"Apollo" w reż. Niny Chyżnej, Teatr Nieft, Charków, Ukraina, gościnnie w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku\nur. 1925-11-04, Katowice\nzm. 1989-09-18, Warszawa\nALEKSANDRA ŚLĄSKA (wł. Aleksandra Wąsik) urodziła się 4 listopada 1925 roku w Katowicach przy ulicy Poniatowskiego 34, gdzie mieszkała przez kilka kolejnych lat. Jej ojciec, Edmund Wąsik, był wicedyrektorem Okręgu Polskich Kolei Państwowych, a także wybitnym działaczem narodowym - uczestniczył w III powstaniu śląskim, był również posłem na Sejm II RP (1935-1938).\nPo wojnie naukę rozpoczęła jako słuchaczka Państwowej Szkoły Dramatycznej, działającej przy Teatrze im. Słowackiego w Krakowie, pod okiem wybitnych pedagogów i indywidualności polskiego teatru - Juliusza Osterwy, Ludwika Solskiego, Aleksandra Zelwerowicza, Jerzego Leszczyński, Władysława Woźnika, Bronisława Dąbrowskiego, Zofii Jaroszewskiej i Karola Frycza. Za radą Wiesława Góreckiego przyjęła artystyczny pseudonim "Śląska" - jako jedyna osoba w szkole pochodziła ze Śląska. Na scenie Teatru im. Słowackiego zadebiutowała w 1946 roku jako Rózia w sztuce Wandy Wasilewskiej Bartosz Głowacki w reżyserii Józefa Karbowskiego. W tym samym roku zagrała Stelkę w Fantazym Słowackiego, w którym partnerowała Juliuszowi Osterwie (główna rola), reżyserującemu spektakl. Studia ukończyła w 1947 roku. Przez kolejne dwa lata grała w Miejskich Teatrach Dramatycznych (Stary Teatr i Teatr im. Słowackiego). Występowała w bardzo różnorodnym repertuarze. Była m.in. Marią Magdaleną w Judaszu z Kariothu Rostworowskiego (1947), Marianną w Kaprysach Marianny de Musseta (1947) i Paschalą w Owczym źródle de Vegi (1948). Głośną kreacją Amelii w Mazepie Słowackiego (1949) w reżyserii Karbowskiego zakończyła działalność artystyczną na krakowskich scenach.\nOd 1949 roku występowała w Warszawie. Grała na przemian w teatrze Współczesnym (1949-1956 i 1959-1961) u Erwina Axera i w Ateneum (1956-1959 i 1962-1989) u Janusza Warmińskiego. W teatrach tych stworzyła prawdziwą kolekcję ról charakterystycznych. We Współczesnym zagrała m.in. Ruth i Liesel w Niemcach Kruczkowskiego, Wiwię w Profesji pani Warren Shawa oraz Violettę w Kordianie Słowackiego - wszystkie w reżyserii Erwina Axera.\nOd 1956 roku, z niewielką przerwą, przez ponad trzydzieści lat związana była z Teatrem Ateneum. Wiele jej ról wykreowanych na deskach Ateneum przeszło do historii polskiego teatru. Najczęściej grywała w repertuarze współczesnym. Była niezapomnianą Blanche w głośnej inscenizacji Tramwaju zwanego pożądaniem Williamsa (1958) i Joanną w Więźniach z Altony Sartre'a (1960). Ponadto zagrała Matkę Joannę od Aniołów w Demonach Whitinga (1963), Inez de Castro w Martwej królowej de Meontherlanta (1964), Charlotte Corday w Męczeństwie i śmierci Jean Paula Marata Weissa (1966) i rolę tytułową w Matce Witkiewicza (1983). Z wielkimi sukcesami grywała w repertuarze rosyjskim, m.in. jako Helena w Wujaszku Wani (1968), Arkadina w Mewie (1977) i Raniewska w Wiśniowym sadzie (1985), a także w dramatach skandynawskich, m.in. jako Alicja w Tańcu śmierci (1974) i Tea w Wierzycielach Strindberga (1981). Występowała także w klasyce jako Elżbieta de Valois w Don Carlosie Schillera (1972) i Idalia w Fantazym Słowackiego (1973). Najwybitniejsze kreacje stworzyła u Andrzeja Wajdy, Jerzego Kreczmara, Konrada Swinarskiego, Jana Świderskiego, Zdzisława Tobiasza i Janusza Warmińskiego. W pracy na scenie uznawana była za perfekcjonistkę. Aktorstwo traktowała z niezwykłym szacunkiem i powagą. Starała się, by jej role zawsze miały odpowiednią artystyczną rangę.\nPod koniec latach siedemdziesiątych zajęła się także praca reżyserską. W 1978 roku wystąpiła w zrealizowanym przez siebie monodramie Petera Hacksa Rozmowa w domu państwa Stein o nieobecnym panu von Goethe. W latach osiemdziesiątych na Scenie 61 Teatru Ateneum reżyserowała przedstawienia dyplomowe swoich studentów - Lato Rittnera (1987) i Madame de Sade Mishimy (1988). W spektaklu tym zagrała Madame de Montreuil. Była to jej ostatnia praca reżyserska.\nWspółpracowała z Teatrem Telewizji, gdzie stworzyła około trzydziestu ważnych kreacji. Wystąpiła m.in. w roli Marii Stuart w dramacie Słowackiego (reż. I. Kanicki - 1965), Onej w Łagodnej wg Dostojewskiego (reż. Warmiński - 1968), Amelii w Mazepie (reż. G. Holoubek - 1969), Matki Cenci w Beatrix Cenci Słowackiego (reż. G. Holoubek - 1973) i tytułową bohaterką z Heddy Gabler Ibsena (reż. Jan Świderski - 1974). Gościnnie wystąpiła jako Żona Kustosza w Kabarecie Starszych Panów - 13 i (1965). Chętnie i z dużymi sukcesami występowała również w Teatrze Polskiego Radia, w którym stworzyła około stu pięćdziesięciu ról. Nagrała również wiele tekstów w audycjach literackich.\nNiemal od początku związana była z polską kinematografią, choć do końca życia uważała się przede wszystkim za aktorkę teatralną. Chłód połączony z wyniosłością i nieco nordycki typ urody, a także doskonale ustawiony głos zadecydowały, że Wanda Jakubowska obsadziła ją w roli Oberaufseherin w Ostatnim etapie (1948). Aktorka "stworzyła postać Niemki z cech nie tylko przeciwstawnych, lecz pozornie wykluczających się - delikatności i okrucieństwa, uroku i zimnej bezwzględności". Ta wybitna kreacja przeszła do historii polskiego filmu. Kilka lat później zagrała podobną rolę w filmie Andrzeja Munka Pasażerka (1963). Esesmanka Liza w jej wykonaniu stała się kolejną, wybitną kreacją. Do innych znakomitych ról należały Konstancja Gładkowska w Młodości Chopina Forda (1951), Hanka w Piątce z ulicy Barskiej Forda (1953) Krystyna w Pętli Hasa (1957), Joanna Orłowska w telewizyjnej Czarnej sukni Majewskiego (1967). W 1982 roku Janusz Majewski powierzył pięćdziesięcioletniej wówczas aktorce główną rolę w monumentalnym serialu telewizyjnym Królowa Bona. Śląska musiała się wcielić zarówno w dwudziestodwulatkę (wtedy zaczyna sie akcja serialu), jak i sześćdziesięciotrzyletnią umierająca kobietę. Szczególnie grając dojrzałą bohaterkę, aktorka wzniosła się na wyżyny swojej sztuki. Sceniczna elegancja, wytworność, władczość, emocje, prawda psychologiczna, którą aktorka wydobyła z postaci królowej, zadecydowały, że Bona Śląskiej jest uważana za wybitną kreację polskiego kina.\nChoć z warszawskim Studiem Opracowań Filmów współpracowała sporadycznie, to w dubbingu stworzyła kilka wybitnych kreacji. Absolutne mistrzostwo zaprezentowała w roli królowej Elżbiety I (Elisabeth R), dubbingując angielską aktorkę Glendę Jackson. Kreacja ta do dziś uznawana jest za najwybitniejszą kobiecą rolę w polskim dubbingu. Aktorka była też uznaną lektorką filmów dokumentalnych.\nWielokrotnie uhonorowana, m.in. nagrodą państwową III stopnia za rolę Basi w filmie Dom na pustkowiu (1950), wyróżnieniem na MFF w Cannes za rolę Hanki w filmie Piątka z ulicy Barskiej (1954), nagrodą państwową II stopnia w sekcji filmu za role filmowe w minionym 10-leciu (1955), nagrodą państwową II stopnia za wybitne osiągnięcia aktorskie; nagrodą Komitetu ds. PRiTV za kreacje aktorskie w spektaklach Teatru TV w reżyserii Jerzego Gruzy - Hildy w Skandalu w Hellbergu oraz Pani Stevensen w melodramacie Pomyłka, proszę się wyłączyć (1964), nagrodą za najlepszą rolę kobiecą w filmie Czarna suknia na IV Międzynarodowym Festiwalu Telewizyjnym w Pradze (1967), nagrodą Komitetu ds. PRiTV za rolę Amelii w spektaklu Teatru TV Mazepa (1968), nagrodą Komitetu ds. PRiTV za twórczość radiową i telewizyjną za rok 1968 (1969), Złotym Ekranem w kategorii kreacje aktorskie za role w spektaklach Teatru TV w 1974 Hedda Gabler i Sława i chwała (1975), nagrodą teatralną tygodnika "Przyjaźń" za rolę Arkadiny w Mewie w Teatrze Ateneum w Warszawie (1978), nagrodą I stopnia (zespołowa) przewodniczącego Komitetu ds. PRiTV za osiągnięcia aktorskie, a szczególnie za przybliżenie postaci historycznej, Bony Sforza, w serialu telewizyjnym Królowa Bona (1982), nagrodą za rolę tytułową w Matce w Teatrze Ateneum w Warszawie na 11. Opolskich Konfrontacjach Teatralnych (1985).\nOdznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1954), Medalem 10-lecia PRL (1955), Orderem Sztandaru Pracy II klasy (1963), Odznaką "Za zasługi dla Warszawy" (1966), Odznaką 1000-lecia; odznaczeniem "Zasłużony Działacz Kultury", nagrodą miasta stołecznego Warszawy (1967), odznaczeniem "Zasłużony dla Kultury Narodowej" (1989).\nByła żoną reżysera Janusza Warmińskiego (1922-1996).\n1976 - Kto sie boi Virginii Woolf? (rola: Martha)\n1971 - Elżbieta, królowa Anglii (rola: Elżbieta I)\n1970 - Obóz na Przemysłowej (lektorka)\n1968 - Anna Karenina (rola: Anna Karenina)\n1966 - Kara cięższa niż kara (lektorka)\n1960 - Teresa Raquin (rola: Teresa Raquin)\nŹródła: Aleksandra Śląska 1925-1989 (red. B. Lasocka), Warszawa 1990; B. Żurawiecki, Aleksandra Śląska w: 100 gwiazd filmu polskiego, Poznań 1999;\nPonadto strony internetowe: www.teatry.art.pl www.filpolski.pl oraz www.culture.pl (autor hasła M. Mokrzycka-Pokora)


Komisja Europejska: referendum w Katalonii było nielegalne - Portal Międzymorza JAGIELLONIA.ORG\nNiedzielne referendum niepodległościowe w Katalonii było nielegalne, a kwestia ta jest wewnętrzną sprawą Hiszpanii – oświadczył w poniedziałek rzecznik Komisji Europejskiej Margaritis Schinas.\nKomisja Europejska: referendum w Katalonii było nielegalne Redakcja\nPoprzedniAtakowali konsulat RP w Łucku. Są w rękach ukraińskich służb\nNastępnyPodwójne standardy KE. Jeżeli w Polsce jest zagrożona jest demokracja, to co z Katalonią?\nUkryta wojna. Układ postsowiecki nadal zabija aktywistów społeczeństwa obywatelskiego na Ukrainie


Probio Kid, kapsułki, 30 szt - Portal Dbam o Zdrowie\nSUPLEMENT DIETY - Probio Kid, kapsułki, 30 szt\nProbio Kid, kapsułki, 30 szt\nPROBIO KID to 4 kulturowy probiotyk przeznaczony dla dzieci od 1-szego miesiąca życia w postaci kapsułek, które można otwierać celem rozpuszczenia zawartości w jedzeniu.\n45% Lactobacillus acidophilus 6,75*108 CFU w 1 kaps., 25% Bifidobacterium bifidum 3,75*108 CFU w 1 kaps., 20% Bifidobacterium longum 3,00*108 CFU w 1 kaps., 10% Bifidobacterium infantis 1,50*108 CFU w 1 kaps, Fruktooligosacharydy 160 mg (1 kaps.) Substancje pomocnicze: żelatyna (powłoka kapsułki), barwnik E171.\nUtrzymuje prawidłowe funkcje układu pokarmowego.\nZapobiega kolonizacji bakterii chorobotwórczych ( E. coli, Salmonelli, Clostridium) poprzez odbieranie im składników odżywczych.\nZmniejsza częstotliwość zaburzeń żołądkowo-jelitowych.\nWspomaga reakcje obronne organizmu zwiększając ilość symbiotycznych bakterii.\nDzieci od 1 miesiąca życia: 1 kapsułka na dobę\nDzieci od 3 roku życia: 1-2 kapsułek na dobę.\nZawartość kapsułki wsypać do jedzenia lub rozpuścić w wodzie bezpośrednio przed spożyciem.


