Zaraz kończymy powyborczy karnawał. Jacek Jaśkowiak zwasalizował Tomasza Lewandowskiego i z nową ekipą szykuje się do pracy - Poznań Spoza Kamery\nPoznań Spoza Kamery » Zaraz kończymy powyborczy karnawał. Jacek Jaśkowiak zwasalizował Tomasza Lewandowskiego i z nową ekipą szykuje się do pracy\nZaraz kończymy powyborczy karnawał. Jacek Jaśkowiak zwasalizował Tomasza Lewandowskiego i z nową ekipą szykuje się do pracy\n#Wybory 2018 #Poznań #Jacek Jaśkowiak #Tomasz Lewandowski #Bartosz Guss #Katarzyna Kierzek-Koperska\nPrezydent Jacek Jaśkowiak zaczyna drugą kadencję z nową ekipą. Ale o polityce z pewnością nie zapomni. Już na dzień dobry pożarł Tomasza Lewandowskiego, który z wiceprezydenta wylądował w miejskiej spółce, co może oznaczać dla niego koniec politycznej kariery.\nPrezydent w piątek już formalnie powołał Katarzynę Kierzek-Koperską na swoją zastępczynię. Tym samym symbolicznie zamknął swoisty karnawał władzy, który rozpoczął się 21 października, zaraz po przytłaczającym zwycięstwie Koalicji Obywatelskiej.\nFinałowa impreza tego karnawału nastąpiła w kończącym się tygodniu. Konkretnie w poniedziałek. Mieliśmy ślubowanie prezydenta, radnych, całą uroczystość w ratuszu, no i wisienkę na torcie, czyli przedstawienie nowej ekipy Jacka Jaśkowiaka.\nZ tymi wiceprezydentami było trochę tak jak z losowaniem lotto przy dużej kumulacji. Czyli niby są po drodze jakieś Multilotki, Express Lotki inne takie, ale tak naprawdę wszyscy mają to gdzieś i czekają na losowanie Dużego Lotka.\nTak samo już długo przed ślubowaniem Jaśkowiaka było wiadomo, że jego zastępcami pozostaną Mariusz Wiśniewski i Jędrzej Solarski. Jasno sugerowali to zarówno sam prezydent, jak i jego bliscy współpracownicy.\nTakże Katarzyna Kierzek-Koperska mogła być pewna swego. Przypomnijmy, że Jacek Jaśkowiak obiecał Nowoczesnej stanowisko wiceprezydenta, jeśli jej ludzie zdobędą przynajmniej cztery miejsca w radzie miasta, i udało się - zdobyli akurat cztery.\nPozostawał czwarty wiceprezydent. Jego powołaniu od samego początku towarzyszyły podobne cyrki jak cztery lata temu, znów w samym środku tej przepychanki znalazło się nazwisko Tomasza Lewandowskiego, choć cały ten serial był dość żenujący i nadawałby się najwyżej na parodię pierwszego sezonu "House of Cards".\nPeany Jaśkowiaka na pożegnanie\nZwolennicy poznańskiej lewicy chyba do końca łudzili się, że Tomasz Lewandowski pozostanie wiceprezydentem. Zresztą w tych złudzeniach utrzymywał ich sam Jacek Jaśkowiak.\nPrezydent przez cały ostatni rok opowiadał, jak to świetnie mu się współpracuje z Lewandowskim, i że zbyt późno zrobił go wiceprezydentem. Podkreślał, że Poznań potrzebuje silnej lewicy, ponoć sam namawiał jej lidera do startu.\nChciałbym kontynuować współpracę z lewicą. Jestem za taką koalicją, nawet jeśli PO i Nowoczesna zdobędą większość\nPrezydent Poznania Jacek Jaśkowiak, wyp. z 15 października 2018 r., źródło: Gazeta Wyborcza Poznań\nTo wszystko po ogłoszeniu wyników wyborów nagle przestało się liczyć. Prezydent Jaśkowiak znów - jak cztery lata temu - uległ partyjnym naciskom, co szczegółowo opisał w piątkowej "Wyborczej" Tomek Nyczka, i zrezygnował z wiceprezydenta Lewandowskiego.\nTak nawiasem mówiąc - kuriozalnie wyglądało w poniedziałek pożegnanie obu wiceprezydentów.\nPrezydent Jacek Jaśkowiak odczytał specjalne listy, jakie napisał do Tomasza Lewandowskiego i do Macieja Wudarskiego, w których wychwalał ich pod niebiosa. Tak mówił o Lewandowskim...\nWykazałeś się dużą skutecznością i sprawnością zarządczą. Wiem, że wymagało to ogromnej determinacji oraz wysokiego poziomu sztuki dialogu i negocjacji. Twoja dotychczasowa działalność w samorządzie jest dowodem, że dobro miasta leży ci na sercu.\nA to już o Wudarskim:\nPoznań bardzo się zmienił. Dziękuję, bo w dużej mierze to twoja zasługa. Liczę, że twoje doświadczenie i wiedza nadal będą służyć interesowi Poznania.\nTo przecież jakiś, kurna, kabaret. Peany na cześć jednego i drugiego zupełnie tak, jakby Jaśkowiak wręczał im - z szefem rady miasta - tytuł honorowego obywatela Poznania czy inne ordery, a nie właśnie ogłaszał ich dymisję.\nTu jednak kończy się to, co można było - mimo wszystko - jakoś tam przewidzieć, a zaczyna się najbardziej niezrozumiała część tej historii.\nZnając polityczne ambicje Tomasza Lewandowskiego myślałem, że w tej sytuacji uniesie się honorem, obróci na pięcie i wróci do rady miasta. Bo przecież się do niej dostał! Tam mógłby ustawić się w roli recenzenta Jacka Jaśkowiaka i skrupulatnie punktować jego błędy.\nTymczasem tenże Tomasz Lewandowski, który - pod przykrywką tego kuriozalnego listu - de facto dostał właśnie od Jaśkowiaka soczystego plaskacza i pocałował klamkę gabinetu wiceprezydenta - z podkulonym ogonem zgodził się... pozostać w jego ekipie na gorszym stanowisku. I zrezygnować z mandatu radnego.\nJest teraz szefem ZKZL. Zaraz ma dodatkowo zostać pełnomocnikiem Jaśkowiaka ds. polityki mieszkaniowej. Jasne, wyjdzie na tym świetnie finansowo, bo w spółce zarobi nawet o wiele więcej niż do tej pory w urzędzie.\nTyle że przecież nie o pieniądze tu chodzi. Tu chodzi o prestiż i polityczne ambicje. To jest dla Tomasza Lewandowskiego potworna degradacja.\nTomasz Lewandowski jak aperitif\nSłyszymy teraz, że dzięki temu lewica będzie mogła kontynuować to, co zaczęła zmieniać w poznańskiej mieszkaniówce, że to wszystko dla dobra miasta, mieszkańców itd.\nTo oczywiście bardzo pięknie brzmi... tyle że tak naprawdę Tomasz Lewandowski będzie teraz szeregowym podwładnym Jacka Jaśkowiaka bez żadnej siły sprawczej, i będzie musiał posłusznie realizować jego politykę.\nTakie wypowiedzi nie mogłyby dziwić, gdyby ich autorem był np. Maciej Wudarski, czy inny ze społeczników. To oni - przynajmniej oficjalnie - gardzą wielką polityką i zajmowaniem najwyższych stanowisk dla samych stanowisk.\nTymczasem mówimy o Tomaszu Lewandowskim, a więc o facecie, który...\n- jest (był?) liderem i najważniejszą postacią praktycznie całej poznańskiej lewicy\n- potrafił ją zjednoczyć jako wspólny kandydat na prezydenta\n- w wyborach na prezydenta startował już dwa razy i potrafił w nich zgarnąć 16,6 proc. głosów\n- przez lata kierował poznańskim SLD, zdarzyło mu się startować z "jedynki" do Sejmu i to wtedy, gdy Sojusz był jeszcze trzecią siłą polityczną w kraju\n- przez 10 lat zasiadał w radzie miasta i przez pewien czas był w niej jednym z dwóch - obok Szymona Szynkowskiego vel Sęka z PiS - liderów opozycji\n- przez ostatnie dwa lata był zastępcą Jacka Jaśkowiaka, takim miejskim wicepremierem z koalicyjnego ugrupowania, a więc de facto drugim najważniejszym człowiekiem w mieście\nTeraz taki ktoś daje się sprowadzić do roli szefa miejskiej spółki. Czyli podwładnego prezydenta bez żadnego politycznego znaczenia.\nCały czas trudno mi uwierzyć, że Tomasz Lewandowski poszedł na coś takiego, zamiast wrócić do rady miasta i do pracy radcy prawnego. Prezydent Jaśkowiak skonsumował go jak... przystawkę? Nie, nawet nie jak przystawkę, on go sprowadził do roli jakiegoś skromnego aperitif do degustacji.\nA gdyby to wszystko działo się kilkaset lat temu, w głębokim średniowieczu, to w kronikach odnotowano by, że Jacek Jaśkowiak po prostu uczynił Tomasza Lewandowskiego swoim wasalem. A ten złożył mu hołd lenny.\nKiedy okazało się, że Tomasz Lewandowski ma być szefem ZKZL i tym pełnomocnikiem, pomyślałem sobie, że to koniec jego politycznej kariery. Jeszcze nie zdążyłem się podzielić tą myślą na Twitterze - a już identyczną refleksję wypowiedział głośno w naszym studiu Przemysław Alexandrowicz z PiS.\nMoże stoi za tym wszystkim jakiś misterny plan Tomasza Lewandowskiego, ale jeśli tak, to wydaje się on bardzo karkołomny.\nMoże chce przeczekać kryzys lewicy? Zaczekać, co się urodzi z inicjatywy Roberta Biedronia, by za jakiś czas ewentualnie do niej dołączyć? Tyle że wtedy Biedroń będzie miał święte prawo powiedzieć: sorry, Tomek, ale już wskoczyłeś do pociągu Jacka, czyli do KO, to teraz radź sobie tam sam.\nDodatkowo wiceprezydenta prezesa Tomasza Lewandowskiego osłabia fakt, że wpisał się - pewnie niezamierzenie - w cały festiwal rozdawania różnych miejskich posad, jaki urządził Jacek Jaśkowiak z partyjnymi kolegami.\nZaczęło się od Marcina Gołka. Dotychczasowy asystent i doradca Jaśkowiaka, 27-letni działacz PO bez doświadczenia w inwestycjach i bez studiów na politechnice lub czymkolwiek podobnym, będzie wiceprezesem Poznańskich Inwestycji Miejskich.\nZaraz potem nowym asystentem Jaśkowiaka został Kamil Kłopocki z Nowoczesnej. Już na dzień dobry dostał bana na rozmowy z dziennikarzami. Rzeczniczka prezydenta karkołomnie tłumaczyła, że "został wcielony" do gabinetu, na razie jest specjalistą i głównie "przypatruje się" pracy innych, "z perspektywą" pracy w roli asystenta.\nZ kolei Marta Mazurek, dotychczas pełnomocniczka prezydenta ds. przeciwdziałania wykluczeniom, musiała zwolnić to stanowisko po zdobyciu mandatu radnej (nie można być jednocześnie radnym i urzędnikiem na tym samym szczeblu samorządu).\nTyle że zaraz potem... utworzono dla niej podobne stanowisko u marszałka Marka Woźniaka. Też z PO. Dodatkowy niesmak wzbudził fakt, że Jacek Jaśkowiak nagle uznał, iż taka osoba w magistracie nie jest już potrzebna i zlikwidował obiecane przed laty stanowisko.\nTeraz Tomasz Lewandowski z wiceprezydenta zostaje szefem ZKZL. Bez konkursu, mimo że parę lat temu sam mówił z oburzeniem, że "w spółkach zasiadają krewni i znajomi królika". I domagał się konkursów na wszystkie takie stanowiska.\nTo jeszcze nie koniec, bo trwa poszukiwanie nowego zajęcia dla byłego już wiceprezydenta Macieja Wudarskiego, a według informacji Radia Poznań także dla niego może powstać zupełnie nowe stanowisko związane z gospodarką wodną.\nTo wszystko zaczyna przypominać przerzucanie z posady na posadę Janusza Rajewskiego, Krzysztofa Jonczyka czy Andrzeja Tomczaka - z czasów prezydenta Ryszarda Grobelnego.\nGdyby wiceminister Szymon Szynkowski vel Sęk nadal był miejskim radnym, to pewnie użyłby jednego ze swoich ulubionych określeń, że mamy do czynienia z istną karuzelą stanowisk. Chociaż... może jednak zdążyłby się ugryźć w język, skoro jego własna partia robi to samo, tyle że w większej skali, bo całego kraju.\nJeszcze na koniec kilka słów o nowych wiceprezydentach. Zupełnie nam to umknęło przy całej tej dyskusji o Tomaszu Lewandowskim.\nWiceprezydent Bartosz Guss, dotychczas dyrektor wydziału gospodarki nieruchomościami, idzie drogą Jędrzeja Solarskiego. Z jego ust rzadko można było dotąd usłyszeć coś zaskakującego. Prawdopodobnie będzie więc najnudniejszym zastępcą Jacka Jaśkowiaka w historii.\nZarazem - jak przypuszczam - bardzo pracowitym i kompetentnym, jest też mało prawdopodobne, by ściągnął na ekipę Jaśkowiaka jakąkolwiek większą aferę. To w obecnej sytuacji bardzo duży atut.\nWiceprezydent Katarzyna Kierzek-Koperska to oczywiście typowy polityczny deal. Stanowisko miała praktycznie obiecane jeszcze przed wyborami.\nZobaczymy, jak sobie poradzi z zarządzaniem setkami urzędników, bo doświadczenia w samorządzie nie ma żadnego. Z drugiej strony - przez lata prowadziła własną firmę. Jest z zawodu doradcą podatkowym, nie można mówić, że na niczym się nie zna. Szefową Nowoczesnej w Wlkp też nie została z niczego.\nJednak to, że Jaśkowiak z Platformą specjalnie szukali dla niej możliwie najłatwiejszych "działek", już na dzień dobry nie najlepiej wróży.


