Oleje i smary do kontaktu z żywnością – charakterystyka\nOleje i smary przystosowane do kontaktu z żywnością\nOleje i smary wykorzystywane w branży spożywczej muszą wyróżniać się jak najlepszymi właściwościami – zarówno smarnymi, jak i eksploatacyjnymi. Kluczową rolę odgrywa również ich zgodność z normami określającymi warunki sanitarne oraz bezpieczeństwo żywności, która ma z nimi kontakt. Obecnie producenci oferują wiele rozwiązań, które można idealnie dostosować do konkretnej aplikacji. Co warto o nich wiedzieć? Wyjaśniamy.\nOleje i smary do kontaktu z żywnością – najważniejsze informacje\nWyprodukowanie olejów i smarów, które mogą mieć bezpieczny kontakt z żywnością, nie tylko nie jest łatwe, ale jest dużym wyzwaniem dla producentów. Oferują oni jednak szeroką gamę produktów, które umożliwiają indywidualne dopasowanie środka do konkretnej aplikacji.\nStosując je, warto brać pod uwagę zalecenia producenta, których przestrzeganie gwarantuje, że smarowanie będzie się odbywać właściwie, a przy tym produkowane wyroby będą bezpieczne do spożycia – wyjaśnia ekspert z firmy OIL-TRANS.\nTradycyjne środki smarne, pomimo świetnych właściwości tribologicznych, mają skład chemiczny, który uniemożliwia ich stosowanie w przemyśle spożywczym. Wybierając odpowiedni rodzaj, należy pamiętać, że muszą one nie tylko ograniczać zużycie węzła tarcia i opory ruchu. Ważne, jest także, by przy wysokiej temperaturze zapłonu smar intensywnie nie parował, nie zmieniał się w stan skupienia ani też szybko nie uległ zestarzeniu. Przez cały czas użytkowania musi wyróżniać się właściwą lepkością i napięciem powierzchniowym.\nJak wybrać właściwy środek smarny?\nDobór właściwych środków smarnych w przemyśle jest podstawą – pozwala nie tylko utrzymać ruch, ale jednocześnie koszty na odpowiednim poziomie. Pierwszym czynnikiem, na który należy zwrócić uwagę, są testy, dopuszczenia PZH oraz NSF H1. Warto sprawdzić nie tylko, czy dana substancja może być używana w przemyśle spożywczym, ale też czy nadaje się do konkretnego procesu technologicznego. Co więcej, środki smarne do przemysłu spożywczego nie muszą być wyjątkowo drogie, aczkolwiek przedsiębiorca nie powinien na nich oszczędzać. Ich nieprawidłowe działanie może dość szybko doprowadzić do awarii i przestojów, które generują ogromne straty dla firmy.\nKupujący powinien również zwrócić uwagę na skład substancji. W przypadku stosowania ich w procesie produkcji w składzie nie mogą znajdować się metale ciężkie, takie jak: arsen, selen, rtęć, ołów, kadm czy antymon, ale też substancje rakotwórcze. Ponadto, powinny wyróżniać się wysoką odpornością na działanie wody, wysokie obciążenia i drgania, ale też wysokie i niskie temperatury. Ważne, by wykazywały również obojętność smakową, fizjologiczną i zapachową oraz nie wchodziły w reakcje ze środkami czyszczącymi ani dezynfekcyjnymi.\nDodatki spożywcze – niezbędny składnik słodyczy i deserów


Pokój Atasuke i Tatyany\nTemat: Pokój Atasuke i Tatyany Sob Sie 09, 2014 10:45 pm\nPokój dwuosobowy w kolorze kremowym. Posiada po obu stronach jednoosobowe łózka, biurka i szafy. Dla każdej osoby po jednym meblu. Przy biurku, oczywiście znajdzie się krzesło. W narożniku przy wejściu, stoi szafka z możliwością przechowywania słodkości, herbat, kaw czy soków a nawet podręcznych naczyń, jak kubki, talerzyki i sztućce. Jak ktoś chce, może postawić tutaj czajnik elektryczny zakupiony w sklepie, bądź przywieziony z domu.\nŁazienka znajduje się na korytarzu, nie ma jej w pokoju.\nOstatnio zmieniony przez Atasuke dnia Wto Cze 16, 2015 4:11 pm, w całości zmieniany 2 razy\nTemat: Re: Pokój Atasuke i Tatyany Sob Sie 09, 2014 11:16 pm\nZ przeprowadzką zawsze są problemy. Najgorsze nie jest pakowanie, ale ten strach, że się czegoś zapomni, np. skarpetek, szczoteczki, pasty, czajnika. No po prostu istny horror. I w tym przypadku nie było tak łatwo. Jednak udało jej się spakować swoje najpotrzebniejsze rzeczy do trzech walizek. Tylko kto będzie je nosił... Były one na kółkach, ale przecież trzech rąk nie ma, aby je naraz zabrać. Na szczęście spotkała jakąś dziewczynę, która pomogła jej zanieść bagaże do pokoju. Zanim otworzyła drzwi, klucze zdążyły dwa razy wypaść jej z dłoni. Taka ciamajda... aż dziwne, że na prostej się nie wywaliła. Ustawiła walizki obok łóżka przy ścianie - tak właśnie te sobie zagarnęła. Usiadła zmęczona na nim. Widząc drugie posłanie, westchnęła głośno. Jednak nie będzie miała sama pokoju. Oby nieznajoma osoba okazała się współlokatorką! Przecież z dziewczyną łatwiej jest dość do porozumienia! Ściągnęła buty, aby móc się położyć. Mocno przytuliła niebieską poduszkę do siebie. O, przynajmniej w niej miała oparcie! Podkurczyła nogi jak małe dziecko. Wpatrywała się w wejście, wyczekując nadejścia jakieś osoby. W pokoju było czysto i nie znajdowały się w nim żadne przedmioty, świadczące o czyjeś wcześniejszej obecności, więc musiała zawitać tutaj jako pierwsza. Poczuła wibracje telefonu. Wyciągnęła go i spojrzała na wyświetlacz. Miała jedną wiadomość od... rodziców. Najwyraźniej byli tak zatroskani, że już musieli wiedzieć co u niej. Odpisała im szybko i rzuciła komórkę na czarną walizkę.\nTemat: Re: Pokój Atasuke i Tatyany Sob Sie 09, 2014 11:29 pm\nByć może dziewczyna wchodząc do pokoju, nie dostrzegła znajdującej się dużej torby podróżnej za drugim, wolnym łóżkiem. Wszystko na to wskazywało, że będzie miała współlokatora. Jednakże nie wiedziała, jakiej on będzie płci. Tak się jednak złożyło, że to Atasuke będzie dzielił z nią pokój.\nChłopak w tym momencie był na obchodzie całego Akademika, aby dobrze zapoznać z jego rozmieszczeniem i pomieszczeniami. W końcu wrócił na korytarz, gdzie znajdował jego pokój. Chciał otworzyć drzwi kluczem, ale jak tylko dotknął klamki przekręcając ją, drzwi ustąpiły od razu. Zmarszczył brwi i pchnął je tak, że powoli zaczynały otwierać na oścież.\nWidok dziewczyny w tym pokoju go zaskoczył. Wszedł jednak do środka, przyglądając się jej pozycji.\nZapytał od tak, kierując się w stronę swojej torby, która podniósł i postawił na łóżku, z zamiarem rozpakowania się.\nTemat: Re: Pokój Atasuke i Tatyany Nie Sie 10, 2014 12:04 am\nGdzie tam, Keiko była tak zajęta leżeniem i wpatrywaniem się w drzwi, że nie zauważyła czyjeś torby. Słysząc odgłos kroków na korytarzu, który był coraz głośniejszy, zmrużyła oczy. W końcu drzwi pokoju otwarły się na oścież i do środka wszedł nie kto inny jak... chłopak? Dziewczyna spojrzała na niego zdziwiona. Co tu robił ten człowiek? Nie pomylił przypadkiem pokojów? Do tej chwili miała nadzieję, że to będzie jakaś dziewczyna, nie wróć, była wręcz pewna. Z tego wrażenia to aż usiadła, wypuszczając z rąk poduszkę. Przyjrzała mu się uważnie. Co ona tu robi? Mogłaby się go zapytać dokładnie o to samo. Początkowo wpatrywała się w niego jak w ducha, ale szybko przybrała obojętny wyraz twarzy.\n- Mieszkam. Jak mniemam ty też?\nOdpowiedziała, dopiero wtedy, gdy upewniła się, że odzyskała głos. Spojrzała na jego torbę. Na prawdę zmieścił się tylko do jednej? Normalnie wyczyn. No, ale przecież on należał do płci męskiej, a oni potrafili dokonywać takich rzeczy. W sumie mogła wziąć z niego przykład i sama też się rozpakować. Był jeden problem - nie chciało jej się no i nikt jej nie przymuszał, więc mogła tą czynność odłożyć.\n- Jak ci na imię? Ja jestem Keiko.\nTemat: Re: Pokój Atasuke i Tatyany Nie Sie 10, 2014 12:12 pm\nAtasuke również nie przypuszczał, że pokój będzie dzielić z osobą płci przeciwnej. Sądził, że dostanie jakiegoś nowego kolegę, ale pomylił się z tymi założeniami. Odpowiedź dziewczyny nie zadowoliła go w sumie. Zerknął na nią zza ramienia, kiedy odpowiedziała, zadając tym samym pytanie.\nKrótko odparł wracając do rozpakowywania swojej torby. Mężczyźni nie potrzebują kilku walizek i nie mają takich wielkich potrzeb co kobiety. Jemu wystarczyła jedna duża torba podróżna, aby zabrać ze sobą ubrania, parę kosmetyków i obuwie. Resztę to sobie dokupi, jak będzie mu coś brakowało. Co wykładał na łózko, chował do swojej szafy stojącej pod ścianą.\nNie był w tej chwili zbyt rozmowny. Jednak skoro przychodzi mu mieszkać z dziewczyną w pokoju, odpowiedział na jej pytanie. A przecież dobrze jest znać imię współlokatora.\nTemat: Re: Pokój Atasuke i Tatyany Nie Sie 10, 2014 1:45 pm\nPrzez chwilę patrzyła na to co robi współlokator. Jeszcze nie przyzwyczaiła się do myśli, że będzie dzielić pokój z chłopakiem. Podeszła do torby, która stała najbliżej jej łózka. Skoro nie miała żadnego innego zajęcia mogła równie dobrze zabrać się za tak nudna czynność, jak rozpakowywanie się. Ubrania miała poskładane, więc wystarczyło je tylko przenieść do szafy.\n- Jesteś w klasie dziennej, prawda?\nChłopak nie wyglądał jej na wampira. Większość krwiopijców, których spotkała miało bladą cerę, a Atasuke zdecydowanie nie miał jasnej skóry. Nigdy jeszcze nie spotkała ciemnoskórego wampira. No i zapewne nie przydzieliliby wspólnego pokoju człowiekowi i pijawce. No, ale przezorny zawsze ubezpieczony. I poniekąd chciała jakoś nawiązać rozmowę z nim, choć chyba on się do tego specjalnie nie palił. Jak widać i jego zaskoczyła wiadomość o tym, że nie będzie miał żadnego kumpla w pokoju. Tak czy siak musieli się przyzwyczaić do sytuacji, innego wyjścia nie mieli.\nTemat: Re: Pokój Atasuke i Tatyany Nie Sie 10, 2014 3:16 pm\nCiemnoskórego wampira chyba jeszcze nikt nie widział. Ci to są bardzo rzadkim okazem istot nocy. Gdyby jednak Atasuke był wampirem, nie należałby do tej klasy i nie byłoby go w tym pokoju, tylko znalazłby się w akademiku księżycowym.\nSłysząc jej głupie pytanie, trzymając złożone spodnie w dłoni, odwrócił się w jej stronę przodem.\n- Tak. Tak samo jak Ty. Uczniowie klasy dziennej, zajmują ten sam Akademik. Tylko mi nie mów, że nie wiedziałaś.\nMoże i trochę niegrzecznie się zachowywał, ale nie był w sumie taki jak dawniej. Jego zachowanie uległo zmianie, kiedy ojciec zginął. Kto jednak wie, czy będzie wstanie zmienić jego podejście do wszystkiego co go otacza. Czy kiedykolwiek sprawi, że Atasuke będzie taki jak kiedyś.\nZabrał się ponownie do chowania swoich rzeczy do szafy, tak samo jak i kosmetyki oraz kilka książek, które leżały na samym dnie torby.\nTemat: Re: Pokój Atasuke i Tatyany Nie Sie 10, 2014 3:49 pm\nNo to trafił jej się przemiły współlokator. Słysząc jego odpowiedź prychnęła. Nie ma co, sama radość i wielkie szczęście. Schowała ostatni ciuch, a raczej go po prostu rzuciła do szafy. Czuła, ze dobry humor może lada chwila wyparować.\n- No przecież wiem, nie wyglądasz na wampira.\nZaraz po wypowiedzeniu tych słów, zorientowała się, że powiedziała coś czego zdecydowanie nie powinna. Zakryła sobie usta dłonią. Przecież nie każdy uczeń klasy dziennej wiedział o "tajemnicy" tej szkoły. Czy zawsze musi zrobić coś głupiego już przy pierwszym spotkaniu z kimś? No pięknie ciekawe co tym razem z tego wyniknie. Co jeśli chłopak nic nie wiedział? W najlepszym wypadku może pomyśleć, że to jakaś nienormalna co naczytała się za dużo książek.\nGłupia, głupia, głupia, pomyślała.\nLepiej, żeby już nie starała się nawiązać z współlokatorem jakiejkolwiek rozmowy. Jeszcze same kłopoty z tego wynikną.\nTemat: Re: Pokój Atasuke i Tatyany Nie Sie 10, 2014 5:38 pm\nChwila nieuwagi w rozmowie, może bardzo zmienić jej obieg i zainteresować rozmówcę. Atasuke spojrzał na dziewczynę, która wypowiedziała coś, czego raczej nie powinna. Schowawszy wszystko co miał, zamykał akurat szafę, kiedy to ta wspomniała o wampirze. Patrzył na nią z obojętnością, jakby mu zwisało, do kogo go porównuje.\nUprzedził ją, choć w sumie dostrzegł, iż wiedziała że źle zrobiła. Nie zaskoczyła ani też nie wystraszyła. Atasuke wiedział o istnieniu wampirów. A skoro dziewczyna zdała sobie sprawę z popełnionego błędu, wnioski z tego sama wyciągnie.\nChłopak po chwili położył się na łóżku na plecach, zakładając ręce pod głowę, gapił się w sufit.\n- Mieszkałaś już w jednym pokoju z chłopakiem?\nRzucił od tak. Jakby próbował rozwinąć w jakiś sposób rozmowę. Albo też i poznać zachowanie współlokatorki. Będzie znośna, czy hałaśliwa? Póki co, wydawała się mu chętna na rozmowy.\nTemat: Re: Pokój Atasuke i Tatyany Nie Sie 10, 2014 6:23 pm\nPo jego słowach wywnioskowała, że jednak wie o wampirach. Spojrzała na niego podejrzliwym wzrokiem. Ktoś kto jest nieświadomy, zacząłby się wypytywać albo śmiać z tego. Właśnie z takimi reakcjami się spotykała. Wygląda na to, że oboje wiedzią o tym, że Akademii ma także dość nietypowych uczniów. Po wypakowaniu pierwszej walizki, spojrzała na pozostałe dwie. W jednej z nich spoczywała reszta ubrań. W mniejszej znajdowały się książki, kosmetyki i inne potrzebne rzeczy. Postanowiła się zająć tym później. Miała multum czasu, więc równie dobrze może teraz oddać się błogiemu lenistwu.\n- Jeśli mieszkanie przez weekend z chłopakiem się liczy to tak - odpowiedziała.\nNie miała wielkiego doświadczenia jeśli chodzi o dzielenie pokoju z płcią przeciwną. Chyba nie powinno jej to przeszkadzać, o ile Atasuke nie chrapie. Co może być gorsze niż przerwany sen przez chrapanie współlokatora?