Kryzys zdrowego rozsądku - Jedynka - polskieradio.pl\nKryzys zdrowego rozsądku\nOstatnia aktualizacja: 27.03.2007 07:15\nWszystko to razem jest stawianiem rzeczywistości i zdrowego rozsądku na głowie. I to jest, nie ukrywam, dla mnie najważniejszy wniosek z tego, co się stało. W Polsce nie obowiązują już żadne reguły, a zdrowy rozsądek został całkowicie odrzucony.\n07-03-27 kaczyński jaroslaw\nJacek Karnowski: W Sygnałach Dnia – jak co wtorek – gość: premier Jarosław Kaczyński. Dzień dobry, panie premierze.\nJacek Karnowski: Panie premierze, zacznijmy od wydarzenia ostatnich dni – taśmy Józefa Oleksego i zapowiedź Aleksandra Kwaśniewskiego powrotu do polityki, choć jeszcze były prezydent nie sprecyzował, w jakiej roli chce wrócić. Pana zdaniem Aleksander Kwaśniewski ma szanse na ponowny sukces w polskiej polityce?\nJarosław Kaczyński: Wie pan, ja nie ukrywam, że to wszystko razem jest dla mnie ilustracją jakiejś zupełnie niebywałej, opacznej sytuacji w polskiej polityce. Oto ukazują się taśmy z informacjami, które bardzo uderzają w pana Kwaśniewskiego, które, oczywiście, mogą być prawdziwe, mogą być nieprawdziwe, ja tego w żadnym razie nie rozstrzygam, ale które na pewno wymagają wyjaśnienia, a pan Aleksander Kwaśniewski najwyraźniej (i znaczne grono jego zwolenników, także w mediach) uznaje, że to jest świetny moment, żeby rozpocząć ponowne uczestnictwo w życiu publicznym, takie uczestnictwo sensu stricto, bo w szerszym tego słowa znaczeniu pan Aleksander Kwaśniewski, pan prezydent Kwaśniewski przez cały czas w życiu publicznym uczestniczył, a ta sprawa wyjaśnienia jakby całkowicie znika. Co więcej, nagle okazuje się, że ci, którzy nie angażując się w ogóle w tę sprawę, ale po prostu są dzisiaj przy władzy, są krytykowani przez Aleksandra Kwaśniewskiego i wielu innych są winni temu, że kiedyś pewien bardzo związany z SLD biznesmen nagrał rozmowy wyraźnie zaprzyjaźnionego – tak to wygląda, jeżeli się usłyszy te rozmowy, dokładnie to słychać – polityka SLD, bardzo wpływowego, bardzo znanego polityka SLD. Wszystko to razem jest stawianiem rzeczywistości i zdrowego rozsądku na głowie. I to jest, nie ukrywam, dla mnie najważniejszy wniosek z tego, co się stało. W Polsce nie obowiązują już żadne reguły, a zdrowy rozsądek został całkowicie odrzucony.\nJacek Karnowski: Aleksander Kwaśniewski mówi tak: „Te taśmy wypłynęły teraz, właśnie w związku z moją zapowiedzią powrotu” i dodaje, że czuje się podsłuchiwany przez IV RP, tak ogólnikowo to swoje oskarżenie formułuje.\nJarosław Kaczyński: Ano właśnie, w ten sposób próbuje się (wybaczcie mi państwo, że użyję takiego bardzo potocznego czy może nawet trywialnego określenia) odwrócić kota ogonem. To, co jest do wyjaśnienia, to są te taśmy. Ja mogę tylko zapewnić, że o tym, że zostaną opublikowane, dowiedziałem się z gazety, z zapowiedzi internetowych w gazecie, w tym wypadku w Dzienniku, czyli tak jak wszyscy obywatele. Ta władza nie miała z tym nic wspólnego i jeżeli ktoś to robił w sposób celowy, to być może łączył to jakoś z powrotem pana Kwaśniewskiego do polityki, ale na pewno nie była to obecna władza.\nJacek Karnowski: Ma pan pewność, że prokuratura (...).\nJarosław Kaczyński: Tak, mam zupełną pewność. Jeżeli chodzi o sprawę udziału w tym wszystkim jakichś czynników, czegoś więcej niż dziennikarskiego śledztwa i dziennikarskiego szczęścia, bo to szczęście zdobyć takie materiały, no to, oczywiście, sprawa powinna być jakoś wyjaśniona. Natomiast jeżeli chodzi o podsłuchy i o państwo podsłuchów, były takie czasy w Polsce, kiedy tych podsłuchów chyba rzeczywiście było bardzo dużo. Ja nie pamiętam, żeby panu Kwaśniewskiemu wtedy jakoś specjalnie przeszkadzało. Wiem nawet, że był w całkiem dobrych stosunkach z panem Wachowskim, który symbolizował te czasy. Krótko mówiąc, może troszkę za późno, ale przede wszystkim pod niewłaściwym adresem, bo IV Rzeczpospolita nikogo nie podsłuchuje, IV Rzeczpospolita dąży do prawdy, do pokazania prawdy o polskim życiu publicznym, tak jak ono naprawdę wyglądało w ciągu ostatnich kilkunastu lat. I sądzę, choć nie ukrywam, że jestem tym niezmiernie zaskoczony, że pan Oleksy ma tutaj naprawdę dużą zasługę dla Polski.\nJacek Karnowski: Jak te zarzuty, które postawił Józef Oleksy w rozmowie z Aleksandrem Gudzowatym pana zdaniem, panie premierze, powinny być wyjaśnione? Upadł pomysł komisji śledczej, który przewijał się na początku tej sprawy. Prokuratura wystarczy?\nJarosław Kaczyński: Sądzę, że wystarczy prokuratura. Komisja śledcza powinna działać wtedy, kiedy prokuratura nie wystarczy, a wydaje mi się, że wystarczy prokuratura, ale na pewno trzeba wyjaśnić. Powtarzam, ja w żadnym wypadku nie rozstrzygam, jak było naprawdę, bo sam wielokrotnie w życiu zetknąłem się z plotkami. No, ale nie jest też tak, żeby to dotyczyło osoby, o której przedtem nikt nic złego nie mówił, dotyczyło spraw, które nie można łatwo sprawdzić, bo te majątki, o których tutaj była mowa, jednak istnieją i nie ukrywam, że sam się niejednokrotnie dziwiłem zupełnie tak do siebie, we własnym wnętrzu, skąd one się wzięły. Są różne śledztwa...\nJacek Karnowski: Mówi pan (...) Aleksandra Kwaśniewskiego?\nJarosław Kaczyński: Tak. Są różne śledztwa w sprawach jakoś tak wiążących się, komisja Rywina też wzywała Aleksandra Kwaśniewskiego, więc niczego tu nie przesądzając, można powiedzieć, że to nie jest taka sytuacja, gdzie nie ma żadnych elementów uprawdopodobnienia tego rodzaju informacji i pewne elementy tego typu występują i dlatego powinna się tym zająć prokuratura, bo gdyby nie to, to byłyby to po prostu zwykłe plotki, a plotkami nie ma co się zajmować. Tutaj być może jest to coś więcej.\nJacek Karnowski: Panie premierze, a jak pan się odniesie do takich sugestii prasowych przewijających się dość często w ostatnich dniach, że Aleksander Gudzowaty, jeżeli przyjąć, że to on jest źródłem wycieku tych taśm, akurat w tym momencie próbuje się przypodobać pańskiemu obozowi, obozowi obecnie rządzącemu Polską?\nJarosław Kaczyński: Wie pan, można snuć różnego rodzaju przypuszczenia. Ja już nawet widziałem mojego brata pokazywanego w TVN razem z panem Gudzowatym i sugestie, że to pan Gudzowaty niemalże był ojcem chrzestnym Lecha Kaczyńskiego, prezydenta Polski. A prawda była taka, że pan Gudzowaty wytoczył bez żadnego istotnego powodu proces Lechowi Kaczyńskiemu. Mój brat był zupełnie przekonany, że ten proces wygra i w pierwszej instancji ku swojemu zdumieniu go przegrał. Zapytał adwokatów, jak będzie dalej, oni podtrzymali ocenę merytoryczną, że w sensie merytorycznym jest to proces, który absolutnie i na pewno powinien być wygrany, ale po wyroku pierwszej instancji i znając polskie sądy, oni o niczym nie mogą powiedzieć na pewno. I w tej sytuacji brat zdecydował się, że Warszawa warta ugody z panem Gudzowatym. A później okazało się, że na czele tego zespołu, który sądził sprawę, stała pani, która (to się bardzo rzadko zdarza) nie uzyskała nominacji sędziowskiej, była asesorem, i jednym z ławników był pan, który był aktywistą SLD i był bardzo ściśle związany z Rozbratem, tam zresztą pracował. Krótko mówiąc, że tu było coś, powiedzmy sobie, bardzo dziwnego w tym procesie. Ale Lech Kaczyński nie miał wtedy wyjścia. Są rzeczy ważne i ważniejsze i do tego się rzecz cała sprowadza.\nTo wszystko, co robi w tej sprawie na przykład TVN, to jest jedno wielkie nadużycie. Ale ja mam nadzieję, że to już jest nadużycie w sytuacji beznadziejnej. Nie da się społeczeństwa aż tak łatwo oszukiwać. No, poza tymi, którzy nas nienawidzą, oni przyjmą każde twierdzenie, aby tylko wpisywało się w tę ich nienawiść.\nJacek Karnowski: Wracając do pierwszego mojego pytania, czy Aleksander Kwaśniewski ma szansę na polityczny sukces, a jeżeli tak, to komu bardziej zaszkodzi – Prawu i Sprawiedliwości, czy Platformie, która może stracić część wyborcy centrolewicowego?\nJarosław Kaczyński: Nie sądzę, żeby Aleksander Kwaśniewski miał jakieś wielkie szanse na polityczny sukces. Widzę, że nie jest w najlepszej formie. Jego siłą była umiejętność zachowywania spokoju i posługiwania się bardzo łagodnym językiem właściwie w każdej sytuacji, teraz miota przekleństwa, jakimi jako żywo ja na przykład nigdy się nie posługiwałem, przynajmniej publicznie, a to już wskazuje na to, w jak złym jest stanie. Zresztą nie ma co ukrywać, że jak się na niego spojrzało, to też miało się pewne, nazwijmy to tak, podejrzenia. Krótko mówiąc, może najpierw pewien powrót do formy, jakieś leczenie, a dopiero później polityka.\nJacek Karnowski: Panie premierze, czy jest kompromis w sprawie konstytucyjnego wzmocnienia ochrony życia z Romanem Giertychem?\nJarosław Kaczyński: Ja nie rozmawiałem na ten temat z Romanem Giertychem, ale zdaje się, że rozmawiał na ten temat z nim Marek Jurek, który tę sprawę prowadzi w imieniu Prawa i Sprawiedliwości. I o ile mi wiadomo, to tutaj jest decyzja pozytywna, to znaczy, że LPR poprze tę zmianę. Gdyby nie poparło, to by wpadło w jakiś zupełny polityczny kociokwik, bo to zmiana, która na pewno umacnia ochronę życia i jest to zmiana, która ma jakąś tam szansę na to, żeby przejść. Znaczy ja nie potrafię powiedzieć, czy przejdzie, ale nie można z góry powiedzieć, że nie przejdzie. Wszelkie inne propozycje mają to do siebie, że są czystą abstrakcją. Z całą pewnością nie przejdą.\nJacek Karnowski: A czy zgodzi się pan na zapisanie zakazu eutanazji w Konstytucji? To warunek Romana Giertycha, aby poprzeć tę umiarkowaną propozycję prezydencką.\nJarosław Kaczyński: Sądzę, że nie powinniśmy załatwiać wszystkich rzeczy naraz. Proponowałem Markowi Jurkowi (nie ukrywam, że w pewnym uzgodnieniu przynajmniej z częścią Platformy Obywatelskiej), żeby rozszerzyć zakres pracy komisji właśnie na takie kwestia, jak eutanazja, sprawy bioetyczne, ale to zostało odrzucone, to zostało uznane za chęć odwlekania. Eutanazja to jest bardzo, bardzo poważny problem. On ostatnio w Polsce stanął w taki niezmiernie dramatyczny sposób. Jeżeli chodzi o pana, który zażądał dla siebie prawa do śmierci, to rzecz chyba idzie w dobrym kierunku i bardzo się z tego cieszę, ale proszę pamiętać, że nie można wykluczyć sytuacji, w której ktoś będzie cierpiał naprawdę straszliwe męki, właśnie dlatego, że żyje, że jest sztucznie podtrzymywany przy życiu i tutaj odpowiedź na pytanie co do jego przyszłości, jego obowiązku znoszenia tych mąk nie jest taka prosta. Ja tutaj bym się nad tym jednak bardzo poważnie zastanowił. Ja mówię, oczywiście, tylko o takich sytuacjach, w których życie podtrzymywane jest całkowicie sztucznie i gdzie w medycynie bardzo często się stosuje jednak wyłączenie tych środków podtrzymywania...\nJacek Karnowski: W pewnych sytuacjach dopuściłby pan, panie premierze, coś, co się nazywa eutanazją?\nJarosław Kaczyński: Ja bym tego nie nazwał eutanazją. Sądzę, że są takie sytuacje, w których ten problem powinien być bardzo dokładnie określony – różnica między eutanazją, czyli zabijaniem człowieka, który mógłby jeszcze żyć, na jego życzenie, a tym bardziej na życzenie jeszcze innych, to w ogóle nie wchodzi w grę. Ja generalnie jestem przeciwnikiem eutanazji, ale ta sytuacja kazała mi się nad tym zastanowić. Ja nie jestem człowiekiem, który tak łatwo przechodzi do porządku dziennego nad męką innych. To jest taka łatwość, którą niektórzy mają, ja takiej łatwości nie mam i nie uważam się z tego powodu za człowieka gorszego niż ci, którzy tę łatwość mają i którzy mówią: „No, trudno, niech się męczy, ale my sami wiemy, że on chce żyć”. To nie jest takie zupełnie proste, ale to jest niesłychanie skomplikowany problem i problem, który jeśli go trzeba uregulować prawnie, a być może że trzeba, bo ta ofensywa eutanazji rozumianej w taki sposób z oczywistych względów niedopuszczalny trwa w Europie, to trzeba będzie to uregulować naprawdę bardzo precyzyjnie.\nJacek Karnowski: Mariusz Błaszczak, szef pańskiej kancelarii, Kancelarii Premiera, ma dziś zostać członkiem Rady Ministrów. Po co kolejny minister w rządzie?