Bez kategorii – Onko Olimpiada\nTransport sprzętu narciarskiego może być niewątpliwie łatwiejszy oraz bardziej przyjemny. Bagażniki na narty przygotowane zostały głównie z myślą o przewożeniu wszelkich urządzeń sportowych, potrzebnych do podróży na nartach lub snowboardzie. Są 2 formy przewożenia nart. Jedna spośród nich, dotyczy transportu nart w środku auta (zwłaszcza …\tRead More\nOkna plastikowe Wrocław: dlaczego są lepsze od PVC?\nNiektórzy ludzie zakładają, że jeśli mają okna plastikowe, to są one takie same jak okna winylowe. Jednak okna winylowe wykorzystują warstwę polichlorku winylu (PVC), a okna plastikowe wykorzystują wewnętrzny rdzeń z polifluorku winylidenu (PVDF). PVF jest mocniejszy niż PVC, a szkło jest przyklejone do wewnętrznej …\tRead More\nJak zaaranżować salon – na jakie czynniki warto zwrócić uwagę przy wyborze mebli?\nDobór odpowiednich mebli do naszego salonu to ważny element aranżacji przestrzeni. Wygląd miejsca, w którym żyjemy, spędzamy wiele godzin w ciągu dnia bardzo mocno wpływa na naszą psychikę. Nie jest żadną tajemnicą fakt, że przebywanie w przestrzeni która jest brzydka, zaniedbana, w której nie czujemy …\tRead More\nKosz na czyste pranie\nKosz na czyste pranie to jeden z tych elementów wyposażenia wnętrza, o którym często zapominamy. Wszyscy pamiętają, aby zaopatrzyć się w kosz na brudną bieliznę. Czasem kupujemy nawet dwa, żeby sortować ubrania kolorami. Tymczasem kosz na wyprane rzeczy jest równie użyteczny i potrzebny! Dlaczego nie warto …\tRead More\nAgencja PR – czym się zajmuje?\nKomunikacja naszej firmy z resztą świata jest w obecnych czasach niesamowicie istotna. Jeśli sobie zdamy sprawę ze sporem liczby kanałów komunikacyjnych, to nabierzemy świadomości, że często nie sposób się zająć tym wszystkim bez pomocy profesjonalnej. Tutaj z pomocą przychodzi nam agencja PR. Czym się taka …\tRead More\nModa dla puszystych, czyli jak pięknie wyglądać bez względu na rozmiar\nSpecjalnie dla kobiet, które noszą większe rozmiary powstają sklepy dla puszystych. Znaleźć w nich można zarówno wygodną odzież na co dzień, jak i eleganckie kreacje przeznaczone na ważne okazje. Zapotrzebowanie na ubrania w rozmiarze XXL stale rośnie. Zmieniają się też oczekiwania względem fasonów i kolorystyki występujących w …\tRead More\nJaki sprzęt budowlany warto wypożyczać?\nNajczęściej decydujemy się na wynajem sprzętu budowlanego Łódź, który jest ciężko nam przetransportować czy też składować. Stale się więc wypożycza oprzyrządowanie do pracy na wysokości (wieże aluminiowej, podnośniki), kontenery z grzewczą instalacją oraz także dźwigi budowlane oraz podesty. W sytuacji, gdy się decydujemy na realizację …\tRead More\nJesteś przedsiębiorcą i zastanawiasz się nad wyposażeniem swojego pierwszego zakładu produkcyjnego albo przemysłowego? To nie jest takie trudne, wiesz czego Ci potrzeba, ale niestety ceny przerastają Twoje wcześniejsze kalkulacje i oczekiwania i nie wiesz w jaki sposób miałbyś sfinansować takie przedsięwzięcie? Problemy się piętrzą, ale …\tRead More\nPoznaj piękno Mazur, czyli o rejsach ze sternikiem\nMazury to jeden z najbardziej malowniczych zakątków Polski. Teren polodowcowy zachwyca imponującą liczbą jezior i bujną roślinnością. Nie wszyscy preferują leniwy wypoczynek. Na Pojezierzu można pokusić się o bardziej aktywną, niecodzienną formę spędzania urlopu. Przykładem są rejsy ze sternikiem Mazury. Dzięki nim możemy poznać ten …\tRead More\nBudowa maszyn przemysłowych na zamówienie – jakie ma zalety?\nSprawna praca zakładu przemysłowego, bez względu na to, co dokładnie się w nim wytwarza, wymaga doskonałej organizacji, przygotowania i planu działania. Kluczem są tutaj zarówno sprawne urządzenia biorące udział w całym procesie tworzenia, zgrana i wykształcona ekipa pracowników, jak i odpowiednie materiały wykorzystywane dla bezpieczeństwa …\tRead More\nPozycjonowanie WordPress z pomocą wtyczek SEO czy kampanie Facebook Ads?


Warszawa (WMI) Modlinod 75 złWybierz\nWrocław (WRO) Strachowiceod 75 złWybierz\nWarszawa (WAWA) dowolne lotniskood 75 złWybierz\nKatowice (KTW) Katowice-Pyrzowiceod 168 złWybierz\nBerlin (BERL) dowolne lotniskood 233 złWybierz\nGdańsk (GDN) Rebiechowood 651 złWybierz\nponiedziałek, 17 styczeń 2022 22:08\nWłochy słyną z wielu pięknych miejsc, jednak to region Kampania jest uważany za jeden z najbardziej popularnych w tym kraju. Turystów przeciąga niezliczona liczba zabytków, atrakcji, archeologicznych perełek i cudów natury. Znajdź tanie loty do Kampanii i na własne oczy zobacz wszystkie niezwykłe rzeczy, jakie ma do zaoferowania ten włoski region. Neapol, Wybrzeże Amalfi, Pompeje, antyczna Kapua, Herkulanum – to wszystko czeka na spragnionych doznań turystów. Nie ma na co zwlekać, z nami bez trudu znajdziesz tanie loty do Kampanii i zarezerwujesz łatwo i przyjemnie swój następny wyjazd.\nSkąd polecisz do Kampanii? Jakie lotniska znajdują się w Kampanii?\nGłównym lotniskiem obsługującym połączenia do Kampanii jest port lotniczy Neapol - Aeroporto di Napoli-Capodichino. Polecisz tam z Krakowa, Warszawy i Wrocławia. To jedno z największych lotnisk we Włoszech, obecnie znajduje się na piątym miejscu w zestawieniu liczby pasażerów. Znajduje się niecałe 6 km od Neapolu. Z lotniska do miasta można dojechać bardzo szybko zarówno taksówką jak i bezpośrednim połączeniem autobusowym. Kursują również autobusy do innych miast Kampanii. Znajdziesz tam także wypożyczalnie samochodów.\nPogoda w Kampanii. Kiedy najlepiej lecieć do Kampanii?\nKampania jest tak niezwykłym regionem z wieloma przeróżnymi atrakcjami, że o każdej porze roku każdy znajdzie coś dla siebie. Warto tam lecieć niezależnie od pory roku, choć oczywiście szczyt sezonu przypada w miesiącach letnich.\nNa wiosnę Kampania oferuje umiarkowane temperatury: od 16°C w marcu do 23°C w maju. Woda ma temperaturę 15-18°C.\nCzerwiec, lipiec, sierpień to miesiące największego ruchu turystycznego w Kampanii. Temperatura dzienna sięga wtedy 30°C, a woda 25°C.\nJesienią temperatury zaczynają spadać, choć wrzesień jest jeszcze bardzo ciepły, z temperaturami sięgającymi 26°C (woda ma 24° C). W październiku jest już nieco chłodniej, bo 23°C, natomiast listopad zwiastuje już zimę i temperatury spadają do 17°C.\nZimą natomiast temperatury w dzień dochodzą do 13°C, natomiast w nocy do 5°C.\nDlaczego warto znaleźć tanie loty do Kampanii i polecieć do tego regionu?\nNa to pytanie odpowiedź może być wbrew pozorom bardzo krótka. Ponieważ jest tam pięknie! Kampania obfituje w przeróżne atrakcje, a zacząć zwiedzanie warto od Neapolu. A tam czekają już prawdziwe perełki. Koniecznie warto zobaczyć Museo Archaologico Nazionale di Napoli. Jeśli zaś zapragniesz zobaczyć coś bardziej współczesnego i ekscytującego, wejdź do Tajemnego pokoju czyli Gabinetto segreto, gdzie znajdują się niezwykłe przedmioty erotyczne pochodzące z czasów antycznych. Ale Neapol to nie jedyne miasto godne uwagi w tym regionie. Pałac Królewski w Casercie nie bez przyczyny został wpisany na listę dziedzictwa UNESCO, w Kapui znajdziesz drugi największy amfiteatr we Włoszech i miejsce słynnego powstania Spartakusa, daj się zachwycić Benevento i odpocznij na wybrzeżu Amalfi, pluskając się w błękitnej wodzie. A jeśli zapragniesz natury i bardziej sielskiego oblicza Włoch, pojedź w okolice Salerno do Gole del Calore (znajdziesz tam piękne głębokie wąwozy), do Jaskiń Petrosa czy do którejkolwiek z tamtejszych winnic.\nKtóre linie lotnicze oferują bezpośrednie loty do Kampanii?\nDo Kampanii polecisz bezpośrednio z Polski liniami Ryanair i Wizz Air.\nJak długo trwa lot do Kampanii?\nZależnie od trasy, loty z Polski do Kampanii trwają nieco ponad 2 godziny, 2:05 - 2:20. Są to bezpośrednie loty z Polski do Kampanii.\nIle kosztują bilety lotnicze do Kampanii?\nBilety lotnicze do Kampanii można znaleźć już za około 300 zł w dwie strony. Zdarzają się jednak także okazje na loty już za mniej więcej 200 zł.\nKiedy najtaniej lecieć do Kampanii?\nWysoki sezon na loty do Kampanii przypada na lipiec i sierpień. Najtańsze miesiące na podróż to styczeń i listopad, ale okazje na tanie bilety można znaleźć także w innych miesiącach.\nPopularne wyszukiwania: Tanie loty z Lublina do Luton, tanie loty do Dortmundu, najtańsze bilety z Madrytu do Wrocławia, tanie loty z Warszawy do Katanii, loty krajowe, wyszukiwarka tanich lotów, Loty z Krakowa.


Czy alternator naładuje akumulator ? | akumulatory.info.pl\nOpublikowane w 28 października, 2019 28 kwietnia, 2020 przez Tomek\nDużo się mówi o “robieniu” gęstości elektrolitu, o tym że tanie ładowarki nie są w stanie “zrobić” gęstości, o niepełnym naładowaniu akumulatora, z resztą ja sam wielokrotnie to podkreślałem. Jednak producenci akumulatorów jak i ładowarek zapewniają że takie ładowanie – do napięcia 14,4V wystarczy. Skoro tak, to może faktycznie alternator który “podaje” takie napięcie naładuje akumulator ?\nPostanowiłem więc się przekonać, a może i przy okazji innych, czy faktycznie napięcie 14,4V “podane” na klemy akumulatora przez długi okres czasu naładują akumulator. Oczywiście nie będę jeździł samochodem przez ten czas, ale wykorzystam do tego celu moją przetwornicę DPS5020 która posiada funkcję utrzymywania stałego napięcia. Niestety, pomimo tego że dysponuje ona (jak na przetwornicę) sporym prądem 20A, to alternatory zazwyczaj mają dużo większą wydajność – rzędu 80A, więc podejrzewam że w pierwszej fazie napięcie “przysiądzie” i popłynie maksymalny prąd.\n“Pacjentem” standardowo będzie mój akumulator Arktis TU5530 rozładowany do gęstości elektrolitu na poziomie 1,19 g/cm3 – celowo nie rozładowywałem go całkowicie, żeby nie męczyć zbytnio akumulatora jak i przetwornicy. Nie planowałem go rozładować aż do tego poziomu, jednak przytrzymałem go zbyt długo na sztucznym obciążeniu i postanowiłem że już nie będę kombinował. Jaka pojemność pozostała w akumulatorze ? Trudno jednoznacznie oszacować, ale ponieważ rozładowywałem go do napięcia 11,5V a wtedy napięcie już dość szybko spada – liczę że ok. 4-6Ah.\nNa wstępie standardowo, przeprowadziłem szereg pomiarów rozładowanego akumulatora – miernik oszacował prąd rozruchowy na poziomie 215A oraz rezystancję wewnętrzną 14,78mOhm, natomiast napięcie spoczynkowe wynosiło 12,26V. Jeżeli czytaliście poprzedni test – wpływ stanu naładowania akumulatora na jego parametry – to wiecie że przy całkowicie rozładowanym akumulatorze, miernik podał wyniki 135A prądu rozruchowego i rezystancję wewnętrzną 25,96mOhm. A więc faktycznie akumulator jeszcze dysponuje pewną pojemnością.\nNastępnie sprawdziłem spadek napięcia na akumulatorze podczas obciążenia:\nNapięcie przez kilka sekund utrzymywało się na poziomie 9V, jednak po 10 sekundach obciążenia spadło do 7,5V – a więc znowu potwierdza się teza że akumulator jeszcze dysponuje minimalnym potencjałem, ponieważ przy całkowitym rozładowaniu, napięcie spadło aż do 4,2V. Czy taki poziom naładowania wystarczyłby do uruchomienia samochodu – obawiam się że nawet gdyby silnik “odpalił” w co mocno wątpię, to akumulator na pewno dałby znać że to już jego “koniec”.\nNo i w końcu najważniejszy pomiar – gęstości elektrolitu. Jak już wiecie ze wstępu, ta wynosiła 1,19g/cm3.\nCały proces ładowania trwał 10 godzin – prąd ładowania pomimo że początkowo bardzo duży, już po godzinie spadł do akceptowalnego poziomu – co mnie trochę zaskoczyło – sądziłem że będzie się dłużej utrzymywał. Ponieważ logi z przetwornicy są zapisywane z częstotliwością co 1 sekundę, obróbka pliku w celu wykonania wykresu to nie lada wyzwanie, ale dzięki temu obliczyłem pojemność jaka została “władowana” do akumulatora i wyniosła 22,85Ah. Poniżej prezentuję wykres z procesu ładowania.\nWykres prądu i pojemności podczas 10 godzinnego ładowania.\nJak można zauważyć z wykresu powyżej, po ok. 3 godzinach ładowania, pojemność wynosiła prawie 20Ah, a w kolejnych 7 godzinach ta wzrosła jedynie o niecałe 3Ah – wynika to ze znacznego prądu ładowania na początku. Ponieważ już po 3 godzinach prąd spadł poniżej 1A, ładowanie było mało efektywne. Pod koniec procesu (po 10 godzinach) prąd oscylował na poziomie 0,26A – ładowanie takim prądem praktycznie nie ma większego wpływu w dalszy proces, więc uznałem że nie ma najmniejszego sensu go kontynuować.\nPo 12 godzinach po zakończeniu procesu nadszedł czas na pomiary – na “pierwszy ogień” poszedł miernik – i tu pierwsze zaskoczenie:\nJak widać bardzo wysokie napięcie spoczynkowe – to jeszcze nie zdążyło się ustabilizować, no i nie spodziewałem się takiego prądu rozruchowego i rezystancji wewnętrznej. W pełni naładowanym akumulatorze, prąd rozruchowy w tym konkretnym egzemplarzu wynosił dokładnie tyle samo 390A.\nNo dobra, skoro miernik pokazał takie przyzwoite parametry, to ciekaw byłem jak się zachowa akumulator podczas obciążenia. Szybko podłączyłem opornicę i obciążyłem akumulator przez okres 10 sekund.\nNapięcie obciążenia początkowo spadło do 11,5V ale po 10 sekundach spadło jeszcze niżej – do 10,9V – i ponownie, dokładnie tyle samo co w pełni naładowanym akumulatorze – znowu odsyłam do poprzedniego doświadczenia, gdzie dokładnie widać w pierwszym badaniu jakie parametry miał ten akumulator.\nWszystko wskazywało na to że mam do czynienia z naładowanym akumulatorem, bo póki co nie ma najmniejszych oznak jego rozładowania – do czasu pomiaru gęstości elektrolitu – ta niestety wzrosła jedynie o 0,02 g/cm3 i wyniosła dokładnie 1,21g/cm3.\nO dziwo wszystkie parametry wydają się być w normie, akumulator ma wysokie napięcie spoczynkowe, prąd rozruchowy na bardzo wysokim poziomie jak na ten egzemplarz, no i nawet podczas obciążenia nie ma żadnych oznak jego niedoładowania.\nA co z pojemnością ? No właśnie, przecież w akumulator zostało “wpompowane” jedynie 22,85Ah, a trzeba wziąć pod uwagę jeszcze stosunkową niską sprawność akumulatorów – na poziomie 70-80%. Znów wracając do poprzedniego doświadczenia – jego oszacowana pojemność wtedy wyniosła ok 40Ah – przy czym w międzyczasie był wielokrotnie obciążany prądem z opornicy prawie 100A. Postanowiłem więc ponownie rozładować akumulator aby zmierzyć jego obecną pojemność.\nJak to zwykle bywa podczas rozładowania, akumulator został obciążony prądem 20-godzinnym (2,75A) i ustawione zostało napięcie odcięcia na 10,5V. Rozładowywał się przez prawie 9 godzin i “pochwalił” się pojemnością 25,38Ah. Trochę to mało w porównaniu do 40Ah – tym bardziej że przecież akumulator całkowicie nie był rozładowany.\nJakie wnioski można wysunąć po tym doświadczeniu – okazuje się że podczas klasycznych badań akumulatora, czy to miernikiem, czy mierząc napięcie obciążenia, ten nawet gdy jest rozładowany może nie dać oznak jego zużycia. Dopiero pomiar gęstości elektrolitu – najstarsza i najprostsza metoda pomiaru – a zarazem najtańsza – obrazuje stopień naładowania akumulatora. No dobrze, a co z akumulatorami do których nie mamy dostępu do elektrolitu – niestety wtedy pozostaje pomiar jego pojemności poprzez całkowite rozładowanie.\nChciałbym jeszcze zwrócić uwagę na jedną rzecz – napięcie spoczynkowe. Powtarzałem wielokrotnie, że napięcie w spoczynku może pośrednio dać obraz stanu naładowania akumulatora, gdyż w sytuacji kiedy akumulator jest ciągle doładowywany przez alternator – napięcie to nie zdąży się ustabilizować. W powyższym przypadku, napięcie nawet po 12-tu godzinach było na bardzo wysokim poziomie, co może zostać błędnie zinterpretowane.\nPodsumowując – czy ładowanie alternatora jest w stanie naładować akumulator – chyba wszyscy się ze mną zgodzą – może i podniesie parametry rozruchowe rozładowanego akumulatora, ale pojemności, a co za tym idzie gęstości elektrolitu nie odbuduje. Jeżeli więc w skutek samorozładowania akumulatora, czy ujemnego bilansu energetycznego, gęstość elektrolitu będzie spadać – alternator nie da rady jej podnieść i niezbędne jest ładowanie akumulatora zewnętrznym źródłem.\nA o co dokładnie chodzi z tą gęstością elektrolitu i kiedy ona zacznie rosnąć, pokażę w następnym doświadczeniu.\nKategorieDoświadczenia Tagiakumulator, alternator\nPoprzedni wpisPoprzedni Wpływ stanu naładowania akumulatora na jego parametry\nNastępny wpisNastępny Gęstość elektrolitu akumulatora – o co właściwie w tym wszystkim chodzi ?


