Η θέρμανση απλοποιείται όλο και περισσότερο\nΤα τελευταία χρόνια η Chaffoteaux απευθύνθηκε σε σας, τους επαγγελματίες, και σας άκουσε να εκφράζετε και να διηγείστε τις εμπειρίες σας, τις προσδοκίες σας αλλά και την κριτική σας. Εσείς, καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο, ξέρετε τι χρειάζονται οι πελάτες. Εσείς μπορείτε να δώσετε τις εξελίξεις στην αγορά. Χάρη σε αυτή την ανταλλαγή απόψεων, σήμερα ξέρουμε ότι με αλλαγές που έγιναν στη Chaffoteaux και εμφανίζονται στη νέα σειρά λεβήτων, συναντούν τις δικές σας ανάγκες αλλά και αυτές των πελατών σας.\nΈνας καινοτόμος και αποδοτικός σχεδιασμός\nΟ σχεδιασμός δημιουργήθηκε για να προσφέρει στους εγκαταστάτες μια σειρά ομοιογενών προϊόντων που χαρακτηρίζονται από πολυάριθμες κοινές λειτουργίες, εξαρτήματα υποστήριξης της εγκατάστασης, συμβατά υλικά για όλα τα υλικά της σειράς. Λέβητες συμπαγείς και εντοιχισμού εγγυώνται εξαιρετικές αποδόσεις με άνεση ζεστού νερού υψηλού επιπέδου και είναι,\n> ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΕΥΚΟΛΑ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΗ\n> ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΕΥΚΟΛΑ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ\n> ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΕΥΚΟΛΑ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ\nΗ Chaffοteaux ανανεώθηκε για να κάνει τη τεχνολογία προσβάσιμη και προσιτή σε όλους.\nΗ εγκατάσταση που σας ταιριάζει\nΟ κόσμος της θέρμανσης βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Η αγορά εμπλουτίζεται από λύσεις. Οι τελικοί χρήστες γίνονται ολοένα και πιο απαιτητικοί. Είναι ευαισθητοποιημένοι με τα περιβαλλοντικά προβλήματα και το υψηλό κόστος της ενέργειας. Ψάχνουν λύσεις ιδανικές που να αρμόζουν στις σημερινές συνθήκες διαβίωσης: την μέγιστη άνεση με μειωμένη ενεργειακή κατανάλωση, Λύσεις συμπύκνωσης με ηλιακά συστήματα στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών. Αξιόπιστες λύσεις, ποιοτικά άψογες. Η Chaffoteaux είναι ένα ιστορικό εμπορικό σήμα στην θέρμανση, αναγνωρίσιμο και εκτιμημένο από τους πελάτες της. Από την επινόηση του επίτοιχου λέβητα, η συνεχής βελτίωση είναι μια από τις αρχές που διέπουν την δραστηριότητά μας. Σήμερα θα ανακαλύψετε το εμπορικό μας σήμα κάτω από ένα νέο φως. Ηλιακή ενέργεια, λέβητες συμπύκνωσης, ολοκληρωμένα συστήματα και εξαρτήματα: επιθυμούμε να σας προσφέρουμε μια γκάμα προϊόντων όλο και πιο ανταγωνιστική, προϊόντων υψηλής ποιότητας που δείχνουν την επιθυμία της αλλαγής.\nΗ νέα σειρά λεβήτων της Chaffoteaux είναι ήδη διαθέσιμη.\nΗ Chaffoteaux προτείνει μια ολοκληρωμένη σειρά λεβήτων φυσικού αερίου, επίτοιχους και δαπέδου συμπύκνωσης με μια ολοκληρωμένη σειρά εξαρτημάτων για να δημιουργήσετε μια εγκατάσταση θέρμανσης μοντέρνα, η οποία αντέχει στο χρόνο και σας συμφέρει οικονομικά.\nΕπιλέξτε το σύστημα παραγωγής ζεστού νερού που θέλετε, ολοκληρωμένο ή μεμονωμένο, σύμφωνα με το χώρο και τις ανάγκες σας: για την Chaffoteaux, η οικιακή άνεση είναι προτεραιότητα και όλοι οι λέβητές μας παράγουν ζεστό νερό νερό σε επαρκή ποσότητα και με σταθερή ροή.\nΜπορείτε επίσης να ολοκληρώσετε το σύστημα σας συνδέοντας τον λέβητά σας με ένα ηλιακό σύστημα, τόσο για θέρμανση όσο και για παραγωγή ζεστού νερού χρήσης για ακόμα μεγαλύτερη εξοικονόμηση.\nΟΡΟΙ ΕΓΓΥΗΣΗΣ CHAFFOTEAUX\nCHAFFOTEAUX INOA CREEN 24 EU2\nChaffoteaux Inoa Green 24 EU2, Επίτοιχος λέβητας φυσικού αερίου συμπύκνωσης Γαλλίας, κλειστού θαλάμου καύσης 24 KW.\nCHAFFOTEAUX INOA CREEN 29 EU2\nChaffoteaux Inoa Green 29 EU2, Επίτοιχος λέβητας φυσικού αερίου συμπύκνωσης Γαλλίας, κλειστού θαλάμου καύσης 29 KW.\nChaffoteaux Pigma Advance 25, Επίτοιχος λέβητας φυσικού αερίου συμπύκνωσης Γαλλίας, κλειστού θαλάμου καύσης 22 KW, WiFi Ready.\nChaffoteaux Pigma Advance 30, Επίτοιχος λέβητας φυσικού αερίου συμπύκνωσης Γαλλίας, κλειστού θαλάμου καύσης 28 KW, WiFi Ready.\nChaffoteaux Pigma Advance 35, Επίτοιχος λέβητας φυσικού αερίου συμπύκνωσης Γαλλίας, κλειστού θαλάμου καύσης 31 KW, WiFi Ready.\nCHAFFOTEAUX PIGMA ADVANCE 25 EXT\nChaffoteaux Pigma Advance 25 Ext, Επίτοιχος λέβητας φυσικού αερίου συμπύκνωσης Γαλλίας, κλειστού θαλάμου καύσης 22 KW, με υδατοστεγές περίβλημα.\nChaffoteaux Mira Advance 25, Επίτοιχος λέβητας φυσικού αερίου συμπύκνωσης Γαλλίας, κλειστού θαλάμου καύσης 22 KW, WiFi Ready.\nChaffoteaux Mira Advance 30, Επίτοιχος λέβητας φυσικού αερίου συμπύκνωσης Γαλλίας, κλειστού θαλάμου καύσης 28 KW, WiFi Ready.\nChaffoteaux Mira Advance 35, Επίτοιχος λέβητας φυσικού αερίου συμπύκνωσης Γαλλίας, κλειστού θαλάμου καύσης 31 KW, WiFi Ready.\nChaffoteaux Expert Control, απομακρυσμένο χειριστήριο λέβητα και διεπαφή συστήματος.\nChaffoteaux Zone Control Evo, απομακρυσμένο χειριστήριο λέβητα και θερμοστάτης διαμόρφωσης χώρου.\nCHAFFOTEAUX SMART CONTROL LINK\nChaffoteaux Smart Control Link, απομακρυσμένο χειριστήριο λέβητα και WiFi θερμοστάτης διαμόρφωσης χώρου.\nΑρχική › Προϊόντα › ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ › ΕΠΙΤΟΙΧΟΙ ΛΕΒΗΤΕΣ ΑΕΡΙΟΥ ›


Όλγα Φαρμάκη - Το πρώτο της μήνυμα μετά το Survivor : Celebrity News - yupiii.gr\nCelebrity News|19.04.2018 |13:47|\nΤο πρώτο της μήνυμα μετά το Survivor\nΗ Όλγα Φαρμάκη αποχώρησε οικειοθελώς από το Survivor και ήδη έχει επιστρέψει στην Ελλάδα και στα κοντινά της πρόσωπα.\nΗ fashion blogger θέλησε να κάνει την πρώτη της ανάρτηση μετά το παιχνίδι και να μιλήσει για την εμπειρία της, αλλά και για να ευχαριστήσει τον κόσμο για τα μηνύματα και την υποστήριξη που έλαβε.\nΣυγκεκριμένα, έγραψε πως: «Ένας δύσκολος στίβος μάχης και ένα ταξίδι γεμάτο όμορφες εμπειρίες. Καλές ή κακές δεν έχει σημασία γιατί όλα γίνονται για να φτάσουμε σήμερα στο σημείο που είμαστε και να τις αξιοποιήσουμε στον πραγματικό στίβο της ζωής. Καλημέρα φίλοι μου χαίρομαι που σας ξαναβρίσκω. Θέλω να σας ευχαριστήσω μέσα απ τη καρδιά μου για την Αγάπη σας και για τον πολύτιμο χρόνο σας που αφιερώσατε για να μου αφήσετε ένα όμορφο σχόλιο υποστήριξης! Να είστε πάντα καλά. Η αγάπη σας με έχει συγκινήσει».\nΕνας δύσκολος στίβος μάχης και ενα ταξίδι γεμάτο όμορφες εμπειρίες. Καλές ή κακές δεν έχει σημασία γιατί όλα γίνονται για να φτάσουμε σήμερα στο σημείο που είμαστε και να τις αξιοποιήσουμε στον πραγματικό στίβο της ζωής. Καλημέρα φίλοι μου χαίρομαι που σας ξαναβρίσκω Θέλω να σας ευχαριστήσω μέσα απ τη καρδιά μου για την Αγάπη σας , και για τον πολύτιμο χρόνο σας που αφιερώσατε για να μου αφήσετε ενα όμορφο σχόλιο υποστήριξης! Να είστε πάντα καλά Η αγάπη σας με έχει συγκινήσει . . •photo credits @yayhann #survivor2018\nΌλγα Φαρμάκη, Survivor, instagram


Του Πάνου Μαυρομάτη. Μέρα μνήμης 19 Μαίου. Δεν ξεχνώ. Τιμώ. | Εφημερίδα ΑΡΙΣΤΕΙΑ\nby Παναγιώτης ΜΑΥΡΟΜΑΤΗΣPosted on 19 Μαΐου 2019\nΗ μελωδία της Μνήμης\nΤο χώμα ελάλησε και η γης έψαλε.\nΕυωδία ψυχής εράντισε τον πύρινο κρίνο,\nγυρτός αυτός στο γοργό βημα της αυγής και στην δύση του χρόνου.\nΕφύσηξε λευκός, καθάριος λόγος, άκαμπτος.\nΠλημμύρισε ο αγέρας.\nΕύξεινη η ματιά της γνώσης.\nΤα ρόδα της μνήμης, απαλό φορτίο στα αέρινα στήθη.\nΆσβεστη η λάμψη σου αγέραστε Πατέρα.\nPrev Ναϊλοί εμάς, να βάϊ εμάς… – «η Ρωμανία αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο»\nNext Σάντα «Η θυσία των βρεφών»


Εργατική Πρωτομαγιά: Τίποτα δεν χαρίζεται -\nΕργατική Πρωτομαγιά: Τίποτα δεν χαρίζεται\nΔεν μπορεί όμως τις πολιτικές λιτότητας που στερούν κάθε ελπίδα και προοπτική για ένα καλύτερο μέλλον, να τις αντιμετωπίζουμε σαν ένα φυσικό φαινόμενο που δεν μπορεί να καταπολεμηθεί. Πρέπει να ανοίξουμε νέους δρόμους ελπίδας και προοπτικής.Νααγωνιστούμε ξανά για δουλειές με αξιοπρεπείς μισθούς, πλήρη δικαιώματα και κοινωνική προστασία. Για αυτό χρειάζεται αλλαγή πολιτικής, με επιτάχυνση της αναπτυξιακής πορείας,παραγωγή νέου πλούτου χωρίς εμπόδια λόγω υπερφορολόγησης, υπερπλεονασμάτων και περικοπές δημοσίων επενδύσεων.\nΓια αυτά ακριβώς παλεύουμε ως Κίνημα Αλλαγής, για αυτά εχουμε δεσμευτεί στο πρόγραμμα μας. Νασταθεί ξανά η χώρα στα πόδια της, να εξασφαλίσουμε ένα καλύτερο μέλλον και ταυτόχρονα να ανακόψουμε τον λαϊκισμό, τον διχασμό και τις ακροδεξιές φωνές που βρίσκουν πρόσφορο έδαφος στην ανασφάλεια και στην φτώχεια. Όσο και αν ακούγεταικοινότυπο, Τίποτα δεν χαρίζεται.\nPrevious K. Καλαντζής: Δεν θα είμαι υποψήφιος Δήμαρχος Νεμέας (video)\nNext Γιόρτασε ο Ιερός Ναός του Αγίου Γεωργίου στο Μπολάτι Κορινθίας (video – φώτο)


Επτά μύθοι για την κρίση του χρέους – gatoulos\ngatoulos\tΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ\t 20/02/2012 20/02/2012 0 Minutes\nΣτέργιος Σκαπέρδας –koutipandoras.gr\n–Μύθος 1ος: Στάση πληρωμών ή «χρεοκοπία» θα ήταν καταστροφικές για την Ελλάδα.\n–Μύθος 2ος: Ο στόχος της τρόικας είναι να «σώσει» την Ελλάδα.\n–Mύθος 3ος: Η κύρια αιτία της κρίσης είναι η διαφθορά των Ελλήνων και του ελληνικού κράτους.\n–Μύθος 4ος: Αν η ελληνική κυβέρνηση ήταν ικανή, οι στόχοι του Μνημονίου δεν θα αποτύγχαναν.\n–Μύθος 6ος: Η έξοδος από την Ευρωζώνη θα ήταν το χειρότερο δυνατό αποτέλεσμα.\n–Μύθος 7ος: Στις διαπραγματεύσεις της με την τρόικα η ελληνική κυβέρνηση έχει πολύ μικρή διαπραγματευτική ισχύ.\nΘα επιχειρηματολογήσω διαδοχικά εναντίον κάθε μύθου και στο τέλος θα εκθέσω κάποια συμπερασματικά σχόλια……..\nακολούθως έδωσε εγγυήσεις. Η Πορτογαλία είχε μέτρια αναλογία χρέους προς ΑΕΠ αλλά λόγω «μόλυνσης» θεωρήθηκε από τις αγορές ομολόγων η πιο αδύναμη από τις υπόλοιπες από άποψη μεγέθους, χαμηλής ανάπτυξης και δημοσιονομικών παθογενειών. Η Ισπανία ήταν σχεδόν τόσο υπεύθυνη δημοσιονομικά όσο και η Ιρλανδία και επίσης υπέφερε από τη φούσκα στα ακίνητα και υψηλό ιδιωτικό χρέος. Η Ιταλία υποφέρει από υψηλό δημόσιο χρέος και σταθερά χαμηλή ανάπτυξη τα τελευταία δέκα χρόνια.\nPrevious Post H κλοπή της Ελληνικής Δημοκρατίας\nNext Post Η “ανησυχία” της Μέρκελ για την ελληνική οικονομία


Κορονοϊός: Γιατί οι επιστήμονες βλέπουν ως 'Κουτί της Πανδώρας' τον νέο ιό\nΜπορεί σήμερα να μη δείχνει έντονα μεταδοτικός ο ιός στη χώρα, όμως θα πρέπει να προετοιμαζόμαστε για την επόμενη μέρα. Όσα πρέπει να ξέρετε.\n29 Φεβρουαρίου 2020 07:30\nΙδιαίτερα ύπουλος φαίνεται ο νέος κορονοϊός, ο οποίος όπως σημειώνει η επιστημονική κοινότητα δεν μας έχει ακόμη αποκαλυφτεί. Πρέπει να προετοιμαζόμαστε για την επόμενη μέρα καθώς τα μέτρα που λαμβάνονται τώρα με τον περιορισμένο αριθμό των κρουσμάτων δεν θα είναι λογικό να εφαρμοστούν όταν διευρυνθεί ο κύκλος των νέων διαγνώσεων . Είναι χαρακτηριστικό το τελευταίο κρούσμα που εντοπίστηκε στην 36χρονη καθηγήτρια στην Ελλάδα και το οποίο διαγνώστηκε 6-7 ημέρες μετά την έκθεση της στον ιό. Όλο αυτό το διάστημα η γυναίκα δεν είχε συμπτώματα όμως μπορεί αν έχει μεταδώσει τον ιό σε άλλου και ειδικά σε παιδιά. Την ίδια στιγμή αμερικανοί επιστήμονες παρομοιάζουν τον ιό με το «κουτί της Πανδώρας» της ελληνικής μυθολογίας λόγω των πολλών ερωτηματικών που παραμένουν αναπάντητα.


Όλοι γνωρίζουν ότι το κάπνισμα σχετίζεται με τα καρδιαγγειακά νοσήματα, τις πνευμονοπάθειες και τον καρκίνο, όμως λίγοι συνειδητοποιούν ότι μπορεί να πλήξει και τα μάτια, οδηγώντας τους πάσχοντες μέχρι και στην τύφλωση.\n«Οι τοξίνες που παράγονται κατά το κάπνισμα εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και, μέσω αυτής, φτάνουν σε όλα τα όργανα και τους ιστούς του σώματος, συμπεριλαμβανομένων των οφθαλμών. Έτσι, το κάπνισμα πυροδοτεί ή επιδεινώνει πολλές διαφορετικές οφθαλμοπάθειες και αποτελεί κύρια αιτία τύφλωσης στις ανεπτυγμένες χώρες. Δυστυχώς, όμως, πολλοί καπνιστές δεν γνωρίζουν ότι διατρέχουν διπλάσιο κίνδυνο τύφλωσης απ’ ό,τι οι μη καπνιστές», εξηγεί ο Χειρουργός-Οφθαλμίατρος δρ Αναστάσιος-Ι. Κανελλόπουλος, MD, ιδρυτής και επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Οφθαλμολογίας LaserVision και καθηγητής Οφθαλμολογίας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης (NYU Medical School).\nΟ καταρράκτης είναι η πάχυνση και το θόλωμα του φυσικού, διαυγούς φακού του ματιού. Αναπτύσσεται σταδιακά με το πέρασμα του χρόνου. Οι πιθανότητες να εκδηλωθεί είναι διπλάσιες σε όσους καπνίζουν περισσότερα από 20 τσιγάρα ημερησίως, απ’ όσες στους μη καπνιστές. Επιπλέον, στους καπνιστές μπορεί να εκδηλωθεί και σε νεότερες ηλικίες από το αναμενόμενο, ακόμα και σε 50άρηδες. Και αυτό, γιατί η ανάπτυξή του επιταχύνεται λόγω της συσσώρευσης στον φακό του ματιού των βαρέων μετάλλων που περιέχει ο καπνός των τσιγάρων.\nΟι καπνιστές έχουν 16 φορές περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν προβλήματα στο οπτικό νεύρο, σε σύγκριση με τους μη καπνιστές. Μάλιστα συχνά τα εκδηλώνουν σε νεότερη ηλικία (έως και 12 χρόνια νωρίτερα απ’ ό,τι οι μη καπνιστές). Το οπτικό νεύρο συνδέει το μάτι με τον εγκέφαλο και οι βλάβες σε αυτό οδηγούν σε μη αναστρέψιμη απώλεια της όρασης. Οι βλάβες αναπτύσσονται όταν αποφραχθούν εν μέρει ή πλήρως τα αιμοφόρα αγγεία που το τροφοδοτούν με αίμα. Το κάπνισμα μπορεί επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο για γλαύκωμα, το οποίο επίσης επηρεάζει το οπτικό νεύρο.\nΕξιχνιάστηκαν 63 διαρρήξεις οχημάτων και επιχειρήσεων στην πόλη της Ξάνθης\nΠόλεμος στην Ουκρανία: Επέζησε στο ολοκαύτωμα και σκοτώθηκε στο Χάρκοβο


Η σιωπή του Γαβότση και οι “βολές” κατά ΝΔ - Thesseconomy\nΗ σιωπή του Γαβότση και οι “βολές” κατά ΝΔ\nΣιγή “ιχθύος” τηρεί ο πρώην δήμαρχος Ωραιοκάστου, Αστέριος Γαβότσης, ο οποίος αποφάσισε να παραιτηθεί το βράδυ της Κυριακής 2 Ιουνίου, μετά την ήττα του από τον Παντελή Τσακίρη.\nΈκτοτε, ο κ. Γαβότσης έχει αφιερωθεί αποκλειστικά στα επιστημονικά του καθήκοντα, απέχοντας πλήρως από τα δρώμενα του δήμου Ωραιοκάστρου.\nΣύμφωνα με πληροφορίες, ο “γιατρός” φέρεται δυσαρεστημένος από τη στάση της ΝΔ, στον μηχανισμό της οποίας αποδίδει την εκλογική του ήττα.\nΕπιπλέον, θεωρεί πως συγκεκριμένα πρόσωπα, με κομματικό πρόσημο, έπαιξαν σημαντικό ρόλο για την αλλαγή της πλάστιγγας στην β’ Κυριακή, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος θεωρούσε ότι θα έκοβε πρώτος το “νήμα” της εκλογικής κούρσας.\n“Δέχθηκα πόλεμο από ανθρώπους που θα έπρεπε θεσμικά να είναι περισσότερο ουδέτεροι”, δήλωσε ο κ. Γαβότσης σε συνεργάτες του.\nΠάντως, ο αντικαταστάτης του κ. Γαβότση,Ηλίας Ζιακούλης έχει ανεβάσει στροφές και παρά το γεγονός ότι θεωρείται μεταβατικός δήμαρχος, φέρεται αποφασισμένος να ολοκληρώσει το έργο της απερχόμενης δημοτικής αρχής.


