Jan Kott urodził się 27 października 1914, w Warszawie. Pochodził z mieszczańskiej, od kilku pokoleń spolonizowanej, rodziny żydowskiej. W 1919 roku został ochrzczony, uczęszczał na religię, także do spowiedzi i komunii. Naukę w stołecznym gimnazjum im. Adama Mickiewicza rozpoczął w 1927. Dwa lata później zainicjował działalność grupy "Młoda Swastyka" i na hektografie odbijał pismo o tej samej nazwie. Debiutował w 1932 artykułem Kryzys zamiłowań estetycznych, wydrukowanym w "Kuźni Młodych" (nr 2) i z pismem tym współpracował przez kolejne dwa lata. Należał wtedy do Związku Polskiej Młodzieży Demokratycznej (wystąpił w 1934). Po egzaminie maturalnym w 1932 podjął na Uniwersytecie Warszawskim studia prawnicze, ukończone w 1936. Równocześnie pobierał nauki w Instytucie Francuskim, gdzie w 1935 uzyskał "Certificat de droit". W okresie studiów brał udział w zebraniach i pracach Koła Polonistów i przewodniczył Kołu Socjologii Pozytywnej. Artykuły, szkice i recenzje ogłaszał m.in. w "Życiu Akademickim" (1932-1934), "Pionie" (1934-1938), "Kamenie" (1935-1936), "Okolicy Poetów" (1935-1936), "Przeglądzie Współczesnym" (1935-1937), "Sygnałach" (1937) i "Wiedzy i Życiu" (1937-38). W 1933 został członkiem federacyjnego Zrzeszenia Związków Zawodowych Literatów Polskich. Od 1937 pracował (kolejno) w Funduszu Pracy i Powszechnym Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. W 1938 otrzymał stypendium rządu francuskiego i przez rok przebywał w Paryżu, gdzie przygotowywał doktorat z filologii romańskiej. Po powrocie w sierpniu 1939 do Warszawy został zmobilizowany i brał udział w obronie stolicy w 21. Pułku Piechoty "Dzieci Warszawy".\nW grudniu 1941 wrócił do Warszawy i utrzymywał się z nielegalnego handlu. Prowadził działalność konspiracyjną, m.in. w Klubach Inteligencji Postępowej. W 1944 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej (od 1948 PZPR) i pracował w jej Wydziale Inteligenckim. Od tego samego roku był członkiem Armii Ludowej i współredagował konspiracyjne pismo "Młoda Demokracja". Opracował w tym okresie zbiór szkiców Mitologia i realizm (wydany w 1946). Po upadku powstania warszawskiego przebywał niedaleko stolicy i na krótko przyłączył się do walczącego w rejonie Piaseczno-Tarczyn oddziału partyzanckiego, który musiał opuścić z powodu choroby (później przebywał w Krakowie i Szczawnicy).\nPo zakończeniu wojny zamieszkał w Łodzi, gdzie kontynuował pracę literacką i naukową. W latach 1945-1948 należał do zespołu redakcyjnego tygodnika "Kuźnica", w którym publikował artykuły i recenzje teatralne. W tym okresie współpracował także z "Odrodzeniem" (1945, cykl Po prostu) i "Przekrojem" (od 1946 miał stały felieton Kropka nad i) oraz z miesięcznikiem "Twórczość" (1945-1946, 1949-1952). W 1947 uzyskał na Uniwersytecie Łódzkim doktorat z filologii romańskiej na podstawie pracy Mitologia i realizm (promotorem był Zygmunt Czerny). W następnych latach prowadził badania nad polskim Oświeceniem. Należał do inicjatorów i zespołu założycielskiego Instytutu Badań Literackich (w latach 1948-1949 był zastępcą dyrektora, od 1948 kierował także działem wydawnictw placówki). W 1948 został członkiem Polskiego PEN Clubu.\nW rok później przeniósł się do Wrocławia, gdzie wspólnie z Tadeuszem Mikulskim kierował oddziałem IBL. Najpierw objął katedrę literatury romańskiej, a w 1951 katedrę filologii polskiej na Uniwersytecie Wrocławskim. Od 1950 do 1955 był członkiem komitetu redakcyjnego w "Pamiętniku Literackim", a od 1955 do 1957 redagował serię wydawniczą IBL pt. "Studia Historycznoliterackie". W 1952 wszedł w skład Rady Naukowej IBL i w tym samym roku został mianowany profesorem nadzwyczajnym na Uniwersytecie Wrocławskim.\nPo powrocie do Warszawy w 1953 wykładał historię literatury polskiej na UW. Równocześnie kontynuował badania w IBL (do 1957) i pełnił w instytucie funkcję zastępcy dyrektora (1953-1955), a następnie kierownika Działu Historii Teatru. Redagował serie wydawane przez IBL: "Teatr Polskiego Oświecenia" (1955-1956) oraz "Historia i Teoria Literatury. Studia" (1959). Wielokrotnie wyjeżdżał za granicę, m.in. w 1946, 1949 i 1955 do Francji, w 1949 do Anglii, w 1949 do Bułgarii i Danii, w 1952 do NRD, a w 1954 do Chin.\nArtykuły, recenzje i przekłady z francuskiego publikował w tygodniku "Przegląd Kulturalny" (1952-1962; od 1954 do 1959 cykl Jak wam się podoba) i miesięczniku "Dialog" (1957-1966). Od 1954 należał do kolegium redakcyjnego "Kwartalnika Neofilologicznego". W 1955 otrzymał Nagrodę Państwową II stopnia w dziedzinie literatury.\nW połowie lat pięćdziesiątych rozpoczął też studia nad twórczością Williama Shakespeare’a i z czasem stał się światowej sławy znawcą jego dorobku. W 1957 r. był w składzie redakcji miesięcznika literackiego "Europa", obok Jerzego Andrzejewskiego (naczelnego) oraz Pawła Hertza, Marka Hłaski, Mieczysława Jastruna, Janusza Minkiewicza, Henryka Krzeczkowskiego, Adama Ważyka i Juliusza Żuławskiego. Zgodę na wydawanie pisma udzielono wiosną, ale cofnięto ją w listopadzie, tuż przed kolportażem pierwszego numeru. Na znak protestu Andrzejewski, Jastrun, Ważyk, Hertz, Żuławski, Dygat i Kott wystąpili z partii. W eseju Ukąszenie Gogola albo o straconych złudzeniach Adam Michnik napisał, że "był to w owym czasie gest bez precedensu: przedtem z Partii nikt nie występował, z Partii można było tylko być wyrzuconym. Odejście z PZPR grupy pisarzy miało wymiar symboliczny. Ci sami ludzie, którzy po wojnie namawiali polską inteligencję, by udzieliła wsparcia władzy komunistycznej, teraz publicznie wypowiadali tej władzy posłuszeństwo".\nPrzez dwa sezony (od 1958 do 1960) zajmował stanowisko kierownika literackiego w Teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi. W latach 1960-1965 ponownie pracował w IBL PAN, gdzie od 1962 do 1964 kierował Pracownią Literatury Oświecenia we Wrocławiu i w Warszawie oraz został członkiem Rady Naukowej Instytutu. W latach 1964-1969 należał do komitetu redakcyjnego serii "Studia z Okresu Oświecenia".\nKilka miesięcy 1963 spędził w Oxfordzie na St. Anthony’s College, gdzie pracował naukowo. W marcu 1964 należał do sygnatariuszy tzw. "Listu 34" – dwuzdaniowego protestu pisarzy i uczonych, sformułowanego w obronie wolności słowa w PRL. Również w 1964 Jan Kott został członkiem honorowym prestiżowego Modern Language Association of America i otrzymał (reaktywowaną rok wcześniej) Nagrodę im. Herdera.\nW 1965 otrzymał stypendium Fundacji Forda i w 1966 wyjechał do USA, gdzie wykładał (jako visiting professor) na uniwersytecie w Yale (1966-1967; 1968-1969) oraz Berkeley (1967-1968; w Polsce zaczyna się wtedy antysemicka nagonka marcowa). W 1968 pracował też na belgijskim uniwersytecie w Louvain, a od 1969 jako full professor w State University of New York w Stony Brook. Gościnnie wykładał także w wielu uniwersytetach na całym świecie. Władze polskie uniemożliwiły mu formalne przedłużenie pobytu za granicą i w 1969 odebrały badaczowi tytuł profesora Uniwersytetu Warszawskiego (jego publikacje w Polsce zostały objęte zakazem druku). Rozprawy i szkice na temat teatru publikował w londyńskich "Wiadomościach" (1969-1981) oraz zagranicznych czasopismach teatralnych i literackich, głównie w USA, m.in. w "Tri-Quarterely", "Performing Arts", "Theatre Quarterly", "Arion", "The New Republic", "Salmagundi", "Partisan Review", "The New York Review of Books", The Drama Review". Uczestniczył – jako doradca lub reżyser – w wystawieniach sztuk Shakespeare’a, antycznych tragedii greckich oraz utworów Witkacego i Sławomira Mrożka w teatrach angielskich i amerykańskich (głównie na studenckich scenach uniwersyteckich). Jako stypendysta Fundacji Guggenheima w roku akademickim 1972-1973 wygłaszał przez semestr wykłady na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie. W 1975 wszedł w skład redakcji artystycznego pisma "Cahiers de l’Est" i w tym samym roku otrzymał nagrodę Fundacji Alfreda Jurzykowskiego w Nowym Jorku. W sezonie 1976/1977 pełnił funkcję naczelnego doradcy dramatycznego w wiedeńskim Burgtheater, a w roku akademickim 1978/1979 ponownie wykładał na uniwersytecie w Yale. Gdy w 1979 otrzymał obywatelstwo amerykańskie, mógł odwiedzać Polskę. W 1981 uczestniczył w przerwanym przez stan wojenny Kongresie Kultury Polskiej. Od 1983 był na emeryturze. Jednak powrócił do pracy dydaktycznej jako visiting scholar w The Getty’s Center (Santa Monica) w roku akademickim 1985-1986. W 1985 otrzymał amerykańską nagrodę George’a G. Nathana dla najlepszego krytyka teatralnego roku. Nie przestał publikować. W latach osiemdziesiątych drukował artykuły w wydawanych w Paryżu "Zeszytach Literackich" i w nowojorskim "Przeglądzie Polskim". Za szkice o tragedii greckiej Zjadanie bogów otrzymał w 1988 nagrodę Sekcji Krytyków Teatralnych Polskiego Ośrodka Międzynarodowego Instytutu Teatralnego (ITI).\nOd 1989 publikował w "Dialogu" (m.in. cykl felietonów Dwie strony) i w "Tygodniku Powszechnym". W tym samym roku został też członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. W 1993 otrzymał medal Roberta Lewisa (amerykańskiego pedagoga i reżysera) za dorobek w dziedzinie poszukiwań teatralnych. Był członkiem stowarzyszenia The Phi Beta Kappa, prestiżowego, najstarszego honorowego bractwa studenckiego w USA. Zmarł 22 grudnia 2001 w USA, w Santa Monica. W 2002 jego prochy zostały sprowadzone do Krakowa i pochowane na cmentarzu Rakowickim. Pośmiertnie zbiory badacza zdeponowane zostały w Archiwum Emigracji Biblioteki Uniwersyteckiej w Toruniu.\nW pierwszym z nich badania nad dramatem i teatrem wskazanego okresu Kott zainicjował na polonistyce wrocławskiej jeszcze w latach pięćdziesiątych, co zaowocowało powstaniem serii wydawniczej "Teatr Polskiego Oświecenia", którą przez lata redagował. Ukazały się w niej starannie opracowane, przeważnie całkowicie zapomniane, teksty dramatyczne takich autorów, jak Ignacy Krasicki (Komedie, oprac. Mieczysław Klimowicz i Roman Wołoszyński, 1956), Franciszek Dionizy Kniaźnin (Utwory dramatyczne, oprac. Augustyn Jendrysik, 1958), a Zofia Wołoszyńska opracowała dwa tomy Komedii obyczajowej warszawskiej (1960).\nApogeum powojennych badań nad teatrem oświeceniowym przypadło w Polsce na lata sąsiadujące z obchodami 200-lecia istnienia Teatru Narodowego. Po uroczystościach rocznicowych teatrologia polska wzbogaciła się o ponad 900-stronicowy zbiór najważniejszych dokumentów i materiałów z życia teatralnego XVIII wieku, opracowany przez sześciu autorów. Zredagowany przez Kotta obszerny tom, który ukazał się w 1967 pt. Teatr Narodowy. 1765-1794, stanowi cenne dopełnienie dzieła Ludwika Bernackiego (Teatr, dramat i muzyka za Stanisława Augusta, Lwów 1925, t. 1-2). Poza wstępem Kotta zatytułowanym Główne problemy teatru w dobie Oświecenia i zamykającą zbiór rozprawą Barbary Król-Kaczorowskiej Budynki teatrów, dekoracje i kostiumy w Warszawie XVIII stulecia, książka zawiera zwięzłą, przejrzystą kronikę opracowaną przez Zofię Wołoszyńską (pionierska publikacja tego rodzaju) oraz wybór zróżnicowanych i ważnych materiałów, niewyłącznie okolicznościowych czy jubileuszowych. Najciekawsze i najcenniejsze wśród nich są trzy antologie, które składają się na połowę książki: (1) Litteraria, (2) Teatr i życie teatralne w gazetkach pisanych (1763-1794) – obie opracowane przez Jerzego Jackla oraz (3) Teatr we wspomnieniach i listach przygotowany przez Wacława Zawadzkiego. Starannie zebrane i skomentowane materiały dają wszechstronny obraz politycznego, obyczajowego i artystycznego życia teatru polskiego wskazanego w tytule okresu. Dodatkowym atutem są konteksty europejskie, których w żadnym razie nie pozwalał zaniedbywać redaktor wydawnictwa. Można więc zapoznać się z doniesieniami prasowymi i korespondencją, które przynoszą wiele informacji o teatrach zagranicznych (by przypomnieć np. ciekawe relacje z ogarniętego wówczas rewolucją Paryża). Szczególnie zajmujący wydaje się także zbiór tekstów literackich (tj. fragmentów wierszy, powieści, dramatów i felietonów) poświęconych teatrowi – ich prezentacja była wtedy nowością w polskim piśmiennictwie historycznoteatralnym. Jak ujął to we wstępie do Litterariów Jerzy Jackl: "Uderza nagromadzenie teatraliów w tekstach dramatycznych – rozmowy o teatrze, opisy spektakli; teatr Oświecenia przygląda się w nich sam sobie, tworzy autoreportaż. Jest w nim właściwie wszystko – od fryzjera, chodzącego na paradyz, po wielki dyskurs o naturze i celach komedii i gorzki obrachunek autora «nie na czasie» z publicznością. Nigdy później teatr nie mówił o sobie tak chętnie i w sposób tak dociekliwy." Z kolei wśród dokumentów opracowanych przez Karynę Wierzbicką-Michalską znalazły się listy, umowy, rozporządzenia, spisy wydatków (także osobliwych i oryginalnych, jak choćby rachunek za futro dla wziętej aktorki Agnieszki Truskolaskiej). Łącznie – opublikowane materiały stanowią cenne źródło informacji dotyczących organizacji ówczesnego życia teatru i ludzi z nim związanych. Tom zamyka obszerna antologia tekstów prezentująca myśl teatralną polskiego Oświecenia. Zebrała i ułożyła je Janina Pawłowiczowa. Po publikacji Jerzy Timoszewicz uznał Teatr Narodowy 1765-1794 za bogaty i wszechstronny obraz kultury teatralnej, "jakiego dotąd nie miało polskie Oświecenie ani żadna inna epoka".\nNiezależnie od niewątpliwych zasług Jana Kotta dla badań polskiego teatru i dramatu epoki Oświecenia, największym obszarem intelektualnego fermentu i interpretacyjnego rażenia dla badaczy literatury i kultury okazały się zainteresowania uczonego Shakespeare’em. "Królowie, jako pierwszy esej w Szkicach o Szekspirze (a później w Szekspirze współczesnym), wyznaczają sposób myślenia Kotta o historii – zarówno najnowszej, jak i tej ukazanej w tragedii elżbietańskiej. Opisana tu szczegółowo zasada działania Wielkiego Mechanizmu przenika także analizy Makbeta, Króla Leara i Hamleta. Wszędzie pojawia się ten sam obraz bohatera niezdolnego do podjęcia indywidualnych decyzji lub skazanego na decyzje tragiczne w skutkach, zdeterminowanego historyczną koniecznością albo absurdem własnej egzystencji. Jest to wizja głęboko pesymistyczna, wizja człowieka będącego kółkiem zębatym w Wielkim Mechanizmie, który i bez niego kręciłby się równie sprawnie." Okazało się jednak, że główne teorie i idee zostały przez badacza sprecyzowane dzięki oglądanym w latach pięćdziesiątych spektaklom teatralnym. W wydanych w 1961 roku Szkicach o Szekspirze rozdział Z lektury zawiera analizy Kronik, sześciu tragedii i jednej komedii, w drugiej części – Z widowni – znajdują się recenzje z najważniejszych (zdaniem autora) szekspirowskich inscenizacji. Książka wzbudziła żywe zainteresowanie polskiej krytyki. Ale międzynarodową sławę przyniosła badaczowi wydana w 1962 roku (w Paryżu) książka Shakespeare notre contemporain (Szekspir współczesny). Publikacja, przetłumaczona do dnia dzisiejszego na ponad dwadzieścia języków, stała się współczesnym drogowskazem dla wszystkich, którzy badawczo zajmują się twórczością stratfordczyka lub mierzą się z jego ponadczasowymi tekstami artystycznie i aktualizują je na scenach teatrów. Jan Kott "interpretował elżbietańskiego dramaturga poprzez filozoficzne, egzystencjalne i polityczne doświadczenia XX wieku", w tym także przez "doświadczenia osobiste – wątki zaczerpnięte z własnej, niezwykle barwnej biografii są stałym elementem jego twórczości, stając się pisarską sygnaturą. Zderzał Szekspira z Ionesco czy Beckettem, przede wszystkim jednak z codziennością mieszkańców krajów totalitarnych. Fenomen podejścia [J.K.] do tekstów Szekspira tak streścił Peter Brook: «z pewnością [był on] jedynym badaczem epoki elżbietańskiej, który przyjmuje jako rzecz najzupełniej oczywistą, że każdego z czytelników wyrwała kiedyś ze snu w środku nocy policja»". Na nowo odczytany przez niego Shakespeare "stał się brutalny i odarty z metafor. Nie był już – jak dla widza dziewiętnastowiecznego – odległą i do pewnego stopnia baśniową wizją okrutnego świata. Stał się bliski i zrozumiały, właśnie dzięki swemu okrucieństwu. Było to zarazem nowe odczytanie Szekspira – poprzez doświadczenia XX wieku, jak i nowe spojrzenie na wiek XX – poprzez ukazanie mechanizmów władzy, przedstawionych już w tragedii elżbietańskiej i przez wieki niezmiennych" [cytaty: Zofia Sawicka].\nOstatnią książką Kotta był tomik Kadysz. Strony o Tadeuszu Kantorze (1997). Opublikowane w zbiorze teksty "z jednym wyjątkiem pochodzą z lat 1982-1995 i były publikowane na łamach "Zeszytów Literackich" i "Przeglądu Polskiego", [a] "zebrane w jeden tom, ujawniają osobisty stosunek Jana Kotta do teatru śmierci Kantora". Stanowią nie tylko interpretacje Umarłej klasy i Wielopola, Wielopola czy relację z berlińskiej premiery Nigdy tu już nie powrócę albo "wspomnienia publikowane po śmierci artysty i recenzję z jego ostatniego przedstawienia Dziś są moje urodziny, którego premiera odbyła się już bez Kantora. Pod opisami przedstawień kryje się osobista gra Kotta z pamięcią, przeszłością i śmiercią. Gdy [badacz] pisze o fotografiach rodzinnych Kantora, myśli o fotografiach własnej rodziny, kiedy opisuje, jak Kantor przywraca pamięć i przeszłość, ma na myśli osobistą pamięć, która «jest w każdym z nas jak źle zagojona rana». (…) Ten niezwykły, osobisty ton odróżnia Kadysz od książek o Kantorze (…)". Autor wyznaje: "Na każdym z przedstawień kantorowskich w pewnej chwili zamykają mi się oczy i wchodzę we własne trwogi". Natomiast krytyk stwierdza: [Kott] "teatr widzi przez siebie i siebie obserwuje przez teatr – ta metoda nigdy nie była tak doskonale zrealizowana, jak na tych kilkudziesięciu stronach". To pewnie dlatego można uwierzyć tezie, że ze wszystkich artystów, którzy byli bohaterami książek Jana Kotta, "Kantor chyba najdokładniej ujął współczesność. XX wiek jest wiekiem pamięci – zacieranej i odzyskiwanej na nowo, fałszowanej i oczyszczanej. A przedstawienia Kantora były niczym innym jak seansami pamięci zapisanej w rodzinnych fotografiach, w ubogich sprzętach i przedmiotach z przeszłości". Kadysz, w którym badacz "unieśmiertelnił teatr śmierci Tadeusza Kantora, jest jednocześnie pożegnaniem wieku pamięci. W tym sensie jest więcej niż książką o teatrze. To książka o XX wieku"\nZdjęcie: Ośrodek KARTA, data - przed 1968 rokiem.\nDZIAŁ HISTORIA/KULTURA PAI ODWIEDZIŁO DOTYCHCZAS 527419 OSÓB