Audycja z leśnikiem. Co w lesie huczy? - Wydarzenia - Nadleśnictwo Lubsko - Lasy Państwowe\n19.03.2021 | Ilona Mrowińska\n20 marca godz. 21:00\nZapraszamy do udziału w marcowej audycji z leśnikiem w Radio Zachód!\nPodczas audycji, prowadzonej na żywo, o tym CO W LESIE HUCZY?, będzie rozmawiał z panią redaktor Bogusławą Patalas leśnik Paweł Mrowiński.\nDla słuchaczy - jak zwykle - będą zagadki z nagrodami od Nadleśnictwa Lubsko.\n"Co w lesie huczy?" to nazwa akcji edukacyjnej prowadzonej przez Lasy Państwowe w dniach 11 - 28 marca.\nGłównym celem akcji jest propagowanie wiedzy o sowach występujących w Polsce: ich występowaniu, znaczeniu w przyrodzie, specyficznych przystosowaniach w budowie i czynnościach życiowych oraz potrzebie ochrony.\nKoniec zimy to czas, kiedy w lesie do głosu dochodzą sowy. U większości z nich na przełomie lutego i marca trwa okres godowy. Samce głośno pohukując, nawołują samice na swoje terytorium.\nW organizacji akcji "Co w lesie huczy?" i zachęcaniu do wieczornego słuchania sów nie przeszkodzi nawet pandemia, gdyż większość wydarzeń odbędzie się zdalnie (online).\n#audycjazleśnikiem #cowlesiehuczy #IntlForestDay #MDL 🌳🦉🌙🌳 W tę sobotę, o sowach naszych lasów, o tym - co dzieje się...\nOpublikowany przez Ośrodek Edukacji Przyrodniczo-Leśnej w Jeziorach Wysokich, Lasy Państwowe Piątek, 19 marca 2021


Kuchnia meksykańska - przewodnik po Meksyku\nCo jak co, ale opisując Meksyk i jego największe atrakcje, nie można zapomnieć o rzeczy dla jednych najważniejszych, czyli kuchni meksykańskiej. Ogólnie rzecz biorąc jest ona mieszanką indiańskich przepisów i tamtejszej kultury z kulturą hiszpańską. Kiedy hiszpańscy konkwistadorzy podbijali te tereny, obie kultury – europejska i mezoamerykańska zmieszały się ze sobą. W ten sposób powstała kuchnia, którą obecnie niemal każdy zna i w której większość się lubuje. Podstawowymi produktami wykorzystywanymi w potrawach tej kuchni są różne odmiany kukurydzy, rośliny strączkowe oraz cała gama papryk i chili. Jeśli chodzi o główny surowiec najczęściej wykorzystywany to jest nim tzw. masa nixtamalera, czyli specjalna masa zrobiona z ziaren kukurydzy. W Polsce czy nawet w innych krajach europejskich jest to towar niszowy, przez co ciężko dostać naprawdę dobre i tradycyjne meksykańskie jedzenie.\nNa pewno każda osoba na świecie próbowała choć raz w życiu kuchni meksykańskiej. Jest ona tak rozbudowana, że podbiła niemal cały świat. Do najbardziej charakterystycznych i popularnych potraw należy chociażby tortilla, czyli płaski okrągły placek zrobiony z mąki kukurydzianej albo pszennej, stosowany jako pieczywo lub baza do innych przysmaków. Na przykład do burrito. W Meksyku według starego przepisu burrito zawiera fasolę, meksykański ryż lub mięso. W Stanach Zjednoczonych natomiast składniki są nieco bogatsze – dodaje się sałatę, ser czy śmietanę. Jednym z najbardziej popularnych dań kuchni meksykańskiej jest także tacos. Zrobione również na bazie tortilli. Dodaje się do niego mięso wołowe, cebulę, czosnek, całą gamę przypraw i pomidory. Kuchnia meksykańska słynie właśnie z potraw bardzo przyprawionych, są one tam składnikami, bez których potrawa nie może się udać. Często stosuje się oregano, bazylię, pieprz, sól czy bardzo popularne chili. Dzięki przyprawom właśnie dania kuchni meksykańskiej są często pikantne i ostre. Jedni to uwielbiają, inni nie mogą wziąć do ust – kwestia gustu. Przysmakiem jest także nachos. Są to niewielkie kawałki tortilli pokryte roztopionym serem ze dowolnie dobranymi dodatkami, do których mogą należeć mięso, papryka, fasola, sos salsa i wiele innych.\nTo co ciekawe w Meksyku i czego na pewno nie spotkamy w innych państwach to zwyczaj kupowania jedzenia. Chodzi o to, że, aby dobrze zjeść nie musimy udać się do drogiej restauracji. W Meksyku jedzenie spotyka się na każdym kroku. Gdy przykładowo jesteśmy głodni, możemy posilić się potrawami przyrządzanymi na ulicy. Ich cena jest stosunkowo niewielka, a smak świetny. Miła Pani przyrządzi nam to, na co mamy ochotę i tyle, ile będziemy w stanie zjeść. Trzeba przyznać, że jest to znakomity zwyczaj i świetne udogodnienie zarówno dla mieszkańców, jak i turystów. Kuchnia meksykańska jest charakterystyczna i specyficzna, ale na pewno, nawet jeśli ktoś jej nie polubi (co będzie bardzo dziwne), to trzeba jej spróbować. Tak samo jak pasta we Włoszech, schabowe w Polsce, tak tutaj tortilla czy burrito są rzeczami, których pominąć po prostu nie można.


Zobacz, jak Doda bawiła się na dyskotece w Łebie - Dziennik.pl\n12 lipca 2011, 09:46 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nAtmosfera na koncertach Dody nie zawsze jest tak gorąca, jak w piątek. Kiedy wokalistkę przywieziono pod scenę na plaży, czekały na nią setki fanów skandujących jej imię. Tłum śpiewał i tańczył do utworów, dodając artystce z Ciechanowa mnóstwo pozytywnej energii.\nTo wszystko sprawiło, że po zakończeniu występów Rabczewska nie chciała kończyć wspaniałego wieczoru w hotelowym pokoju. Dlatego wróciła do niego tylko po to, by się odświeżyć i zaraz potem wybrała się z kolegami z zespołu do dyskoteki.\nZabawa była szampańska! Dorota tańczyła na parkiecie, rozmawiała z innymi gośćmi klubu i popijała drinki. Widać było, że potrzebne było jej właśnie takie, szalone odreagowanie stresów związanych z ciężką trasą koncertową.\n>>> CZYTAJ TAKŻE: "SKRZYNECKA: JESTEM W CIĄŻY I JESTEM SZCZĘŚLIWA"\nbalanga "Doda" Impreza\n...wsrod zwykych ludzi...


Katarski gaz przypłynie do Polski | Informacje\nFoto: TVN CNBC Biznes / fot. TVN24 Foto: Posłuchaj relacji reporterki TVN CNBC Biznes\nW południe wraz z przedstawicielami katarskiego rządu podpisaliśmy w Katarze umowę na dostawy skroplonego gazu LNG do Polski - ogłasza za pośrednictwem PAP minister skarbu Aleksander Grad. Kontrakt podpisały katarski dostawca gazu LNG Qatargas oraz Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo.\n29 czerwca rząd podpisze umowę na dostawy skroplonego gazu z Kataru do gazoportu... zobacz więcej »\nGaz, przewożony specjalistycznymi statkami, ma stanowić zaopatrzenie dla projektowanego gazoportu w Świnoujściu i przyczynić się do zróżnicowania źródeł zaopatrzenia Polski w to paliwo. - To jest pierwszy od 1993 roku długoterminowy kontrakt, który realnie zwiększa nasze bezpieczeństwo energetyczne - ocenił min. Grad.\nJak podał resort skarbu w komunikacie, negocjacje z największym na świecie eksporterem LNG prowadzono od 2008 roku, w kwietniu tego roku podpisano umowę ramową, a na początku czerwca zakończyła się przełomowa tura negocjacji.\nUmowa na dostawy gazu z Kataru została zawarta na okres 20 lat, od 2014 do 2034 r. Na jej podstawie QatarGas dostarczy PGNiG ok. 1,5 mld m3 do terminalu gazowego w Świnoujściu przy pomocy gazowców o pojemności 216 000 m3.\nPierwsza dostawa ma odbyć się między czerwcem a grudniem 2014 r.\nWartość kontraktu wyniesie ok. 550 mln $ rocznie, w zależności od ceny ropy i formuły cenowej. Dodatkowo LNG PGNiG będzie dostarczał na podstawie krótkoterminowych kontraktów ok. 1 mld m3 w zależności od zapotrzebowania rynku. Strony nie wykluczają również zwiększenia dostaw.


Evertiq - Zysk Apatora mocno w górę\n© cacaroot dreamstime.com Przemysł elektroniczny | 20 lutego 2015\nPrzychody Apatora w 2014 roku wzrosły o ponad 6% i wyniosły 725,5 mln PLN, natomiast zysk netto wzrósł do 85,5 mln PLN. Rok 2015 ma być jeszcze lepszy.\nOto wybrane dane finansowe GK Apator za rok 2014 w tys. PLN (w nawiasie dane z 2013 roku):\nprzychody ze sprzedaży: 725 527 (683 000),\nzysk operacyjny: 107 275 (85 512),\nEBITDA: 131 648 (160 259),\nzysk netto: 85 500 (67 997).\nPowyższe wyniki są lepsze od prognozowanych. Zrealizowane przychody ze sprzedaży są bliskie dolnej granicy prognozy (PLN 730 – 760 mln PLN) natomiast zysk netto jest wyższy od górnej granicy prognozy (PLN 75 – 78 mln PLN) o 9,6%. Na dobre wyniki finansowe GK Apator w 2014 roku wpływ miało kilka czynników. Przede wszystkim zmiana modelu biznesowego potwierdzona przejęciem 100% akcji w spółce Elkomtech S.A. (spółka objęta konsolidacją od IIQ 2014 roku). Proces integracji Elkomtech S.A. z GK Apator będzie kontynuowany w 2015 roku. - Elkomtech S.A. osiągnął bardzo dobre wyniki finansowe, tym samym w istotny sposób przyczynił się do realizacji planu finansowego grupy Apator. W kolejnych latach oczekujemy dalszego dynamicznego rozwoju w obszarze „smart grid” oraz realizacji istotnych efektów synergii przychodowych i kosztowych – powiedział Andrzej Szostak, prezes zarządu Apator S.A. Apator odnotował także bardzo dobre wyniki finansowe w biznesie opomiarowania wody i ciepła (GK Apator Powogaz) a także opomiarowania gazu (GK Apator Metrix). Zarząd Apator SA przestawił też prognozę skonsolidowanych wyników finansowych na 2015 rok, która przedstawia się następująco:\nskonsolidowane przychody ze sprzedaży ogółem – 790 mln PLN,\ncałkowity skonsolidowany zysk netto – 95 mln PLN.\nPrzy sporządzaniu powyższej prognozy uwzględniono następujące założenia:\nwzrost organiczny spółek grupy Apator wsparty niewielkim wzrostem akwizycyjnym,\nkonsolidacja wyników Apator Elkomtech SA za cały 2015 rok (w 2014 r. konsolidacja dotyczyła trzech kwartałów),\nutrzymanie poziomu eksportu, przy jednoczesnym istotnym spadku sprzedaży do Rosji,\nkurs euro przyjęty na średnim poziomie w wysokości 4,20 zł.\nZarząd spółki Apator SA deklaruje wypłatę dywidendy z zysku za rok obrotowy 2014 w wysokości 0,80 zł brutto na jedną akcję. Na poczet dywidendy z zysku za 2014 rok wypłacona została w grudniu 2014 roku zaliczka w wysokości 0,30 zł brutto na 1 akcję. Pozostała deklarowana kwota dywidendy, w wysokości 0,50 zł brutto na 1 akcję, zostanie wypłacona po jej zatwierdzeniu przez Walne Zgromadzenie Apator SA, które odbędzie się 22 czerwca 2015 roku.


Piaseczno: Dostaniesz sms jak dokumenty będą gotowe - Nasze Piaseczno - Najświeższe wiadomości z powiatu piaseczyńskiego\nPiaseczno: Dostaniesz sms jak dokumenty będą gotowe\nTagi: burmistrz piaseczna powiadomienia w piasecznie sms urząd miasta i gminy piaseczno zdzisław lis\nUtworzone: sobota, 6 października 2012 Źródło: Urząd Miasta i Gminy Piaseczno\nOd października w piaseczyńskim Urzędzie Miasta i Gminy działa sms-owy system powiadamiania o terminie odbioru dokumentów.\nNowa usługa w znaczący sposób ułatwi komunikację pomiędzy urzędem a mieszkańcami i skróci czas załatwiania sprawy w urzędzie. Urzędnicy będą wysyłać sms-y w przypadku konieczności uzupełnienia złożonych dokumentów. Poinformują również o możliwości i terminie odbioru dowodu osobistego lub decyzji administracyjnej.\nZależy nam na tym aby ułatwić naszym mieszkańcom kontakt z urzędem - mówi burmistrz Zdzisław Lis. Mam nadzieję, że nowa usługa spotka się z przychylnym przyjęciem bo przecież każdemu zależy na czasie i chciałby wiedzieć, czy dokumenty na które czeka są już gotowe - dodaje burmistrz.\nSms-owa komunikacja jest całkowicie bezpłatna. Warunkiem otrzymania wiadomości o terminie odbioru dokumentu jest wypełnienie formularza kontaktowego , który dołączony jest do każdego wniosku. W przypadku gdy dostaniemy sms z urzędu i odpiszemy na niego, nasza wiadomość skierowana zostanie bezpośrednio na e-mail urzednika, który z nami się kontaktował.\nChciałbym podkreślić, że forma kontaktu sms-owego jest całkowicie dobrowolna i niewypełnienie formularza niczym nie skutkuje - traktujemy to jako dobrowolne jednorazowe oświadczenie woli, które będzie ważne tylko w sprawie związanej ze złożonym wnioskiem - wyjaśnia Kierownik Biura Promocji Łukasz Wyleziński. Jeśli jednak chcą Państwo być w stałym kontakcie z naszym urzędem należy wypełnić drugą część formularza kontaktowego gdzie można określić temat ogólnych wiadomości, które chcą Państwo otrzymać - dodaje Łukasz Wyleziński.\nSystem powiadamiania sms nie jest niczym nowym w piaseczyńskim magistracie. Od półtora roku działa bowiem system poprzez który urzędnicy informują o alarmach i zagrożeniach, wydarzeniach kulturalnych i sportowych oraz przekazują ważne informacje urzędowe. W chwili obecnej w bazie sms-owej urzędu jest już ponad dwa tysiące numerów a wysłanie krótkiej wiadomości do wszystkich zajmuje zaledwie kilka minut.\nAby dołączyć do systemu powiadamiania należy wejść na gminną stronę i wypełnić formularz kontaktowy lub wypełnić odpowiedni wniosek i złożyć w kancelarii urzędu.\nRegulamin usługi dostępny jest na www.piaseczno.eu.\nSerdecznie zachęcamy do korzystania z nowej formy kontaktu z urzędem.\npoprzednia Medale dla karateków z Piaseczna\nZanurkuj z Google Maps następna\nDodano: poniedziałek, 8 października 2012\nNo normalnie nie wierzę, takie dziwy.\nDodano: środa, 10 października 2012\nco się dziwisz, świat idzie do przodu i urzędy też powinny\nDodano: czwartek, 11 października 2012\nświetna sprawa, bardzo wygodne rozwiazanie