Νέα - Πώς μπορείτε να λάβετε μια ακριβή προσφορά για το έργο της τσάντας σας;\nΠώς να λάβετε μια ακριβή προσφορά για το έργο της τσάντας σας;\nΠολλοί πελάτες που αναζητούν εργοστάσια τσαντών ελπίζουν να λάβουν ακριβείς προσφορές το συντομότερο δυνατό για τα ειδικά σχεδιασμένα σακίδια τους. Ωστόσο, για διάφορους λόγους, είναι δύσκολο για τους κατασκευαστές να σας δώσουν μια πολύ ακριβή προσφορά χωρίς λεπτομέρειες δείγματος ή αποσκευών. Στην πραγματικότητα, υπάρχει ένας τρόπος για να λάβετε μια πιο ακριβή προσφορά, ας ρίξουμε μια ματιά!\nΤα εργοστάσια τσαντών υπολογίζουν γενικά την τιμή με βάση το σχεδιασμό, το υλικό και το μέγεθος της τσάντας. Εάν ο πελάτης στέλνει μόνο εικόνες στον κατασκευαστή, ο κατασκευαστής δεν είναι σίγουρος για τις συγκεκριμένες λεπτομέρειες του πακέτου και δεν μπορεί να δώσει ακριβή προσφορά.\nΕπομένως, εάν θέλετε να λάβετε μια ακριβή προσφορά, ο καλύτερος τρόπος είναι να στείλετε το δείγμα πακέτου στον κατασκευαστή και να αφήσετε τον κατασκευαστή να αναφέρει την πραγματική τιμή. Εάν δεν έχετε φυσικό δείγμα, μπορείτε επίσης να παράσχετε ένα λεπτομερές σχέδιο σχεδίασης στον κατασκευαστή. Ο κατασκευαστής μπορεί να κατασκευάσει μια σανίδα σύμφωνα με το σχέδιό σας. Αφού ολοκληρωθεί το δείγμα, η τιμή θα βγει.\nΕπιπλέον, είναι επίσης πολύ σημαντικό να ψωνίζετε, ώστε να μπορείτε να πάρετε μια γενική ιδέα για την τιμή των αποσκευών και να αποφύγετε να εξαπατηθείτε από ορισμένους παράτυπους κατασκευαστές που αναφέρουν σκόπιμα υψηλές τιμές.\nΏρα δημοσίευσης: 24-Σεπ 20-2020


Δεν θα το πιστεύετε! Αυτά είναι τα πιο παράξενα αεροδρόμια στον κόσμο!\nΣυνήθως, όταν ταξιδεύουμε, χρησιμοποιούμε το αεροδρόμιο ως μέσο για να φτάσουμε στο κύριο αξιοθέατο. Αλλά μερικές φορές ένα αεροδρόμιο είναι τόσο περίεργο που είναι το κύριο αξιοθέατο.\nΟι μηχανικοί που είναι επιφορτισμένοι με την κατασκευή ενός αεροδρομίου αντιμετωπίζουν αμέτρητες προκλήσεις: Η ιδανική τοποθεσία χρειάζεται άφθονο χώρο, ατέλειωτο επίπεδο έδαφος, ευνοϊκούς ανέμους και μεγάλη ορατότητα. Αλλά τα σημεία στον πραγματικό κόσμο είναι σπάνια ιδανικά και οι μηχανικοί αναγκάζονται να εργαστούν με αυτό που έχουν, διασφαλίζοντας ότι το τελικό προϊόν είναι η ασφαλέστερη δυνατή δομή για πιλότους.\nΜια έρευνα των αεροδρομίων σε όλο τον κόσμο αναδεικνύει ένα μικτό χαρτοφυλάκιο, που κυμαίνεται από επικίνδυνες και ανθεκτικές λωρίδες προσγείωσης έως μεγάλες εγκαταστάσεις που λειτουργούν σαν μικρές πόλεις.\nΟ διάσημος ηθοποιός μετακινείται τόσο συχνά αεροπορικώς που έχει κατασκευάσει δύο μικρά “αεροδρόμια” στην ιδιοκτησία του στη Φλόριντα. Μπορεί να μοιάζει με μια πινελιά σνομπισμού, αλλά ο Τραβόλτα κατέχει επτά αεροσκάφη- ανάμεσά τους ένα Boeing 707 κι ένα Boeing 727. Το αεροδρόμιό του έχει πύργο ελέγχου και υποτυπώδεις εγκαταστάσεις φιλοξενίας για τους πιλότους που είτε διανυκτερεύουν εκεί είτε έχουν πτήσεις νωρίς το πρωί ή αργά τη νύχτα. Ο Τραβόλτα είναι επίτιμος πιλότος της αυστραλιανής αεροπορικής εταιρείας Qantas και έχει διανύσει πάνω από 55.000 χιλιόμετρα στον αέρα.\nΤο “φεστιβαλικό” αεροδρόμιο στην έρημο\nΚάθε Αύγουστο δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι συρρέουν στη Νεβάδα για το φεστιβάλ Burning Man. Πολλοί καταφτάνουν με αυτοκίνητο στην έρημο αλλά κάθε χρόνο στήνεται και το αεροδρόμιο του φεστιβάλ, το Black Rock Municipal Airport, ειδικά για το event αυτό. Το αεροδρόμιο δεν έχει πύργο ελέγχου και οι πιλότοι επικοινωνούν μέσω συγκεκριμένης συχνότητας ώστε να μετακινούνται όλοι με ασφάλεια.\nΔιαβάστε ακόμα: Τα 7+1 μουσεία φαγητού και ποτού στον κόσμο\nΗ απογείωση από το αεροδρόμιο Matekane στο Λεσότο, στη Νότια Αγρική, είναι αναμφίβολα μια συναρπαστική όσο και τρομακτική εμπειρία καθώς τα αεροσκάφη απογειώνονται και στην άκρη του διαδρόμου υπάρχει το… κενό. Εάν κάποιο αεροσκάφος δεν προλάβει να πιάσει την ταχύτητα που χρειάζεται όσο ακόμα ακουμπά στη Γη, περιγράφει η Daily Mail, τότε πέφτει για λίγο στο κενό μέχρι να αρχίσει να ανεβαίνει.\nΗ φυλακή Federal Transfer Center στην Oklahoma City είναι χώρος προσωρινής κράτησης ανδρών και γυναικών. Οι κρατούμενοι μεταφέρονται στις διάφορες φυλακές της χώρας μέσω του κέντρου το οποίο έχει απευθείας πρόσβαση στο τοπικό αεροδρόμιο. Οι πύλες της φυλακής βρίσκονται ακριβώς δίπλα στο αεροδρόμιο Will Rogers Airport που επίσης εξυπηρετεί πολίτες. Τα αεροσκάφη σταθμεύουν ακριβώς δίπλα στην είσοδο της φυλακής αποβιβάζοντας ή επιβιβάζοντας τους φυλακισμένους.\nΔιαβάστε ακόμα: Δείτε εδώ το πιο… παράξενο τρένο του κόσμου! (photos)\nTags: Εντυπωσιακές εικόνες


50 ΔΩΡΕΑΝ προσκλήσεις για την έκθεση Bridal Expo 2014 - About Wedding - Οργάνωση γάμου - Online περιοδικό\nΤο ηλεκτρονικό περιοδικό για το γάμο AboutWedding σε συνεργασία με την Bridal Expo, δίνουν τη δυνατότητα σε 50 τυχερές/ούς να παρεβρεθούν εντελώς ΔΩΡΕΑΝ στην έκθεση Bridal Expo 2014 που θα πραγματοποιηθεί στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στις 11, 12 και 13 Ιανουαρίου 2014, 11:00 έως 22:00.\nΑυτό που έχετε να κάνετε είναι να μας στείλετε ένα email εδώ (link) με θέμα “πρόσκληση για την έκθεση Bridal Expo 2014” και να μας πείτε το όνομα και το επώνυμό σας. Οι 50 πρώτοι που θα μας στείλουν email θα κερδίσουν αυτόματα τη ΔΩΡΕΑΝ ατομική πρόσκληση για την έκθεση.\nΤα ονόματα των τυχερών θα αναρτηθούν αύριο βράδυ στο ηλεκτρονικό περιοδικό AboutWedding και ταυτόχρονα τα ονόματά τους θα σταλούν στην ρεσεψιον της Bridal Expo oπου θα πρέπει να αναφέρετε το όνομά σας και οτι την κερδίσατε απο το AboutWedding.\nΟ διαγωνισμός ολοκληρώθηκε! Τα αποτελέσματα με τα ονόματα των νικητών μπορείτε να τα δείτε εδώ.\nΑστεία κείμενα για προσκλητήριο γάμου 10 ΔΩΡΕΑΝ προσκλήσεις για τις επιδείξεις νυφικών...


ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΤΕΝΑΣ: Η πορεία ενός ασυμβίβαστου\nΠέμπτη, 15 Ιουλίου 2004 17:03\nΟ Γιώργος Κτενάς έφυγε από τη ζωή ανήμερα των Ευρωεκλογών, λίγο πριν «ξημερώσει Κυριακή», στις 13 Ιουνίου 2004. Σαν «έτοιμος από καιρό», με καθαρή συνείδηση πως έπραξε στο ακέραιο το καθήκον του, πως μόχθησε πολύ για την προκοπή του τόπου που τον γέννησε και τον ανέδειξε, πως πρόσφερε όσα, στο μέτρο του ανθρώπινου, μπόρεσε στους συνανθρώπους του, πως υπηρέτησε ως το τέλος το δίκαιο και το γενικό καλό. Παρότι πίστευε βαθιά ότι δεν είχε ολοκληρώσει αυτά που είχε τελικά στοχεύσει να πετύχει, τερματίζοντας παράλληλα και τη πολιτική του διαδρομή. Δηλαδή ένα νέο, μεγάλο, σύγχρονο νοσοκομείο, που είχε γίνει το πάθος του, η θωράκιση και η αναδόμηση της Λευκάδας απέναντι στα στοιχεία της φύσης, που έγινε επιτακτική ανάγκη μετά τα γεγονότα του περσινού καλοκαιριού και η νέα ζεύξη του νησιού με την ηπειρωτική Ελλάδα, που τόσο αναίτια δεν έγινε στο σημείο που έπρεπε, νοτιότερα, πριν από είκοσι χρόνια. Αν ήταν καλά στην υγεία του κι αν συμμετείχε κανονικά στις τελευταίες εθνικές εκλογές κι αν ο λαός του έδινε τη δυνατότητα, τιμώντας τον για μια ακόμα φορά με την εμπιστοσύνη του, όπως ο ίδιος μέχρι τέλους πίστευε, κι αν... Όμως με τα «αν» δεν γράφεται ποτέ η ιστορία...\nΓνώρισα τον Γιώργο Κτενά στο τέλος της δεκαετίας του ‘60, όταν ξεκινούσε με όνειρα τα πρώτα του βήματα σαν ακτινολόγος γιατρός στην πόλη της Λευκάδας. Καλύτερα τον γνώρισα μερικά χρόνια μετά, στη γενική ευφορία της μεταπολίτευσης, μέσα από τις κινητοποιήσεις κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, με κοινό το όραμα μιας καλύτερης Ελλάδας, μέσα στα όρια μιας εύθραυστης, «άναρχης» και ενοχικής δημοκρατίας εκείνων των χρόνων. Τον θυμάμαι καλά να ξεκινά τον Σεπτέμβρη του ’74, μαζί με ελάχιστους συντρόφους και φίλους, τη μεγάλη διαδρομή του ΠΑΣΟΚ στη Λευκάδα, κουβαλώντας μέσα του το όνειρο της Αλλαγής της ιδιαίτερης πατρίδας του, αλλά και όλης της Ελλάδας, σ΄ έναν τόπο δημοκρατίας, ανάπτυξης και κοινωνικής αλληλεγγύης.\nΟ Γιώργος Κτενάς τιμήθηκε από τον λευκαδίτικο λαό σε δύο συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις, το 1981 και το 1985 (επανήλθε για τρίτη φορά το 2002) και τίμησε στο Εθνικό Κοινοβούλιο για δέκα ολόκληρα χρόνια τους συμπατριώτες του για την εμπιστοσύνη που έδειξαν στο πρόσωπό του.\nΈργα – σφραγίδες\nΩς «βουλευτής – κι όχι βολευτής- όλων των Λευκαδίων», όπως του άρεσε να λέει, συνέδεσε το όνομα του με όλα τα μεγάλα και σημαντικά έργα υποδομής, που άρχισαν και ολοκληρώθηκαν στο νομό μας τη δεκαετία του ΄80. Η αποχέτευση και ο βιολογικός καθαρισμός, η ύδρευση της Λευκάδας από το Λούρο, η υδροδότηση του Μεγανησίου και του Καλάμου, η πλωτή γέφυρα και η ζεύξη του νησιού με την ηπειρωτική Ελλάδα, το λιμάνι της Λευκάδας, το ΚΤΕΟ, το Δικαστικό Μέγαρο, το Κέντρο Υγείας Νότιας Λευκάδας, τα άλλα λιμάνια, οδικοί άξονες, επαρχιακοί δρόμοι, νέα σχολεία παντού ήταν τα σημαντικότερα, αποτέλεσμα τέτοιων ρυθμών αύξησης των χρηματοδοτήσεων που ποτέ δεν είχε γνωρίσει ο νομός μέχρι τότε.\nΤο πολιτικό ήθος\nΟ Γιώργος Κτενάς είχε ορίσει, χωρίς να το επιδιώξει ποτέ ο ίδιος, μέτρα σύγκρισης και σημεία αναφοράς πολιτικού ήθους και αγωγής με το δικό του ηθικό ανάστημα και τη δική του επαγγελματική και πολιτική διαδρομή ως πρότυπο. Ήταν υπόδειγμα εντιμότητας και αγωνιστής της ζωής από τα μικράτα του. Ήταν όμως και εργασιομανής και ακάματος και τελειομανής και επίμονος. Διεκδικητικός και ανυποχώρητος. Μαχητικός και ασυμβίβαστος. Είχε και άποψη και θέσεις και επιχειρήματα για κάθε τι. Είχε πείσμα και θέληση, όραμα και στόχους. Μόνο που «δεν έπαιρνε τους αέρηδες για θεούς». Δεν ονειρευόταν, έβλεπε.\nΔεν του άρεσε η κακογουστιά, η μωρία, η μετριότητα. Η κακία, η αχαριστία, η υποκρισία. Απεχθανόταν την ιδιοτέλεια, τον ωφελιμισμό, την αρπαχτή. Την εξουσιομανία, την επίδειξη, την πονηρία, τον ναρκισσισμό. Καθόλου δεν συμπαθούσε τους «οσφυοκάμπτες και τους εθελόδουλους», όπως συχνά έλεγε. Η ανυποχώρητη στάση του πάνω σε αξίες και ιδανικά πολλές φορές ενοχλούσε, κάποτε προκαλούσε κι όλας, σε μια εποχή πανθομολογούμενης παρακμής και ηθικής έκπτωσης των πάντων.\nΟι γιάπηδες της εξουσίας...\nΣημερινοί (και χθεσινοί) «γιάπηδες» της εξουσίας θέλουν πάνω απ όλα «να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο» έλεγε. Θέλουν ανθρώπους ελεγχόμενους, υπάκουους, υποταγμένους, ενταγμένους στην «παραγωγική διαδικασία», όχι για να παράγουν φυσικά, αλλά για να αναπαράγουν τα αγαθά της παγκοσμιοποιημένης ευημερίας. Δεν θέλουν δημιουργούς, θέλουν μεταπράτες. Όχι «παιδιά», που να μεγαλώνουν μέσα από τα στάδια του αγώνα και της αναζήτησης, αλλά απ ευθείας «ενήλικες», οριστικά διαμορφωμένους ίδια, ίσα μέσα στο πλαίσιο ενός ιδιότυπου «σοσιαλισμού» της αποχαύνωσης.\nΟ Γιώργος Κτενάς δεν ανήκε ποτέ σ΄ αυτούς. Ο ίδιος αναζητούσε πάντα τρόπους να ερεθίζει και να προκαλεί. Να ερεθίζει τη σκέψη και το όνειρο. Να προκαλεί τη σύμβαση και το συμβιβασμό. Την κάθε εξουσία δηλαδή. Την κάθε κατεστημένη άποψη. Αυτό όμως προϋπέθετε ανατρεπτικό ήθος. Αυτό που συγκρούεται με την υποκρισία των κοινωνικών συμβάσεων και συμπεριφορών. Αυτό που δεν θέλει να μάθει να παίζει με τους κανόνες των μεγάλων.\nΧαρακτηριστικό του μεγάλου πάθους που έδειχνε για τη σωστή ανάπτυξη του τόπου μέσα από τον ορθολογικό σχεδιασμό των έργων και με προοπτική σε βάθος χρόνου, ήταν οι θέσεις του για το μεγάλο έργο της πλωτής γέφυρας στα μέσα της δεκαετίας του ‘80, που άνοιξε διάπλατα τις πύλες της Λευκάδας στον τουρισμό και οδήγησε το νησί στο δρόμο της ραγδαίας ανάπτυξης σ΄ όλους τους τομείς. Ήταν γνωστό σ΄ όλους πόσο προσπάθησε για την υλοποίηση αυτού του έργου, από την αρχή του, την προγραμματική του ένταξη και τη χρηματοδότησή του μέχρι την ολοκλήρωσή του. Αμέτρητες φορές επισκέφτηκε ο ίδιος τα ναυπηγεία της Ελευσίνας για να παρακολουθεί από κοντά την πρόοδο των εργασιών. Πίστευε όμως ότι η θέση της πλωτής γέφυρας έπρεπε να είναι νοτιότερα κι όχι μπροστά στο Κάστρο, για λόγους που εξακολουθητικά είχε εκθέσει και γραπτά και δημόσια από την πρώτη στιγμή.\n«Η πλωτή γέφυρα», έγραφε τότε, «τοποθετήθηκε στη σημερινή θέση προσωρινά για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της καθυστέρησης της διαπεραίωσης, που δημιουργούσε σε περιόδους αιχμής τις γνωστές ουρές... Η τοποθέτηση στην οριστική της θέση στην περιοχή των αλυκών της πόλεως θα γίνει μόλις κατασκευαστεί ο νέος δρόμος κατά μήκος της λιθιάς του Αυλαίμονα.\n»Γνωστό είναι ότι επαγγελματίες της πόλης αντιδρούν σ΄ αυτή τη λύση, λαθεμένα, φοβούμενοι ότι αυτό θα παραβλάψει τα προσωπικά τους συμφέροντα. Ελπίζω βέβαια να μη καταφέρουν για τα προσωπικά τους συμφέροντα-που στην πραγματικότητα δεν υπηρετούν- να ματαιώσουν την προοπτική και να αφανίσουν την πόλη της Λευκάδας, που, καθώς θα δέχεται όλη τη διερχόμενη κυκλοφορία, θα γίνει αβίωτη».\nΚι αργότερα, το Δεκέμβρη του 1987:\n«Η νότια θέση είναι η μόνη ορθή, επιτρεπτή και επιβεβλημένη για την ανάπτυξη του νησιού και κυρίως της πόλης. Για το σημείο αυτό συμφωνούν όλοι οι παράγοντες που μπορούν να έχουν υπεύθυνη και έγκυρη γνώμη (συγκοινωνιολόγοι, περιβαλλοντολόγοι, πολεοδόμοι). Γι αυτό, με δικές μου - αποκλειστικά - προσπάθειες είχαν εγγραφεί το 1985 πιστώσεις 400 εκατομμυρίων δραχμών στον προϋπολογισμό του Υπουργείου Δημοσίων Έργων για την κατασκευή της γέφυρας, του δρόμου του Αυλαίμονα και του δρόμου, που, από τις Αλυκές, θα οδηγούσε στο τρίστρατο και στην πόλη.\n»Γιατί δεν έγιναν όλα αυτά; Διότι οργανωμένα προσωπικά συμφέροντα απήτησαν και πέτυχαν την κατασκευή μόνο της γέφυρας και την πάση θυσία- με πρόσχημα την ταχεία τοποθέτηση- εγκατάσταση της γέφυρας στο Κάστρο.\n»Έτσι χάθηκε και η πρωτοφανής ευκαιρία άμεσης κατασκευής του δρόμου, δηλαδή μια αναπτυξιακή επένδυση 250 εκατομμυρίων δραχμών που θα προωθούσε αφάνταστα την ανάπτυξη της πόλης».\nΣήμερα, είκοσι χρόνια μετά, κανείς δεν αρνείται την ορθότητα αυτών των απόψεων και την αναγκαιότητα μεταφοράς του σημείου της ζεύξης στην περιοχή των αλυκών. Μάλιστα ακούγονται, «προγραμματίζονται» και γράφονται πολλά για νέους οδικούς άξονες, για υποθαλάσσιες ζεύξεις κ.α.\nΚι όμως τότε ο Γιώργος Κτενάς είχε χαρακτηριστεί «καταστροφέας της πόλεως», ότι υποτιμούσε με τις απόψεις του την νοημοσύνη του λαού, ότι είχε «ιδιοτελή κίνητρα για πολιτικό όφελος», ότι «έθετε τη Λευκάδα υπό διωγμόν» ότι «εδήλωσεν δόξαν Ηροστράτου», ότι ερχόταν σε αντίθεση με ομόφωνες ή κατά πλειοψηφίαν αποφάσεις του τότε Δημοτικού Συμβουλίου και του λαού, που «υιοθετούσαν, ανεξάρτητα από κομματική τοποθέτηση, την τοποθέτηση της πλωτής γέφυρας στο Κάστρο».\nΟ Γιώργος Κτενάς τα άκουγε όλα αυτά και άλλα πολλά, αλλά δεν έκανε πίσω. Γιατί είχε μάθει να διακρίνει το ουσιώδες από το επουσιώδες. Να αναζητά, αντί του μερικού, το ευρύτερα δυνατό αγαθό. Δεν έψαχνε για δεκανίκια. Δεν τον συγκινούσαν δόγματα και ιδεολογήματα. Τον ενδιέφερε περισσότερο η εσωτερική διαδρομή, το ανθρώπινο πρόσωπο. Η προσφορά. Η υπέρβαση. Η δημιουργία. Έτσι άμοιαστος, ανένταχτος, αταίριαστος, μοναχικός και καθολικά αιχμάλωτος της προσωπικής του ελευθερίας παρέμεινε μέχρι τέλους, ώσπου να συναντήσει τη μεγάλη Αλήθεια, που τόσο επίμονα και εναγώνια έδειχνε να αναζητά σ΄ όλη του τη ζωή.\nΚώστας Δ. Γλένης


