Piżama męska rozpinana - MissiSleepy.pl\nRozpinana piżama męska - modna i wygodna propozycja\nDefinicja piżamy jest prosta. To ubranie nocne, które jest przeznaczone do spania. Piżama składa się więc z luźnych, zazwyczaj długich spodni, koszuli z długim lub krótkim rękawem lub bluzy. Jej górna część może być rozpinana lub nie. Rozpinana piżama męska jest – jak sama nazwa produktu wskazuje – przeznaczona do snu dla panów.\nMamy piżamy sportowe i klasyczne. W ofercie naszego sklepu są tylko i wyłącznie wysokiej jakości rozpinane piżamy polskich producentów uszyte z najdelikatniejszych, naturalnych tkanin. Bawełniana piżama rozpinana będzie więc wygodna, a przede wszystkim zdrowa i oddychająca. Mamy piżamy męskie rozpinane jednokolorowe lub wielobarwne ozdobione na przykład wzorem w modną kratkę. Rozpinane piżamy męskie mogą mieć typowy sportowy fason lub błysnąć klasyczną elegancją zapisaną w wykładanym koszulowym kołnierzyku i prostych spodniach. Każda z nich może zostać wykorzystana – chociaż nikomu tego nie życzymy – jako piżama do szpitala. Dlaczego? Ponieważ rozpinana piżama do szpitala po prostu jest praktyczna – ułatwia badania i przeprowadzenie zabiegów.\nPiżama męska Cornette dł/r rozpinana granatowy\nCena: 149,90 zł - 209,90 zł\nPiżama męska Doctor Nap PMB.4261 COSMOS ORGANIC\nPiżama rozpinana męska Regina 265/5 bordowa\nPiżama męska Cornette rozpinana niebieski\nPiżama męska rozpinana Cornette\nCena: 151,90 zł - 212,90 zł\nRozpinana piżama męska Cornette szary jasny\nPiżama męska Cornette rozpinana\nPiżama męska Italian Fashion DYMITR dł.dł. druk/granat\nCena: 127,90 zł - 157,90 zł\nPiżama męska Italian Fashion KONSTANTY kr.dł. druk/granat\nCena: 158,90 zł - 174,90 zł\nPiżama męska Regina 600 kr/r niebieski\nCena: 129,90 zł - 143,90 zł\nKombinezon męski Cornette Barber 2 jeans\nPiżama męska Regina 600 kr/r granatowy\nPiżama męska Taro 921/954 Gracjan Palmy\nCena: 119,90 zł - 131,90 zł\nWadima Piżama męska dł.ręk. 204140 czerwień tybetańska\nCena: 134,90 zł - 141,90 zł\nWadima Piżama męska dł.ręk. 204140 niebieski\nCena: 127,90 zł - 134,90 zł


Pamiętniki z wojny węgierskiej [Franciszek II Rakoczy] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00665 010355 16905568 na godz. na dobę w sumie\nPamiętniki z wojny węgierskiej - ebook/epub\nAutor: Franciszek II Rakoczy Liczba stron: 250\nISBN: 978-83-272-0998-6 Data wydania: 2010-08-05\nPAMIĘTNIKI Z WOJNY WĘGIERSKIEJ OD 1703 ROKU AŻ DO JEJ KOŃCA (1703-1711) Franciszek II Rakoczy\n1703 Moim zamysłem nie jest tu spisanie historii narodu węgierskiego czy też wyszczególnienie, co z nim uczyniono od chwili, gdy, pozbawiony wolności zagwarantowanej mu prawami, został podporządkowany panowaniu obcego narodu. Jego grzechy ściągnęły nań żelazną lagę obcych władców, którą tak mocno został uderzony przez boską sprawiedliwość, że ciosy jej odczuły wszystkie stany królestwa. Żądza władzy nie znającej prawa rozpleniła się wszędzie. Ja sam dotąd niewiele doświadczyłem tych niedoli, przeciw którym walczył naród, młodość bowiem spędziłem za granicą: najpierw przez pięć lat studiując w Czechach, później przez kilka lat – we Włoszech, wreszcie dalsze lata strawiłem na dworze wiedeńskim, na płochych rozrywkach młodego wieku. Kiedy jednak na nowo osiadłem w ojczyźnie, zniewagi osobiste, a jeszcze bardziej publiczne, sprawiły, iż jarzmo, pod którym jęczał naród, stało się dla mnie bardzo dotkliwe. Jako że opowiedziałem już o tym szczegółowo w pierwszej księdze moich Wyznań, nie chcę powtarzać wszystkiego raz jeszcze. Jest to przyczyna, dla której nie będę już więcej opisywać tego, co się ze mną działo przed moim uwięzieniem, w trakcie niewoli i po ucieczce – jako faktów związanych w większości z osobą prywatną, obywatelem miłującym wolność – aby przejść do opowieści o tym, co uczyniłem jako osoba publiczna podczas owej wojny. Nie obawiam się szczerze Ci wyznać, Odwieczna Prawdo, której poświęciłem te Pamiętniki, że jedynie umiłowanie wolności i pragnienie wyzwolenia ojczyzny spod obcego jarzma było celem wszystkich moich poczynań. Nie kierowało mną ani pragnienie zemsty, ani pragnienie zdobycia korony czy księstwa, ani też żądza władzy. Jedynie próżna chwała płynąca z wypełnienia obowiązku względem ojczyzny i ziemskie poczucie godności, które miało swe źródła w naturalnej wielkoduszności, pobudzały mnie do działań występnych w stosunku do Ciebie, mój Boże!, albowiem wszystkie te pobudki wypływały ze mnie i na mnie się kończyły. Dlatego też od chwili, gdy wyszedłem z więzienia i znalazłem w osobie hrabiego Bercsényiego wiernego towarzysza mej doli, wszystkie nasze rozmowy zmierzały do wykorzystania dla naszej ojczyzny okoliczności wielkiej wojny, jaka zagrażała Europie. Hrabia jednak, zawiedziony w nadziejach, jakie pokładał w królu polskim Auguście, pozbawiony był pomocy i rady. Nie pozostawało mi nic innego, jak liczyć na opiekę i pomoc króla Francji na mocy traktatów zawartych niegdyś z moim pradziadem, Jerzym I. które rozciągając się również na spadkobierców gwarantowały poparcie mojego rodu w księstwie Siedmiogrodu w razie elekcji. Nie będąc jednak w posiadaniu autentycznego dokumentu stwierdzającego zawarcie sojuszu z Francją oraz podobnego sojuszu ze Szwecją, łudziłem się, że będę mógł się powołać na pamięć o tych dokumentach i że pomoże mi w tym aktualny stan rzeczy. Opierając się na takim rozumowaniu, wyjawiłem swe projekty markizowi du Héron, podówczas ambasadorowi króla Francji przy dworze polskim. Przed moim uwolnieniem z więzienia i przybyciem do Polski hrabia Bercsényi wyjaśnił królowi polskiemu oraz rzeczonemu ministrowi, jakie udogodnienia i korzyści wynikłyby z wywołania wojny na Węgrzech. Toteż ów ambasador był przychylnie usposobiony do naszego projektu. Tymczasem, ze względu na to, iż wojna już rozpoczęta we Włoszech w imieniu króla Hiszpanii z dość niefortunnego poduszczenia, jak się potem okazało, nie została jeszcze oficjalnie wypowiedziana przez Arcychrześcijańskiego Monarchę, ambasador oświadczył mi, że jego władca z tego powodu nie może wziąć mnie jawnie pod swą opiekę, lecz że zrobi wszystko, co tylko będzie konieczne, aby zagwarantować bezpieczeństwo mojej osoby. W tej sytuacji, w oczekiwaniu na wybuch wojny między Francją a cesarzem, musiałem pozostawać w ukryciu pod przyjacielską opieką kilku polskich panów. Takie postawienie sprawy przez króla francuskiego uświadomiło mi od samego początku, że nie mogę liczyć na pamięć o rzeczonym sojuszu. Zważywszy wszelako, że król polski i większa część wielmożów należeli do stronnictwa cesarza, żyłem ciągle w wielkim niebezpieczeństwie. Musiałem więc pójść za radą ambasadora, który strzegąc mojej osoby z wielkim oddaniem, czujnością i żarliwością, nie widział nikogo wśród polskich magnatów wiernych interesom Francji, komu mógłby z większym zaufaniem powierzyć opiekę nad moją osobą niż wojewodzinie bełskiej, która podczas ostatniej elekcji była niezwykle oddana stronnictwu księcia Contiego. Dama ta odznaczała się siłą ducha, męską odwagą i wielkodusznością niezwykłą dla osób jej płci. Ponieważ jednak przebywała w Karlsbadzie w Czechach, ustaliliśmy, że będziemy oczekiwać jej powrotu w dobrach starosty – kapitana Męcińskiego, który darzył wielką przyjaźnią i sympatią hrabiego Bercsényiego. Mieszkaliśmy więc w zamku w Mińsku prawie miesiąc, aż do przyjazdu wojewodziny, po czym udaliśmy się do Warszawy, nikomu nie znani. Zostałem przejęty przez ową damę w sposób świadczący o wielkiej i szlachetnej przyjaźni. Odesłano nas do jej męża, pana ze znakomitego rodu Sieniawskich, z którym łączyło mnie dalekie pokrewieństwo poprzez Batorych i Kostków. Pozostawaliśmy pod jego troskliwą opieką i całkowicie na jego utrzymaniu, narażeni na wiele śmiertelnych niebezpieczeństw; pisałem o nich po trosze w innym moim dziele, kończąc na roku, którego wydarzenia będę teraz relacjonował. W ciągu tych dwóch lat markiz du Héron, mój ogromnie oddany przyjaciel, został nagle zatrzymany w Warszawie i odesłany do Francji z rozkazu króla polskiego, który podejrzewał go o potajemną korespondencję z królem szwedzkim. Następcą du Hérona na tym urzędzie został markiz de Bonnac, który rezydował w Gdańsku. Otrzymał on rozkaz od swego władcy opiekowania się nami i wypłacania nam rocznej pensji w wysokości dwunastu tysięcy liwrów dla mnie oraz ośmiu tysięcy liwrów dla hrabiego Bercsényiego. Jednakże w sprawie zasadniczej, czyli w tym, co dotyczyło rozpoczęcia wojny na Węgrzech, wszystko posuwało się bardzo powoli, zważywszy, że miałem pertraktować z ministrem, którego nie znałem, dwór zaś francuski nie stwarzał nawet jakichkolwiek nadziei na zadośćuczynienie moim prośbom. Moje zaś propozycje zawierały się w następujących punktach: I. Niechaj w Gdańsku będą przygotowane pieniądze, jako niezbędny motor działań wojennych, niech czekają oficerowie i wszelkie rodzaje uzbrojenia. II. Niechaj polscy magnaci zostaną nakłonieni do wystawienia 4000 konnych i tyluż piechoty, abym mógł z nimi wkroczyć na Węgry; w królestwie tym bowiem nie było wówczas oddziałów cesarskich, garnizony były źle zaopatrzone, fortece zaś i umocnienia – źle strzeżone. Łacno więc mogłem przypuszczać, że poruszy się lud i szlachta i że przy ich pomocy zawładnę fortecami; miałem nadzieję połączyć moje siły z siłami elektora bawarskiego i wynieść tego księcia, za zgodą całego królestwa, na tron Węgier. Do owej chwili zawładnął on już Linzem i Passau, miastami w Górnej Austrii. Wszelako projekty te, choć była podkreślana i łatwość ich wykonania, i wszelkie korzyści z nich płynące, zostały ledwie rozpatrzone przez posła i dwór, który zupełnie nie orientował się w sprawach węgierskich, i uznane za niemożliwe do spełnienia. I chociaż całkowicie ich nie odrzucono, sądzono raczej, że zrodziły się z rozpaczy i zamiaru odwołania się do ostateczności. Uważałem, że dla ułatwienia ich wykonania byłoby wskazane, aby król francuski jakimkolwiek sposobem namówił Turków do udzielenia pomocy Thökölyemu. Tak oto na powolnym roztrząsaniu podobnych projektów minęły dwa lata mego wygnania w Polsce. Tymczasem lud węgierski był nadal gnębiony wszelkiego rodzaju haraczami i nieznośnym podwyższaniem podatków. Rozkazano, aby komitaty wystawiły po dwanaście tysięcy ludzi, którzy mieli być wysłani do Włoch lub cesarstwa. Cena soli, której złoża są w królestwie bardzo bogate, została tak podniesiona przez narzucenie opłat celnych, że biedny lud zmuszony był jeść cbleb bez soli. Wszystkie te ciężary łączyły się jeszcze z wieloma nadużyciami i wszelkiego typu szalbierstwem w urzędach i przy pobieraniu podatków. Podwojono straże celne, a te uciekały się do takich okrucieństw, że wszyscy, którzy naruszyli rozporządzenie, zgnębieni i zastraszeni groźbą kary i tortur, straciwszy jakąkolwiek nadzieję na przebaczenie, zmuszeni byli ukrywać się po lasach i w górach. Znaleźli się wśród nich również moi poddani z księstwa Munkacz. Z początkiem wiosny tego roku oni to pierwsi wysłali do Polski wspomnianego László Bige wraz z pewnym ruskim księdzem, aby upewnić się, czy jeszcze żyję. Błąkali się długo przy granicy i wreszcie dzięki nie sprawdzonej pogłosce dowiedzieli się, że w Brzeżanach mieszka kilku Węgrów. Skierowali więc tam swoje kroki i po długich poszukiwaniach odnaleźli mnie. Przedstawili mi skrajną niedolę ludu i rozpacz, która popychała ich do pochwycenia broni, jeśliby tylko uzyskali ode mnie obietnicę pomqcy. Oznajmili mi, ze w kraju poza garnizonami jest bardzo mało oddziałów cesarskich, że nawet regiment Montecuccolego otrzymał już rozkaz wymarszu do Włoch. Toteż, jeśli nadeszłaby choćby skromna pomoc, łatwo byłoby skłonić lud do walki zbrojnej, szlachta zaś z pewnością przyłączyłaby się do niej wraz z oddziałami wystawionymi przez komitaty, aktualnie rozproszonymi po kraju, albowiem były one zmuszone do zaciągu, czyli do opuszczenia ojczyzny i rodzin. Należało wreszcie dać im nadzieję na jak najszybszą pomoc z obawy, żeby ci, którzy byli zdolni do noszenia broni, nie zostali zmuszeni do opuszczenia kraju. Takie