Αναρτήθηκε από food for thought στις 9:02 π.μ. 0 σχόλια\nΝαι, πάλι ιταλικό. Σε λίγο θα το βάλω και κάτω από την επικεφαλίδα του blog, μου φαίνεται. Food for Thought: ειδικευόμαστε στην ιταλική κουζίνα. Ε, τι να πω. Εγώ φταίω που υπάρχουν τόσα πολλά ιταλικά εστιατόρια στην πόλη; Δε νομίζω ότι καμία άλλη εθνική κουζίνα εκπροσωπείται τόσο πολυάριθμα στη χώρα μας, αλλά και πάλι, τα καλά ιταλικά της Αθήνας νομίζω πως μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Σήμερα θα σας μιλήσω για ένα από αυτά. Η κουζίνα του μπορεί να μη σας συγκλονίσει, αλλά σίγουρα κρατάει ένα αρκετά καλό επίπεδο και η σχέση ποιότητας-τιμής είναι κατά τη γνώμη μου το μεγαλύτερό του πλεονέκτημα.\nΤο Tutti a Tavola βρίσκεται στο Χαλάνδρι, στη λεωφόρο Κηφισίας, αλλά πολλοί ίσως να μην το γνωρίζουν γιατί το μόνο που φαίνεται από το δρόμο είναι η ταμπέλα του και ένας μακρύς χαλικοστρωμένος διάδρομος ανάμεσα σε δύο τεράστια καταστήματα, ο οποίος δε σε προϊδεάζει ακριβώς ότι θα σε οδηγήσει σε εστιατόριο (παρόλο που δεξιά και αριστερά από την πινακίδα έχει ένα τεράστιο μαχαίρι κι ένα πηρούνι, like, DUUUH!). Εμείς, περαστικοί από το σημείο αυτό και περίεργοι από τη φύση μας, αποφασίσαμε μια μέρα, πριν μερικά χρόνια, να τρυπώσουμε εκεί μέσα και να δούμε τι μπορεί να κρύβεται στο τέρμα του διαδρόμου.\nΚαι κάναμε πολύ καλά, όπως αποδείχθηκε, γιατί ο διάδρομος αυτός οδηγεί καταρχάς σε έναν ωραιότατο κήπο, που ούτε που φαντάζεται κανείς ότι μπορεί να υπάρχει στην άκρη μιας λεωφόρου. Ο κήπος λοιπόν του εστιατορίου, κλειστός με ψηλά δέντρα και θάμνους από όλες τις πλευρές, σε απομονώνει πλήρως από το θόρυβο του δρόμου, κι είναι γεμάτος με περιποιημένα λευκά ξύλινα τραπεζοκαθίσματα. Θα σας πω από την αρχή ότι ο εσωτερικός χώρος του μαγαζιού δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον, οπότε αν επιχειρήσετε να το επισκεφθείτε, καλύτερα κάντε το τους καλοκαιρινούς μήνες.\nΣτην τελευταία μας επίσκεψη παρατηρήσαμε αρκετές αλλαγές στο εστιατόριο, και πρώτα από όλα στον κατάλογο. Μέχρι και πέρυσι οι τιμές ήταν ψιλοτσιμπημένες, αφού χρειαζόσουν περίπου 30-35 ευρώ το άτομο, ενώ τώρα φάγαμε με 27 ευρώ και μάλιστα βασιλικά. Μετά λύπης μου, όμως, διαπίστωσα ότι ο κατάλογος είναι κάπως πιο φτωχός, και ότι το Tutti a Tavola προσανατολίζεται πλέον περισσότερο προς τα ζυμαρικά του ενώ παλιότερα έβρισκες αρκετά κρεατικά και ψαρικά στα κυρίως πιάτα. Πλέον προσομοιάζει περισσότερο σε τρατορία, πράγμα που δεν είναι φυσικά κακό, αλλά μπορώ να πω ότι θα ήθελα και μερικά risotti μαζί με τα ζυμαρικά. Κυρίως μου έλειψε το υπέροχο ριζότο τους με μελάνι σουπιάς που συνήθιζα να παραγγέλνω συχνά, αλλά και μια πολύ ωραία πράσινη σαλάτα με τοματίνια και bocconcini που θυμάμαι πως είχε το μενού. Ωστόσο, ο κατάλογος δεν παύει να έχει πολλές ενδιαφέρουσες επιλογές και μεγάλη ποικιλία στην pasta.\nΣτην αρχή, θα σας φέρουν ένα πανεράκι με κριτσίνια και ωραία φοκάτσια πασπαλισμένη με κόκκους αλατιού -χάρηκα που αυτό δεν καταργήθηκε- μαζί με ένα συμπαθέστατο ντιπ. Εμείς ξεκινήσαμε με σαλάτα caprese, όπου η δόση της μοτσαρέλας ήταν παραπάνω από γενναία, η ντομάτα αρωματικότατη και στοίχιζε μόνο 8 ευρώ (υπεραρκετή για 4 άτομα). Ακόμα, παραγγείλαμε το καρπάτσιο μοσχαριού (13 ευρώ), πιάτο στο οποίο επίσης ήταν τεράστια η ποσότητα, άσε που συνοδευόταν και από νόστιμες χοντροκομμένες φλοίδες παρμεζάνας και μπόλικη ρόκα.\nΑπό τα ζυμαρικά, ένα πλεονέκτημα είναι ότι το εστιατόριο διαθέτει και φρέσκα (που είπαμε, όπου τα βρίσκω, το διαφημίζω, διότι ιταλικό ρεστοράν χωρίς φρέσκια pasta είναι σαν ψαρόσουπα χωρίς ψάρι). Εμείς διαλέξαμε ζυμαρικά με θαλασσινά (μύδια και κυδώνια), λευκό κρασί και σκόρδο (14 ευρώ), που κανονικά τα προτείνουν με linguini secca, αλλά εγώ τα ζήτησα με φρέσκιες παπαρδέλες κι ήταν πάρα πολύ καλά. Το δεύτερο ζυμαρικό ήταν papardelle alla paesana (12 ευρω), που όμως τελικά τις ζητήσαμε με φρέσκα casarecce αντ' αυτού (τι να κάνουμε, έχουμε κι εμείς τις ιδιοτροπίες μας). Στα φρέσκα ζυμαρικά του μενού συμπεριλαμβάνονται ακόμα ταλιατέλες, caramelle και ravioli.\nΑλλά και η λίστα κρασιού είναι πολύ οικονομική, αν και μικρή. Οι τιμές της κυμαίνονται μεταξύ 18 και 26 ευρώ, με ακριβότερη τη Βιβλία Χώρα (που έχω δει να πωλείται ως και 40 ευρώ σε άλλα εστιατόρια). Εμείς πήραμε μισό λίτρο χύμα λευκό κρασί, το οποίο όμως, ήρθε υπερβολικά ζεστό και ζητήσαμε να το βάλουν λίγο στην κατάψυξη.\nΑυτή τη φορά γλυκό δεν παραγγείλαμε (ήμασταν παραπάνω από φουλ), αλλά από ό,τι θυμάμαι, το Tutti a Tavola έχει νοστιμότατα επιδόρπια και αξιοπρεπέστατο τιραμισού.\nΕτυμηγορία: Να πάτε. Θα φάτε σε ωραίο, δροσερό περιβάλλον τώρα που σφίξαν οι ζέστες.\nΜουσική: ανάλαφρη ιταλική ποπ και το occasional canzone.\nΑναρτήθηκε από food for thought στις 1:51 π.μ. 3 σχόλια\nΕτικέτες ιταλική κουζίνα, Χαλάνδρι, Tutti a Tavola\nΠριν λίγο καιρό είχα γράψει για την άνθηση των διαφόρων Adventure Eating Clubs στις ΗΠΑ και ο φίλος μου ο Γ. με πληροφόρησε ότι ο Neil Gaiman έχει γράψει ένα διήγημα με το θέμα αυτό, το οποίο και μου έδωσε να διαβάσω. Το διήγημα λέγεται "Sunbird" και συμπεριλαμβάνεται στη συλλογή Fragile Things που πρωτοεκδόθηκε το 2006. Το βρήκα απολαυστικό, γι' αυτό και παραθέτω ένα κομμάτι του, αν και είναι δύσκολο να αποσπάσω ένα -σχετικά- σύντομο τμήμα του που να έχει από μόνο του κάποια συνοχή. Όπως και να 'χει, η φανταστική λέσχη που πρωταγωνιστεί στο "Sunbird" λέγεται The Epicureans και ιστορία ξεκινά με τα πέντε μέλη της να παραπονιούνται ότι έχουν δοκιμάσει κυριολεκτικά τα πάντα.\n"Έχουμε φάει οτιδήποτε μπορεί να φαγωθεί", είπε ο Αύγουστος ΜακΚόι, κι η φωνή του έκρυβε μια φευγαλέα θλίψη. "Φάγαμε όρνεα, τυφλοπόντικες και νυχτερίδες.Φάγαμε κάμποσα είδη που έχουν εξαφανιστεί εδώ και πολύ καιρό. Φάγαμε κατεψυγμένο μαμούθ και γιγάντιο βραδύποδα της Παταγονίας."\n"Μακάρι να είχαμε προλάβει λίγο νωρίτερα το μαμούθ", αναστέναξε ο Τζάκι Νιούχαουζ. "Καταλαβαίνω, πάντως, γιατί εξαφανίστηκαν τόσο γρήγορα οι τριχωτοί ελέφαντες, από τη στιγμή που τους δοκίμασαν οι άνθρωποι. Μπορεί να είμαι εραστής των εκλεπτυσμένων απολαύσεων, αλλά έπειτα από μια μπουκιά, έπιασα τον εαυτό μου να σκέφτεται τη σος μπάρμπεκιου του Κάνσας Σίτι και τι γεύση θα είχαν τα παϊδάκια αυτού του ζώου έτσι και ήταν φρέσκα."\n"Δεν κάνει κακό να μένει κάτι στον πάγο για μία-δύο χιλιετίες", είπε ο Ζεμπεντάια Τ. Κρόουκρασλ. Χαμογέλασε πονηρά. "Ακόμα κι έτσι, όμως, αν ήθελες πραγματική γεύση έπρεπε να δοκιμάσεις ένα ζουμερό μαστόδοντο. Οι άνθρωποι συμβιβάζονταν με τα μαμούθ όταν δεν μπορούσαν να βρουν μαστόδοντα." "Φάγαμε καλαμάρι, και γιγάντιο καλαμάρι και κολοσσιαίο καλαμάρι", είπε ο Αύγουστος ΜακΚόι. "Φάγαμε λέμμους και τίγρεις της Τασμανίας. Φάγαμε πτιλλονόρυγχο και ορτολάνη και παγώνι. Φάγαμε το ψάρι-δελφίνι (που δεν είναι το θηλαστικό δελφίνι) και τη γιγάντια θαλάσσια χελώνα και τον ρινόκερο της Σουμάτρας. Φάγαμε ό,τι είναι δυνατόν να φαγωθεί."\n"Ανοησίες. Υπάρχουν εκατοντάδες πράγματα που δεν έχουμε δοκιμάσει ακόμα", είπε ο καθηγητής Μάνταλεϊ. "Χιλιάδες, ίσως. Σκεφτείτε μόνο πόσα είδη σκαθαριών υπάρχουν που δεν έχουν δοκιμαστεί."\n"Ω, Μάντι", αναστέναξε η Βιρτζίνια Μπουτ. "Αν έχεις δοκιμάσει ένα σκαθάρι, είναι σαν να τα έχεις δοκιμάσει όλα. Κι έχουμε δοκιμάσει μερικές εκατοντάδες είδη."\n"Κάποτε υπολόγισα ότι αν κάποιος έτρωγε έξι διαφορετικά είδη σκαθαριού τη μέρα, θα του έπαιρνε πάνω από είκοσι χρόνια να φάει όλα τα είδη σκαθαριών που έχουν ταυτοποιηθεί. Και μέσα σε αυτά τα είκοσι χρόνια θα είχαν ανακαλυφθεί αρκετά νέα είδη σκαθαριών για μπορεί να τρώει άλλα δυόμισι χρόνια, και τα λοιπά, και τα λοιπά. Είναι το παράδοξο του ανεξάντλητου. Το αποκαλώ Το Σκαθάρι του Μάνταλεϊ. Θα έπρεπε να απολαμβάνει κανείς να τρώει σκαθάρια, πάντως", πρόσθεσε, "αλλιώς θα ήταν άσχημα τα πράγματα."\n"Έχουμε οργώσει τον γαστρονομικό χάρτη απ' άκρη σ' άκρη, έχουμε ταξιδέψει ως τα πέρατα της γευσιγνωσίας. Γίναμε κοσμοναύτες που εξερεύνησαν ανεκδιήγητους κόσμους γευστικών απολαύσεων", είπε ο Τζάκι Νιούχαουζ.\n"Πράγματι, πράγματι", είπε ο Αύγουστος ΜακΚόι. "Οι Επικούρειοι συναντιούνται κάθε εβδομάδα εδώ και εκατόν πενήντα χρόνια, τον καιρό του πατέρα μου, τον καιρό του παππού μου και τον καιρό του προπάππου μου, και τώρα φοβάμαι πως η λέσχη πρέπει να κλείσει γιατί δεν υπάρχει τίποτα πια που να μην έχουμε φάει εμείς ή οι προκάτοχοί μας."\n"Κι όμως, υπάρχουν πολλά ακόμα που δεν έχουμε φάει", είπε ο Ζεμπεντάια Τ. Κρόουκρασλ. "Πες ένα", είπε ο Μάνταλεϊ, με το μολύβι του στημένο όρθιο, ακριβώς πάνω από το σημειωματάριό του.\n"Υπάρχει ο Φοίνιξ της Ηλιουπόλεως", είπε ο Ζεμπεντάια Τ. Κρόουκρασλ.\n"Δεν τον έχω ξανακούσει", είπε ο Τζάκι Νιούχαουζ. "Τώρα τον επινόησες." "Εγώ τον έχω ακούσει", είπε ο καθηγητής Μάνταλεϊ, "αλλά σε άλλο πλαίσιο. Και εξάλλου, είναι φανταστικό ον."\n"Και οι μονόκεροι είναι φανταστικά όντα", είπε η Βιρτζίνια Μπουτ, αλλά Θεούλη μου, αυτά τα πλευρά μονόκερου ταρτάρ ήταν πεντανόστιμα. Λίγο αλογίσια, λίγο κατσικίσια, και ακόμα καλύτερα με κάππαρη και ωμά αυγά ορτυκιού.\nH Βιρτζίνια Μπουτ ήταν πρακτικός άνθρωπος. Είπε, "Ας πούμε ότι θέλαμε να φάμε Φοίνικα της Ηλιουπόλεως. Πού θα τον βρίσκαμε;"\nΟ Ζεμπεντάια Κρόουκρασλ έξυσε τη σκληρή, επτά ημερών γενειάδα που ξεφύτρωνε στο σαγόνι του. "Στη θέση σας εγώ θα πήγαινα στην Ηλιούπολη του Καΐρου ένα βραδάκι του μεσοκαλόκαιρου, και θα έβρισκα ένα άνετο μέρος να καθίσω -το καφενείο του Μουσταφά Στρόχαϊμ, για παράδειγμα- και θα περίμενα να περάσει ο Φοίνιξ. Τότε, θα τον έπιανα με τον παραδοσιακό τρόπο και θα τον μαγείρευα, επίσης με τον παραδοσιακό τρόπο." "Και ποιος είναι ο παραδοσιακός τρόπος;", ρώτησε ο Τζάκι Νιούχαουζ. "Μα, ο ίδιος τρόπος που ο διάσημος πρόγονός σου μαγείρευε τα ορτύκια και τις πέρδικες ποσέ, φυσικά", είπε ο Κρόουκρασλ.\nΑναρτήθηκε από food for thought στις 7:35 π.μ. 2 σχόλια\nΔε συνηθίζω να γράφω για ταβέρνες, όπως θα έχετε ίσως παρατηρήσει, αλλά είπα να κάνω μια εξαίρεση αυτή τη φορά. Κι αυτό γιατί μου είχαν φάει όλοι τα αυτιά τόσο καιρό με το περιβόητο το Ψάριστον, όπου έχει φρέσκο ψάρι και όπου πάνε όλοι οι δημοσιογράφοι και οι μεγαλοεπιχειρηματίες και οι πολιτικοί και ως και ο πορθυπουργός. Να, αν δε με πιστεύετε, διαβάστε. Εμένα αυτό βέβαια κυρίως που με έπεισε ήταν που διάβασα στο Olive (τεύχος Ιουλίου) ότι το Ψάριστον έχει μεγάλη ποικιλία σε θαλασσινά μεζεδάκια και ψαγμένα όστρακα, που είναι και η μεγάλη μου αδυναμία. Και κάπως έτσι αποφασίσαμε να το επιχειρήσουμε.\nΈχουμε και λέμε. Το ντεκόρ αξίζει ειδική μνεία. Την ξανθομαλλούσα γοργόνα δε χρειάζεται να σας την περιγράψω, τη βλέπετε και μόνοι σας. Κολυμπάει γυμνόστηθη κι ανέμελη μέσα σε κάτι καταγάλανα νερά μαζί με δυο πορτοκαλί ψάρια τύπου Nemo. Είναι σκέτο κομψοτέχνημα. Κατά τα άλλα, από παντού κρέμονται διάφορα μαρματζούλια και θαλασσινά παραφερνάλια, όπως δίχτυα, πηδάλια, καραβάκια, ψάρια, κουπιά, ναυτικά καπέλα, παγίδες για ψάρια, κλπ κλπ, για όποιον δεν κατάλαβε δηλαδή ότι βρίσκεται σε ψαροταβέρνα. Παράλληλα, διάφορες επιγραφές εδώ κι εκεί, για όποιον δεν έπιασε το concept λαϊκή ψυχή. Δίπλα μου είχε, ας πούμε, μία που έλεγε "Έξω από άδικο κι από κακιά γυναίκα".\nΟ κατάλογος. Από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω; Κανονικά, θα έπρεπε με κάποιον τρόπο να τον επισυνάψω ολόκληρο στην ανάρτηση. Θα σας πω ότι έχει τη μορφή περιοδικού, με μια αιθέρια γοργόνα -εννοείται- στο εξώφυλλο και αμέτρητες τσαχπινιές και πλακίτσες (άρθρα τάχα μου) τύπου: "Αποκλειστικό, βρήκαμε πού έχει το μόριό του ο αστακός", καθώς και "Μπαρμ(π)ούνα, κόκκινη, γλυκιά, σαρκώδης". "Ωχ", ήταν η πρώτη μου σκέψη. "Πάλι σε αστειατόριο ήρθαμε". Διότι η γούνα μου έχει ήδη καεί αρκετές φορές από ανάλογες περιπτώσεις καταστηματαρχών που συμπληρώνουν με χαβαλέ ότι τους λείπει σε γνώσεις γαστρονομίας κι αισθητική.\nΟι τσαχπινιές του μενού φυσικά δε θα μπορούσαν να σταματούν στο εξώφυλλο. Κάθε (μα κάθε) πιάτο συμπληρώνεται και από μια ευφυολογία που έχει γραφτεί είτε για να σας πείσει γιατί να παραγγείλετε το συγκεκριμένο πιάτο (π.χ. "Ταραμάς. Γιατί το χαβιάρι κολλάει στα δόντια.") είτε απλώς σχολιάζει περί ανέμων και υδάτων χαριτολογώντας, όπως στις κάτωθεν περιπτώσεις:\n"Αυγοτάραχο. Όχι πάντως αυγό που ταράχτηκε."\n"Φάβα. Ο λάκος έχει πολλά να πει." και το καλύτερο,\n"Από μύδια παίζουν σαγανάκι, αχνιστά, στη λαδόκολλα, γιατί Μήδια (sic) εν Ταύροις κ' εν Αυλίδη (sic) δεν μας αφορούν" (Να το σχολιάσω; άσε καλύτερα γιατί μετά με λέτε κακοπροαίρετη.)\nΔε λείπουν βέβαια και τα 90's ανέκδοτα τύπου "Τι είναι αυτό που έχει οκτώ πόδια και κάνει μούουου; ΤΟ ΧΤΑΒΟΔΙ!" (Αναλόγως, και στο εξώφυλλο διαφημίζεται το "αφιέρωμα Τζιπούρα, το 4x4 του βυθού". Αχαχούουουχα.)\nΜελετώντας τον κατάλογο, λοιπόν, αποκλείσαμε την ιδέα των ψαριών που κυμαίνονται από 40 ευρώ το κιλό για λούτσο (ποια είμαι, η Μενεγάκη, να πάρω λούτσο;) ως 100 για ροφό (διότι δεν κέρδισα ακόμα το λαχείο, παρόλο που δεν παίζω ποτέ) . Άλλωστε εμείς, είπαμε, για όστρακα είχαμε έρθει κυρίως. Μόλις είδαμε, λοιπόν, τόσο μεγάλη ποικιλία γυάλισε το μάτι μας: στρείδια, μύδια, κυδώνια, γυαλιστερές, πετροσωλήνες, ανεμώνες, φούσκες, καλογνώμες, γαϊδουροπόδαρα, φεγγαρούσες, στρόμπια, νυχάκια, πεταλίδες, 12 ευρώ η μερίδα, 36 το κιλό. Κόντεψα να κλάψω από τη συγκίνηση. Μετά βέβαια, ήρθαν να μας πάρουν παραγγελία και προσγειώθηκα απότομα.\nΈρχεται, λοιπόν, ο σερβιτόρος:\n"Ελάτε, σηκωθείτε, πάμε να διαλέξουμε μαζί ψάρι."\n"Λέμε να μη φάμε ψάρι."\n"Α, δηλαδή δε θέλετε κυρίως; Μόνο μεζεδάκια!" (ξενερωμένος)\n"Θα πάρουμε κυρίως, απλώς όχι ψάρι."\n"Μα γιατί; Έχω ωραίους σαργούς, πολύ καλή τσιπούρα, ελάτε να δείτε, ελάτε."\n"Μια άλλη φορά."\n"Καλά. Ούτε μια αστακομακαρονάδα να μη σας φτιάξω, όμορφη;"\nΕνώ αυτός μα κοιτάει με μισό μάτι κι είμαι σίγουρη ότι από μέσα του σκέφτεται, "φτωχομπινέδες, τζαμπατζήδες", εμείς πάμε να ανοίξουμε το στόμα μας να πούμε το πρώτο πιάτο. Αυτός με κοιτάει καλά-καλά, και μου κάνει κάτι νοήματα.\n"Καταρχάς, ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ. Κλείστε τον. Θα σας πω εγώ τι έχω ωραίο."\n"Μα έχουμε αποφασίσει."\n"Λοιπόν, έχω ωραιότατα φρέσκα στρείδια, να φέρω;"\n"Δεν έχω. Δε θέλετε στρείδια;"\n"Όχι, τι άλλο έχετε;" (σόρι κιόλας, αλλά στρείδια παίρνω κι απ' το σουπερμάρκετ)\n"Έχω γυαλιστερές, κυδώνια και στρείδια. Α, έχω και πετροσωλήνες."\n"Ωραία", λέμε εμείς, "τις πετροσωλήνες". (Το μόνο που δεν βρίσκεις στο σουπερμάρκετ από τα τέσσερα, παρά τα 12 διαφορετικά είδη που τάζει το μενού.)\nΝα μη σας τα πολυλογώ, ιδρώσαμε να παραγγείλουμε, διότι για κάθε πιάτο που λέγαμε και δεν άρεσε στον εστιάτορα, μας πρότεινε πιεστικά άλλα 17 με ρυθμό πολυβόλου.\nΤελικά, ξεκινήσαμε με παντζάρια (4 ευρώ), που ήταν γλυκά και με τριμμένο σκορδάκι από πάνω, αρμυρίκια (7 ευρώ), σωστά βρασμένα και τρυφερά, σκορδαλιά (3 ευρώ), που προσωπικά δε μου άρεσε καθόλου, την ήθελα πιο υδαρή, και γαύρο μαρινάτο (4 ευρώ), που κακό δεν τον λες, αλλά δεν πάθαμε και πλάκα. Πήραμε και φρέσκο αχινό (12 ευρώ), σε μπολάκι με λεμόνι, που ήταν πεντανόστιμος, αλλά δε θέλει δα και καμία φοβερή τέχνη πια αυτό. Στο μεταξύ, περιμέναμε να βρούμε κάποιον να του ζητήσουμε να μας φέρει ψωμί για κανένα μισάωρο, διότι άπαξ και πήραν παραγγελία, μας ξέγραψαν. Τελικά ήρθε κι αυτό, κι ήρθε μαζί του και το ουζάκι μας (ούζο 12, 6 ευρώ τα 200 ml).\nΣτο μεταξύ, έχει καθίσει δίπλα μας ένα ζεύγος, ο κύριος έχει μόλις "διαλέξει ψάρι" και καταφθάνει με το σερβιτόρο για να παραγγείλουν τα υπόλοιπα μαζί με την κυρία. Διότι οι κυρίες δεν συμμετέχουν στην επιλογή ψαριού, ως γνωστόν, είναι αντρική δουλειά. Οι κυρίες, καλά θα κάνουν να κάτσουν στη σπηλιά, να στρώσουν τα αρκουδοτόμαρα και να περιμένουν τους άντρες να φέρουν τα ψάρια που έπιασαν -συγγνώμη, διάλεξαν- για να τα φάνε όλοι μαζί. Πράγμα που επιβεβαίωσε και ο σερβιτόρος, όταν η καημένη η νεαρά τόλμησε -άκουσον άκουσον- να ρωτήσει τι ψάρι διάλεξε ο σύντροφός της. Απάντηση εστιάτορα με ύφος αφ' υψηλού: "Γιατί, ξέρεις από ψάρια;". Η συζήτηση δεν τελείωσε εκεί, και ο φυσικά ο σερβιτόρος ζήτησε επιτακτικά και από αυτούς να ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ, αλλά στο μεταξύ σταμάτησα να παρακολουθώ διότι στο τραπέζι μας προσγειώθηκαν οι πετροσωλήνες και εμείς είχαμε μείνει άναυδοι από το σοκ.\nΤα όστρακά μας κολυμπούσαν μέσα σε ένα παχύρρευστο κίτρινο υγρό.\nΟ Σ. με κοιτάει έντρομος.\n"Μη μου πεις ότι είναι μουστάρδα!"\nΕγώ βουτάω τη μύτη από το πηρούνι και δοκιμάζω. Ναι, είναι μουστάρδα, μια πηχτή κίτρινη σάλτσα μουστάρδας και κρέμας γάλακτος. Αντιλαμβάνεστε την απογοήτευσή μας; Χέσε την απογοήτευση. Αντιλαμβάνεστε την ΙΕΡΟΣΥΛΙΑ; Πετροσωλήνες. ΜΕ ΜΟΥΣΤΑΡΔΑ!!!! Who does that? Όπου παραγγέλνεις όστρακα, εννοείται ότι είναι ΣΚΕΤΑ. Και αν ο μάγειρας θέλει να αυτοσχεδιάσει, καλά θα κάνει να γράφει στον κατάλογο (ή να το λέει ο σερβιτόρος, αφού ο κατάλογος καλά θα κάνει "να κλείνει") ότι σερβίρονται ΜΕ ΣΑΛΤΣΑ.\nΚαι ενώ προσπαθούσαμε απεγνωσμένα να στραγγίξουμε το κάθε όστρακο από το κίτρινο πηχτό ζουμί, μπας και μπορέσουμε να καταλάβουμε γεύση θαλασσινού, διότι φυσικά η μουστάρδα και η κρέμα είχαν πνίξει τα πάντα, έφτασε και το τελευταίο μας πιάτο. Γαρίδες με τραχανά και δεντρολίβανο (15 ευρώ). Κατεψυγμένες, φυσικά, γιατί να μη σας πω καλύτερα πόσο έκαναν οι φρέσκιες το κιλό και μου πάθετε τίποτα, έχει και καύσωνα σήμερις, δε θέλει και πολύ. Άντε, θας σας πω. Εβδομήντα (70). Δε θέλω καν να σκέφτομαι πόσο μπορεί να είχε κοστίσει το πιάτο αυτό με φρέσκιες. Τέλος πάντων, για να μην απορείτε, καλό ήταν, νόστιμο. Είχε πάρει ο τραχανάς ωραία γεύση, θαλασσίλα. Έχω βέβαια μια αίσθηση ότι το πιάτο ήταν μαγειρεμένο από μέρες, αλλά πάλι δεν μπορείς και να το διασταυρώσεις αυτό, οπότε δε μιλάω.\nΑυτά. Να σας πω και πόσο ήρθε η λυπητερή; 67 ευρώ. 33,5 στον καθένα δηλαδή. Από τη μία λες, θαλασσινά είναι, ακριβά είναι, τι να γίνει. Από την άλλη, ψάρι δεν πήραμε. Σκέφτομαι εντωμεταξύ ότι πριν ένα μήνα με 40 ευρώ έφαγα στην υπέροχη ταράτσα της Ρεσπέντζας, στο Γκάζι, φρέσκο αχινό, αστακό, ξιφία και μπουκάλι κρασί, και μάλιστα με 5 σερβιτόρους στα πόδια μας, ενώ τα ίδια σχεδόν πλήρωσα για τα άνωθεν περιγεγραμμένα σε μία παράγκα (κυριολεκτικά, δεν υπερβάλλω) στο Νέο Ηράκλειο όπου μόνο ξύλο που δε φάγαμε επειδή δε θέλαμε ψάρι, και πολύ μου κακοφαίνεται. Πολύ σας λέω.\nΕτυμηγορία: Μωρέ δεν πα να τρώει κι ο πάπας στο Ψάριστον, εγώ δεν ξανατρώω. Διότι, πρώτον, νιώθω ότι δε με σέβονται ως πελάτη. Δεύτερον, βρίσκω τις τιμές υπερβολικές για αυτό που είναι. Αν θέλουν να χρεώνουν τόσα, οφείλουν να έχουν έναν πιο περιποιημένο χώρο και όχι μια παράγκα για να μπορεί να ξεγελάει τον εαυτό του ο εκάστοτε υπουργάρας και να νιώθει αυθεντικό λαϊκό παιδί ενώ ξεκοκκαλίζει τη σπαρταριστή ροφούκλα του των 100 ευρώ με ό,τι μασέλες δεν πρόλαβε να καταβροχθίσει μίζες το πρωί από τα ταμεία του κράτους. Επίσης, αν θέλουν να χρεώνουν τόσα, οφείλουν να φέρονται λίγο πιο ευγενικά στους πελάτες τους και όχι να τους θυμούνται μόνο όταν είναι να παραγγείλουν και όταν είναι να πλερώσουν. Εμάς, πάντως, ούτε καληνύχτα δε μας είπανε.\nCrowd: είπαμε. Πρώτον, κάθε λογής celebrities. Εμείς δεν είδαμε, γιατί τέτοια εποχή έχουνε πάει αλλού για τα μπάνια τους. Δεύτερον, ζεύγη, τύπου "Μωρό μου, απόψε θα σε πάω για φρέσκο ψάρι" και το μπρελόκ της SLK κοτσαρισμένο δίπλα στην ταραμοσαλάτα.\nΤιμές: 35 (με "μεζεδάκια", χωρίς κυρίως, λολ) ως... Δεν ξέρω, 70; I'm scared. Τρέχα γύρευε, δεν ξέρω. Ρωτήστε τον πορθυπουργό.\nΔιεύθυνση: Καλαβρύτων 16, Ν.Ηράκλειο. Καταρχάς, νε προειδοποιήσω όσους θέλουν να το δοκιμάσουν, να μελετήσουν καλά-καλά το χάρτη πριν ξεκινήσουν, διότι το μαγαζί βρίσκεται μόνο του μέσα σε κάτι σκοτάδια και ερημιές, όπου δεν υπάρχει ψυχή ζώσα για να ρωτήσεις οδηγίες.\nΤηλ: 210 28 50 746\nΑναρτήθηκε από food for thought στις 12:02 π.μ. 5 σχόλια\nΕτικέτες Νέο Ηράκλειο, ψάρι, Ψάριστον, ψαροταβέρνα\nΌταν τα βιολογικά τρόφιμα έσκασαν μύτη στην αγορά -κάπου στις αρχές της δεκαετίας θαρρώ- και πρωτοάκουσα γι' αυτά, το βρήκα τρομερά ενδιαφέρουσα ιδεά και αναρωτήθηκα γιατί δεν είχε σκεφτεί κανείς πιο πριν να καλλιεργήσει ζαρζαβατικά χωρίς φυτοφάρμακα του διαβόλου που εφευρέθηκαν για να μας ξεκάνουν πριν την ώρα μας. Μετά πήγα στο σουπερμάρκετ αποφασισμένη να εξερευνήσω αυτή τη νέα προοπτική, ώσπου είδα τις τιμές και προσγειώθηκα απότομα. Διότι ακόμα και σ' εκείνα τα προ της κρίσης χρόνια (που τώρα φαντάζουν τόοοοσο μακρινάααα), ποιος ήταν διατεθειμένος να πληρώσει 3 ευρώ για ένα μαρούλι όταν μπορούσε να το πάρει με 30 λεπτά (ναι, κάποτε τα σαλατικά έκαναν 30 λεπτά το τεμάχιο, το θυμάμαι ολοκάθαρα); Και σιγά μη σε έπιανε εσένα ο πόνος, κυρία μου (που λέει κι ο Λαζόπουλος), επειδή δηλαδή οι καλλιεργητές βιολογικών ζαρζαβατικών έχουν μικρότερη παραγωγή, λόγω της μη-χρήσης χημικών παραγόντων, και άρα τα φυτά τους πεθαίνουν πιο εύκολα, κι έχουν απώλειες παραγωγής, και άρα γι' αυτό έχουν αυξημένες τιμές, και σώωωωπα, τι λες; Θα κλάψεις εσύ από τη συγκίνηση που έχουνε απώλειες οι άνθρωποι και θα δώσεις 10πλάσια λεφτά για ένα μαρούλι, με το σκεπτικό ότι ίσως έτσι γλυτώσεις τον καρκίνο στα 70 σου.\nΚι έτσι, παρόλο που τα βιολογικά κηπευτικά καταλάμβαναν έναν ολόκληρο τοίχο με ράφια στο μανάβικο του σουπερμάρκετ, η πλευρά εκείνη παρέμενε πάντα θλιβερά άδεια. Την επισκέπτονταν μόνο κάτι περίεργες 60άρες πρώην χίππισες με οικολογική τάχα μου συνείδηση, γκρίζα πλεξούδα ως τον κώλο, ξεθωριασμένο τατού γιν-γιανγκ από τα 60s και gladiator σανδάλι Μοναστηρακίου. (Έχω και visual να πλένουν τα μαρούλια με θαλασσινό νερό όταν πάνε για ελεύθερο κάμπινγκ και μετά να τα τρώνε ενώ ο σύντροφός τους παίζει κρουστά στην παραλία κι αυτές χορεύοντας με βραχιόλια στα πόδια, κάνουν δεήσεις στον Τουτάτη και την Κέριντγουεν.)\nΤελικά, όμως, μ' έναν περίεργο τρόπο που δεν έχω συλλάβει ακόμα (παρά τις φιλότιμες προσπάθειες να παρακολουθήσω πολιτική οικονομία στο πανεπιστήμιο και λέω ευθύς εξαρχής ότι δεν ήμουν ποτέ πολύ καλή με κάτι τέτοια, αλλά έχω μια αμυδρήηηη υποψία ότι μπορεί να έχει να κάνει με την προσφορά και τη ζήτηση), το 2010 οι τιμές των φυτοφαρμακωμένων ζαρζαβατικών κοντεύουν να εξισωθούν με αυτές των βιολογικών. Go figure.\nΤόσα χρόνια μετά, κι έχοντας δοκιμάσει τόσο φυτοφαρμακωμένα (that's what we'll call them from now on) όσο και βιολογικά φρούτα και λαχανικά από διάφορα σουπερμάρκετ, μανάβικα, αλλά και από την good old fashioned λαϊκή της γειτονιάς μου (ναι, αυτό το παράξενο μέρος όπου πάνε μόνο γριές με παντοφλέ παπούτσια και όπου όλα τα αχλάδια είναι "για μωρά", τα πεπόνια "μέλι" και τα καρπούζια "με τη βούλα" -αυτή η ορολογία πάντα αναρωτιόμουν πώς προέκυψε, πάντως σίγουρα είναι ενιαία σε όλη τη χώρα), τείνω να καταλήξω ότι η γεύση δεν έχει και τόσο να κάνει με τη χρήση φυτοφαρμάκων ή μη, αλλά με άλλους παράγοντες τους οποίους δεν είμαι σε θέση να υποψιαστώ καν, μην έχοντας καλλιεργήσει ποτέ μου οτιδήποτε. Ίσως έχει να κάνει με το πόσο "αγαπάει" ο γεωργός την ντομάτα του, πόσο δεμένος είναι ο καλλιεργητής με το χώμα που φιλοξενεί το σπόρο του και άλλες τέτοιες χίπικες /tree hugger μπούρδες. Δεν ξέρω, whatever. Έχει τύχει να φάω ντομάτες από το μη βιολογικό section του σουπερμάρκετ που ήταν όνειρο και μύριζαν καλοκαίρι , αλλά και πορτοκάλια βιολογικά που μέσα ήταν μπαμπλιακιασμένα κι είχαν γεύση σαν κοτλέ παντόφλα. Και τούμπαλιν. Go figure.