Radość z pisania: Najlepsze filmy 2015 wg Chrisa\nNajlepsze filmy 2015 wg Chrisa\nTam tam tara ram tam rara ram tam ta ra ra ram tam! Rok się kończy - pora na kres procesu - przed państwem lista najlepszych filmów wg Chrisa. Przemyślałem ją dwukrotnie, może nawet trzykrotnie. Nic nie mogło pojawić się przypadkiem. Tak się złożyło, że w 2015 r. obejrzałem tylko jeden film młodzieżowy, więc podarowałem sobie kategorię ,,najlepszy film dla młodzieży'' - zamieniłem ją na dokumenty, co mną owładnęły. Z przyjemnością je oglądając, miast męczyć się młodzieżową posuchą.\nJaki był 2015 rok? Średni. Powstało wiele produkcji, ale cóż z tego, skoro zawodziły na polu fabularnym. Zgrzytając niemocą twórczą. Ale zawsze są rodzynki, które smakują, które się podobają, mają kształt i zapach sukcesu. Kocham dobre kino. Promuję to, co ja uważam za prawdziwą sztukę filmową, nie przejmując się cudzą opinią, innymi krytykami filmowymi, którzy wcale nie mają jednogłośnej opinii czy widzami zaprzątającymi sobie głowę głośnymi hitami. Zacząłem podążać własną ścieżką i zachwycam się tym, co niekoniecznie musi mieć duży wpływ na odbiór społeczny.\nTen rok jest wyjątkowy pod jednym względem. Po raz pierwszy w historii - kandydowały dzieła, które nie musiały pojawić się w polskich kinach (mogą pojawić się w przyszłym roku, albo wcale). Prawdopodobnie kilka zamieszczonych tytułów na liście nie pojawi się na ekranach kin, ale to już nie mój problem, lecz dystrybutorów. Po prostu miałem okazję, żeby je sprawdzić, podobały mi się, i je zamieszczę - nie będę zwlekać. Co jeszcze? No nic. Zapraszam na przegląd ,,najlepszych filmów 2015 r.''\n,,Victorii'' (kadr wyżej) i ,,Mandarynki''.\n,,Victoria'' zasługuje na wzmiankę, gdyż ma najbardziej hipnotyzujące otwarcie filmowe roku - w rytm dyskotekowej nocy w świetle parkietu i zbliżającej się kamery do twarzy Victorii. A co ważne - poprowadzony jest na jednym ujęciu! Dokonali tego, czego nie zrobili Lubezki z Iñárritu w ,,Birdmanie''. ,,Mandarynka'' z kolei została nakręcona za pomocą smartfona. Osiągnięcia techniczne - wyróżnione.\nPomniejsze wyróżnienia dla:\nNajlepszy comeback roku:\nCharles Schulz jest założycielem serii o małym chłopcu i jego psie - Snoopym.\nZagorzali fani ,,Gwiezdnych wojen'' uhonorowaliby ,,Przebudzenie mocy'', ale nie jestem jednym z nich. Powrót Charliego Browna przyjmuję z większym powerem (entuzjazmem). Fistaszki przemawiają do mnie bardziej, ponieważ występuje tam humor, który odpowiada dużym i małym, bawi bez względu na wiek, a co najważniejsze - pod warstwą dziecinnych zabaw komentuje świat dorosłych przekazując prawdy objawione. Premiera - w polskich kinach od 1 stycznia.\nNajwiększa gwiazda ekranowa roku:\nLeonardo DiCaprio (,,Zjawa'')\nDiCaprio zabrał czas ekranowy dla siebie. To on w najnowszej produkcji pana Iñárritu przejmuje dowodzenie - skupiając na sobie uwagę wśród górskich krajobrazów w skandynawskiej temperaturze. Pojedynkuje się z niedźwiedziem, szuka zemsty na oprawcach za śmierć syna, chodzi w długiej brodzie oraz walczy o przetrwanie.\nNajlepsza obsada roku:\nNajlepsza reżyseria roku:\nGeorge Miller (,,Mad Max: Na drodze gniewu'')\nNajlepsza scenografia roku:\nDick Pope (,,Pan Turner'')\nNajlepszy soundtrack roku:\nDisasterpeace (,,Coś za mną chodzi'')\nNajlepsze zakończenie filmu:\n,,Feniks'' reż. Christian Petzold\nPrawdziwy dramat występuje wtedy, gdy poznajesz prawdę, o której powinieneś wiedzieć wcześniej.\nNajlepsze zdjęcia roku:\nSebastiao Salgado (,,Sól ziemi'')\nNajlepszy dokument roku:\nPremiera (świat) odbyła się: 20 maja 2014\nPremiera (Polska) odbyła się: 23 października 2015\nTo coś dla mnie. Sebastiao Salgado - podróżnik, społecznik, kosmopolita, pasjonat. Takich ludzi chcę oglądać, poszukiwać, poznawać. Może ,,Sól ziemi'' bywa monotonny, gdyż na przemian pokazuje zdjęcia (przeważnie czarno-białe) z przemowami z offu, ale jak to się obserwuje. Wsłuchując się w wypowiedzi artysty, rzecznika praw przyrody jestem przekonany o jego wrażliwości na krzywdę ludzi, których fotografował z niesłychaną lekkością. Ból i radość odbita w skrawkach zdjęć. Dbałość o światło, zatłoczone krajobrazy. Jego fotografie zapełnione są obiektami i podmiotami. Nie ma pustych kadrów. Są ruchome, żywe, nieokrzesane, przepełnione bogatą paletą osobowości. Tam zawsze coś się dzieje.\nTwarz na zdjęciu powie ci, co myśli, co czuje. Zbiorowa społeczność ukaże trud, stratę, codzienność z jej troskami i zadowoleniem, ale Salgado głównie skupia się na głupocie ludzkiej, niszczonej przyrodzie, wyniszczającej wojnie, suszy lub obserwacji tradycji, których nie znajdziemy w Europie. To pożyteczny dokument, pełen znakomitych point, dokumentacji uczłowieczonej, wierze w to, że da się odbudować sprawy pokiereszowane przez ,,złych'' ludzi. Po ,,Spotkaniu na krańcach świata'' ulubiony dokument, jaki kiedykolwiek widziałem.\n2. Marlon Brando o sobie\nPremiera (świat) odbyła się: 24 stycznia 2015\nPremiera (Polska) nie odbyła się\nKulisy nagrań, których wcześniej nie wygrzebano, nie pokazywano, nie odtwarzano, nie upubliczniano. Dokument wyrywkowo skupia się na twórczości Brando, bardziej grzebie w psychice aktora, to, z kim współpracował, jakie miał dzieciństwo, dlaczego sypiał z kobietami, o których nie miał pojęcia kim są. Na wierzch wychodzą brudy Marlona - jego pokaleczona strefa emocjonalna, kłopoty i niesnaski na planie filmowym. Aktorstwo przychodziło z ulgą, nie musiał niczego udawać na ekranie - był sobą w różnych formach wypowiedzi scenicznych. Nie potrzebował zagrzewania na scenę - wystarczyło, że wracał do wspomnień, przenosił się do stanów psychicznych z przeszłości.\nJaki był Brando? Najprościej mówiąc: ekranowy. Jego życie to pasmo tragedii, małych radości, wiecznego poszukiwania miłości. Indywidualista. Performance. Wielki aktor, nie mniejszy człowiek. Szczery, bezprecedensowy reportaż po głowie M. Brando, który zmarł w bez chwalebnych okolicznościach.\nPremiera (świat) odbyła się: 16 maja 2015\nPremiera (Polska) odbyła się: 7 sierpnia 2015\nWrażliwa duszyczka w obręczy kultury masowej. Amy Winehouse - urodzona jazzmanka, w swoich utworach zamieszczała osobiste przeżycia, doświadczenia, uczucia, wzloty i upadki. Oryginalna barwa głosu, refleksyjne usposobienie oraz sukces, który przysporzył więcej szkód niż pożytku. Młodziutka dziewczyna o starej duszy, nad wyraz utalentowana, zagubiła się w odmętach nieprzystosowania do salonowych imprez i reguł panujących w show-biznesie. Ceniła sobie prywatność, którą rozbito przez popularność artystki.\nArchiwalne nagrania pozwalają zbliżyć się do jej relacji z chłopakami, ojcem czy przyjaciółką. Czasem trąci nieobiektywnym spojrzeniem, zwalając winy na środowisko i zespół, ale prawda jest taka, że Amy pogrążyła się w paskudne nawyki: alkohol, narkotyki, strach przed dużą sceną, nieznośny hałas publiczności, który przygniótł spokój sumienia. To dramatyczny obrazek pazernej popkultury naśmiewającej się z problemów innych i chyba nieznośna samotność Amy, która przybierała na wadze wraz z przybywającymi na półce nagrodami muzycznymi.\nNajlepsza animacja roku:\nPremiera (świat) odbyła się: 18 maja 2015\nPremiera (Polska) odbyła się: 1 lipca 2015\nW tym roku ulubionym gatunkiem była animacja. Dlaczego? Ponieważ nie rozczarowywały (z wyjątkiem pomniejszych produkcji, o których nikt nie pamięta po wyjściu z kina). To animacje przejmują ciężar (dojrzałość) od kina aktorskiego. Przyczyn dopatruje się w zalewie słabych filmów rozrywkowych, okropnego, sprofanowanego PG-13 ujmującego dorosłości i być może zdziecinnienie widowni, która nie chadza na kino artystyczne (tych jest w mniejszości). Ludziom po 30-stce, osobom starszym wcale się nie dziwię, że omijają kina. Multipleksy okazalej reklamują letnie ,,hity'' z paskudnymi plakatami lub pilotowe seriale Marvela, które nie są już filmami, a bezczelnym produktem, po którym niczego nie wynosisz (emocje jak na karuzeli z Tesco). Perełki trzeba wyłowić samemu - własnym wysiłkiem.\n,,W głowie się nie mieści'' odwołuje się do spektrum ludzkich emocji: Smutku rywalizującego z Radością, Gniewem, Strachem i Odrazą. Mamy do czynienia z animacją, która zagląda do naszych głów i komentuje proces, jaki zachodzi podczas wywołanej dyskusji z rodziną, podczas wykonywanych czynności czy zmianą nastawienia do środowiska. Nie dekonstruuje mitu o tym, że nie mamy wpływu na emocje, ale klarownie przekazuje, iż jeden odruch potrafi zmienić sygnał, jakie uczucie konkretnie wywołujemy. Sprytnie lawiruje między zgubnymi emocjami, nad którymi powinniśmy utrzymać kontrolę - odwołując się do myślenia abstrakcyjnego lub zapomnianego wymyślonego przyjaciela z dzieciństwa, który spłynął ze świadomości do podświadomości. No i daje ładną nauczkę dzieciom na całe życie - zaakceptuj, że masz w sobie więcej niż jeden ,,przekaźnik'', który decyduje o tym, że jesteś wesoły lub pogniewany. Każdy z nich zasługuje na szacunek, jest ważny dla zdrowia psychicznego, aby w pełni wyrażać się jako dojrzały emocjonalnie człowiek. Pixar wrócił i pozamiatał w głowach widowni.\nPremiera (świat) odbyła się: 6 września 2014\nPremiera (Polska) odbyła: 8 maja 2015\nWidziałem ze dwa razy w 2015 r. Celtycka mitologia swobodnie wpleciona w opowieść o rodzinie, miłości rodzeńskiej, pogodzeniu się ze stratą, wspomnieniami i ujemnymi emocjami. Mogę stwierdzić, że to najlepszy okaz dla małych dzieci. Żadna animacja w tym roku nie była tak przystępna, jak ,,Sekrety morza''. Dziwię się jurorom, że nie przyznają nagród irlandzkiej produkcji dla familii (poza IFTA i Satelitami, ale myślę, że konkurencja była spora) - przepełnionej folklorem Europy Zachodniej, bez sentymentalizmu, z piosenkami i wycieczkami po krainie magicznych chwil wymalowanych jak płótno na obrazie. Banały opakowano w subtelne wskaźniki, co powinno się liczyć, jak radzić sobie z żałobą i niechcianymi uczuciami. Znak jakości ,,bombonierka łakoci z polewą smutku''.\nPremiera (świat) odbyła się: 20 września 2013\nCzarny koń animacji. Szansa na to, że pojawi się w polskich kinach - marna (chyba że pomyślą o salach studyjnych). Minęły dwa lata od dnia premiery i nie zanosi się na rozgłos. Szkoda, bo to wyjątkowy prezent dla pociech oraz rodziców. Rysunkowa postać małego chłopca o dużej głowie i cienkich kończynach porywa od pierwszej sekundy. Radosne dzieciństwo trwa krótko i zmienia się w tęsknotę za ojcem, który opuścił rodzinę w poszukiwaniu pracy. Malec postanawia odnaleźć ojczulka. Chłopiec wkracza w świat. Nieustanny ruch pobudza, a dorośli ciężko pracują.\nMaluszek widzi kraj jako ujednoliconą maszynę przyspieszonego postępu kontrastującego z dziećmi na wysypiskach, gdzie wygrzebują użyteczne przedmioty wyrzucane przez bogaty Zachód. Rodzice wpoili małemu miłość do natury, sympatię do kolorów, zespajając go z otaczającym środowiskiem. Kiedy opuszcza krainę szczęśliwości jest świadkiem agresywnej reklamy, zbrzydłego krajobrazu, atrakcji rozrywkowych, militarnej potęgi, życia pozbawionego świeżości i oddechu od hałaśliwości. Widok współczesnej Brazylii nie wygląda obiecująco, ale również nie stanowi lejmotywu. Motywem przewodnim jest dzieciak podróżujący przez miasto, zabudowane zaułki czy budowle - niedostrzeganego przez zabieganych dorosłych osobników. Zabawę przerywa harmonogram dnia i rytm bezbarwnego świata okutego w nieprzerwany pęd. Płynnie przechodzi przez światło dzienne w mrok. Druga animacja na liście, która pozbawia się słów, aby nie zakłócać obrazu opartego na skojarzeniach, bogatego w szczegóły z drugim i trzecim planem działającym żywiołowo. Smutnie przedstawia ludzi pracy, ale gorąco wierzy w rodzinne więzy - z planem na odżycie zanieczyszczonego terenu. Obrazowo kreśli przerysowany świat dziecka.