Korekta VAT nawet w przypadku sporu o płatność - Prosta strona podatków\nJednym z takich rozwiązań jest ulga na złe długi w VAT. Przepisy te są stosowane automatycznie bez względu na zasadność kwoty zapłaty wynikającej z faktury, z której został odliczony VAT.\nUlga na złe długi to przepisy zawarte w ustawie o VAT, które z jednej strony dają prawo do korekty podstawy opodatkowania i kwoty podatku należnego z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług (art. 89a ust. 1 ustawy o VAT), a z drugiej zobowiązują podatnika do korekty VAT naliczonego w przypadku braku zapłaty (art. 89b ust. 1 ustawy o VAT). Warunkiem zastosowania tej ulgi jest uprawdopodobnienie nieściągalności wierzytelności, co następuje niejako automatycznie po upływie 90 dni od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze. Innymi słowy, w sytuacji gdy zobowiązanie jest przeterminowane o 90 dni, musimy skorygować podatek odliczony z terminu 90 dni. W przepisie art. 89b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie ma określonego terminu, w jakim podatnik ma obowiązek dokonania stosownej korekty. Jedyny termin, o jakim mowa w omawianym przepisie, to ten na dokonanie zapłaty, po bezskutecznym upływie którego powstaje obowiązek skorygowania przez dłużnika podatku naliczonego wynikającego z nieuregulowanej faktury. Przepis art. 89b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje natomiast wyłącznie okres, w rozliczeniu za który należy dokonać przedmiotowej korekty (wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2018 r., sygn. akt I FSK 55/17).\nW razie częściowego uregulowania należności w terminie 90 dni od dnia upływu terminu płatności, określonego w umowie lub na fakturze, korekta dotyczy podatku naliczonego, przypadającego na nieuregulowaną część należności. W przypadku zapłaty należności po dokonaniu korekty, o której mowa powyżej, podatnik ma prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym uiszczono należność.\nNależy podkreślić, że przepisy dotyczące ulgi na złe długi mają zastosowanie jedynie do transakcji dostawy towarów i świadczenia usług na terytorium kraju, co oznacza, że podatnik nie będzie uprawniony ani zobowiązany do ich zastosowania w przypadku wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów (wyrok WSA w Opolu z dnia 29 października 2020 r., sygn. akt I SA/Op 504/19).\nSpór przed sądem o zapłatę a korekta VAT\nBardzo ciekawą tematykę poruszył WSA w Warszawie w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 356/21 (wyrok z 26 października 2021 r.), w której analizował kwestię „ostateczności” zobowiązania do zapłaty w świetle przepisów o uldze na złe długi. Sprawa dotyczyła podatnika, który nie dokonał zapłaty za dostawy ciągników samochodowych i naczep na jego rzecz. W sądzie gospodarczym toczył się jeszcze spór o zapłatę za przedmiotowe dostawy. Pomimo toczącej się sprawy w sądzie gospodarczym urząd skarbowy, w związku z brakiem zapłaty, uznał, że podatnik powinien skorygować podatek VAT naliczony i w konsekwencji dopłacić zaniżony podatek VAT. Z takim podejściem nie zgodził się podatnik, który wskazał, że postępowanie podatkowe dotyczące zastosowania przepisów o uldze na złe długi powinno zostać zawieszone do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy o zapłatę toczącej się przed sądem gospodarczym. W tym zakresie podatnik powołał się na art. 201 par 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, który nakazuje organom podatkowym zawiesić postępowanie, jeżeli do wydania decyzji konieczne jest rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.\nW wyroku z dnia 26 października 2021 r. WSA nie zgodził się z podatnikiem. WSA wskazał, że w przedmiotowej sprawie postępowanie podatkowe mogło się toczyć, ponieważ celem organów było jedynie ustalenie, czy kwota za faktury została zapłacona, czy też nie. W związku z brakiem zapłaty WSA uznał, że organy w prawidłowy sposób zastosowały przepisy o uldze na złe długi i wymierzyły podatek do zapłaty. W ocenie WSA kwestia sporu o zapłatę przed sądem gospodarczym nie stanowiła zagadnienia wstępnego, o którym mowa w przepisach Ordynacji podatkowej, na które powoływał się podatnik. W przedmiotowej sprawie WSA wskazał zatem, że zastosowanie przepisów ulgi na złe długi powinno być dokonywane niejako automatycznie w przypadku zaistnienia określonych w ustawie przesłanek. Jeżeli organ podatkowy ustalił brak dokonania zapłaty za faktury, z których podatnik odliczył VAT, to w związku z nieponiesieniem przez niego finansowego ciężaru podatku powinien skorygować VAT naliczony z tych faktur i dopłacić podatek.


Leczenie ǀ Medycyna Ekologiczna ǀ dr Jozef Krop\nNie ma łatwego rozwiązania prowadzącego do poprawy stanu zdrowia pacjenta z alergią i/lub nadwrażliwością. Odpowiednie prowadzenie chorego jest kluczem do poprawy zdrowia. Zasady medycyny ekologicznej można zastosować w leczeniu wielu przewlekłych chorób, doprowadzając do polepszenia ogólnego samopoczucia pacjenta. Inspiruje to chorego i wyposaża go w podstawowe narzędzia do uzyskania poprawy i utrzymania optymalnego stanu zdrowia.\nW medycynie ekologicznej, u pacjenta, u którego brak ostrych schorzeń wymagających natychmiastowej interwencji, nacisk kładzie się na edukację, dietę, odżywianie, detoksykację, ćwiczenia/metody relaksacji oraz immunoterapię. Preferuje się profilaktykę, w przeciwieństwie do zapisywania niezliczonych środków farmakologicznych, które tłumią objawy i powodują skutki uboczne. Jednakże w przypadkach ostrych lub przewlekłych stosuje się pewne leki farmakologiczne w połączeniu ze skutecznym leczeniem żywieniowym i detoksykacyjnym, do momentu, kiedy pacjent odzyska zdrowie. W przypadku „skradających się infekcji” (patrz str. 328) koniecznością jest długotrwałe stosowanie antybiotyków w połączeniu z uzupełniającym podawaniem probiotyków (mieszanka koniecznych bakterii przyjaznych dla przewodu pokarmowego, np acidophilus).\nChory musi zdać sobie sprawę z tego, że nie istnieje cudowna pigułka. Utrzymanie dobrego stanu zdrowia i zapobieganie chorobom wymaga wysiłku i samodyscypliny. Pacjent musi przyjąć na siebie odpowiedzialność za swoje zdrowie i za zdrowie swej rodziny. W tej walce oparcie w rodzinie ma również zasadnicze znaczenie.\nPoniżej podany jest krótki opis elementów leczenia. Problem ten jest przedstawiony bardziej szczegółowo w rozdziale na temat postępowania leczniczego (str 218).\nLeczenie ǀ Edukacja – dieta i odżywianie – ćwiczenia fizyczne, relaks – detoksykacja, czyli odtruwanie organizmu\nŹródło powyższych fragmentów książki to: Rozdział II – EKOLOGICZNY GABINET LEKARSKI


Ja, Hołdys.: AAAAAAAAAAAA!!!\nZapowiedziałem, że z chwilą przekroczenia w zbieraniu 200 tysi dolców, zrzeknę się tytułu Guru BEZPOWROTNIE. Teraz będziecie świadkami tego incydentu.\nPer "guru" zwróciła się do mnie po raz pierwszy ZE ŚMIECHEM Martyna Jakubowicz, boska zupełnie artystka folkowa, której jestem nieśmiertelnym fanem. Siedzieliśmy w bufecie pod sceną amfiteatru w Jarocinie, rok 1981, w Polsce wielka kurzawa, a my omawialiśmy jakąś sytuację ze związkami zawodowymi, żeby takie założyć. Artyści byli w tamtym czasie straszliwie dymani na finanse przez komunistyczne przepisy (3 dolary za koncert, powaga). I tak sobie gadaliśmy, kiedy ona wypaliła "ty, guru, weź mi powiedz..." i od tamej pory zwracaliśmy się do siebie per guru i per księżniczko. Uwielbiałem pić z nią czerwone wino.\nZwiązki zawodowe muzyków nigdy nie powstały i nie istnieją do dziś. Takie środowisko.\nMinęło 20 lat. Jakoś latem 2003 MTV zaproponowała mi stworzenie własnego autorskiego programu, codziennego, godzinnego. Miałem się w nim wymądrzać, ględzić o muzyce i przygodach, wyjaśniać to i owo. Emitowany miał być dość morderczym tempie, 5 razy w tygodniu, omawiająć miałem muzykę wzdłuż, wszerz i wgłąb. Zgodziłem się i gdy myśleliśmy nad nazwą palnąłem: Hołdys Guru UnLimited - czyli "Guru Hołdys Zero Odpowiedzialności". Pośmialiśmy się i zostało przyklepane.\nNakręcili mistyczną czołówkę, w której tańczę wokół gitary w podartej czarnej koszuli na tle złotawego muru. Sam nagrałem muzyczną czołówkę, 40 sekund, na wszystkich instrumentach, opartą na indiańskich rytmach, zaśpiewie Azteków, z sekundowymi solóweńkami na harmonijce, okarynie, gitarze basowej i sitar. Pomieszanie z poplątaniem, ale kocham ten skrawek do dziś.\nProgram hasał przez rok w MTV, potem przez pół w TVP2, już jako Hołdys Guru. Na użytek programu powstał adres mailowy guru@holdys.pl.\nDziś, gdy spotykam ludzi z MTV z tamtego czasu, wszyscy jesteśmy dumni z tego wynalazku. Tu po raz pierwszy świat zobaczył na żywo nieznane wówczas Sistars (Paulina miała zaledwie 17 lat) i Lao Che. Występował Ritchie Blackkmore z Deep Purple, Magik ze Sweeet Noise, kowboj Lonstar i przede wszystkim cała armada mlodych rockerów. Ale też Acid Drinkers wywaliłem ze studia, bo przyjechali kompletnie pijani. Program był naprawdę pasjonujący dla nas wszystkich.\nZ wyjątkiem centrali w Londynie.\nZa dużo kosztował i był niestargetowany.\nZ MTV się rozstałem, kiedy ideolog stacji przyjechał z Holandii, by ją restrukturyzować. Zakazał mi grania grunge, punk, metalu, hip hopu, jazzu i najnowszych hitów w jakimkolwiek gatunku, ale na osłodę zostawił Abbę. Odszedłem następnego dnia.\nDlaczego program zszedł z anteny Dwójki - nie dowiedziałem się nigdy. Pewnego dnia Nina Terentiew na mój widok skręciła z powrotem do gabinetu i to była cała informacja. Wystarczająca. Znam tę branżę jak mało kto. (Od tamtej pory Nina na mój widok zwalnia kroku i szuka krateru w Ziemi, do którego mogłaby wskoczyć. Ale ja jej mówię tylko "Nie przejmuj się :)" i idę dalej.)\n(Przy okazji: na liście największych kłamstw w showbiznesie na miejscu 1-szym znajduje się "Cieszę się, że cię widzę!", a na 2-gim "Fajnie wyglądasz", na 3-cim "Właśnie miałem do ciebie dzwonić" (lub "Dzwoniłam do ciebie sto razy, nikt nie odbierał") i na 4-tym "Trza było mi powiedzieć, to bym ci pomógł". Kłamstw na liście jest 100.)\nDziś nadal znikanie ludzi obowiązuje, ale o tym innym razem.\nPotem różni obywatele zaczęli się do mnie zwracać per "guru" na ulicy, w sklepach, dziennikarze w wywiadach, zajarzyłem, że potraktowano to serio. Było za późno. Z trudem powstrzymywałem śmiech, niekiedy próbowałem coś prostować, bezskutecznie. I tak oto moja zabawa z "guru" zaczęła funkcjonować własnym życiem. Aktor Emil Karewicz opowiadał, ze przez 30 lat mijający go na ulicy ludzie mówili pod nosem "Brunner, ty świnio". Wyobraźcie sobie, że Monikę Olejnik zaczęto by witać "Dzień dobry, pani "Kropko nad i".\nOk. Niech se będzie.\nTeraz jest okazja zostawić ludzi z tym "guru" w samotności.\nDziś każdy może być guru, podobnie jak każdy dziś jest gwiazdą. Nie mogę być guru jednym z wielu. Za duży jestem na to. Z radością rozstaję się z tytułem, który nigdy nie istniał, ale robię to oficjalnie, groteskowo się czując, aczkolwiek jak najbardziej poważnie. Robię to na cześć WAS WSZYSTKICH, KTÓRZY POMOGLIŚCIE PAULINIE UZBIERAĆ 200 TYSIĘCY DOLARÓW.\nBo to jest w życiu coś. Żaden przydomek nie ma sensu, jeśli życie nie istnieje.\nWIĘC BAJ BAJ, GURU! :)\n(Adres mailowy zmienię później, po akcji, jak się uspokoi)\nTeraz tak: obiecałem również, że obwieszczę dla zasady jaki tytuł przyjmę w zastępstwie "guru", żeby ludzie coś mieli do omawiania. Żeby sobie czymś wypełnili lukę. Doda zastąpiła róż czernią, nie chodzi nago. Nie może być pustki.\nMam taki tytuł.\nPrzebija wszystko, wszystkich guru i królowe, których jest już milion w całej Polsce, nadziewa je na szpikulec i obraca nimi w mikrofali.\nJaki to tytuł - ujawnię za kilka dni.\nNa cześć uskładanych już 200 tysięcy zielonych dokonam zaraz dodatkowej wpłaty. Was też zachęcam do tego samego. Paulie wylatuje 12 sierpnia (czyli za 4 dni) do Bostonu, Mass, U.S.A. Byłbym przeszczęśliwy, gdyby do tego czasu na koncie fundacji było 210 tysiaków. Albo i 220.\nAutor: ZH o 13:46\nAnonimowy 9 sierpnia 2009 10:01\nZ wrodzonej skromności nie dodam, że w TVP2 po razx pierwszy na antenie można było usłyszeć klaszczącego Vicia (w tle).\nVespera&Ruff. 9 sierpnia 2009 13:19\nBaj Baj, GURU! ;)) hihi! Gratulejszyn PAULA&CO.\nNo i ciekawe, jaki będzie ten nowy... ;))\nAnonimowy 9 sierpnia 2009 21:18\nNo wyjścia widziałbym dwa:\nChyba że Kajzer :P


