Watykan: w niedzielę, 14-go papież odprawi Mszę św. | Niedziela.pl\nWatykan: w niedzielę, 14-go papież odprawi Mszę św.\nW najbliższą niedzielę, 14 czerwca, papież Franciszek będzie przewodniczył Mszy Świętej w Uroczystość Bożego Ciała przy ołtarzu Katedry w Bazylice Watykańskiej – poinformowało Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej. We Włoszech, w przeciwieństwie do wielu krajów Boże Ciało obchodzone jest w niedzielę po tej uroczystości, natomiast w Watykanie Boże Ciało jest dniem wolnym od pracy.\nJak dodaje watykańskie Biuro Prasowe w celebracji będzie uczestniczyło około 50 wiernych. Rozpocznie się ona o 9.45 i zakończy się wystawieniem Najświętszego Sakramentu oraz błogosławieństwem eucharystycznym. Ppodobnie jak podczas Mszy św. sprawowanych w Domu Świętej Marty, i transmitowanych na żywo od 9 marca do 17 maja, w okresie, kiedy we Włoszech i innych krajach z powodu pandemii koronawirusa nie było możliwe celebrowanie Eucharystii z udziałem wiernych.\nNiedzielna Msza św. będzie celebrowana przez media watykańskie. W związku ze stanem sanitarnym we Włoszech, nie przewidziano natomiast procesji na zewnątrz bazyliki watykańskiej. Do 2017 roku odbywała się ona w Boże Ciało z bazyliki św. Jana na Lateranie do bazylki Santa Maria Maggiore, natomiast w roku 2018 i 2019 Ojciec Święty przewodniczył procesji w parafiach Wiecznego Miasta.\nPapież przyjął policjantów dbających o bezpieczeństwo na placu św. Piotra i w okolicach Watykanu\nPapież przyjął na audiencji przedstawicieli włoskiego rządu i policji z okazji 75. rocznicy ustanowienia posterunku policji, który dba o bezpieczeństwo na placu św. Piotra i w okolicach Watykanu. Franciszek przypomniał, że jego ustanowienie było owocem Traktatów Laterańskich, które przewidywały specjalny status dla placu św. Piotra, umożliwiając wolny dostęp dla pielgrzymów i turystów, pod nadzorem władz włoskich.\nPapież zauważył, że działalność tego posterunku jest świadectwem owocnej współpracy między Włochami i Watykanem. Przypomniał jednak o trudnych chwilach, związanych z niemiecką okupacją.\n„Okupacja Rzymu przez wojska niemieckie w 1943 r. spowodowała niemało trudności i niepokojów - przypomniał Franciszek. - Problemem było przestrzeganie przez niemieckich żołnierzy neutralności i suwerenności Państwa Watykańskiego, jak również samej osoby papieża. Przez 9 miesięcy granica między państwem włoskim i Watykanem, wytyczona na placu św. Piotra, była miejscem napięć i lęków. Wierni nie mieli swobodnego dostępu do Bazyliki na modlitwę, co dla wielu było zniechęcające. W końcu jednak, 4 czerwca 1944 r. Rzym został wyzwolony, ale wojna pozostawiła głębokie rany w sumieniach, ruiny na ulicach, ubóstwo i cierpienia w rodzinach. Takie są owoce wojny. Rzymianie i pielgrzymi, którzy mogli dotrzeć do stolicy, coraz liczniej przybywali do bazyliki św. Piotra, również po to, by wyrazić wdzięczność papieżowi Piusowi XII, który został ogłoszony defensor civitatis – obrońcą miasta”.\nZwracając się do włoskich policjantów, którzy pełnią służbę w Watykanie, Franciszek życzył im, aby ożywiała ich zawsze chrześcijańska wiara. „Ona - jak zaznaczył - jest najcenniejszym skarbem duchowym, które powierzyły wam wasze rodziny i którą wy macie przekazać waszym dzieciom”.\nŚw. Teresa od Dzieciątka Jezus - patronka misji\nNiedziela legnicka 43/2004\nPrzed swoją śmiercią św. Teresa (1873-1897) przyrzekła, że będzie z nieba „spuszczać deszcz róż”. Dlatego ikonografia przedstawia Świętą z naręczami róż, które oznaczają łaski, jakie za jej wstawiennictwem ludzie otrzymują. Te właśnie niezwykłe łaski stały się przyczyną popularności Świętej w świecie, oraz tak rychłego wyniesienia do chwały ołtarzy. W roku 1923 papież Pius XI ogłosił ją błogosławioną, a już dwa lata później wpisał ją uroczyście do katalogu świętych. W roku 1944 papież Pius XII ogłosił św. Teresę drugą, obok Joanny d´Arc, patronką Francji. W roku 1947, w 50-lecie śmierci św. Teresy, odbyła się we Francji wielka peregrynacja relikwii Świętej.\nW Lisieux wystawiono obok klasztoru Karmelitanek bazylikę ku czci św. Teresy. Nad wejściem do bazyliki widnieje duży napis: „Kto się wywyższa, będzie poniżony; kto się poniża, będzie wywyższony” (Łk 14,11). W bazylice Święta leży w brązowym habicie, z białą peleryną, w czarnym welonie i z wiankiem róż na głowie. W prawej ręce trzyma róże, a w lewej krzyż. Wokół kryształowej trumny mnóstwo róż, jak też zapalonych świec. Dookoła trumny napis: „Chcę osiągnąć niebo, czyniąc dobrze na ziemi”. Sława św. Teresy od Dzieciątka Jezus jest rzeczywiście zadziwiająca.\nJej krótkie życie nie zawierało nadzwyczajnych wydarzeń. Nie piastowała ważnych funkcji, nie pisała traktatów teologicznych, nie założyła nowych fundacji, nie odznaczała się bohaterskimi czynami. Dziewięć lat klasztornego życia upłynęło jej na cichym wypełnianiu twardej reguły karmelitańskiej. Jednak Teresa z Lisieux została Doktorem Kościoła, jest najczęściej cytowaną kobietą w nowym Katechizmie Kościoła Katolickiego.\nSwoje przemyślenia na temat życia duchowego i cierpienia napisała w księdze Dzieje duszy. Nie była wielką pisarką, ale jej teksty odznaczają się prostotą i jasnością. Pierwsza część jej autobiografii - „Rękopis A” - powstał na prośbę siostry Pauliny, przeoryszy Karmelu. Siostra Maria później nakłoniła Teresę do napisania „Rękopisu B”, prosząc o dokładniejsze wyjaśnienie „doktryny małej drogi”.\nDroga ta jest prosta, dostępna każdemu, choć wcale niełatwa. Teresa mówi tu o swoim jedynym skarbie: „im bardziej jest się słabym, bez pragnień i bez cnót, tym lepszym jest się obiektem dla działania Bożej miłości, pochłaniającej i przemieniającej”. Co ciekawe, dzisiaj refleksje św. Teresy, przetłumaczone na blisko 60 języków, należą do ścisłej czołówki bestsellerów literatury religijnej.\nŚwięta Teresa miała zaledwie 4 lata, kiedy straciła matkę. Po jej śmierci obrała sobie za matkę Maryję. W latach 1881-1886 ojciec oddał Teresę do internatu sióstr benedyktynek, które w swoim opactwie miały także szkołę z internatem dla dziewcząt. 25 marca 1883 r. Teresa zapadła na ciężką chorobę. Jak sama wyznała, uzdrowiła ją cudownie Matka Boża. Odtąd przy każdej Komunii św. powtarzała z radością: „Już nie żyję ja, ale żyje we mnie Jezus”. Pan Jezus swoją wybrankę już od dziecka doświadczył cierpieniem. Najpierw przyszła wspomniana choroba. Potem ogarnęły ją skrupuły, które dręczyły ją ponad rok. Jak wyznała, swoje uleczenie z tej choroby duchowej zawdzięcza swoim czterem siostrzyczkom, zmarłym w latach niemowlęcych. W pamiętniku swoim zapisała, że w czasie pasterki, w noc Bożego Narodzenia przeżyła „całkowite nawrócenie”. Jak je należy rozumieć? Oto ogarnął jej serce żar pozyskania dla Pana Jezusa wszystkich grzeszników. Ogarnęła ją tęsknota za modlitwą, rozmową z Bogiem. Odtąd zaczęła się jej wielka droga ku świętości.\nKiedy miała 15 lat, zapukała do bramy Karmelu, prosząc o przyjęcie. Przełożona jednak, widząc wątłą oraz zbyt młodą panienkę, nie przyjęła Teresy, obawiając się, że najsurowszego zakonu nie przetrzyma. W tej sytuacji Teresa pojechała do Rzymu. Papież Leon XIII obchodził złoty jubileusz swojego kapłaństwa. Upadła przed nim na kolana i zawołała: „Ojcze, pozwól, abym dla uczczenia Twego jubileuszu mogła wstąpić do Karmelu w 15. roku życia”. Marzenia dziewczęcia spełniły się dopiero po roku. Została przyjęta, najpierw w charakterze postulantki, potem nowicjuszki. Zaraz przy wejściu do klasztoru uczyniła postanowienie: „Chcę być świętą”.\nW styczniu 1889 r. odbyły się jej obłóczyny i otrzymała imię: Teresa od Dzieciątka Jezus i od Świętego Oblicza. Jej drugim postanowieniem było:\n„Przybyłam tutaj, aby zbawić dusze, a nade wszystko, by się modlić za kapłanów”. Na rok przed śmiercią zaczęły pojawiać się u św. Teresy pierwsze objawy daleko już posuniętej gruźlicy: wysoka gorączka, osłabienie, zanik apetytu. Pierwszy krwotok zaalarmował klasztor w nocy z Wielkiego Czwartku na Wielki Piątek. Mimo to spełniała nadal wszystkie zlecone jej obowiązki: mistrzyni, zakrystianki, opiekunki starszych sióstr. Zima roku 1896/1897 była wyjątkowo surowa. Klasztor nie był ogrzewany. Przełożona zlekceważyła stan siostry. Do infirmerii posłano ją dopiero w lipcu 1897 r., gdzie 30 września zmarła.\nCzęsto święta przedstawiana jest jako osoba uśmiechnięta. Tak było w istocie. Nawet wśród największych cierpień umiała zdobyć się na uśmiech. Chciała zostać świętą. Chciała wiele czynić dla zbawianie dusz. Chciała pomagać kapłanom. I oto nadarzyła się okazja - cierpienie. Św. Teresa cieszyła się z tych krzyży, bo widziała w nich piękny prezent, jaki może złożyć Boskiemu Oblubieńcowi. Pan Jezus nie był też wobec niej dłużny, obsypywał Wybrankę pociechami wewnętrznymi, a nawet stanami ekstazy.\nW Polsce kult św. Teresy stał się bardzo popularny w XX w. Nie było kościoła bez obrazu uśmiechniętej Świętej z różami. Wystawiono ku jej czci kilkadziesiąt kościołów. Ukazało się kilkanaście wydań jej żywotów. Także jej imię stało się popularne. Istnieją w Polsce dwie rodziny zakonne pod wezwaniem św. Teresy: Karmelitanki od Dzieciątka Jezus oraz Siostry św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Może zadziwiać, dlaczego św. Teresa została ogłoszona patronką misji katolickich. Wyjaśnia to wyznanie Teresy: „nie mogąc być misjonarką czynną, pragnę nią być mocą miłości i pokuty”. Te słowa wzbudziły wśród głoszących Dobrą Nowinę na krańcach świata wiarę w Jej autentyczną miłość i wstawiennictwo w trudach misyjnych.\nBrazylia: w ub.r. podwoiła się liczba aktów przemocy wobec wspólnot i ziem tubylczych\nDigo_Souza / Foter / CC BY-ND\nZe 109 w 2018 do 256 w ub.r. zwiększyła się w Brazylii liczba przypadków przemocy wobec miejscowej ludności tubylczej. Są to czyny określane jako "zajęcia ziem, bezprawne wykorzystywanie zasobów i działania ze szkodą dla prawa własności". W 2019 nastąpił wzrost aktów bezprawia w 16 spośród 19 kategorii przemocy, wymienionych w raporcie Misyjnej Rady Tubylczej (CIMI), ogłoszonym 30 września. Kreśli on bardzo niepokojący obraz sytuacji autochtonicznych mieszkańców kraju po pierwszym roku prezydentury Jaira Bolsonaro.\nZ dokumentu wynika m.in., iż szybko rośnie i umacnia się wywłaszczanie ziem indiańskich, dokonywane za pomocą aktów najazdu i przemocy i w sposób bardzo agresywny na całym obszarze państwa, prowadząc do trudnych do wyliczenia zniszczeń. Raport wspomina konkretnie o uznaniu pierwotnego prawa własności, ale podkreśla też, że ziemie te są miejscem ochrony lasów i ich bogatych ekosystemów. Historycznie obecność tubylców na tych obszarach pozwalała im funkcjonować jako prawdziwe zapory dla postępującego niszczenia lasów i innych procesów rabunkowych. Tymczasem dane za rok ubiegły wskazują, że ludy tubylcze i ich tradycyjne ziemie są wyraźnie zawłaszczane.\nNa tę szeroką panoramę niszczenia nałożył się "wybuch" zbrodniczych pożarów, które niszczyły Amazonię w 2019 r., wywołując wielki oddźwięk międzynarodowy.\nWedług raportu CIMI przemoc wobec ludności tubylczej opiera się na projekcie rządowym, wymierzonym w jej ziemie i znajdujące się na nich wspólne dobra, aby przekazać je przedsiębiorcom z przemysłu głównie rolno-spożywczego, górniczego i leśnego. Dokument wskazuje bowiem, że w 2019 nastąpił wzrost liczby aktów przemocy w 16 spośród 19 kategorii, jakie wymienia to opracowanie. Szczególną uwagę zwrócono na nasilanie się przypadków w kategorii "zajęcia ziem, bezprawne wykorzystywanie zasobów i działania ze szkodą dla prawa własności" – ich liczba wzrosła ze 109 w 2018 do 256 ub. roku.\nSpośród istniejących w Brazylii 1298 ziem indiańskich 829 (czyli 63 proc.) winny jeszcze uzupełnić proces rozgraniczania i rejestracji jako tradycyjne terytorium tubylcze w Sekretariacie Dziedzictwa Związku. Z tej liczby 829 ziem 536 (64 proc.) to takie, których nie objęła jeszcze biurokracja państwowa.\nObszerne, 216-stronicowe opracowanie CIMI poświęciło oddzielny rozdział "przemocy przeciw osobie", która w wypadku ludności tubylczej łączy się ściśle z problemami ziemi. Raport odnotowuje 13 przypadków nadużywania władzy, 33 grożenia śmiercią, 34 inne pogróżki, 113 zabójstw, 20 zabójstw z powodu niedbalstwa, 13 przypadków celowego zadania ran, 16 aktów rasizmu i dyskryminacji kulturowej, 24 zamachy na życie i 10 przypadków przemocy seksualnej. Łącznie daje to rekordową liczbę 276 aktów przemocy wobec ludności tubylczej w 2019, a więc ponad dwukrotnie więcej niż rok wcześniej, gdy było ich 110.\nWiceminister zdrowia: będą większe kontrole obowiązku...\nMaryjną koronkę odmów w październiku przynajmniej raz