\nΑυτά, όμως, όσον αφορά τα ζαρζαβατικά, διότι για το κρέας έχω εντελώς διαφορετική άποψη και όσο περισσότερο τρώω, τόσο επιβεβαιώνεται ότι ζώο που βόσκει ελεύθερο, έχει και νοστιμότερο κρέας. Η γεύση του έχει επίσης να κάνει και με το είδος των ζωοτροφών. Σίγουρα θα έχετε φάει από αυτά τα συσκευασμένα κοτόπουλα του σουπερμάρκετ που έχουν γεύση σαν στυπόχαρτο. Από την άλλη, δεν μπορεί, όλο και κάποιο συγγενή σε χωριό θα έχετε που να σας έδωσε ή να σας μαγείρεψε κότα χωριάτικη. Μη μου πείτε ότι δεν έχει διαφορά;\nΑλλά τα αυγά τους;\nΩς συνήθως, ξέφυγα από το θέμα για το οποίο σκόπευα να γράψω αρχικά. Διάβασα, λοιπόν, προσφατα ένα άρθρο στο περιοδικό Time, περί βιολογικών αυγών vs. αυγών από κότες κλεισμένες σε κλουβιά. Η διαφορά στην τιμή τους στις ΗΠΑ είναι διπλάσια ή και τριπλάσια πολλές φορές, αναλόγως πόσο αλανιάρες είναι οι κότες που τα γέννησαν. (Παρεμπιπτόντως αυτό τον όρο τον έβρισκα πάντα εξωφρενικά άστείο. Όταν ακούω "κότα αλανιάρα", φαντάζομαι μια κότα με κομπολόι να τραγουδάει το "είμαι εγώ γυναίκα φίνα ντερμπεντέρισσα".) Τέλος πάντων, το θέμα είναι ότι το Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ πραγματοποίησε μία έρευνα, πόρισμα της οποίας ήταν ότι τα αυγά από αλανιάρες μάνες σε σχέση με τα άλλα, δεν έχουν διαφορά ως προς το πόσο θρεπτικά είναι. Προσοχή, η έρευνα δεν είχε να κάνει με το ποιανής κότας το κρέας είναι νοστιμότερο -γιατί εδώ δε χωράει καμία αμφιβολία, αλλά με το πόσο θρεπτικά είναι τα αυγά της καθεμίας. Για τη διεξαγωγή της μελέτης χρησιμοποιήθηκε ένα σύστημα που λέγεται μονάδα Haugh κι επινοήθηκε από τον τεχνολόγο τροφίμων Raymond Haugh το 1937. Το ασπράδι του αυγού περιέχει όλες τις πρωτεΐνες. Αποτελείται από αλβουμίνη, αυτό το νερουλό υγρό που απομακρύνεται από τον κρόκο όταν σπάσει το αυγό και το ρίξεις στο τηγάνι. Η αλβουμίνη είναι πιο παχύρρευστη όσο είναι κοντά στον κρόκο και πιο διαφανής όσο απομακρυνόμαστε από αυτόν. Όσο μεγαλύτερη είναι η ποσότητα της παχύρρευστης αλβουμίνης, λοιπόν, τόσο πιο θρεπτικό είναι το αυγό. Η μόναδα Haugh λαμβάνει υπόψη της και το μέγεθος του αυγού και το πάχος της αλβουμίνης και η μελέτη αποφάνθηκε ότι τα νούμερα δεν αυξάνονται ανάλογα με το βαθμό ελευθερίας της κότας. So, there. Βάλτε το έξτρα ευρώ στην τσέπη σας καλύτερα (χαλεποί καιροί, κτλ.)\nP.S. Α, το άρθρο διευκρινίζει και κάτι άλλο, άσχετο με την έρευνα. Πολλοί νομίζουν ότι όσο πιο σκουρόχρωμο είναι το τσόφλι ενός αυγού, τόσο καλύτερης ποιότητας είναι, αλλά το χρώμα του έχει να κάνει αποκλειστικά με τη ράτσα της κότας. Και αν τα καφέ αυγά κοστίζουν περισσότερο είναι επειδή οι κότες που γεννούν καφέ αυγά δεν γεννούν τόσο μεγάλη ποσότητα σε σχέση με αυτές που κάνουν άσπρα.\nΑναρτήθηκε από food for thought στις 10:39 μ.μ. 1 σχόλια\nΕτικέτες βιολογικά αυγά, food trivia\nΑναρτήθηκε από food for thought στις 1:43 π.μ. 2 σχόλια\nΔεν είναι στην πολιτική μου να γράφω για αλυσίδες εστιατορίων, αλλά θα κάνω μία εξαίρεση, για δύο λόγους. Πρώτον, έχω πάρει την αναζήτηση του τέλειου, πραγματικά ζουμερού burger στην Αθήνα πολύ προσωπικά, γιατί θεωρώ την εύρεσή του σχεδόν αδύνατη. Είναι κάτι που έχει λάβει πλέον στο μυαλό μου μυθικές διαστάσεις. Κάτι σαν το ιερό δισκοπότηρο. (Για να μην αναρωτιέστε άδικα, όχι δεν το βρήκα ούτε αυτή τη φορά. Αλλά ας μην ξεφεύγω από το θέμα). Ο δεύτερος λόγος που αποφάσισα να γράψω για το συγκεκριμένο εστιατόριο, είναι ότι το Gourmet Burger Kitchen έχει προς το παρόν μόνο ένα κατάστημα στη χώρα μας. Οπότε, technically δεν είναι αλυσίδα. Ακόμα. (Εντάξει, σαθρό το επιχείρημα, μη βαράτε, αλλά τι να κάνω; Κάπως πρέπει να δικαιολογηθώ κι εγώ!)\nΤο GBK, λοιπόν, βρίσκεται εντός του γνωστού εμπορικού κέντρου-μεγαθήριου The Mall. Και ενώ τα burgers του απέχουν μακράν από το να χαρακτηριστούν τέλεια, οφείλω να ομολογήσω ότι, από την άλλη, η γεύση τους απέχει αρκετά από άλλες γνωστές διεθνείς, αλλά και εγχώριες αλυσίδες εστιατορίων που μπορούμε να βρούμε στην πόλη μας (ονόματα δε λέμε, οικογένειες δε θίγουμε. Ο νοών νοήτο.) Αλλάς ας τα πάρουμε ένα-ένα.\nΟι λάτρεις του burger και purists μπεργκερόφιλοι ίσως θεωρήσουν ιεροσυλία μια αλυσίδα μπεργκεράδικων που ξεκίνησαν στη Μεγάλη Βρετανία τρεις Νεοζηλανδοί, διότι τι δουλειά έχουν όλοι αυτοί με ένα έδεσμα καθαρά αμερικανικής προέλευσης; Αλλά ας μην τους κρίνουμε από την καταγωγή τους, διότι τα burgers είναι δημοκρατικό έδεσμα και όλοι οι καλοί χωράνε (μπεργκερόφιλοι όλου του κόσμου ενωθείτε κλπ.)\nΤο μεγάλο ατού των burgers των GBK είναι ο κιμάς από 100% Aberdeen Angus Beef. To Angus είναι μια ξακουστή κρεατοπαραγωγική σκοτσέζικη ράτσα βοοειδών, η οποία είναι και η πιο δημοφιλής ράτσα βοοειδών στην Αμερική σήμερα (η ράτσα, μάλιστα, πρωτοέφτασε στην Αμερική το 1873). Ο κιμάς δηλαδή, είναι σίγουρα καλής ποιότητας. Ένα το κρατούμενο.\nΑν ήξεραν και πώς να ψήσουν το μπιφτέκι θα είχαμε συνολικά ένα πολύ καλύτερο αποτέλεσμα. Στην Ελλάδα εννοώ -γιατί στα GBK της Αγγλίας είμαι σίγουρη ότι δεν θα έχουν το ίδιο πρόβλημα. Εξηγώ: όταν παραγγείλαμε, λοιπόν, τα burger μας, ζητήσαμε αν γίνεται να είναι medium rare. Kαι λάβαμε την εξής κουλή απάντηση· αφού κοντοστάθηκε για μερικά δευτερόλεπτα ο σερβιτόρος ξύνοντας το κεφάλι του και ο Σ. -για να τον βγάλει από τη δύσκολη θέση- του διευκρίνησε ότι εννοούσε "να μην είναι πολύ ψημένα", λέει το κορυφαίο: "Μέχρι medium μπορούν να είναι. " Μπορείτε να μου βρείτε εσείς μια πιθανή εξήγηση; Γιατί medium γίνεται ενώ medium rare δε γίνεται; Εμείς βαρεθήκαμε να δώσουμε συνέχεια και είπαμε απλώς εντάξει. Και τελικά, ενώ είχαμε παραγγείλει το ίδιο ακριβώς burger, το ένα που μας έφεραν ήταν medium rare και το άλλο well done. Πιθανή εξήγηση εδώ; Τέλος πάντων, ίσως πρέπει να αποδεχτώ ότι το θέμα σωστού ψησίματος στο κρέας στην Ελλάδα είναι χαμένη υπόθεση, με εξαίρεση μερικά πολύ καλά εστιατόρια, άλλης κλάσης, όμως, και άλλου budget βεβαίως-βεβαίως.\nΔίνω τόπο στην οργή, όμως, και έρχομαι στο προκείμενο. Το Burger Cheese & Bacon (7.60 ευρώ), λοιπόν, που παρήγγειλα και είχα την τύχη -γιατί περί τύχης πρόκειται- να είναι και medium rare, είχε νοστιμότατο κιμά, μπέικον, μαγιονέζα, tomato relish και τυρί ωρίμανσης cheddar και με άφησε αρκετά ικανοποιημένη. Βρήκα ενδιαφέρουσα gourmet προσθήκη το ωριμασμένο τυρί cheddar με την αυξημένη οξύτητα (αντί του πιο γλυκού συνηθισμένου) που έδινε μια πιο πικάντικη αίσθηση στο όλο burger. Το μπέικον -ιδανικά- θα το ήθελα λιγάκι πιο crispy. Τέλος, ενδιαφέρουσα βρήκα και τη σάλτσα τομάτας που περίείχε κάτι σαν μαρμελάδα ή γλυκό chutney or something. Αν τέλος, μπορούσαν κάπως να μου εγγυηθούν ότι θα υπάρχει επαναληψιμότητα στο σωστό ψήσιμο και ότι θα έχω πάντα το μπιφτέκι μου όπως το θέλω και όχι όπως τύχει, θα ήμουν πολύ πιο ικανοποιημένη. Πάντως, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, και στο well done μπιφτέκι που δοκίμασα, η διαφορά στη γεύση του κιμά σε σχέση με τα συνήθη μπιφτέκια άλλων μπεργκεράδικων ήταν αισθητή και πάλι.\nΤα burgers πάντως των GBK δεν συνοδεύονται από πατάτες, τις οποίες παραγγέλνετε ξεχωριστά. Οι πατάτες στοιχίζουν 2.10 ευρώ και -παραδόξως- υπάρχει μόνο ένας τύπος (χοντροκομμένες σε κυβάκια μέσα σε μπολ), που δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Με 0.80 μπορείτε να πάρετε και κάποια σος για να τις συνοδεύσετε. Εγώ διάλεξα την garlic mayo, η οποία ήταν πολύ νόστιμη και την επόμενη φορά μάλλον θα παραγγείλω το Garlic Mayo Burger (7.60), που περιέχει την ίδια σος. Γενικά βρήκα λίγο απογοητευτικό το ότι δεν υπήρχε ποικιλία σε starter ή side dishes. Μόνο πατάτες και onion rings (4 ευρώ).\nΌσον αφορά τα ίδια τα burgers, όμως, υπάρχουν αρκετές ενδιαφέρουσες και μερικές ψαγμένες επιλογές. Πιο ενδιαφέροντα πιάτα για μελλοντική δοκιμή μου φαίνονται το Blue Cheese Burger (7.80) που περιέχει ωριμασμένο Stilton, αλλά και το Pesterella (7.60), με (duuuh) πέστο και μοτσαρέλα. Αν έχετε, όμως, διάθεση να πειραματιστείτε ακόμα περισσότερο, μπορείτε να δοκιμάσετε τα burgers με μπiφτέκι από βουβάλι ή αγριογούρουνο (10.50 ευρώ αμφότερα), με κρέας που προέρχεται από την οργανική φάρμα του Laverstoke Park, ή το Camembert & Cranberry Burger, που περιέχει τυρί camembert, σος cranberry και κοτόπουλο σχάρας ή παναρισμένο (αντί για μπιφτέκι), με 7.90 ευρώ.\nΓια το τέλος σας φυλάω και το καλύτερο: το Qiwi Burger (7.80 ευρώ). Όχι, δεν το δοκίμασα και πιθανότατα ούτε πρόκειται, αλλά το βρήκα άξιο αναφοράς, για λόγους food trivia και μόνο.\nΌχι, δεν περιέχει ακτινίδιο (σίγουρα αυτή θα ήταν η πρώτη σας υπόθεση). Το Kiwiburger περιέχει παντζάρι, αυγό, ανανά, τυρί, μαγιονέζα και tomato relish. (Ναι, κι εγώ αναρωτιέμαι πραγματικά γιατί να θέλει οποιοσδήποτε να το φάει αυτό). H λέξη kiwi, λοιπόν, για όποιον αναρωτιέται που κολλάει το kiwi με τα αυγά και τα... παντζάρια, είναι μια λέξη που χρησιμοποιούν ως πρόθεμα οι Νεοζηλανδοί για να περιγράψουν κάθε τι νεοζηλανδέζικο (μεταξύ άλλων και τους εαυτούς τους). To ακτινίδιο ονομάστηκε επισήμως "kiwi" όχι νωρίτερα από τη δεκαετία του '50. Η ονομασία του δόθηκε από τους Νεοζηλανδούς για να προωθηθεί το φρούτο διεθνώς και να αυξηθούν οι εξαγωγές του.\nΤο Kiwiburger προήλθε από την kiwisalad, μια παραδοσιακή συνταγή για σαλάτα, που περιέχει τα προαναφερόμενα συστατικά. To πρωτολάνσαραν το 1999 τα McDonalds της Νέας Ζηλανδίας, στα πλαίσια της απόπειρας των McDonalds κάθε χώρας να σερβίρουν πιάτα εμπνευσμένα από παραδοσιακές συνταγές της χώρας αυτής. Από ό,τι διάβασα - με μια πρόχειρη έρευνα στο Χουχλ- το kiwiburger των Mac πάτωσε και τελικά το απέσυραν (γιατί δεν απορώ;). Τώρα, το GBK προφανώς επέλεξε να το σερβίρει διότι οι ιδιοκτήτες του είναι, όπως είπαμε, Νεοζηλανδοί. Πληροφοριες για το πώς τα πάει το Kiwiburger στα εστιατόρια της Μ.Βρετανίας και αν πρόκειται να καταργηθεί κι από εκεί, δεν έχω. Αν, όμως, το παραγγείλετε, θα κάνετε κι ένα καλό, διότι μέρος των εσόδων του πηγαίνει υπέρ της προστασίας του πουλιού kiwi που είναι προστατευόμενο είδoς και συν τοις άλλοις και το εθνικό σύμβολο της Νέας Ζηλανδίας (το οποίο πουλί, παρεμπιπτόντως, δεν πετάει κιόλας). Τώρα γιατί στην ευχή λέγεται κι αυτό το πουλί kiwi και τι σχέση έχει με τα ακτινίδια, τρέχα γύρευε... Ίσως τελικά το kiwi είναι μια λέξη που τη χρησιμοποιούν όταν δεν ξέρουν πώς να πουν κάτι, πώς λέμε εμείς "φέρε λίγο το αποτέτοιο, μωρέ, ξέρεις, το πώς-το-λένε, το κίουι εννοώ!"...\nΕτυμηγορία: Ναι, δοκιμάστε τα. Έχουν πολλά θετικά.\nΚουζίνα: Duh, burgers.\nΔιεύθυνση: Αν. Παπανδρέου 55 (The Mall Athens), Μαρούσι\nΤηλ: 210 61 80 161\nP.S. 1 Βρείτε τις διαφορές. Αριστερά, ένα κίουι. Δεξιά, ένα κίουι.\nP.S.2 Ρε, παιδιά, το καλύτερο δε σας είπα. Τα McDonalds, λοιπόν, στα πλαίσια της προώθησης του Kiwiburger, έβγαλαν κι αυτό το διασκεδαστικό σποτάκι όπου αναφέρονται ονομαστικά 46 διαφορετικά χαρακτηριστικά νεοζηλανδέζικα πράγματα (με τη χαρακτηριστική thick νεοζηλανδέζικη προφορά, φυσικά). Enjoy!\nΑναρτήθηκε από food for thought στις 2:18 π.μ. 1 σχόλια\nΕτικέτες Μαρούσι, burgers, Gourmet Burger Kitchen, Kiwiburger\nΠερί Βουργουνδίας, από το "Ο θείος Όσβαλντ" του Ρόαλντ Νταλ\nΑπό το μυθιστόρημα του Ρόαλντ Νταλ με τίτλο "Ο θείος Όσβαλντ" (1979), μια σάτιρα πάνω στις επιστημονικές εξελίξεις της ευγονικής. Ο πρωταγωνιστής του, ο Όσβαλντ, εφευρίσκει το πιο ισχυρό αφροδιασιακό του κόσμου, το οποίο ενσωματώνει σε σοκολατένιες τρούφες και το χρησιμοποιεί -με τη βοήθεια της θηλυκής του συνεργάτιδας- για να αποπλανήσει τους πιο διάσημους και σημαντικούς άντρες στον κόσμο (από τον Πικάσο ως τον Φρόιντ και από τον Αϊνστάιν ως τον Ραχμάνινοφ), με στόχο να πουλήσει το σπέρμα τους σε γυναίκες που θέλουν να μείνουν έγκυοι και να ευνοηθούν από τα προικισμένα γονίδιά τους έτσι ώστε να γεννήσουν μικρές διάνοιες. Ο Νταλ περιγράφει τον ήρωά του ως μεγάλο γυναικοκατακτητή, αλλά και καλοφαγά -έναν σωστό bon viveur. Στη σκηνή αυτή, βλέπουμε πώς ο πατέρας του Όσβαλντ τον μύησε στα μυστικά της οινοποσίας.\nΌμως, πέστε μου σας παρακαλώ, τι μπορεί να ήξερε για τα κρασιά ο δεκαεφτάχρονος Όσβαλντ Κορνέλιους; Σωστή ερώτηση. Κι όμως, η απάντηση είναι ότι ήξερε μάλλον πολλά. Διότι αυτό που δεν σας έχω πει ακόμη είναι πως ο πατέρας μου αγαπούσε το κρασί περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο· ακόμα και απ' τις γυναίκες. Νομίζω πως ήταν ένας πραγματικός εξπέρ. Το πάθος του ήταν το κρασί της Βουργουνδίας. Λάτρευε και το Claret επίσης, αλλά θεωρούσε πάντα ότι ακόμα και το καλύτερο Claret ήταν λιγάκι θηλυκού γένους. "Το Claret", συνήθιζε να λέει, "μπορεί να έχει πιο όμορφο πρόσωπο κι ωραιότερο κορμί, αλλά το Βουργουνδίας έχει τους μυς και τη δύναμη."\nΌταν έγινα δεκατεσσάρων, άρχισε σιγά σιγά να σταλάζει μέσα μου το πάθος του για το κρασί, και ένα χρόνο μετά πήγαμε οι δυο μας ένα δεκαήμερο ταξίδι και τριγυρίσαμε όλη τη Βουργουνδία τον Σεπτέμβρη, την εποχή του τρύγου. Ξεκινήσαμε από το Chagny και από εκεί σεργιανίσαμε ελεύθερα στα βόρεια, προς την Dijon, έτσι ώστε διασχίσαμε όλο το μήκος της Côte de Nuits. Ήταν μια τρομερή εμπειρία. Δεν περπατούσαμε από τον κύριο δρόμο, αλλά μέσα από τα στενά μονοπάτια που μας οδηγούσαν ακριβώς σε καθέναν από τους υπέροχους αμπελώνες, σ' αυτή τη φημισμένη χρυσή πλαγιά. Montrachet, μετά Meursault, μετά Pommard, και μετά μια νύχτα σε ένα θαυμάσιο μικρό ξενοδοχείο στην Beaune, όπου φάγαμε écrevisses που κολυμπούσαν σε λευκό κρασί, και χοντρές φέτες foie gras πάνω σε βουτυρωμένο ψητό ψωμί*.\nΜας βλέπω σαν τώρα, την επόμενη μέρα, καθισμένους πάνω στον χαμηλό άσπρο τοίχο κατά μήκος της Romanée-Conti, να τρώμε κρύο κοτόπουλο κι ένα σκληρό τυρί πίνοντας και μια μπουκάλα αληθινό Romanée-Conti . Απλώσαμε το φαΐ μας πάνω στον τοίχο και στήσαμε και το μπουκάλι δίπλα, με δυο ωραία ποτήρια. Ο πατέρας μου έβγαλε το φελλό και σέρβιρε το κρασί ενώ εγώ έκανα ό,τι μπορούσα για να κόψω το κοτόπουλο, κι έτσι καθόμασταν στον ζεστό φθινοπωριάτικο ήλιο παρατηρώντας τους τρυγητές που χτένιζαν τις σειρές με τ' αμπέλια, γέμιζαν τα καλάθια τους, τα έφερναν στην άκρη κάθε βραγιάς κι εκεί τ' άδειαζαν σε μεγαλύτερα κοφίνια, που κι εκείνα με τη σειρά τους αδειάζονταν σε κάρα που τα σέρνανε καφετιά ανοιχτόχρωμα άλογα. Θυμάμαι τον πατέρα μου καθισμένο πάνω στον τοίχο, κουνώντας στον αέρα ένα μισοφαγωμένο μπούτι από κοτόπουλο, προς την κατεύθυνση αυτής της υπέροχης σκηνής και να λέει: "Κάθεσαι τώρα, γιε μου, στην άκρη των πιο φημισμένων χωραφιών ολόκληρου του κόσμου! Κοίτα! Καμιά εικοσαριά στρέμματα μόνο κοκκινόχωμα! Αυτό είναι όλο κι όλο! Αυτές οι ρώγες που τις βλέπεις να τις μαζεύουν τώρα, θα κάνουν το πιο φημισμένο κρασί. Και δεν το βρίσκεις σχεδόν πουθενά, γιατί είναι τόσο λίγο. Αυτό το μπουκάλι που πίνουμε τώρα, είναι κρασί έντεκα ετών. Πάρε μια βαθιά εισπνοή! Μύρισέ το. Γεύσου το. Πιές το! Όμως, μην προσπαθήσεις ποτέ να το περιγράψεις! Είναι αδύνατο να βάλεις σε λέξεις μια τέτοια γεύση! Το να πίνεις ένα Romanée-Conti είναι σαν να έχεις έναν οργασμό ταυτόχρονα στο στόμα και στη μύτη."\n*écrevisses είναι οι ποταμίσιες καραβίδες.\nP.S. To απόσπασμα είναι από την ελληνική έκδοση του βιβλίου από τις εκδόσεις Άγρα, σε μετάφραση του Αλέξανδρου Αδαμόπουλου.\nΑναρτήθηκε από food for thought στις 9:17 π.μ. 1 σχόλια\nΑναζητούσα καιρό τώρα ένα ρεστοράν για ψαροφαγία που να συνδυάζει καλή κουζίνα με ωραίο περιβάλλον και νομίζω πως το βρήκα. Η Ρεσπέντζα -σημαίνει κουζινάκι καραβιού- βρίσκεται στο Γκάζι ένα χρόνο πια, σε μια γειτονιά που κάθε βδομάδα πέντε μαγαζιά ανοίγουν, πέντε κλείνουν, και φαίνεται να πηγαίνει καλά. Το μεγαλύτερο ατού της Ρεσπέντζας είνα πως πρόκειται για ένα εστιατόριο με σαφή ταυτότητα: σερβίρει θάλασσα και το κάνει με συνέπεια, συνοχή στην κάρτα της κι αισθητική τόσο στα πιάτα όσο και στο περιβάλλον.\nΟ χώρος είναι ιδιαίτερα προσεγμένος. Στο ισόγειο γήινοι τόνοι, στον πρώτο όροφο ένα μεγάλο μακρόστενο τραπέζι για μία μόνο παρέα συνδαιτημόνων και γύρω του η κουζίνα, κλεισμένη με τζάμια. Το καλοκαίρι, ανεβαίνεις την όμορφη ξύλινη σκάλα και κάθεσαι στην ταράτσα του μαγαζιού, που μπορεί να μην έχει θέα στην Ακρόπολη, αλλά έχει την εκ των ων ουκ άνευ δροσιά που αναζητάμε απεγνωσμένα τους καλοκαιρινούς μήνες στη χώρα μας. Μια μαύρη μαντεμένια πέργκολα σκεπάζει τα κεντρικά τραπέζια δίνοντας βιομηχανική αίσθηση στο χώρο και συνδέοντάς τον έτσι οπτικά με τις καμινάδες της Τεχνόπολης που φαίνονται στο βάθος. Τα τραπέζια είναι φτιαγμένα από πατιναρισμένο τσιμέντο και οι καρέκλες ψάθινες, σε γκρίζο χρώμα.\nΟ κατάλογος έχει πάρα πολλές ενδιαφέρουσες επιλογές. Υπάρχει μάλιστα μενού 2 ατόμων , τεσσάρων πιάτων, με 30 ευρώ το άτομο, το οποίο φαίνεται χορταστικότατο: Από σαλάτες, σαλατικά με καραβιδοουρές και παρμεζάνα ή ντοματοσαλάτα σε χωριάτικη ζύμη και χαλούμι. Από ορεκτικά, ξιφίας μαριναρισμένος σε λευκό ξύδι με πουρέ μελιτζάνας ή φάβα με κρεμμύδι και λάδι τρούφας και ντοματοκεφτέδες. Από κυρίως, ριζότο καραβίδας ή γαριδομακαρονάδα. Και για επιδόρπιο, λουκουμάδες με μέλι και παγωτό κανέλα. Εμείς αμφιταλαντευτήκαμε αρκετή ώρα για το αν θα έπρεπε να πάρουμε το μενού ή να παίξουμε με δικές μας επιλογές. Αυτό που τελικά μας αποθάρρυνε ήταν το κυρίως, διότι εμείς είχαμε έρθει λαχταρώντας φρέσκο ψάρι και όχι για θαλασσινά, που όσο να'ναι τα βρίσκεις και κάπως πιο εύκολα. Επίσης, η τιμή του μενού δεν είχε μεγάλη διαφορά από το να παραγγείλεις μεμονωμένα τα πιάτα, οπότε why bother?\nΕντωμεταξύ, ενώ μελετούσαμε τον κατάλογο, μας έφεραν κι ένα κερασματάκι μελιτζανοσαλάτα με καπνιστό τσίρο πάνω σε τραγανό πιτάκι, που ήταν μούρλια και μας άνοιξε την όρεξη.\nΤελικά, ξεκινήσαμε, με φρέσκο αχινό (14 ευρώ), που αν και λίγος -ένα teeny tiny μπολάκι στην ουσία- άξιζε την κάθε μπουκιά και με ψητό αστακό με σπαγγέτι λαχανικών και μοσχολέμονο (13 ευρώ), ένα πάρα πολύ καλό πιάτο με ωραιότατη γαρνιτούρα, όπου το μοσχολέμονο αντί του λεμονιού έκανε πραγματικά τη διαφορά. Από τα κυρίως παρήγγειλα τον ξιφία ραγού με μελιτζάνες (19 ευρώ), που ήταν φινετσάτος και εξαιρετικά αρωματικός, με κλαδάκια φρέσκιας ρίγανης μέσα στη νόστιμη σάλτσα του και πάνλεπτες φέτες ελαφρά τηγανισμένης μελιτζάνας για συνοδεία. Τελικά, δοκίμασα και τη γαριδομακαρονάδα, που ήταν πολύ καλή, αλλά σίγουρα όχι το σουξέ της βραδιάς. Το φιλέτο σφυρίδας συνοδεία ψητών λαχανικών, από το οποίο γεύτηκα μια μπουκίτσα, ήταν επίσης πολύ ωραία γαρνιρισμένο - φινετσάτο μοσχολέμονο κι εδώ. Την επόμενη φορά σίγουρα θα πάρω την ψαρόσουπα του μάστορα (9 ευρώ) -το έχω μετανιώσει ήδη που δεν την παρήγγειλα, διότι βλέπω ότι όλοι στις κριτικές την εκθειάζουν.\nΕνδιαφέρουσα είναι και η λίστα κρασιού, από την οποία πήραμε το Αηδάνι από το κτήμα Αργυρού της Σαντορίνης(24,50 ευρώ), ένα κτήμα που με έχει αφήσει με τις καλύτερες εντυπώσεις για όλες τις ετικέτες του που έχω δοκιμάσει μέχρι στιγμής, με κορυφαίο το λευκό Ατλαντίς. Το Αηδάνι, πάντως, είναι μέτριας οξύτητας και ό,τι πρέπει για να συνοδεύσει κανείς ψάρια και θαλασσινά.\nΚαι τέλος, πάμε στα επιδόρπια, στα οποία πρέπει να κάνω ειδική μνεία. Πρώτον, δοκιμάσαμε ένα πρωτότυπο γλυκάκι, την τάρτα με κρέμα πορτοκαλιού και πιπεριές jalapeno (7 ευρώ), που ήταν τρομερά αρωματικό και με ωραία, ελαφρά τραγανή ζύμη. Δεύτερον -και κυριότερον- ΤΙ λουκουμάδες ήταν αυτοίοιοιοι; Απαπαπά! Μικρούληδες, ζουμπουρλούδικοι, με μια απαλή σος αραιωμένου μελιού και το παγωτό κανέλα ιδανική συνοδεία. Yum. Πραγματικά, θα πήγαινα μόνο και μόνο γι' αυτούς -αν και δε χρειάζεται, γιατί συνολικά η Ρεσπέντζα με ικανοποίησε απόλυτα.\nΕτυμηγορία: Οπωσδήποτε θα ξαναπάω.\nΚουζίνα: Ψαρικά και θαλασσινά.\nΤιμές: 35-50 ευρώ το άτομο.\nΚαλοκαίρι: υπέροχη δροσερή ταράτσα\nΣέρβις: εξυπηρετικό κι ευγενέστατο\nΜουσική: απαλή jazz & bossa nova -ίσα που ακούγεται, Sergio Mendes "Mas Que Nada" και η αισθησιακή Marilyn Monroe σου χαϊδεύει τα αυτιά με το "I wanna be loved by you".\nΔιεύθυνση: Ευμολπιδών 24, Γκάζι,\nΤηλ: 210 34 14 140\nΑναρτήθηκε από food for thought στις 2:51 π.μ. 2 σχόλια\nΕτικέτες Γκάζι, Ρεσπέντζα, ψάρι\nH Miss Piggy για τα chopsticks:\n"Δεν ράβουμε με πηρούνια.\nΔεν βλέπω, λοιπόν, γιατί να τρώμε με τις βελόνες του πλεξίματος."\nΑναρτήθηκε από food for thought στις 11:08 μ.μ. 0 σχόλια\nΑφού το ξέρω ότι όποτε δοκιμάζω ταβέρνα -είτε μοντέρνα είτε παραδοσιακή- στο Χαλάνδρι, απογοητεύομαι. Γιατί συνεχίζω να το παλεύω, δεν ξέρω. Ίσως γιατί μέσα μου σκέφτομαι πως σε μια περιοχή που συγκεντρώνει τόοοοοσα εστιατόρια του ίδιου είδους, όλο και κάποιο θα υπάρχει που να είναι καλό κι εγώ απλώς δεν το έχω ανακαλύψει ακόμα. (Κι έχω δοκιμάσει πολλά.) Δε θα αναφέρω ονόματα, γιατί το θεωρώ λίγο άδικο να λέω απλώς στα πεταχτά ότι ένα μαγαζί είναι κακό χωρίς να δώσω επιχειρήματα. Πάντως, κάπως έτσι επιχείρησα να δοκιμάσω και τη νεοταβέρνα Αρισμαρί και κάπως έτσι την πάτησα βασιλικά για ακόμα μία φορά.\nΤο Αρισμαρί υποτίθεται, καταρχάς, ότι ειδικεύεται στην κρητική κουζίνα. Ή έστω εμπνέεται από αυτήν. Αυτό τουλάχιστον έλεγε και στο Αθηνόραμα, κι επίσης αρισμαρί στην Κρήτη λέγεται το δεντρολίβανο -οποτε αν αποφασίζεις να δώσεις ένα κρητικό όνομα στο μαγαζί σου, πρέπει και να το υποστηρίξεις. Τελικά το μενού, όμως, ήταν ένα γενικότερα συνονθύλευμα ελληνικών γεύσεων με ελάχιστες πινελιές Κρήτης. Και εξηγώ.\nΑπό τις σαλάτες, το μόνο που θύμιζε Κρήτη ήταν το απάκι που περιείχε η μία, την οποία και παραγγείλαμε: πράσινη σαλάτα με μανιτάρια πλευρώτους και απάκι, μπαλσάμικο, μέλι και θυμάρι. Συμπαθητική, αν και λίγο το παράκαναν με το μέλι και ήταν υπερβολικά γλυκιά. Κατά τα άλλα, οι πέντε από τις έξι σαλάτες είχαν την ίδια ακριβώς σος (μέλι και θυμάρι ή δεντρολίβανο), και η έκτη ήταν χωριάτική, οπότε από πρωτοτυπία θα έλεγα ότι μάλλον πάσχει το Αρισμαρί.\nΑπό τα ορεκτικά, είχα ψηθεί τρελά να παραγγείλω τα καλιτσούνια με χόρτα τσιγαριστά (6.50 ευρώ), για τα οποία έγραφε εγκωμιαστικά σχόλια το Αθηνόραμα, αλλά ο σερβιτόρος μας είπε ότι τους είχαν τελειώσει. Ζητήσαμε, λοιπόν, τους φαβοκεφτέδες, αντ'αυτού, αλλά κι αυτοί τους είχαν τελειώσει. (Εδώ που τα λέμε, όταν έχεις έναν κατάλογο με 5-6 ορεκτικά, δε γίνεται να σου λείπουν τα δύο, no?) M' αυτά και μ' αυτά ο σερβιτόρος μας πρότεινε την κρεμμυδόπιτα, η οποία είπε ότι μόλις είχε βγει απ' τον φούρνο κι ήταν φανταστική. Κακή δεν την λες, γευστική ήταν, αλλά λίγο αρπαγμένη από πάνω κι επίσης θα την προτιμούσα με περισσότερα κρεμμύδια και λιγότερο τυρί.\nΣυνεχίσαμε με το κρασάτο χταπόδι με κάππαρη και λιαστή ντομάτα (8 ευρώ), το οποίο ήταν τρομερά αλμυρό και με χοιρινή τηγανιά με λεμόνι και κρασί (7.50 ευρώ), η οποία είχε τόσο πολύ λεμόνι που δεν μπορούσαμε καν να την φάμε και ο σερβιτόρος, όταν είδε το πιάτο μισογεμάτο μας είπε ότι "θα μας μαλώσει".\nΚατά τα άλλα, τα μόνα πράγματα που θύμιζαν Κρήτη στο μενού ήταν κάτι λουκανικάκια Ρεθύμνου, ένα καλαμάρι γεμιστό με γραβιέρα Κρήτης (γιατί, δεν ξέρω) κι ένας ντάκος. Δεν ξέρω πώς το ακούτε εσείς, εμένα πάντως δεν με έπεισε το μενού. Κι ας έπαιζε ασταμάτητα κρητική παραδοσιακή μουσική το μαγαζί, κι ας είχε μουστακαλή μαυροντυμένο Κρητικό για σερβιτόρο, κι ας σερβίρει κέρασμα τσικουδιά μόλις καθίσεις. Χάθηκαν οι χοχλιοί οι μπουρμπουριστοί (με αρισμαρί κιόλας!); Χάθηκε ένα γαμοπίλαφο; Μια κρεατόπιτα; Ένα σταμναγκάθι; Ένα αρνί οφτό; Ένα ξεροτήγανο; (And the list goes on...) Ακόμα και το κρασί -το χύμα- ήταν Πελοποννησιακός οίνος απ' το κτήμα Παλυβού.\nΑλλά και πέρα από το όλο θέμα Κρήτη, αν το φαγητό ήταν καλά μαγειρεμένο, δε θα έμενα δυσαρεστημένη. Και τα τέσσερα, όμως, πράγματα που παραγγείλαμε, είχαν όλα τους κουσούρια. Ανακεφαλαιώνω: η σαλάτα ήταν πετιμέζι, η πίτα αρπαγμένη, το χταπόδι λύσσα, η τηγανιά θεόξινη και το κρασί -λευκό κιόλας- τόσο ζεστό που δεν πινόταν.\nΑλλά και το περιβάλλον δεν έχει κάτι το συγκλονιστικό για να σε τραβήξει. Κλασικό ντεκόρ νεοταβέρνας, χιλιοφορεμένο πλέον, τουτέστιν λευκό τουβλάκι στον τοίχο, τα κλασικά τραπεζοκαθίσματα καφενείου βαμμένα λευκά, γλαστράκια στο περβάζι για πιο σπιτίσια αίσθηση και αρμαθιές πιπεριές κρεμασμένες από το ταβάνι. Καλαίσθητο, αλλά τίποτα το καινούργιο. To ντεκόρ συμπληρώνει και η τεράστια αναρτημένη στον τοίχο TV που παίζει ασταμάτητα ποδόσφαιρο (ευτυχώς στο mute). Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ όταν βλέπω χαζοκούτι σε εστιατόριο ξενερώνω με τη μία. Όσο για τον κήπο, δεν καταφέραμε να τον δούμε, διότι όπως μας πληροφόρησε ο σερβιτόρος, "είχε βρέξει πριν κι η αυλή έγινε συμπούρδελο". Ι appreciate the Cretan slang, αλλά νομίζω ότι δεν είναι κι ο καταλληλότερος τρόπος να υποδέχεται ένα μαγαζί τους πελάτες του.\nΕτυμηγορία: Προσπεράστε το.\nΚουζίνα: μοντέρνα ταβέρνα\nΣέρβις: Ο μοναδικός σερβιτόρος που δούλευε στο μαγαζί ήταν μεν πρόθυμος και πρόσχαρος, αλλά ξεχνούσε πολύ. Επίσης, εκτός από εμάς "μάλωσε" και τα δύο διπλανά τραπέζια που δεν έφαγαν το φαΐ τους. Ειδικά τις δύο κυρίες δίπλα μας, οι οποίες επέμεναν ότι "δεν είναι ότι δεν τους άρεσαν, αλλά είχαν πήξει". Πάντως, κάτι λέει αυτό, χμμμμ. Εμένα, πάντως, αν ήμουν στη θέση του θα με προβλημάτιζε.\nCrowd: Κλασικό ποτ πουρί νεοταβέρνας. Λίγο απ'όλα.\nΔιεύθυνση: Αριστοτέλους 43, Χαλάνδρι\nΤηλ: 210 68 00 808\nΥ.Γ. Μόνη εξαίρεση στο όλο θέμα χαλανδριώτικης ταβέρνας αποτελεί ο θρυλικός Κίτσουλας. Τον οποίο βέβαια, μάλλον μαγειρείο τον λες κι όχι ταβέρνα, και είναι ανοιχτός μόνο μεσημέρια. Οπότε τζίφος πάλι.\nΑναρτήθηκε από food for thought στις 12:27 π.μ. 5 σχόλια\nΕτικέτες Αρισμαρί, μοντέρνα ταβέρνα, Χαλάνδρι