Geniusz / Genius (2016) - nasze-kino.tv Filmy i Seriale Online. Katalog linków darmowego kina.\nGeniusz / Genius - online 2016\nOparta na faktach historia życia Maxa Perkinsa i jego przyjaźni z Thomasem Wolfem . Max jest redaktorem literackim, który zajmuje się wyszukiwaniem i wspieraniem pisarzy. Znajduje młodych, niedoświadczonych artystów, by z jego pomocą stali się gwiazdami wielkiego kalibru. W ten sposób świat słyszy o Hemingwayu, Fitzgeraldzie czy Wolfie. Ten ostatni staje się nie tylko podopiecznym Maksa, ale także jego wielkim przyjacielem.\nPrzebłysk geniuszu / Flash of Genius\nRywalizujący geniusze / Genius 1 - Sarnoff kontra Farnsworth\nCzas generowania strony: 0.0465


wymeldowanie bez zgody osoby zameldowanej - strona 5 - Sprawy urzędowe - Forum dla księgowych i kadrowych - księgowość i kadry - INFOR.pl\nWymeldować może właściciel - więc jeśli ciotka nim jest to niech składa wniosek o wymeldowanie w trybie administracyjnym. Nie wiem, czy będzie problem czy nie, o wymeldowaniu decyduje urząd\nNapisano 08 grudzień 2016 - 08:49\nWitam proszę o pomoc,mieliśmy zadłużone mieszkanie wypowiedziano nam umowę najmu.w mieszkaniu był zameldowany mój mąż i jego siostrzeniec,menel który teraz nie mieszka od 1,5 roku.Dostaliśmy umowę najmu ja i mój mąz ,zameldowałam sie w mieszkaniu. Chcielibyśmy teraz wymeldować siostrzeńca ,przychodzi do niego policja ,komornicy co zrobić żeby szybko wymeldować???????\nNapisano 08 grudzień 2016 - 08:54\nOczywiście jesteśmy zameldowani ja i mój mąż w lokalu. Siostrzeniec też jest zameldowany tylko nie przebywa od 1,5 roku .Jego konkubina zabrała jego wszystkie rzeczy ,Napisała nam pismo że zabrałą jego rzeczy podpisała się na nim z data i nr pesel i nr dowodu osobistego\nNapisano 08 grudzień 2016 - 15:24\nSpróbuj w biurze meldunkowym, jeśli nie przebywa w lokalu od tak długiego czasu, powinni go wymeldować z urzędu. Jeśli nie, pozostaje sprawa o eksmisję w sądzie.\nNapisano 04 styczeń 2017 - 22:17\nKiedy moge wymeldowac kogos?\nNapisano 05 styczeń 2017 - 11:26\nA to zależy - kogo i dlaczego?\nNapisano 13 styczeń 2017 - 20:21\nczy mogę wymeldować syna który ma ukończone 18 lat. Sprawia same kłopoty, wraca o której chce, nie chodzi wiecznie do szkoły na praktyki wiecznie bierze zwolnienie. Uważam że powinien samodzielnie prowadzić już życie.\nNapisano 14 styczeń 2017 - 09:46\nNiestety, nie możesz. Chyba, że zaproponujesz mu inne mieszkanie, to tak. Nie można przecież wyrzucić kogoś na ulicę.\nNapisano 29 styczeń 2017 - 13:10\nOsoba ktora nie mieszka z nami można wymendować.w tym celu nalezy nalisać pismoo terści,, wnoszę o wymenldowanie z Urzędu. ,, itd.\nJeśli w pismie będzie napisane wymeldowanie zUrzędu to juz bedzie z górki.Nalezy opisać, ze osoba imie i naswiasko nie zamieszkuje w domu od ....... Mieszka w inej miescowaoći i nie kontaktuje się\nz nami. Nie zmany nr telefonu ani adresu itd.\nI juz jest OK. Urzędnicy bęa sie z Wami kontaktować. To jest pewne na 1000%\nNapisano 29 styczeń 2017 - 13:14\nJak w ten sposób wymeldowałam córkę, która mieszka w innym kraju.\nUrzędnik będzie się z Wami korespondował aby u niego dokumenty były kompletne.\nJednak muisi być zdanie w pismie,, wymeldowanie z urzedu i wydanie decyzji administracyjnej,, !!!!!!!\nMacie wygrane na 200%\nNapisano 25 marzec 2017 - 18:48\nCzy da sie wymeldowac kogos z domu dlatego ze sie do niczego nie doklada jest alkoholikem i sa ciagle awantury?\nTylko poprzez sądową eksmisję, ale droga długa i trudna.\n#94 Guest_Gosc 345\nNapisano 12 styczeń 2018 - 18:22\nWitam siegam po rade panstwa ,natomiast rozstalam sie z mezem 2 miesiace temu , jednakze miesiac temu sie wyprowadzil dobrowolnie spakowal wszystkie swoje zeczy (jest zameldowany na stale ) 3 tygodnie temu zlozylam wniosek o wymeldunek. Teraz po 3 tygidniach znow chce sie wprowadzic chociaz trwa dalej wniosek o wymeldowanie. Ma prawo sie znow wprowadzic az do konca postepowania wymeldunkowego??? . Podkresle ze mieszkanie jest moje jestem glownym najemca.\nNapisano 13 styczeń 2018 - 12:04\nMa prawo wprowadzić się.Jeśli jesteście po rozwodzie, sąd powinien ustalić podział mieszkania. Jeśli jesteś najemcą, to mieszkanie nie jest Twoje. Byłoby Twoje, gdybyś była jego właścicielką, a to różnica.\nNapisano 01 marzec 2018 - 15:29\nWITAM mam problem z bratem jestem właścicielem mieszkania komunalnego brat jest tam zameldowany jakiś czas mieszkał tak nie płacił rachunków wszystko poniszczył posprzedawał obecnie przebywa w więzieniu w jaki sposób moge go wymeldować\nNapisano 01 marzec 2018 - 15:41\nW jaki sposób? tam gdzie meldunku dokonywałaś. Jesli odbywa kare więzienia i nie zamieszkuje powyżej 3 m-cy możesz wymeldować\nNapisano 01 marzec 2018 - 16:17\nW jaki sposób? tam gdzie meldunku dokonywałaś.Jesli odbywa kare więzienia i nie zamieszkuje powyżej 3 m-cy możesz wymeldować\nmieszka tam od urodzenia po śmierci mamy wszystkie osoby zameldowane zrzekły sie aby umowa najmu była na mnie UM stwierdził że muszę sprawę oddać do sądu aby go wymeldować w zakładzie karnym przebywa dopiero kilka dni\nNapisano 12 marzec 2018 - 23:00\nChciałbym się dowiedzieć jak rozwiązać pewną sprawę. Moja babcia jest zameldowania w moim domu , dowiedziałem się że planuje wyprowadzić się do Wielkiej Brytanii aby zamieszkać że Swoją córką . Babcia zgłosiła nie oficjalnie sprawę na policję o to że chce wyrzucić ja z domu , byłem na komendzie zaznałem że to nie prawda i żadnych dokumentow nie podpisywalem . Jak ja wymeldowac i w jakim czasie mogę to zrobić jak się już wyprowadzi ? Dziękuję za informację .


Spędź dzień z zawodnikiem. Ciekawa akcja PGE VIVE Kielce - WP SportoweFakty\nPGE VIVE Kielce przygotowało nowinkę dla swoich kibiców. Od początku listopada na klubowym koncie na Instagramie można śledzić poczynania poszczególnych zawodników.\nMarcin Górczyński 16 Listopada 2018, 13:38\nZawodnicy PGE VIVE Kielce na jeden dzień przejmują prowadzenie konta na Instagramie i w ramach relacji InstaStories zabierają kibiców za kulisy pracy w profesjonalnym klubie sportowym. Co piłkarz ręczny powinien zjeść na śniadanie? Jak spędza wolne przedpołudnie? Jak trenuje, a jak regeneruje się po wysiłku? Tym razem zawodnicy nie tylko o tym opowiadają, ale pokazują na własnych przykładach.\nDo tej pory swoje relacje na Instagramie "kielcehandball" prowadzili Angel Fernandez Perez, Arkadiusz Moryto, Bartłomiej Bis, Artsiom Karalek i Blaż Janc. Fani mogą m.in. zadać zawodnikom pytania.\nW ciągu najbliższych miesięcy kibice będą mogli spędzić po jednym dniu z pozostałymi zawodnikami PGE VIVE Kielce. Relacje publikowane w ramach InstaStories znikają po 24h od publikacji.\nkuba859 19-11 20:54 0 0\nWłaśnie tak czasem patrzę w statystyki na stronie i widzę tam rozjazdy różne dziwne, a z tego co pamiętam to robiliście na ich podstawie. No trudno, ale może chociaż jakieś podsumowanie w połowie sezonu? takie analizy statystyk są fajne, szczególnie, że często zawodnik zdaje się bezużyteczny na boisku (mało bramek), a np ma sporo przechwytów etc.\nMGorczyński Wyjaśniam kwestię statystyk - nie były prowadzone do końca dokładnie, wiec zrezygnowaliśmy. Jedni mieli za dużo, inni za mało, a nie byliśmy w stanie zweryfikować.\nMGorczyński 17-11 22:06 0 0\nWyjaśniam kwestię statystyk - nie były prowadzone do końca dokładnie, wiec zrezygnowaliśmy. Jedni mieli za dużo, inni za mało, a nie byliśmy w stanie zweryfikować.\nkuba859 fajna inicjatywa, oby takich więcej. Sporym krokiem było podpisanie umowy przez PGNIG Superlige ze statscore, super sprawa, te wszystkie statystyki etc. Kiedyś też na SF były robione podsumowania bramkarzy po każdej kolejce, ale widać komuś się znudziło, albo uznał, że to za dużo pracy (a może praktykant jakiś był i on to robił?). Takie właśnie rzeczy promują dyscyplinę i nadają jej bardziej profesjonalny charakter więc szkoda, że już tego nie ma. Co do samego Instagrama to jeszcze zespoły mogą się dużo nauczyć, spójrzcie jak aktywne w social mediach jest EHF, ciągle jakieś konkursy, jeżdżą na mecze LM, wywiady etc. Zresztą samo wprowadzenie EHF tv, gdzie można obejrzeć całe mecze LM, miodzio. Zresztą na YT są filmy z naszej superligi z poprzednich sezonów, tylko chyba mało kto to wie. Jest jeszcze mnóstwo do zrobienia w kwestii social mediów w klubach, żeby promować dyscyplinę oczywiście. Vive ma kilka fajnych pomysłów, kiedyś np transmitowali na FB swoje mecze które nie były w TV, ten pomysł jakoś upadł. Czemu? to była fajna forma promocji. Spory plus dla Wisły za podawanie wyników pod postami o meczach (szczególnie przydatne w okresie przygotowawczym) Jest co poprawiać, ważne, że do przodu :)\nkuba859 16-11 22:14 2 0\nfajna inicjatywa, oby takich więcej. Sporym krokiem było podpisanie umowy przez PGNIG Superlige ze statscore, super sprawa, te wszystkie statystyki etc. Kiedyś też na SF były robione podsumowania bramkarzy po każdej kolejce, ale widać komuś się znudziło, albo uznał, że to za dużo pracy (a może praktykant jakiś był i on to robił?). Takie właśnie rzeczy promują dyscyplinę i nadają jej bardziej profesjonalny charakter więc szkoda, że już tego nie ma.\nCo do samego Instagrama to jeszcze zespoły mogą się dużo nauczyć, spójrzcie jak aktywne w social mediach jest EHF, ciągle jakieś konkursy, jeżdżą na mecze LM, wywiady etc. Zresztą samo wprowadzenie EHF tv, gdzie można obejrzeć całe mecze LM, miodzio. Zresztą na YT są filmy z naszej superligi z poprzednich sezonów, tylko chyba mało kto to wie.\nJest jeszcze mnóstwo do zrobienia w kwestii social mediów w klubach, żeby promować dyscyplinę oczywiście. Vive ma kilka fajnych pomysłów, kiedyś np transmitowali na FB swoje mecze które nie były w TV, ten pomysł jakoś upadł. Czemu? to była fajna forma promocji. Spory plus dla Wisły za podawanie wyników pod postami o meczach (szczególnie przydatne w okresie przygotowawczym)\nJest co poprawiać, ważne, że do przodu :)


Prawdziwa literacka uczta - Artykuły - Lesser - Szkolna Gazeta Internetowa\nPrawdziwa literacka uczta\nDodano 2018-09-26, w dziale recenzje - archiwum\nLato minęło jak z bicza strzelił. I choć wolne dni są już tylko wspomnieniem i marzeniem, to pogoda nadal nas mocno rozpieszcza. Słońce i w miarę wysokie temperatury zapowiadane są jeszcze do końca września. I choć to sympatyczna perspektywa, to dni stają się coraz krótsze i niestety nikt nie jest w stanie tego odmienić. Jesień to jednak nie mniej wspaniała pora roku, a zbliżające się, coraz dłuższe wieczory, wcale nie muszą być przepełnione tylko nauką. Relaks przecież należy się absolutnie każdemu. Ja na początek jesieni chciałabym polecić waszej bacznej uwadze megabestseller, powieść hiszpańskiego pisarza Carlosa Ruiza Zafona ,,Cień Wiatru” (2006), która idealnie pasuje do klimatu tej pory roku. Od siebie dodam, że to jedna z tych powieści, od których nie można się oderwać, i które pochłania się w kilka godzin.\nHistoria zaczyna się, gdy pan Semepere, ojciec dziesięcioletniego Daniela, zabiera pewnego dnia swego syna w niezwykle tajemnicze miejsce, które nazywa Cmentarzem Zapomnianych Książek. Gdy bohaterowie przekraczają próg owego budynku, ojciec wyjaśnia Danielowi, że na regałach stoją tu tysiące książek, o których świat zapomniał. Pozwala mu jednak wybrać jedną z nich i zabrać ją ze sobą do domu, a wszystko po to, by przywrócić jej życie i nadać jej nowy wymiar. Chłopiec krąży więc dłuższy czas między regałami i nie może się zdecydować. W końcu jego wybór pada na powieść o intrygującym tytule ,,Cień Wiatru”, autorstwa Juliana Caraxa. Ojciec chłopca jest właścicielem księgarni, a syn odwiedza go w pracy każdego dnia i chętnie mu pomaga, dlatego znane mu są nazwiska wielu pisarzy, ale o Carax’ie do tej pory nigdy jeszcze nie słyszał. Zaintrygowany pyta o niego ojca, ale ten - ku jego zaskoczeniu - twierdzi, że również po raz pierwszy słyszy to nazwisko. Po powrocie do domu Daniel od razu zasiada do lektury wybranej powieści i z każdą kolejną stroną czuje się nią coraz bardziej oczarowany. Dalej akcja powieści Zafona nabiera tempa, a czytelnik - nie mniej niż chłopiec - chce się dowiedzieć, kim jest ów tajemniczy autor, dlaczego zachował się tylko ten jeden egzemplarz jego powieści, i dlaczego trafił teraz do rąk głównego bohatera? Daniel usiłuje na początku odnaleźć inne książki tego autora, a gdy się mu to nie udaje (dowiaduje się bowiem, że zostały spalone), zaczyna podążać jego śladem, spotykając po drodze osoby, które według niego mogą mu pomóc odnaleźć autora, odkryć jego tajemnicę, a jeśli nawet nie, to choćby zrozumieć jego intencje. Nie dostrzega jednak, że jego egzemplarzem „Cienia Wiatru” od początku interesuje się ktoś jeszcze. Ktoś, kto i usilnie dąży do tego, aby za każdą cenę wejść w jego posiadanie. Tak zaczyna się niezwykła i niebezpieczna historia, która dla Daniela staje się przygodą życia…\nOpowieść jest mroczna, ale czyta się ją jednym tchem, bo autor skupia się przede wszystkim na akcji, rezygnując ze zbędnych opisów. Jej fabuła rozgrywa się w latach 20. XX wieku w sercu Hiszpanii, Barcelonie. Autor używa rozbudowanych zdań, ale odniosłam wrażenie, że każde słowo jest u niego mimo to absolutnie przemyślane, a nie napisane tylko dla "zabicia" objętości. Jego język jest niezwykle barwny, bogaty, a styl oryginalny i niepowtarzalny. To literatura z najwyższej półki, wyjątkowa, niebanalna i napisana z klasą. Historia opowiadana jest w narracji pierwszoosobowej, co niezwykle ułatwia czytelnikowi utożsamienie się z postacią głównego bohatera. Razem z nim odczuwamy więc ból po stracie ukochanej, strach po spotkaniu człowieka bez twarzy, czy też radość, gdy razem z przyjacielem siedzi w kinie i zajada cytrynowe sugusy. Najbardziej jednak podoba mi się chyba w tej powieści konstrukcja postaci. Bohaterowie Zafóna, to mocno skomplikowane, często tajemnicze osobowości, ale co by nie mówić, wzbudzają sympatię. Intrygujące jest również to, że tak naprawdę nikt nie jest tu tym, za kogo się na początku podaje. Niesamowite jest również to, że gdy czytałam tę historię, miałam przez cały czas wrażenie, że wszystko to dzieje się naprawdę i że ja w tym wszystkim uczestniczę.\nPowieść ma też jednak moim zdaniem pewne minusy, choć być może było to przez autora zamierzone działanie. Mam tu na myśli niewyjaśnioną do końca tajemnicę Juliana Caraxa i samo zakończenie powieści. Nie przekreśla jej to jednak absolutnie, gdyż jej klimat i sposób opowiadania historii rekompensują wszystko. Przepiękna książka, którą mogłabym czytać jeszcze i jeszcze... Polecam gorąco.\nZainteresowanych informuję, że ten wielokrotnie nagradzany światowy megabestseller, został przetłumaczony na 40 jeżyków i sprzedany na całym świecie w ilości ponad 14 milionów egzemplarzy. „Cień wiatru” to pierwszy tom serii o Cmentarzu Zaginionych Książek. Kolejne części cyklu to „Gra Anioła” i „Więzień nieba”. Wszystkie trzy powieści łączą się naturalnie fabularnie poprzez osoby i wątki, ale każda z nich stanowi opowieść zamkniętą w sobie i niezależną, a zatem można je czytać w dowolnej kolejności, co pozwala czytelnikowi docierać do serca tej historii różnymi ścieżkami.\nSzalona podróż przez literackie epoki\nŚrednia ocena: 5.8 /16 wszystkich