były propozycje ludu, niezbyt przemyślane, i byłoby nieroztropnie godzić się na nie. Nie należało ich wszelako całkiem zlekceważyć. Dlatego też po naradzie z hrabią Bercsényim postanowiliśmy wysłać naszego posłańca, aby przekonać się o prawdziwości owych doniesień, a zwłaszcza, aby z całą pewnością przekonać się o nastrojach i sekretnych poczynaniach ludu znad Cisy. Dla spełnienia tej misji wybraliśmy stajennego hrabiego, młodzieńca z natury pojętnego i szczerze nam oddanego. Miał on zapewnić mych poddanych, że jestem cały i zdrów, że mieszkam w pobliżu i że gotów jestem ich wspomóc, jeśli tylko będę mógł liczyć na ich gotowość, posłuszeństwo, oddanie i chęć walki. Człowiek ten w ciągu dwóch dni objechał większą część moich włości oraz kraj zacisański, lud zaś dał mu za towarzysza drogi powrotnej Mihálya Papa. Wszędzie spotykał ludzi zapalonych i gotowych do walki, wystarczyło więc wydać rozkazy i posłać sztandary, żeby ten tłum bez przywódcy ukonstytuował się w jeden organizm, którego część, nie mogąca już znieść swej niedoli i odwlekania chwili wybuchu powstania, schroniła się w górach, by tam czekać na moje rozkazy. Skoro sprawy zaszły tak daleko, a nastawienie ludności było tak pomyślne, sądziliśmy, iż należy skorzystać z owej gorączki, w jakiej znalazły się wszystkie umysły, i nakazaliśmy sporządzenie sztandarów i chorągwi. Rychło były one gotowe, wysłaliśmy więc emisariuszy, zaopatrzonych w listy podpisane przeze mnie i hrabiego Bercsényiego, w których obiecywaliśmy naszą pomoc. Surowo przykazaliśmy, żeby nie rozwijano tych sztandarów aż do wydania następnych rozkazów oraz żeby nie grabiono szlachty. Nadto zalecaliśmy spróbować jakiegoś wojennego fortelu, zająć tym sposobem kilka twierdz strzeżonych przez Austriaków. Wysławszy emisariuszy pojechaliśmy zobaczyć się z przyjaciółmi, księciem Wiśniowieckim i Potockim, wojewodą kijowskim. Chcieliśmy prosić ich o wystawienie pewnej liczby oddziałów wojskowych, w zastaw proponując nasze majątki. Po powrocie z tej podróży, która uwieńczona została powodzeniem, uważałem za słuszne, żeby hrabia Bercsényi udał się do Warszawy, a stamtąd, jeśli okazałoby się konieczne, pojechał aż do Gdańska w celu przeprowadzenia negocjacji z markizem de Bonnac. Hrabia miał mu donieść o wszystkich poczynionych już krokach oraz błagać o materialne poparcie tego tak ważnego przedsięwzięcia, które mogło w przyszłości mieć bardzo doniosłe następstwa. W oczekiwaniu na rezultaty jego podróży postanowiłem zatrzymać się w Oleszycach, u wojewodziny bełskiej, żeby być w pobliżu i móc tajnymi drogami kierować rozpoczętymi sprawami na Węgrzech oraz aby podtrzymywać kipiący zapał ludu nadzieją rychłej pomocy. Mniej więcej w dwa tygodnie po wyjeździe hrabiego Bercsényiego pojechałem ze wspomnianą wojewodziną do jej dóbr w Drozdowicach, gdzie przebywał wojewoda podolski, Kątski, generał artylerii i nasz serdeczny przyjaciel. Z listów przywiezionych do wojewodziny dowiedziałem się, że wielu węgierskich szlachciców przybyło do Lwowa. Z obawy, żeby nie została rozgłoszona przyczyna ich przyjazdu, kazałem ich wezwać do Drozdowic. Doniesiono mi, że w chwili przyjazdu naszych emisariuszy na widok sztandarów lud ożywiony nadzieją mego przywództwa nie mógł powstrzymać się od chwycenia za broń i rozpoczęcia wspólnej walki o wyzwolenie ojczyzny spod obcego jarzma. Na ich czele stał István Majos. który właśnie do nas przyjechał wraz z Mihályem Papem. Był to szlachcic mężny, lecz ubogi. Powiadomił nas, że kilka tysięcy osób z ludu chwyciwszy za broń oczekuje na granicy mego przybycia i że w ich imieniu prosi mnie, bym nie opuszczał tak wielkiej rzeszy, która przybyła w te strony wiedziona nadzieją, zaufaniem oraz wiarą w moją pomoc. Dodał też, iż nie brakuje im ani serca, ani odwagi do ścisłego wykonania rozkazów, lecz potrzebny im jest przywódca umiejący wykorzystać zapał i nienawiść tego ludu, którego liczba zwiększała się z każdym dniem i który nie umiał pozostawać w bezczynności. Dlatego też przysłano go tu wraz z komilitonami, licząc na to, że wrócą ze mną lub przynajmniej z moimi nowymi rozkazami. Oto, z czym przybywało poselstwo tego zbuntowanego ludu, który od pewnego czasu grasował na rubieżach komitatów Máramaros, Ugocsa i Szatmár, grabił szlachtę, plądrował kościoły i młyny, rozwinąwszy sztandary wbrew moim zamiarom i rozkazom, które im posłałem. Wzburzyło to tak szlachtę owych komitatów, że pochwyciła za broń, ów zaś złodziejski oddział czując się w potrzasku schronił się na granicy z Polską. Komendantem Koszyc był wówczas markiz Nigrelli, cesarski generał artylerii, rodem z Włoch. Zdawał on sobie sprawę z sytuacji Węgier i nastawienia ludności, toteż z braku regularnych oddziałów nakazał w imieniu cesarza wyruszyć szlachcie swoich komitatów z banem na czele, aby ścigali łupieżców. Generał ten powziął szczególne podejrzenie co do wierności hrabiego Károlyiego i od chwili wybuchu buntu, wywołanego przez niejakiego Tokajiego, ze specjalną uwagą obserwował jego zachowanie. Tamten, chcąc za wszelką cenę rozproszyć owe podejrzenia, był jeszcze aktywniejszy niż inni i sam zmuszał szlachtę, żeby ścigała ów lud, który pod mymi sztandarami dokonywał grabieży. Po wypędzeniu zaś ich z granic swego komitatu postanowił ścigać i rozbijać ich wszędzie, dokądkolwiek by się udali. Kiedy przybył Majos, nic o tym wszystkim nie wiedziałem, nie mogłem jednak zaaprobować tego burzliwego przedsięwzięcia, podjętego wbrew mym rozkazom. Posiłki obiecane przez polskich wielmożów ciągle jeszcze nie nadchodziły. Potrzebowałem pieniędzy, a nie wierzyłem zbytnio w obietnice czynione mi przez francuskiego posła. Dlatego też trudności, które w tej mierze narastały ze wszystkich stron, oraz niepewność, w jakiej się znalazłem, skłaniały mnie do odłożenia wyjazdu. Wszelako to, co mi doniesiono o nastrojach ludu, uświadomiło mi niebezpieczeństwo, jakie mogło wyniknąć z dalszej zwłoki. Zdawałem sobie sprawę, że zapał ludu nie może trwać zbyt długo i że po wygaśnięciu pierwszego płomienia, drugi nie jest już nigdy tak silny. Pomyślałem, że gdyby to wojsko ludowe, tak podniesione na duchu wiarą w moje nadejście z odsieczą, zostało pobite, wówczas powszechna opinia przypisywałaby klęskę mojej nieobecności, chociaż owe oddziały podjęły walkę wbrew moim rozkazom. Ludzie ci nie oskarżaliby siebie samych o brak przezorności, lecz obróciwszy się przeciwko mnie wierzyliby święcie, że opuściłem ich w potrzebie. Naradziłem się w tej tak ważnej sprawie z wojewodą, u którego mieszkałem, a który był moim przyjacielem i człowiekiem wielce rozważnym. Atoli po dokładnym przebadaniu wszystkich argumentów tak z jednej, jak i z drugiej strony uznał, że nie jest w stanie udzielić mi rady w tak delikatnej materii. Decyzję podsunęła mi wreszcie moja własna pycha, miłość do ojczyzny, a także pragnienie uczynienia wszystkiego, co było w mojej mocy, aby później nie mieć sobie nic do zarzucenia. Wierząc tedy w słuszność mojej sprawy i zdając się na pomoc Boga, pożegnałem się z przyjaciółmi i pośród wielu czułych łez wyjechałem pod wieczór pewnego bardzo deszczowego dnia, w asyście zaledwie małej garstki żołnierzy z przybocznej gwardii wojewody. Przebyłem już pół drogi i byłem właśnie w Drohobyczu, oddalonym zaledwie o jeden dzień drogi od granicy Węgier, kiedy nadjechali kurierzy z wieścią, iż owe uzbrojone masy, bez dowódców ni straży, zamroczone winem i pogrążone we śnie, zostały rozbite przez Károlyiego w miejscowości Dolha (Dovgoe) w komitacie Máramaros, że utracono sztandary, a uciekinierzy błąkający się po okolicach wycofali się w góry, oczekując na me rozkazy. Taki nieszczęsny początek miała owa wojna węgierska, którą podjąłem – przyznaję – wbrew wszelkim regułom rozsądku, pobudzony gorączką młodości i miłością do ojczyzny. Mogłem się jeszcze z niej wycofać i miałbym po temu wszelkie racje, wszelako pokrzepiony jedynym pragnieniem zasłużenia sobie na zaufanie i miłość ludu oraz przekonany o słuszności wyznaczonego celu, wysłałem Istvána Kálnánsyego do księcia Wiśniowieckiego i wojewody kijowskiego Potockiego, aby przyspieszyć nadejście obiecanych posiłków. Postanowiłem więc jechać dalej z zamiarem zebrania rozproszonych oddziałów i ukrycia ich w pobliżu polskiej granicy aż do chwili przybycia posiłków, aby nie dopuścić do wystygnięcia zapału, jaki rozpalił się w sercach ludu. Doniesiono mi, że z łatwością zbiorę rozproszone wojsko i że tylko w moim księstwie Munkaczu gotowych jest pięć tysięcy piechurów i pięciuset konnych. Nazajutrz dotarłem do miasteczka Skole w Polsce, w asyście – jak już wspomniałem – żołnierzy wojewody podolskiego, wysłanych pod pretekstem odzyskania reszty zaległych pieniędzy należnych artylerii; tymczasem mieszkańcy tej miejscowości zagrodzili mi drogę. Kiedy jednak podczas kłótni zostałem rozpoznany przez jakiegoś Żyda, spór natychmiast ustąpił miejsca powszechnym oznakom radości. Na wieść o moim przybyciu pewien poczciwy starzec – był to Petroniusz Kamieński, wówczas przełożony znajdującego się w tych okolicach klasztoru ruskich mnichów, który niegdyś kołysał mnie jako dziecko w swoich ramionach – rozczulił się wielce na mój widok i aby dostatecznie się mną nacieszyć, odprowadził mnie aż do samej granicy. W następnych latach oddał mi wiele cennych usług, a służąc jako poseł przy pertraktacjach z moskiewskim carem, otrzymał biskupstwo obrządku ruskiego w Munkaczu. Po tak spędzonym dniu wieczorem znaleźliśmy się w górach, zagubieni na przełęczy. Ponieważ zaś nazajutrz rano nie udało nam się dotrzeć do wyznaczonego miejsca, zatrzymaliśmy się w miasteczku Klimiec (Klimec), położonym u stóp Beskidów, oddzielających Polskę od Węgier. Było to, o ile dobrze sobie przypominam, 16 czerwca 1703 r. Dla większej pewności rozkazałem, żeby przyprowadzono mi oddziały znajdujące się po drugiej stronie gór. Przybyły około południa, uzbrojone w kije i kosy, ale zamiast pięciu tysięcy ludzi przybyło zaledwie pięćdziesięciu konnych oraz dwustu pieszych ze zwyczajnymi chłopskimi fuzjami. Ich dowódcami byli wieśniak, Tamás Esze, mój poddany z miejscowości Tarpa, i Albert Kiss, złoczyńca i złodziej, wygnany za popełnione przestępstwa. Wśród tych, którzy dowodzili tą zbieraniną, zaledwie Móricza i Horvatha można było nazwać żołnierzami. Pierwszy z nich był kiedyś zwykłym żołnierzem w twierdzy munkaczewskiej, drugi – służył niegdyś jako sierżant w wojsku austriackim. Co do reszty, były to szumowiny, których rzemiosła wojennego nauczył rozbój. Majos, który przybył wraz ze mną, pragnął nimi dowodzić z racji swego szlachectwa, ale będąc młodzieńcem skłonnym do kieliszka, pyszałkiem i zadziorą, niezbyt nadawał się do tej roli. Owa tłuszcza nie chciała zaś być pod jego rozkazami z powodu naturalnej nienawiści między ludem a szlachtą węgierską. Mihály Pap, brodaty starzec i tęgi pijak, przedstawiciel chłopów, chciał dowodzić konnicą. Faktycznie, wszyscy oni byli ignorantami, skłóconymi między sobą i niezdolnymi do spełniania nawet zadań kaprala. Jednakże poważał ich lud i nie sposób było odebrać im owych stanowisk ani też znaleźć lepszych na ich miejsce. Ujrzawszy mnie zatem, ta garstka wieśniaków, opanowując wybuchy radości i zaprzestawszy strzelaniny, wysłuchała mej powitalnej oracji nie skąpiącej pochlebstw. Jedni rozpoznawali mnie po sposobie mówienia, inni zaś wątpili, czy to naprawdę jestem ja we własnej osobie. Na koniec pierzchły wszelkie wątpliwości, kiedy z całą żarliwością wyraziłem mą miłość do ojczyzny i szczere przywiązanie do nich samych; wówczas radośnie i z całą gorliwością zaprzysięgli mi wierność. Musiałem sam odpowiednio uszeregować cały ten motłoch, składający się ze zwykłych band. Wyznaczyłem straże, a gdy robiłem nocny obchód, ukradkiem słuchałem poufnych rozmów, żeby lepiej poznać ich nastawienie do mojej osoby i do dowódców. Prowiant dzielono w mojej obecności, baczyłem przy tym pilnie, aby tej niezdyscyplinowanej tłuszczy nie rozdawano wina ani wódki. Kazałem publicznie ogłosić moje zarządzenia i wyznaczyłem sędziego dla utrzymania