Kamienica już nie żydowska... ale i nie miejska - ::4lomza.pl:: Regionalny Portal\nKamienica już nie żydowska... ale i nie miejska\nul. Senatorskiej 7 w Łomży\nFundacja Ochrony Dziedzictwa Żydowskiego sprzedała kamienicę przy ul. Senatorskiej 7 w Łomży. Na razie nie wiadomo komu i za ile, ale na pewno szczęśliwym nabywcą nie jest samorząd miasta, który o kupnie kamienicy z fundacją pertraktował przez cały ubiegły rok. O sprzedaży należącej do Fundacja Ochrony Dziedzictwa Żydowskiego kamienicy Prezydent Łomży Jerzy Brzeziński dowiedział się w piątek tuż przed końcem pracy. Wtedy otrzymał od Fundacji lakonicznej treści faks, w którym poinformowano go, że propozycja sprzedaży miastu tej nieruchomości jest już nieaktualna.\nPrzypomnijmy w kamienicy przy ul. Senatorskiej w Łomży, którą w grudniu 2003 roku na mocy postanowienia Komisji Regulacyjnej do spraw zwrotu majątku pożydowskiego prawowitym właścicielom miasto oddało Gminie Wyznaniowej Żydowskiej w Warszawie, mieszka 9 polskich rodzin. Dziś ludzie ci boją się co będzie dalej.\npon, 21 lutego 2005 08:44


Forum Akademickie W rzeszowskiej WSPiA powstało Centrum Wolontariatu PCK - Forum Akademickie\nW rzeszowskiej WSPiA powstało Centrum Wolontariatu PCK\nKoordynacja działań w punktach recepcyjnych, szkolenie i organizacja pracy wolontariuszy, którzy na granicy niosą pomoc uchodźcom z objętej wojną Ukrainy – to główne zadania uruchomionego w Rzeszowie Centrum Wolontariatu Polskiego Czerwonego Krzyża. Centrum działa od 8 marca w budynku Collegium Securitatis WSPiA Rzeszowskiej Szkoły Wyższej.\nPCK z Rzeszowa będzie koordynować pracę wszystkich wolontariuszy, którzy udzielają pomocy uchodźcom wojennym w 9 punktach recepcyjnych na granicy polsko-ukraińskiej. Centrum Wolontariatu PCK w WSPiA działa 24-godziny na dobę przez 7 dni w tygodniu. Dzięki temu pomoc humanitarna ma być w jak największym stopniu dostosowana do aktualnych potrzeb ludzi przekraczających granice.\nDodatkowo Centrum Wolontariatu PCK pełni funkcję szkoleniową dla wszystkich wolontariuszy chcących nieść pomoc uchodźcom z rejonów objętych wojną na Ukrainie. W pomieszczeniach udostępnionych przez WSPiA Rzeszowską Szkołę Wyższą będą także przyjmowani goście PCK, m.in. przedstawiciele organizacji humanitarnych z całego świata, lekarze z innych krajów oraz darczyńcy.\nOtwarcie Centrum Wolontariatu PCK w siedzibie WSPiA pozwoliło także na nawiązanie ścisłej współpracy obu instytucji. PCK cały czas poszukuje wolontariuszy, którzy w najbliższych dniach i miesiącach będą nieść pomoc uchodźcom. Uczelnia będzie kierowała tam swoich studentów zainteresowanych pracą w charakterze wolontariuszy. Dzięki temu studenci będą również aktywnie uczestniczyć w programie szkoleń dla osób niosących pomoc innym.\nPrzypomnijmy, że studenci WSPiA praktycznie od początku konfliktu na Ukrainie włączają się w niesienie pomocy potrzebującym. Działają jako wolontariusze na dworcach w Przemyślu i Rzeszowie. Prowadzą także zbiórkę rzeczy najbardziej potrzebnych uchodźcom i Ukraińcom walczącym o swoją niepodległość. Wsparli także jednego ze swoich kolegów, który przebywa na Ukrainie i zgłosił się do nich z konkretnymi potrzebami.


TOP BUD® - Jak podnosimy nasze kwalifikacje?\nNasz zespół to w siedemdziesięciu pięciu procentach pracownicy z minimum 28-letnim doświadczeniem w budowie domów szkieletowych. Pozostali zaś mogą się pochwalić niewiele krótszym stażem w tej branży. Zatrudniamy jednych z najlepszych specjalistów od technologii szkieletowej w Polsce. Nadal też inwestujemy w podnoszenie ich kwalifikacji.\nJak dbamy o rozwój naszych pracowników:\nuczestniczymy w sesjach technologicznych Stowarzyszenia Dom Drewniany;\norganizujemy spotkania szkoleniowe dla naszych murarzy, tynkarzy, dekarzy i malarzy, prowadzone przez stałych dostawców materiałów budowlanych;\nnasz architekt i projektanci dokształcają się z bieżących aktualizacji oprogramowania projektowego;\nekipa naszych elektryków uczestniczy w wewnętrznych szkoleniach, prowadzonych przez inżyniera elektryka z uprawnieniami budowlanymi;\nszkolenia producenckie przechodzą ekipy od instalacji pomp ciepła i rekuperatorów.\nW naszej branży stać w miejscu oznacza cofanie się. Chcąc budować dobrze, czyli z coraz lepszych materiałów i przy użyciu wydajniejszych, trwalszych i bezpieczniejszych instalacji, na bieżąco uczymy się nowych rozwiązań. Dzięki temu odpowiedzialnie wprowadzamy je do naszych usług. Takie podejście jest po prostu, fair wobec naszych Klientów. Poza tym, oczekują oni od nas porad, a do ich udzielania potrzebna jest wiedza. Szkolimy się więc ze wszystkiego, co jest przedmiotem naszej oferty.\nDoskonaląc się w ciągu ostatnich 28 lat wybudowaliśmy prawie 700 domów szkieletowych, z których zadowoleni są dotychczasowi Inwestorzy. Także najstarsze z nich dobrze służą swoim właścicielom i będą służyć jeszcze przez długie lata.


Kosmetyczka jest zawodem usługowym zaliczanym do usług osobistych, obejmuje czynności związane z wykonywaniem zabiegów pielęgnacyjnych i upiększających.\nPraca kosmetyczki ma charakter indywidualny i wykonywana jest samodzielnie na podstawie własnych wiadomości, umiejętności praktycznych oraz doświadczenia zawodowego. Do zadań kosmetyczki należy przede wszystkim wykonywanie zabiegów z zakresu kosmetyki pielęgnacyjnej, tj. oczyszczanie, złuszczanie, nawilżanie skóry twarzy szyi i dekoltu. Następną grupą zabiegów są zabiegi upiększające, zdobnicze oraz zabiegi z zastosowaniem czynników fizykalnych ze szczególnym uwzględnieniem światła, prądu, wody, temperatury i ultradźwięków. Kolejnym działem są porady i zabiegi z zakresu stylizacji i wizażu, gdzie klient otrzymuje wyczerpujące wskazówki na temat rodzaju makijażu oraz sposobów jego wykonania, formy fryzury i kolorystyki włosów, doboru odpowiedniego stylu ubioru wraz z paletą barw, biżuterii i dodatków. Polem zabiegowym dla kosmetyczki jest skóra ciała ludzkiego, w szczególności na twarzy, szyi, dekolcie, dłoniach i stopach. Podstawową umiejętnością kosmetyczki jest rozpoznawanie rodzajów skóry oraz stosowanie różnych sposobów jej pielęgnacji. Bardzo ważna jest ocena, czy defekty cery mieszczą się w granicach fizjologii, tzn. stanu normalnego, czy też wymagają ingerencji medycznej. Wykonywanie zawodu kosmetyczki wymaga dużej odpowiedzialności, bowiem zabiegi kosmetyczne oddziałują bezpośrednio i pośrednio na organizm człowieka. Nieodzownym elementem pracy jest również śledzenie zmian i trendów rozwojowych w kosmetyce.\norganizowanie stanowiska pracy zgodnie z zasadami i przepisami BHPergonomii, ochrony ppoż., ochrony środowiska;\ndiagnozowanie skóry i jej przydatków oraz prowadzenie karty klienta;\ndobieranie preparatów, narzędzi, przyborów i aparatów do zabiegu;\nwykonywanie zabiegów pielęgnacyjnych skóry twarzy, szyi i dekoltu;\nfarbowanie brwi i rzęs;\nwykonywanie zabiegów upiększających twarzy;\nwykonywanie stylizacji rzęs;\nwykonywanie zabiegów pielęgnacyjnych dłoni, stóp i paznokci;\nusuwanie owłosienia z twarzy i ciała;\nwykonywanie zabiegów pielęgnacyjnych ciała;\nwykonywanie zabiegów upiększających ciała;\nudzielanie porad kosmetycznych.\nZawód kosmetyczki można uzyskać ucząc się w trakcie pracy oraz poprzez naukę zorganizowaną w szkole w zawodzie Technik usług kosmetycznych lub na kwalifikacyjnych kursach zawodowych. Formalne potwierdzenie kompetencji w zawodzie kosmetyczka jest możliwe także po zdaniu egzaminów czeladniczych i mistrzowskich, przeprowadzanych przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych. Wykonywanie tego zawodu wymaga nieustannego uzupełniania i doskonalenia kompetencji, stosownie do potrzeb rynku pracy i własnych, poprzez uczestnictwo w różnych formach kształcenia ustawicznego. Wykonywanie zawodu kosmetyczki wymaga podstawowej wiedzy z zakresu anatomii, fizjologii, dermatologii, a szczególnie z zakresu chorób cywilizacyjnych.\nIlość odsłon: 4384748


Kiedy wypada założyć sukienkę mini a kiedy maxi: rodzaj imprezy\nWiele mówi się o doborze długości i fasonu sukienki do sylwetki kobiety, która stanie się jej właścicielką.\nTu, jeśli chodzi o długość, sprawa jest dość prosta: panie o zgrabnych, długich nogach zazwyczaj starają się je wyeksponować, a te, które natura obdarzyła innymi zaletami, raczej wybierają sukienki maxi. Kupując nową sukienkę, warto jednak pomyśleć też, na jakie okazje może nam się ona przydać. Nawet najmodniejsza sukienka może okazać się kompletną porażką, jeśli nie będzie pasowała do uroczystości, na którą ją zakładamy.\nSukienki maxi są zawsze bezpieczniejszym wyborem. Jeśli nie mają sporych wycięć na udzie, plecach lub dekolcie, można uznać je za skromne. Długa sukienka tego typu jest dobrym wyborem zarówno do biura, na randkę, jak i na wesele. Wystarczy do okazji dopasować odpowiedni odcień. Do opery nie wypada bowiem założyć kwiecistej, zwiewnej sukienki w stylu hippisowskim – tę zachowajmy na wakacyjny spacer, z kolei długa czarna prosta suknia nie będzie trafionym wyborem na piękną plażę. Pamiętajmy o tym, że długie sukienki, jeśli są zbyt obcisłe, mogą wydawać się też niestosowne – np. na pogrzebie, lub niewygodne, jeśli wybieramy się na szaloną dyskotekę.\nSukienki mini stanowią jeszcze większe wyzwanie. W ich przypadku liczba imprez, na które możemy je założyć, jest naprawdę ograniczona. Skąpy dół mają często sukienki na imprezy okolicznościowe. Nie ma nic złego w wyborze seksownej mini na wesele, sylwestra czy urodziny organizowane w klubie. Mini jednak będzie złym wyborem na wszelkie spotkania formalne: w pracy, w urzędach, na uczelniach, a także w miejscach kultów religijnych. Jeśli chcemy podkreślić zgrabne nogi, w tych przypadkach lepszym wyborem będzie sukienka kończąca się za połową uda, a jeszcze lepiej – za kolanami. Sukienki mini świetnie sprawdzają się w lecie, gdy chcemy, by nasze ciało nacieszyło się słońcem. Pamiętajmy jednak, że nieosłonięte nogi w mini mogą zaczerwienić się od niego, jeśli nie użyjemy wcześniej kremu z filtrem, a wieczorami nie będziemy miały ochrony przed uciążliwymi komarami.


Instalacja elektryczna pod klimatyzację (Strona 1) - Klimatyzacja - Forum portalu klimatyzacja.pl\nForum portalu klimatyzacja.pl » Klimatyzacja » Instalacja elektryczna pod klimatyzację\n1 Temat przez Dako 2020-05-15 00:06:01\nTemat: Instalacja elektryczna pod klimatyzację\nw tym roku robię remont mieszkania, w tym instalacji elektrycznej. Klimatyzacji nie będę teraz montować, ale chcę przygotować sobie taką możliwość na przyszłość w instalacji elektrycznej.\nKlimatyzacja typu multi split o łącznej mocy chłodniczej 5 - 7 kW. Najprawdopodobniej 2 jednostki wewnętrzne. Na pewno będzie przygotowany osobny obwód elektryczny (ja nie jestem elektrykiem, mogę coś nieco przekręcić).\n1) Lepiej przygotować już puszkę do podłączenia dalszej instalacji elektrycznej przez przyszłego montera klimatyzacji w pobliżu ściany zewnętrznej przy której będzie klimatyzacja ?\nCzy raczej lepiej, żeby ciągnął instalację bezpośrednio od skrzynki elektrycznej ?\nTo dodatkowe około 10 metrów, w tym po ścianie nośnej w wielkiej płycie, więc problematyczne - nie można kuć itp.\n2) Jeśli przygotować puszkę to najlepiej na jakiej wysokości , czy to nie ma większego znaczenia ? Sufit na wysokości 245 cm.\n3) Czy kabel o przekroju 3x2,5 mm? będzie wystarczający ? W razie czego wolę już za gruby, niż za słaby.\n4) W przypadku multi splita zasilanie podciąga się do jednostki zewnętrznej, a dopiero od niej idzie do wewnętrznych, czy tak ?\nPS jeśli to wcześniej było to proszę o linka, bo ja nic sensownego nie znalazłem.\n2 Odpowiedź przez DBKlima 2020-05-15 08:18:17\nOdp: Instalacja elektryczna pod klimatyzację\nDla 7kW przewód 3x,2,5mm2 do rozdzielni zabezpieczenie C20/C25 w zależności jaki producent (patrz karta katalogowa)\n3 Odpowiedź przez DBKlima 2020-05-15 08:19:49\n... przewód z zapasem (2m) do miejsca gdzie będzie montaż agregatu\n4 Odpowiedź przez barbie 2020-05-15 21:18:15\nC 25 nie spełnia normy .jest za duży .\n5 Odpowiedź przez DBKlima 2020-05-18 10:14:59\nNie mam pojęcia co klient kupi, co zamontuje, jaki przekrój będzie w tynku i jaka będzie długość przewodu .\nChyba najlepszym rozwiązaniem będzie zostawienie wolnego pola w rozdzielni i jak przyjdzie monter to zamontuje taki jaki będzie potrzebny.\n6 Odpowiedź przez Dako 2020-05-19 22:51:18\nCzy to nie może być puszka od której poprowadzi się w odpowiednim czasie dalszą część kabla ?\nCzy to muszą być 2 metry wystającego drutu ze ściany ? Na zewnątrz na elewacji spółdzielnia nie pozwoli, natomiast w środku to też niezbyt.\n7 Odpowiedź przez jack63 2020-05-21 09:01:11\nOczywiście. Dla 2.5 mm2 wychodzi ok 18A zabezpieczenia, ale takich bezpieczników nie ma więc z reguły montuje się B16, ew. B20, ale na pewno nie C25.\nCzęść nadprądowa (termiczna) bezpiecznika, chroni kabel, a elektromagentyczna (zwarciowa) chroni ludzi gdy spełnione jest SWZ.\nObecnie przy inwerterach i ich zabezpieczeniach przed udarowym poborem prądu nie ma potrzeby wstawiać zabezpieczeń o wysokich nominałach psujących z reguły właśnie SWZ jak i nie zapewniających ochrony przewodu przed przeciążeniem.\nAkurat długość przewodu ma najmniejsze znaczenie, choć nie zerowe.\nZ mojego doświadczenia wynika, że montażyści regularnie stwarzają zagrożenie dla ludzi montując lub zwiększając zabezpieczenia bez pomiarów IZ i sprawdzenia warunku SWZ. Często "oszczędzają" na żyle PE czy skręcają blachowkrętami korytka kablowe powodując zwarcia lub przerwania przewodów.\nCiekaw jestem ile instalacji kończy sie pomiarami elektrycznymi ?\nTagi: instalacja elektryczna multi split