"Jabłuszko czy cytrynka?" - Aktualności - KRP VII – Praga Południe, Rembertów, Wawer, Wesoła\n"Jabłuszko czy cytrynka?"\nKilka dni temu przy ulicy Bora-Komorowskiego bardzo nietypowe patrole dokonywały kontroli w ruchu drogowym. Policjantki zajmujące się profilaktyką społeczną w naszej komendzie z dzielnicowym, wspólnie z kierownikiem południowopraskiej delegatury Biura Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego oraz funkcjonariuszami Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Stołecznej Policji i przy aktywnym udziale uczniów ze Szkoły Podstawowej nr 185 przeprowadzili działania profilaktyczno-prewencyjne „Jabłuszko czy cytrynka?”\nW ramach kolejnej już edycji corocznych działań prewencyjno-profilaktycznych "Jabłuszko czy cytrynka?" do wspólnej akcji zaprosiliśmy uczniów ze Szkoły Podstawowej nr 185 oraz funkcjonariuszy wydziału ruchu drogowego. Jak zwykle współautorami działań była południowopraska delegatura BBiZK m.st. Warszawy.\nDzieci pod czujnym okiem opiekuna i policjantów, w tym dzielnicowego, przeprowadzali interwencje drogowe i w zależności od postawy kierowców wręczali im jabłuszko i dyplom w nagrodę za przestrzeganie przepisów lub cytrynkę i mandat „cytrynkowy” w przypadku popełnienia przez kierowcę drobnego wykroczenia.\nPo zajęciach na drodze policjantki wspólnie z kierownikiem delegatury BBiZK przeprowadzili jeszcze pogadanki w klasach, gdzie uczniowie mogli utrwalić sobie najważniejsze zasady obowiązujące w ruchu drogowym oraz posłuchali na temat bezpiecznych zachowań w szkole, domu i na podwórku. Kierownik z BBiZK wręczył uczniom prezenty, odblaski i książeczki edukacyjne.


Max Factor Wild Mega Volume - Tusz pogrubiający rzęsy. | Jak o siebie zadbać?\nMax Factor Wild Mega Volume - Tusz pogrubiający rzęsy.\nWspominałam kiedyś o tuszu, który wygrałam przy okazji akcji Superpharm.To moja pierwsza taka wygrana. :) Akurat zbiegło się w czasie, kiedy miałam kupić tusz do rzęs, więc zaoszczędziłam.\nDo tej pory moim ulubionym tuszem był słynny Colossal, jednak muszę przyznać, że Max Factor też daje sobie nieźle radę. Z natury mam długie rzęsy, więc nie potrzebuję ich wydłużać, bardziej zależy mi na pogrubieniu ich.\nTestuję go od jakiegoś czasu i w kilku słowach go opiszę.\n* Zielone opakowanie, przyciągające uwagę\n* Szczoteczka - dość duża i gruba (mi osobiście nie przypadła do gustu)\n+ Ładnie pogrubia rzęsy\n+ Ma głęboki, czarny kolor\n- Szczoteczka ,,zabiera'' zbyt dużą ilość tuszu\n- W związku z powyższym może sklejać rzęsy\nok 30-35 zł\nPodsumowując - dobry i wydajny tusz. Coś dla osób, które z natury mają cienkie rzęsy. Daje naprawdę świetne efekty już po 1 warstwie.\nUżywałyście kiedyś tego tuszu? :) Jaki jest Wasz ulubiony ?\nAutor: mixofbeautiful o 15:52\nImperfecta. poniedziałek, 16 września 2013 15:56:00 CEST\nJa chyba nie mam ulubionego, jeszcze :D szkoda, że nie pokazałaś jak zachowuje się na rzęsach ;)\nmixofbeautiful poniedziałek, 16 września 2013 15:59:00 CEST\nImp - bardzo bym chciała ale aparat mi nadal nie działa :(\nSamara poniedziałek, 16 września 2013 16:19:00 CEST\nteż próbowałam go wygrać, ale mi się nie udało ;)\nmixofbeautiful poniedziałek, 16 września 2013 19:17:00 CEST\nSamara - mi się udało nie wiem jak, tak szybko się to stało :D A polowałam 3 dni. :)\nWeronika poniedziałek, 16 września 2013 21:46:00 CEST\nO, mój ulubiony to własnie żółty z maybelline :)\nMaxFactor miałam kiedyś jeden i byłam zadowolona, ale tego nigdy nie używałam. Też mam z natury długie rzęsy i zależy mi na pogrubieniu :) Jednak nienawidzę efektu sklejenia i cena dla mnie trochę zbyt wysoka.. chyba nie zakupię.\nmixofbeautiful poniedziałek, 16 września 2013 22:06:00 CEST\nWeronika - mi maybelline zawsze będzie najbliższy, nigdy się na nim nie zawiodłam ;)\nJeśli chodzi o sklejanie to pewnie jest to wina tej szczoteczki, która nabiera za dużo tuszu. Ale już mam wprawę w nakładaniu tego kosmetyku.\nAlexis93 wtorek, 17 września 2013 19:31:00 CEST\ndziwna ta szczoteczka jest :P\nJustynaPolska Stylist&Make-upArtist środa, 18 września 2013 21:12:00 CEST\nja jeszcze nie używałam\nUna czwartek, 19 września 2013 01:31:00 CEST\nSzkoda, że nie widać zdjęć. Ja z tuszami muszę uważać, bo mam bardzo wrażliwe powieki i wiele składników mi je podrażnia.\nOz piątek, 4 października 2013 11:50:00 CEST\nAndie Chambers sobota, 5 października 2013 17:15:00 CEST


Niesamowity koncert na szczycie! - Halowawa.pl - portal informacyjno - rozrywkowy\n12.07.2020 16:14 | Źródło: Prestige MJM\nNiesamowity koncert na szczycie!Koncert pod Wieżą: „EMMANUELLE – Muzyka filmowa” to tytuł niezwykłego wydarzenia, które odbędzie się na szczycie stacji narciarskiej Słotwiny Arena (896 m n.p.m) w Krynicy-Zdroju, w sercu Beskidu Sądeckiego. Wjechać tam będzie można koleją krzesełkową. W programie usłyszymy filmowe przeboje kina francuskiego, włoskiego, polskiego hiszpańskiego i amerykańskiego w wykonaniu międzynarodowego składu solistów, instrumentalistów, orkiestry i sekcji jazzowej. Całość poprowadzi Artur Andrus. Koncert odbędzie się 22 sierpnia 2020 roku, bilety do sprzedaży trafią 9 lipca o godzinie 10:00. Organizatorem wydarzenia jest Słotwiny Arena we współpracy z Prestige MJM.\n5 Bocelli na PGE Narodowym wybrzmi pięknie jak nigdy dotąd!\n5 Michael Bolton – twórca najpiękniejszych ballad wystąpi w Polsce!


Tak było podczas 158. rocznicy bitwy pod Szewem, gmina Lubień Kujawski. Liceum Sztuk Plastycznych upamiętniło powstańców [zdjęcia] | Włocławek Nasze Miasto\nTak było podczas…\nTak było podczas 158. rocznicy bitwy pod Szewem, gmina Lubień Kujawski. Liceum Sztuk Plastycznych upamiętniło powstańców [zdjęcia]\nWojciech Alabrudziński 24 listopada 2021, 11:31\nLiceum Sztuk Plastycznych upamiętniło 158. rocznicę bitwy pod Szewem, gmina Lubień Kujawski. Wojciech Alabrudziński\nDelegacja uczniów i nauczycieli Liceum Sztuk Plastycznych we Włocławku złożyła hołd powstańcom styczniowym. Pod pomnikiem w Szewie, gmina Lubień Kujawski, złożono kwiaty i zapalono znicze. Zobacz zdjęcia z uroczystości.\nUczniowie Liceum Sztuk Plastycznych we Włocławku oraz nauczyciele uczcili pamięć sześciu powstańców płk Emeryka Syrewicza poległych w bitwie z wojskami rosyjskimi pod Szewem w listopadzie 1863 roku. Pomnik w rejonie potyczki stanął po 150 latach od wydarzenia. Tam właśnie udali się uczniowie w strojach historycznych by złożyć hołd.\n- My chcemy pamiętać o tych, którzy przelali krew, którzy dla nas wywalczyli niepodległą Ojczyznę – mówi Piotr Umiński, dyrektor LSP. - Mamy wobec nich dług do spłacenia. Chcemy również ponieść tę pamięć na przyszłe pokolenia. Liczymy, że tak jak dziś w przyszłości, z okazji rocznicy tej bitwy będą także spotykali się młodzi ludzie.\nTak wyglądały osiedla Michelin i Mielęcin we Włocławku przed laty [zdjęcia]\nPo krótkiej modlitwie z udziałem kapłana u stóp pomnika zapalono znicze.\nTak wyglądał Włocławek przed laty - Społeczne Archiwum Włocławka [zdjęcia]\nPoszukiwacze skarbów, archeolodzy i historycy pod pomnikiem w Płowcach. Co szukali?\nObchody 82. rocznicy wybuchu II wojny światowej we Włocławku [zdjęcia]\nTak było na niezwykłym pokazie "Etnokujawy" na Bulwarach we Włocławku [zdjęcia]\nObchody 77. rocznicy powstania warszawskiego przy Pomniku AK we Włocławku [zdjęcia]\nUłamek niewłaściwy. Który z tych ułamków to ułamek niewłaściwy ? [Milionerzy TVN]\nTak było na promocji książki Piotra Witwickiego "Znikająca Polska" w Rejsie we Włocławku [zdjęcia]\nPiotr Witwicki, pochodzący z Włocławka, autor książki "Znikająca Polska" spotkał się z czytelnikami w restauracji Rejs przy ul. Piwnej we Włocławku. Zobaczcie...


