OBECNA INFLACJA W UNII - najnowsze wiadomości gospodarcze i finansowe - Gospodarka.gazeta.pl\nobecna inflacja w unii\nO tym, że inflacja będzie przyspieszać i w końcu stanie się dwucyfrowa, wiadomo było od dawna. Dziś premier Mateusz Morawiecki ukrywa to pod wojennym płaszczykiem.\nrosnące koszty na konsumentów, a konsumenci idą do pracodawców po podwyżki. Średnie wynagrodzenie rośnie szybciej niż inflacja (ponad 14 proc. rok do roku). Poza tym, inflacja była podwyższona od wielu kwartałów. Już w maju 2020 roku w Polsce była niemal 6-krotnie wyższa od średniej dla Unii\ndanych najwięcej drożeją w Polsce usługi, bo średni wzrost cen w tym obszarze to aż 8,5 proc.! Jedynym pocieszeniem jest, że wg Brukseli ceny szybciej niż w Polsce rosną na Węgrzech (5,2 proc.). Ale to marna pociecha, bo średnia inflacja w całej Unii Europejskiej nie przekracza 2 proc. Czyni nas to wraz\nroku to najwyższy poziom wzrostu cen od 20 lat. Choć wzrost cen występuje we wszystkich krajach, niemniej jednak skala inflacji w Polsce należy do jednej z najwyższych w Unii Europejskiej i jest powodowana w dużym zakresie polityką gospodarczą rządu i Narodowego Banku Polskiego. Dla wielu obywateli\nBadań Unii Metropolii Polskich aktualnie w Polsce mieszka po raz pierwszy w dziejach 41,45 mln osób. Tylko w Warszawie jest 266,9 tys. Ukraińców. I znowu wszystkie te osoby muszą jeść, pić, ubierać się etc. Jak sklepy podchodzą do inflacji? Na razie udają, że są tańsze niż w\n; – Jeśli ktoś mówi, że nie było potrzeby podnoszenia stóp procentowych w Polsce, gdy inflacja gwałtownie wzrosła, to jest hochsztaplerem. Inna sprawa, do jakiego poziomu trzeba je podnieść, by inflację obniżyć. To zależy m.in. od tego, jak rozrzutny będzie budżet państwa w Polsce. Żaden bank\nświadomości przedsiębiorców zakotwiczy się takie myślenie, że złoty będzie dalej tracić, to będą w coraz większym stopniu uwzględniać to w cenach, co będzie dodatkowym czynnikiem proinflacyjnym. Wpływ słabego złotego na inflację bardzo dobrze pokazują obecne ceny paliw. Te w ostatnim czasie na światowych\ndynamikę wzrostu cen Rada Polityki Pieniężnej przy Narodowym Banku Polskim powinna podwyższyć stopy procentowe. Koronawirus zmienił jednak wszystko – od tej pory RPP już dwa razy zmieniała wysokość stóp. Za każdym razem była to zmiana w dół. Średnio trzy razy wyżej niż w Unii Teraz inflację w Polsce\nakcyzę do minimalnego poziomu dopuszczalnego w Unii Europejskiej. Premier Mateusz Morawiecki deklarował, że Bruksela nie zgodziła się na zerową stawkę i ta deklaracja jest jedynym "dowodem" na to, że rzeczywiście z Brukselą na ten temat rozmawiano. - Paliwa nie będą zaliczane do podatku\nnadmierne dawki lekarstwa wywołać bezrobocia. I wysokich kosztów społecznych. Musimy to brać pod uwagę - tłumaczył się szef NBP. Obecnie bezrobocie w Polsce wynosi 5,4 proc. Tak dobrze nie było od lutego 2020 r., w ciągu ostatniego roku ze statystyk urzędów pracy ubyło blisko 127 tys. bezrobotnych. Na\ngospodarki na ścieżce względnie zrównoważonego wzrostu jest w obecnej sytuacji głównie to, że dzięki wejściu do Unii Europejskiej i napływowi inwestycji zagranicznych staliśmy się gospodarką proeksportową. Gdyby nie utrzymywanie się dzięki temu trwałej równowagi w naszym bilansie płatniczym, moglibyśmy już\nW roku 2021 PKB Turcji wzrósł o 11 proc., a od 2000 roku średni wzrost wynosił 4,9 proc. W ciągu dwóch dekad Turcja stała się krajem średnio zamożnym, z PKB na głowę mieszkańca wyższym niż ma Rosja, a także Bułgaria – kraj należący do Unii Europejskiej. Leżąca na dwóch kontynentach Turcja\nczynnikiem, który odpowiadał za deprecjację wartości złotego. Za jedno euro musieliśmy wówczas zapłacić 4,68 zł, a za jednego dolara 3,97 zł. Obecnie do wyrównania rekordu z marca w stosunku do euro złotemu pozostał jeden grosz. Natomiast dolar jest już droższy aż o 14 gr. Problemy mają też\nkilka kwartałów. I dlatego mamy teraz jeden z najwyższych odczytów inflacji w Unii Europejskiej. Druga czy trzecia kadencja? A to nie koniec. Według RMF FM powołanie Glapińskiego może okazać się niezgodne z prawem. Dlaczego? Chodzi o przepis ustawy o NBP, który mówi, że dana osoba może być powołana do\nTurcja od zawsze, a przynajmniej od ostatnich 20 lat, była krajem wysokich stóp i inflacji. Obecnie ceny rosną w Turcji w tempie blisko 20 proc. W takiej sytuacji bank centralny powinien raczej schłodzić gospodarkę, podnosząc stopy. Ale w tym przypadku jest zupełnie odwrotnie - w listopadzie bank\n. Przypomnijmy, że w latach 2000-01 obniżenie dwucyfrowej inflacji do 5 proc. wymagało drastycznego podniesienia stóp procentowych, co zahamowało wzrost gospodarczy i było główną przyczyną klęski wyborczej AWS i Unii Wolności. Zadanie utrzymania stabilnych cen ciąży na Narodowym Banku Polskim i jego organie\n. To też słynne „paragony grozy", które publikują bywalcy nadmorskich lokali gastronomicznych. Jedynym pocieszeniem jest, że według Brukseli ceny szybciej niż w Polsce rosną na Węgrzech (5,2 proc.). Ale to marna pociecha, bo średnia inflacja w całej Unii Europejskiej nie przekracza 2 proc\nkilka miesięcy i Polska będzie wówczas w zgodzie z tymi regułami, to KE nie będzie wszczynać wobec Polski procedury o naruszenie prawa" - miała usłyszeć w Brukseli dziennikarka RMF FM. Komisja powołuje się przy tym na swój komunikat z 2017 r. "Prawo Unii: lepsze wyniki dzięki lepszemu\n. Będą interwencje walutowe? Wcześniej rynek nie reagował na słowa Adama Glapińskiego, który jeszcze w piątek przekonywał, że nawet relatywnie silna aprecjacja złotego nie obniżyłaby istotnie inflacji, byłaby natomiast kosztowna dla gospodarki. - Jednak w warunkach obecnej podwyższonej inflacji\nzapłacą 23 zł (obecna stawka to 22 zł). – Zmiana podyktowana jest rosnącymi kosztami utrzymania autostrady oraz wzrostem inflacji – poinformowała Anna Ciamciak, rzeczniczka Autostrady Wielkopolskiej. Podobną podwyżkę – o złotówkę na każdym odcinku – zarządzono w zeszłym\nprzede wszystkim sprawa Unii Europejskiej i jej regulacji. Konkretnie – w kwestii segregacji odpadów, co według Glapińskiego jest główną przyczyną wzrostu cen wywozu śmieci , a to z kolei ma napędzać inflację. W ubiegłym roku o inflacji wypowiadał się także Eryk Łon, jedna z najbardziej barwnych\nkurs walutowy? PiS odrzucił ideę unii monetarnej, a nawet osłabia członkostwo w UE, bo mu wyszło ze słupków, że to się opłaca politycznie. Nie zgadzam się na poświęcanie przyszłości kraju dla słupków poparcia dla jednej partii. Retoryka rządu i NBP jest taka: inflacja wprawdzie jest wysoka, ale mamy\nnie światową. To podbija nam bardzo inflację – powiedział Glapiński, odpowiadając na pytania dziennikarzy (ale tylko akredytowanych przy NBP). Winę zrzucił na Unię Europejską i jej „regulacje”. To nie pierwszy raz, gdy obecna ekipa winą za wysoki wzrost cen obarcza Unię. W\n65 gr, do 8,45 zł za litr. Niestety, w górę idzie także cena oleju napędowego. Według analityków BM Reflex przez ostatni tydzień cena paliwa do silników Diesla wzrosła o 31 gr i obecnie litr oleju napędowego kosztuje 7,39 zł. Taka podwyżka będzie nakręcać inflację, gdyż olej napędowy to główne\n, przemysł stał się kołem ratunkowym dla całej polskiej gospodarki. Regularnie produkcja przemysłowa w Polsce notowała świetne wyniki, zresztą także na tle całej Unii Europejskiej. Oczywiście pomagał w tym niski kurs złotego, ale każdy medal, nawet złoty, ma dwie strony. W tym wypadku był to wpływ kursu\nzrozumienia. Zaczyna się oczywiście od najbardziej palącego na ten moment problemu w polskiej gospodarce, czyli najwyższej od ponad dwóch dekad inflacji. „Wiemy, że znaczna część problemu wynika ze wzrostu cen energii. Wiadomo też, że mamy ożywienie gospodarcze, które sprzyja inflacji. Istnieją zatem\nnieoczekiwany problem, dla którego w jego politycznych poradnikach próżno szukać łatwego rozwiązania: inflacja. W Brazylii - kraju ze stosunkowo świeżą historią katastrofalnych epizodów inflacyjnych - obecnie ceny rosną szybciej niż kiedykolwiek w ciągu ostatnich 20 lat. Waluta przez cały czas traci na wartości\nsankcjach powinna zapaść na poziomie całej Unii. Bo tylko wtedy jest w stanie rzucić Rosję na kolana i zakończyć wojnę z Ukrainą. Kilka dni temu szef dyplomacji UE Josep Borrell oszacował, że od początku wojny Unia zapłaciła Rosji 35 mld euro w zamian za surowce. W tym samym czasie Ukraina w\n. Kolejna sprawa: rekordowo szybki wzrost cen. I nie chodzi tu tylko o Polskę, gdzie mamy rekordową inflację na poziomie 13,9 proc., a za chwilę będzie jeszcze więcej. W całej Unii Europejskiej inflacja wynosi 8,2 proc. W Estonii: 20 proc. Nawet w Niemczech tempo wzrostu cen zbliża się do 8 proc\nprognoza wynosiła 4,9 proc. Wreszcie w Norwegii oczekiwano odczytu na poziomie 1,2 proc., podczas gdy rzeczywista dynamika wyniosła 1,8 proc. Warto też przypomnieć, że według ubiegłorocznych prognoz Międzynarodowego Funduszu Walutowego inflacja w Polsce będzie w tym roku najwyższa w Unii Europejskiej. Do\nczynniki niezwiązane z polityką monetarną państwa, a wzrost płac nie stanowi obecnie elementu determinującego w sposób kluczowy poziomu inflacji. Poziom wynagrodzeń ma za to decydujący wpływ na warunki bytowe pracowników. Jeśli głównym motorem napędowym inflacji są ceny energii, to zamrożenie płac\n. Bliżej prognoz Brukseli Obecne prognozy agencji Moody's są zbliżone do najnowszych przewidywań Komisji Europejskiej, a przy tym bardziej od nich optymistyczne. Trzy tygodnie temu KE ogłosiła, że w tym roku przewiduje spadek PKB całej Unii Europejskiej o 7,4 proc. Natomiast według prognoz\nZałożenia polityki pieniężnej: RPP oczekuje utrzymania dobrej koniunktury w 2020\nprognozy wskazują, że w 2020 r. inflacja może być wyższa niż w 2019 r. Zgodnie z obecnymi oczekiwaniami, po przejściowym wzroście w I kw. 2020 r., dynamika cen obniży się i będzie zbliżona do celu inflacyjnego NBP. Do prognozowanego wzrostu dynamiki cen będzie się przyczyniać przede wszystkim oczekiwany\nPieniężnej. Analitycy spodziewają się mocnej podwyżki stóp. Ekonomiści Pekao prognozują, że będzie to nawet 100 pb. Jeszcze niedawno dyskutowaliśmy o tym, czy cykl podwyżek stóp, który miał pomóc w walce z rosnącą inflacją, nie powinien się aby już zakończyć. Teraz RPP nie ma wyjścia, bo trwająca już prawie\nwprowadzenia sił pokojowych na ich terytorium stwarzają podstawę do eskalacji konfliktu. Co konflikt na Ukrainie oznacza dla polskiej gospodarki? Z raportu, który przygotowali ekonomiści Pekao, wynika, że bezpośredni skutek konfliktu zbrojnego na Ukrainie to ograniczenie popytu na towary produkowane w Unii\n;minutki" Fed, inflacja w USA i szczyt Unii Europejskiej ws. Brexitu. Wyjątkowo w tym miesiącu posiedzenie Europejskiego Banku Centralnego (ECB) odbędzie się w środę, a nie w czwartek. Jednak już tradycyjnie decyzja ws. stóp procentowych zostanie ogłoszona o godzinie 13:45\nwszystkich wydatków. Drożeją energia, wywóz śmieci, usługi kanalizacyjne, woda i czynsze. W sumie we wrześniu inflacja przyspieszyła do 5,8 proc. To najszybszy wzrost cen od dwóch dekad. To nie wszystko. Rekordowo rosną ceny w restauracjach i hotelach. Zresztą drożeją niemal wszystkie usługi - więcej płacimy\nArgentyna wciąż walczy ze słabnącą walutą. Wysoka inflacja nie opuszcza kraju\nCristina Fernandez de Kirchner częściowo naprawiała peso, nie pozwalając mu na deprecjację tak szybko, jak prognozowali zewnętrzni ekonomiści. Kryzys walutowy w Argentynie również uwidacznia największy problem gospodarczy: inflację, która w ubiegłym roku wzrosła o 40 proc.Administracja obecnego prezydenta\nuznaje się wskazanie powyżej 50 pkt, za zły - poniżej tej granicy. Wynik w okolicach 50 pkt jest uznawany za neutralny. Badaniem PMI zajmuje się firma IHS Markit. Jeśli chodzi o kwietniowe wyniki indeksu, to teoretycznie nie jest źle, zwłaszcza na obecne, wojenne czasy. PMI wyniósł 52,4 pkt, co\njej gospodarki. Eksperci omówią także negatywne konsekwencje wojny dla gospodarki europejskiej oraz przedstawią pomysły, jak je zminimalizować. Swoją obecność w sesjach plenarnych potwierdzili już m.in. komisarz Unii Europejskiej ds. energii Kadri Simson, wicepremier Ukrainy ds. integracji\nstrategii. Jeżeli to założenie byłoby podważone, to bardzo trudno byłoby opracować sensowną strategię biznesową. Lewiatan od lat stara się przekonywać polityków, że obecność w Unii to dla polskiego biznesu być albo nie być. W tym roku na corocznej konferencji Forum Nowych Idei obecni mają być ministrowie\nwzbudza propozycja podniesienia od 2022 r. minimalnej stawki akcyzy z obecnych 100 proc. do 105 proc. Pragniemy zwrócić uwagę, że zaproponowany mechanizm oznacza, że w 2022 r. z podwyżki akcyzy zostaną wyłączone papierosy segmentu premium, który w 85 proc. należy do jednej firmy tytoniowej". Jej\nostatnich latach wzrost cen nieruchomości w Polsce był jednym z najszybszych w Unii Europejskiej, zwolnił w trakcie pandemii, ale teraz znowu przyspiesza. I to niestety do tempa wyższego, niż ma dziś inflacja. Z danych NBP wynika, że w największych miastach wzrosty osiągnęły poziom 9,6 proc. Ceny\npowoli doganiać Włochów. Ten ciąg względnych sukcesów zostaje właśnie zahamowany, jeśli nie złamany. Powodów jest wiele: inflacja, wojna, koszty walki z pandemią, nieudolność obecnej władzy itd. Nie sposób w jednym tekście opisać wszystkich. Co dostaniemy w zamian? Niskie podatki. Co zostało\ninflacji CPI do 1,5% r/r, tj. obecnego poziomu stopy referencyjnej NBP przełoży się na wzrost oczekiwań rynkowych na zacieśnienie polityki pieniężnej" - podkreśla główny ekonomista BOŚ Banku. Jego zdaniem, w kontekście bilansu ryzyka RPP będzie bardzo ostrożna w procesie\nHasło lewicy "mieszkanie prawem, a nie towarem" przypomina słynne "czy się stoi, czy się leży, dwa tysiące się należy"\nwłasnościowych mieszkało 85,6 proc. populacji i byliśmy w czołówce krajów Unii Europejskiej za Rumunią, Słowacją, Chorwacją, Węgrami i Litwą. Średnia dla Unii Europejskiej to niecałe 70 proc. Na drugim końcu mamy Niemcy, gdzie w mieszkaniach własnościowych mieszka ok. połowy mieszkańców, a druga połowa\ndekadę później zaczęło dzielić: pojawiła się stygmatyzująca narracja o zamożnej i pracowitej Północy oraz biednym i leniwym Południu. Euro dźwiga konsekwencje grzechu pierworodnego. Twórcy unii walutowej w sposób sztuczny sprowadzili do wspólnego mianownika państwa, które rozwijają się w niejednakowym\nna kolejny sezon – to zależy od ceny gazu. Nie wiem, skąd się bierze przekonanie, że inflacja będzie niebawem spadać. Obstawiam, że utrzyma się i pozostanie wysoka także w przyszłym roku. Lata 2022-23 to będą lata inflacji oraz walki o energię i żywność w skali globalnej. Już mamy realne\nZ najnowszych wstępnych danych Eurostatu wynika, że wzrost gospodarczy w Eurolandzie sięgnął w III kw. 0,3 proc. (licząc w stosunku do II kw.). W całej Unii Europejskiej wzrost PKB osiągnął 0,4 proc. Jeśli wziąć pod uwagę dane roczne, wzrost w Eurolandzie był na poziomie 1,6\nniedopasowania kompetencji migrantów do zapotrzebowania rynku jest niezwykle ważną kwestią, obecną w każdym kraju, niestety, nie jesteśmy w stanie rozwiązać go ad hoc. Choć od wejścia Polski do Unii Europejskiej minęło blisko 20 lat, wyjeżdżający za granicę Polacy wciąż w większości podejmują prace w zawodach\ngłosowanie, brytyjska waluta od godzin południowych traciła na wartości, spadając w okolice 4,79 zł z poziomów powyżej 4,83 zł wcześniej. Odrzucenie przez parlament propozycji umowy regulującej wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej odwróciło ten trend. Notowania funta, po tym jak w pierwszej chwili\nNBP”. W kwietniu 2020 roku na konferencji prasowej Adam Glapiński twierdził: „W obecnych warunkach inflacja jest ostatnim problemem, a w oczy zagląda nam groźba deflacji”. NBP nie walczy więc z inflacją, a przeciwnie – stara się ją przyspieszyć. W efekcie w 2020 roku inflacja w\nw okresie styczeń-październik 2019 roku --10:00: Konferencja prasowa dotycząca startu zawodników Orlen Team w 42. edycji Rajdu Dakar --11:00: Konferencja prasowa Głównego Urzędu Statystycznego "Pomiar inflacji. Stan obecny i wyzwania"\nzagranicznego ogółem i według krajów w okresie styczeń-październik 2019 roku --10:00: Konferencja prasowa dotycząca startu zawodników Orlen Team w 42. edycji Rajdu Dakar --11:00: Konferencja prasowa Głównego Urzędu Statystycznego ?Pomiar inflacji. Stan\nwydatków państwa, zbyt duża ilość pieniędzy na rynku, konflikt z Unią o pieniądze z KPO etc.). Prosty przykład. - Dzięki rządowej tarczy obniżającej VAT na żywność w w portfelu każdej rodziny zostanie ok. 45 zł - zachwalał premier Mateusz Morawiecki. Niestety, w obecnej rzeczywistości skala tego\n.). Obniżka VAT-u ma obowiązywać od lutego przez pół roku. Czyli do końca lipca 2022 r. - Te działania mają przeciwdziałać dwucyfrowemu wzrostowi cen i obniżyć oczekiwania inflacyjne. Kupujemy niższą inflację w 2022 r. za cenę większych podwyżek w kolejnym roku - mówi Wyborcza.biz ekonomista Cré\nwyniki. – Gospodarka globalna jest w dołku obecnego cyklu koniunkturalnego – przekonuje Dybuła. Dlaczego to dobra wiadomość? Bo teraz, zdaniem ekspertów BNP Paribas, będzie tylko lepiej. Dobrym prognostykiem jest według nich złagodzenie polityki monetarnej. Składają się na to zarówno jesienna\nW styczniu inflacja HICP (zharmonizowany indeks cen konsumpcyjnych) w strefie euro wyniosła 0,3 proc. rok do roku wobec 0,2 proc. miesiąc wcześniej - podał unijny urząd statystyczny Eurostat. Inflacja w całej Unii Europejskiej była na poziomie 0,2 proc. Ale w 10 krajach UE\n- mówi Piotr Juszczyk, główny doradca podatkowy w InFakt. - Do tej pory obcokrajowcy nie mieli takiej możliwości. Zakładanie jednoosobowych działalności gospodarczych w Polsce pozwoli Ukraińcom na poznanie rynku Unii Europejskiej, wejście w ten rynek i funkcjonowanie na nim. Ukraińcy mogą też bez\nusług i produktów popyt jest mniejszy – analizuje. Według Kozłowskiego obecna sytuacja, tj. ograniczenie przez większość populacji aktywności do minimum, wpływa negatywnie na popyt, więc inflacja będzie maleć. Innego zdania jest Dudek, który przypomina, że jesteśmy podatni na histerie zakupowe. W\n; wynika z globalnego badania EY Future Consumer Index. Te wyniki plasują Polaków powyżej światowej średniej – w pierwszym przypadku o 6, a w drugim o 9 pkt proc. Jest to o tyle zaskakujące, że mimo pandemii bezrobocie w Polsce jest jednym z najniższych w Unii Europejskiej i w październiku tego\nrodziców jest uelastycznienie czasu pracy. Kraje Unii Europejskiej to państwa z problemem starzejącego się społeczeństwa i pikującej demografii. Bruksela robi wszystko, by zachęcić do prokreacji. Dostrzega też potrzebę ułatwienia opieki nad osobami starszymi – a tych w europejskich rodzinach przybywa\nzostanie odsunięty w czasie, przez co nie dojdzie do bezumownego opuszczenia Unii Europejskiej. Układ sił na wykresie GBP/PLN wskazuje, że okolice 5,05 zł są już znaczącym oporem technicznym. Dlatego w krótkim terminie potencjał wzrostowy wydaje się dość ograniczony. Szczególnie\nproc. Szef rządu zapewniał też, że wskaźniki wzrostu gospodarczego w Unii pokazują, że Polska będzie miała najpłytszą recesję wśród krajów członkowskich, mimo że obecna jest najgłębsza od lat 90. Premier jest optymistą: jego zdaniem w następnych latach możemy o niej w ogóle zapomnieć. - Podobno Łotwa