\nTemat: Re: Pokój Atasuke i Tatyany Nie Sie 10, 2014 9:25 pm\nPrzy jego osobie, nie miała po co ukrywać wiedzę o wampirach. Chociaż sama się wygadała i tym samym dała mu do zrozumienia, że sama wie o ich istnieniu. Kto wie, może i nawet spotkała takiego na swojej drodze? Atasuke nie miał jeszcze takiej możliwości, ale ta szkoła może to zmienić.\n- Yhym... - Mruknął, przyjmując jej odpowiedź do swojej wiadomości. Mogło się liczyć, przynajmniej wiedział że ona ma chłopaka. Także będzie miał spokój i ta nie będzie się do niego kleiła. Miał też tylko nadzieję, że nie będzie tutaj nikogo spraszała.\n- Stąd. Mieszkam w Yokohamie.\nPewnie będzie zaskoczona, ale taka była prawda. Atasuke urodził się i mieszka w tym właśnie mieście. A że zdecydował się mieszkać w akademiku, to dlatego, że chciał poznać uczniów klasy nocnej.\nTemat: Re: Pokój Atasuke i Tatyany Nie Sie 10, 2014 10:24 pm\nChłopak Keiko należał już do przeszłości. Nie mniej niż pięć tygodni temu zakończył on swoje życie, a raczej został zabity. Niestety dziewczyna nie mogła iść nawet na pogrzeb, gdyż zostały tylko prochy, które i tak wylądowały w rzece. No, ale w takie szczegóły nie będzie wprowadzać ledwo poznanego współlokatora. Nie była to historia, którą opowiada się pierwszej lepszej napotkanej osobie. Mógł być spokojny. Blondynka nie miała żadnego zamiaru się kleić do niego. Nie była typem dziewczyny, która leci na każdego faceta, jaki jej się spodoba. No i jak na razie miała dość jakichkolwiek związków.\n- Twoi rodzice byli jakiej narodowości?\nZapytała go po prostu z zwykłej ciekawości. Nie wyglądał na typowego Japończyka. Gdzie te skośne oczy? No i na dodatek ta ciemna karnacja. Wyciągnęła z małej walizki poduszkę, na której była narysowana flaga Polski. Skoro nie mogła przebywać teraz w ojczystym kraju, to przynajmniej chciała mieć coś związanego w tym krajem. Miała trochę tych rzeczy... dobrze, że na razie spoczywały one spokojnie w walizce. Usiadła na łóżku, opierając się o ścianę. Podkurczyła nogi i przytuliła się do podusi.\nTemat: Re: Pokój Atasuke i Tatyany Pon Sie 11, 2014 12:02 pm\nW przypadku Atasuke, pogrzeb jego ojca odbył się normalnie. Nie był wampirem ale człowiekiem, który zginął podczas wykonywania swojej pracy. Także i to wydarzenia u niego należało już do przeszłości. Zapewne kiedyś oboje o tym sobie poopowiadają, jeżeli się w ogóle polubią. Być może i tak będzie, skoro mieszkają razem i jedno drugiemu na łeb nie będzie wchodziło.\nKeiko nie była pierwszą, która zainteresowała się jego karnacją. Atasuke przywykł do tego, że wyróżnia się z tłumu uczniów. Pytany o to byl już w podstawówce i gimnazjum.\nSpojrzał w jej kierunku, dostrzegając wyjmowaną przez nią poduszkę z biało-czerwonymi barwami. Czyżby to miało określać jej narodowość czy może lubi takie kolory?\n- Matka jest hiszpanką. Ojciec był Japończykiem.\nOdpowiedział tak jakby to nie było nic konkretnie ważnego. Jednak czas w jakim to powiedział, mógłby dawać dużo do myślenia. W końcu nie miał on jednego rodzica.\nJej rysy na twarzy, nie mówiły o byciu Japonką, także był przekonany, że ona bardziej nie jest stąd. A może urodziła się tutaj tak samo jak on? To by wtedy ich coś łączyło, z podobnego przeżycia.\nTemat: Re: Pokój Atasuke i Tatyany Pon Sie 11, 2014 5:26 pm\nTo by wiele wyjaśniało. Skoro jego mama była Hiszpanką, to tłumaczyło po kim odziedziczył ciemną karnację. Przyjrzała mu się uważnie. Nie wyglądał na kogoś, kto ma geny Japończyka. Matka "jest", a ojciec "był"? Odszedł od swojej rodziny? Nie żył? Na razie nie zamierzała pytać. Przecież to nie była jej sprawa, a nie chciała wyjść na jakąś wścibską. Może innym razem wróci do tego tematu.\n- Urodziłam się w Japonii, po pewnym czasie przeprowadziłam się do Polski, no ale wróciłam po dziesięciu latach - odpowiedziała.\nSama do końca nie wiedziała czemu jej rodzice zdecydowanie się na kolejną przeprowadzę. Zawsze kiedy ich pytała, odpowiadali wymijająco, więc po pewnym czasie po prostu odpuściła. Kiedy będą chcieli to sami powiedzą. Przynajmniej miała taką nadzieję.\n- Znasz kogoś tutaj?\nChodziło jej oczywiście o uczniów Akademii. Mieszkał w tym mieście od dawna to mógł już kogoś poznać. Choć różnie bywało.\nTemat: Re: Pokój Atasuke i Tatyany Pon Sie 11, 2014 7:03 pm\nWięc jednak ta poduszka nie miała tych barw bez powodu. Dziewczyna musiała polubić kraj w którym mieszkała przez dziesięć lat. Nie wiedział, że jej rodzice mogli z niego pochodzić. Czy przynajmniej jeden z nich.\nZapewne musieli mieć taki zawód, który wymagał podróży. Z jednego miejsca, na drugie. Ewentualnie mogły być inne przyczyny przeprowadzki. No ale to już nie jego interes. Wiedział przynajmniej że ma do czynienia z japonką, mimo wszystko, na taką nie wyglądała. Musiała mieć korzenie polskie.\nOdpowiedział krótko. Wstał po chwili przeciągając się, jakby był u siebie. Podszedł do okna, wsadzając ręce do kieszeni i spojrzał na teren otaczający akademik. Plac i drzewa. Siedzenie w jednym miejscu było trochę nudne. Chyba zaraz wyjdzie połazić po mieście czy też zwiedzić sobie okolice szkoły. W sumie przydałoby się poznać jej teren. Może znajdzie boiska?\nTemat: Re: Pokój Atasuke i Tatyany Pon Sie 11, 2014 9:37 pm\nSzkoda, że chłopak nie znał nikogo z Akademii. No, ale nic Keiko sobie poradzi. Po terenie szkoły często krążą jacyś uczniowie, więc nie powinna mieć większego problemu, aby kogoś poznać. Może nawet pozna kogoś z klasy nocnej?\n- Może masz ochotę w coś pograć? Piłka, kosz lub coś innego? - zaproponowała.\nLubiła od czasu do czasu pokopać piłkę, porzucać do kosza czy też zagrać w siatkówkę, zawsze to było jakieś zajęcie. Za długie siedzenie w pokoju, mogło doprowadzać do nudy. No chyba, że Atasuke będzie wolał wyjść gdzieś sam. Wtedy blondynka nie będzie go zatrzymywała. Wtedy po prostu się rozejdą i każdy pójdzie w swoja stronę. Choć Kei nie będzie ukrywała, że liczyła na tą pierwszą opcję. Sięgnęła po komórkę, leżącą na walizce, żeby sprawdzić która godzina. Musiała się trochę rozciągnąć, aby ją dosięgnąć, nie wstając z łóżka. No, ale po paru sekundach trudu udało jej się. Wyświetlacz pokazywał parę minut przed piętnastą.\nTemat: Re: Pokój Atasuke i Tatyany Wto Sie 12, 2014 11:46 pm\nTego pytania się z jej strony przenigdy by nie spodziewał. Spojrzał w jej stronę nie ukrywając zaskoczenia ową propozycją.\n- Gracz w kosza albo siatkę?\nZapytał, ciekaw tym razem jej odpowiedzi. Być może dlatego, że miałby w niej kogoś do rywalizacji, no ale, to przecież dziewczyna. Kosz odpadałby ale w siatkę mógł pograć. Nie mają tutaj tylko piłek. A nie wiedział jeszcze, jak wygląda w tej szkole sprawa z wypożyczalnią. Miał też w planie udać się na miasto i kupić sobie co najmniej dwie piłki. Do kosza i siatki.\nJak mu udzieli odpowiedzi, to wtedy zastanowi się, czy miałby na to ochotę. W sumie i tak poznać tereny szkoły by wypadało i ocenić tutejsze boiska.\nTemat: Re: Pokój Atasuke i Tatyany Sro Sie 13, 2014 12:07 pm\nCzasami miała wrażenie, że dla płci przeciwnej wiadomość o tym, że dziewczyna może mieć jakikolwiek kontakt z piłką, była wręcz szokująca. Zaśmiała się w myślach.\n- Od czasu do czasu lubię sobie pograć w kosza, siatkę, mi to tam obojętne - odpowiedziała.\nNie była jakąś mistrzynią w tych dziedzinach, ale też nie grała najgorzej. Ziewnęła, oczywiście zakrywając usta. Jeszcze chwila w tym pokoju, a zaśnie. Wstała i podeszła do okna. Uchyliła je, aby do środka wpadło trochę świeżego powietrza.\n- Ty umiesz grać co nie?\nZawsze mogło się okazać, że zamiast kosza czy siatki wolał spędzać czas inaczej. Przecież nie każdy chłopak musiał ganiać za piłką. Spojrzała na Atasuke pytająco. Jaka będzie jego decyzja?\nTemat: Re: Pokój Atasuke i Tatyany Sro Sie 13, 2014 1:37 pm\nOczywiście, że była szokująca. Jednak Atasuke miał i znał koleżanki, które lubiły grać w piłkę, a przede wszystkim w siatkę. Bywały w drużynach siatkarek tej samej szkoły co on, tylko każdy był przydzielonej grupie według płci. Nie spodziewał się jednak, że szybko pozna kogoś, kto lubi robić to samo co on. I to jeszcze będzie współlokatorka.\n- Tak. W gimnazjum grałem w klubie siatkówki. Później zdecydowałem się na koszykówkę.\nWidział, że się nudziła w tym pokoju. On w sumie tak samo. Nie miał nic przeciwko otwarciu okna, ale to niewiele zmieni. Spojrzał, na Keiko, stojąca tuz blisko niego. Przyjrzał się jej urodzie, od tak z ciekawości. Zaraz jednak skierował swoje kroki do wyjścia.\n- Idę się przejść.\nJeżeli chciała iść z nim, nie będzie miał za złe. Lepsze w sumie to, niż siedzieć bezczynnie w jednym miejscu. Dzisiaj zajęć już mieć nie będą, więc pozwoli sobie na spacery po terenie szkoły i zapozna się z nimi.\nTemat: Re: Pokój Atasuke i Tatyany Sro Sie 13, 2014 10:18 pm\nJej się nigdy nie chciało chodzić na dodatkowe zajęcia, więc nie należała do szkolnych klubów. No i w czasie zajęć dodatkowych w szkole, ona miała inne zajęcia, które wydawały jej się ciekawsze. Odprowadziła współlokatora wzrokiem do drzwi. Więc została sama. Zaczęła wpatrywać się przez okno, stukając palcami w parapet. W pokoju nie miała nic do robienia. No mogła jeszcze rozpakować pozostałe rzeczy, ale to teraz nie wydawało się szczególnie interesujące. Po kilku minutach rozmyślania, postanowiła jednak iść za Atasuke. Może przy okazji natknie się na kogoś lub coś ciekawego. Wyszła z pokoju. Oczywiście zamknęła drzwi na klucz. Nie chciała, aby ktoś wszedł do środka i "pożyczył" sobie jakiekolwiek rzeczy. Po schowaniu kluczy do kieszeni, oddaliła się. Miała nadzieję, że jeszcze dogoni chłopaka.\nTemat: Re: Pokój Atasuke i Tatyany Nie Wrz 14, 2014 4:58 pm\nAtasuke wraz z Keiko i Ruką, wrócili do Akademika Słonecznego. Dwójka skierowała się w stronę swojego pokoju, rozdzielając się z nowym kolegą. Dziewczyna zostawiła swoje rzeczy i postanowiła udać się na spacer. Atasuke nie bronił jej. Miał przynajmniej spokój i czas dla siebie. O dziwo, niespodziankę zrobił mu kuzyn, który napisał do niego w sprawie spotkania. Warto byłoby się zobaczyć i dowiedzieć o co ten chciał mu takiego interesującego przekazać. Umówili się więc na spotkanie i na tym smsowa rozmowa się zakończyła.\nHayashida przeciągnął się, po czym położył na łóżku biorąc jakieś sportowe czasopismo i zaczął sobie przeglądać oraz czytać interesujące go artykuły. Jakoś czas trzeba sobie zbić, skoro miał dzień wolny.\nTemat: Re: Pokój Atasuke i Tatyany Nie Wrz 14, 2014 7:41 pm\nW końcu zawitała w akademiku. Co z tego, że jeszcze nie dotrze do swojego pokoju. Swoją drogą nieźle się zdziwi, kiedy się dowie, że jej pokój, w którym jeszcze nawet nie była, nie należy już do niej. Miała gdzieś zapisany jego numer, ale jakoś nie potrafiła go znaleźć. Nawet nie chciało jej się szukać... Idąc korytarzem, wpadła na wspaniały pomysł! Zapuka do pierwszych lepszych drzwi. I tak miała do dostarczenia list jednej z uczennic. A nóż, widelec i łyżka trafi na odpowiednią osobę. Choćby odwiedziła wszystkie pokoje i tak jej nie znajdzie, a do akademika dla wampirów jej zaglądać nie wolno. Jednak ona nie ma o tym zielonego pojęcia. Tak więc zatrzymała się przed drzwiami pokoju niebieskowłosego. Przez parę sekund zastanawiała się jeszcze, ale w końcu zapukała. Wpierw cicho, wręcz ledwo dosłyszalnie. Drugi raz już o wiele głośniej. Otworzy ktoś? Może po drugiej stronie nikogo nie ma? Wtedy będzie próbować, aż do skutku. Wyjęła małą karteczkę, którą otrzymała od dziwnego faceta w parku.\nTemat: Re: Pokój Atasuke i Tatyany Nie Wrz 14, 2014 8:21 pm\nLeżąc sobie na łóżku, przejrzał prawie całe czasopismo, czytając o wybranych sportowcach. Przeważnie zainteresowany był działem koszykówki i siatkówki, ale na nieszczęście, niewiele takich gazet o nich pisze. Wszyscy jakby uwzięli się na piłkę nożną.\nSłysząc pukanie do drzwi, westchnął. Odłożył gazetę i podniósł się do siadu, po czym wstał i ruszył się w stronę drzwi. Marynarki nie miał na sobie. Koszulę miał rozpiętą pod szyją. Ciepło było w pokoju, niczym w mieszkaniu w bloku. Otworzył drzwi i ukazała się przed nim młoda dziewczyna.\n- Słucham? - Zapytał grzecznie, lecz z obojętnością w głosie. Może chciała się coś zapytać, albo szukała kogoś. Bo o pożyczaniu czegokolwiek raczej nie było mowy. Atasuke, nie dzielił się niemal z niczym co posiadał.\nTemat: Re: Pokój Atasuke i Tatyany Nie Wrz 14, 2014 8:48 pm\nDługo na szczęście nie musiała długo czekać. Była nieco zdziwiona, kiedy drzwi pokoju otworzył jej chłopak. Prawdę mówiąc, od początku spodziewała się, że ujrzy jakąś dziewczynę. Chyba całkowicie zapomniała, że akademik zamieszkują także chłopcy. No nic, musi dalej szukać nieznajomej. Atasuke nie wyglądał na dziewczynę. Taka szkoda. Zerknęła na pokój, mając nadzieję, że ktoś tam jeszcze będzie. Niestety kolejny raz się zawiodła.\n- Nie jesteś Tsuki, co nie?\nIstnieje jeszcze iskierka nadziei, że zna on tą dziewczynę. Wtedy będzie mogła mu przekazać liścik. Choć znając jej "szczęście" tak się nie stanie. Czujnie obserwowała chłopaka. W jej oczach wyglądał na kogoś kto przed chwilą wstał z łóżka po drzemce. Najchętniej sama poszłaby się przespać. Szkoda, że do swojego pokoju miała tak daleko. Oparła się lewą ręką o ścianę.\nOt, poczuła, że chwyta ją pragnienie. Co jej zaszkodzi się spytać? Najwyżej niebieskowłosy ją przegoni.\nTemat: Re: Pokój Atasuke i Tatyany Nie Wrz 14, 2014 9:12 pm\nSpojrzał na dziewczynę nieco zdziwiony jej pytaniem.\nDostrzegł także, że spogląda na wnętrze pokoju, więc uprzedził w razie czego, jej kolejne pytanie, gdyby czasem szukała tej osoby w je go pokoju.\n- W pokoju nie ma nikogo więcej.\nNa drzwiach na pewno były tabliczki z ich nazwiskami i imionami, więc koleżanka nie znajdzie tutaj osoby, którą szuka.\nPoza tym trzeba przyznać, że szybko potrafiła zmieniać temat. Teraz nagle pić jej się zachciało?\n- Jesteś uczennicą tej szkoły?\nNie miała na sobie mundurka, więc w tym przypadku trudno było to stwierdzić. Bo równie dobrze mogła szukać swojej siostry, koleżanki ale nie wiedziała gdzie. Tak strzelał w głowie, ale z drugiej strony, imię Tsuki było także nadawane chłopcom. Więc nic dziwnego, że mogła go pomylić z kimś innym. Albo szukała osoby z tym imieniem, choć nie wiedziała jak wygląda.\nTemat: Re: Pokój Atasuke i Tatyany