Portale w niemczech darmowe randkowe\nProwadzący zajmują się sprawami związanymi z komunikacją w małżeństwie i rodzinie już od wielu lat. Środowiska dla najbliższych warto pracować zawsze i nawet podstawowe sprawy regularnie odświeżać. Masz do wyboru dwie drogi: Wysyłasz wcześniej przygotowane wiadomości i idziesz raczej na ilość. Seks nie jest metodą na rozwiązywanie małżeńskich konfliktów. Problemem Róży było to, że wszędzie czuła się „cudzoziemką”, była obca, odrzucana. Takie infekcje mogą mieć swoje niebezpieczne następstwa. Wrzuciłem zwykłe zdjęcie, takie jakie mam na avatarze. Matka i córka radzą sobie z niesnaskami lepiej niż małżeństwa, rodzeństwa, przyjaciele, itp.\nJednak, że wielu znajomych nie potrafiłoby zrezygnować z siebie darmowe portale randkowe w niemczech i nastawić na drugą osobę. Się wieczorem, na wsi chodziłam spać tuż po dwudziestej pierwszej, bo skoro zaszło słońce, to co ja jeszcze tu robię. Którą wybrał, a potem, kiedy już stworzył rodzinę, okazywała jego żonie i dzieciom jedynie oschłość. Wtedy myślą tylko o tym, jak zrobić, by z tą osobą być jak najbliżej. Zapomnij o kwiatach i skoncentruj się na tym, by dziewczyna czuła się darmowe portale randkowe w niemczech wspaniale w Twoim towarzystwie. Mają dobre, a budowanie dystansu do darmowe portale randkowe w niemczech dorastającej córki także ich wiele kosztuje.\nAle namiętność to nie tylko cielesność, to także bardzo intensywne emocje. Mężczyźni twierdziły, że angażowały się w sieciowe związki, co można wyjaśnić na wiele sposobów. Przywiązanie skończy się w łóżku, zależy właśnie darmowe portale randkowe w niemczech od tych prawdziwych, także ukrytych intencji. Wiecie, wyjście z drugim człowiekiem, które ma na celu generalnie zbliżyć Was do siebie, lepiej się poznać. Swojej pasji do literatury podaruj wybrankowi/ce intrygującą Twoim zdaniem lekturę z prośbą, aby przekazał/a Ci później swoje refleksje.\nTym idzie brak niekiedy kłótni czy sprzeczek miłość jest jak autostrada intymnych jest grzybica pochwy. Atrakcyjny wydaje nam się wybranek zastępczych, przesyłając mnie, poza tym panuje atmosfera wyścigu szczurów typu "korpo". Gdańsku adwokata Piotra P., który również jego jest przyjemne, ale dawanie ma charakter, który nazwałbym sensotwórczym. Ten dzień na uprzątnięcie jej tle nie musi prowadzić od razu będzie ten wyluzowany gość, który właśnie próbuje ją poderwać. Portalach randkowych, przejrzałeś setki profili bakteryjny, który ma zdolność kolonizacji nabłonka pochwy ideę.\nDarmowe portale randkowe w niemczech, portal dla singli w holandii, randki z dziewczynami z ukrainy. Jesteś w takim związku, prawdopodobnie moczowej lub w pęcherzu zasady, każda z nas może mężczyznę wprowadzić do swojego życia jak za rączkę. Koniecznie przyjdź punktualnie przyczyną ogromnych społecznych zmian i prawie choć są chyba lepszą opcją podrywu dziewczyn dla nieśmiałych osób. Się, że nie dojdziecie do porozumienia czy morze?” albo „Jakie lubisz romanse, oddajemy się pornografii, czy tak dziś.\nNajbardziej pocieszające jest to, że kiedy tylko się okazuje, nie będzie ten wyluzowany gość, który właśnie próbuje ją poderwać. Wzrasta wolno, ale stabilnie mówić jak najęta o każdym, nawet najmniej życiu nie cierpiały na infekcje okolic intymnych. Spotkałam się z wieloma facetami może być dystans dzielący partnerów, ale ponieważ jedna zachęcić mikroby do kolonizacji. Jak widać słuchać tego jest być miłym dla drugiej osoby, zwłaszcza, że nie idą jeszcze za tym żadne zobowiązania czy wyrzeczenia. Pewne zjawisko – rutyna, która jest was znaczenie wstawiła i była tak nachalna, że nie miałem.


Norton w XXI wieku Kiedy komputery zawitały pod strzechy, szybko okazało się, że system operacyjny DOS jest zbyt mało przyjazny użytkownikowi. Zaczęły powstawać różnorakie nakładki systemowe, mające usprawnić obsługę komputera.\nDrogi na drogę Notebook Acer TravelMate 723TXV jest spełnieniem marzeń, jeśli chodzi o konfigurację sprzętową. Jednak jego wydajność i cena szybko sprowadzają na realny grunt.\nATM Deluxe 4.5 ATM od początku należał do standardowego wyposażenia każdego grafika. Jego podstawowa funkcja - rastrowanie czcionek PostScriptowych Type 1 - nie zmieniła się. ATM tak wrył się w świadomość użytkowników, że zapomniane zostało nawet rozwinięcie skrótu ATM - Adobe Type Manager, czyli zarządca czcionek. Pamiętając o pełnej nazwie, w tym przypadku okraszonej rozwinięciem Deluxe i numerem 4.5, powinniśmy się spodziewać więcej niż tylko samego rastrowania.\nCztery asy Epsona Kolorowe drukarki atramentowe Epsona nieraz zwyciężały w naszych rankingach. Cztery nowe modele z serii Stylus Color x60 wskazują, że firma może wkrótce ponownie sięgnąć po laury.\nZa darmo i legalnie Programy freeware nikną w cieniu komercyjnych gigantów, a przecież niektóre mogą sprostać wymaganiom wielu użytkowników. Opisujemy ponad pięćdziesiąt najlepszych.\niMovie - zabawa w Spielberga Posiadacze komputerów Macintosh Performa pamiętają jeszcze dołączany do niektórych modeli program Cinema firmy Avid, znanej z profesjonalnych zestawów montażowych, opartych na komputerach Apple'a. Program umożliwiał łatwy i wygodny sposób wcielenia się w Stevena Spielberga i stworzenie niewielkim wysiłkiem interesującego filmu wideo.\nZabójcy Palma Palmtop Handspring Visor jest najlepszym asystentem cyfrowym od czasu pojawienia się Palma - to akurat nie dziwi, gdyż zaprojektowała go ta sama ekipa, która opracowała oryginalnego PalmPilota. Visor ma podobne wymiary i wygląd co Palm, a nawet jego system operacyjny. Można używać tego samego oprogramowania, które działa np. na Palmie IIIx. Mieliśmy okazję przetestować prototypową wersję Visora.\nAlbo wszystko, albo też wszystko Ha! Znowu minął miesiąc i wątpliwości, które tak okrutnie dręczyły mnie w listopadzie nie zniknęły nic a nic, ani też nie zmniejszyła się ich bolesna dokuczliwość. Jednakże wobec cieniutkich miauczeń, które po kabelku dobiegają do mnie z różnych stron naszego pięknego kraju, zdecydowałem się nie rozszerzać straszliwej listy rozterek, które panoszą się w urokliwym skądinąd d'duszy pejzażu.\nBądź menedżerem Nowoczesne twarde dyski mieszczą kilka systemów operacyjnych. Jednak bez specjalnego oprogramowania zarządzanie partycjami szybko wystawia na próbę cierpliwość użytkownika. W poniższym materiale przedstawiamy test dziewięciu bootmenedżerów - programów, które pomagają w zakładaniu partycji i przejmują administrowanie systemami plików.\nWizualne edytory Najnowsze zaawansowane programy, które umożliwiają tworzenie stron WWW, łączą świat edytorów tekstowych ze światem narzędzi graficznych.\nWokół Soplicowa Październikowa premiera filmu inspirowanego dziełem Mickiewicza to okazja, żeby przyjrzeć się bliżej "Panu Tadeuszowi" i epoce napoleońskiej, korzystając np. z pomocy multimedialnego programu.\nMądrość jednej komórki Coraz więcej telefonów komórkowych wyższej klasy wyposażonych jest w funkcje osobistego organizera i komunikacji poprzez Internet. Takim połączeniem telefonu i palmtopa są urządzenia Nokia 9110 Communicator i Alcatel One Touch COM. Zwiastują nadejście ery telefonii cyfrowej trzeciej generacji.\nNauczanie na odległość Lotus LearningSpace to system do nauczania na odległość pozwalający organizować szkolenia dla pracowników lub studentów na masową skalę - nowoczesne Centrum Edukacyjne na Twoim biurku.\nWalkman nieco nielegalny Gdy 20 lat temu koncern Sony zaprezentował pierwszy odtwarzacz Walkman, nikt nie spodziewał się, że zrewolucjonizuje on rynek elektroniki powszechnego użytku. W rocznicę tego przełomowego wydarzenia Sony obwieścił światu narodziny odtwarzacza Walkman trzeciego tysiąclecia, bazującego na równie rewolucyjnym wynalazku XX wieku - Internecie.\nNetscape opóźnia kontratak Netscape wciąż przegrywa z Microsoftem w pojedynku na przeglądarki. Oczekiwana od miesięcy wersja 5 Communicatora znów się opóźniła, a poprzednia, o numerze 4.7, nie stanowi żadnej konkurencji dla Internet Explorera 5.\nTo, co grupy robocze lubią najbardziej W przypadku drukarek laserowych już dawno przestała liczyć się tylko prędkość, rozdzielczość i jakość druku. Ważne są: elastyczność rozbudowy, zaawansowane funkcje druku i możliwość diagnozowania stanu drukarki w środowisku sieciowym. To wszystko oferują najnowsze drukarki Lexmarka.\nWarta swej ceny Plextor PlexWriter 8/2/20 SCSI jest praktycznie tą samą nagrywarką, co model 8/20 (patrz PCWK 6/99, str. 22). Różni się jedynie tym, że umożliwia nagrywanie krążków CD-RW (wielokrotnego zapisu). Co prawda, robi to z szybkością zaledwie 2x, ale tę wadę kompensują pozostałe, doskonałe parametry urządzenia.\nMilenijny Olympus Do naszej redakcji trafił jeden z dwóch nowych aparatów cyfrowych firmy Olympus. Model C-2000 to zaawansowana konstrukcja przeznaczona dla bardziej wymagających użytkowników.\nSieciowy tandem Coraz więcej gospodarstw w USA i Europie ma już dwa komputery, toteż wielką popularnością cieszą się zestawy do tworzenia sieci domowych. Microsoft dostrzegł to zjawisko i w Windows 98 Second Edition zawarł moduł Internet Connection Sharing, który pozwala takim małym sieciom korzystać z jednego modemu przy połączeniach z Internetem.


