O BHP – AiT\nPrzebieczany 580, 32-020 Wieliczka\n+48 123070580; +48 795426802\nINFORMACJE O BEZPIECZEŃSTWIE I HIGIENIE PRACY\nBezpieczeństwo i higiena pracy (BHP) – to nazwa określająca zbiór zasad dotyczących bezpiecznego i higienicznego wykonywania pracy, a także osobna dziedzina wiedzy zajmująca się kształtowaniem właściwych warunków pracy. W zakresie bhp znajdują się zagadnienia z zakresu ergonomii, medycyny pracy, ekonomiki pracy, psychologii pracy, technicznego bezpieczeństwa i in. Odnosi się do zbioru zasad dotyczących bezpiecznego świadczenia pracy w higienicznych warunkach. BHP odnosi się również do produktów używanych podczas wykonywania pracy – wymagania stawiane określnym produktom mają wpływ na ich budowę jak i funkcjonalność. Budowa i funkcjonalność produktów sprawia, że pracownicy mają zapewniony odpowiedni poziom bezpieczeństwa wymagany przy wykonywaniu danej pracy.\nCzym jest BHP?\nBHP – Bezpieczeństwo i Higiena Pracy.\nJak sama nazwa wskazuje – jest to zbiór zasad i przepisów umożliwiających bezpieczne wykonywanie pracy na różnych stanowiskach sektora gospodarki.\nKażdy pracodawca i pracownik zobowiązani są do przestrzegania przepisów BHP, określonych w Kodeksie Pracy.\nIstnieją również zbiory reguł i zasad BHP nie uregulowane Kodeksem Pracy i prawem, a wynikające z wieloletnich doświadczeń naukowo – technicznych.\nBezpieczeństwo i Higiena Pracy to nie tylko ochrona życia i zdrowia pracownika, ale także zapewnienie mu ergonomicznych warunków w miejscu wykonywania pracy.\nŚrodowiska i aspekty pracy regulowane przez przepisy BHP.\nNajważniejszą podstawą BHP jest minimalizowanie zagrożeń związanych z wykonywaną pracą, oraz miejscem jej wykonywania po przez:\nodpowiednie wyposażenie miejsc pracy\nwielkość pomieszczenia, oświetlenie, ogrzewanie i wentylacja\nurządzenie, dostęp i zabezpieczenie pomieszczeń sanitarnych (łazienka, toaleta, szatnia, jadalnia, palarnia)\noznakowanie i zabezpieczenie niebezpiecznych przestrzeni na terenie firmy (zakładu pracy), a także w miejscach, gdzie praca jest wykonywana\nCzym jest ŚOI?\nŚOI – czyli Środki Ochrony Indywidualnej – są to artykuły, urządzenia, wyposażenia przeznaczone do ochrony pracownika przed jednym lub wieloma zagrożeniami, które mogą mieć wpływ na jego bezpieczeństwo i zdrowie.\nŚrodki ochrony indywidualnej powinny być stosowane w sytuacjach, kiedy nie można:\nwystarczająco ich ograniczyć za pomocą środków ochrony zbiorowej albo odpowiedniej organizacji pracy\n„Pracodawca nie może dopuścić pracownika do pracy bez środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego, przewidzianych do stosowania na danym stanowisku pracy (…)”\nKodeks Pracy art. 2379 §1.\nDo Środków Ochrony Indywidualnej zaliczamy:\nzespoły składające się z kilku urządzeń lub rodzajów wyposażenia, które zostały ze sobą połączone w celu ochrony człowieka przed jednym lub wieloma jednocześnie występującymi zagrożeniami\nurządzenia lub wyposażenie ochronne, połączone z nie ochronnym środkiem wyposażenia indywidualnego noszonym lub też trzymanym przez osobę, w celu wykonania określonych czynności\nwymienne składniki środków ochrony indywidualnej, które są istotne dla ich właściwego funkcjonowania, używane wyłącznie do takich środków\nW zależności od rodzajów ryzyka dyrektywa określa 3 kategorie ŚOI:\nKategoria I – ochrona przed minimalnymi zagrożeniami\nKategoria II – wszelkie środki ochrony indywidualnej, które nie należą do kategorii I i III\nKategoria III -ochrona przed zagrożeniami prowadzącymi do inwalidztwa lub śmierci\nŚrodki Ochrony Indywidualnej powinny być dostosowane:\nodpowiednio do zagrożenia, a jednocześnie nie powodować zagrożenia same z siebie\ndo osoby użytkującej – poprzez odpowiednie rozmiary i system regulacji\ndo warunków istniejących w danym miejscu pracy\ndo wymagań ergonomii oraz stanu zdrowia pracownika\nŚOI I kat. obejmują wyłącznie środki do ochrony przed:\ndziałaniami czynników mechanicznych, których skutki są powierzchniowe (np. rękawice ogrodnicze, ochrony palców itp.)\nśrodkami czyszczącymi o słabym działaniu i łatwo odwracalnych skutkach działania (np. rękawice chroniące przed detergentami itp.)\nzagrożeniami związanymi z manipulacją gorącymi przedmiotami, która nie naraża użytkownika na temperaturę wyższą niż 50 °C (323 K) lub też na niebezpieczne uderzenia (np. rękawice, fartuchy)\nczynnikami atmosferycznymi, bez uwzględniania czynników wyjątkowych i ekstremalnych (np. nakrycia głowy, obuwie)\nsłabymi uderzeniami i drganiami, które nie mają wpływu na istotne dla życia i których skutki nie mogą spowodować nieodwracalnych uszkodzeń ciała (np. lekkie hełmy, rękawice, obuwie)\nŚOI o konstrukcji pośredniej, czyli takie, które nie należą do I lub III kategorii ryzyka, a więc, między innymi\nśrodki ochrony słuchu, hełmy przemysłowe, gogle i okulary ochronne\nrękawice, buty i odzież, chroniące np. przed zagrożeniami mechanicznymi\nodzież ostrzegawcza, odzież dla spawaczy\nDo ŚOI III kat. zalicza się:\nsprzęt ochrony układu oddechowego przed stałymi lub ciekłymi aerozolami lub drażniącymi, niebezpiecznymi, toksycznymi gazami\nsprzęt ochrony układu oddechowego, zapewniający pełną izolację od atmosfery\nśrodki zapewniające ograniczoną w czasie ochronę przed zagrożeniami chemicznymi lub promieniowaniem jonizującym\nsprzęt ratowniczy do użytku w środowiskach o wysokiej temperaturze (porównywalne do powietrza +100°C i wyżej – oparzenia II st. w 15 sek.)\nsprzęt ratowniczy do użytku w środowiskach o niskiej temperaturze (porównywalne do powietrza -50°C i niższej – odmrożenia w 2 sek.)\nśrodki chroniące przed upadkiem z wysokości\nśrodki chroniące przed zagrożeniami elektrycznymi, niebezpiecznym wysokim napięciem prądu.\nNIEBEZPIECZENSTWO W MIEJSCU PRACY\nNajczęstsze zagrożenia i ich rodzaje.\npoślizgnięcia, upadki, drgania (wibracja),\nprzekłucia, otarcia, przecięcia, uderzenia, wstrząsy, zgniecenia,\nwybuchy, upadki z wysokości\npromieniowanie jonizujące, niejonizujące\npierwotniaki i zwierzęta\nbakterie, wirusy, grzyby\nantygeny inne niż mikroorganizmy\nNajczęściej zagrożone części ciała.\ngłowa – czaszka, twarz, oczy narząd słuchu drogi oddechowe\nkończyny górne – dłonie, ręce\nkończyny dolne – stopy, nogi\ninne – skóra, tułów (w tym brzuch), drogi rodne\nOCHRONA W MIEJSCU PRACY\nKategorie ochrony ŚOI\nW zależności od wykonywanej pracy, a przede wszystkim od ryzyka jakie ze sobą niesie – ŚOI dzielimy na 9 kategorii:\nnazwa / symbol\nSprzęt ochrony głowy / G\nSprzęt ochrony twarzy i oczu / T\nSprzęt ochrony układu oddechowego / D\nSprzęt ochrony słuchu / S\nSprzęt ochrony kończyn górnych / R\nSprzęt ochrony kończyn dolnych / N\nSprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości / W\nOdzież ochronna / U\nŚrodki chroniące cały organizm – jest to połączenie sprzętu izolującego układ oddechowy z odzieżą gazoszczelną / I\nŚrodki ochrony według kategorii.\nśrodki ochrony głowy / G środki ochrony twarzy i oczu / T środki ochrony układu oddechowego / D\nhełmy ochronne z wyposażeniem dodatkowym\nczepki i stożki\nosłony twarzy, w tym półosłony i przyłbice\ninne środki ochrony twarzy i oczu\nsprzęt oczyszczający do pracy ciągłej, w tym filtrujący, pochłaniający i filtrująco-pochłaniający\nsprzęt izolujący do pracy ciągłej, w tym autonomiczny i stacjonarny\nsprzęt ucieczkowy oczyszczający, w tym pochłaniacze i filtropochłaniacze\nsprzęt ucieczkowy izolujący, w tym aparaty powietrzne butlowe i regeneracyjne\ninne rodzaje sprzętu ochrony układu oddechowego\nśrodki ochrony słuchu / S środki ochrony kończyn górnych / R środki ochrony kończyn dolnych / N\ninne środki ochrony słuchu\nochraniacze nadgarstka i przedramienia\nochraniacze przedramienia i ramienia\ninne środki ochrony rąk\ninne środki ochrony nóg\nśrodki ochrony przed upadkiem z wysokości / W odzież ochronna / U środki izolujące cały organizm / I\nuprzęże, w tym szelki bezpieczeństwa i pasy biodrowe\ninne środki chroniące przed upadkiem z wysokości\nosłony głowy i karku\ninne rodzaje odzieży ochronnej\nśrodki z doprowadzeniem powietrza\nśrodki umożliwiające stosowanie izolującego sprzętu ochrony układu oddechowego\nśrodki umożliwiające doprowadzenie powietrza lub stosowanie sprzętu ochrony układu oddechowego\nSprzęt ochrony głowy i czaszki.\nWszelkiego rodzaju urazy głowy mogą pociągnąć ze sobą nie tylko obrażenia skóry głowy, ale także kręgosłupa szyjnego, mózgu, czy też kości czaszki.\nW celu jak najlepszej ochrony, należy dobrać odpowiednio przystosowany hełm – kask.\nIstnieją 4 aspekty prawidłowego doboru kasku:\nOcena stopnia ryzyka – upadek przedmiotów, zderzenia, zagrożenia połączone (konieczność użycia ochronników słuchu z osłoną twarzy)\nZabezpieczenie przed przebiciem – w celu skutecznej osłony głowy\nAmortyzacja – dzięki skorupie i zamocowanej więźbie, które pochłaniają energię uderzenia spadającego ciężaru\nOdchylenie – dzięki odpowiedniej ergonomii, która pozwala na przemieszczenie prostopadłe spadającego przedmiotu ze szczytu głowy\nWażne, by podczas dobierania hełmu zwrócić uwagę na:\ntemp. w jakiej hełm będzie stosowany\nkonieczność połączenia hełmu z innymi ŚOI – okulary, osłona twarzy, nauszniki, czy też środki ochrony dróg oddechowych\nHełm zabezpiecza głowę pracownika przed:\nuderzeniem w głowę przez spadające przedmioty\nurazem przez wystające elementy rusztowań itp.\nodpryskami stopionego materiału\nNajbardziej popularne hełmy – tzw. hełmy przemysłowe – mogą być używane w temp od -10°C do 50°C\nW ŚOI twarzy i oczu rozróżniamy dwa podziały:\nEtapy prawidłowego ocenienia ryzyka i zabezpieczenia twarzy oraz wzroku:\nOkreślić typ zagrożenia – odpryski, promieniowanie, rozbryzgi, itp.\nRozpoznanie rodzaju ochrony – okulary, gogle, osłona tważynadokulary, kaptury\nWybór parametrów zabezpieczających – barwione, niezarysowujące, niezaparujące, itp.\nWybór typu soczewki – wzór klasyczny, nowoczesny, itp.\nRodzaje zagrożeń i środki zabezpieczające.\nCzynniki mechaniczne – uderzenie, odpryski ciał stałych\nokulary, gogle przeciwodpryskowe, osłony twarzy\nCzynniki chemiczne – rozbryzgi lub krople cieczy, pyły, gazy, pary:\ngogle lub osłony twarzy\nCzynniki termiczne – promieniowanie termiczne, rozbryzgi stopionych metali, odpryski gorących ciał stałych:\nokulary lub osłony twarzy chroniące przed podczerwienią\nPromieniowanie optyczne – nadfioletowe, podczerwone, słoneczne, laserowe, spawalnicze\nokulary, gogle, osłony twarzy chroniące przed promieniowaniem (nadfioletowym, laserowym, okulary przeciwsłoneczne); gogle, tarcze i przyłbice spawalnicze\nKontakt z urządzeniem pod napięciem, łuk przy zwarciu elektrycznym:\nosłony twarzy chroniące przed łukiem powstającym przy zwarciu elektrycznym\nOdporność mechaniczna dla soczewek:\nBrak oznaczenia – minimalna odporność na uderzenia,\nS – Podwyższona odporność na uderzenia (odporność na uderzenie kulki stalowej o nominalnej średnicy 22 mm i minimalnej masie 43 g i przybliżonej prędkości 5,1 m/s),\nF – Uderzenie o niskiej energi (odporność na uderzenie kulki stalowej o nominalnej średnicy 6 mm i minimalnej masie 0,86 g i przybliżonej prędkości 45 m/s),\n– Uderzenie o średniej energii (odporność na uderzenie kulki stalowej o nominalnej średnicy 6 mm i minimalnej masie 0,86 g lecącej z prędkością 120 m/s),\n– Uderzenie o wysokiej energii (odporność na uderzenia kulki stalowej o nominalnej średnicy 6 mm i minimalnej masie 0,86 g lecącej z prędkością 190 m/s), o K – odporność powierzchni na uszkodzenia (zarysowania) przez drobne cząsteczki,\nN – odporność na zaparowanie (zaroszenie),\n8 – soczewki odporne na przywieranie stopionego metalu i przenikanie gorących ciał stałych (opcjonalne),\nT – testy przeprowadzane w skrajnych temperaturach <-5oC, +55oC> (opcjonalne). UWAGA: A może być stosowane tylko do osłon twarzy, B może być stosowana do gogli i osłon twarzy, F może być stosowana do dowolnych środków ochrony oczu.