Samsung Galaxy S III - informacje i artykuły na tablety.pl\nSamsung Galaxy S III z Androidem 6.0. Dzięki CyanogenMod 13\n20 grudnia 2015 21 grudnia 2015 Marcelina Poznańska 3782 odsłon 5 komentarzy Android, Android 6.0, Android 6.0 dla Galaxy S III, CyanogenMod, CyanogenMod 13, Marshmallow, Samsung, Samsung Galaxy S III, Samsung Galaxy S3, smartfony\nWszyscy doskonale wiemy, jak bezlitosny jest świat aktualizacji w świecie Androida. Producenci „słuchawek” zazwyczaj pozbywają się wsparcia dla własnych urządzeń, co jest równoznaczne z zaprzestaniem udostępniania aktualizacji oprogramowania, zazwyczaj po dwóch latach od premiery. Na szczęście, istnieje jeszcze społeczność, która stara się zapewniać wsparcie dla popularnych modeli smartfonów przez dłuższy czas. Tym razem mamy dobre wieści dla użytkowników Galaxy S III (modelu I9300) z 2012 roku, który w tym tygodniu doczekał się nieoficjalnej aktualizacji do Androida 6.0 Marshmallow. W postaci ROM-ów opartych na CyanogenMod 13.\nAndroid Apple iOS iPad iPad mini Samsung Galaxy Tablety\nPolacy najczęściej przeglądają internet mobilny z iPada\n10 maja 2014 15 maja 2014 Marcelina Poznańska 967 odsłon 4 komentarze Apple, internet, internet mobilny, iOS, iPad, iPhone, ranking, Samsung, Samsung Galaxy S III, smartfony, tablet, tablety\nSerwis Ranking.pl opublikował nowe detale na temat popularności urządzeń mobilnych w polskim internecie. Okazuje się, że wśród poszczególnych modeli najpopularniejszym gadżetem ciągle pozostaje iPad marki Apple. Niemniej, wszystkie urządzenia firmy z Cupertino już nie mogą pochwalić się prowadzeniem. Obecnie Polacy najczęściej przeglądają internet mobilny na smartfonach i tabletach innej firmy. W tym przypadku mamy innego lidera. Jakiego? Jak obecnie w kraju wygląda udział producentów oraz poszczególnych modeli smartfonów i tabletów na rynku internetu mobilnego? Odpowiedzi na te pytania poznacie z lektury niniejszego tekstu.\nSamsung: Android 4.4.2 dla Galaxy Note II w połowie kwietnia\n14 kwietnia 2014 14 kwietnia 2014 Marcelina Poznańska 1459 odsłon 11 komentarzy aktualizacja, Android, Android 4.4.2, KitKat, Samsung, Samsung Galaxy Note 2, Samsung Galaxy Note II, Samsung Galaxy S III, smartfony\nInformacja pochodzi od Samsung Care. Na dniach Galaxy Note II ma otrzymać aktualizację do Androida 4.4.2 Kit Kat, a niedługo po nim uaktualnienie dostanie również Galaxy S III.\nAndroid 4.3 dla Galaxy Note 2 w drodze, ale z pominięciem Androida 4.2.2?\n16 lipca 2013 16 lipca 2013 Dawid Długosz 532 odsłon 0 komentarzy akualizacje, Android, Android 4.2.2, Android 4.3, firmware, Jelly Bean, Samsung, Samsung Galaxy Note 2, Samsung Galaxy S 3, Samsung Galaxy S III\nJeśli wierzyć najnowszym plotkom, to Samsung nie zamierza udostępnić Androida 4.2.2 dla smartfonów Galaxy Note 2 oraz Galaxy S 3. W zamian użytkownicy wymienionych urządzeń otrzymają od razu update do Androida 4.3 Jelly Bean!\nComputex 2013: NOVA 3 na androidowym tablecie z Ivy Bridge (wideo)\n5 czerwca 2013 5 czerwca 2013 Maciej Rosiński 675 odsłon 0 komentarzy Acer Iconia W700, Android, Computex 2013, Intel, Intel Ivy Bridge, NOVA 3, Samsung Galaxy S III, tablet\nIntel to jeden z „Wielkich”, prezentujących się na Computex 2013. Głównym elementem jego pokazów są procesory najnowszej generacji, skierowane również do tabletów. Pośród tych ostatnich, na targach pojawił się jeden, wyposażony w chip Intel Core Ivy Bridge i pracujący pod kontrolą systemu Android.\nAplikacja S-Voice z Samsunga Galaxy S III dla wszystkich urządzeń z Androidem 4.0. Jak to możliwe?\n21 maja 2012 21 maja 2012 Dawid Długosz 684 odsłon 4 komentarze Android, Android 4.0, aplikacje dla Androida, Ice Cream Sandwich, S-Voice, Samsung, Samsung Galaxy S III, Siri, tablet, tablety\nOdpowiedzi na to pytanie nie trzeba daleko szukać. Samsung oczywiście nie był tak wspaniałomyślny, aby udostępnić program. Ten po prostu wyciekł do sieci web.\nSamsung zaprezentuje na początku maja również nowy tablet?\n21 kwietnia 2012 21 kwietnia 2012 Dawid Długosz 561 odsłon 0 komentarzy Android, Samsung, Samsung Galaxy S III, Samsung Galaxy Tab, Samsung Mobile Unpacked, tablet, tablety\nJuż 3 maja Samsung zamierza przedstawić światu nowego smartfona. Tymczasem azjatycki serwis CNet raportuje, że podczas konferencji możemy również spodziewać się nowego tabletu.


Nutrigo.pl – Strona 2. – Mówiąc inaczej o żywieniu\nKorzyści wynikające z picia kawy przewyższają ewentualne ryzyko Dotychczas przeprowadzone badania nie dały jednoznacznej odpowiedzi na pytanie czy kawa jest zdrowa czy też niezdrowa. Tak było do czasu. Opublikowana w czerwcowym wydaniu Comprehensive Reviews in Food Science and Food Safety metaanaliza Institute of Food Technologists (IFT) pokazała, że regularne picie kawy w umiarkowanych ilościach jest…\nNie wiem na co bardziej czekam każdej wiosny – pierwsze truskawki czy pierwsze buraki z boćwinką. Szczerze mówiąc, chyba bardziej wypatruję buraków. Truskawki można kupić cały rok – te mrożone są prawie tak dobre i odżywcze jak świeże (wiem, prawie robi różnicę). Młodych buraków z boćwinką nie można kupić poza sezonem, w żadnej postaci. U…\nŚmierć grubej Berty, czyli jak skutecznie zabić w sobie grubasa (Agnieszka Czerwińska, wydawnictwo Sophisti) Moja droga do nowego życia (Dominika Gwit, wydawnictwo Muza) Obie książki opowiadają właściwie o tym samym – drodze otyłych dziewczyn do szczupłego i wytrenowego ciała. W obu książkach znajdziecie historie z życia głównych bohaterek ale również wskazówki i porady dietetyczne. Przeczytanie…\nDzisiaj przepis na idealne danie sezonowe – leniwe pierogi z truskawkami – raz, że w upały nie chce nam się gotować wymyślnych potraw, dwa, najlepiej jeść warzywa i owoce sezonowe. Pierwszy raz takie połączenie jadłam kilka tygodni temu w poznańskim Pyrabarze. Tak mi zasmakowało, że postanowiłam ugotować pierogi leniwe z truskawkami w domu. Nie byłabym…\nNutrilinki #2 czyli AspireAssist\nInwencja ludzka w wymyślaniu sposobów na schudnięcie nie zna granic. FDA (Food and Drug Awdministration) czyli Agencja Żywności i Leków, właśnie zatwierdziła jedną z najbardziej kontrowersyjnych metod ostatnich lat – AspireAssist. W badaniach przeprowadzonych przez FDA stwierdzono, że utrata masy ciała w przypadku zastosowania AspireAssist w połączeniu ze zmianą stylu życia, wynosiła średnio 12,1% wyjściowej…\nWłaśnie rozpoczął się sezon na polskie truskawki. Cały rok tęsknimy za ich smakiem. Przetworzone truskawki, może poza mrożonymi, nie mają tego smaku, nie mówiąc o wyglądzie. Odmiany hiszpańskie czy holenderskie są dostępne cały rok, ale ich smak daleki jest od smaku polskich truskawek. Dzika truskawka występowała we Rzymie w III w. p.n.e. Jej owoce były co…\nSkład* Cukier Tłuszcz roślinny (palmowy) – nie zawsze tłuszcz roślinny jest „dobry”. Niestety tłuszcz palmowy nie zalicza się do najlepszych ze zdrowotnego punktu widzenia tłuszczów. Jego głównym składnikiem jest nasycony kwas tłuszczowy, kwas palmitynowy. Badania naukowe wykazały, że jego spożycie zwiększa ryzyko otyłości, cukrzycy typu 2, chorób układu sercowo naczyniowego oraz nowotworów. Jednak produktów z…\nZestresowana? Nie zajadaj!\nBadania wykazały, że żywność i stres są ze sobą związane. Niektóre rodzaje żywności, wywołują stres inne mogą go zmniejszać. Żywność, która nasila stres Kofeina:\nJak oduczyć dzieci jedzenia słodyczy? Najlepiej od nie uczenia dzieci jedzenia słodyczy… Proste? Niestety tylko w teorii. sprawa jest dużo bardziej skomplikowana. Z doświadczenia wiem, że nie ma szans na uchronienie dziecka przed złem świata w tym jedzenia „niezdrowych” produktów. Nawet jeśli w domu jecie zdrowo, dziecko prędzej czy później trafi do grupy rówieśniczej. Lepiej…\nCzy BMI jest wiarygodnym wskaźnikiem masy ciała?\nWskaźnik BMI zależy tylko od masy i wysokości ciała danej osoby. Nie od dzisiaj jednak wiadomo, że wskaźnik ten nie sprawdza się w wielu sytuacjach.\nNa podstawie wyliczonego współczynnika BMI, wiele osób klasyfikowanych jest niesłusznie do grupy osób z nadwagą lub otyłością. Obliczając BMI nie uwzględnia się składu ciała – budowy kości, proporcji tkanki tłuszczowej i masy mięśniowej.\nSuplementy diety przy farmakoterapii depresji.\nBakłażan zapiekany z pomidorem, szynką i mozarellą\nOstatnio, sama nie wiem czemu, „chodził” za mną bakłażan. zapiekany bakłażan doskonale dodaje się jako dodatek do posiłków – od śniadania do kolacji. Zapiekany bakłażan jest: bogaty w błonnik pokarmowy, witaminy (witaminy B3, B6 i B12 oraz A) a także składniki mineralne (wapń, selen cynk, magnez). bogaty w błonnik pokarmowy. dostarcza tłuszczu dobrej jakości, w tym kwasy tłuszczowe…