Νεκρός 68χρονος μετά από καβγά με Ιταλούς τουρίστες στην Πάρο – Newsbeast\nΗ παρατήρηση που οδήγησε στην τραγωδία\n• Ποιο ελληνικό νησί φιλοδοξεί να γίνει το πρώτο χωρίς πλαστικά\nΔευτερα, 27 Αυγουστου 2018, 23:29\nΔεν υπάρχει πιο δειλός λαός από τους Ιταλούς ..\nΔευτερα, 27 Αυγουστου 2018, 18:50\nΕίναι ο ΣΕΒ και ο ΣΕΤΕ έχουν δει το επίπεδο των τουριστών να ανεβαίνει.... Μάλλον δεν έχουν πάει στην Ζάκυνθο, στην Ίο, στην Πάρο , στην Ρόδο !\nΔευτερα, 27 Αυγουστου 2018, 18:33\nΕίναι απλά τα πράγματα. Θανατηφόρος βλάβη λέγεται το έγκλημα και θα φάνε 5 χρόνια. Θα μείνουν φυλακή όσο διαρκέσει η προφυλάκιση, μετά την ποινή θα αποφυλακιστούν.\nΔευτερα, 27 Αυγουστου 2018, 17:45\nΜην περιμενετε πολλα απο την νεοελληνικη "δικαιοσυνη..!"\nΞερουμε ηδη την ποινη...Ενοχοι με αναστολη..! Οπως παντα...\nΔευτερα, 27 Αυγουστου 2018, 17:36\nΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΤΟΥΑΛΕΤΕΣ\nΔευτερα, 27 Αυγουστου 2018, 16:53\nΩραιους τουριστες εχουμε...μας κανουνε και τσαμπουκα..αντε βρε να\nφτασουμε τα 90.000.000 μπατηρια της ευρωπης..\nΤεταρτη, 29 Αυγουστου 2018, 11:02\nΚαι ο τουρισμος δεν ειναι σωστη λυση για ενα κρατος. Μπατε σκυλοι αλεστε θα καταντησει στο τελος. Πρεπει να υπαρχει μια ισοροποια σε ολα τα πραγωγικα μεγεθη. Νομιζω πως η Ελλαδα δεν ειναι ετοιμη ακομα για μεγαλυτερη αυξηση του τουρισμου.\nΔευτερα, 27 Αυγουστου 2018, 16:38\nκρατητήρια θα τους κάνουν μάθημα στον νόμο λαμπρου παρασκευόπουλου, οι πακι δολοφόνοι και θα αποφυλακιστούν σύντομα.