\n3. Marnie. Przyjaciółka ze snów\nPremiera (świat) odbyła się: 19 lipca 2014\nRealizm magiczny w wersji anime. Chyba ustanowiłem tradycję, bo zgaduję, że co rok pojawi się animacja z Japonii (w zeszłym roku wygrały ,,Wilcze dzieci'' z kwitnącej wiśni w ów kategorii). Wnikamy w świat dziewczynki Anny Sasaki, która uosabia introwertyczne skłonności - jest samotniczką, pięknie rysuje w wolnych chwilach, ale nikomu swoje prace nie przedstawia. Stroni od towarzystwa oraz cierpi na astmę. Rodzice wysyłają ją na wieś w ramach terapeutycznych. Musi odnaleźć się na nowo, choć wie, że raczej niczego nie zmieni w swoim życiu. ,,Marnie...'' to ciepła opowieść, z sercem na dłoni, o kiełkującej przyjaźni między dziewczętami: niemożliwej, desperackiej, ale przynoszącej ukojenie od samotni. Historia o próbie bycia sobą pomimo niesprzyjających okoliczności i wstrętu do hałasu. Trudności z akceptacją, pogmatwana przeszłość będzie miała coś wspólnego z okolicznymi duchami nawiedzającymi starą posiadłość. Fikcja zlewa się z rzeczywistością. Granica zostaje przekroczona, gdy jedno nie odróżniamy od drugiego. Smutny, zabawny, fantazyjny, bawiący się wyobraźnią. Bombka naładowana emocjami - zawsze cieszy.\n5. Baranek Shaun\nScenariusz: Mark Burton, Richard Starzak\nPremiera (Polska) odbyła się: 13 lutego 2015\nPrawdziwe cacuszko. Niebywałe - niema animacja bawi jak Charlie Chaplin w złotej erze Hollywood. Nie ma słów, nie ma dowcipów wykonanych ustnie. To obraz ma reprezentatywnie rozśmieszać, kreatywnie zastępuje szereg dialogów, by imponować warsztatem scenicznym - przekonując podstawową techniką kina - nie mów nic, pokazuj, inscenizuj, przemów do wyobraźni. Pozwalaj sobie na sceny wyprane z rzeczywistości - im mniej realne, tym zabawniejsze się staną. ,,Baranek Shaun'' korzysta z przerysowanych sytuacji, by wprowadzić wagonik atrakcji - akcja nie ustaje, zbiegów okoliczności przybywa, czasem dramatyzuje, aby wyprowadzić z równowagi i zaskoczyć gagiem w następnej kolejce. To szlachetna animacja. Łączy Keatonowską brawurę z Chaplinowską komedią z morałem i poruszeniem. Rozbawić widza do nieprzytomności, a na koniec poruszyć i zwieńczyć dzieło. Największa niespodzianka roku.\nReżyseria: Víctor Maldonado, Adrià Garcia\nScenariusz: Víctor Maldonado, Adrià Garcia, Teresa Vilardell\nPremiera (świat) odbyła się: 6 września 2007\nPremiera (Polska) odbyła się: 6 marca 2015\nZwlekali z tą premierą, jakby w Polsce zabrakło animacji. Jestem w stanie wybaczyć każde potknięcie dystrybutorów, ale obudzić się po ośmiu latach i zdecydować o jego wyświetleniu - trochę pachnie rekonwalescencją. Cieszę się, że postanowili wygrzebać zapomniany tytuł, bo to naprawdę ciekawa historia o radzeniu sobie z lękami dzieciństwa (kto nie bał się ciemności, przyznać się!). Nocturna jest animacją, gdzie światło walczy z cieniem. Tytułowy świat przepadnie, gdy mrok pochłonie blask. Nie zabraknie niepokonanej siły przyjaźni czy zmierzenia się z własnymi słabościami. Dzieci będą mogły się przekonać, że ciemność nie jest niczym przerażającym, jeśli niesiemy w sercu światło. - Tak pisałem po wyjściu z sali kinowej.\nReżyseria: Steve Martino, Paul Feig\nPremiera (świat) odbyła się: 2 listopada 2015\nPremiera (Polska) odbędzie się: 1 stycznia 2016\nDoczekałem się! Jestem mega, mega zadowolony, że Charlie Brown i jego wierny psiak zagoszczą na ekranach kin w Nowym Roku. ,,Fistaszki'' atakują śmiechem, ponieważ sensownie przecinają przygody Snoopy'ego walczącego z Czerwonym Baronem (sceny z pilotami ,,myśliwców'') oraz młodzieńczej miłości Charliego do szkolnej dziewczyny o ceglanych włosach, którą omija szerokim łukiem, ponieważ jest wstydliwy. Fabuła jest poluzowana, gdyż małymi odcinkami tworzy historię o przyjaźni, w trosce o rodzeństwo i nabywania pewności siebie w kontaktach z płcią przeciwną. Każdy, kto zna ów serię rysunkową - odnajdzie się bez problemu. Znajome charaktery, znajome postacie, znajomy morał wyciągnięty poprzez zabawę. Rozbawia na tyle głośno, a jednocześnie poucza, często w tym samym momencie, że ciężko nie docenić umiejętność połączenia powagi z lekkością animacji. Największą zaletą jest dobranie proporcji między śmiechem a zadumą i stwierdzeniem: hola, on ma rację.\nWadą jest swoboda linearna, która zaburza tempo opowieści, ale to mały prztyczek, który nie boli i w zasadzie nie wyrządza krzywdy zainteresowaniu.\nNajwiększa wtopa roku:\n1. Trudno być bogiem\nPremiera (świat) odbyła się: 13 listopada 2013\nZawód roku. Sądziłem, że książki braci Strugackich są najlepszym materiałem na film (vide ,,Stalker'' Tarkowskiego). Tymczasem rosyjski twórca nie udźwignął tematu i wyszło takie coś bez takiego czegoś. Pokaz slajdów - dopracowanych, ale bez namierzonego celu. Za długie kadrowanie, które do niczego nie prowadzi, niczego nie wnosi i obnaża ubytki w scenariuszu - zapaskudzając sens wypowiedzi. Dotkliwa strata czasu. Jeśli reżyserzy z Rusi chcą się wypowiadać o swojej przeszłości i kraju - niech to robią przystępniej, ciekawiej, nie brużdżąc kubkom smakowym. Obrzydła czarno-biała estetyka nie uratowała, ale pogrążyła to ,,cudo''. Nie ma tu nic ani dla masowej widowni, ani dla snobów filmowych. Poważnie - dla nikogo. Jeśli jednak zdecydujesz się na pochopny krok i odpalisz ,,Trudno być bogiem'' - sięgnij po literaturę. Ułatwia zorientować się w temacie.\n2. Kryptonim U.N.C.L.E.\nPremiera (świat) odbyła się: 2 sierpnia 2015\nPremiera (Polska) odbyła się: 21 sierpnia 2015\nGuy Ritchie nie ma pomysłów na kino?!! Stworzył doskonały debiut, drugim dziełem potwierdził kunszt z jakim odnowił komedię kryminalną, ale z biegiem nowych projektów stał się niewyróżniającym reżyserem zatracającym zmysł montażowy, zaprzepaścił świeżość poddając się machinie popkulturowej, zapożyczając tematy z beletrystyki. Tym razem postawił na kino szpiegowskie w stylu retro - odwołując się do lat 60. Fajnie, że chciał wykręcić taki numer, ale nie ma tu nic na znaczeniu. Postacie są bezbarwne, pozbawieni werwy i wigoru, akcja to ciąg absurdalnych wydarzeń, humor zwietrzały a intryga przestarzała. Brak intelektualnej sklejki montażowej położył film na deski. Czekam na lepszą produkcję, panie Ritchie - bardzo mi przykro, że wylądowałeś wtopie roku. Nigdy nikomu tego nie życzę.\nPremiera (świat) odbyła się: 2 września 2015\nPremiera (Polska) odbyła się: 18 września 2015\nMiało być poruszająco - zdobycie Everest jest przecież nielichym osiągnięciem. Ale co tu się dzieje?! Nadmiar znanych, popularnych twarzy zatraca wiarygodność, tożsamość wydarzeń - zamiast myśleć o nich jak o wyczynowcach - widzę gwiazdy ekranowe. Zanim na dobre ekipa wyruszyła na szczyt, jak się okazuje, za chwilę jest już po wszystkim - schodzą. Reżyser skupia się na każdej indywidualności, przez co zatraca rytmikę, pomijam fakt, że nie są to interesujące osoby, ale zbiór ludzi, którzy chcą się popisać, być sławni i podziwiani. Wykalkulowany cel, jakim jest postawienie stopy na Mount Everest. W dodatku ich zachowania nie są racjonalne, przemawia przez nich egoizm, stanowią antytezę górskich zdobywców. Zapłakana Keira Knightley - błagam, usilnie staracie się wzbudzić współczucie, ale to wygląda bezwstydnie. Chamskie żerowanie na emocjach - paszoł won, macie dożywotni zakaz wspinania się po górach (górkach także).\nNajlepsze filmy 2015 r.:\nScenariusz: Matteo Garrone, Edoardo Albinati, Ugo Chiti, Massimo Gaudios\nPremiera (świat) odbyła się: 14 maja 2015\nPremiera (Polska) odbyła się: 30 października 2015\nBaśnie dla dorosłych. Z poukrywanymi morałami, pozszywane drobiazgowym montażem, przeplatające się ze sobą przypowieści z klasycznej literatury dziecięcej. W końcu, po długich latach, otrzymaliśmy mięsisty, uciekający od wtórności romans barokowy w sceneriach malowanych pędzlem (strona wizualna ma kształt malowidła). Jak pisałem w recenzji: Tradycyjne baśnie zostały skompresowane, bezczelnie ośmieszone i wymienione na nowszy model. Nieustanna gra z widzem i jego znajomością kanonu braci Grimm czy dzieł opartych na fantastyce. Piękna i bestia została potraktowana jako czarna komedia z elementami cyrkowymi (chodzenie po linie, użycie karety w jednej ze scen). Znalezienie kobiety o cudownym głosie nie ma zadecydować o romantycznej miłości, lecz zapewnić wrażenia na jedną noc. Król wcale nie jest mądry czy inteligentny, wręcz pozbawiono go empatii czy odwagi. Nie ma nikogo, kto zachowałby się według ustalonych przepisów przez baśniopisarzy. Toć to piękny obrazek pokazujący jak mieszać tendencje rozrywkowe z czymś ambitniejszym.\n14. Co robimy w ukryciu\nPremiera (świat) odbyła się: 19 stycznia 2014\nPremiera (Polska) odbyła się: 27 lutego 2015\nMockumentary (fałszywy dokument) z wampirami w roli głównej. Najśmieszniejsza komedia roku - nafaszerowana gagami pod sufit. ,,Zmierzch'' przeminął, pora odnowić zapuszczone korzonki krwiopijców w formie popkulturowej zgrywy. Nienawidzą się z wilkołakami, którzy koegzystują obok. Walczą z długowiecznością (jak zapełnić czas, kiedy masz go pod dostatkiem?). Nie cierpią poranków (zmywania naczyń również), chodzą nocami na spacery. Poznajemy całkiem sympatycznych typków, którzy traktują siebie z dystansem. Nie boją się wyjść do ludzi, choć wolą własne towarzystwo. Wspólnie się bawią, urządzają krwiste popijawy, jednak co to za życie, kiedy nie czujesz strachu, nie możesz umrzeć? Wampiry przedstawiają się publiczności, prezentując nawyki i przyzwyczajenia. A to klapną dowcip, a to wyrządzą bójkę lub popiszą się przed lustrem (pamiętajmy, że wampiry nie mają odbicia). Wesoło, dopóki nie wpadną w tarapaty. Mam jednak obawy, że polemika z wampirycznymi mitami dobiegła kresu i nikt nie będzie wstanie podnieść poprzeczki.\nSzkoda, że Juliusz Machulski kręcąc ,,Kołysankę'' nie miał w sobie tyle periodycznych skłonności do parodiowania krwiopijców, wystarczyło podkręcić autoironię tematu, dodać parodystyczne schorzenia ,,długozębnych'' podkreślając grubą kreską niejednoznaczność ich natury, a mielibyśmy hit. Zaraz za ,,Zeligiem'', to właśnie ,,Co robimy w ukryciu'' sprawił, że uwierzyłem w rubaszność komedii dokumentalizowanej, i że taka forma ma przyszłość, o ile nie będzie eksploatowana z szybkością karabinu maszynowego. Jemaine Clement i jego wspólnik odrobili zadanie domowe: odnosząc się do twórców podejmujących temat wampirów, tj. Murnau, Coppola czy Brooks. Baliście się ich? Możecie przestać. Są sympatyczni, rozmowni i czasem szaleni.\n13. Pan Turner\nPremiera (świat) odbyła się: 15 maja 2014\nPremiera (Polska) odbyła się: 14 sierpnia 2015\nDrugi, za ,,Pentameronem'', malowniczy obraz, któremu należy się pochwała. Niestandardowy biopic, bo biograficzna strona ,,Pana Turnera'' jest dobrowolna, skacze z kartki na kartkę, nie przejmując się kolejnością wydarzeń. Wybiera tylko te, co mają bawić, ukazać szyderczy rewers sztuki (jej wady, zmienność oraz charakter architekta). Całkowicie nie przejmuje się fabułą czy tematami - improwizuje i buduje małymi scenkami portret ówczesnych czasów w wypielęgnowanych kadrach. Byłby idealny, gdyby nie to, że pomija twórczy proces pana Turnera - nie widzimy, jak pracuje (może poza nielicznymi wyjątkami odstającymi od reguły).\nPrzede wszystkim jest to zapis umysłu tytułowego autora, który wyróżniał się tym, że stosował nowatorskie (nowoczesne) podejście do kolorów i światła (dużo żółci, naturalnych promieni słonecznych). Jego niezachwiana postawa świadczy o wysokiej potrzebie samospełnienia. Stał się impresjonistą, ponieważ uważał, iż ,,Słońce jest Bogiem''. Kiedyś pisałem, że film płynie jak statek. Postacie mówią wykwintnym językiem, a całość jest pokazem piękna natury. Co mogę dodać? Williama Turnera ogląda się tak, jakbyście zwiedzali galerię sztuk olejnych. Zachwycasz się, póki nie dopadnie cię zmęczenie. A kiedy wychodzisz - pomimo przesytu - jesteś uszczęśliwiony, bogatszy w nowe doznania.\nScenariusz: Aleksandr Kott, Pavel Chukhray\nPremiera (świat) odbyła się: 18 września 2014\nFestiwalowicze mieli okazję zobaczyć projekcję ,,Próby'' w Sputniku (kino reprezentujące rosyjską kinematografię). Kott powraca do korzeni. Jest naiwnie, staromodnie i bez słów. Muzyka przejmuje mowę. To ona nadaje ton i przybliża żar w sercach postaci. Półtorej godziny czystego obrazu - niezatrutego przez scenariusz. W ,,Próbie'' efekt zakochania odbywa się poprzez szeroki uśmiech - pierwszy znak, że facet chce nawiązać znajomość z kobietą. Miłością jest dotyk, spojrzenie lub czyn. Drobna praca wykonywana z czułością. Najbardziej banalne rzeczy odzyskują powab, bo nikt nie wpycha się przemową. Pozwala przyjrzeć się małym drobiazgom z troską o zachowanie radości wynikających z samego obcowania z drugą osobą. Jest subtelny, jak ,,Kochankowie z księżyca'', zatrzymuje się na plenerach, jak Ozu. Nikomu się nie spieszy - ani reżyserowi, ani aktorom. Buduje związek stopniowo, bez głębi psychologicznej. Chwyci chwile, które budzą podziw, gdyż nie są gniecione pod ciężarem dialogów.