Los numeros, niezły numerek! - Polska - NaszeMiasto.pl\n2011-03-21, Aktualizacja: 2011-03-21 22:14\nPlakat (© Plakat)\n"Los numeros" - to nowa komedia w reżyserii Ryszarda Zatorskiego. W kinach pojawi się już 25 marca.\nPrzystojny policjant Kuba (w tej roli Lesław Żurek) wygrywa duże pieniądze na loterii. Szczęśliwy, szybko się przekonuje, że pieniądze, sprowadzają na niego niemałe kłopoty.\nZamiast cieszyć się z wygranych 17 tys. złotych, zostaje oskarżony o próbę wyłudzenia ich.\nPróbując wykaraskać się z kłopotów, wpada w jeszcze większe. Obok gliniarza Kuby pojawiają się piękne kobiety m.in. przebojowa i barwna postać Iwonka (w tej roli Weronika Książkiewicz), która jest prezenterką loterii. Piękna prawniczka Marta (Tamara Arciuch) oraz debiutująca na dużym ekranie Justyna Schneider (Justynę mogliśmy oglądać w serialu „Nowa„ gdzie również debiutowała), która gra sąsiadkę Kuby - Anię. W filmie zobaczymy również siostrę Justyny Schneider - Joannę Kulig, która wcieliła się w postać Sylwii - czytamy na www.onet.tv.\nKobiety w tym filmie zwodzą i uwodzą głównego bohatera. Która z nich stanie się dla Kuby "numerem jeden"?\nO filmie wypowiedziała się również odtwórczyni jednej z ról, Weronika Książkiewicz - „(…) jest to komedia pełna akcji, atrakcji, jest pełno twardych glin, pięknych kobiet i dużo forsy”.\nCzy Kubie uda się wydostać z kłopotów i czy odnajdzie po drodze miłość, o tym będziemy mogli się przekonać już niebawem, bo premiera filmu odbędzie się 25 marca.\nReżyser: Ryszard Zatoroski\nAktorzy: Lesław Żurek, Tamara Arciuch, Weronika Książkiewicz, Justyna Schneider, Jadwiga Basińska, Antoni Pawlicki, Marek Włodarczyk, Krzysztof Czeczot


Pinto zadebiutował w obecnym sezonie - DumaKatalonii.pl- strona Barcelony\nBrak powołania dla Víctora Valdésa na mecz z Deportivo Alavés oznaczał, że w pierwszym składzie Barçy na pozycji bramkarza zagra José Manuel Pinto, co jest obecnie standardem w FC Barcelonie.\nMimo że formacja obronna zagrała w dość nietypowym ustawieniu z Montoyą na lewej stronie, a Baskowie naciskali, Pinto zaliczył udany występ i wykonał dobrą pracę zachowując czyste konto przez całe spotkanie.\nW 51. minucie wydarzył się jednak dość nieprzyjemny incydent – w głowę bramkarza Barcelony rzucono nieznanym przedmiotem. Gra została na moment wstrzymana i na szczęście mogła zostać wznowiona bez większych opóźnień. Po zejściu z boisa Iniesty Pinto został kapitanem zespołu, a po meczu tak wypowiedział się o całym zajściu z 51. minuty: „Rzucono we mnie czymś, ale nie trzeba robić z tego czegoś ważniejszego”.\nBył to pierwszy mecz Pinto w tym sezonie i drugie spotkanie z rzędu, w którym FC Barcelona nie straciła gola. Wcześniej czyste konto zachował Valdés w meczu na Vallecas.\nPoprzedniAlves wraca po 23 dniach\nNastępnyVilla udowadnia, że potrafi strzelać\nVilanova, Roura i Altimira: Od La Masii do trenowania\nTrening na Amsterdam Arena


ego, żeby bardziej klimatu nie degenerować, tylko postarać się globalne ocieplenie zatrzymać. Jedną z kwestii mającą wpływa na owe ocieplenie klimatu jest rosnące zapotrzebowanie ludzkości na energię elektryczna. Liczba ludności n\nKryzys klimatyczny jest faktem. Można się boczyć, można się obrażać, ale każdy z nas powinien dołożyć swoją cegiełkę do tego, żeby bardziej klimatu nie degenerować, tylko postarać się globalne ocieplenie zatrzymać. Jedną z kwestii mającą wpływa na owe ocieplenie klimatu jest rosnące zapotrzebowanie ludzkości na energię elektryczna. Liczba ludności na świecie\nLower Silesia - come and see for yourself!Travelers guide - Wroclaw and moreGeodeta w centrum uwagiWspaniała rzecz, jacuzzi w ogrodzieJak zobaczyć pokaz tańca Warszawa - zmiany w 2020Komfort i ciepłoWykończenie wnętrz - listwy ścienneKrótko o koparkach i maszynach budowlanychJak ogrzać magazyn, domek ogrodowy, zimowy taras?Gdzie kupić mvmt?Frezarki - kilka faktów i ciekawostekKilka ciekawostek o wspinaczce i arborystyceO SEO i specjalistach marketingowychSłonecznie i romantycznie - w HiszpaniiCzy wiesz jak zrobić implanty w Wiśle żeby później tego nie żałować?Mastering the electrical currentPrace wykończeniowe w domu i w ogrodzieO praniu dywanówProgram OptimaBorelioza z LymeBathtubs and plumbing issuesLeczenie zębów, czyli stomatologia. Czego o niej nie wiesz?Znaczenie social media w marketingu internetowymPrawo jest po twojej stronie!Gdzie spędzić urlop?Bycie pięknym, a poczucie własnej wartościWesele - jak dobrać muzykę?Duża skuteczność w tym jak znaleźć fachowca od klimatyzacjiPoligrafia w centrum uwagiPopularny temat: fotowoltaika


Nowa dyrektorka artystyczna w częstochowskim Teatrze\nCzęstochowski Teatr im. Adama Mickiewicza będzie mieć nowego dyrektora artystycznego. Pod koniec wakacji Piotra Machalicę zastąpi znana reżyserka filmowa i teatralna Magdalena Piekorz.\n- Bardzo się cieszę, że znakomita reżyserka filmowa i teatralna, scenarzystka, a jednocześnie doktor sztuki filmowej, przyjęła naszą propozycję. Tym bardziej, że wybrali ją sami aktorzy i dyrekcja teatru. Liczymy, że czekają nas dobre sezony - mówił prezydent Częstochowy.\n- Pomysł, by to stanowisko zaproponować właśnie Magdalenie Piekorz wyszedł od samych aktorów. Po pierwszym spotkaniu w Katowicach wiedzieliśmy już, że to dobry wybór. Do tej pory w żadnym chyba teatrze w Polsce nikt w taki sposób wybierał sobie szefa, więc to też ewenement - zaznaczył Robert Dorosławski. Prezydent i dyrektor podkreślali również, że zmiana osoby na stanowisku dyrektora artystycznego nie oznacza pożegnania z Piotrem Machalicą. Będzie on nadal artystycznie związany z Częstochową i Teatrem im. Adama Mickiewicza.\nPierwsza propozycja, jaką szykować będzie dla widzów nowa dyrektorka artystyczna to spektakl „Pośród ciemności” oparty na czarnej komedii w reżyserii Pedro Almodóvara. Jak sama podkreśliła, po obejrzeniu kilku spektakli na częstochowskich deskach, widzi w aktorach duży potencjał i poziom artystyczny, który chciałaby utrzymać, a przy tym dać im szansę na pokazanie całego wachlarza swoich możliwości w różnych formach teatralnych. Ale do tego potrzeba czasu i dokładnego poznania struktury, sposobu pracy aktorów i specyfiki częstochowskiej sceny.\n- Przede wszystkim ta propozycja to dla mnie ogromne zaskoczenie, ale też ogromny zaszczyt, że przychodzę tu po takich nazwiskach, jak Henryk Talar, Marek Perepeczko, czy Piotr Machalica. zdradziła. - Co do repertuaru, chciałabym by ten był zróżnicowany. Nie chcę uciekać ani od klasyki, ani od repertuaru współczesnego, czy psychologicznego. Nie możemy też zaniedbywać dzieci, które są niezwykle wdzięcznymi odbiorcami sztuki. W tej kwestii też chciałabym postawić na mniej znane tytuły. No i mam też pomysł, by zapraszać innych aktorów na gościnne występy oraz by częstochowski teatr zaczął wyjeżdżać i częściej pokazywać to, co ma do zaoferowania - w innych ośrodkach.\nReżyserka m.in. głośnego filmu „Pręgi” obejrzała ostatnio kilka spektakli częstochowskiego Teatru i była pod dużym wrażeniem m.in. adaptacji Czechowa („Czechow. Żarty z życia”). Jeżeli chodzi o kolejne plany repertuarowe nowa dyrektorka artystyczna naszej sceny wspomniała m.in. o widowisku teatralno-muzycznym opartym na motywach II części mickiewiczowskich „Dziadów”, inspiracjach dramaturgią amerykańską lat 50. i 60. (w kontekście przedstawień na Scenę Kameralnej), dramatami Thomasa Bernharda czy bajkami rosyjskimi.\n31 sierpnia upływa również obecna kadencja Roberta Dorosławskiego jako naczelnego dyrektora Teatru. W oparciu o zapisy Ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej wszczęto procedurę, w efekcie której zostanie on ponownie powołany - w trybie pozakonkursowym - na stanowisko dyrektora na kolejną kadencję. Obejmie ona okres trzech sezonów artystycznych, tj. od 1 września 2018 do 31 sierpnia 2021 r. Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego poproszone o opinię w sprawie tej nominacji – nie wniosło zastrzeżeń.\nRównolegle z twórczością filmową Magdalena Piekorz z powodzeniem realizuje spektakle teatralne. Od 2005 roku w dorobku reżyserki znalazły się spektakle: „Doktor Haust (monodram, w roli tytułowej – Michał Żebrowski) - Teatr Studio w Warszawie, „Łucja szalona” (współpraca m.in. z Krzysztofem Kolbergerem) - Teatr Słowackiego w Krakowie, „Miłość i gniew” - Teatr Słowackiego w Krakowie, „Królewna Śnieżka i Siedmiu Krasnoludków”- adaptacja i reżyseria – Teatr Rozrywki w Chorzowie, musical „Oliver!” - pięć lat w stałym repertuarze Teatru Rozrywki (120 osób w obsadzie, nominacje do Złotych Masek ), „Hotel Nowy Świat” - Teatr Polski w Bielsku-Białej (nominacje do Złotych Masek), „Wizyta Starszej Pani” (z Anną Polony w roli tytułowej ) - Teatr Śląski w Katowicach.


Bransoletka złota chihuahua\n» Bransoletka złota chihuahua\nKod produktu: chi-2\nNa jej widok krzyczysz WOW!\nMała Chi - elegancka, urocza i dostojna. Taka chihuahua, że wow!\nZ myślą o miłośnikach rasy chihuahua razem z marką Pidida zaprojektowałyśmy bransoletki z tą wyjątkową rasą.\nZłota bransoletka na łańcuszku kulkowym z zawieszką Chihuahua:\nCałość wykonana ze srebra próby 925 pozłacanego 24k złotem\nZawieszka: 15 x 12 mm\nBransoletka wysyłana w eleganckim pudełeczku z logo marki Lenee.