dyscypliny; dając tedy od samego początku przykłady sprawiedliwości i surowości przeciwko przeniewiercom, starałem się utrzymać w karności te ludowe szeregi pod groźbą kary. Dwa dni upłynęły mi na podobnych zajęciach, kiedy to wieść o moim przybyciu rozeszła się szerokim echem po księstwie Munkacz i aż trudno mi było uwierzyć w radość i gorliwość ludu, z jaką nadciągał ze wszystkich stron. Przychodzili całymi grupami, przynosząc ze sobą chleb, mięso i inne niezbędne rzeczy. Ludzie ci przybywali wraz z żonami i dziećmi, a widząc mnie z daleka klękali i żegnali się na modłę Rusinów, płacząc ze wzruszenia, co i mnie samemu wyciskało z oczu łzy. O zapale i uczuciach tego ludu nie tylko świadczyły przyniesione prowianty; odesławszy do domu żony i dzieci włączali się do szeregów mego wojska uzbrojeni zaledwie w szable, widły i kosy, przysięgając mi wierność na śmierć i życie. W niedługim czasie liczebność moich oddziałów wzrosła aż do trzech tysięcy ludzi; zapał wieśniaków, przewyższający znacznie ich rzeczywiste siły, wzmagał się z dnia na dzień. Korzystając więc z dobrej woli moich poddanych, udało mi się namówić ich do oddania koni pociągowych, aby zwiększyć liczbę kawalerzystów. Dzięki temu moja konnica, uzbrojona w chłopskie strzelby, szybko osiągnęła liczbę trzystu ludzi, wieść zaś gminna, zawsze wszystko wyolbrzymiająca, głosiła już o tysiącu. Podczas gdy wszystko to działo się na granicy, Károlyi, dumny z udanej wyprawy do Dolhy, zawiózł na dwór wiedeński pięć sztandarów, które przyjęte zostały jako zadatek jego wierności i faktyczne świadectwo rozgromienia buntowników. Zwycięstwo Károlyiego nie zostawiało dworowi wiedeńskiemu żadnej wątpliwości, że rozruchy, wywołane czy to przeze mnie, czy też przez rozpaczliwą sytuację, w jakiej znalazł się lud, zostały całkowicie zdławione. Spowodowało to wydanie rozkazu regimentowi Montecuccolego, jedynemu stacjonującemu na Węgrzech poza obsadą twierdz, przyspieszenia wymarszu w kierunku Italii. Jak już powiedziałem, powiększyła się znacznie liczba moich oddziałów i wzrósł jeszcze ich zapał, a więc przeszedłem granicę Węgier niczym Cezar Rubikon, by dłużej nie być ciężarem dla Polaków. Nie mogłem wszakże długo popasać w górach, albowiem ziemia tutaj rodziła jedynie owies, a chleb owsiany nie smakuje tym, którzy doń nie nawykli. Dlatego też, rozesławszy małe partie na zwiady i wywiedziawszy się, że nie ma wokół żadnych wrogich sił, postanowiłem zejść na munkaczewskie niziny i osiąść w samym mieście Munkacz, oddalonym od zamku na odległość armatniego wystrzału. Nie miałem już bowiem żadnej nadziei na powiększenie oddziałów ani na zdobycie prowiantu w tych górach. W wojsku węgierskim panował zaś taki nastrój jak i u wszystkich mieszkańców nizin, mających wstręt do przebywania w górach. Zostałem nakłoniony przez tajnych posłów całej ludności zacisańskiego kraju, przez tak zwane miasta hajduków, przez Jazygów i Kumanów, do zejścia na niziny. Garnizon zamkowy, liczący zaledwie pięciuset piechurów austriackich, nie był dla mnie przeszkodą, część bowiem z nich przygnieciona była już starością, młodsi zaś – pożeniwszy się w okolicznych wioskach, byli zwolennikami mojej sprawy. Było w tym garnizonie wielu oficerów szczerze mi oddanych, przy których pomocy mogłem liczyć na opanowanie twierdzy. Zaiste wszelkie przyczyny nagliły mnie do opuszczenia gór i zejścia na niziny. Zorganizowawszy tedy, jak mogłem najlepiej, ów ludowy korpus piechoty i kawalerii, przybyłem do Munkacza po trzech dniach marszu. Dla wyćwiczenia żołnierzy i koni przeprowadziłem kilka bitewnych potyczek pod twierdzą, na modłę węgierską, rozlokowałem piechotę w mieście, zabrałem ze sobą harcowników i wystawiwszy warty zatrzymałem się tam. Zaledwie jednak spędziłem kilka godzin na odpoczynku, gdy z miasta zaczęły do mnie dobiegać odgłosy kłótni przemieszane z wystrzałami karabinowymi. Skoro tylko bowiem żołnierze znaleźli w piwnicach wino, nikt nie mógł się oprzeć pokusie. Oficerowie zaś, ulepieni z tej samej gliny co i prości żołnierze, wraz z nimi oddali się hulankom, a podochoceni winem, zarówno jedni, jak i drudzy, skorzy byli do kłótni i burd. Ja jeden, trzeźwy i opanowany, musiałem powstrzymać tę rozbisurmanioną hałastrę, posunąwszy się aż do przedziurawienia beczek, żeby zlikwidować jakąkolwiek okazję do pijaństwa. Pośród tego rozgardiaszu zamroczonego tłumu straże doniosły mi o przybyciu kalwińskiego posła, nazwiskiem Thuri, wysłannika z twierdzy. Życzył on sobie ze mną rozmawiać, żeby przedłożyć mi prośby mieszkańców miasta, którzy schronili się w zamku. Przyjąłem go życzliwie, a ponieważ wypytywałem o sprawy twierdzy i całego królestwa, przekazał mi między innymi wieść o tym, że hrabia Ausberg, komendant fortecy, skądinąd doskonale mi znany, otrzymał właśnie całkowicie pewne wiadomości o regimencie Montecuccolego. Otóż regiment ów, przemierzając kraj Jazygów, w drodze do Pesztu wpadł w zasadzkę i został całkowicie pobity przez tamtejszą ludność. Wiadomość ta wydawała mi się tym bardziej wiarygodna, iż niedawno przyjmowałem u siebie posłów od Jazygów i Kumanów, którzy chcąc przyłączyć się do mego stronnictwa zapewniali mnie o swej wierności i gotowości do buntu. Wszelako nowiny te, tak pomyślne dla moich spraw, następnego już dnia zostały przytłumione ciężarem innych, całkiem przeciwnych. Albowiem oddziały wysłane na wojnę donosiły, że do zamku Szerednye, odległego o dwie mile, przybył szwadron austriackiej kawalerii, eskortując wozy naładowane prochem. Na wieść o moim pojawieniu się w okolicy Austriacy postanowili się zatrzymać w rzeczonym zamku, aby nie narażać amunicji na niebezpieczeństwo. Dobrze znałem położenie tego zamku, ze wszech stron otoczonego murami i głęboką fosą, co dawało wojskom austriackim całkowitą przewagę nad moimi źle uzbrojonymi oddziałami. Postanowiłem tedy, że sięgnę również do argumentów pieniężnych i rozesłałem ludzi, by podłożyli ogień w oborach i owczarniach przyległych do muru, żeby tym sposobem przenieść pożar w stronę zewnętrznego podwórza zamku, na którym stały owe wozy. Nadto uformowałem oddział wyborowych strzelców, którzy mieli się ukryć w przydrożnych chaszczach oraz moczarach i zaatakować wroga w razie, gdyby nie powiódł się plan wzniecenia pożaru i nieprzyjaciel wyruszył nazajutrz w drogę. Wszelako ów motłoch, pozbawiony jakiegokolwiek wojennego doświadczenia, spędziwszy cały dzień na gościńcach, wycofał się, pozostawiając wroga w spokoju. Kiedy pochłonięty byłem tym wszystkim, moja mała armia rosła z dnia na dzień, szlachta zaś z okolicznych komitatów, zaczynająca mi wyraźnie sprzyjać, wysyłała najbiedniejszych szlachciców, aby upewnili się co do mych sił i zamiarów. Jedni donosili mi o niebezpieczeństwie, na jakie byłem narażony, gdyż Austriacy wysłali morderców, aby mnie zabić, inni głosili, że regiment Montecuccolego przybył już do Ungvśru. Ta wiadomość potwierdzona została przez pewnego szlachcica niedawno tu przybyłego, który przez kilka dni maszerował wraz z owym regimentem. Nie mogłem więc mieć najmniejszych wątpliwości co do wiarygodności owej nowiny. Wydawało mi się wszakże, że miałoby to bardzo poważne konsekwencje, gdybym na pierwszą pogłoskę o nadejściu jednego zaledwie regimentu wycofał się nagle z całą armią, którą oceniano już na dziesięć tysięcy ludzi. Takie trwożliwe posunięcie mogłoby zniechęcić zarówno ludność, jak i żołnierzy, choć uważałem, że znacznie większym błędem byłoby czekać w miejscu ze wszech stron odsłoniętym, gdzie domy były drewniane i kryte słomą, mając faktycznie trzy tysiące pieszych i około pięciuset konnych uzbrojonych częściowo w chłopskie strzelby – to znaczy czekać w tak niekorzystnych warunkach na wsparcie oddziału liczącego około tysiąca dwustu kirasjerów. Tym sposobem naraziłbym na skrajne niebezpieczeństwo zarówno moją osobę, jak i interesy mojej ojczyzny. Zatem bardzo potrzebowałem rady, w jaki sposób podtrzymać zapał żołnierzy oraz wiarę w ich wielką siłę, a jednocześnie uniknąć zbliżającego się niebezpieczeństwa. Tej zbawczej rady mogłem oczekiwać jedynie od siebie samego. Rozesławszy więc czym prędzej podjazdy i zwiadowców do okolicznych wiosek i skrzętnie ukrywając wiadomość o zbliżaniu się Austriaków, wysłałem nocą garstkę nieuzbrojonej ludności w góry do zamku w Szentmiklós, odległego od miasta o dwie mile. Poleciłem im obejść zamek od strony lasu i powrócić z drugiej strony twierdzy, tak aby mieszkańcy fortecy sądzili, iż przybywają nowe oddziały. Prawdziwym powodem tego kroku było to, żeby poprzez oddalenie od siebie większej części mych oddziałów, całkowicie pozbawionej broni, mieć w razie uzyskania wiadomości o zbliżaniu się Austriaków pretekst do wycofania się w celu dołączenia do reszty wojska. Nie chciałem bowiem, aby w opinii ludu mój marsz dla połączenia się z resztą oddziałów został uznany za ucieczkę spowodowaną strachem. Zatrzymałem przy sobie najlepiej uzbrojonych żołnierzy i odpoczywałem. Nazajutrz, kiedy wczesnym rankiem straż dzienna gotując się do zmiany warty nocnej na wyspie na rzece Latorca, oblewającej miasto, przeprawiała się przez wodę, aby zająć swoje stanowiska i rozstawić czujki na wzgórzach, została znienacka zaatakowana przez nieprzyjacielski szwadron. Ubierałem się właśnie w mojej kwaterze, osłoniętej zaledwie żywopłotem, kiedy się to zdarzyło. Przez okno zobaczyłem moich jeźdźców, czujnych jak zawsze, galopujących w pośpiechu przez plac przed domem na odsiecz straży. Niewielka liczba pieszych, jaka ze mną pozostała, znajdowała się na podwórzu. Miałem zaledwie czas na ustawienie jednego szeregu wzdłuż płotu, drugiego zaś – naprzeciwko, na placu, między znajdującymi się tam składami. Jak już powiedziałem, czasu miałem bardzo mało, powracała bowiem właśnie moja kawaleria zaatakowana przez duży szwadron. Przejechali koło bramy mojego domu i rozpierzchli się. Nieprzyjaciel został wzięty w krzyżowy ogień z obu flank, ja sam stałem na koniu przy bramie wraz z Majosem i kilku jeźdźcami, jacy mi jeszcze pozostali. Brama była otwarta i kiedy tylko przejechał przez nią szwadron, moi jeźdźcy błyskawicznie ją zatrzasnęli. Majos rzucił się na kapitana, który w przeddzień chełpił się, że przyniesie moje serce nadziane na swą szpadę, i zabił go. W sumie zabitych zostało trzydziestu ludzi. Zbity z tropu szwadron zatrzymał się dopiero na cmentarzu znajdującym się na końcu miasta. W tej przykrej sytuacji nie miałem czasu do stracenia. Należało zadecydować, czy będziemy się bronić w domu położonym pośród innych pokrytych słomą i otoczonym jedynie żywopłotem, czy też ruszymy do odwrotu, co wcale nie było bardziej bezpieczne, gdyż nie posiadaliśmy żadnej broni zdolnej zatrzymać ścigających nas jeźdźców. Wielu skłonnych było się bronić, lecz nawet jeśliby dom był otoczony murami, z zamku strzelano by z armaty, żeby nas zmusić do wycofania się. Podjąłem tedy decyzję odwrotu. Dodawałem moim otuchy, kazałem im się ścieśnić w kolumnie marszowej bez zbytniego ich ustawiania; nie byliby bowiem zdolni do utrzymania szeregu. Austriacy podłożyli ogień pod domy, które znajdowały się powyżej mojego. Wiatr zasłonił nas dymem, z czego skwapliwie skorzystałem. Kiedy jednak znalazłem się na środku placu, tył mojej kolumny zaczął falować: chciano zawrócić. Zatrzymałem czoło, podniosłem żołnierzy na duchu i ruszyliśmy prosto do przodu na oczach szwadronu wroga, który się nie ruszył z miejsca, licząc prawdopodobnie na to, iż natrze na nas od tyłu, kiedy zostaniemy zaatakowani od czoła. Byłem w środku kolumny wraz z około piętnastoma jeźdźcami gotowymi do starcia z każdym, kto stanąłby naprzeciw nas. Jeden z prostych żołnierzy podszedł do mnie i poradził mi zboczyć w stronę rzeki, twierdził, że zna bród, gdzie piechota mogłaby łatwo się przeprawić, żeby dotrzeć do opłotków wsi Oroszvég, znajdującej się naprzeciwko, a stamtąd do winnic i wysokich gór pokrytych lasami. Nie wahałem się ani chwili przy podjęciu decyzji. Wróg otoczył miasto, zamiarem jego było nas spalić, i co więcej, czekał na piechotę z zamku. Mocno się zatem