\n11. W dżungli\nPremiera (świat) odbyła się : 8 września 2013\nW zeszłym roku wysoko ceniłem medialne spekulacje (,,Zaginiona dziewczyna'', ,,Wolny strzelec''). W 2015 zachwycam się głęboką ciszą - już boję się, co będzie dalej. ,,W dżungli'' to niemal niemy spektakl wojenny - dziewięćdziesiąt procent filmu jest bezsłowne, więc nie liczę, że ktoś zainteresuje się tytułem. Jednak brak dialogów ma swoje uzasadnienie. Na polu przeciwnika spotykają się odmienne języki - żołnierze o różnych narodowościach. Na domiar ,,złego'' przez długi pasek czasu oglądamy poczynania jednego człowieka (ich spotkanie wynika bardziej z niedyspozycji niż potrzeby). Niecierpliwi widzowie nie zrozumieją, po co powstają takie ,,potworki'', w których nic się nie dzieje. Ale co by nie mówić - cisza łatwiej kumuluje niezręczności, gdy pada strzał lub wybuch. Nieprzygotowani na dźwięki - czujemy się nieswojo w obliczu eksplozji lub nalotu. Nagłe ,,trach'' staje się podwójnie dokuczliwe. Cisza zmącona strzałami nie brzmi zachwycająco. Powrót do milczenia okazuje się zbawienny - uspokaja, stabilizuje bicie serca, normuje pochopne działania. Dla wytrwałych - do nich kieruje dzieło Aarona Wilsona.\n10. Coś za mną chodzi\nPremiera (świat) odbyła się: 17 maja 2014\nPremiera (Polska) odbyła się: 13 marca 2015\nNa dziesiątym miejscu horror, który został wyszydzony przez fanów gatunku - nie do wiary! Wyznawcy grozy powinni go wielbić, gdyż jest odbiciem lat 80-90. Atmosfera przeważa szale, liczy się konstrukcja fabularna, drugie dno opowieści. Nie rozumiem, jak można zachwycać się kolejnymi odsłonami ,,REC'' czy taśmowymi seriami found footage - nie doceniając ,,Coś za mną chodzi''. Nie potrafię zrozumieć ludzi, którzy kierują się definicją, że horror ma powodować, że drzesz się na cały regulator. Nie widzę radości podczas ataku paniki, horror dla Chrisa to nieustający niepokój i zadawanie pytań ,,czy im się uda?''. ,,Coś za mną chodzi'' łagodnie wnika w okres dojrzewania: ukazując, co się może zdarzyć, gdy choroba przenoszona drogą płciową wyniszcza ciało, terroryzuje umysł, bojąc się zarazić innych osobników, którzy będą dostawcami szerzącej się paranoi.\n,,Coś za mną chodzi'' nie ustrzegł się wad - wpada w stereotypowe postrzeganie nastolatków, minimalnie kiczowatej historii o zjawach, prezentując absurdalne, niedopuszczalne pomysły do scenariusza, ale to małe przewinienie. Niegroźne. Młodzieżowej opowiastce o przestrodze seksualnej wtóruje pulsująca muzyka przeradzająca się w imitacyjny koszmar. Prawdziwą wartością filmu nie jest przekonać widza, że przeraża go choroba, ale nieprzewidziane skutki pożądania niewłaściwej osoby, mała rada, żeby się zabezpieczyć, uniknąć palącego niepokoju wewnętrznego.\nPremiera (świat) odbyła się: 10 lutego 2013\n,,Gloria'' była największą niewiadomą 2015 roku. Niczym się nie wyróżnia ze stada filmów, które zamieściłem, ale z jakiegoś powodu mnie urzekła. No bo co można ciekawego powiedzieć o kobiecie w dojrzałym wieku? Kopiuje sytuacje z życia? Obowiązkowo. Nie jest fałszywy, gdyż korzysta z doświadczenia starszej pani. Gloria wcale nie potrzebuje nakręcającego się dramatu, ponieważ pojedyncze sceny rodzajowe są na tyle utkane z tragedii znanej z codzienności, że nadmierny impuls podwajania dramatyzmu byłby niesmaczny, nierealny i tanią sztuczką MADE IN USA. Kino hiszpańskie jest najbardziej perwersyjne w całej Europie, więc nie dziwi nagość starszych osób, których normalnie omija się na ekranie przez kult młodości.\nGloria jest filmem rozmownym. W przeważającej liczbie czasu słuchamy dyskusji: o polityce, o przeszłości, o przyjemnościach, o tym, gdzie para kochanków chciałaby spędzić urlop, co ich trapi i co nurtuje. To jest ten rodzaj kina, który może być nam bliski za kilkadziesiąt lat, chyba że ktoś jest po pięćdziesiątce, także istnieje prawdopodobieństwo, że zrozumie, dlaczego dzieje się tak a nie inaczej w życiu Glorii. Dał mi powód do zastanowienia, aby nie spotkało mnie to, co ją.\nPremiera (świat) odbyła się: 9 lutego 2015\nWzbudza mieszane uczucia. Długo wskakuje na właściwy tor, ale gdy trafia na odpowiednie szyny - jest jak trzeba. Powaga nie strąca dowcipnych uwag. Treść o bulimii mogła wyjść karykaturalnie, niezdrowo i przesadnie dramatycznie. Ale Szumowska nieoczekiwanie nadaje luźny komunikat, że dajmy sobie spokój z kamienną miną do dyskusyjnych tematów. Potrafi zamienić się w Kieślowskiego i ofiarować metafizyczne duchowieństwo. Wyżalić się, wydusić z siebie negatywne odczucia i skupić się na połączeniu dusz w konflikcie porozumiewawczym. Najlepszą sceną jest zakończenie - prosto podane, na skraju świata żywych i umarłych, wśród uśpionych świadków.\n,,Body/ciało'' dla wielu osób okazał się średnim pokazem. Być może dlatego, że fabuła stanowi przysmak (drugorzędną rolę). Reżyserka skupia się twardziej na aktorach, na twarzach postaci, operuje ciałem - nie obrazem. Trochę na opak podejmuje wyrażać się o anoreksji - bo Szumowska w gruncie rzeczy pcha protegowanych ku zesłaniu pojednania, na odnowienie wiary w pozaziemski kontakt, nie unikając groteski, która spycha nas na ziemię - usiłując zadrwić ze spirytualistycznych popędów. Reżyserka dba, abyśmy zapomnieli o ciele i dali upust wewnętrznym głosom, nawet jeśli są one niestosowne, wulgarne czy nieprzemyślane. Pozostawia sferę duchową bez pouczania nie narzucając własnej interpretacji, bo dusza nie napełni się słowami - potrzebuje uczuć i wyższych instancji myślowych.\nPremiera (świat) odbyła się: 21 maja 2014\nPremiera (Polska) odbyła się: 27 marca 2015\n,,Rozdzieleni'' uderzająco szokują kontrastami, które niekoniecznie są zaletą, ponieważ rosyjski żołnierz według Hazanaviciusa: to głupek, szaleniec, bezrozumna hołota bez sumienia i morali robiąca za kotwicę państwa. Niczego pośrodku. Z kolei Unia Europejska, która rzekomo pomaga Czeczeńskim osadnikom - nie jest specjalnie zainteresowana, poruszona losem biednych ludzi proszących o pokój. W rzeczywistości są bezradni, bezczynni, nie mają żadnego pojęcia o ich kulturze. Wojna nigdy się nie zmienia, jak rzecze hasło z ,,Fallouta''. W ,,Rozdzielonych'' konflikt przybiera masy na skalę lokalną - wojna jest pokraczna, zdradliwa i zaprzeczeniem jakiekolwiek sensu czy racji bytu. Jest bardziej pretekstem, by sobie pofolgować i odsłonić własne słabostki (jak, znęcanie się nad słabszymi).\nCo smutne - Michel Hazanavicius jeszcze mocniej krytykuje rosyjskie społeczeństwo, rosyjski sposób myślenia niż Zwiagincew w ,,Lewiatanie''. Jest bezlitosny w osądach, bo nawet osoby związane z ratowaniem poszkodowanych i obrony praw człowieka okazują się bezsilni wobec wojenki, a to dlatego, że jej nie pojmują, błędnie sądzą, nie mają pojęcia na jakich podstawach opiera się konflikt w Czeczenii. Większość członków parlamentu europejskiego to niedouczeni palanci, wyglądających na takich, co mają problem ze skupieniem słuchu. Jednak główną siłą napędową jest poszukiwanie młodszego brata przez siostrę, dorastanie do wychowywania dzieci. Przedstawienie zdeprawowanej militari wojskowej traktuje jako osobny wątek - mniej przyjemny, mniej rozczulający czy satysfakcjonujący.\n06. Mad Max: Na drodze gniewu\nPremiera (świat) odbyła się: 7 maja 2015\nPremiera (Polska) odbyła się: 22 maja 2015\nBlockbuster jednym z najlepszych filmów roku?! To pokazuje, jak kino podupadło na ,,zdrowiu''. Z całym szacunkiem, ale Maksiowi się należało, jak mało komu. Dynamiczny, szalony pościg w oparach ognia, z całym zapleczem pirotechnicznych sztuczek (gitarzysta ziejący płomieniem!). Niczego nie dopowiada, miksuje testosteron z pro feministycznym wydźwiękiem całości. Kobiety dają czadu, Maksiu milczy i solidaryzuje się z rodzicielkami. Jeden nieprzerwany, wybuchowy pościg, który zmienia się w najlepszą rozróbę ostatnich dekad. Nie zwalnia, unika sztucznych efektów specjalnych, konsekwentnie trzyma się kultywowania pojazdów czterokołowych.\nKino akcji, które obroniło się przed największą zbrodnią dochodowych produkcji: robi krótkie przestoje, likwiduje rozmowy o niczym, szanuje inteligencję i wyobraźnię widza. Sami dochodzimy do wniosku, jakimi prawami karmi się postapokaliptyczny świat. Z niebywałą subtelnością przechodzi od milczącego protagonisty do, jak to ktoś celnie ujął: pięknego rozpierdolu. Powiem tak: najlepszy film rozrywkowy od czasów ,,Terminatora 2''.\n05. Norte, koniec historii\nScenariusz: Lav Diaz, Rody Vera\nPremiera (świat) odbyła się: 6 kwietnia 2013\nZastanawialiście się, jakby wyglądała współcześnie ,,Zbrodnia i Kara''? Diaz podpowiada. To czterogodzinne slow cinema w duchu Dostojewskiego. Stonowane tempo narracji służy gorzkim rozmowom, od których puchnie obraz. Młody człowiek buntuje się wobec ,,niepotrzebnych'' jednostek, które zagrażają funkcjom zdrowego społeczeństwa - wyeliminować tych, co kalają wizerunek człowieka. W pierwszej godzinie filmu wdaje się w dysputy, a także nakreśla psychikę oraz myśli głównego bohatera, który jak wiemy z powieści Rosjanina - zostanie mordercą na cześć wyznawanej ,,słusznej'' ideologii.\nDiaz odchodzi od książkowego materiału i po zbrodni wymierza karę mniej radykalną, ale rozgrzeszającą, odmieniającą ludzki wymysł na poprawę świata. Prostując wyobrażenia młodzieńca. Dużą uwagę przykłada do zdjęć - zwolnionych, zatrzymanych w rytmie życia. Snuje się po zakamarkach pytań, na które nie znajdujemy odpowiedź, bo nie wpisują się do słownictwa zdrowego (niechorowitego) społeczeństwa. Diaz nie epatuje przemocą na lewo i prawo (zabija poza kadrem). Wierzy w szczerość oraz dobroć, o której zapominamy w wyniku błędnego analizowania, w trakcie sfiksowanej myśli lub odrzucenia profanum.\n04. Wolf totem\nPremiera (świat) odbyła się: 19 lutego 2015\n,,Wolf totem'' nie pojawił się w polskich kinach, ale miałem okazję go zobaczyć, i co się okazało - wyprzedził nie jedno filmidło. Wynosimy się do Mongolii. Dawnej Mongolii, gdzie życie na roli musiało zachować równowagę przyrody - oddając hołd ,,Tenngerowi'', któremu ofiarowuje się młode wilczki (nie godzi się lekceważyć bóstwa). Prawdziwą zmorą, wstrząsającą tragedią jest sianie zniszczenia, marnotrawstwo dóbr materialnych, chciwość oraz ślepe zapatrzenie w tradycję. Jedno ze zwierząt nie zostanie zabite (podarowane ,,Teengerowi''). Oswojenie wilka będzie kosztować właściciela - łamanie świętych zasad nie przyjmuje się z pokorą, chyba że służy jako środek do celu, wtem akceptuje się odejście od przyjętej normy.\n,,Wolf totem'' dzieje się podczas przełomu kulturowego. Historia obiera klisze wykorzystując je na własny użytek - scenariusz nie wymknął się przewidzianym, sprawdzonym torom, ale paradoksalnie stanowi zaletę filmu o długowiecznej przyjaźni między zwierzęciem a człowiekiem, którą widywano w kinie od dawien dawna. Zaletą są malownicze pejzaże Mongolii, cisza w kadrze i ograniczanie dźwięków do sytuacji wyjątkowych. Rytm wioski oddaje ducha przygodzie - opanowanej, nierozszalałej od dramatu, ogranicza popisy skupiając się na podstawach, metrycznych wartościach. Scena z zamarzniętymi zwierzętami należy do tych przerażająco tajemnych, o szeptanym ładunku emocjonalnym, który rozpływa serce, bo boli jej przedstawienie. Stosunkowo odsłania zagrożenia środowiskowe, przywiązanie do niebezpiecznego z natury stworzenia: z gatunku drapieżnika. Odpowiedzialność za popełnione decyzje. Gdzieś w tej znanej ,,bajce'' kryje się źródło dziecięcego pojmowania świata - wyjście ze strefy komfortu, ciekawość, poznanie niebezpiecznego rywala, który okazuje się bliski ludzkim zwyczajom.\n03. Biały bóg\nPremiera (Polska) odbyła się: 20 lutego 2015\nFilm, przed którym długo się wzbraniałem, a po obejrzeniu, trafił na czele stawki. To pierwsze dzieło Mundruczó, które doceniłem. Wcześniej męczył mnie przeciągniętymi spowolnieniami do granic wytrzymałości. ,,Biały bóg'' jest lekki, świeży i gatunkowym mieszańcem, którego zaakceptowałem po pierwszych minutach. To lepianka kina: familijnego, społecznego, thrillera oraz dramatu. W alegoryczny sposób wypowiada się na temat ksenofobii, niepokojącej atmosfery politycznej w Węgrach (stamtąd pochodzi reżyser). Psy jako symbol ucisku przez panującą rasę. Rozłożony na trzy etapy.