Wyjazd moto lub auto w terminie od 8 do 13 sierpnia. - Africa Twin Forum - POLAND\nWyjazd moto lub auto w terminie od 8 do 13 sierpnia.\n07.08.2017, 14:22 #1\nOnline: 2 dni 3 godz 52 min 56 s\nMieliśmy jechać na via ferraty ale w tej części Europy pogoda do kitu. Wolne mamy ( ja i żona - chcemy jechać razem ) do 13 sierpnia a potem wracają do nas dzieci. W tym czasie otwarci jesteśmy na pomysły/propozycje wyjazdów. Chcemy jechać razem w dwóję plus dodatkowe osoby. "Zagapiliśmy" się i nie dysponujemy paszportem, więc Ukraina odpada. Wyjazd może być na moto ( z naszej strony Transalp i kostka na nim) lub też autem Forester i pojechać gdzieś docelowo w góry. Nie interesuje nas zwiedzanie miast, i chodzenie po Beskidach. Jeśli wyjazd na moto to bez hardcorów z założenia - ale jeśli gdzieś w praktyce pojawi się że jest ciężej to trzeba przejechać. Jeśli mamy jechać gdzieś autem, to docelowo w góry bardziej ambitne niż polskie Tatry. Czy autem czy na moto, to spanie w plenerze. Ze względu na to że wyjazd już tuż tuż to jeśli ktoś jest zainteresowany proponuję kontakt via telefon 5O3-333-8jeden8 - gdybym nie odebrał ( brak zasięgu ) to napisz posta tu lub PW, oddzwonię.\nOdszukaj więcej postów napisanych przez wator\nzakup auto/moto na jednoosobową działalność ArtiZet Hyde Park 30 17.06.2015 09:38\nWyjazd przez Czarnogóra, Bar - padł moto. luke_01 Kwestie różne, ale podróżne. 12 17.07.2012 07:37


IKO w środowisku naturalnym - IKO Polymeric\nHome IKO w środowisku naturalnym\nIKO Polymeric a środowisko naturalne\nJako globalny lider w produkcji i dostarczaniu materiałów hydroizolacyjnych, dachowych i izolacyjnych IKO Polymeric przywiązuje dużą wagę do minimalizowania swojego wpływu na środowisko.\nIKO Polymeric bierze odpowiedzialność za wpływ swojej działalności na planetę. Od planowania i dokumentacji po nasze procesy i materiały produkcyjne, dystrybucję i użytkowanie – bierzemy pod uwagę oddziaływanie na środowisko w całym cyklu życia produktu.\nZakład produkcyjny IKO Polymeric ma certyfikaty BS EN ISO 9001 i BS ENO 14001*. Został zbudowany z recyklingowanych materiałów budowlanych i zaprojektowany zgodnie z BREEAM**, wiodącą na świecie i najpowszechniej stosowaną metodą oceny środowiskowej budynków. IKO Polymeric również ponownie używa produktów ubocznych z produkcji, stosuje minimalną ilość materiałów opakowaniowych produktów oraz wykorzystuje sprawną sieć transportową.\nWszystkie materiały polimerowe oferowane przez IKO Polymeric są odporne na starzenie w warunkach atmosferycznych, utlenianie chemiczne i promieniowanie UV, co zapewnia ich dużą trwałość – jest to cecha kluczowa w zakresie ochrony środowiska.\n* ISO9001 to norma „International Standards Organisation” systemów zarządzania jakością. ISO14001 to norma „International Standards Organisation” systemów zarządzania jakością **Building Research Establishment Environmental Assessment Method.\nWięcej informacji można znaleźć na stronie www.breeam.org


Produkty rozliczeniowe dla firm | Bank Pocztowy\nProwadzisz przedsiębiorstwo? Dokonujesz wielu płatności związanych z jego działalnością? Zapoznaj się z naszą ofertą usług rozliczeniowych i wybierz te usługi, które najbardziej odpowiadają potrzebom Twojej firmy.\nusługa ta pozwoli Twojej firmie usprawnić księgowanie wpłat od kontrahentów, którymi są osoby fizyczne bądź prawne.\nPocztowy Collect przeznaczony jest do obsługi wpłat z tytułu abonamentu, czynszu, opłat za media, faktur za systematyczne dostawy.\nIdentyfikacja masowych płatności znajduje zastosowanie w instytucjach różnej wielkości – od największych operatorów telekomunikacyjnych, przez spółki komunalne, hurtownie po wspólnoty mieszkaniowe.\nkażdy kontrahent Klienta (np. Abonent sieci komórkowej, lokator) otrzymuje od Klienta "własny" numer rachunku wirtualnego, na który ma wpłacać (abonament, czynsz).\nWpłaty Otwarte są usługą realizowaną wspólnie z Pocztą Polską,\nusługa umożliwia dokonywanie wpłat gotówkowych w sieci placówek Poczty Polskiej i Banku na rachunki Klienta, na atrakcyjnych warunkach cenowych.\nistnieje możliwość zastosowania podziału opłaty na część uiszczaną przez wpłacających oraz pokrywaną przez Klienta.\nWpłaty zamknięte są usługą realizowaną wspólnie z Pocztą Polską,\npolegają na obsłudze kasowej, umożliwiającej przyjmowanie wpłat gotówkowych Klientów w formie zamkniętej (w tzw. bezpiecznych kopertach) uporządkowanej lub nieuporządkowanej.\nPocztowy Przelew Zbiorczy – szybka realizacja dużej ilości przelewów\nPocztowy Przelew Zbiorczy pozwala na realizację przez Bank dużej ilości przelewów kierowanych na rachunki złotowe w kraju, które Klient przekaże w pliku.\nstandardowo Bank realizuje przelewy w tym samym dniu roboczym, w którym odebrał prawidłowy plik oraz został zasilony odpowiedni rachunek lub we wskazanym przez Klienta innym dniu roboczym.\nobniżenie kosztów obsługi bankowej\noszczędność czasu i pracy kadry\nwymiana danych z Bankiem bezpieczną drogą elektroniczną\nobsługa w ramach posiadanego w Banku rachunku bieżącego lub konta technicznego otwartego dla realizacji usługi\nTransfer z zagranicy – masowy transfer pieniędzy\nto kompleksowa obsługa zleceń płatniczych z zagranicy\npłatności mogą być kierowane na rachunki bankowe w dowolnym banku krajowym lub kierowane\ndo wypłat gotówkowych realizowanych w placówkach Poczty Polskiej lub Banku Pocztowego.\nobsługa walutowa zbiorczych zasileń wpływających na rachunek\nobsługa masowych przelewów na złotówkowe rachunki bankowe\nindywidualny dobór usług i produktów dedykowanych efektywnym transferom pieniężnym\nwsparcie technologiczne Banku gwarantujące uzyskanie odpowiednich parametrów realizacji transferów\nmożliwość realizacji wspólnych przedsięwzięć marketingowych\nzdalny dostęp do rachunku\nobsługa realizacji wypłat złotówkowych w największej w kraju sieci placówek kasowych Poczty\noraz w placówkach Banku\nGiro Płatność – wypłaty gotówkowe\nGiro Płatność umożliwia wygodną wypłatę gotówki w PLN osobom wskazanym przez Klienta Banku\nw placówkach Poczty oraz Banku Pocztowego na terenie całego kraju\nmogą to być wypłaty świadczeń ubezpieczeniowych, odszkodowań, pożyczek i kredytów, przekazów pieniężnych z zagranicy, pensji\nwystarczy, że osoba upoważniona do odbioru środków okaże dowód osobisty oraz formularz wypłaty Giro Płatność lub przekaże szczegóły transakcji\nobsługa w ramach posiadanego w Banku rachunku bieżącego\nskrócenie czasu dostarczenia środków pieniężnych beneficjentowi\nzmniejszenie pracochłonności przy przygotowaniu wypłat do dystrybucji\nobniżenie kosztów związanych z dystrybucją wypłat\nmożliwość dokonania wypłaty w największej w kraju sieci placówek kasowych Poczty oraz placówkach Banku\nWypełnij wniosek. Oddzwonimy do Ciebie, by umówić spotkanie, podczas którego nasz doradca zaproponuje najlepsze rozwiązanie dla Twojej firmy. O ofertę dla firm możesz także pytać w placówkach Banku lub kontaktując się bezpośrednio z naszym Specjalistą ds. produktów rozliczeniowych.\nbezpośrednio z Menadżerem ds. Klientów Kluczowych\nKatarzyna Kucik: 724 662 750, e-mail: k.kucik@pocztowy.pl\nbezpośrednio z Menadżerem ds. Klientów Rozliczeniowych\nMarzena Kur: 519 045 282, e-mail: m.kur@pocztowy.pl\nBezpieczne międzynarodowe przekazy pieniężne odbierzesz szybko na każdej Poczcie\noraz w placówkach Banku Pocztowego.\nCzytaj więcejna temat: Transfer pieniężny MoneyGram\nPlacówki Banku obsługujące usługę Giro Płatność(.pdf)\nPlacówki Poczty obsługujące usługę Giro Płatność (.pdf)\nDruk Wypłaty Giro Płatność(.pdf)


ck one - Woda Toaletowa i CALVIN KLEIN ≡ SEPHORA\nck one Woda Toaletowa CALVIN KLEIN\nck one to zapach zarówno dla kobiet jak i mężczyzn, którzy żyją w zgodzie z własną naturą i z … Więcej\n113 ck one - Woda Toaletowa is rated 4.4 out of 5 by 13.\nloc_pl_PL, sid_P2481, prod, sort_[SortEntry(order=SUBMISSION_TIME, direction=DESCENDING)]\n179,00 zł 154,90 zł\n309,80 zł / 100ml\nod 2 marca Dostępny Dostępność w perfumerii Dostępny\nck one to zapach zarówno dla kobiet jak i mężczyzn, którzy żyją w zgodzie z własną naturą i z otaczającym światem. Jest naturalny i zrelaksowany, można go stosować bez umiarkowania. To jedyny i wyjątkowy zapach, który ona dzieli z nim, który on dzieli z nią.\nNaturalnie świeży, prosty i współczesny, ulotnie zmysłowy.\nAkord zielonej herbaty przewija się od nuty głowy aż do nuty bazy stanowiąc sygnaturę ck one.\nalcohol denat, aqua/water/eau, parfum/fragrance, linalool, limonene, butylphenyl methylpropional, citronellol, coumarin, geraniol, bht, citral, tetrasodium edta, isoeugenol, acrylates/octylacrylamide copolymer, hydrolyzed jojoba esters.\nNuty serca: zielona herbata, jaśmin\nRated 5 out of 5 by positive9plus from Świeży lekki zapach Fajny orzeźwiający, świeży zapach. Idealny na lato, bo nie jest słodki i ciężki, ani duszący. Nie mam go dość, a mam go już długo. Idealny na każdy dzień\nRated 4 out of 5 by Basia Janusz from Piękny ale mało trwały zapach Zapach oceniam jak najbardziej na plus. Jest to idealna kompozycja na okres wiosna/lato. Niestety zapach nie jest trwały, czuć go tylko tak ok 4h. Buteleczkę noszę zawsze przy sobie aby móc go używać, kiedy zapach traci a intensywności. Cena produktu również zachęca do zakupu.\nRated 4 out of 5 by jola33 from Ponadczasowy zapach. Woda toalet. jak najbardziej ok. Natomiast mam kolo siebie Sephore i specjalnie zamowilam online na prezent, aby otrzymac ładne pudelko oraz próbki ktore wybrałam, a nie przypadkowe. i niestety ani nie te próbki ani kolor pudelka. I to juz drugi raz ;/\nRated 4 out of 5 by Ignacja from Świetny na lato Baaardzo długo przymierzałam się do zakupu tego kultowego zapachu, ale jakoś albo o nim zapominałam, albo po prostu miałam ochotę na coś innego. Skusiłam się na ck one przy ostatniej promocji i jestem bardzo zadowolona! Naprawdę ekstra sprawdza się na lato, bo nie jest ciężki, ale nie ma też jakichś typowych nudnych kwiecisto-słodkich nut. Podoba mi się to, że możemy go używać razem z moim chłopakiem. Odejmuję gwiazdkę za trwałość, ale i tak bardzo polecam, zwlaszcza, że cena nie jest bardzo zawyżona.\nRated 5 out of 5 by agi123 from super zPrzykład: posiada zestaw świetnych funkcji! super zapach bardzo dlugo sie utrzymuje polecam milosniczkom lekkim zapachow\nck one - Woda Toaletowa Reviews - page 2\nZobacz wszystkie produkty CALVIN KLEIN\n"Stawiamy na nowoczesność, współczesność, wyrafinowanie, czystość, naturalność, konsekwencję i minimalizm. Stawiamy również na seksowność w jej wielu znaczeniach. Jesteśmy marką, która oddziałuje zarówno na nastolatków, jak i na ludzi w każdym wieku." /Calvin Klein/ Podczas tworzenia zapachów inspiracją dla projektanta jest człowiek w najlepszym tego słowa znaczeniu. Opiera się na uniwersalnych wartościach: miłości, dążeniu do wieczności, wspólnoty. Zapachy dzielą się na dwie rodziny: linię CK i wyrafinowaną rodzinę Calvin Klein\nDécouvrir CALVIN KLEIN\n229,00 zł 157,90 zł