skonfundowano, kiedy zobaczono, jak przechodzimy przez rzekę. Kilka szwadronów ruszyło w naszą stronę, my jednak byliśmy już za płotami, skąd bez przeszkód dotarliśmy na pokryte winnicami wzgórza. Tam zarządziłem postój i wtedy dostrzegliśmy piechotę wyruszającą z zamku z działami polowymi oraz regiment Montecuccolego rozstawiony szwadronami na drogach wychodzących na pole. Tak więc niewidzialna ręka boska ocaliła mnie z tego niebezpieczeństwa. Przy tej okazji straciłem najniezbędniejsze dla mnie rzeczy. Wszystko było spakowane w dwie sakwy, lecz mój giermek, który nagle zachorował, zapomniał je załadować na konia. Pierwszym moim posunięciem było wysłanie rozkazów do tych oddziałów mego wojska, które nie mając broni stały przy sąsiednim zamku w Szentmiklós. Tymczasem o mojej fatalnej przygodzie opowiedzieli uciekinierzy; co więcej, rozpowiadali, iż zostałem w mieście otoczony i zabity. Biedni, przerażeni ludzie zalewając się łzami zaczęli głośno lamentować na ruską modłę, a głosy ich rozlegały się po górach i dolinach. Manifestowanie powszechnej żałoby i przywiązania wyda się niewiarygodne tym, którzy to teraz czytają. Owe krzyki docierały do mych uszu, podczas gdy szliśmy okrężnymi drogami po szczytach gór i wśród lasów. Z obawy, żeby nie odcięli mi drogi czy to Austriacy, czy też szlachta z sąsiedniego komitatu Máramaros, przyspieszyłem marsz, chcąc dostać się do granic Polski przez jedną z trzech dolin: Latorca, Kispinnye lub Nagypinnye. Po dwóch dniach szczęśliwie znalazłem się w Zawadce, wiosce należącej do mnie, która położona była na rubieżach graniczących z Polską. W kilka dni później wieść o moim przybyciu ukoiła smutek mego ludu, który przerodził się w powszechną radość. Nieszczęśnicy owi zaczęli tłumnie gromadzić się wokół mnie. Austriacy, dumni z odniesionego zwycięstwa, obozowali wokół pod ochroną dział fortecznych, nie uważając za właściwe ściganie mnie w górach. W końcu czerwca, gdy miały miejsce te przykre wydarzenia, pewnego dnia nadjechali ku mnie dobrze uzbrojeni jeźdźcy węgierscy, nie przejmując się tym, iż musieli przejechać obok zamku oraz regimentu Montecuccolego. Oddział ów składał się z dobrze wyszkolonych żołnierzy, objuczonych łupami zdobytymi już dawniej na mieszkańcach wsi położonych z drugiej strony Cisy oraz w domach szlacheckich; wszelako narażeni na pościg ze strony banderii tamtejszych komitatów, nie mogąc dłużej stawiać oporu na nizinie, schronili się u mnie. Po jakimś czasie znaczna część tego oddziału przezwyciężyła w sobie złodziejską żyłkę, zaczęła przejawiać bardziej ludzkie uczucia, stała się bardziej okrzesana, zasługując na wojskowe godności i urzędy. W niedługi czas potem hrabia Bercsényi, załatwiwszy pomyślnie sprawy w Warszawie, dołączył do mnie, przyprowadzając ze sobą dwie kompanie Wołochów wojewody kijowskiego, dwie kompanie dragonów i dwie inne należące do księcia Wiśniowieckiego. Lud został bardzo podniesiony na duchu widząc te posiłki, skądinąd tak niewielkie. Siły te, choć tak skromne, dodały ludziom odwagi oraz krzepiły nadzieją otrzymania większej pomocy, albowiem hrabia przywiózł również i pieniądze. Poseł francuski zapewnił mnie, iż wkrótce przekaże nam pięć tysięcy cekinów. Kazałem rozdać żołnierzom miesięczny żołd, żeby móc ich lepiej utrzymać w posłuszeństwie i zatrzymać pod moimi sztandarami. Wspomniani kawalerzyści węgierscy oznajmili mi, że cała ludność oczekuje z niecierpliwością mego zejścia na równiny i prosi mnie, abym za wszelką cenę spróbował przejść Cisę. Zdając sobie sprawę, że nie powiększę liczby kawalerii przebywając w górach, uznałem ową propozycję za całkiem rozsądną. Jednakże, ze względu na regiment Montecuccolego, roztasowany na tyłach, zejście z gór z około czterystu konnymi oraz dwoma tysiącami pieszych bardzo źle uzbrojonych, którzy mi pozostali po zasadzce w mieście, było niesłychanie trudnym przedsięwzięciem. Wody w rzekach Borsova, Cisa i Szamos wezbrały i zalały wsie, lasy i pola błotem i mułem, czyniąc ich koryta niemożliwymi do przebycia. Trudności te zostały jednak pokonane dzięki odwadze żołnierzy oraz z powodu konieczności wymarszu; nie można bowiem było dłużej trzymać na granicy wojsk, które przybyły z Polski. W końcu lipca otrzymałem z wiarygodnych źródeł wiadomość, że szlachta z komitatów Bereg i Ugocsa wraz ze stu piechurami z garnizonu szatmarskiego i tyloma jeźdźcami z regimentu Montecuccolego zajęła stanowisko we wsi Tiszabecs pod komendą Istvana Csáky, żupana owych dwóch komitatów, z zamiarem uniemożliwienia mi przejścia przez rzekę, reszta zaś tego oddziału zakwaterowała się w moim mieście Beregszász (Beregovo) po tej stronie rzeki. Postanowiłem tedy zaatakować ich, posuwając się bardzo szybko i w wielkiej tajemnicy, drogami ukrytymi pośród gór i okolicznych lasów, aby po wprowadzeniu zamętu w szeregach owego wojska zabrać ich łodzie, gotowe do przeprawy. Ruszyliśmy w drogę bardzo wczesnym rankiem i po kilkugodzinnym zaledwie odpoczynku wraz z mą kawalerią dotarłem w ciągu następnej, bardzo dżdżystej nocy w okolice Beregszászu, gdzie dowiedziałem się, iż jest tu zaledwie dwudziestu pięciu konnych austriackich i tyluż węgierskich, reszta zaś pozostała na drugim brzegu z zamiarem obserwowania mnie, plotka bowiem nieprawdopodobnie wyolbrzymiała stan liczebny mego wojska. Aby owi żołnierze nie wymknęli mi się z rąk, postanowiłem opanować miejsce przeprawy strzeżone przez piętnastu austriackich piechurów ukrytych za szańcami. Moja piechota nie mogła jeszcze do mnie dołączyć z powodu ciężkich do przebycia dróg, pokrytych błotem, lecz moi węgierscy jeźdźcy zdołali sami sforsować ów szaniec. Tymczasem zbliżał się oddział powracających Austriaków i Węgrów, nieświadomy tego, co tutaj zaszło. Postawiłem na czatach oddziały, żeby ich otoczyć. Kiedy jednak spostrzegli, że widać ich jak na dłoni i że nie mają szansy ucieczki, wycofali się w zakole rzeki, gdzie znaleźli się nie tylko pod osłoną ogniową kawalerii i piechoty zarówno austriackiej, jak i tej z komitatów, zajmującej stanowiska na drugim brzegu rzeki, lecz otrzymali jeszcze dodatkowe posiłki, które korzystając z osłony brzegu strzelały w poczuciu pełnego bezpieczeństwa. Jeźdźcy węgierscy, o których wspomniałem, iż przyłączyli się do mnie w Zawadce, zaatakowali ich z wielkim męstwem, lecz obawiając się stracić najdzielniejszych żołnierzy, postanowiłem przerwać atak aż do nadejścia piechoty. Tymczasem jeźdźcy owi, napierając na wroga zwartymi szeregami, odepchnęli go i rozgromili: część pokonanych rzuciła się do Cisy i ugrzęzła w błocie i mule; inni, którzy szukali ratunku w ucieczce, zostali pojmani lub zabici. Była to pierwsza, niewielkiej zresztą wagi, potyczka, lecz męstwo węgierskich jedźdźców było podziwiane nawet przez samych Austriaków. Podczas tej akcji pewien austriacki trębacz, pojmany na równinach nadcisańskich, skorzystał z zamieszania i uciekł, przyprawiając mnie o wielkie zmartwienie. Obawiałem się bowiem, że odkrywszy, jak małe posiłki przyprowadził hrabia Bercsényi, a których liczbę wieść gminna niepomiernie wyolbrzymiała, może donieść o tym wrogowi, co dałoby mu okazję do połączenia sił garnizonów z regimentu Montecuccolego, stacjonującego w Munkaczu, natarcia na mnie i wtłoczenia mnie między dwie rzeki, u zbiegu których się wówczas znajdowałem. Toteż z nadejściem wieczoru wycofałem się do sąsiedniego miasta Vary (Vari) z zamiarem znalezienia osłony w postaci brzegu rzeki Borsova, która przepływała przez to miasto, i opanowania mostu. Zaledwie zmęczeni jeźdźcy i znużona błotnistymi drogami piechota udali się na spoczynek, gdy uciekinierzy z niewielkiego miasteczka znajdującego się w pobliżu Beregszászu donieśli mi, iż przybył tam regiment Montecuccolego. Słysząc to kazałem wysadzić most, rozmieściłem straże i zastanawiałem się, co dalej przedsięwziąć. Aczkolwiek Borsova osłaniała nas przed regimentem Montecuccolego, to jednak pokonany przez nas nieprzyjaciel był na naszych tyłach i w każdej chwili mógł przejść Cisę. Hrabia Bercsényi uważał, że należy wycofać się w góry. Rada z pewnością była dobra, jednakże animusz kawalerzystów spragnionych widoku nadcisańskich równin był znaczną przeszkodą w realizacji tego planu. Opinia powszechna oraz rozgłos o sile moich wojsk, które były z tego bardzo dumne, stanowiły kolejną przeszkodę w ucieczce w góry. Obawialiśmy się również, że demonstrując wrogowi naszą słabość, możemy go zachęcić do pościgu. Inni znowu byli zdania, że należy za wszelką cenę przejść Cisę. Owa rada wydawała się zuchwała, albowiem nie mieliśmy łodzi, a droga, którą mieliśmy do przebycia, prowadziła przez tak wąskie lądowe przesmyki wśród zlewiska rzek Szamos, Cisy i Borsovej, że w wypadku niepowodzenia przy przeprawie nie mielibyśmy już odwrotu ani też żadnych możliwości wycofania się w góry. Mimo to przychyliłem się do tej właśnie opinii, nie dlatego, żebym nie przewidywał niebezpieczeństw, lecz dlatego, iż doszedłem do wniosku, że łatwo jest zapewnić sobie bezpieczeństwo wycofując się w góry, nie służyłoby to jednak w żadnym razie wspólnej sprawie, jaką przedsięwzięliśmy. Wiedziałem, iż przeprawa przez Cisę jest wielkim ryzykiem; równocześnie jednak zdawałem sobie sprawę, że urzeczywistnienie tego zamierzenia przyniesie ogromny pożytek dla dobra publicznego. Toteż bez wahania dałem słowo moim kawalerzystom, do których miałem najwięcej zaufania, że gdyby piechota i Polacy postanowili się wycofać, ja sam spróbuję z nimi przeprawy przez rzekę. Kiedy tak radziliśmy, pełni wahań i niepewności, zagrożeni dwoma atakami w obliczu zapadającej nocy, straże doniosły, że z drugiej strony Cisy hrabia Csáky wraz z Austriakami oraz ludźmi ze swego komitatu zbijają most: słyszano bowiem odgłosy ciesielki. Wszelako ci, których wysłaliśmy do Beregszászu na rekonesans, stwierdzili, iż słychać było jedynie kompanię kawalerii, która nadjechała, żeby wybadać, co się dzieje nad Cisą, jednak dowiedziawszy się o naszym przybyciu, jeźdźcy wycofali się. Toteż noc spędziliśmy w całkowitym spokoju, a o świcie spostrzegliśmy, iż oddziały komitackie, po zniszczeniu swych łodzi, również powróciły do Szatmár z jakiejś nie znanej nam przyczyny, szlachta zaś z owych komitatów rozpierzchnąwszy się na wszystkie strony, powróciła do swych domów. Wkrótce dowiedziałem się, iż powodem owego popłochu był zbiegły trębacz, który przyszedł z wieścią, iż czterdzieści tysięcy Szwedów i Polaków ruszyło prosto do Máramaros, ciągnąc ze sobą działo, żeby przystąpić do szturmu twierdzy w Szatmár. Była to pogłoska ukuta przez lud, dający upust swym pragnieniom, a trębacz w nią święcie uwierzył. Owe pomyślne okoliczności sprawiły, że wszyscy jednogłośnie opowiedzieli się za przekroczeniem Cisy. Wysłałem więc przodem Tamása Esze wraz z regimentem zebranym we wsiach położnych po obu stronach rzeki, my zaś poszliśmy za nim w kierunku miasteczka Nemény drogami tak bardzo pokrytymi błotem i mułem, że piechurzy byli zmuszeni brodzić prawie cały dzień w wodzie sięgającej im aż do ud. Wszelako czyż istnieją trudności, których odwaga nie umiałaby uczynić lżejszymi temu, kto ma dobre chęci? Lud ów, nieuzbrojony, półnagi, porzucając domy i dzieci, nadciągał ze swymi sztandarami ze wszystkich stron. Kiedy już przeprawiliśmy się przez Cisę, w czym bardzo pomocne były nam młyny i ukryte przy brzegu łodzie – a zajęło nam to półtora dnia – dołączyła do nas tak wielka liczba pieszych i konnych, że w ciągu kilku dni wojsko nasze liczyło osiem tysięcy ludzi. Tak nagłe i żywiołowe powstanie chłopskie zaskoczyło szlachtę, która wycofała się do swych domów i zamków, położonych w bezpiecznych okolicach. Chłopi zaś, wiedzeni wewnętrzną wrogością do swych panów, zabierali im stada bydła pod pretekstem, że sprzyjają Austriakom. Tak więc szlachta z komitatów, niezdecydowana, po czyjej stanąć stronie, bojąc się zarówno Austriaków, jak i ludu, ukryła się w warowniach magnackich. Wszelako niewielu z nich schroniło się w miejscach strzeżonych przez Austriaków. Nadciągający lud wybierał swych dowódców; jedni oddawali się pod komendę świniarza, inni szli za wolarzem, cyrulikiem czy krawcem, w zależności od tego, co sądzili o ich męstwie. Oto więc nadciągali hurmą lub grupami. Byłoby niebezpieczne, a nawet niemożliwe usunięcie takich oficerów, z powodu niemożności znalezienia lepszych na ich miejsce. Jak już wspominałem, akcja pod Tiszabecs wzbudziła wielki podziw szlachty. Szlachcice z komitatów Bereg i Ugocsa podzielili się na dwa stronnictwa, a najbiedniejsi zaczęli nadciągać do mego obozu. Spośród znaczniejszych zjawili się jedynie Illosvayowie, którzy darzyli mnie szczególnym afektem oraz bardzo byli przywiązani do mego domu. Jeden z członków tej rodziny schronił się w zamku Huszt (Khoust) w komitacie Máramaros, mając zamiar wymusić na garnizonie, aby się poddał; inni przybyli do mego obozu.