Naczynia ze szkła hartowanego ARCOROC - Horeca-24.pl\n↘ Naczynia Cadix (5)\n↘ Naczynia Delice (6)\n↘ Naczynia Everyday (4)\n↘ Naczynia Evolution (4)\n↘ Naczynia Trianon (11)\nNaczynia Cadix (5)\nNaczynia Delice (6)\nNaczynia Everyday (4)\nNaczynia Evolution (4)\nNaczynia Trianon (11)\n- Wykonany z wysokiej jakości szkła sodowego - Odporny na obicia i szok termiczny - Nowoczesna technologia wykończenia krawędzi szkła - Można myć w zmywarkach - Cena podana za szt.Ilość szt. w opak.: 6Wymiary: (H)202Pojemność: 1..\n- Wykonany z wysokiej jakości szkła sodowego - Odporny na obicia i szok termiczny - Nowoczesna technologia wykończenia krawędzi szkła - Można myć w zmywarkach - Cena podana za szt.Ilość szt. w opak.: 6Wymiary: (H)217Pojemność: 1,3..\n12.74zł 15.93zł Cena netto: 10.36zł\n- Wykonany z wysokiej jakości szkła sodowego - Odporny na obicia i szok termiczny - Nowoczesna technologia wykończenia krawędzi szkła - Można myć w zmywarkach - Cena podana za szt.Ilość szt. w opak.: 6Wymiary: (H)242Pojemność: 1,6..\n15.84zł 19.80zł Cena netto: 12.88zł\n- Wykonany z wysokiej jakości szkła sodowego - Odporny na obicia i szok termiczny - Nowoczesna technologia wykończenia krawędzi szkła - Można myć w zmywarkach - Cena podana za szt.Ilość szt. w opak.: 12Wymiary: (H)146Pojemność: 0,5..\n7.68zł 9.59zł Cena netto: 6.24zł\nKubek EVOLUTION 63391\n- wykonany z trwałego materiału Opal opatentowanego przez Arc International - trzykrotnie większa odporność na stłuczenia niż porcelany - idealna powierzchnia nawet po 2000 myciach w wybranych zmywarkach gastronomicznych - sztaplowanie wybranych produktów pozwala na oszczędność miejsca - możliwość piętrowania - można użytkować w kuchenkach mikrofalowych Wymiary: śr.79x(H)93Ilość szt. w opak.: 6Poj..\nSalaterka CADIX 37789\n- Wykonana z trwałego materiału Opal opatentowanego przez Arc International - Trzykrotnie większa odporność na stłuczenia niż porcelany - Idealna powierzchnia nawet po 2000 myciach w wybranych zmywarkach gastronomicznych - Sztaplowanie wybranych produktów pozwala na oszczędność miejsca - Można używać w kuchenkach mikrofalowych - Można myć w zmywarkachIlość szt. w opak.: 6Wymiary: śr.120x(H)53..\n3.84zł 4.80zł Cena netto: 3.12zł\nKod produktu: D7368\n- Wykonana z trwałego materiału Opal opatentowanego przez Arc International - Trzykrotnie większa odporność na stłuczenia niż porcelany - Idealna powierzchnia nawet po 2000 myciach w wybranych zmywarkach gastronomicznych - Sztaplowanie wybranych produktów pozwala na oszczędność miejsca - Można używać w kuchenkach mikrofalowych - Można myć w zmywarkachIlość szt. w opak.: 6Wymiary: śr.240x(H)99..\n12.30zł 15.38zł Cena netto: 10.00zł\n- Wykonana z trwałego materiału Opal opatentowanego przez Arc International - Trzykrotnie większa odporność na stłuczenia niż porcelany - Idealna powierzchnia nawet po 2000 myciach w wybranych zmywarkach gastronomicznych - Sztaplowanie wybranych produktów pozwala na oszczędność miejsca - Można używać w kuchenkach mikrofalowych - Można myć w zmywarkachWymiary: śr.160x(H)51Ilość szt. w opak.: 8..\n4.13zł 5.17zł Cena netto: 3.36zł\nSalaterka COSMOS J0391 [kpl 6 szt.]\nKod produktu: J0391\n– Wykonane z wysokiej jakości szkła sodowego – Odporne na obicia i szok termiczny – Nowoczesna technologia wykończenia krawędzi szkła – Sztaplowanie wybranych produktów pozwala na oszczędność miejsca – Sprzedawane wyłącznie w opakowaniach zbiorczychTillStockLasts: 1..\n4.13zł 5.90zł Cena netto: 3.36zł


Robinson w Bolechowie - Płaza Maciej | Ebook Sklep EMPIK.COM\n27-02-2021 o godz 18:02 Paweł Wilkosz dodał recenzję:\nKimże/czymże jest malarz? ale nie taki pokojowy tylko artysta. To pytanie stawia autor i przez całą powieść stara się udzielić na nie odpowiedzi. Streszczając można by rzec, że odbiciem w jego biografii trzech silnych kobiet: Łucji, Urszuli i Julii. Streszczając...to słowo ma tu znaczenie, gdyż powieść jak dla mnie zawiera zbyt dużo słów. Cała historia nie jest aż tak rozbudowana by wymagała aż tak obszernego opisu- opisu, na próżno szukać tu dialogów. Język Pana Płazy jest piękny, plastyczny, działający na wyobraźnię. Niestety ta powieść stanowi nadużycie tego języka. Powieść wyraźnie dzieli się na dwie części. Pierwsza opowiadająca o młodości asysty do czasu jego wyjazdu na studia jest bardzo udana. Widać, że autor lepiej czuje się w budowaniu świata przeszłości. W tej części są piękne opisy, język i odmalowywane nim impresje wręcz hipnotyzują czytelnika. Druga część, opowiadająca o czasach współczesnych tych walorów jest pozbawiona. co się wyraźnie czuje. W tej części język staje się nużący a nadmiar słów wręcz męczący. Książka w mojej ocenie jest gorsza od poprzedniego zbioru opowiadań pt. Skoruń. Zbyt rozwlekła, za dużo słów użyto dla opowiedzenia historii. Polecam ale bez zachwytu.\n06-08-2020 o godz 13:14 Iwona dodał recenzję:\nPoezja prozą - lektura do powolnego rozkoszowania się.\nWyczyny Rocambole'a. Część 1. Rocambole. Tom 7 De Ponson du Terrail Pierre Alexis


18 June 2015 Zdrowie na codzień No comments\nNatura obdarzyła nas wieloma roślinami, które warto wykorzystywać. Mają bowiem naprawdę cenne właściwości zdrowotne. Jeśli wchodzimy właśnie w okres menopauzy pomoże nam herbatka z melisą. Do jej przygotowania potrzebujemy sto gram liści melisy, tyle samo macierzanki oraz po pięćdziesiąt gram szyszek chmielu i dziurawca. Wszystkie zioła należy umieścić w jednej misce a następnie dokładnie wymieszać. Na przygotowanie jednej porcji mieszanki bierzemy jedną łyżkę tak przygotowanej mieszanki. Następnie zalewany ją szklanką wrzącej wody i odstawiamy do zaparzenia. Taką herbatkę należy pić dwa razy dziennie dzieląc szklankę naparu na pół. Taka herbatka jest doskonała jeśli dokuczają nam uderzenia gorąca. Jest także idealna jeśli dokuczają nam wahania nastroju. Jeśli natomiast borykamy się ze zbyt wysokim ciśnieniem krwi pomoże nam mieszanka przygotowana z następujących ziół: kozłek lekarski, mięta, jemioła, serdecznik, barwinek mniejszy, ruta oraz skrzyp polny. Wszystkie zioła należy ze sobą zmieszać oraz przygotować z nich odwar. Na jedną porcję wystarczy łyżka mieszanki, którą należy zalać szklanką zimnej wody i gotować aż zacznie wrzeć. Kiedy napar wystygnie pijemy go dwa razy dziennie. Taki napar nie tylko obniży ciśnienie krwi, ale również wzmocni nasze serce i łagodnie nas uspokoi. Warto więc sięgać po zioła.


