Posty: 159 • Strona 4 z 11 • 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ... 11\nprzez Ren » 7 paź 2017, o 23:08\nRen była w sumie zadowolona z obrotu sytuacji. Nikt jakoś specialnie nie ucierpał. No może poza tym typkiem co mu kwiatek nogę urąbał, ale tym już się zajmą osoby które znają się na medycynie. Młoda dziewczyna niestety nie zaliczała się do tego grona. Kiedyś myślała czy by nie próbować się nauczyć tej sztuki, ale po jakimś czasie jej przeszło. Po jakimś czasie cała grupa wyszła z pułapki. Wszyscy szli tak długo aż doszli pod jakąś jaskinię. Nie była ona dziełem natury ale człowieka już tak. Dlatego Ren nie zabardzo miała ochotę eksplorować teren wokół. Chociaż po to tu przybyli, nie? Nasza bohaterka postanowiła oddalić się troszkę od grupy. Niestety nigdzie w około nie było żadnego zbiornika wodnego. Nawet głupiego strumyka, a Ren miała taką ochotę posiedziec nad wodą. Niestety musiała się zadowolić siedzeniem na trawie kilkanaście metrów od grupy. Odrazu się tam udała. Nie chciała słuchac zbędnego czepiania się o jej decyzje.\nprzez Senju Toshio » 8 paź 2017, o 01:16\nTłumienie emocji przychodziło Toshiemu o wiele lepiej, gdy myślał o Isoshim i Shigeru. Obie wielkie postacie musiały obecnie na niego spoglądać i pokładać nadzieję w jego rozwoju. Dzięki temu każda przeciwność była do skruszenia. Tym samym nie mógł dać za wygraną i pozwolić na zmarnowanie wysiłków reszty. Owszem niespotykane dotąd zjawiska powinny zatrważać, ale poprzez siłę woli należało przezwyciężyć ten napór. Doprowadzić do odblokowania umysłu, który panował nad ciałem. Kontrola powinna od początku należeć tylko do nas. Szybsze bicie serca i zadyszka wskazywały na to, że chłopak był w dobrym stanie. Z zadowoleniem reagował na wieść o opuszczeniu okolicy żerowiska roślin. Nie trzeba było słuchać zapewnień Sowy, żeby domyślić się, że mobilność roślin nie pozwoli na jakikolwiek pościg. Nie tak działała przyroda, nie ważne jak wynaturzona. One też potrzebowały energii do jakichkolwiek działań. Wygłodniałe musiały zużywać więcej siły. Całe szczęście, że ta gigantyczna paszcza dorwała wcześniej coś do jedzenia i nie była aktywna w walce. I chociaż podejrzewał, iż umiejętności kobiety Uchiha pozwoliłyby się z nią rozprawić, to zagrożenie nadal wzrosłoby wielokrotnie. Sam fakt, że po słusznej decyzji dowódczyni o otworzeniu drogi ucieczki drużyna miała niespójny rytm do podążenia za nią, powodował zmartwienia. Jednak nie zamierzał być tym, który wytknie błędy na forum publicznym czy zawiadomi o swoich obawach kapitana. Każda taka sprawa mąciła w morale i nie było pewne, co z tego wyniknie. Pozostał więc skrytym, jak reszta. Charakterystyczne w nim pozostało to, że był wesoły, a raczej bardziej podekscytowany niż reszta. Żadnych pesymistycznych myśli. Te odłożył głębiej, bo całkiem wyzbyć się ich nie mógł. Istniały niezależnie i bezwarunkowo. Śmierć czaiła się na niego bez wątpienia, tyle że niefortunnie trafiła wpierw na jego klona.\nEkspedycja parła naprzód z lepszym tempem. Zwykły chód wydawał mu się nazbyt ostrożnym środkiem. Należeli wszak do grupy wyszkolonych wojowników ninja. Mogli się rozproszyć przed niespodziewanym atakiem i potem zbić w grupę, aby pokonać zagrożenie. Przeszkadzała w tym jedynie decyzja jedynej osoby, która znała te tereny. Najwidoczniej marsz wydawał się opcją konieczną, żeby ochronić grupę żółtodziobów przed kalectwem. Jak dotąd nic z tego nie miało wpływu na Toshiego. Zwyczajnie wykonywał rozkazy, lecz poparte własną logiką. Gdy tylko grupa dotarła do postoju, który musiał w końcu nastąpić, chłopak skupił swoje intencje na środowisku. Miejsce spokojne, ale niezdatne do dłuższego oczekiwania. Musieli odetchnąć i ruszyć dalej w głąb. Ciekawostką okazała się jaskinia, a jej prymitywne wnętrze musiało przysłużyć się dzikusom. Wątpił, żeby to pomieszczenie wykonali shinobi z poprzednich ekspedycji. Ot zagwozdka akurat podczas chwili na zwiedzanie.\nJak na początku tak i teraz nie zapowiadało się na to, aby Toshio nawiązał z kimkolwiek rozmowę. Kontakt drużyny jako całości jeszcze raczkował, więc nie wypadało niczego ponaglać na siłę. Za to w umyśle Senju krążył ten orzechowiec na zewnątrz. Zatem po krótkim przemówieniu Rokuro, ten wyszedł niemal bez słowa i zbliżyć się do jedynego źródła pożywienia. W skorupkach, które kwitły na ów drzewie kryły się owoce. Zachowując pewną dozę czujności Toshio zamierzał zebrać trochę przysmaków. Pokręcił się moment dookoła pnia, wyczuwając teren, aby potem przejść do chwytania. Przegrzebie stopami najbliższy teren, aby zlokalizować orzechy i z zadowalającą ilością kilkudziesięciu sztuk móc wrócić z powrotem. Gdyby jednak okazało się, że nic nie znajdzie, albo trzeba się będzie po nie wspiąć, wtedy szkoda zachodu. Lepiej się powstrzymać i nie powodować kłopotu innym. Pora jednak wskazywała na owocne łowy. Mieli w końcu jesień. Mimo wszystko każda oznaka świadcząca o zagrożeniu powinna być wykonalna do wychwycenia. Lepiej nie ryzykować, gdyby okazało się, że ktoś już był tu przed nim. Po powrocie dobył shurikena i z niemałą wprawą rozłupywał skorupki orzechów, aby dostać się do pysznej zawartości. Zwykła przekąska nie zapewni braku głodu, lecz dla niego była, jak znalazł.\nChakra: 59% + 8%\nUżyte przedmioty: +1 bumerang (Notka: odjąłem od widocznego ekwipunku, a ten powrócił [czego nie zakładałem w ogóle] według ustaleń Venus)\nPlecak, Torba (przy prawym pośladku); 2x kabura (na prawym udzie); 3 bumerangi (przymocowane z tyłu przy pasie), ochraniacz na czoło\nprzez Hisui » 8 paź 2017, o 01:52\nNareszcie po dłuższej chwili mieli czas dla siebie. Niezbyt dużo, ale mogli usiąść, dać odpocząć nogom.. Nawet mieli "dach" nad głową. Sowa powiedziała kilka zdań, w tym jedno najwidoczniej przeznaczone do sensorów, a jak wyczuła Rei, w szczególności do niej. Jakoś nie poprawiało jej humoru to, że nie było to przegapienie, a ich cecha, że kwiaty potrafiły się tak ukrywać. Oznaczało to, że przyszłości także nie będzie mogła ich zobaczyć. Ile takich bestii tu było? Może w tej chwili coś się czaiło, a ona nawet nie mogłaby tego zauważyć. Odwróciła więc wzrok, zaciskając usta w krzywym grymasie.\nKisho zajmował się Kenjiro, co Hisui obserwowała z ciekawością, ale z pewnej odległości. Jego dłoń otoczyła zielona otoczka, która pomagała leczyć. Niezwykłe. Przypominało jej to technikę, którą kiedyś widziała, ale tam powłoka była niebieska, no i nie leczyła, a dwoma uderzeniami rozwaliła budynek. Niemniej było w tym jakieś pokrewieństwo. Jej krewniacy także wykonywali podobne jutsu, lecz także nie było lecznicze, a na dodatek w kształcie lwów. Widziała też jego jarzące się na czerwono oczy, przez co poczuła się spokojniejsza i nie czuła potrzeby skanowania terenu. Wystarczy, że jedno z nich to robi. Wokół medyka i rannego zrobiła się cała grupka osób. Hyuuga usadowiła się bardziej przy wejściu do jaskini, które było o tyle wygodne, że widziała niemal wszystkich członków grupy. Piaskowego, który siedział na drzewie i wyglądał jakby drzemał, Juuzou, który klęczał i odpoczywał, Toshio, który zaczął zbierać orzechy.. Jedynie Ren znikła jej z oczu, z czego się ucieszyła, bo z chęcią dałaby jej w twarz za tą ucieczkę. Jednak myślenie o orzechach sprawiło, że zapomniała o złości i poczuła coś innego. Głód. Zaburczało jej w brzuchu i przypomniała sobie o trzech racjach które zwinęła z obozu. Teraz był doskonały pomysł, by jedną zużyć.\nWyciągnęła z torby pakunek i rozpakowała go z ciekawością, zastanawiając się jaki prowiant im przygotowano. Racje były zaskakująco.. Odporne. Zupełnie jakby wyposażali ich w długą podróż, a jedzenie miało przetrwać. Suszone, solone mięso, jakiś rodzaj suchego i kruchego chleba, spora garść suszonych owoców.. A nawet kilka lepkich cukierków, które bo podejrzliwym obwąchaniu okazały się kandyzowanym imbirem. Do tego bukłak z wodą, niezbędna rzecz. Dziewczyna wsunęła całość, nie przejmując się smakiem, popijając szybko wodą, wszystko to w zastraszającym tempie.\nPo krótkim momencie zawahania dołączyła do chłopaku z klanu Senjuu w zbieraniu orzechów i idąc jego przykładem, rozłupywała je shurikenem, zerkając na to, jak on to robi. Miał w tym większą wprawę, jej twarda skorupka sprawiała problemu, jednak szybko małpowanie jego ruchów sprawiło, że i jej szło łatwiej. Jednakże w ostateczności nie zjadła ich, a schowała do torby, owijając w papier w którym wcześniej była racja żywnościowa. Postanowiła odłożyć sobie na później.\nCZAKRA AKTUALNIE 69,5%+8=77,5%\nprzez Kenjiro » 8 paź 2017, o 09:08\nJakimś cudem Kenjiro udało się zwiać przy pomocy Kisho, jednak dalej był pewien problem, a mianowicie rana w nodze. Nie była bardzo poważana, jednak uniemożliwiała bieganie. A w tej okolicy to prawie jak wyrok śmierci, w końcu nie wiadomo kiedy znowu będą musieli uciekać przed jakimś potworem. Tutaj jednak znowu z pomocą przyszedł chłopak o ciemnych blond włosach. który przyłożył dłonie do jego nogi. A następnie opuszkami palców zaczął przesyłać swoją chakrę, który działa na nogę jak środek natychmiastowej regelacji. Nigdy nie spotkał się z takim użyciem chakry, stąd jego początkowe zdziwienie. Gdy proces się skończył wstał i powiedział do Kisho oraz Kyoushi:\nDziękuje, teraz jestem waszym dłużnikiem, w końcu uratowaliście mi życie.\nNastępnie chłopak z radosną miną zaczął słuchać Sowy, a czemu miał dobry humor? To chyba oczywiste, przed chwilą miał w głowie wizję swojej śmierci. Kenjiro od razu skojarzył co mogło przepłoszyć tą wielką roślinę, podzielił się więc z resztą swoją opinią.\nBez dwóch zdań coś takie wielkiego i potężnego mógł przepłoszyć jedynie Biju, ale to dobry znak, musi znajdować się gdzie nie daleko albo chociaż przechodził tą okolicą, tak czy siak to wskazówka że jesteśmy na dobrej drodze.\nNic ciekawego tu nie było, no może oprócz drzewa orzechowego. Na które rzuciła się spora część kompania, jednak nie Kenjiro. A to dlatego że nie wiadomo czy to coś jest jadalne, a dodatkowe podejrzenia rzuca to że wokół też nic do żarcia nie rośnie, może jest tego jakiś powód. Kolejnym aspektem, który go odpychał to że jadł w obozie smaczne dango i miał pełny brzuszek. Z tego co wiedział z książek to człowiek potrafi przeżyć bez jedzenie dwa tygodnie, plus takie orzechy nie mają zbyt wiele wartości odżywczych. Podsumowując za mały zysk, natomiast duże ryzyko. Brunet po prostu rozglądał się po okolicy, by nic ich znowu nie zaskoczyło i czekał na rozkazy dowódczymi.\nPrzepraszam że z opóźnienie, ale specjalnie wstałem rano żeby nikt nie czekał i wgl, więc nikt nic nie stracił, a ja po prostu byłem wczoraj nawalony jak mesrshmit i nie dałbym rady ;(\nprzez Yujiro » 8 paź 2017, o 10:34\nW końcu udało im się uciec, zostawić za sobą te cholerne roślinki i mieć w końcu chwilę spokoju. Dopioro teraz Rybokage zauwał na dobre jak jeden z ich grupy został ranny i nie radził sobie zbyt dobrze, ale na szczęście pomagał mu Kisho. Jak widać posiadanie medyka w drużynie się opłaciło, bo potrzebowali wszystkich na najwyższym poziomie sprawności i skuteczności. Na ich drodze mogło przecież był więcej takich niebezpieczeństw i w sumie zdziwił się, że Sowa nie powiedziała im o nich wcześniej. Powinni przecież wiedzieć o roślinach, których nie da się wykryć, wtedy mogliby jakkolwiek się przygotować na starcie z nimi... Zerknął na nią, na dowódczynię, która jednak trochę straciła w jego oczach i rzucił zaraz po słowach wygłoszonych przez medyka.\n-Czy masz jeszcze jakieś informacje o tym co może nas spotkać? Chodzi tutaj o to na co mamy patrzeć, na co uważać. No i oczywiście jak walczyć z tym cholerstwem najskuteczniej. To może nam pomóc następnym razem. Może jakieś kolejne stwory umieją się ukryć przed wzrokiem naszych sensorów. - rzucił do Sowy lekko podirytowany, że nie zadał tego pytania wcześniej. Kisho także wypytywał o to co może ich teraz spotkać, w sumie nie dziwił mu się. Jego także zapewne odparła irytacja. Ciekawe z czym teraz zmierzyła się cała ekipa zgromadzona na murze. Widział jak białogłowa i młodzieniaszek zaczęli zbierać orzechy i dołączył się do tego towarzystwa. Może obecnie nie był jakoś głodny, wolał zostawić je na później, ale bez skorupek. Podchwycił od reszty sposób na ich otwarcie - szybki ruch shurikenem. O ile białogłowa mogła pomylić orzecha z jakimś mega trującym drzewem, to zapewne chłopak potrafiący manipulować drewnem nie popełni tego błędu, prawda?\n-Jak myślicie, co będzie dalej? - zagaił do wyłupiastoocznej i Toshio zbierając przy tym orzechy i wyrzucając łupiny, które miały wrócić do natury i oddać składniki mineralne w nich zawarte. Biomasa i takie tam rzeczy. Wolał oderwać się trochę od tego szaleństwa, skoro rośliny nie mogły ich pogonić. Oby ta jaskinia nie stała się ich kolejnym gwoździem do trumny, bo kto wie co mogło się tutaj czaić.\n//Podobnie jak Kenjiro, tylko nie byłem nawalony :F\nChakra: 97%+8% = 105%\nprzez Lodomir » 9 paź 2017, o 21:21\nRokuro mogła spodziewać się tych pretensji, ale ona uczona była tego fachu zupełnie inaczej. Oczekiwali, że poda im wszystkie informacje, a tymczasem zasiałoby to panikę, i być może, z całej grupy nie zostałby nikt. Już zauważyła, że co poniektórzy byli nader mocno zaskoczeni widokiem, jaki tu zostali. Nikt jednak nie obiecywał złotych gór i wycieczki przez las. Bycie ninja to pasmo usłane tysiącami takich niespodzianek, jak ta przed chwilą. Nie zawsze zna się niebezpieczeństwo, by wiedzieć jak na nie reagować. Poza tym, już wyobrażała sobie ich miny po tym, jakby powiedziała o krwiożerczych kwiatach, które tylko polują na ich tyłki, ale co dalej, to już im nie powie, bo nikt nic więcej nie wie. Jeśli naprawdę by zostali, to każdą inną myśl rozpraszałby obraz jakiejś wymyślnej paszczy, która zaraz im wyskoczy zza drzewa. Zero pożytku, zwłaszcza, gdy nie mieli takiego doświadczenia bojowego. Przez to mogliby się nie przygotować dobrze na inne niedogodności, a to byłby ogromny błąd.\n- Nasze informacje są mocno ograniczone i poza tymi kwiatami, nie znamy żadnych innych stworów, które mogą tu grasować. Jeśli jednak dzicy polują na bestię, to możecie sobie wyobrazić, że ich umiejętności na pewno wykraczają poza gryzienie i trawienie. Sama będę w tym temacie dopiero raczkować, jeśli napotkamy ich na swojej drodze. - odpowiedziała, zapewne niezbyt satysfakcjonująco dla całej grupy. Zapewne spodziewali się dokładniejszych informacji, czegokolwiek, co podpowiedziałoby, jak z nimi walczyć, jeśli tylko się zjawią. Tymczasem nic. I Rokuro wcale nie kłamała, dla niej będzie to coś nowego i w sumie miała cichą nadzieję, że ich spotkają. Nigdy nie bała się śmierci, może to głupota, ale pragnęła tej walki. Nie, żeby chciała specjalnie rzucić ich w wir walki, absolutnie, ale na pewno nie odmówi, kiedy tylko będzie w ich zasięgu. I będzie nieunikniona. - Kiedy ostatnio pojawili się na murze, potrafili posługiwać się jedynie prymitywnymi broniami. Fizycznie mają te same, bądź podobne możliwości, co nasze. Niestety, ich język jest całkowicie inni i mimo wielu starań, nadal nie można go rozszyfrować. Nie wiadomo, jaki i czy w ogóle jakiś postęp zrobili, bo ostatnio potrafili stworzyć coś wilkopodobnego, z dziwnej, czarnej cieczy. Na dodatek potrafiło się regenerować, ale to jedyna bitewna informacja, jaką posiadamy. - krwiożercze rośliny, jakieś wilki z czarnej cieczy... jeśli jednak ostatnim razem udało się ich pokonać, to przecież i tym razem mieli szanse. Zwłaszcza, że mieli konkretne zadanie, a walkami już się ktoś inny zajmował.\nSowa obiegła wzrokiem każdego z grupy, widząc jeszcze nadlatującego piaskowego chłopaka, który postanowił do nich dołączyć. Była pewna, że mieli jeszcze chwilę, więc mogła im pozwolić na odpoczynek, czy nawet zebranie orzechów, które mogły chociaż trochę uspokoić brzuch w razie potrzeby.\n- Nie jest trujące. - zapewniła od razu, zerkając jeszcze na wyleczonego przez Kisho Kenjiro. Byli na pewno na dobrej drodze, młody Uchiha będzie się mógł poruszać bez opóźniania grupy, ale zyskał coś jeszcze, czego do tej pory nie posiadał. Stało się jednak coś, co zapewne odwróciło uwagę wszystkich. Nagle, kiedy Rakan znalazł się wyjątkowo blisko nich i miał wylądować, z jego gardła wydobył się przeraźliwy krzyk. Momentalnie, dość brutalnie, spadł na ziemię, trzymając się za głowę, nie mogąc powstrzymać krzyku, który go rozdzielał. Rokuro zareagowała naprawdę szybko, aktywując swojego sharingana. Nie było mowy, żeby nie zauważyła tego, kto jest sprawcą zamieszania. Naprawdę szybko znalazła się za plecami Juuzou, Podnosząc go gwałtownie do pionu i wyginając jego całe ramię do tyłu, zapewne sprawiając mu delikatny ból. Skrzyżowała swoje palce z jego dłonią, by przerwać zawiązaną przez niego pieczęc i oszczędzić Rakanowi dalszej rozrywki.\n- Nie pomagasz. Wręcz, kurwa, chyba sobie jaja ze wszystkich robisz. Zaczniecie się miedzy sobą lać, to na nic się nie przydacie i zginiecie szybciej, niż o tym pomyślicie. Jak wrócimy, to możecie sobie robić co chcecie, ale nie, gdy ja dowodzę. Nie my mamy być dla siebie wrogami, przynajmniej do końca tej pięknej wycieczki. - nasiliła swój uścisk, mocniej naciągając jego ramie. Jej czerwone oczy wertowały teraz każdego, również Rakana, by móc zareagować w razie, gdyby postanowił się zrewanżować. - Będzie zmiana szyku. Ty będziesz przy mnie, Takeshi zajmie twoje miejsce, a Piaskowy dołączy do Kisho oraz Kyoushiego. - dodała, a gdy nie czuła już żadnego sprzeciwu bądź napięcia ze strony Juuzou, puściła go, nadal jednak będąc blisko i bacznie obserwując dalszy rozwój sytuacji.\n- W najbliższej kolejce każdy, kto nie użył swojej chakry, zyskuje dodatkowe 12%.\n- Czas na odpis się zmienia. Z racji pracy, daję Wam go troszkę więcej, 48h, za to mój czas się ograniczy do 24h na odpisanie.\nprzez Rakan » 10 paź 2017, o 04:33\nTrzęsienie ziemi nieporównywalne do tego doświadczonego przez grupę ekspedycyjną podczas walki z roślinami, rzeki i fontanny złota zmieszane z krwią. Wraz z krzykiem umierających i płaczem tych którzy stracili nadzieję słychać tylko zachrypnięty śmiech...\nTa opcja jednak odpadła od razu jak tylko Rakan spotkał się wzrokiem z przewodniczką grupy, w ułamku sekundy zrozumiał że to nie będzie miało sensu gdyż ta powstrzyma go od podjęcia jakichkolwiek wrogich działań i nie będzie to dla niej nic specjalnie skomplikowanego. Cóż za kompromitacja, wręcz niemożliwe okazanie słabości, wstyd mu było za krzyk jak i za bezradność. Gdyby nie Sowa pewnie byłoby po nim... Ból po upadku dotarł do niego dopiero teraz wraz z poczuciem dezorientacji, jednak to było nic w porównaniu do tego co poczuł przed chwilą. Wstał rozmasowując lekko gardło, nie śpiesząc się aby Sowa na pewno źle nie odebrała jego intencji, a następnie uśmiechnął się beztrosko i z pełną sympatią w stronę Juuzou.\nPo sekundzie jednak powrócił do neutralnego wyrazu twarzy, obrócił się na pięcie i dalej z lekkim podirytowaniem masował gardło. Zamierzał powrócić do pierwotnie założonego planu, znalazł drzewo lekko oddalone od wszystkich, usiadł pod nim i obserwował wszystkich uważnie układając sobie myśli w głowie. Zdecydowanie nie chciał od nikogo pomocy, zerwała się i tak wątła linia zaufania którą mógł się połączyć z grupą.\nCh: 90% + 12% = 102%\nprzez Yujiro » 10 paź 2017, o 17:25\nNo to miło. Dowódczyni grupy ekspedycji, osoba która uznała się za... doświadczoną? Albo to było mylne przeświadczenie Takeshiego. Jednak jedno nie pasowało mu zupełnie, czuł jakby ta kobieta coś ukrywała.\n-Skoro wspominałaś, że wyprawy kończyły się powrotem większości uczestników, to musieliście trafić na jakieś zagrożenia, bo raczej nikt się nie zgubił tak sam z siebie. Konfrontacja z tymi dzikusami to jedno, ale skoro wiesz tylko o tych kwiatkach, to nie mogłaś nam o nim powiedzieć na wejściu? - rzucił nieco zirytowany, bo obstawiał, że tych wypraw poza mur było trochę, więc Shinsengumi już nieco liznęli jakie niebezpieczeństwa mogą na nich czekać po drugiej stronie. Lekceważący stosunek to pierwszy krok do śmierci, który poczynili a zaraz za nimi grupa ekspedycyjna. Bo jak nazwać inaczej jedyne znane zagrożenie, które nie zostało ogłoszone? Cóż, dobrze chociaż, że rany Kenjiro nie były trujące, bo w takiej dziczy nie mogli za wiele poradzić na taką ranę, a na powrót było jeszcze za wcześnie. No i przedzieranie się przez te mordercze roślinki nie należało do najprzyjemniejszych. Sowa radziła sobie z nimi bardzo dobrze, wręcz wyśmienicie, za to reszta cóż... powiedzmy że nie dała się zeżreć tak łatwo, jak można by sądzić. Zbierając sobie grzecznie orzeszki razem z drzewiastym i wyłupiastą zdziwił go krzyk naszego kochanego lotnika, który zaraz wylądował trochę szybciej niż chciał i zaczął się drzeć wniebogłosy. Stracił rozum? Może jego młodzieńczy umysł nie ogarnął tego co tu się działo i po prostu zwariował. Spojrzał na Hisui i zaraz go oświeciło. Może on nie potrafił mówić? Nie powiedział ani słowa od początku, dopiero teraz rozległ się jakiś dźwięk z jego ust i nie należał do najprzyjemniejszych. Mruk czy niemowa? Czy niemowy umieją krzyczeć? Tyle pytań, a tak mało odpowiedzi! Takeshi zwrócił swoje oczęta w stronę Juuzou i zaczął wcinać zebranego wcześniej orzeszka niczym popcorn przy dobrym filmie. To najwidoczniej jego sprawka no i na szczęście Sowa będzie mu się przyglądać teraz z bliska. Mając te swoje oczyska będzie wiedziała, kiedy zacznie kombinować, chociaż w głębi duszy nie uspokajało to Rybokage. Głównie z tego powodu... że nie miał bladego pojęcia jak dokładniej działa sharingan i w jaki sposób bez kontaktu Juuzou wpłynął na lotnika. Prócz tego, że zapewne iluzją.\nNo i szkoda... moja miła posadka na przodzie poszła się kochać, nasz kochany kombinator będzie tuż przed nim... - pomyślał sobie Rybokage i spojrzał na młodego Sabaku, który skierował się w stronę drzew:\n-Nie połamałeś nic? Żywy nam się bardziej przydasz... - po czym wzruszył ramionami i zgryzł kolejnego orzeszka wyszukując pod orzechem kolejne, a że miał konkurencje, to musiał działać sprawnie! Miał teraz iść obok niego, więc dobrze byłoby chociaż wiedzieć jak się do niego zwrócić w razie czego, a jakoś nie satysfakcjonowało go "Ej Ty! Piaskowy dzieciaczku!". No i chociaż dowie się, czy to niemowa jak Hisui czy może jednak potrafi to wydać z siebie jakieś słowo. Albo dwa. Co do reszty zaś, to cóż... nie za wiele się działo, większość odpoczywała. Skierował się w stronę Sowy i zapytał wybiegając nieco w przyszłość:\n-Kiedy wyruszamy dalej? I czy na pewno powiedziałaś nam wszystko, co zwiększy nasze szanse na przetrwanie? Raczej nie sądzę, żeby Shinsengumi wysyłali jako dowódcę grupy kogoś, kto spotkał się tylko z dzikusami i kwiatkami. - zaczął drapać się prawą ręką po nosie - ot odruch - no i w sumie jeżeli mieli zaraz wyruszać to dobrze by było, by ktoś przeskanował teren w poszukiwaniu wrogów. A skoro dzicy właśnie atakowali mur, to mogli przypadkiem się pojawić niedaleko nich. Chociaż czy te dzikusy miały jakąkolwiek strategię? Czy po prostu lecieli w stronę muru w stylu "ura bura, mamy węża!"? Możliwe, że wcześniej usłyszeliby ich okrzyki wojenne, czy też bębny jeżeli takowe mieli.\nprzez Kisho » 10 paź 2017, o 18:56\nSpłacić dług? Zaufanie? Dłużnik? O co im wszystkim chodziło? Może i faktyczne pomógł w poprzedniej walce, ale to przez niego w nią wpadli. Kisho zawiódł jako sensor, który być może jako posiadacz innych oczu niż Hisui mógł wypatrzeć zagrożenie, wszystkich ostrzec i bezpiecznie przeprowadzić naokoło zbiorowiska ludożernych kwiatów. Chłopak ponosi winę za szkody, a wszyscy wokoło, w tym i ten najbardziej poszkodowany Uchiha, dziękują mu za uratowanie tyłka. Najwidoczniej zapomnieli, iż biało oka nie jest jedynym „wykrywaczem” niebezpieczeństw w drużynie i nie mieli do niego żadnych pretensji o to, że nie korzystał ze swych czerwonych oczu. Cóż ich wola. Kisho miał jednak pewne wyrzuty względem samego siebie. Miał zrobić wszystko, co w jego mocy by ekspedycja wróciła cała i zdrowa, a tymczasem prawie doprowadził do tragedii i to na samym początku. Całe szczęście, że nikomu nic poważnego się nie stało, bo tego by sobie nie wybaczył.\nOdpowiedź Sowy, jak już wspomniano, nie była satysfakcjonująca. Po prawdzie, gdyby się nie odezwała, to wyszłoby na to samo, gdyż nie podała żadnej cennej wiedzy na temat tego, co może ich jeszcze chcieć zjeść albo po prostu zabić ku uciesze własnej. Najwidoczniej nie potrafiła uczyć się na błędach. Ciekawe czy przez jej zachowanie znowu wylądują w podobnej sytuacji co kilka minut temu.\nI jak na zawołanie gdzieś nad nimi wydarł się okrzyk bólu. Kisho rzecz jasna widział, że to właśnie najmłodszy piaskowy człowieczek lata sobie gdzieś nad ich głowami, ale nie spodziewał się, że coś mogłoby go dopaść. Przecież nic nie zobaczył a ani myślał o dezaktywacji Tsūjitegana. Pierwsza myśl, jaka wpadła mu do głowy to pojawienie się kolejnego przeciwnika, tym razem jednak niewykrywalnego albo jakiś atak dystansowy. Dopiero po chwili dotarło do niego, że przecież w tym samym czasie jeden z członków drużyny koncentrował chakrę, ale pominął ten fakt, gdyż nie sądził, by chciał zaatakować swojego towarzysza. Oj jak bardzo się mylił.\nPiaskowy upadł na twarz z niemałej wysokości, a Sowa momentalnie doskoczyła do Juuzou, dość brutalnie łapiąc go za rękę. Trzeba było przyznać, że pani kapitan zareagowała błyskawicznie, nie wahając się nawet na sekundę. Nie chciała go skrzywdzić, przynajmniej nie za mocno. Czy sobie zasłużył? Ano pewnie tak. Kisho domyślał się, co kierowało chłopakiem i pewnie postąpiłby podobnie, gdyby miał nieco agresywniejszy charakterek. Niemniej jednak tym zachowaniem pogorszył jedynie sytuację, a ponadto w oczach Kisho całkowicie stracił zaufanie. Może i piaskowy zachował się samolubnie, nie pomagając reszcie z kwiatami, ale czy występek Juuzou nie był podobny, a nawet gorszy? Irytacja, złość, a nawet gniew były częścią ludzkich zachowań, ale Kisho był zdania, że nie należy się podporządkowywać tym odczuciom i zamiast od razu reagować agresywnie, wolał się uspokoić albo po prostu słownie wszystko z siebie „wyrzucić". Gniew zawsze rodził gniew, a shinobi powinni o tym wiedzieć najlepiej.\n- Pomóc? - spytał piaskowego chłopaka, gdy było już po wszystkim. Kisho nie miał bladego pojęcia, w jaki sposób Juuzou przeprowadził atak, ani też czy miało to jakieś swoje następstwa w postaci kolejnych bólów bądź innych groźnych, bądź mniej groźnych oznak. Wolał jednak się upewnić co do stanu młodszego kolegi. Jakby nie patrzeć, od teraz został oddelegowany pod jego skrzydła, jego i Kyo\nprzez Kenjiro » 10 paź 2017, o 20:56\nKenjiro zaczął lekko się uspokajać, emocje nim targające lekko już przystopowały i mógł poświęcić chwile nad zrozumieniem czemu wtedy gdy miał umrzeć jego wzrok zaczął płatać mu figle. Może to wpływ adrenaliny, albo to te same oczy, co u sowy. Kto wie, to okaże się przy najbliższym starciu. Brunet wysłuchał co ma do powiedzenia dowódczymi, nie było to pocieszające go informacje. Mogli się spodziewać wręcz wszystkiego, dlatego trzeba zachować szczególną ostrożność. No może jedyną pozytywną informacją było to że przy ostatnim ataku umieli posługiwać się jedynie prymitywną bronią, no ale tu też dochodziła ta dziwna maź. Następnie został zapewniony że orzeszki nie były trujące, więc postanowił parę na szybko schrupać dla smaku. W końcu ufał sowie bezgranicznie, jeśli każde skończyć w ogień, on to zrobi. Rozłupywał je kunaiem, uderzając w środek, aby rozdzielić skorupkę na dwie części. Nagle dwóch członków drużyny postanowiło się pokłócić, co było bardzo złą decyzją. Byli drużyną, a oni prawie by się tutaj pobili, na szczęście ich piękna liderka szybko powstrzymała Juuzou. Kenjiro miał nadzieje że takie coś się już nie powtórzy, tylko współpraca może umożliwić im ukończenie tej misji w pełnym składzie i z pozytywnym efektem. Po tym incydencie wrócił do jedzonka i czekał na rozkaz wymarszu, gdy postój się skończył wrócił na swoje miejsce w szyku i ostrożnie obserwując okolice ruszył wraz z ekipą do przodu.\nprzez Senju Toshio » 10 paź 2017, o 21:21\nOddanie się prostej czynności zbierania, rozłupywania i mielenia owocu w jamie ustnej służyło młodemu Senju za chwilę do przemyśleń. Każdy musiał się oswoić z przeżyciami. I chociaż jego z zewnątrz okrywała aura wesołego chłopca, to łatwo było można podejrzewać iż to przykrywka. Nikomu jeszcze nie udało się w pełni pogodzić z okropnością odbytych czynów. Trzeba było odreagować, lecz jeszcze nie teraz. Długo nie trwało jego osamotnione zbieractwo. Niczym na grzybobraniu zaraz znalazł się rywal gotowy podebrać najlepsze kąski. Niby powody do obaw zawsze się znajdą, jednak tym razem i ze względu na samo usposobienie Toshio, raczej ucieszył się z tego faktu. Być może podświadomie chciał do tego doprowadzić. Zebrać przy sobie grupkę osób, które mu zaufają. Podstawą teraz było te minimum zapanowania ładu jako drużyna. Dziewczyna całkiem spontanicznie obrała za cel orzechy i w ramach własnej ciekawości wzięła za przykład Toshio. Rozłupywanie skorupki nie należało do trudnych. Wystarczył ostry przyrząd, którym można wbić się w spoinę i przekręcić shuriken w dłoni. Tym samym przy minimum siły uzyskać efekt, jaki pozwoli na oderwanie od siebie obu części pancerza. Niektórzy zwyczajnie mogliby go zgnieść, niczym przy użyciu Dziadka do orzechów, lecz do tego należało posiadać wyćwiczony atrybut siły. I to w znacznym stopniu zapewne. W każdym razie pokazał Hisui tą prostą czynność i z samego faktu zainteresowania jego osobą delektował się chrupiącym i pomarszczonym orzechem. Zaraz potem miał też na widoku Takeshiego, który był niejako partnerem sensorki Hyuuga.\nWnet spokojne dochodzenie do siebie po ciężkiej przeprawie przerwał niemiłosierny jazgot. Krzyk dochodzący niemal z głębi lasu i oddający dzikość ów terenów. Z początku podejrzewał, że to nieprzyjaciel. Uczucia mimo wszystko postawiły Toshiego w sytuacji bojowej. Poderwał się i spoglądał, jak niemal bezwładne ciało Rakana spada z drzewa. Nie miało to sensu, gdyby nie sytuacja po drugiej stronie, w której to Rokuro-sama powstrzymywała przed czymś Juuzou. Umysł sam spajał wątki i dodał dwa do dwóch. Jakieś genjutsu?, pomyślał w pierwszej kolejności. Tylko takim sposobem mógł zaszkodzić piaskowemu chłopakowi. Coś wymknęło się spod kontroli i Toshiemu wcale się to nie podobało. To już wystarczająco zasiało niepewność i pogłębi jedynie brak zaufania. Na tę chwilę był bezradny. Czegokolwiek by się nie tknął, nie wystarczy na wiele. Za to pomogło Rakanowi znaleźć się w centrum zainteresowania. Widok, jak Takeshi miał zamiar znaleźć z nim kontakt i zwyczajowa troska początkującego medyka o zdrowie, wywierała pozytywne uczucia. Jego spojrzenie z kolei skupiło się bardziej na niebieskowłosym sensorze. Nie musiał zdradzać o sobie niczego, lecz wykorzystywanie umiejętności na towarzyszach wzbudzało odrazę. Nie chciał przez pewien moment dopuścić tak wulgarnych emocji do siebie, lecz górę wzięły realia. Zastanawiał się, jak potoczą się dalsze losy tej dwójki. To, czy przeżyją może zależeć w pewnym momencie od pomocy sobie nawzajem. Nigdy nic nie wiadomo. Z pewnością jakaś uraza Yamanaki do Sabaku stanowiła groźniejszy powód do zastanowienia niż czyhające na nich niebezpieczeństwa. Jeśli komuś musi przypaść skryte pilnowanie czyichś pleców, to oby się opłaciło, a będzie nim Toshio. Nie chciał jedynie żałować, że nie był w stanie, bo sam będzie w opresji. Podejść do próby zawsze będzie gotów.\nZainteresowanie zaraz przeszło na temat wyprawy. Co dalej? Kiedy możemy spodziewać się kolejnej przeszkody? Co to będzie? Wszakże cały zabieg ich polowania na Bijuu polegał na improwizacji i naskakiwanie na lidera wyrażało jedynie zaniepokojenie. Nie było sensu powodować jeszcze większej kłótni.\n- Dopóki nie dowiemy się, jakiego rodzaju to stwór został uwolniony na ten świat musimy przedzierać się przez tą dzicz. To raczej nie ważne z czym się zmierzymy. Zespołowo będziemy w stanie poradzić sobie ze wszystkim. Przynajmniej niech jakaś część z nas będzie spójna Takeshi-san. To nasz jedyny sprzymierzeniec. - odparł względem słów rybiego wojownika. Tak, bez odczucia jedności mogą pomarzyć o wyjściu stąd żywymi. Czasami miał wrażenie, że to otoczenie żeruje na ich słabościach. Powoli planuje ich upadek, aby w odpowiednim momencie uderzyć. Wyobraźnia podsuwa mu różne warianty.\n- Czy mamy w planach pojmanie jakichś tubylców, żeby wyjawili nam, co wiedzą? Jest jakaś szansa? - zwrócił się do Sowy, żeby zapytać o jej opinię. W końcu, bo przecież miał już to na myśli spory czas temu. Czy w ogóle zdołaliby znaleźć jakieś siedlisko dzikusów. Zebrane wiadomości stwarzały nielogiczną spójność. Nie znał się na tym za dobrze, lecz genjutsu powinno jakoś nakłonić ofiarę do pokazania co wiedzą, namalowania tego - cokolwiek. Fakt, że niewiele więcej mogli dostać informacji, to w gruncie rzeczy wypadało opierać się na przypuszczeniach. Zrealizować coś w tym kierunku i ewentualnie zrezygnować po pewnym czasie. Należało jednak być mobilnym i nie tracić czujności. Przejrzał potem nowy skład ekspedycji. Formacja zrobiła się bardziej rozciągnięta. Środek nie był już tak zbity, jak wcześniej. Poza tym, że brakowało mu klona, to wszystko wiodło ku najlepszemu. Pozostanie z Kenjirou osłaniając flanki. Takeshi tuż przed nimi. Na czele trójka kunoichi z Juuzou, ale nie miał co liczyć na miłe spojrzenia dziewczyn. Z tyłu dwójka współgrających partnerów Kisho i Kyushio wraz z Rakanem. Dość satysfakcjonująca zmiana, a przynajmniej tchnie w grupę jakąś chęć przystosowania.\n- Dajmy z siebie wszystko Kenjirou-kun. - zawołał do Uchihy, który wydawał się nie tak straszny, jak mu z oczu patrzy (avatar). Poznanie się na człowieku wynikało z ujrzenia w nim kilku cech, które wezmą nad nim górę.\nChakra: 67% + 12%\nprzez Ren » 10 paź 2017, o 23:06\nRen leżała sobie spokojnie na trawie nikomu nie zawadzając. Z nudów podczas leżenia patrzyła na całą ekspedycję z zaciekawieniem. Teraz właśnie miała czas popatrzeć na wszystkich z dużą dokładnością. Jedni również się lenili jak nasza bohaterka a inni w pocie czoła obierali orzechy do zjedzenia. W pewnym momencie piaskowy człowiek postanowił dołączyć do reszty grupy zlatując swoją platformą z piasku na ziemię. Nagle gdy zlatywał na ziemię, i znajdywał się blisko ekspedycji i miał wylądować, z jego gardła wydobył się dziwny krzyk, po czym szybko spadł na ziemię. Cały czas trzymał się za głowę i krzyczał. Sowa zareagowała naprawdę szybko i aktywowała swoje oczy. Szybko znalazła się z plecami Juuzou, wyginając mu ramię. Ren stała osłupiona i nie wiedziała co powiedzieć lub zrobić. Gdy Ren tak stała Sowa oczywiście zapytała się grzecznie Juuzou co on właściwie odwala. Potem dodała coś co zdenerwowało Ren. Mianowicie Juuzou miał teraz iść koło Ren zamiast Takeshiego. Nasza bohaterka nie była zadowolona tym faktem ponieważ nie chciała mieć koło siebie typa który atakuje ludzi z jego drużyny. W tym momęcie Ren postanowiła przejąć inicjatywę. Wstała i podeszła do grupy na bliższą odległość aby każdy ją usłyszał. Ej ej ej. Możecie się przestać kurwa zachowywać jak dzieci? Gramy w jednej drużynie i nie zabardzo podoba mi się myśl o umieraniu przez takiego debila jak ty. (Popatrzyła na Juuzou) Skoro jesteś taki inteligentny to won do lasu walczyć z dzikusami. Jak tak dalej pójdzie to sami nawzajem się wybijemy zanim zrobią to dzikusy. Jeśli przez ciebie ekspedycja straci jakiegoś członka lub jakoś ją spowolnisz to wiedz, że żywy nie wyjdziesz z tego lasu. Skoro już tyle mówię to może wypowiem się na temat walki z roślinami. Skoro widzicie jak ktoś wycina nam drogę ucieczki to czemu wolicie zostać i wycinać jebane chwasty? Rozumiem walkę z tymi najbliżej, ale po co wycinać wszystkie? Ren po swojej przemowie i posłuchaniu odpowiedzi, odwróciła się napięcie i poszła dalej leżeć w trawie.\nprzez Hisui » 11 paź 2017, o 17:04\nSpokojna, niemal przyjacielska w niektórych przypadkach atmosfera zapanowała w tymczasowym obozie. Każdy zajął się swoimi sprawami, nic im tymczasowo nie groziło.. Niemal można było zapomnieć, że są za Murem. Orzechy rosły tu jak w każdym innym miejscu na kontynencie, co było pocieszające w tej nieprzyjaznej krainie. Po chwili dołączył do nich jeszcze młodzieniec z Uchiha, więc niemal połowa grupy się tym zajmowała.\nJednym uchem słuchała rozmowy Sowy, a w momencie gdy wspomniała o ich wyposażeniu pokręciła przecząco głową. Może kiedy ostatnio atakowali to byli prymitywnie wyposażeniu, ale tym razem Hisui widziała, że mają broń porządną, zresztą "mówiła" chyba o tym na początku. Skoro zdobyli stal, to kto wie co mają jeszcze? I skąd to mają, co było nawet ciekawszym pytaniem. Albo są na tyle rozwinięci intelektualnie, że potrafią im dorównać w produkcji broni, a więc nie są takimi całkowitymi dzikusami.. Albo ktoś z ich strony Muru im pomaga, co było bardziej zgodne ze słowami dowódczyni. Tylko komu zależy na wprowadzeniu takiego chaosu? Ktoś, kto ma środki, by takie ilości broni wykupić, możliwości, by je przetransportować mimo patrolowania Muru i do tego motyw.. Hyuuga nie znała nikogo, kto nawet w 1/10 mógłby spełniać te wymagania. I to ją też przerażało, bo miała wrażenie, że to ta osoba lub jej wysłannicy czekają na nich na końcu tej drogi. I to będzie gorsze niż Bestia.\nI może ze względu na to rozleniwienie i spokój, a także to podjadanie nagły krzyk Rakana uderzył ją jak wprawny pięściarz w nos przeciwnika. Poderwała głowę, od razu sięgając do kabury po broń, ale nie była nawet w połowie tak szybka jak Sowa. Ta błyskawicznie złapała napastnika, który zaatakował piaskowego chłopaka, a okazał się nim członek ich własnej grupy! Hisui zasyczała, głośno wyrażając swoje niezadowolenie. Podeszła do sprawcy zamieszania i miała ochotę, korzystając z tego, ze jest unieruchomiony przez dowódczynię, sprzedać mu cios w żołądek, ale czerwony sharingan ostrzegał, by nie próbować głupich rzeczy. Większość osób skierowała teraz oczy na niebieskowłosego sensora, który będzie pewnie na cenzurowanym przez resztę wyprawy. Sytuacja, choć zakończyła się pokojowo, to i tak nie zadowoliła dziewczyny, która musiała rozstać się ze swoim głosem i towarzyszem rozmów, w zamian dostając atakującego własnych ludzi debila. Mogłaby się dogadać prawdopodobnie z każdym z tej wyprawy - poza dwójką obok której szła. Zazgrzytała zębami ze złości.\nNa domiar złego do grupy łaskawie wróciła Ren, która wcześniej gdzieś się zaszyła. Hyuuga, i tak już podburzona, na jej słowa odwróciła się do niej gwałtownie z zaciśniętymi pieścami, gotowa siłowo rozwiązać pewną różnicę zdań która właśnie między nimi wyrosła. Jednak pamiętając reakcję Sowy, powstrzymała pierwsze instynkty. Zamiast tego sięgnęła do notatnika, zapisując wiadomość. Aż ręka się jej trzęsła, taka była zła. Podała wiadomość Takeshiemu, z dopiskiem na górze z prośbę, by przeczytał to na głos.\n- Może dlatego, że nie jesteśmy pierdolonymi tchórzami jak niektórzy i nie zostawiamy swoich za sobą? Piękne towarzystwo mam ze sobą na przodzie: trzęsidupę, która ucieknie przy pierwszym zagrożeniu i zdrajcę, który atakuje ludzi z własnej grupy od pleców - kiedy Rybiasty skończył czytać, dziewczyna splunęła pod nogi i odwróciła się, wracając do orzecha. Nie chciała uczestniczyć w dalszej części rozmowy, będąc pewna, że i tak nie będzie owocna. Sowa do tej pory szczypała się z informacjami, więc i teraz pewnie nic nie powie ciekawego. Pewnie coś w stylu "idziemy przed siebie aż znajdziemy". Prychnęła na samą myśl. Podskoczyła i złapała niższą gałąź, a następnie podciągnęła się na nią, wspinając się wyżej. Miała dość już orzechów, tak samo jak tej grupy. No, może nie do końca całej, ale niektórych jej członków. Westchnęła, siadając na gałęzi z nogami przewieszonymi przez jedną stronę. Musiała mieć chwilę dla siebie, by opanować emocje które w niej buzowały.\nprzez Kyoushi » 11 paź 2017, o 20:10\nNo i karuzela nabrała rozpędu, ale chyba nie w tę stronę co wszyscy oczekiwali. Sowa nie spodziewała się sama takiego obrotu spraw. Jedno było jednak pewne i dotyczyło to białowłosego. Wpierdoliłby się w to bagno po same kostki z wielką przyjemnością, nie chcąc w ogóle myśleć o powrocie. Jego zamiarem była totalna inwigilacja i wykorzystanie tak silnej grupy do własnych celów. Jednego, aczkolwiek prostego. Musiał dowiedzieć się o życiu poza murem jak najwięcej by jego Shirei-kan była zadowolona, a on znów ujrzał jej doskonałość na własne oczy. Dlatego z założenia musiał wrócić w jednym kawałku, a w dodatku wynieść coś ciekawego – pierwsze zaliczone – te dziwne stworzenia nie należały do naturalnych i takich, które widziałby podczas jakiejkolwiek przygody, stąd jeden zero dla niego. Teraz trzeba było poczekać z grupa i wysłuchać tych szczeniackich kłótni, które kompletnie niweczyły jego plan szybkiego i żwawego podróżowania i zwiedzania. Jak można to marnować?! Zdając sobie sprawę z niebezpieczeństwa, wykonywał swoje zadanie jak tylko potrafił najlepiej zabezpieczając tyłki reszty, które podejrzanie zaczęła reagować na siebie jak woda na ogień. Usłyszawszy podziękowania od Kenjiro, jedynie popatrzył w jego stronę, uśmiechnął się i dopowiedział:\n- W końcu jesteśmy w jednej drużynie – na tym zakończył, idąc dalej, chcąc wciąż słuchać co ma do powiedzenia sowa, zlewając resztę, która tak się trudziła. Podobno nowy chłopak miał startować na tył w celach pomocy, który wszczynał jakieś zawadiackie bójki. Trzeba na niego uważać, a w razie czego, potraktować jak zagrożenie. Ale to póki co, po dalszej obserwacji. Gdy tylko widział co się dzieje, wypuścił z ręki swój kunai na lince, który teraz zwisał sobie swobodnie obok jego nogi, tuż obok płaszcza. W każdej chwili, jednym ruchem rzuca nim w przeciwnika, który miałby stanąć na jego drodze, choćby miał się tylko oplątać. Czy ten przeciwnik będzie obcym, czy też kimś z grupy – każdy kto stanowi zagrożenie – musi zostać sprowadzony do parteru – święta zasada ludzi z Ryuzaku. Chcąc nie chcąc, czuł na sobie presję, która spoczywała na tych, którzy musieli zamykać tyły. Teraz, mając problemy jeszcze wewnątrz grupy, białowłosy musiał wyostrzyć swoje zmysły na ponad stuprocentową wydajność by móc kontrolować to co się dzieje przed nim, za nim, a także wokół niego. Musiał mieć się na baczność, wiedząc, że to dopiero początek tej trudnej wyprawy.\n- Na przodzie nieźle się bawią… - zagadał sarkastycznie z pod kaptura do Kishio, na którego trafił zupełnie przypadkiem, a jak się okazałą, był to najlepszy możliwy wybór. We dwóch mogli więcej, a także uzupełniali swoje umiejętności. W obecnej sytuacji nawet charakterami mogli się uzupełnić. Skryty, jednak wybuchowy i impulsywny Kyu z opanowanym i niezwykle utalentowanym użytkownikiem Tsuujitengana. No i reszta, która chyba planowała się pozabijać nawzajem.. Nie ingerował, póki nie musiał, chcąc iść dalej.\nprzez Lodomir » 12 paź 2017, o 21:29\nNie podejrzewała, że grupa aż tak bardzo się nie zgra. Owszem, były jakieś pojedyncze jednostki, które świetnie by ze sobą współpracowały, ale jako całość zapowiadało się tymczasowo na klapę. Zwłaszcza, że niektórzy mocno kwestionowali to, co mówi. Jakby myśleli, że wiedzą lepiej to, co ona tak naprawdę wie. Takeshi zdawał się być liderem w tych zawodach, a Sowa nie miała w zwyczaju się tłumaczyć, a przynajmniej nie po kilka razy. Nie musiał jej wierzyć, tak naprawdę to nie musiało go tu być.\n- Mówiąc o wyprawach, to w głowie ograniczasz ich zasięg jedynie do terenów poza Murem? - powiedziała, umyślnie robiąc z tego pytanie, na które odpowiedzi i tak nie zamierzała dostawać. Jednakże takie wąskie myślenie, podczas gdy ona po prostu powiedziała co nieco o sobie, a nie konkretnie o wycieczkach na nieznane tereny, nie były w jej klimacie. Tak krótkowidzących osób w grupie nigdy nie potrzebowała. - Słuchaj, gdybyśmy wiedzieli więcej, to do tej sytuacji w ogóle by nie doszło, a tereny nieznane dawno przestałyby być nieznane. Jak sądzisz, że wiem więcej, niż to, co zdążyłam do tej pory powiedzieć, to drogę masz wolną. Ja na siłę nikogo tutaj nie trzymam, niańczyć też nikogo nie będę, ani odpowiadać na te zarzuty dalej, bo to dla mnie strata czasu. - dodała, odsuwając się już nieco dalej Juuzou i jeszcze raz lustrując całą grupę wzrokiem. Całe szczęście, że sprawa między chłopakami nie pociągnęła się dalej, bo zapewne jej podirytowanie znacznie by się zwiększyło. A naprawdę lepiej, żeby tak się nie stało.\n- Jak ktoś chce, może dołączyć do Takeshiego. Drogę powrotną na pewno zapamiętał. - dopowiedziała bez cienia złości czy irytacji w głosie. Było jej to całkowicie obojętne, a może nawet i na plus, bo jakoś nie wyobrażała sobie, żeby teraz, po słowach jakie wypowiedział i niedowierzaniu w jej intencje, miał wykonywać polecenia, jako Rokuro zleci. Dobre sobie. - Dalej zapraszam tych, co zamierzają wykonać zadanie, a nie zastanawiać się nad tym, jak to powinno być, co, kto, z kim i dlaczego. - powiedziała, odwracając się już jakby od całej grupy i nieśpiesznie ruszając w dalszym kierunku, ewidentnie dając znać, że czas ruszyć dalej. Dość tej paplaniny, umoralniania i tym podobne. O tym mogą sobie porozmawiać jak już wrócą.\n- W planach nie, ale jakby się ktoś trafił, to nie zaszkodzi. Chociaż szczerzę wątpię, żeby ktoś taki się pojawił. Teraz będą się trzymać w grupach, w patrolach, cokolwiek, żeby nas za daleko nie wpuścić. - odpowiedziała Toshio na pytanie, nie patrząc nawet na to czy ktokolwiek zaczął za nią ruszać, czy też nie. Najwyżej całą Ekspedycje szlak trafi, a trupów będzie więcej, niż tego by mogła sobie zażyczyć. Może w takim wypadku nikt z nich nie wróci, cholera wie. Podczas gdy grupa była na najlepszej drodze by się rozpaść, było to całkiem możliwe. Naturalnym jednak było to, że Sowa chciała mieć przy sobie ludzi, którzy nie będą kwestionować jej decyzji i skoro się tu zgłosili, to byli świadomi, że muszą słuchać czyiś poleceń, jeżeli takowe się ukażą. Oczywiście czarnowłosa nie zamierzała mówić im krok po kroku, co mają robić, bo ich instynkt też był ważny. A jeśli instynkt komuś podpowiadał, żeby się stąd wycofać, nie widziała przeszkód.\n- Wracamy do poprzedniego planu, jeśli chodzi o patrolowanie terenu, w granicach swoich możliwości i pokładów chakry, bo ta na pewno się przyda. - rzuciła wolno, jeszcze nie będą pewna, kto tak naprawdę zostanie. No, paru osób była pewna, więc te słowa i tak nie były rzucone na wiatr. - Szyk zgodny ze zmianą. - dopowiedziała, uważając wszelaką dyskusję za skończoną. - Nikt niczego nie potrzebuje? Wody, cokolwiek? - zapytała jeszcze, chcąc jeszcze w takim aspekcie zadbać o Ekspedycję, od której naprawdę wiele zależało. Nawet jeśli Obrońcy zdawali się być w gorszej sytuacji. Jeśli oni zawalą, Obrona będzie mogła sobie sama groby kopać, taka prawda.\n- Jeżeli ktoś ma maksymalne pokłady chakry równe 105%, po walce miał 95%, to nawet jeśli napisałam, że chakra się regeneruje w kolejce, to nie może być większa, niż maksymalne pokłady, które postać posiada. Po prostu zregenerowało się wszystko, co mogło być. Inni zużyli mniej, inni więcej. Nie chcę więc widzieć, że ktoś, posiadający maksymalne pokłady chakry równe 105%, ma teraz nagle 120%.