Rozpoczęcie zajęć w przedszkolach w roku szkolnym 2017/2018 - Informacje - Wiadomości - e-prawnik.pl\ne-prawnik.pl InformacjeRozpoczęcie zajęć w przedszkolach w roku szkolnym 2017/2018\nOd 1 września 2017 r. wszystkie dzieci w wieku 3-6 lat mają prawo do edukacji przedszkolnej. Obowiązkiem gminy jest zapewnienie miejsca w placówkach wychowania przedszkolnego wszystkim uprawnionym dzieciom, których rodzice chcą, aby korzystały z edukacji przedszkolnej. Ponad 1,3 mln dzieci w wieku 3-6 lat w blisko 22 tysiącach przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych i innych formach wychowania przedszkolnego rozpoczyna właśnie nowy rok szkolny.\nZapewnienie warunków do spełniania obowiązku rocznego przygotowania przedszkolnego oraz realizacji prawa do wychowania przedszkolnego jest zadaniem własnym gminy.\nPrzekazując gminom, z dniem 1 stycznia 1992 r., zadanie zakładania i prowadzenia m. in. publicznych przedszkoli, ustawodawca określił jednocześnie, że jest to obowiązkowe zadanie własne gmin. Rada gminy ustala sieć prowadzonych przez gminę publicznych przedszkoli. W przypadkach uzasadnionych warunkami demograficznymi i geograficznymi Rada Gminy może uzupełnić sieć publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych o inne formy wychowania przedszkolnego. Prawo oświatowe daje także jednostkom samorządu terytorialnego możliwość skorzystania z zasobów, jakimi dysponują przedszkola niepubliczne, na warunkach ustalonych przez jednostkę samorządu terytorialnego – w granicach określonych przepisami prawa oświatowego.\nGmina nie może zrzec się realizacji zadania własnego. Niezapewnienie miejsc wychowania przedszkolnego dzieciom mającym do tego prawo, jest naruszeniem przepisów prawa. Z ramienia państwa kontrolę nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego z punktu widzenia legalności sprawuje właściwy wojewoda. Zgodnie z art. 229 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, rodzice mogą złożyć do właściwego wojewody skargę dotyczącą działalności rady gminy.\nDzieci 6-letnie są obowiązane odbyć roczne przygotowanie przedszkolne w przedszkolu, oddziale przedszkolnym w szkole podstawowej lub w innej formie wychowania przedszkolnego.\nDziecko 6-letnie ma prawo do rozpoczęcia nauki w pierwszej klasie szkoły podstawowej, o ile korzystało z wychowania przedszkolnego w roku szkolnym poprzedzającym ten, w którym ma ono rozpocząć naukę w szkole. Jeśli nie uczęszczało do przedszkola, rodzice mogą również zapisać je do pierwszej klasy. W takim przypadku niezbędna jest opinia poradni psychologiczno-pedagogicznej o możliwości rozpoczęcia nauki w szkole podstawowej. W roku szkolnym 2016/2017 80 proc. dzieci sześcioletnich kontynuowało swoją naukę w przedszkolu.\nPrzypominamy, że od 2017 roku subwencją oświatową zostały objęte dzieci 6-letnie w przedszkolach (kwotą w wysokości ok. 4,3 tys. zł średnio na dziecko). Łącznie samorządy otrzymały w roku 2017 na ten cel kwotę 1,4 mld zł.\nDodatkowe wsparcie dla samorządów połączone zostało ze zwolnieniem rodziców dzieci 6-letnich z opłat za wychowanie przedszkolne. Oznacza to, że edukacja dzieci 6-letnich w przedszkolach publicznych jest bezpłatna. Rodzic opłaca jedynie wyżywienie.\nW projekcie ustawy o finansowaniu zadań oświatowych MEN zaproponowało dotację z budżetu państwa na realizację wychowania przedszkolnego, która naliczana ma być według organu prowadzącego i rejestrującego, nie zaś według położenia przedszkola. Kwestia ta była wielokrotnie poruszana przez samorządy przy naliczaniu dotacji na rozwój wychowania przedszkolnego.\nZdarzają się przypadki przedszkoli funkcjonujących na terenie innej gminy, jednakże środki otrzymuje ta gmina, na terenie której to przedszkole się znajduje. Chodzi tu głównie o gminy wiejskie, prowadzące przedszkole na terenie gminy miejskiej. Mowa jest także o powiatach, mających m.in. oddziały przedszkolne w szkołach podstawowych specjalnych, na które dotacja trafia do gminy, na terenie której znajduje się szkoła.\nW zaproponowanych rozwiązaniach zawartych w projekcie ustawy o finansowaniu zadań oświatowych wskazano, że nauczyciele publicznych innych form wychowania przedszkolnego, prowadzonych przez osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego bądź osoby fizyczne oraz niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego, zostaną objęci przepisami ustawy – Karta Nauczyciela w takim samym zakresie, jak nauczyciele niepublicznych przedszkoli.\nZmiana ta umożliwi tym nauczycielom ubieganie się o kolejne stopnie awansu zawodowego, nagrody kuratora oraz nagrody ministra lub Medal Komisji Edukacji Narodowej. Pozwoli także na korzystanie z form doskonalenia, na które wyodrębniono środki z budżetu wojewody i budżetu ministra edukacji.\nŻeby zapewnić odpowiednią jakość procesu nauczania, w publicznych innych formach wychowania przedszkolnego, przedszkolach, szkołach i placówkach prowadzonych przez osoby fizyczne oraz osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego oraz w niepublicznych innych formach wychowania przedszkolnego, przedszkolach i placówkach oraz szkołach niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych, nauczyciele będą zatrudniani na podstawie umowy o pracę.\nZ systemu oświaty usunięte zostanie stanowisko asystenta nauczyciela i asystenta wychowawcy świetlicy. Jednocześnie w celu umożliwienia kontynuacji wsparcia nauczyciela w przypadkach, w których obecnie ono funkcjonuje, zaproponowany jest przepis przejściowy. Zgodnie z nim osoby zatrudnione w dniu wejścia w życie ustawy na stanowisku asystenta nauczyciela będą mogły nadal pracować na tym stanowisku na dotychczasowych zasadach, nie dłużej niż do 31 sierpnia 2020 r.\nNowa podstawa wychowania przedszkolnego\nW nowej podstawie programowej wychowania przedszkolnego dla przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych oraz innych form wychowania przedszkolnego MEN podkreśliliło, że jego celem jest wsparcie całościowego rozwoju dziecka.\nRealizowane jest ono przez proces opieki, wychowania i nauczania – uczenia się, co umożliwia dziecku odkrywanie własnych możliwości, sensu działania oraz gromadzenie doświadczeń na drodze prowadzącej do prawdy, dobra i piękna. W efekcie takiego wsparcia dziecko osiąga dojrzałość do podjęcia nauki na pierwszym etapie edukacji.\nPrzedszkole jest placówką nieferyjną, to znaczy, że funkcjonuje przez cały rok szkolny, z wyjątkiem przerw, jakie zostaną ustalone przez organ prowadzący. Dzieje się to na podstawie wspólnego wniosku dyrektora przedszkola i rady szkoły lub rady rodziców.\nDyrektor powierza poszczególne oddziały przedszkolne jednemu lub dwóm nauczycielom. Dla dobra dzieci wskazane jest, aby ten sam pedagog opiekował się daną grupą przez cały okres edukacji przedszkolnej.\nOrganizację pracy przedszkola określa ramowy rozkład dnia. Ustala go dyrektor przedszkola na wniosek rady pedagogicznej. Ramowy rozkład dnia powinien uwzględniać zasady ochrony zdrowia i higieny nauczania, wychowania i opieki, a także potrzeby, zainteresowania i uzdolnienia wychowanków oraz rodzaj niepełnosprawności dzieci. Równie istotne są oczekiwania przedstawiane przez rodziców.\nNa podstawie ramowego rozkładu dnia nauczyciel lub nauczyciele ustalają szczegółowy rozkład dnia dla grupy, nad którą sprawują opiekę.\nZa działanie przedszkola, w tym zagwarantowanie bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki, w tym zapewnienie m.in. środków higieny osobistej, artykułów biurowych, zabawek odpowiada organ prowadzący. Nie jest to rolą rodziców. Pobieranie dodatkowych opłat na zakup kredek i innych przyborów – tzw. „wyprawki” jest niezgodne z prawem.\nRodzic powinien jedynie wyposażyć dziecko w przybory pozwalające na utrzymanie higieny osobistej, np. buty na zmianę, chusteczki higieniczne, szczoteczkę i pastę do zębów.\nOsobą odpowiedzialną za właściwą organizację pracy przedszkola, w tym też zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pobytu dzieci w przedszkolu, jest bezpośrednio jego dyrektor - wyjaśnił resort edukacji.\nKomentarze: Rozpoczęcie zajęć w przedszkolach w roku szkolnym 2017/2018\ndzieci nauczyciel nauka przedszkolak przedszkole wychowawca


Budowa trasy S1 w Beskidach: Trwa umacnianie skarpy przed budową ostatniego z tuneli. Drążenie zacznie się w połowie kwietnia | Dziennik Zachodni\nBudowa trasy S1 w…\nAnna Dziedzic 27 marca 2021, 6:02\nZdjęcia z placu budowy beskidzkiej drogi ekspresowej S1 wykonane w marcu tego roku. Zobacz kolejne zdjęcia. Przesuwaj zdjęcia w prawo - naciśnij strzałkę lub przycisk NASTĘPNE GDDKiA\nZimą drogowcy skupili się na tunelach\nBudowa ekspresowej drogi S1 w Beskidach, czyli tzw. obejście Węgierskiej Górki budzi ciekawość obserwujących ten proces ludzi. Prace na budowie trwały przez całą zimę, choć najbardziej intensywne były te przy drążeniu tuneli.\nPrzypomnijmy. Na ponad 8,5 – kilometrowym odcinku tej trasy, budowanej obecnie w Beskidach, powstaną dwa tunele, pod Baranią Górą. Jednak będą to tunele podwójne, czyli każda jezdnia w danym kierunku pobiegnie oddzielnym tunelem. Dlatego w sumie wydrążone będą cztery tunele. Na razie prace postępują na budowie trzech z nich. Dlaczego nie zaczęło się jeszcze drążenie ostatniego z tuneli?\nNa razie umacniają skarpę\n- Przed rozpoczęciem drążenia ostatniego z tuneli, konieczne jest umocnienie skarpy – powiedział nam Marek Prusak, rzecznik Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w Katowicach.\nTe prace trwają właśnie na budowie S1. To dlatego górnicy słowackiej firmy Uranpres (podwykonawcy Mirbudu i Kobylarni, jest generalnych wykonawców tego odcinka) jeszcze nie zaczęli drążyć ostatniego z tuneli. Przed rozpoczęciem tego zadania muszą mieć pewność, że proces ten nie wpłynie negatywnie na stabilność skarpy w tym miejscu.\nJak już wielokrotnie pisaliśmy, tunele na budowie S1 są drążone tzw. nową austriacką metodą drążenia tuneli (NATM).\nNa czym ona polega? Głównym założeniem NATM, jako metody budowy tuneli, jest wykorzystywanie całego górotworu jako konstrukcji nośnej tunelu, pełni ona rolę obudowy wstępnej.\nMetoda polega na znakowaniu miejsc wiercenia otworów oraz ich wydrążeniu. Potem ładuje się do otworów materiały wybuchowe i je detonuje. Następnie usuwa się zbędny materiał skalny lub grunt pozostały po detonacji i buduje się wstępna obudowę. Potem inżynierowie wykonują pomiary geologiczne i dopasowują obudowę do warunków ziemnych. Trzeba tez zabezpieczyć miejsce przed wodami podziemnymi, jeśli to konieczne.\nCztery tunele, ale jakie?\nNajbardziej zaawansowana jest budowa tunelu na jezdni w kierunku Zwardonia. Tunel będzie miał wysokość około 9,5 metra, około 12 metrów szerokości, a odległość między osiami pary tuneli będzie wynosiła od około 33,5 do 37,5 metrów.\nDłuższe tunele powstają w południowo-wschodnim stoku wzniesienia Żarek (+667 m n.p.m.) i częściowo północno-wschodnim stoku wzniesienia Mała Barania (+659 m n.p.m.) - Białożyński Groń. Kolejny z tuneli położony jest na jezdni w kierunku Zwardonia. Jego długość techniczna wynosi około 1 km, a użytkowa około 984 m. Kolejny tunel na jezdni przeciwnej - w kierunku Żywca. Jego długości wynoszą odpowiednio: techniczna - ponad 990 m, a użytkowa prawie 975 m.\nTrzeci drążony tunel jest zlokalizowany w rejonie wschodniego stoku wzniesienia Glinne (+1034 m n.p.m.) na jezdni w kierunku Zwardonia. Jego długość techniczna wynosi 795 metrów, a użytkowa około 834 metry.\nBudowa S1 od Podwarpia do Pyrzowic. Będzie opóźnienie. Wykon...\nPowstanie też pięć estakad, trzy mosty i dwa węzły drogowe\nPrzypomnijmy, że S1 w Beskidach to jeden z najważniejszych ale i jeden z najdroższych z odcinków dróg ekspresowych, jaki obecnie powstaje w Polsce. To również bardzo trudny obszar do budowy drogi, bo przebiega w całości po terenie górskim.\nWystarczy powiedzieć, że średnia cena za kilometr nieco ponad ośmioipółkilometrowego „górskiego odcinka” S1, będącego obwodnicą Węgierskiej Górk,i wynosi 161,7 mln zł.\nCała inwestycja to koszt 1,4 mld zł. Jednak liczba i stopień skomplikowania obiektów inżynierskich w tym miejscu także są imponujące. Wykonawca będzie musiał w tym trudnym terenie zbudować trzy mosty, dwa wydrążone w masywach górskich tunele (830 i 1 km długości), pięć estakad oraz dwa węzły drogowe. Jak na tak krótki odcinek, liczba obiektów jest bardzo duża.