Jak wzmocnić włosy? Najlepsze rady prosto z Azji\nChoć o lśniących i pięknych włosach marzą kobiety na całym świecie, to wydaje się, że sekret jaki się za nimi kryje, dogłębnie poznały tylko Azjatki. Niemal wszystkie mieszkanki Dalekiego Wschodu – mimo że pochodzą z różnych krajów i stosują najrozmaitsze metody pielęgnacji – mogą pochwalić się wyjątkowo zdrowymi i bujnymi czuprynami, których często zazdroszczą im Europejki. Jaki więc błąd popełniamy my – mieszkanki Starego Kontynentu? Naszym grzechem jest przede wszystkim nieodpowiednia dieta. Duże ilości przetworzonych produktów, smażonych potraw i alkoholu negatywnie wpływają na cały organizm, którego kondycję odzwierciedla stan naszych włosów, skóry i paznokci. Jeżeli więc postanowiłyśmy poważnie podejść do tematu pielęgnacji, zacznijmy od zmiany złych nawyków żywieniowych.\nSposoby Azjatek na piękne włosy\nPielęgnacja po chińsku, czyli jak wzmocnić włosy\nJak Koreanki dbają o włosy?\nSekret Kraju Kwitnącej Wiśni, czyli piękne włosy według Japonek\nNaśladując koleżanki z Azji, włączmy do codziennego menu spore ilości owoców, gotowanych warzyw, pełnoziarnistych kasz oraz ryżu. Nie zapominajmy jednak, że dieta nie jest jedynym elementem oddziałującym na wygląd naszych włosów. Oprócz pełnowartościowych posiłków, powinnyśmy pamiętać również o odpowiednich zabiegach. Na szczęście, kobiety z Dalekiego Wschodu już dawno odkryły, które z nich sprawdzają się najlepiej. Przyjrzyjmy się więc tym stosowanym na co dzień przez Chinki, Koreanki i Japonki.\nMieszkańcy Chin od wieków wierzą w istnienie dwóch pierwotnych sił, których różnice sprawiają, że nawzajem się uzupełniają. Według koncepcji Yin i Yang, siły te oddziałują na funkcjonowanie całego wszechświata, w tym oczywiście także na człowieka. To właśnie z tego powodu, Chińczycy i Chinki podporządkowują im wszystkie aspekty swojego życia – biznesowy, zdrowotny, a także kosmetyczny, do którego zaliczają pielęgnację włosów. Co więc powinnyśmy zrobić, by stały się one zdrowe i piękne? Zadbajmy o równowagę między Yin i Yang! Yin odzwierciedla nasze działanie „z zewnątrz” i dlatego bardzo poważnie podejdźmy do kwestii zabiegów kosmetycznych wykonywanych na naszych czuprynach.\nNajczęściej wybieraną przez Chinki formą ich pielęgnacji jest regularne nakładanie maseczek z alg hijiki, będących bogatym źródłem żelaza i magnezu. Jeśli więc zależy nam na lśniących włosach, zainwestujmy w jeden z dostępnych na rynku produktów – na przykład w maskę algową firmy Kallos. Yang natomiast dotyczy ogólnej kondycji organizmu. Zdarza się, że choć prowadzimy zdrowy tryb życia, to w naszym ciele pojawiają się stany zapalne, które wpływają na poziom drugiej siły. W takiej sytuacji, wprowadźmy do codziennej diety sok z trawy pszenicznej oraz napar z żeń-szenia, a szybko odzyskamy upragnioną równowagę. Do włosów warto również używać olejków. Które będą najlepsze?\nPytanie o to, jak wzmocnić włosy, spędza sen z powiek niejednej z nas. Borykając się z ich osłabieniem, często stosujemy najrozmaitsze terapie, których efekt jednak rzadko nas zadowala. Na szczęście, pomocne w tej kwestii mogą okazać się zasady przestrzegane przez mieszkanki Korei. Zanim więc załamiemy ręce i zejdziemy z pola walki, dowiedzmy się najpierw jak o włosy dbają Koreanki. Najważniejszym elementem pielęgnacji jest troska o czystą skórę głowy. Kobiety pochodzące z Korei uważają, że aby włosy były lśniące i mocne, należy przede wszystkim zadbać o ich cebulki, do których brudny skalp utrudnia dostęp. Zanim więc zabierzemy się za nakładanie kosmetyków, najpierw postarajmy się doprowadzić skórę do odpowiedniej kondycji.\nW tym celu pomocny okaże się peeling – na przykład ten proponowany przez firmę Vianek – który doskonale oczyści skórę głowy i poprawi jej krążenie. Gdy upewnimy się, że nasz skalp jest czysty, możemy zabrać się za dalsze zabiegi proponowane przez Koreanki. Wśród nich największym wzięciem cieszą się wcierki. Choć w Polsce nie są jeszcze popularne, to w niektórych drogeriach internetowych znajdziemy wcierkę Jantar. Jej użycie nie jest skomplikowane, a efekty okazują się wspaniałe – przy regularnym stosowaniu zniszczone i osłabione włosy szybko odzyskują witalność.\nPodobnie jak ich koleżanki z Korei, Japonki również z pietyzmem podchodzą do kwestii pielęgnacji skóry głowy. Wśród ich codziennych zwyczajów znajdują się więc oczyszczanie, masowanie i odżywianie. Dzięki tego typu zabiegom skóra głowy staje się bardziej nawilżona i dotleniona, a cebulki lepiej osadzają się w mieszkach, czego efektem są piękne i mocne włosy. Jakie produkty najczęściej wybierają mieszkanki Kraju Kwitnącej Wiśni? Oprócz peelingów i wcierek, japońskie kobiety często sięgają po toniki, które nie tylko wzmacniają włosy, ale również ograniczają ich wypadanie.\nPrzy regularnym stosowaniu tego typu produktów czupryna szybko zyskuje na blasku i objętości, a skóra głowy na dłużej pozostaje czysta i odżywiona. Jaki preparat powinnyśmy więc wybrać? Wśród Polek dużą popularnością cieszy się tonik firmy Orientana, który dzięki naturalnym składnikom świetnie wpływa na kondycję naszych włosów. Kolejnym uwielbianym przez Japonki produktem jest olej kameliowy będący bogatym źródłem wielu witamin.\nAby uzyskać wymarzone rezultaty wystarczy wmasować kosmetyk w wilgotną skórę głowy, a po 30 minutach umyć ją szamponem. Stosując taką terapię raz w tygodniu, już po miesiącu zauważymy wspaniałe efekty.\nPodobne teksty: Sekret pięknej cery Japonek. Azjatyckie maseczki Wielkie zakupy, czyli jak wybrać i gdzie kupić azjatyckie kosmetyki Piękno prosto z Azji. Pielęgnacja twarzy krok po kroku\nKEMON ACTYVA BELLESSERE OLEJEK DO WŁOSÓW NEKTAR PIĘKNA 125ML


Zysk i S-ka24\n„Seria Reporterska” 21\n„Seria Amerykańska” 20\n„Terra Incognita” 18\n„Faktyczny Dom Kultury” 10\n„Biblioteka Gazety Wyborczej – Reporterzy «Dużego Formatu»” 8\n„Orient Express” 7\n„Linie Frontu” 6\n„Dzieła Wybrane Ryszarda Kapuścińskiego” 4\n„Reportaż! Fakty To Nie Wszystko” 4\n„Cykl Książek Navala” 4\n„360 Stopni” 3\n„War Report” 3\n„Seria Historyczna” 3\n„Z Różą Wiatrów” 3\n„Hugo-Bader Trylogia Reporterska” 3\n„Śledztwa Szostaka” 3\n„Literatura Faktu” 2\n„Prawdziwe Zbrodnie” 2\n„Na Tropie Zbrodni” 2\n„Seria z Morświnem” 2\n„Wielkie Postacie – Wielkie Odkrycia” 1\nNagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego 42\nNagroda Literacka „Nike” 36\nNagroda im. Beaty Pawlak 11\nLiteracka Nagroda Europy Środkowej „Angelus” 9\nNagroda „Newsweeka” im. Teresy Torańskiej 8\nNagroda Bursztynowego Motyla im. Arkadego Fiedlera 4\nE-book i Audiobook Roku Publio.pl 4\nNagroda Pojednania Polsko-Ukraińskiego 1\nzbiór reportaży 162\nwybór reportaży 3\nOferta Publio.pl w kategorii Publicystyka, literatura faktu - Reportaże obejmuje 995 ebooków. Nasze bestsellery, najchętniej kupowane ebooki to: Płuczki (Paweł Piotr Reszka), NIE MA (Mariusz Szczygieł), Nie zdążę (Olga Gitkiewicz), Bez powrotu (Graham Bowley), Via Carpatia (Ziemowit Szczerek).\nNajnowsze tytuły w kategorii Publicystyka, literatura faktu - Reportaże to: Jak zostałem gangsterem (Krzysztof Gureczny), Manaslu (Monika Witkowska), Kiczery (Adam Robiński), Gangsterskie egzekucje (Janusz Szostak), Słoń na Zemplinie (Andrej Bán).\nW tej kategorii najbardziej popularne ebooki w promocyjnych cenach to: Płuczki (Paweł Piotr Reszka), NIE MA (Mariusz Szczygieł), Nie zdążę (Olga Gitkiewicz), Bez powrotu (Graham Bowley), Via Carpatia (Ziemowit Szczerek).\nKsiążka autora nagrodzonej Pulitzerem reporterskiej relacji o mieście gigancie „Detroit. Sekcja zwłok Ameryki”. Tym razem Charlie LeDuff, ekscentryczny amerykański dziennikarz, wraz z ekipą telewizyjną rusza w podróż po Stanach Zjednoczonych i oddaje głos tym, których na co dzień nikt nie chce słuchać.\nCharlie LeDuff Seria: „Seria Amerykańska” Wydawca: Czarne MOBI + EPUB (w wersji papierowej 272 strony)\nCiało nie kłamieCiało nie kłamie\nPoznajcie jeden z najtrudniejszych zawodów – pełen zagadek, niespodziewanych wyzwań, stojący na pograniczu świata żywych i umarłych. „Ciało nie kłamie” to szczery zapis wspomnień patolożki, pracującej w nowojorskim biurze naczelnego lekarza sądowego na stanowisku specjalisty medycyny sądowej.\n262 ciała. Wyznania lekarki medycyny sądowej\ndr Judy Melinek Wydawca: Wydawnictwo Filia MOBI + EPUB (w wersji papierowej 344 strony)\nRozwód po polskuRozwód po polsku\nReportaż dziennikarki znanej m.in. z bestselerowego tytułu „Ginekolodzy. Tajemnice gabinetów”. Iza Komendołowicz porusza kolejny temat tabu. W swojej najnowszej książce pokazuje rozwody współczesnych Polaków na tle przemian społecznych poprzez szokujące studia przypadków, opowieści adwokatów i opinie terapeutów.\nStrach i nadzieje\nIza Komendołowicz Wydawca: W.A.B. MOBI + EPUB (w wersji papierowej 320 stron)\nKolos na glinianych nogach czy wielkie imperium, które przetrwało tyranię caratu? Jaką Rosję ujrzał Ryszard Kapuściński w jednym z najbardziej dla niej przełomowych momentów historycznych?\nImperium Ryszard Kapuściński Seria: „Dzieła Wybrane Ryszarda Kapuścińskiego” Wydawca: Agora SA MOBI + EPUB\nZa sukcesem Google’a i Facebooka stoi trzech błyskotliwych mężczyzn i… trzy wybitne kobiety. Ich historie opowiada się jednak rzadko. Emily Chang, reporterka, która codziennie wprost z Doliny Krzemowej nadaje wywiady z gigantami branży technologicznej, przeprowadziła gruntowne reporterskie śledztwo wiedziona pytaniem: jak to możliwe, że w krainie, w której granice stanowi wyobraźnia, wielu ludzi nie jest zdolnych zrzucić seksistowskich klapek z oczu…\n15,99 zł 24,60 zł\nKobiety a Dolina Krzemowa\nEmily Chang Wydawca: Jackfruit MOBI + EPUB\nWakacje 1939Wakacje 1939\n„Taniec w przeddzień kataklizmu, modny krok lambeth-walk, w Zakopanem zabawy letników i artystów, na Polesiu arystokratów, dyplomatów i szefa brytyjskiej misji wojskowej […] Książka Anny Lisieckiej – pełna szczegółów, epizodów, ludzi krótko obecnych albo znikających wraz z wybuchem wojny w 1939 – odtwarza tamten makabryczno-rozrywkowy nastrój. Po raz drugi w życiu poczułem się trzynastolatkiem na progu wieku dojrzewania” – Jacek Bocheński\n41,53 zł 51,91 zł\nWakacje 1939 Anna Lisiecka Wydawca: Muza MOBI + EPUB (w wersji papierowej 544 strony)\nJakub Chełmiński Wydawca: Wydawnictwo Poznańskie MOBI + EPUB (w wersji papierowej 318 stron)\n100/XX. Tom 1: 1901–1965100/XX. Tom 1: 1901–1965\nSto najciekawszych, najlepszych, najbardziej odkrywczych, najbardziej kontrowersyjnych i najważniejszych polskich reportaży XX wieku! Pierwszy tom monumentalnej i doskonale przygotowanej antologii.\n100/XX. Tom 1: 1901–1965\nAntologia polskiego reportażu XX wieku\nWydawca: Czarne MOBI + EPUB\nEwa Winnicka Wydawca: Agora SA MOBI + EPUB (w wersji papierowej 360 stron)\nDzisiaj narysujemy śmierćDzisiaj narysujemy śmierć\nWstrząsający reportaż, który przypomina wydarzenia rozgrywające się w Rwandzie w 1994 roku i zarazem jest pytaniem o ich konsekwencje – także dla Zachodu. „Dzisiaj narysujemy śmierć” to więcej niż poruszająca opowieść Wojciecha Tochmana o złu i cierpieniu.\nDzisiaj narysujemy śmierć Wojciech Tochman Wydawca: Wydawnictwo Literackie MOBI + EPUB (w wersji papierowej 208 stron)\n« 1 2 3 4 5 49 50 »


Halo Infinite: Hak z hakiem drażniony w pudełku Art -\nStrona główna » Halo Infinite: Hak z hakiem drażniony w pudełku Art\nHalo Infinite: Hak z hakiem drażniony w pudełku Art\nTagi: Combat Evolved, Doom Eternal, Halo, Halo 5: Guardians, Halo Infinite, luke cage\nWraz z ujawnieniem rozgrywki Halo Infinite już za kilka dni, Microsoft zaczął podnosić kurtynę w grze, dając fanom pierwsze spojrzenie na okładkę gry, która jest bardziej niż trochę podobna do oryginalnej okładki Combat Evolved. Ale ukłon w stronę korzeni franczyzowych nie jest najciekawszą rzeczą\nWraz z ujawnieniem rozgrywki w Halo Infinite za kilka dni, Microsoft zaczął podnosić kurtynę gry, dając fanom pierwsze spojrzenie na okładkę gry, która jest bardziej niż trochę podobna do oryginalnej gry Combat Evolved pokrywa. Ale ukłon w stronę korzeni serii nie jest najciekawszą rzeczą w tym pudełku.\nNiektórzy fani o orlich oczach w Internecie zauważyli jedną dużą różnicę w zbroi Master Chief, która może całkowicie zmienić sposób, w jaki gracze przemierzają pole bitwy w Halo Infinite. Jeśli spojrzysz na lewą rękawicę Chiefa, zauważysz nowy gadżet, który wygląda bardzo podobnie do haka z liną, który był przedmiotem wielu plotek w ciągu ostatnich kilku miesięcy.\nPrzyjrzyj się bliżej hakowi z liną :, Należy zauważyć, że w tej chwili to wszystko spekulacje, ponieważ Microsoft nie potwierdził jeszcze, czy to, na co tu patrzymy, jest w rzeczywistości hak z liną. Ale jeśli o to chodzi, ciekawie będzie zobaczyć, jak zmieni to doświadczenie Halo w przyszłości. Traversal w serii Halo zawsze polegał na postępie naprzód, odpychaniu hord wrogów, aby dostać się do następnego pokoju lub obszaru. Dodanie haka z liną może oznaczać większą pionowość w Halo Infinite, a także włączenie elementów parkour i platformówek. Halo nie byłaby pierwszą dużą strzelanką FPS, która to zrobiła, ponieważ Doom Eternal przyjął podobne podejście do przemierzania na początku tego roku.\nAle nawet jeśli hak z liną powoduje duże zmiany w poruszaniu się, znana grafika pudełkowa Halo Infinite również sugeruje powrót do przeszłości serii. W końcu okładka Halo Infinite jest w zasadzie wersją grafiki pudełkowej Combat Evolved w wysokiej rozdzielczości. Po pierwsze, w tle znajduje się pierścień Halo, z Master Chiefem na pierwszym planie, jako karabin szturmowy w pogotowiu. Widzimy również statki latające nad głowami, a także konstrukcje Forerunnera, wszystkie funkcje, które sprawiły, że okładka oryginalnej gry była tak interesującym widokiem na półkach sklepowych.\nRyan McCaffrey z IGN porównał oba okładki obok siebie na Twitterze, więc możesz lepiej przyjrzeć się podobieństwom:\nTo, czy grafika pudełkowa Halo Infinite wskazuje, że seria wraca do podstaw w tej nowej odsłonie, dopiero się okaże. Z pewnością powrót pierścieni Halo na pierwszy plan fabuły, a także włączenie Brutów jako jednego z głównych wrogów gry sugeruje, że gra przynajmniej odda hołd niektórym korzeniom serii, jeśli nie całkowicie. przeżyj je ponownie.\nJeszcze nie słyszeliśmy, jak Cortana i Stworzeni zmierzą się z historią po tym, jak Halo 5: Guardians zakończyło się klifem, który drażnił galaktyczne przejęcie prowadzone przez byłego najlepszego przyjaciela AI Master Chiefa. Agenta Locke’a, który zagrał w tej grze, również nigdzie nie ma w materiałach marketingowych, co sugeruje, że może nie odgrywać roli w grze, chociaż nowy Mega Bloks, który ma łączyć się z Halo Infinite, wydawał się drażnić mroczny los dla Spartanina granego przez aktora Luke’a Cage’a Mike’a Coltera.\nNiezależnie od przypadku, dowiemy się więcej o tej grze, gdy zostanie w pełni zaprezentowana podczas prezentacji gier na konsolę Xbox. Do tego czasu będziemy Cię informować, gdy będziemy słyszeć więcej.\nTytuł oryginalny: Halo Infinite: Grappling Hook Teased in Box Art\nPrevPoprzedniNajlepsze francuskie programy telewizyjne w serwisie Netflix\nNastępnyInformacje o aktualizacji 10.15 League of Legends zawierają nowego bohateraNext


