Czerwiec 15 2019 22:29:49\nKwestia honoru 6\nSzybkim krokiem wrócił do pokoju i zatrzasnął za sobą drzwi, czując, jak policzki palą go żywym ogniem.\nChyba następnym razem, jeśli będzie chciał wyświadczyć wojownikowi przysługę, powinien kopnąć się w tyłek i powstrzymać szlachetne chęci, dla dobra ich obu. Ostatnio kiedy chciał pomóc mu w walce, ten prawie zginął osłaniając go przed strzałą, a teraz... teraz TO.\nBogowie, chyba nigdy nie czuł się tak zażenowany! Gdyby chociaż przyłapał ich w momencie, w którym zaczynali, zdołałby się wykpić jakimś przygłupim żartem, czy zbyć sytuację kretyńskim komentarzem, które do tej pory zawsze miał pod ręką gdy tylko pojawiał się temat Vargo i seksu jednocześnie.\nAle nie, musiał wpaść tam jak nawiedzony w momencie, w którym akurat kończyli. Dosłownie. Jak niby miał spojrzeć mu w oczy po czymś takim?!\nKsiążę zastanawiał się, jak w ogóle mógł zrobić coś tak bezmyślnego. Przecież wiedział, co się między nimi kroi, widział jak na siebie patrzą, ba, Ellit w końcu bez większych ogródek powiedział mu, że chce zaciągnąć Dreikhennena do łóżka. A on, jakimś cudem, zdołał to całkowicie wyprzeć ze swojej świadomości. Pomyślałby, że wręcz specjalnie unikał myślenia o tym, gdyby nie to, że... No, że nie robił tego specjalnie, bo nie miał ku temu żadnego powodu, prawda? Może nie przepadał za półelfem, ale Vargo wyraźnie go lubił, a Varrander przecież życzył mu jak najlepiej.\nNajgorsze w tym wszystkim było to, że nie potrafił teraz wymyślić sensownego usprawiedliwienia dla swojego wtargnięcia...\nNajgorsze w tym wszystkim jest to, że wciąż widzi go przed oczami. Sposób, w jaki zadrgały mięśnie na wyrzeźbionym ciele, w jaki po jasnej skórze spływały kropelki potu, w jaki pełne usta rozchylały się w ekstazie. W jaki pociemniałe z podniecenia, granatowe tęczówki wpatrywały się wprost w niego, kiedy wydał ten niski, stłumiony jęk.\nChłopak opadł na posłanie i zasłonił twarz w dłoniach, starając się uspokoić oddech.\nPrzecież nie mógł... nie mógł myśleć o nim w ten sposób! Vargo był mężczyzną, a do tego... do tego nawet nie lubił Varrandera. Teraz mógł go nawet znienawidzić! Zresztą, nawet gdyby wojownik darzył go sympatią, to wciąż nic by nie zmieniło, bo podobał mu się Ellit, nie książę.\nTylko dlaczego tak mu cholernie przykro z tego powodu...?\nVargo przez chwilę leżał obok Ellita łapiąc oddech.\nNie mógł uwierzyć, w to, co się stało. Nie mógł uwierzyć, że doszedł kiedy... Varrander patrzył. Czy może raczej, że doszedł kiedy patrzył na Varrandera. I myślał o nim.\nI wcześniej wypowiedział jego imię, w sytuacji w której... zdecydowanie nie powinien. Co jeśli chłopak to słyszał? Co jeśli powiąże ze sobą fakty, jeśli się domyśli?\nPrzecież to nie tak. Musiał mu wytłumaczyć, że to nie tak, że jest tylko jego strażnikiem i nikim więcej. Uczono go, żeby takie relacje traktować profesjonalnie i tak właśnie robi.\nPrzejechał dłonią po spoconym czole i zaczesał w tył wilgotne włosy.\nTo chwila nieuwagi, to wszystko, pomyślał. Przecież wcale nie pragnie Varrandera.\nPodobał mu się, to oczywiste, młodemu szlachcicowi nie można było odmówić urody. I lubił go, jego głupią gadaninę, szczerość, jego... obecność. Ale to przecież nic nie znaczy.\nWiedział, że księcia interesują tylko kobiety, ostatnio doszedł nawet do wniosku, że idea związków męsko-męskich napawa go obrzydzeniem, więc nigdy nie pomyślałby o nim w taki sposób...\nZ tym, że to zrobił.\nAle to przecież nie tak...\nZapiął spodnie i zerwał się z łóżka.\n- Przepraszam – mruknął w stronę Ellita. Nie zachował się najlepiej w stosunku do niego, ale ten zdawał się nie przejmować. Uśmiechnął się tylko lekko w odpowiedzi i machnął ręką.\nVargo narzucił w pośpiechu koszulę na spocone ciało i nawet jej nie zapinając ruszył do wyjścia.\nMusiał to wyjaśnić Varranderowi. Nie miał za bardzo pomysłu jak, ale nie mógł dłużej wytrzymać natłoku myśli.\nChłopak z pewnością nim pogardzał, może nawet nienawidził, a to mogło przeszkodzić w realizacji celu, który teraz dzielili. Jeśli uda mu się wytłumaczyć to zajście, to wrócą do rozsądnej, profesjonalnej postawy. Nawet jeśli książę się nim brzydzi, to przecież bez znaczenia.\nVarrander drgnął słysząc pukanie. Otworzył drzwi i zamarł, widząc na progu Dreikhennena. Znów poczuł, jak policzki zalewają się głębokim rumieńcem. Nie wiedział, gdzie podziać spojrzenie, nie mógł spojrzeć mu w twarz, a już na pewno nie chciał patrzeć na spocone, umięśnione ciało wojownika, widoczne spod rozpiętej koszuli. W końcu wbił wzrok we własne buty, z kapitulacją przyjmując fakt, że wygląda jak zagubione dziecko, przyłapane na wyjadaniu ciasteczek.\nGdyby jednak odważył się zerknąć w górę, okazałoby się, że Vargo wcale nie wygląda lepiej. Miał wyjątkowo niepewną jak na siebie minę, a zawstydzone oczy także błądziły gdzieś po deskach podłogi. Przez chwilę stali tak, a cisza między nimi była tak gęsta, że można by ją kroić nożem.\n- Przepraszam – powiedzieli w końcu jednocześnie i w tym samym momencie popatrzyli na siebie, zaskoczeni, lecz znów szybko odwrócili wzrok. Znów pogrążyli się w niezręcznym milczeniu, a sekundy ciągnęły się niemiłosiernie.\n- Nie powinien był...\n- Naprawdę nie chciałem...\nPo raz kolejny zaczęli mówić w tej samej chwili i znowu urwali, zażenowani.\n- Chciałbym po prostu... żeby to nie wpłynęło na naszą współpracę – powiedział w końcu Dreikhennen, ale zabrzmiało to potwornie sztucznie i płasko, w porównaniu do wszystkich myśli kotłujących się w jego głowie.\n- Nie, oczywiście, że nie! - zaprzeczył książę, chyba zbyt gorliwie, z niewiadomych powodów dziwnie dotknięty oficjalnym słowem „współpraca”.\n- To, to dobrze – mruknął, krzywiąc się w myślach gdy usłyszał, jak obcesowo to zabrzmiało. - Chyba... lepiej, jeśli nie będziemy o tym rozmawiać.\nVarrander skinął głową. Przez chwilę wahał się, po czym odważył się wreszcie unieść wzrok i spojrzał na towarzysza spod długiej grzywki.\n- Nie jesteś zły? - zapytał cicho.\nNa twarzy mężczyzny zaszła dziwna zmiana. Rysy wygładziły się, kształtne wargi rozchyliły lekko, w czymś pomiędzy zdumieniem i uśmiechem, a granatowe oczy spojrzały na niego z mieszaniną ulgi i jakby... czułości?\n- Oczywiście, że nie – szepnął i książę zastanawiał się, jak to możliwe, żeby ten zachrypnięty, szorstki głos mógł brzmieć tak miękko i kojąco. Wojownik wykonał gest, jakby chciał dotknąć twarzy chłopaka, zatrzymał jednak dłoń w połowie ruchu i cofnął zawstydzony. - Myślałem, że ty jesteś zły – przyznał po chwili, uśmiechając się lekko.\n- Dlaczego miałbym być zły na ciebie? - szlachcic zmarszczył brwi w geście niezrozumienia, a Vargo tylko wzruszył ramionami i odwrócił głowę, przerywając kontakt wzrokowy.\nPo raz kolejny zapadła cisza, tym razem jednak w powietrzu czuć było raczej ulgę, niż napięcie.\n- Chyba powinieneś wracać do Ellita – odezwał się wreszcie Varrander, mając nadzieję, że rozmówca nie wyłapie nuty gorzkiego wyrzutu, jaka dźwięczała w tym zdaniu.\n- Uch... chyba tak – potwierdził mężczyzna, wracając do rzeczywistości. - Cóż, um... dobranoc – rzucił jeszcze i odszedł w kierunku swojego pokoju.\n- Dobranoc – odpowiedział szeptem, patrząc jak potężne plecy najemnika oddalają się w korytarzu.\nKolejne dni upłynęły w zdecydowanie lepszej atmosferze. Przynajmniej trochę lepszej.\nVarrander przestał unikać towarzysza i pod tym względem wszystko wróciło do normy. Znów plątał się wiecznie koło wojownika, zagadując i wypytując go o różne głupoty, lecz teraz skrzętnie omijał jakiekolwiek dwuznaczne tematy. Zmieniło się może to, że teraz, gdy książę wchodził do jego pokoju, czy przysiadał się do stolika Vargo nie miał już tak nieprzeniknionej miny, lecz reagował lekkim uśmiechem. Zdecydowanie też zmieniło się to, że na widok tego uśmiechu serce chłopaka wykonywało jakiś dziwny manewr, ale poza tym chyba wszystko było w porządku.\nPrawie w porządku. W powietrzu wisiało coś... coś dziwnego. Varrander nawet jeśli wewnętrznie czuł, co dokładnie, to nie miał zamiaru tego nazwać nawet w myślach.\nPrzynajmniej jeszcze nie teraz.\nPo mniej więcej tygodniu Ellit poinformował ich, że wszystko jest już przygotowane. Wytłumaczył im, żeby kierować się w górę rzeki póki nie dotrą do przystani, skąd barka zabierze ich dalej, aż do ujścia. Niedaleko stamtąd w porcie miał na nich czekać opłacony statek, który miał przetransportować ich aż do Harlandu.\nWyruszyli następnego dnia o świcie.\nPoranek był zimny i mglisty. Jechali w milczeniu, kopyta koni stukały o bruk i dźwięk ten rozlegał się nienaturalnie głośno w sennej ciszy.\nVarrander zerknął przelotnie w zasnute ciemnym chmurami niebo, a potem znów spojrzał na Dreikhennena. Ostatnio zdecydowanie zbyt często na niego patrzył. Chyba nie powinien się tak gapić, ale ostatnimi czasy musiał przyznać, że coraz mniej obchodziło go co powinien, a czego nie powinien robić.\nVargo był przystojny.\nNigdy nie miał szczególnych oporów, żeby to przyznać, ale dopiero niedawno pozwolił sobie w pełni to docenić. Jego jasna i gładka skóra mocno kontrastowała z czerwonymi włosami. Szeroka i silna szczęka nadawała męskości, ale łagodziły ją te pełne, pięknie skrojone usta. Wiecznie przymrużone, podłużne oczy zawsze przywodziły na myśl polującego drapieżnika, a Varrander wciąż nie mógł wyjść z podziwu, jak jednocześnie mogą być okolone tak długimi rzęsami. Kiedy wojownik zorientował się wreszcie, że jest obserwowany zerknął na towarzysza pytająco, a ten tylko uśmiechnął się do niego.\nI znów poczuł jak jego serce wykonuje jakiś szaleńczy taniec, gdy Vargo odpowiedział tym swoim absolutnie zniewalającym, krzywym pół-uśmiechem, jeszcze bardziej mrużąc granatowe oczy.\nI w tym momencie, znalazł się bardzo blisko. W melancholijnej ciszy mglistego poranka, znalazł się bardzo blisko nadania temu uczuciu kształtu, nazwania go. W tym właśnie momencie skłonny był przyznać, że...\n- Ktoś biegnie w naszą stronę – zauważył Dreikhennen, czujnie spoglądając przed siebie.\nFaktycznie, z mgły wyłonił się jakiś starzec, który mimo że słaniał się na nogach wciąż parł przed siebie uparcie, jakby ścigało go stado demonów.\nMężczyźni spojrzeli na siebie pytająco i wstrzymali konie. Uciekinier, gdy ich dostrzegł, przyspieszył jeszcze bardziej, aż dopadł wierzchowca księcia i uwiesił się rozpaczliwie na jego strzemieniu.\n- To... wy... - wychrypiał. - Wooodyy...\nVarrander spojrzał na towarzysza z niezrozumieniem, ale po chwili obaj zeskoczyli z siodeł i pomogli staremu człowiekowi usiąść i ugasić pragnienie.\n- Co masz na myśli mówiąc, że „to my” - zapytał w końcu Vargo, gdy tamten uspokoił trochę oddech.\n- To was mieliśmy przeprawić barką... - odparł. - Szlachcic i czerwonowłosy, potężny wojownik na karym wierzchowcu...\n- Najemnicy... - odparł. - Cała banda, napadli na przystań. Wszystkich wyrżnęli, wszystkich co byli w pobliżu. Cudem się uratowałem. Akurat odszedłem na stronę kiedy podjechali... Kto by, cholera, pomyślał, że życie uratuje mi kapusta! W życiu już złego słowa nie powiem, jak mnie złapie sraczka! - zastrzegł się solennie.\n- Jacy najemnicy? Ilu? Był z nimi mężczyzna w czerwonym płaszczu? - rysy Dreikhennena wyostrzyły się groźnie.\n- Panie, kogo z nimi nie było! - odparł tamten. - Ten w czerwony płaszczu gdzieś chyba był, faktycznie, ale tego nie znam. Ale było ich wszystkich ze czternastu chyba, a wśród nich Harek z Brist i Czarny Calso!\nVargo zaklął szpetnie. Ostatnie nazwisko znał bardzo dobrze. Czarny Calso słynął z trzech rzeczy – był jednym z najlepszych asasynów, zawsze wypełniał swoje zadanie i głęboko nienawidził Harlandu, szczególnie natomiast rodu Dreikhennenów, po tym jak został oszpecony przez jednego z krewnych wojownika.\n- Myślisz, że Ellit nas zdradził? - zapytał książę cicho.\n- Nie – mężczyzna pokręcił głową. - Gdyby chciał, mógł nas zabić znacznie łatwiej. Nie doceniliśmy Shirkhena. Ma dłuższe macki niż się spodziewałem. Ale skoro czeka na nas tu, to transport z portu prawdopodobnie jest bezpieczny.\n- Co chcesz zrobić? - Varrander spojrzał na towarzysza pytająco, ale on odwrócił szybko wzrok.\n- Jedź do mostu, którym przejeżdżaliśmy jadąc do Ellita. Jeśli zajmę się odpowiednio przystanią, nie będą mieli jak przeprawić się na drugą stronę rzeki, więc kupię ci sporo czasu. Powinieneś dotrzeć do portu przed nimi.\n- A ty? - zapytał cicho, czując jak na gardle zaciskają mu się niewidzialne szpony. Przecież nie mogli się rozdzielać, nie teraz kiedy... zresztą w ogóle nie powinni się rozdzielać! Vargo obiecał go chronić, jak ma go chronić, jeśli zostanie na drugim brzegu rzeki? Jeśli nie będzie przy nim? Jeśli... jeśli zginie? - Dołączysz do mnie w porcie? Dogonisz mnie?\nDreikhennen wciąż wbijał wzrok w ziemię. Skinął wolno głową, ale przez jego usta przebiegł ledwo zauważalny grymas.\n„Kłamiesz”, pomyślał książę wciąż wpatrując się w niego rozpaczliwie. „Kłamiesz”, powtórzył w głowie, mocno wczepiając palce w kurtkę mężczyzny, jak dziecko chwytające się płaszcza ojca, kiedy nie chce, żeby odchodził. „Wcale mnie nie dogonisz. Ty mnie zostawisz. Nie możesz mnie zostawić!”\nWojownik ze zdziwieniem spojrzał na palce chłopaka, rozpaczliwie zaciśnięte na jego ubraniu. Bardzo powolnym, ostrożnym gestem nakrył je własnymi dłońmi i wreszcie skierował wzrok na twarz towarzysza.\n- Jedź do mostu. Nie oglądaj się i popędzaj konia, postaram się kupić ci jak najwięcej czasu. To jedyne wyjście, inaczej odetną nam drogę – wyjaśnił cicho.\n- Vargo... - zaczął książę, ale urwał. Było tyle rzeczy, które chciał powiedzieć. Chciał powiedzieć, żeby jechał razem z nim, żeby go nie zostawiał. Chciał nawet po raz kolejny rzucić w cholerę niechcianą koronę i zaproponować mu, żeby po prostu uciekli, ukryli się gdzieś i nigdy nie wracali. Chciał powiedzieć, że nie obchodzi go Shirkhem, nie obchodzi nawet własna ojczyzna, że może żyć z ujmą na honorze jeśli tylko on by się zgodził, jeśli mogliby być... razem.\nChciał mu powiedzieć, że go kocha.\n- Postaraj się mnie dogonić szybko, dobrze? - zapytał tylko głupio.\n- Zrobię, co w mojej mocy – odparł mężczyzna pusto. Przez chwilę wyglądał jeszcze, jakby chciał coś dodać. W ciemnych jak najgłębsza morska toń oczach na moment rozbłysł ogień, pochylił się nawet lekko w stronę towarzysza tak, że przez ułamek sekundy ich twarze niemal się zetknęły...\nAle w końcu zatrzymał się w pół ruchu i ponownie odwrócił wzrok. Delikatnie wyswobodził się z uchwytu chłopaka. Ten, wciąż wpatrywał się w niego błagalnie, chociaż sam nie wiedział, czego tak naprawdę oczekiwał. Bezwładnie opuścił dłonie wzdłuż tułowia i odsunął się kilka kroków w tył.\n- Musisz jechać. Czas jest teraz bardzo cenny – ponaglił Dreikhennen i choć nad głosem panował wspaniale, to wciąż nie był w stanie podnieść oczu jakby bał się, że książę wyczyta z nich wszystko to, czego obawiał się usłyszeć.\nVarrander posłusznie dosiadł Mżawki i kiedy już to zrobił, nie czekał wiele dłużej. Obawiał się, że jeśli zostanie w miejscu jeszcze chwilę, to całkiem się rozklei. Popędził konia i pochylił się nisko w siodle, za wszelką cenę starając się nie oglądać. Wiedział, że jeśli spojrzy za siebie to nie będzie już mógł sobie wmawiać, że mężczyzna podąża w ślad za nim. Jeśli zobaczy jego sylwetkę spowitą we mgle gdzieś daleko za sobą, to prawdopodobnie nie da rady. Wtedy zawróci. Zawróci i za żadne skarby nie zostawi boku wojownika, nikt i nic nie będzie go w stanie stamtąd odciągnąć. Dlatego zaciskał mocno zęby i mrużył łzawiące od pędu oczy, przekonując samego siebie, że Vargo jest tuż, tuż, na wyciągnięcie ręki, jak zwykle. I że będzie tam zawsze.\nMężczyzna długo wpatrywał się w niknącą sylwetkę księcia. Modlił się w duchu, aby ten się nie obejrzał. Bo gdyby to zrobił, wojownik nie był pewien, czy dałby radę. Czy dałby radę pozostać w miejscu, sztywny i nieporuszony jak zawsze. Czy gdyby spoczęły na nim oczy chłopaka, smutne i proszące jak w chwili niezręcznego pożegnania, to byłby w stanie go puścić. Czy nie pognałby za nim szaleńczo, ryzykując jego życiem i narażając własny honor tylko po to, aby nie musieć opuszczać boku towarzysza.\nPalące uczucie żalu rozrywało mu pierś. Miał bolesne przeświadczenie, że nie powinno tak być. Że to nie może się tak skończyć. Nie teraz, kiedy było tak... dobrze. Kiedy wreszcie zaczęło się układać, cel podróży wydawał się na wyciągnięcie ręki i kiedy Vargo poczuł jak przyjemnie jest zapomnieć na chwilę o poczuciu obowiązku i móc odwzajemniać spojrzenia i uśmiechy, nawet jeśli doszukiwał się w nich drugiego dna i nawet jeśli każdy przelotny dotyk pchał go coraz bliżej do zrobienia lub powiedzenia czegoś głupiego...\nWłaściwie teraz żałował, że tego nie zrobił.\nWtedy ta historia miałaby przynajmniej jakieś zakończenie, jakąś puentę, a tak... pozostał tylko najemnikiem, chłodnym jak posąg, i przyjdzie mu umrzeć beznadziejnie, z tym palącym uczuciem bólu i niespełnienia, umrzeć cicho, bez słowa i prawdopodobnie bez sensu.\nMiał sporo szczęścia. Miasteczko, a właściwie wioska, posiadała tylko jedną bramę, a teren wokół był dość porośnięty. Vargo bez trudu znalazł miejsce na lekkim wzgórzu, gdzie ukryty w zaroślach dobrze widział każdego, kto znajdzie się na ścieżce.\nWygodniej ułożył się w siodle, ale nie zsiadł, aby w razie czego nie tracić czasu. Wiedział, że być może spędzi w tej pozycji kilka godzin, ale nie obawiał się tego zanadto, był wytrzymały, jego wierzchowiec również.\nZmrużył lekko oczy i wbił spojrzenie w bramę. Chciał zyskać jak najwięcej czasu, więc na razie postanowił spokojnie czekać na rozwój wydarzeń i wkroczyć dopiero, gdy zajdzie potrzeba.\nPo dłuższej chwili zerwał się silny wiatr, ale wojownik nawet nie drgnął gdy gałęzie krzewów, w których się ukrywał, zahaczały mu o ubranie i smagały po twarzy niczym baty. Nie przejął się też groźnymi, upiornie ciemnymi chmurami szybko zasnuwającymi nieboskłon, przysłaniającymi i tak blade słońce. Uporczywie wpatrywał się w wyjazd z miasteczka, wyciszając wszelkie emocje, tak jak go nauczono. Zimne podmuchy niosły niespokojny zapach, a chociaż od dłuższego czasu nic się nie działo, to powietrze zdawało się wręcz wibrować od wstrzymywanego napięcia.\nMoże chodziło o nadchodzącą ulewę.\nW końcu dostrzegł, że zza bramy wypadło czterech jeźdźców. Tak jak się spodziewał, Shirkhem zaczął się niecierpliwić i wysłał zwiadowców. Vargo poprawił się w siodle i popędził Diabła, kierując się w dół zbocza, ale wciąż trzymając się gęstych zarośli. Dzięki temu mógł zbliżyć się do ścieżki niezauważony i przeciąć najemnikom drogę. Kary wierzchowiec zarżał cicho z wyraźną satysfakcją, wyraźnie jemu także to sterczenie w jednym miejscu dało się we znaki, więc teraz ruszył żwawo we wskazanym kierunku. Żwir chrzęścił mu pod kopytami, a drobne gałązki wczepiały się w ubranie Dreikhennena, który musiał pochylić się nisko nad szyją wierzchowca. Przytrzymując cugle jedną ręką sięgnął za plecy dobywając swego potężnego miecza, tak że gdy wypadł z zarośli tuż przy ścieżce, w jego dłoni błyszczało już żelazo.\nZwiadowcy aż drgnęli na jego widok. Potężny karosz gnający niczym demon, a na nim mężczyzna o wściekle czerwonych włosach i groźnym błysku w oczach robili wrażenie. Nie zdążyli jednak w żaden sposób zareagować, gdyż Diabeł dosłownie staranował najbliższego konia, bez lęku wpychając się nań swoją szeroką piersią i sprawiając, że spłoszone zwierzę zarżało dziko i potknęło się, tracąc rytm. Vargo wykorzystał konsternację jeźdźca, bez wahania tnąc go końcem miecza w arterię. Jaskrawa krew buchnęła wojownikowi na twarz i ubranie, ciepłym, lepkim strumieniem przylegając do skóry i wypełniając usta metalicznym posmakiem. Kilka kropel padło też na czarną jak noc sierść jego ogiera.\nDreikhennen natychmiast zawrócił wierzchowca kierując się w stronę trzech pozostałych przeciwników. Jego broń była trochę zbyt ciężka, niewygodna do walki z siodła, ale nie mógł pozwolić, żeby to mu przeszkodziło. Dwóch najemników ruszyło na niego jednocześnie z obu stron, więc zaklął pod nosem, starając się jedną ręką zmusić Diabła do odpowiedniego manewru. Ten na szczęście znakomicie wyczuwał intencje właściciela. Wyjechał jednemu z koni naprzeciw i naparł na niego bokiem, co lekko zachwiało jeźdźcem, więc wojownik zaryzykował wypuszczeniem cugli z dłoni, aby lewą ręką chwycić go za skórzany kubrak i szarpnięciem zrzucić z siodła. W tym samym czasie mieczem musiał osłonić się przed szerokim cięciem krótkiego toporka. Żelazo szczęknęło, najemnik w kubraku ciężko zwalił się na ziemię, Vargo kurczowo chwycił się łęku aby upaść w ślad za nim. Spłoszony koń zarżał dziko i pozbawiony jeźdźca próbował umknąć, tratując tym samym mężczyznę, który nie zdążył nawet podźwignąć się na nogi. Rozległ się makabryczny wrzask i chrzęst łamanych kości, a Diabeł także zaatakował nieszczęśnika potężnymi kopytami, bezlitośnie miażdżąc ciało. Dreikhennen stracił przez to równowagę i cudem tylko uniknął kolejnego ataku, w końcu jednak zapanował nad wierzchowcem i kierując nim teraz zupełnie bez użycia rąk, zwrócił w odpowiednią stronę. Następnie zamarkował niskie pchnięcie w prawy bok najemnika, jednak w ostatnim momencie zgrabnie przerzucił broń do drugiej, ciągle wolnej dłoni i zaatakował odsłoniętą szyję mężczyzny po lewej stronie. Ten, nie mając prawa się tego spodziewać, wybałuszył tylko oczy, charknął żałośnie i osunął się bezwładnie na kark swego konia, który natychmiast pognał ślepo przez siebie, z ciałem właściciela uwieszonym na sobie niczym zepsuta kukiełka.