Spis treści. angielski francuski hiszpański łaciński niemiecki polski rosyjski włoski - PDF\nSpis treści. angielski francuski hiszpański łaciński niemiecki polski rosyjski włoski\nDownload "Spis treści. angielski francuski hiszpański łaciński niemiecki polski rosyjski włoski"\n3 angielski francuski hiszpański łaciński niemiecki polski rosyjski włoski Nr 5/2005 listopad/grudzień Rok XLIX 5(252) ISSN Spis treści PODSTAWY GLOTTODYDAKTYKI Izabela Marciniak Europejski system opisu kształcenia językowego i Europejskie portfolio językowe z perspektywy kilku lat... 3 Marzena Żylińska Postkomunikatywna dydaktyka języków obcych podejście konstruktywistyczne... 9 Jan J. Kałuża Tłumaczenie jako wynik procesu kontrolowanego Bogusław Kubiak Koncepcje nauczania języka specjalistycznego M E T O DY KA Małgorzata Pamuła, Joanna Rzyska, Maja Zazula Moje pierwsze europejskie portfolio językowe Europejskie portfolio językowe dla przedszkolaków Katarzyna Baumann Bariery psychiczne w procesie uczenia się języka obcego Izabela Uściłko Szkolna codzienność uczniowie trudni Barbara Kujawa, Maciej Nietrzebka Czy trendy znaczy dobry? Jaki powinien być podręcznik do nauki języka niemieckiego? Z PRAC INSTYTUTÓW Grażyna Płoszajska Nauczanie języków mniejszości narodowych i etnicznych oraz języka regionalnego w polskim systemie oświaty Alina Awramiuk Szkolnictwo dla mniejszości narodowych i etnicznych w roku szkolnym 2004/ Marek Prengel Rola i szanse języka niemieckiego w Unii Europejskiej Michael Byram Europejskie portfolio językowe Model teoretyczny i propozycja wzoru biografii kluczowych doświadczeń interkulturowych SZKOŁA PODSTAWOWA, GIMNAZJUM Agnieszka Leszczyńska Poznajemy Nowy York Małgorzata Tomczyk-Jadach Propozycja cyklu lekcji Have you ever been on the London Eye? Ewa Osoba Jak uczyć się szybko słówek w języku obcym Bożena Krupa Autorski program nauczania języka francuskiego w klasach I-III gimnazjum Z DOŚWIADCZEŃ NAUCZYCIELI Agnieszka Kordyzon-Andrzejewska Nie zapominajmy o wymowie Danuta Gieryn O odmianie czasownika Brygida Gorczyńska Ćwiczenia z kartami Anna Łojek Walor dydaktyczny przysłów na lekcjach języka angielskiego Anna Abramczyk Reisen bilden powtórzenie techniką stacji samodzielnego uczenia się Iwona Janowska Jak rozwijam zainteresowania uczniów na lekcjach języka obcego? Propozycje lekcji Justyna Wróbel Zainteresuj ucznia Grzegorz Ziętala Kilka uwag o zasadach sporządzania korespondencji urzędowej w języku rosyjskim MATERIAŁY PRAKTYCZNE Maria Mameła Łacina w krzyżówkach Elżbieta Gesing Święta, święta Teresa Kozłowska Kopciuszek Małgorzata Korczyńska Wieczorek z kulturą rosyjską Jolanta Tendera Betlejem w świętą noc\n4 KONKURSY Katarzyna Morzyńska Let s visit Canada Joanna Środkowska Konkurs wiedzy o Luksemburgu Romuald Hassa English through Customs and Traditions Lidia Jabłońska-Kwiatkowska, Ewa Kerner English Culture Competition SŁOWNICZKI TEMATYCZNE Agnieszka Kordyzon-Andrzejewska Słowniczek botaniczny Barbara Kołodziejczyk Słowniczek turystyczny francusko-polski część I CZYTELNICY PISZĄ Jarosław Sarzała Jeszcze o nauczaniu języków Dorota Furtak Uczenie się języków wzbogaca Anna Pławecka Uczymy się od siebie Barbara Kostka Self-access centre Danuta Szewczyk Bo uczenie się języków wzbogaca SPRAWOZDANIA Katarzyna Morzyńska Konkurs wiedzy o krajach anglojęzycznych Let s visit Canada Danuta Koper, Ewa Muszyńska Przysłowia w trzech językach Elżbieta Gesing Przygoda z prawosławiem Małgorzata Bloch Sprawozdanie z wizyty przedstawicieli mniejszości niemieckiej w Polsce w Miejskim Gimnazjum w Zielonce Wioletta Sosnowska Żyć Europą w szkole Helena Błazińska Szkolenie w Wąsoszach przygotowanie do II pilotażu EPJ Małgorzata Wiatr-Kmieciak Konferencja glottodydaktyczna RECENZJE Paweł Sobkowiak Nowe wydania podręczników Opportunities Jolanta Mędelska Самовар. Podręcznik do języka rosyjskiego dla początkujących Magdalena Kaleta-Kuzińska English in the European Union podręcznik do nauki języka Eryk Stachurski Le français de l Union européenne nowe ujęcie dla nauczycieli i uczących się Joanna Kijewska Jak lepiej prowadzić korespondencję w biznesie Centralny Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli ZESPÓŁ REDAKCYJNY: Maria Gorzelak redaktor naczelna i redaktor działu języka angielskiego, Jolanta Zając redaktor działu języka francuskiego, hiszpańskiego i włoskiego, Grażyna Czetwer- -tyńska redaktor działu języka łacińskiego. Hanna Bawej-Krajewska redaktor działu języka niemieckiego, Mikołaj Timoszuk redaktor działu języka rosyjskiego. Prenumerata: Renata Dzięcioł tel./faks (48 22) , ADRES REDAKCJI: Centralny Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli, Aleje Ujazdowskie Warszawa, Tel. (48 22) , faks , , Internet: Redakcja nie zwraca nadesłanych artykułów i zastrzega sobie prawo do dokonywania formalnych zmian w tekstach artykułów; nie odpowiada za treść wydrukowanych reklam. Ilustracje: Maja Chmura, Skład, druk i oprawa: Nakład 2300 ul. Składowa 9, Białystok, 2\n5 PODSTAWY GLOTTODYDAKTYKI Izabela Marciniak 1) Poznań Europejski system opisu kształcenia językowego i Europejskie portfolio językowe z perspektywy kilku lat... Szkolenie dla nauczycieli biorących udział w pilotażu właściwym Europejskiego portfolio językowego dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych i studentów (Wąsosze, wrzesień 2005) stało się okazją do przypomnienia założeń i historii powstania dokumentów Rady Europy, niezwykle ważnych dla kształcenia językowego, tj. Europejskiego systemu opisu kształcenia językowego: uczenie się, nauczanie, ocenianie (w skrócie ESOKJ) oraz Europejskiego portfolio językowego (EPJ). W ciągu kilku lat od zaprezentowania wymienionych dokumentów szerszemu gronu użytkowników można dostrzec wiele inicjatyw i projektów, które najlepiej świadczą o celowości działań podjętych przez Radę Europy na rzecz rozwijania kompetencji różnojęzycznych i wielokulturowych. Centralny Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli patronuje popularyzacji idei portfolio w Polsce, organizując warsztaty i seminaria oraz publikując na łamach Języków Obcych w Szkole bądź też na własnej stronie internetowej artykuły poświęcone tej problematyce. Wiedzy na temat EPJ wydaje się być jeszcze ciągle mało. Działania na rzecz upowszechnienia portfolio powinny zostać podjęte przez wszystkich nauczycieli języków. Dobrze poinformowani i przekonani o słuszności założonych celów nauczyciele są w stanie zachęcać i przygotować uczniów do podjęcia dodatkowych aktywności związanych z EPJ. Czekając na akredytację polskich wersji dokumentu dla wszystkich grup wiekowych można uzupełniać swoją wiedzę na ten temat, zachęcać koleżanki/kolegów do przestudiowania najnowszej literatury i stopniowo wdrażać uczniów do samooceny. Niniejszy artykuł jest przeznaczony dla nauczycieli języków, uczniów, dyrektorów szkół, rodziców, pracodawców, którzy chcą się zapoznać z tematyką portfolio, dla studentów przygotowujących się do wykonywania zawodu nauczyciela języka oraz dla wszystkich, którzy chcą wzbogacić swą wiedzę bądź uzyskać informacje bibliograficzne. Europejski system opisu kształcenia językowego: uczenie się, nauczanie, ocenianie Historia powstania dokumentu o wyżej wymienionym tytule jest już dość długa. Na początku lat siedemdziesiątych XX wieku rozpoczął się proces tworzenia wspólnych norm europejskich w zakresie kształcenia językowego. Zdecydowane ożywienie działań przyszło z początkiem lat dziewięćdziesiątych. Inicjatorem 1) Dr Izabela Marciniak jest adiunktem w Zakładzie Metodyki Nauczania Języka Niemieckiego Instytutu Filologii Germańskiej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu i współautorką Europejskiego portfolio językowego dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych i studentów. 3\n6 były Unia Europejska i Rada Europy, a dzisiaj zaangażowanych jest w to dzieło wiele krajów. Najbardziej aktualną wersję dokumentu Rady Europy można zawdzięczać współpracy wielu instytucji i ekspertów w dziedzinie nauczania języków obcych. Jako pierwsze zostały opublikowane wersje dokumentu w języku angielskim (Common European Framework of Reference for Languages: Learning, Teaching, Assessment 2000) i francuskim (Cadre européen commun de référence pour les langues: appendre, enseigner, évaluer 2000), rok później w języku niemieckim (Gemeinsamer europäischer Referenzrahmen für Sprachen: lernen, lehren, beurteilen 2001), a w 2003 roku w języku polskim. ESOKJ jest na terenie naszego kontynentu podstawą do tworzenia programów nauczania języków obcych, do porównywania egzaminów i certyfikatów oraz do powstawania podręczników. W dokumencie tym opisuje się szczegółowo, jakie wiadomości i umiejętności muszą zostać rozwinięte, aby uczący się byli w stanie z sukcesem działać w sytuacjach komunikacyjnych. Definiuje się także poziomy kompetencji, aby móc zmierzyć postępy na każdym etapie trwającego całe życie procesu uczenia się języków obcych. Wspólne ramy europejskie mają do spełnienia wiele zadań, m. in. pomagają przezwyciężyć bariery wynikające z różnic między europejskimi systemami kształcenia, przyczyniają się do wzmocnienia międzynarodowej współpracy w dziedzinie nauczania języków obcych, pobudzają do refleksji i dyskusji nad nauczaniem języków w odniesieniu do podejmowanych w wielu krajach reform edukacyjnych, ułatwiają porównywanie i nostryfikację kwalifikacji językowych, wspierają mobilność w Europie, rozwijają świadomość kulturową społeczeństw 2). ESOKJ jest dokumentem, w którym próbuje się możliwie szczegółowo opisać szerokie spektrum wiedzy językowej oraz umiejętności dla wszystkich poziomów kształcenia. Daje to użytkownikom tego dokumentu możliwość sformułowania celów ich kształcenia językowego na podstawie wypracowanego modelu. Dokument Rady Europy spełnia wiele funkcji. Jest elastyczny, ponieważ można go zaadaptować do potrzeb różnych grup uczących się i celów w zależności od warunków nauczania, otwarty, ponieważ nadaje się do rozszerzenia i ulepszenia systemu, dynamiczny, gdyż oczekuje się reakcji użytkowników po wdrożeniu go, niedogmatyczny, gdyż nie jest zobowiązany tylko jednej teorii lingwistycznej czy też metodycznej i przyjazny różnym grupom użytkowników. Opis celów nauczania, potrzeb, materiałów, metod i testowania jest wolny od wewnętrznych sprzeczności. Informacje zawarte w dokumencie Rady Europy są jasno wyrażone, ponieważ mają być zrozumiałe dla wszystkich użytkowników. Jedną z najistotniejszych zasług dokumentu Rady Europy jest ujednolicenie narzędzi oceny i samooceny, które służy porównywalności wyników nauki języków na obszarze Europy. Celowi temu służy sześciostopniowa skala ogólna, w której poziomy biegłości określa się literami i liczbami: POZIOM PODSTAWOWY A 1 BREAKTHROUGH (przełamałem pierwsze trudności 3) ) A 2 WAYSTAGE (jestem na kolejnym etapie) POZIOM SAMODZIELNOŚCI B 1 THRESHOLD (jestem na progu) B 2 VANTAGE (jestem w dogodnym punkcie obserwacyjnym) POZIOM BIEGŁOŚCI C 1 EFFECTIVE OPERATIONAL PROFICIEN- CY (osiągnąłem biegłość w posługiwaniu się językiem) C 2 MASTERY (jestem mistrzem). Skala ogólna jest pewnym punktem odniesienia dla autorów programów nauczania, autorów podręczników i nauczycieli, a także daje wgląd niefachowcom w system oceniania biegłości językowej (np. pracodawcom). Służy 2) Informacje na temat założeń polityki językowej Rady Europy znajdują się w oryginalnym tekście dokumentu, który jest dostępny w różnych językach w formie drukowanej i elektronicznej. 3) Polskie określenia nazw poziomów pochodzą z artykułu prof. dr hab. H. Stasiak, zamieszczonego w Językach Obcych w Szkole 5/2001, s. 6. 