Isabelle's, Gulfport - Κριτικές εστιατορίων - TripAdvisor\nGulfport: Όλα τα εστιατόρια Isabelle's: Εστιατόρια στην περιοχή\nGulfport: Όλες οι δραστηριότητες Δραστηριότητες κοντά σε: Isabelle's\nΗνωμένες Πολιτείες Φλόριντα Gulfport Εστιατόρια σε Gulfport Isabelle's\nΝο 7 από 26 στην κατηγορία Εστιατόρια για: Gulfport €€ - €€€\nΑμερικανική, Πιάτα χωρίς γλουτένη 2937 Beach Blvd S, Gulfport, FL 33707-5547+1 727-346-9800Ιστότοπος\nΝα εμφανιστούν επίσης ΧάρτηςΔορυφορικός Έχει γίνει παύση των ενημερώσεων χάρτη. Μεγεθύνετε για προβολή ενημερωμένων πληροφοριών. Επαναφορά ζουμ Γίνεται ενημέρωση του χάρτη… Επιστροφή στον χάρτη Επισκόπηση 4,5 84 κριτικέςΕξαιρετικό56%Πολύ καλό28%Μέτριο11%Ανεπαρκές3%Πολύ κακό2%Τώρα είναι κλειστόΚυρ - Δευ16:00 - 21:00Τρι - Πεμ17:00 - 21:00Παρ - Σαβ17:00 - 22:00Αναλυτικό ωράριο ΚΟΥΖΙΝΕΣ Αμερικανική, Πιάτα χωρίς γλουτένη ΤΙΜΗ €€ - €€€ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΕΣ ΕξυπηρέτησηΦαγητόΑξίαΑτμόσφαιραΤΟΠΟΘΕΣΙΑ 2937 Beach Blvd S, Gulfport, FL 33707-5547Όλες οι λεπτομέρειες Βελτίωση αυτής της καταχώρισηςΑυτό το εστιατόριο έχει σερβιτόρους και σερβιτόρες;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο διαθέτει πλήρες μπαρ;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο είναι προσβάσιμο με αναπηρικό αμαξίδιο;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο προσφέρει φαγητό σε πακέτο;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο προσφέρει υπαίθρια τραπέζια;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο προσφέρει δωρεάν Wi-Fi;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο σερβίρει αλκοόλ;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο διαθέτει πάρκινγκ;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο διαθέτει τραπέζια;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο διαθέτει τηλεόραση;Ναι Όχι Άγνωστο Ευχαριστούμε για τη βοήθειά σας! Μοιραστείτε άλλη μια εμπειρία πριν φύγετε. Γράψτε μια κριτική\nΒαθμολογία ταξιδιωτών Εξαιρετικό28Πολύ καλό13Μέτριο5Ανεπαρκές1Πολύ κακό1Τύπος ταξιδιώτηΟικογένειεςΖευγάριαΜόνος-ηΕπαγγελμ. ταξίδιΦίλοιΠερίοδος του χρόνου Μάρ.-ΜάιοςΙούν.-Αύγ.Σεπ.-Νοέμ.Δεκ.-Φεβ.Γλώσσα Όλες οι γλώσσες Ελληνικά (48)Αγγλικά (83)Γαλλικά (1)Γλώσσα Ελληνικά (48)Αγγλικά (83)Γαλλικά (1)\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιzandcManchester7832Η κριτική γράφτηκε πριν από 3 ημέρες Ένα υπέροχο εύρημα , ένα κρυφό κόσμημαΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιCindy BMenomonie, Ουισκόνσιν6Η κριτική γράφτηκε 22 Μαΐου 2017 Υπηρεσία καθυστέρησε εξαιτίας της βροχήςΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιBuffaloTravluvrIndian Rocks Beach, Φλόριντα18675Η κριτική γράφτηκε 14 Μαΐου 2017 Άνετα ισόγεια βεράντα ΤραπεζαρίαΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιGrove_OKDebbieGrove, OK3315Η κριτική γράφτηκε 13 Μαΐου 2017 Το CRABCAKES. Πολύ καλό.ΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιmggator70St. Petersburg, Φλόριντα288Η κριτική γράφτηκε 12 Μαΐου 2017 Μια μεγάλη ανακάλυψηΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιGail SPalm City, Φλόριντα91Η κριτική γράφτηκε 27 Απριλίου 2017 Νότια του Άσπρου-Μαύρου στο μενούΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σαςΟ/η veronicachampion, Owner του Isabelle's, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: 7 Μαΐου 2017Μετάφραση Google Περισσότερα\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιDukeatbrays292102Η κριτική γράφτηκε 18 Απριλίου 2017 μέσω κινητής συσκευής Ωραίο δείπνοΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σαςΟ/η veronicachampion, Manager του Isabelle's, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: 26 Απριλίου 2017Μετάφραση Google Περισσότερα\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιBobsBeenThereTooNew Paltz, Νέα Υόρκη7830Η κριτική γράφτηκε 13 Απριλίου 2017 Τι θα θέλατε ένα βραδινό γεύμα, για διακοπές, είναι.ΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σαςΟ/η veronicachampion, Owner του Isabelle's, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: 26 Απριλίου 2017Μετάφραση Google Περισσότερα\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιArtmoChipping Ongar, Ηνωμένο Βασίλειο9943Η κριτική γράφτηκε 3 Απριλίου 2017 Υπέροχο ΦαγητόΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σαςΟ/η veronicachampion, Owner του Isabelle's, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: 26 Απριλίου 2017Μετάφραση Google Περισσότερα\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιWilliam WSt. Petersburg, Φλόριντα372200Η κριτική γράφτηκε 1 Απριλίου 2017 Δεν έχω παράπονο, αλλά τίποτα για να τους δικούς σαςΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σαςΟ/η veronicachampion, Owner του Isabelle's, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: 26 Απριλίου 2017Μετάφραση Google Περισσότερα\nΕνημέρωση καταχώρισης… Στην περιοχή Κοντινά εστιατόριαO'Maddy's Bar & Grille695 κριτικές 0,3 χλμ μακριά Pia's Trattoria529 κριτικές 0,13 χλμ μακριά Neptune Grill283 κριτικές 0,26 χλμ μακριά Stella's309 κριτικές 0,23 χλμ μακριά Κοντινά αξιοθέαταGulfport Tuesday Fresh Market49 κριτικές 0,18 χλμ μακριά Clam Bayou Nature Park53 κριτικές 1,31 χλμ μακριά Walter and Bert Williams Fishing Pier19 κριτικές 0,31 χλμ μακριά Gulport Municipal Beach23 κριτικές 0,32 χλμ μακριά Ερωτήσεις & ΑπαντήσειςΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του Isabelle's και από προηγούμενους επισκέπτες.Σημείωση: η ερώτησή σας θα δημοσιευθεί στη σελίδα Ερωτήσεις & Απαντήσεις.Επαλήθευση: Οδηγίες δημοσίευσηςΥποβολή\nΦαγητό σε πακέτο, Υπαίθρια τραπέζια, Καθίσματα, Με προσωπικό σερβιρίσματος, Διαθέσιμο πάρκινγκ, Τηλεόραση, Πρόσβαση σε αναπηρική καρέκλα, Σερβίρει αλκοόλ, Πλήρες μπαρ, Δέχεται American Express, Δέχεται Mastercard, Δέχεται Visa, Ψηφιακές πληρωμές, Δωρεάν WiFi, Δέχεται Discover, Κρατήσεις, Δωρεάν πάρκινγκ εκτός δρόμου, Ιδιωτικό δείπνο\n2937 Beach Blvd S, Gulfport, FL 33707-5547 Τοποθεσία:


ΈΚΤΑΚΤΟ: Ρωσία Σερβία Εξοπλίζουν Με Όπλα Τους Καταλανούς….. Μπουρλότο και Που@@@@να Όλη η Ευρώπη…. – hellasforce.com\nΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ Αποκαλύπτει και Προειδοποιεί «Η ΕΛΛΑΔΑ θα Γίνει Κρανίου Τόπος…» …/ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΒΟΜΒΑ από το HELLASFORCE! Φωτογραφική διάταξη, Ρατσιστική σε βάρος των ΠΟΛΛΩΝ και Αντισυνταγματική , η Τροπολογία\nΤην Ελλάδα κάποιοι περίμεναν να διαλυθεί λόγω Μνημονίων, και τελικά η Ισπανία διαλύεται! Αυτό το διαζύγιο (Καταλονίας-Ισπανίας) δεν θα έχει καλό τέλος, πάνε φιρί φιρί για πόλεμο! Με σχεδόν όλα τα κράτη της ΕΕ να στηρίζουν την Ισπανία, στριμόχνοντας στην γωνία ένα ήρεμο για την ώρα θεριό, χωρίς όμως να υπολογίζουν τις συνέπειες αυτού του άγριου στριμώγματος, διότι το θηρίο οταν είναι εγκλωβισμένο είναι και πιο επικίνδυνο!\nTagged as: ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΤΑΛΟΝΙΑΣ, ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΙΑ, ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ ΠΟΥΤΙΝ, ΒΟΥΤΣΙΤΣ, ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΚΑΤΑΛΟΝΙΑΣ, ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΤΑΛΟΝΙΑΣ, ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΟΝΙΑ, Ε.Ε., ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ, ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΟΝΙΑ, ΕΥΡΩΠΗ, ΙΣΠΑΝΙΑ, ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ, ΚΑΤΑΛΑΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΚΑΤΑΛΑΝΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ, ΜΑΔΡΙΤΗ, ΜΑΡΙΑΝΟ ΡΑΧΟΪ, ΝΑΤΟ, ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, ΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΚΑΤΑΛΟΝΙΑΣ, ΠΟΥΤΙΝ, ΡΩΣΙΑ, ΣΕΡΒΙΑ, ΣΠΥΡΟΣ ΠΡΙΦΤΗΣ\nΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ (ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 06 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017)


Καιρικά - Σελίδα 42 - Μπλα Μπλα - Insomnia.gr\nΠαει και ο φετινός χειμώνας, απο οτι φαίνεται, τον ξεπεράσαμε👍\nγια νότια Αττική μιλαω\n4 ώρες πριν, NikosKallithea είπε\nαν και μαρτιο συνηθως κατι κανει απο κρυο\nαπο δω και στο εξης περιμενω τις ιδιες θερμοκρασίες με πριν τον χιονιά στην Αττικη.....\nΈφτιαξε ο καιρός, το σπίτι ακόμα έχει μείνει παγωμένο και δεν έχει ανέβει η θερμοκρασια στους τοίχους.\nΘερμανση δεν εχεις\nΠροφανώς, θα χρειαστούν κάποιες μέρες με αυξημένες ελάχιστες για να ζεσταθούν τα δομικά υλικά.\nΕσύ κοιτάς ότι ανέβηκαν οι μέγιστες. Οι ελάχιστες όμως και σήμερα ήταν χαμηλές στην Αθήνα, γύρω στους 3°C.\n6 ώρες πριν, velociraptoras είπε\nΠαραξενο μου φαινεται.130 τμ ειναι το δικο μου και ο λεβητας 33.000 θερ,ουτε που το καταλαβαινει.Ανεβαζει θερμοκρασια για πλακα.Εχω και τζακι αλλα απο το 2016 δεν το εχω αναψει ξανα.Πολυ βρωμια μεσα στο σπιτι.\nΠαντως δεν ξερω τι εχει αλλαξει αλλα τα τελευταια χρονια δεν μπορουνε να πετυχουν τον καιρο.Το περισσοτερο που εκανε εδω σ εμας ηταν -5 και αυτο σημερα το πρωι.Αυτοι ελεγαν για -10 την Κυριακη και οσο περνανε οι μερες θα ανεβαινει η χαμηλοτερη.Κυριακη ζητημα να επεσε απο το 0 ενω το περισσοτερο κρυο οπως ειπα το εκανε σημερα.Απο χιονι εριξε 3-4 ποντους ενω ελεγαν για περισσοτερο.Μιλαω για Καρδιτσα-Τρικαλα μιας και ειμαι απο Καρδιτσα και δουλευω Τρικαλα.Δεν νομιζω παντως οτι αυτος ηταν ο χειμωνας,αλλωστε στην μεση ειμαστε ακομα.\nΕπεξ/σία 20 Ιανουαρίου από LouCi4er\nΈχουν αλλάξει οι εποχές. Δεν μου φαίνεται απίθανο να δούμε κάτι παρόμοιο το Μάρτιο ή τον Απρίλιο.\n31 λεπτά πριν, Βασίλης_29 είπε\nΌντως, Αμπελοκήπους (Αθήνα) όλη μέρα με air-condition και το βράδυ καλοριφέρ (πολυκατοικίας). Αρκετή ψύχρα, παρότι έχω διπλά τζάμια.\nTo 70% της Ελλάδας χιονίστηκε από την κακοκαιρία που πέρασε σύμφωνα με την ΕΜΥ. Ιστορικός χιονιάς στη Λήμνο!Χιονοστρώθηκε το κέντρο της Μυτιλήνης, της Σπάρτης και του Ναυπλίου, περιοχές που στατιστικά βλέπουν σπάνια χιόνι. Χιόνισε φυσικά και στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και ήταν πανέμορφη κάτασπρη για λίγες ώρες. Ακόμα και η Κεφαλονιά είδε τοπικά νιφάδες.\nΗ Αθήνα έμεινε στο υπόλοιπο 30% που δεν κατάφερε να χιονιστεί (εκτός από τα ΒΠ για λίγο) και έτσι πλέον μπαίνει τον επόμενο μήνα στον 14ο χρόνο που δεν έχει καταφέρει να έχει χιονοσκεπές έδαφος σύμφωνα με τις επίσημες καταγραφές του ιστορικού μετεωρολογικού σταθμού του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών στο κέντρο της Αθήνας (Θησείο) . Η μεγαλύτερη συνεχής περίοδος μη χιονοσκεπούς εδάφους τα τελευταία 50 χρόνια στην Αθήνα.\nΕπεξ/σία 20 Ιανουαρίου από Τοξοβόλος___U__K\nΑνοίγουμε τα κλιματιστικά, αλλά αν κλείσουν μετά από κάποιον χρόνο πέφτει πάλι η θερμοκρασια. Θα πάρει κάποιες μέρες να ανέβει η θερμοκρασια.\n1 ώρα πριν, MitsosDaBest13 είπε\nΝαι, εχει σχέση με αυτό που είπε ο phanispal με τις ελάχιστες θερμοκρασιες το βράδυ.\nΣτις 20/1/2021 στις 6:27 ΜΜ, LouCi4er είπε\nεμας τις προηγουμενες μέρες εφτασε -9 , σε χωριό της ηπείρου είμαι, και δυστυχως το σπίτι δεν έχει μόνωση. Τωρα που ανέβηκε η θερμοκρασία τον αναβω και ζεσταίνει γρήγορα\n20ετή στατιστικά κέντρου Αθήνας\nΆρα υποθέτουμε ότι τα κλιματικά χειρότερα, και για την εύνοια στη μετάδοση του covid, περνάνε σιγά - σιγά;\nΣτατιστικά μόλις η Αθήνα μπει στον Μάρτιο αρχίζουν να ανεβαίνουν αισθητά οι Τ. Όχι οτι δεν υπάρχουν κρύες μέρες και τότε αλλά γενικά από τον Μάρτη και μετά έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για το καλοκαίρι\n4 ώρες πριν, Τοξοβόλος___U__K είπε\nΕπεξ/σία 7 Φεβρουαρίου από MitsosDaBest13


5 σεμιναρια marketing που αυξάνουν τις πωλήσεις - InKefalonia\nΤελευταία ενημέρωση: Παρασκευή, 07 Απριλίου 2017 21:31\nΗ αξιοποίηση των νέων τεχνολογικών εργαλείων, μέσω της επιμόρφωσης των επαγγελματιών με σεμινάρια marketing, ωφελεί την επιχειρηματική ανάπτυξη οδηγώντας σε αύξηση των πωλήσεων.\nΤα τελευταία χρόνια, ο τομέας της διαφήμισης και της προώθησης προϊόντων και υπηρεσιών υφίσταται μεταβολές, οι οποίες ξεπερνούν το στενό πλαίσιο του παραδοσιακού marketing.\nΕίναι απαραίτητο επομένως για κάθε επιχειρηματία να γνωρίζει τα βασικά κανάλια προώθησης στο Διαδίκτυο και να μάθει πώς να αξιοποιεί τα σύγχρονα εργαλεία του digital marketing προς όφελος της επιχείρησής του.\nΤα 5 δημοφιλέστερα σεμινάρια marketing του Leaderschool\nΤο σεμινάριο Digital Marketing Master Professional Diploma αποτελεί το πιο πλήρες πρόγραμμα πρακτικής και άμεσης επαγγελματικής εκπαίδευσης στην αγορά. Αποτελείται από 3 μεγάλες θεματικές και περιλαμβάνει όλες τις γνώσεις, τη στρατηγική και τα εργαλεία που χρειάζεστε για να έχετε αποτέλεσμα στις πωλήσεις ή την επικοινωνία μέσω διαδικτύου.\nΗ εκπαίδευση πραγματοποιείται ατομικά ή σε ευέλικτα τμήματα 8-12 ατόμων που διενεργούνται πρωί ή απόγευμα ή μέσω της πλατφόρμας e-learning του Leaderschool. Η εκπαίδευση διεξάγεται από αποκλειστικό στο digital marketing, ειδικά εκπαιδευμένο, επαγγελματία εκπαιδευτή Google Partner ώστε να πετυχαίνεται η συνοχή στην εκπαίδευση.\nΕίναι το πιο ολοκληρωμένο σεμινάριο Social Media Marketing Master το οποίο παρέχει ολοκληρωμένη γνώση και στρατηγική. Facebook, Twitter, YouTube, LinkedIn, Google Plus, Pinterest, Instagram, Flickr, Tumblr, Foursquare, Slideshare καθώς και η διαφήμιση σε Facebook, Twitter, YouTube, LinkedIn περιλαμβάνονται στο πιο άμεσο, πρακτικό και στοχευμένο social media σεμινάριο της αγοράς.\nΤο σεμινάριο παρέχει στρατηγικές και πρακτικές γνώσεις στα δημοφιλέστερα κοινωνικά δίκτυα. Οι συμμετέχοντες γίνονται αποδέκτες εξειδικευμένων γνώσεων οι οποίες βασίζονται σε πραγματικές ανάγκες για την καλύτερη δυνατή επίτευξη των στόχων τους. Η εκπαιδευτική διαδικασία γίνεται στο Google Room του LeaderSchool αλλά είναι εφικτό να πραγματοποιηθεί και σε χώρο που εξυπηρετεί τους ενδιαφερόμενους, σε επαγγελματικούς χρόνους με ευελιξία στο ωράριο ή μέσω e-learning.\nΠρόκειται για ένα πλήρες σεμινάριο για τη διαφήμιση στο διαδίκτυο σε όλα τα μέσα. Συνδυάζει γνώσεις και πρακτικές για τη διαφήμιση σε μεγάλα sites και blogs, στο Adwords, στα Social Media, μέσω Affiliate Marketing καθώς και με εναλλακτικές μεθόδους (videos ads, paid posts κλπ).\nΟι συμμετέχοντες λαμβάνουν εξειδικευμένες γνώσεις, βασισμένες στις πραγματικές τους ανάγκες που διευκολύνουν την επίτευξη των στόχων τους. Πραγματοποιείται εφαρμογή της εμπειρίας και της εκπαίδευσης στα δικά τους site ή social pages προσφέροντας ουσιαστικές λύσεις.\nΣεμιναριο Adwords & επιτυχημένες καμπάνιες στη Google\nΤο σεμινάριο Google Adwords είναι το πιο αποτελεσματικό, άμεσο και πρακτικό σεμινάριο της αγοράς. Οι συμμετέχοντες μαθαίνουν να χειρίζονται στην πράξη την πλατφόρμα Adwords στοχεύοντας την 1η θέση στα διαφημιστικά αποτελέσματα της Google. Στο σεμινάριο εξετάζονται όλα τα μυστικά και τις τεχνικές για να φτιάχνετε αποτελεσματικότερες καμπάνιες με μικρότερο κόστος στην πλατφόρμα Google Adwords.\nΤο σεμινάριο παρέχει εξειδικευμένες γνώσεις Adwords από Google Adwords Certified εκπαιδευτή. Οι γνώσεις βασίζονται στις πραγματικές σας ανάγκες και θα διευκολύνουν την επίτευξη των διαφημιστικών στόχων σας. Προσφέρονται χειροπιαστές λύσεις σε επιχειρηματίες καθώς η εκπαίδευση προσαρμόζεται στη δική σας καμπάνια.\nΗ διαφήμιση στο Facebook αποτελεί προτεραιότητα κάθε επιχείρησης που θέλει να διαφημίζεται στο Διαδίκτυο. Στο σεμινάριο Διαφήμιση Facebook εξετάζεται η στρατηγική και τα εργαλεία που απαιτούνται για να δημιουργείτε στοχευμένες καμπάνιες στο Facebook με μικρό κόστος και μεγάλη αποτελεσματικότητα.\nΜε τη συμμετοχή σας στο σεμινάριο του Leaderschool, είτε με φυσική παρουσία είτε μέσω e-learning, μαθαίνετε όλα τα μυστικά για να κάνετε επιτυχημένες καμπάνιες στο Facebook. Παρέχεται βήμα προς βήμα οδηγός για τη δημιουργία μιας επιτυχημένης καμπάνιας που να ανταποκρίνεται στους στόχους που έχετε θέσει. Προσφέρεται επιπλέον, η απαραίτητη γνώση για να κάνετε καμπάνιες που έχουν αποτελεσματικότητα χωρίς να κοστίζουν μια περιουσία.


