twinkle star: μια μικρή παράλληλος της «11ης» ..\nΣπεύδω αμέσως να διευκρινίσω ότι η «11η» του τίτλου αναφέρεται σε μια ανάρτηση από την εξαιρετική σειρά αναρτήσεων «Εγενόμην εν Πάτμω» του Παναγιώτη Καποδίστρια, που περιλαμβάνει φωτογραφίες από το νησί, σκέψεις και ποίηση.\nΣε μια μονοήμερη επίσκεψή μου στο νησί φέτος, τραβήχτηκαν οι φωτογραφίες που ακολουθούν. Όταν έβλεπα την πιο πάνω ανάρτηση, μου ήρθαν στο μυαλό αμυδρά κάποιες ομοιότητες στην επιλογή των θεμάτων των φωτογραφιών, εξ ου και η «μικρή παράλληλος» του τίτλου. «Παράλληλος» γιατί πέρασε δίπλα από κάποια ίδια μέρη της "11ης," ( θεωρητικά, σε μη Ευκλείδιο Γεωμετρία μπορεί να τέμνει την άλλη «παράλληλο») και «μικρή» λόγω της χρονικής της διάρκειας αλλά και της μικρής βαθύτερης προετοιμασίας της Επαφής με τον χώρο αυτό.\nΟι πιο κάτω υπέροχοι στίχοι του ποιητή Παναγιώτη Καποδίστρια, αντιγράφησαν από την "7η" από τη σειρά αυτή των αναρτήσεων. Προς χάριν μικρής έκπληξης, δεν ζητήθηκε προηγουμένως η σχετική του άδεια, παρακαλούμε να μας συγχωρέσει γι’ αυτό :)\nΕγενόμην εν τη νήσω τη καλουμένη Πάτμω\nμόνον όσοι έχουν όραση βλέπουν.\nΕμείς οι άλλοι αρκούμαστε\nσε θροϊσματα του θείου δυσερμήνευτα\nσε καμένες φιλίες με ανέμους πεπτωκότες\nστου λόγου τα ξύσματα\nμια και πατμιάζοντας\nλευκότερο άσπρο δε γίνεται\nτόση ευωδία φωτός ανεμπόδιστη δεν αντέχεται\nστο πάνω- πάνω της γραφής αητός πεθαίνει\nτα μαυροπούλια της σιωπής αμυγδαλώνουν τον καιρό.\n(Πάτμος, 1-3.9. 2009)\nΣτέκομαι και στην "8η" "Η Πάτμος και η αποκάλυψη του Ελύτη και της Λαμπέτη", όπου έχουν καταγραφεί οι (αποκαλυπτικοί!) στίχοι του Ελύτη, με τη Μαρία Νεφέλη να "λέει" για την Πάτμο, Ο Αντιφωνητής για την Αποκάλυψη και ν΄ακούγεται η φωνή της Λαμπέτη.\nΜόνο να πω μόνο, γιατί αυτό το συγκράτησα πολύ στη μνήμη, ότι στη μονοήμερη αυτή επίσκεψη στο μικρό εκλησσάκι της αποκάλυψης, ανάφτηκαν και έμειναν εκεί κεράκια, ονοματισμένα στους αγαπημένους που είναι δίπλα μας και σ' αυτούς που πια δεν είναι...\nΑναρτήθηκε από Άστρια στις 9:53 μ.μ.\nΕτικέτες αφιέρωση, σκέψεις, ταξίδια, φωτογραφία\nΌποτε πάω σε εκκλησία πάντα ανάβω κεριά, πρώτα για όσους αγαπάω.. με μια ευχή για τον καθένα.. και μετά για όσους αγαπημένους έχω χάσει..\nΔεν έχω βρεθεί στην Πάτμο.\nΠολλά συγχαρητήρια στον π.κ. μας :)\n6 Οκτωβρίου 2009 - 10:46 μ.μ.\nΑστρια...είσαι πολύ φωτεινός άνθρωπος.\n6 Οκτωβρίου 2009 - 10:53 μ.μ.\nόμορφη η πάτμος!!\nεμένα πάντως με εκνευρίζει που ανάβεις το κερί/ιά και το επόμενο δευτερόλεπτο το παίρνει ο/η καντηλανάφτης και το σβήνει.\nΑστρια κατ' αρχήν με βάζεις σε πειρασμό να σταθώ στην άλλη γεωμετρία που λες, την "υπερβολική γεωμετρία"\nτου Νικολάι Λομπατσέφσκι.....\nτότε ναι, οι παράλληλοί σας ίσως να συναντηθούν!\nΠόσο όμως εξωπραγματικό ακούγεται για τον κόσμο μας!!!\nΌσο για την Πάτμο, αν σου πω, οτι εκεί απ' έξω από το εκκλησάκι έκανα συναυλία θα με πιστέψεις;\nΑπό τις συγκινητικότερες στιγμές στην μουσική μου ζωή!!!\nΑπίστευτο νησί!!! Καταπληκτική ατμόσφαιρα!\n6 Οκτωβρίου 2009 - 11:53 μ.μ.\n... μου θύμισες πολύ όμορφες στιγμές και σε ευχαριστώ πολύ γιαυτό....\n"μία αιωνιότητα και μία ημέρα"\n7 Οκτωβρίου 2009 - 7:50 π.μ.\nΩωω! Τι έκπληξη! Τι ωραίοι συνειρμοί, τι όμορφοι εφαπτόμενοι παράλληλοι!\nΕυχαριστώ από καρδιάς για την προτίμηση και τις τόσο τιμητικές αναφορές!\nΠατμιάζοντας ή όχι, χαίρε και αγάλλου!\n7 Οκτωβρίου 2009 - 8:33 π.μ.\nΠώς μπορείς ένα μονοήμερο ταξίδι να το κάνεις μία φωτεινή διαδρομή ψυχής, νου.. μια πολύ ξεχωριστή ξενάγηση!!!\nΚαλή μέρα.. όμορφη μέρα σε σένα\nσίγουρα τόπος επίσκεψης στο κοντινό μέλλον. μπράβο και στους δυο\n7 Οκτωβρίου 2009 - 9:11 π.μ.\nπολυ ομορφες φωτογραφιες αστεράκι μου :)\n7 Οκτωβρίου 2009 - 10:00 π.μ.\nΚρύβεις αστέρια στην ψυχή και σε θαυμάζω.\nH ταπεινότητά μου τι να σχολιάσει για τη μοναδική ποίηση το π. Παναγιώτη Καποδίστρια\n7 Οκτωβρίου 2009 - 2:02 μ.μ.\n@roadartist μου, έτσι κάνω κι εγώ:)\nκάθε κεράκι και ένα όνομα αγαπημένο.\nΚι εγώ μόνο μία μέρα έχω πάει. Η σειρά του π.κ. είναι πολύ κατατοπιστική. Με φωτογραφίες, σκέψεις, ποίηση... όπως δηλαδή αρμόζει να πλησιάζει κανείς την Πάτμο. Πραγματικά ξεχωριστή κάθε ανάρτηση της σειράς!!!\n7 Οκτωβρίου 2009 - 7:13 μ.μ.\n@carpe diem μου, είναι το βλέμμα της καλοσύνης σου που φωτίζει και το βλέπεις έτσι.\n7 Οκτωβρίου 2009 - 7:20 μ.μ.\n@Βασίλη, πόσο δίκηο έχεις, για τα κεριά, όταν έρχεται κάποιος, συνήθως κυρία, που επίσης συνήθως με ύφος ότι εκτελεί θεάρεστο έργο, σβήνει τα κεράκια που μόλις άναψες σαν να κλέβει την ευχή που ψιθύρησες ανάβοντάς τα.\nΌχι, δεν το αφήνω να γίνει, τουλάχιστον μπροστά μου.\nΝα είσαι καλά καλό βραδάκι:))\n@Νέλλη μου, τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά νομίζω από βαρύγδοπους τίτλους. Όπως και στη ζωή, με βάση τις αρχές που θα βάλει κανείς, θα οικοδομήσει πάνω σ' αυτές τα επόμενα πιστεύω του, θα δει και θα ερμηνεύσει, θεωρητικά ή πραγματικά, το τι συμβαίνει.\nΚαι μπορεί τελικά να έχει δίκηο ή όχι.\n7 Οκτωβρίου 2009 - 7:37 μ.μ.\nΜε συγκίνησε αυτή η ανάρτηση- οι ολόφωτες εικόνες, οι ευαίσθητοι στίχοι, ο ευρηματικός τίτλος. Και οι αναμνήσεις από ατελείωτες πεζοπορίες στον αλύπητο θερινό ήλιο τής Πάτμου τών νεανικών μου χρόνων...\n7 Οκτωβρίου 2009 - 7:39 μ.μ.\nίσως όπως ένα κεράκι που ανάφτηκε, ονοματίστηκε και έμεινε εκεί.\nΑλήθεια σ' ευχαριστώ για την αναφορά στον τίτλο αυτού του έργου.\nΜε τόσο πολλά νοήματα ζωής.\nΌμως αυτό που ακόμα είναι έντονο στη μνήμη, είναι ο υπέροχος παιδικός διάλογος στην αρχή της ταινίας, η μουσική της Καραϊνδρου και ο συνεχής ήχος της θάλασσας.\n@Αγαπητέ Π.Κ., ήταν το ελάχιστο για μία εξαιρετική σειρά αναρτήσεων, που θα άξιζε να την δουν όλοι. Εκτός από αυτά που είπα στην ανάρτηση, ότι δηλαδή συνδυάζει φωτογραφία, σκέψεις και ποίηση, έχει Φως και Ψυχή! Μας άγγιξε!\nΑληθινά ευχαριστούμε για την προσφορά αυτή και όχι μόνο αυτή.\nΚαι ιδιαίτερα για τις όμορφες ευχές.\nΝα είσαι καλά να μας χαρίζεις Φως!\n7 Οκτωβρίου 2009 - 7:55 μ.μ.\n@Margo μου, καλή μου Μargo, πάντα έχεις έναν καλό λόγο να πεις:)\nΠολύ χαίρομαι που σου άρεσε, όμως η έμπνευση της ανάρτησης, προέκυψε από την εξαιρετική σειρά του π.κ. που είμαι σίγουρη ότι θα σου αρέσει.\nΚαλό βράδυ να έχεις:))\n7 Οκτωβρίου 2009 - 8:01 μ.μ.\n@Βαγγέλη, σ' ευχαριστώ. Σίγουρα, με τις φωτογραφίες σου αλλά και τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα, εκεί θα βρεις γη και ουρανό για θαυμαστά αποτελέσματα!\n7 Οκτωβρίου 2009 - 8:05 μ.μ.\n@Μαρία μου, φωτεινό αστέρι:), σ' ευχαριστώ πολύυ για το σχόλιό σου για τις φωτογραφίες:))\n@ Ω Γλαρένια μου, κατ' αρχήν να σου πω ότι χαίρομαι πραγματικά για την παρουσία σου, το εκτιμώ ιδιαίτερα με όλα τα δύσκολα που πέρασες:))\nΤα λόγια σου, λόγια καλοσύνης και αυτό που μου έστειλες υπέροχο, πού το ξετρύπωσες;!!\nΈχεις δίκηο για την ποίηση του π.κ. είμαι θαυμάστριά του!\nΣε φιλώ κι εγώ, να είσαι ΚΑΛΑΑΑΑ!!!!!\n@dodo, σ' ευχαριστώ που πρόσεξες τόοοσα! με συγκίνησες κι εμένα:))\n7 Οκτωβρίου 2009 - 8:31 μ.μ.\nΈνα όμορφο ταξιδάκι, να σπάσει τη ρουτίνα και να ανοίξει δνέους δρόμους με εικόνες και σκέψεις!\nΔίνει νέες αφορμές!\n7 Οκτωβρίου 2009 - 9:20 μ.μ.\n@Κικοπ, ναι, πάντα το ταξίδι κάτι καλό θα προσφέρει:))\n7 Οκτωβρίου 2009 - 9:27 μ.μ.\nΚαι σ'ευχαριστώ πολύ, και από εδώ, για "το χρώμα του φεγγαριού"...