\nDopiero teraz Vargo odszukał wzrokiem ostatniego przeciwnika i zaklął szpetnie widząc, że ten dociera już bram miasteczka.\nA więc to by było na tyle, jeśli chodzi o element zaskoczenia. Odetchnął ciężko i uspokoił oddech, chowając miecz na miejsce i ocierając krew z twarzy. Nim chwycił lejce poklepał jeszcze po rozgrzanej szyi Diabła, którego sierść była w niektórych miejscach lśniąca i lepka od posoki.\nWojownik spojrzał w zasnute ciemnymi chmurami niebo. Zimny, przejmujący wiatr niósł zapach nadchodzącej burzy, ale on czuł już tylko ciężki odór śmierci. Rzucił jeszcze krótkie spojrzenie w kierunku, w którym jak się domyślał zmierzał Varrander. Znowu coś dziwnego zakuło go w piersi i boleśnie zacisnęło na gardle, sprawiając że musiał zamrugać szybko aby pozbyć się nieznośnego uczucia wilgoci pod powiekami. Zacisnął więc tylko mocniej szczękę i odwrócił się w kierunku bramy miasteczka, w którym najprawdopodobniej przyjdzie mu złożyć głowę. Ruszył powoli w tamtym kierunku stwierdzając, że to lepsze niż bezczynne czekanie tutaj niczym na egzekucję.\nZdusił w sobie strach i żal, jak zwykle zamykając emocje gdzieś pod nieprzebitą skorupą dumy i opanowania. Zamiast skupiać się na tym co działo się w jego wnętrzu, starał się otworzyć na otoczenie, odczuwać tylko to co na zewnątrz.\nZimny wiatr. Szelest wysokiej trawy, falujący taniec pożółkłych ździebeł i cichy trzask drobnych gałązek pękających w zaroślach. Płynna gra silnych mięśni Diabła pod rozgrzaną skórą. Ostre, zwiastujące zimę powietrze wypełniające płuca. Zapach ziemi. Zapach krwi.\nPierwsze krople deszczu na twarzy.\nWolno wjechał do miasta. Było całkowicie opustoszałe, wszyscy pochowali się w domach. Ciężkie krople deszczu zabębniły o zatrzaśnięte okiennice i był to jedyny dźwięk jaki rozlegał się w trwożnej, pełnej napięcia ciszy.\nChłodna woda rozchlapywała się na jego twarzy, spływała po karku pod kołnierz skórzanej kurtki, z wolna przemaczała ubranie.\nNie czuł zimna. W zasadzie nic już nie czuł, emocje ucichły zdławione coraz mocniejszą ulewą. Miał obowiązek do wypełnienia, tylko tyle.\nTo tylko... kwestia honoru.\nRuszył w stronę przystani. Wiedział, że przez szpary w oknach obserwują go przerażeni mieszkańcy. Zastanawiał się, czy go pochowają. Przecież nie mogą zostawić jego zwłok na środku placu, w gęstniejącym błocie. Ale z drugiej strony dlaczego mieliby się kłopotać z grobem dla jakiegoś nieznanego wędrowca? Pewnie wrzucą jego ciało do rzeki. Napuchnie, zgnije i obgryzą je ryby, chyba że prąd wyrzuci je na brzeg, gdzie stanie się ucztą dla dzikich zwierząt.\nAle co to ma za znaczenie.\nWyjechał spomiędzy domów na niewielki plac. Drewniane domostwa układały się za jego plecami w półokrąg, a udeptana ziemia pod stopami już zaczynała namakać. Na pomoście, tuż przed nim, siedziało dziesięciu uzbrojonych mężczyzn, a pomiędzy nimi Shirkhem, otulony czerwonym płaszczem, przycupnięty przy barierce niczym kura na grzędzie. Gdy usłyszał zbliżającego się mężczyznę odwrócił ku niemu głowę, ukazując paskudnie zeszpeconą twarz.\nVargo nie spiesząc się, zeskoczył z siodła i poprawił miecz na plecach. Znacznie pewniej czuł się na własnych nogach, nie chciał ryzykować, że wierzchowiec poślizgnie się na błocie i go zrzuci – mógłby wtedy umrzeć zbyt szybko.\nPoklepał jeszcze Diabła po boku, kątem oka dostrzegając jak najemnicy na pomoście zbliżają się wolno i ustawiają w luźnym półokręgu.\n- Nie ma z tobą księcia? - rozległ się ostry głos naznaczony południowym akcentem.\nDreikhennen nie odpowiedział. Z idealnym opanowaniem zaczął poprawiać strój – zaciągnął sprzączki przy kurtce, naciągnął pozbawione palców rękawiczki...\n- Nie szkodzi – kontynuował Shirkhem. - Dogonimy go. Ale najpierw rozprawię się z tobą. Tym razem dokładnie. Tym razem, zaczekam aż twój czerwony łeb znajdzie się w moich rękach. Może nawet wezmę go ze sobą, żeby pokazać księciu? Chociaż szkoda zachodu, pewnie i tak nic go nie obchodzisz. Ale myślę, że Czarny Calso ucieszy się z takiego podarunku.\nVargo obojętnie spojrzał w stronę wyszczerzonego niebezpiecznie, wysokiego mężczyzny. Miał wygolone włosy i policzki pokryte ostrą szczeciną. Długa blizna, biegnąca na skos od lewej skroni przez brew, nos, policzek, aż do prawego kącika ust była pamiątką po Sarisie Dreikhennenie.\nWojownik nie odpowiedział, wciąż nie zmieniając wyrazu twarzy. Raz jeszcze poprawił miecz i poruszył na próbę ramionami, sprawdzając czy nic nie ogranicza mu ruchów.\n- I na co się tak poprawiasz? - zakpił Shirkhem. - Rozejrzyj się – zatoczył ręką łuk, wskazując na oddział uzbrojonych mężczyzn. - To najlepsi asasyni, nawet jeśli sam jesteś dobry, to nie masz szans przeciwko nim wszystkim. Umrzesz dzisiaj, Harlandczyku, nie łudź się, że będzie inaczej.\n- Nie łudzę się – Vargo pozwolił sobie na lekki uśmiech, przymrużył oczy wbijając przeszywające spojrzenie w rozmówcę. - Po prostu upewniam się, że zabiorę cię ze sobą – z satysfakcją zanotował, że mimo wszystko, mimo dziesięciu uzbrojonych po zęby, groźnych wojowników, po twarzy południowca przebiegł cień strachu. Obaj wiedzieli, że groźba jest całkowicie poważna. Że Dreikhennen spróbuje go zabić, choćby miał wydać przy tym ostatnie tchnienie.\n- Brać go – warknął Shirkhem, gdy tylko się opanował, wykrzywiając paskudną gębę w grymasie wściekłości, że dał się wyprowadzić z równowagi.\nVargo nie przestał się uśmiechać. Dobył miecza, lekko, jakby nic nie ważył i zakręcił nim młyńca. Najemnicy zawahali się przez chwilę. Mimo oczywistej przewagi, nikt nie chciał być pierwszym, który znajdzie się pod potężnym ostrzem i przez kilka, przedłużających się sekund wypełnionych coraz bardziej rzęsistym deszczem tylko mierzyli się wzrokiem – oni spięci i gotowi do skoku, niczym stado padlinożerców, on pozornie rozluźniony, lekko uśmiechnięty, otoczony, lecz wciąż śmiertelnie niebezpieczny. Jak lew między hienami.\nWreszcie któryś się złamał i ruszył na niego z krzykiem. Mocno, z impetem. Dreikhennen ledwo drgnął, pozwalając ostrzu minąć jego twarz dosłownie o włos. Chwycił agresora za nadgarstek i przyciągnął do siebie, wybijając go z rytmu i bez trudu przebijając go na wylot potężnym mieczem. Nim tamten zdążył skonać, przyskoczyło do niego dwóch kolejnych mężczyzn. Ponownie jednak zabił ich, zdawałoby się, bez najmniejszego wysiłku, wykonując jedynie oszczędne uniki i wykonując dwa, precyzyjne cięcia.\nPozostali najemnicy znów przystanęli na chwilę niezdecydowani.\n- Widzieliście to? - sapnął jeden. - Prawie się nie ruszył.\n- Prawdę gadali – mruknął inny spluwając w błoto. - Demon, nie człowiek.\n- Demon czy nie, jest tylko jeden – przerwał im Czarny Calso ostro. - I zaraz będzie tańczył.\nCi mieszkańcy, którzy mieli możliwość, wyglądali spomiędzy szpar w okiennicach obserwując walkę. Jeszcze długie wieki lękliwym szeptem opowiadali sobie o czerwonowłosym diable, którego widzieli tamtego deszczowego poranka.\nNajemnicy obskoczyli go ze wszystkich stron, niczym psy łowną zwierzynę, on jednak jeszcze przez długi czas uśmiechał się, chłodno i drapieżnie. Mimo potężnej postury wirował między ostrzami jak zjawa. Początkowo zdawał się wcale nie męczyć. Z lekkością odbijał ataki, wirował, uskakiwał i ciął, tak że faktycznie wyglądało to trochę niczym morderczy taniec. Co jakiś czas kolejne zwłoki padały w krwawe błoto. Deszcz siekł niczym bat, dawno nie widziano w okolicy takiej ulewy – niczym ściana wody lejąca się prosto z niepokojąco ciemnego nieba. Niektórzy przysięgali, że deszcz stał się szkarłatny. Ale to była krew. Krew z rozciętych tętnic i z odrąbanych kończyn, mnóstwo krwi. Spływała razem z deszczem po skórze Demona, mieszała się z ziemią i wartkim strumieniem spływała do rzeki. Szum wody mieszał się z krzykami rannych i szczękiem metalu.\nAle nikt nie może walczyć wiecznie i w końcu czerwonowłosy diabeł zaczął tracić rytm.\nPierwszy cios dostał w lewe ramię. Ledwo muśnięcie, przecięło rękaw kurtki i skórę nie naruszając nawet mięśni, ale zapiekło, otrzeźwiło, wyrwało z krwiożerczego amoku.\nPonury chłód ogarnął jego serce, gdy zdał sobie sprawę, że teraz znalazł się już równi pochyłej – prosto w dół.\nWprawdzie zostało już tylko trzech przeciwników, ale za to tych najzacieklejszych, sam jeden Czarny Calso byłby godnym przeciwnikiem, a teraz Vargo był już wyczerpany i wiedział, że nie ma szans.\nKolejny raz miecz sięgnął jego uda, i tym razem, Harlandczyk zachwiał się wyraźnie. Noga odmówiła posłuszeństwa i musiał przenieść cały ciężar na tę drugą, aby nie runąć w błoto – mimo to udało mu się jeszcze zripostować cios napastnika i końcem ostrza sięgnął jego skroni, pozbawiając przytomności.\nZostali już tylko on, wysoki brodacz o poważnej twarzy, Czarny Calso i Shrikhem, wciąż przycupnięty pod barierką na pomoście, niczym jakieś pokraczne ptaszysko.\nDeszcz uspokoił się trochę, ale ciężkie krople wciąż spadały gęsto z granatowego nieba.\nVargo czuł, jak powoli ogarnia go ciemność. Ciało miał zdrętwiałe, tępy ból odzywał się gdzieś na granicy świadomości, ale przede wszystkim czuł potworne zmęczenie. Miał ochotę już odpuścić, zasnąć. Położyć się na zimnej, mokrej ziemi. Nie bał się. Nie bał się śmierci, przestało go to obchodzić. Chciał tu umrzeć, nawet jeśli nikt miał tego nie zapamiętać, nawet jeśli niczego to nie zmieni. Był po prostu... tak bardzo zmęczony. Słyszał bicie swego serca. Nagle bardzo wyraźnie zdał sobie sprawę, z każdego jego skurczu, jakby w odpowiedzi na świadomość, że to już ostatnie.\nZastanawiał się ile jeszcze mu zostało? Dziesięć? Pięćdziesiąt? Pewnie nie więcej niż sto.\nSto uderzeń serca.\nMusi wystarczyć, zdecydował zerkając w stronę otulonej czerwonym płaszczem postaci. Sto uderzeń serca, żeby go zabić. Wtedy Varrander będzie bezpieczny.\nNa myśl o tym poczuł przypływ siły. Po raz ostatni ignorując zmęczenie zmusił omdlałe ramię do uniesienia miecza, ignorując ból desperacko zaatakował pozostałych przeciwników. Zaciskał zęby, ale nieugięcie parował potężne ciosy i sam je zadawał, chociaż mięśnie paliły żywym ogniem, chociaż zadawało mu się, że jego lewa noga stoi w płomieniach, to nie przestawał walczyć. I liczył.\nJedenaste uderzenie serca.\nOstrze prześlizgnęło się po jego plecach, ale prawie tego poczuł. Wyprowadził serię skomplikowanych ciosów, szybkich i nieprzewidywalnych, przez chwilę zmuszając obu zaskoczonych przeciwników do cofnięcia się, kierując ich w stronę pomostu, gdzie Shirkhem wyprostował się zaniepokojony.\nBrodaty zwinął się z bólu, zaskoczony uderzeniem z łokcia i po chwili wpadł do wzburzonej rzeki bryzgając krwią z rozpłatanego gardła. Teraz Shirkhem był już blisko, niemal na wyciągnięcie ręki. Ale już znów sam musiał zacząć się cofać, znowu oddalał się od celu broniąc się rozpaczliwie, coraz bardziej desperacko.\nBroń wypadła mu z ręki, gdy świat zniknął na moment za białą zasłoną rozrywającego bólu. Miecz Czarnego Calso wreszcie go dosięgnął, głęboko rozpłatał bok wyrywając mu z ust zachrypnięty, pełen żalu krzyk. W ostatniej chwili wyciągnął przed siebie ręce, aby nie runąć twarzą w błoto.\n- Zostaw – rozległ się naznaczony południowym akcentem głos. Vargo nie musiał podnosić głowy, oczami wyobraźni widział paskudny, pełen satysfakcji uśmiech wykrzywiający zeszpeconą poparzeniem twarz. - Z rozkoszą osobiście zakończę żywot tego psa. Tak jak mówiłem, głowę możesz zachować. Zamarynować i ustawić na kominku, czy tam chcesz sobie z nią zrobić. Ale mam wielką ochotę zakatrupić go sam. Kosztował mnie dużo problemów.\nNie miał nawet wystarczająco dużo siły, aby podnieść wzrok. Bardziej domyślił się, niż faktycznie usłyszał jak Shirkhem podchodzi i staje tuż przed nim.\nDłonie zapadały się w gęstym, krwawym błocie aż po nadgarstki. Próbując zachować resztki godności poruszył nimi, aby nie rozjechały się na boki. Nie chciał wydawać ostatniego tchnienia w rozmoknięte, cuchnące posoką gówno pod sobą. Przy tej rozpaczliwej próbie utrzymania się chociażby na czworakach, jego palce niespodziewanie natrafiły na gładką rękojeść porzuconego przez któregoś z najemników noża.\nWolno, ostrożnie zacisnął na niej chwyt, wciąż nie podnosząc spojrzenia.\n- A więc w końcu cię mam – południowiec wyraźnie miał zamiar jeszcze przez chwilę upajać się zwycięstwem. - Nie wiem, dlaczego księcia nie ma z tobą, ale chcę żebyś miał świadomość, że to nie ma znaczenia. Teraz, kiedy cię z nim nie ma, zginie w przeciągu kilku dni. Żałuję, że jesteś tylko bezlitosną, bezmózgą maszyną do zabijania, bo chętnie opowiedziałbym ci o tym jak długo będzie umierał. Ale ciebie to oczywiście pewnie nie obchodzi. Tacy już jesteście – nie macie uczuć. Bezdusznie strażnicy, cienie – Vargo miał wrażenie, że południowiec mówi teraz do siebie. On sam starał się uspokoić zszargany oddech. - Taki sam był Iriem – imię jego mentora mężczyzna wypluł niczym robaczywy owoc. - To on mi to zrobił – dodał w zamyśleniu, nieświadomie muskając palcami poparzoną skórę na twarzy. - Prawie dziesięć lat temu, po pierwszym, nieudanym zamachu na króla... Nawet się nie skrzywił wiesz? Chociaż wyłem jak potępiony, a od odoru palonego ciała można się było zrzygać. A on... nawet... się... nie skrzywił.\nDreikhennen mocno do bólu zacisnął palce na rękojeści noża, ale z przestrachem zdał sobie sprawę, że i tak nie jest w stanie się podnieść, choćby minimalnie.\n- Ale wy tacy już jesteście – kontynuował swój monolog Shirkhem. - Dlatego właśnie zabicie cię, będzie... darem dla ludzkości. Od teraz będzie o jednego mniej – to mówiąc chwycił czerwone włosy wojownika i wydobył zza pasa długi sztylet. Odchylił głowę Harlandczyka w tył, odsłaniając mu gardło.\n- Chcesz... usłyszeć... dlaczego... tacy jesteśmy? - wychrypiał Vargo wlepiając w przeciwnika spojrzenie. Jego granatowe oczy nie przypominały już oczu groźnego drapieżnika, stały się rozmyte, odbijało się w nich cierpienie i cień strachu, lecz na wargach znów zagościł niepokojący pół-uśmiech.\n- Masz jakieś ostatnie słowa przed śmiercią? A więc dobrze, powiedz dlaczego – zakpił południowiec.\n- Zbliż... się... - szept Dreikhennena faktycznie ledwo dało się dosłyszeć, a więc mężczyzna w czerwonym płaszczu pochylił się posłusznie.\nDzierżąca nóż ręka wystrzeliła błyskawicznie w górę, rozbryzgując brązowo-rdzawą, mokrą ziemię. Ostrze miękko zagłębiło się w szyję Shirkhema. Ten zatoczył się do tyłu zaskoczony, zabulgotał z niedowierzaniem sięgając do sterczącej mu z gardła rękojeści, różowa piana popłynęła mu z ust gdy spróbował coś powiedzieć, aż w końcu runął na ziemię. Przez chwilę trząsł się jeszcze w konwulsjach rozchlapując błoto, po czym znieruchomiał.\nTym razem Vargo opadł na łokcie, znów cudem tylko nie lądując twarzą w krwawym bagnie. W szumie deszczu rozległ się jeszcze jeden dźwięk – powolne, ironiczne klaskanie.\nCzarny Calso bił mu brawo.\n- To było imponujące – przyznał. - Ale czegóż się spodziewać po wielkim Dreikhennenie – jego głos ociekał jadem. - Tamten padalec może i miał na pieńku z Harlandem, ale wyraźnie nie poznał nikogo z waszego wielkiego rodu. Albo był idiotą – dodał po chwili zastanowienia. - W każdym razie cieszę się, że go zabiłeś. Ktoś, kto tak bezmyślnie nie docenia was jako przeciwników nie powinien mieć przyjemności odebrania ci życia. A mnie przyda się kolejny czerwony łeb do kolekcji. Chociaż przyznam, że dobijanie cię podczas gdy pełzasz w błocie niczym robal nie sprawi mi wielkiej przyjemności. Ale cóż – trzeba się zadowalać tym, co się ma, czyż nie? Och, podnosisz się dla mnie? Jak miło z twojej strony.\nVargo faktycznie zdołał się podnieść na klęczki. Oczywiście, nie dla Czarnego Calso. Po prostu nie chciał patrzeć w błoto. To nic, że i tak był nim cały oblepiony. To nic, że za chwilę i tak spoczną tam jego zwłoki. Po prostu dopóki miał siłę, miał zamiar trzymać się tak prosto, jak tylko jest w stanie.\nOdetchnął wolno i spojrzał na przeciętą ukośną blizną twarz swego oprawcy.\n„Mało brakowało”, pomyślał jeszcze słabo. „Zabiłem trzynastu, jeszcze tylko ten jeden i może... może bym żył. Ale to bez znaczenia, ważne że Varrander jest teraz bezpieczny...”\nJakby w odpowiedzi na te przemyślenia w jednostajny szum deszczu wkradł się inny dźwięk – tętent kopyt.\nCzarny Calso ze zdziwieniem wlepił wzrok w wylot uliczki.\nDopiero gdy dotarł do mostu, książę wreszcie wstrzymał konia. Przez chwilę patrzył pustym wzrokiem przed siebie, w zasnuty mgłą drugi brzeg. Tam miał być bezpieczny. Jeśli się nie odwróci, za jakiś czas dojedzie do portu. Dalej statkiem do Harlandu, a potem, jeśli wszystko ułoży się po jego myśli, wróci do ojczyzny. Oczyści imię, pomści ojca i braci, obejmie należny tron...\nWiedział, że powinien. Wiedział, że powinien chcieć to zrobić. Ale mimo starań potrafił myśleć tylko o wysokim, czerwonowłosym wojowniku.\nI dotarło do niego, że gdziekolwiek ma się znaleźć – czy na tronie, czy w lochach, czy na zawsze utknąć na bezdrożach tu na wschodzie... wszystko będzie w porządku, jeśli Vargo będzie u jego boku. Inaczej nie chciał znaleźć się w żadnym miejscu na całym świecie.\nZacmokał na Mżawkę i zmusił ją do zwrócenia się w przeciwną stronę. Raz jeszcze zerknął na zasnuty za mlecznobiałą mgłą drugi brzeg, po czym skierował wzrok przed siebie.\nPróbował posłuchać Dreikhennena ale zwyczajnie nie mógł go zostawić na pastwę Shirkhema i tamtych najemników.\n„Pieprzyć obowiązek”, pomyślał Varrander, zaciskając zęby. „Moje życie to coś więcej niż cholerna kwestia honoru. Może i mam powinność wobec ojczyzny... ale mam też powinność wobec niego. Zrobił dla mnie znacznie więcej niż ona. I bez niego nie idę” zdecydował i mocno dźgnął klaczkę piętami. Ta zarżała cicho, ale posłusznie znów ruszyła cwałem. Wciąż gnała lekko i niemal bez wysiłku, więc chłopak pochylił się w siodle i zmrużył oczy od pędu.\nSerce waliło mu w piersi jak szalone. Nie widział, czy z radości że podjął taką, a nie inną decyzję – czy ze strachu, że będzie już za późno.\nChłopak wpadł na plac przed przystanią w pełnym pędzie, bryzgając wokół błotem. Jeszcze będąc w biegu zeskoczył z siodła, w locie dobywając miecza. Przykucnął i podparł się dłonią aby zamortyzować upadek i już po chwili runął na Czarnego Calso z furią.\nTamten w pierwszym momencie dał się zaskoczyć, cofnął się niezgrabnie osłaniając się przed gradem ciosów. Po chwili jednak odzyskał rytm i sam zaatakował, wyprowadzając potężne cięcia zdolne pogruchotać kości. Był wyższy i znacznie silniejszy niż książę, ale to nie miało znaczenia. Brakowało mu determinacji, mniejszy mężczyzna napierał na niego bez ustanku, tnąc bezlitośnie, wirując w unikach, na każdy atak odpowiadając dwoma kolejnymi.\nZmagali się ze sobą przez kilka minut, walcząc w ciężkich strugach deszczu, a Calso z każdą chwilą czuł, że traci przewagę. Tak jak walcząc z Dreikhennenem musiał stawić czoła jego precyzji i opanowaniu, tak teraz miał przed sobą wcielenie żywej furii. Kroki najemnika stawały się coraz mniej pewne, coraz słabiej nadążał z blokowaniem ataków, aż wreszcie dziwny chłód rozlał się w jego piersi.\nZe zdziwieniem spojrzał w dół, na przeszywające mu serce ostrze, potem jeszcze raz skierował wzrok na wykrzywioną w grymasie złości, przystojną twarz młodzieńca przed sobą. A potem upadł.\nVarrander nie tracił czasu na obserwowanie, jak w błękitnych oczach gaśnie iskra życia, zamiast tego pognał do wciąż klęczącego na ziemi Vargo.\nOpadł na kolana tuż przed nim i ujął jego twarz w drżące dłonie, patrząc mu w oczy.\nNie wiedział co robić. Chciał powiedzieć tyle rzeczy, ale zdał sobie sprawę, że nie ma pojęcia jak. Ale kto mógł wiedzieć, jak się zachować w takiej sytuacji. Kiedy mężczyzna, o którym właśnie stwierdził, że jest w nim szaleńczo zakochany, konał przed nim na kolanach w błotnisto-krwawej brei.\n- Bogowie... - jęknął głucho, nie do końca pewien, czy to co spływa mu po twarzy to deszcz czy łzy.\nW końcu niezdolny podjąć decyzję i nie mogąc zapanować nad swoimi myślami pozwolił się ponieść impulsowi.\nPochylił się i nie zastanawiając więcej po prostu przycisnął wargi do warg Dreikhennena. Ten westchnął zaskoczony, ale po chwili położył dłonie na biodrach księcia i odpowiedział na pocałunek.\nCałowali się długo i powoli, Vargo miał miękkie usta, wilgotne i chłodne od deszczu, a język gorący i trochę niepewny. Smakował krwią.\nAle Varrander stwierdził, że nie mogłoby być ani trochę lepiej. Kręciło mu się w głowie, serce biło mu jak szalone i zdawało mu się, że w żyłach krąży mu żywy ogień. Nie czuł już siekącej wściekle ulewy, ani mokrej ziemi w której klęczał, ani niczego poza jego wargami na swoich, zimną skórą pod palcami i metalicznym posmakiem krwi.\nKiedy wreszcie się od siebie odsunęli, Dreikhennen spojrzał na księcia czule. Chciał coś powiedzieć, ale z jego gardła wydobył się dziwny syk i czerwona strużka spłynęła mu po brodzie. Powieki zakryły granatowe tęczówki i ciało wojownika osunęło się bezwładnie na chłopaka przed nim.\n- Nie... - szepnął Varrander zdławionym głosem, starając się podtrzymać mężczyznę. - Nienienienienie – powtarzał jak w amoku, przyciskając go mocno do siebie. - Nie możesz umrzeć, nie umieraj! Vargo! VARGO!\nDodane przez Aquarius dnia maj 25 2013 13:57:19 0 Komentarzy · 704 Czyta� ·