\nObszar zastosowania definiowany dla soczewek:\nBrak oznaczenia – ogólne zastosowanie, nie wyszczególnione zagrożenia mechaniczne i zagrożenia spowodowane promieniowaniem nadfioletowym podczerwonym, słonecznym i widzialnym, o 9 – gorące metale i stopione ciała stałe.\nParametry odnoszące się do oprawek:\nBrak oznaczenia – minimalna wytrzymałość. Nie jest definiowana ocena obszaru zastosowania,\nF – Uderzenie o niskiej energii (odporność na uderzenie kulki stalowej o nominalnej średnicy 6 mm i minimalnej masie 0,86 g i przybliżonej prędkości 45 m/s),\nB – Uderzenie o średniej energii (odporność na uderzenie kulki stalowej o nominalnej średnicy 6 mm i minimalnej masie 0,86 g lecącej z prędkością 120 m/s),\nA – Uderzenie o wysokiej energii (odporność na uderzenia kulki stalowej o nominalnej średnicy 6 mm i minimalnej masie 0,86 g lecącej z prędkością 190 m/s),\nObszar zastosowania definiowany dla oprawek:\nBrak oznaczenia – ogólne zastosowanie, nie wyszczególnione zagrożenia mechaniczne i zagrożenia spowodowane promieniowaniem nadfioletowym podczerwonym, słonecznym i widzialnym,\n3 – ciecze – krople cieczy lub ich rozbryzgi,\n4 – grube cząstki pyłu. Pył o rozmiarze cząstek powyżej 5 mikrometrów,\n5 – gaz i drobne cząstki pyłu – gazy, pary, aerozole, dym i pył o rozmiarze cząstek poniżej 5 mikrometrów,\n8 – łuk powstający przy zwarciu elektrycznym,\n9 – gorące metale i stopione ciała stałe.\nIstnieje wiele substancji groźnych, stanowiących grupę czynników wysokiego ryzyka dla zdrowia naszego układu oddechowego.\nJak się przed nimi zabezpieczyć?\nStosując ŚOI układu oddechowego, czyli urządzenia zapewniające bezpieczeństwo i higienę pracy dzięki którym:\nstężenia substancji niebezpiecznych lub szkodliwych w powietrzu wdychanym przez pracownika są mniejsze od najwyższych dopuszczalnych stężeń\ntemperatura powietrza oddechowego nie przekracza maksymalnej dopuszczalnej ze względów fizjologicznych\nzawartość tlenu we wdychanym powietrzu jest większa od 19%\nW przypadkach pracy w warunkach szczególnych zagrożeń (np. w pożarnictwie lub energetyce jądrowej) sprzęt musi spełniać dodatkowe wymagania\nRodzaje zagrożeń dróg oddechowych.\npył i kurz – powstają podczas:\ni innych operacji, podczas których następuje obróbka struktury stałej.\nspalanie materiałów stałych przy udziale wysokiej temperatury\ntopienie i odlewanie metalu\nfaza gazowa powstała przez parowanie substancji, będących normalnie ciałami stałymi lub cieczami w temperaturze pokojowej\nsubstancje występujące jako gazy w temperaturze pokojowej\ngazy mogą przemieszczać się niezwykle szybko na znaczne odległości\nsytuacja, w której zawartość tlenu w powietrzu spada poniżej 19% określana jest jako niedobór tlenu. UWAGA! Standardowe respiratory nie zapewniają ochrony przed tym zagrożeniem!\nEtapy prawidłowego ocenienia ryzyka i zabezpieczenia pracownika – obowiązki pracodawcy:\nOcena czynników występujących w środowisku pracy – czy to są gazy, czy też ciała stałe\nWysokość stężenia szkodliwego środka\nPrzewidywany czas pracy\nDobór odpowiednich ŚOI\nNależy pamiętać, że rodzaj stosowanego sprzętu ochrony układu oddechowego ma podwójne znaczenie podczas ustalania długości jego czasu użytkowania. Stosowanie niektórych rodzajów sprzętu ochron układu oddechowego nakłada limity czasowe wynikające z budowy i zasad funkcjonowania, np.:\nsprzęt do wykonywania lekkiej pracy – możliwość stosowania przez 8-godzinny dzień pracy\nsprzęt do wykonywania ciężkiej pracy – należy stosować do 2-godzin ciągłej pracy\nOznaczenia na Środkach Ochrony dróg oddechowych:\nFFP1 – najniższy poziom\nFFP2 – średni poziom ochronny\nFFP3 – wysoki poziom ochronny\nOprócz ochrony twarzy i oczu bardzo ważne znaczenie odgrywa również ochrona przed hałasem i drganiami mechanicznymi.\n“Obowiązkiem pracodawcy jest eliminowanie u źródła ryzyka zawodowego związanego z narażeniem na hałas lub ograniczanie tego ryzyka do najniższego poziomu, uwzględniając przy tym dostępne rozwiązania techniczne oraz postęp naukowo-techniczny (…)”\nDz. U. 2005, nr 157, poz. 1318 §5 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy.\nEtapy prawidłowego ocenienia ryzyka i zabezpieczenia słuchu pracownika:\nZidentyfikowanie rodzaj hałasu – stały, zmienny, przerywany, impulsowy\nWyznaczenie poziomy hałasu w danym środowisku pracy – intensywność (dB) i częstotliwość (Hz)\nOkreślenie czasu ekspozycji\nObliczenie niezbędnej wartości tłumienia hałasu – aby uzyskać dopuszczalny poziom hałasu\nPrzykłady źródeł hałasu:\nHamowanie silników odrzutowych\nStartujący samolot odrzutowy\nWystrzał pistoletowy, młot pneumatyczny\nSamolot o napędzie śmigłowym\nPiła mechaniczna, prasa do metalu\nObora podczas karmienia\nPrzemysł spożywczy – butelkowanie, pakowanie\nPracujący młynek mielący\nMożliwe jest zastosowanie równocześnie ochronnika słuchu oraz zatyczek. Efektywne wygłuszenie w takim wypadku jest sumą wygłuszeń poszczególnych rodzajów ochron stosowanych równocześnie.\nDopuszczalne wartości hałasu ze względu na ochronę słuchu:\npoziom ekspozycji na hałas odniesiony zarówno do 8 godzin jak i tygodnia pracy nie może przekraczać 85 dB\nmaksymalny poziom dźwięku nie może przekraczać 115 dB\nszczytowy poziom dźwięku nie może przekraczać 135 dB\nStosowane ochronniki mają za zadanie zmniejszać poziom hałasu do dopuszczalnego, w momencie gdzie nie jest on już szkodliwy dla zdrowia. Należy przy tym pamiętać, aby unikać nadmiernej ochrony, która spowodowałaby odcięcie pracownika od środowiska pracy – alarmy, komunikacja, itp.\nIstnieją 3 wskaźniki tłumienia hałasu:\nSNR – Single Number Rating – jest to jednostkowa, średnia wartość tłumienia\nHML – wartość wyrażana w zależności od średniego poziomu częstotliwości:\nH – tłumienie wysokich tonów\nM – tłumienie średnich częstotliwości\nL – tłumienie niskich tonów\nAPV – Assumed Protection Value – wartości tłumienia wyrażone przez 8 dokładnych poziomów częstotliwości.\nOchronniki słuchu są najprostszym i najszybszym sposobem ochrony narządu słuchu przed skutkami oddziaływania hałasu.\nZapewniają ochronę przed wystąpieniem dolegliwości zwanej „szumem w uszach”, przytępieniem słuchu, a nawet przed utratą słuchu.\nŚrodki ochrony kończyn dolnych - nóg\nDo ŚOI kończyn dolnych zaliczamy obuwie ochronne, które ze względu na parametry materiałów użytych podczas produkcji, przeznaczone jest zazwyczaj do ochrony przed kilkoma zagrożeniami.\nZe względu na konstrukcję można wyróżnić następujące typy obuwia:\nA – półbuty\nB – trzewiki\nC – buty do kolan\nD – buty z przedłużoną cholewką\nE – kalosze\nObuwie ochronne dzielimy według 2 kategorii.\nI – sza kategoria – wg. ciężkości zagrożeń, przed którymi obuwie chroni:\nObuwie bezpieczne S (safety)– przeznaczone jest do ochrony użytkownika przed urazami, które mogłyby powstać podczas wypadków, wyposażone w podnoski zapewniające ochronę przed:\nuderzeniem z energią równą co najmniej 200 J\nprzed ściskaniem równym co najmniej 15 kN.\nObuwie bezpieczne musi spełniać wymagania normy PN-EN ISO 20345:2007 Środki ochrony indywidualnej.\nButy robocze wyprodukowane zgodnie z normą EN ISO 20345 są oznaczone literą „S” po której występuje dodatkowe oznaczenie:\nSB wymagania podstawowe\npodnosek wytrzymujący uderzenia do 200 J\nwierzch obuwia wykonany z dwoiny skórzanej lub innego materiału o wytrzymałości takiej jak wymagane minimum według normy\nwysokość wierzchu odpowiadająca normie\nS1 cechy podstawowe SB z dodatkowymi właściwościami\nczęść piętowa zamknięta\nS2 cechy jak dla S1 z dodatkowymi właściwościami\nwierzch wodoodporny – nie przepuszcza wody przez minimum 1 godzinę\nS3 cechy jak dla S2 z dodatkowymi właściwościami\npodpodeszwa lub wkładka odporna na przebicie\nS4 cechy jak dla S1 z dodatkowymi właściwościami\nS5 cechy jak dla S4 z dodatkowymi właściwościami\nObuwie ochronne P (protective) – przeznaczone jest do ochrony użytkownika przed urazami, które mogłyby powstać podczas wypadków, wyposażone w podnoski zapewniające ochronę przed:\nuderzeniem z energią równą co najmniej 100 J\nściskaniem równym co najmniej 10 kN\nObuwie ochronne – spełnia wymagania normy PN-EN ISO 20346:2007 Środki ochrony indywidualnej.\npodnosek 100 J\nodporność na oleje, benzynę, i inne rozpuszczalniki organiczne\nP1 : kategoria ta cechuje się podstawowymi właściwościami, a dodatkowo posiada\ncechuje się absorpcją energii w części piętowej.\nP2 : jak P1 wzbogacona o taką cechę, jak\nP3 : jak P2 plus, poszerzona o\nodporność podeszwy na przebicie\nObuwie zawodowe O (occupational) – to obuwie mające cechy ochronne, przeznaczone do ochrony użytkownika przed urazami, które mogłyby powstać podczas wypadków w trakcie wykonywanej pracy.\nObuwie zawodowe spełnia wymagania określone przez normę PN-EN ISO 20347:2007 Środki ochrony indywidualnej.\nO1 : podstawowe właściwości plus :\nodporność na węglowodory, olej napędowy,\nwłaściwości antyelektrostatyczne podeszwy,\nO2 : jak O1 plus :\nO3 : jak O2 plus :\nodporność podeszwy na przebicie,\nO4 : podstawowe właściwości plus :\nO5 : jak O4 plus:\nII – ga kategoria – obuwie chroniące przed:\nporażeniem prądem elektrycznym\na także do stosowania w atmosferze zagrożonej wybuchem\nPodstawowe oznaczenia symboli na obuwiu ochronnym:\nESD – Odporność podeszwy na rezystencję elektryczną\nA- Obuwie antyelektrostatyczne\nWR – Wodoodporność\nCR – Odporność wierzchu obuwia na przecięcia\nFO – Odporność na olej i benzynę\nP – Odporność na przebicie\nHI – Izolacja spodu obuwia przed wysoką temperaturą\nCI – Izolacja spodu od zimna\nHRO – Odporność na kontakt z gorącym podłożem\nM – Ochrona śródstopia (nie dotyczy normy EN ISO 20347:2012)\nC – Obuwie prądoprzewodzące\nWRU – Wodoodporność materiału wierzchniego\nE – Absorpcja energii w części piętowej\nObjaśnienia symboli obuwia antypoślizgowego:\nSR A: odporność na poślizg na podłożu ceramicznym pokrytym roztworem laurylosiarczanu sodu (silny detergent)\nSR B: odporność na poślizg na podłożu ze stali pokrytym glicerolem (tłusta nawierzchnia)\nSR C: – odporność na poślizg na obydwu w/w podłożach\nPiktogramy na obuwiu roboczym i ich znaczenie:\nWarto podkreślić, że oprócz obuwia roboczego, do ochrony nóg często stosowane są również specjalne nakolanniki – tzw.: ochraniacze stawów kolanowych.\nZapewniają nie tylko komfort i wygodę podczas wykonywanych czynności, ale przede wszystkim:\npomagają zapobiec chorobom zwyrodnieniowym\nchronią kolana przed obiciem i stłuczeniem\nIdealne do użytkowania w pracy w miejscach, gdzie wymagane jest klęczenie.\nPozostałe Środki ochrony kończyn dolnych:\nDo podstawowych i zarazem najważniejszych ŚOI kończyn górnych zaliczamy przede wszystkim rękawice robocze – ochronne.\nPrzy wyborze odpowiednich rękawic należy kierować się tą samą zasadą zabezpieczenia pracownika co przy wyborze pozostałych ŚOI – określić poziom zagrożenia i zakres ochrony.\nA dokładnie – w rękawice robocze należy wyposażyć wszystkich tych, którzy podczas wykonywanej pracy narażani są na urazy:\na także w atmosferze zagrożonej wybuchem\nRodzaje rękawic roboczych – ochronnych:\no skróconych palcach\nInformacje zamieszczone na rękawicach powinny zawierać:\npiktogramy z poziomami parametrów\nPozostałe piktogramy charakteryzujące rękawice robocze:\nRękawice dzielimy na 3 kategorie odpornościowe:\nKat. I – są to rękawice o prostej konstrukcji. Należą do niej rękawice służące do ochrony przed:\npowierzchniowym działaniem czynników mechanicznych\nśrodkami czyszczącymi o słabym działaniu i łatwo odwracalnych skutkach działania\noparzeniem w wyniku kontaktu z gorącymi przedmiotami do temp. 50°C\nKat. II – do tej kategorii można zaliczyć takie rękawice jak:\nA także chroniące przed:\nurazami mechanicznymi – w tym ukłucia i przecięcia nożami\nniską temperaturą do -50°C\nzapobiegające gromadzeniu się ładunków elektrycznych w strefach zagrożenia wybuchem\nKat. III – najwyższa kategoria ochrony. Do tej kategorii zaliczamy rękawice:\ndo użytku w środowisku powyżej 50°C\nchroniące przed chemikaliami – czynniki biologiczne czy mechaniczne\nW zależności od zakresu przeznaczenia rękawic, a także zapewnienia idealnej ochrony, przy wyborze należy jednak kierować się nie tylko kategoriami odpornościowymi, ale także piktogramami z poziomami parametrów zamieszczonymi na rękawicach.