Hance Alligood z nowym zespołem Favorite Weapon\nPamiętacie jeszcze Hance’a Alligooda? Muzyk ten przez dwa lata występował z Woe, Is Me. Przed zakończeniem działalności grupy zdążył on jeszcze z nimi wydać album “Genesi[s]” oraz EP-kę “American Dream”. Po rozpadzie grupy, podążając w ślady innych ex-członków tej kapeli, także on postanowił wziąć się za stworzenie nowego projektu. W taki oto sposób powstało Favorite Weapon. Jednak oprócz samego wokalisty, szeregi zespołu zapełnili inni muzycy- gitarzyści: Alex Heroes i Andi Encinas, basista Robbie Buisson oraz Kortney Grinwis jako perkusista.\nMimo, że Favorite Weapon istnieje dopiero od tego roku, to już zdążyli oni nagrać piosenki na swój debiutancki album. Nad płytą pracowali razem z Tomem Denney, który wyprodukował albumy zespołów takich jak: A Day to Remember, Secrets, czy Pierce the Veil. Ich debiutu możemy spodziewać się tej jesieni, gdyż premiera zaplanowana jest na 14 października. Sam krążek będzie nosił tytuł “Sixty Sarragosa” i zostanie wydany przez Rise Records. Pierwszy longplay Amerykanów promować będzie utwór “Hollow”, który możecie sprawdzić poniżej. Jak Wam się podoba?