PRYMITYW NASZ POWSZEDNI – bezpukania.eu\nNapisano 15 kwietnia 2016 Autor: ultraW Bez kategorii\nZe skrawków refleksyjnej zadumy wylepić można przaśny świat, który nie ma nic wspólnego z nowoczesnością, a raczej bardziej przypomina dawne mroki. Przerabialiśmy i nicowaliśmy na drugą stronę rozmaite zakamarki i przestrzenie kondycji człowieka, gdzie duch prawa a litera prawa to dwie różne rzeczy. Ruchomość ta zależała zazwyczaj od opcji polityki i specjalnie dziurawego prawka, gdzie zwyczajny ścierwojad mógł czuć się dobrze, ponieważ miał dużo więcej do powiedzenia niż ten od chleba naszego powszedniego. I teraz – uwaga – cała nadzieja w tych skarpetkach złuszczających, które każdy może sobie kupić i zedrzeć ten przejrzały naskórek braku rozsądku.\nW kraju, gdzie nawet żałoba jest polityczna, miasta polityczne, a polityka czkawką się odbija, chociaż etyka znana właściwie tylko homo sapiens powinna się wyróżniać jasnością, przejrzystością, a nawet totalnością jak ten futbol, który potrafił znieść sztywne podziały na formacje.\n„Etyka (z greckiego éthikós – zwyczajny; éthos – obyczaj, zwyczaj),1. zespół norm i ocen moralnych charakterystycznych dla danej zbiorowości społ. (np. grupy społecznej, klasy, warstwy, środowiska), 2. filozoficzna nauka o moralności, zajmująca się wyjaśnieniem i ustalaniem takich kategorii, jak dobro i zło, odpowiedzialność, sumienie, powinności oraz wytyczaniem zasad i norm moralnego postępowania. Dzieli się na aksjologię(teorię wartości) i deontologię (naukę o powinnościach).”\nW starożytnych demokracjach było zdecydowanie prościej. Po pierwsze politycy nie pobierali żadnego wynagrodzenia, a po wtóre wartości były niezaprzeczalnie czytelne, zatem i służebność czy powinność wobec państwa nie podlegała dyskusji.\nObecnie nawet trzeba było wprowadzić parlamentarną Komisję Etyki, choć efektów nikt nie zobaczy, skoro co rusz cnotliwi, a bogobojni posłowie wpadają w straszliwy gniew i żerowiska medialne, robią obrzydliwie niestosowne wycieczki ad personam, głoszą pogardę dla myślących inaczej, a siłę znajdują w agresji przeciw bliźniemu swemu. Wergiliusz w „Eneidzie” głosem dramatycznym pytał: „Skąd tyle gniewu w niebiańskich duszach?” Możemy pytać w nieskończoność skąd tyle nienawiści, ale pytanie pozostanie retoryczne. Dodajmy jeszcze gwoli ścisłości, że w naszych wysokich izbach jest przecież sporo dobrze wykształconych akademików, gdzie język dialogu powinien być znany, a tymczasem na czoło wysuwa się wystudiowane prawo serii dotyczące zacietrzewienia z jasnym komunikatem: następne wybory też musimy za wszelką cenę wygrać. Za tym stwierdzeniem stoi prawdziwa literatura współczesnych demokratów. Cynizm? Ależ skąd. Nie obrażajmy cyników.\nDiogenes Laertios w „Żywotach i poglądach słynnych filozofów” ukazuje zasady postawy cyników, którzy nakazują wieść życie proste, pełne wyuczonych cnót, jeść warzywa, nie dbać o majątek, nie szczycić się pochodzeniem. Krates z Teb rozdał wszystko, co miał i wraz z żoną ruszył o kiju i worku z suszonymi figami, by nauczać innych. Uważał, że „ci, którzy żyją wśród pochlebców, są równie bezbronni jak cielęta pośród wilków.” A znowuż Diogenes zamieszkał w beczce. Kiedy pełen podziwu dla niego król Aleksander zapytał, czego chce, bo wszystko może uzyskać, Diogenes skromnie odparł: „Nie zasłaniaj mi słońca.”\nZatem cynicy nie tylko udowadniali racje, głosili poglądy, ale żyli zgodnie z głoszonymi tezami. Swoje myśli mieli w zwyczaju przyprawiać cum grano salis (szczyptą soli). I tak doradzali Ateńczykom, by uchwalili, że osły mają być końmi. Nielogiczne? Ależ skąd, przecież ci sami Ateńczycy wybrali niekompetentnych generałów i tu dopiero brak logiki. Na pytanie, dlaczego spożywają posiłki z grzesznikami, odpowiadali, iż zdrowy duch nie potrzebuje lekarstwa. Na pytanie, dlaczego pracują w niedzielę, mówili: dzień święty jest dla ludzi, a nie ludzie dla świętego dnia. Najważniejszy jest zawsze szacunek dla człowieka, który posila się zwykłym bochnem przaśnego chleba. A my za to cum grano salis, za tę szczyptę soli potępiamy cyników, sami zaś wylewamy beczki dziegciu i tony agresji na siebie.\nT.S. Eliot martwił się, że mądrość trwoniona jest w rozmytej wiedzy, obecnie martwiłby się o wiedzę trwonioną w informacjach z wysokich izb przywiązanych do dobrostanu demokratycznych parlamentarzystów.\nPomyślmy, jaki kamień filozoficzny wypadałoby wynaleźć, żeby rozproszyć te nasze ciemne wieki, by znaleźć panaceum na wzajemną pogardę albo chociaż przyzwoite uniwersalne rozwiązania, czy choćby sformułować życzliwy komunikat, skoro póki co nie opanowaliśmy metod pozazmysłowych relacji międzyludzkich.\n74 uwagi do wpisu “PRYMITYW NASZ POWSZEDNI”\nGdybym wiedział, dlaczego jest tak nieetycznie w Polsce i jak to naprawić, oznaczałoby to, że z powodzeniem pierś swoją nadstawiam pod przypięcie na niej jakiegoś pokojowego nobla. Ale nie wiem, więc kombinuję z odpowiedzią i coś mi się wydaje, że ta przypadłość wynika głównie z braku szacunku dla człowieka myślącego cokolwiek inaczej. Potem się to nawarstwia; a więc chęć zdobycia władzy, chęć jej utrzymania z drugiej strony. Jak czkawką odbija się konfrontacja: MY – ONI, im gorzej dla nich, tym lepiej dla nas, a jeśli ma się na podorędziu szczekajace kundelki (wszystkie psy serdecznie przepraszam), to interes obrzydzania drugiej strony ma się znakomicie. I wreszcie pojawiają się zaciekli stronnicy – obserwatorzy, którzy największą satysfakcję mają z tego, żę MÓJ przepięknie dołożył TAMTEMU… w końcu nikt nie jest w stanie zapanować ani nad słowem, ani nad gestem czy uczynkiem. Przypomina mi to pewną anegdotyczną scenę, w której światowi przywódcy, w piekielnej, wypełnionej smołą kadzi przebywając, mają satysfakcje z tego, że partner głębiej w czarnej, diabelskiej mazi umoczon… i tym optymistycznym akcentem pozdrawiam\n15 kwietnia 2016 o 23:56\t Odpowiedz\nTym sposobem pełni optymizmu, zapatrzeni w sępie żerowiska z uwarunkowanym partyjnym omamieniem i nowym kultem obrzędowym zgotowaliśmy sobie los o jakim filozofom się nawet nie śniło.\n16 kwietnia 2016 o 00:13\t Odpowiedz\nMyślę, że trafnie, ale i smutnie, racja ten prymityw się upowszechnił. Już nie tylko na szczeblach władzy, wtargnął nawet w naszą prywatność. Dzieje się głównie w obszarach „mieć”, ale także i „być”. Po trupach do celu. Jaki kamień wynaleźć? „Klina się klinem” się pozbywa, „mieczem wojujesz, od miecza zginiesz” mówi przysłowie. Chyba się już tak dzieje, by być na wierzchu nie cofną się przed niczym. Zakończę pewnym cytatem: ” Jeżeli ktoś żyje z tego, że zwalcza wroga, jest zainteresowany tym, aby wróg pozostał przy życiu”. To sformułował Friedrich Wilhelm Nietzsche.\n16 kwietnia 2016 o 06:58\t Odpowiedz\nMnie przeszkadza upiorny konserwatyzm, niekompatybilność, rozbieżność i szukanie wroga. Partie okopane w kawiarnianych klubach dyskusyjnych walczą z sobą i mówią nam, jak mamy żyć. Niepokoją też partykularne interesy, często zamorskie. Przecież czas jedynie słusznych partii już przerabialiśmy. A my dalej bezsilni jak dzieci.\n16 kwietnia 2016 o 20:16\t Odpowiedz\nJeśli świadomość całej tej sprawy jest powszechna, a rzecz dzieje się od szeregu lat to oznacza, że jest to wszystkim na rękę.\n16 kwietnia 2016 o 07:32\t Odpowiedz\nNie wierzę, że wszystkim wszystko jedno. Raczej chodzi o niedojrzałość społeczną. Jesteśmy ugotowani, ponieważ zaplątani we własne cztery nogi, oddaliśmy całą władzę w ręce partii i pozwoliliśmy, by nie było mechanizmów blokujących. Zajęci gadżetami i korporacjami nawet nie zauważyliśmy, że właśnie straciliśmy własną twarz. Kopytko.\n16 kwietnia 2016 o 20:33\t Odpowiedz\nJa wpadam w skrajne oceny, czy aby nasza nacja nie jest skażona czymś, co powoduje takie jadoplucie ? Kuriozalnie, im częściej szczycimy się służbą Bogu, im więcej w nas patriotyzmu, tym bardziej myślę, że to wszystko rzekome.\nRzekomy katolicyzm, rzekomy patriotyzm.\nA żal przecież…..\n16 kwietnia 2016 o 07:47\t Odpowiedz\nTrafna uwaga. Żal tych młodych, bo po nas dostaną niewesołą gospodarkę i brak stabilizacji. Skłóceni niewiele zdziałamy. Pozdrawiam.\n16 kwietnia 2016 o 20:40\t Odpowiedz\nNie wiem – rozsądni wydawałoby się ludzie małpiego rozumu dostają, relatywizują w zależności od politycznej przynależności – uciekłem z wszystkich miejsc naznaczonych polityką! Tego się nie da wytrzymać!\n16 kwietnia 2016 o 10:48\t Odpowiedz\nZamiast w stronę słońca , idziemy w stronę nacjonalizmów. To niebezpieczne zwroty w kulturalnej przecież Europie. Muszę się przyznać, że też wyłączam wszelkie dyskusje, bo wiadomo, że każdy zostaje przy swoim. Nikogo racje czy argumenty nie obchodzą. Spory są potrzebne, by czymś zająć bezmyślnych i tępo wpatrzonych w ekran.\n16 kwietnia 2016 o 20:50\t Odpowiedz\nSmutna ta nasza rzeczywistość. Chciałoby się odciąć od polityki i tych naszych sejmowo- rządowych wiadomości. Jak to jednak zrobić. Pozdrawiam.\n16 kwietnia 2016 o 17:18\t Odpowiedz\nOdcięłam się, ale przecież nie o to chodzi. Najbardziej zdumiewające, że wśród elit (profesor, doktor, magister) słychać podobne lub te same bzdury i głupotę. Mają czelność, a nie mają klasy.\n16 kwietnia 2016 o 21:04\t Odpowiedz\nBardzo, ale to bardzo staram się nie być stronnicza. Bardzo się staram nikogo nie urazić, choć pewnie nie zawsze mi się to udaje. Bardzo staram się rozumieć innych, postawić na ich miejscu, być empatyczną. Bardzo chciałabym być osobą sprawiedliwą, co widzi także belkę we własnym oku. I nagle orientuję się, że to nie moja siła, a słabość, bo górą są ludzie skrajnie nieobiektywni, żerujący na współczuciu innych, arogancko i buńczucznie lekceważący fakty, pozwalający sobie na o wiele za dużo, by nazwać ich kulturalnymi, czy choćby przyzwoitymi. No i mnie Q szlag tafia!\n16 kwietnia 2016 o 18:17\t Odpowiedz\nPozwoliliśmy, by partie decydowały o naszym życiu. To mają coraz więcej uprawnień i coraz większe apanaże oraz niezaprzeczalny dobrostan.\n16 kwietnia 2016 o 21:13\t Odpowiedz\nNo to teraz już wiem dlaczego oglądając wiadomości w TV, dostaję czkawki 🙂 Bardzo mądrze napisany artykuł mówiący o naszej smutnej rzeczywistości.\n16 kwietnia 2016 o 18:18\t Odpowiedz\nNie oglądam i nie słucham, ponieważ nie interesują mnie ani kluby adoracyjno-knajpiane, ani swary z szukaniem wroga, ani układanie mi życia. Jeśli będę mieć zapewniony spokój i stabilizację gospodarczą, to będę się dobrze czuła. Kto z kim i przeciw komu nie interesuje mnie. Sama wiem, jak mam żyć.\n16 kwietnia 2016 o 21:26\t Odpowiedz\nKiedy słucham ciągle tych samych przekazów, zaczynam ziewać. Nie mam żadnych myśli związanych z polityką, bo media wyjałowiły mnie do zera. Człowiek, przynajmniej ja, mam tak: czym bardziej mnie ktoś przekonuje, tym większy stawiam opór, co do jego racji. Politycy, nie bardzo starają się wykazać się w pracy, na rzecz Polski i Polaków. Wielu jest takich, którzy za pieniądze podatników lansują się w mediach, podgrzewając atmosferę, dzięki temu utrzymują się ciągle na fali.\n16 kwietnia 2016 o 19:03\t Odpowiedz\nOczywiście, masz rację. Tylko dlaczego nabieramy się na ten partyjny lans? Jak nie będzie oglądalności, to może ktoś pójdzie po rozum do głowy, że Polak nie wszystko kupi.\n16 kwietnia 2016 o 21:29\t Odpowiedz\nChciałam napisać właśnie to, co napisał Roman.\nTakie to nużące, wszędzie się to wciska, trudno z tym walczyć…\nPozostaje emigracja wewnętrzna…\n16 kwietnia 2016 o 19:29\t Odpowiedz\nI nie widać mechanizmów blokujących zagrożenia. Tracimy powoli twarz, tracimy siły, machamy z beznadziei ręką…\n16 kwietnia 2016 o 21:35\t Odpowiedz\nJest jakaś wada w demokracji, która promuje jednostki przeciętne i małostkowe w polityce. I nie tylko w naszej krajowej.