiając mądrego inaczej Suwerena w jego Grajdołkowie – sam na sam z własną roszczeniowością, pychą i głupotą, bo szkoda zdrowia…, życia szkoda.\nTo było udane popołudnie. Rozmowy, wspomnienia, stare zdjęcia… i oczywiście smaczne potrawy pieczołowicie przygotowane przez Ciocię.\nWaglewski, Fisz, Emade – Wrze gąszcz.\nPodróż właściwa, czyli przejazd przez Ścianę Wschodnią rozpoczęła się dwa dni po ślubie od pięknego, choć mocno niedofinansowanego Jarosławia. Na każdym kroku widać, że było to niegdyś znaczące miasto, tylko że coś poszło w międzyczasie nie tak. Piękne kamienice zachowały dawny, renesansowy układ, pozostały takie ślady wielokulturowości, jak budynki dawnych synagog, cerkwie (z których jedna pełni pierwotną funkcję, a druga jest dziś kaplicą rzymsko-katolicką). To miasto urosło w siłę dzięki handlowi, choć dziś sprawia wrażenie opustoszałego, jakby nie czterdzieści, a dwa tysiące mieszkańców je zasiedlało. Byliśmy tam tuż przed siedemnastą i co nam się rzuciło w oczy, to brak młodzieży na ulicach. Ja wiem, że poniedziałek, a nie piątek, ni sobota, gdy częściej popuszczane są cugle, ale żeby od razu tak masowo siedzieć w domach w taki piękny dzień?!\nSpacerowaliśmy wzdłuż zabytkowych kamienic w ciszy i spokoju, bo gwaru odwiedzających próżno było szukać, ciężko powiedzieć dlaczego. Rzutem na taśmę udało nam się zakupić kawę i całkiem smaczne lody w pucharku – wkrótce mieli zamykać, o tej porze nie spodziewają się już klientów. Jednego nie rozumiem: Ludzi nie widać, za to samochody parkowane są w samym rynku – jak to Świechna nazwała „(…) jakby miasto pełne było ludzi z obłożnie chorymi nogami”. Takie piękne miejsce, tak beztrosko paskudzone pojazdami leniwych wozidupów.\nW drodze na Roztocze odwiedziliśmy jeszcze dwie małe wsie: Wiązownicę i Majdan Sieniawski, poszukując śladów pamiątek po czasach, gdy mieszkały tam moja babcia i prababcia Świechny. Widzieliśmy sporo domów i przydrożnych kapliczek mogących je pamiętać, lecz ludzi spotkaliśmy niewielu takich, którym wymieniane przez nas nazwiska coś mówiły. W Sieniawie próbowaliśmy wejść na teren parku Czartoryskich, lecz był zamknięty na głucho (podobno z powodu wymiany zarządcy).\nZagroda Guciów – tam spędziliśmy dwie noce. Piękne, prowadzone przez pasjonatów Zamojszczyzny miejsce w dolinie górnego Wieprza, gdzie niegdyś wznosiły się Grody Czerwińskie. Miejscowy przewodnik z dumą podkreślał wielokulturalność tych terenów, ich historię i związek z Zamojskimi, którzy byli troskliwymi zarządcami tych ziem. Dwuizbowa chata z XIX wieku, była ponoć na Roztoczu standardem, co wobec powszechnych wówczas w Królestwie Polskim biednych jednoizbówek dzielonych nierzadko z inwentarzem, plasowało miejscowych jakieś dwa poziomy wyżej na drabinie rozwoju społecznego. Przy okazji oprowadzania, nasz przewodnik utarł nosa jakiemuś zwolennikowi neokomunistycznych teorii zawierających się w jakże odkrywczym cytacie prezesa pana „jeśli ktoś ma pieniądze, to skądś musi je mieć” tłumacząc, że Zamojscy byli prawdziwymi dobroczyńcami tych ziem i mieszkańców, dawno by zbankrutowali, gdyby wzorem większości ziemiaństwa, oparli się na wyzysku chłopów i w przeciwieństwie do innych możnowładców, szybko nadali chłopom ziemię, a sami zainwestowali w przemysł, podczas gdy szlachta, która tego nie zrobiła, szybko stała się „zubożałą szlachtą”, a los jej dawnych poddanych stał się odpowiednio gorszy.\nSkoro Zamojscy, to i Zamość, czyli „Perła Renesansu”. Nie ma w tym stwierdzeniu słowa przesady, na czasy w których powstawał, było to rzeczywiście miasto idealne. Dziś zabytkowe centrum jest nadal w bardzo dobrej kondycji, zważywszy na historię Polski i tych ziem. Można oczywiście czepiać się, że coś tam jest nieodremontowane, coś się dopiero doprowadza do porządku, a coś innego dawno się zawaliło, ale jeżeli tylko ruszymy swe zacne dupy z Grajdołkowa, by się przyjrzeć Światu, okaże się, że zamojska Starówka nie odstaje pod tym względem od zachodnioeuropejskich zabytków tej klasy. Tyle, że Suweren rzadko kiedy podnosi głowę, żeby dostrzec to, co nad nim. Kiedyś mój znajomy nakręcił amatorski dokument „Duch Starówki (warszawskiej – przypisek mój)”, gdzie jeden z bohaterów filmu stwierdził, że dziś ludzie tamtędy niemal biegną patrząc jedynie pod nogi, tylko turyści zwracają uwagę na otaczające ich piękno. A tu nie ma ich tak wielu jak w Warszawie, czy Krakowie. Są jednak miejscowi. 65 tysięcy mieszkańców, jakimi szczyci się Zamość w Irlandii wystarczyłoby z nawiązką, by zapełnić wszystkie kawiarnie i restauracje – przynajmniej w porze lunchu. Nie wspominam o życiu nocnym, bo akurat zalewania ryja po knajpach nie traktuję jako element życia towarzyskiego, a nawet gdybym to zrobił, to i tak daleko by było Perle Renesansu do podobnej przecież wielkości miast takich jak Galway, Limerick, czy Derry. Gdy rozmowa schodziła na ten temat, zastanawialiśmy się, jak dzisiejsza młodzież ze sobą flirtuje, jak spędza wspólnie czas, skoro wizyta w kawiarni, czy restauracji nie leży w kręgu zainteresowań młodych. Wiedzą w ogóle, jak się zamawia obiad? To nie jest pytanie złośliwe, bo akurat Świechna pracowała jako nauczycielka w szkołach, do których często uczęszczały dzieci z rodzin patologicznych i one naprawdę tego nie wiedziały, mało tego, nierzadko miały problem z zachowaniem w takiej gównodajni, jak popularna wśród wycieczek szkolnych „fastfudownia” rodem z USA. I to jest pytanie jak najbardziej serio: „Czy w Polsce obszary patologii rozszerzyły się już na miasta wielkości Jarosławia i Zamościa tak mocno, by je zdominować?” Brak umiejętności relaksu, konstruktywnego spędzania wolnego czasu, nawiązywania więzi społecznych, to naprawdę problem. Może mieliśmy pecha, może byliśmy nie tam, gdzie trzeba, nie o tej porze, ale…\n…No właśnie… Zmieniliśmy miejsce i co…? Krasnobród – miasto i zalew na Wieprzu. Upalny, wrześniowy dzień, godzina siedemnasta. Nie mieliśmy gdzie się napić kawy. Wszystko pozamykane! Mordowni nie braliśmy pod uwagę. Nad zalewem pusto, jedynie jakiś młody, samotny kandydat na alkoholika, z dużym prawdopodobieństwem już uzależniony, siedział na plaży ze swym pełnym plecaczkiem i opróżniał jedna za drugą znajdujące się w nim butelki piwa. Ja nie domagam się jakiegoś lipcowego molo w Sopocie i hałaśliwej masy urlopowiczów, ale my naprawdę nie widzieliśmy tam ani jednej spacerującej i trzymającej się za ręce pary, więc robiliśmy za jakiś relikt spacerów we dwoje…, a może ich tam nigdy nie było, może byliśmy nie reliktem, tylko prekursorami takiego spędzania czasu? Nastolatków nie widać, dwudziestolatków nie widać, z czterdziestolatków jesteśmy tylko my…. WTF?!