Dodano: 19 września 2018, 20:07 1\nMiejsce strzelaniny, Middleton / Źródło: Twitter\nDo zdarzenia doszło około 10 rano w budynku firmy programistycznej WTS Paradigm. Rzeczniczka biura szeryfa hrabstwa Dane Elise Schaffer potwierdziła wówczas, że służby mają do czynienia z „aktywnym napastnikiem” . Poinformowała, że biuro szeryfa ściśle współpracuje z policją z Middleton. Rzecznik szpitala uniwersyteckiego w Middleton przekazał po jakimś czasie, że trafiły tam cztery osoby z ranami postrzałowymi.\nJudy Lahmers, która jest analitykiem biznesowym w WTS Paradigm, przekazała, że pracowała przy swoim biurku, gdy nagle usłyszała strzały. – Jakby ktoś naprawdę mocno rzucał deskami o ziemię – porównała w rozmowie z mediami. Kobieta zdecydowała wówczas wybiec z budynku. Ukryła się za swoim samochodem i zauważyła wtedy, że główne drzwi budynku są rozwalone. – Nie patrzyłam wstecz, tylko biegłam tak szybko, jak potrafię – mówiła. Zaznaczyła, że było to całkowicie nieoczekiwane, a cały zespół jest bardzo zgrany.\nCentrum handlowe Greenway Station, znajdujące się przy budynku firmy, zostało zamknięte. W środku są 34 sklepy i restauracje, które także tymczasowo zamknięto.\n(wujek) Olek 19 września 2018, 20:48\nProgramują "virtual reality" np. World of Warcraft a celować nie potrafią ... liberal leftist snowflakes...


Otwarcie bez przecinania wstęgi - NYSA INFO\nHome›Inwestycje›Otwarcie bez przecinania wstęgi\nPiesi i rowerzyści mogą ponownie korzystać z przejścia pomiędzy Placem Paderewskiego, a ulicą Bohaterów Warszawy i Parkiem Miejskim. Właśnie zakończono remont i nastąpiło otwarcie tego traktu.\nBez korków od szampana i przecinania wstęgi otwarto popularne przejście, dzięki któremu można było zaoszczędzić kilka minut drogi. Przypomnijmy, że skarpa pod przejściem zawaliła się po intensywnych opadach deszczu w kwietniu tego roku. W kolejce czeka jednak kolejna część traktu, która może runąć do fosy w każdej chwili. Gołym okiem widać spękania i brakujące cegły.\nKolejny fragment lada moment może runąć do fosy\nNa chwilę obecną zabezpieczyliśmy ten fragment, który po opadach dość mocno się obsunął. Wydawać by się mogło, że jest to mała inwestycja, jednak niezwykle skomplikowana. Teren jest po nadzorem konserwatorskim, musieliśmy wykonać odpowiednie prace projektowe i przesunięcia budżetowe.\nJednocześnie jak dodaje wiceburmistrz Bobak – Gmina Nysa rozważa dalszą rewitalizację tego terenu, jednak ewentualne prace miałyby ruszyć dopiero w przyszłym roku. Na chwilę obecną priorytetem była odbudowa zniszczonego odcinka.\nPrace pochłonęły kwotę blisko 100 tysięcy złotych.\nTagsmiejskie inwestycjePark MiejskiPlac Paderewskiego


popatrzeć na to jak w ostatnim dziesięcioleciu rosły ceny energii - zarówno prądu, gazu, jak i opału stałego. Jeżeli ludzkość nie wymyśli taniej energii, to oszczędzanie zasobów to jedyna droga. Na dzień dzisiejszy chyba najt\nDentysta i stomatolog -kilka faktówDbaj o serce!Czy zegarek jest dobry na prezent?Teraz I Ty Też Możesz Szkolić z bhp w Opolu Nawet Jeśli Nie Masz O Tym Zielonego PojęciaO chłodnictwieDentysta ZabrzeCzy w 2020 warto wypożyczyć hoker?2021 dobrym czasem aby leczyć zębyUczyć bhp dobrze?To Nie Twoja Wina, że Nie Wiesz Jak szkolić z bhp w Białymstoku (chyba, że Popełniasz Te 11 Największych Błędów)Gdzie kupić comarch altumBoisz się wizyty u stomatologa? Nie ma powodów do obawCzy można wypożyczyć meble we własnym domu?Wartość tego jak chłodzić co2Szkolenia bhp onlineNie chcesz stawiać rusztowania do wykonania prac wokół domu? Zobacz inne rozwiązanieOto jak lepiej uzyskać porady prawneParę informacji o poligrafiiCiekawe zegarkiKilka ciekawostek o geodezjiUWAGA! Stosując Te 8 Błędów NIGDY Nie Dowiesz Się Jak znaleźć prawnika Is it a must to hire a driver in birmingham Krok Po Kroku Instrukcja Aby skorzystać z kolektorów słonecznychCzy w 2020 można transportować ponadgabaryty?10 Pomysłów Aby znaleźć dobrego prawnikaEletric a connection that can moveDomowa elektrownia słonecznaZegarek na rękęPoradnik klienta - do prawnika w sprawie rozwodowejKurs bhp online


Przegląd popularnych wersji serwisów internetowych na Windows Phone - Portal telekomunikacyjny Telix.pl\nJesteś tutaj:Strona główna-Aplikacje, Inne, Microsoft, Newsy-Przegląd popularnych wersji serwisów internetowych na Windows Phone\nW 2013 zamierzacie być zawsze na czasie, tak by nie przegapić niczego ważnego? Jeśli posiadacie Windows Phone możecie na bieżąco śledzić newsy z całego świata, niezależnie czy szukacie informacji o ważnych wydarzeniach politycznych, nowinkach technologicznych czy plotkach związanych z życiem gwiazd. Bezpłatne aplikacje najpopularniejszych polskich serwisów internetowych czekają na wszystkich, którzy zawsze i wszędzie chcą być dobrze poinformowani.\nNY Times to mobilna wersja prestiżowego dziennika The New York Times. Aplikacja daje bezpłatny dostęp do najbardziej istotnych informacji, w tym również w formie video. Aplikacja umożliwia też dokonanie subskrypcji, która gwarantuje dostęp do dodatkowych sekcji, blogów oraz innych materiałów. NY Times jest doskonale przystosowany do Windows Phone – najważniejsze artykuły można przypinać do ekranu głównego jako oddzielne kafelki. Ponadto z aplikacji można korzystać w chmurze i jeżeli ktoś nie zdąży przeczytać wybranego artykułu na telefonie może go dokończyć na innym urządzeniu – w ten sposób zyskujemy 100% pewności, że nie umknie nam żadna z najważniejszych informacji.\nWeave News Reader przyda się za to każdemu, kto poszukuje więcej wiadomości z zagranicy, a nie tylko z kraju. Weave News Reader jest czytnikiem RSS, który umożliwia przeglądanie informacji z wybranych przez użytkownika stron internetowych oraz blogów z całego świata. Czytnik umożliwia wybór spośród wielu kategorii (m.in. technologie, wydarzenia, gry) oraz daje szansę dowolnej personalizacji – od rozmiarów czcionek, przez kolory tytułów oraz możliwość czytania w trybie nocnym. Ponadto artykuły mogą być czytane przez aplikację wybranym przez użytkownika głosem.\nVogue to znany magazyn modowy na świecie. Niestety nie ma jego polskiej wersji, ale jest za to aplikacja na telefony z Windows Phone. Pobierając ją użytkownik otrzymuje dostęp do najnowszych informacji ze świata mody – w tym wiadomości zza kulis, wywiady z największymi gwiazdami oraz zdjęcia z najbardziej stylowych imprez. Pozycja obowiązkowa dla każdego fana mody.\nAutor Kan|2013-01-14T10:43:40+01:0014 stycznia 2013 10:43|Kategorie: Aplikacje, Inne, Microsoft, Newsy|Tagi: aplikacje, microsoft, WP7, wp8|0 komentarzy


Barbara Berckhan - Teraz trudno mnie zranić: sześć strategii suwerennego radzenia sobie ze złością oraz krytyką innych » Darmowe ebooki\nStrona główna » Książki » Polskie » Barbara Berckhan - Teraz trudno mnie zranić: sześć strategii suwerennego radzenia sobie ze złością oraz krytyką innych\nBarbara Berckhan - Teraz trudno mnie zranić: sześć strategii suwerennego radzenia sobie ze złością oraz krytyką innych ebook\nCzy wy również to znacie? Bezsenne noce z powodu nierzeczowej krytyki, bóle żołądka po emocjonalnym szantażu, kłębiące się w głowie myśli będące efektem zdenerwowania i trosk, albo inne szarpiące nasze nerwy sytuacje? Teraz już z tym koniec. Nowa książka autorki bestselerów B. Berckhan zawiera proste i niezwykle skuteczne techniki rozmowy, dzięki którym trudno będzie Was zranić.\nSo bin ich unverwundbar : sechs Strategien, souverän mit Ärger und Kritik umzugehen\nporadnik , psychologia , złość\nBarbara Berckhan - Teraz trudno mnie zranić: sześć strategii suwerennego radzenia sobie ze złością oraz krytyką innych pdf: - podobne tytuły\nJan Stewart - Jak sobie radzić ze złościąKsiążka ta zawiera gotowe scenariusze lekcji i ponad 40 kart pracy do kserowania dla uczniów, a także setki praktycznych ćwiczeń, których celem jest pomóc nastolatkom w radzeniu sobie ze złością i\nBarbara Berckhan - Inteligentny sposób radzenia sobie z głupimi uwagami i d ...Atak słowami może tak samo urazić, jak uderzenie w twarz. Większość ludzi najpierw nie wie, co powiedzieć. Odbiera im po prostu mowę. Dopiero póżniej przychodzi im na myśl właściwa riposta. Albo też\nRon Potter-Efron - Życie ze złościąKsiążka "Życie ze złością" pomoże Ci uświadomić sobie własną złość, poznać mechanizm jej działania i powstawania. Autor wskazuje nam myśli i zachowania, które sprawiają, że pozwalamy jej zawładnąć\nTechniki prowadzenia trudnych rozmówTechniki prowadzenia trudnych rozmów Format: PDF Rozmowy oceniające pracowników, codzienne relacje z kontrahentami, negocjacje z niezadowolonym klientem - to tylko niektóre sytuacje, w jakich\nPotter-Efron Ron - Życie ze złościąNazwa releasu: Potter-Efron Ron - ¯ycie ze złością Opis: Książka a¯ycie ze złościąa pomoże Ci uświadomić sobie własną złość, poznać mechanizm jej działania i powstawania. Autor wskazuje nam myśli


The Grey Man Gosling i Evans w filmie Netflix od twórców Avengers:Endgame\nKonrad Kozłowski 18 lipca 2020\nTaki projekt po prostu nie może się nie udać. Netflix zamówił film od braci Russo (twórcy Avengers: Endgame) z Ryanem Goslingiem i Chrisem Evansem, który będzie początkiem nowej serii blockbusterów platformy VOD.\nNowy film Netfliksa za 200 mln - gwiazdorska obsada, twórcy Avengers: Endgame reżyserami\nCzy "The Grey Man" będzie strzałem w dziesiątkę, podobnie jak był nim serial "House of Cards"? Ted Saradnos, nowy co-CEO Netfliksa z pewnością na to liczy, bo to właśnie on bez wiedzy Reeda Hastingsa zamówił na początku istnienia platformy Netflix serial z Kevinem Spacey. Teraz platforma zamawia pierwszy film szykując budżet na poziomie 200 mln dolarów. Gdy spojrzymy na jego założenia, szybko zrozumiemy dlaczego mowa o takiej kwocie i dlaczego docelowo ma to być tylko początek serii.\nFilm Netfliksa i polskie produkcje w TOP 10 najpopularniejszych w tym tygodniu na Netflix\nDo filmu zaangażowani będą doskonale rozpoznawalni Ryan Gosling (na zdjęciu głównym) i Chris Evans (zdjęcie poniżej). Pierwszy z nich ma wcielić się w Courta Gentry'ego - byłego agenta CIA, zabójcę na zlecenie, prawdziwą legendę pracy pod przykrywką. Drugi z gwiazdorów zagrałby zażarcie ścigającego go agenta CIA. Za reżyserię odpowiadać będą Joe i Anthony Russo, którzy w swoim dorobku mają najlepiej zarabiający film w historii Avengers Endgame.\nNetflix marzy o marce pokroju Jamesa Bonda oraz Szybkich i wściekłych\nCałość oparta będzie na książkach opowiadających o tytułowym "The Grey Man" autorstwa Marka Greaney'a. Na serię składa się 10 książek opowiadających o losach Courta, dlatego Netflix posiada dużo materiału, z którym będzie mógł pracować w przyszłości. W rozmowie z Deadline, Joe Russo zaznaczył jak ważna jest dla nich wizja zapoczątkowania uniwersum i szansa na stworzenie drugiego filmu z postacią graną przez Goslinga.\nAmbicje Netfliksa są bardzo wyraźne - serwis chce mieć uniwersum i bohaterów w ramach franczyzy porównywalnej do Jamesa Bonda, Marvela czy Szybkich i wściekłych. Są one najlepszym przykładem tego, że widzowie po prostu lubią sprawdzone marki, do których chętnie powracają. Netflix od początku swojej przygody z pełnometrażowymi produkcjami zmaga się z uprzedzeniami widzów do jego oryginalnych filmów, na co częściowo sobie zasłużył, ale robi wszystko by tę kartę odwrócić.