\n8 Οκτωβρίου 2009 - 2:47 μ.μ.\nΠολύ ωραίες οι φωτό! θα ήθελα να πάω μια μέρα...\n8 Οκτωβρίου 2009 - 3:45 μ.μ.\nφώτισες άλλη μια φορά τις ψυχές μας με το λευκό της πέτρας και το ανέσπερο Λευκό της Ανάστασης που αποτυπώνεται φευγαλέα στις εικόνες σου και στους στίχους του π. κ.\n8 Οκτωβρίου 2009 - 6:03 μ.μ.\n@ξεnιάδα, σ' ευχαριστώ.\nΈχουμε βέβαια συναντηθεί σε πολλά blogs :))\n8 Οκτωβρίου 2009 - 9:20 μ.μ.\n@Κική σ΄ευχαριστώ για το σχόλιό σου για τις φωτογραφίες. Οπωσδήποτε να πας, θα έχεις σίγουρο υλικό για υπέροχα πλάνα:))\n8 Οκτωβρίου 2009 - 9:23 μ.μ.\n@σταυροδρόμι, σ' ευχαριστώ πολύ, ήσουν παρά πάνω από γενναιόδωρο, να είσαι καλά :)\n8 Οκτωβρίου 2009 - 9:27 μ.μ.\nΆστρια!!Τί όμορφες αναμνήσεις μου θύμισες απο το πανέμορφο νησί την Πάτμο...αν πας στο μπλοκ μου "Πάσχα στην Πάτμο"θα καταλάβεις...έχω συγ/κούς δεσμούς στο νησί μένει ο αδελφός μου οπότε καταλαβαίνεις....Απίσευτο νησί και ζεστοί άνθρωποι...τι να προτοθυμιθώ τι να ξεχάσω απ'όσα πέρασα....που λέει και το άσμα...χαχαχα!!Όσο για τα μοναστήρια της σε κυριεύει "δέος" σαν χώρος και απο ιστορικής πλευράς..αλλά για τους λειτουργούς των μοναστηριών ας μην το θίξω καλύτερα ....τα φιλιά μου και καλώς σε βρήκα!Ούπς!καλό σαβ/κο νάχεις!\nΠολύ όμορφη ανάρτηση, υπέροχες φωτογραφίες, ποιητικό δέσιμο και κεράκια αναμμένα με ευχές και μνήμες...\nΗ Πάτμος αναδύθηκε με χρώμα και ευαισθησία...\nΝάσαι καλά άστριά μου!\n9 Οκτωβρίου 2009 - 3:05 μ.μ.\nΑαα τώρα κατάλαβα ότι ο @π.κ. μας είναι ο Παναγιώτης Καποδίστριας!!\nΣυγχαρητήρια και από εμένα!\n9 Οκτωβρίου 2009 - 3:07 μ.μ.\nΜου αρέσει ιδιαίτερα η φωτό με την πόρτα και την θέα πίσω της... Πολύ καλή!\n10 Οκτωβρίου 2009 - 3:32 μ.μ.\nΔεν πηγαίνω εκκλησία, αλλά με τη μεταφυσικότητα που εκπέμπουν με ελκύουν Αρχιτεκτονικά.\nΗ πάτμος είναι ένα ωραίο νησί, οι φωτογραφίες σου εστιάζουν σε λεπτομέρειες, όσο για τους στίχους του Παναγιώτη Καποδίστρια, εξαιρετικοί.\n11 Οκτωβρίου 2009 - 11:47 π.μ.\nΚαλησπέρα καλό μου αστεράκι! Η Πάτμος ήταν για εμένα οι περσινές μου διακοπές, γεμάτες τόσο όμορφες αναμνήσεις οι φωτογραφίες. Ήταν μόλις πέρσι που όλα ήταν αλλιώς. Άραγε κάθε πέρσι τόση διαφορά θα έχει; Σε φιλώ γλυκά γιατί μου θύμησες ωραίες στιγμές.\n13 Οκτωβρίου 2009 - 5:46 μ.μ.\n@mar,σ' ευχαριστώ πολύ, χαίρομαι για τις όμορφες αναμνήσεις σου, θα δω οπωσδήποτε την ανάρτησή σου:)\n13 Οκτωβρίου 2009 - 8:26 μ.μ.\n@Μαριάννα μου, σ' ευχαριστώ, χαίρομαι πολύ που σου άρεσαν. Πάντα έχεις έναν καλό λόγο.\n13 Οκτωβρίου 2009 - 8:28 μ.μ.\n@Κωνσταντίνε, σ'ευχαριστώ, η γνώμη σου για την φωτογραφία μετράει ιδιαίτερα:)\n13 Οκτωβρίου 2009 - 8:29 μ.μ.\n@ΑlexMil, σ' ευχαριστώ που στάθηκες κι εσύ σε λεπτομέρειες των φωτογραφιών και της ανάρτησης.\nΝα σου εκμυστηρευτώ ότι μου αρέσει να πηγαίνω στην εκκλησία όταν είναι άδεια, ίσως γιατί νοιώθει κανείς περισσότερο το μεταφυσικό στοιχείο της όπως λες κι εσύ, όχι μόνο από αρχιτεκτονικής πλευράς.\nΚαι πόση ομορφιά δεν έχουν τα μικρά μοναχικά εκκλησάκια;!\n13 Οκτωβρίου 2009 - 8:33 μ.μ.\n@librarian μου, σοφό μου αστεράκι,\nχαίρομαι που θυμήθηκες όμορφες στιγμές σου. Σου εύχομαι ολόψυχα κάθε καινούργιο καλοκαίρι να είναι ομορφότερο και θα είναι! Θα θυμηθείς να έρθεις να μου το πεις τότε ότι η ευχή μου έπιασε, ε;\n13 Οκτωβρίου 2009 - 8:37 μ.μ.


sfrang: Εκπαιδευτικό σύστημα... αλλού!\n(του Ρούσσου Βρανά, ΤΑ ΝΕΑ, 27/5/2008)\nΤο φινλανδικό εκπαιδευτικό σύστημα αναδείχτηκε πάλι το καλύτερο στον κόσμο (βάσει του συστήματος αξιολόγησης ΡΙSΑ). Γιατί οι Φινλανδοί και όχι εμείς; σκέφτηκαν οι Αμερικανοί. Κι έστειλαν μια αποστολή στη σκανδιναβική χώρα για να ανακαλύψει το μυστικό της.\nΟι μαθητές των φινλανδικών λυκείων δεν ξεχωρίζουν από τους άλλους μαθητές του κόσμου. Όμως δεν φορούν στολές, δεν ανήκουν σε ελιτίστικες λέσχες και οι καθηγητές τους δεν τους ξεχωρίζουν σε καλύτερους και χειρότερους. Δεν χρειάζεται να μελετούν στο σπίτι, οι εξετάσεις που δίνουν είναι ελάχιστες, οι γονείς τους δεν κόβουν τον λαιμό τους για να τους πληρώσουν αύριο- μεθαύριο το πανεπιστήμιο και δεν αρχίζουν το σχολείο προτού γίνουν επτά ετών.\nΠαρ΄ όλ΄ αυτά αναδείχτηκαν πρώτοι σε έρευνα που έγινε σε 57 χώρες. Οι Αμερικανοί μαθητές βαθμολογήθηκαν «μέτριοι», σημειώνει με πικρία η εφημερίδα «Γουόλ Στριτ Τζόρναλ», μολονότι οι καθηγητές τούς φορτώνουν με δουλειά στο σπίτι και εξετάσεις. Οι νέοι της Φινλανδίας περνάνε ώρες στο Ίντερνετ, ακούνε ραπ και χέβι μέταλ και χαίρονται τη ζωή όπως όλοι οι νέοι. Όμως όταν πια φτάνουν στην τρίτη τάξη του λυκείου, είναι πολύ πιο προχωρημένοι από τους άλλους στις επιστήμες, τα μαθηματικά και την ανάγνωση.\nΗ αμερικανική αποστολή που έφτασε στο Ελσίνκι δεν άργησε να ανακαλύψει το μυστικό τους. Είναι κάτι πολύ απλό, αλλά καθόλου εύκολο. Οι Φινλανδοί καθηγητές είναι καλά καταρτισμένοι και οι μαθητές τους πολύ υπεύθυνοι. Από πολύ νωρίς, τα παιδιά απελευθερώνονται από τον έλεγχο των μεγάλων. Οι καθηγητές επιλέγουν οι ίδιοι τα βιβλία τους και προσαρμόζουν τα μαθήματά τους ανάλογα με τις ανάγκες των παιδιών. «Στις περισσότερες χώρες, η εκπαίδευση μοιάζει με ένα εργοστάσιο κατασκευής αυτοκινήτων», λέει ένας από αυτούς. «Στη Φινλανδία, οι επιχειρηματίες είναι οι ίδιοι οι καθηγητές». Στα φινλανδικά λύκεια το ποσοστό αποτυχίας δεν ξεπερνάει το 4% έναντι 25% στις ΗΠΑ.\nΈνα προοδευτικό φορολογικό σύστημα εξασφαλίζει τη χρηματοδότηση της παιδείας και εξαφανίζει ανισότητες σαν κι αυτές που παρατηρούμε στις ΗΠΑ, όπως ας πούμε ανάμεσα στα σχολεία του Μπέβερλι Χιλς και των φτωχογειτονιών. Οι Φινλανδοί δεν έχουν άγχος πώς θα μπουν στο πιο καλό πανεπιστήμιο ούτε πώς θα πληρώσουν τις σπουδές τους. Η ανώτατη εκπαίδευση προσφέρεται δωρεάν. Χωρίς τον ανταγωνισμό για να μπουν στα «καλά σχολειά», τα παιδιά χαίρονται τη ζωή, την ίδια ώρα που οι Αμερικανοί γονείς αγωνιούν να προσανατολίσουν τα δικά τους παιδιά στην «επιτυχία» από τη στιγμή που θα μπουν στο νηπιαγωγείο.\nΟι Φινλανδοί έχουν ένα βιοτικό επίπεδο από τα υψηλότερα στον κόσμο, αλλά δεν παύουν να ανησυχούν κι αυτοί μήπως τους παρασύρει το κύμα των ιδιωτικοποιήσεων που σαρώνει τον κόσμο. «Δεν έχουμε ούτε πετρέλαιο ούτε άλλα πλούτη», λέει η Ανέλε Φράντσι, διευθύντρια λυκείου. «Το μόνο που έχουμε είναι η γνώση». Δεν θέλουν να την ξεπουλήσουν, τώρα που έγινε γνωστό το μυστικό τους.\nΥποβολή από Stelios Frang στις Sunday, June 08, 2008