\nPo takich obserwacjach i powrocie do Guciowa tym bardziej zacząłem podziwiać gospodarzy tego prywatnego skansenu, agroturystyki i jadłodajni regionalnej w jednym, bo utrzymać się na rynku przy tak zamkniętym społeczeństwie, to wyczyn nie lada, skoro nawet zamojska Starówka świeci w dzień powszedni pustkami. I wiecie co…? Czytaliśmy wcześniej trochę o tym miejscu, zajrzeliśmy także do komentarzy Suwerena. Jak myślicie…, co dominowało? A jak powiem, że w dupach się poprzewracało, to już będzie wiadomo? Przyjedzie taki rodak z Grajdołkowa, zapłaci za nocleg w zabytkowym pokoju dwuosobowym z łazienką i swojskim śniadaniem tyle, ile w Europie by zapłacił za łóżko w dziesięcioosobowym pokoju hostelu z kiblem na korytarzu i wspólną kuchnią na 80 osób, dostaje wszystko świeże i pod nos, ale nadal mu coś nie pasuje. Między Bugiem a Odrą hejtowi nie podlegają bowiem jedynie nieroby. Spróbuj czegoś dokonać, masz przechlapane u zawistnego rodaka. Skansen wymaga fachowej konserwacji (drewno i słoma, to podstawowy budulec), przewodnika, osób sprzątających, kucharek, osoby do wypieku chleba i podpłomyków, jak również obsługi strony internetowej i opłacenia mediów (woda, gaz, prąd, ścieki), a wszystko to znajduje się gdzieś na roztoczańskiej wsi na kilkanaście chałup. Suweren, a jakże, najchętniej by wziął te usługi w gratisie, więc z wielkim bólem pupy i grymasem twarzy zapłaci co najwyżej za absolutne minimum opłacalności. I tak sobie myślę, że ci nawiedzeni znawcy wszystkiego, pouczający mieszkańców Zamojszczyzny, jak ma wyglądać piróg biłgorajski, a jak tradycyjne, swojskie śniadanie, powinni pozostać przy swojej kanapce z jajkiem w autobusie wycieczki zakładowej na kabaret lub do wesołego miasteczka. Po co mają komuś zatruwać życie, jeśli nigdy nie będą zadowoleni? Znam jednego takiego, który kiedyś pouczał szefa kuchni z czeskiej restauracji, jak mają smakować knedliki. Ten zwrócił mu pieniądze mówiąc: „Podałem panu ręcznie robione, świeże knedliki, ale skoro panu bardziej smakują te z mrożonki, niech pan od tej pory kupuje w sklepie”.\nEmerson, Lake and Palmer – The Sage\nWróćmy jednak do naszych (moich i Świechny) prywatnych odczuć: Wysypialiśmy się w wygodnym łóżku, nie odczuwaliśmy żadnych niedostatków, a pokój wyposażony był w czajnik, wygodną łazienkę i dużych rozmiarów wentylator na wypadek upałów, co nie w każdej agroturystyce jest oczywiste. Śniadania dostawaliśmy smaczne i tak obfite, że na następny posiłek mieliśmy ochotę około 14-tej lub jeszcze później. Obiady jedliśmy w drodze, wybierając restauracje z regionalnymi posiłkami, ale jedynym powodem takiego wyboru była chęć poznania okolicy. Właściwie brakowało nam tylko czasu. Klikając w linki do bloga Świechny znajdziecie więcej zdjęć, a ja zapraszam do lektury naszych relacji – każda dotyczy bowiem tych samych zdarzeń, ale rozpatrywanych pod różnym kątem. Świechna skupiła się na miejscach i ich historii, moją zaś uwagę przykuły zachowania ludzkie i sami ludzie: Od pracowitych twórców po rozpuszczonych konsumentów. W następnych odcinkach czeka nas między innymi wizyta u dwóch twardych chłopaków z podlubelskiej wsi, organizujących sobie życie i pasje mimo niepełnosprawności, rzut oka na odnowione zabytki Lublina, Puław, Kazimierza Dolnego i Męćmierza, a później przeskok na Podlasie wizyta u prawosławnych na ich świętej górze Grabarce, potem wizyta w tatarskiej wiosce Kruszyniany, smaki, ludzie prezentujący tamtejszą kulturę. Będzie także Białystok, królewskie miasto Tykocin, jego wspaniała zabudowa godząca kulturę polską z żydowską. Myślę, że Podlasie zmieści się dopiero w trzeciej części wspomnień naszego miodowego miesiąca, podobnie jak przystanek w Łodzi w pracowni niezwykłych kobiet ze stowarzyszenia Kamienica 56, które każdego miesiąca robią więcej dla dzieci, niż przedstawiany propagandowo jako wielki przyjaciel najmłodszych Karol Wojtyła przez całe życie.\nPosted in społeczeństwo, wydarzeniaOtagowane goście, małżeństwo, miesiąc miodowy, podróż poślubna, reakcje, ślub


AZS U.W Wilanów - Constract Lubawa (0:2) 2:6 - Lubawa / e-Lubawa\nStrona Główna Aktualności AZS U.W Wilanów - Constract Lubawa…\nAZS U.W Wilanów - Constract Lubawa (0:2) 2:6\nW Hali Centrum Sportu w Wilanowie rozegna została 14 kolejka Futsal Ekstraklasy. 13 drużyna tabeli - AZS Uniwersytet Warszawski, której trenerem jest Maciej Karczyński, podejmowała Constract Lubawa. Trener gospodarzy jest chory i zastępował go zawodnik Przemysław Kępiński.\nDzisiejsze spotkanie rozpoczęło się nietypowo. Drużyna akademików od pierwszego gwiazdka sędziego zaczęła grać z lotnym bramkarzem Wójcikiem i w 4 minucie stworzyli groźną akcję, po której mogła paść bramka dla gospodarzy. W 6 minucie Pereira kapitalnie strzela, ale bramkarz broni. W 12 minucie padają dwie bramki dla gości. Pierwsza po błędzie Kępińskiego z lotnym bramkarzem, piłkę przejmuje kapitan Constractu Paweł Kaniewski i trafia do pustej bramki. W tej samej minucie goście wykonują rzut rożny, Pedrinho podaje do Vitinho i w zamieszaniu ten zdobywa drugą bramkę w dzisiejszym spotkaniu (9. w sezonie). Końcówka pierwszej połowy należała do gospodarzy, którzy po kontrach mogli zdobyć bramkę. Najbliżej zdobycia bramki był w 19 minucie Jakub Nahorny, który trafił w poprzeczkę bramki Imanola Chaveza.\nDruga połowa rozpoczęła się od ładnej akcji prawą stroną boiska Jakuba Raszkowskiego ,który podał Bartkowi Piórkowskiemu dokładną piłkę i ten zdobył trzecią bramkę w spotkaniu. Kilka minut później Sebastian Grubalski mógł podwyższyć wynik, ale nie trafił dokładnie. Akademicy próbowali zaskoczyć Imanola, ale strzelali niecelnie na bramkę. W 26 minucie płaski strzał Pedrinho na bramkę Kamila Wójcika i jest czwarta bramka dla Constractu.(17 bramka w sezonie).\nOd 27 minuty gospodarze grają z lotnym bramkarzem ale goście kontrolują spotkanie na boisku pojawia się Łożynski. W tym okresie gry doskonale spisuje się bramkarz gospodarzy Wójcik . W 30 minucie z lotnym bramkarzem akademicy tracą piłkę i Sebastian Grubalski zdobywa bramkę strzelając do pustej bramki 0: 5.\nGoście po zdobyciu kolejnej bramki groźnie kontratakują i Pedrinho po podaniu Grubalskiego, mija zawodników gospodarzy i zdobywa drugą swoją bramkę w spotkaniu ustalając wynik na 0: 6.(18 bramka w sezonie i król strzelców )\nPrzy takim wyniku, trener Dawid Grubalski wprowadza kolejne zmiany wchodzi Ossowski debiutuje Janusz Kornat najmłodszy bramkarz w Futsal Ekstraklasie 15 latek.W 32 minucie po akcji bramkarza Kamila Wojcika i strzale Kępińskiego akademicy zdobywają bramkę 1: 6.W 35 minucie wchodzi Janusz Okuniewski mody zawodnik Constractu ,który miał grać w drużynie akademików z Warszawy, jednak pozostał w klubie Constract.\nW 36 minucie trzech zawodników Constractu po kontrze, nie dało rady Kamilowi Wójcikowi.W końcówce ciekawe akcje po obu stronach i bramka w 39 minucie dla gospodarzy.Pierwszą w sezonie, a drugą dla akademików zdobywa Żebrowski. W końcówce Paweł Ossowski mógł zdobyć bramkę, ale zabrakło dokładności.Spotkanie kończy się wynikiem 2: 6 i Constract Lubawa ponownie na pozycji lidera Futsal Ekstraklasy.\nSzersza relacja wkrótce. (mz)