Ukraiński politolog: nie tego Kijów oczekiwał od NATO - WP Wiadomości\nrosjanatoszczyt natowarszawadonbaskonflikt na ukrainieszczytoczekiwanieraport konflikt na ukrainieraport szczyt nato\nUkraiński politolog: nie tego Kijów oczekiwał od NATO\n• Wadym Karasiow: w Warszawie nie było przełomu w sprawie Ukrainy\n• Kijów oczekiwał deklaracji o perspektywie przyjęcia do Sojuszu\nZdaniem szefa kijowskiego Instytutu Analiz Globalnych, mimo obiecanej pomocy w dziedzinie obronności Ukraina oczekiwała przede wszystkim perspektywy wstąpienia do Sojuszu. - Tak się jednak nie stało - podkreśla Karasiow, podsumowując warszawski szczyt NATO.\nPrzed szczytem prezydent Poroszenko wyrażał nadzieję, że w Warszawie usłyszy deklarację o wciąż otwartych drzwiach do Sojuszu. Wyraźnej deklaracji jednak nie było. Zdaniem politologa, gdyby Ukrainie pokazano perspektywę wstąpienia do NATO, pojawiłby się problem Rosji.\nJak prognozuje Karsiow, Ukraina może oczekiwać zbliżenia z NATO wówczas, kiedy Rosja zostanie uznana przez Zachód za wroga. Obecnie, jak zaznacza szefa Instytutu Analiz Globalnych w Kijowie, Sojusz deklaruje, że Moskwę należy powstrzymać, ale jednocześnie prowadzić dialog. - Nikt nie wie, co dalej robić z Ukrainą. - podsumowuje ekspert.\nWśród korzyści warszawskiego szczytu ekspert wskazuje obiecaną pomoc dla ukraińskiego sektora obrony. Jednak dodaje, że Ukraina nie otrzymała obietnicy dostarczenia broni śmiercionośnej, o co wielokrotnie zabiegała.


Raport z gminnych inwestycji - kwiecień 2018 - Rokietnica - Rokietnica\nRaport z gminnych inwestycji – kwiecień 2018\nAktualnie na terenie szkoły podstawowej w Napachaniu trwają prace murarskie ścian parteru (hala, łącznik i szyb windy), prace zbrojeniowe i betonowanie słupów i rdzeni ścian parteru i sali gimnastycznej. Niebawem zostaną wykonane przewody rozdzielcze kanalizacji wewnętrznej pod posadzkami. W chwili obecnej prace wykonywane są zgodnie z harmonogramem.\nDnia 21 marca br. nastąpiło przekazania placu budowy w ramach zadania ,,Przebudowa ulicy Rolnej w Rokietnicy”.\nDnia 12 kwietnia br. nastąpiło przekazanie placu budowy w ramach zadania inwestycyjnego ,,Przebudowa ul. Noblistów w Rokietnicy wraz z układem komunikacyjnym przy Szkole Podstawowej w Rokietnicy”. UWAGA! W trakcie realizacji robót nastąpi zmiana organizacji ruchu, w związku z powyższym należy zwrócić uwagę na informacje, które pojawią się wkrótce na naszej stronie.\nReferat Inwestycji i Infrastruktury UG Rokietnica


Start-up i innowacje w korporacjach – Łukasz Leśniak (Startberry) - Uniwersytet SWPS\nStart-up i innowacje w korporacjach – Łukasz Leśniak (Startberry)\nMłode, operatywne zespoły, poszukujące modelu biznesowego, który zapewniłby zyskowny rozwój, stają się dziś przeciwwagą dla wielkiego i statecznego świata korporacji. Czym powinien być start-up, a czym nie? Jakie start-upy zrewolucjonizowały rynek i dlaczego im się to udało? Czy światy start-upu i korporacji mogą się wspierać? Łukasz Leśniak ze Startberry mówi o tym podczas swojego wykładu.\nUber, Snapchat, Airbnb czy Pinterest – start-upy to dzieci cyfrowej rewolucji. Dzięki technologiom informatycznym są w stanie szybko zagrozić wielkim organizacjom, które do niedawna jako jedne z niewielu mogły tworzyć innowacyjne rozwiązania. Ryzyko biznesu start-upowego jest dużo większe niż w przypadku tradycyjnych przedsięwzięć, ale również większy może być sukces i zwrot z inwestycji. W start-upach w cenie jest rozwiązanie odpowiadające na nowe potrzeby rynku – pomysł na usługę, produkt, narzędzie czy proces technologiczny. Jak nowatorską ideę przekuć w sukces?\nHead of Startberry. Swoje doświadczenie z zakresu HR, PR i marketingu zdobywał w największych polskich bankach (mBank, Raiffeisen Bank Polska, PKO BP) oraz start-upach i firmach średniego szczebla (Listonic). Mentor wydarzeń skierowanych do młodych przedsiębiorców, społeczności startupowej. Specjalizuje się w zagadnieniach z obszaru szeroko rozumianego HR, od fazy założycielskiej po rozbudowę i skalowanie zespołu.\nPrelegent na polskich konferencjach i wydarzeniach startupowych (InfoShare, Warsaw Academic Days, WAWCODE – koduj dla Warszawy). Mentor i juror na wydarzeniach startupowych (Startup Weekend Warsaw, Olsztyn, WAWCODE – koduj dla Warszawy).


Przewodnik po Europejskim filarze praw socjalnych: opieka długoterminowa cz.18 | Region Zagłębie Miedziowe NSZZ "Solidarność"\nPrzewodnik po Europejskim filarze praw socjalnych: opieka długoterminowa cz.18\nPosted on 22 maja 2018 by Wojciech Obremski in Aktualności // 0 Comments\n– Równe szanse i dostęp do zatrudnienia\n– Uczciwe warunki pracy\n– Ochrona socjalna i integracja społeczna\n18. Opieka długoterminowa\nKażdy ma prawo do przystępnych cenowo i dobrej jakości usług opieki długoterminowej, w szczególności opieki w domu i usług środowiskowych.\nW ramach Filaru po raz pierwszy na szczeblu unijnym potwierdzono prawo osób zależnych od opieki do usług opieki długoterminowej. Wezwano do świadczenia usług wysokiej jakości, które pozwolą słabszym lub niesamodzielnym osobom jak najdłużej utrzymać ich dobry stan zdrowotny i funkcjonalny oraz zwiększyć ich samodzielność. Co więcej, w ramach Filaru wymaga się, aby ceny usług opiekuńczych były przystępne, ponieważ usługi opieki sformalizowanej mogą pociągać za sobą duże koszty finansowe, uniemożliwiając zaspokojenie potrzeb osób uzależnionych od opieki. Chociaż w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej określono, że osoby w podeszłym wieku powinny mieć prawo do godnego i niezależnego życia, najważniejszym elementem zastosowania tego prawa jest przystępność cenowa, odpowiedniość i jakość świadczonych usług.\nJak podkreśla dr hab. Marek Rymsza (UW) wskazanie na potrzebę upowszechniania usług opieki długoterminowej, tak aby zapewnić ich powszechną dostępność w skali kraju po przystępnej cenie jest właściwym kierunkiem programowania polityk publicznych. Pozostawia się przy tym państwom członkowskim UE znaczną swobodę w określaniu modelu finansowania tychże usług (w Polsce właśnie aspekt finansowy budzi najwięcej kontrowersji).\nTakże wskazanie na pierwszeństwo świadczenia usług w społeczności lokalnej i przy wykorzystaniu potencjału w zakresie domowych usług opiekuńczych jest właściwe. Sektor usług społecznych jest rozwinięty w Polsce w stopniu wysoce niewystarczającym, a w szczególności dotyczy to sfery usług opiekuńczych dla osób w podeszłym wieku i osób niepełnosprawnych. Rząd dostrzega jednak tę lukę, a prowadzone działania programujące uwzględniają nakreślone w projekcie dokumentu kierunki i priorytety.\nW szczególności prowadzone są w Polsce zaawansowane prace analityczno-programujące w zakresie uwzględnienia w systemie zabezpieczenia społecznego nowego ryzyka socjalnego, jakim jest niesamodzielność życiowa. Kluczową rolę odgrywa tu Zakład Ubezpieczeń Społecznych. W I półroczu 2018 roku planowane jest zakończenie prac i przedstawienie odpowiedniego projektu ustawy. Z kolei w Ministerstwie Zdrowia prowadzone są prace nad integracją usług opieki zdrowotnej z uwzględnieniem usług long-term care. W przyszłości konieczne będzie zintegrowanie usług świadczonych w ramach pomocy społecznej i w ramach ochrony zdrowia. W tym zakresie nie ma jeszcze propozycji rozwiązania systemowego.\nNa uwagę zasługuje posłużenie się w projekcie dokumentu terminem „domowe usługi opiekuńcze”, który jest znacznie bardziej trafny niż „usługi świadczone przez opiekunów nieformalnych”. Warto trzymać się tego terminu i upowszechniać go w polskich dokumentach programujących polityki publiczne.\nZarazem należy podkreślić, że jedną z istotnych luk w polskim systemie usług społecznych jest deficyt wsparcia wytchnieniowego dla domowych opiekunów osób niesamodzielnych (zależnych). Pewną poprawę przyniósł tu rządowy Program za Życiem, ale wymagane (i planowane) są dalsze działania.\n-Liczba osób w wieku 65 plus wzrośnie w ciągu najbliższych 20 lat w Polsce o około 3 mln czyli do 8,5 mln osób. Nie możemy zapominać, że konsekwencją tego trendu demograficznego będzie większa liczba zachorowań na choroby przewlekłe czy rosnąca liczba jednoosobowych gospodarstw domowych – komentuje Barbara Surdykowska (Biuro Eksperckie KK NSZZ Solidarność). Stanowi to olbrzymie wyzwanie, na które odpowiedzią mają być prawa zawarte w punktach 15, 16 czy 18 Europejskiego filaru praw socjalnych.\nTutaj można przeczytać o 17 punkcie Filaru\nbs KK NSZZ „Solidarność”


Policjanci apelują!!! Dbajmy o swoje bezpieczeństwo na drodze.… - Radio Malbork\nPolicjanci apelują!!! Dbajmy o swoje bezpieczeństwo…\nPolicjanci apelują!!! Dbajmy o swoje bezpieczeństwo na drodze. - jutro pomorska drogówka przeprowadzi kolejne działania „PRĘKOŚĆ”\nNiestety wiadome jest, że nieprzestrzeganie podstawowych zasad bezpieczeństwa na drodze może doprowadzić do niebezpiecznych sytuacji. Policjanci apelują do kierowców o zachowanie szczególnej ostrożności i dostosowanie prędkości na drodze, a pieszym przypominają o tym, że odblaski w szczególności w okresie kiedy szybciej zapada zmrok ratują niejednokrotnie ludzkie życie. Zmienne warunki pogodowe wymagają od kierowców szczególnej rozwagi i odpowiedniego przygotowania. Na warunki atmosferyczne nie mamy niestety żadnego wpływu, ale poprzez przestrzeganie zasad ruchu drogowego, odpowiedzialne zachowanie, a także odpowiednie wyposażenie naszego pojazdu możemy zwiększyć nie tylko swoje, ale także bezpieczeństwo wszystkich uczestników ruchu.\nPolicjanci z drogówki każdego dnia prowadza działania na drogach Pomorza, aby w ten sposób zwiększyć bezpieczeństwo osób podróżujących naszymi drogami. Pomorscy policjanci apelują do kierowców o szczególnie ostrożną jazdę. Często zmieniające się w tym okresie powakacyjnym warunki pogodowe, choćby padający deszcz, czy poranna mgła to niebezpieczny czynniki, które mają wpływ na bezpieczeństwo dla wszystkich użytkowników dróg. Zmiana aury wymusza zmianę techniki prowadzenia pojazdu, o czym wielu kierowców zapomina. Pamiętajmy, by w często zmiennych warunkach atmosferycznych, z jakimi mamy obecnie do czynienia, kierowcy zmieniali technikę jazdy.\nJutro policjanci na terenie garnizonu pomorskiego będą prowadzić kolejne działania „Prędkość”. Nadrzędnym celem tych działań jest zmniejszenie ryzyka powstawania wypadków poprzez egzekwowanie od kierujących pojazdami przestrzegania obowiązujących ograniczeń prędkości. Niemniej jednak policjanci będą zwracać uwagę na każde zachowanie niezgodne z prawem.


krauka 24.01.2022 04:00\nBarany poszukujące miłości czeka dzień pełen wrażeń. Możliwe, że to właśnie dziś poznacie wyjątkową osobę. Gwiazdy podpowiadają, że wasze serce może mocniej zabić w drodze do lub z pracy.\nByki będą miały dziś udany dzień, nie oznacza to jednak, że ominą was obowiązki. Tych akurat będzie sporo, na szczęście wypełnianie zadań w pracy sprawi wam ogromną przyjemność i poczujecie, że robicie to co kochacie.\nBliźnięta czeka dużo pracy, jednak gwiazdy wam sprzyjają i wszystko ułoży się zgodnie z waszym planem. W razie kłopotów wsparcia udzieli wam Strzelec. Wieczorem czekają was dobre wiadomości od znajomego.\nRaki będą dziś niewyspane, a przez to poddenerwowane i mało skupione na pracy. Dodatkowo los nie będzie dla was łaskawy, czeka na was kilka wyzwań w pracy, możliwe, że będziecie potrzebować pomocy współpracowników.\nLwy nie będą miały dziś zbyt wielu powodów do radości. W pracy czeka was ciężki dzień pełen obowiązków, a w domu możliwe drobne nieporozumienie z rodziną. W trudnych momentach możesz liczyć na wsparcie Panny.\nPanny będą dziś zorganizowane i gotowe do działania. Nic was nie zaskoczy, a drobne przeszkody będziecie pokonywać z łatwością. Nie tylko bez trudu poradzicie sobie z własnymi obowiązkami, ale też będziecie służyć pomocą swoim przyjaciołom\nWagi muszą być dziś skupione na zadaniach, jednak trudno wam będzie utrzymać koncentracie. Coś będzie zaprzątać wasz umysł. Gwiazdy podpowiadają, że warto przełożyć ważne spotkania na inny dzień, dziś mogą okazać się tylko stratą czasu.\nSkorpiony będą dziś elokwentne i pewne siebie. Zabłyśniecie w pracy, ale nie tylko, w towarzystwie również zdobędziecie uznanie. Skorpiony poszukujące miłości mogą spotkać kogoś wyjątkowego, tylko musicie mieć oczy szeroko otwarte.\nStrzelce nie powinny przyjmować się wszystkim, co słyszą na swój temat. Czasem warto przyjąć słowa krytyki i popracować nad sobą, jednak to, że ktoś zwróci wam uwagę to nie koniec świata. Nikt nie jest nieomylny, a drobne potknięcia zdarzają się każdemu.\nKoziorożce będą miały dziś szczęście w miłości. Zakochane Koziorożce czeka miły wieczór, być może będzie to spontaniczne wyjście na miasto we dwoje lub romantyczna kolacja przy świecach. Koziorożce poszukujące miłości mogą spotkać na swojej drodze dawno niewidzianego znajomego, być może zrodzi się między wami uczucie.\nWodniki skupią się dziś na sobie i postanowią zagospodarować czas na rozwijanie swoich pasji. Gwiazdy będą wam sprzyjać i obdarzą was kreatywnością. Sprzyjający wam znak zodiaku to pełen energii Skorpion.\nRyby będą bardzo zapracowane, jednak wasz wysiłek się opłaci. Szef bacznie się wam przygląda, być może to dobry czas na rozmowę na temat awansu lub podwyżki. Sprzyjający wam znak zodiaku to Panna.\nDobre wieści dla Ryb i Panny. Maj to dobry moment na nowy związek