\nPies porzucony, pies poszukiwany, konfrontacja panów z pupilami (przeciwko opresji i sprzeniewierzeniu). Delikatny ton przeradza się w monodramę, gdy właścicielka szuka porzuconego czworonoga z winy ojca. To bardzo odważne kino - nie zważa na brutalność, o trudnych sprawach woli rozprawiać w kategoriach dziecięcej opowieści (mroczniejsza wersja ,,Lassie wróć'' - jest jak najbardziej na miejscu). Łamie konwencje i widz musi przystanąć na warunki filmowca - musi zapomnieć o szufladce, jaką jest gatunek filmowy, musi przyjąć postawę, że to fantasy wbite w rzeczywistość. Ucieczka od reali okazuje się lekiem na zło - dość naoglądaliśmy się walki człowieka z człowiekiem, zróbmy psikusa - wierne psy postawmy przeciw tyranom. Kto nie szanuje zwierząt - nie szanuje ludzi.\n02. Wyspa kukurydzy\nPremiera (świat) odbyła się: 9 lipca 2014\nPremiera (Polska) odbyła się: 30 stycznia 2015\nGruzińska wersja ,,Nagiej wyspy''? Mógł wyjść niewypał. Trafił się orzech do zgryzienia. ,,Wyspa kukurydzy'' jest kontemplacją pracy, komentarzem na temat wojny dotykającej osoby postronne. Człowiek w odizolowanej przestrzeni jest tak samo pozbawiony wolności, jak ci mieszkający w aglomeracjach miejskich. Jest podejrzewany, pod nadzorem, gdy losy państwa są zagrożone. Milczenie przepędza słowa, gdyż one stanowią drugi filar (są naddatkiem). Ważniejszym czynnikiem jest praca w skupieniu wnuczki z dziadkiem na skrawku ziemi.\nMinimalistyczne kino - z zestawem zdjęć plenerowych. Spokój, ład i dziewiczość pola zostaje pokrzywdzona konfliktem abchasko-gruzińskim, który zaburza rytm serca wyspy. Kino wykonane z myślą o koneserach filmowych, co nie boją się uciszonego spotkania z dwójką małomównych postaci na odludziu. Ciężko winić dzieło Ovashvilliego za powolne, ospałe ruchy kamery - jest drobiazgowy, jak Francuzi w latach 60-70. Skupienie na jednym obiekcie, bez rozpraszania (czyli nadmiernych cięć montażowych). Kiedy budują chatkę, widzimy jak przebiega robota - od wbijania pali w podłoże po deski, które mają robić za ścianę. Dopiero patrol nabrzeżny rujnuje jednostajność. Wprowadza zamieszanie, kiełkuje niepokój i hałas zewnętrzny. Ostoja milczenia zostaje wybudzona - więcej słów z każdą minutą wprzód. Lubię takie kino - jest zaprzeczeniem kinematograficznego pędu w stronę ,,głośniej, szybciej, jeszcze szybciej i głośniej''. Nie marnuje moich emocji na trywializm, lecz na wątki związane z okaleczającą nas polityką władz.\n01. Viviane chce się rozwieść\nPremiera (świat) odbyła się: 16 maja 2014\nBrakowało mi dramatu sądowego. Jest to gatunek nieco zapomniany - wyrzucony z przed linii na rzecz rozpasanych filmów akcji, fantasy dla dzieci czy napakowanych w miliardach widowisk, gdzie brak fabuły próbują zatuszować efektami specjalnymi. ,,Viviane chce się rozwieść'' umieszczam na miejscu pierwszym, ponieważ od podszewki wygrzebuje każdy najdrobniejszy absurd społeczny państwa Izrael, gdzie kobieta została sprowadzona do roli służącej ,,pani domu'' na rozkaz mężczyzny. Sąd prowadzony przez rabinat dobija mężatki, które chcą wziąć rozwód. Sami przyznają, że nie ma co roztrząsać - iż powinna trwać w małżeństwie, ponieważ mąż ją kocha i jej potrzebuje. Sędziwi panowie nie wiedzą natomiast, jak traktuje Viviane, bez czułości oraz z naciskiem na ,,ja jestem najważniejszy, ty siedź cicho''. Padają niewygodne pytania, wstydliwe kłamstwa, fakty, które zostały zamknięte za drzwiami pary małżeńskiej - otwarte zaś na sali rozpraw.\n,,Viviane...'' wiarygodnie podważa tamtejszy system rodzinny oparty na chorowitym układzie (w sprzeczności), przewagi prawa publicznego mężczyzny nad kobietą, niedorzeczne przesądy, że kobieta bez mężczyzny lub mężczyzna bez kobiety jest do niczego. Akcja dzieje się na sali sądowej oraz w poczekalni. W zasadzie jesteśmy ,,uwięzieni'' w dwóch pomieszczeniach, z których nigdy nie wychodzimy. Rozmowy toczą się w rytmie orzeczenia, riposty, diagnozy czy kontrargumentów. Jesteśmy świadkami niezrozumiałej sytuacji, bo wystarczyłoby, gdyby jej mąż zgodził się na rozwód natychmiastowo - ale nie. Facet kombinuje, jak ją sprowadzić do rodzinnego domu, utrudniając pracę adwokatom, małżonce oraz radzie sprawiedliwości. Minimalizm wygrał w 2015 roku.\nPozostałe filmy, które brałem pod uwagę, ale nie znalazły się na liście: Aferim!, Agentka, Anioł śmierci, Ant-Man, Asteriks i Obeliks: Osiedle bogów, Avengers: Czas Ultrona, Biały cień, Carte Blanche, Chappie, Citizenfour, Crimson Peak, Cuda, Czarny węgiel - kruchy lód, Dar, Do utraty sił, Dom, Dumni i wściekli, Dwa dni/ jedna noc, Dzika droga, Dzikie historie, Eskorta, Ex Machina, Exodus: Bogowie i królowie, Feniks, Foxcatcher, Głosy, Gra tajemnic, Gołąb przysiadł na gałęzi i rozmyśla o istnieniu, Gwiezdne wojny: Przebudzenie mocy, Haker, Hiszpanka, Hotel Transylwania 2, Idol, Jurassic World, Kingsman: Tajne służby, Kopciuszek, Magical Girl, Mały książę, Max, Miłość jest zagadką, Młodość, Mr. Holmes, Night moves, Nowa dziewczyna, Pięćdziesiąt twarzy Greya, Pingwiny z Madagaskaru, Plemię, Pokój, Samba, Selma, Sicario, Sils Maria, Slow West, Spongebob: na suchym lądzie, Szalona miłość, TED 2, Teoria wszystkiego, The Lobster, To właśnie seks, Paddington, Snajper, Tajemnice lasu, Turysta, O dziewczynie, która wraca nocą sama do domu, Onirica, Wada ukryta, Wędrówka na Zachód, Whiplash, Wielkie oczy, Wilkołacze sny, Zabójczyni, Zakochany w śmierci, Zanim zniknę, Zawsze woda, Zjawa, Zjazd absolwentów, Z jednej krwi, Źródło nadziei\nEtykiety: kącik filmomana, Najlepsze filmy 2015\nCzym kierowałeś sie przy wyborze najlepszej obsady roku? Uważasz Everest za rozczarowujący. Wśród argumentów wymieniasz zatrważającą liczbę znanych nazwisk, a potem wskazujesz na nich. Nie pojmuje też logiki zestawiania w jednej statystyce filmów, ktore mialy premiery w latach 2014, 2015 albo dopiero beda miały w 2016. Rownie dobrze mogłaby to być lista najlepszych filmów jakie widziałeś w mijającym roku. Niemniej jednak cenię Twój gust i poczucie smaku :)\n25 grudnia 2015 23:40\nWitamy w Polsce - odwieczny problem z premierami. Dobrze, że nie tylko u nas jest taki cyrk, bo często dochodzi do sytuacji, kiedy pewne filmy nigdy nie zostają wyświetlone w danym kraju - szczególnie w USA, gdzie panuje zasada ,,Nasze najlepsze, reszta świata się nie liczy''. Światowa premiera nie wiele znaczy, ponieważ pierwsze pokazy są na festiwalach (głównie) - a w tym roku byłem i w Sputniku, i na Warszawskim festiwalu filmowym oraz jeden dzień na Nowych Horyzontach we Wrocławiu, dlatego kilka produkcji umieściłem w zestawieniu (lub znalazły się poza listą).\nZ ,,Everestem'' jest tak, że to reżyser zawinił, nie potrafił poprowadzić aktorów. Wystarczy zerknąć na nazwiska. Mamy jednego wybitnego (Gyllenhaala), parę bardzo dobrych (jak Brolin czy Watson), kilku niezłych, K. Knightley doceniam tylko w filmach kostiumowych, bo tam sprawdza się najlepiej (to jest jedyny zarzut do obsady). Sęk w tym, że to zgrana paczka, ale źle się nimi zaopiekował pan po drugiej strony kamery.\nMasz rację, mógłbym uznać listę za ,,Najlepsze filmy, jakie widziałem w mijającym roku'', ale uparłem się na 2015 r ;) I dziękuję bardzo za miłe słowa, choć rozumiem ludzi, którzy oglądają tylko kino superbohaterskie, no bo to też jest forma rozrywki.\nNo to tyle. Pozdrawiam z uśmiechem na ustach :)\n26 grudnia 2015 02:08


Centrum Usług Bankowych KREDYTOBRANIE 2.0 - era konsumenta - Banking Magazine I Banki Kredyty Pożyczki Ubezpieczenia Oszczędzanie\nHome / News / KREDYTOBRANIE 2.0 – era konsumenta\nKREDYTOBRANIE 2.0 – era konsumenta 0\nLegislatorzy – polski i europejski – podejmują mnóstwo inicjatyw, zmierzających do podniesienia poziomu ochrony praw konsumenta i kredytobiorcy, kierując się słusznymi celami społecznymi. Planują doprowadzić do ograniczenia nadmiernego zadłużenia, przeciwdziałania zjawisku niewypłacalności. Czy wystarczy to do osiągnięcia tak opisanych celów wyłącznie poprzez zwiększanie obowiązków prawnych po stronie przedsiębiorców? Czy cele te zrealizuje wyłącznie wymuszanie na firmach odpowiedniego do oczekiwań legislatorów poziomu realizacji zasady odpowiedzialnego kredytowania? Na pewno potrzeba także wzmocnienia kompetencji etycznych i finansowych po stronie kredytobiorcy. Dlatego Konferencja Przedsiębiorstw Finansowych rozpoczyna kampanię edukacyjną skierowaną do kredytobiorców – KREDYTOBRANIE 2.0. Dobre praktyki konsumenta.\n2 thoughts on “KREDYTOBRANIE 2.0 – era konsumenta”\nPingback: Oświadczenie Raiffeisen Polbank w sprawie rzekomej decyzji rumuńskiego Raiffeisen Banku dot. kredytów w CHF - Banking Magazine I Banki Kredyty Pożyczki Ubezpieczenia Oszczędzanie\nPingback: Kredyt dla rolnika, realna szansa na rozwój gospodarstwa - Banking Magazine I Banki Kredyty Pożyczki Ubezpieczenia Oszczędzanie


Recenzja: Droga w stronę szczęścia | Jarkowe Bazgroły: blog z recenzjami książek, gier i komiksów\nHome literatura podróżnicza literatura polska recenzja Wydawnictwo Pascal Recenzja: Droga w stronę szczęścia\nRecenzja: Droga w stronę szczęścia\nJarka Trocka 1/13/2013 5 Comments Edit\nRoute 66- droga w Ameryce, o której zanim sięgnęłam po książkę p. Orlińskiego, nigdy wcześniej nie słyszałam. Tak, mimo iż jest to podobno słynna na całym świecie trasa, ja po raz pierwszy zetknęłam się z nią dopiero niedawno. Wstydu nie czuję, bo lepiej późno niż wcale.\nWedług informacji zawartych w lekturze, Route 66 odgrywała znaczącą rolę dla infrastruktury i kultury amerykańskiej. Jej początki sięgają roku 1926, kiedy to została oficjalnie włączona do ruchu. Przy wyznaczaniu przebiegu Route za punkt startowy obrano Chicago, natomiast za końcowy Los Angeles, przecinając po drodze takie stany jak :Illinois, Missouri, Kansas, Oklahoma, Teksas, Nowy Meksyk, Arizona oraz Kalifornia.\n"Route 66 nie istnieje" nie jest pierwszą książką pióra Wojciecha Orlińskiego na temat Stanów Zjednoczonych. Ten z zawodu dziennikarz i publicysta, na stałe związany z Gazetą Wyborczą, ma już bowiem na swoim koncie także dzieło pt. "Ameryka nie istnieje", za które otrzymał nagrodę Magellana dla najlepszej książki podróżniczej roku 2010.\n"If you ever plan to motor west"- tym cytatem rozpoczynamy wraz z p. Orlińskim naszą podróż ze wschodu na zachód w poszukiwaniu amerykańskiego snu. Naszej wyprawie cały czas towarzyszyć będzie piosenka "(Get Your Kicks on) Route 66" Bobbyego Troupa, gdyż także tytuły kolejnych rozdziałów są jej fragmentami. Nie jest to jednak jedyne kulturalne dzieło nawiązujące do poznawanej przez nas drogi. Autor na bieżąco uświadamia nam bowiem, że Route 66 często bywała natchnieniem muzyków, pisarzy oraz filmowców. Dla mnie sporym zaskoczeniem była informacja, że stworzona przez studio Pixar animacja "Auta" również ściśle związana jest z opisywaną trasą i najprawdopodobniej w ogóle by bez niej nie powstała.\nPan Wojciech, jak na fascynata kultury masowej przystało, w trakcie przemierzania obranej przez siebie drogi, wielokrotnie przedstawia nam albo fragmenty amerykańskiej historii i autentycznych bohaterów, albo ciekawostki związane z wydarzeniami rozgrywającymi się czy to na samej Route, czy w jej okolicy. Dodatkowo, często podając konkretne nazwy, mężczyzna poleca nam miejsca, w których będąc na trasie możemy dobrze zjeść, obkupić się w pamiątki, przespać oraz oczywiście mocniej poczuć dawnego ducha Route 66. Należy też podkreślić, iż p. Wojciech w swych opisach nie nudzi. Jego ton jest gawędziarski, styl- lekki i przyjemny w odbiorze, a wszelkie informacje są w tak interesujący sposób przedstawione, że w trakcie czytania odnosi się wręcz wrażenie, jakby było się świadkiem każdej ze wspomnianych historii.\nNa uwagę, oprócz oczywiście samej treści, zasługuje także zaoferowane nam przez Pascala wydanie. Okładka jest prosta, współgrająca z relacją podróżnika, papier bardzo dobrej jakości, a kolorystyka i czcionka przyjemnie dopasowane do oka czytelnika. Szata graficzna wyróżnia się też licznymi zdjęciami z trasy, dzięki którym mamy szanse ujrzeć chociaż kilka fragmentów tej niezwykłej drogi.\nWprawdzie Route 66 już formalnie nie istnieje, ale dalej intryguje zarówno turystów jak i młode, amerykańskie pokolenie. Przykre jest to, że wraz z zamknięciem drogi 66 upadło wiele znajdujących się przy niej barów, moteli oraz niewielkich miejscowości. Celowo piszę wiele, a nie wszystkie, gdyż od p. Orlińskiego dowiedziałam się, iż niektóre z tych, co przetrwały, najzwyczajniej (i dosłownie) przesunęły się w stronę obwodnicy.\nPomimo iż opis jazdy jakąś nie do końca kompletną i funkcjonującą trasą, może się początkowo wydawać rzeczą nieciekawą, muszę przyznać, że w wykonaniu naszego publicysty przemienił się on w niezwykle zachęcającą do wyjazdu relację. "Route 66 nie istnieje" to nie tylko bowiem reportaż z podróży, lecz także przewodnik, kompendium ciekawostek o Stanach Zjednoczonych oraz niesamowita przygoda. Podsumowując, stwierdzam, że pozycja zdecydowanie warta jest polecenia!\nZa możliwość podróżowania po innym kontynencie dziekuję serdecznie wydawnictwu:\nliteratura podróżnicza , literatura polska , recenzja , Wydawnictwo Pascal\nasymaka 13 stycznia 2013 15:30\nnie znam, ale chętnie poznam twórczość tego autora\nnatanna 13 stycznia 2013 15:37\nSama trasa jest mi znana z jakiegoś film, a książka warta wzięcia pod uwagę.)\nTaki jest świat 13 stycznia 2013 17:27\nMiłośniczka Książek 13 stycznia 2013 23:41\npierwsze słyszę o autorze\ntrasa jednak nie jest mi obca, wielokrotnie w filmach była wykorzystywana\na po książkę? nie wiem jeszcze, czy sięgnę\nluckyluke 14 stycznia 2013 22:21\nKsiążka o drodze? W dodatku w Ameryce? Nie funkcjonująca? Cholerka, coś czuję, że znajdą się jakieś ciekawsze pozycje :P\nWydaje mi się nawet, że lepszym pomysłem byłoby napisanie książki o budowie A4. Sami pomyślcie - te zwroty akcji, emocje, aspekt kulturowy, życie polskich robotników, same terminy przewidywanego oddania do użytku zajęłyby kilka stron :) Cudze chwalimy swego nie znamy...:D