\nDodatkową ochroną dla rąk są zarękawki.\nSą to ŚOI chroniące przedramię pracownika przed:\nkontaktem z wilgocią\nW zależności od poziomu ochrony, zakękawki produkuje się z takich materiałów jak:\nPozostałe rodzaje ochraniaczy kończyn górnych zaliczane do ŚOI:\n“…….Praca na wysokości to praca wykonywana na powierzchni znajdującej się na wysokości co najmniej 1,0 m nad poziomem podłogi lub ziemi.”\nRozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.\nUpadek z wysokości jest najczęstszą przyczyną wypadków w środowisku pracy.\nDlatego systemy chroniące przed upadkiem składają się z różnych elementów przystosowanych do konkretnych zagrożeń.\nW razie stwierdzenia zagrożenia upadkiem bezwzględne jest wyposażenie każdego pracownika w zabezpieczenia przeciwupadkowe.\nSystemy i ŚOI chroniące przed upadkiem z wysokości możemy podzielić na 4 grupy:\npowstrzymywanie spadania – zatrzymanie oraz amortyzacja upadku – ustalanie pozycji podczas pracy\nograniczenie poruszania – uniemożliwienie wystąpienia spadania poprzez takie zaplanowanie pracy, aby upadek nie był możliwy\npraca w podparciu – praca z systemami, w których upadek jest możliwy jedynie na długości nie większej niż 60 cm\npraca z użyciem technik linowych – tzw. praca technikami alpinistycznymi, w których użycie lin umożliwia dotarcie do stanowiska pracy\nSkuteczność sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości, uwarunkowana jest przede wszystkim:\nwłaściwym doborem ze względu na specyfikę i warunki, w jakich wykonywana jest praca\nbezwzględną, pełną sprawnością\numiejętnością posługiwania się przez pracowników przydzielonym sprzętem\nAby najlepiej zabezpieczyć się przed upadkiem z wysokości system powstrzymywania musi zawierać 3 podstawowe składniki:\nPunkt kotwiczący – pozwala na zamocowanie zabezpieczenia przed upadkiem z wysokości.\nTyp A – urządzenie z jednym lub więcej stałymi punktami zakotwienia wymagającymi kotwy konstrukcyjnej\nA1 – strukturalne punkty kotwiczące – powierzchnie poziome, pionowe i nachylone\nA2 – strukturalne punkty kotwiczące – na dachy pochyłe\nTyp B – przenośne punkty kotwiczące\nTyp C – urządzseniua z poziomymi liami kotwiczącymi o maksymalnym nachyleniu o 15°\nTyp D – urządzenia wykorzystujące sztywne zabezpieczenia – np. szyny – z maksymalnym odchyleniem 15°\nTyp E – bezwładne masy kotwiczące – czyli urządzenie przeznaczone do stosowania na powierzchniach o maksymalnym nachyleniu 5°\nPodzespoły łącząco amortyzujące – jest to połączenie szelek, w które ubrany jest pracownik, z punktem kotwiczącym. Powstrzymuje spadania oraz ogranicza do minimum drogę spadania.\nSzelki bezpieczeństwa – ich zadaniem jest równomierne rozłożenie siły działającej na ciało podczas spadania, oraz nadanie użytkownikowi prawidłowej (pionowej) pozycji wiszenia.\nDo ŚOI chroniących przed upadkiem z wysokości zaliczamy:\nsystemy ustalające pozycję przy pracy\nurządzenia samozaciskowe ze sztywną prowadnicą\nurządzenia samozaciskowe z giętką prowadnicą\nRodzaje prac na wysokości przy wykorzystaniu ŚOI dzielimy na cztery grupy:\nzatrzymanie oraz amortyzacja upadku\nustalanie pozycji podczas pracy\nuniemożliwienie wystąpienia spadania poprzez takie zaplanowanie pracy, aby upadek nie był możliwy\nIII. Praca w podparciu\npraca z systemami, w których upadek jest możliwy jedynie na długości nie większej niż 60 cm (np. linki opasujące)\nPraca z użyciem technik linowych\ntzw. praca technikami alpinistycznymi, w których użycie lin umożliwia dotarcie do stanowiska pracy\nOdzież ochronna - robocza\nOdzież robocza jest to odzież, którą pracownik używa (nosi) podczas wykonywania pracy i która ma na celu chronić odzież prywatną oraz ciało przed jednym lub wieloma zagrożeniami.\nRodzaje prac, przy których wymagane jest używanie odzieży ochronnej:\nprace w narażeniu na działanie wody\nprace w narażeniu na działanie szkodliwych dla zdrowia substancji chemicznych i biologicznych oraz pyłów\nprace w narażeniu na działanie substancji rakotwórczych\nprace na zewnątrz – w narażeniu na zróżnicowane warunki atmosferyczne\nprace w pomieszczeniach o bardzo niskiej temperaturze\nprace w wysokiej temperaturze\nprace stwarzające ryzyko zapalenia odzieży od płomienia, gorących odprysków metali lub żużla\nprace w kontakcie z przedmiotami o szorstkich powierzchniach, ostrych krawędziach i inne stwarzające ryzyko urazu\nprace narażające na zamoczenie ciała lub przesiąknięcie odzieży w wyniku stosowania olei, tłuszczów lub innych oleistych lub tłustych\nprace w narażeniu na zanieczyszczenie ciała substancjami podatnymi na gnicie lub zainfekowanymi albo odpadami\nprace, podczas których pracownicy muszą być dobrze widoczni\nRodzaje odzieży ochronnej zaliczanej do ŚOI:\nTo przed jakimi zagrożeniami trzeba chronić pracownika, ustala się w procesie oceny ryzyka zawodowego.\nOznaczenia – piktogramy – na odzieży roboczej:\nJak odczytywać oznaczenia na metkach:\nŚrodki izolujące cały organizm\nPracownik ma bezwzględny obowiązek stosowania przydzielonych mu środków Ochrony Indywidualnej.\nPolskie jak i światowe przepisy BHP zakładają, iż ŚOI stosujemy wtedy, gdy nie ma możliwości zastosowań organizacyjnych i technicznych sposobów eliminacji ryzyka.\nJest to tzw. reguła TOP:\nT – działania techniczne\nO – działania organizacyjne\nP – działania personalne\nProwadząc działalność, pracodawca zobowiązany jest do podejmowania działań zapobiegających wystąpienia niebezpieczeństwa dla zdrowia i życia pracowników.\n44 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. 2011 nr 173 poz.1034) narzuca wręcz na pracodawców obowiązek zapewnienia w firmie systemu umożliwiającego udzielanie pierwszej pomocy – czyli apteczki.\nW szczególności pracodawca zapewnić powinien:\npunkty pierwszej pomocy w wydziałach (oddziałach), w których wykonywane są prace powodujące duże ryzyko wypadku lub związane z wydzielaniem się par, gazów albo pyłów substancji sklasyfikowanych jako niebezpieczne ze względu na ostre działanie toksyczne\napteczki w poszczególnych wydziałach (oddziałach) zakładu pracy\nIlość, jak i wyposażenie apteczek, pracodawca ustala z lekarzem, który sprawuje opiekę nad pracownikami.\nZe względu na swoje przeznaczenie – każda apteczka jest wyposażona według norm DIN:\nDIN 13167 – norma określa skład apteczki pierwszej pomocy dla motocykli. Ze względu na ograniczoną ilość miejsca zawartość jest mniejsza niż apteczki samochodowej i dostosowana do podstawowych urazów komunikacyjnych.\nDIN 13164 – norma określa skład apteczki stosowanej w pojazdach samochodowych. Dostosowany został do opatrywania ran powstałych w trakcie wypadków drogowych ale również w trakcie prac w terenie lub podczas pieszych wycieczek co tłumaczy opieranie się na tej normie również w ustalaniu składu apteczek innych niż samochodowe,\nDIN 13157 – norma (tzw. przemysłowa) określa ilość i rodzaj opatrunków i akcesoriów niezbędnych przy udzielaniu pierwszej pomocy na terenie budowy, zakładu pracy, biura, szkoły itp. Ze względu na większą ilość czynników ryzyka (np. oparzenia), dużą ilość zabezpieczanych osób a z drugiej strony brak ograniczenia miejsca (jak w przypadku apteczek samochodowych) skład jest znacznie bogatszy.\nDIN 13169 – norma ta stanowi praktycznie zdublowanie składu wg DIN 13157 (oprócz nożyczek i instrukcji). Apteczka z takim składem przeznaczona jest do zabezpieczenia większej ilości osób.\nPrzykładowe wyposażenie apteczki pierwszej pomocy wyprodukowane zgodnie z normami DIN 13164:\nplaster na szpulce 5m x 2,5cm (1szt)\nzestaw plastrów (14szt)\nbandaż elastyczny 4m x 6cm (2szt)\nbandaż elastyczny 4m x 8cm (3szt)\nrękawice winylowe (4szt/2 pary)\nchusta opatrunkowa 60 x 80cm (1szt)\nchusta opatrunkowa 60 x 40cm (1szt)\nbandaż z kompresem (opatrunek indywidualny) 6 x 8cm (1szt)\nbandaż z kompresem (opatrunek indywidualny) 8 x 10cm (2szt)\nbandaż z kompresem (opatrunek indywidualny) 10 x 12cm (1szt)\nkompres gazowy (na rany) 10 x 10cm (6szt/3 opak)\nchusta trójkątna 96cm x 96cm x 136cm (2szt)\nkoc termiczny 160cm x 210cm (1szt)\nnożyczki 14,5cm (1szt)\nchusteczki nasączone (2szt)\nNa rynku można spotkać apteczki z dodatkowym wyposażeniem „PLUS” – np.: DIN 13167 PLUS. Oznacza to, że skład apteczki został wyposażony w więcej elementów niż wymaga norma. Najczęściej producenci dołączają do wyposażenia apteczki np. ustnik do sztucznego oddychania, chusteczki dezynfekujące lub inne środki.\nApteczki umieszcza się w miejscach łatwo dostępnych dla każdego pracownika – zapewnia to szybką możliwość reagowania i udzielenia pierwszej pomocy.\nPrzy rozmieszczaniu apteczek należy ponadto wziąć pod uwagę rodzaje i nasilenie zagrożeń występujących na terenie firmy.\nJeżeli w zakładzie pracy są stanowiska, na których dochodzi do częstszych skaleczeń bądź wypadków, wtedy w takim miejscu umieszczamy dodatkową apteczkę.\nWażną rzeczą jest również zamieszczenie przy każdej apteczce informacji w jaki sposób udziela się pierwszej pomocy.\nObsługę apteczek powierza się odpowiednim osobom, czyli takim, które przeszły przeszkolenie udzielania pierwszej pomocy.\nWażne – należy na bieżąco sprawdzać stan zawartości apteczki (czy znajdują się w niej wszystkie niezbędne środki jak i opatrunki).\nW apteczce nie umieszczamy żadnych leków – nawet przeciwbólowych.\nGaśnica to nie tylko przydatny, ale i niezbędny element wyposażenia każdego obiektu użyteczności publicznej, zakładu pracy, a nawet samochodu osobowego czy ciężarowego.\nSprzęt gaśniczy powinien zostać umieszczony na odpowiednim obszarze, zależnym od właściwości materiałów palących się.\nOznaczenia literowe środków gaśniczych:\nA – gaśnica przeznaczona do gaszenia pożarów ciał stałych, które paląc się nie tylko powodują płomień ale także ulegają rozżarzeniu np. drewna, papieru, gumy,\nB – gaśnica przeznaczona do gaszenia pożarów cieczy i ciał stałych, które paląc się ulegają stopieniu np. benzyny, polietylenu, smoły,\nC – gaśnica przeznaczona do gaszenia pożarów gazów palnych np. metanu, acetylenu, propanu,\nD – gaśnica przeznaczona do gaszenia pożarów metali palnych np. magnezu, sodu, uranu,\nF – gaśnica przeznaczona do gaszenia pożarów łatwopalnych środków gotujących (oleje roślinne, tłuszcze zwierzęce)\nponadto w przypadku gaśnic można spotkać oznaczenie ABC/E gdzie litera E oznacza, iż gaśnica przystosowana jest do gaszenia urządzeń pod napięciem powyżej 1 kV.\nRodzaje gaśnic – podział ze względu na środek gaśniczy:\nGaśnica pianowa – środek gaśniczy w postaci wodnego roztworu środka pianotwórczego.\nGaśnica śniegowa – środek gaśniczy w postaci skroplonego dwutlenku węgla, temp. wydostającego się dwutlenku węgla z gaśnicy dochodzi do – 80 stop. C, nie wolno gasić nią ludzi.\nGaśnica proszkowa – środkiem gaśniczym jest proszek, gaśnice tą można używać praktycznie wszędzie gdzie zanieczyszczenia proszkiem nie jest szkodliwe dla gaszonych przedmiotów.\nGaśnica halonowa – środkiem gaśniczym są chlorowcopochodne węglowodorów, tzw. Halony.