\n16 kwietnia 2016 o 19:32\t Odpowiedz\nObawiam się, że nawet ta obśmiewana paprotka, jeśli dostanie nr 1, to wejdzie do wysokich izb. Taki system wymyślili obrotni.\n16 kwietnia 2016 o 21:38\t Odpowiedz\nNasza demokracja kuleje. A najbardziej jazgoczą ci, których odsunięto od żłoba. To oczywiste, że niełatwo pogodzić się z utratą przywilejów, z których się latami korzystało, tym bardziej, że co poniektórym udowadnia się jakieś ciemne interesy. Będą gardłowali i siali destabilizację ile wlezie. Ja tylko zastanawiam się, kto finansuje te marsze, flagi, plakietki? Mierzi mnie już to ciągłe ujadanie. I bynajmniej – nie głosowałam na obecnie rządzącą partię ani na tę, która rządziła wcześniej. Jednak negowanie wszystkiego a priori i wynoszenie naszych polskich zatargów na forum unijne uważam za nieprzyzwoite. A cały ten bój o TK już mnie tylko śmieszy. Dla mnie TK, to żaden stróż konstytucji, tylko kolejne ciało polityczne, które klepało i zapewne będzie klepać wszystko to, co wymyślą aktualnie rządzący. Bo gdzie był ten trybunał, kiedy okradano mnie z OFE i z dnia na dzień wydłużono mi czas do emerytury o osiem lat, dzieląc tym samym Polaków na równych i równiejszych, bo nie wszystkim ten wiek podniesiono?\nToteż od tej polityki zwiałam dziś na działkę, dałam sobie w kość przy wiosennych porządkach na grządkach i wisi mi ta cała polityka.\n16 kwietnia 2016 o 20:44\t Odpowiedz\nDla polepszenia nastroju:\n16 kwietnia 2016 o 22:24\t Odpowiedz\nCzasem oglądam doniesienia, żeby być na bieżąco , ale ostatnio stwierdzam , że absurdalne zachowania polityków obu stron są zatrważające: tacy ludzie maja decydować o losie kraju? a już zacietrzewienie niektórych poddaje w wątpliwość ich przynależność do religii miłosierdzia.\nPozdrawiam skołowana, choć dziś odbyłam z mężem piękną wycieczkę, po której zresetowałam się i naładowałam baterie.\n16 kwietnia 2016 o 21:47\t Odpowiedz\nSadziłam zioła, siałam warzywa w moim malutkim ogródku. To daje odpoczynek i spokój.\n16 kwietnia 2016 o 22:28\t Odpowiedz\nBaterie naładować i w drogę. Pozdrawiam wycieczkowo.\n17 kwietnia 2016 o 19:23\t Odpowiedz\nKiedyś pisałam u Tatula i tu u Ciebie też mogę powtórzyć, że tematy polityki omijam szerokim łukiem, nie oglądam i nie słucham. Skoro w naszym rządzie nie dzieje się nic ważnego, mądrego i znaczącego dla naszego kraju, to po co mam sobie ciśnienie podnosić. Wolę żyć złudzeniami w swoim świecie bez tych wszystkich intryg i kłamstw jakimi karmią nas nasi rządowi przedstawiciele.\nKu pokrzepieniu serc mogę Ci Ultro napisać, że nie tylko u nas źle się dzieje. Z tego co opowiada mi moja psiapsiółka mieszkająca w New York, Obama tez szaleje i większość ludzi ma już dosyć jego rządów. Wkrótce wybory, wiec przypuszczam, że jego kadencja dobiega końca.\nUściski niedzielne zasyłam 🙂\n16 kwietnia 2016 o 23:49\t Odpowiedz\nPozwolę sobie dopisać w tym miejscu od siebie. Nie do końca mogę zgodzić się z opinią @gabuni (z całym szacunkiem). Moim zdaniem to, co się dzieje za sprawą polityków, niemal nigdy nie pozostaje bez znaczenia. Wiadomo, im mniej jesteśmy na bieżąco, tym lepiej nam się śpi. Tylko że w najgorszym razie o rzeczach istotnych dla losów Ojczyzny i życia Polaków dowiadujemy się po fakcie, gdy już za późno, by przeciwdziałać temu, czego politycy dopuścili się lub co odpuścili. Ciśnienie skoczy tak czy siak, to tylko kwestia czasu i okoliczności, w jakich odczujemy konsekwencje na samych sobie czy w odniesieniu do naszych bliskich. No chyba że ktoś totalnie potrafi przestawić się na charakterystyczną dla Japończyków postawę wyrażającą się w stwierdzeniu: shouganai, czyli – w wolnym tłumaczeniu – i tak, panie, nie poradzisz. Taka postawa ma swoje plusy, jednak z drugiej strony potrafi porazić. Ja z dwojga złego od typowej japońskiej bezwolności wolę polską białą gorączkę, dlatego proszę wybaczyć mi tę kontrę 😉 .\nPozdrawiam podwójnie i przy okazji podwójnego święta konstytucji, gdyż w Polsce i w Japonii obchodzi się je tego samego dnia.\n3 Maj 2016 o 07:39\t Odpowiedz\nTwoje słowa działają jak antydepresant.\nDziękuję za życzenia. I ja zasyłam świąteczne serdeczności.\nUściski przyjmuję, serc pokrzepienie było, teraz to słońca – jak ten Jaś – doczekać.\n16 kwietnia 2016 o 23:55\t Odpowiedz\nOj żebyś wiedziała Ultro, że słonka to mi brakuje, przez weekend było go jak na lekarstwo, bo wychodziło naprzemiennie z deszczem.\nWobec tego dużo tego upragnionego słonka nam wszystkim życzę 🙂\n17 kwietnia 2016 o 22:48\t Odpowiedz\nDziękujemy Słonko za słonko.\n17 kwietnia 2016 o 01:48\t Odpowiedz\nDziękuję, starałam się, choć jestem apolityczna.\n17 kwietnia 2016 o 19:29\t Odpowiedz\nPoruszasz bardzo stary (jak polityka) i bardzo rozległy temat Ultro. Jak widać, to wszyscy komentujący są zniesmaczeni tym, co dzieje się na szczytach władzy. Nie na darmo ktoś mądry powiedział, że władza deprawuje, a władza absolutna deprawuje absolutnie. Możemy w nieskończoność wymieniać ludzi, którzy poddali się tej regule zaprzedając poglądy, sumienie, honor i co tam jeszcze posiadali władzy. Zostali wybrani i teraz przemawiają, głosują i postępują tak, jak im to dyktuje ich nowy pan i władca.\nSmutne to, ale nas też wtłoczono w jakieś kręgi zwolenników, czy nawet wyznawców i podzielono na wrogie obozy. Nie wiele trzeba abyśmy skakali sobie do gardeł i używali napastliwych i obraźliwych argumentów nie po to aby kogoś przekonać tylko po to, aby go zniszczyć\n17 kwietnia 2016 o 08:00\t Odpowiedz\nNadzieję dają enklawy – twórzmy je, wolne od fanatyzmu, z rozsądnymi ludźmi i zrozumiałym (bez nienawiści) językiem – ale bez tolerancji dla agresji i chamstwa. Z czasem będą coraz większe i można będzie nieco lżej oddychać.\nNie znaczy to, że trzeba zaraz popadać w nadmierną „polityczną poprawność” – rozsądku i rozwagi nam trzeba! 🙂\n17 kwietnia 2016 o 13:37\t Odpowiedz\nŚwięte słowa. Przeciętny człowiek żyje innym życiem wolnym od jazgotu i nienawistnej pogardy. Priorytety także ma inne, gdzie rodzina jest najważniejsza, spokój i zwykły pokój, gdzie plucie jadem nie ma prawa istnieć.\n17 kwietnia 2016 o 19:55\nZepsiało to nasze dziennikarstwo, ponieważ podsyca te podziały. Do dyskusji zapraszane są te same żołądkujące się osoby, Żółć ulewana na okrągło. Mądrych z reguły stacje nie zapraszają. Stacje też polityczne, dlatego wyłączam.\n17 kwietnia 2016 o 19:45\t Odpowiedz\nZnalazłem kiedyś cytacik z Rafała Ziemkiewicza odnoszący się do dziennikarstwa :\nWedług niego kamieniem filozoficznym dziennikarstwa jest stosowana konsekwentnie zasada:\nDziękuję. Cytat wart zapisania dla potomnych, niech myślą.\nRacja ten prymityw się upowszechnił brakuje mi słow bo post jest fantastyczny serdecznie i wiosennie pozdrawiam 🙂\n17 kwietnia 2016 o 10:43\t Odpowiedz\nProszę popatrzyć, ile w tych wysokich izbach utraciło własną godność i swoją twarz.\nPozdrawiam także wiosennie.\n17 kwietnia 2016 o 20:03\t Odpowiedz\nWprawdzie wciąż śledzę co się dzieje na arenie politycznej, ale przestałam się tym emocjonować. Świat polityki od zawsze był z etyką na bakier, bez względu na ustój państwa.\nJeśli chodzi o panaceum na cynizm, pogardę, na tzw. mowę nienawiści to może nim być wyłącznie zmiana ludzkiego genotypu, a to jest a wykonalne, z poza tym uczyniłoby z ludzi roboty.\n17 kwietnia 2016 o 11:05\t Odpowiedz\nWystarczy zamknąć dopływ gotówki do koryta i straszno nie będzie. Zostaną ci, którym chce się pracować i zmieniać na lepsze.\n17 kwietnia 2016 o 20:07\t Odpowiedz\nTylko jest małe ale, kasa to nie wszystko. Wśród posłów są również tacy, dla których dieta jest skromnym kieszonkowym. Nie mniej liczy się znalezienie się na afiszu. Dla bycia osobą coś znaczącą, znaną publicznie nie jeden chętnie by dopłacił.\nAntystenes: „Państwa giną wtedy, kiedy nie umieją odróżnić ludzi złych od dobrych.”\nCo za czasy! Nawet cynizm na psy zszedł!\n17 kwietnia 2016 o 11:24\t Odpowiedz\nO, tempora, o, mores – od starożytności rozbrzmiewa i nic nie wskazuje, by zmieniło się na lepsze.\n17 kwietnia 2016 o 20:14\t Odpowiedz\nW kwestiach politycznych postanowiłam się udać na emigrację wewnętrzną, ale mi nie wychodzi. Wciąż się wkurzam…A cyników bardzo cenię.\n17 kwietnia 2016 o 12:40\t Odpowiedz\nJak to dobrze, że możemy emigrować, choćby do wewnątrz. Pozdrawiam.\n17 kwietnia 2016 o 20:16\t Odpowiedz\nMożemy. Tylko wtedy nic się nie zmieni…\nWydaje mi się, że nie mamy wyjścia. Nikt za nas nic nie zrobi.\n19 kwietnia 2016 o 21:30\n17 kwietnia 2016 o 18:56\t Odpowiedz\nMiło mi powitać. Serdeczności dla Ciebie.\n17 kwietnia 2016 o 19:25\t Odpowiedz\nA jednak ktoś tych ludzi wybrał… Ktoś ich popiera, skoro sondaże rosną… Nie ja, nie Ty, to kto?\n17 kwietnia 2016 o 20:43\t Odpowiedz\nPomyślmy: czy mieli duży wybór, skoro kandydatów miernych i wiernych podsuwają partie. I to nam się podoba?\n18 kwietnia 2016 o 10:41\t Odpowiedz\nNam się to nie podoba. Ale w polityce nie chodzi o to, żeby się podobało „szarym masom”, tylko, żeby ci na górze byli zadowoleni… Niestety.\nA, i jeszcze drobny kawałek:\n„Wojna to pokój,\nOrwell, jakiś czas temu…\nInfantylne do bólu: my, wy, oni, nacja.\nA Orwell ciągle aktualny,\nAntropolożka J. Tokarska-Bakir Mówi: „Do faszyzmu brakuje nam w Polsce tylko przemocy. Całą resztę już mamy.” Brr, niewesoło.\nNajgorsze, że coś w tym jest. Hitler, niestety, działał bardzo podobnie.\nHistoria uczy, że wszystko zwykle zaczyna się od wodza, posłusznych ludzi i zastraszających bojówek.\n22 kwietnia 2016 o 17:35\nCoraz trudniej słucha się i ogląda polityków. Jedynki, dwójki i pozostałych „kurskich” zupełnie się nie da,chyba że ktoś ślepo wierzący. Gdyby nie było transmisji Tv,może nie byłoby takich popisów. Politycy schodzą na psy, trzeba by ich rozpędzić aby nie szkodzili Polsce.\n18 kwietnia 2016 o 14:39\t Odpowiedz\nNie chcemy wierzyć, że to dzieje się naprawdę.\n18 kwietnia 2016 o 22:27\t Odpowiedz\nTrzy lata temu postanowiłem odciąć się od politycznego szamba. Nie jest to łatwe w epoce wszechobecnych mediów, ale generalnie jakoś mi się udaje. Polecam! Początki nie są łatwe, zwłaszcza, jak ktoś zaczynał każdy dzień od gazety.pl i TVN24, ale potem już jest z górki:)\n18 kwietnia 2016 o 15:57\t Odpowiedz\nI ja śrubkę już dokręciłam. Zajęłam się bluszczykiem kurdybankiem, który świetnie pasuje do omletu i do piwa. Pozdrawiam.\n18 kwietnia 2016 o 23:18\t Odpowiedz\nTen kurdybanek mnie zaciekawił nawet! Zakupiłem dwie torebki po 50 g – i sobie zasadzę też na oknie – podobno dawniej był używany zamiast pietruszki? 🙂\nZnalazłam kurdybanek na nieużytku i przyniosłam jedną roślinkę, ale wypuszcza mnóstwo rozłogów. Moja mama dodawała do potraw z tłuszczem, jakoby regulował trawienie. Ja dodaję do omletu. Dla wierzących we wszystko: podobno wypędza diabła z domu. Bluszczyk przenieść do ogródka, zimoodporny. Z ciekawszych rośli mam jeszcze cebulę czarownic, czyli czosnek niedźwiedzi, piołun, miętę czekoladową, tymianek różany, curry, słodkie ziele Azteków (szybciej rośnie i większe od stewii) i pierwszy raz pietruszkę japońską.\n22 kwietnia 2016 o 17:26\nEch, gdyby takie skarpetki złuszczające brak rozsądku ktoś jednak wynalazł, to może byłby to ratunek dla takich politycznych zachowań. A póki co, radzę nie denerwować się tym, na co nie mamy wpływu. Ogródek jak najbardziej popieram, jako sposób na wyciszenie 🙂\n18 kwietnia 2016 o 18:30\t Odpowiedz\nMelduję, zioła wsadzone.\n18 kwietnia 2016 o 22:32\t Odpowiedz\nTak, to prawda o czym piszesz.\nTo jest nasza smutna polska rzeczywistość.\nŻle nam wszystkim.\nŻle się dzieje nie tylko w Polsce,\nale poza granicami naszego kraju również.\nStrach pomyśleć co nas Polaków jeszcze czeka.\nJakie podjęte zostaną za nas decyzje.\nCzy na to zasłuśyliśmy?\n21 kwietnia 2016 o 13:43\t Odpowiedz\nMnie prymitywizm kojarzy się również z brakiem wrażliwości i brakiem zasad… Do władzy pchają ludzie o określonej osobowości często narcystycznej, pozbawionej samokrytyki i autorefleksji…. władza może zabić myślenie o tzw. dobru wspólnym…\npozdrawiam i gratuluję dobrego tekstu\n21 kwietnia 2016 o 15:23\t Odpowiedz\nNajtrudniej zrozumieć tych przechodzących z jednej partii do drugiej, jak wiatr zawieje. Pozdrawiam.\n22 kwietnia 2016 o 16:54\t Odpowiedz