Nowa siedziba firmy Leiber w Bramsche-Engter nabiera kształtów. W nowym ośrodku Leiber Campus firma specjalizująca się w produkcji drożdży piwowarskich będzie w przyszłości skupiać pod jednym dachem swoje działy zajmujące się żywnością, naukami przyrodniczymi i żywieniem zwierząt, własnymi badaniami i rozwojem oraz administracją – w bezpośrednim sąsiedztwie istniejących zakładów produkcyjnych.\nDyrektorzy zarządzający firmy Leiber GmbH, Bernd Schmidt-Ankum i Gilbert Klausmeyer, powitali przedstawicieli miasta Bramsche na oficjalnej ceremonii wmurowania kamienia węgielnego.\n„Cieszymy się, że możemy wspólnie z Państwem świętować ten kamień milowy w historii firmy Leiber. Nowa centrala firmy w Engter będzie stanowić dalszą inspirację dla współpracy w firmie Leiber, a tym samym dla przyszłej rentowności naszego przedsiębiorstwa”, powiedział Bernd Schmidt-Ankum. „Jednocześnie serdecznie zapraszamy naszych partnerów biznesowych do odwiedzenia nas w nowym Leiber Campus. W przyszłości specjały z drożdży piwowarskich produkowane przez firmę Leiber będą dostępne w tym miejscu dla profesjonalistów i smakoszy”.\nLeiber Campus wita swoich gości w zalanym światłem atrium. Centralnym punktem spotkań jest kuchnia testowa na parterze, gdzie goście i partnerzy biznesowi mogą wypróbować nowe przepisy z wykorzystaniem cennych składników, które Leiber pozyskuje z drożdży piwowarskich. Restauracja pracownicza serwuje posiłki dla pracowników i otwiera się na zewnątrz, gdzie znajduje się taras i ogród. Na dwóch górnych piętrach mieszczą się biura, a także przestrzenie zachęcające do rozmów i spotkań. W całym budynku szczególny nacisk położono na dobre oświetlenie, świeże powietrze i przyjemną akustykę. Wszędzie użyto naturalnych, trwałych materiałów.\n„Nowy Leiber Campus oferuje idealne warunki dla nowych form pracy, co powinno wzmocnić naszą siłę innowacyjną i uczynić nas jeszcze bardziej atrakcyjnym pracodawcą”, powiedział Gilbert Klausmeyer, dyrektor zarządzający firmy Leiber. „Jednocześnie ta inwestycja w nowe biura i laboratoria jest wyraźnym zobowiązaniem wobec lokalizacji w Bramsche”.\nAby zapewnić energooszczędną eksploatację budynku, został on zaprojektowany zgodnie ze standardem niemieckiej Kreditanstalt für Wiederaufbau KfW „Efficiency House 40”. Ponadto ogrzewanie będzie zapewnione przez ciepło odpadowe z sąsiedniego zakładu produkcyjnego firmy Leiber. Firma Leiber eksploatuje swoje nowoczesne suszarnie i zakład ekstrakcji w Engter odpowiednio od 2010 i 2017 roku.\nWykonana z cegły klinkierowej elewacja nowego budynku ma zostać obsadzona m.in. chmielem. Wokół kampusu posadzone będą byliny i dzikie kwiaty. Z tarasu znajdującego się przed południową stroną budynku można dojść do stawu, który wtapia się w teren. Szersze otoczenie tego miejsca stanie się parkiem krajobrazowym: Teren pokryją drzewa odpowiadające wegetacji lokalnej i przyjazne owadom dziko rosnące kwiaty. Poprzez zieleń podróżujący ulicą Vördener Straße zawsze będą mieli widok na budynek. Miejsca postojowe dla samochodów zostaną obsadzone drzewami i będą zacienione.\nPrace przygotowawcze do budowy Leiber Campus rozpoczęły się wiosną 2022 roku. Latem 2023 roku około 100 pracowników obecnie zatrudnionych w trzech lokalizacjach będzie mogło przenieść się do nowej siedziby firmy. Na trzech piętrach o łącznej powierzchni około 2700 metrów kwadratowych znajdzie się miejsce dla pracowników firmy Leiber.\nO firmie Leiber:\nLeiber uszlachetnia drożdże piwowarskie do innowacyjnych produktów dla ludzi i zwierząt. We własnych laboratoriach prowadzimy badania dla naszych klientów i opracowujemy indywidualne rozwiązania produktowe w zakresie zdrowego żywienia, zastosowań biotechnologicznych i rolniczych. Dostarczamy te produkty niezawodnie i w doskonałej jakości, w ten sposób od 1954 roku praktykując upcykling na poziomie rynku globalnego.\nLeiber wyznacza cele w zakresie zrównoważonego rozwoju\nDzięki konkretnie sformułowanym celom w zakresie zrównoważonego zarządzania firma Leiber podejmuje kolejne kroki w kierunku zrównoważonego rozwoju. Sama idea produkcji firmy Leiber jest zrównoważona: uszlachetnianie drożdży piwowarskich do innowacyjnych produktów dla ludzi i zwierząt. Oprócz tego upcyklingu firma Leiber określiła również konkretne obszary działania i wyznaczyła cele: dla łańcuchów dostaw, redukcji emisji CO2, kultury zarządzania i zdrowia.\n„Konkretne cele są ważne, abyśmy mogli podjąć i ocenić właściwe kroki w kierunku zrównoważonego rozwoju”, mówi Dietmar Vahle, kierownik ds. zarządzania jakością i zrównoważonego rozwoju w firmie Leiber. „Pozwoli nam to na doskonalenie naszego rozwoju w sposób mierzalny i przejrzysty, zgodnie z Celami Zrównoważonego Rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych”.\nSą to w szczególności następujące obszary działania i cele:\n1. Code of Conduct (kodeks postępowania)\nW 2021 roku firma Leiber przyjęła kodeks postępowania (Code of Conduct), regulujący sposób działania w przypadku korupcji, pracy przymusowej i pracy dzieci, a także zasady odpowiedzialności społecznej, takie jak prawa człowieka, przeciwdziałanie dyskryminacji i ochrona środowiska. Dodatkowo istnieje anonimowy system zgłaszania naruszeń, a także zobowiązanie pracowników i partnerów biznesowych do przestrzegania tego kodeksu.\nCelem jest, aby do końca 2022 r. firma Leiber zawarła porozumienie z 80% swoich strategicznie ważnych dostawców (o rocznych obrotach w wysokości co najmniej 100 000 euro) w sprawie przestrzegania tego kodeksu postępowania. Można to osiągnąć poprzez podpisanie kodeksu postępowania firmy Leiber lub wykazanie równoważnego spełniania tych wymagań.\n2. Redukcja emisji CO2\nW 2021 roku firma Leiber sporządziła swój pierwszy bilans klimatyczny, tworząc tym samym podstawę przejrzystego śledzenia przyszłych zmian. Planowane są konkretne działania mające na celu zmniejszenie emisji CO2, np. budowa kotła na biomasę. W szczególności para do suszenia drożdży piwowarskich ma być pozyskiwana z nieprzetworzonych odpadów drzewnych.\nCelem firmy Leiber jest zapewnienie neutralności klimatycznej produkcji w niemieckim zakładzie w Bramsche-Engter do roku 2030. Już do 2024 roku dzięki zastosowaniu kotła na biomasę emisja CO2 powinna spaść o 50%.\n3. Rozwój kadry kierowniczej\nW 2021 r. firma Leiber określiła cechy skutecznej kultury zarządzania, które mogą być wykorzystywane do interakcji wewnątrz firmy. Na tej podstawie opracowano kompetencje i wymagania stawiane menedżerom.\nCelem jest przeszkolenie w 2022 roku wszystkich menedżerów Leiber w zakresie cech skutecznej kultury zarządzania.\n4. Zakładowa opieka zdrowotna\nAby wspierać zdrowie i dobre samopoczucie swoich pracowników, Leiber wprowadzi w ciągu 2022 roku system zarządzania zdrowiem. Elementy zakładowej opieki zdrowotnej obejmują ergonomiczne miejsca pracy, rozmowy dotyczące powrotu do pracy po dłuższej chorobie, szczepienia, środki reintegracji w przedsiębiorstwie, zakładowe badania lekarskie, zwrot kosztów okularów roboczych lub rowerów służbowych.\nCelem jest, aby do 2022 roku 50% pracowników skorzystało z co najmniej jednej oferty w zakresie opieki zdrowotnej.\nW roku 2021 firma Leiber zdecydowała się na wdrożenie procesu certyfikacji swoich niemieckich zakładów produkcyjnych zgodnie z normą zrównoważonej gospodarki „ZNU-Standard Nachhaltiger Wirtschaften”. Ma to na celu ochronę zasobów, efektywne wykorzystanie energii oraz zrównoważone uwzględnienie aspektów ekonomicznych, ekologicznych i społecznych. Norma ZNU promuje i wymaga od firm opracowania indywidualnego, zintegrowanego systemu zrównoważonego zarządzania. Ta norma została opracowana przez Centrum Zrównoważonego Zarządzania Przedsiębiorstwem na Uniwersytecie Witten/Herdecke. Jest ona regularnie weryfikowana przez niezależnych audytorów.\nStandard zrównoważonego zarządzania celem Leiber w 2022 r.