Ekspresowa pożyczka - świetny patent na wakacje last minute. - Productor Musical\nEkspresowa pożyczka – świetny patent na wakacje last minute.\nInicio › Foros › Presentaciones y avisos › Ekspresowa pożyczka – świetny patent na wakacje last minute.\nEste debate contiene 0 respuestas, tiene 1 mensaje y lo actualizó tangomarchmad hace 6 años, 6 meses.\n30 octubre, 2015 a las 20:48 #12859\nRynek turystyki w naszym państwie, od wielu już lat serwuje nam niesamowicie szeroki wachlarz z okazjami, patrząc na podróże w najróżniejsze, egzotyczne części świata. Prawdziwie atrakcyjnym wariantem dla zainteresowanych turystów, są tak zwane oferty last-minute.\nTo takiego typu wyjazdy, typu krajowego, ale też i zagraniczne, serwowane w bardzo wartych uwagi cenach. W owym wypadku jednak, wypadałoby być niezwykle czujnym. Bierze się to z faktu, że tego typu oferty wypływają w większości na kilka dni przed planowaną datą startu podróży. Wobec takich sytuacji, nie w każdym przypadku będziemy mogli momentalnie dokonać zapłaty, bo – choćby – nie mamy w tym momencie kompletnej sumy lub mamy w danej chwili znacznie bardziej istotne wydatki. W tym miejscu właśnie, idealnie będzie mogła sprawdzić się szybka pożyczka, którą mamy możliwość zaciągnąć w działającej prywatnie firmie. Nie ma się o co martwić, można namierzyć na rynku takie firmy, które proponują ewidentnie optymalne i sensowne warunki.\nDzięki sięgnięciu po rozwiązanie, którym jest właśnie pożyczka pozabankowa – ranking chwilówek, będzie można zdecydowanie szybko cieszyć się doskonałymi, upragnionymi wakacjami. Byłoby warto nadmienić, że w ofertach mogą znaleźć się bez cienia wątpliwości warte sprawdzenia warianty, jak również lokalizacje, o których nie pomyślelibyśmy w standardowych warunkach. Teraz możemy prościej niż kiedykolwiek, spełnić marzenia odnośnie podróżowania, co zaś się z tym wiąże – odwiedzać nowe miejsca i cieszyć się niezapomnianymi wrażeniami.\nactivo hace 6 dias, 21 horas