Reset2.plOfertaSeria PROCennik serii\nCennik R2płatnikPRO Cennik R2firmaPRO Cennik R2fkPRO Cennik R2fakturyPRO Cennik R2środkiPRO\naktualizacje programu (gwarancja) Aktualizacje przez pierwszy rok użytkowania programu są gratis.\nW przypadku przerwy między kolejnymi umowami o dostarczanie aktualizacji większej niż 1 miesiąc opłata procentowa wynosi:\ndo roku przerwy: 25%, do 2 lat: 30%, do 3 lat: 40%, powyżej 3 lat: 50%. 20%\nzmiana licencji W przypadku zmiany danych lub przekształcenia się firmy - uwzględnienie tych zmian w licencjach na użytkowanie dotychczas posiadanych programów. 90,-\nzmiana konfiguracji Zmiana konfiguracji programu (np. z wersji do obsługi 100 pracowników na wersję do obsługi 200 pracowników, z wersji jednostanowiskowej na wersję dla 5 użytkowników itp.) możliwa jest tylko przy ważnym abonamencie, data ważności abonamentu nie jest przedłużana. Koszt zmiany to różnica w aktualnych cenach poszczególnych wersji (cenach nie uwzględniających rabatów na zakup oprogramowania). Kwota zmiany nie może być mniejsza niż 129zł. różnica cen\nkolejny program z tą samą licencją Wszystkie ceny dotyczą programów zainstalowanych tylko na jednym komputerze jednocześnie (w przypadku programów jednostanowiskowych) lub programów podłączonych do jednej bazy danych (w przypadku programów sieciowych).\nW przypadku instalacji programu jednostanowiskowego na kilku komputerach jednocześnie należy zakupić licencję na każdy dodatkowy komputer. W przypadku podłączenia programu sieciowego do kilku baz danych jednocześnie należy zakupić licencję na każdą dodatkową bazę danych.\nIstnieje możliwość otrzymania rabatu na każdą kolejną zakupioną licencję. telefonicznie\nwersja archiwalna Archiwalna wersja wybranego oprogramowania z serii PRO na płycie CD. 50,-