Garfield Peak (Crater Lake National Park, OR) - opinie\nGarfield Peak opinie, Crater Lake National Park\nNr 11 wśród 24 atrakcji w lokalizacji Crater Lake National Park\nZrobiliśmy to 3 . 5 mil na początku sierpnia w dwie godziny. Wspaniałe widoki aż i na napiwek. Nie było śniegu, ale to była miła mogliśmy odetchnąć od upału. Nie polecam go dla małych dzieci. . . Jest trochę niebezpieczne. Ale to było zabawne i...malownicze i dogodnie usytuowany przy centrum dla zwiedzających.Więcej\nNajlepsze widoki na krater jeziora i obszary dźwięku przestrzennego\nJest to jeden z najbardziej malowniczych wycieczek zrobiłem w ostatnim czasie. Widoki po prostu nie kończą się całą drogę. Jeśli nie jesteś z widokiem na jezioro, masz widok na okoliczne lasy i doliny. nachylenia sprawia, że trochę to wyzwanie, ale szlak jest dobrze utrzymany, więc...jest to przyjemna wycieczka. Aby dostać się na szlak, można rozpocząć w miejscowości Lodge Rim i postępuj zgodnie z wybrukowanym przejście na wschód. W końcu ścieżka zostanie brud/żwir i to trailhead. Baw się dobrze.Więcej\nŚwietna wycieczka, złapać go Ranger!\nMieliśmy okazję wziąć wędrówka z ranger i jesteśmy bardzo zadowoleni z wycieczki i lokalnej legendy wspólnie przez ranger. Wycieczka była nie ma problemu dla naszych dzieci (9 i 12). Na pewno świetny sposób, aby spędzić 2 - 3 godziny.\nNoś buty dla tego miejsca.\ndzielnicy Garfield Peak jest 2. najwyższy szczyt na park, więc daj sobie dużo czasu na tę, która jest mylący. Widzieliśmy śniegiem, nawet w czerwcu. Widok na Park były wspaniałe, jak się okazało za każdym rogiem. To nie jest dla osób początkujących lub małych dzieci, ale...jeśli można podbić, będziecie zadowoleni.Więcej\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Garfield Peak.


Z szarym warkoczem, czapa, boho - Czapki, berety - Ubrania\nWielkanocBoże Narodzenie\tGaleria Kuferart > Ubrania > Czapki, berety > Z szarym warkoczem, czapa, boho Z szarym warkoczem, czapa, boho\nCzapa w stylu boho wykonana z włóczek akrylowo-wełnianych, wykończona ściągaczem w formie warkocza.\nRozmiar - około 54 - 57 cm.\nGłębokość - około 27 cm. Nasi klienci dokonują u nas zakupów od 2006roku. Każdy z nich ma prawo do zwrotu w ciągu 14 od dnia otrzymania przesyłki. Każdą transakcję monitorujemy na bieżąco tak aby dotarła do miejsca przeznaczenia.\nZa zakupy można zapłacić przelewem tradycyjnym dokonując wpłaty na poczcie lub w banku, przelewem online, kartą płatniczą lub kredytową lub za pośrednictwem serwisu PayPal. Tagiczapka, czapa, boho, szary, warkoczKoloryszaryMateriaływełna, akrylTechnikaszydełkiem StylbohoMotywpaskiPrzeznaczeniena zimę, na wiosnę, na głowę Informacje o projektancie


Amfetaminę popił whisky i nago wyszedł na środek ulicy. Chciał udowodnić dziewczynie, jak mocno ją | hyperreal.info\nlubelskie, amfetamina, alkohol, kurioza\nAmfetaminę popił whisky i nago wyszedł na środek ulicy. Chciał udowodnić dziewczynie, jak mocno ją kocha\nWybierz ocenęGive Amfetaminę popił whisky i nago wyszedł na środek ulicy. Chciał udowodnić dziewczynie, jak mocno ją 1/10Give Amfetaminę popił whisky i nago wyszedł na środek ulicy. Chciał udowodnić dziewczynie, jak mocno ją 2/10Give Amfetaminę popił whisky i nago wyszedł na środek ulicy. Chciał udowodnić dziewczynie, jak mocno ją 3/10Give Amfetaminę popił whisky i nago wyszedł na środek ulicy. Chciał udowodnić dziewczynie, jak mocno ją 4/10Give Amfetaminę popił whisky i nago wyszedł na środek ulicy. Chciał udowodnić dziewczynie, jak mocno ją 5/10Give Amfetaminę popił whisky i nago wyszedł na środek ulicy. Chciał udowodnić dziewczynie, jak mocno ją 6/10Give Amfetaminę popił whisky i nago wyszedł na środek ulicy. Chciał udowodnić dziewczynie, jak mocno ją 7/10Give Amfetaminę popił whisky i nago wyszedł na środek ulicy. Chciał udowodnić dziewczynie, jak mocno ją 8/10Give Amfetaminę popił whisky i nago wyszedł na środek ulicy. Chciał udowodnić dziewczynie, jak mocno ją 9/10Give Amfetaminę popił whisky i nago wyszedł na środek ulicy. Chciał udowodnić dziewczynie, jak mocno ją 10/10Wycofaj ocenę


Przelicz Pièze (pz) (Ciśnienia)\nPrzelicz Pièze (pz)\nIle to 1 Pièze?\nPrzelicznik jednostek miary za pomocą którego można przeliczyć np. Pièze\nPrzelicz Pièze (pz):\nKalkulator ten pozwala na wprowadzenie wartości do przeliczenia wraz z oryginalną jednostką miary; na przykład '873 Pièze'. W ten sposób można użyć pełną nazwę jednostki lub jej skrótna przykład 'Pièze' lub 'pz'. Następnie kalkulator określa kategorię, do której należy jednostka miary, która ma zostać przeliczona, w tym przypadku 'Ciśnienia'. Po tym przelicza wprowadzoną wartość na wszystkie znane mu odpowiednie jednostki. Na liście wyników można również odnaleźć początkowo wyszukane przeliczenie. Niezależnie od tego, która z możliwości zostanie wykorzystana, pozwala to uniknąć niewygodnego wyszukiwania stosownej pozycji na długich listach wyników z miriadą kategorii i nieskończoną liczbą obsługiwanych jednostek. We wszystkim wyręcza nas kalkulator, który załatwia całą sprawę w ciągu ułamka sekundy.\nPonadto kalkulator umożliwia stosowanie wyrażeń matematycznych. W rezultacie można nie tylko wyliczać liczby pomiędzy sobą, jak na przykład '(75 * 10) pz', ale też różne jednostki miary można łączyć ze sobą bezpośrednio w przeliczeniu. Może to wyglądać na przykład tak: '873 Pièze + 2619 Pièze' lub '50mm x 79cm x 20dm = ? cm^3'. Oczywiście jednostki miary połączone w ten sposób muszą pasować do siebie i mieć sens w danej kombinacji.


POWRÓT W WIELKIM STYLU - celticpl.fora.pl\nWysłany: Pon 21:55, 02 Mar 2009 Temat postu: POWRÓT W WIELKIM STYLU\nTo był stary dobry Celtic. "The Hoops" skrzętnie wykorzystali słabości rywala, gromiąc St Mirren 7:0! Co ciekawe żadnej z bramek nie zdobyli będący w kryzysie napastnicy.\nJeżeli ktoś po ogłoszeniu składów zastanawiał się, dlaczego Willo Flood zasiadł tylko na ławce rezerwowych, to szybko otrzymał odpowiedź. Po niemrawym początku, kiedy głównym aktorem widowiska był szarżujący na bramkę Celticu Andy Dorman, do pracy wziął się występujący na pozycji Irlandczyka Shunsuke Nakamura. W 16. minucie Japończyk zdecydował się na strzał sprzed pola karnego. Jego uderzenie zaskoczyło bramkarza St Mirren, Chrisa Smitha, który mimo interwencji przepuścił piłkę do własnej bramki.\nPo półgodzinie było już praktycznie jasne, że trzy punkty pozostaną w Glasgow. W sytuacji sam na sam z bramkarzem sfaulowany został Scott McDonald, za co defensor gości, Jack Ross, otrzymał czerwoną kartkę. Celtowie nie podwyższyli jednak prowadzenia. Szansę na przełamanie otrzymał Jan Vennegoor of Hesselink, który nie zdobył bramki od września zaszłego roku. Dramat "Lange Jana" trwa jednak nadal. Holender nie wykorzystał rzutu karnego, strzelając w sam środek bramki. Kibice na Parkhead otrzymali tym samym odpowiedź, że kryzys atakujących trwa w najlepsze. Podczas gdy Hesselink i Scott McDonald marnowali kolejne okazje, skutecznością popisywał się Nakamura. Na dziesięć minut przed przerwą "Naka" zdobył drugą bramkę, precyzyjnym strzałem po ziemi nie dając szans bramkarzowi przyjezdnych.\nCeltowie, mając świadomość, iż mają zdecydowanie gorszy bilans bramek niż Rangers, postanowili pokusić się o kolejne trafienia. W efekcie po przerwie "The Bhoys" dosłownie zdemolowali grającą w dziesiątkę drużynę Gusa MacPhersona. Już w 51. minucie fenomenalnym uderzeniem zza pola karnego popisał się Marc Crosas, podwyższając wynik na 3:0. Była to pierwsza bramka Hiszpana w drużynie Celticu. Wcześniej wpisywał się na listę strzelców w zespole rezerw. Następnie swoje umiejętności strzeleckie zaprezentował kolejny pomocnik, Scott Brown, z bliska posyłając piłkę obok bezradnego bramkarza "The Buddies". Już po chwili, w 58. minucie, po raz kolejny przypomniał o sobie Shunsuke Nakamura, kiedy piłka po jego uderzeniu z rzutu wolnego zatrzepotała w siatce. Była to jego trzecia bramka w dzisiejszym spotkaniu.\nCeltic, mimo iż prowadził już 5:0, w dalszym ciągu atakował bezradną defensywę St Mirren, która skapitulowała ponownie w 68. minucie meczu, gdy sytuację sam na sam z Chrisem Smithem wykorzystał Scott Brown. Dzieło mistrzów Szkocji uwieńczyło trafienie Johna Pottera, który niefortunnie skierował piłkę do własnej bramki.\nCeltic odniósł najwyższe zwycięstwo od czasu pogromu Dunfermline (8:1). Jednak czy oznacza to powrót do zadowalającej dyspozycji? Czy dzisiejszy pogrom St Mirren zapoczątkuje nową serię zwycięstw? Dowiemy się najprawdopodobniej w środę, kiedy Celtowie rozegrają kolejne spotkanie, tym razem przeciwko Kilmarnock.\nNie warto popadać w przedwczesną euforię, bo jedna jaskółka wiosny nie czyni. Poza tym Strachan wcale nie uporał się z największym mankamentem ostatnich tygodni - brakiem formy napastników. Dziś - pomimo iż padło aż siedem bramek - żaden z nich nie zdołał wpisać się na listę strzelców. Pomocnicy pokazali jednak, że bez snajperów da się żyć. Pytanie tylko jak długo.\nCeltic - St Mirren 7:0 (2:0)\nNakamura 16', 35', 58', Crosas 51', Brown 55', 68', Potter 76' (sam.)\nCeltic: Boruc; Hinkel, Caldwell, McManus, Naylor; Nakamura, Brown, Crosas, McGeady, McDonald (Samaras 67), Vennegoor of Hesselink (Hutchinson 77)\nSt Mirren: Smith, Ross, Haining, Potter, Camara; Murray (McGinn 60), Dorman (Barron 53), Mason, Brady, Thomson; Mehmet (Dargo 68)\nPiękny meczyk ! Brawo Nakamura ;)\nświetny mecz , oglądałem i musze powiedzieć że to jeden z najpiękniejszch meczów Celtów.