Τζον Γεωργέλας: Το ελληνικό όπλο των τζιχαντιστών (pics) | Έθνος\nΗ διαδρομή του ομογενούς από το Τέξας μέχρι τα υψηλά κλιμάκια του Χαλιφάτου (ΕΘΝΟΣ)\nΚΟΣΜΟΣ 14.10.2018 13:11\nΤελευταία Ενημέρωση 24.10.2018 13:37\nΗ διαδρομή του ομογενούς από το Τέξας μέχρι τα υψηλά κλιμάκια του Ισλαμικού Κράτους. Ο γάμος του με την Τάνια και το από κοινού κήρυγμα υπέρ του τζιχάντ στο Διαδίκτυο. Χώρισαν το 2013 και εκείνος αφοσιώθηκε στον «αγώνα» του Χαλιφάτου. Η πρώην σύζυγός του μιλά στο «Εθνος» για την κοινή ζωή τους.\nΟ Τζον Γεωργέλας μεγάλωσε σε μια μεγαλοαστική οικογένεια Ελλήνων μεταναστών (δεύτερης γενιάς), στο Τέξας. Οταν ήταν 19 ετών, παράτησε τις σπουδές του και επιχείρησε να ακολουθήσει τα χνάρια του πατέρα του, Τιμ, και να γίνει στρατιωτικός. Απέτυχε όμως.\nΤον Νοέμβριο του 2001 ασπάστηκε το Ισλάμ και «υιοθέτησε» το όνομα Γιάχγια Αμπού Χασάν, «αποκηρύσσοντας» γονείς και παρελθόν. Την ίδια χρονιά ταξίδεψε στη Συρία για να μελετήσει αραβικά. Κατά την παραμονή του στη Δαμασκό γνώρισε μια ομάδα Βρετανών μουσουλμάνων, οι οποίοι τον μύησαν στον τζιχαντισμό.\nΟλο αυτό το διάστημα διατηρούσε επικοινωνία με την Τάνια, με την οποία ανέπτυξε ερωτικό δεσμό. Η Τάνια ήταν μουσουλμάνα και κόρη μεταναστών που είχε ήδη αρχίσει να ριζοσπαστικοποιείται. Τον Μάρτιο του 2003 ταξίδεψε στο Λονδίνο για να τη συναντήσει. Τρεις μέρες μετά, παντρεύτηκαν και μετακόμισαν στο Τέξας.\nΤο ζευγάρι «κήρυττε» στο Διαδίκτυο υπέρ του «τζιχάντ», με τον Γεωργέλα να αποκτά εμμονή με το Ισλάμ. Μέσα σε σύντομο διάστημα είχε γίνει ειδικός στην προπαγάνδα.Τα επόμενα χρόνια, ο Γεωργέλας φέρεται να βρέθηκε κοντά στους ηγέτες του ISIS και ιδιαίτερα στον Αμπού Μοχάμαντ αλ Αντάνι, εκπρόσωπο της οργάνωσης. Θεωρείται ότι ήταν αυτός που είχε την ιδέα για την ανακήρυξη του «Ισλαμικoύ Χαλιφάτου».\nΕκτοτε θεωρείται ότι κατέχει ηγετική θέση στον αγγλόφωνο προπαγανδιστικό μηχανισμό του Ισλαμικού Κράτους. Τα ίχνη του Τζον Γεωργέλα έχουν πλέον χαθεί. Πριν από έναν χρόνο αποκαλύφθηκε ότι ο ελληνικής καταγωγής μαχητής του ISIS πολεμάει στη Συρία. Σήμερα, θεωρείται από τα υψηλόβαθμα στελέχη του προπαγανδιστικού μηχανισμού του Ισλαμικού Κράτους ο «πιο σημαντικός Αμερικανός τζιχαντιστής». Το ελληνικό του όνομα είναι Ιωάννης-Θωμάς Γεωργιλάκης και έλκει την καταγωγή του από την Κρήτη. Οι γονείς του, Τιμ και Μάρθα, δεν θέλουν ούτε να τον ξέρουν.\n«Ενα κακομαθημένο παιδί, αποτυχημένος στη ζωή του, που παράτησε τις σπουδές και αγαπούσε τα ναρκωτικά» είχαν δηλώσει για τον γιο τους. Η τελευταία πληροφορία για τον Γεωργέλα έρχεται από την πρώην συζυγό του, Τάνια. Ηταν ένα ζεστό πρωινό του Σεπτεμβρίου το 2013, όταν ένα μίνι βαν σταμάτησε έξω από ένα σπίτι στη βομβαρδισμένη πόλη Αζάζ της Συρίας. Εμφανίστηκε ένας νεαρός με μακριά γενειάδα, μαζί με μία έγκυο γυναίκα και τρία παιδιά.\nΗταν ο Γεωργέλας με την οικογένειά του. Θα τους μετέφερε στα σύνορα με την Τουρκία, όπου τους περίμενε διακινητής για να τους περάσει στην Τουρκία ώστε να μπορέσουν να ταξιδέψουν πίσω στο Λονδίνο. Η Τάνια δεν άντεχε άλλο τον σύζυγό της και τις θηριωδίες, ο Τζον δεν άντεχε άλλο το «βαρίδι» της οικογένειας, επέλεξε να αφοσιωθεί στον «ιερό πόλεμο», χωρίς να του αποσπά τίποτα την προσοχή. Η Τάνια επέστρεψε με τα παιδιά της στην Αγγλία και μιλά στο «Εθνος της Κυριακής» για τη ζωή της με τον Ελληνα υπαρχηγό του ISIS...\nΗ πρώην κυρία του Χαλιφάτου, εξομολογείται...\nΗ Τάνια Γεωργέλα περιγράφει τη ζωή της δίπλα στον κρητικής καταγωγής υπαρχηγό του αγγλόφωνου προπαγανδιστικού μηχανισμούτου ΙSIS. Οπως λέει, δίπλα στον πρώην σύζυγό της δεν είχε καμία επιλογή και τονίζει ότι χάρη στα παιδιά της βρήκε τη δύναμη να τον εγκαταλείψει.\nΗμουν οικονομικά εξαρτώμενη από τον σύζυγό μου. Δεν είχα καμία επιλογή ούτε καν για το σώμα μου». Ετσι περιγράφει τη ζωή της στο πλευρό του Ελληνα οπλαρχηγού του ISIS η Τάνια, η οποία τον εγκατέλειψε, καθώς έπρεπε να σώσει τα παιδιά της. Πώς ήταν η ζωή σας ως μετανάστρια στο Βόρειο Λονδίνο; Ηταν αρχές του 2000 και έβγαινα ακόμα σε κλαμπ ή πήγαινα σε πάρτι. Ακουγα και χόρευα house μουσική. Οι γονείς μου, όμως, δεν μου έδιναν πολλή ελευθερία. Ακουγα αυτήν τη μουσική στο δωμάτιό μου μετά το σχολείο, όταν ήμουν ακόμη έφηβη, μεταξύ 14 και 17. Στη συνέχεια ασπάστηκα το Ισλάμ και όλα άλλαξαν...\nΤι σας ώθησε στον ακραίο ισλαμισμό; Υπάρχουν τόσο πολλοί λόγοι. Δεν ξέρω αν έχετε βρεθεί στο Λονδίνο, αλλά μπορείτε να δείτε ότι η πολυπολιτισμικότητα δεν λειτουργεί τόσο καλά. Δεν είναι ένα «χωνευτήρι» όπως η Αμερική. Το Λονδίνο είναι πολύ εχθρικό. Αποτελεί ιδανικό μέρος για να καλλιεργηθούν τρομοκράτες και κάθε λογής αντιδραστικοί προς το κατεστημένο και την κυβέρνηση. Δεν είναι χαρούμενο μέρος. Ούτε οι άνθρωποι είναι χαρούμενοι. Ταυτόχρονα, καθένας είναι τόσο διαφορετικός. Οταν ήμουν μικρή, την οικογένειά μου και ακόμα μία από το Μπαγκλαντές μάς περνούσαν για Πακιστανούς και φώναζαν «γυρίστε στα σπίτια σας!».\nΣτο σπίτι η κατάσταση πώς ήταν; Οι γονείς μου δεν ήθελαν κόρες και ήμουν το τέταρτο και ανεπιθύμητο παιδί. Τα κορίτσια δεν ήταν τόσο επιθυμητά – κάτι σαν την αρχαία ή την πιο παλιά Ελλάδα, όπου οι μητέρες ήταν ερωτευμένες με τα αγόρια τους. Ετσι έπρεπε να αναζητήσω έναν χώρο ασφάλειας και αγάπης αλλού. Είχα κατάθλιψη ως έφηβη. Δέχτηκα και bullying στο σχολείο. Ετσι στράφηκα στη θρησκεία, που με βοήθησε να τα αντιμετωπίσω όλα αυτά. Και η μοναδική μου επιλογή εκείνη την εποχή ήταν το Ισλάμ. Το να γίνω καλόγρια δεν ήταν μία από τις επιλογές μου (σ.σ.: γελάει).\nΑυτό έγινε πιο έντονο μετά την τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου. Ολοι αρχίσαμε να επιθυμούμε τη δημιουργία ενός Ισλαμικού Χαλιφάτου. Πήρα μια λανθασμένη, όπως τη βλέπω τώρα, στροφή, γιατί μεγάλωσα σε ένα σπίτι το οποίο δεν υπογράμμιζε αξίες όπως η δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, και αυτό συνετέλεσε αρνητικά στο να ελεγχθούμε από τη θρησκεία. Αυτό ήταν ανθυγιεινό. Το Λονδίνο ήταν ένα τοξικό περιβάλλον για εμένα, αφού δεν υπήρχαν οι οικογενειακοί δεσμοί οι οποίοι θα με συγκρατούσαν από τον ακραίο ισλαμισμό! Δεν είχα αυτήν τη φιλειρηνική νοοτροπία που έχω τώρα, μεγαλύτερη.\nΗσασταν το ανεπιθύμητο κορίτσι μιας οικογένειας που ήταν ανεπιθύμητη από την κοινωνία της. Ηταν δύσκολο να το βιώσετε; Αυτός, δηλαδή, ήταν ο λόγος που σας ώθησε στον τζιχαντισμό; Απολύτως. Δέχτηκα πλύση εγκεφάλου για χρόνια, πως αυτή η ζωή είναι προσωρινή, υπάρχει μια άλλη καλύτερη που μας περιμένει και ταυτόχρονα μου έλεγαν πώς να σκέφτομαι. Ολη μου η ζωή, μέχρι να εγκαταλείψω το Ισλάμ, δεν ήταν εστιασμένη σε αυτήν τη ζωή. Ολα παίζονταν σε κάτι φανταστικό, σε μια άλλη ζωή. Οι γονείς μου δεν μου δίδαξαν να είμαι υπεύθυνη για τη ζωή μου και άρχισα να νομίζω ότι ο Αλλάχ ήταν υπεύθυνος για όλα. Πολλά πράγματα έπρεπε να τα μάθω αργότερα μόνη μου, διαβάζοντας. Κάποια στιγμή ο πρώην σύζυγός σας φυλακίστηκε γιατί βοηθούσε μέσω Ιντερνετ άλλους τζιχαντιστές...\nΗθελα να τον κρατήσουν παραπάνω στη φυλακή. Και αυτό γιατί είχε γίνει ριζοσπαστικός μουσουλμάνος. Παρ' όλα αυτά, τον άφησαν σχετικά γρήγορα. Ενώ βρισκόταν στη φυλακή, δεν ήμουν υποχρεωμένη να του δίνω αναφορά για το παραμικρό. Αυτό μου έδωσε την ευκαιρία να διαβάσω και να ασχοληθώ με την πολιτική περισσότερο, όπως επίσης και να εμπεδώσω τις αμερικανικές αξίες. Οπως την ελευθερία. Γιατί ως ακραίοι μουσουλμάνοι δεν πιστεύαμε στην ελευθερία και γι' αυτό ζούσαμε υπό καθεστώς σκλαβιάς. Παρ' όλα αυτά, τον ακολουθήσατε μαζί με τα παιδιά σας στην Αίγυπτο και τη Συρία.\nΘα μπορούσατε να μας περιγράψετε εκείνες τις μέρες;\n«Ημουν εξαρτημένη από τον σύζυγό μου. Στο γάμο μας, δεν μου άνηκε καν το σώμα μου, το οποίο δεν μου ανήκε εκείνη την εποχή. Ημουν στην κουζίνα, καθάριζα, έκανα όλα όσα θα έκανε μια παραδοσιακή σύζυγος. Και πήγαινα πάντα σε αυτόν, γιατί δεν είχα την οικογένειά μου στην Αγγλία. Παραπονιόμουν για την κατάσταση στους δικούς μου, όπως και στους δικούς του, αλλά δεν μπορούσαν να αποδεχθούν αυτήν την πλευρά. Ετσι ήμουν μόνη. Δεν μπορούσα να απευθυνθώ για βοήθεια κάπου. Ηταν η μόνη μου οικογένεια και είχα κάνει τέσσερα παιδιά με έναν άνθρωπο ο οποίος με είχε αναγκάσει να εξαρτώμαι από τον ίδιο. Παρεμπιπτόντως, θα βαφτίσω τα παιδιά μας χριστιανούς ορθόδοξους. Ζουν με την ελληνική οικογένεια του πρώην συζύγου μου στο Τέξας και τα βλέπω τα Σαββατοκύριακα.\nΠώς σας συμπεριφέρονταν τα άλλα μέλη του Ισλαμικού Κράτους; Απαίσια! Γιατί δεν ήμουν σαλαφίστρια, δεν ήμουν μία απ’ αυτούς. Και αυτό γιατί το δόγμα τους ήταν πολύ άκαμπτο. Ημουν πιο ελεύθερη, δεν πίστευα ότι έπρεπε να καλύπτω το πρόσωπό μου.\nΟταν του προτείνατε να πάρετε διαζύγιο, ήσασταν ακόμα στην εμπόλεμη Συρία. Σας βοήθησε να επιστρέψετε μέσω Τουρκίας στην Αγγλία; Εμεινε εκεί γιατί θεωρούσε καθήκον του να πολεμήσει. Είχα ανάγκη να σώσω τα παιδιά μου και απλά δεν ήμουν έτοιμη να πεθάνω. Αν δεν είχα τα παιδιά, θα έπαιρνα πιο δύσκολα την απόφαση να φύγω.\nΠοια είναι η σχέση που έχετε με την ελληνική του οικογένεια; Παίρνοντας διαζύγιο από αυτόν, πήρα και από αυτούς. Αλλά δουλέψαμε μαζί και τα πηγαίναμε καλά για το καλό των παιδιών. Οταν ήμουν παντρεμένη με τον γιο τους, αγαπούσα την πεθερά και τον πεθερό μου πιο πολύ από τους δικούς μου γονείς. Με στήριξαν πιο πολύ από τους δικούς μου.\nΠώς αντιμετώπισε μια ελληνική οικογένεια το μπλέξιμο του παιδιού τους με το Ισλάμ; Ηταν τρομερό για αυτούς. Γιατί πρόκειται για μια συντηρητική οικογένεια που, σύμφωνα με τα πιστεύω τους, δεν συμπαθούν τους Τούρκους και μισούν τους μουσουλμάνους. Ο πρώην άνδρας μου τα έζησε αυτά και ως επανάσταση εναντίον του πατέρα του που ήταν στρατιωτικός γιατρός. Και το γεγονός ότι δεν τον πλησίασε πολύ το έζησε ως απόρριψη, ίσως επειδή ο πατέρας του αγαπούσε περισσότερο τις κόρες. Ωστόσο, γι' αυτό δεν είμαι σίγουρη. Εκανε το χειρότερο που θα μπορούσε να τους κάνει. Να τους πληγώσει όσο πιο πολύ μπορεί.\nΦοβάστε τώρα τον πρώην σύζυγό σας και τους συμπολεμιστές του; Οχι. Ζω σε μια πολύ ασφαλή περιοχή. Ακόμα και εδώ, βέβαια, μπορείς να δεις τζιχαντιστές, αλλά νιώθω ήρεμη. Αν ήμουν στο Λονδίνο, θα φοβόμουν. Δεν έχεις αυτήν την ελευθερία στη μουσουλμανική κοινότητα του Λονδίνου.