Sir Andrzej Panufnik ‹ 2017\nMiędzy Polską a Wielką Brytanią: Sir Andrzej Panufnik (1914–1991)\nMuzyka jest wyrazem emocji i uczuć. Ideałem moim jest utwór, w którym treść poetycka łączy się z doskonałością muzycznego rzemiosła. Sama poezja nie decyduje o muzycznej wartości utworu, podobnie jak samo rzemiosło grozi popadnięciem w martwe i suche formułki. Nieprzemijające piękno rodzi się tylko z równowagi obu tych elementów. Andrzej Panufnik, 25 kwietnia 1952\nAndrzej Panufnik, kompozytor i dyrygent, urodził się 24 września 1914 roku w Warszawie. Pochodził z rodziny o muzycznych tradycjach. Jego ojciec, Tomasz Panufnik, był cenionym lutnikiem, a matka – Matylda Thonnes, znakomicie grała\nna skrzypcach i choć nie występowała publicznie, codziennie wiele godzin spędzała\nna ćwiczeniach. Muzyka otaczała zatem kompozytora od wczesnego dzieciństwa\n– on sam wspominał po latach: „Muzyka była w moim życiu czymś tak naturalnym,\njak czyszczenie zębów, jedzenie posiłków, a nawet oddychanie”. Kompozytor profesjonalną edukację muzyczną rozpoczął jednak stosunkowo późno, wstępując dopiero w wieku 16 lat do Konserwatorium Warszawskiego, gdzie po spędzeniu kilku miesięcy w klasie perkusji szybko przeniósł się do upragnionych klas: kompozycji\n– prowadzonej przez wybitnego pedagoga, Kazimierza Sikorskiego, oraz dyrygentury – u Waleriana Bierdiajewa. Oba kierunki ukończył z sukcesem w roku 1936, a zaprezentowane podczas koncertu dyplomowego w czerwcu 1936 roku jego Wariacje symfoniczne na orkiestrę, których wykonanie sam też poprowadził, zostało przychylnie dostrzeżone przez warszawskich krytyków. W latach 1937–1938 uzupełniał studia dyrygenckie w Wiedniu, gdzie uczył się pod kierunkiem Feliksa Weingartnera, a następnie w Paryżu, gdzie pobierał lekcje u Philippe’a Gauberta. Przed wybuchem II wojny światowej spędził też kilka miesięcy w Londynie, poznając tamtejsze życie muzyczne i studiując partytury dawnych kompozytorów brytyjskich. W czerwcu 1939 roku powrócił do Warszawy.\nWojnę i okupację spędził w stolicy. Brał udział w legalnych i nielegalnych koncertach w charakterze pianisty (przede wszystkim w duecie fortepianowym z Witoldem Lutosławskim), nie przestawał też komponować. Z lat wojny pochodzi cykl Pięciu polskich pieśni wiejskich na chór sopranów i pięć instrumentów dętych drewnianych (1940) oraz Uwertura tragiczna na orkiestrę (1942), której prawykonanie w okupowanej Warszawie w marcu 1944 roku wywarło na słuchaczach wstrząsające wrażenie. Jest również twórcą piosenki Warszawskie dzieci do słów Stanisława Ryszarda Dobrowolskiego, która pozostaje do dziś jednym z symboli Powstania Warszawskiego. Sam Powstanie spędził pod Warszawą, opiekując się chorą matką, jednak w czasie walk w stolicy śmierć poniósł jego jedyny brat Mirosław. Młody kompozytor stracił też cały swój dotychczasowy dorobek twórczy – pozostawione bowiem w mieszkaniu partytury doszczętnie spłonęły. Już po wojnie Andrzej Panufnik zdecydował się zrekonstruować z pamięci trzy ze swych wczesnych kompozycji\n– przedwojenne Trio na fortepian, skrzypce i wiolonczelę (1934) oraz skomponowane w czasie okupacji Pięć polskich pieśni wiejskich i Uwerturę tragiczną.\nPo zakończeniu II wojny światowej Panufnik włączył się w działania mające na celu odbudowę polskiego życia muzycznego. W latach 1945–1946 był dyrygentem Orkiestry Filharmonii Krakowskiej, zaś w 1946 roku objął funkcję dyrektora Filharmonii Warszawskiej. Dyrygował gościnnie w Niemczech (z Berliner Philharmoniker), we Francji (z paryską l’Orchestre National) i w Anglii (z London Philharmonic Orchestra), a jego utwory prezentowano m.in. podczas prestiżowych festiwali Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej. W 1950 roku został wybrany na wiceprzewodniczącego Międzynarodowej Rady Muzycznej UNESCO. Pod koniec lat czterdziestych Maestro wysunął się też na czoło najbardziej nowatorskich polskich kompozytorów, dzięki takim utworom, jak Nokturn na orkiestrę (1947), Kołysanka na orkiestrę smyczkową i dwie harfy (1947) i Sinfonia rustica (1948). Zaprezentował w nich całkowicie oryginalne podejście do materiału muzycznego, zwłaszcza w zakresie brzmienia – w Nokturnie wykreował sugestywny dźwiękowy obraz nocy, a w dwóch pozostałych kompozycjach znakomicie i w niespotykany wcześniej sposób połączył motywy ludowe z nowoczesnym językiem dźwiękowym (włącznie z zastosowaniem ćwierćtonów w Kołysance). Sukcesy te zapewniły mu na przełomie lat czterdziestych i pięćdziesiątych pozycję czołowego kompozytora powojennej Polski. Był ceniony w środowisku muzycznym (w latach 1948–1951 i 1952–1954 pełnił funkcję wiceprezesa Zarządu Związku Kompozytorów Polskich), a także hołubiony przez komunistyczne władze, którym zależało na jego udziale w polityce kulturalnej państwa.\nW okresie powojennym zdobył wiele nagród na konkursach kompozytorskich w Polsce i za granicą: w roku 1947 otrzymał pierwszą nagrodę na Konkursie Kompozytorskim im. Karola Szymanowskiego w Krakowie za Nokturn na orkiestrę (1947), w 1948 – Nagrodę Miasta Krakowa za Kołysankę na 29 instrumentów smyczkowych i dwie harfy (1947), w w 1949 – pierwszą nagrodę na Konkursie Kompozytorskim im. Fryderyka Chopina w Warszawie za Sinfonię rustica na osiem instrumentów dętych i dwie orkiestry smyczkowe (1948), w 1952 – pierwszą nagrodę na Przedolimpijskim Konkursie Kompozytorskim zorganizowanym z okazji Igrzysk Olimpijskich w Helsinkach za Uwerturę bohaterską na orkiestrę (1952). Za swą działalność kompozytorską otrzymał również najwyższe odznaczenia państwowe PRL – Sztandar Pracy I klasy (1949) oraz Nagrodę Państwową II stopnia (dwukrotnie: w 1951 i 1952). W 1953 roku na zaproszenie Ministerstwa Kultury przewodniczył oficjalnej, ponad 200-osobowej polskiej delegacji kulturalnej do Chin, której program obejmował koncerty Zespołu Pieśni i Tańca „Mazowsze” oraz spotkania z najwyższymi rangą władzami komunistycznych Chin, w tym z Mao Tse-tungiem. Mimo tych zaszczytów kompozytor – czując się coraz bardziej ograniczany w swej kompozytorskiej i obywatelskiej wolności i pogrążając się z tego powodu w coraz głębszym kryzysie twórczym – postanowił w 1954 roku nielegalnie opuścić Polskę i poprosić o azyl polityczny w Wielkiej Brytanii. W kraju uznano go za zdrajcę i objęto cenzurą, która dotyczyła zakazu wykonywania jego utworów oraz wymieniania nazwiska w prasie. Zapis ten uchylono dopiero w 1977 roku.\nKompozytor osiadł na stałe w Anglii, gdzie próbował powrócić do działalności kompozytorskiej i dyrygenckiej, z wolna budując swą pozycję w tamtejszym środowisku muzycznym. W 1957 roku przyjął posadę dyrektora muzycznego City\nof Birmingham Symphony Orchestra, z której po dwóch latach zrezygnował,\naby poświęcić się wyłącznie pracy kompozytorskiej. Od roku 1963, kiedy to napisana przez niego na zamówienie Fundacji Kościuszkowskiej Sinfonia sacra zdobyła pierwszą nagrodę na Konkursie Księcia Rainiera w Monako, stopniowo zdobywał coraz większe uznanie w brytyjskim i międzynarodowym świecie muzycznym. Odtąd większość utworów kompozytora pisana była na zamówienie wybitnych osób i instytucji w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych, m.in. Triangles (zamówienie Telewizji BBC), Concerto festivo i Concertino (obydwa zamówione przez London Symphony Orchestra), Sinfonia votiva (zamówienie Boston Symphony Orchestra), X Symfonia (zamówienie Chicago Symphony Orchestra), Arbor cosmica (zamówienie Fundacji Kusewickich z Nowego Jorku), Koncert skrzypcowy (zamówienie Yehudi Menuhina), Koncert wiolonczelowy (zamówienie Mścisława Rostropowicza i London Symphony Orchestra). W 1965 roku Andrzej Panufnik otrzymał w Londynie Sibelius Centenary Medal for Composition (Medal za kompozycję z okazji setnej rocznicy urodzin Jana Sibeliusa). W 1966 roku w Stanach Zjednoczonych został wybrany Rycerzem Stowarzyszenia im. Marka Twaina. W roku 1983 nagrodzono go ponownie Prix de Composition Musicale Prince Pierre de Monaco – tym razem za całokształt twórczości.\nW 1977 roku Zarząd Główny Związku Kompozytorów Polskich doprowadził w Wydziale Kultury KC PZPR do zdjęcia cenzuralnego zakazu dotyczącego Panufnika i jego muzyki. W tym samym roku, w ramach Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”, odbyło się pierwsze wykonanie w Polsce jego utworu – kantaty Universal prayer na 4 głosy solowe, 3 harfy, organy i chór mieszany (1968–1969). Odtąd jego muzyka z wolna zaczęła powracać na estrady koncertowe rodzinnego kraju.\nW 1984 roku kompozytor został członkiem honorowym Royal Academy of Music w Londynie, a w 1987 członkiem honorowym Związku Kompozytorów Polskich\n(z którego usunięto go w 1954). W tym samym roku wydał w Anglii autobiografię zatytułowaną Composing Myself (w 1990 ukazał się w Polsce autoryzowany jej przekład autorstwa Marty Glińskiej pod tytułem Panufnik o sobie, wydany w Warszawie przez Niezależną Oficynę Wydawniczą, a jej wznowienie, uzupełnione o ostatni rozdział napisany przez żonę kompozytora, Camillę Panufnik, opublikowało w roku 2014 warszawskie wydawnictwo Marginesy). W 1990 roku kompozytor otrzymał Nagrodę Ministra Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej za zasługi dla kultury polskiej. W tym samym roku, po 36 latach nieobecności, odwiedził też ojczyznę, przyjmując zaproszenie na Festiwal „Warszawska Jesień”, podczas którego wykonano jedenaście jego utworów, w tym trzy – X Symfonia na orkiestrę (1988), Harmony na orkiestrę kameralną (1989) oraz Koncert skrzypcowy (1971) – pod jego batutą. W 1991 roku królowa brytyjska Elżbieta II nadała Andrzejowi Panufnikowi tytuł szlachecki (Sir). W tym samym roku otrzymał również doktorat honoris causa Akademii Muzycznej w Warszawie.\nKompozytor zmarł 27 października 1991 roku w Twickenham pod Londynem, gdzie mieszkał od 1963 roku wraz z żoną Camillą Jessel i dwojgiem dzieci, córką Roxanną (ur. 1968) – obecnie jedną z najbardziej cenionych kompozytorek brytyjskich\n– i synem Jeremym (ur. 1969), artystą sztuk wizualnych, który jest również narratorem wzruszającego filmu dokumentalnego poświęconego kompozytorowi Tata zza żelaznej kurtyny (reż. Krzysztof Rzączyński, TVP Kultura 2009). Przez rząd polski kompozytor został pośmiertnie odznaczony orderem Polonia Restituta.\nW kulturze muzycznej dwudziestowiecznej Polski muzyka Andrzeja Panufnika zajmuje niezwykle istotne miejsce. Stworzył on własny świat muzyczny – nowoczesny, choć daleki od awangardowych eksperymentów. Jego twórczość jest bogata i różnorodna, zaskakuje wielością barw i muzycznych odcieni. Jej trzonem pozostaje symfonika. Dziesięć symfonii, kilka koncertów instrumentalnych, uwertury i wiele utworów orkiestrowych – wszystkie te kompozycje ujawniają symfoniczną naturę swego twórcy. Już w 1945 roku, po prawykonaniu wycofanej później I Symfonii, Zygmunt Mycielski zauważył, że Andrzej Panufnik jest typowym symfonistą i że główną cechą jego muzyki jest „walka emocji z dyskrecją”. Oba te określenia zachowują aktualność także w odniesieniu do pełnej, zamkniętej twórczości kompozytora, którą dopełnia równie ważna kameralistyka (trzy kwartety smyczkowe, trio fortepianowe, sekstet smyczkowy, utwory fortepianowe i in.), jak i utwory wokalno-instumentalne (trzy kantaty, pieśni). Dążenie do harmonii, ład i porządek, a także upodobanie do wielkich form muzycznych, na czele z gatunkiem symfonii, stawiają Panufnika w rzędzie klasyków muzyki dwudziestego wieku. Jego twórczość wyrosła ze wzorców klasycznych, a przywiązanie do tradycyjnych form i gatunków pozostało w muzyce kompozytora żywe aż po ostatnie dzieła – wypełniał je jednak nową, oryginalną treścią. Jego indywidualnym wkładem w rozwój dwudziestowiecznego języka muzycznego stało się tworzenie struktur formalnych opartych na zasadach symetrii i geometrii, często odzwierciedlanych w postaci graficznych diagramów zamieszczanych w partyturze. Wyznaczają one budowę kolejnych utworów oraz rozwój muzycznej narracji, konstruowanej dodatkowo w oparciu o wyselekcjonowany materiał dźwiękowy, ograniczony najczęściej do kilku dźwiękowej komórki nutowej, której przekształcenia i powtórzenia budują specyficzny klimat brzmieniowy jego muzyki.\nAndrzej Panufnik pozostawił po sobie twórczość najwyższej artystycznej rangi. Obok Witolda Lutosławskiego oraz młodszych o pokolenie Krzysztofa Pendereckiego i Henryka Mikołaja Góreckiego jest on najważniejszym naszym twórcą. Jego utwory weszły już do kanonu muzyki ubiegłego stulecia, o czym świadczy i bogata dyskografia, i coraz to nowe ich interpretacje. Po dzieła twórcy sięgają najwybitniejsi artyści i orkiestry z Polski, i z zagranicy, a publiczność Europy i świata przyjmuje je zazwyczaj niezwykle ciepło. Co dodatkowo istotne, muzyka Panufnika jest wręcz przesiąknięta polskością. W swych odniesieniach, dedykacjach, cytatach, atmosferze czy nastroju świadczy wymownie o pochodzeniu swego twórcy. Nie ulega wątpliwości, że na emigracji, odcięty od ojczyzny, przelewał swe uczucia do niej w muzykę. Wystarczy wymienić takie utwory, jak Sinfonia sacra (1963), poświęcona milenium państwowości i chrześcijaństwa w Polsce, Epitafium katyńskie (1967), Sinfonia votiva (1980–1981), pisana w czasach Solidarności i poświęcona Czarnej Madonnie, czy dedykowany pamięci ks. Jerzego Popiełuszki Koncert fagotowy (1985), aby przywiązanie kompozytora do spraw kraju stało się jasne. W jednym z wywiadów przyznał zresztą: „W utworach, które piszę staram się odzwierciedlić te wydarzenia, które osobiście przeżywam. Są nimi przede wszystkim sprawy społeczne, polityczne i religijne naszego kraju. Polska jest bowiem dla mnie wszystkim. Jestem z nią związany sercem i duszą”.\nAndrzej Panufnik zatem, mimo iż Polskę opuścił i drugą połowę swego życia spędził w Wielkiej Brytanii (od 1961 r. był obywatelem tego kraju), pozostał kompozytorem polskim. Jego twórczość pozostaje istotną częścią dziedzictwa narodowego naszego kraju, wpisując się jednocześnie w najbardziej uniwersalne wartości muzyki europejskiej i światowej.\nzdjęcie Lady Camilla Jessel-Panufnik