\nJarosław Kaczyński: Żeby było jasne – to nie kosztuje nawet jednego grosza. Po prostu chodzi o to, że są w tej chwili przygotowane, ja osobiście wprowadzam ostatnie korekty, instrukcje dla wszystkich ministrów, to są takie instrukcje kierunkowe, razem to się zbierze na stustronicową mniej więcej broszurkę, instrukcje, które będą przekazane wraz z jeszcze pewnym dodatkowym elementem (od razu mówię, że będą poufne, więc proszę mnie nie pytać o szczegóły), ale ktoś musi pilnować, żeby one były wcielone w życie. Premier ma rozliczne zadania, wicepremier Dorn też jest już bardzo obciążony, minister Gosiewski zajmuje się komitetami, to jest niezmiernie ważna sprawa w pracy Rady Ministrów, jest niezwykle wręcz obciążony, wobec tego pozostaje minister Błaszczak. No ale on jest sekretarzem stanu, to nie jest dobra pozycja, żeby kontrolować ministrów.\nJacek Karnowski: Żeby dyscyplinować ministrów.\nJarosław Kaczyński: No i w związku z tym zostaje ministrem. Ale to też jest z całą pewnością wyraz mojego uznania dla pana Mariusza Błaszczaka, dla pana ministra, tylko w nieco innym sensie, Mariusza Błaszczaka, bo to jest człowiek rzeczywiście wielkiej pracy, bardzo sprawny, KSAP-owiec i chociaż to dzisiaj brzmi niemal jak oskarżenie, ale od początku znam jeszcze, w samych początkach PC był z młodzieżą, a to już siedemnaście lat.\nJacek Karnowski: Panie premierze, to był wyjątkowo udany weekend polskiego sportu, Adam Małysz zdobył Kryształową Kulę, piłkarze wygrali wysoko z Azerbejdżanem, również sukces Otylii Jędrzejczak. Chciałem pana zapytać jako polityka, czy polityk się cieszy, gdy sportowcy wygrywają w takim sensie podnoszenia prestiżu trochę władzy, poprawy nastrojów, rozładowywania napięcia w kraju?\nJarosław Kaczyński: To nie jest kwestia władzy, ale prestiż Polski i to jest dużo ważniejsze. Ja się bardzo z tego cieszę i jako Polak, i jako premier, jako kibic po prostu, bardzo, bardzo się z tego cieszę, bardzo to lubię, to są takie wiadomości, na które czekam.\nJacek Karnowski: A również czynnik polityczny to jest (...).\nJarosław Kaczyński: Ja naprawdę bardzo sympatycznemu człowiekowi (bo miałem możliwość go poznać i bardzo się z tego cieszę, to była bardzo miła chwila), jakim jest pan Adam Małysz, gratulowałem mu całkowicie szczerze. I nie jako premier, nie jako ktoś, kto oczekuje z tego powodu jakichś zysków, nie jako polityk, tylko po prostu jako kibic i jako Polak. Naprawdę bardzo, ale to bardzo się ucieszyłem. Zresztą gratulowałem także, chociaż już nie osobiście, panu Tajnerowi, bo z nim się też widziałem, rozmawialiśmy, robi też bardzo dobre, bardzo sympatyczne wrażenie, a ja lubię ludzi miłych, sympatycznych, takich, którzy nie robią wrażenia agresywnych, a jednocześnie coś potrafiących, bo to jest jakby najlepszy rodzaj człowieka.\nJacek Karnowski: „Adam Wielki” – tak pisze o nim prasa.\nJarosław Kaczyński: „Adam Wielki”, tak.\nJacek Karnowski: Miejmy nadzieję, że jeszcze wiele sukcesów. Dziękuję bardzo. Premier Jarosław Kaczyński był gościem Sygnałów Dnia.\nZobacz więcej na temat: Jarosław Kaczyński Józef Oleksy polityka Sygnały Dnia Aleksander Kwaśniewski POLSKA Roman Giertych Mariusz Błaszczak Lech Kaczyński\nOstatnia aktualizacja: 21.03.2007 08:13\nNie mam wstrętu do złożenia oświadczenia lustracyjnego. Będę miał tylko kłopot z własną interpretacją. Najtrafniej byłoby mi napisać - nie wiem.\n- Józef Oleksy z SLD. Dzień dobry.\n- Panie premierze, Pan teraz chyba wykłada na prywatnych uczelniach?\n- Nie tylko. Mam także zajęcia na SGH, mojej starej, dawnej alma mater.\n- Gratulacje. A jakie oświadczenie lustracyjne, jako wykładowca Pan złoży?\n- Nie wiem. Muszę się nad tym zastanowić. Moja droga lustracyjna była bardzo skomplikowana. Prawie 8 lat - mnóstwo kontrowersji, nadinterpretacji i interpretacji, sporów o sedno sprawy.\n- I w końcu dla Pana dobry wyrok sądowy.\n- I w końcu wyrok oczyszczający. A dziś znowu trzeba składać.\n- Wyrok oczyszczający, bo z taką interpretacją, że mógł Pan nie wiedzieć, że AWO, który Pana kiedyś przeszkolił, to była służba specjalna PRL. Ale dziś ustawodawca już to wie, podkreśla. Co Pan napisze?\n- No tak. Ale dziś to ustawodawca podkreśla.\n- Zamknięte. Mówię o przyszłości.\n- Wówczas rzeczywiście AWO, to były tylko kursy i szkolenia rezerwy wojennej.\n- Nie polemizuję z tym wyrokiem. Pytam o przyszłość.\n- Oczywiście służby specjalne - bo to jest wywiad, to był II Wydział Sztabu Generalnego - tylko to dotyczyło rezerwy wojennej.\n- A do przodu? Co Pan napisze w tym nowym oświadczeniu? Czy w ogóle Pan złoży?\n- Nie wiem. Muszę uwzględniać zapadły wyrok sądu najwyższego, bo to jest sąd najwyższy w Polsce. Ale ja nie mam jakiegoś wstrętu do złożenia oświadczenia lustracyjnego. To jest prawo obowiązujące. Ja będę miał tylko kłopot z własną interpretacją i najtrafniej byłoby mi napisać - nie wiem. Ale już słyszę, że jest podpowiadana tak formuła, jako protestacyjna - ja jestem przeciw lustracji.\n- Tak podpowiadają? Żeby pisać - nie wiem?\n- Tak. Słyszę właśnie, że niektórzy taką trzecią drogę widzą, bo to jest skomplikowana ustawa. I będzie niejednemu nastręczać trudności, dlatego, że zaczęło się w atmosferze publicznej od rozliczania przeszłości z tej ostrej strony, czyli konfidentów, donosicieli, szkodników, tych, którzy skrycie szkodzili ludziom, Kościołowi, demokracji, państwu. I ta atmosfera lustracji nie będzie pasowała do niejednej sytuacji, w której ktoś otarł się służby specjalne. Jako ekspert, którzy był szkolony w rezerwie wojennej, bo podlegał - tak, jak ja - obowiązkowi szkoleń rezerwistów - wszyscy z kategorią "A" podlegali.\n- To można napisać po prostu, bo tam, w tym oświadczeniu jest taka rubryka - w jakiej formule, kiedy, itd.\n- Tak. I to jest jakaś ścieżka. Ale zanim się do tej rubryki dojdzie, trzeba oświadczyć się, czy się było tajnym współpracownikiem i ja do tego zmierzałem właśnie, że to narzuca tę tonację, która towarzyszy lustracji historycznej, od początku. I wielu będzie mieć odruch sprzeciwu, chcąc powiedzieć, że w jakimś zakresie mieli ten kontakt, ale będą mieli opór moralny i prawny, że to nie było to, co powszechnie przydaje sformułowaniom o lustracji.\n- Ta lustracja obejmie tylko 300 tys. osób. Jak mówi nowo powołany szef tzw. pionu lustracyjnego IPN, prokurator Jacek Wygoda, mniej. To w takim razie łatwiej będzie przeprowadzić? 300 tys., a nie 700 tys.?\n- To już nie ma większego znaczenia. To już jest reguła wielkich liczb i wszystkich wpadek i niedociągnięć.\n- To zamknie ten spór lustracyjny? 17 lat się z tym wozimy.\n- Jeżeli byłoby to szybko przeprowadzone, to warto szukać szansy na zamknięcie, bo to jest spóźnione, bardzo w politycznej walce wyolbrzymione. Jest jeden zły przekaz, że to się nie stało na początku transformacji - że uczyniono kolorystykę czarno-białą.\n- Ale Pan nie ma poczucia zawinienia? Bo to Pan był wtedy po tej stronie, która mówiła - nie chcemy lustracji. Gdybyśmy wszyscy przez to przeszli, jako społeczeństwo, elity polityczne, byłoby dawno zamknięte, posprzątane i też chyba by polowania na czarownice nikt nie ogłaszał.\n- Teraz trudno wstecz korygować poglądy.\n- Czy część tych obaw się nie potwierdziła?\n- Właśnie nie. Nie wykryto żadnych przypadków jakichś drastycznie zagrażających Polsce i polskiemu bezpieczeństwu, które by wskazywały na straszne szkody z powodu ułomnego podjęcia sprawy lustracji, spóźnionego podjęcia, itd. Czyli ta groza, która miała wiać od strony zaniedbań lustracyjnych, nie jest taka, jak się dziś wydaje.\n- I na drugą stronę, ta groza, która miała wiać z lustracji, też chyba nie jest tak straszna?\n- Też nie. I dlatego, że nie jest słuszna formuła czarno-biała. Jeżeli załatwimy lustrację, będziemy aniołami, jako Polacy i przyszłość będzie usłana różami.\n- Rozmawiamy o sprawach dużo ważniejszych.\n- Powinniśmy rozmawiać o przyszłości. Jeżeli o przyszłości, to wcale nie jest tak, że ludzie będą od razu wszyscy dobrzy, że nie będzie sytuacji specjalnych, że ułomności ludzi znikną i że nie będzie trzeba czuwać nad tym, co z tych ludzkich ułomności może dziś i jutro wynikać.\n- Jak Pan już złoży oświadczenie lustracyjne - rozumiem, że się Pan waha, co tam napisać?\n- Nie. Nie waham się. Nie wiem. Coś napiszę.\n- Raczej, że tak? Że Pan współpracował?\n- Tak. Proszę pamiętać, że poprzednio, gdyby była odrobina dobrej woli, to ja dopisałem właśnie na oświadczeniu lustracyjnym.\n- To zamknijmy. Napisze Pan - tak, współpracowałem?\n- Dopisałem. Moje oświadczenie było czyste.\n- To może Pan napisze - nie wiem, a potem napisze?\n- Ale to będzie to samo, co już zrobiłem 8 lat temu. I to dopiero pana Nizieńskiego naprowadziło na ścisłe ściganie tej wątpliwości.\n- AWO to rzeczywiście była ciekawa przygoda dla wszystkich, bo nikt nie wiedział, że coś takiego istniało. Jak Pan już złoży to oświadczenie lustracyjne, to wystartuje Pan - jak dzisiaj pisze "Dziennik" - w wyborach na szefa mazowieckich struktur SLD. Tak?\n- Ciekawa, sensacyjna informacja. Pierwszy raz ją od Pana słyszę. I dementuję. W sobotę jest rzeczywiście konwencja mazowieckiej organizacji SLD - największej w Polsce. I nie ma żadnego powodu do spekulacji, ponieważ to nie jest konwencja wyborcza. Wyborcze są zjazdy, a konwencje dokonują decyzji personalnych, wyłącznie wtedy, jeśli ktoś by nie uzyskał absolutorium. A ja uważam, że obecni liderzy uzyskają absolutorium.\n- To są dobrzy liderzy?\n- Uzyskają absolutorium, bo nie słyszę, żeby były jakieś spory i walki. A objawy niezadowolenia, które tu i ówdzie się rozlegają, rozlegają się wszędzie.\n- Marek Dyduch mówi tak - ostatnio sporo jeżdżę po kraju i tyle krytycznych słów pod adresem Olejniczaka, co teraz, nie słyszałem jeszcze nigdy. Pan też jeździ? Też Pan słyszy?\n- Ja też jeżdżę - mniej oczywiście, niż kiedyś. Ale jestem zapraszany przez różne środowiska. I nie dopytuję się o to, co kto myśli o liderach.\n- Sami działacze mówią?\n- Sami mówią też, ale ci, którzy to mówią, to mówią to raczej z punktu widzenia niedosytu form aktywności oraz dynamiki, która by mobilizowała. Dziś zresztą całe życie publiczne i lewica nie jest od tego wolna, jest zdominowane bardziej metodą przekazu medialnego, konferencji prasowych, śledzenia sondaży i walki opozycyjnej z rządem.\n- A kiedy było inaczej?\n- Kiedy media nie odgrywały tak znaczącej roli.\n- Choćby we wczesnych latach transformacji. Kiedy np. ja byłem po raz pierwszy szefem partii SdRP w Polsce, to myśmy nie uważali za najważniejszą rzecz, konferencję prasową - zresztą wtedy nikt nie przychodził z dziennikarzy na konferencje lewicy.\n- To już czasy rzeczywiście dawne. Jak czytamy opisy tych czasów, to tabuny dziennikarzy po Sejmie biegające były chyba nawet większe?\n- Były. Ale na lewicowe konferencje.\n- Każda lokalna stacyjka miała korespondenta w Sejmie.\n- Natomiast dziś jest ta przemożna atmosfera medialności wszystkiego - nie ma na to rady. I partie się do tego dostosowują. Jak ja słyszę o dialogu i sporach między liderami w tej samej partii na antenach i w gazetach, a jednocześnie nie słyszę, żeby jakiś rytm walki politycznej i inicjatyw miał miejsce, to znaczy, że to przechylenie medialne jest wyraźne i skuteczne.\n- Wojciech Olejniczak dobrze wypada na konferencjach prasowych. Ale - tak zamykając ten temat - potrzebna jest zmiana generalnie kierownictwa SLD?\n- Nie uważam. Dlatego, że ta zmiana była przecież dokonana po to, żeby byli młodzi, żeby ci starsi liderzy, jak ich potem nieuczciwe nazywano betonem, co było w ogóle nieodpowiedzialne w ustach różnych, ważnych postaci, żeby właśnie ci młodzi, ze swoją dynamiką młodości i bez obciążeń.\n- A gdzie jest ta dynamika młodych? Sondaże stoją.\n- To jest już ich odpowiedzialność.\n- Pytanie, czy ich rozliczycie?\n- Zawsze na kongresach następuje rozliczenie i na konwencjach także. To jest to tajne absolutorium.\n- A prawdą jest, że Pan z panem Włodzimierzem Czarzastym jakoś się zjednoczył i razem gracie o wpływy w SLD?