Gianni Versace. Biografia. [Tony di Corcia] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00491 010346 21049117 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Tony di Corcia Liczba stron:\nISBN: 9788378182115 Data wydania: 2013-09-25\nPrzedmowa Giorgia Armaniego O latach osiemdziesiątych XX wieku, czyli o okresie, w którym moda włoska stała się fenomenem na skalę międzynarodową, nie można mówić bez odniesień do poprzedzających je dziesięcioleci, które stworzyły podwaliny tego sukcesu. Dekada ta z jednej strony ogarnięta była falą terroryzmu, z drugiej dążeniami wolnościowymi i pragnieniem odmiany rzeczywistości. Społeczeństwo przeobrażało się, a wraz z nim mentalność i światopogląd ludzi. Jedynie moda dawała poczucie stałości, mimo że wciąż balansowała między przechodzącym do lamusa haute couture a tak zwanym alternatywnym stylem ubioru, polegającym na noszeniu kurtek „afganek” i wojskowych parek. Narodziny stylu prêt-à-porter należy traktować jako chęć wyjścia naprzeciw nowym oczekiwaniom i nadania stylu różnorodnym grupom społecznym. Założyłem swoją firmę w roku 1975, Gianni Versace, podobnie jak Gianfranco Ferré w 1978. Krizia i Missoni byli na rynku już od lat. Odczuwaliśmy coraz większy ferment, jakieś niesłychane ożywienie. Ludzie znów zaczęli wychodzić wieczorami z domu. Z dzisiejszej perspektywy mogę powiedzieć, że mimo naszego zaangażowania w pracę, codziennego zdobywania nowych terytoriów i poszukiwania nowatorskich metod pracy nie przychodziło nam do głowy, że to, co robimy, będzie miało takie znaczenie dla kraju, jego gospodarki i wizerunku na świecie. W naturze naszego narodu leży rywalizacja. Przykładem tego są Coppi – Bartali1, Gina Lollobrigida – Sofia Loren. Armani i Versace doskonale wpisali się w tę tendencję. Symbolicznie świadczyły o tym nawet nasze nazwiska: jedno zaczyna się pierwszą literą alfabetu, drugie – jedną z ostatnich. Ale przede wszystkim w opozycji były nasze style: minimalistyczny oraz na wskroś ekshibicjonistyczny. Każdy z nich był wyrazem dwóch odrębnych sposobów postrzegania rzeczywistości. Znaliśmy się słabo, bo jednakowo pochłaniało nas kreowanie mody. Widywaliśmy się tylko podczas oficjalnych spotkań, a wiedzę o sobie zdobywaliśmy z prasy. Dzielące nas różnice tylko nas motywowały, stymulowały do ciągłego rozwoju. Działo się tak dlatego, że – choć nigdy byśmy tego głośno nie przyznali – byliśmy siebie ciekawi. Po zakończeniu każdego pokazu sprawdzaliśmy: „Co zrobił Versace?”, „Co zrobił Armani?”. Jak wspominam Gianniego Versace piętnaście lat po jego śmierci? Jako człowieka niesłychanie żywiołowego, emanującego radością twórczą, pełną ożywczych trendów, reminiscencji, inspiracji sztuką, a przy tym mającego w sobie pewien szczególny rodzaj beztroskiej witalności. Był wielkim kreatorem, a upływ czasu tylko potwierdza jego talent. Giorgio Armani 1 Fausto Coppi i Gino Bartali – dwaj legendarni włoscy kolarze szosowi lat powojennych, których karierę wyznaczała wzajemna rywalizacja. Relacje z ich wyścigów przez ponad dziesięć lat wypełniały kroniki sportowe we Włoszech i na świecie, przyczyniając się do wzrostu popularności kolarstwa (wszystkie przypisy pochodzą od tłumaczki).\nWstęp Książka ta jest historią Gianniego Versace i opowiada o rozmiłowanym w pięknie, pochodzącym z Kalabrii projektancie-wizjonerze, który zmienił oblicze mody XX wieku. Jego życie miało w sobie wiele z baśni, jednak jego finał był tragiczny. Gianni był synem wziętej krawcowej. Jako dziecko raczkował w jej pracowni między skrawkami materiału, a gdy dorósł, został najbardziej zaufanym współpracownikiem matki. Do tego stopnia, że zdołał namówić ją na zmiany. Kiedy pod koniec lat sześćdziesiątych zaczęło się krystalizować prêt-à-porter, pracownia matki przekształciła się w butik, w którym sprzedawano ubrania wiodących marek. Intuicja i gotowość do zaryzykowania dwóch toskańskich przedsiębiorców pozwoliły Versacemu na opracowanie pierwszej własnej kolekcji – Florentine Flowers odniosła oszałamiający sukces. Giannim najpierw zainteresował się dom mody Callaghan, później Genny. Ubiory marek, które Versace sprowadzał dla klientek butiku matki, teraz firmował swoim nazwiskiem. Już to mogłoby być spełnieniem marzeń, gdyby tylko młody Gianni potrafił na tym poprzestać. Versace był jednak niespokojnym duchem i wciąż było mu mało. Przy wsparciu brata Santa w 1978 roku założył dom mody pod własnym nazwiskiem. Pozytywny odzew był natychmiastowy. Marka Versace stała się synonimem awangardy i podbiła świat. Wraz z odwiecznym konkurentem Armanim oraz z Gianfrankiem Ferré, Versace stworzył triumwirat, który umożliwił stylowi „made in Italy” przełamanie hegemonii mody francuskiej i uczynił Mediolan stolicą prêt-à-porter. Gianni podbijał również inne terytoria. Przyjęcie propozycji projektowania kostiumów teatralnych, choć początkowo spotkało się ze sceptycyzmem konserwatywnych kostiumologów, zaowocowało stałą współpracą ze scenami baletowymi i operowymi, a przy tym było okazją do zawarcia zażyłej znajomości z choreografem Maurice’em Béjartem, który miał istotny wpływ na twórczy rozwój Versacego. Namiętności, styl życia i krąg znajomych Versacego zaczęły wzbudzać powszechne zainteresowanie, wcześniej zarezerwowane tylko dla jego kreacji. On sam stał się obiektem fascynacji opinii publicznej. Odwołanie się projektanta do elementu dionizyjskiego pomogło w przemianie osobowościom identyfikującym się ze swoim stylem ubioru: ekscentrycznemu Eltonowi Johnowi, ikonie popkultury Madonnie, zagubionej arystokratce księżnej Dianie. Kartkujący za młodu „Vogue’a” syn kalabryjskiej krawcowej, wzdychający do wielkiej mody i z dreszczem emocji patrzący na hieratyczne modelki fotografowane przez Richarda Avedona, został jednym z najważniejszych kreatorów mody na świecie: ubierał koronowane głowy, gwiazdy estrady, kobiety na całym świecie. Na łamach „Vogue’a” regularnie pojawiały się jego kreacje, a Avedon realizował promujące kolekcje sesje zdjęciowe. Barwne i pełne blichtru życie, rozpoczęte w nadmorskim mieście skąpanym w kalabryjskim słońcu, zostało tragicznie przerwane w mieście, w którym słońce i morze także dominują w krajobrazie. 15 lipca 1997 Versace został zamordowany przez szaleńca na schodach swojej willi w Miami. Zabójstwo położyło kres baśniowemu życiu, a wizjonerski sposób postrzegania i kreowania mody przeszedł do historii. Poklask i powszechne uznanie, łączenie poetyki i rozmachu, klasycznego piękna z awangardą, światowe życie i jego tragiczny finał – oto opowieść o Giannim Versace.\nGeneza mitu „Franca, jesteś panienką z dobrego domu. Kobiecie nie wypada bywać w miejscach, w których uczą się mężczyźni. Umiesz czytać i pisać, to ci wystarczy. Teraz powinnaś wybrać sobie jakiś zawód”. Giovanni Olandese tak zbywał ambicje swojej córki. Był anarchizującym socjalistą. Sympatyzował z Giacomem Matteottim2 i wymieniał z nim poglądy. Zaznał prześladowania ze strony faszystowskiego reżimu. Na wyspie Lipari, gdzie został zesłany, poznał przyszłą żonę Marię, co jednak nie osłodziło goryczy doświadczenia banity. Był utalentowanym szewcem. W okolicy mówiło się o nim, bo potrafił nie tylko dać drugie życie zdeptanym butom, ale też stopy swoich klientów okryć rzemieślniczymi cudami. Miał naturę twórczego i żywiołowego zapaleńca, jednak mentalnie należał do XIX wieku. Kiedy jego córka ukończyła szkołę podstawową, chciał ją przyuczyć do jakiegoś zawodu. Wola ojca spadła na nią jak cios. Franca lubiła szkołę i marzyła o studiach medycznych. Niewykluczone, że właśnie temu młodzieńczemu rozczarowaniu zawdzięczała późniejszą determinację, która pozwoliła jej w krótkim czasie zostać najpilniejszą uczennicą w pracowni mody „Parigina” w Reggio Calabria, należącej do krawcowej szczycącej się terminowaniem w kilku francuskich atelier. W tym niewielkim zakładzie Franca realizowała swe marzenia o rozwijaniu talentu i poszerzaniu wiedzy, a dzięki intensywnej pracy miała wkrótce zostać najbardziej wziętą krawcową w regionie. Praca, która początkowo była tylko zamiennikiem szkoły, ojcowskim nakazem, któremu należało się podporządkować, ujawniła samorodny talent Franki Olandese. Okazała się krawcową co się zowie. Miała mistrzowskie wyczucie. Kiedy cięła tkaninę, nie potrzebowała papierowego wykroju – jeśli już musiała go użyć, w pewnym momencie zaczynała robić wszystko po swojemu. Właśnie dlatego jej stroje były takie szczególne. Usługi Franki polecały sobie nawzajem mieszkanki miasta. Jej sukienki, płaszcze i garsonki nosiły największe miejscowe elegantki. Na przechadzce nadmorską promenadą, po mszy przed kościołem, podczas wieczorów w teatrze milcząco ze sobą rywalizowały. Wszystkie miały ambicję bycia najwytworniejszą damą w Kalabrii, więc udawały się do pracowni krawieckiej, którą Franca w 1940 roku otworzyła na via Muratori. Zabiegały o brokat lub kupon jedwabiu, ale przede wszystkim o jej czas i uwagę. Wówczas szyć umiała niemal każda kobieta, a także wielu mężczyzn. Szyto sobie ubrania z konieczności albo dla własnej satysfakcji. Ale nikt nie mógł się poszczycić tym wyjątkowym i natychmiast rozpoznawalnym talentem, który uosabiała błyskotliwa i niestrudzona Franca. Jedna z klientek, nosząca nazwisko Versace, miała brata. Był nieśmiały i powściągliwy, miał łagodne spojrzenie i nienarzucający się sposób bycia. Franca od początku przeczuwała, że ten młody chłopak zostanie jej mężem i ojcem jej dzieci. Wiele lat później wydało się, że Antonino nalegał, by siostra zamówiła u Franki sukienkę, bo byłby to pretekst do poznania tej pięknej i pełnej wdzięku dziewczyny. Wychodząc za niego, została Francą Versace. Zmiana nazwiska nie miała wpływu na jej zawodową pozycję. W swoje stroje wszywała czarną metkę z wyhaftowanym złotą nitką napisem: „Franca Versace, Reggio C.”3 Ubrania Versace były szczególnej urody. Urody nie brakowało też dzieciom, które przychodziły na świat jedno po drugim: Fortunata, urodzona 10 listopada 1943, i rok później, 16 grudnia 1944, Santo (w metryce pod datą urodzin widnieje 2 stycznia 1945 – w owym czasie dzieci urodzone pod koniec roku zwyczajowo rejestrowano na początku następnego). Rok 1946 był okresem przełomowych zmian. Ważyły się losy między republiką a monarchią. Kobiety po raz pierwszy poszły do urn. Wojna na wszystkich odcisnęła piętno, ale była już przeszłością. W tej nowej rzeczywistości 2 grudnia urodził się Gianni. Podobnie jak rodzeństwo, otrzymał imię po jednym z dziadków: Santo po dziadku ze strony ojca, urodzonym w miejscowości Santo Stefano in Aspromonte w 1870 roku (zmarł w 1930 roku), Fortunata zaś po babce ze strony ojca, która, zbiegiem okoliczności, również nosiła nazwisko Versace, jak przyszły mąż Franki. Gianni dostał imię po dziadku ze strony matki, Giovannim. Santo miał blond włosy i jasne oczy, był dzieckiem spokojnym i posłusznym, a przy tym bardzo rezolutnym. Zachowywał się jak mały dorosły. To samo można było powiedzieć o Fortunacie (wszyscy mówili do niej pieszczotliwie Tinuccia). Co do Gianniego, to nikt nie miał wątpliwości, że ten szkrab, który raczkował w zakładzie między skrawkami tkanin, to żywe srebro. Pracownice przekazywały go sobie z rąk do rąk, ale miał więcej energii niż one wszystkie. Był trudnym do okiełznania brzdącem. W domu i w pracowni panowała ożywiona atmosfera. Należało nieustannie pilnować terminów realizacji zamówień, pracowało się bez wytchnienia, by zadowolić rzesze klientek oddających się w ręce Franki i zawierzających jej estetycznemu wyczuciu. Miała u swego boku piętnaście pracownic. By uczyć się od niej zawodu, przyjeżdżały z Ravagnese, Saracinello, Santa Caterina – możliwe, że za młodu im także powtarzano to, co ich przełożona usłyszała w roku 1930. W domu rodziny Versace mieszkała też siostrzenica Franki, Eleonora, przez domowników nazywana Norą. Miała dwanaście lat. Przysłano ją do pomocy po narodzinach Tinucci, ale jej rola w rodzinie nie sprowadzała się do niańczenia kuzynki. Franca wertowała żurnale, spotykała się ze sprzedawcami papierowych wykrojów (wówczas nazywano je patronami), z przedstawicielami handlowymi wielkich projektantów francuskich. Twórcy wysokiej mody po zaprojektowaniu nowych modeli i nadaniu im chwytliwych nazw udostępniali wykroje krawcom z połowy Europy na zasadzie sprzedaży licencji. Doskonale wiedzieli, że dzięki tym utalentowanym rzemieślnikom ich stroje zagoszczą na ulicach miast. Tymczasem Franca przestrzegała jednych reguł, by ustalać nowe, własne, idące z duchem czasu. Była bardziej projektantką niż krawcową, wykańczała stroje zgodnie z własną wizją artystyczną. Jej życie zmieniło się diametralnie, gdy w 1953 roku zachorowała Tinuccia. Wszystko inne zeszło na dalszy plan. Dla Franki i Antonina świat przestał istnieć i cały czas spędzali u boku córki. Synów wysłali do krewnych, bo chcieli całkowicie skoncentrować się na dziecku, którego życie wisiało na włosku. 27 maja Gianni potajemnie wrócił do domu. Scena, którą zastał, nie pozostawiała złudzeń: niewielka trumna obłożona wiązankami kwiatów, a wokół niej pogrążona w rozpaczy rodzina. Próby pocieszenia matki na nic się nie zdawały. W jednej chwili w pracowni ustał gwar i ucichły głosy krawcowych, które nie chciały zakłócać żałobnego wyciszenia Franki. Po śmierci córki Franca Versace długo nie mogła się otrząsnąć. Codziennie chodziła na cmentarz, niezależnie od pory roku i aury. Pielęgnowała grób Tinucci z taką samą czułością, z jaką opiekowała się nią za życia. Straciła siły witalne i zapał do pracy. Pogodę ducha odzyskała dwa lata później, w 1955 roku, kiedy na świat przyszła Donatella. Dla rodziny była źródłem nowej nadziei. Narodziny dziecka ożywiły też atmosferę w pracowni. Gianni od razu oszalał na punkcie siostry, która odtąd miała dorastać pod jego skrzydłami. Już jako niemowlę była jego małą principessa. Darzył ją bezgranicznym uwielbieniem. Beztroskie dziecko stało się dla niego symbolem odzyskanej radości życia. Po powrocie ze szkoły natychmiast biegł do siostry, razem bawili się i dokazywali. Jego niecierpliwość wynikała też z mało nabożnego stosunku do szkolnego obowiązku. Chodził do podstawówki imienia De Amicisa (placówka nie miała powiązań ze swoim patronem). Nauka nie była jego mocną stroną, więc rodzice wysłali go na korepetycje do Fotich. Nauczyciele na każdym kroku stawiali mu za wzór przykładność Santa. Gianni nie znosił swojej szkolnej wychowawczyni. Uważał, że jest gruba i brzydka, krytykował przy tym sposób, w jaki się ubierała. Choć był jeszcze dzieckiem, miał jasno określone wymagania co do własnego stroju i zdradzał upodobanie do czerni. Nauczycielka była zdania, że to kolor dobry na żałobę. W końcu jednak musiała dać za wygraną. Skapitulowała też wtedy, kiedy wezwała Francę na rozmowę, by oznajmić, że młody Versace jest maniakiem seksualnym, odkryła bowiem, że na lekcjach rysuje w zeszytach portrety włoskich gwiazd filmowych; po zwróceniu uwagi dodawał, że zużywa cztery kratki na biust Giny Lollobrigidy, pięć na biust Sophii Loren i sześć na Silvany Mangano. Usłyszawszy to, Franca wybuchła śmiechem. Uspokoiła wychowawczynię, że Gianni interesuje się modą. Wolny czas Gianni pasjami spędzał w pracowni matki. Przyglądał się klientkom, śledził ich upodobania, obserwował sposób, w jaki podczas przymiarek poruszały się przed lustrem. Podążał wzrokiem za gestami matki. Ukryty za ciężką czerwoną kotarą, która oddzielała pracownię od przymierzalni, jako dziewięcioletni chłopiec był uczestnikiem procesu zdradzającego jego krawieckie predyspozycje: matka drapowała czarny aksamit na jednej z klientek. Gianni pomyślał: „Teraz pewnie trochę skróci go z przodu”. I tak się stało. Syn w wyobraźni ulepszał krój i w tej samej chwili matka kończyła go w dokładnie taki sposób. W milczącym porozumieniu zaprojektowali razem suknię. Versace miał ją przerabiać przez całe swoje życie zawodowe, traktując jak archetyp, lubił nazywać ją „suknią pamięci”. Chcąc jak najwięcej uczyć się od matki, z upodobaniem szył ubranka dla lalek swojej przyjaciółki Anny. Gromadził ścinki z pracowni i próbował wyczarować z nich żakiet, spódniczkę lub płaszcz, których powstawanie niedługo przedtem śledził w zakładzie mamy. W samotności robił marionetki i bawił się w miniaturowy teatr, przy dźwiękach skomponowanej przez siebie muzyki. Ojciec zabrał go kiedyś do Teatro Cilea na przedstawienie Balu maskowego Verdiego. Gianniemu brakowało jeszcze dojrzałości pozwalającej na rozsmakowanie się w operze, jednak atmosfera wieczoru go urzekła, a muzyczny temperament Verdiego po latach ujawnił się u projektanta jak połknięty za młodu bakcyl. Czerwone fotele, wytworne damy, kunsztowne kostiumy wirujące na tle barwnej scenografii, elegancki Antonino w czerni. W marynarce ze stalowoszarego aksamitu włożonej z czarnymi spodniami w tym widowiskowym zamieszaniu Gianni czuł się jak młody arystokrata. Ojciec był nie lada wyczynowcem. Jako piechur, rowerzysta i piłkarz nie miał sobie równych. Między służbą wojskową a wybuchem wojny grał w futbol w serii C4, wygrywał wyścigi kolarskie i mistrzostwa regionalne w biegu przełajowym. W mocowaniu się na rękę bił Santa na głowę. Poproszony o wskoczenie obunóż na stół, robił to bez najmniejszych trudności. Prawdziwą namiętnością Antonina była jednak kultura klasyczna. Recytował z pamięci Orlanda szalonego, Iliadę i Odyseję, wskazując na podobieństwa między nimi, innym razem w uczony sposób komentował codzienne wydarzenia. W owym czasie trudnił się sprzedażą urządzeń gospodarstwa domowego, a wcześniej handlował węglem. W głębi duszy miał jednak naturę poety. Gianni odziedziczył po nim nieśmiałość i traktowanie ojczystego regionu jak magicznej krainy, będącej przedłużeniem krętych szlaków Wielkiej Grecji, przez co Kalabria jawiła mu się jeszcze bardziej mityczna, niż była w rzeczywistości. Ruiny rzymskich term, szlachetna architektura pałaców, światła nabrzeża, które swego czasu tak urzekły Stendhala; przypominające jezioro morskie wody w cieśninie – kraina czarów jak w bogato ilustrowanej książce, którą Donatella dostała od braci na drugie urodziny. Do domu powróciły chaos i zgiełk. Życie znów było beztroskie jak dawniej. Podczas wakacji spędzanych nad morzem i w górach Gianni wytyczał swoje sentymentalne trasy. W drodze powrotnej z Aspromonte, kiedy kierował się na południe ku morzu i przejeżdżał przez Bagnarę, Seminarę i Scillę, był oczarowany godnością, z jaką kobiety nosiły spódnice z czarnego sukna flandryjskiego, długie do kostek i delikatnie plisowane, i bluzki śnieżnobiałe jak fasady ich tonących w słońcu domów. Kiedy bywał w tych stronach w świąteczne dni, czarne stroje zdobiły złocone ornamenty i kolorowe kamienie. Delektował się smakami ojczystej ziemi i chłonął jej woń. W Scilli Santo dał mu do przeczytania Gente in Aspromonte Corrada Alvaro5, więc Gianni miał pożywkę dla swoich wyobrażeń o ojczystych stronach i gromadził je w swej pamięci. Chłopak w końcu przestał potajemnie obserwować pracownię matki zza kotary. Miał jedenaście lat i odkrył, ile frajdy może sprawić zszycie dwóch kawałków materiału, zagniecenie tkaniny dla nadania jej objętości, ożywienie czarnej marynarki pozłacanymi guzikami. Zaczął od drobiazgów, ale nie osłabiało to jego entuzjazmu. Kręcił się między pomocnicami, z zainteresowaniem przyglądał się i przysłuchiwał matce. Miał jeszcze ręce dziecka, ale już zdradzały zręczność i precyzję. Nie znosił niedoróbek. Widok młodego zapaleńca napełniał Francę dumą. Zakład krawiecki był jedynym miejscem, które go naprawdę interesowało. Nic, co działo się poza nim, nie zajmowało go aż w takim stopniu. Całkowicie opanowany przez tę młodzieńczą pasję, jeszcze trudniej znosił przymus chodzenia do szkoły, która uziemiała go w ławce na wiele godzin. Wolał zostawać z matką, Donatellą i z igłą w dłoni. Gdy Gianni chodził do drugiej klasy gimnazjum, rodzice posłali Santa na rozmowę z nauczycielami. W odpowiedzi na pytanie o brata, usłyszał: „Gianni? Nie widzieliśmy go od miesiąca”. Santo nie krył zaskoczenia, bo w końcu każdego ranka sam go odprowadzał. Szkoła im. Diega Vitriolego znajdowała się dwa budynki od gmachu mieszczącego Technikum im. Raffaela Pirii, kształcącego przyszłych księgowych i geodetów. Santo zostawiał Gianniego w szkole, a gdy odchodził, tamten uciekał przez okno. Wolał podziwiać ruiny greckiej świątyni, przechadzać się po via Marina, via Marina Bassa, po lido… Tego roku Gianni nie zdał do następnej klasy. Po gimnazjum postanowił zapisać się do Liceum Klasycznego im. Tommasa Campanelli. To doświadczenie też zakończyło się katastrofą. Nauczycielka łaciny, profesor Cicero (nomen omen), była dla niego nie do zniesienia. Tuż przed końcem roku szkolnego Versace porzucił szkołę. Myślał o nauce w konserwatorium, lecz matka, mając na uwadze dotychczasową karierę szkolną syna, uznała, że najlepiej będzie zmusić go do zdobycia jakiegoś dyplomu. Wysłała go więc do technikum geodezyjnego, położonego blisko morza, naprzeciw lasu piniowego spoglądającego w stronę Sycylii, tego samego, w którym uczył się Santo – odtąd wymknięcie mu się spod kontroli miało już nie być takie łatwe, choć jak się później okazało, nie niemożliwe. W nowej szkole Versace też nie dał się poznać jako szczególnie pilny uczeń. „Jeśli nie kupisz mi cinquecenta, nie pójdę więcej do szkoły”. Roszczeniowa postawa Gianniego była dla rodziny nie lada zaskoczeniem. Ojciec rwał sobie włosy z głowy, bo z synem nie było dyskusji. Jeśli się na coś uparł, nie chciał ustąpić ani o krok. Zażądał samochodu i zrobił to z typową dla siebie determinacją. Nawet jego młodzieńczy bunt był wyjątkowy. Edukacja szkolna Gianniego zawisła przez to żądanie na włosku, co dla rodziców nie było łatwe do przełknięcia. Ich syn nie był prymusem, nie był też szczególnie lubiany w szkole, co więcej, wcale nie zamierzał tego zmienić. W klasie w technikum było ich tylko szesnastu, w większości pochodzili z miejscowości położonych w prowincji: Roccella Jonica, Locri; pięciu czy sześciu przyjechało ze stolicy regionu. Magnesem dla nich była piłka nożna. Dla wszystkich, z wyjątkiem Gianniego, którego futbol nie interesował. Często opuszczał lekcje, ale kiedy już się zjawiał, zwracał na siebie uwagę. Był kulturalny, powściągliwy, nigdy nie powiedział jednego słowa za dużo. Zawsze używał słowa „proszę”. Łagodny ton głosu i bezkonfliktowy charakter w połączeniu z aparycją sprawiały, że się wyróżniał na tle klasy. Kiedy nauczyciel topografii mu docinał, Gianni dumnie nie reagował. To właśnie podczas ćwiczeń z topografii ktoś zrobił grupowe zdjęcie: prawie wszyscy uczniowie są na nim ubrani w garnitur i krawat, kilku chłopców nosi swetry – Versace ma na sobie czarny półgolf i skórzaną kurtkę. To zdjęcie trafnie oddaje jego inność na tle klasy. Szkolny kolega, Angelo Bernabò, wspomina: „Wiedzieliśmy, że jego matka prowadzi zakład krawiecki, ale nigdy nie zdradził, że spędza w nim cały swój wolny czas. Odpowiadało mu życie na uboczu, nie lubił konfrontacji z rówieśnikami. Nie unikaliśmy go, ale jego usposobienie nie ułatwiało kontaktów. Bardzo często na przerwach sam jadł śniadanie. Dla mnie było to szczególnie uderzające. Byłem w tej klasie od niedawna, on z tymi chłopakami uczył się już od trzech lat, a traktował ich jak nieznajomych”. Wspomnienie nauczyciela włoskiego, pochodzącego z prowincji Catanzaro egzaltowanego pasjonata myśli filozoficznej Sartre’a, też nie jest sielankowe: Versace oscylował między dwójką a trójką. Za to jako jedyny w klasie lubił czytać. To była epoka Doktora Żywago: Gianni jako jedyny z klasowej szesnastki nie tylko przeczytał powieść, ale też obejrzał jej ekranizację. Dobre stopnie miał jedynie z rolnictwa, nieźle sobie radził z technikami budowlanymi. Nauczyciel tego przedmiotu był zdania, że Gianni mógłby się specjalizować jedynie w architekturze wiejskiej. Kazał mu projektować chlewiki, stajnie i klatki dla królików. Liczne i przedłużające się okresy nieobecności, zaległości prawie ze wszystkich przedmiotów sprawiły, że finał roku szkolnego 1967/1968 nikogo nie zaskoczył: Versace nie został dopuszczony do egzaminu państwowego. Bynajmniej niezawiedziony, postanowił nie robić matury. Gianni nie utrzymywał kontaktów z rówieśnikami również poza szkołą. Rzadko można było spotkać go spacerującego po corso Garibaldi, gdzie gromadzili się szkolni koledzy. Spędzali tam cały wolny czas, znali na wylot każdy kamień tej ulicy, na której się widywali i pozdrawiali członkowie lokalnej społeczności. Gianni Versace nigdy się nie przyłączał. Latem zbierali się pod budką z lodami u Cesarego, Gianni chodził tam, gdy tłum już się przewinął. Kiedy pierwsi przechodnie wychodzili po popołudniowej sjeście, Versace wracał do domu i analizował szczegóły ich garderoby: wykrochmalone męskie koszule, dziewczęta w odważnych minispódniczkach i w butach z wysokimi cholewkami, nosiły torebki ciasno przylegające do ramienia. Azylem młodego Gianniego była pracownia krawiecka. Tam się odnajdywał i czuł się jak u siebie. Potrafił dostrzec, że czasy się zmieniają, i to wykorzystać. Pozycja gotowej konfekcji umacniała się i Gianni czuł, że właściwym kierunkiem jest poddanie się tendencjom demokratycznym. Franca całkowicie zdała się na intuicję syna. Zorientowała się, że chłopak ma szansę wyprzedzić swój czas. Obok pracowni, na via Tommaso Gulli, otworzyła butik, nad którym zawisł szyld Elle. Dość szybko ofertę konfekcji rozszerzono o nowe modele, charakterystyczne, niebanalne, będące rezultatem niecodziennej kreatywności. Powoli rodziło się prêt-à-porter. Odtąd ubrania nie miały służyć tylko do okrywania ciała, ale również do eksponowania jego walorów, do manifestowania osobowości. Były produktami przemysłowymi, jednak wykonanymi według kanonów tradycyjnego warsztatu pracy krawca. Nad nowymi strojami pracowali projektanci, a potem zakłady przemysłowe produkowały je seryjnie. W witrynach Elle, damskich i męskich, widniały najmocniejsze marki tego raczkującego fenomenu, i były to marki francuskie, czyli moda par excellence, choć nie brakowało też włoskich. W Ankonie działał dom mody Genny, szyjący utrzymane w klasycznym stylu garsonki i stroje ceremonialne, które bardzo dobrze się sprzedawały. Powstawała też kolekcja domu mody Callaghan, którą szyto w zakładzie dziewiarskim w Novarze. Jej dyrektorem artystycznym był Walter Albini, najbardziej rozchwytywany i najlepiej opłacany projektant w Mediolanie. Na rynku funkcjonowały też marki włoskie o rodowodzie haute couture – Barocco i Balestra – które stopniowo umacniały swoją pozycję w branży gotowej konfekcji. Z Renato Balestrą Gianni utrzymywał kontakt korespondencyjny. Przesyłali sobie nawzajem szkice, wymieniali opinie o trendach w modzie i o najsłynniejszych projektantach. Z Francji docierały modele z metką Chloè, szyte według projektów Niemca Karla Lagerfelda. Jego nowoczesny styl i konsekwentna oryginalność budziły u Gianniego autentyczny podziw. Kiedy Versace pojechał z matką do Paryża, by zaopatrzyć butik na nowy sezon, z uwielbieniem przyglądał się projektantowi, który już wtedy był gwiazdą. We Włoszech projektował futra dla marki Fendi, we Francji pracował dla Chloè. Był człowiekiem o szerokich horyzontach, przyjaźnił się ze znanymi artystami, odznaczał się charyzmą, obok której trudno było przejść obojętnie. Gianni lubił charyzmatyczne postacie i miał słabość do ikon ze świata mody i muzyki. Bardzo mu odpowiadał nonkonformistyczny i nieszablonowy wizerunek Patty Pravo. Był fanem urody i osobowości piosenkarki, lubił sposób, w jaki poruszała się na scenie. Kiedyś po koncercie, by móc zobaczyć ją z bliska, przeskoczył przez wysokie ogrodzenie, ryzykując połamanie kości. Ale przemierzyć południowe Włochy był gotów tylko dla Miny, która fascynowała go pasją, z jaką wykonywała swoje dynamiczne i zmysłowe piosenki, które były świeżą alternatywą dla kantylenowej muzyki lat pięćdziesiątych. Na koncert w Teatro Petruzzelli w Bari zabrał dorastającą Donatellę. Gianni był pod wrażeniem pierwszej części widowiska, w której wystąpił będący w doskonałej formie Giorgio Gaber, ale podczas solowego show Miny dosłownie stracił głowę. Artystka ubrana była w bardzo krótką sukienkę, wyglądała, jakby wyszła z domu w kasaku, zapomniawszy włożyć spodnie. Ten strój stworzył dla niej Paco Rabanne: metalowe romby gęsto połączone pierścieniami – oszałamiająca kreacja z metalu. Piosenkarka miała zmierzwione włosy oraz typowy dla niej wyrazisty makijaż. Zaśpiewała Non credere, Bugiardo e incosciente – utwory ze swego najnowszego krążka zatytułowanego …bugiardo più che mai… più incosciente che mai…, a także starsze przeboje, między innymi, Una donna, una storia, E io tra di voi. Gianni był gotów zrobić bardzo wiele, by móc do niej podejść, poznać ją i wyrazić swój podziw. Najbardziej jednak fascynowała go kobieta, z którą mieszkał pod jednym dachem. Donatella miała jedenaście lat, a Gianni stroił ją jak lalkę. Szył jej ubrania z połyskliwych tkanin i nakłonił do przefarbowania włosów na platynowy blond. Była ucieleśnieniem jego fantazji. To na niej ćwiczył swoją kreatywność. Nie było dnia, żeby nie wciągał jej w swoje wybryki. Z entuzjazmem odpowiadała na każde jego wyzwanie, nawet jeśli wpadał na pomysł, by wykraść kluczyki od samochodu śpiącego ojca i wyskoczyć na tańce. Gianni był jej guru, za nim skoczyłaby w ogień i potraktowałaby to jak niesamowitą przygodę. Butik był naturalnym środowiskiem Gianniego. Przedstawiciele handlowi producentów odzieży wiedzieli, że muszą szanować jego oczekiwania. Był wzorem precyzji. Często zdarzało mu się szkicować w notatniku projekt modelu, żeby nikt nie miał wątpliwości, o co mu chodzi. Jeśli coś było nie po jego myśli, dziękował za współpracę. Klientki były w niego wpatrzone jak w obraz, wystarczyło jedno słowo lub spojrzenie mistrza, szły za nim jak w ogień. Kiedyś sklep odwiedziła jedna z najlepszych klientek, Raffaella De Carolis, Miss Italia 1962 i żona armatora Amedeo Madaceny. Miała ambicję posiadania najpiękniejszych i najmodniejszych strojów, a zakupom w butiku Elle sprzyjały jej rozrzutność i gruby portfel. Tego dnia France udało się sprzedać jej pięć najdroższych modeli z kolekcji Balestra, Barocco i Chloé. Gdy sfinalizowały transakcję, do butiku wszedł Gianni. Zobaczywszy go, Raffaella zażądała akceptacji wyboru: „Gianni, spójrz, co dla mnie wybrałyśmy”. A Gianni był oszczędny w słowach: „Te dwa zostaw. Nie pasują do ciebie”. Franca tylko czekała, kiedy wyjdzie Raffaella, żeby rozmówić się z synem. Odpowiedź Gianniego odebrała jej wszelkie argumenty: „Mamo, kiedy ktoś patrzy na osobę, która coś sobie u nas kupiła, powinien się zainteresować, skąd ma taką ładną rzecz. Ale jeśli będzie się zastanawiał, kto go tak ubrał, nigdy do nas nie przyjdzie. Klientów nam przybędzie, tylko jeśli będziemy sprzedawać z zaangażowaniem. Kierując się żądzą zysku, możemy nawet stracić”. Trudno z tym dyskutować, w końcu moda jest po to, by dodawać kobiecie uroku i sprawiać, żeby czuła się jak bogini. Kiedy Santo wrócił z wojska, zastał Gianniego bardzo podekscytowanego. Ponieważ znał brata na wylot, od razu domyślił się, że coś się musiało wydarzyć. – Santo, dostałem propozycję zaprojektowania kolekcji Florentine Flowers. – Przyjmiesz ją? – Marzę o tym. 2 Giacomo Matteotti – włoski socjalista i działacz opozycji antyfaszystowskiej, zamordowany w 1924 roku. 3 Reggio Calabria. 4 Serie C odpowiada trzeciej i czwartej lidze (C1 i C2). 5 Gente in Aspromonte (Ludzie z Aspromonte, 1930) – zbiór trzynastu opowiadań należący do kanonu literatury południowych Włoch, reprezentujący nurt realistyczny.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Gianni_Versace__Biografia_-ebookRO/p39748i96841" target="_blank" title="Gianni Versace. Biografia. [Tony di Corcia] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Gianni Versace. Biografia. [Tony di Corcia] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Ból pleców może być związany ze schorzeniem kręgosłupa. Dziś to już choroba cywilizacyjna, z którą zmagają się niemal wszyscy. Nie da się ukryć, że praca, którą wykonujemy oraz styl życia, jaki prowadzimy, nie sprzyjają naszym kościom, mięśniom i stawom. Warto reagować zawczasu, ponieważ im dłużej zwlekamy, tym gorzej. A kiedy jest już późno, a ból dokucza niemal nieustannie, pozostaje wyłącznie jedno rozwiązanie – rehabilitacja.… czytaj więcej\nPowrót do pełnej sprawności - dlaczego rehabilitacja jest tak ważna?\nCzym właściwie jest rehabilitacja? Pod tym dość ogólnym pojęciem kryje się systematyczna terapia lecznicza, adresowana do osób chorych lub niepełnosprawnych (zarówno pod względem czysto fizycznym, jak i psychicznym), mająca na celu przywrócenie zdrowia do całkowitej sprawności lub też jego widoczną i odczuwalną poprawę. Nadrzędnym celem jest tu zwykle osiągnięcie przez chorego stanu umożliwiającego mu podjęcie pracy zarobkowej i uczestnictwo w życiu społecznym. Tyle mówi nam teoria. Jak to jednak wygląda w praktyce?… czytaj więcej