Wynajem: Odkurzacz piorący Kärcher Puzzi 10/1\nOdkurzacz piorący jego przeznaczenie to: pranie dywanów - dzięki dużej ssawce dywanowej w szybki sposób odświeżysz swój dywan. W zestawie znajdziesz także małą ssawkę, przy pomocy której wykonasz samodzielnie - pranie tapicerki samochodowej lub pranie kanapy oraz krzeseł.\nOferujemy Państwu wynajem krótko lub długoterminowy karchera piorącego o wysokiej jakości. Przy jego pomocy mogą Państwo wyczyścić tapicerki samochodowe, wykładziny, dywany. Karcher świetnie sprawdzi się przy usuwaniu plam. Teren działania naszej firmy to Poznań i okolice. W przypadku wątpliwości co do samodzielnej obsługi urządzenia mogą Państwo zdecydować się na nasze kompleksowe usługi czyszczenia - w ten sposób zyskują Państwo gwarancję dokładności oraz solidności.\n- Odkurzacz piorący Kärcher Puzzi 10/1\n- Dysza do prania tapicerki meblowej i samochodowej\n- Dysza do prania dywanów i wykładzin\nNa miejscu możliwość dokupienia chemii Karcher RM 760 w cenie 8zł/tabletka lub Chemspec Formuła 90 w cenie 30zł za 200g opakowanie.\nŚrednie zużycie środków:\n- Kanapa 2 osobowa (2 tabletki lub 60g proszku)\n- Samochód osobowy (1-2 tabletki lub 30-60g proszku)\n- Wykładzina 10m (1 tabletka lub 30g proszku)


Dźwięki Gdańska | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Dodatek » Dźwięki Gdańska\nW XVII wieku Gdańsk staje się jedną z najbogatszych metropolii Europy. Rozkwita kultura i nauka, na których rozwój Rada Miasta przeznacza 2 proc. budżetu. Zdolni muzycy wysyłani są na naukę do Włoch...\nCóż można powiedzieć o sonosferze urbs Gyddanyzc końca X w., gdy zawitał tu św. Wojciech? Wiemy jedynie, że mowa mieszkańców grodu nad Motławą brzmiała w sposób zbliżony do dzisiejszej kaszubszczyzny. I że szybko miało się to zmienić. Na podgrodziu zaczęli osiedlać się kupcy i rzemieślnicy z zachodu, głównie z Lubeki, Gdańsk zaczął brzmieć inaczej, i tak już pozostało przez najbliższe 1000 lat, gdy w mieście dominowała kultura niemiecka.\nDwóch piszczków i dwóch trębaczy\nCo jednak brzmiało poza językiem niemieckim? Oczywiście kościelna łacina. W XII w. w pobliskiej Oliwie klasztor założyli cystersi, w XIII w. zawitali dominikanie, wyrastały kościoły, pojawił się chorał gregoriański, a w XIV w. brzmienie organów. Z otaczających miasto murów dęło w swe szałamaje czterech piszczków wieżowych, obwieszczając zamykanie bram. Mieszczanie pragnący zacnej rozrywki wynajmowali muzyków cechowych, grających na instrumentach "cichych" (strunowych), mniej majętni zadowalali się towarzystwem minstreli, którym jednak nie zezwalano na dłuższe pobyty w mieście. Patrycjat bawił się osobno w nowo wybudowanym Dworze Artusa, gdzie do tańca i biesiad przygrywał niewielki, utrzymywany przez miasto zespół, złożony z dwóch piszczków i dwóch trębaczy ("muzyka głośna").\nWiek XV to początek wielkich zmian - Gdańsk, zachowując niezależność, staje się częścią państwa Jagiellonów. Port rozkwita, przyjmując spławiane Wisłą towary z bogatej wówczas Polski i witając coraz liczniejsze statki nie tylko z miast niemieckiej Hanzy, ale i z Niderlandów. To właśnie stamtąd pochodzący ludwisarz, Johannes Moor, skonstruuje niebawem pierwszy działający w Gdańsku 14-dzwonowy carillon.\nStulecie później pojawiają się instytucje o fundamentalnym znaczeniu dla dalszego rozwoju kultury w mieście, wśród nich Gimnazjum Akademickie - szkoła będąca de facto rodzajem uniwersytetu. Muzyka jest przedmiotem obowiązkowym, nauczanym w liczbie 3-6 godzin tygodniowo, rozbrzmiewa tam praktycznie bez przerwy. Zespół z Dworu Artusa zostaje rozbudowany do kilkunastoosobowej kapeli wokalno-instrumentalnej, utrzymywanej przez Radę Miasta. Jej podstawową funkcją jest obsługiwanie uroczystości miejskich oraz świątecznych liturgii w kościele mariackim. Do kapeli starano się angażować najlepszych muzyków, stanowisko jej kapelmistrza wiązało się z prestiżem i sprawowaniem zwierzchnictwa nad całokształtem życia muzycznego w mieście.\nPod koniec XVI w. powstaje Biblioteka Rady Miasta z obszernym i szybko powiększającym się działem muzycznym. Hojnie wspierana przez miasto, zasilana też przez prywatnych kolekcjonerów, już w XVII w. jest zbiorem wzbudzającym sensację w Europie, zawierającym tysiące druków i rękopisów nutowych autorstwa największych kompozytorów epoki (Orlando di Lasso, Josquin Desprez, Clemens non Papa, później Georg Filip Telemann), dzieła najwybitniejszych twórców polskich (Marcina Mielczewskiego, Bartłomieja Pękiela, Franciszka Liliusa), a nade wszystko dorobek wszystkich niemal dawnych kompozytorów gdańskich. Lata mijały, kolekcja powiększała się, aż w końcu zderzyła się z wiekiem XX, ulegając rozproszeniu i częściowemu zniszczeniu. Ocalałe zasoby dostępne są obecnie w Bibliotece Gdańskiej PAN, gdańskim Archiwum Państwowym, a także w Berlinie - to wciąż gigantyczny zbiór, dopiero niedawno skatalogowany. Na udane łowy w jej zasobach mogą liczyć członkowie Cappelli Gedanensis, Goldberg Ensemble i inni muzycy, przywracający do życia zapomniane przez wieki dźwiękowe precjoza.\nPowróćmy jednak do czasów największej świetności Gdańska. W XVII stuleciu staje się on jedną z najbogatszych i najlepiej zarządzanych metropolii ówczesnej Europy. Rozkwita kultura i nauka (by wspomnieć choćby Jana Heweliusza), na których rozwój Rada Miasta przeznacza 2 proc. swojego budżetu. Zdolni muzycy wysyłani są na naukę do Włoch i muzycznych ośrodków północnoeuropejskich - takie też wpływy słyszymy w twórczości kolejnych wielkich kapelmistrzów. Andreas Hakenberger zasłynął jako jeden z pierwszych rodzimych twórców operujących wywodzącą się z północnych Włoch techniką polichóralną, pisywał również unikatowe na polskim gruncie madrygały w języku niemieckim. Fascynację Italią słychać w znakomitych koncertujących dziełach Kaspara Förstera Młodszego, Balthasara Erbena czy Johanna Valentina Medera. Na tym tle szerokim echem odbił się spór, który Paul Siefert, organista kościoła mariackiego (dawny student Sweelincka), wiódł z szefem kapeli królewskiej, Marco Scacchim - pierwszy bronił odchodzącego już w przeszłość stylu renesansowego o proweniencji niderlandzkiej, drugi przekonywał o wyższości nowoczesnej monodii akompaniowanej rodem z Włoch.\nGdańsk jako ważne dla Korony miasto często odwiedzali polscy królowie, a każda taka wizyta stawała się pretekstem do fet, balów, biesiad i parad, którym, rzecz jasna, towarzyszyła odpowiedniej rangi muzyczna oprawa, jak choćby "muzyka na wodzie" (dobywająca się z trzech barek), towarzysząca Zygmuntowi III, czy pierwsza premiera operowa - w 1646 r., na cześć narzeczonej Władysława IV, Ludwiki Marii Gonzagi.\nKarnawał skończył się w wieku XVIII wraz z upadkiem gospodarczym i politycznym Polski. Gdańsk już nigdy nie odzyskał swojej pozycji, kapela Rady Miasta podupadała (rozwiązano ją ostatecznie w 1818 r.), zaczęto za to (za sprawą Jeana du Graine’a) organizować publiczne koncerty, zaś dzięki otwarciu w 1801 r. Teatru Miejskiego gdańszczanie zyskali stały dostęp do wystawianych tam regularnie oper. Rozwinął się amatorski ruch muzyczny z licznymi towarzystwami śpiewaczymi, pod koniec XIX w. uaktywnili się również Polacy, zakładając m.in. Towarzystwo Śpiewacze "Lutnia", zaś w okresie Wolnego Miasta działało nawet polskie konserwatorium.\nPo wojnie większość Niemców z Gdańska wysiedlono, a w zrujnowanym i splądrowanym przez Sowietów mieście eksplodowała z nieznaną tu dotąd siłą kultura polska. W tworzenie wielu istotnych dla jej rozwoju instytucji zaangażowała się grupa kompozytorów z Konradem Pałubickim, Władysławem Walentynowiczem i Henrykiem Hubertusem Jabłońskim na czele. Wkrótce na muzycznej scenie zaistniało pokolenie ich wychowanków (m.in. Eugeniusz Głowski i Kazimierz Guzowski), kolejną zaś generację absolwentów uczelni reprezentuje Krzysztof Olczak. Nie sposób nie wspomnieć o dwóch ważnych dla Gdańska kompozytorkach: tworzącej muzykę graficzną Ewie Synowiec oraz mieszkającej na stałe w Paryżu Elżbiecie Sikorze.\nObjawiają się też w Gdańsku zespoły młodych wykonawców, odważnie sięgających po muzykę współczesną (NeoQuartet, Kwartludium), istnieje grupa świetnych solistów, zaś Opera Bałtycka pod wodzą Marka Weissa deklaruje chęć wystawiania i zamawiania nowych oper. Obrazu dopełnia niezależny artysta Arszyn, który tworzy dzieła ze skrawków miejskiej sonosfery, a podczas warsztatów zaraża młodzież pasją odkrywania dźwięków niezwykłych, zaplątanych w codzienności. Przyszłość w nowych brzmieniach - jednak o dawnych zapomnieć nie sposób...\nKorzystałam z publikacji Pawła Podejki, Danuty Szlagowskiej, Danuty Popinigis i Barbary Przybyszewskiej-Jarmińskiej.\nAnna Pęcherzewska-Hadrych jest kompozytorką i teoretyczką muzyki, prezeską Oddziału Gdańskiego Związku Kompozytorów Polskich, inicjatorką koncertów z cyklu Nowe Brzmienia Gdańskie.