Marian Kozerski – Legenda Stali Rzeszów - Retro Futbol\nSą piłkarze, o których po latach trochę się zapomniało, chociaż ich zasługi są duże. Do grona tych zawodników można zaliczyć Mariana Kozerskiego. Zdobył Puchar Polski ze Stalą Rzeszów, strzelał gole w europejskich pucharach, grał w reprezentacji Polski u Kazimierza Górskiego. Dlatego warto przypomnieć dokonania jednego z najważniejszych piłkarzy w historii rzeszowskiego futbolu.\nMarian Kozerski – biogram\nImię i nazwisko: Marian Kozerski\nData urodzenia: 12 sierpnia 1945 roku\nMiejsce urodzenia: Proszowice\nReprezentacja Polski: 8 meczów, 2 gole\nProszowianka Proszowice (do 1962)\nStal Kraśnik (1962-65)\nStal Kraśnik (1966-67)\nStal Rzeszów (1968-76)\nSC Hazebrouck (1976-77)\nSezon 1974/75 przyniósł jedną z największych niespodzianek w historii Pucharu Polski i prawdopodobnie najbardziej niespodziewany skład finału w dziejach tych rozgrywek. 1 maja 1975 roku na murawę stadionu Cracovii wybiegli zawodnicy Stali Rzeszów i rezerw ROW Rybnik.\nRzeszowianie, którzy wtedy występowali w drugiej klasie rozgrywkowej, w 1/8 finału wyeliminowali pierwszą drużynę klubu z Rybnika. Trzy lata wcześniej Stal spadła z najwyższej ligi. Wówczas z Rzeszowa odeszli Marian Ostafiński, który przeniósł się do Ruchu Chorzów oraz Jan Domarski, który zasilił szeregi Stali Mielec. Jednym z najważniejszych graczy, którzy mimo spadku pozostali w rzeszowskiej drużynie był Marian Kozerski. Chyba sam nie spodziewał się tego, że w stolicy Podkarpacia czeka go tyle pięknych piłkarskich chwil.\nPrzez trzy sezony Stal Rzeszów rywalizowała na drugoligowych arenach. Właśnie wspomniany sezon 1974/75 przyniósł dwa wielkie sukcesy. Oprócz triumfu w Pucharze Polski, rzeszowianie wywalczyli także awans do krajowej elity.\nZwycięstwo w Pucharze Polski było największym sukcesem w dziejach klubu. W finale gole nie padły, a rzuty karne lepiej wykonywała drużyna z Podkarpacia. Stal sięgnęła po trofeum jako drugoligowiec, tym samym zapewniając sobie udział w Pucharze Zdobywców Pucharów. Jednym z głównych architektów tego wspaniałego osiągnięcia był właśnie Marian Kozerski.\nBohater naszego tekstu urodził się w położonych w Małopolsce Proszowicach. Pierwsze piłkarskie kroki stawiał w miejscowej Proszowiance. Jego talent rozkwitł w Stali Kraśnik. Z tą drużyną grał w trzeciej lidze i właśnie z tego szczebla trafił do młodzieżowej reprezentacji Polski.\nJuż w Kraśniku pokazał się z dobrej strony w Pucharze Polski. Kozerski był jeszcze nastolatkiem, gdy wspólnie z kolegami z zespołu eliminował Śląsk Wrocław i Odrę Opole. Strzelił gola Polonii Bytom, ówczesnemu mistrzowi Polski, i mało brakowało, a i bytomianie zostaliby wyrzuceni z rozgrywek przez kraśniczan.\nDrugoligowej piłki Kozerski zasmakował w Lubliniance, do której przeniósł się w ramach odbywania służby wojskowej. Później wrócił do Kraśnika, a dobra gra zaowocowała transferem do Stali Rzeszów.\nMarian Kozerski został piłkarzem rzeszowskiej Stali w 1968 roku. Trenerem tej drużyny był wówczas Kazimierz Trampisz, w przeszłości świetny piłkarz m.in. właśnie Stali, ale przede wszystkim Polonii Bytom i reprezentacji Polski.\nStamtąd zdecydowanie bliżej było Kozerskiemu do reprezentowania narodowych barw. Szybko uwagę zwrócił na niego ówczesny selekcjoner Ryszard Koncewicz. Powołał go do kadry na eliminacje mistrzostw świata 1970.\n20 kwietnia 1969 roku to szczególna data w karierze urodzonego w Proszowicach sportowca. Właśnie tego dnia zadebiutował w dorosłej kadrze. Wszedł na murawę krakowskiego stadionu w końcówce spotkania z Luksemburgiem. Polska wygrała aż 8:1, a mecz został zapamiętany głównie dzięki pięciu golom Włodzimierza Lubańskiego.\nNiestety, to był jeden z zaledwie dwóch meczów o punkty w reprezentacyjnej przygodzie Kozerskiego. W spotkaniu o stawkę zagrał w swoim ostatnim biało-czerwonym występie, gdy Polacy zremisowali w Tiranie z Albanią w eliminacjach mistrzostw Europy 1972, już za kadencji Kazimierza Górskiego.\nKozerski miał okazję zagrać też w sześciu meczach towarzyskich. Do statki trafiał dwa razy – najpierw w Poznaniu w wygranym spotkaniu z Irlandią, a później w Pradze w zakończonej remisem rywalizacji z Czechosłowacją.\nWażne były dla niego dwa mecze, które rozegrał w biało-czerwonym stroju, a które nie mogą zostać uznane za oficjalne występy w reprezentacji. Najpierw w kwietniu 1970 roku doszło w Moskwie do rywalizacji drużyn lig polskiej i rosyjskiej. Przedstawiciele naszych klubów wygrali 2:0, a jedną z bramek zdobył właśnie Kozerski.\nDrugim występem wartym odnotowania był mecz przeciwko Hajdukowi Split. Odbył się on w lutym 1971 roku na zgrupowaniu reprezentacji Polski w Jugosławii. Były to początki selekcjonerskiej pracy Kazimierza Górskiego. Urodzony we Lwowie trener, stojący wówczas u progu wielkich sukcesów, chciał sprawdzić kadrowiczów w kilku sparingach. Bodaj najmocniejszym rywalem był wspomniany Hajduk, który zdobył później tytuł mistrza Jugosławii. Reprezentanci Polski nie mieli jednak problemów z drużyną ze Splitu. Wygrali 3:0, a Kozerski już na początku zdobył pierwszą bramkę.\nDlaczego kariera reprezentacyjna zakończyła się tak szybko? Trudno powiedzieć. Po pierwsze konkurencja na pozycji napastnika była wtedy ogromna. Po drugie Kozerski doznał poważnej kontuzji podczas zgrupowania kadry przy okazji rywalizacji o awans na igrzyska olimpijskie w Monachium. Po tym zdarzeniu trudno było wrócić do silnej reprezentacji. Drużyna pojechała na igrzyska i zdobyła złoty medal, co było początkiem wielkich sukcesów polskiego piłkarstwa. Niestety Kozerski nie miał w nich udziału. O przyczynach takiej sytuacji opowiadał Antoniemu Bugajskiemu, dziennikarzowi „Przeglądu Sportowego”, na łamach drugiej części jego książki „Był sobie piłkarz”:\nNajprościej chyba powiedzieć, że inni byli lepsi. Sam pan widzi, jakich miałem konkurentów do gry w reprezentacji. Przecież nie będę się kłócił, że byłem tak samo dobry. Inna rzecz, że gdyby nie kontuzja, której zresztą doznałem na zgrupowaniu kadry, może na igrzyska w Monachium bym jednak pojechał. Ale wie pan co? Trzeba mieć pokorę i cieszyć się swoimi osiągnięciami.\nW 1970 roku Górnik Zabrze jako jedyny polski klub w historii dotarł do finału europejskiego pucharu. Walczył o triumf w Pucharze Zdobywców Pucharów z Manchesterem City. Ostatecznie przegrał, ale sam udział w finale był wielkim osiągnięciem, a półfinałowe boje z AS Roma wspominane są do dziś.\nDo wielkiego Górnika mógł dołączyć Marian Kozerski. Wkrótce po największym sukcesie w dziejach klubu doszło do rozmowy, którą były zawodnik Stali Rzeszów przywoływał na łamach wspomnianej już książki Antoniego Bugajskiego:\nKiedy byliśmy razem z kadrą na tournée na terenie Związku Radzieckiego, Włodek Lubański zapytał, czy byłbym zainteresowany ofertą z Górnika. Mówię mu, czemu nie, zawsze można pogadać. No i potem przyjechał do Rzeszowa działacz zabrzan, ale akurat wtedy nie było mnie przez kilka dni w domu. Zostawił dla mnie list, w którym napisał, że chcieliby mnie sprowadzić. Prosił o odpowiedź. Wypadły mi sprawy rodzinne i tak się złożyło, że… nie odpisałem. Nawet więc nie wiem, czy byśmy się dogadali.\nGrając w Górniku, Kozerski miałby większe szanse na pokazanie się na europejskich arenach. Do Zabrza nie trafił, ale kilka lat później i tak miał okazję wystąpić w rozgrywkach międzynarodowych. Długo ta przygoda nie trwała, ale była całkiem efektowna.\nJak już w tym tekście wspomniano, Stal Rzeszów niespodziewanie zdobyła Puchar Polski w 1975 roku. Sukces ten był przepustką do reprezentowania Polski w Pucharze Zdobywców Pucharów. Przed sezonem 1975/1976 w rzeszowskim zespole doszło do zmiany trenera. Henryk Krajczy, architekt sukcesów, jakimi były sięgnięcie po krajowy puchar i wywalczenie przepustki do najwyższej klasy rozgrywkowej, odszedł do GKS-u Katowice. Nowym szkoleniowcem został Zenon Książek i to pod jego wodzą drużyna z Podkarpacia rozpoczęła europejską przygodę.\nW 1/16 finału rywalem Stali był norweski Skeid Fotball Oslo. Polska piłka klubowa stała wówczas na zdecydowanie wyższym poziomie niż norweska. Ekipa ze stolicy Podkarpacia była więc faworytem tego dwumeczu.\nPierwsze spotkanie rozegrane zostało na Ullevaal w Oslo. Najjaśniejszą postacią widowiska był właśnie Marian Kozerski. Strzelił dwa gole, czym mocno przyczynił się do efektownego zwycięstwa 4:1. Chwalony był przez norweskie media. Gazeta „Aftonbladet” umieściła na okładce tytuł „Oh, Kozerski”. Rewanż w Rzeszowie wydawał się formalnością. Stal znów udowodniła wyższość, tym razem wygrywając 4:0. Kozerski zdobył jedną z bramek. Tak pisał o tym zwycięstwie Stefan Szczepłek na łamach tygodnika „Piłka Nożna”:\nPomijając klasę zdobywcy Pucharu Norwegii, trzeba przyznać, że zaaplikowanie mu czterech bramek na boisku w Oslo i takiej samej ilości w Rzeszowie świadczy o dobrym przygotowaniu zespołu trenera Książka. Kto wie, czy psychiczna podbudowa, jaką stały się te zwycięstwa, nie przyniesie rzeszowianom sukcesów również w rozgrywkach ligowych.\nW kolejnej rundzie Stal mierzyła się z walijskim Wrexham AFC. Nie było już tak dobrze jak w rywalizacji z Norwegami, chociaż Kozerski znów trafił do siatki. Stało się to w rewanżu w Rzeszowie. Mecz zakończył się remisem 1:1, a wynik ten nie dawał awansu „Żurawiom”, bowiem pierwsze spotkanie Walijczycy wygrali 2:0.\nBył to jak do tej pory jedyny sezon, w którym Stal Rzeszów zagrała w europejskich pucharach. Wiodącą postacią rzeszowian był Marian Kozerski. Niestety, był to także sezon, po którym rzeszowianie spadli do drugiej klasy rozgrywkowej. Pobytem w elicie nie cieszyli się długo.\nKozerski zdecydował się w końcu na odejście ze Stali. Przeniósł się do Francji, gdzie występował w drugoligowym SC Hazebrouck. Grał tam krótko. Wrócił, by dokończyć studia na krakowskiej AWF. Pod koniec kariery został jeszcze zawodnikiem Resovii. Miał więc okazję reprezentować barwy dwóch największych rzeszowskich klubów.\nPo zakończeniu piłkarskiej przygody pracował przez wiele lat w szkole jako nauczyciel wychowania fizycznego. Wiedzę zdobytą na studiach oraz na polskich i europejskich boiskach przekazywał młodym ludziom, dzielił się z nimi doświadczeniem wykutym przez lata gry na wysokim poziomie, zarażał uczniów sportową pasją. Może i mógł wycisnąć z kariery więcej. Kto wie jak potoczyłyby się jego piłkarskie losy, gdyby nie kontuzja? Nie dowiemy się też, co Kozerski osiągnąłby, gdyby trafił do Górnika Zabrze. To już zwykłe gdybanie, które nie ma wielkiego sensu.\nBohater tego tekstu napisał piękną kartę w dziejach podkarpackiej piłki, był współtwórcą największego sukcesu w historii Stali Rzeszów, zaistniał w reprezentacji, gdzie miał okazję grać u boku najwybitniejszych polskich piłkarzy, strzelał gole w europejskich pucharach. O zawodnikach takich, jak Marian Kozerski warto pamiętać.\nAntoni Bugajski – „Był sobie piłkarz… cz. II”\nPoprzedni artykułTabela klubów z najsilniejszych lig w Europie\nNastępny artykułNajbardziej kontrowersyjne mecze w historii piłki nożnej


Umeblowanie firmy • Forum o zarabianiu na blogach\nWątki bez odpowiedzi | Aktywne wątki Teraz jest Wt wrz 26, 2017 1:19 am\nDzień dobry. Od jakiegoś czasu sporo się pisze o futurystycznym wystroju firmy. W sieci jest sporo serwisów internetowych, które przedstawiają meble biurowe w nowoczesnej odsłonie. Nie mam pojęcia, jaki wpływ na postrzeganie firmy mają tego typu ścianki szklane w siedzibie firmy. Czy nowoczesny wygląd biura ma pływ na jakość pracy ludzi w firmie. Równie istotną dla mnie rzeczą jest fakt czy [wymoderowano spam] oddziaływają pozytywnie na odwiedzających nas kontrahentów? Czy poprzez takie rozwiązania, klienci chętnie podpisują umowy? Wiadomo, iż wystrój biura jest bardzo ważny, ale zastanawiam się do jakiego stopnia takie ścianki szklane podnoszą przychody danego biura, które zainwestowało w tego rodzaju meble biurowe.\nCz lis 10, 2016 5:15 pm\nJeśli chodzi o wystrój firmy to może dobrym pomysłem, byłoby tez spróbować czegoś takiego jak [wymoderowano spam]? Odpowiednio dobrane mogły by sie fajnie wpasować we wnętrze. Na stronie sklepu fototapety24.net znajdziesz masę ciekawych wzorów, z których na pewno jakiś wybierzesz!\nWt mar 28, 2017 4:55 pm