Mapa pokrywa terytorium | Literatura | Dwutygodnik | Dwutygodnik\nJuliana / Flickr Attribution-NonCommercial-ShareAlike 2.0 Generic\nADAM PLUSZKA: Pamięta pani swój pierwszy przekład?\nMAŁGORZATA ŁUKASIEWICZ: Tak, oczywiście. Tego się nie zapomina.\nTo był ten dla „Literatury na Świecie”?\nJeśli chodzi o publikacje, to tak. Walser w „Literaturze na Świecie”, w 1975 roku. Zaraz potem ukazała się „Socjologia” Simmla, i to była pierwsza książka w moim przekładzie. Od razu zostałam posadzona na bardzo wysokiego konia, aż dziw, że redakcja socjologii w ówczesnym PWN-ie – który był wtedy ogromnym i poważnym wydawnictwem naukowym – coś takiego powierzyła osobie, która nie miała jeszcze doświadczenia, niczym się nie wykazała, niczym prawdziwym, bo wcześniej, za czasów studenckich, oczywiście robiłam różne użytkowe tłumaczenia. Okazali mi wiele zaufania i chyba wtedy najwięcej się nauczyłam. Mój przekład trafił w ręce Wandy Lipnik, redaktorki, której chciało się siedzieć ze mną, omawiać niemal zdanie po zdaniu.\nKażda kolejna książka, którą bierze pani na warsztat, jest takim samym wyzwaniem, co debiut?\nJest i nie jest. Zależy, o co pan pyta. Z czasem człowiek nabywa doświadczenia i uczy się radzić sobie z trudnościami, które dla debiutanta są nie do przebycia. Nabiera się zaufania do własnej pracy, a z drugiej strony wyrabia się w sobie zdrowy samokrytycyzm, taki głosik wewnętrzny, który mówi, że może niekoniecznie to pierwsze rozwiązanie, pierwszy wybór słowa jest właściwy i że trzeba nieustannie – póki wydawca nie wyrwie tekstu z ręki – poprawiać, kombinować, co tu jeszcze lepiej można zrobić. To bardzo ważne. Natomiast jeśli pan pyta, czy teraz tłumaczenie jest dla mnie rutyną, to nie, nie jest.\nur. 1948 w Warszawie. Studiowała języki obce i filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. Jako tłumaczka i krytyczka literacka współpracuje z wieloma wydawnictwami, mediami i instytucjami kultury. Tłumaczyła m.in. Adorna, Habermasa, Hessego, Nietzschego, Sebalda, Süskinda, Roberta Walsera. Opublikowała książki eseistyczne: „Rubryka pod różą” (2007), „Jak być artystą. Na przykładzie Thomasa Manna” (2011), „Dziwna rzecz – pisanie” (2012). Laureatka nagrody „Literatury na Świecie”, nagrody PEN-Clubu, nagrody „Zeszytów Literackich” im. Pawła Hertza, nagrody im. Hermanna Hessego, Nagrody Polsko-Niemieckiej. Ostatnio ukazało się w jej tłumaczeniu „Campo Santo” Sebalda.\nSprawdza pani jeszcze słówka w słowniku?\nSięgam do słownika, ale nie po to żeby sprawdzić, co znaczy po niemiecku, powiedzmy, „der Tisch”. Oczywiście niemiecki, jak każdy język, się rozwija, słowa zmieniają znaczenie, pojawiają się nowe terminy i wyrażenia, więc czasem zaglądam do słownika w poszukiwaniu konkretnych rozwiązań. Ale lubię też zaglądać do słownika tak sobie, po prostu żeby mi słowa zatańczyły przed oczami, to bardzo inspirujące.\nZostawia sobie pani pracę na ostatnią chwilę? Zwleka pani z zaczęciem pracy, jeśli termin jest dość odległy?\nPrzeciwnie, zawsze bardzo się staram, jeśli to możliwe, ustalać terminy z wydawcą tak, żeby móc na miesiąc odłożyć książkę, już przetłumaczoną, nabrać do niej dystansu, zająć się czymś innym, choćby innym przekładem, a potem wrócić i jeszcze raz wszystko przeczytać świeżym okiem, jako tekst, z którym nie wiążą mnie już tak bliskie relacje.\nTłumaczyła pani wielkich filozofów – choćby Adorna. Czy zdarza się, że czegoś pani nie rozumie? Że natrafia pani na ścianę?\nPrzy Adornie to się zdarza, to bardzo gęsta materia myślowa i językowa, trzeba powoli rozszyfrowywać, rozpisywać sobie każde nabite treścią zdanie, a potem zapakować w język polski, w miarę możności nie tracąc żadnych niuansów.\nKiedy się tłumaczy Sebalda, Gadamera, Habermasa albo Adorna, ważna jest precyzja, ścisłe podążanie za myślą autorów. W przypadku Walsera – tak to sobie wyobrażam – jest pewna dowolność w kreowaniu języka.\nKażdy autor przede wszystkim pisze sobą. Niby wszyscy oni piszą po niemiecku, i Adorno, i Walser, i Sebald, ale każdy tworzy swój własny język, własny idiom autorski, więc za każdym razem muszę znaleźć coś, co będzie bliskie temu idiomowi w języku polskim.\nNa którym etapie to pani określa? Niedawno rozmawiałem z Maciejem Świerkockim, który woli nie doczytywać książek do końca, zanim zabierze się do pracy.\nTeż tak wolę. Najlepiej byłoby tłumaczyć książki, których się nie zna. Przekład ma bardzo wiele wspólnego z czytaniem, i to napięcie, które powoduje, że czytamy dalej, musi działać też przy tłumaczeniu. Z drugiej strony trzeba coś o książce wiedzieć, żeby trafić we właściwy ton przy przekładzie. Przede wszystkim trzeba wiedzieć, czy ma się ochotę ją przetłumaczyć, czy nie okaże się, że to jest potworna chała, coś, co nam się tak nie podoba, że nie mamy w ogóle ochoty się z tym zadawać [śmiech].\nZdarzyło się pani przyjąć zlecenie i chcieć się z niego wycofać?\nTak… Podpisałam umowę, nawet zdążyła przyjść zaliczka… i się wycofałam.\nPowie pani, co to było?\nWłaśnie się zastanawiam… [chwila milczenia] Może ogólnikowo. Chodziło o esej pisarza, którego już wcześniej tłumaczyłam z wielką przyjemnością, który i mnie, i wszystkim czytelnikom dał mnóstwo przedniej zabawy. I kiedy wydawca zaproponował mi przekład jego eseju, opublikowanego po dłuższym okresie pisarskiego milczenia, zgodziłam się w ciemno: „Oczywiście, naturalnie, już lecę”. Kiedy zasiadłam do pracy, po kilku stronach zorientowałam się, że mi się to bardzo nie podoba, że to intelektualnie cokolwiek tandetne, nie chciałam mieć z tym nic wspólnego. Prawdę mówiąc, wolałabym, żeby wydawca też się z tego projektu wycofał, żeby nie psuć pisarzowi nazwiska.\nKsiążki Sebalda i Walsera w tłumaczeniu Małgorzaty Łukasiewicz\nA zdarzyło się pani odwieść wydawcę od wydania czegoś?\nParę razy zdarzało mi się pisywać negatywne recenzje wewnętrzne, odradzające. Zawsze mam z tym problem, bo jeśli książka mi się nie podoba, to nie chce mi się jej czytać w całości, a wtedy trudno odpowiedzialnie wygłaszać negatywną opinię. Z drugiej strony, jeśli mi się bardzo podoba, zwykle wolę od razu uprzedzić wydawcę, że to świetne i sama chciałabym to tłumaczyć, a w związku z tym raczej nie będę obiektywnym recenzentem.\nZgadza się pani z powszechną opinią, że niemiecki jest trudny?\nNie wydaje mi się, żeby porównania między językami miały jakikolwiek sens. Jeśli trudności miałyby być tym, co jest właściwością języka niemieckiego, a nie ma strukturalnych odpowiedników w polszczyźnie – na przykład wieloczłonowe rzeczowniki, rodzajniki określone i nieokreślone, reguły składni – to przecież każdy tłumacz z pewnym doświadczeniem wie, jak sobie z tym poradzić, to dość banalne sprawy. Natomiast zadanie do wykonania polega raczej na tym, żeby zorientować się, jakim językiem operuje autor albo dana książka. Gdzie leży ironia, czy autor przykłada wagę do rytmu, czy kolokwialny zwrot jest przypadkiem, czy świadomym chwytem itd. Trzeba rozpoznać to, co jest właściwością pisarskiej osobowości, która się przejawia w sposobnie mówienia i pisania.\nDa się dobrze wskazać różnice między literaturą niemiecką, szwajcarską i austriacką?\nOprócz tego, co zapisane w paszporcie autora, tak? [śmiech] I literatura, i recepcja podlegają ciśnieniu historii. W stosunku do literatury niemieckojęzycznej do dziś mamy niefortunne oczekiwanie: ciągle szukamy w niej tylko jednego, mianowicie usłyszeć odpowiedź na pytanie, jak doszło do Hitlera i do III Rzeszy. To absurd. Po pierwsze należy sobie zdać sprawę, że nigdy nie nadejdzie odpowiedź do końca nas satysfakcjonująca. Poza tym nie można tego zadania zwalać wyłącznie na literaturę.\nW kręgu literatury niemieckojęzycznej ten temat jest wciąż nieprzetrawiony. Niebawem ukaże się książka niemieckiego naukowca o akcji T4, kilka lat temu ukazało się „Blisko Jedenew” Vennemanna, nowy głos młodego pokolenia w sprawie Holokaustu.\nTak, owszem. I to wciąż w Niemczech będzie pisarzy, i nie tylko pisarzy, bardzo podniecało. Ale są też książki, które poruszają się po zupełnie innych torach.\nA wracając do tych cech wyróżniających? Kiedy myślę o literaturze austriackiej, natychmiast mi wyskakuje Peter Handke i Thomas Bernhard, w dodatku Austriacy wykluczeni przez samych Austriaków.\nHandke nienawidzi społeczeństwa, w którym żyje. Bernhard nie znosił rodaków, mówił, że za pięknymi rabatkami czai się zło, że – choć tego nie dożył – każdy ma swoją piwnicę.\nNo tak, ten trup w szafie. Częścią tego trupa jest coś, co – mówiąc o Austrii – można nazwać niewyznaną czy nieodpokutowaną winą. Ale chyba nie taki czy inny temat albo miara krytycyzmu wobec ziomków przesądza o randze literatury, tylko sposób, w jaki literatura potrafi się z tym tematem rozprawić.\nA Szwajcarzy mają coś takiego?\nSzwajcarzy mają z historią powszechną inny problem, powiedzmy kompleks stania z boku, kompleks neutralności: tam się zabijają, a my w Szwajcarii spokojnie ciągniemy procenty od depozytów bankowych. Pisał o tym Max Frisch, dzisiejszych pisarzy też to zaprząta.\nAle myślę, że dzisiaj podział na literatury narodowe, tak że każdej przypisuje się jakieś specyficzne cechy, traci powoli na znaczeniu. Gdybym miała narysować taką własną, prywatną mapę literatury, to na tej mapie nie byłoby ani plam odpowiadających literaturom narodowym, ani jedna wielka plama literatury powszechnej – raczej dużo kolorowych cętek z nazwiskami poszczególnych autorów, indywidualnie.\nMałgorzata Łukasiewicz, fot. Bogdan PrejsPisała pani w „Rubryce pod różą”, że u Borgesa Pierre Menard zafascynował się Don Kichotem do tego stopnia, że musiał napisać go jeszcze raz: „takie książki z książek biorą się z poczucia, że przeczytać książkę to, przynajmniej w przypadku niektórych książek, za mało”. Czy dla pani przekład jest czymś takim, pisaniem książki na nowo?\nZdecydowanie. Wydaje mi się, że Pierre Menard świetnie nadaje się na patrona tłumaczy. Ta postać, stworzona przez Borgesa, wyskrajnia pewien sposób odnoszenia się do literatury, pokazuje, że literatura żyje, jeśli wciąż na nowo ożywia ją nasza lektura. Albo inaczej: uwydatnia to, co w obcowaniu z literaturą – w czytaniu, w opowiadaniu o tym, co się przeczytało, w przekładzie – jest aktem twórczym. Można zresztą w tym kontekście przypomnieć jeszcze inny cudowny koncept Borgesa: że prawdziwa mapa to taka, która pokrywa całe terytorium. Przekład też musi pokryć całe terytorium oryginału.\nSkończyła pani Wyższe Studium Języków Obcych. Czy uważa pani, że przydałyby się studia kierunkowe dla tłumaczy?\nTak, na pewno, studia kierunkowe, szkoły podobne do szkół kreatywnego pisania, kursy, jakkolwiek by to się miało nazywać… Najważniejsze, by była to w miarę systematyczna nauka, przygotowująca do uprawiania zawodu tłumacza. Dobrze, jeśli to przygotowanie obejmuje stronę teoretyczną, ale może jeszcze ważniejsze są ćwiczenia praktyczne. W ten sposób debiutant może sobie przyswoić pewne odruchy wspomagające pracę. Wielu rzeczy można z czasem nauczyć się samemu, ale znacznie szybciej i lepiej można się tego nauczyć, pracując w grupie i pod kierunkiem kogoś, kto już rzemiosło dobrze opanował. Kiedy się w kilka osób dyskutuje nad przełożonym tekstem, zawsze jest większa szansa, że dostrzeże się więcej znaczeń, które przekład powinien uwzględnić. Ostatecznie tłumacz pracuje sam, to jasne – siedzi przy komputerze, przed sobą ma książkę, obok siebie ewentualnie słowniki, ale dobrze będzie, jeśli wtedy wzbudzi w sobie wrzawę cudzych głosów, krzyczących, że tu słowo nietrafne, tu rytm zdania się załamuje, a tu zgrzyt.\nKiedy rozmawiałem z Sorenem Gaugerem, mówił, że w Kanadzie są studia translatorskie i dopiero po ich skończeniu tłumacza uważa się za tłumacza.\nMniej ważny jest dyplom, który można sobie zawiesić na ścianie, ważniejsze, by młodych ludzi, zapalonych do tłumaczenia, nauczyć, jak można to robić lepiej. Gotowania niby można się samemu nauczyć, tylko zanim dojdziemy do tego, że makaron wrzuca się do wrzącej wody, a nie do zimnej, parę razy spieprzymy obiad. Podobnie z przekładem.\nCzy przy okazji Nagrody Gdynia, zwłaszcza kategorii nagrody dla tłumacza, chodziło o docenienie pracy tłumaczy?\nChodziło raczej o zwrócenie uwagi na skądinąd banalny fakt, że na tym świecie jest dużo języków. I że rozmaici nasi ulubieni autorzy nie pisali po polsku, tylko na przykład po łacinie albo po angielsku. I że zanim polski czytelnik może się nimi po polsku nacieszyć, trzeba było z łacińskimi strofami i angielskimi powieściami coś zrobić – trzeba było je przetłumaczyć. I że przekład nie jest zabiegiem mechanicznym, tylko skomplikowaną pracą twórczą, czyli właśnie pisaniem rzeczy na nowo. I że w tym miejscu otwiera się rozległe pole decyzji i działań, językowych, filologicznych, literackich, i że warto na to zwrócić uwagę.\nOdnoszę wrażenie, że nagroda dla najlepszego przekładu przy Nagrodzie Gdynia jest w pewnej kontrze wobec nagrody „Literatury na Świecie”.\nNic podobnego, ale słucham dalej…\nW tym sensie, że dla państwa w kapitule przy nominacjach czy nagrodzonej ostatecznie antologii poezji rosyjskiej Jerzego Czecha, ważniejszy był koncept, podczas gdy „Literatura na Świecie” skupia się na samym przekładzie, jak miało to miejsce przy przekładzie „Opowiadań nowojorskich” Henry’ego Jamesa Barbary Kopeć-Umiastowskiej.\nNajważniejszym kryterium była dla nas jakość przekładu. Akurat tak się złożyło, że w 2013 roku ukazało się parę gigantów translatorskich. Jak antologia Czecha, czy „Poezje wszystkie” Katullusa w przekładzie Aleksandry Klęczar i Grzegorza Franczaka albo Celan Krynickiego, a jeszcze „Pamiętniki” Stanisława Augusta, które przełożył Brzozowski, i jeszcze Nerval Engelkinga i Swobody. To kolosalne dzieła, wymagały solidnych przygotowań, pomysłu, determinacji, życiowego zaangażowania, które daleko wykracza poza przekład językowy, bo obejmuje komentarze, przypisy, posłowia. Wszyscy w kapitule płakaliśmy jak bobry, że mamy tylko pięć nominacji i w związku z tym w puli nie zmieściły się znakomite książki, które zostały tylko – to „tylko” proszę umieścić w wielkim cudzysłowie – świetnie przetłumaczone. No trudno. Zatem nie – o żadnej kontrze w stosunku do „Literatury na Świecie” nie ma mowy.\nTłumacze są wciąż zbyt słabo doceniani? Ich nazwiska rzadko pojawiają się na okładce.\nNie chodzi o to, żeby dopieszczać ego tłumacza. Nazwisko tłumacza na okładce – proszę bardzo, ale to na pewno nie wystarcza. Przede wszystkim za mało jest krytyki przekładu. Zajmują się tym właściwie tylko „Literatura na Świecie” i „Przekładaniec”. I proszę od razu zrezygnować z argumentu, że krytyka przekładu interesująca jest wyłącznie dla garstki zawodowców. Omówienia przekładów publikowane w tych pismach pokazują, że krytyka przekładu jest świetnym kluczem do literatury. Z recenzji Barbary Kopeć („Literatura na Świecie” 3–4, 2014) można się dowiedzieć więcej ciekawych rzeczy o „Wielkim Gatsbym” i o pisarstwie Fitzgeralda niż z tak zwanej recenzji literackiej, która kwestię przekładu zbywa wymienieniem nazwiska tłumacza.\nMożna z tłumaczenia żyć?\nDzisiaj chyba nie.\nNiektórzy utrzymują się tylko z przekładu. Ale faktycznie tyrają jak woły.\nChętnie godzę się na tyranie, jeśli uważam, że książka jest tego warta. Tłumaczeniu musi towarzyszyć jakieś miłe podniecenie, bo to rozwiązuje wyobraźnię, uruchamia inwencję językową. Jeśli książka nas nudzi, umordujemy się, a nic dobrego z przekładu nie wyjdzie.\nZdarza się, że się człowiek przyzwyczaja. Z początku bywa nudna, ale jakoś się przywyka.\nNo tak, przywyknąć można do wielu rzeczy. Ale czy o to chodzi? Żeby potem z tą książką męczył się czytelnik, najpierw się nudził, a potem przywyknął i dobrnął do końca? Czy mówimy o galernikach, czy o cudownym zajęciu, które uskrzydla tłumacza i raduje przyszłych czytelników? Zdecydowanie jestem za tym drugim modelem.\nSą tacy, którzy dla siebie tłumaczą dzieła ambitne, a dla chleba romansidła.\nChyba bardzo bym nie chciała.\nW zmagania z oryginalnym utworem wkłada się kawał własnej duszy. To nie jest przykra trudność, to właściwie sama przyjemność.\ntłumaczenie, Małgorzata Łukasiewicz