SAVAGE MESSIAH – “Hands of Fate” (Century Media) | Rockhard - Greece\nSAVAGE MESSIAH – “Hands of Fate” (Century Media)\n21 Νοεμβρίου, 2017 - 15:45\nΟι SAVAGE MESSIAH είναι αναμφίβολα μια από τις μεγάλες ελπίδες της Βρετανικής metal σκηνής. Κινούμενοι κάπου μεταξύ heavy και thrash metal, κατάφεραν να ανέβουν σταδιακά αρκετά σκαλιά με σημείο αναφοράς το πολύ καλό “The fateful dark”. Τρία χρόνια μετά επιστρέφουν με νέα δουλειά, σε νέα δισκογραφική, με τίτλο “Hands of fate”.\nΘα μπω κατευθείαν στο ψητό και θα πω ότι ο δίσκος ίσως ξαφνιάσει αρκετούς μιας και οι SAVAGE MESSIAH έχουν περιλάβει νέα στοιχεία στον ήχο τους. Από την μία παραμένουν πιστοί στο σκληρό τους ήχο με επιρροές από τους Big-4 του thrash και κυρίως από METALLICA και MEGADETH και από την άλλη υπάρχουν κάποια πιο μελωδικά στοιχεία από εναλλακτικό metal τα οποία μπορεί να συνυπάρχουν στο ίδιο τραγούδι με thrash riffs. Τολμώ να πω ότι αν και πολλές φορές η αλλαγή στον ήχο συνοδεύεται από γκρίνια και αναθεματισμό, η αλλαγή στον ήχο των Βρετανών μου αρέσει ιδιαίτερα. Τα νέα στοιχεία δίνουν πιο μελωδική χροιά στον ήχο χωρίς όμως να λείπει η σκληράδα που μας έχουν συνηθίσει. Για παράδειγμα στα “Lay down your arms” και “The crucible” οι κιθάρες βγάζουν απίστευτη “βρωμιά” (θυμίζουν σε μεγάλο βαθμό METALLICA) ενώ το ρεφραίν είναι ιδιαίτερα μελωδικό. Στα φωνητικά ο Dave Silver είναι σταθερή αξία θυμίζοντας αρκετά τον Dave Mustaine (MEGADETH), έχει όμως και την ικανότητα να ρίξει τόνο και να πάει και σε πιο μελωδικά μονοπάτια. Και τα δέκα τραγούδια του δίσκου είναι στιβαρά και καλογραμμένα με τα “Blood red road”, “Lay down your arms”, “Fearless” και “Last confession” να ξεχωρίζουν. Το τελευταίο είναι ίσως το καλύτερο του δίσκου καθώς ο ήχος εναλλάσσεται συνεχώς έχοντας τα πάντα, αργά riffs, ιλιγγιώδη σόλο, αλλά και ακουστικές κιθάρες.\nΜε το “Hands of fate” οι SAVAGE MESSIAH καταφέρνουν να παντρέψουν τα riffs των METALLICA και τα φωνητικά των MEGADETH με αρκετά στοιχεία που υπάρχουν σε εναλλακτικές metal μπάντες που συναντούμε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Αν αυτό σας ακούγεται μπερδεμένο δεν έχετε παρά να ακούσετε την νέα δουλειά των SAVAGE MESSIAH και να το διαπιστώσετε μόνοι σας. Αναγνωρίζω ότι μπορεί η αλλαγή στον ήχο, ή να πω καλύτερα ο εμπλουτισμός με πιο μελωδικά στοιχεία, να ξενίσει αρκετούς, εντούτοις δεν θεωρώ ποτέ κακό να πειραματίζεται ένα συγκρότημα και να μην μένει κολλημένο στα ίδια και τα ίδια. Μπορεί να είναι ένα κλικ πιο κάτω από το “The fateful dark”, δεν παύει όμως να είναι μια στιβαρή και τίμια δουλειά που ίσως λειτουργήσει και μεταβατικά για κάτι πολύ καλύτερο στο μέλλον από τους SAVAGE MESSIAH.\nSAVAGE MESSIAH – "The Fateful Dark" (Earache)


Τρισδιάστατο Χιονισμένο Χριστουγεννιάτικο δέντρο Κουλουράκι »\n5.11.2009 - Updated 13.11.2014 - Μαίρη Χαρίσκου – 1 ΣΧΟΛΙΟ\nΈνα όμορφο μεγάλο κουλουράκι με τη μορφή τρισδιάστατου χιονισμένου χριστουγεννιάτικου δέντρου για να διακοσμήσετε το τραπέζι σας\nΚι αφού έχουμε μπει σε εορταστικό κλίμα περιμένοντας τα Χριστούγεννα, είναι καιρός να αρχίσουμε να φτιάχνουμε και χριστουγεννιάτικες συνταγές που ξέρουμε πως τις λατρεύετε όλοι σας!\nΊσως είναι κάπως νωρίς να κατεβάσω το Χριστουγεννιάτικο δέντρο από την αποθήκη, αν και δε βλέπω να το στολίζω νωρίτερα φέτος, αλλά τίποτα δε με εμπόδισε να φτιάξω ένα τρισδιάστατο χιονισμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο που ουσιαστικά είναι… κουλουράκι!\nΕίναι λίγο μπελαλίδικο στο στήσιμο του μέχρι να κολλήσουν τα κομμάτια μεταξύ τους όμως σίγουρα αξίζει τον κόπο μια και είναι πανέμορφο. Στη συνταγή μου η ζύμη αρκεί να φτιάξει 2 μεγάλα τρισδιάστατα δέντρα, δηλαδή 4 δέντρα κουλουράκια.\nΟ λόγος που θα φτιάξουμε ζύμη για 2 δέντρα και όχι για 1 είναι γιατί μπορεί να έχουμε κάποιο ατύχημα και να μας σπάσει κάποιο κομμάτι, οπότε καλό είναι να έχουμε εφεδρικό. Φυσικά αν δε σπάσει κανένα κομμάτι μπορείτε να φτιάξετε δύο δεντράκια.\n1 αυγό+ 1 για το φούρνισμα\nμισό κουταλάκι μπέκιν\nΑρχικά θα πρέπει να φτιάξουμε το πατρόν μας. Διπλώστε μια λαδόκολλα στη μέση, σχεδιάστε μισό δέντρο και κόψτε το. Δεν είναι δύσκολο, όλοι σας είσασταν κάποτε παιδιά και ζωγραφίζατε χριστουγεννιάτικα δεντράκια!\nΒάλτε σε μια λεκανίτσα τα στερεά υλικά της ζύμης, ανακατέψτε τα και στη συνέχεια προσθέστε το βούτυρο, το γάλα και το 1 αυγό. Ζυμώστε μέχρι να αποκτήσετε μια εύπλαστη ζύμη. Αφήστε τη ζύμη 20 λεπτάκια στο ψυγείο να ξεκουραστεί.\nΔε ξέρω πως σας βολεύει να ανοίγετε φύλλο, αλλά τελευταία έχω βολευτεί και το ανοίγω πάνω σε πετσέτα κουζίνας γιατί δε κολλάει με τίποτα στην πετσέτα. Εσείς φυσικά μπορείτε να το ανοίξετε όπου και όπως σας βολεύει αρκεί να έχει ομοιόμορφο πάχος μισού εκατοστού.\nΒάλτε πάνω στη ζύμη σας το πατρόν σας, σχεδιάστε το δεντράκι με την άκτη ενός μαχαιριού και κόψτε το. Χαράξτε το δεντράκι στη μέση, αυτό θα μας βοηθήσει να το κόψουμε στη μέση αφού το ψήσουμε.\nΦτιάξτε με τον ίδιο τρόπο 4 δεντράκια αλείψτε τα με το δεύτερο αυγό και ψήστε τα στους 200 βαθμούς μέχρι να πάρουν χρωματάκι, δε θα χρειαστεί περισσότερο από 10 λεπτάκια μια και είναι λεπτά. Ξεφουρνίστε τα και όσο είναι ζεστά κόψτε τα στη μέση. Αν κρυώσουν θα σας δυσκολέψουν περισσότερο και μπορεί να σπάσουν κιόλας. Στη συνέχεια αφήστε τα να κρυώσουν τελείως και ετοιμάστε το γλάσο που θα παίξει ουσιαστικά το ρόλο της “κόλλας” αλλά και του χιονιού.\nΓια το γλάσο ανακατεύουμε την αχνη ζάχαρη με το γάλα, δε χρειάζεστε μίξερ, γίνετε γρήγορα με μια απλή ξύλινη κουτάλα. Αν το γλάσσο σας βγει πολύ ρευστό προσθέστε ζάχαρη, αν βγει πολύ σφιχτό προσθέστε γάλα.\nΚαι τώρα έφτασε η ώρα που πρέπει να το συναρμολογήσετε. Βάλτε λίγο γλάσο στην κάτω πλευρά για να κολλήσει όρθιο πάνω σε ένα ταψάκι και στην πλαινή πλευρά του κάθε κομματιού. Προσπαθήστε να ενώσετε πρώτα δύο κομμάτια και μετά συνεχίστε με τα υπόλοιπα.\nΓενικά το γλάσο θα αργήσει να παγώσει οπότε έχετε αρκετό χρόνο στη διάθεση σας μέχρι να καταφέρετε να το κάνετε να σταθεί όρθιο. Για να νοιώσετε καλύτερα θα πρέπει να σας πω ότι το δικό μου κατεδαφίστηκε τουλάχιστον πέντε φορές μέχρι να καταφέρω να το κάνω να σταθει όρθιο.\nΤέλος προσθέστε λίγο γλάσο στα κλαδιά του δέντρου ώστε να μοιάζει χιονισμένο. Επίσης αν σας σπάσει κάποια άκρη απο το δέντρο σας μπορείτε να προσπαθήσετε να την κολλήσετε με γλάσο.\nΚαλή τύχη, καλή επιτυχία και φυσικά… Καλά Χριστούγεννα!\nΑυτο ειναι υπεροχο θα το δοκιμασω . Ευχαριστουμε για τις ιδεες σου .Με το να βλεπω το site σου αισθανομαι τα χριστουγεννα διοτι με τοσες στεναχωριες δεν μπορω να προσγειωθω στο εορταστικο κλιμα .


Μεσοθεραπεία ενέσιμη, Microneedling, Demaroller - Stamp\nΑντιγήρανση, ενυδάτωση του δέρματος, πρόληψη και διόρθωση λεπτών ρυτίδων σε πρόσωπο, λαιμό, ντεκολτέ, χέρια, βελτίωση ουλών ακμής, δυσχρωμιών και μελάσματος, σύσφιξη προσώπου και λαιμού, αντιμετώπιση τριχόπτωσης, αντιμετώπιση κυτταρίτιδας και χαλάρωσης στο σώμα.\nΕπιλέγεται η σύνθεση των δραστικών ουσιών σύμφωνα με την ένδειξη. Στη συνέχεια ο γιατρός εγχύει με πολύ λεπτή βελόνα τις ουσίες που έχουν επιλεγεί. Οι βελόνες διεισδύουν σε μικρό βάθος (1-3mm), ενώ ο αριθμός των εγχύσεων ποικίλλει ανάλογα με την θεραπεία.\nΔιάρκεια Κάθε συνεδρία μεσοθεραπείας διαρκεί 20-40 λεπτά\nΑναισθησία Τοπική αναισθητική κρέμα που εφαρμόζεται 20 λεπτά πριν από τη διαδικασία\nΑντενδείξεις Η Μεσοθεραπεία πρέπει να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια της κύησης και της γαλουχίας και σε τοπικές δερματικές ή και συστηματικές λοιμώξεις\nΧρόνος Ίασης Η όλη διαδικασία γίνεται στο ιατρείο και η επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες είναι άμεση. Προαιρετικά εφαρμόζονται και καπραϋντικές μάσκες προσώπου.\nΤελικό αποτέλεσμα Βαθιά ενυδάτωση. Αντιγήρανση με μείωση των λεπτών ρυτίδων. Πρόληψη εμφάνισης νέων ρυτίδων. Βελτίωση των μαύρων κύκλων και των ρυτίδων των ματιών. Φωτεινότητα και υγιής όψη στην επιδερμίδα. Ήπια συσφικτική δράση με τη χρήση ειδικών παραγόντων σύσφιξης. Αντιμετώπιση λιπαρότητας - διεσταλμένων πόρων- ήπιας ακμής. Αντιμετώπιση κυτταρίτιδας και χαλάρωσης στο σώμα. Διάρκεια αποτελεσμάτων 1-3 μήνες.\nΚατάλληλο για Ιδανικός υποψήφιος είναι όποιος επιθυμεί: Την πρόληψη και καταπολέμηση των ρυτίδων, τη βαθιά ενυδάτωση, ένα λαμπερό και ελαστικό δέρμα, την αισθητή μείωση της υπερµελάγχρωσης, των ουλών ακμής. Τη βελτίωση της όψης φλοιού πορτοκαλιού (πρόληψη και αντιμετώπιση κυτταρίτιδας)\nΝήματα Προσώπου PDO και ανόρθωσης