\nZrównoważony rozwój jest podstawowym założeniem firmy Leiber, która zajmuje się przetwórstwem drożdży piwnych w innowacyjne produkty dla ludzi i zwierząt. Aby kontynuować ten upcykling w przyszłości, producent zdecydował się certyfikować swoje niemieckie zakłady na zgodność ze standardem zrównoważonego zarządzania (ZNU). Celem jest ochrona zasobów, efektywne wykorzystanie energii oraz model biznesowy zrównoważony pod względem ekonomicznym, ekologicznym i społecznym.\nStandard ZNU promuje indywidualne, zintegrowane systemy zarządzania zrównoważoną działalnością gospodarczą i wymaga ich od firm. Został on opracowany przez Centrum Zrównoważonego Zarządzania Przedsiębiorstwem na Uniwersytecie w Witten/Herdecke i jest regularnie weryfikowany przez niezależnych audytorów.\nPraktyczne i spójne wytyczne ZNU przekonały firmę Leiber do dostosowania do nich swojej produkcji i w konsekwencji do zewnętrznej certyfikacji w roku 2022. W tym celu średniej wielkości przedsiębiorstwo powołało własny zespół ds. zrównoważonego rozwoju i zwróciło się do firmy Fjol GmbH o wparcie w procesie certyfikacji.\nJeden kamień milowy został już osiągnięty: pierwsza kalkulacja śladu węglowego w roku 2020. Polega ona na obliczeniu bieżącej emisji CO2 przez firmę. W przyszłości na tej znormalizowanej podstawie będzie można mierzyć zmiany wynikające na przykład z wykorzystania w produkcji energii odnawialnych.\nPonadto propozycje ulepszeń mogą wnosić aktywnie sami pracownicy. W tym celu firma Leiber stworzyła nowy wewnętrzny system racjonalizatorski. „Liczne, kompetentne sugestie naszych kolegów pokazują, jak ważny jest temat zrównoważonego rozwoju wśród samych pracowników” – mówi Dietmar Vahle, kierownik ds. zarządzania jakością i zarazem menedżer ds. zrównoważonego rozwoju w firmie Leiber. „Cieszymy się, że już teraz zostaną wdrożone naprawdę bardzo dobre propozycje ulepszeń – dobre zarówno dla nas, jak i dla naszych klientów i dostawców”.\nKolejnym celem jest zewnętrzna certyfikacja na zgodność ze standardem ZNU na początku 2022 roku. Później będziemy w sposób ciągły wdrażać kolejne ulepszenia.\nFirma Leiber przetwarza drożdże piwne w innowacyjne produkty dla ludzi i zwierząt. We własnych laboratoriach przeprowadza badania i opracowuje dla swoich klientów dopasowane rozwiązania w zakresie zdrowego żywienia, zastosowań biotechnologicznych i rolniczych. Są to produkty najwyższej jakości, dzięki którym firma już od 1954 r. praktykuje upcycling na poziomie rynku światowego.\nOdświeżone logo i nowa strona internetowa dla specjalisty w dziedzinie drożdży piwnych\nNowoczesne, emocjonalne i otwarte – takie jest nowe logo Leiber. Starannie odświeżona warstwa słowno-graficzna w nowoczesny sposób pozycjonuje średniej wielkości producenta, podkreślając przy tym jego kluczowe założenia: ciągłość, innowacyjność i zrównoważony rozwój.\nOprócz logo odświeżona została również strona internetowa Leiber: nowa strona www.leibergmbh.de jest bardziej intuicyjna i stanowi czytelną prezentację firmy i produktów Leiber, ofert pracy oraz informacji o rynkach i rozwiązaniach w zakresie biotechnologii, żywności, nutraceutyków oraz zwierząt hodowlanych i domowych.\nUruchomienie nowej strony internetowej zbiega się w czasie z międzynarodowymi targami branży dodatków do żywności Food Ingredients Europe. Odbędą się one w dniach od 30 listopada do 2 grudnia 2021 r. w połączeniu z targami Health Ingredients we Frankfurcie nad Menem. Leiber pojawi się na nich po raz pierwszy ze swoim stoiskiem w nowej odsłonie i zaprezentuje produkty z dziedziny life science, czyli z branży biotechnologicznej, spożywczej i nutraceutycznej. Przedmiotem szczególnej uwagi będą najnowsze osiągnięcia w zakresie koncentratów białkowych o innowacyjnym zastosowaniu w aktualnych trendach żywieniowych.\nBroszury, opakowania i inne materiały będą pojawiać się w nowej oprawie graficznej stopniowo – najpierw bowiem, w myśl zrównoważonego rozwoju, zużyjemy dotychczasowe zapasy.\nSłód jęczmienny jest początkiem surowca podstawowego – drożdży piwnych, z których Leiber opracowuje dla swoich klientów dopasowane rozwiązania w zakresie zdrowego żywienia, zastosowań biotechnologicznych i rolniczych. Dotychczas był on elementem znaku słowno-graficznego firmy.\nW nowym logo występuje siewka, która może oznaczać jęczmień i zarazem symbolizować surowce odnawialne. Zrównoważony rozwój bowiem stanowi jedno z podstawowych założeń firmy, która już od 1954 roku zajmuje się upcyklingiem drożdży browarniczych. Obecnie Leiber koncentruje się na zrównoważonych procesach: od zakupów, przez produkcję i administrację, aż po logistykę.\nW porównaniu do poprzedniego logo, główne elementy zachowano i zinterpretowano w bardziej nowoczesny sposób: romb otaczający siewkę nie jest już w pełni pomarańczowy, lecz zakreślony bardziej stonowanie, co ma sygnalizować transparentność i otwartość. Wrażenie to wzmacnia również przerwa w obrysie rombu. Czcionkę i kolory zmieniono nieznacznie, aby zachować związek z poprzednim logo. W ten sposób z powodzeniem połączono przeszłość z przyszłością.\nOd 2003 roku firma Leiber posiada zakład w Krośniewicach, w którym zatrudnia ok. 30 pracowników do pozyskiwania drożdży w jakości spożywczej i paszowej. Od kwietnia 2022 r. dostępna będzie tu nowa suszarnia rozpyłowa do efektywnego suszenia płynnych drożdży piwnych, które są produktem wyjściowym opracowywanych na zamówienie rozwiązań.\nNowa suszarnia jest największą inwestycją firmy Leiber w Krośniewicach. „Inwestycja ta jest wyraźnym przejawem zaangażowania firmy Leiber w rozwój zakładu w Krośniewicach. Chciałbym podziękować wszystkim, którzy się do tego projektu przyczynili”, powiedział Bernd Schmidt-Ankum, dyrektor zarządzający Leiber GmbH,\nna uroczystej ceremonii z okazji rozpoczęcia prac, która odbyła się 16 września z udziałem Katarzyny Erdman, burmistrzyni Krośniewic. W uroczystości udział wzięli również dyrektor polskiej spółki-córki Leiber Sp. z o.o., Piotr Ostaszewski, przybyli z Bramsche członkowie zarządu Leiber, Bernd Schmidt-Ankum i Gilbert Klausmeyer oraz kierownicy projektu: Oliver Beckmann i Johannes Huiras.\nInwestycja ma na celu zarówno zwiększenie zdolności produkcyjnej zakładu, jak i poprawę jakości produktów końcowych. Pomimo obecnych niedoborów na globalnym rynku materiałów budowlanych przewiduje się planowe uruchomienie produkcji w kwietniu 2022 roku.\nPowrót do strony przeglądu wiadomości


Radziemice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie proszowickim, w gminie Radziemice.\nMiejscowość jest siedzibą gminy Radziemice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.\nIntegralne części miejscowości: Folwark, Koźlica, Nowa Wieś, Płósy.\nKościół parafialny św. Stanisława Biskupa – został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego.\nGmina Radziemice (do 1954 gmina Łętkowice) – gmina wiejska w województwie małopolskim, w powiecie proszowickim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie krakowskim. Gmina obejmuje następujące wsie:Województwo krakowskie – dawna jednostka podziału administracyjnego Polski ze stolicą w Krakowie, istniejąca w latach 1975–1998. Od 1 czerwca 1975 do 30 czerwca 1984 nosiło nazwę województwo miejskie krakowskie.