18 Ιανουαρίου 2020, 05:28\nΜε νέα ιστορικά υψηλά για τους βασικούς δείκτες έκλεισε την Παρασκευή το χρηματιστήριο της Wall Street στη Νέα Υόρκη.\nΚατασκευές και Κίνα\nTα στοιχεία έδειξαν ότι οι νέες κατασκευές κατοικιών στις ΗΠΑ σημείωσαν άλμα 16,9% τον Δεκέμβριο, σκαρφαλώνοντας στο ετήσιο μέγεθος των 1,608 εκατ. που αποτελεί υψηλό 13 ετών.\nΤαυτόχρονα, τα στοιχεία για την επιβράδυνση της κινεζικής οικονομίας ήταν αναμενόμενα και δεν αποτέλεσαν άσχημη έκπληξη για τους επενδυτές.\nΟ δείκτης Dow Jones της βιομηχανίας έκλεισε με άνοδο 50,05 μονάδων (+0,17%), στις 29.347,69 μονάδες.\nΟ δείκτης Nasdaq, στον οποίο δεσπόζουν τίτλοι εταιρειών του τομέα της τεχνολογίας, έκλεισε ανοδικά κατά 31,81 μονάδες (+0,34%), στις 9.388,94 μονάδες.\nΟ ευρύτερος δείκτης S&P 500, που θεωρείται πιο ενδεικτικός της γενικής τάσης, έκλεισε ενισχυμένος κατά 12,68 μονάδες (+0,38%), στις 3.329,49 μονάδες.\nΣχετικά άρθρα: ➤ Σε κλίμα Wall Street το χρηματιστήριο στο Τόκιο ➤ Με νέα ιστορικά υψηλά έκλεισε η Wall Street ➤ Με άνοδο έκλεισε η Wall Street\n28/05/2022 | 01:31\nMedia Στα «Νέα Σαββατοκύριακο»: Μην ενδίδετε στους εκβιασμούς της Τουρκίας 2 λεπτά πριν\nΕκπομπές «Φοβάμαι μήπως τον έχουν φάει…» λέει η αδελφή του Θύμιου 43 λεπτά πριν