\n- Właśnie widzę, że ma Pan przed sobą gazetę ze zdjęciem - po raz drugi zresztą w tej samej gazecie.\n- Bo dobre zdjęcie. Tak Pan patrzy w oczy panu Czarzastemu, a Czarzasty Panu.\n- Bo jest Czarzastym. I proszę z tego nie wyciągać żadnych wniosków.\n- A pomoże panu Czarzastemu ta przykra historia z antyterrorystami wpadającymi do jego domu?\n- Oczywiście, że pomoże, dlatego, że ten znany działacz stał się ofiarą najbrudniejszej metody działania bezpardonowego, przy nikłym podejrzeniu, które można było wielokrotnie inaczej sprawdzić. I tak nie wolno. Tak nie wolno postępować służbom, nawet jeśli mają podejrzenie, to jest jeszcze mnóstwo innych form dociekania podejrzeń.\n- Czyli pan Czarzasty - ostatnia ofiara III RP i pierwszy męczennik IV RP?\n- Czy ostania - to nie wiemy. I czy pierwszy, jedyny, czwarty - też nie wiemy.\n- To w takim razie program. Czy program SLD, bo mówi Pan - ludzie będą rozliczeni, czyli patrzymy, obserwujemy, aparat partyjny patrzy i obserwuje Olejniczaka. Ale czy program SLD powinien jakoś ulec skorygowaniu? Powinien być bardziej wyrazisty?\n- Ja mam czasem wrażenie, że dyskusje o programie SLD i lewicy toczą się bez znajomości tego, co jest napisane i powiedziane. Nawet wśród kierowniczych działaczy SLD, utyskiwanie na brak jasnego programu bierze się nieraz z nieznajomości tego, o czym się mówi i pisze. Jest tzw. konstytucja programowa przyjmowana w referendach, w województwach i powiatach.\n- To jest to, co pan Olejniczak wspólnie z panem Sierakowskim przygotowali?\n- Tak. Ja mam do tego wiele uwag krytycznych. Nie głoszę ich publicznie, bo łatwo się jest mądrzyć. Programy można pisać w mutacjach przeróżnych i nic jeszcze nie wynika z tego, choćby najdoskonalej brzmiało.\n- To co tam należy dopisać?\n- Uważam, że trzeba przede wszystkim robić programowo - to jest pakiet bardzo ograniczony, bo chodzi o wartości, które partia wyznaje i nie powtarzajmy ich. Ten pakiet w europejskiej socjaldemokracji jest jasny i od lat ukształtowany. Chodzi o krytykę rządów opozycyjnej partii, ale taką, która pokazuje alternatywność własnych propozycji, a nie tylko irytację, czy złość do rządzących. I to jest uwaga do całej opozycji. I wreszcie chodzi o inicjatywy, które by pobudzały środowiska ludzkie, obywatelskie do większej partycypacji w demokracji. Z tym jest źle, nie tylko na lewicy.\n- Ale jak się wsłuchuję w te różne głosy, dochodzące z lewicy, to właściwie poza takim postulatem, żeby uderzyć ideologicznie np. w sprawie ochrony życia poczętego, nie słychać jakichś pomysłów. Pan coś może podpowiedzieć? Co konkretnie mogłoby zjednoczyć, sprawić bardziej wyraźną lewicę?\n- Notabene, awanturę aborcyjną wywołała prawica. I to wywołała dla własnych celów i kombinacji politycznych.\n- Część prawicy.\n- I tu już lewicy nie można niczego przypisać. Pojękiwanie takie jest, że nie idźcie za głośno, bo lewica wyjdzie wtedy z postulatem pełnej liberalizacji.\n- A wyjdzie?\n- Moim zdaniem nie wyjdzie. Bo lewica ma rozum i wie, że kompromis osiągnięty jest dobrym kompromisem.\n- A może w takim razie zapisać w art. 38 albo innym konstytucji to, co proponuje PiS - to jest ostatnia wersja tej propozycji, one się zmieniają, że ustawy, umowy międzynarodowe i inne przepisy obowiązujące w RP, nie mogą ustanowić ochrony życia poczętego mniejszej niż w dniu wejścia w życie niniejszej konstytucji?\n- Nie. To jest wszystko próba doprowadzenia do faktów dokonanych, zmieniania konstytucji. Jest to nieodpowiedzialność LPR, który dla własnych celów taktyczno-politycznych podejmuje temat, który już przerabialiśmy ogromnie boleśnie w dyskusjach i sporach społecznych w Polsce. To, co jest, jest wyjątkowo dobrze przemyślaną ochroną życia, także życia płodu w łonie matki. I robienie teraz próby rozpętywania tej kampanii ponownie, choć szlachetne w zamyśle, jeśli chodzi o ideę ochrony życia w pełnym wymiarze, jednak ma swój niezbywalny podtekst politycznej walki.\n- Czy sprawa Alicji Tysiąc i wyrok trybunału strasburskiego może coś zmienić w widzeniu tych spraw?\n- Myślę, że może wstrząsnąć trochę.\n- Mamy tutaj zdjęcia, gazety publikują. I ta córeczka, na której miała być dokonana aborcja przytula się do mamy. Jak w ogóle mamy się do tego odnosić?\n- To tylko potwierdza, jak to są złożone i trudne dylematy pomiędzy życiem matki, a życiem dziecka poczętego.\n- Mama Julii życie i mówi - to moje dziecko nie powinno żyć. Ja nie potrafię sobie z tym poradzić.\n- I dlatego, może nie tykajmy tej sprawy. To żądanie tej matki mieściło się w ramach prawa dziś obowiązującego. Chodziło tylko o staranność i rzetelność lekarskiego podejścia. I argumentowania i podłoża tej decyzji, ja też nie umiem tego do końca rozstrzygać, bo to dziecko żyje, kocha tę swoją matkę. Matka poniosła szkodę. A więc wybory są tu trudne. I tym bardziej nie wolno manipulować i napinać atmosfery politycznej walki w sprawach, które bardzo dotyczą wewnętrznego życia i matki i późniejszego dziecka.\n- Szczyt Tusk-Kaczyński dzisiaj. Wiemy, że spotkanie w redakcji "Faktu", ale być może też w jakiejś z restauracji. Będzie Pan patrzył, czekał, to będzie ważne?\n- Koniecznie niech idą do restauracji.\n- Poleca Pan jakąś?\n- Mógłby im wiele polecić, bo jest też trochę zabawne, że dwóch najważniejszych liderów w Polsce, musi się spotykać akurat w redakcji gazety. I to gazety, co by nie mówić brukowej.\n- Ale też piszą do niej bardzo światłe umysły, w tym Pan - wydaje mi się.\n- Nie. Ja nie pisuję w tej gazecie.\n- Ale bywa pytany i występuje na tych łamach. Dziękuję bardzo. Józef Oleksy, były premier był gościem "Salonu".\nZobacz więcej na temat: Józef Oleksy lustracja POLSKA dzieci konferencja prasowa\nOstatnia aktualizacja: 29.01.2009 08:13\nMożemy się długo opierać, choć nie za długo, ale nie unikniemy pewnego wzrostu deficytu budżetowego, bo on i tak jest dzisiaj bardzo surowo ustawiony i nie da się cięciami wydatków, zwłaszcza w trzy dni robionymi, załatać budżetowego problemu.\nCiężkie czasy, każda rada w cenie, więc z perspektywy wieloletnich doświadczeń udziału w rządzie, proszę pana o radę, jak w trzy dnie znaleźć 17 mld złotych, na dodatek nie robiąc nowelizacji budżetu?\nTo albo będą drakońskie posunięcia, albo pozostaną pobożnymi życzeniami. Pamiętam, jak wicepremier Hausner po rządach AWS razem z Leszkiem Millerem szukali bodajże 20 mld oszczędności i to obrodziło wielkimi tomami różnych wykazów.\nW pierwszej propozycji miały być obcięte dotacje dla barów mlecznych.\nNie to był ten czas.\nTo się skończyło takimi doraźnymi, nieprzemyślanymi posunięciami, bo chodziło tylko o to, żeby zebrać te pieniądze i żeby się zgadzało potem w bilansie. Wtedy sytuacja byłaby dużo bardziej dramatyczna, bo dziura budżetowa już była i jej trzeba była zaradzić. Natomiast teraz to jest takie działanie zapobiegawcze, żeby uniknąć wzrostu deficytu budżetowego.\nUpieram się, że te bary mleczne były w roku 2002.\nMożliwe. I tak była to niepoważna decyzja.\nWycofano się z niej. Ale jest dziura budżetowa, panie premierze? Sytuacja jest poważna czy to jest takie „pijarowskie” szukanie oszczędności na czarny scenariusz? Słowo „scenariusz” padało z ust przedstawicieli rządu.\nDobrze, gdyby tak było, gdyby to było tylko zapobiegliwe działanie, bo kryzys jest faktem. Mnie bardzo irytowało jako ekonomistę takie uspokajanie, że Polska jest wyspą w oceanie kryzysu globalnego i nam się nic nie stanie… Bo niby dlaczego miałby Polski ten kryzys nie dotknąć? To niepoważne nawet. Ja to jedynie rozumiałem, że rząd nie chciał społeczeństwu dawać złych sygnałów. Z tego punktu widzenia to linia słuszna, ale z ekonomicznego punktu wodzenia trzeba bardzo bacznie się przygotowywać do skutków tego, co się wydarzyło, bo to jest kryzys już nie tylko bankowy, to jest załamanie dynamiki gospodarczej w skali globalnej od Stanów Zjednoczonych po Chiny.\nDotknie nas recesja?\nNie wiem. Tu akurat wierzę, że jesteśmy nieco mniej podatni na załamanie recesyjne, ale nie uważam, że można to w nieskończoność czynić źródłem nadziei, po przecież nasza gospodarka jest bardzo mocno związana z gospodarką niemiecką, choćby poprzez eksport, a w Niemczech już jest recesja.\nA tak się to robi, że szuka się w trzy dni szybkich oszczędności, bo jak się to rozłożyłoby – może na takie jest myślenie rządu – na dłuższy okres, toby się to rozmyło, zaczęłyby się targi, a tak to nie ma wyjścia, trzeba szybko?\nTo się i tak rozmyje dlatego, że nie da się tego typu ruchów robić w krótkim czasie. Pewna nieodpowiedzialność po stronie rządu właśnie tym zaowocowała. Gdyby trzy miesiące wcześniej podjęto działania przygotowawcze, to nie byłoby tego pośpiechu, który na pewno zaowocuje potknięciami, nietrafionymi propozycjami, kamuflowanymi ruchami, bo to jest cecha inercyjnej biurokracji.\nMożna zwiększyć deficyt budżetowy?\nTak, uważam, że nie ma na razie innej recepty w świecie, kiedy nadchodzi recesja… jak wydatki, zachęcanie do wydawania, rządowe wydatki, dbałość o to, żeby do przedsiębiorstw był dopływ środków kredytowych.\nA to użyte przez premiera porównanie do rodziny, że skoro mąż stracił pracę, to nie znaczy, że należy jeszcze wszystko przepić. To było takie odniesienie do tego, czy warto się zadłużać, skoro jest źle. Wtedy się spłaca długi raczej niż bierze nowe.\nSą dwa podejścia, jedna filozofia, że zaciskać pasa i zacząć stanowczo oszczędzać. Każdy sam musi sobie zrobić taką analizę, od rodziny po państwo, gdzie zaciskać pasa i ograniczać wydatki zbędne. A w ogóle nie dojdzie do porozumienia w ustaleniu pojęcia „wydatków zbędnych”, bo nigdy w państwie do takiego pojęcia nie doszło. Słyszałem nawet dziś dyskusję, że nie można ruszyć wydatków zbrojeniowych.\nNie można, bo jest w ustawie…\nCo jest w ustawie? W każdym państwie, gdzie jest bieda i nadchodzi kryzys i oszczędności trzeba robić, to się zaczyna od rzeczy, które na dziś nie są palące.\nPanie premierze, jest w ustawie 1,9 PKB na inwestycje zbrojeniowe, na wojsko…\nW wielu dziedzinach jest w ustawie pozapisywany wskaźnik…\nZmienić ustawę trzeba?\n… w dziedzinach nauki, nakładów, innowacji… a nigdy nie był osiągnięty, a też był zapisany.\nTrybunał Stanu się za to nie należy wtedy ministrowi?\nNie, nie należy się, bo jak jest sytuacja nadzwyczajna się nie należy. Patrzę z niepokojem na niesłychaną determinację w wydatkach wojskowych i zakupywaniu samolotów i różnego sprzętu.\nSamoloty to chyba dobrze, że kupiliśmy…\nTak, to wszystko w ramach strategii umacniania bezpieczeństwa kraju i sojuszniczych więzi jest słuszne. Ale mówimy o sytuacji, w której chodzi o cięcia, o cięcia radykalne.\nPatrzę na mapkę, którą dzisiaj dziennik „Polska” publikuje, to jest taka mapa świata ze słupkami, kto ile wydał na walkę z kryzysem. Polska 27 mld dolarów – tak tu wyliczono. Rozumiem, że to ten plan rządowy kilkanaście tygodni temu przedstawiony. Ukraina dużo gorzej, bo 13 mld, ale Niemcy – 470 mld dolarów na walkę z kryzysem, Szwecja – 250 mld… Może jednak warto powiększyć ten deficyt?\nJestem zdania, że nie unikniemy tego. Możemy się długo opierać, choć nie za długo, ale nie unikniemy pewnego wzrostu deficytu budżetowego, bo on i tak jest dzisiaj bardzo surowo ustawiony i nie da się cięciami wydatków, zwłaszcza w trzy dni robionymi, załatać budżetowego problemu.\nPolacy muszą się szykować na bardzo ciężkie czasy? Powinniśmy się bać? Jaką strategię życiową przyjąć?\nNie uważam, że będą to dramatycznie czy katastroficznie ciężkie czasy. Bo jednak potencjał jest już inny. Porównania z kryzysem z 1929-30 roku…\nAlbo z 1980…\nTak… nie są uprawnione. Natomiast rząd powinien bardzo racjonalnie, uczciwie i obiektywnie w różnych obszarach pokazać społeczeństwu, gdzie należy się spodziewać odczuwalnych przez ludzi skutków tego kryzysu. Ta gadanina jest na razie zbyt ogólna, budżetowa, wielka w kategoriach proporcji i dynamik, natomiast pora najwyższa, żeby obywatel usłyszał, na co się powinien odpowiedzialnie nastawić, czego uniknąć, co nowego podjąć, a co przeczekać. Tego rząd nie robi.