Die Aufhebung: Ποσότητα\nΕδώ πρέπει να πω ότι ευτυχώς μπόρεσα να βρω την καινούργια αγγλική μετάφραση(2010 Cambridge) της επιστήμης της Λογικής. Οπότε θα προσπαθήσω μέσω αυτής την παρουσίαση της Επιστήμης της Λογικής. Ίσως μάλιστα να επανέλθω ξανά στην ποσότητα...\nΑ) Καθαρή ποσότητα\nΤο Απόλυτο αποτελείται από Ένα. Στο βαθμό αυτόν πλέον δεν ενδιαφέρει ο ποιοτικός προσδιορισμός αφού όλα είναι Ένα. Αυτό που ενδιαφέρει είναι πλέον οι ποσοτικές διαφορές ανάμεσα στα Ένα.\nΗ καθαρή ποσότητα είναι το στάδιο του Είναι στο οποίο δεν ενδιαφέρει πλέον ο προσδιορισμός καθώς εκκινεί από το δεδομένο ότι κάτι Είναι. Η κατηγορία που αντιστοιχεί στην καθαρή ποσότητα είναι το μέγεθος. Στο μέγεθος αυτό που ενδιαφέρει είναι ότι κάτι αυξάνεται ή μειώνεται, χωρίς να μας ενδιαφέρει περί τίνος κάτι πρόκειται. Αυτή η θέση ανήκει σε εκείνους που θεωρούν ότι το Απόλυτο είναι ύλη(υλιστές) και άρα οι διαφορές εντός αυτού δεν είναι παρά ποσοτικές διαφορές της μίας και αδιαφοροποίητης της ύλης.\nΕφόσον τώρα η ποσότητα δεν είναι παρά όμοια μεταξύ τους Ένα, πρόκειται για μέγεθος συνεχές. Από την άλλη επειδή μεταξύ των Ένα η σχέση είναι αφενός εξωτερική και αφετέρου υπάρχει μεταξύ τους απώθηση, η ποσότητα παρουσιάζεται συνάμα και ως διακεκριμένο μέγεθος. «Ωστόσο η συνεχής ποσότητα είναι και διακεκριμένη, γιατί δεν είναι παρά συνέχεια των πολλών και η διακεκριμένη ποσότητα είναι επίσης συνεχής, γιατί η συνέχεια της είναι το Ένα, η ενότητα, δηλαδή η ταυτότητα των πολλών Ένα»234.\nΗ παραπάνω διαπίστωση, ότι δηλ. δεν υπάρχουν δύο μεγέθη αλλά ένα και ενιαίο το οποίο τη μία φορά τίθεται υπό το χαρακτηριστικό της συνέχειας ,την άλλη υπό το χαρακτηριστικό της διάκρισης, είναι η επίλυση του γόρδιου δεσμού της καντιανής αντινομίας ανάμεσα στον σύνθετο ή απλό χαρακτήρα του κόσμου. Η καντιανή αντινομία είναι η εξής: Η θέση ισχυρίζεται ότι όλα όσα υπάρχουν μέσα στον κόσμο, συνίστανται από απλά μέρη ή από όσα έχουν συντεθεί από απλά· η αντίθεση ισχυρίζεται ότι κανένα σύνθετο πράγμα δεν συνίσταται από απλά, και ούτε διόλου υπάρχει κάτι απλό. Έτσι ο Χέγκελ με την έννοια μέγεθος υπερβαίνει την διαλεκτική αντίθεση μεταξύ του συνεχούς και ασυνεχούς.\nΣτο σημείο αυτό θα κάνουμε μία παρέκβαση για να υπενθυμίσουμε ορισμένα πράγματα για την Κριτική του Καθαρού Λόγου. Ο Καντ θεωρούσε ότι οι άνθρωπου είναι εξοπλισμένοι από τη φύση τους με συγκεκριμένα αισθητήρια όργανα, με συγκεκριμένες εποπτείες(χώρος,χρόνος) και με συγκεκριμένες κατηγορίες(ποιότητα,ποσότητα,αναφορά,τρόπος). Οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τον κόσμο υπό το πρίσμα των παραπάνω (μη ιστορικά αποκτηθέντων) μέσων. Κατ’ επέκταση αντιλαμβάνονται όχι τον κόσμο καθεαυτόν αλλά τον κόσμο όπως παρουσιάζεται σε αυτούς διαθλόμενος από τα προαναφερθέντα μέσα, αντιλαμβάνονται δηλ. μόνο τα φαινόμεν[«Τα φαινόμενα δεν είναι υπαρκτά καθ’αυτά παρά μόνο σε σχέση προς το υποκείμενο εφόσον αυτό είναι προικισμένο με αισθήσεις»(Κριτ. Καθ. Λόγου, Β164)]. Ο Καντ ισχυριζόταν λοιπόν ότι εντός της εμπειρίας μας μπορεί να υπάρξει καθολικότητα και αναγκαιότητα. Αν το δούμε αυτή τη θέση στο πλαίσιο της φιλοσοφικής συγκυρίας της εποχής του Καντ ,αυτό ήταν ένα αποφασιστικό χτύπημα στον χιουμιανό εμπειρισμό, ο οποίος αμφισβητούσε ότι υπάρχει στον κόσμο καθολικότητα και αναγκαιότητα. Ο Καντ είπε πως υπάρχει καθολικότητα και αναγκαιότητα(και άρα αντικειμενική γνώση) αλλά αυτή δεν βρίσκεται στα ίδια τα πράγματα αλλά στους ανθρώπους. Υπέπεσε στο ατόπημα του υποκειμενικού ιδεαλισμού και έμεινε δέσμιος της αντίθεσης υποκείμενο-αντικείμενο, χωρίς να αντιλαμβάνεται εκτός των άλλων ότι το υποκείμενο αντεπιδρά στο αντικείμενο(δεν μπόρεσε να αντιληφθεί την εργασία ως ανταλλαγή ύλης του ανθρώπου με τη φύση σε αντίθεση με τον Χέγκελ ο οποίος είχε μελετήσει Πολιτική Οικονομία). Η επόμενη στάση στην ιστορία της φιλοσοφίας είναι ο θεωρησιακός ιδεαλισμός όπου το υποκείμενο οδηγείται σε απόλυτη ταύτιση με το αντικείμενο. Ο Καντ εξασφάλιζε λοιπόν για τη γνώση αντικειμενικότητα με τον όρο να περιοριζόταν αυτή στα στενά όρια της εμπειρίας. Για τα υπόλοιπα άφηνε πεδίο δόξης λαμπρόν για την πίστη.\nΟ ανθρώπινος λόγος έχει την αυθόρμητη τάση να υπερβαίνει τα όρια της εμπειρίας και έτσι τότε πέφτει σε άλυτες αντινομίες όπως η προαναφερθείσα. Παραθέτουμε ένα απόσπασμα από την «Διαλεκτική Λογική» του Ε. Ιλιένκοφ εξαιρετικά διαφωτιστικό: « Η νόηση πέφτει εδώ σε κατάσταση λογικής αντίφαση(αντινομίας), όχι μόνο και όχι τόσο, επειδή η εμπειρία είναι πάντοτε ατελής, όχι διότι στη βάση μιας μερικής εμπειρίας δικαιολογείται μια ολική γενίκευσή της. Αυτό είναι ακριβώς που μπορεί και πρέπει να το κάνει, το λογικό, γιατί διαφορετικά δε θα ήταν δυνατή καμία επιστήμη. Το ζήτημα είναι εντελώς διαφορετικό: Κατά τη διάρκεια της προσπάθειας να επιτύχουμε μια πλήρη σύνθεση όλων των θεωρητικών εννοιών και κρίσεων,που προέκυψαν από την προηγούμενη εμπειρίας, αποακλύπτεται αμέσως ότι η προηγούμενη εμπειρία η ίδια ήταν εσωτερικά αντινομική, αν βέβαια τη λάβουμε υπόψη στο σύνολό της και όχι μόνο τούτη ή την άλλη αυθαίρετα περιορισμένη της πλευρά ή τμήμα, όπου, εννοείται ,μπορούμε να αποφύγουμετην αντίφαση(όπως αρέσκεται να κάνει η διάνοια, Θ.Λ.). Και είναι αντινομική επειδή περιλαμβάνει γενικεύσεις και κρίσεις, που έχουν συντεθεί σύμφωνα με σχήματα όχι μόνο διαφορετικών ,αλλά και ακριβώς αντίθετων κατηγοριών»(σελ. 86). Αυτό λοιπόν που διαπίστωσε ο Καντ είναι ορθό αλλά δεν ισχύει μόνο για τα πέραν της εμπειρίας πράγματα αλλά και για τα πλέον κοινότυπα πράγματα. Ο Καντ όπως λέει στην Εγκυκλοπαίδεια ο Χέγκελ επέδειξε «τρυφερότητα» απέναντι στα αισθητά πράγματα αποδίδωντας την αντινομία στην ανθρώπινη σκέψη και όχι στα ίδια.\nΑν η καθαρή ποσότητα ποσότητα αντιστοιχούσε στο καθαρό Είναι, το κβάντο αντιστοιχεί στο προσδιορισμένο Είναι(Dasein ή Όν). Το ποσόν είναι μία περιορισμένη ποσότητα.\nΕπειδή η Εγκυκλοπαίδεια παρουσιάζει τις λογικές κατηγορίες εξαιρετικά συντμημένες δεν είμαι απόλυτα βέβαιος για την παρακάτω διάκριση, αν και φαίνεται η μόνη που πατάει στο γράμμα του κειμένου. Αν εξετάσουμε την ποσότητα υπό τον προσδιορισμό της διάκρισης(το Ένα που αποκλείει κάθε άλλο ‘Ενα), τότε υπερτερεί ο αποκλείων χαρακτήρας αυτής και έτσι βρισκόμαστε στο κβάντο. Όμως ο Χέγκελ μας λέει ότι η πλήρης ανάπτυξη του κβάντου είναι ο αριθμός. Ο αριθμός εφόσον βρισκόμαστε στο κβάντο είναι και αυτός υπό τον προσδιορισμό της διάκρισης. Παρόλα αυτά ο ίδιος ο αριθμός καθαυτός αποτελείται από πλήθος(διάκριση) και ενότητα(συνέχεια). Όπως επισημαίνει ο Τζαβάρας το Ένα δεν είναι ακόμη αριθμός γιατί δεν αποτελεί πλήθος ενοτήτων σε αντίθεση πχ. με τον αριθμό 10 που είναι πλήθος 3 ενοτήτων(5+3+2). Ενότητα είναι κάθε άθροισμα από Ένα. Πλήθος είναι οι διάφορες ενότητες εντός μίας αριθμητικής πράξης. «Κάθε υπολογισμός είναι λοιπόν μια απαρίθμηση [Zählen], και η διαφορά ανάμεσα στα είδη υπολογισμού έγκειται μόνο στην ποιοτική σύσταση των αριθμών που συνδυάζονται»(237). Ήδη εδώ παρατηρούμε εκτός των άλλων ότι ο Χέγκελ κάνει λόγο για ποιοτική σύσταση των αριθμών.\nΑναλύοντας τις τρεις βασικές πράξεις της αριθμητικής με βάση την έννοια του αριθμού ο Χέγκελ προσδιορίζει τα στάδια του ίδιου του αριθμού. Στην πρόσθεση έχουμε διαφορετικές ενότητες(3,5,8) και ένα πλήθος ενοτήτων(3+5+8). Στον πολλαπλασμιασμό έχουμε μία ενότητα και ένα πλήθος αριθμών, δηλ. έχουμε μόνο έναν αριθμό πχ. το 3 αλλά ένα πλήθος από 3 πχ. 3χ4(φυσικά στον πολλαπλασιασμό μπορεί να είναι πλήθος το 4 και ενότητα το 3, επομένως είναι αδιάφορη η κατανομή). Τέλος στο τρίτο στάδιο του αριθμού έχουμε την ισότητα ανάμεσα σε πλήθος και ενότητα· εδώ γίνεται λόγος για την ύψωση σε δύναμη όπου εξαφανίζονται μέσα στην ισότητα τα δύο στάδια του αριθμού(πλήθος,ενότητα) και το ποσόν-αριθμός αναιρείται και γίνεται βαθμός. Στο 3χ3 η ενότητα είναι το 3 και το πλήθος είναι το 3+3+3. Άρα δεν μπορείς πλέον να διακρίνεις το ένα από άλλο. Κάποιος βέβαια θα έλεγε ότι αυτό δεν ισχύει αν υψώσεις στον κύβο ή σε ανώτερη δύναμη. Έτσι 2 εις την τρίτη(2χ2χ2) σημαίνει 2+2+2+2. Άρα η ενότητα είναι το 2 και το πλήθος 4. Όμως ο Χέγκελ σε αυτό απαντά με τον εξής τρόπο: «Η ύψωση σε ανώτερη δύναμη είναι η μορφική συνέχιση του πολλαπλασιασμού του αριθμού με τον εαυτό του, που καταλήγει πάλι σε ένα αόριστο πλήθος»(238). Η φράση αυτή σημαίνει ότι η θεμελιώδης, η ουσιαστική πράξη στη δύναμη είναι ο πολλαπλασιασμός της βάσης με τον εαυτό της. Αυτό είναι το ποιοτικό στοιχείο της δύναμης. Έτσι όσο μεγάλος και αν είναι ο εκθέτης στην πραγματικότητα αναπαράγεται άπειρα ο πολλαπλασιασμός της βάσης με τον εαυτό της. Παρατηρούμε μία κλιμάκωση στη σχέση ανάμεσα στο πλήθος και την ενότητα ,η οποία στη δύναμη φθάνει στην ισότητα και άρα ο αριθμός αναιρείται.\nΕδώ θα κάνουμε μία δεύτερη παρέκβαση για ένα πολύ ενδιαφέρον απόσπασμα από την Θεωρία περί της Έννοιας, όπου ο Χέγκελ κάνει λόγο για την αριθμητική και για το ότι πρόκειται για αναλυτικό γνωρίζειν. Όμως έχουμε συνηθίσει να χαρακτηρίζουμε ως αναλυτικό γνωρίζειν την κίνηση της νόησης , η οποία ξεκινά «ένα συγκεκριμένο υλικό, το οποίο κατέχει μία συμπτωματική πολλαπλότητα»(563). Αντίθετα το υλικό της αριθμητικής «είναι κάτι, το οποίο έχει ήδη γίνει εντελώς αφηρημένα και απροσδιόριστα και εξάλειψε κάθε χαρακτηριστικό της σχέσης»(563) ,άρα η σχέση με το έτερο είναι κάτι εξωτερικό. «Ο τρόπος με τον οποίο οι αριθμοί περαιτέρω συνδυάζονται και χωρίζονται εξαρτάται μόνο από το θέτειν του γνωρίζοντος υποκειμένου»(564). Η αρχή(Prinzip) του αριθμού είναι το Ένα, το οποίο έχει ως χαρακτηριστικό του όπως θυμόμαστε την διάκριση και την εξωτερικότητα.\nΕίπαμε προηγουμένως ότι ανάμεσα στις πράξεις της αριθμητικής υπάρχει μία πρόοδος. Στο απόσπασμα από την Έννοια ο Χέγκελ λέει ότι «η πρόοδος είναι η αναγωγή του άνισου σε μια μεγαλύτερη ισότητα»(564) και στη συνέχεια αναφέρει την πρόσθεση, τον πολλαπλασιασμό και την δύναμη.\nΟ Καντ είχε χαρακτηρίσει την πρόταση 5+7=12 ως μία συνθετική πρόταση και αυτό γιατί από την μία έχουμε το πολλαπλό και από την άλλη το ένα. Ο Χέγκελ απαντάει με εξαιρετική εμβρίθεια σε αυτή την καντιανή φαινομενικά ορθή σκέψη ως εξής «Αλλά εάν η αναλυτική πρόταση δεν επρόκειτο να σημαίνει το εντελώς αφηρημένα ταυτό και ταυτολογικό 12=12 και περιέχει μια πρόοδο εν γένει, τότε πρέπει κατ’ ανάγκη να είναι παρούσα μια οποιαδήποτε διαφορά, μια τέτοια ωστόσο που δεν θεμελιώνεται σε καμία ποιότητα, σε καμία προσδιοριστικότητα της ανασκόπησης και ακόμα λιγότερο της έννοιας»565. Φυσικά εδώ δεν πρόκειται για μετάβαση σε ένα άλλο αλλά για επανάληψη. Η διαφορά όμως μπορεί να μην είναι ποιοτική αλλά είναι διαφορά εντός της ποσότητας. «Η όλη διαφορά ανάμεσα στους όρους που διατυπώνονται σε ένα πρόβλημα και στο αποτέλεσμα που υπάρχιε μέσα στη λύση είναι ότι στο αποτέλεσμα ενοποιούμε ή χωρίζουμε πραγματικά με τον ειδικό τρόπο, ο οποίος μέσα στο πρόβλημα ήταν δηλωμένος»(566). Και λίγο παρακάτω «η ανάλυση γίνεται συνθετική ,όταν αυτή καταπιάνεται με προσδιορισμούς ,οι οποίοι δεν είναι τεθειμένοι πλέον από τα ίδια τα προβλήματα»(568)\nΑναρτήθηκε από Thanos στις 8:44 μ.μ.\nΕτικέτες ποσότητα, Χέγκελ\nΟνειρμός 20 Σεπτεμβρίου 2012 - 8:47 μ.μ.\nΜπράβο ρε καλή δουλειά.\nΟνειρμός 20 Σεπτεμβρίου 2012 - 8:49 μ.μ.\nNα σημειώσω πως σύμφωνα με το πώς καταλαβαίνω προσωπικά το ''Κεφάλαιο'' (δεν ξέρω τί λέει επ'αυτού ο Βαζιούλιν), η ''ύψωση σε δύναμη'' αντιστοιχεί στην ύψωση της απλής εργασίας σε σύνθετη, και η μετατροπή των ατομικών εργασιών σε απλή εργασία (που προηγείται λογικά της ''ύψωσης''), αντιστοιχεί στη μετάβαση στην ''αριθμοποίηση'' (ποιοτική ομογενοποίηση κλπ).\nThanos 20 Σεπτεμβρίου 2012 - 9:03 μ.μ.\nΔυστυχώς η μη μετάφραση της Λογικής του Κεφαλαίου είναι μεγάλο πρόβλημα για όλους(γνωρίζοντες ή μη γερμανικά). Για μένα στο βαθμό που υπάρχουν αρκετοί νέοι που ασχολούνται με τον Βαζιούλιν ,η μετάφραση της ΛτΚ θα έπρεπε να είναι προτεραιότητα. Για την σχέση δύναμης-σύνθετης εργασίας επιφυλάσσομαι να τοποθετηθώ σε αυτή τη φάση, αλλά σίγουρα υπάρχει σχέση σε αυτά τα σημεία μεγάλη.