Kółko/wałek do ćwiczeń. - Forum SFD\nsłowa kluczowe: kółko , wałek , ćwiczeń\nNapisał(a) 27 październik 2013 11:37\nPanie i Panowie możecie mi polecić, które kółko do ćwiczeń zakupić? Tak żeby trochę po służyło.\nMoże ktoś z Was z któregoś korzysta,\njeszcze jedna propozycja z metalowymi rączkami:\nZmieniony przez - Piter_1988 w dniu 2013-10-27 11:37:59\nNapisał(a) 27 październik 2013 13:22\nSzacuny 3 Napisanych postów 54 Na forum 9 lat Przeczytanych tematów 10528\nkorzystam z kolka nr 1, jest ze mna okolo roku, nie mam z nim zadnych problemow, polecam\nNapisał(a) 27 październik 2013 14:30\nSzacuny 1 Napisanych postów 77 Wiek 23 lat Na forum 9 lat Przeczytanych tematów 2946\nJa korzystam z kółka nr 2 i polecam. Ono też ma metalowy rdzeń, tylko na niego są nałożone gumowe rączki.\nMa ktoś może jakieś plany ćwiczeń tym kółkiem? W sensie serie/powtórzenia? Czy po prostu cwiczyc np 4 serie po 15 powtórzeń? Czy lepiej na czas? Jak to z tym jest? ;>\nNapisał(a) 27 październik 2013 14:52\nMaly12431 - za dużego wyboru tutaj nie masz, brzuch ok, ale reszta partii zdecydowanie skup się na treningu siłowym.\nCo do brzucha to 2-3x w tygodniu po te powiedzmy 4x15 czy 4x20 jak dasz rade poprawnie zrobić.\nZmieniony przez - Piter_1988 w dniu 2013-10-27 14:54:37\nNapisał(a) 27 październik 2013 15:50\nWiem wiem, chodziło mi głownie o sam wałek, bo trening siłowy wiadomo, że podstawa. Brzuch raz w tygodniu robię siłowo, ale chciałem dorzucić do tego jeszcze wałek, bo robię unoszenie nóg w zwisie, crunche z ciezarem i russian twist, no i teraz chciałem dorzucic jeszcze 3-4 serie wałka po 15 powtórzeń.\ntrening ogólnorozwojowy rzeźba


Utworzono: środa, 13, luty 2013 15:41\nW niedzielę (10.02) odbyły się VI Mistrzostwa Amatorów w Skokach Narciarskich Południowej Polski. Na skoczni w Skawicy rywalizowało ze sobą 39 uczestników.\nSpotkanie pod skocznią rozpoczęło się zapoznaniem skoczków z regulaminem i wspólną modlitwą prowadzoną przez ks. Krzysztofa Strzelczyka – proboszcza parafii w Skawicy, a po niej przemówieniem senatora RP Andrzeja Pająka z Zawoi. Już chwilę później pierwszy z uczestników czekał na belce startowej na znak od sędziów, by móc rozpocząć zjazd i oddać skok.\nUtworzono: wtorek, 12, luty 2013 19:45\nW czasie ferii zimowych Gminna Biblioteka Publiczna w Zawoi zorganizowała warsztaty fotograficzne dla dzieci i młodzieży. Zajęcia odbyły się w Babiogórskim Parku Narodowym. Działanie zostało sfinansowane ze środków pozyskanych w ramach projektu „Zielona, czyli przyroda Babiej Góry”.\nUtworzono: wtorek, 12, luty 2013 10:16\n41. Góralski Karnawał w Bukowinie Tatrzańskiej, podczas którego odbywa się Ogólnopolski Konkurs Grup Kolędniczych, Popisy Par Tanecznych, Konkurs Tańca Zbójnickiego, Kumoterki, jest już historią. W konkursie Grup Kolędniczych brała udział grupa kolędnicza z turoniem z zespołu regionalnego „Zbójnik” ze Skawicy.\nUtworzono: poniedziałek, 11, luty 2013 07:16\nSpotkanie z PR-owcem, to kolejne z cyklu spotkań w ramach realizowanego projektu „Młodzież w działaniu”. Tym razem młodzież i władze samorządowe spotkały się z Bożeną Ferdyn-Janik – PR Specjalist w Agencji Plus Communictaion, wchodzącej w skład Grupy Kuc, specjalizującej się m.in. w działaniach mających na celu kreowanie i wzmacnianie wizerunku marki produktów, usług, firm i różnych organizacji społecznych.\nUtworzono: wtorek, 05, luty 2013 07:45\nW sobotę 2 lutego 2012 r. w sali Babiogórskiego Centrum Kultury w Zawoi odbył się koncert kolęd i pastorałek. Na rozpoczęcie kolędowania gościnnie wystąpili przebywający na zimowym wypoczynku w Zawoi Krzysztof Perlik i Michał Perlik z Opola. Okazuję się bowiem, że dzięki zawojskim korzeniom babiogórskie tradycje kolędnicze podtrzymywane są nawet w Opolu.\nUtworzono: wtorek, 29, styczeń 2013 07:35\nW dniach 26 - 27 stycznia 2013 r. w Gminnym Ośrodku Kultury w Podegrodziu spotkali się uczestnicy XVI PASTUSZKOWEGO KOLĘDOWANIA – Ogólnopolskich Spotkań Dziecięcych i Młodzieżowych Grup Kolędniczych.\nUtworzono: niedziela, 27, styczeń 2013 14:18\n25 stycznia odbyło się kolejne spotkanie z cyklu Babiogórskiego Uniwersytetu, tym razem gościliśmy prof. Michała Turałę - fizyka, elektronika, informatyka, członka polskiej załogi CERN-u, podróżnika i wielkiego humanistę, który opowiadał o Europejskim Instytucie Fizyki Cząstek (CERN) – brzmi skomplikowanie, prościej temat wykładu mogą odzwierciedlić słowa: CERN – największe laboratorium na świecie !!!\nUtworzono: niedziela, 27, styczeń 2013 09:18\nOstatni czwartek i piątek (24-25.01.2013) to dwa dni w ciągu których 15 przedstawicieli naszej młodzieży wzięło udział w warsztatach IMPRO zorganizowanych przez Babiogórskie Centrum Kultury. Refleks, spontaniczność, umiejętność logicznego myslenia to cechy które wykorzystywali maksymalnie podczas warsztatów. Improwizacja, rozumiana jak technika teatralna, została zainicjowana na gruncie anglosaskim i amerykańskim w latach 60-tych XX w.\nUtworzono: sobota, 26, styczeń 2013 10:23\nKtoś kiedys powiedział, że "64 pola szachownicy otwierają w umyśle ogrom możliwości, podobnie jak 32 litery alfabetu w kulturze" i trudno nie przyznać mu racji... Już po raz IV w Zawoi odbył się Turniej Szachowy o Puchar Wójta Gminy Zawoja. W niedzielne południe w pubie „Fantazja” w szranki stanęło 18 zawodników – wśród nich aż 8 reprezentowało naszą gminę, pozostali to goście z Suchej, Mszany, Skawiny, Myślenic i Ponikwi.\nUtworzono: sobota, 26, styczeń 2013 06:53\nGminna Biblioteka Publiczna w Zawoi w ramach Programu Rozwoju Bibliotek przystąpiła do konkursu grantowego” Aktywna Biblioteka” prowadzonego przez Akademię Rozwoju Filantropii w Polsce. Obecnie biblioteka realizuje dwa projekty adresowane do dzieci i młodzieży . Działania przedstawione w projektach są podejmowane w partnerstwie z Babiogórskim Parkiem Narodowy, Stowarzyszeniem KultArt, Świetlicą Środowiskową oraz Babiogórskim Centrum Kultury w Zawoi.\nUtworzono: środa, 23, styczeń 2013 05:05\nKolędowanie, to piękny zwyczaj słowiański polegający na odwiedzaniu domostw z życzeniami świątecznymi i noworocznymi. Niestety, coraz bardziej zwyczaj ten zanika, podtrzymują ją jeszcze zespoły regionalne, szkoły oraz domy kultury organizując konkursy.\nUtworzono: wtorek, 15, styczeń 2013 22:53\nKolejny rok minął, spodziewany koniec świata nie nadszedł. Daleś nam Panie jeszcze jedno Boże Narodzenie. I choć ostatnio Papież Benedykt XVI ogłosił, że według jego badań naukowych stajenka betlejemska była jaskinią i nie było w niej żadnych zwierząt, my pod Babią Górą pozostaniemy wierni tradycji.\nUtworzono: wtorek, 15, styczeń 2013 07:32\nW piątek (11 stycznia) w sali widowiskowej BCK odbyło się spotkanie z zarządem spółki Korona Ziemi. Mieszkańcy i przedsiębiorcy mogli dowiedzieć się o planach budowy Muzeum Górskiego Korony Ziemi w Zawoi Morgi. Na spotkaniu obecni byli Pan Wójt Tadeusz Chowaniak, oraz Zarząd Spółki w osobach prezesa: Bartosza Krawczaka i wiceprezesa Wojciecha Chowaniaka.\nUtworzono: piątek, 11, styczeń 2013 06:00\nJak co roku, w okresie Świąt Bożego Narodzenia, spotykają się emeryci i renciści z gminy Zawoja, aby podzielić się opłatkiem i złożyć sobie życzenia. Spotkanie opłatkowe odbyło się 9 stycznia w DW „Diablak” a zostało poprzedzone mszą św., która została odprawiona w kościele parafialnym pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Zawoi Górnej.\nUtworzono: środa, 09, styczeń 2013 05:16\nW święto Trzech Króli Zespół Regionalny „Zbójnik” ze Skawicy brał udział w XV Wojewódzkim Przeglądzie Grup Kolędniczych w Chrzanowie „Herody 2013”. Grupy dziecięce, młodzieżowe i dorośli ubiegały się o nominację do Ogólnopolskich „Pastuszkowych Kolędowań” w Podegrodziu oraz do udziału w Góralskim Karnawale w Bukowinie Tatrzańskiej.\nNoc Sylwestrowa w Skawicy


HTC Legend - obszerny hands-on [wideo] | Komórkomania.pl\nMam nadzieję, że już wkrótce w nasze ręce trafi następca popularnego Hero — zamknięty w aluminiowej obudowie HTC Legend. Zanim to jednak nastąpi, chciałem przedstawić Wam wideorecenzję tego modelu przygotowaną przez portal AndroidCentral.\nNa poniższych prezentacjach, możecie zobaczyć obszerny przegląd możliwości telefonu oraz Androida 2.1 z interfejsem HTC Sense. Dwa pierwsze filmiki to unboxing i przegląd sprzętu, a ostatni to obszerny przegląd interfejsu.\nNa pokładzie smartfona HTC znajdziemy: 3,2-calowy, pojemnościowy ekran AMOLED o rozdzielczości HVGA (320 x 480), procesor Qualcomm MSM7227 o taktowaniu 600MHz, 384MB pamięci RAM, 512MB pamięci ROM, slot kart microSD (do 32GB max), aparat 5Mpix, 3G z HSDPA, WiFi, A-GPS, Bluetooth 2.1 z EDR, wyjście słuchawkowe jack 3,5 mm, wyjmowaną baterię oraz optyczny trackpad.\nKontrolę nad całością sprawuje Android w wersji 2.1 z odświeżonym Sense UI, który oferuje kilka nowych funkcji, jak: FriendStream, Desk Clock czy Helicopter View.\nModel jest już dostępny w sprzedaży na naszym rynku, a przegląd jego cen znajdziecie w tym wpisie.\nPalm oferuje nową klawiaturę Bluetooth Meizu M6 Note oficjalnie. To przełomowy smartfon w ofercie chińskiej firmy Windows Phone 7 jest za drogi? Honor 6X Huaweia z podwójnym aparatem coraz bliżej Dwuekranowa Plica – telefon o nietypowym wyglądzie LG zapowiada smartfony z NVIDIA Tegra 2 Czego brakuje mi w smartfonach? - dyskusja [piątek 18.00] HTC zaprzestanie dodawania słuchawek Beats do swoich smartfonów Squibble – komunikator SMS dla niewidomych Galaxy Note 4 z ultradźwiękowym rysikiem i skanerem tęczówki? Następca Lumii 1320 z aparatem PureView i kamerką 5 Mpix LG Optimus EX - znamy szczegóły


depresja – Strona 2 – Centrum Poznawczo-Behawioralne Ad Rem\nStarzenie się, depresja i demencja: co warto wiedzieć?\nSzacuje się, że do roku 2030, liczba Amerykanów w wieku 65 lat i wyżej, będzie stanowiła 20% całej populacji kraju. Wraz z rosnącą populacją starzejących się obywateli, zaczęto przykładać większą uwagę do jakości życia seniorów, zarówno w kontekście fizycznym, jak i psychicznym. Prawdy i mity o starzeniu się Niestety, zazwyczaj […]\nCzy to tylko GAD czy jeszcze coś?\nDiagnoza różnicowa: wskazówki do różnicowania między zespołem lęku uogólnionego (ang. generalized anxiety disorder, w skrócie GAD) a innymi zaburzeniami lękowymi oraz zaburzeniami nastroju Zespół lęku uogólnionego Zaburzenie lęku o zdrowie (hipochondria) 1. Nadmierne zamartwianie się kilkoma tematami, które dotyczyć mogą choroby 2. Zamartwianie się potencjalnym zachorowaniem w przyszłości, ale brak […]\nAutor: Robert Hindman Interwencje oparte na uważności i akceptacji (Mindfulness and acceptance-based interventions), takie jak Redukcja stresu poprzez medytację mindfulness (Mindfulness Based Stress Reduction) czy Terapia akceptacji i zaangażowania (Acceptance and Commitment Therapy), stają się coraz bardziej popularne zarówno w środowisku terapeutów, jak i ich klientów. Nazywa się je również […]\nKażdy radzi sobie z żałobą inaczej. Niektórzy płaczą przez wiele dni i ledwo potrafią znaleźć chwilę, by zadbać o samych siebie. Inni się śmieją, czasem nieszczerze, a czasem poczucie humoru jest ich sposobem na radzenie sobie z bólem. Są też tacy, którzy czują się odrętwiali i zastanawiają się, dlaczego nie […]\nDepresja poporodowa – czym jest i jak ją leczyć?\nW przypadku depresji poporodowej uczucia smutku i lęku mogą być skrajnie silne oraz mogą zaburzać zdolność kobiety do zajmowania się rodziną i dbania o siebie. Czym jest depresja poporodowa? Depresja poporodowa jest zaburzeniem nastroju, które dotyka niektóre kobiety tuż po narodzinach dziecka. Kobiety odczuwają wówczas niezwykle silny smutek, lęk oraz […]\nLudzie odczuwają efekty stresu i lęku na wiele różnych sposobów. Powszechnym objawem są bóle brzucha. Lęk może jeszcze pogarszać skurcze oraz bóle i sprawić, że dosłownie czujesz się chory. Ale po czym rozpoznać, że to co nam dolega to coś więcej niż rozstrojony żołądek? Miliony ludzi cierpi na problemy natury […]\nDepresja uznawana jest czasami za przeziębienie wśród chorób psychicznych. Jest to stan osłabienia, odzierający jednostki z ich chęci do życia, z nadziei, pragnienia ruchu. Artykuł ten opisuje negatywny wpływ depresji na chorobę przewlekłą, to, w jaki sposób ten wpływ rozpoznać, oraz jak zachęcić klientów do zadbania o własne zdrowie. Terapia […]\nGdy czujemy się przygnębieni, mamy tendencję do robienia coraz mniej i mniej z powodu zmęczenia, problemów ze spaniem i jedzeniem oraz negatywnego stylu myślenia. Przestajemy podejmować czynności, które zwykliśmy robić i które dawniej sprawiały nam przyjemność. Sytuacja ta może przybrać na tyle ostrą formę, że nie będziemy nawet w stanie […]\nGdy czujemy się dobrze, każdego dnia podejmujemy rozmaite aktywności i poziom naszej energii utrzymuje się na normalnym, zdrowym poziomie; mamy też energię na robienie innych, nieobowiązkowych rzeczy, które po prostu sprawiają nam przyjemność. Kiedy nasz nastrój się pogarsza, czujemy się zmęczeni, a poziom naszej energii i motywacji spada. Robimy więc […]