Λογοτεχνία με έναν καφέ! | Cretalive ειδήσεις\n22 ΜΑΡΤΙΟΥ 2017 / 08:10\nΛογοτεχνία με έναν καφέ!\nΜια καλή ευκαιρία να «σηκώσουμε λίγο το κεφάλι» από το «έξυπνο κινητό» αλλά και να «πλουτίσουμε» την ψυχή μας…\n«Ο άνδρας σήκωσε το μικρό, γυάλινο, σκεπασμένο μπουκαλάκι με το μέλι στον αέρα, την ώρα που έδυε ο ήλιος, όπως το ’χε συνήθειο να κάνει κάθε απόγευμα. Πίσω απ’ το μπουκαλάκι, ο Στρούμπουλας, όπως λέγαν το βουνό οι Κρητικοί, παραμορφώθηκε και χώρεσε μέσα στα όρια του γυαλιού. Το Ηράκλειο στο βάθος μακριά, όπως φαινόταν απ’ τον λόφο της Φορτέτσας, στριμώχτηκε κι αυτό μέσα στο μέλι και τα λεπτά τοιχώματα του μπουκαλιού, μαζί με τη θάλασσα του Κρητικού Πελάγους που χύθηκε μέσα του»...\nΗ συνέχεια με τον…καφέ σας!\nΜια διαφορετική πρόταση για το πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε - χωρίς να τον στερηθούμε - τον χρόνο που διαθέτουμε για να «πιούμε έναν καφέ» έχει κάνει την εμφάνισή της τις τελευταίες ημέρες στο Ηράκλειο.\n«Ηθικός αυτουργός» του κινήματος «Λογοτεχνία με έναν καφέ» ο γνωστός συγγραφέας Στέλιος Βισκαδουράκης και κίνητρό του η αγάπη του για τα… γράμματα και η πίστη του ότι αξίζουμε κάτι καλύτερο και ομορφότερο γύρω μας !\nΗ ιδέα απλή στην «σύλληψή» της και ακόμα πιο εύκολη στην εφαρμογή.\nΜε την συνδρομή των εκδοτών του βιβλίου του κ. Βισκαδουράκη "Στη Ρωγμή του Χρόνου" (εκδόσεις Μύστις), τυπώθηκε σε ένα καλαίσθητο και εύχρηστο 16σέλιδο, ένα από τα διηγήματα που περιλαμβάνονται στο βιβλίο.\nΜε τον τίτλο «Μέλι απ’ τη Σμύρνη, λάδι απ’ την Κνωσό», το μικρό αυτό βιβλιαράκι πλέον, διανεμήθηκε σε κάποιες καφετέριες τόσο στο κέντρο όσο και εκτός των τειχών του Ηρακλείου.\nΔιανεμήθηκε προκειμένου να τοποθετηθεί στα τραπέζια των συγκεκριμένων επιχειρήσεων και να δώσει τη δυνατότητα στους θαμώνες να πιουν τον καφέ, το χυμό, το τσάι ή το αναψυκτικό τους διαβάζοντας την συνέχεια της ιστορίας που σας παραθέσαμε στην αρχή αυτού του άρθρου. Φυσικά χωρίς καμία χρηματική επιβάρυνση!\n«Ήθελα να δείξω ότι η καλή λογοτεχνία δεν είναι απαγορευτική για κανέναν», επισημαίνει ο κ. Βισκαδουράκης, ο οποίος «ομολογεί» ότι ελπίζει η κίνηση αυτή να βοηθήσει λίγο και τα νέα παιδιά στο…λεξιλόγιό τους – λεξιλόγιο που (όπως παραδέχεται) υπάρχουν στιγμές που του προκαλεί θλίψη και θυμό!\nΟ ίδιος θα ήθελε, όπως αναφέρει, το «κίνημά» του να βρει μιμητές ή καλύτερα συνοδοιπόρους και – γιατί όχι – να δούμε σύντομα πολλές «μικρές βιβλιοθήκες» γύρω μας.


γονιός Archives - workingmoms.gr\n«Μαμά, θέλω κι εγώ κινητό». Πώς πρέπει να το αντιμετωπίσει ο γονιός;\nEfi Argyropoulou 7 Νοεμβρίου 2020\nΚακά τα ψέματα, μπορεί να μεγαλώσαμε σε μια εποχή που «κινητό τηλέφωνο» σήμαινε «παντόφλα» σε χολιγουντιανή ταινία, αλλά πλέον δεν μπορούμε να κάνουμε χωρίς αυτά. Κι αν δεν μπορούμε εμείς, τι να περιμένουμε απ’ τα…\nEfi Argyropoulou 8 Οκτωβρίου 2019\nΌλοι θέλουμε να δημιουργήσουμε έναν ασφαλή συναισθηματικό δεσμό με το παιδί μας. Όμως τα παιδιά δεν γεννιούνται με εγχειρίδιο με οδηγίες χρήσεως! Και πολλές φορές είναι δύσκολο να γνωρίζουμε πώς να αντιδράσουμε σε δύσκολες συμπεριφορές…\nEfi Argyropoulou 7 Νοεμβρίου 2019\nΣας έχει συμβεί ποτέ πριν πέσετε για ύπνο, να κάνετε τον απολογισμό της ημέρας και να καταλήξετε ότι δεν τα πήγατε καθόλου καλά ως μαμάδες; Η αλήθεια είναι πως μπορούμε να βρούμε άπειρους λόγους για…\nEfi Argyropoulou 12 Ιουνίου 2019\nΠριν γράψω αυτά που σκέφτομαι, να σου πω συγχαρητήρια, γιατί για να διαβάζεις αυτό το άρθρο σημαίνει πως είσαι ένας γονέας που προσπαθεί για το καλύτερο και αυτό είναι το πιο σημαντικό. Μάθε τι εύχεται…\nΗ μαμά, η μαμά… Όλα τα ξέρει η μαμά!\nEfi Argyropoulou 14 Απριλίου 2019\nΈτσι συνήθιζα να σου λέω, έτσι ήθελα να πιστεύεις. Η μαμά, η μαμά, πάντα δίπλα σου θα είναι η μαμά και θα σε αγαπάει περισσότερο από τον οποιονδήποτε άλλο. Η μαμά, η μαμά, η μαμά.…\nEfi Argyropoulou 21 Ιανουαρίου 2019\nΟΤΑΝ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ… …Βράσε ένα ρόφημα να το πίνετε μαζί για να νομίζει πως βγήκε μαζί σου ραντεβού. Κλείσε τηλεόραση και κινητά για να δει πόσο σημαντικό είναι για’σένα να του μάθεις κάτι.…\nΠώς θα βοηθήσουμε το παιδί μας να μάθει να διαχειρίζεται την ήττα του σ’ ένα παιχνίδι;\nEfi Argyropoulou 23 Σεπτεμβρίου 2018\nΗ λέξη “ήττα” είναι άγνωστη στα περισσότερα νήπια. Στην ηλικία των 3-5 περίπου χρόνων η ανταγωνιστικότητα είναι ένα κοινό χαρακτηριστικό της συμπεριφοράς τους. Είτε πρόκειται για κάποιο παιχνίδι, είτε για οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα, θέλουν να…\nΠως ο γονιός μπορεί να βοηθήσει το πρωτάκι του τις πρώτες μέρες στο σχολείο;\nEfi Argyropoulou 28 Αυγούστου 2018\nΣε λίγες μέρες μπαίνει ο Σεπτέμβριος και γνωρίζω ότι η αγωνία πολλών μαμάδων (κυρίως, αλλά και μπαμπάδων) είναι η έναρξη του σχολικού έτους. Νιώθετε αγχωμένοι, ανήσυχοι και φοβισμένοι, και ποιος ξέρει άραγε πως νιώθει το…\nΠώς διαχειρίζομαι το θυμό μου όταν είμαι γονιός;\nEfi Argyropoulou 11 Ιουνίου 2016\nΌλοι οι γονείς θυμώνουν με τα παιδιά τους κάποιες στιγμές. Είναι μια φυσιολογική αντίδραση. Το σημαντικό όμως είναι να έχουμε την ικανότητα να ελέγξουμε τις αντιδράσεις μας όταν μας κατακλύζει αυτό το συναίσθημα και να…


Pubblicato da e-italika in data domenica, gennaio 20, 2013 In: τουρισμός - ταξίδια (turismo - viaggi)\n"Έλα λίγο πιο μπρός…", "un bel divertimento…". Ομιλία δίγλωσσης μαζικής πολυφωνίας σε ιπτάμενο λεωφορείο! Ούτε "ούνα φάτσα", ούτε "ούνα ράτσα".\nΠοιοι μιλούν ποιο δυνατά; Οι Ιταλοί. Ποιοι δημιούργησαν την Αναγέννηση; Οι Ιταλοί. Ενώ εμείς τη χάσαμε σε "εποχή σκοτεινής δουλείας". Από παιδική ηλικία οι Ιταλοί εμπνέονται από την δική τους τέχνη. Εμείς όμως χάσαμε την συνέχεια της Κλασσικής μας τέχνης σ’ ένα μεγάλο ιστορικό άλμα που προσγειώθηκε στην συχνή αδιαφορία ή εχθρότητα του πληθυσμού για τα κοινά, με ισχύ το γκράφιτι εικόνας και λόγου, επίσημα κι αναπότρεπτα αποδεκτά!\nΣε μια πτήση Αθήνα – Μιλάνο οι επιβάτες μιλούν τις δυο κραταιές γλώσσες αυτών των αρχαίων λαών, δυνάμεων που έπλασαν την ισχύ και το πολιτιστικό δυτικό ξύπνημα της Μεσογείου.\nΕυτυχώς η τουριστική συνειδητοποίηση της ευάλωτης υπερεκμετάλλευσης θέσπισε τον έλεγχο πυκνότητας, ύψους, όγκου κτισμάτων και αριθμού επισκεπτών: μέτρα αναγκαία για ισόρροπη επέμβαση για τη διατήρηση ενός ευαίσθητου φυσικού τοπίου.\nΤο Πρώτο λάθος υπερδόμησης στα Ισπανικά νησιά Μαγιόρκα και Μινόρκα, ήταν παράδειγμα ‘στην αρπαχτή’ εύκολης εξυπηρέτησης γειτόνων της Βόρειας Ευρώπης (των Βρετανών ιδίως) για τους οποίους χτίστηκαν αποτρεπτικής κλίμακας ξενοδοχειακές μονάδες. Έγιναν το απαγορευτικό υπόδειγμα για νοτιότερες ακτές Ιταλίας και Ελλάδας (με κάποιες μορφές διασκεδαστικά θρασείς στη νότια Γαλλία). Βέβαια παρ’ όλη την αξιοθαύμαστη φωτεινή πειθαρχία και ‘ενόραση’ του Ε.Ο.Τ. σηκώθηκαν μαχητικοί βαρύγδουποι όγκοι κακού ‘marketing’, πέντε αστέρων, πείθοντας για διοικητικές εγκρίσεις ένα μελετητικά σχολαστικό γραφείο ΗΠΑ που ασυνείδητα παρέβλεψε το τοπίο της Χαλκιδικής.\nΤο κακό παράδειγμα της Ισπανίας έσωσε την κλίμακα των Ελληνικών ακτών με ξενοδοχειακές μονάδες δυο ως τριών ορόφων. Τα περιγράμματα θάλασσας και στεριάς έχουν την νόμιμη διατήρηση των αρχέγονων γραμμών τους. Η αρχιτεκτονική μορφολογία των παραδοσιακών οικισμών διαμορφώθηκε από το κλίμα, το έδαφος και μια δεδομένη τοπική ιστορία.\nΜέσα σε αυτά τα πλαίσια θεσπίστηκε η αρχιτεκτονική τυπολογία που οδηγεί τις νέες κατασκευές. Ο τουρισμός είναι η κύρια παραγωγική δραστηριότητα του τόπου που βασίζεται στον ‘ήλιο και θάλασσα’ (που προσφέρεται και από άλλους γείτονές μας) ταιριασμένα όμως με τον πολιτισμό μας.\nΗ επιχειρηματική πίεση για ευκολότερη αύξηση του αριθμού των επισκεπτών είναι έντονη. Το θαλάσσιο ταξίδι της ήρεμης πλεύσης αποκτά διαρκώς την μεγαλύτερη ταχύτητα ενός εμπορικού, μεταφορικού πλοίου κι όχι της επίσκεψης αναψυχής. Αυξάνεται λοιπόν το μέγεθος των κρουαζιερόπλοιων που ενώ συντονίζεται με την κλίμακα του ωκεανού δημιουργούν ‘Ύβρεις’ στην ευαίσθητη μικροκλίμακα της ελληνικής θάλασσας.\nΤο κρουαζιερόπλοιο των 5000 ατόμων (που περιλαμβάνει εξυπηρέτηση κάπου 2000 εργαζομένων), έφτασε τώρα να κατασκευάζεται για 8000 άτομα !\nΗ αίσθηση μια τέτοιας εμπειρίας μπορεί να είναι θαυμάσια για τον επισκέπτη στις ακτές της Καραϊβικής ή της Νότιας Αμερικής.\nΣκεφτήκατε όμως τον όγκο ενός κήτους 15 ορόφων και μήκους εκατοντάδων μέτρων να σταθμεύει στην ανυπεράσπιστη ακτή όπου προσεκτικά δεσμευτήκαν κτίσματα πέτρας ή τούβλου σε δυο ή τρία πατώματα; Η κλίμακα μιας θηριώδους επιπλέουσας πολιτείας επιτίθεται στα ελληνικά ευάλωτα περιγράμματα ακόμη και αν αγκυροβολήσει στα ανοιχτά (αρόδο) σε απόσταση που θα γίνει αποδεκτή στην κλίμακα του δικού μας τόπου!\n* Ο Μιχάλης Φωτιάδης είναι αρχιτέκτων, μέλος του Αμερικανικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτόνων, της Πανελλήνιας Ένωσης Αρχιτεκτόνων και του ΤΕΕ. Είναι λέκτορας στην Ecole des Beaux Arts, Βερσαλλίες, στο U. College Dublin, στο R. Arch S. Copenhagen και στις Η.Π.Α. στο U. of Illinois, στο Oklahoma S. U. και στο M.I.T. Cambridge.\nPost successivo: Νάπολη:...\nPost precedente: Έξι...\nTag: "σε μια πτήση αθήνα – μιλάνο"