\nW wypowiedziach premiera, których jest sporo, pan tego nie słyszy?\nNie, w wypowiedziach premiera jest – też potrzebne – ogólne uspokojenie i zapewnienie, że już wiemy, że jest kryzys. To jest dużo w świetle wcześniejszych oświadczeń.\nAle pan złośliwy.\nAle to jest wciąż za mało. Ja na przykład domagam się, żeby premier i rząd przedstawili społeczeństwu konkretnie ludzkie, obywatelskie dolegliwości, które nadejdą. Wtedy dialog ze społeczeństwem będzie dużo bardziej przejrzysty niż dziś, kiedy ludzie mogą tylko w zalęknienie popaść, słysząc o wszechobecnym kryzysie w świecie i już słysząc, ze w Polsce też on będzie.\nPremier w Davos, więc tego apelu nie usłyszy. Ale pewnie służby prasowe rządu zanotowały i przekażą. Na razie nie ma też (w każdym razie nie słyszałem) komentarzy z ust premiera, dotyczących zarzutów postawionych byłemu prezydentowi Sopotu. Osiem zarzutów postawiła prokuratura, w tym siedem korupcyjnych. Czy tak wygląda polska polityka samorządowa?\nJa w ogóle mam poważne zastrzeżenia do praworządnego wymiaru Polski, do praktyki tej praworządności. Ale zostawmy ogólne refleksje na boku. Ja się troszkę zdziwiłem, słysząc te poręczenia. Nie wiem, co Lech Wałęsa i arcybiskup Gocłowski poręczają w sprawie sześciu zarzutów korupcyjnych.\nNie wiem, ale słyszałem dziś, że nie ma sprawy Karnowskiego, bo on przecież już nie jest członkiem Platformy. No to co z tego? A jaką postawę zachowują radni Platformy Obywatelskiej? To przecież dzięki ich obronie murem za Karnowskim jest ten pat, jaki jest. Jestem daleki od osądzania ludzi i odwoływania ich tylko dlatego, że padło podejrzenie na nich, choć eksploatuje się to w Polsce niesłychanie, nieuczciwie często, niszcząc ludzi. Ale ta sprawa nie jest nowa, ona się toczy od dawna i obrodziła zarzutami.\nTo co powinni zrobić radni? Złożyć mandaty?\nNie, powinna powstać jakaś atmosfera dezaprobaty. A tu się znowu wszystko podzieliło na obozy walki politycznej, jedni bronią, drudzy atakują. A co ma wymiar sprawiedliwości zrobić? wymiar sprawiedliwości nie żyje w próżni i ulega medialnym naciskom i politycznym pośrednio także. Żal mi praworządności, bo wpływ różnych nacisków i publicznych wyrazów stanowisk niestety nie wpływa dobrze na spokojny bieg prawniczej procedury.\nA co ma zrobić Kazimierz Marcinkiewicz, gdy czyta na pierwszej stronie „Super Expressu” dzisiaj: „Ściągnął kochankę do Polski”… jeździł zanim przez cały dzień fotoreporter tej gazety i fotografował prywatne spotkania… W jakieś tarapaty wpadł były premier.\nMoże to krzywdzące, ale myślę, że po części sam je sobie wywołuje. Ma jakąś niesłychaną skłonność do epatowania opinii publicznej sobą. I mu to dużo dało w popularności potocznej. Jak przeczytałem – nie wiem, czy to jest prawda – że tamte zdjęcia wysłał do „Super Expressu”, to ja już się poddaję, bo uważam, że przekroczył granicę sam.\nKiedyś z panem rozmawiałem i sformułował pan bardzo ciekawą tezę o „chorobie premierowskiej”. Jak się odchodzi z tego urzędu, to niektórzy mają poczucie dużego upadku czy braku czegoś i to może powodować różne zawirowania. Może to jest ten przypadek?\nTo mnie na szczęście nie dotyczy…\nDlatego był pan w stanie sformułować tezę o tej chorobie.\nTak, ja temu nie uległem, ale to jest taki objaw choroby. Niektórzy to zamykają w sobie, jak wiem w jednym przypadku, bardzo źle to znoszą, ale nie dzielą się tym z otoczeniem. A inni, jak Kazimierz Marcinkiewicz, nie mogą sobie miejsca znaleźć, ponieważ tak przywykli od tego pijaru, w którym się świetnie czuli i był to ich stan błogosławiony, ze jak potem się to kończy, (mimo, ze to się nie kończyło u niego jakimś dramatem), kompotem jest właśnie to epatowanie opinii publicznej, wciąganie jej i mediów do swoich spraw, a jak ich nie starcza, to się je kreuje. I ta sprawa ostatnia, narzeczeństwa Kazimierza Marcinkiewicza, tak niestety wygląda. To jest coś takiego, czego nie powinno się za bardzo komentować, bo o to też, myślę, chodziło – żeby to nieustannie komentować, przywoływać, przypominać, bo zgodnie ze starą maksymą Jerzego Urbana, „nieważne, co mówią, byle nie przekręcali nazwiska”.\nA Jarosław Kaczyński był chory na „chorobę premierowską” po odejściu z urzędu?\nNie wiem, ale na pewno przeżył swoją traumę, bo jest ambitnym politykiem.\nMusi próbować dlatego, że jest liderem partii, która uczestniczy w demokratycznej walce o władzę i dziwiłbym się, gdyby tego nie zakładał.\nA reklamówka „Czyny, nie cuda” zrobiła na panu wrażenie?\nOna jest taka obrazoburcza trochę – kwestionuje rolę w życiu. Ale jest trafna. Jest delikatnie złośliwa, ale trafna.\nI nutka populizmu – ja tak to odczytuję.\nTo będzie populizm…\nAle także w innym wymiarze, bo tutaj – jak to skomentował premier Donald Tusk – „witamy w klubie”. Tak powiedział na propozycję PiS-u, żeby zmniejszyć liczbę parlamentarzystów do 360 posłów i 50 senatorów. Przed wojną ludność Polski wynosiła 35 mln i było 444 parlamentarzystów, więc podobna liczba jak dzisiaj, a obywateli było mniej.\nTo jest jakaś historyczna tradycja, ilość parlamentarzystów. Ale to nie jest kanon objawionej prawdy, ani najważniejsza sprawa w zmianach konstytucyjnych, które wcześniej czy później nadejdą. Ale jak Sejm pracuje, wszyscy widzą. Ja mam porównanie, bo byłem marszałkiem Sejmu na początku demokratycznych przemian w Polsce i byłem w 2004 roku; mam porównanie, jak się obyczaje zmieniają, jak rola wielkiej władzy ustawodawczej w państwie się przemienia, niestety niekorzystnie.\nPanie premierze, zaczęliśmy od dobrych rad i zakończymy na dobrych radach. Ja pana poproszę o radę, jak się rozeznawać w grach wewnątrz lewicy? Jakiś centrolew powstaje, kongres w Pałacu Kultury. Liderzy jakichś frakcji, Cimoszewicz, Rosati… jest Napieralski… O co chodzi?\nJak to o co chodzi? O mandaty! Jak nie wiadomo, o co chodzi, to zawsze chodzi o jakiś interes. Najgorszym nieszczęściem jest to, że lewica się wyzbyła swojej ideowości, ideologii, staje się pragmatyczna i kolejnie politycy niezadowoleni, sfrustrowani budują nowe struktury pod hasłem jedności, pod hasłem dobra lewicy, a często to tzw. dobro lewicy to jest dobro grupki polityków, którzy nieustannie coś reformują.\nBędzie z tej mąki jakiś chleb?\nSLD jest partią już ze swoją biografią, wadami i osiągnięciami, teraz słabo przędzie, ale to jest partia zorganizowana i wokół tego się powinno dziać.\nAle nie ma w niej Józefa Oleksego…\nTo już strata lewicy.\nA będzie Józef Oleksy w SLD?\nA to jest najmniej ważna sprawa. Odchodziłem w bardzo przykrych dla mnie okolicznościach, gdzie młodzi liderzy, nie zastanowiwszy się, zaczęli ogłaszać wyroki.\nNapieralski mówił ostatnio, że chciałby z panem porozmawiać. Porozmawiał?\nCzekam. Lubię go i chętnie porozmawiam.\nZobacz więcej na temat: Józef Oleksy premier kryzys Jarosław Kaczyński POLSKA deficyt budżetowy oszczędności Kazimierz Marcinkiewicz\n16'04 07-03-06 kaczyński jarosław\nProblem lewicy to jej liderzy\nOstatnia aktualizacja: 26.03.2007 07:15\nNowi liderzy są wyłaniani nadal metodą palca wskazującego w wąskim gabinecie, ale pewnie tak jest wszędzie, bo wodzowski charakter partii się bardzo utrwalił, a na lewicy skłonności centralistyczne czy związane z dawnym centralizmem demokratycznym ożywają.\n14'14 07-03-26 oleksy\nWiesław Molak: W naszym studiu zapowiadany gość – Józef Oleksy. Dzień dobry, witamy w Sygnałach.\nJózef Oleksy: Dzień dobry państwu.\nJoanna Lichocka: To był trudny weekend?\nJ.O.: To był taki brzydki weekend.\nJ.L.: Pogoda była ładna.\nJ.O.: Pogoda była piękna, natomiast nastrój różnie się układał u różnych. Najbardziej cierpieli moi koledzy, którzy wpadli w wielką euforię emocjonalną, uniesienie moralne ogromne, objawy obrzydzenia i takiego poczucia własnej wartości na tle złoczynienia ich lidera dawnego, Józefa Oleksego.\nJ.L.: Leszek Miller określił „józiolenia”, to takie „józiolenie”.\nJ.O.: Leszek Miller jest tu chyba szczególnie przewrażliwiony, bo przecież Gudzowaty to jego najbliższy kumpel i faworyt, więc dziwić go musiało właśnie, że poszedł na takie posunięcie. (...) Mnie zadziwia ta cała sytuacja, dlatego że incydent jest incydentem, nie takie się podsłuchy zdarzały w Polsce, wywołując poruszenie, ale uruchomienie armat typu sądy partyjne, typu ocenienie bez rozmów, przecież nikt nie chciał, żeby porozmawiać, ja mam jeszcze coś do dopowiedzenia w tych sprawach.\nJ.L.: To niech pan opowiada.\nJ.O.: Nawet w sprawach zdrad, o które tak mało odpowiedzialnie Aleksander Kwaśniewski mnie zarzucił.\nJ.L.: No właśnie, dlaczego Aleksander Kwaśniewski nazwał pan zdrajcą?\nJ.O.: Ale nie chciał rozmawiać na żadne tematy, ponieważ powiedziałbym tak i mówię to bardzo spokojnie, bo też pewną ulgę odczuwam z powodu uzyskania dużego stopnia wolności osobistej i politycznej, ale to jednak była euforia i takie zacietrzewienie, które wynikało po części z obrazy osobistej – uprawnionej, przepraszałem tych, których spotkała przykrość i czynię to szczerze, bo sam byłem zszokowany tą sprawą. Ale co mnie zdziwiło u kolegów, to to, że nikt nie zajął się sednem sprawy, czyli tym, jak taka metoda mogła zaistnieć, dlaczego siedem miesięcy nad tym pracowano, kto nad tym pracował, co zdecydowało, że teraz to ogłoszono, i wszyscy rzucili się na mnie, jak na sprawcę rzeczywiście momentami...\nJ.L.: A dziwi się pan? Jak usłyszeli, że są „sitwą, która ma Polskę „w d...”?\nJ.O.: Nie. No, wie pani, samo słowo jest tutaj nieprzystające, dlatego że ono przecież nie dotyczy partii, nie dotyczy tysięcy ludzi, których szanuję, z którymi działałem i których znowu tu, na antenie przepraszam, bo Sojusz Lewicy Demokratycznej to nie jest grupka liderów i o nich głównie mogło tylko chodzić, bo to są ci, którzy nadają ton, podejmują decyzje i dają interpretację, tak że to jest też jakaś dziwna gorliwość w nadinterpretowaniu jednego słowa, które się tam znalazło. Ale zostawmy to, bo wiadomo, że kto mnie zna, ten wie, że własnej partii tak na pewno nazwać nie mogłem w sensie przekonania własnego.\nJ.L.: Nie powiedział pan tego?\nJ.O.: Tam jest parę stwierdzeń, co do których pochodzenia w ogóle jestem zdziwiony. Uważam, że (i powtarzam to, nikogo to nie obchodziło) ta taśma została zmanipulowana.\nJ.L.: Kto ją zmanipulował?\nJ.O.: Ja jeszcze nie wiem, w jakim zakresie i kto, ale te siedem miesięcy także temu posłużyło. No i trudno, nikogo to nie obchodzi już. Być może ktoś...\nJ.L.: Chce pan powiedzieć, że wszystko, co jest na tej taśmie, to jest nieprawda? Nic pan z tych rzeczy nie mówił?\nJ.O.: Oczywiście, że mówiłem, bo tak to logicznie wygląda, natomiast już powiedziałem – rozmowa była przypadkowa, rozmowa była prywatna i nie wolno jednak z rozmowy prywatnej czynić tak wielkiej wrzawy publicznej, jakby to było oświadczenie, manifest i Bóg wie, jaki publiczny atak. No, nie zachowano tu miary, tak jak Aleksander Kwaśniewski w sposób dość ośmieszający użył języka bardzo brukowego.\nJ.L.: I nazwał pana „zdrajcą”. Dlaczego nazwał pana zdrajcą, jak pan sądzi?\nJ.O.: Myślę, że on powinien to wyjaśnić, bo ja domyślam się, dlaczego to słowo zostało użyte, ale przecież nie będę szedł jego śladem i dywagował publicznie na temat domysłów moich.\nJ.L.: Dlaczego? To jest bardzo ciekawe.\nJ.O.: To jest ciekawe...\nJ.L.: Dlaczego nie nazwał pana kłamcą, konfabulantem, ale nazwał pana zdrajcą?\nJ.O.: Tak, i to ma swoje powody i myślę, że Aleksander Kwaśniewski zechce to wyjaśnić.\nJ.L.: Tygodnik Wprost próbuje to wyjaśnić. Widział pan dzisiejszą okładkę?\nJ.O.: Nie jeszcze. O, brzydka, jak zawsze we Wprost. Już pamiętam taką okładkę: żmijowisko...\nJ.L.: To może ja opowiem słuchaczom, którzy jeszcze nie widzieli tej okładki – jest czterech panów na golasa: Aleksander Kwaśniewski, Leszek Miller, Wojciech Olejniczak i Józef Oleksy, wielki tytuł: „Krach Polski prezia”. I Wprost tą okładkę mówi, że król jest nagi, że Oleksy potwierdził to, o czym media pisały od dawna – istnienie towarzysko-politycznego środowiska nazwanego „układem prezia”. Może dlatego Aleksander Kwaśniewski nazwał pana zdrajcą?