Αν και μικρό το κουπόνι της Κυριακής, μιας και χτες δεν τα είπαμε, πήγε καλά, πέρασε η δυάδα με Παλέρμο και Φινλανδία στο μπάσκετ ενώ καλά τα πήγαμε και στο live στις προτάσεις που ανέβηκαν σε twitter και Facebook. Σήμερα συνεχίζουμε με τα Προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου όπου προφανέστατα τα 1,20-1,30 είναι ανευ αξίας και θα επικεντρωθώ σε ένα μόνο σημείο. Φυσικά θα είμαστε μαζί αργά το βράδυ για live betting.\n122 2 2,40 (21:15)\nΤην Κυριακή έγραφα στο site, ότι πότε έχουν δίκιο οι μπουκ όταν σου δίνουν τον άσσο στο Βοσνία Σλοβακία την Παρασκευή στο 1,45 ή σήμερα που δίνουν στο Σλοβακία Βοσνία το διπλό στο 2,70 (μιλώ για εκτός ΟΠΑΠ). Δεν έχει λογική, αν το καλοσκεφτείτε παρά την ήττα των Βόσνιων στο πρώτο παιχνίδι. Διότι όταν κοστολογείς τον άσσο στο 1,45 θεωρώντας ότι θα πάρει παιχνίδι, το αντίστοιχο διπλό που μεσολαβούν τέσσερις μέρες, θα έπρεπε να ήταν κάτω του 2,00, κοντά στο 2,00 εν πάση περιπτώσει πολύ χαμηλότερα απ το 2,70 που προσφέρεται το διπλό των Βόσνιων. Θα μου πει κάποιος ότι με τη νίκη αυτή η Σλοβακία μπαίνει για τα καλά στο παιχνίδι της πρόκρισης άρα έχει κίνητρο. Σωστά, με τη μόνη διαφορά ότι και η Βοσνία καίγεται για τους βαθμούς της νίκης διότι χάνει την πρώτη θέση με δεδομένη τη νίκη της εθνικής μας κόντρα στη Λεττονία. Το παιχνίδι της Παρασκευής το παρακολούθησα με τη δέουσα προσοχή, όπως άλλωστε κι όλα τα παιχνίδια των Βόσνιων. Η Βοσνία μπήκε δυνατά στο παιχνίδι, πίεζε ασφυχτικά τη Σλοβακία που μέχρι το 30 δυσκολευόταν να περάσει το κέντρο. Το γκολ όμως δεν ήρθε και όσα πέρναγε η ώρα η Σλοβακία άρχιζε να απειλεί στις αντεπιθέσεις τη Βοσνία. Προειδοποίησε δύο φορές πριν το γκολ, η μία εξ αυτών με εκπληκτικό τετ α τετ χαμένο απ τον Βάις. Έγινε το 0-1 και μετά η Βοσνία έδειξε ανήμπορη να αντιδράσει, με αποτέλεσμα πλέον εκεί που ήταν το απόλυτο φαβορί για την πρωτιά να κινδυνεύει να χάσει την πρωτιά. Οι παίχτες της πάντως δηλώνουν ότι τίποτε δε χάθηκε ακόμη και στη Ζίλινα πάνε για τη νίκη που θα τους δώσει λογικά και το εισιτήριο για το Μουντιάλ της Βραζιλίας. Κατάμεστο φυσικά το γήπεδο, η Βοσνία θα έχει και 2000 οπαδούς στο πλευρό της, ίσως είναι και παραπάνω. Το παιχνίδι είναι δίχως αύριο κα για τη Σλοβακία, αναμένω ένα παιχνίδι που θα πάει στην κόψη του ξυραφιού, ωστόσο με δεδομένη την ποιότητα που έχει μεσοεπιθετικά η Βοσνία θεωρώ δύσκολο να μείνει στο μηδέν. Οπότε θα πάρω το ρίσκο και θα πάω με το καλοπληρωμένο διπλό της Βοσνίας, ευελπιστόντας ότι θα αποδράσει απ τη Ζίλινα με τους τρεις βαθμούς της νίκης.\nΌσον αφορά την εθνική ποδοσφαίρου θεωρώ δεδομένο ότι το σημερινό παιχνίδι θα το πάρουμε και επειδή βλέπω τον Σάντος να κατεβάζει, ορθά, επιθετικό σχήμα καλή επιλογή φαίνεται ο άσσος στο -1,5 σε απόδοση 2,00. Ειδικά μετά τα όσα είπε ο Σάντος για τους παίχτες, είπε αλήθειες που δεν αρέσουν και δεν ακούγονται συχνά, οι παίχτες θα θελήσουν να δώσουν το κάτι παραπάνω και κόντρα στη Λεττονία μπορούμε να βάλουμε περισσότερα από ένα γκολ.\nΌσον αφορά την εθνική μπάσκετ, πραγματικά μεγάλη απογοήτευση στα τελευταία δύο παιχνίδια με άμυνα που θύμιζε επίπεδο σχολικού πρωταθλήματος. Πλέον είμαστε με την πλάτη στον τοίχο και η μη πρόκρισή μας στους 8, συνιστά τεράστια αποτυχία όπου κάποιος θα πρέπει να αναλάβει την ευθύνη. ΑΣ ΜΗΝ προτρέχουμε, σιχαίνομαι αυτούς που τη μία αποθεώνουν και την άλλη βρίζουν την εθνική. Δε χρειάζεται να είμαστε των άκρων, στο τέλος θα γίνει το ταμείο. Το θέμα όμως είναι ότι χρειαζόμαστε μία μίνι υπέρβαση για να βρεθούμε στα προημιτελικά ενώ θα μπορούσαμε να ήμασταν πιο άνετοι. Τα υπόλοιπα την Πέμπτη στο παιχνίδι με την Ισπανία, όπου θα έχει ενδιαφέρον να δούμε αν θα βγάλουν οι παίχτες μας τον τσαμπουκά τους, να δείξουν λίγο πάθος διότι με εξαίρεση το Ζήση και 2-3 ακόμα δεν το έχουμε δει.


Σύννεφα στον καθρέφτη: Ππρπ-ρόρρ-οδοος\nΑπο τα τρια εργα εχω δει μονο το ενα...Το "Οι γυναικες εχουν υπομονη μεχρι αποδειξεως του εναντιου"...\n...καλημερα σας αγαπητε...\n...ζωντανος κι εσεις ε??\nΚαλή Χρονιά λέμε!\nάτιμο πράγμα ο χρόνος\nμην τον αφήνεις να νομίζει οτι κινεί τα νήματατο το θρασίμι!\nαπάνω του!!! χαχα\nΦιλιά, τις θερμότερες ευχές μου\n-πλάι από το τζάκι..\n-πλάκα κάνω :)\nΚοίτα να δεις τώρα...APALOOSA είχα ονομάσει ένα μαγαζί που είχα κάποτε!\n(τώρα μπουρνουζοπετσέτα, κουνιστή πολυθρόνα και το γάτο στη ποδιά σου...Γειά σου μεγάλε Σούλη!)\nAppaloosa είχε και στο Τουρκολίμανο. Μην ταυτίζεσαι με τον Σούλη.\nΓίνε πιο εκδηλωτικός στα σχόλιά σου, όπως κάνουν στα κοριτσίστικα μπλογκς. Δε σε παρεξηγεί κανείς αν πεις κάνα "Παπάκι μου, επιτέλους να τον εύρεις το Νέον Έτος" ή "Διώξτον αυτόν το μαλ/άκα, να βρεις άλλον!"\nΌλοι ξέρουμε τι άντρακλας είσαι...


Morrison Inn - Κριτικές εστιατορίων - TripAdvisor\nMorrison Inn: Εστιατόρια στην περιοχή\nΔραστηριότητες κοντά σε: Morrison Inn\nΝο 11 από 20 Εστιατόρια - Morrison}\nΔιασκεδαστική, Funky ατμόσφαιρα, αλλά το φαγητό είναι απαίσιο\nΥπέροχο roof top επιθυμούν το φαγητό ήταν καλύτερη.\nΥποστηρίζουν ότι έχουν τις καλύτερες margarita αλλά...\nΠραγματικά καλό! Πολύ καλό μεξικάνικο φαγητό!\nΤο φαγητό Avergae και άπειρα μύγες!\nΠαλιά αγαπημένα στη DT Morrison\nΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του Morrison Inn και από προηγούμενους επισκέπτες.\nΔιεύθυνση: 301 Bear Creek Ave, Morrison, CO 80465\nΑριθμός τηλεφώνου: +1 303-697-6650


Μη-Hodgkin λεμφώματα - Μύωμα 2020\nΟι κακοήθεις ασθένειες του λεμφικού συστήματος ή του λεμφώματος: το Hodgkin και το μη Hodgkin εκδηλώνονται με την αύξηση των λεμφαδένων.\nΠοια είναι τα λεμφώματα μη Hodgkin;\nΤα μη-Hodgkin λεμφώματα συνδυάζουν μια ομάδα ογκολογικών ασθενειών που διαφέρουν από το λέμφωμα Hodgkin στη δομή των κυττάρων τους. Πολλαπλά μη-Hodgkin λεμφώματα μπορούν να διακριθούν με δείγματα προσβεβλημένου λεμφοειδούς ιστού. Η ασθένεια σχηματίζεται στους λεμφαδένες και τα όργανα με λεμφικό ιστό. Για παράδειγμα, στον θύμο αδένα (θύμος αδένος), σπλήνα, αμυγδαλές, λεμφικές πλάκες του λεπτού εντέρου.\nΑσθενές λέμφωμα σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά πιο συχνά στους ηλικιωμένους. Το μη-Hodgkin λέμφωμα στα παιδιά, συνήθως συμβαίνει μετά από 5 ετών. Τείνουν να εγκαταλείψουν τον τόπο της πρωταρχικής ανάπτυξης και να συλλάβουν άλλα όργανα και ιστούς, για παράδειγμα, το κεντρικό νευρικό σύστημα, το ήπαρ, το μυελό των οστών.\nΣτα παιδιά και τους εφήβους, οι κακοήθεις όγκοι ονομάζονται "εξαιρετικά κακοήθη NHL" επειδή προκαλούν νέες σοβαρές ασθένειες στα όργανα και μπορεί να είναι θανατηφόρες. Το μη-Hodgkin λέμφωμα με χαμηλό βαθμό κακοήθειας και αργή ανάπτυξη είναι πιο συχνές στους ενήλικες.\nΑιτίες λεμφωμάτων μη-Hodgkin\nΟι αιτίες των λεμφωμάτων εξετάζονται από τους γιατρούς μέχρι σήμερα. Είναι γνωστό ότι το μη Hodgkin λέμφωμα ξεκινά με τη στιγμή της μετάλλαξης (κακοήθης αλλαγή) των λεμφοκυττάρων. Την ίδια στιγμή, η γενετική του κυττάρου αλλάζει, αλλά η αιτία του δεν είναι ακόμα σαφής. Είναι γνωστό ότι όλα τα παιδιά με τέτοιες αλλαγές δεν αρρωσταίνουν.\nΠιστεύεται ότι η αιτία της ανάπτυξης λεμφώματος μη-Hodgkin σε παιδιά είναι ο συνδυασμός πολλών παραγόντων κινδύνου ταυτόχρονα:\nσυγγενής ασθένεια του ανοσοποιητικού συστήματος (Wiskott-Aldrich ή σύνδρομο Louis-Barr).\nαποκτηθείσα ανοσοανεπάρκεια (π.χ. μόλυνση από τον ιό HIV) ·\nκαταστολή της ασυλίας τους κατά τη μεταμόσχευση οργάνων ·\nορισμένων χημικών και φαρμάκων.\nΣυμπτώματα και σημεία του λεμφώματος μη-Hodgkin\nΤα συμπτώματα του λεμφώματος μη-Hodgkin με επιθετική πορεία και υψηλή κακοήθεια λόγω του ρυθμού ανάπτυξης εκδηλώνονται με έντονο όγκο ή με μεγενθυμένους λεμφαδένες. Δεν βλάπτουν, αλλά φουσκώνουν στο κεφάλι, στο λαιμό και στο λαιμό, στις μασχάλες ή στη βουβωνική χώρα. Είναι πιθανό η ασθένεια να ξεκινάει στο περιτόναιο ή στο στήθος, όπου είναι αδύνατο να δει κανείς ή να δοκιμάσει τους κόμβους. Από εδώ εξαπλώνεται σε μη λεμφοειδή όργανα: την επένδυση του εγκεφάλου, του μυελού των οστών, του σπλήνα ή του ήπατος.\nΕκδηλώσεις του λεμφώματος μη-Hodgkin:\nοδυνηρή κατάσταση της υγείας.\nΕμφανίζει συμπτώματα λεμφώματος Nehodgkin ενός συγκεκριμένου είδους.\nΈνας ασθενής μπορεί να υποφέρει από:\nΚοιλιακός πόνος, δυσπεψία (διάρροια ή δυσκοιλιότητα), έμετος και απώλεια της όρεξης. Τα συμπτώματα εμφανίζονται όταν επηρεάζονται τα LU ή τα κοιλιακά όργανα (σπλήνα ή ήπαρ).\nΧρόνιος βήχας, δύσπνοια με βλάβη των λεμφαδένων στην κοιλότητα του στέρνου, του θύμου και / ή των πνευμόνων, της αναπνευστικής οδού.\nΠόνος στις αρθρώσεις με οστικές βλάβες.\nΠονοκέφαλοι, οπτικές διαταραχές, έμετος με λεπτό στομάχι, παράλυση των κρανιακών νεύρων με βλάβη του ΚΝΣ.\nΣυχνές λοιμώξεις μειώνοντας παράλληλα το επίπεδο των υγιών λευκών αιμοσφαιρίων (με αναιμία).\nΑιμορραγίες δερματικού δέρματος (petechiae) εξαιτίας του χαμηλού αριθμού αιμοπεταλίων.\nΠροσοχή! Η αύξηση των συμπτωμάτων των λεμφωμάτων μη Hodgkin συμβαίνει εντός δύο έως τριών εβδομάδων ή και περισσότερο. Για κάθε ασθενή, εκδηλώνονται με διαφορετικούς τρόπους. Εάν παρατηρηθούν ένα ή δύο ή τρία συμπτώματα, τότε αυτά μπορεί να είναι μολυσματικά και ασθένειες που δεν σχετίζονται με λέμφωμα. Για να διευκρινίσετε τη διάγνωση, πρέπει να επικοινωνήσετε με τους ειδικούς.\nΠροτάθηκε ταξινόμηση λεμφοβλαστικού λεμφώματος (ταξινόμηση St.Jude).\nΠαρέχει τις ακόλουθες κατηγορίες:\nΣτάδιο Ι - με μία μόνο βλάβη: εξωκορυφορική ή κομβική μία ανατομική περιοχή. Το μεσοθωράκιο και η κοιλιακή κοιλότητα αποκλείονται.\nΣτάδιο II - με μία μόνο εξωσωματική βλάβη και εμπλοκή της περιφερειακής LU, πρωτογενή αλλοίωση της γαστρεντερικής οδού (ιλεοϊκή περιοχή ± μεσεντερική LU).\nΣτάδιο ΙΙΙ - με βλάβη οζιδιακών ή λεμφοειδών δομών και στις δύο πλευρές του διαφράγματος και του πρωτογενούς μεσοθωρακίου (συμπεριλαμβανομένου του θύμου αδένα) ή των υπεζωκοτικών εστιών (ΙΙΙ-1). Το στάδιο ΙΙΙ-2, ανεξάρτητα από άλλες εστίες, αναφέρεται σε οποιεσδήποτε εκτεταμένες πρωτοπαθείς ενδοκοιλιακές μη αναστρέψιμες αλλοιώσεις, σε όλους τους πρωτοπαθείς παρασπονδικούς ή επισκληριδικούς όγκους.\nΣτάδιο IV - με όλες τις κύριες αλλοιώσεις του κεντρικού νευρικού συστήματος και του μυελού των οστών.\nΓια τη μυκητίαση μανιταριών, έχει προταθεί μια ξεχωριστή ταξινόμηση.\nΣτάδιο Ι, υποδεικνύοντας αλλαγές μόνο στο δέρμα.\nII - Στάδιο με ένδειξη δερματικών αλλοιώσεων και αυξημένης δραστικότητας LU.\nΣτάδιο ΙΙΙ με LU με αυξημένο όγκο και επαληθευμένες αλλοιώσεις.\nΣτάδιο IV με σπλαχνικές αλλοιώσεις.\nΜορφές μη λεμφωμάτων μη-Hodgkin\nΗ μορφή του NHL εξαρτάται από τον τύπο των καρκινικών κυττάρων κάτω από το μικροσκόπιο και από το μοριακό γενετικό χαρακτηριστικό.\nΗ Διεθνής Ταξινόμηση της ΠΟΥ διακρίνει τρεις μεγάλες ομάδες NHL:\nΛεμφοβλαστικό λέμφωμα Β-κυττάρων και Τ-κυττάρων (Τ-LBL, ρΒ-LBL), της αυξανόμενης ανώριμων προδρόμων κυττάρων των Β-λεμφοκυττάρων και Τ-λεμφοκύτταρα (λεμφοβλάστες). Η ομάδα είναι 30-35%.\nΗ ώριμη Β-κυτταρική NHL και η ώριμη κυτταρική Β-μορφή-ALL (B-ALL), που αναπτύσσεται από ώριμα Β-λεμφοκύτταρα. Αυτά τα NHL είναι μεταξύ των πιο κοινών μορφών ογκολογίας - σχεδόν 50%.\nΜεγάλα αναπλαστικά λεμφώματα (ALCL), που αποτελούν το 10-15% του συνόλου του NHL.\nΚάθε κύρια μορφή του NHL έχει υποείδη, αλλά λιγότερο συχνά και άλλες μορφές NHL.\nΤαξινόμηση λεμφωμάτων μη-Hodgkin (WHO, 2008)\nΗ ταξινόμηση μη-Hodgkin λέμφωμα περιλαμβάνει:\nΒ-κυτταρικών προδρόμων λεμφωμάτων.\nΒ λεμφοβλαστικό λέμφωμα / λευχαιμία.\nΛεμφώματα από ώριμα Β κύτταρα.\nΧρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία / λεμφοκυτταρικό λέμφωμα μικρών κυττάρων.\nΛευχαιμία προ-λεμφοκυτταρικής β-κυτταρικής λευχαιμίας.\nΛέμφωμα από τα κύτταρα της οριακής ζώνης του σπλήνα.\nΛέμφωμα λεμφοπλάσματος / μακροσφαιριναιμία Waldenstrom;\nΑσθένειες βαριάς αλυσίδας.\nΜυέλωμα κυττάρων πλάσματος.\nΜοναχικό πλασματοκύτωμα των οστών.\nΕξωσωματικό λέμφωμα από κύτταρα της περιθωριακής ζώνης των λεμφοειδών ιστών που σχετίζονται με βλεννογόνους (λέμφωμα MALT).\nΛέμφωμα κόμβου από κύτταρα της περιθωριακής ζώνης.\nΛέμφωμα μη-Hodgkin θυλακίου.\nΠρωτογενές δερματικό κεντροκολικό λέμφωμα.\nΛέμφωμα από τα κύτταρα της ζώνης του μανδύα.\nΔιάχυτο μη-Hodgkin Β λεμφώματος μεγάλου κυττάρου, μη ειδικό.\nΒ-λεμφώματος μεγάλου κυττάρου μη Hodgkin με μεγάλο αριθμό Τ-κυττάρων / ιστιοκυττάρων.\nΤο λέμφωμα μη-Hodgkin είναι διάχυτο μεγάλο λέμφωμα Β-λεμφοκυττάρων που σχετίζεται με χρόνια φλεγμονή.\nΠρωτοπαθές δερματικό λέμφωμα μεγάλων κυττάρων Β.\nΕνδοαγγειακό Β-κυτταρικό λέμφωμα\nALK-θετικό λέμφωμα Β-κυττάρων.\nΜεγάλο Β-λεμφικό κύτταρο, που προέρχεται από τη σχετιζόμενη με το HHV8 πολυκεντρική νόσο του Castleman\nEBV θετικό μεγάλο Β-λεμφικό κύτταρο\nΠρωτογενές μεσοπνευμόνιο λέμφωμα (θυμικό) Β-μακροκυτταρικό.\nΠρωτογενές εξιδρωτικό λέμφωμα\nΒ-λεμφώματος με ενδιάμεσο μορφολογίας μεταξύ διάχυτου Β-λεμφώματος μεγάλου κυττάρου και κλασικού λεμφώματος.\nΛέμφωμα Β-κυττάρου Hodgkin με ενδιάμεσο μορφολογίας μεταξύ λεμφώματος Burkitt και λέμφωμα διάχυτου Β-λεμφοκυττάρου.\nΤ-λεμφοκύτταρα και λεμφώματα κυττάρων ΝΚ:\nΛεμφώματα πρόδρομων κυττάρων Τ,\nΤ λεμφοβλαστικό λέμφωμα / λευχαιμία.