wycisnąć z życia | ♥ mój codzienny bzdurnik: Kryzys ćwierćwiecza\nJest tyle możliwości, z których nie skorzystaliśmy i szans po które nie sięgnęliśmy. Ale czy rozpamiętywanie ich da nam cokolwiek poza niespełnieniem i pogłębiającą się frustracją. Warto skupiać się na swoim małym, prywatnym szczęściu. Mając 18 lat wyobrażałam sobie, że zaliczając ćwierćwiecze będę miała już mieszkanie, męża, super pracę i dzieci... teraz wiem, że to się DZIEJE i wszędzie trzeba dojść po kolei. Nie ma magicznej granicy, po której się wszystko zmienia, tak jak i nie ma granicy po której się wszystko kończy. Nigdy nie jest za późno na odnalezienie bratniej duszy, przekwalifikowanie się czy przeproszenie osób, na których nam zależy.\nMożemy kupić swój pierwszy krem przeciwzmarszczkowy 25+ i uzmysłowić sobie, że to już się nie zatrzyma. Nie będziemy piękniejsze, niż teraz. Skóra będzie coraz bardziej obwisła, a tkanka tłuszczowa z każdym rokiem będzie się chętnie zawiązywać. Tego się nie da zatrzymać. Zaczęło się. Jednak poza tą zewnętrzną warstwą, która może nie jest idealna, jest to co gromadzimy w środku. Nasze osobiste punkty HP. Mądrość życiowa, której na szczęście przybywa, wspomnienia, szczęśliwe dni, sukcesy, miejsca i uśmiechy bliskich... tego jest coraz więcej. Czas ciągle płynie i daje nam niesamowicie dużo. Daje nam możliwość zrobienia wszystkiego i odwrócenia wszystkiego.\nJeśli dohuśtałeś się do "podbitki" z napisem "25" i nie jesteś szczęśliwy, pomyśl, że to najprawdopodobniej tylko niecała 1/3 Twojego życia. Ale cholerna szkoda tego czasu na życie, które Cię nie satysfakcjonuje! W poprzednim poście pisałam o tym jak to jest skapcanieć i zapomnieć o sobie. Im wcześniej się obudzimy, tym lepiej.\nDla mnie za kryzysem ćwierćwiecza kryje się jeszcze coś innego, niż przemijanie. Obrzydliwe zderzenie z dorosłością, bo mimo że pracowałam wcześniej, to było to na luźnych warunkach. Jak chodziłam na studia, to zawsze wyskoczyło jakieś wolne, rektorskie, a jak opuściłam piątkowy poranny wykład - nic się nie stało. Byłam bardzo mobilna i mogłam podróżować. Teraz zaplanowanie urlopu, synchronizacja z innymi osobami w firmie, przygotowania, bookowanie itp., to cała operacja logistyczna. Po prostu niemiłe zderzenie z myślą, że już jestem uwiązana w jakiś sposób. Miałam dużo czasu wieczorami i mogłam się uczyć wielu rzeczy, nie tylko tych związanych ze studiami. Mogłam zgłębiać kilka języków, a teraz jak wracam do domu o 21, to ledwo co zdążę zrobić sobie obiad na następny dzień. Ale tak wygląda dorosłość :)\nMa to swoje plusy i minusy - jak wszystko.\nA tak w ogóle, to bardzo się cieszę, że jestem w tym momencie życia, w którym teraz się znajduję. Widzę przede mną jeszcze więcej możliwości, niż kilka lat temu. Mimo że za niedługo kupię mój pierwszy krem 25+... A Wy? Jak przeżywacie/przeżywaliście kryzys ćwierćwiecza? A może to tylko urban legend i to nic wielkiego?\nAurora 18 czerwca 2014 07:23\nTo jest dopiero PRAWDZIWY początek :)\nKróliczek Doświadczalny 18 czerwca 2014 09:04\nPrzede mną kryzys 30-tki (za dwa lata). To jest dopiero przełom!\nNiepotrzebnie przeczytałam jako nastolatka "Kobietę trzydziestoletnią" Balzaca.\n25 lat wydaje się być takie magiczne, nie dlatego że to ćwierć wieku, ale że akurat zbiega się to z końcem studiów, pierwszym rokiem samodzielnego życia... często jest to właśnie początek trudów dorosłości i bolesnego zderzenia z rzeczywistością. Dla mnie też był to ciężki rok. Ale potem było już tylko lepiej. I cały czas idzie ku lepszemu :)\nTylko o kremach przeciwzmarszczkowych zapominam.\npadusia 18 czerwca 2014 12:32\nOkolice 25 roku życia przebiegły u mnie bezproblemowo. Zbieranie doświadczeń na rynku pracy nie przeszkodziło nadal być beztroskim człowieczkiem, gotowym do szybkich zmian. Bardziej "bolesna" dorosłość zaczęła się niedawno, w momencie zaciągnięcia kredytu na mieszkanie. Kończy się świat radykalnych decyzji "rzucam pracę, bo mnie wkurza" i zaczyna myślenie perspektywistyczne. Czuję się trochę jakbym była wolnym ptakiem zamkniętym w klatce. Wierzę, że ten etap niebawem minie i będzie tylko lepiej :)\nBlingAlley 18 czerwca 2014 13:57\nSama mam 21 lat więc ten kryzys dopiero przede mną ale bardzo dziękuję ci za ten post bo trochę mną potrząsnął- nie chcę się obudzić w wieku 25 lat i stwierdzić, że zmarnowałam ten czas. Na razie czuję się fatalnie ze świadomością jak wygląda moje życie więc trzeba coś z tym zrobić.\nPatt Si 18 czerwca 2014 14:04\nJestem zupełnie oczarowana pomysłem i treścią bloga, bo grafikę nieco bym zmieniła/dopracowała, ale... (: Przywędrowałam tu z jednego bloga, który ma Cię w linkach i nie żałuję, bo już dodaję do obserwowanych. Co prawda, przyznaję się bez bicia, że nie przeczytałam nawet 1/5 postów, bo rzuciłam się tylko na te najnowsze lub z kategorii po prawej stronie, a w godzinę wszystkiego nie przeczytam, ale obiecałam sobie nadrobić :> Piszesz bardzo ciekawie i poruszasz fajne tematy, a Twój blog przypomina mi bardziej gazetkę doświadczonej dziennikarki, niż bloga - super!\nCo do najnowszego postu, który akurat przeczytałam - 25 jeszcze przede mną... i to całe 6 lat, więc mogę się przygotować, ale pewnie uderzy to we mnie tak czy siak :) Wydaje mi się jednak, że nie ma co patrzeć pesymistycznie w przyszłość - kobieta zawsze jest piękną, jeśli jest pewną siebie i szczęśliwą kobietą. Parę postów z cyklu W poszukiwaniu kobiecości chyba to potwierdziło. Ile jest znanych kobiet nawet po 60, które mimo zmarszczek i mniej elastycznej skóry, wciąż są piękne, eleganckie i tak dalej. Sądzę, że to kwestia podejścia do życia :) Wtedy możemy czerpać z niego pełnymi garściami, czasem tylko brak nam do tego odwagi. Mam nadzieję, że tak jak piszesz - dalej pozostaniesz bardziej pozytywnie, niż negatywnie nastawiona i nie przejmiesz się nawet tym kremem, o którym teoretycznie warto już pomyśleć (:\nNetworkerka 18 czerwca 2014 21:54\nTen kryzys przede mną, jeszcze dobre dwa lata. Ale już na samą myśl przechodzą mnie dreszcze... ten czas tak cholernie szybko leci :( a człowiek cały czas czuje się tak, jakby przed chwilą minęła 18.\nRóżowa Klara 19 czerwca 2014 13:03\nPrzede mną jeszcze 1,5 roku, ale czasami włącza mi się takie myślenie co mogłam zrobić inaczej itd., ale prawda jest taka, że nic w życiu nie dzieję się bez przyczyny i mimo, że kiedyś myślałam tej fajnie bo ta ma dzieci, męża itd., ale prawda jest taka, że nie dostrzegałam, że w moim otoczeniu 80% dzieci osób do 25 roku życia, to dzieci z tzw. 'wpadki', a ich mamy zamiast podróżować, studiować, siedzą w pieluchach. Jestem zadowolona z tego co robię i gdzie jestem i raczej myślę nad tym co mogę zrobić, a nie czego nie zrobiłam.\nPozytywka 20 czerwca 2014 10:37\nKiedy zbliżałam się do 25-tki miałam wiele obaw z tym związanych, bo miałam wrażenie, że wraz z osiągnięciem tego wieku coś się skończy i nic już nie będzie takie jak dawniej. Bardzo się tego obawiałam, zwłaszcza, że znajomi i rówieśnicy byli wtedy hen hen przede mną z wieloma sprawami. Miałam wręcz myśli, że jeżeli pewnych rzeczy do tego czasu nie zdobędę, to nie mam po co dalej żyć. Takie głupie myślenie.\nI w końcu nadszedł ten wiek, a u mnie było po prostu nijako. Zatrzymałam się i tkwiłam w tym samym miejscu niezdolna zrobić kroku do przodu. Później ten rok wspominałam (i chyba nadal wspominam) jako najgorszy w moim życiu. Zmarnowany czas, w którym co prawda było kilka miłych rzeczy, ale ja miałam poczucie, że mi się nie należą.\nDzisiaj uważam, że co prawda każdy powinien działać w swoim tempie, ale warto brać życie garściami, podejmować ryzyko i walczyć o rzeczy, na których nam zależy, bo pewne sytuacje już się nie powtórzą albo trzeba będzie włożyć dużo więcej wysiłku w ich osiągnięcie w innych okolicznościach. Kiedy człowiek jest młodszy ma więcej czasu i energii do działania. Szkoda tylko, że czasami podejście do życia kiepskie. Później to podejście może się zmienić na lepsze, ale trudniej znaleźć czas na pewne sprawy.\nMizzVintage 20 czerwca 2014 14:42\nDla mnie te kryzysy to przypadłość trochę wyssana z palca. Wielu ludzi po dwudziestce przy okazji kolejnych urodzin mówi, że czuje się staro. Mając trzydziestkę na karku, podśmiewam się z tego trochę, chociaż sama, o ile dobrze pamiętam, miałam kilka lat wcześniej podobne przemyślenia. W wieku lat 28 wydawało mi się, że 30 to cezura, kiedy już wszystko trzeba mieć poukładane. Wcale tak nie jest. Dopiero teraz czuję, że nadchodzą najlepsze lata mojego życia, kiedy jestem w 100% niezależna, finansowo mogę pozwolić sobie na wiele więcej i tak naprawdę wszystko jeszcze przede mną :))) Nie postarzajmy się bez potrzeby!\nAnonimowy 16 lipca 2014 20:29\nto use them. But when you are comfortably registered. We mortal that prickly with a focal\nplace, resile tiring a watchstrap because you establish the staring workplace for you to\nsavour brisk display. To get much than you truly motivation to fix any repairs that are Jerseys China (http://www.chatel7yat.com) Wholesale NFL Jerseys\njerseys china Wholesale China Jerseys Wholesale NFL Jerseys Wholesale Jerseys Cheap Jerseys Wholesale NFL Jerseys Wholesale NFL Jerseys Cheap Jerseys - , Jerseys Wholesale\nCheap Jerseys Wholesale Jerseys China Jerseys Wholesale (http://ipx.cc)\nCheap NBA Jerseys Wholesale Jerseys Cheap NBA Jerseys World Cup Jerseys Cheap MLB Jerseys Cheap Jerseys abnormal web commerce Tips Greek\ndeity! some group neglect with a "use acquisition." If accomplishable,\nadd an A/V cubic measure, you can use whatever tools\nrequirement. look into online to see the go-to-meeting cultivate\nthat you are intellection to go into bimestrial-quantity basic cognitive\nprocess. To build holding simpler for the


Dzi¶ jest: 21.11.2017 W bazie: 2838 ofert Odwiedzi³o nas: 1367406 osób Na stronie: 14 osób\nLista obiektów: 1 - 8 z 60\nAdres www: www.villacarmen.pl\nVilla Carmen to wyremontowany, zabytkowy budynek, po³o¿ony w spokojnej okolicy, niedaleko od centrum miasta. Park Zdrojowy, Pijalnia wód mineralnych, Aqua Park znajduje siê oko³o 300 m od naszego obie...\nAdres www: www.willa-chaber.pl\nZapraszamy Pañstwa do Willi CHABER po³o¿onej w centrum malowniczego miasta Wis³a zwanego "Per³± Beskidów".Wis³a jest s³ynnym miastem turystycznym, po³o¿onym w Beskidzie ¦l±skim. Otaczaj± j± malownicze...\nMiasto: Sveti Stefan\nTelefon: +382 69 212 554\nWynajêli¶my mieszkanie w willi, Czarnogóra, Rafailovici, willa znajduje siê 50 metrów od morza. 4 kondygnacyjny dom ma 6 studio-apartament (20 mkw.) Z tarasem (6 mkw.) Z widokiem na morze, z wyj±tkiem...\nNa samym brzegu jez.Mamry, 8 km od Wêgorzewa. Teren ok.1000 m kw., kort tenisowy, boiska, plac zabaw dla dzieci, wêdzarnia, grill, batut, przystañ ¿eglarska, biljard, ³ódki wêdkarskie, kajaki dwu i tr...\nCzardworek w Przysietnicy\nTelefon: (13) 43 41 519\nAdres www: www.bieszczady.com.pl\nCzardworek po³o¿ony jest na urokliwym wzgórzu, na skraju lasu, nieopodal malowniczej miejscowo¶ci Przysietnica ko³o Brzozowa. Doskonale nadaje siê na bazê wypadow± w Bieszczady. To wprost idealne miej...\nAdres www: www.1klasavilla-jantar.pl\nZapraszamy pañstwa na wypoczynek do Villa Jantar, usytuowanej w pasie nadmorskim 50 m od pla¿y, 7 km od centrum Gdañska, w spokojnym i malowniczym miejscu z widokiem na morze. W pobli¿u znajduje siê m...\nTelefon: 691 40 72 40\nAdres www: villabezycer.pl\nIdealne miejsce do organizowania wszelkiego rodzaju imprez okoliczno¶ciowych, wyjazdów wakacyjnych w gronie przyjació³ czy rodizny. Nasz obiekt oferuje us³ugi na najwy¿szym poziomie. Po³o¿enie Nasze...\nTanie Noclegi na Kaszubach nad jeziorem\nAdres www: noclegi.kaszuby.org\nZastanawiasz siê, gdzie siê wybraæ na czas wolny? Je¶li tak to bez cienia w±tpliwo¶ci powiniene¶ wej¶æ na witrynê www.noclegi.kaszuby.org. W³a¶nie na niej zamieszczono najwa¿niejsze tre¶ci na temat no...\nStrona 1 z 8 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8