Μετανάστες δηλώνουν ότι θα θαλασσοπνίγονταν ξανά για να φτάσουν στην Ευρώπη! - Ειδήσεις\nNewsit / Κόσμος / Μετανάστες δηλώνουν ότι θα θαλασσοπνίγονταν ξανά για να φτάσουν στην Ευρώπη!\nΜετανάστες δηλώνουν ότι θα θαλασσοπνίγονταν ξανά για να φτάσουν στην Ευρώπη!\nΔημοσιεύθηκε: 22.10.2019 | 09:56\nΑποκαλυπτική είναι μελέτη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για το φαινόμενο της μετανάστευσης. Όπως αναφέρει το 93% των μεταναστών από την Αφρική που ταξίδεψαν προς την Ευρώπη παράτυπα διέτρεξε κίνδυνο καθ’ οδόν αλλά μόλις το 2% θα εγκατέλειπε την προσπάθεια ακόμα και αν γνώριζε εκ των προτέρων τους κινδύνους.\nΗ μελέτη του Προγράμματος Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών, υπό τον τίτλο «Σκαρφαλώνοντας Φράχτες: Φωνές Παράτυπων Αφρικανών Μεταναστών στην Ευρώπη» βασίστηκε σε δείγμα σχεδόν 2.000 μεταναστών από 39 αφρικανικές χώρες σε 13 κράτη της Ευρώπης.\nΌλοι τους είπαν ότι έφτασαν παράτυπα στην Ευρώπη και δεν είχαν πρόθεση να ζητήσουν άσυλο. Σύμφωνα με τη μελέτη, η εύρεση δουλειάς δεν είναι το μοναδικό κίνητρο για τη μετακίνηση: μόλις το 1% του δείγματος είπε ότι μετανάστευσε απλώς ή μόνο για να βρει δουλειά.\nΤα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν τεκμηριώνουν επίσης ότι δεν είναι όλοι οι παράτυποι μετανάστες — συγκριτικά — φτωχοί στις χώρες τους στην Αφρική, ούτε έχουν όλοι κατώτερο μορφωτικό επίπεδο. Περίπου το 58% του δείγματος είτε εργαζόταν είτε σπούδαζε όταν αποφάσισε να φύγει και η πλειονότητα εξ όσων εργάζονταν είχε μισθό, σύμφωνα με την υπηρεσία αυτή του ΟΗΕ. Όμως, περίπου οι μισοί θεωρούν ότι δεν εξασφάλιζαν αρκετά.\nΗ μελέτη «υπογραμμίζει ότι η μετανάστευση είναι επίπτωση της αναπτυξιακής προόδου στην Αφρική, προόδου εντούτοις άνισης και όχι αρκετά ταχείας ώστε να ικανοποιήσει τις προσδοκίες των ανθρώπων», εξηγεί στον πρόλογό της ο διευθυντής του Προγράμματος Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών, ο Άχιμ Στάινερ.\n«Οι φραγμοί στις ευκαιρίες, η “έλλειψη επιλογών” προκύπτει από τη μελέτη ότι αποτελούν κρίσιμους παράγοντες που διαμορφώνουν τους υπολογισμούς αυτών των νέων», προσθέτει ο ίδιος.\nΗ μελέτη αναφέρει εξάλλου πως το αίσθημα ντροπής διότι δεν επιτυγχάνουν την «αποστολή» τους, να στέλνουν χρήματα πίσω στην πατρίδα, είναι ένας από τους λόγους που αποτρέπουν τους μετανάστες από την επιστροφή τους στις χώρες τους. Πάντως, περίπου το 78% του δείγματος στέλνει χρήματα στην οικογένεια και στην κοινότητά του/της.


Όταν σε διώχνουν από την πίστα επειδή εισαι υπερβολικά γρήγορος (βίντεο)\n03 Jan, 2022 Ώρα 10:02\nΤο νέο Tesla Model S Plaid είναι αυτή τη στιγμή το πιο γρήγορο καινούριο αυτοκίνητο που μπορείς να αγοράσεις από μια επίσημη αντιπροσωπεία, καθώς το 0-100 χλμ/ώρα έρχεται σε μόλις 2,1 δευτ., ενώ το 400άρι ολοκληρώνεται σε 9,234 δευτ. με ταχύτητα εξόδου τα 244,8 χλμ/ώρα.\nΣύμφωνα με την NHRA (National Hot Rod Association), την αμερικάνικη ένωση για τους αγώνες dragster, μερικές πίστες dragster απαιτούν την εγκατάσταση αλεξίπτωτου για όσα αυτοκίνητα έχουν την δυνατότητα να ολοκληρώνουν το 1/4 του μιλίου σε χρόνο κάτω των 10 δευτ. και με ταχύτητα εξόδου άνω των 150 μιλίων/ώρα (240 χλμ/ώρα), λόγω του γεγονότος ότι ο χώρος για την την ακινητοποίηση του αυτοκινήτου σε αυτές τις πίστες δεν θα ήταν αρκετός.\nΓια παράδειγμα, μια από τις πιο διάσημες “ευθείες”, είναι η πίστα της Sonoma Raceway, η οποία έχει αυστηρούς κανόνες για αυτοκίνητα που ολοκληρώνουν τα 400 μέτρα σε χρόνο κάτω των 9,99 δευτ., με το κανονισμό της να αναφέρει:\nΟι οδηγοί οχημάτων που κάνουν χρόνο 9,99 ή καλύτερο ή 135 μίλια/ώρα (232 χλμ/ώρα) πρέπει να έχουν έγκυρη αγωνιστική άδεια από τη NHRA και το όχημα πρέπει να συμμορφώνεται με τους γενικούς κανονισμούς του NHRA.\nΕπιπλέον, απαιτείται ο οδηγός να φορά μια πυρίμαχη φόρμα και κράνος, για όσα αυτοκίνητα είναι τόσο γρήγορα όσο το Plaid.\nΟ ιδιοκτήτης ενός Model S Plaid εκδιώχθηκε από την προαναφερθείσα πίστα, επειδή το εργοστασιακό του αυτοκίνητο είναι εξαιρετικά γρήγορο. Πρώτα, όπως φαίνεται στο βίντεο, το Model S Plaid έτρεξε στο 1/8 μιλίου (200 μέτρα) ενάντια σε μια Ferrari F8 Tributo. Εκτός από το ότι κέρδισε τη Ferrari, το Plaid ολοκλήρωσε το 1/8 του μιλίου σε μόλις 6,135 δευτερόλεπτα.\nΑυτή η ταχύτητα είχε ως αποτέλεσμα την πρώτη προειδοποίηση από τη διοίκηση του dragstrip, με την δεύτερη προειδοποίηση στον οδηγό να ήταν η τελευταία (και τελική), κάτι που οδήγησε στον εκδιωγμό του οδηγού του Plaid. Οι αρχές της πίστας παραδέχτηκαν ότι οι κανόνες του NHRA δεν έχουν ενημερωθεί για να ισχύουν τα παραπάνω νούμερα σε νέα αυτοκίνητα παραγωγής. Έτσι, την επόμενη φορά που ο οδηγός ενός Model S Plaid θα θελήσει να τρέξει στο dragstrip της Sonoma, θα χρειαστεί επίσης ένα roll cage.