4\n7 ona ocenie holistycznej, gdzie umiejętności ocenia się całościowo 4). Przykład: Skala ogólna A 1 Osoba posługująca się językiem na tym poziomie rozumie i potrafi stosować potoczne wyrażenia i bardzo proste wypowiedzi dotyczące konkretnych potrzeb życia codziennego. Potrafi formułować pytania z zakresu życia prywatnego, dotyczące np.: miejsca, w którym mieszka, ludzi, których zna i rzeczy, które posiada oraz odpowiadać na tego typu pytania. Potrafi przedstawiać siebie i innych. Potrafi prowadzić prostą rozmowę pod warunkiem, że rozmówca mówi wolno, zrozumiale i jest gotowy do pomocy 5). W dokumencie Rady Europy można także znaleźć skale bardziej szczegółowe, których podstawą jast skala ogólna, a które są przeznaczone dla różnych grup użytkowników, np. dla uczącego się (skala wspierająca samoocenę), dla oceniającego (skala o charakterze opisu jakościowego), dla konstruktora testu. Odnoszą się one do następujących aktywności językowych: słucham i rozumiem, czytam i rozumiem, mówię (rozmawiam i wypowiadam się), piszę. Przykład: Tabela samooceny A 1 Piszę: Potrafię napisać krótki, prosty tekst na widokówce, np. z pozdrowieniami z wakacji. Potrafię wypełniać formularze (np. w hotelu) z danymi osobowymi, takimi jak nazwisko, adres, obywatelstwo 6). Aby bardziej ujednolicić narzędzia oceny i samooceny, opracowano w ESOKJ jeszcze dokładniejsze skale, gdzie wskaźniki dotyczą różnych aktywności i kategorii, np. tabela oceny komunikacji ustnej, tabele dla kategorii: argumentowanie, pisanie kreatywne, czytanie i rozumienie korespondencji, konwersacja, dyskusja nieformalna, wymiana informacji i wiele innych. Każda z tych tabel posiada opis wskaźników dla poziomów od A1 do C2. Europejskie portfolio językowe Potrzeba istnienia ogólnych i szczegółowych opisów poziomów kompetencji językowych uzewnętrznia się w Europejskim portfolio językowym 7). Pierwsze portfolio powstało w Szwajcarii i zostało zaprezentowane uczestnikom Międzynarodowej Konferencji Nauczycieli Języka Niemieckiego w Lucernie, w ramach obchodów Europejskiego Roku Języków Wszystkie portfolia językowe krajów europejskich, przedstawiane Radzie Europy do akredytacji, bazują na opisach poziomów sformułowanych w ESOKJ, posiadają ujednolicony w swym kształcie i treści Paszport językowy oraz bazują na wspólnych narzędziach opisu umiejętności językowych, skalach oceny i samooceny stopnia opanowania języka. Poszczególne portfolia różnią się językiem, w którym zostały napisane i będą wypełniane, liczbą i wyborem języków dodatkowych (obowiązkowo jeden z języków Rady Europy), odwołaniami do specyfiki kulturowej i społecznej danego kraju oraz formą i szatą graficzną 8). Własne portfolia językowe posiada już wiele krajów, niektóre z nich kilka wersji dla różnych grup wiekowych uczących się lub regionów (Szwajcaria, Francja, Rosja, Niemcy, Czechy, Wielka Brytania, Irlandia, Węgry, Holandia, Szwecja, Portugalia, Austria, Włochy, Polska). Idei rozwijania EPJ przyświecają hasła różnojęzyczności i wielokulturowości. Na obszarze Europy, gdzie istnieje ogromna różnorodność, komunikowanie się wymaga wzajemnej znajomości języków i tradycji kulturowych. Rada Europy, która jako organizacja jest powołana między innymi do ochrony spuścizny językowej i kulturowej kontynentu, nieustannie działa na rzecz edukacji w społeczeństwie europejskim. 4) Komorowska, H. (2002), Sprawdzanie umiejętności w nauce języka obcego. Kontrola Ocena Testowanie. Warszawa: Fraszka Edukacyjna, s ) Council of Europe: Coste, D., North, B., Sheils, J., Trim, J. (2003), Europejski system opisu kształcenia językowego: uczenie się, nauczanie, ocenianie. Warszawa: Wydawnictwa Centralnego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli, s ) j. w., s ) O Europejskim portfolio językowym, jego funkcjach i strukturze, można przeczytać w pierwszym akredytowanym przez Radę Europy portfolio, które zostało opublikowane w Szwajcarii oraz w kilku artykułach zamieszczonych w Językach Obcych w Szkole, m. in. 5/2001 H. Stasiak, s. 3-7, 4/2002 B. Głowacka, s , 6/2003 H. Komorowska, s , 4/2004 B. Głowacka, s , 3/2005 M. Pawlak, s ) Głowacka, B. (2002), Europejskie Portfolio Językowe droga do wielojęzyczności, w: Języki Obce w Szkole 4, s\n8 Jej prace mają na celu wdrażanie skutecznych strategii promujących zróżnicowane podejście do nauki języków. Ważne jest posiadanie kompetencji językowych, nawet minimalnych, w zakresie różnych języków. Europejskie portfolio językowe ma być jednym z narzędzi gwarantujących realizację celów Rady Europy (m. in. rozwijanie tolerancji i zrozumienia między ludźmi należącymi do różnych tradycji językowych i kulturowych, zharmonizowanie polityki edukacyjnej krajów członkowskich, rozwijanie kształcenia interkulturowego, stworzenie porównywalnych kryteriów oceny kwalifikacji językowych, wspieranie mobilności mieszkańców państw Unii). Europejskie portfolio językowe jest osobistym dokumentem ucznia, reprezentującym jego umiejętności językowe i doświadczenia interkulturowe we wszystkich znanych mu językach 9). Jest ono jedynym dokumentem zaświadczającym o liczbie znanych nam języków, co jest szczególnie ważne w obliczu faktu, że każdy z nas zna w różnym stopniu więcej języków niż jest w stanie to udokumentować formalnie. EPJ składa się z trzech powiązanych ze sobą części: 1. Paszport językowy prezentuje profil językowy oraz bilans doświadczeń interkulturowych jego posiadacza. W części tej właściciel EPJ dokonuje oceny swoich umiejętności w zakresie wszystkich języków, które poznał, opierając się na tabeli samooceny, opracowanej przez ekspertów Rady Europy oraz na listach umiejętności, zawartych w Biografii językowej. Uczący się rejestruje także swoje doświadczenia, wynikające z obcowania z inną kulturą podczas uczenia się języków oraz uzupełnia wykaz posiadanych certyfikatów i zaświadczeń. Paszport językowy jest zazwyczaj zeszycikiem formatu B5 o ujednoliconym europejskim wyglądzie (Rada Europy wymaga takiego modelu PJ w portfoliach dla młodzieży i dorosłych). Za nim można umieścić oryginały certyfikatów i zaświadczeń. 2. Biografia językowa to osobisty zapis wydarzeń związanych z nauką języków. Tutaj właściciel EPJ jest zachęcany do refleksji, kiedy i jak uczył się języków, z czego korzystał w trakcie nauki, co mu pomagało bądź przeszkadzało w nauce, na ile był samodzielny w planowaniu nauki. Biografia językowa jest najmniej ujednolicona. Jej wygląd zależy w dużej mierze od wieku grupy odbiorców, tradycji uczenia się i nauczania w danym kraju oraz od koncepcji autorów EPJ. W portfoliach dla młodzieży i dorosłych eksponuje się często techniki i strategie uczenia się oraz postawy autonomiczne. 3. Dossier to wybór prac z okresu nauki szkolnej i pozaszkolnej, dokonany przez uczącego się. Właściciel EPJ umieszcza tutaj swoje szczególnie ważne lub charakterystyczne prace oraz uzasadnia ich wybór. Zbiór ten jest co jakiś czas aktualizowany. Znaczenie każdej z części może być określane przez uczących się bardzo różnie. Badania przeprowadzone wśród studentów wykazały, że dla jednych najważniejszą częścią jest Paszport językowy, dla innych Dossier, wszyscy zaś najchętniej wypełniają Biografię językową 10). Znaczenie poszczególnych części zmienia się także w zależności od wieku ucznia i etapu nauki. Dzieci najbardziej lubią zbierać prace w Dossier, grupa nastolatków najchętniej zbiera doświadczenia w Biografii językowej, dorośli doceniają rolę Paszportu językowego, który staje się ważnym dokumentem, zawierającym samoocenę i zaświadczającym o różnorodnych kompetencjach i doświadczeniach językowych ucznia. Niezależnie od grupy wiekowej praca z portfolio zaspokaja z pewnością potrzebę uznania umiejętności przez otoczenie, co motywuje do pogłębiania znajomości języków i kultur 11). EPJ spełnia zasadniczo dwie ważne funkcje: dokumentacyjną, polegającą na ukazaniu przebiegu i efektów nauki języków obcych danego ucznia (dzięki EPJ możemy samodzielnie dokumentować i rejestrować na bieżąco w sposób czytelny i zrozumiały we wszystkich europejskich krajach posiadane przez nas umiejętności językowe i interkulturowe) oraz wycho- 9) B. Głowacka (2002), s ) Badania przeprowadzone w ramach pierwszego pilotażu Europejskiego portfolio językowego dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych i studentów, Poznań ) Głowacka, B. (2002), Europejskie Portfolio Językowe droga do wielojęzyczności, w: Języki Obce w Szkole 4, s\n9 wawczą. Ta ostatnia polega na tym, żeby skłonić uczących się do refleksji nad własną nauką, do lepszego planowania i monitorowania pracy własnej oraz wdrożyć ich do stałej samooceny, autodiagnozy i dokumentowania swoich osiągnięć. Dzięki portfolio uczeń uzyskuje większą samoświadomość co do swych umiejętności językowych i co do przebiegu swej nauki, a to może go zachęcić do większego wysiłku, określenia kolejnych celów i zaplanowania pracy nad ich realizacją. Samoocena wzmacnia więc samoakceptację i poczucie własnej wartości. Jest to umiejętność, którą uczniowie powinni nabyć w toku kształcenia, a następnie ją doskonalić. Korzyści z wprowadzenia EPJ mogą także odczuć nauczyciele, rodzice i pracodawcy, którzy będą w stanie zorientować się w możliwościach oraz mocnych i słabych stronach danego uczącego się. Taka orientacja służy z kolei wspieraniu ucznia w jego dalszej pracy własnej (np. w sytuacji zmiany nauczyciela, szkoły, planowania dalszego kształcenia) 12). Należy jednak pamiętać, że EPJ jest własnością ucznia i nie może ono w żadnym przypadku stać się narzędziem kontroli czy oceny. To uczeń decyduje, komu i w jakich okolicznościach pokaże swoje portfolio, jakie prace w nim umieści i w jakiej kolejności wypełni poszczególne części EPJ. Istotnym aspektem w EPJ jest nowe podejście do zagadnienia oceny wyników nauczania, tzw. ocenianie alternatywne 13). Jego podstawą jest założenie, że każdy uczeń posiada pewne mocne strony i osiąga pewne sukcesy. Portfolio pozwala pokazać to, co już zostało zrobione, z czym uczeń już się zapoznał i co już umie zrobić. Najlepiej jest dostrzec ten motywujący charakter wskaźników szczegółowych w zdaniach Potrafię..., szczególnie na niższych poziomach znajomości języka. Poza tym ocenianie alternatywne rozwija autonomię ucznia, obejmuje umiejętności językowe i kompetencję kulturową oraz jest poparte zbieraniem prac. Ocenianie należało zawsze do trudniejszych czynności dydaktycznych nauczyciela. Budziło ono niechęć nie tylko uczniów, ale także samych nauczycieli, którzy nie byli pewni, jakie zastosować kryteria. Dlatego dążenia Rady Europy do opracowania obiektywnych standardów, służących ocenie postępów ucznia, zasługują na uwagę. Polscy nauczyciele mogą obserwować te tendencje od kilku lat. W nowoczesnych podręcznikach do nauki języków obcych pojawiły się m. in. tabele samooceny, w których uczeń zakreśla umiejętności, które zdobył bądź też określa stopień trudności zadań, które wykonał. Jeszcze wyraźniej można dostrzec europejskie tendencje w ocenianiu w nowszych programach do nauczania języków obcych. Nauczyciele mogą w nich znaleźć uszczegółowione opisy wskaźników, charakterystycznych dla danego poziomu, propozycje tabeli oceniania poszczególnych aktywności językowych oraz inne wskazówki dotyczące kontroli. Wszyscy autorzy programów deklarują, że opierają się na europejskich normach określających poziomy biegłości. Odniesienie do ESOKJ znajdujemy także w podstawowych aktach prawnych, regulujących kształcenie, np.: w standardach wymagań egzaminacyjnych, będących podstawą przeprowadzenia egzaminu językowego na nowej maturze Dz. U. Nr 90, poz. 846 z dn , w standardach kształcenia nauczycieli w ramach wyższych studiów zawodowych Dz. U. Nr 207, poz z dn i w projekcie standardów dla kolegiów nauczycielskich. Czekając na akredytację wszystkich wersji polskiego portfolio, trzeba się zastanowić, jak można już przygotować uczniów polskich szkół do samooceny. Ważną rolę odgrywa w tym procesie nauczyciel, który może np.: dobierać zadania zawierające elementy oceny i samooceny, przy których uczniowie muszą umotywować