Έντονες αντιδράσεις από την ΕΕ για το «σκληρό» Brexit (vid)\nΑρχική σελίδαVIDEOΈντονες αντιδράσεις από την ΕΕ για το «σκληρό» Brexit (vid)\nΠαίρνοντας θάρρος από τη διαβεβαίωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι δεν θα αφήσει τη Βρετανία αβοήθητη στον παγκόσμιο ανταγωνισμό μετά την αποχώρηση από την Ε.Ε., η πρωθυπουργός Τερέζα Μέι παρουσίασε χθες σε κορυφαίους υπουργούς και ξένους πρέσβεις στο Λονδίνο το μανιφέστο ενός «σκληρού Brexit», προοίμιο κατά πολλούς ενός οικονομικού πολέμου ανάμεσα στο Λονδίνο και την ηπειρωτική Ευρώπη...\nΕπιβεβαίωσε τις εκτιμήσεις για «σκληρό Brexit» η πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας, Τερέζα Μέι, ανακοινώνοντας την αποχώρηση της χώρας της από την ενιαία ευρωπαϊκή αγορά και την επιδίωξη μιας συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου με την ΕΕ.\nΈντονη ήταν η αντίδραση του επικεφαλής διαπραγματευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το Brexit Γκι Φερχόφσταντ.\n«Δεν θα πρέπει να αποδεχτούμε μια κατάσταση που θα είναι καλύτερα να είσαι εκτός της ΕΕ, εκτός της ενιαίας αγοράς, από ότι να είσαι μέλος της ΕΕ. Αν θέλεις τα πλεονεκτήματα μιας ενιαίας αγοράς πρέπει να αποδέχεσαι τις υποχρεώσεις που συνεπάγονται. Χρειαζόμαστε μια δίκαιη συμφωνία, και σίγουρα όχι υπό απειλή».\nΓια συμφωνία που θα είναι προς όφελος και των δύο πλευρών έκανε λόγο ο υπουργός αρμόδιος για το Brexit, Ντέιβιντ Ντέιβις.\n«Η προσέγγισή μας δεν έχει να κάνει με την επιλεκτικότητα, αλλά με το να καταλήξουμε σε μια συμφωνία που εξυπηρετεί τους στόχους και των δύο πλευρών. Κατανοούμε ότι η ΕΕ θέλει να διατηρήσει τις 4 ελευθερίες της και να χαράξει τη δική της πορεία. Επί της ουσίας κάθε χώρα του κόσμου στην οποία δεν έχουν επιβληθεί κυρώσεις έχει πρόσβαση στην ενιαία αγορά. Θα έχουμε πρόσβαση στην ενιαία αγορά. Το ερώτημα έχει να κάνει με τους όρους».\nΟικονομική καταστροφή για το Ηνωμένο Βασίλειο χαρακτήρισε την επιλογή του «σκληρού Brexit», η οποία περιλαμβάνει την έξοδο και από την ενιαία ευρωπαϊκή αγορά, η πρωθυπουργός της Σκωτίας Νίκολα Στέρτζον.\nΠροειδοποίησε μάλιστα ότι η Σκωτία θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να επιλέξει την ανεξαρτησία της από το Ηνωμένο Βασίλειο αν απορριφθούν οι επιθυμίες της για τις νέες εμπορικές σχέσεις της Βρετανίας μετά την αποχώρησή της από την Ευρωπαϊκή Ένωση


MVP MAGAZINE - ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ - Σίμος: "Δεν θα φανούν οι απουσίες" (VIDEO)\nΜε ανεβασμένη ψυχολογία, ο ΟΦΗ υποδέχεται την Κυριακή (6/12, 3μμ) στο Γεντί Κουλέ, τον Απόλλωνα Σμύρνης και όπως τονίζει ο τεχνικός του ΟΦΗ, Γιώργος Σίμος, στόχος είναι μια ακόμη νίκη.\nΟ προπονητής της ομάδας, εξέφρασε την πεποίθηση ότι τα κενά των Μεγιάδο και Ντε Γκουσμάν, θα καλυφθούν απο τους παίκτες που θα τους αντικαταστήσουν και δεν θα φανεί καθ' όλου το κενό τους.\nΗ τοποθέτηση του προπονητή του ΟΦΗ:\n«Οι νίκες χτίζουν αυτοπεποίθηση και άλλωστε είναι ο στόχος για τον οποίο αγωνιζόμαστε. Οι τελευταίες νίκες έχουν δώσει αυτοπεποίθηση στην ομάδα μας, αλλά το ποδόσφαιρο είναι η βάση, πάνω στην οποία θέλουμε να χτίσουμε για να έρχονται οι νίκες. Ο στόχος για άλλη μια φορά και σ’ αυτό τον αγώνα, θα είναι η αγωνιστική μας απόδοση, μέσα από το ποδόσφαιρο μας, που θα μας οδηγήσει σ’ άλλη μία νίκη».\nΓια τον αντίπαλο του ΟΦΗ, ο Γιώργος Σίμος, ανέφερε ότι «ο Απόλλων Σμύρνης είναι μια ιστορική ομάδα που επέστρεψε στη Super League. Στις πρώτες αγωνιστικές έχει δείξει ότι είναι μια δυσκολοκατάβλητη ομάδα. Στους τρεις τελευταίους αγώνες έχει αντιμετωπίσει Ατρόμητο, Αστέρα Τρίπολης και Βόλο, έχοντας έρθει ισοπαλία. Όλα αυτά μας δείχνουν τη δυσκολία και τη σημαντικότητα του αγώνα. Εμείς, όπως κάνουμε κάθε φορά, θα εστιάσουμε στη δική μας αγωνιστική απόδοση. Παίζουμε στην έδρα μας, θέλουμε εμείς να καθορίσουμε την έκβαση του παιχνιδιού και μέσα από το ποδόσφαιρο μας να φτάσουμε στη νίκη».\nΓια τις απουσίες των Μεγιάδο και Ντε Γκουζμάν, τόνισε: «Όλοι οι ποδοσφαιριστές μας είναι σημαντικοί, πόσο μάλλον ο Μεγιάδο και ο Ντε Γκουζμάν που λείπουν από αυτό τον αγώνα. Όπως έχω ξαναπεί, έχουμε ένα γεμάτο γκρουπ παικτών, που κάθε ποδοσφαιριστής μέσα στην ομάδα έχει το δικό του ρόλο και οποιαδήποτε απουσία είναι μια νέα ευκαιρία για κάποιους άλλους ποδοσφαιριστές. Θα είναι όχι απλά αντάξιοι αυτών που θα απουσιάσουν, αλλά δε θα φανεί καθόλου το κενό τους, γιατί αυτός είναι ο στόχος της ομάδας μας».\nΤα πλάνα του Σίμου για τον Απόλλωνα\nRead 113 times Last modified on Saturday, 05 December 2020 19:26\nMore in this category: « Ξανά στο Παγκρήτιο ο ΟΦΗ Τα πλάνα του Παράσχου για το παιχνίδι με τον ΟΦΗ »


Οι λέξεις δεν μπορούν να περιγράψουν πόσο νόστιμο είναι αυτό το λαμπερό, φρέσκο κετό θαλασσινό πιάτο. Αλλά θέστε το έτσι: κάθε συστατικό φέρνει συναρπαστική, δροσιστική υφή, γεύση και ποικιλία στο φρέσκο ψάρι που «μαγειρεύεται» στο χυμό λάιμ. Αν σας αρέσει ήπια, παραλείψτε το jalapeño. Or, αν σας αρέσει το πικάντικο, αφήστε τους σπόρους στο jalapeño πριν το προσθέσετε ή αντικαταστήστε ένα σεράνο τσίλι. Φροντίστε να επανυπολογίσετε τις μακροεντολές εάν κάνετε οποιεσδήποτε αλλαγές.\nΕξυπηρετεί 4 One Serving: 1 cup\n1 lb φρέσκο χάλιμπατ σούσι, κομμένο σε κύβους ½ ίντσας ή σε λεπτές φέτες\n3 Tbsp φρέσκο χυμό λάιμ (από περίπου 2 λάιμ)\n2 ώριμα αβοκάντο, ξεφλουδισμένα, χωρίς κουκούτσι και κομμένα σε κύβους ½-ίντσας\n1/2 φλιτζάνι ελιές χωρίς κουκούτσι και κομμένες σε φέτες (2 ουγκιές)\n1/2 φλιτζάνι (2 ουγκιές) καθαρισμένη και κομμένη σε φέτες ντομάτα\n1/4 ελαφρώς συσκευασμένο φλιτζάνι φρέσκα φύλλα κόλιανδρου\n2 Tbsp κιμά\n1 jalapeño, βλαστός, σπόρος και κιμάς (προαιρετικά)\n2 Tbsp έξτρα παρθένο ελαιόλαδο\n2 κεφαλές Βελγικό έμοια, φύλλα χωρισμένα, πλυμένα και χτυπήματα ξηρά\nΣε ένα μεσαίο μπολ, συνδυάστε το ψάρι και το αλάτι. Ρίξτε στο παλτό. Προσθέτουμε το χυμό λάιμ και ανακατεύουμε. Σκεπάζουμε και αφήνουμε στο ψυγείο, ανακατεύοντας περιστασιακά, μέχρι οι άκρες του ψαριού να αρχίσουν να γίνονται αδιαφανείς, περίπου 30 λεπτά.\nΣτο μπολ με τα ψάρια, προσθέστε το αβοκάντο, τις ελιές, την τομάτιλο, το κόλιανδρο, το κρεμμύδι, το jalapeño και το ελαιόλαδο. Ρίξτε απαλά για να συνδυάσετε. Αλατοπιπερώνουμε για γεύση. Το βάζουμε στο ψυγείο για 15 λεπτά για να ενωθούν οι γεύσεις και στη συνέχεια σερβίρουμε με ασταθή δόρατα ως βρώσιμα «κουτάλια».