Γιώργος Καράβας: Role Model - Mens Arena\nΓιώργος Καράβας: Role Model\nphoto Τάκης Διαμαντόπουλος\nstyling Καίτη Διακαινισάκη\ngrooming Κερασία Κούη\nTα ελληνικά είναι γλώσσα με αναμφισβήτητο νοηματικό πλούτο, στην περίπτωση ωστόσο του Γιώργου Καραβά, το λεκτικό δάνειο του όρου «modeling» από τα αγγλικά ορίζει ακριβώς με την αμφισημία του, αυτό που ο ίδιος είναι… ένα πρότυπο διακριτής συμπεριφοράς, μια αποτύπωση ανδρισμού in vivo αλλά και στην πασαρέλα… O άνθρωπος, ο γονιός, ο άντρας, ο επαγγελματίας σε χώρους που το φαίνεσθαι είναι το ζητούμενο αλλά ο συνδυασμός όλων αυτών σπανίως το δεδομένο. Είναι οι εποχές που διανύουμε που διψούν για πρότυπα ή απλά η διάκριση έχει ραμμένη στην ούγια της αυτά τα χαρακτηριστικά με μια δόση κλασικής ελληνικότητας; Νους υγιής εν σώματι υγιή, σε new age βερσιόν, συνεργασίες στο χώρο της μόδας που σπάνε κασέ και κλειδώνουν το βλέμμα σε mode θαυμασμού κι αναγνώρισης, δουλεμένη αυτογνωστική διαδρομή, βέρα στο δεξί και άξια γονεϊκή παρουσία –ζόρικο σπορ από μόνο του ειδικά όταν είσαι με μια βαλίτσα στο χέρι κι αξιοσημείωτη διαχείριση κάθε στιγμής που ο δρόμος της ζωής του δεν είχε στρωμένο κόκκινο χαλί, αλλά ανηφοριές και λακκούβες. Μια απόδειξη πως η τύχη ίσως τελικά είναι η διαχείριση των επιλογών μας και μόνο.\nΜετά την 7η συνεργασία του με τον οίκο Hermes, ο Γιώργος Καράβας, ένας από τους πιο ακριβοπληρωμένους έλληνες μοντέλα στον κόσμο, φωτογραφίζεται για το πρώτο εξώφυλλο του Men’s Arena και μας μιλάει για μόντελινγκ, την ζωή του ως πατέρας δύο παιδιών και τη μεγαλύτερη πρόκληση της ζωής του: να συνδυάσει τους δύο τομείς της ζωής. Ακούγοντας το όνομα «Γιώργος Καράβας» και γνωρίζοντας ότι στο όνομα του υποκλίνονται οι πιο εμβληματικοί οίκοι μόδας του εξωτερικού, πριν πάω να τον βρω φανταζόμουν ότι θα δω έναν μυθικά όμορφο τύπο με μπλαζέ ύφος ή τέλος πάντων ένα πλάσμα φερμένο από τον εκλεκτό πλην δυσπρόσιτο και αεροστεγώς κλεισμένο κόσμο της υψηλής ραπτικής και των catwalks.\nΣυναντώντας τον έξω από το Holmes στο Μαρούσι, όπου πλέον εργάζεται ως γυμναστής και personal trainer, ο Γιώργος πέραν του ότι είναι μυθικά όμορφος–ευτυχώς- δεν έχει καμία σχέση με το ανέκφραστο πλάσμα που είχα στο μυαλό μου. Ο φιλικός τόνος στη φωνή του, το καθαρό του βλέμμα και το χαμόγελο που αναβλύζει τη ζεστασιά χιλιάδων ήλιων, με κάνει να νιώθω σαν να λέω τα νέα μου με ένα παλιό μου συμμαθητή και όχι με ένα μοντέλο διεθνών προδιαγραφών. Τον ρωτάω αν είναι πάντα έτσι ανοιχτόκαρδος με τους ανθρώπους. «Ναι», μου απαντάει. «Βασικά μου αρέσει να είμαι ο εαυτός μου είτε αυτόν που έχω απέναντι μου τον γνωρίζω 5 χρόνια, είτε 5 λεπτά. Παραδέχομαι πως είμαι πολύ εξωστρεφής και δείχνω πολύ εύκολα εμπιστοσύνη στους άλλους».\nΣημασία έχει πάντως πως ο ίδιος κατάφερε να εμπνεύσει την εμπιστοσύνη στους κατάλληλους ανθρώπους και να αποκτήσει το χρυσό εισιτήριο που τον έβαλε στον κόσμο των οίκων υψηλής ραπτικής που κινούν τα νήματα της μόδας. Αναφερόμαστε φυσικά στην συνεργασία του με τον οίκο Hermes που, το 2012, του ζήτησε να φωτογραφηθεί ως κεντρικό πρόσωπο της καμπάνιας του ενώ μέσα στην επόμενη τετραετία τον εμπιστεύτηκε άλλες 6 φορές με τελευταία την συνεργασία που είχαν στις αρχές του 2016. Με ένα τόσο ισχυρό όνομα στο βιογραφικό του και σύμμαχό του την ακαταμάχητη ελληνική ομορφιά του, η συνέχιση της διεθνούς καριέρας ήταν κάτι σαν μονόδρομος. Και κάπως έτσι ήρθαν οι συνεργασίες με ιερά τέρατα της μόδας όπως Tom Ford, Giorgio Armani, Roberto Cavalli, Gianfranco Ferre, Jean Paul Gaultier, Vivienne Westwood, S. Oliver, Cifonelli, Berlutti, Rocco Barocco, Les Hommes, Cerruti, Burberry, Neil Barrett ενώ περιοδικά όπως το L’ Uomo vogue, GQ, Confidencial και L’Officiel Homme τον έβαλαν στις σελίδες τους.\nΑυτό που κάνει όμως την ιστορία του Γιώργου πραγματικά ενδιαφέρουσα είναι ότι ξεκίνησε την καριέρα του ως μοντέλο με τις λιγότερο ενθαρρυντικές συνθήκες. «Τα πρώτα δύο χρόνια που δούλευα ως μοντέλο πήγαινα σε κάστινγκ και 19 στους 20 με απέρριπταν». Παρόλα αυτά η απόρριψη αποδείχθηκε βασικό πυλώνας της επιτυχίας του όχι μόνο για να μάθει να ξανασηκώνεται, αλλά για να φτάσει στην κορυφή. «Η απόρριψη είναι απαραίτητη γιατί αν καταφέρεις και δουλέψεις μέσα σου τα συναισθήματα που σου προκαλεί σε βοηθάει να γίνεις καλύτερος σε αυτό που κάνεις και, τελικά, να πετύχεις περισσότερα απ’ ότι θα έκανες χωρίς αυτή».\nΜόντελινγκ και οικογενειακή ζωή\nΡίχνοντας μια πρόχειρη ματιά στη ζωή του Γιώργου Καράβα θα δεις και αναρίθμητα ταξίδια. Έχει ταξιδέψει κι έχει φωτογραφηθεί στα πιο απίθανα και εμβληματικά μέρη στον κόσμο, όπως το σπίτι του Pierre Cardin στις Κάννες ή το Κολοσσαίο στη Ρώμη, αλλά ομολογεί πως την ενέργεια που νιώθει στην χώρα μας δεν την έχει βρει πουθενά αλλού. Βέβαια, ένας από τους λόγους που η Ελλάδα δεν έπαψε να είναι ποτέ σημείο αναφοράς του είναι και η γυναίκα του Ραφαέλλα με την οποία, ύστερα από 5 χρόνια γάμου, δηλώνει ακόμα τρελά ερωτευμένος. Του ζητάω να μου αποκαλύψει τι πιστεύει ότι είναι σημαντικό για να πετύχει μια σχέση. «Πρόκειται για ένα ζωντανό οργανισμό και για να μη σταματήσει να αναπτύσσεται θέλει καθημερινή δουλειά. Αυτό που παρατηρώ σε ανθρώπους γύρω μου είναι ότι μετά από ένα χρονικό διάστημα αφήνονται θεωρώντας ότι “έχουν δέσει” κάτι. Αν όμως αφεθείς και σταματήσεις να μοιάζεις με τον άνθρωπο που κάποτε ερωτεύτηκε η σύντροφος σου, λογικό είναι να εξατμιστεί κάθε επιθυμία για έρωτα».\nΑυτή την στιγμή, ο Γιώργος και η Ραφαέλλα έχουν αποκτήσει δύο παιδιά. «Τα παιδιά μου έχουν νοηματοδοτήσει εξ ολοκλήρου τη ζωή μου και τις προτεραιότητες μου». Αυτό σημαίνει πως πλέον δεν θα κλείσει συμφωνία για μια δουλειά που απαιτεί να λείπει από το σπίτι πολλές μέρες (πόσο μάλλον μήνες), αλλά ταυτόχρονα ότι μπορεί να σκοτωθεί στη δουλειά για να παρέχει στην οικογένεια του όσα χρειάζεται. «Δεν σου κρύβω πως όταν τα παιδιά ήταν πολύ μικρά και η γυναίκα μου έπρεπε να κάθεται στο σπίτι για να τα φροντίζει και αναγκαστικά το βάρος είχε πέσει σε μένα. Πέρασα μια μεγάλη περίοδο που έκανα γύρω στα 130 χλμ την ημέρα με τη μηχανή προκειμένου να πηγαίνω από το ένα γυμναστήριο ή μάθημα personal training στο άλλο. Όταν όμως πρέπει να φροντίσεις την οικογένεια σου βρίσκεις τη δύναμη για όλα».\nΚαθώς η συνάντησή μας φτάνει προς το τέλος, ο Γιώργος μου λέει πως, παρά τις δυσκολίες, προσωπικά νιώθει πιο πλήρης και ευτυχισμένος από ποτέ. Όσο για τα επαγγελματικά του, αν και έχει κατακτήσει πολύ περισσότερους από τους στόχους του, δεν θέλει να επαναπαυτεί ούτε στιγμή. «Θέλω πάντα και το κάτι ακόμα», μου λέει. Ονειρεύεται να κάνει ακόμα πιο μεγάλες συνεργασίες με οίκους μόδας ενώ μέσα στα άμεσα σχέδια του είναι να ανοίξει ένα χώρο που θα συνδυάζει το personal training με τη δουλειά της γυναίκας του η οποία είναι nail artist. «Παλιότερα σε μία συνέντευξη με είχαν ρωτήσει αν έχω φτάσει ταβάνι. Τι πάει να πει ταβάνι; Υπάρχει άνθρωπος που το νιώθει ποτέ αυτό;». Το σημαντικότερο μάθημα που έμαθε στη διάρκεια της συναρπαστικής του διαδρομής, είναι το πιο απλό και συγχρόνως το πιο δύσκολο πράγμα: να είναι ο εαυτός του. Για την ακρίβεια είναι το κλειδί για να διαπρέψεις σε αυτό που κάνεις. «Προσωπικά, τα πιο σπουδαία βήματα της καριέρας μου τα έκανα όταν χαλάρωσα και τα βρήκα με τον εαυτό μου. Θεωρώ ότι αυτή η αυτεπίγνωση σου χαρίζει μια ψυχική ηρεμία και τότε μόνο όμορφα πράγματα μπορούν να σου συμβούν».\nΓιώργος Καράβας, Συνέντευξη\nΤι διαβάζουν στις διακοπές τους οι ηγέτες της Silicon Valley;\nPrevious articleΕκπαιδεύοντας τη Ρίτα με την Παναγιώτα Βλαντή\nNext articleΤα Παπάκια: Ένα all day bar-bistro, που εύκολα θα σας κάνει θαμώνα του


Sony Xperia XA1 Review : Επιστροφή στη μεσαία κατηγορία — IN2MOBILE\nSony Xperia XA1 Review : Επιστροφή στη μεσαία κατηγορία\nαπο George Voulgarelis 25/06/2017\nΗ Sony είναι μια από τις γνωστότερες εταιρείες στον χώρο της τεχνολογίας, ωστόσο τα τελευταία χρόνια έχει υποχωρήσει αισθητά στην αγορά των smartphones, παρόλες τις ενδιαφέρουσες συσκευές που έχουμε δει κατά καιρούς από αυτήν. Με τα Xperia X και ΧΑ, προσπάθησε να κάνει μια «νέα αρχή» τερματίζοντας τις γνωστέςς σειρές «Ζ» και «Μ» από τις οποίες είχαμε δει μοντέλα όπως π.χ. τα high end Z3 και Z5 ή τα Μ4 και Μ5 που ανήκαν στην μεσαία κατηγορία.\nΣτα πλαίσια αυτά, στο παρόν κείμενο θα γνωρίσουμε από κοντά το Xperia XA1 το οποίο ανήκει στην μεσαία κατηγορία και θα το βρείτε στα μαγαζιά σε τιμές που προσεγγίζουν τα 300 ευρώ. Ως γνωστόν, η εν λόγω κατηγορία τιμής είναι αρκετά ιδιόμορφη με αρκετές ανταγωνιστικές συσκευές και το Xperia XA1 έχει να προσφέρει οθόνη 5 ιντσών, 3GB RAM / 32GB ROM με δυνατότητα επέκτασης, βασική κάμερα με φακό 23MP και εμπρόσθια 8 MP, ενώ στην «καρδιά» του χτυπάει ο Helio P20 της Mediatek.\nΣτην αγορά θα το βρείτε τόσο σε μονόκαρτη όσο και σε δίκαρτη έκδοση (εμείς είχαμε την πρώτη) και πριν προχωρήσουμε στα… ενδότερα, θα ευχαριστήσουμε την Sony Mobile, η οποία και μας το παραχώρησε για τις ανάγκες της παρουσίασης.\nΤο Xperia XA1 «φωνάζει» από μακριά ότι είναι συσκευή της Sony, καθώς ακολουθεί πιστά τον κλασσικό «τετράγωνο» σχεδιασμό της.\nΤο συγκεκριμένο design χαρακτηρίζεται από την πλήρη απουσία καμπυλών και για κάποιους χρήστες θεωρείται «κλασσικό» ενώ η άποψη άλλων είναι πως είναι… πολυφορεμένο. Σε κάθε περίπτωση, τα γούστα είναι υποκειμενικά και κατά την άποψη του γράφοντα αν έχει καταφέρει κάτι με αυτή την επιλογή η ιαπωνική εταιρεία, είναι τα μοντέλα της να ξεχωρίζουν έναντι του ανταγωνισμού.\nΚάτι άλλο που επίσης χαρακτηρίζει τα μοντέλα της Sony, είναι τα μεγάλα bezels πάνω και κάτω από την οθόνη. Το ΧΑ1 δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση, με αποτέλεσμα οι διαστάσεις του να φτάνουν τα 145 x 67 x 8 χιλιοστά.\nΩστόσο, αυτό που εύκολα είναι αντιληπτό με την πρώτη ματιά είναι τα σχεδόν ανύπαρκτα περιθώρια στο πλαϊνό μέρος, κάτι το οποίο έχει ως αποτέλεσμα η συσκευή να «κάθεται» πολύ καλά στο χέρι του χρήστη, γεγονός στο οποίο συντελεί η πολύ καλή ποιότητα κατασκευής που βασίζεται σε συνδυασμό μετάλλου και πλαστικού.\nΜένοντας στην εμπρόσθια όψη του Xperia XA1, πάνω από την οθόνη συναντάμε την εμπρόσθια κάμερά του, η οποία θυμίζουμε ότι είναι της τάξης των 8MP. Παράλληλα, υπάρχει αισθητήρας φωτισμού καθώς και (πολύχρωμο) LED ειδοποιήσεων. Από την άλλη, η «σχισμή» που θα παρατηρήσετε κάτω από την οθόνη κοντά στην βάση, είναι εντελώς διακοσμητική (όχι, το XA1 δεν διαθέτει στερεοφωνικά ηχεία).\nΌπως είναι αναμενόμενο, το XA1 είναι μια «ενιαία» κατασκευή, πράγμα το οποίο σημαίνει δεν υπάρχει πρόσβαση στην μπαταρία της συσκευής. Έτσι, η τοποθέτηση της SIM και της κάρτας μνήμης (εάν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε μία, φυσικά) γίνεται μέσω του καπακιού που βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του η οποία κατά τ’άλλα είναι παντελώς κενή.\nΣτην δεξιά πλευρά τώρα, θα συναντήσουμε το volume rocker, το power button καθώς και το πλήκτρο της κάμερας, σε μια πιο «κλασσική» διάταξη σε σχέση με παλαιότερες συσκευές της Sony.\nΕρχόμενοι, τέλος, στην βάση του Xperia XA1, θα βρούμε την Type-C υποδοχή για να συνδέσουμε τον φορτιστή μας ή το καλώδιο για την επικοινωνία με τον H/Y μας. Παράλληλα, δεξιά από αυτήν είναι το ηχείο της συσκευής, ενώ στην κορυφή είναι τοποθετημένη η κλασσική 3.5mm υποδοχή για τα ακουστικά μας.\nΚάνοντας έναν απολογισμό στο σημείο αυτό, το Xperia XA1 θα ικανοποιήσει τον αγοραστή με την ποιότητα κατασκευής του. Είναι γεγονός ότι τα bezels είναι μεγάλα, ωστόσο το γεγονός ότι πρόκειται για αρκετά «στενή» και ελαφριά (143 γραμμάρια) συσκευή έχει ως αποτέλεσμα να δίνει μια ιδιαίτερα ευχάριστη αίσθηση κατά την χρήση καθώς επιτρέπει καλό κράτημα.\nΈτσι, θεωρούμε ότι ο μέσος χρήστης δεν θα συναντήσει κανένα πρόβλημα στην… καθημερινή συμβίωση μαζί του και θα κάνει την δουλειά του με αρκετή άνεση.\nhellio p20reviewSonysony xa1xa1xa1 reviewxperia xa1\nzaxargr 04/10/2017 - 23:02\nενα τηλέφωνο 1000 προβλήματα\nKostas Gliatiotis 05/10/2017 - 10:58\nΔυστυχώς στον τομέα της αξιοπιστίας και στην συνέχεια της υποστήριξης από το Service της εταιρείας, η κατάσταση δεν είναι τόσο καλή όσο θα έπρεπε


Έχουμε Άποψη: 2013\nmash up christmas3\nΑναρτήθηκε από Geo Feid στις 12:53 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από Geo Feid στις 12:52 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από Geo Feid στις 12:49 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\n“Ένα τσιγάρο την ημέρα τη ζωή την κάνει πέρα”\nΤην Πέμπτη 28/11/2013 πραγματοποιήθηκε στο σχολείο μας έρευνα στο πλαίσιο της ερευνητικής εργασίας “Εξάρτηση από το τσιγάρο, πώς αντιμετωπίζουν οι έφηβοι το κάπνισμα και την απαγόρευσή του στους δημόσιους χώρους” όπου μοιράστηκαν στο μαθητικό πληθυσμό του 2ου ΓΕΛ Αλίμου ερωτηματολόγια σχετικά με αυτό το θέμα.\nΑναρτήθηκε από Geo Feid στις 1:17 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες Ερωτηματολόγια, Το σχολείο μας\nΆξιο για προβολή, το σύντομο βίντεο που ακολουθεί, του μαθητή της Γ' τάξης :\nΜακρίδη Μιχάλη, με θέμα τον ρατσισμό\nΑναρτήθηκε από Aris Michalis στις 1:36 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑΓΩΝΕΣ ΠΕΙΝΑΣ (Hunger Games)\nΑρχικά θα πρέπει να επισημάνουμε ότι η ιστορία αυτή αναφέρεται σε μία εκδοχή του μακρινού μέλλοντος του πλανήτη μας. Τα γεγονότα διαδραματίζονται σε ένα μέρος που κάποτε ήταν γνωστό ως Βόρεια Αμερική και πλέον ονομάζεται Πάνεμ και έχει πρωτεύουσά της την Κάπιτολ , μία λαμπερή και φαντασμαγορική πόλη και περιβάλλεται από δώδεκα επαρχίες.\nΑναρτήθηκε από Nick Papageorgiou στις 1:03 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕυχόμαστε καλή επιτυχία σε όλους τους μαθητές του λυκείου μας, στις πανελλήνιες εξετάσεις,\nαλλά και στις ενδοσχολικές.\nΑναρτήθηκε από Nick Papageorgiou στις 1:48 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΕΥΓΕΝΙΔΙΟ ΙΔΡΥΜΑ\nΣυνοδοί: Κα. Σκούρα, Κος Γιασεμής, Κα. Καμπέρου\nΤην Τετάρτη 24 Απριλίου 2013 το τμήμα της τεχνολογικής κατεύθυνσης αλλά και το\nτμήμα της πληροφορικής της Β΄ τάξης του σχολείου μας, πραγματοποίησε επίσκεψη\nστο Ευγενίδιο Ίδρυμα, με σκοπό την παρακολούθηση της διαδραστικής έκθεσης Ε&Τ\n(Επιστήμης και Τεχνολογίας).\nΑναρτήθηκε από Nick Papageorgiou στις 1:42 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕυχόμαστε καλή επιτυχία σε όλους τους μαθητές του ...