Sztuka śmieci – Mateusz Wolfram | Asocjacja2006\nPoczątek » GALERIA JERZEGO PIOTROWICZA POD KORONĄ » Kalendarz wydarzeń » Sztuka śmieci – Mateusz Wolfram\nMATEUSZ WOLFRAM „Sztuka śmieci”\nZbierałem od zawsze. Muszle, kawałki drewna, kamienie, fragmenty zwierzęcych szkieletów, zdezelowane części i przedmioty codziennego użytku wypadłe z obiegu – bez żadnych sprecyzowanych zamiarów co do ich spożytkowania.\nNieprzerwanie od lat gromadzę i segreguję nadgryzione przez czas i eksploatację odpady wielkiej przemiany materii natury i cywilizacji. Swego czasu wielki wpływ wywarła na mnie teoria przedmiotów surrealistycznych Andre Bretona i jego postulat tworzenia poeme-objects. Pierwsze próby włączenia się w nurt sztuki śmietnika podjąłem jeszcze w czasie studiów. Efekty moich eksperymentów uświadomiły mi pewną monotonię tych prac, zbytnią schematyczność i poleganie niemal wyłącznie na urodzie materiału, z którego powstały. Zaprzestałem działań na kilkanaście lat uznając, że moje prace są wtórne i nie oddają charakteru surrealistycznej nieprzewidywalności, na której szczególnie mi zależało.\nParę lat temu postanowiłem wykonać obiekty przestrzenne o charakterze widowiskowo-teatralnym, wzbogacone o faktury malarskie, czasem tekst, z zainstalowanym w nich światłem.\nZawsze fascynowały mnie działania na styku literatury i sztuki w postaci narracyjno-symbolicznych przedstawień, jak wspomniane ,,przedmioty-poematy” z czasów surrealizmu, rzeźby W. Hasiora, J. Szajny, A. Kiefera….\nInną inspiracją są zapamiętane z dzieciństwa gipsowo-tekturowe figury z gabinetów strachu w wesołym miasteczku, których byłem notorycznym bywalcem w latach 70 i 80-tych.\nStrupieszały i spatynowany wygląd moich prac jest echem fascynacji twórczością Stefana Grabińskiego – zapomnianego dziś lwowskiego pisarza, którego tomiki opowiadań są ważną częścią mojego księgozbioru\nMateusz Wolfram – urodzony w Białymstoku 16.10.1970 roku.\nW 1990 ukończył Liceum Sztuk Plastycznych w Supraślu.\nW 1996 – obronił dyplom na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.\nNauczyciel grafiki w liceum plastycznym, później wykładowca rysunku i malarstwa w Warsaw School of Arts, obecnie udziela lekcji prywatnie.\nMimo artystycznego wykształcenia uważa się za samouka, jeśli chodzi o aktualnie uprawianą sztukę.\nNiepokojące symptomy wyobraźni nacechowanej ejdetyzmem i skłonnością do cyklicznych sennych koszmarów, szczególnie nasilonych w dzieciństwie, dały upust twórczości w wieku dojrzałym.\nOd 17 roku życia zafascynowany surrealizmem, zwłaszcza koncepcją ,,poeme objects”; Andre Bretona. Pierwsze swoje obiekty skonstruował pod koniec lat 90-tych.\nPrace te nie są rzeźbami w literalnym ujęciu – autor konstruuje je ze znalezionych, bądź odzyskanych ze śmietnika przedmiotów, lub ich fragmentów.\nOd 2013 roku tworzy prace z zainstalowanym w nich światłem, atrakcyjne do eksponowania także w ciemności.\nTermin wystawy: 09. – 27.05.2018 rok\nul.Kramarska 3/5, Poznań


Złomowanie pojazdów Bzówko kasacja Auto części Bzówko używan. Zadzwoń 703 500 202\nOferujemy bardzo wysoką kwotę za złomowanie pojazdu. Kasacja pojazdów, skupujemy z całej Polski. Tania kasacja pojazdów – Bzówko Skup samochodów Kasacja pojazdów Bzówko – okolice. Zadzwoń i zamów swoje części. Skup aut? Robimy to od 20 lat. Skup samochodów na części Bzówko. Auto kasacja.\ndemontaż auta Bzówko\nskup aut powypadkowych Bzówko\nSKUP SAMOCHODÓW Bzówko\nzłomowanie pojazdów Bzówko\nW Auto Złomowanie Bzówko znajdziesz części do układu chłodzenia, układu hamulcowego, układu silnikowego, karoserii i wielu innych elementów samochodowych.\ngiełda części, kiermasz części Bzówko, giełda części w Poznaniu (czwartek niedziela), giełda części Słomczyn, Szroty z częściami w Berlinie\nCopyright © 2018. Złomowanie auta Bzówko, skup aut powypadkowych Bzówko, złomowanie auta w Bzówko.


Rentowność 100. największych banków światowych spadła o prawie 3 proc. | Filary Biznesu\nRentowność 100. największych banków światowych spadła o prawie 3 proc.\nPrognozy dotyczące sytuacji gospodarczej wskazują, że średni zwrot z kapitału własnego w amerykańskim sektorze bankowym może spaść do 5,6 proc. w 2020 r. - wskazują eksperci firmy doradczej Deloitte w raporcie „2021 Banking and Capital Markets Outlook. Strengthening Resilience, Accelerating Transformation”.\nAnalitycy przewidują, że wskaźnik ROE 100. największych banków w USA, Europie i Azji mógł w 2020 r. obniżyć się do 6,8 proc. Niskie stopy będą wpływać na gorsze marże odsetkowe netto, ograniczając dochody banków.\nEksperci z Deloitte Center for Financial Services szacują, że amerykański sektor bankowy może być zmuszony do zabezpieczenia w sumie 318 mld dol. strat kredytowych od 2020 do 2022 r., co stanowi 3,2 proc. wartości posiadanych kredytów. Tylko do początku listopada ub.r. 100 największych banków w USA zabezpieczyło rezerwy w wysokości 115,2 mld dol. W przypadku banków w Europie było to 72,2 mld dol., a w Azji 89,4 mld dol.\n- Choć konsekwencje gospodarcze pandemii, a tym samym straty banków są wyraźnie mniejsze niż podczas globalnego kryzysu finansowego, nadal są jednak zauważalne. Skutki odczuwalne przez sektor bankowy mają nie tylko finansowy charakter. Pandemia cały czas przekształca tę branżę na wielu płaszczyznach, wprowadzając całkiem nowy obraz rynku, spowalniając lub wręcz zatrzymując rozwój niektórych obszarów, pobudzając innowacje na wielu polach, zmieniając rolę tradycyjnych oddziałów i oczywiście przyspieszając cyfryzację w prawie każdej dziedzinie bankowości i rynków kapitałowych\n- Warto pamiętać, że rentowność polskiego sektora będzie dodatkowo obciążona przez koszty rozwiązania kwestii tzw. kredytów „frankowych” które według różnych szacunków mogą sięgnąć nawet 46 mld zł - zauważa Szczygielski.


Jak nawilżyć skórę po opalaniu? – mastermedia.info.pl\nHomeZdrowie i UrodaJak nawilżyć skórę po opalaniu?\nWłaściwe nawilżenie skóry po opalaniu to podstawa\nPrzede wszystkim powinniśmy pamiętać o tym, iż skóra po opalaniu wymaga systematycznej pielęgnacji. Jest to bardzo istotne, aby wszystkie zabiegi wykonywać w miarę systematycznie, ponieważ tylko w takim przypadku możemy osiągnąć idealny efekt. Takiej skórze po opalaniu z pewnością bardzo przyda się między innymi balsam po opalaniu. Jest to doskonały kosmetyk, dzięki któremu możemy idealnie nawilżyć nasz naskórek. Balsamy po opalaniu dostępne są w wielu drogeriach, jednak można je zakupić także w aptekach.\nBardzo ważna jest nie tylko jego systematyczna aplikacja, ale także pora aplikacji. Takie balsamy po opalaniu jak sama nazwa wskazuje najlepiej jest aplikować na skórę po kąpieli słonecznej, jednak nie bezpośrednio. Powinniśmy przede wszystkim dokładnie zmyć z naszej skóry brud oraz pozostałości po kremach z filtrem i dopiero zaaplikować taki balsam. Najlepszą porą na jego aplikację jest pora wieczorna lub też nasmarowanie się nim tuż przed snem. W ciągu całej nocy nasza skóra doskonale się zregeneruje i rano będzie wyglądała idealnie.\nMaści na oparzenia słoneczne dostępne w każdej aptece\nNiestety często może zdarzyć się, iż zwykły balsam przeznaczony do stosowania po opalaniu będzie niewystarczający. Często skóra ulegnie podrażnieniom na tyle silnym, iż należy zastosować maść na oparzenia słoneczne. Takie maści na oparzenia słoneczne można zakupić także w drogeriach oraz aptekach. Wybór wśród takich maści na oparzenia słoneczne jest bardzo duży. Różnią się między sobą przede wszystkim ceną oraz producentem. Jednak nie możemy zapominać także o tym, iż różnorodna jest także ich pojemność. Możemy przykładowo zakupić niewielkie tubki, które schowamy do naszej kosmetyczki na wszelki wypadek. Być może wcale nie będą one nam potrzebne podczas wakacji, jednak zdecydowanie warto je mieć przy sobie, w szczególności jeżeli wyjeżdżamy do zagranicznego kurortu.\nObecnie w bardzo wielu sklepach można znaleźć różnego rodzaju produkty przeznaczone do nawilżania skóry po opalaniu. Niewiele osób ma świadomość tego, jednak skóra po opalaniu charakteryzuje się zdecydowanie mniejszą ilością wody, niż przykładowo normalny naskórek nie eksponowany zbyt często na promieniowanie słoneczne. Dlatego tak ważne jest między innymi zainwestowanie w różnego rodzaju balsamy po opalaniu. Taki balsam po opalaniu precyzyjnie nawilży naszą skórę. W razie konieczności warto zainwestować również w maść na oparzenia słoneczne. Bardzo często zdarza się, iż jadąc na wakacje nasza skóra może zostać podrażniona. Taka maść nie jest zbyt duża i nie kosztuje zbyt wiele, dlatego w razie wypadku warto ją mieć w kosmetyczce.\nW szponach zmęczenia i stresu...\nPlazma frakcyjna ARC spełni ma...