Στις προσωπικές του ανάγκες, τις οποίες έχει αφήσει πίσω, αναφέρθηκε σε συνέντευξη του στο περιοδικό Λοιπόν και στη Ρενέ Σαραντινού, ο Στέλιος Καλαθάς.\nΑσχολείσαι πολλά χρόνια με αυτό.\nΈχω πια μαθητές 16 χρόνια κοντά μου, στις προχωρημένες ομάδες. Όλο αυτό πρέπει να εξελίσσεται, είναι ζωντανό κύτταρο, παρακολουθώ τις ανάγκες των ανθρώπων. Αλλάζουν τα συναισθήματα και οι ανάγκες των συναισθημάτων. Αυτό είναι κι ένα προσωπικό ταξίδι, που με βοηθάει στη δική μου προσωπική ανάπτυξη, στο δικό μου δρόμο αυτογνωσίας.


Μασάζ Gel d'Algues Gommage Soin Minceur Λίφτινγκ Σώματος - Lift CVS Corps\nΔιεγείρει, Αποστραγγίζει (Παροχετεύει)\nΑποβάλλει, Οξυγονώνει, Ανορθώνει\nΑποστραγγίζει (παροχετεύει), Τονώνει, Αδυνατίζει\nΑπολεπίζει, Τονώνει, Διαμορφώνει\nΑυτή η θεραπεία ποδιών έχει αποστραγγιστικές (παροχετευτικές) και αποσυμφορητικές ιδιότητες και χωρίζεται σε δύο φάσεις όπου η κάθεμία παρέχει μια διαφορετική αίσθηση: κρύου και ζεστού. Το βασικό σημείο της θεραπείας που παρέχει ΖΕΣΤΗ είναι το μασάζ από τον αφαλό και κάτω χρησιμοποιώντας ένα συνδυασμό αιθέριων ελαίων που συνδυάζουν τα ενεργά συστατικά του Αγριοκυπαρισσιού, του Σκωτσέζικου Πεύκου και του Κέδρου και ακολουθεί η εφαρμογή της Crème Défatigante που βοηθά στην αποβολή του στρες. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας που παρέχει ΚΡΥΟ, τα πόδια είναι τυλιγμένα με δροσερούς επιδέσμους που είναι εμποτισμένοι με αιθέρια έλαια μέντας, λεμονιού, κυπαρισσιού και θυμαριού. Αυτή η εξαιρετική θεραπεία για την περιοχή των ποδιών συνιστάται ιδιαίτερα για την εποχή του καλοκαιριού, σε πολύ ζεστές και ηλιόλουστες περιοχές λόγω του ότι χαρίζει μια αίσθηση απαλότητας στα κουρασμένα πόδια.\nΜε την αλλαγή των εποχών, τις επιδράσεις του χρόνου, το στρες και την υπερβολική εργασία...το δέρμα μας έχει κάθε λόγο για να παραπονιέται. Αυτή η εξαιρετική θεραπεία για τη φροντίδα του δέρματος είναι ειδικά σχεδιασμένη για να παρέχει στο δέρμα σας κάθε τρόπο αναζωογόνησης. Το Gel d'Algues, που είναι ένα προιόν περιτύλιξης του σώματος, σε συνδυασμό με τα αιθέρια έλαια του Θυμαριού, του Λεμονιού, της Μέντας και του Κυπαρισσιού παρέχει μια αποτοξινωτική και οξυγονωτική επίδραση στο δέρμα σας. Αυτή η θεραπεία στοχεύει στον υπερβολικό λιπώδη ιστό: το δέρμα είναι τονωμένο, πιο σφιχτό και ανορθωμένο. Ακολουθεί ένα λιπαρό και αρωματισμένο μασάζ με την κρέμα σώματος Crème MSR-H Corps, όπου τα χέρια γλιστρούν αβίαστα πάνω στο σώμα για να ενυδατώσουν και να αναζωογονήσουν το δέρμα καθώς επίσης και να αποκαταστήσουν το υδρολιπιδικό φιλμ του δέρματος. Μια θεραπεία που αποκαθιστά τη ζωτικότητα και μάχεται ενάντια στην κατακράτηση νερού, τη γήρανση και το στρες.\nΜε την μοναδική της φόρμουλα που είναι αποκλειστικότητα της Biologique Recherche, αυτή η φανταστική λοσιόν σώματος, η Lotion P50 Corps αποτελεί το βασικό συστατικό αυτής της εξαιρετικής θεραπείας καθαρισμού και ενυδάτωσης. Κατά την φάση προετοιμασίας η λοσιόν σώματος Lotion P50 Corps εφαρμόζεται για να απολεπίσει απαλά καθώς επίσης και για να ενυδατώσει το δέρμα. Από το σημείο αυτό και μετά το δέρμα σας είναι έτοιμο για να δεχτεί την επόμενη φάση: με την εφαρμογή του μασάζ διεισδύουν στο δέρμα σας όλα τα απαραίτητα δραστικά και αναζωογονητικά συστατικά που αποβάλλουν τα νεκρά κύτταρα και αφήνουν το δέρμα σας τέλεια ενυδατωμένο και φωτεινό. Μια πραγματική στιγμή ομορφιάς που χαρίζει ακτινοβολία και λάμψη στην επιδερμίδα σας.\nΑυτή η θεραπεία χαρακτηρίζεται από ένα εξαιρετικό μασάζ με αιθέρια έλαια και συμπλέγματα βοτάνων που αποστραγγίζει (παροχετεύει) και αποβάλλει τις τοξίνες διεγείροντας και ενισύοντας το δέρμα. Τότε οι επιδράσεις των ενεργών συστατικών αυξάνονται με μία θερμαινόμενη κουβέρτα. Τέλος, ένα μασάζ ανάπλασης με την Crème Amincissante Oxygénante MC 110 παρατείνει τις ωφέλειες της θεραπείας για λίγες ώρες. Η σιλουέτα σας επαναπροσδιορίζεται και είναι ορατά πιο αδυνατισμένη μετά από, τρείς μόνο συνεδρίες.\nΣυνεδρία : 1h50\nΛΊΦΤΙΝΓΚ ΣΏΜΑΤΟΣ - LIFT CVS CORPS\nΓια να αποβληθούν τα νεκρά κύτταρα του δέρματος, τα οποία φράζουν τους πόρους και επιβραδύνουν την οξυγόνωση του δέρματος, το Lift CVS Corps ξεκινά με μια βαθιά απολέπιση χρησιμοποιώντας ένα μίγμα μικρο-κρυσταλλικών φυκιών, εκχυλίσματα μεταξιού και φυσικό αμινοξύ. Το δέρμα μπορεί να αναπνεύσει ξανά και είναι έτοιμο να απορροφήσει ένα ενυδατικό και προστατευτικό σύμπλεγμα που εφαρμόζεται μ΄σα από ένα Βιο-Ανακλαστικό μασάζ. Τα αποτελέσματα είναι άμεσα: το δέρμα σας αισθάνεται σαν μετάξι, τα περιγράμματα του σώματος και του ντεκολτέ είναι ανασχηματισμένα και οι ιστοί τονωμένοι.\nΣυνεδρία : 1h20


Παρασκήνια: Το εξωφρενικό σχέδιο του Όθωνα για την Ακρόπολη που ευτυχώς ναυάγησε\nΘα μπορούσε να είχε προκαλέσει ανεπανόρθωτη καταστροφή στα μνημεία και στην εικόνα του βράχου. ...\nΕίναι γνωστή η λατρεία που είχε ο Όθωνας αλλά και ολόκληρος ο βαυαρικός βασιλικός του οίκος για την αρχαία Ελλάδα και τον πολιτισμό της.\nΈτσι λοιπόν όταν ο Όθωνας ήρθε και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, βρισκόμενος στη φάση του σχεδιασμού του ανακτόρου του δέχθηκε μια εξωφρενική πρόταση από τον αρχιτέκτονα της Βασιλικής Αυλής, Φρειδερίκο Φον Γκέρτνερ., την οποία και δέχθηκε με ενθουσιασμό.\nΗ πρόταση δεν ήταν άλλη από την κατασκευή του ανακτόρου στον βράχο της Ακρόπολης. Μια ιδέα που θα μπορούσε να είχε προκαλέσει ανεπανόρθωτη καταστροφή στα μνημεία και στην εικόνα του βράχου και που ευτυχώς ναυάγησε εξαιτίας του Λουδοβίκου, του πατέρα του Όθωνα.\nΕτικέτες Ακρόπολη, ήξερες ότι


Αποκλειστικό: Ποια τα σχέδια του Viber για την Ελλάδα » Global News\nGlobal News » Ειδήσεις » Αποκλειστικό: Ποια τα σχέδια του Viber για την Ελλάδα\nΟ Atanas Raykov αποκαλύπτει τα επόμενα σχέδια του πολυεθνικού κολοσσού – Τι ισχύει για την ειδική προσφορά για Ελλάδα... To έντονο ενδιαφέρον των Ελλήνων, που κατοικούν στη χώρα μας καθώς και των Ομογενών, για τη χρήση των υπηρεσιών του Viber, ήταν αυτό που οδήγησε την γνωστή πολυεθνική στο να επιλέξει το φετινό καλοκαίρι τη χώρα μας για να «τρέξει» την καμπάνια που αφορά σε δωρεάν κλήσεις μέσω Viber σε όποιο σημείο του πλανήτη βρίσκονται Έλληνες. Όπως δήλωσε σε συνέντευξη που παραχώρησε αποκλειστικά στο fortunegreece.com ο Atanas Raykov, Υπεύθυνος Διεθνών Συνεργασιών για τις τηλεπικοινωνίες & Γενικός Διευθυντής για την Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη της Viber, η εταιρεία αναμένεται να προχωρήσει σε σημαντικές επενδύσεις σε ότι αφορά την αναβάθμιση των υπηρεσιών που προσφέρει, ενώ ιδιαίτερη έμφαση δίνει στα θέματα ασφάλειας προσωπικών δεδομένων. Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, Ρωσία, Τσεχία, αλλά και Αφρική, αποτελούν περιοχές με προοπτικές ανάπτυξης, με τη διοίκηση να αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο σύναψης στρατηγικών συνεργασιών με εταιρείες του τραπεζικού κλάδου, παροχής οικονομικών υπηρεσιών, τηλεπικοινωνιών, μέσων ενημέρωσης αλλά και ηλεκτρονικού εμπορίου. O Atanas Raykov, Υπεύθυνος Διεθνών Συνεργασιών για τις τηλεπικοινωνίες & Γενικός Διευθυντής για την Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη της Viber. Κύριε Raykov γιατί επιλέξατε την Ελλάδα για την προσφορά των Δωρεάν κλήσεων τον περασμένο Αύγουστο; Ποια ήταν η ανταπόκριση των χρηστών; Σχεδιάζετε να επαναλάβετε αυτήν την προσφορά; Στην πραγματικότητα η προσφορά ισχύει ακόμα και θα συνεχιστεί έως τα τέλη Οκτωβρίου. Έτσι οποιοσδήποτε χρήστης Viber επιθυμεί να πραγματοποιεί κλήσεις προς ελληνικούς αριθμούς μπορεί ακόμα να εκμεταλλευτεί την προσφορά. Ο λόγος που επιλέξαμε την Ελλάδα για αυτήν την προσφορά είναι γιατί υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον από τους χρήστες στην Ελλάδα, αλλά και τους Έλληνες της διασποράς, να χρησιμοποιούν το Viber για να επικοινωνούν μεταξύ τους. Έχουμε επίσης εντοπίσει ότι υπάρχει ακόμα ένας αριθμός ατόμων στη χώρα που δε χρησιμοποιούν smartphones και έτσι θέλαμε να δώσουμε τη δυνατότητα στους χρήστες Viber να καλούν οποιονδήποτε, οπουδήποτε εντελώς δωρεάν. Ένα από τα ζητήματα που απασχολεί τον κόσμο σε διεθνές επίπεδο είναι το θέμα της ψηφιακής ασφάλειας. Ποια μέτρα λαμβάνει η Viber για την προστασία των προσωπικών δεδομένων των χρηστών της; H προστασία προσωπικών δεδομένων και η ασφάλεια είναι ένα πολύ σημαντικό ζήτημα για τη Viber. Κρυπτογραφούμε όλες τις επικοινωνίες, είτε είναι γραπτά μηνύματα, είτε κλήσεις από την αρχή μέχρι το τέλος. Έχουμε κάνει πολλούς ελέγχους οι οποίοι έχουν δείξει ότι η ασφάλεια που εφαρμόζουμε είναι υψηλού επιπέδου. Επιπρόσθετα, δεν «σκανάρουμε» κανένα μέρος των προσωπικών επικοινωνιών των χρηστών και δεν το χρησιμοποιούμε για κανένα άλλο σκοπό, όπως συμβαίνει με άλλες υπηρεσίες της αγοράς. Επιπλέον έχουμε εισάγει μέτρα για ακόμα μεγαλύτερη ασφάλεια , όπως μοναδικά «κλειδιά», αποκλειστικά για τις συσκευές που χρησιμοποιούν οι χρήστες, ώστε ο κάθε χρήστης να μπορεί να πιστοποιεί συσκευές και έτσι να ειδοποιείται αν ο συνομιλητής του αλλάξει συσκευή τηλεφώνου. Αυτό αποδυναμώνει το «χακάρισμα» των λογαριασμών και των συσκευών ως απειλή. Και συνεχίζουμε να προσφέρουμε νέες υπηρεσίες , όπως τη δυνατότητα διαγραφής μηνύματος που ήδη έχει σταλεί ή κρυφής συνομιλίας. Επενδύουμε συνεχώς σε αυτόν το τομέα και παρατηρούμε ότι και οι χρήστες ενδιαφέρονται όλο και περισσότερο για το θέμα αυτό. Υπάρχουν προοπτικές για περαιτέρω ανάπτυξη των chatbots όπως συνέβη στην περίπτωση του messenger από το facebook και του Hallo της Google; Ερευνούμε διάφορες ευκαιρίες για επέκταση και σίγουρα αυτό είναι ένα ενδιαφέρον πεδίο και πιθανόν θα έχουμε περισσότερα να ανακοινώσουμε τους επόμενες μήνες . Ποια είναι τα περιθώρια επέκτασης των υπηρεσιών marketing (και φυσικά των εσόδων) σε εφαρμογές messaging όπως το Viber; Η ναυαρχίδα μας όσον αφορά τα προϊόντα μας στη Viber είναι τα χορηγούμενα πακέτα αυτοκόλλητων. Έχουμε με επιτυχία ανοίξει τη νέα μας πλατφόρμα που δίνει την δυνατότητα σε brands και άλλους οργανισμούς να δημοσιεύουν αυτοκόλλητα δικού τους σχεδιασμού και concept. Η ανταπόκριση των χρηστών αλλά και της επιχειρηματικής κοινότητας σε αυτό είναι πολύ θετική. Πρόσφατα το Snapchat ανακοίνωσε τη δημιουργία hardware με ειδικά γυαλιά. Θα ήταν στα μελλοντικά σας σχέδια η δική σας επέκταση στο χώρο των hardware; Προς το παρόν δεν έχουμε ασχοληθεί με αυτό το πεδίο. Θα έλεγα ότι προσπαθούμε να επικεντρωνόμαστε περισσότερο στο κομμάτι που έχουμε πλούσια εμπειρία και να κάνουμε τις υπηρεσίες ανταλλαγής γραπτών μηνυμάτων και φωνητικών κλήσεων καλύτερες για τους χρήστες μας. Ποιες είναι οι πιο δυνατές αγορές σας και σε ποιες νέες αγορές στοχεύετε να εισέλθετε; Παρατηρούμε πολύ σημαντική ανάπτυξη σε κάποιες αγορές στη Δυτική Ευρώπη, βλέπουμε όμως και πολύ υψηλό επίπεδο διείσδυσης στην Κεντρική και την Ανατολική Ευρώπη, στη Ρωσία , τη Τσεχία. Αλλά σημαντική πρόοδο σημειώνουμε και σε πολλές χώρες της Ασίας και της Αφρικής. Συμπερασματικά είμαστε σε μια περίοδο ανάπτυξης στη διεθνή αγορά. Πώς έκλεισε το τρέχον έτος και ποιοι είναι οι οικονομικοί στόχοι για το 2017; Καθώς η Viber είναι μέλος μιας πολύ μεγαλύτερης εταιρείας και ειδικότερα της Rakuten, της μεγαλύτερης εταιρείας internet στην Ιαπωνία δεν αποκαλύπτουμε τις οικονομικές μας βλέψεις και τους επιμέρους στόχους μας γύρω από αυτό το θέμα. Ωστόσο διευρύνουμε τα σχέδια μας για περαιτέρω επενδύσεις και επέκταση των εγκαταστάσεων και των λειτουργιών μας βασιζόμενοι στα πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα της φετινής χρονιάς. Ποιες νέες υπηρεσίες να περιμένουν οι χρήστες του Viber στο εγγύς μέλλον; Υπάρχουν στα «σκαριά» επενδυτικά έργα ή σκέψεις για συνέργειες με άλλες εταιρείες του κλάδου; Αναζητούμε στρατηγικές συνεργασίες με εταιρείες του τραπεζικού κλάδου, παροχής οικονομικών υπηρεσιών, τηλεπικοινωνιών, μέσων ενημέρωσης καθώς και e-commerce και άλλες πλατφόρμες. Με δεδομένο αυτό προσπαθούμε όχι μόνο να έρθουμε σε επαφή μαζί τους αλλά και να τους προτείνουμε καινοτόμες μεθόδους προβολής και επικοινωνίας με τους χρήστες του Viber . Θα υπάρχουν και υπηρεσίες στην Ελλάδα που θα επωφεληθούν από αυτό το project. ΠηγήVia: Ειδήσεις Related: "Αποκλειστικό: Ποια τα σχέδια του Viber για την Ελλάδα" ↓\nΗ μυστική ανάπτυξη του iPhone 8 στο Ισραήλ\nΟι Έλληνες πουλάνε online το παλιό νοικοκυριό\nΠοια ξενοδοχειακή αλυσίδα έρχεται Ελλάδα\nΟι Λεωνίδας Κωβαίος και Σπύρος Ξανθόπουλος νέοι Εταίροι της ΕΥ στο τμήμα Συμβουλευτικών Υπηρεσιών\nΞενύχτηδες, φλύαροι, αγενείς και εθισμένοι στα κινητά οι Έλληνες οδηγοί!\n"Τιμές προϊόντων Ελλάδα - Αγγλία = ντροπή" αναφέρει αναγνώστης...\nΆσελμπορν: Υπαρκτός ο κίνδυνος ντόμινο στην Ανατολική Ευρώπη από ένα Brexit\n"Στήσαμε παγίδα στην Ελλάδα και την κλέψαμε"\nΜοσκοβισί: "Αυτά που κάνουμε είναι για την Ελλάδα..."\nΠλάκα μας κάνει ο Πούτιν! Διαβάστε τι έγραψε σε άρθρο του για την Ελλάδα\nΑλλάζει ο καιρός τις επόμενες ώρες - Έρχονται βροχές και καταιγίδες\nΠρος τις ανέπαφες συναλλαγές οι Έλληνες\nΦτάνει πια με το τηλεφωνικό "ψάρεμα" πελατών\nΣχεδόν 6.000 μετανάστες έχουν φθάσει στην Ιταλία από την Τρίτη\nΤέλος η «ασυλία» των Viber και Skype λόγω τρομοκρατίας;\nΝέα επίθεση στην Ελλάδα κάνει ο Αυστριακός ΥΠΕΞ. Τι λέει για τους "Μακεδόνες" αυτή τη φορά;