ΓΙΩΡΓΟΣ Χ. ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ: Μαΐου 2009\nΟ δημοσιογράφος ρώτησε τον πολιτικό αρχηγό αν έχει εμπειρία από δημόσιο σχολείο, υπαινισσόμενος ότι αν δεν έχει, δεν μπορεί να καταλάβει και, συνεπώς, ως εν δυνάμει πρωθυπουργός να ασκήσει πολιτική υπέρ των μη προνομιούχων. Λάθος ερώτηση και στο ίδιο μήκος κύματος απάντηση. Η εμπειρία δεν οδηγεί αυταπόδεικτα στην κατανόηση μιας κατάστασης. Πολλοί βιώνουν τις ίδιες και τις ίδιες εμπειρίες, συνεχίζοντας να κάνουν τα ίδια λάθη. Άρα υπάρχει κάτι περισσότερο από την απλή εμπειρία που πρέπει να εξετάζουμε. Ή αλλιώς, η ίδια η εμπειρία απαιτεί ένα είδος ανάλυσης σχετικά με το ποιος οργανώνει αυτόν ή τον άλλον τρόπο πρόσληψης των καταστάσεων ώστε να τις βιώνουμε ως μία ορισμένη εμπειρία. Με άλλα λόγια, η πρόσληψη, ο τρόπος που βιώνουμε την εμπειρία επηρεάζεται από τις κυρίαρχες ή τις μειοψηφικές ιδέες, τις ιστορικές αντιλήψεις, τις συνήθειες, το γούστο(μόδα), τις κουλτούρες και τις αντικουλτούρες. Δεν είναι τυχαίο ότι πριν πολλά χρόνια τα ιδιωτικά σχολεία ήταν πλήρως απαξιωμένα και θεωρούνταν «άσυλα» των μαθητών που «δεν τα έπαιρναν τα γράμματα». Σήμερα, έχουμε μία αντιστροφή. Η αιτία μπορεί να βρεθεί αν ακολουθήσουμε τους δρόμους του χρήματος. Κατά συνέπεια πρέπει να δυσπιστούμε στη «φυσικοποίηση» ή του αυταπόδεικτου της εμπειρίας. Δύο αυτόπτες μάρτυρες του ίδιου συμβάντος, μιας αυτοκτονίας φερ’ ειπείν από χρέη, μπορεί να βλέπουν το ίδιο πράγμα αλλά δεν το βιώνουν με τον ίδιο τρόπο. Γι’ αυτό η χρήση της εμπειρίας στη συγγραφή της ιστορίας αμφισβητείται έντονα. Είναι αδύνατο να γράψουμε την «αντικειμενική ιστορία» λέει η Αμερικάνα ιστορικός Joan W. Scotts. Η οπτική γωνία του ιστορικού (και πολύ περισσότερο του δημοσιογράφου) εισέρχεται συνειδητά ή ασυνείδητα στο παιγνίδι. Πολύ περισσότερο που υπάρχει μια διάσταση επικαιρότητας (αναστοχασμός με βάση τις σημερινές διερωτήσεις και ανάγκες) στη συγγραφή της ιστορίας. Μόνο αν λάβουμε υπόψη αυτή την υποκειμενική επιρροή μπορούμε να γράψουμε «την πλέον δεσμευμένη και συγχρόνως κριτική ιστορία», ή ακόμη ένα δεσμευμένο και συγχρόνως κριτικό άρθρο ή ρεπορτάζ.\nΑναρτήθηκε από ΓΙΩΡΓΟΣ Χ. ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ στις 4:50 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\n«Σκούπα» στο κέντρο της Αθήνας. Που θα πετάξουν τα «σκουπίδια»; Γι’ αυτά τα «σκουπίδια», για τους λαθραίους της ζωής και του κόσμου τούτου στην πλατεία της Δημοκρατίας της Λιλ και σε εξήντα ακόμα πόλεις της Γαλλίας εκατοντάδες πολίτες, από τις 6,30 ως τις 7,30 το απόγευμα, κάθε τρίτη, έναν ολόκληρο χρόνο, κάνουν τον ίδιο κύκλο σιωπηλής διαμαρτυρίας για τα δικαιώματα του ανθρώπου, για τα δικαιώματα των λαθρομεταναστών. Εδώ κανείς πια δεν διαμαρτύρεται. Κι όταν διαμαρτύρεται, η σιωπή του φιμώνεται. Τι έγινε η ευαισθησία μας; Αναρωτιέμαι και θυμάμαι πριν 20 χρόνια το πρώτο λαθρεμπορικό, το «Τζαμάλ», να ξερνάει από το σάπιο στομάχι του άντρες, γυναίκες και μικρά παιδιά έξω από το Λαύριο. Τότε ήταν που άρχισε η μεγάλη έκλειψη της ανθρωπιάς στο μέτωπο του κόσμου. Θυμάμαι, τότε, τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη και τη Γιάννα Κούρτοβικ στην καρότσα ενός άσπρου «ντάτσουν» καθώς αναζητούσαμε το στρατόπεδο στον Υμηττό όπου είχαν κρύψει το έγκλημα. Τότε άκουσα πραγματικά τ’ όνομα της ανθρώπινης ντροπής, το αίσχος το ανθρώπινο. Τότε είδα για πρώτη φορά στόματα δίχως πρόσωπο, το πρόσωπο της δυστυχίας που ουρλιάζει σ’ όλους τους καιρούς. Τότε ένιωσα και μετά κατάλαβα πως το βλέμμα μου ήταν λάθος. Και διαπίστωσα ότι με λάθος μίσος δεν ενστιχώνεται η αγάπη. Τότε κατάλαβα πως περισσότερο από την πράξη της ποίησης, η ποίηση της πράξης διαβρώνει τις αφαιρέσεις και δημιουργεί τη νέα αντίληψη του ανθρώπινου. Αλλά για να συμβεί η αλλαγή, για να βγει ο κεχριμπαρένιος χυμός που θα θρέψει τη νέα ζωή, πρέπει τα «κύτταρα» της ψυχής σαν πορτοκάλι να εκραγούν. Γι’ αυτό δεν θα ξεχάσω την εικόνα εκείνη, τον Μιχάλη και τη Γιάννα να γλυκαίνουν το φορτίσιμο των λυγμών και να υγραίνουν την απελπισία με ελπίδα για να δραπετεύσει ο πόνος και να καταργηθεί ο μορφασμός του τίποτα. Δεν θα λησμονήσω την εικόνα εκείνη πάνω στην καρότσα του ντάτσουν, γιατί τότε ξανάχτισα τον άνθρωπο που είμαι, γιατί αυτή η εικόνα με κρατά, τώρα που οι λύκοι αξιώνουν και πάλι την αποκλειστικότητα να κατηχούν το δάσος.\nΉ παπαγαλάκια ή τίποτα\nΉ «παπαγαλάκια» ή τίποτα. Αυτό φαίνεται ότι είναι το μέλλον των δημοσιογράφων σύμφωνα με τον καθηγητή της οικονομίας των μίντια R. G. Picard, ο οποίος διατείνεται ότι εξαιτίας του ίντερνετ και των «μπλογκς» τελείωσε η αποκλειστική πρόσβαση στις πηγές, καθώς «οι πηγές εκφράζονται μόνες τους» και οι χρήστες μπορούν να βρουν δωρεάν στα εκατομμύρια sites την πληροφορία που επιθυμούν. Αλλά οι «πηγές» για να μπορέσουν να… εκφραστούν χρειάζονται και τους επαγγελματίες του είδους. Μόνο που δεν θα είναι πλέον δημοσιογράφοι. Όχι, ο κ. καθηγητής δεν λέει ότι οι δημοσιογράφοι ως «παπαγαλάκια» μόνο μπορούν να επιβιώσουν, επισημαίνει όμως ότι «δεν δημιουργούν πλέον αληθινή αξία» και ως γνωστόν «οι μισθοί αντανακλούν την παραγόμενη αξία». Η δημοσιογραφία συνεπώς είναι άχρηστη ως ελεύθερη και αντικειμενική διαμεσολάβηση μεταξύ της πηγής της είδησης και των πολιτών. Αλλά έτσι, η σχέση πολίτη και είδησης μένει αδιαμεσολάβητη, ακριβώς όπως ο προτεστάντης πιστός δεν έχει ανάγκη τη διαμεσολάβηση του πάστορα για να επικοινωνήσει με το Θεό του. Αλλά ό,τι συμβαίνει στο πεδίο της μεταφυσικής μπορεί να συμβεί και σ’ έναν κόσμο που διέπεται από τη λογική; Ή μήπως οδεύουμε σ’ έναν κόσμο πιστών και νευρόσπαστων; Εξάλλου, ο πραγματικός διαμεσολαβητής δεν είναι ο δημοσιογράφος αλλά οι ολιγάρχες των μέσων ενημέρωσης. Αλλά γιατί αυτή η συντονισμένη επίθεση στους δημοσιογράφους;\nΣε καιρούς βίαιης αναταραχής οι πρωτόγονοι καθιέρωναν νέες θεότητες, νέους διαμεσολαβητές (Homo Ludens, Γιόχαν Χουϊζίνγκα). Σήμερα, ο νέος θεός είναι η τεχνολογία, που συνοδεύεται από μία ορισμένη τεχνολατρεία, και το ίντερνετ(σπουδαίο κατά τα άλλα εργαλείο). Άρα, οδηγούμαστε στη δήθεν ελεύθερη πρόσβαση όλων στις «πηγές», μόνο που οι πηγές δεν είναι ούτε ουδέτερες ούτε αυτονόητα αντικειμενικές. Για να το διατυπώσουμε διαφορετικά σε ένα κόσμο που βρίθει αντιφάσεων, η ενότητα των αντιθέτων απαιτεί διαμεσολάβηση (Κ. Αξελός: Ανοιχτή Συστηματική). Γενικά, ό,τι διαμεσολαβεί για την επικοινωνία μας με τον κόσμο, διαμορφώνοντας τις ανθρώπινες σχέσεις και νομιμοποιώντας τις εξουσίες, είναι κάτι κυριαρχικό, κτητικό. Γι’ αυτό οι επικυρίαρχοι(και τα παπαγαλάκια τους) χάνουν τον κόσμο, χτυπημένοι χαυνωτικά από την αυτοϊκανοποίηση της κυριαρχίας τους, πιο συγκεκριμένα από τη δύναμη του Εγώ και του Χρήματος.\nΑναρτήθηκε από ΓΙΩΡΓΟΣ Χ. ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ στις 5:38 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑίφνης όλα τα πραγματικά προβλήματα κωδικοποιήθηκαν στον εγκέφαλό μας, αφού πρώτα περικυκλώθηκαν από πλήθος πράσινα παπαγαλάκια και άλλους τόσους βάρβαρους! Στο σπίτι, στο αυτοκίνητο, στο γραφείο παντού παπαγάλοι, παντού βάρβαροι. Η ζωή μας πολιορκημένη από στεριά και θάλασσα, περικυκλωμένη απ’ άκρη σ’ άκρη, επιτηρούμενη και χειραγωγημένη από αυτό που αποκαλείται «βιο-εξουσία»(Μ. Φουκώ), από μία βιο-πολιτική που φθάνει μέχρι τον έλεγχο τον επιθυμιών μας. Ναι, αρχίζω να πιστεύω ότι το δημοσκοπικό μόρφωμα-φούσκα που λέγονται «οικολόγοι» είναι ένα εγχείρημα εγκλωβισμού της δυσαρέσκειας σε κάτι ανώδυνο. Ας δούμε τη σύγχυση στους Ευρωπαίους οικολόγους; Ποια η σχέση του Κον Μπεντίτ, που λέει «Ναι» σε όλα, με τον Μποβέ που λέει «Όχι» σε όλα; Ποιος είναι οικολόγος και ποιος όχι; Και τι στην ευχή είναι οι δικοί μας οικολόγοι; Ακόμη χειρότερα, για την «πράσινη ανάπτυξη» και την οικολογία μιλούν όλοι από τον Ομπάμα μέχρι τον Παπανδρέου; Διότι, ευλόγως, όλοι θέλουν να οικειοποιηθούν ένα υπαρκτό πρόβλημα, την οικολογική καταστροφή, ποιοι όμως είναι οι ειλικρινείς; Στο βιβλίο Homo Americanus ταχθήκαμε υπέρ μίας διευρυμένης κοινωνικής και πολιτικής οικολογίας, που σημαίνει ότι πρέπει να δούμε και τον τρόπο παραγωγής που δημιουργεί την οικολογική κρίση. Όταν υπερισχύει των πάντων το κέρδος και η ασύδοτη εκμετάλλευση, πως είναι δυνατόν να υπάρξει «πράσινη ανάπτυξη»; Όσο για τις κοινωνικές σχέσεις, είναι πασίδηλο ότι κάποιες περιοχές που κατοικούνται από φτωχούς είναι υποβαθμισμένες και καθίστανται ο βόθρος των πλούσιων(Δυτική Αθήνα κ.λπ.). Συνεπώς, το οικολογικό κίνημα αν θέλει πραγματικά να λειτουργήσει χειραφετητικά, πρέπει να έχει ταξικό χαρακτήρα, να έχει ως αιχμή του δόρατος τους άμεσα πληττόμενους, τους «εκτός», τους υπεράριθμους. Επίσης, στο πεδίο της κουλτούρας της καθημερινότητας, η διευρυμένη πολιτική και κοινωνική οικολογία οφείλει να ανατρέψει το σύστημα των χυδαίων ατομικών συνηθειών, αλλά προπάντων να απελευθερώσει από το σύστημα φόβων και απαγορεύσεων που επιβάλλει η σύγχρονη «βιο-εξουσία». Όλα αυτά απαιτούν ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα και προπάντων Πράξη σε όλα τα επίπεδα.\nΑλήθεια ή ψεύδος; Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα; Αυτά είναι τα διλήμματα που επιχειρούν να επιβάλλουν τα δύο κόμματα εξουσίας, οικειοποιούμενα τον θετικό όρο και αποδίδοντας τον αρνητικό στους αντιπάλους. Αλλά μένουν «Κουφοί, ακίνητοι οι Αγίοι καθώς και οι τάφοι»(Σολωμός) γιατί όσο λέει την αλήθεια ο ένας άλλο τόσο σοσιαλιστής είναι ο άλλος. Κατάφεραν, όμως, να ασχοληθούμε μαζί τους, παραποιώντας ο ένας το λόγο του άλλου. Κανείς δεν αναγνωρίζει τη σχετικότητα της δικής του αλήθειας, κανείς μες στην απολυτότητά του δεν αισθάνεται ένοχος, κανείς δεν αισθάνεται την ανάγκη να αποδώσει μια κάποια δικαιοσύνη στον αντίπαλο, αναγκαία προϋπόθεση για έναν μελλοντικό διάλογο. Αυτό δεν είναι πόλωση, αλλά βραχυκύκλωμα κενότητας, έκρηξη φυγής από την πραγματική πολιτική, από τις θέσεις για τα πραγματικά προβλήματα, οι οποίες είναι παγκοίνως γνωστό ότι δεν είναι ριζικά διαφορετικές. Γι’ αυτό η διαφορετικότητα επιχειρείται να συσταθεί με πομπώδεις βερμπαλισμούς, κλισέ και ατάκες, ό,τι δηλαδή είναι ο λαϊκισμός. Έτσι, ο καθένας γίνεται ενσαρκωτής του απόλυτου καλού, ενώ ο άλλος μεταβάλλεται στο απόλυτο κακό. Μέσω αυτής της τακτικής ο καθένας προσπαθεί να τρομάξει τους ψηφοφόρους του επισείοντας τα –πραγματικά ή επινοημένα- τρομοκρατικά, ψευδή ή βάρβαρα χαρακτηριστικά του άλλου. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, όμως, η πολιτική γίνεται μία μεταπολιτική, που δεν έχει καμία σχέση με την πολιτική, καθώς αποσκοπεί σε «μια τρομαγμένη σύμπραξη τρομαγμένων ανθρώπων»(Ζίζεκ). Ο φόβος είναι η κινητήρια αρχή αυτής της μεταπολιτικής: φόβος των βαρβάρων-μεταναστών, φόβος της εγκληματικότητας, φόβος της ανεργίας, φόβος του λουκέτου, φόβος ακόμη και της άρνησης του πολιτικώς ορθού καθωσπρεπισμού. Η ιδιότυπη αυτή τρομοκρατία στο όνομα της «κομματικής συσπείρωσης» υπηρετείται το ίδιο καλά τόσο από τις αυθεντίες του κυνισμού (της απόλυτης σχετικοποίησης και της απροσδιοριστίας) όσο και από τις αυθεντίες της μανιχαϊκής ηθικής, που δημηγορούν από τον τηλεοπτικό άμβωνα ή δραματοποιούν-σκηνοθετούν το «καλό και το κακό», διαμορφώνοντας την κοινή γνώμη, δίκην θυμάτων που συναινούν στο βιασμό τους.