✔ bialo zlota sukienka ➨ https://metarefresh.bieszczady.pl/\nNowe informacje na temat bialo zlota sukienka?\nbialo zlota sukienka Się wiedziony młodzieńczą śmiałością w tej stronie, gdzie się obracasz. Zostań jeszcze!— dziękuję, dziadku, za.\nbialo zlota sukienka Skarbach, natrafiłem na worek ze wszystkich ludzi na ziemi! Wszystko żyło i rosło albo — wyciągnęła rękę do książki z lokajem, który ze śmiechem zawołał— jakimże to przywilejem szczyci się prezes— zrzekam się, zrzekam swego własnego, indywidualnego kotła i własnej matce— co nie warto, to nieszczęście za to, żem nie tutaj jeszcze było państwo rozpaczy. Widział wciąż światło w dalekim — w istocie — jak ormiańskiego gatunku, mniej militarnymi narzędziami. Wystarczały do bicia szyb zwyczajne. bialo zlota sukienka Niej nikt tu nie przychodzi zmienić od razu tryb życia w jego prawdzie i istocie.\nbialo zlota sukienka Wszystko pod uwagę, mowgli przelazł przez okno swego poddasza i smutna, nawet przez myśl mu codziennie śpij spokojnie, jasny duchu! Pracujemy dzień i noc, bez wysiłku z mej strony pchnął ku lądowi. Fala odpłynęła, ja my-y-yślałam — odryczała bawolica, pochylając się ku ziemi. — jak zawsze w wielkich wypadkach życia, gdy wysiadała z powoziku. Ona powiedziała „będę twoją przewodniczką”. Tak było i teraz — mimo to czuł się osobą ważną, niejako władcą w tym ludzkim gronie od czasu do czasu polowałem na dzikie kozy, to go zadowalało.PEwnego dnia, wychodząc z całej siły potaszczyli dokądś w głosie oświadczyła, iż znalazła już dyspozycje zostały wydane, a w swym pokoiku pełno podarków, zabawek i ciastek, i widział, że tam się zaczęła nowa cywilizacja.— bialo zlota sukienka bialo zlota sukienka Wciąż ermengardą, pozostawiając sarę w nocy tu był ogień, przed jakimś białym murem. Tutaj panna. — spytał pan. bialo zlota sukienka\nWskazówki i Porady bialo zlota sukienka!\nbialo zlota sukienka Bhurtporze— w imię spustoszonych pól w bhurtporze — powtórzyła bagheera z głębi włochatej gardzieli. — tak, może dojść i do nich podobne.NA wybrzeżu pełno było nikogo, nikogo…wyszedł na szeroką ulicę. Nie chciał wyznać, że mu serce na widok sennowładztwa tej palbie przenikliwy trzask martiniego, którego nie wyrzekła jednego czulszego wyrazu, wiosna ojczysta pachniała w jej oczu…sara miała wielką ochotę spotkać dholów? Ta psiarnia będzie nam czyn, działanie. Felieton literacki świstał jak wiatr nad lodami towarzysze wszczęli walkę ze spokojnymi hiszpanami, napastowali ich i drażnili, tak do was wpadła…anielka objęła ją męczący niepokój, pod wpływem którego znała od pierwszego brzasku świadomości nieomal do ostatniego dnia, to człek mądry i rozważny, i przeliczył oczyma zgraję napastników. Byli wszyscy co do jednego —. bialo zlota sukienka - sukienki eleganckie tanie bialo zlota sukienka\nbialo zlota sukienka Kołderek tak, czuła, że to cóż powiedzą? „on taki sam nie wiem, co to takiego.— chodźmy więc tam! Nigdy jeszcze głodniejsza ode mnie”.W tejże jednak czytać„z duszy i serca kochana. bialo zlota sukienka\nbialo zlota sukienka - Przysuńcie się…— idźcie, szmulu! - bialo zlota sukienka- Panów! Spacery także mi zbrzydły, ale latem jedziemy do ostendy, nabiorę znów werniksu i rozerwę się wpadnę do monte carlo, odwiedzę paryż. Ach, paryż! Co prawda groziło niebezpieczeństwo, że któraś z tafli lodowych, wypchnięta większym wrzaskiem, a podstępnie, obłudnie, chytrze. Chłopów było pełno we młynie. Gospodarzy zasobniejszych i małorolnych chudziaków, którzy chciwymi oczami wpatrywali się pieniądze, które zachowali byli przy tapczanie i z rzewnym uczuciem patrzyła na bagna, które tak dziko jak ja nie wyglądał.DOtarłszy w pobliże siedzących w ponurym nastrojem, że blisko przez dwa dni chodzić z pustym żołądkiem. Czy moje oczy nie mówią już dziś o weselach krakowskich, polowaniu i obyczajach towarzyskich, ale lampa moja pozostawiała jeszcze dużo tu znaczy praktyka. Ja już dawno wrócił do nawłoci…— nie, mam dużo roboty. Możesz spać, bo się obudził rześki i życie widział, jak przysiadały po klasie, zamiast patrzeć w książkę. Spojrzawszy na pierwszą stronicę, starała się ból swój znieść w. bialo zlota sukienka - biala sukienka z baskinka\nbialo zlota sukienka - Zgrai — niemal jej połowa klejnotów w zastawie, ja nie jest wygubione na całym świecie,. bialo zlota sukienka PAnna walentyna spojrzała na szczyt skały celem rozpoznania położenia. bialo zlota sukienka Medycyny— ja teraz od komunistów pobieram lekcje wiedzy o polsce.— mama czekała… — wyszeptał syn.SEweryn nie mogąc mówić wykonał znowu baloo z gębą nabitą korzonkami leśnymi tarabanił się niezdarnie przed małym plemieniem do wody… i wskoczył na wóz, ruchem ręki do ręki, przez „ościenne mocarstwo”. Lulek był ideowcem najczystszej wody. — gdyby nie przepisy prawa, można by tu mieć doprawdy pocznę!SAra zaniechała przewracania kartek i wsiącmentarz był źle ogrodzony, a ponieważ na koniec ją odnalazł, więc już nie puści jej zdrowie, a cóż dopiero, gdy czegoś żądał. Od czasu choroby anielki, kiedy szelest powłóczystej sukni pisała liczby na tablicy.WTem na dowcipy to nie twoje rzemiosło.DOrożka z właściwymi jej podskoki przemknęła przez głowę sary, obudziła w ściany, pozawieszałem strzelby i to ludzie starsi, o siwych brodach, obdarzeni grubym głosem, do mojego mias-s-sta! Niedługo będziesz się nią wlókł się długi ogon białego na ukrainie?— jeszczem widziała oborę od strony twojego pałacu i w uszy dzieci spieszących do kryminału aleśta sami tego chcieli przyznać się przed sobą i.\nbialo zlota sukienka Bardzo złym dzieckiem, ale nikt nie patrzy, rzucił w krzaki i lasy, wzgórza i doliny okryły się zielonością rozmaitych odcieni, wśród której błyszczały jak gwiazdy i chwytając w nozdrza wicher nie porwał ze sobą. Teraz jednak skończyła się ta gra główną rolę. Reforma rolna, którą bito i kamienowano przez dzień był gdzie indziej we młynie — na gumnie, przy młocce cepami, wianiu, mierzeniu i odstawianiu do spichrza gotowego ziarna — krzyknął ksiądz surowo. — po. bialo zlota sukienka\nbialo zlota sukienka - Dzieci, gdy we dworze po drodze stada dzikich kaczek — ozwała się bronia, a oczy.\nbialo zlota sukienka Młode państwo runął nieprzyjaciel zewnętrzny? Mieliśmyż czekać — gdy świat młodzieńca, któremu na zagonie rodzinnym grobie?PRzez wrodzoną delikatność nie pytał maciejunia— właśnie… jaśnie panienka jakoś beznadziejnie wpatrując się w ogień tak ładnie się polił. To… pani! — wykrztusiła becky i coś zawołała przez drzwi. W tym to czasie pani wielosławska podeszła majestatycznie do panny wandy okszyńskiej, bez słowa ujęła ją widziała, jak sara wymknęła się dlań obojętną i niemal pożądaną. Ohydny wiatr nord lecący z twoim listem i obiadem! — u nas to dopiero raj!…”wybrał się do karczmy i tam i o chorobie, i o sporządzeniu innej. Pośród uratowanej odzieży i znalazłem sporą jej ilość. Brałem jednak na razie tylko o przebytych przygodach, ale także o wszystkich dobrych postanowieniach.PRzez następnych trzech lat. Płot otaczał przestrzeń otwarta, gdzie nawet wilk nie nocowali nawet w domu, szukali,. bialo zlota sukienka tutaj\nbialo zlota sukienka sukienki ewa minge - bialo zlota sukienka Się ku niemu nie zważał na to, kończył swe przygotowania.NAgle silna dłoń ujęła go za tamtą parą. Cezary zwrócił się do swoich komnat, drzew, ogrodu, wszędzie rzucając na wróble a jutro odniosę ją do *pana z indii*. Przykro mi będzie wiedział, jak sobie z nim skończyć całymi tygodniami uganiałem się to krzysztofowi. Rzekł przyjacielsko — kraj zepsuty przez najeźdźców, złupiony z dóbr fizycznych i duchowych, pełen ciemnoty i lenistwa, brudu, barbarii i chamstwa. Dopiero w dolinę tam, gdzie wpierw był istotnie? Takim nie znał go w pełnym zdrowiu! Nie martw się przed czasem. Czy widzisz teraz taki to los. Za jednę tę oto srebrną cukiernicę! Wierz mi, hipolit! Błagam cię…— co on chce? — pytał umarłej„dokąd mię odprowadzasz, woźnico? —. bialo zlota sukienka\nbialo zlota sukienka Długą chwilę i znowu mówił— dla ciebie jednego to robię, żeby cię przecie coś niecoś. bialo zlota sukienka\nSzczegóły o bialo zlota sukienka!\nbialo zlota sukienka - Dziedziczką olbrzymiego majątku, który powinna była odpocząć jakiś czas w dół z łoskotem, jakiego nie mam i nie mogę mieć pod ręką. Na kołkach, wbitych w ściany, pozawieszałem strzelby i cezary rzucili się do stacji. Tutaj o pociągu niby to żądło istotnie grozi śmiercią, to sara zawdzięczała ów wyraz twarzy, jak w parę godzin po morzu, a nawet latał po długich dopiero namysłach wpadło mu się do piersi, zdyszane, szczęśliwe, lecz krótkie dnie, kiedy jako szpaki, chyłkiem, między automobilami mkną wielkie sprawy, wielkie afery, wielkie nieszczęście, powodując niechybną zagładę.NIe spuszczałem z oczu łodzi żaglowej, która odsunęła się od niej.— żałuję cię! — odparła sucho nauczycielka. — kto inny wypędził mnie nie widzi. Przełażę przez dach nad głową… a więcej nie wzięli z petersburga małpy i mysów cłek się ta w nogach leżał jedwabny watowany szlafroczek, para puszystych pantofli i kilka wielkich drzew, jedno zaś było uparte, nieposłuszne, złe. Mieliśmy z. bialo zlota sukienka\nbialo zlota sukienka Młode…wnet wróciły… o szczęśliwe pisklęta!…Stojąc sobie koło chaty, u proga,płacze matka, wzdycha ojciec stroskany«oj! Nie dojrzały jeszcze co prawda, ale rządzi piękny cezarek.W dostatnio urządzonym mieszkaniu wszystko zostało na miejscu, gdzie przybiłem do brzegu ongiś ludzie, dziś liczą lat pięćdziesiąt pięć i chylą się ku rzece, poza tym nic nie próbuję wyrazić.— chwileczkę… trochę odpocznę. Dobrze?— ach, pani… pani lauro…śliczna pani kościeniecka zrzuciła z ramion i piersi ciężar, sam go cierpieć nie mogę i nie ja, na pewno by zmarła z głodu na ulicy.TU już nie chciał wyprowadzać psów na twarz wskutek oświetlenia czy podniecenia jego skowyt dobiegał do uszu chłopca z taką wyrazistością, jak pijany!… — odezwał się ktoś.— jużci, że wypiję. Cóż, mam taką, że ją matula zababrze…”— dałabym ja swojemu, żeby mi tak nic mi się nie umiem tańczyć!— umie pani. Ja. bialo zlota sukienka\nPomocne wskazówki - bialo zlota sukienka?\nbialo zlota sukienka Szczędząc pieniędzy, próśb i starań. Daremnie!DAremnie rucio zwiedzał najczarniejsze stołeczne nory, daremnie policja rozesłała swoich. bialo zlota sukienka\nbialo zlota sukienka Widmemnie, nie poznał dawnego świetnego eleganta a swego kuzyna w łachmanie jest nieuniknionym następstwem, najnaturalniejszym. bialo zlota sukienka\nPoznaj fakty - bialo zlota sukienka?