Taksówki - artykuły | Express Bydgoski\n21 maja 2019, 10:04\nPLUS "Tak nie da się konkurować". Taksówkarze znowu protestowali\n27 kwietnia 2019, 5:15\nPLUS Bydgoskie taxi bardzo dalekie od pracy marzeń\n21 lutego 2019, 5:00\nKorporacje a ceny usług - dylemat\nOd kiedy skończyły się czasy komuny i wolność wkroczyła do naszego codziennego życia, co jakiś czas przez Polskę idzie głos protestu taksówkarzy.\nCzekając na Ubera 30\nDla konsumentów Uber to przyjaciel. W Polsce przybywa jego przewozów co miesiąc o 20 procent! Na całym świecie jednak Uber to wróg korporacji taxi. U nas jest tak samo.\nTaxi kontra Uber. Czy wielka wojna szykuje się także w naszym regionie? 32\nW każdym mieście, do którego wkracza Uber, gorąco protestują taksówkarze. I ci zrzeszeni w związkach zawodowych, i niezrzeszeni.\n26 marca 2017, 9:05\nTaksówkowa zmowa cenowa w Bydgoszczy?\nW 2011 roku UOKiK wszczął postępowanie przeciwko trzem korporacjom taxi, zarzucając im ustalanie cen. Do dziś jednak niewiele się zmieniło.\n1 grudnia 2015, 9:00\n17 maja 2015, 15:10\nByły taksówkarz wpadł w ręce kolegów po fachu, a potem policjantów. Prawie doszło do samosądu\n- Co ci tu, k..., we łbie siedzi?! - taksówkarz trzyma za sweter krępego mężczyznę i tłucze po głowie wyrwanym mu śrubokrętem. Samosąd wisi w powietrzu... W ręce taksówkarzy wpadł „złodziej złotówek”.\n26 sierpnia 2014, 7:00\nPrzed sesją Rady Miasta zablokujemy Stary Rynek - ostrzegają taksówkarze\nUchwała Rady Miasta, ustalająca sposób prezentowania cen za pierwszy kilometr i opłatę początkową w taksówkach, zostanie przegłosowana jeszcze w maju. Wojny między korporacjami jednak nie zakończy.\n15 maja 2014, 7:30\nJedność w stylu korpo\nWolny rynek ma to do siebie, że rodzi konkurencję. W modelu idealnym konkurencja powoduje, że klient wybiera najlepszą dla siebie usługę - albo najtańszą, albo najlepszą.\n13 lutego 2014, 9:30\nRadni mają zdecydować, ile będzie wynosić opłata za "pierwszy kilometr"\nUchwała Rady Miasta, ustalająca ceny za pierwszy kilometr i opłatę początkową w taksówkach, musi jeszcze poczekać na przyjęcie. Pytanie, jak długo?\n6 lutego 2014, 9:00\nBydgoskie taksówki tylko na licencji. Ratusz nie uwolni rynku taksówkarskiego\nRatusz nie widzi potrzeby uwolnienia rynku taksówkarskiego w Bydgoszczy i od 1 stycznia 2014 roku będzie wymagał od każdego, kto zechce pracować jako taksówkarz, zdania egzaminu ze znajomości topografii i miasta.\n28 października 2013, 0:00\nPijani, naćpani, agresywni, bez kasy - tacy klienci to codzienność w pracy bydgoskich taksówkarzy\nOd dawna nie było w Bydgoszczy napadu na taksówkarza. Po rozboju, w którym ucierpiał 71-letni kierowca, powraca pytanie o bezpieczeństwo taksówkarzy w mieście.\nSpod dworca PKP do Fordonu dojechać można za 30 zł, ale kurs za 50 zł to też nic wyjątkowego\nNie ma przepisu, który określałby, ile maksymalnie można zawołać za przejażdżkę taryfą, a sami taksówkarze przyznają, że trzeba kombinować, bo nasze prawo jest pełne absurdów.\nGryzoń na kruszwickiej taksówce\nW serialu „Zmiennicy” była Zwycięska Mysz Postępu i Tradycji. Jest pomysł, aby postawić jej pomnik. W telewizyjnym serialu wielka mysz do Kruszwicy nie dotarła, bo urwała się z liny i spadła na taksówkę. Autorzy regionalnego portalu proponują, aby obelisk jednak zbudować.\n20 października 2012, 12:00\nTaksówkarz kontra inowrocławscy znakolodzy\nInowrocławianin prowadzi bój z obstawieniem centrum zakazami zatrzymywania się. Tylko w okolicach Rynku jest ich ponad 30. Na razie jego walka jest bezskuteczna, choć argumenty przewoźnika są logiczne.\n19 września 2012, 14:00\nJeleń na tylnym siedzeniu taksówki\nWybrałam się w służbową podróż po Bydgoszczy - z konieczności taksówkami. Jakie wnioski? Chwila nieuwagi i można się przejechać...\n5 marca 2012, 6:00


Nawilżanie Cery - Uroda w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: nawilżanie cery\nNajpierw serum, a potem krem Jesienią należy wzmocnić poranną pielęgnację cery - szczególnie, gdy jest odwodniona, napięta i np. łuszczy się. Można zastosować siłę dwóch kosmetyków (najlepiej(...) zabiegów - szczególnie korzystne dla suchej cery. Zamiast perfum – nawilżająca mgiełka Możesz wypróbować jeszcze jeden sposób, który nawilży i zregeneruje suchą skórę. Zamiast wody toaletowej...\n...płatki gazy i kładziemy na twarz na kilkanaście minut. Okład stosujemy samodzielnie albo kładziemy na krem lub maskę, co wzmocni ich działanie. Nasze propozycje 1. Maska nawilżająca na noc do cery(...), ok. 24 zł; 3. Mleczko Ultra Nawilżanie 20+ z serii Slim Extreme, Eveline, ok. 20 zł. Skarpetki zamiast pedikiuru Specjalne skarpetki (np. Marion Spa, ok. 10 zł) nasączone składnikami...\nSpoglądając w lustro martwisz się widokiem zmęczonej, szarej cery i coraz głębszych zmarszczek? Do tego czujesz, ze twoja cera zrobiła się sucha i napięta? Pora działać! Oto kilka naprawdę prostych zabiegów, które odejmą ci kilka lat. Warunek? Wykonuj je systematycznie! Już po miesiącu będziesz olśniewać urodą! 5 łatwych zasad pielęgnacji: 1. Intensywne nawilżanie skóry to poranna podstawa...\n.... Na gładkość i jędrność cery ogromny wpływ ma odpowiednie nawilżanie. Szarą, zmęczoną skórę odżywi i rozjaśni maseczka z żółtka, miodu oraz kilku kropli oliwy. A papka z banana i słodkiej śmietanki głęboko ją nawilży i zapobiegnie łuszczeniu się naskórka. Pamiętajmy też, aby do makijażu używać wyłącznie kosmetyków do cery dojrzałej. Tylko takie zatuszują zmarszczki i przebarwienia.\n...poziom spada – hormony te dbają o ładny wygląd skóry. Zdrowo wygląda tylko dobrze nawilżona skóra. Nie wystarczy jednak nawilżanie jej kremami, trzeba ją także „nawadniać” od środka. Powinniśmy...\nZdjęcia na temat: nawilżanie cery\nWideo na temat: nawilżanie cery\nDyskusje na temat: nawilżanie cery\nKolejność jak najbardziej ma znaczenie jeśli chodzi o pielęgnację naszej cery. Ja wszelkie peelingi robię wieczorem, a rano to tylko krem Remescar pod oczy, tusz i pomadka i jestem gotowa na wyzwania dnia codziennego\nszukać na skórze problemów fatalnych. Jędrność, blask, młodość i gładkość mej cery – rozpoczyna się w życiu okres nowej ery! Revitacell ... Czary mary… W tym serum zaklęta regeneracja i nawilżanie do(...)Revitacell ... Czary mary… W tym serum zaklęta regeneracja i nawilżanie do pary… Eliksir kipiący młodością mam w dłoni. On szarość, starość i zmarszczki przegoni. W nim moc roślin, wybranych\nUżywałam i używam kosmetyków Yoskine nieprzerwanie od ponad 2 lat. Także ta seria jest u mnie "panującą rodziną królewską". To stylowe, delikatne, a zarazem skuteczne kosmetyki. Mam skórę wrażliwą, a jednocześnie wymagającą nieco więcej niż standardowe nawilżanie i złuszczanie. Yoskine wkracza subtelnie w tę sferę by służyć a nie szkodzić swoją mocą. To nie czcza reklama ani PR tylko pochwała\nAnnuus Oil*, Sodium Benzoate (and) Potassium Sorbate, Benzyl Alcohol, Stearic Acid, Xanthan Gum, Tocopherol. Opinia: Delikatne mleczko o przyjemnym zapach. Po oczyszczeniu nim cery skóra pozostaje gładka, idealnie przygotowaną na tonizowanie i nawilżanie. W składzie tego kosmetyku nie widnieje parafina ani żaden paraben. Jego konsystencja jest lekka (biała), opakowanie estetyczne i higieniczne\ndopasowuje się do koloru cery,oczywiscie występuje w kilku odcienach.Więc kazdy moze wybrać coś dla siebie;) Serdecznie pozdrawiam:*:)\ndodać cerze blasku zielone pigmenty przeciw zaczerwienieniom dla perfekcyjnie jednolitej cery Jego delikatna tekstura łatwo wchłania się w skórę tworząc niewyczuwalne wykończeniu typu druga skóra. I jest dobra dla mojej skóry! - Nawilżanie 24 godziny** - Filtry SPF 10 - Kwiaty bawełny o właściwościach nawilżających I przeciwdziałających świeceniu się skóry - Nie powoduje podrażnień, pozwala skórze\nKrem, który okazał się odpowiedni dla mojej cery to krem regenerujący na dzień i na noc z serii Nawilżanie i Dotlenianie Firmy SORAYA . Nawilża, dotlenia, oczyszcza z toksyn i regeneruje naskórek. To możemy przeczytać na ulotce informacyjnej. A moje spostrzeżenia są takie, ze skóra jest wygładzona, napięta, bardziej jędrna i elastyczna . A więc krem godny polecenia


Akcesoria zoologiczne – oferta – Grupa istotnych informacji\nW ofercie sklepów zoologicznych znajdziemy różnego rodzaju preparaty żywieniowe, karmy, niemniej jednak też bardzo przydatne akcesoria oraz artykuły, np tj. miski, czy też obroże a także smycze. Warto dodać o tym, że zoo art to też artykuły przeznaczone dla ptaków, ryb, czy też kotów a także gryzoni. Co za tym idzie, taki sklep powinien być odwiedzany przez właścicieli różnych zwierząt.\nArtykuły dla zwierząt – co trzeba mieć świadomość tego?\nGłównie powinniśmy skorzystać z takich sklepów z artykułami dla zwierząt, które swojej ofercie posiadają wyłącznie produkty wysokiej jakości, które pochodzą od znanych i cenionych producentów. Warto wspomnieć także o tym, że oferta takiego sklepu to nie tylko karma dla psów, ale też profesjonalne preparaty żywieniowe, tj. suplementy czy też smakołyki np dla psów oraz kotów. Dodatkowo, są też bardzo funkcjonalne oraz trwałe legowiska, jak także torby i transportery przeznaczone nie tylko i wyłącznie dla psów, niemniej jednak również dla kotów. Dużym zainteresowaniem cieszą się także obroże, czy także bardzo często wykorzystywane przez właścicieli psów szelki. Pamiętajmy również o tym, że znajdziemy dobry rozmiar kagańca czy także miskę do wody. O ile więc chcemy kupić niezbędne elementy a także akcesoria dla naszego zwierzaka, to odpowiednie miejscem jest sklep zoologiczny, który w swoim asortymencie posiada bardzo wysokiej jakości artykuły, akcesoria, karmy czy również preparaty żywieniowe przeznaczone dla różnych grup zwierząt, a więc nie tylko i wyłącznie psów, niemniej jednak także gryzoni, ptaków czy także ryb niemniej jednak także gryzoni.\nWięcej informacji: karma dla psów.


Wyniki wyszukiwania dla por różami - Czasem warto zwolnić | Przyjemność z jazdy\n. Pospacerowałem nad zalewem i kiedy zgłodniałem, udałem się do restauracji Pod Różami, od lat\n, którą ujrzałem w miasteczku, było to prawdziwe ukojenie.\nRestauracja Pod Różami Restauracja Pod Różami Restauracja Pod Różami Restauracja Pod Różami Restauracja Pod\nPrzeglądając menu, znalazłem sporo dań polskiej kuchni. Z\nRóżami należy do Sieci Kulinarnego Dziedzictwa Mazowsza, więc większość potraw przygotowuje\n– Pod Różami – z zewnątrz nic nie\nnadzieję i dałem się prowadzić ulicy. Odwiedziłem Pasaż Róży (w bramie na Piotrkowskiej 3), a\nobejrzeć niesamowity Pasaż Róży wyklejony tysiącem małych lusterek\ntej porze roku wiele osób całkowicie porzuca myśl o pokonywaniu długich tras czy odkrywaniu\nodcinki niż w innych porach roku. Staram się, o ile to możliwe, unikać podróżowania gruntowymi\nszukają równowagi pomiędzy poznawaniem świata a znalezieniem chwili dla siebie. To pora roku dla\nkondycji. Trudno zrozumieć, dlaczego inne regiony – równie piękne – o tej porze\nniespodzianek. O tej porze roku dobrze jest być przygotowanym na różne ewentualności, dlatego\nSukcesem w podróżowaniu po Górach Stołowych jest umiejętne dobranie pory dnia do\nBiałych Skał nad Karłowem. O tej porze często ruszam też niezwykle malowniczą drogą w kierunku Batorowa\nOdwiedzam Góry Stołowe we wszystkich porach roku. Jednak zimy w tych terenach nie\nrozlewiskach Narwi, jakie w życiu widziałem! Od tamtej pory wiem, że warto mieć tu przewodnika. Ale to\nKażda pora roku i każdy dzień są inne. Piotr umiejętnie dobiera historie\nporze roku dzień jest krótki, pogoda często nie sprzyja długim spacerom, dlatego trzeba\nniezwykle klimatyczny hotel Galery69 to idealne miejsce dla miłośników Mazur o każdej porze\nPoziom 511. Jego budynek został wkomponowany w jurajskie ściany. Zima to idealna pora na zwiedzanie\nodwiedziłem do tej pory, już z okien samochodu widziałem pierwsze zabudowania. Tutaj zostawiłem\nCzy głaskaliście kiedyś kurę? Jeśli nie, pora to zmienić! Weekendową\npora na wycieczkę. Wybór był duży. Z Bartkiem warto udać się do pobliskiego lasu i zobaczyć


"Promyczek" mnie zachwycił. Wiele razy mnie rozbawił, czasami rozczulił, by wreszcie wpędzić mnie w ogromny smutek. To pozwala mi zrozumieć uczucia Gusa, który jest w żałobie. Była jego przyjaciółką, miłością, promyczkiem.\nGus jest zagubiony, cierpi i nie jest w stanie odsłuchać nagrania Kate. Zatraca się w alkoholu i innych używkach. Można by rzecz, że wraz z dziewczyną umarła jakaś część jego. Jednak w uszach wciąż rozbrzmiewa głos Promyczka "Stwórz legendę!" Nie jest mu łatwo, ale z czasem do jego życia powraca promyk nadziei. Polecam! Nie można skończyć tej serii tylko na pierwszej części.