\nΕάν υπάρχει το δημοκρατικό δικαίωμα της ψήφου, υπάρχει και το δικαίωμα της μη ψήφου. Η αποχή, όμως, σημαίνει ότι ο πολίτης δεν εκφράζεται από κανέναν από τους υπάρχοντες πολιτικούς σχηματισμούς. Ασφαλώς, όλα τα κόμματα αρνούνται αυτή την άρνηση. Αλλά και οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να απέχουν(«κυάμων απέχεσθαι» έλεγε και ο Παπαδιαμάντης). Όμως, για όλους έχει ο δημοκρατικός μας «μπαξές», ακόμα και για τους απέχοντες. Έτσι, αίφνης, έχουμε την ανάδυση ενός νέου κόμματος των «οικολόγων», το οποίο σύμφωνα με τους δημοσκόπους φθάνει να κατακτά ακόμα και την τρίτη θέση στην ιεραρχία του ελληνικού πολιτικού συστήματος! Ο ΣΥΡΙΖΑ, μάλιστα, που πριν μερικούς μήνες «απειλούσε» τον… δικομματισμό, έχει καταποντισθεί. Τι είναι, λοιπόν, αυτό το νέο πολιτικό μόρφωμα; Ποιος γνωρίζει τις θέσεις των οικολόγων; Ακόμα χειρότερα, υπό την ομπρέλα του τίτλου «οικολόγοι» υπάρχει μία πληθώρα κομματιδίων που κινούνται από την αριστερά έως τη δεξιά και τον Βεργή μέσα σ’ ένα νεφέλωμα θέσεων ή αντιθέσεων. Όταν, συνεπώς, ερωτώνται οι πολίτες από τους δημοσκόπους, σε ποιους οικολόγους αναφέρονται; Τι εξυπηρετεί και ποιους αυτός ο ιδιότυπος μπαλαντέρ που παραπέμπει σε μία «μαύρη ψήφο» κατά το ανάλογο του «μαύρου χρήματος» της πολιτικής παραοικονομίας; Δυστυχώς, αυτά τα δημοσκοπικά παιγνίδια θα γίνονται μέχρι την παραμονή των εκλογών, αλλοιώνοντας εν μέρει την ψήφο των πολιτών. Και τούτο διότι η δημιουργία εντυπώσεων επηρεάζει τους ψηφοφόρους. Όχι όμως καθοριστικά. Αυτό έδειξε και η αποτυχία του Σάκη. Γιατί δεν είναι όλα διαφήμιση και εφέ, όπως πιστεύουν ακόμη οι υπεύθυνοι της μη εμπορικής, δημόσιας τηλεόρασης, αλλά και οι ηγήτορες της πολιτικής διαδικασίας. Ενδέχεται, μάλιστα, η μονοσήμαντη προσήλωση στον εντυπωσιασμό χωρίς κανένα περιεχόμενο(προγραμματικές θέσεις) να εισπραχθεί ως εμπαιγμός και περιφρόνηση. Εξάλλου, η πόλωση, τα επαναλαμβανόμενα κλισέ, δηλαδή ο λαϊκισμός, είναι μία μορφή βίας(Χ. Άρεντ).\nΗ ζωή δεν αντέχεται χωρίς τα ψυχοτρόπα της, τη «Γιουροβίζιον», την έκσταση για τον Σάκη και τα «έκσταζι, τις αδελφές Μαγγίρα, τη βότκα και τις «μπόμπες»… Το λένε και οι ποιητές(Λεοπάρντι): Η αποχαύνωση σώζει από τα «ζόμπι», από την «απέθαντη» ζωή εκείνων που πεθαίνουν και παρόλα αυτά εξακολουθούν να διαφεντεύουν τη ζωή μας. Βέβαια, ο Γιόζεφ Στίγκλιτζ, που αναφέρεται στην «Άνοιξη των ζόμπι», δεν είναι ποιητής αλλά οικονομολόγος. Και μιλάει για την οικονομική κρίση που έπιασε μεν πάτο, αλλά τίποτα δεν έχει κριθεί, η ανάκαμψη δεν είναι ορατή, καθώς το μοντέλο πάσχει και δεν μπορεί να αντικατασταθεί. Οι καταναλωτές, ο κινητήρας του συστήματος, είναι βουτηγμένοι στα χρέη, ενώ οι τράπεζες-ζόμπι, αυτοί οι νεκρο-ζώντανοι οργανισμοί, απλώς «στοιχηματίζουν στην ανάκαμψή τους», στηριζόμενοι στα δημόσια αποθέματα ή τη φορολόγηση των καταναλωτών, που βυθίζονται πιο πολύ στην απελπισία. Αυτά τα «ζόμπι», λοιπόν, σύμφωνα με τον Στίγκλιτζ αναλαμβάνουν νέα ρίσκα με ξένα χρήματα και χωρίς καμία εγγύηση. Γι’ αυτό ένας νέος «χειμώνας» είναι πιθανός. Για να μη συμβεί απαιτείται η μεταρρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Αλλά κι αυτό δεν αρκεί. Πρέπει να εφαρμοστεί η ανταλλαγή του χρέους με τη συμμετοχή(κρατικοποίηση τραπεζών). Ο Πατρίκ Αρτά και η Μαρί Πωλ Βιβάρ είναι ακόμη πιο απαισιόδοξοι από τον Στίγκλιτζ. Θεωρούν ότι ακόμη κι αν όλος ο κόσμος συνεχίσει να χρηματοδοτεί τα χαμένα κεφάλαια των αμερικάνικων τραπεζών «είναι πολύ αργά για να σωθεί η Αμερική» και συνεπώς το ισχύον χρηματοπιστωτικό σύστημα. Θα είναι θαύμα(δηλαδή μεταφυσικό) να πετύχει ο Ομπάμα. Η Αμερική έχασε τον παγκόσμιο οικονομικό πόλεμο. Κανείς πλέον δεν επενδύει σ’ αυτή. Οι δύο οικονομικοί αναλυτές δεν αναφέρονται στον πραγματικό πόλεμο ως ενδεχόμενη επιχείρηση εξόδου των ΗΠΑ από την κρίση. Αρκούνται στη διαπίστωση της χρεοκοπίας που εκτός από οικονομική είναι και κοινωνική αλλά και πολιτιστική-τέλος του αμερικάνικου ονείρου.\n«…η μεγάλη πόλη… η διαλυμένη οικογένεια» ήταν σύμφωνα με τον Θ. Πάγκαλο οι αιτίες της εξέγερσης των νέων τον περασμένο Δεκέμβριο(συνέντευξη στους Schooligans). Ούτε ανεργία ούτε εκπαιδευτικό σύστημα ούτε κοινωνική αδικία ούτε καμένα όνειρα. Για όλα φταίνε οι γονείς και κάποιοι «βρώμικοι» καθηγητές που «προφανώς… ανήκουν σε κάποιο από τα μικρά κομμουνιστικά κόμματα»! Εκπληκτική θέαση του κόσμου από έναν «σοσιαλίζοντα» πολιτικό. Και αναρωτιέται κανείς, πως άραγε, μπορεί να σκέφτεται ένας υπερσυντηρητικός; Τι όμως δεν κατάλαβε ο κ. Πάγκαλος; Ότι οι νέοι αντιδρούν σ’ ένα αδιέξοδο παρόν και σ’ ένα μέλλον χωρίς μέλλον. Αντιδρούν στη ατομικοποίηση όλων των όρων της ζωής, της εργασίας, ακόμη και της δυστυχίας. Αρνούνται το I Am What I Am, την παρανοϊκή, χυδαία ατομικότητα, τα υπερτροφικό Εγώ των Κυρίων Όλος ο Κόσμος(Κάφκα). Οι νέοι αρνούνται να γίνουν πλασιέ του εαυτού τους, να είναι ξένοι σε μία μεγάλη Αφαίρεση, που λέγεται κοινωνία. Αρνούνται την κοινωνία της οικολογικής καταστροφής, της οικονομικής κρίσης με το άδηλο εργασιακό και ασφαλιστικό μέλλον για τους πολλούς, της κοινωνικής αποδόμησης και της αυξανόμενης καταστολής (ασφάλεια αντί ελευθερίας). Αντιδρούν στην ανοχή της θεσμοθετημένης βίας, ενώ, παράλληλα, δεν αποδέχονται τη σκληρή και βίαιη αντιμετώπιση των ατομικών συμπεριφορών τους. Αντιδρούν με τους τρόπους που διαθέτουν σε μία «κανονικότητα» που θέλει τις πολιτικές και κοινωνικές σκοπιμότητες να επιδιώκονται με άνομα μέσα (ατιμώρητα σκάνδαλα). Αρνούνται την ιδεολογία του «απόλυτου σχετικισμού» που νομιμοποιεί τις αδικίες («το νόμιμο είναι και ηθικό») και τις κοινωνικές ανισότητες(οι άνεργοι και γενικά οι εργαζόμενοι να πληρώνουν τη σκανδαλώδη συσσώρευση πλούτου δύο φορές). Κι επειδή μερικοί σαν τον Πάγκαλο αποδεικνύεουν ότι οι νέοι είναι αδύνατο να βρουν ευήκοα ώτα και δημόσιο χώρο για να εκφραστούν, επειδή ο κλειστός κύκλος της πολιτικής αντιπροσώπευσης αποδέχεται μόνο πολιτικούς με κεφάλια-ακρόπρωρα, στρεφόμενα κάθε φορά στην κατεύθυνση, που κελεύουν οι δημοσκοπήσεις και ο πολιτικός τυχοδιωκτισμός, γι’ αυτό θα επιχειρήσουν να καλύψουν το κενό αλλού και αλλιώς, είτε με το νιχελισμό είτε μέσω της τυφλής βίας.\nΣτο ράδιο δύο λογικοί άνθρωποι μιλούν για τη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ στην οποία συμμετέχουν προσωπικότητες που ουσιαστικά κυβερνούν ή θα κυβερνήσουν τον κόσμο. Οι δύο σχολιαστές ως λογικοί όπως είπαμε άνθρωποι σχολίαζαν τον ανορθολογισμό της συνομωσιολογίας που συνοδεύει αυτή τη λέσχη. «Μα δεν υπάρχει καθόλου συνομωσία;» διερωτήθηκα. Γιατί είναι ανορθολογικό κάποιοι άνθρωποι να ορκίζονται μεταξύ τους για να υπηρετήσουν ένα σκοπό; Κι επειδή πείσθηκα από την επιτροπή εξετάσεων ότι το καλύτερο μέσο επικοινωνίας είναι το βιβλίο, πήρα ένα για να λύσω τις απορίες μου. Συγκεκριμένα, πήρα το «Κράτος εν κράτει» της δημοσιογράφου Sophie Coignard, το οποίο έχει πλήθος από πληροφορίες για τις μασονικές στοές της Γαλλίας. Το γεγονός ότι υπάρχουν 300.000 μέλη αυτών των στοών και ότι σ’ αυτά συγκαταλέγονται πολλοί υπουργοί και βουλευτές, κυριολεκτικά ένα κράτος εν κράτει, δεν μου έκανε εντύπωση. Με εξέπληξε όμως το γεγονός ότι οι περισσότεροι μασόνοι δεν είναι οι δεξιοί αλλά οι αριστεροί. Για να είμαστε ακριβείς όταν μιλάμε για αριστερούς εννοούμε τους σοσιαλδημοκράτες, όπως αυτοί που συγκεντρώθηκαν προχθές στο Μέγαρο Μουσικής και οι οποίοι ενδιαφέρονται σύμφωνα με τον χαρακτηρισμό ενός συντρόφου τους μόνο για το «τσεκ απήλ» τους. Ε, λοιπόν, στη Γαλλία, η πιο ισχυρή μασονική στοά είναι η Grand Orient που στρατολογεί αριστερούς(δεν δέχεται λεπενικούς) και η Grand Loge που αφορά τους δεξιούς. Και στις δυο στοές πάντως υπάρχουν κεντροδεξιοί και κεντροαριστεροί. Αξίζει να σημειωθεί ότι στο Γαλλικό Κοινοβούλιο σε έναν δεξιό μασόνο βουλευτή αντιστοιχούν δύο «αριστεροί»(σαν τους αριστερούς του ΠΑΣΟΚ για να μην παρεξηγηθούμε). Διερωτώμαι πόσοι είναι οι Έλληνες μασόνοι και ποια είναι η αναλογία αριστερών και δεξιών. Θα άξιζε μία έρευνα περί αυτού. Πάντως, τώρα που το σκέφτομαι, στην Ελλάδα υπάρχουν πολλά κράτη εν κράτη. Η παραοικονομία φερ’ ειπείν που μας σώζει από την κρίση. Διότι είναι μόνο το «μαύρο χρήμα» αλλά και η μεγάλη προσαρμογή αυτής της παρα-δομής στη νέα κατάσταση. Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει σύμφωνα με μελέτες στην περίπτωση της ιταλικής μαφίας σύμφωνα με τη γαλλική εφημερίδα «Λιμπερασιόν». Ας μη ξεχνάμε επίσης της «οφ σορ» ή άλλως πως «εξωχώριες» εταιρίες μέσω των οποίων κάποιος –νομίμως και συνεπώς ηθικώς- γλιτώνει τη φορολογία, ενώ εντίθετα τα… κορόιδα πληρώνουν πριν καν πάρουν το μισθό στα χέρια τους. Έξι δισεκατομμύρια ευρώ είναι οι διαφυγόντες φόροι λόγω των «οφσόρ», ήτοι σχεδόν το διπλάσιο της «μαύρης τρύπας» του προϋπολογισμού. Αλλά είπαμε οι εξωχώριες είναι νόμιμες και με τη βούλα της ΕΕ.\nΠέραν τούτων οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι οι συνάδελφοι του ραδιοφώνου έχουν δίκιο, η συνομωσιολογία είναι ανορθολογικό πράγμα, η συνομωσία όμως είναι απόλυτα λογική. Εξάλλου είναι προϊόν του ιεροποιημένου Διαφωτισμού, που ως γνωστόν, όμως, «έβγαλε» και Ροβεσπιέρους.\nΠήγα στη Γενική Συνέλευση των δημοσιογράφων. Παρακμή, όπως η μυρουδιά της σάπιας θάλασσας του Φαλήρου. Πέρασα από το Πολυτεχνείο. Κόσμος πολύς, νέος κόσμος, όμορφος. Εκλογές. Τους κοίταζα κι αναρωτιόμουν πως άραγε να ψηφίζουν οι νέοι; Δεν μ’ ενδιέφερε τι ψηφίζουν, αλλά πως, με τι κριτήρια. Κάποτε τα κριτήρια παρά τον εμφανή ακραίο κομματισμό ήταν οι ιδέες, οι προτάσεις για το πανεπιστήμιο, για τη νεολαία, για την κοινωνική δικαιοσύνη, για μια Ελλάδα νέα… Τότε το κριτήριο ήταν το κοινό καλό, το δημόσιο συμφέρον, η προκοπή της χώρας και της κοινωνίας συνολικά, τώρα, όμως, ποιο είναι; Πολύ φοβάμαι, πλέον, ότι η συντριπτική πλειοψηφία σκέφτεται, ψηφίζει, ζει, ερωτεύεται με όρους ατομικού οφέλους. Το μεγάλο «προλεταριάτο των δημοσιογράφων» σκέφτεται με τους όρους των «μεγαλοδημοσιογράφων», γιατί αυτοί είναι το όνειρό τους, σαν κι αυτούς θέλουν να γίνουν. Η πλειοψηφία των φοιτητών σκέφτεται, επίσης, με όρους ατομικής κοινωνικής και επαγγελματικής ανέλιξης, την οποία εξασφαλίζουν πρωτίστως τα δύο κόμματα εξουσίας. Γι’ αυτό τώρα δεν κυριαρχούν οι ιδέες για ένα καλύτερο πανεπιστήμιο, για μία καλύτερη Ελλάδα, αλλά οι προτάσεις για ταξίδια γνωριμίας στη Μύκονο και στο εξωτερικό. Μην υποτιμάται την ιδεολογία του ατομικού οφέλους και των παρελκόμενων φαντασιώσεων που δημιουργούν τα ταξίδια στο νησί των vip’s.\nΗ αποστασιοποίηση ή η περιφρόνηση του κόσμου της «γκλαμουριάς» είναι απλώς ένας από τους πολλούς τρόπους να εθελοτυφλούμε απέναντι στη δύναμη δόμησης που διαθέτει η ιδεολογική φαντασίωση. Η ολοκληρωτική ιδεολογία του ατομικισμού δεν έχει την απαίτηση να την πάρουμε στα σοβαρά, έχει απλώς το καθεστώς ενός καθαρά εξωτερικού και εργαλειακού μέσου χειραγώγησης των ονείρων, ενώ η κυριαρχία της δεν οφείλεται στην αξία της αλήθειας της, αλλά στη βία και την υπόσχεση οφέλους. Συνεπώς, η σημερινή απαξίωση της πολιτικής δεν υφίσταται εξαιτίας μόνο των σκανδάλων, αλλά και λόγω μιας ιδεολογίας που εξαφανίζει τη βάση της πολιτικής, που είναι το κοινό συμφέρον, ή αλλιώς οι προγραμματικές συνθέσεις διαφορετικών συμφερόντων.\nΑναρτήθηκε από ΓΙΩΡΓΟΣ Χ. ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ στις 8:23 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΗ ιταλική μαφία απειλεί με εκτέλεση έναν ηθοποιό, τον Τζούλιο Καβάλι, επειδή τους διακωμωδεί, αναδεικνύοντας την υπόγεια διαπλοκή των παράνομων μαφιόζικων και των νόμιμων οικονομικών συμφερόντων. Στην Ελλάδα μία ομάδα είκοσι ατόμων με την επονομασία «αλληλέγγυοι» καταστρέφουν το «Από μηχανής θέατρο», την πρώτη μέρα της παράστασης «κίτρινο σκυλί», που αναφέρεται στον βιτριολισμό της Κ. Κούνεβα. Τι φοβήθηκαν οι «αλληλέγγυοι»; Μήπως ο Φάις οικειοποιηθεί την Κούνεβα, όπως ο Σαρτρ τον Ζενέ; Μήπως η «μετανάστρια-αγωνίστρια» γίνει η «μάστιγα μασκότ» μιας υπεροπτική λόγιας αριστεράς, όπως ο Ζενέ έγινε ο μύθος-άγαλμα του αριστερού αρχιεράρχη Σαρτρ ως δείγμα του καταπιεσμένου που μέσω της δύναμης της συνείδησης ξαναχτίζει τη ζωή του; Αυτές όμως οι φοβίες όταν συναντώνται με τον αποκλεισμό της άλλης άποψης και τη βία συναντούν το φασισμό. Έτσι, η φασίζουσα άκρα δεξιά και η φασίζουσα άκρα αριστερά γίνονται συγκοινωνούντα δοχεία. Δεν είναι τυχαίο ότι ο φασισμός που τίθεται ενάντια στον εκφυλισμένο ανθρωπισμό και χριστιανισμό (σ.