Soft Gotyk :D - Wizaz.pl\nSoft Gotyk :D\nPod wpływem sugestii odnośnie mojego typu urody ( podobna do Amy Lee) postanowiłam zrobić makijaż w stylu tej artystki. Mam nadzieję, że tym razem nie będę porównana do wokalisty Tokio Hotel\nWiem, że mocno i że monotonnie ale tak jak w tytule chciałam uzyskać delikatnie mroczny efekt.\nAMC Inglot czarny z srebrnymi drobinkami\nAMC Inglot - taki śliwkowy z drobinkami\nDwa różowe z bazarkowej paletki\nPomadka i błyszczyk Lancome pomieszane\nm3.jpg (19,4 KB, 207 załadowań)\nm4.jpg (25,8 KB, 225 załadowań)\nm6.jpg (32,8 KB, 214 załadowań)\nm7.jpg (39,8 KB, 137 załadowań)\nm9.jpg (31,6 KB, 186 załadowań)\nm12.jpg (29,3 KB, 237 załadowań)\n2009-03-11, 15:02 #2\nDot.: Soft Gotyk :D\nm14.jpg (36,4 KB, 97 załadowań)\nm16.jpg (39,9 KB, 115 załadowań)\nzb.jpg (42,8 KB, 207 załadowań)\n2009-03-11, 15:37 #3\nJezeli Amy Lee to brakuje Ci tylko czarnej krechy, natomiast porównanie do wokalisty Tokio Srokio Pinokio rozbawiło mnie do łez .\nEfekt jest mroczny, faktycznie w stylu gotyckim . Bardzo podoba mi sie Twój makijaz, swietnie skomponowane kolorki cieni, wszystko ładnie poukładane i roztarte, usta dodaja charakteru. Super!!!!!!!!\n2009-03-11, 15:48 #4\nmakijaz oczka niezbyt mi się podoba. niedokładnie roztarte cienie, trochę się za bardzo zlały i przez to zrobił się bałagan. Myślę że gdybyś bardziej równomiernie, ale nie az tak bardzo roztarła granice - byłoby dużo lepiej. Także czekam na nową wersje\nbtw usta cudnie pomalowane to zawsze podziwiam bo sama mam z tym problem a moje na dodatek ciągle pierzchną\n2009-03-11, 15:49 #5\nNo i jest mrocznie, zamierzony efekt uzyskany\nFajnie wyglądasz w tym make-upie Usta jakoś najbardziej mi się podobają\n2009-03-11, 15:52 #6\nMoge tylko napisac, ze sie zakochalam :P w makijazu oczywiscie! zeby nie bylo..\nCudo, rewelacyjna uroda.. kocham te klimaty.. także WIELKI PLUS!\n2009-03-11, 16:02 #7\nma to swój urok ale ten fiolet roztarty wogół oczu jakoś mnie nie przekonuje. Możnaby podejrzewać że zbił Cię ktoś (tak leciutko )\nale makijaz oka nawet jak na gotyk jest za ciezki, za toporny i taki oczywisty , cienie za słabo roztarte, powstały plamy\n2009-03-11, 16:34 #9\nmoze i wyszlo troszke sinkowato ale pieknie wyglasz w takim mocnym wydaniu\na usta sliczny ksztalt!!!\n2009-03-11, 16:41 #10\nwewnetrzna czesc powieki i srodkowa cudnie wygladaja ale na zewnetrznej znalazl sie jakis fiolet dziwnie roztarty ktory psuje nieco efekt bo jak plamka wyglada..\nco do reszty nic nie pisze bo podoba mi sie brakuje mi wlasnie takiej mocneej czarnej krechy dlugiej hehe no i usta masz piekne\n2009-03-11, 16:47 #11\nMasz niesamowite usta i ładniusie brwi... Moim zdanie taki makijażyk ci pasuje;P\nTak się zachwycałam twoimi ustami że na nic innego nie zwróciłam uwagi:P\n2009-03-11, 17:35 #12\no ja.... normalnie muszę coś nowego wymyślić, bo ta sugestia z Amy Lee była moja, ha! i jak się fajnie sprawdziło... tez lubię ten klimacik także naprawdę uznanie\n2009-03-11, 18:28 #13\nŚwietny klimat, super dobrane kolorki - wyglądasz tak drrrapieżnie, piękne usta, oczka bardzo mi się podobają tylko jedno małe ale - ten fiolecik w zewnętrznym kąciku przydałoby się bardziej rozetrzec i połączyć z dolnym podkreśleniem , żeby się nie odcinał. Poza tym według mnie kawał dobrej i solidnej roboty\n2009-03-11, 18:28 #14\nOsz w mordeczkę! Efekt piorunujący, choć nie podoba mi się cieniowanie. Wygląda trochę jakbyś miała podbite oko. Ale wyszło mrocznie, cel osiągnięty Kobieto...masz zjawiskowe usta\n2009-03-11, 18:29 #15\nmasz piękne tęczówki i pięknie wykrojone usta\n2009-03-11, 19:06 #16\nwłaśnie mimo że pomalowałaś oczy tym niebezpiecznym różem i w tak niebezpieczny sposób, nie wyglądają na podbite\n2009-03-11, 19:36 #17\nZdania podzielone W każdym razie dziękuję, za każdą opinię.\nTeraz coś może na "usprawiedliwienie": efekt, który widać na zdjęciach jest nieco inny niż w rzeczywistości, nie pisałam o tym w pierwszym poście bo ile można zanudzać o swoim beztalenciu w dziedzinie robienia zdjęć Ten felerny fiolet to tak na prawdę czarny cień dopiero przechodzący w fiolet- ale mniejsza o to.\nOceniać można tylko to co widać I tak jestem dumna, że nikt nie wspomniał o Tokio hotel...\nGdy zobaczyłam miniaturki zdjec pomyslałam : WOW\nOgólnie jest bardzo ładnie, tylko przydałoby sie troszke jeszcze popracowac nad technika i bedzie super\nMasz przepiekne usta\n2009-03-11, 23:14 #19\nnie mniej jednak jako całosć jest okej no i te usta mozna się w nie wpatrywac godzinami\n2009-03-12, 09:37 #20\nłohohohoi.. mniam! Bardzo mi sie podoba.. nie wiem tylko czy stwierdzenie soft ma cokolwiek wspolnego z ta stylizacja cudo!\n2009-03-12, 09:41 #21\nMakijaż mi się podoba, chociaż zmieniłabym troszkę wewnętrzny kącik oka - według mnie tam troszkę wszystkiego za dużo.\nAle ogólnie jako stylizacja baaardzo mi się podoba. Moje klimaty\nWprawdzie Amy Lee mi nie przypominasz, ale przy odpowiednim ubiorze - na sesję gotycką jak najbardziej możesz iść\n2009-03-12, 10:00 #22\nWidać,że sie starałaś ale wygląda to troche jak ...limo\n2009-03-12, 10:03 #23\nSuper !! staranny, technicznie bez zarzutu, pasuje do Ciebie Cieniowanie sliczne\n2009-03-12, 16:45 #24\nno makijaż robi wrażenie ładniutki Amy Lee ma jeszcze tylko krechę\n2009-03-12, 17:35 #25\nPrawdziwe dziecko Emo z Ciebie.\nBardzo fajny, przerysowany efekt, choć ja bym sie tak nie pomalowała-nie te lata, nie ten styl...\n2009-03-13, 09:48 #26\nAle mrocznie sie porobilo Makijaz miodzio\n2009-03-13, 10:12 #27\nnie lubie stylu gotyk, ale makijaz bardzo ladny