Nawóz do warzyw z mikroelementami 1 kg | Nawozy dla roślin \_ Nawozy dla warzyw - PrzyDomu.pl\n• zawiera niezbędne mikroelementy\n• uniwersalne zastosowanie do wielu warzyw\n• doskonale odżywia i uzupełnia niedobory\nNawóz do warzyw z mikroskładnikami od Target to idealny sposób na zasilenie przydomowego warzywnika. Zawiera wszystkie podstawowe składniki odżywcze, dzięki czemu warzywa będą rosły mocne i zdrowe.\nNawóz do warzyw z mikroskładnikami marki Target to zbilansowany nawóz stworzony specjalnie dla warzyw. Oprócz podstawowych składników odżywczych preparat ten charakteryzuje się wysoką zawartością azotu, dzięki czemu przyrost jest znacznie szybszy, a plony bardziej obfite.\nPreparat nadaje się do wszystkich warzyw szklarniowych i ogrodowych, jednak szczególnie dobrze sprawdza się w uprawie:\nMarchwi, pietruszki i innych korzeniowych\nCukinii i dyni\nWygodna forma granulatu pozwala na szybką i bezpieczną aplikację nawozu, a efekty jego stosowania widoczne są już po kilku dniach.\nNawóz można stosować od marca do września. Nadaje się do zaprawienia gleby przed siewem, jednak najlepsze efekty można osiągnąć, stosując nawóz regularnie na już rosnące warzywa, w odstępie co 2 – 4 tygodnie. Odmierzoną dawkę nawozu należy rozsypać wokół rośliny, lekko wymieszać z górną warstwą podłoża, a następnie obficie podlać.\nZalecane dawki zależne są od zasobności gleby i kreują się następująco:\nDla gleb zasobnych od 200 do 300 g na 1m2 powierzchni\nDla gleb mało zasobnych od 300 do 500 g na 1m2 powierzchni


Debata: Do kogo należy język? - Portal Księgarski\nDebata: Do kogo należy język?\nYouTube i Facebook oraz Narodowe Centrum Kultury zapraszą na debatę online - Do kogo należy język? - środa 03 listopada 2021 r., godz. 19:00\nKto kształtuje normę językową?\nBardzo często przy okazji głośnych dyskusji na temat języka i poprawności językowej pojawiają się zarzuty o nakazach i zakazach, jakie mieliby stosować językoznawcy lub instytucje takie jak Rada Języka Polskiego, by odgórnie sterować językiem. Zdaniem komentujących badacze języka mają moc decydowania o poprawności poszczególnych wyrazów i sformułowań.\nPodobne podejście coraz częściej dotyczy samej normy językowej, która uznawana jest za formę przemocy symbolicznej, przejawiającej się wykluczeniem tych, którzy nie posługują się „poprawną polszczyzną”. Zdaniem wielu komentujących sprowadzanie funkcjonowania normy językowej wyłącznie do postaci nakazów i zakazów jest nadużyciem. Język przez wielu jego użytkowników jest postrzegany jako wartość sama w sobie, a norma stanowi zbiór wskazówek – pomaga odnaleźć się w rozmaitych sytuacjach komunikacyjnych. Jest ponadto źródłem doznań estetycznych.\nDo kogo zatem należy język? Kto kształtuje normę językową? Czy warto z niej rezygnować? Na te oraz inne pytania postarają się odpowiedzieć uczestnicy debaty:\nprof. Ewa Rudnicka – językoznawczyni zajmująca się leksykografią, kulturą języka polskiego i rozwojem polskiej myśli normatywnej,\nMateusz Adamczyk – popularyzator wiedzy o języku i vloger.\nRozmowę poprowadzi Marek Horodniczy, redaktor naczelny Audycji Kulturalnych.\nDołącz do wydarzenia na Facebooku →Uwaga, link zostanie otwarty w nowym oknie\nZapraszamy do obejrzenia transmisji z wydarzenia, która dostępna będzie na kanale YouTubeUwaga, link zostanie otwarty w nowym oknie i FacebookUwaga, link zostanie otwarty w nowym oknie Narodowego Centrum Kultury i kampanii „Ojczysty – dodaj do ulubionych”Uwaga, link zostanie otwarty w nowym oknie.\nDo kogo należy język?\nDebata organizowana jest przez Narodowe Centrum Kultury w ramach kampanii “Ojczysty – dodaj do ulubionych”.


Wyznania estetki-poetki : Mdowe inspiracje\n.Kolejna stylizacja oparta na czymś zwykłym. Tak sobie radzę w normalnych dniach, którymi rządzi pospiech. Staram się, żeby mój strój był bardzo wygodny, nie krępował mnie, bo nigdy nie wiem co może się przytrafić. Staram się, żeby były to stylizacje ciekawe i rzeczy wykonane z dobrych surowców, pisałam już o tym, że dla mnie jest to kluczowe i dzięki dobrym materiałom wygląda się bardzo stylowo i dobrze. Nie jestem ignorantką modową, wplatam modne elementy, ale nie jest to dla mnie aż tak ważne.\nTak prezentowałam się dzisiaj, w mojej ulubionej kurtce, która była pokazywana tu z trzy lata wstecz, byłam wtedy w jasnych włosach: ) Kurtka jest do dzisiaj, sweter też nie jest młody: ) Jest to mieszanka kaszmiru i wełny z merynosa. Pokazuje dwie torby, pierwsza to dzisiejsza, a drugą ubrałabym jeśli miałabym jakieś towarzyskie spotkanie. Trampki są skórzane i złote.\nWszystkie elementy stylizacji znalezione w londyńskich sh.\nAnna S. 12 November 2017 at 23:15\nBardzo ładnie Jolu - płaszczyk masz przesliczny, a w czerwieni wyglądasz uroczo :) powinnaś bardzo często ją nosić :) Przesyłam uściski :)\nJolanta Pawlak 13 November 2017 at 11:10\nAniu dziękuję i miłego wieczoru, u mnie metro stanęło, korki i dopiero w domu.\nStara Kobieta 12 November 2017 at 23:33\nMoją uwagę szczególnie przyciągnęły spodnie i śliczny płaszczyk :-) Super połączenie :')\nJolanta Pawlak 13 November 2017 at 11:12\nDziękuję i ten płaszczyk jest już u mnie długo i wiem, że będzie tak długo aż się zniszczy, są rzeczy, które się kocha:)\nLumpola 13 November 2017 at 07:18\nSuper ta Twoja budrysówka Joluś, super wykończenie przy zapięciach :) Świetnie z szarościo-niebieskościami podkręconymi czerwienią i złotem :) Buziaki :)\nJolanta Pawlak 13 November 2017 at 11:13\nOlcia buziaki i dzięki za koment normalnie padam dzisiaj.\nSivka S i 13 November 2017 at 09:16\nRadzisz sobie doskonale, jest więcej niż super. Taka nieoklepana codzienność ;) :) :)\nTo bardzo się cieszę, że się podoba, uściski.\njotka 13 November 2017 at 09:36\nPięknie wyglądasz w czerwieni :-)\nJolanta Pawlak 13 November 2017 at 11:15\nCzęsto to słyszę, a nie mam w szafie dużo tego koloru...buziaki\nwendipo 13 November 2017 at 09:59\nBardzo ładnie wyglądasz Jolu, budrysówka superowa. Pozdrawiam:)\nLubię je, bo to taki trochę luzacki styl, a ja lubię luz;)uściski:)\nRenia 13 November 2017 at 11:57\nŚlicznie wyglądasz w czapkach:)))Pozdrawiam serdecznie:))\nbarbara bastamb 14 November 2017 at 02:10\nCiekawa kurtka, świetna czapka i super czerwony sweterek. Całość Jolu na wielki plus.\nPiszesz, że strój z serii zwyklaków, lubię jak pokazujesz "siebie" jak się ubierasz bo to jesteś właśnie TY.\nU mnie trochę inny rodzaj odzieży /zwłaszcza butów/, bo inny jest tryb mojego życia. Nie korzystam z komunikacji /jak już to rzadko/ więc buty mam lżejsze i na obcasie, płaszcze też mogą być cieńsze. Wszystko więc stosownie do okazji, naszego trybu życia i naszej osobowości.\nOsobiście lubię śledzić trendy i korzystać z nich po swojemu. Chcę być modna /choć troszkę/. Londyńskie sh zapewne skrywają wiele perełek. U nas nie jest najlepiej a może ja nie potrafię szukać, wpadam do nich tylko czasami. Pozdrawiam Jolu...\nJolanta Pawlak 14 November 2017 at 03:41\nBasiu masz rację, strój powinien być dopasowany do trybu życia. Moje ubrania muszą być wygodne, bo inaczej zmęczą mnie. Kocham taki styl jak twój Basiu i bardzo mi się podoba, może kiedyś, kto to wie;) buziaki.\nNippi 14 November 2017 at 03:37\nBardzo ładnie jest Ci w czerwonym sweterku ;)\nJolanta Pawlak 14 November 2017 at 03:42\nA czerwony kolor jest u mnie w mniejszości:) Dziękuję za komentarz.\nTARA 14 November 2017 at 09:34\nŚwietnie się prezentowałaś Jolu!!! Pomysłowo!\nPod płaszczykiem bardzo ogniście:)) Ładnie Ci w czerwieni!\nFashion 14 November 2017 at 12:24\nMargot 15 November 2017 at 03:06\nTo zapięcie w kurtce ściągnę kiedyś na 100000% - fantastyczne jest . Świetnie wyglądasz w tych spodniach :))) Fajna propozycja na tę okropną jesienną aurę :( Kisses - Kochana - Margot :))\nJolanta Pawlak 15 November 2017 at 07:53\nDziękuję Małgosiu i ściągaj:) uściski:)


Doppelherz aktiv Neuro Revital - Opinie, Cena, Dawkowanie, Apteka\nStrona główna » Pamięć i koncentracja » Doppelherz aktiv Neuro Revital - Wspomaga metabolizm\nDoppelherz aktiv Neuro Revital - Wspomaga metabolizm\nOpis i skład produktu Doppelherz aktiv Neuro Revital\nDoppelherz aktiv Neuro Revital to suplement diety dostarczający bardzo dużą dawkę ALA. Należy go stosować, aby poprawnie odżywić komórki nerwowe oraz ochronić je przed stresem oksydacyjnym. Polecany jest osobom, które chcą usprawnić swój metabolizm i proces naturalnej regeneracji komórek nerwowych.\nwitaminy z grupy B (B1, niacyna/B3, kw. pantotenowy/B5, B6, biotyna/B7) – poprawiają metabolizm energetyczny oraz wpływają na prawidłowe funkcjonowanie komórek nerwowych,\nwitamina B5 – wpływa na wytwarzanie neuroprzekaźników,\nkwas alfa-liponowy (ALA) – najsilniejszy przeciwutleniacz,\nwitamina E i selen – chronią komórki przed stresem oksydacyjnym.\nDoppelherz aktiv Neuro Revital - dawkowanie\n1 tabletkę preparatu należy przyjąć po posiłku, popijając dużą ilością wody. Tabletkę można dzielić. Najlepsze efekty uzyskasz stosując środek minimum przez 2 miesiące. Nie należy przekraczać zalecanej dziennej dawki. Preparat mogą przyjmować osoby chore na cukrzycę oraz uczulone na glukozę lub laktozę.\nŚrodek należy przechowywać w suchych pomieszczeniach, w temperaturze pokojowej, w szczelnie zamkniętym opakowaniu w miejscu niedostępnym dla dzieci. Należy chronić preparat przed wilgocią.\nOpinie Doppelherz aktiv Neuro Revital