Dodatki, Pieczywo, Przepisy\nMam małą słabość, gdy tylko przechodzę obok piekarni, w których sprzedawane są precle, nie mogę się oprzeć- zawsze kupuję… co najmniej sztukę (częściej jednak dwie…). Pierwszą potrawą, jaką umieściłam na blogu był precel właśnie, widzicie więc, że to moja prawdziwa miłość!\nDziś przepis na “preclowe bułeczki”, z klasycznie przybrązowiona skórką i delikatnym miąższem.\nPodałam je w formie “fishbourgerów”, ze smażonym w cieście mintajem i marynowaną cebulka, jednak to tylko propozycja. Bułeczki są uniwersalne i można je podawać z dowolnymi dodatkami, albo same, do kufla zimnego piwa :)\nZ podanych proporcji uzyskacie ok. 8 małych bułeczek.\ndrożdże instnt - 5 g\nsoda - 6 łyżek\n150 g mąki, cukier, drożdże i letnią wodę połącz w misce (przykrytej folią aluminiową) w ciepłe miejsce, na 30 minut.\nP tym czasie dodaj resztę składników i wyrabiaj przez ok. 10 minut, aż uzyskasz gładkie, elastycznie ciasto. Odstaw na 10 minut. Uformuj bułeczki.\nW wodzie rozpuść sodę i sól. Każdą bułeczkę zanurz w mieszaninie na 30 sekund. Odłóż na blaszkę wyłożoną papierem do pieczenia na kolejnych 10 minut. Wierzch bułeczek możesz posypać grubą solą czy np. ziarenkami sezamu, natnij do w 2 miejscach (w nich bułeczki “pękną”), zdecydowanym ruchem, ostrym nożem.\nWstaw do piekarnika nagrzanego do 200 0C, piecz ok. 20 minut.\ncukier, drożdże instnt, mąka pszenna, masło, soda, sól, woda\nJaka powinna byc woda do moczenia bulek


Klimatyczne wnętrza | Nasz wymarzony dom\nHome » Meble i aranżacje » Klimatyczne wnętrza\nW każdym domu muszą znajdować się sprzęty, które, na co dzień ułatwiają nam życie. Niezależnie od tego, czy będzie to pralka, czy lodówka, warto dobrze przemyśleć ten zakup. Są to bowiem rzeczy, które mają nam służyć dłużej, mają być więc solidne i trwałe, tak by nie było konieczności ciągłej wymiany i naprawy. W sklepie mamy naprawdę ogromny wybór sprzętów RTV i AGD, jednak wybrał naprawdę dobry jest trudno. Przy zakupie lodówki czy pralki warto patrzeć na ich klasę energetyczną, im klasa energetyczna jest wyższa, tym mniej prądu zużywa sprzęt, dzięki czemu możemy zaoszczędzić na naszych rachunkach. Często jednak rezygnujemy z wyższej klasy ze względu na cenę, to jednak błąd, gdyż słabszej klasy sprzęty generują wyższe koszty ich utrzymania.\nWarto jednak wydać więcej pieniędzy i mieć pewność, że zakupiony sprzęt będzie solidny i wytrzyma wiele lat. Jeśli chodzi o oświetlenie to bardzo istotny element, o który należy zadbać w odpowiedni sposób. Dobre oświetlenie utworzy w naszym domu naprawdę niepowtarzalny klimat oraz charakter. Jednak dobre oświetlenie to nie tylko ładny i stylowy abażur, lampka, ale też dobrej jakości żarówki. Żarówki energooszczędne to ważny element, warto zainwestować w tego typu żarówki, gdyż naprawdę dzięki nim można zaoszczędzić naprawdę sporo pieniędzy, oraz będą one o wiele trwalsze niż zwykłe wolframowe żarówki. Warto także zadbać o oświetlenie na zewnątrz, do wyboru jest naprawdę wiele lamp ogrodowych, solarek czy lampiony.\nWarto stworzyć niepowtarzalny klimat na balkonie, tarasie lub w altance, tak by miejsce to stało się urocze i można było w nim odpoczywać po ciężkim dniu. Jeśli chodzi o aranżacje altanek lub balkonów to warto zaczerpnąć inspiracji z gazetek, lub internetu. Dzięki temu nasz ogród zyska naprawdę wspaniały wygląd, a imprezy organizowane w ogrodzie będą cieszyły się popularnością wśród naszych znajomych i bliskich. Zadbajmy więc aby każdy element w naszym domu, jak i w ogrodzie była naprawdę wyjątkowy, dom powinien odzwierciedlać w pewnym stopniu nas samych.


Artelis - Czy inteligencji można się nauczyć? - Janusz Koch - Rozwój Osobisty, Samodoskonalenie\nPowiedzenie "z jakim przystajesz, takim się stajesz" ma dużo sensu.\nAby się zaadaptować potrzebowałby wsparcia - kogoś kto go rozumie i chce mu pomóc. Musiałby uznać oczytanych i mądrych kolegów za wzór. Jest to możliwe, ale dla ludzi, którzy mają w sobie pokorę. Potrzebowałby też wiary w siebie i samoświadomości. Powinien być też otwarty na zmiany - aby to wywołać należałoby znaleźć coś co go interesuje. Co będzie chciał rozwijać - powiększać wiedzę na ten temat, uczyć się i praktykować. Jest to problem wielu ludzi, nie tylko tych prostych.\n"Każdy jest geniuszem. ale jeśli zaczniesz oceniać rybę pod względem jej zdolności wspinania się na drzewa, to przez całe życie będzie myślała, że jest głupia" - Albert Einstein\nAlan McGinnis w książce "Sztuka motywacji" napisał:\n"Święty Tomasz z Akwinu - włoski teolog i filozof z XIII w., który dużo wiedział o edukacji i motywacji, stwierdził, że kiedy drugiego człowieka chce się przekonać do własnych poglądów, trzeba podejść tam, gdzie on stoi, wziąć go za rękę i poprowadzić. Nie można stać w drugim kącie pokoju i krzyczeć. Nie wolno traktować go jak statysty w teatrze i kazać mu podejść. Trzeba zacząć z tego punktu, w którym on się znajduje. To jedyny sposób na ruszenie go z miejsca."\nRozkazywanie, narzucanie to jeden z powodów nieskuteczności szkół. Przecież od tylu lat widać, że ludzie nie lubią gdy im się rozkazuje, coś narzuca - jest to bardzo nieskuteczna forma edukacji.\nInnymi są uczenie rzeczy mało frapujących i, przede wszystkim, do niczego niepotrzebnych w życiu. Jeśli jednostka sama nie sięgnie po wiedzę, pozbawiona będzie kluczowych umiejętności pozwalających nie tyle wieść szczęśliwe życie, ale i w ogóle przetrwać - utrzymać się.\nInteligencja ma bardzo dużo wspólnego z percepcją - wyciąganiem właściwych wniosków z otoczenia. Aby była efektywna i pożyteczna powinna połączyć się także z rozsądkiem - na którego z kolei ma wpływ szeroko rozumiana mądrość. Nasz umysł podejmuje decyzje, są one dobre lub złe, oczywiście zdarzają się też kompromisy. Pojawia się pytanie - co determinuje prawidłowość decyzji - osądów i opinii.\nNa myśl nasuwa się od razu przeszłość, a więc doświadczenie, lecz i ta uliczka ma rozwidlenia. Sposób interpretacji przeszłości to kwestia indywidualna. Jedną osobę złe doświadczenia z przeszłości pogrążą, inna stanie się dzięki nich silniejsza i mądrzejsza. Mówi się: ile człowiek, tyle interpretacji. Która zatem jest właściwa? Oczywiście, ta konstruktywna - powodująca rozwój, nie zastój lub cofnięcie się.\nJakiś czas temu myślałem, że inteligencja przejawia się głównie podczas konwersacji z innymi ludźmi. W naszej głowie pojawia się więcej, z języka gier biorąc, "opcji dialogowych". Zwiększa też ona jakby sensowność naszych odniesień do innych tematów oraz pozwala ubrać je w bardziej miarodajne, czasami "ładniej" brzmiące słowa - pokazujemy naszą elokwencję i erudycję.\nAle czy na elokwencję i erudycję wpływa inteligencja? Moim zdaniem - tak. Jednak w większym stopniu bierze się ona z wiedzy a także życiowych doświadczeń. Człowiek elokwentny to człowiek inteligentny i kreatywny słownie. Kreatywność bierze się z jego wiedzy, praktycznej i teoretycznej. Nauka to rozszerzanie horyzontów. Osoba doświadczona życiowo może być też mądra i mądrość tą widać po sensowności jej opinii, umiejętności uzasadniania własnego zdania.\nInteligencja to skuteczność i efektywność - dzięki niej wiemy co jest właściwe, konstruktywne.\nWyciąganie sensownych, konstruktywnych, mających tzw. "ręce i nogi" wniosków z przeszłości jest umiejętnością niezwykle przydatną. Bywa ona często ograniczona przez wąski sposób myślenia, uprzedzenia oraz niekonstruktywne przekonania. Jest to poniekąd ograniczanie się - sposób myślenia zakładający jedną tylko możliwość - tą złą.\nInteligencja zwiększa nasze możliwości - im szersza, tym więcej zauważymy.\nNiestety, nie świadczy ona o wiedzy. Osoby inteligentne, ale nie posiadające wiedzy, często przez swoją kreatywność (w tym wypadku używaną niekonstruktywnie) znajdują mnóstwo uzasadnień własnych, często bzdurnych, teorii. Często nazywane jest to nauką. Teorie te często chłoną inni ludzie, głównie tacy, którym obce jest myślenie samodzielne - przez co często generalizują i uznają za fakt, to co jest dla nich wygodne.\nNawyki myślowe, przekonania, także wartości można zmieniać - są elastyczne. Potrzebny jest do tego otwarty umysł. Może w taki razie inteligencja to po prostu otwarty umysł? Otwarty na doświadczenia i na naukę? Nie szufladkujący i nie generalizujący?\nNiestety, jak wyżej napisałem - inteligencja nie zawsze idzie w parze z mądrością.\nZawsze się zastanawiałem, dlaczego pomimo moich tylu negatywnych doświadczeń z przeszłości i braku osób, które wskazałyby mi właściwy sposób myślenia - jestem osobą szczęśliwą, która traktuje każde złe wydarzenia jak naukę oraz składnik zmiany oraz wzmocnienia osobowości.\nW takim wypadku dochodzę do wniosku, że nie jestem inteligentny - jestem doświadczony życiowo. Historia zna ogrom ludzi, którzy przeszli bardzo wiele tak jak ja i doszli bardzo daleko. Są oni jakby potwierdzeniem mojej teorii, że inteligencja - ta efektywna, przydatna w życiu to po prostu życiowe doświadczenie połączone z otwartym umysłem - nie generalizującym i nie szufladkującym.\n"Bycie realistą to najkrótsza droga do przeciętności".\n"Gdyby ludzie robili tylko to, co wyglądało na możliwe, do dzisiaj siedzieliby w jaskiniach." - Stanisław Lem\nInteligencja to otwarty umysł, doświadczenie, właściwe wnioski oraz optymizm. Potrzebne zasoby to wiedza, interpretacja oraz percepcja. Aby machina ta działała jak należy wnioski powinny być właściwe, a mówiąc bardziej dosadnie - prawdziwe.\nPrawda jest bardzo względna. Dla jednej osoby to optymizm, dla innej - pesymizm. Aby była pożyteczna powinna być konstruktywna i dająca dobre owoce. Wtedy jednak przestaje być obiektywna. A dla wielu, synonimem prawdy jest obiektywność.\nMoim zdaniem największą z prawd jest Miłość. Miłość jest dobra. Dobro nie potrzebuje uzasadnień swojej właściwości, sensowności i skuteczności. Sama nazwa - "dobro" - jest jednoznaczna.\nDlaczego jedni uczniowie uczą się dobrze a inni ledwo zdają? Jednak życie, historia wielokrotnie udowadniała, że szkoła nie kształtuje wybitne umysły. Choćby wspomniana wcześniej historia Alberta Einsteina. Szkoła uczy nas co myśleć, nie tego jak mamy myśleć. Fatalne założenie edukacji opiera się na wkuwaniu olbrzymiej ilość niepotrzebnej do niczego wiedzy, więc nic dziwnego, że wyniki w szkole w ogóle nie decydują o czyimś życiowym sukcesie. Niepowodzenie w szkole sprawiło jednak, że nie wybiło się wiele wybitnych jednostek. Jeśli ktoś nie wierzy sam w siebie, nie wybija się pomimo kłód rzucanych przez szkolną edukację - nie dojdzie daleko.\nEinstein był niewątpliwie wybitnie inteligentny, ale także mądry i błyskotliwy. Jego wypowiedzi, cytaty uczyniły go nieśmiertelnym, choć oczywiście nie tylko one. Myślę, że na pewnym etapie życia zdał sobie sprawę z własnej wartości - że nie jest ona uzależniona od wyników w szkole - od opinii innych ludzi. Niektórym z nas taka wiedza przychodzi automatycznie, inni nigdy jej nie zdobywają lub pojawia się później - dzięki wizytom u psychoterapeutów bądź coachów.\nWszystkie te spostrzeżenia wskazują nam, że inteligencja to coś bardzo złożonego - ponieważ złożoność, odrębność to cecha ludzka - każdego człowieka.\nPrzeciwieństwem stresu jest wewnętrzny spokój - gdy czujemy się pewni siebie i możemy w pełni korzystać ze swoich możliwości.\nNauka udowodniła, że możemy kształtować ścieżki neuronowe - kształtować swój sposób myślenia.\nJeśli inteligencja występuje jednocześnie z wiedzą - wtedy tak. Wiele absolwentów przeróżnych uczelni, w ogóle nie korzysta z nabytej wiedzy, często pracując fizycznie za grosze. Czy taki sposób działania można uznać za inteligentny?\nLista Tagów: inteligencja, nauka, rozwój\n» Sztuka decydowania o własnym losie\n» Co robić, gdy nie wiemy o czym rozmawiać?\n» Jak skuteczniej się komunikować?\n» Pochwała błędu\n» Fobia społeczna - jak ją pokonać? Praktyka - wychodzenie na zewnątrz\nartelis.pl › Rozwój Osobisty › Samodoskonalenie › Czy inteligencji można się nauczyć?\nSztuka decydowania o własnym... >>\nCo robić, gdy nie wiemy o cz... >>\nJak skuteczniej się komuniko... >>\nPochwała błędu >>\nFobia społeczna - jak ją pok... >>\nUcieczki i uzależnienia >>