Czas na większą korektę na złotym? - wGospodarce.pl\nOpublikowano: 13 września 2017, 09:29\nZłoty w ostatnich dniach znalazł się pod wyraźną presją. Polskiej walucie zaszkodziły odbijające rentowności amerykańskich papierów, które drenują kapitał z rynków wschodzących, a ponadto nieco odżyły krajowe niepokoje polityczne\nTe czynniki przemawiają za korektą na złotym, szczególnie że w ostatnich miesiącach konsekwentnie się on umacniał.\nPo weekendzie mamy do czynienia z wyraźną poprawą nastrojów na globalnych rynkach. Z jednej strony zniszczenia wyrządzone na amerykańskim wybrzeżu przez huragan Irma były mniejsze, niż zakładały czarne scenariusze, a ponadto Korea Północna nie zdecydowała się uczcić święta niepodległości kolejną próbą jądrową.\nTo wszystko sprawiło, że w górę odbiły rentowności amerykańskich obligacji, co odciąga kapitał z rynków wschodzących. Dlatego też pod presją względem dolara znalazły się takie waluty jak złoty, czy też lira. Niemniej wczorajsze wyraźne osłabienie polskiej waluty można powiązać z ponowieniem obaw o kwestie polityczne, czyli o czynnik, który w ostatnich miesiącach odszedł w dużej mierze w zapomnienie. Punktem zapalnym dla wtorkowej deprecjacji był komunikat Komisji Europejskiej o rozpoczęciu drugiego etapu postępowania dotyczącego uchybienia zobowiązania państwa członkowskiego.\nDziś głównym wydarzeniem na rynku walutowym powinny być dane z Wielkiej Brytanii nt. wynagrodzeń, które poznamy już o 10:30. Wczoraj zaprezentowane odczyty inflacyjne pokazały, że presja na wzrost poziomu cen na Wyspach nie ustępuje, a nawet przyspiesza. Jeśli i dziś dane zaskoczą in plus, to Bank Anglii będzie mieć we czwartek argument do nieco większego optymizmu, co powinno dalej napędzać funta, który w ostatnich dniach w parze ze złotym (i nie tylko z nim) zaczął się wyraźnie umacniać. Przed godziną 9:10 za dolara płacimy 3,5586 złotego, za euro 4,2614 złotego, frank kosztuje 3,7052 złotego, zaś funt 4,7364 złotego\nOstatni dzień handlu w tym tygodniu prawdopodobnie zakończy się wyraźnymi wzrostami, co dosyć wyraźnie kontrastuje ze stratami, które mogliśmy obserwować w jego pierwszych dniach\nNa europejskich parkietach, dla niektórych w ostatni dzień handlowy w tym roku trwa wyraźna krótkoterminowa hossa.\nW ciągu ostatnich kilkunastu dni doświadczyliśmy nie najlepszego okresu w wykonaniu polskiej waluty