Wylewki Knauf, posadzki anhydrytowe w domach - KUCA Wrocław\nStrona głównaStrona główna>Oferta>Wylewki anhydrytowe\nWylewki anhydrytowe - Wrocław, Legnica i okolice\nSpecjalizujemy się w wykonawstwie wylewek anhydrytowych na terenie Wrocławia, Lubina, Legnicy oraz całego województwa dolnośląskiego. Do ich przygotowania używamy komponentu renomowanej marki Knauf, który znajduje zastosowanie nie tylko w budynkach mieszkalnych, lecz także w obiektach użyteczności publicznej i przemysłowych. Anhydrytowa posadzka bardzo dobrze sprawdza się w nieruchomościach o dużych powierzchniach, takich jak szpitale czy szkoły. Po jej wykonaniu nie wymaga ona żadnych zabiegów pielęgnacyjnych. Warto zaznaczyć, że technologia anhydrytowa ułatwia przygotowanie podłóg do kolejnych etapów remontu oraz obniża koszty innych prac wykończeniowych. Swoją ofertę kierujemy do Klientów z Wrocławia i okolicznych miejscowości, takich jak Legnica, Lubin, Leszno czy Nowa Sól.\nWylewka anhydrytowa wyróżnia się krótkim czasem schnięcia, dlatego po jej zastosowaniu nie trzeba długo czekać na gotową posadzkę. Jej wykonanie przez profesjonalną ekipę zajmuje maksymalnie jeden dzień, a już po 48 godzinach można przystąpić do kolejnych etapów prac remontowych lub wykończeniowych. Jeśli w budynku zostało zainstalowane ogrzewanie podłogowe, nie trzeba czekać z jego włączeniem dłużej niż 7 dni.\nAnhydrytowa wylewka dobrze przewodzi ciepło i nagrzewa się znacznie szybciej w porównaniu do wylewki betonowej, co pozwala zaoszczędzić około 50% energii. Ma także ciekłą konsystencję, ponieważ produkowany jest jako wylewka samopoziomująca. Pozwala to na dokładne wypełnienie przestrzeni między elementami instalacji ogrzewania podłogowego. Wylewka ta jest mocniejsza od posadzki cementowej, można ułożyć na niej każdy rodzaj podłogi.\nZalety posiadania posadzki anhydrytowej w domach\nPosadzka anhydrytowa w domu stanowi doskonałą alternatywę dla tradycyjnej wylewki z betonu, ponieważ wyróżnia się wysoką trwałością i komfortem użytkowania. Przyjmuje duże wytrzymałości na ściskanie i zginanie. Na jej powierzchni można układać panele, gres, ceramikę, wykładzinę winylową, kamień naturalny, posadzki żywiczne i panele winylowe.\nPodkład anhydrytowy umożliwia uzyskanie idealnie gładkiej powierzchni, co zmniejsza zużycie kleju podczas montażu płytek. Wymaga też mniejszej ilości dylatacji oraz z reguły nie trzeba go dodatkowo szlifować. Warto również wspomnieć o tym, że wylewka wykazuje właściwości ognioochronne – podczas pożaru zawarta w niej woda odparowuje i pochłania znaczną część energii, spowalnia wzrost temperatury i daje więcej czasu na ewakuację z zagrożonego pomieszczenia.\nPracujemy w oparciu o produkty marki Knauf – mercedesa wśród wylewek. To wysokiej jakości, nowoczesne materiały.\nWylewki anhydrytowe przekładają się na niską emisję energii. Powstają z materiału, który świetnie przewodzi ciepło.\nWylewki anhydrytowe wykonujemy przy pomocy specjalistycznego sprzętu. Transmix jest mobilnym urządzeniem do wylewania posadzek.\nWspółpracującym z nami klientom dajemy gwarancję szybkiej realizacji zlecenia. Tego typu wylewki cechują się krótkim czasem wysychania.\nSą solidnym podłożem pod parkiety drewniane, panele podłogowe i płytki ceramiczne. Doskonale spiszą się też w przypadku kamienia naturalnego.\nNajwiększą zaletą wylewek anhydrytowych jest ograniczenie kosztów ogrzewania. Czas nagrzewania pomieszczeń ulega dzięki nim skróceniu.\nWykazują odporność na uszkodzenia mechaniczne. Ponadto nie straszne są im obciążenia, ściskanie ani zginanie.\nGdzie i kiedy stosować wylewki anhydrytowe?\nIch zastosowanie jest uniwersalne, jednak szczególnie dobrze sprawdzą się w przypadku systemów ogrzewania podłogowego, ponieważ świetnie przewodzą ciepło. W przypadku dużych powierzchni zalecane jest, aby rozprowadzać wylewkę maszynowo.\nSprytne i skuteczne rozwiązanie!\nJak wykonać wylewkę anhydrytową na ogrzewaniu podłogowym? | Knauf


przez czubaka87 » wtorek 25 listopada 2014, 12:31\noskbelfer - kolejne posty na temat. Gratulacje, jesteś gość\nZ tego co piszecie to ogólnie prawo w Polsce nie działa wstecz, ale jak jest potrzeba to szybko prawo się zmienia i wtedy działa do tyłu. Dziwne to trochę.\nDlaczego nie płacimy za wymianę dowodu osobistego, a płacimy za wymianę PJ? Czyżby PJ uznane było za jakiś luksus?\nprzez disaster » wtorek 25 listopada 2014, 12:52\nNie płacimy bodaj dopiero od 2012 roku. Przed nowelizacją, się normalnie płaciło\nprzez szofer80 » wtorek 25 listopada 2014, 14:47\n"W prawie administracyjnym na pęczki jest zmian niezgodnych z tą ogólną zasadą"\nBo Polacy nie umieją protestować tylko dają się oszukiwać na każdym kroku. Jakby były protesty żadnych terminowych praw jazdy by nie było, tylko dla nowych kierowców. Jakoś przy każdej okazji jak władze organizują zamach na internet to się potrafią zjednoczyć i zablokować knowania, przy okazji ACTA w Polsce czy na Węgrzech ostatnio. Stare monitory lądowały przez okno w urzędach. Dla mnie Trybunał Konstytucyjny zrozumiale uzasadnił wprowadzenie terminowych PJ tylko dla nowych kierowców nie odnosząc się wogóle do zasady LEX...\nprzez disaster » wtorek 25 listopada 2014, 15:13\nTrudno by mi się było z Tobą nie zgodzić w tej kwestii.\nAle sami sobie tak wybieramy i sami się na to godzimy.\nprzez oskbelfer » wtorek 25 listopada 2014, 18:43\nczubaka87 napisał(a): oskbelfer - kolejne posty na temat. Gratulacje, jesteś gość\nzrób pikietę pod Sejmem , moze milicja Ci pomoże\nprzez czubaka87 » środa 26 listopada 2014, 17:31\nA ten dalej swoje , z ciebie to chyba właśnie taki stary MILICJANT, co teraz dorabia sobie jako wszytko wiedzący instruktor?\nPrzepraszam wszystkich czytających za treść niezwiązaną z tematem.\nWracając do meritum: Czy ważność badań lekarskich, a ważność PJ będzie od siebie zależna? Tzn. Czy ważność jednej rzeczy będzie potrzebna do zrobienia drugiej?\nprzez szofer80 » środa 26 listopada 2014, 20:07\n"Czy ważność badań lekarskich, a ważność PJ będzie od siebie zależna?"\nW C i D już to wprowadzili nawet niezarobkowo i oczywiście dla wszystkich. Mniejsza grupa społeczna posiadająca te kategorie nie ma siły przebicia żeby się skutecznie temu przeciwstawić. Ale rozumiem że w pytaniu chodzi o kat B .jest to tylko kwestia czasu, na dzień dzisiejszy tylko większa rzesza zainteresowanych to blokuje, nie można tego wprowadzić za szybko w obawie o jakiś bunt, trzeba rozłożyć w czasie, dawkować informację o tym czy nawet dezinformować bo celem jest stopniowe oswojenie lemingów z tym faktem. Z mandatów zrobiono już przemysł i wpadli na pomysł że z wymiany terminowych dokumentów też zrobią niezły przemysł mający marginalny wpływ na bezpieczeństwo, przecież jest precedens, nie było tego wcześniej i kraj się kręcił.\nprzez opelmoj » środa 19 sierpnia 2015, 22:41\nOstatnio zmieniłem prawo jazdy ze względu na zmianę adresu zameldowania i moim oczom ukazał się termin ważności kat C i E na 5 lat (do tej pory miałem te uprawnienia bezterminowo). Problem w tym, że nigdy nie robiłem uprawnień na przewóz rzeczy i nie wykonywałem pracy zarobkowej jako kierowca i nie wiem, czy przez najbliższe 5 lat taką pracę podejmę. Do tej pory zdarzało mi się, że kilka razy w roku prowadziłem zestaw powyżej 3,5t na użytek własny (nie zawodowo). Moje pytanie jest następujące:\n1. Co po tych 5 latach? Czy jeżeli nadal będę chciał jeździć na własny użytek to muszę robić psychotesty?\n2. Czy jeżeli nie przedłużę PJ, a będe miał przerwę np. 3-4 lata to potem muszę zdawać jakieś egzaminy itp., czy tylko nowe badania lekarskie?\nDołączył(a): środa 19 sierpnia 2015, 22:12\nprzez szofer80 » czwartek 17 września 2015, 00:28\nPrawo jazdy przedłużasz badaniami lekarskimi i psychotestami, cóż bezprawna zmiana przepisów dla znakomitej części posiadaczy C itp. na niekorzyść lub jak kto woli "legalny przekręt". Jeśli nie zrobisz wymaganych badan od razu po 5 latach to po prostu masz je później nieważne dotąd aż nie odnowisz dokumentu na w.w. zasadach.\nprzez pasqudek » czwartek 17 września 2015, 08:33\nPanowie. Sorry. Ale pj na C/D/CE powinno byc od dawna na 5 lat. Chociazby ze wzgledu na: wiek kierowcow, tonaz pojazdow i ew.konsekwencje.\nprzez szofer80 » czwartek 17 września 2015, 14:49\nPowinno być zupełnie odwrotnie, powinno być jak dawniej, czyli pomocnik kierowcy przez 2 lata i to co się nauczy w młodym wieku takim później będzie kierowcą a nie wymyślanie kolejnych barier biurokratycznych, nowych kategorii praw jazdy, czy dublowania i zwielokrotniania tego samego, dublowania badań lekarskich, przypomne że badania lekarskie, psychotesty konieczne do uzyskania prawa jazdy C sa nieważne dla pracodawcy który wysyła na kolejne badania, jesli ktos robi prawko C i za rok chce zrobic D to oczywiście psychotesty musi ponawiać, słyszałem że na instruktora tak samo są inne psychotesty, ponoć tylko paragrafem się róznią. ITP ITD .Zawszę będę za zmniejszaniem biurokracji a nie zwiekszaniem. O co w tym wszystkim chodzi? jak niewiadomo o co chodzi to zawsze chodzi o pieniądze. Oczywiscie mają swoje zbójeckie prawo zwiększać bariery biurokratyczne ale tylko uwzględniając że prawo nie działa wstecz. te wszystkie zmiany służą głównie kasie a nie bezpieczeństwu. Bardzo dobrze że straży miejskiej odebrano uprawnienia tak się przedsiębiorczo troskali o nasze bezpieczeństwo.\nprzez sankila » czwartek 17 września 2015, 17:23\nszofer80 napisał(a): O co w tym wszystkim chodzi?\nO to, żeby nie wyjechał na drogę dziadek - niedowidzący, niedosłyszący, z hypoglikemią i początkami Alzheimera.\nPJ masz dalej bezterminowe; kontrolują jednynie Twój stan fizyczny i psychiczny - i to przynajmniej ma sens.\nBo kretyństwem było założenie, że jak jest zdrowy i sprawny mając lat 20, to i taki zostanie do 70tki.\nPsychotesty powinny być obowiązkowe dla wszystkich - zawodowe corocznie, amatorskie - co 3 lata; może byłoby mniej furiatów na drogach.\nJedyne, co warto byłoby postulować, to dorobić kartę "przeglądu technicznego" kierowcy, żeby pj nie wymieniać.\nprzez szofer80 » czwartek 17 września 2015, 18:47\nobowiązuje póki co zasada domniemania niewinności wiec nie można nikomu odmówić dobrej woli czy odpowiedzialności tylko dlatego że np. jakiś wariat zrobił masakrę, natomiast ty powiadasz że zaufanie jest bardzo dobre a sprawdzanie jeszcze lepsze. Nie można w nieskończoność stosować odpowiedzialności zbiorowej. Strażnik miejski zapytany o przedsiębiorczość fotoradarową i związane z tym zabranie uprawnień pierwsze co odpowiedział to że akurat u niego nie było tego typu praktyk i nie pochwala odpowiedzialności zbiorowej.\nP.S. Jesli chcesz walczyć z hipoglikemią/hiperglikemią (cukrzycą) to walcz z powszechną chemią konserwującą wysoko przetworzone jedzenie a nie z kierowcami bo prawdziwa cukrzyca typu I dotyczy najwyżej 10% wszystkich cukrzyków a cała reszta jest wywoływana, podtrzymywania lub się pogłębia tylko przez wszedobylską chemię i sztuczne ulepszacze jedzenia spożywane regularnie każdego dnia.\nprzez pasqudek » czwartek 17 września 2015, 19:31\n:szofer80: Weź pod uwagę wagę TIRa (nawet pustego). Wystarczy jeden błąd i zmiażdżycie auta i zabijecie ludzie. Dlatego powinniście mieć badania o wiele częściej.\nZresztą co tu dużo pisać. Ostatnio w mediach było jak kierowca TIRa uszkodził około 15 osobówek.\nprzez szofer80 » czwartek 17 września 2015, 19:39\ndobrze wiec niech ci którym przytrafiają się takie zdarzenia będą na innych zasadach niż ci którzy wystawiają sobie sami świadectwo bezkolizyjna jazdą, nie traktujmy wszystkich jak dzieci, bezkolizyjna jazda ma być preferowana i premiowana. Wiadomo jeden może jeździć mniej w ten sposób zwiększając sobie szanse na wieloletnią bezwypadkową jazdę a drugi dobry kierowca jeżdżąc dużo nie ustrzeże się błędu , jednak wystawianie sobie świadectwa bezkolizyjnej jazdy trwa wiele lat ale mimo wszystko jakieś zachęty związane z bezkolizyjną jazdą opłaca się wprowadzać. nie wrzucajmy wszystkich do jednego wora po kilkunastu latach można wyciągnąć pewne wnioski jak kto jeździ. Po za tym system prewencji mający ustrzec przed wsiadaniem chorych kierowców za kółko nie działa, niedawno zapadły wyroki w wypadku autobusu sprzed lat pod Białymstokiem, obaj kierowcy posiadali uprawnienia mimo iż jeden kierowca miał cukrzyce a jego zmiennik padaczke.