Temat: Nasi ulubieni bohaterowie literaccy (Strona 2 z 3)\nWysłany: 09-01-2016 00:19 Temat wpisu:\nBohun (H. Sienkiewicz, Ogniem i Mieczem) - zerknęłam sobie na fragmenty OiM po latach. Nie jest to może zbyt oryginalny wybór, ale postać naprawdę dobrze skonstruowana, a opisy zmiennych stanów emocjonalnych watażki w wydaniu Sienkiewicza miodne, bardzo, bardzo. Szczególnie moment, gdy Zagłoba go kneblował.\nW dodatku po 17 latach odświeżyłam sobie ekranizację Hoffmanna i ten przepyszny Domogarow... Szkoda tylko, że nie mówił swoim, pięknym zresztą, głosem. Ten Rozenkowy tak trochę nie teges. A pomyśleć, gdy czytałam Ogniem i Mieczem 19 lat temu, wolałam Skrzetuskiego od Bohuna... Chociaż przede wszystkim ceniłam kniazia Jaremę - to on był moim pierwszym ulubieńcem. Nadal mam do niego sentyment.\nA wszystko zaczęło się od niedawnej lektury książki hrabiego Tołstoja (nie Lwa) i innego zawadiaki:\nAfanasij Wiaziemski (A. Tołstoj, Książę Srebrny) - od razu przykuł moją uwagę, a gdy przeczytałam całość książki, stwierdziłam toż to prototyp Bohuna!\nSporo podobieństw wizualno-charakterologiczno-fabularnych (wysoki wzrost, czarne ślepia i gwałtowność). I obaj kochali się nieszczęśliwie w Helenkach.\nWiaziemski niestety był znacznie mniej honorowy niż Bohun (i znacznie sympatyczniejszy niż swój historyczny odpowiednik), jednak w moim odczuciu miał to "coś".\nZresztą nie zdziwiłabym się, gdyby Sienkiewicz znał Księcia Srebrnego. To mi nie wygląda na przypadek.\nI skoro już jestem przy Sienkiewiczu:\nPetroniusz (Quo Vadis) - jw. Miano arbitra elegantiarum zobowiązuje!\nWysłany: 09-01-2016 20:40 Temat wpisu:\nSędzi odkopała swój temat, więc w końcu się nie powstrzymam i napiszę.\nNie wymieniam moich ulubionych postaci z twórczości Tolkiena, bo już to gdzieś tu na pewno robiłam.\nOrual (C.S. Lewis, Dopóki mamy twarze) Orual jest narratorką opowieści o sobie i to, choć opowieść z każdą lekturą mniej mnie fascynuje, narratorką znakomitą i znakomicie poprowadzoną. Naprawdę ujawnia o sobie więcej, niż pokazuje w samych słowach, widzimy jej zmaganie ze sobą, jej namiętności i tęsknoty. Mam wrażenie, że jest bardzo prawdziwa, ze swoją siłą i słabością i trochę siebie w niej odnajduję.\nKrystyna (S. Undset, Krystyna, córka Lawransa) Kolejna postać, w której kreację po prostu wierzę. Niszcząca sobie życie, podległa gwałtownym emocjom, odnajdująca ukojenie w wierze, pragnąca dobra. Dzięki temu, że powieść opisuje całe jej życie możemy zobaczyć, jak bardzo zmienia się ona i postrzeganie jej przez innych, jak bardzo wszystkie, nieraz sprzeczne, opinie o niej są prawdziwe.\nBenedykt z Nursji (H. Malewska, Przemija postać świata) Wiadomo, święty Benedykt jest super sam w sobie. Ale to, jak opisała go Malewska (na podstawie Dialogów Grzegorza Wielkiego, oczywiście), sprawia, że nie można o nim zapomnieć. W ogóle ta autorka cudownie portretowała postaci historyczne.\nToo-Tiki (T. Jansson, Muminki). Jako samozwańczy naczelny janssonista okolicy mam mnóstwo ulubionych postaci z Muminków. Mimblę (za jej niewymuszoną dziewczęcość), Mamusię Muminka (za mądrość), Homka Tofta i psa Ynka (za ogromną wyobraźnię, zagubienie i niepewność). Ale po Too-Tiki widać, że jest wzorowana na miłości życia Jansson. Bo jest po prostu doskonała. Przyziemna a tajemnicza. Szorstka a opiekuńcza. Lgną do niej wszystkie nieudaczne stworzenia z całej okolicy, a ona zajmuje się nimi, jednocześnie żyjąc całkiem na swoich prawach, pełna wolności. Widać też po niej, że naprawdę kocha świat. Jak dorosnę zostanę Too-Tiki.\nTiffany Aching (T. Pratchett, seria o Tiffany Aching i Mac Nac Feeglach). Postać może trochę i marysuistyczna. Ale dlatego ją lubię. Jak można nie lubić potężnej wiedźmy, będącej jednocześnie pasterką, serowarką i dorastającą dziewczyną? Do tego, przy całej swojej wspaniałości, zaradności i ogromie talentów, robi wystarczająco dużo głupot, żeby nie być irytującą.\nZofronija (T. Tasso, P. Kochanowski, Goffred abo Jeruzalem Wyzwolona). Nie mogło tu zabraknąć bohaterki z literatury dawnej. Pisałam o Zofronii w mojej pierwszej poważniejszej pracy zaliczeniowej, jako o postaci mężnej, której męstwo nie jest równoznaczne z cnotą wojenną, a raczej z odwagą cywilną. Opinię tę podtrzymuję. Podoba mi się też jej rola w wątku romantycznym, w którym się pojawia, czyli to, że kwestie uczuciowe właściwie całkowicie ignoruje i oddana jest większej sprawie.\nRonja (A. Lingren, Ronja, córka zbójnika) Bo Ronja jest dzikim dzieckiem, dumnym i porywczym. Ot co.\nSean D'Earth (S. Themerson, Wyspa Hobsona) Seana uwielbiam za jego przemyślenia, zawiłą logikę i koncepcję etyki opartej na etykowaniu.\nGabriel Syme, (G. K. Chesterton, Człowiek, który był czwartkiem) Błędny rycerz ładu i harmonii. To wspaniałe.\nWysłany: 09-01-2016 21:49 Temat wpisu:\nWłaśnie wymieniłaś dwóch moich ulubionych (z nie-tolkienowskich oczywiście) bohaterów literackich, ale ten pierwszy lepszy w książce. Po obejrzeniu filmu (znowu zaczęłam od filmu, mój odwieczny błąd) fascynował mnie, podobało mi się jak został zagrany, ale myślę sobie "bałabym się go" (To szarpanie za fraki - a fe! reżysera ciut poniosło), a jak przeczytałam książkę totalnie się zakochałam. A Helena (może nie oceniałabym jej jakoś ostro, bo nie każdy lubi ryzykować) wybrała takiego dziecioroba (a myślałam że 7 synów Feanora to przegięcie) - ja bym nie poleciała na faceta, którego widziałam 2 razy w życiu a który 5 minut wcześniej myślał o innej i to na poważnie (tego ostatniego akurat nie wiedziała, ale rzuciło mi się w oczy).\nCo do kneblowania - wychodzą tu pewne sadystyczne zapędy autora, ale to nic w porównaniu z epilogiem "uśmiech nigdy nie postał na ustach tego szczególnego człowieka" - . Jedna z najbardziej tragicznych i skomplikowanych postaci o których czytałam.\nTen drugi - troszkę podobny, ale jeszcze lepszy bo naprawił swoje błędy i był w stanie jakoś swoje życie poukładać.\nJakby tych dwóch się kiedyś spotkało.\nWysłany: 10-01-2016 14:53 Temat wpisu:\nOj, iskry by leciały! Z oczu i szabel.\nJest jeszcze jedna cecha, która łączy obu bohaterów - obaj nie mieli zbyt dobrego gustu, jeśli chodzi o kobiety.\nTak, epilog OiM był wspaniały i raniący serce. Biedny Jurko.\nW dodatku został tyle razy zdradzony (przez Zagłobę i Rzędziana), a on dla nich przyjacielem dobrym by był...\nA Skrzetuski - też mnie to bawi, że od razu nagle się zakochał w Helence, a ona w nim.\nJakoś jestem sceptycznie nastawiona do "miłości od 1 wejrzenia", ale coś podobnego przeżył np. Don Corleone Michael Corleone, postać pragmatyczna i daleka od romantycznych szałów, więc może faktycznie coś takiego istnieje.\nNajciekawsze były rozmyślania Skrzetuskiego, że jak dobrze, że Bohun człowieka rozszczepił przy kniaziównie - czuł chłopina, że w przeciwnym wypadku nie miałby z Jurko szans na polu wizualno-charakterologicznym.\nNie przywiązywałabym zbytniej wagi do szarpaniny w filmie - Bohun nic swojej Helence takiego nie zrobił, tylko trochę potrząsnął z rozpaczy i dla lepszego efektu.\nTo jeszcze nie damski bokser (a takich nie znoszę), chociaż kto wie, czy potem po iluś lat pożycia ręki by na nią nie podniósł (to tyczy się zarówno książkowego i filmowego Bohuna)...\nKreacja filmowa mi szalenie przypadła do gustu, nawet jeśli nie jest do końca wierna od strony wizualnej (jak wiadomo, Domogarow ma jasne oczy, zielono-niebieskie i płowo-brązowe włosy). Sasza to ucieleśnienie Jurko. Inny aktor byłby tu zdecydowanie nie na miejscu.\nZresztą, ostatnio się podjarałam Domogarowem, mimo iż znam go od dawna.\nCoś mnie na "starość" naszło.\nPiękna i charyzmatyczna bestia z uwodzicielskim uśmiechem i błyskiem w oku za młodu (no, tak do 40-stki). Tylko niestety się brzydko postarzał. Załamałam ręce, widząc go swego czasu w serialu "Krew z krwi", jak jego uroda przeminęła.\nPluję sobie w brodę, że nie widziałam Aleksandra Domogarowa w roli Makbeta w Teatrze Bagatela razem z Danutą Stenką (!) jako Lady Makbet w 1999.\nCholera jasna, grał na wyciągniecie ręki, w moim mieście! Cóż, wtedy nawet nie wiedziałam, że taki spektakl był grany. Internetów nie było.\nI kto wie, czy nie jeszcze lepszy popis gry aktorskiej dał Aleksandr w "Na koniec świata" jako Wiktor. Seksowny i przerażający sukinsyn. Gdyby nie drętwa Steczkowska, film byłby naprawdę dobry.\nSkoro już jestem przy Domogarowie - dziwne, że nikt nie pomyślał o obsadzeniu go w roli Fiodora Dołochowa z Wojny i Pokoju L. Tołstoja.\nFiedia to mój kolejny fav literacki, aczkolwiek zbyt mało go było w książce.\nDomogarow pasuje jak ulał. Wielkie, niesamowite, jasne ślepia (z tego słynął Dołochow), charakter odpowiedni dla ról tego aktora (charyzmatyczny szelma, łajdak i dobry szermierz, scena gdy zadał bobu mdłemu Rostowowi należy do moich naj) oraz ...masywne, "chłopskie" dłonie o grubych palcach (no, jedyną "wadą" fizyczną Aleksandra są właśnie dłonie - dalekie od "rąk pianisty").\nWysłany: 10-01-2016 15:53 Temat wpisu:\nHa, też zwróciłam uwagę na te mało subtelne ręce To mi przeszkadzało bardziej niż kolor oczu, bo nie lubię ciemnych więc dobrze że mu szkieł kontaktowych nie dowalili.\nWracając do postaci, bo temat jest o bohaterach literackich a nie o aktorach, to czy podniósłby kiedykolwiek rękę na Helenę, czy nie - moja interpretacja jest, że nigdy w życiu. Przynajmniej na trzeźwo. Ale nie przeszkadza mi jak ktoś ma inną wizję - czego nie ma w książce, to możemy sobie wyobrażać dowolnie.\nWysłany: 10-01-2016 21:24 Temat wpisu:\n„Na trzeźwo” – słowo klucz. Bohun od napitków nie stronił (jak i większość mężczyzn w tym czasie), więc tym bardziej prawdopodobne, że jakby mu coś odbiło (a człek gorączka był, cytując Zagłobę czy tam Rzędziana), to mogłoby dojść do rękoczynów. Powiedzenie, że dobry mąż = ten, co nie pije i nie bije, nie powstało bez przyczyny.\nWolałabym oczywiście, żeby przez lata był potulny wobec swojej Helenki, ale po takim narwańcu można się wszystkiego spodziewać. (zwłaszcza, że nie miał oporów przed topieniem kobiet)\nTy masz swoje zdanie, ja swoje i jest spoko.\nAha, też uważam, że bardzo dobrze, że koloru oczu nie zmieniali w filmie/serialu - ciemne oczy AD to już nie to. Zresztą ogólnie też wolę jasne.\nWysłany: 11-01-2016 01:20 Temat wpisu:\nWysłany: 12-01-2016 12:21 Temat wpisu:\nA co do ulubionych bohaterów- tu jest pewien problem, bo dobrze napisana postać ( za jaką np uważam Różę z "Cudzoziemki" czy Barbarę Niechcic) jest czasem irytująca a nie ulubiona. Moim numerem jeden z czasów dzieciństwa był Jonatan z "Braci Lwie Serce"\nTeraz to chyba jest pratchettowski ŚMIERĆ- za całokształt\ntrochę w tyle plasują się :\n- Niania Ogg,\n- Erast Fandorin- detektyw z książek Akunina, błyskotliwy dżentelman, który nie ma szczęścia w życiu prywatnym\n- Joanna( Valancy) z "Błękitnego zamku", zahukana stara panna (na tamte czasy), która wyrywa się spod kurateli koszmarnej rodzinki i zaczyna żyć po swojemu\nJest jeszcze kilkoro innych, ale do tych wracam, dość często. Z bohaterów tolkienowskich- Faramir i Maitimo (nie bijcie


Co może być powodem żółtej skóry - Rozmowy - Polki.pl\nco może być powodem żółtej skóry\nnapisał/a: bladzior 2010-08-30 16:34\nmam jasną skórę, taki jasny-blady kolor, oggólnie blady jestem ale też skóra taka lekko żółtawa jest i zastanawiam sie od czego jest. czasami mocniej zoltawa, czasami mniej. nie pale papierosow i ziola, nie cpam narkotykow, nie pije alkoholu.\nnei jest skóra kompletnie żółta, tylko taki blady kolor zmieszany z jasną żółcią, nie ukrywam ze to doprowadza mnie do kompleksu\nnapisał/a: marrco 2010-08-30 20:56\nHeh czyli z bladej przeszło na żółtą? Może za dużo marchewek zjadłeś :P no albo może być hiperbilirubinemia\nnapisał/a: bladzior 2010-08-30 22:46\nproblem w tym, że nie jadłem przez ostatni czas prawie w ogóle betakarotenu i nie wiem czemu tak jest. myślałem o wzięciu betakarotenu - może pomoze\nnapisał/a: Agusia1982 2010-08-31 14:25\nA wątroba pracuje odpowiednio>?\nZażółcenie skóry może świadczyc o niewydolności wątroby.\nNie jest to typowa żółtaczka ale może pokaż się lekarzowi.\nMarchewka pogorszy stan skóry nie poprawi.\nnapisał/a: bladzior 2010-08-31 14:32\naha... a jak wyglądają takie testy i badaniaa na niewydolność wątroby?\nnapisał/a: Agusia1982 2010-08-31 14:37\nMusisz iść do lekarza ogólnego i poprosić o skierowanie na badania w tym konkretnym przypadku.\nTutaj sprawa jest złożona bo tak zapewne dostaniesz skierowanie na podstawowe badania plus próby wątrobowe.\nGłownie chodzi o stężenie bilirubiny...jeśli poziom nędzie podwyzszony pewnie zostaniesz skierowany na inne badania.Podniesiona wartość tego barwnika świadczy o stanach zapalnych i kwalifukuje do dalszych badań.\nPorozmawiaj z lekarzem ogólnym może on znajdzie inna przyczyne.\nnapisał/a: kleo108 2010-09-06 10:53\nDokładnie. Żółta skóra też może oznaczać żółtaczkę. Jak najszybciej udaj się do lekarz. Pozdrawiam i napisz na forum co zdiagnozowano!;)\nnapisał/a: Vattier 2010-09-06 12:06\nCzy twardówki i błony śluzowe też wydają się żółte? Lekarz musi Cię przebadać. Jeżeli to jest faktycznie żółtaczka, to należy oznaczyć AlAT, Fe, fosfatazę zasadową, bilirubinę całkowitą, czas protrombinowy, albuminy, gamma-globuliny i wykonać test BSP.


Cellulit przyczyny :: Polskie Centrum Kolagenu™\nPromocja! Kolagen Natywny PURE - tester - 10 saszetek :: 47,00 zł ::.\nCELLULIT co powoduje\nCellulit - stał się w XXI wieku czymś więcej, niż wadą wyglądu. Urósł do rangi problemu, również ze względów obiektywnych. Dotyka bowiem coraz większej części kobiecej populacji. Według niektórych szacunków nawet 95% pań po okresie dojrzewania. Wynika to ze zmian cywilizacyjnych, zmian w trybie życia i sposobach odżywiania oraz z przekazów genetycznych. Dolegliwość ta dotyczy więc obecnie już nie tylko kobiet z nadwagą, ale również tych bardzo szczupłych. Dodać należy, że media, w tym głównie publikacje adresowane do pań, tudzież reklamy specyfików bynajmniej cellulitowi nie zapobiegających – ale wykorzystujące negatywne emocje - problem ten spotęgowały.\nPrzyczyny powstawania tego schorzenia leżą w niewłaściwej diecie, czyli przede wszystkim w złej gospodarce aminokwasowej, w braku ruchu, czynnikach genetycznych oraz w nadmiarze żeńskich hormonów płciowych - estrogenów. Wreszcie w samej konstrukcji skóry kobiecej i włókien podporowych (kolagenu i elastyny) w niej rozmieszczonych.\nZobacz, czym się wyróżnia Serum Wyszczuplające Anti-Cellulit >>>\n» Blog - Cellulit Precz!


Telefon służbowy - rozliczenie z pracownikiem kosztów rozmów służbowych | Experto24.pl\nArray ( [docId] => 34225 )\nTelefon komórkowy jest niezbędnym narzędziem pracy praktycznie w każdym zawodzie. Może jednak kwestią sporną na linii pracodawca – pracownik. Jak rozliczać z pracownikiem koszt jego rozmów służbowych? Kto powinien za nie płacić?\nPodstawą braku nieporozumień dotyczących rozliczania kosztów służbowych rozmów telefonicznych jest jasne ustalenie zasad tego procesu na samym początku współpracy. Odpowiednia informacja na ten temat powinna być zawarta w warunkach zatrudnienia. Określenie, czy pracownik ma korzystać z telefonu służbowego czy prywatnego, jak też wskazanie podstaw do rozliczeń rozmów telefonicznych z pewnością zmniejszy prawdopodobieństwo wystąpienia konfliktu.\nTelefon służbowy czy telefon prywatny?\nMogłoby się wydawać, że idealnym rozwiązaniem problemu jest wręczenie pracownikowi telefonu służbowego. Jednak nie zawsze jest on gwarantowany przez pracodawcę. Niekiedy też pracownicy preferują korzystanie ze swojego prywatnego unikając posiadania dwóch komórek, co jest z reguły dosyć niewygodne.\nJeżeli zdecydujesz się na to drugie rozwiązanie, powinieneś ustalić zasady rozliczania jego kosztów. Poza tym wyposażenie personelu w telefon służbowy również nie zwalnia Cię od obowiązku kontroli przeprowadzanych rozmów.\nBiling rozwiązaniem idealnym\nBez względu na to, czy do rozmów zawodowych wykorzystywany jest telefon służbowy czy prywatny, biling stanowi doskonałą podstawę do wykonywania rozliczeń za koszt rozmów. Mogłoby się wydawać, że w przypadku posiadania telefonu służbowego jest to zbędne. Oczywiście, że tak, jednak pod warunkiem, że powierzona komórka będzie wykorzystywany jedynie i wyłącznie do rozmów o charakterze zawodowym. Jednak wiele osób wykorzystuje ją także do wykonywania rozmów prywatnych. Pokrywanie ich kosztów nie jest obowiązkiem pracodawcy.\nWykaz połączeń, udokumentowany przez biling, stanowi solidną podstawę do rozliczenia kosztów rozmów z pracownikiem. Ciebie jako pracodawcę uchroni również przed dodatkowymi wydatkami związanymi z prywatnym życiem swoich pracowników.