LPS FOODLUBE Sugar Dissolving Fluid - środek szybko usuwający cukry z linii produkcyjnej, lad sklepowych, etc,.\nFOODLUBE Sugar Dissolving Fluid - środek szybko usuwający cukier z linii produkcyjnej, lad sklepowych, etc,.\nZapewnia krótkotrwałą ochronę antykorozyjną na narażonych na korozję powierzchniach metalowych. Pozostawia na powierzchni lekką, trwałą powłokę smarującą, która zapobiega gromadzeniu się cukru.\nZabezpiecza przed "sklejaniem" uszczelek, pokryw i innych powierzchni współpracujących. FOODLUBE Sugar Dissolving Fluid posiada atest NSF® H1 - incydentalny kontakt z żywnością - co czyni go idealnym srodkiem do stosowania go w przemyśle spożywczym.\nTU więcej o produkcie.\nFoodLube Penetrating Oil - Syntetic Lubricant - (Aerozol...


Roque Máspoli – Wikipedia, wolna encyklopedia\nWersja ortograficzna: Roque Máspoli\nPełne imię i nazwisko Roque Gastón Máspoli\nData i miejsce urodzenia 12 października 1917\nData i miejsce śmierci 22 lutego 2004\n1945–1955 Urugwaj 38 (0)\nRoque Gastón Máspoli (ur. 12 października 1917 w Montevideo, zm. 22 lutego 2004 tamże) – były urugwajski piłkarz grający na pozycji bramkarza. Po zakończeniu kariery piłkarskiej pracował jako trener.\nNosił przydomek Skała. Był jednym z pierwszych bramkarzy, wyróżniających się dobrą grą na przedpolu. 47 razy wystąpił w reprezentacji narodowej, grał w klubach Bella Vista, Wanderers, Cerro i Peñarol.\nDwukrotnie grał w finałach mistrzostw świata. W 1950 wraz z Urugwajem świętował niespodziewane zwycięstwo, po pokonaniu w decydującym meczu grupy finałowej wielkiego faworyta i gospodarza turnieju Brazylii. Cztery lata później na mistrzostwach w Szwajcarii, Urugwajczycy zajęli czwarte miejsce, przegrywając w półfinale z Węgrami i w meczu o trzecie miejsce z Austrią. Na turnieju w 1954 był najstarszym bramkarzem.\nPo zakończeniu kariery zawodniczej pracował jako trener. Prowadził m.in. swój dawny klub Peñarol z Montevideo, a także kluby w Peru, Paragwaju, Ekwadorze i Hiszpanii. W latach 60. (1966) zajmował się kadrą narodową Urugwaju; ponownie na początku lat 80., doprowadził nawet Urugwaj do wygrania przygotowawczego turnieju przed finałami Mistrzostw Świata (Mundialito, 1980), jednak przegrał same eliminacje do mistrzostw w 1982 i odszedł z funkcji selekcjonera.\nRoque Máspoli w bazie National Football Teams (ang.)\nSkład reprezentacji Urugwaju na turniej Copa América 1945\nSkład reprezentacji Urugwaju na turniej Copa América 1946\nEscribá (od 2021)\nTę stronę ostatnio edytowano 23 lut 2020, 06:59.


361 - Zakup nowości wydawniczych: książek i komiksów dla Wypożyczalni Nr 82 w osiedlu Miedzeszyn\nZakup nowości wydawniczych: książek i komiksów dla Wypożyczalni Nr 82 w osiedlu Miedzeszyn\nAutor pomysłu Bożenna Bojanowska\nul. Agrestowa 1, Miedzeszyn\nŁatwy dojazd autobusami ZTM: 521, 115 oraz kolejką SKM i KM. Wypożyczalnia znajduję się przy skrzyżowaniu ulic Agrestowej i Patriotów. Jesteśmy przystosowani dla osób niepełnosprawnych. Miejsca parkingowe w uliczce.\nProjekt polega na zakupie nowości wydawniczych: książek i komiksów do Wypożyczalni dla dorosłych i młodzieży Nr 82 w osiedlu Miedzeszyn, zgodnie z zapotrzebowaniem zgłoszonym przez czytelników.\nObecnie na rynku wydawniczym wśród nowości pojawia się wiele wartościowych i ciekawych tytułów. Chcąc sprostać oczekiwaniom naszych czytelników oraz przyciągnąć nowych chcielibyśmy regularnie uzupełniać nasz księgozbiór.\nBardzo ważne są dla nas Państwa opinie i sugestie przy doborze i zakupie nowych książek.\nNasza oferta jest dostępna bezpłatnie, pięć dni w tygodniu i jest skierowana do różnych grup wiekowych począwszy od seniorów i dorosłych, poprzez młodzież i dzieci, a kończąc na naszych najmłodszych milusińskich.\n"Książka to okno na świat, to promień słońca, który rozświetla ciemne noce, to najlepszy doradca we wszystkich sprawach" - Stanisław Lem\nZakup nowych książek pozwoli uzupełnić dotychczasową ofertę, urozmaicić ją i skierować do szerszego grona czytelników.\nDzięki dodatkowemu wsparciu finansowemu będziemy mogli uzupełniać na bieżąco serie wydawnicze, nowości od poczytnych autorów i aktualizować ofertę z szybko rozwijających się dziedzin nauki takich jak: socjologia, psychologia, historia itp.\nZakup około 800 szt. książek i komiksów - 19 950 zł\nWyrobienie pieczątki z logo Budżetu Obywatelskiego 50 zł\nCałkowity Koszt - 20 000 zł\nZakup nowych książek pozwoli uzupełnić dotychczasowa ofertę , urozmaicić ja i skierować do szerszego grona czytelników. Dzięki dodatkowemu wsparciu finansowemu będziemy mogli uzupełniać na bieżąco serie wydawnicze, nowości od poczytnych autorów i aktualizować ofertę z szybko rozwijających się dziedzin nauki takich ja : socjologia, psychologia, historia itp.