\nJ.O.: W tym sensie jestem gotów to potwierdzić, dlatego że moje spory, na przykład całkiem merytoryczne nieraz czy metodyczne, sprowadzały się także do tego, że SLD od dawna jest we władaniu (nie mówię tego w żadnym znaczeniu bardzo skrajnie pejoratywnym) grupy kolegów, którzy mieli własne życiorysy wspólne, których coś łączyło poza tymi życiorysami, którzy skupiali się zawsze wokół Aleksandra Kwaśniewskiego. I być może z tego powodu było trudniej wyłaniać nowych liderów i uruchamiać tę rywalizację zdrową, którą niosły czasy. Trzeba było w wyniku złożoności czasu szukać zdrowego mechanizmu wyłaniania nowych liderów. Nowi liderzy są wyłaniani nadal metodą palca wskazującego w wąskim gabinecie, ale pewnie tak jest wszędzie, bo wodzowski charakter partii się bardzo utrwalił, a na lewicy skłonności centralistyczne czy związane z dawnym centralizmem demokratycznym ożywają. Ja nie robię z tego żadnej sensacji, ale jeśli się pyta o wewnętrzne grupy wpływów, to grupa Aleksandra Kwaśniewskiego jest najsilniejsza. Teraz znowu wygrała. Choć powiem, że mnie jako starego polityka drażniło takie magiczne wyczekiwanie nieustanne na powrót Aleksandra Kwaśniewskiego, który jak rycerz na białym koniu ma przybyć i uzdrowić chorą lewicę czy słabująca lewicę, bo to jest dowód własnego poczucia niemocy. Partia, która wyczekuje nieustannie na jakiegoś zbawczego lidera, choć to dotyczy akurat osoby wybitnej i coś wnoszącej do tego wspierania lewicy, potrzebnego wspierania, to jednak jako metoda i psychika to obezwładnia.\nJ.L.: Panie premierze, potwierdził to pan – istnienie środowiska zwanego „układem prezia”, ale ten układ prezia, o którym pisze Wprost i o którym wielokrotnie pisała prasa i publicyści mówią nie tylko o tym, że to pewne towarzystwo polityków, którzy nawzajem się wspierają, ale też towarzystwo, które się nawzajem wspiera w kapitaliźmie politycznym. To pan w tej rozmowie powiedział, że ojcem kapitalizmu politycznego jest właśnie Aleksander Kwaśniewski.\nJ.O.: Tak, ale ja nie jestem nastawiony na obwinianie mojej partii czy dezawuowanie autorytetu Aleksandra Kwaśniewskiego. Faktem jest, że przecież ten kapitalizm polityczny umownie mówiąc nie wziął się z niczego. Za te błędy lewica zapłaciła także utratą popularności, stratą części swoich zwolenników, sympatyków, którzy liczyli na lewicę, która mniej będzie się troszczyć o salon ludzi zamożnych, a znacznie bardziej będzie się troszczyć o biednych i o tych zmarginalizowanych społecznie. Ja nie mówię, że tak nie było, to byłoby nieuczciwe, natomiast gdzieś jakieś przechylenie ledwo uchwytne nastąpiło, że pojawiło się pojęcie „kapitalizm polityczny”. Ja uważam, że jest przeceniane, że jest używane jako broń przeciwko pewnemu okresowi życia.\nJ.L.: Nie ma kapitalizmu politycznego w Polsce? Nie działał kapitalizm polityczny w Polsce?\nJ.O.: Tak, ale przypisywanie...\nJ.L.: Aleksander Kwaśniewski nie jest ojcem kapitalizmu politycznego?\nJ.O.: Ale przypisywanie tego Sojuszowi Lewicy Demokratycznej jest nieuprawnione. Wszyscy na to...\nJ.L.: Ale pan przypisał to Aleksandrowi Kwaśniewskiemu.\nJ.O.: Wszyscy na to zachorowali i ja też poczuwam się po części do odpowiedzialności, że mogąc więcej tematów ludzkich zwykłych podejmować, że też nieraz ustępowałem przed tak zwaną presją potrzeby budowy kapitalizmu.\nJ.L.: Ucieka pan od odpowiedzi na moje pytanie. Pomogę trochę panu...\nJ.O.: Ale nie uciekam od własnej odpowiedzialności za tę część spraw, które mogłem jeszcze bardziej stanowczo stawiać.\nJ.L.: Rzeczpospolita dzisiaj pisze, że ochroniarze Gudzowatego być może nagrali także Aleksandra Kwaśniewskiego i być może jest też tak, że istnieją dokumenty, że szef Bartimpexu ma wiedzę o przestępstwach związanych z obrotem gazem, w które mogą być zamieszani ludzie z otoczenia Kwaśniewskiego.\nJ.O.: Jeszcze raz powtórzę – ja Aleksandra Gudzowatego poznałem nie tak dawno temu przede wszystkim jako częstego bywalca Pałacu Prezydenckiego i bardzo blisko zaprzyjaźnionego z Leszkiem Millerem. I niech przynajmniej te osoby nie czynią ze mnie demona, który był w jakimś konszachcie z człowiekiem, co by nie mówić, nawiedzonym teorią spisku na jego życie. I moja wizyta ówczesna, ta właśnie wizyta była na prośbę Aleksandra Gudzowatego, w której chciał mnie bardzo usilnie skłonić, żebym zeznał w prokuraturze coś, czego zeznać zgodnie z prawdą nie mogłem.\nJ.L.: Dziwi pana ta supozycja, że może istnieć wiedza o przestępstwach związanych z obrotem gazem, w których mogą być zamieszani ludzie z otoczenia Kwaśniewskiego?\nJ.O.: Nie wiem i w tej sprawie nie mogę niczego potwierdzić. Wiem tylko, że sprawy gazu toczyły się bardzo różnymi drogami i jawnymi, niejawnymi. Jak zawsze to jest wielki sektor gospodarczy i niczego nie wolno tu z góry podejrzewać, jeżeli nie ma żadnych faktów.\nJ.L.: Co SLD teraz powinno zrobić?\nJ.O.: SLD powinno szukać siły wzmocnienia. Jeśli Aleksander Kwaśniewski, jak się magicznie wierzy, jest takim wzmocnieniem, to dobrze, ponieważ ja życzę lewicy, żeby była silniejszą partią, bo jest potrzebna w starciu koncepcji Polski między ukształtowaną koncepcją prawicy...\nJ.L.: Czy ujawnienie tych taśm nie mogłoby się stać pewnym katharsis, pewnym ostatecznym rozliczeniem się z przeszłością? Tą całkiem niedawno, tą rządów ostatnich czterech lat SLD.\nJ.O.: Wie pani, gdyby liderstwo było stanowcze, silne, młode i przebojowe, jak jest, to właśnie nie powinno było popełnić tego błędu, by w euforii, potępić jednego ze swoich przywódców tylko dlatego, że oburzające i irytujące są sformułowania użyte w rozmowie prywatnej, podkreślam. I wzywam wszystkich w SLD: zajmijcie się w końcu całością tej sprawy, a nie tylko osobistą obrazą uprawnioną poszczególnych osób, bo jeszcze całość sprawy nie jest podjęta.\nJ.L.: Jakby całość ujawniać i wszystkie szczegóły tej rozmowy, to jest tam też kilka afer, które pan przypomina, afer związanych z aferą „bawełnianą” pana Jacka Buchacza, sprawy takich...\nJ.O.: O tym tam chyba nie ma mowy.\nJ.L.: Jest, odsłuchiwałam wczoraj całe trzy godziny tej rozmowy.\nJ.O.: To ja nieuważnie słuchałem.\nJ.L.: Jest również o tym, jak opowiada pan, jak przyszło dwóch panów do pana razem z panem Gaworem, żeby pytać, czy te 200 tysięcy dolarów, które dali Leszkowi Millerowi, na pewno do niego dotarły, czy się nie zmarnowały. Pamięta to pan?\nJ.O.: Och, przez mgłę, bo tam wielu rzeczy nie pamiętam i podtrzymuję tezę o zmanipulowaniu w pewnym zakresie tej taśmy i nie biorę odpowiedzialności za żadne fakty, bo nie o faktach tam miałem mówić. Natomiast...\nJ.L.: To nie jest faktem? Nie przyszło do pan takich dwóch panów, żeby się upewnić, czy pieniądze, które dali Leszkowi Millerowi...?\nJ.O.: Tak, taki incydent miał miejsce, tak, tak.\nJ.L.: Co pan o tym sądzi? Co to było?\nJ.O.: Powiem pani, że nie analizuję tego już, bo to było dziesięć lat temu.\nJ.L.: Jak słuchałam tej rozmowy, żałowałam jednego – czemu Aleksander Gudzowaty nie zapytał pana o Ałganowa? Nie zapytał na przykład...\nJ.O.: A, to jest ciekawy wątek, to jest ciekawy wątek, bo się znali.\nJ.L.: Bo się znali. A z Aleksandrem Kwaśniewskim się znali?\nJ.L.: Całymi rodzinami, jak pan kiedyś mówił?\nJ.O.: Tego nie wiem.\nJ.L.: Ale kiedy się znali? Kiedy pan ich widział razem?\nJ.O.: Proszę nie oczekiwać precyzowania przeze mnie dat, bo ja całą tę rozmowę traktuję jak aferę, ale po części tylko z mojej strony, a w dużej mierze z tej strony, której nikt nie chce analizować.\nJ.L.: To jeszcze raz – Kwaśniewski dobrze znał się z Ałganowem?\nJ.O.: Nie wiem, myślę, że przelotnie, tak jak to mówił sam publicznie.\nJ.L.: Wycofuje się pan, a już myślałam, że będzie jakiś nius. Dziękuję bardzo.\nJ.O.: Ja wiem, jakich wy niusów poszukujecie, ale ja tu nie jestem dla oskarżania.\nJ.L.: Dziękuję bardzo. Gościem Sygnałów Dnia był Józef Oleksy, zawieszony w prawach członka działacz SLD.\nJ.O.: A może na temat jedno słowo.\nJ.O.: Otóż to zawieszenie dla mnie jest upokorzeniem. Wyciągnę z tego wnioski i niech lewica znajduje sobie lepszych, bardziej doświadczonych działaczy, a na pewno skoczy do 25% poparcia.\nJ.L.: A zatem Józef Oleksy, wolny człowiek.\nZobacz więcej na temat: Aleksander Kwaśniewski Józef Oleksy polityka Sygnały Dnia Leszek Miller POLSKA Sojusz Lewicy Demokratycznej


eduteka Studia Inne Medycyna Jak następuje przekazywanie informacji za pomocą dotyku?\nWłókna nerwowe właściwie nieustannie reagują na rozmaite bodźce, ale tylko bodźce związane z temperaturą i naciskiem są wystarczająco intensywne, by odebrał je mózg. Temperatura i nacisk pobudzają włókna nerwowe do ożywionej działalności, zatem te właśnie impulsy z większą prędkością docierają do centralnego systemu nerwowego. Prędkość, z jaką impuls przemieszcza się do mózgu, stanowi informację o rodzaju bodźca. Informacje o dotyku są przekazywane z zakończeń nerwowych przez włókna nerwów somatycznych do centralnego systemu nerwowego.\nRóżne pola odbioru mają różną wrażliwość, zależną od koncentracji zakończeń nerwowych w rozmaitych częściach skóry. Na przykład, końce dwóch naostrzonych ołówków oddalone od siebie o 1 mm odczujemy na czubku języka jako dwa osobne wrażenia, podczas gdy na plecach musiałyby być oddalone o 50 mm, żeby można odebrać je jako osobne dotknięcia.\nPrzeprowadzono różne eksperymenty w celu ustalenia, czy każdy rodzaj włókna nerwowego przenosi informacje o innego rodzaju bodźcu. Niewątpliwie niektóre włókna przekazują informacje tylko w wypadku uszkodzenia, ocieplenia, uszczypnięcia skóry, i tak dalej. Jednak to nie zakończenie nerwowe reaguje w ten sposób, tylko odpowiedni układ bodźców we włóknach nerwowych, tworzących łańcuch transmisyjny informacji dotykowych od zakończeń nerwowych do mózgu. Chociaż niektóre rodzaje zakończeń nerwowych mogą być bardziej wrażliwe na pewne rodzaje zewnętrznego nacisku, większość badaczy jest obecnie zgodna, że raczej prędkość i rozmieszczenie impulsów w długich i krótkich włóknach układają się w charakterystyczny model, rozpoznawany przez mózg jako konkretne wrażenie.\nSkoro nasz zmysł dotyku jest taki czuły, może rekompensować brak innego zmysłu. Najlepszym przykładem jest tutaj alfabet Braille'a, pozwalający niewidomym czytać za pośrednictwem palców.


Wprowadzał do sprzedaży fałszywe monety kolekcjonerskie - Aktualności - Policja.pl\nWprowadzał do sprzedaży fałszywe monety kolekcjonerskie\nPolicjanci z Wydziału Kryminalnego Komendy Powiatowej Policji w Opocznie zatrzymali 29-latka podejrzanego o sprzedaż fałszywych monet kolekcjonerskich. Decyzją prokuratora wobec mężczyzny zastosowano dozór policyjny oraz poręczenie majątkowe. Zgodnie z obowiązującymi przepisami może mu grozić kara nawet do 10 lat pozbawienia wolności.\nOpoczyńscy kryminalni ustalili, że 29-letni mieszkaniec Opoczna na różnych portalach aukcyjnych oferował do sprzedaży fałszywe pieniądze kolekcjonerskie. Na podstawie zebranych informacji policjanci przeszukali pomieszczenia mieszkalne zajmowane przez podejrzewanego. Na miejscu zabezpieczyli około 5 tysięcy sztuk monet kolekcjonerskich różnych walut, numizmatów oraz aktualnie używanych w obiegu.\nMundurowi ustalili, że mężczyzna monety kupował przez Internet z różnych źródeł, w tym z portali międzynarodowych. Wszystkie zakupione pieniądze sprzedawał jako autentyczne. Na tym etapie postępowania wiadomo, że część z oferowanych przez mężczyznę monet była podrobiona.\nSprawa ma charakter rozwojowy, teraz mundurowi muszą zbadać autentyczność oferowanych do sprzedaży pieniędzy. Wszystkie czynności w tej sprawie nadzoruje opoczyńska prokuratura. Na chwilę obecną 29-latek usłyszał dwa zarzuty, tj. przygotowania do sprzedaży i sprzedaży podrobionych monet. Za handel podrobionymi pieniędzmi grozi kara nawet do 10 lat pozbawienia wolności.