Γραφή και Ανάγνωση 4\nΤα οκτώ μελετήματα του τέταρτου βιβλιαρίου της σειράς "Γραφή και ανάγνωση" προσβλέπουν στο ποιητικό έργο του Οδυσσέα Ελύτη. Η τελική τους συγκέντρωση στο προκείμενο βιβλιάριο ορίζει σαφέστερα τόσο το κέντρο της ποίησης και της ποιητικής του όσο και τις τεμνόμενες περιφέρειες. Στο κέντρο αναγνωρίζεται αμέσως η αυτόματη λυρική ευφορία του ποιητή, δυσεύρετη σε άλλους ποιητές - δικούς μας και ξένους. Η οποία κάπου και κάποτε υπερβάλλεται σε λυρική ευφράδεια, τροφοδοτώντας τον γλωσσοκεντρικό λυρισμό του Ελύτη. Αντίθετα, όταν και όπου η λυρική ευφορία συσπειρώνεται, παράγει κατακόρυφα ποιήματα, συστήνοντας τον "εσωτερικό" λυρισμό του ποιητή. Στην πρώτη περίπτωση προκύπτουν μάλλον ανάγλυφα ποιήματα, στη δεύτερη ολόγλυφα.\nΗ διάκριση πάντως αυτή προτείνεται με επιφύλαξη· όχι μόνον επειδή κάποτε έχουμε μείξη των δύο τρόπων μέσα στο ίδιο ποίημα, αλλά και γιατί ο ένας τρόπος εξυπακούει λίγο πολύ τον άλλο, σάμπως να αντιστέκεται στην αυτάρεσκη αυτονόμησή του. Κάπου εδώ ανιχνεύεται και το ποιητολογικό ρίσκο του Οδυσσέα Ελύτη, συνδυασμένο μάλιστα με το κατασκευαστικό του δαιμόνιο, έκδηλο κυρίως στα μεγάλα συνθέματα.\nΟι τεμνόμενες εξάλλου περιφέρειες παραπέμπουν περισσότερο στις συγγένειες και στις απωθήσεις του Ελύτη. Παραμένοντας στα δικά μας χώματα: στις απωθήσεις εγγράφονται ο Καβάφης και ο Καρυωτάκης· στις συγγένειες η αρχαία λυρική ποίηση (ειδικότερα η Σαπφώ), ο βυζαντινός Ρωμανός, οι Επτανήσιοι (Σολωμός, Κάλβος, Σικελιανός) και οι δύο υπερρεαλιστές (σαφέστερα ο Εμπειρίκος). Αμφίβολη παραμένει η συνομιλία Ελύτη και Σεφέρη (το Νόμπελ δεν τους καθιστά διδύμους)· λανθάνουσα (και προς το παρόν απαρατήρητη) η διασταύρωσή του με τον ώριμο Ρίτσο.\nΕλύτης, Οδυσσέας, 1911-1996 (928)\nΔημήτρης Ν. Μαρωνίτης Νεοελληνικός λυρισμός πριν και μετά τον Ελύτη "The Books' Journal" 22 Αύγουστος 2012\nΔημήτρης Ν. Μαρωνίτης Όψιμος πατριωτισμός "Το Βήμα" 24/3/2012\nΚατερίνα Κωστίου Κριτικός λόγος μεταξύ πολιτικής και τέχνης Περιοδικό "Εντευκτήριο" 96 Ιανουάριος-Απρίλιος 2012\nIstoparalogion Μαρωνίτης: Ελύτης και Σεφέρης "Η Αυγή" 5/4/2011\nΑλέξης Ζήρας Αρχαιόθεμες ζητήσεις και νεώτερες ποιητικές αποκρίσεις "Η Αυγή" 28/6/2009\nΓιώργος Λίλλης Το στοίχημα με την ποίηση του Ελύτη "Η Αυγή" 26/4/2009\nΔημήτρης Χουλιαράκης Οι Έλληνες των Νομπέλ "Το Βήμα"/ "Βιβλία" 60 25/1/2009\nΜικέλα Χαρτουλάρη Εμείς και οι Νεοέλληνες "Τα Νέα"/ "Βιβλιοδρόμιο" 10 15/11/2008\nΔημήτρης Ν. Μαρωνίτης Προδημοσίευση (2) "Το Βήμα" 21/9/2008


Ούλωφ Πάλμε: Ο εισαγγελέας ανακοίνωσε το δολοφόνο 34 χρόνια μετά Dikaiologitika - ΕΙΔΗΣΕΙΣ\n10/06/2020 - 12:02\nΑναλυτικά, ο Στιγκ Ενγκστρομ, γραφίστας, ήταν ο άνθρωπος που δολοφόνησε τον πρωθυπουργό της Σουηδίας Ολοφ Πάλμε το 1986, όπως ανακοίνωσε ο εισαγγελέας Κρίστερ Πέτερσον, κλείνοντας την υπόθεση που στοίχειωσε την Σουηδία επί δεκαετίες.\nΟ σοσιαλδημοκράτης Πάλμε διετέλεσε πρωθυπουργός από το 1969 ως το 1976 και από το 1982 ως το 1986. Κάποιοι τον θεωρούν αρχιτέκτονα της σύγχρονης Σουηδίας, αλλά οι συντηρητικοί απεχθάνονταν τις αντιαποικιοκρατικές του απόψεις και την κριτική του εις βάρος των ΗΠΑ. Η δολοφονία του σε ηλικία 59 ετών είχε προκαλέσει πολλές θεωρίες συνωμοσίας, καμία εκ των οποίων δεν αποδείχτηκε αληθής. Η αστυνομία κατηγορήθηκε ευρέως ότι απέτυχε στην αρχική έρευνα.\nΠοιος ήταν ο Στιγκ ΄Ενγκστρο\nΟ Ένγκστρομ, ο οποίος έγινε γνωστός ως "Ο άνθρωπος της Skandia" από την επωνυμία της ασφαλιστικής εταιρείας στην οποία εργαζόταν την εποχή εκείνη, αυτοκτόνησε το 2000. Το βράδυ της δολοφονίας είχε φύγει αργά από τα κεντρικά γραφεία της εταιρείας--κοντά στον τόπο του εγκλήματος. Ήταν ένας από τους περίπου 20 αυτόπτες μάρτυρες, όπως είχε προκύψει την εποχή εκείνη.\nΩς ύποπτος χαρακτηρίστηκε από τον δημοσιογράφο Τόμας Πέτερσον και η αστυνομία ξεκίνησε να τον ερευνά 18 χρόνια μετά τον θάνατό του. Ο δημοσιογράφος υποστήριξε ότι ο Ένγκστρομ σκότωσε τον Πάλμε εξαιτίας των αριστερών απόψεων του πρωθυπουργού. Ο Ένγκστρομ είχε πει ψέματα αμέσως μετά την δολοφονία και είχε φθάσει να ισχυριστεί ότι προσπάθησε να επαναφέρει στη ζωή τον Πάλμε. Αργότερα έγινε γνωστό ότι είχε εκπαιδευτεί στην χρήση όπλων. Η πρώην σύζυγός του είχε δηλώσει το 2018 στην εφημερίδα Expressen ότι είχε ανακριθεί από αστυνομικούς το 2017. Τότε είχε πει ότι δεν υπήρχε περίπτωση να είναι ένοχος. "Παραήταν δειλός. Ούτε μύγα δεν μπορούσε να πειράξει", είχε δηλώσει.\nΠοιος ήταν ο Ούλωφ Πάλμε\nΟ Σουηδός πρωθυπουργός είχε δώσει το ελεύθερο στους σωματοφύλακές του να μην τον συνοδεύσουν το βράδυ εκείνης της Παρασκευής, στις 28 Φεβρουαρίου του 1986, και είχε πάει στον κινηματογράφο με την σύζυγό του Λίζμπετ, τον γιο τους Μάρτεν και την σύντροφο του γιου τους. Καθώς περπατούσε με την σύζυγό του στον πιο πολυσύχναστο δρόμο της Στοκχόλμης, τον Sveavagen, ένας ένοπλος τους επιτέθηκε από πίσω.\nΈνας άνδρας πήγε όντως στη φυλακή. Ο καταδικασμένος εγκληματίας Κρίστερ Πέτερσον (απλή συνεπωνυμία με τον εισαγγελέα) είχε αναγνωριστεί ανάμεσα σε άλλους υπόπτους από την Λίζμπετ Πάλμε και είχε καταδικαστεί σε ισόβια το 1989. Όμως μετά την έφεση που άσκησε αφέθηκε γρήγορα ελεύθερος καθώς δεν είχε αποδειχτεί κάποιο κίνητρο και δεν είχε βρεθεί το όπλο που χρησιμοποιήθηκε. Τελικά ο άνθρωπος αυτός πέθανε το 2004.\nΟ Πάλμε ήταν ένας χαρισματικός πρωθυπουργός και ηγέτης του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Σουηδίας. Είχε εκφραστεί απερίφραστα σε αρκετά διεθνή ζητήματα. Στην πατρίδα του είχε προκαλέσει την οργή ιδιοκτητών επιχειρήσεων εξαιτίας των μεταρρυθμίσεών του και είχε εκφράσει ανοιχτά τις απόψεις του κατά της πυρηνικής ενέργειας.\nΠοιά σενάρια κυκλοφόρησαν\nΗ υπόθεση στοίχειωνε την σουηδική αστυνομία για δεκαετίες. Επί σειρά ετών είχε γίνει εμμονή στον διάσημο συγγραφέα Στιγκ Λάρσον, ο οποίος έχει γράψει την τριλογία Millennium (Το κορίτσι με το τατουάζ, Το κορίτσι που έπαιζε με τη φωτιά, Το κορίτσι στη φωλιά της σφήγκας). Ανάμεσα στα σενάρια που κυκλοφόρησαν στη διάρκεια αυτών των ετών ήταν ότι ο Πάλμε δολοφονήθηκε επειδή:


Βρίσκει ξανά ρυθμό η Κολωνία - Onsports.gr\nOnsports Team\t17 Μαίου 2020, 11:08\nΒρίσκει ξανά ρυθμό η Κολωνία\nΣυνεχίζεται σήμερα η Bundesliga με τις ομάδες να τα δίνουν για να πάρουν τη νίκη.\nΊσως και να μην έκανε καλό στην Κολωνία η διακοπή της Bundesliga μιας και πάνω που βρήκε ρυθμό ήρθε το «λουκέτο». Στα οχτώ ματς που έχει δώσει μέσα στο 2020, μετρά πέντε νίκες και τρεις ήττες, οι οποίες έχουν προέλθει από τις Ντόρτμουντ (5-1), Μπάγερν (1-4) και Γκλάντμπαχ (2-1). Από εκεί και πέρα δεν αποτελεί κρυφό μυστικό ότι η Μάιντζ φέτος είναι μία από τις πιο «άοσμες» και αδιάφορες ομάδες της Μπουντεσλίγκα. Από τις αρχές της φετινής σεζόν βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας, όντας οριακά εκτός επικίνδυνης ζώνης. Στην παρούσα φάση, η απόστασή της από την 16η θέση είναι τέσσερις βαθμοί. Κατάφερε και «έχτισε» αυτή τη μικρή διαφορά χάρη στη βελτιωμένη εικόνα που έδειξε στα πέντε τελευταία της ματς πριν τη διακοπή, στα οποία μέτρησε δύο νίκες, ισάριθμες ισοπαλίες και μία ήττα. Η επιλογή μας θα είναι ο άσος από το συγκεκριμένο ματς.\nΑναμφίβολα μία από τις ευχάριστες εκπλήξεις της φετινής αγωνιστικής περιόδου είναι η Ουνιόν Βερολίνου. Έχοντας σταθερή απόδοση στην πλειοψηφία των αγώνων της, κατάφερε με σχετική άνεση να εξασφαλίσει -εκτός συγκλονιστικού απροόπτου- την παραμονή της στην Μπουντεσλίγκα, μετά την παρθενική της σεζόν σε αυτή. Το τελευταίο διάστημα πριν τη διακοπή του πρωταθλήματος είχε μία μικρή πτώση στην απόδοσή της, μετρώντας τρεις ήττες στα πέντε πιο πρόσφατα παιχνίδια της. Οι δύο ήταν σερί και με το ίδιο σκορ (3-1), από Μπάγερ Λεβερκούζεν και Φράιμπουργκ. Ίσως η τελευταία ομάδα που θα ήθελε τη διακοπή του πρωταθλήματος σε αυτό το σημείο της σεζόν, θα ήταν η Μπάγερν Μονάχου. Πριν το αναγκαίο lockdown λόγω του κορονοϊού, οι Βαυαροί ήταν ασταμάτητοι. «Τρέχουν» αήττητο σερί 15 αγώνων σε όλες τις διοργανώσεις, την ώρα που έχουν κερδίσει στα 10 από τα 11 τελευταία τους παιχνίδια στην Μπουντεσλίγκα. Βρίσκονται στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα με 55 βαθμούς, στο +4 από την 2η Μπορούσια Ντόρτμουντ και στο +5 από την 3η Λειψία. Εντυπωσιακή εκτός έδρας, έχει κερδίσει και στα πέντε τελευταία της ταξίδια. Δεν θέλει σε καμία περίπτωση να «στραβοπατήσουν» στην έδρα των νεοφώτιστων, οι οποίοι οι αλήθεια είναι ότι στο ματς του πρώτου γύρου τους δυσκόλεψαν αρκετά, παρά τη νίκη τους με 2-1.\nΗ Σεούλ δεν έκανε καλή εκκίνηση στο πρωτάθλημα, αφού στη πρεμιέρα της, ηττήθηκε εκτός έδρας 3-1 από τη Γκανγκβόν. Έτσι έδειξε για ακόμα μία χρονιά, την αφέλεια της στην αμυντική λειτουργία της και στο πόσο εύκολα δέχεται γκολ. Στη βαθμολογία βρίσκεται στην 9η θέση της κατάταξης. Σήμερα πρώτο παιχνίδι στην έδρα της και θέλει να παρουσιαστεί έτοιμη και να πάρει τη νίκη, ώστε να ανέβει η αυτοπεποίθηση της για τους επόμενους αγώνες στο πρωτάθλημα. Η Γκουανγζού τη προηγούμενη αγωνιστική δεν κατάφερε να ξεκινήσει με νίκη τη προσπάθεια της στο νέο πρωτάθλημα, αφού ηττήθηκε εντός έδρας 0-2 από τη Σεονγκνάμ. Έτσι μπήκε με το αριστερό στο νέο «μαραθώνιο» και πρέπει να «συνέλθει» άμεσα, εάν δεν θέλει να χαθεί από νωρίς ο στόχος της που είναι η τετράδα του πρωταθλήματος. Στη βαθμολογία είναι στη 12η θέση της κατάταξης. Σήμερα στοχεύει σε ένα μεγάλο διπλό, σε μία έδρα όπου δυσκολεύεται αρκετά και να ξεχάσει την απρόσμενη ήττα της πρεμιέρας.\nΚΟΛΩΝΙΑ-ΜΑΙΝΤΖ 1 2.00\nΟΥΝΙΟΝ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ-ΜΠΑΓΕΡΝ ΜΟΝΑΧΟΥ G/G 1.90\nΣΕΟΥΛ-ΓΚΟΥΑΝΓΖΟΥ OVER 2.5 1.95\n9 λεπτά πριν Πάλη: «Καρέ» μεταλλίων στην αυλαία του διεθνές τουρνουά της Ρουμανίας\n21 λεπτά πριν Eurovision 2021: Το φαντασμαγορικό opening του διαγωνισμού! Όλες οι αποστολές στο τιρκουάζ χαλί!\n24 λεπτά πριν Serie A: Πάει για το… χαρακίρι της χρονιάς η Μίλαν!\n38 λεπτά πριν Τα κορίτσια της Μπαρτσελόνα «έσωσαν» τη χρονιά - Κατέκτησαν το Champions League! (video+photos)


Μόνο μια επιτυχημένη γυναίκα ξέρει ποια 4 γνωρίσματα θα πρέπει να εκτιμούνται σε έναν άνδρα. - Σχέση - 2019\nΜια επιτυχημένη γυναίκα είναι συνηθισμένη να είναι η καλύτερη σε όλα. Είναι στο χαρακτήρα της. Είναι σε ζήτηση στη δουλειά, δημοφιλής στην κοινωνία και επιτυχημένη στις σχέσεις. Και όλα αυτά επειδή μια πραγματικά επιτυχημένη γυναίκα επιδιώκει να οικοδομήσει μια επιτυχημένη σχέση. Και επιλέγει έναν συνεργάτη για να ταιριάζει με τον εαυτό του και εκτιμά ορισμένες ιδιότητες του.\nΕίναι σχεδόν αδύνατο να επιτύχουμε επιτυχία χωρίς τη δυνατότητα να θέσουμε έναν σαφή στόχο και να την επιτύχουμε. Ένας άνθρωπος που υποκύπτει στις δυσκολίες και υποχωρεί από τον στόχο του στις πρώτες αποτυχίες δεν ενδιαφέρεται για μια επιτυχημένη γυναίκα.\nΗ σκοπιμότητα οδηγεί σε διάφορες άλλες ιδιότητες που κάνουν έναν άνθρωπο επιτυχή: αυτο-οργάνωση, δύναμη θέλησης, θάρρος.\nΣχετικά με έναν τέτοιο άνθρωπο, μπορείτε να πείτε ότι έχει δυναμικό.\nΔυνατότητα να κρατήσετε μια λέξη\nΤο κοινότατο "που είπε ο άνδρας - ο άντρας" είναι στην πραγματικότητα πολύ πολύτιμη από όλες τις γυναίκες, όχι μόνο επιτυχημένες. Μια επιτυχημένη γυναίκα, ειδικά εκείνη που έχει φτάσει στην κορυφή της καριέρας της, καθώς κανείς δεν γνωρίζει την τιμή των κενών υποσχέσεων, και κατά συνέπεια ξέρει πώς να εκτιμήσει έναν άνθρωπο όχι με λόγια αλλά με πράξεις. Η ικανότητα να διατηρείται η λέξη χαρακτηρίζει έναν άνθρωπο ως έναν αξιόπιστο σύντροφο. Απλά ένας τέτοιος άνθρωπος. Στην οποία μπορείτε να είστε σίγουροι, μπορείτε να βασιστείτε, αναζητώντας επιτυχημένες γυναίκες.\nΔυστυχώς, οι επιτυχημένες και ιδιαίτερα πλούσιες γυναίκες μπορούν συχνά να προσελκύσουν κάθε είδους απατεώνες που προσπαθούν με δόλο να εγκατασταθούν σε βάρος της επιτυχίας κάποιου άλλου. Ως εκ τούτου, ένας αδύναμος και ανεξάρτητος άνδρας, κατά κανόνα, δεν ενδιαφέρεται για μια επιτυχημένη γυναίκα.\nΜια επιτυχημένη γυναίκα εκτιμά την αυτάρκεια του σε έναν άνθρωπο · πρέπει να δει μέσα του μια ίση ισχυρή προσωπικότητα. Παρόλο που υπάρχουν εξαιρέσεις, αν μια γυναίκα είναι συνηθισμένη να κυριαρχεί στα πάντα, συμπεριλαμβανομένων και των σχέσεων, μπορεί να αναζητήσει έναν συνεργάτη σκλάβου.\nΈλλειψη ζήλισης για την επιτυχία της\nΣυχνά συμβαίνει ότι ένας άνθρωπος που μπαίνει σε μια σχέση με μια επιτυχημένη γυναίκα αρχίζει σταδιακά να την ζηλεύει. Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές όταν τα πράγματα δεν πάνε καλύτερα γι 'αυτόν ή όταν ένας άνδρας και μια γυναίκα εργάζονται στον ίδιο κλάδο. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πολλές συγκρούσεις στο ζεύγος. Ως εκ τούτου, μια άλλη σημαντική ποιότητα για μια επιτυχημένη γυναίκα είναι η ικανότητα να δεχτεί την επιτυχία της χωρίς ζήλια ή φθόνο.\nΟ φθόνος μπορεί να οδηγήσει έναν άνθρωπο να προσπαθήσει να ανταγωνιστεί μια γυναίκα, και αυτό είναι εντελώς ασυμβίβαστο με τις κανονικές σχέσεις.\nΟι αρμονικές σχέσεις είναι αυτές των δύο εταίρων που ταιριάζουν μεταξύ τους. Φυσικά, υπάρχουν παραδείγματα επιτυχημένων γυναικών για τις οποίες οι παραπάνω ιδιότητες δεν είναι απολύτως σημαντικές και εκτιμούν κάτι πολύ διαφορετικό στους άνδρες. Ακόμα, είναι μια εξαίρεση, επιβεβαιώνοντας τον κανόνα. Μια επιτυχημένη γυναίκα εκτιμά αυτές τις ιδιότητες σε έναν άνθρωπο που την βοήθησε να επιτύχει την επιτυχία της.\n7 σοβαρές ανοησίες που κάνουν ζευγάρια στην αρχή μιας σχέσης\n2 απλοί λόγοι για τους οποίους είσαι μόνος, ακόμα κι αν υπάρχει κάποιος κοντά\nΚαπέλα στο παρελθόν: 5 κομψά αξεσουάρ που δεν χαλάσουν το στυλ\n8 στιγμές όταν ένας άντρας αγαπά μια γυναίκα: μπορεί να δει με γυμνό μάτι\n10 μυστικά που λένε μόνο μια γυναίκα του οποίου ο σύζυγος είναι παλαιότερος\nΌταν κάποιος ρωτάει "Γιατί με αγαπάς;"\nCopyright 2019 \_ none \_ Μόνο μια επιτυχημένη γυναίκα ξέρει ποια 4 γνωρίσματα θα πρέπει να εκτιμούνται σε έναν άνδρα.