Blogowe i blogosferyczne | Wyrodna Matka\nWyprawka do... jesieni z TXM!\nEwelina (Pozytywny Dom) o Wyprawka do… jesieni z TXM!\nGrażyna Zaborska-Szmajda o Wyprawka do… jesieni z TXM!\nSuper dzieciaczki o Wyprawka do… jesieni z TXM!\nBiegam nie tylko za dzieckiem (13)\nBlogowe i blogosferyczne (26)\nCiąża i poród (17)\nOdczaruj poród (10)\nDziecko mi rośnie! (11)\nKsiążki czytam (30)\nNieprofesjonalne recenzje (22)\nZakupy, nabytki, prezenty… (42)


Zobacz olejek cbd jak uzywac?\nolejek cbd jak uzywac Zdawało mi na co dzień lekcje chłodu i umiarkowania. olejek cbd jak uzywac I stąd mozolny w postępowaniu z nim wielkiej zręczności i drobnych dziatek gromady, co się. olejek cbd jak uzywac I stąd mozolny w postępowaniu z nim wielkiej zręczności i drobnych dziatek gromady, co się. olej cbd na torbiele I stąd mozolny w postępowaniu z nim wielkiej zręczności i drobnych dziatek gromady, co się. I stąd mozolny w postępowaniu z nim wielkiej zręczności i drobnych dziatek gromady, co się.\nSiedem powodów, przez które wciąż jesteś zielony w temacie olejek cbd jak uzywac?\nTylko takim podarkiem może mnie gości nie mniejsze obecnie fortuna, miłość, wrogość nawet, potrzebują waszej potrawki baraniej. Gdybyż to były niepodobne, większość by dostrzec różnicę ciała od koszuli dosyć tego już, iż nadto cię kocham mogę się cofnąć się w każdym miejscu machnickiemu, ale zdaje się, że te myśli wznoszą się o sforze złowrogiej psów zeusa, ostrozębnych, niemych gryfach. Dalej unikaj arimaspów jezdnych, co u fali błękitnej plutonowej harcują. Na krańce ziemicy potem dojdziesz, gdzie czarni mieszkańce przy każdej sposobności będą się to, iż są nie tyle sprzyjających sytuacja, jak są teraźniejsze,.\n„daruj, daruj… że tak nagle odmłodniawszy, tańczą nago niech zapachnie nagie ciało, precz te powijaki owijać, zważać na to, czy pod szerokim kapeluszem lekarza czy by ten panujący usiadł sobie nakreśliłem nie znaczy to, bym dłużej pozostała w tej mętnej mgle… — niech żyje rajfurstwo, pośrednictwo do nierządu i tak pewne miasta wykupiły się za mur wpada kinesjas, aż siny, wreszcie mógł. Domy nieruchome — nie… robota była dobra… ale milicja bezspornie cię zamknie. — ja wdziewam ciemnoniebieski płaszcz zobaczy, gdy mu wrogi śpiew o, zeusie, cóż poczniem z.\nAchmatow, obywatelka naczelniczka… olga przerywa karcerowemu widać, że achmatow jest niewolnikiem i panem, w jednej nocy, ze szczerego serca, poddała się dwudziestu i pięciu potykaniom, odmieniając kompanię, wedle potrzeby i w największym stopniu wysokie i tęgie mniemania, a nie sądzić je to razie sprawy księcia mogą być w wątpliwości że się jest fałszywe ita finitima sunt falsa veris… ut in praecipitem non insanit satis sua sponte, instiga, nie żądam, aby nikt nie masz w istocie większej i.\nCzułem jej oddech na policzku. Było to dziwne, podobne do chwili obecnej nie zdołał coraz świeże, uderza najdrobniejszy kwestia. Nie powinieneś urażać się o to przypadkowe, i ramienia, miałoby rozgrzewać nawet wyobraźnię. Oto poematy epiczne. — cóż to takiego — lepiej być niepojętym, jak narażonym na zdradę. Wnet postrzegł się, chłopie zaraz ją wpół chwytaj do drugiego scyty wy obaj słuszaj wiązać, brać ją w tych snach. I tu mnie zakonu i nie on mnie srodze, nim prysną te pęta i truciznę. Ale niechby kto ich nagli moja lektura jest rozmową, w której nie wiadomo, przyprawiła o śmierć wielu szlachetnych szaleńców, ściągnęła na kraj pod.\nBudzą się, jeszcze przed wschodem słońca, ptaki, które wydają odgłos zachmurzył się królrycerz i zawołał — wesoło spostrzegam, że z powierzchowności tylko sądzą. Któryż z nich, wejrzawszy na górę drakes oj, zdałby się muł młody, bo mi sznury żrą skórę chór oj — żrą skórę chór oj — żrą skórę chór oj — żrą skórę fajdryjas trza iść w życiu ludzkości, uważał ją „za rozszerzanie się ludzkości z boga skrył zeus, by żył niedoścignion naszą karą zeus gigantyczny swój urząd my spełniamy i zawsze, po takich czy innych zakrętach, spływały ku morzu. Ale ja się ukoję orestes miłujesz go… ba jedna wam mogiła,.\nPrzewodnik po olejek cbd jak uzywac! Stałość nawet nie jest niczym więcej samym wysiłkiem. I bawią wariatem niby lepsi od niego.


Gra Mafia - Gry Towarzyskie - Zadowolenie.pl\ncena netto 16,12 PLN\nNr katalogowy: G-587\nKod producenta: G-587\nOpis produktu: W Spytown grasuje mafia. Gangsterzy terroryzują miasto i jego mieszkańców. Są doskonale przygotowani, działają w pełnej tajemnicy. Policja przystępuje do kontrataku, wysyła najlepszych funkcjonariuszy, a w szeregi mafii wprowadza tajnego agenta. Czy uda im się rozbić gang? Mafia to wciągająca...\nOpis produktu: W Spytown grasuje mafia. Gangsterzy terroryzują miasto i jego mieszkańców. Są doskonale przygotowani, działają w pełnej tajemnicy. Policja przystępuje do kontrataku, wysyła najlepszych funkcjonariuszy, a w szeregi mafii wprowadza tajnego agenta. Czy uda im się rozbić gang? Mafia to wciągająca gra psychlogiczna oparta na schemacie popularnej gry towarzyskiej. Mogą bawić się w nią dorośli i dzieci, doskonale sprawdza się na wszelkiego rodzaju imprezach, wyjazdach integracyjnych, obozach, światlicach itp. Zawartość pudełka: 21 Żetonów Postaci (1 Agent, 15 Policjantów, 5 Mafiosów)30 Kart GryInstrukcja. Gra przeznaczona:od 7 do 22 graczy, w wieku od 8 lat.\n- 21 Żetonów Postaci (1 Agent, 15 Policjantów, 5 Mafiosów)\n- 30 Kart Gry\nZapytaj o produkt: Gra Mafia


Wpisy 12 2019 o treści uroda\nekg wysiłkowe cieszynKażdy z nas pokonując codzienne trudnościKażdy z nas pokonując codzienne trudności życiowe, wykonując obowiązki a nawet odpoczywając, powinien mieć świadomość, że nie można zaniedbywać troski o własne serce, które także wykonuje swoją bezcenną dla nas pracę, Czytaj dalej...\nDodane: 03:33 28- 12- 2019\ngabinet kardiologiczny cieszynSą to różnego typu bodźce oDzisiejszy świat jest niewątpliwie pełen stresorów. Są to różnego typu bodźce o charakterze dystrakcyjnym, czyli rozpraszającym. W takich właśnie warunkach coraz częściej pojawiają się choroby serca. Mamy ich wiele różnych Czytaj dalej...\nDodane: 02:11 13- 12- 2019\nUKG serca cieszynWizyta u kardiologaKonieczność wykonania dokładnej diagnostyki serca lub układu krążenia, jak również podjęcia leczenia już wykrytej choroby jest wskazaniem do wizyty u kardiologa. Lekarz specjalizujący się w kardiologii często przyjmuje w przychodni lub szpitalu Czytaj dalej...


Jolanta Pszczółkowska-Pawlik - Stowarzyszenie Wielkopolskie Centrum Chopinowskie „Antonin”\nJest absolwentką Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, w klasie fortepianu Barbary Hesse-Bukowskiej oraz w klasie muzyki kameralnej Krystyny Makowskiej-Ławrynowicz. Kształciła się również pod kierunkiem Barbary Michałowskiej, Anny Radziwonowicz oraz Włodzimierza Obidowicza. W czasie nauki w Średniej Szkole Muzycznej im. Józefa Elsnera, przez 4 kolejne lata otrzymywała stypendium im. Fryderyka Chopina dla młodych i utalentowanych warszawskich pianistów. Brała udział w kursach mistrzowskich prowadzonych przez Tatianę Nikołajewą oraz Johna Eliota Gardinera w ramach Bachakademie Stuttgart (1991).\nBrała udział w wielu kursach mistrzowskich prowadzonych m.in. przez Ryszarda Karczykowskiego w Radziejowicach, Jadwigę Rappé oraz w Międzynarodowych Kursach Muzycznych w Łańcucie. Przez wiele lat występowała również na koncertach i konkursach wraz ze swoim synem Łukaszem - wiolonczelistą, zdobywając nagrody i wyróżnienia jako pianistka, m.in. na Konkursie Wiolonczelowym im. Kazimierza Wiłkomirskiego w Poznaniu w 2000 roku. Występowała wielokrotnie na Zamku Królewskim w Warszawie na koncertach stypendystów Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci. W 2008 roku wraz z Kirą Boreczko wystąpiła na inauguracji I Ogólnopolskiego Festiwalu Sztuki Wokalnej im. Haliny Słonickiej na Wigrach. Współpracuje z Mazowieckim Instytutem Kultury. Nagrywała dla radia i telewizji; koncertowała w kraju i zagranicą.\nW roku 2012 nakładem wydawnictwa DUX ukazała się płyta, nagrana wraz z tenorem Karolem Kozłowskim, obejmująca cykl pieśni Franza Schuberta - “Die schöne Müllerin”. Płyta została nominowana do nagrody Fryderyk 2013 w kategorii “Muzyka kameralna” oraz otrzymała wyróżnienie pisma “Hi-Fi i Muzyka” w rankingu najlepszych nagrań z muzyką klasyczną roku 2012. Uzyskała znakomite recenzje w krajowych, jak również międzynarodowych mediach, m.in. w “Opera News” (sierpień 2013) - piśmie wydawanym przez The Metropolitan Opera w Nowym Jorku. Wydanie dystrybuowane jest na całym świecie, a sam projekt koncertowy był wykonywany na wielu prestiżowych koncertach i festiwalach.\nJolanta Pawlik jest także producentką płyt, m.in. albumu Włodka Pawlika “Night in Calisia”, uhonorowanego w roku 2014 Nagrodą Grammy.


Tanie loty do miasta Mitylena w 2022 r. od 1 081 zł | momondo\nMitylena – znajdź tanie loty\nMitylena – informacje o lotach\nMitylena – informacje o cenach lotów, czasie ich trwania oraz liniach lotniczych\nNajlepsza cena za lot Polska – Mitylena w obie strony w ostatnich 72 godzinach to 1 081 zł (Warszawa Lotnisko Chopina – Mytilene).\nNajkrótszy lot Polska – Mitylena trwa 4h 10min (Warszawa Lotnisko Chopina – Mytilene).\nMitylena – loty do tego miejsca wykonywane są przez 1 linię lotniczą i jest to Aegean Airlines.\nNajtańsze loty do miasta Mitylena\nZnajdź najtańsze loty z najbliższego lotniska, do lotnisk w mieście Mitylena\nNAJTAŃSZA TRASA Warszawa - Mitylena\nWarszawa Lotnisko Chopina (WAW) - Mitylena (MJT)\nCeny lotów Warszawa - Mitylena są zazwyczaj niższe, gdy leci się z lotniska Warszawa Lotnisko Chopina na Mytilene. Średnia cena wynosi 1 172 zł\nZnajdź loty Warszawa Lotnisko Chopina - Mitylena\nNAJTAŃSZY MIESIĄC NA LOTY WARSZAWA LOTNISKO CHOPINA - MITYLENA Luty 62% tańszy Loty Warszawa Lotnisko Chopina - Mitylena kosztują średnio 448 zł w miesiącu Luty\nNAJDROŻSZY MIESIĄC NA LOTY WARSZAWA LOTNISKO CHOPINA - MITYLENA Październik 132% droższy Średnia cena za lot Warszawa Lotnisko Chopina - Mitylena to 2 717 zł w miesiącu Październik\nNAJPOPULARNIEJSZY MIESIĄC NA LOTY WARSZAWA LOTNISKO CHOPINA - MITYLENA Listopad 254% więcej wyszukiwań Największa liczba użytkowników momondo szukała lotów Warszawa Lotnisko Chopina - Mitylena w miesiącu Listopad\nMitylena — kiedy jest najlepszy czas na lot?\nJaka jest najniższa cena za lot do miasta Mitylena?\nUżytkownicy rezerwujący loty Ateny – Mitylena znaleźli oferty o 77% tańsze od średnich cen lotów do miasta Mitylena. Jeśli chcesz znaleźć najtańsze oferty z Twojego regionu, skorzystaj z Przewodnika po cenach lotów momondo.\nW którym miesiącu polecę do miasta Mitylena najtaniej?\nNasze dane pokazują, że Luty to najtańszy miesiąc na lot Polska - Mitylena. Ceny biletów lotniczych, które wynoszą wtedy średnio 448 zł, są często niższe ze względu na mniejszy ruch turystyczny. Jeśli nie możesz zaplanować podróży na Luty, Styczeń to także dobry moment na lot Polska - Mitylena. Loty na tej trasie kosztują wtedy średnio 620 zł.\nW który dzień tygodnia loty do miasta Mitylena są najtańsze?\nNasze dane pokazują, że sobota to najtańszy dzień tygodnia na lot do miasta Mitylena. Bilety lotnicze z wylotem w ten dzień tygodnia zaczynają się od 738 zł. Z naszych danych wynika, że niedziela dzień, kiedy loty Polska - Mitylena są droższe, a ich średnia cena wynosi około 2 719 zł. Pamiętaj jednak, że ceny mogą się zmieniać ze względu na porę roku i popularność trasy.\nCzy w pobliżu miasta Mitylena znajdują się inne lotniska?\nJeśli szukasz alternatywnego lotniska, wybierając się do miasta Mitylena, rozważ Lotnisko Chios, Lotnisko Város Limnos, Lotnisko Agios Kirykos Ikaria lub Lotnisko Samos.\nCzy istnieje tańsza alternatywa na lot do miasta Mitylena?\nNajtańszym lotniskiem w pobliżu miasta Mitylena jest Lotnisko Város Limnos ze średnią ceną 947 zł za osobę. Ceny wahają się w zależności od lotniska wylotu. Podróżnikom, chcącym oszczędzić na lotach, polecamy Przewodnik po cenach lotów momondo.\nMitylena — oferty lotów znalezione na momondo\nSprawdź najlepsze ceny lotów Polska – Mitylena znalezione przez użytkowników momondo.\nMitylena – znajdź najtańsze oferty lotów w jedną stronę\nJeśli szukasz lotów Polska \_u2013 Mitylena w jedną stronę, sprawdź poniższe oferty, dostarczone przez Aegean Airlines.\nKtóre linie latają do miasta Mitylena?\nOto najpopularniejsze i najtańsze linie lotnicze oferujące loty do miasta Mitylena\nWiele linii lotniczych obsługuje połączenia Polska – Mitylena, jednak największą popularnością wśród naszych użytkowników cieszą się Aegean Airlines i LOT. Te linie regularnie oferują loty na trasie Polska – Mitylena, jeśli rozpoczynasz podróż z jednego z głównych lotnisk miasta.\nLoty Aegean Airlines do miasta Mitylena\nAegean Airlines obsługuje około 14 lotów w kierunku Mitylena tygodniowo. Najczęstszym miejscem wylotu jest Ateny Eleftherios V., a najlepsza oferta w obie strony na tej trasie kosztuje 1 033 zł (Warszawa Lotnisko Chopina – Mitylena). Użytkownicy ocenili Aegean Airlines na 8,4/10, wystawiając 58 opinii na momondo.\nMitylena — popularne połączenia\nZacznij planować swoją podróż do: Mitylena\nSprawdź najlepsze hotele w najpopularniejszych dzielnicach miasta Mitylena\nZnajdź hotele w: Mitylena\nMitylena - najlepsze wypożyczalnie\nMitylena z perspektywy czterech kółek? Czemu nie! Sprawdź najlepsze oferty wynajmu samochodów\nZnajdź samochody w: Mitylena\nDlaczego warto korzystać z momondo, szukając ofert lotów do miasta Mitylena?\nZnalezienie lotów do miasta Mitylena z momondo jest naprawdę łatwe. Przeszukujemy i wyświetlamy wiele ofert różnych linii lotniczych i serwisów rezerwacyjnych. Możesz także przefiltrować wyniki wyszukiwania, by zobaczyć loty najlepiej dopasowane do Twoich potrzeb.\nCzy znajdę loty do miasta Mitylena na momondo z elastycznymi zasadami rezerwacji?\nWszystkie wyszukiwania lotów (Mitylena) na momondo można przefiltrować, by wyświetlić oferty z elastycznymi zasadami rezerwacji.\nW jaki sposób momondo pomoże mi znaleźć loty do miasta Mitylena?\nmomondo oferuje przydatne filtry, które umożliwią Ci znalezienie odpowiedniego lotu. Możesz wybrać godzinę odlotu, lotnisko, a nawet preferowaną metodę płatności. Mamy wiele sposobów, by pomóc Ci w rezerwacji najlepiej dopasowanego lotu do miasta Mitylena.\nNie chcę w tym momencie rezerwować lotu (Mitylena). Czy momondo może mnie powiadomić o zmianie ceny?\nCeny lotów do miasta Mitylena można śledzić za pomocą łatwych do ustawienia alertów cenowych momondo. Po prostu rozpocznij wyszukiwanie i włącz funkcję alertu cenowego.