Każdy blogger przyjdzie czas nie regularnie lub tak często, jak on / ona używana do blogowania. Zazwyczaj jest to przypadek bloku pisarza. W innych przypadkach, może być brak czasu. W każdym razie, oto kilka wskazówek, można użyć, aby upewnić się, że zawsze masz nowy post, że ...\nKażdy blogger przyjdzie czas nie regularnie lub tak często, jak on / ona używana do blogowania. Zazwyczaj jest to przypadek bloku pisarza. W innych przypadkach, może być brak czasu. W każdym razie, oto kilka wskazówek, można użyć, aby upewnić się, że zawsze masz nowy post, że czytelnicy mogą oczekiwać i oczekujemy:\nProblem: Nie mam czasu na pisanie!\n1. Zapis luzem\n2. Zaproś pisarzy gości\n3. Uzyskać współscenarzysta\nProblem: Nie wiem co napisać\n1. Zamień swoje poglądy na stanowisku\n2. zanotować pomysły regularnie\n3. Zmiana nisze\nBlogerzy są często marketerzy, menedżerowie, nauczyciele, programiści lub posiadają tylko żadnej innej działalności zawodowej na dzień. Jako taka, może to być trudne do publikowania posta co 3 dni, jak masz zamiar. W dni, kiedy masz czas, zrobić jak najwięcej, jak można pisać.\nOczywiście, nie oznacza to, że ilość panuje nad jakością. I z pewnością ta metoda nie działa, gdy chory cierpi z bloku pisarza. W dniach, kiedy płyną swoje twórcze soki, napisać jak najwięcej postów możliwe, decydujesz kiedy chcesz opublikować każdy z nich i niech twój blog oprogramowania (takich jak WordPress) publikuje je, kiedy dzień i czas przybywa.\nWordPress na przykład, pochodzi z bardzo łatwym w obsłudze funkcji planowania. Wystarczy kilka kliknięć i będzie można zaplanować słupek być automatycznie publikowane w przyszłości (gdy jesteś zajęty z innych prac lub gdy jesteś na wakacjach). Jeśli potrzebujesz szybki poradnik na ten temat, należy sprawdzić http://en.support.wordpress.com/posts/schedule-a-post/\nNa pewno wiesz, że parę kolegów blogerów, więc ich zapytać, czy byliby skłonni przyczynić post lub dwa na swoim blogu. Jest to szczególnie wielki, jeśli pisarz jest blogów w branży / niszy, jak twoje. W zamian, dodać link do swojego bloga, zapisania ich lub odwdzięczyć.\nZaproś 5 blogerów i trzeba już 5 postów! Poza "dzielenie" nakład pracy, mające pisarzy gości również dodać inne spojrzenie na swoim blogu i czytelnicy się czytać muza innych pisarzy też.\nWiecie co, ten blog przyjmuje również blogerów! Jeśli jesteś zapalonym blogerem, który ma doświadczenie i wiedzę w zarabiać w Internecie, SEO, blogowanie, WordPress, affiliate marketing, social media, hosting i powiązane nisz, to jesteś najbardziej zapraszamy do tego przyczynić. Wystarczy podłączyć z Anil Agarwal, aby dowiedzieć się więcej.\nJest to tym łatwiejsze, niż pozyskiwanie dla pisarzy gości przez cały czas. Popularne blogi prawie zawsze są wniesione przez kilku pisarzy; Może to jest jeszcze kluczem do zwiększenia popularność bloga. Gdy masz współscenarzysta, tworzyć harmonogram tak, że każdy ma jego / jej udział odpowiednio.\nIstnieje kilka sposobów, aby uzyskać współscenarzysta. Można zapłacić współscenarzysta na zasadzie per-art, czy Twój blog korzysta z Google Adsense lub innych form reklamy, zawsze można dzielić dochody wygenerowane. Innym sposobem, aby zachować dobrą współscenarzysta to pozwoli mu na to dobrego wiersza autora w każdym z jego / jej stanowiska. To daje swój współscenarzysta dobrą wiarygodność nadal budować swój blog!\nJest to najgorszy koszmar pisarza. Po utworzeniu tysiące postów, przyjdzie czas, kiedy wydaje się, że po prostu nic, aby napisać więcej!\nWyrób nie musiał zacząć od pomysłu lub zdarzenia, które wymyślił. Wystarczy wybrać artykuł z dowolnego źródła, że czujesz się mocno o czy przeciw, zrobić kilka badań na ten temat, a następnie napisać swoje myśli, poglądy, argumenty lub uwagi w tej sprawie. Teraz masz słupek!\nProwadź notatnik z wami, aby zanotować tę myśl lub incydentu zawsze i wszędzie chodzi. Pomysły zawsze przyjść w dziwnych czasach. To może być jednocześnie twój umysł działa luźne jak utkniesz w korku, jak jesteś przejście przez ulicę, nawet wtedy, gdy w muszli klozetowej.\nJeśli okaże się, że idee są najczęściej w godzinach porannych, warto wstać wcześnie i pisać, podczas gdy nadal jest cicho i wszyscy jeszcze obudzić. Cóż, tak naprawdę to zrobił czasem.\nMożesz nawet rozważyć włączenie nisze jeśli naprawdę zabrakło pomysłów i pasji na polu, które kiedyś napisał o.\nNie musisz iść do zupełnie innego tematu. Na przykład, jeśli masz napisane o weselach, można przejść do czegoś, co czytelnicy mogą również odnosić się do - rodzicielstwa. Lub jeśli masz zawsze napisane o wskazówki i przewodnika do organizowania wesel, jak o przeniesieniem się na opinii o restauracjach i fotografów, a nie?\nTo jest rzeczywiście wyzwaniem stale wymyślić coś nowego, spójnego i systematycznego dotyczącego blogu. Istnieje wiele wyzwań, które stoi bloger ale od jakiegoś czasu, cierpliwości i trochę modyfikacji, Twój blog może być reaktywowana. Miłego blogowania, a nie odłożyć jakieś uwagi lub opinie masz poniżej.\nObraz kredytowe: blog.socialmaximizer.com


Jaka jest kondycja mediów publicznych? - Jedynka - polskieradio.pl\nZobacz więcej na temat: Bronisław Komorowski debata w jedynce ewa kierzkowska koalicja KRRiT media Polskie Radio Rozmowy Jedynki\nSondaż: zaufanie do mediów publicznych\nOstatnia aktualizacja: 14.01.2011 11:13\nMedia publiczne w Polsce cieszą się zbliżonym zaufaniem do najlepiej ocenianych instytucji publicznych - policji i wojska.\n00'34 Prezes Instytutu Badani opinii Homo Homini Marcin Duma o zaufaniu do PR\n00'11 Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji Jan Dworak o zaufaniu do PR\n00'28 Prezes Polskiego Radia Jarosław Hasiński o sondażu Homo Homini\n00'19 Prof. Janusz Adamowski - dziekan Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW o zaufaniu do PR\nZ najnowszych badań Homo Homini wynika, że Polacy uważają również media publiczne za niezwykle ważne i wyrażają konieczność ich utrzymania.\nZaufanie do mediów publicznych deklaruje 41 procent badanych, natomiast neutralnie ocenia je 44 procent. Przeciwnego zdania jest 15 procent ankietowanych, którzy nie ufają mediom publicznym.\nPrzeważająca większość badanych, aż 94 procent, uważa, że media publiczne w Polsce są ważne. Wynika z tego, iż ankietowani widzą konieczność istnienia tego rodzaju mediów w kraju.\nPR pozytywnie oceniane\nZnacząca większość badanych wyraża swoje zaufanie do Polskiego Radia. 74 procent respondentów podkreśliło swe zaufanie do tej instytucji, przeciwnego zdania było 8 procent badanych.\nBadani również pozytywnie oceniają ofertę programową Polskiego Radia. Aż 68 procent ankietowanych wyraziło taką opinię natomiast 1 procent deklaruje całkowity brak zadowolenia.\nNajwiększym zaufaniem cieszy się Program Pierwszy Polskiego Radia co potwierdziło 81 procent badanych, tymczasem Program Trzeci cieszy się pozytywną opinią 80 procent badanych.\nZnacząca większość badanych dostrzega potrzebę istnienia rozgłośni regionalnych. 74 procent pytanych deklaruje, iż te instytucje są dla nich bardzo ważne. Również ich działalność jest dobrze oceniana - zaufanie do rozgłośni regionalnych deklaruje 66 procent ankietowanych.\nWśród kanałów telewizji publicznej największym zaufaniem cieszy się TVP Info. Kanał informacyjny cieszy się zaufaniem 70 procent badanych. TVP 2 ufa 59 procent a TVP 1 54 procent. Natomiast oferta TVP jest atrakcyjna dla 63 procent widzów. Brak zadowolenia deklaruje 8 procent.\nZ badania wynika również, że Polacy opowiadają się głównie za publicznym sposobem finansowania mediów publicznych. Ponad 33 procent badanych uważa, że powinno się utrzymać dotychczasowy system finansowania publicznego radia i telewizji.\nNatomiast ponad 26 procent jest zdania, iż działalność powinna być utrzymywana bezpośrednio przez budżet państwa. Innego zdania jest ponad 35 procent ankietowanych, których podkreślają, iż te instytucje powinny utrzymywać się same.\nBadanie przeprowadzono między 3 a 9 stycznia na grupie 1072 osób.\nZobacz więcej na temat: media Polskie Radio telewizja POLSKA TVP telewizja publiczna homo homini\nKRRiTV: "mniejsza opłata za abonament to swego rodzaju zachęta"\nOstatnia aktualizacja: 25.01.2011 01:00\nJeżeli do wtorku zdecydujemy się zapłacić za abonament z góry za cały rok, to zaoszczędzimy 17,5 złotego.\n00'22 "Mniejsza opłata to swego rodzaju zachęta"\n00'15 "Płacę abonament. Trochę trzeba mieć sumienia"\n00'18 Katarzyna Twardowska: od tego czy płacimy abonament zależy działanie i jakość mediów publicznych\nTo więcej niż równowartość miesięcznej opłaty abonamentowej. A ta, od stycznia tego roku wynosi 17,15 zł dla posiadaczy radia i telewizji. Ci, którzy mają tylko odbiornik radiowy zapłacą miesięcznie 5,35 zł.\nMniejsza opłata to, jak wyjaśnia rzecznik Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji Katarzyna Twardowska, swego rodzaju zachęta. Spóźnialscy mogą liczyć jednak na pewne ulgi.\nDokładniej o opłatach abonamentowych możemy przeczytać na stronach poczty polskiej i krajowej rady. A z płaceniem bywa różnie - niektórzy płacą, niektórzy próbują oszczędzać na mediach. Jak dodaje Katarzyna Twardowska, od tego czy płacimy abonament zależy działanie i jakość mediów publicznych.\nAbonament muszą płacić nie tylko osoby fizyczne, lecz również przedsiębiorcy, publiczne zakłady opieki zdrowotnej, sanatoria, oraz prywatne i publiczne szkoły. Nie trzeba opłacać każdego odbiornika z osobna. Stawki abonamentu są niezależne od liczby używanych odbiorników w domu lub w samochodzie.\nOpłacając abonament radiowo-telewizyjny, jednorazowo za cały rok, oszczędzimy prawie 18 złotych. Opłaty z taką zniżką można dokonać jeszcze w najbliższych dniach.\nza używanie odbiorników:\nZobacz więcej na temat: media Polskie Radio telewizja\nKRRiT ogłosi dziś skład rady nadzorczej telewizji publicznej?\nOstatnia aktualizacja: 28.02.2011 02:00\nKadencje władz Telewizji Polskiej - jak i Polskiego Radia - wygasły w sierpniu ubiegłego roku. Do chwili powołania nowych gremiów, spółki są zarządzane tymczasowo.\n00'18 P.o. rzecznika TVPSA Andrzej Siwek nie był w stanie powiedzieć czy zawieszeni prezes i wiceprezes, pojawili się w siedzibie spółki i czy podjęli pracę\nMimo zakończenia w połowie grudnia przesłuchań kandydatów do obu rad nadzorczych, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji do dziś nie wskazała zwycięzców konkursów. Odpowiednie rozporządzenie przewiduje, że może nawet podjąć uchwałę o zakończeniu konkursu bez wyłonienia członków rady nadzorczej.\nRada Radiofonii i Telewizji w siedmioosobowych radach nadzorczych mediów publicznych ma do obsadzenia po pięć miejsc. Pozostałych członków wskazują ministrowie skarbu i kultury. Ten ostatni - Bogdan Zdrojewski - wskazał już swojego kandydata. Jest nim były przewodniczący KRRiT i były poseł Unii Wolności Juliusz Braun.\nPrzedłużające się procedury powodują dodatkowe komplikacje. Kończy się drugie trzymiesięczne zawieszenie dwóch prezesów telewizji publicznej. Związani z PiS Romuald Orzeł i Przemysław Tejkowski zostali zawieszeni w pełnieniu obowiązków, decyzją byłych koalicjantów z SLD, do 28 lutego. Tę datę wskazuje wpis w Krajowym Rejestrze Sądowym.\nObecny, niepełny zarząd telewizji publicznej stoi na stanowisku, że obaj zawieszeni prezesi mogliby pojawić się w pracy dopiero we wtorek, 1 marca. Tymczasem Przemysław Tejkowski zapowiedział, że będzie w pracy już w poniedziałek 28 lutego.\nPrezesi nie pojawili się jednak w pracy?\nWedług nieoficjalnych informacji IAR zawieszeni członkowie zarządu mieli w poniedziałek pojawić się w pracy, jednak dotąd nie ma informacji aby któryś z nich wchodził do siedziby zarządu TVP.\nPełniący obowiązki rzecznika TVP SA Andrzej Siwek nie był w stanie powiedzieć Informacyjnej Agencji Radiowej, czy zawieszeni prezes i wiceprezes, pojawili się w siedzibie spółki i czy podjęli pracę. Podkreślił natomiast, że nie mają zakazu wchodzenia do budynku.\nPo godz. 18 ma zebrać się rada nadzorcza TVP SA, która ma zająć się między innymi kwestiami kadrowymi, w tym ewentulanym ponownym zawieszeniem członków zarządu TVP.\nZobacz więcej na temat: media Polskie Radio telewizja publiczna KRRiT TVP POLSKA IAR\nStanisław Jędrzejewski: słuchacze potrzebują słuchać słowa mówionego\nOstatnia aktualizacja: 20.05.2011 11:55\nNie wystarcza im zapełnianie ramówki niemal wyłącznie muzyką, jak robią to rozgłośnie komercyjne - twierdzi szef rady nadzorczej Polskiego Radia Stanisław Jędrzejewski.\n00'27 Jędrzejewski o wzroście słuchalności stacji Polskiego Radia\n00'24 Jędrzejewski o problemach ze ściąganiem abonamentu\n00'24 Jędrzejewski o składzie zarządu Polskiego Radia\nTak Jędrzejewski tłumaczy wyższą w ostatnich miesiącach słuchalność Programu Pierwszego i Trzeciego Polskiego Radia.\nGość "Sygnałów Dnia" Jedynki uważa, że dzięki rosnącej słuchalności Polskie Radio zyska lepszą pozycję na rynku.\nMniejsze wpływy z abonamentu\nSzef rady zapowiada, że w tym roku wpływy z abonamentu będą mniejsze niż rok wcześniej.\n- Prawdopodobnie jednak będą zgodne z planem na ten rok, czyli wyniosą około 120 milionów złotych - dodaje.\nStanisław Jędrzejewski podkreślił, że nie tylko Polska ma ten problem. Dotyczy on wielu państw z silnymi rozgłośniami publicznymi.\nPrzy czym - jak zauważył szef rady nadzorczej - większa ściągalność jest tam, gdzie sankcje za płacenie abonamentu są wysokie - jak Wielka Brytania, Niemcy, czy kraje skandynawskie.\nNowy zarząd PR za miesiąc\nW czwartek rada nadzorcza Polskiego Radia postanowiła, że zarząd będzie trzyosobowy. Jego skład poznamy za miesiąc.\nStanisław Jędrzejewski wyjaśnił, że trzy osoby w zarządzie to optymalny skład liczebny. Nie ma bowiem takiej osoby, która samodzielnie mogłaby wziąć na siebie wszystkie obowiązki zarządu. Z kolei dwie osoby w zarządzie byłyby mało wydajne.\nRada nadzorcza rozpisała konkurs na skład zarządu - zgłaszać można się do 1 czerwca. Zgłoszenia najpierw zostaną rozpatrzone pod względem formalnym, a następnie merytorycznym. Do ostatniego - trzeciego etapu - zakwalifikuje się maksymalnie 15 osób. Trzeci etap odbędzie się 14 i 16 czerwca. Skład zarządu powinniśmy poznać około 20 czerwca.\nCzytaj więcej na stronie Jedynki>>>\nZobacz więcej na temat: media Polskie Radio POLSKA IAR Wielka Brytania Niemcy\nJeśli nie abonament, to co?\nOstatnia aktualizacja: 12.07.2011 17:10\nTadeusz Sławecki (PSL): Mam pretensje do swoich kolegów z PO, że niejednoznacznie wypowiadają się w sprawie abonamentu.\n10'11 Jeśli nie abonament, to co?\nGość radiowej Jedynki podkreślił, że ma szacunek do Krajowej Rady za to, że starała się go ściągać. Jego zdaniem w dalszym ciągu nie ma jednoznacznych działań, które wyegzekwowałyby ten obowiązek. Dodał, że PO przez dłuższy czas nie dała odpowiedzi na to, w jaki sposób zastąpić finansowanie z abonamentu.\nPrezydent przyjął sprawozdanie\nBronisław Komorowski zaakceptował sprawozdanie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji za 2010 rok. Decyzja prezydenta oznacza, że KRRiT będzie nadal funkcjonowała w obecnym składzie.\nTadeusz Sławecki PSL podkreślił, że nie zdziwiła go ta decyzja. Jego zdaniem po raz kolejny prezydent zaznaczył swoją niezależność; wcześniej wetował np. ustawę o Akademii Lotniczej w Dęblinie.\n- Dzisiaj, przyjmując sprawozdanie, pokazał, że ma zaufanie do tej Rady i przede wszystkim do swoich dwóch przedstawicieli w niej zasiadających – tłumaczył w "Popołudniu z Jedynką".\nW radiowej Jedynce poseł PSL przyznał, że upolitycznienie mediów nie jest dla nich dobre. Dodał, że brak pluralizmu mści się na samych mediach.\nStatut Polskiego Radia mówi o tym, że powinno być trzech członków zarządu. Obecnie jest dwóch. W opinii Tadeusza Sławeckiego w tym wypadku powinno dojść do konkursu na prezesa.\nZobacz więcej na temat: Bronisław Komorowski media PSL Rozmowy Jedynki POLSKA KRRiT