ένας είναι ο εχθρός έθνος, αντιµπεριαλισµός και ανταγωνιστικό κίνηµα Οµάδα ενάντια στον εθνικισµό - PDF\nένας είναι ο εχθρός έθνος, αντιµπεριαλισµός και ανταγωνιστικό κίνηµα Οµάδα ενάντια στον εθνικισµό\nDownload "ένας είναι ο εχθρός έθνος, αντιµπεριαλισµός και ανταγωνιστικό κίνηµα Οµάδα ενάντια στον εθνικισµό"\n5 ένας είναι ο εχθρός έθνος, αντιµπεριαλισµός και ανταγωνιστικό κίνηµα Οµάδα ενάντια στον εθνικισµό\n6 Το παρόν έντυπο τυπώθηκε σε 2000 αντίτυπα το Μάιο του εν αναγνωρίζει καµιάς µορφής πνευµατική ιδιοκτησία και δε φέρει κανενός είδους αντίτιµο. Κάθε αντιγραφή, ολική ή µερική, είναι ευκταία αρκεί να µην αγνοεί και να µην αντιτίθεται στους σκοπούς του κοινωνικού ανταγωνισµού.\n7 εισαγωγή Ο αγώνας για την αταξική κοινωνία [ ] δεν κατευθύνεται µόνο ενάντια στον εξωτερικό εχθρό, την µπουρζουαζία, αλλά είναι κυρίως ένας αγώνας του προλεταριάτου µε τον ίδιο του τον εαυτό: µε τα καταστρεπτικά και φθαρτικά αποτελέσµατα του καπιταλιστικού συστήµατος πάνω στην ταξική του συνείδηση. [ ] Το προλεταριάτο δεν πρέπει να κάνει πίσω µπρος σε καµιά αυτοκριτική: αυτή πρέπει να είναι στοιχείο της ζωής του, αφού µόνο η αλήθεια µπορεί να είναι φορέας της νίκης του. Γκ.Λούκατς, Ιστορία και Ταξική Συνείδηση Η παρούσα έκδοση είναι µια προσπάθεια στενά συνδεδεµένη µε το εγχείρηµα της κατάληψης Φάµπρικα Υφανέτ, που δραστηριοποιείται στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Στην πορεία της η συλλογικότητα, µε αφορµή το πογκρόµ της 4ης Σεπτεµβρίου 2004 µετά την ήττα της εθνικής οµάδας ποδοσφαίρου της Ελλάδας από την αντίστοιχη της Αλβανίας, αναγνώρισε την αναγκαιότητα να ασχοληθεί µε το ζήτηµα του εθνικισµού-πατριωτισµού. Μια πιο µικρή οµάδα, µέσα από την συνέλευση, αποφάσισε να ασχοληθεί λίγο παραπάνω µε το ζήτηµα και να προχωρήσει περισσότερο την ανάλυση που ήδη είχε γίνει. Για εµάς κάθε προσπάθεια θεωρητικής εµβάθυνσης και ανάλυσης εκκινεί από την ανάγκη να εµπλουτίσουµε την πολιτική µας δράση. Καθηµερινά προσπαθούµε µε ένα σύνολο σχεδίων και εγχειρηµάτων να πραγ- µατώσουµε την αντιεξουσία, τόσο ως ανατροπή όσο και ως δηµιουργία. Ο αναστοχασµός πάνω στις πολιτικές πρακτικές και θέσεις είναι αναπόσπαστο συστατικό ενός ανταγωνιστικού κινήµατος, που φιλοδοξεί να συµβάλει στην κατεδάφιση του γερασµένου καπιταλιστικού κόσµου. Ο άνευρος ακαδηµαϊσµός είναι εξίσου εγκλωβιστικός µε τον αφόρητο πρακτικισµό. Αποσκοπούµε να αποσπάσουµε τους εαυτούς µας από τους αέναους κύκλους επανάληψης και µαταίωσης. Ποντάρουµε σε ένα κίνηµα που ανοίγει πεδία ανταγωνισµού µε την κυριαρχία, αρνούµενοι να επαναπαυτούµε σε πατροπαράδοτες λύσεις εν είδη συνταγής. Αρχίζοντας λοιπόν τις συζητήσεις, αναγκαίος ήταν για εµάς ένας ορισµός της έννοιας του έθνους, ζήτηµα µε το οποίο καταπιανόµαστε στο κείµενο 5\n8 φάµπρικα υφανέτ ένας είναι ο εχθρός Το Εθνικό Φαινόµενο. Κανένα έθνος δεν ορίζεται αντικειµενικά. Τα έθνη παρόλα αυτά είναι πραγµατικά. Πραγµατικά µε την έννοια ότι αποτελούν φαντασιακές κοινότητες και κάτω από ορισµένες συνθήκες, µόνο οι φαντασιακές κοινότητες είναι πραγµατικές. Έτσι, µη µπορώντας να αντιµετωπίσουµε το έθνος ως ψευδή συνείδηση, υπό την έννοια ότι υπάρχει µέσα στην ιστορία και την επηρεάζει, επιλέγουµε από µία αντιεξουσιαστική σκοπιά να εναντιωθούµε σε αυτό. Επιδίωξη της έκδοσης δεν είναι να αποδείξει ότι το έθνος είναι κακό. Όχι επειδή έχουµε αµφιβολίες περί αυτού, αλλά επειδή τα κείµενα προϋποθέτουν µία από τα πριν αντεθνική ανάλυση και στάση. Το υπόβαθρο πάνω στο οποίο πατάει η κριτική µας είναι το κλασσικό αίτηµα της επαναστατικής-διεθνιστικής παράδοσης ο κάθε εκµεταλλευόµενος πρέπει να επιτεθεί πρώτα στο δικό του κράτος. Βέβαια, η συζήτηση περί διεθνισµού δεν τελειώνει σε µία πρόταση. Επίσης, την απάντηση στο ερώτηµα τι σηµαίνει διεθνισµός σήµερα και πώς µπορεί να εκφραστεί πρακτικά µέσα στους αγώνες οµολογούµε ότι δεν την έχουµε, στην ολότητα της τουλάχιστον. Αυτό όµως που µε σιγουριά µπορούµε να πούµε είναι ότι η απάντηση αυτή δεν µπορεί να δοθεί µέσα από τα σχήµατα και τις πρακτικές της κρατικιστικής, αντιµπεριαλιστικής Αριστεράς. Απαραίτητος (αν και όχι αποκλειστικός) όρος για την ανασύνθεση ενός ριζοσπαστικού, διεθνιστικού προτάγµατος είναι η θεωρητική και πρακτική κριτική του εθνικισµού/πατριωτισµού στις διάφορες εκφάνσεις του. Γι αυτό, στόχος µας είναι να δούµε, που και µε ποιο τρόπο, µία ιδεολογία της κυριαρχίας, όπως ο εθνικισµός, αναπαράγεται µέσα στο ανταγωνιστικό κίνηµα ως η κυρίαρχη ιδεολογία του και να αναδειχθεί ο εγκλωβισµός του µέσα σε αυτή. Ο αντιµπεριαλισµός αποτέλεσε ιστορικά το κύριο µέσο εγγραφής της εθνικής ιδεολογίας στο εσωτερικό του επαναστατικού κινήµατος. Εποµένως, όσο και αν θέλουµε δεν µπορούµε να δούµε µία κριτική στον εθνικισµό ανεξάρτητα και αποκοµµένα από µία κριτική στον αντι- µπεριαλισµό. Ο αντιµπεριαλισµός είναι κρατική ιδεολογία. Κι αυτό γιατί εθνικοποιεί τον κοινωνικό ανταγωνισµό, αντικαθιστώντας τον µε ανταγωνισµούς µεταξύ ισχυρότερων και ασθενέστερων κρατών. Ανάγει σαν κύριο εχθρό τις ακραίες εκφάνσεις του καπιταλισµού και δεν τον πολεµά στην ολότητα του. Σε αυτήν την κριτική αφιερώνονται δύο από τα κείµενα του εντύπου: τα Αντιµπεριαλισµός: Το Κατώτερο Στάδιο του Αντικαπιταλισµού και Αντι- µπεριαλισµός Reloaded. Αντίστοιχα, η κριτική στον αντιµπεριαλισµό θα µπορούσε να διαβαστεί και ως κριτική στον κυρίαρχο λόγο περί αντιπαγκοσµιοποίησης, όπως εκφράζεται από την πλειοψηφία του οµώνυµου κινήµατος. Μερικοί θα λέγανε ότι στην εποχή της παγκοσµιοποίησης το εθνικό ζήτηµα έχει λήξει. Μάλλον δεν θέλουν να παραδεχτούν ότι τα µοντέρνα τους εργαλεία είναι ήδη σκουριασµένα. Παρόλα αυτά, βλέποντας κριτικά το κίνηµα της αντιπαγκοσµιοποίησης (µέσα σε αυτό θέτοντας και τους εαυτούς µας µε τον τρόπο 6\n9 Εισαγωγή που βρεθήκαµε τότε σε αυτό το κίνηµα) θα πούµε πλέον, ότι στην εποχή της παγκοσµιοποίησης βλέπουµε ανεδαφική τη συζήτηση περί σύγκρουσης έθνους-κράτους και παγκοσµιοποίησης, όπως προσπαθούµε να δείξουµε στο κείµενο Έθνος-Κράτος και Παγκοσµιοποίηση. Έθνος, κράτος και κεφάλαιο είναι ιστορικά τόσο συνδεδεµένα και ανεπτυγµένα πατώντας το ένα πάνω στο άλλο, που παρά τις φαινοµενικές αντιπαραθέσεις τους, κανένας από αυτούς τους πόλους δεν µπορεί πλέον να υπάρξει αυτόνοµα. Αντίθετα, η πραγµατική σύγκρουση, την οποία αναγνωρίζουµε και στην οποία θέλουµε να εστιάσουµε, είναι ο κοινωνικός ανταγωνισµός στις διάφορες χωροχρονικές εκφάνσεις του. Ο αγώνας ενάντια στον καπιταλισµό είναι αναπόφευκτα και αγώνας ενάντια στο έθνος και αντίστροφα. Όσοι ακόµα θέλουν να µιλούν για τις πέντε πολυεθνικές που κάνουν κουµάντο, σφυρίζουν αδιάφορα. Σε αυτά λοιπόν τα πλαίσια, κινείται και η βασική δουλειά της οµάδας η οποία αποκρυσταλλώνεται στα τέσσερα πρώτα κείµενα της ανά χείρας έκδοσης. Στο τέλος της έκδοσης υπάρχουν τρία παραρτήµατα. Το πρώτο, µε τίτλο Έθνος και ελληνικός κοινωνικός σχηµατισµός, αποτελεί µια προσπάθεια να ερµηνεύσουµε σε αδρές γραµµές την ηγεµονία και τους µετασχηµατισµούς της ελληνικής εθνικής ιδεολογίας σε συνάρτηση µε ευρύτερες αλλαγές στον κοινωνικό σχηµατισµό, από το τέλος του εµφυλίου µέχρι σήµερα. Το δεύτερο παράρτηµα είναι η µετάφραση του κειµένου Socialism or Antiimperialism? The Left and Revolution in Iran της Val Moghadam, το οποίο πρωτοδηµοσιεύτηκε το 1987 στο περιοδικό New Left Review. Το ενδιαφέρον του έγκειται στο γεγονός ότι δείχνει πώς ο αντιµπεριαλισµός της ιρανικής Αριστεράς συνέβαλλε στην εδραίωση της εξουσίας των ισλαµιστών το 1979 και στον εγκλωβισµό της όποιας κοινωνικής δυναµικής υπήρχε στο εθνικόκαπιταλιστικό πλαίσιο. Στο τρίτο και τελευταίο παράρτηµα, παραθέτουµε πέντε κείµενα της συλλογικότητας Φάµπρικα Υφανέτ σχετικά µε τα ζητήµατα εθνικισµός/ρατσισµός, τα οποία γράφτηκαν και µοιράστηκαν µε αφορµή αντίστοιχες διαδηλώσεις που διοργάνωσε η συλλογικότητα, την περίοδο από τον Οκτώβριο του 2004 έως το εκέµβριο του ιαβάζοντας κάποιος αυτά τα παλαιότερα κείµενα µπορεί να διαπιστώσει τις συνέχειες και τις ασυνέχειες του προβληµατισµού µας, τα σηµεία στα οποία αυτός µετασχηµατίζεται, εξελίσσεται, αλλάζει γραµµή πλεύσης ή εµπλουτίζεται. Οµάδα ενάντια στον εθνικισµό Κατάληψη Φάµπρικα Υφανέτ Για επικοινωνία, κριτικές κ.τ.λ. ή µπορείτε απλά να περάσετε µια βόλτα από την κατάληψη (Οµήρου και Περδίκα, κάτω Τούµπα). Αυτά και καλή ανάγνωση 7\n11 περιεχόµενα το εθνικό φαινόµενο...11 i. εθνικιστική ιδεολογία...13 ii. εθνικισµός και ταυτότητα...15 iii. κατασκευή του έθνους...18 iv. εθνογένεση και εθνική αναπαραγωγή...20 αντιµπεριαλισµός: το κατώτερο στάδιο του αντικαπιταλισµού...29 i. εισαγωγή - ένας είναι ο εχθρός...29 ii. η αλλαγή παραδείγµατος...32 iii. όσα είπαµε παλιά ισχύουν - µια µεγάλη παρέκβαση...35 iv. η έννοια του φετιχισµού - η παρέκβαση συνεχίζεται...38 v. επιστροφή στον αντιµπεριαλισµό...44 vi. ενότητα και διαφορά...48 αντιµπεριαλισµός reloaded...51 i. ο αντιµπεριαλισµός είναι κρατική ιδεολογία...51 ii. αντιµπεριαλισµός και το δόγµα της ανάπτυξης...55 iii. αντιµπεριαλισµός και ισλάµ...59 iv. εθνικισµός και αριστερά...61 v. µεταλλαγές του αριστερού πατριωτισµού...64 vi. ο νέος τριτοκοσµισµός...67 έθνος-κράτος και παγκοσµιοποίηση...71 i. τι έλεγε το ρεύµα της αντιπαγκοσµιοποίησης...72 ii. το όριο...72 iii. αγώνες, κοινωνικό κράτος και κρατική τάξη...73 iv. η ανάδυση του φαινοµένου της παγκοσµιοποίησης\n12 φάµπρικα υφανέτ ένας είναι ο εχθρός v. παγκοσµιοποίηση ή διεθνική διασύνδεση;...75 vi. η παγκοσµιοποίηση στον µη ανεπτυγµένο κόσµο, το παράδειγµα του χρέους...76 vii. το έθνος-κράτος στην εποχή της παγκοσµιοποίησης...78 viii. το έθνος-κράτος εντός/εκτός συνόρων...81 παραρτήµατα α. έθνος και ελληνικός κοινωνικός σχηµατισµός - µια µικρή ιστορική αναδροµή...87 β. σοσιαλισµός ή αντιµπεριαλισµός; ηαριστερά και η επανάσταση στο Ιράν γ. κείµενα της κατάληψης Φάµπρικα Υφανέτ: (Οκτ εκ. 2006) βιβλιογραφία\n13 το εθνικό φαινόµενο Στο γνωστό ανέκδοτο ο Στάλιν στη Βιέννη, 1 ο Ρώσος ζωγράφος που πρωταγωνιστεί εκθέτει έναν οµώνυµο πίνακα, στον οποίο απεικονίζεται η υποτιθέµενη γυναίκα του Στάλιν µόνη στο Κρεµλίνο. Στην εύλογη ερώτηση του φιλόµουσου αξιωµατικού: Και ο Στάλιν πού βρίσκεται [στον πίνακα]; έρχεται η πληρωµένη µε κακό χιούµορ απάντηση: Στη Βιέννη. Αυτό που γνωρίζουν και κρύβουν επιµελώς οι δυο πρωταγωνιστές της ιστορίας είναι ότι αυτός ο θαυµάσιος Γεωργιανός βρέθηκε το χειµώνα του 1913 στη Βιέννη, απεσταλµένος του Λένιν, όπου καταπιάστηκε να γράψει ένα µεγάλο άρθρο, 2 το περιβόητο ο Μαρξισµός και το Εθνικό Ζήτηµα, όπου ο µελλοντικός γ.γ. δίνει έναν ορισµό του έθνους που στηρίζεται σε πέντε αντικειµενικά κριτήρια: τη γλώσσα, το έδαφος, την οικονοµική ζωή, την ψυχοσύνθεση, την κουλτούρα. Μόνο όποιος κατέχει και τα πέντε αποτελεί έθνος. Πέρα από τη µακάβρια αναφορά στον Στάλιν, η προσπάθεια για έναν αντικειµενικό ορισµό του έθνους έχει δώσει ποικίλες εκδοχές, σύµφωνα µε τις οποίες αυτό άλλοτε ορίζεται µε βάση τη γλώσσα, άλλοτε µε βάση τη θρησκεία, άλλοτε µε βάση την κοινή καταγωγή, την παράδοση, την ιστορία, τα κοινά βιώµατα, τα πολιτικά δικαιώµατα, την πατριωτική νοµιµοφροσύνη κ.τ.λ. Σε αδρές γραµµές, όλοι αυτοί οι ορισµοί κινούνται σ ένα πεδίο που στο ένα άκρο βρίσκεται το έθνος-αίµα, η γερµανική ροµαντική αντίληψη που δίνει βάρος στα πολιτισµικά κριτήρια (γλώσσα, θρησκεία, έδαφος, φύλο) και στο άλλο, το έθνος-συµβόλαιο, η γαλλική ή επιλογική αντίληψη που δίνει βάρος στα πολιτικά κριτήρια (δικαιώµατα, νόµοι, πολιτική συνείδηση, µνήµη). Αυτή η προσέγγιση µας οδηγεί σύντοµα σ ένα µεθοδολογικό αδιέξοδο. Μια προσπάθεια που θέλει να πάει έξω από τους εκάστοτε εθνικισµούς και να βρει εκείνο ή εκείνα τα στοιχεία που είναι καθολικεύσιµα και βρίσκονται σταθερά στον πυρήνα κάθε έθνους αποτυγχάνει. 1. Το ανέκδοτο συναντάται και ως ο Λένιν στη Βαρσοβία ή ο Μπρέζνιεφ στην Αθήνα ή τελοσπάντων οποιοσδήποτε γ.γ. ΚΚΣΕ σε µια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα. 2. Από επιστολή του Λένιν, αναφέρεται στο Μισέλ Λέβι, Το εθνικό ζήτηµα από το Μαρξ µέχρι σήµερα. 11\n14 φάµπρικα υφανέτ ένας είναι ο εχθρός Ακόµη και τα βαριά χαρτιά του εθνικιστικού οπλοστασίου ελέγχονται λογικά. Η γλώσσα που θεωρείται το πιο σαφές σύµβολο της εθνικής ταυτότητας αποδεικνύεται ανεπαρκής, αν σκεφτούµε ότι υπάρχουν λαοί που µοιράζονται την ίδια γλώσσα, χωρίς να έχουν καµία αντίληψη επίκοινης εθνικής ταυτότητας (π.χ. Αµερικάνοι, Αυστραλοί, Νεοζηλανδοί), αλλά και εθνικά κράτη που απολαµβάνουν την ενότητα τους χωρίς να διαθέτουν καµία εθνική γλώσσα (π.χ. Ελβετία). Η θρησκεία υποβάλλεται κι αυτή µε τη σειρά της στην ίδια κριτική. Η θρησκευτική ποικιλία που υπάρχει στις Η.Π.Α. δεν απείλησε ποτέ να διασπάσει τη χώρα σε µια αλυσίδα χωριστών εθνών, ενώ από την άλλη µεριά χώρες όπως η Ιταλία και οι Φιλιππίνες για παράδειγµα, που µοιράζονται µια κοινή καθολική πίστη δεν αισθάνονται ότι ανήκουν σε ένα κοινό καθολικό έθνος. Η κοινή φυλετική καταγωγή και η βιολογική της θεµελίωση αδυνατεί να σταθεί σε οποιαδήποτε σοβαρή ιστορική ή επιστηµονική έρευνα. Το µπαστάρδεµα των ανθρώπων αποτελεί σταθερή αναφορά στο χώρο και το χρόνο. Κατά τον ίδιο τρόπο, η αφοσίωση στο σύνταγµα και η αναγνώριση των πολιτικών δικαιωµάτων σε όσους κατέχουν την εθνική ιθαγένεια, αδυνατεί να πετύχει την κοινωνική νοµιµοποίηση που απαιτείται, ώστε να αναγνωρίζονται οι µετανάστες ακόµη και δεύτερης ή τρίτης γενιάς ως µέλη του αυτού έθνους µε τους υποτιθέµενους αυτόχθονες. Χαρακτηριστική η περίπτωση της σύγχρονης γαλλικής δηµοκρατίας και της αδυναµίας αποδοχής των µεταναστών από τις πρώην αποικίες, ακόµη και αν τους αναγνωρίζονται τα δικαιώµατα του Γάλλου πολίτη. Κοντολογίς, δεν υπάρχει καµία ευρετική µέθοδος, ούτε κανένα αντικειµενικό κριτήριο που να µπορεί να µας καθορίσει που και πότε έχουµε ένα έθνος. Η έννοια του έθνους µοιάζει µε το µύθο του Πρωτέα. Κάθε φορά που πιστεύουµε πως την καθορίσαµε, αυτή µεταµορφώνεται σε κάτι άλλο και µας ξεφεύγει. Το κλειδί για τη λύση αυτού του προβλήµατος βρίσκεται σε µια υποκει- µενιστική αντίληψη για το έθνος. Ο Renan λέει ότι το έθνος είναι ό,τι ένας πληθυσµός ορίζει ότι είναι. ηλαδή, πως έθνος είναι η θέλησή µας να αποτελέσουµε έθνος. Θα λέγαµε καλύτερα ότι η προτεραιότητα δεν πρέπει να δοθεί στη συνειδητή πολιτική θέληση, ούτε στον ορθολογικό σχεδιασµό, αλλά στη φαντασία. Έθνος είναι ότι ένας πληθυσµός αισθάνεται, φαντάζεται ότι είναι. εν έχει σηµασία αν η φυλετική συνέχεια ή η πολιτισµική ενότητα αποδεικνύονται µυθεύµατα, όταν υποστούν την κριτική του ορθού λόγου. Από τη στιγµή που κάποιοι πιστεύουν ότι ισχύουν, αυτά παράγουν πραγµατικά αποτελέσµατα όσον αφορά τη συνοχή αυτών των ανθρώπων και τις κοινωνικές τους πρακτικές. Με τον ίδιο τρόπο, το κοινωνικό συµβόλαιο και το κοινωνικό δηµοψήφισµα του Renan στην πολιτική περί έθνους αντίληψη είναι εξίσου αποκυήµατα της φαντασίας, αλλά και εξίσου αποτελεσµατικά για αυτούς που τα επικαλούνται ως συνδετικό δεσµό. Κόβοντας δρόµο, φτάνουµε στη διάσηµη διαπίστωση του Benedict Anderson: Τα έθνη είναι φαντασιακές κοινό- 12\n15 Το εθνικό φαινόµενο τητες, 3 για να συµπληρώσουµε όµως µαζί µε τον Etienne Balibar ότι κάτω από ορισµένες συνθήκες, µόνο οι φαντασιακές κοινότητες είναι πραγµατικές. Η υποκειµενιστική αντίληψη δείχνει κάποιον δρόµο, αλλά δεν κλείνει τη συζήτηση για το έθνος. Τα στοιχεία που αναδείξαµε παραπάνω ως τµήµα των αντικειµενικών αντιλήψεων (αίµα, φυλή, έδαφος, πολιτικά δικαιώµατα) µας είναι απολύτως χρήσιµα για να διακριβώνουµε κάθε φορά τις ιστορικές ορίζουσες, την ιστορική δυναµική, η οποία συνέτρεξε, έτσι ώστε να αναδυθεί σε διαφορετικό χώρο-χρόνο αυτή ή η άλλη ιδέα περί έθνους. Η εξέταση µε- µονωµένα συγκεκριµένων ιστορικά εθνών και εθνικισµών ξεφεύγει από τους στόχους αυτού του κειµένου. Θα προσπαθήσουµε να κινηθούµε σε πιο αφαιρετικό επίπεδο. Με αυτή την επισήµανση ως µεθοδολογική αναφορά και θέλοντας να φωτίσουµε πληρέστερα το έθνος, θα πραγµατευτούµε δύο ακόµη έννοιες: την εθνικιστική ιδεολογία και την εθνική ταυτότητα. i. εθνικιστική ιδεολογία Για να προσεγγίσει κανείς τον εθνικισµό ως ιδεολογία συνεπάγεται ότι διαθέτει ήδη µια κάποια θεώρηση της ίδιας της ιδεολογίας. Ας πούµε µε µια σχετική ασάφεια ότι ιδεολογία είναι ένα λίγο ως πολύ συστηµατοποιηµένο σύνολο ιδεών και παραστάσεων που δικαιώνει και εξηγεί ορθολογικά τις σχέσεις εξουσίας και κυριαρχίας, αλλά και εντάσσει τα άτοµα σε αυτές µε τρόπο δραστικό. 4 Με τα λόγια του Althouser: Ιδεολογία είναι ο τρόπος µε τον οποίο εγκαλούνται τα υποκείµενα. Μεθοδολογική παρατήρηση: Η προσέγγιση της ιδεολογίας που υιοθετείται εδώ απέχει από τη δογµατική αντίληψη αρκετών µαρξιστών που ανάγουν τις ιδέες στην αντικειµενική πραγµατικότητα των παραγωγικών σχέσεων, χρησιµοποιώντας τον όρο ψευδή συνείδηση ή υποκειµενική παραποίηση της αντικειµενικής αλήθειας. Οι ιδεολογίες µπορεί να περικλείουν ασυνέπειες και αντινοµίες ή να προτάσσουν αρχές ασύστατες και αντιφατικές µεταξύ τους, ωστόσο είναι τµήµα της πραγµατικότητας, αν όχι για κάτι άλλο τουλάχιστον επειδή οι συνέπειές τους είναι καθ όλα πραγµατικές. Όσον αφορά δε τη σχέση υποκειµένου-πραγµατικότητας και του µονόδρο- µου επικαθορισµού του πρώτου από το δεύτερο ή αντίστροφα, θα αντιτάξουµε την κρίσιµη αµφισηµία της ανθρώπινης παρουσίας µας στην ίδια µας την ιστορία, ως εν µέρει υποκειµένων και εν µέρει αντικειµένων, ως εκούσιων φορέων των ίδιων των ακούσιων προσδιορισµών µας. 5 Είναι αλήθεια πως οι άνθρωποι δεν κάνουν την ιστορία όπως επιθυµούν και πως οι συνειδητοί στόχοι τους δεν συ- 3. Anderson, Φαντασιακές κοινότητες. Όλες οι αναφορές στον Anderson προέρχονται από αυτό το βιβλίο. 4. Νίκος εµερτζής, Ο εθνικισµός ως ιδεολογία στο συλλογικό τόµο Έθνος-Κράτος-Εθνικισµός. 5. E.P.Thomson, The poverty of theory and other essays. 13\n16 φάµπρικα υφανέτ ένας είναι ο εχθρός µπίπτουν πάντοτε µε τα πραγµατικά αποτελέσµατα, αλλά ούτε εκτελούν κάποιο προκαθορισµένο σχέδιο. εν υποχρεώνονται να ζουν µέσα σε κάποια βασική δοµή την οποία δεν γνωρίζουν. 6 Η κοινωνική πραγµατικότητα δεν βρίσκεται λοιπόν πέρα από τον άνθρωπο, δεν είναι ανεξάρτητη από τα δρώντα και σκεπτό- µενα κοινωνικά υποκείµενα, µε την ίδια ακριβώς λογική που και τα κοινωνικά υποκείµενα δεν µπορούν να νοηθούν ανεξάρτητα από την κοινωνική πραγ- µατικότητα που τα περιβάλλει: Όπως αυτά αποτελούν δηµιουργήµατά της, άλλο τόσο είναι και δηµιουργοί της. 7 Γιατί όµως να αντιµετωπίζουµε τον εθνικισµό ως ιδεολογία και όχι σαν να ανήκε στην ίδια κατηγορία µε τη συγγένεια, µια ανθρωπολογική έννοια, ή τη θρησκεία, ένα ανθρωπολογικό σύστηµα ιδεών, όπως προτείνει ο Benedict Anderson; Στον εθνικισµό, όπως και σε κάθε ιδεολογία της νεωτερικότητας, η επίκληση της εξωκοινωνικής αυθεντίας, όπως ο Θεός, αντικαθίστανται από την ανάγκη οι ιδέες να θεµελιώνονται µε αποδείξεις και επιχειρήµατα εµπειρικού, εγκόσµιου, µη µεταφυσικού τύπου. Αυτό δηλώνει τον εγγενή ορθολογισµό του, που έχει να κάνει µε τον τρόπο δια του οποίου επιχειρεί να νοµι- µοποιήσει την ορθότητα των ισχυρισµών του και όχι την ουσία των όσων λέει. Η λογική αποτελεί την µήτρα στην οποία η ιδεολογία διαµορφώνει τους ισχυρισµούς της, το συντακτικό το οποίο υιοθετεί για να διατυπώσει τις ερµηνείες της. 8 Πρόκειται δηλαδή για εργαλειακό ορθολογισµό, που αναφέρεται στη διάρθρωση και όχι το περιεχόµενο των ιδεών. Επιπλέον ο εθνικισµός διαφέρει από τη θρησκεία και σε ένα ακόµη ση- µείο. Οι δοξασίες της δεύτερης, τουλάχιστον όσον αφορά τις παραδοσιακές κοινωνίες, είναι εξ ορισµού σταθερές και αµετάβλητες (αλήθεια εξ αποκαλύψεως) και οποιαδήποτε προσπάθεια τροποποίησης του δόγµατος συνιστά αίρεση. Αντίθετα, είναι αδύνατο να φανταστούµε µία και απαράλλαχτη εθνικιστική ιδεολογία στο χώρο και το χρόνο. Εντός των ιδιαίτερων συνθηκών που επικρατούν σε κάθε κοινωνία, ο εθνικισµός εµφανίζεται µε διαφορετικά περιεχόµενα (µια ποικιλία πολιτιστικών και πολιτικών ιδεών). Αλλά και εντός της ίδιας κοινωνίας, αυτός έχει τη δυναµική να αλλάζει µέσα στην ιστορία µε µόνο κριτήριο την αποτελεσµατικότητα όσον αφορά τα συµφέροντα της εξουσίας και µε τρόπο που να συνδέεται µε τους µετασχηµατισµούς που προκαλεί η ιστορική κίνηση των µαζών. Ίσως αυτό είναι ένα στοιχείο που εξηγεί τη µεγάλη ανθεκτικότητά του. Πέρα όµως από τις επιµέρους ιστορικές διαφορές σαν εκδήλωση του φαινόµενου η εθνικιστική ιδεολογία διατηρεί σε όλες της τις εκδοχές κάποια βασικά αιτούµενα: 6. J. Larrain, The Concept of Ideology. 7. Παντελής Λέκκας, Η εθνικιστική ιδεολογία - Πέντε υποθέσεις εργασίας στην ιστορική κοινωνιολογία. 8. ό.π. 14\n17 Το εθνικό φαινόµενο α) Υπάρχει ένα έθνος µε προφανή και προσίδια χαρακτηριστικά. β) Το έθνος πρέπει να έχει ή να διεκδικεί την πολιτική του κυριαρχία. γ) Τα συµφέροντα και οι αξίες του έθνους αυτού προέχουν κάθε άλλου συµφέροντος και αξίας. 9 ii. εθνικισµός και ταυτότητα Από τον ορισµό της ιδεολογίας που προηγήθηκε προκύπτει ο διπλός λειτουργικός ρόλος της: εξηγητικός και δεοντολογικός. Περιέχει αντιλήψεις και δοξασίες που περιγράφουν και ερµηνεύουν τον κόσµο, αξιολογώντας τον ταυτόχρονα. Εικονογραφεί πως είναι ο κόσµος, αλλά και πως πρέπει να είναι. Οποιαδήποτε αναφορά στο είναι συνοδεύεται και από αναφορά στο δέον γενέσθαι. Από αυτή την άρρηκτη συνύπαρξη των δύο λειτουργιών προκύπτει το στοιχείο της πράξης. Η αναντιστοιχία ή ακόµη και η αντιστοιχία ανάµεσα στις δυο εικόνες επιβάλλει συγκεκριµένους τρόπους συ- µπεριφοράς και πολιτικής δράσης, για να γεφυρωθεί το χάσµα ή να διατηρηθεί η ισορροπία. Με άλλα λόγια, µιλώντας η ιδεολογία για το πώς πρέπει να είναι ο κόσµος, ορίζει και το τι πρέπει να κάνουµε για να γίνει έτσι. Από την ερµηνεία στην προτροπή και από εκεί στη δέουσα συµπεριφορά. Με τον τρόπο αυτό ο εθνικισµός επιδιώκει τη διαµόρφωση συλλογικών και ατοµικών ταυτοτήτων που ορίζουν και συνέχουν τους φορείς τους. Πριν προχωρήσουµε παρακάτω, µπορούµε να απαλείψουµε σ αυτό το σηµείο το τεχνητό δίλληµα της αντιπαράθεσης µιας συλλογικής ταυτότητας σε πολλές ατοµικές. Κάθε ταυτότητα είναι ατοµική, αλλά δεν υπάρχει ατο- µική ταυτότητα παρά µόνο ως ιστορική, δηλαδή καµωµένη σ ένα πεδίο κοινωνικών αξιών, κανόνων συµπεριφοράς και συλλογικών συµβόλων. Ποτέ τα άτοµα δεν ταυτίζονται τα µεν προς τα δε, αλλά και ποτέ επίσης δεν αποκτούν µια ταυτότητα αποµονωµένη. 10 Άλλωστε, το εθνικιστικό µήνυµα δεν αφοµοιώνεται από κάθε άτοµο µε πανοµοιότυπο τρόπο. Είναι ανοιχτό σε µια σειρά από δυνατότητες, από τη συνολική υιοθέτηση στη µερική αποδοχή, στην τροποποίηση ή ακόµη και στην όσµωση µε άλλες ιδεολογίες. Το ερώτηµα που τίθεται είναι γιατί γίνεται αποδεκτή η ιδεολογία του εθνικισµού από τα υποκείµενα; Ή, για να θέσουµε το ίδιο ερώτηµα µε άλλους όρους, τι σηµαίνει για το υποκείµενο η συγκρότηση µιας ταυτότητας και συγκεκριµένα της εθνικής; Η ταυτότητα εµφανίζεται ως απαραίτητη για το άτοµο, ώστε να µπορέσει να εισέλθει στη συµβολική τάξη της κοινωνίας και να καταλάβει µια θέση σ αυτή. Μέσω αυτής το άτοµο σχηµατίζει µια στοιχειωδώς συνεκτική αίσθηση του εαυτού του, αναδύεται ως υποκείµενο 9. Νίκος εµερτζής, ό.π. 10. Etienne Balibar, Το ιστορικό έθνος στο Balibar-Wallerstein, Φυλή, έθνος, τάξη - Οι διφορούµενες ταυτότητες. 15\n18 φάµπρικα υφανέτ ένας είναι ο εχθρός και αντιλαµβάνεται τον κόσµο ως κόσµο νοήµατος γι αυτόν. Κάθε ταυτότητα δοµείται γύρω από µια κεντρική έννοια που οργανώνει και νοηµατοδοτεί τις υπόλοιπες. Έτσι, µε την ιδεολογική µορφή έθνος τα άτοµα ενσωµατώνονται σε µια διαδικασία στοιχειώδη, πρωταρχική θα λέγαµε, καθήλωσης σε συναισθήµατα αγάπης, µίσους και αυτοαναπαράστασης. 11 Η εθνική ιδεολογία εµπεριέχει ιδανικά σηµαίνοντα (το όνοµα του έθνους, της πατρίδας) στα οποία µπορεί να µεταλαµπαδευτεί το αίσθηµα του ιερού, της αγάπης του σεβασµού, της θυσίας ή του φόβου. Εδώ είναι που ο εθνικισµός µοιάζει πολύ µε τη θρησκεία. Είναι ένας εκκοσµικευµένος τρόπος να επενδυθούν µε νόηµα η εξουσία, ο χρόνος, η κοινωνία, ο θάνατος. Ή, όπως θα έλεγε ο Benedict Anderson, να µετατραπεί το τυχαίο σε πεπρωµένο. Συµµαζεύοντας τα παραπάνω, θα λέγαµε ότι οι ιδεολογίες γίνονται πρωτίστως αποδεκτές γιατί συγκροτούν υποκειµενικές ταυτότητες µε το να προσφέρουν στα άτοµα το φαντασιακό και συµβολικό εκείνο πλαίσιο δια του οποίου προσπαθούν µονίµως, χωρίς ποτέ να το κατορθώνουν πλήρως, να καλύψουν το διχασµένο τους χαρακτήρα και την παρουσία του τυχαίου και του ανησυχητικά παράξενου που αντιπροσωπεύει η διαφορά, η ετερότητα στις κοινωνικές σχέσεις. 12 Βέβαια, αυτή η φαντασίωση πληρότητας συνδέεται πάντοτε µε τις σχέσεις κυριαρχίας στον οικονοµικό, πολιτικό και ιδιωτικό χώρο. Η ταυτότητα πάντως που συγκροτεί η εθνικιστική ιδεολογία έχει µια ιδιαιτερότητα κοινή σε όλες τις µορφές εµφάνισής της. Είναι µια υπέρτερη ταυτότητα που ενορχηστρώνει, ενσωµατώνει, οργανώνει, ανασυνθέτει, διευθετεί, ιεραρχεί ή ακόµη και αποδιαρθρώνει όλες τις άλλες κοινωνικές και ατοµικές ταυτίσεις. Αυτό για παράδειγµα σηµαίνει ότι πριν από δεξιός ή κοµµουνιστής, εργάτης ή αφεντικό, άντρας ή γυναίκα, πατέρας ή γιος, υγιής ή ψυχικά ασθενής, είσαι Έλληνας, Τούρκος, Αµερικάνος ή Ισραηλινός και ούτω καθεξής. Ορίζοντας λοιπόν έναν ανώτερο κοινωνικό δεσµό, ο εθνικισµός πλησιάζει πολύ κοντά στο να κλείσει το κοινωνικό, απαλείφοντας στο επίπεδο του νοήµατος τις αντιθέσεις και τις αντιφάσεις του. 13 ιαµορφώνει µια εικόνα ολότητας εντός της οποίας περιστέλλεται, αν δεν επιδιώκεται συνειδητά να εξαφανιστεί το µη ταυτόσηµο, ούτως ώστε η συµβολική διαφορά ανάµεσα στο εµείς και οι ξένοι να αναδεικνύεται και να βιώνεται ως πρωταρχική και µη αναγώγιµη. Για να θυµηθούµε την ορολογία που πρότεινε ο Φίχτε µε το Λόγο στο γερµανικό έθνος, πρέπει τα εξωτερικά σύνορα να φαντασιώνονται διαρκώς από τα άτοµα ως προβολή και προάσπιση µιας εσωτερικής συλλογικής προσωπικότητας. 14 Σύµφωνα µε το ρητορικό σχήµα αντι- 11. Etienne Balibar, ό.π. 12. Νίκος εµερτζής, ό.π. 13. ό.π. 14. Etienne Balibar, ό.π. 16\n19 Το εθνικό φαινόµενο στροφής του Slavoj Zizek: Ο εθνικισµός δεν είναι µια ονειρώδης αυταπάτη την οποία φτιάχνουµε για να αποδράσουµε από την ανυπόφορη πραγµατικότητα στη βασική του διάσταση συνιστά µια φαντασιωτική κατασκευή που χρησιµεύει ως θε- µέλιο για την ίδια την πραγµατικότητά µας. Η λειτουργία του δεν είναι να µας προσφέρει ένα σηµείο διαφυγής από την πραγµατικότητα, αλλά να µας προσφέρει την ίδια την κοινωνική πραγµατικότητα ως µια διαφυγή από κάποιο τραυµατικό πυρήνα: Τον κοινωνικό ανταγωνισµό ως στοιχείο στο εσωτερικό κάθε κοινωνίας. 