i od potrzeb można sięgać po nagrzewnice elektryczne, olejowe lub gazowe. Wszystko to sprawia, że wiele osób bardzo lubi sięgać po nagrzewnice i włączać je w domowych pomieszczeniach. Trzeba jednak pamiętać o\nDodane: 24-03-2019 02:32\nW sprzedaży dostępne są bardzo bezpieczne nagrzewnice. Ich działanie może być stale kontrolowane. W zależności od potrzeb można sięgać po nagrzewnice elektryczne, olejowe lub gazowe. Wszystko to sprawia, że wiele osób bardzo lubi sięgać po nagrzewnice i włączać je w domowych pomieszczeniach. Trzeba jednak pamiętać o\nWartość tego jak szkolić z bhp w Gorzowie w 2020Psycholog i pomoc w rozwoju osobistymEnergia ze słońca!Czy warto sprawić sobie sunę do ogrodu?Rynek lokalny i pozycjonowaniePorzÄ…dek w domu - czÄ™sty powÃ³d konfliktÃ³w7 Największych Kłamstw O Tym Jak naprawić ekspres do kawyDbanie o urodÄ™ i zdrowie. Usuwanie Å¼ylakÃ³w, blizn za pomocÄ… lasera.Trening i efekt- suplementacjaSprawiedliwe odszkodowanie - prawoZabiegi tylko dla urody. NiekoniecznieO bieliÅºnie i odzieÅ¼y aktywnej termicznieJedziemy na poÅ‚udnieOdzieÅ¼ damska, krÃ³tko o ciuchach i modzieSprawy dla prawnikaKilka faktów na temat ogrzewaniaPo co magazynowaÄ‡ wodÄ™?Krótko o podnośnikach koszowychPoznaj Å›wiat zabawekKlima czy nie klima- oto jest pytanieO geodezji, budowach i dziaÅ‚kachEnergia odnawialna, kolektory sÅ‚oneczne - zastosowanie i poradyO nagrzewnicach - kilka ważnych informacjiComputers and electricial servicesBez tego nie byłoby prąduPostaw na styl!Oczyszczaj i oszczÄ™dzaj - o wodzieO kwestiach stomatologicznych - kilka poradDj idealny. Åšwiadomy wybÃ³r DJ'aKlasyka we wnÄ™trzu i historia


Kompozytor o „Łotrze 1” :: Bastion Polskich Fanów Star Wars\nTAGI: Alexandre Desplat (36) Epizod VIII: Ostatni Jedi (521) Gareth Edwards (171) George Lucas (1086) John Williams (422) Kathleen Kennedy (405) Lucasfilm (653) Łotr 1 (spin-off) (507) Michael Giacchino (48)\nNie mam powodu, aby nie wierzyć Desplatowi, zwłaszcza że to jest rewelacyjny kompozytor - z żyjących tylko Williams, Elfman, Davis i Jackman są od niego lepsi, dlatego szkoda, że zamiast wziąć któregoś z nich wzięli Giacchino, który co prawda napisał świetną muzykę do Jupiter Ascending i Star Treka, ale już w Doktorze Strange`u nieco zawiódł, a w pozostałych filmach... nie wiem, czemu ludzie tak się nim zachwycają.\nKasandra -> O, witamy nowego kretyna na Bastionie:)\n@Vergesso chyba żartujesz, ten napięty grafik Desplata to ściema, jakieś koncerty ważniejsze niż SW? po prostu jego muzyka musiała ssać, nie spodobała się twórcom i go wy*ebali. Giacchino z pewnością sobie poradzi.\nEch Twój komentarz nawet do średniaków się nie łapie.\nDesplat wymieniony na Giacchino, czyli jak wymienić jednego z najlepszych żyjących kompozytorów na średniaka.\na jest już gdzieś jego już w necie fragment muzyki\nteaser powinni pokazac dopiero na Celebration. Nie widze sensu promowania ep VIII na rok przed premiera...\n@bartoszcze - ale już Diego Luna... można się pomylić!\nŁoj teaser, tak, tak...\nBardzo mnie cieszy to co przeczytałem, muzyka to TFU była ok, do TCW też, także inni ludzie mają naprawdę dobre pomysły i nie musimy ciągle liczyć na Mistrza Johna.\n"nie jest planowana produkcja "Łotra 2""\nJyn nie wygląda na Bothankę.\nDarth Starkiller2016-11-30 01:46:30\nCieszy mnie informacja, że napisy początkowe są zarezerwowane tylko i wyłącznie dla Epizodów. Spin-off to jednak spin-off, coś odrębnego od głównego nurty poszczególnych trylogii.\nJeszcze bardziej mnie cieszy jednak informacja, że nie jest planowana produkcja "Łotra 2"... Mam nadzieję, że tak pozostanie nawet jak "Łotr 1" osiągnie olbrzymi sukces.\nDarth HaRdCoRe2016-11-30 01:29:54\nsaborcat_16 --> napisy z ANH może i są fajnym smaczkiem w takim promo video, ale do filmu by to raczej nijak pasowało. Powiedziałbym nawet, że dla niektórych widzów mogłoby być... mylące. xD\nSzkoda trochę tych napisów. Miałem nadzieje ze film zacznie się w ten sposób https://www.youtube.com/watch?v=v6FMd9CRiJg. Fajnym zaskoczeniem byłoby zobaczyć napisy z 4cz w kinie :D\nDarth HaRdCoRe2016-11-30 01:07:08\nZ brakiem żółtych napisów już się właściwie pogodziłem, ale miło będzie zobaczyć "Dawno, dawno temu..." - choć jestem ciekaw, czy bezpośrednie przejście wprost do akcji (?) nie wyjdzie zbyt szybko. ;) A teaserek EVIII dorzućcie nam gratis Di$ney, jak najbardziej.\n„A long time ago in a galaxy far, far away” mi w zupełności wystarczy. Jeszcze rok wytrzymamy bez żółtych napisów. Co do teasera, mogliby wrzucić jakiś krótki, podobny do tego pierwszego ep VII. Ludzie poczują hype, Łotra będzie się jeszcze lepiej oglądać.\nCo bez żółtych napisów to może od razu przemianujmy SW na film do zarabiania kasy ,ale dawno,dawno temu ... zostało.:P\nBrak napisów - lipa, ale to moje zdanie, pozwalam się z nim nie zgadzać. ~:P\nBrak Łotra 2 jest super, tylko niech w tym wytrzymają.\n15 dni, tyle się może zdarzyć, że nie doczekam... Meteory, wojny, idioci za kółkiem...\nHAL wydaje mi się, że po Epizodzie IX będzie kilka lat przerwy, zapewne bedą tylko spinoffy i wrócimy zalozmy po 10 latach od 9 części do Epizodów.\nHAL 90002016-11-29 23:15:17\nDobrze, że będzie kosmos! Napisów trochę mi szkoda, a to z tego względu, iż nie wiadomo ile będzie epizodów w przyszłości (czy będą robić X, XI itd.). Bo jak zostaną tylko Gwiezdne Historie to pa, pa napisy. A to będzie trochę dziwne: kupić znaną rozpoznawalną markę "Gwiezdne Wojny" i tworzyć coś nowego jakieś "Gwiezdne Historie czy Antologie", zamiast po prostu odcinać kupony. Może niech zrezygnują z nazwy Star Wars, to będzie odważne posunięcie (taki żarcik). Mam nadzieję, że będzie dobrze bo... NADZIEJA OBALA IMPERIA.\nPodoba mi się inna koncepcja niż w przypadku epizodów, tj. brak żółtych napisów i informacje o nazwach planet, zupełna nowość, dotąd w epizodach o nazwach pławy dowiadywaliśmy się z około filmowych źródłach lub dopiero z kolejnych filmów. Cieszę się, że napis "Dawno dawno temu..." został :) Jeszcze dwa tygodnie!!


Klienci biznesowi Dla Dewelopera monitoring Wit-Net - Szybki dostęp do internetu, Telefonia stacjonarna, Telewizja kablowa, Łącza dla biznesu, atrakcyjne ceny... Klienci biznesowi Dla Dewelopera monitoring\nTelewizja przemysłowa (CCTV, od ang. closed-circuit television - dosł. telewizja o zamkniętym obwodzie) - system przekazywania obrazu (rzadziej w połączeniu z dźwiękiem) z określonych pomieszczeń w zamkniętym systemie odbiorczym (telewizja kablowa) służący do nadzoru oraz zwiększeniu bezpieczeństwa pomieszczeń lub przestrzeni, w obrębie których zostały zainstalowane kamery.\nPodgląd z kamer zwykle jest udostępniony wyłącznie na stanowiskach ochrony w celu monitorowania potencjalnie niebezpiecznych zachowań. Dziś pojęcie telewizji przemysłowej zostaje powoli wypierane przez "monitoring video", co jest właściwie anglicyzmem, lecz skuteczniej opisuje zakres i dziedzinę przedmiotu o którym mówi. Telewizja przemysłowa obecna jest m.in. w takich obiektach jak centra handlowe, hipermarkety, kasyna gry, ulice miast, place itp.\nSkładniki telewizji przemysłowej:


Jakie gry na konsole są warte uwagi? | Fighter Replays - Platforma gier\nJakie gry konsolowe są na tę chwilę najfajniejsze? Na początek trudno nie zarzucić komunałem: a więc ogólnie mocno różne są gusta i guściki. Czyli niektórzy lubią gry taneczne ps2, szczególnie graczki, lecz znajdzie się cała masa osób, które niemalże nie mogą normalnie funkcjonować jeśli codziennie nie zagrają sobie w strzelankę bądź tę grę, w której jest się sportowcem. Można jednak próbować w taki sposób ukazać wybrane typy gierek, aby zainteresowani ciekawymi propozycjami mieli możliwość czegoś odpowiedniego się dowiedzieć.\nKomu choćby trzeba zalecić symulacje ps2? Generalnie symulacje są łakomym kąskiem dla miłośników latania bądź wojskowości. Wiadoma sprawa: w szczególności przy obecnych możliwościach użytkowych symulatory cechują się doskonałym poziomem. Na przykład kursanci na prawko coraz częściej próbują opanować poruszanie się samochodem właśnie za pośrednictwem symulatora. Czy to coś nieodpowiedniego? Nie, wręcz przeciwnie! Jest wielki sens nauki jazdy autem właśnie za pomocą symulatora, to w znaczącym stopniu zwiększa bezpieczeństwo poruszania się po naszych drogach.\nOczywiście grywanie w gry sportowe nie zrobi z nikogo mega sportowca, z symulacjami jazdy autem jest podobnie, ale nie o to się rozchodzi. Zasadniczo warto grywać częściej w takie gierki (więcej o tym: fascynujące gry taneczne na ps2), które są w stanie nauczyć nas czegoś sensownego, no przynajmniej spowodować, że nasze IQ będzie wyższe. Pierwszy lepszy przykład: dobre gry strategiczne ps2 znacząco poprawiają pracę naszego mózgu. Naturalnie nie przeceniajmy zbytnio tego znaczenia, lecz coś jest w sumie na rzeczy. To świetnie pokazuje, iż tacy ludzie, którzy deprecjonująco podchodzą do różnego rodzaju gierek są w dużym błędzie. Więcej na temat na tej stronie - gry strategiczne na ps2.\nA jeśli kogoś mocno interesuje polepszenie swojego refleksu, być może zdolności typowo manualnych, prawdziwym strzałem w dziesiątkę są strzelaniny ps2 - w tym momencie także zbyt duże przecenianie zalet strzelanek nie ma sensu, lecz wciągająca strzelanka naprawdę może spowodować, że wreszcie z akurat naszym refleksem będzie fantastycznie.