\nΛεμφώματα από ώριμα κύτταρα Τ και ΝΚ.\nΛέμφωμα Τ-κυττάρων μη-Hodgkin των ενηλίκων.\nΕξωσωματικό λέμφωμα ΝΚ / Τ κυττάρου, ρινικός τύπος.\nΤο λέμφωμα Hodgkin των Τ-κυττάρων που σχετίζεται με την εντεροπάθεια.\nΤο λέμφωμα των ηπατοπλενικών Τ-κυττάρων.\nΥποδόριο λέμφωμα τύπου Τ,\nΜυκητίαση μυκητίασης / σύνδρομο Sesari;\nΠρωτογενές δερματικό αναπλαστικό λέμφωμα μεγάλων κυττάρων.\nΠρωτογενές λέμφωμα Τ-κυττάρων γ-δέλτα,\nΠρωτογενές δερματικό CD4 θετικό λεμφωματικό κύτταρο Τ και κυττάρων μικρού και μεσαίου κυττάρου.\nΠρωτογενές δερματικό επιθετικό επιδερμοτροπικό CD8 θετικό κυτταροτοξικό Τ-κυτταρικό λέμφωμα.\nΠεριφερικό λέμφωμα Τ-κυττάρων, μη ειδικό.\nΑγγειοανοσοβλαστικό λεμφωματικό Τ-κυττάρου.\nΑνασχετικό λεμφώματος μεγάλων κυττάρων ALK-θετικό.\nΑναπλαστικό λεμφώματος μεγάλων κυττάρων ALK-αρνητικό.\nΗ διάγνωση του λεμφώματος διεξάγεται σε κλινικές που ειδικεύονται σε ογκολογικές παθήσεις και ασθένειες του αίματος. Για να προσδιοριστεί ο τύπος λεμφώματος μη Hodgkin, είναι απαραίτητο να γίνουν πολλές εξετάσεις, συμπεριλαμβανομένων των εξετάσεων αίματος, υπερήχων, ακτινογραφίας και βιοψίας εκτομής του πρώτου λεμφαδένου. Αφαιρείται εντελώς. Κατά την αφαίρεση δεν μπορεί να καταστραφεί μηχανικά. Δεν συνιστάται για τη μελέτη με την ιστολογική μέθοδο να αφαιρεθεί η LU στη βουβωνική χώρα, εάν υπάρχουν άλλες ομάδες LU που εμπλέκονται στη διαδικασία.\nΕξέταση ιστού όγκου\nΕάν υπάρχει υποψία ότι με προκαταρκτικές αναλύσεις του μη Hodgkin λέμφωμα, η διάγνωση και η θεραπεία στο μέλλον θα εξαρτηθεί από τα αποτελέσματα μιας συνολικής πρόσθετης διάγνωσης:\nΛάβατε λειτουργικά τον πληγέντα ιστό οργάνου ή αφαιρέστε το LU.\nΜε τη συσσώρευση υγρού στις κοιλότητες, για παράδειγμα, στην κοιλιακή χώρα - εξετάστε το υγρό. Λαμβάνεται με διάτρηση.\nΜια παρακέντηση μυελού των οστών πραγματοποιείται για να εξεταστεί ο μυελός των οστών.\nΣύμφωνα με τα αποτελέσματα των κυτταρολογικών, ανοσολογικών και γενετικών αναλύσεων, η ανοσοφαινοτυπία επιβεβαιώνεται ή δεν επιβεβαιώνεται από την παθολογία, προσδιορίζεται το σχήμα της. Η ανοσοφαινοτυπία πραγματοποιείται με κυτταρομετρία ροής ή ανοσοϊστοχημεία.\nΕάν η σύνθετη διάγνωση του λεμφώματος επιβεβαιώνει το NHL, τότε οι εμπειρογνώμονες καθορίζουν τον επιπολασμό του σε όλο το σώμα για να χαράξουν το θεραπευτικό σχήμα. Για αυτό, εξετάζονται οι υπερηχογραφήσεις και οι ακτινογραφίες, οι εξετάσεις μαγνητικής τομογραφίας και CT. Πρόσθετες πληροφορίες λαμβάνονται σχετικά με τη τομογραφία εκπομπής ΡΕΤ - ποζιτρονίων. Η παρουσία κυττάρων όγκου στο κεντρικό νευρικό σύστημα αναγνωρίζεται από ένα δείγμα εγκεφαλονωτιαίου υγρού (CSF) χρησιμοποιώντας οσφυϊκή διάτρηση. Για τον ίδιο σκοπό, η παρακέντηση μυελού των οστών πραγματοποιείται σε παιδιά.\nΜελέτες πριν από τη θεραπεία\nΤα παιδιά και οι ενήλικες ελέγχονται για καρδιακή απόδοση χρησιμοποιώντας ηλεκτροκαρδιογράφημα ΗΚΓ και ηχοκαρδιογράφημα ηχοκαρδιογραφήματος. Ανακαλύψτε εάν το NHL επηρέασε τη λειτουργία οποιουδήποτε οργάνου, του μεταβολισμού, εάν υπάρχουν λοιμώξεις.\nΤα αρχικά αποτελέσματα των δοκιμών είναι πολύ σημαντικά σε περίπτωση οποιωνδήποτε αλλαγών στη θεραπεία του NHL. Η θεραπεία του λεμφώματος δεν είναι πλήρης χωρίς μεταγγίσεις αίματος. Επομένως, ρυθμίστε αμέσως την ομάδα αίματος του ασθενούς.\nΜετά την επιβεβαίωση της διάγνωσης από τους γιατρούς, προετοιμάζεται ένα ατομικό θεραπευτικό σχέδιο για κάθε ασθενή, λαμβάνοντας υπόψη ορισμένους παράγοντες προγνωστικότητας και κινδύνου που επηρεάζουν την πρόγνωση του ασθενούς.\nΣημαντικοί προγνωστικοί παράγοντες και κριτήρια που επηρεάζουν την πορεία της θεραπείας, εξετάστε:\nη ειδική μορφή του NHL, ανάλογα με το ποιο είναι το πρωτόκολλο θεραπείας.\nη κλίμακα της εξάπλωσης της νόσου σε όλο το σώμα, το στάδιο. Από αυτό εξαρτάται η ένταση της θεραπείας και η διάρκεια.\nΧειρουργική θεραπεία λεμφώματος μη-Hodgkin\nΟι λειτουργίες του NHL εκτελούνται σπάνια, μόνο σε περίπτωση απομάκρυνσης ενός μέρους του όγκου και με σκοπό τη λήψη δειγμάτων ιστών για τη διευκρίνιση της διάγνωσης. Εάν υπάρχει μια απομονωμένη βλάβη ενός οργάνου, για παράδειγμα, του στομάχου ή του ήπατος, τότε εφαρμόζεται χειρουργική επέμβαση. Αλλά πιο συχνά, προτιμάται η ακτινοβολία.\nΘεραπεία των λεμφωμάτων μη-Hodgkin από ομάδες κινδύνου\nΣτα λεμφώματα μη Hodgkin, η θεραπεία είναι πολύπλοκη.\nΓια να αναπτυχθούν οι βασικές αρχές της θεραπείας των μη Hodgkin λεμφωμάτων, κάθε μεμονωμένη κλινική κατάσταση αξιολογείται επανειλημμένα και προστίθεται η εμπειρία που αποκτάται για τη θεραπεία του άνοσου και επιθετικού NHL. Αυτό έγινε η βάση των προσεγγίσεων στη θεραπεία. Η θεραπεία του λεμφώματος θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την τοξίκωση των εξωορδικών αλλοιώσεων του σώματος (Α ή Β) (Ε) και των βλαβών της σπλήνας (S), τον όγκο των εστιών των όγκων. Σημαντικές διαφορές στην πρόγνωση των αποτελεσμάτων της επιθετικής χημειοθεραπείας και της ακτινοθεραπείας (RT) στο στάδιο III και IV σε σύγκριση με τα παρατηρούμενα αποτελέσματα στο λέμφωμα Hodgkin.\nΓια να συνταγογραφήσουν τη θεραπεία, οι όγκοι του σταδίου ΙΙΙ άρχισαν να χωρίζονται σε:\nΙΙΙ - 1 - λαμβάνοντας υπόψη τις βλάβες και στις δύο πλευρές του διαφράγματος, που περιορίζονται από την εμπλοκή της σπλήνας, της υαλώδους, της κοιλιακής και της πύλης LU.\nIII - 2 - λαμβάνοντας υπόψη την παραγώγια, την ειλεμική ή μεσεντερική LU.\nΛέμφεται το λεμφικό; Είναι γνωστό ότι σε ασθενείς ηλικίας άνω των 60 ετών το πρώτο στάδιο πολλαπλασιαστικής νόσου είναι σχετικά καλό και το τέταρτο στάδιο έχει υψηλό επίπεδο γαλακτικής αφυδρογονάσης (LDH) στο αίμα και κακή πρόγνωση επιβίωσης. Προκειμένου να επιλέξουν την αρχή και να αυξήσουν την επιθετικότητα της θεραπείας, άρχισαν να εξετάζουν τον μεγαλύτερο όγκο μάζας όγκων: περιφερικές βλάβες κόμβων - διάμετρος 10 cm ή περισσότερο και ο λόγος της διάμετρος της διευρυμένης μεσοθωρακικής LU προς τις εγκάρσιες διαστάσεις του θώρακα είναι μεγαλύτερος από 0,33. Σε ειδικές περιπτώσεις, ένα δυσμενές προγνωστικό σημάδι που επηρεάζει την επιλογή της θεραπείας θεωρείται για οζώδεις αλλοιώσεις το μεγαλύτερο μέγεθος όγκου - 5 cm σε διάμετρο.\nΗ αρχή της επιλογής της θεραπείας επηρεάζεται από 5 επιπλέον αρνητικούς παράγοντες κινδύνου που έχουν συνδυαστεί από τον Διεθνή Προγνωστικό Δείκτη - Διεθνής Προγνωστικός Δείκτης (IPI):\nηλικία 60 ετών και άνω ·\nαυξημένα επίπεδα LDH στο αίμα (2 φορές υψηλότερα από τα φυσιολογικά).\nγενική κατάσταση> 1 (2-4) στην κλίμακα ECOG.\nστα στάδια III και IV.\nο αριθμός των εξωγενών αλλοιώσεων> 1.\nΣύμφωνα με τις κατηγορίες κινδύνου, δημιουργήθηκαν 4 ομάδες, σύμφωνα με τις οποίες λαμβάνουν επίσης υπόψη το πού να κατευθύνουν τη θεραπεία του καρκίνου των λεμφογαγγλίων προκειμένου να επηρεάσουν το ποσοστό ανταπόκρισης και τη συνολική πενταετή επιβίωση χωρίς υποτροπή:\nΟμάδα 1 - χαμηλό επίπεδο (παρουσία σημείου 0-1).\nΟμάδα 2 - χαμηλό ενδιάμεσο επίπεδο (παρουσία 2 σημείων).\n3 ομάδα - υψηλό ενδιάμεσο επίπεδο (παρουσία 3 σημείων).\nΟμάδα 4 - υψηλό επίπεδο (παρουσία 4-5 σημείων).\nΓια τους ασθενείς κάτω των 60 ετών με την παρουσία επιθετικού NHL, χρησιμοποιείται διαφορετικό μοντέλο MPI και οι άλλες 4 κατηγορίες κινδύνου ορίζονται σύμφωνα με 3 δυσμενείς παράγοντες:\nαυξημένη συγκέντρωση LDH ορού.\nγενική κατάσταση στην κλίμακα ECOG> 1 (2-4).\n1 κατηγορία - χαμηλός κίνδυνος απουσία (0) παραγόντων.\nΚατηγορία 2 - χαμηλός ενδιάμεσος κίνδυνος με έναν παράγοντα κινδύνου ·\nΚατηγορία 3 - υψηλός ενδιάμεσος κίνδυνος με δύο παράγοντες.\nΚατηγορία 4 - υψηλού κινδύνου με τρεις παράγοντες.\nΤο ποσοστό επιβίωσης για 5 έτη σύμφωνα με τις κατηγορίες θα είναι - 83%, 69%, 46% και 32%.\nΟι επιστήμονες ογκολόγοι, εξηγώντας τι είναι το λέμφωμα και πώς αντιμετωπίζεται, υποδηλώνουν ότι οι δείκτες κινδύνου για την ΠΕ επηρεάζουν την επιλογή της θεραπείας όχι μόνο για επιθετικό NHL γενικότερα, αλλά και για οποιαδήποτε μορφή NHL και σε οποιαδήποτε κλινική κατάσταση.\nΟ αρχικός αλγόριθμος θεραπείας για ινσουλίνη NHL είναι ότι προορίζεται για λεμφώματα Β-κυττάρων. Συχνότερα για τους όγκους των ωοθυλακίων Ι και ΙΙ. Αλλά στο 20-30% των περιπτώσεων μετατρέπονται σε διάχυτα μεγάλα Β-κύτταρα. Και αυτό απαιτεί μια διαφορετική θεραπεία, που αντιστοιχεί στην κύρια θεραπεία των επιθετικών μορφών, οι οποίες περιλαμβάνουν τον βαθμό του θρομβωτικού NHL III.\nΗ κύρια θεραπεία για λεμφώματα μη Hodgkin είναι η χημειοθεραπεία χρησιμοποιώντας συνδυασμούς κυτταροτοξικών φαρμάκων. Η θεραπεία γίνεται πιο συχνά σε σύντομα μαθήματα, τα διαστήματα μεταξύ τους είναι σε 2-3 εβδομάδες. Προκειμένου να προσδιοριστεί η ευαισθησία ενός όγκου σε κάθε συγκεκριμένο τύπο χημειοθεραπείας, είναι ακριβώς 2 κύκλοι θεραπείας, όχι λιγότερο. Εάν δεν υπάρχει αποτέλεσμα, τότε το λέμφωμα αντιμετωπίζεται με ένα άλλο σχήμα χημειοθεραπείας.\nΑλλάζουν το σχήμα χημειοθεραπείας εάν, μετά από σημαντική μείωση του μεγέθους της LU, αυξάνονται στο διάστημα μεταξύ κύκλων. Αυτό υποδεικνύει την αντίσταση του όγκου στον συνδυασμό των κυτταροστατικών που χρησιμοποιήθηκαν.\nΕάν η μακροχρόνια επίδραση του συνήθους σχήματος χημειοθεραπείας δεν συμβαίνει, η χημειοθεραπεία για λέμφωμα διεξάγεται με χημειοθεραπεία υψηλής δόσης και μεταμοσχεύονται αιμοποιητικά κύτταρα στελεχών. Στη χημεία υψηλών δόσεων, συνταγογραφούνται υψηλές δόσεις κυτταροστατικών, οι οποίες θανατώνουν ακόμη και τα πιο ανθεκτικά και ανθεκτικά κύτταρα λεμφώματος. Την ίδια στιγμή, αυτή η θεραπεία μπορεί να καταστρέψει τον σχηματισμό αίματος στον μυελό των οστών. Επομένως, τα βλαστοκύτταρα μεταφέρονται στο αιμοποιητικό σύστημα για την αποκατάσταση του χαλασμένου μυελού των οστών, δηλ. μεταμοσχεύσεων αλλογενών βλαστικών κυττάρων.\nΣημαντικό να το ξέρετε! Για αλλογενή μεταμόσχευση, βλαστικά κύτταρα ή μυελό των οστών λαμβάνονται από άλλο άτομο (από συμβατό δότη). Είναι λιγότερο τοξικό και εκτελείται πιο συχνά. Στην αυτόλογη μεταμόσχευση, πριν από τη χημεία υψηλών δόσεων, τα βλαστοκύτταρα λαμβάνονται από τον ίδιο τον ασθενή.\nΟι κυτταροστατικές ουσίες χορηγούνται με τη μέθοδο της μετάγγισης (έγχυση) ή πραγματοποιούν ενδοφλέβιες ενέσεις. Ως αποτέλεσμα της συστηματικής χημειοθεραπείας, το φάρμακο εξαπλώνεται σε όλο το σώμα μέσω των αγγείων και οδηγεί στην καταπολέμηση των κυττάρων λεμφώματος. Εάν υπάρχει υποψία βλάβης στο ΚΝΣ ή τα αποτελέσματα των δοκιμών το υποδεικνύουν αυτό, τότε επιπλέον της συστημικής χημείας, το φάρμακο εγχέεται κατευθείαν στο ρευστό του εγκεφάλου, δηλ. ενδοκυτταρική χημεία.\nΕγκεφαλικό υγρό βρίσκεται στο χώρο γύρω από το νωτιαίο μυελό και τον εγκέφαλο. Ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός που προστατεύει τον εγκέφαλο δεν επιτρέπει κυτταροτοξικά φάρμακα στον εγκεφαλικό ιστό μέσω των αιμοφόρων αγγείων. Επομένως, η ορθοστατική χημεία είναι σημαντική για τους ασθενείς.\nΕπιπλέον, η ακτινοθεραπεία χρησιμοποιείται για να αυξήσει την αποτελεσματικότητα της θεραπείας. Το NHL είναι μια συστηματική ασθένεια που μπορεί να επηρεάσει ολόκληρο το σώμα. Ως εκ τούτου, η θεραπεία με μια χειρουργική παρέμβαση είναι αδύνατη. Η λειτουργία χρησιμοποιείται μόνο για διαγνωστικούς σκοπούς. Αν βρεθεί ένας μικρός όγκος, απομακρύνεται αμέσως και συνταγογραφείται μια λιγότερο εντατική πορεία χημείας. Απορρίψτε πλήρως τις κυτταροστατικές ουσίες μόνο παρουσία καρκινικών κυττάρων στο δέρμα.\nΒιολογικά φάρμακα: ορός, εμβόλια, πρωτεΐνες αντικαθιστούν τις φυσικές ουσίες που παράγονται από τον οργανισμό. Τα πρωτεϊνικά φάρμακα που διεγείρουν την παραγωγή και την ανάπτυξη των αρχέγονων κυττάρων του αίματος περιλαμβάνουν, για παράδειγμα, Filstrastream. Χρησιμοποιούνται μετά από χημεία για την αποκατάσταση του σχηματισμού αίματος και τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης λοιμώξεων.\nΟι κυτοκίνες ιντερφερόνης-άλφα, για παράδειγμα, θεραπεύουν λεμφώματα δέρματος Τ-λεμφοκυττάρων και λευχαιμία τριχωτών κυττάρων. Ειδικά λευκά κύτταρα - τα μονοκλωνικά αντισώματα συνδέονται με αντιγόνα που βρίσκονται στην επιφάνεια του καρκινικού κυττάρου. Λόγω αυτού, το κύτταρο πεθαίνει. Τα θεραπευτικά αντισώματα συνδέονται με αντιγόνα, διαλύονται στο αίμα και δεν συνδέονται με τα κύτταρα.\nΑυτά τα αντιγόνα προάγουν την ανάπτυξη του όγκου. Στη συνέχεια, το Rituximab είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που χρησιμοποιείται στη θεραπεία. Η βιολογική θεραπεία αυξάνει την επίδραση της τυπικής χημείας και παρατείνει την ύφεση. Η μονοκλωνική θεραπεία αναφέρεται ως ανοσοθεραπεία. Τα διάφορα είδη του ενεργοποιούν το σύστημα ανοσίας τόσο πολύ που αρχίζει να καταστρέφει τα καρκινικά κύτταρα.\nΤα εμβόλια όγκων μπορούν να ενεργοποιήσουν μια ενεργή ανοσοαπόκριση έναντι των πρωτεϊνών που είναι ειδικά για τα καρκινικά κύτταρα. Ενεργός διερεύνηση ενός νέου τύπου ανοσοθεραπείας με SS Τ-κύτταρα με ένα φορτίο χιμαιρικών υποδοχέων αντιγόνου που θα ενεργήσουν εναντίον ενός δεδομένου στόχου.