swój wybór, przeprowadzać z uczniami prace projektowe, przy których rozwijają oni swoją autonomię, ponieważ decydują o wyborze tematu, doborze materiałów lub formie prezentacji i określają na koniec, jaki był ich wkład w wykonany przez zespół projekt, motywować uczniów do dokumentowania przebiegu swojej nauki języków obcych, tj. 12) Komorowska, H. (2002), Sprawdzanie umiejętności w nauce języka obcego. Kontrola Ocena Testowanie, Warszawa: Fraszka Edukacyjna, s ) j. w., s\n10 do zbierania certyfikatów, zaświadczeń, opisów doświadczeń, np. z wymiany szkolnej, rozwijać umiejętności związane z wyborem swoich najlepszych prac i ich prezentacją, zachęcać do zbierania doświadczeń interkulturowych, np. podczas podróży zagranicznych czy też korespondencji z cudzoziemcami, dobierać tematykę zajęć, która umożliwi poruszenie zagadnień związanych z portfolio językowym i jego celami (np. poszukiwanie pracy, autoprezentacja przed pracodawcą, europejskie systemy szkolne, integracja europejska, zmiana szkoły). Nauczyciel musi też zmienić swój stosunek do oceniania. Trzeba się koniecznie odzwyczaić od wyłapywania tylko błędów i braków w trakcie kontroli ustnej lub pisemnej. Należy doceniać umiejętności uczniów, które się rozwinęły, a ewentualne deficyty, ujawnione w trakcie testowania, powinny posłużyć lepszemu zaplanowaniu dalszego procesu nauki języków. Standardy europejskie zaś, opracowane przez wielu specjalistów z dziedziny nauczania języków obcych i dostosowane do polskich warunków, będą wielką pomocą w procesie dochodzenia do wielojęzyczności w naszym kraju. Podsumowanie Z perspektywy czterech lat od zaprezentowania nauczycielom pierwszego Europejskiego portfolio językowego w Szwajcarii można z całym przekonaniem stwierdzić, że warto zapoznawać uczniów z tym dokumentem i zachęcać ich do refleksji nad procesami uczenia się oraz do dokumentowania przebiegu nauki języków. Doświadczenia wielu krajów z wprowadzania narodowych wersji portfolio, które zostały przedstawione w czasie Międzynarodowej Konferencji Nauczycieli Języka Niemieckiego w Graz (Austria) w sierpniu 2005 roku, dobitnie świadczą o tym, że prowadzenie portfolio przynosi uczącym się wiele korzyści. Stanowi to impuls do dalszych intensywnych działań na rzecz upowszechnienia idei portfolio. Można przypuszczać, że w większości krajów europejskich powstanie kilka wersji EPJ, które zostaną skierowane do akredytacji. Każda kolejna wersja będzie miała szansę być doskonalsza od poprzednich, ponieważ ważną rolę odgrywają wyniki badań pilotażowych, obserwacje nauczycieli biorących udział w eksperymencie i refleksje autorów poszczególnych wersji. Na zakończenie warto raz jeszcze podkreślić wybrane zalety prowadzenia EPJ w trakcie kształcenia językowego: umiejętność oceny własnej kompetencji językowej w odniesieniu do każdego języka, który się zna, możliwość porównania własnej kompetencji językowej z kompetencją innych na podstawie ujednoliconych poziomów i kryteriów, umiejętność udokumentowania przebiegu procesu uczenia się języków, możliwość zaprezentowania własnych osiągnięć w kształceniu językowym, umiejętność refleksji nad procesem uczenia się, kształtowanie postawy autonomicznej osób uczących się, zachęcenie do uczenia się języków przez całe życie, lepsze, świadome planowanie uczenia się języków, rozwijanie motywacji do uczenia się języków, zachęcenie do porównywania własnej kultury z kulturami społeczeństw, których języków się uczymy. Bibliografia Council of Europe: Coste, D., North, B., Sheils, J., Trim, J. (2003), Europejski system opisu kształcenia językowego: uczenie się, nauczanie, ocenianie, Warszawa: Wydawnictwa Centralnego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli. Głowacka, B. (2002), Europejskie Portfolio Językowe droga do wielojęzyczności, w: Języki Obce w Szkole 4, s Głowacka, B. (2004), Europejskie portfolio językowe mimo wszystko jest potrzebny nauczyciel, w: Języki Obce w Szkole 4, s Helbig-Reuter, B. (2004), Das Europäische Portfolio der Sprachen, w: Deutsch als Fremdsprache 2, s Komorowska, H. (2002), Sprawdzanie umiejętności w nauce języka obcego. Kontrola Ocena Testowanie, Warszawa: Fraszka Edukacyjna. Komorowska, H. (2003), Europejski system opisu kształ- 8\n11 cenia językowego w pracy nauczyciela, w: Języki Obce w Szkole 6, s Pamuła, M., Bajorek, A., Bartosz-Przybyło, I., Sikora-Banasik, D. (2005), Czekając na Europejskie portfolio językowe dla dzieci. Rozwijanie wrażliwości i umiejętności interkulturowych, w: Języki Obce w Szkole 1, s Pawlak, M. (2005), Europejskie portfolio językowe dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych i studentów dylematy i wyzwania, w: Języki Obce w Szkole 3, s Sikora-Banasik, D. (2004), Wdrażanie do samooceny Praca z Moim europejskim portfolio językowym dla klas 0 III, w: Języki Obce w Szkole 5, s Sikora-Banasik, D., Pamuła, M., Bajorek, A., Bartosz-Przybyło, I. (2004), Czekając na Europejskie portfolio językowe dla dzieci Jak konstruować karty samooceny, w: Języki Obce w Szkole 6, s Schneider, G., North, B., Koch, L. (2001). Europäisches Sprachenportfolio, Bern, Berner Lehrmittel- und Medienverlag. Stasiak, H. (2001), Portfolio paszport językowy jeden z elementów autonomii w procesie uczenia się języków obcych, w: Języki Obce w Szkole 5, s Wajda, E. (2004), Europejskie portfolio językowe dla uczniów od 10 do 15 lat jako forma oceniania alternatywnego, w: Języki Obce w Szkole 4, s (październik 2005) Marzena Żylińska 1) Toruń Postkomunikatywna dydaktyka języków obcych podejście konstruktywistyczne Przeprowadzone w ostatnich latach badania pracy mózgu pozwalają zweryfikować wiele tez dotyczących takich procesów, jak uczenie się, zapamiętywanie czy ćwiczenie. Dla nauczycieli języków obcych płyną z nich ważne wnioski. W ostatnim dziesięcioleciu pojawił się termin konstruktywistyczna dydaktyka języków obcych 2). Celem tej nowej koncepcji, opartej na psychologicznym modelu uczenia się, jest zwiększenie efektywności nauczania. Punkt wyjścia stanowi przekonanie, że wiedzy nie można nikomu przekazać, że swoją wiedzę każdy musi budować sam. Jednostka postrzega świat dzięki swoim zmysłom, ale jego obraz nie jest obiektywny, lecz ściśle zależy od indywidualnych cech i doświadczeń danej osoby. Kilka osób obserwujących te same zdarzenia może wyciągać z nich zupełnie różne wnioski. Istotne jest, że w procesie postrzegania rzeczywistości nie powstaje wewnętrzne odbicie świata zewnętrznego. Każda jednostka dzięki kompleksowej interpretacji odebranych sensomotorycznie impulsów buduje własną rzeczywistość, która jest z gruntu indywidualna i niezależna od świata zewnętrznego 3). Od czego zależy nasze rozumienie? Na to, jak czytelnik tego tekstu go przyjmie, będzie miało wpływ wiele czynników związanych z jego osobowością i dotychczasowymi doświadczeniami na przykład czy jest osobą krytycznie myślącą, czy też może uważa, że zalecenia przełożonych nie podlegają krytyce, czy jest zadowolony z obecnie stosowanych metod nauczania, czy postrzega konieczność realizacji obowiązujących programów nauczania jako ograniczenie itd. Jest możliwe, a nawet bardzo prawdopodobne, że część czytelników będzie identyfikować się z przedstawioną tu wizją nauczania, a inni stwierdzą, że moje wywody są zupełnie pozbawione sensu, niektórzy nawet nie zauważą poruszonych przeze mnie zagadnień i będą wbrew faktom twierdzić, że 1) Autorka jest wykładowcą metodyki i literatury w NKJO w Toruniu. 2) M. Wendt (1996), Konstruktivistische Fremdsprachendidaktik. Lerner- und handlungsorientierter Fremdsprachenunterricht aus neuer Sicht, Tübingen: Gunter Narr. 3) H. Mitschian (2000), Vom Behaviorismus zum Konstruktivismus. Das Problem der Übertragbarkeit lernpsychologischer und -philosophischer Erkenntnisse in die Fremdsprachendidaktik, w: Zeitschrift für Interkulturellen Fremdsprachenunterricht [Online],\n12 określone tematy w ogóle nie były omówione. Tak właśnie działa nasza percepcja. Niestety, ja nie będę miała wpływu na odbiór mojego tekstu. Myśli, jakie na skutek lektury powstaną w głowie czytelnika, zawsze będą jego własnymi myślami. Podobnie rzecz wygląda na lekcji. To, jak i czy w ogóle, nauczyciel będzie zrozumiany, zależy od uczniów, a konkretnie od poziomu ich wiedzy, ich zainteresowań, dotychczasowych doświadczeń, od tego, czy go lubią, czy nie i od wielu innych czynników, których roli być może wcale sobie nie uświadamiamy. Konstruktywizm pokazuje drogę odejścia od stosowanego dotychczas powszechnie instrukcjonizmu, który przejawia się tym, że na lekcji o wszystkim decyduje nauczyciel, a uczniowie mają posłusznie wypełniać jego polecenia, czy inaczej rzecz ujmując instrukcje. Instruktywizm versus konstruktywizm czy uczeń jest odbiorcą wiedzy? Psychologia konstruktywistyczna postrzega proces uczenia się jako przetwarzanie informacji, nowe konstrukcje powstają dzięki skomplikowanym procesom myślowym, a prowadząca do nich droga jest u każdego człowieka inna. W klasie liczącej 30 uczniów każdy przetwarza podany materiał na swój sposób 4). Jeśli więc nie ma jednej drogi prowadzącej do trwałego zapamiętywania wiedzy, to stawia to pod znakiem zapytania wszelkie działania, zmierzające do ujednolicenia i homogenizacji szkolnej nauki, twierdzi Rolf Werning 5) i postuluje, by w szkolnych realiach odejść od dążenia do unifikacji i zaakceptować różnorodność. Jego zdaniem uczniowie powinni mieć wpływ na to, co robią w szkole. Przekładając ten postulat na lekcje języka obcego, można tak zorganizować proces nauczania, by uczniowie mogli współdecydować np. o doborze materiałów, z którymi pracują. Również zdaniem Dietera Wolffa, jednego z pierwszych niemieckich propagatorów wprowadzenia konstruktywistycznych koncepcji do dydaktyki języków obcych, uczniowie są dziś traktowani w szkołach jedynie jako odbiorcy wiedzy. W artykule zatytułowanym Instruktywizm versus konstruktywizm 6), zawarł on diagnozę obecnej sytuacji i swoją wizję nauczania języków obcych. Teza pierwsza: We wszystkich zinstytucjonalizowanych formach nauczania centralne miejsce zajmuje wiedza oparta na faktach, przekazywanie treści zawartych w programach nauczania i podręcznikach. Nauczyciel funkcjonuje głównie jako osoba pośrednicząca w przekazywaniu wiedzy, tzn. uczy tego, co odpowiednie instytucje, twórcy podręczników i dydaktycy uznali za ważne. Teza druga: W koncepcjach zinstytucjonalizowanego nauczania milcząco zakłada się, że wiedzę można przekazać innej osobie (niem. Wissen ist lehrbar), tzn. że uczniowie już przez sam fakt, iż wiedza (apetycznie przygotowana) została im podana, przyswoją ją sobie. Zakłada się, że już sam dobór materiałów, ich opracowanie i progresja, jak również sposób prezentowania wiedzy przez nauczyciela, prowadzą do uczenia się. Jeśli proces ten nie przebiega pomyślnie, to całą winą obciąża się ucznia: bo nie uważał, nie skoncentrował się, za mało ćwiczył, był leniwy 7). W kolejnych tezach Wolff wykazuje, że zainteresowanie dydaktyków koncentruje się na doborze i opracowywaniu materiałów, na technikach stosowanych przez nauczyciela, a prawie żadnej uwagi nie poświęca się problemowi, w jaki sposób uczniowie się uczą. Przyczyna tego zjawiska częściowo ma swoje źródło w koncepcjach behawioralnych, które obserwowalne zachowanie utożsamiały z procesem uczenia się 8). Najwyraźniejszym przejawem takiego podejścia była operacjonalizacja celów nauczania. Jeśli uczeń zakreślił w teście odpowiednie zdania, oznacza to, że opanował 4) L. Götze, Was leistet das Gehirn beim Fremdsprachenlernen? Neue Erkenntnisse der Gehirnphysiologie zum Fremdsprachenerwerb, w: Zeitschrift für Interkulturellen Fremdsprachenunterricht [Online], htm, ) R. Werning (1998), Konstruktivismus Eine Anregung für die Pädagogik!?, w: Pädagogik, nr 7-8, 1998, s ) D. Wolff, Instruktivismus vs. Konstruktivismus zwanzig Thesen zur Lernbarkeit und Lehrbarkeit von Sprachen, ) D. Wolff, tamże. 