Pokaż wyniki od 1 do 45 z 45\nWątek: Speedway Grand Prix 2018\n01-11-2017, 11:27 #1\nPodziękowania: 1,751 w 791 postach\nOstatnio edytowane przez zabovsky ; 01-11-2017 o 11:50\n01-11-2017, 11:37 #2\n01-11-2017, 11:39 #3\nPodziękowania: 1,035 w 709 postach\n01-11-2017, 11:40 #4\nPodziękowania: 2,114 w 1,388 postach\n01-11-2017, 11:41 #5\n01-11-2017, 11:42 #6\nPodziękowania: 1,040 w 613 postach\n01-11-2017, 11:43 #7\n01-11-2017, 11:44 #8\n01-11-2017, 11:53 #9\n01-11-2017, 12:00 #10\n01-11-2017, 12:06 #11\n01-11-2017, 12:22 #12\nPodziękowania: 4,444 w 2,172 postach\n01-11-2017, 12:25 #13\n01-11-2017, 13:27 #14\nPodziękowania: 4,045 w 2,307 postach\n01-11-2017, 13:32 #15\n01-11-2017, 13:32 #16\nZamieszczone przez Rogerson\n01-11-2017, 20:33 #17\n01-11-2017, 21:11 #18\n01-11-2017, 21:57 #19\nPodziękowania: 740 w 423 postach\n01-11-2017, 22:04 #20\n02-11-2017, 00:52 #21\n02-11-2017, 09:55 #22\n18-11-2017, 22:02 #23\n19-11-2017, 07:33 #24\n19-11-2017, 07:38 #25\nPodziękowania: 162 w 107 postach\n19-11-2017, 08:46 #26\nNastępujący użytkownik podziękował forumowiczowi wojtekkssg za jego przydatny post!\n19-11-2017, 16:01 #27\n31-03-2018, 20:46 #28\nSprzedam dwa miejsca na sgp w Warszawie - Sektor G20, rząd 35, miejsca 1167 i 1168. Nominalnie bilety od sztuki po 29 zł, sprzedam za 55 zł. Bez przesyłki jako, że bilety mam w formacie pdf.\nW razie zainteresowania zapraszam na pw.\nNieaktualne - bilety sprzedane.\nOstatnio edytowane przez Rogerson ; 02-04-2018 o 10:03\n05-04-2018, 13:17 #29\nBilety na sgp warszawa!\nPosiadam na zbyciu 2 bilety na SGP w Warszawie.\n1) SEKTOR D12 RZĄD 9 MIEJSCE 111 - EBILET, w formacie *pdf, do druku.\n2) SEKTOR D12 RZĄD 6 MIEJSCE 64\nSprzedam po cenie nominalnej, tj. 119 zł - osobno, lub razem.\n03-05-2018, 10:51 #30\nPodziękowania: 28 w 20 postach\nOdstąpię 4 bilety na Grand Prix w Warszawie po cenie kupna tj. 476 zł.\nLp.\tSEKTOR\tRZĄD\tMIEJSCE\tILOŚĆ\tCENA\tWARTOŚĆ\n1\tD5\t15\t339\t1\t119.00\t119.00\n2\tD5\t15\t340\t1\t119.00\t119.00\n3\tD5\t15\t341\t1\t119.00\t119.00\n4\tD5\t15\t342\t1\t119.00\t119.00\nformat pdf wysyłka via mail\nOstatnio edytowane przez rafalsky ; 03-05-2018 o 19:12\n04-05-2018, 10:55 #31\n+ Pawlicki + jeszcze ktoś\nktoś tu kogoś wyru.... były jasne zasady ZK a tu nagle jedzie i KK i PP... a Zengota? a Lampart? 2 dzikie karty...? Zengota na pewno by nie zrezygnowal. trzeba czekac na tego szostego\nOstatnio edytowane przez Robi ; 04-05-2018 o 11:02\n04-05-2018, 11:48 #32\n[/B]ktoś tu kogoś wyru.... były jasne zasady ZK a tu nagle jedzie i KK i PP... a Zengota? a Lampart? 2 dzikie karty...? Zengota na pewno by nie zrezygnowal. trzeba czekac na tego szostego[/QUOTE]\nSmektała i Lampart znają swoje miejsce w szeregu , dlatego to Zengota pojedzie do Italii na wycieczkę. Realnie nie ma szans na miejsce 1-3. No ale może sie mylę.\nTegoroczne eliminacje do SEC i GP to porażka twórców przepisów.\nPo co powoływać do el . GP aż 64 zawodników aby wybrać TRZECH fuksiarzy, mających swój dzień w challengu ?\nJuż 3 eliminacje i awans po 5 najlepszych byłoby do przyjęcia. To samo w challengu.\nNo ale po co by byli tzw. działacze przyznające DK ?Przecież z czegoś trzeba żyć !!!\nOstatnio edytowane przez Staleczka 3 ; 04-05-2018 o 11:50\n04-05-2018, 12:34 #33\nPodziękowania: 349 w 193 postach\nSmektała pojedzie w Lonigo.\n04-05-2018, 12:38 #34\nczyli kosztem Zengoty jedzie ktos z dwojki KK/PP. bo jakos nie wierze by Zengota zrezygnowal... choc formalnie to nie wiem jak to sie odbylo.\n04-05-2018, 13:09 #35\nPodziękowania: 1,669 w 1,167 postach\nZ tego co wiem to Zengi, po przymusowej rezygnacji z SEC, liczył na te eliminacje do SGP. No i się chłopak przeliczył.\nCzy miałby szanse w Lonigo ? Tego nie wie nikt, ale zasady wydawały się jasne dla wszystkich. I ktoś tu złamał te zasady. Czekam na wypowiedź Grzesia, czy Shrek to w ogóle z nim uzgadniał ? Czy po prostu sam tak zdecydował.\n07-05-2018, 22:04 #36\nPodziękowania: 481 w 319 postach\nKupowal ktos z tej strony bilety na GP?\n08-05-2018, 09:31 #37\nNadal posiadam 2 bilety na SGP w Warszawie.\nSektor D12, tylko oba są w innych rzędach.\nCena nominalna 119 zł, przesyłkę już biorę na siebie.\nEWENTUALNIE ODBIÓR OSOBISTY W WARSZAWIE W DN. 11.05.2018 NA NARODOWYM\nOstatnio edytowane przez antyprzemek ; 08-05-2018 o 09:44\n09-05-2018, 14:43 #38\nWitam, znajomy zrezygnował z wyjazdu i mam jeden wolny bilet na GP. Sektor G29 rząd 7 miejsce 205. Bilet w pdf. Cena 79 zł, dychę taniej od ceny nominalnej.\n09-05-2018, 19:31 #39\nPodziękowania: 491 w 238 postach\nSezon w mistrzostwach świata startuje już za trzy dni, dlatego pozwolę sobie na kilka ogólnych wniosków.\nFaworyt nr 1 ? Chyba mimo wszystko - takiego nie ma. Obecnie Fredka jeździ jak Rickardsson w najlepszych czasach, ale czy to potrwa cały sezon ? Jako fan Fredrika bardzo bym mu tego życzył. W Warszawie z całą pewnością będzie faworytem. Nie tylko ze względu na obecną formę, ale również fakt, że zawsze tam dobrze jechał. Będzie to tez dobry sprawdzian mentalny dla Lindgrena. On nigdy nic specjalnie nie musiał w GP. Albo inaczej, nigdy nie startował z takiej pozycji - jako faworyt. Miesiąc przed sezonem kursy na Fredkę jako mistrza świata oscylowały ok. 17,00. Teraz jest 3,5 . A przecież poważny sezon jeszcze tak naprawdę nie ruszył. W każdym razie Szwecja w końcu powinna mieć mocnego zawodnika w stawce, który będzie bił się o medale.\nStandardowo mocny będzie Woffinden mimo, że dla mnie robi się on powoli nudny jak Hancock. Może trochę złe porównanie, bo jednak Tai ma dużo lepszą trasę i jednak inny styl jazdy. Jednak dla mnie to się zrobił taki trochę nudny wyrobnik, nie ma tego polotu, ale jest też coraz bardziej wyrachowany i doświadczony.\nCzłowiek zagadka ? Nicki Pedersen, poważnie ja dalej jakby nie przyjmuję do wiadomości, że wrócił dawny Nicki . Dobre starty, nieustępliwość i najlepsza defensywna w stawce. U niego tendencja spadkowa była widoczna od ładnych kilku sezonów i szczerze mówiąc myślałem, że to już będzie powoli odcinanie kuponów przez Dzika, a tutaj taka niespodzianka. Póki co stawiam przy nim duży znak zapytania, ale nie zdziwi mnie również walka o medal.\nNadzieja - Artiom Łaguta. Dostaje drugą szansę i mam nadzieję, że ją wykorzysta. Kiedyś Woffinden też pierwszy rok w cyklu miał dramatyczny, a jak wrócił to zadziwił cały świat. Tutaj może nie spodziewam się aż takiego boom, bo sądzę, że dla Artioma dobrym wynikiem na dzień dobry byłoby utrzymanie się w TOP 8. Nie ma tego zęba co Grisza, ale w głowie dużo lepiej poukładane i paradoksalnie dlatego może zrobić lepsze wyniki niż jego brat. Wierzę w tego gościa.\nRozczarowanie - Sajfutdinow, Hancock, Doyle, Holder. Jasona póki co nie poznaję. Nie wiem czy się nasycił sukcesami, ale nie widać tego głodu żużla. Do tego ta nerwowa jazda. Myślę, że w końcu ustabilizuje formę na odpowiednim poziomie, ale mistrzostwa nie obroni. W Emila przestałem już wierzyć. Zrobił się po prostu średni z pojedynczymi przebłyskami dawnego geniuszu. Liczyłem na niego rok temu, teraz myślę, że powtórzenie wyniku z 2017 będzie sukcesem. Holdera chyba każdy by już z ulgą pożegnał z tego cyklu. Ktoś fajnie tutaj na forum ostatnio napisał, że Chris kroczy powoli drogą Jonssona i też tak myślę. Dostał łaskę BSI przy przyznawaniu DK, ale jeśli pojedzie kolejny taki sezon to już chyba uśmiechu losu nie będzie. Myślę, że nawet taki Batchelor ze swoją bardzo dobrą dyspozycją z tego sezonu wniósłby więcej do cyklu niż Holder.\nPolacy - Janowski, Dudek, Zmarzlik - każdy z nich może walczyć o medale, ale równie dobrze o utrzymanie w TOP 8. Ciekawostka, bo prezentują trzy tak różne style jazdy. U Zmarzlika problemem wciąż jest głowa. Umiejętności ma zdecydowanie największe, ale pod kopułą dalej się gotuje. Wystarczy wspomnieć ten wypadek z Pedersenem. Moim zdaniem przydałby mu się taki prawdziwy mentor. Jest oczywiście ojciec, któremu bardzo dużo zawdzięcza, ale tutaj to jednak jest wsparcie głównie sprzętowe. Szkoda, że Gollob uległ temu wypadkowi, bo kiedyś się zastanawiałem jakby to było gdyby Tomasz po zakończeniu kariery poważniej zajął się karierą Zmarzlika. Janowski - najbardziej doświadczony, cwany na torze. Największe szanse na mistrza świata daję chyba właśnie jemu, bo już do tego dojrzał. Głowa jest jego mocną stroną, znacząco poprawił trasę. Tylko on ma czasami takie dziwne niewytłumaczalne doły, że nagle jedzie do tyłu i robi przez jakiś czas wyniki w stylu 0,1,1,0,1 i nie da się już tego odrobić. Może teraz będzie inaczej ? Patryka też bym nie lekceważył, bo sezon temu w lidze też jeździł średnio, a nawet gorzej niż obecnie co nie przeszkodziło mu zrobić kapitalnego wyniku w debiucie w GP. Do tego Dudek od zawsze był dla mnie zawodnikiem turniejowym. Jakieś IMP, memoriały, teraz GP - zawsze mocny. W lidze bywało różnie. Taki urok tego zawodnika, a niektórzy już tak mają.\nW przypadku Przemka Pawlickiego nie oczekuję niczego, bo dla mnie on po sezonie z GP się pożegna. Dlatego każdy jego dobry wynik przyjmę jako przyjemną niespodziankę . Dla mnie to mimo wszystko nie jest poziom GP, zbyt dużo błędów na dystansie, które często mściły się w lidze, a co dopiero będzie w GP.\nPozostaje oczekiwać na start w Warszawie i liczyć na to, że to będzie taki wspaniały spektakl jak rok temu.\nJuż 5 użytkowników podziękowało forumowiczowi Reptile za jego przydatny post!\nRogerson (10-05-2018), Rozi22 (10-05-2018), j-rules (09-05-2018), pejotl3 (09-05-2018), sobotch (09-05-2018)\n09-05-2018, 20:20 #40\nPodziękowania: 829 w 526 postach\nCo do Pana Emila Damirowicza to jeszcze wielu w tym roku będzie tutaj przepraszać.\nJeśli tylko kontuzje oszczędzą Emila to czuję w kościach Medal, może nawet złoty. On już do tego dojrzał.\nW Lindgrena nie wierzę, najwyżej z Polaków będzie Maciej Janowski.\n09-05-2018, 20:34 #41\nPodziękowania: 149 w 114 postach\nOby oby tez prorokuje wielki sezon Emila w GP\nZgadzam sie Janos najlepszy , dobrze pojedzie Przemo , rozczaruja Dudi i Zimny\n10-05-2018, 11:13 #42\n3.Tai Woffinden -> medal\n4.Maciej Janowski -> medal\n8.Fredrik Lindgren -> medal\n2.Patryk Dudek -> medal/"8"\n12.Nicki Pedersen -> "8"/medal\n6.Emil Sajfutdinov -> "8"/medal\n5.Bartosz Zmarzlik -> "8"\n1.Jason Doyle -> "8"\n11.Greg Hancock -> "8"/out\n14.Artem Laguta -> out/"8"\n7.Matej Zagar -> out\n10.Chris Holder -> out\n13.Przemysław Pawlicki -> out\n15.Craig Cook -> out\n9.Martin Vaculik -> out\nwychodzi mi ze Tajski i Janowski, Fredka. Troche dalej Dudek. Pozniej Emil i Nicki. Nastepnie Doyle i Zimny. Pozniej Hancock i Łaguta. No i outsiderzy: Holder Zagar Pawlicki Cook\nOstatnio edytowane przez Robi ; 10-05-2018 o 11:17\n10-05-2018, 11:59 #43\nChciałbym żeby w tym roku złoto trafiło do Polaka i jest na to spora szansa, bo imo nie ma takiego faworyta jak rok temu Doyle. Oczywiście są kosmiczne fury Lindgrena, czy Dzik w formie ale kosmiczne fury w sgp ma praktycznie każdy z czołówki i liga raczej nie przekłada się w tym względzie na sgp, a Dzika "lubią" kontuzje, a w sgp łokcie latają na lewo i prawo.\nTai faworytem do złota? No ja nie wiem, na początku sezonu wydawało mi się, że ma furę kosmos i że przygotowanie też ok ale od jakiegoś czasu wróciły demony słabizny w drugich częściach spotkań (kondycja?). Jeżeli w sgp Tai będzie jeździł jak w lidze, to punktów na Top5 pewnie uzbiera ale musi stawiać kropkę nad i, a w lidze tego właśnie mocno brakuje. Z drugiej strony wyrachowanie o którym napisał Reptile może mu przynieść dodatkowe punkty, które w ostatecznej klasyfikacji pozwoli mu na skok o miejsce-dwa, więc na podium. Poza tym trzeba pamiętać, że on już poprzedni sezon ligowy miał mocno meeeeh, a w sgp zrobił brąz.\nCo do Polaków jeszcze trochęszerzej, Magic dobrze wchodzi w sezon już od jakiegoś czasu, potem niestety jest totalny zlot w dół - jak uda się tego uniknąć w tym roku, to ze względu na równą jazdę moze być z tej mąki jakiś chleb. Dudek oby nie powtórzył Kejkeja po srebrnym sezonie, w co nie chce mi się wierzyć, bo Dudek jest dużo lepszym rajderem od Ksysia, a Zimnemu musi się włączyć myślenie na torze i kalkulator w parkingu, wtedy może zaatakuje jeden z medali.\n11-05-2018, 13:54 #44\nPodziękowania: 897 w 516 postach\npo losowaniu numerów lista startowa wygląda tak:\n8. Craig Cook\n10. Artiom Łaguta\n15. Emil Sajfutdinow\n16. Niels Kristian Iversen\n17. Maksym Drabik\n18. Bartosz Smektała\n14-06-2018, 13:24 #45