Co robić, a czego unikać, przekazując prace wideo do Adobe Stock\nPrace wideo: co robić, a czego unikać\nOstatnia aktualizacja May 20, 2021 10:09:52 PM GMT\nPrzejrzyj nasze wskazówki, aby wszystkie Twoje prace wideo zostały przyjęte do naszej kolekcji.\nSesja nagraniowa zakończona? Pora teraz wybrać najlepsze ujęcia i wprowadzić zmiany edycyjne, aby przesłać prace wideo do usługi Adobe Stock. Poniższe wskazówki przygotowano z myślą o ułatwieniu dostawcom przesyłania prac wideo, które mogą zostać sprzedane klientom. Nie obowiązują tu żadne rygorystyczne zasady, ale jest kilka polecanych czynności i rzeczy, których warto unikać na poszczególnych etapach.\nTak: Stosuj czyste cięcia, tak aby materiał wideo nie zaczynał się na osobnym klipie.\nTak: Twórz krótkie klipy, rozdzielając każde ujęcie. Akceptujemy nagrania o długości do 60 sekund, a rekomendowana długość wynosi 10–20 sekund.\nTak: Pozostaw punkty montażowe na początku i końcu klipów wideo — zaleca się pozostawienie 1–5 sekund.\nTak: Wytnij korekty kamery, takie jak ustawianie ostrości lub przybliżenia.\nTak: Przetwarzanie zastosowane do materiału wideo powinno być subtelne. Najlepiej sprzedają się ostre nagrania w czystych kolorach.\nNie: Nie stosuj nadmiernego wyostrzania, ponieważ może uwydatnić szum i niepożądane tekstury.\nNie: Nie zwiększaj drastycznie kontrastu, ponieważ może to spowodować powstanie szumu i utratę szczegółów.\nTak: Pamiętaj, że obraz podglądu wideo będzie automatycznie wybierany z klatki w 5 sekundzie trwania filmu.\nTak: Dopasuj poziomy, krzywe lub jasność/kontrast, aby uzyskać najlepszy zakres tonalny.\nNie: Nie zwiększaj nadmiernie nasycenia — jeśli chcesz mocno uwydatnić kolory w celu uzyskania konkretnego efektu estetycznego, użyj dodatkowego modułu korekcji koloru lub funkcji Jaskrawość na panelu gradacji kolorów Lumetri w programie Premiere Pro.\nNie: Nie przesyłaj materiału nagranego w formacie Log Gamma bez korekcji. Do materiału nagranego w tym formacie powinna zostać zastosowana prosta gradacja kolorów — zaleca się użycie podstawowej tabeli LUT Rec 709.\nNie: Nie dodawaj winiet lub innych efektów, chyba że mają istotne znaczenie dla ujęcia.\nNie: Nie twórz materiału wideo z obrazów nieruchomych. Wyjątek stanowią filmy poklatkowe (fotografia time-lapse lub animacja typu stop motion).\nTak: Zachowaj dźwięk otoczenia, jeśli ma akceptowalną jakość.\nTak: Uzyskaj zgody na rozpowszechnianie od wszystkich dających się zidentyfikować osób wypowiadających kwestie, albo usuń taki dźwięk.\nTak: Usuń materiał dźwiękowy, który nie jest użyteczny, na przykład dźwięk nadmiernie zmodulowany lub dźwięk, który może być chroniony znakiem towarowym. Wideoklipy bez dźwięku są jak najbardziej dopuszczalne.\nNie: Nie dodawaj muzyki ani efektów dźwiękowych.\nNie: Nie przysyłaj materiałów które różnią się tylko nieznacznie lub których różnice wynikają z efektów wprowadzonych na etapie postprodukcji. Pamiętaj, aby każda praca oferowała klientowi niepowtarzalną wartość.\nNie: Nie zwiększaj rozdzielczości nagrania (na przykład z HD do 4K). Nagranie należy przesyłać w takiej wielkości, w jakiej je zarejestrowano, lub w razie potrzeby w mniejszej.