\nGaśnice w obiektach powinny być rozmieszczone w miejscach łatwo dostępnych i widocznych, a w szczególności:\nprzy wejściach do budynków\nna klatkach schodowych\nprzy wyjściach z pomieszczeń na zewnątrz\nw miejscach nienarażonych na uszkodzenia mechaniczne oraz działanie źródeł ciepła (piece, grzejniki)\nw obiektach wielokondygnacyjnych – w tych samych miejscach na każdej kondygnacji, jeżeli pozwalają na to istniejące warunki\nPrzy rozmieszczaniu gaśnic muszą być spełnione następujące warunki:\nodległość z każdego miejsca w obiekcie, w którym może przebywać człowiek, do najbliższej gaśnicy nie powinna być większa niż 30 m\ndo gaśnic powinien być zapewniony dostęp o szerokości co najmniej 1 m\nKażde miejsce gdzie znajduję się sprzęt gaśniczy powinno być prawidłowo oznaczone znakami PPOŻ.\nZnaki i piktogramy BHP\nZnaki bezpieczeństwa – zestaw symboli dotyczących przestrzegania zasad bezpieczeństwa i higieny stosowany w miejscach użyteczności publicznej i w zakładach pracy.\nKażdy pracodawca zobowiązany jest do prawidłowego oznaczenia miejsca pracy, wykorzystując przy tym znaki BHP.\nWszystkie piktogramy, jak i znaki bezpieczeństwa BHP, muszą zostać zdefiniowane w Polskich Normach. To właśnie one w większości przypadków są w stanie uchronić nas od niebezpieczeństwa, jak i nakierować nas w niesieniu pomocy, ułatwiają orientację w pracy i podczas ewakuacji.\nRodzaje znaków BHP:\nznaki i tablice BHP – zgodne z przepisami\nznaki ewakuacyjne, przeciwpożarowe\n„Pracodawca zobowiązany jest udostępnić pracownikom do stałego korzystania aktualne instrukcje bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące:\nstosowanych w zakładzie procesów technologicznych oraz wykonywania prac związanych z zagrożeniami wypadkowymi lub zagrożeniami zdrowia pracowników\npostępowania z materiałami szkodliwymi dla zdrowia i niebezpiecznymi\nudzielania pierwszej pomocy..”\nDz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650 § 41 ust. 1 r.b.h.p.\nBardzo ważną rzeczą jest umieszczanie znaków i piktogramów BHP w miejscach do tego przeznaczonych:\nInstrukcje udzielania pierwszej pomocy – przy apteczkach\nZnaki i instrukcje przeciwpożarowe – przy sprzęcie gaśniczym\nZnaki ewakuacyjne – w miejscach do których instynktownie biegnie ludzki wzrok w momencie zagrożenia\nIlość umieszczonych znaków i piktogramów powinna być dostosowana do wielkości terenu przedsiębiorstwa, miejsca pracy, jak i do poziomu i rodzajów występujących zagrożeń.\nWażne – znaki zakazu, ostrzegawcze, nakazu, ewakuacyjne i informacyjne powinny być stosowane jako znaki stałe.\nRękawice stosowane w warunkach niskiego ryzyka Rękawice tej kategorii chronią przed:\npowierzchownym uszkodzeniem naskórka\ntemperaturą nie przekraczającą 50 s.C\nprzed środkami chemicznymi o delikatnym działaniu (np. środkami czyszczącymi)\nRękawice do prac przy średnim ryzyku uszkodzenia Do tej kategorii zaliczane są rękawice używane w sytuacjach o stopniu ryzyka nie klasyfikowanym jako niskie czy bardzo wysokie. Są to głównie rękawice chroniące przed chemikaliami oraz uszkodzeniami mechanicznymi. Takie ryzyko jest bardzo szeroko rozpowszechnione w różnorakich gałęziach przemysłu i dotyczy większości prac przemysłowych. Do tej grupy należą także rękawice chroniące przed zimnem i ciepłem (do 100 s.C).\nRękawice stosowane w sytuacjach wysokiego ryzyka wystąpienia poważnego uszkodzenia\nRękawice tej kategorii używane są wówczas, gdy istnieje duże ryzyko wystąpienia poważnego lub trwałego uszkodzenia dłoni, np. przy pracach z bardzo agresywnymi substancjami chemicznymi, przy wysokim napięciu itd.\nRękawice ochronne chroniące przed niewielkimi zagrożeniami chemicznymi\nRękawice ochronne chroniące przed zagrożeniami bakteriologicznymi\nRękawice ochronne chroniące przed przecięciem piłą łańcuchową\nNorma należy do norm dotyczących środków ochrony indywidualnej, przeznaczonych do ochrony przed zagrożeniami występującymi w trakcie użytkowania ręcznych pilarek łańcuchowych. Rękawice, które mają na celu ochronę przed przecięciem pilarką łańcuchową są w przeważającej części wykonane z układu materiałów zawierających skóry, tkaniny oraz materiały powlekane. Najistotniejszym elementem konstrukcyjnym jest wkład stosowany w części grzbietowej pod materiałem zewnętrznym, zapewniający ochronę przed przecięciem. Wkład ten wykonywany jest z układu materiałów o wysokiej odporności na przecięcia. Zabezpieczenie przed przecięciem realizowane jest poprzez:\nSpowodowanie ślizgania się łańcucha po materiale i w ten sposób niedopuszczenie do przecięcia tego materiału,\nWciąganie włókien w koło napędowe przez ogniwa tnące łańcucha i blokowanie w ten sposób ruchu łańcucha,\nHamowanie łańcucha na skutek absorbowania przez włókna energii ruchu obrotowego, co skutkuje zmniejszeniem prędkości łańcucha.\nUWAGA: Żadne środki ochrony nie mogą zapewnić 100% ochrony przed przecięciem spowodowanym przez ręczną pilarkę łańcuchową. Niemniej jednak doświadczenia wykazały, że można wyprodukować środki ochrony, które zapewniają\npewien stopień ochrony.\nA klasa odporności na przecięcie przy prędkości łańcucha (0-3).\nKlasa odporności Prędkość łańcucha\nPiktogram powinien być naniesiony tylko na tę rękawicę w parze, która zapewnia właściwości ochronne przed przecięciem piłą łańcuchową. Przy znaku graficznym powinna być umieszczona cyfra oznaczająca klasę ochrony, czyli klasę prędkości łańcucha, przy której wykazano odporność rękawic na przecięcie.\nNorma ma zastosowanie do wszystkich typów rękawic w zakresie zagrożeń fizycznych i mechanicznych przez ścieranie, przecięcie ostrym przedmiotem, przekłucie i rozdzieranie. Norma ta nie ma zastosowania do rękawic odpornych na wibracje.\nPoziomy skuteczności w zakresie odporności mechanicznej rękawic.\nPoziom skuteczności 0 1 2 3 4 5\nOdporność na ścieranie (cykle) <100 100 500 2000 8000 n/d\nOdporność na przecięcie (wskaźnik) <1,2 1,2 2,5 5 10 20\nWytrzymałość na rozdzieranie [N] <10 10 25 50 75 n/d\nOdporność na przekłucie [N] <20 20 60 100 150 nd\nodporność na ścieranie: określa ilość cykli niezbędnych do uszkodzenia próbki przy stałej prędkości (od 0 do 4);\nodporność na rozcięcie ostrym narzędziem: określa ilość cykli niezbędnych do przecięcia próbki przy stałej prędkości (od 0 do 5);\nodporność na rozerwanie: określa (w niutonach) maksymalną siłę niezbędną do rozdarcia próbki. (od 0 do 4);\nodporność na przekłucie: określa (w niutonach) siłę niezbędną do przebicia próbki znormalizowanym przebijakiem. (od 0 do 4)\nRękawice ochronne chroniące przed zagrożeniami termicznymi (gorąco i/lub ogień)\nKod literowy Opis Wartości\na niepalność ( mozliwość zapalenia) – parametr ten informuje o czasie, w jakim materiał nadal się pali lub żarzy po usunięciu płomienia z badanego przedmiotu. Szwy rękawicy ochronnej nie mogą ulec zluzowaniu po czasie płonięcia wynoszącym 15 sekund. 0-4\nb odporność na ciepło (ciepło kontaktowe) – Pod tym pojęciem należy rozumieć czas (w sekundach) do wystąpienia progu bólu przy określonej temperaturze kontaktu (100, 250, 350 i 500°C), przy czym przyrost temperatury nie może być większy niż 10°C w ciągu 15 sekund.\nPoziom Temperatura kontaktu Czas do wystąpienia progu bólu w sekundach\n1 100°C ≥15\n2 250°C ≥15\n3 350°C ≥15\n4 500°C ≥15\nc odporność na ciepło konwekcyjne – parametr ten podaje w jakim czasie rękawica ochronna może opóźniać przenikanie ciepła płomienia. Poziom wytrzymałości podawany jest tylko wówczas, gdy w przypadku palności (możliwość zapalenia) osiągany jest poziom 3 lub 4 0-4\nd odporność na promieniowanie cieplne – parametr ten podaje w jakim czasie rękawica ochronna może opóźniać przenikanie ciepła ze źródła promieniowania cieplnego. Poziom wytrzymałości jest podawany tylko wówczas, gdy w przypadku palności (możliwośc zapalenia) osiągany jest poziom 3 lub 4. 0-4\ne małe rozpryski płynnego metalu – parametr ten informuje o liczbie kropel płynącego metalu, które są potrzebne do podniesienia temperatury wnętrza rękawicy ochronnej o 40°C. Poziom wytrzymałości jest podawany tylko wówczas, gdy w przypadku palności (możliwość zapalenia) osiągany jest poziom 3 lub 4. 0-4\nf duże rozpryski metalu, przyjmuje wartości – parametr ten informuje o ilości płynnego metalu, która byłaby potrzebna do tego, aby uszkodzić folię PCW (symulującą ludzką skórę), rozpiętą za próbką materiału rękawicy. Badanie to przeprowadzane jest standardowo z użyciem innego metalu. Poziom wytrzymałości podawany jest tylko wówczas, gdy w przypadku palności (możliwość zapalenia) osiągany jest poziom 3 lub\nRękawice ochronne -Wymagania ogólne i metody badań.\nNorma, która wskazuje wymogi ogólne dla rękawic ochronnych ( m.in. rozmiar, zręczność, ph rękawic) oraz dotyczące znakowania i informacji dostarczanych przez producenta.\nRękawice ochronne chroniące przed promieniowaniem jonizującym i skażeniami promieniotwórczymi\nRękawice ochronne chroniące przed zimnem\nNorma informuje o zachowaniu rękawicy ochronnej pod działaniem niskiej temperatury (do -50°C ) poprzez podanie trzech parametrów:\nOdporność na zimno konwekcyjne – odporność na straty ciepła na drodze konwekcji (wyrażana za pomocą izolacyjności cieplnej, w m2K/W). Poziom jakości od 0 do 4.\nOdporność na zimno stykowe – odporność na straty ciepła podczas kontaktu z zimnym przedmiotem (wyrażana za pomocą oporu cieplnego, w m2K/W). Poziom jakości od 0 do 4.\nPrzenikalność wody – wymaganie dotyczące odporności na przenikanie wody (0 – woda przenika po 30 min kontaktu lub 1 – przenikanie nie występuje)\nEN 1082-1 i 2\nRękawice ochronne chroniące przed przecięciami i ukłuciami nożami ręcznymi\nCzęść 1. Rękawice oraz ochrony ramion z plecionki pierścieni metalowych. Rękawice zapewniają największą ochronę przed ciężkimi urazami mechanicznymi, które mogą wystąpić w wyniku kontaktu z ostrymi nożami. Rękawice z plecionki pierścieni metalowych to rękawice pięciopalcowe, przeznaczone do stosowania na jedną rękę, tj. na tę, która nie trzyma noża podczas wykonywania czynności zawodowych.\nCzęść 2: Rękawice i ochrony ramion wykonane z materiałów innych niż plecionka pierścieni\nRękawice antyelektrostatyczne – Rękawice ochronne do prac w środowisku zagrożonym wybuchem\nUżytkowanie rękawic ma na celu zapobiegnięcia powstawania iskier mogących doprowadzić do powstawania pożaru i wybuchu. Normy tej nie stosuje się w przypadku napięć występujących w sieci.\nRękawice ochronne chroniące przed ryzykiem, spowodowanym przez drgania (wibrację)\nRękawice spawalnicze są zaliczane do kategorii II środków ochrony indywidualnej i chronią dłoń oraz przeguby pracownika podczas spawania. Norma stanowi połączenie kryteriów dotyczących testów rękawic, zawartych w normach PN-EN 388 oraz PN-EN 407. Zgodnie z EN 388, rękawica spawalnicza musi chronić użytkownika przed czynnikami mechanicznymi, takimi jak np. obtarcia, przecięcia oraz przekłucia. W świetle normy EN 407, rękawice spawalnicze muszę przede wszystkim zapewniać ochronę:\nRąk i nadgarstków przed drobnymi rozpryskami ciekłego metalu\nPrzed oparzeniem w wyniku krótkotrwałego kontaktu z rozgrzaną powierzchnią lub płomieniem\nPrzed ciepłem konwekcyjnym oraz promieniowaniem UV pochodzącym od łuku\nNorma wprowadza podział rękawic spawalniczych ze względu na własności ochronne i ich manualność co motywuje do prawidłowego doboru rękawic spawalnicznych do odpowiedniej metody spawania i występujących zagrożeń. Dzielimy je na:\nRękawice spawalnicze Typu A (MIG/MAG i MMA) – spełniają wyższe wymogi dotyczące ochrony termicznej i mechanicznej ale kosztem ich manualności. Przeznaczone do wszystkich pozostałych procesów spawania a w szczególności spawania metodą MIG/MAG i MMA.\nRękawice spawalnicze Typu B (TIG) – do prac wymagających dużej zręczności np. spawanie metodą TIG. Wymagania dotyczące ochrony dla tych rękawic są spełnione na niższym poziomie.\nNiektóre modele rękawic są sklasyfikowane jako Typ A/B. Oznacza to, iż spełniają one wymagania dla obu podanych wyżej typów.