DevilPage.pl - Manchester United - Wypożyczenia: Varela wrócił do kadry meczowej\nWypożyczenia: Varela wrócił do kadry meczowej\n» 17 kwietnia 2017, 21:20 - Autor: Rio5fan - źródło: MUTV\n» Sam Johnstone tym razem nie uratował Aston Villi przed porażką\nSunderland przedłużył do ośmiu swoją passę spotkań bez zwycięstwa w Premier League. Tym razem Czarne Koty podzieliły się punktami z West Hamem po remisie 2:2. Adnan Januzaj rozpoczął mecz na ławce rezerwowych i zjawił się na placu gry w 76. minucie. Reprezentant Belgii nie wyróżnił się jednak niczym szczególnym.\nAdnan Januzaj: 14 minut\nOcena SkySports: 4/10\nTony Adams w niedzielny wieczór debiutował w roli szkoleniowca Granady. Były piłkarz Arsenalu nie będzie jednak miło wspominał tego dnia, gdyż jego podopieczni przegrali na własny terenie z Celtą Vigo 0:3. Andreas Pereira znalazł się w podstawowym składzie gospodarzy i spędził na murawie 74 minuty. 21-latek oddał trzy strzały, zaliczył dwa dryblingi oraz zanotował 75% skuteczność podań.\nGranada - Celta Vigo 0:3\nAndreas Pereira: 74 minuty\nOcena WhoScored: 7.3/10 (najlepszy w drużynie)\nEintracht Frankfurt nie sprostał Borussii Dortmund i uległ w wyjazdowej konfrontacji 1:3. Dobrą wiadomością jest powrót Guillermo Vareli, który znalazł się na ławce rezerwowych swojego zespołu.\nGuillermo Varela: cały mecz na ławce rezerwowych\nSheffield United pokonało na wyjeździe Port Vale 3:0. Niestety, udziału w tym meczu nie mógł wziąć Joe Riley, który prawdopodobnie nie będzie zdolny do gry do końca sezonu z uwagi na uraz barku.\nPort Vale - Sheffield United 0:3\nSam Johnstone tym razem nie zdołał zachować czystego konta, ponieważ jego Aston Villa przegrała u siebie z Reading 1:3. Anglik nie zawinił jednak przy utracie bramek, za to zaliczył kilka efektownych interwencji.\nAston Villa - Reading 1:3\nMata: To zwycięstwo doda nam pewności siebie Następny news »\nEmilCioran: Komentarz zedytowany przez usera dnia 18.04.2017 08:55\nPierwsze słysze że Tony Adams został trenerem Granady. Mimo że to był piłkarz Arsenalu, lubiłem gościa za jego charyzme i serce do gry. Do tego chłop chlał na potęge ale jakoś mu to nie przeszkadzało na boisku. Świetny piłkarz. Tylko żeby nie popadł w alkoholizm trenując Granade bo to będzie cud jeśli ten zespół się utrzyma. Co do naszych piłkarzy to Vareli już dawno nie powinno być w United. Jak dla mnie jest za słaby nawet na zmiennika. Pereira niech wraca i dostaje szanse. A Johnstone to naprawde solidny bramkarz ale jak chce grać (a już chyba najwyższa pora) to powinien odejść. U nas pewnie będzie bramkarzem nr 3.\n» 18 kwietnia 2017, 08:48\nalekej123: Z chęcią zobaczyłbym jak Andreas poradziłby sobie na w ManU, choćby w trakcie wakacyjnego turnieju. Myślę, że w przyszłym sezonie nie powinien zostać wypożyczony tylko trenować razem z drużyną i wychodzić na mecze EFL Cup, FA Cup lub z ogórkami z Premier League.\n» 17 kwietnia 2017, 23:40\nZ chęcią zobaczyłbym jak Andreas poradziłby sobie na w ManU, choćby w trakcie wakacyjnego turnieju. Myślę, że w przyszłym sezonie nie powinien zostać wypożyczony tylko trenować razem z drużyną i wychodzić na mecze EFL Cup, FA Cup lub z ogórkami z Premier League.\nOdpowiadasz użytkownikowi alekej123