\nΗ ραδιοανοσοθεραπεία δρα με μονοκλωνικά θεραπευτικά αντισώματα που συνδέονται με μια ραδιενεργή ουσία (ραδιοϊσότοπο). Όταν τα μονοκλωνικά αντισώματα συνδέονται με κύτταρα όγκου, πεθαίνουν υπό την επίδραση ενός ραδιοϊσοτόπου.\nΔιατροφή για λεμφώματα μη-Hodgkin\nΗ διατροφή για λέμφωμα nehodzhkina πρέπει να είναι η εξής:\nεπαρκής από πλευράς κατανάλωσης ενέργειας για την εξάλειψη της αύξησης του βάρους ·\nτα πιο ποικίλα: με λαχανικά και φρούτα, κρέας ζώων, πουλερικά, ψάρια και προϊόντα που παράγονται από αυτά, με θαλασσινά και βότανα.\nμε ελάχιστη χρήση τουρσιάλων και προϊόντων που έχουν υποστεί ζύμωση, επιτραπέζιου (θαλάσσιου ή επιτραπέζιου) αλατιού, καπνιστών κρεάτων.\nΤα τρόφιμα πρέπει να είναι νόστιμα, συχνά και μικρά. Κάθε ασθενής θα πρέπει να προσεγγίζεται μεμονωμένα, ώστε να μην αποκλείεται η υπερνατριαιμία (περίσσεια αλάτων νατρίου). Αυτό διατηρεί το υγρό στο σώμα και σχηματίζει οίδημα. Ταυτόχρονα, το αλάτι και τα καπνιστά κρέατα θα πρέπει να εξαλειφθούν έτσι ώστε να μην αυξάνεται το αλάτι Κ στο αίμα.Αν ο ασθενής δεν μπορεί να φάει φρέσκο φαγητό, η όρεξή του επιδεινώνεται, τότε μπορείτε να προσθέσετε στο μενού μια ελάχιστη ποσότητα χαβιαριού, ελιών και άλλων τουρσιών, αλλά σε συνδυασμό με φάρμακα που αφαιρούν νατρίου Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι μετά από χημεία με διάρροια και έμετο, τα άλατα νατρίου, αντίθετα, είναι πολύ απαραίτητα για το σώμα.\nΗ θεραπεία των λαϊκών φαρμάκων των μη-Hodgkin λεμφωμάτων περιλαμβάνει: βάμματα, βάμματα και αφέψημα μανιταριών και βοτάνων. Αποτελεσματικές εγχύσεις αψιθιάς, Durish, κρόκος, Jungar aconite, μαύρο henbane είναι αποτελεσματικές.\nΤα μανιτάρια έχουν θεραπευτικές αντι-ογκολογικές ιδιότητες: σημύδα chaga, reishi, cordyceps, meytake και shiitake, βραζιλιάνικο αγάρ. Προλαμβάνουν τις μεταστάσεις, ομαλοποιούν τις ορμόνες, μειώνουν τις παρενέργειες της χημειοθεραπείας: τριχόπτωση, πόνος και ναυτία.\nΓια την απομάκρυνση των τοξινών του όγκου, αναμιγνύεται το τεμαχισμένο chaga (μύκητας σημύδας) με τη ψιλοκομμένη ρίζα ενός ορνιθώνα φιδιού (3 κουταλιές της σούπας) και χύνεται με βότκα (ισχυρό φεγγάρι) - 0,5 l. Αφήστε να μαγειρέψετε για 3 εβδομάδες στο σκοτάδι και πάρτε 30-40 σταγόνες 3-6 φορές την ημέρα.\nΗ δραστική ουσία Leytinan, τα αμινοξέα και οι πολυσακχαρίτες του μανιταριού Reishi σε συνδυασμό με τις ουσίες του μύκητα Shiitake ενεργοποιεί ειδική ανοσία και αποκαθιστά τη σύνθεση του αίματος.\nΗ πίσσα Birch (100 g) πρέπει να πλυθεί 9 φορές σε νερό, στη συνέχεια να τρίβεται με σκόνη αμμωνίας (10 g) και αλεύρι, ασβεστοποιείται σε τηγάνι. Από τη ζύμη για να σχηματίσουν μπάλες διαμέτρου 0,5 cm. Μπορείτε να αποθηκεύσετε σε ένα κουτί από χαρτόνι, προ-πασπαλίζουμε τους με αλεύρι. Οι πρώτες τρεις μέρες λαμβάνουν 1 μπάλα 4 φορές 60 λεπτά πριν από τα γεύματα. Πλύνετε με φυτικό αφέψημα - 100 ml.\nΖωμός: αναμιγνύουμε το θρυμματισμένο γρασίδι του φαρμακευτικού φαρμακείου με τα φυτά (φύλλα), καλέντουλα (λουλούδια) - όλα σε 50 γραμμάρια. Βράζουμε (10 λεπτά) σε 600 ml νερό 3 κουταλιές της σούπας. l συλλογή. Δώστε λίγο δροσερό, στη συνέχεια πιείτε με λεμόνι και μέλι.\nΠρόγνωση επιβίωσης για λέμφωμα μη Hodgkin\nΠολλοί ασθενείς, οι συγγενείς τους ενδιαφέρονται για το ερώτημα πόσοι ασθενείς ζουν με αυτό ή όχι αυτό το είδος μη Hodgkin λέμφωμα; Η πρόγνωση εξαρτάται από το υποείδος της νόσου, το στάδιο και την έκταση της εξάπλωσής της σε όλο το σώμα. Η ταξινόμηση αυτής της νόσου έχει 50 τύπους λεμφωμάτων.\nΣύμφωνα με μελέτες, ο πίνακας δείχνει το προσδόκιμο ζωής για τα λεμφώματα μη Hodgkin μετά από θεραπεία για 5 χρόνια.\nΤο μη-Hodgkin λέμφωμα είναι ένα νεόπλασμα κακοήθους αιτιολογίας στο οποίο τα λεμφοειδή κύτταρα των αιμοποιητικών βλαστών είναι η ιστογενετική εκδήλωση της νόσου. Το μη-Hodgkin λέμφωμα ανήκει σε μια ετερογενή νεοπλασματική ομάδα και αν τη συγκρίνουμε με τη λεμφογρονουλόλωση, οι ασθενείς με αυτή τη διάγνωση μπορούν να θεραπευθούν μόνο στο 25% των περιπτώσεων.\nΑυτή η κακοήθης ασθένεια διαφέρει από άλλες μορφές κακοήθων όγκων από διάφορες ιδιότητες βιολογικής φύσης, από τις κλινικές της εκδηλώσεις, τη μορφολογική δομή και την πρόγνωση. Από το 1971, μετά από πρόταση του Billroth, αυτή η νόσος του όγκου έχει ονομαστεί κακοήθη ή μη Hodgkin λέμφωμα.\nΤο μη-Hodgkin λέμφωμα προκαλεί\nΠρος το παρόν, οι αιτίες αυτού του παθολογικού σχηματισμού δεν είναι πλήρως κατανοητές. Πιστεύεται ότι οι ιοί, η ιονίζουσα ακτινοβολία και τα χημικά καρκινογόνα, ως παράγοντες κινδύνου, μπορούν να οδηγήσουν στον σχηματισμό αυτής της ογκολογίας.\nΤο μη-Hodgkin λέμφωμα κατατάσσεται έκτο σε θνησιμότητα μεταξύ κακοήθων όγκων. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, οι γυναίκες υποφέρουν από αυτό σε αναλογία 10: 100.000 ατόμων ετησίως, ενώ οι άνδρες - 14: 100.000. Κατά την τελευταία δεκαετία, αυτή η ασθένεια έχει αρνητική τάση να αυξηθεί. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για άτομα ηλικίας άνω των σαράντα ετών, δηλαδή τα μεγαλύτερα που παίρνετε, τόσο πιθανότερο είναι να αναπτυχθεί μια παθολογία όγκων.\nΕπιπλέον, υπάρχει μια σαφής σχέση μεταξύ της ηλικίας και του ιστολογικού τύπου της ασθένειας. Για παράδειγμα, τα παιδιά και οι έφηβοι υποφέρουν συχνά από επιθετικά λεμφώματα, μεταξύ των οποίων ένα λεμφικό μικρό κύτταρο που αναπτύσσεται από κύτταρα Burkitt και μεγάλα κυτταρικά λεμφώματα λεμφοβλαστικής και διάχυτης προέλευσης, κατέχει ιδιαίτερη θέση. Αλλά μετά από 60 χρόνια, οι άνθρωποι συχνά υποφέρουν από μη-Hodgkin's θυλακοειδές λέμφωμα με ποικίλους βαθμούς κακοήθειας.\nΠροτείνεται επίσης ότι ο ιός Epstein-Barr μπορεί να είναι ο αιτιολογικός παράγοντας της ασθένειας. Η ανοσοκαταστολή και η επίπτωση της παθολογίας έχουν μια σαφή σύνδεση, ειδικά μετά τη μεταμόσχευση σωματικών οργάνων.\nΤα συμπτώματα μη-Hodgkin λεμφώματος\nΗ κλινική εικόνα της νόσου χωρίζεται σε δύο τύπους ροής: επιθετική και άσχημη. Μερικές φορές είναι δυνατόν να συναντήσουμε μια ιδιαίτερα επιθετική πορεία ενός νεοπλάσματος, στο οποίο η διαδικασία του όγκου αποκτά ταχεία γενίκευση.\nΤο μη-Hodgkin λέμφωμα με υψηλό βαθμό κακοήθειας συνήθως προχωρά πολύ επιθετικά. Τα υπόλοιπα λεμφώματα μη Hodgkin, τα οποία χαρακτηρίζονται από χαμηλό βαθμό κακοήθειας, εμφανίζονται με μακροχρόνια, χρόνια, αλλά αυθόρμητη εκδήλωση (απελπισμένα).\nΕπιθετικά λεμφώματα μη Hodgkin μπορούν να θεραπευτούν, και στην περίπτωση των αδέσποτων ευκαιριών, δεν υπάρχει απλώς καμία πιθανότητα θεραπείας. Αυτή η μορφή της νόσου είναι ευαίσθητη στις συνήθεις μεθόδους θεραπείας, ωστόσο, έχει έντονη τάση να υποτροπιάσει, η οποία στο μέλλον γίνεται αιτία ενός θανατηφόρου αποτελέσματος. Το εβδομήντα τοις εκατό των ασθενών με μη φυσιολογικά μη Hodgkin λεμφώματα μετά από οποιαδήποτε μέθοδο αγωγής ζει για όχι περισσότερο από επτά χρόνια.\nΜερικές φορές, το μη-Hodgkin λέμφωμα της αδέσποτης πορείας μπορεί αυθόρμητα να μετατραπεί σε υψηλό βαθμό κακοήθειας και να γίνει διάχυτο μεγάλο Β-κύτταρο, το οποίο στη συνέχεια φτάνει στο μυελό των οστών. Αυτή η μεταμόρφωση, που ονομάζεται σύνδρομο Richter, προκαλεί απότομη επιδείνωση της πρόγνωσης της νόσου. Οι ασθενείς στη συνέχεια ζουν για περίπου ένα χρόνο.\nΣε λέμφωμα μη Hodgkin, επηρεάζεται κυρίως ο λεμφοειδής ιστός και στη συνέχεια ο μυελός των οστών, ο οποίος το διακρίνει από τη λευχαιμία. Αυτή η ασθένεια μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία όταν το περιεχόμενο του φυσιολογικού λεμφικού ιστού. Αυτό αφορά κυρίως τους σπλαχνικούς και περιφερικούς λεμφαδένες, τον γαστρεντερικό σωλήνα, τον λεμφικό ιστό στο ρινοφάρυγγα και τον θύμο αδένα. Μερικές φορές, το μη-Hodgkin λέμφωμα επηρεάζει τους ιστούς της τροχιάς, τους σιελογόνους αδένες, τον σπλήνα, τους πνεύμονες και άλλα όργανα.\nΌλα τα λεμφώματα του μη-Hodgkin στον εντοπισμό τους διαιρούνται σε οζίδια (εντοπισμένα στους λεμφαδένες), εξωδροειδή και εξαπλώνονται μέσω των ιστών και των οργάνων μέσω αιματογενών, καθώς και μέσω της λεμφαδενίμης. Επομένως, αρχικά εντοπίζονται γενικευμένα. Έτσι, κατά τη στιγμή της διάγνωσης της νόσου, τα άνοχα μη-Hodgkin λεμφώματα θεωρούνται ότι έχουν ήδη διαδοθεί σε ποσοστό 90%.\nΣε ιδιαίτερα επιθετικό λέμφωμα, τα κλινικά συμπτώματα προχωρούν πολύ γρήγορα, συνεπώς, οι ασθενείς έχουν μια γενικευμένη διαδικασία όγκου όταν υποβάλλονται σε θεραπεία.\nΤο μη-Hodgkin λέμφωμα χαρακτηρίζεται από μια διαφορετική κλινική εικόνα, όπως και με οποιαδήποτε άλλη νόσο. Ωστόσο, έχοντας μια συγκεκριμένη αλλοίωση του λεμφικού ιστού, υπάρχουν τρεις τύποι κλινικών συμπτωμάτων σε αυτή την κακοήθη νόσο. Πρώτον, πρόκειται για ένα σύμπτωμα λεμφαδενοπάθειας, στο οποίο διευρύνονται ένας ή περισσότεροι λεμφαδένες. Δεύτερον, εμφανίζεται ένας εξαντλητικός όγκος, ο οποίος έχει μια κλινική εικόνα του προσβεβλημένου οργάνου (για παράδειγμα, μπορεί να είναι λεμφώματα του στομάχου, επιπεφυκότα, δέρμα, κεντρικό νευρικό σύστημα κλπ.). Τρίτον, υπάρχει μια γενική αδυναμία, πυρετό αύξηση της θερμοκρασίας, το σωματικό βάρος χάνεται γρήγορα κατά τη συστηματική εκδήλωση της παθολογικής διαδικασίας.\nΣε ορισμένες περιπτώσεις, η κλινική εικόνα του λεμφώματος μη-Hodgkin χαρακτηρίζεται από την ταυτόχρονη εμπλοκή λεμφαδένων και άλλων ιστών, καθώς και από συστήματα.\nΒασικά, στο λέμφωμα του μη-Hodgkin, σχεδόν το 45% των ασθενών έχουν εξωορδική αλλοίωση. Και το 80% έχει μια επιθετική βλάβη.\nΜεταξύ των πιο συνηθισμένων εντοπισμάτων του λεμφώματος εκτός του Hodgkin είναι η γαστρεντερική οδός (10-15%), η κεφαλή και ο λαιμός (10-20%). Για το βρογχοπνευμονικό σύστημα, η διαδικασία του όγκου είναι χαρακτηριστική στο 40-60% και αποτελεί δευτερεύουσα εκδήλωση.\nΣτα τέλη του 20ου αιώνα αυξήθηκε ο αριθμός των πρωτογενών διαγνωστικών του λεμφώματος μη Hodgkin CNS. Είναι 1-1,8%. Πολύ σπάνια, αυτό το λέμφωμα επηρεάζει τα νεφρά και την ουροδόχο κύστη (από 0,2 έως 1%).\nΓια τη διάγνωση, κατά τη διάρκεια της εξέτασης, είναι σημαντικό να αποκλειστεί η απουσία ή η παρουσία εξωγενούς βλάβης και η διείσδυση του όγκου στον μυελό των οστών.\nΜη-Hodgkin Stage Λέμφωμα\nΗ ταξινόμηση των λεμφωμάτων μη Hodgkin καθορίζεται με βάση τη μορφολογική δομή και τον βαθμό κακοήθειας. Υπάρχουν τρεις βαθμοί: χαμηλός, ενδιάμεσος και υψηλός. Αλλά τα στάδια - τέσσερα.\nΗ σταδιοποίηση λεμφωμάτων μη Hodgkin πραγματοποιείται σύμφωνα με την τροποποιημένη ταξινόμηση.\nΤο πρώτο στάδιο (Ι) του λεμφώματος μη-Hodgkin εκδηλώνεται με μία μόνο βλάβη του λεμφαδένα ή με έναν μόνο όγκο χωρίς τοπικές εκδηλώσεις.\nΤο δεύτερο στάδιο (II) του λεμφώματος μη-Hodgkin περιλαμβάνει βλάβες πολλών λεμφαδένων ή εκδηλώσεων εξωδροδικού χαρακτήρα στη μία πλευρά του διαφράγματος με ή χωρίς τοπικά συμπτώματα. Αυτό το στάδιο στις Β-κυτταρικές μορφές και το CCL περαιτέρω υποδιαιρείται σε resectable, στο οποίο ο όγκος μπορεί να αφαιρεθεί, και unresectable, δεν έχουν μια τέτοια ευκαιρία.\nΤο τρίτο στάδιο (ΙΙΙ) περιλαμβάνει λεμφώματα μη Hodgkin με εντοπισμό όγκων και στις δύο πλευρές του διαφράγματος, στο θώρακα, με την εξάπλωση της παθολογικής διαδικασίας στην κοιλιακή κοιλότητα, καθώς και επισκληρίδιας τύπων όγκων.\nΤο τέταρτο στάδιο (IV) του λεμφώματος μη-Hodgkin είναι το τελευταίο και πιο δύσκολο στάδιο στο οποίο ο πρωτεύων εντοπισμός του όγκου δεν εξαρτάται πλέον. Σε αυτό το στάδιο, το μη-Hodgkin λέμφωμα εντοπίζεται στον μυελό των οστών και στο κεντρικό νευρικό σύστημα, που περιλαμβάνει τον σκελετό στην παθολογική διαδικασία.\nΘεραπεία λεμφώματος μη-Hodgkin\nΚατά τη θεραπεία ασθενών με επιθετικές και δύσκολες μορφές λεμφωμάτων μη Hodgkin, προσπαθούν να επιτύχουν τη μέγιστη επιβίωση και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής τους. Η επιτυχία στην επίτευξη των στόχων εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον τύπο του όγκου και το στάδιο της νόσου. Κατά τη διάρκεια της εντοπισμένης πορείας της παθολογικής διαδικασίας, ένα σημαντικό σημείο είναι η πλήρης καταστροφή του όγκου, η παράταση της ζωής των ασθενών και η πιθανή θεραπεία.\nΤο μη-Hodgkin λέμφωμα με γενικευμένο εντοπισμό αντιμετωπίζεται με μεθόδους αντικαρκινικής θεραπείας με παρηγορητική φροντίδα, οι οποίες αποσκοπούν στην αύξηση της διάρκειας ζωής και τη βελτίωση των ιδιοτήτων του.\nΓια την ασθένεια στην τελική πορεία, η παρηγορητική θεραπεία γίνεται για να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής. Αυτός ο τύπος θεραπείας περιλαμβάνει βοήθεια με τη μορφή συμπτωματικής θεραπείας, πνευματικής, κοινωνικής, θρησκευτικής και ψυχολογικής υποστήριξης.\nΤα επιθετικά μη Hodgkin λεμφώματα, με ευεργετικούς προγνωστικούς παράγοντες, μπορούν να θεραπευτούν σε 40% των περιπτώσεων.\nΟι ασθενείς με επιθετικά μη Hodgkin λεμφώματα ευνοϊκής πρόγνωσης έχουν συνταγογραφηθεί ως πρότυπο φάρμακο σύμφωνα με το πρόγραμμα HAZOR (CHOP), συμπεριλαμβανομένης της ενδοφλέβιας χορήγησης κατά την πρώτη ημέρα φαρμάκων όπως: Doxorubicin 50 mg / m2, Oncovine 1,4 mg / m2 και Cyclophosphane 750 mg / m2. Και επίσης διορίζονται μέσα Πρεδνιζολόνη από την πρώτη έως την πέμπτη ημέρα σε 40 mg / m2. Τα μαθήματα θεραπείας πολυεθεραπείας διεξάγονται κάθε τρεις εβδομάδες προκειμένου να επιτευχθεί απόλυτη ύφεση στα πρώιμα στάδια και να αυξηθεί η επιβίωση.