Rupieciarnia, ale swoja: 2016\nCo i po co 2.0\nTrzeba przyznać – blog ten istnieje nie od dziś. Nawet nie od wczoraj, ani od miesiąca. Jednak w pełni dotarło to do mnie dopiero wprowadzając ostatnie zmiany, kiedy przestudiowałam uważnie całe archiwum. Wtedy też zauważyłam, jak wiele się zmieniło od czasu, gdy pierwszy raz pisałam, o co w ogóle z tym blogiem chodzi.\nW pierwszym Co i po co stwierdziłam, że zamierzam pisać o sobie z zamiarem udowodnienia niesamowitości codziennego życia. Z ręką na sercu mogę powiedzieć, że to akurat jest aktualne – chcę pisać o tym, co mnie spotyka i kogo spotykam, co oglądam, czytam i w co gram oraz że to wszystko nadal inspiruje mnie, prowokuje do refleksji i własnych ekspresji. Nigdy jednak nie wspomniałam, że założyłam bloga, by dzielić się tym wszystkim z ludźmi i zachęcać ich do takiej samej wylewności. Bo jedną z ważniejszych rzeczy, jakie odkryłam na studiach, to kryjąca się w ludziach niesamowitość. Nie ma nic bardziej fascynującego i ubogacającego jak kontakt z drugą osobą.\nInna sprawa, że wirtualna rozmowa nigdy nie zastąpi mi tej w rzeczywistości. Jednak skoro już dane nam żyć w dobie Internetu, czemu by nie wykorzystać i tego medium do wymiany myśli? To na pewno lepsze niż szerzenie jałowego hejtu.\nAutor: Writerka o 11:25 3 komentarze: Linki do tego posta\nJak pewnie dało się ostatnio zauważyć, źle się działo na tym blogu. Źle się działo, bo nic się nie działo. A to dlatego, że potrzebowałam na nowo odkryć, jak tak naprawdę blogować bym chciała. W końcu nadszedł więc czas na\nPORZĄDKI W RUPIECIARNI\nKrokiem pierwszym, ale i najboleśniejszym, będzie przejrzenie zawartości i następne wyrzucenie tego, co jest niepotrzebne. Część tekstów zniknie więc ze strony, te zaś, które zostaną, dostaną etykietę Dawno ale prawda.\nPrócz tego formalnie zniknie etykieta Przypadków. W końcu, od zmiany nazwy bloga, etykietka ta straciła sens. Od dziś więc zostaje ona przemianowana na Z życia wzięte. Prócz tego powstanie nowa kategoria o podobnej tematyce – Na marginesie, czyli małe zbiory przemyśleń zbyt krótkich, by stały się autonomicznym tekstem.\nKolejną nowością będzie Chlorofil we krwi – etykieta dla wpisów o pracy z roślinami czy czymkolwiek związanym z naturą, ekologią i w drodze wyjątku innymi odmianami aktywizmu.\nWszystkie inne etykiety czy cykle pozostaną bez zmian.\nNa dziś to byłoby wszystko – do zobaczenia wkrótce!\nAutor: Writerka o 17:04 4 komentarze: Linki do tego posta\nChlorofil we krwi #0 - Zielono mi\nAdnotacja z 13.09.2016\nZ racji tego, że pisanie to o kwiatach jest jeszcze dość sporą nowością, ten wpis zaliczam jako przedpremierowy początek nowej serii.\nJak nie trudno się domyślić, projekt Skywalker nie zakończył się sukcesem. Po przekopaniu Internetu dowiedziałam się, dlaczego. A gdybym zrobiła podobny research wcześniej, może wynik eksperymentu byłby pozytywny. Nie mniej na razie odpuściłam sobie hodowanie drzew na rzecz czegoś prostszego…\nOto trzy świeże sadzonki, nazwane ku pamięci moich ulubionych krogan – od lewej Wrex (bo jest największy), Grunt (bo jest najmniejszy) i Ewa (bo jej potomstwo co prawda nie przyczyni się do zaludnienia Tuchanki, ale powinno opleść ścianę domu).\nW przeciwieństwie do drzew, pomnażanie roślin doniczkowych jest naprawdę proste. W większości przypadków wystarczy urwać gałązkę/liść i zanurzyć lekko w wodzie do czasu, aż wypuści korzonki. Potem wystarczy wsadzić w doniczkę, i ot cała filozofia.\nTak właśnie narodziły się widoczne wyżej okazy – Wrex i Grunt z ocalałych resztek umierających roślin (przy czym roślina-matka Grunta jednak nie umarła, z czego bardzo się cieszę), a Ewa ze znalezionej na chodniku gałązki bluszczu. Tak więc, jak widać, tego typu rośliny naprawdę łatwo jest powołać do życia. Do czego wszystkich gorąco zachęcam – lasów coraz mniej, to chociaż prywatnie można przyczynić się do produkcji tlenu.\nAutor: Writerka o 00:00 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: Chlorofil we krwi, ekologia, Mass Effect, ochrona środowiska, Tuchanka\nClose to the mirror (Deadpool FF)\nZacznę od samokrytyki - bo wciąż nie mogę uwierzyć, że od obejrzenia Deadpoola potrzebowałam aż pięciu miesięcy na okiełznanie tych półtora tysiąca słów. Skandal! Nie bierzcie ze mnie przykładu.\nZ podziękowaniami dla cudownej osoby, której szczere, ale i miłe rady udoskonaliły ten tekst.\nDla chętnych – piosenka, która była inspiracją opowiadania TU.\nZ początku Vanessa myślała, że to znowu ten burak zza ściany zaczął wiercić jeszcze przed świtem. Próbowała ignorować hałas, jednak czuła, że z każdą sekundą rozbudza się coraz bardziej. Po dłuższej chwili była już na tyle świadoma, by zdać sobie sprawę, że to, co słyszy, to wcale nie wiertarka, ale uporczywe szorowanie zębów.\nUsiadła na łóżku i odruchowo już spojrzała w stronę aneksu kuchennego. Jak zwykle zobaczyła Wade’a - jedną ręką operował szczoteczką do zębów, w drugiej trzymał telefon oświetlający zlew.\n- Dużo dyskretniej niż ostatnio – rzuciła Vanessa. – Prawie się nie obudziłam.\nTelefon, w odruchu wypuszczony nagle z ręki, huknął o podłogę i zgasł, pogrążając pomieszczenie w ciemności.\n- Szlag, Ness, przestraszyłaś mnie – wybełkotał Wade przez pastę w ustach.\nTeraz Vanessa mogła pozwolić sobie na kpiarskie parsknięcie.\n- Co, czyżby zatkała się umywalka w łazience?\nNie odpowiedział, nabrał wody w usta – dosłownie. Jednak nawet po wypluciu jej z resztkami pasty nie wrócił do tematu.\n- Telefon cały, dzięki, że pytasz – burknął, gdy podniósł aparat i znów go włączył. – Ale z tego, co widzę, to chyba naplułem ci do ryżu. Mam nadzieję, że masz jakiś inny plan na śniadanie…\n- Dlatego ja poranną toaletę załatwiam w łazience. Nie mogłabym malować się bez…\n- Ja na szczęście się nie maluję – przerwał jej – więc nie muszę ograniczać się do łazienki, lustra mi nie potrzeba.\nNim Vanessa zdążyła czymś na to odpowiedzieć, Wade, tym razem już sam, wyłączył światło telefonu. Ciemność, która zalała pokój, jeszcze skuteczniej uciszyła dziewczynę. W pełni skupiona, nasłuchiwała odgłosów wydawanych przez przemieszczającego się tu i tam Wade’a. Zadrżała, gdy po chwili usłyszała trzask naciąganego lateksu.\n- Naprawdę musimy zaczynać ten dzień w taki sposób? – rzuciła w ciemność.\n- Ty nie musisz – głos Wade’a brzmiał zaskakująco miękko. – Śpij dalej. Wrócę, zanim znów się obudzisz, więc kiedy otworzysz oczy, będziesz mogła udawać, że ta rozmowa tylko ci się przyśniła – mówiąc to, nagle zmaterializował się tuż przed nią, dosłownie na sekundę, by musnąć ustami jej czoło. Nim zdążyła zareagować, zniknął, i zaraz w ciemności rozległ się trzask drzwi i dźwięk zamka.\nNie mając żadnej lepszej perspektywy, Vanessa poszła za radą i położyła się, pewna, że już nie zaśnie. Leżała, myśląc o kuchni, myciu zębów i tym cholernym lustrze w łazience…\nI wtedy jednak zasnęła.\nPoczuła coś na twarzy. Drażniło czubek nosa, zaraz przeskoczyło na powieki, skutecznie wyganiając resztki snu. Vanessa ostrożnie otworzyła jedno oko, jednak zaraz znów je zamknęła, gdy promienie wpadającego przez szparę w rolecie słońca brutalnie ją zaślepiły.\n- Wade, zasłoń, jesteś bliżej… – wymamrotała, na oślep wyprowadzając cios w kierunku drugiej strony łóżka. Jej ręka trafiła jednak tylko w skotłowaną pościel.\nVanessa momentalnie otworzyła oczy.\n- Wade? – krzyknęła, choć dobrze widziała, że nigdzie go nie ma. Rozglądała się tępo po pustym mieszkaniu, aż w pewnym momencie dotarło do niej, że to w sumie nieważne. Nie raz Wade znikał tak z samego rana. Albo nawet jeszcze w nocy, kto wie. Liczy się, że kiedyś i tak wróci.\nBurczenie w brzuchu wyrwało ją z zadumy. Nic nie wyganiało jej z łóżka tak skutecznie jak poranny głód. Nie myśląc już, poczłapała do kuchni i złapała za leżącą akurat na blacie miskę z resztką ryżu. Wpakowała do ust jedną łyżkę, zaraz dopchała drugą…\nCzuła jakiś dziwny posmak mięty…\nNagle olśniona, momentalnie wypluła wszystko do zlewu. Pasta do zębów Wade’a. Mył zęby w kuchni. Vanessa widziała, jak wychodził. Rozmawiała z nim. Nagle była w stanie przypomnieć sobie całą ich wymianę zdań. Z każdym słyszanym w głowie słowem czuła coraz bardziej narastającą frustrację.\nWszystko poszło nie tak. Znowu. Matko, jaką ona była beznadziejną idiotką!\nNa cholerę w ogóle się odezwała? Mogła udawać, że śpi, wtedy uniknęliby kolejnej prowadzącej donikąd rozmowy. Wade nie przestanie myć się przy zlewie tylko dlatego, że Vanessa po raz setny zwróci mu na to uwagę. Nie zobojętnieje na swoje odbicie w lustrze w łazience przez same jej zapewnienia, że jego wygląd niczego nie zmienia. W ogóle nie przyzna się do tego problemu, nawet jeśli Vanessa sama poruszy temat.\nInna sprawa, że ona nigdy nie poruszy tematu, bo boi się, że konfrontacja i demaskacja znowu może skończyć się zniknięciem Wade’a.\nWłaściwie, czy Wade kiedykolwiek do niej wrócił? Z każdym dniem zaczynała w to coraz bardziej wątpić. Nawet nie dlatego, że od momentu przemiany większość czasu spędzał we wcieleniu Deadpoola. Nie, najgorsze było to, że nawet w domu, po zdjęciu maski, Wade wciąż nie był do końca sobą. Spędzali razem czas, rozmawiali, śmiali się, kochali… A potem zdarzały się poranki, kiedy mył zęby w kuchni… Wyrzucał ukradkiem znalezione podczas sprzątania zdjęcia… Albo zawieszał się na jakiś czas, jakby nagle dopadła go jakaś potworna myśl. Wszelkie pytania Vanessy zbywał jednak śmiechem i zręczną zmianą tematu. Nawet, jeśli w środku trawił go jakiś ból, skutecznie chował go pod maską uśmiechu. Robił to, co zawsze robił jako Deadpool – ignorował wszelkie rany, które prędzej czy później i tak same się zagoją.\nAle ta się nie zagoi. Nie sama i nie, kiedy rozdrapują ją nawet zwykłe codzienne czynności. Tego Vanessa była pewna. Ale co z tego? Świadomość nie niosła wiedzy, jak temu zaradzić.\nWade sam nie zdejmie maski. Vanessa nie ośmieli się mu jej zerwać. Ani zdjąć lustra. Nie, to byłoby jawne przyznanie się do obustronnej porażki. Potrzeba konfrontacji, jednak bez demaskacji. Znaczy musiałaby jakoś zmusić do niej Wade’a, ale nie w bezpośredni sposób…\nZłapała się na tym, że przez cały ten czas wciąż wbijała wzrok w zapluty ryż. Nawet nie zauważyła, kiedy cała ta papka z jej pomocą wylądowała w odpływie zlewu. Zaraz za nią trafiła tam surówka, purée i masa innych rzeczy z lodówki, które nadawały się do zapchania rury.\nJedzenia znalazła mniej, niż się spodziewała. Zaczęła więc wpychać do odpływu papierowe ręczniki, jeden po drugim. Wtedy zaczęła do niej docierać wątpliwość tego planu. Zmianę w klubie zaczynała dopiero wieczorem, jednak od jej wyjścia Wade będzie miał wystarczająco dużo czasu, by zobaczyć, że coś w kuchni jest nie tak. Przeważnie był zbyt leniwy, żeby zabierać się za takie rzeczy od razu, ale co jeśli tym razem…\nAż podskoczyła, gdy usłyszała dzwonek telefonu. Jedną ręką wciąż ładując papier do zlewu, drugą sięgnęła po leżący w pobliżu aparat.\nWiadomość od Wade’a.\nSzykuje się niezła jatka, jest sporo roboty. Gdybym nie zdążył odebrać cię w nocy z klubu, zamów taksówkę. Po dzisiejszej akcji będę miał ci z czego za nią oddać.\nPrzypadek? Wierzyła, że nie. Mimo to wpychając do rury ostatni ręcznik, nie wiedziała, czy bardziej odczuwała ciężar wyrzutów sumienia, czy dumę z własnej przebiegłości.\nVanessa otworzyła gwałtownie oczy. Coś się stało. Co ją obudziło? Zły sen? Miała wrażenie, że coś usłyszała. Nie wynurzając się spod kołdry, wysunęła rękę na drugą stronę łóżka, jednak wyczuła tam tylko wymiętą pościel. Wtedy dopiero podniosła się do siadu. W szarości wczesnego poranka nie dostrzegła Wade’a nigdzie w pobliżu łóżka ani przy kuchennym blacie.\nMinęła chwila, nim przypomniała sobie, dlaczego tym razem Wade nie mógł myć zębów w kuchni.\nO mało nie spadła z łóżka, gdy drzwi łazienki otworzyły się nagle. Przez szparę wysunął się Wade, dziwnie zgarbiony. Zamknął za sobą ostrożnie drzwi i sam również mało nie krzyknął, gdy spojrzał na swoją partnerkę.\n- Ness… nie śpisz… - wydukał po chwili, nerwowo ruszając schowaną w kieszeni bluzy dłonią. Przyglądał jej się uważnie.\n- Nie, nie śpię – przyznała. – Ty zresztą też nie. Tak wcześnie… Wychodzisz gdzieś?\nZ każdym jej słowem, o dziwo, Wade odprężał się coraz bardziej. Tylko ręka nie znieruchomiała.\n- Obiecałem pomóc Al z jakąś zepsutą szafką – zaczął tonem, który zapowiadał odwracający uwagę monolog. - Z rana, jak to tylko starsze panie lubią… Poza tym zlew nam się zapchał. Stara ma na wszystko jakieś sposoby, na to pewnie też. Swoja drogą, czego ty tam napchałaś? Nie mów, że to ten ryż…\nVanessa przyglądała mu się uważnie. Gdy nie dostrzegła niczego niepokojącego, tylko uśmiechnęła się przepraszająco.\n- Może… Nie wiem, zmywałam wszystko na szybko…\n- Zresztą, co za różnica – Wade machnął wolną ręką. – Dobry kwas przeżre wszystko. Zwłaszcza taki z piwnicy Al. Już my ogarniemy, co z tym zrobić.\n- Rozpieszczasz mnie – mruknęła Vanessa zalotnie. – Zanudzę się na śmierć…\n- Dlatego idź spać. Wrócę, zanim się obudzisz. Nie wstawaj, zajmę się wszystkim, szafką Al, zlewem, łazienką…\nWade w jednym momencie znów zesztywniał. Trwało to jednak ledwie ułamek sekundy, cień na jego twarzy zaraz zastąpił szeroki uśmiech.\n- Jadłem wczoraj kebaba, nie chcesz wchodzić po mnie do kibla – zaśmiał się głupio. Vanessa nie mogła także się nie roześmiać.\n- Tak więc lepiej nie wychodź z łóżka – powtórzył. – Śpij, a jak wrócę, wszystkim się zajmę.\n- Lepiej, żeby tak było – mruknęła, odprowadzając go wzrokiem do wyjścia. Chwilę potem jeszcze wpatrywała się w drzwi, nie mogąc do końca uwierzyć w to, co się właśnie stało.\nCzyżby jej plan zadziałał? Wprawdzie Wade przez moment może wyglądał na nieco zdenerwowanego, ale to i tak kropla w morzu tego, czego obawiała się po jego spotkaniu z lustrem. Choć widoczny sukces tej intrygi nie do końca uciszył wyrzuty sumienia, Vanessa uspokoiła się na tyle, by znów rzucić się w poduszki i zawinąć w kołdrę…\nI właśnie wtedy, gdy zakopała się w pościeli i zamknęła oczy, poczuła ucisk w pęcherzu.\nGwałtownie odrzuciła kołdrę i poczłapała w stronę łazienki. Szarpnęła drzwiami…\nSzkło było wszędzie – na kafelkach, szafce, w umywalce… Wszędzie, tylko nie w ramie lustra, ziejącej teraz wybitą pustką.\nMiała ochotę krzyczeć. Na siebie, na swoją głupotę i na jej bolesne skutki. Zamiast tego zrobiła jednak to, czego nauczył ją Wade – zaśmiała się.\nW końcu, choć problemu nie rozwiązali, pozbyli się przynajmniej dylematu, czy powinni coś zrobić z tym cholernym lustrem.\nZ założenia fanfiction to jest one-shotem. Nie wierzę jednak w sytuację bez wyjścia – więc choć pewne rany same się nie zagoją, jeśli tylko Vanessa znajdzie na tę lekarstwo, na pewno dam znać.\nAutor: Writerka o 17:10 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: Deadpool, Fanfiction, Fanfik, Opowiadania, Vanessa Carlysle, Wade Wilson\nDancehall to właściwie nieustanna walka. Na Jamajce nawet bawiące się wspólnie przyjaciółki ciągle rywalizują – choć nie zawsze dopiekają sobie wprost, każda z nich tańczy tak, by podkreślić, że to właśnie ona rusza się najlepiej, najseksowniej; każda czuje się tą jedyną prawdziwą królową parkietu; i choć każda autentycznie kocha swoje przyjaciółki, żadnej nie odstąpi swojej korony.\nU nas, w Polsce, choć jesteśmy podobno narodem walecznym, wygląda to zgoła łagodniej. Widać to zwłaszcza na małych contestach, gdzie wszystkie dobrze się znają i lubią. Stają takie dwie naprzeciw siebie, machają do siebie przyjaźnie, uśmiechają się. Wtedy wybucha muzyka – męska, mocna, agresywna. I nagle uśmiechy znikają, twarze w jednej chwili zamieniają się w groźne kamienne maski. Każde spojrzenie, każdy krok, każdy ruch tryska agresywną energią. Krążą po parkiecie jak lwice, prowokując się nawzajem tańcem, wyzywają i zapewniają, że jedna drugiej może co najwyżej naskoczyć.\nAż muzyka znowu cichnie. Dziewczyny zatrzymują się, maski znikają, a zaraz na twarzach znów pojawia się uśmiech – przepraszający. Bo przecież to był tylko taniec, one tak nie na serio z tą pogardą… Lekkie poczucie winy bije im z oczu, a na dokładkę jeszcze rzucają się sobie w ramiona, szepcąc do ucha jedna drugiej, że była świetna i bije ją na głowę.\nTakie to są nasze rodzime dancehall queens – niby groźne, ale jednak całkiem miłe babki, gotowe zaprzeczyć, żeby królowa rzeczywiście była tylko jedna.\nAutor: Writerka o 18:02 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: Dancehall, Dawno ale prawda, Przypadki\nWyzwanie Kiedyś przeczytam - "Pamiętnik znaleziony w wannie"\nOkładka jest bardzo charakterystyczna. Bardzo, choć na tym zdjęciu i tak nie widać pełni głębi różowej barwy. Skłamałabym nie przyznając, że to ten ekscentryczny kolor skłonił mnie do sprawdzenia co kryje się wewnątrz. A krył się Pamiętnik znaleziony w wannie Lema.\nPan Stanisław fascynował mnie już od podstawówki, kiedy to przeczytałam Bajki robotów. Następne było Solaris pochłonięte w liceum. Wtedy dopiero poznałam się na prawdziwym geniuszu tegoż pisarza – poznanie nie szło jednak w parze ze zrozumieniem.\nI tak, jak na razie, zostało do dziś.\nAle wróćmy do Pamiętnika.\nKsiążkę można podzielić na dwie części. Zacznę od drugiej, czyli tytułowego pamiętnika. To zapis losów mężczyzny, który dostał wezwanie stawić się w wojskowym Gmachu. Nie wiemy, w jakiej sprawie. On zresztą też nie. I na tym polega cały problem – czas leci, mężczyzna kręci się w labiryncie korytarzy i gabinetów i próbuje zrozumieć tajemnicze sygnały od spotykanych wojskowych. Pierwsza część książki jest wstępem do tegoż pamiętnika, napisanym kilka stuleci później przez znalazców zapisków. Wstęp ma przybliżyć czasy, w których żył i pisał właściciel pamiętnika.\nJak przystało na prozę Lema, nie do końca ją zrozumiałam, a na pewno nie na wszystkich płaszczyznach. Pierwszym, nieodłącznym skojarzeniem z wszelką sztuką tego okresu (książka powstała w 1961), jest oczywiście krytyka PRL. Tym właśnie była dla mnie podróż bohatera po Gmachu. Rzesza biurokratów i służbistów na absurdalnych stanowiskach atakuje bohatera coraz to bardziej sprzecznymi informacjami. Nikt nic tak naprawdę nie wiem, każdy mówi szyframi i zagadkami – bo nikt nikomu nie ufa, w końcu każdy może być szpiegiem... Nawet oni, słudzy Gmachu, czuli się zamknięci, zaszczuci, wiecznie obserwowani i podejrzani.\nWstęp swym znaczeniem sięgnął trochę dalej. Pisany z perspektywy dalekiej przyszłości, był bardzo ciekawym zdystansowanym spojrzeniem na czasy współczesne. Parafrazując, kapitał (oryginalna pisownia Kap-Eh-Thaal) to swego rodzaju bóstwo czczone przez wybranych kapłanów w świątyni Pentagon. Brzmi absurdalnie, prawda? Bo i może tak właśnie jest? Sprawy dziś dla nas śmiertelnie ważne za jakiś czas będą wydawać się śmieszne i nieistotne. Może więc nie ma sensu podchodzić do wszystkiego aż tak poważnie.\nTo tylko wycinek z tego, co chciałam w tej lekturze zobaczyć. To ledwie wierzchołek góry lodowej, która najprawdopodobniej może nie mieć pokrycia z intencją autora. Nie mniej to, co w niej dostrzegłam, naprawdę mnie poruszyło.\nSzczególnie niewspomniane jeszcze opisy przestrzeni Gmachu – klaustrofobicznych, surrealistycznych, a jakże plastycznych… Godne filmowego odzwierciedlenia, tak że zaklepuję już prawa do adaptacji. Nadziei więc już nie ma, ale mimo to polecam lekturę wszystkim, którzy mają ochotę na odrobinę intelektualnego wysiłku w odrealnionym świecie.\nPS Kiedyś słyszałam, że jednym z najbardziej inspirujących pisarzy dla Jacka Dukaja jest właśnie Stanisław Lem. W tej Pamiętniku rzeczywiście można było to dostrzec – szczególnie w tendencji obu panów do używania terminu urękawiczony.\nAutor: Writerka o 21:05 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nNa wstępie garść informacji – od teraz notki będą pojawiać się co dwa tygodnie w sobotę lub niedzielę (wierzę, że poprawi to jakość tekstów).\nA teraz tekst właściwy – historia z życia, ku przestrodze i motywacji ogółu.\nJakiś czas temu w Lifeliście napisałam, że piosenką na ten rok jest Give Life Back To Music. Że niby odnawiam moją relację z muzyką. Sama w to wtedy nie wierzyłam, ale cóż… koniec końców, udało się.\nJak wspomniałam, we wrześniu w to nie wierzyłam. Po ostygnięciu pierwszej fascynacji klawesynem, marzyłam już tylko o skończeniu szkoły z satysfakcjonującym wynikiem. Wiązało się to z nie małym wysiłkiem, ale byłam gotowa na takie poświęcenie. Choć wciąż nie potrafiłam oswoić klawesynu, dzielnie przychodziłam po zajęciach ćwiczyć. Z początku było ciężko – odzwyczaiłam się od kilkugodzinnych ćwiczeń. Jednak po kilku miesiącach opanowałam materiał na tyle, że w pewnym momencie nie siadałam do klawiatury tylko z poczucia obowiązku. Szło mi o wiele lepiej niż kiedykolwiek, więc i wróciła nieobecna od dawna radość z gry. Obowiązkowe przesłuchania wstępne nie wydawały mi się już tak straszne – nowo nabyta pewność siebie wyparła paniczny lęk przed graniem dla publiczności.\nNawet nie zauważyłam, kiedy przyszedł czas na egzamin. Grałam podekscytowana, a nie zestresowana. Skromny recital zwieńczyła nie tylko bardzo dobra ocena, ale także zadowolenie z własnej gry.\nJaki z tego doświadczenia wypłynął dla mnie morał? Przede wszystkim taki, by, choćby nie wiem jak było źle, nie porzucać tego, co kocham. Zwłaszcza, jeśli przez dłuższy czas tej miłości nie odczuwałam. W takim momencie nie należy się poddawać, ale wziąć głęboki oddech i cierpliwie spróbować odkryć pasję na nowo. Dać sobie czas, by rzeczywiście zgłębić temat i odkryć nowe obszary fascynacji.\nParafrazując więc pewnego klasyka, I gave life back to music. Udało mi się także pojednać z klawesynem. Tak więc choć nie wiem jeszcze jak to logistycznie rozwiążę, ale będę muzykować dalej, w taki, albo i inny sposób.\nAutor: Writerka o 11:23 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nJak pech, to pech\nMam takie szczęście, że w godzinach moich ćwiczeń w szkole muzycznej zawsze obecne są jeszcze dwie inne osoby – rzępolący po dziecięcemu skrzypek z sali obok i buczący fagocista z sali nade mną. Kilka dni temu jednak miałam okazję usiąść do instrumentu dwie godziny wcześniej – idealnie, by pograć przed pojawieniem się nieproszonych sąsiadów.\nTak więc usiadłam.\nUsłyszałam nad głową jakieś kroki. Zaraz jednak kroki ucichły; zastąpił je dźwięczny głos sopranistki… dołączyła do niej altystka… i bas.\nBas dudnił, sopranistka przeszła do rejestrów, w którym szkło pęka.\nAle grunt to się nie poddawać. Zaczęłam ćwiczyć mój najgłośniejszy utwór – zagłuszył drażniące pianie na tyle, że prawie mi nie przeszkadzało.\nWtedy jednak usłyszałam ruch w sali obok. Dwa saksofony zaczęły się stroić. Zaczęły, ale nie skończyły. Mimo to zaczęły grać duet. Bardzo wirtuozowski, bardzo głośny, bardzo, przez niedostrojenie, fałszywy. A kiedy już myślałam, że gorzej być nie mogło, do taktu zawtórował im nauczyciel, wykrzykując uwagi i wybijając rytm o fortepian, który obijał się o ścianę. Moją ścianę, tą, przy której od drugiej strony siedziałam ja. Wokaliści z góry, jakby czując, że ktoś zaczął z nimi konkurować, także zaczęli śpiewać głośniej, potęgując kakofonię.\nW tym hałasie nawet nie dosłyszałam, że odruchowo sama wciąż grałam.\nTego było za wiele. Wstałam, trzasnęłam skrzydłem klawesynu (bo niestety klapy nad klawiaturą nie ma) i zgarnęłam portfel.\n- Jak wrócę, ma was tu nie być – wysyczałam w stronę ścian i wyszłam.\nPoszłam do piekarni. Bardzo wolno, bardzo okrężną drogą.\nNie wiem, ile mnie nie było. Chyba długo, bo weszłam do sali – cisza. Schowałam do plecaka portfel – cisza. Ponownie otworzyłam instrument – nadal cisza. Zaczęłam grać – dzięki Bogu, słyszałam tylko siebie.\nW myślach dziękowałam niebiosom za ten cud. Przezornie jednak przysięgłam, że nigdy, przenigdy więcej nie będę marudzić na skrzypka i fagocistę.\nAutor: Writerka o 22:45 2 komentarze: Linki do tego posta\nRośnie nam fan\nStudio tańca, w którym działam, przynajmniej raz do roku organizuje „kulturalny” pokaz wszystkich grup. Kulturalny, znaczy nie w klubie, ale na sali teatralnopodobnej, dedykowany głównie krewnym i bliskim tancerzy.\nOdkąd jestem z tym studiem związana – czyli od ostatnich kilku lat – dostrzec można pewien niepisany zwyczaj. Mianowicie, przynajmniej w jednej choreografii pojawia się jakieś nawiązanie do Gwiezdnych Wojen.\nW tym roku nie było inaczej. Padło na jedną z najbardziej energicznych ekip. Gdy tylko tancerze pojawili się na sali, ryknęła mocna muzyka, do którego zaraz dołączył równie ognisty taniec. Dźwięk i ruch narastały, elektryzując publiczność, i narastały, narastały…\nAż w szczytowym momencie wszystko ustało. Muzyka ucichła, tancerze zastygli, sala pogrążyła się w półmroku.\nTrwało to ułamek sekundy. Zaraz po tym rozległ się znajomy świszczący oddech…\nA nagle przez salę przetoczył się równie podekscytowany dziecięcy okrzyk:\n- Lord Vader!\nCała widownie ryknęła śmiechem. Ja także. Ale nie był to tylko wyraz rozbawienia, lecz także radości i dumy. Radości, że ukochana saga wciąż potrafi budzić emocje w kolejnych pokoleniach. Dumy – z dziecka, które w tym jednym momencie stało się symbolicznym potomkiem każdego starszego fana Gwiezdnych Wojen.\nAutor: Writerka o 19:49 4 komentarze: Linki do tego posta\nEtykiety: Dawno ale prawda, Przypadki, Star Wars\n"Pójdźcie za mną"\nW tym tygodniu wcześniej, co by potem nikomu głowy w Święta nie zawracać. A z okazji tychże świąt przypomniała mi się pewna sytuacja z wycieczki tak na przełomie gimnazjum i liceum. Jak to zwykle na takich wycieczkach bywa, dużo zwiedzaliśmy, i to w szczególności zabytków sakralnych. Wśród nich znalazł się i jakaś barokowa świątynia, ociekająca przepychem i złotem. Po zwyczajowej wspólnej modlitwie na wejściu dostaliśmy chwilę by indywidualnie zajrzeć do wszystkich naw. Ja na ten spacer wybrałam się wtedy z Dysią. Chodziłyśmy od ołtarza do ołtarza, krokiem powolnym i dostojnym, patrząc na wszystko z umiarkowanym zainteresowaniem.\nNaszą uwagę przykuł dopiero obraz Zmartwychwstałego Chrystusa – jeden z tych, gdzie Zbawiciel wśród blasku i chwały wstępuje do nieba, w ledwo tylko zarzuconym na jedno ramię purpurowym płótnie.\n- Tu gdzieś w pobliżu był żeński zakon, prawda? – spytała nagle Dysia.\nPrzytaknęłam głową, nie spuszczając wzroku z obrazu.\n- I chyba właśnie ten Jezus zakonnicom się objawiał – dodałam po chwili.\nTym razem Dysia skinęła potakująco.\n- Taka klata… - westchnęła. - Jeśli Jezus naprawdę był taki przystojny, to sama zostałabym taką zakonnicą.\nNie mogłam się z nią nie zgodzić.\nMam nadzieję, że Jezus wybaczył nam to. Bo choć zachwycił nas tak nie jeden obraz, naprawdę wierzymy w chrystusowe nauki. Z czystymi sercami możemy więc życzyć wszystkim wesołego Alleluja!\nAutor: Writerka o 20:11 5 komentarzy: Linki do tego posta\nKino dla opornych\nTrudno w to uwierzyć, ale nawet dziś chodzą po świecie ludzie, którzy nie wiedzą, jak należy zachowywać się w kinie. Trudno powiedzieć, czy dlatego, że przez stosunkowo młody wiek sztuki filmowej jeszcze nie zdążyli przyswoić sobie wszystkich zasad, czy może przez możliwość oglądania filmów w sieci bez wychodzenia z domu już zapomnieli jak działa kino. Jakikolwiek by to jednak nie był powód, jego efekty skłaniają mnie do rzucenia kilkoma wskazówkami co do bytności w sali kinowej.\n1. Pamiętaj, że nie jesteś w sali sam. Wydaje się to oczywiste, ale wbrew pozorom zapomina o tym aż za wielu kinomanów. Warto więc zapamiętać ten fakt, także dlatego, że dalsza część listy opiera się na tym jednym stwierdzeniu.\n2. Nie kop fotela przed sobą. Ty ledwo zauważasz, że poruszasz nogą, ale osoba przed Tobą dostaje szewskiej pasji.\n3. Nie układaj włosów tak, że Twoja głowa wydaje się dwa razy większa. Kinowe fotele mają takie rozmiary, że czubek głowy przeciętnego obywatela lekko wystaje ponad oparciem. Dodaj do tego kolejnych kilka centymetrów koka lub postawionych na żel włosów, a gwarantuję, że osoba siedząca za Tobą będzie miała zasłoniętą przynajmniej jedną czwartą ekranu.\n4. Nie kręć głową co piętnaście sekund. Szczególnie ważne na filmach z napisami – Ty co chwilę przechylasz głowę z lewa na prawa, a osoba z tyłu wygina się razem Tobą, walcząc o możliwość czytania kwestii bohaterów.\n5. Nie wyciągaj telefonu podczas seansu. Nawet przy najbardziej wyciemnionym ekranie, to naprawdę widać. W promieniu kilkunastu siedzeń widoczna jest łuna niczym wzywający Batmana reflektor. Jeśli więc nie jest to coś równie ważnego jak sprawy Batmana, nie wyjmuj telefonu.\n6. Jeśli masz przekąski w szeleszczących opakowaniach, otwórz jeszcze przed rozpoczęciem filmu. Nie ma nic bardziej frustrującego, niż poreklamowa cisza, w której pomału wykluwa się film, zakłócona trzaskaniem opakowań. A przecież nic nie stoi na przeszkodzie otwieranie jedzenia jeszcze w trakcie reklam.\n7. Nie rozmawiaj przez cały seans. Wszyscy lubimy od czasu do czasu rzucić jakimś naprawdę ważnym spostrzeżeniem w trakcie filmu. Ale jednak czy dwie uwagi to nie gadanie przez cały seans – nieustający szmer czy, o zgrozo, niekontrolowany wybuch śmiechu już nie raz zabiły najbardziej wzruszające czy przerażające sceny w historii kina.\nCała ta lista brzmi absurdalnie, prawda? W końcu to same powszechnie wiadome prawdy! W ich powszechność i znajomość zwątpiłam kilka dni temu, gdy zdarzyło mi się siedzieć w sąsiedztwie kinomana, który złamał praktycznie wszystkie z powyższych prawd. Jednak zdecydowałam się napisać tę listę gdy zdałam sobie sprawę, że sama bezmyślnie nie raz robiłam to samo.\nTak że zachęcam do refleksji nad zachowaniem w miejscach publicznych ogólnie – by uczyć się jeszcze przed popełnieniem błędów.\nAutor: Writerka o 21:23 4 komentarze: Linki do tego posta\nJednym z uroków studiowania jest to, że zajęcia trwają aż półtorej godziny. Z takim zapasem czasu nikt z przybyciem się nie spieszy – który z profesorów w ferworze działania zauważy, czy ktoś rzeczywiście przekroczył ten przysłowiowy kwadrans studencki czy też nie. W mojej grupie więc właściwie wszystkim zdarzają się co jakiś czas takie niewinne spóźnienia. Niby nic, jednak do przyjrzenia się temu zjawisku i zanalizowania go skłoniła mnie jedna z osób, która spóźnia się w dość ciekawy sposób.\nWchodzi cicho jak kot. Nie mówi nic – symboliczne przeprosiny przesyła wykładowcy samym ruchem warg. Przechodzi przez salę pewnie i z gracją, nie przejmując się stukaniem obcasów. Udaje, że nie słyszy swoich kroków. W ogóle całą swoją postawą próbuje przekonać, że wszystko jest tak, jak być powinno. Idąc unosi wysoko głowę i strzela naokoło wyzywającym spojrzeniem. „Tak, spóźniłam się – ale co z tego?” zdaje się mówić. Jest zdecydowanie ponad to.\nTo tak zwany typ zimnej wyniosłości. Zupełnie inny niż kolejny, mniej rzucający się w oczy, ale zdecydowanie bardziej popularny. To skrytobójca. Jego przybyciu nie towarzyszy absolutnie żaden dźwięk. Studenci, z racji tego gdzie siedzą, zauważają go niemal od razu. Wykładowca jednak, nie zaalarmowany żadnym hałasem, albo pozostaje nieświadomy, albo dostrzega tylko kątem oka jakiś przemykający przez salę cień. Nawet jeśli odwróci się, by zgromić wzrokiem spóźnialskiego, sam jest spóźniony – skrytobójca bowiem siedzi już w ławce i bazgra bezwiednie w zeszycie, jakby był obecny od samego początku wykładu.\nPochodnym typem od skrytobójcy jest niezdara. Niezdara także chce wślizgnąć się na zajęcia niezauważonym, jednak nigdy mu się to nie udaje. Już wchodząc do sali zaczepia kurtką o klamkę. Przez długi czas szarpie się z drzwiami, którymi potem trzaska. Mrucząc przeprosiny przemierza salę skupiony na poprawianiu niepokornej kurtki, więc po drodze potyka się na stopniach. Gdy w końcu dociera do pierwszego wolnego miejsca, z nerwów zapomina o planie zachowania ciszy, na dokładkę więc szurnie krzesłem i zatrzeszczy rozkładanym pulpitem. Na pełne wyrzutu spojrzenie wykładowcy może tylko powiedzieć, że naprawdę starał się wejść po cichu.\nJednak zdarzają się też tacy, którzy podobne chwile uwagi lubią wykorzystać na ekspresowy stand-up. Kabareciarz wpada więc na salę z impetem, najlepiej zziajany. Przerywa wykład wykrzykując powitanie, przeprosiny i zapewnienie, że to spóźnienie to nie z jego winy, to przez wyjątkową sytuację. Po tym wstępie przechodząc obok katedry zwalnia nieco kroku i wbija w profesora intensywne spojrzenie, błagające, by ten spytał o ową wyjątkową sytuację. Czasem wykładowcy łapią się na to, czasem nie, jednak kabareciarz i tak się odezwie – po coś w końcu ułożył tę kuriozalną historię o pijanych napastnikach terroryzujących tramwaj.\nWszystko to jednak nic w porównaniu z odwiecznym. Odwieczny spóźniał się od zawsze, więc będzie się spóźniał do skończenia świata. To fakt. Tak oczywisty, że nikt już się temu nie dziwi. Jego spóźnieniami nie przejmują się już ani wykładowcy, ani nawet on sam. Po zajęciach nie prosi nawet o odhaczenie go na liście obecności – dobrze wie, że profesor wpisał mu spóźnienie jeszcze przed jego przybyciem.\nAutor: Writerka o 21:42 7 komentarzy: Linki do tego posta\nNie marnujmy włosów!\nKilka dni temu po powrocie do domu zastałam na biurku jakąś tajemniczą kopertę – jak się okazało, od fundacji Rak’n’Roll z podziękowaniami za wzięcie udziału w akcji „Daj włos!”. Zrobiło mi się bardzo miło… i jednocześnie przypomniało mi się, że chciałam tu o tej akcji wspomnieć.\nTak więc wspominam.\nJa znalazłam tę akcję przypadkiem, gdy postanowiłam ściąć włosy z okazji Nowego Roku (nowy rok – nowe włosy – nowa ja, i takie tam). W pierwszym egoistycznym odruchu planowałam ścięte pasma sprzedać, jednak koleżanka podrzuciła mi hasło oddania włosów na cele charytatywne. Jej pomysł wydał mi się o wiele lepszy – tym bardziej, że ścięcie włosów miało symbolizować zmianę na lepsze.\n„Daj włos!” było pierwszym, co wyskoczyło mi w wyszukiwarce. Jak już pisałam, jest to akcja organizowana przez fundację Rak’n’Roll i polega na oddaniu włosów, które zostaną przeznaczone na peruki dla kobiet w trakcie chemioterapii. Jak to wszystko dokładnie działa, najlepiej sprawdzić na oficjalnej stronie – TU.\nPodobnych przedsięwzięć jest naprawdę sporo – wystarczy rozejrzeć się w sieci. A zainteresować się tym warto – w końcu tak zmiana fryzury uszczęśliwi już nie tylko jedną osobę.\nAutor: Writerka o 20:59 2 komentarze: Linki do tego posta\nEtykiety: Dawno ale prawda\nNie ma lepszego momentu na chorowanie, jak tuż przed sesją. Zajęcia jeszcze się nie skończyły, a zdarzają się już też egzaminy czy zaliczenia. Cokolwiek by się jednak nie działo, zdecydowanie nie można sobie pozwolić nawet na dzień wolnego.\nMusiałam więc radzić sobie inaczej. O nie, nie dam się ani sesji, ani chorobie przed sesją. Przed pierwszym poniedziałkowym wykładem wpadłam do lekarza, potem zahaczyłam o aptekę, żeby zrealizować jeszcze ciepłą receptę.\nGdy dotarłam do uniwersytetu, miałam na koncie kwadrans spóźnienia. Nie za dużo, nie za mało, w sam raz, by zdążyć zaaplikować dawkę dopiero co nabytych kropli do nosa.\nWłaściwie już od samego początku czułam, że będzie z nimi problem. Głównie dlatego, że jestem beznadziejna w zakrapianiu czegokolwiek, nawet nosa czy uszu, bo o oczach już nawet nie będę wspominać. Gdy więc stanęłam już przed lustrem w najbliższej łazience, wyjęłam pudełeczko z niejakim niepokojem.\nNazwy nie pamiętam, bo, jak to z lekami bywa, nawet nie potrafiłam jej przeczytać. W oczy jednak rzuciło mi się wielkimi literami „do oczu i uszu”.\nSzczęście w nieszczęściu. Nieszczęściu, bo aplikować można je wszędzie, tylko nie do nosa, a do nosa właśnie miałam ich użyć. Szczęście, bo skoro przeznaczono je do oczu, to pewnie nie będą za gęste i łatwiej będzie w ogóle wydobyć je z buteleczki.\nSzczęście jednak też okazało się nieszczęściem – wodniste krople wleciały mi do nosa w takiej ilości, jakbym wzięła głęboki wdech z głową zanurzoną w basenie. Zakrztusiłam się, oczy zaszły mi łzami, zaczęłam kaszleć, pociągać nosem, kląć. Stałam pochylona nad umywalką, z dłonią przyciśniętą do nosa, ciesząc się, że nie miałam świadków tej dziwnej sceny.\nWtedy jak grzmot przez łazienkę przelał się huk spuszczanej wody. Zaraz z jednej z kabin niepewnie wyszła jakaś studentka, jednocześnie wystraszona i rozbawiona moimi szaleństwami. W jej spojrzeniu krył się jakiś błysk, jakby chciała spytać co takiego ciekawe wciągam... Oczy jednak wciąż miałam załzawione, więc możliwe, że tylko mi się to przywidziało. Nie miałam ochoty się co do tego upewniać, więc zaraz wybiegłam na korytarz.\nPo raz pierwszy ucieszyłam się, że życie na studiach nie jest tak kameralne jak w liceum – istniało olbrzymie prawdopodobieństwo, że już nigdy tej studentki nie spotkam.\nAutor: Writerka o 23:01 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nWyzwanie Kiedyś przeczytam - "Turniej w Gorlanie"\nLink do postu o wyzwaniu Kiedyś przeczytam TUTAJ\nJohn Flanagan – Zwiadowcy, wczesne lata. Turniej w Gorlanie\nTu chyba powinnam wstawić zdjęcie książki… Ale zwróciłam ją bibliotece, nim o tym pomyślałam. Mam więc nadzieję, że ten brak zostanie zapomniany.\nZ panem Flanaganem znamy się nie od dziś. Nasza przyjaźń zaczęła się w 2009 roku, kiedy to pojawiło się pierwsze wydanie polskie Zwiadowców. Wtedy jeszcze wiodłam szczęśliwe życie na łonie szkolnej biblioteki, głodna każdej nowości na półce z tabliczką Fantastyka. Zwiadowcy to jedna z tych serii, o których nie zapomniałam po pójściu do liceum i potem dzielnie biegałam po każdy kolejny tom do biblioteki publicznej. Jak widać, biegam tak aż do dziś.\nZwiadowcy, jak sam tytuł wskazuje, opowiadają o przygodach zwiadowców – korpusu niesamowitych łuczników służących królestwu Araluenu. Seria zaczyna się od walki ze zbuntowanym lordem Morgarathem – Turniej w Gorlanie odsyła czytelnika do zdarzeń będących początkiem konfliktu.\nTo chyba wszystko, co o fabule mogę powiedzieć. Właściwie nawet nie chcę więcej mówić – w tym wypadku sama historia jest dla mnie drugorzędną sprawą. Wszystko tak naprawdę sprowadza się do tych siedmiu lat, spędzonych przy dwunastu – teraz już trzynastu – tomach. Obcując z prozą Flanagana, już nie czuję się jak zwykły czytelnik. To trochę tak, jakbym w teatrze nie siedziała na widowni, ale na scenie z aktorami. Prywatne żarty grona zwiadowców są i moimi żartami; gdy w historii nagle pojawia się sylwetka legendy korpusu, jestem tym równie podekscytowana co sami bohaterami – trochę jakbym sama była częścią tego świata.\nJednak to poczucie przynależności i jedności z książką nie wzięło się znikąd. Jest to zasługą pana Flanagana, tego wszystkiego, co w jego prozie kocham i czego mimo upływu lat wciąż w niej nie brakuje. Przede wszystkim są to dobrze skonstruowani bohaterowie – pełnowymiarowi, bardzo charakterystyczni. Co więcej, dobrani są w takich konfiguracjach, że wspólnie tworzą bardzo ciekawe sieci relacji. W większości sytuacji prowadzi to do wielu zabawnych, niemal skeczowych dialogów, które do dziś sprawiają mi wiele radości.\nTen tom jednak jak jeszcze żaden inny nie przypomniał mi, że jest to jednak proza młodzieżowa. Po tych kilku latach, bogatsza o doświadczenia poważniejszych lektur, nie mogę nie zwrócić uwagi na wręcz za prosty język czy nieco infantylną naiwność historii. W tym wypadku jednak wcale mi to nie przeszkadza. Głównie przez sympatię do bohaterów i wiążącą mnie z nimi długoletnią przyjaźń - miło patrzeć, jak im się w „życiu” powodzi.\nPoza tym, jest to bardzo przyjemna odskocznia od wręcz brutalnie wiarygodnej prozy George’a R. R. Martina. O tak, czasem potrzeba takiej odskoczni…\nAutor: Writerka o 17:05 2 komentarze: Linki do tego posta\nEtykiety: John Flanagan, Wyzwanie Kiedyś przeczytam 2016, Zwiadowcy\nWyzwanie Kiedyś przeczytam - "Pamiętnik znaleziony...