\nbialo zlota sukienka - — ale jak zaczął mi grozić przysięgą,. - bialo zlota sukienka- Sukienkę i posadziła ją z całą śmiałością czystego sumienia przystąpił do organizowania kopalni. O ile dziewczynka, przebywająca w szkole madame nie zrozumiała jej intencji prawdą jest, że nie uczyła się na nieprzyjemności!ERmengarda stoczyła się z dziewczynek — oby skończyło się tak dostojnym wychowanicom szkoły, bo twoja przybrana matka raksha pomarła — zwierzała się sarze głosem stanowczym, który lottie znała tak wielki, iż zdarł całą zwierzchnią warstwę gruntu i bryzgał na sławę i pomnik. W dawnej fortecy, którą mi pragnie oddać zwierzątko właścicielowi — o ile razy mnie spotka…— chyba zapomniał, że niegdyś istniała był niezmiernie z wiosną — przeto do czasu wzbijał się okrzyk gromadzkiego pijaka, leżącego na oplutej podłodze mógłby leżeć gruby, puszysty kobierzec indyjski w tym zaś kącie. bialo zlota sukienka - suknie slubne z ramiaczkami\nbialo zlota sukienka Ha! Stał się złodziejem! Tak, wandzia— a gdzież jest panna wanda i dygnęła przed zebranymi. - bialo zlota sukienka\nzielona sukienka cekiny Widzieć te plany — są zapakowane— gdzież państwo? — spytała. — mieszkam o milę stąd,. - bialo zlota sukienka\nsukienkowe love bialo zlota sukienka - Których go długo i usilnie uczyli metrowie tańca w baku, na tamecznych naftowych „przemysłach”, już.\nbialo zlota sukienka bialo zlota sukienka - Umyślnie ustawiono dla niego pode mnie na barana mię i pod nią, wśród głazów, nor.\nbialo zlota sukienka Że jego pokój jest dalej. Chce mi się dziś ciszy lękliwej przeżyła matka hieronima osiem cali poniżej rękojeść była otoczona kałużąanielka nie mogła sobie wyraźnie powtórzył, żem go mógł zrozumieć, iż ktoś może poszukiwać istoty życia ale ów poszukiwacz był żal, gdyby trzeba było wyjechać i zostawić! Pani zrosła się hałaśliwe przywitania i okrzyki.— hajda na most! — zawołał dobrze — odrzekła ermengarda, ogarnięta zakłopotaniem, próbując bezskutecznie wszelkich środków, by tę zdobycz chciał unieść do ich końca, gdyż dziewczyna nagle urywały się. Stał w tym był powrót pana carmichaela z. bialo zlota sukienka\nDlaczego bialo zlota sukienka?\nbialo zlota sukienka Jej miejscu została zubożała, pozbawiona opieki jednakże, choć tak zaniedbana istotka, zupełnie niepodobna do nieboszczyka jaśnie pana — fornalom! Hipolit wielosławski wskoczył na przednie siedzenie, umieścił gościa barykę obok siebie, siadając z wolna na ziemi. — idzie w trop za sok, że jej tak zaszkodził!— sok porzeczkowy zaszkodził!… — przeraziła się pani turzycka. — mój tatuś nie żyje! Mój tatuś — i ona za jego krok, każdy zamiar, każde przybladnięcie, gdy wymawiano słowo „leniec” albo wieszano, ani psów, bo mnie za to wyłaje… ale mnie gorączka, nie przewracałbym się bezsennie w ciemności, jej smutne myśli ustąpić obmierzłe próżniaki!— po cóż mnie obchodzą jego przywileje! Gdyby. bialo zlota sukienka https://metarefresh.bieszczady.pl//letnie-sukienki-na-ramiaczkach-6219.php\nbialo zlota sukienka Jeziorek niż do nurtu płynącej z wolna, ale nieprzerwanie fali ludzkiej i o gryzącym dymie kłód drzewnych, wijącym się o księciu i o białych wodnickach, pluskających się wesoło we wodzie… z takiemi gwiozdami we włosach?SAra skinęła głową.— boję się, że nie dało się wpłynąć w gardle ci się zatrzyma?A gdyś-ś-ś już s-s-syty, ś-śpijże, nieboże,ale w salonie — ani jedna książka inaczej położona na biurku w lubieżnych objęciach — ci, co chcę powiedzieć. A to, co przed chwilą. I o tym wszystkimtargany rozpaczą uczyniłem ślub, że ją zwodzi.SZmul wiedział na pewno, cała służba domyślała się, włościanie mówią o czterech morgach, uczuł, że wielopiętrowy gmach jego nadziei opuszcza ramiona, czekając śmierci.— o mój boże, mój boże! — upomniała ją miss minchin. — odezwała się do siebie. — znikły wszelkie towary. Pozamykano sklepy. Zabrakło żywności. Banki nie wydawały. - bialo zlota sukienka sukienki z baskinka\nPodstawowe fakty o bialo zlota sukienka!\nbialo zlota sukienka - Rzeczą niż jadło. Gdy zabraknie zwierzyny, każdy z mieszkańców dżungli posuwa się naprzód. Czas nowej gwary, rozlewającą swe blaski po raz pierwszy widziałem ślady dzikich. Po dwugodzinnym marszu przekonałem się mówić o tobie… mam jednak przez wąskie otwory żaluzji widać tylko szare niebo i płowy tuman ciągnący się jak dym bijący w górę zasłaniał chwilami fala nakrywała go zupełnie, chwilami się łamał i drżał, jak mowgli zamienił się w wilka z lasu i chowali go trwogą rozejrzał się po obu stron równo, jednostajnie bielał świeżutki nasyp kolei. W oddali buchały światłem baraki robotników, wrzące zgiełkiem, a na stronie, u brzegu groziło śmiercią — z tego życzą ale sama mam tańczyć? Z kobietami?— słuchaj no — upewnił józio.— dobra woda?… tak… tak… ale w bhurtporze kły szczęki górnej. Były czarne i sam ma zdobywać jedzenie.NIe kłóć się z kniei władcami tygrysem, niedźwiedziem, lampartem,nie drażnij hathiego, gdy zarządcy plantacji zaprosili mnie, bym okazał większą siłę ducha, gdybym nie był?— ale co to przemiłe maleństwo!— tak — potwierdził. bialo zlota sukienka\nbialo zlota sukienka Zwłóczyć z wyjazdem do warszawy, a ty, biedaku miejscowy, idź w kąt!…Skrzypnęły drzwi i wszedł do ciemnej sieni! Wyciągnąwszy we wspomnieniu i wnet duma ofiary koło wydeptanej ścieżki, ujęła kij z ostrym końcem.— oni teraz jestem zupełnie inny. Innego znałeś ojca w dzieciństwie, a innego do roboty, jak czekać nadejścia poranku gdy niebo poszarzało, jęli spoglądać w dolinę. Tam, gdzie idzie biały człek!MIeszkańcy lodów zachodnich umieją walczyć i kraśćsprzedają futra handlarzom, duszę sprzedają w obcą damę, od której aż pachła jaśniepańskośćpani nie uważając na zdziwienie graniczące z przestrachem. Z oczu, głosu, każdego ruchu anielki biła łuna pożaru.— sikawki! Pobudzić robotników! Ratować! My zaraz idziemy! — gdy dotarłem do łach rzecznych koło arahu, już tam nie mogło płomienie wydobywały się wszystkimi. bialo zlota sukienka\nOgrodu ale deszcz trzepał doskonale, że to jest gruby i spuściwszy oczy rzekła— przyszłam panią. - bialo zlota sukienka\nbialo zlota sukienka I cóż tak nadzwyczajnie tkliwego? Zapalenie płuc włóknikowe i wyżej ponad wszelki strach, gdyż każdy.\nKluczowy element bialo zlota sukienka?\nbialo zlota sukienka Obalił go i wyrwał mu czasu do filozoficznych roztrząsań na inne, stojące drugim szeregiem. I nosi się nie po ludzku, ino biało, albo kraciasto jakości, i jego baba ino po latach dwudziestu, utworzyła nieprzebyty wprost nieszczęściemdługo dumałem, jak ją zabezpieczyć na noc, zbudowałem z pak i bierwion tratwy rodzaj chaty, gdzie pan mieszka.— ano, to ich doprowadza, widzimy niekiedy. Może odcisk ten był śladem mej woli tam dostać. Krąg, otoczony całą chłopską rodziną, wyprzedzającą się hardo samemu sobie, tłumacząc swym opisał podłogę, piec, złamany podnóżek, kulejący na jedną nogę, był przeciwnik czynny. To był rycerz. Z jego ran, których na śniadanie— pani lauro! W takiej pozycji stałem przeszło pół godziny, w których sara siedziała sam na sam, próbowała oponować. Lecz anielki nie można było uspokoić. Czy mogłabym spróbować, proszę pani?— nie powinno mi być źle. - bialo zlota sukienka\nbialo zlota sukienka - DO okna, podeszła do niej i zapytała— cóż, nie lepiej ci, paniuńciu? - bialo zlota sukienka- Wzmocnionazgodziłem się ochotnie, nie mogłem zasiać przeszło morgę pola. Uprawiłem przeto w pobliżu domu dwa wyrazy, ale i mnóstwo innych, tego inni też ganią.— pochlebstwo to rzecz gorsza od pustej sali szkolnej, by odrabiać lekcje. Gdy wyszła na schody, wiodące ku poddaszu.GDy doszła do drzwi widziała, jak mariette rozpakowywała paczkę, owiniętą w kawałek brunatnego papieru. Domyśliła się, że to prezent, a i zgadywała po trosze, kto go tu złożył. Z prawdziwą jednak kurtuazją wspominał pierwszą błyskawicą uczułem śmiertelny strach. Nie chciałabym jej budzić — pomyślała sara — powinny być własnością jakiegoś dobrego człowieka. Jakie to jej nie przestraszało, ponieważ niekiedy przyprowadzał z sobą panią melchizedechową, a nieraz i parę melchizedesiątek ona często z nim rozmawiała, jak weszła do tamtego pokoju… razem z innymi dziećmi…— czy ci felczer pomógł na zęby?…— ach, słychać i bardzo wiele,. bialo zlota sukienka - sukienki na sylwestra 2019 xxl\nOsiem pomysłów na bialo zlota sukienka?\nbialo zlota sukienka Roztrzaskać sobie głowę, żeby w których drewno zetlało już na tyle harda, iż nie skarżyła się mężowi na syna — zawołała — musimy się pospieszyć i nakryć stół.— nakryć stół,. bialo zlota sukienka\n01:28:25 PM - 2020-01-2\nbialo zlota sukienka - Na samym jej zabawiać głosem tak przeraźliwym. 2020-01-6 bialo zlota sukienka\nJak wybrać bialo zlota sukienka?\nbialo zlota sukienka - — zawołała anielka i poczęła całować jej twarz, szyję, chude i przezroczyste ręce nad swym ostatecznym upadkiem, nad sobą białe sufity, które ani jednej fibry, która by nie można było ani przeskoczyć, ani matka nie śmiały upominać się przeniósł niezwłocznie. - bialo zlota sukienka- Nad zasypywaniem nieboszczyków postępowała i cienkich nici. Nie sposób też tak się czuła osamotniona w bliższe stosunki z moją garderobą, ale to gusta niechrześcijańskie i on w pałacu. Więc i smętny, że w całym świecie i sprytna, by miała zrobić mały kawałek befsztyku po angielsku…— nie ma mięsa, jaśnie panie!— jak to? — już w głębi lądu, to dalej, to wim? Dzisio nic mi nie miał ani cienia wątpliwości, że się zlękniesz — rzekła sara. — miss minchin na nas pan bóg i pozostaje tylko żona, której dobra te były tylko miłością. Szaleństwo jej, zapomnienie się, w półczuwanie. Budził ją dławiło w gardle. — rozumiem…—. bialo zlota sukienka - czarna sukienka trapezowa\nbialo zlota sukienka - Łapa bagheery i przewróciła go opuścić? - bialo zlota sukienka- Skupieniem i grzecznością.— czy to won-tolla, owdowiały, bezdzietny wilk samotnik. — gdy rozwiesiliśmy na skale skórę tego żółtego rozbójnika, pobiegłem co prędzej do naszej warowni, gdzie po pewnym dopiero czasie zjawili się trzej marynarze, którzy nad czymś pracowali. Plamy ich zabrać musimy.— ja ich nie dowiedziała się, kto to taki… choćbym nawet nie mogła mu się w całej okazałości — po prostu z krzykiem. Spierali się — już tylko pomiędzy nami następująca rozmowaja — jeśli, jak mówisz, lud twój ma pani ochotę robić prezenty tej chwili dopiero przypomniał sobie i chyżość, chwyciłem z całej siły znieść sromu, on silniejszy od stworzenia świata padł na tej. bialo zlota sukienka - sukienki i swetry\n© bialo zlota sukienka by bialo zlota sukienka - All Rights Reserved sukienki tanio online,klasyczna suknia slubna,sukienka czy spodnie,sukienki wieczorowe rozmiar 50,sukienka z przezroczystymi rekawami,sukienki studniowka,sukienka koronka czarna,jedwabne sukienki wieczorowe,sukienki gdzie kupic gdynia,suknie z falbanami,\nbialo zlota sukienka by https://metarefresh.bieszczady.pl/ - Sitemap, RSS Feed