Blog - Prof. dr hab Rafał Krawczyk | Blog – Prof. dr hab Rafał Krawczyk | Page 2\nMinęło kolejne święto mające upamiętniać wydarzenia sprzed ćwierci tysiąclecia, jeszcze sprzed Konstytucji Trzeciego Maja z 1791 roku uznawanej u nas za wydarzenie dorównujące w historycznej wagi Rewolucji Francuskiej i powstania Konstytucji Stanów Zjednoczonych. Francuską uchwalono cztery miesiące po polskiej, zaś amerykańską tylko cztery lata wcześniej. Uważa się więc, że polska spóźniła się – i to niewiele – w stosunku do tej ostatniej, wyprzedziła jednak zarówno francuską, jak też i inne wielkie akty prawne Europy. Mamy więc być z czego dumni… Continue reading →\n07/05/2017 Rafal Krawczyk\tchlopi, Polska, szlachta, Zydzi\tLeave a comment\nDziennikarze i publicyści mają własną wizję świata, która często sprowadza się do zlepku rozlicznych i niezwiązanych ze sobą wydarzeń, ale też każde z nich daje się przerobić na choćby krótkotrwałą sensację. Doszukiwanie się oznak trwałości i wewnętrznej treści społeczeństw, do tego w treści tak silnych, że uniemożliwiających ucieczkę od własnego losu, nie leży w ich interesie. To zbyt nudne. Tyle, że interes kraju i narodu nie jest kategorią osobistą, lecz zjawiskiem historycznym, którego istoty jeszcze nie rozpoznaliśmy. Nie ma w tej sytuacji niczego dziwnego w tym, że przyszłość nie jest dla zwykłego człowieka znana i tylko wybrani potrafią odczytywać jej treść ukrytą w najważniejszych mechanizmach rozwoju. W rezultacie braku zainteresowania mediów prawdziwą treścią wydarzeń, zastępowanego sensacjami, również i szeroka publiczność dowiaduje się o swej własnej przyszłości jako ostatnia, tylko że nie ma wtedy już dla niej pola manewru. Continue reading →\n18/04/2017 Rafal Krawczyk\tEKONOMIA, Polityka, Polska, rosja, Rzeczpospolita\tLeave a comment\nPolacy od czasów powstania Rzeczypospolitej zadziwiają resztę Europy poziomem swarliwości, sprawiającym wrażenie cechy trwale związanej z polskością, tyle, że w tym ujęciu jest ona pozbawiona jakiejkolwiej pozytywnej wartości. Nie bez przyczyny Francuzi wymyślili sekwencję „pijany jak Polak”, co miało oznaczać nie tylko stan nietrzeźwości, ale również rodzaj umysłowej dewiacji. Inne powiedzenie stwierdza, że kiedy spotyka się ze sobą dwóch Polaków z pewnością „pojawią się trzy poglądy”. Ostatni wyczyn premier Szydło i europejska masakra jej stanowiska ujawnia tylko zadziwiającą trwałość podejścia, w którym totalną klęskę usiłuje się przemienić w cnotę przegranej w imię idei wyższego rzędu. Do tego, ta klęska przychodzi na własne życzenie, nie z powodu obiektywnego zrządzenia losu. Pojawiła się przy tym informacja o tym, że do Prezydenta wpłynęły już petycje wnioskujące o ogłoszenie samobójczego referendum w sprawie opuszczenia przez Polskę Unii Europejskiej. Trudno, żeby reszta Europy oceniała to wszystko jako zjawiska normalne, a nie wynik umysłowego pomylenia z poplątaniem. Jakie może być tego źródło? Sama tylko bezrozumność? A może za tym wszystkim kryją się jakieś procesy, których nie rozumieją nawet sami rzekomi autorzy wydarzeń? Continue reading →\n14/03/2017 Rafal Krawczyk\teuropa, kaczynski, Polska, Tusk\t1 Comment\nIdee nie są bytem odrębnym i samoistnym. Nie mają ciała, kończyn ani mózgu. Istnieją na tyle, na ile pozwala im ludzka świadomość. Trwają w umysłach ludzi i są przekazywane od jednej osoby do drugiej drogą pozamaterialną, to znaczy w procesie intelektualnej percepcji, a nie fizycznego przemieszczania. Bez istnienia samych ludzi, idee nie mają podstaw istnienia. Społeczeństwa są zresztą pod tym względem niejednakowe. Jedne idee, jak ma to miejsce w przypadku świata zachodniego, mogą krążyć i ewoluować w miarę swobodnie, drugie – jak dogmaty islamu nie mogą tego czynić bez religijnego imprimatur. Dlatego też świat zachodni ze swej istoty posiada silniejszą warstwę społeczną o inteligencko-intelektualnym charakterze, ponieważ częścią jego tożsamości jest prawo do samodzielnego myślenia, wyciągania wniosków i głoszenia poglądów. W przestrzeni islamu samodzielne myślenie jest to nie tylko niedoceniane, ale wręcz uważane za grzeszne. Nie jest przypadkiem, że egipski noblista zdobył w nie tak dawnych wyborach powszechnych zaledwie jeden procent głosów i został z łatwością wyeliminowany przez Mohammada Mursi, członka ortodoksyjnego Bractwa Muzułmańskiego, choć było wiadomo, że ten ostatni nie nadaje się do zarządzania nowoczesnym państwem i z tej przyczyny spędza dziś czas na więziennym spacerniaku. Również i Polska jest pod tym względem szczególna, ponieważ istnienie w jej tradycji warstwy inteligencji jako wiodącej siły narodu przez dziesięciolecia uważane było za najważniejszą cechę kraju. Okazało się to jednak w końcu fikcją i nie dającym się sprawdzić mitem. Dzisiaj, widać najzupełniej wyraźnie, że tak zwana inteligencja prawdziwą społeczną siłą nie jest i tak naprawdę nigdy nią nie była, korzystała tylko z ociężałości reszty. Za nią drzemała zupełnie inna siła, która daje o sobie znać obecnie. Ludzie, jeszcze niedawno uznawani za wybitnych i godnych przykładu dla reszty zniknęli lub mówią całkiem od rzeczy zastępowani przez postacie zupełnie bezbarwne, nie mające wiele do zakomunikowania. Za to ci pierwsi wydają się tracić poczucie własnej tożsamości intelektualnej. W ostatnim sejmowym wystąpieniu, prezes Kaczyński deklarował głośne przekonanie, że to on reprezentuje panów, a opozycja – chamów. Role się więc tylko odwróciły, istota w niczym się nie zmieniła. Continue reading →\n24/02/2017 Rafal Krawczyk\tEKONOMIA, EU, Islam, kaczynski, Trump, unia europeiska, usa\tLeave a comment\nDającej się dziś zauważyć modzie na rozważania o powstaniu nowej potęgi w postaci Międzymorza towarzyszy wyraźne rozchwianie Unii Europejskiej. Dotyczy przede wszystkim jej wschodniej, najmłodszej części, ponieważ Europa Wschodnia nie jest tylko pojęciem geograficznym, ale i historycznym, a i do pewnego stopnia kulturowo-politycznym. Do połowy XVIII stulecia albo nie używano tego pojęcia wcale, albo też za wschodnią, pograniczną część kontynentu uważana była Rzeczpospolita Polski i Litwy oraz wegierski styk z tureckimi posiadłościami na Bałkanach. Reszta dzisiejszej Europy znajdowała się poza jej uznanymi wtedy granicami, podobnie jak Rosję uważano za kraj azjatycki. Późniejsza zmiana oceny położenia regionu jest następstwem gwałtownie rosnącej pozycji tej ostatniej i powiększającego się autorytetu rosyjskich carów pośród europejskich monarchów. Rzecz jednak w tym, że towarzyskie układy pomiędzy monarchami nie zmieniają geograficznego położenia krajów, ani też ich cech kulturowych. Continue reading →\n15/02/2017 Rafal Krawczyk\tAzja, europa, miedzymorze, Polska, rosja, ZACHÓD\t1 Comment\nSzybko zmieniający się obraz dzisiejszego świata napawa jednych obawą o przyszłość, innych zachwyca głębokością przemian. Istotnie, wydarzenia pędzą z niebywałą prędkością i trudno się zorientować jaki przybierają kierunek. Nie wszyscy są przy tym w stanie dokonać ich projekcji w przyszłość i określić, czy będzie to „nowy, wspaniały świat”, czy też równie wspaniałe gruzowisko. Najbardziej uzależniona od wizji własnej roli w świecie wydaje się być Rosja. Czy słusznie? Jak zauważył kiedyś Henry Kissinger: „w toku licznych kryzysów, racjonalne rozwiązanie wydawało się często w zasięgu Rosji dużo łatwiejsze, niż ostatecznie się okazywało”. Continue reading →\n01/02/2017 Rafal Krawczyk\teuropa, Putin, rosja, Trump\tLeave a comment\nDla wielu Europejczyków, Unia Europejska, to nie tylko byt nadzwyczaj nowatorski, ale również i taki, który wydaje się być trwałym i w jakimś stopniu już „udomowionym”. Tym przekonaniem zachwiewa nieco wiadomość, że oto u samych jej źródeł utkwił pewien rodzaj tajemniczości, skoro motywacje twórców jej flagi i powszechnie znanego symbolu w postaci kręgu dwunastu gwiazd mają, jak się okazuje, nie ujawnione publicznie konotacje religijne. Ta symbolika jest odzwierciedleniem niepełnej jasności, co do tego, jaka właściwie tradycja jest dla historii Unii najważniejsza – zewnętrzna tylko forma zjawiska unifikacji europejskich krajów, czy też ukryta pod jej powierzchnią jakiegoś rodzaju religijna misja? Tajemnicza jest też przyczyna umieszczenia na niej emblematu z dwunastoma gwiazdami, ponieważ daleko nie odpowiada to liczbie państw członkowskich. W gruncie rzeczy, jej symbolika może być uznana zarówo za ilustrację wieloznaczności idei powstawania samej unijnej konstrukcji, jak też i za efekt swoistej mitologizacji problemu. Autor projektu, Arsène Heitz przyznał, że tworząc unijny emblemat inspirował się fragmentem Apokalipsy św. Jana, ostatniej księgi Nowego Testamentu, zawierającej proroctwo dotyczące czasów dla ludzkości ostatecznych, które wedle przepowiedni mają zakończyć się zniszczeniem jej samej i świata, a dla ludzi Sądem Ostatecznym. Inspiracja, inspiracją, ale dlaczego europejską integrację skojarzył z tak apokaliptyczną wizją? Continue reading →\n20/01/2017 Rafal Krawczyk\teuropa, niemcy, Polska, Unia\tLeave a comment\nPrzez niektóre wypowiedzi przedstawicieli rządzącej partii przewija się jakby mimochodem teza, że realną alternatywą wobec Unii Europejskiej byłoby polskie przywództwo wschodniego regionu Europy nieostro określanego mianem Międzymorza. Być może też i za tym kryje się przyczyna nagłego złagodzenia stosunku Warszawy do łukaszenkowej Białorusi, jak też i milcząca nadzieja, że Zachód sprawi zawód Ukrainie i pozostawi ją na łaskę losu, powodując, że ratunku przed Rosją będzie mogła szukać już tylko w jakiegoś rodzaju rozwiązaniu regionalnym. Rzecz w tym, że pojęcie niesie też nieodparte skojarzenia z niegdysiejszą niemiecką ideą imperialną, znaną pod określeniem Mitteleuropy. Teoretycznie, obydwa słowa – Międzymorze i Mitteleuropa – posiadają to samo geograficzne znaczenie i oznaczają środkową część Europy. Jednak w istocie, niosą zupełnie odmienne przesłanie polityczne. Mitteleuropa była koncepcją zarówno antypolską jak i antyrosyjską, Międzymorze jest myślą głównie antyrosyjską, w mniejszym tylko stopniu antyniemiecką. Co się z nią da zrobić dzisiaj? Continue reading →\n05/01/2017 Rafal Krawczyk\teuropa, niemcy, Polska\t1 Comment\nUkazało się polskie wydanie książki Marka Chodakiewicza zatytułowanej „Międzymorze”. Idzie o obszar rozłożony pomiędzy Bałtykiem a Morzem Czarnym. To jednak inna definicja pojęcia niż ta, jaka funkcjonowała w okresie międzywojennym, kiedy polityczni optymiści widzieli je jako wspólnotę rozłożoną od Finlandii i krajów bałtyckich na północy, po Bułgarię i Grecję na południu. Książka może być potraktowana jako wydarzenie nie tylko wydawnicze, ale również i polityczne, choćby z tej przyczyny, że jest to pierwsze poważne opracowanie zagadnienia traktowanego dotąd hasłowo, za którym właściwie nigdy nie pojawiła się głębsza treść. Continue reading →\n26/12/2016 Rafal Krawczyk\teuropa, miedzymorze, unia europeiska\tLeave a comment\nOdwieczną cechą Europy jest jej problem z dokładnym zakreśleniem granic. Dwa stulecia temu, jeszcze w czasach istnienia wielkich imperiów kolonialnych miał on także charakter globalny, a Europa była pojęciem światowym, bo poszerzanym o posiadłości zamorskie metropoliii. Za kraje europejskie z pełnymi prawami do tego miana uważano wtedy tylko te, które posiadały kolonie w egzotycznych regionach tropiku. Zarówno zjednoczone w 1860 roku Włochy, jak i Niemcy powstałe jako podmiot o stulecie później, za swój punkt europejskiego honoru uznały więc zdobycie tego rodzaju posiadłości z tego co jeszcze pozostało w świecie do zajęcia. Niemcy zajęli więc mało atrakcyjny tropikalny Kamerun, pustynną Namibię, wschodnioafrykańską Tanganikę i dalekowschodnie wyspy Pacyfiku w przekonaniu, że zdobywają tym samą prawo do bycia uznanym za część wykwintnego grona światowych potęg. Włochom pozostało znacznie mniej – całkiem pustynna Libia i fragment Somalii. Kraje Europy wschodniej nie tylko nie uzyskały tego rodzaju legitymacji, nie weszły w skład najlepszego towarzystwa, stając się same obiektem parakolonialnej agresji. W tym kontekście należy też widzieć polskie przedwojenne starania o uzyskanie kolonii w ramach portugalskich włości w Afryce. Kiedy jednak poszerzanie imperium kolonialnego okazało się dla Niemców niemożliwe, ich agresywność skierowała się na Europę wschodnią usiłując uznać ją za region – podobnie jak afrykańskie kolonie – zamieszkany przez podludzi nie zasługujących na partnerskie traktowanie. Tyle, że najważniejszą cechą samej Europy, która zwraca uwagę uważnego obserwatora wcale nie jest jej jednolitość, lecz coś całkiem przeciwnego – lokalność, objawiająca się w różnych miejscach w postaci poczucia przejściowości i pograniczności własnej tożsamości. Przez cały wiek XIX, za prawdziwie europejskie uważane były tylko najbardziej rozwinięte kraje kontynentu – Anglia, Niderlandy, Francja, zachodnia część Niemiec i północne Włochy. Reszta, traktowana była czy to z lekceważeniem, czy wręcz jako obiekt potencjalnej eksploatacji. Gdzie więc wtedy podziewała się Europa w jej dzisiejszych granicach? Prawdę mówiąc, nie wiemy tego do dzisiaj, tak jak wciąż nie jesteśmy i pewni jej prawdziwych granic. Continue reading →\n10/12/2016 Rafal Krawczyk\teuropa, unia europeiska\tLeave a comment