8) H. Mitschian, tamże. 10\n13 materiał. Takie powierzchowne postrzeganie uczenia się nie mogło prowadzić do zrozumienia istoty tego wysoce złożonego zagadnienia. Konstruktywizm kieruje swoją uwagę na to, co behawioryści uznali za zupełnie nieistotne, bo niepoddające się obserwacji na to, czego nie widać, a co dzieje się w uczniowskich głowach. Jednocześnie zwolennicy tej nowej koncepcji twierdzą, że zachodzące tam procesy nie poddają się prostemu sterowaniu z zewnątrz. O tym, że nikogo nie można zmusić do uczenia się, dobrze wie każdy nauczyciel. Według Sigfrieda Schmidta uczenie się to budowanie nowych lub przekształcanie już istniejących kognitywnych konstrukcji 9). Wyciąga on z tego wniosek, że skoro osoby uczące się same muszą konstruować swój system wiedzy, to lepiej dostarczać im jedynie budulca, niż gotowe produkty. Markus Ritter i Bernd Rüschoff postrzegają uczenie się jako proces interaktywny i dynamiczny. Osoby uczące się, w oparciu o indywidualne konstrukcje, które powstają przez współdziałanie dotychczasowych doświadczeń i nowych informacji, samodzielnie poszerzają swoją wiedzę 10). Czy konstruktywistyczna dydaktyka języków obcych jest nową metodą? Coraz większa rzesza dydaktyków chce widzieć w konstruktywistycznych koncepcjach teoretyczną podstawę dla nauczania języków obcych. Ale już Michael Wendt zwracał uwagę, iż konstruktywistyczna dydaktyka języków obcych nie stanie się automatycznie metodyką 11). Jest to raczej poznawczy model myślowy, a nie metoda w tradycyjnym tego słowa rozumieniu. Może on oczywiście być rozumiany jako koncepcja nauczania języków obcych, na podstawie której, pewne scenariusze lekcyjne mogą być określone jako bardziej czy mniej przydatne. Do pierwszej grupy zaliczyć można, tyle da się już powiedzieć, większość zajęć, podczas których stroną aktywnie działającą są uczniowie. Takie rozwiązania spotkać można w metodzie Freineta i innych kreatywnych koncepcjach (np. Wernsing 1995), czy w nauczaniu tandemowym. Czytelnicy nie powinni jednak oczekiwać konkretnych wskazówek dotyczących lekcji 12). Zdaniem Wendta teoria powinna umożliwić nauczycielom poddanie własnych lekcji krytycznej analizie i pomóc w ich ocenie. Dydaktyka konstruktywistyczna na nowo definiuje rolę ucznia i nauczyciela, każe też inaczej spojrzeć na rolę materiałów, z którymi pracuje się na lekcjach. Jeśli procesem nauczania nie można sterować tak, jak dotychczas to sobie wyobrażano, jeśli na proces uczenia się można tylko w ograniczony sposób wpływać przez nauczanie, jeśli wiedzy nie można nikomu przekazać, ani się nią z innymi podzielić, to interakcja między nauczycielem a uczniem musi zostać poddana weryfikacji. Na pierwszy plan powinna się bowiem wysunąć interakcja uczeń materiał. Konstruktywiści twierdzą, że: Przez zajmowanie się istotnymi zadaniami w głowach osób uczących się powstaje pewien rodzaj intelektualnego rusztowania. W przypadku języków obcych owo rusztowanie nie składa się jedynie z wiedzy faktograficznej, tzn. ze znajomości słownictwa i reguł gramatycznych, ale w jego skład wchodzą również kompetencje strategiczne ( ) 13). Wielu dydaktyków przyjmuje podział na wiedzę deklaratywną (explicite) i proceduralną (implicite) 14). To jednak nie wszystko. Aby dobrze funkcjonować we współczesnym świecie, nie można oddzielać umiejętności czysto językowych od społecznych czy tych związanych z posługiwaniem się nowymi technologiami. Ważne jest, by w uczniach wykształcać samoświadomość, by nauka była procesem świadomym, w którym to oni sami, a nie nauczyciel, podejmują najważniejsze decyzje. Rüschoff i Wolff podkreślają znaczenie: 9) S. J. Schmidt, Radikaler Konstruktivismus. Forschungsperspektiven für die 90er Jahre, w: Kognition und Gesellschaft. Der Diskurs des Radikalen Konstruktivismus, Frankfurt/M: wyd. przez S. J. Schmidt, s ) M. Ritter, B. Rüschoff (2000), Perspektiven technologiebereicherter Lernwelten für das Sprachenleren, teza 4, w: Deutsch Global Neue Medien Herausforderungen für die deutsche Sprache, Köln: wyd. przez H. Hoffmann, s ) M. Wendt (1996), Konstruktivistische Fremdsprachendidaktik, Tübingen: Gunter Narr, s ) M. Wendt, tamże, s ) M. Ritter, B. Rüschoff, tamże, s ) L. Götze, tamże, s\n14 umiejętności komunikowania się, zdolności do refleksji nad językiem, umiejętności uczenia się. Oznacza to, że nauka języka obcego nie może ograniczać się do konieczności poznawania języka w tzw. sytuacjach komunikacyjnych, ale musi dopuszczać również samodzielną pracę nad nim, która jest konieczna, by uczeń mógł zdobyć niezbędne kompetencje językowe. W tej sytuacji uczniom przypada nie tylko rola aktywnych uczestników komunikacji, ale również samodzielnie działających, odpowiedzialnie odkrywających i eksperymentujących badaczy 15). Nowa kultura nauczania i uczenia się Wielu dydaktyków zajmujących się językami obcymi wiąże koncepcje konstruktywistyczne z rozwojem nowych technologii. Takie podejście jest oczywiście zrozumiałe, ponieważ Internet może być traktowany jako niewyczerpane źródło materiałów, ale nie jest to jedyna możliwa opcja. Cyfrowe media stwarzają zupełnie nowe możliwości takiego planowania lekcji, na których uczniowie mogą samodzielnie zgłębiać różne aspekty związane z nauką języka. Trudno natomiast mówić o rozwijaniu samodzielności, gdy pracuje się tylko z jednym podręcznikiem. Zdaniem Dietera Wolffa podręczniki powinny być do dyspozycji uczniów obok wielu innych materiałów, ale nie powinny one sterować procesem nauczania (teza 17) 16). Informacje powinny być na lekcji przedstawiane w całej ich złożoności. Redukcja treści, ich nadmierne usystematyzowanie i sztywna progresja zmniejszają możliwości połączenia przez ucznia wiedzy nowej z już przez niego posiadaną (teza 10) 17). Według Wolffa rozwiązaniem jest stopniowe odchodzenie od podręcznika jako medium sterującego procesem nauczania (teza 18). Zwolennicy koncepcji konstruktywistycznych postulują wprowadzenie nowej kultury uczenia, której jednym z filarów jest właśnie zdolność do samosterowania własnym postępowaniem, a więc i własną nauką. Są oni zdania, że współczesny świat wymaga od nas samodzielności i umiejętności zarządzania wiedzą (Wissensmenagement). Ale taką umiejętność można wykształcać tylko wtedy, gdy uczeń może wykazać się twórczym podejściem. Tak właśnie się dzieje, gdy jest on konfrontowany z nieuporządkowaną wiedzą, której sam musi nadać logiczną strukturę. W dominującym obecnie podejściu instruktywistycznym, opartym na pracy z jednym podręcznikiem, uczniom podaje się wiedzę ustrukturyzowaną, a oni muszą ją sobie przyswoić w podanym układzie. Oznacza to konieczność przejęcia cudzej systematyki, cudzego uporządkowania i sposobu myślenia, czyli prostej reprodukcji. Często skutkiem nieumiejętności wniknięcia w zaproponowaną przez autorów podręcznika lub przez nauczyciela logikę, jest uczenie się na pamięć oddzielonych od siebie i niepowiązanych w żadną logiczną całość faktów 18). Taka wiedza jest nietrwała i uczeń szybko wszystko zapomina. Dopiero na skutek przetwarzania treści z informacji powstaje wiedza, która umożliwia konstruowanie powiązanych z sobą, sensownych sieci tworzących wiedzę. W tym sensie nie informacja, ale jedynie wiedza może przyczynić się do rozwoju naszego społeczeństwa 19). Czy uczenie się jest procesem obserwowalnym? Zwolennicy konstruktywizmu właśnie problemowi przetwarzania informacji poświęcają szczególnie dużo uwagi. Podczas gdy behawioryzm swoim punktem odniesienia uczynił to wszystko, co dawało się zaobserwować, kon- 15) M. Ritter, B. Rüschoff, tamże, s ) D. Wolff, tamże, teza ) D. Wolff, tamże. 18) Wiedza powstaje przez łączenie nowych informacji z wiadomościami już wcześniej zachowanymi w pamięci. Jeśli więc uczeń nie zdoła połączyć nowych, całościowych koncepcji ze swoją dotychczasową wiedzą, to w jego umyśle nie powstanie żadna trwała konstrukcja. Nowa wiedza nie będzie więc miała umocowania, a co za tym idzie, nie zostanie trwale zapamiętana. 19) H. Mandl (2000), Lernen im Internet. Auf dem Weg zu einer neuen Kultur des Lehrens und Lernens, wykład wygłoszony na kongresie Internet: Konzeptionen Perspektiven, Moskwa, , s\n15 struktywizm skoncentruje się na wewnętrznych, przebiegających w mózgu procesach przetwarzania informacji, łącznie z tym, co zwolennicy teorii bodźca i reakcji, jako niepoddające się obserwacji, a więc i niedające się naukowo zweryfikować, zepchnęli do tzw. czarnej skrzynki i usunęli ze swojego pola zainteresowania. Konstruktywizm konsekwentnie postrzega więc proces uczenia się jako problem przyswajania (niem. Aufnehmen), zapamiętywania i odtwarzania wiedzy, lub też patrząc na zagadnienie z językowego punktu widzenia, jako na złożony proces przetwarzania informacji, który przebiega na poziomach rozumienia zapamiętywania automatyzacji, i próbuje połączyć tę wiedzę z informacjami dotyczącymi funkcjonowania ludzkiej pamięci 20). Próbując wyjaśnić te ciągle wymykające się bliższemu poznaniu procesy, badacze zajmujący się psychologią poznawczą tworzą nowe modele, które mają pomóc zrozumieć zasady funkcjonowania naszego mózgu. Dlaczego nie zapamiętujemy wszystkich informacji? Twórcy jednej z takich koncepcji, Craik i Lockhart, twierdzą, że informacje poddawane są obróbce na różnych poziomach 21). Bez zbędnego wnikania w szczegóły można powiedzieć, że to właśnie sposób, w jaki jest przetwarzana dana informacja, ma wpływ na to, jak zostaje ona zachowana w naszej pamięci. Pamięciowe powtarzanie, które ciągle odbywa się na poziomie percepcji, nie przyczynia się istotnie do lepszego zapamiętania wiadomości. Jeśli natomiast na skutek intensywnej pracy, koniecznej na przykład do rozwiązania jakiegoś zadania, procesy przetwarzania informacji przebiegają na wyższym poziomie, tzw. semantycznym, to jednocześnie zwiększa się trwałość ich zapamiętywania. Oznacza to, że trwałe zapisanie w pamięci określonych treści nie jest efektem ich wielokrotnego powtarzania, ale raczej skutkiem przebiegających na wyższych poziomach operacji myślowych, które są niezbędne, aby jednostka mogła rozwiązać jakieś zadania czy problemy 22). Również Lutz Götze w napisanym w 1997 r. artykule mówi, że informacje są przetwarzane na wyższych i niższych stopniach świadomości 23). Czy wszystkie ćwiczenia są równie efektywne? Jeśli model ten jest zbliżony do rzeczywistości, to nauczyciele, a w szczególności nauczyciele języków obcych, powinni krytyczniej przyjrzeć się ćwiczeniom, które przygotowują dla swoich uczniów. Na problem jakości ćwiczeń zwraca ostatnio uwagę wielu dydaktyków, również tych zupełnie niezwiązanych z kognitywistycznym nurtem, np. Hilbert Meyer 24), który pisze o inteligentnym ćwiczeniu, czy Wolfgang Butzkamm, który twierdzi, że złe ćwiczenia gramatyczne są wręcz szkodliwe, ponieważ generują błędy 25). Nieodpowiednie (niem. verkorkste) ćwiczenia gramatyczne, są zwykłym skandalem, ponieważ nie dość, że uczniowie niczego się nie uczą, to jeszcze czują się zupełnie zagubieni, czego skutkiem jest negatywne nastawienie do przedmiotu 26). Według Butzkamma teoretycy powinni jak najszybciej zająć się badaniem efektywności ćwiczeń, tak by nauczyciele wiedzieli, które typy zadań nie podnoszą efektywności uczenia się. Choć obecnie brak jeszcze odpowiednich badań empirycznych, to nie sposób nie zauważyć, że w grupie podejrzanych ćwiczeń, znajduje się bardzo wiele takich, które powtarza się niemal na każdej lekcji języka obcego. Najczęściej wymienia się tu ćwiczenia receptywne i reproduktywne, np. zadania polegające na wstawianiu w lukę odpo- 20) H. Mitschian, tamże, s ) F. Craik, R. Lockhart (1972), Levels of processing. A Framework for memory research, w: Journal of Verbal Learning and Verbal Bahaviour, nr 11, s ) K. Holzkamp (1995), Lernen. Subjektwissenschaftliche