„Wieczorów Nauki” ciąg dalszy – Uniejów, Sarbice, Gimnazjum nr 2 Turek\nPoprzez zabawę i naukę uczestnicy „Wieczorów Nauki” poznali kierunki kształcenia, dowiedzieli się o współpracy z zagranicznymi szkołami oraz zaznajomili się z możliwościami, jakie daje nowoczesna baza dydaktyczna. Mogli osobiście przekonać się o korzyściach, wynikających z kształcenia technicznego w Zespole Szkół Rolniczych CKP w Kaczkach Średnich. Już po powitaniu, Pani Dyrektor Angelika Dryjańska zaktywizowała uczestników do dyskusji na temat kluczowych pytań w życiu młodego człowieka: Co decyduje dziś o sukcesie? Wiedza czy umiejętności? Jakie kompetencje społeczne są priorytetowe i wymagane na rynku pracy? Co cenią sobie pracodawcy? Uświadomiła słuchaczom, że są częścią projektu „Wieczory Nauki”, wyróżnionego przez Komisję Europejską na New Education Forum 2017 w Turynie. Zaprosiła słuchaczy do aktywnego udziału w majowym ekstremalnym biegu „Pogoń Kaczora’’ oraz przewidzianej na 21 czerwca 2018r, jednej ze sportowych niespodzianek - programie „Biathlon dla każdego”. Pani Dyrektor Katarzyna Grzelakowska przybliżyła zaś kierunki kształcenia, współpracę z partnerami zagranicznymi, możliwość uzyskania przez naszych uczniów dodatkowych kwalifikacji i kompetencji.\nProgram preorientacji zawodowej pokazuje uczniom specyfikę poszczególnych zawodów, pracę i zaangażowanie tych, którzy kształcą się już na danym kierunku i wkrótce będą wchodzić na rynek pracy. Dla naszej szkoły ważne jest, aby uczniowie łączyli wiedzę z umiejętnościami praktycznymi. Właśnie te umiejętności uczniowie ZSR z ogromnym zaangażowaniem i pasją prezentowali podczas licznych warsztatów przygotowanych na „Wieczór Nauki” dla gimnazjalistów.\nMłody człowiek musi świadomie wybierać, kim chce być w przyszłości, kształtując własne życie i środowisko, w którym jest, dlatego też ZSR proponuje rozwiązania funkcjonalne i proekologiczne, współpracując z wieloma firmami. O tym doskonale mogli się przekonać gimnazjaliści, uczestnicząc w warsztatach na temat „Inteligentnych Domów Przyszłości” czy też innowacyjnie budując dom. W nowoczesnej pracowni technikum pojazdów samochodowych można było zdobyć doświadczenie na symulatorze jazdy lub wymieniając koła na czas, zgodnie z regułą Pit-stopu. W pomieszczeniu Wirtualnej Rzeczywistości rozwijano wyobraźnię przestrzenną, a w studiu radiowym umiejętności dziennikarskie.\nCzy warto zostać hotelarzem? Czy wzrasta zapotrzebowanie na profesjonalną i wykwalifikowaną kadrę w tym kierunku? O tym można było się przekonać podczas kolejnych warsztatów. Praktycznej powtórki z chemii tuż przed egzaminem, doświadczyli gimnazjaliści w „Kaczkowskim” laboratorium. W czasie kulinarnych ćwiczeń: „Zostań nowym MasterChef’em” pod opieką nauczycieli i zaangażowanych młodych smakoszy, udało się wyczarować „flambinowane banany”. Młodzież odkrywała również tajniki zawodu i skomplikowanych urządzeń, wymaganych w marketingu reklamowym, co pozwoliło uzmysłowić im, jakie zdolności mogą w sobie rozwinąć, wybierając ten zawód. Poznaniu specyfiki zawodu spedytora oraz rozwijaniu niezbędnych w tym zakresie kompetencji służyły warsztaty i scenki językowe w pracowni językowo-spedycyjnej. Sukcesowi w tym zawodzie sprzyjają: projekty w ramach Erasmus+, eTwinning, współpraca z partnerską szkołą Ferdinand Braun Schule z Fludy, wymiany kulturowe, w których uczestniczy młodzież. Wieczór tradycyjnie zamknęły „zaciekłe boje sportowe”, którym towarzyszył prawdziwy duch sportowej rywalizacji. W następnym dniu młodzież z Gimnazjum nr 2 w Turku, brała udział w praktycznej nauce jazdy samochodem, pod opieką instruktora oraz w zabawach integracyjnych, pod kierunkiem pani psycholog. Sprzyjały one doskonaleniu umiejętności komunikacyjnych, wyrażaniu myśli i uczuć.\nZespół Szkół Rolniczych CKP dysponuje nowoczesną pracownią dla technikum mechanizacji rolnictwa i agrotroniki, z autorskim stanowiskiem agrotronicznym, jednak prawdziwą atrakcją był pokaz ciągnika rolniczego z geodezyjnym odbiornikiem GNSS. Specjalnie dla gimnazjalistów w rolę mechanizatora rolnictwa wcielił się dyrektor ZSR CKP, p. Krzysztof Świerk.\nMamy nadzieję, że wizyta w naszej szkole była dla gimnazjalistów z Uniejowa, Sarbic i Gimnazjum nr 2 w Turku, niezapomnianą lekcją i doświadczeniem, które już za kilka tygodni poskutkuje świadomym wyborem szkoły ponadgimnazjalnej. Więcej zdjęć.