FELIETON: informatyka w polskiej szkole | CHIP\n12 kwietnia 2019 18 komentarzy\nOstatnie zainteresowanie ogółu stanem polskiego szkolnictwa, przywołało wspomnienie czasów, w których sam uczęszczałem do liceum. A ponieważ moje zainteresowania i praca od lat obracają się wokół tematyki komputerowej przypomniałem sobie lekcje informatyki sprzed lat i w głowie pojawiła mi się myśl: czy tylko moje doświadczenia były tak… oryginalne? Postanowiłem więc zapytać, może nie najbardziej reprezentatywną, ale jednak dość zróżnicowaną grupę ludzi, tj. moich facebookowych znajomych. Odpowiedzi okazały się być przedziwną mieszanką wybuchową.\nPodstawa programowa – zbiór pobożnych życzeń?\nZanim jednak do nich przejdę, a także podzielę się własnymi wspomnieniami, szybki rzut oka w aktualną podstawę programową dla szkół podstawowych. To przecież właśnie na tym, dość wczesnym etapie kształtujemy swoje zainteresowania, a szkoła powinna wzmacniać te wartościowe. Czy to jednak robi?\nJeden z setek memów o informatyce w polskiej szkole. Oczywiście, zdjęcie jest sprzed lat, dziś klasy komputerowe wyglądają lepiej.\nJuż we wstępie do dokumentu trafiamy na wzmiankę o programowaniu. Znakomicie – myślę – w mojej szkole, na żadnym etapie programowania nie było. Czytam więc dokument i mam wrażenie, że w głowie rozbrzmiewa mi głos lektora Kroniki Filmowej z PRL. Jednocześnie szkoła, chociaż nie porzuciła języka sprzed kilku dekad, wydaje się, przynajmniej w ogólnym zakresie, rozumieć ważny aspekt współczesności. Szukam więc w dokumencie śladów programowania – konkretów, których w mowie-trawie ze wstępu próżno szukać. Znalazłem! I to już w klasie IV, a więc na początku edukacji informatycznej w polskich szkołach. Uczeń będzie programować robota!\nMówimy o uczniach klasy czwartej, czyli osobach, które na co dzień korzystają już z komputera, smartfonu, tabletu. Myślę, chociaż nie wykluczam, że się mylę, iż współczesny 10-latek nie będzie zafascynowany programowaniem “obiektu na ekranie komputera”. On przynajmniej od kilku lat porusza niezliczonymi obiektami w różnych grach. Robot to co innego. Coś fizycznego, co da się dotknąć. Zakładam, że chodzi o pokazanego dwa lata temu Photona lub robota LOFI. Rzecz w tym, że programowanie w przypadku tego ostatniego sprowadza się do zabawy wirtualnymi klockami z gotowych komend. Ale to zawsze coś, z pewnością uczy odpowiedniego myślenia.\nSzukamy dalszych śladów programowania w, nomen omen, programie polskiej szkoły. Jeśli nie programista, to może tester? I jest, ledwie punkt niżej: “testuje na komputerze swoje programy pod względem zgodności z przyjętymi założeniami i ewentualnie je poprawia, objaśnia przebieg działania programów”. Czyli jest element weryfikowania skuteczności swojej pracy. Rzecz w tym, że zapewne na ocenę, gdzie pomyłka oznacza niższy stopień. Polska szkoła lubi oceniać.\nKlasy szkolne i ich wyposażenie to tylko jeden z elementów – najważniejszy jest chyba jednak nauczyciel. Ten często ma poważne braki (fot. nearsay)\nIdziemy dalej. W podstawie dla klas VII i VIII znajdujemy “(Uczeń) formułuje problem w postaci specyfikacji (czyli opisuje dane i wyniki) i wyróżnia kroki w algorytmicznym rozwiązywaniu problemów. Stosuje różne sposoby przedstawiania algorytmów, w tym w języku naturalnym, w postaci schematów blokowych, listy kroków”. Słusznie, że w podstawie programowej pojawia się teoria kierująca w odpowiedni sposób poczynaniami przy rozwiązywaniu problemów. Dalej pojawia się taki zapis “(Uczeń) projektuje, tworzy i testuje programy w procesie rozwiązywania problemów. W programach stosuje: instrukcje wejścia/wyjścia, wyrażenia arytmetyczne i logiczne, instrukcje warunkowe, instrukcje iteracyjne, funkcje oraz zmienne i tablice. W szczególności programuje algorytmy z działu I pkt 2;” Trafiamy także na tworzenie prostej strony w HTML. Następnie wracamy w jeszcze jednym punkcie do programowania robota.\nPhoton to robot, który ma uczyć programowania (fot. polskie radio)\nI już. Nauki programowania w żadnym konkretnym języku nie ma. Program zawiera za to wiele elementów, które wywołują uśmiech. Przykład? Proszę bardzo: “ (uczeń) korzysta z urządzeń do nagrywania obrazów, dźwięków i filmów, w tym urządzeń mobilnych,” Ano korzysta. Codziennie. Wielokrotnie i to od lat. Jestem ciekaw jak wygląda taka lekcja – czy to uczniowie tłumaczą nauczycielowi jak się robi “dziubki” do selfie? Chwalą się trybami fotografii w swoich nowych smartfonach? A może uczą go podstaw Snapchata i Instagrama? To pokolenie żyje w smartfonach, czy jest zatem sens umieszczać to w podstawie programowej? Wiele punktów odnosi się do grafiki komputerowej i obsługi programów biurowych (niewymienionych z nazwy). Bardzo lakonicznie potraktowano też tematykę bezpieczeństwa – pojawia się ona w ledwie dwóch punktach – jednym z pięciu “Celów kształcenia” oraz w znajdującym się w programie klas IV-VI pojedynczym zagadnieniu.\nPrzyznaję, że terminy stosowane w podstawie programowej są bardzo pojemne. W niektórych można zmieścić dość zaawansowaną wiedzę, ale i banały, które współczesny 10-latek zna już od dawna. Wydaje się więc, że program nie jest, jak wszystko w polskiej szkole, dopasowany do ucznia, a do nauczyciela.\nI tu jest chyba właściwy moment, by podzielić się tak swoimi, jak i nadesłanymi wspomnieniami lekcji informatyki. Zacznę, nieskromnie, od siebie. W podstawówce mieliśmy naprawdę dobrze wyposażoną pracownię komputerową tzn. były w niej komputery. Nawet dość solidne, jak na swoje czasy. Część maszyn miała procesory Pentium. Pod koniec podstawówki w całej pracowni był jeden lub dwa komputery z silniejszymi Pentium MMX. Windows, był, a jakże, nieśmiertelny 3.11. Co robiliśmy na zajęciach? Wykonywaliśmy różne, proste zadania, głównie polegające na klepaniu komend w DOS-ie. Podstawą pracy była dyskietka (dla młodszych czytelników: przedmiot wyglądający jak ikonka “zapisz” w wielu programach), na której każdy miał zapisany “swój” katalog z tworzonymi przez siebie plikami. Nauczycielka, która prowadziła z nami lekcje z pewnością się starała. Miała też wiedzy dostatecznie dużo, by lekcje przeprowadzić. Często jednak lekcja sprowadzała się do wykonania jednego prostego zadania, które ja i kilka innych dzieciaków mające styczność z komputerami w domu, wykonywały w ledwie kilka minut. Co robiliśmy z zyskanym w ten sposób czasem? Graliśmy w gry, oczywiście. Pamiętam, że pod koniec podstawówki lekcje informatyki oznaczały dla mnie głównie rozjeżdżanie ludzi w “Carmageddonie 2”. Wychowawcze prawda? Nieco czasu poświęcono też obsłudze pakietu biurowego, a właściwie niemal wyłącznie Worda. Excel był zapewne uznany za zbyt trudne i niepotrzebne narzędzie. Ah, no i Paint – program, bez którego lekcje informatyki w polskich szkołach zawaliłyby się nieuchronnie.\nSpodziewałem się, że w liceum pod względem złożoności i zaawanasowania będzie lepiej. Myliłem się. Lekcje informatyki w moim liceum prowadził nauczyciel, który wcześniej prowadził zajęcia praktyczno-techniczne i, zapewne, by jakoś doturlać się do emerytury, został przeszkolony by prowadzić informatykę. Chociaż “prowadzić” to duże słowo. “Pan od informatyki” w pewnym momencie stało się wręcz rodzajem obelgi (a przyznaję, że byliśmy dość kreatywnie w tworzeniu takowych). Bo jak inaczej ocenić nauczyciela, który na wiedzy uczniów polega w kwestii wyjaśnienia reszcie klasy tematu, jaki wyczytał w podręczniku, samemu jedynie ograniczając swoją rolę do “nadzorowania” wykonywanych zadań. Ja i moich dwóch kolegów właściwie przejęliśmy część merytoryczną, której “pan od informatyki” ewidentnie nie rozumiał. Okazało się, że podobnie wyglądały lekcje także w pozostałych klasach. Nauczyciel informatyki w moim liceum był jeden.\nLOFI to nieco bardziej złożony projekt – chociaż programowanie go przypomina nieco zabawę wirtualnymi klockami, pozwala na zrozumienie sposobu myślenia algorytmicznego (fot. LOFI)\nI chociaż de facto współprowadziłem lekcje, trzecią, a więc ostatnią klasę w której miałem lekcje informatyki, zakończyłem z… trójką z tego przedmiotu. Powód? Otóż z kolegami popełniliśmy żarcik, który zapewne kosztował nas oceny właśnie. Według pana od informatyki “popsuliśmy komputer” i “wrzuciliśmy wirusa”. Wyjaśniliśmy wówczas, że “to tylko tryb myszy dla leworęcznych i że nie trzeba się denerwować, przecież to proste”. Po tym nadal prowadziliśmy lekcje, ale nauczyciel tej zniewagi nam nie zapomniał. A i tak było warto.\nA co robiliśmy na lekcjach? Paint, Word, obsługa drukarki, pozbawione większego sensu tworzenie i usuwanie katalogów. Żadnego programowania, zero budowy sieci, choćby cienia rzeczywiście przydatnej wiedzy. To, czego się uczyłem, pochodziło nie ze szkoły, a z domu, od ojca pracującego jako elektronik-informatyk oraz czasopism m.in. także CHIP. Stąd podstawy sieci, budowa komputera czy opanowanie wszystkich typowych funkcji systemów Windows – rzecz dziś oczywista, ale w tamtych czasach dość niecodzienna – stały się dla mnie zestawem umiejętności, który pozwolił mi także na zarobienie pierwszych w życiu pieniędzy. Jednak nic z tego, czego się nauczyłem, nie wyszło ze szkolnych lekcji informatyki.\nNiewątpliwy hit polskich lekcji informatyki przez co najmniej 15 lat.\nBez Painta nie ma informatyki\nJak wyglądały lekcje informatyki u innych? Na zadane przeze mnie pytanie odpowiedziało łącznie kilkadziesiąt osób. Poniżej przytoczę ledwie kilka głosów, ale wcześniej małe podsumowanie. To, co szczególnie przebija z nadesłanych opinii to przede wszystkim dość swobodne traktowanie informatyki jako przedmiotu i to nie tylko przez uczniów, ale też nauczycieli. Właściwie wszyscy, w mniejszym lub większym stopniu, na lekcji informatyki grali w gry. Starsi najcieplej wspominają “Wolfensteina 3D”, “Duke Nukem 3D” czy pierwsze “Quake’i”. Młodsi dorzucają do tego gry przeglądarkowe. Wszyscy, bez względu na rocznik, graliśmy w “Deluxe Ski Jumping”, zwany przez wielu “Małyszem”. Właściwie każdy wspomina także o obsłudze Worda (bez względu na wersję, która była aktualnie w użyciu) i Painta. Ten ostatni program zresztą wydaje się być filarem nauczania informatyki w polskich szkołach. Rozumiem, że licencja Photoshopa jest droga, ale istnieje przecież chociażby darmowy Gimp. Nauka grafiki komputerowej na MS Paint, to jak kurs na prawo jazdy robiony na gokarcie – nie ma nic wspólnego z późniejszym wykorzystaniem prac graficznych na komputerze. No dobrze, czas na opowieści.\nJakub (pracuje w branży gier): W gimnazjum był prosty program nauczania – jeden tydzień – nauka obsługi programów biurowych, przeglądarek internetowych i elementarnej obsługi komputera. Drugi tydzień – wolna amerykanka – kto chce – surfuje w sieci, czatuje lub odkrywa arkana deathmatchu w “Quake 3 Arena”. Napisanie pełnej strony w HTML-u zaliczało na szóstkę. A potem zmiana nauczyciela (…) znowu Excel, znowu Word i tutaj wisienka na torcie – sprawdziany! Na kartkach w kratkę (sic!) zapisujemy zapamiętane (sic!) kroki czy też skróty w programach biurowych. Ile kroków poprawnie zapisanych, taka ocena. (…) Oczywiście, codziennie dzisiaj korzystam z pakietu biurowego. Z tym, że nikt nigdy nie nauczył mnie tabel przestawnych, ani bardziej zaawansowanych funkcji np. „wyszukaj_poziomo” czy „jeżeli”. Wszystkiego nauczyłem się sam.\nGrzegorz (obecnie PR-owiec, kiedyś dziennikarz technologiczny): W gimnazjum był super nauczyciel, który znał się na rzeczy. Lekcje były z prawdziwego zdarzenia – uczyliśmy się nieco o sprzęcie, podstawowej obsługi Office’a i Windows. On też prowadził kółko komputerowe. Była tam godzina nauki nieco bardziej zaawansowanej niż na lekcjach (DOS, różne programy użytkowe, złożenie komputera tak, by działał), a potem godzina gry w lokalnej sieci(“Quake 3”, “Doom II”, “Duke Nukem 3D”, “Rise of the Triad”). (…) później, już z inną nauczycielką na lekcjach uczyliśmy się podstaw HTML, Accessa itp., ale też oglądaliśmy np. Happy Tree Friends (nie było jeszcze powszechnego dostępu do sieci). W liceum to już był absolutny dramat – nauczycielka uczyła jeszcze mojego ojca, tyle że na zajęciach z techniki. W II klasie była już inna osoba. (…) Uczyła nas systemu binarnego, szesnastkowego oraz trochę Photoshopa.\nGosia (księgowa): (…) rysowaliśmy w MS Paint kartki okolicznościowe, pamiętam że było porównanie jak działają grafiki wektorowe, a jak grafiki pikselowe. Przez rok też mieliśmy komputery z Linuxem (…). Minusem obu etapów (podstawówka i gimnazjum) edukacji był podział wg płci. Skutkowało to tym, że dziewczyny spędzały lekcję na rysowaniu kartek okolicznościowych, a chłopcy mieli „bardziej zaawansowane” rzeczy, jak np. wcześniej wspomniany HTML. W liceum mieliśmy znowu MS Office, ale skupiliśmy się głównie na Excelu (…) przerobiliśmy podstawy Pascala, C++. Nauczycielka robiła nam klasówkę z programowania na kartkach. Mijało się to z celem, bo wytykała nam zawsze literówki. (…)\nKrzysztof (Specjalista SAP GRC): (…) Oficjalnie na zajęciach robiliśmy to co dotychczas: jakieś krótkie zadania: Paint, Word, Excel. Parę razy nawet zdarzyło nam się zajrzeć do internetu! Ostatecznie jednak wszystko sprowadzało się do „Deluxe Ski Jump” oraz „Icy Tower”. Były jednak wyjątki. Ja, mój sąsiad i jego imiennik, oprócz grania opiekowaliśmy się także salą, naprawialiśmy komputery, “odwirusowywaliśmy”, ogólnie, robiliśmy wszystko to, co powinien robić nauczyciel.\nMonika (grafik komputerowy): W podstawówce robiliśmy bardzo proste rzeczy: kartki okolicznościowe (Paint, ale też Word), podstawowe prezentacje w PP. W gimnazjum uczyliśmy się formuł do Excela, formatowania w Wordzie, obsługi przeglądarki, ale też zdarzało się nam włączać i przygotowywać komputery do pracy na czas! Mieliśmy pracownię ze starymi Macintoshami, na których uczyliśmy się tylko tego, jak sprawić, że komputer „przeczyta” tekst, który wpisaliśmy w tamtejszym notatniku. Zdarzało nam się też stawiać proste strony w HTML.\nBłażej (aktualnie specjalista od sieci w dużej, zagranicznej firmie): Publiczna edukacja nie nauczyła mnie nic. Kilka razy zapewniła sprzęt, ale wiedza była ze źródeł pozaszkolnych. (…) A uczelnia? Pokazała mi podstawy C, ale nie potrafiła tym zainteresować.\nJoanna (studentka prawa): W podstawówce dwie osoby siedziały przy jednym kompie. Graliśmy w “Bombermana” i “Superfroga”. Sporadycznie dostawaliśmy zadania do wykonania w Wordzie czy Paincie (…). Późniejsza podstawówka do podstawy HTML (większość dziewczyn i tak miała je „obcykane”, bo każda miała bloga na blog.pl), przeliczanie liczb z systemu dziesiętnego na binarny (w gimnazjum też; do dziś nie umiem), trochę o budowie komputerów, ale ogółem szał ciał i internet.\nPaweł (informatyk), tata 10-letniej Emilki: Emilka się raczej na lekcjach nie nudzi, chociaż za informatyką nie przepada. Zajęcia prowadzi pani od techniki, która najwyraźniej do swojego zadania podeszła poważnie. Dzieciaki uczą się podstaw programowania na stronie code.org, rozwiązują proste zagadki i grają w gry, które wymagają logicznego myślenia. Rzadziej, ale także się zdarza, że rysują w Paincie albo piszą w Wordzie. (…)Oceny są stawiane za rysunki w Paincie i pisanie w Wordzie. Raz się zdarzyło, że Emilka została oceniona za zadania robione na stronie. Niestety, to tylko godzina w tygodniu.\nCzego brakuje informatyce uczonej w polskiej szkole?\nOpierając się na opiniach zebranych i własnych doświadczeniach myślę, że jest kilka fundamentalnych braków informatycznej edukacji, ale najsłabszym ogniwem jest… nauczyciel. Zwykle będący nieco “do tyłu” z technologią, nieraz wcześniej uczący tzw. zetpetów, czyli zajęć praktyczno-technicznych. Uczniowie już na starcie mają wiedzę większą od niego. Oni przecież żyją technologią. Pokolenie dzisiejszych licealistów nie zna świata bez internetu. Nieliczni pamiętają rzeczywistość bez smartfonów. Jak nauczyciel, który dyplom odbierał jeszcze w systemie słusznie minionym, ma nadążyć za swoimi uczniami? Nie jest i nie będzie w stanie, chyba, że przez cały czas był na bieżąco, dokształcając się, nie ograniczając do sztywnych formułek z podręcznika, pisanych archaicznym językiem, czy ministerialnych wytycznych. Owszem, w tym niemałym gronie ludzi są też tacy, którym się chce i którzy używają nowoczesnej technologii, mają o niej pojęcie. Trudno jednak oczekiwać, że do pracy w szkole przyjdzie ktoś, kto ma jednym palcu kilka języków programowania. Zarobki nauczyciela, po wszystkich możliwych awansach zajmujących całe lata, stanowią ułamek tego, co już na starcie kariery zarobi dobry programista.\nProblem leży też po stronie ogólnego systemu edukacji, który nadal stawia na naukę pamięciową, a jako najwyższą wartość premiuje zabijające wszelką kreatywność ślepe posłuszeństwo. Zamiast uczyć się jak znaleźć informację, uczniowie mają mieć je wszystkie w głowie. Przynajmniej do sprawdzianu. Cytowany wyżej Błażej tak widzi problem: Wiesz, czego mi najbardziej brakuje u współczesnych dzieciaków? O czym przekonuję się, gdy przychodzą do mnie praktykanci? Brak im umiejętności logicznego myślenia. Tego, że jeden element infrastruktury IT można wykorzystywać na miliony sposobów, że należy patrzeć na to jak na klocki, które do siebie pasują. To pierwsze, a drugie to umiejętność znajdowania informacji. „Nie da się”, „nie wiem jak” – to najczęstsze odpowiedzi ludzi zaraz po szkole. A wystarczy trochę pokombinować, zamiast tej komendy w Linuksie użyć innej, coś przekompilować i się da, co więcej to wszystko jest opisane w sieci. Często po angielsku, ale jest. Oni mają problem, żeby to znaleźć.\nPomimo tego, że przeważają raczej dość krytyczne opinie o lekcjach informatyki, polscy specjaliści są cenieni na całym świecie. Studenci z Polski regularnie wygrywają prestiżowe konkursy programistyczne, a duże, międzynarodowe firmy chętnie zatrudniają polskich ekspertów. Cud, czy samorodne talenty? Wyobraźmy sobie, czego można by było dokonać, gdyby szkoła lepiej uczyła informatyki? | CHIP