Bezopryskowy fungicyd? Są efekty zastosowania - komentarze - Ochrona roślin\nAdie 2017-06-08 10:27:15\n@Franek nie wiem jakie będą plony ale źle to nie wygląda a chwalić się nie lubię. Miałem kiedyś Souleyke i jak był rok z presją to musiałem pryskać dwa razy. Meridian to samo. W tym roku Antonella i jak na razie jest ok z chorobami. Z tymi żniwami chodzi mi o to że jak teraz bym pryskalem to nie wiem jak z karencja. Za miesiąc to już może być na polu ściernisko:-)\nFranek 2017-06-07 13:22:04\n@Adie, jak u Ciebie za chwilę żniwa to chyba efektownych plonów nie będzie :) A jaką masz odmianę?\nAdie 2017-06-07 12:39:33\nLada chwila żniwa i nie będę już niczym pryskał jęczmienia. Bez tych super zapraw i grzybuwki na dobrym stanowisku i tak jest w tym roku wyjątkowo zielony.\nFranek 2017-06-07 12:03:51\nZobaczymy jak dalej. Opisywałem sytuację z pola z dnia 3 czerwca. Wczoraj, tj. 6 VI zauważyłem mączniaka również tam gdzie była Systiva, ale w mniejsze ilości niż na fragmentach gdzie było tylko Kinto Duo. Także chyba teraz na całość pójdzie Duett Star.\nFakt że Systiva tania nie jest, ale jak ktoś ma np. dużo upraw i problem żeby zdążyć z opryskiem i wstrzelić się w okno pogodowe to może być niezłym rozwiązaniem\nPrezes 2017-06-07 08:25:28\nSystivia kosztuje dwa razy wiecej niz dobry fungicyd po ktorym jest 1000% dzialanie a z czy ta zaprawa dziala jak fungicyd...nie oplaca sie sprawdzac\nMar 2017-06-07 06:29:52\nMarna reklama. Ja widzę duże porażenia po tym środku u siebie...


Ogłoszenia praca, zespoły, zatrudnienie, szkolenie, działy, księgowość, jobs, szukam pracy, oferty pracy Ogłoszenia 8181 do 8200 z 44666\nOgłoszenia 8181 do 8200 z 44666\nPołożna – praca w niemieckiej klinice niedaleko Szczecina\nJesteś położna i mówisz po niemiecku na poziomie B1/B2? Marzy Ci się praca w niemieckiej klinice? Jeśli chcesz, możemy spełnić Twoje marzenie. Wystarczy, że się z nami skontaktujesz i spełnisz kilka podstawowych wymagań. Informacje: •\tKlinika nad samym morzem niedaleko Stralsund tylko 100 km od Świnoujścia •\tZarobek dla położnej wg. stawek taryfow ... więcej »\nPracownik fizyczny - rozładunek kontenerów (bez niemieckiego) Rozładunek kontenerów w porcie w Hamburgu - uprawnienia na wózki widłowe (czołowe) - siły fizyczne - zaświadczenie o niekaralności - praca na 2 zmiany Praca dla osób bez niemieckiego, Stawka 9.65 Euro/h brutto, dwie zmiany 6-14 i 14-22. (Nie wymagamy niemieckiego, na miejscu pracują Pola ... więcej »\nJeżeli masz nadmiar czasu i chciałbyś go dobrze wykorzystać... nic trudnego! - Dołącz do nas. Oczekiwania: - wykształcenie średnie, - dostępu do internetu i komputera, - podstawowa obsługa komputera, - zaangażowania w pracę, - rzetelności, - systematyczność. Oferujemy: - zarobki 2000-3500 zł, - pracę w pełni zdalną, - profesjonalne przygotowanie ... więcej »\nOferta skierowana do ludzi chcących robić zakupy z możliwością uzyskania zniżek oraz dla wszystkich, którzy są zdeterminowani budować swoją własną grupę konsumencką w sklepie wielobranżowym Familo, który oferuje bardzo dobry program partnerski. Działalność oparta na budowaniu długiej współpracy, chętnie odpowiem na pytania.\nOferta od zaraz, 1200 Euro, niemieckie warunki, Stuttgart\nWitam Państwa, poszukuję na zlecenie szwajcarskiego zakładu usług budowlanych z okolic miasta Zurych i okolice : osoby na stanowisko Fugenmonteue . Kandydat musi mieć wyuczony zawód w tym kierunku,lub umiejętność wypełniania fugą Klebband, oraz musi mówić po niemiecku w stopniu umożliwiającym swobodną i zrozumiałą konwersację oraz posiadać auto. UWAGA MOŻE BYĆ TEAM !!!! LUB TEŻ TRZY OSOBY Opis / Obowiązki: Praca polega na ... więcej »\nOperator przecisku sterowanego\nAgencja pośrednictwa pracy i doradztwa personalnego Euro-kontakt (nr lic. 12458), z 20 letnim doświadczeniem poszukuje dla naszego klienta na terenie Niemiec osób na stanowisko: Operator przecisku sterowanego – Zachód Niemiec Jesteśmy agencją pracy godną zaufania z wieloletnim doświadczeniem w realizacji kontraktów na terenie Europy. Oferujemy zatrudnienie na korzystnych warunkach. Wszyscy pracownicy otrzymują umowę wraz ze świadczeniami socjalnym ... więcej »\nOperator mini koparki Zachód Niemiec\nAgencja pośrednictwa pracy i doradztwa personalnego Euro-kontakt (nr lic. 12458), z 20 letnim doświadczeniem poszukuje dla naszego klienta na terenie Niemiec osób na stanowisko: Operator mini koparki – Zachód Niemiec Jesteśmy agencją pracy godną zaufania z wieloletnim doświadczeniem w realizacji kontraktów na terenie Europy. Oferujemy zatrudnienie na korzystnych warunkach. Wszyscy pracownicy otrzymują umowę wraz ze świadczeniami socjalnym oraz dos ... więcej »