15 Με άλλα λόγια, ο εθνικισµός είναι µια απόπειρα καθολικοποίησης που δεν καταφέρνει να κρύψει τα ίχνη της αδυνατότητάς της. Λέγοντας κοινωνικό ανταγωνισµό δεν θέλουµε να περιορίσουµε τον όρο σε µια ποικιλοτρόπως εννοούµενη πάλη των τάξεων. Οι σχέσεις εξουσίας εντοπίζονται στο πολιτικό πεδίο, στις ταξικές αντιθέσεις, στην εκµετάλλευση της φύσης, στο ρατσισµό, το σεξισµό, σε όλα τα πεδία της καθηµερινότητας όπου αναπαράγονται οι εξουσιαστικές πρακτικές, χωρίς να θέλουµε να αποδώσουµε κεντρικότητα σε κάποιο από τα στοιχεία αυτά. Μπορούµε σ αυτό το σηµείο να επανεγγράψουµε την έννοια του έθνους στην προβληµατική µας ξεκινώντας αυτή τη φορά από τον εθνικισµό. Το έθνος καθ εαυτό είναι ένα κενό σηµαίνον, δεν έχει κανένα νοηµατικό περιεχόµενο έξω από τις πρακτικές που χρησιµοποιούν τα υποκείµενα στις κοινωνίες της νεωτερικότητας για να ορίσουν και να θεσµίσουν την κατάστασή τους. Το ότι το σηµαίνον έθνος από µόνο του είναι κενό νοήµατος φαίνεται και από το ότι ενώ εµφανίζεται ως κάτι που προσδίδει πληρότητα και ζωντάνια στη ζωή µας, ωστόσο ο µόνος τρόπος µε τον οποίον είναι δυνατόν να το προσδιορίσουµε είναι καταφεύγοντας σε διαφορετικές εκδοχές µιας κενής ταυτολογίας: Το µόνο που µπορούµε να πούµε γι αυτό είναι τελικά ότι το Έθνος είναι ο εαυτός του, το αυθεντικό Πράγµα, αυτό για το οποίο όντως πρόκειται και ούτω καθεξής. Αν µας ρωτήσουν πως µπορούµε να αναγνωρίζουµε την παρουσία του, η µόνη συνεπής απάντηση είναι ότι το Έθνος είναι παρόν σ αυτήν τη φευγαλέα, αδιόρατη οντότητα που ονοµάζεται τρόπος ζωής µας. 16 Ο εθνικισµός δοµείται γύρω από αυτό το κενό σηµαίνον, δίνοντας του ταυτόχρονα νόηµα. Τα υλικά της κατασκευής είναι τα πολιτιστικά (γλώσσα, θρησκεία, παράδοση) και πολιτικά (θέληση, νόµοι, σύνταγµα) χαρακτηριστικά που συζητήσαµε στην αρχή. Εµπειρική µας γνώµη είναι ότι παρότι πολιτικά και πολιτιστικά στοιχεία συνυπάρχουν σε κάθε εθνική ταυτότητα, η πρωτοκαθεδρία δίνεται συνήθως στα πρώτα. Θα θέλαµε να επικεντρώσουµε σε δύο από αυτά: τη γλώσσα και τη φυλή. Κατ αρχή απαιτείται η συγκρότηση µιας γλωσσικής κοινότητας. Αυτό που έχει σηµασία σ αυτή τη διαδικασία δεν είναι η ενότητα ή η καθαρότητα της 15. Slavoj Zizek, Το υψηλό αντικείµενο της ιδεολογίας. 16. Slavoj Zizek, Απόλαυσε το έθνος σου, όπως τον εαυτό σου στο Μίλησε κανείς για ολοκληρωτισµό; 17\n20 φάµπρικα υφανέτ ένας είναι ο εχθρός εθνικής γλώσσας αλλά η ικανότητα της να λειτουργεί ως γλώσσα της δηµόσιας και της ιδιωτικής ζωής, των καθηµερινών σχέσεων και των επίσηµων θεσµών. Εν τούτοις, η γλωσσική κοινότητα είναι ανεπαρκής από µόνη της. Απαιτείται επιπλέον η σύσταση µιας φυλετικής κοινότητας, (µε την ευρεία σηµασία του όρου, δηλαδή µε την έννοια µιας συγγένειας διευρυµένης στον εθνικό πληθυσµό). Η φυλετική κοινότητα ενοποιείται στη βάση της ιδεολογίας της ενδογαµίας. Ο µηχανισµός που παίζει εδώ αποφασιστικό ρόλο (µε τον ίδιο τρόπο που ο σχολικός µηχανισµός συνεισφέρει στη συγκρότηση της γλωσσικής κοινότητας) είναι η σύγχρονη οικογένεια (αποτέλεσµα της διάλυσης παραδοσιακών µορφών όπως η γενεά και το σόι ). Η σύγχρονη οικογένεια παράγει την ιδιωτική ζωή και αποτελεί ταυτόχρονα το βασικό κύτταρο του Κράτους (που προστατεύεται και ελέγχεται όντας ενσωµατω- µένο στους µηχανισµούς της εκπαίδευσης, της δηµόσιας υγείας και της κοινωνικής πρόνοιας). 17 Αυτή η διαπίστωση δείχνει άλλη µια όψη της διεισδυτικότητας της εθνικής ταυτότητας. Το άτοµο από τη γέννηση του ως το θάνατό του θεσµίζεται ως homo nationalis µέσα από ένα πλέγµα καθηµερινών πρακτικών (από την εφορία στην οποία εξυπηρετείται, µέχρι τα δικαστήρια στα οποία θα αποταθεί) και όχι µόνο διδαχών. Είναι κατά βάση η οργάνωση της καθηµερινότητας αυτή που συνδέει µε την πιο καταλυτική σχέση εξάρτησης τα υποκεί- µενα µε την εθνική µονάδα στην οποία ανήκουν. iii. κατασκευή του έθνους Το έθνος δεν προϋπάρχει λογικά, ούτε ιστορικά του εθνικισµού. Σε αντίθεση µε το ότι παρουσιάζεται από τον εθνικισµό ως ανέκαθεν παρόν στο χώρο και το χρόνο, αυτό αποτελεί µια ιστορική κατασκευή που συγκροτείται και νοµιµοποιείται από την εθνικιστική ιδεολογία. Με τα λόγια του Gellner: Τα έθνη µπορούν να οριστούν µόνο µε όρους της εποχής του εθνικισµού και όχι αντιστρόφως, όπως συνήθως πιστεύεται. Σ αυτήν την ιστορική εποχή της µετάβασης από τις παραδοσιακές κοινωνίες (Gemeinschaft) στις σύγχρονες (Geselschaft), οι άνθρωποι θεσµίζουν το έθνος ως φαντασιακή κοινότητα. Κατά τον Anderson, το έθνος είναι φαντασιακή κοινότητα, αφ ενός µεν διότι γίνεται αντιληπτό ως µια βαθιά ριζω- µένη οριζόντια συντροφικότητα, αφ ετέρου διότι τα µέλη και του πιο µικρού έθνους ουδέποτε πρόκειται να γνωρίσουν όλα τα υπόλοιπα µέλη της εθνικής κοινότητας-οικογένειας, παρόλο που φαντάζονται και πιστεύουν ότι ανήκουν και συµµετέχουν σ αυτήν. Το έθνος υφίσταται ως µια νοητή ενότητα ανθρώπων, υπάρχει στο βαθµό που γίνεται αντικείµενο φαντασιακής σύλληψης. 17. Etienne Balibar, Έρευνες πάνω στον εθνικισµό και το ρατσισµό. 18\n21 Το εθνικό φαινόµενο Η ιδιαίτερη αίσθηση του συνανήκειν που χαρακτηρίζει το έθνος προκύπτει ως διαπλοκή µιας κάθετης και µιας οριζόντιας ταύτισης. Τα άτοµα της κοινότητας ταυτίζονται κάθετα µε το έθνος και τα σύµβολά του και ακριβώς για το λόγο αυτό ταυτίζονται και διυποκειµενικά, αλληλοαναγνωριζόµενα στη βάση του οριζόντιου κοινού σηµασιακού παρανοµαστή έθνος. 18 Έτσι, προκύπτει η οριζόντια συντροφικότητα την οποία φαντασιώνονται τα εθνικά υποκείµενα και για την οποία κάνει λόγο ο Benedict Anderson. Εδώ πρέπει να επισηµάνουµε τη διαφορά µε τις σχέσεις αλληλεγγύης ή εχθρότητας που δηµιουργούνται στις παραδοσιακές κοινωνίες. Εκεί κεντρικό σηµείο αναφοράς δεν ήταν κάποια αφηρηµένη έννοια του έθνους, αλλά το σόι, το χωριό, το φέουδο, η συντεχνία, η θρησκευτική κοινότητα, οντότητες καθ όλα συγκεκριµένες και απτές, οριζόµενες από το άµεσο βιωµατικό πεδίο του ανθρώπου. Αλλά και η συσπείρωση ενάντια σε εξωτερικές απειλές προέκυπτε σχεδόν πάντοτε ως συγκυριακή αντίδραση στον έξωθεν κίνδυνο και εξανε- µιζόταν µε την πάροδο της απειλής. 19 Με όσα λέγονται σ αυτό το σηµείο, δε θέλουµε να αντιτάξουµε στις φαντασιακές κοινότητες τις παραδοσιακές ως τις µόνες πραγµατικές. Αντίθετα, κάτω από τις ιστορικές συνθήκες της νεωτερικότητας, κάθε κοινότητα αναπαραγόµενη χάρη στη λειτουργία των θεσµών είναι φαντασιακή. Η διαπίστωση αυτή είναι συνώνυµη µε την παραδοχή που κάναµε στην αρχή ότι στη νεότερη ιστορία µόνο οι φαντασιακές κοινότητες είναι πραγµατικές. Αυτό που έχει σηµασία να τονιστεί είναι ότι ακόµη κι αν οι περιγραφές των ανθρωπολόγων για τις παραδοσιακές κοινότητες δεν ανταποκρίνονται σε κάποια ιστορική πραγµατικότητα, αυτές λειτουργούν στη φαντασία των ανθρώπων ως νοσταλγική ανάµνηση κάποιας οικειότητας. Νοσταλγία όµως που ερµηνεύει την έλλειψη ως απώλεια. Προκαλεί θλίψη για κάτι που πιστεύουµε ότι χάσαµε, ενώ στην πραγµατικότητα ποτέ δεν µας ανήκε. Σ αυτήν την ανάγκη του ψυχισµού των υποκειµένων έρχεται να πατήσει ο εθνικισµός παρέχοντας την ευκαιρία να ανασυγκροτήσουν µε µυθικό τρόπο αυτήν την απολεσθείσα οικειότητα της παράδοσης. Από όσα έχουν ειπωθεί µέχρι στιγµής, διαφαίνεται µια κατασκευαστική αντίληψη για το έθνος. Με άλλα λόγια, τα έθνη συγκροτούνται και διαλύονται ιστορικά και δεν αποτελούν αναλλοίωτη φυσική έννοια. Αυτό από µόνο του δεν αρκεί για µια θεώρηση της ιστορίας ως ανοιχτής διαδικασίας και όχι ως ντετερµινισµού. Η θεώρηση των εθνών ως ιστορικής κατασκευής γίνεται δεκτή και από µια ουσιοκρατική αντίληψη για το έθνος που µας λέει ότι ακόµη κι αν τα έθνη κάποτε κατασκευάστηκαν, η εθνική ταυτότητα είναι πάντως ιστορικά ενιαία και δε µεταβάλλεται µέσα στο χρόνο. Σ αυτό το µοντέλο σκέψης το έθνος υπάρχει σήµερα, γιατί υπήρχε ανέκαθεν εν σπερµάτι κι αυτός ο προαιώνιος εθνικός πυρήνας περνά µέσα από χιλιετίες εθνογενετικής 18. Νίκος εµερτζής, ό.π. 19. Παντελής Λέκκας, ό.π. 19\n22 φάµπρικα υφανέτ ένας είναι ο εχθρός πορείας και πολλαπλά στάδια εξέλιξης για να ωριµάσει στη σηµερινή µορφή έθνος-κράτος. Κατ αντιστοιχία, υπάρχει και η λειτουργιστική αντίληψη για το έθνος, σύµφωνα µε την οποία το έθνος παράγεται αποκλειστικά από τις κρατικές δοµές, λειτουργώντας ως παράγοντας αποτελεσµατικής άσκησης της κρατικής εξουσίας, ανεξάρτητα από τον εθνικισµό και τις κοινωνικές διεργασίες σχηµατισµού του. Αυτή η απόλυτη αναγωγή του έθνους στο κράτος περιλαµβάνει µια επίσης στατική και µηχανιστική αντίληψη της ιστορίας. Αντίθετα, εµείς θεωρούµε ότι η ιστορική συγκρότηση της εθνικής ταυτότητας δεν είναι άπαξ δεδοµένη, ούτε ενιαία στο χρόνο, διαφοροποιείται κατά τις διάφορες περιόδους µε βάση τη δυναµική των κοινωνικών σχέσεων και δεν ανάγεται σ ένα διιστορικά ενιαίο σχήµα. 20 iv. εθνογένεση και εθνική αναπαραγωγή Βέβαια, για να αναδυθεί η ιδεολογία του εθνικισµού και η παγκόσµια πραγµατικότητα του έθνους-κράτους απαιτείται µια ολόκληρη σειρά πολιτιστικών, φιλοσοφικών, πολιτικών, οικονοµικών, θεσµικών και τεχνικών προϋποθέσεων που χαρακτηρίζουν την εποχή της εθνογένεσης. ε θα ισχυριστούµε ότι υπάρχει µια νοµοτελειακή γραµµική εξέλιξη που οδηγεί από τους προεθνικούς θεσµούς στο έθνος-κράτος, αλλά µια αλληλουχία συγκυριακών σχέσεων που θα ενσωµατώσει µια πληθώρα θεσµών και µηχανισµών άνισης παλαιότητας σε νέες πολιτικές δοµές. Για παράδειγµα, η προοδευτική διαµόρφωση της απόλυτης µοναρχίας του 17ου και 18ου αιώνα είχε ως αποτέλεσµα το νοµισµατικό µονοπώλιο, το δηµοσιονοµικό και διοικητικό συγκεντρωτισµό, τη δικαστική ενοποίηση, την προϊούσα γραφειοκρατικοποίηση του φορολογικού συστήµατος και τη σχετική εσωτερική ειρήνευση που επιτυγχάνεται µε την ενιαία αστυνόµευση και τη συγκεντροποίηση των στρατιωτικών µέσων. Ανατρέπεται έτσι µε πολύ καθοριστικό τρόπο η προηγούµενη έννοια εδαφικής επικράτειας. Η Μεταρρύθµιση και η Αντιµεταρρύθµιση επιτάχυναν τη µετάβαση από τον ανταγωνισµό µεταξύ κράτους και Εκκλησίας (µεταξύ θεοκρατικού κράτους και κοσµικού κράτους) προς τη συµπληρωµατικότητα τους. Η επανεµφάνιση του ρωµαϊκού δικαίου (σε αντικατάσταση των εθιµικών δικαίων), ο µερκαντιλισµός, η εµπέδωση των φεουδαρχικών αριστοκρατιών 21 είχαν εντελώς διαφορετικούς σκοπούς, παρήγαγαν όµως προοδευτικά 20. ηµήτρης ηµούλης - Χριστίνα Γιαννούλη, Έθνη-Τάξεις-Πολιτική - Η διαλεκτική του πολέµου. 21. Η αριστοκρατική αντίδραση στις αρχές 18ου αιώνα θέτει ως στόχο το µηχανισµό γνώσης-εξουσίας που συνδέει το διοικητικό µηχανισµό µε τον απολυταρχισµό του κράτους, σε µια ύστατη προσπάθεια επανοικειοποίησης των δικαιωµάτων της. Σ αυτό το πλαίσιο αντιπαραθέτει στη νοµική γνώση, ένα νέο ιστορικό λόγο και ένα νέο υποκείµενο που µιλάει αυτό για τον εαυτό του:το έθνος υπό µια ασαφή, αόριστη και µεταβλητή έννοια, που θα τροφοδοτήσει συγκρούσεις πάνω στον ορισµό του και οι οποίες θα αποκτήσουν µε- 20\n23 Το εθνικό φαινόµενο τα στοιχεία του εθνικού κράτους ή διαφορετικά εθνικοποιήθηκαν ακούσια και άρχισαν να εθνικοποιούν την κοινωνία. Όλες αυτές οι διαδικασίες υπό την προϋπόθεση επανάληψης τους και ενσωµάτωσής τους σε νέες πολιτικές δοµές έπαιξαν ουσιαστικό ρόλο στη γένεση των εθνικών σχηµατισµών. 22 Με το εθνικό κράτος πολλές από αυτές τις διαδικασίες ολοκληρώνονται. Η δη- µιουργία εθνικού στρατού, η τυποποίηση και ο εξορθολογισµός του θετικού δικαίου, η υποχρεωτική εκπαίδευση, η πειθαρχική διακυβέρνηση του πληθυσµού διαφοροποιούν καταλυτικά το κράτος-έθνος από κάθε προηγούµενο τύπο κράτους. Το κρίσιµο σηµείο εδώ είναι ο αξιοσηµείωτος βαθµός νοµιµότητας που απέκτησαν τα έθνη κράτη στα µάτια των πληθυσµών τους. Οπωσδήποτε χάρη στο µονοπώλιο της βίας που εξασφάλισε για τον εαυτό του το σύγχρονο κράτος πέτυχε την εθνική οµογενοποίηση και την πειθάρχηση των υπηκόων του. Η επιτυχηµένη του αναπαραγωγή όµως έγκειται στη δυνατότητα να απαντάει στις ανάγκες των πολιτών µε τρόπο που δεν είχε προηγούµενο. Αυτό το βήµα στην αλυσίδα της εξέλιξης αποτέλεσε ο θεσµός του εθνικού κοινωνικού κράτους (κράτος πρόνοιας), προϊόν θεσµοποίησης του κοινωνικού ανταγωνισµού, που εµφανίζεται στο τέλος του 19ου αιώνα και γίνεται κυρίαρχη ρύθµιση στη διάρκεια του 20ου. Είναι αυτό που επιτρέπει την ταύτιση του status του πολίτη µε εκείνο του µέλους της εθνικής κοινότητας. Ένα κράτος που παρεµβαίνει στην αναπαραγωγή της οικονοµίας και ιδίως στη διάπλαση των ατόµων, στις δοµές της οικογένειας, στη δηµόσια υγεία και γενικότερα σε όλο το εύρος της ιδιωτικής ζωής. Το αποτέλεσµα ήταν να υπαχθεί ολοκληρωτικά η ύπαρξη των ατόµων όλων των τάξεων στο καθεστώς του πολίτη του κράτους-έθνους. 23 Αυτό που από µια τελείως διαφορετική οπτική θα εµφανίσει ο Foucault ως πέρασµα από το εδαφικό κράτος στο κράτος πληθυσµού και στην επακόλουθη ιλιγγιώδη αύξηση της σηµασίας της βιολογικής ζωής και της υγείας του έθνους ως προβλήµατος της κυρίαρχης εξουσίας. 24 Ανοίγει η εποχή µιας βιοεξουσίας που παίρνει δύο κατευθύνσεις. Από τη µία στοχεύει στο σώµα µηχανή, στην αύξηση των ικανοτήτων του, στην απόσπαση των δυνάµεών του, την ένταξή του µέσα σε αποτελεσµατικά και οικονοµικά συστήµατα ελέγχου, µια ανατοµικο-πολιτική του ανθρώπινου σώµατος. Από την άλλη, κεντροθετούνται από την εξουσία οι βιολογικές διαδικασίες: γεννήσεις, θνησιµότητα, επίπεδο υγείας υπάγονται σε µια ολόκληρη σειρά από επεµβάσεις και ρυθµιστικούς ελέγχους, µια βιοπολιτική του πληθυσµού. Όλα αυτά γάλη σηµασία την περίοδο της Γαλλικής Επανάστασης. [Michel Foucault, Για την υπεράσπιση της κοινωνίας]. 22. Etienne Balibar, ό.π. 23. ό.π. 24. Giorgio Agamben, Homo Sacer. 21\n24 φάµπρικα υφανέτ ένας είναι ο εχθρός χαρακτηρίζουν µια εξουσία της οποίας η ανώτερη λειτουργία από εδώ και µπρος δεν είναι ίσως πια να σκοτώνει, αλλά να περιζώνει τη ζωή από άκρη σε άκρη. 25 Είναι η βιολογική ζωή που καταλαµβάνει προοδευτικά το κέντρο της πολιτικής σκηνής. Στο πρόσωπο του πολίτη του έθνους κράτους αναγνωρίζεται µια ζωή που εµπεριέχεται στη µέριµνα του δικού του κράτους που αποκλείει από τις δοµές του τον ξένο, τον άλλο, τον κίνδυνο για την υγεία του εθνικού σώµατος. Από τη µεριά της κλασικής πολιτικής σκέψης, αυτή η περίληψη περιγράφεται µε πολιτικούς και όχι βιολογικούς όρους στην έννοια του Λαού. Συνήθως ο όρος χρησιµοποιείται µε µια σηµασία που ταλαντώνεται ανάµεσα σε δύο αντιτιθέµενους πόλους: Από τη µία πλευρά, το σύνολο Λαός ως ακέραιο πολιτικό σώµα, από την άλλη το υποσύνολο λαός (πόπολο) ως θραυσµατική πολλαπλότητα στερηµένων και αποκλεισµένων σωµάτων. 26 Εδώ µας ενδιαφέρει µε την πρώτη σηµασία, ως κοινότητα που εγγράφει τους πολιτικούς της αγώνες στον ορίζοντα του δικού της κράτους. 27 Ως τέτοιος ο λαός συνδέεται µε το κοινωνικό συµβόλαιο και τη λαϊκή κυριαρχία. Ο Λαός αναδύεται µε τη Γαλλική Επανάσταση και δεν υπάρχει παρά µέσα από την αντιπροσώπευσή του. Πρέπει να τον αντιληφθούµε όχι ως κοινωνιολογική κατηγορία, αλλά ως πολιτική ιδεαλικότητα. Με πιο απλά λόγια, ο λαός καταρχήν υπάρχει µέσω του ενεργήµατος που τον θεσµίζει σε κυρίαρχο, µέσω δηλαδή του συµφώνου που τον συγκροτεί. Το ενέργηµα αυτό είναι η πολιτική λειτουργία της αντιπροσώπευσης/εξουσιοδότησης/εντολής. Η αντιπροσώπευση γίνεται η νέα πολιτική θρησκεία των µοντέρνων καιρών, αποτελεί την επίσηµη τελετουργία παραγωγής του ενός και αδιαίρετου λαού, της σύ- µπτωσής του µε το έθνος. 28 Από την άλλη µεριά, βασικό ρόλο στην ανάπτυξη και τη διάδοση της εθνικής ιδέας έπαιξαν παράγοντες όπως η τυπογραφία, οι εφηµερίδες, τα περιοδικά (ο έντυπος καπιταλισµός, όπως αναφέρει ο Benedict Anderson) και η καθιέρωση των έντυπων εθνικών γλωσσών. Η υποβάθµιση της ιερής γλώσσας των λατινικών 29 η εξάπλωση συγκεκριµένων καθοµιλούµενων γλωσσών ως οργάνων του διοικητικού µηχανισµού, οι νέες τεχνολογίες εκτύ- 25. Michel Foucault, Η Ιστορία της Σεξουαλικότητας: Η δίψα της γνώσης. 26. Giorgio Agamben, Homo Sacer. 27. Etienne Balibar, ό.π. 28. Ανδρέας Πανταζόπουλος, Για το Λαό και το Έθνος - Η στιγµή Ανδρέας Παπανδρέου Η ιερή γλώσσα θεωρείται απόρροια της πραγµατικότητας και όχι αυθαίρετη αναπαράσταση της, τµήµα της Αλήθειας και όχι απλώς ένα µέσο να εκφραστεί αυτή.αυτοί που την κατέχουν και που είναι ελάχιστοι θεωρούνται στρατηγικής σηµασίας στρώµα της κοσµολογικής ιεραρχίας.το µοιραίο της ποικιλίας των ανθρώπινων γλωσσών και ο εδαφικός περιορισµός της κάθε θρησκείας κλονίζουν το οικουµενικό φαντασιακό της χριστιανοσύνης και συµβάλλουν στην υποβάθµιση των ιερών γλωσσών. [Anderson, ό.π.] 22\n25 Το εθνικό φαινόµενο πωσης, αλλά και η κυκλοφορία του εντύπου µε τους όρους που εξασφαλίζει ο καπιταλισµός µεταµόρφωσαν τον κόσµο, αλλάζοντας οριστικά τον τρόπο µε τον οποίον ανταλλάσσονται οι πληροφορίες, τα αισθήµατα, οι ιδέες ανά- µεσα στους ανθρώπους. Στις πηγές του εθνικισµού δεν είναι απλώς η γλώσσα, αλλά η έντυπη γλώσσα, αυτή που εκθρονίζει τη γλώσσα των ιερών κειµένων, αλλά και αυτή που επιβάλλεται επί των τοπικών διαλέκτων, αυτή που αναγνωρίζεται ως η επίσηµη γλώσσα του κράτους. Η νοητική σύλληψη του έθνους θα ήταν αδιανόητη, χωρίς τις αντίστοιχες ρήξεις στην οργάνωση και την αντίληψη του χρόνου και του χώρου. Στο µεταπαραδοσιακό σύµπαν του Λόγου ο χρόνος θεσµίζεται σε αντιδιαστολή προς το χώρο. Η διάρρηξη, η αποστασιοποίηση του χρόνου από το χώρο απέκδυσε την υποκειµενική σύλληψή του από τον έως τότε τοπικό και συγκεκριµένο χαρακτήρα της και ανέδειξε µια οικουµενική, µετρήσιµη, αλλά και αφαιρετική αντίληψη της χρονικότητας. 30 Εκεί που πριν υπήρχε η ταυτόχρονη παρουσία του παρελθόντος και του µέλλοντος σ ένα στιγµιαίο παρόν, ο µεσσιανικός χρόνος του περιγράφει ο Walter Benjamin, τώρα υπάρχει ο οµοιογενής, κενός χρόνος, άλλη µια έννοια που δανειζόµαστε από τον ίδιο συγγραφέα. Η ροή του χρόνου παύει να νοείται πλέον ως αενάως επαναλαµβανόµενη και προσλαµβάνει, σε συνάρτηση µε την ανάπτυξη της εκκοσµικευµένης επιστήµης, τη µορφή εξελικτικής σειράς, δηλαδή µιας αδιάλειπτης ροής εξελίξεων που οδηγούν από το ένα χρονικό σηµείο στο άλλο, µια ατέρµονη ακολουθία αιτίων και αιτιατών που µετριέται µε ρολόι και ηµερολόγιο. 31 Η χρονική ακολουθία µετατρέπεται σε λογική. Η συνείδηση του χρόνου εκφράζεται σε όλες τις πτυχές της κοινωνικής ζωής, από την οικονοµική παραγωγή µέχρι την πολιτική δράση και την πολιτισµική έκφραση. Η αφαιρετική σύλληψη του χρόνου συνδέεται, χωρίς να ανάγεται µονοµερώς σ αυτήν, µε τη γενίκευση της εµπορευµατικής οικονοµίας και την κυριαρχία του γενικού ισοδύναµου: του χρήµατος. Ο µετρήσιµος χρόνος γίνεται το γενικευµένο κριτήριο της ανταλλακτικής αξίας, ο χρόνος που διαιρείται, για να συγκριθεί και στη συνέχεια οµογενοποιείται για να ανταλλαχθεί. Ο εθνικισµός δεν έρχεται να µιλήσει για τις ασυνέχειες, τις τοµές και τις ασυµβατότητες. Έρχεται να γεννήσει τον κενό, οµοιογενή χρόνο του έθνους. Το έθνος παρουσιάζεται όχι ως µια από τις πολλές µορφές κοινωνικής αλληλεγγύης που έχουν εµφανιστεί στην ιστορία, αλλά ως ένας κοινωνικός δεσµός ανέκαθεν παρόν εντός του χρόνου. Ένα κοινοτικό ιδεώδες µε σταθερά ερείσµατα στο παρελθόν που θα αποτελέσει τη βάση για το µελλοντικό διακανονισµό των ανθρώπινων πραγµάτων µέσω της ιστορικής του συνέχειας. Έρχεται από το παρελθόν ως φυσική πολιτισµική κοινότητα, για να πραγµατωθεί ως πολιτική οντότητα στο παρόν και να ολοκληρωθεί ως ιδανικό έθνος (όπως το αντιλαµβάνεται ο κάθε εθνικισµός) στο µέλλον. 30. Νίκος εµερτζής, ό.π. 31. Παντελής Λέκκας, Το παιχνίδι µε τον χρόνο. 23\n26 φάµπρικα υφανέτ ένας είναι ο εχθρός Όσον αφορά τη σύλληψη του χώρου, η αλλαγή που συντελείται έχει στο κέντρο της την έννοια της γεωπολιτικής επικράτειας. Η πολιτική εξουσία ανέκαθεν συνδέεται µε το έδαφος. Αυτό που αλλάζει είναι ο τρόπος της σύνδεσης. Στη φεουδαλική Ευρώπη, τα φέουδα ορίζονταν από το κέντρο τους, τα σύνορα ήταν διαπερατά και ασαφή και οι εξουσίες εξασθενούσαν αδιόρατα, καθώς εισχωρούσαν η µία στην άλλη. 32 Στη νεωτερικότητα τα σύνορα αποκτούν ένα αποκλειστικό, µη διαπραγµατεύσιµο, µη κυµαινόµενο, αναλλοίωτο και µόνο δια πολεµικών µέσων µετακλητό χαρακτήρα. Αυτή η οριοθέτηση είναι µια κίνηση µε διπλό ρόλο. Χωρίζει και διαιρεί τους ανθρώπους µε σκοπό να τους ενοποιήσει κάτω από την πολιτική σκέπη του έθνους, κοµµατιάζει τις κοινότητες για να τις δικτυώσει, περιφράσσει την επικράτεια για να οµογενοποιήσει πολιτιστικά, εξατοµικεύει µε σκοπό τη συντριβή των ετεροτήτων και των διαφορών. 33 Η εθνικοποίηση ενός εδάφους και η εδαφικοποίηση ενός έθνους γίνονται ταυτόχρονα. Τα σύνορα και το εθνικό έδαφος δεν προηγούνται από την ενοποίηση αυτού που πλαισιώνουν: δεν υπάρχει πρώτα κάτι που είναι µέσα και που πρέπει κατόπιν να το ενώσουµε.το κράτος θέτει τα σύνορα κατά την ίδια προσπάθεια µε την οποία ενοποιεί και οµογενοποιεί ό,τι περιφράζουν αυτά τα σύνορα. 34 Το σώµα του βασιλιά που συµβολοποιεί την απολυταρχική εξουσία, αντικαθίσταται από το εθνικό έδαφος στο οποίο η εξουσία αναπαράγεται οµοιότροπα και εξ αδιαιρέτου σε κάθε πιθαµή της επικράτειας. Η πολιτική κυριαρχία του έθνους δε στοιχειοθετείται χωρίς την αναφορά σε µια ιδεατή ή πραγµατική επικράτεια, φέρνοντάς το έτσι εγγενώς σε µια µόνιµη έκδηλη ή άδηλη αντιπαράθεση µε τα άλλα κράτη-έθνη. Ο ανταγωνισµός ανάµεσα τους είναι δεδοµένος εξαρχής, παρά τα ρητορικά σχήµατα περί ειρηνικού εθνικισµού. Εδώ πρέπει να τονιστεί κάτι που συνήθως διαφεύγει της απαιτούµενης προσοχής. Η σκηνή που κάνει την εµφάνισή του το έθνος-κράτος και τελικά κερδίζει το χειροκρότηµα της διεθνούς αναγνώρισης είναι τα πεδία των µαχών. Εκεί αποδεικνύει την ειδική αποτελεσµατικότητά του σε σχέση µε άλλες µορφές κρατικής οργάνωσης, όπως η παραδοσιακή αυτοκρατορία ή οι πόλεις, να κερδίζει πολέµους. Με την πάροδο του χρόνου η αυξανό- µενη κλίµακα του πολέµου και ιδιαίτερα η αυξανόµενη εξάρτηση του από τις τεχνολογικές αλλαγές, την εκβιοµηχάνιση και την εξειδίκευση, σε συνδυασµό µε την αναπτυσσόµενη εµπορική, νοµική και διπλωµατική αλληλεπίδραση ανάµεσα στα κράτη, έδωσαν στο σύγχρονο, συγκεντρωτικό εθνικό κράτος ένα χαρακτηριστικό πλεονέκτηµα έναντι των άλλων µορφών κράτους. 35 Η ικανότητα διεξαγωγής πολέµου εξαρτιόταν από την αποτελεσµα- 32. Anderson, ό.π. 33. Νίκος Πουλαντζάς, Το κράτος, η εξουσία, ο σοσιαλισµός. 34. Νίκος Πουλαντζάς, ό.π. 35. Stewart Hall - Bram Gieben, Η διαµόρφωση της νεωτερικότητας. 24\n27 Το εθνικό φαινόµενο τική λειτουργία και ικανότητα ενός κράτους να αποσπά πόρους άνδρες, όπλα, τρόφιµα, φόρους για την υποστήριξη των προσπαθειών του. Η ανάπτυξη µερικών από τους κύριους οργανισµούς του σύγχρονου κράτους εµφανίστηκε ως τοµή ανάµεσα στον πόλεµο και την προσπάθεια χρηµατοδότησής του. Από τη µία, αυτό οδήγησε στην µονοπώληση των µέσων καταναγκασµού από τη µεριά του κράτους και τη συστηµατικότερη οργάνωση των τεχνολογιών πειθαρχίας. Από την άλλη, όσο περισσότερο εµπλέκονταν οι άνθρωποι στον πόλεµο και τη διεξαγωγή του, τόσο περισσότερο αποκτούσαν επίγνωση της θέσης τους ως µελών µιας πολιτικής κοινότητας. Η γενική επιστράτευση αρχίζει να σηµαίνει και απαίτηση για γενική συµµετοχή στις πολιτικές διαδικασίες. όθηκε έτσι ώθηση σε µια σειρά από αντιπροσωπευτικούς θεσµούς που χαρακτηρίζουν το σύγχρονο κράτος. Σ αυτό το πλαίσιο, το έθνος παίζει σε διπλό ταµπλό. Χρησιµοποιείται από τις κυβερνήσεις, για να νοµιµοποιήσει τις κρατικές ενέργειες, αλλά και από τα κάτω στον αγώνα για συµµετοχή στις πολιτικές διαδικασίες. Και στις δύο περιπτώσεις η κατασκευασµένη εθνική ταυτότητα εξασφαλίζει το συντονισµό πολιτικής, επιστράτευσης και νοµιµότητας. Ο πόλεµος βρίσκεται στην αφετηρία του έθνους κράτους, αλλά και η εθνική ταυτότητα αποτελεί τον πιο πετυχηµένο λόγο νοµιµοποίησης κάθε πολεµικής επιχείρησης. Αυτή η δοκιµασµένη σχέση διατηρεί τη σηµασία της όλο τον 20ο αιώνα, αλλά ακόµη και σήµερα που οι µισθοφορικοί στρατοί φαίνεται να αναλαµβάνουν αρκετές από τις βροµοδουλειές των εθνικών στρατών. Την παρτίδα στο τέλος σώζει η πατρίδα, χάρη στην ειδική αποτελεσµατικότητα των εθνών για τη δηµιουργία αντίπαλων στρατοπέδων που έχουν την απαραίτητη συνοχή για τη διεξαγωγή πολέµου. Η εθνική κοινότητα είναι ώριµη να εκφράσει εν πολέµω την ενότητα που βιώνει σε καιρό ειρήνης ως συστατικό στοιχείο των κοινωνικών και οικονοµικών διαδικασιών. Ο εθνικός πόλεµος δε συνιστά ένα κυνικό σύνθηµα που εξαπατά τις µάζες, αλλά τη συνέπεια µιας ήδη σταθεροποιηµένης δοµής εθνικής οργάνωσης των οικονοµικών συµφερόντων και των µηχανισµών ένοπλης βίας. Εµφανίζει ωστόσο υψηλό βαθµό αυτονοµίας από τα άµεσα οικονοµικά συµφέροντα, διότι η πραγµατικότητα της διαίρεσης του κόσµου σε έθνη και της ύπαρξης µειονοτήτων σε γειτονικά κράτη δηµιουργεί καταστάσεις σύγκρουσης που δεν είναι δυνατόν να ελεγχθούν µε κριτήριο την οµαλότητα της κεφαλαιακής συσσώρευσης. Με άλλη διατύπωση, τα έθνη καθορίζουν µε βάση τη δική τους λογική έλξης-απώθησης ένα πλαίσιο διεθνοπολιτικών ανταγωνισµών που δεν µπορεί να αναχθεί στην οικονοµική διάσταση. 36 Οι δύο αυτές έννοιες, έθνος και καπιταλισµός, εµφανίζουν από την αρχή τους κιόλας µια έντονη σύνδεση που δε γίνεται ποτέ ταύτιση. Ήδη από το 36. ηµήτρης ηµούλης - Χριστίνα Γιαννούλη, ό.π. 25\n28 φάµπρικα υφανέτ ένας είναι ο εχθρός 16ο αιώνα η διαµόρφωση της καπιταλιστικής οικονοµίας σε µια ολοένα και πιο διεθνή βάση µε τη µορφή της εξάπλωσης των σχέσεων της αγοράς αρχικά και τη διαµόρφωση του βιοµηχανικού καπιταλισµού αργότερα αποτέλεσε πρωταρχικό και καθοριστικό παράγοντα για το εύρος και τα όρια της κρατικής εξουσίας. Το επιτακτικό αίτηµα των ανερχόµενων αστικών τάξεων ήταν να βρεθεί εκείνη η κρατική δοµή που χάρη στην σταθεροποιητική της ικανότητα θα εξασφάλιζε ένα πλαίσιο συντονισµού για τη νέα καπιταλιστική οικονοµία επιβάλλοντας το νόµο, εξασφαλίζοντας τις συµβάσεις και τις συναλλαγές και προωθώντας τις ανταγωνιστικές διεκδικήσεις πάνω σε περιουσιακά δικαιώµατα. Αυτό δε σηµαίνει ότι η µορφή έθνος συνάγεται απευθείας από τις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής. Στην ιστορία του καπιταλισµού αναδείχθηκαν και άλλες κρατικές µορφές εκτός της εθνικής και οι οποίες διατηρήθηκαν για κάποιο χρονικό διάστηµα σε ανταγωνισµό προς το έθνος, πριν τελικά απωθηθούν ή εργαλειοποιηθούν. 37 Παράδειγµα η αυτοκρατορία, η πόλη, η χανσεατική ένωση. Με άλλα λόγια, η µορφή εθνικό κράτος δεν αποτελεί κάποιο αστικό σχέδιο, αλλά αποτέλεσµα µιας σειράς πολιτικών συµµαχιών και κοινωνικών ανταγωνισµών που κρυσταλλώθηκαν σε διαφορετικά γεωπολιτικά µορφώµατα ταξικής και κρατικής ισχύος. υνάµεις που επιδίωκαν να συγκεντρώσουν την πολιτική εξουσία και τις δηµοσιονοµικές ρυθµίσεις, διαρρηγνύοντας και ξεριζώνοντας τα υπολείµµατα εξουσίας που κατείχε η αριστοκρατία και ο κλήρος, αλλά και οικονοµικά συµφέροντα που προσπάθησαν να εξαφανίσουν τα εµπόδια για την επέκταση των σχέσεων της αγοράς που προβάλλονταν από ισχυρά κοινωνικά δίκτυα τόσο αγροτικά, όσο και αστικά συµµάχησαν, 38 αλλά και συγκρούστηκαν µεταξύ τους κάθε φορά που η οικονοµία εγκλωβιζόταν στα εθνικά σύνορα και απειλούταν από την αυθαίρετη κρατική παρέµβαση. Τελικά, µπορούµε να πούµε ότι το έθνος κράτος µε τη συγκεντρωτική του δοµή, την ταξική του συγκρότηση και την οριοθετηµένη του επικράτεια αποτέλεσε ιστορικά το σηµείο ισορροπίας του διπλού ανταγωνισµού των αστικών τάξεων. Ενός εξωτερικού µεταξύ των επι- µέρους κεφαλαίων που ανταγωνίζονται το ένα το άλλο επιδιώκοντας την στήριξη ενός δικού τους κρατικού µηχανισµού, αλλά ταυτόχρονα και την υπέρβαση κάθε εθνικού ορίου, αλλά και ενός πολύ πιο βασικού και ουσιαστικού εσωτερικού σε κάθε κοινωνικό σχηµατισµό ταξικού ανταγωνισµού. Περνώντας από τις συµπληγάδες των τοπικών κοινοτικών αντιστάσεων και του διεθνισµού της εργατικής τάξης, το έθνος κράτος αποτέλεσε ιστορικά την πλέον πετυχηµένη απάντηση όσον αφορά την ανάπτυξη εσωτερικής αγοράς και εκµετάλλευσης της εργατικής δύναµης. Επειδή όµως, η ιστορική εξέλιξη του καπιταλισµού υπήρξε άνιση τόσο στο χρόνο, όσο και στο χώρο, οι καπιταλιστικές σχέσεις αναπτύχθηκαν µε διαφορετικό τρόπο και σε δια- 37. Etienne Balibar, ό.π. 38. Stewart Hall - Bram Gieben, ό.π. 26