Finnair: Lot do Nowego Jorku na biopaliwie - Pasazer.com\nFinnair: Lot do Nowego Jorku na biopaliwie\n23 września 2014 13:08\nDziś (23.09), w dniu Szczytu Klimatycznego ONZ w Nowym Jorku, odbędzie się rejs Airbusa A330-300 napędzanego biopaliwem z Helsinek do Nowego Jorku.\nFinnair jako lider zrównoważonego rozwoju w lotnictwie komercyjnym głęboko wierzy, że wprowadzanie w życie ekologicznych rozwiązań to najlepszy sposób, by zmniejszać negatywny wpływ na środowisko naturalne. Najwięcej szkodliwych dla środowiska substancji wytwarzanych przez linie lotnicze emitowanych jest podczas lotów, a zmiana paliwa na bardziej przyjazne środowisku może zmniejszyć emisję CO2 nawet o 50−80 proc.\nBiopaliwo wykorzystywane podczas dzisiejszego lotu do Nowego Jorku udostępniła firma SkyNRG Nordic – spółka powstała jako efekt współpracy SkyNRG i Statoil Aviation. Zostało ono wyprodukowane z olejów spożywczych pochodzących z odpadów gastronomicznych i jest przykładem ekologicznej alternatywy dla zwykłego paliwa lotniczego. Zastosowanie uzyskanego w ten sposób biopaliwa znacząco zmniejsza emisję gazów cieplarnianych, a ponieważ jego składniki pochodzą z recyklingu, jego produkcja nie wpływa negatywnie na ekosystem. Finnair i jego partnerzy wspierają produkcję komponentów do biopaliw, która nie konkuruje z produkcją żywności ani nie wpływa negatywnie na zróżnicowanie biologiczne środowiska naturalnego.\n- Szczyt klimatyczny ONZ to nadzwyczaj istotne zgromadzenie, które ma przeciwdziałać zmianom klimatu. Chcieliśmy więc wykorzystać szansę stworzoną przez ten szczyt, by zwrócić uwagę na korzyści dla atmosfery, jakie może przynieść rozpowszechnienie użycia w lotnictwie biopaliw przyjaznych środowisku - powiedział Kati Ihamäki wiceprezes Finnaira d.s. zrównoważonego rozwoju .\n- Finnair zobowiązał się rozwijać współpracę z partnerami branżowymi, a także jednostkami rządowymi, by pomóc zwiększyć sieć dystrybucji biopaliw oraz zmniejszyć koszty ich wykorzystywania w powszechnym użytku - dodaje Ihamäki.\n- Ponieważ transport lotniczy wytwarza 2 proc. gazów cieplarnianych emitowanych globalnie, ważne jest, by wykonywać pilotażowe rejsy na biopaliwie - mówi Pekka Haavisto Minister Rozwoju w fińskim rządzie.\n- Jeśli cena ropy wzrośnie, a biopaliwa stanieją, to miejmy nadzieję, że pewnego dnia, paliwa z surowców odnawialnych przynajmniej częściowo zastąpią paliwa kopalne. Cieszę się, że Finnair swoimi działaniami dowodzi, że jest zdecydowanym pionierem rozwoju lotnictwa w tym kierunku - podsumowuje Haavisto.\nUżycie biopaliw lotniczych to sprawdzona i gruntownie przetestowana technologia. Finnair po raz pierwszy wykonał lot na biopaliwie już w 2011r., ale jego koszty podwójnie przekroczyły wówczas cenę tradycyjnego paliwa lotniczego. Dziś liniom lotniczym w dalszym ciągu nie opłaca się latać jedynie na biopaliwie. Testowy lot z Helsinek do Nowego Jorku odbędzie się dzięki współpracy z Airbusem i spółką SkyNRG Nordic.\nFinnair wraz z partnerami bada obecnie możliwość budowy na lotnisku w Helsinkach centrum biopaliw. Fiński przewoźnik aktywnie działa także w ramach Nordyckiej Inicjatywy dla Zrównoważonego Lotnictwa − stowarzyszenia linii lotniczych, operatorów lotnisk, zakładów lotniczych i instytucji rządowych pracujących na rzecz przyspieszenia badań i rozpowszechnienia użycia biopaliw w krajach nordyckich.\nFot. Oscar von Bonsdorff\nfinnair biopaliwo airbus a330-300