Pocztówka z Lubomierza - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\tReklama zamknie się za 15 sekund. Przejdź do serwisu »\nPocztówka z Lubomierza\nFestiwale, zresztą nie tylko filmowe, zawsze ściągają wiele tysięcy żądnych stadnych uciech mieszkańców naszego kraju. Co do poziomu artystycznego tychże, trudno się spierać, bo jak głosi stara i mądra łacińska maksyma: "de gustibus non est disputandum", czyli o gustach się nie dyskutuje.\nIdea Festiwalu Filmów Komediowych wyrosła na górzystej, nieurodzajnej rolniczo ziemi jeleniogórskiej, katalizowana przez kwitnące bezrobocie i brak lepszego pomysłu na promocję miasta. Mowa oczywiście o Lubomierzu - ojczyźnie Karguli i Pawlaków, stolicy Sylwestra Chęcińskiego, żywiącej uzasadnione pretensje do miana centrum polskiej komedii, gdzie na początku sierpnia br., przez cztery dni bawili się fani Samych swoich i nie tylko.\nImprezę prowadził znany z telewizji Tomasz Kamel, który doskonale nawiązał kontakt z publicznością. Byli to przeważnie mieszkańcy okolicznych miejscowości. Przez cały czas głównym (i właściwie jedynym) miejscem wydarzeń była scena. Po koncercie orkiestry i korowodzie komediantów odbyło się oficjalne otwarcie i wręczenie Granatów dla najlepszych produkcji mijającego sezonu. W konkursie ogłoszonym przez Komitet Organizacyjny Festiwalu, gazetę Sami Swoi i miesięcznik Film wygrał Chłopaki nie płaczą Olafa Lubaszenki, drugie miejsce zajął film Zakochani Piotra Wereśniaka, a trzecie Fuks. Jeśli ktoś nie widział tych produkcji, miał szansę obejrzeć je na wieczorno-nocnych pokazach. Rozstrzygano też w innych dyscyplinach. I tak wśród polskich aktorów komediowych zwyciężył, jak należało się spodziewać, posterunkowy Cezary Pazura (Zakochani, Chłopaki nie płaczą), za nim Maciej Stuhr (zarówno Chłopaki... jak i Fuks) i Artur Barciś (który popularność zawdzięcza m.in. serialowi Miodowe lata). Najlepszym filmem zagranicznym okrzyknięto Notting Hill, który wyprzedził Depresję gangstera i Miasteczko South Park.\nHistoria festiwalu sięga 1992 r. Wtedy to ukazał się pierwszy numer lokalnej gazety, której na pamiątkę kręconej tu komedii Sylwestra Chęcińskiego nadano tytuł Sami Swoi.\nJako że od powstania filmu mijało właśnie 25 lat, do miasteczka, na spotkanie z mieszkańcami zaproszono reżysera Samych swoich. Jednocześnie, narodził się pomysł utworzenia w Lubomierzu Muzeum Kargula i Pawlaka. Uroczystemu odsłonięciu drewnianianych figur głównych bohaterów komedii towarzyszył w lipcu 1996 r. happening grupy Pławna 9 oraz nocna projekcja filmu Sami swoi na lubomierskim rynku. Rok później w Lubomierzu zjawiło się już kilka tysięcy osób, by wspólnie oglądać kultowe polskie komedie na wielkim ekranie.\nWchodząc do miasteczka, trudno było oprzeć się wrażeniu, że odbywa się tu odpust połączony z jarmarkiem. Z lewej - letnie parasole i piwo, po prawej - strzelanie z łuku, minirollercoaster, karuzela i inne rozrywki wesołego miasteczka. Rynek był wypełniony ogromną liczbą najprzeróżniejszych straganów i tłoczącą się między nimi ciżbą. W centrum królowała wielka scena, na której odbywały się występy i projekcje oraz koncerty miejscowych orkiestr dętych: Gryfowa Śląskiego, kopalni Turów, jednostki wojskowej. Ochoczo towarzyszyły im lokalne zespoły discopolowe o takich nazwach jak: Desire, Impuls, NATO. Nie obyło się bez występów kabaretów: OTTO, Rak, Rżysko.\nW wolnych chwilach, gdy na scenie nic ciekawego się nie działo (a przyznaję, że takich momentów nie brakowało), można było obejrzeć lokalne, niestety, nieliczne atrakcje. Wybrałem Muzeum Kargula i Pawlaka zachęcony olbrzymimi postaciami tych bohaterów, stojącymi przy wejściu. Mogłem dokładnie obejrzeć 4 pokoje zapełnione rekwizytami z planu Samych swoich i różnymi przedmiotami z tamtych czasów. Bogactwo zbiorów najlepiej określi czas zwiedzania. Wyjątkowo dociekliwym, lubiącym wszystko dokładnie obejrzeć może zabrać najwyżej około 6 minut.\nW tym roku festiwal odbył się już po raz czwarty. Cztery dni na Festiwal Polskiej Komedii to jednak nieco za długo. Gdyby dokonano staranniejszej selekcji, odsiewając słabsze artystycznie występy i wykonawców, z powodzeniem wystarczyłyby dwa dni weekendu. Zasłużony dla polskiej kinematografii lubomierski rynek jest za ciasny, by pomieścić rozbawione tłumy i gdyby w przyszłości zjechało tutaj jeszcze więcej miłośników tej imprezy to biada mu... skoro już teraz pękał w szwach.\tWrzuć na Facebook


Bardzo ciekawe stoisko ZSR na festynie w ,, Trójce’’\nZdaniem organizatorów i uczestników festynu naukowego w ,, Trójce ‘’ stoisko ZSR cieszyło się największym powodzeniem. Przybyli na festyn mogli zapoznać się z nowoczesnymi kierunkami kształcenia szkoły jak i również spróbować swoich sił podczas sterowania robotami.\nNajbardziej oblegane przez uczniów przybyłych wraz z rodzicami były Roboty DOBOT i CrustCrawler. Uczniowie ZSR uczyli zainteresowanych jak nimi precyzyjnie sterować. Ze strony przybyłych rodziców padały nawet pomysły aby w Zespole Szkół Rolniczych realizować warsztaty z programowania czy Robotyki. Przy obecnym wyposażeniu pracowni mechatroniki ZSR jest to jak najbardziej możliwe. Zostały w tym względzie poczynione już wstępne ustalenia.\nNie sposób nie dodać, że kształceniem w zawodzie technik mechatronik i technik automatyk interesowali się również przybyli na festyn pracodawcy. Wyrażali chęć zatrudnienia dobrze wykształconych w tych zawodach absolwentów Zespołu Szkół Rolniczych.\nUczniowie Zespołu Szkół Rolniczych - klasy patronackiej Firmy TFP z Dziećmierowa w zawodzie technik mechatronik uczyli jak sterować robotami.


Spektakularne wyniki TUW PZUW » TUW PZUW\nAktualności Strona główna » Spektakularne wyniki TUW PZUW\nSpektakularne wyniki TUW PZUW\n– W pierwszym półroczu 2021 roku uzyskaliśmy ze składki prawie 372 mln zł brutto, a więc o 81 proc. więcej niż w pierwszym półroczu zeszłego roku. To znacznie powyżej rynkowej średniej wzrostów, która wyniosła 9,5 proc. – mówi prezes TUW Polskiego Zakładu Ubezpieczeń Wzajemnych Rafał Kiliński.\nW wywiadzie dla I Programu Polskiego Radia zwrócił uwagę, że rośnie znaczenie ubezpieczeń wzajemnych. To w dużej mierze zasługa TUW PZUW, który jest liderem rynku ubezpieczeń wzajemnych w Polsce. Ma w nim już prawie jedną trzecią udziału.\nW pierwszym półroczu tego roku umocnił się także wśród wszystkich, również komercyjnych, zakładów ubezpieczeniowych. – Awansowaliśmy z 18 na 11 pozycję wśród największych polskich ubezpieczycieli na rynku non-life, a więc ubezpieczeń majątkowych i innych poza ubezpieczeniami na życie – podkreśla prezes Kiliński.\nTUW PZUW ma też jedne z najniższych kosztów administracyjnych na rynku – wyniosły w pierwszym półroczu tego roku niecałe 4 proc. wartości składek, podczas gdy średnia dla zakładów ubezpieczeń to 4,9 proc. – Dbamy o to, aby ograniczać koszty. Kierujemy się interesem ubezpieczonych, którzy są naszymi członkami – dodaje Rafał Kiliński.\nJak przypomniał Polskim Radiu, w międzywojennej Polsce ubezpieczenia wzajemne obejmowały ok. 65 proc. rynku, a w 2015 roku, gdy Grupa PZU powołała TUW PZUW – zaledwie ok. 4,7 proc. Dziś nabierają znaczenia właśnie dzięki TUW PZUW, który jest jednym z najszybciej rozwijających towarzystw ubezpieczeń wzajemnych na świecie.


Bieszczady Od Komańczy do Wołosatego. - Gildia.pl - księgarnia internetowa - komiksy, filmy, książki, muzyka, rpg\nBieszczady Od Komańczy do Wołosatego.\nNowe poprawione wydanie bestsellerowej książki, historyczno-kulturowej wędrówki po Bieszczadach od Komańczy, przez masyw Chryszczatej, Otryt – do Wołosatego. Przedstawia dzieje osadnictwa nad Osławą, losy Galicyjskiej Cesarsko-Królewskiej Kolei Żelaznej, którą to podróżował dzielny wojak Szwejk, a także działania wojenne w okolicach Przełęczy Łupkowskiej w 1939 r. Przywraca pamięci bieszczadzkie losy Wincentego Pola, Kazimierza Józefa Turowskiego i Jana Kantego Podoleckiego – trzech dziewiętnastowiecznych patriotów polskich związanych z Bieszczadami. Przeczytamy w niej o guru polskich zegarmistrzów, thonetach z Kalnicy, Gedroyciach z Żubraczego, nadosławskich Łemkach i Bojkach z Wołosatego, a w końcu o ,,twórcy” Biesa i Czadów – legendarnym Marianie Hessie.