Ομολογιακή έκδοση σχεδιάζει και η Alpha Bank | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ\n26 Απριλίου, 2014 26.04.2014 • 12:57\nΗ Alpha Bank ετοιμάζεται να πάρει τη σκυτάλη για την άντληση ρευστότητας από τη διατραπεζική αγορά. Οπως μαθαίνουμε, η τράπεζα προετοιμάζεται για την έκδοση ομολόγου, με σκοπό να διευρύνει τις πηγές χρηματοδοτήσής της. Σημειώνεται ότι την προηγούμενη εβδομάδα η Εθνική Τράπεζα άντλησε 750 εκατ. ευρώ από τη διατραπεζική, ενώ είχε προηγηθεί η ομολογιακή έκδοση του ομίλου Τράπεζας Πειραιώς που είχε αντλήσει 500 εκατ. ευρώ. Με τις εκδόσεις αυτές οι τράπεζες επιστρέφουν έπειτα από χρόνια στη διατραπεζική αγορά, ενώ με τη ρευστότητα που αντλούν αναμένεται να περιορίσουν ακόμη περισσότερα την εξάρτησή τους από το ευρωσύστημα.\nΜε «B» αξιολόγησε η Standard & Poor’s την έκδοση εταιρικού ομολόγου, ύψους 500 εκατ. ευρώ, της ΔΕΗ, απ’ όπου η Επιχείρηση θα επιδιώξει να αντλήσει 500 εκατ. ευρώ. Οπως τονίζει στην ανακοίνωσή του ο διεθνής οίκος αξιολόγησης, «λαμβάνουμε υπ’ όψιν πως η ΔΕΗ θα χρησιμοποιήσει σχεδόν το ήμισυ των εσόδων από τα ομόλογα για να αποπληρώσει μέρος του κοινοπρακτικού δανείου, ύψους 2,2 δισ. ευρώ και πενταετούς διάρκειας που πρόσφατα συνήψε με ελληνικές τράπεζες».\nΛύση από Μαξίμου για φόρο υπεραξίας\nΥστερα από πολλούς μήνες μπορεί πλέον να εφαρμοστεί ο φόρος υπεραξίας στα ακίνητα, καθώς χθες υπεγράφησαν οι σχετικές υπουργικές αποφάσεις. Εν τω μεταξύ από την αρχή του χρόνου οι μεταβιβάσεις είχαν παγώσει. Η υπόθεση του φόρου υπεραξίας είχε στραβώσει εξαρχής. Υπήρχαν προβλήματα στον σχεδιασμό, όπως ο υπολογισμός της τιμής κτήσης. Σε αυτά προστέθηκαν οι πολιτικές σκοπιμότητες, με τους βουλευτές της περιφέρειας να διεκδικούν εκπτώσεις για τους αγρότες ψηφοφόρους τους. Στο τέλος, η κυβέρνηση προχώρησε σε αλλαγές χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της τρόικας. Κι η τρόικα, ενδεχομένως κι από πείσμα, δεν έδινε το πράσινο φως για να δημοσιοποιηθούν οι αποφάσεις. Τελικά, αυτό έγινε χθες, ύστερα από παρέμβαση του Μεγάρου Μαξίμου, πάλι μονομερώς. Το πιθανότερο είναι ότι η τρόικα θα τους περιμένει στη γωνία ή ορθότερα στην επόμενη αξιολόγηση.\nΔυστοκία υπάρχει από την πλευρά των τραπεζών σε σχέση με τον κώδικα δεοντολογίας για τη ρύθμιση των «κόκκινων» δανείων που έχει δώσει προς διαβούλευση η Τράπεζα της Ελλάδος. Αιτία, όχι μόνο η «βαριά» καταγραφή των διαδικασιών που επιβάλλει η ΤτΕ, αλλά και το κατά πόσο είναι αρμόδια να επιβάλει την υποχρεωτικότητα του κώδικα.\nΤο 100% της Intracom Telecom στη Sitronics\nΗ ρωσική Sitronics φέρεται να είναι πίσω από την εξαγορά του 49% των μετοχών της Intracom Telecom. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, εξαγοράζει το 100% των μετοχών της εταιρείας, με στόχο ένα σημαντικό μέρος των δραστηριοτήτων της να μεταβιβαστούν στη σουηδική Ericsson. Η ίδια αναμένεται να αποσβέσει μέρος της επένδυσής της στην ελληνική εταιρεία, η οποία ανήλθε σε περίπου 120 εκατ. για την απόκτηση του 51% το 2006 και άλλα 47 εκατ. για το 49% που θα ολοκληρωθεί. Σημειώνεται ότι η Intracom Holdings, που πωλεί το 49%, γνωστοποίησε ότι αγοραστές των μετοχών είναι επενδυτές από το Ντουμπάι.\nΕπανεκκίνηση της οικονομίας με γρήγορες αδειοδοτήσεις\nΘετικά σχολίασε ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων Ανδρέας Ανδρεάδης το νομοσχέδιο του υπουργείου Ανάπτυξης για την απλοποίηση των διαδικασιών αδειοδότησης των επιχειρήσεων. «Κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων για την επανεκκίνηση της ανάπτυξης της οικονομίας της χώρας» σχολίασε χαρακτηριστικά. Επίσης, τόνισε ότι στον τομέα του τουρισμού θα υπάρξει σημαντική θετική επίδραση στην περαιτέρω ανάπτυξή του, πάντα υπό την προϋπόθεση της έγκαιρης έκδοσης των αναγκαίων ορθών εφαρμοστικών διατάξεων σε συνεργασία με το συναρμόδιο υπουργείο Τουρισμού.