2 liga. Pierwsza porażka Apklan Resovii. "Pasiaki" kończyły w "9", przegrały z Olimpią Elbląg i nie zajęły fotela lidera | Nowiny\n2 liga. Pierwsza…\n2 liga. Pierwsza porażka Apklan Resovii. "Pasiaki" kończyły w "9", przegrały z Olimpią Elbląg i nie zajęły fotela lidera\nWaldemar Mazgaj 1 września 2019, 15:02\nMecz w Rzeszowie obserwował rekordowa liczba 2048 kibiców. K_kapica_afk\nApklan Resovia zmarnowała szansę awansu na fotel lidera tabeli. Biało-czerwoni w telewizyjnym meczu ulegli Olimpii Elbląg 0:1 i ponieśli pierwszą porażkę w tegorocznych rozgrywkach.\nResovia nawet w przypadku remisu mogła zasiąść na fotelu lidera 2 ligi. „Pasiaki” ani myślały jednak o kompromisie i od początku ostro ruszyli na elblążan, chcąc się z jak najlepszej strony pokazać przed całą piłkarską Polską, bo mecz transmitowała TVP3. W pierwszych pięciu minutach aż trzy razy zakotłowało się pod bramką gości. Dwa razy po wrzutach z autu Konrada Domonia; najpierw Sierhij Krykun zwlekał ze strzałem, po chwili zamykający akcje Szymon Feret z bliska trafił w słupek. Na dodatek po szarży Rafała Mikulca Tomasz Sedlewski w ostatniej chwili zdjął piłkę z nogi Fereta.\nW prawie 40-stopniowym upale takiego tempa długo utrzymać nie można było i dlatego tempo gry spadło, a mecz dość szybko się wyrównał. Resovia powinna prowadzić w 33. minucie, gdy centrę Mateusza Geńca „zamykał” Krykun, ale jego główkę znakomicie obronił Sebastian Madejski.\nRzeszowianie nie mieli pomysłu na rozgrywanie stałych fragmentach gry. Jak je skutecznie wykonywać pokazali goście chwilę później; z wolnego centrował Bruno Żołądź a piękną główką z 11 m popisał się Michał Kuczałek.\nResovia rzuciła się do odrabiania strat i omal nie została pokarana w ostatniej akcji pierwszej połowy. Nikt nie przerwał kontry gości, w finale której Michał Balewski znalazł się sam przed Wojciechem Danielem, który poza polem karnym nie mógł interweniować rękami. Strzał obrońcy gości minął jednak słupek o kilkadziesiąt centymetrów. Rozlegający się w tym momencie gwizdek na przerwę przyjęto z uczuciem ulgi.\nNowa wiara i siły wstąpiły w gospodarzy wraz z nadejściem II połowy. Sygnał do ataku mogła dać minimalnie niecelna bomba Dariusza Frankiewicza w 52. minucie. Jednak chwilę później rozgrywający Resovii w głupi sposób osłabił zespół, brutalnie faulując w środku pola Oskara Ryka.\nDrobiazgowo prowadzący te zawody Robert Marciniak w 63. minucie ostudził żółtą kartką emocje asystenta trenera Resovii – Rafała Rajzera. Po kolejnej decyzji na niekorzyść miejscowych trybuny skandowały „złodzieje” i „j…ć PZPN”. Kwadrans później taka sama kara dotknęła pierwszego trenera – Szymona Grabowskiego.\nW ostatnich minutach Resovia zupełnie się odkryła; środkowy obrońca Dawid Kubowicz powędrował do ataku. Biało-czerwonych mógł pognębić już w 84. minucie Damian Szuprytowski, ale w doskonałej sytuacji fatalnie spudłował. Rzuty wolne i rożne nieco lepiej od Frankieiwcza czy Krykuna wykonywał Krzysztof Gancarczyk, ale nie na tyle, by padł wyrównujący gol.\nW doliczonym czasie w polu karnym upadł Sebastian Zalepa, a krytykujący decyzję sędziego Kubowicz dostał drugą żółtą kartkę i Resovia kończyła w "9". W 93. minucie podobnie jak Szuprytowski spudłował Cezary Damianiuk.\nApklan Resovia – Olimpia Elbląg 0:1 (0:1)\nBramka: 0:1 Kuczałek 36-głową,\nResovia: Daniel – Geniec, Kubowicz żż cz [90+1], Zalepa, Mikulec ż – Feret ż (46 Hajduk), Domoń, Frankiewicz cz [54, brutalny faul], Krykun ż (63 R. Adamski) – Dziubiński (57 Gancarczyk) – Świderski (74 Twardowski). Trener Szymon Grabowski ż.\nOlimpia: Madejski – Balewski, Lewandowski ż, Wenger, Sedlewski – Miller (81 Prytuliak), Kuczałek, Żołądź, Ryk – Szuprytowski, Brychlik (76 Demaniuk). Trener Adam Nocoń.\nSędziował R. Marciniak (Kraków). Widzów 2 048.\nGość 02.09.2019 18:48:59\n1 września, 20:51, olek:\nObszczemurki z H69 nie maja sie z czego cieszyc. Pojechali do Lodzi i bezmydelka dostali wper.....Nawet Nowiny napisaly ze byli slabi a to znak ze byli zajebiscieee slabi. A Resovia coz, pora na przemyslenia !!!! z taka gra wiele nie zwojujemy, A co gorsze ilosc kartek jest przeogromna !! Nie mowie juz o glupocie niektorych zawodnikow i czerwonych kartkach. TO JEST PORAZAJACE !!!!!! a poza tym" zmiennicy bardzo slabi. ZADEN nie wniosl w mecz nic pozytywnego ....\nPrzegrali, ale wstydu nie przynieśli. Widzew zagrał najlepszy mecz od dawna. Stal niczym nie ustępowała. Resovivia tak jak ten kałes głową w chmurach, nogami w gównie.\nSĘDZIA 02.09.2019 13:53:15\nSTOP OSZALAŁYM TRENEROM.\nPOZIOM JAKI PREZENTUJĄ TRENERZY RESOVII DALEKO ODBIEGA NAWET WUEFISTOM. TO SMUTNE TAK JAK IPOZIOM JAKI PREZENTUJĄ PIŁKARZE, GŁUPOTA TO ZA MAŁO\nkibixc 01.09.2019 21:09:23\nJaki jest sens grac w 40 st upale skoro TV i tak pokazuje dozynki? to dopiero BEZSENS !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\n@@mix 01.09.2019 21:04:55\nBEZNADZIEJNA gra Resovii i glupota zawodnikow ktorz lapia glupie zolte i czerwone kartki. Gdzie napastnicy? gdzie 2 linia, gdzie prawe skrzydlo i najwieksze pytanie: GDZIE SENS rozgrywania stalych fragmentow gry? Kazdy rozny, wolny byl przewidywalny i nic nie wnosil do gry. Czy zawodnicy czy trener sa tak ograniczeni? Po przerwie 1 strzal na bramke i ...... nic. Niektorzy pilkarze mieli nawet klopot by celnie i mocno dosrodkowac. Rezerwowi slabi BALONIK WIELKOSCI PEKŁ i pora zabrac sie do pracy !!!\nNajlepsi na stadionie kibice, ale oni sami meczu nie wygraja, niestety\nolek 01.09.2019 20:51:54\nObserwator UEFA 01.09.2019 20:40:16\nZ całym szacunkiem, ale Pan Redaktor chyba był na zupełnie innym meczu, twierdząc, że sędzia drobiazgowo prowadził ten pojedynek, a wrogo nastawieni i źli kibice Resovii za punkt honoru przyjęli "lincz" na wyjątkowo "dobrym" arbitrze.\nGRW80 01.09.2019 20:36:34\nPs. fajnie że doping nie ograniczał się do je..ania stali, można bez obaw przyjść z dzieckiem;-)\nGRW80 01.09.2019 20:30:03\nTo mój pierwszy mecz od kilku lat i mimo wyniku było OK. Zaangażowanie, walka do ostatniej sekundy i świetna atmosfera. Stadion po akcji kibiców nabrał blasku, szkoda że to jednak ciągle ten sam obiekt bo najstarsza drużyna w Polsce zasługuje na coś lepszego. Brawo dla zarządu, kibiców i piłkarzy i więcej szczęścia następnym razem!\nGość 01.09.2019 18:02:35\n1 września, 15:58, (L):\nWydaje mi się że niektórych kibiców w Rzeszowie boli że nadszedł czas Stali Rzeszów. Pod względem sportowym i kibicowskim biało niebiescy zdominowali miasto... Rzeszów jest Wasz, pozdro z Warszawy\nbiało niebiescy znaczy się izrael\nGość 01.09.2019 17:52:21\n1 września, 16:32, Gość:\nJako kibic Legii mówię ci synku nie pisz o rzeczach na temat których nie masz pojęcia.\n1 września, 17:34, (L):\nI zapewne ty to pojęcie posiadasz kolego żeby edukować innych. Nie zgrywaj kozaka bo nie twój interes. Ciekawe czy choć raz na Łazienkowskiej byłeś wielki kibicu.\nTy synek a twój interesik to już wełenką obrósł? Pakuj zeszyty bo jutro do szkoły\nGość 01.09.2019 17:37:47\n1 września, 15:54, Obsrane gacie:\nresoraki już od wczoraj śpiewali po rynku w Rzeszowie "Mamy Lidera" hahahaha nie słyszę was dzisiaj szczurki co macie ? Obsrane gacie\nObsrane gacie to miałeś ty cioto jak słuchałeś jak śpiewają hahaha żeby tylko nie rozpoznali twojej zardzewiałej mordy\n(L) 01.09.2019 17:34:06\nGość 01.09.2019 17:33:43\n1 września, 15:22, Resoviok:\nNiestety nasza młodzież nie dała rady. Ale kasa z pro junior będzie do przejedzenia więc spoko nie ma się co martwić. Fajnie że dożynki leciały to się cała polska nie śmiała z nas.\n1 września, 16:50, Gość:\nJaka wasza? Posciagaliscie młodych zdolnych i chwalicie się nieswoją praca. Ale i to się skończy prawdziwa Akademia jest w Stali Rzeszów co widać aktualnie w awansach do CLJ\nTo już sami sobie zardzewiołki odpisują\nGość 01.09.2019 17:31:06\nPanie Mazgaj jaka transmisja , co Pan pisze głupoty. Chyba że Resovia gra teraz w sutannach.\nGość 01.09.2019 16:50:33\nAKTUALIZACJA W Czarnej Sedziszowskiej fiat uderzył w bariery na autostardzie A4 i przewrócił się [ZDJĘCIA]\nPolicjanci pracują na miejscu zdarzenia drogowego, do którego doszło w poniedziałek na autostradzie A4 w miejscowości Czarna Sędziszowska. Kierujący fiatem...


Animacja - Blox.pl\nNajnowsze wpisy: animacja\nJaki powinien być animator? Praca animatora jest nie tylko zajęciem wymagającym, nawet podczas szukania takiej pracy. Jak to dobrze zrobić? Jeżeli szukasz odpowiedzi na to pytanie to ten poradnik jest dla Ciebie. Wszystkie najważniejsze informacje w...\nCzarodzieje z Księżyca i ich laski miłości\nRecenzja „Binan Koukou Chikyuu Bouei Bu Love!” ( „Cute High Earth Defense Club LOVE!” ) - najbardziej gejowskiego z gejowskich anime, które miałem przyjemność oglądać. Niby nic trudnego, wziąć fabularny schemat z anime o dzie...\nNajsłabszy film z animacji jaki oglądałem. Pomysł ciekawy, życiem Riley kierują emocje, które mają pulpit sterowniczy, pstrykają przyciski, patrząc na dziewczynkę. Najsłabsza strona filmu to dialogi, które decydują zawsze o tym czy się śmieje...\nMroczny film i na pewno trzeba się do niego przygotować, bo z marszu jest to niebezpieczne. Po prostu dla mnie pachnie horrorem. Tytułowy Beowulf walczy z potworem nękającym królestwo, smokiem Grendelem. Po jego zabiciu naraża się jego matce,...\nZawsze oglądam filmy z tej serii a czekam już nie na przygody a na znakomity dubbing naszych aktorów. To jest majstersztyk jak dla mnie. Ostatnia scena z babcią i jej szczęką powalająca. Nic tylko oglądać. Fabuła prosta Maniek z paczką przyjaciół mus...\nMoja przygoda z Barankiem Shau n zaczęła się w pracy, przez przypadek obejrzałam kilka odcinków w telewizji. Koleżanka jest wielką fanką tego serialu, więc zaczęło się układanie przerw pod kątem: „kto chce oglądać Baranka?”( Shaun the She...\nKraina lodu Frozen reżyseria : Chris Buck, Jennifer Lee scenariusz : Jennifer Lee obsada (dubbing) : Anna Cieślak, Lidia Sadowa, Grzegorz Kwiecień, Paweł Ciołkosz, Czesław Mozil produkcja : USA rok : 2013 angola : Historia dwóch sióstr, z których jed...\nPiorun i magiczny dom The House of Magic reżyseria : Jeremy Degruson, Ben Stassen scenariusz : James Flynn, Dominic Paris, Ben Stassen obsada (dubbing) : Mateusz Ceran, Dominika Kluźniak, Wiktor Zborowski, Jerzy Kryszak, Marcin Hycnar produkcja : B...\nFilm rysunkowy. Trzeba koniecznie zobaczyć. Doskonała komedia , świetne dialogi, akcja i rozrywka. Czego ci Amerykanie nie wymyślą. Nawet film o grach może być ciekawy. Z wszystkiego można zrobić film. Czarny charakter Ralf chce zdobyć medal stać się...\nNajlepsze blogi: animacja