Wyciekły dane do 5 milionów kont Gmail! | SOCIALPRESS\nAutor: Aleksandra Grębska, 11/09/2014\nUżytkownik o pseudonimie tvskit posiada ponoć nie tylko same nazwy kont, ale także hasła umożliwiające dostęp do kont. Lista zawiera dane użytkowników z całego świata – również tych z Polski. Mimo, że post z forum został już usunięty, wciąż istnieje ryzyko przejęcia wiadomości i wszelkich danych znajdujących się na skrzynkach użytkowników gmaila. Sam tvskit twierzi, że 60% z posiadanych przez niego haseł jest aktualna i umożliwia dostęp do kont.\nDo przejęcia danych do kont doszło prawdopodobnie w wyniku phishingu – czyli podania przez użytkowników swoich danych jakiejś fałszywej stronie www czy złośliwego oprogramowania. Mało prawdopodobne jest z kolei włamanie na serwery Google. Nie jest to, także odosobniony przypadek, niedawno w Rosji odnotowano podobne ataki na dwa inne serwery pocztowe – Mail. ru oraz Yandex, podczas których również wyciekły miliony danych do kont logowania. Oba serwisy poinformowały wtedy, że adresy, które upubliczniono były nieaktualne.\nGoogle wczoraj potwierdziło, że wśród wszystkich danych, „jedynie” 2% z nich było aktualne, a konta tych użytkowników są obecnie zablokowane. Zaleca się jednak zmianę hasła oraz uruchomienie weryfikacji dwustopniowe, dla zapewnienia 100% bezpieczeństwa swoim kontom.\nMy z kolei przypominamy, że warto zmieniać hasła, co kilka miesięcy, dla zwiększenia bezpieczeństwa. Dobrze będzie, jeśli zawrzemy w nim duże oraz małe litery, a także cyfry. Z wycieku haseł wynika, że użytkownicy najczęściej posługują się banalnie prostymi hasłami jak „abc123”, „password” czy „12345”. Nie jest to zbyt dobre rozwiązanie, zatem zalecamy, aby Wasze hasła do kont były nieco bardziej skomplikowane.\n« Facebook ujawni użytkownikom, jak popularne są filmiki\n„Piesopająk”: przepis Wardęgi na podbój światowego internetu…LudziePolski Remi Gaillard, jak bywa przez niektórych nazywany Sylwester Adam Wardęga, w ostatnim czasie nie serwował swoim fanom niczego spektakularnego…\nPolecam Ci lekturę artykułu "Wyciekły dane do 5 milionów kont Gmail!" z portalu https://socialpress.pl.\nZobacz artykuł: https://socialpress.pl/2014/09/wyciekly-dane-do-5-milionow-kont-gmail


Jak uratować atmosferę Świąt? TOP 5 of CHRISTMAS SONGS - Superpani.pl - o czym myślą kobiety\n21 grudnia 2017 superpani\nNiewygodne tematy, niezręczna cisza albo nieustanne pytania o to, kiedy w końcu się ustatkujemy… Krępujących tematów przy wigilijnym stole może być wiele. Jak ich uniknąć?\nŚwiąteczne hity – nie tylko z płyty!\nZnalazłaś już chłopaka? Kiedy zatańczymy na weselu? – w okresie świątecznym musimy liczyć się z tuzinem krępujących pytań od zatroskanych mam, cioć i babć. Jak nie dać się zwariować? Rozwiązaniem jest włączenie niezawodnych, świątecznych przebojów. Dzięki nim delikatnie odwrócimy uwagę domowników od niewygodnych tematów podczas wigilijnej kolacji i zachęcimy do wspólnego śpiewania. Aby uniknąć nerwowego szukania płyt schowanych w szufladach, wystarczy, że w swoim telefonie zainstalujemy aplikację TIDAL i stworzymy własną playlistę z ulubionymi świątecznymi kawałkami. Co ważne – abonenci sieci komórkowej Play mogą korzystać z TIDAL nielimitowanej muzyki za darmo przez 2 lata w zależności od tego z jakiej taryfy korzystają. Jakie hity sprawdzą się w roli świątecznych przerywników?\nOto TOP 5 of CHRISTMAS SONGS.\nCzym byłyby Święta Bożego Narodzenia bez „Kevina samego w domu” i kultowego numeru Wham! z 1984 roku? „Last Christmas” to jeden z najbardziej rozpoznawalnych i najczęściej granych świątecznych utworów, który co roku rozbrzmiewa na całym świecie. Nie może go zabraknąć również przy wigilijnym stole.\n„All I want for Christmas” to absolutny klasyk anonsujący nadejście Świąt. Ta piosenka uwodzi kolejne pokolenia i z pewnością zna ją każdy prawdziwy fan „Love Actually”. Aż trudno uwierzyć, że pochodzący z płyty „Merry Christmas” przebój ma już ponad dwie dekady i wciąż święci triumfy w aplikacji Tidal!\n„White Christmas” to niezwykle ciepły i magiczny kawałek, który przypomina o tęsknocie za białymi świętami. Utwór napisany na potrzeby filmu „Gospoda świąteczna” do dziś robi furorę w świątecznych playlistach i tworzy niezastąpiony bożonarodzeniowy klimat.\nShakin’ Stevens „Merry Christmas Everyone”!\n„Merry Christmas” to kolejny świąteczny hit, bez którego trudno wyobrazić sobie lepienie pierogów, dekorowanie pierników czy strojenia choinki. Rock’n’rollowy beat od Shakin’a Stevensa znają wszyscy – ci starsi i ci młodsi, którzy nie wyobrażają sobie bez tego kawałka świątecznych przygotowań.\nChris Rea i jego samochodowa wersja kolędy doskonale wprowadza w świąteczny nastrój. Ten utwór na pewno znają wszyscy Ci, którzy każdego roku w gigantycznych korkach wracają do rodzinnego domu na święta.\nJeśli masz ochotę na więcej, sprawdź świąteczną playlistę TIDAL w PLAY i posłuchaj najlepszych hitów.\nchristmas song muzyka piosenki świąteczne\nWigilijne potrawy z grzybów\nRozrywka\tSzersze horyzonty: Electronic Dance Music w piguł…\nKsiążki\tKsiążka elektroniczna coraz popularniejszym świ…