Αυτές είναι οι 3 celebrities που για χρόνια πολεμάνε με το αυτοάνοσο νόσημα της ψωριάσης - BORO από την ΑΝΝΑ ΔΡΟΥΖΑ - boro.gr\nΑρχική/More/Celebrity/Αυτές είναι οι 3 celebrities που για χρόνια πολεμάνε με το αυτοάνοσο νόσημα της ψωριάσης\nJuly 8, 2021\tCelebrity\nΗ Κιμ είχε την πρώτη της φλεγμονή της ψωρίασης όταν ήταν 25 ετών. Από τότε, ήταν εξαιρετικά ανοιχτή με τους θαυμαστές της για την αυτοάνοση αυτή ασθένεια. Πιο συγκεκριμένα, το 2018, δημοσίευσε στο Twitter ότι αναζητούσε φάρμακα για την ψωρίαση επειδή είχε εξαπλωθεί σε ολόκληρο το σώμα της, συμπεριλαμβανομένου του προσώπου της. Έγραψε ακόμη και ένα δοκίμιο στον blog της αδερφής της, Κόρτνεϊ. Ακόμα η Κιμ μίλησε και για το πώς εξελίχθηκε η νόσος σε ψωριασική αρθρίτιδα. «Ξύπνησα εκείνο το πρωί και δεν μπορούσα να σηκώσω το τηλέφωνο μου. Φρικάρα. Δεν μπορούσα να σηκώσω ούτε την οδοντόβουρτσα, τα χέρια μου πονούσαν τόσο άσχημα».\nΗ δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Poosh (@poosh)\nΜέσα στα χρόνια, η Κιμ έχει χρησιμοποιήσει διάφορες μεθόδους για να καλύψει την ψωρίαση. Αρχικά επισκέφτηκε έναν δερματολόγο που της έδωσε ένα πλάνο κορτιζόνης, αλλά οι μεγαλύτερες αλλαγές της ήρθαν το 2019 όπου όπως δήλωσε η ίδια «Πέρασα περίπου τέσσερις μήνες χρησιμοποιώντας μόνο φυσικά προϊόντα, κάθε αλοιφή, κρέμα, ορό και αφρό που πιθανώς μπορείτε να φανταστείτε και τα πάντα από τον δερματολόγο». «Δοκίμασα ακόμη και ένα τσάι από βότανα που είχε γεύση σαν πίσσα. Δοκίμασα χυμό σέλινου για οκτώ εβδομάδες. Ήμουν τόσο εξαντλημένη από με όλα αυτά που έπρεπε να κάνω. Τέλος άλλαξα την διατροφή μου σε χορτοφαγική (που εξακολουθώ να ακολουθώ)». Όσο για το επίμονο σημείο του ποδιού της, μερικές φορές χρησιμοποιεί μακιγιάζ σώματος της για να καλύψει την ψωρίαση.\nΗ ηθοποιός και supermodel Κάρα Ντελεβιν, βίωσε την πρώτη της φλεγμονή κατά τη διάρκεια της εβδομάδας μόδας το 2013 λόγω πολύ έντονου στρες. «Συνέβη κατά τη διάρκεια της εβδομάδας μόδας, όπου φυσικά, ήταν η χειρότερη στιγμή που θα μπορούσε να συμβεί γιατί δεν μπορούσα να καλύψω τα σημεία του σώματος μου γιατί έχω έρθει για μόντελινγκ εδώ».\nΗ φίλη της Κειτ Μος, μόλις έμαθε για το πρόβλημα της Ντελεβίν, αμέσως έκλεισε ραντεβού με έναν δερματολόγο όπου και τελικά διαγνώστηκε το αυτοάνοσο της ψωρίασης. Πολλές φορές οι απόψεις του κόσμου σχετικά με την λέπρα την επηρέαζαν και την επηρεάζουν ακόμα, αφού όπως δήλωσε « Οι άνθρωποι φορούσαν γάντια και δεν ήθελαν να με αγγίζουν γιατί νόμιζαν ότι ήταν λέπρα ή κάτι τέτοιο … Δεν ήταν καλή στιγμή, για μένα, πάλευσα με τον ευατό μου και δεν είχα χρόνο να το αφουγκραστώ γιατί ήμουν συνέχεια σε πτήσεις για δουλείες και αυτό κράτησε για μήνες. Βρισκόμουν στο χείλος της καταστραφής. Σε επηρεάζει πολύ ψυχικά, γιατί εάν μισείς τον εαυτό σου και το σώμα σου και τον τρόπο που το βλέπεις, γίνεται όλο και χειρότερο».\nΗ νικητρια του Next Top Model της Αμερικής, Κάριντι Ίνγκλις, έμαθε ότι είχε ψωρίαση πλάκας, την οποία κληρονόμησε από τη μαμά της, όταν ήταν 5 ετών. Όταν ήταν 12 ετών, η ψωρίαση κάλυψε το 70% του σώματός της. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπησε με την ψωρίαση, η ίδια ήθελε να γίνει μοντέλο, αλλά δεν σίγουρα ήταν εύκολο, αφού όπως δήλωσε η ίδια «Στα 17, μπήκα σε ένα πρακτορείο μεντέλων, κρύβοντας την ψωρίαση μου πίσω από στρώσεις μακιγιάζ σε όλο το σώμα μου. Κατά τη διάρκεια όμως μιας φωτογράφησης δίπλα στον ωκεανό, το μακιγιάζ ξεπλύθηκε και έτσι το πρακτορείο με απέλυσε».\nΗ δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη CariDee English (@carideeenglish)\nΗ Κάριντι μίλησε με τον δερματολόγο της πριν πραγματοποιήσει την ακρόαση της στο Next Top Model της Αμερικής, ο οποίος την συμβούλεψε να αρχίσει να κάνει ενέσεις. Από το 2009 και μετά την νίκη της στον διαγωνισμό η ίδια έγινε εκπρόσωπος της Stelara, μιας ανοσοκατασταλτικής θεραπείας για την ψωρίαση. Τώρα χρησιμοποιεί την πλατφόρμα της στο instagram, για να μεταλαμπαδεύσει τις γνώσεις της και να δώσει βοήθεια σε όσους ανθρώπους περνούν παρόμοιες καταστάσεις.\nΚάρα Ντελεβίν , Κάριντι Ίνγκλις , Κιμ Καρντάσιαν , ψωρίαση , ψωριασική αρθρίτιδα


Food Diary 01/10/2017 - Silver Star, Silver Pot, Nut Butters, Zaatar, Bao Soho\nΤι σου έλεγα σε προηγούμενη στήλη μου για την μπίρα; Το νέο μου obsession είναι η Flying Dog/Raging Bitch, αμερικανική μπίρα, που θα τη βρεις στο αγαπημένο μου Silver Star wine bar. Την πίνεις στο ποτήρι και όχι στο μπουκάλι, για να απολαύσεις το άρωμά της. Belgian style, India pale ale, 8.3% αλκοόλη. Όνειρο!\nΣτο Silver Pot θα με βρεις πολύ συχνά αφού είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ρουτίνας μου. Αυτό το χαριτωμένο εστιατόριο μού τράβηξε την προσοχή όταν πρωτοάνοιξε το 2011, γιατί σέρβιρε momofuku pork. Θυμάμαι, με παρέπεμψε στον σπουδαίο αμερικανό σεφ David Chung, ιδιοκτήτη του Momofuku restaurant group, που ήταν ο πρώτος που λάνσαρε το momofuku pork bun. Στο Silver Pot λοιπόν, θαυμάζω το πάθος τους για το αυθεντικό, σπιτικό φαγητό και τα υπέροχα γλυκά τους ενώ είναι εμφανής η προτίμηση που δείχνουν στην άριστη ποιότητα υλικών, καθώς και στα ντόπια, φρέσκα προϊόντα. Εδώ καλύτερα να πας Σάββατο αφού από τις 10.00 μέχρι τις 15.30 σερβίρουν το πιο ενδιαφέρον brunch στη Λευκωσία. Τις καθημερινές στις 8.00 πας για πρόγευμα στην πιο απλή εκδοχή του ενώ από τις 12.45 και μετά, απ’ την κουζίνα του βγαίνουν ενδιαφέρουσες γεύσεις σε γενναιόδωρες μερίδες. Σημείωσε πως τις Κυριακές σερβίρουν pizza. Αυτό που λατρεύω εδώ είναι τη χρήση φρέσκων αρωματικών βοτάνων και καβουρδισμένων ξηρών καρπών, όλων των ειδών, στα πιάτα τους. Εξαιρετικά πιάτα τα χορτοφαγικά burgers, οι φακές κάρι με γλυκοπατάτα και σπανάκι, το κοτόπουλο thai chicken satay. Από το μενού ξεχωρίζει επίσης το cheesecake, το καλύτερο στην πρωτεύουσα, με βάση από χοντροκομμένα αμύγδαλα. Θα το βρεις σε διαφορετικές εκδοχές - μερικά που θυμάμαι είναι αυτό με μούρα, σοκολάτα, φράουλα, candied ginger. Το σπουδαιότερο όμως είναι ότι είναι gluten free.\nDIY ΣΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ\nΓια να φτιάξεις βούτυρο ξηρών καρπών η μέθοδος είναι πολύ εύκολη. Θα χρειαστείς ξηρούς καρπούς, αλάτι και ένα food processor ή blender που εμπιστεύεσαι. Σε προθερμασμένο φούρνο, στους 150°C, καβουρδίζεις για 20 λεπτά μέχρι να ροδίσουν, 600γρ. ξηρούς καρπούς της αρεσκείας σου ή μίγμα διαφόρων, συνδυασμένους με σπόρια και ¼ κουταλάκι αλάτι. Αφού κρυώσουν τα ρίχνεις στον κάδο του food processor και τα χτυπάς μέχρι να γίνουν ομοιόμορφη πάστα. Μη χάσεις την υπομονή σου, γιατί παίρνει χρόνο, περίπου 10 - 15 λεπτά. Ξεχωρίζω το φιστικοβούτυρο, το βούτυρο αμυγδάλων, καβουρδισμένα ή μη, το βούτυρο κάσιους και το βούτυρο κολοκυθόσπορων.