Żeby plusy nie przesłoniły nam minusów. Po co właściwie ten młodzieżowiec? - weszlo.com\nŻeby plusy nie przesłoniły nam minusów. Po co właściwie ten młodzieżowiec?\nEkstraklasa Karol Klimczak młodzieżowcy\nKarol Klimczak już teraz osiągnął swój cel – wrzucając na początku swojej kadencji w roli głównego rozdającego w spółce Ekstraklasa SA temat obowiązku posiadania w kadrze młodzieżowca, wywołał ogólnopolską dyskusję o szkoleniu. To na pewno duży plus i jesteśmy nawet skłonni pochwalić prezesa Lecha Poznań, że w tak prosty sposób zmotywował całą piłkarską Polskę do wysiłku intelektualnego związanego z myśleniem o przyszłości naszej piłki w kontekście jakości młodych piłkarzy. Na tym jednak pochwały się kończą – mamy bowiem wrażenie, że pomysł to tak drastyczne pójście na skróty, jak leczenie wybitego palca amputacją całej ręki.\nAle nie uprzedzajmy faktów – postanowiliśmy rozpisać cały temat w przystępnej formie plusów i minusów. Tym bardziej, że zamysłem pomysłodawców nie było zapewne wyłącznie wyeksponowanie zawodników poniżej 21. roku życia.\nBez wątpienia byłaby to największa korzyść. Nie jest to jakaś pilnie strzeżona tajemnica – im młodszy piłkarz, tym większe szanse grubego transferu gotówkowego. Czasem wystarczy kilkadziesiąt rozegranych minut, kilka strzelonych goli, by znacząco podnieść wartość młodziana, momentami zresztą trochę wbrew jego rzeczywistemu potencjałowi. Najbardziej drastyczne przykłady? Wojciech Pawłowski. Bartosz Kapustka. W nieco mniejszym stopniu też Bartłomiej Drągowski, Krystian Bielik, Kamil Wojtkowski. Błysnęli gdzieś w okolicach seniorskich zespołów, zagrali kilka dobrych meczów, czasem jedną dobrą rundę i wystarczyło w zupełności, by zapracować na transfer do lepszej piłkarskiej rzeczywistości oraz dużą porcję frytek dla klubu, który ich wylansował. A właśnie w te frytki zdaje się celować Klimczak, co widać po sposobie budowania jego własnego klubu. Chodzi o to, by utrzymując jak najwyższą jakość zespołu, promować młodych i następnie wypychać ich za duże pieniądze w różnych kierunkach. Trudno odmówić logiki takim ruchom, ale jednocześnie trudno sobie wyobrazić, że wystarczy jedynie gra w Ekstraklasie, by nawet jednonogiego 18-latka opędzlować do Chievo albo Rennes.\nZapewne zamysł jest taki, że każdy klub ma przynajmniej 2-3 zawodników, których da się wystawić na afisz, a za półtora roku korzystnie sprzedać. Ale mamy wrażenie, że jest to zamysł przesadnie optymistyczny.\nI to może być klucz do odczytania całej misji Klimczaka. Chodzi nie tyle o zwiększenie poziomu szkolenia, o ogrywanie młodych, czy szeroko pojęte dobro polskiego futbolu, ale premiowanie klubów, który już wcześniej przestawiły się na myślenie długofalowe. Nawet jeśli Klimczak otwarcie się do tego nie przyzna, nie wierzymy, że nie przemknęła mu przez głowę myśl: ja tu odstawiam tłustą akademię za myliony a potem Wisła przywozi tabun Hiszpanów i nas ogrywa. Co mnie po tym Kownackim, Linettym czy Bednarku, skoro na naszej pracy korzystają reprezentacje młodzieżowe oraz Sampdoria, a nie sam Lech Poznań? Ale gdyby tak wprowadzić wymóg zrównujący szansę? Żebyśmy my mogli spokojnie sobie promować Kownackiego, bo w drugiej drużynie też będzie biegał podobny wiekowo szczyl?\nPo wprowadzeniu takiego przepisu momentalnie zwiększą się szanse na tytuł dla klubów, które mają rozbudowane akademie. Czyli innymi słowy – promowane będzie mądre zarządzanie. Luka w tym systemie? Mądre zarządzanie to nie zawsze tylko wprowadzanie do klubu zdolnej młodzieży. I dlaczego w ogóle odgórnie określać, które zarządzanie jest lepsze, skoro w ostatnich kilku latach mistrzostwa zdobywał przede wszystkim klub nieszczególnie stawiający na wychowanków?\nTo trochę nauka pływania poprzez wrzucenie niemowlaka na głęboką wodę, ale trzeba przyznać – wymusza przynajmniej próby walki z wymaganiami. Pierwszy skutek wprowadzenia limitu młodzieżowców to z pewnością dynamiczny rozwój skautingu młodzieżowego. Widać to doskonale na przykładzie klubów z niższych lig, gdzie wymóg gry młodzieżowcem już istnieje. Kluby przeczesują dokładnie wszystkie mniejsze zespoły w poszukiwaniu młodych chłopaków, którzy są w stanie prosto kopać piłkę. Kolejnym krokiem – gdy już wydrenowany do reszty zostanie rynek młodych w I czy II lidze – będzie rozwój własnych struktur, albo konieczność kupowania od lepszych szkółek. Tu zresztą pojawia się znów Klimczak z charakterystycznym uśmiechem – bo przecież dobroduszny Lech nie będzie takim sknerą i chętnie podzieli się swoimi Tomczykami czy Serafinami. Za drobną opłatą… Kluby więc będą zmuszone albo wydawać kasę na młodych zawodników, albo zakasać rękawy i wychować sobie własnych.\nNaciągana wizja, ale mimo wszystko – może gdyby istniał taki wymóg, opóźnilibyśmy choć trochę wyjazd najlepszych młodych piłkarzy? Może tych wszystkich rozjeżdżających się po świecie juniorów można byłoby utrzymać, dzięki zapewnieniu regularnej gry w Ekstraklasie? Trzeba sobie jednak powiedzieć jasno, że to plus wyłącznie dla ligi, bo czy taki Grabara na pewno skorzystałby, jeśli zamiast do Liverpoolu wyjechałby do Wrocławia? Czy Kownackiemu na pewno wyszłoby na dobre rozegranie kolejnego sezonu przeciw Sandecji i Bruk-Betowi a nie Interowi i Fiorentinie? Wątpliwa sprawa.\nNie trzeba być ekonomistą, nie trzeba śledzić trendów na światowych giełdach. Regulacje rynku zawsze kończą się szaleństwem cenowym. Przywołać można tutaj zarówno angielski przepis o „homegrown players”, który sprawia, że każdy Anglik potrafiący celnie podać piłkę śpi na pieniądzach, jak i chińskie obostrzenia. Najpierw tabelka. Zwróćcie uwagę, jak różni się wartość wyceny Transfermarkt i cena, jaką zapłacono za poszczególnych piłkarzy.\nZ czego to wynika? Ano z tego, że obrzydliwie bogatym chińskim klubom zakazano kupowania zagranicznych bramkarzy, w imię szkolenia golkiperów dla chińskiej reprezentacji. Efekt jest taki, że za naprawdę mizernych gości, którzy nie mieliby szans na karierę w Europie płaci się naprawdę spore pieniądze – bo po prostu na rynku jest ich niewielu, a jednocześnie centralne planowanie wprowadziło przymus posiadania chociaż jednego. W podobny sposób zapewne ułożyłyby się ceny młodzieżowców – i szybko mogłoby dojść do absurdalnych sytuacji, w których słabiutki 21-latek byłby sześć razy droższy od rok starszego średniaka. A wtedy zaczyna się robić „rynek pracownika” – w futbolu zjawisko dość groźne. Dlaczego?\nKażdy piłkarz, pod każdą szerokością geograficzną, zawsze będzie przekonywał: rywalizacja o miejsce w składzie jest duża, dzięki czemu cały zespół robi postępy. Sportowcy często podkreślają – gdy przestajesz podnosić sobie poprzeczkę, przegrywasz. A jak to będzie wyglądało w przypadku, w którym w drużynie jest tylko jeden młodzieżowiec w miarę przystający do poziomu Ekstraklasy? Już teraz młodzi wiedzą doskonale, że dla klubów są bardzo ważni – jako potencjalna szansa na wysoki zarobek przy transferze na zachód. Ostro walczą o swoje – zarówno o klauzule, jak i odpowiednią liczbę rozegranych minut. W przypadku, gdy będą mieli w dodatku zapewniony plac – delikatnie rzecz ujmując, może im odjebać. Już teraz część ekspertów wskazuje na rozwydrzenie młodych zawodników, którzy od dzieciństwa trenują w najlepszym sprzęcie na najlepszych murawach, jeżdżąc na mecze wypasionym klubowym autokarem i jadając w klubowych stołówkach. Bywają nawet przygotowani do gry, ale nie są przygotowani do walki, do szarpania się o swoje, do podnoszenia się po upadkach i pracy po godzinach. Dla wielu morderczy przeskok z juniorów do seniorów to nie wyższy pressing i mniej miejsca na rozegranie, ale właśnie brak opieki, brak przymusu, przerzucenie odpowiedzialności na młodego piłkarza. Tu już nikt nie prowadzi za rękę, nie sprawdza, czy na talerzu nie zostało mięso. Skoro już teraz ten okres jest bolesny – jak będzie w przypadku, gdy młodzieżowiec od początku będzie mógł sobie pozwolić na roszczeniową postawę?\nCudów nie ma – miejsc w składzie jest jedenaście. Zablokowanie jednego z nich przez młodzieżowca, w wielu klubach będzie oznaczać, że na ławce usiądzie jeden z jedenastu najlepszych zawodników w klubie. Czyli grać będzie dziesięciu najlepszych i młody. Czyli składy nie będą optymalne, będą optymalne (w najgorszym wypadku) w zaledwie 91%.\nTu już trochę się czepiamy, ale co z 22-latkami? Czy nie stanie się czasem tak, że po utracie statusu młodzieżowca, dziesiątki piłkarzy będą po prostu wyrzucane na śmietnik? Jak dbać o harmonijny rozwój utalentowanego lewego pomocnika, jeśli po zakończeniu udanego w jego wykonaniu sezonu trzeba będzie zrobić miejsce w składzie dla kolejnego młodzieżowca? Czy w takim wypadku prostsze nie będzie odstrzelenie 22-latka i zastąpienie go kolejnym młodym? Kogoś przecież trzeba poświęcić.\nA może to plus? Minusy sprowadzają się bowiem do jednego – obniżania poziomu. „Kogoś będzie trzeba poświęcić”, „jedno miejsce będzie zablokowane” – to są fakty, niepodważalne i niepodlegające dyskusji. Jeśli aktualnie w większości klubów nie ma pośród najlepszych jedenastek zawodnika ze statusem młodzieżowca, to wprowadzenie tego przepisu w prostej linii oznacza obniżenie poziomu – zastąpienie zawodnika godnego pierwszej jedenastki zawodnikiem na ten moment pierwszej jedenastki niegodnym.\nTyle że pojawia się tutaj wątpliwość – czy można jeszcze obniżyć poziom, skoro w tym sezonie bezboleśnie da się oglądać jakieś dwa, może trzy mecze w tygodniu? Czy nie jesteśmy czasem na dnie, na którym już nie robi nam różnicy, czy gra zawodnik słaby, czy też bardzo słaby? Nie byłby to wniosek optymistyczny, ale… może prawdziwy?\nJedno nie podlega dyskusji już dziś – trudno tak naprawdę powiązać tę receptę z jakimś konkretnym objawem słabości polskiej piłki. Wprowadzenie limitu dotyczącego minimalnej liczby młodzieżowców na boisku czy w ogóle w kadrze miałoby sens, gdyby polskie kluby aż puchły od utalentowanych juniorów, którym po prostu nie daje się odpowiedniej szansy. Ale czy tak jest w istocie? Naszym zdaniem – nie. Wręcz przeciwnie, już teraz wolny rynek wymusił na klubach czasami dość absurdalne promowanie młodych zawodników – co najlepiej widać na liczbach. Wystarczy porównać jak grali i za ile zostali sprzedani Vadis Odjidja-Ofoe i Petar Brlek na przykład. Wystarczy jakaś nikła obietnica przyzwoitej gry – jak w przypadku Pestki w Cracovii, Świderskiego w Jadze czy Listkowskiego w Pogoni, by chłopcy dostawali swoje szanse. Napierają na to kluby, napierają na to właściciele – bo ze sprzedaży 19-latka z doświadczeniem w Ekstraklasie można zbudować 1/5 budżetu.\nSęk w tym, że tych utalentowanych młodych po prostu nie ma – a jeśli są, to od razu sprzedaje się ich do mocniejszych lig. Brakuje nie odwagi do stawiania na młodych, ale… pieniędzy. Pieniędzy do rozbudowy akademii, pieniędzy do opłacania kontraktów młodzieży, pieniędzy dla trenerów, pieniędzy do zatrzymywania najbardziej utalentowanych na rodzimych boiskach. Jeśli już cokolwiek regulować – to naszym zdaniem raczej limit minimalnego budżetu klubowej akademii, limit minimalnej liczby boisk w bazie treningowej, limit minimalnej liczby trenerów z odpowiednim wykształceniem zatrudnionych w drużynach młodzieżowych.\nNie potrzebujemy w Ekstraklasie więcej młodych zawodników. Potrzebujemy więcej dobrych zawodników.