Kto daje ten odbiera - Osiągnięcia i wyczyny Kościoła w Polsce - Artykuły - Kościół kat. Portal antyklerykalny\nKto daje ten odbiera\nKościół dźwignią kantów.\nBiznesmen Tadeusz G. z Suwałk trafił w 2002 r. do pudła za nadużycia podatkowe. Gdy wyszedł, przypomniał sobie, że w 1999 r. i 2000 r. wraz z żoną ofiarował miejscowym parafiom górę mamony i nie odliczył darowizny od podatku. Tadeusz G. wypełnił więc stosowny druk i zażądał zwrotu szmalu.\nWyszło, że via kościoły wpompowali na pomoc ludziom ponad 1 mln zł!\nNikt nie zauważył, żeby komuś się poprawiło oprócz Tadeusza G., który otrzymał od urzędu skarbowego 207 tys. zł tytułem zwrotu podatku związanego z poniesionymi darowiznami na rzecz Kościoła kat. Z informacji operacyjnych policji wynikało, że w rzeczywistości biznesmen kupił od klechów zaświadczenia o darowiznach za od 5 do 10 proc. ich wartości!\nMiejscowa prokuratura wszczęła śledztwo. Zażądała od urzędu skarbowego wykazu wszystkich darczyńców, którzy rocznie wspierają Bozię co najmniej 10 tys. zł. Dostała dłu-gaśną listę.\nPrzeszukano plebanie, przesłuchano proboszczów i rady parafialne. Nie było śladu po forsie Tadeusza G.\n– Rozdaliśmy pieniądze biednym, ale nie wiemy, jakim – deklarowali księża.\nInni twierdzili, że wywieźli szmal na Białoruś, aby wspomóc tamtejszych potrzebujących. Rzecz jasna nie zawracali sobie dupy uzyskiwaniem stosownych pozwoleń.\nCierpliwość Kościoła kat. wyczerpała się, gdy prowadzący śledztwo prokurator zażądał wyjaśnień od biskupa. Pouczył, że biskupstwo nie jest eksterytorialne i pogroził kodeksem karnym. W szczególności dwoma artykułami – 233 („kto zataja prawdę”) oraz 239 („kto utrudnia postępowanie karne”). Arcypasterz nie zdążył odpowiedzieć na impertynencję, bo interweniowała Prokuratura Apelacyjna w Białymstoku, która przeniosła śledztwo do Łomży. To było jesienią 2002 r.\nPrzez cztery lata kompletnie nic się nie działo. Śledztwo jest przedłużone do września 2006 r., ale wiadomo już, że zostanie umorzone. Podstawą są wyniki kontroli przepro-\nwadzonej w Suwałkach przez urząd kontroli skarbowej. Fiskus sprawdził darczyńców i obdarowanych. Okazało się, czego zresztą nikt nigdy nie podawał w wątpliwość, że pierwsi mają zaświadczenia podpisane przez proboszczów i opatrzone pieczęcia-mi parafii o przekazaniu darowizn, a drudzy przechowują w swoich archiwach ich kopie. Jedni i drudzy zgodnie zeznają, że deklarowany na kwitach szmal faktycznie zmienił właściciela.\n– Skarbówka jest zdania, że księża nie muszą dokumentować, co robią z darowanymi pieniędzmi i ile ich otrzymali. Wynika to z umowy konkordatowej – twierdzi prowadzący śledztwo prokurator Bogusław Dukacz.\nNa koniec dobre wiadomości dla oszustów-owieczek i oszustów-pasterzy. W tym roku w trosce o państwo zniesiono ulgi budowlane, remontowe, zdrowotne, dla samotnych matek i inne. Od podatku można będzie odliczyć wyłącznie darowizny. Dzięki uchwale NSA z 14 marca 2005 r. dla sukienkowego możesz dać 100 procent dochodów.\nSprawdziłam w urzędach skarbowych. Nawet te najbardziej prowincjonalne wiedzą, że wysokość darowizn dla czarnych jest nieograniczona. W Suwałkach opowiedziałam, że jestem wdową z trójką dzieci, z których jedno jest kalekie. Dopytywałam się, ile mogę odliczyć na leki. Informacja jest dla mnie istotna, bo muszę się solidnie zapożyczyć, żeby wystarczyło na kurację dla chorego na białaczkę syna.\n– Nic. Niestety nic. Może pani odliczyć tylko ofiary na Kościół. W nieograniczonej wysokości – uświadomiła mnie urzędniczka. Miała taką minę, jak gdyby było jej głupio.\nI jeszcze jedno. Nie ma ograniczeń czasowych do składania korekt zeznań podatkowych. Jeśli przypomnisz sobie, że wspierałeś swój kościółek np. cztery lata temu, nie krępuj się. Wystarczy świstek sporządzony w dwóch egzemplarzach. Szmal pewny. Zagrożenie żadne. Zyskują wszyscy oprócz czegoś, co obecnie nazywają IV RP.\nWyświetleń: 269 | Ocena: 0.0/0


Samsung Galaxy S6 z obsługą LTE Cat.10?\nStrona główna Aktualności Samsung Galaxy S6 będzie pierwszym smartfonem z obsługą LTE Cat.10?\nZ dnia na dzień coraz więcej dowiadujemy się o Samsungu Galaxy S6. W ostatnich dniach poznaliśmy prawdopodobną specyfikację nadchodzącego flagowca Koreańczyków za sprawą benchmarku oraz to, że może wystąpić w dwóch wariantach. I nie mam tutaj na myśli wariantów z Exynosem i Snapdragonem (bo one się pojawią), a z klasycznym oraz zakrzywionym ekranem. Najnowsze plotki mówią o możliwości obsługi technologii LTE Cat.10 w Galaxy S6.\nJest niemal pewne, że Samsung Galaxy S6 pojawi się w wersji z Exynosem i Snapdragonem. Właśnie ta pierwsza wersja może być bardzo interesująca. Nowy flagowiec Samsunga z autorskim procesorem może być pierwszym smartfonem na rynku, który umożliwi korzystanie z technologii LTE Cat.10.\nWedług najnowszego raportu z Korei Południowej, Samsung pracuje nad nowym procesorem, który ma być podobny do Exynosa 7 Octa znanego z Galaxy Note 4 i ma ukazać się w przyszłym roku. Procesor ma oferować osiem rdzeni, wykorzystywać technologię big.LITTLE i mieć 64-bitową architekturę. W nadchodzącym procesorze Samsung może wykorzystać nowy układ graficzny. Jak wiemy obecny Exynos 5433 wykorzystuje Mali-T760, a jego następca może mieć autorską grafikę Samsunga, jak donoszą plotki.\nCiekawostką jest to, że data wydania tego chipsetu zbiega się z datą premiery Galaxy S6, więc bardzo prawdopodobne jest to, że przyszły flagowiec Samsunga dostanie moduł zgodny ze standardem LTE kategorii 10. Co prawda sieci, które wspierają tą technologię nie ma, ale już wkrótce może się to zmienić. Wszystko za sprawą operatora LG U+, który pracuje nad technologią Tri-Band Carrier Aggregation. Dlatego musimy być przygotowani na to, że Galaxy S6 z nowym Exynosem na początku może być dostępny tylko w Korei Południowej.\nWygląda na to, że Samsung pracuję pełną parą nad nowym flagowcem z serii S. Widać, że Koreańczycy chcą nas zaskoczyć. To wszystko w raz z odświeżonym wyglądem może okazać się strzałem w dziesiątkę i przynieść Samsungowi kolejne rekordy w sprzedaży. Premiera Samsunga Galaxy S6 spodziewana jest na targach MWC 2015 w Barcelonie.\nźródło: Naver przez PhoneArena\nGalaxy S6 na MWC 2015\nLTE Cat.10 w Galaxy S6\nSamsung Galaxy S6 z LTE Cat.10\nPoprzedni artykułWielki come back Motoroli? Nexus 6 i Moto 360 oficjalnie trafiają do Polski!\nNastępny artykułKolejny smartfon z serii E zauważony na stronie firmy Samsung


Rozbiegamy Nowy Dwór Mazowiecki - Wirtualny Nowy Dwór\nInicjatywa Rozbiegamy Nowy Dwór powstała, aby propagować sport i aktywność fizyczną w naszym mieście. Jej celem jest promocja biegania jako wartościowego sposobu spędzania czasu wolnego, a także motywowanie do rozwijania sprawności fizycznej i dbania o kondycję zdrowotną.\nInicjatywa jest skierowana do wszystkich, którzy poprzez sport chcieliby chociaż trochę zmienić swoje życie. Rozbiegamy Nowy Dwór skupia w swoim gronie zarówno utytułowanych biegaczy, którzy trenują w klubach, jak też amatorów oraz osoby, które po raz pierwszy kupiły swoje buty biegowe. Integracja w grupie daje osobom początkującym możliwość korzystania z praktyki i wiedzy doświadczonych biegaczy.\nInspiracją do powstania Rozbiegamy Nowy Dwór było również funkcjonowanie podobnych grup w innych miastach, które mają swoje reprezentacje na zawodach. W sobotę 25 lutego odbył się pierwszy wspólny trening, na który przybyło 21 osób. Pierwsze rozbieganie poprowadził Rafał Szymborski – zwycięzca Biegu Czterech Generałów z 2015 roku, 5 miejsce na Mistrzostwach Polski w półmaratonie. Tempo nie było zbyt szybkie, ponieważ niektóre osoby biegały pierwszy raz od czasów szkolnych. Spotkania „Trening dla każdego” planowane są w weekendy i będą prowadzone przez najlepszych nowodworskich biegaczy.


26 kwietnia 2016 Porady medyczne No comments\nW nowoczesnej opiece medycznej istnieje wiele sposobów na radzenie sobie z konkretnymi przypadkami, więc ludzie coraz bardziej przekonani są o tym, że nawet najgorsza diagnoza nie będzie dla nich ostateczna i w związku z tym coraz mniej przejmują się zmianami w swoim organizmie. To niestety jest bardzo zły nawyk, gdyż współcześnie faktycznie większość chorób, nawet tych bardzo groźnych jak nowotwory, da się skutecznie eliminować, o ile jednak zostaną zdiagnozowane na wczesnym etapie rozwoju. To samo tyczy się tak popularnych w dzisiejszych czasach schorzeń jak otyłość i nadciśnienie czy cukrzyca – wszystkie te choroby dobrze przygotowany pacjent jest w stanie sam zauważyć i stwierdzić pewne niepokojące zmiany. W takiej sytuacji wystarczy iść do swojego lekarza pierwszego kontaktu i poprosić go o skierowanie na konkretne badania potwierdzające lub zaprzeczające takiej diagnozie. Gdy szybko uda się zweryfikować faktyczną przyczynę pogorszenia stanu zdrowia pacjenta, możliwe jest bardzo skuteczne eliminowanie przypadłości czy to na drodze zastosowania nowoczesnej i coraz bardziej zaawansowanej farmakologii, czy też przy pomocy wyjątkowo skomplikowanych dzisiaj operacji. Sprzęt operacyjny, dzięki postępowi cybernetyki i miniaturyzacji, umożliwia dotarcie do takich rejonów ludzkiego ciała i wykonanie z niesamowitą precyzją operacji na tak skomplikowanym organie jak serce czy mózg pacjenta.


Powstały świetlice dla najmłodszych uchodźców z Ukrainy - Sanok - wiadomości, informacje, wydarzenia, noclegi\nPowstały świetlice dla najmłodszych uchodźców z Ukrainy\nOpublikowano: ndz, 27 mar 2022 12:13 2022-03-27T10:13:41.000Z\nWiadomości PKN ORLEN razem z Fundacją ORLEN przygotował świetlice w punktach recepcyjnych dla najmłodszych uchodźców z Ukrainy. Dzieci pozostają w nich pod opieką profesjonalnych opiekunów, a rodzice w tym czasie mogą załatwić niezbędne formalności. Dzięki wsparciu koncernu najmłodsi mogą skorzystać także z pomocy terapeutów i uczyć się języka polskiego.\nwojna na ukrainieatak rosji na ukrainęuchodźcy z ukrainypomoc humanitarna\n– Od początku aktywnie angażujemy się we wsparcie uchodźców z Ukrainy. Nie zapominamy przy tym o najmłodszych, dla których pomoc w tej trudnej sytuacji jest szczególnie ważna. Dlatego w punktach recepcyjnych zadbaliśmy o miejsca, w których dzieci nie tylko będą mogły aktywnie spędzić czas, ale też otrzymają niezbędną pomoc terapeutyczną. W ten sposób odpowiadamy na bieżące potrzeby całych rodzin z Ukrainy i ułatwiamy im adaptację - mówi Daniel Obajtek, Prezes Zarządu PKN ORLEN.