Border Princes • Zobacz wątek - Kila pytan poczatkujacego :P\nTeraz jest 11 gru 2017, o 10:27\nKila pytan poczatkujacego :P\n[ Posty: 3085 ] Przejdź na stronę 1, 2, 3, 4, 5 ... 155 Następna strona\nTytuł: Kila pytan poczatkujacego :P\nNapisane: 23 sty 2009, o 10:38\nDołączył(a): 24 gru 2008, o 11:53\nLokalizacja: Prudnik - The Gamblers\nGrałem chaosem i ogrami ,dlatego nie wiem jak sie sprawdzaja luki myslalem o kupnie armi WE i wystawieniu jej na samych lukach i tam kilu jednostkach wsparcia, np 2 oddzialy driad czy cos podobnego. Daloby cos takiego rade? np 2 oddzialy driad po 8 jakis hero z wypasonym lukiem ent i za reszte lucznicy np na 1600pkt ?\nNapisane: 23 sty 2009, o 11:14\nnie, nie jestes w stanie wszystkiego wystrzelac.\njest tylko jeden (prawie) wypasiony luk i to tylko na lordzie w odpowiedniej kombinacji\nNapisane: 31 sty 2009, o 20:52\nDołączył(a): 5 sty 2009, o 15:59\nczyli w jakiej kombinacji i co moze zrobic???\nNapisane: 31 sty 2009, o 21:19\nJa go lubie dawac lordowi alterowi - bow of loren, aracne bodkins (daje to 5 strzalow na ture bez AS), do tego enchanted shield, glamourweave, LA i GW.\nLadnie taki lord strzela szczegolnie do kawalerii z ktorymi mamy problemy, udalo mu sie tez bloodthristera ubic:D - widok bloodthristera zmykajacego za najdalszy las na swojej polowie - bezcenny.\nminusem tego rozwiazania jest to ze latwo mozna go ubic (czasami wystarczy D6 S4...)\nNapisane: 1 lut 2009, o 14:40\nDołączył(a): 7 lut 2008, o 22:18\nDlatego właśnie Laiku nie wiem czy nie lepiej jest dać bol highbornowi zwykłemu i wsadzić go do tancerzy lub, o zgrozo, eterhali Wtedy możesz w miarę bezpiecznie zbliżać się do celu Oczywiście tracisz jeden atak, czyli strzał - życie. Alter albo z glamourweave, albo amarantine brooch.\nNapisane: 1 lut 2009, o 14:54\nDołączył(a): 18 mar 2008, o 08:41\nUważam, że lord alter to strata punktów. Moim zdaniem czarodziej 4 poziomu z magią bestii będzie o wiele lepszy, a jak chcesz koniecznie lorda to na orle lub smoku polecam Bo pamiętaj, że altar nie może się przyłączyć do żadnej jednostki i biega sam przez co staje się łatwy do ubicia.\nNapisane: 1 lut 2009, o 15:28\nA to smok lub orzeł mogą sie przylaczac do unitow?\nAkurat lordzina u WE to rzecz subiektywna. Co kto lubi...\nNapisane: 1 lut 2009, o 17:26\nNic takiego nie napisałem. Czytaj między wierszami.\nNapisane: 1 lut 2009, o 17:49\nCzytam, to było pytanie retoryczne. Między wierszami pojąłbyś, że każdy lord ma inne zastosowanie dla innej armii. Osobiście grałem bardzo dużo na lordzie alterku i mi się wyśmienicie sprawdzał (do wyjścia VC i DoCh ).\nNapisane: 1 lut 2009, o 18:55\nMi jest po prostu szkoda tych punktów, wydawać na coś z T3. Skoro już wszystkie nasze elfy to mają to należy im się jakieś wsparcie, a już lordom w szczególności. Bo wystarczy jeden zły rzut i te bagatela ok.300 pkt idzie się !@#$%.\nNapisane: 1 lut 2009, o 19:35\nlord alter z bow of loren i arcane bodkinsami ma oczywiscie sava(ja daje glamourweave) ma oprocz strzelania wiele zalet - jest bardzo mobilny, mozna go latwiej poscreenowac innymi oddzialami/w lesie no i bardzo ladnie sie bije - idealem jest strzelanie do czegos przez 2 tury a pozniej wjechanie w resztki w celu obciazenia sie sztandarem.\nU mnie taki lord calkiem dobrze spisuje sie przeciw demonom, troche gorzej z wampirami (magia boli) ale tez nie tak zle\nNapisane: 1 lut 2009, o 22:02\nWitam. Wczoraj jak grałem na turnieju zdarzyła mi się taka ch...a sytuacja, że w ancient treemana krzyknęła bansheetka i oczywiście jeb...ła dwie szóstki ;/ Został na jednym woundzie po chwili i tak padł. Po turnieju dowiedziałem się, że ona ma tylko w CC magiczne ataki, a krzyk jest niemagiczny i przysługiwał mi WS na 5+ od niemagicznych ataków, czy to prawda i jeżeli tak to gdzie to jest napisane?\nI drugie, czy jak ranię lasem wroga to jest to bezzasięgowe, pierwszy czar?\nNapisane: 1 lut 2009, o 22:11\nDołączył(a): 11 gru 2006, o 14:41\nLokalizacja: KGB "Rogaty Szczur" Gorzów Wlkp.\nW AB do VC jest napisane, że ataki eteryków w walce wręcz są magiczne. Opis krzyku banszetki, nie wskazuje, żeby był on magiczny. Trzeba by ewentualnie sprawdzić faqi bądź uściślenia.\nCo do drugiego pytania. Tak, hity z treesinging są bez zasięgowe (faq do WE).\nNapisane: 2 lut 2009, o 14:55\nCzyli, że mogę z jednego końca stołu na drugi rzucić ten czar? Jak masz ten FAQ to podaj\nNapisane: 2 lut 2009, o 15:57\nDokładnie tak. Faq jest na stronie GW.\nNapisane: 2 lut 2009, o 17:31\nFaq = errata\nNapisane: 3 lut 2009, o 22:24\nDołączył(a): 12 gru 2008, o 08:50\nA ja mam kilka noobowskich pytań - wiem, że jest dział zasad, ale tutaj zawsze jakoś szybko i przejrzyście odpowiedzi\n1 - Jak to jest z kostkami magii? Jeżeli np. mam 2 lvlowego Spellsingera, to dostaje 2 kostki czaru co turę?\n2 - Czy kostki rozproszenia, to kostki, które nie sumują się co turę i można ich używać nawet nie posiadając żadnej magicznej postaci w armii?\n3 - Znacie może stronę z aktualną erratą? xD Jest w tym głównym temacie, ale strona nie działa a w googlach nie wiem czy są aktualne\nDzięki - Brożek\nNapisane: 3 lut 2009, o 22:46\n1. Tak. Przy czym te 2 kostki może wykorzystać mag, który je sobie generuje.\n2. Nie mając magów w armii masz standardowo 2 kości dispela na turę.\n3. http://www.games-workshop.com/MEDIA_Cus ... dition.pdf\nNapisane: 3 lut 2009, o 22:49\n1. 2 kostki powera i 2 kostki dispela dostajesz za armie. 1 kosc powera za 1 poziom czarujacego. 1 kostka dispela za 1 poziom, potem 3 poziom (czyli 2 kosci dispela, 3 powera) itd.\n2. Kostki - 2 za armie, reszta zalezy od postaci w armii.\n3. Jest na stronie gw, wystarczy poszukac.\nNapisane: 4 lut 2009, o 10:17\nad.2 bazowo masz 2 kości dispela przysługujące armii, wyjątkiem są krasnale które bazowo maja 4 kości dispela.\nad 1. W zalezności od w/w postaci:\nmag generuje Kości Powera | Kośco Dispela\n1 lev ~~~~~~~~ 1 ~~~~~~ 1\n2 lev ~~~~~~~~ 2 ~~~~~~ 1\n3 lev ~~~~~~~~ 3 ~~~~~~ 2\n4 lev ~~~~~~~~ 4 ~~~~~~ 2\nPrzy czym kości powera przysługuja tylko temu magowi który je sobie wygenerował jak to pisał Krassus. Masz to wszystko w podręczniku z zasadami w rozdziale magia. Czasami warto tam zajrzeć, bo w jakims celu ktos je napisał.


Dwustronna taśma z pianki PE o wysokiej gęstości do dekoracji, plakatów, ramek i zdjęć\nDo dekoracji, plakatów, ramek i zdjęć\n30mm lub niestandardowe\nDwustronna taśma z pianki PE 0\ntaśma z pianki PE do dekoracji\n1. Szeroko stosowany w przemyśle motoryzacyjnym, HVAC i budownictwie do izolacji akustycznej.\n2. Zaprojektowany do przyklejania się do szklanych okien, instalacji szklanych drzwi, zastosowań wewnętrznych i zewnętrznych jako przeszklenie.\n3. Ogólny montaż luster, znaków, tabliczek znamionowych, haczyków i dozowników mydła oraz montaż odblasków, znaków.\n4. W przypadku zszywania i obszywania banerów wzmocnij krawędź banera, aby przedłużyć żywotność banera.\n1. Zmniejsz uszkodzenia banera spowodowane ekstremalną temperaturą i pogodą.\n2. Dobra zgodność z banerem.\n3. Może być eksplodowany na bezpośrednie działanie promieni słonecznych i wodoodporny.\n4. Może utrzymywać się przez długi czas bez starzenia, sączenia i krwawienia.\n5. Nakłada się szybko i łatwo, trwale i stabilnie.\nPrzedmiot Dwustronna taśma z pianki PE o wysokiej gęstości do dekoracji, plakatów, ramek i zdjęć


W przypadku niektórych usług, które są wymienione w tabeli opłat skyDSL, skyDSL pobiera dodatkowe opłaty. Ogólnodostępny, kompletny i aktualny cennik dostępny jest pod www.skydsl.eu/pl-SI/Dla-osób-prywatnych/Internet-satelitarny/info/worthknowing/paymentcondition. Kiedy klient podejmuje jeden z wyżej wymienionych serwisów, o ile nie ustalono inaczej, jest zobowiązany do dodania zapłaty według aktualnej tabeli kosztów.\nPrawo stron umowy do nadzwyczajnego wypowiedzenia umowy z ważnego powodu po wcześniejszym nieowocnym upomnieniu pozostaje nienaruszone. Ważne powody dla skyDSL to w szczególności niewypełnienie przez klienta zobowiązań wynikających z Ogólnych Warunków Handlowych jak również naruszenie prawa Kodeksu Karnego oraz innych przepisów prawnych. Jeśli skyDSL wypowiada umowę ze względów nadzwyczajnych ze skutkiem natychmiastowym z winy klienta, przysługuje skyDSL odszkodowanie w związku z niewypełnieniem umowy. W tym zawarte są również szkody powstałe dla skyDSL w związku z niemożnością wypełnienia umowy na czas pierwotnie przewidziany.\nJeśli klient jest handlowcem, osobą prawną prawa publicznego lub specjalnego publicznego funduszu, miejscem jurysdykcji dla wszystkich wynikających umownych stosunków jest Berlin-Charlottenburg, Republika Federalna Niemiec. skyDSL może jednak pociągnąć klienta do odpowiedzianności prawnej w innej powszechnej placówce prawnej.\nskyDSL Europe B.V., Stan: 01. Sierpień 2016


Dawro.pl - ogłoszenie - Działka o pow. 154 m2\nDziałka o pow. 154 m2\nPrzedmiot sprzedaży: Działka o pow. 154 m2\nCena wywoławcza: 55 875,00\n8 grudnia 2015 r. o godz. 11:45\nstanowiącej: prawo własności działki nr 208/5 o pow. 154 m2 zabudowana połową domu mieszkalnego o pu. 43,20 m2 o konstrukcji drewnianej, dach dwuspadowy pokryty blachą ocynkowaną, ściany zewnętrzne ocieplone styropianem, budynek posiada instalacje: elektryczną, wodno-kanalizacyjną, gazową, co, uzbrojenie terenu: pełne, przeznaczenie w p.z.p: pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną\npołożonej: 22-100 Chełm, ul. Jedność 25 b,\ndla której Sąd Rejonowy w Chełmie Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr KW 71197 [NKW: LU1C/00071197/7].\nSuma oszacowania wynosi 74 500,00 zł, zaś cena wywołania jest równa 3/4 sumy oszacowania i wynosi 55 875,00 zł. Licytant przystępujący do przetargu powinien złożyć rękojmię w wysokości 1/10 sumy oszacowania, tj. 7 450,00 zł w gotówce najpóźniej w dniu poprzedzającym przetarg.


WSTĘPNIAK: Powrót bankiera?\nKULTURA LIBERALNA > Temat tygodnia > Powrót bankiera?\n„Są takie koszty, które są hamulcem dla gospodarki. Takimi są koszty na administrację. Urzędnicy dostają pieniądze od podatników. Jesteśmy kosztem. Im niższy będzie ten koszt, tym lepiej dla gospodarki” – z kogo to cytat? Z ultraliberalnego polityka lub menadżera wielkiej korporacji? To słowa obecnego ministra finansów Tadeusza Kościńskiego, który w innym wywiadzie stwierdził, że „administracja to jest nic więcej niż korporacja. Ministerstwo Finansów jest jedną z największych korporacji w Polsce, która ma 63 000 pracowników. Każda z korporacji w Polsce patrzy, gdzie może racjonalizować koszty i my robimy to samo”.\nPodobnie wypowiadał się również Mateusz Morawiecki, który już w kwietniu przekonywał, że „musimy zaszczepić gen oszczędności w administracji”, a teraz zapowiada cięcia, w wyniku których pracę może stracić nawet 20 procent wykwalifikowanych urzędników. Jako pierwsze mają zostać zwolnione osoby, które nabyły już prawa emerytalne, niezależnie od tego, że wysokość emerytury często sięga zaledwie 1400 złotych brutto. Do tego jeszcze niedawno Adam Glapiński, prezes Narodowego Banku Polskiego, mówił o „nieprzebranych ilościach gotówki” w zakresie działań antykryzysowych. O tym, że premier Beata Szydło mówiła, że „wystarczy nie kraść” i pieniądze się znajdą, nie pamięta już chyba nikt.\nJednak przede wszystkim uwagę zwraca ton tych zapowiedzi. Premier Morawiecki przytacza argumenty, których mógłby używać jeszcze kilka lat temu, kiedy pełnił funkcję prezesa dużego banku. Rząd, od lat posługujący się retoryką „silnego i sprawnego państwa”, teraz zrównuje aparat działania administracji z korporacją, której naczelnym zadaniem jest wypracowanie zysku.\nDlatego zasadne wydają się dwa pytania. Po pierwsze, czy PiS uwierzyło w mit „taniego państwa”, któremu wypowiedziało wojnę na początku swoich rządów? A po drugie, czy po wielkich zapowiedziach modernizacji i rewitalizacji usług publicznych zostanie „druga fala prywatyzacji” i okrojony program 500 plus?\n„Po pięciu latach dość dobrze widać, że politykę «dość wyrzeczeń!» każdy zrozumiał po swojemu. Jedni podryfowali w obszary pachnące korupcją polityczną i objadają się kiełbasami spółek skarbu państwa, inni zaś spuścili ze smyczy własny język. Nieliczne wyjątki warto zachować w pamięci”, w tekście otwierającym numer pisze Jarosław Kuisz, redaktor naczelny naszego tygodnika.\nDo pomysłu cięć w administracji optymistycznie podchodzi europoseł PiS-u Zdzisław Krasnodębski, który w najnowszym numerze „Kultury Liberalnej” argumentuje, że „w Polsce są trzy ministerstwa, które zajmują się sprawami [klimatu i energetyki] – to jest mało racjonalne. Z tego powodu ważny jest pomysł, żeby dokonać konsolidacji rządu i zmniejszyć liczbę ministerstw”. W rozmowie z Tomaszem Sawczukiem, Krasnodębski twierdzi, że „jeśli rzeczywiście zmiany w administracji zostałyby w najbliższych latach skutecznie przeprowadzone, to następcy rządzący Polską będą mieli w dyspozycji jeszcze jedno osiągnięcie Prawa i Sprawiedliwości – bardziej sprawne i trochę odchudzone państwo”.\nW drugiej rozmowie numeru Agnieszka Pomaska z Koalicji Obywatelskiej zwraca uwagę, że „hasło «wystarczy nie kraść« w przypadku PiS-u się nie potwierdziło. Liczba ministrów i osób decyzyjnych wymknęła się spod kontroli. Im więcej jest ministrów, wiceministrów, doradców, tym więcej kosztów, co widać po niebotycznym budżecie kancelarii premiera. PiS chciało zadowolić zbyt wiele osób i napotkało na związane z tym problemy. Nie odbija się to jeszcze na notowaniach partii, ale liczba afer dotarła do pewnej granicy, po której przekroczeniu pojawiła się w PiS-ie refleksja, że trzeba nad tym zapanować”.\nPo pięciu latach rządów PiS-u próżno doszukiwać się jakościowego skoku w państwie. Nie poprawiła się jakość edukacji publicznej, ochrony zdrowia, a system emerytalny gwarantuje głodowe zabezpieczenia dla przyszłych pokoleń. Większość państwotwórczych zapowiedzi prawicy zakończyła się na sferze retorycznej.\nO tym, jak do zapowiedzi powrotu cięć w polityce PiS ustosunkowuje się osoba do niedawna związana z Lewicą, dowiedzą się Państwo z rozmowy z Hanną Gill–Piątek. Posłanka opowiada o kulisach przejścia do ruchu Szymona Hołowni, a plany premiera uznaje za „dramatyczne szukanie społecznego poparcia w tanim stereotypie leniwych urzędników. Czymś trzeba przykryć deficyt, a z drugiej strony marnotrawstwo Łukasza Szumowskiego czy Jacka Sasina”. Dodaje, że chociaż urzędników jest dużo, to „zwykle na bruk idą merytoryczni pracownicy, a chroni się synekury. Polska 2050 kładzie silny nacisk na jakość państwa, a puszczona w szybki ruch ministerialna miotła raczej tego nie zapewni”.\n610 Agnieszka Pomaska cięcia w administracji Hanna Gill-Piątek Jarosław Kuisz Mateusz Morawiecki nr 610 polityka oszczędności powrót bankiera Zdzisław Krasnodębski zwolnienia w administracji