\nΤο μη-Hodgkin λέμφωμα με μερική υποχώρηση αντιμετωπίζεται με φαρμακευτική θεραπεία με την προσθήκη συστατικών της ακτινοθεραπείας, για τη θεραπεία των πληγείτων περιοχών.\nΈνα ειδικό πρόβλημα στη θεραπεία είναι οι ηλικιωμένοι ασθενείς. Υπάρχει σαφής εξάρτηση της θετικής θεραπείας από την ηλικία. Πλήρεις διαγραφές μπορούν να επιτευχθούν μέχρι σαράντα χρόνια στο 65% των περιπτώσεων, και μετά από εξήντα - μόνο το 37%. Επιπλέον, ο θάνατος από τοξικότητα παρατηρείται στο 30%.\nΤο 1996, το σχήμα HAZOR τροποποιήθηκε με αύξηση της διάρκειας της θεραπείας έως και οκτώ ημερών και τον διαχωρισμό των δόσεων των φαρμάκων (κυκλοφωσφα-νίου, δοξορουβικίνης) σε δύο δόσεις την πρώτη και την όγδοη ημέρα. Μια τέτοια αλλαγή στο πρόγραμμα έδωσε θετικά αποτελέσματα. Στην περίπτωση αυτή, οι ηλικιωμένοι ασθενείς προστίθενται στη χημειοθεραπεία με Rifuximab, γεγονός που συμβάλλει στην αύξηση της επιβίωσης κατά τρία.\nΓια τη θεραπεία ασθενών με υποτροπές μη λεμφώματος μη Hodgkin, οι οποίοι χαρακτηρίζονται κυρίως από γενίκευση, χρησιμοποιούνται ορισμένες τακτικές. Πρώτα απ 'όλα, εξαρτάται από τον τύπο του όγκου και τον τύπο του, την προηγούμενη θεραπεία, την ανταπόκριση του σώματος στην πρώτη γραμμή θεραπείας, την ηλικιακή κατηγορία, τη γενική σωματική κατάσταση του ασθενούς, τα ουροποιητικά και καρδιαγγειακά του συστήματα, καθώς και την κατάσταση του μυελού των οστών.\nΓενικά, τα φάρμακα πρώτης γραμμής δεν χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της εξέλιξης και της επανάληψης των λεμφωμάτων μη Hodgkin. Αλλά εάν η νόσος αναπτύξει αργότερα από ένα χρόνο, από την επιτευχθείσα πλήρη ύφεση, τότε είναι εφικτός ο καθορισμός του αρχικού σχεδίου.\nΤο δεύτερο στάδιο της νόσου, το διάχυτο μη-Hodgkin λέμφωμα μεγάλων κυττάρων, οι δυσμενείς τιμές του MPI και τα μεγάλα μεγέθη όγκων έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για την επανεμφάνιση της νόσου.\nΗ θεραπεία υψηλής δόσης χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της πρωτοταγούς μορφής των ανθεκτικών ασθενών και των ασθενών με υποτροπές του μη Hodgkin λεμφώματος. Ονομάζεται επίσης "θεραπεία απελπισίας". Η πλήρης ύφεση επιτυγχάνεται με αυτή τη μορφή της νόσου, ίσως μικρότερη από 25%, και στη συνέχεια είναι σύντομη. Σε αυτή την περίπτωση, οι ασθενείς έχουν συνταγογραφηθεί χημειοθεραπεία υψηλής δόσης, αλλά με καλή φυσική κατάσταση.\nΑυτή η μέθοδος θεραπείας χρησιμοποιείται για ασθενείς με επιθετικά λεμφώματα κατά την πρώτη υποτροπή της νόσου.\nΓια τη θεραπεία των άνοσων λεμφωμάτων δεν υπάρχουν συγκεκριμένα πρότυπα στη θεραπεία. Αυτό οφείλεται στην ευαισθησία του όγκου σε όλες τις μεθόδους θεραπείας και όχι στην έναρξη μιας θεραπείας. Ως εκ τούτου, χρησιμοποιείται η παραδοσιακή μέθοδος χημειοθεραπείας. Αυτό οδηγεί σε βραχυπρόθεσμες υποχωρήσεις, οι οποίες σταδιακά κινούνται προς υποτροπές.\nΗ ακτινοβολία ως ανεξάρτητη θεραπεία του λεμφώματος μη-Hodgkin βοηθά μόνο στο πρώτο στάδιο της νόσου ή (IE). Η συνολική δόση των 25 Gy είναι αρκετά επαρκής για τη θεραπεία όγκων μικρού μεγέθους και για το δεύτερο, τρίτο και τέταρτο στάδιο είναι απαραίτητο να προστεθούν φαρμακευτικές μέθοδοι στην ακτινοθεραπεία (30-36 Gy).\nΟποιαδήποτε εξωσωματικές αλλοιώσεις όγκου αρχίζουν με θεραπεία με πρότυπα σχήματα. Για το σκοπό αυτό, η χλωρβουτίνη 5 mg χορηγείται από το στόμα τις πρώτες τρεις ημέρες με πρεδνιζολόνη 75 mg την πρώτη ημέρα, 50 mg για τη δεύτερη και 25 mg για την τρίτη.\nΤα μαθήματα μονοθεραπείας επαναλαμβάνονται μετά από 14 ημέρες. Ή συνταγογραφούν ένα σχήμα CVP: Την πρώτη ημέρα, γίνεται ενδοφλέβια ένεση Vincristine 1,5-2 mg από την πρώτη έως την πέμπτη ημέρα - ενδομυϊκή και ενδοφλέβια κυκλοφωσφαμίδη 400 mg / m2 με πρεδνιζόνη 60 mg / m2 εντός πέντε συνεχόμενων ημερών. Εντός τριών εβδομάδων θα πρέπει να υπάρχει διάλειμμα μεταξύ των μαθημάτων. Αυτή η θεραπεία του λεμφώματος μη Hodgkin παρατείνει τη ζωή των ασθενών, αλλά δεν αυξάνει την κατάσταση χωρίς υποτροπή. Η φαρμακευτική θεραπεία πραγματοποιείται πριν από την έναρξη της πλήρους ύφεσης. Και τελικά - ακτινοθεραπεία σύμφωνα με τις ενδείξεις.\nΣκοπός της ιντερφερόνης υποδορίως για 3 εκατομμύρια IU τρεις φορές την ημέρα για ένα και ενάμιση έτος υποστηρίζει το ανοσοποιητικό σύστημα ενός εξασθενημένου οργανισμού.\nΕπί του παρόντος, το φάρμακο Rituximab χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο, το οποίο έχει καταστροφικές επιπτώσεις στα κακοήθη κύτταρα της παθολογικής διαδικασίας. Χρησιμοποιείται μονοθεραπεία και σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα.\nΠρόγνωση λεμφώματος μη-Hodgkin\nΗ πρόγνωση της νόσου γίνεται σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του MPI ή της κλίμακας όγκου. Για κάθε αρνητικό σημάδι βάλτε 1 βαθμίδα με την επακόλουθη άθροισή του.\nΕάν το μη Hodgkin λέμφωμα εκτιμάται από 0 έως 2 σημεία, τότε η πρόγνωση της νόσου είναι ευνοϊκή, από 3 έως 5 - η πορεία της νόσου είναι δυσμενή, από 2 σε 3 - μια αβέβαιη πρόβλεψη. Όταν τα ληφθέντα δεδομένα προβλέπουν την κατάλληλη θεραπεία.\nΗ πρόγνωση της θετικής νόσου είναι δυνατή με τις μορφές Β-κυττάρων, παρά με τα Τ-κυτταρικά. Επιπλέον, υπάρχουν διάφοροι παράγοντες: ηλικία, τύπος όγκου, βαθμό και στάδιο της νόσου.\nΤα λεμφώματα μη Hodgkin της γαστρεντερικής οδού, οι σιελογόνες αδένες και οι τροχιές μπορούν να αποδοθούν στην ευνοϊκή πρόγνωση με πενταετή επιβίωση και τα μη-Hodgkin λεμφώματα του ΚΝΣ, των οστών, των ωοθηκών και του μαστικού αδένα οδηγούν σε αρνητικό αποτέλεσμα.\nΤο λέμφωμα του μη-Hodgkin είναι μια κακοήθη ασθένεια του λεμφικού συστήματος. Η σοβαρότητα της πορείας και της πρόγνωσής του εξαρτάται από το στάδιο της νόσου, τη σύνθεση των παθολογικών κυττάρων και την ένταση της ανάπτυξής τους.\nΠαρά το γεγονός ότι η ιατρική στην ανάπτυξη έχει προχωρήσει πολύ, υπάρχουν ορισμένες κατηγορίες ασθενειών με τις οποίες δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε. Αυτή η ομάδα περιλαμβάνει κακοήθη νεοπλάσματα. Το μη-Hodgkin λέμφωμα είναι μία τέτοια ασθένεια. Χαρακτηρίζεται από προοδευτική βλάβη στο λεμφικό σύστημα, η οποία, χωρίς σωστή διάγνωση και σωστή θεραπεία, οδηγεί σε ξαφνική θανατηφόρο έκβαση.\nΤο μη-Hodgkin λέμφωμα, ως παθολογική διαδικασία, εκφράζεται στο σχηματισμό στο λεμφικό σύστημα του σώματος άτυπων κυττάρων που σχηματίζουν έναν όγκο μέσα στους λεμφαδένες. Ανάλογα με τον τύπο των επιθετικών κυττάρων, αναπτύσσεται η ταχύτητα της εξάπλωσής τους στο σώμα, η κλινική εικόνα της νόσου και η πρόβλεψη του προσδόκιμου ζωής του ασθενούς.\nΛόγω της τυχαιότητας της ασθένειας, έχουν εγκριθεί διάφορες ιατρικές ταξινομήσεις σε ιατρικό κόσμο.\nI. Με την ταχύτητα ανάπτυξης:\nWave-like (με περιόδους βελτίωσης).\nIi. Με εντοπισμό:\nΠρωταρχική βλάβη στους λεμφαδένες.\nΒλάβη στα εσωτερικά όργανα (εγκέφαλος, καρδιά, νεφρά, έντερα).\nΒίντεο: αιτίες, συμπτώματα και θεραπεία του λεμφώματος μη Hodgkin\nΑνάλογα με την εξάπλωση της διαδικασίας, η πορεία της νόσου χωρίζεται σε 4 στάδια:\nΤο πρώτο στάδιο είναι μία αύξηση σε μία ή δύο ομάδες λεμφαδένων που βρίσκονται στην ίδια πλευρά σε σχέση με τον διαφραγματικό μυ που διαχωρίζει τις κοιλιακές και θωρακικές κοιλότητες.\nΤο δεύτερο στάδιο είναι η αύξηση σε περισσότερες από δύο ομάδες λεμφαδένων.\nΤο τρίτο στάδιο είναι η αύξηση των λεμφαδένων στον θωρακικό και στον κοιλιακό χώρο.\nΤο τέταρτο στάδιο - η εξάπλωση κακοήθων κυττάρων από τους λεμφαδένες στα όργανα.\nΓκαλερί: εκδηλώσεις των λεμφωμάτων\nΤο προσδόκιμο ζωής εκτιμάται με ειδικό δείκτη προόδου (IPI). Τα συστατικά μέρη είναι:\nΗ ηλικία του ασθενούς (από 60 ετών και άνω).\nΣτάδιο λέμφωμα (3 ή 4).\nΑυξημένη γαλακτική αφυδρογονάση (ένα ένζυμο που εμπλέκεται σε αντιδράσεις γλυκόλυσης).\nΑρκετές βλάβες των λεμφαδένων στο θώρακα και την κοιλιακή κοιλότητα.\nΚατάσταση WHO (κλίμακα Zubrod) - 2-4.\nΚάθε θετικό σημείο είναι συν ένα σημείο.\nΧαμηλό - από 0 έως 1 σημείο.\nΜεσαίο - από 2 έως 3 βαθμούς.\nΥψηλή - από 4 έως 5 βαθμούς.\nΠρόβλεψη ζωής για άτομα με λέμφωμα μη Hodgkin\nΈνας από τους σοβαρούς καρκίνους είναι το λέμφωμα μη Hodgkin, η πρόγνωση για τη ζωή στην οποία γίνεται λαμβάνοντας υπόψη πολλούς παράγοντες. Κατά τη διάρκεια της νόσου, οι λεμφαδένες επηρεάζονται σε όλο το σώμα. Στην ιατρική πρακτική, υπάρχουν πολλές ποικιλίες αυτής της νόσου. Με άλλα λόγια, πρόκειται για μια ομάδα σχετικών ασθενειών που συνδυάζουν παθήσεις με ταυτόσημα συμπτώματα και παρόμοιο πρότυπο φυσικά.\nΧαρακτηριστικά του λεμφώματος μη-Hodgkin\nΣε οποιαδήποτε μορφή προχωρεί το λέμφωμα, η ασθένεια αποτελεί σοβαρό κίνδυνο για τη ζωή, καθώς το χαρακτηριστικό της είναι η ταχεία εξέλιξη και η παρουσία μεγάλου αριθμού μεταστάσεων. Άτομα όλων των ηλικιών είναι ευαίσθητα σε αυτή την ασθένεια, αλλά πιο συχνά η παθολογία διαγιγνώσκεται σε άτομα που έχουν περάσει την 40ετή βαθμολογία. Αξίζει να σημειωθεί ότι, σε νεαρή ηλικία, ο καρκίνος εξελίσσεται ταχύτερα, προκαλώντας την εμφάνιση σοβαρών επιπλοκών με τη μορφή νέων ασθενειών, οι οποίες είναι συχνά θανατηφόρες.\nΗ εμφάνιση της νόσου χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη της καταστροφικής διαδικασίας του λεμφικού συστήματος. Είναι υπεύθυνη για:\nο σχηματισμός λεμφοκυττάρων (λευκά αιμοσφαίρια).\nτο έργο της σπλήνας?\nτη λειτουργία του αγγειακού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων των αδένων και των λεμφαδένων.\nΑνάλογα με την ποικιλία, το μη-Hodgkin λέμφωμα μπορεί να εκδηλωθεί ως Β-κύτταρα ή Τ-κύτταρα.\nΤα καρκινικά κύτταρα σχηματίζονται στους λεμφαδένες και πολλαπλασιάζονται γρήγορα, με αποτέλεσμα τον σχηματισμό όγκων.\nΑυτός ο καρκίνος ανήκει στην ομάδα των νεοπλασματικών παθολογιών, των οποίων η πρόγνωση επιβίωσης κυμαίνεται από 1 έτος έως 10 έτη. Η περίοδος αυτή εξαρτάται άμεσα από τον υπότυπο του λεμφώματος.\nΑιτίες λεμφώματος μη-Hodgkin\nΟι αιτίες του λεμφώματος nekhozhina εξακολουθούν να αποτελούν αντικείμενο έρευνας. Είναι γνωστό μόνο ότι αυτός ο τύπος ογκολογίας ξεκινά με μια μετάλλαξη λεμφοκυττάρων αίματος, τα οποία ξαναγεννιέται σε κακοήθη κύτταρα. Ταυτόχρονα υπάρχει μια αλλαγή σε γενετικό επίπεδο.\nΟι παράγοντες κινδύνου που συμβάλλουν στην ανάπτυξη ενός όγκου μπορεί να είναι:\nεπαγγελματικές δραστηριότητες που σχετίζονται με τη χημική παραγωγή ·\nσοβαρές ασθένειες ιϊκής αιτιολογίας (AIDS, ηπατίτιδα C κ.λπ.) ·\nλοιμώδεις νόσοι (Helicobacter pylori και άλλοι).\nμεταμοσχεύσεις οργάνων ·\nχημειοθεραπεία και ακτινοβολία που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία άλλου καρκίνου\nΜια ομάδα ειδικών κινδύνων περιλαμβάνει άτομα με συγγενή ανοσοανεπάρκεια και αυτοάνοσες ασθένειες, όπως διάφορους τύπους αρθρίτιδας, φλεγμονή του θυρεοειδούς, σύνδρομο Sjogren.\nΤο μη-Hodgkin λέμφωμα αρχικά επηρεάζει το λεμφικό σύστημα, σταδιακά συλλαμβάνοντας άλλα όργανα: τον σπλήνα, τον θυρεοειδή, τις αμυγδαλές και το λεπτό έντερο. Χαρακτηριστικό αυτής της νόσου είναι τόσο ο εντοπισμός των προσβεβλημένων λεμφοκυττάρων σε ένα μέρος όσο και η εξάπλωσή τους σε όλο το σώμα.\nΗ εμφάνιση λεμφώματος μη-Hodgkin σε παιδιά οφείλεται στην επίδραση πολλών παραγόντων ταυτόχρονα:\nσυγγενείς ανωμαλίες του ανοσοποιητικού συστήματος (σύνδρομο Wiskott-Aldrich).\nη παρουσία λοίμωξης από τον ιό HIV.\nιικές ασθένειες (μόλυνση Epstein-Barr).\nσυχνή επαφή με χημικά αντιδραστήρια, ιατρικά σκευάσματα και καρκινογόνους παράγοντες.\nΜορφές λεμφώματος και ταξινόμησή τους ανά τοποθεσία\nΣτην ογκολογία, υπάρχουν δύο μορφές λεμφώματος:\nΗ επιθετική οξεία μορφή της νόσου είναι παροδική και εξελίσσεται ταχέως. Σε περίπτωση τέτοιας παθολογίας, ο ασθενής συνήθως πεθαίνει πολύ γρήγορα.\nΤο άνοφο (λεμφοπλασματικό) λέμφωμα χαρακτηρίζεται από υποτονική πορεία, οι πιθανότητες ανάκτησης είναι αρκετά υψηλές, αλλά με συχνές υποτροπές είναι δυνατόν ο θάνατος. Το λέμφωμα σε αυτή τη μορφή μπορεί να εισρεύσει στο διάχυτο, πράγμα που επιδεινώνει σημαντικά την κατάσταση. Η πρόγνωση για την υγεία και τη ζωή των καρκινοπαθών σε αυτή την περίπτωση είναι δυσμενής.\nΣύμφωνα με τον εντοπισμό, διακρίνονται οι ακόλουθοι τύποι λεμφωμάτων μη Hodgins:\nόγκους κόμβων που χαρακτηρίζονται από βλάβη των λεμφαδένων.\nεξωδροειδή, στα οποία καρκινικοί όγκοι μπορούν να εμφανιστούν οπουδήποτε στο σώμα.\nΚατά την πρόβλεψη, λαμβάνονται υπόψη τα αποτελέσματα της κυτταρολογικής ανάλυσης, η οποία επιτρέπει τον προσδιορισμό των όγκων που σχηματίζονται - των μεγάλων ή των μικρών κυττάρων.\nΠοιοι παράγοντες εξαρτώνται από την επιβίωση του λεμφώματος\nΣύμφωνα με τον διεθνή δείκτη που αναπτύχθηκε με σκοπό την πραγματοποίηση προκαταρκτικών προβλέψεων επιβίωσης σε ταχέως αναπτυσσόμενο λέμφωμα, υπάρχουν 5 βασικοί παράγοντες που εξαρτώνται από αυτόν τον δείκτη:\nτην παρουσία συγχορηγούμενων παθολογιών του λεμφικού συστήματος.\nη γενική υγεία του ασθενούς και τα ατομικά χαρακτηριστικά του σώματος του.\nαποτελέσματα των εξετάσεων αίματος για το LGD.\nΟι ασθενείς έχουν ευνοϊκή πρόγνωση:\nσε ηλικία 60 ετών.\nστο πρώτο και το δεύτερο στάδιο του λεμφώματος.\nαπουσία μετάστασης εκτός των λεμφογαγγλίων ή παρουσία μεταστάσεων μόνο σε μία περιοχή.