Główne rodzaje protez zębowych oraz ich zastosowanie\nZgodnie z dość powszechnym przekonaniem, wypadanie zębów spowodowane jest brakiem higieny lub wiekiem. W rzeczywistości również osoby młode i dbające o czystość jamy ustnej mogą utracić zęby w wyniku chorób lub wypadków. W takiej sytuacji należy jak najszybciej zdecydować się na uzupełnienie powstałych ubytków przy pomocy protez zębowych. Oto kilka proponowanych rozwiązań z tej kategorii.\nMają postać nakładek, które umieszcza się na wcześniej przygotowanych do tego zębach. Przygotowanie to polega na zeszlifowaniu zęba o około 1-2 milimetry z każdej strony i utworzenie z niego swego rodzaju filaru. Dzisiejsze korony wykonuje się przede wszystkim z porcelany wypalonej na tytanowej podbudowie bądź w całości z ceramiki – niegdyś powszechnie spotykane protezy metalowe lub cyrkonowe dziś są już spotykane stosunkowo rzadko ze względu na swoją nadmierną twardość, niską estetykę oraz właściwości uczulające. Korony zębowe są rodzaje protez stałych, dlatego do ich montażu wykorzystuje się specjalny cement – pacjent nie ma możliwości samodzielnego zdjęcia korony. Tego typu protezy stosowane są do między innymi do odbudowania zębów w dużym stopniu uszkodzonych, których nie da się odbudować przy pomocy innych rozwiązań (np. wypełnień kompozytowych) oraz zębów chorych i leczonych kanałowo. Ponieważ do ich nałożenia koniecznie jest wykorzystanie podstawy z zęba, pojedyncze korony nie mogą być stosowane do wypełniania luk w zębach.\nZbudowane są z kilku – co najmniej trzech - połączonych ze sobą koron zębowych. Korony znajdujące się po na końcach mostu mocowane są na filarach, czyli wcześniej oszlifowanych zębach. Z kolei korony znajdujące się pomiędzy nimi to tak zwane przęsła – ich zadaniem jest wypełniania całkowitych ubytków zębowych. Mosty protetyczny to bardzo estetyczna metoda wypełniania szerokich luk w uzębieniu, które są otoczone zębami własnymi pacjenta. Ich minusem jest jednak to, że w celu wypełnienia ubytku należy przeprowadzić ingerencję w sąsiednie zęby, nawet jeśli są zdrowe. Podobnie jak korony, mosty są mocowane na stałe, toteż muszą bardzo ściśle przylegać do oszlifowanych zębów oraz dziąseł, aby nie przedostawały się pod nie resztki pożywienia i bakterie.\nTego rodzaju protezy mają zastosowanie przede wszystkim w estetycznej korekcji zębów – używa się ich miedzy innymi do maskowania przebarwień, diastem oraz uszkodzeń, a także zmianie kształtu zębów. Mają one postać cienki płytek, które mocuje się na stałe do zewnętrznych powierzchni zębów. Zazwyczaj zęby są wcześniej delikatnie szlifowane, choć możliwe jest wykonanie licówek również bez takiego obróbki – w tym drugim przypadku licówki nie mogą być jednak stosowane przy bardziej rozległych uszkodzeniach zębów. Ważne jest, żeby zęby pod licówki były zdrowe, próchnica czy choroby przyzębia stanowią przeciwwskazanie do ich stosowania. Wysokiej jakości licówki oraz inne rodzaje protez stałych znajdziemy w ofercie gabinetów stomatologicznych Art Dent z Rybnika i Raciborza.\nTe protezy ruchome mają postać wykonanych z tworzywa sztucznego (ewentualnie wzmacnianego metalowym szkieletem) nakładek, które umieszcza się w jamie ustnej w taki sposób, by opierały się o błony śluzowe – dziąsła lub podniebienie. Ze względu na stosunkowo niską cenę cieszą się bardzo dużą popularnością, zapewniają również dość dobry efekt estetyczny. Z drugiej strony mają liczne wady, miedzy innymi wymagają bardzo dokładnego mocowania, w przeciwnym wypadku może dojść do ich wypadania lub dostawania się pod nie resztek jedzenia. Ponadto są obciążające dla błony śluzowej, dlatego należy je wyjmować, na przykład przed snem. Na co dzień mogą być pomocne w spożywanie pokarmów i mówieniu, ale nie hamują postępującej atrofii kości powstającej w miejscu ubytku, dlatego co jakiś czas należy je wymienić, by dostosować do zmieniającego się kształtu uzębienia.\nPodobnie jak protezy akrylowe należą do protez ruchomych, co oznacza, że pacjent może je samodzielnie wyjmować. Różnicę stanowi ich konstrukcja oraz sposób montażu. Protezy szkieletowe mają postać odpowiednio ukształtowanej metalowej ramki (dla poprawy komfortu często stosuje się zewnętrzną warstwę z akrylu), która opiera się na sąsiadujących z ubytkiem zębach, a nie błonach śluzowych. Na zębach tych umieszcza się specjalne klamry i zatrzaski, które umożliwiają montaż protezy bez stosowania specjalnych past. Protezy szkieletowe są rozwiązaniem droższym, ale skuteczniejszym i wygodniejszym od protez akrylowych, niemniej wciąż pod kątem komfortu użytkowania ustępującym koronom i mostom protetycznym.\nDlaczego warto stosować protezy?\nZadaniem wszystkich protez jest odtworzenie uzębienia utraconego lub uszkodzonego w wyniku chorób bądź wypadków. Dlaczego warto się zdecydować na ich wykonanie? Powodów jest kilka i choć ogólna estetyka twarzy przemawia do wielu osób najsilniej, to nie jest ona w tym wszystkim najistotniejsza. Należy pamiętać, że brak nawet jednego zęba z czasem przyczynia się do coraz poważniejszych zmian w obrębie jamy ustnej. W miejscu ubytku dochodzi do atrofii kości szczeki, czyli jej stopniowego zanikania i osłabiania, to z kolei może powodować skrzywienie zgryzu i dalsze problemy z uzębieniem, m.in. rozwój próchnicy i paradontozy. Bez zębów prawidłowe rozdrabnianie pokarmu jest utrudnione, co z czasem może objawić się nasileniem problemów z układem trawiennym. Zęby odgrywają również ważną rolę w artykulacji, a zatem ich brak wpływa na zdolność do wyraźnego mówienia.\nTomografia wolumetryczna to coraz chętniej i częściej stosowana metoda obrazowania, wykorzystywana w wielu dziedzinach medycyny. Szczególnie chętnie...


Wyniki wyszukiwania dla: KONSTRUKCJA - MOST Wiedzy\nWyniki wyszukiwania dla: KONSTRUKCJA\nKonstrukcja struktury modelu regionalnego systemu podnoszenia kompetencji IT\nDynamiczny rozwój technologii informacyjnych i komunikacyjnych wymaga ustawicznego podnoszenia kompetencji IT, tzn. zarówno wiedzy i umiejętności, jak również odpowiednich postaw w zakresie powszechnego posługiwania się informacją. Kształcenie społeczeństwa w zakresie IT jest jednym z istotnych warunków rozwoju społeczeństwa informacyjnego. W pracy przedstawiono założenia do konstrukcji modelu rozwoju kompetencji informatycznych...\nKONSTRUKCJA AUKSOTROFICZNEGO WZGLĘDEM L-LIZYNY SZCZEPU CANDIDA ALBICANS\nEnzymy szlaku kwasu L-α-aminoadypinowego biosyntezy L-lizyny z Candida albicans są potencjalnymi celami molekularnymi w terapii przeciwgrzybowej. Niektóre grupy badawcze wykazały, że auksotrofia wobec L-lizyny u pewnych gatunków grzybów powoduje zmniejszenie ich zjadliwości i może mieć wpływ na wzrost in vivo [Liebmann i in. 2004]. Oznacza to, że można się spodziewać zahamowania wzrostu komórek grzybowych w wyniku działania selektywnych...\nKonstrukcja nowych układów do diagnostyki molekularnej zakażeń o etiologii Candida spp.\nDrożdżaki z rodzaju Candida należą do jednych z najczęściej izolowanych czynników etiologicznych zakażeń krwi. Szybka i bezbłędna identyfikacja gatunkowa pozwala na wdrożenie odpowiedniego leczenia i zwiększa szansę na powodzenie terapii. Celem badań była konstrukcja nowych układów wykorzystujących narzędzia diagnostyki molekularnej do specyficznej identyfikacji gatunkowej i rodzajowej drożdżaków Candida. Poszukiwano również nowych...\n- Engineering of Biomaterials / Inżynieria Biomateriałów - Rok 2012\n- JOURNAL OF COMPUTATIONAL AND APPLIED MATHEMATICS - Rok 2007\nCelem przedmiotu jest opanowanie przez studentów umiejętności samodzielnego tworzenia translatorów, w szczególności kompilatorów języków programowania wysokiego poziomu, a także zrozumienie zasad ich działania, co jest pomocne przy radzeniu sobie w przypadku występowania błędów kompilacji. Po udanym zaliczeniu przedmiotu studenci powinni być w stanie napisać analizator szerokiej klasy kodów źródłowych z wykorzystaniem generatorów...\nKonstrukcja Okrętu III\nW ramach kursu będzie realizowany wykład z przedmiotu Konstrukcja Okrętu III, WOiO, sem.5, studia stacjonarne- inżynierskie I stopnia, specjalność 'Duże statki'. Omówione będą problemy kadłubów obiektów oceanotechnicznych, statków śródlądowych, małych statków morskich, przebudowy statków, odporności zmęczeniowej statków, napraw konstrukcji.\nKonstrukcja małych statków\nW ramach kursu realizowany jest wykład z przedmiotu 'Konstrukcja małych statków', WOiO/Oceanotechnika, studia stacjonarne I stopnia - inżynierskie, semestr V, specjalność 'Małe statki i jachty'. Omawiane są zagadnienia konstrukcji kadłubów katamaranów, jednostek szybkich, statków śródlądowych, małych statków morskich, jachtów i obiektów oceanotechnicznych.\nKonstrukcja Okrętu I\nW ramach kursu realizowany jest wykład z przedmiotu 'Konstrukcja Okrętu I' dla studentów WOiO, studia I stopnia, stacjonarne, semestr 3; Specjalność 'Budowa Okrętów i Jachtów'; rok akad. 2020/21. Omawiane są podstawowe zagadnienia konstrukcji i wytrzymałości kadłubów statków morskich. Prowadzący wykład: dr inż. Marian Bogdaniuk, adiunkt dydaktyczny, WOiO.\n<div class="most-widget" data-widget="Search" data-query="KONSTRUKCJA" data-limit="50"> </div>


KAMIZELKA WYPORNOŚCIOWA HYBRID PURE - PDF\nDownload "KAMIZELKA WYPORNOŚCIOWA HYBRID PURE"\n1 Manuale d istruzioni User s Guide Bedienungsanleitung Manuel d utilisation Manual de instrucciones Manual de instruções Gebruikershandleiding Användarinstruktioner Οδηγίες χρήσης Käyttäjän Opas Instrukcja użytkowania Felhasználói útmutató Руководство пользователя Navodila za uporabo Kullanım kılavuzu Příručka pro uživatele Priručnik za uporabu HYBRID PURE\n4 KAMIZELKA WYPORNOŚCIOWA HYBRID PURE Kamizelka Hybrid Pure stosuje system paska ze sprzączką krzywkową jako główne zapięcie przednie. System balastowy MRS Plus jest zamontowany na pasku i rozmieszczony odpowiednio do rozmiaru kamizelki, tak iż sprzączka jest nieco wycentrowana w talii, a worki balastowe są łatwo dostępne. Konfiguracja fabryczna kamizelki jest taka, że powinna ona pasować do większości sylwetek z zakresu określonego w instrukcji (Tabela ). Niemniej jednak, jako że każda z kamizelek pasuje do szerokiej gamy rozmiarów, u niektórych użytkowników potrzeba wyregulować pasek i/lub rozmieszczenie systemu MRS Plus na nim. ROZMIAR WAGA WYSOKOŚĆ TALIA XS/S 50-70kg/0-55lb 65-75cm/ cm/27-38 M/L 60-90kg/30-200lb 65-85cm/ cm/35-47 XL >80kg/75lb >80cm/5 0-40cm/43-55 Tabela Poza tym, niektórzy nurkowie mogą chcieć zdjąć system MRS Plus, w celu uzyskania bardziej opływowej formy. Niniejsza krótka instrukcja podaje w czterech krótkich rozdziałach jak dokonać następujących czynności regulacyjnych: A) Jak wyregulować i przyciąć pasek do własnego rozmiaru B) Jak rozmieścić system balastowy MRS Plus C) Jak usunąć system balastowy MRS Plus D) Jak zmienić położenie paska Pasek przechodzi przez dwie szlufki z siateczki z tyłu płatów zaczepu worka balastowego MRS Plus (Rysunek ) oraz przez otwory w skrzydłach składanego noszaka, za systemem zawieszenia (Rysunek 2). 4 klamry zapewniają, że płaty zaczepu balastowego MRS Plus nie przesuwają się naokoło paska oraz, że sam pasek nie przesuwa się w stosunku do noszaka. Jedna klamra jest umieszczona pomiędzy szlufkami z siateczki z tyłu każdego z płatów zaczepu balastowego MRS Plus, a druga zaraz na zewnątrz każdego skrzydła noszaka. Pozycja każdej z klamer jest zaznaczona fabrycznie na pasku (oznaczenie wyznacza środek ramki klamry, patrz Rysunek 3). Stanowi to przydatny punkt odniesienia, pomocny przy dokonywaniu regulacji opisanych poniżej. Niezależnie od rodzaju regulacji, należy upewnić się, że zaczepy worków balastowych MRS Plus są rozmieszczone tak, aby umożliwić łatwy dostęp do uchwytów worków balastowych w sytuacji awaryjnej. Ponadto, preferuje się, choć nie jest to konieczne, aby sprzączka krzywkowa była wycentrowana w stosunku do środka talii. A) JAK WYREGULOWAĆ I PRZYCIĄĆ PASEK DO WŁASNEGO ROZMIARU Jeśli pasek jest zbyt długi, odciąć nadmiar pozostawiając przynajmniej taką długość, aby wpuścić go pod płat zaczepu worka balastowego (Rysunki 4 i 5). Przypalić końcówkę paska, aby się nie pruła. Sugerujemy, aby odciąć nadmierną długość z boku sprzączki, ponownie ustawić sprzączkę wzdłuż paska, a następnie przepuścić pasek przez noszak. Przy przesuwaniu paska względem noszaka, konieczne będzie ponowne rozmieszczenie zaczepów worków balastowych MRS Plus, tak, aby ich pozycja była symetryczna, a worki łatwo dostępne. Instrukcje dotyczące ponownego ułożenia paska podane są w części D niniejszej instrukcji. Jeśli pasek jest zbyt krótki, pod sprzączką dostępne jest dodatkowe 5cm/6 paska, z którego można skorzystać. Wystarczy przepuścić pasek przez sprzączkę jak pokazano na Rysunku 6, a następnie przesunąć dodatkową długość przez poszczególne otwory sprzączki. Jeśli spowoduje to przesunięcie sprzączki krzywkowej i/lub zaczepów MRS Plus, tak iż staną się one trudno dostępne, należy zapoznać się z częścią B i D dotyczącą ponownego ustawienia płatów zaczepów worków balastowych i paska. B) JAK ROZMIEŚCIĆ SYSTEM BALASTOWY MRS PLUS Jeśli chce się przestawić zaczepy worków balastowych MRS Plus, należy przewlec pasek przez klamrę jak pokazano na rysunku 7, a następnie przesunąć klamrę do wewnątrz lub na zewnątrz, w zależności od tego jak ma być rozmieszczony system. Najpierw wyregulować jedną stronę, zmierzyć odległość klamry od oryginalnego oznaczenia, a następnie powtórzyć czynność po drugiej stronie, starając się przesunąć klamrę na tą samą odległość w przeciwnym kierunku. Rysunki 8 i 9 pokazują przestawienie o 7cm/2 ¾ w rozmiarze ML. Można zastosować swoje własne oznakowanie, aby ułatwić przyszłe regulacje, przy użyciu markera permanentnego widocznego na czarnej siateczce. Całkowite przestawienie paska, sprzączki i zaczepów worków balastowych podane jest w części D. 2\n5 Hybrid Pure C) JAK USUNĄĆ SYSTEM BALASTOWY MRS PLUS Użytkownicy pragnący uzyskać maksymalnie opływową formę Hybrid Pure przez usunięcie systemu MRS Plus, powinni wykonać poniższe kroki. ) Wyciągnąć pasek z plastikowej pętelki na lewym płacie zaczepu worka balastowego i z pętelki zewnętrznej z siateczki na samym zaczepie (Rysunek 0); 2) Zdjąć klamrę, a następnie zdjąć cały płat zaczepu worka balastowego z paska (Rysunek ); 3) Zdjąć klamrę w pobliżu skrzydła noszaka; 4) Przeciągnąć taśmę przez noszak (Rysunek 2), a następnie wyciągnąć z powrotem po stronie kieszeni balastowej (Rysunek 3); 5) Zdjąć kieszeń balastową z paska (Rysunek 4); 6) Przeciągnąć taśmę z zewnątrz noszaka na prawą stronę kamizelki (Rysunek 5), zdjąć kieszeń balastową, a następnie wyciągnąć pasek całkowicie z noszaka (Rysunek 6); 7) Zdjąć dwie klamry i płat zaczepu worka balastowego z prawej strony, następnie przywrócić klamrę w pozycji w pobliżu noszaka (Rysunek 7); 8) Przeprowadzić pasek przez noszak i kieszeń balastową. Kolejność przeprowadzenia taśmy przez otwory w noszaku jest opisana na Rysunku 8. 9) Ściśle przeciągnąć pasek w poprzek do znajdującego się najbliżej środka otworu po lewej stronie noszaka i przepuścić go przez otwory jak pokazano na Rysunku 8. 0) Ustawić klamrę w miarę możliwości jak najbliżej noszaka (Rysunek 9). D) JAK ZMIENIĆ POŁOŻENIE PASKA WZGLĘDEM NOSZAKA W celu zmiany położenia paska względem noszaka, należy wykonać kroki -6 z części C, a następnie: ) Ponownie przepuścić pasek przez noszak i ustawić go zgodnie z potrzebami przy użyciu oznaczeń referencyjnych na samym pasku. Drugie oznaczenie za sprzączką znajdowało się początkowo bardzo blisko zewnętrznej strony noszaka. Zatem, należy tak ustawić pasek, aby to oznaczenie było bardziej oddalone od jednej lub drugiej strony, wedle potrzeby. 2) Założyć kamizelkę, aby sprawdzić czy sprzączka jest wycentrowana w talii. Następnie zapiąć sprzączkę pasa zwracając uwagę, aby wychodziła z niej odpowiednia długość taśmy. Jeśli przymiarka kamizelki ma miejsce na normalnym ubraniu, należy upewnić się, że przy regulacji wzięło się pod uwagę grubość mokrego lub suchego skafandra; 3) Jeśli prawidłowe ustawienie paska zostało potwierdzone, podczas przymiarki kamizelki ułożyć ręce wzdłuż obu stron paska w wygodnej, łatwo dostępnej pozycji i zaznaczyć dwa punkty jako środek płata zaczepu balastowego (Rysunek 20 i 2). W razie nieposiadania markera permanentnego widocznego na czarnej taśmie, można zastosować kawałek taśmy samoprzylepnej w tym celu. 4) Zdjąć kamizelkę i dodać oznaczenie na pasku po zewnętrznej stronie noszaka z boku sprzączki. 5) Całkowicie wyjąć pasek z noszaka. 6) Wsunąć prawy płat zaczepu worka balastowego na pasek i ustawić pierwszą klamrę pomiędzy dwoma pętelkami z siateczki z tyłu płata w taki sposób, aby był on wycentrowany na oznaczeniu wykonanym w punkcie 3. 7) Umieścić drugą klamrę na oznaczeniu wykonanym w punkcie 4. 8) Przepuścić pasek przez noszak i kieszeń balastową (patrz Rysunek 8) po obu stronach noszaka. 9) Przełożyć klamrę przez pasek zaraz po zewnętrznej stronie noszaka po lewo. 0) Przesunąć zaczep worka balastowego na pasku pamiętając, aby umieścić ostatnią klamrę pomiędzy dwoma pętelkami z siateczki oraz ustawiając go tak, aby wypadł na oznakowaniu wykonanym w kroku 3. ) Sprawdzić czy całość jest odpowiednio dopasowana zgodnie z zamierzeniem. 22\n6 Mares S.p.A. Salita Bonsen, Rapallo - Italy Tel Fax cod Printed by ME.CA /2 - Artbook 8573/2\nMARES S.p.A. ERGO LINE MRS PLUS\nBicycle Helmet Owner s Manual. POLISH\nBicycle Helmet Owner s Manual. POLISH 1 GRATULUJEMY wyboru kasku rowerowego Bontrager. Został on skonstruowany tak, aby spełniać najwyższe standardy wydajności i bezpieczeństwa. Po poprawnym wyregulowaniu