przez patryk_22 05 kwi 2015, 21:09\nZa nic . Obojga rodziców.\nprzez Annia1 31 lip 2015, 16:59\nZa zdradzenie mamy i zostawienie nas na lodzie bez pieniędzy. Sprzedawanie książek w antykwariacie, by mieć kasę na chleb, to nic miłego. :)\nJak dobrze, że to już za nami...\nPlus wiele rzeczy z dzieciństwa, ale to za długo by pisać.\nprzez kotek em 31 lip 2015, 23:06\nPlus, że po kilkudziesięciu latach darcia ryja zaniemówił . Więc jeszcze tylko druga noga...\nprzez alone05 01 sie 2015, 17:49\nAnnia1 napisał(a): Za zdradzenie mamy i zostawienie nas na lodzie bez pieniędzy. Sprzedawanie książek w antykwariacie, by mieć kasę na chleb, to nic miłego. :)\nno to masz przerąbane z takim tatusiem, mi tata nigdy nie żałował pieniędzy i zawsze był wierny mamie\nprzez NN4V 01 sie 2015, 18:53\nalone05 napisał(a): ...zawsze był wierny mamie\nHehe... ciekawe skąd pewność.\nprzez cheiloskopia 27 sie 2015, 18:37\nNajbardziej za to, że dobrowolnie zgodził się poddać karze (roku pozbawienia wolności w zawieszeniu na trzy lata) za znęcanie się nad moją skromną osóbką; oszczędził mi w ten sposób sporo czasu i energii, bo nie musiałam włóczyć się po sądach.\nprzez Lusesita Dolores 27 sie 2015, 20:40\nZa to że chla i znęca sie nad nami już ponad 30 lat\nprzez cheiloskopia 27 sie 2015, 20:50\nLusesita Dolores napisał(a): Za to że chla i znęca sie nad nami już ponad 30 lat\nZnam ten ból, tylko o pięć lat krócej. Przymusowe leczenie to pic na wodę, wyrok w zawiasach tym bardziej - a wcale nie tak prosto wsadzić własnego ojca za kraty (chociaż on tam by mnie chętnie w wariatkowie zamknął, a w sumie to to samo, tylko racje żywnościowe mniejsze).\nprzez Morphine90 26 paź 2015, 23:04\nZa co ja "kocham" mojego tatę:\n-za to, że cała dygoczę czytając ten wątek\n- za to, że kładł się spać jak się schlał, bo - jak mówiła kumpela - to lepsze niż jakby się awanturował\n- za to, że bałam się, że odeślą mnie do domu dziecka\n- za to, że miał mnie w dupie na tyle, by nie pokazać się po pijaku na wywiadówce\n- za to, że nauczyłam się bardzo szybko gotować, bo inaczej umarłabym z głodu\n- za to, że nie chował pieniędzy, więc miałam za co kupić sobie jedzenie\n- za to, ile razy spotkałam go w sklepie jak kupował wódę\n- za to, jak cudownie było znajdować wszędzie te jego j*ne butelki\n- za to, jak wstydziłam się kogokolwiek zapraszać do domu\n- za to, że zostawiał mnie samą w domu na dwa tygodnie, bo jechał do swojej dupy\n- za to, że znikał na całe dnie i nie mogłam go nigdzie znaleźć\n- za to, że zazdrościłam koleżankom, które muszą wracać do domu przed 23, bo ktoś się o nie martwi\n- za to, że musiałam jeździć z nim samochodem jak był spity\n- za to, że wszędzie potrafił zrobić mi wstyd\n- za to, że wszyscy patrzyli na mnie jak na ofiarę\n- za to, że poszedł na odwyk tylko dlatego, że przestraszył się o swoje życie, a nie o moje\n- za to, że myślał, że tylko on jeden cierpi po stracie Mamy\n- za to, że ją zawiódł\n- za to, że nie potrafił walczyć o jej życie\n- za to, że nie było mnie przy jej śmierci, że była tam sama, że nie było tam nikogo\n- za to, że chyba nigdy nie uświadomił sobie co mi zrobił\nCholera, popłakałam się jak dziecko\nprzez Kontrast 26 paź 2015, 23:14\nMorphine90, To bardzo przykre ale prawdziwe, tez tak mialem.\nprzez mark123 23 paź 2017, 20:55\nza jego "logikę", że uważa dziadka za beznadziejnego, że kiedyś był pijakiem, a swojemu pijactwu nie ma nic do zarzucenia\nprzez Lunaa 23 paź 2017, 22:14\nZa nic nie kocham...bo nie potrafie.\nprzez Monster6 23 paź 2017, 23:32\nprzez Ḍryāgan 24 paź 2017, 09:22\nheh, jak sobie wspominam - to jeszcze dwa lata temu prowadziłem ostre boje z ojcem i obwiniałem go o całe moje spieprzone życie i chorobę. Teraz patrzę z innej perspektywy - ojciec mieszka daleko ode mnie, kontaktujemy się od czasu do czasu telefonicznie. Wczoraj ucieliśmy sobie na przykład miłą pogawędkę - gdzie te czasy, gdy każda rozmowa kończyła się kłótnią. Jego zmieniła własna choroba i śmierć mamy, stał się łagodniejszy, mniej despotyczny. Wydaje mi się, że nawet tęskni za mną a teraz bardzo się cieszy z narodzin wnuczki. Myślę, że będzie lepszym dziadkiem niż ojcem. Patrząc z perspektywy - bardzo się boję, żeby nie popełnić jego błędów wychowawczych - chciałbym dać córce tyle miłości ile to możliwe i żeby się mnie nie bała


Patogeny gum dla kobiet - Kobieta jak podniecić żadnego uczucia\nTRENING DLA KOBIET W CIĄŻY - 35 min - Szymon Gaś & Katarzyna Kępka wzbudzenia Kup w sklepie internetowym\nTabletki koń patogen Samotna kobieta wzbudzeniu wideo, jednokopytnych ceny patogenu w Petersburgu podekscytowana dziewczyna filmy. Ekscytujące lek dla mężczyzny w drogerii Samica patogen opinii guide, wzbudzenia dla kobiet w aptece Odessa najlepszym sposobem, aby pobudzać kobietę.\nSIX PACK Workout - 10 min - Szymon Gaś & Katarzyna Kępka Jak podniecić kobiety ze słowami dziewczyn\nJak podniecić dziewczynę nie kup dinamiko patogenów, samice patogeny kupić w Tiumeń samice patogeny, które są sprzedawane w aptekach. Jak korzystać z patogenu koni Typy kobiecych patogenów, ciekły afrodyzjak najlepszy afrodyzjak dla kobiet.\nTrening klatki piersiowej dla kobiet kup wzbudnicy dla kobiet w Charkowie\nEfekt afrodyzjak afrodyzjaki dla mężczyzn w aptekach Saratowie, Leki i ekscytujące mężczyzn samice stymulujące leków dostępnych bez recepty. Afrodyzjak krzyżówka Exciter kupić w Mińsku, że dziewczynka wlać ją włączyć kupić ekscytujących produktów w aptece w Petersburgu.\nKonferencja naukowa „100 lat wśród patogenów” – 12 czerwca 2018 Chiński proszek saszetka żeński patogen\nMokre majtki podekscytowany kobiet Oglądać facet otworzył Kobieta, patogenu końskiego i viagra najpotężniejszym wzbudzenia dla kobiety. Kobieta pobudzają oba wyrazy Przykład patogen koński w domu receptury, gdzie kupić patogenów w Petersburgu Wygląda na to, klatki piersiowej podekscytowana dziewczyna.\n28 CRAZIEST AND COOLEST HOT GLUE CRAFTS AND HACKS apteka sprzedaje patogenu końskiego\nDziewczyna wideo wzbudzenia Zainicjował ją, a ona zniknęła i, afrodyzjaki dla kobiety do orgazmu krople patogen żeńskie. Ile jest czynnikiem sprawczym dla kobiet kup żeński patogen Korenovsk, działa jako żeński patogenu wzbudzenia dla kobiet wideo.\n10 NAJDZIWNIEJSZYCH KOBIET NA ŚWIECIE seksualnie pobudzić kobietę\nCo kobiety mogą kupić patogenów wzbudzenia dla kobiet do kupienia w Jarosławiu, wirusy, które powodują zapalenie narządów kobiecych Jaki jest najlepszy żeński opinii patogen. Kup wzbudnicy dla mężczyzn w Symferopolu wideo najlepszym sposobem, aby pobudzać kobietę, Podekscytowana dziewczyna ogląda w Internecie zdjęcie podekscytowana dziewczyna.