\nMinimalne wymagania dla rękawic spawalniczych:\nB – wymagana jest dobra chwytność, A – dla innych metod spawalniczych\nOdporności na: Test według norm CE Minimalne wymagane w teście\nŚcieranie EN388 2 1\nPrzecięcie EN388 1 1\nRozdarcie EN388 2 1\nPrzebicie EN388 2 1\nPalność EN407 3 2\nRezystancję cieplną EN407 1 1\nCiepło konwekcyjne EN407 2 0\nMałe odpryski stopionego metalu EN407 3 2\nManualność / Zręczność EN420 1 4\nRękawice ochronne chroniące przed przecięciem nożami z napędem\nRękawice ochronne chroniące przed czynnikami chemicznymi w warunkach ciągłego kontaktu. Norma zastępuje normę PN-EN 374-3\nRękawice ochronne chroniące przed porażeniem prądem elektrycznym\nRobocze rękawice elektroizolacyjne przeznaczone są do ochrony rąk przed porażeniami prądem elektrycznym do 1kV przy pracach pod napięciem. Jeśli mamy do czynienia z wyższym napięciem, możliwe jest ich stosowanie jedynie jako sprzęt pomocniczy. Wyroby z materiału izolacyjnego wykorzystywane do prac pod napięciem podzielono na 6 klas, które różnią się od siebie właściwościami elektrycznymi. Każdej z tych klas odpowiada konkretna wartość napięcia probierczego. W normie podano wytyczne dotyczące zasad wyboru klasy rękawic w zależności od wartości napięcia nominalnego sieci.\nKlasy rękawic elektroizolacyjnych i odpowiadające im wartości napięcia probierczego Wartości maksymalne napięcia użytkowania rękawic\nKlasa rękawic Napięcie probiercze (wartość skuteczna) [kV]\nBadanie napięciem przemiennym Napięcie probiercze (wartość średnia) [kV]\nBadanie napięciem stałym Napięcie przemienne Napięcie stałe\n00 2,5 4 0,5 0,75\n0 5 10 1 1,5\n1 10 20 7,5 11,25\n2 20 30 17 25,5\n3 30 40 26,5 39,75\n4 40 60 36 54\nWyróżnia się pięć kategorii rękawic do prac pod napięciem, w zależności od ich właściwości specjalnych:\nkategoria A – rękawice odporne na działanie kwasu,\nkategoria H – rękawice odporne na działanie oleju,\nkategoria Z – rękawice odporne na działanie ozonu,\nkategoria R – rękawice odporne na działanie kwasu, oleju, ozonu,\nkategoria C – rękawice odporne na działanie skrajnie niskiej temperatury.\nRękawice ESD – Rękawice ochronne chroniące przyrządy elektroniczne przed elektrycznością statyczną\nOdzież ochronna – Zestawy i wyroby odzieżowe chroniące przed zimnem.\nNorma określa wymagania i metody badania zestawów odzieżowych (np. ubrań dwuczęściowych lub kombinezonów) i pojedynczych wyrobów odzieżowych przeznaczonych do ochrony przed zimnem. Odzież spełniająca wymagania tej normy może być stosowana w temperaturach poniżej -5oC, np. w chłodniach.\nOdzież ochronna – Ochrona przed deszczem.\nNorma określa dwa parametry: odporność na przenikanie wody (od 0 do 3) czyli poziom przesiąkania odzieży i odporność na przenikanie pary (od 0 do 3) czyli poziom „oddychania” odzieży oraz określa właściwości chroniące przed złą pogodą, wiatrem, zimnem w temperaturach powyżej -5oC.\nOdzież chroniąca przed ciekłymi i gazowymi chemikaliami, łącznie z aerozolami i cząstkami stałymi.\nNorma określa wymagania dotyczące wentylowanych i niewentylowanych, gazoszczelnych (TYP 1) i niegazoszczelnych (TYP 2) ubrań ochronnych oraz wymagania dotyczące gazoszczelnych ubrań ochronnych przeznaczonych dla zespołów ratowniczych.\nOdzież zapewniająca ochronę przed przenikaniem cząstek radioaktywnych ale brak ochrony przed promieniowaniem radioaktywnym.\nEN 1149 Odzież ochronna – Właściwości elektrostatyczne.\nOkreśla wymagania dotyczące właściwości użytych materiałów i zasad konstruowania dotyczące odzieży ochronnej i rękawic nie gromadzących ładunku elektrostatycznego, stosowanej jako element jednolitego systemu uziemień w celu zapobiegania wyładowaniom elektrycznym powodującym zapłon. Wymagania dotyczą głównie stref zagrożonych wybuchem. Wymagania te mogą być niewystarczające w odniesieniu do atmosfer palnych bogatych w tlen. Postanowienia normy nie mają zastosowania do ochrony przed napięciem w sieciach zasilających.\nOdzież rozpraszająca ładunek elektryczny powinna okrywać całą powierzchnię pozostałej odzieży przez cały okres użytkowania. Elementy przewodzące np. zamki, guziki mogą być stosowane, gdy są całkowicie zakryte.\nNorma składa się z następujących części:\nPN-EN 1149-1. Metody badania rezystywności powierzchniowej\nPN-EN 1149-2. Metody badania rezystancji skrośnej.\nPN-EN 1149-3. Metody badań do pomiaru zaniku ładunku.\nPN-EN 1149-4. Badania Odzieży. (w trakcie opracowania)\nPN-EN 1149-5. Wymagania materiałowe i konstrukcyjne\nWymagania normy PN-EN 1149-5 dotyczą sposobu oznakowania odzieży i treści instrukcji producenta.\nZgodnie z zawartymi w niej wymaganiami materiał klasyfikowany jest jako rozpraszający ładunek elektryczny, gdy:\nczas połowicznego zaniku ładunku wytworzonego na materiale metodą indukcyjną t50 < 4 s lub współczynnik ekranowania S > 0.2,\nrezystancja powierzchniowa jest mniejsza lub równa 2.5 x 109 Ω przynajmniej po jednej stronie materiału badanego.\nW przypadku materiałów zawierających przędzę elektroprzewodzącą w postaci równoległych nitek lub siatki, odległości pomiędzy nitkami elektroprzewodzącymi w jednym kierunku nie powinna przekraczać 10 mm dla każdego elementu odzieży.\nNorma PN-EN 1149-5 określa również wymagania odnośnie konstrukcji odzieży.\nOdzież rozpraszająca ładunek elektryczny powinna pokrywać całe ciało w czasie jej użytkowania, w tym również podczas wykonywania standardowych czynności i pochylania się. Jednocześnie nie powinna ograniczać wykonywania ruchów, nawet gdy jest zapięta zgodnie z zaleceniami producenta.\nJeżeli odzież wykonana jest z układu materiałów, materiał elektrostatyczny powinien stanowić jej zewnętrzną warstwę.\nOdzież spełniająca wymagania normy powinna być oznaczona logo tej normy.\nProducent odzieży antyelektrostatycznej ma zgodnie z normą PN-EN 1149-5 obowiązek dołączenia do wyrobu instrukcji zawierającej także następujące informacje:\nprzebywając w strefie zagrożenia wybuchem lub w pobliżu materiałów łatwopalnych, pracownik nie może zdejmować odzieży antyelektrostatycznej,\njak prawidłowo zapinać i nosić odzież,\nwłaściwości antyelektrostatyczne odzieży mogą ulec zmianie w czasie jej użytkowania (poprzez zabrudzenie, uszkodzenie, pranie),\nużytkownik odzieży antyelektrostatycznej powinien być odpowiednio uziemiony przez opór upływu mniejszy niż 108 Ω, w atmosferze wzbogaconej w tlen odzież rozpraszająca ładunek elektryczny nie może być stosowana bez wcześniejszej konsultacji z pracownikiem służby bhp (specjalistą).\nW strefie zagrożenia wybuchem, wzbogaconej w tlen lub w pobliżu materiałów łatwo palnych, pracownik powinien być uziemiony bezpośrednio lub przez obuwie elektroprzewodzące (opór upływu powinien być mniejszy niż 105 Ω) zgodnie z PN EN ISO 20345:2007.\nZgodnie z wymaganiami normy elementy dielektryczne umieszczone na wyrobach odzieżowych w postaci logo firmy, etykiet, pasów z taśm odblaskowych mogą być stosowane pod warunkiem, że są przytwierdzone na stałe do zewnętrznej warstwy materiału antyelektrostatycznego.\nEN 1073-2 Skażenie radioaktywnymi cząstkami – Część 2: Wymagania i metody badań dotyczące niewentylowanej odzieży chroniącej przed skażeniami cząstkami promieniotwórczymi.\nPodano wymagania i metody badań dotyczące niewentylowanej odzieży chroniącej przed skażeniami cząstkami promieniotwórczymi, przeznaczonej jedynie do ochrony ciała, ramion i nóg (nadaje się do stosowania łącznie z dodatkowym wyposażeniem – butami, rękawicami, sprzętem ochrony dróg oddechowych, chroniącym inne części ciała użytkownika)\nOdzież chroniąca przed ciekłymi środkami chemicznymi.\nWymagania dotyczące odzieży chroniącej, w ograniczonym zakresie, przed ciekłymi środkami chemicznymi (TYP 6). Norma określa wymagania dotyczące odzieży chroniącej przed opryskaniem cieczą i przed krótkotrwałym kontaktem z ciekłymi substancjami chemicznymi.\nOdzież ochronna do stosowania podczas spawania i w procesach pokrewnych.\nNiniejsza norma opisuje metody badań i wymagania dotyczące odzieży ochronnej stosowanej przez osoby wykonujące spawanie (odzież spawalnicza) i inne czynności podobnego typu i o zbliżonym poziomie zagrożeń. Ten typ odzieży ochronnej jest stosowany jako ochrona przed małymi kroplami stopionego metalu, iskrami, krótkotrwałym kontaktem z płomieniem oraz promieniowaniem cieplnym i ultrafioletowym. Zapewnia również w ograniczonym stopniu izolację elektryczną od przewodów będących pod napięciem stałym do 100V.\nOdzież ochronna dla pracowników narażonych na działanie czynników gorących.\nOdzież powinna chronić pracownika przed krótkotrwałym kontaktem z ogniem i ograniczać rozprzestrzenianie się płomieni (kod literowy: A1, A2) oraz chronić przed przynajmniej jednym rodzajem czynnika gorącego. Czynnikami gorącymi mogą być: ciepło konwekcyjne (kod literowy: B1, B2, B3), promieniowanie cieplne (kod literowy: C1, C2, C3, C4), duże rozpryski stopionego aluminium (kod literowy: D1, D2, D3), duże rozpryski stopionego żelaza (kod literowy: E1, E2, E3), ciepło kontaktowe (kod literowy: F1, F2, F3).\nOdzież chroniąca przed cząstkami stałymi.\nNorma określa wymagania dotyczące odzieży ochraniającej całe ciało przed stałymi cząstkami środków chemicznych unoszącymi się w powietrzu (pyłami) (TYP 5).\nOdzież ochronna – Wyroby odzieżowe chroniące przed chłodem.\nNorma określa wymagania i metody badania dotyczące pojedynczych elementów kompletu odzieży chroniącej ciało przed wychłodzeniem w środowisku o umiarkowanie niskich temperaturach (powyżej -5oC). W takich przypadkach odzież zwykle nie musi być wykonana z materiałów nieprzemakalnych lub nieprzepuszczających powietrza i może chronić przed chłodem tylko miejscowo np. sama kamizelka.\nOdzież chroniąca przed czynnikami biologicznymi.\nW połączeniu z odpowiednią normą dla odzieży chroniącej przed chemikaliami zapewnia ochronę przed czynnikami infekcyjnymi (mikroorganizmami) występującymi w pyle, aerozolu lub cieczy (oznaczenie typu z przyrostkiem „-B”, np. „Typ 3 – B”.\nEN 14605 + A1\nNorma określa wymagania dotyczące odzieży ochraniającej całe ciało lub jego poszczególne części przed działaniem substancji chemicznej w postaci strumienia cieczy (TYP 3) lub w postaci rozpylonej (TYP 4).\nEN 20471 (zastępuje EN 471)\nNorma określa wymagania dotyczące odzieży wizualnie sygnalizującej obecność użytkownika, aby go zauważyć i widzieć w warunkach niebezpiecznych przy świetle nocnym, dziennym i przy świetle reflektorów. Norma określa wymagania dotyczące barwy i odblaskowości, a także minimalnych powierzchni oraz rozmieszczenia materiałów w odzieży ochronnej, ponadto nakłada obowiązek informowania użytkownika o maksymalnej ilości cykli oraz sposobie prania, którym może być poddana odzież przy zachowaniu odpowiedniego poziomu ochrony. Norma utrzymuje podział odzieży na 3 kategorie na podstawie minimalnych powierzchni materiałów odblaskowych danych w m², przy czym kategoria 1 jest najniższą kategorią, a kategoria 3 przedstawia najwyższy poziom widoczności..\nElektryczność statyczna. Ochrona przyrządów elektronicznych przed elektrycznością statyczną.\nOdzież antystatyczna spełniająca w/w normę (odzież ESD) przeznaczona jest do bezpiecznego stosowania w strefach EPA (strefy ochronne przed wyładowaniami elektrostatycznymi).\nEN 61482-1-2 (zastępują normę ENV 50354)\nOdzież ochronna przed zagrożeniami termicznymi spowodowanymi łukiem elektrycznym.\nNorma określa metody badania materiału oraz wyrobów odzieżowych przeznaczonych dla pracowników narażonych na działanie łuku elektrycznego. Odzież ta nie jest ochronną odzieżą izolującą elektrycznie czyli nie służy jako ochrona przed porażeniem prądem elektrycznym natomiast służy jako ochrona przed skutkami działania łuku elektrycznego – przed płomieniem, wysoką temperaturą i odpryskami ciekłego metalu.\nNorma dzieli odzież na 2 klasy w zależności od stopnia ochrony przy napięciu 400V/50Hz i czasie trwania łuku 0,5s:\nKlasa 1 – 4 kA\nKlasa 2 – 7 kA.\nEN 347 – Obuwie zawodowe.