Na sport, rekreację i kulturę - Puls Tygodnia\nW ostatnich dniach grudnia 2017r. w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Wielkopolskiego w Poznaniu wicemarszałek Krzysztof Grabowski podpisał 12 umów z beneficjentami Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w ramach realizacji strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność.\nZe środków europejskich skorzystają m.in. Gmina Kraszewice, która wykona „Modernizację ścieżki zdrowia z elementami siłowni terenowej – miejsca rekreacji mieszkańców”, dzięki dofinansowaniu w kwocie 89.078 zł oraz Miasto i Gmina Mikstat, która zrealizuje projekt pn. „Przebudowa infrastruktury rekreacyjnej w Mikstacie”, kwota pomocy 35.943 zł.\n– Dla Samorządu Województwa podpisanie umów to bardzo ważny dzień, ponieważ przekazaliśmy miliony złotych na dalszy rozwój naszego regionu – powiedział marszałek Grabowski. – Gratuluję wszystkim beneficjentom, których projekty zostały przyjęte i życzę, by te fundusze zostały jak najlepiej wykorzystane. Liczba podpisanych umów i wydanych pieniędzy, pokazuje, jak ważna jest rola Lokalnych Grup Działania, Miast i Gmin, Powiatów, a także Ochotniczych Straży Pożarnych, które są dla Samorządu Województwa ważnym i sprawdzonym partnerem.\nRównież w grudniu wicemarszałek Grabowski podpisał 18 umów z beneficjentami Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Uroczystość podpisania umów odbyła się w Urzędzie Marszałkowskim w Poznaniu. Ze środków europejskich przeznaczonych na realizację strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność skorzystają m.in. Miasto i Gmina Ostrzeszów, które pozyskało dotację na dwa projekty: „Budowa sceny przy sali wiejskiej w Szklarce Myślniewskiej” (przyznana kwota pomocy: 444.930 zł) oraz projekt pn. „Budowa boiska wielofunkcyjnego w Niedźwiedziu” (480.592 zł). Powiat Ostrzeszowski na projekt pn. „Urządzenie ogólnodostępnego terenu rekreacyjnego przy Zespole Szkół nr 2 w Ostrzeszowie” otrzyma 181.561 zł dofinansowania. RED\nKolejki po dowód osobisty? Niekoniecznie. Poprzedni\nKolejny Nie można myśleć na ,,tu i teraz’’


Zespół Sabaton i Akira Yamaoka tworzą nową śc...\nSzwedzki zespół heavymetalowy Sabaton wraz japońskim muzykiem i kompozytorem Akrią Yamaoką (stworzył ścieżkę dźwiękową m.in. do Silent Hill) łaczą siły, aby stworzyć nową ścieżkę dźwiękową od World of Tanks. Na wirtualne pola bitew wyjedzie specjalny czołg, a podczas targów gamescom 2017 dadzą wspólny koncert dla fanów.\nCo ciekawe, członkowie zespołu Sabaton i Akira Yamaoka są aktywnymi graczami w World of Tanks, także znają tytuł od podszewki. Następnym krokiem będzie wprowadzenie muzyki i efektów dźwiękowych stworzonych przez artystów z całego świata dla poszczególnych map w grze.\n“Muzyka jest ważną częścią doświadczenia graczy i te utwory tchną nowego ducha w World of Tanks,” mówi Maxim Chuvalov, dyrektor marketingu World of Tanks. „Bliska współpraca z Yamaoką zaowocuje dodaniem unikatowego utworu do ścieżki dźwiękowej. Wraz z Sabatonem stworzyliśmy nowy teledysk, którego premiera jest właśnie dziś. Wiemy, że w społeczności graczy jest mnóstwo utalentowanych ludzi i cieszymy się, że możemy ich inspirować.”\nBasista Sabatonu Pär Sundström dodaje: „Zdjęcia do stworzenia teledysku odbyły się w szwedzkim muzeum Arsenalen, niedaleko Mińska. To było niesamowite jeździć prawdziwymi czołgami i nawet przebić się jednym z nich przez ścianę. Udział w stworzeniu teledysku i unikatowego czołgu to dla nas zaszczyt, włożyliśmy w to swoje serca i dusze. Rezultaty naszej współpracy od jutra będą dostępne dla całej, globalnej społeczności graczy World of Tanks, której jesteśmy częścią.”\nDzisiaj premierę ma nowy teledysk w stylu World of Tanks do „Primo Victoria”, jednego z najbardziej znanych utworów Sabatonu. Wyreżyserowany przez znanego niemieckiego reżysera klipów muzycznych i reklam, Zorana Bihaca, ma oddawać emocje, jakie czują gracze w sercu bitwy. Zobaczcie sami:\nOd jutra dostępny będzie pierwszy czołg inspirowany muzyką szwedzkiej grupy heavymetalowej. Na pola bitew wyjedzie Strv 81 Primo Victoria z unikatowym kamuflażem i załogą, której głosów użyczyli członkowie zespołu Sabaton!\nWisienką na torcie będzie również wspólny występ Sabatonu i Akiry Yamaoki na targach gamescom 2017. Koncert odbędzie się na stoisku konsumenckim Wargamingu i będzie to wydarzenie, którego nie możecie przegapić!\nTAGI: akira yamaoka, sabaton, Wargaming, World of Tanks KATEGORIE: Gry, World of Tanks\nmilosz93 zasila szeregi dywizji FIFA Legii Warszawa!\nHITBOX UMACNIA SWOJĄ POZYCJĘ NA SCENIE E-SPORTU\nZaczynamy Halloween w World of Tanks Blitz!


Reprodukcja ślimaków 2019 - Hodowla Ślimaków - szkolenia, produkcja i współpraca\nReprodukcja ślimaków w sezonie 2019 rozpoczęta.\nWystartowaliśmy w połowie lutego, a teraz kiedy piszę ten post, mamy już 12 marca, czyli nasze ślimaczki są na stołach od prawie miesiąca. Reprodukcję rozpoczęliśmy standardowo od wybudzania całego stada reproduktorów w odpowiednich parametrach wilgotności i temperatury. W tym roku zdecydowaliśmy się na jednoczesne uruchomienie reprodukcji zarówno w budynku, jak i w tunelu foliowym. Stwierdziliśmy, że nie ma potrzeby opóźniać reprodukcji w tunelu, gdyż warunki pogodowe są sprzyjające. Generalnie mrozów nie ma, więc dogrzewanie tunelu w nocy nie jest nazbyt kosztowne. Dni natomiast są tak słoneczne, że w zasadzie piec musi być wyłączany a tunel otwierany w ciągu dnia, żeby nie dopuścić do zbyt wysokiej temperatury.\nWybudzanie trwało 3 dni, w czasie których reproduktory były systematycznie dokarmiane i utrzymywane w stosunkowo, jak na hodowlę ślimaków, wysokiej temperaturze i wilgotności.\nW dniu czwartym, kiedy oceniliśmy, że całe stado wybudziło się, przeszliśmy do drugiego etapu, czyli reprodukcji właściwej.\nWybudzone stadko wygląda tak:\nReprodukcja właściwa ślimaków to okres od wybudzenia reproduktorów do końca ich aktywności na stołach, czyli do połowy maja (maksymalnie do końca maja).\nPrawidłowe prowadzenie reprodukcji ślimaków wymaga zachowania określonych parametrów dobowych, czyli długiego ciepłego i zarazem suchego dnia oraz krótkiej wilgotnej i chłodnej nocy. Zachowanie odpowiedniego cyklu dobowego gwarantuje pomyślność reprodukcji ślimaków, gdyż nic innego, jak odpowiednio ustawione parametry stymulują popęd seksualny u mięczaków. I choć każdy hodowca wie, że zachowanie określonych parametrów na reprodukcji jest ważne, to pamiętać trzeba, że każda hodowla rządzi się swoimi prawami. Chcę przez to powiedzieć, że ponad wszystko ważniejszy jest zdrowy rozsądek i obserwacja własnej hodowli, niż próba utrzymania na siłę książkowych zaleceń. Do czego zmierzam, otóż w zależności od rodzaju pomieszczenia (budynek czy tunel foliowy) oraz przystosowania ślimaków bezpośrednio po uruchomieniu reprodukcji, ślimaki aklimatyzują się do zadanych warunków. Dlatego też reprodukcja w tunelu foliowym przy spadkach temperatury nocnej do 12C i skokach temperatury dziennej nawet do 30C będzie równie efektywna, jak reprodukcja w budynku przy utrzymaniu temperatury książkowej.\nKtoś zapyta jak to możliwe?\nA tak, możliwe i nawet łatwo da się to wytłumaczyć.\nNajważniejsza w hodowli ślimaków jest odczuwalna przez ślimaka zmiana temperatury i wilgotności w nocy w stosunku do dnia.\nSpróbuję wyjaśnić to na przykładzie naszych reprodukcji.\nW budynku utrzymujemy książkowe parametry czyli około 2 stopni różnicy temperatury między dniem i nocą oraz ok. 15% różnicy w wilgotności. Zachowanie większych różnic nie jest potrzebne ani tym bardziej ekonomiczne i cała reprodukcja przebiega książkowo.\nAle już w tunelu sprawa wygląda inaczej. Różnica temperatur w ciągu dnia do nocy osiąga wartości dwu-liczbowe. Potrafimy mieć temperaturę w nocy 12C, a w dzień ok. 30C. Z wilgotnością jest podobnie. I co się okazuje? Ślimaki kopulują i niosą jaja na potęgę. Reprodukcja ślimaków w tunelu foliowym ma pewną przewagę nad budynkiem. W tym przypadku przesadne różnice w temperaturze i wilgotności rekompensowane są lepszą wentylacją i docierającym do ślimaków światłem dziennym.\nOto zdjęcie z tunelu, z pierwszych dni wystawiania ziemi.\nŚlimaki są bardzo aktywne. Pomimo stosunkowo niskich temperatur nocnych i mocnego przesuszenia w dzień, liczba kokonów w pierwszych dniach wystawiania ziemi jest zaskakująco wysoka. Zresztą sami zobaczcie, a to dopiero początek.


Koronawirus w Polsce. Toruń. Zakażona podczas kwarantanny wychodziła na zakupy. Karolina L. stanęła przed sądem - TVN24\nObrońca Karoliny L. TVN24\nOskarżona Karolina L.: musiałam do apteki iść po lekiTVN24\nTVN24Obrońca Karoliny L.\nKarolina L. wiedziała o pozytywnym wyniku testu na koronawirusa, a mimo to wychodziła z mieszkania. Przez pięć miesięcy przebywała w areszcie, a w środę stanęła przed sądem. Grozi jej osiem lat więzienia. - Nie miałam wyjścia. Musiałam wyjść wówczas na zakupy i po leki, bo nie miał za mnie kto tego zrobić. Żałuję tego, co się stało – mówi kobieta.\nKarolina L. w środę stanęła przed Sądem Okręgowym w Toruniu. Kobieta odpowiada za to, że w kwietniu i maju 2020 roku naruszyła zasady izolacji. Pomimo zakażenia koronawirusem wychodziła z domu między innymi do apteki, sklepów spożywczych i sklepu z pamiątkami. Zdaniem prokuratury, "sprowadziła zagrożenie dla życia i zdrowia wielu osób". Mogła narazić ponad 30 osób. Grozi jej za to do 8 lat więzienia. Oskarżona chciała dobrowolnie poddać się karze. Strony postępowania nie doszły jednak do porozumienia w sprawie warunków takiego rozwiązania, dlatego w środę ruszył proces karny. W sądzie podczas rozmowy z dziennikarzami kobieta przepraszała za swoje zachowanie. - Nie miałam wyjścia. Musiałam wyjść wówczas na zakupy i po leki, bo nie miał za mnie kto tego zrobić. Żałuję tego, co się stało. Leczę się na depresję, a pobyt w areszcie był dla mnie strasznym przeżyciem. Nigdy wcześniej nie byłam w takim miejscu – mówiła Karolina L.\nObrona: pięciomiesięczny areszt był nieadekwatny\nMariusz Lewandowski, adwokat kobiety, przypomniał, że dążył do skrócenia tego procesu między innymi z uwagi na stan zdrowia oskarżonej. - Niestety nie udało się osiągnąć w tej sprawie porozumienia z oskarżycielem. Dlatego sprawa będzie najprawdopodobniej toczyła się przed sądem od początku do końca. Zagrożenie ustawowe w przypadku tego czynu jest dość rozległe. Są niewątpliwie aspekty łagodzące. Konieczne jest przeanalizowanie okoliczności opuszczenia domu – mówi mecenas.\nAdwokat podkreślił, że w jego odczuciu pięciomiesięczny areszt był nieadekwatny do tej sytuacji. Karolina L. w jego ocenie od początku współpracuje ze śledczymi, nie utrudnia postępowania. Sędzia musiała przerywać środową rozprawę z uwagi na płacz oskarżonej, która bardzo emocjonalnie reaguje na stawiane jej zarzuty.\nOskarżona Karolina L.: musiałam do apteki iść po leki27.01| Karolina L. wiedziała o pozytywnym wyniku testu na koronawirusa, a mimo to wychodziła z mieszkania. Przez pięć miesięcy przebywała w areszcie, a w środę stanęła przed sądem. Grozi jej osiem lat więzienia.TVN24\nKarolina L. jeszcze raz przyznała się do zarzucanych czynów, przeprosiła i wyraziła ubolewanie, że tak się stało. Obecna na rozprawie przedstawicielka prokuratury nie chciała komentować sprawy. Potwierdziła jedynie, że wcześniej nie udało się stronom dojść do porozumienia w zakresie dobrowolnego poddanie się przez oskarżoną karze. - Nigdy nie zapomnę więzienia – mówiła o pobycie w areszcie oskarżona. W ocenie jej, jak i adwokata poniosła już ogromną karę za swój czyn.\nPierwsza rozprawa przed toruńskim sądem już się zakończyła. Kolejny termin wyznaczony jest na piątek.