Grundlegung, Frankfurt/Main: Campus, s ) L. Götze, tamże, s ) H. Meyer (2004), Was ist guter Unterricht?, Berlin: Cornelsen Scriptor, s ) W. Butzkamm (2004), Lust zum Lehren, Lust zum Lernen, Tübingen: francke, s. 174, 178, ) W. Butzkamm, tamże, s\n16 wiedniej formy gramatycznej, czy wyszukiwaniu słów w rozsypankach literowych. Problem ten łatwo daje się wyjaśnić, jeśli przyjąć tezę Craika, iż procesy myślowe, jakie zachodzą w głowach uczniów podczas robienia przez nich ćwiczeń, przebiegają na różnych poziomach i, co za tym idzie, aktywizują mniejsze lub większe obszary mózgu. Zdaniem Dietera Wolffa do procesów przetwarzania informacji przebiegających na niższych poziomach można zaliczyć: rozróżnianie dźwięków i liter, przypisywanie znaczenia. Na wyższych poziomach są przetwarzane informacje, gdy mamy do czynienia z określaniem typu tekstu czy aktywizowaniem deklaratywnej wiedzy ogólnej 27). Najbardziej złożone zadania problemowe wymagają przetwarzania informacji na najwyższych poziomach. Kluczowym problemem szkolnej nauki języków obcych jest zdaniem Wolffa przepaść, jaka dzieli wiedzę i sprawności językowe, czyli wiedzę deklaratywną i proceduralną 28). Podobnie jak i inni konstruktywiści, próbuje on poznać procesy myślowe, które są niezbędne do wykonania odpowiednich zadań czy ćwiczeń. Efektem tych dociekań jest nowe spojrzenie na umiejętność czytania, która kiedyś była postrzegana jako sprawność receptywna, a obecnie dydaktycy zgadzają się, że jest to twórczy, niezmiernie złożony proces myślowy, który od osoby czytającej wymaga dużej aktywności intelektualnej 29). Nowe informacje pochodzące z tekstu łączą się ze starą wiedzą, tworząc twór, który zwolennicy tej nowej teorii nazywają konstrukcją. Zasady funkcjonowania naszego umysłu a dobór tekstów Również zajmujący się teorią przetwarzania informacji konekcjonizm i badania prowadzone nad sztuczną inteligencją przyczyniły się do lepszego zrozumienia sposobu funkcjonowania naszych mózgów. W odróżnieniu od komputerów, które określa się jako maszyny syntaktyczne, ludzkie umysły są maszynami semantycznymi. Główna różnica w ich funkcjonowaniu polega na tym, że komputery bez żadnej selekcji wszystko zapisują w swojej pamięci. Ludzki mózg zapamiętuje jedynie wybrane elementy. Daje to ludziom przewagę nad maszynami. Bo jeśli wszystko jest ważne i powinno być zachowane w pamięci, to tak naprawdę nic nie jest ważne 30). Szczególnie ciekawy jest sposób, w jaki informacje są poddawane selekcji. Gerhard Roth twierdzi, że nasz umysł kieruje się dwiema dychotomiami, pierwsza to: ważne nieważne, druga: znane nieznane 31). Informacje, które zostaną określone jako znane i nieważne, w ogóle nie docierają do naszej świadomości, nieznane i nieważne są przez nas wprawdzie odebrane, ale docierają jedynie do pamięci krótkotrwałej. Informacje sklasyfikowane jako znane i ważne dochodzą do najniższego poziomu świadomości. Jednak nasza uwaga zostaje w najwyższym stopniu pobudzona, gdy do mózgu dotrą informacje sklasyfikowane jako ważne i nieznane. Trzeba tylko pamiętać, iż słowo ważne oznacza w tym przypadku: ważne dla danej jednostki. Każdy człowiek, kierując się zdobytą dotychczas wiedzą, swoimi doświadczeniami, upodobaniami i zainteresowaniami, sam określa, czy dana treść jest dla niego ważna, czy też nie 32). Lutz Götze wskazuje również na rolę emocji i uczuć, które mają ogromny wpływ na to, jak zostaną sklasyfikowane docierające do mózgu informacje 33). Spostrzeżenie to powinno być uwzględnione przez nauczycieli języków obcych przy doborze materiałów, a szczególnie tekstów, z którymi pracują. Jeśli nie budzą one w uczniach żadnych uczuć, jeśli pozostawiają ich obojętnymi, to najprawdopodobniej nie zostaną określone jako ważne, a co za tym idzie, 27) H. Mitschian, tamże, s ) D. Wolff (1990), Zur Bedeutung des prozedurallen Wissens bei Verstehens- und Lernprozessen im schulischen Fremdsprachenunterricht, w: Die neueren Sprachen, nr 6, s ) G. Westhoff (1997), Fertigkeit Lesen, Berlin, München, Wien, Zürich, New York: Langenscheidt, s ) L. Götze, tamże, s ) G. Roth (1996), Das Gehirn und seine Wirklichkeit, Frankfurt/Main: Suhrkamp Taschenbücher. 32) L. Götze, tamże, s ) L. Götze, tamże, s\n17 nie zostaną zachowane w pamięci długotrwałej. Wielu dydaktyków, intuicyjnie wyczuwając tę zależność, postulowało, by odejść od tekstów czysto dydaktycznych (niem. Sprachlerntexte), które zajmują się jedynie banałami dnia codziennego. Takie materiały poza kategoriami językowymi nie niosą z sobą niczego nowego, nie zawierają żadnego przekazu. Szansa, że mózg uzna je za nowe i ważne, jest raczej minimalna. Jednak cały czas trzeba pamiętać, że proces selekcji przebiega indywidualnie, że: Każdy umysł inaczej reaguje na bodźce i impulsy płynące z otoczenia 34). Innym ważnym wnioskiem płynącym z badań nad mózgiem jest obalające wcześniejsze twierdzenia przekonanie, że neuronalne połączenia, dzięki którym możemy się uczyć, nie powstają jedynie w pierwszych latach naszego życia, ale i w życiu dorosłym 35). Niewykorzystywane połączenia z czasem zanikają. Tak więc żywot połączeń neuronalnych niezbędnych do tego, by człowiek mógł się uczyć, jest ograniczony w czasie. Jak wynika z tego siłą rzeczy bardzo skrótowego i pobieżnego przedstawienia zagadnienia, przyjęty przez konstruktywistów punkt widzenia kazał na nowo zdefiniować takie pojęcia, jak: uczenie się, zapamiętywanie, czy ćwiczenie. I choć do dziś jeszcze brak dowodów potwierdzających słuszność tej koncepcji, to jednak postawione pytania z pewnością już przyczyniły się do zweryfikowania powszechnie stosowanych metod pracy. Należy mieć również nadzieję, że dalsze badania nad funkcjonowaniem ludzkiego mózgu przyniosą nam w niedługim czasie odpowiedź na kluczowe pytania o to, jakie ćwiczenia są efektywne czy z jakimi tekstami pracować na lekcji. I choć wielu teoretyków twierdzi, że konstruktywizm nie dostarczył nam całościowego modelu wyjaśniającego fenomen uczenia się, to przecież intuicja podpowiada, że proponowane sposoby postępowania nie mogą być złe, bo były już postulowane od bardzo dawna przez wielu teoretyków i praktyków. Czy konstruktywizm wnosi do dydaktyki języków obcych wiele nowego? Według Wolffa podejście konstruktywistyczne nie polega na szukaniu nowej drogi, ale powinno być raczej postrzegane jako próba połączenia różnych, funkcjonujących obok siebie koncepcji postkomunikatywnej teorii nauczania i stworzenia z nich pod szyldem konstruktywistycznych zasad nauczania nowego modelu 36). Trudno doszukiwać się bowiem nowości w postulacie umożliwienia uczniom uczenia się przez działanie i aktywność, wskazywaniu, że rolą nauczyciela niekoniecznie musi być przekazywanie wiedzy, że raczej powinien on pomagać swoim podopiecznym odnajdywać własną drogę, czy w postulowaniu, by teksty, z którymi pracują uczniowie, zawierały jakieś istotne treści. A jednak okazuje się, że droga od teorii poznawczych do szkolnej praktyki jest bardzo długa, bo trudno znaleźć złoty środek między uczniowską autonomią, a koniecznością sterowania procesem nauczania przez nauczyciela. Dydaktycy nabrali pokory wobec złożoności zagadnienia i nie chcą ponownie popełnić starych błędów, kiedy to teorię behawioryzmu zbyt szybko i bezkrytycznie przeniesiono do praktyki nauczania. Nie powinno mówić się o pewności, gdy ma się do czynienia jedynie z hipotezami, a wyników pojedynczych badań nie można zbyt szybko uogólniać, ostrzega Haymo Mitschian 37). O ile koncepcje takie można z odpowiednimi zastrzeżeniami opisywać w specjalistycznych, fachowych publikacjach i poddawać je krytycznej analizie innych teoretyków, to przedstawianie takich niepopartych jeszcze dowodami tez w podręcznikach dla studentów, jest działaniem z gruntu nieodpowiedzialnym, twierdzi Mitschian 38). Z konstruktywistycznych modeli przetwarzania informacji można oczywiście wyciągać własne wnioski dotyczące praktyki nauczania, wypróbowywać nowe scenariusze lekcji, sięgać 34) L. Götze, tamże, s ) Wnioski takie płyną dzięki badaniom ludzkiego mózgu przy pomocy najnowocześniejszych tomografów komputerowych o nazwie PET (Positronen-Emissions-Tomograph), patrz: L. Götze. 36) D. Wolff (1993), Der Konstruktivismus: Ein neues Paradigma in der Fremdsprachendidaktik?, w: Die neueren Sprachen, nr 5, s ) H. Mitschian, tamże, s ) H. Mitschian, tamże, s\n18 po inne materiały i techniki pracy, ale proste przeniesienie konstruktywistycznych idei, tak jak to się stało z modelem behawioralnym, byłoby dużym błędem. Wciąż jeszcze o procesie uczenia się wiemy zdecydowanie zbyt mało, by ryzykować jednoznaczne rozwiązania praktyczne. Jednak wyniki badań pozwalają na wyciąganie pewnych ogólniejszych wniosków. Dziś dydaktycy zgodni są co to tego, że należy pożegnać się z metodycznym dogmatyzmem (niem. Methodendogmatismus) i szukać rozwiązań w pluralizmie; im bardziej zróżnicowany jest proces nauczania, tym lepiej jest wykorzystywany potencjał uczniowskich mózgów 39). Bibliografia: W. Butzkamm (2004), Lust zum Lehren, Lust zum Lernen, Tübingen: francke. F. Craik, R. Lockhart (1972), Levels of processing. A Framework for memory research, w: Journal of Verbal Learning and Verbal Bahaviour, nr 11. K. Holzkamp (1995), Lernen. Subjektwissenschaftliche Grundlegung, Frankfurt/Main: Campus. H. Mandl (2000), Lernen im Internet. Auf dem Weg zu einer neuen Kultur des Lehrens und Lernens, wykład wygłoszony na kongresie Internet: Konzeptionen Perspektiven, Moskwa, H. Meyer (2004), Was ist guter Unterricht?, Berlin: Cornelsen Scriptor. H. Mitschian (2000), Vom Behaviorismus zum Konstruktivismus. Das Problem der Übertragbarkeit lernpsychologischer und -philosophischer Erkenntnisse in die Fremdsprachendidaktik, w: Zeitschrift für Interkulturellen Fremdsprachenunterricht [Online], tu-darmstadt.de/projekt_ejournal/jg-04-3/beitrag/ mitsch4.htm, M. Ritter, B. Rüschoff (2000), Perspektiven technologiebereicherter Lernwelten für das Sprachenleren, w: Deutsch Global Neue Medien Herausforderungen für die deutsche Sprache, Köln: wyd. przez H. Hoffmann. G. Roth (1996), Das Gehirn und seine Wirklichkeit, Frankfurt/ Main: Suhrkamp Taschenbücher Wissenschoft. S. J. Schmidt, Radikaler Konstruktivismus. Forschungsperspektiven für die 90er Jahre, w: Kognition und Gesellschaft. Der Diskurs des Radikalen Konstruktivismus, Frankfurt/M: wyd. przez S. J. Schmidt. M. Wendt (1996), Konstruktivistische Fremdsprachendidaktik. Lerner- und handlungsorientierter Fremdsprachenunterricht aus neuer Sicht, Tübingen: Gunter Narr. R. Werning (1998), Konstruktivismus Eine Anregung für die Pädagogik!?, w: Pädagogik, nr 7-8. G. Westhoff (1997), Fertigkeit Lesen, Berlin, München, Wien, Zürich, New York: Langenscheidt. D. Wolff (1990), Zur Bedeutung des prozedurallen Wissens bei Verstehens- und Lernprozessen im schulischen Fremdsprachenunterricht, w: Die neueren Sprachen, nr 6. D. Wolff (1993), Der Konstruktivismus: Ein neues Paradigma in der Fremdsprachendidaktik?, w: Die neueren Sprachen, nr 5. D. Wolff, Instruktivismus vs. Konstruktivismus zwanzig Thesen zur Lernbarkeit und Lehrbarkeit von Sprachen, (maj 2005) 39) L.Götze, tamże, str.13. Jan J. Kałuża 1) Bytom Tłumaczenie jako wynik procesu kontrolowanego Banalne z pozoru założenie, że im lepszy tłumacz, tym bardziej ekwiwalentny przekład, spróbuję sparafrazować następująco: im lepiej wyszkolony tłumacz, tym większe szanse na uzyskanie pełnego pod każdym względem ekwiwalentu tekstowego. Chciałbym, by parafraza ta stała się rodzajem aksjomatu sztuki translatorskiej uprawianej w obszarze języka polskiego. I nie trzeba chyba zaznaczać, że tego typu podejście stało się już normą akademicką realizowaną w wielu krajach, gdzie kreatywne pisanie tekstów oraz ich tłumaczenia są przedmiotami wykładowymi na wielu wydziałach filologicznych, lub nawet składają się na wydzieloną jednostkę dydaktyczną. Tymczasem z dokonanego przeze mnie przeglądu wynika, że tylko zaledwie kilka polskich uczelni prowadzi lub ma zamiar dopiero wprowadzić przedmioty wykładowe w zakresie szeroko pojmowanej translatologii nie mówiąc już o tworzeniu wydzielonych katedr. 