Wieści z zagranicy: Leon bez Superpucharu, Smarzek liderką - Polski Związek Piłki Siatkowej\nWieści z zagranicy: Leon bez Superpucharu, Smarzek liderką\nAnna Daniluk, foto: vc-lokomotiv.com i legavolley.it, 25 października 2021\nJak co tydzień przyjrzeliśmy się występom naszych reprezentantów i reprezentantek za granicą. Znakomity mecz zagrała Malwina Smarzek w ramach Pucharu Rosji. Wilfredo Leon niestety bez Superpucharu Włoch.\nSuperpuchar Włoch: Sir Safety Conad Perugia – Itas Trentino 0:3 (21:25, 21:25, 23:25)\nWe Włoszech panowie rywalizowali w finałach Superpucharu, a w najlepszej czwórce znalazły się zespoły z Perugii, Trydentu, Maceraty i Monzy. Drużyna Wilfredo Leona w półfinale uległa niestety Itasowi i tym samym wyeliminowała się z szans gry o trofeum. W tym spotkaniu przyjmujący reprezentacji Polski zdobył 16 punktów przy 55% skuteczności w ataku. Poza ofensywą nasz kadrowicz nie punktował w innych elementach i tym samym nie skorzystał ze wszystkich rezerw jakimi dysponuje. Po Superpuchar sięgnęli ostatecznie siatkarze Trentino, którzy w finale pokonali 3:1 Vero Volley Monzę.\nVbc Trasporti Pesanti Casalmaggiore - Prosecco Doc Imoco Volley Conegliano 0:3 (15:25, 23:25, 23:25)\nKolejną wygraną do swojego dorobku dołożyła Joanna Wołosz i tym samym w dalszym ciągu nie przerwała serii zwycięstw Imoco Volley Conegliano, która trwa już od grudnia 2019 roku. Polska rozgrywająca w meczu przeciwko Casalmaggiore punktowała tylko raz – w ataku i niezwykle szanowała piłkę, co pokazała przede wszystkim w polu serwisowym gdzie zaserwowała dziesięć razy i nie popełniła żadnego błędu.\nVero Volley Monza – Igor Gorgonzola Novara 2:3 (35:33, 22:25, 18:25, 25:20, 4:15)\nBardzo zacięte spotkanie ma za sobą Magdalena Stysiak, której zespół uległ w pięciu setach Igor Gorgonzoli Novarze. Niestety siatkarki z Monzy grały bardzo nierówno co najlepiej pokazują pierwsza i ostatnia partia. Polka dostała w tym starciu aż 54 piłki w ataku, kończąc z nich 19 i tym samym zapisując na swoim koncie 35-procentową skuteczność w ataku. W innych elementach Magdalena Stysiak nie punktowała.\nASK Niżny Nowogród – Zenit Kazań 0:3 (22:25, 15:25, 15:25)\nCzwartą wygraną do tabeli dopisał Zenit Kazań, a wraz z nim Bartosz Bednorz. Drużyna z Tatarstanu tym razem pokonała ASK Niżny Nowogród, nie pozwalając rywalom na przedłużenie spotkania. Przyjmujący reprezentacji Polski ma za sobą solidny występ, w którym punktował dziesięciokrotnie i zanotował blisko 60% skuteczności w ataku. Bardzo dobrze radził też sobie w polu serwisowym, posyłając 3 punktowe zagrywki.\nPuchar Rosji: Lokomotiw Kaliningrad - Proton Saratów 3:2 (21:25, 25:17, 25:20, 20:25, 16:14)\nMalwina Smarzek umocnią się na pozycji liderki Lokomotiwu Kaliningradu. Atakująca reprezentacji Polski tym razem poprowadziła swój zespół do zwycięstwa w pięciosetowym meczu Pucharu Rosji przeciwko Protonowi Saratów, dając mu tym samym awans do turnieju finałowego. W całym starciu nasza kadrowiczka zdobyła 33 punkty i skończyła 30 z aż 66 wykonanych ataków. Swoje statystyki uzupełniła o 3 skuteczne bloki.\nVC Neuwied 77 – Allianz MTV Stuttgart 0:3 (19:25, 21:25, 21:25)\nW Bundeslidze Allianz MTV Stuttgart może cieszyć się z kolejnego zwycięstwa. Występująca w jego barwach Julia Nowicka tym razem zagrała w mniejszym wymiarze, a na boisku pojawiła się jedynie na chwilę w ostatniej partii. Mecz zakończyła bez zdobyczy punktowej.\nEpicentr-Podolany Gródek – VK Dnipro 3:0 (25:22, 25:23, 25:23)\nVSK Jurydyczna Akademia Obwodu Charkowskiego – Epicentr-Podolany Gródek 1:3 (25:23, 21:25, 21:25, 10:25)\nDobre wieści napływają też z Ukrainy, gdzie w tym sezonie swoich sił próbuje Artur Szalpuk. Jego Epicentr-Podolany Gródek dopisał kolejne dwa zwycięstwa do tabeli, a nasz przyjmujący znów zasilił swój dorobek punktowy w Superlidze. W pierwszym meczu przeciwko VK Dnipro zdobył łącznie 14 „oczek”, a następnego dnia w starciu z drużyną obwodu charkowskiego zapisał na koncie 17 punktów, w tym aż 5 zdobytych blokiem.\nPanasonic Panthers – VC Nagano Tridents 3:0 (25:23, 25:21, 25:15)\nPanasonic Panthers – VC Nagano Tridents 3:0 (25:19, 25:23, 25:21)\nW weekend Michał Kubiak i jego „Pantery” dwukrotnie pokonali 3:0 VC Nagano Tridents. W obu spotkaniach kapitan reprezentacji Polski zdobył po 11 punktów, notując około 50-procentową skuteczność w ataku. W drugim ze starć dobrze radził sobie w bloku i aż 3 razy zatrzymał przeciwników na siatce.\nWolfDogs Nagoya – Oita Miyoshi 3:1 (25:21, 16:25, 25:22, 25:20)\nWolfDogs Nagoya – Oita Miyoshi 3:0 (25:23, 25:23, 25:22)\nO kolejne punkty walczył Bartosz Kurek a jego WolfDogs Nagoya zatrzymali Oitę Miyoshi wygrywając najpierw 3:1, a nazajutrz 3:0. W pierwszym meczu polski atakujący zdobył 19 punktów przy 56-procentowej skuteczności w ataku, natomiast w drugim ze spotkań zaprezentował się jeszcze lepiej, zdobywając w sumie 24 „oczka”. W niedzielnym meczu atakował z 62-procentową jakością dokładając także punkty w bloku i polu serwisowym.\nObradował Zarząd PZPS\nSrebrna rocznica polskiej siatkówki\nReprezentant Tygodnia: Grzegorz Łomacz\nReprezentantka Tygodnia: Agnieszka Kąkolewska