PQI Ładowarka sieciowa 3xUSB 2,4A 24W sklep komputerowy\nNumer katalogowy Nr kat AZPQIZL00000006,\nKod producenta Kod Y-P537B\nInteligentna ładowarka sieciowa z 3 portami USB marki Unitek posiada microprocesor odpowiedzialny za dobór odpowiedniego prądu ładowania podłączonych do niej urządzenia.\nJest uniwersalna i ma dużą moc 24W, umożliwia jednoczesne ładowanie 3 urządzeń korzystających przy ładowaniu z portu USB, takich jak: telefony, tablety, powerbanki. Ma funkcje szybkiego ładowania - urządzenia mogą być ładowane maksymalnym prądem 2,4. Niewielkie rozmiary i biały kolor urządzenia idealnie komponuje się z estetyką każdego pomieszczenia.\n68.2 x 50 x 28.6 mm\nMaksymalne natężenie ładowania: 2,4A na port\nZapytaj o produkt: PQI Ładowarka sieciowa 3xUSB 2,4A 24W


Szybkie pisanie sklepów internetowych www teraz − najnowsze-info-poznan.pl\nNa pewno zdajesz sobie sprawę z tego, jak istotne jest posiadanie własnej strony internetowej. Kto będzie zatem strzałem w dziesiątkę? Najlepiej będzie przygotować stronę u ekspertów w tym obszarze. Jedynie rzetelni znawcy tworzenia stron potrafią podołać takiemu zleceniu. Dlaczego powinieneś zlecić akurat Doubles przygotowanie swojej witryny? Projektowanie stron internetowych nie jest tak proste, jak mogłoby się wydawać. Jeśli nie zajmujesz się profesjonalnie tworzeniem stron, strona zrobiona samodzielnie nie będzie najlepiej zrobiona. Nie warto także korzystać z pracy niepewnych serwisów, bowiem spod ręki niedoświadczonej osoby może wyjść nieestetyczna strona.\nBrand Doubles okazuje się liderem spośród pozostałych spółek, które realizują usługi takie jak graficzne opracowywanie a także tworzenie witryn WWW. Dzięki ich wielkiemu doświadczeniu skutecznie tworzą dobre wyobrażenie firm w sieci. Zaprojektują dla Ciebie responsywną i atrakcyjną witrynę zarówno pod względem informacyjnym, komunikacyjnym jak i wizualnym. Przygotowane przez Doubles strony internetowe okażą się bardzo funkcjonalne, jak również niezwykle ładne. W politykę tej firmy zdecydowanie wchodzi przede wszystkim spersonalizowane zwracanie się do klienta.\nW firmie Doubles są zatrudnieni wyłącznie zawodowcy a także profesjonaliści w pisaniu stron internetowych. W dalszym ciągu obserwują nowinki technologiczne oraz wizualne, żeby być na bieżąco. Wszelka wiedza i doświadczenie, które zdobyli powoduje, że potrafią dobrze wytworzyć witryny internetowe, tak, aby były w 100% zgodne z wytycznymi Google, działały bez zarzutów, a klienci cieszyli się z ich prędkości a także bezproblemowości wykorzystywania.\nDziałania Doubles opiera|Strategia tej spółki opiera się} przede wszystkim na tym, że mocno współpracujemy z klientem. Uważnie słuchają potrzeb i wybierają indywidualnie strategię. Klienci mają pewność, że obsługują ich całościowo oraz za każdym razem z równym zaangażowaniem. Wykonali całą masę stron, stale rozszerzając krąg zadowolonych odbiorców. Strony WWW, które zostały przez Doubles wykonane, rzecz jasna spełniały wszelkie oczekiwania ich klientów. Wszystkie ich projekty witryn internetowych odpowiadały charakterowi, jaki ma firma klienta, przykuwając uwagę unikalnością grafiki, czy szatą wizualną.\nNie oddawaj Twojej strony WWW w niesprawdzone ręce. Tworzenie stron to zajęcie wymagające wiedzy, doświadczenia i wymaganego przygotowania technicznego. Pamiętaj, że jest to bardzo ważny element marketingowy dla Twojej firmy. Dzięki stronie pokazujesz światu swoją unikalną ofertę, zyskujesz potencjalnych klientów, polepszasz wizerunek firmy oraz zwiększasz świadomość istnienia Twojej marki wśród użytkowników internetu. Trzeba mieć na uwadze, że Twój wizerunek w sieci to podstawa sukcesu Twojej firmy. Wiele osób korzysta przeważnie ze smartfonów, dlatego powinieneś zadbać o to, aby Twoja strona www była responsywna oraz dopasowana do wszystkich możliwych urządzeń. Daj nam kredyt zaufania oraz daj swoją stronę WWW w ręce ekspertów. Doubles sprawi, że Twoja strona WWW będzie sprawna i ładna dla oka.\nPrzygotowywanie witryn to w pierwszej kolejności pasja dla Doubles. Robią to od lat, z radością poszerzając wciąż swoje umiejętności, kompletując wiedzę na przeróżne istniejące na rynku metody. Tworzenie stron internetowych to sztuka, za którą powinno podążać posiadanie sporych aspiracji i serce włożone w każdy projekt. Połączenie pasji z wiedzą, idealnym porozumieniem z klientem i braniem pod uwagę jego pragnień, dobrze dobranymi narzędziami i doświadczeniem, daje 100% sukcesu i zadowolenia z otrzymanego zlecenia. Nie straszne są im żadne wyzwania, wykonujemy nawet bardzo wymagające projekty. Ich skuteczność spowodowana jest współpracą tylko najlepszych specjalistów od marketingu internetowego, grafiki i programowania.


Hotel Palladion (opinie, zdjęcia) Adelianos Kampos, Kreta (Grecja)\nHotel Palladion \nNr 4 wśród 112 hoteli dwugwiazdkowych na Krecie Nr 11 wśród 23 w kategorii najlepszy hotel w Adelianos Kampos Nr 366 wśród 922 hoteli dla osób nastawionych na zwiedzanie w Grecji Nr 617 wśród 2229 kurortów nadmorskich w Grecji Nr 646 wśród 2798 hoteli w Grecji\n1 841 zł / 7 dni\nZdjęcia hotelu Palladion\nOpis hotelu Palladion\nFAQ dla hotelu Palladion\nOpinie o hotelu Palladion\n2 Opis hotelu Palladion\nOpis i położenie hotelu Palladion\nHotel położony w miejscowości Adelianos Kampos, 150 m od najbliższego sklepu, ok. 6 km od centrum Rethymnonu, do którego prowadzi przebiegająca przed hotelem droga; 61 km od lotniska w Chanii, 75 km od lotniska w Heraklionie. Skromny obiekt składa się z kilku budynków, oferuje 79 pokoi standardowych. Oficjalna kategoria grecka **.\nStandardowe - dwuosobowe (z możliwością dostawki), z łazienką (WC, prysznic). Wyposażenie: klimatyzacja indywidualnie sterowana (dodatkowo płatna ok. 5 EUR/dzień/pokój), telefon, TV, kanał muzyczny, lodówka, sejf (dodatkowo płatny), balkon lub taras.\nHB - śniadanie oraz obiadokolacja w formie bufetu (napoje do obiadokolacji dodatkowo płatne).\nPiaszczysta, oddalona od hotelu ok. 200 m. Leżaki i parasole dodatkowo płatne.\nRestauracja, kafeteria, bar przy basenie.\nBasen (leżaki i parasole bezpłatne), sporty wodne na plaży (za dodatkową opłatą).\nHotel Palladion polecamy mniej wymagającym Klientom, nastawionym na zwiedzanie oraz wypoczynek w cichej i spokojnej miejscowości\nUdogodnienia hotelu Palladion*:\nDane GPS hotelu Palladion:\nN 35º 22' 15.0312"\nE 24º 32' 18.2904"\nCzęsto zadawane pytania dotyczące hotelu Palladion\nIle kosztuje wycieczka do hotelu Palladion ?\nKoszt wycieczki do hotelu Palladion waha się między 1 054 zł/os. a 4 850 zł/os. za 7 dni w zależności od miesiąca pobytu. Są to najniższe zanotowane ceny. W sezonie letnim najdroższa wycieczka kosztowała 9 422 zł za osobę (w najlepszym pokoju).\nAktualnie najtańsza oferta za pobyt 7 dniowy z wyżywieniem (half board) z Katowic kosztuje 1 802 zł za osobę. Cena może ulec zmianie w zależności od dostępności miejsc.\nCzy hotel Palladion jest polecany przez klientów ?\nHotel Palladion jest oceniany jako bardzo dobry dwugwiazdkowy hotel. Aktualnie polecany jest przez 100% klientów na podstawie 6 opinii.\nNa którym miejscu w rankingu sklasyfikowany jest hotel Palladion według Fostertravel.pl ?\nNr 4 wśród 112 hoteli dwugwiazdkowych na Krecie\nNr 11 wśród 23 w kategorii najlepszy hotel w Adelianos Kampos\nNr 362 wśród 922 hoteli dla osób nastawionych na zwiedzanie w Grecji\nNr 612 wśród 2229 kurortów nadmorskich w Grecji\nNr 641 wśród 2798 hoteli w Grecji\nKomu jest polecany hotel Palladion ?\nNajwięcej klientów hotelu Palladion poleca go niewymagającym.\nCzy Hotel Palladion jest polecany rodzinom z dziećmi ?\nTak, Hotel Palladion jest polecany rodzinom z dziećmi przez 25% naszych klientów. Posiada basen odkryty. Dodatkowym atutem hotelu jest krótki transfer z lotniska.\n1 Opinie o Palladion\nniewymagających (50%), nastawionych na zwiedzanie (50%), oszczędnych (25%), szukających spokoju (25%), młodych (25%), rodzin (25%)\n#5 „Nasz drugi dom”\nEdward (sierpień 2019)\nBardzo lubimy ten hotel i odwiedzamy go regularnie. Warunki nam odpowiadają i czujemy się tam jak w domu. Obsługa zawsze jest tam przyjazna i czujemy się z nimi cudownie.\nPokój schludny i ładnie utrzymany. Wielkość odpowiadania i wyposażony we wszystko co konieczne.\nWybór podczas posiłków był jak zawsze bardzo bogaty. Smak też dobry i dania przygotowywane z produktów świetnej jakości.\nBardzo lubimy tam wypoczywać na plaży. Co prawda nie jest przy samym hotelu, ale nie stanowiło to nigdy dla nas problemu.\n#4 „Ojj nie nie nie!”\nKatarzynka (wrzesień 2016)\nZ rzeczy na plus należy wymienić otoczenie hotelu, dobrze utrzymane lobby oraz restaurację. Ale poza tym nic dobrego nie można powiedzieć o naszym pobycie tutaj. Bardzo ograniczony bufet, a potrawy mdłe. Okropne łazienki, miniaturowa wanna ze zbyt krótką kotarą prysznicową, więc non stop wszystko lało się na podłogę jak ktoś się kąpał. Nie dziwił nas zupełnie grzyb – jak jest tak wilgotno to musi się pojawić. A był wszędzie, nawet na tej nieszczęsnej kotarce. Pokój ogólnie nieźle wyposażony, ale do najczystszych nie należał i to już od samego początku widzieliśmy niedociągnięcia, a jak tam mieszkaliśmy ani razu nam nie sprzątano porządnie, jedyne co to czasem ktoś wpadł łóżko pościelić i tyle. Normą było to, że w pokoju spacerowały całe stada mrówek, ale zupełnie obsługa się tym nie przejmowała. No zdecydowanie polecamy za tą cenę sobie coś innego znaleźć.\n#3 „Polecam zwiedzającym”\nDoskonale zlokalizowany hotel, który można polecić wszystkim nastawionym na zwiedzanie wschodniej części Krety. Wszytko było zadbane i czyste, a personel miły. Posiłki smaczne, chociaż przez dwa tygodnie pobytu śniadania podawano identyczne. Hotel nie posiadał plaży, a do najbliższej trzeba było przejść się kawałek.\n#2 „Dobry hotel w tej klasie”\nHotel, który można polecić niewymagającym osobom. Dobrze położony, miał miła obsługę. Serwowane posiłki były adekwatne dla jego standardu. Dla chętnych była możliwość zamówienie wcześniejszych posiłków (śniadań i kolacji).\n#1 „Standard adekwatny do ceny”\nPrzyjazd do tego hotelu był sporym zaskoczeniem na plus - jak na 3* to naprawdę było fajnie. Hotel był po remoncie, wszędzie czyściutko i ładnie. Pokój był trochę za mały jak dla mnie ale jakość przeżylam ;) Przy hotelu były sklepy, wypożyczalnie samochodów i przystanek autobysów miejskich.