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Pamietniki_z_wojny_wegierskiej-ebookRO/p02010841i020" target="_blank" title="Pamiętniki z wojny węgierskiej [Franciszek II Rakoczy] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Pamiętniki z wojny węgierskiej [Franciszek II Rakoczy] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Tadeusz Fangrat cytat: Niechętnie wtrącam się w swoje prywatne sprawy. | Cytaty sławnych ludzi\n„Niechętnie wtrącam się w swoje prywatne sprawy.“\n„Unia nie powinna się wtrącać w nie swoje sprawy.“\n— Recep Tayyip Erdoğan polityk turecki 1954\n„Dla każdego z nas łatwiej jest wtrącać się w cudze sprawy, niż rozważać własne.“\nŹródło: Homilia na słowa: Miej się na baczności\n„Jest to sprawa sądowa, nie będę się wtrącać, ale ten człowiek ma krew na rękach.“\no Michaile Chodorkowskim.\nŹródło: „Rzeczpospolita”, 7 września 2010 http://www.rp.pl/artykul/532610.html\n„Orientacja seksualna to tylko i wyłącznie prywatna sprawa każdego człowieka.“\n„To są moje prywatne sprawy. Zajmuję się technologią w Londynie i Azji.“\n— Mohammed El Senussi 1962\nzapytany o źródło swych funduszy\nŹródło: Tadeusz Pasierbiński, Monarchie świata. Poczet rodów królewskich i książęcych, wyd. Iskry, Warszawa 2002, ISBN 83-207-1705-1, s. 379.\n„Wiatr może wiać albo nie wiać, w końcu to jego prywatna sprawa.“\nzapowiedź pogody w Programie III, styczeń 2010\n„Jeśli w wyniku własnej decyzji ginie człowiek – to jego prywatna sprawa. Jeśli ginie 10.000 ludzi – to jest to 10.000 prywatnych spraw – a nie „problem społeczny.”“\n„Szybko odkryłem, że Everest nie jest moją prywatną sprawą. Należał do wielu.“\n— Thomas Hornbein amerykański wspinacz 1930\n„Faktycznie część z moich podopiecznych pali, lecz widziałem ich z papierosem głównie podczas wspólnych kolacji po zawodach lub pozasportowych imprez. To nie jest moja sprawa, więc się nie wtrącam.“\n— Mika Kojonkoski fiński skoczek narciarski, trener 1964\nŹródło: Ahonen: Połowa skoczków pali papierosy, 29 listopada 2008 http://www.sport.pl/celebrities/1,83529,6006337,Ahonen__Polowa_skoczkow_pali_papierosy.html\n„Ja się panu Niesiołowskiemu nie wtrącam w jego motylki, ćmy ani muchy, którymi się zawodowo zajmuje. Dlatego prosiłbym, żeby on też się nie mieszał w sprawy związane z moimi obywatelskimi prawami.“\nŹródło: Niesiołowski odesłany do muszek, naszdziennik.pl, 29 czerwca 2011 http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20110629&typ=po&id=po07.txt\n„Jeżeli chodzi o te relacje to, to są moje relacje prywatne, to nie ma nic wspólnego ani z działalnością pani stacji ani z moją działalnością polityczną. To są moje prywatne osobiste sprawy i proszę się od tego odczepić.“\nw odpowiedzi na pytania dziennikarki TVN o wyzbyciu się przez Waldemara Pawlaka części majątku i jego wniosku o zmniejszenie alimentów na swoje dzieci.\n„Ja wiem, co to znaczy strata kogoś bliskiego. Natomiast to, jak ja to przeżywam, a jak ja to artykułuję to są moje prywatne sprawy.“\n„Jestem faszystą, ponieważ zmierzyłem postęp dekadencji Europy. (…) nie aprobując wtrącania się obcych imperiów w sprawy naszego kontynentu, takich jak Stany Zjednoczone czy Rosja, nie znalazłem innego ratunku niż Hitler i hitleryzm.“\n„To kraj, w którym łatwo się żyje. Składa się nań wiele narodowości, kultur i religii, więc Australijczycy nauczyli się tolerancji. Pozwalają każdemu być sobą, nie wtrącają się w niczyje sprawy. Poza tym Australia jest piękna, ma cudowny klimat.“\n„Nigdy nie oszukuję i nie kradnę. Nie noszę także cylindra do płaszcza i nie wcinam bananów idąc ulicą, bo dżentelmen nie robi żadnej z tych rzeczy. Zrobiłbym jedno tak samo niechętnie jak drugie – bo jedno i drugie jest sprawą harmonii i dobrego smaku.“\n„Najważniejszą sprawą jest to, byśmy w czasie głosowania nie naruszyli odwiecznej zasady, że własność prywatna jest święta i nienaruszalna, i przy pomocy prywatyzacji nie dokonali kolejny raz nacjonalizacji majątku narodowego.“\nŹródło: wystąpienie na posiedzeniu Sejmu, 4 marca 1993 http://orka2.sejm.gov.pl/Debata1.nsf/5c30b337b5bc240ec125746d0030d0fc/5a0c30a302964606c125750e00444b2d?OpenDocument\nO czasie, O pomocy\n„Premier niech się na temat seksu nie odzywa się najlepiej, bo on tego uczucia bycia z kobietą w stałych uczuciach nie przeżył, więc niech on lepiej nie rozmawia o tym. To jest jego osobista sprawa i do osobistych spraw ludzi, którzy żyją w związku przez kilkadziesiąt lat, niech on się też nie wtrąca. Bo jakie ja rzeczy słyszałem na temat premiera, to też mogę je powiedzieć.“\no Jarosławie Kaczyńskim, w odpowiedzi na wypowiedź premiera, że w związku z ujawnieniem faktów o seksaferze o. Rydzykowi nie będzie wypadało kontaktować się z osobami powiązanymi z tą sprawą.\nO kobietach, O ludziach, O seksie, O emocjach


Jodłowski: Biznes ignorował ostrzeżenia naukowców dotyczące zmian klimatu - wideo - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\n8 listopada 2019, 16:14 | Aktualizacja: 13.11.2019, 15:51\nZbliżamy się do krytycznych momentów, w których będziemy musieli podjąć drastyczne działania na rzecz uchronienia się przed negatywnymi konsekwencjami naszych działań – tak o skutkach rozwoju gospodarczego dla klimatu mówi Krzysztof Jodłowski, Account Direktor z Kantar Polska.źródło: ShutterStock\nKantar Polska opublikował pod koniec września raport „Ziemianie atakują” na temat zmian klimatycznych. Więcej na ten temat przeczytasz TUTAJ.\nJak podkreśla Krzysztof Jodłowski, biznes do tej pory ochoczo czerpał z nauki to, co najlepsze, ale ignorował ostrzeżenia, jakie badacze formułowali pod jego adresem.\nKRZYSZTOF JODŁOWSKI, KANTAR POLSKA (AKCJA „ZIELONA POLSKA”)\n- Od nauki do tej pory jako cywilizacja techniczna otrzymaliśmy bardzo wiele. Dostaliśmy nowe perspektywy, możliwości optymalizacji, czerpaliśmy z tych dobrodziejstw pełnymi garściami. Jednocześnie, gdy nauka przeszła na pozycję sygnalizowania nam różnych zagrożeń związanych z naszym szybkim rozwojem i tym, jak zużywamy zasoby, to tak jakby ogłuchliśmy na jedno ucho – mówi nasz rozmówca w studiu DGP.\nJego zdaniem istnieją dwa podstawowe zagrożenia związane ze skutkami ludzkiej ekspansji na świecie. - Zdaniem naszych ekspertów i środowiska naukowego, dopuściliśmy do zmiany klimatu, która jest niebezpieczna dla ekosystemów na całym świecie. To jest coś, co stanowi podstawowe zagrożenie dla trwałości ludzkiej cywilizacji, ponieważ od ekosystemów jesteśmy zależni – mówi.\n- Drugim niebezpieczeństwem jest to, że człowiek jest bardzo ekspansywny w swojej cywilizacji, przekroczył wszystkie bariery środowiskowe, które towarzyszyły mu wcześniej, w związku z czym dzikie życie zostało zepchnięte do defensywy. To człowiek dominuje wszędzie – dodaje.\nTagi:Zielona Polska, ekologia, lifestyle\nSprawozdania gospodarowania odpadami: Coroczne rozliczenia nieco łatwiejsze\nCzas pracy w 2020: Tak długo pracowaliśmy ostatnio 10 lat temu\n"Zimna wojna" z Nagrodą Publiczności na EFA. Najlepszym filmem "Faworyta"\nKto jest politykiem z największym zaufaniem? [SONDAŻ ZAUFANIA]\nMecenas do bicia. Uderzyć może każdy: klient, przeciwnik procesowy, sąd, a nawet kolega w todze »\nTrwa turystyczny boom na świecie. Azja coraz bardziej ucieka konkurentom »\nBardzo dobry wynik polskich uczniów w badaniu PISA 2018 »\n8 grudnia: Czy to niedziela handlowa? [SKLEPY ZAMKNIĘTE]


Kasyno seminole lokalizacja dużego cyprysu eromk\nKasyno online i serwis bukmacherski to dwie różne rzeczy i bukmacher nie może dawać możliwości grania w gry kasynowe w obrębie jego serwisu. Może jednak pozwalać na typowanie rozdań, które przeprowadzane są w formie symulacji – tak też to robi. 2021-2-15 · W Polsce wystartowało pierwsze legalne kasyno internetowe Od środy gracze z Polski mogą zagra w Lotto, Lotto Plus, Mini Lotto i Eurojackpot przez internet lub za pomocą aplikacji mobilnej. Szablony dla kasyno internetowe Online-kasyno - to bardzo specyficzna dziedzina w branży komercyjnej, popularność której rośnie. W katalogu naszego e-sklepu znajdzeisz mnóstwi szablonów w tym temacie - szablony stron www, flash, szablony dla CMSów itd. Kasyno – lokal rozrywkowy przeznaczony do uprawiania gier hazardowych. Często zbudowany obok albo będący częścią hoteli, restauracji, statków wycieczkowych i innych atrakcji turystycznych. Zwykle gra odbywa się na specjalne żetony, które grający powinien zakupić przy wejściu. Cipresso - Seminole Hard Rock Tampa is an Italian restaurant in Tampa, FL. Read reviews, view the menu and photos, and make reservations online for Cipresso - Seminole Hard Rock Tampa.\nKasyno online rzadko narzucają na graczy ograniczenia. Stąd ich popularność rośnie. Dobrym symptomem jest także ciągły rozwój kasyn online. Od 2000 roku (data powstania pierwszych kasyn online), wiele się zmieniło. Dziś dostępne są kasyna na żywo i\nKasyna naziemne w Polsce znajdują się zwykle na terenie dużych miast, często są zlokalizowane w hotelach lub w centrach handlowych. Prowadzi je kilku największych krajowych operatorów, wśród których są firmy Casinos Poland, Olympic Casinos, Casino Sp. z o. o. (dawniej Orbis), Estrada Witamy w Polskie Kasyno Online, gdzie uzyskasz podstawowe informacje na temat świata internetowe casino. Automaty do Gier, Poker, Ruletka, Slots & Recenzja.\nPrzed meczem drugiej ligi f.c. daburiyya z eif raseborg oglądałem produkt galart p3f37 naszyjnik celebrytka srebro pozłacane xxx. Superowa drobnostka dla chłopców 13 letnich sleeping beauty utau ust polecamy\nSerwis przeznaczony jest wyłącznie dla osób, które ukończyły 18 lat. Udział w nielegalnych grach hazardowych jest karany. Hazard związany jest z ryzykiem. Polskie Kasyno Online oferuje dostęp do szerokiej bazy wiedzy na temat gier hazardowych i kasyn, a także rzetelną listę, na której znajdują się legalne polskie kasyno online. Jeżeli czytasz to zdanie, dowiedziałeś się właśnie, gdzie znaleźć dobre polskie kasyno, jak wygląda prawo hazardowe w Polsce, czy możesz grać w kasynach\n# 1: Poznaj kasyno. Dobre kasyna online dostarczaja informacji, o tym gdzie kasyno jest licencjonowane, kto zarzadza kasynem, jakie sa reguly i zasady gier oraz jaka polityka finansowa prowadzi kasyno oraz jak mozna sie z skontaktowac z przedstawicielami kasyna, aby uzyskac ewentualna pomoc. Polskie kasyno online – bonus bez depozytu. Zatrzymajmy się na chwilę przy bonusach. Oprócz oferty gier, usług dostosowanych do graczy i szerokiego wyboru metod płatności to najważniejszy aspekt dla graczy. Jakie bonusy oferuje legalne kasyno online w Polsce?\n↑Sztuka świata. Słownik terminów A-K. tom 17, Warszawa 2013, s.309 ISBN 978-83-213-4726-4 ↑ Hasło kasyno w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN. Kasyno - Zasady gry w ruletkę - Sprawdź zasady gry. Aby poznać zasady gry w ruletkę, wystarczy chwila spędzona przy stole w kasynie. Koło do gry ma 37 przegródek oznaczonych liczbami, kolejno od 1 do 36. 37 przegródka przeznaczona jest dla zera. Kasyno internetowe w Polsce Kasyno online legalnie? Jeszcze nie tak dawno, bo przed wejściem w życie ustawy hazardowej z roku 2017, Polacy mogli grać na automatach, zasiadać przy stole wirtualnej ruletki czy blackjacka. Obecnie nie jest to możliwe, ponieważ nadzwyczajniej w świecie jest zabronione przez prawo.