\nΤο Zaatar είναι ένα μίγμα μπαχαρικών από τη Μέση Ανατολή και ένα απ’ τα αγαπημένα μου. Ανάμιξέ το με ελαιόλαδο και άπλωσέ το σε φέτα ψωμιού και ψήσε το στο grill. Yummy! Για να φτιάξεις το δικό σου θα χρειαστείς 4 κουταλιές σουσάμι, 4 κουταλιές σουμάκι, 2 κουταλιές ξηρό θυμάρι, ½ κουταλιά κύμινο και μια πρέζα αλάτι. Καβουρδίζεις, σε χαμηλή φωτιά για 5 λεπτά το σουσάμι και το αφήνεις να κρυώσει. Ενώνεις όλα τα υλικά και ανακατεύεις καλά. Το Dukkah είναι ακόμα ένα μίγμα μπαχαρικών από τη Μέση Ανατολή που χρησιμοποιώ πολύ. Είναι ιδανικό για πολλά χορτοφαγικά πιάτα. Μου αρέσει να το πασπαλίζω στα αβγά μου, στο αβοκάντο ή στη σαλάτα. Αρκετές φορές είναι η κρούστα που χρησιμοποιώ σε φιλέτο ψαριού ή σολομού. Βούτηξέ το ψάρι σε αβγό και μετά στο dukkah, και απλά ψήσε. Για να το φτιάξεις θα χρειαστείς 75γρ. φουντούκια ψιλοκομμένα, 3 κουταλιές σπόρια κόλιανδρου, 2 κουταλιές ηλιόσπορους, 2 κουταλιές σουσάμι, 1 κουταλιά σπόρια κύμινο, 1 κουταλιά σπόρια μάραθου, 1 κουταλάκι nigella seeds, ½ κουταλάκι αλάτι. Σόταρε όλα τα υλικά για περίπου 5 λεπτά σε τηγάνι, χωρίς να προσθέσεις λάδι. Ακολούθως κοπάνισε το μίγμα σου σε γουδί μέχρι να μοιάσει με χοντροκομμένα ψίχουλα.\nΔεν μπορώ να μην αναφερθώ στο λατρεμένο μου εστιατόριο στο Λονδίνο. Το Bao Soho (+442030111632) αποτελείται από μια ομάδα τριών νέων - δυο αδέλφια και η φιλενάδα του ενός - που αν και σπούδασαν design, κατάφεραν σε χρόνο ρεκόρ να κάνουν το Λονδίνο να παραληρεί τρώγοντας φαγητό δρόμου από την Taiwan στο μικρό εστιατόριό τους (μόλις 30 θέσεις) στο Soho. Κλασικά πιάτα το Gua Bao (χοιρινό σε ψωμάκι ατμού) και το soy milk-fried chicken (τηγανιτό κοτόπουλο μαριναρισμένο σε γάλα σόγιας). Δεν άργησε ο καιρός για να ακολουθήσει το δεύτερο μαγαζί τους, το Bao Fitzrovia, οπού εκεί θα πιεις τα καλυτέρα cocktails που έχεις δοκιμάσει ποτέ. Πιες sweet potato sour και δεν θα το μετανιώσεις. Πολύ πρόσφατα άνοιξαν και τρίτο μαγαζί το XU London. Ανυπομονώ να το επισκεφτώ.


footblogi: Νοεμβρίου 2007\nΦίλο το xipaki ή απονεύρωση χωρίς αναισθησία;\nΏρες, ώρες οι φίλοι μου με συγκρίνουν με διάφορες καταστάσεις που προκαλούν απίστευτο πόνο. Μου έχουν πει πολλές φορές οτι είμαι πιο εκνευριστικός απο κομπρεσέρ έξω απο το παράθυρο τους, οτι είμαι πιο ενοχλητικός απο τις μύγες τον 'Αυγουστο, μια φορά κάποιος τόλμησε να μου πει οτι απο το να με έχει φίλο προτιμά να του ξεριζώσουν τα νύχια.\nΔε μπορώ να καταλάβω γιατί......\nΔείτε την παρακάτω συνομιλία που είχα με εναν καλό μου φίλο σήμερα μέσω sms.\n9:30 Στέλνω sms: Γειά σου μωρό; Τι κάνεις Τζουτζουκο; Καλημέρα.\n10:31 Ξαναστέλνω sms: Ακόμα κοιμάσε καυλιάρη; τσκ τσκ\n10:56 Πέρνω τηλέφωνο στο κινητό, δεν το σηκώνει.\n11:11 Πέρνω τηλέφωνο στο σταθερό δεν το σηκώνει.\n11:45 Ξαναπέρνω στο κινητό.\n12:26 Τα πέρνω κρανίο πετάει μια φλέβα στο κούτελο και στέλνω sms: Είσαι μια ξυνή κακιά αδερφή.\n12:45 Δεν θα το άφηνα έτσι ξαναστελνω sms: Με αποφεύγεις συστηματικά. Θα ουρλιάξω. Θα σε ξεμαλιάσω. Με ποια σκύλα με απατάς;\n12:56 Ξαναπέρνω τηλέφωνο στο κινητό και το έχει κλειστό.\n13:29 Ιφ ιτ ιζ ποσιμπλ, του ξαναστέλνω sms: Ο συνδρομητής που κάλεσα δεν είναι διαθέσιμος λέει. Της απαντάω "Μωρή ξέρεις ποιος είμαι εγώ;" Β. η σχέση μας περνάει κρίση, και γω το ίδιο.\n14:21 Ξανα-μανα-στέλνω sms: Δε το περίμενα απο σένα να με βγάλεις έτσι απο την ζωή σου. Λυπάμε. Καλά έκανα και δεν σου έκατσα, ΚΥΡΙΟΣ γεννήθηκα ΚΥΡΙΟΣ θα πεθάνω. Να ξέρεις οτι σε αγαπησα όσο καμία άλλη φιλενάδα μου.\n14:23 Απαντάει: Αμάν πια! Σε λίγο θα αρχίσεις να με δέρνεις κιόλας. Κοιμόμουνο! Τι κάνεις;\n14:25 Ξαλαφρωμένος στέλνω: Αχχχ Β. μου καλά είμαι, θα παμε καμια βόλτα το βράδυ;\n14:26 Με πέρνει τηλέφωνο και δεν απαντάω.\n14:27 Μου στέλνει μηνυμα: Αμ τώρα δεν απαντάς. Ντιγκινταγκα! Ξυνή. Μαλάκοοοοοοοοοο\nAm I the sweetest person in the world, or not??\nEγραψε ο xipasmenos 37 ξετσίπωτα πλάσματα απάντησαν\nΓουάτ ιζ γιόρ τάμπελ μπίτς; i was in love with my friends\nΤώρα ήρθαν τα Χυστούγεννα πρόβατο.\nΝαι λοιπόν, μέσω αυτού του ταπείνου πλήν άτιμου μπλογκ, ανακοινώνω επίσημα την έναρξη των φετινών Χυστουγένων.\nΣήμερα στις 7:42 και 45 δευτερόλεπτα το απόγευμα, καθώς οδηγούσα στη Λένορμαν πηγαίνοντας να συναντήσω το μαυρόγατο, άκουσα στο ράδιο το εναρκτήριο λάκτισμα των Χυστουγένων.\nΆκουσα ξαφνικά μια μελωδία που με μετέφερε στο σούπερ μαρκετ της γειτονιάς μου, και αναρωτήθηκα "Τι στο διάλο παίζει ο best γαμώ το κερατό μου;" Μετά άκουσα το πρώτο σολ σε συνδιασμό με τα κουδουνάκια των ταράνδων, και ναι κατάλαβα οτι ο Γιώργος, ο Γιωργάκης για μια ακόμα φορά μου ψιθύριζε "Merry Xmass".\nΓέμισα μέσα μου Χυστούγεννα σταμάτησα το αυτοκίνητο, κατέβηκα και άρχισα να τραγουδάω στη μέση της Λενορμαν με όλη μου την δύναμη το τραγούδι που όλοι αγαπάμε να μισούμε. Μέχρι που ένας ταρίφας μου φώναξε σηκώνοντας το μεσαίο δάχτυλο του "Βγές απ τον δρόμο ρε καθυστερημένο, στο διαλό παλιόπουστα".\nΕγώ δεν πτοήθηκα έπιασα τον Πακιστανο στα φανάρια και αρχίσαμε μαζί ένα άλλο τραγούδι που μας αγγίζει κάθε Χριστουγεννα.\nΜέρυ κρίστμας έβεριγουάν........\nEγραψε ο xipasmenos 13 ξετσίπωτα πλάσματα απάντησαν\nΓουάτ ιζ γιόρ τάμπελ μπίτς; Χmas\nOut the closet....\nΠήρα την απόφαση να μιλήσω για κάτι που με απασχολεί εδώ και πολλά χρόνια.\nΤο κρύβω πολύ καλά η αλήθεια είναι, έχω αναπτύξει όλα αυτά τα χρόνια έναν απίστευτο αμυντικό μηχανισμό. Ότι σχετικό με αυτή την ιδιαιτερότητα μου το αποδοκίμαζα και το μπλοκάριζα απο την καθημερινότητα μου. Δεν ήθελα, και να σας πω την αλήθεια ούτε και τώρα θέλω να το παραδεχτώ. Δεν έχω άλλη επιλογή όμως αυτός είμαι, αυτό μου αρέσει.\nΤο να κρύβομαι δε μπορεί να βοηθήσει σε κάτι, θέλω να βγω έξω και να γνωρίσω και άλλους ανθρώπους με το ίδιο μυστικό. Θέλω να το πω σε όλους τους φίλους μου, θα είναι δύσκολο για αυτούς, αλλά δεν έχουν άλλη επιλογή απο το να το δεχτούν. Πρέπει να το δεχτούν αν με αγαπάνε.\nΘα σπάσω αυτο τον τοίχο της ντροπής, και θα αφήσω τον πραγματικό μου εαυτό να γεμίσει αυτο το μπλογκ.\nΝα σας πω την αλήθεια είχα αποφασίσει να μην το μοιραστώ ποτέ με κανέναν, αλλα πραγματικά κουράστηκα να το παίζω κάποιος άλλος. Θα αφήσω την μουσική να τα πει για μένα.\nΤόσα χρόνια ντρεπόμουν, το έπαιζα κουλτούρα με cd raining pleasures covering Hadjidakis, the knife, cure.\nOσο και να ντρέπομαι, θα βγω και θα το φωνάξω.\nΑΚΟΥΩ POP ΜΟΥΣΙΚΗ\nΌλοι οι φίλοι μου με κράζουν αλλα ναι ρε γμτ δεν θα κρυφτώ άλλο ακούω ΠΟΠ οι new kids on the block ήταν το αγαπημένο μου συγκρότημα, καταβάθος αγαπώ την Britney, χορευω τρελά όταν ακούω J.Lo.\nΠολλοι απο σας θα χάσατε πάσα ιδέα για μένα και τα γούστα μου στην μουσική. Αλλά έπρεπε να βγω απο την ντουλάπα. Δεν θα κρύβομαι άλλο, δεν θα κουνάω κουνάω το πόδι κρυφά όταν ακούω Britney αλλά θα χορεύω σαν τρελός όταν ακούω τις Spice Girls να τα σπάνε.\nΟυφ νιώθω πολύ καλύτερα.\nEγραψε ο xipasmenos 19 ξετσίπωτα πλάσματα απάντησαν\nΓουάτ ιζ γιόρ τάμπελ μπίτς; I was proud of myself\nmy sweetest lullaby\nΤης χρωστάω πολλά, με έχει νανουρίσει άπειρες φορές. Με έχει βοηθήσει να κλάψω στιγμές που το χρειαζόμουν αλλά δεν μου έβγαινε. Οταν το πρωτοάκουσα ήμουν τόσο μικρός που δεν καταλάβαινα τί μου έλεγε, αλλα σίγουρα μου γαργάλαγε κάτι στην καρδιά.\nΗ μελωδία αυτου του τραγουδιού της με άφηνε απαλά να αποκοιμηθώ, και να νιώθω μια ζεστασιά και μια θαλπωρή λες και ήμουν χωμένος στην αγκαλιά της μάνας μου. Ήθελα να καταλάβω ήμουν δεν ήμουν 8 αλλά δεν μπορούσα. Είχα μάθει μόνο και σιγοτραγούδαγα "little fish, big fish swimming in the water" χωρίς και πάλι να καταλαβαίνω.