Nie wyobrażają sobie miasta bez ich sióstr. Ruszyli ze zbiórką - Orzysz\nNie wyobrażają sobie miasta bez ich sióstr. Ruszyli ze zbiórką\n2022-01-05 11:21:00 (ost. akt: 2022-01-05 11:30:09)\nCHARYTATYWNIE/// Zgromadzenie Sióstr św. Dominika funkcjonuje w Orzyszu od 1987 roku. I choć wydaje się, że ich aktywna posługa na dobre wrosła w krajobraz gminy, to jednak ich przyszłość w dotychczasowym miejscu tak oczywista już nie jest.\nWszystko za sprawą bardzo złego stanu domu sióstr. Drobne, prowadzone przez nie w miarę skromnych możliwości prace naprawcze, są zdecydowanie niewystarczające. Nie tylko nie są w stanie odwrócić postępującej degradacji wiekowego obiektu, ale nawet jej zatrzymać. Część obiektu zaczyna stanowić zagrożenie budowlane. Trudno mówić o spełnianiu warunków do mieszkania i prowadzenia działalności duszpasterskiej.\nDom sióstr dominikanek wymaga remontu Zobacz więcej zdjęć. Kliknij i otwórz galerię.\n– Nie chodzi tu o zapewnienie żadnego przesadnie wysokiego komfortu, a o… bezpieczeństwo. Z roku na rok pod tym względem jest coraz gorzej – mówi Oliwia Oszmian, która zorganizowała internetową zbiórkę mającą pomóc dominikankom w zmierzeniu się z tym niełatwym wyzwaniem. Jak przekonuje orzyszanka, jej działania są formą… podziękowania.\n– Każdy, kto w Orzyszu mieszka, wie ile serca i pracy każdego dnia otrzymujemy od sióstr. Katecheza, prowadzenie grup parafialnych, posługa w zakrystii, gra podczas mszy świętych, prowadzenie świetlicy „Kajak” (w której od lat organizowane jest aktywne spędzanie czasu dla dzieci, młodzieży i dorosłych), organizacja kolonii i półkolonii… To tylko kilka haseł, które pokazują jak wiele dobra niesie obecność sióstr w naszej orzyskiej społeczności. A za tymi hasłami idzie mnóstwo relacji, wzrostu w wierze. Przybliżania się do Boga, którego doświadczamy przebywając obok sióstr i czerpiąc ze świadectwa ich życia. Z pewnością miały wpływ na to, że już trzy orzyszanki odpowiedziały na głos powołania i same wstąpiły w dominikańskie szeregi – dodaje inicjatorka akcji. Z nadzieją, że będzie to pierwszy realny krok ku temu, by uniknąć wyjazdu sióstr z orzyskiej parafii.\n– Pomóżmy, każda złotówka się liczy. Ja, osobiście, zawdzięczam całe moje ukształtowane życie właśnie tej świetlicy i wszystkim siostrom, które pełnią tu posługę lub pełniły ją w przeszłości. Chciałbym bardzo, by udało się zachować to miejsce, w którym dzieci mogą się rozwijać i spędzać czas wolny – stwierdził Marcin Szukieć z Orzysza.\n– Orzysz bez sióstr dominikanek z pewnością nie byłby już tym samym Orzyszem, co jest teraz. Z nimi od najmłodszych lat spędzaliśmy swój wolny czas i to od nich w dużej mierze nauczyliśmy się pogłębiać relacje z Panem Bogiem i z drugim człowiekiem. Gdyby sióstr zabrakło, orzyska społeczność straciłaby bardzo wiele. Zawsze, gdy ktoś z nas potrzebował pomocy, siostry wyciągały swoją dłoń. Teraz czas na nas. Pomóżmy, nie pozwólmy, by zniknęły z naszego miasta – przekonują podopieczni "Kajaka".\n= = = = LINK DO ZBIÓRKI = = = =\nzbiórka dominikanki siostry Orzysz Kajak remont


www.gosc.pl → Wiadomości → Wiadomości ze świata → Francusko-włoski zgrzyt\nChristian Masset\tPAP/EPA/ETIENNE LAURENT\nFrancja poinformowała w czwartek, że ambasador tego kraju we Włoszech, Christian Masset, został wezwany na konsultacje, co w języku dyplomacji oznacza wyrażenie niezadowolenia ze stanu stosunków dwustronnych.\n"Francja jest od kilku miesięcy obiektem powtarzających się oskarżeń, bezpodstawnych ataków i oburzających stwierdzeń. Taka sytuacja jest bezprecedensowa od zakończenia wojny. (...) Najnowsza ingerencja stanowi dodatkową, nieakceptowalną prowokację" - oświadczyła rzeczniczka francuskiego ministerstwa spraw zagranicznych Agnes von der Muehll.\nTą najnowszą ingerencją jest wtorkowe spotkanie wicepremiera Włoch i lidera populistycznej, antysystemowej partii Ruch Pięciu Gwiazd Luigiego Di Maio z przedstawicielami "żółtych kamizelek", którzy od trzech miesięcy co sobotę protestują na ulicach francuskich miast przeciw polityce gospodarczej Emmanuela Macrona. Po spotkaniu Di Maio napisał na Twitterze, że "wiatr przemian przekroczył Alpy". Oświadczył także, że to Francja jako byłe mocarstwo kolonialne jest współodpowiedzialne za ubóstwo w Afryce.\nW środę francuskie MSZ nazwało to spotkanie "prowokacją nie do przyjęcia" i wezwało włoskiego wicepremiera, by "nie podkopywał" relacji między obydwoma państwami.\nAle takich spięć pomiędzy Francją a Włochami jest w ostatnich miesiącach więcej. Niedawno drugi włoski wicepremier Matteo Salvini, wyraził nadzieję, że Francuzi niedługo uwolnią się od "bardzo złego prezydenta". Salvini, lider populistycznej, eurosceptycznej Ligi, próbuje przed majowymi wyborami do Parlamentu Europejskiego doprowadzić do powstania ponadnarodowej eurosceptycznej listy i jasno deklaruje, że jego wizja Unii Europejskiej jest zupełnie odmienna od tej forsowanej przez Macrona.\n"Różnice zdań to jedna sprawa, ale manipulowanie relacjami dla celów wyborczych to zupełnie inna rzecz. Kampania przed wyborami europejskimi nie usprawiedliwia braku respektu dla innych narodów czy demokracji" - dodała rzeczniczka.\ndodane 07.02.2019 14:58\nKampania przed wyborami europejskimi nie usprawiedliwia braku respektu dla innych narodów czy demokracji - oświadczyła rzeczniczka francuskiego rządu. I kto to mówi? Przedstawicielka kraju, który ustami swoich przywódców ciągle kogoś ocenia i próbuje ustawić w szeregu. "Elegancja Francja" dawno już zmieniło się w "Arogancja Francja".\ndlaczego ambasador amerykańska w Polsce nie została wezwana na konsultacje po jej karygodnych wypowiedziach na temat Polski?\n"W środę francuskie MSZ nazwało to spotkanie "prowokacją nie do przyjęcia" i wezwało włoskiego wicepremiera, by "nie podkopywał" relacji między obydwoma państwami". Proponuje do tego samego wezwać pana Tuska z kolegami...\nLoże skostniałych układów są zdziwione ? Że ten świat nie toleruje stagnacji i jednostajnie przyspieszonego ruchu w jednym kierunku ? Że układy są zmienne choć loże wydają się być wciąż te same ? Wesołe zjawisko. Zakotwiczony ster lewo na burt grozi kręceniem się w kółko wokół własnej osi. I było by okey gdyby oś była w stanie to wytrzymać.\nA tu oś trzeszczy, a tu słychać zgrzyt złowieszczy.\nSmutne nosy ostrzą kosy, wrzask podnoszą wniebogłosy.\nSamowola się panoszy. Ktoś chce układ ten rozproszyć?


„Niedopaństwo” – tekst o Ukrainie – Ks.Tadeusz Isakowicz-Zaleski\n„Niedopaństwo” - tekst o Ukrainie\nBrak zaufania obywateli do swego państwa czyni go niepełnowartościowym, ułomnym i, co najważniejsze, niesprawiedliwym – pisze lwowski historyk Wasyl Rasewycz.\nDługa historia stosunków między Ukraińcami a władzą państwową zakończyła się wreszcie powstaniem w 1991 roku własnego państwa. Ze względu na społeczną strukturę narodu, ukonstytuowaną w warunkach pewnego rodzaju wewnętrznego dualizmu, spowodowanego całkowicie odmiennym doświadczeniem w różnych administracyjno-politycznych formacjach, stosunek obywateli do państwa był bardzo zróżnicowany. Brał początek w galicyjskim legitymizmie i kończył się naddnieprzańską anarchią. Starzy galicyjscy legaliści swego czasu zmuszeni byli pod presją warunków ustąpić wpływom młodych radykalnych nacjonalistów, którzy od początku głosili: „Nasza władza musi być straszną!”. Z kolei naddnieprzańska anarchia została przez bolszewicką dyktaturę wykorzystana, a następnie stłamszona.\nBędąc w składzie Polski międzywojennej, Ukraińcy nie zdołali osiągnąć autonomii kulturowo-narodowej: częściowo z powodu nieustępliwości szowinistycznej endecji, częściowo zaś przez radykalizm ukraińskich nacjonalistów. Ci maksymaliści nie dostrzegali półtonów. Stawiali przed sobą szerokie cele, do realizacji których Ukraińcom brakowało wewnętrznych zasobów. Zrozumiałe, że młodzież nie była gotowa odstąpić od wyznaczonego celu, więc jako jedyny wariant pozostawała orientacja na siły zewnętrzne. Tą siłą, która mogła zniszczyć ukraińskich „wrogów historycznych”, była niestety niemiecka Trzecia Rzesza. Odtąd więc wszystkie koncepcje i wersje walki o utworzenie ukraińskiego państwa były ściśle związane z planami nazistowskiej Trzeciej Rzeszy. O ideowych treściach tych koncepcji nie warto nawet wspominać. W naszych czasach absolutnie nie nadają się do podręczników historii jako przykład budujący.\nOtóż, ukraińscy radykalni nacjonaliści walczyli przeciwko państwu polskiemu wszelkimi dostępnymi i niedostępnymi środkami, zupełnie wykluczając ze swego arsenału metody parlamentarne. Paradoksalnie, nienawiść do państwa polskiego uczyniła z nich nie tylko terrorystów, ale i przekonanych przeciwników systemu. Dlatego legalne i centrowe Ukraińskie Narodowo-Demokratyczne Ugrupowanie (UNDO) było dla radykalnych nacjonalistów nie mniej groźnym, ponieważ dopuszczało współpracę z Polską i odciągało uwagę Ukraińców od nacjonalistycznej rewolucji, o której tak marzyli. Czyli, walcząc o przyszłą niezależną Ukrainę, nacjonaliści faktycznie demonstrowali zachowanie antysystemowe.\nProklamowanie 30 czerwca 1941 roku we Lwowie Aktu odnowy państwowości ukraińskiej było działaniem skierowanym raczej na walkę wewnętrzną w obozie nacjonalistycznym, aniżeli realnym zamiarem budowy państwa ukraińskiego. Któż o zdrowych zmysłach będzie twierdził, że Niemcy tolerowaliby na swoim okupowanym terenie dowolny, nieuzgodniony z nimi twór państwowy. Albo więc ci, którzy ogłosili ten akt byli niezupełnie adekwatni, albo „proklamacja” miała dla nich znaczenie wyłącznie symboliczne, nie wypełnione żadnym sensem. I tu nasuwa się pytanie: dlaczego w historii państwa ukraińskiego jest tak wiele symbolizmu i tak mało pragmatyzmu?\nSwój historyczny Czwarty Uniwersał Rada Centralna ogłosiła właściwie w wagonie pociągu, bo tego wymagały państwa Ententy na rozmowach w Brześciu. Bo, jak mówili, nie możemy siadać do stołu rokowań z regionem federalnym państwa rosyjskiego. To samo powtórzyło się w 1991 roku, gdy ukraińska nomenklatura partyjno-komunistyczna, zląkłszy się Borysa Jelcyna, postanowiła przekształcić USRR w skansen sowiecki, przykrywając go narodowymi symbolami: tryzubem, niebiesko-żółtą flagą i hymnem „Szcze nie wmerła Ukraina” („Ще не вмерла Українa”). Po tym państwo ukraińskie zdjęło z siebie wszelką odpowiedzialność za to, co powinno było czynić go państwem: miejsca pracy, ochronę socjalną, emerytury, praworządność, bezpieczeństwo, sprawiedliwe sądownictwo, gwarancję suwerenności. Od tej chwili Ukraińcy zostali pozostawieni sami sobie. Nadal płacili podatki, ale od państwa nie otrzymywali niczego. Wypłatę mizernych emerytur prowadzono z wielomiesięcznym opóźnieniem, szpitale przeszły na nielegalne samofinansowanie, milicja zajęła się ochroną bandytów, a sędziowie przekształcili miejsca pracy w źródła osobistych dochodów.\nW chwili ponownego podziału, a mówiąc ściśle rozgrabienia własności ogólnopaństwowej na Ukrainie, system praworządności nie istniał. W okresie największego zubożenia „skapitulował” system ochrony socjalnej. Państwo postawiło swoich obywateli na granicy przeżycia. Była to swego rodzaju terapia szokowa, ale nie na okres wprowadzania radykalnych reform, a tak po prostu, bez nadziei na przyszłe zmiany. Mieszkańcy Ukrainy Zachodniej początkowo ratowali się handlem czym się dało w sąsiednich państwach lub wracali na wioski, bo w ten sposób łatwiej było się wyżywić. Najgorzej było tym mieszkańcom miast, którzy nie mieli nikogo na wsi. W przemysłowych regionach Południa i Wschodu przedsiębiorstwa razem w pracownikami przechodziły na własność „czerwonych dyrektorów” lub tych, kto zwyciężył w ostatniej strzelaninie.\nJeszcze jedną możliwością przeżycia była niekontrolowana i nielegalna emigracja zarobkowa. Początkowo traktowana jako sezonowa, z czasem przekształciła się w zakładanie nowych rodzin w Portugalii, Hiszpanii, Włoszech. Wcześniej była wprawdzie Grecja, ale bliskość prawosławnych kultur uczyniła to państwo bez perspektyw. Praca milionów Ukraińców za granicą, a szczególnie ich comiesięczne zastrzyki finansowe do szarej strefy gospodarki Ukrainy ożywiły ją do tego stopnia, że prezydentowi Kuczmie i premierowi Juszczence udało się nawet wznowić minimalne wypłaty socjalne obywatelom. Niekontrolowane przez nikogo „zarobkowo-emigracyjne” koszty stały się impulsem rozwoju prywatnego biznesu, szczególnie w dziedzinie usług.\nByli bandyci, którzy zgromadzili znaczne kapitały za pomocą rozboju, postanowili je zalegalizować i przejść do stanu biznesmenów. Klasę ludzi zamożnych powiększyli również urzędnicy, pracownicy organów fiskalnych i służb porządkowych, „działacze” prywatyzacyjni. Taki system z jeszcze jedną gospodarką, ale już „szarą”, nie mógł sprzyjać wypracowaniu w obywatelach poczucia zaufania do państwa. Faktycznie, ludzie nie płacili podatków, aby w zamian otrzymać po prostu uczciwą usługę, lecz dawali państwu wykup. Wiedzieli, że gdy zostaną ograbieni, milicja nigdy nie znajdzie sprawców, a jeśli nawet znajdzie – nigdy nie zwróci zagrabionego mienia. Wiedzieli, że ile by nie wpłacali podatku na opiekę medyczna, to i tak będą zmuszeni płacić za każdy zabieg. Rozumieli, że jeżeli nie posiada się odpowiedniej sumy, żeby przekazać ją przez adwokata sędziemu, to nigdy nie będzie sprawiedliwego wyroku. By żyć na Ukrainie należało nauczyć się wykupywać od państwa. I im mniejszy był „wykup” – tym większe były szanse na godne życie.\nW okresie niezależności Ukrainy rozwinął się prawdziwy system udawania. Obywatele udawali, że płacą podatki, a państwo – że coś tam im gwarantuje. Bo powiedzcie, kto chciałby płacić drakońskie podatki wiedząc, że, i tak „na górze” wszystko zostanie rozkradzione? Albo któż zrezygnuje z usług nielegalnego centrum wymiany walut, gdy ma świadomość, że jest ono lobbowane przez przedstawiciela służby fiskalnej? O żadnych reformach nie mogło być mowy. Tak, jak nie było mowy o przywróceniu porządku. Rodzi się tu słuszne pytanie: dlaczego tak się dzieje? Chodzi o to, że jednakowe warunki dla wszystkich były po prostu niewygodne, gdyż pozbawiały możliwości szybkiego wzbogacenia się. System przypominał wyścig sprinterów: kto nie zdążył – ten się spóźnił! Ukraść i wygodnie zainwestować. Nakraść jeszcze więcej i już jako inwestor z zewnątrz, legalnie wyprowadzić kapitał za granicę. Mowa tu o swego rodzaju dyżurnej eksploatacji regionu – bez zbędnych emocji i sentymentów. Przypomina to zachowanie kolonizatorów w podbitych koloniach, z tym, że tutaj kolonizatorzy są swoi, a nie przybyli zza morza. Należy jednak zaznaczyć, że swoje rodziny dawno już przesiedlili do Wiednia, Londynu lub Genewy. I by odpocząć o trudów budowania państwa ukraińskiego latali do nich na weekendy i święta.\nSzara strefa też jednak ma ograniczone możliwości, a i cierpliwość Ukraińców nie jest bezgraniczna. Zwłaszcza, gdy się już doszło do takiego stanu, że pojawia się zagrożenie utraty, choćby formalnej, ale jednak niezależności państwowej Ukrainy. Gdy klanowo-oligarchiczny system Kuczmy postanowił nie przeprowadzić jedynie pewnych zmian kadrowych, ale zbliżyć się trochę do Europy, Rosja nie chciała zgodzić się nawet na minimalne próby wyrwania się z jej orbity. Wówczas protesty ludzi wylały się w karnawałową Pomarańczową rewolucję, z góry skazaną na niepowodzenie, bo przewidywała jedynie zmiany personalne na tle pełnego zachowania systemu.\nPo rewanżu „donieckich”, grabież ukraińskiej gospodarki osiągnęła, zdawałoby się, punkt nieodwracalny. Prócz tego, „donieckim” udało się zlikwidować, chociaż formalne, ale ważne atrybuty suwerennego państwa: wojsko, służbę bezpieczeństwa, organy porządkowe. I chociaż tym razem doszło do „gorącego” sprzeciwu z udziałem tysięcy ofiar i utratą terytorium, systemowi znów udało się przetrwać.\nWśród społeczeństwa nadal funkcjonuje przekonanie, że każda próba zmiany systemu organizacji państwa jest działalnością antypaństwową. Że takie „niedopaństwo” – to wszystko, na co Ukraińców stać. Dziwne, ale termin „niedopaństwo” wykorzystują w swej retoryce zarówno wrogowie zewnętrzni, jak i wierni „obrońcy” systemu.\nWasyl Rasewycz, Kurier Galicyjski, 2017 r. Nr 8 (276)\nCategory: Rozmyślania w bloguBy Tadeusz Isakowicz-Zaleski 3 maja 2017\nTags: Ukraina oligarchowie kryzys\nPreviousPrevious post:Oddajmy cześć bohaterskim powstańcom śląskimNextNext post:Zabójców polskiego posła uczczono w Truskawcu