Przychodzi facet (chyba) do ...\nAmbulatorium - po raz nie ...\nKategorie: Wszystkie | Blisko i daleko | Luzik | W mojej głowie | Wyniesione z pracy | Znajomości\nJak Bóg da i konkurenci pozwolą to zacznę drugą (papiery złożone, 10 chętnych na 5 miejsc) - tym razem paliatywną (na co się od dawna zanosiło).\nMłody rośnie, pracy dużo... Ech. Nie mam czasu na bloxa...\nDawno mnie tu nie było. Misiek pochłania większość mojego wolnego czasu - życie rodzinne to jest to! A dziecko, to najlepsze, co można w życiu zrobić!\nWróciłem do opieki paliatywnej, pracuję w dwóch hospicjach - do jednego dojeżdżam kilkadziesiąt kilometrów, a drugie mam na swoim osiedlu. Nie sądziłem, że po takim czasie i w takiej bliskości czasowej do egzaminu specjal;izacyjnego (już niecały rok) zdecyduję się na come back... Po kilku miesiącach pracy muszę jednak przyznać, że to lubię - nie jest to wielka medycyna, bo i nic wielkiego nie można zrobić - ale smsy i telefony od rodzin zmarłych chorych są potwierdzeniem, że jestem na swoim miejscu.\nNie będę pisał regularnie, bo nie mam na to czasu i w zasadzie już blog nie jest dla mnie wentylem emocji. Pod tym względem już się poukładałem.\n17:54, jedruch , Luzik\nPrzychodzi facet (chyba) do lekarza\nPrzychodzi do lekarza facet (nie baba tym razem, ale chłop na blokadzie androgenowej) na zastrzyk - spóźniony o dwa tygodnie.\nZapytuje, czy może zmniejszyć dawkę jednego z medykamentów.\nLekarz gada do niego, że jednak warto by było zażywać lek w zalecanej ilości.\nA człek poczciwy, ale prosty mówi wesołkowato, że od dwóch miesięcy nie zażywa leku 3x dziennie tylko 1x. "Powinno przecież wystarczyć" mówi.\nNa co doktor odpowiada, że skoro już tak zaczął brać, to po co w ogóle pyta, czy może, a w ogóle to po co przychodzi? "Targować się pan możesz na Kleparzu, albo z panem Bogiem. Ja mam mądre książki i profesorów na podorędziu, a pan co? Potem pretensje miej pan do siebie, jak się leczenie nie uda - co zresztą w historii choroby piszę. Idź pan na studia medyczne, boś się z powołaniem minął."\n15:36, jedruch , Wyniesione z pracy\nNastąpiła zmiana. Duża zmiana.\nPojawił się trzeci domownik - Michałek.\nNowy rytm dnia tudzież nocy, nowe dźwięki - tzn. więcej hałasu wydawałoby się o nic (ale przecież to walka o przetrwanie!), nowe zapachy w domu - jego skóra przede wszystkim, milusia!\nZmęczenie, niewyspanie, którego w życiu nie zamieniłbym na poprzednie lenistwo.\n17:15, jedruch , Blisko i daleko\nW pracy nie ma mowy o znudzeniu. Zacząłem zajmować się brachyterapią - na razie się przyglądam, od czasu do czasu wkłuję parę igieł w prostatę. Działka radioterapii ciekawa, wymagająca więcej pracy manualnej niż przy leczeniu wiązkami zewnętrznymi. Podoba mi się.\n17:06, jedruch , Wyniesione z pracy\nZnowu zmiany, znowu krok naprzód (tak myślę).\nTrzy lata specjalizowania się już za mną - nawet nie wiem, kiedy to minęło... Jeszcze dwa lata i jesienny egzamin.\nKolejna myśl, że na każdym niemal froncie same powodzenia. Może to efekt mojego nastawienia do życia - cokolwiek bym zrobił, to i tak nie da się wrócić do przeszłości, żeby to zmienić. Nie oglądam się wstecz, żeby się samobiczować.\nW ambulatorium trochę sukcesów, trochę porażek - jak zawsze. Któregoś wtorku jeden z pacjentów z rakiem płuca nie za bardzo nadającym się do operacji próbował wymusić na mnie termin rozpoczęcia radioterapii na początek kwietnia, pomimo, że nie było takiej możliwości. Dobrze wychował dzieci zgodnie z ich zainteresowaniami, jest stosunkowo młody (to jego argumenty). Pokazałem mu nasz kalendarz i zaproponowałem, żeby wykreślił z tego dnia, na który chciał mieć zgłoszenie, kogoś z tych pięciu osób tamże wpisanych. Koniec końców mocno się gimnastykując zracjonalizowałem mu zaproponowane postępowanie.\nKilku chamskich pacjentów wychowałem, ku uciesze sekretarek i pielęgniarki, więc jeśli ten dostanie się w moje ręce, też będzie grzeczny i miły. Pan Z. i pan P., zmory dziewczyn z ambulatorium już ich nie tłuką gazetami ani nie wyzywają od k*. Są ugładzeni - no ale jaki doktor, tacy pacjenci.\n19:46, jedruch , W mojej głowie\nAmbulatorium - po raz nie wiem który...\nLubię "wysuniętą placówkę" - sam nie wiem czemu.\nTo, co mnie w tym "kręci", to chyba bliski kontakt z pacjentem i wyzwania diagnostyczne.\nZ drugiej strony po każdym dniu pracy w ambulansie tkwi we mnie niepokój, czy w tym krótkim czasie, jaki mogę poświęcić człowiekowi, zobiłem dla niego maksymalnie wszystko, co się dało i czy podjąłem własciwe decyzje. Czy dobrze, wnikliwie zbadałem? Czy nie przeoczyłem niczego w mniej lub bardziej pokaźnej historii choroby? Czy kwalifikując chorego do leczenia sprawdziłem wszystkie "za i przeciw"?...\nDużo tych pytań. Odpowiedzi pokazuje życie.\nOstatnio trafił do ZRu pacjent, któremu kilka miesięcy temu napromieniałem bliznę po niezupełnie radykalnym wycięciu raka skóry - teraz trafił z okropnym, rozpadającym się pakietem przerzutowych węzłów chłonnych na szyi, do paliatywnej radioterapii. Ja go miesiąc po zakończeniu pierwszego cyklu leczenia badałem i - wedle wpisów w dokumentacji - węzły nie były powiększone, a on sam miał mi się pokazać za miesiąc. Nie pokazał się w wyznaczonym terminie, ale dopiero po pół roku z guzem szyi. Ciągle o tym myślę, ale chyba przestanę, bo przyszłoby zwariować - czy ja mu w badaniu nie przeoczyłem zaczynających się zmian? Wtedy miałby jeszcze szansę na operację...\nTakie to właśnie jest - ambulatoryjne reminescencje dopadają. Trzeba się bić z własnym poczuciem winy za to, co niestety, nie zawsze ode mnie zależy.\n19:36, jedruch , Wyniesione z pracy\nOdwiedziłem dzisiaj moje poprzednie miejsce pracy - Poradnię Paliatywną. Nie dzieje się tam najlepiej. Zespół nie ten sam, pomniejszony, chociaż pracy ma więcej, kontrakt oddziału trudny do "wyrobienia", ciągłe niesnaski z dyrekcją i częścią zajmującą się opieką długoterminową. Niewesoło. Zatem moja decyzja o rezygnacji z pracy tam i zajęciu się wyłącznie radioterapią była chyba jedną z najlepszych, jakie w życiu zawodowym podjąłem.\n18:10, jedruch , Wyniesione z pracy\nUbiegły rok był dobry. Nawet bardzo dobry.\nCzuję się doceniony w pracy (może też nieco wykorzystywany...), robię to, co lubię, rozwijam się zawodowo.\nW końcu miałem czas, żeby choć odrobinę nadrobić zaległości w czytaniu literatury - zafascynował mnie Kapuściński i Myśliwski - geniusze pióra.\nWakacje spędziliśmy w ciekawych miejscach (w końcu, po 4 latach od podróży poślubnej trzeba było się gdzieś razem wybrać), a po wakacjach bez - na szczęście! - problemu udało się nam skutecznie postarać o maleństwo, które do początku wakacji będziemy co miesiąc widywali na usg...\nNie mam prawa narzekać, bo na wszystkich niemal płaszczyznach moje życie układa się pięknie. Zawsze tylko zastanawiam się, co Bóg zażąda w zamian? Może wystarczy Mu moja - mam nadzieję - dość sumienna praca? A może Bóg nie jest kombinatorem, jak się nam wydaje i będzie to tylko po prostu widok mojego szczęścia...\n23:28, jedruch , W mojej głowie\nPierwszy raz zdarzyło mi się dzisiaj podnieść głos na rodzinę pacjentki. Sprawdziłem kobietce plan leczenia, usiadła na ławeczce czekając na przeprowadzenie jej na aparat, a ja w międzyczasie dostałem citowego pacjenta leżącego, do szybkiego planowania. Udało mi się to zrobić błyskawicznie - ganiałem powyżej dozwolonej prędkości po Zakładzie. Złapał mnie mąż kobitki za rękę i mówi "Niechże pan przyspieszy..." Zagotowałem się i cośtam mu chlapnąłem jęzorem - uważam, że słusznie, bo widział, że zajmuję się chorym w ciężkim stanie. Potem się poprzepraszaliśmy, ale i tak uważam, że zrobiłem dobrze.\n22:31, jedruch , Wyniesione z pracy\nDzisiejsze ambulatorium: trzydziestu pacjentów (w sumie nie tak dużo - średnio sześciu na godzinę), czterech pyskujących (13,5%), dwojgu wyznaczyłem terminy radioterapii - w tym były dwie (100%) próby wymuszenia przyspieszenia terminu (sposób pieniężny - ewidentnie korupcyjny - skuteczność 0%).\nTeraz siedzę na dużurku popołudniowym - zaplanowałem leczenie oczekującemu na radioterapię pacjentowi (zaczyna w poniedziałek), rozpocząłem leczenie nowych pacjentów i mam nadzieję, że żadne awarie na aparatach się nie przytrafią.\n16:05, jedruch , Wyniesione z pracy\nA właściwie mam, ale posiadam też trochę samokrytycyzmu i niektórych tekstów, które chciałbym zamieścić z wrodzonej skromnosci nie publikuję.\nA niech tam - taki obrazek z dzisiaj...\nMoja praca daje mi satysfakcję, ale pacjent albo jego rodzina myslą, że robię to z pobudek czysto ekonomicznych. Słowa żony pacjenta w terminalnym stadium "Niech pan weźmie te pieniądze, pan jeszcze nam będzie potrzebny!!!" mówią wiele o instrumentalnym podejściu do mnie, jako lekarza. A ja pacjenta potraktowałem jak człowieka, a nie jak skarbonkę, którą trzeba rozbić...\n17:17, jedruch , Wyniesione z pracy\nMedia w naszym pięknym kraju sięgnęły dna.\nNie liczy się prawda, ale afera. Znaleźć aferę na pierwszą stronę gazety, to jest coś!\nNieważne, że przesłanka okazuje się w końcu fałszywa, nieważne, że wiadomość ma tak naprawdę mizerną wartość informacyjną - trzeba czymś zaszokować.\nMizerota naszych dziennikarzy powala.\nNie chcę takiej władzy, jaką mamy, ale i nie chcę takiej niekonstruktywnej i dbajacej o sondażowy sukces opozycji.\nNie chcę rządów siłowych, ale rządów z głową.\nNie chcę bezmyślnej krytyki wszystkiego co PiSowskie (bo nie wszystko przecież jest złe), nie chcę zaślepionej pochwały wszystkiego, czym pierdnie pan Kwaśniewski, Tusk, czy komisarz Hubner.\nNie chcę dziennikarzy, którzy potrafią zadać pytanie, a odpowiedź wyemitować bez pytania pierwotnego, natomiast w komentarzu "zadają" zupełnie inne. Nie chcę dziennikarzy manipulujących faktami i odwracających kota ogonem.\nNie chcę dziennikarzy krytykujących Kościół, za trudnosci w przyznaniu się do błędów, a zaskarżających projekt przepisu ustanawiającego odpowiedzialność za wypowiedziane/napisane słowo.\n12:08, jedruch , W mojej głowie\nAle senny dzień... Nic się nie dzieje, wszystko toczy się w strasznie wolnym tempie. Siedzę na popołudniowym dyżurze i piszę papiery pacjentów do ZUSu, KRUSu i SRUSu - zaświadczenia, które pochłaniają szmat czasu i które nie wpływają nijak na moją kieszeń, a są częścią mojego szczytnego powołania i powinienem Bogu i ZUSowi dziękować za ten piękny, patriotyczny obowiązek.\nPacjentów nie ubywa, wręcz przeciwnie, ale po urlopie czuję się jak 'na gwarancji' - wszystko przychodzi mi gładko, zdążam ze wszystkim w mniejszym biegu niż przed wakacjami, a jak nie zdążam to nie traktuję tego w kategoriach organizacyjnej porażki. Cechuje mnie większy luz - może to intensywność urlopu, mnogość doznań estetycznych podczas niego wpływa na to? Nie wiem, nie chce mi się siebie analizować. Jest wystarczająco dobrze.\nŻoneczka na miejscu, w tym roku rozłąka była wyjątkowo krótka, bo ledwie dwa tygodnie przed moim urlopem i tydzień po - dawno tak nie było. Przeżyliśmy razem fantastyczne wakacje - należały nam się.\nDeszcz za oknem, duchota na dworze, akceleratory pikają, wzbudzone cząstki wibrują niepostrzeżenie w powietrzu, ludzie ciężko chorują, jedni powoli umierają, inni wywijają się śmierci (do czasu)... Życie jest cudowne.\n14:28, jedruch , W mojej głowie\nWe wtorek (wczoraj) wróciłem po urlopie do pracy. Było nieźle, bo wszyscy myśleli, że wracam dopiero w czwartek i nie miałem rozpisanych żadnych nowych pacjentów ani ambulatorium. Szybko jednak naprawiono to niedopatrzenie i dostałem dwójkę pacjentów oraz wezwanie na wspomaganie na 'wysuniętą placówkę'.\nPacjentów załatwiłem sprawnie - człowieka z rakiem nerki i przerzutami do kości zdyskwalifikowałem od radioterapii, bo po poprzedniej serii leczenia bóle mu całkowicie ustąpiły i szkoda by go było promieniowaniem na siłę katować. Przy okazji załatwiliśmy mu wcześniejszą konsultację u chemioterapeutów.\nDruga pacjentka nie miała wiele czasu, a padł nam jeden z symulatorów, więc umówiłem się z nią na czwartek (najpierw jej wytłumaczyłem, o co w leczeniu chodzi).\nWycisnąłem swój urlop do ostatniej kropli. Nie myślałem o pracy, dopóki się nie znalazłem z rana we wtorek w Instytucie. Ale nie mogę przestać myśleć o wszystkim, co na wakacjach zobaczyłem, przeżyłem - na to jeszcze potrzebuję czasu.\nWarto wydać oszczędzane przez lata pieniądze na taki odpoczynek, nie przeliczać dolarów na złotówki przy kupowaniu bułki czy kawy, nie bać się dodatkowo zapożyczyć, żeby zobaczyć cos jeszcze.\nŻyje się raz i staram się cieszyć tym, co mam w tej chwili, bo potem... kto wie, co będzie potem?\n15:58, jedruch , Wyniesione z pracy