\nΚάθε βράδυ με νανούριζε η γλυκειά αυτή μελωδία, μεχρι που το κασσετοφωνάκι μου έφαγε την κασσέτα, δεν εχω ξανακλάψει τόσο πολύ στην ζωή μου. Ήμουν απαρηγόρητος, ένιωθα σαν να είχα χάσει τον πιο κοντινο μου άνθρωπο, και δεν ήξερα που να τον βρώ. Δεν είχα στοιχεία, ούτε τιτλο, ούτε τραγουδίστρια. Για μέρες δεν μπορούσα να κοιμηθώ, δεν είχα την γλυκειά της φωνή να με παρασέρνει στο γαλήνιο ποτάμι που κολυμπάνε τα ψάρια που κοιμήσαν την κόρη της.\nΜπορεί να μην είναι απο τις αγαπημένες μου ερμηνευτριες αλλά έχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου, έμαθα Αγγλικά, έμαθα την ιστορία του τραγουδιού και έκλαψα ακόμα περισσότερο, και κλαίω ακόμα όταν το ακούω. Είναι γεμάτο θλίψη αυτό το τραγούδι, αλλά έχει εναν περίεργο τρόπο να μοιάζει με το πιο γλυκό νανούρισμα που έχει τραγουδήσει μια μάνα για το παιδί της.\nΓια μια ακόμη φορά ζητώ συγνώμη για ορθογραφικά και ασάφειες αλλά τέτοια κείμενα μου βγαίνουν και αμα προσπαθήσω να τα διορθώσω θα χάσουν την ειλικρίνια τους. Ασε που δεν εχω word.....This is what you get.....\nEγραψε ο xipasmenos 16 ξετσίπωτα πλάσματα απάντησαν\nΓουάτ ιζ γιόρ τάμπελ μπίτς; bittersweet\nΠρέπει να σταματήσω να αγοράζω wallpaper, flaun+, d mag, +design, dazed & confused\nΣχετικό-άσχετο update today...........\nΤο νου σας στο msn instant mess. μου άνοιξε παράθυρο απο μια επαφή μου και μου έδωσε ένα link για ενα site (δίπλα είχε και ενα smilies που βγάζει γλώσσα) που βάζοντας ID & password (give the password give the password say say sayyy...) σου λέει ποιος σε έχει κάνει block. Ως τώρα το μόνο που επαθα ηταν να μου λεει οτι το ID μου χρησιμοποιείτε απο αλλο υπολογιστή, άλλαξα password. Και οχι τπτ άλλο έγινα και ρόμπα σε αυτή την επαφή του λεγα για link και πράσινα άλογα και δε καταλάβαινε τπτ.......\nΈνα μεγάλο μέρος των εισοδημάτων μου (Τι ψωνάρα Θεέ μου ένα εισόδημα το χω όλο και όλο τέσπα) πάει σε ξένο τύπο (εκτός απο το +design που είναι Ελληνικότατο και απο τα καλύτερα του είδους αλλά με πηγές εξωτερικού) , να ναι καλα τα news stand στο μετρό Αγ. Αντωνίου τα οποία θα ανοίξουν παράρτημα σπίτι μου σύντομα. Που λέτε αυτά τα περιοδικά είναι καταστροφικά για την ιδιοσυγκρασία μου, αλλα και για την ψυχοσωματική μου σταθερότητα. Μου πετάς έτσι απροκάλυπτα στα ιλουστρασιον σου pages (to xw to xw to inglis) άρθρα για κτήρια, τεχνες κλπ του εξωτερικού, εγώ μετά τι να κάνω; Να βάψω την ακρόπολη μωβ to make a statement?\nΦακ Φακ Φακ, γαμώ την ιδιοσυγκρασία του Ελληνα, ολοι οι μικροτσουτσουνοι εδώ φτιάχνουν άκομψα κτήρια και τεράστια για να καλύψουν το προβληματικό τους τσουτσούνι.\n(Inner Voice: Stop being a bitch, you love your country)\nΔείτε και θα γκετ γουατ αϊ μιν....\nΣε αυτό το αρχιτεκτονικό γραφείο του Ροτερνταμ δουλεύει ένας φίλος μου που έχει καταλάβει απο την αρχή τον ευσεβή μου πόθο και το ψώνιο μου για την αρχιτεκτονική, και με προμηθεύει με αρκετές πληροφορίες.\nΑυτή είναι μια προέκταση διαμερίσματος σπιτιού στο Ροτερνταμ, και είναι το πρώτο προτζεκτ του γραφείου στην γεννέτηρα του. Αρχικά μου φάνηκε λίγο κιτς αλλά η απλότητα του και το έντονο χρώμα στην άχρωμη συνοικία δίνει μια άλλη νότα χαράς, και ενιγουεϊ σοοοοο ματς μπετερ δαν κεραίες τηλεόρασης και ηλιακούς. Το είδα στο wallpaper αυτού του μήνα αν και μου το είχε στείλει χρόνο τώρα....\nΤο επόμενο το είδα στο +design και αφορά έναν Σλοβένο 38χρονο διάσημο βιομηχανικό σχεδιαστή της Λουμπλιάνας, εχει συνεργαστεί με adidas, versace, ferre, audi, british airways, ebay etc και τα εργα του εκθέτονται στο πομπιντού του Παρισιού, και στο Μουσείο Αφίσσας!!!!! της Βαρσοβίας (Το μοντέρνας τεχνης στην Αθήνα που είναι; Που; μπουχαχαχαχα)\nΕμένα όμως απο ολα τα εργα του αυτο μου έκανε εντυπωση μια σακούλα σκουπιδιών, ναι σακούλα σκουπιδιών. Η μανα μου μου έλεγε απο μικρό παιδί "Οτι κάνεις, κάντο με στυλ".\nΣτο dazed & confused το οποίο βρήκα στο αεροδρόμιο Μαλπενσα του Μιλάνο και οσο και να ψάχνω δε το βρίσκω βρήκα 2 πολύ ενδιαφέροντα άρθρα.....Το ένα για το γεγονός που κανένας δεν έχει συνειδητοποιήσει, το ποσο vintage εχουν καταντήσει οι δισκέτες και οτι έχει σταματήσει η παραγωγή τους.\nAυτο το περιοδικό είναι απλά οτι καλύτερο έχω διαβάσει, απίστευτη αισθητική τρομερές φωτογραφίσεις. Το 2ο που μου κέντρισε το ενδιαφέρων ειναι για εναν εκκεντρικό γκαλερίστα gay με ιστορία στις προκλητικές εκθέσεις ο οποίος άνοιξε γκαλερί στο γκάζι γιατί λέει οτι η κοινωνία μας έχει φοβερή δεκτικότητα στην μοντέρνα τέχνη αλλά καθόλου υποδομή, και νιώθει οτι λειτουργεί ως αντίβαρο στην έλειψη μουσείου μοντέρνας τεχνης.... Σε αυτόν θα κάνω εκτενες αρθράκι ελπίζω.......Αφου πάω στη Γκαλερί του βέβαια, όποιος γουστάρει είναι very wellcome.....to join me.....\nΣτο dmag και αυτό Ελληνικό και αρκετά ενδιαφέρων βρήκα ένα άρθρο το οποίο χαρακτήριζε τον αιώνα μας ως αιώνα των μουσείων, και παρέθεσε κάποια απο τα πιο συναρπαστηκά μουσεία που έχουν κατασκευαστεί εδώ και 7 χρόνια.\nΑυτο μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση είναι το μουσείο μοντέρνας τέχνης σε μια μικρή πόλη της Αυστρίας το Γκράτς δείτε το και πείτε μου αν το δήθεν industrial-ξεχασαμε το σοβα στο σπίτι-προχώ κτήριο στην Συγγρού είναι μπροστά του μια χυσιά μπετόν.\nΕίχα αφήσει το αγαπημένο μου για το τέλος το FLAUN+ αλλά να σας πω την αλήθεια βαρέθηκα, άλλωστε το flaun+ είναι απλά όλο τέλειο, για ξεκοκάλισμα αυτο το περιοδικό.\nΚαι σας ρωτώ πως εγώ να βγω πάλι έξω απο το σπίτι μου και να αντικρύσω την επαναλαμβανόμενα λάθος μοτίβα αυτής της πόλης; Μένω σε μια πανέμορφη πόλη, το κέντρο το λατρεύω για τις αντιθέσεις του, τα νεοκλασικά δίπλα σε μπουρδέλα, ερείπια δίπλα σε πανέμορφες μικρές πλατείες, τοίχοι σάπιοι με graffiti του b. αλλά ρε γμτ απο κει και πέρα, στα προάστια και στις περιοχές δίπλα απο το κεντρο θα ηθελα κάτι να ξεχωρίζει, κατι να είναι όμορφο. Και δεν θεωρώ όμορφο το mediamarkt στην Αθηνών ρε πούστη μου, λίγη παιδεία γμτ ένα μουσείο μοντέρνας τέχνης να ξεστραβωθούμε, να σταματήσω να χαλάω τα κερατά μου σε περιοδικά για να αποκτήσω λίγο άποψη περι αισθητικής.\nEγραψε ο xipasmenos 25 ξετσίπωτα πλάσματα απάντησαν\nΓουάτ ιζ γιόρ τάμπελ μπίτς; I was amazed, I was thoughtfull\nΜε λίγα λόγια σήμερα έχω κέφια, θα βγω και θα κάνω χαμό. Θα βάλω το καθαρό μου εσώρουχο, σίγουρα το De puta madre έτσι για να βγάζει υπονοούμενο.\nNα υπήρχαν και καλά clubs να γυρίσεις θα ήταν σούπερ. Τι να κάνουμε, με βλέπω τα κλασικά ποτάκι στο Mayo, δευτερο ποτάκι Sodate, τρίτο και λοιπά στο Ka3arma. (Αμα με δείτε στο Fou σημαίνει έχω ξεπεράσει τα 18 ποτά και δεν με ενοχλει το αίμα που βγαίνει απο τα αυτιά μου ακούγοντας μακρόπουλο, και οι σφάχτες στα μάτια βλέποντας τα δικά μας τα "κορίτσια" να χορεύουν στην μπάρα....\nΘα μου πεις, υπάρχουν και αλλού μαγαζιά εκτός απο το Γκάζι, αλλά τι να κάνω την είδα ντέκα ρε σεις......\nΑντε και καλά κρασιά σήμερα.\nΥΓ Αυτό είναι το μόνο ωραίο τραγούδι που θα ακούσει κανείς στο ka3arma.....\nΕεε βέβαια είπα οτι θα βγω εγώ και κόπηκε στο ρεύμα σε όλο το Γκάζι. Μο πόσο γκαντέμης μπορεί να είναι ένας άνθρωπος. Βέβαια η διαδρομή κλασική Mayo, sodade (δε κάτσαμε ήταν πολύ σκοτάδι και πολύ νωρίς για νταρκρουμιες) και τέλος Κα3αρμα. Φου την γλύτωσα δεν ηπια τόσο. Έμαθα και νέα κατηγορία ανθρώπων....τους cockteasers.....επίσης να καταγγείλω οτι πλεον δεν μπορείς να βγεις εξω και να μην πετύχεις γνωστά μέλη της μπλογκόσφαιρας....