środa, 13.12.2017 12:36\t, komentarze: 9 , odsłony: 799\nUrządzasz nowe mieszkanie? A może jesteś właścicielem nowo otwartej restauracji? Szukasz pomysłu, który sprawi, że Twoje nowe wnętrze, będzie naprawdę wyjątkowe? Koniecznie przeczytaj ten artykuł.\nPo dopełnieniu wszystkich formalności, wchodzisz do budynku i zaczynasz myśleć. Tu będziesz stał stół, a tu krzesła, itd. Po wybraniu wszystkich mebli i wstawieniu ich do pomieszczenia zaczynasz główkować. Co dalej? Jak nadać charakter tej przestrzeni?\nI tu najczęściej z pomocą przychodzą dodatki. Obrazy, grafiki, zdjęcia powieszone na ścianie. Na meblach poduszki i koce w różnych kolorach i kształtach. Od razu robi się bardziej żywo. Może nie końca wszystko do siebie pasuje, ale co mi tam, myślisz przecież to tylko mieszkanie.\nA co jeżeli jesteś osobą, dla której wygląd przestrzeni, w której przebywa ma niebagatelne znaczenie?\nByć może jesteś właścicielem nowo otwartej restauracji czy innego własnego biznesu i zastanawiasz się jak przyciągnąć klienta. Jeżeli Twój lokal znajduje się na ruchliwej ulicy, pełnej domowych knajpek, pozornie masz trudny orzech do zgryzienia.\nPewnie zastanawiasz się jak się wyróżnić. Przez okna konkurencji widzisz przygaszone światło a na parapetach mnóstwo świec i bibelotów. W środku duże, drewniane stoły.\nCo zrobić, żeby przyciągnąć klienta? Poza wysokim świadczeniem usług, warto pomyśleć o wnętrzu, które zachęci przechodnia aby wszedł do środka. Dużą rolę pełni odpowiedni wystrój wnętrza.\nWarto zadbać o odpowiedni dobór sprzętów użytkowych. Niezależnie czy urządzasz przestrzeń prywatną, czy wnętrze wspomnianej restauracji, właśnie tym elementom warto poświęcić najwięcej uwagi.\nDo lamusa odeszły czasy, kiedy krzesło służyło jedynie do siedzenia i nie skupiano się na tym, żeby oddawało charakter wnętrza, a stół przede wszystkim miał być stabilny, nieważne w jakim kształcie i kolorze.\nA przecież dzięki odpowiedniemu wyborowi mebli codziennego użytku, możesz stworzyć niepowtarzalny klimat wnętrza, które w dodatku łatwo będzie utrzymać w czystości. Każdy wie, że ścieranie kurzu z figurek ozdabiających nasze półki nie należy do przyjemności.\nZaczniemy więc od przedmiotu, który znajduje się w każdym domu. Korzystamy z niego na co dzień, ale czy poświęciliśmy mu wystarczająco dużo uwagi?\nNa początek coś dla miłośników niebanalnych rozwiązań, którzy chcą wyróżniać się na tle innych. Krzesło, na którym nie tylko będzie można tylko usiąść ale i podziwiać je, bo to małe dzieło sztuki.\nKrzesło Gruyver stanowi połączenie praktyczności użytkowania z unikatowym wyglądem, który przyciąga wzrok.\nJest wykonane z trwałego materiału, jakim jest poliwęglan przezroczysty, który dodatkowo eliminuje problem z utrzymaniem przedmiotu w czystości. Jeżeli masz w domu małe dzieci, bądź planujesz zakup krzeseł do restauracji, jest to idealne rozwiązanie. Bez problemu możesz opłukać je wodą, nie obawiając się, że zostaną na nim nieestetyczne ślady, bądź materiał z którego jest wykonane straci swój kształt czy właściwości.\nTaki problem często występuje w przypadku krzeseł materiałowych bądź drewnianych, przy których próba usunięcia większych zabrudzeń wiąże się z ryzykiem uszkodzenia materiału. Drewno może nasiąknąć, materiał zmienić swój kolor, a obicie kształt.\nDodatkowo poliwęglan jest materiałem, który nie przyjmuje zabrudzeń w takim stopniu jak „tradycyjne” materiały, dzięki czemu nie musisz go czyścić tak często a tym bardziej poddawać konserwacji.\nDobranie odpowiedniego środka i metody czyszczenia i organizacja czasu na zadbanie o dobry wygląd krzeseł to często zadanie, które przysparza nam trudności. Z krzesłem z poliwęglanu nie musisz się tym martwić!\nZarówno siedzisko jak i oparcie krzesła mają ażurową postać, co wyróżnia je na tle innych przedmiotów do siedzenia i nadaje mu lekkości.\nKrzesło zostało wykonane w dwóch wyrazistych kolorach- czerwonym i ciemnym szarym, co sprawia, że jego budowa jest bardzo dobrze widoczna a samo krzesło stanowi wyrazisty akcent wystroju pomieszczenia.\nKrzesło Guyver posiada certyfikat CATAS, który gwarantuje bezpieczeństwo , jeżeli chcesz je wykorzystać w przestrzeni publicznej.\nWięcej mebli, które możesz wykorzystać zarówno w przestrzeni prywatnej jak i w sektorze publicznym znajdziesz u popularnego sprzedawcy mebli ogrodowych tutaj: https://ogrodolandia.pl/meble-do-restauracji\nDo ogrodu i na ganek\nJeżeli przed swoją knajpą dysponujesz dodatkową przestrzenią, warto ją wykorzystać. Bardzo dobrze wiedzą o tym właściciele cukierni i restauracji w większych miastach w Polsce, jak na przykład w Poznaniu, gdzie na uliczkach w centrum aż roi się od ogródków, które zapraszają by w nich usiąść i odpocząć.\nBardzo popularnym rozwiązaniem są długie drewniane ławy, bądź metalowe krzesła w towarzystwie stołów o rozmaitych kształtach.\nJak już wiesz przy dużej konkurencji, warto zwrócić na siebie uwagę. Jeżeli planujesz zagospodarować miejsce przez restauracją jako dodatkowe miejsca dla Twoich gości, meble ogrodowe zwracające uwagę kształtem bądź kolorem, będą idealnym rozwiązaniem.\nŁawka ogrodowa Ontario to również świetne rozwiązanie dla osób mieszkających w domkach jednorodzinnych bądź posiadających ogródki działkowe. Jej wyjątkowy design będzie ozdobą Twojego ogrodu.\nKonstrukcja ławki jest aluminiowa, dzięki czemu jest ona odporna na uszkodzenia mechaniczne. Ławka była malowana proszkowo, dzięki czemu jej piękny cynamonowy kolor będzie cieszył oko bez względu na upływający czas i zmieniające się warunki atmosferyczne.\nOparcie ławki tworzy ażurowy wzór w kształcie liści a do siedziska dołączono wygodną poduszkę w kolorze beżowym.\nSprawdź sam, czy ta propozycja będzie pasowała do stylu Twojej restauracji bądź ogrodu. Ławkę Ontartio i wiele innych znajdziesz tutaj: http://www.ogrodowysalon.pl/aluminiowe-lawki-ogrodowe\nJak sam widzisz, żeby ozdobić swoje otoczenie wcale nie potrzebujesz dużej ilości ozdób i bibelotów. Dzięki dobrze dobranym meblom w domu i ogrodzie możesz sprawić, ze pomieszczenia, w których przebywasz będą wyglądały stylowo, a Tobie łatwo będzie utrzymać w nich porządek.\nOczywiście nie bojkotujemy tutaj wszelkiego rodzaju ozdób. Sami jesteśmy zdania, że dobrze dobrane, mogą dodać wnętrzu uroku, ale jednocześnie pragniemy zaznaczyć, że naszym zdaniem, dodatkowe pieniądze, lepiej jest przeznaczyć na dobrej jakości meble.\nTakie rozwiązanie pomoże nam się uchronić przed koniecznością ich wymiany krótko po zakupie i sprawi, że korzystnie z nich będzie przyjemniejsze i mniej problematyczne.\nDzięki doborowi mebli odpowiedniego kształtu i rozmiaru, wykonanych z odpornego na zniszczenia materiału, możesz stworzyć piękne, eleganckie wnętrze które przyciągnie uwagę każdego przechodnia. Ty zaoszczędzisz pieniądze, które przeznaczyłbyś na ich konserwację i przede wszystkim czas, potrzebny na utrzymanie ich w należytej czystości.\nZ wymienionymi w artykule meblami to wszystko jest możliwe. Skorzystasz?\nW dzisiejszych czasach jest tyle możliwości... Nie to co kiedyś..\nponiedziałek, 15.01.2018 11:24 autor: Zygmunt\nTrafiłam tu przypadkiem i nie żałuję. Pomocny tekst dla zwykłych\nczwartek, 11.01.2018 11:32 autor:\nNowatorskie podejście do tematu :)\npiątek, 05.01.2018 15:11 autor:\nWidzę tu więcej niż dwa sposoby :))\nwtorek, 02.01.2018 19:38 autor:\nNiedługo otwieram małą i skromną knajpkę i takie porady mi...\nsobota, 30.12.2017 00:27 autor: Frania\nWygląd tych mebli to czyste arcydzieło\nśroda, 27.12.2017 10:43 autor: Baśka\nRzeczywiście te krzesła w trzecim akapicie są NADZWYCZAJNE! Zdecydowanie różnią...\nczwartek, 21.12.2017 14:16 autor:\npiątek, 15.12.2017 14:49 autor: Krystyna\nWszystko się zgadza! :-)\nczwartek, 14.12.2017 10:55 autor: Aśka


Oto najpiękniejsze zdjęcie Dakaru 2012\nJuż po raz 3. organizatorzy Dakaru wybrali najpiękniejszą fotografię wykonaną w trakcie trwania rajdu. Tym razem nagroda Emilie Poucan trafiła do rąk Hiszpana Cesara De Luca, pracującego dla agencji EFE. W konkursie mogli brać udział wyłącznie akredytowani fotoreporterzy.\nCo dalej Pewano?\nNależą bez wątpienia do grona największych pechowców zakończonej dopiero co edycji 2012 rajdu Dakar. Rok ciężkich przygotowań i treningów naznaczony nagłą śmiercią pomysłodawcy całego projektu Pellego Wallentheima, ambitny projekt własnej, zbudowanej od podstaw rajdówki, wiele pieniędzy, wysiłku i oczekiwań. I wszystko na nic… Zdjęcia PEWANO Volvo XC60 RR prowadzonego przez Alfiego Coxa z trasy I etapu Dakaru 2012 obiegły cały świat, ale nie z powodu jego triumfu, lecz totalnej katastrofy. Płomienie, które ogarnęły Volvo, strawiły doszczętnie marzenia szwedzkiego zespołu.\nNasser Al-Attiyah bije rekord świata i… narzeka na Gordona\nAl-Attiyah jest po prostu niesamowity! Zaraz po wycofaniu się z rajdu Dakar 2012 41-letni Katarczyk wrócił do domu, odsapnął przez dwa dni, po czym wystartował w Mistrzostwach Azji w strzelaniu do rzutek, gdzie… wyrównał rekord świata, zdobył złoty medal i przy okazji zapewnił sobie start (już po raz piąty w karierze!) na igrzyskach olimpijskich w Londynie.\nO tym jak BJ “Ballistic” Baldwin poprawił humor Robbiemu Gordonowi\nPodczas gdy Robby Gordon walczył na przedostatnim etapie rajdu Dakar 2012, jego nie mniej znany kolega z Teamu Toyo Off-Road - BJ “Ballistic” Baldwin wygrywał 1. rundę amerykańskiego cyklu 2012 SCORE Desert Series. Zawody 18th Annual SCORE Laughlin Desert Challenge rozegrano w ostatni weekend w Laughlin, w stanie Nevada.\nRené Kuipers nowym kolegą Darka Rodewalda. Zespół Iveco rośnie w siłę\nHolenderski producent narzędzi i sprzętu warsztatowego FERM podpisał umowę o współpracy ze zwycięzcą ostatniej edycji Dakaru w klasie ciężarówek – zespołem Petronas Team De Rooy Iveco, w którego barwach występuje Polak Darek Rodewald. Do zespołu dołączy nowy znakomity kierowca: René Kuipers.\nVolkswagen niezmiennie obecny na rajdzie Dakar 2012\nJacky Ickx, Dariusz Michalczewski, Rudolf Schenker… - jak widać mimo iż team Volkswagena oficjalnie zniknął z list startowych rajdu Dakar, obsada jego terenówek, które mimo wszystko na rajdzie pojawiły się w znacznej liczbie (Volkswagen był oficjalnym partnerem wspierającym zawody), pozostała gwiazdorska.\n„Prawdziwi” bohaterowie – Javier Foj i Jordi Cervantes wygrywają produkcyjną grupę T2\nNie ma wątpliwości – zwycięzcami Dakaru wśród załóg samochodowych są Stéphane Peterhansel i Jean-Paul Cottret, startujący MINI All4 Racing. Tylko co takie MINI ma z prawdziwym MINI wspólnego? Podobno przednią szybę i kilka jeszcze drobiazgów… Auto „Petera” nie musi jednak przypominać seryjnego auta, bowiem jest przedstawicielem grupy T1 – to prototyp często zbudowany „od zera”, w dodatku za budżet z bardzo dużą ilością zer…\nFrancuska specjalność - podsumowanie z mety rajdu Dakar 2012\nChociaż czternasty, finałowy odcinek specjalny rajdu Dakar 2012 wygrali: Norweg Pål Anders Ullevålseter (moto) oraz Amerykanin Robby Gordon (auto), to jednak zwycięstwo w całych zawodach na mecie w Limie celebrować mogli Francuzi - Cyril Despres i Stéphane Peterhansel, którzy wygrali swój czwarty i dziesiąty Dakar w karierze. Nas przede wszystkim radowała obecność na podium Polaka – Darka Rodewalda, który pełnił funkcję mechanika w załodze Holendra Gerarda De Rooya – zwycięzcy klasy ciężarowej. Na metę w Limie dotarło 97 motocykli, 12 quadów, 78 samochodów i 60 ciężarówek, czyli w sumie 249 spośród 443 pojazdów, które przed dwoma tygodniami wystartowały z Mar del Plata.\nDakar 2012 - komentarze i galeria z mety w Limie\nKomentują m.in. Stephane Peterhansel, Cyril Despres i Gerard De Rooy. Plus ogromna galeria zdjęć z mety w Limie\nPiotr Beaupre: trudności sukcesywnie rosły aż do samej mety\nPiotr Beaupre, kierowca NeoRaid Team, opowiada o zakończonym rajdzie Dakar, „grubej Bercie”, w której towarzystwie spędził dwa tygodnie, oraz … pewnym rąbku spódnicy\nGłosem ekspertów - komentuje Łukasz Komornicki (po XIV etapie)\nRajd komentuje Łukasz Komornikci, 14. zawodnik rajdu Dakar 2004\nNa żywo z etapu XIV: Pisco - Lima\nJuż wszystko się rozstrzygnęło. Wygrywają MINI, KTM-y, Iveco i Yamahy!\nLos płata figle – podsumowanie etapu XIII rajdu Dakar 2012\nCyril Despres – to jego radość na mecie XIII etapu rajdu Dakar 2012 był największa. Francuz nie wygrał oesu, ale za to wygrał rywalizację z Markiem Comą. Radowali się jednak wszyscy, którzy dotarli do końca etapu. Stąd bowiem mają już tylko 29 kilometrów oesowych do mety rajdu Dakar 2012.\nDakar na Vespie. Skuteczność małego skuterka\nNiedawno, w zaprzyjaźnionym klubie Vespa Cafe w Krakowie, kolega pokazał mi zdjęcia najnowszych modeli skuterów Vespa, które wzięły udział w rajdzie... Pharaons Rally 2011. Pojazd wiązany wyłącznie z miastem, służący do przemieszczania się w korkach, został zaadoptowany do pokonywania pustynnych bezdroży. Skąd taki pomysł? Z Dakaru oczywiście. Cofnijmy się zatem o 32 lata wstecz.\nDakar 2012 - komentarze i galeria z XIII etapu\nKomentują m.in. Stephane Peterhansel, Cyril Despres i Robby Gordon. Plys 140 pikenych zdjęć.\nNa żywo z etapu XIII: Nasca - Pisco\nStephane Peterhansel jako pierwszy dotarł do mety dzisiejszego oesu. Dziesięciokrotny zwycięzca rajdu Dakar (6 w klasie moto i 4 - in spe - w klasie samochodów) pokonał o 8,5 min. Giniela de Villiersa i blisko 13 min. Leonida Novitskiego.