σ. οι… «αλληλλέγγυοι» μιλούν για απαξίωση της αγωνίστριας «σε λιθοβολημένο που συγχωρεί»), έχει ως όπλο του τη μεγάλη ευρωπαϊκή παράδοση… που ξεκινά από τον πόλεμο του Ηράκλειτου και καταλήγει στο ζην επικινδύνως του Μουσολίνι. Τα κοινά στοιχεία των δύο φασισμών είναι ο αριστοκρατισμός, η αγάπη για τη βία, η κοινή απέχθεια για το κατεστημένο, ο φετιχισμός της δύναμης και η αίσθηση του εκλεκτού, κατόχου της μοναδικής αλήθειας. Ο Καμύ, επειδή ίσως ήταν λαϊκής καταγωγής, αντιτάχθηκε στην τρομοκρατία αυτής της αριστοκρατικής(με ή χωρίς κουκούλες) αριστεράς και στην «αντι-βία» της, ή αλλιώς στην καζουιστική του αίματος. Γιατί δεν μπορείς να παλεύεις εναντίον του αποκλεισμού των απόκληρων, αποκλείοντας τη διαφορετική άποψη, τη δική τους άποψη. Σε τι άραγε διαφέρουν ένας φασίστας, που επίσης μιλά για δημοκρατία και ελευθερία, ενώ βασανίζει και σκοτώνει, και αυτοί που αποκλείουν (έχουν δηλαδή την εξουσία αποκλεισμού) έναν καλλιτέχνη επειδή διαφωνούν μαζί του; Εξάλλου και ο Χίτλερ, όπως λέει ο Τοντόροφ, «με το δικό του τρόπο, θεωρούσε τον εαυτό του μια ενσάρκωση του καλού»! Ευτυχώς, η Κούνεβα μπορεί να προστατευθεί από τους «αλληλέγγυους» λέγοντας –συγνώμη γράφοντας, πως «Η κοινωνία χρειάζεται σήμερα σκέψη και διάλογο. Η τέχνη πρέπει να εκφράζεται ελεύθερα». Ελπίζουμε τώρα να μην επιτεθούν και στην Κούνεβα.\nΤι είναι οι ευρωεκλογές; Δημοψήφισμα σύμφωνα με το ΠΑΣΟΚ. Ποιο είναι το διακύβευμά τους; Να δείξουν ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης προηγείται της ΝΔ και ότι θα είναι η επόμενη κυβέρνηση. Άρα οι ευρωεκλογές δεν έχουν καμία αυταξία, δεν είναι για την αντιπροσώπευση της χώρας στο ευρωκοινοβούλιο, αλλά είναι μία «αληθινή δημοσκόπηση», όπως έλεγε παλαιότερα για της δημοτικές εκλογές η Βάσω Παπανδρέου. Κι όμως εκεί στο Στρασβούργο αποφασίζουν, νομοθετούν, επηρεάζοντας το εγχώριο δίκαιο σχεδόν κατά 80%! Παραδόξως δε, εκεί στην αλλοδαπή, μακριά από τα εντόπια τηλεοπτικά σόου και τις ψευδοπολιτικές αντιπαραθέσεις, οι «συντηρητικοί»(ΝΔ) και οι «σοσιαλιστές»(ΠΑΣΟΚ) ομονοούν, τα βρίσκουν. Δεν εξηγείται αλλιώς ότι το 2008 σε 535 ψηφοφορίες μόνο δέκα φορές διαφώνησαν Ευρωπαίοι συντηρητικοί και «σοσιαλιστές» στο ευρωκοινοβούλιο(έρευνα του Παρατηρητηρίου της Ευρώπης). Δεν είναι τυχαίο ότι επί της ουσίας η διαφορά ΝΔ και ΠΑΣΟΚ είναι ο Μπαρόζο! Μόνο που ως γνωστόν με τον «δεξιό» Μπαρόζο συμπλέει και ο «σοσιαλιστής» σύντροφος Αλμούνια. Ας μη γελιόμαστε, λοιπόν, σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο κομμάτων εξουσίας δεν υπάρχουν. Γι’ αυτό η αντιπαράθεσή τους είναι ένα παιγνίδι θεάματος, εντυπώσεων και προσομοίωσης, όπως το playstation που παίζουν οι φοιτητές στο πανεπιστήμιο. Γιατί ακόμη και οι φοιτητικές εκλογές απευθύνονται σε πολίτες-πελάτες, σε φοιτητές-ανταλλάκτες, που εξαργυρώνουν την ψήφο τους μ’ ένα ταξίδι, ένα πάρτι ή τα sos θέματα! Ήδη από εδώ μαθαίνεται η πολιτική διαφθορά, η «χαβαλεδοποίηση» και η «χαλβαδοποίηση» της πολιτικής.\nΕδώ γίνεται η εκπαίδευση στην πιο χυδαία ατομικότητα και την ψιλο-αρπαχτή.\nΣυνολικά ο μηχανισμός της αντιπροσώπευσης, αν, για παράδειγμα, σκεφτούμε το εκλογικό σύστημα –εκλογικό νόμο, οργάνωση και χρηματοδότηση των κομμάτων- και γενικότερα το πραγματικό πολιτικό σύστημα –οικονομική εξουσία, ΜΜΕ, ‘’ιδεολογικές’’ δυνάμεις- αρχίζουν και οι αμφιβολίες για την πραγματικότητα της δημοκρατίας μας. Κάτω από τη φαινομενική δημοκρατία, ακμάζει στην πραγματικότητα μια ολιγαρχία όπου η μειοψηφία των κατόχων του υλικού και πολιτιστικού κεφαλαίου μεταχειρίζεται τους πολιτικούς θεσμούς προς όφελός της με τη δική μας ανοχή και ενοχή.\nΑναρτήθηκε από ΓΙΩΡΓΟΣ Χ. ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ στις 4:56 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΓια απαξιωμένο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα μίλησε ο πρόεδρος του ΣΕΒ καθώς και για την ανάγκη μιας «ηθικής αναγέννησης». Ωραία λόγια, που βρίσκουν απήχηση. Ποιος όμως διαφθείρει τους πολιτικούς; Άλλως πως, τους διεφθαρμένους τους γνωρίζουμε, οι διαφθορείς, όμως, ποιοι είναι; Δεν είναι οι επιχειρηματίες; Ή μήπως αναγκάζονται να διαφθείρουν; Αν είναι έτσι, να κάνουν απεργία. Να μη χρηματοδοτήσει κανένας τους ούτε έναν πολιτικό. Όμως, η διεφθαρμένη σχέση του ζεύγους οικονομία-πολιτικό σύστημα δεν είναι ίδιο μόνο της ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας αλλά και των αναπτυγμένων χωρών, όπως οι ΗΠΑ και η Ευρώπη. Ποια είναι, συνεπώς, τα αίτιά της; Μήπως ο χωρίς κανόνες ανταγωνισμός του νεοφιλελεύθερου μοντέλου; Κατά τα άλλα εμείς θα συμφωνήσουμε ότι χρειάζεται μία «ηθική αναγέννηση», ή -με εγελιανούς όρους- μία πολιτιστική επανάσταση. Συνεπώς, εδώ δεν χρειάζεται «νοικοκύρεμα» όπως λέει ο Γιώργος Παπανδρέου (το ίδιο εξάλλου επιχείρησε και ο Κώστας Καραμανλής), αλλά ρήξη. Ρήξη με τι; Ρήξη με τη λογική πως «ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό». Διότι η φοροαποφυγή μέσω των «οφσορ» ανέρχεται σε 6 δις ευρώ, δηλαδή πολύ περισσότερο από τη «μαύρη τρύπα» του προϋπολογισμού. Ηθική, άρα, είναι να πληρώνουν όλοι και όχι μόνο αυτοί που δεν έχουν τη δυνατότητα να φοροδιαφύγουν. Ηθική είναι να έχουν όλα τα παιδιά να φάνε και όχι 3,5 εκατομμύρια να κινδυνεύουν από πείνα εντός πέντε ετών. Όχι αυτό δεν συμβαίνει στην Ελλάδα ή στην Αφρική, αλλά στην Αμερική του πολύφερνου και γοητευτικού Ομπάμα. Ναι, χρειάζεται μία πολιτιστική επανάσταση, αλλά τι είδους ηθικές αξίες θα διακηρύσσει; Μήπως την αξιοκρατία σε βάρος της πελατειακής σχέσης; Μήπως το συλλογικό συμφέρον έναντι του χυδαίου ατομικισμού; Μήπως το σεβασμό της ανθρώπινης συνθήκης και του περιβάλλοντος σε βάρος της με κάθε τρόπο συσσώρευσης κέρδους; Μήπως της κοινωνικής δικαιοσύνης και της άρνησης του παγκοσμιοποιημένου πανικού; Πιθανόν κάποιοι, όπως οι σοσιαλδημοκράτες του Μεγάρου Μουσικής, να συμφωνήσουν με όλα αυτά. Όμως δεν είναι αυτοί που μαζί με τον Γκίντενς, τον Μπλερ, τον Ντ’ Αλέμα, τον Σρέντερ και τον εντόπιο Σημίτη εξύμνησαν το νεοφιλελευθερισμό περισσότερο και από τον Φρίντμαν;\nΚαλούμαστε σε ένα μήνα να ψηφίσουμε για τους εκπροσώπους μας στο Ευρωκοινοβούλιο. Ποιους πρέπει να επιλέξουμε και με ποια κριτήρια; Σε τι διαφέρει η ΝΔ από το ΠΑΣΟΚ, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα στο οποίο ανήκει η πρώτη και το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό κόμμα στο οποίο ανήκει το δεύτερο. Σχεδόν σε τίποτα! «Σκοτώνονται», αλληλοκατηγορούνται για τα σκάνδαλα, ξεδιπλώνουν τις σημαίες της ηθικής, σηκώνουν τους τόνους, κραυγάζουν, οιμώζουν και όμως είναι οι ίδιοι, κι ας επιχειρούν κάποιοι να μας πείσουν πως είναι διαφορετικοί. Θέλετε στοιχεία που να αποδεικνύουν τους ισχυρισμούς μας; Ορίστε, λοιπόν: σύμφωνα με έρευνα του «Παρατηρητηρίου της Ευρώπης» τόσο το Λαϊκό Κόμμα όσο και το Σοσιαλιστικό ψήφισαν με τον ίδιο τρόπο σε ποσοστό 97%! Συγκεκριμένα, το 2008 μεταξύ των δύο μεγάλων ευρωπαϊκών σχηματισμών υπήρξαν μόνο δέκα διαφοροποιήσεις σε σύνολο 535 ψηφοφοριών στο Ευρωκοινοβούλιο. Δεξιά και Σοσιαλιστές ψήφισαν το ίδιο σε 525 περιπτώσεις! Για ποια άλλη πορεία, λοιπόν, καλείται να σας ψηφίσουμε κ. Παπανδρέου(τον ακούω αυτή τη στιγμή); Ποιες οι διαφορές σας με την ευρωπαϊκή δεξιά; Δεδομένου δε ότι το 80% των νόμων κάθε ευρωπαϊκής χώρας-μέλους της ΕΕ προέρχονται από το νομοθετικό σώμα της Ευρωβουλής, για ποια αλλαγή πορείας, για ποια διαφοροποίηση μπορεί να μιλάει κανείς ακόμη και σε εθνικό επίπεδο; Κατόπιν τούτου αντιλαμβάνεται ο οποιοσδήποτε την υποκρισία και την κωμωδία της δήθεν αντιπαλότητας. Είναι πρόδηλο ότι τα σκάνδαλα και η σκανδαλολογία -πέραν του πραγματικού σκέλους τους που αφορά τη δικαιοσύνη- αξιοποιούνται για να πληρώσουν το πολιτικό κενό της μη πραγματικής αντιπαλότητας. Σ’ αυτή τη λογική, το πολιτικό σύστημα που υπηρετούν και τα δύο κόμματα με την αγαστή συμπαράσταση των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων και των ΜΜΕ, δεν ορρωδεί ακόμα και μπροστά στη συμβολική και με συνοπτικές διαδικασίες εκτέλεση πολιτικών, μπροστά σε μία ιδιότυπη ανθρωποφαγία. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, η συγκρουσιακή διάκριση μεταξύ αριστεράς-δεξιάς είναι εντελώς ήπια σε σχέση με τις συγκρούσεις μεταξύ όμορων αριστερών ή δεξιών κομμάτων, οι οποίες σε τελική ανάλυση τροφοδοτούν τη διπολική διάκριση και το δικομματισμό. Δεν είναι καθόλου τυχαία η αντιπαράθεση της ΝΔ με το ΛΑΟΣ, του ΠαΣοΚ με τα κόμματα της αριστεράς, αλλά και του ΚΚΕ με τον Συνασπισμό. Στο ζήτημα της οικονομίας κανείς πλέον -πλην του ΚΚΕ- δεν αμφισβητεί την ΕΕ και -λίγο πριν την κρίση- την οικονομία της αγοράς και τον καπιταλισμό. Το ΠαΣοΚ του κ. Παπανδρέου επανήλθε στην παραδοσιακή σοσιαλιστική ρητορική, που συνιστά στροφή σε σχέση με την πρακτική Σημίτη, αλλά επί της ουσίας ο σοσιαλισμός παρά την κρίση παραμένει μια νεφελώδης συνθήκη ακόμη και στον πολιτικό λόγο του ΠΑΣΟΚ. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν διαφοροποιείται από τη ΝΔ σε βασικούς τομείς και εκείνο που προβάλλει δεν είναι οι πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές αλλά η «αποτελεσματικότητα» και η ικανότητα εξαγωγής ευρύτερων συναινέσεων λόγω του ελέγχου απ’ αυτό των συνδικάτων και άλλων φορέων. Δεν είναι τυχαίο ότι η ουσιαστική αντιπαράθεση των δύο πολυσυλλεκτικών κομμάτων εξουσίας γίνεται για την κατάκτηση της περιοχής του κέντρου, όπως στο ποδόσφαιρο. Οι γραμμές αντιπαράθεσης με κοινωνικά κριτήρια υφίστανται μόνο στα μικρότερα κόμματα και χαράσσονται στα θέματα της κοινωνίας (άνεργοι και γενικά δυσανεκτούντες, οικογένεια, σεξουαλικότητα κ.ά.), της μετανάστευσης, της Ευρώπης, της παγκοσμιοποίησης, της εκπαίδευσης, της ηθικής. Επί τη βάση αυτών των ζητημάτων επιβιώνει πραγματικά η παλαιά διάκριση μεταξύ “αριστεράς” και δεξιάς, αλλά αυτό συμβαίνει μόνο περιφερειακά.\nΕίναι γνωστό ότι εκείνοι οι οικονομικοί θεσμοί που δημιούργησαν τη σημερινή κρίση, όχι μόνο δεν έχουν πληγεί από αυτή, αλλά επιπλέον έχουν χρηματοδοτηθεί αφειδώς από τα χρήματα των φορολογουμένων, που έτσι βρέθηκαν δύο φορές χαμένοι. Μετά από αυτή την εμπειρία που τάραξε συθέμελα το ισχύον χρηματοπιστωτικό και οικονομικό σύστημα, θα ανέμενε κανείς ότι οι τράπεζες θα ετίθεντο υπό αυστηρό έλεγχο. Φευ όμως. Όχι μόνο δεν ελέγχονται, αλλά λειτουργούν με την ίδια απόλυτη ελευθερία όπως και πριν. Δείτε επί παραδείγματι πως λειτουργεί μία ελβετική τράπεζα, η λεγόμενη BIS, που θεωρείται η τράπεζα των Κεντρικών Τραπεζών και η οποία δεν δίνει στοιχεία για τους πελάτες της ακόμα κι όταν κατηγορούνται για κατάχρηση δημοσίου χρήματος(άρθρο στο AgoraVox). Το τετράγωνο που βρίσκεται η συγκεκριμένη τράπεζα και οι γειτονικοί του χώροι δεν υπάγονται στη δικαιοδοσία των ελβετικών αρχών αλλά μόνο της τράπεζας! Πρόκειται δηλαδή για ένα κράτος εν κράτει, που έχει δική του αστυνομική ασφάλεια και φύλαξη(άρθρο 3 της σύμβασης τράπεζας και ελβετικών αρχών). Επίσης, όλα τα δεδομένα της τράπεζας είναι απόρρητα και κανένα κράτος δεν μπορεί να έχει πρόσβαση σ’ αυτά, ακόμα και να τα συμβουλευθεί απλώς, έστω κι αν πρόκειται για αιτήματα της δικαιοσύνης που αφορούν περιπτώσεις κατάχρησης δημοσίου χρήματος(σκάνδαλα). Η BIS δεν υπάγεται σε καμία εθνική δικαιοδοτική εξουσία και οι ταχυδρομικές αποστολές της διέπονται από το καθεστώς των διπλωματικών αποστολών. Άρα μπορεί εύκολα να προβεί σε διακίνηση «μαύρου χρήματος» ή οποιουδήποτε άλλου πράγματος. Συνεπώς, αν θέλει κάποιος να δει «που πήγαν τα λεφτά», ξέρει που να ρωτήσει, αλλά δεν θα του πουν. Γι’ αυτό είναι μάλλον αφελές να νομίζει κανείς ότι θα πατάξει τη διαφθορά με λόγια ή ακόμα και με μεταρρυθμίσεις σε εθνικό επίπεδο. Η οποιαδήποτε απόπειρα είναι βέβαιο ότι θα ξεσηκώσει το διευθυντήριο των Βρυξελλών, που σέβεται με την πίστη σταυροφόρου του μεσαίωνα το «ευαγγέλιο» των αρχών του νεοφιλελευθερισμού και της απόλυτης ελευθερίας της αγοράς, ήτοι του δικαίου του ισχυρότερου.