Wada okularów z antyrefleksem ? - forum, przyczyny, leczenie\nWada okularów z antyrefleksem ?\nTemat: Wada okularów z antyrefleksem ?\n05-31-2017, 11:51 #1\nWitam, jakiś czas temu kupiłem swoje pierwsze okulary, używam ich sporadycznie do komputera, mają one jednak od nowości odbarwienia antyrefleksu, pytanie czy jest to wada i powinienem reklamować okulary ? czy jest to normalne ?\nMiałem problem z wrzuceniem tutaj zdjęcia jak to wygląda dlatego podaje w linku do zippyshare, można zobaczyć bez pobierania.\nZippyshare.com - 20170531_112324.jpg\n06-23-2017, 13:09 #2\nNie ma potrzeby, taka ich uroda. Szkła z antyrefleksem mają specjalną powłokę, która ma takie kolorowe odbarwienia, ma za zadanie odbijać promieniowanie od ekranów komputerów czy telewizorów. Nigdy nie będzie wyglądać tak gładko jak na zdjęciach, a raczej widać będzie takie nieregularne kształtem plamy. Nie powinny wpływać w żaden sposób na widzenie, tzn. jeżeli ich nie widzisz, nosząc je, to wszystko z nimi w porządku.\nOstatni post / autor: 11-04-2014, 10:33\nNoszenie okularów a wada wzroku\nPrzez Marta Olczyk w dziale Forum ogólne\nOstatni post / autor: 01-02-2014, 17:35\nWada wzroku a dobór okularów\nOstatni post / autor: 09-22-2011, 18:25


W siedmiopiętrowym budynku przy ul. Płk. Dąbka w Krakowie produkowanych było większość formatów, które mogliśmy oglądać w TVN. W wakacje 2004 przeprowadzono remont parteru, który całkowicie zmienił wygląd tego reprezentacyjnego miejsca. Obecnie wyglądem wcale nie odbiega od holu MBC w Warszawie. W tym samym czasie zbudowano obok głównego budynku zespół kontenerów. "Ósme piętro" lub "baraki" - jak żartobliwie nazywa się kontenery, zajmuje redakcja serialu "Szkoła". I w sumie jest to chyba najbardziej komfortowe miejsce pracy: duża przestrzeń, cisza, klimatyzacja...Krakowski oddział jest największym ośrodkiem produkującym program na anteny TVN, TVN7 i TVN24. Wszystko to tworzy stosunkowo niewielki zespół liczący ok. 300 osób. Początkowo to, co wychodziło z Krakowa miało programową nazwę TVN Południe, ujednoliconą później na TVN. Formalnie, aż do 31 grudnia 2004, krakowski oddział nosił nazwę Telewizja Wisła sp. Z o.o.. Decyzją zarządu ITI od 1 stycznia 2005 zmienił się na TVN24 o/Kraków.\nNa pierwszym piętrze krakowskiego oddziału znajdował się newsroom TVN24 wraz z krakowskim studiem tej stacji (do 23 maja 2010 roku), który mieści się teraz w budynku przy ul. Ludwinowskiej 7 (z widokiem na Wawel). Obecnie znajduje się tam garderoba Ewy Drzyzgi oraz sala konferencyjna, gdzie przy stole z 3 edycji Big Brothera odbywają się m.in. szkolenia dla pracowników. Drugie piętro jest całe zajęte przez redakcje talk-show Ewy Drzyzgi. To tu 50 osobowa ekipa tego programu pracuje w pocie czoła. Na tym piętrze ruch prawie nigdy nie zamiera. Trzecie piętro to dział informatyczny oraz księgowość. 4 piętro - Uwaga i Superwizjer oraz Studio Grafiki. 5 piętro - sekretariat prezesa oddziału oraz kolejna sala konferencyjna. Poziom wyżej, czyli 6 piętro - to miejsce, w którym można było zauważyć największe zagęszczenie redakcji. Praktycznie co drzwi to inny program - w większości przypadków już nieistniejący: Call TV czyli teleturnieje interaktywne, "Zmagania Miast", "Siłacze", "Kryminalne Gry", "Granice". Obecnie, część z tych pomieszczeń wykorzystuje TTV. Na samej górze znajduje się całe piętro z montażami: liniowe, nieliniowe, Avidy, Xpressy, Routery - tu praca wre całą dobę.\nObecna siedziba TVN24 mieści się w budynku przy ulicy Ludwinowskiej 7. Znajduje się tu również jeden z oddziałów filii onet.pl. Szefem ośrodka regionalnego TVN w Krakowie jest Krzysztof Całek.


Ile waży Łyżeczka sproszkowanego soku z ananasa - sprawdź kalorie i wagę, obejrzyj zdjęcia\nŁyżeczka sproszkowanego soku z ananasa waży 3 g.\nEnergia 363 kcal 11 kcal\nBiałko 2,3 g 0,1 g\nWęglowodany 91,2 g 2,7 g\nCukry proste 52,0 g 1,6 g\nSproszkowany sok z ananasa kalorie w 100g: 363kcal\nZobacz więcej: łyżeczka sproszkowany sok ananas 3g\nWażenie dodano: 2017.05.15 w kategorii Owoce i ich przetwory\nSkład: sproszkowany sok z owoców ananasa, maltodekstryna (nośnik).\nIzabela[autor ilewazy.pl] 2017/05/30 18:23\nUwielbiam świeżego ananasa (o czym stali użytkownicy wiedzą ;)) Najczęściej używam go do sporządzania koktajli.\nWidząc w sklepie sproszkowany sok z ananasa nie mogłam się powstrzymać od zakupu. Byłam ciekawa, jaka będzie różnica w smaku w koktajlu sporządzonym na bazie owego produktu oraz wykonywanym przeze mnie standardowo.\nSkładniki koktajlu prezentowały się następująco:\n- sproszkowany sok z owoców ananasa: 50 g (opakowanie)\n- mleczko kokosowe (80% kokosa): małe opakowanie\n- sok wyciśnięty z limonki.\nEfekt: uzyskałam gęstą konsystencję (maltodekstryna ;)) Maciej porównał ją do koktajli z wykorzystaniem banana. W smaku mało soczysty, mało aromatyczny. Sam proszek również charakteryzował się mało intensywnym smakiem i zapachem.\nZdecydowanie wolę koktajl na bazie świeżego ananasa, w powyższym przypadku dodatkowo może odstraszać cena - około 20 zł / opakowanie / 50 g.


Wszędzie ... (autor: Muchomor | data: 29/06/17 | godz.: 10:00)\n... przerabiają interface, żeby wyglądało jak Azure. Unifikacja taka, niby dobrze. Sęk w tym, że samo Azure jest tak nieintuicyjne, jak tylko może być. W interfejsach używanych w Vmware, każdy się bez trudu odnajdzie. Microsoft pogmatwał sprawy tak bardzo jak się dało.\nTutaj jeszcze to nie wygląda źle, ale podejrzewam, że z czasem jeszcze się to na niekorzyść zmieni.\nJakoś mnie (autor: kombajn4 | data: 29/06/17 | godz.: 10:12)\nprzestaje dziwić że co poniektóre firmy żyjące z tworzenia pakietów antywirusowych tak głośno protestują. Przeglądarki internetowe kiedyś też były płatne do momentu aż MS wypuścił IE który nie był cudem techniki i przez lata gonił konkurencje ale był i już nie dało się łatwo sprzedać płatnej przeglądarki. Tak samo z Defenderem który na naszych oczach zmienia się w pełnoprawny i darmowy pakiet Internet Security więc tort pt płatne pakiety Internet Security niedługo bardzo znacząco może się skurczyć. Mam nadzieje że więcej firm pójdzie śladem Comodo i zaoferuje pełny pakiet za darmo z możliwością wykupienia płatnego wsparcia fachowca który połączy się z komputerem i posprząta gdy ktoś nie potrafi sam + ubezpieczenia od utraty danych.


Drobne naprawy Mikołów | 1916 fachowców | Najlepsi w marcu 2021\nDrobne naprawy w Mikołowie\nBardzo sprawny kontakt, Pan podjechał do mnie w umówionym terminie odebrał zepsutą suszarką na następny dzień odwiózł. Bardzo polecam szybko, sprawnie.\nWykonawcy usługi Drobne naprawy w Mikołowie\nDrobne naprawy Mikołów: Powiązane usługi\nDrobne naprawy: ostatnie zapytania w Mikołowie\nZlecę podłączenie kominka wolnostającego takiego jak na zdjęciu poniżej.\nPoszukuję fachowca do różnego rodzaju prac wykończeniowych: miedzy innymi - montaż listw przypodłogowych, lamp, luster itp. Poszukiwany sprytny ktoś kto lubi swoją pracę, majsterkowanie i główkowanie nad dobrymi i estetycznymi rozwiązaniami.\nPoszukuję fachowca do różnego rodzaju prac wykończeniowych. Kogoś sprytnego, kto lubi swoją pracę i gotowy jest pogłówkować, żeby znaleźć najlepsze i estetyczne rozwiązanie. Między innymi chodzi o montaż listw przypodłogowych, lamp, luster.\n1. Malowanie pomieszczania 2. Przywiercenie matalowych części do podłoża 3. Wymiana desek drewnianych na tarasie 4. Oferta z fakturą dla firmy\nPrace dotyczą drobnych prac po przeprowadzce - zawieszenie mebli- półek zawieszenie haczyków, podajników na papier toaletowy, obrazów,zawieszenie żaluzji,montaż szafki łazienkowej itp.\nMam do zamontowania na ścianie GK półki 3 szt i do naprawy okna pewnie regulacja w Gostyni obok Orzesza\nSłabe ciśnienie pod prysznicami w często używanych prysznicach, wymiana sylikonu\nDrobne prace remontowe i montazoe - szopa ogrodowa, wiata na samochod, drobne naprawy i instalacje. Możliwe też prace ogrodowe, koszenie trawy itp.\nPotrzebuje osoby ktora rozmontuje duzy drewniany regal tak aby dalo sie go wyniesc przez drzwi - Wymiary regalu to wysokość 231cm, szerokosc 303cm,głębokość 42cm. Problemem jest wyniesienie go z obecnego lokalu - nie miesci sie, wiec trzeba go wlasnie jakos „rozmontowac”. Dlatego potrzebna osoba taka ktora jest w stanie w porozumieniu telefonicznym ze mna (zeby ustalic telefonicznie jak to najlepiej zrobic, ja nie widzialam go, kupuje go od osoby ktora nie zna sie na tym, wiec dopiero po rozpoznaniu na miejscu ustalimy czy da sie go rozkrecic, czy trzeba bedzie przeciac) rozmontowac go na miejscu.\nIle ocen dostępnych jest w kategorii Drobne naprawy w Mikołowie\nW kategorii Drobne naprawy w Mikołowie dostępnych jest 627 opinii, które wykonawcy zdobyli od swoich dotychczasowych klientów. Średnia wszystkich ocen w tej kategorii wynosi 4.88.\nIle kosztują usługi w kategorii Drobne naprawy w Mikołowie?