8 Λέξεις: Σημαντικές εξελίξεις στο σημερινό (10/10) επεισόδιο! Ο Δημήτρης κάνει πρόταση γάμου στην Ευγενία! - TV24 - Youweekly\n8 Λέξεις: Σημαντικές εξελίξεις στο σημερινό (10/10) επεισόδιο! Ο Δημήτρης κάνει πρόταση γάμου στην Ευγενία!\nΟ Σπύρος κατηγορεί την Ιφιγένεια!\nTV24 10.10.2019 10:50\nΣημαντικές είναι οι εξελίξεις στο σημερινό (10/10) επεισόδιο της σειράς του ΣΚΑΪ, «8 Λέξεις»! Ο Δημήτρης κάνει πρόταση γάμου στην Ευγενία!\nΠΕΜΠΤΗ 10.10 (ΕΠ 33):


Rock - Η «σχεδία» πραγματοποιεί συναυλία στη Τεχνόπολη τη Δευτέρα 26/5 στις 19:30\nΣχεδία σε ρυθμούς ροκ, όπερας και κλαρίνου\nΤα έσοδα θα διατεθούν στη «σχεδία» και την εθνική ποδοσφαιρική ομάδα των Αστέγων\nΕίναι η μέρα της συναυλίας του περιοδικού δρόμου «σχεδία». Batala, Σπύρος Γραμμένος, Duo Fina, Encardia, Gadjo Dilo, Locomondo, Μίλτος Πασχαλίδης, Μάρθα Φριντζήλα, Πετρολούκας Χαλκιάς & Αντώνης Κυρίτσης επί σκηνής, δίνουν το ρυθμό, ενώνοντας τη μουσική με τη δημοσιογραφία της αλληλεγγύης.\n«Είναι πολλοί άνθρωποι που υποφέρουν και δυστυχούν. Ο καθένας σκέφτεται πώς να ζήσει. Σίγουρα, η κινητοποίηση των καλλιτεχνών, και μάλιστα η συγκεκριμένη συναυλία, δίνει τη δυνατότητα στους συμπολίτες μας να βοηθήσουν με έναν ακόμη τρόπο τους άστεγους», εξηγεί τη δική του παρουσία στη συναυλία ο κλαρινίστας Πετρολούκας Χαλκιάς.\n«Αυτό που οφείλουμε να κάνουμε είναι να φανταστούμε τι θα έκαναν οι παππούδες μας αν συναντούσαν έναν άνθρωπο να κοιμάται στα χαρτόκουτα. Είναι σίγουρο πως θα θορυβούνταν, θα ταράζονταν. Είναι δυνατόν εμείς να μένουμε ατάραχοι;» μας απευθύνει το ερώτημα και δίνει την απάντηση η Μάρθα Φριντζήλα.\n«Όλα ξεκινούν από το τι κάνουμε εμείς την κάθε μέρα που ζούμε, να βοηθήσω τη διπλανή μου υπόθεση, την κοντινή μου υπόθεση», λέει ο Γιάννης Φίνας από το δίδυμο τενόρων Duo Fina.\nΚαταστήματα Ιανός, PUBLIC, Παπασωτηρίου, Seven Spots και στο www.viva.gr\nΔευτέρα 26 Μαΐου, στις 19:30


Πολιτική απορρήτου – Επίσημη Ιστοσελίδα Residencial Melba | Ξενώνες στη Φουνκάλ\nΗ παρούσα Πολιτική Απορρήτου ισχύει για το www.residencialmelba.com, το οποίο ανήκει στο και τελεί υπό τη διαχείριση τουResidencial Melba. Αυτή η Πολιτική Απορρήτου περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο συγκεντρώνουμε και χρησιμοποιούμε πληροφορίες, οι οποίες μπορεί να περιλαμβάνουν προσωπικά δεδομένα που δίνετε στον ιστοχώρο μας: www.residencialmelba.com. Περιγράφει επίσης τις επιλογές που έχετε αναφορικά με τη χρήση των προσωπικών σας δεδομένων και τον τρόπο με τον οποίο μπορείτε να δείτε και να ενημερώσετε τα δεδομένα αυτά.\nΑν θέλετε να εξαιρεθείτε από την επεξεργασία δεδομένων που αναφέρονται στους όρους Γ-ΣΤ και δεν έχετε άμεση πρόσβαση σε κάποιον μηχανισμό εξαίρεσης (δεν υπάρχει για παράδειγμα στις ρυθμίσεις του λογαριασμού σας), παρακαλούμε επικοινωνήστε με το esmonver@gmail.com .\nΒασιζόμαστε σε εσάς για να διασφαλίζετε ότι τα προσωπικά σας στοιχεία είναι πλήρη, ορθά και επικαιροποιημένα. Παρακαλούμε ενημερώστε μας εγκαίρως για τυχόν αλλαγές ή ανακρίβειες στα προσωπικά σας στοιχεία, επικοινωνώντας με το esmonver@gmail.com . Θα χειριστούμε το αίτημά σας σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία.\nΑν έχετε ερωτήσεις ή προβληματισμούς σχετικά με την επεξεργασία των προσωπικών σας δεδομένων από εμάς ή εάν θέλετε να ασκήσετε τα δικαιώματά σας που απορρέουν από αυτήν την πολιτική, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας μέσω του esmonver@gmail.com . Μπορείτε επίσης να επικοινωνήσετε με την τοπική αρχή προστασίας δεδομένων για τυχόν ερωτήσεις και παράπονα.


Το δικαίωμα στη διαφορετικότητα. Πάρτο αυγό και κούρεφτο. – tomsnews.de\nΤο δικαίωμα στη διαφορετικότητα. Πάρτο αυγό και κούρεφτο.\tΔημοσιεύτηκε στις 15 Αυγούστου 2016 από τον Mark Zuckerberg\tΜετά από μια πανέμορφη βόλτα στην Κολωνία και τη Βόννη άνοιξα λίγο την τηλεόραση για να με πάρει ο ύπνος. Ο καιρός υπέροχος και η παρέα ακόμα πιο υπέροχη.\nΘέμα συζήτησης τα νέα μέτρα της μεταναστευτικής πολιτικής της Γερμανίας. Μεταξύ των άλλων θέμα συζήτησης και η απαγόρευση της μπούρκας.\nΣτο πάνελ καλεσμένοι από τις μεγαλύτερες εφημερίδες και περιοδικά της χώρας.\nΌχι απλά δεν με πήρε ο ύπνος αλλά κοπανούσα το κεφάλι μου σε όλες τις γωνίες του διαμερίσματος.\nΣυζητάμε εν έτει 2016 (και διατυπώθηκαν τέτοιες θέσεις στο πάνελ) για το δικαίωμα της διαφορετικότητας στην πλέον διεστραμμένη της μορφή. Η μπούρκα λέει είναι έκφραση διαφορετικότητας και ως τέτοια θα πρέπει να γίνει σεβαστή. Να προσθέσω και εγώ ότι το κόψιμο της κλειτορίδας ή κομματιών του πέους (περιτομή) είναι αποδεκτές εκφράσεις της διαφορετικότητας. Προτείνω μάλιστα να κόβουμε εντελώς τα γεννητικά μας όργανα για να μην μπορούμε να τα ξύνουμε. Η παραγωγικότητα θα δεκαπλασιαστεί αν και θα εξαφανιστούν τα ψάρια από λίμνες και θάλασσες. Είναι γνωστό το ρητό «δε γαμείς που δε γαμείς δεν πας για ψάρεμα». Επίσης θα πρέπει να επιβληθεί η μπούρκα σε όλα τα φύλα μιας και θα οδηγήσει σε κατακόρυφη πτώση του καρκίνου του δέρματος λόγω μειωμένης έκθεσης στον ήλιο.\nΘυμήθηκα μια σατυρική εκπομπή που έβλεπα επίσης στην Γερμανική τηλεόραση όπου ο παρουσιαστής έλεγε ότι θα πρέπει να σεβαστούμε και την αυτοανατίναξη με εκρηκτικά διότι κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα αντί να φορά μια απλή δερμάτινη ζώνη να φορά μια πιο μοντέρνα γεμάτη C4 εκρηκτικά. Αρκεί να αυτοανατινάζεται σε μια από τις πολλές ερήμους που διαθέτουν οι οπαδοί τέτοιων θρησκειών ώστε να μην μας παίρνουν τα σκάγια.\nΘεωρώ πλέον ότι η ψευδοκουλτούρα μετατρέπεται σε μάστιγα της εποχής. Οτιδήποτε καταπατά τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με αυστηρότητα. Αν η ανθρωπότητα θέλει να έχει έστω κάποιο μέλλον. Η ανθρώπινη ηλιθιότητα μετατρέπεται σιγά-σιγά σε μια βόμβα πολύ ισχυρότερη από κάθε πυρηνική.\nΠονάει το κεφάλι σου πραγματικά. Χθες είδα μια Κολωνία που με σόκαρε. Στρατός από αστυνομία στον καθεδρικό. Η πρωτεύουσα της πάλαι ποτέ Δυτικής Γερμανίας Βόννη αποικία.\nΔεν την γλιτώνουμε εδώ, πάλι θα δούμε καγκελάριους με περίεργα μουστάκια.\nΘέλω να μοιραστώ το άρθρο με τους φίλους μου21.7KShares\tPosted in Γερμανία\tΡίξε μια ματιά..\nΟι Γερμανοί κλέβουν από τους κουμπαράδες των ίδιων τους των παιδιών\nΑπό το πρωί λοιπόν ο δημοφιλέστερος σταθμός της πόλης μας ενημερώνει για την ειρηνική και χαλαρή γιορτή της αλλαγής του χρόνου.


Τζον Τάραμας: Μάθημα πόκερ 5. Μέρικά tips που πρέπει πάντα να θυμόμαστε Τζον Τάραμας: Μάθημα πόκερ 5. Μέρικά tips που πρέπει πάντα να θυμόμαστε\nΤζον Τάραμας: Μάθημα πόκερ 5. Μέρικά tips που πρέπει πάντα να θυμόμαστε\nΟ Τζον Τάραμας κάνει μία αναδρομή στα προηγούμενα μαθήματα πόκερ και μας δίνει χρήσιμες συμβουλές για να προστατέψουμε τα χρήματά μας\n10/10/2021 | 18:23\nΕάν είστε λάτρης των παιχνιδιών και τουρνουά πόκερ επισκεφτείτε το online-casino.gr και ενημερωθείτε για το poker Elladas και σε ποιες ιστοσελίδες μπορείτε να παίξετε νόμιμα και με ασφάλεια.\nΣήμερα είναι το μάθημα πόκερ νο5, ένα τελευταίο podcast πάνω στη σειρά μαθημάτων που κάναμε για το πόκερ. Τζον καλησπέρα, σήμερα θα συνοψίσουμε όσα κάναμε στα προηγούμενα μαθήματα, σωστά;\n«Καλησπέρα στους ακροατές, σωστά Πάνο. Θα μιλήσουμε για τα μυστικά του πόκερ και σε τι πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί όσον αφορά το flop, τα πρώτα τρία φύλλα που μιλήσαμε στο πρώτο podcast και τα ranges.»\nΝα υπενθυμίσω ότι στο πρώτο μάθημα μιλήσαμε για τις πρώτες οδηγίες, ουσιαστικά όταν ξεκινάει μία παρτίδα, πριν το εύρος φύλλων μας και πως να κινηθούμε σε αυτήν την περίπτωση.\nΣτο 2ο μάθημα συνεχίσαμε αυτήν την παρτίδα στο flop, όταν ανοίγουν τα 3 πρώρα φύλλα. Στο 3ο το turn και στο 4ο το river. Ολοκληρώσαμε δηλαδή μία άσκηση, μία υποθετική παρτίδα πόκερ μαθαίνοντας αρκετά πράγματα πιστεύω στην πορεία.\nΝομίζω ότι στο σημερινό podcast που θα συνοψίσουμε και θα συζητήσουμε τι είπαμε στα προηγούμενα, θα μας πεις και κάποια tips, κάποια μυστικά, νομίζω ότι αξίζει να πούμε καταρχάς ότι αυτά που είπαμε ήταν μία θεωρητική άσκηση. Ιδιαίτερα για κάποιον αρχάριο ή σχετικά αρχάριο παίκτη του πόκερ, αλλά ήταν μία άσκηση από την οποία μπορούμε να μάθουμε αρκετά πράγματα. Δεν ήταν κάτι που ήταν γραμμένο σε μία πέτρα, δηλαδή το πόκερ έχει χαοτική στρατηγική. Τζον πες μας κάτι γι’ αυτό, πως μπορούμε δηλαδή να ερμηνεύσουμε αυτήν την άσκηση;\n«Πάνο, δεν μπορούμε να είμαστε απόλυτοι. Κάθε άσκηση είναι διαφορετική, οι καταστάσεις, οι περιπτώσεις είναι χιλιάδες, αν θα ανοίξει χρώμα, αν θα ανοίξει κέντα και εμείς προσπαθούμε πάνω σ’ αυτά που είχαμε πει να τα συνοψίσουμε όσο μπορούμε. Δεν μπορούμε να είμαστε απόλυτοι σε κάθε άσκηση στο πόκερ.»\nΝομίζω είναι κατανοητό από όλον τον κόσμο. Η άσκηση αυτή καλλιεργεί έναν τρόπο σκέψεις να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε καλύτερα το παιχνίδι. Τζον, νομίζω έχεις να μας πεις κάποια tips σχετικά με την άσκηση που κάναμε.\n«Ας πούμε για το pre-flop, πριν ανοίξουν τα φύλλα, τα ranges, το εύρος φύλλων που θα παίξουμε, θα πρότεινα στους παίκτες να είναι αυτό που λέμε πιο «σφιχτοί». Να μην κάνουν raise δηλαδή με «ρήγα-οχτώ».»\nΣτους αρχάριους δηλαδή εννοείς, ενδεχομένως λίγο ακόμα πιο συντηρητικά…\n«Τουλάχιστον τους πρώτους μήνες, αν όχι τον πρώτο-δεύτερο χρόνο μέχρι να γίνουν καλύτεροι παίκτες. Για παράδειγμα, αντί για «ρήγα-οχτώ» ομόχρωμα αν παίξουνε «ρήγα-δέκα» ομόχρωμα, θα βρεθούν σε λιγότερο δύσκολες καταστάσεις. Δηλαδή, το να παίζουνε λίγο πιο σφιχτά τους πρώτους μήνες ή χρόνια που ξεκινάμε με το πόκερ είναι σίγουρα θετικό.»\nΝα υπενθυμίσω εδώ ότι στο πρώτο podcast που αναλύσαμε τις κινήσεις, το εύρος φύλλων, ο Τζον είχε την καλοσύνη να μας χαρίσει έναν πίνακα που χρησιμοποιείται από επαγγελματίες παίκτες. Ο πίνακας αναφέρει πότε πρέπει να κάνουμε raise έχοντας ένα συγκεκριμένο φύλλο.\n«Ναι, αύξηση του στοιχήματος από τη συγκεκριμένη θέση που ήμασταν.»\nΝαι, λες πως αξίζει για αυτούς που ξεκινάνε τώρα και ξέρουνε λίγα πράγματα για το πόκερ, δηλαδή οι αρχάριοι παίκτες μπορούν να πάρουν τον πίνακα μπαίνοντας στο podcast, στην σελίδα «Αsk John» και στο βασικό μάθημα πόκερ νο1 – το εύρος φύλλων. Εχουν τον πίνακα, ενδεχομένως λοιπόν ξεκινώντας να παίξουν και λίγο πιο συντηρητικά από αυτό που λέει ο πίνακας.\n«Σωστά Πάνο, για να βρεθούνε σε λιγότερο δύσκολες καταστάσεις.»\nΩραία, επόμενο tip-μυστικό;\n«Βασίζεται πάνω σε flop, turn και river που είπαμε στα προηγούμενα podcast. Δηλαδή, όταν ανοίξουν τα 3 πρώτα φύλλα, το ονομαζόμενο flop, όταν ανοίξει το turn (4o φύλλο) και το river (5o φύλλο). Εκεί, είναι σίγουρα πάρα πολύ σοβαρό να ξέρει ο παίκτης ότι όταν έχουμε το πλεονέκτημα του γεγονότος ότι έχουμε ένα overpair ή πρώτη επαφή με ένα καλό kicker όπως εξηγήσαμε στα προηγούμενα podcasts.»\nΝα υπενθυμίσουμε λίγο τι είναι το overpair;\n«Στο «δύο-πέντε-δέκα» να έχουμε βαλέδες ή ντάμες, δηλαδή να έχουμε ζευγάρι που είναι ανώτερο από τα 3 φύλλα που βρίσκονται στο flop.»\nΆρα, φαινομενικά είμαστε πιο ισχυροί στο τραπέζι επειδή έχουμε ένα ζευγάρι που με βάση το flop, ακόμα και κάποιος αν έχει δέκα, εμείς έχουμε καλύτερο ζευγάρι.\n«Ακριβώς, ή έχουμε στο «δύο-πέντε-δέκα», άσο-δέκα, ή ρήγα-δέκα.»\n«Ναι, αυτά τα φύλλα σίγουρα είναι καλά και κάνουμε bet για αξία. Δηλαδή στοιχηματίζουμε στο flop, στο turn και στο river για να κερδίσουμε περισσότερα χρήματα. Εδώ, όμως είναι το «μυστικό» που θέλω να πω. Ακόμα και όταν έχουμε φύλλα αξίας, όπως το overpair ή πρώτη επαφή με καλό kicker πρέπει να είμαστε προσεχτικοί όταν θα δεχτούμε raise, είτε στο flop είτε στο turn, εδώ ακόμα περισσότερο και να καταλάβουμε ότι το χέρι μας πια δεν είναι τόσο δυνατό όσο νομίζαμε. Πάνο, αυτά τα φύλλα είναι αρκετά δυνατά για να κερδίσουμε στο flop ή στο turn στοιχήματα και ίσως και στο river.\nΩστόσο, αν δεχτούμε raise, αύξηση του στοιχήματος μας στο turn ή το river, δεν λέω να πετάξουμε τα φύλλα μας, να foldarουμε. Όχι, θα κάνουμε ένα call αλλά μετά μπορούμε να περάσουμε την πάσα με check. Αν κάνει ο άλλος check, θα κάνουμε και εμείς. Δεν θέλουμε να μεγαλώσουμε το pot υπερβολικά και το «μυστικό» εδώ είναι αν επενδύσουμε πάνω από 40-50 blinds από τα 100 blinds που ξεκινάμε σε ένα παιχνίδι πόκερ θα τα χάσουμε συνήθως εαν τα παίξουμε με ένα απλό overpair ή με την πρώτη επαφή. Δηλαδή τα στοιχήματα αξίας που εξηγήσαμε στα τελευταία podcasts είναι και «παγίδα», αν δεν ξέρουμε να προστατέψουμε τα χρήματά μας. Διότι αν παιχτούν όλα τα λεφτά, 100 blinds, ο αντίπαλος συνήθως έχει τουλάχιστον set η two pair. Άρα, εκεί θα χάσουμε όλα μας τα χρήματα και ας έχουμε overpair. Στοιχηματίζουμε διότι έχουμε φύλλα αξίας, αλλά έχουμε πάντα το μυαλό μας και είμαστε επιφυλακτικοί όταν δεχτούμε μεγάλο raise πως θα εξελιχθεί η πάσα.»\nΆρα, να είμαστε λίγο πιο συνετοί. Είναι σαν… καμπανάκι. Να το πω λίγο πιο λαϊκά, αν κάποιος δεν μασήσει με το raise ή το bet και κάνει re-raise, σωστά το λέω έτσι;\n«Ακριβώς, ας πούμε πως κάναμε bet στο flop, μετά στο turn κάναμε εκείνο το 60% και τώρα δεχτούμε raise.»\nΆρα, πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί στο σημείο εκείνο. Ένα καμπανάκι ότι ενδεχομένως δεν έχουμε το καλύτερο χαρτί στο τραπέζι και να πάμε λίγο πιο επιφυλακτικά.\n«Να κάνουμε call στο raise και στο river να μην προσπαθήσουμε να πάρουμε άλλη αξία με το φύλλο μας, καθώς ο αντίπαλος έδειξε μεγάλη δύναμη στο turn καθώς έκανε αύξηση του στοιχήματος όταν εμείς στοιχηματίσαμε και να περάσουμε το river με check. Αυτό είναι μία διευκρίνηση που μπορώ να δώσω στους αρχάριους. Δηλαδή ακόμα και όταν έχουμε overpair, όπως και με πρώτη επαφή κινδυνεύουμε αν δούμε ότι θα παιχτούν περισσότερα από 50-60 blinds.»\nΆρα, tips δηλαδή για να προστατέψουμε το stack μας, τα χρήματά μας, Αυτές είναι συμβουλές για αρχάριους, αλλά σίγουρα όσο περισσότερο παίζει κανείς αρχίζει να εμπιστεύεται καλύτερα το παιχνίδι του, να αποκτά εμπειρία και θα ξέρει να χειριστεί καλύτερα τις καταστάσεις. Ωστόσο, Τζον, θυμάμαι μία συζήτηση που κάναμε εκτός αέρα, μου είπες κάτι το οποίο θέλω να το αναφέρω εδώ και να κάνεις ένα σχόλιο προτού ολοκληρώσουμε. Μου είπες σε μία αποστροφή του λόγου σου ότι οι αρχάριοι παίκτες χάνουν με καλό φύλλο, εκεί την «πατάνε». Για σχολίασε το λίγο περισσότερο αυτό.\n«Ναι, Πάνο είναι πάρα πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε πάνω σε όλα αυτά που είπαμε ότι πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί όταν έχουμε την πρώτη επαφή ή το overpair. Εάν είναι να παιχτούν 60 ή 80 ή 100 blinds θα είμαστε πίσω στην πάσα αυτήν, δηλαδή ο αντίπαλος έχει πιάσει ένα πολύ καλύτερο φύλλο από το δικό μας. Αυτό θα έλεγα ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό για τους παίκτες στα πρώτα χρόνια και εκεί χάνονται τα περισσότερα λεφτά. Να γνωρίζουμε ότι η πρώτη επαφή ή το overpair δεν είναι αρκετά για να παίξουμε όλα μας τα χρήματα, προπάντων αν pre-flop έχει γίνει απλό raise και call.»\nΩραία, Τζον σε ευχαριστούμε πολύ για τις συμβουλές. Εδώ, ολοκληρώνουμε τα βασικά μαθήματα για το πόκερ. Ήταν 5 podcasts τα οποία λένε μία ιστορία, ξεκινάνε και αναλύουνε μία παρτίδα, είναι μία άσκηση πόκερ μέσα από την οποία όλοι γίναμε σοφότεροι και μάθαμε αρκετά πράγματα και κυρίως μπαίνουμε σε μία νοοτροπία να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε καλύτερα το παιχνίδι. Σε ευχαριστούμε για τα μαθήματα και τα tips. Ολοκληρώνουμε εδώ τα μαθήματα και ανανεώνουμε το ραντεβού μας για το επόμενο podcast. Καλό βράδυ Τζον.\n«Ευχαριστώ Πάνο, ευχαριστώ και τους ακροατές. Καλό βράδυ.»