\nGłosem ekspertów - komentuje Włodzimierz Grajek (po XII etapie)\nRajd powoli dobiega końca. Wydaje się, że klasyfikację końcową mogą zmienić tylko awarie samochodów lub też zdarzenia losowe, o które łatwo przy jeździe na 110%. O końcowym wyniku w rajdzie decyduje bardzo wiele czynników: kierowca, pilot, pojazd, serwis oraz szczęście, które zwykle sprzyja najlepszym.\nFlash Gordon - podsumowanie etapu XII rajdu Dakar 2012\nPo decyzji komisji sędziowskiej rajdu Dakar, która wykluczyła go z dalszej rywalizacji, każdy, kto byłby na miejscu Robbiego Gordona, spakowałby manatki, odwrócił się na pięcie i odjechał do domu, zarzekając się, że jego opona już nigdy nie stanie trasie tego rajdu, który tym samym znacznie straciłby na atrakcyjności. Ale to nie w stylu Gordona. Szef zespołu Team SPEED złożył oficjalne odwołanie i postanowił aż do samej mety w Limie mścić się na rywalach, Zwłaszcza tych – jak Peterhansel czy Roma – którzy oskarżyli go o nieuczciwość.\nDakar 2012 - komentarze i galeria z XII etapu\nKomentują m.in. Robby Gordon, Stephane Peterhansel i Marc Coma. Plus galeria zdjęć.\nNa żywo z etapu XII: Arequipa - Nasca\nKrzysztof Hołowczyc walczy ambitnie od samego startu. Niestety tuż przed metą zakopał się i stracił prawie godzinę do zwycięzcy:(\nKarty już (prawie) rozdane – podsumowanie etapu XI rajdu Dakar 2012\nEmocje już opadły. Po feralnej środzie Hołek nie ma szans już na zwycięstwo, Kuby Przygońskiego od dawna nie ma w rajdzie, a z naszych quadowców ostał się jedynie Rafał Sonik, który nawet jeśli jakimś cudem awansuje do pierwszej trójki, to i tak nie będzie wymieniany w oficjalnych raportach z rajdu…\nDakar 2012 - komentarze i galeria z XI etapu\nKomentują m.in. Hołowczyc, Gordon, Peterhansel, De Villiers i Coma. I Jak zawsze bogata galeria zdjęć.\nNa żywo z XI etapu: Arica - Arequipa\nHołowczyc na mecie etapu XI. Polak awansuje na XI miejsce w klasyfikacji generalnej.\nDakar od kuchni - niezwykła galeria zdjęć Jacka Boneckiego\nTakich zdjęć nie oferuje żaden serwis prasowy.\nPolacy w wadze ciężkiej, czyli MAN i Unimog na trasach Dakaru\nW klasie ciężarowej Rajdu Dakar ścigają się jeszcze dwie polskie załogi. Pierwsza to ekipa Grzegorza Barana w samochodzie MAN TGA 18.480 4x4 BB. W drugiej ciężarówce, Unimogu U 400, pojechała załoga Roberta Szustkowskiego.\nGłosem ekspertów – komentuje Piotr Domownik (po X etapie)\nKomentarz Piotra Domownika – Mistrza Polski RMPST 2007, członka zespołu NAC Rally Team,\nDakar 2012 - komentarze i galeria z X etapu\nKomentują m.in. pechowi Krzysztof Hołowczyc i Jean-Marc Fortin, Giniel de Villiers, Robby Gordon, Stephane Peterhansel. Bogata galeria zdjęć wśród których m.in. fotografie Piotra Wyczyńskiego\nKrzysztof Hołowczyc: zniszczone marzenia\nKrzysztof Hołowczyc i Jean Marc Fortin dotarli do mety dziesiątego etapu Rajdu Dakar po tym jak przez ponad pięć godzin walczyli z awarią układu wspomagania kierownicy. W klasyfikacji generalnej załoga Orlen Team jest na 13. miejscu ze stratą do lidera wynoszącą 5:44.57.\nNa żywo z etapu X: Iquique - Arica\nKrzysztof Hołowczyc z 5,5-godzinną stratą do lidera melduje się na mecie odcinka. W generalce oznacza to spadek naszego kierowcy na 13. lokatę:((((\nSensacje na IX etapie rajdu Dakar 2012\nCo za dzień! Hołowczyc dachuje (na szczęście bez większych konsekwencji), Loprais roluje (i niestety kończy udział w rajdzie), a Al-Attiyah oświadcza, że ma dość (również współpracy z Gordonem) i wycofuje się z rywalizacji. Dziewiąty etap rajdu Dakar 2012 obfitował w sensacyjne wydarzenia.\nDakar 2012 - komentarze i galeria z IX etapu\nKomentują m.in. Stephane Peterhansel, Rooby Gordon, Gerard De Rooy i Krzysztof Hołowczyc. Plus galeria 100 pięknych zdjęć.\nSmutne urodziny Alesa Lopraisa. Szczegóły wypadku wicelidera rajdu\nFatalnie skończył się dzień, w którym Ales Loprais świętował swoje 32. urodziny. Na odcinku neutralizacji jego Tatra rolowała, a załoga doznała poważnych obrażeń. Dla Czechów którzy zajmowali pozycję wicelidera, oznacza to koniec ich walki w Dakarze 2012.\nRobby Gordon na wydmie w Iquique - 195 km/h!. Zobacz film!\nCo roku galopada Hummera Robbiego Gordona z ogromnej zjeżdżali w Iquique stanowi atrakcję rajdu Dakar. Zobaczcie, co tym razem wyczyniał szalony Amerykanin.\nGłosem ekspertów - komentuje Konrad Sobecki (po VIII etapie)\nKomentuje Konrad Sobecki – II wicemistrz Polski RMPST 2011, zdobywca Rajdowego Pucharu Polski Cross-Country 2011 i III miejsca FIA CEZ – Pucharu Europy Centralnej FIA\nNa żywo z etapu IX: Antofagasta - Iquique\nCo za dzień! Hołek dachuje na finiszu etapu IX. Wypadek Alesa Lopraisa. Nasser Al-Attiyah wycofuje się z rywalizacji.\nViva Catalonia! - podsumowanie etapu VIII rajdu Dakar 2012\nNa rajdach off-roadowych słychać czasem utyskiwania na organizatorów, którzy machnęli się podczas przygotowania roadbooka, albo – co gorsza – nie sprawdzili trasy przed zawodami. Etap VIII rajdu Dakar 2012 pokazał, że podobne grzechy na sumieniu czasem miewają również osoby odpowiedzialne za przygotowanie największej imprezy terenowej na świecie. Ich niefrasobliwość spowodowała w poniedziałek spore zamieszanie w czołówce klasy motocykli. Najbardziej poszkodowanym zawodnikiem był dotychczasowy lider – Cyril Despres.\nDakar 2012 - komentarze i galeria z VIII etapu\nKomentują m.in.Krzysztof Hołowczyc, Nani Roma i Marc Coma. Plus blisko 200 zdjęć z widowsikowego odcinka.\nNa żywo z etapu VIII: Copiapo - Antofagasta\nDzisiejszy 722-kilometrowy etap z Copiapó do Antofagasta po dniu przerwy pozwoli zawodnikom znów wejść w rajdowy rytm. 477-kilometrowy odcinek specjalny prowadzi po kamienistej nawierzchni, dając chwilowe wytchnienie od zdradliwych wydm piasku. Spory dystans i wiele zasadzek po drodze mogą mieć jednak spory wpływ na wygląd klasyfikacji. Panie i Panowie, zaczynamy drugi tydzień Dakaru. Kibicujecie zawodnikom razem z nami!\nGłosem ekspertów – komentuje Marcin Łukaszewski (po VII etapie)\nMarcin Łukaszewski – wraz z Magdą Duhanik zwyciężyli m.in. Magam Trophy 2011, 2010, Drezno-Wrocław 2011, MT Rally/Series 2011, Puchar Polski 2010 i wiele, wiele innych rajdów przeprawowych…\nGorący wywiad z Józefem Cabałą: W pustyni i w płomieniach na rajdzie Dakar\nO przyczynach wycofania się z rajdu z Józefem Cabałą, naszym reprezentantem w klasie ciężarowej, rozmawia w obozie w Copiapo Piotr Wyczyński.\nZa sprawą inwencji Darka Żyły, członka ekipy serwisowej Neoraid Team, WOŚP zagrała również na campie w Copiapo. Wszystko odbyło się zgodnie z oficjalnymi wymogami, puszka i legitymacja zostały zawczasu przygotowane w Polsce. Wszystkie polskie ekipy i kilka zagranicznych chętnie wykorzystały sposobność wsparcia orkiestry i puszka szybko wypełniła się pieniędzmi najróżniejszych walut. Niestety nie byliśmy w stanie zrobić zdjęć wszystkim ofiarodawcom. Sie ma!\nAl-Attiyah, czyli aktor pierwszoplanowy - podsumowanie etapu VII rajdu Dakar 2012\nNa kilku ostatnich etapach rywalizacja w klasie samochodów rajdu Dakar 2012 zamieniła się w teatr jednego aktora. Choć klasyfikacja generalna tego nie pokazuje wyraźnie, obecnie niemal wszystko zależy od postawy Nassera Al-Attiyaha. Katarczyk, o ile nie przeszkadza mu w tym jego Hummer, dosłownie frunie nad trasą, ustanawiając znakomite międzyczasy. Jeśli szczęście mu na dodatek sprzyja – wygrywa, ale gdy zawodzi go auto – wygrywają inni.\nNiedziela, czy Dakar dzień święty święci. Plus cudne obrazki z odwołanego etapu VI i aktualny komentarz Piotra Wyczyńskiego\nW niedzielę zawodnicy odpoczywają i liżą rany, a serwisanci uwijają się wokół rajdówek. Specjalnie dla nas Piotr Wyczyński, team manager Piotra Beaupre i Jacka Lisickiego opowiada o odwołanym etapie VI oraz ujawnia co nowego w zespole NeoRaid Rally Team. O chwilach wytchnienia mówią również zawodnicy Orlen Teamu.\nDakar 2012 - komentarze i galeria z VII etapu\nKomentują m.in. Krzysztof Hołowczyc, Stephane Peterhansel, Nasser Al-Attiyah, bracia Patronelli, Gerard De Rooy i Ales Loprais. Plus jak zawsze bogata galeria zdjęć z VII etapu.\nNa żywo z etapu VII: Copiapo-Copiapo\nEtap VII, czyli pętla wokół chilijskiego Copiapo, ma być najtrudniejszym wyzwaniem pierwszego tygodnia Dakaru. Już sam dystans – 419 kilometrów budzi wrażenie. Początek oesu ma być teoretycznie łatwiejszy – szybszy i twardy. Ale dużo trudniejszym zadaniem dla zawodników będzie pokonanie w II części etapu prawdziwego morza wydm rozciągającego się na niebagatelnej długości 200 kilometrów. Gdyby nie odwołany etap wczorajszy, dziś wiele załóg mogłoby dać za wygraną… Na szczęście dla maruderów organizator dopuszcza jazdę aż do godziny 18 w… niedzielę:)\nPolish power! - podsumowanie etapu V rajdu Dakar 2012\nZajęło mu to 7 lat, co dowodzi, jak wielkim wyzwaniem – nawet dla znakomitego i utytułowanego kierowcy – jest rywalizacja o trofea w rajdzie Dakar. W czwartek Krzysztof Hołowczyc zwyciężył swój pierwszy Dakarowy oes w karierze (choć w poprzednich latach kilkakrotnie był już bliski tego osiągnięcia). Świętujemy sukces, ale jeszcze bardziej radujemy się z awansu naszego reprezentanta na 2. miejsce klasyfikacji generalnej. „Hołek” nie dość, że zbliżył się wyraźnie do prowadzącego Stephane’a Peterhansela, to na dodatek uciekł znacząco Naniemu Romie, który zajmuje obecnie 3. lokatę. Po raz kolejny pełen frustracji dotarł do mety Nasser Al-Attiyah jadący Hummerem, który po drodze ustanawiał znakomite międzyczasy, ale pęknięty przewód układu chłodzenia zniweczył jego wysiłek.\nGłosem ekspertów – komentuje Paweł Oleszczak (po V etapie)\nKomentarz Mistrza Polski RMPST 2002 i 2004, zwycięzcy wielu rajdów, m.in. Drezno-Wrocław 2009 oraz MT Rally 2011\nDakar 2012 - komentarze i galeria po V etapie\nKomentują m.in. Krzysztof Hołowczyc, Stephane Peterhansel, Nasser Al-Attiyah, Gerard De Rooy i Marc Coma.\nKonsekwencja "Petera" – podsumowanie etapu IV rajdu Dakar 2012\nNasser Al-Attiyah w relacjach telewizyjnych z Dakaru wygląda na mocno wyluzowanego gościa, który uśmiecha się, żartuje i mówi, że „wszystko OK”. Znając jednak jego temperament i nieposkromione ambicje, które doprowadziły kiedyś niemal do rękoczynów między nim a Carlosem Sainzem, można podejrzewać, że Katarczyk, gdy znajduje się już sam na sam, miota przekleństwa na lewo i prawo, w przerwach gryząc paznokcie. W tegorocznej edycji Dakaru Al-Attiyah jedzie bowiem znakomicie – na środowym etapie do pewnego momentu wręcz deklasował rywali, ale w „generalce” wciąż nie może wspiąć się na szczyty. Na I etapie nawalił mu Hummer, na IV – niedaleko mety pechowo utknął w błocie, tracąc wiele cennych minut.\nGłosem ekspertów – komentuje Patryk Łoszewski (po etapach III-IV)\nPatryk Łoszewski (Mistrz Polski RMPST 2009): Chwała wszystkim uczestnikom!\nDakar 2012 – komentarze i galeria z etapu IV\nKomentują m.in. Nasser Al-Attiyah, Krzysztof Hołowczyc, Gerard De Rooy i Ales Loprais.\nNa żywo z etapu IV: San Juan - Chilecito\nEtap z San Juan do Chilecito to 424 kilometry dojazdówki i 326 kilometrów odcinka specjalnego. Wyschnięte koryta rzek, wspinaczka na wysokość ponad 3400 m n.p.m., nawigacyjne „subtelności” i liczne przeszkody sprawią, że w klasyfikacji generalnej rajdu zapewne znów będzie sporo zmian. Oby tylko nie zmieniło się nazwisko na pozycji lidera klasy samochodowej!:)\nPiotr Beaupre po etapie III: Chcę pokazać, że dajemy radę!\nKomentarz Piotra Beaupre po wtorkowym etapie. M.in. szczegóły na temat problemów z silnikiem.\nDakar od kuchni – dużo pracy, mało snu. Ale są też rozrywki!\nDakar to nie tylko zmagania na trasach odcinków specjalnych. Na dojazdówkach zawodnicy są wręcz oblegani przez tłumy rozkochanych w rajdach motorowych kibiców, dla których praktycznie całodzienny przejazd kolumny samochodów to wielkie święto. We wszystkich mijanych miejscowościach szpaler kibiców wiwatuje, pozdrawia i dopinguje uczestników rajdu.\nMINI na maxa. Hołek pisze historię! - podsumowanie III etapu rajdu Dakar 2012\nJeszcze kilka lat temu nazwisko Polaka w pierwszej piątce (ba! nawet dziesiątce) załóg samochodowych Dakaru wydawało się nieziszczalnym marzeniem. Po rozpoczęciu przez Krzysztofa Hołowczyca kariery w rajdach terenowych, z czasem przyzwyczailiśmy się do – radującego serce i rozum – widoku jego nazwiska w czołówce tabeli. Miejsce na samym szczycie wydawało się wciąż off-roadowym Olimpem, ale – jak to zwykle bywa – apetyt rósł w miarę jedzenia… I wreszcie mamy okazję do świętowania – po trzech etapach rajdu Dakar 2012 Krzysztof Hołowczyc jest jego liderem! Radość miesza się niestety ze smutkiem, bowiem we wtorek musieliśmy pożegnać się z widokiem na trasie znakomicie jadącego Kuby Przygońskiego (awaria silnika) oraz debiutującego Maćka Albinowskiego (kłopoty z elektryką). Pozycję nieoficjalnego lidera rajdu w klasie ATV stracił również Łukasz Łaskawiec (pęknięte gałki przy kołach).\nDakar 2012 - komentarze i galeria po III etapie\nKomentują m.in. Kuba Przygoński, Krzysztof Hołowczyc, Nasser Al-Attiyah, Nani Roma i Giniel de Villiers. Plus bogata galeria zdjęć.\nNa żywo z etapu III: San Rafael - San Juan\nEtap III rajdu Dakar 2012 z San Rafael do San Juan rozpoczyna się od 291-kilometrowej dojazdówki w roli śniadania. Łokerowi znów będzie chciało się spać… Potem jednak trzeba będzie mocno zabrać się do roboty – na motocyklistów i quadowców czeka 270-kilometrowy oes; załogi samochodowe i ciężarowe będą miały nieco łatwiej, bo ich odcinek specjalny liczy 208 kilometrów. Ale za to jakich kilometrów! Dziś zawodnicy wspinać się będą na szczyty – te w sensie geograficznym, jak i sportowym. Dwukrotnie maszyny dotrą na wysokość aż 3000 metrów n.p.m. Po drodze spodziewać się można naprawdę wyboistego terenu – z dużą liczbą dziur i skał, które – zwłaszcza u szybko jadących zawodników – mogą wyrządzić wiele szkód. Na motocyklistów czekają podobno podjazdy, których nie da się inaczej pokonać niż na 1. biegu! Nagrodą za trudy będą za to przepiękne, kolorowe widoki. Tylko kto będzie miał czas, by je podziwiać?