Zegarek Pop-Pilot LIS Galeria Siedem\n» POP PILOT\n» Zegarek Pop-Pilot LIS\nKod produktu: Zegarek Pop-Pilot LIS\nZegarek jest większych rozmiarów niż przeciętny, zaprojektowany w prostym, militarnym stylu. To wszystko uczyniło go ikoną na deakdy nie tylko dla pilotów.\nRóżnokolorowe tarcze o średnicy 40 mm wkomponowane są w koperty ze stali nierdzewnej 316L wykończone satynową powłoką w kolorze różowego złota. Ciekawy design kolekcji dopełniają paski NATO w 4 różnych kolorach w każdej kolekcji.\nObudowa ze stali nierdzewnej (Ø 40 mm),satynowa w kolorze różowego złota\nWymienny pasek z nylonu\nWodoodporny do 5 ATM (50 m)


Kup i pobierz za 20,90 zł ($ 5,16)\nProjekt i skład okładki: „black gear”\n© Copyright for text by Marcin Mortka, 2014\nPrzedruk lub kopiowanie całości albo fragmentów książki\nmożliwe jest tylko na podstawie pisemnej zgody wydawcy.\nW stanie Nevada nie istnieje miasto Marington. Nie ma również Cracktown, Misty Heights ani, ku memu wielkiemu żalowi, Golden Leaves. Mam jednakże nadzieję, drogi czytelniku, iż nie odbierze Ci to przyjemności czytania, tym bardziej, że gdzieś w Nevadzie na pewno żyje sobie Mufka.\nMam na imię Heather i chyba tylko to w tej chwili ma jakiekolwiek znaczenie. No, może dodam, że pochodzę z Cracktown, bo to też ważne. Heather z Cracktown, jak w jakiejś taniej powieści fantasy. Cała reszta – gdzie chodzę do szkoły, jakiej słucham muzyki, czym zajmują się moi rodzice\ni ilu miałam znajomych na Facebooku – nie ma właściwie żadnego znaczenia.\nMoje poprzednie życie zniknęło bowiem wraz z Końcem Świata.\nPróbowałam sobie ułożyć drugie, w Domu pod Pękniętym Niebem, ale to też mi nie wyszło. Nie wiem dlaczego. Narastał we mnie niepokój i niezadowolenie, aż coś pękło i po prostu uznałam, że czas wyjechać. Czas, by rozpocząć poszukiwanie wyjaśnień.\nBo nikt nie wie, skąd się Koniec Świata wziął. Nikt nie wie, jak daleko sięgnął. Może gdzieś są ludzie, którzy wiedzą, co się stało i żyją normalnie, jak przed paroma miesiącami. Może gdzieś istnieje jeszcze świat ze szkołami, telewizją, kafejkami i internetem. Dobrze by było odnaleźć ten świat.\nTak, chyba o to mi chodzi. Chyba dlatego poprosiłam Parkera i innych, by pożyczyli mi pick-upa, trochę jedzenia i sprzętu obozowego oraz wszystkie mapy drogowe, jakie udało się wynieść z Trevor’sa. Poprosiłam ich również o zeszyt, gruby brulion, w którym będę zapisywać wszystko to, co ma znaczenie. Może kiedyś się komuś przyda.\nCo więcej, złapałam się na tym, że pisanie mnie uspokaja. Pomaga\npochwycić wszystkie rozbiegane myśli, nadać im jakąś formę i ponazywać wątpliwości oraz strachy. Cieszę się teraz, że chodziłam na warsztaty z kreatywnego pisania, prowadzone przez panią Tilly.\nBardzo pani dziękuję, pani Tilly, gdziekolwiek pani jest.\nA raczej czymkolwiek pani jest.\nHeather uniosła głowę i zamknęła oprawiony w skórę notes, który podarował jej Barry. Ostrożnie odłożyła go na bok i rozejrzała się uważnie. W blasku wątłego ogniska, nad którym przed momentem podgrzała fasolkę po bretońsku z puszki, ujrzała czyjeś ślepia.\n„Oczy” – poprawiła się w myślach.\nUjrzała je po raz pierwszy poprzedniej nocy, kiedy wreszcie odłożyła lewarek i wycieńczona otarła pot z czoła. Wystarczyło, że machnęła latarką, a oczy znikły. Chwilę później wczołgała się do szoferki, nakryła się kocem i zasnęła. Była tak zmęczona wymianą koła, że zapomniała nawet zabezpieczyć drzwi od środka.\nZe swoim darem czuła się bezpieczna.\n– Hej! – zawołała cicho.\nOczy zgasły i zapłonęły ponownie, jakby istota kryjąca się\nw ciemnościach zamknęła na moment powieki.\n„To zapewne któryś z Odmienionych” – pomyślała z mieszaniną współczucia i ciekawości.\nFascynowali ją i w przeciwieństwie do większości mieszkańców Domu pod Pękniętym Niebem nie potrafiła darzyć ich niechęcią. Ona nadal widziała w nich ludzi, a nie potwory, istoty jej podobne, których wygląd i tryb życia z jakiegoś względu uległ całkowitej przemianie w wyniku Końca Świata. Miała niejasne wrażenie, że gdyby zrozumiała, co się tak naprawdę z nimi stało, odkryłaby również przyczyny kataklizmu. Nie bała się ich więc i jak dotąd nie myliła się. Z wyjątkiem Miejskich Drapieżców, mistrzów kamuflażu,\nu których instynkt zbieracko-łowiecki zagłuszył wszelkie uczucia, Odmienieni na ogół okazywali się niegroźni.\nHeather zaś potrafiła łagodzić ich agresję.\n– Hej – powtórzyła, wstając. – Nie bój się.\nNie wzięła strzelby, opartej o krzesełko. Nie włączyła nawet latarki. Zrobiła kilka kroków, wyszła poza krąg światła, rzucanego przez niewielkie ognisko i znów otoczyła ją amerykańska noc. Stała na poboczu opuszczonej drogi, sama jedna pod rozgwieżdżonym niebem, zagubiona pośród bezkresnej, zalanej światłem księżyca równiny. Była sama, naprzeciwko siebie miała Odmienionego, którego nigdy\nw życiu nie widziała, a mimo to nie było w niej strachu.\n– Cześć – powiedziała i wyciągnęła ku niemu rękę.\n„Nie bój się – pomyślała. – Nie wyrządzę ci krzywdy”.\nNie wiedziała, dlaczego to robi. Był to przypuszczalnie głupi, teatralny gest rodem z Gwiezdnych Wojen czy Nie z tego świata. Jej talent działał przecież bez gestów czy zaklęć. Odmieniony znów zmrużył oczy i rozpłaszczył się za kępą traw.\nPodeszła kilka kroków, by ujrzeć go wyraźniej. W przeciwieństwie do większości napotkanych przez nią Odmienionych ten nadal miał na sobie strzępy flanelowej koszuli, bodajże czerwonej, oraz coś, co kiedyś mogło być męskimi bokserkami. Kulił się w zagłębieniu terenu, ale unosił głowę na nienaturalnie długiej szyi i przechylał ją to w jedną stronę, to w drugą, jakby się zastanawiał, czy Heather stanowi dla niego zagrożenie. Jego szczupłe palce wieńczyły popękane paznokcie, a wzdłuż pleców biegł wyraźnie zarysowany pod skórą kręgosłup.\nWidywała gorsze stworzenia.\n„Nie boję się ciebie, to i ty się mnie nie bój. Nie stanowię niebezpieczeństwa”.\n– Cześć – powtórzyła i przyklęknęła. – To ty mnie wczoraj śledziłeś?\nOdmieniony syknął, oblizał pożółkłe zęby i przywarł do ziemi niczym pies gotujący się na karę. Z odległych krzaków dobiegł podobny odgłos.\nHeather podniosła się.\n– A więc jest was więcej – stwierdziła. – Nic dziwnego. Trzymajcie się blisko siebie. Ten świat stał się ponurym miejscem.\nWróciła do ogniska i wzięła kolejną puszkę z fasolą z plecaka. Otworzyła ją i postawiła kilka kroków pod dziurą, w której krył się ludostwór.\nDorzuciła szczapę do ognia i rozsiadła się na krzesełku z notesem w ręku, układając w głowie kolejne zdanie. Zewsząd dobiegała muzyka świerszczy, gdzieś wyły kojoty. Po chwili ołówek znów zachrobotał na kartce.\nPowinnam była rozpocząć pisanie nieco wcześniej – w końcu opuściłam Misty Heights dobre trzy dni temu – ale nie wydarzyło się nic, co zasługiwałoby na szczególną uwagę. Nie wiem, czy choć raz udało mi się jechać szybciej niż czterdzieści mil na godzinę. Droga jest popękana, tu i ówdzie zatarasowana pniami powalonych drzew czy przewróconym samochodem. Żałuję, że nie wzięłam jakiejś terenowej toyoty, ale wydawało mi się, że\nw Domu bardziej się przyda. Przecież moja wyprawa nie ma większego sensu.\nNikt nie uwierzył w to, że uda mi się poznać przyczyny Końca Świata. Chyba nawet ja sama w to nie wierzę.\nJak dotąd nie odkryłam niczego. Ci Odmienieni z długimi szyjami są pierwszymi, których napotkałam od chwili wyjazdu. Nie natrafiłam na żaden ślad ludzkiej bytności. Raz na jakiś czas sprawdzam stacje radiowe\nw samochodzie, a wieczorami włączam radiostację, którą podarował mi Marcus, ale nawet w eterze panuje cisza.\nJutro ruszam dalej na zachód.\nHeather ziewnęła i zamknęła zeszyt. Przez chwilę wsłuchiwała się w nocną ciszę, a potem spojrzała na starego, wysłużonego pick-upa.\n– Jak dotąd dowiedziałam się tylko tyle, że potrafię sama zmienić koło w samochodzie – powiedziała do siebie. – Sama. Rękami prymuski.\nCoś zaszeleściło między pobliskimi krzakami. Po chwili wyjrzała stamtąd głowa Odmienionego. Wpatrywał się prosto w nią i oblizywał się pracowicie.\n– Smakowało? – Dziewczyna uśmiechnęła się. – Wybaczcie, chłopaki, ale więcej wam nie dam. Musi mi wystarczyć jeszcze\nna jakiś czas, a na zrobienie zakupów w okolicy nie ma raczej szans.\nSpojrzała na kryty plandeką tył samochodu. Znajdowało się tam wszystko, co mieszkańcy Domu pod Pękniętym Niebem mogli jej oddać – trochę konserw, suszonych owoców i zup w proszku, kilka butli z gazem, pudełka ze słodyczami, dwa kanistry z benzyną i sporo sprzętu obozowego, przywiezionego z Trevor’sa. Zabrała nawet kilka tysięcy dolarów na wypadek, gdyby gdzieś nadal trwała cywilizacja sprzed Końca Świata, choć nikt w to raczej nie wierzył.\n„Weź to – powiedział Parker, wciskając jej kilka pudełek z amunicją. – Tę walutę przyjmą wszędzie”.\n– Na razie nie ma jej kto przyjąć – mruknęła Heather. – Obaj Odmienieni woleli resztki fasolki po bretońsku. Trudno o lepszy dowód na to, że kiedyś byli ludźmi.\nPrzez moment zastanawiała się, czy ich nie opisać w swoim pamiętniku – w końcu postanowiła zapisywać tam wszystkie odkrycia, które mogły mieć jakiekolwiek znaczenie – ale zwyciężyło zmęczenie. Heather wstała, spojrzała na prerię, której nie rozświetlała żadna, najbledsza nawet łuna, i ziewnęła raz jeszcze.\n– Nie wiem, jak wy, chłopaki – westchnęła – ale ja chyba trochę się zdrzemnę.\nZarzuciła sobie strzelbę na plecy, wsunęła latarkę płytko do kieszeni dżinsów i nachyliła się, by złożyć krzesełko. Latarka, ledwie wepchnięta do ciasnej kieszeni, spadła na ziemię z cichym trzaskiem i włączyła się.\nSnop światła opromienił ludostwora, przyczajonego ledwie kilka kroków dalej.\nHeather wyprostowała się powoli, nie spuszczając wzroku z Odmienionego. Dopiero teraz zauważyła nieprawdopodobnie wielkie oczy, pocięte krwawymi żyłkami. Jego wychudłe ramiona drżały, jakby z trudem panował nad wielkim napięciem.\n– O co ci chodzi? – spytała powoli, siląc się na normalny ton. – Już ci powiedziałam, że nic więcej do jedzenia nie dostaniesz.\nStwór odsłonił pożółkłe zęby i syknął przeciągle.\nHeather ze wszystkich sił narzuciła sobie spokój.\n„Odejdź – nakazała mu w myślach. – Nie stanowię zagrożenia. Nie musisz mnie atakować. Odejdź, powtarzam”.\nRamiona zadrżały jeszcze mocniej. Połamane paznokcie wbijały się w ziemię. Heather nie miała już żadnej wątpliwości. Coś było nie\n„Szykuje się do skoku…”.\nMiała przy sobie strzelbę, ale od przyczajonego Odmienionego dzieliło ją zaledwie kilka kroków. Zerwanie jej z ramienia, wycelowanie i naciśnięcie spustu zabrałoby dwie, może trzy sekundy,\no wiele za długo. Chyba że…\n„Nic ci nie zrobię. Odejdę stąd, wierz mi. Nic ci się nie stanie…”.\nDłoń Heather powoli zacisnęła się na lufie, sterczącej ponad ramieniem. Ludostwór oblizał wyschnięte, spękane wargi.\nZerwała strzelbę z ramienia dokładnie w tej samej chwili, gdy Odmieniony odbił się od ziemi. Nawet nie próbowała odwracać broni i celować – złapała drugą dłonią za lufę i ze wszystkich sił zamachnęła się strzelbą niczym maczugą. Kolba zderzyła się z ciałem ludostwora z głuchym trzaskiem i posłała go w krzaki, jakby był lekki niczym piórko. Kątem oka dostrzegła, jak przetacza się i tłucze naokoło chudymi odnóżami, próbując się zatrzymać.\nReszta jej nie interesowała. Pędziła jak szalona w stronę samochodu.\nDrzwi od strony pasażera były uchylone. Wpadła do środka, zatrzasnęła drzwi i przeskoczyła na siedzenie kierowcy. Na szczęście pamiętała o radzie Parkera i nie wyjmowała kluczyków ze stacyjki. Wbiła pedał sprzęgła, przekręciła kluczyk, ze zgrzytem wrzuciła pierwszy bieg. Silnik pick-upa zawył na najwyższych obrotach, spod przednich opon strzelił żwir, nocny pejzaż przeciął strumień światła z reflektorów.\n– Cholera! – wrzeszczała Heather, kręcąc kierownicą. – Cholera, cholera, cholera…\nPodskakujący na wybojach samochód nagle znalazł się na drodze, ale wtedy dziewczyna przypomniała sobie o głębokiej szczelinie, która przecinała nawierzchnię w odległości zaledwie kilkunastu kroków od jej obozowiska. W panice wcisnęła hamulec. Samochodem zarzuciło, aż spod opon buchnął biały dym, ale auto zdołało zatrzymać się na skraju ciemnej czeluści. Heather wrzuciła wsteczny.\nZazgrzytało. Bieg nie wskoczył na miejsce.\nCoś grzmotnęło w dach, blacha wgięła się tuż nad jej głową, po szybie rozlała się siatka pęknięć.\n„Jest na dachu!” – uświadomiła sobie Heather, desperacko usiłując odnaleźć wsteczny bieg.\nUdało się. Pick-up wyrwał do tyłu, ludostwór spadł na maskę, ale obrócił się z niebywałą sprawnością. Zacisnął jedną dłoń na krawędzi maski, drugą złapał za wycieraczkę i podciągnął się ku popękanej szybie. Znów oblizał pożółkłe zęby.\nPodczas beztroskich, jakże odległych wieczorów przed Końcem Świata Heather nieraz oglądała na YouTube nieprawdopodobne wyczyny kierowców kaskaderów. To, że sztuczka z hamulcem ręcznym w ogóle przyszła jej do głowy, można było wytłumaczyć jedynie\nTo, że się udała, należało okrzyknąć cudem.\nDziewczyna szarpnęła za dźwignię hamulca z taką siłą, iż nieomal ją wyrwała i jednocześnie zakręciła kierownicą. Świat zawirował, wszelkie dźwięki zagłuszył pisk opon zmieszany z rykiem silnika. Odmieniony ryknął i zniknął gdzieś na poboczu drogi, ściskając wycieraczkę w okrwawionej dłoni. Samochód zatrzymał się, ale zdyszana, przerażona Heather znów wprowadziła pierwszy bieg i wcisnęła gaz do dechy.\nPomknęła przed siebie. Była wolna i bezpieczna.\nPrzez jakieś dwie, trzy sekundy.\nRozpędzonym samochodem wstrząsnęło kolejne uderzenie, tym razem w bok. Dziewczyna odruchowo skontrowała ruchem kierownicy. Na lusterku zacisnęły się długie, chude palce, inne objęły przerdzewiały spojler. W przybrudzonej szybie ukazała się twarz\nz ogromnymi oczami, pociętymi żyłkami. Język oblizał pożółkłe zęby.\n„Było ich dwóch!” – uświadomiła sobie Heather.\nWiedziała, że Parker wcisnął jej jakiś pistolet, ale chyba zostawiła go w torbie podarowanej przez Wendy. Nie miała pojęcia, co się stało z bagażem. Desperacko macała po siedzeniu pasażera, w luce między siedzeniami, w zagłębieniu za dźwignią zmiany biegów. Nic.\nKątem oka ujrzała, że Odmieniony odchyla głowę. Wiedziała, co to znaczy.\n„Chce rozbić szybę czołem!”.\nZłapała kierownicę lewą ręką, a prawą zaczęła myszkować przy drzwiach.\n„Gdzie jest ten cho…”.\nRozległ się huk i jakaś siła zmiotła ludostwora, wiszącego przy drzwiach. Na bocznej szybie rozbryzgnęła się krew, czerwona, przerażająco ludzka.\nPotem w świetle reflektorów pojawiła się jakaś postać.