\nΤο 60% των Γάλλων αναμένει κοινωνική έκρηξη εντός των προσεχών μηνών(IFOP). Κάποιοι ελπίζουν σ’ ένα νέο 1789, δείχνοντας τα παρισινά προάστια όπου η κοινωνική θερμοκρασία είναι ήδη στα ύψη. Στην Ελλάδα, πάντως, μόνο ένας –κρητικός και βραχύς το δέμας- μιλάει για την ανάγκη ενός νέου 1909! Δεν γνωρίζουμε αν αυτό θα συμβεί, αλλά αν γίνει, τότε οι επαναστάτες δεν θα συγκεντρωθούν στο Γουδί αλλά στο facebook, τη νέα πολιτική αγορά όπου κόμματα και πολιτικοί επιχειρούν να προσηλυτίσουν οπαδούς και ψηφοφόρους. Η όλη στρατηγική παραπέμπει σε σχέδιο αίρεσης που καλεί σε ομαδική αυτοχειρία μέσω του διαδικτύου! Σε προσηλυτισμό, αλλά με παραδοσιακό τρόπο, επιδίδονται και οι Αμερικανοί στρατιώτες που μοιράζουν Βίβλους στους μουσουλμάνους κατοίκους του Αφγανιστάν(Αλ Τζαζήρα). Όσοι δεν πείθονται, βομβαρδίζονται, όπως τα εκατό γυναικόπαιδα που σκοτώθηκαν προχθές από τις αμερικάνικες βόμβες, όπως ήταν θέλημα Θεού! Διότι όπως δήλωσε σε αμερικάνικο δίκτυο ο δοτός αφγανός πρόεδρος αυτό έγινε με «ένα υψηλότερο επίπεδο ηθικής σ’ έναν πόλεμο που δείχνει ότι είμαστε καλύτεροι άνθρωποι». Μπορεί σ’ έναν πόλεμο να είσαι όχι καλύτερος αλλά απλώς καλός άνθρωπος; Μπορεί να θεωρείσαι καλύτερος επειδή σκοτώνεις πιο… ανθρώπινα; Ναι, οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι τα όπλα έχουν βελτιωθεί, ότι οι μεγάλοι μας ανθρωπιστές σκοτώνουν ακαριαία, χωρίς πολλά βάσανα, μ’ ένα πόνο! Σαν τα ζώα στο σφαγείο. Όμως κι αυτό αμφισβητείται. Τα καμένα παιδάκια άλλο δείχνουν. Αλίμονο, εντούτοις, αν τολμήσεις να έχεις αντιρρήσεις για τα καλά αισθήματα και την ευαισθησία των δολοφόνων. Γι’ αυτό συμμεριζόμαστε την ιερή οργή του προέδρου του Ισραήλ Πέρες που χαρακτήρισε «σκανδαλώδη» την έκθεση του ΟΗΕ που χαρακτηρίζει υπεύθυνη τη χώρα του για τους φονικούς βομβαρδισμούς του Δεκεμβρίου και του Ιανουαρίου στη Γάζα. Πως τολμά ολόκληρη η ανθρωπότητα(πλην των ΗΠΑ) να αντιμετωπίζει τους «βάρβαρους» Παλαιστίνιους ισότιμα με τους πολιτισμένους Ισραηλινούς, αυτούς τους απογόνους των μεγάλων θυμάτων του Ολοκαυτώματος; Πως; Είναι περιττό να πούμε ότι η διερώτηση αφ’ εαυτής εμπεριέχει τον ίδιο ρατσισμό με τον αντισημιτισμό των ναζιστών.\nΦοβούνται την κοινωνική αναταραχή, τρέμουν τη «μεγάλη οργή» των 28,5 εκατομμυρίων ανέργων. Αλλά τι είναι τριάντα εκατομμύρια άνεργοι σε σύγκριση με τα 2/3 της ανθρωπότητας που ζουν σε κατάσταση αθλιότητας; Κανένα άλλο σύστημα παραγωγής στην ιστορία δεν δημιούργησε μία τόση μεγάλη ανθρώπινη μάζα μιζέριας. Κι όμως κανείς δεν εξεγείρεται, κανείς δεν οργίζεται είτε γιατί η αγανάκτηση καταπνίγεται με τη βία είτε γιατί αλλοτριώνεται. Κι επειδή πολύς λόγος γίνεται για τη διαφθορά, η ίδια η φτώχεια διαφθείρεται από την κυρίαρχη συμβολική τάξη της καταναλωτικής κοινωνίας, διαφθείρεται από τα επιδόματα και τα stages, αυτόν τον εκσυγχρονισμό της φτώχειας και δημιουργό σύγχρονη μιζέρια, διαφθείρεται από τις νέες ανάγκες, που παράγει η αγορά, διαφθείρεται από το «αλυσόδεμα» στα δάνεια και στις κάρτες, από την απαξίωση των ποιοτικών στοιχείων, της αξιοπρέπειας και των πλούσιων σε ανθρώπινη αλληλεγγύη και συλλογικότητα τρόπων ζωής της φτώχειας, που έχει πλέον καταστεί ντροπή, μη αναγνώριση-ορατότητα. Γι’ αυτό η αγανάκτηση αδυνατεί να εκδηλωθεί, καθώς δεν υπάρχει μια νέα ιδεολογία που θα αντιτεθεί στον καταναλωτικό μύθο της αγοράς και θα νομιμοποιήσει νέες μορφές κοινωνικής και πολιτικής συλλογικότητας. Έτσι, αντί της οργής, έχουμε τον εσωτερικό μαρασμό. Αλλά κάποιες φορές, όταν η αντίδραση στο μαρασμό για κάποιο λόγο εξωτερικεύεται, τότε η μεγάλη οργή οδηγεί σε συμβολικές ανατροπές, σε εκπυρώσεις. Αυτό φοβούνται οι ευρωπαϊκές ελίτ. Αυτό ελπίζουν δισεκατομμύρια άνθρωποι στην Ευρώπη και σ’ ολόκληρο τον πλανήτη. Προς το παρόν η οργή εκδηλώνεται μόνο με εξάρσεις και όχι με διάρκεια. Και επειδή πολύς λόγος γίνεται τελευταία για τις μορφές εκδήλωσης της οργής, διευκρινίζουμε, παρ’ όλες τις αντιρρήσεις, ότι και στην πολιτική σύνθεση, όταν αυτή συνιστά μία εξισορρόπηση δυνάμεων δύνανται να ενυπάρχουν «σπέρματα» βίας αλλά αυτά δεν είναι ακριβώς βία, αλλά ένα είδος αποκατάστασης της αδικίας(Χ. Άρεντ)\n«Ο πρωθυπουργός θέλει να κερδίσει πολιτικό χρόνο». Τάδε έφη Ευάγγελος Βενιζέλος. Αλλά τι είναι ο πολιτικός χρόνος, ποιος τον δημιουργεί και ποιος τον διαχειρίζεται; Στη δυτική πολιτική υπάρχει ο ψυχρός χρόνος της υπομονής(ή ανοχής) και της οργάνωσης και ο θερμός χρόνος της σύγκρουσης και της ανατροπής(Sloterdijk). Ο θερμός χρόνος έχει ως καύσιμο ύλη του την οργή, συνεπώς η διαχείριση της οργής είναι υπόθεση του χρόνου. Πολλοί ηγέτες χρησιμοποίησαν το χρόνο(«χθες ήταν νωρίς, αύριο θάναι αργά» Λένιν) για να ερεθίσουν ακόμα περισσότερο το θυμό των δυσανεκτούντων και να προκαλέσουν μία ανατροπή. Άρα, ο κ. Βενιζέλος κατηγορεί τον πρωθυπουργό ότι επιδιώκει έναν άλλο πολιτικό χρόνο μέσω της «ψύχρανσής» του. Αλλά και αλλιώς να είχαν τα πράγματα, ο θυμός ή η δυσαρέσκεια για να μπορέσουν να είναι μακροπροθέσμως διαχειρίσιμα απαιτούν ένα πολιτικο-ιδεολογικό πλαίσιο το οποίο, όμως, λείπει από το ΠΑΣΟΚ. Σήμερα, κανένας πολιτικός σχηματισμός δεν παράγει ούτε πολιτική ούτε πολιτικό χρόνο. Αυτό έχει εναποτεθεί στα ΜΜΕ που ελέγχουν και τον πολιτικό χρόνο(ατζέντα) και την πολιτική διαδικασία(συμφέροντα). Τα δύο κόμματα εξουσίας απλώς συγχρονίζονται με τον πολιτικό χρόνο που δημιουργούν τα μίντια. Τα τελευταία εγκλωβίζουν την πολιτική στην «τυραννία του παρόντος»(D. Innerarity). Γι’ αυτό όχι μόνο οι κυβερνήσεις αλλά ολόκληρο το πολιτικό σύστημα κινείται με βάση το «βλέποντας και κάνοντας» και πάντως σε μία βραχυπρόθεσμη προοπτική. Για το ΠΑΣΟΚ το ζήτημα είναι να κερδίσει τις εκλογές. Τι θα κάνει από κει και πέρα δεν απασχολεί. Αυτό δεν είναι θέμα μόνο ματαιοδοξίας αλλά κυρίως μίας συγκεκριμένης αντίληψης του πολιτικού χρόνου που σκέφτεται «μιντιακά» και χωρίς μακροπρόθεσμη προοπτική. Άρα, θα πρέπει να υπάρξει μία άλλη αντίληψη του χρόνου, μία «χρονοπολιτική», η οποία θα λαμβάνει υπόψη την άνιση χρονικότητα των κοινωνικών ρυθμών στις διάφορες κοινωνικές κατηγορίες. Ο χρόνος του ιντερνετ είναι διαφορετικός από το χρόνο αναμονής στα νοσοκομεία. Αλλά και ο χρόνος αναμονής του πλούσιου είναι άλλος απ’ αυτόν του φτωχού. Οι ετεροχρονίες αυτές τσακίζουν την κοινωνική συνοχή και είναι ο λόγος της μη συναίσθησης του κοινού συμφέροντος αλλά και η αιτία της διάσπασης και της ανυπαρξίας της «μεγάλης οργής». Η σύγχρονη πρόκληση συνεπώς είναι ο συντονισμός των διαφορετικών χρόνων με στόχο το Γενικό Συμφέρον.\nΤα πιο χειρότερα γουρούνια είναι οι άνθρωποι-γουρούνια. Δεν είναι συνεπώς περίεργο που ο ξενιστής της γρίπης των χοίρων είναι ο άνθρωπος. Μιλώ για το «γουρούνι» που έκανε σφήνες στην εθνική οδό (μιας λωρίδας κυκλοφορίας παρακαλώ!) Αθηνών-Λαμίας, βρίζοντας, επιπλέον, στη… νοηματική. Μιλώ για τον εργολάβο που έσκαψε τις δύο λωρίδες του εθνικού δρόμου, αφήνοντας για την κυκλοφορία μόνο μία, αλλά και για τον ευήθη πολιτικό ή κρατικό παράγοντα, που αδυνατεί να σκεφτεί το προφανές. Αναφέρομαι στα τηλε-γουρούνια, αυτά το υβρίδια χοίρου και κογιότ, που μένουν αμετακίνητα στο βούρκο και τις κανιβαλικές τους συνήθειες(αυτά γράφτηκαν πριν την είδηση για την Ε.Θ.). Μιλώ γι’ αυτά τα άχρωμα, άοσμα, άρριζα, απρόσωπα τηλε-όντα, που χιμούν, όπου δουν πτώμα, πόνο, πένθος, φορώντας εκείνο το ηλίθιο και γλοιώδες χαμόγελο της δήθεν προσήνειας και καλοσύνης, αλλά όταν βρουν το θύμα ακάλυπτο χιμούν ύπουλα και δόλια για να του ξεσκίσουν ψυχή, την αξιοπρέπεια, την προσωπικότητα, μετασχηματίζοντάς τον σε «νούμερο» της AGB. Μιλώ για μας, τους θεατές της ίδιας πάντα τηλεοπτικής σκύλευσης, που τελικά σέρνει τη ζωή μας από συμβάν σε συμβάν, από είδηση σε είδηση, από τραγωδία σε τραγωδία, από τυμβωρυχία σε τυμβωρυχία, από μυθοπλασία σε υποπλασία, από ξεφτίλα σε ξεφτίλα χωρίς να μπορούμε να κάνουμε τίποτα, άβουλοι, με καρδιά ξεσκισμένη από τηλε-γουρουνίσιο συναισθηματισμό, που αναπτύσσεται και σαπίζει επί τόπου. Μιλώ για τη σχιζοειδή προσωπικότητα του… αριστερού ταβερνιάρη εκεί στα αρχαία πεδία της Χαιρώνειας, στη γειτονιά του Οιδίποδα, που από τη μια μάχεται για να μη γίνει το εργοστάσιο στον αρχαιολογικό χώρο και από την άλλη υπονομεύει τον εμφανή εαυτό του, ομολογώντας την ενδόμυχη επιθυμία να πιάσει την καλή από τους εργάτες, που θα κατασκευάσουν το εργοστάσιο! Μετά θα φύγει για εκεί που το περιβάλλον δεν θα έχει… μολυνθεί. Ο υπάνθρωπος και ο «υπεράνθρωπος» της χυδαίας ατομικότητας εν ταυτώ υπό το ένδυμα της αγωνιστικής οικολογίας και της αριστεροσύνης. Εντέλει, δεν έχει απομείνει τίποτα. Παντού σώματα αΐσκιωτα και βλέμματα σαν των αγαλμάτων.Κανένα πρόσωπο δεν πυρπολείται. Δεν είναι πια πάνω στο φως οι άνθρωποι, αλλά βυθισμένοι μέχρι τα μαλλιά στο σκωρ με ωμέγα.\nΚΡΙΣΗ: Ολόκληρη η αλήθεια\nΔεν μας λένε όλη την αλήθεια για την οικονομική κρίση. Αυτό διατείνεται ο τραπεζίτης και συγγραφέας Hakim El Karaoui. Ο Καραουί δεν είναι μαρξιστής, όπως ο Isaac Johsua που μιλάει για την κρίση του «παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού» και προτείνει τον «κεντρικό σχεδιασμό»(planification). Και οι δύο όμως συμπίπτουν στην άποψη ότι η κρίση αφορά τον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό. Εκείνο που σήμερα γνωρίζουμε είναι πως το 2008 είχαμε μια χρηματοπιστωτική κρίση οφειλόμενη στην κρίση των αμερικανικών στεγαστικών δανείων(ειδικά των ευάλωτων εισοδηματικά στρωμάτων) και την κρίση των τοξικών χρηματοπιστωτικών προϊόντων. Όλα αυτά στηρίχτηκαν στην πολιτικο-ιδεολογική βάση του ακραίου, αγοραίου ατομικισμού και του συνθήματος «όλοι ιδιοκτήτες». Η επιδείνωση του 2009 είναι απόρροια της διάχυσης της χρηματοπιστωτικής κρίσης στην πραγματική οικονομία. Όλα αυτά δεν είναι λάθος, αλλά είναι η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή σύμφωνα με τον Καραουί είναι ο υπερδανεισμός των αμερικανικών νοικοκυριών αλλά και των νοικοκυριών των άλλων αναπτυγμένων χωρών της Δύσης. Ο δανεισμός οφείλεται στη στασιμότητα των μισθών σε σχέση με τις καταναλωτικές ανάγκες. Ή αλλιώς από την υπερβολική προσφορά και τη χαμηλή ζήτηση, που καλύφθηκε με δανεισμό. Στη Δύση οι πραγματικοί μισθοί μειώθηκαν την πενταετία 2000-2005 με συνέπεια να διογκωθούν τα χρέη των νοικοκυριών. Την άποψη αυτή έχει προβάλει πολύ πριν από την κρίση ο Γουίλλιαμ Γκρέιντερ(Κανιβαλικός καπιταλισμός) τον οποίο έχουμε παρουσιάσει πριν πολλά χρόνια. Σύμφωνα με τον Γκρέιντερ η υπερβολική προσφορά δεν μπορεί να απορροφηθεί ούτε από τον άνεργο καταναλωτή ούτε από το συνεχώς μειούμενο μισθό του εργαζόμενου. Η υπερσυσσώρευση λειτουργεί σαν ένα «πανωσήκωμα» που απειλεί να γκρεμίσει όλο το οικοδόμημα. Και είναι ψευδαίσθηση ότι το σύστημα της αγοράς μπορεί να αυτορυθμιστεί επιτυγχάνοντας μία ισορροπία μεταξύ προσφοράς-ζήτησης και χαλιναγωγώντας την τάση του κεφαλαίου για γρήγορη και υψηλότερη απόδοση. Ο συγγραφέας μιλούσε από τότε για την ανάγκη ελέγχου του κεφαλαίου και στήριξης του «χαμένου της επανάστασης» που είναι η εργασία. Καθώς και να υπάρξει μια λογική, αναλογική και ελεγχόμενη απόκλιση της «μη πραγματικής»-χρηματιστικής οικονομίας από την πραγματική οικονομία. Το ίδιο λέει αλλά με άλλο τρόπο ο Καραουί. Ο τραπεζίτης-συγγραφέας σημειώνει ότι ο ρυθμός ανάπτυξης εξαρτάται από δύο παράγοντες: Την τεχνολογική ικανότητα αύξησης της προσφοράς αγαθών και υπηρεσιών και την κοινωνική δυνατότητα αύξησης της ζήτησης αυτών των αγαθών και υπηρεσιών. Το πρόβλημα έγκειται στο δεύτερο σκέλος, τη ζήτηση, διότι η μεγάλη σύγχρονη αλλαγή του καπιταλισμού (παγκοσμιοποίηση και νεοφιλελευθερισμός) είναι η εγκατάλειψη του «φορντικού» δόγματος σύμφωνα με το οποίο η επιχείρηση αυξάνει «τους εργαζόμενους για να μπορέσει να τους πουλήσει περισσότερα αυτοκίνητα». Το νέο δόγμα (παγκοσμιοποίηση) είναι η μείωση του κόστους παραγωγής και των μισθών. Ο επιχειρηματίας στην εποχή της παγκοσμιοποίησης δεν αυξάνει τους μισθούς γιατί ο καταναλωτής θα αγοράσει πιο φθηνό αυτοκίνητο από το εξωτερικό, όπου οι μισθοί είναι χαμηλότεροι. Αυτή όμως η στασιμότητα των μισθών συμπιέζει την εσωτερική ζήτηση αλλά και την συνολική(παγκόσμια) καθώς και την ανάπτυξη της οικονομίας. Αυτός είναι ο λόγος της ανεργίας που επιδεινώνει την κατάσταση αλλά και τις τάσεις προστατευτισμού, καταλήγει ο Καραουί. Τι προτείνεται όμως; Τίποτα. Μόνο ο Γκρέιντερ μιλάει για τη νέα ιδεολογία ενός «παγκόσμιου ουμανισμού» και ακόμα το «συγκερασμό της αγοράς και της δημοκρατίας», «επιβολή διεθνών κανόνων για ελάχιστα ημερομίσθια. Μερικές φορές δημιουργείται στον αναγνώστη η εντύπωση ότι ο Γκρέιντερ επιθυμεί μία επιλεκτική σύνθεση του καπιταλισμού και του σοσιαλισμού (Λούις Κέλσο).