\nPodano terminy i definicje związane z obuwiem, oraz określono wymagania dotyczące odpowiednio obuwia bezpiecznego, ochronnego i zawodowego z wykluczeniem obuwia specjalistycznego.\nLista aktualnie obowiązujących norm w zakresie obuwia roboczego:\nEN 20345 Środki ochrony indywidualnej- Obuwie bezpieczne\nEN 20346 Środki ochrony indywidualnej – Obuwie ochronne\nEN 20347 Środki ochrony indywidualnej- Obuwie zawodowe\nObuwie bezpieczne (S – „safety”) – posiada właściwości ochronne łącznie z ochroną palców stopy za pomocą podnosków. Norma określa, w odniesieniu do normy EN20344, wymagania podstawowe i dodatkowe dla obuwia bezpiecznego do użytku w pracy, oznaczonego literą „S”. Obuwie definiowane przez normę musi być wyposażone w podnosek bezpieczeństwa, który ma chronić przed uderzeniami o maksymalnym poziomie energii rzędu 200 J i przed ściskaniem przy użyciu siły 15 kN.\nKategorie obuwia bezpiecznego wg PN-EN ISO 20345\nPodnosek 200 J Odporność na przebicie Zabudowana pięta Odporność na oleje, benzynę i inne rozpuszcz. organiczne Właściwości antyelektro-statyczne Absorpcja energii w\nczęści piętowej Przepusz-czalność i absorpcja wody Wodo-szczelność\nSB x x\nS1 x x x x x\nS2 x x x x x x\nS3 x x x x x x x\nS4 x x x x x x\nS5 x x x x x x x\nObuwie ochronne (P – „protective”) – posiada właściwości ochronne łącznie z ochroną palców stopy za pomocą podnosków, których wytrzymałość jest badana przy uderzeniu z energią 100 J.\nDodatkowe oznaczenie obuwia:\nKategorie obuwia ochronnego wgEN 20346\nPodnosek 100 J Odporność na przebicie Zabudowana pięta Odporność na oleje, benzynę i inne rozpuszcz. organiczne Właściwości antyelektro-statyczne Absorpcja energii w\nPB x x\nP1 x x x x x\nP2 x x x x x x\nP3 x x x x x x x\nP4 x x x x x x\nP5 x x x x x x x\nObuwie zawodowe (O – „occupational”) – posiada cechy ochronne przeznaczone do ochrony przed urazami, które mogą wystąpić w czasie wypadku w miejscach pracy. Przeznaczone jest do codziennego użytkowania tam gdzie nie jest wymagana ochrona palców stopy za pomocą podnosków. Obuwie takie często jest określane jako obuwie robocze bez podnoska.\nKategorie obuwia zawodowego wg PN-EN ISO 20347\nPodnosek Odporność na przebicie Zabudowana pięta Odporność na olej napędowy Właściwości antyelektro-statyczne Absorpcja energii w\nO1 x x x\nO2 x x x x\nO3 x x x x x\nO4 x x x x\nO5 x x x x x\nOchrona indywidualna oczu. Wymagania ogólne.\nA – Uderzenie o wysokiej energii (odporność na uderzenia kulki stalowej o nominalnej średnicy 6 mm i minimalnej masie 0,86 g lecącej z prędkością 190 m/s), o K – odporność powierzchni na uszkodzenia (zarysowania) przez drobne cząsteczki,\nParametry odnoszące się do oprawek\nOchrona indywidualna oczu. Filtry spawalnicze i filtry dla technik pokrewnych. Wymagania dotyczące współczynnika przepuszczania i zalecane stosowanie.\nNorma określa oznaczenia i wymagania dotyczące współczynnika przepuszczania dla filtrów przeznaczonych do ochrony oczu operatorów spawarek, lutospawarek, łuków elektrycznych oraz urządzeń do cięcia strumieniem plazmy.\nW wypadku stosowania osłon z filtrami automatycznymi zastosowanie mają zapisy normy EN379.\nOchrona indywidualna oczu. Filtry chroniące przed nadfioletem. Wymagania dotyczące współczynnika przepuszczania i zalecane stosowanie.\nNorma określa sposób oznaczania i identyfikacji oraz wymagania dotyczące współczynnika przepuszczania filtrów chroniących przed promieniowaniem nadfioletowym. W normie zostały również opisane wskazówki dotyczące wyboru i użytkowania.\nOchrona indywidualna oczu. Filtry chroniące przed olśnieniem słonecznym, do zastosowań przemysłowych.\nNorma określa oznaczenia i współczynniki przepuszczania oraz odpowiednie metody badań filtrów chroniących przed olśnieniem słonecznym. Inne wymagania obowiązujące dla tego typu filtrów są wymienione w EN166.\nOchrona osobista. Środki ochrony oczu i twarzy stosowane podczas spawania i w procesach pokrewnych.\nNorma ustala wymagania dotyczące bezpieczeństwa i metod badań środków ochrony indywidualnej używanych do ochrony oczu i twarzy przed szkodliwym promieniowaniem optycznym i innymi specyficznymi źródłami ryzyka lub zagrożeń, występujących zwykle podczas spawania, cięcia lub w operacjach pokrewnych.\nOchrona indywidualna oczu. Automatyczne filtry spawalnicze.\nNorma określa wymagania dotyczące filtrów spawalniczych, które automatycznie przełączają współczynnik przepuszczania światła na mniejszą wartość, kiedy zapala się łuk spawalniczy (określanych jako filtry spawalnicze o przełączanym stopniu zaciemnienia).\nOchrona indywidualna oczu – Siatkowe ochrony oczu i twarzy.\nNorma określa materiały, sposób projektowania, wymagania, metody badań i znakowanie siatkowych ochron indywidualnych oczu i twarzy, służących do ochrony przed zagrożeniami mechanicznymi.\nEN 14594 (zastępuje EN 1835)\nSprzęt ochrony układu oddechowego. Aparaty wężowe sprężonego powietrza o lekkiej konstrukcji wyposażone w hełm lub kaptur. Wymagania, badanie, znakowanie.\nW normie podano minimalne wymagania dotyczące aparatów wężowych sprężonego powietrza o lekkiej konstrukcji wyposażonych w hełm lub kaptur, które są przeznaczone do użytkowania w atmosferze zanieczyszczonej gazami i/lub pyłami. Podano zastosowanie takiego sprzętu, oprócz aparatów ucieczkowych, aparatów do nurkowania i aparatów używanych do obróbki strumieniowo-ściernej, na stanowiskach pracy, na których ryzyko uszkodzenia przewodu dostarczającego sprężone powietrze jest niskie i gdzie ruchy użytkownika sprzętu są ograniczone. Opisano badania laboratoryjne umożliwiające ocenę zgodności z wymaganiami\nKompatybilność elektromagnetyczna (EMC) – Część 6-2: Normy ogólne. Odporność w środowiskach przemysłowych.\nW normie zostały podane wymagania z zakresu odporności na różne zjawiska zaburzeniowe o charakterze ciągłym lub przejściowym, przewodzone lub promieniowane, oraz wyładowania elektrostatyczne w odniesieniu do urządzeń elektronicznych i elektrycznych przewidzianych do pracy w środowiskach przemysłowych, dla których nie ma odpowiednich norm wyrobów lub norm grup wyrobów.\nKompatybilność elektromagnetyczna (EMC) – Część 6-3: Normy ogólne. Norma emisji w środowiskach mieszkalnych, handlowych i lekko uprzemysłowionych.\nW normie zostały podane wymagania dotyczące emisji ze wszystkich urządzeń elektrycznych i elektronicznych pracujących w środowiskach mieszkalnych, handlowych i lekko uprzemysłowionych, a nie uwzględnionych w normach szczegółowych.\nOchronniki słuchu. Wymagania ogólne. Część 1: Nauszniki przeciwhałasowe.\nCzęść pierwsza normy określa wymogi w zakresie budowy, projektowania i charakterystyki technicznej, metody badań, przepisów dotyczących znakowania oraz informacji przeznaczonych dla użytkowników.\nWedług wytycznych normy nakazane jest udostępnienie informacji odnoszących się do charakterystyki wytłumienia akustycznego ochronników słuchu mierzonego zgodnie z normą EN24869-1.\nUWAGA: Część pierwsza normy nie odnosi się ani do ochronników przeznaczonych do mocowania w hełmach lub będących elementem hełmu, ani do charakterystyk technicznych urządzeń elektronicznych, które mogą być wbudowane wewnątrz ochronników słuchu. Normy nie należy również stosować do określania parametrów technicznych ochronników chroniących przed hałasem impulsowym.\nOchronniki słuchu. Wymagania ogólne. Część 2: Wkładki przeciwhałasowe.\nDruga część normy odnosi się do wkładek przeciwhałasowych określając wymagania w zakresie budowy, projektowania, właściwości, metod badań, przepisów odnoszących się do znakowania oraz informacji przeznaczonych dla użytkowników.\nWedług normy nakazane jest udostępnienie informacji odnośnie charakterystyki wytłumienia akustycznego wkładek przeciwhałasowych, mierzonych zgodnie z normą EN24869-1. Norma określa minimalny poziom wytłumienia niezbędny do ustalenia ich zgodności ze specyfikacją.\nDruga część normy ma zastosowanie do pojedynczych wkładek przeciwhałasowych formowanych wtryskowo i wkładek połączonych taśmą.\nUWAGA: ta część normy nie odnosi się do urządzeń elektronicznych, które mogą być wbudowane wewnątrz wkładek przeciwhałasowych. Normy nie należy również stosować do określania parametrów technicznych ochronników chroniących przed hałasem impulsowym.\nOchronniki słuchu. Wymagania ogólne. Część 3: Nauszniki przeciwhałasowe mocowane do przemysłowego hełmu ochronnego.\nCzęść trzecia normy określa wymagania dotyczące budowy, projektowania, właściwości, metod badań oraz przepisów dotyczących znakowania ochronników słuchu. Dodatkowo określa informacje przeznaczone dla użytkownika, kiedy ochronniki te są montowane na hełmach ochronnych przeznaczonych do użytkowania w przemyśle. Ta część normy nakazuje udostępnienie informacji odnośnie charakterystyki wytłumienia akustycznego ochronników słuchu, mierzonych zgodnie z normą EN24869-1 określając minimalny poziom wytłumienia niezbędny do ustalenia ich zgodności ze specyfikacją.\nOchronniki słuchu – Wymagania bezpieczeństwa i badania – Część 4: Nauszniki przeciwhałasowe o regulowanym tłumieniu.\nCzęść czwarta normy definiuje wymagania dla nauszników przeciwhałasowych z regulowanym tłumieniem. Norma określa dodatkowe wymagania dotyczące konstrukcji, projektowania, własności, metod badawczych, znakowania oraz informacji dla użytkownika, wynikających z wprowadzenia do nauszników przeciwhałasowego układu regulacji tłumienia.\nOchronniki słuchu – Zalecenia dotyczące doboru, użytkowania, konserwacji codziennej i okresowej – Dokument przewodni.\nNorma określa zalecenia dotyczące doboru, użytkowania, konserwacji codziennej i okresowej ochronników słuchu.\n150 Hamcwnia silników odrzutowych\n140 Startujący samolot odrzutowy\n130 Wystrzał pistoletowy Młot pneumatyczny\n120 Samolot o napędzie śmigłowym Piła mechaniczna Prasa do metalu\n110 Nitownica Gwoździawnicą Roboty strzelnicze Spust surówki\n100 Wylewanie betonu Obora podczas karmienia Piaskowanie\n90 Ciężarówka Przemysł spożywczy – butelkowanie Przemysł spożywczy – pakowanie Piła taśmowa Pracujący młynek mielący\n80 Wzmożony ruch uliczny Głośno grające radio Odkurzacz\n70 Jadący samochód\n60 Odgłosy pracy biura\nUWAGA: Możliwe jest zastosowanie równocześnie ochronnika słuchu oraz zatyczek. Efektywne wygłuszenie w takim wypadku jest sumą wygłuszeń poszczególnych rodzajów ochron stosowanych równocześnie.\nSNR – metoda szacunkowa\nH – dla wysokich częstotliwości\nM – dla średnich częstotliwości\nL – dla niskich częstotliwości\nOchronne hełmy przemysłowe\nTa norma określa wymogi związane ze specyfikacją techniczną, a także sposobem znakowania przemysłowych hełmów ochronnych. Zawarte są w niej przepisy konstrukcyjne, wymagania obowiązkowe, a także dodatkowe, związane z właściwościami ochronnymi.\nLekkie hełmy przemysłowe\nTa norma wskazuje wymogi związane z parametrami ochronnymi, metodami badań, a także wymogami z obszaru znakowania lekkich hełmów przemysłowych. Ich celem jest ochrona użytkowników przed uderzeniami głowy w twarde lub nieruchome przedmioty z siłą mogącą spowodować rozdarcie skóry bądź inne powierzchniowe rany. Zakres użytkowania ogranicza się w większości przypadków do wnętrz obiektów.\nLekkie hełmy nie mogą być wykorzystywane do ochrony przed skutkami uderzeń, upadków różnego rodzaju przedmiotów bądź też przed poruszającymi się lub zawieszonymi ładunkami. Są to artykuły BHP, których nie wolno mylić z przemysłowymi hełmami ochronnymi objętymi normą EN 397.\nIndywidualny sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości. Amortyzatory.\nNorma definiuje wymagania, metody badania, zasady znakowania, informacje wymagane od producenta i sposób pakowania dla amortyzatorów.\nIndywidualny sprzęt ochrony ustalający pozycję podczas pracy i zapobiegający upadkom z wysokości. Pasy ustalające pozycję podczas pracy i ograniczające przemieszczanie oraz linki ustalające pozycję podczas pracy.\nNorma opisuje pasy i linki przeznaczone do ustalania pozycji podczas pracy lub ograniczające przemieszczanie.\nNorma określa wymagania dotyczące projektowania i konstrukcji pasa biodrowego, linki ustalającej pozycję podczas pracy, łączników i odporności na zapalenie.\nIndywidualny sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości. Szelki bezpieczeństwa.\nNorma definiuje wymagania, metody badań, zasady znakowania. Informacje wymagane od producenta oraz sposób pakowania dla szelek bezpieczeństwa.\nIndywidualny sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości – Łączniki.\nNorma definiuje wymagania, metody badania, zasady tworzenia instrukcji użytkowania i zasady znakowania dotyczące łączników.\nUstala wymagania dotyczące projektowania i ergonomii, materiałów i konstrukcji, odporności na obciążenie statyczne i odporności na korozję.\nOkreśla metody badań odporności na obciążenie statyczne oraz odporności na korozję.\nGaśnice przenośne – Określono charakterystyki, wymagania eksploatacyjne i metody badań gaśnic przenośnych.\nAiT Tomasz Czechowski\nPhone: +48 123070580; +48 795426802\n2022 © Copyrights AiT\nCreated by FormPlanStudio