1) Autor jest wykładowcą w Kolegium Języka Biznesu Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. 16\n19 Praktyczną realizacją próby wcielania tego rodzaju wyznaczników sprawności translatorskiej w życie byłoby szczegółowe opracowanie ogólnych parametrów przekładu, decydujących o uzyskiwaniu jak najbliższych oryginałowi pod każdym względem ekwiwalentów. Dotyczy to zarówno przekładów specjalistycznych, jak i ogólnych 2). Kolejnym krokiem byłoby wykorzystanie takich parametrów do tworzenia lub doskonalenia istniejących już programów nauczania translatologii jako integralnej części regularnych studiów na poziomie akademickim. Także i na tym etapie można i chyba nawet należy korzystać z doświadczeń uczelni również i spoza Polski, gdzie takie programy są już realizowane, a za ostateczny cel przyjąć wypracowanie takiej techniki a może i konkretnej, indywidualnej metody tłumaczeń, która w pełni uwzględniałaby specyfikę języka polskiego w odniesieniu do danego języka źródłowego. W praktyce oznaczałoby to potraktowanie przekładu jako złożonego procesu, którego poszczególne etapy są kontrolowane przez stałe często powtarzające się parametry (czynniki). Zatem wychodząc z takiego założenia można uznać, że edukacja przyszłego adepta sztuki translatorskiej zostanie podzielona na określone segmenty wykładowo-ćwiczeniowe, budowane dzięki teoretycznemu zidentyfikowaniu najważniejszych parametrów przekładu, co zresztą dziedzina ta ma już w dużej części za sobą. Należą do nich ale oczywiście nie tylko takie ogólne składniki, jak na przykład: parametry formalne składniowo-morfologiczne, parametry semantyczne i pseudosemantyczne, parametry pragmatyczne społeczno-kulturowe, parametry języka mówionego vs. język pisany, parametry stałych ekwiwalentów tłumaczeniowych, parametry ogólne wyznaczające zasady pracy tłumacza... i na pewno jeszcze wiele innych tworzących rodzaj piramidy, u podstawy której znajdują się takie czynniki, jak np. wymierna kompetencja językowa, a gdzieś u szczytu taka ulotna umiejętność, jak słuch filologiczny wyczulony na brzmienie orkiestrowanych dźwięków semantycznych. W kolejnym etapie można przystąpić już do tworzenia listy praktycznych tematów wykładowo-ćwiczeniowych, które następnie zostaną ujęte w programie edukacyjnym odpowiadającym możliwościom ekonomiczno-dydaktycznym danego środowiska akademickiego. Wśród tych praktycznych problemów mogą się znaleźć ale znowu oczywiście nie tylko następujące przedmioty: formalna analiza tekstu źródłowego: właściwości gramatyczne, semantyczne i fonetyczne, formalna analiza tekstu docelowego: właściwości gramatyczne, semantyczne i fonetyczne, formalna analiza interkulturowa, epokowa, historyczna i społeczna, znaczenia formalne i ich odpowiedniki, znaczenia wynikowe i ich odpowiedniki, zmiany w kodzie językowym i ich identyfikacja, kompromis językowy i jego granice, rekompensata językowa: dialekt, żargon, gwara, tłumaczenia fachowe i zlecone, tłumaczenia ustne. Przy czym tłumaczenia ustne (interpretacje) powinny zostać potraktowane jako przedmiot specyficzny mający swoje własne, dodatkowe parametry. Część z nich wynika z założeń przyjętych w Unii Europejskiej, że tłumacz pisemny zazwyczaj tłumaczy tylko na jeden język swój rodzimy, a tłumacz ustny przekłada w obydwu kierunkach. W zmieniającej się obecnie sytuacji gospodarczej i politycznej Europy Wschodniej, wobec m.in., błyskawicznie postępującej globalizacji światowego biznesu oraz otwierania się Unii Europejskiej na Wschód, zaznacza się coraz większe zapotrzebowanie na usługi świadczone przez profesjonalnych tłumaczy ustnych pracujących przy obsłudze translatorskiej konferencji, seminariów, szkoleń, spotkań biznesowych, oficjalnych wizyt, imprez, a także w sądach czy urzędach. 2) Dopiero potem, np. w przypadku tłumaczeń literackich, można by mówić o różnicach wynikających z talentu i wyczucia artystycznego tłumacza, jako o czynniku podsumowującym i często decydującym o poziomie adekwatnej percepcji dzieła literackiego. 17\n20 Osoby, które opanują sztukę tłumaczeń ustnych, mają otwartą drogę do ciekawego, pełnego wyzwań oraz z reguły bardzo dobrze wynagradzanego zawodu. Mogą one, m.in. pracować na własną rękę, a także w agencjach usługowych i korporacjach biznesowych, lub wziąć udział w konkursach rekrutacyjnych organizowanych regularnie przez trzy główne organizacje międzynarodowe: ONZ, Parlament Europejski oraz Komisję Europejską (SCIC). Zawodowi tłumacze często zrzeszają się w organizacjach zawodowych lokalnych (np. STP, NOT, TEPIS) lub międzynarodowych (np. AIIC, ATA). Przy tym wszystkim przez cały czas jest dla nich otwarte pole tłumaczeń pisemnych w wielu dziedzinach indywidualnych specjalizacji. W wielu krajach Unii Europejskiej i świata lokalne uczelnie wyższe już prowadzą lub właśnie otwierają kierunek tłumaczeń ustnych (Interpreting Studies). Są to albo regularne studia stacjonarne, rozpoczynające się często od pogłębiania praktycznej znajomości języka obcego albo też nauka odbywa się podczas jedno-, względnie dwusemestralnego studium zawodowego. W tym drugim przypadku od kandydatów wymaga się wcześniejszego opanowania języka docelowego na poziomie profesjonalnym. Tłumacz ustny musi posiadać umiejętności parafrazowania i przekładania języka mówionego w obydwu kierunkach : z języka źródłowego na język docelowy i odwrotnie. Wyróżnia się przy tym dwa główne typy przekładu ustnego: konsekutywny oraz symultaniczny. Umiejętność prowadzenia tłumaczenia ustnego wymaga dobrych podstaw teoretycznych oraz wielu ćwiczeń praktycznych. Tłumacz ustny powinien dodatkowo posiadać predyspozycje do szybkiej koncentracji, podzielność uwagi, zdolność zapamiętywania i notowania w trakcie słuchania oraz musi być w stanie obsługiwać sprzęt techniczny. Szkolenie tłumaczy ustnych powinno się skupiać na kształtowaniu praktycznych sprawności tłumaczeniowych. Dlatego zajęcia i ćwiczenia praktyczne powinny stanowić nie mniej niż 75% ogólnej liczby godzin dydaktycznych. Pozostałe 25% to zajęcia teoretyczno-praktyczne. Program szkolenia tłumaczy ustnych nie musi zatem mieć na celu zakończonej specjalizacji, a raczej wprowadzenie i wyegzekwowanie umiejętności używania odpowiednich sprawności i technik tłumaczeniowych zarówno konsekutywnych, jak i uproszczonych symultanicznych. Część zajęć praktycznych powinna przy tym skupiać się na wykształcaniu umiejętności interaktywnego notowania, parafrazowania, zapamiętywania i podzielnej koncentracji uwagi, a także przyzwyczajać do pracy zespołowej i obsługi sprzętu. Oto wyznaczniki zakładające postępujący poziom doskonalenia poszczególnych umiejętności: Poziom I: Tłumaczenie słuchowe: konsekutywne (mówione źródło rezultat pisemny) Poziom II: Tłumaczenie wzrokowe: konsekutywne (pisemne źródło rezultat mówiony) Poziom III: Tłumaczenie słuchowo-dźwiękowe: konsekutywne (mówione źródło rezultat mówiony) Poziom IV: Interpretacja symultaniczna ze źródła mówionego na tekst zapisywany Poziom V: Uproszczona interpretacja symultaniczna (ustne parafrazowanie źródła mówionego) Poziom VI: Interpretacja symultaniczna (ustne przekładanie źródła mówionego) Z poziomami korespondują przedmioty, a także dodatkowe wybrane problemy i znowu lista ta podlega usprawnieniom i uzupełnieniom wynikającym z indywidualnych potrzeb, np.: Wstęp do tłumaczeń ustnych (Poziom: I i II) Tłumaczenie konsekutywne (Poziom: III) Wstęp do tłumaczenia symultanicznego (Poziom: IV i V) Tłumaczenia symultaniczne (Poziom VI) Interpretacja tekstu i parafrazowanie Język narad i konferencji Język marketingu i handlu Język prezentacji Język negocjacji Problematyka tłumaczeń ustnych Technika koncentracji i relaksacji Tłumaczenia maszynowe CAT Praca zespołowa Obsługa sprzętu Zasady postępowania oraz business savoir- -vivre 18


Odkurzacz 515E do zbierania cieczy i materiałów suchych Proszę czekać. Twoje wyszukiwanie jest przetwarzane. Możesz używać cudzysłowu do wyszukiwania określonych fraz. Język\nZaloguj się w naszym ekstranecie Strona główna Produkty Odkurzacze przemysłowe (przenośne) Odkurzacze do zbierania cieczy i materiałów suchych Odkurzacz 515E do zbierania cieczy i materiałów suchych Odkurzacz 515E do zbierania cieczy i materiałów suchych Do zbierania dużych ilości gruboziarnistych cząstek stałych, takich jak wióry i granulat, oraz cieczy i szlamu. Elektryczny odkurzacz do zbierania cieczy i materiałów suchych 515E przeznaczony do zbierania dużych ilości gruboziarnistych cząstek stałych, takich jak wióry i granulat, oraz cieczy i szlamu. Zamontowany na wózku pojemnik można w łatwy sposób przechylić w celu jego opróżnienia. Odkurzacz do zbierania cieczy i materiałów suchych ma szczeliny przeznaczone do transportowania za pomocą podnośnika widłowego, co czyni system przenośnym i elastycznym. Wysokowydajny odkurzacz może zostać dostarczony w wersji z zaworem spustowym w dnie pojemnika, który umożliwia łatwe i szybkie odprowadzanie cieczy. Odkurzacze do zbierania cieczy i materiałów suchych odpowiednie do warsztatów i przemysłowych procesów toczenia, wiercenia i frezowania. Przechylny pojemnik Możliwość transportowania za pomocą podnośnika widłowego Zawór spustowy w dnie pojemnika\nSales: 855-534-2861Other: 800-533-5286 Kontakt Problemy rozwiązywane przez nas za pomocą Odkurzacz 515E do zbierania cieczy i materiałów suchych Materiał suchy Materiały mokre i suche Ciecze Produkty i rozwiązania firmy Nederman przyczyniają się do poprawy opłacalności produkcji, ograniczania szkodliwego wpływu różnych procesów przemysłowych na środowisko naturalne oraz ochrony pracowników przed szkodliwymi pyłami, cząstkami stałymi, włóknami, gazami, dymami, oparami spawalniczymi, spalinami i mgłą olejową. © Nederman Holding AB


Uliczny tatuaż Archives - Page 2 of 2 - lightadmin.org\nCategory: Uliczny tatuaż\nKoniec lata i początek jesieni były niezwykle pracowite i od dawna nie publikowaliśmy materiałów z naszego działu – street tattoo. Jednocześnie nie przestaliśmy robić zdjęć i zebraliśmy dla Was ciekawe, a co najważniejsze unikalne projekty tatuaży, które udało nam się złapać na ulicy, od zwykłych ludzi – z prawdziwego życia. Tatuaż uliczny # 08 –… Continue reading Tatuaż uliczny # 08 – 14.09.2020\nNasze miasto nadal trzyma się i nie poddaje naporowi jesiennego chłodu i wilgoci, co pozwala nam kontynuować naszą serię materiałów „Uliczny tatuaż” i zaoferuj ci do osądzenia kolejną porcję wizerunków ludzi z tatuażami z ulic miasta. Materiał umożliwi nie tylko obejrzenie ekskluzywnych, niepublikowanych wcześniej fotografii tatuaży, ale także da możliwość oceny wizerunków osób z tatuażami,… Continue reading Tatuaż uliczny nr 12 – 29.09.2020\nPo raz kolejny proponujemy Wam serię prawdziwych tatuaży od prawdziwych ludzi, które wykonujemy dla Was. Abyś miał okazję zobaczyć prawdziwe tatuaże – takie, jakie są w prawdziwym życiu, na ulicach, a nie doskonałe zdjęcia nierealistycznie pięknych tatuaży, które są pełne sieci społecznościowych i instagramów. Uliczny tatuaż # 09 – 17.09.2020: prawdziwe tatuaże z miejskich ulic… Continue reading Tatuaż uliczny # 09 – 17.09.2020