\nGłosem ekspertów - komentuje Piotr Kowal (po II etapie)\nTrzymam kciuki za naszego „orła”, bo to największe, polskie wydarzenie medialne tego Dakaru, które spopularyzuje sport off-roadowy w Polsce - komentuje Piotr Kowal,\nBig Boys atakują – podsumowanie II etapu rajdu Dakar 2012\nPo pierwszym etapie skazywano ich na porażkę, ale Big Boys ze Speed Energy Racing nie należą do tych, którzy łatwo się poddają. II etap rajdu Dakar 2012 stał pod znakiem koncertowej jazdy Nassera Al-Attiyaha i Robbiego Gordona, którzy wycisnęli ze swoich Hummerów maksimum możliwości. Na koniec dnia oba auta stanęły na etapowym podium!\nPEWANO w ogniu – raport z katastrofy Volvo Alfiego Coxa\nWszyscy z zaciekawieniem spoglądali na pierwsze kilometry pokonywane przez PEWANO Volvo XC60RR. Nie była to pierwsza próba z Dakarem tej marki. W roku 1983 debiutował model C303. I był to całkiem udany debiut, bo zakończony na drugim miejscu. Epoka się zmieniła, a postęp technologiczny osiągnął iście kosmicznego poziomu. Niestety na pierwszym OS-ie edycji 2012 Volvo pożegnało się z rajdem. Dlaczego?\nDakar 2012 - komentarze i galeria z II etapu\nWydarzenia na etapie II komentują m.in. Nasser Al-Attiyah, Stephane Peterhansel, Krzysztof Hołowczyc, Marc Coma, Jakby Przygoński i Cyril Despres. Ponadto zapraszamy do bogatej i różnorodnej galerii zdjęć.\nNa żywo z etapu II: Santa Rosa de la Pampa - San Rafael\nPo rozgrzewkowym etapie niedzielnym, który i tak obfitował w wiele niespodzianek, dziś zaczyna się już ściganie na poważnie. Na zawodników czeka blisko 300-kilometrowy odcinek specjalny, poprzedzony długą, blisko 400-kilometrową dojazdówką. Oes rozpocznie się od szybkich, twardych sekcji z dużą ilością zakrętów, po czym zawodnicy znów wjadą na wydmy.\nGłosem ekspertów - komentuje Sławek Wasiak (po I etapie)\nDakar wreszcie się zaczął. Czekaliśmy na to bardzo długo. Wszyscy oczywiście bardzo się emocjonujemy, tym bardziej że startuje parę polskich załóg. Za wszystkich trzymamy kciuki, żeby dojechali do mety - mówi Sławek Wasiak.\nJak u Hitchcocka – podsumowanie I etapu rajdu Dakar 2012\n57 kilometrów – odcinki specjalne o takiej długości nie budzą większego wrażenia na zawodnikach startujących w rodzimych RMPST (no chyba że muszą je pokonać cztero-, pięciokrotnie w ciągu dnia), a co dopiero na światowej klasy rajdowcach pokroju Peterhansela, Hołowczyca czy Gordona. Wydawało się, że premierowy oes Dakaru 2012 minie jak z bicza strzelił i wyłoni jedynie kolejnością startową do kolejnego etapu, ale nieoczekiwane życie zaczęło pisać scenariusz godny samego Hitchcocka. Zaczęło się więc od trzęsienia ziemi, a po nim – mamy nadzieję – napięcie będzie już tylko rosnąć…\nDakar 2012 - komentarze po I etapie\n"Hołek": Podobno nie zdarzyło się nikomu wygrać na pierwszym etapie i zwyciężyć w Dakarze, więc nasze drugie miejsce przyjmujemy za dobrą wróżbę.\nMegagaleria z Mar Del Plata\nDarek Żyła - obecnie członek zespołu NeoTaid Team, ale w trakcie roku czynny, znakomity zawodnik startujący wraz ze swoją żoną Gosią w rajdach cross-country - nie byłby sobą, gdyby wizytę na Dakarze 2012 nie wykorzystał do uwiecznienia wielu obrazów, które są bardzo interesujące dla nas - off-roaderów. Z przebogatej galerii zdjęć, którą przysłała nam Małgorzata Żyła, wybraliśmy "tylko" 142 zdjęcia - wszystkie zrobione jeszcze przed startem w Mar Del Plata, z których emanuje przedstartowa atmosfera rajdu.\nNa żywo z etapu I: Mar del Plata - Santa Rosa de la Pampa\nPrzygodę czas zacząć! Już po raz czwarty w 1. dniu Nowego Roku zapraszamy wszystkich fanów rajdów terenowych do wspólnego kibicowania zawodnikom startującym w Dakarze. Przed nami 2 tygodnie bez snu i świeżego powietrza, które planujemy spędzić z nosem w komputerze napędzani jedynie adrenaliną i - tradycyjnie - hektolitrami kofeiny. Żywimy jednak nadzieję, że dzięki temu będziemy bezpośrednimi świadkami pasjonujących wydarzeń na Dakarze, które chcielibyśmy Wam na bieżąco relacjonować. W międzyczasie spodziewajcie się kilku niespodzianek, które dla Was przygotowaliśmy... No to zaczynamy!\nDakar 2012 – końcowe odliczanie do startu\nPrzedostatni dzień roku, 30 grudnia 2011 stał w Mar Del Plata pod znakiem szczegółowych badań technicznych. Czasem bywało nerwowo (jak w przypadku odbioru quadów – w tym m.in. Rafał Sonika i Łukasza Łaskawca, których silniki – zdaniem sędziów – nie spełniały wymogów regulaminu), ale z reguły nie było większych niespodzianek i tylko czasem sędziowie domagali się wprowadzenia technicznych poprawek w pojazdach. W sobotę ceremonia startu 34. Rajdu Dakar.\nOrlen Team na rozgrzewce przed Dakarem\nDokładnie o godzinie 10.00 rano lokalnego czasu motocykle ORLEN Team przejdą dziś odprawę techniczną i odbiór administracyjny przed startem w 34. Rajdzie Dakar. Samochodowa załoga: Krzysztof Hołowczyc i Jean-Marc Fortin formalności dokona dzień później o godzinie 7.30.\nNeoRaid Team - zespół Piotra Beaupre i Jacka Lisickiego - już w Argentynie\nDo Argentyny dotarli już niemal wszyscy uczestnicy rajdu Dakar 2012, który rozpoczyna się w najbliższą niedzielę. Wśród nich jest krakowski NeoRaid Team, w którego barwach startuje załoga Piotr Beaupre – Jacek Lisicki.\nORLEN Team na luzie i w dobrym humorze już w Mar Del Plata\nWe wtorek, 27 grudnia po ponad 24-godzinnej podróży motocykliści ORLEN Team dotarli do Mar Del Plata – miasta, w którym już 1 stycznia 2012 rozpocznie się 34. edycja Rajdu Dakar.\nJuż 1 stycznia 2012 r. zawodnicy ORLEN Team: Krzysztof Hołowczyc i Jean-Marc Fortin oraz motocykliści - Jacek Czachor, Kuba Przygoński i Marek Dąbrowski - stawią czoła rajdowi Dakar. Będzie to 12. start polskich reprezentantów w Dakarze, którego trasa w tym roku rozpoczyna się w argentyńskim Mar Del Plata, a kończy w peruwiańskiej stolicy - Limie.\nDakar 2012: witaj przygodo! Rajdówki wypłynęły z Hawru\nW Hawrze, największym porcie morskim Francji, w ostatnich dniach zaroiło się od rajdowych pojazdów, dla których nadszedł już czas rozpoczęcia Dakarowej odysei. W czwartek potężny prom wypełniony terenówkami, które przybyły tu z najodleglejszych krańców Europy, wyruszył w 21-dniową podróż w kierunku Ameryki Południowej.\nŚladami Gordona - Mark McMillin na starcie rajdu Dakar 2012\nLegenda amerykańskich wyścigów baja, pięciokrotny triumfator słynnego Baja 1000 Mark McMillin wystartuje w rajdzie Dakar 2012 za kierownicą Jeepa Grand Cherokee. Tym samym nie mniej słynny Robby Gordon wreszcie będzie miał na Dakarze kolegę - jak i on - ścigającego się na co dzień w rajdach SCORE.\nDakar 2012: listy startowe, a na nich... sporo niespodzianek\nOrganizatorzy Dakaru ujawnili dziś szczegóły przyszłorocznej edycji rajdu, a także podali do wiadomości listy startowe. Sporo na nich niespodzianek! W sumie na starcie Dakaru 2012 w argentyńskim Mar del Plata stanie aż 465 maszyn.\nDakar 2012: Faworyci w akcji\nDotychczas głównie o nich pisaliśmy, ale dziś nadszedł czas wreszcie, by zobaczyć ich w akcji. Przed Wami faworyci zbliżającego się rajdu Dakar 2012.\nNasser Al-Attiyah po raz 1. za kierownicą Hummera\nTrudno w to uwierzyć, ale Nasser Al-Attiyah dopiero wczoraj po raz pierwszy zasiadł za kierownicą swojego Hummera. I to nie po to, by nim pojeździć, ale by… poznać jego urządzenia pokładowe. W roli nauczyciela wystąpił Robby Gordon – drugi z kierowców, a zarazem szef zespołu Speed Energy, który cierpliwie wyjaśniał Katarczykowi m.in. jak obsługiwać hydrauliczny system podnośnika (zobaczcie na filmie pod artykułem).\nRajd Dakar 2012 okiem statystyka\n4, 7, 133, 8373, 5 milionów... - czyli liczby Dakaru\nWyzwanie Dakar cz.2 – Hołek prywatnie w TVN Turbo\nZobacz, jakim autem Hołek jeździ na co dzień, jak trenuje, a także co je i pije w trakcie rajdu. Przed Wami drugi odcinek programu TVN Turbo pt. “Wyzwanie Dakar”.\nDariusz Michalczewski przetestuje VW Amaroka podczas rajdu Dakar\nJUŻ OFICJALNIE: Nasser Al-Attiyah wystartuje Hummerem z nr 300 w rajdzie Dakar 2012!\nPlotka okazała się prawdziwa. Numer 300 tradycyjnie zarezerwowany dla zwycięzcy poprzedniej edycji Dakaru do samego końca czekał na Nassera Al-Attiyaha. Obrońca tytułu wystartuje w parze z Lucasem Cruzem, reprezentując barwy Teamu Robby Gordon.\nCzy Nasser Al-Attiyah pojawi się na starcie Dakaru 2012?\nHiszpański portal AS.com poinformował, że zwycięzca rajdu Dakar 2011 w klasie samochodów, Nasser Al-Attiyah jednak wystartuje w przyszłorocznej edycji rajdu. Jego pilotem będzie Lucas Cruz, z którym Katarczyk wygrał ostatnio Qatar Baja. Byli zawodnicy Volkswagena (Cruz pilotował wcześniej Sainza) w rajdzie mają podobno wystartować Hummerem należącym do teamu Gordona.\nAlfie Cox wystartuje w Dakarze 2012 za kierownicą Volvo XC60RR!\nNarodziny szwedzkiego teamu cross-country PEWANO śledzimy od samego początku. Mieliśmy dobre wieści – jak powstanie rajdowego Volvo XC60RR, i smutne – jak śmierć szefa zespołu, Pellego Wallentheima. Dziś znów otrzymaliśmy wesołe nowiny od naszych szwedzkich kolegów – samochód jest już gotowy do startu w Dakarze 2012, a w jego kabinie zajmie miejsce znakomity duet rajdowców: Alfie Cox (RPA) i Jürgen Schröder (Niemcy).\nKomu w drogę, temu czas! NeoRaid Team wyruszył w kierunku rajdu Dakar 2012\nDakar 2012: PEWANO Volvo XC60 RR celuje w podium\nZawodnicy szykujący się do rajdu Dakar znajdują się już na ostatniej prostej przygotowań. W ubiegłym tygodniu jazdy testowe odbył nie tylko Giniel de Villiers, ale i nie mniej słynny Alfie Cox, który w zawodach pojedzie nowym PEWANO Volvo XC60 RR.\nCzy Bentley zastąpi Volkswagena na Dakarze?\nJeszcze nie tym razem, ale może za rok… Ostatnio kilkakrotnie informowaliśmy o planach Bentleya, który w niedalekiej przyszłości zamierza wypuścić na rynek SUV-a. A gdzie najlepiej takie auto wypromować? Oczywiście na Dakarze…\nNAC RALLY TEAM rozpoczyna przygotowania do rajdu Dakar 2013 w... ciężarówce\nZnani ze startów w Rajdowych Mistrzostwach Polski Samochodów Terenowych kierowcy: Piotr Domownik (Mistrz Polski RMPST 2007) i Paweł Molgo (walczy o tegoroczny mistrzowski tytuł w grupie T2), czyli NAC Rally Team, wyznaczyli sobie nowy, ambitny cel - start w rajdzie Dakar 2013 za kierownicą... ciężarówki klasy T4. W październiku zespół będzie t(e)renował, uczestnicząc w rajdzie w Maroku.\nWiemy, jaką rajdówką Czopik i Zawada chcą wystartować w Dakarze!\nSensacją ubiegłego tygodnia była wiadomość o zamiarze wystartowania w rajdzie Dakar słynnych rajdowców: Tomasza Czopika i Przemka Zawady. Dziś na swym blogu Przemek ujawnił, jakim autem chce ze swym kierowcą wystartować.\nZrób sobie sam… Mitsubishi MPR13. Pierwsze publiczne zdjęcia polskiej repliki Legendy Dakaru\nMitsubishi Pajero Evolution MPR13 to rajdówka, którą Stephane Peterhansel zwyciężył Dakar 2007. Jadący identycznym autem Luc Alphand finiszował tuż za nim; Masuoka był szósty, a Roma trzynasty. W tamtych latach na Mitsubishi nie było mocnych…\nDakar 2012 – czy Volkswagen zwycięży po raz czwarty? Całkiem prawdopodobne...\nByć może to tylko plotka, ale w każdej plotce kryje się ździebko prawdy, czyż nie? A może przyszłość potwierdzi nasze przypuszczenia? Tak czy siak chcemy być pierwsi, którzy plotkę tę rozpuścili:) Na starcie Dakaru 2012 znów zobaczymy niezwyciężone Volkswageny Race Touaregi!\nCicho sza, czyli rajdowe testy elektrycznego McRae Buggy\nW ostatni weekend McRae Electric Buggy – pierwsza wyczynowa terenówka o napędzie elektrycznym, która przygotowywana jest do startu w Dakarze – zaliczyła pomyślne swój pierwszy rajdowy test. Pojazd kierowany przez Leona Kaana wystąpił w roli „zerówki” na superoesie rajdu Baja España Aragon.\n"Hołek" kontra "Peter" na Verva Street Racing 2011\nJuż po raz drugi blisko 85 tysięcy fanów motosportu obejrzało zmagania najlepszych kierowców na ulicznym torze w sercu miasta! W jednym miejscu zgromadzono aż 110 pojazdów czołowych serii wyścigowych i rajdowych. Nie zabrakło Porsche Supercup, Forrmuły 3, Formuły 1, NASCAR, GT3, Le Mans oraz aut startujących w rajdach płaskich i terenowych. Druga edycja VERVA Street Racing za nami.\nTeam De Rooy rośnie w siłę. Kamaz w defensywie\nHans Stacey – zwycięzca rajdu Dakar 2007 (ostatniego przed okresem dominacji Kamaza) – został nowym kierowcą holenderskiego zespołu De Rooy. Na dodatek stery zespołu objął emerytowany Jan De Rooy, który tym samym powraca do motosportu. Rosjanie, których niedawno opuścił Vladimir Chagin, nie będą już stuprocentowymi faworytami w przyszłorocznym Dakarze.\nNie żyje Pelle Wallentheim – założyciel i szef szwedzkiego Volvo-Pewano Dakar-Team\nNie dalej jak miesiąc temu na łamach Terenowo.pl z entuzjazmem rozpisywaliśmy się o nowym Dakarowym projekcie, który zrodził się na Półwyspie Skandynawskim. Off-roadowy wizjoner, Pelle Wallentheim, wymarzył sobie rajdowe Volvo XC60 RR, które udało mu się stworzyć przy wsparciu m.in. swej rodaczki Tiny Thoerner. Dziś niestety musimy podzielić się z Wami smutną wiadomością – szef Volvo-Pewano Dakar-Team zmarł po krótkiej, acz gwałtownej chorobie.