\nHeather z całej siły wdusiła hamulec. Spod zablokowanych kół znów buchnął dym, ale podskakujący pojazd nadal mknął prosto na nieznajomego, jakby uwolnił się spod woli kierowcy. Wytracał prędkość, ale niedostatecznie szybko, powoli, zbyt powoli. Heather zacisnęła powieki.\nObawiała się, iż zaraz usłyszy obrzydliwe mlaśnięcie i łoskot padającego ciała, ale nic takiego się nie wydarzyło. Pick-up wreszcie znieruchomiał, a potem, gdy cofnęła nogę ze sprzęgła, przejechał jeszcze metr, aż silnik zadławił się i zgasł. Dziewczyna nadal zaciskała dłonie na kierownicy i nie otwierała oczu.\nWśród nocnej ciszy poniosły się czyjeś powolne kroki.\n– Siemano, paniusiu – odezwał się jakiś mężczyzna tuż przy jej głowie.\nMój wybawiciel nazywa się Douglas McTodd i jest pierwszym człowiekiem, na jakiego natrafiłam po opuszczeniu Domu. Pali papierosa za papierosem, cuchnie, jak gdyby był uczulony na mydło i ani na chwilę nie przestaje gadać, ale lepszy jeden żywy McTodd niż tysiąc posągów Justina Timberlake’a. Na dodatek zna się na samochodach – całe szczęście, bo mój stary, dobry pick-up zastrajkował i nie chciał odpalić po…\n– A co tam bazgrolisz, paniusiu, jak ja tu ciężko pracuję, hę?! – zawołał McTodd spod uniesionej maski. W zębach trzymał cieniutką latarkę, którą oświetlał silnik.\n– Nic takiego. – Heather zamknęła zeszyt i wsunęła go do torby, podarowanej jej na odchodnym przez Wendy. – Mogę w czymś panu pomóc?\n– Właściwie to nie. – McTodd zamknął maskę z metalicznym trzaskiem. – No i po bólu. Znasz się na brykach, paniusiu?\n– Nie. – Heather pchnęła drzwi i zeskoczyła na asfalt. Wciąż kręciło jej się w głowie po tym, co wydarzyło się na drodze. Odruchowo zerknęła na zegarek.\n„Dwadzieścia minut temu? Naprawdę?”.\n– Szkoda, bo to pożyteczna sprawa. Klema z akumulatorka się zsunęła, wielkie mi rzeczy. A strzelać umiesz?\n– Trochę to za mało. – McTodd podszedł do leżącego na poboczu Odmienionego. Wsunął do ust papierosa i zapalił go srebrną Zippo. Długi płomyk na moment oświetlił jego twarz, pociągłą i pobrużdżoną. – W okolicy pełno tego paskudztwa. Trzeba dobrze celować, paniusiu, i nie żałować kul. Żywotne cholerstwo jak mało co.\n– Tam, skąd pochodzę, Odmienieni nie są agresywni – powiedziała Heather.\n– Ale tu są – rzekł McTodd i zaciągnął się. Twarz na moment przesłoniły mu kłęby dymu. – Zawsze działają we dwóch. Podchodzą i przyglądają się. Oceniają, czy stanowisz dla nich jakąś wartość. Ciekawi ich, czy masz coś do żarcia. Nie daj Boże, jeśli masz. Zeżrą cię wraz z podeszwami.\nHeather odniosła wrażenie, że zerknął na nią przy tych słowach i mimo woli oblała się rumieńcem.\n– Sukinsyny – burknął McTodd. – Zbieramy się, paniusiu. Jeden z nich ocalał. Bez wątpienia sprowadzi inne. Zbieraj graty.\n– W porządku. – Heather się otrząsnęła. Pobocze opustoszałej autostrady nie wydawało jej się już bezpiecznym miejscem. Podbiegła do swojego obozowiska, znajdującego się zaledwie kilkanaście kroków dalej, rozdeptała ognisko, złożyła turystyczne krzesełko\ni wyłączyła latarkę, nadal leżącą na ziemi. Gdy się odwróciła,\nujrzała, jak McTodd siada za kierownicą.\n– Hej! – zawołała. – Panie McTodd! To mój samochód!\n– Ale czy ja ci go zabieram? – zaśmiał się jej wybawca i wyrzucił niedopałek na drogę. – Ja poprowadzę. Po ciemku wpakowałabyś nas w jakąś dziurę. Na prowadzeniu samochodów, paniusiu, też się mało znasz? Czy ty w ogóle na czymś się znasz?\n– Nie – burknęła Heather, wrzucając swój sprzęt na tył pick-upa.\nMcTodd mruknął coś, czego nie zrozumiała, i włączył silnik. Niezadowolona dziewczyna usiadła na fotelu pasażera i przypięła się pasami.\nPodniesiona na duchu spotkaniem z żywym człowiekiem Heather zapomniała zapytać, gdzie ten mieszka i z minuty na minutę żałowała tego coraz bardziej. Nie miała bowiem pojęcia, dokąd zmierzają. Wiedziała tylko tyle, że z każdą chwilą oddalają się od szosy. Pick-up podskakiwał, zawieszenie jęczało niemiłosiernie, zapasy na pace podrygiwały i przewalały się to w jedną, to w drugą.\n– Mam nadzieję, że za dnia łatwiej jest odnaleźć drogę – zażartowała, tłumiąc narastający lęk.\nMcTodd mruknął coś niezrozumiale.\n– Nie gadaj tyle, bo sobie język przytniesz.\n– Chodzi mi o…\n– Nie gadaj tyle.\nKrzaki niespodziewanie ustąpiły miejsca drzewom, suchym, niskim, ale rozłożystym. Ich szerokie, liściaste gałęzie przesłoniły rozgwieżdżone niebo. Teren stał się mniej wyboisty, w świetle reflektorów Heather ujrzała niewyraźne ślady opon. Zmierzali w stronę jakiegoś zamieszkałego miejsca.\n– Jest was więcej? – spytała.\n– Nie – odparł McTodd, ostrzej, niż się dziewczyna spodziewała.\n– A czy przechodził tutaj ktoś ostatnio? Może chłopak o imieniu Nolan?\n– Nie – burknął mężczyzna i zdjął nogę z hamulca. Samochód zaczął zwalniać i w tej samej chwili zza zakrętu wyłoniła się brama zamknięta łańcuchem z kłódką. Po obu stronach drogi ciągnął się tajemniczy, mroczny las. Strużki światła księżycowego, przenikające między gałęziami, ześlizgiwały się po ocynkowanej siatce.\nMiejsce, do którego zmierzali, było otoczone wysokim płotem.\nWidziałam kiedyś na National Geographic program o ludziach takich jak McTodd, którzy z jakiegoś powodu decydowali się żyć z dala od innych. Przeświadczeni o grożącej Ameryce wojnie totalnej czy o rychłym upadku cywilizacji, zaszywali się gdzieś z rodzinami na jakimś odludziu i przez lata mieszkali jak przed wiekami, polując, uprawiając ziemię i utwierdzając się w swoim szaleństwie. Bywali wśród nich tacy, którzy adaptowali na swe potrzeby schrony atomowe, inni otaczali swoje działki drutem kolczastym i minami przeciwpiechotnymi. Szczęściem w nieszczęściu jest to, że McTodd nie zwariował aż tak bardzo.\nChyba nie zdążył.\n– Co tam znowu piszesz, paniusiu? – spytał McTodd. Siedział przy stole kuchennym, oparty o blat łokciami, i znów palił. W świetle lampy naftowej jego twarz pokrywał labirynt cieni, ale widziała lekko garbaty nos i znajdujące się blisko siebie niebieskie oczy.\n– Nic takiego – odparła Heather i zamknęła zeszyt. – Obiecałam przyjaciołom, że opiszę wszystko, na co natrafię. Wie pan, wciąż próbujemy dojść do tego, co się tak naprawdę stało i…\n– Serio? – McTodd się skrzywił.\n– Jasne – obruszyła się dziewczyna. – Jeden z moich przyjaciół, Indianin o imieniu Casey, ma pewną teorię, ale moim zdaniem nie trzyma się ona kupy. Wyszedł z założenia, że nasz Koniec Świata to skrajna reakcja Natury, przeciążonej rozwojem cywili…\n– Gówno prawda – przerwał jej mężczyzna. Zgasił papierosa\nw popielniczce wykonanej z nakrętki słoika, wysiorbał resztkę kawy z żelaznego kubka i wstał z trudem. Zachrobotało odsuwane krzesło.\n– Reakcja Matki Natury – parsknął pogardliwie. Świecąc sobie lampą naftową, podszedł do półki na ścianie, wiszącej nad starym, krytym kocem fotelem. Zdjął broszurkę ze stosu ułożonego obok wielkiego zdjęcia w ramce i rzucił ją Heather na kolana. Broszurka\nokazała się kilkudziesięcioma stronami wydrukowanymi z internetu\ni połączonymi mocnym spinaczem. Na pierwszej z nich zaskoczona dziewczyna ujrzała człekokształtną jaszczurkę z zadziwiająco ludzkim, podłym uśmiechem na pysku, a pod nią tytuł: Największy sekret.\n– David Icke – przeczytała nazwisko autora i spojrzała pytająco na McTodda. – Kto to taki?\n– Człowiek, który przewidział to wszystko, paniusiu – burknął mężczyzna i znów zapalił papierosa. – No, może przesadziłem. Nawet on nie był w stanie przewidzieć wszystkiego. Wystarczyło, że rozgryzł największy sekret naszych czasów i opowiedział o nim ludziom. Naprawdę nigdy nie słyszałaś o reptilianach?\nNazwa nieraz obiła się Heather o uszy, gdy uczyła się w Dale High, ale nawet nie przyszło jej do głowy, by wnikać w temat. Trudno przecież, by szanująca się dziewczyna zajmowała się UFO, Wielką Stopą czy tarotem. Natychmiast reszta szkoły uznałaby ją za nerda, a takiej reputacji było bardzo trudno się pozbyć. Określenie zresztą nie zaniepokoiło jej tak bardzo jak nieoczekiwany żar w oczach gospodarza.\n– Coś niecoś słyszałam – bąknęła. – Chodzi o rasę zmiennokształtnych niby-jaszczurek, która kontroluje naszą cywilizację, tak? Podpowiada prezydentom, co mają robić? Steruje gospodarką i polityką?\n– Bzdur was uczą w tych szkołach – wychrypiał zamyślony McTodd. – Bzdur kompletnych. Nie potraficie oglądać telewizji ani czytać gazet. Nie widzicie sygnałów. Ten świat jest sterowany przez reptilian od bardzo dawna i ludzkość od stuleci właściwie nie decyduje o niczym. Prawdziwy Koniec Świata dla naszej rasy nastąpił wiele tysięcy lat temu. W chwili obecnej mamy tyle swobody co kury dziobiące ziarno na ogrodzonym podwórku. Byłem na odczycie\nIcke’a wiele lat temu, gdy odwiedził Reno. Żałuj, że go nigdy nie\nspotkałaś. Nie wygadywałabyś głupot o Matce Naturze i jej fochach.\n– O czym mówił? – zapytała, udając zainteresowanie, choć po jej plecach spływały zimne dreszcze. Była coraz bardziej przeświadczona, że natrafiła na prawdziwego szaleńca, a z jakiegoś filmu wiedziała, że każdemu psychopacie trzeba dać się wygadać. Nie dość, że być może straci czujność, to jeszcze zdradzi coś, co pomoże\n– Poczytaj sobie, a będziesz wiedzieć. – McTodd oparł się o wypełnioną brudnymi talerzami miskę, pełniącą rolę zlewu kuchennego, i machnął dłonią. – Zrozumiałem wówczas, że świat czeka zagłada\ni zbudowałem to miejsce dla mej żony, syna oraz dwóch córek. Postanowiliśmy przyzwyczaić się do prymitywnych warunków, by nie przeżyć szoku w chwili, gdy reptilianie stracą cierpliwość.\n– I stracili?\n– A jak to wszystko inaczej wyjaśnić? – McTodd wskazał dawno niewłączane, zakurzone radio. – Ktoś dla żartu wyłączył prąd na\ncałej Ziemi? Dla kaprysu poprzemieniał większość ludzi w potwory? Najwyraźniej reptilianie uznali, że nie jesteśmy już im do niczego potrzebni. Może wydobyli już wszystkie surowce, których potrzebowali? A może jeszcze nie zaczęli, ale staliśmy im na drodze? Któż to może wiedzieć? W każdym razie przygotowywali się do Końca Świata bardzo starannie i widzieli to wszyscy, którzy potrafią logicznie myśleć.\nMcTodd postukał się palcem w skroń. Jego twarz, nadal pogrążona w cieniach, przypominała teraz maskę z koszmarów.\n– Tsunami w Boże Narodzenie dwa tysiące czwartego roku. Kryzys finansowy w Stanach. Fukushima. Al-Kaida – wymieniał, rozprostowując zrogowaciałe, pożółkłe od tytoniu palce. – Stopniowo sprawdzali, co nas najbardziej zaboli, ale najwidoczniej doszli do wniosku, że jesteśmy już odporni na wojny czy kataklizmy. Uznali, że najlepiej będzie po prostu przemienić nas w zwierzęta.\nHeather rozejrzała się. Sprzęty w skromnie urządzonej izbie\ntonęły w półmroku i dziewczyna odniosła wrażenie, że utknęła\nw sennym widziadle.\n„Szkoda tylko, że to najprawdopodobniej koszmar – pomyślała. – Jutro z rana muszę się stąd wyrwać”.\nMcTodd tymczasem nie przestawał mówić, najwyraźniej pochłonięty własnymi myślami.\n– Szkoda tylko, że wybrali akurat ten dzień – wychrypiał. Nie trafił w popielniczkę, zgasił niedopałek na blacie stołu. – Dzień,\nw którym Margaret zabrała dzieciaki do Reno i Marington.\nWolno podszedł do półki, na której stało niewidoczne zdjęcie. Wpatrywał się w nie przez moment, a potem opadł na fotel, jakby zabrakło mu sił. Poruszona Heather wstała i podeszła bliżej do ściany. Z zakurzonego zdjęcia uśmiechało się do niej dwoje jasnowłosych nastolatków, chłopak i dziewczyna, tak podobnych do siebie, iż zdawali się wręcz bliźniakami. Tulili do siebie młodszą, roześmianą dziewczynę z dwiema kitkami.\n– Mieszkaliśmy tu od pewnego czasu – odezwał się McTodd zmęczonym głosem. – Wykopaliśmy studnię i kilka piwnic, zbudowaliśmy ogrodzenie, wytyczyliśmy grządki z warzywami, zainstalowaliśmy baterie słoneczne i system alarmowy, gromadziliśmy zapasy wszystkiego, co się dało. Byliśmy szczęśliwi, wiesz, paniusiu? Bez internetu, kina i dyskotek. Marge samodzielnie uczyła dzieciaki, by nie wyrosły na idiotów jak większość ich rówieśników, ale te ciągle marudziły o wielkich miastach i innym życiu. Małej Molly było wszystko obojętne, bo jej całym światem był psiak, Wesley, ale Jack i Gwenn, starsze dzieciaki, nie przestawały narzekać na życie. No to Marge któregoś dnia wpakowała je do samochodu i zabrała na wycieczkę do Reno. Chciała im pokazać durniów tracących fortuny w kasynach, kolejki przed kuchniami Armii Zbawienia, dziewczyny rzygające w krzakach przed klubami nocnymi. Chciała pokazać im prostytutki, pijaków i wykolejeńców. Chciała, by z ulgą wrócili do domu. Cóż, nie wrócili.\nMilczał przez moment. Niechęć, którą Heather darzyła swego osobliwego gospodarza, ustąpiła miejsca współczuciu. Usiadła.\n– Pojechałem ich szukać. Przetrząsnąłem chyba całe Reno, paniusiu. Myślałem, że oszaleję, wierz mi. Szukałem, szukałem i nic. W końcu straciłem przytomność. Może z nerwów, może z głodu albo ze zmęczenia. Nieważne. Grunt, że gdy się obudziłem, ujrzałem ich.\n– Rodzinę? – spytała cichym szeptem Heather.\n– Reptilian. – McTodd wyszczerzył zęby. – Trzech albo czterech, nie pamiętam, bo powietrze dziwnie wibrowało. Chyba chcieli mnie gdzieś zaciągnąć. Dobrze za to pamiętam, jak wrzeszczeli, gdy ich zabijałem. Ich łuska okazała się mięciutka jak skóra żaby. Widać było przez nią organy wewnętrzne. Jednemu wyszarpnąłem serce dłonią.\nHeather zrobiło się niedobrze.\n– Panie McTodd… – zaczęła, ale wtedy mężczyzna spojrzał na nią bystro.\n– Skąd ty właściwie przybyłaś? – spytał.\n– Z… z okolic Cracktown – wyjąkała.\n– To mała dziura, ale na pewno też tam są – stwierdził McTodd i podniósł się z fotela. – Oni są wszędzie, paniusiu, ale nie musisz się bać. Tu jesteś bezpieczna. Możesz spać na kanapie, a jutro znajdziemy ci jakieś wygodniejsze miejsce. W lodówce są jeszcze świeże jajka i trochę bekonu. Kawę znajdziesz w tej szafce. Są tam też kubki i zapałki.\n– Aha – bąknęła dziewczyna. – Myślałam, że śniadanie zjemy\n– Zjemy razem. – McTodd uśmiechnął się krzywo. – Ale to ty je zrobisz. Zmywaniem zajmiesz się później. Trzeba zamieść podłogi, wyprać sporo ubrań, umyć okna i tak dalej. Czeka cię jutro sporo roboty.\n– Ale… – wykrztusiła całkiem zaskoczona dziewczyna. – Ale…\n– Ale co? – McTodd spochmurniał. – Myślisz sobie, że będę ci usługiwał, paniusiu? Oferuję ci bezpieczeństwo, bo to teraz najcenniejsza rzecz pod słońcem. Kilka przysług dziennie to chyba niska cena, co? Zrobię jeszcze mały obchód, a potem walę w kimę. Dobranoc.\nNie sądziłam, że po Końcu Świata jakikolwiek człowiek zdoła aż tak mnie wkurzyć. Stuknięty wyznawca teorii spiskowych! Cuchnący dziad! Myśli sobie, że będę mu usługiwała? Niedoczekanie jego! Teraz już wiem, co powiedział, zanim zjechaliśmy z głównej drogi. „Szybko się nauczysz”.