Jak już dziś zagrać w Fortnite na Androida? Podpowiadamy! - AntyApps : AntyApps\nWybrane tagi: fortnite-android-zapisy-samsungx Wyczyść wszystkiex\nJak już dziś zagrać w Fortnite na Androida? Podpowiadamy!\nW historii gier mobilnych nigdy nie było tak gorąco jak przez ostatnie kilka miesięcy. Dwie największe marki Battle Royal wylądowały na naszych małych urządzeniach przenośnych. PUBG od dłuższego czasu kombinuje jak być najlepszą grą na rynku, jednak nawet wersja Lite nie jest w stanie przyćmić poruszenia wywoływanego każdego tygodnia przez ich największą konkurencję — Fortnite. Tytuł ten od kilku miesięcy dostępny jest w App Store i posiadacze telefonów iPhone grają i przynoszą Epic Games ogromne worki pieniędzy. Wersja na Androida jest tuż tuż, a my podpowiadamy jak położyć na nią swoje ręce już teraz!\nO Fortnite Battle Royale, w wersji na Androida mówi się od momentu pojawienia się gry w wirtualnym sklepie Apple. Gra szturmem zdobywa kolejne listy najpopularniejszych i najbardziej dochodowych marek w świecie mobilnej rozgrywki. Od zeszłego tygodnia użytkownicy wszystkich urządzeń, które nie posiadają lśniącego jabłka na tylne obudowie z niepokojem, z zazdrością patrzą na pewną grupę użytkowników — właścicieli telefonów i tabletów ze stajni Samsunga. Każdy, kto posiada Samsung Galaxy S7, S7 Edge, S8, S8+, S9, S9+, Note 8, Note 9 lub tablety Tab S3, Tab S4 od zeszłego tygodnia śmiało może sięgnąć po najgorętszą premierę tego lata. Gra dystrybuowana jest z wykorzystaniem Samsung Game Launcher lub specjalnego instalatora udostępnianego przez Epic Games.\nTu warto się na chwilę zatrzymać. Jak już wiemy Fortnite Battle Royale nie pojawi się w Google Play Store — twórcy dość otwarcie mówią, że nie chcą dzielić się zyskami z gigantem z Mountain View, który bierze 30%. Jednocześnie Google walczy z tytułami, które z pozoru wyglądają na produkcję Epic Games. W sklepie pojawiają się fałszywe gry i aplikacje, których jedynym celem jest wyciągnięcie od użytkowników wrażliwych danych wprowadzając ich w błąd. Oprócz ciągłego usuwanie tego typu produkcji, w Google Play znajdziemy informację, że Aplikacja Fortnite Battle Royale programisty Epic Games, Inc nie jest dostępna w Google Play co już jest ewenementem na ogromną skalę — nigdy wcześniej w sklepie nie pojawiała się informacja o brak\nA co z Resztą? Kiedy Fortnite trafi na pozostałe urządzenia z Androidem?\nW chwili obecnej prowadzona jest beta Fortnite w wersji na Androida dla pozostałych urządzeń napędzanych tym systemem. Jeśli posiadacie, któreś z wymienionych poniżej telefonów lub tabletów warto odwiedzić oficjalną stronę Epic Games i zgłosić chęć udziału w testach. Dostęp przydzielany jest falowo i należy uzbroić się w cierpliwość. Fortnite dostępne jest dla Google: Pixel, Pixel XL, Pixel 2, Pixel 2 XL, Asus: ROG Phone, Zenfone 4 Pro, 5Z, V Essential: PH-1 Huawei: Honor 10, Honor Play, Mate 10, Pro, Mate RS, Nova 3, P20, Pro, V10 LG: G5, G6, G7 ThinQ, V20, V30, V30+ Nokia: 8 OnePlus: 5, 5T, 6 Razer: Phone Xiaomi: Blackshark, Mi 5, 5S, 5S Plus, 6, 6 Plus, Mi 8, 8 Explorer, 8SE, Mi Mix, Mi Mix 2, Mi Mix 2S, Mi Note 2 ZTE: Axon 7, 7s, Axon M, Nubia, Z17, Z17s oraz Nubia Z11. O wspieranych urządzeniach i procesie przyznawania dostępu do gry poczytacie także w oficjalnym FAQ. Przy okazji odsyłam was do wpisu Kamila, który nie ma najlepszych wiadomości — gra na Androidzie nie działa najlepiej.\nJeżeli chcecie grać w mobilnego Fortnite, to… wybierzcie iPhone!\nGoogle śledzi nas nawet wtedy, gdy wyłączymy historię lokalizacji. Sprawdź co zrobić, by temu zapobiec


Wkłady atramentowe do modeli Canon MAXIFY MB\nWybierz swój model Canon PIXMA MAXIFY MB, a my pokażemy Ci kasety i toner, których potrzebujesz.\nWkłady atramentowe do modeli Canon PIXMA MAXIFY MB\nSeria Canon MAXIFY MB w centrum uwagi\nRodzina drukarek Canon MAXFY została zaprojektowana specjalnie dla małych biur i biur domowych. Szczególne kwalifikacje drukarek Canon MAXIFY to wysoka wydajność drukowania, bardzo duża szybkość drukowania i optymalna wydajność w połączeniu z kompaktowymi wymiarami.\nRodzina drukarek Canon MAXIFY składa się z dwóch oddziałów: Z jednej strony, wszechstronne urządzenia wielofunkcyjne 4 w 1, które optymalnie łączą w sobie wydajne funkcje drukarki z funkcjami kopiowania, skanowania i faksowania. Druga to czyste, wysokowydajne drukarki do dokumentów, które kładą szczególny nacisk na bardzo dużą prędkość drukowania i duże komory na papier.\nKasety Canon MAXIFY MB2750\nJeśli szukasz kartridży Canon MAXIFY MB2750, zwróć uwagę na kartridże PGI-1500 i PGI-2500. Dotyczy to zarówno modelu MAXIFY MB2750, jak i całej rodziny Canon MAXFY. Jak na przykład wkłady z atramentem Canon MB5150 lub PGI-2500 w drukarce Canon MAXIFY MB5150.\nWszystkie te wkłady atramentowe są dostępne w wersjach "normalnej" i "XL". Według producenta, te wkłady atramentowe mają następujące pojemności i wydajność drukarki:\nCanon PGI-1500 "zwykłe" wkłady atramentowe\nCzarny z 12,4 ml tuszu do dokumentów A4 do 400 b/w.\nKolor (żółty, cyjanowy, magenta) z 4,5 ml tuszu dla maksymalnie 300 kolorowych dokumentów A4.\nWkłady atramentowe Canon PGI-1500 XL\nCzarny z 34,7 ml tuszu dla maks. 1200 czarno-białych dokumentów A4.\nKolor (żółty, cyjanowy, magenta) z 12 ml tuszu dla maksymalnie 900 kolorowych dokumentów A4.\nWkłady atramentowe Canon PGI-1500 nie tylko stanowią część wkładów Canon MAXIFY MB2750, ale są ogólnie kompatybilne z tymi drukarkami:\nCanon PGI-2500 "zwykłe" wkłady atramentowe\nCzarny z 12,4 ml tuszu dla maks. 1000 czarno-białych dokumentów A4.\nKolor (żółty, cyjanowy, magenta) z 9,1 ml tuszu dla maksymalnie 700 kolorowych dokumentów A4.\nWkłady atramentowe Canon PGI-2500 XL\nCzarny z 70,9 ml tuszu dla maks. 2500 b/w dokumentów A4.\nKolor (żółty, cyjan, magenta) z 19,3 ml tuszu do ok. 1500 kolorowych dokumentów A4.\nWkłady atramentowe Canon PGI-2500 są kompatybilne z tymi drukarkami:\nKażdy kolor można kupić osobno, ale są też tańsze zestawy multipakowe ze wszystkimi 4 kolorami (czarny, cyjan/niebieski, żółty i magenta). Wkłady atramentowe XL są znacznie tańsze w stosunku do zawartości niż zwykłe wkłady atramentowe. Jednak to, które wkłady z atramentem są optymalne, zależy również od rzeczywistej wydajności drukowania, ponieważ długie przerwy w druku mogą powodować wysychanie wkładów z atramentem.\nTanie i kompatybilne alternatywy\nMniej kosztowne, ale tak samo wysokiej jakości jak oryginalne wkłady atramentowe Canon, są alternatywnymi wkładami atramentowymi innych producentów, takich jak nasza własna marka prindo.\nWkłady atramentowe prindo z serii PRICPGI1500 i PRICPGI1500XL o wysokiej wydajności drukowania\nWkłady normalne Czarne do 400 czarno-białych dokumentów A4.\nWkłady Normal Cartridges Color (Cyan, Magenta, Yellow) do 300 kolorowych dokumentów A4.\nWkłady XL Czarne do 1.200 b/w dokumentów A4.\nWkłady XL Color (cyjan, magenta, żółty) Do 900 kolorowych dokumentów A4.\nWkłady te są kompatybilne z drukarkami Canon\nWkłady atramentowe prindo z serii PRICPGI2500 i PRICPGI2500XL o wysokiej wydajności drukowania\nWkłady normalne Czarne do 1000 czarno-białych dokumentów A4.\nWkłady normalne Kolorowe (cyjan, magenta, żółty) do 700 kolorowych dokumentów A4.\nWkłady XL Czarne do 2.500 b/w dokumentów A4.\nWkłady kolorowe XL (cyjan, magenta, żółty) do 1500 kolorowych dokumentów A4.\nWkłady atramentowe prindo są również dostępne w każdym kolorze indywidualnie lub z wszystkimi 4 kolorami razem w tańszym multipacku.


"Zagro�enie istnieje" m�wi szef bawarskiego MSW\nOceniono 180 razy 65\nI handlu w Turcji na ogromn� skal� fa�szywymi paszportami syryjskimi. Czytaj wi�cej...\nForum: emama - "Zagro�enie istnieje" m�wi szef bawarskiego MSW\nHej, Odswiezam stary watek. Czy udalo Ci sie wjechac do Turcji na paszport tymczasowy? Czytaj wi�cej...\nOceniono 163 razy 66\nDO Turcji musisz mie� wa�ny paszport na 6 m-c przed wylotem, wi�c skoro w sierpniu wylatujecie to nie ma szans, r�b na szybko paszport mo�e si� uda Czytaj wi�cej...\nForum: Turcja - Urlop turcja paszport wazny do 17 Listopada 2014\nTurcja z paszportem wa�nym 2 miesi�ce\nOceniono 126 razy 81\nHej. Bylam w turcji teraz w wrzesniu i ci powiem ze jak nie bedzieci mieli paszportu na pol roku waznego to nie ma szans na przejscie przez granice:( Czytaj wi�cej...\nForum: Turcja - Turcja z paszportem wa�nym 2 miesi�ce\npaszport do turcji - pozosta�e wpisy\nA ktos jeszcze mia� takie do�wiadczenie? Dzi�kuje Katarina za odpowiedz.. Obecnie tylko stres przed wyjazdem.. Bo nie wiem, czy mnie wpuszcza �r, 07-09-2016\nDO Turcji musisz mie� wa�ny paszport na 6 m-c przed wylotem, wi�c skoro w sierpniu wylatujecie to nie ma szans, r�b na szybko paszport mo�e si� uda Wt, 15-07-2014\n- Urlop turcja paszport wazny do 17 Listopada 2014\nMam pytanie odno�nie wylotu do Turcji z paszportem wa�nym do 17 listopada 2014 ot� dzisiaj zam�wili�my z m�em wycieczk� na 1.08.2014 na siedem dni i gdy spojrza�am do paszportu syna (11lat) jego paszport traci wa�no�� za oko�o trzy i p� miesi�ca dodam ze wylatujemy z Dortmundu (Niemcy\nI handlu w Turcji na ogromn� skal� fa�szywymi paszportami syryjskimi.\nRe: Turcja z paszportem wa�nym 2 miesi�ce\n- Turcja z paszportem wa�nym 2 miesi�ce\njolciaska mo�esz napisa� jak si� sprawa rozwi�za�a? mam t� sam� sytuajce tylko paszport wazny 5 miesiecy wiec e-wizy nie kupie. Dzwonilam na lotnisko mowili ze " no problem" ale pewnie okaze sie na miejscu. Wylatuje z Bukaresztu i tu powiedzieli, �e nie bedzie problem�w. A jak u\nJa mam tez taki sam problem z paszportem. Mam paszport Polski, mieszkam w Niemczech, lece do Turcji ze Stutgartu. Probowalam wyrobi� wize online i si� nie uda�o. A mam wyloy 19 pa�dziernika za niecale 3 tygodnie.\nRe: Turcja, paszport, wa�no��\n- Turcja, paszport, wa�no��\nmi si� wydaje �e jak odbierzesz paszport i kupisz wiz� na 90 dni to musisz mie� paszport wa�ny jeszcze 6 miesi�cy po tych 90 dniach.\nczyli wiza od dzisiaj do 28 pa�dziernika a do tego jeszcze 6 miesi�cy czyli 28 kwietnia.\nczyli jak nie masz paszportu wa�nego do przynajmniej 28 kwietnia to\nTurcja, paszport, wa�no��\nNa pocz�tku sierpnia chc� wylecie� na tydzie� urlopu do Turcji.\nW tym tygodniu odbieram sw�j nowy pierwszy paszport.\nCzy mog� podr�owa� do Turcji ?\nTroch� si� gubi� w zapisie na stronie MSZ- jest tam napisane\n"Od obywateli polskich wymagane s�: wiza uprawniaj�ca do wjazdu i pobytu\nchyba nie zrozumia�e� o co chodzi. jest przepis �e paszport musi mie� dat� wa�no�ci uwzgl�dniaj�c� 6miesi�cy po planowanym powrocie z Turcji. np planowo wracasz 10sierpnia to paszport musi by� wa�ny do 10lutego nast. roku. nie wiem czy jest to sprawdzane s�ysza�em �e to martwy przepis , ale jak\nWitam!! Jestem ciekawa, czy Panstwo byli na urlopie i nie mieli problemu z paszportem. Ja mam taki sam problem z w�asnym. Lecimy 19 pa�dziernika ze Stutgartu. M�j paszport konczy si� 15 lutego. Nie mog� wyrobi� wizy online. Pozdrawiam Jola K\nW konsulacie Turci powiedzieli nam ze jest mo�liwo�� otrzymania wizy dla os�b kt�rych paszport jest kr�cej wa�ny ni� 6 miesi�cy i wiz� dostaniemy w samym konsulacie albo mo�na taka wiz� zam�wi� przez internet... Wt, 15-07-2014\nTureccy pogranicznicy widz� i wiedz� o wiele wi�cej, ni� nam si� wydaje. Jednak tego, �e jedziesz na wycieczk� zorganizowan� nie s� w stanie stwierdzi�, chyba �e masz na czole stosowny tatua� :P\n-- http://www.suwaczek.pl/ http://www.suwaczek.pl/cache/036af23f2c.png\nWizy s� r�ne, ale bardziej zale�� od sposobu za�atwiania ni� od kraju. Do Indii mia�am wklejon� do paszportu, do Turcji drukowan�, do Chin zbiorow� (jedn� na ca�� wycieczk�) :) �r, 04-05-2016\n- Biuro podr�y. Ku przestrodze ...\nNie tylko przed uchod�cami powinni zamkn�� !\nJu� teraz trzeba kontrolowa� "turyst�w" o wygl�dzie arabskim z paszportami kraj�w zachodnich\nlub student�w z Turcji i Bliskiego Wschodu.\nco za r�nica paszport czy dow�d\npaszport i tak powinna� mie�, jak ci� kochanek zechce zabra� na szybki numerek w Turcji.\n- �ycie "przed Schengen" i "po Schengen"? Re: Turcja - wa�no�� paszportu\nNie lepiej zapyta� w biurze paszportowym? Faktycznie paszport na p� roku brzmi absurdalnie.