Τουρκία: Πάει για εμφύλιο; Οι παρακρατικοί κι η Ελλάδα - ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ\n26/02/2018 | 11:55\nΕνημερώθηκε: 26/02/2018 14:25:21\nΤουρκία: Η τουρκική Στρατοχωροφυλακή παρέλαβε το πρώτο της επιθετικό ελικόπτερο. Εύλογο το ερώτημα τι χρειάζεται τα επιθετικά ελικόπτερα μια δύναμη που θεωρητικά έχει ως κύρια αποστολή την εσωτερική ασφάλεια. Ποιους θα στοχεύσει;\nΊσως τους ίδιους για τους οποίους εκπαιδεύονται παραστρατιωτικά ένοπλα τμήματα σε πολλά στρατόπεδα που είναι “σπαρμένα” σ΄ όλη τη Τουρκία. Οι “στόχοι” πιθανότατα θα ΄ναι όσοι δεν είναι “Ερντογανικοί”.\nΕτικέτες: ΕΡΝΤΟΓΑΝΤουρκίαΤουρκία 2017τουρκία εμφύλιοςτουρκία πόλεμοςΤΟΥΡΚΙΑ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ\nΠανηγυρικός εορτασμός στη Μονή Χιλανδαρίου


Πέντε φιλμ του Ινιαρίτου που πρέπει να δεις – Newsbeast\nΠέντε φιλμ του Ινιαρίτου που πρέπει να δεις\nΟ σπουδαίος Μεξικανός σε πέντε highlight της καριέρας του\nΜέλος της θρυλικής πλέον τριανδρίας του μεξικανικού σινεμά, πλάι στους αμίγκος Αλφόνσο Κουαρόν και Γκιγιέρμο ντελ Τόρο, ο Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιαρίτου είναι παλιός και καλός γνώριμος των διεθνών φεστιβάλ.\nΩς ο πρώτος ποτέ μεξικανός σκηνοθέτης που τιμήθηκε τόσο με υποψηφιότητα για Όσκαρ όσο και με το ίδιο το αγαλματίδιο αργότερα, ήταν επίσης και ο πρώτος κινηματογραφιστής από τη χώρα που πήρε βραβείο σκηνοθεσίας στις Κάννες, μαγεύοντας κοινό και κριτικούς με τις σκοτεινές, τολμηρές και άψογα σκηνοθετημένες δουλειές του.\nΕδραιωμένος πια στο σύγχρονο πάνθεο των μεγάλων της έβδομης τέχνης, ο Ινιαρίτου φέρνει κοντά κουλτούρα και ψυχαγωγία, με τις ταινίες του να αποσπούν διθυραμβικές κριτικές και να αγγίζουν ταυτοχρόνως τις καρδιές του κοινού.\nΜουσικός παραγωγός στα νιάτα του, μεταπήδησε στο σινεμά στη δεκαετία του 1990 και μια δεκαετία αργότερα ήταν έτοιμος να παραδώσει το πρώτο του ποίημα…\nΟι «Χαμένες αγάπες» ήταν η ταινία που έβαλε τον Ινιαρίτου στα μεγάλα σαλόνια του παγκόσμιου σινεμά. Σε σενάριο του μόνιμου άλλοτε συνεργάτη του, Γκιγιέρμο Αριάγα, το σπονδυλωτό φιλμ φέρνει κοντά τρεις ιστορίες με φόντο ένα μοιραίο τροχαίο.\nΤρεις ιστορίες για τρεις διαφορετικές κοινωνικές ομάδες, που όλες τους βιώνουν την απώλεια, τη θλίψη και την αμείλικτη πραγματικότητα της ζωής και προσπαθούν να διαχειριστούν όλα αυτά τα τραυματικά με τον τρόπο του μεγάλου σινεμά. Εμβαθύνοντας δηλαδή χωρίς να είναι διδακτικός. Σκοτεινός και μελαγχολικός, αλλά βαθύτατα ανθρώπινος.\nΜε ελάχιστο budget και άγνωστους (τότε) ηθοποιούς, ο Ινιάριτου παρέδωσε μια ταινία που ζήλεψε το Χόλιγουντ. Και τη ζήλεψε γιατί είχε ένα εκπληκτικό σενάριο και μια απαστράπτουσα σκηνοθεσία, μείγμα ντοκιμαντέρ και βιντεοκλιπίστικης αισθητικής, που είπαν την ιστορία με πρωτότυπο και αξιοπρόσεκτο τρόπο.\nΗ υποψηφιότητα για Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας ήταν τίποτα σε σχέση με την αποθέωση που γνώρισε στα πέρατα του κόσμου και τις διακρίσεις σε Κάννες και αλλού.\n«21 Γραμμάρια» (2003)\nΤο μεγάλο αριστούργημα κάποτε του μεξικανού auteur ήταν μια ταινία που βασιζόταν στο πυκνό και ιδιαιτέρως καλογραμμένο σενάριο του Αριάγα, που μεταμόρφωσε σε άλλο ένα επώδυνα ανθρώπινο φιλμ ο Ινιαρίτου. Κάνοντάς σε να νοιάζεσαι δηλαδή για ανθρώπους που υπό άλλες συνθήκες θα περνούσαν μάλλον αδιάφοροι.\nΡεαλισμός, καταιγιστικό ξανά μοντάζ και μια κάμερα σε νευρικό παροξυσμό, ο Ινιαρίτου δεν χάνει στιγμή τον στόχο του στις διασταυρούμενες και πάλι ιστορίες, αποδεικνύοντας το εξαιρετικό του ταλέντο στην αφήγηση. Όπως το είπε και ένας κριτικός, εδώ έχουμε ένα σεξπιρικό δράμα, ένα έπος αυτοκαταστροφής, μια εναλλακτική διήγηση περί απώλειας και οδύνης που σε αρπάζει από τα μούτρα μονοπωλώντας το βλέμμα και το μυαλό σου.\nΗ καταστροφή αποκτά ξανά νομοτελειακή χροιά στο αδυσώπητο αυτό οδοιπορικό στα ανθρώπινα σκοτάδια που διαστέλλει τον φιλμικό χρόνο για να μας μιλήσει για σωματικά τραύματα που γίνονται ψυχικά. Αμερικανική εδώ η παραγωγή και με τρεις πρωταγωνιστές σε μεγάλες ερμηνείες (Σον Πεν, Ναόμι Γουότς και Μπενίσιο Ντελ Τόρο), ήταν αναμφίβολα μια από τις καλύτερες στιγμές της κινηματογραφικής δεκαετίας…\nΜπραντ Πιτ και Κέιτ Μπλάνσετ επιστρατεύονται για το κλείσιμο της άτυπης τριλογίας των Ινιαρίτου-Αριάγα, που απέσπασε το βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Καννών, αλλά και ένα Όσκαρ Μουσικής. Ξανά τρεις ιστορίες περί θανάτου και κατακερματισμένου χρόνου, με μοντάζ-κέντημα και σενάριο πραγματικό εργόχειρο.\nΞανά ένα μοιραίο ατύχημα, στο Μαρόκο αυτή τη φορά, καπρίτσιο της μοίρας λες για να φέρει κοντά ανθρώπους από το Μεξικό μέχρι και την Ιαπωνία, θυμίζοντας τον βιβλικό Πύργο της Βαβέλ. Εδώ έχουμε και πολιτικό όμως σχόλιο, για την πολυπολιτισμικότητα και την εθνική ταυτότητα, σε μια «παγκοσμιοποιημένη» λες δραματουργία με κοινό παρονομαστή τη μοναξιά και την αποξένωση.\nΟ Ινιαρίτου αγαπά πολύ τις προσωπικές οδύσσειες και εδώ τις παρουσιάζει ως ένα κοινωνικό παζλ γεμάτο αινίγματα και τρικλοποδιές. Αποδομώντας ό,τι καλό υπάρχει γύρω μας. Και, όπως και στα άλλα δύο φιλμ, όλα θα μπουν στη θέση τους μόλις στην τελευταία σκηνή. Εικόνες που θα σε συντροφεύουν για μια ζωή προσφέρει εδώ ο μεγάλος Μεξικανός…\nΑν έπρεπε να πάρει ένα βραβείο το εσκεμμένα ανορθόγραφο «Biutiful», αυτό θα ήταν της πιο στενάχωρης ταινίας της χρονιάς! Άλλος ένας θρίαμβος στις Κάννες, εδώ έχουμε τον πάντα εξαιρετικό Χαβιέ Μπαρδέμ να μας καταμαρτυρά τα περί κοινωνικής εξαθλίωσης, εργασιακής εκμετάλλευσης, μοναξιάς και φόβου.\nΤα γνωστά υλικά των φιλμ του Ινιαρίτου δηλαδή, πάντα άσχημα και κακομούτσουνα, που μετατρέπονται ωστόσο σε μεγάλες φιλμικές στιγμές. Ακόμα και την πανέμορφη Βαρκελώνη καταφέρνει να δείξει πανάσχημη!\nΓιατί άσχημη είναι η ζωή των εξαθλιωμένων μεταναστών που κυνηγιούνται ανελέητα από την αστυνομία, άθλιοι οι δουλέμποροι που πλουτίζουν πάνω στην μιζέρια τους, περιθωριακοί όλοι αυτοί οι ντίλερ, οι διεφθαρμένοι και οι παράνομοι που καραδοκούν στα σκοτάδια της πόλης, πολύ μακριά από την αστική ευρωπαϊκή ευημερία.\nΟ πρωταγωνιστής περιμένει να πεθάνει και περιδιαβαίνει την πόλη θέλοντας να τακτοποιήσει τους ανοιχτούς λογαριασμούς μιας μάλλον σπαταλημένης ζωής. Δες τη και δες τα δάκρυα να τρέχουν αβίαστα από τα μάτια, χωρίς τίποτα το μελό ή το μίζερο εδώ. Η δυστυχία είναι άφθονη στον κόσμο, μας λέει ο Ινιαρίτου, και αποφασίζει να την κινηματογραφήσει με τη γνώριμη εικονογραφία της εξαθλίωσης…\n«Birdman ή Η Απρόσμενη Αρετή της Αφέλειας» (2014)\nΕδώ ο Ινιαρίτου γίνεται πληθωρικός, σχεδόν φαντασμαγορικός, για να μας πει μια ιστορία με ηχηρό και φιλόδοξο περιτύλιγμα. Μια από αυτές τις συναρπαστικές κινηματογραφικά ταινίες που καπηλεύονται με την οπτική τους μαγεία ακόμα και το ίδιο το περιεχόμενο.\nΓια την αποδοχή και την αγάπη ο λόγος, για τις μικρές και μεγάλες ανασφάλειές μας, τις οποίες αφηγείται ο Μεξικανός με ένα τόσο σύνθετο κινηματογραφικό αρχιτεκτόνημα που μοιάζει μάθημα περίτεχνης σκηνοθεσίας. Μια κατάμαυρη, πικρή κωμωδία, μια σωστή ιλαροτραγωδία αν θέλετε, που πραγματεύεται τελικά ό,τι βάλει ο καθένας μέσα της.\nΤο φιλμ αποτελείται από μια σειρά εκπληκτικών μονοπλάνων, απόλυτα ταιριαστών με το δαιδαλώδες τόσο της δράσης όσο και της σκέψης των ηρώων. Χωρίς σταματημό, χωρίς ανάσα. Ένα σύμπαν σε διαρκή κίνηση και ένας Μάικλ Κίτον που αποδεικνύει περίτρανα πως είναι τεράστιος ηθοποιός.\nΗ ταινία με σουπερήρωα χωρίς σουπερήρωα απέσπασε 9 υποψηφιότητες και σάρωσε τελικά στην τελετή με Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερης Σκηνοθεσίας και Καλύτερου Σεναρίου…\nΣΧΕΤΙΚΑ TAGSΑλεχαντρο Ιναριτου ταινιεΣ\nΚυριακη, 03 Νοεμβριου 2019, 21:06


HESPERIA BRISTOL PLAYA CORRALEJO - Corralejo, Ισπανία\nUrbanizacion Lago De Bristol, 1, Corralejo, Ισπανία\nΤο Hesperia Bristol Playa Ξενοδοχείο 3-αστέρων βρίσκεται κοντά σε EEE Bikers μόλις 1.7 χλμ μακριά. Το κτήριο του ξενοδοχείου,που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης Corralejo, ανακαινίστηκε πλήρως το 2003 και είναι χτισμένο σε βικτοριανό στιλ.\nΤο κέντρο της πόλης είναι 10 λεπτά με τα πόδια από το ξενοδοχείο. Το κατάλυμα είναι δίπλα σε μπαρ, εστιατόρια και γήπεδα γκολφ καθώς και Corralejo Dunes, που είναι περίπου 20 λεπτά με τα πόδια.\nΑυτό το άνετο ξενοδοχείο βρίσκεται δίπλα σε αμμόλοφους και λιμάνι.\nΤα 186 δωμάτια συμπεριλαμβάνουν king suite, superior premium apartment και style one-bedroom room στο Hesperia Bristol Playa Ξενοδοχείο, όπου οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν τη πανοραμική θέα σε κήπο και να έχουν στη διάθεσή τους ψυγείο, τηλεόραση με δορυφορικά κανάλια, κλιματισμό, χώρο καθιστικού και ασύρματο internet. Τα δωμάτια έχουν κομψή διακόσμηση και είναι εξοπλισμένα με φούρνο, παροχές για καφέ και τσάι και φούρνο μικροκυμάτων καθώς και ιδιωτικά μπάνια με σεσουάρ, ντους και μπιντέ.\nΣτους επισκέπτες προσφέρεται πρωινό με μπουφέ που σερβίρεται από 08:00 to 10:30. Το παραδοσιακό εστιατόριο παρέχει ποιοτικά φαγητά. Το σνακ μπαρ προσφέρει αναζωογονητικά ποτά, καθώς και μπάρμπεκιου και σνακ.\nΤο ξενοδοχείο βρίσκεται σε υπέροχη τοποθεσία μόλις 35 λεπτά οδηκώς από το αεροδρόμιο Fuerteventura.\nΟι δραστηριότητες αναψυχής περιλαμβάνουν αυλή, χώρο για ηλιοθεραπεία και πισίνα με θαλασσινό νερό. Έχει κέντρο φίτνες και γυμναστήριο που προσφέρονται στο Hesperia Bristol Playa Ξενοδοχείο.\nHesperia Bristol Playa, Ισπανία