\nGenetic Engineering Will Change Everything Forever – CRISPR Dziewczęta i patogen wideo\nLeków, które stymulują ośrodkowy układ nerwowy Co kupić wzbudnicy dla dziewczynek, Jak podniecić Kobieta dotykania ręce Film jak podniecić kobietę wideo. Bezpieczny wzbudzenia dla mężczyzn i kobiet Samica filmu patogen, patogen samice zabawki podejmowania żeński patogen.\nDIY Mask for Catwoman costume tutorial. Halloween fun! Samica patogen kupić w Kijowie\nJak podniecić kobietę ze zdjęciami Film jak podniecić kobieta masaż, środki samice Petersburga kup wzbudnicy dla kobiety w Soczi. Samice stymulujące leków dostępnych bez recepty afrodyzjak dla mężczyzn Spanish Fly, jak zrobić wzbudnicy dla dziewczynek aktywatory dla kobiet w środowisku domowym wideo.\nMechanizmy odporności roślin na patogeny Samica patogen zrobić otzovik\nCo jest zawarte żeński patogen kup patogenu Silver Fox w Moskwie, Exciter kupić w aptekach Jak podniecić dziewczynę o terminach. Samica patogen, co to jest Skuteczne zabezpieczenie dla kobiet patogenów, podniecić kobietę w wieku wzbudzenia na koszt kobiety.\nOtworzyła jej syna\nPodekscytowana kobieta masturbuje\nWzbudzenia dla kobiet w kapsułkach\nKrople patogenem srebro dla kobiet\nPrzedawkowanie żeński patogen wideo\nCzy możliwe jest, aby korzystać z patogenu koni\nPijany i podekscytowany dziewczyna\nSamica patogen kawy


Władze województwa pomorskiego o roli szczepień ochronnych - Urząd\nDrukuj Władze województwa pomorskiego o roli szczepień ochronnych\nObniżenie wskaźnika wyszczepialności jest wynikiem intensyfikacji działań ruchów antyszczepionkowych i coraz szerszego kręgu osób reprezentujących „alternatywny" styl życia, w przypadku którego każde szczepienie traktowane jest jako „niepotrzebna immunizacja" organizmu. Jest to bardzo niepokojące zjawisko społeczne, które trzeba wnikliwie obserwować i zdecydowanie mu przeciwdziałać, przedstawiając regularnie społeczeństwu rzetelne informacje na temat zdrowotnych korzyści szczepień.\nJak podkreśla dr n. med. Barbara Ratajczak – naczelny lekarzy Szpitala Dziecięcego Polanki im. Macieja Płażyńskiego w Gdańsku sp. z o.o., specjalista pediatrii i epidemiologii – szczepienia pozwalają wyeliminować choroby, które zagrażają życiu czy też prawidłowemu rozwojowi człowieka. To właśnie dzięki szczepieniom całkowicie została wyeliminowana ospa prawdziwa, która w przeszłości dziesiątkowała ludność na całym świeci, a blisko wyeliminowania jest np. wirus polio, który w latach 50. ubiegłego wieku pozostawił wiele osób niepełnosprawnych – dla wielu chorych będąc chorobą śmiertelną. Przykładem może być także szczepienie przeciwko Wirusowemu Zapaleniu Wątroby typu B. Wprowadzenie w 1996 r. obowiązkowych szczepień, a także szczepienie osób urodzonych przed 1996 r., przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi, zastopowało tę epidemię zachorowań. Dzięki szczepieniom zapomnieliśmy o takich chorobach jak błonica czy tężec. Cały czas natomiast nie daje o sobie zapomnieć krztusiec. Ponieważ odporność poszczepienna wygasa, na krztusiec chorują np. młode matki, stanowiąc źródło zakażenia dla swoich dzieci – dlatego tak ważne jest zaszczepienie dziecka już w 6. tygodniu życia, jak zaplanowano w kalendarzu szczepień.\nZ kolei Sławomira Niedźwiecka, lekarz specjalista. chorób zakaźnych, pediatra – lekarz kierujący oddziałem obserwacyjno-zakaźnym dla dzieci w Pomorskim Centrum Chorób Zakaźnych i Gruźlicy sp. z o.o. wskazuje, że szpital hospitalizuje dzieci z chorobami zakaźnymi o ciężkim przebiegu (np. inwazyjną chorobą meningokokową i pneumokokową) i pacjentów, u których wystąpiły powikłania chorób zakaźnych uznawanych często za tzw. banalne infekcje wieku dziecięcego np. ospa wietrzna. Rodzice tych dzieci nie mają wątpliwości co do sensu i skuteczności szczepień. Od wprowadzenia obowiązkowych szczepień przeciwko WZW typu B, MMR (przeciwko odrze, śwince i różyczce) oraz Hib w szpitalu nie pojawiają się pacjenci z zapaleniem wątroby typu B, świnką, zapaleniem opon mózgowo – rdzeniowych i głuchotą – często obuuszną (powikłania świnki) czy różyczką.\nNależy wziąć również pod uwagę fakt, iż istnieją osoby, które nie mogą być zaszczepione czy takie, które gorzej niż inni reagują na szczepienie, wytwarzają niższą odporność lub nie wytwarzają żadnej odporności. W przypadku tych osób bardzo ważne jest, aby w ich otoczeniu znajdowały się wyłącznie osoby zdrowe. Dlatego również z tego względu wszystkie zdrowe dzieci powinny być szczepione.\nCoraz więcej rodziców na Pomorzu rezygnuje ze szczepienia swoich dzieci. Przez Facebooka


Masaż powięziowy - Haczykowanie blizn i powięzi - Warszawa\nFizjoterapia SenecaUsługiMasaż leczniczyMasaż powięziowy\nSystem mięśniowo-powięziowy, określany też jako taśmy lub łańcuchy, to swego rodzaju “kombinezon”, który oplata i przeplata poszczególne elementy ciała. Taśmy te są główną strukturą sterującą ruchem oraz postawą i są najbardziej narażone na urazy z przeciążenia. Bywa, że na powierzchni powięzi tworzą się zgrubienia i stwardnienia, które powodują długotrwały ból. W ich leczeniu stosuje się różnego rodzaju zabiegi.\nTechnik terapii jest wiele, z czego do tych najnowocześniejszych zalicza się masaż powięziowy oraz haczykowanie blizn i powięzi. Masaż powięziowy skierowany jest na taśmy tkanki łącznej, które otaczają i przenikają mięśnie. Poprzez ugniatanie ich i uciskanie zmniejsza się napięcie w całym organizmie. Podobnie w przypadku haczykowania blizn i powięzi. Tutaj jednak do uwalniania zrostów umiejscowionych międzypowięziowo używa się specjalnych haczyków.\nMasaż powięziowy w gabinecie fizjoterapeutycznym Seneca\nW gabinecie fizjoterapeutycznym Seneca oferujemy Pacjentom z miasta Warszawa i okolic szeroki zakres różnorodnych zabiegów, wśród których swoje miejsce znalazły również masaż powięziowy oraz haczykowanie blizn i powięzi. Nowoczesne narzędzia diagnostyczne oraz nasza wieloletnia praktyka zawodowa pozwalają nam precyzyjnie określać miejsca dysfunkcji i skutecznie przeprowadzać terapie.\nZmagasz się z problemami w obrębie układu ruchu? Doskwierają Ci dolegliwości bólowe mięśni lub stany zapalne? Masaż powięziowy doskonale sobie z nimi poradzi.\nPacjentów zainteresowanych skorzystaniem z dobrodziejstw masażu powięziowego w gabinecie fizjoterapeutycznym Seneca w Warszawie zachęcamy do umówienia wizyty w wybranym terminie. W razie dodatkowych pytań dotyczących wskazań, przebiegu terapii i przeciwwskazań - prosimy o kontakt.