www.filiatrablog.blogspot.com: Ναι στον «Κλεισθένη», αλλά όχι γιατί δε μας «βολεύει»… στο Δ.Σ. Τριφυλίας\nΝαι στον «Κλεισθένη», αλλά όχι γιατί δε μας «βολεύει»… στο Δ.Σ. Τριφυλίας\nΠαραλογισμός σημειώθηκε στην τελευταία συνεδρίαση του Δ.Σ. Τριφυλίας με ένα και μοναδικό θέμα τη «Συζήτηση για το νομοσχέδιο “Κλεισθένης Ι” και έγκριση ψηφίσματος ΚΕΔΕ».\nΌπως έγραψε το Gargalianoionline, στην τοποθέτησή του ο κ. Κατσίβελας ανέφερε: «Τόσο σοβαρά νομοσχέδια που καθορίζουν τη λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν περνάνε με μια διαβούλευση 15 ημερών, θέλω να πιστεύω ότι αυτό που δήλωσε ο υπουργός για τη δίμηνη παράταση θα γίνει και θα είναι ένας λόγος ευθύνης.\nΟ “Κλεισθένης 1” κυρίως και μοναδικά ασχολείται με το εκλογικό σύστημα που αφορά στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, αν πρόκειται περί μεταρρύθμισης θα έπρεπε να είχε αγγίξει τα βαθύτερα προβλήματα που υπάρχουν».\nΣε άλλο σημείο ο κ. Κατσίβελας ανέφερε: «Η χειραγώγηση από το κεντρικό κράτος είναι προφανής…[…] Αυτό το οποίο είναι προφανές, είναι ότι ουσιαστικά στήνεται ένα παιχνίδι, το πώς θα μπορέσει αυτή η κυβέρνηση να χειραγωγήσει την Τοπική Αυτοδιοίκηση».\nΣτη συνέχεια αναφέρθηκε στην ημερομηνία των εκλογών, λέγοντας πως «είναι προφανές ότι θέλει να κάνει εθνικές που να μην έχουν προηγηθεί άλλες εκλογές, ούτε εθνικές, ούτε αυτοδιοικητικές. Έχει την πολιτική επιλογή να μετατοπίσει αυτό που μπορεί να μετατοπίσει, ώστε να δημιουργήσει ένα κενό και να κάνει εθνικές και ευρωεκλογές μαζί».\nΚλείνοντας, ο δήμαρχος ανάφερε πως με τις συνέπειες του εκλογικού συστήματος θα δημιουργηθούν αδιέξοδα και δε θα μπορούν να παίρνονται αποφάσεις χωρίς να γίνονται εκβιασμοί και συναλλαγές, φέρνοντας ως παράδειγμα γειτονικούς Δήμους που είχαν θέμα με την ψήφιση προϋπολογισμών, ενώ εισηγήθηκε όπως το Σώμα αποδεχθεί το ψήφισμα της ΚΕΔΕ.\nΟ Στάθης Ανδρινόπουλος αρχικά ανέφερε πως ο ίδιος είχε ζητήσει στο προηγούμενο Δημοτικό Συμβούλιο να γίνει μια ειδική συνεδρίαση για τον «Κλεισθένη», ρωτώντας γιατί δεν ήλθε το θέμα προς συζήτηση.\nΣτη συνέχεια έθεσε ερώτημα γιατί ήλθε με τη διαδικασία της κατεπείγουσας συνεδρίασης και όχι σε τακτική, τονίζοντας πως δεν υπήρχε εισήγηση και προτάσεις από το Δήμο Τριφυλίας, ζητώντας παράλληλα να μάθει με ποια θέση πήγε στο συμβούλιο της ΚΕΔΕ ο δήμαρχος.\nΕπίσης, αναφέρθηκε στα θετικά του νομοσχεδίου, κάνοντας αναφορά στα τοπικά συμβούλια και στον τρόπο που θα εκλέγονται οι πρόεδροι, στα τοπικά δημοψηφίσματα που δίνει τη δυνατότητα ο νέος νόμος να γίνονται, αλλά και στην ίδρυση εταιρειών ειδικού σκοπού στον τομέα κοινής ωφέλειας κ.ά., θέτοντας και το ερώτημα: «Γιατί φοβόμαστε την απλή αναλογική;»\nΠαράλληλα, σημείωσε πως με την απλή αναλογική θα υπάρξει απεμπλοκή από τους κομματικούς μηχανισμούς, ενώ ανάφερε πως τα 4 χρόνια είναι μια καλή θητεία.\nΟ κ. Ανδρινόπουλος διαφώνησε με την παράταση της θητείας, καθώς οι πολίτες έχουν ψηφίσει για 5 χρόνια και όχι περισσότερο.\nΑπό την πλευρά της η επικεφαλής της ΡΑΚΙ, Ιωάννα Μαραβελή ανέφερε: «50 χρόνια τώρα έχει στηθεί ένας ωραιότατος μηχανισμός, ο οποίος αλωνίζει στους Δήμους. Ένας μηχανισμός βολεμένος στο υπάρχον εκλογικό σύστημα που του προσέφερε, πέρα από την εκλογή με μεγάλη πλειοψηφία, και μια αντιπολίτευση μισή, που δεν μπορεί να επηρεάσει τίποτα στα του Δήμου. Πρόκειται για ένα μηχανισμό βουτηγμένο στην αλαζονεία, στην ειρωνεία, που πίσω από την κάλυψη του εκλογικού συστήματος δεν ενδιαφερόταν ούτε για την αξιοποίηση των δικών του δημοτικών συμβούλων.\n[…] Το νομοσχέδιο ξεβολεύει τους ηγεμόνες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Πολλοί από αυτούς άπραγοι, χωρίς έργο, απλά έθεταν ξανά υποψηφιότητα ποντάροντας στον εκλογικό νόμο για να έρθουν ξανά στη θέση του ηγεμόνα»! Κλείνοντας η κα Μαραβελή ανέφερε πως οι μικρές κοινωνίες χρειάζονται συναινέσεις, συνεργασίες και διαφάνεια, καταλήγοντας πως ο «Κλεισθένης 1» είναι το πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.\nΓια αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις στην Τοπική Αυτοδιοίκηση έκανε λόγο ο επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης, Σαράντος Κουκούμης, προαναγγέλλοντας αύξηση των ανταποδοτικών τελών, αλλά και γενικότερα των φορολογικών βαρών.\nΟ αντιδήμαρχος Παναγιώτης Τσίγγανος ανέφερε: «Όταν κάποιος προσεγγίζει τέτοια νέα νομοθετήματα οφείλει να το κάνει προσεκτικά. Πρέπει να βλέπει σε βάθος τις όποιες ρυθμίσεις εισάγουν, γιατί κάποιες μπορεί να έχουν μια βάση, π.χ. η αποσύνδεση από τις ευρωεκλογές είναι σωστή. Σωστό, επίσης, είναι ότι φεύγουμε από την 5ετία και πάμε στην 4ετία, ωστόσο γίνεται με λανθασμένο τρόπο και οφείλουμε να το επισημάνουμε».\nΣτη συνέχεια αναφέρθηκε στο χωροταξικό λέγοντας πως η προηγουμένη κυβέρνηση είχε υποσχεθεί ότι, όταν εκλεγεί, θα καταργήσει τον «Καλλικράτη», ωστόσο δεν το έκανε. Τόνισε πως θα πρέπει να απαντήσει το Δημοτικό Συμβούλιο αν έχει τελειώσει το θέμα του χωροταξικού στην Τριφυλία, αλλιώς θα πρέπει να περιληφθεί στο ψήφισμα.\nΑπό την πλευρά του, ο Σωτήρης Μπακούρος ανέφερε: «Ο πιο άδολος εκφραστής της λαϊκής ετυμηγορίας είναι η απλή αναλογική, αν ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε δολίως το νομοσχέδιο θα κριθεί από το λαό», τονίζοντας πως το 90% των θεμάτων στο Δημοτικό Συμβούλιο «περνούν» κατά πλειοψηφία, σε αντίθεση με τα όσα ανέφερε ο κ. Κατσίβελας περί ακυβερνησίας.\nΩστόσο, έθεσε το ερώτημα γιατί δεν κατήργησε τον «Καλλικράτη» ο Σαμαράς όπως είχε υποσχεθεί.\nΟ ίδιος πρότεινε και την κατάργηση των Περιφερειών, καθώς δεν έχουν λόγο ύπαρξης μέσα από ισχυρούς Δήμους.\nΟ δημοτικός σύμβουλος της αντιπολίτευσης, Καλλίνικος Κυριακουλόπουλος, τάχθηκε ανοιχτά υπέρ του νομοσχεδίου, τονίζοντας πως είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, προκειμένου να υπάρξει κάθαρση στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και τους κομματικούς μηχανισμούς. Επίσης, ανέφερε πως με το νομοσχέδιο αυτό η Τοπική Αυτοδιοίκηση θα είναι πιο λειτουργική, αξιοκρατική και θα υπάρχει μεγαλύτερη διαφάνεια.\nΟ δημοτικός σύμβουλος, Γιάννης Αδρακτάς, είπε πως πρόκειται για ένα θέμα εξόχως πολιτικό, ενώ στη συνέχεια αναφέρθηκε σε σειρά θετικών αλλαγών που αναφέρει το νομοσχέδιο, θεωρώντας την πρόταση της ΚΕΔΕ όχι τόσο ειλικρινή, από τη στιγμή που δεν αναφέρει κάτι για την αύξηση της θητείας.\nΣυγκεκριμένα, είπε: «Ο κόσμος έχει ψηφίσει για 5 χρόνια συγκεκριμένους ανθρώπους και όχι για παραπάνω». Αναφορά έκανε και στο χωροταξικό, λέγοντας πως στην προηγουμένη θητεία είχε ανοίξει κουβέντα και δημοτικοί σύμβουλοι το είχαν ψάξει, θέτοντας το ερώτημα: αν ανοίξει θέμα θα είναι σε θέση οι δημοτικοί σύμβουλοι να πάρουν θέση;\nΣε άλλο σημείο ανέφερε: «Αν η απλή αναλογική καθιερωθεί είναι θέμα της κυβέρνησης, κάποιοι διαφωνούν και κάποιοι συμφωνούν, αν επικρατήσει η απλή αναλογική, θα πρέπει δηλαδή να κλείσουμε το Δήμο Τριφυλίας;», θεωρώντας ότι οποιοδήποτε εκλογικό σύστημα έχει να κάνει με την ποιότητα των ανθρώπων που το υπηρετούν. «Θα μου άρεσε ένα ψηφοδέλτιο με απλή αναλογική για δημοτικούς συμβούλους και ένα για τους δήμαρχους», είπε κλείνοντας.\nΟ Δημήτρης Σαρμαντζής δήλωσε πως δεν μπορεί να εφαρμοστεί ένα τέτοιο σύστημα. Όσον αφορά στο χωροταξικό, είπε πως υπάρχει ένα θέμα, όχι γιατί συνενώθηκαν οι τρεις δημοτικές ενότητες, αλλά σχετικά με την εξυπηρέτηση του πολίτη, καθώς αντιμετωπίζει προβλήματα. Οι δημοτικές ενότητες έπρεπε να έχουν μεγαλύτερα προνόμια, σχολίασε.\nΗ Αλεξάνδρα Τσούλου, από την παράταξη της ΡΑΚΙ, είπε πως οι Δήμοι είναι πάντα πρώτοι στα θέματα διαφθοράς και αυτό θα έπρεπε να απασχολεί, θεωρώντας ότι είναι σε μια καλή βάση η μεταρρύθμιση.\nΌπως σημείωσε: «Τρωτά βεβαίως και μπορούν να βρεθούν, ελπίζω σε ένα Κλεισθένη 2 και χωροταξικά ανοίγματα, για εμένα η ουσία είναι μια ζύμωση ένας νέος αέρας. Ο πλουραλισμός θα ωφελήσει, δε θα ζημιώσει, ίσως να είναι και η πρώτη φορά που στο Δημοτικό Συμβούλιο οι κομματικές γραμμές δε θα είναι τόσο κομματικές.\nΥπέρ του ψηφίσματος τάχθηκε και ο αντιδήμαρχος Γιάννης Μερκούρης, ο οποίος τόνισε πως η ΚΕΔΕ έχει ασχοληθεί διεξοδικά με αυτό το θέμα.\nΥπέρ του ψηφίσματος της ΚΕΔΕ συντάχθηκε και ο αντιδήμαρχος Γιάννης Κατσούλας, ο οποίος στάθηκε στα αρνητικά σημεία του νομοσχεδίου, τονίζοντας πως το σύστημα δε θα μπορέσει να λειτουργήσει κατά αυτόν τον τρόπο, με τους πολίτες να ρίχνουν τις ευθηνές στους πολίτικους.\nΟ Ανδρέας Μπουγάς τάχθηκε υπέρ τους ψηφίσματος της ΚΕΔΕ, ενώ στην τοποθέτησή του ανέφερε: «3.5 χρόνια διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, 3,5 χρόνια επιτυχημένα νομοσχέδια, 3,5 χρόνια αλλαγές, 1,5 χρόνο πριν από τις εκλογές μας φέρνουν και το τελευταίο δώρο. Έχουν πετύχει σε όλους τους τομείς, έχουμε μια αναρχία κοινωνική. Εθνικά συμφέροντα, εθνική κυριαρχία στο μηδέν. Ανεβοκατεβάζουμε τις σημαίες όποτε θέλουμε και όποτε μας αρέσει. Πετάμε στεφάνια σε βραχονησίδες γιατί δεν τολμάμε να κατέβουμε σε βραχονησίδες. Μας χτυπάνε τα πλοία, δεν πάει κανένας. Μας συλλαμβάνουν τους στρατιώτες, δε μιλάει κανένας. Έχει φέρει την αναρχία παντού και τώρα θέλει να τη φέρει και στην τοπική αυτοδιοίκηση». […] Βλέποντας το τέλος δεν μπορούν να αντιδράσουν […] φέρνουν ένα νομοσχέδιο σε πλήρη προχειρότητα».\nΑπό την πλευρά του, και ο πρόεδρος του Δ.Σ. Τριφυλίας κ. Καλκαβούρας τάχθηκε υπέρ του ψηφίσματος της ΚΕΔΕ, τονίζοντας πως πρόκειται για ένα νομοσχέδιο με συγκεκριμένη στόχευση. Οι στόχοι, όπως ανέφερε, είναι η ενδυνάμωση της παραταξιακής δύναμης του ΣΥΡΙΖΑ και σε δεύτερη φάση, αφού γίνουν εκλογές, να οδηγηθούμε σε ασυμφωνία.\nΌσο για το χωροταξικό, είπε πως και ο ίδιος ήταν αρχικά αντίθετος με τον «Καλλικράτη», όμως τον υπηρέτησε. Ωστόσο, στη δευτερολογία του ο κ. Καλκαβούρας αναφέρθηκε στις συνεργασίες με έναν ιδιαίτερο τρόπο, λέγοντας: «Οι συνεργασίες είναι καλό να μην τις θυμόμαστε όποτε συμφέρει κάποιον, καλό είναι να τις έχουμε πάντα κατά νου, μέσα εδώ ακούγονται και αλήθειες. Μπορεί να είναι τσουχτερές και δεν παύουν να είναι αληθινές και κάποιους συναδέλφους τους ενοχλούν».\nΠάντως, το πώς είναι δυνατόν όλοι αυτοί που ψήφισαν υπέρ του ψηφίσματος της ΚΕΔΕ να βρίσκουν δεκάδες θετικά στο νομοσχέδιο… αλλά να συμφωνούν με το ψήφισμα, είναι άλλου παπά ευαγγέλιο!\nΜόνο ως κωμικοτραγικό μπορεί να χαρακτηρισθεί το γεγονός ότι οι περισσότεροι σύμβουλοι (που ψήφισαν υπέρ του ψηφίσματος της ΚΕΔΕ) τάχθηκαν υπέρ της μείωσης της θητείας στα 4 από τα 5 χρόνια, τη στιγμή που στο ψήφισμα της ΚΕΔΕ ζητείται να παραμείνει η θητεία στα 5 χρόνια!\nΘα πρέπει να σημειωθεί η απουσία τριών σημαντικών στελεχών της συμπολίτευσης από την αίθουσα, της Γιάννας Κωνσταντέλου, της Μαρίας Πανουσιοπούλου και του Ζαχαρία Κανελλόπουλου.\nΤελικά, το Σώμα ενέκρινε κατά πλειοψηφία το ψήφισμα της ΚΕΔΕ με τις παρακάτω αλλαγές – προσθήκες: Να μην υπάρξει μείωση των υποψηφίων κατά τη συγκρότηση του ψηφοδελτίου. Να μην παραταθεί η δημοτική θητεία. Οποιαδήποτε αλλαγή εκλογικού συστήματος να εφαρμοστεί από τη μεθεπόμενη θητεία. Η θητεία των Δημοτικών Αρχών να είναι τετραετής