Autor: Marlow o czwartek, listopada 03, 2016\nleżę-i-czytam 4 listopada 2016 15:17\nMam "Braci" w przekładzie Pomorskiego - na pierwsze czytanie będzie, mam nadzieję, OK (bo dobry czytelnik zawsze czyta dwa razy - na podobieństwo listonosza, który dwa razy dzwoni ;-) ).\nCzy dobrze mi się wydaje, ze znasz już wszystkie polskie tłumaczenia "Karamazowów"?\n"(...) czy neurastenicy mogą zaznać szczęścia?! Tu każdego wystarczy lekko trącić palcem a już podskakuje do sufitu" - czyli 100% Dostojewskiego w Dostojewskim! Neurastenikom szczęścia zaznać trudno (tak sądzę), ale ich powieściowa obecność to dla mnie obietnica arcy-lektury.\nMarlow 4 listopada 2016 15:39\nBez przesady z tą znajomością przekładów, Wodzińskiego przeczytałem trochę z przekory, trochę z ciekawości bo kompletnie głucho o nim w blogosferze - pewnie wydawca zrezygnował z darmowego rozsyłania darmowych egzemplarzy w ramach "współpracy". Po kilkudziesięciu stronach Pomorskiego, to jednak jemu przyznałbym palmę pierwszeństwa, przynajmniej jeśli chodzi o przyswajalność tekstu przez czytelnika. Gwarantuję, że "Bracia Karamazow" zrobią na Tobie wrażenie :-)\nleżę-i-czytam 4 listopada 2016 16:03\nA może to kwestia "trendów", może nawet przekłady po czasie wychodzą z mody? Wrażenie już robią - objętością ;-) Wrócę do Twojego wpisu po lekturze, może wtedy wtrącę coś bardziej "ad rem"!\nMarlow 4 listopada 2016 16:13\nObjętość cegły jest przecież teraz "trendy" - wystarczy porównać książki Bondy, Cherezińskiej więc Dostojewski powinien być choćby z tego powodu w modzie :-)\nQbuś pożera książki 4 listopada 2016 16:33\n"Braci Karamazow" czytałem już czas jakiś temu, ale te piekielne charaktery trudno zapomnieć. Od pewnego czasu przymierzam się do ponownego wzięcia się za dorobek Dostojewskiego, ale zacznę zapewne od "Idioty", do którego słabość mam wielką.\nWróciłem też do linkowanego wpisu o starym tłumaczeniu i dziękuję serdecznie za naprowadzenie mnie na "Zarys problematyki tłumaczeń Braci Karamazow...".\nMarlow 4 listopada 2016 16:51\nMnie z kolei "Idiota" wydaje się jedną ze słabszych pozycji "pięcioksiągu", nie powiem, że najsłabszą bo nie czytałem "Młodzika" ale jednak nie dorównującą "Zbrodni..." ani "Biesom" nie mówiąc już o "Braciach...".\nNie mnie wypowiadać się o jakości tłumaczeń, mogę tylko wyrazić swój pogląd na temat ich przyswajalności :-).\nIga 20 listopada 2016 21:31\nJaka szkoda, że mam już Braci w nowym wydaniu od MG, bo ta okładka jest świetna <3\nMarlow 20 listopada 2016 21:42\nOwszem, wydanie jest nowe ale tłumaczenie stare, i to coś co wypuściło wydawnictwo MG niewiele ma wspólnego z tym co napisał Dostojewski.


Najlepsze gry ekskluzywne na PlayStation 4\nPlayStation 4 wspominane będzie jako konsola, która dostarczyła naprawdę wielu, niekiedy rewolucyjnych gier wideo. W biegu do nadchodzącej dziewiątej generacji konsol warto przystanąć na chwilę i przypomnieć sobie najlepsze tytuły, które umilały nam ostatnie lata rozgrywki.\nWybór czołówki gier ekskluzywnych dla PS4 to szalenie trudna sprawa, jednak chyba jednogłośnie możemy przyznać, że niektóre pozycje wybijały się pod względem jakości na tle innych i zasłużyły na miejsce w takowym zestawieniu.\nPartnerem wpisu jest Media Expert – sklep, w którym kupicie wszystkie wymienione poniżej, a wybrane przeze mnie, gry\nDreams – narzędzie dla początkujących twórców gier\nW przypadku najnowszego dzieła studia Media Molecule trudno jest patrzeć na nie jak na pełnoprawną grę wideo. Jasne, Dreams ma (szalenie krótki) zestaw gotowych poziomów składających się w całość, jednak twór ten jest bardziej gigantycznym i niespotykanie rozbudowanym systemem tworzenia własnych, małych gier wideo, aniżeli samodzielną przygodą.\nOsoby zaznajomione z serią Little Big Planet doskonale wiedzą o tym, jak niesamowicie skomplikowane plansze można stworzyć przy użyciu wbudowanego w grę edytora. W przypadku Dreams sprawa jest jeszcze ciekawsza, bowiem odbiorcy tej produkcji zostali pozbawieni większych ograniczeń (na przykład przymusowego tworzenia poziomów w 2,5D) i w rezultacie mogą oddać się kreacji własnych światów tak, jak sobie wymarzą.\nMedia Molecule zrealizowało swoje ambicje zapoczątkowane jeszcze na poprzedniej generacji konsol i udostępniło graczom stosunkowo prostą w obsłudze i diabelnie zaawansowaną platformę do tworzenia i dzielenia się niesamowitymi pomysłami z resztą niemałej społeczności graczy.\nZa pomocą Dreams udało się stworzyć już setki tysięcy wartościowych produkcji – między innymi remake świętej pamięci P.T – a projekt wciąż jest rozwijany i wzbogacany nowymi narzędziami. Sny zasługują na wyróżnienie za to, jak ogromne pole do popisu dają wyobraźni graczy, która potrafi wykuć naprawdę dużo wartościowych tworów.\nMarvel’s Spider-Man – tak należy robić gry o superbohaterach\nWiele osób bało się tego, czy znany z serii Ratchet & Clank zespół Insomniac Games podoła stworzeniu growej adaptacji przygód Człowieka-Pająka. Na szczęście wszelkie obawy i spekulacje możemy już wsadzić między bajki, bo Marvel’s Spider-Man to kawał naprawdę solidnej produkcji.\nGra wstrzeliła się w pustkę pozostawioną na rynku przez serię Batman Arkham i zaoferowała bardzo podobny model rozgrywki, który wzbogacony został o bardzo satysfakcjonujący, cudowny system bujania się na pajęczynach.\nRównie dobrze wypadła reszta rozgrywki i oprawa audiowizualna, współtworzące naprawdę świetną i wciągającą przygodę, która przypadnie do gustu nie tylko fanom kina superbohaterskiego.\nTo pierwsza od naprawdę wielu lat tak udana próba przeniesienia Petera Parkera na ekrany podłączone do konsol i wszystko wskazuje na to, że nie był to tylko pojedynczy wyskok. Na nadchodzącej generacji pojawi się Spider-Man Miles Morales, które – choć nie będzie tak duże pod względem zawartości, jak swój starszy braciszek – to wzbogaci znaną formułę o kolejne nowości.\nUncharted 4: Kres Złodzieja – piękne pożegnanie ze słynnym awanturnikiem\nChoć nie jestem wielkim fanem serii Uncharted, to bardzo doceniam to, jak świetnie gry te sprawdzają się jako niezobowiązująca rozrywka i jak wysoko stawiają poprzeczkę w kwestii oprawy audiowizualnej.\nKres Złodzieja jest (teoretycznie) ostatnią odsłoną przygód Nathana Drake’a i powiem szczerze, że miłośnicy serii nie mogli sobie wymarzyć lepszego finału tej historii. Gra to rozwinięcie pomysłu na rozgrywkę z poprzednich odsłon cyklu i ten model zabawy wciąż nie zestarzał się ani trochę.\nCałość poprowadzona została w nieco bardziej otwartych lokacjach, co pozwoliło deweloperom na zaimplementowanie jeszcze bardziej spektakularnych krajobrazów, które są częściowo dostępne do zwiedzenia. Dodatkowo sama gra wygląda fenomenalnie i, jeśli miałbym wskazać produkcję, która była swoistym półmetkiem generacji w kwestii jakości grafiki, to byłoby to właśnie Uncharted 4.\nWarto przypomnieć w tym miejscu również o Uncharted: The Nathan Drake Collection, które pozwala na cieszenie się pierwszymi trzema częściami serii z odświeżoną oprawą i w 60 klatkach na sekundę. Jeśli jeszcze nie graliście, to szczerze polecam Wam je nadrobić.\nKup Uncharted 4: Kres Złodzieja\nPersona 5 – nie taki jRPG straszny, jak go malują\nJapońskie gry wideo nie cieszą się w naszym kraju przesadnie dużą popularnością. Powodów jest wiele, ale chyba najbardziej znaczącym z nich jest zatrzęsienie archaicznych mechanik, które niekiedy sztucznie wydłużają rozgrywkę. Persona 5 to swoisty ewenement i pierwsza odsłona serii, która aż tak spodobała się odbiorcom spoza Azji, choć nie oznacza to, że poprzednie gry nie miały jakiejkolwiek bazy fanów na starym kontynencie.\nPersona 5 bardzo zgrabnie łączy satysfakcjonujący system walki z bardzo dobrą fabułą i ładnymi wizualiami. Sama historia nie stroni od kontrowersyjnych tematów i otwarcie się z nimi zmaga, co nadaje licealnej otoczce sporo powagi i pozbawia grę wrażenia obcowania z historyjką rodem z hitowymi serialami Netfliksa.\n„Piątka” to Persona pełną gębą i przypadnie do gustu zarówno osobom dopiero zaczynającym swoją przygodę z serią, jak i największym jej miłośnikom. Jeśli chcecie sprawdzić jedną, najlepszą grę jRPG na PlayStation 4, to niech to będzie właśnie Persona 5.\nHorizon Zero Dawn – to (nie) jest kolejna, typowa postapokalipsa\nPrzygoda Aloy to bardzo dziwaczny przypadek. Z jednej strony jest to dość standardowy pod względem mechaniki przedstawiciel gier z otwartym światem, a z drugiej jest w tej grze coś czarującego, co wyróżniło ją na tle konkurencji na tyle, aby zostać jedną z najlepiej ocenianych gier na PlayStation 4.\nZa sukcesem gry stanęła między innymi charyzmatyczna główna bohaterka i jej przygoda, która choć nie należy do najlepiej napisanych fabuł w historii gier wideo, to wciąż jest na tyle interesująca, by utrzymać graczy przed monitorem i wciągnąć ich na kilkadziesiąt godzin rozgrywki.\nHorizon Zero Dawn jest przepiękną grą, która została wzbogacona o zapierający dech w piersiach i pełen detali świat, który aż chce się zwiedzać. To gra, która w momencie premiery wyznaczała standardy swoją oprawą i chyba wszyscy byliśmy ciekawi tego, jak wyglądałaby ona na mocnym PC. Cóż, już niedługo się o tym przekonamy.\nKup Horizon Zero Dawn\nBloodborne – udany eksperyment twórców Dark Souls\nO ile największe serie ekskluzywne dla PlayStation 4 stanowiły jedynie zachętę do kupna konsoli dla największych fanów Sony, tak wydana w 2015 produkcja studia From Software była prawdziwym system sellerem i magnesem na osoby, które sceptycznie patrzyły na inne tytuły ekskluzywne dla sprzętu Japończyków.\nBloodborne jest przedstawicielem gatunku soulslike, choć charakteryzuje się nieco większą dynamiką starć i kładzie większy nacisk na naukę posługiwania się specyficznym orężem. Zmianie uległ również klimat zwiedzanych przez gracza lokacji, które zamieniły się w wiktoriańskie, ciemne uliczki, którym zdecydowanie nie można odmówić uroku.\nOmawiany tytuł do dziś jest uznawany przez wielu graczy za najlepszego przedstawiciela gatunku i trudno się z tym nie zgodzić. Udane zmiany w mechanice poszły tutaj w parze z fenomenalną stroną artystyczną gry i produkcja ta okazała się prawdziwym hitem godnym uwagi nie tylko największych fanów soulsów, ale też osób chcących rozpocząć przygodę z tego typu rozrywką.\nGhost of Tsushima – fantastyczne pożegnanie z PlayStation 4\nNajnowszy twór studia Sucker Punch nie miał łatwo. Premiera na kilka tygodni po szalenie wyczekiwanym The Last of Us Part II i miano ostatniej, dużej gry ekskluzywnej dla PlayStation 4 działały na wyobraźnię graczy i, co za tym idzie, na niekorzyść Ghost of Tsushima.