Iran, Izrael: „Nie jestem gotowy by umrzeć w waszej wojnie” · Global Voices po polsku\nTłumaczenie opublikowane 5 listopad 2012 13:03 GMT\nPrzeczytaj ten artykuł w języku Malagasy, Français, فارسی, Español, srpski, Nederlands, Português, বাংলা, Svenska, 繁體中文, 简体中文, عربي, English\n[Wszystkie linki w artykule odnoszą do stron w języku angielskim]\nNa podstawie nagłówków wiadomości mediów głównego nurtu wydaje się, że Iran i Izrael są na skraju wojny. Izraelscy politycy kontynuują groźby ataku na irańskie bazy nuklearne, a władze irańskie recytują swoje stare slogany, że Izrael „zniknie z mapy”.\nAle w miarę jak dźwięk wojny podnosi się po obu stronach, tak samo wzmacnia się aktywizm dla pokoju.\nOstatnio Izrealczycy demonstrowali na rzecz pokoju w stolicy kraju Tel Awiwie i używali internetu, żeby przesłać wiadomość „nie dla wojny”.\n„Więc jeszcze raz, głośno i wyraźnie, mówimy NIE tej wojnie.” Z facebookowej kampanii Izrael-kocha-Iran (Israeli-Loves-Iran).\nZwolennicy pokoju dołączają się do facebookowej strony, założonej 19 marca 2012 roku przez Izrealczyka Pushpin Mehina (znanego także jako Ronny), która mówi do Irańczyków: „Izraelczycy kochają was i nie zbombardują waszego kraju.” Strona ma obecnie więcej niż 70,000 lajków. Tego samego dnia Irańczycy założyli stronę na Facebooku „Z Iranu dla pokoju i demokracji”, która wkrótce rozpoczęła kampanię przesyłającą wiadomość Izrealczykom „Jesteśmy waszymi przyjaciółmi.”\nObydwie kampanie połączyły się, kiedy strona irańska udostępniła następującą wiadomość zapostowaną przez izraelską stronę na Facebooku:\nJesteśmy milionami ludzi, którzy będą zranieni. Będziemy zaciągnięci do wojska, będziemy musieli walczyć, tracić nasze życia, naszych krewnych. My, rodzice z Tel Awiwu i Teheranu będziemy musieli uciekać z naszymi dziećmi do schronów i będziemy musieli modlić się, aby pociski nas ominęły. Ale one spadną gdzieś, na kogoś. Przez te ostatnie kilka dni dźwięk wojny staje się głośniejszy. Więc jeszcze raz, głośno i wyraźnie, mówimy NIE tej wojnie. Mówimy ludziom z Iranu: kochamy was.\nInternetowa petycja mówi:\nuważamy decyzję by rozpocząć atak na Iran za wysoce błędną i ryzykowną, która pociągnąłby za sobą poważne zagrożenia dla Izraela i nie rozwiązałby podstawowego problemu. Jak zostało już wcześniej zaznaczone, nawet największy sukces operacji nie powstrzyma irańskiego programu nuklearnego, ale jedynie go opóźni – i dla tego chwilowego opóźnienia wszyscy z nas będą musieli zapłacić przesadną cenę, możliwe, że straszną. Wy, piloci sił powietrznych, bardziej niż ktokolwiek inny macie w swoich rękach realną siłę, by odwrócić tą katastrofę.