lastinn - [Autorski] Nemesis\n- - [Autorski] Nemesis (http://lastinn.info/archiwum-rekrutacji/18335-autorski-nemesis.html)\nWenzel 13-03-2019 00:19\n"W kosmosie nikt nie usłyszy twojego krzyku"\nFilar na środku przestronnego pomieszczenia był jedynym źródłem światła. Niebieskawo-białe lampy przebłyskiwały raz po raz poprzez plątaninę oplatających kolumnę kabli i rur, wiodących gdzieś z sufitu wzdłuż podpory do cicho buczących kapsuł ustawionych dookoła filaru. Gęsta, mleczna mgła wypływała mozolnie z otworów po bokach każdej z nich. Unosiła się tak w centrum na wysokości metra, opadając coraz niżej wraz z dystansem, aż w końcu niknąc w małych kratkach na podłodze wzdłuż ścian.\nTę leniwą scenę przerwał gwałtowny, silny wstrząs. Coś trzasnęło z hukiem o podłogę, światło momentalnie zgasło, a maszyny ucichły na moment... By równie nagle wszystkie lampy wróciły do życia. Nie tylko te na kolumnie, ale też te na suficie i pomieszczenie rozświetliło się w całości. Teraz, w lepszym świetle, widać było wyraźnie kapsuły - wraz z ich zawartością, załogą statku, pogrążoną w głębokim śnie. Szyby zaczęły jednak odtajać, a we wnętrzu zajarzyły się białe żarówki co znaczyło, że stan ten właśnie się zmieniał.\nKilka minut później z cichym sykiem otworzyła się pierwsza komora i ze środka, nieco chwiejnie wyszedł pierwszy, wyraźnie zdezorientowany, załogant. Zawroty głowy przejdą w ciągu następnych minut, ale braki w pamięci mogą utrzymywać się do kilku godzin. Wspomnienia misji, statku i części nie tak dawno poznanej załogi umykały mu w tym momencie. Nie było to jednak jego pierwsze rodeo, wiedział, że wszystko wróci z czasem. W tym momencie otworzyła się kolejna kapsuła, a potem następna i następna. Wkrótce cała załoga była na nogach. Same kapsuły zamknęły się po chwili i wyłączyły, standardowa procedura - powinny być zdatne do użytku w przeciągu godziny.\nMiędzy obudzonymi nastąpiły niepewne powitania - skinięcie głową, uścisk dłoni, uśmiech skrywający niepewność. Każdy odnalazł szafkę ze swoim imieniem odblokowywaną czytnikiem linii papilarnych i zgarnął swój standardowy sprzęt. Dopiero wtedy ktoś zorientował się, że główny komputer wyświetla wiadomość, której nie spodziewali się ujrzeć.\n"Awaria systemu, krytyczny poziom paliwa, możliwa usterka silników, koordynaty lotu: nieznane. Wdrożono awaryjną procedurę odzyskiwania, czas do wymuszonego skoku: 2 godziny 15 minut".\nNie mieli nawet czasu, aby dobrze przetrawić ten komunikat bowiem mgła zdążyła prawie kompletnie opaść i zduszony okrzyk postawił wszystkich na nogi po raz kolejny. Na podłodze obok jednej z kapsuł leżały zakrwawione zwłoki kogoś, kto patrząc na uniform z naszywką Nemesis, musiał być jedną z osób z załogi.\nWitam w rekrutacji do krótkiej i dynamicznej rozgrywki o przetrwanie na pokładzie statku "Nemesis". Ankieta zdecydowała, że na pierwszy ogień pójdzie wersja szybka czyli wskakujemy od razu do akcji z gotowymi postaciami i gra zacznie się w tym samym momencie, co planszowy odpowiednik. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, aby gracze w jakimś tam stopniu odgrywali swoje postacie jeśli chcą. W uniwersum Nemesis w nasz piękny księżyc trafił Podróżnik, asteroida, która niemal spowodowała koniec naszej cywilizacji, ale zamiast tego przyniosła nam na naszą planetę egzotyczną materię. Izotopy i kryształy, których próżno szukać w naszym układzie. Chcąc więcej ludzkość i wiodące korporacje zaczęły wysyłać całe statki poza układ w poszukiwaniu podobnych asteroid, przechwytywaniu ich i wydobywaniu cennych surowców. Często kończyło się to źle, chodziły słuchy o znikających statkach, porachunkach między korporacjami i słabej płacy w porównaniu do ryzyka, ale tak to już bywa. Wy jesteście załogą statku Nemesis, wracającą właśnie z jednej z takich misji poszukiwawczych. Chyba - bo budząc się nie pamiętacie dokładnie waszego celu.\nCelem gry, przynajmniej tym startowym, jest sprawdzenie stanów silników, wprowadzenie koordynatorów, wrócenie do komory hibernacji i położenie się w jednej z kapsuł zanim statek wykona automatyczny skok.\nDosyć szybko dostaniecie ode mnie ukryte cele, przypominając sobie dokładnie o szczegółach misji. Czy zostaliście opłaceni przez przeciwną korporację aby wyeliminować jednego z graczy? A może macie ukraść coś ze statku i zwiać w kapsule ratunkowej? Misji jest kilka i będą losowane dla każdego z graczy w trakcie 1 rundy.\nOd razu uprzedzam kwestie walki między graczami - nie ma czegoś takiego. Każdy z Was posiada w głowie chip uniemożliwiający przejawy fizycznej agresji na innym członku załogi, a także ogranicza szkody jakie możecie wyrządzić samemu statku i jego wyposażeniu.\nSą sposoby żeby to obejść - granat rzucony do sąsiedniego pomieszczenia, zamknięcie kogoś w niebezpiecznym pomieszczeniu czy nawet pomajsterkowanie przy Generatorze żeby wysadzić cały statek. Opcji jest sporo, trzeba tylko wyczekać okazji.\nWariant szybki, roll for initiative! Gra podzielona będzie na rundy i kolejki, które oznaczać będą upływ czasu, a im więcej czynności spróbujecie wykonać w jednej rundzie tym bardziej utraci na tym wasza czujność i skupienie, do momentu aż będziecie zmuszeni dać pas na daną rundę. To ile czasu coś zajmuje jest takie samo dla każdej postaci (nawet jeżeli mi ktoś napisze, że biegnie na drugi koniec statku, to będzie musiał liczyć się z tym, że przebiegnie maks 2 pomieszczenia na kolejkę) - więc co post będziecie schodzić jeden kolor niżej - poza czynnościami w których są słabe, bo te kosztują daną postać zejście o 2 kolory w dół. Kolory są następujące:\nOprócz tego, że gracz oznaczony Czarnym nie może już nic pisać do następnej rundy, to ten system symbolizuje też waszą gotowość bojową w przypadku niespodziewanego zdarzenia. Postać zielona ma 25% szansy na bycie zaskoczoną, pomarańczowa 50%, czerwona 75%, czarna 100% w przypadku spotkania z kimś... wrogo nastawionym. Skutkuje to atakiem okazyjnym wymierzonym w waszą stronę - różnica między takim atakiem, a normalnym atakiem jest tylko w tym, że następuje przed spasowaniem wszystkich graczy, w trakcie rundy. Ale proszę pamiętać, że wasz aktualny kolor nie ma wpływu na wasze szanse spotkania kogoś wrogiego - od tego jest inna mechanika. Ogółem jest to mega proste dla Was, bo tylko patrzycie na kolor jakim Was opisuje w swoim poście podsumowującym kolejkę i decydujecie czy gracie dalej czy wolicie poczekać do następnej rundy.\nSama walka to rzuty k6 czy traficie czy nie, rodzaj przeciwnika i broń której używacie decyduje o tym jakie macie szanse. Obrażenia głównie zależą od broni.\nKażdy ma startową broń, specjalne umiejki i wady. Przy zgłoszeniu proszę wybrać kim chcielibyście grać - opis specjalnych umiejek dostaniecie na PW. Możecie podesłać swój własny avatar do postaci jeśli nie pasują Wam przedstawione poniżej osóbki.\nKapitan - Każda załoga potrzebuje kapitana. Kapitan wyposażony jest w specjalną broń, rewolwer 6-strzałowy. Jest to broń uznawana obecnie za przestarzały relikt, ale ma swoje plusy. Przede wszystkim nie musi uganiać się za ładunkami energetycznymi żeby doładować spluwę. No i ma niezaprzeczalną siłę ognia. Specjalne akcje kapitana, to: Motywacja, Rozkaz, Przeładowanie.\nKiepski w: Naprawie.\nPilot - I każdy statek potrzebuje pilota. Pilot korzysta z shotguna energetycznego, który zadaje duże obrażenia, ale po trzech użyciach potrzebuje przeładowania za pomocą specjalnych ładunków energetycznych. Specjalne akcje Pilota, to: Znajomość Statku, Pilotowanie, Elektronika.\nKiepski w: Przeszukiwaniu.\nZwiadowca - Szybki, cichy i spostrzegawczy. Korzystający z karabinku strzelającego krótkimi seriami, jeden magazynek starczy na 6 serii, potem trzeba przeładować ładunkiem. Specjalne akcje Zwiadowcy: Lepsze Przeszukiwanie, Zwiad, Adrenalina.\nŻołnierz - Mięśnie zespołu. Dobrze wyszkolony i zabójczy ze swoim ciężkim karabinem, który pozwala mu strzelać zarówno seriami jak i full auto. Seriami może strzelić 8 razy zanim będzie musiał przeładować. Specjalne akcje Żołnierza: Full Auto, Nerwy ze stali, Celna seria.\nMechanik - Ktoś musi utrzymać ten latający złom w jednym kawałku. Wyposażony w Obrzyna, który posiada sporą siłę ognia, ale po dwóch strzałach wymaga przeładowania ładunkiem. Specjalne akcje Mechanika: Pirotechnika, Szybkie Naprawy, Korytarz Techniczny.\nNaukowiec - Jajogłowy, spec od komputerów i ten teoretycznie najmądrzejszy. Niby jeździ na inwalidzkim wózku elektrycznym, ale nikt was nie zmusza do odgrywania tego. Wyposażony w kiepściutki pistolet na 5 strzałów. Specjalne akcje Naukowca to: Blokowanie Dostępu, Intranet, Komputerowiec\nMedyk - Ten, co wszystkich szyje po wypadku przy pracy. Korzysta z tego samego startowego uzbrojenia, co naukowiec. Łatwo się domyślić na czym skupia się rola medyka, więc ostrzegam, że jest to specjalizacja, która nie wykorzysta swojego potencjału chodząc w pojedynkę. Specjalne akcje to: Znieczulenie, Szybki Opatrunek, Przeszkolenie Medyczne.\nKiepska w: Naprawie.\nBędzie też mapka poglądowa w każdym moim poście i pierwszym poście komentarzy - tam też znajdziecie spis odkrytych pomieszczeń i co się w nich znajdowało, tak żebyście nie musieli latać i szukać po postach żeby sprawdzić co gdzie jest i co robiło. Tak samo gdy pojawi się coś nowego, co ma wpływ na wasze postacie - także wytłumaczę w komentarzach, a potem dodam stosowny opis do pierwszego komentarza.\nSesja wystartuje jeżeli uzbieram chociaż 3 chętnych. Ale maksymalnie mam miejsc dla 5 osób. W razie pytań i wątpliwości pisać tu lub na PW.\nTL;DR - Wszystko jest na tyle proste in-game, że wystarczy zgłosić chęć gry wybierając jedną z ról: kapitan, zwiadowca, naukowiec, pilot, mechanik, żołnierz. Albo powiedzieć, że mam wylosować za Ciebie.\nGoogolplex 13-03-2019 10:07\nJak rozumiem sesja to czysta fantastyka bez domieszki naukowego bełkotu?\n(Ostrzeżenie, jeśli zaprzeczysz zacznę wytykać Ci błędy, bo jestem mną.)\nDlaczego dyskryminujesz medyków?\nPrzykładowa akcja Naukowca na wózku:\nDla ułatwienia sobie poruszania się wyłącza sztuczną grawitację, i blokuje możliwość włączenia jaj z powrotem.\nCo robisz w takiej sytuacji, blokujesz taką możliwość czy dostosowujesz sesję do 0 grawitacji? Odrzut broni nabiera nowego znaczenia w 0g :mrgreen:\nWenzel 13-03-2019 11:38\nYup, taka fantastyka w kosmosie. Nie mam zamiaru udawać, że jest lub będzie inaczej, bo nie miałoby to sensu.\nNie dyskryminuje nikogo :P, tak mi się wylosowało, chciałem dać do wyboru 6 postaci i jedną z niewybranych uśmiercić na starcie, jako ten truposz z wstępu.\nSpróbować możesz, nie chcę blokować żadnych ciekawych pomysłów graczy - o to mi chodzi aby zobaczyć, co kto jest w stanie wymyślić żeby przeżyć. W innym przypadku opisałbym po prostu dostępne akcje z planszówki i gralibyśmy w grę planszową przez forum. To wciąż mogłoby być zabawne, ale nie takiego testu potrzebuje. Przy czym naukowiec i tak porusza się na tym wózku całkiem nieźle.\nGoogolplex 13-03-2019 12:57\nMyślę, że jakiegoś admina ode mnie dostaniesz.\nWenzel 13-03-2019 18:01\nW sensie naukowca, ta? Śmiało, zapraszam. Jeżeli gra się nie spodoba, to tutaj bardzo łatwo o śmierć. Cytat z Obcego nie jest przypadkowy, Nemesis czerpie pełnymi garściami z Ósmego Pasażera :P\nhen_cerbin 13-03-2019 19:27\nWybór roli przed poznaniem umiejek? Wyjdzie tylko za pierwszym razem, ale pomysł ciekawy. Możesz mnie wrzucić w rolę, do której nie będzie chętnego. Bedzie ciekawiej dla mnie;)\nWenzel 13-03-2019 20:24\nNie opisywałem ich ponieważ niektóre mają związek z mechaniką z którą gracze zetkną się dopiero w czasie sesji, nie chciałem wprowadzać zbyt dużego zamieszania gdy nie są aż tak istotne, ale jeśli osiągnąłem przeciwny efekt albo ktoś nie chce zgłaszać się nie wiedząc co kto robi to mogę to zmienić.\nGoogolplex 13-03-2019 22:35\nPostaram się przeżyć, chyba, że mnie muzyka dopadnie...\nProxy 14-03-2019 01:44\nJako, że z opóźnieniem do mnie dotarło, że sonda to sonda, a rekrutacja jest osobno, zgłaszam swoją klawiaturę. Czas na rozprostowanie kości.\nMedyk brzmi kusząco, ale cóż. Niech będzie Zwiadowca.\nChoć najsłabsze ogniwo mogłoby paść na rolę, której nikt nie wybrał.\nWenzel 14-03-2019 05:26\nNo dobrze już dobrze, medyk dołącza do listy na górze i jest do wyboru, ale to postać mocno wspierająca. :)\nMam już 3 deklaracje chętnych, więc zostały 2 miejsca wolne.