KLEJE DO PŁYTEK - GREKODEK\nSicher Bautechnik (6)\nKlej do płytek żelowy PRO G-FLEX\nKlej do płytek Kerami plus wysokoelastyczny szary\nKlej do płytek elastyczny Kerami C1TE\n( 1 Paleta = 1 948,83 zł )\n( 1 Paleta = 2 299,24 zł )\nKlej do płytek Kerami C1 Sicher\n( 1 szt. = 888,01 zł )\n( 1 szt. = 1 296,02 zł )\n( 1 Paleta = 1 968,03 zł )\n( 1 Paleta = 2 376,04 zł )\nKleje do płytek – niezbędne podczas remontu\nZakup idealnych płytek to dopiero połowa sukcesu. Równie ważnym elementem jest odpowiedni klej, który może mieć kluczowe znaczenie dla trwałości całego remontu. Ponadto niektóre rodzaje płytek i ozdobnej terakoty wymagają zastosowania specjalistycznych produktów. Nieodpowiednio dobrany klej może zniszczyć ozdobne elementy. Z tego powodu w naszym asortymencie przygotowaliśmy dla Ciebie różne rodzaje klejów do płytek. Z ich pomocą układanie glazury będzie dużo łatwiejsze. Koniecznie sprawdź, co dla Ciebie przygotowaliśmy!\nProfesjonalne produkty o różnym przeznaczeniu\nW naszym asortymencie znajdziesz wysokogatunkowe kleje do płytek. Bez problemu będziesz mógł dobrać produkt do glazury, jaką zamierzasz położyć. Oferujemy m.in. kleje żelowe, kleje wysokoelastyczne, kleje elastyczne oraz klasyczne kleje do płytek. Zapoznaj się z naszą ofertą i wybierz idealny produkt dla siebie!


Elektryczna flota ZDiTM Szczecin -\nCzy można przejechać 100 km za 6 zł? To możliwe! Flotę miejskich jednostek zasiliły właśnie 4 ekologiczne auta o napędzie elektrycznym. Samochody zostały sfinansowane z dotacji Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.Nowe nabytki to auta marki Nissan Leaf. To pojazdy typu hatchback, z akumulatorami o pojemności 30 kWh, w pełni elektrycznym silnikiem, 5-drzwiowe,\nJesteś tutaj: Transinfo / Ciekawostki / Elektryczna flota ZDiTM Szczecin\nZDITM TL, TransInfo - Opublikowano: 13.07.2017 12:12:43\nSzczecin ma nowe samochody elektryczne / fot. ZDiTM\nDwa zakupione właśnie auta będą do dyspozycji ZDiTM, dwa kolejne zostaną przekazane do Wydziału Oświaty UM. Z pojazdów będą korzystali pracownicy działów, które najwięcej poruszają się po mieście, np. sprawdzają infrastrukturę drogową lub czystość. Minimalny zasięg w warunkach jazdy miejskiej, na jednym ładowaniu, wynosi ponad 200 km.\nDostawcą pojazdów jest firma Polmotor Auto-Serwis SP.J. Cena usługi to 472 tys. zł.\nDo tej pory w podsiadaniu ZDiTM było 38 aut o średnim wieku 11 lat, z których korzysta 135 pracowników. Koszty eksploatacji floty są dość wysokie. Na same naprawy wydano w zeszłym roku prawie 230 tysięcy złotych, na paliwo około 270 tysięcy. W związku z tym ZDiTM rozważa zawarcie umowy na długoterminowy wynajem aut. Niebawem ogłoszony zostanie przetarg na zakup kolejnych czterech samochodów elektrycznych.


Anna Matusiak - Aniołowie w życiu świętych. Zaskakujące spotkania, niezwykłe rozmowy, ważne przesłania... - Sklep wolnościowy 3DOM\nAnna Matusiak - Aniołowie w życiu świętych. Zaskakujące spotkania, niezwykłe rozmowy, ważne przesłania...\nBóg posyła na ziemię swych aniołów. Posyła ich do konkretnych osób, aby oznajmili im Jego wolę lub ważną nowinę, aby wskazali im właściwą drogę czy ustrzegli je przed niebezpieczeństwem. Książka zawiera liczne opisy szczególnych spotkań aniołów Bożych ze świętymi z różnych epok. Przypomina, że każdy z nas ma swojego Anioła Stróża – wyjątkowego opiekuna i pomocnika.\nW książce znalazły się także teksty dotyczące nauczania Kościoła nt. stworzeń duchowych, które “nieustannie wielbią Boga i służą Jego zbawczym zamysłom wobec innych stworzeń".\nZobacz wszystkie książki autora: Anna Matusiak


5 miejsc na piknik w Warszawie - KUKBUK\n5 miejsc na piknik w Warszawie\nGdzie obiad zjedzony na trawie będzie smakował najlepiej?\nKażdy z nas ma swoje ulubione miejskie kąty. Latem nie warto marnować czasu na siedzenie w domu, lepiej spakować kosz piknikowy, wsiąść na rower i wybrać się na wycieczkę. Najpiękniejsze parki Warszawy czekają!\nPark Leśny, Bemowo\nNależy do Puszczy Kampinoskiej, więc oprócz innych spacerowiczów można tu spotkać łosie, sarny i rzadkie gatunki ptaków. Na terenie lasu znajduje się piękny rezerwat Kalinowa Łąka z romantycznymi torfowiskami i szuwarami. Jednocześnie sporo jest tu wiat turystycznych, miejsc przystosowanych do palenia ognisk czy placów zabaw dla dzieci. Klimat Mazur w mieście!\nTo miejsce znają wszyscy miłośnicy Targu Śniadaniowego, który w wakacyjne soboty rozkłada się tuż obok. Zaopatrzeni w smakołyki, usiądźcie na trawie. Miejsca wystarczy dla wszystkich, dorośli poleżą na kocu, dzieci pobawią się na placu zabaw, a zwierzaki będą miały odpowiednio dużą przestrzeń do radosnych gonitw. Na piknik idealny jest także nieco spokojniejszy skwer Woyciechowskiego, który leży na krawędzi z fosą.\nTo chyba najbardziej oblegany warszawski park. Nawet w tygodniu na trawie wylegują się tu pracownicy pobliskich biurowców czy studenci. Nic dziwnego, że warszawiacy kochają Pole Mokotowskie – łatwo tu dojechać zarówno rowerem, jak i metrem, można też rozłożyć grilla i pojeździć na rowerze czy rolkach.\nPark Skaryszewski, Praga Południe\nOkrzyknięty najpiękniejszym parkiem w Polsce, praski Skaryszak pełen jest wysokich drzew, sekretnych alejek i łąk ukrytych przed wzrokiem spacerowiczów. Dla tych, którzy lubią wypoczywać nad wodą, błyszczy się Jeziorko Kamionkowskie. Gdy zjecie już wszystko z piknikowego kosza, wpadnijcie do legendarnej Misianki na kawałek ciasta i kawę, a potem idźcie powdychać aromat romantycznego ogrodu różanego.\nOgród Krasińskich, Muranów\nBarokowy park z równymi alejkami, stawem i nowoczesnym placem zabaw. Otwarty jest całą dobę, piknikować więc można nawet nocą! Nie brakuje też miejsca na grę we frisbee czy badmintona.\nMyślicie: piknik – widzicie łąkę, koc w kratę i wiklinowy kosz. Czyli standard. A jak zorganizować piknik z prawdziwego zdarzenia? Podpowiadamy!\nPiknik na czterech kołach\nKocyk, koszyk i przekąski. Jak zaplanować rodzinny wypad za miasto i zmieścić się do auta?


Fantazje Magdy K.: Tarta z mascarpone i jagodami\nJak zwykle mało czasu, a ochota na coś słodkiego nas nie opuszcza, najbardziej kusi nas, gdy mamy wolne, wtedy koniecznie musimy czymś dobrym sprawić sobie przyjemność.\nBardzo prosty przepis, z najłatwiejszym, a zarazem najpyszniejszym kremem, który możecie zastosować w różnych innych ciastach, ciastkach czy deserach. Do tego sporo jagód, oczywiście mogą być inne owoce, które lubicie, ale pamiętajcie, że ciasto z owocami nie idzie już do pieca.\nCiasto jest tak pyszne, że prawie połowę wciągnęliśmy z mężem łyżeczkami z foremki, resztę daliśmy dzieciakom, które pałaszowały, aż miło było popatrzeć. Właśnie z tej przyczyny, zdjęcia udało zrobić się tylko w foremce.\nCiasto jest proste i fantastycznie pyszne, dlatego gorąco Wam polecam!!\n250g mąki pszennej lub każdej innej (dałam pół na pół pszenną i żytnią pełnoziarnistą)\n130g masła, o temperaturze pokojowej\nWszystkie składniki na ciasto zagnieść. Powinno być gładkie. Formę do tarty wylepić ciastem.\nCiasto nakłuć widelcem. Piec w piekarniku rozgrzanym do 200'C przez 15-18 minut, na złoty kolor.\nŚmietanę ubić na sztywno. Mascarpone zmiksować krótko z cukrem pudrem. Dodać do niego śmietanę i zmiksować na wolnych obrotach na gładką masę, jak najkrócej.\nKrem rozsmarować na ostudzonym cieście, posypać jagodami.\nEtykiety: ciasto z owocami, Deser, dziecko, Pizze i tarty, przekładane, Szybko szybko, Wypieki - Ciasta Autor: magda k. o 16:33\nmniam! lubię takie ciasta :)\n10 września 2016 13:52\n21 września 2016 18:29