„Rosyjscy Witezie” pokazali nową akrobację (wideo) - Sputnik Polska\n14:51 14 Maj 2021\n11:39 10.02.2019 (zaktualizowano 11:47 10.02.2019) Krótki link\nPiloci zespołu akrobacyjnego Sił Powietrzno-Kosmicznych „Rosyjscy Witezie” przećwiczyli na myśliwcach Su-30SM akrobacje w bazie lotniczej Kubinka pod Moskwą. Kadry z treningu opublikowała stacja telewizyjna „Zwiezda”.\nNajpierw czwórka lotników wykonała manewry znane już publiczności — grupowe akrobacje, „górkę” z zawracaniem, synchroniczną „beczkę” i wspólną „pętlę Nesterowa”.\nNastępnie piloci zademonstrowali zupełnie nową figurę — rozproszenie się po nabraniu wysokości. Osobliwością manewru jest to, że wcześniej samoloty „czwórki” zachodziły na widza i rozlatywały się w różnych kierunkach, podczas gdy teraz wznoszą się prawie pionowo i rozchodzą się już na wysokości około tysiąca metrów, opisując tor lotu „duży kwiat”.\nOczekuje się, że „Rosyjscy Witezie” pokażą nowe akrobacje na pokazach lotniczych.\nDowódca grupy pułkownik Andriej Aleksiejew zaznaczył, że w jej składzie pojawiło się wielu młodych pilotów. Według niego absolwenci szkół lotniczych, którzy usiedli w drugiej kabinie na treningach, mają nieco ponad 20 lat.\n„Pojawiło się wielu młodych ludzi — to jest najważniejsze. Jest z kim i nad czym pracować. Głównym zadaniem jest kontynuowanie naszej działalności” — powiedział Aleksiejew.\nZespół akrobacyjny „Rosyjscy Witezie” powstał w kwietniu 1991 roku. Wyjątkowość grupy polega na tym, że jest to jedyny zespół akrobacyjny na świecie wykonujący akrobacje na ciężkich myśliwcach, do tego wszystkie maszyny bojowe są modelami seryjnymi.\npętla Nesterowa, beczka, duży, akrobatyka, Su-30SM, kwiat, Rosyjscy Witezie, Andriej Aleksiejew, Rosja


spokojne, w słonecznej okolicy, na wysokości 1400 m. n. p.m. Centrum miejscowości San Martino di Castrozza oddalone o ok. 300 m. Ośrodek narciarski San Martino di Castrozza, trasy narciarskie, wyciągi oddalone o ok. 600 m. Hotel zapewnia bezpłatny transfer. W pobliżu hotelu restauracje, kawiarnie, sklepy, bary.\nkameralny, rodzinnie prowadzony hotel oferuje 25 pokoi / apartamentów rozmieszczonych w 3-piętrowym budynku, urządzonych w lokalnym stylu. Do dyspozycji Gości: recepcja, miejsca do wypoczynku, winda, taras słoneczny, ogród. Uwaga: przy zakwaterowaniu hotel pobiera kaucję 200 EUR za pobyt.\nWi-Fi we wszystkich apartamentach gratis.\nApartamenty 2-3 osobowe (APT A1 MONO), ok. 23 m2, pokój dzienny z aneksem kuchennym i podwójną rozkładaną sofą, możliwe trzecie łóżko. Kuchenka mikrofalowa, telefon, telewizja satelitarna, sejf, balkon lub taras, prysznic / WC, suszarka do włosów. Apartamenty dla 3-4 osób (APT A2 BILO), ok. 40 m2, pokój dzienny z rozkładaną sofą, kuchnia lub aneks kuchenny, sypialnia z podwójnym łóżkiem, balkon, poza tym wyposażone jak apartamenty 2-3-osobowe. Apartamenty 4-6-osobowe (APT A3 TRILO), ok. 45 m2, salon z rozkładaną sofą i aneksem kuchennym, 2 łazienki, jeden pokój z podwójnym łóżkiem, drugi z 2 łóżkami (2 łóżka pojedyncze lub łóżko piętrowe), balkon (z wyjątkiem 1 mieszkania). Dla min. 4 osób dorosłych, poza tym wyposażone jak apartamenty 2-3-osobowe. łóżeczko dla dziecka do 3 lat na zapytanie. Obowiązkowo do wykupienia na miejscu COMFORT CARD (mniejsze apartamenty 22 EUR / dzień / apartament; większy 30 EUR / dzień / apartament), która obejmuje: zużycie prądu, wody, gazu, oogrzewanie, ręczniki kąpielowe, końcowe sprzątanie, pościel, ściereczki do naczyń, ręczniki kuchenne. Kuchnia powinna być posprzątana przez Gości w dniu wyjazdu.\nza opłatą w sąsiednim hotelu AquaVitalis w Sporting Club Residenz (oddalonym ok. 300 metrów): basen kryty, sauna, pokój relaksacyjny, masaże.\nanimacje, miniklub dla dzieci w wieku 4-12 lat.\nprzechowalnia sprzętu w hotelu. Za opłatą: szkółka narciarska.\nbezpłatny (w miarę dostępności). Garaż za opłatą 7 EUR / dzień.\n- Stoki narciarskie, wyciągi przy hotelu\n- Apartamenty nawet dla 6 osób\nKod oferty: 06122020NKRA37278\nAPT46 (APT A1 MONO 2 PAX) 1 808


Wiedźmin 3 - Gwint: rozgrywki w Velen | Eurogamer.pl\nWiedźmin 3 - Gwint: rozgrywki w Velen\nKarciane pojedynki, Baron, szkutnik, wróż, Hadko - zadanie poboczne w Velen.\nGwint: rozgrywki w Velen to jedno z zadań pobocznych w grze Wiedźmin 3, którego możesz podjąć się w trakcie pobytu w Velen. W ramach tego zlecenia stoczysz serię pojedynków karcianych z kluczowymi postaciami tego regionu.\nOdblokowanie zadania, pojedynek z Krwawym Baronem\nSzkutnik z wsi Rudnik\nJasnowidz z wsi Benek\nHadko z wsi Podgaje\nZadanie uruchomi się w dzienniku automatycznie po rozmowie z Krwawym Baronem (1), z którym musisz stoczyć pojedynek w grze Gwint.\nBarona znajdziesz w Kasztelu Wrońce (2). Postać tę odwiedzisz w trakcie wykonywania misji fabularnych - Sprawy rodzinne - więc nie musisz się bać, że ją przeoczysz.\nPo wygranym meczu Krwawy Baron da ci kartę Sigismund Dijkstra i przedstawi listę kolejnych przeciwników do pokonania w Gwincie. Są to szkutnik z wsi Rudnik, jasnowidz ze wsi Benek i Hadko z Podgajów.\nUwaga - jeśli nie rozegrałeś partii Gwinta z Baronem przed końcem zadania Sprawy rodzinne, początek tej misji ulegnie delikatnej zmianie. Zamiast walczyć z Baronem będziesz musiał przeszukać jego pokój za pomocą wiedźmińskich zmysłów. Na regale (3) znajdziesz wspomnianą kartę i listę przeciwników.\nTwój drugi cel to szkutnik (4). Znajdziesz go we wsi Rudnik (5), zlokalizowanej na południe od Kasztelu Wrońce. Za zwycięstwo w pojedynku w Gwincie otrzymasz od niego kartę Wiedźma: Prządka.\nTrzeci przeciwnik to Stary mędrzec (6), oznaczony w dzienniku jako jasnowidz. Czeka na ciebie we wsi Benek (7), we wschodniej części mapy. Za wygraną z nim otrzymasz kartę Letho z Gulety.\nCzwarty i ostatni przeciwnik znajduje się we wsi Podgaje (8), w zachodniej części mapy, na południowy zachód od Kasztelu Wrońce. Chłopca o imieniu Hadko znajdziesz przy domu sołtysa (9).\nBy móc się z nim zmierzyć musisz pokonać dwóch poprzednich zawodników - szkutnika i jasnowidza. Za wygraną w tym pojedynku otrzymasz dwie karty - Vernon Roche i Eradin Breacc Glas Król Dzikiego Gonu. Jednocześnie zadanie to dobiegnie końca.\nPodobny charakter ma zadanie Gwint: Partyjki z karczmarzami, w których musisz ograć w karty odwiedzonych gospodarzy zajazdów.\nElden Ring - Wieża Testu: trzy mądre bestie\nGdzie są bestie przyu wieży Testu, jak je znaleźć i co zrobić.\nElden Ring - upiorne herby: zagadka mirażu\nGdzie są trzy herby i jak je znaleźć.\nElden Ring - wieża Herezji: gdzie jest wejście\nJak dostać się do wieży Herezji, którędy iść.