Η εταιρεία «Αφοί Κουκά» φέρνει το κοινό πιο κοντά στο υγρό στοιχείο (03/08/2009)\nΜια ενδιαφέρουσα προσφορά προέκυψε από την εταιρεία «Αφοί Κουκά» η οποία προσφέρει ένα φουσκωτό σκάφος Honwave με εξωλέμβια μηχανή στην τιμή των 1690 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου μάλιστα του ΦΠΑ.\nΑναλυτικά, το φουσκωτό σκάφος - που αποτελεί προϊόν της Honda marine - είναι το μοντέλο Τ2,40 και διαθέτει φουσκωτό δάπεδο, ενώ το πλάτος του ανέρχεται στα 1,54 μέτρα, με το βάρος του να αγγίζει τα 33 κιλά και η μεταφορική του ικανότητα είναι για τρία άτομα. Όσο για την μηχανή, αυτή είναι τετράχρονη, προέρχεται από την Honda και διαθέτει ισχύ 2,3 ίππους.\nΤο εν λόγω σύνολο δύναται να χρησιμοποιηθεί μεμονωμένα, είτε ως συνοδευτικό σε ιστιοπλοϊκό ή μηχανοκίνητο σκάφος.\nΠληροφορίες: ΑΦΟΙ ΚΟΥΚΑ, Λ. Αμφιθέας 44 Π. Φάληρο, τηλ.: 210.9424805, 9424642\nΏρες λειτουργίας: Δευτέρα έως Παρασκευή: 9.30 έως 20.00, Σαββάτο: 9.30 έως 14.00