Wyniki ostatnie Lotto 07.2011, archiwa, statystyki\nimage_aspect_ratiowyniki lotto 2011-07...\nBieżące wyniki Lotto 07.2011\nGry Lotto to najbardziej popularna gra losowa wśród grających u nas, o czym najlepiej świadczą statystyki. Łatwe zasady z jednej strony, a z drugiej wygrane o dużej wysokości sprawiają, że we wszystkich losowaniach kupowane są niezliczone ilości zakładów. Dla grającego w Lotto duże znaczenie ma dowiedzenie się, czy aby nie udało mu się czegoś wygrać, czyli zweryfikowanie wyników. Wyniki te można sprawdzić na stronie Pewniaki.pl, przedstawiamy zarówno historyczne jak też aktualne, w formie czytelnego zestawienia. Gracze sprawdzać je mogą po poszczególnych miesiącach i latach, co daje im możliwość wszechstronnej analizy liczb, które były wylosowane. Warto zapoznać się także z zasadami gry Lotto, zaprezentowanymi poniżej. Opisaliśmy tu zarówno sposób samego grania, wysokości wygranych i terminy losowań, jak też przegląd sposobów obstawiania zwycięskich liczb.\nLotto - zasady Duży lotek\nPodstawowy zakład w Lotto to wybranie 6 różnych liczb z puli 49. Lotto zakłady gracze mogą zawierać w kolekturach, rozmieszczonych w każdym mieście, ale również w sieci internetowej na stronie Lotto.pl oraz przy użyciu dedykowane aplikacji Lotto na smartfony. W przypadku tradycyjnych kolektur swoje liczby można obstawiać własnoręcznie, wtedy przy zawieraniu zakładu są one odczytywane przez maszynę. Na pojedynczym blankiecie można podać od maksymalnie 10 pojedynczych zakładów, natomiast nie ma ograniczeń związanych z ilością całych blankietów. Wielu graczy często też korzysta z dostępnej opcji "na chybił trafił", wówczas maszyna rejestrująca wybiera w sposób losowy potrzebny zestaw liczb.\nPraktyczniejsza dla wielu osób jest możliwość gry na stronie Lotto.pl i przy pomocy specjalnej aplikacji Lotto - nie będzie wymagać szukania najbliższej kolektury, bo wszystko można zrobić w dowolnym miejscu gdzie jest dostęp do sieci internetowej. Przy internetowym graniu grająca osoba otrzymuje dostęp do własnego konta, na jakim zapisywane są aktualne zakłady, oraz dotychczasowa historia. Wybrać też można subskrypcję, która umożliwia automatyczną grę w dalszych losowania do czasu aż się skończy.\nLotto daje też opcję "zagrania ponownie", która polega na wytypowaniu kuponu z identycznymi danymi (liczna zakładów i skreślanych liczb). W przypadku gry w kolekturze przedłużany kupon nie może mieć więcej niż dziewięćdziesiąt dni, na stronie Lotto.pl oraz w aplikacji Lotto wykorzystać można kupony zapisane na koncie gracza.\nŻeby spróbować więcej wygrać, na przykład można grać systemem, nie ma potrzeby ogranicza się wyłącznie do podstawowej formy typowania. Jeśli chodzi o systemy, Lotto pozwala na skreślenie liczb w ilości od siedmiu do dwunastu spośród 49, co przekłada się na dostępne kombinacje. Im więcej liczb zostanie wybranych, tym jest więcej szans na wygraną. Przykładowo system 7-liczbowy będzie się przekładał 7 prostych zakładów, w przypadki 8 jest to już 28, natomiast przy 12, aż 924. Dodatkowym plusem płynącym z gry systemowej będzie to, że można zwielokrotnić wygraną.\nPojedynczy zakład w Lotto na sześć liczb kosztuje jedynie 3 złote. Na ten koszt wpływu nie ma metoda zawarcia zakładu (kolektura, aplikacja, strona internetowa) ani także to, czy liczby zostały skreślone ręcznie przez użytkowników, czy wygenerowane przez urządzenie. Przy graniu za pomocą systemu opłata końcowa uzależniona jest od tego, jak dużo system ma liczb. Przy siedmiu liczbach ostateczna kwota będzie wynosiła 28 PLN, przy ośmiu 84 PLN, natomiast dla dwunastu 2772 PLN. Zaprezentowane wartości dotyczą pojedynczego typowania, gdy kupon będzie ich więcej zawierał albo będą obejmowały więcej losowań, to opłata proporcjonalnie się zwiększy.\nLosowania Lotto odbywają się trzy razy tygodniowo, we wtorki, czwartki i soboty, o godzinie 21.40. Transmisję z nich można oglądnąć na kanale TVP Info oraz bezpośrednio w serwisie Lotto.pl. Gracze, którzy nie mogli z jakiś powodów obejrzeć losowania, jego wyniki sprawdzą na stronie internetowej Lotto, w stacjonarnych kolekturach, oraz rzecz jasna na naszej stronie, gdzie na bieżąco są uaktualniane i bezpłatnie udostępniane wszystkim graczom.\nChyba każdy gra w Lotto przede wszystkim po to, żeby coś wygrać, dlatego też dobrze jest wiedzieć jednak, jak się prezentują poszczególne wygrane w tej grze. W Lotto pula za wytypowanie szóstki jest gwarantowana, i na dzień dzisiejszy wynosi przynajmniej 2 miliony PLN, lecz może wynieść dużo więcej. W związku z tym że Lotto jest grą kumulacyjną, to w momencie, kiedy w konkretnym dniu nie padnie wygrana I stopnia, to cała kwota będzie przechodziła na kolejne losowanie. Ogólna wysokość wygranej zależeć będzie od liczby wysłanych kuponów, czasami będzie ona wynosiła nawet więcej niż pięćdziesiąt milionów złotych.\nZgodnie z regulaminem Lotto, na wygrane jest przeznaczone przeznaczone zostaje przynajmniej 51% dochodów z wysłanych przez graczy kuponów, z czego 44% stanowi szóstkę, czyli nagrodę główną. Na wypłatę piątek przeznaczone zostaje 8% całej puli, a pozostała część rozdzielona zostaje na pozostałe wygrane. W przypadku, gdy większa ilość graczy wytypuje komplet cyfr, to wypłata rozdzielona będzie pomiędzy wszystkich. Szczegółowe wysokości nagród w Lotto przy każdym losowaniu mogą się różnić.\nAby odebrać wygraną w wysokości mniejszej niż 2280 PLN, ze złożonych w terminalach kuponów, można się wybrać do każdego punktu Lotto, jak również do dowolnego Oddziału Totalizatora Sportowego, gdzie zgłosić się należy z wyższymi wygranymi. Nagroda zostanie wydana tylko po pokazaniu oryginalnego kuponu, który jest jedynym potwierdzeniem zawarcia zakładu, a także podania osobowych danych, dla wygranych powyżej 2280 złotych.\nDla gry internetowej zawierane zakłady przechowywane są na kontach grających. Wszystkie wygrane o wartości mniejszej niż 2280 PLN grający mogą od razu przelać na swoje konto albo przeznaczyć w dalszych grach. W przypadku większych kwot trzeba się wybrać do któregoś z oddziałów Totalizatora Sportowego z dowodem osobistym. Wypłata pieniędzy będzie realizowana na wskazane konto bankowe.\nKażdy zapewne wie, iż nie jest łatwo wygrać w Lotto. Wymyśliliśmy poradnik jak przygotować się do gry? Dokładne materiały jak grać w gry lotto obejrzysz w naszym poradnik lotto.\nCzas generowania: 0.0524 sek.


Bp Kaszak: Bóg wciąż ma moc uzdrawiania, o której czytamy w Biblii | eKAI\nSosnowiecka Bp Kaszak: Bóg wciąż ma moc uzdrawiania, o której czytamy w Biblii\n12 lutego 2021 | 12:33 | mw | Sosnowiec Ⓒ Ⓟ\nW tym roku spotkanie chorych w Katedrze pw. Wniebowzięcia NMP w Sosnowcu miało wymiar parafialny. Z racji restrykcji sanitarnych zorganizowanie diecezjalnych obchodów Dnia Chorego okazało się niemożliwe.\nMsza święta pod przewodnictwem bp. Grzegorza Kaszaka została połączona z udzieleniem sakramentu namaszczenia chorych. W swojej homilii hierarcha nawiązał do kwestii obecności bólu i cierpienia historii ludzkości, i faktu, że Pan Bóg nie chciał, żeby człowiek cierpiał.\n– Człowiek jednak zbuntował się wobec Boga. Obrazowy język Biblii mówi nam, że pierwsi ludzie sięgnęli po owoc z drzewa zakazanego. I właśnie przez ten grzech człowieka na świat weszła śmierć, a wraz z nią ból, cierpienie i choroby – przypomniał bp Kaszak.\nBiskup sosnowiecki podkreślił także, że uzdrowienie człowieka wypływa z jego wiary w uzdrawiającą moc Jezusa: – Kiedy Syn Boży przyszedł na ziemię – uzdrawiał i leczył wśród ludu wszelkie choroby i wszelkie słabości. Ewangelia mówi, że tak wielu chorych przychodziło do Jezusa, że układano ich przy drodze, gdzie miał przechodzić, żeby choć mogli się dotknąć frędzli Jego płaszcza. I to wystarczyło, kiedy człowiek z wiarą podchodził do Pana Jezusa i mu ufał. Wówczas zostawał uzdrowiony.\nKsiądz biskup pytał również dlaczego jest tak mało ufności w moc Chrystusa. – Narzekamy i biadolimy, a jednocześnie nasze kościoły wciąż się nie zapełniły, nawet na miarę restrykcji sanitarnych. Mówimy o tym, że nam trudno żyć, ale czy zanosimy błagalny głos do Tego, który może nas uzdrowić? – pytał kaznodzieja.\nŚwiatowy Dzień Chorego ustanowił św. Jan Paweł II w 1992 r. na dzień Matki Bożej z Lourdes. Dzień ten stał się wezwaniem dla Kościoła powszechnego, aby poświęcić jeden dzień w roku modlitwie, refleksji i dostrzeżeniu miejsca tych, którzy cierpią na duszy i na ciele.


Ryty naskalne u podnóża Zamku Bolczów, Janowice Wielkie - polska-org.pl\nRyty naskalne u podnóża Zamku Bolczów\nNapisy wyryte w skałach "Romby", w latach 1824 i 1830, nieopodal Zamku Bolczów mówiące o obecności w tym miejscu m.in. Alexandry - cesarzowej Rosji, czy też Wilhelma - księcia Prus. Świadczą one o rozwoju turystyki na tych terenach w XIX w. Zostały one ponownie wydobyte spod warstw mchu, dzięki informacjom, które uzyskał mieszkaniec Janowic Wielkich w korespondencji z Dorą Puschmann, dawną mieszkanką tej miejscowości, która była autorką kilku kronik, wydanych już dość długo po wojnie. Szerszy rozgłos ...\nNapisy wyryte w skałach w latach 1824 oraz 1830 nieopodal Zamku ...


Wpisy roku 2017 | Geodezja\nzwyżki wynajem Zabrze Używanie podnośników koszowychObsługa podnośników koszowych może być bardziej lub mniej skomplikowana. Wszystko zależy jedynie od tego, w jaki sposób podnośniki koszowe mają być wykorzystywane i jakim celom służyć. Dalej...\nzaproszenia komunijne Wygląd kartki okolicznościowejJeśli zamierzamy komuś wysłać kartę okolicznościową, zazwyczaj zastanawiamy się, jak ją wybrać. Przede wszystkim, karta powinna być dopasowana do okoliczności, inne Dalej...\ntłumacz przysięgły bułgarskiego Poznań Szukaj dobrych tłumaczy!Jeżeli pracujemy w firmie, która prowadzi intensywną współpracę z zagranicą, to musimy wiedzieć, że wymaga się od nas profesjonalnego podejścia do klientów także tych, którzy nie władają językiem p Dalej...\nusługi geodezyjne malbork Usługi geodezyjne na placu budowyGeodeci bardzo często pracują przy budowie domów. Nie wszystkie osoby korzystają z pomiarów geodezyjnych podczas budowy domu. Dotyczy to zwłaszcza tych osób, które same bardzo dobrze znają się na budowlance, a doda Dalej...\nprzyczepa reklamowa katowice Stabilne przyczepy reklamoweW niektórych częściach miasta znajdują się stacjonarne przyczepy reklamowe. Takie stojące przyczepy reklamy mogą się wprawdzie opatrzeć osobom, które codziennie przejeżdżają obok nich, jednak dobra ich lokalizacja po Dalej...\nolejek arganowy ecocert Łagodząca pielęgnacja skóryKosmetyki orientalne wbrew temu jakie opinie o nich panują wśród niektórych osób są bardzo łagodne i delikatne. Wystarczy sięgnąć po dobrz Dalej...