Jeśli wierzyć ankiecie - PiS 75% | Niepoprawni.pl\nJeśli wierzyć ankiecie - PiS 75%\nNathanel - 19 Sierpnia, 2011 - 04:52\nNie wiem czy należy wierzyc ankietom więcej niż sondażom. Sam aby mieć mozliwość obejrzenia wyników zagłosowałem dla żartu.\nAle jeśli reszta głosowała nie dla żartu, to ......\n.....to szwajcarskie banki powinny być bardzo zajęte przejmowaniem depozytów z nad Wisły , a ktoś kto opracuje standardowy wniosek o azyl polityczny w językach angielskim ,francuskim i rosyjskim, może w październiku zarobić majatek.\nNie jest istotne gdzie ta ankieta funkcjonuje, ale fakt że jest i tak właśnie wygląda:\nW jesiennych wyborach 2011 zagłosujesz na:\nŁączna ilość oddanych głosów: 6277\nNaród juz nie raz dał dowody ,że potrafi władzy spłatać figla.Może się więc jednak zdarzy, że będzie po PO !\nRe: Jeśli wierzyć ankiecie-PiS 75%\nJerzy Zerbe - 19 Sierpnia, 2011 - 07:50\nSkąd wyniki tej ankiety - proszę o źródło i informacje jak tam zagłosować!\nMarekWA - 19 Sierpnia, 2011 - 08:48\nPokazała się na S24.\nAnkiety ankietami, Sondaże\nKapą - 19 Sierpnia, 2011 - 08:56\n...a fałszowanie wyborów swoją drogą.\nRe: Ankiety ankietami, Sondaże\nSawicki Marek (niezweryfikowany) - 19 Sierpnia, 2011 - 09:10\nDobrze by było aby Masono-Żydo-Komuna przegrała,dość niszczenia i zawłszczania Polski,prośmy gorliwie Pana Boga,a Pan Bóg nie opuści swoich sług\nBudujące wyniki ankiety. Nie powiem.\nossala - 19 Sierpnia, 2011 - 09:35\nDzięki za poprawienie nastroju.\nrewelers - 19 Sierpnia, 2011 - 09:54\njest Wolnosc i Praworzadnosc ?\nnie wiem czy oni jeszcze istnieją\nJohnny_B_Goode - 30 Sierpnia, 2011 - 11:52\nodkąd JKM założył tą całą "Nową Prawicę"\nswoją droga nie wiem, czemu służyć ma to ciągłe tworzenie przez niego nowych partii...\nPOWSIki mają własne autorskie "sondaże"\nPolon210 - 19 Sierpnia, 2011 - 10:20\njakoby "zwycięzca przesądzony" - no niedoczekanie!!\nBTW - wielokrotnie "wiodące" media podawały w 2010 i 2011 jakoby około a nawet ponad 50% poparcia dla POWSI - zawsze pisalem im komenty - "skoro macie jakoby 100% władzy zapewnione to dlaczego u licha nie rozwiązujecie sejmu i niezwłocznie nie rozpisujecie wyborów??"\nMyslenie roszczeniowe pozwoli nam cieszyc sie na krotka\nqwinto1 - 19 Sierpnia, 2011 - 12:08\nBywały tez sondzaze gdzie Nowa Prawica/JKM/mieli ok 60% .\nWiadomo ,ze wygra PO/niestety/wazne zeby nie było to zwycięstwo bezapelacyjne no i oczywiscie trzeba pilnowac by\nnie tylko oni liczyli głosy\nkitciwucho - 19 Sierpnia, 2011 - 14:05\nkitciwucho;Jeśli PiS wygra ,a wygra na pewno, nie trzeba będzie wyjeżdzać , trzeba będzie kraj postawić z głowy na nogi.Każda para rąk się przyda.Trzeba będzie uruchomić produkcję , żeby były miejsca pracy np reaktywować cukrownie, stocznie , będzie praca ,będzie chleb.\njwp - 19 Sierpnia, 2011 - 14:36\nbardziej wiarygodna, choć zapewne życzeniowa jest na interi.\nSLD - 2%\nGłosów: 2 995 760\noby tak bylo > 50 %\nEmir - 19 Sierpnia, 2011 - 16:11\na potem dokonczenie czego nie zrobiono:\n- weryfikacja sedziow\n- szybkie sady\n- obnizka pensji poslow i senatorow o ok 20 %\nbo przeciez mam y za duzy dlug\n- likwidacja czesci administracji,\n- ustalenie , ze w Polsce wystarczy 30-40 senatorow oraz 250-300 poslow.\n- zmiana konstytucji na bardziej korzystna bo obecna to wersja Kwasniewskiego\n- prostownie prawnych dolkow\n- podatek liniowy i nizszy niz 17%\n- ulatwienia dla zakladajacych firmy oraz inne obciazanie ich w pierwszym roku ZUS'em\n- Zakonczenie powszechnych praktyk wielkich sieci prze-nazywanie sklepu na 7 sposobow byle tylko nie placic podatkow w RP,\n_Trybunal Stanu dla :\nTusk, Arabski, Klich, Sekula, Lewandowski, Balcerowicz, Jaruzelski, Kiszczak, OLin i reszta wspolnikow Alganowa,\n- Trybunal dla Millera za sabotaz gazociagu Polnoc do Norwegii za co teraz mamy rure rusko-germanska pod nosem,\n- Trybunal dla KOMorowskiego albo nawet impiczment za sabotowanie budowy rury Brody - Polska co jest dzialaniem na szkode niezaleznosci energetycznej Polski,\n- sledztwo /Trybunal dla Komorowskiego za przejecie Palacu\nniezgodnie z prawem w 10 IV 2010;\n- WYPOWIEDZENIE UKLADU Z KIOTO o CO2\n- Szlaban dla dawnych KC sekretarzy na jakakolwiek dzialalnosc w partiach politycznych na 15 lat\n- Dokonczenie sledztwa z afera hazardowa\n- rozwalenie PZPN - szefem Janek Tomaszewski\n- weryfikacja umow gazowo- lupkowych i aneksy berdziej korzystne dla Polski\n- postawienie na wiertnictwo , rurociagi gazowe i elektrownie gazem zasilane bo to moze przyniesc wzrost bogactwa Polakow, wieksza niezaleznosc.\n- Weryfikacja umowy gazowej Pawlak-Putin\n- Trybunal stanu dla Pawlaka za powyzsze ,\n- Budowa Autostrad polnoc -poludnie\n- Porzadkowanie PKP,\n- rzetelne ustalenia z zapisem w konstytucji, ze sektora energetycznego ,PKP ,Lotos,Orlen i innych jako strategicznych nie mozna nigdy wyprzedac zagraniczniakom\n- dazenie do odkupywania zagraniecznych Bankow w RP tak by Polskie banki mialy przynajmniej 75 % udzialow na Polskim Rynku\n- dyscyplinarka dla nierzetelnych "dziennikarzy" typu Zakowski, MOlejnik, i pajacykow typu Kupa Miedzywojewodzka\n- delegalizacja RAS-istow jako dzialajacych na rozbicuie Panstwa i dezintegracji terytorialnej\n- Likwidacja festiwalu piosenki radzieckiej\n- utworzenie "parytetu Maximum " dla ...mniejszoci zydowskiej ?\nTak by nie byla nadreprezentatywna mniejszosc zydowska w Polskim Rzadzie.\nBy juz nigdy wiecej "Polski" Rzad nie musial obradowac w Israelu jak to sie niedawno zdarzylo !!\n- Wykopki "archeologiczne" w Jedwabnem i pokazanie prawdy\njeszcze jest wiele pktow\nEmir - 19 Sierpnia, 2011 - 16:15\npozdr dla JWP.\nw 75% nie bardzo wierze.\nno a jakby tak zrobic np ankiete wsrod PO- wcow to by pewnie wyszlo,ze 97% dostanie PO a 3% PSL ?\nZalezy gdzie przeprowadzi sie badania.\nrospin (niezweryfikowany) - 19 Sierpnia, 2011 - 14:43\nZa poprawienie nastroju.\nObawiam się jednak, czy to nie akcja POWSIoków, obliczona na demobilizację elektoratu PIS.\nTonący brzytwy się chwyta,a agentura wie, że tonie.\nale co, czym i gdzie?\nEmir - 19 Sierpnia, 2011 - 15:34\n- co beda produkowac/wytwarzac te 3 mln bezrobotnych?\n- kto im zakupi maszyny i za jakie pieniadze?\n- no i dla co niektorych jakis dach nad glowa /hala produkcyjna/biuro .\nJak stworzyc 3 mln miejsc pracy i za pieniadze skad ?\nprzeciez auta nam produkuja amerykany,francuzy,niemcy.\nTelewizory, radia , telefony i mp3/.../mp6 robia inne nacje,\nprocesory robia min Irlandczycy i daleki wschod.\nbo nawet zupy w torebkach i chemie gospodarcza robia nam Unilever lub Benkiser\ngazety niemcy a media WSI...\nrospin (niezweryfikowany) - 19 Sierpnia, 2011 - 16:13\nprocesory na bazie POLSKICH nadprzewodników\ndrogi na miejscu dzisiejszych bezdroży\nza kasę odebraną złodziejom i oszustom\nZ dachem nad głową tez nie będzie problemu- reprywatyzacja na przejrzystych zasadach,po podważeniu rozdawnictwa i bezprawności zagrabionego majątku narodowego.\nMajątek Państwa nie jest niczyj.\nJako zbudowany z pieniędzy obywateli, stanowi własność tychże obywateli.\nOgromnym źródłem pieniędzy będzie także spowodowanie spłaty za uzyskane wykształcenie- odbywało się za pieniądze podatników.Dlatego wyjazd za granicę tak -ale po odpracowaniu w kraju kosztów wykształcenia.\nzalatwic czerwonych ich wlasnym paragrafem sprzed lat ....\nEmir - 19 Sierpnia, 2011 - 16:26\nto byloby ciekawe - jesli nie jest w stanie udowodnic skad ma majatek - konfiskata.\nJuz widze jak np Piskorski pokazuje swoje\n"genialne transakcje gieldowe" ,\npodczas gdy Lepper mowil, ze Piskorz bral grube lapowy w dolcach...\npodobnie jak Olechowskiego i Cimoszewicza wymienil.\nJuz widze jak Ordynacka rozlicza sie z roznych szwindli gieldowych.\npseldo "baronowie" z wojewodzkich komitetow.\nParagraf sprzed lat\nrospin (niezweryfikowany) - 19 Sierpnia, 2011 - 16:57\nBrzmiał, iż KAŻDA transakcja, będąca NASTĘPSTWEM popełnionego przestępstwa, jest nieważna, i nie ma mocy prawnej.\nW związku z powyższym, nie potrzeba byłoby wielkich nakładów na procesy, gdyby udowodnić, że wielokantowy stół był nieformalną zmową przeciwko Narodowi Polskiemu.\nRe: Paragraf sprzed lat\nEmir - 19 Sierpnia, 2011 - 17:33\nwiec ten paragraf zliwidowali wiedzac ze beda krecic lody.\nRzekomo jako "nieludzki"\na potem gnomy powiedza "prawo nie dzial wstecz"\nNo wiec jak ich ugryzc?\nrospin (niezweryfikowany) - 19 Sierpnia, 2011 - 18:32\nAleż oni zlikwidowali przepis PO wielokantowym meblu.\nA "wstecz" była komuna i "własność społeczna" a nie nomenklaturowa.\nA przepisy prawa trudno przeinterpretować w wydaniach archiwalnych,część z nich jest w domach obywateli.\nNa etapie rozkradania,nie było jeszcze małej konstytucji,autorstwa pajęczarza od wózków.\nUdowodniwszy przestępczy charakter zmowy przy wielokantowym meblu,można kompletnie zdemontować misterną konstrukcję postkomuny, ich własną bronią,"państwem prawa".\njakoś mnie nie dziwią takie wyniki\nJohnny_B_Goode - 30 Sierpnia, 2011 - 12:54\nskoro ankietę ogłoszono na Salonie24


Protest! Trzaskowski chce zabudować bazar | Niezależna\nPOLSKA / WIADOMOŚĆ / 28.11.2018, godz. 10:06\nWarszawskie Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego 9 października przedstawiło projekt zagospodarowania przestrzennego dla okolicy bielańskiego Wawrzyszewa.\nPlan obejmuje obszar dzielnicy między ulicami Sokratesa i Reymonta, czyli tzw. łączkę przy Stawach Brustmana, a także fragment bazaru Wolumen, gdzie miałyby powstać wielopiętrowe budynki mieszkalne i biurowe. Wzbudziło to wiele kontrowersji wśród okolicznych mieszkańców, którzy protestują przeciwko takim zmianom.\nAktywiści wskazują w piśmie na historyczne, społeczne i kulturowe znaczenie targowiska, które – ich zdaniem – jest miejscem "legendarnym, łączącym ludzi różnych stanów posiadania, grup wiekowych i klas społecznych". W petycji podkreślono sprzeciw "znacznemu ograniczeniu powierzchni handlowo-usługowej bazaru Wolumen oraz zabudowie terenu bazaru budynkami usługowo-handlowymi powyżej jednej kondygnacji, a także powstaniu w bezpośrednim sąsiedztwie bazaru budynków mieszkalnych lub usługowo-handlowych, jeśli ich projekt lub usytuowanie mogłoby kolidować z funkcjonowaniem bazaru".\nPodobnego zdania są członkowie stowarzyszenia Razem dla Bielan, którzy przedłożyli do urzędu propozycję, by doprowadzić do wyłączenia części planu zaprezentowanego przez BAiPP. Jeden z członków, nowo powołany burmistrz Bielan Grzegorz Pietruczuk, podkreślił, że pomysł zabudowania Wolumenu jest "z piekła rodem, bo to ostatecznie doprowadzi do likwidacji bazaru". Wskazał, że zabudowanie okolic Wolumenu i tej części Wawrzyszewa budynkami biurowo-mieszkalnymi uniemożliwi handel lokalnych przedsiębiorców. "Chcemy ochronić okolice stawów Brustmana – tam stworzyć tereny rekreacyjno-sportowe, a terenu bazaru w ogóle nie dotykać – przy nowym projekcie planu chcemy zostawić to jako teren handlowy" – zaznaczył.\nPietruczuk ocenił też, że "zagospodarowanie tego terenu jest bardzo potrzebne, ale plan BAiPP powstał bez uwzględnienia świadomości, czym jest ta dzielnica, kto tam mieszka i jakie ma potrzeby". "To miejsce stanowi nasze centrum lokalne, a według stołecznej propozycji miałaby tam powstać zabudowa nawet do 10 pięter" – dodał.\nW odniesieniu do tego tematu dyrektor Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Marlena Happach powiedziała, że "dla tego obszaru został przygotowany miejscowy plan zagospodarowania i zgodnie ze standardową procedurą został on wyłożony, by mieszkańcy, użytkownicy i warszawscy aktywiści mogli wyrazić swoje opinie". "Czasem się zdarza, że projekt trafia w oczekiwania, a czasem nie i w tym przypadku rzeczywiście pojawiło się sporo głosów przeciwnych" – dodała.\nHappach podkreśliła, że wszystkie zgłaszane uwagi są zbierane i będą rozpatrywane przez prezydenta Warszawy Rafała Trzaskowskiego. "Myślę, że my, jako BAiPP będziemy rekomendowali uwzględnienie zaproponowanych zmian w kierunku zagospodarowania tego terenu. Wtedy powstanie nowy, zmodyfikowany projekt i procedura się powtórzy – przedstawimy go mieszkańcom, by wyrazili swoje opinie" – zaznaczyła. Dodała, że takie plany powstają zazwyczaj kilka lat. Zwróciła jednak uwagę, że "warto poświęcić ten czas na dyskusję o możliwościach zagospodarowania terenu, żeby potem można było się nią cieszyć latami".\nSzefowa BAiPP powiedziała też, że miasto ma świadomość, że takie targowiska to "przestrzenie, które łączą mieszkańców i pozwalają osobom o różnym stopniu zamożności korzystać z możliwości robienia zakupów i z korzystania z przestrzeni publicznej". "Zawsze jest to rodzaj kompromisu, bo w przestrzeni publicznej trzeba równoważyć interesy wielu stron, a te dyskusje bywają trudne" – dodała Happach.