\nκανονική ανάλυση LDH.\nδιατηρώντας παράλληλα όλες τις λειτουργίες του σώματος.\nΕάν οι δείκτες δεν αντιστοιχούν σε αυτούς που υποδεικνύονται και τείνουν να επιδεινωθούν, τότε η πρόγνωση για τη ζωή των ασθενών είναι δυσμενής.\nΣύμφωνα με έρευνα που πραγματοποιήθηκε προς αυτή την κατεύθυνση, το 75% των ατόμων σε ομάδες χαμηλού κινδύνου μπορεί να ζήσει για τουλάχιστον 5 χρόνια. Η επιβίωση των ασθενών από υψηλό κίνδυνο είναι περίπου 30%.\nΤα τελευταία 10 χρόνια αναπτύχθηκαν και εισήχθησαν νέες μέθοδοι θεραπείας στον τομέα της ογκολογίας, βελτιώθηκαν οι μέθοδοι θεραπείας κακοήθων όγκων και η πρόληψη της μετάδοσης των μεταστάσεων. Η τάση αυτή είχε θετική επίδραση στη δυνατότητα επέκτασης της ζωής των καρκινοπαθών και στις δύο ομάδες κινδύνου. Σημειώθηκε ότι ως αποτέλεσμα της εφαρμογής καινοτόμων μεθόδων θεραπείας, η πλειοψηφία των ασθενών από ομάδες υψηλού κινδύνου ήταν σε θέση να ζήσουν για περίπου 4 χρόνια.\nΠρόγνωση επιβίωσης σε διαφορετικά στάδια ανάπτυξης λεμφώματος μη-Hodgkin\nΗ βάση για την πρόβλεψη της επιβίωσης των ασθενών και η ανάπτυξη ενός θεραπευτικού σχήματος καθορίζει το στάδιο της νόσου. Στην ογκολογία, υπάρχουν 4 στάδια μη-Hodgkin λεμφώματος:\nΤο πρώτο στάδιο χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη νεοπλασμάτων στην ομάδα των λεμφαδένων. Η διαδικασία συνοδεύεται από τοπική φλεγμονή. Ταυτόχρονα μπορεί να υπάρξει επιφανειακή βλάβη ζωτικών οργάνων. Η διάγνωση περιπλέκεται από την απουσία σοβαρών συμπτωμάτων, στα οποία η κλινική εικόνα της νόσου παραμένει ασαφής.\nΤο δεύτερο στάδιο χαρακτηρίζεται από αύξηση των όγκων και μονόπλευρη βλάβη στους λεμφαδένες. Ο ασθενής έχει επιδείνωση και γενική αδυναμία. Κατά τη διάρκεια της νόσου στη μορφή των κυττάρων Β, τίθεται το ζήτημα της χειρουργικής επέμβασης.\nΤο τρίτο στάδιο χαρακτηρίζεται από την εξάπλωση του λεμφώματος στη διαφραγματική περιοχή, στο στήθος και στα κοιλιακά όργανα. Πολλές ομάδες μονόπλευρων λεμφαδένων και μαλακών ιστών επηρεάζονται.\nΤο τέταρτο στάδιο χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη μη αναστρέψιμων διαδικασιών. Οι λεμφαδένες επηρεάζονται σε όλο το σώμα. Ο εγκέφαλος και ο νωτιαίος μυελός, τα εσωτερικά όργανα, τα νευρικά και τα οστικά συστήματα εμπλέκονται στη διαδικασία. Η κατάσταση έχει τις πιο δυσμενείς προγνώσεις.\nΕίναι δύσκολο να πούμε ακριβώς πόσο ζουν όταν διαγνώσουν λέμφωμα μη Hodgkin. Στα πρώτα δύο στάδια, όταν πραγματοποιείται ποιοτική θεραπεία, το ποσοστό επιβίωσης είναι αρκετά υψηλό. Σε αυτή την περίπτωση, η συνολική κλινική εικόνα της ασθένειας και η κατάσταση της υγείας του ασθενούς είναι σημαντική. Στην περίπτωση της πορείας της νόσου σύμφωνα με τον τύπο Α, τα σημάδια του λεμφώματος μπορεί να μην εκδηλωθούν. Εάν η ασθένεια προχωρήσει σύμφωνα με τον τύπο Β, τότε στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχει δηλητηρίαση του σώματος, συνοδευόμενη από αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος και ταχεία μείωση του βάρους.\nΜια ευνοϊκή πρόγνωση είναι επίσης δυνατή στα μεταγενέστερα στάδια του λεμφώματος, ειδικά σε περιπτώσεις υποτροπής όχι νωρίτερα από 2 χρόνια αργότερα. Εάν η επαναλαμβανόμενη διαδικασία επαναληφθεί εντός 10 έως 11 μηνών, τότε ο κίνδυνος θανάτου αυξάνεται.\nΟ ρόλος της ιστολογίας στην πρόβλεψη της επιβίωσης\nΗ ιστολογική ανάλυση (παθολογική μελέτη) επιτρέπει να προσδιοριστεί η έκταση της νόσου και οι πιθανότητες ανάκτησης. Λόγω της ασυμπτωματικής εμφάνισης λεμφώματος μη Hodgkin, οι ασθενείς τείνουν να αναζητούν βοήθεια πολύ αργά όταν διαπιστώνεται το τελευταίο στάδιο της νόσου.\nΣε καρκίνο τελικού σταδίου, όταν η ανάπτυξη των κυττάρων όγκου γίνεται ανεξέλεγκτη, η πρόγνωση για επιβίωση είναι πολύ χαμηλή.\nΟι σχηματισμοί λεμφοκυτταρικού χαρακτήρα, που συνοδεύονται από βλάβες στο μυελό των οστών, εμφανίζονται συχνότερα στους ηλικιωμένους. Στο τέταρτο στάδιο, δεν υπάρχει ουσιαστικά καμία πιθανότητα επιβίωσης για τους ασθενείς.\nΗ διάρκεια ζωής του ασθενούς εξαρτάται από το πόσο σωστά θα γίνει η θεραπεία του λεμφώματος μη Hodgkin. Δυστυχώς, κανένας γιατρός δεν μπορεί να δώσει εκατό τοις εκατό εγγύηση για μια θεραπεία. Ο γιατρός δεν θα απαντήσει στο ερώτημα πόσοι άνθρωποι μπορούν να ζήσουν μετά από χειρουργική επέμβαση, καθώς ο όγκος μπορεί να συμπεριφέρεται διαφορετικά, ειδικά εάν υπάρχουν μεταστάσεις στον οργανισμό. Ωστόσο, οι πιθανότητες επίτευξης σταθερής ύφεσης με έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία είναι πολύ υψηλότερες.\nΠρόγνωση 4-λεμφώματος μη-Hodgkin λέμφωμα\nΠόσοι ζουν με λέμφωμα μη Hodgkin\nΓια πολλούς, η διάγνωση είναι λέμφωμα μη Hodgkin. Η πρόγνωση για τη ζωή του ασθενούς; Με ποια θεραπεία, οι πιθανότητες ζωής μεγαλώνουν περισσότερο; Μπορεί να γίνει αποκατάσταση;\nΚάθε μία από αυτές τις ερωτήσεις είναι σημαντική. Το μη-Hodgkin λέμφωμα είναι ένας καρκίνος του λεμφικού συστήματος, ο οποίος εκδηλώνεται από τα Β και τα Τ κύτταρα. Ένα χαρακτηριστικό αυτού του είδους είναι ότι το σώμα αρχίζει την καταστροφική διαδικασία του συστήματος, το οποίο είναι υπεύθυνο για τον καθαρισμό της λεμφαδένης, των λεμφοκυττάρων, της εργασίας του σπλήνα και των αιμοφόρων αγγείων, των κόμβων και των αδένων, προστατεύει από διάφορους ιούς και λοιμώξεις. Τα κύτταρα στο λεμφικό σύστημα αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται γρήγορα, διακόπτοντας τη φυσική διαδικασία, γεγονός που οδηγεί στην εμφάνιση όγκων.\nΤύποι λεμφωμάτων και φάσεις ανάπτυξης ογκολογίας\nΔιαγνωρίζοντας έναν ασθενή, οι γιατροί διαγνώσουν ένα νεόπλασμα και προσδιορίζουν τον τύπο του σύμφωνα με την υπάρχουσα ταξινόμηση.\nΣτην ιατρική, τα λεμφώματα μη Hodgkin διαιρούνται σύμφωνα με τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:\nΟ ρυθμός κατανομής των καρκινικών κυττάρων:\nλεμφοπλασμακυτικό (άσχημο). Η μορφή αυτή έχει αργή εξέλιξη, η πρόγνωση για ανάκαμψη ή μακροχρόνια ύφεση είναι πολύ υψηλή.\nεπιθετική. Σε αυτή την παραλλαγή, ο ασθενής έχει ασήμαντες πιθανότητες για ανάκαμψη, αλλά υπάρχει πάντα ο κίνδυνος ταχείας πορείας και θανάτου.\nυψηλή επιθετικότητα. Στην περίπτωση αυτή, οι γιατροί δεν αναλαμβάνουν να κάνουν προβλέψεις, καθώς ο ασθενής πεθαίνει το συντομότερο δυνατό.\nΑνάλογα με τον τόπο εντοπισμού:\nextranodal. Ένας όγκος εμφανίζεται σε οποιοδήποτε από τα ανθρώπινα όργανα.\nκομβικό. Οι λεμφαδένες επηρεάζονται.\nΣημαντικό στην πρόβλεψη είναι η κυτταρολογική ανάλυση, η οποία επιτρέπει να καθιερωθεί η δομή των σχηματισμένων κυττάρων. Μπορούν να είναι μεγάλα και μικρά κελιά.\nΔημιουργώντας ένα θεραπευτικό σχήμα και κάνοντας μια πρόγνωση επιβίωσης ασθενών, οι γιατροί λαμβάνουν επίσης υπόψη το στάδιο της ασθένειας στο οποίο ο ασθενής πλησίασε.\nΣτην ογκολογία συνηθίζεται να μιλάμε για 4 στάδια ανάπτυξης:\nΤο πρώτο στάδιο. Η εκπαίδευση διαγιγνώσκεται σε μία από τις ομάδες των λεμφαδένων · στα ζωτικά όργανα, ο σχηματισμός χτύπησε μόνο επιφανειακούς ιστούς.\nΤο δεύτερο στάδιο. Σε αυτό το στάδιο, ο σχηματισμός αυξάνεται σε μέγεθος και επηρεάζει διάφορους λεμφαδένες στη μία πλευρά του διαφράγματος.\nΤρίτο στάδιο. Εδώ η βλάβη περιλαμβάνει ήδη αρκετές ομάδες κόμβων στη μία πλευρά του διαφράγματος.\nΤέταρτο στάδιο. Στο τελικό στάδιο, η αλλοίωση συλλαμβάνει τις δύο πλευρές του διαφράγματος, εμπλέκοντας τα ζωτικά όργανα της κοιλιακής κοιλότητας.\nΤα πρώτα δύο στάδια έχουν υψηλό ποσοστό επιβίωσης σε περίπτωση έγκαιρης διάγνωσης και κατάλληλης ιατρικής θεραπείας. Σημαντικό στην πρόβλεψη θα είναι η κλινική εικόνα που αισθάνεται άρρωστος. Στο είδος Α, ένα άτομο μπορεί να στερείται πλήρως συμπτωμάτων και να μην παρουσιάζει σημάδια δηλητηρίασης. Εάν ένας ασθενής έχει μια κλινική εικόνα της νόσου του τύπου Β, τότε το βάρος του αρχίζει να μειώνεται ραγδαία, η σωματική του θερμοκρασία ανεβαίνει και πέφτει χωρίς εμφανή λόγο.\nΔίνοντας προβλέψεις σε ασθενείς, οι γιατροί δίνουν προσοχή και υποτροπή. Μια ευνοϊκή εικόνα και μια μεγάλη πιθανότητα μιας μακράς διάρκειας ζωής στο τέλος του λεμφώματος, όταν παρουσιάζονται υποτροπές όχι περισσότερο από δύο χρόνια αργότερα. Στην περίπτωση που η νόσος επανέλθει σε διάστημα μικρότερο του ενός έτους, οι γιατροί μιλούν για τον υψηλό κίνδυνο θνησιμότητας.\nΔείκτες ιστολογίας - η βάση της πρόγνωσης για τη ζωή\nΗ ιστολογική εξέταση είναι μια υποχρεωτική διάγνωση που σας επιτρέπει να αξιολογήσετε τον βαθμό ανάπτυξης της ογκολογικής εκπαίδευσης και να δώσετε πιθανότητες ανάκαμψης. Στη λεμφοβλαστική μορφή, τα όργανα της κοιλιακής κοιλότητας έχουν υποστεί βλάβη, ενώ τα καρκινικά κύτταρα έχουν μεγάλο σχήμα.\nΤις περισσότερες φορές, οι ασθενείς στρέφονται σε ειδικό για βοήθεια στο τελευταίο στάδιο, όταν δεν υπάρχει πιθανότητα ανάκαμψης. Αυτό το χαρακτηριστικό σχετίζεται με ασυμπτωματική εξέλιξη της νόσου.\nΤο λεμφοβλάστωμα δίνει πάντα εκτεταμένες μεταστάσεις, τα καρκινικά κύτταρα διαχωρίζονται γρήγορα, έτσι ώστε οι ασθενείς διαγιγνώσκονται με βλάβες ζωτικών οργάνων:\nΕάν ο ασθενής αναπτύξει ένα τερματικό στάδιο, τότε αυτό είναι ένα σίγουρο σημάδι ενός γρήγορου θανάτου με νευροψυχιατρική παράλυση. Η πρόγνωση για την ανάκτηση του ασθενούς αυτού του τύπου είναι μηδέν. Οι γιατροί προσπαθούν να συνταγογραφήσουν υποστηρικτική θεραπεία, η οποία θα σταματήσει την ταχεία κατανομή των κυττάρων όγκου.\nΟι λεμφοκυτταρικές βλάβες διαγιγνώσκονται περισσότερο σε άτομα μέσης ή μεγάλης ηλικίας. Ασυμπτωματική και τοπική αλλοίωση είναι τα κύρια χαρακτηριστικά για το λεμφοκυτταρικό λέμφωμα. Όπως δείχνουν τα ιατρικά στατιστικά στοιχεία, το ποσοστό επιβίωσης σε αυτούς τους ασθενείς είναι πολύ χαμηλό, καθώς η ασυμπτωματική πορεία και η βλάβη του μυελού των οστών στο στάδιο 4 δεν δίνουν πιθανότητες ανάκαμψης.\nΤο εντερικό λέμφωμα οδηγεί στην εμφάνιση λεμφώματος μη-Hodgkin. Αυτά είναι κυρίως δευτερογενείς αλλοιώσεις, αποτέλεσμα μεταστάσεων από άλλα όργανα. Αυτή η ασθένεια μπορεί να διαγνωστεί σε πρώιμο στάδιο, καθώς τα συμπτώματα εμφανίζονται σαφώς.\nΟι περισσότεροι ασθενείς υποδεικνύουν αυτά τα συμπτώματα:\nπαροτρύνετε να κάνετε έμετο.\nΣτις μάζες των κοπράνων υπάρχουν ακαθαρσίες αίματος.\nΟ σχηματισμός κυττάρων όγκου συμβαίνει σύμφωνα με τον τύπο των δομών Β-κυττάρων. Οι πιθανότητες ανάκτησης από την αρχική θεραπεία είναι πολύ υψηλές.\nΤο σπληνικό λέμφωμα είναι πιο συνηθισμένο στους ηλικιωμένους. Στα αρχικά στάδια, ο όγκος εμφανίζεται ασυμπτωματικός. Ο άντρας αρχίζει να χάνει γρήγορα το βάρος, υπάρχει πόνος στο σωστό υποχονδρικό σώμα και ο κορεσμός γρήγορου φαγητού, ακόμα και μετά από ένα μικρό ποσό. Στα τελικά στάδια της πορείας της νόσου, ο όγκος είναι τεράστιου μεγέθους, ενώ η χειρουργική επέμβαση δεν φέρνει την επιθυμητή ανάκτηση.\nΠοιες είναι οι προβλέψεις για την επιβίωση στο λεμφικό στάδιο 4;\nΔυστυχώς, πολλοί άνθρωποι δεν δίνουν προσοχή στα συμπτώματα που τους δίνει το σώμα, δεν υποβάλλονται σε τακτικές ιατρικές εξετάσεις, δεν δίνουν αίμα για έρευνα. Όλοι αυτοί οι λόγοι είναι αποτέλεσμα της καθυστερημένης διάγνωσης του καρκίνου.\nΌταν εντοπίζεται το λέμφωμα στο στάδιο 4, ο ασθενής ή οι συγγενείς του ρωτούν το μοναδικό και σημαντικό ερώτημα: ποιες είναι οι προβλέψεις της επιβίωσης;\nΗ ακριβής απάντηση δεν θα δώσει σε κάθε γιατρό, όλα θα εξαρτηθούν από την άμυνα του σώματος, τη θέληση και την ψυχοσωματική κατάσταση του ασθενούς, τη φαρμακευτική θεραπεία, που θα ανατεθεί.\nΛαμβάνοντας υπόψη όλες τις υπάρχουσες μεθόδους θεραπείας των λεμφωμάτων μη-Hodgkin, μπορούμε να πούμε ότι περίπου το 60% των ασθενών επιβιώνουν τα πρώτα 5 χρόνια. Εάν η μορφή της ασθένειας είναι επιθετική, τότε το ποσοστό επιβίωσης δεν υπερβαίνει το 30%. Στην περίπτωση που το λέμφωμα γίνει χρόνια, οι πιθανότητες επιβίωσης κυμαίνονται από 90-92%.\nΔυστυχώς, ορισμένοι τύποι όγκων καθίστανται ανθεκτικοί στη θεραπεία, διέρχονται σε διάχυτη επιθετική μορφή και προκαλούν γρήγορο θάνατο. Ένας σημαντικός παράγοντας στην επιβίωση θα είναι η θεραπεία.\nΗ διάρκεια και η ποιότητα ζωής του ασθενούς θα εξαρτηθεί από το πόσο σωστά ο γιατρός καταρτίζει το σχήμα έκθεσης στον όγκο:\nΟι περισσότερες κλινικές προδιαγράφουν μια πορεία χημειοθεραπείας για το λεμφικό στάδιο Ι-ΙΙ. Αν υπάρχει πιθανότητα παράλληλης πορείας χημειοθεραπείας και μεταμόσχευσης βλαστικών κυττάρων, τότε οι πιθανότητες ανάκτησης αυξάνονται σημαντικά.\nΕάν η νόσος διαγνωστεί στο στάδιο III-IV, μπορεί να προσφερθεί χημειοθεραπεία για να αυξηθεί η ύφεση. Μέχρι σήμερα, οι γιατροί συμφωνούν ότι το μη Hodgkin λέμφωμα είναι ανίατο, μπορεί να σταματήσει, για να μειώσει το ρυθμό της κυτταρικής διαίρεσης.\nΗ ακτινοβόληση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για λεμφώματα στην περίπτωση τοπικής αλλοίωσης των κυττάρων Τ. Μετά από μια τέτοια πρόσκρουση, η υποτροπή μπορεί να συμβεί για αρκετούς μήνες ή για αρκετά χρόνια.\nΕναλλακτικές θεραπείες μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν στη θεραπεία. Πρόκειται κυρίως για μεταμόσχευση ανοσοθεραπείας, μυελού των οστών ή μεταμοσχευμένων βλαστικών κυττάρων. Η τόνωση των δυνάμεων του σώματος στον αγώνα κατά των νεοπλασμάτων δίνει πολύ συχνά θετικά αποτελέσματα, επιτρέποντας πολλές φορές να αυξάνεται η ύφεση.