Białoruś w trudnej sytuacji gospodarczej - Biznes w INTERIA.PL\nPiątek, 21 kwietnia 2017 (17:30)\nBiałoruś nie może sobie pozwolić na realizację reform liberalnych /AFP\nPrezydent Łukaszenka powiedział, że trzeba zakasać rękawy i wziąć się do roboty. Dodał, że ten rok ma szczególne znaczenie . - Drugiego takiego roku nie będzie. Znajdujemy się blisko niebezpiecznej linii, której cofając się przekroczyć nie możemy- mówił prezydent Białorusi.\nNawiązując do polityki zagranicznej stwierdził, że Białoruś nie dała się wciągnąć w konflikty i zachowała dobre relacje z sąsiadami. "Zrobimy wszystko, aby nikt i nigdy nie mógł osłabić fundamentu naszej państwowej budowli: wolności i niezależności Republiki Białoruś" - podkreślił Łukaszenka.\nPrezydent Białorusi Alaksandr Łukaszenka zasugerował w piątek w dorocznym orędziu, że w odpowiedzi na ograniczanie dostępu białoruskich towarów do rynków unijnych Białoruś może zastosować "symetryczne działania".\nŁukaszenka bronił również koncepcji silnego państwa i silnej władzy, przekonując, że jest to warunek bezpiecznego życia obywateli. - Stabilność państwa w dużej mierze zależy od tego, jak silna jest władza. Tam gdzie władza jest słaba, przyjdzie nieszczęście, upadek gospodarki, ingerencja zewnętrzna, rozpad kraju, anarchia - ostrzegał.\nDużo uwagi prezydent poświęcił kwestiom gospodarczym i socjalnym. Zapowiedział m.in., że w dalszym ciągu władze będą kontrolować ceny. - Powtarzam publicznie: wasze zadanie to kontrola nad cenami. I żadni reformatorzy ani MFW nie będą nam dyktować. Zapamiętajcie to - zwrócił się do urzędników. Skrytykował też "reformatorów", którzy chcą zamykać nierentowne zakłady państwowe.\nZapowiedział, że niepokojące Białorusinów urynkowienie dotowanych obecnie opłat komunalnych będzie wprowadzane wolniej i pełną wysokość opłat obywatele będą uiszczać nie za półtora roku, a "za 4-5 lat".\nW swoim wystąpieniu prezydent stwierdził, że Białoruś nie może sobie pozwolić na realizację reform liberalnych. - Nie mamy pieniędzy na to, by ryzykować, bo może się nie udać. Czym będziemy potem łatać dziury? - mówił.\nŁukaszenka odniósł się również do dekretu nr 3, zwanego potocznie dekretem o pasożytnictwie, który wywołał na Białorusi w lutym i w marcu falę protestów, początkowo tolerowanych, ale ostatecznie brutalnie tłumionych przez milicję. - Wycofam się, jeśli zaproponujecie alternatywę - zwrócił się do deputowanych, przyznając, że dekret był "niedopracowany".\nZgodnie z obowiązującymi przepisami Białorusini, którzy nie pracują dłużej niż pół roku, powinni płacić specjalny podatek. "Cel dekretu to zmuszenie ludzi do pracy" - podkreślił prezydent, przypominając, że na Białorusi jest ok. 350 tys. osób "niekonkurencyjnych na rynku pracy". Według wcześniejszych instrukcji Łukaszenki dla urzędników, wszystkie niepracujące osoby mają zostać zatrudnione do 1 maja.\n~Irena - 24.04.2017 (19:43)\nPrezydent z orędziem do obywateli o sprawie gospodarki ? Brawo tam żyje się lepiej niż u nas . Zakłamany kraj . Czy widzieliście kiedyś żeby jakiś polskiego rzadu wyszedł do ludzi i powiedział ze jest złe w polszy ?? Nie bo to zakłamany kraj . Brawo lukaszenko\n~a - 22.04.2017 (10:06)\nNiech Łukaszenka weźmie sobie Baltzerowitza.On uzdrowi gospodarkę.\n~pytam - 22.04.2017 (09:09)\nbiałorus w tym aleksander łukaszenka zamyka Polskie szkoły silowo! więc o jakim "dobrym sasiedztwie z sasiadami"on mówi?\n~,,, - 22.04.2017 (07:15)\nŚwiat rządzony jest przez zupełnie inne osobistości niż wydaje się tym, którzy nie znajdują się za kulisami.\n~kamaz - 22.04.2017 (06:59)\nDlaczego masz pretensje do "zachodu", a nie do małżonka Putina?\n~Kierowca - 22.04.2017 (03:51)\nBaćko znowu pozyczył kasę od Putina i skacze. I tak będzie tam piz ..ec\n~era - 21.04.2017 (20:58)\nBaćka, Rosja was ciągnie na dno !\n~gf - 22.04.2017 (03:07)\nwenezuela białorus i inne półsocjalistyczne raje sie wala jak domki z kart.\n~u - 21.04.2017 (23:42)\nDodawajcie na początku takich tytułów słowo "Białoruś:...", bo już ucieszyłem się, że to u nas. Tylu u nas bezrobotnych - urzędnicy, księża, matki samotnie wychowujące 500+, itd.\n~dobra rada - 21.04.2017 (21:44)\nSprawdźcie zadłużenie Białorusi i porównajcie z polskim,może być na obywatela,nie zapomnijcie też sprawdzić ile przemysłu procentowo w rękach białoruskich a ile w polskich !


Antonie: Śmiertelny wypadek na DK-53. Ruch na odcinku Ostrołęka – Szczytno zablokowany [ZDJĘCIA]\n2013-11-18T13:06:00+01:00 eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg\nPowiat ostrołecki, 18 listopada 2013, 13:06\nDo tragicznego w skutkach wypadku doszło w pobliżu miejscowości Antonie na DK-53. Na miejscu zginęła jedna osoba. Ruch na trasie Ostrołęka – Szczytno jest w tym momencie zablokowany.\nJak udało nam się dowiedzieć na prostym odcinku drogi z nieustalonych jeszcze przyczyn ford mondeo zjechał do przydrożnego rowu i uderzył w drzewo. Na miejscu zginęła jedna osoba, najprawdopodobniej kierujący osobowym fordem. Obecnie trwają czynności mające na celu ustalenie dokładnych okoliczności zdarzenia.\n- W wyniku wypadku śmierć na miejscu poniosła jedna osoba. Ruch na trasie Ostrołęka – Szczytno pomiędzy miejscowościami Antonie i Zabrodzie jest w tym momencie zablokowany. Utrudnienia potrwają kilka godzin. Apelujemy do kierujących podróżujących DK-53 o zachowanie szczególnej ostrożności w rejonie wypadku – powiedział nam Sylwester Marczak, rzecznik prasowy KMP w Ostrołęce.\nWkrótce szczegóły na temat zdarzenia oraz zdjęcia z miejsca wypadku\nWięcej o: Antonie, śmiertelny wypadek, śmiertelny wypadek w Antoniach, śmiertelny wypadek Antonie, wypadek Antonie, wypadek na DK-53, policja\nPerzanowo: Śmiertelny wypadek na DK 60. Nie żyje 36-letni mieszkaniec gm. Różan [ZDJĘCIA]\nŁódź: Śmiertelny wypadek. Pijany zabił 63-letnią kobietę oraz 10-letniego chłopca


Opracowujemy projekty indywidualne domów jednorodzinnych, budynków wielorodzinnych, usługowych a także projektami z zakresu urbanistyki.\nInwestor może liczyć na nasze wsparcie na każdym etapie inwestycji.\nJeśli chcesz się dowiedzieć więcej, skontaktuj się z nami. Działamy głownie na terenie małopolski.Nasze głowne biuro znajduje sie w Krakowie, ale przyjmujemy klientów również w Maniowach (k. Nowego Targu) .\n?Projektowanie jest bardzo proste i to czyni je tak skomplikowanym?.


Karna opłata za zapomniane szambo – Gazeta Powiatowa Ziemia Obornicka\nStrona główna / Informacje / Karna opłata za zapomniane szambo\nKarna opłata za zapomniane szambo\nGMINA OBORNIKI. Rada miejska Obornik pochyliła się nad stawkami za wywóz przez spółkę gminną nieczystości płynnych. Stawka jest zdecydowanie wyższa od tych, które proponują inni przedsiębiorcy i wyniesie 45 zł za m3.\nDla przykładu inne podmioty wywożą nieczystości za kwotę 24 do 26 zł za m3, zależnie od tego czy wieś to czy miasto, a szambo duże czy mniejsze.\nAnna Łukaszewicz, zajmująca się obornicką ochroną środowiska wyjaśnia, że: – Kwota 45 zł za m3 to jedynie narzędzie stosowane w przypadku, gdy ktoś sam nie wywiezie w porę nieczystości i musi go w tym zastąpić gmina.\nSkoro mowa o nieczystościach płynnych, to spółka gminna PWiK ma zamiar zakupić odpowiedni samochód asenizacyjny, by nim odbierać nieczystości tam, gdzie nie ma sieci kanalizacyjnej. Będzie stosować opłaty niższe niż konkurenci i co ważne, zawsze dowozić to co odbierze do oczyszczalni lub zlewni.


Zbiórka starych telefonów komórkowych. – Szkoła Podstawowa w Szelejewie\nZbiórka starych telefonów komórkowych.\n14 września 2016 Napisany przez admin\nMożna pozbyć się starych telefonów komórkowych, karton na telefony znajduje się w pokoju nauczycielskim. Wystarczy zapukać i wrzucić telefon do kartonu.\nFundacja Nasza Ziemia, w ramach programu “Zielona Stopa Filantropa”, zaprasza wszystkich mieszkańców Polski do. wspólnej akcji na rzecz zwiększania efektywności energetycznej w placówkach dziecięcych. Przez cały rok każda osoba prywatna lub przedstawiciel firmy lub instytucji, będzie mogła zorganizować zbiórkę elektroodpadów lub telefonów komórkowych. Wystarczy zebrać minimum 150 kg ZSEE lub 10 telefonów komórkowych i zgłosić się do Fundacji Nasza Ziemia, a zgromadzone odpady zostaną odebrane bezpłatnie. Środki finansowe, zgromadzone w wyniku sprzedaży zebranych przedmiotów do firm zajmujących się używanym sprzętem elektrycznym i elektronicznym, zostaną przekazane na realizację programu “Zielona Stopa Filantropa”, a więc na zakup nowych, energooszczędnych urządzeń AGO do placówek służących kształceniu i wychowaniu dzieci.\n“Zielona Stopa Filantropa” to autorski program Fundacji Nasza Ziemia, który został uruchomiony w maju 2011 roku. Nadrzędnym celem programu jest poprawa efektywności energetycznej placówek służących dzieciom (domów dziecka, rodzinnych domów dziecka, rodzin zastępczych, świetlic środowiskowych oraz szpitali dziecięcych) poprzez wymianę . starego, energochłonnego sprzętu AGD oraz tradycyjnych żarówek. Środki finansowe, zgromadzone w ramach programu, służą do zakupu energooszczędnych świetlówek oraz nowoczesnego sprzętu AGD najwyższej klasy energooszczędności (klasa energetyczna A++ lub kolejne, nowsze standardy dostępne w przyszłości).\nBraliśmy udział w sprzątaniu świata 2016\nLast 30 Days Visits: 9 474