Wróblin Głogowski - opuszczony kościół.\nWróblin Głogowski (niem. Fröbel) - opuszczona wieś koło Głogowa w woj. dolnośląskim. Wieś została wysiedlona z uwagi na degradację środowiska przez Hutę Miedzi Głogów leżącą w jej bezpośrednim sąsiedztwie. Domy i gospodarstwa (oprócz jednego, które stoi do dziś i jest zamieszkałe) zostały wyburzone. Na końcu wąskiej, kamiennej drogi prowadzącej przez Wróblin Głogowski pozostał jedynie zbudowany w stylu klasycystycznym niewielki, niszczejący kościół pod wezwaniem św. Heleny pochodzący z 1810 roku . Na stojącym przed kościołem krzyżu została umieszczona tabliczka z datą "15 - 16 V 1973".\nWidok w stronę kościoła z końca kamiennej drogi biegnącej przez wioskę.\nPoniżej kilka zdjęć z wnętrza kościoła.\nWidok w kierunku miejsca, gdzie kiedyś znajdował się ołtarz. Po lewej stronie wejście do zakrystii.\nWejście do zakrystii. Pod oknem pamiątkowy napis o treści: "Roku Pańskiego 1964 gdy na Stolicy Piotrowej zasiadał Pap. Paweł VI a rządy Archidiecezji sprawował Ks. Arcyb. B. Kominek dzięki ofiarności wiernych Wróblina Świątynia ta została odnowiona"\nWidok w kierunku wejścia głównego (znajdującego się w wieży kościelnej) nad którym znajduje się niewielki chór. Na chór można się dostać po drewnianych schodach umieszczonych w wieży kościelnej, na którą wejście jest obecnie niemożliwe.\nPrzy kościele napotkałem parę takich budowli, ale ich przeznaczenia do końca nie jestem pewien.\nWięcej ciekawych zdjęć kościoła we Wróblinie Głogowskim na stronie Foto Fakyy: , .\nPozostałe zdjęcia w TEJ galerii. Ciekawe informacje dotyczących tej miejscowości na TEJ stronie.\ndokumentalne dolnośląskie kościoły Wróblin Głogowski Wróblin Głogowski - opuszczony kościół\nLokalizacja: Wróblin Głogowski, Polska\nChemini 5 lipca 2013 22:49\nDzięki za natchnienie!\nRaven Fotoamator 5 lipca 2013 23:34\nCzekam więc na relację :)\nChemini 27 lipca 2013 22:01\nByłam :) Malutki,ale piękny ! Wewnątrz dziesiątki motyli i nieziemski klimat.\nIwona Makowska 5 lipca 2013 23:21\nPrzepiękny, klimatyczny i smutno, że taki opuszczony...\nOdszedł w niepamięć wraz z ludźmi, którzy musieli opuścić miejscowość ...\nnickt.pl 6 lipca 2013 07:46\nswietny reportaż Ravi.\na czy te niby kapliczki to nie są stacje drogi krzyżowej?\nRaven Fotoamator 6 lipca 2013 07:49\nDzięki :) A widzisz :) - jest to jakiś pomysł - wprawdzie doliczyłem się tylko 3, ale to nie znaczy, że ich tam więcej nie ma lub nie było ...\nWiesław Zięba 6 lipca 2013 10:51\nBardzo interesujące miejsce i ten opuszczony kościół. Smutne. Ciekawy jestem tych pozostałych ludzi. Jak tam funkcjonują...\nRaven Fotoamator 6 lipca 2013 10:54\nTo zaledwie jedno gospodarstwo w środku dawnej wioski nieopodal Odry - warunki zapewne iście traperskie (nie licząc zanieczyszczeń z huty), ale do Głogowa niedaleko więc pewnie jakoś sobie radzą ...\nIza 6 lipca 2013 13:05\nPiękne fotografie! :)\nRaven Fotoamator 6 lipca 2013 15:33\nrutka922 7 lipca 2013 13:04\nRaven Fotoamator 7 lipca 2013 14:40\nZgadzam się - wrażenia niezapomniane :)\nFotoNaturalnie.blogspot.com 7 lipca 2013 15:27\nBardzo ale to bardzo robisz zdjęcia w "moim klimacie", są świetne i pod względem kadru i kolorów i w ogóle są dopieszczone do granic możliwości. Gratuluję i dołączam do obserwowanych. Pozdrawiam ciepło zwłaszcza jako nowa fotoblogerka http://www.fotonaturalnie.pl :)\nRaven Fotoamator 7 lipca 2013 15:31\nWitam serdecznie w moich skromnych progach :) Dziękuję za tak przychylną ocenę moich prac - również pozdrawiam i witam w świecie foto-blogerów :)\nMaciej 9 lipca 2013 09:16\nWspaniały klimat, kościół piękny i tak jak poprzednicy też napisze, szkoda, że opuszczony\nRaven Fotoamator 9 lipca 2013 09:23\nCo gorsza z dnia na dzień popada w ruinę ...\nKris Beskidzki 10 lipca 2013 18:30\nJuż się wysłużył. Spółki z udziałem skarbu państwa zapłacą odszkodowania lub przesiedla mieszkańców. Niestety kościół stał się chyba w tym miejscu niepotrzebny.\nBardzo ładnie oddałeś klimat :)\nRaven Fotoamator 10 lipca 2013 22:29\nDzięki bardzo :) Mieszkańcy już dawno wysiedleni - ostał się jeno ten kościół - tak jak słusznie zauważyłeś ... już tu niepotrzebny ...\ndaro_1967 25 lipca 2013 16:10\nRaven Fotoamator 25 lipca 2013 16:33\nI tu pełna zgoda :) - wrażenia niezapomniane ...\nAnonimowy 21 września 2013 13:49\nCzy w Wróblinie są jakieś opuszczone gospodarstwa?\nRaven Fotoamator 21 września 2013 19:03\nOpuszczonych gospodarstw brak :)\nAnonimowy 26 listopada 2013 19:25\nLudzie jakie stacje Drogi Krzyżowej jak to jest dla owadów!!!!\nAnonimowy 6 lipca 2014 19:06\nTeż miałam to napisać. To gliniane słupy dla dzikich pszczołowatych, imitujące gliniane ściany budynków, w których drążyły sobie norki. Podobne konstrukcja od lat stoją w Wigierskim Parku Narodowym.\nRaven Fotoamator 6 lipca 2014 22:30\nAnonimowy 7 sierpnia 2015 21:25\nZapraszam teraz zobaczyć jaki jest zdewastowany :-(\nAnonimowy 12 stycznia 2016 18:16\nPiekny kosciolek, szkoda, ze zmarnowany...przeciez to zabytek, dzisiaj 206 lat !\nRaven Fotoamator 12 stycznia 2016 19:27\nNie sposób się z tym nie zgodzić ...\nAnonimowy 16 maja 2017 06:56\nMoże kiedyś sie do niego wybiore lubie opuszczone kościoły


Hotele — Saijo - Anuluj większość rezerwacji | Hotels.com\nSaijo — hotele\nWyszukaj hotele w mieście Saijo\nSaijo — najpopularniejsze atrakcje\nWięcej informacji — Saijo\nNajlepsze hotele w mieście Saijo\nSaijo — ogólne informacje\nSaijo to idealny cel podróży, jeśli chcesz zdobyć nowe doświadczenia. Saijo — nocleg w okolicy dopasowany do Twoich potrzeb. Nieważne, czy przyjeżdżasz tylko na jedną noc czy na cały tydzień. Skorzystaj z mapy online na stronie Hotels.com i wyszukaj hotele w pobliżu miejsca takiego jak Saijo. Saijo to doskonałe miejsce do zwiedzania. Na naszej mapie możesz zobaczyć okolice wszystkich hoteli i sprawdzić, jakie atrakcje znajdują się w pobliżu. Możesz też sprawdzić wyniki na większym obszarze. Saijo — świetne oferty hoteli z gwarancją najniższej ceny.\nJakie są najlepsze miejsca na nocleg w mieście takim jak Saijo?\nSaijo — 2 najlepsze miejsca na nocleg:\nSaijo — dojazd\nKtóre lotnisko znajduje się najbliżej miasta takiego jak Saijo?\n• Matsuyama (MYJ), 38,3 km od centrum miasta Saijo\nSaijo – atrakcje\nCo warto zobaczyć w mieście takim jak Saijo?\nCo można robić w mieście takim jak Saijo?\nSaijo — inne popularne atrakcje\n• Chram Fujimori\n• Chram Ishizuchi\nKiedy najlepiej odwiedzić miasto takie jak Saijo?