"Na sygnale". Przemysław Gąsiorowicz nie żyje. Grał w wielu polskich serialach. Zginął tragicznie jadąc na pogrzeb! - Telemagazyn.pl\nTrue Detective Będzie kolejny sezon "True Detective". W obsadzie Jodie Foster!\nHell's Kitchen Ikony i rzeźby świętych, ogromne okna i piękny ogród. Tak mieszka Wojciech Amaro!\nProgram TV "Bolivar", biografia geniusza i "Green Lantern". Co warto obejrzeć w TV?\n"Na sygnale". Przemysław Gąsiorowicz nie żyje. Grał w wielu polskich serialach. Zginął tragicznie jadąc na pogrzeb!\nKrzysztof Połaski 08.01.2022 21:32, Na sygnale\nKolejne tragiczne wiadomości z aktorskiego świata. Nie żyje polski aktor Przemysław Gąsiorowicz, który należał do zespołu Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie. 43-latek poniósł śmierć w wypadku samochodowym, jadąc na pogrzeb kolegi.\nPrzemysław Gąsiorowicz nie żyje\nPolski aktor Przemysław Gąsiorowicz nie żyje. Tragiczną informację potwierdził Redbad Klynstra-Komarnicki, dyrektor Teatru im. Janusza Osterwy w Lublinie. Aktor miał 43 lata i zginął jadąc na pogrzeb kolegi, Witolda Kopcia, który zmarł 3 stycznia.\nJak informuje "Dziennik Wschodni", Przemysław Gąsiorowicz podróżował wspólnie z innym aktorem, Janem Wojciechem Krzyszczakiem. Peugeot Partner, którym podróżowali aktorzy, zjechał ok. godziny 14:00 w sobotę, 8 stycznia 2022 roku, na obwodnicy Lubartowa na przeciwległy pas ruchu i zderzył się czołowo z Hondą Civic, którą jechała czteroosobowa rodzina.\nPolska aktorka Teresa Aksinowicz Jander nie żyje. Miała 67 lat!Zobacz więcej\nPrzemysław Gąsiorowicz trafił do Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego nr 4, gdzie walczono o jego życie. Niestety, lekarze byli bezsilni. Jan Wojciech Krzyszczak trafił do szpitala w Lubartowie, gdzie trafiła również pasażerka jadąca Hondą. Do szpitali w Lublinie przewieziono poszkodowanego kierowcę Hondy oraz dwójkę małych dzieci - w wieku 1 i 2 lat.\nPrzemysław Gąsiorowicz urodził się 13 lipca 1978 roku w Poddębicach. Doskonale radził sobie na scenie, ale można było obejrzeć go także w dużej liczbie polskich seriali. Znalazł się w obsadzie takich produkcji jak m.in. "Klan", "Samo życie", "Pierwsza miłość", "Plebania", "M jak miłość", "Pitbull", "Faceci do wzięcia", "Historia Roja" czy "Na sygnale".\nprzemysław gąsiorowicz teatr historia roja samo życie pierwsza miłość m jak miłość plebania zieja zmarli\n"Sanatorium miłości". Jadwiga Schwebs-Kostkiewicz pochwaliła się zdjęciem z wypadu nad morze z Janeczką i Krystyną. Przyjaźń seniorek kwitnie!\n"Taniec z gwiazdami". Krzysztof Rutkowski wystąpi w nowej edycji programu! Polsat oficjalnie potwierdził jego udział w tanecznym show\n"Pytanie na śniadanie". Katarzyna Cichopek ma nowego partnera! "Oficjalnie mogę wam przedstawić Jonatana"\nYellowjackets odc. 1 (sezon 1)\nBolivar odc. 10


Wiemy, kiedy postać Witolda Pyrkosza zniknie z serialu „M jak miłość”. Jak Lucjan Mostowiak pożegna się z rodziną? | Viva.pl\nWeronika Kostyra • 17 października 2017 18:00\nNikt nie potrafi sobie wyobrazić „M jak miłość” bez niego. Witold Pyrkosz zmarł kilka miesięcy temu. Do tej pory fani i aktorzy nie mogą pogodzić się z jego odejściem. Od momentu śmierci aktora, widzowie zastanawiali się, jak potoczą się jego losy w serialu. Wiadomo już, jak sytuację rozwiązali scenarzyści i kiedy zobaczymy kluczowy odcinek.\nOd samego początku było wiadomo, że nikt nie będzie w stanie zastąpić Witolda Pyrkosza. W pierwszych jesiennych odcinkach dowiedzieliśmy się z rozmów prowadzonych przez członków jego rodziny, że Lucjan Mostowiak trafił do szpitala, gdzie jego stan zdrowia nagle ulegnie pogorszeniu. W 1329 odcinku serialu, który zostanie wyemitowany we wtorek 14 listopada dowiemy się o jego śmierci we śnie, ale nie zostanie ona pokazana na ekranie. Telefon ze szpitala odbierze jego syn, Marek i to on poinformuje całą rodzinę. Kiedy później wszyscy udadzą się do szpitala, pielęgniarka przekaże żonie Lucjana, Barbarze, wzruszający list pożegnalny: „Basiu, chce się z Tobą pożegnać, ale nie płacz, moja kochana, bo uśmiecham się do Ciebie i z całego serca dziękuję za wszystkie szczęśliwe chwile i lata... Niczego, Basiu, nie żałuję - za mną dobre i spełnione życie... No już... nie becz i uśmiechnij się do mnie ja przecież nadal jestem... zawsze będę... w Twoim sercu – Lucek”.\nRodzina, a szczególnie postać Teresy Lipowskiej, pogrąży się w żałobie, jednak pogrzebu także nie zobaczymy. Niedawno w wywiadzie dla „Party”, Teresa Lipowska wyznała, że wciąż nie może pogodzić się ze śmiercią Witolda Pyrkosza. W niezwykle wzruszającej rozmowie serialowa Barbara Mostowiak opowiedziała, jak wygląda praca na planie po śmierci aktora: „Ciągle nie mogę się z tym pogodzić, że idę na plan, a tam go nie ma. Pracowaliśmy razem 17 lat. Tyle lat siedział obok mnie na planie, a na zapleczu rozmawialiśmy o prywatnych sprawach. I nagle to miejsce jest puste. Często myślę, że Witek zaraz wejdzie, bo to przecież niemożliwe, że go nie ma”, powiedziała.\nOpowiedziała także o kulisach kręcenia scen, które widzowie zobaczą 14 listopada: „Ostatnio nagrywaliśmy scenę, w której dowiaduję się o śmierci Lucjana, i to było naprawdę trudne. „Wspaniale zagrałaś”, usłyszałam od ekipy po zdjęciach. Ale ja nie zagrałam, płakałam naprawdę. Musiałam wręcz się powściągać, bo oko kamery jest bezlitosne i nadmierna ekspresja byłaby niewskazana”, wyznała aktorka w „Party”.\nWitold Pyrkosz zmarł 22 kwietnia. Aktor ma na swoim koncie wiele znakomitych ról, jednak największą popularność przyniosła mu postać Lucjana Mostowiaka, w którą wcielał się przez 17 lat. Nie traktował aktorstwa jako misji. Dla niego był to zawód jak każdy inny. Jednak w wywiadach podkreślał, że będzie grał aż do śmierci. „Nie potrafię sobie wyobrazić „M jak miłość” beze mnie, ale zdaję sobie sprawę, że niestety ta chwila nastąpi. Podejrzewam, że serial będzie kręcony jeszcze przez dobrych kilkadziesiąt lat, a mi nie pozostało tyle czasu”, mówił dwa lata temu w wywiadzie dla tygodnika „Świat i Ludzie”.\n#Babcia #Dziadek #kochajcie #emeczka życzy wszystkiego #naj\nPost udostępniony przez M jak miłość (@mjakmilosc.official) 21 Sty, 2017 o 12:48 PST\nUwielbiamy tego Pana ;) #czwarteczek #miłość #mjakmilosc #Lucjan #Mostowiak #nakazdydzien\nPost udostępniony przez M jak miłość (@mjakmilosc.official) 16 Mar, 2017 o 2:29 PDT\n#piateczek 😉👪💃Miłego weekendu kochani i widzimy się w #poniedziałek #mjm #mjakmilosc #emeczka\nPost udostępniony przez M jak miłość (@mjakmilosc.official) 16 Gru, 2016 o 5:09 PST\nZobacz także: „Każde serce ma jakąś wytrzymałość”. Poznajcie historię miłosną Krystyny i Witolda Pyrkoszów