\n- Turcja - wa�no�� paszportu\nTurcja w unii to gwozdz do trumny Europy. Od tej pory 70 milionow tureckich muzulmanow bedzie moglo mieszkac , poruszac sie po Europie jak po swoim kraju. Do tego kazdy kto ma turecki paszport. Cz, 21-04-2016\nRe: Turcja - wa�no�� paszportu\nW chwili przekraczania granicy Turcji dziecko musi mie� paszoirt, kt�ry b�dzie wa�ny przynajmniej p� roku. Muisisz zatem wyrobi� dzieciom nowe paszporty. Polecam paszport tymczasowy, okres oczekiwania jest kr�tszy(dwa tyg). Od paszportu "normalnego" r�zni si� tym, �e nie uprawnia do\n"Drodzy wojownicy D�ihadu! Od czerwca wje�d�amy legalnie do kraj�w kafir�w. Paszporty tureckie w cenach promocyjnych! Dla bojownik�w Boko Haram tanie loty czarterowe do Ojczyzny -Turcji. Dla do�wiadczonych w gwa�ceniu nieletnich du�e ulgi! Nowoczesna bro� czeka w skrytkach w Krajach Docelowych\n- TS dla Sienkiewicza\nPaszporty tak (szczeg�lnie je�eli jedziemy na jak�� wycieczk�), o wizach nic nie s�ysza�em - przecie� tury�ci z niekt�rych kraj�w nie musz� mie� wiz do Turcji. W kurortach nikt nie legitymuje turyst�w, podczas mojego pobytu (wr�ci�em przedwczoraj) nie widzia�em na mie�cie �adnego policjanta czy\nMam pytanie dla os�b wybieraj�cych si� na dniach do Turcji, czy biura podr�y informuj� o konieczno�ci noszenia przy sobie paszport�w oraz wydruk�w wiz ? Bo wiem od os�b tam mieszkaj�cych oraz od obywateli innych kraj�w(np.Anglia) ,�e jest taki wym�g ze wzgl�du na stan wyj�tkowy.\nTurcja - wa�no�� paszportu\nmam takie pytanie, mo�e kto� wie... Za ok. miesi�c wybieramy sie na wycieczke do Turcji z dziecmi (4,5 i 1 rok).\nW zesz�ym roku w sierpniu mialy wyrobione paszporty (o okresie wazno�ci 1 rok).\nCzy teraz powinni�my wyrobi� im ju� nowe paszporty? w chwili wyjazdu b�d� wa�ne jeszcze 2\nUwa�am, �e wr�cz przeciwnie. Ba, w Turcji od d�u�szego czasu dzia�a praktycznie jawnie rynek produkcji i zbyt syryjskich paszport�w. I nie musi by� zaraz ISIS, lokalni przedsi�biorcy sobie dorabiaj�. �r, 23-03-2016\n- Zlapano trzeciego ze sprawcow wczorajszych zamacho\nW lipcu wybieram si� z 7-letni� c�rk� do Turcji. C�rk� mam wpisan� do swojego paszportu (wpis dokonany by� w 2003 roku zgodnie z obowi�zuj�cymi w�wczas przepisami). Czy w zwi�zku z tym podczas odprawy na lotnisku i podczas pobytu w Turcji nie b�dziemy mieli problem�w? Czy te� konieczne jest\n- Turcja z dzieckiem wpisanym do paszportu???!!\n3 Czarno Odziane Francuskie niewiasty\nOrientuje si� mo�e kto, gdzie Czarno Odziane Francuskie Niewiasty przechowuj� paszporty ? Pytam si� z ciekawo�ci... Moje pytanie nie ma �adnego\n- 3 Czarno Odziane Francuskie niewiasty\nRe: b��d we wniosku wiza\nNikt nie sprawdza wydruku wizy, odk�d s� te wizy online, byli�my w Turcji 6 razy ( na r�nych lotniskach) i nigdy nikt nie chcia� on nas wydruku wizy, nie widzia�am te� �eby ktokolwiek j� pokazywa�, przy odprawie paszportowej urz�dnik skanuje tylko paszport i sprawdza czy jest wykupiona do niego\n- b��d we wniosku wiza\nWe wrze�niu lecimy z rodzin� do Turcji. Trzyletnia c�rka ma paszport z 2009 roku (wa�ny jeszcze przez 3 ok lata) i zdj�cie w tym paszporcie jak mia�a ok 10 miesi�cy. Wyrabiaj�c paszport dla syna zasugerowano nam wyrobienie nowego, gdy� mog� by� problemy na granicy z celnikami, jako �e\n- Turcja - paszport dla 3latki\nTy jeste� tak naiwny, �e w ruchu bezwizowym z Turcj� b�dzie obowi�zywa� kontrolny graniczny re�im wizowy? Z jakiej choinki ty si� urwa�e�? Jedyny powa�ny warunek to podobno paszport biometryczny. Podkre�lam - podobno. -- P_f o Polkach w Niemczech:\n- Kupczenie migrantami....\neva15 napisa�a: > wpad�a na pomys� ruchu bezwizowego z Turcj�. Zwykle genialne pomys�y maj� wielu ojc�w - tak te� w omawianym przypadku -:))\nTayyp ro�ci sobie prawa do tego pomys�u (co osobi�cie uwa�am bli�sze rzeczywisto�ci, ni� rzekome autorstwo kanclerzowej). Tayyp po ca�ej serii\n- Turcja nied�ugo rodzinne GmbH?\nmoj syn ma paszport wydany na 10 lat - wyrabiali�my jak mia� roczek.\nteraz ma 7 lat - �adnych problem�w z tytu�u zdj�cia w paszporcie nie mielismy (wlasnie wrocilismy z Turcji).\nw paszporcie powinno by� aktualne zdj�cie\nja bym raczej zrobi�a nowy paszport\nchocia� dziwi mnie,�e takie ma�e dziecko dosta�o paszport na tak d�ugi okres\nja w zesz�ym roku robi�am c�rce - wtedy 4 ,5 roku paszport i dosta�a na rok\nw tym roku jako 5,5 latce i dosta�a na 5 lat\nKupili�my wczasy do Turcji - wylot w po�owie wrze�nia, niestety jedno z dzieci ma paszport wa�ny tylko do po�owy listopada. Z�o�yli�my wniosek o nowy, ale mog� nie zd��y� do po�owy wrze�nia.\nCzy kto� mo�e wie, jak dok�adne s� kontrole paszport�w na lotnisku w Turcji i jakie mog� by� konsekwencje\nRe: Germany -\nNu, Q.M. nie mog� znale�� mego afryka�skiego paszportu! Ich bin stolz Afrikaner zu sein! Ot, co... -- Tato! Mamo! A dlaczego my �yjemy u Niemc�w?�\nMy w�a�nie wr�cili�my z Kusadasi i nasz m�odszy syn ma 8 lat a zdj�cie w paszporcie zrobione by�o jak mia� roczek. Nikt si� nie czepia�, zero problem�w. Liczy si� data wa�no�ci paszportu a nie zdj�cie. �r, 24-08-2011\npopro� w biurze paszportowym o przyspieszenie.\nnapisz podanie, za�acz dow�d, �e masz wykupiony wyjazd (rezerwacj�, potw. zap�aty).\nmy si� tak kiedy� te� "ockneli�my" z prawie niewaznym paszportem i wykupionym wyjazdem.\npaszport wydali szybko.\nW �adnym wypadku nie uda si� Wam wyjecha� przepisy wyjazdowe do Turcji nakazuj� by paszport by� wa�ny 6 miesi�cy i nie ma od tego wyj�tk�w - wiem �e paszport mo�na wyrobi� szybciej bezpo�rednio w oddziale g��wnym wojew�dztwa - odrobina pokory, �yczliwo�� i pro�ba powinny wystarczy�.\nsynek ma ju� ponad 3 lata a w paszporcie zdj�cie jak mia� 6 miesi�cy( wtedy paszport by� wyrabiany)\nbyli�my w tym roku w Turcji i nie mieli�my �adnych problem�w w zwi�zku z ,,nieaktualnym'' zdj�ciem Dudusa.....\nPrzecie� wi�kszo�� nie jest z �adnej Syrii. W Turcji kwitnie rynek handlu podrabianymi paszportami i innymi dokumentami. Odno�nie do Czeczen�w - te� sprawiaj� problemy, nie asymiluj� si�, panom si� nie chce pracowa�, a wymagania maj� �e hoho. Pt, 15-01-2016\nRe: Po co Merkel zaplacila haracz Turcji?\nJestes pewna, zawsze znajda sie tacy, ktorzy beda mieli cos do ukrycia i podadza falszywe dane, a Turcja wiedzac ze dana osoba i tak zaraz po odebraniu paszportu kupi bilet do Niemiec nie bedzie sprawdzac wnikliwie.\nA w zamian zafundujemy sobie problem kilkunastu/kilkudziesieciu milionow osob z\n- Po co Merkel zaplacila haracz Turcji?\nRe: Angelique nie p�aci aliment�w na ojca...\nPaszportu i deportacj�? Mnie osobi�cie by to wcale nie zaskoczy�o... A innych? Ot, co... -- Tato! Mamo! A dlaczego my �yjemy u Niemc�w?�\nA nie w Polsce, jak normalni Polacy?�Jeste�my nienormalni?� Ile donos�w na Polskiego Rodaka napisa�e� ju� dzisiaj do Polskiego Konsulatu? http://www\n- Angelique nie p�aci aliment�w na ojca...\nno to mo�e by� lipa, synek ma teraz 7,5 roku, a paszport mia� wyrabiany 4 lata temu. Na zdj�ciu jest do�� podobny no ale mog� si� przyczepi�. Ale jak lecieli�cie z 1,5 rocznym dzieckiem, a paszport by� wa�ny jeszcze przez 3,5 miesi�ca to dziecko nie by�o na zdj�ciu podobne, prawda?\nRe: Bardzo dobre meble polskie\nspecial leave - Vermieter)\n)* Wszyscy maj� niemieckie paszporty! Pozdr�fka do Wahlheimat Ggiggu�kowatej, ( z niemieckim paszportem, g��boko lojalna Kaczymizmowi...) Monachium, Bayern! -- Tato! Mamo! A dlaczego my �yjemy u Niemc�w?�\nA nie w Polsce, jak normalni Polacy?�Jeste�my nienormalni?� Ile\ncalkiem spore dziecko a zdj�cie w jego paszporcie pokazywa�o 4 czy pi�ciolatk\nbylismy w Turcji z synem 4 razy ( w tym roku r�wnie�) - zdj�cie w paszporcie ma zrobione jak mial rok. teraz ma lat 7. nigdy nie mielismy zadnych problem�w odno�nie aktualnosci zdj�cia.\nja niewiem jak to jest w Turcjii ale w biurze paszportowym mozesz prosic o przyspieszenie musisz poprostu podac konkretny powod a Twoj jest bo wczasy juz wykupione sporo pieniedzy na to poszlo ja kiedys te prosilam o przyspieszenie i wyrobili w 2 tyg Pn, 22-08-2011\nPostaraj si� za wszelk� cen� przy�pieszy� bo na pewno nie wylecisz z dzieckiem.\nNa lotnisku w Warszawie osobi�cie by�am �wiadkiem przypadku, kiedy nie przepuszczono przez odpraw� paszportow� 5-letniego dziecka bo wa�no�� jego paszportu by�a o 1-tydzie� za kr�tka. Nie pomog�y �adne argumenty\npaszportow ani zdjec, ale tamte osoby nawet nie wylecialy z kraju.\nCo do przyspieszenia wydania paszportow to na pewno sie da. Te osoby co zostaly, zalatwiwy nowe paszporty w dwa dni i dolecialy do reszty :)))\nPrzede wszystkim nie jest napisane ile dziecko ma lat. My lecieli�my z 1,5 rocznym dzieckiem w lipcu. C�ra mia�a wa�ny paszport jeszcze tylko 3,5 miesi�ca. Dzwoni�am do konsulatu Turcji m�wili �e puszcza bez problemu, dzwonili�my na lotnisko na kontrol� paszportow� i te� powiedzieli �e przepuszcz�\nSerio, zamkniete? A ilu przyplynelo od czasu zamkniecia, ilu juz odeslano.\nNo i jeszcze creme de la creme planu pani Merkel, za kazdego odeslanego Syryjczyka Europa przyjmie innego Syryjczyka z Turcji. Nawet pomijajac fakt ze syryjski paszport pewnie latwiej kupic w takim obozie niz smatphona, to\n- Kolejny zamach?\nRe: Antkowi si� pogorszy�o.\nNiestety mnie cenzura wykasowa�a.\nrupa d�ihadyst�w Pa�stwa Islamskiego (IS) p�tora tygodnia temu wyjecha�a z Syrii i pr�buje dotrze� do Europy przez Turcj� i Grecj�, "�odzi�, bez paszport�w" - czytamy.\n"Osoby te podzieli�y si� na dwie grupy - jedna wyruszy�a do Belgii, a druga do Francji, by w\n- Antkowi si� pogorszy�o.\nRe: co zrobia Niemcy ... Ta sprawa pokazuje naiwno�� i �lepot� RFN-owskiej klasy politycznej w kwestii integracji.\nPrawie wszyscy Turcy w Niemczech - niezale�nie od pokolenia, posiadanego paszportu, od miejsca na spo�ecznej drabinie, tj. nawet w kierownictwie partii politycznych - s� przeciwni tej rezolucji, uderzaj�cej w\n- co zrobia Niemcy ... Oj Walterze...\nOj to chyba nie tak. Merkel wymy�i�a kolejny plan zasiedlania Niemiec i EU nowymi cennymi obywatelami. Z zasiedlania via otwarta granica musia�a zrezygnowa�, bo oburzenie by�o zbyt wielkie i mog�oby j� to kosztowa� sto�ek, wi�c wpad�a na ppomys� ruchu bezwizowego z Turcj�. Je�li do tego dojdzie\nSerbska policja zatrzyma�a m�czyzn�, kt�ry pos�ugiwa� si� takim samym paszportem jak jeden z zamachowc�w z Pary�a - informuje "The Independent". Paszport, wystawiony na nazwisko Almohammad Ahmad, r�ni� si� jedynie zdj�ciem. Zdaniem Serb�w oba paszporty s� fa�szywe - zosta�y wykonane przez tego\nPokarz mu, �e jeste� lepszym Niemcem! https://www.google.de/?gfe_rd=cr&ei=r4ICVYmtApGKOpS7gJgM&gws_rd=ssl#q=griechenland+feuer+in+refugee+camps Wszyscy chc� �y� pomi�dzy Potomkami Plemienia Nazist�w Hitlerowskich... A Herr Vermietrovitz to zwisa! Masz niemiecki paszport albo nie masz? Je�li masz to wzoruj si� Herr Gutmenszu\nNie rozumiesz...Uchod�c� jest osoba, kt�ra ucieka przed wojn� i trafia do PIERWSZEGO bezpiecznego kraju - Turcji, Libanu itp., je�li trzymamy si� kontekstu syryjskiego. Je�li taka osoba chce jednak przedosta� si� do Europy Zachodniej, to staje si� nielegalnym imigrantem zarobkowym. Takie jest prawo\nRe: Uprzejma pro�ba o wsparcie j�zykowe DER SPIEGEL Od kilku lat dla DIE WELT Ma dwa paszporty a. Niemiecki b. Izraelski -- Tato! Mamo! A dlaczego my �yjemy u Niemc�w?�\n- Uprzejma pro�ba o wsparcie j�zykowe Re: �wiatowe Dni M�odzie�y Krak�w 2016\n- tym bardziej po tym jak zawarli kretynskie uklady z Turcja - beda odsylac nielegalnych Syryjczykow w zamian za legalnych - no rzeczywiscie wielka mi wymiana - a ci wroca do Turcji kupia sobie turecki paszport i wroca jako Turcy... mowa zreszta tylko o Syryjczykach a co z Pakistanczykami, Irakijczykami\n- �wiatowe Dni M�odzie�y Krak�w 2016\nRe: fick dich m�ska kurwo\nvermieter napisa�(a): > Nu, Q.M. nie mog� znale�� mego afryka�skiego paszportu!\n> > Ich bin stolz Afrikaner zu sein!\n> > Ot, co... ======================================= A jak tam z wiatrami? Odchodz�? -- Tato! Mamo! A dlaczego my �yjemy u Niemc�w?�\nZdj�cia - paszport do turcji\npaszport do turcji - wi�cej zdj��