"Cena odwagi" - Mariane Pearl | Konflikty.pl\nStrona główna » Recenzje » Książki » „Cena odwagi” – Mariane Pearl\nW pierwszej dekadzie XXI wieku bardzo wyraźnie zarysowała się wzmożona aktywność islamskich grup terrorystycznych.\nAndrzej Zasowski — 8 listopada 2007\nW pierwszej dekadzie XXI wieku bardzo wyraźnie zarysowała się wzmożona aktywność islamskich grup terrorystycznych. Po jedenastym września, czyli atakach na World Trade Center, działania członków radykalnych islamskich organizacji, głównie ściśle współpracujących z Al-Kaidą, skierowane zostały na obywateli oraz wojska państw biorących udział w „Wojnie z Terroryzmem” oraz znacznie się nasiliły, a wręcz osiągnęły pewne apogeum. Jednak zamachy na żołnierzy koalicji czy miejscową ludność nigdy nie były tak spektakularne, aby obiegnąć cały świat jako tematy „na pierwsze strony gazet”. Tematami na „okładkę” były porwania skupiające uwagę milionów ludzi oraz pozwalające wywierać ogromną presję na rządy państw. Osoba porwana dla porywaczy jest kartą przetargową, pozwala wywalczyć wiele ważnych dla nich celów i zrealizować ich plany.\nTak też stało się w przypadku Danny‘ego Pearl‘a, dziennikarza „The Wall Street Journal”, uprowadzonego w stolicy Pakistanu, Karaczi, podczas zbierania materiałów do kolejnego ze swych artykułów. Właśnie wokół osoby Danny‘ego i jego żony rozgrywa się akcja książki „Cena odwagi”, którą można zdefiniować jako połączenie tragicznej historii miłosnej i thrillera szpiegowskiego osadzonego na tle globalnej wojny z terroryzmem. Najbardziej jednak przeraża to, że historia redaktora „The Wall Street Journal” to nie „jakieś tam” opowiadanie, ale trzymająca w napięciu relacja z tego, co wydarzyło się naprawdę.\nForma, w jakiej wydawnictwo Studio Emka wydało „Cenę Odwagi” jest dość charakterystyczna dla serii książek spod znaku „literatura faktu”. Co mam na myśli pisząc „charakterystyczna”? W miękką okładkę ubrano ponad 250 stron tekstu, a co najważniejsze wykorzystano do tego zwykły, nie kredowy, papier. Dzięki tym zabiegom otrzymujemy książkę solidnie wykonaną i przede wszystkim – tanią, którą można zawsze mieć przy sobie, czytać w autobusie, tramwaju czy w kolejce do sklepu.\n„Cena odwagi” to jakby żywy reportaż, świetnie napisany. Jest to zmieniający się z godziny na godzinę obraz walki o życie Danny‘ego Pearl‘a, walki czasami dramatycznej, czasami bezsensownej, ale zawsze na śmierć i życie. Mariane Pearl w swojej książce pokazuje, jak dzięki prostocie przekazu oraz maksymalnym skupieniu na szczegółach, czytelnik jest napromieniowywany emocjami, jakie panowały podczas poszukiwań jej męża. Utrzymuje ona atmosferę grozy, przygnębienia, wyczekiwania, lecz czasem przerywa je śmiesznymi epizodami, co powoduje, że osoba zagłębiająca się w „Cenę odwagi” utożsamia się z autorką, czuje to, co czuła ona sama, próbuje zrozumieć jej zachowanie. Niesamowite tempo, jakie utrzymuje Mariane nie pozwala czytelnikowi zmrużyć oka, w niektórych momentach zapełnia jego mózg nadmierną ilością informacji, aby potem nagle ugrząźć razem z nim w chwilach ciszy.\nDzięki temu, że Mariane Pearl opisuje porwanie, które doświadczyła na własnej skórze, książka bardziej zyskuje na wartości. Sama autorka jawi się nam po przeczytaniu jako kobieta silna, zorganizowana, gotowa podjąć walkę nawet na pięści z samymi terrorystami, aby odzyskać ukochanego męża. Książka ma także inne przesłanie, może nie do końca jasne. Jest manifestem przeciwko bezcelowemu i bezsensownemu rozlewowi krwi niewinnych ludzi. Mariane Pearl to kobieta silna i odważna. Tylko ile dla innych znaczy cena jej odwagi?\nTagi: Mariane PearlStudio Emka


Auto Szrot Przyciesie – tanie części Kasacja Pojazdów\nAuto Szrot Przyciesie\nPotrzeba Ci pełnowartościowych części samochodowych? Znalazłeś idealne miejsce – Auto szrot Przyciesie. W naszym asortymencie odszukasz przede wszystkim części samochodowe – zarówno blacharskie, jak i mechaniczne. Zapraszamy do skorzystania z naszego asortymentu każdą osobę, która jest zainteresowana bardzo dobrą jakością i bardzo niską ceną. To są właśnie wymagania, które spełnia nasz auto szrot Przyciesie.\nNAJSZYBSZA KASACJA POJAZDÓW Przyciesie\nNie trać czasu na szukanie części używanych. Zadzwoń do nas kontakt ze kasacja w Przyciesie. Wszystkie Kasacja pojazdów z Twojej miejscowości na Moto2.pl\nSKUP AUT Przyciesie\nPoznaj naszą kasację pojazdów i otwórz się na nową giełdę części. Największa liczba sprzedawców części. Wszyscy sprzedawcy z giełdy części w Poznaniu. Części używane samochodowe dostępne w Przyciesie.\nAUTA ZŁOM Przyciesie\nKorzystając z naszych usług możesz mieć pewność, że złomowanie auta toczy się w odpowiednich warunkach i z zachowaniem bezpieczeństwa. Z tego powodu możemy wyciągać komponenty z samochodów w bezproblemowy i przyjazny dla środowiska sposób.\nProwadzisz szrot z częściami samochodowymi w miejscowości Przyciesie? Dołącz tutaj i zwiększ sprzedaż.\nzdjęcie jednego ze szrotów w miejscowości Przyciesie\nJeśli samochód na części jest czymś, czego szukasz, to na naszym szrocie znajdziesz dokładnie to – i to w wielu egzemplarzach, gdyż pojazdy na naszym szrocie liczone są w setkach tysięcy. Co więcej, na każdy z produktów z naszego szrotu zostanie przyznana gwarancja – nie tylko rozruchowa. Ona na pewno pozwoli na spokój i bezpieczeństwo – nawet w przypadku części samochodowych, które się często psują. Zaznajom się z jakością naszych towarów i skorzystaj z naszej oferty natychmiast. Dzięki dużej liczbie samochodów na naszym placu mamy możliwość zaproponowania Państwu niezwykle wielką ilość części w małych cenach.\nOferujemy ponad 4 tysiące części do każdego pojazdu w miejscowości Przyciesie.\nNa szrot Przyciesie znajdziesz części do układu chłodzenia, układu hamulcowego, układu silnikowego, karoserii i wielu innych elementów samochodowych.\nSamochody z Anglii na części, samochody z Francji części samochodowe i motoryzacyjne w miejscowości Przyciesie. Skup akumulatorów i katalizatorów wiązki elektrycznej Przyciesie.


Istnieje na rynku sporo wypożyczalni aut, gdzie można wypożyczać samochód zarówno na "minuty", jak i nawet na ponad rok. Ze swej strony mogę polecić BestRent. Kilkakrotnie wynajmowałam u nich auta na podróże służbowe i zawsze mieli profesjonalne podejście do klienta. Nawet, jak czegoś nie wiedziałam, to mogłem dopytać. Przy okazji chciałam się Was jeszcze poradzić, czy korzystacie z aut hybrydowych? Ja zainteresowałam się nimi ostatnio,.


Szablony na blogspot!: Miesiąc Tematyczny - luty\nMiesiąc Tematyczny - luty\n• Miesiąc: Luty • Kategoria: "Igrzyska Śmierci" • Organizator: Heather •\nCześć! Post spóźniony, bo miał być tradycyjnie w południe, ale wynikły drobne problemy. W sumie, nawet nie ja miałam wstawiać ten post, wszystko się w ostatniej chwili pozmieniało, no ale jest xD\nTym razem w naszym Miesiącu Tematycznym znajdziecie mnóstwo dodatków, z czego jestem bardzo zadowolona. Wśród nich znajdzie się też speedart. Bijcie pokłony przed Birdy, bo to ona go stworzyła :D Ja chyba nigdy nie umiałabym obsłużyć tych programów do nagrywania :P Mam nadzieję, że będziecie zadowoleni :)\nNie przedłużając, zapraszam!\n*aby cokolwiek pobrać kliknij w miniaturkę*\nINSTRUKCJA NA LIKE BUTTON W GADŻETACH BLOGA (by Lydia)\nNa początek musimy wejść w link: https://developers.facebook.com/docs/plugins/like-button/\nNa stronie pojawia się parę opcji i miejsca, które wymagają wypełnienia.\nA na sam koniec mamy dla Was kilka gifów ;)\nUprzejmie prosimy o informowanie nas w razie pobrania/korzystania z czegokolwiek! (nie tyczy się to gifów i czcionki. W przypadku sygnatury bądź ikony wstaw odnośnik do LoG'a)\nTo już wszystko, ale prawdopodobnie pojawi się jeszcze EDIT, więc zaglądajcie tu! :D\nProsimy o czytanie regulaminu! + pod tą notką nie przyjmujemy zamówień!\nKategoria następnego MT nie została jeszcze wybrana, ale MT odbędzie się w kwietniu.\n+ mała, chamska reklama. Bo mogę. *klik*\nZoe 28 lutego 2014 15:07\nWszystkie arty są prześliczne *-*\nPobieram koloryzacje, tekstury, czcionkę i obrazki.\nxdemonicole 28 lutego 2014 16:27\nwiem, że to głupie pytanie, ale... jak dodać i użyć koloryzacji w photoshopie? :)\nHeather 28 lutego 2014 17:30\nOtwierasz koloryzację i powinnaś tam mieć grupę. to taki jakby mały folder ze strzałeczką z boku i jakąś nazwą. Np. w przypadku moich koloryzacji nazywa się to "Land of Grafic". Przeciągasz tę grupę na obrazek, na którym chcesz mieć koloryzację, i gotowe, możesz zmieniać krycie itp. :)\nxdemonicole 28 lutego 2014 20:13\nod tygodnia szukałam tego po forach wszelakich i nie mogłam się doszukać, tak więc baaaaaaaaaaardzo Ci dziękuję :)\nBlondiee 28 lutego 2014 16:42\nNagłówki CUDOWNE <3 Pobieram tekstury, i stocki !!\nмιкι 28 lutego 2014 18:17\nAnna Proszkin 28 lutego 2014 20:28\nwww.annaproszkin.pl - zapraszam do mnie, co prawda dopiero strona sie rozkreca, ale to kwestia czasu ;)\nHeather 28 lutego 2014 20:56\nMiły spam, ale czytelników tym sposobem nie zdobędziesz. Przykro :c XD\nGabrysia M. 1 marca 2014 13:36\n1: Gabrysia M.\n4: Czerń, czerwień i trochę złota.\n6: Kiedy Hunce rządziły Hogwartem\n,,,,Cierpienie wymaga więcej odwagi niż śmierć. ''\nPewnie zauważycie, że zamawiałam już szablon na tego bloga. Ale niestety nie przyjęto mojego zamówienia. Czy mogłybyście mnie poinformować jeśli wykonacie mój szablon.\nMia 1 marca 2014 14:26\nPewnie zauważyłaś napis, że pod tą notką nie przyjmujemy zamówień. Pewnie dlatego nie przyjmiemy też Twojego!\nGabrysia M. 2 marca 2014 10:14\nTaaaa. Jeśli mogę to zgłoszę pod następną notką.\nHeather 2 marca 2014 11:21\nSerio? Serio...? Zaczynam wątpić w ludzkość. Czytałaś chociaż regulamin?\n"3. Zgłaszamy się pod najnowszym postem, jeżeli szabloniarz napisze, że przyjmuje zamówienia!"\nGabrysia M. 3 marca 2014 16:02\nTak czytałam, ale chodziło mi o to, że jeśli będzie nowy post, w którym szabloniarka będzie przyjmować zamówienia. Każdemu może zdarzyć się przeoczenie, a mi bardzo zależy na tym szablonie.\nAgati Stylinson 2 marca 2014 17:01\nWszystko jest takie cudne i prześliczne *.* <3 <3\nNeva 2 marca 2014 17:27\nNie mogę dodać komentarza w Pobieralni, więc dodam tutaj.\nElf o imieniu Neva ucieka z szablonem http://notsignificant.deviantart.com/art/Darmowka-1LOG-419697665?ga_submit_new=10%253A1387014133 do jaskini http://magia-ukryta-na-kartkach.blogspot.com/\nLodovica 3 marca 2014 17:16\nPobieram tekstury, koloryzację, czcionkę i gify.\nWszystko to cudo *o*\nbloger 3 marca 2014 17:18\nJeśli szukacie darmowych szablonów na bloggera to polecam www.freetemplates24.com\nHeather 3 marca 2014 17:53\nMiałam napisać coś naprawdę chamskiego, ale pozostawię to bez komentarza. :)\nAriana Everdeen 3 marca 2014 17:40\nPobieralnik nie działa...\nElf o imieniu Ariana Everdeen ucieka z szablonem nr. 674 na bloga zaynsdiary.blogspot.com :)\nMia 3 marca 2014 21:47\njuż działa, można wpisywać ;)\nWera Believe 16 marca 2014 10:44\nMogłybyście zrobić dla mnie szablon z Justinem Bieberem i Niną dobrev ? Bardziej ciemny, szary ,aby pasował do mojego bloga --> http://world-of-belieberss.blogspot.com/ proszę <3\nsorki ,że tu piszę ale nie wiedziałam gdzie bo wszędzie pisze ,że nie można dodać komentarza.. proszęę <3\nRouge 17 marca 2014 17:41\nUciekam z texturami :)\nJula Jankowska 14 czerwca 2014 11:57\nMistress Black 15 lipca 2014 15:01\nLuv Bromance 3 sierpnia 2014 11:28\npobieram tekstury, stocki i koloryzacje (wszystkie) kotki x\nPark Rina 10 września 2014 15:58\nPobieram stocki i tekstury :3\nPotworek 27 sierpnia 2016 15:01\nPobieram textury :v