\nΚανένας γιατρός δεν θα μπορεί να δώσει ακριβή πρόβλεψη για το προσδόκιμο ζωής ενός ασθενούς με λέμφωμα μη Hodgkin. Ωστόσο, με την έγκαιρη ανίχνευση της νόσου και την κατάλληλη θεραπεία, αυξάνονται οι πιθανότητες ύφεσης.\nΘυμηθείτε: η αυτοθεραπεία είναι επικίνδυνη!\nΚόκκινο αίμα © 2017\nΤι είναι το λέμφωμα μη-Hodgkin και η πρόγνωση από τους γιατρούς\nΤα λεμφώματα μη-Hodgkin (NHL) αποτελούν μια ολόκληρη ομάδα ογκολογικών ασθενειών, συνδυάζοντας 30 παθολογίες. Χαρακτηρίζονται από το σχηματισμό ενός καρκίνου που επηρεάζει το ανθρώπινο λεμφικό σύστημα.\nΣε μη-Hodgkin λέμφωμα, η πρόγνωση επιβίωσης είναι πολύ χαμηλή: περίπου 25%. Ένα χαρακτηριστικό αυτής της παθολογίας είναι ότι δεν επηρεάζεται από τις παραδοσιακές μεθόδους θεραπείας.\nΤι είναι το λέμφωμα μη Hodgkin; Είναι μια από τις ποικιλίες των λεμφικών όγκων. Στη δομή τους, τα νεοπλασματικά κύτταρα διαφέρουν στη δομή τους από το λέμφωμα Hodgkin, σε σχέση με το οποίο οι μέθοδοι θεραπείας της τελευταίας παθολογίας δεν είναι κατάλληλες για τη θεραπεία της εν λόγω νόσου. Επιπλέον, η περαιτέρω ανάπτυξη του NLZ είναι δύσκολο να προβλεφθεί.\nΣε πολλές περιπτώσεις, τα λεμφώματα μη Hodgkin αναπτύσσονται σε όργανα που δεν σχετίζονται με το λεμφικό σύστημα. Η παθολογία επηρεάζει επίσης τους λεμφικούς ιστούς που βρίσκονται σε:\nθύμο αδένα ή θύμο αδένα.\nΗ ασθένεια επηρεάζει κυρίως τους ηλικιωμένους λόγω των χαρακτηριστικών και των αιτίων της ανάπτυξής της. Στα παιδιά, το ΝΗΛ αναπτύσσεται πολύ γρήγορα, προκαλώντας την εμφάνιση άλλων σοβαρών παθολογιών, που τελικά οδηγούν σε θάνατο.\nΣύμφωνα με επίσημες ιατρικές στατιστικές, τα λεμφώματα μη Hodgkin διαγιγνώσκονται σε περίπου 4% των ανθρώπων που έχουν καρκίνο.\nΟι λόγοι που προκαλούν την εξέλιξη της υπό εξέταση παθολογίας δεν έχουν ακόμη μελετηθεί πλήρως. Τα περισσότερα λεμφώματα μη Hodgkin σχηματίζονται από τα λεγόμενα Β-κύτταρα, αλλά σχηματίζεται ένας αριθμός όγκων λόγω της μετάλλαξης των Τ-κυττάρων. Είναι γνωστό ότι ακόμη και μετά την εμφάνιση της τελευταίας διαδικασίας, δεν συνεχίζουν όλα τα παιδιά να έχουν κακοήθη όγκο στο λεμφικό σύστημα.\nΟ μόνος λόγος για την ανάπτυξη αυτής της παθολογίας είναι ότι φαίνεται ότι οφείλεται στην επίδραση πολλών παραγόντων:\nΛοίμωξη του σώματος με ιοί διαφόρων αιτιολογιών (HIV και άλλων).\nΣυγγενείς παθολογίες της ανοσίας.\nΈνα γαστρικό έλκος, η μακρά πορεία του οποίου προκάλεσε την εμφάνιση του Helicobacter pylori. Σε αυτή την περίπτωση, το λέμφωμα εμφανίζεται στους γαστρικούς ιστούς.\nΜεταμόσχευση οργάνων που καταστέλλει την ανθρώπινη ανοσία.\nΧημειοθεραπεία και ακτινοβολία που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία άλλων νόσων του καρκίνου.\nΣημαντική επίδραση στην κατάσταση του σώματος έχει οικότοπος. Οι αρνητικές περιβαλλοντικές συνθήκες και η τακτική επαφή με χημικές ουσίες συμβάλλουν στην κακοήθη μετάλλαξη των κυττάρων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα λεμφώματα μη Hodgkin αναπτύσσονται στο πλαίσιο μακροχρόνιας φαρμακευτικής αγωγής.\nΗ εκδήλωση των συμπτωμάτων του λεμφώματος μη Hodgkin εξαρτάται από τη φύση της ίδιας της νόσου. Εάν η παθολογία αναπτύσσεται επιθετικά και χαρακτηρίζεται από αυξημένη κακοήθεια (παρατηρείται συχνότερα σε παιδιά ηλικίας άνω των 5 ετών από ό, τι σε ηλικιωμένους), τότε η παρουσία όγκου ενδείκνυται με διόγκωση μιας μικρής περιοχής δέρματος που προέκυψε λόγω της αύξησης του μεγέθους των λεμφαδένων.\nΈχουν εντοπιστεί κυρίως:\nστο κεφάλι και στο πίσω μέρος του κεφαλιού.\nΗ ανάπτυξη τέτοιων όγκων στις περισσότερες περιπτώσεις δεν συνοδεύεται από την εμφάνιση πόνου. Αν και ο όγκος εμφανίζεται σε αυτές τις περιοχές, μπορεί να αναπτυχθεί σε άλλα μέρη του σώματος: το στήθος ή την κοιλιακή περιοχή.\nΣταδιακά, τα παθογόνα κύτταρα εξαπλώνονται σε όλο το σώμα, επηρεάζοντας το κεντρικό νευρικό σύστημα, το ήπαρ και τον σπλήνα. Αυτό οδηγεί στο σχηματισμό συμπτωμάτων χαρακτηριστικών βλαβών αυτών των οργάνων.\nΗ παρουσία μη-Hodgkin λέμφωμα υποδεικνύεται από την αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος. Αργότερα, ο ασθενής έχει μια απότομη μείωση της μάζας, η οποία μπορεί να συμβεί εν μέσω αυξημένης όρεξης. Επίσης, το κακόηθες λέμφωμα εκδηλώνεται με τη μορφή:\nΆφθονος ιδρώτας τη νύχτα.\nκνησμός αισθάνθηκε σε όλη την επιφάνεια του σώματος?\nΜεταξύ των προφανών ενδείξεων που μπορεί να υποδηλώνουν το σχηματισμό ενός κακοήθους όγκου στο λεμφικό σύστημα, τα συμπτώματα της αναιμίας επισημαίνονται. Χαρακτηρίζονται από αυξανόμενες περιπτώσεις μόλυνσης του σώματος σε σχέση με τη μείωση του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων. Οι ακόλουθες εκδηλώσεις υποδεικνύουν τη θέση του νεοπλάσματος:\nΠόνος στην κοιλιά. Διαταραχές του εντέρου, εκφρασμένες ως έμετος, διάρροια και δυσκοιλιότητα. Αυτά τα σημάδια δείχνουν ότι το λέμφωμα έχει σχηματιστεί στην κοιλιακή κοιλότητα.\nΧρόνιος βήχας και δύσπνοια. Αναφέρουν βλάβη στον λεμφικό ιστό στο στήθος.\nΠονοκέφαλος, θολή όραση και έμετος. Αυτά τα συμπτώματα σημαίνουν βλάβη στον εγκέφαλο και σε άλλα όργανα του κεντρικού νευρικού συστήματος.\nΈνα άλλο συγκεκριμένο σημάδι κακοήθους λεμφώματος είναι η τοπική αιμορραγία του δέρματος ή πετέχειες. Προκαλούνται από τη μείωση των επιπέδων αιμοπεταλίων.\nΤα συμπτώματα που περιγράφονται παραπάνω είναι χαρακτηριστικά άλλων τύπων ασθενειών, συμπεριλαμβανομένων των μολυσματικών ασθενειών. Ωστόσο, σε περιπτώσεις όπου τα συμπτώματα της νόσου αυξάνουν δραματικά την εκδήλωσή τους εντός 2-3 εβδομάδων, τότε μάλλον μιλάμε για λέμφωμα μη Hodgkin.\nΌπως και άλλες μορφές καρκίνου, τα μη-Hodgkin λεμφώματα αναπτύσσονται σε διάφορα στάδια:\nΤο πρώτο στάδιο της παθολογίας χαρακτηρίζεται από τοπική βλάβη του λεμφικού συστήματος, εξαιρουμένης της στέρνου και της κοιλιακής περιοχής.\nΗ πληγείσα περιοχή εκτείνεται σε άλλα μέρη του λεμφικού συστήματος. Τα καρκινικά κύτταρα εισβάλλουν στα όργανα της γαστρεντερικής οδού.\nΣτο τρίτο στάδιο, το λέμφωμα βρίσκεται και στις δύο πλευρές του διαφράγματος. Στο μέλλον, ο όγκος διεισδύει στην κοιλιακή κοιλότητα.\nΤο τέταρτο ή τερματικό στάδιο.\nΧαρακτηρίζεται από μια σοβαρή πορεία και μια αρνητική πρόβλεψη ανάπτυξης. Σε αυτό το στάδιο, τα καρκινικά κύτταρα εξαπλώνονται σε όλο το σώμα και χτυπάνε τα όργανα του κεντρικού νευρικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένου του μυελού των οστών. Επιπλέον, παρατηρούνται μεταστάσεις σε οστά.\nΟ τύπος του λεμφώματος ταξινομείται σύμφωνα με διάφορα κριτήρια. Ανάλογα με την ταχύτητα ανάπτυξης του όγκου, τέτοια νεοπλάσματα χωρίζονται σε:\nΆσχημη Η παθολογία είναι αργή και έχει ευνοϊκή πρόγνωση ανάπτυξης.\nΠολύ επιθετική. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οδηγούν σε θάνατο.\nΑνάλογα με τον τόπο εντοπισμού, οι καρκινικοί όγκοι χωρίζονται σε:\nΝοδάλ. Το νεόπλασμα επηρεάζει μόνο τους λεμφαδένες.\nΕξωσωματικό. Το μη-Hodgkin λέμφωμα σχηματίζεται σε όργανα που δεν ανήκουν στο λεμφικό σύστημα.\nΟι παραπάνω ήταν οι βασικές ταξινομήσεις που υιοθετήθηκαν στην ιατρική πρακτική. Όσον αφορά τη δομή τους, τα λεμφώματα είναι τόσο μικρά όσο και μεγάλα κύτταρα. Υπάρχουν επίσης και άλλοι τύποι όγκων που χαρακτηρίζονται από τα χαρακτηριστικά τους.\nΩς παράδειγμα, η χρόνια λεμφοκυτταρική και Β-κυτταρική προ-λεμφοκυτταρική λευχαιμία, το μυέλωμα των κυττάρων πλάσματος, το πλασμοκύτωμα εξωστρέφειας μπορεί να αναφερθεί. Αναφέρθηκε παραπάνω ότι στην ιατρική είναι συνηθισμένο να απομονώνονται περίπου 30 ποικιλίες λεμφώματος μη-Hodgkin.\nΟρισμένες από αυτές θα συζητηθούν παρακάτω λεπτομερέστερα.\nΑυτός ο τύπος όγκου χαρακτηρίζεται από μία βλάβη στην κοιλιακή περιοχή. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η νόσος αναπτύσσεται ασυμπτωματικά. Η παρουσία όγκου γίνεται γνωστή στα τελευταία στάδια ανάπτυξης ή κατά την εξέταση της καθορισμένης περιοχής. Σε σχέση με τον αναφερόμενο λόγο, περίπου το 90% των ασθενών με λεμφοβλαστικό όγκο πεθαίνουν.\nΈνα από τα κύρια σημάδια αυτής της μορφής καρκίνου είναι η ενεργός μετάσταση. Τα παθογόνα κύτταρα μολύνουν το ήπαρ, τον σπλήνα, το νωτιαίο μυελό και άλλα όργανα. Το τέταρτο στάδιο ανάπτυξης του όγκου συνοδεύεται από παράλυση του νευρικού συστήματος, η οποία οδηγεί σε μη αναστρέψιμες και θανατηφόρες συνέπειες.\nΗ θεραπεία των λεμφοβλαστικών όγκων περιλαμβάνει τη χρήση μεθόδων που αναστέλλουν την ανάπτυξη ενός νεοπλάσματος. Η χειρουργική επέμβαση σε αυτές τις περιπτώσεις είναι αναποτελεσματική λόγω του γεγονότος ότι οι μεταστάσεις εξαπλώνονται πολύ γρήγορα σε όλο το σώμα.\nΌπως και ο προηγούμενος τύπος όγκου, το λεμφοκυτταρικό για μεγάλο χρονικό διάστημα αναπτύσσεται ασυμπτωματικά. Από την παρουσία του μπορεί να υποδεικνύει έναν όγκο στην επιφάνεια του δέρματος, που εμφανίζεται λόγω της ανάπτυξης των λεμφαδένων. Αυτό το νεόπλασμα αναπτύσσεται από μεταλλαγμένα Β-λεμφοκύτταρα. Η παθολογία αντιμετωπίζεται κυρίως από μεσήλικες και ηλικιωμένους.\nΛόγω της ασυμπτωματικής εμφάνισης, ο λεμφοκυτταρικός όγκος ανιχνεύεται συνήθως τη στιγμή που φτάνει στο τέταρτο στάδιο της ανάπτυξης και οι μεταστάσεις πέφτουν στη δομή των οστών.\nΈνα από τα κύρια σημάδια που δείχνουν την παρουσία κακοήθων όγκων στο σώμα είναι τα διευρυμένα εσωτερικά όργανα. Στα αρχικά στάδια υπάρχουν συχνές περιπτώσεις βλάβης των αναπνευστικών οργάνων και του σπλήνα.\nΚαρκίνωμα του εντέρου\nΤο εντερικό λέμφωμα είναι αρκετά συχνές μεταξύ των ασθενών που αντιμετωπίζουν την εν λόγω παθολογία. Ωστόσο, ένας τέτοιος όγκος αναπτύσσεται κυρίως ως αποτέλεσμα της μετάστασης ενός νεοπλάσματος που έχει προκύψει σε άλλα όργανα. Μεταξύ των χαρακτηριστικών ενδείξεων του λεμφώματος στο έντερο, διακρίνονται τα εξής:\nτην εμφάνιση θρόμβων αίματος στα κόπρανα.\nΚατά κανόνα, αυτή η μορφή λεμφώματος αναπτύσσεται εξαιτίας της μετάλλαξης Β-κυττάρων που εμφανίζεται στο υπόβαθρο της ανοσοανεπάρκειας.\nΌγκος στον σπλήνα\nΗ ήττα της σπλήνας παρατηρείται κυρίως στους ηλικιωμένους. Κατά τη διάρκεια των αρχικών σταδίων ανάπτυξης, ο όγκος δεν εκδηλώνεται με κανέναν τρόπο, αλλά περαιτέρω τα ακόλουθα συμπτώματα υποδεικνύουν την παρουσία του:\nαίσθημα βαρύτητας που εμφανίζεται στο σωστό υποχονδρίδιο.\nη ανάπτυξη του όγκου οδηγεί σε γρήγορη κορεσμό, ακόμη και αν το άτομο έχει φάει λίγο φαγητό.\nΟ πόνος εμφανίζεται όταν ο όγκος αρχίσει να αναπτύσσεται σε γειτονικούς ιστούς. Στο μέλλον, ανιχνεύονται καρκινικά κύτταρα στο αίμα και στα οστά.\nΗ διάγνωση του λεμφώματος στοχεύει όχι μόνο στην επιβεβαίωση της παρουσίας ενός όγκου, αλλά και στην αναγνώριση της σημερινής του μορφής. Για τους σκοπούς αυτούς, διεξάγονται πολλές διαφορετικές εξετάσεις, όπως εξέταση αίματος, σάρωση υπερήχων, ακτινογραφία. Απαιτείται βιοψία του προσβεβλημένου οργάνου.\nΕάν ο όγκος ανιχνεύεται στον λεμφαδένα, τότε ο τελευταίος αφαιρείται.\nΕπιπλέον, λαμβάνεται υγρό από την κοιλιακή κοιλότητα αν ανιχνευθεί όγκος σε αυτή την περιοχή. Όταν εξετάζετε το μυελό των οστών είναι μια παρακέντηση. Αφού διαπιστωθεί η μορφή της νόσου (με βάση την κυτταρομετρία ροής, τις ανοσολογικές και άλλες μορφές αναλύσεων), συνταγογραφείται υπερηχογράφημα για τον προσδιορισμό της έκτασης των καρκινικών κυττάρων στο σώμα.\nΕκτός από αυτές τις διαδικασίες, πραγματοποιούνται MRI, CT και τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET). Ταυτόχρονα, τα ΗΚΓ εκτελούνται για να ανιχνεύσουν εμφανή σημάδια της επίδρασης ενός κακοήθους νεοπλάσματος στην καρδιά και τις μεταβολικές διεργασίες. Η τελευταία μέθοδος επιτρέπει επίσης να διαπιστωθεί η παρουσία λοιμώξεων στο σώμα.\nΗ θεραπεία του λεμφώματος μη-Hodgkin περιλαμβάνει ένα σύνολο μέτρων των οποίων η δράση αποσκοπεί στην καταστολή της ενεργού ανάπτυξης του όγκου και της απομάκρυνσής του. Η ακτινοβολία, η χημειοθεραπεία και η χειρουργική επέμβαση χρησιμοποιούνται για την επίτευξη αυτών των στόχων.\nΗ χειρουργική απομάκρυνση των όγκων χρησιμοποιείται μόνο όταν το λέμφωμα βρίσκεται σε περιορισμένη περιοχή και δεν μεταστατεύεται. Η ακτινοθεραπεία χρησιμοποιείται επίσης όταν η ασθένεια είναι τοπική. Η τελευταία μέθοδος συνταγογραφείται υπό τον όρο ότι η χημειοθεραπεία δεν έχει δώσει θετικά αποτελέσματα.\nΓια τη θεραπεία των λεμφωμάτων στις περισσότερες περιπτώσεις, χρησιμοποιείται μια μέθοδος γνωστή ως πολυεθεραπεία. Σας επιτρέπει να αυξήσετε το προσδόκιμο ζωής του ασθενούς και να καταστείλετε τα κύρια συμπτώματα.\nΜία εναλλακτική λύση στις περιγραφείσες μεθόδους είναι η χρήση ενός συνδυασμού διαφόρων φαρμάκων που έχουν ανοσοθεραπευτικό αποτέλεσμα. Επίσης, βλαστοκύτταρα, μεταμόσχευση μυελού των οστών ή η χρήση μονοκλωνικών αντισωμάτων μπορούν επίσης να σταματήσουν την ανάπτυξη ή να καταστρέψουν εντελώς ένα κακόηθες νεόπλασμα.\nΠροκειμένου να προβλεφθεί η ανάπτυξη της νόσου σήμερα, χρησιμοποιείται μια ειδική κλίμακα, σύμφωνα με την οποία:\nΤα σημεία 0-2 δείχνουν ένα ευνοϊκό αποτέλεσμα της θεραπείας. Αυτό συνήθως αναφέρεται σε όγκους που προέρχονται από Β κύτταρα.\n2-3 βαθμοί. Αβέβαιη πρόβλεψη.\n3-5 βαθμοί. Η επιβίωση μεταξύ των ασθενών τείνει στο μηδέν και η θεραπεία αποσκοπεί στην επιμήκυνση του προσδόκιμου ζωής.\nΟι βαθμοί αποδίδονται για κάθε ανεπιθύμητο σύμπτωμα που εντοπίστηκε κατά την εξέταση του ασθενούς.\nΌταν εμφανίζονται τα παραπάνω συμπτώματα, δεν συνιστάται η πραγματοποίηση αυτοδιάγνωσης και η συνταγογράφηση της θεραπείας με βάση τα ληφθέντα δεδομένα.\nΠροκειμένου να αυξηθούν οι πιθανότητες επιβίωσης και επιτυχής ανάκαμψη, είναι απαραίτητο να συμβουλευτείτε έναν γιατρό. Ο ογκολόγος έχει καλύτερη επίγνωση του κινδύνου που φέρουν τα λεμφώματα μη Hodgkin, τι είναι και πώς να αντιμετωπίσουν την παθολογία.\nΛέμφωμα από τα κύτταρα της ζώνης του μανδύα, τα συμπτώματά του κλπ.\nΛέμφωμα Hodgkin: χαρακτηριστικά και συμπτώματα της νόσου.\nΣυμπτώματα του θυλακοειδούς λεμφώματος, θεραπεία και πρόγνωση.\nΤι είναι το λέμφωμα του Burkitt και ποια είναι τα συμπτώματά του;\nΌλα για το αδενοκαρκίνωμα του τραχήλου και για τις προβλέψεις του γιατρού.\nΒ-λεμφώματος και των τύπων του\nΤι είναι το λεμφοσάρκωμα; Συμπτώματα της νόσου, μέθοδοι l.\nΚαρκίνος του τραχήλου και εγκυμοσύνη. Οι λόγοι της ταξινόμησης.\nΠηγές: http://boleznikrovi.com/patologii/nehodzhkinskaya-limfoma-prognoz-dlya-zhizni.html, http://krasnayakrov.ru/organizm-cheloveka/prognoz-dlya-zhizni-pri-nexodzhkinskoj-limfome.html, http://pro-rak.ru/zlo-opuhol/limfoma/nehodzhkinskaya.html\nΠώς να ελέγξετε τα έντερα για τον καρκίνο;\nΤι να φάει μετά τη χημειοθεραπεία\nΕπικεφαλίδεςΗ διαφορά μεταξύ του νεύου και του μελανώματοςΈνα mole (nevus) είναι ένα φυσικό χαρακτηριστικό στο ανθρώπινο σώμα, αλλά, παρά το καλλυντικό ελάττωμά του ή, αντιστρόφως, μεμονωμένη γοητεία.\nΛέμφωμα Β-κυττάρων μη-Hodgkin: εκδηλώσεις, κλινική παρουσίαση, επιβίωση\nΟγκολογία του εντέρου: συμπτώματα και χαρακτηριστικά θεραπείας