jak dobrać odpowiednie klocki hamulcowe? | intercars.pl\nStwierdzenie, że klocki hamulcowe mają wielki wpływ na bezpieczeństwo jazdy, jest wyświechtanym banałem. Dyskusja zaczyna się natomiast podczas próby odpowiedzi na proste – wydawałoby się – pytanie, które brzmi: jakie klocki są dobre? Kłopoty nastręcza już samo zdefiniowanie pojęcia „dobre”, albowiem jest ono rozumiane bardzo rozmaicie.\nI tak w mniemaniu części użytkowników samochodów dobre klocki to takie, które „nie piszczą, nie pylą i umożliwiają przejechanie 100 tys. km”. Dla innych, bardziej świadomych kierowców, powinny one przede wszystkim zapewniać skuteczne hamowanie w każdej sytuacji. Z kolei osoby lubiące sportowy styl jazdy na pierwszym miejscu stawiają jak najkrótszą drogę hamowania i natychmiastową reakcję na gwałtowne wciśnięcie pedału hamulca. Jednocześnie dla jednych 50 zł za komplet klocków to już wysoka kwota, dla innych wydanie 250 zł na klocki spełniające ich oczekiwania nie stanowi większego problemu.\nOpony jako jeden z najważniejszych systemów bezpieczeństwa w samochodzie\nInaczej rzecz wygląda z punktu widzenia producentów pojazdów. Muszą oni w jak największym stopniu uwzględnić oczekiwania różnych grup kierowców (czasem wzajemnie się wykluczające), a zarazem zagwarantować każdemu użytkownikowi samochodu możliwie najbezpieczniejszą i najbardziej dynamiczną jazdę w rozmaitych warunkach drogowych oraz pogodowych, pamiętając przy tym o takich zjawiskach jak fading, czyli chwilowy spadek skuteczności hamowania spowodowany silnym rozgrzaniem się klocków. Dlatego firmy samochodowe nie mogą kierować się przy ocenie i doborze klocków bliżej nieokreślonymi wrażeniami, lecz ściśle sprecyzowanymi kryteriami techniczno-eksploatacyjnymi. Tylko one bowiem pozwalają na jednoznaczne określenie właściwości klocków, obiektywne porównania oraz sformułowanie szczegółowych wymagań stawianych wytwórcom dostarczającym klocki do fabryk samochodów.\nProducenci klocków tzw. aftermarketowych również muszą stosować się do pewnych norm, ale nie są one tak liczne, szczegółowe i surowe jak kryteria, którym muszą sprostać firmy pracujące na rzecz koncernów samochodowych. Mówiąc w dużym uproszczeniu, normy te określają, jakie powinny być minimalne parametry klocków. Tym samym wytwórcy klocków kierowanych na rynek wtórny mogą sobie pozwolić na komponowanie mieszanek ciernych, koncentrując się na preferencjach najliczniejszej grupy odbiorców, tzn. użytkowników eksploatujących swe pojazdy w przeciętnych warunkach (prędkość do 100 km/h, średnia moc silnika, dość łatwe warunki drogowe, niezbyt intensywne korzystanie z hamulców, skutkujące stosunkowo niską temperaturą okładzin ciernych). Strategia taka przyjmowana jest tym chętniej, że mieszanki owe z uwagi na liczbę komponentów, proporcje składnikowe oraz technologie produkcji są zwykle wyraźnie tańsze od mieszanek spełniających wymagania firm samochodowych. Jeśli jeszcze uwzględnimy, że nie trzeba wykonywać pracochłonnych badań, testów i korekt niezbędnych do zatwierdzenia produktu OE i uzyskania homologacji producenta samochodu, staje się jasne, dlaczego koszt klocków typowo aftermarketowych może być znacznie niższy niż klocków identycznych z dostarczanymi na pierwszy montaż. Po prostu wiąże się on z jakością i parametrami eksploatacyjnymi wyrobu.\nTajemnica różnych cen\nReasumując, klocki tanie nie mogą być tak dobre (uwzględniając wszystkie parametry eksploatacyjno-użytkowe) jak te, które uzyskały homologację producenta samochodu. Wyjaśnia to, dlaczego wyroby sygnowane przez Ferodo, Textar czy Jurid, czyli firmy należące do niewielkiej grupy dostawców zaopatrujących fabryki samochodów, kosztują więcej niż klocki innych producentów.\nUwzględnić cechy auta\nRównie naturalnym zjawiskiem jest także i to, że właściciele starszych, niedrogich samochodów, poszukując części zamiennych do swych aut, kierują się przede wszystkim ceną. Dotyczy to oczywiście również klocków hamulcowych. A ponieważ przeciętna wieku wszystkich samochodów użytkowanych w Polsce wynosi ok. 12 lat, dzięki czemu wartość wielu pojazdów nie przekracza 2–5 tysięcy złotych, oferta klocków dla tej grupy klientów jest całkiem pokaźna. I wszystko byłoby w jak najlepszym porządku, gdyby tylko właściciele owych niemłodych samochodów stosowali tańsze klocki ze świadomością, jakie są ich parametry (właściwości eksploatacyjne). Rzecz bowiem w tym, że jeśli do 12-letniego BMW o mocy np. 180 KM założymy tanie klocki i pojeździmy „ostro” po krętej drodze w terenie pagórkowatym, może mieć to mało przyjemny finał. A zatem zawsze należy starannie przemyśleć zakup klocków hamulcowych i przy ich wyborze koniecznie uwzględnić nie tylko wartość pojazdu, lecz także inne cechy samochodu oraz przewidywane warunki jego użytkowania.\nJako uzasadnienie takiego postępowania mogą służyć choćby dwa prezentowane wykresy. Pierwszy z nich pokazuje skuteczność hamowania (konkretnie zaś wartość współczynnika tarcia) klocków hamulcowych różnych znanych marek znajdujących się na naszym rynku, w zależności od temperatury okładzin ciernych, na którą z kolei wpływ ma styl jazdy, warunki drogowe (zakręty, góry), moc silnika, ciężar samochodu itp. Oczywiście najlepiej byłoby, aby zależności te miały postać poziomej linii prostej. Oznaczałoby to bowiem, że hamulce w identyczny sposób działają w każdych warunkach. Jak dotąd nikt jednak nie stworzył jeszcze klocków o takiej idealnej charakterystyce i raczej nie zapowiada się, aby komuś się to udało w przyszłości.\nStabilność temperaturowa klocków hamulcowych\nO 30% słabiej\nZ krzywych pokazanych na pierwszym wykresie najbardziej zbliżona do owego nieosiągalnego ideału jest ta oznaczona symbolem FSL (czerwona). W jej przypadku różnica wartości współczynnika tarcia w temperaturze od 100 do 750 oC mieści się bowiem w granicach 12%. Dopuszczalna, choć już gorsza, jest charakterystyka koloru niebieskiego (różnica 25%), pozostałe dwie wskazują wyraźnie na brak stabilności współczynnika tarcia i ogromny spadek skuteczności hamulców (nawet o 30%), zwłaszcza w temperaturach od 100 do 400 oC, czyli najczęściej spotykanych podczas normalnego (zwyczajnego, przeciętnego) hamowania. Przekładając to na praktykę, można powiedzieć, iż naciskając na pedał hamulca z taką sama siłą (co jest naturalnym odruchem każdego kierowcy), raz odczuwamy w przypadku takich klocków prawidłową reakcję hamulców, innym zaś razem (po kilkukrotnym użyciu) nagle zaczynają one działać o 30% słabiej. Jakie mogą być tego konsekwencje, gdy poruszamy się kolumnie samochodów, nietrudno sobie wyobrazić.\nStabilność prędkościowa klocków hamulcowych\nTylko dla powolnych\nDrugi wykres pokazuje, jaka jest wartość współczynnika tarcia (a tym samym skuteczność hamowania) wybranych klocków w zależności od prędkości, od której zaczął się proces hamowania. I tu także ideałem byłaby prosta, pozioma linia. Stosunkowo najbliżej jest do niej krzywym przedstawiającym charakterystykę klocków oznaczonych symbolami FSL i A. Pozostałe krzywe wskazują na znaczny spadek skuteczności hamowania (do 45%) i to już od prędkości ok. 80 km/h. W praktyce oznacza to, że klocki B,K,T nie powinny być stosowane w samochodach, których kierowcy rozpędzają auto powyżej 90 km/h.\nWyciągając wnioski z wyników badań ujętych na obu wykresach, można powiedzieć następująco:\n– W większości przypadków tanie klocki mogą być bez obaw stosowane w samochodach lekkich, o niezbyt dużej mocy, eksploatowanych w terenie płaskim, nie jeżdżących generalnie szybciej niż 80-90 km/h i nie zmuszanych do częstego (względnie intensywnego) hamowania.\n– Przy jeździe dynamicznej (a więc z częstym i silnym hamowaniem), z prędkością większą niż 90 km/h, a także, gdy auto porusza się głównie po terenie górzystym, jest dość ciężkie lub ma silnik o znacznej mocy, używanie klocków słabej jakości (tanich) może być bardzo ryzykowne.\nKonkluzja w tej sytuacji musi zatem brzmieć: w trosce o bezpieczeństwo nasze i innych użytkowników dróg żądajmy montażu klocków hamulcowych sprawdzonych marek, z homologacją producentów samochodów.\nSprawdź naszą ofertę klocków hamulcowych\nIle lat mogą mieć opony? Co ile wymieniać na nowe? Jednym z podstawowych elementów odpowiadających za bezpieczeństwo w pojeździe są opony samochodowe wybrane przez kierowcę. To za ich sprawą auto trzyma się nawierzchni i ma możliwość pełnego przeniesienia mocy silnika.…


Dnia 17 lutego 2013r. odbyło się Walne Zebranie Członków Kurkowego Bractwa Strzeleckiego w Babimoście. Zebranie przebiegało w miłej i sympatycznej atmosferze, za co Wszystkim obecnym serdecznie dziękuję. Walne Zgromadzenie Członków Bractwa wybrało Władze KBS Babimost na kolejną kadencję 2013-2016, w składzie:\nPrezes - Bogdan Radny,\nV-ce Prezes - Stefan Dąbrowski,\nSekretarz - Janusz Zając,\nSkarbnik - Tomasz Heppel,\nMarszałek - Franciszek Frącek,\nChorąży - Michał Szczeszek,\nStrzelmistrz - Wojciech Michalski\nZ Brackim Pozdrowieniem Prezes Bogdan R.\nW minione niedzielne przedpołudnie - 14 października br. przed Kościołem Parafialnym pw. św. Wawrzyńca w Babimoście odbyła się uroczystość poświęcenia przez proboszcza parafii - ks. kan. Ryszarda Kolano - tablicy upamiętniającej niezwykłą działalność kapelana wojskowego, działacza społecznego, politycznego i oświatowego - ks. mjra Stefana Łukowskiego, żyjącego w latach : 1884 – 1941.\nW wygłoszonej homilii w czasie mszy św. ks. proboszcz nakreślił sylwetkę i zasługi bohaterskiego księdza, którego praca niepodległościowa rozpoczęła się od roku 1910 w parafii Janków Zaleśny na terenie woj. poznańskiego, gdzie zorganizował Towarzystwo Czytelni Ludowych.Najaktywniejsza działalność ks. mjra Stefana Łukowskiego przypadła na czas jego pobytu w Babimoście, gdzie będąc wikariuszem w latach : 1913 - 1919 szerzył na pograniczu wielkopolsko - lubuskim myśl o niepodległej Polsce. W okresie zaboru pruskiego głównie księża podejmowali trud organizowania bibliotek ludowych sprawując jednocześnie pieczę nad ich działalnością. Tak było i w parafii babimojskiej. Znajdowały się tu trzy polskie biblioteki dysponujące niewielkim i mało atrakcyjnym księgozbiorem. Poza Babimostem brak było w parafii jakichkolwiek innych polskich bibliotek.Stan ten zmienił się w 1913 r. kiedy w Babimoście podjął pracę duszpasterską ks. Stefan Łukowski.W parafii babimojskiej utworzył osiem bibliotek w tym odrębną bibliotekę przeznaczoną dla dzieci i młodzieży z charakteryzowaną strukturą treściową zbiorów książek, które były wyrazem pedagogicznych idei ks. Stefana Łukowskiego.Było to nowatorskie i niebywałe przedsięwzięcie w zaborze pruskim. Starannie dobrana lektura miała wyposażać w wiedzę oraz kształtować charakter i patriotyczną postawę młodych czytelników. Rozwinął czytelnictwo poprzez odpowiednio dobrany księgozbiór o walorach patriotycznych i poznawczych. W strukturze zbiorów znalazła się twórczość religijna, literacka i poznawcza wybitnych Polaków. Jego patriotyczna, społeczna i aktywna działalność wpłynęła na zmianę czytelniczego regresu.W czasie I wojny światowej ks. mjr Stefan Łukowski organizował tajne oddziały przysposobienia wojskowego młodzieży polskiej.W 1918 r. zorganizował w Babimoście powiatową polsko-niemiecką Radę Robotniczo-Żołnierską.Na początku 1919 r. został aresztowany przez Grenzschutz - niemieckie formacje zbrojne, powołane do walki z polskim ruchem narodowowyzwoleńczym, używane do tłumienia powstań w latach 1918 – 1920. Po wyjściu z więzienia ks. mjr Stefan Łukowski rozpoczął akcję propagandową na rzecz przyłączenia kresów zachodnich do niepodległej Polski. W 1919 r. jako członek delegacji Naczelnej Rady Ludowej udał się wraz z ks. Józefem Pielatowski i Teodorem Spiralskim do Paryża, aby tam przedłożyć Konferencji Pokojowej żądania i postulaty ludności autochtonicznej. O polskości ziem kresowych kilkakrotnie pisał w Dzienniku Poznańskim, w którym zamieścił m.in. patriotyczny artykuł " Co się z nami stanie ? "Aresztowany przez gestapo w październiku 1940 r. zginął w styczniu 1941 r. śmiercią męczeńską wierny Bogu, Kościołowi i Ojczyźnie.Tę heroiczną postać oraz działalność dokumentuje wystawa znajdująca się w Izbie Pamiątek Regionalnych, funkcjonującej przy Bibliotece Publicznej im. Wiesława Sautera w Babimoście udostępniona dla zwiedzających. Do zorganizowania uroczystości poświęcenia tablicy pamięci ks. mjra Stefana Łukowskiego usytuowanej na frontonie Kościoła Parafialnego, wydarzenia o historycznej randze, przyczynili się: pan Stanisław Błoch, Proboszcz Parafii p.w. św. Wawrzyńca w Babimoście, władze miejskie oraz dyrekcja Biblioteki Publicznej w Babimoście.Odświętnego charakteru uroczystości nadała towarzysząca wydarzeniu miejscowa Orkiestra Ochotniczej Straży Pożarnej.\nks. kan Ryszard Kolano\nW sobotę, tj. 10 marca 2012r., juz po raz czwarty odbyło się spotkanie z okazji Dnia Kobiet. Bracia Kurkowi zaprosili Siostrę Ilonę oraz swoje urocze Małżonki - Partnerki Życiowe na uroczysty obiad do restauracji Weimann w Babimoście. Przyjęcie rozpoczął Prezes Bractwa Bogdan Radny, składając Paniom moc gorących życzeń oraz życząc wielu radości, jednocześnie dziękując im za uśmiech jakim obdarzają swoich Panów każdego dnia.\nNastępnie w asyście Wiceprezesa Stefana Dąbrowskiego i Marszałka Franciszka Frącka wręczono Paniom kwiaty wraz z prezentami niespodziankami. Z uśmiechów na twarzach uroczych Pań wnioskujemy, że prezenty niespodzianki były jak najbardziej trafione.\nUroczystość uświetnił również występ kabaretu "nie boski" ze Szczańca. Panowie bawili Towarzystwo wyśmienicie co znalazło potwierdzenie w salwach śmiechów i gromkich braw. Rozmowom i dowcipom nie było końca, uczta trwała do późnych godzin nocnych.