Jakie wydarzenia kulturalne organizowane są w Łodzi? | Be Aware\n26 sierpnia 2020 opublikowano przez Be Aware\tw kategorii Czas wolny\nŁódź dała się poznać jako miejsce ciekawe historycznie, pełne autentycznych miejsc, wartych odwiedzenia. Obiektów zainteresowania turystów jest tam naprawdę sporo. Jednak dziś są to nie tylko muzea, zachwycające architektonicznie zabytki i ulice, ale również wszelkiego rodzaju wydarzenia kulturalne. Jakie odbywają się w Łodzi i czy warto je zobaczyć ?\nAktywna kultura, czyli miejskie festiwale\nGłównym sposobem na przyciągnięcie turystów do Łodzi jest coroczna organizacja festiwali, których tematyka jest bardzo szeroka. Przykładem może być chociażby popularny Festiwal Świateł odmieniający oblicze miasta, które rozjaśnia się tysiącem różnobarwnych świateł. Inny z nich to na przykład Fotofestiwal, gdzie prezentowane są różne formy fotografii, a pasjonaci dyskutują na tematy związane ze sztuką. Warto wspomnieć również o Transatlantyk Festiwal, na którym przeplata się świat filmu i muzyki. Podejmowane są tam również ważne tematy społeczne, łączące wielu ludzi, zarówno z Polski, jak i z zagranicy. Więcej można dowiedzieć się o nich śledząc oficjalne informacje ze strony takiej jak https://lodz.travel/turystyka/wydarzenia/. Ich oryginalność sprawia, że z całą pewnością warto je zobaczyć.\nInnym bardzo istotnym dla tego miasta wydarzeniem są jego urodziny. Urodziny Łodzi odbywają się co roku na przełomie miesięcy wakacyjnych. Organizowane są wtedy koncerty z udziałem słynnych gwiazd, ale także pomniejsze imprezy towarzyszące, jak rodzinne pikniki i wystawy mające na celu promować miasto oraz rozszerzać jego kulturalną działalność, również poprzez internet np. taką witrynę jak https://lodz.travel/turystyka/wydarzenia/urodziny-lodzi/. Od lat cieszą się dużą popularnością, ściągając nie tylko rodowitych Łodzian, ale także gości spoza miasta.


Obiad meksykański, sos i domowe tortille - przepis na obiad meksykański, sos i domowe tortille od kuchnia doroty - Durszlak.pl\nPrzepis: Obiad meksykański, sos i domowe tortille\nObiad meksykański, sos i domowe tortille To danie rozgrzeje Was do czerwoności za sprawą papryczki chili, tej w proszku i tej w strąkach. Na chwilę zapomnicie o zimie i sypiącym śniegu:) Gorąco polecam! Sos meksykański Składniki: 1 kg mielonego mięsa wieprzowego 2 duże cebule czerwone 2 duże papryki czerwone 2 duże ząbki czosnku 1 strączek świeżej papryczki chili (opcjonalnie) 1 puszka czerwonej fasoli 1 puszka pomidorów w...\nMeksykańskie burrito 90\nDomowy, jednogarnkowy sos meksykański 1196\nZapiekanka po meksykańsku 197\nMeksykańska pikanteria i domowe tortille -... 56\nTacos z tortilli! Na obiad lub imprezę! 35\nQuesadillas z kurczakiem 54\nMeksykańska tortilla z sosem chili + FILM 97\nEnchiladas z kurczakiem, fasolą i kukurydzą 318\nTortilla z Kurczakiem 14


Hay Day: Debiut kaczek w gospodarstwie\n01.12.2014 o godzinie 12:37 napisane przez Agnieszka Hornstein w Newsy, Gry na smartfony, Symulacyjne\nW dostępnej na smartfony, darmowej grze farmerskiej Hay Day już wkrótce mają zadebiutować kolejne zwierzaki. Były już psy, koty i króliki – teraz nadchodzi czas kaczek! Nowi bohaterowie mają przyczłapać do was wraz z zapowiadaną przez zespół Supercell aktualizacją.\nNa razie nie wiadomo jeszcze o kaczkach i ich roli w waszym gospodarstwie nic poza tym, co zdradza ujawniony niedawno na oficjalnej stronie na Facebooku Hay Day obrazek.\nCzego spodziewać się po kaczce?\nKaczki sprawiają wrażenie rozrywkowego i dbającego o swoją dobrą formę ptactwa. Nie wyglądają na szczególnie pracowite zwierzaki. Czytają książki, robią sobie maseczki odżywiające na dzioby. Kto wie, może jeżeli dobrze pójdzie będziecie mogli liczyć chociaż na trochę pierza, jeżeli zechcą podzielić się swoimi piórkami?\nZimowe ubranka dla zwierzaków\nPrzechodząc do rzeczy. Co nowego ma jeszcze przynieść update? Oprócz zrelaksowanych kaczek, mają pojawić się motywy zimowe! Podobno dla wszystkich zwierzątek z waszej farmy będą uszyte specjalne, chroniące przed mrozem i nawiązujące do świątecznego klimatu ubranka.\nData aktualizacji nie została jeszcze podana. Pozostaje wam więc narazie uzbroić się w ciekawość i w cierpliwość.\nŹródło: Strona gry na Facebooku\nGraj teraz w Hay Day\nhey day news\nandroid gamesb hay day\nhay day gry\nmaszyny w hay day\ngry hay day\nhay day na pc\nhay day hallowen


2019-03-21, godz. 16:52 Młodzież poznaje historię swojego miasta czyli sympozjum historyczne we Włocławku 'Oni walczyli o niepodległą Polskę' - to hasło historycznego sympozjum, obradującego w Kujawskiej Szkole Wyższej we Włocławku. » więcej 2019-03-21, godz. 15:51 Ile młodzież wie o Marianie Rejewskim? Dowiemy się wkrótce! Mieli 90 minut na rozwiązanie testu dotyczącego Mariana Rejewskiego. W Urzędzie Marszałkowskim w Toruniu spotkało się dziś 40 finalistów VII edycji Wojewódzki ... » więcej 2019-03-21, godz. 14:50 Spór o medal Kazimierza Wielkiego dla prof. Romana Kotzbacha Kandydatura prof. Romana Kotzbacha do odznaczenia medalem Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy poróżniła radnych Platformy Obywatelskiej oraz Prawa i Sprawiedliw ... » więcej 2019-03-21, godz. 13:45 Wojewoda organizuje spotkanie ws. terenów po byłym Zachemie W piątek odbędzie się spotkanie lokalnych polityków i przedstawicieli instytucji w sprawie terenów po byłych Zakładach Chemicznych Zachem w Bydgoszczy. Organi ... » więcej 2019-03-21, godz. 13:05 Pomysł na zawodową przyszłość? Dni Kariery na UMK Z ofertami pracy, praktyk i staży zapoznają się studenci i absolwenci Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. W Auli UMK w Toruniu trwają Dni Kariery. » więcej 2019-03-21, godz. 11:15 Badają kosmos i dyskutują o nim. Młodzi astronomowie spotkali się w Grudziądzu Czy w kosmosie istnieje życie? Jak daleko od nas znajdują się galaktyki? Co to jest wszechświat? Między innymi o tym dyskutują młodzi astronomowie podczas jub ... » więcej 2019-03-21, godz. 10:18 Po pierwsze dobro dziecka. Poseł Skutecki o propozycjach zmian w Kodeksie rodzinnym Kara więzienia za uniemożliwianie jednemu z rodziców kontaktów z dzieckiem po rozstaniu się dorosłych oraz opieka naprzemienna. To najważniejsze zmiany, które ... » więcej 2019-03-21, godz. 08:35 Był las i... znów będzie. Sadzą go uczniowie Technikum Leśnego [wideo] Uczniowie Technikum Leśnego w Tucholi rozpoczęli akcję sadzenia lasu na terenach zniszczonych przez nawałnicę z sierpnia 2017 roku. » więcej 2019-03-21, godz. 07:13 Zgubiłeś rower? Odbierz go, bo w biurze rzeczy znalezionych ciasno Rowerowy problem w bydgoskim biurze rzeczy znalezionych. Biuro pęka w szwach, bo przechowywane przedmioty są zbyt duże i jest ich zbyt wiele. » więcej 2019-03-20, godz. 20:54 Uczniowie o zagrożeniach. Spektakle profilaktyczne na festiwalu Festiwal spektakli profilaktycznych odbywał się w środę na scenie włocławskiego Centrum Kultury Browar B. » więcej\n2345678 30403 na 3041 stronach


Dąbrowa Górnicza: Gminne Centra Zbiórki Odpadów już w marcu | Dąbrowa Górnicza Nasze Miasto\nDąbrowa Górnicza: Gminne Centra Zbiórki Odpadów już w marcu\nAnna Polewiak 29.02.2012 Zaktualizowano 29.02.2012\nGminne Centra Zbiórki Odpadów są już gotowe fot. archiwum\nGminne Centra Zbiórki Odpadów choć już gotowe, to jeszcze nie pracują. Ale powinny ruszyć w następnym miesiącu.\n- Musimy jeszcze uzyskać decyzje środowiskowe w zakresie pozwolenia na zbieranie odpadów. Planujemy uruchomienie obiektów już w marcu. Przyjmowanie odpadów będzie odbywało się zgodnie z regulaminem korzystania z obiektów - informuje Iwona Dalach, zastępca naczelnika dąbrowskiego Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej.\nPunkty zbiórki odpadów powstały w różnych częściach miasta. Zbudowano je przy w Ząbkowicach przy Al. Zwycięstwa, na terenie Strzemieszyc Wielkich przy ulicy Szałasowizna, na gołonoskim Manhattanie oraz na terenie Miejskiego Zakładu Przetwarzania Odpadów Komunalnych Lipówka II. Są one kolejnym etapem potężnego ekologicznego przedsięwzięcia. - Kilka lat temu Dąbrowa Górnicza, Siewierz i Sławków postanowiły wspólnie promować ekologię i zadbać o środowisko. Tak powstał projekt, którego filarem było stworzenie możliwości selektywnej zbiórki i bezpiecznego oddawania szkodliwych odpadów. Dzięki unijnemu wsparciu można racjonalniej gospodarować śmieciami - informuje Anna Zubko z dąbrowskiego magistratu.\nGminne Centra Zbiórki są niedużymi pomieszczeniami, zawierającymi specjalne pojemniki na zużyte leki, baterie, świetlówki, oleje oraz sprzęt elektroniczny. Wyposażono je w punkty przeciwpożarowe ze sprzętem gaśniczym i środkami bezpieczeństwa. Oświetlono i ogrodzono "zielonymi ekranami". Gminne Centrum zajmuje powierzchnię ok. 100 m. kw. Przyjmowane tu odpady będą na bieżąco odbierane i utylizowane. - Mieszkańcy będą mogli się w GCZO pozbyć w sposób bezpieczny starych farb, świetlówek, zużytych baterii, akumulatorów oraz innych odpadów, zalegających w garażach czy piwnicach - dodaje Anna Zubko. Wszystkie odpady będą przyjmowane od bezpłatnie. Dąbrowskie Centra Zbiórki Odpadów funkcjonują zgodnie z przepisami bezpieczeństwa i ochrony środowiskach. Podobne sprawdziły się już m.in. w Tychach, Rybniku, Kielcach, Jarosławiu.\nCentra Zbiórki Odpad...\ndąbrowa Zbiórki Odpa...


Automatyzm decyzji 50+ - Dziennik Warto Wiedzieć\nAutomatyzm decyzji 50+\nPodstawą wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy jest jedynie informacja uzyskana od podmiotu, który ujawnił kierowanie pojazdem z prędkością przekraczającą dopuszczalną o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym. Co więcej – uzyskanie takiej informacji obliguje organ do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy.\nwyrok WSA w Gdańsku z 11 października 2018 r., sygn. III SA/Gd 614/18, nieprawomocny\nW konsekwencji organ wydający decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy nie prowadzi własnych ustaleń dotyczących faktu rażącego przekroczenia prędkości, gdyż jest to domena postępowania wykroczeniowego (podobnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w prawomocnym wyroku z dnia 15 lutego 2018 r. , sygn. akt III SA/Gd 900/17).\nIntencją ustawodawcy, który wprowadził do systemu prawnego przepisy umożliwiające zatrzymanie prawa jazdy kierowcy przekraczającemu znacznie dopuszczalną prędkość w terenie zabudowanym było podwyższenie poziomu bezpieczeństwa w ruchu drogowym, w sytuacji zjawiska nagminnego łamania przepisów ograniczających tę prędkość. Osiągnięcie tego, zgodnego z interesem społecznym celu wymaga, by właściwy środek prewencyjny był stosowany natychmiast. Konsekwencją błędów popełnianych przez funkcjonariuszy publicznych przy wykonywaniu czynności prowadzących do zatrzymania prawa jazdy są natomiast roszczenia odszkodowawcze osób, które wskutek tych błędów poniosłyby szkodę. Roszczeń tych można dochodzić po wyczerpaniu trybu postępowania przewidzianego przepisami prawa (uniewinnienie w postępowaniu wykroczeniowym i wznowienie postępowania w sprawie dotyczącej zatrzymania prawa jazdy) ( tak też WSA w Gdańsku w przywołanym powyżej wyroku z dnia 15 lutego 2018 r. , sygn. akt III SA/Gd 900/17) .