Με 2 Χάλκινα μετάλλια ο Πλάτων στο Πρωτάθλημα - SERRESPOST\nΑρχική Επικαιρότητα Αθλητισμός Με 2 Χάλκινα μετάλλια ο Πλάτων στο Πρωτάθλημα Μπάντμιντον Κ11 Β. Ελλάδος\n2 Χάλκινα ο ΠΛΑΤΩΝ με Μπουδούρη Δημ. Και Πετρόβαλη Έλενα\nΣτο κλειστό των Κ. Ποροίων διοργανώθηκε το πρωτάθλημα της μικρότερης ηλικιακά κατηγορίας αυτής της Κ11 . 50 αθλητές από την Αλεξανδρούπολη έως και την Θεσσαλονίκη συναντήθηκαν και αγωνίστηκαν για τα μετάλλια από το πρωί της Κυριακής έως και αργά το απόγευμα όταν και διεξήχθησαν οι δυο μεγάλοι τελικοί.\nΟι Σερραίοι αθλητές έπαιξαν εξαιρετικούς αγώνες και μάλιστα αν και αρχάριοι κάποιοι κατάφεραν να περάσουν τα προκριματικά και να μπούνε στο κυρίως σχήμα. Να σημειώσουμε ότι η Πετρόβαλη έχασε οριακά την είσοδο στον τελικό χάνοντας με 21-19,21-19 τον ημιτελικό. Ο Μπουδούρης έπεσε στο Νο1 του σχήματος και μετέπειτα νικητή του τελικού Σαράντη Αν. από τον οποίο έχασε 23-21 , 21-10 .\nΑναλυτικά στα Αγόρια :\nΜπουδούρης Δημήτριος 3ος\nΔάκος Αθανάσιος 8άδα\nΚομσής Αλέξανδρος 8αδα\nΙωαννίδης Χριστόφορος 16αδα\nΒλαχοδήμος Μιχαήλ 1 νίκη\nΒλαχοδήμος Άγγελος 1 νίκη\nΑναλυτικά στα Κορίτσια:\nΠετρόβαλη Έλενα 3η\nΚούτσα Θωμαΐς 1 νίκη\nΚαπετάνη Κωνσταντίνα 1 νίκη\nΤην επόμενη Κυριακή θα διεξαχθεί το τελευταίο ηλικιακό πρωτάθλημα της χρονιάς αυτό της Κ13 στο Σιδηρόκαστρο.\nΠροηγούμενο άρθροΧατζηβασιλείου στο OPEN: Η Τουρκία ενοχλείται από τις νέες υποδομές στην Αλεξανδρούπολη – Βίντεο


Καλατζή-Καλαϊτζή-Κασσιτερωτή-Γανωματή. Όπως και να τον πούμε είναι ο ίδιος άνθρωπος. Είναι ο συντηρητής μαγειρικών σκευών. Είναι ο άνθρωπος με τα μουτζουρωμένα ρούχα, που είχε κρεμασμένη μια μεγάλη ανοικτή σακούλα στην πλάτη από λινάτσα ή καναβάτσα. Γύριζε στις γειτονιές φωνάζοντας: “ Ο γανωτήηηηης… Χαλκώματα γανώνωωω…”\nΜάζευε τα τετζέρια, τα κακκάβια, τα μικρά ή μεγάλα λεβέτια (καζάνια), τα τηγάνια κλπ. Τα μάζευε όλα σ’ ένα παλιό σπίτι συνήθως ακατοίκητο ή κάτω από κάποια ταράτσα. Εκεί έσκαβε μια γούβα στο χώμα και μέσα άναβε φωτιά. Δίπλα είχε την μασιά, την σιδεροστιά, το νέφτι, το καλάι και κομμάτια από παλιά σιδερικά για να βουλώνει καμιά τρύπα. Η δουλειά άρχιζε με τον χορό των ποδιών. Είχε σε μια σακούλα τριμμένη στουρναρόπετρα σαν άμμο. Ήταν το πιο κατάλληλο υλικό για τον καθαρισμό του σκεύους. Την έριχνε μέσα και μετά ξυπόλητος έμπαινε κι ο ίδιος μέσα στο καζάνι.\nΚρατιόταν από ένα σχοινί που είχε δέσει από την τράβα και χόρευε. Έτσι με τις ρυθμικές κινήσεις των ποδιών, η στουρναρόπετρα έτριβε το καζάνι κι εκείνο γυάλιζε. Μετά το σκούπιζε να φύγουν οι σκόνες. Έβαζε και λίγο νέφτι στα μέρη που δεν είχαν γυαλίσει.\nΈλιωνε μετά τον κασσίτερο-μολύβι, σ’ ένα μπρίκι και το έχυνε στο καθαρισμένο σκεύος. Έπαιρνε πάντα με το χέρι και χωρίς γάντια το βαμβάκι κι έστρωνε το μολύβι στην επιφάνεια του δοχείου. Μετά έριχνε κρύο νερό και το καλάι πάγωνε στο σημείο που είχε στρωθεί. Εάν ήθελε να κάνει καλή δουλειά επαναλάμβανε το στρώσιμο πολλές φορές. Αφού τελείωνε το γάνωμα σ’ όλα τα σκεύη, άρχιζε τη μοιρασιά.\nΟι γανωτζήδες ήταν συνήθως Ηπειρώτες. Είχαν κι ακόμη έχουν παράδοση στα χαλκώματα (τα γιαννιώτικα και τα σκυριανά ήταν τα πιο καλά).


Κορχόνεν: Άγνωστος ο χρόνος ένταξης στο ΝΑΤΟ για Φινλανδία - Σουηδία\nΤετάρτη 29 Ιουνίου 2022 - 04:40\nΚορχόνεν: Άγνωστος ο χρόνος ένταξης στο ΝΑΤΟ για Φινλανδία – Σουηδία\nΑπό Newsroom\t Στις 13:45, 23 Ιούν 2022\nΟ Πρέσβης της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ, Κλάους Κορχόνεν © EPA\nΗ αίτηση ένταξης στο ΝΑΤΟ για τη Φινλανδία και τη Σουηδία έγινε από κοινού στις 18 Μαΐου, ως απάντηση στη ρωσική εισβολή της Ουκρανίας και την επιθετική στάση της Ρωσικής Ομοσπονδίας απέναντι στα κράτη της Βαλτικής και της Σκανδιναβίας.\n«Έχουμε μια σχετικά γρήγορη αλλά αποφασιστική διαδικασία στη Φινλανδία, όπως φυσικά και στη γειτονική μας χώρα, Σουηδία», λέει ο πρέσβης της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ, Κλάους Κορχόνεν μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.\n«Καταθέσαμε την επιστολή ενδιαφέροντος, την επιστολή αίτησης, σχετικά με την επιδίωξη συμμετοχής και περιμέναμε να προσκληθούν η Φινλανδία και η Σουηδία στις ενταξιακές συνομιλίες. Το ΝΑΤΟ δεν μιλά για διαπραγματεύσεις, μιλά για ενταξιακές συνομιλίες» εξηγεί ο κ. Κορχόνεν προσθέτοντας ότι «καθώς καταθέσαμε τις δύο επιστολές μαζί, θα περιμέναμε η πρόσκληση να ερχόταν την ίδια ώρα και οι ενταξιακές συνομιλίες θα γίνονταν λίγο πολύ στο ίδιο χρονικό πλαίσιο».\nΩστόσο, όπως λέει, το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο δεν έχει προσκαλέσει ακόμη την Φινλανδία και την Σουηδία στις ενταξιακές συνομιλίες, παρά το ότι «έχουμε λάβει ευρεία υποστήριξη για τη συμμετοχή μας. Μια χώρα που έχει θέσει ερωτήματα και η οποία είναι η Τουρκία, υποστηρίζει επίσης την πολιτική ανοιχτών θυρών του ΝΑΤΟ».\nΕρωτηθείς αν περιμένει να είναι μια μακρά διαδικασία αφού υπάρχουν ακόμα εμπόδια από την πλευρά της Τουρκίας και αν αισθάνεται ότι αυτή η μεταβατική περίοδος είναι λίγο επικίνδυνη για τη Φινλανδία απάντησε: «Έχω συμμετάσχει σε πολλές διαπραγματεύσεις κατά τη διάρκεια της καριέρας μου και φυσικά είναι δύσκολο να πούμε πόσο καιρό θα χρειαστεί για να λυθούν τα εναπομείναντα ερωτήματα. Αλλά δεν υπάρχει λόγος να μην μπορούμε να τα λύσουμε γρήγορα, ακόμη και πριν από τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη».\n«Υπάρχει μια άποψη ότι η Φινλανδία έχει πλέον εισέλθει σε ένα διαφορετικό τοπίο και αυτό δεν είναι αλήθεια. Συνεχίζουμε να έχουμε ισχυρή άμυνα, η βάση της εξωτερικής μας πολιτικής συνεχίζει να είναι η ίδια, δεν βλέπουμε καμία άμεση απειλή κατά της Φινλανδίας. Σίγουρα δεν είμαστε υπό καμία άμεση στρατιωτική απειλή. Δεν έχουμε βιώσει άλλα παράτυπα γεγονότα, καμία εκστρατεία ενημέρωσης εναντίον μας» σημειώνει ο Πρέσβης Κορχόνεν.\nΣχετικά με τις ανησυχίες της Άγκυρας είπε: «Δεν μπορώ να μιλήσω για την Τουρκία. Η Τουρκία μιλάει για τον εαυτό της. Η Τουρκία έχει εκφράσει ανησυχίες σχετικά με τη Σουηδία και τη Φινλανδία. Αυτές εξετάζονται πολύ προσεκτικά στη Φινλανδία. Το κύριο θέμα που έθεσε η Τουρκία είναι η δέσμευσή μας στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Η Φινλανδία φυσικά καταδικάζει όλες τις μορφές και τις εκδηλώσεις της. Εφαρμόζουμε τις πολιτικές της ΕΕ και του ΟΗΕ σχετικά με την τρομοκρατία και την αντιτρομοκρατία. Κατανοούμε ότι η νομοθεσία μας για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας είναι πολύ σύμφωνη με τα σημερινά κράτη μέλη του ΝΑΤΟ. Κατά την άποψή μου ως Φινλανδού, δεν βλέπουμε τόσους λόγους ανησυχίας. Αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν ερωτήματα, έτσι πρέπει να αντιμετωπιστούν. Υπήρξαν επαφές μεταξύ αξιωματούχων και των τριών πλευρών, της Τουρκίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας και μπορώ να πω ότι το πνεύμα ήταν εποικοδομητικό. Υπάρχει μία σαφής διάθεση για εξεύρεση λύσεων».\nΟ Κλάους Κορχόνεν μίλησε επίσης για «επιτυχημένη επίσκεψη» του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ στο Φινλανδία. Ερωτηθείς για τα σχόλια που έκανε ο Γενικός Γραμματέας Στόλτενμπεργκ κατά την επίσκεψή του σχετικά με «θεμιτές ανησυχίες» της Τουρκίας, απάντησε ότι «νομίζω ότι δήλωσε το προφανές ότι η Τουρκία είναι μια χώρα που έχει υποφέρει σημαντικά από την τρομοκρατία».\nΓια τη διάρκεια του πολέμου στην Ουκρανία\nΣχετικά με τη διάρκεια του πολέμου στην Ουκρανία, ο Πρέσβης της Φινλανδίας ανέφερε ότι οι ειδικοί έχουν πει να μην περιμένετε πολύ γρήγορη επίλυση αυτής της σύγκρουσης, δυστυχώς. Εν κατακλείδι, ρωτήσαμε αν οι αποφάσεις του ΝΑΤΟ, της Ε.Ε και οι κυρώσεις των συμμάχων θα μπορούσαν να σταματήσουν τον Πούτιν.\n«Το ΝΑΤΟ έχει εκφράσει την πρόθεσή του να ενισχύσει τη στρατιωτική παρουσία στην ανατολική πτέρυγα συμπεριλαμβανομένης της περιοχής της Βαλτικής Θάλασσας, τριών χωρών της Βαλτικής και της Πολωνίας και στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Αυτό είναι ένα πράγμα που αφορά την άμυνα και την ετοιμότητα του ίδιου του ΝΑΤΟ». Αναφέρθηκε επίσης σε άμεση στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία «που πραγματοποιείται μέσω εθνικών διαύλων».\n«Τα μέλη του ΝΑΤΟ και άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Φινλανδίας, υποστηρίζουν στρατιωτικά την Ουκρανία. Οι χώρες προσπαθούν να συντονιστούν. Η ΕΕ έχει ως τώρα διαθέσει 2 δισεκατομμύρια ευρώ για στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία. Είναι σημαντικό. Ενέκρινε επίσης, το έκτο πακέτο κυρώσεων κατά της Ρωσίας. Είναι ένα δυνατό πολιτικό δείγμα. Το μήνυμα είναι πολύ σαφές – και η Ρωσία το αισθάνεται – ότι πληρώνει βαρύ τίμημα για αυτήν την επιθετικότητα», κατέληξε ο Πρέσβης της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ.\nΣτόλτενμπεργκ: Συμφωνία για ένταξη Φινλανδίας – Σουηδίας στο ΝΑΤΟ\nΤουρκία: Συμβιβασμός για την ένταξη Σουηδίας – Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ\nΣτόλτενμπεργκ: Ανάγκη για διαφοροποίηση των προμηθευτών ενέργειας\nΜπάιντεν-Σάντσεθ: Συμφωνία για ενεργειακή ασφάλεια στην Ευρώπη


«Ψήνεται» επιστροφή του Ζλάταν στη Γιουνάιτεντ! - THETIMES.GR\nΗ Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ θα είναι αναμφίβολα μια από τις πιο ενεργές ομάδες στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου. Το έχει δηλώσει τόσο ο Εντ Γουντγουορντ, όσο και ο Όλε Γκούναρ Σόλσκιερ, το κυριότερο όμως είναι ότι το έχει ανάγκη.\nΑυτός φαίνεται πως είναι ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς, ο οποίος αν και διανύει το 38ο έτος της ηλικίας του παραμένει ένας από τους πιο αξιόπιστους επιθετικούς στον κόσμο. Όπως αναφέρει το TuttoMercato, η ομάδα του Σόλσκιερ θέλει να εκμεταλλευτεί τη συγκυρία της ολοκλήρωσης του συμβολαίου του 38χρονου επιθετικού με τους Λος Άντζελες Γκάλαξι τον προσεχή Δεκέμβρη και να τον κάνει δικό της.


Ο βουλευτής Γιώργος Αμανατίδης έπαθε έμφραγμα από… ένα σάντουιτς!!! | ΕΛΛΑΔΑ | thepressroom.gr\nΕνημερώθηκε: 14/04/21 - 11:04\nΈνα σάντουιτς παραλίγο να αποβεί μοιραίο για τον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Γιώργο Αμανατίδη!!! Εξαιτίας του σάντουιτς ο βουλευτής έπαθε έμφραγμα!!!\nΗ κατανάλωσή του, τού προκάλεσε πρόβλημα στο παχύ έντερο, καθώς ο εντερόκοκκος, μέσα από τη δηλητηρίαση, μπήκε στο αίμα και από εκεί πήγε στην καρδιά.\nΟ βουλευτής μίλησε στο OPEN για την περιπέτεια της υγείας του. «Έφαγα, το βράδυ παρουσιάστηκαν συμπτώματα δηλητηρίασης. Την επόμενη μέρα έκανα και ένα τεστ COVID γιατί τα συμπτώματα έμοιαζαν. Δεν ήταν COVID. Ανέβηκα στην Κοζάνη για Σαββατοκύριακο, ανέβηκε ένας πυρετός. Ξεκίνησα τις αιματολογικές, έδειχναν στοιχεία παράξενα, ότι υπάρχει φλεγμονή. Προσπαθήσαμε να δείξουμε εάν είναι σαλμονέλα. Τελικά ήταν εντερόκοκκος ο οποίος μέσα από τη δηλητηρίαση, μέσα από αίμα μπήκε στο έντερο και από εκεί στην καρδιά. Υπήρχε διαδικασία βλάβης στην καρδιά. Ο πνευμονολόγος με διέταξε να φύγω στη Θεσσαλονίκη η διαπίστωση εκεί ήταν ότι είναι ενδοκαρδίτιδα. Και όχι μόνο αυτό. Έχει κάνει και βλάβη σημαντική στην αορτική βαλβίδα», είπε.\nΟ κ. Αμανατίδης επέστρεψε ήδη στα κοινοβουλευτικά του καθήκοντα. «Αναγνωρίζω και στο πρόβλημα την ομορφιά του γιατί ήταν προϋποθεση για να γίνω καλά», κατέληξε.