\nKoniec końców wirtualna podróż Jina Sakaia podołała bardzo wysokim oczekiwaniom i okazała się być jedną z najlepszych gier 2020 roku. Aktualnie jest ona jednym z najlepiej ocenianych tytułów ekskluzywnych w historii konsoli i trudno się temu dziwić.\nGhost of Tsushima wycisnęło z PlayStation 4 ostatki mocy i widać to na każdym kroku. Gra obfituje w przepiękne krajobrazy, a dopełnia je fenomenalny system oświetlenia, który zrobił na mnie niemałe wrażenie. Eksploracja wyspy to naprawdę niesamowite doświadczenie audiowizualne.\nPoza fantastyczną grafiką, Duch z Cuszimy oferuje również widowiskowy system walki obfitujący w efektywne wykończenia i zróżnicowane gadżety. Pojedynki z adwersarzami stanowią oczywiście lwią część rozgrywki, a przeplata je eksploracja rozległej wyspy i angażowanie się we wbrew pozorom naprawdę dobre aktywności poboczne.\nKu mojemu zdziwieniu, gra wprowadza też sporo świeżości do gatunku gier akcji z otwartym światem. Najważniejszą nowinką jest zdecydowanie nowatorski system nawigacji po Cuszimie i to, jak doskonale udało się twórcom zgrać pomniejsze znajdźki z resztą świata gry. Tak jak wspomniałem w recenzji – ta gra szanuje czas grającego i nie rzuca mu w twarz zbędnej, powtarzalnej treści.\nKup Ghost of Tsushima\nOstatnie trzy miejsca w tym zestawieniu przyprawiły mnie o prawdziwy zawrót głowy. Każda z opisanych poniżej produkcji jest bez wątpienia świetna i sprawdza się fenomenalnie w zupełnie innej kategorii niż jej konkurenci. Właśnie dlatego uważam, że wszystkie gry, którymi zajmę się poniżej, stoją na niemal identycznym poziomie i tak też należy je rozpatrywać – jako trzy najlepsze i najważniejsze gry na PlayStation 4.\nDeath Stranding – niedoceniona rewolucja\nHideo Kojima znowu to zrobił. Podobnie, jak w przypadku Metal Gear Solid, tak i przy Death Stranding zaserwował branży gier wideo krok w przód, który docenimy dopiero za kilka lat, choć w tym przypadku recenzenci nie byli tak zgodni i gra otrzymała całkiem sporo, moim zdaniem nie do końca słusznej, wynikającej niekiedy z bagatelizowania niektórych elementów tytułu, krytyki.\nChoć produkcja ta bez wątpienia jest grą, to wolę podchodzić do niej jako do czegoś w rodzaju doświadczenia, które zostało zbudowane na fundamentach gry wideo.\nPodróżowanie jako kurier po wyjałowionych Stanach Zjednoczonych na papierze prezentuje się potwornie nudno i prozaicznie i takie też będzie, jeśli ktoś zamierza grać w Death Stranding jak w typową grę akcji. To produkcja stawiająca na eksperymentowanie, wnikliwą analizę tego, co dzieje się na ekranie i poznawanie naprawdę świetnej fabuły.\nKojima zaprezentował niespotykane podejście do kwestii interakcji między graczami, która następuje bez bezpośredniego kontaktu, choć wciąż postronni ludzie z całego świata mają wpływ na naszą rozgrywkę. Być może element ten da początek zupełnie nowemu gatunkowi gier bazujących na mechanikach rodem z portali społecznościowych?\nRównie ogromne wrażenie zrobiła na mnie filmowa otoczka wokół gry, która oszczędnie raczy gracza interfejsem i niekiedy zaskakuje puszczając w tle jeden z utworów składających się na jedną z najlepszych ścieżek dźwiękowych, jakie kiedykolwiek widział świat gier wideo. Dodatkowo uroku całości dodaje gwiazdorska obsada, w której udzielili się między innymi Norman Reedus czy Guilermo Del Toro.\nDeath Stranding jest dziwną, pełną nietypowych mechanik i wymagającą zaangażowania produkcją, która z pewnością nie spodoba się każdemu. To jeden z tych przypadków, gdzie gra wyłamała się z ram wirtualnej rozrywki i zbliżyła się do sztuki, co jest jej największą zaletą, ale może być też wadą, jeśli ktoś oczekuje od niej jedynie czystej zabawy.\nKup Death Stranding\nThe Last of Us Part II – długo wyczekiwany, kontrowersyjny hit\nChciałbym zrozumieć wszystkie osoby, które tak zażarcie walczą z każdą pozytywną opinią, która pojawia się w internecie na temat The Last of Us Part II, ale po prostu nie potrafię.\nKontynuacja jednej z najlepszych gier siódmej generacji konsol jest pozycją absolutnie obowiązkową dla każdego posiadacza PlayStation 4 i choć można nie być fanem niektórych rozwiązań fabularnych, to jedno jest pewne – to naprawdę fenomenalna gra i nie sposób odebrać jej tego miana.\nModel rozgrywki z 2013 roku został zmodernizowany i wzbogacony o liczne mechaniki, dzięki czemu gra błyszczy nie tylko przepiękną oprawą wizualną i świetną historią, ale też najzwyczajniej w świecie sprawia masę frajdy i satysfakcji grającemu. Eksploracja i walka zostały świetnie zbalansowane, dzięki czemu raczej trudno tu o poczucie nudy, którą dodatkowo eliminują liczne twisty fabularne. Historia przypomina tu dobry serial, który wciąga bez reszty, oferując przy okazji sporo rozrywki.\nFani pierwszej odsłony przygód Joela i Ellie nie mogli wymarzyć sobie lepszej kontynuacji serii i mam szczerą nadzieję, że nie będzie to ostatnia gra osadzona w tym uniwersum. Mało gier rozgrywających się w postapokaliptycznych światach podchodzi tak dojrzale do problemów trawiących społeczeństwo, nie przypominając przy okazji moralizatorskiej bajeczki z zombiakami w tle.\nTo właśnie to dojrzałe, brutalne spojrzenie na ludzkie zachowania jest moim ulubionym elementem The Last of Us Part II. Podobnie sprawy wyglądają w Death Stranding, jednak Kojima podszedł do tego tematu nieco luźniej. Większość poruszonych w grze problemów dotyczy również naszego, realnego świata i to naprawdę ważne, że Naughty Dog nie boi się wchodzić na grząski grunt i mam nadzieję, że zainspiruje tym innych twórców.\nKup The Last of Us Part II\nGod of War – przykład tego, jak świetnie odświeżyć znaną markę\nNajnowsza przygoda Kratosa to jeden z nielicznych przypadków, kiedy w grze podobało mi się absolutnie wszystko – od fabuły po rękojeść topora głównego bohatera.\nGod of War całkowicie zmieniło założenia rozgrywki w serii, odłączając się od przerysowanego i bezmyślnego łupania ostrzami na lewo i prawo, co wyszło grze zdecydowanie na dobre. Kontynuacja historii Ducha Sparty jest tytułem nieco bardziej przyziemnym, choć i w tym przypadku nie zabraknie starć z mitycznymi kreaturami o wielkości sporawej ciężarówki.\nKratos nie jest już kierowaną rządzą zemsty maszyną do zabijania, a w miarę statecznym, rozsądnym tatuśkiem, który za wszelką cenę stara się wypełnić powierzone mu zadanie i przy okazji ochronić swojego syna przed licznymi niebezpieczeństwami, jakie stawiać przed nim będą nordyckie światy pełne draugrów i trolli.\nMitologia przestała już pełnić rolę pretekstu do mordowania kolejnych bogów i stała się integralną częścią przedstawionego świata i – co najważniejsze – niepretensjonalnej, fantastycznej historii, która byłaby świetnym materiałem na film.\nNa uwagę zasługuje też bardzo udana oprawa audiowizualna racząca gracza pięknymi, szczegółowymi widoczkami, których obserwację umila niemal kipiąca od klimatu, symfoniczna ścieżka dźwiękowa.\nTo właśnie ta gra nakłoniła mnie do kupna PlayStation 4 i nie żałuję. Ba! Z perspektywy czasu zrobiłbym to ponownie. Nowy rozdział w historii Kratosa to bosko zrealizowany i niesamowicie grywalny produkt, który zachwyci nawet osoby, którym obce są poprzednie perypetie mordercy olimpijskich bóstw.\nKup God of War\nTo było świetne siedem lat\nW zestawieniu najlepszych z najlepszych zabrakło między innymi Detroit: Become Human, Ratchet & Clank czy Days Gone, jednak wspomnę tylko, że jest to zestawienie czysto subiektywne, a pula tytułów ekskluzywnych dla konsoli Sony jest tak duża, że trudno byłoby wziąć pod uwagę wszystkie tytuły.\nSony rozdysponowało do walki o serca graczy całe spektrum różnorodnych produkcji – od filmowych, mrocznych gier akcji, aż po kolorowe platformówki. To właśnie fenomenalne gry od utalentowanych deweloperów sprawiły, że moim zdaniem to właśnie sprzęt niebieskich zwyciężył zażarty pojedynek pomiędzy konsolami.\nCo będzie dalej? O tym przekonamy się w ciągu najbliższych lat, kiedy to zapowiedziane zostaną kontynuacje znanych już serii, a także nowe marki mające walczyć o naszą uwagę. Trzymam kciuki, aby obydwie strony pokazały pazur zarówno pod kątem dostępnej technologii, jak i dostępnych na daną platformę gier.


podpis elektroniczny - Odzyskiwanie danych\nLeave a Comment / podpis elektroniczny / By akte\nPodpis elektroniczny – niespełnione nadzieje? Ustawę o podpisie elektronicznym uchwalono 18 września 2001 roku, zatem od jej wejścia w życie minęło już ponad 12 lat. Została ona powszechnie przyjęta jako powiew świeżości i nowoczesności w prawniczym świecie, bowiem jako jedna z pierwszych wprowadzała w naszym ustawodawstwie regulację dotyczącą nowych technologii, a jednocześnie przesuwała polskie prawo …\nPodpis elektroniczny – niespełnione nadzieje? Read More »\nFirmy spoza Polski potwierdza podpis\nFirmy spoza Polski potwierdza podpis Zawieranie umów drogą elektroniczną oprócz zwiększania konkurencyjności przedsiębiorców oraz obniżania kosztów ich działalności sprzyja także rozwojowi transakcji międzynarodowych. Usługi internetowe upowszechniają szybkie formy kontaktu, wypierając umowy w formie pisemnej. Składanie własnoręcznych podpisów na dokumentach i ich wymiana między kontrahentami z różnych krajów, jako zbyt czasochłonne, traci na atrakcyjności, zwłaszcza w …\nFirmy spoza Polski potwierdza podpis Read More »\nPodpis elektroniczny – wygodnie jak w domu, bezpiecznie jak w banku Ustawa o podpisie elektronicznym obowiązuje w polskim prawie od 2001 roku. Zgodnie z jej postanowieniami, każda osoba fizyczna i przedsiębiorca może używać e-podpisu w komunikacji np. z ZUS czy urzędami administracji publicznej. Zastosowanie tego narzędzia przynosi użytkownikom wymierne korzyści, pozwalając na oszczędność czasu i …\nPodpis elektroniczny – wygodnie jak w domu, bezpiecznie jak w banku Read More »\nPodpis elektroniczny Aktualny stan technologii Na dalszy rozwój technologii podpisu elektronicznego wpływ będzie miała mobilność, cloud computing i dążenie do tego, aby usługi z nim związane były bardziej dostępne, przyjazne użytkownikom oraz zintegrowane ze standardowymi systemami informatycznymi poszczególnych grup użytkowników. Przyszłością e-podpisu jest połączenie technologii PKI (Public Key Infrastructure) z zaletami rozwiązań z zakresu cloud …\nPodpis elektroniczny Read More »


:: Układy Słoneczne :: Lazarus :: Aqua :: Księga Roślin\nAqua on Wto Paź 17, 2017 3:36 pm\nWiek: Każde źdźbło dożywa około 6 lat, ale jest to trochę bardziej skomplikowane.\nOpis: Gronia to nic innego jak inna odmiana ziemskiej trawy morskiej. Źdźbła są grube, a maksymalna wysokość każdego z nich może sięgnąć nawet pół metra. Pokrywa ona obecnie około 60% dna oceanu.\nGronia choć żyje 6 lat, to jednak rośnie jedynie przez dwa lata, osiągając szczytową wysokość pół metra, po czym proces wzrostu zostaje zatrzymany i roślina przez kolejne lata po prostu wegetuje. Gdy źdźbło osiągnie wiek 5 lat, zaczyna się dzielić i oddaje całą swoją energię dla nowego źdźbła, aby po roku oddzielić się i opaść na dno, gdzie będzie gnić, a w momencie zgnicia prawdopodobnie rozsieje kolejne źdźbła. Bowiem nie każde źdźbło w wieku 5 lat ulega podziałowi, niektóre po prostu dożywają tych 6 lat, gniją i rozsadzają po prostu nowe. Podział nie oznacza, że umarłe źdźbło traci możliwość rozsadzenia. Ten proces sprawia, że Gronia rośnie zazwyczaj w potężnych, gęstych skupiskach.\nRoślina ta może stanowić pożywienie dla stworzeń zamieszkujących ocean, jednak nie ma ona jakiegoś wybitnego smaku, jest on wręcz nudny. Można to jeść by przeżyć, ale jedzenie Gronii na pewno nie przyniesie przyjemności.