KB.pl Cenniki Cenniki inne Cena nowofunlanda - sprawdź, ile kosztuje szczeniak z hodowli\nNowofundlandy to psy o łagodnym temperamencie, wysokiej inteligencji oraz chęci do współpracy z człowiekiem. Jedną z charakterystycznych cech owej rasy jest także wyjątkowa umiejętność pływania, dzięki której niektórzy określają ją mianem wodołazów. W naszym kraju nowofundlandy nie cieszą się bardzo dużą popularnością, jednak znajdziemy hodowle, które umożliwiają kupno szczeniąt. Jaka jest cena nowofundlanda i na co zwrócić uwagę przy zakupie szczeniaka? Podpowiadamy.\nCena nowofunlanda, czyli ile kosztuje szczenię rasy nowofunland z renomowanej hodowli\nCzy kupno wodołaza to dobry pomysł? Jakie predyspozycje i wymagania posiada rasa?\nWybór konkretnej rasy piesków powinien być podyktowany naszymi oczekiwaniami, ale i możliwością zapewniania psu odpowiednich warunków. Nasz czarny lub biało-czarny wodołaz może być wymagający pod względem pielęgnacji, a także konieczności poświęcenia mu dużej ilości czasu. Rasa silnie przywiązuje się do wszystkich członków rodziny i lubi być z nimi w stałym kontakcie. Z pewnością nie jest najlepszym kandydatem na pieska, którego pozostawimy na podwórzu w roli stróża posesji.\nNowofundlandczyki słyną z bardzo łagodnego, przyjaznego usposobienia. Rasa nie sprawia problemów w kontaktach z innymi zwierzętami, nie posiada instynktu łowieckiego ani skłonności do agresji. Dobrze prowadzony szczeniak nowofundlandczyka będzie chętny do współpracy z człowiekiem, łasy na pieszczoty i przyjaźnie nastawiony do otoczenia. W hodowlach dopuszcza się do rozrodu jedynie stabilne psychicznie osobniki. Warto tutaj zauważyć, że kupno rasy wodołazów oznacza jednocześnie konieczność dłuższych spacerów.\nNasz czarny, biało-czarny czy brązowy wodołaz uwielbia urozmaiconą aktywność. W jego naturze leży upodobanie do kąpieli w zbiornikach wodnych oraz instynkt wyciągania z wody przedmiotów i ludzi. Odpowiednio pobudzony instynkt otwiera drogę do wykorzystania piesków w ratownictwie wodnym. Nowofundlandy okazują się świetnymi pływakami, a dzięki chęci do współpracy i dużej pasji do pracy stają się nieocenionymi pomocnikami. Odpowiednie szkolenie kosztuje dużo wysiłku, jednak może przynieść wyjątkowe rezultaty.\nPies omawianej rasy najlepiej czuje się na większych przestrzeniach. Nie jest to typowy pies miejski, który dobrze zniesie przebywanie w niewielkim mieszkaniu, ponadto z niską dawką aktywności fizycznej. Rasa (podobnie jak owczarek niemiecki czy owczarek francuski beauceron) najlepiej sprawdzi się w zestawieniu z aktywnym, posiadającym dużo wolnego czasu właścicielem.\nKupno szczeniaka z rodowodem. Na co zwrócić uwagę przy wyborze hodowli?\nKupno szczeniaka jest czynnością, którą przeważnie wykonujemy raz na wiele lat, a pies staje się wyjątkowym przyjacielem całej rodziny. Dlatego warto odszukać godną zaufania hodowlę, która sprzeda nam w pełni zdrowego, zgodnego ze wzorcem rasy pieska.\nKupno pieska z rodowodem nie zawsze jest oczywiste. W naszym kraju działa wiele stowarzyszeń i związków, które sprzedają szczeniaki z udokumentowanym pochodzeniem. Owczarek niemiecki, nagi pies meksykański, owczarek francuski beauceron czy nowofundlandczyk z rodowodem nie zawsze jest przedstawicielem danej rasy. W naszym kraju największym uznaniem cieszy się ZKwP, będące jedynym krajowym członkiem międzynarodowej federacji FCI. Cena nowofundlanda z rodowodem (a właściwie z metryką) ZKwP okazuje się nieco wyższa w porównaniu do kosztów zakupu piesków z rodowodem innych związków lub krajowych stowarzyszeń.\nOwczarek francuski beauceron, wodołaz i nagi pies meksykański nie są w Polsce dobrze znanymi rasami. Dlatego niekiedy natrafimy na trudności z dostępnością szczeniaków hodowlach. Warto wybrać miejsce hodowlane, które posiada pozytywne opinie i sprzedaje wyłącznie szczeniaki po zgodnych ze wzorcem rasy, posiadających aktualne badania rodzicach.\nCena nowofundlanda czy takich ras jak nagi pies meksykański z rodowodem (metryką) ZKwP może być uzależniona od renomy hodowcy. Im bardziej utytułowana linia hodowlana i bardziej rozpoznawalna hodowla, tym na ogół wyższa cena za małe pieski. Warto także zauważyć, że czarny czy biało-czarny wodołaz z uprawnieniami wystawowymi kosztuje więcej niż pies bez takich uprawnień. Ceny rasowych piesków ulegają ciągłym wahaniom, dlatego warto kontaktować się z hodowlami i pytać, ile kosztuje szczeniak z danego miotu. Jeśli szukasz więcej informacji, sprawdź także zebrane w tym miejscu artykuły z cenami zwierząt.\nCena nowofundlanda. Ile kosztuje pies z rodowodem (metryką) ZKwP?\nJak już wiemy, nasz czarny czy biało-czarny wodołaz nie jest tak popularny, jak owczarek niemiecki czy labrador. Często rodzi to pewne trudności z dostępnością wolnych szczeniąt w hodowlach. Niekiedy hodowla jest oddalona o wiele kilometrów, a na odebranie szczeniaka trzeba czekać przynajmniej kilka tygodni. Cena nowofundlanda okazuje się niemałym wydatkiem, szczególnie jeśli wybierzemy pupila z metryką wydaną przez Związek Kynologiczny w Polsce.\nCena czarnych, biało-czarnych lub brązowych wodołazów z pochodzeniem FCI przeważnie rozpoczyna się od kwoty 5 000 zł. Tyle kosztuje pies w hodowlach należących do ZKwP. Typowa cena zakupu szczeniaka omawianej rasy waha się pomiędzy kwotami 5 000 – 6 500 zł. Szczeniak z renomowanej hodowli niejednokrotnie kosztuje nieco więcej. Tak zwany nowofundlandczyk z wybitnego skojarzenia może kosztować 6 000 – 7 500 zł, a cena psów wystawowych będzie jeszcze wyższa.\nCena nowofundlanda z metryką ZKwP. Aktualizacja cen 23-06-2021\nNowofundland w hodowli ZKwP\nNowofundland w hodowli ZKwP (znana linia hodowlana)\nZaprezentowane powyżej ceny zakupu szczeniąt mają charakter poglądowy. Dla porównania warto zapoznać się także z orientacyjnymi kosztami zakupu innych ras. Znacznie bardziej popularny owczarek niemiecki z pochodzeniem FCI będzie kosztował od 2 500 zł w górę, z kolei owczarek szwajcarski przynajmniej 4 000 zł. Jeszcze droższy w zakupie może być nagi pies meksykański lub owczarek francuski beauceron. Minimalna cena szczeniąt owych ras to na ogół 5 000 zł. Owczarek francuski może niekiedy kosztować ponad 7 000 zł, a górna granica cenowa jest trudna do ustalenia.


PŚ w Oslo: Mistrzostwie Świata potwierdzą formę w konkursie drużynowym? (lista startowa) - Sportsinwinter.pl\nPŚ w Oslo: Mistrzostwie Świata potwierdzą formę w konkursie drużynowym? (lista startowa)\nTo już drugi dzień turnieju Raw Air. Dziś na skoczni w Oslo odbędzie się konkurs drużynowy, w którym aktualni Mistrzowie Świata – Polacy powalczą o kolejne zwycięstwo w tym sezonie.\nPrzed nami drugi dzień rywalizacji na skoczni Holmenkollbakken w Oslo, której punkt konstrukcyjny mieści się na 120 metrze, a jej rozmiar wynosi 134 metry. Na dziś organizatorzy turnieju Raw Air przewidzieli konkurs drużynowy. Przypomnijmy, że skoki oddane przez zawodników podczas każdego konkursu w trakcie Raw Air, będą wliczały się do klasyfikacji generalnej całego turnieju.\nNa starcie konkursu drużynowego w Oslo zobaczmy aż dwanaście reprezentacji, między innymi: Norwegię, Austrię i Niemcy. O triumf powalczą również aktualni Mistrzowie Świata z Lahti, czyli reprezentacja Polski. Pojawią się oni dokładnie w tej samej drużynie, co w Lahti: Piotr Żyła, Kamil Stoch, Dawid Kubacki oraz Maciej Kot.\nW gronie faworytów do zwycięstwa w konkursie drużynowym oprócz Polaków są Niemcy, Austriacy oraz Norwedzy. To właśnie te drużyny w ostatnich tygodniach prezentują wysoki poziom, pozwalający na walkę o najwyższe lokaty w zawodach. Jednak faktycznych zwycięzców poznamy dopiero wieczorem po zakończeniu konkursu w norweskim Oslo.\nTags: Dawid Kubacki, kamil stoch, konkurs drużynowy, lista startowa, maciej kot, oslo, piotr żyła, PŚ w Oslo, puchar świata, Puchar Świata w Oslo, raw air, skoki narciarskie\n30 minut ago Tomasz Lutek


Wczasy Seniora - WIELKANOC W KRAINIE WIELKICH JEZIOR :: Biuro Turystyczne HORN\n8.30 - Śniadanie Wielkanocne w restauracji hotelowej\nNa terenie całego hotelu dostępny jest bezpłątny internet z siecie Wi-Fi. Do Państwa dyspozycji udostepnione będą m.in. stół bilardowy (bezpłatne) oraz wypożyczalnia rowerów (dodatokowo płatne). Hotel przystosowany dla osób niepełnosprawnych, w tym dostepność dla wózków inwalidzkich (pokój na zapytanie). Hotel nie akceptuje zwierzęta.\nCena zawiera: transport autokarem klasy** (Mercedes, Bova, Setra) z wszystkimi opłatami drogowymi i parkingowymi.. Noclegi w hotelu Wodnik i wyżywienie według programu pobytu, wycieczki wg. programu wraz z biletami, ubezpieczenie NNW.


Kronika Szkoły Podstawowej Nr 5 w Bielawie 1961-1976 – Bibliotheca Bielaviana\n18 kwietnia 2019 18 kwietnia 2019 Rafał Brzeziński\nPrzedstawiamy filmy pt. Kronika Szkoły Podstawowej Nr 5 w Bielawie przy ul. Polnej 2. Prezentujemy kronikę w częściach prowadzoną w latach 1961-1976. Ręcznie pisana Kronika została przekazana do Bielawskiej Placówki Muzealnej – działu regionalno-badawczego Miejskiej Biblioteki Publicznej w Bielawie w 2012 r. Tę ręcznie pisaną kronikę prowadził Roman Styrcz – wychowawca wielu pokoleń tej szkoły i dyrektor tej szkoły. Wartością tej kroniki to przede wszystkim jej niesamowita szata graficzna, rysunki opracował właśnie Roman Styrcz.