Dom wakacyjny, Dębogórze, 393,00 m2\ndom wakacyjny na sprzedaż Dębogórze\nDom wakacyjny na sprzedaż 393,00 m², Pomorska, Dębogórze\n393,00 m² 8 pokoi wolnostojący\n670 000 zł\t8 pok. 393,00 m²\nDom zlokalizowany w miejscowości Dębogórze, Gmina Kosakowo, Powiat Pucki. Dębogórze to spokojna wieś kaszubska zamieszkała przez niespełna 1000 mieszkańców. W miejscowości szkoła podstawowa, przedszkole, linia autobusowa, sklep. Dla zmotoryzowanych do centrum Gdyni zaledwie zaledwie 12 km, do Rumi 5 km, do Pucka 14 km.\nDuża działka 2357 m2, w kształcie regularnego prostokąta. W całości ogrodzona z dużą bramą wjazdową. Granice działki obsadzone roślinnością. Powierzchnia działki daje bardzo duże możliwości zagospodarowania ogrodu.\nDuży dom, został wybudowany w tradycyjnej technologi. Stan zaawansowania budowy - surowym zamknięty z pokryciem dachowym (blachodachówka) i częściowo ocieplony. Dom składa się z trzech kondygnacji:\nI. Piwnica i 2 garaże (200 m2)\nII. Parter (193 m2). Wnętrze podzielone jest na 2 niezależne mieszkania z możliwością połączenia w jedną całość. Każde mieszkanie ma swoją łazienkę i kuchnię. Układ pomieszczeń zgodnie z załączonymi rzutami.\nIII. Poddasze w skosach w formie otwartej z możliwością indywidualnej aranżacji.\nDom o dużych możliwościach: 7 pokoi, 2 łazienki, 2 kuchnie, 2 garaże i bardzo duża piwnica (130 m2 - 5 pomieszczeń). Dom może być przeznaczony dla: dużej rodziny, rodziny 2-3 pokoleniowej.\ndomy wakacyjne na sprzedaż - Pomorska\ndomy wakacyjne na sprzedaż w Dębogórzu\nagencje nieruchomości w Dębogórzu


Etnies Fader - kultowy model już w sieci Sizeer! » SI Blog - uwolnij swój czas\nEtnies Fader - kultowy model już w sieci Sizeer!\nDodane przez Justyna @ SI dnia 24-03-2009 o 16:53Brak komentarzy\nTagi: buty, etnies, sezon wiosna-lato268 odsłon/y\nModelu butów Etnies - Fader nawiązujące do klimatu i stylistyki lat 90-tych, kiedy boom na luźny skate’owy styl zaczął opanowywać świat. Podwójnie przeszywana podeszwa, gąbkowany język (utrzymywany w środku dzięki systemowi pasków) i kołnierz, określają klimat gatunku skate/snow/surf/moto.\nButy wykonane ze skóry, przyozdobione modnymi wzorami, z dużym klasycznym logo ETNIES z boku w wyróżniającej się kolorystyce. Dodatkową ochronę i wysoki komfort zapewnia piankowa wkładka STI Foam Level 2. But dla dziewczyn, które lubią “pokazać pazur”.\nModel Fader występuje w wersji męskiej (na zdj. z prawej) i damskiej (na zdj. z lewej);\nDowiedz się więcej o marce Etnies!\nButy Etnies znajdziesz w salonach sieci SIZEER na terenie całego kraju.\nPerry Mid - Etnies dla kobiet!\nEtnies - nowa marka w sieci SIZEER\nEtnies - nowy styl w sieci Sizeer i wielki konkurs!


Szczotkowa kuchnia japońska: 2017\nJapońskie przekąski na domówkę - tsukune, yakitori negima, solone skrzydełka\nWpis powstał z potrzeby chwili - przyjmowaliśmy z Robaczkiem Gościa, i trzeba było go (i siebie przy okazji) nakarmić. Nakarmić niskokosztowo i nieinwestycyjnie, w sensie czasu poświęconego na przygotowanie, i żeby jedzenie za bardzo nie absorbowało - spotykaliśmy się bowiem po to, żeby spożywać alkohol. Stanęło na finger food. Japońskim oczywiście.\nDziś aż trzy przepisy - dwa na yakitori (焼き鳥), czyli szaszłyki z kurczaka, jeden na pieczone skrzydełka. Wszystko z kuraka, wszystko grillowane w piekarniku, wszystko da się przygotować wcześniej i wrzucać w razie napadu głodu. Tych samych przepisów można użyć do przygotowania jedzenia latem, na "prawdziwym" grillu węglowym.\nEtykiety: drób, grill, kuchnia japońska, przepis, yakitori\nPlacki z zieloną herbatą matcha, polane słodkim syropem kuromitsu\nDziś gotujemy i jemy z bloga No Recipes, nowocześnie, ale po japońsku - placki z zieloną herbatą. Tak właśnie, placki. Słowniki uparcie podają, że "pancake" to po naszemu "naleśnik". Pshaw!* Naleśnik proszę Państwa jest płaski, jak, nomen omen, naleśnik, i cieniutki, jak crêpe. Słowo "placek" opisuje moim zdaniem pankejka dużo lepiej. Howgh!**\n* Dla młodzieży millenijnej, niewyrosłej na książkach niejakiego Maya i enerdowskich*** ekranizacjach tychże: Indianie we wzmiankowanych wyżej dziełach używali tego słowa do wyrażenia dezaprobaty i pogardy.\n** J.w., znaczy tyle co "rzekłem". Indianie we wzmiankowanych książkach używali tego słowa do zakończenia wypowiedzi.\n*** Enerde był mlekiem i miodem płynącym krajem demokracji ludowej. Pod koniec ubiegłego wieku Źli Niemcy dokonali na niego inwazji, a następnie zaanektowali jego terytorium.\nEtykiety: kuchnia japońska, przepis, słodycze\nKame Wrocław - recenzja\ntl;dr w moim przekonaniu to jest najlepsza we Wrocławiu japońska restauracja.\nAutor: Wiesław Szczoteczka o 13:00 1 komentarz:\nCzosnek w fermentowany w miso, czosnek fermentowan...\nJapońskie przekąski na domówkę - tsukune, yakitori...\nPlacki z zieloną herbatą matcha, polane słodkim sy...


Brothers in Arms | Poloniści @pcen.pl\nBy mkalandyk ⋅ 6 listopada 2017 ⋅ Post a comment\nByło nas 19. Raz więcej, raz mniej. Trzy kulawe (mało liczne) drużyny. Niepełny (bardzo) pluton według obowiązujących modeli kadrowych wojska. I miesiąc, by zobaczyć, jak to jest. Zobaczyć siebie w sytuacjach dla cywila nowych. Raz męczących, raz wyczerpujących, często groteskowych, na pewno – zmuszających do weryfikacji osobistych nawyków, sądów i opinii.\nWyrwani z codziennych kolein, staliśmy się grupą żołnierzy uzupełnienia. Najgorszego z możliwych wariantów przyszłego żołnierskiego losu. Będziemy zastępować w pododdziałach tych, którzy stanowić będą nieuchronne „straty w ludziach” w czas wojennej zawieruchy. Oznacza to podwójną obcość. Tę, która postawi nas wobec konieczności mordowania innych i tę, która sprawi, że będziemy obcy w oddziałach przyjmujących nas jako uzupełnienie stanu liczebnego. Pozbawieni będziemy na początku przywileju bycia swoim, kolegą, partnerem. Będziemy obcy, podejrzani, bo niepoddani wcześniejszym rygorom wspólnego szkolenia i wspólnej walki. To na nas będzie skupiała się potencjalna chęć obarczenia kogoś odpowiedzialnością za śmierć towarzyszy. Będziemy więc posyłani na najtrudniejsze odcinki i traktowani jak anonimowe, bo świeże, mięso armatnie.\nTymczasem idziemy. Maszerujemy dziesiątki kilometrów. Okopujemy się, ćwiczymy wytrzymałość, różne formy walki w szykach bojowych, nowe techniki posługiwania się bronią. Strzelamy, rzucamy granatem, oswajamy nowe maski gazowe i stare dymy sprawdzające ich szczelność.\nPoznajemy się. Konfrontujemy różne osobowości, style życia, poglądy i – stopnie wojskowe. Budujemy, chcąc nie chcąc, więzy. Szorstko, czasem hałaśliwie, wulgarnie lub złośliwie. Jak to w wojsku. Przenosząc doświadczenia sprzed wielu lat z czasów służby zasadniczej lub SPR-u. To ciekawe doświadczenie. Podobnie jak powolne, ale widoczne ścieranie się kantów, rezygnowanie z dawnego nawyku egoistycznego dbania o siebie w myśl niewyszukanej żołnierskiej zasady: „Masz łeb i ch.j, to kombinuj”, czy też wrogości w stosunku do kadry zawodowej.\nTa traktuje nas bez sentymentów, ale i dba, sprawdza potencjał, wydolność. Chce zrealizować podstawowy cel tak długiego bycia w warunkach polowych: stworzyć oddział, który wytrzyma nałożone obciążenia fizyczne i psychiczne a przy okazji stanie się narzędziem wojskowego realizowania celów bojowych.\nRozumiem to i się wzdragam. Przyjmuję do wiadomości i klnę w duchu na czym świat stoi. Jesteśmy tu po to, by realizować rozkazy dowództwa i cele, które w ogólnym rozrachunku wiążą się z ofiarami. Zawsze licznymi i nieestetycznie rozwalonymi przez kawałki metalu, różnego rodzaju wybuchy, podpalenia i inne zdarzenia mające miejsce na polu walki.\nUświadamia się nam, że musimy walczyć i ginąć, a będąc rannymi, radzić sobie samemu: uszczelnić dziurę w płucach, dać w żyłę, gdy nam się przydarzy zobaczyć zawartość własnego brzucha lub osobistą nogę na drzewie, a ratując innego, mieć go zawsze jako użyteczną osłonę. Bo po co komu dwa trupy lub dwaj ranni żołnierze? To tylko kłopot w realizowaniu zadań pola walki i patriotycznym zajęciu likwidowania npla.\nA przecież będziemy towarzyszami broni. Wykuwa się to powoli, dzień za dniem w codziennym, żmudnym pokonywaniu terenu, dźwiganiu sprzętu bojowego, pocie zalewającym oczy i bechatki, zajęciach na strzelnicy, obsłudze wozu, czyszczeniu broni, maszerowaniu tak takt w takt na placu apelowym przed dowództwem batalionu.\nMówię to ja – integralny pacyfista – i żołnierz. Dziesięciokrotnie powoływany do wojska. Jeżeli widzicie tu jakąś sprzeczność, Szanowni Państwo, to Wasza sprawa. Ja takowej nie zauważam.


Program lojalnościowy - Księgarnia Wydawnictwa MAG\nKUPUJESZ – PUNKTUJESZ! 1 pkt = 1 zł\nWażne! Do naliczenia punktów konieczna jest rejestracja w sklepie oraz logowanie na konto\nUczestnictwo w programie jest dobrowolne i nie pociąga za sobą żadnych zobowiązań.\nZa każdym razem, gdy zrobisz zakupy logując się do swojego konta, naliczone zostaną punkty lojalnościowe.\nKażde wydane 18 zł na zakupy książkowe to 1 punkt w programie lojalnościowym. Koszty przesyłki nie są brane pod uwagę.\n1 punkt = 1 zł, które możesz wymienić na dowolną książkę po zgromadzeniu liczby punktów odpowiadającej jej cenie.\nIlość punktów za pojedynczy egzemplarz książki uwidoczniona jest na karcie książki pod koszykiem. Suma punktów, która zostanie przyznana za całość zamówienia po jego zrealizowaniu, widoczna jest w prawym dolnym rogu okna "Zawartość Twojego koszyka".\nSystem automatycznie naliczy punkty w momencie zakończenia realizacji zamówienia i przechowa je na Twoim koncie.\nPunkty nie zostaną przyznane, jeśli zakup nie dojdzie do skutku, np. z powodu braku wpłaty, nieodebrania zamówionej przesyłki, zwrotu towaru.\nPo wymianie punktów lojalnościowych na książkę należy zgłosić wybrany sposób dostarczenia książki. Można to uczynić emailem, telefonicznie lub poprzez wpis w uwagach do zamówienia. Książka może zostać wysłana wraz z kolejnym zamówieniem, prosimy wówczas o wpisanie tej informacji w uwagach do zamówienia. Jeśli ma zostać wysłana jako oddzielna paczka należy opłacić koszt przesyłki przelewem na konto księgarni. Paczka pocztowa koszt wysyłki 17,50 zł, paczkomat 15,90 zł. W przypadku, gdy zgłoszona jest do wymiany więcej niż jedna książka prosimy o kontakt w celu ustalenia kosztów wysyłki.