Rząd chciał zastąpić Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy. Miał być sukces, jest organizacyjna kompromitacja - CrowdMedia\nRząd chciał zastąpić Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy. Miał być sukces, jest organizacyjna kompromitacja\nRząd PiS od samego początku prowadzi otwartą wojnę przeciw WOŚP. Po repolonizacji, Pekao S.A. wycofało się ze wspierania akcji, policja oraz inne organy państwa były zniechęcane do współpracy z Orkiestrą, a machina medialna dobrej zmiany nie szczędziła słów krytyki zarówno dorobkowi Wielkiej Orkiestry jak i jej liderowi, Jerzemu Owsiakowi. W grę wchodziły mocne oskarżenia o nepotyzm, dorobienie się kroci na pieniądzach z puszek i liczne niejasności finansowe. W końcu rząd dzięki Mateuszowi Morawieckiemu i zyskowi z uszczelniania podatkowego miał zadać ostatni cios w narracji antyorkiestrowej. WOŚP miało bowiem przestać być po prostu potrzebne. W zeszłym roku PiS hucznie ogłaszał, że wrześniowa specustawa miała oznaczać ponad miliard złotych dodatkach środków właśnie na sprzęt medyczny i świadczenia. Ostatecznie z tej kwoty 320 milionów miał trafić na sprzęt, co przekraczałoby znacznie wyniki Orkiestry. Drobny sukces władzy, przykrywający zaniedbania systemowe okazał się jednak już sam w sobie działaniem zupełnie pozorowanym. NIK bowiem wziął pod lupę podejście ministerstwa w 2017 roku do zakupu sprzętu i okazuje się, że charakteryzuje się ono olbrzymim poziomem niekompetencji i marnotrawstwa, co sprawia, że pacjenci nie korzystają realnie z wielomilionowych dotacji.\nNIK punktuje, że 16,5 mln zł otrzymał Uniwersytecki Szpital Kliniczny (USK) w Olsztynie na zakup dwóch rezonansów magnetycznych. Choć placówka kupiła sprzęt pod koniec grudnia 2017 r., to wciąż pozostaje on nieużywany, ponieważ nie zdążono z budową pomieszczeń zapewniających m.in. izolację przed promieniowaniem. W efekcie prace mają prawdopodobnie zakończyć się pod koniec rok, co oznacza wielomiesięczne odcięcie pacjentów od pomocy. NIK stwierdził także, że inny zakup za 6,2 mln zł był niezgodny z zasadą uzyskania najlepszych efektów z danych nakładów, do czego zobowiązuje art. 44 ust. 3 pkt 1 ustawy o finansach publicznych. Chodziło bowiem o to, że rezonans trafił tymczasowo do innej olsztyńskiej placówki, gdzie miał działać do czasu budowy nowego skrzydła szpital uniwersyteckiego, na co dano 4 lata. Tymczasem kontrolerzy stwierdzili, że omawiana inwestycja nie ma jeszcze nawet źródeł finansowania.\nKolejna wpadka dotyczyła zaś Dolnośląskiego Centrum Onkologii (DCO) we Wrocławiu i 7,45 mln zł na zakup akceleratora liniowego stosowanego w radioterapii. Sprzęt zlokalizowano w filii DCO w Legnicy, jednak pacjenci centrum nie mogą z niego skorzystać, ponieważ nie zmieniono umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia. NIK podważył także podstawę prawną omawianej dotacji wskazując, że legnicka filia DCO jest de facto podwykonawcą Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Legnicy.\nPrzykładów sprzętu, który nie może być używany na korzyść pacjentów w skali kraju przez ostatnie lata było niestety sporo. Wszystko jest winna bardzo złej jakości zarządzania, gdzie nie prowadzi się kompleksowego planowania. Kupuje się sprzęt bez rozmysłu, czy będzie finansowanie na jego optymalne użytkowanie. Wydaje się miliony na urządzenia, których nie ma gdzie umieścić w warunkach spełniających wymogi BHP. Rządy PiS nie zmieniły złych praktyk w tej materii, a rządowe obietnice tym samym przypominają dolewanie wody do dziurawego wiadra. Jednak czy ktoś obecnie liczy, ile środków z tytułu opisanych jak wyżej absurdalnych decyzji zostało zmarnowanych? Czy ktoś ponosi za to odpowiedzialność? Przy kontynuowaniu takiej polityki rząd będzie dalej udowadniał, że choć dysponuje wielkimi środkami w porównaniu do organizacji pozarządowych, to te ostatnie wciąż wobec jego niekompetencji będą dalej potrzebne.\nGigantyczna hipokryzja minister Zalewskiej. To kpina z wyborców prawicy\nPolska śmietnikiem Europy? Poseł Brejza ujawnia zatrważające dane


Portugalia: Premier Socrates: Wątpliwości Polski co do mandatu to nieporozumienie - Money.pl\nStrona głównaPortugalia: Premier Socrates: Wątpliwości Polski co do mandatu to nieporozumienie\nPortugalia: Premier Socrates: Wątpliwości Polski co do mandatu to nieporozumienie\nPremier obejmującej przewodnictwo w UE Portugalii Jose Socrates powiedział w sobotę, że wątpliwości Polski co do mandatu negocjacyjnego w sprawie nowego traktatu unijnego są nieporozumieniem.\n"Mamy do czynienia z nieporozumieniem, które szybko zostanie wyjaśnione. Przecież przy stole (kiedy podpisywano mandat na szczycie UE - PAP) było 27 przywódców, a nie 26. Myślę, że wszystko było jasne" - powiedział Socrates, pytany o możliwość doprecyzowanie w toku prac Konferencji Międzyrządowej tzw. kompromisu z Joaniny.\n"Polski prezydent (Lech Kaczyński) był obecny przy stole i jestem spokojny", jeżeli chodzi o dalsze prace nad traktatem - dodał portugalski premier. "Mamy bardzo jasny i precyzyjny mandat, Teraz trzeba go przełożyć na język traktatu" - podkreślił.\nPremier Jarosław Kaczyński powiedział w piątek, że sprawa tzw. kompromisu z Joaniny "będzie musiała być ostatecznie załatwiona" na Konferencji Międzyrządowej, która ma do końca roku przygotować traktat reformujący UE. Polska chciałaby, by doprecyzowany został zapis o tzw. "rozsądnym czasie" podczas którego - zgodnie z kompromisem z Joaniny - muszą być prowadzone dalsze negocjacje. (PAP)


"Historia uwodzenia. Uwodziciele i ich ofiary w dziejach Europy" | Recenzja » Historykon.pl\nWritten by Jakub Sikora on 22 stycznia 2014\nKnut Stene – Johansen: Historia uwodzenia. Uwodziciele i ich ofiary w dziejach Europy\nNiedawno przeczytałam bardzo interesujące opracowanie z zakresu historii obyczajów. Moją szczególna uwagę zwróciła karminowa okładka z reprodukcją obrazu Tamary Łempickiej pt. „Adam i Ewa”, która wspaniale oddaje charakter książki.\nKnut Stene – Johansen, norweski krytyk literacki i profesor literatury, przedstawia proces uwodzenia w pięciu odsłonach. Rozważania dotyczą jednak tylko pewnego wycinka historii XVII – XVIII wieku i tylko kręgu kultury francuskiej. Do uwodzicieli których bada Stene – Johansen należą zarówno postacie rzeczywiste jak i fikcyjne, łącznikiem zaś jest to, że wszyscy są zwolennikami libertynizmu erotycznego. Zdaniem autora, libertyn to dynamiczna męska postać, która wprawia w ruch świat wokół siebie. Bohaterowie są przedstawieni chronologicznie: od Cyrano de Bergerac, przez Don Juana i Casanovę po Markiza de Sade. Autor rozłożył taktykę uwodzenia na czynniki pierwsze: „to połączenie zmysłowości i cynizmu”, celem zaś jest posiąść obiekt i schwytać ludzką duszę, ale żeby to było realne, najpierw trzeba ją zrozumieć, by móc skutecznie uwodzić. Każdy z bohaterów miał odrębną taktykę – Cyrano de Bergerac uwodził słowem, wykorzystywał komizm językowy; sercowy nomada – Don Juan, mamił obietnicami bez pokrycia, zaś Casanova jawi się nam jako subtelny melancholik.\nOpracowanie jest bogate w cytaty pochodzące z listów bohaterów do „ukochanych ofiar” co wspaniale oddaje stopień zażyłości. Nie zabrakło także ilustracji, które urozmaicają lekturę. Uwodziciele wymienieni przez autora, są ponadczasowi i nieśmiertelni. Don Juan powraca w operze Mozarta, Gerard Depardieu wciela się w postać Cyrano de Bergerac, zaś „120 dni Sodomy” Markiza de Sade stało się inspiracją do filmu Piera Paolo Pasoliniego. Autor zwraca także uwagę na inną działalność bohaterów – Casanova jako wspaniały pisarz, Markiz de Sade to żołnierz i filozof.\nŁatwo jest krytykować kochanków za poglądy w kwestii kobiet, ale należy ich cenić za miłość do nich. Przytoczone przykłady uwodzicieli i ich podbojów ilustrują nie tylko naturę francuskiego społeczeństwa, lecz różnorodne aspekty uwodzenia. Publikacja godna polecenia wszystkim zainteresowanym historią obyczajów.


Łódzki Al Capone, czyli historia Menachema Bornsztajna - Portal historyczny dla KAŻDEGO\nSprawa dotyczy Menachema Boransztajna, który w Łodzi znany jest pod przydomkiem Ślepy Maks.\nJedyne zdjęcie Ślepego Maksa (źródło: lodz.gazeta.pl)\nRodzina Bornsztajnów pochodziła z Łęczycy. 15 stycznia 1890 roku urodził się Menachem, zwany Maksem. Następnie rodzina przeniosła się do Łodzi i zamieszkała przy ulicy Wąskiej na Bałutach (dzisiejsza ul. Stefana). Menachem Borensztajn był również nazywany przez okolicznych „Łódzkim Ala Capone”, „żydowskim Robin Hoodem”, „Janosikiem z Bałut”. Jego czyny były opiewane na ulicach w formie piosenek:\n„Na Bałutach w swoim domu\nWdowę krzywdzi, dziatki krzywdzi\nCzekaj, ty kamieniczniku,\nwszyscy wkoło cieszą się\nŚlepy Maks swoje zrobił\nKamienicznik czołga się\nMorał z pieśni nie czyń zła”.\nMenachem został bardzo wcześnie osierocony przez ojca. Pewnego dnia Benjamin Bornsztajn wpadł pod koła bryczki, którą powoził jeden z łódzkich bogaczy – Arona Goldberga. Ten zaczął za to bić Benjamina batem (wszystko to działo się na oczach Menachema). Po tym, jeszcze jeden z policjantów uderzył Bornsztajna kilkakrotnie, wskutek czego ojciec Menachema Bornsztajna zmarł.\nObowiązek utrzymania rodziny spoczął na 10–letnim chłopcu. Wszędzie opowiadał o śmierci ojca, a także o tym, kto za to odpowiada, a to szybko dotarło do stójkowego. Ten był bardzo oburzony zachowaniem młodego Żyda, dlatego postanowił się z nim rozprawić. Zabiłby go, gdyby na ratunek nie przyszedł mu Staszek Poneta. Policjant został śmiertelnie ranny. Menachem nigdy nie odpowiedział za ten czyn. Podczas tego zajścia Maks został ranny w oko, stad też wziął się jego przydomek – Ślepy Maks. Chłopcy natomiast od tej pory zostali najbliższymi przyjaciółmi. Niebawem dołączyli do nich inni, a ich mentorem stał się mężczyzna o przydomku Natan Ksiądz. On nauczył swoich podwładnych jak kraść.\nWagony towarowe łatwym łupem\nNa Dworzec Fabryczny podczas I wojny światowej transportowano wagony towarowe, które były załadowane odzieżą oraz żywnością. Głównymi odbiorcami łupów byli Franek Zielonka oraz Aron Goldberg. Te właśnie dostawy stały się łupem Ślepego Maksa. Złodzieje byli nieuchwytni, jednak pewnej nocy o mały włos nie zginęli. Najprawdopodobniej ktoś na nich doniósł, a głównym podejrzanym został Franek Zielonka. W związku z tym Maks porozumiał się z Aronem w celu wyeliminowania przeciwnika. Niedługo po tym składy towarowe „króla Chojen” spłonęły, a w Łodzi zostały już tylko dwie osoby, które miały ugruntowaną pozycję na czarnym rynku – Goldberg i Bornsztajn.\nDworzec Łódź Fabryczna (źródło: lodz.fotopolska.eu)\nWy się bijcie, a ja będę się żenił\nMaks nadal nienawidził Goldberga, za to, że przyczynił się do śmierci jego ojca. Dlatego też postanowił zbliżyć się do niego jeszcze bardziej i poprosił o rękę jego córki. Na weselu doszło do przepychania się między Goldbergiem a miejskim opryszkiem, w wyniku czego ugodzony nożem Aron zmarł. Maks nie miał z tym związku, gdyż swoje sprawy chciał z nim uregulować później, ale plotki i tak szerzyły się po mieście. Teraz Maks Borensztajn stał się szefem podziemnego świata w Łodzi, a w dodatku dzięki małżeństwu z córką wroga stał się posiadaczem ogromnego majątku. Bornsztajn stał się najpotężniejszym gangsterem, nazywanym przez świat przestępczy „królem dintojry” (dintojra to żydowski sąd polubowny), czyli to Maks wydawał wyroki w oparciu o niepisany kodeks przestępczy w sprawach przestępców, którzy łamali to prawo.\nW 1928 roku powstało stowarzyszenie „Bratnia Pomoc”, przy którym funkcjonował rozjemczy, tzw. dintojra. Jednak także w „Bratniej Pomocy” zaczęły się kłopoty. Srul Kalma Balberman psuł reputację świata przestępczego. W związku z tym Bornsztajn doniósł dziennikarzom „Ekspresu” o rzeczywistych pobudkach istnienia organizacji, na czele której stał Balberman. Maksowi zaczęto grozić śmiercią, aż w końcu 19 września 1929 roku na rogu ulicy Pomorskiej i Wschodniej doszło do starcia Bornsztajna oraz Balbermana. Bornsztajn posiadał broń (na którą dostał wcześniej zezwolenie), strzelił do przeciwnika, a strzały okazały się śmiercionośne. Od tamtej pory bała się go cała Łódź, a wyrok dał mu w mieście status nietykalnego.\nArtykuł w „Ilustrowanej Republice” z 16 stycznia 1930 r. opisujący proces Bornsztajna (źródło: zblogowani.pl)\nW swoim mieszkaniu Maks utworzył „ Biuro Próśb i Podań – Obrona”, a jego klientami byli ubodzy Żydzi z Bałut. Za skromną opłatą mogli liczyć na pomoc Borensztajna, która polegała na tym, że wysyłał patrol interwencyjny w celu udzielenie pomocy pokrzywdzonemu zgłaszającemu interwencję. Taka działalność zyskiwała aprobatę społeczeństwa. Przychodzili do niego wierzyciele, okradzione kobiety, pracownicy niesłusznie zwalniani z pracy itd.\nJednak z anonimów, jakie trafiały w ręce policji wyłaniała się zupełnie inna twarz „bałuckiego dyktatora” – osoba, wyłudzająca haracze od pokrzywdzonych, zakładała agencje towarzyskie, w których miały pracować kobiety i dziewczyny. A brano je nie skąd indziej, jak spośród zgłaszających się o pomoc. Policja przymykała oko na tę druga stronę jego działalności.\n6 mają 1935 roku w łódzkim sądzie okręgowym na Placu Dąbrowskiego rozegrał się przeciwko Menachemowi Bornsztajnowi proces. 20 grudnia 1935 roku został skazany na 5 lat pozbawienia wolności oraz utratę praw obywatelskich.\nŚlepy Maks na ławie oskarżonych podczas procesu w 1930 r. (źródło: zblogowani.pl)\nPowojenne losy łódzkiego bohatera owiane są tajemnicą. Wiadomo, że mieszkał w kamienicy przy ulicy Gdańskiej 26, z którą wiąże się jedna z ciekawszych legend. Mimo tego, że minęło wiele lat, w Ślepym Maksie nadal płynęła krew złodzieja. W swoim mieszkaniu miał manekina obwieszonego dzwoneczkami. Maks siadywał w fotelu naprzeciwko manekina i egzaminował młodych mężczyzn, którzy chcieli zostać królami łódzkich złodziei. W marynarce manekina znajdował się portfel. Przedmiotem egzaminu było wyciągnięcie portfela w taki sposób, aby nie zadzwoniły dzwoneczki.\nArtykuły Polecane Łódzkie | o-historii.pl | 7 kwietnia 2015 | Autor: Magdalena Dąbrowska przestępczość Łódź