Zamość - zdjęcia ślubne - fotografia ślubna - fotograf Nowy bramkarz w kadrze Legii\nPrzez ostatnie lata Polski Związek Tenisowy często miał kłopoty ze ściągnięciem czołowych zawodników do reprezentacji grającej w Pucharze Davisa. Ta sytuacja jednak uległa radykalnej zmianie - uważa kapitan polskiej drużyny Radosław Szymanik. Belgijski parlament jednogłośnie przyjął ustawę zakazującą zasłaniania twarzy w miejscach publicznych. Choć mowa o terroryzmie, to w praktyce dotyka ona muzułmańskich kobiet. To pierwszy taki zakaz w Europie. Został on już oprotestowany przez środowiska muzułmańskie oraz niektórych obrońców praw człowieka. Pastor Martin Ssempa pokazuje w kościele w stolicy Ugandy, Kampali, filmy z homoseksualną pornografią, zabiegając w ten sposób o poparcie dla proponowanej ustawy, która przewiduje karanie homoseksualistów śmiercią.\nGroźne pożary lasów, od wielu dni szalejące w Grecji, dotarły do wschodnich obrzeży Aten. 600 kilometrów na godzinę i zderzenie. W środę ujawniono amatorski film pokazujący chwile tuż po kolizji dwóch samolotów brytyjskiej elitarnej grupy "Red Arrows". Na szczęście obyło się bez ofiar śmiertelnych - jeden pilot katapultował się, a drugiemu udało się bezpiecznie wylądować. Prezydent Lech Kaczyński podczas spotkania z reprezentacją piłkarzy ręcznych, która zajęła czwarte miejsce w mistrzostwach Europy, zaproponował, by Polska postarała się o organizację mistrzostw świata w tej dyscyplinie sportu.\nKryzys finansowy w Ruchu Chorzów, który groził bytowi najbardziej utytułowanego polskiego klubu piłkarskiego to już na szczęście historia. Wraz z nowym sponsorem - firmą Tauron w ekipie "Niebieskich" pojawią się nowe twarze w drużynie. Holenderska agencja adopcyjna poinformowała w czwartek, że samolot, na pokładzie którego jest 109 haitańskich dzieci adoptowanych przez holenderskie rodziny, już wyleciał ze stolicy Haiti, Port-au-Prince.\nGłówny temat w prasie amerykańskiej to rządowy raport o zaniedbaniach wywiadu, które umożliwiły próbę zamachu na amerykański samolot w Boże Narodzenie. Gazety nie krytykują w większości reakcji prezydenta Baracka Obamy, ale są zdumione skalą zaniedbań. Amerykańscy rybacy znaleźli na Pacyfiku zagubioną łódź, której pasażerowie twierdzą, że na pełnym morzu spędzili ponad dwa miesiące. Grecja świętuje Dzień Niepodległości skromniej niż zazwyczaj - z powodu kryzysu finansowego. Doroczna parada wojskowa w Atenach odbędzie się bez czołgów i samolotów.\nŻona premiera Włoch Silvio Berlusconiego, Veronica Lario, która zażądała separacji i rozwodu, domaga się od niego na utrzymanie kwoty 3,5 miliona euro miesięcznie - poinformował dziennik "Corriere della Sera". Kubański więzień polityczny Orlando Zapata Tamayo zmarł w szpitalu w Hawanie po strajku głodowym - poinformowali kubańscy dysydenci. Opinia publiczna w Niemczech jest oburzona: w związku ze zbliżającym się sezonem zimowym, ministerstwo zdrowia zarządziło masowe szczepienia przeciwko świńskiej grypie. Problem w tym, że wywołujący mniej skutków ubocznych preparat zamówiono wyłącznie dla rządu i wojska.\nGrupa E: Japonia - Kamerun\nWyniki ostatnich sparingów wskazują, że Japonia i Kamerun nie odegrają znaczących ról w piłkarskich mistrzostwach świata w RPA. Do ich pierwszego w historii bezpośredniego meczu w finałach MŚ dojdzie w poniedziałek, 14 czerwca, w Bloemfontein (godz. 16.00).\nTurcja: Ponowne aresztowanie oficerów, oskarżonych o spisek\nUkraina: Europejscy ministrowie chwalą wybory\nMinistrowie ds. europejskich Polski, Wielkiej Brytanii, Niemiec i Francji chwalą Ukrainę za demokratyczne wybory prezydenckie z 17 stycznia oraz zachęcają do reform, które wzmocnią ją samą oraz jej pozycję w stosunkach z Unią Europejską.\nIran: zatrzymano znanego reżysera\nSzamba betonowe Oświęcim | kosze delikatesowe


Modelowanie twarzy własnym tłuszczem Łódź od 1 500 zł | Kliniki.pl\nModelowanie twarzy własnym tłuszczem Łódź\n9,7 / 10 • Znakomita • 676 opinii\nLekarze wykonujący modelowanie całej twarzy własnym tłuszczem w Łodzi\nW Łodzi posiadamy w ofercie 4 specjalistów, którzy są ekspertami od tej usługi. Lekarze przyjmują pacjentów w 6 różnych placówkach. Usługa modelowanie twarzy własnym tłuszczem w Łodzi jest najczęściej wykonywana przez lekarza wykonującego zabiegi medycyny estetycznej i chirurga plastycznego.\nModelowanie całej twarzy własnym tłuszczem Łódź - cena\nPrezentujemy poniżej ceny procedury modelowanie całej twarzy własnym tłuszczem w 6 placówkach w Łodzi. Najniższa cena wynosi 1500 zł w Pulsmed, najwyższa to 5900 zł, natomiast średni koszt to 3967 zł.\nIle kosztuje modelowanie całej twarzy własnym tłuszczem w Łodzi?\nPoniższy wykres przedstawia wizualnie minimalne i maksymalne ceny najpopularniejszych metod w ramach usługi modelowanie całej twarzy własnym tłuszczem w łódzkich placówkach:\nModelowanie całej twarzy własnym tłuszczem w Łodzi - gdzie najlepiej?\nMetoda pozyskiwania komórek macierzystych ADSC z własnej tkanki tłuszczowej jest istotnym przełomem w chirurgii plasycznej, a wzbogacenie graftu tłuszczowego o dodatkowe komórki macierzyste ADSC wzmacnia trwałości leczenia i jego efekt, zapewniając lepsze gojenie przeszczepianej tkanki tłuszczowej i proliferację nowych naczyń krwionośnych, wyjaśniają eksperci metody z Kliniki Pulsmed w Łodzi, która należy do GSCN (Global Stem Cells Network) – międzynarodowej sieci placówek, prowadzących badania z zastosowaniem komórek macierzystych w medycynie.\nLipomodeling twarzy w Łodzi\nSzpital Pulsmed, który wykorzystuje technologię izolowania komórek macierzystych z własnej tkanki tłuszczowej pacjenta, z powodzeniem stosuje autologiczny transfer komórkowy w terapiach anti aging – do wypełniania ubytków i odwracania oznak starzenia. Wzbogacony o komórki ADSC lipograft jest podawany z powrotem pacjentowi w celu rekonstrukcji wolumetrycznej ubytków tkanek twarzy oraz modelowania jej podzespołów, m. in. policzków i ust. Klinika oferuje możliwość zamrożenia części pobranej tkanki tłuszczowej do powtórnego zastosowania, a materiał komórkowy należy wykorzystać w ciągu roku.\nArt Estetyka Medycyna Estetyczna jest kolejną placówką, gdzie możemy skorzystać z nowoczesnej metody modelowania tkanek miękkich ciała poprzez autologiczny przeszczep tłuszczu. Dwuetapowa procedura polega na pobraniu materiału z miejsca dawczego, odwirowaniu go i połączeniu z komórkami macierzystymi. Tak przygotowany wypełniacz podawany jest przy pomocy kaniuli w miejsca biorcze (twarz). Metoda, z racji swej naturalności jest w placówce ekologiczną alternatywą dla kwasu hialuronowego i stosowana jest w celu korekcji zapadniętych okolic skroni, policzków czy żuchwy.\nTechnologią, dzięki której otrzymamy specjalnie przygotowaną tkankę tłuszczową do redukcji i wypełniania zmarszczek, dysponuje również Gabinet Medycyny Estetycznej Dream-Med. Oferowany przez nich lipofilling opiera się na analogicznej zasadzie i jest stosowany w celu wolumetrii wskazanych partii twarzy. Stymulujący (odmładzający) efekt oraz krótka procedura sprawiają, że przeszczep tkanki jest tu łączony z innymi zabiegami chirurgicznymi twarzy, m. in. z plastyką nosa. Gabinet prowadzi lek. med. Marzena Majcherczyk, specjalista chirurgii ogólnej.\nPacjenci szukali zabiegu modelowanie całej twarzy własnym tłuszczem w pobliżu Łodzi, w miejscowościach: Konstantynów Łódzki, Zgierz, Pabianice, Łask, Piotrków Trybunalski, Bełchatów oraz Tomaszów Mazowiecki.\nModelowanie całej twarzy własnym tłuszczem na mapie Łodzi


Kasia Madera, BBC World: W polskich mediach niemal wyłącznie politycy rozprawiają o polityce | Dziennik Bałtycki\nKasia Madera, BBC World: W polskich mediach niemal wyłącznie politycy rozprawiają o polityce\nDariusz Szreter 24.06.2015\nZ Kasią Maderą, dziennikarką BBC World, laureatką nagrody im. Macieja Płażyńskiego, rozmawia Dariusz Szreter.\nJak z perspektywy BBC wyglądają polskie media?\nJestem zaskoczona tym, ile się w nich rozmawia o polityce. Ilekroć włączam polską telewizję, trafiam na rozmowy roztrząsające detale życia politycznego. Brakuje mi materiałów o społeczeństwie, w takim bardziej codziennym ujęciu. W BBC właśnie to staramy się przede wszystkim pokazać. Oczywiście, wiadomo, że polityka dotyka wszystkiego, co robimy, ale zadaniem dziennikarzy jest właśnie pokazanie tego, jak ona dotyka. Ile kosztuje mleko i dlaczego podrożało? A w polskich mediach niemal wyłącznie politycy rozprawiają o polityce. Jestem w szoku, ilekroć przyjeżdżam do Polski i to widzę.\nZ kolei mnie uderzyło to, że BBC w ogóle nie zaprasza polityków jako komentatorów. Komentują zawsze eksperci.\nRobimy wszystko, co możemy, żeby uniknąć obecności polityków na ekranie, także dlatego że ludzie nie chcą ich oglądać. Może dlatego że to przeważnie mężczyźni w określonym wieku, ubrani w garnitury (śmiech). Staramy się pokazać raczej te osoby, które są dotknięte przez to, co owi politycy robią.\nBolączką polskich mediów, wydaje mi się, jest nadmierna koncentracja na tematyce krajowej. A jak to jest w Wielkiej Brytanii?\nJa pracuję dla BBC World, czyli kanału międzynarodowego, gdzie koncentrujemy się na międzynarodowych wiadomościach. Ale oczywiście mamy też kanał krajowy, i nie da się ukryć, że w Wielkiej Brytanii większość newsów jest o Wielkiej Brytanii. To nie jest dobrze, powinniśmy się bardziej otworzyć na tematykę zagraniczną, żeby ludzie się nimi bardziej zainteresowali.\nCo interesuje Anglików, jeśli chodzi o Polskę?\nW Anglii jest bardzo dużo Polaków. Wszyscy znają kogoś polskiego pochodzenia i siłą rzeczy bardziej się interesują Polską. Tusk jest oczywiście znany, ale teraz to już polityk rangi międzynarodowej. Natomiast w trakcie wyborów prezydenckich - mimo że doszło do drugiej tury - za wiele o tym nie mówiono, nie było analiz, debaty.\nZa dwa lata Brytyjczycy zdecydują, czy wyjść z UE. Podobno media już teraz przygotowują się do referendum.\nMedia polityczne cały czas o tym mówią. Pozostałe media wkręcają się w ten temat powoli. Teraz określono datę, prawdopodobnie będzie to we wrześniu 2017 roku, i to jest głównie przedmiotem komentarzy. Natomiast jeśli chodzi o możliwe konsekwencje wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii - to nie myślę, by były one dostatecznie wytłumaczone.\nMacie jeszcze dwa lata! My mamy referendum za dwa-trzy miesiące i też się nie mówi o jego konsekwencjach.\nSama jestem ciekawa, co będzie, jeśli Polska przyjmie brytyjski system wyborczy. W Wielkiej Brytanii bardzo wiele osób domaga się przejścia na system proporcjonalny, a Polacy chcą na odwrót. Cokolwiek się ma, chce się czegoś innego (śmiech). Tak to już jest.\nTamara 24.06.2015 10:52:55\nOna się nazywa MAdera. A BBC to już nie to, co kiedyś. Skażone polityczną poprawnością, że aż miło. Niech się Kasieńka więc zajmie swoim koleżkami. Wujków i cioć "dobra rada" nam nie potrzeba. Polska nie różni się od pozostałych krajów europejskich, w tym zachodnich. To Wielka Brytania odstaje od wszystkiego.