Lakierowanie frontów meblowych i brył - Ściana lakiernicza Intech 05P\nŚciana lakiernicza INTECH 05P z odciągiem podłogowym\nŚciana lakiernicza idealna do lakierowania frontów, drzwi i elementów przestrzennych.\nBardzo popularny model, doskonale nadaje się jako odciąg stanowiska z robotem lakierniczym\nŚciana lakiernicza INTECH 05P to bardzo popularny i wszechstronny model.\nŚciana lakiernicza INTECH 05P z odciągiem podłogowym odbiera pyły i gazy powstałe w procesie nanoszenia powłok lakierniczych. Zastosowanie w tym modelu odciągu podłogowego pozwala na zmagazynowanie większych ilości pyłów i dlatego jest mniej obsługowe niż klasyczna ściana lakiernicza. Rozwiązanie to pozwala również na bardziej intensywną pracę, oraz doskonale sprawdza się również w procesie lakierowania elementów szerszych, jak standardowe fronty meblowe. Odciąg podłogowy może zostać zamontowany zarówno w otworze w posadce (jak na zdjęciu powyżej), lub może zostać ustawiony bezpośrednio na posadzce.\nŚciana lakiernicza INTECH 05P to rozwiązanie szczególnie polecane wszystkim branżą lakierniczym, które prowadzą pracę na lakierni w trybie dwu lub trzyzmianowym jak również będzie skuteczne w lakierowaniu przy pomocy robotów lakierniczych. Urządzenie będzie również dobrym wyborem dla osób które po prostu cenią możliwość dłuższej bezobsługowej pracy. Rozwiązanie to jest niezmiernie popularne wśród producentów frontów kuchennych ponieważ odciąg podłogowy jednocześnie lepiej niż często spotykana misa z wodą zabezpiecza elementy przed zapyleniem powstałym podczas odmuchiwania nowych detali. Oczywiście na ścianie bez odciągu podłogowego również można się przed tym problemem zabezpieczyć, albo prze wspomnianą misę z wodą, albo przez częstsze sprzątanie, jednak najwygodniejszym rozwiązaniem zawsze będzie omawiany odciąg podłogowy.\nŚciana lakiernicza INTECH 05P posiada standardowy jak w innych ścianach lakierniczych suchych system filtracyjny składający się zarówno z filtra kartonowego, oraz paint stop. Oba filtry cechują się bardzo wysoką sprawnością filtracji i można je bez problemu nabyć w bardzo korzystnej cenie. Sama wymiana filtrów w ścianie lakierniczej jest bardzo szybka i nieskomplikowana. Filtr paint stop montowany jest na siatce, która posiada specjalne mocowanie pozwalające na powieszenie.. Z kolei filtr kartonowy jest rozwijany w prowadnicy, w której wystarczy go tylko rozwinąć.\nDo najważniejszych elementów ściany lakierniczej INTECH 05P należy jej wentylator. W tym modelu stosuje się wentylator promieniowy który cechuje się wysokim parametrem sprężu. Wentylatory te cechują się bardzo wysoką sprawnością i bardzo cichą pracą urządzenia. Aby dodatkowo podnieść komfort pracy zestaw zawiera tłumiki akustyczne, z których pierwszy zapewnia bardzo cichą pracę urządzenia w lakierni, a drugi tłumi dźwięk powietrza wydostającego się na zewnątrz. Wentylator ten bardzo dobrze sprawdza się w rozbudowanych układach wyrzutowych zawierających rekuperację i filtrację węglem aktywnym . Do ważnych elementów układu wyrzutowego należy również wyrzutnia pionowa, która pozwala na pionowy wyrzut powietrza. Wyrzutnia ta zawiera misę znajdująca się w jej wnętrzu, która zapobiega dostaniu się wody do wnętrza, a dodatkowe otwory odprowadzające uniemożliwiają dostanie się wody do komina urządzenia niezależnie od intensywności opadów atmosferycznych lub topniejącego śniegu. Następnym ważnym elementem jest przepustnica wielopłaszczyznowa, która służy do regulacji mocy ciągu urządzenia. Przepustnica ta znajduje się zaraz obok ściany lakierniczej, dzięki czemu lakiernik może szybko i wygodnie dokonywać zmian siły ciągu urządzenia.\nZestaw przyłączeniowy pozwala na kilka metod montażu, co znacząco przyspiesza czas potrzebny na złożenie i uruchomienie urządzenia. Wentylator zwykle jest umiejscowiony na jednym z boków, urządzenia jednak części zawarte w zestawie pozwalają na większą elastyczność podczas montażu zestawu.\nŚciana lakiernicza INTECH 05P jak każdy model z naszej oferty może zostać rozbudowana o dodatkowy moduł służący do filtracji powietrza emitowanego z lakierni przez filtr z węglem aktywnym. Rozwiązanie to jest zazwyczaj wybierane przez klientów których zakłady produkcyjne znajdują się w miastach lub na obszarach ekologicznie newralgicznych. Wieloletnie doświadczenie pozwala na tworzenie rozwiązań skutecznych i bardzo łatwych w obsłudze.\nZ racji że urządzenie trafia zwykle do zakładów produkcyjnych do ściany lakierniczej INTECH 05P bardzo często dołączony jest również zestaw instalacji nawiewowej, który pozwala na zabezpieczenie jakości powietrza dostarczanego do lakierni. Instalacja nawiewu ogrzewa, filtruje i wtłacza do lakierni powietrze w sposób który zapewnia zjawisko nadciśnienia w pomieszczeniu. Istnieje wiele wariantów tego rozwiązania.\nGabaryty ściany lakierniczej z łapaczami 2600 x 1800 x 750\nGabaryty odciągu podłogowego 2000 x 2000 x 300\nWydajność nominalna 9000 m³/h\nPrzepustnica wielopłaszczyznowa 2 szt.


O tym, że...: Grasz w czerwone? Gram!\n20 Grasz w czerwone? Gram!\nGracie czasem? W kolory? :) Dawno, dawno temu zagrałyśmy z Ewą w zielone, teraz przyszedł czas na kolor czerwony. Już planujemy żółty!\nPS Wpisów książkowych w kolejce cała masa! Ale najpierw nasze chorowanie, teraz Święta i wyjazd. Muszę naładować baterie. Książki niebawem tu wrócą :)\nMama SynAlka czwartek, 17 kwietnia 2014 10:24:00 CEST\n:) kocham takie duperele !!!!\nZEZUZULLA czwartek, 17 kwietnia 2014 10:31:00 CEST\nTatuaż z Basiąąą!!!:D Piękny!\nChoć pazur Ew w czerwieni najzacniejszy! :D\nEx Libris Aivi czwartek, 17 kwietnia 2014 10:56:00 CEST\nwow! Pięknie Wam to wyszło! Tatuaż z Basią, pazur i piękniste zdjęcia:) Nowa korona? Hania doczekała się swojej z moimili na 4 urodziny i przeszczęśliwa z nią jest. Szkoda, że cena jest tak wysoka bo kupowałabym ją wszystkim znajomym dziewczynkom:)\nZdrówka i słonecznych Świąt!\nOlga piątek, 18 kwietnia 2014 10:20:00 CEST\nStara korona :) Pojawiła się już TU (KLIK) :)\nEx Libris Aivi czwartek, 17 kwietnia 2014 10:57:00 CEST\nkat-sar czwartek, 17 kwietnia 2014 11:09:00 CEST\nAaaa!! Czerwona panienka!!! Jesteście super!\nkalipso czwartek, 17 kwietnia 2014 11:19:00 CEST\nTatuaż z Basią jest cudny, a pomysł na zabawę wspaniały, szczególnie dla dzieci, które dopiero zaczynają poznawać kolory.\nMru-K czwartek, 17 kwietnia 2014 11:30:00 CEST\nlubię takie zdjęcia z kolekcjami w konkretnym kolorze, super! życzę szybkiego powrotu do zdrowia! pozdrawiam (:\nUnknown czwartek, 17 kwietnia 2014 13:32:00 CEST\nAle super! Ejże skąd takie macie tatuaże ? :)\nOlga piątek, 18 kwietnia 2014 10:23:00 CEST\nA widzisz! Bo my Basio-maniaczki jesteśmy :) Wydawnictwo Egmont ma, prócz książek, gadżety z Baśką - piłki, parasolki, worki i tatoo. Ale nie sprzedają tego! Intensywnie śledzę ich profil na FB TU (KLIK) i jak jest możliwość coś Basiowego wygrać... No gram! :) I sporo szczęścia miałam, bo mam i worek, i piłkę. Tylko parasolki niestety nie...\nHally czwartek, 17 kwietnia 2014 16:33:00 CEST\nSkąd macie tatuaż z Baśką????:)\nWyżej już odpisałam :)\nW biegu pisane... czwartek, 17 kwietnia 2014 18:20:00 CEST\nja dopiero teraz nadrobiłam wpis o zielonym. Fantastyczny pomysł. Niby prosty ale ile musi być przy tym zabawy. Za chwilę zaczynamy :)))\nneonbubu czwartek, 17 kwietnia 2014 21:23:00 CEST\nw poniedzialek opiekawalam sie taka dwojka. Oscar dopadl do mojego czerwonego lakieru i pomalowal Miriam paznokcie... i palce do polowy, a Miriam te mokre paluchy do buzi bo cos jadla. A ja...AAAAAAAAAA! ale fajnie bylo ;)\nGizanka czwartek, 17 kwietnia 2014 22:14:00 CEST\nOł jeeee Taki tatuaż to i ja bym chciała:)\nbasia d czwartek, 17 kwietnia 2014 23:18:00 CEST\nZabawa super, my najczęściej bawimy się w zielone, bo to ulubiony kolor Kuby. A pazury Ewki boskie!\nAnna czwartek, 17 kwietnia 2014 23:39:00 CEST\nSuper pomysł! My może zaczniemy od...yyy... różowego!!!\nOlga piątek, 18 kwietnia 2014 10:24:00 CEST\nEwa też chce różowy zrobić, ale na razie niewiele mamy drobiazgów w tym kolorze... Popracujemy nad tym :)\nAgata piątek, 18 kwietnia 2014 09:58:00 CEST\nsuper , my wczoraj graliśmy w zielone :)\nUnknown sobota, 19 kwietnia 2014 21:42:00 CEST\nEwka z pazurem - yeah!!! Pieknych Swiat dziewczyny!!


Korea Północna zbuduje elektrownię na stulecie urodzin przywódcy\nOtwarcie największej elektrowni w Korei Północnej rozpoczęło obchody setnej rocznicy urodzin założyciela KRLD Kim Ir Sena. Hydroelektrownia Hyiczhon to największa inwestycja ostatnich lat w kraju od lat cierpiącym na wielki deficyt prądu.\nChiny nie ocalą Koreańczyków z Północy przed represjami\nKim Dzong Un: nieprzyjaciela zwalczajcie bez litości\nRosja: Korea już nie testuje broni nuklearnej? To dobrze\nKorea i USA nie boją się "świętej wojny" Kima\nKim Dzong Un grozi Seulowi wojną\nKorea Północna: Kim Dzong Un przejmie władzę w kraju\nSacha Baron Cohen, znany z roli Borata (reporter z Kazachstanu), gra obecnie dyktatora w komedii pod tym samym tytułem. Nie wychodząc z roli skomentował śmierć koreańskiego dyktatora, Kim Dzong Ila na oficjalnej stronie filmu, wydając...\nAmerykański wywiad ostrzega: Iran gotowy do ataku terrorystycznego w USA\nKorea: Południe pomaga Północy. Wysłało jej mąkę\nKorea Północna odpala rakiety\nSyn Kim Dzong Ila krytykuje dziedziczenie władzy


Wyniki Babilon MMA 6: Skibiński jednogłośnym mistrzem po walce z Pawlakiem | MMAnews\nMMAnews > News > Wyniki Babilon MMA 6: Skibiński jednogłośnym mistrzem po walce z Pawlakiem\nWyniki Babilon MMA 6: Skibiński jednogłośnym mistrzem po walce z Pawlakiem\nŚledźcie razem z nami szóstą edycję Babilon MMA prosto z Raszyna, gdzie zobaczymy pojedynek o pas kategorii półśredniej pomiędzy Danielem Skibińskim a Pawłem Pawlakiem. Drugą walką wieczoru będzie świetnie zapowiadająca się walka Rafała Haratyka z Maciejem Różańskim.\nTransmisja Babilon MMA 6 od 19:30 na Polsacie Sport Fight oraz od 20:00 w Polsacie Sport.\nWalka wieczoru o mistrzowski pas kategorii półśredniej\n77,1 kg: Daniel Skibiński pokonał Pawła Pawlaka przez jednogłośną decyzję; Runda 5; 5:00\n83,9 kg: Rafał Haratyk Maciej Różański\n120 kg: Łukasz Brzeski pokonał Michała Orkowskiego przez TKO (uderzenia w parterze) Runda 2\n65,8 kg: Damian Zorczykowski pokonał Adriana Kępę przez poddanie (duszenie zza pleców) Runda 2\n65,8 kg: Piotr Kacprzak pokonał Filipa Lamparskiego przez poddanie (duszenie zza pleców) Runda 3\n77,1 kg semi pro: Jakub Niewiadomski pokonał Gabriela Żmudzina przez TKO (uderzenia w parterze) Runda 3\n65,8 kg semi pro: Paweł Szumlas pokonał Tomasza Smyka przez jednogłośną decyzję; Runda 3, 3:00\nWyniki UFC on FOX 31: Iaquinta wypunktował Lee, Barboza znokautował Hookera\nFajnie ze Babilon rzucil w piździec ten boks i poszedł do MMA. Doswiadczenie ma z organizacji gal to sobie radzi. W boksie same miernoty (paru by sie znalazło dobrych w miare ale to za mało), w mma jest wielu zawodników na ktorych warto stawiać. Niech mu sie kreci i niech nikt z branzy nie przeszkadza i bedzie coraz lepiej.\n16 grudnia 2018 09:20\nTobie w szkole podstawowej zabierali kanapki?\n16 grudnia 2018 20:43\nWyraznie poszedl w MMA hamując w boksie. No ale jak sie w srodowisku bokserskim ma takie gwiazdy jak Szpilka to sie wcale nie dziwie ze szuka czegos innego (znalazł).\n16 grudnia 2018 10:54\nTy tam nie szanujesz byle kogo i jedziesz gówniarzerii po rajtach bo oni ulegają presji i lykają wszystko jak pelikany od złotych panów i byłej Mistrzyni co jest taka już skompromitowana że wstydzi się jej Polska bo prubuje wykorzystać swoją szanse ale to ty jesteś ten co pokazuje jak działać i być wzorem dla innych szczególnie ogólnie i uniwersalne unikatowo w sportach walki:)\nArtur Szpilka jest u Wasilewskiego.Tomasz Babiloński ma swoje zasługi w boksie bo to chyba on wypromował Główkę i Szeremete, ale pewnie dla ciebie to cienkie bolki i napewno brak im czegoś Ty napewno jesteś wstanie im poradzić życiowo…\n16 grudnia 2018 20:28\nJuż mi się nie chce z tobą gadać. Nara\n16 grudnia 2018 21:35\nMam nadzieje że słowa dotrzymasz i tak pozostanie zdrowia i refleksji małolat:)\n18 grudnia 2018 17:38\nUpierdliwe toto jak cierń w dupie…\n18 grudnia 2018 19:42\nJa bym szukał plusów… zagoni jak Tommy Lee Jones w Ściganym.