Akcesoria Do Tabletu - Idealny Prezent Pod Choinkę! | VideoTesty.pl\nTablet to świetny prezent gwiazdkowy, lecz jeśli osoba którą chcemy obdarować posiada już tablet? Warto wtedy przyjrzeć się ofercie ciekawych akcesoriów do tabletu. W tym poradniku pokażemy naszym zdaniem najbardziej praktyczne dodatki. Święta coraz bliżej, dlatego nie czekaj i czytaj! :)\nRynek tabletów bardzo dynamicznie się rozwija, powstaje coraz więcej nowych modeli, tablety są także coraz tańsze.\nJednak równolegle do tabletów ewoluuje rynek przeróżnych akcesoriów. Jeśli osoba, którą macie zamiar obdarować w te Święta posiada już tablet, warto rozważyć jeden z gadżetów, jakie można kupić do takiego tabletu.\nPodpowiemy Wam teraz kilka z nich.\nPrzede wszystkim tablet to dobra zabawa.\nFirma Hama posiada w swojej ofercie świetny gadżet, umożliwiający rozszerzenie rozrywki z tabletu i zabawę nawet kilku osób. »DICE+ to niepozorna kostka do gry, która naszpikowana jest nowoczesną technologią.\nPosiada procesor ARM, wbudowaną baterię, 6 diód, Bluetooth, a także magnetometr oraz akcelerometr! Dzięki temu kostka potrafi określić swoją pozycję w trójwymiarowej przestrzeni. Możemy jej po prostu używać jako kostki, w grach na tablety i smartfony, ale może ona także z powodzeniem zastąpić kontroler. Kostka Dice + działa do 20 godzin na jednym ładowaniu, zasięg łączności wynosi nieco ponad 4 metry.\nWspółpracuje w pełni z systemami Android i iOS, cena ok 149 zł.\nCo z energią? Jesteśmy w podróży, gramy w grę, nagle tablet się wyłącza. Sytuacja jak z koszmaru, nie dopuśćmy do niej! Po to właśnie wymyślono power banki, przenośne źródła mocy. Z pomocą przyjdzie firma Measy i jej model BAT 2000. Przy jego pomocy podładujemy tablet, ma co prawda tylko 2600 mAh mocy, za to jest malutki i niedrogi. Dla bardziej wymagających energii polecam modele 5000 i 10000. W zestawie z Measy BAT 2000 otrzymamy zestaw wtyczek, pozwalający podłączyć urządzenie do praktycznie każdego telefonu i tabletu. Dostępne są wtyczki USB, mini i micro USB, wtyczki Apple, wtyczka Samsung, oraz wtyczka sieciowa.\nCena: niecałe 60 złotych.\nDla posiadaczy iPADów, którzy nie przepadają za wirtualną klawiaturą, firma Rapoo ma coś specjalnego. Bezprzewodowa klawiatura na Bluetooth » Rapoo E6300 jest świetnie wykonana i elegancka, szczególnie biała wersja. Posiada 80 klawiszy, w tym specjalnie dedykowane funkcjom systemu iOS. Łączność Bluetooth zapewnia jej 10 metrów zasięgu, klawiatura ma niezwykle wydajną baterię, 2 godzinne ładowanie starcza na aż miesiąc ładowania. Klawiatura działa z systemem iOS, a także komputerami PC i MAC.\nNie zapominajmy także o ochronie tabletu, a jeśli ochrona może być jednocześnie praktyczna? Etui do 7 calowych tabletów firmy » ART AB-101 (dostępny w kilku fajnych kolorach) nie tylko ładnie wygląda i zabezpiecza nasz tablet. Posiada także niewielką, ale przydatną klawiaturę przewodową. Do wyboru mamy wtyki mini i micro USB, dzięki temu podłączymy ją praktycznie do każdego tabletu. Jest to o tyle dobre, że sporo budżetowych tabletów pozbawione jest łącza Bluetooth, więc klawiatura bezprzewodowa odpada.\nEtui firmy Art to wydaje zaledwie 30 złotych.\nJeśli użytkownik tabletu lubi słuchać muzyki, przydadzą mu się słuchawki. Dokanałowe słuchawki Skullcandy Smokin Buds 2 to świetna jakość dźwięku i przystępna cena. Dostarczą nam niesamowitych doznań podczas słuchania ulubionych utworów. Występują w wielu wersjach kolorystycznych, posiadają także mikrofon.\nCena: około 90 złotych.\nA co jeśli lubimy muzykę, ale także dzielenie się nią z innymi? Wtedy przyda się bezprzewodowy głośnik. Na ogół głośnik tabletu ma słabą moc i emituje dźwięk marnej jakości.\nBezprzewodowy głośnik » Jabra Solemate Mini zapewni potężny dźwięk! Nie dość że ma zasięg do 10 metrów, posiada akumulator starczający na aż 8 godzin słuchania muzyki, to jeszcze bez problemu zorganizujemy przy jego pomocy małą imprezkę! Głośnik obsługuje tryb NFC, czyli parowanie poprzez dotknięcie telefonem, wykorzystuje cyfrowe przetwarzanie dźwięku , posiada wbudowany mikrofon, a dwie membrany zapewnią moc 6W, jak na takie maleństwo całkiem nieźle!\nCena głośnika: 399 złotych.\nMarzyło Ci się kiedyś zostać Didżejem? Dzięki ciekawemu gadżetowi szwedzkiej firmy Urbanears, o wdzięcznej nazwie Slussen rozkręcisz imprezkę w 5 minut. Poza przejściówką Slussen, którą swoją drogą możemy nosić jako brelok do kluczy, potrzeba jeszcze kilku elementów. Przede wszystkim urządzenie firmy Apple, czyli iPAD, aplikacja pobrana z AppStore, słuchawki (najlepiej DJ-skie) i głośniki. Dorzucimy do tego kilka osób i imprezka gotowa.\nNasz tablet zmienia się w prawdziwy mikser DJ-ski, za pomocą aplikacji. Gadżet prosty i niedrogi, potrafi jednak sprawić sporo frajdy.\nCena: Jedynie 69 złotych.\nA jeśli podróżujemy autem? Lub nasze pociechy chcą oglądać film, siedząc na tylnym siedzeniu? Wtedy przyda się uchwyt samochodowy, najlepiej uniwersalny. Tablet jak wiadomo, z powodzeniem może służyć jako GPS, dlatego przyssawka na szybę obowiązkowa. Dla pociech przyda się część mocowana na zagłówku, da się połączyć dwa w jedno? Da się! Firma Art posiada niedrogi, lecz praktyczny uchwyt dwuczęściowy AX-01.\nDość solidnie wykonany, regulowany w zakresie od 7 do 10 cali, pozwoli bezpiecznie zamocować nasz tablet, tam gdzie chcemy.\nCena? Na każdą kieszeń: około 40 złotych.\nOczywiście to tylko niewielka część gadżetów, jakie możemy kupić. Jednak staraliśmy się wybrać te najciekawsze i najbardziej praktyczne.\nProponowane przez nas gadżety zadowolą fana gier, wielbiciela muzyki i podróżnika.Najważniejsze aby nasz prezent był trafiony i praktyczny.


Zapowiedzi wydawnictw na 2012 – część II | Świat Czytników\n← Kindle Daily Deal: Czarny tak jak ja\nJak wrzucać pliki do czytnika i aplikacji Kindle →\nZapowiedzi wydawnictw na 2012 – część II\n29 stycznia 2012 Autor: Robert Drózd. Tematy: Aktualności • Prognozy. Komentarze (5) »\nKońca dobiega się już konkurs, zorganizowany przez księgarnię Virtualo wspólnie z serwisem eksiazki.org. Na jego łamach przez kolejne dni wydawcy prezentowali swoje plany dotyczące e-booków na nadchodzący rok. W poniedziałek i wtorek dwa ostatnie.\nNa podstawie informacji prasowych, przygotowałem zestawienie kolejnych wydawnictw: Nasza Księgarnia, Świat Książki, Albatros, Fabryka Słów oraz G&J.\nWśród publikacji Naszej Księgarni dostępnych na Kindle znaleźć można choćby trzy tomy „Cukierni Pod Amorem” Małgorzaty Gutowskiej-Adamczyk. Zapowiedzi na nowy rok są bogate:\nŚwiat Książki ma już w ofercie 170 e-booków, podali TOP5 najlepiej sprzedających się w ubiegłym roku:\nMichał Witkowski „Drwal”\nPeter Conradi, Mark Logue „Jak zostać królem”\nZapomnieli jednak wspomnieć, że z tej listy na razie tylko Głowacki i Witkowski dostępni są w formacie MOBI.\nNa pierwszy kwartał 2012 r. Świat Książki przygotował ponad 30 nowości.\nJuż za chwilę: w sprzedaży nowa książka Davida Nichollsa, autora „Jednego dnia” pt. „Dubler„, megabestseller europejski – „Stulatek, który wyskoczył przez okno i zniknął” – przezabawna powieść o życiowej podróży szwedzkiego Forresta Gumpa. W lutym ukaże się słynna „Potęga podświadomości”, która w wersji drukowanej została sprzedana w ponad 700 000 egzemplarzach.\nCieszymy się, że w postaci e-booków ukażą się pierwsze tytuły nowej serii „Sfery” (literatura faktu z najwyższej półki): m.in. niepublikowane w Polsce: „Wywiad z historią” Oriany Fallaci, „Duch króla Leopolda” Adama Hochschilda.\nWydawnictwo Albatros chwali się szeroką ofertą e-booków.\nOferta Albatrosa obejmuje zarówno prozę literacką i obyczajową – powieści Kazuo Ishiguro „Nie opuszczaj mnie”, Iana McEwana „Pokuta”, Jerzego Kosińskiego m.in. „Malowany ptak”, „Wystarczy być”, Nicholasa Sparksa „Prawdziwy cud”, „Od pierwszego wejrzenia”, Katarzyny Michalak, jak i książki sensacyjne i thrillery m.in. Harlana Cobena, Tess Gerritsen, Simona Kernicka. Ogromną popularnością cieszy się literatura Stephena Kinga – w ciągu najbliższych dni ukażą się dwa pierwsze tomy serii Mroczna Wieża.\nWśród najlepiej sprzedających się książek ostatnich miesięcy wydawnictwo wymieniło autobiografię Keitha Richardsa „Życie”.\nW wersji elektronicznej pojawi się cała kolekcja książek Harlana Cobena, Lee Childa, Tess Gerritsen. Wydamy również niezapomniane powieści Ericha Segala oraz tytuły Fredericka Forsytha, który zadebiutuje na rynku e-booków kultową „Firmą”.\nWprawdzie „Firmę” napisał chyba John Grisham, niemniej czekamy z niecierpliwością na nowe tytuły. :-)\nWydawnictwo Fabryka Słów ma już w formacie MOBI wszystkie tomy „Pana lodowego ogrodu” Jarosława Grzędowicza. Podobnie jak inne hity: serie z Jakubem Wędrowyczem oraz cykl Oko Jelenia autorstwa Andrzeja Pilipiuka, książki (nie wszystkie) Jacka Piekary.\nChoć niestety, np. Maja Lidia Kossakowska dostępna jest wciąż z DRM…\nW najbliższej przyszłości zamierzamy rozszerzyć naszą ofertę o tytuły zachodnie, nie tylko z zakresu szeroko rozumianej fantastyki . Na dobry początek już w lutym zaproponujemy pierwszy tom nowej steampunkowej serii Mike’a Hoddera zatytułowany „Dziwna sprawa Skaczącego Jacka”.\nWkrótce pojawi się też mrożący krew w żyłach horror „Miasteczko Nonstead” zdobywającego coraz większą popularność Marcina Mortki . Nie zabraknie też bardzo zdolnych debiutantów jak Aneta Jadowska ze swoim „Złodziejem dusz”.\nWydawnictwo G+J ma już w swojej ofercie 70 e-booków.\nW najbliższym roku planujemy wzbogacać naszą ofertę w każdym miesiącu tak aby tytuły, które ukazują się w wersji papierowej, mogły być dostępne na czytnikach elektronicznych w miesiąc później.\nW naszej ofercie z pewnością znajdą się tacy autorzy jak: Beata Pawlikowska, Martyna Wojciechowska, Piotr Kraśko, Olga Morawska, Maciej Bennewicz, Grzegorz Kasdepke a także ciesząca się ogromną popularnością seria z cyklu Focus poleca.\nKilka wydawnictw podkreślało, że to oni są pionierami w pozbywaniu się ADEPT DRM i wprowadzeniu formatu Kindle. Cieszy mnie taka migracja do bardziej przyjaznych formatów, mam nadzieję, że nie motywuje jej tylko widmo Amazonu, który wchodząc ze swoim ekosystemem (i nie zapominajmy: ze swoim DRM), zacznie dyktować warunki.\nPierwsza część zapowiedzi ukazała się tydzień temu.\n5 odpowiedzi na „Zapowiedzi wydawnictw na 2012 – część II”\n29 stycznia 2012 o 22:12\nJednocześnie donoszę, że problem z dodawaniem komentarzy (pusty ekran) został już poprawiony.\n29 stycznia 2012 o 22:35\nPytałem pod koniec zeszłego roku właściciela multibook.pl „czy nie zamierza wejść w mobi”. Daty nie podał, ale twierdził, że nie może zaprzeczyć, że będą mieli taką ofertę.\n30 stycznia 2012 o 19:42\nDla mnie jaskółką jest jedna z najciekawszych pozycji sci-fi w literaturze.\n„Robokalipsa” na woblinku z kodem promocyjnym za 9,90 zł – a wydania papierowe to minimum 29 zł. ( zabezpieczona niestety DRM, ale innej wersji nie ma )\nPolecam bo zbiera świetne recenzje i słusznie. Książkę połykam tak szybko jak trylogię Millenium, a przedstawiona wizja niedalekiej przyszłości szokuje.\nJuż czekam na premierę filmową w 2013. Oby nie była przesłodzona jak inne kino familijne spod znaku Stefana S.\nXtrasize Review pisze:


Zapomniane obrzędy Słowian w Karpackiej Troi | Nauka w Polsce\n"Hasło tegorocznej edycji pozwoliło na zaprezentowanie dawno zapomnianych tradycji, związanych z obrzędowością i zwyczajami Słowian. Wkraczając na arenę dziejów na przełomie V i VI w . po Chrystusie lud ten zajmował znaczne terytoria Europy" – powiedział PAP dyrektor Muzeum Podkarpackiego w Krośnie Jan Gancarski; skansen w Trzcinicy jest oddziałem krośnieńskiego muzeum.\nZwrócił uwagę, że o systemie wierzeń Słowian wiemy z nielicznych źródeł pisanych oraz badań archeologicznych. "Archeolodzy odkrywając relikty świątyń, posążki bogów, przedmioty kultowe odtwarzają dawną obrzędowość słowiańską" – zauważył.\nZaplanowano także święto wojowników oraz pochówek wodza słowiańskiego. Spotkanie ze Słowianami z czasów wczesnego średniowiecza zakończy Noc Kupały. "Całość dopełni śpiew, taniec i muzyka obrzędowa" – dodał Gancarski.