Po debiutanckich publikacjach w połowie lat 90. w prasie krajowej i zagranicznej Stefan Tyczyna został w 1997 r. finalistą Europejskiego Konkursu Fundacji „PEGAZ ” z Hamburga (Kunst für Völkerverständigung „PEGASUS Foundation”).\nW 2001 r. kilka jego wierszy zamieszczono w milenijnej amerykańskiej edycji Antologii poezji emigracyjnej. Drukują go liczące się periodyki kulturalne w Niemczech i Anglii; jest wieloletnim członkiem Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie (Londyn).\n1. Niebieski nieobecny


Czy to koniec Maleca?: Rozdział 6\nMuzyka z klubu „Pandemonium” dudniła jej w głowie. Nie mogła się skupić. Zamiast wypatrywać się rudzielca, jednym uchem wsłuchiwała się muzykę. Klub znajdował się tuż obok. W późne popołudnie został otwarty dla przyziemnych. Tłumy stały w kolejkach aby wpaść na obiad demonów. Jest to ich ulubione miejsce. Często nocni łowcy musieli ratować umierające wilkołaka z macek demonów. Stała przy bocznym wejściu klubu. Tutaj przychodzili palacze, dilerzy, prostytutki. Wyciągnęła sztylet i czekała na informatora. Jak zwykle się spóźnia.\nNiewidoczni kierowali się za dziewczyną. Chłopak był ciekawy częstych wychodzeń Kin, o których nikogo nie informowała. Brała broń ze zbrojowni, wychodziła bardzo wcześnie i wracała bardzo późno. Alec zauważał u niej coraz nowsze blizny, które skutecznie zakrywała. Izzy z podekscytowania kręciła się niespokojnie. Jace tarł rękomi. Chłopak jak zwykle przeczesywał włosy. Czarownica zaczęła się już niecierpliwić. Wyciągnęła sztylet. Nudząc się, podrzucała go do góry. Alec musiał powstrzymać się od kichnięcia. Jakiś bezdomny kot swoicm ogonem połaskotał go po nosie. Izzy rzuciła mu spojrzenie: „Tylko spróbuj, a tego pożałujesz”. Westchnął.\n- Precz stąd - machnął w stronę kota.\nDumny kot prychnął. Pokazał mu swój tyłek i wrócił tam, skąd przyszedł.\nMiała dość czekania. Nie była cierpliwą osobą w tych sprawach. Już miała chować broń i wracać do Instytutu, gdy z cienia wyłoniły się dwie postacie. Pierwszy to był rudzielec, a drugiego nie mogła rozpoznać. Miał na sobie czarny długi płaszcz, szeroki kaptur zakrywający twarz. Coś jej nie pasowało. Rudzielec za bardzo był podekscytowany, próbował to ukryć z marnym skutkiem. Zdradziły go oczy.\n- Co tak długo? - warknęła.\n- Wybacz mi księżniczko, ale miałem do załatwienia pewną sprawę - rzucił jej uśmiech przez który każda kobieta rozpływała się, ale nie ona.\n- Po pierwsze, nie jestem księżniczką. Po drugie, gówno mnie obchodzi, co robiłeś wcześniej, masz zawsze być o wyznaczonej porze. Pamiętaj, że to ty prosiłeś mnie o spotkanie - uniosła władczo głowę.\nMiała dużą przewagę nad rudzielcem. Była wyższa od niego o głowę, szybsza, wysportowana, do tego miała broń. Gorzej jest z tym drugim. Kin nie mogła określić na ile jest niebezpieczny.\n- Obiecuję, że to więcej się nie powtórzy.\n- Mam nadzieje. A teraz gadaj, czego chcesz i kim jest ten kapturnik.\n- Mam dla ciebie propozycje, której nie sposób odmówić - uśmiechnął się tajemniczo.\n- Zobaczmy - prychnęła, schowała sztylet do kieszeni.\n- Wiem, że mieszkasz w Instytucie - przewróciła oczami, jakby tego nie wiedziała. - Chcę abyś ich szpiegowała.\nZamarła. To propozycja ją zaskoczyła, lecz szybko się opamiętała. Zaskoczenie minęło, został sam gniew. Popchnęła go na ścianę, jęknął z bólu. Złapała go za gardło.\nNigdy by się na to nie zgodziła. Właśnie w tym Instytucie znalazła przyjaciela. Miała kogo wnerwiać. Mogła znaleźć ucznia, którego mogła uczyć magii. Nawet Izzy, która jej nie akceptowała, polubiła na własny dziwny sposób. Ruda wydawała się miła, tylko strasznie nieśmiała. A Simon był uroczy na własny sposób.\nDziewczyna była tak wściekła, że nie zauważyła jak dotyka gołej skóry rudzielca. Zazwyczaj ma jakiś szalik bądź sweter z golfem przez co nie musiała go dotykać, ale to teraz nie było ważne. Całkowicie zapomniała o tym drugim, który stał jak zaczarowany.\n- Jeśli myślisz, że będę ich szpiegować to jesteś w błędzie - szepnęła, z jej wolnej ręki tańczyło coraz więcej czerwonych iskier.\n- Ale to świetna okazja, żeby zarobić... - wydusił.\n- Jesteś zwykłym śmieciem - warknęła.\nRzuciła go na ziemię pod same nogi kapturnika. Jej klatka unosiła się bardzo szybko. Sama się nie spodziewała takiej agresji. Owszem, od czasu była agresywna, ale nie aż tak. Próbowała złapać oddech. Czuła jakby przebiegła tysiące kilometrów.\n- Mistrz nie byłby zadowolony - rozmasował gardło, gdzie jeszcze chwilę temu była ręka Nocnej Łowczyni.\n- Tu. Go. Nie. Ma - kątem oka zerknęła na faceta obok.\n- Witaj Kunegundo H… - staruszek ściągnął kaptur.\nDziewczyna zachłysnęła się powietrzem.\n- Mistrzu? - po jej policzkach poleciały łzy.\n- Tak, to ja - chciał ją złapać.\n- Nie! Nie! Mistrz obiecał mi, że nigdy nie powie do mnie po imieniu i nazwisku!\n- Ale Kunegundo…\n- Zamilcz! - wrzasnęła z całych siły.\nNajbliższe ptaki poderwały się do lotu.\n- Kune… - staruszek był coraz bliżej roztrzęsionej dziewczyny.\n- Nie jesteś mistrzem - wyciągnęła sztylet. - Demonie - rzuciła prosto w serce.\nStaruszek spojrzał w sztylet tkwiący w ciele. Czarna krew zaczęła się wylewać. Wrzasnął i zniknął. Przetarła twarz. Łzy rozmazywały jej obraz.\n- Lepiej uciekaj zanim i ciebie zabiję – szepnęła na tyle głośno, aby rudzielec ją słyszał.\nKiwnął głową wystraszony i uciekł. Zmęczona westchnęła. Przeszłość lubiła dawać się we znaki. Usiadła na murku. Miała dosyć. Teraz marzyła o kocyku, książce i świętym spokoju, ale obiecała Maksowi, że wprowadzi go w tajniki magii. Zawsze marzyła o uczniu. Wiele razy rozprawiała o dzieciach. Niby jest Nocnym Łowcą z krwią czarownika. Będzie mogła mieć dzieci? Będzie mogła założyć rodzinę? Znów westchnęła. Przetarła policzki. Wzięła głęboki oddech i wyszła z uliczki. Musiała jak najszybciej dostać się do Instytutu.\nByła zaskoczona gwałtownością na propozycję rudzielca. Niemal podskoczyła ze strachu. Jace rzucił jej pytające spojrzenie, po czym wrócił do obserwowania. Isabelle powróciła do obserwowania.\nDziewczyna powiedziała coś do rudzielca i rzuciła go na beton. Pod same nogi postaci w kapturze. W pierwszej chwili myślała, że to zwolennik Sebastiana, lecz on nic nie robił. Stał jak zaklęty. Okaleczony rudzielec powiedział coś, że czarodziejka się cofnęła. Postać ściągnęła kaptur. Dziewczyna widziała tylko posiwiałe włosy. Po policzkach Kin spłynęły gorące łzy. Zerknęła na Aleca, który ruszył się niespokojnie. Zmarszczyła brwi.\n- Nie! Nie! Mistrz obiecał mi, że nigdy nie powie do mnie po imieniu i nazwisku…! - te słowa przekonały Izzy, że Kin miała okropną przeszłość.\nNagle zrobiło jej się smutno, bo tak źle oceniła dziewczynę. Gdy pierwszy raz ją zobaczyła, to myślała, że widzi damską kopię Jace'a. Dumna postawa. Zniewalający uśmiech. Spojrzenie, które mówi: „Podejdź bliżej, a zginiesz”\n- Izzy - to był Alec. - Musimy już iść - dziewczyna zaczynała kierować się do wyjścia.\n- Ok... - szepnęła.\nGdy dotarła do pokoju od razu rzuciła się na łóżko. Była naprężona jak struna. Mięśnie krzyczały z bólu. Wdychała znajomy zapach. Nie dano jej się cieszyć samotnością, bo ktoś pukał do drzwi. Zerwała się i złapała za wygodniejsze rzeczy.\n- Proszę! - krzyknęła, odwróciła się plecami.\n- Poczekasz chwilę? Idę wziąć prysznic - złapała za pierwsza lepszą koszulkę i weszła do łazienki.\nZaskoczony chłopak na łóżku. Chciał porozmawiać z dziewczyną, podpytać ją, gdzie była, może opowie, co leży jej na duszy. W ostatniej chwili zobaczył podpuchnięte policzki. Rozłożył się na łóżku. Do jego uszu dotarły dźwięki puszczania wody. Rozejrzał się po pomieszczeniu. Dziewczyna nie miała za wiele rzeczy. W szafie czarne rzeczy (szafa była półotwarta), na szafce jedynie zdjęcie zdradzające, że ktoś tu mieszka. Zabrał z szafki zdjęcie. Przedstawiało Kin i Magnusa. Przeczesał włosy. Widać było, że czarownik jej szczęśliwy, widać było jak patrzy z miłością na swoją jedyną córkę. Poczuł ukucie zazdrości. Nie mógł pojąć, czemu czarownik nie powiedział mu o istnieniu Kin. A gdyby byli teraz małżeństwem? Przecież jest od niej starszy tylko o rok! Tatuś Alec ma młodszą od siebie córkę. Jak go tylko zobaczy, będzie musiał z nim porozmawiać. Natychmiast. Odłożył zdjęcie, gdy usłyszał trzask przekręcania zamka. Dziewczyna w mokrych włosach usiadła obok chłopaka. Miała na sobie ulubione dresy i podkoszulkę. Włosy związane w luźny kucyk. Na twarzy nie widać było śladów płakania.\n- Co dusza pragnie? - spytała, jej głos był opanowany, twarz nie wykazywała żadnych emocji.\n- Chciałem się spytać eee, jesteś na mnie jeszcze zła? - dobrze się jej przyjrzał.\nPrzez chwilę nic nie mówiła, tylko patrzyła prosto mu w oczy.\n- Nie - uśmiechnęła się smutno.\n- Co się stało? - poruszyła się niespokojnie.\nDla Aleca był to znak, że z dziewczyną było bardzo źle. Bez zastanowienia przytulił ją do siebie. Zaskoczona zamarła. Myślał, że go odepchnie, ale ona odwzajemniła uścisk. Alec mógł przysiąc na Razjela, że czarownica trzęsła się w jego ramionach.\n- Kin jesteś go… Wybacz nie wiedziałem, że masz gości - Maks zaczerwienił się.\nDziewczyna odskoczyła jak oparzona. Spojrzał na nią zdumiony. Zadziwiała go na każdym kroku.\n- Nic się nie stało, Alec właśnie wychodzi – kiwnął głową i wyszedł, rzucając ostatnie spojrzenie dziewczynie, która zajęta była Maksem.\nWzięła głęboki oddech. Maks wiercił się jakby miał robaki w gaciach.\n- To co chcesz na sam początek wiedzieć? - spytała.\n- Dlaczego z twojej ręki wydobywają się czerwone iskry?\n- To zależy od charakteru i przeszłości. Jestem osobą żywiołową, ruchliwą, jaka jestem jeszcze…? Nie ważne. Magnus... znaczy mój tata, jest osobą spokojną, wyrafinowaną hm.. to dlatego posiada niebieskie iskry.\n- A ja jakie będę miał?!\n- Nie wiem - odpowiedziała szczerze. - To wszystko zależy od tego, jaki jesteś.\n-Jestem miły, cichy i mały to będę miał niebieskie? - Kin zaśmiała się - Czyli nie? Tylko błagam nie różowe! - jęknął.\n- Spokojnie, ten kolor jest przeznaczony dla dziewczyn.\n- Zacznijmy lekcję.\n- Alec! - chłopak siedział w kuchni, popijał swój ulubiony napój, czyli gorącą czekolada.\n- Słucham - oparł się o blat.\n- Widziałeś Maksa? - spytała.\nAlec nie wiedział, co odpowiedzieć. Powiedzieć prawdę czy skłamać? Była jego siostrą, a rodzeństwo nie miało przed sobą żadnych tajemnic. W głębi duszy czuł, że nie powinien.\n- Nie - machnęła ręką. - Tylko…\n- Izzy, co się stało? - spytał troskliwie.\n- Boję się - szepnęła zażenowana. - Nie ufam jej.\n- Jej? - uniósł jedną brew, odłożył kubek.\n- Kin. Ona chcę zabrać mi Maksa.\n- Isabelle. Przesadzasz. Uwierz mi.\nGdy Alec wymawiał pełne imię siostry to wiedziała, że ma rację. Westchnęła.\n- Możesz masz rację…\n- Błagam, tylko nie zamieniaj się w Jace'a, wystarczy nam już dwójka.\n- Rozmawiacie o najprzystojniejszym mężczyźnie na świecie? - do kuchni wszedł Jace.\n- O wilku mowa - prychnęła.\n- Gdzie byłeś? - spytał.\n- Szukałem Clary, myślałem, że już wróciła, ale dalej jest z tym szczurem.\n- No co? - wzruszył ramionami. - Zostałem nauczony mówić prawdę, więc to robię.\n- Uratował ci życie - burknęła.\n- A anioły zaczęły spadać z nieba.\nAlec miał dosyć ich rozmowy, zabrał kubek i ruszył do pokoju.\n- Zamknij oczy - Maks posłusznie wykonał rozkaz. - Teraz wyobraź sobie, że jesteś zwykłym chłopakiem, nikt cię nie lubi, jesteś wyrzutkiem. Pragniesz z całego serca pokazać wszystkim, że potrafisz zrobić coś nieosiągalnego dla zwykłego człowieka. Potrafisz to. Skup się. Wiesz, o co mi chodzi.\nDokładnie obserwowała twarz chłopaka. Miał ściągnięte brwi, przegryzał nerwowa wargę, okulary zjechały na sam koniec nosa. Ręce miał oparte na skrzyżowanych kolanach. Otworzył oczy.\n- Nic się nie stało - powiedział zawiedzony.\n- „Nie trać nigdy cierpliwości; to jest ostatni klucz, który otwiera drzwi.” To właśnie mistrz powiedział mi na pierwszej lekcji, tego właśnie się trzymam, tobie też to polecam - uśmiechnęła się.\n- Nie trać nigdy cierpliwości; to jest ostatni klucz, który otwiera drzwi. - powtórzył za nią.\nKiwnął głową i zamknął oczy.\nSiedzieli do późna. Kin była już zmęczona, ale nie chciała zniechęcać chłopaka zwłaszcza, że zawziął się. Udało mu się na krótką chwilę wyczarować małą iskierkę, która była fioletowa. Cieszył się jak głupi.\n- Maks, musimy już kończyć lekcję, jesteś już zmęczony - chłopak ziewnął. - No widzisz - parsknęła.\n- Dobrze. Dobranoc - szepnął i wyszedł z pomieszczenia.\nZiewnęła. Dzisiejszy dzień mogła zaliczyć do prawie normalnych. Podrapała się po brzuchu, który dał o sobie znak. Ubrała kapcie i wyszła z pokoju do kuchni, która była nowocześnie urządzona. Zrobiła górę kanapek i duży kubek czekolady. Miała już wychodzić, gdy do kuchni wszedł Jace.\n- Witam - burknęła, gdy ten nawet na nią nie spojrzał.\n- A pan Jace umie mówić - klasnęła w ręce. - To teraz mi powiedz czy umiesz pisać słowo kaczka – trafiła w jego słaby punkt.\n- Sarkazm to ostatnia deska ratunku dla osób o upośledzonej wyobraźni - mruknął.\n- Gdybyś był w połowie tak zabawny, za jakiego się uważasz, mój chłopcze, byłbyś dwa razy bardziej zabawny niż jesteś - uśmiechnęła się chytrze, zabrała kolację i wyszła.\nWypełniajcie ankietę! :D\nAutor: Kunegunda o 08:36\nWika :3 10 stycznia 2016 11:35\nPomyLuna 11 stycznia 2016 10:14\nRozdział został dodany do katalogu Kocham Czytać Blogi.