\n18 grudnia 2018 19:45\nRaczej jak wściekły byk 🙂\n18 grudnia 2018 19:46\n„Małolat”… dobre 🙂\n18 grudnia 2018 19:33\n15 grudnia 2018 23:28\nNastępna walka o pas!!!\n15 grudnia 2018 22:37\nBez dwóch zdań zasłużył na to! I z taką formą pewnie go zdobędzie Różański troszkę rozczarował,ale brawo za Waleczność bo pływanie było już i mało brakowało żeby skończyło się przed czasem.\n15 grudnia 2018 21:47\n15 grudnia 2018 22:08\nNowotarski Klub Sportów Walki jeśli ten znak zapytania do tego sie Ma?…Jest szansa na wywiad z Trenerem Łukasza Wojtkiem Hołym? Zapewniam że w nie dalekiej przyszłości Polska usłyszy o kilku młodych Talentach z jego Klubu.\n15 grudnia 2018 22:15\nJa dzisiaj już zrobiłem swoje i nie wiem jak się nazywam. Over & Out\n16 grudnia 2018 00:57\nRozumiem.Po ostatnich akcjach nie powinienem o co kolwiek prosić, ale chciałbym tylko szczerze powiedzieć że nie żałuję może trochę głupio jest mi bo w złości bełkot zaśmiecił trochę to najlepsze według mnie forum miejsce gdzie można się podzielić swoim zdaniem.Wiem że faworyzowany zawsze będzie miał rację ja poprostu nie pojmuje jego podejścia i zawsze do takiego szydzenia pouczania anonima wielkiej Wojowniczki cwaniary ale naszej Polskiej dumy która pewnością Siebie zraźa tych którzy mają swoje”malutkie”sukcesy w swojej małej Szuflandii i nie rozumieją tych nie skromnych co ryzykują swoje zdrowie życie dla Chwały reprezentując i walcząc dla Nas.Nie rozumiem podejścia żeby jeszcze… Czytaj więcej »\n16 grudnia 2018 06:18\nTy masz problemy ze soba kolego i w dodatku nie potrafisz ani czytac , ani pisac . Napisalem ci , ze nie umiesz dyskutowac , to prowadz monologi . Ja tutaj nie jestem ani z kims , ani przeciwko komus , ale jak mnie jakis chlystek wyzywa i wypisuje pod moim adresem jakies pseudoszydercze wywody , to chyba nie spodziewasz sie przytulancow na koniec dnia ? Naucz sie dyskutowac i panowac nad emocjami a ja chetnie z toba porozmawiam , BEZ NERWOW , ale az dopoki mnie nie przeprosisz za te wyzwiska to gadki nie bedzie . Pamietaj , ze… Czytaj więcej »\n16 grudnia 2018 12:46\nProponujesz mi kolego przeczytanie definicji jednocześnie stwierdzając na początku postu że nie umiem czytać ani pisać?no poprostu niewiem co teraz mam ze sobą zrobić bo napewno jesteś nie głupim typkiem z nie naganną dykcją i opanowaniem ale nie uważasz że sam się dałeś wkręcić i zakreciles się przecząc sam sobie w tych uwagach do mnie?…Kurza twarz nie trzeba być super inteligentnym mentorem z Księżyca żeby się tu pod wpływem emocji ewidentnie pogubić ja mówię co myślę i mam swój styl może czasem przesadzony i na granicy bełkotu porannej Fazy;))ale co jak co Ty Primo tak się jebnąć!dobrze przynajmniej wesoło w… Czytaj więcej »\n16 grudnia 2018 20:22\nZawodnicy rzykuja zdrowie i zycie dla SWOJEJ chwały a nie twojej, dla swojej kasy a nie dla Twojej i musisz kolego to w koncu zrozumiec i jeszcze to ze jestes „narzedziem” do osiagania tych celów. Musisz naprawde miec jakies problemy emocjonalne skoro ciagle myslisz o takich pierdołach co sie zdarzyly niedawno. To ze ktos ma inne zdanie niz ty nie znaczy ze bedzie sie z toba zaraz zgadzal i je zmieni bo „tupniesz nóżką” 😉 Nikt nie jest tu faworyzowany, kazdy wypowiada swoje zdanie zgodnie z tym co mysli, jedni nie mają swojego zdania i pisza tak jak chca zawodnicy,… Czytaj więcej »\n16 grudnia 2018 06:52\nZnów nie rozumiesz co ja chciałem przekazać bo widocznie jesteś strasznie pewny siebie i obeznany w tematach wszelakich i nadajesz się na mega mentora już niewiem jak mam dotrzeć do twojego wyJebanego Ego gdzie mnie wysyłasz nie znajomego anonima do lekarza? jesteś po studiach w tym kierunku? Czy to tylko bezczelne stwierdzenie? Bo już niewiem jak Cię rozkminić? Jesteś Macgaywer Brus Wszechmogący czy redatkor Michnik.Dla twojej info nie ruszają mnie twoje posty bo jesteś tak samo nikim na tym forum tak jak ja i niewiem czy się do wartosciowujesz na tym twoim mega przekonaniu o swoich racjach i mądrościach ja… Czytaj więcej »\n16 grudnia 2018 13:04\nTo ze masz inne zdanie niz na przyklad ja nie znaczy ze jestes „głupkiem”. Widać jestes na mega zakręcie życiowym czytajac twoje komentarze. Niech Ci Joanna pomoże, na pewno skoro walczy dla ciebie to jak jestes w potrzebie to ci udzieli wsparcia ;). Traktuj chłopaku to forum bardziej z przymrużeniem oka, komentuj jak myślisz i nie wyzywaj od „głupków” tych co mają inne zdanie. Mnie jest wszystko jedno jakie masz zdanie, jest tyle „zdań” ile forumowiczów, czasem jeden z drugim ma podobne. Jesli kiedykolwiek sie zgodze z Twoim zdaniem oficjalnie to potwierdzę pod twoim komentarzem bo juz niejeden tutaj mnie… Czytaj więcej »\n16 grudnia 2018 13:22\nDziękuję za konskruktywną i tyle! MMA i Dzoana się sama obroni:)\nBez twojej, mojej pomocy ani wpływu.\nRównież bez twoich złotych myśli pełnych pokory i życiowych rad w najlepszym wykonaniu Panie.Ja tam wiem gdzie jest moje miejsce i nie prubuje pouczać tych co im do pięt nie dorastam…Najlepsze jest w tym wszystkim to że ty pokazujesz totalną ignorancje i brak pokory jednocześnie pouczając taką Joanne ja pierdo..Ty masz tupet, ale wsumie to już standart jeszcze coś o złotych panach i reszcie tych którym sie udało. W tym całym haosie ja tylko Ci pocisnołem na wkurwieniu bo jak to tak można Kobiecie która walczyła na całym świecie w MSG i noe tylko dla siebie!!! a ty pewnie nawet… Czytaj więcej »\n16 grudnia 2018 20:08


Hotele Welshpool | Hotels.comSee this page in Englishpolski (Polska)Zarezerwuj online lub zadzwoń 800 702 491Bezpłatnie z telefonu stacjonarnego Od poniedziałku do piątku w godzinach 9:00-18:00.022 306 0741 Od poniedziałku do piątku w godzinach 9:00-18:00.Strona głównaOferty hoteliGrupyZasady używania plików cookiePomocOpinia o stronieLogowanie i kontoZaloguj sięUtwórz kontoTwoje rezerwacjeWyraź opinię o hoteluHotels.com™ RewardsTwoje rezerwacjeHoteleHotele - Wielka BrytaniaHotele - Welshpool Hotele w mieście WelshpoolWyszukaj hotele w mieście: WelshpoolMiasto, punkt orientacyjny, nazwa hotelu, adres lub kod pocztowyZameldowanieWymeldowanie Nie znam terminuPokoje123456789+Pokój 1Dorośli12345678Wiek 18+Dzieci01230-17Wiek w momencie zameldowania:1 dziecko :-?-<11234567891011121314151617Pokaż ofertyZdobądź ukryte ceny wybranych hoteli.Te ceny nie są dostępne dla wszystkich.Odblokuj terazPopularne miejsca i wyszukiwania w mieście: WelshpoolHotele: WelshpoolNajczęściej rezerwowanyThe Lowfield InnZnakomity 4,6 / 5( 35 zweryfikowanych opinii )Hotels.com™ RewardsZdobądź 1 bezpłatny* nocleg za każde 10 zgromadzonych noclegów! 6 osób obejrzało ten hotel w ciągu ostatniej godzinyThe Vine HouseDoskonały 4,8 / 5( 38 zweryfikowanych opinii )Hotels.com™ RewardsZdobądź 1 bezpłatny* nocleg za każde 10 zgromadzonych noclegów! 6 osób obejrzało ten hotel w ciągu ostatniej godzinyTouchstone HouseBrak opinii gościHotels.com™ RewardsZdobądź 1 bezpłatny* nocleg za każde 10 zgromadzonych noclegów! 6 osób obejrzało ten hotel w ciągu ostatniej godzinyThe Talbot HotelDobry 3,7 / 5( 36 zweryfikowanych opinii )Hotels.com™ RewardsZdobądź 1 bezpłatny* nocleg za każde 10 zgromadzonych noclegów! 5 osób obejrzało ten hotel w ciągu ostatniej godzinyRoyal Oak HotelZnakomity 4,2 / 5( 21 zweryfikowanych opinii )Hotels.com™ RewardsZdobądź 1 bezpłatny* nocleg za każde 10 zgromadzonych noclegów! 5 osób obejrzało ten hotel w ciągu ostatniej godzinyThe Red Lion InnDoskonały 4,7 / 5( 24 zweryfikowanych opinii )Hotels.com™ RewardsZdobądź 1 bezpłatny* nocleg za każde 10 zgromadzonych noclegów! 4 osoby obejrzały ten hotel w ciągu ostatniej godzinyHotele w odległości 15 km od miasta: WelshpoolNags Head InnDoskonały 4,7 / 5( 9 zweryfikowanych opinii )Hotels.com™ RewardsZdobądź 1 bezpłatny* nocleg za każde 10 zgromadzonych noclegów! 6 osób obejrzało ten hotel w ciągu ostatniej godzinyCain Valley HotelDobry 3,9 / 5( 16 zweryfikowanych opinii )Hotels.com™ RewardsZdobądź 1 bezpłatny* nocleg za każde 10 zgromadzonych noclegów! 5 osób obejrzało ten hotel w ciągu ostatniej godzinyHotele w odległości 20 km od miasta: WelshpoolThe Dragon HotelZnakomity 4,1 / 5( 68 zweryfikowanych opinii )Hotels.com™ RewardsZdobądź 1 bezpłatny* nocleg za każde 10 zgromadzonych noclegów! 11 osób obejrzało ten hotel w ciągu ostatniej godzinyPenygelli Country House ApartmentsZnakomity 4,3 / 5( 3 zweryfikowane opinie )Hotels.com™ RewardsZdobądź 1 bezpłatny* nocleg za każde 10 zgromadzonych noclegów! 3 osoby obejrzały ten hotel w ciągu ostatniej godzinyZobacz więcej hoteli w mieście WelshpoolNajnowsze rezerwacjeSweeney Hall3 gwiazdk.od 312 PLNPłać od razu lub później w większości hoteliDarmowe anulowanie rezerwacji większości pokojówGwarancja cenyPrzejdź do mapy hoteli w mieście: WelshpoolPunkty orientacyjneZamek PowisTransportWelshpool StationNajlepsze hotele w mieście WelshpoolDzięki Hotels.com znajdziesz najlepsze hotele w mieście Welshpool.\nWelshpool - porównaj hotele i zarezerwuj hotel również w najbardziej popularnych sieciach hoteli. W decyzji na pewno pomogą nasze opinie gości, którzy dokonali rezerwacji na stronie Hotels.com, w liczbie 154. Aktualnie najbardziej popularnym wyborem w mieście Welshpool są hotele: The Vine House, The Red Lion Inn i The Lowfield Inn.\nDzięki rezerwacji hoteli z Hotels.com można również zdobyć bezpłatne noclegi po zarejestrowaniu się w programie lojalnościowym Hotels.com Rewards. Uczestnictwo w programie jest bezpłatne a rejestracja trwa zaledwie 2 minuty, a w zamian oferuje bezpłatny* nocleg za każde 10 noclegów w hotelach. Welshpool na weekend może być zatem pierwszym krokiem do zdobycia bezpłatnego noclegu w hotelu.\nDlaczego warto zarezerwować w mieście Welshpool noclegi na stronie Hotels.com?\n- Lokalizacja - Welshpool i okolice - Atrakcje w mieście Welshpool\n- Welshpool - noclegi według opinii gości Hotels\n- Szczegółowa mapa wyświetlająca lokalizację hotelu wraz z prowadzącymi do niego środkami transportu i atrakcje turystyczne w mieście Welshpool\nW najbardziej efektywnym wykorzystaniu naszych usług pomoże aplikacja Hotels.com na smartfony i tablety, zapisanie się do naszego newslettera i obserwowanie nas na portalach Facebook, Google+, lub Twitter, aby otrzymywać nasze oferty hoteli i obniżki na hotele w mieście Welshpool na stronie Hotels.com.Zobacz więcej hoteli w mieście WelshpoolWybierz jedną z poniższych opcji, aby odblokować ukryte ceny i płacić mniej w wybranych hotelach.E-mailZapisz się, aby otrzymywać najnowsze ofertyAplikacja Hotels.com Pobierz aplikację i dokonuj rezerwacji gdziekolwiek jesteśHotels.com™ RewardsDołącz teraz, aby zgromadzić 10 noclegów i zdobyć bezpłatny*Najpopularniejsze miejscaHotele w mieście WarszawaHotele w BerlinieHotele w mieście KrakówHotele w Nowym JorkuHotele w LondynieHotele w mieście ParyżHotele w MediolanieHotele w BudapeszcieNoclegi w PradzeHotele we WrocławiuHotele w Las VegasHotele w RzymieHotele w mieście SztokholmHotele w SzczecinieNoclegi w BarcelonieHotele w mieście WilnoHotele w mieście OsloNoclegi w WiedniuHotele w AmsterdamieHotele w MadrycieHotele w San FranciscoHotele w GdańskuHotele w MonachiumHotele w mieście MoskwaObsługa klientaTwoje rezerwacjeCzęsto zadawane pytaniaSkontaktuj się z namiOpinia o stronieWyraź opinię o hoteluDla hoteli, partnerów afiliacyjnych i mediówDodaj swój hotelZostań partneremReklamuj się z namiAgenci biur podróżyBiuro prasoweWarunki użytkowania i polityka prywatnościZasady i warunkiOchrona prywatnościZasady używania plików cookieO nasPracaPrzewodniki50 najbardziej popularnych miast świataWszystkie krajeWszystkie hoteleIndeks stron© 2016 Hotels.com, L.P. Wszystkie prawa zastrzeżone. Hotels.com i logo Hotels.com są znakami towarowymi Hotels.com, LP zarejestrowanymi w Stanach Zjednoczonych i/lub innych państwach. Wszystkie pozostałe znaki towarowe i logo należą do swoich właścicieli.*Dowiedz się więcej o programie Hotels.com™ RewardsABOUT SSL CERTIFICATES