“Mam czas rozmawiać….” – Młodzieżowy Dom Kultury\n“Mam czas rozmawiać….”\nTak brzmiało tegoroczne hasło kampanii Krajowego Centrum ds. AIDS\nTo hasło zainspirowało uczestników grupy teatralnej ” Cedeen” z Młodzieżowego Domu Kultury by w dniu poprzedzającym Światowy Dzień Walki z AIDS, 30 listopada przeprowadzić happening pt. „ Rock przeciw AIDS”. Przed głównym wejściem do Świdnickiego Teatru o godz.16.00 młodzież ze świdnickich szkół ponad podstawowych zajęła przygotowane dla nich sofki i krzesła i wzięła udział w debacie na temat bezpiecznych zachowań, wiedzy, mitów dotyczących HIV i AIDS. Młodzież czytała hasła i odpowiadała na przygotowane wcześniej pytania z zakresu profilaktyki HIV/ AIDS. Na zakończenie debaty każdy z uczestników otrzymał nagrodę.\nPrzed happeningiem i podczas jego trwania uczestnicy grupy ” Cedeen” przypinali przechodniom czerwone wstążeczki (symbol solidarności z chorymi na AIDS) oraz rozdawali ulotki informacyjno-edukacyjne na temat tej choroby.\nOd 20 lat Młodzieżowy Dom Kultury im. Mieczysława Kozara Słobódzkiego w Świdnicy jest organizatorem działania profilaktycznego ” Rock przeciw AIDS”. Jak co roku do udziału w nim zapraszamy świdnickie instytucje i świdnickie szkoły ponadpodstawowe, świdnickie media.\nW tym roku w happeningu wzięła udział przedstawicielka Powiatowej Stacji Sanitarno- Epidemiologicznej w Świdnicy pani Adrianna Michałowska, która przygotowała prezentację multimedialną i opracowała pytania do debaty, hasła dla uczestników przygotowała pani Barbara Świętek z Wydziału Zdrowia Starostwa Powiatowego.\nNa happeningu był obecny wiceprezydent miasta Szymon Chojnowski, dyrektor Młodzieżowego Domu Kultury w Świdnicy Zbigniew Curyl oraz świdnickie media. Akcja została sfinansowana ze środków na profilaktykę alkoholową Urzędu Miasta w Świdnicy.\nPodziękowanie „HENRY MOORE robi dużo dziur”, czyli „Mansarda” na wystawie „Moc natury. Henry Moore w Polsce”.\nZapraszamy do galerii zdjęć z Koncertu jubileuszowego z okazji 70-lecia MDK Świdnica . W obiektywie Marcina Korzekwy. 3,376 total views, 217 views today


Feromony – sekret kobiecości | Sztuka Kosmetologii\nStrona główna Uroda Feromony – sekret kobiecości\nFeromony – sekret kobiecości\nZamiast przemocowego podporządkowywania sobie otoczenia wolimy nieuchwytny urok, fascynację wobec których nie można przejść obojętnie | fot.: stock.adobe.com\nFeromony to lotne substancje chemiczne, które emitowane są przez ciało człowieka. Na czym polega ich fenomen i dlaczego tak dużo mówi się o nich w kontekście atrakcyjności i seksualności?\nW świecie zwierząt feromony odgrywają niezwykle istotną rolę – stanowią bardzo konkretny nośnik informacji, który uczestniczy w komunikacji między osobnikami tego samego gatunku. Zaloty, etap godów, a także wykluczania potencjalnych konkurentów –w tym biorą udział. Jak działają w świecie ludzi i czy wpływają na kobiecy seksapil oraz pewność siebie?\nTajemnice i fakty\nFeromony to wciąż dość zagadkowy temat badany przez naukowców, jednak nie da się ukryć, że i oni skłaniają się ku temu, że ich działanie to fakt. Feromony przede wszystkim przekazują komunikaty związane z naszym samopoczuciem, chęcią i gotowością do uprawiania seksu, a nawet stanem emocjonalnym. Zmysłem, który pomaga w odbieraniu takich informacji jest węch. Nie od dziś wiadomo, że zapach danej osoby może działać przyciągająco lub wręcz odwrotnie. Doświadczenie każdego z nas pokazuje, że zapach jest jednym z czynników decydujących o pierwszym wrażeniu, jakie robi na nas nowopoznana osoba. Feromony jednak nie mają żadnego konkretnego zapachu, tym bardziej dziwić może, że są związane z węchem. Jak dokładnie je więc odbieramy?\nObecność feromonów odnotowuje narząd lemieszowo-nosowy. Ten z kolei przekazuje impulsy do mózgu, a konkretnie do podwzgórza, gdzie rozgrywa się ważna część tego, co ostatecznie konstruuje naszą opinię o osobie, która te feromony wokół siebie roztacza. Te tajemnicze substancje chemiczne o rzeczywistym wpływie na naszą ocenę to w przypadku mężczyzn androstadieton, a kobiet estratetraenol, którego budowa podobna jest do estrogenu występującego u kobiet w 3. trymestrze ciąży. Są związane z naturalnymi procesami zachodzącymi w organizmie. Czy w takim razie jest możliwe, by w jakiś sposób wpływać za ich pośrednictwem na to, jak jesteśmy odbierani przez innych?\nPobudzić swoją pewność siebie\nJest oczywiste, że poczucia własnej wartości i atrakcyjności nie można zbudować tylko dzięki feromonom, jednak warto przemyśleć ich zastosowanie, jeśli chcemy dodatkowo dopomóc swojemu wdziękowi i podkreślić kobiecość. Każda z nad przecież chciałaby uchodzić za pewną siebie, charyzmatyczną i przyciągającą uwagę. Lubimy być słuchane i budzić zainteresowanie, nie tylko wśród przeciwnej, ale i u swojej płci. Niejednokrotnie jednak brakuje nam nieco „tego czegoś”. Tego, co dodaje nam skrzydeł i przebojowości, co magnetycznie wabi zarówno mężczyzn, jak i kobiety. Zamiast przemocowego podporządkowywania sobie otoczenia wolimy nieuchwytny urok, fascynację wobec których nie można przejść obojętnie. Niezależnie od tego, czy poszukujemy trwałego związku, flirtu, czy też chcemy na przykład wywrzeć wrażenie na naszych kontrahentach i współpracownikach. Każda z nas ma wspomniany potencjał, najczęściej potrzebujemy nieco więcej pewności siebie. Możemy jej sobie dodać właśnie dzięki feromonom, tajemniczym substancjom, które nieuchwytnie oddziałują na naszego rozmówcę i dodają nam czarującej, trudnej do zdefiniowania, magicznej aury. Takie oddziaływanie na otoczenie gwarantują na przykład Feromony Passion for Her.\nCo warto wiedzieć o perfumach z feromonami?\nWielu producentów perfum oferuje dziś produkty, które mają w swoim składzie feromony, ale kupić można także ich koncentraty, które dodaje się do ulubionych zapachów. Feromony takie wytwarzane są w laboratoriach, a proces ich powstawanie jest dość skomplikowany i tym samym kosztowny, dlatego warto uważnie wybierać perfumy, które oferowane są jako posiadające je w swojej kompozycji.\nPreparaty z feromonami aplikuje się na nadgarstki, szyję, dekolt lub wewnętrzną stronę kolan bądź łokci. Najlepiej utrzymują się na nawilżonej skórze. Ocenia się, że ich działanie trwa od 4 do 6 godzin, dlatego w ciągu dnia dobrze jest powtórzyć aplikację lub skraplać newralgiczne miejsca przed ważnym spotkaniem, imprezą czy randką.\nNa to, czy ktoś nam się spodoba i czy my się komuś spodobamy, składa się wiele czynników: emocje, uczucia, intelekt. Mówi się również o chemii, jaka pojawia się między ludźmi, którzy do siebie pasują i lubią ze sobą spędzać czas. W tym kontekście porusza się też sprawę feromonów. Wiele zależy od nas, naszego usposobienia i organizmu, ale szczęściu można też pomóc i warto o tym pamiętać zwłaszcza jeśli przed nami jest ważne wydarzenie, podczas którego chcemy wywrzeć odpowiednie wrażenie na ludziach.\nPoprzedni artykułSerum zamiast liftingu?\nNastępny artykułTOP 3 produktów do nocnej pielęgnacji skóry twarzy


Toruń. Zabytkowy spichrz przy Rabiańskiej przejdzie remont | Nowości Dziennik Toruński\nMirosława Kruczkiewicz-Siebers 8 kwietnia 2021, 13:00\nZabytkowy spichrz, należący do Muzeum Etnograficznego, przejdzie renowację Grzegorz Olkowski\nOdnowiona ma zostać elewacja budynku: usunięte zniszczone elementy, uzupełniony tynk. Fasada spichrza - wraz z cokołami i schodami - będzie wyczyszczona i pomalowana. W planach jest wymiana okiennic, stolarki okiennej, drzwi wejściowych i wrót do magazynu. Renowację przejdą schody i balustrada.\nGotowa jest już dokumentację projektowo-kosztorysowa. W przetargu wyłoniono wykonawcę robót. To Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe BUD-POL. Prace powinny rozpocząć się i zakończyć jeszcze w tym kwartale. Remont kosztować ma prawie 170 tysięcy złotych. Pieniądze te wyasygnuje ze swojego budżetu samorząd województwa, któremu podlega Muzeum Etnograficzne w Toruniu.\nSpichlerz przy Rabiańskiej 19 to jedna z pamiątek hanzeatyckiej przeszłości Torunia, miasta na szlaku handlowym. Wybudowany został w XV wieku, przebudowany w XIX. Jest jednym z kilku zabytkowych spichrzów zachowanych przy ul. Rabiańskiej, położonej niedaleko wiślanego brzegu. Sąsiaduje z dwoma XIV-wiecznymi spichrzami, przebudowanymi 400 lat później, którym gotycki wygląd przywrócono w zeszłym stuleciu.\nTo nie koniec zaplanowanych na ten rok remontów w obiektach toruńskiego Muzeum Etnograficznego. Odnowiona zostanie również, za 275 tys. zł, elewacja budynku pofortecznego przy Wałach gen. Sikorskiego (od ul. Uniwersyteckiej). Modernizację przejdzie przeciwpożarowa sieć wodociągowa w kompleksie zabudowań muzeum. Te prace kosztować mają budżet wojewódzki prawie 327,5 zł.


MagicVac-50 szt Worków 40 x 30 cm Worki i folie do pakowania próżniowego\n» ZGRZEWARKI / PAKOWARKI PRÓŻNIOWE\n» Pojemniki / Worki / Folie do pakowania żywności\nTorby wielokrotnego użytku do próżniowego przechowywania żywności. Dzięki tym torbom produkty mogą zachować świeżość nawet do 5 razy dłużej. Można je przechowywać w lodówce lub zamrażarce, można je myć, używać w mikrofalówce. Mogą być stosowane do urządzeń pakujących próżniowo różnych producentów. Można je stosować do sous vide.\nSpecjalna opatentowana włoska produkcja, struktura i grubość folii (240 μm przy 90-100 μm u konkurencji) zapewnia doskonałe przechowywanie i uszczelnianie. Struktura wielowarstwowa, daje większą odporność na przebicie. Worki idealny do przechowywania próżniowego żywności z ostrymi krawędziami (np. pistacji). Warstwa zewnętrzna z nylonu stanowi barierę dla wilgoci, nie dopuszczając do powstawania pleśni.\nPróżniowe pakowanie żywności przez nowoczesne urządzenia pakujące polega na usuwaniu / odsysaniu powietrza z worka lub pojemnika, a następnie hermetycznym zamykaniu worka / pojemnika, w którym znajduje się produkt. W ten sposób możesz zabezpieczyć różnego rodzaju mięsa, ryby, cukier, sery, warzywa, owoce. Nic nie stoi na przeszkodzie, by zapakować w ten sposób jakieś urządzenie elektroniczne, np. baterię z laptopa czy smartfona.\nWorki i folie idealne dla zapracowanych rodziców dużych rodzin. Żywność można przygotować z wyprzedzeniem, zamknąć w próżni i przechowywać w lodówce. Podgrzewać porcjami gdy pojawi się taka potrzeba.\nPakowanie próżniowe do spiżarni\nNawet żywność, która może być przechowywana w temperaturze pokojowej (na przykład kawa, mąka, makaron, cukier itp.) wytrzyma dłużej dzięki pakowaniu próżniowemu. Jeśli produkty te nie będą używane przez kilka dni, jak to się dzieje, gdy jesteś poza domem lub wyjeżdżasz na wakacje, zaleca się ochronę żywności za pomocą pakowania próżniowego. Będą one świeże i wilgoć w pomieszczeniu, pleśń i owady nie będą w stanie ich uszkodzić.\nRozmrażanie w workach Magic Vac®\nWiele produktów spożywczych sprzedawanych jest w opakowaniach próżniowych, na przykład sery i mięso. Aby zachować smak i świeżość tych produktów, ponownie zapakuj je w worki MAGIC VAC® po otwarciu torby przemysłowej. Paczkowane produkty spożywcze muszą być jednak spożywane przed upływem daty ważności podanej na oryginalnym opakowaniu produktu i traktowane z najwyższą starannością i higieną podczas operacji przepakowywania próżniowego.\nTorby i rolki Magic Vac® nadają się szczególnie do gotowania w sous-vide. Temperatura 90 ° dla max. 8 godzin lub temperatura 70 ° dla max. 72 godzin. Zastosowanie niższych temperatur w porównaniu z tradycyjnym przyrządzaniem jedzenia powoduje że najbardziej wrażliwe produkty pozostają niezmienione, wzmacnia się smak, zapach i naturalny kolor potraw. Dokładna i stała kontrola temperatury, oraz fakt że żywność nie jest umieszczana bezpośrednio w wodzie, ale jest zamknięta w worku sprawia że witaminy i składniki odżywcze nie rozpraszają się w wodzie. Wszystko pozostaje w worku sous-vide, ponieważ nie ma powietrza ani wody, które mogłyby zmienić strukturę i właściwości żywności.\nWorki i folie Magic Vac nie zawierają BPA. Produkty wielokrotnego użytku, można myć i stosować kilka razy, co oszczędza pieniądze i środowisko. Worki i folie dostępne są w różnych rozmiarach, aby spełnić wszystkie Twoje potrzeby i zaoszczędzić miejsce. Rękawy pasują do większości współczesnych pakowarek próżniowych, które mają pasek zgrzewający 30 cm.\nKod EAN: 8018294004156\nKod Dostawcy: FLAEM ACO1064\nRozmiar: 50 szt Worków 40 x 30 cm\nPolecenie produktu: MagicVac-50 szt Worków 40 x 30 cm Worki i folie do pakowania próżniowego\nZnalazłem interesujący produkt MagicVac-50 szt Worków 40 x 30 cm Worki i folie do pakowania próżniowego w sklepie HITMED.PL\nMagic Vac Korki do pakowania próżniowego 2szt\nMagic Vac Pokrywki i korki do pakowania próżniowego\nMagic Vac-pokrywka o średnicy 100 mm Pokrywki i korki do pakowania próżniowego\nMagicVac Worki i folie do pakowania próżniowego\nMagicVac-2 szt Folia 20 cm x 6 m Worki i folie do pakowania próżniowego\nMagicVac-2 szt Folia 30 cm x 6 m Worki i folie do pakowania próżniowego


Magdalena Ogórek znowu gwiazdą sieci. Poszło o "mizerię" - WP Wiadomości\nMagdalena Ogórek udzieliła wywiadu Gazecie Polskiej Codziennie, w którym skrytykowała poprzednią koalicję rządzącą oceniając, że "za czasów PO-PSL Polska była podnóżkiem innych państw". Tak konformistyczna postawa wobec PiS nie została przeoczona przez internautów, którzy w mediach społecznościowych przywołali najzabawniejsze momenty z kariery prezenterki TVP.\n(Forum, Fot: Wprost)\nNajwięcej radości sprawiają internautom niedalekie retrospekcje. W sieci najwięcej jest porównań wypowiedzi, które Ogórek wygłaszała jeszcze w kampanii prezydenckiej (kiedy startowała z ramienia SLD) do antykomunistycznych tyrad znanych znanych z TVP.\nPod hasztagiem #MizeriaOgórek można znaleźć także fragmenty jej ról filmowych czy ślady po jej występach reklamowych. Przypomnijmy, że przed karierą w polityce Magdalena Ogórek trudniła się m.in. aktorstwem. Na swoim koncie ma kilka epizodów w takich produkcjach jak "Los Chłopacos", "Czego się boją faceci, czyli seks w mniejszym mieście ". Fani seriali mogą też kojarzyć kandydatkę na prezydenta z roli pielęgniarki w serialu "Na dobre i na złe".\nOd 2016 roku Magdalena Ogórek publikuje felietony w tygodniku "Do rzeczy" i jest jedną z prowadzących programu "W tyle wizji" emitowanego na antenie TVP Info. Prowadzi także audycję o polskich dziełach sztuki w Polskim Radio 24 zatytyułowaną "Utracone, odzyskane".