\nΑπορία της βραδιάς, ολοι οι μπλογκερς είναι gay ή οι gay είναι όλοι μπλόγκερς;\nΥΓ. Ναι στο κα3αρμα έπαιξε την Σιρλεϋ μου με το απο πάνω τραγούδι, Μαντόνες, τρανσιες και λοιπές χορευτικές (δήθεν) προγκρέσιβ παπαρίές, αλλα ρε πούστη μου μετά απο timbaland δε κολάει η Τάμτα ρε γμτ.......\nΥΓ2 Θέλω σήμερα κιολας να ανοίξει ενα club στη περιοχη Γκάζι, με καλή μουσική, καλά πάρτυ, καλό αλκοολ, όμορφη διακόσμηση (οχι κλουβια και λοιπες τρασίλες).\nEγραψε ο xipasmenos 26 ξετσίπωτα πλάσματα απάντησαν\nΓουάτ ιζ γιόρ τάμπελ μπίτς; I wanted you to know what's new\nΠέρνοντας θάρρος απο wrong και τα αφιερώματα του σε φωτογράφους αλλά και άλλους πρεσβευτες της τέχνης, και αφού έχω ήδη αφιερώσει ένα αρθρο στο αγαπημένο μου band τους Knife, είπα να κάνω ένα άρθρο για έναν αγαπημένο μου δημιουργό τέχνης στις γκρίζες πλευρές της πόλης μου.\nΟ b. είναι ο πρώτος Έλληνας που εισήγαγε το branding στα graffiti. Σχέδια τα οποία είμαι σίγουρος πως όλοι έχετε συναντήσει σε κάθε πλευρά της πόλης, απο την Αιόλου μέχρι την Σταδίου, αλλά και στο Βερολίνο. Το ψάρι-φάλαινα, η γυναίκα με τατουαζ άγκυρες στα μπράτσα, η γοργόνα όλα σχεδιασμένα με ένα παρόμοιο κιτρινόμαυρο μοτίβο. Είναι μακράν ο καλύτερος graffiti writer που έχω δει στην Αθήνα, πλησιάζει περισσότερο στην τέχνη απ΄ αυτα που έχουμε συνηθήσει.\nΟ b. μιλάει για ένα είδος brand virus που "μολύνει" την πόλη. Δεν την κατοικεί. Δεν την οικειοποιείται. Την διεκδικεί με μορφές νωχελικές αλλά με χρώματα και διάθεση εμμονής.\nΗ πόλη είναι ο ξενιστής της δράσης των graffiti writers όπως ο b.\nΤα b logos τσιμπολογούν την αδράνεια, τα νεκρά κύτταρα της, και βοηθάνε στην εξυγίανση του ξενιστή οργανισμού.\nΟ b. μαζί με άλλους Έλληνες graffiti writers μας δίνουν την δικιά τους ιστορία για την ανθρώπινη κατάσταση ή το ανθρώπινο είδος. Δεν ανήκουν σε μια γενιά ή σε μια σχολή αλλα όλοι μαζί δημιουργούν ένα σημαντικό παζλ απο microcorporations που μας αλλάζει την μέρα.\nΠολλές φορές έχει κάνει έργα μαζί με μια άλλη αγαπημένη Γερμανίδα graffiti writer την Zoe Zillion η οποία κάνει παρόμοιας αισθητικής έργα αλλά σε άσπρο-μαύρο.\nΣας προτείνω ανεπιφύλακτα να αγοράσετε το λευκωμα του "this is my b world".\nTip next time που θα πατε Μαγκαζέ, στη μεριά της πλατείας δείτε ενα κιτρινόμαυρο grafiti στο ρολό.\nMόνο αυτες βρήκα στο νετ, μαλακία μου που δεν έχω πάντα φωτογραφική μαζί μου.\nHis myspace place here\nΓουάτ ιζ γιόρ τάμπελ μπίτς; I was amazed\nI love spa(nk)m.....\nΜιλάμε αγαπώ τρέλα τα spam, είναι φοβερό να ξέρεις οτι υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που ενδιαφέρονται για σένα και το πολυ-αγαπημένο σου εξάρτημα.....δλδ το xipakoulini μου το οποίο προσέχω και φροντίζω καθημερινά.\nΘα σας παραθέσω κάποια απο τα spam που μου εχουν στείλει τις 3 last days στο mail μου.\nΤο spam που εχω σε εικονα είναι το αγαπημένο για πολλούς λόγους.....\n1ον Είμαι οπτικός τύπος, μου αρέσει να βλέπω αυτό που θα αγοράσω, οπότε αν είναι να αγοράσω ενα καινούργιο πέος θα θέλω να δω το πριν και το μετά........Εεε τι πουτσο στο σακί θα πάρουμε;\n2ον Μου έχει έρθει με πολλά διαφορετικά κειμενα στο subject όπως:\nI guess you can call that a dick (Αι γαμήσου μωρη κάρια που θα μου την πεις, απο αυτήν σίγουρα δεν θα το αγοράσω....)\nMake her buckle and moan all night when you split that pussy wide open (Μα γιατί κοπελιά να κάνω τέτοιο πράμμα σε μια κακομοίρα γυναίκα, δεν φτάνει που οταν κανει παιδί θα της ανοίξουν τα φιφι-χειλα της σαν αμερικάνικο ντουλαποψυγείο....φτου σου εισαι και γυναίκα, φαλοκρατικό θυλικό γουρούνι. Ουτε απ αυτην θα αγοράσω)\nHoly shit! Can you even piss from that thing? (Οκ να αυτοκτονήσω τώρα;)\nUnleash the man in you (Εσένα περίμενα, στόκο)\nΑλλά για ευνότους λόγους και για τον χλεβασμό στο πρόσωπο μου δεν θα προτιμήσω αυτή την εταιρία.....Οχι δηλαδή να μας κοροιδεύουν κιολάς. Σταγδιαλα\nΤα άλλα spam είναι πιο περιεκτικά:\noh yes she does wanna slurp on a longer pole\ndont give up on enlarging your cock until you try this\nher pussy wont know what hit it once your new cock has finished\nRESULTS NOW GUARANTEED: ENLARGE YOUR PENIS\nΝαι οκ το λακωνίζεις εστι φιλοσοφείν ορ γουταεβερ, αλλα ρε παιδάκι μου εστιασε λίγο στο θέμα, εμβάθυνε, δωσε μου ιατρικά στοιχεία.\nΤώρα θα σας βάλω ενα προσωπικό γράμμα της Juliya που έστειλε ΜΟΝΟ σε μένα....\nYou don't know what passionate, kind-hearted, pretty woman I am.I am single and my heart sings loving songs and it hopes that someone will hear it and come to me and call me his beloved.You may ask everybody if he feels happy without love. And I am sure that no person will give you positive answer, because love is life and without it we are died. Do you agree with me?I want to be happy like every person. And I am in search of my life's companion.I am beautiful, easy-going and nice woman. I appreciate the cosiness of home fire and want to keep it for my future family.I feel that I have talents to become loving, caring and adoring wife and mother.If you need such woman like me, you are lucky and you can reply me to this address http://myukrainebrideslive.info/?idAff=101\nΒρήκα νέο πεος και την γυναίκα της ζωής μου.......\n(Το γεγονός οτι δεν με λενε Max δεν νομίζω να χει σημασία)\nTHANK YOU SPAM MAIL.....................\nEγραψε ο xipasmenos 20 ξετσίπωτα πλάσματα απάντησαν\nΓουάτ ιζ γιόρ τάμπελ μπίτς; I realized this is not good world we live in\nMαρία η παρθένα που ήταν και άσχημη vol. VII\nΑφού κατάφεραν να ξεκολήσουν το βαζάκι απο το μπλου μαρέν, πλεον, ανδρισμό του Alejandro de los enormos poutsos, έπρεπε να καταστρώσουν τα σχέδια τους για το total makeover της Marias la del bario teras.\n"Vayamos de nuevo a Gaysablanca" είπε ο Alejandro de los enormos poutsos.\nΗ Maria la del bario teras όλο απορία τον ρώτησε ποια πόλη ήταν αυτή, δεν την είχε ξανακούσει ποτέ στη ζωή της.\nΗ Gaysablanca ήταν το βασίλειο των Gay κάπου σε ένα νησί στο Mexico Gulf οπού ζούσαν εκεί μόνο ομοφυλόφιλοι, η Maria la del bario teras ενθουσιάστηκε θα έκανε πολλούς φίλους εκεί που θα την φροντίζαν και θα την κάναν καραγκομενάρα.\n"Εκεί θα γνωρίσεις και το αδερφό μου τον Provatos de los 41 pontous poutsos" είπε ο Alejandro de los enormos poutsos, "Και μαζί με αυτόν και τον on & off γκόμενο του τον Sikia los tsouzei"\n"No sabía que usted tiene a hermanο" (μτφ Δεν ηξερα οτι έχεις αδερφό) είπε η Maria la del bario teras.\n"Si, αυτός θα αναλάβει την πνευματική σου ανανέωση, θα σε βάλει να ακούσεις με τις ωρες Χαρούλα Αλεξίου και Pet Shop Boys, και θα σε βάλει να διαβάζεις με τις ώρες το μπλογκ του ώστε να αποκτήσεις πνεύμα και νου που θα ποθούν όλοι οι άντρες. Υou've got to have the whole package girl" είπε ο Alejandro de los enormos poutsos.\nKαθώς πλησιάζαν στην Gaysablanca που στο λιμάνι ήταν ο ψηλός Provatos de los 41 pontous poutsos με τον ανδρισμο του full frontal, και δίπλα του ο Sikia los tsouzei χοροπηδώντας με χαρά και φωνάζοντας "ΟοοοΥΥΥυυυυυ al puerto mis hermanas" και πλάκωσε όλος ο πλυθησμός της Gaysablancas να υποδεχτεί τον Alejandro de los enormos poutsos the most eligible bachelor of Gaysablanca.\nΟλες οι τρελές μαζί φώναζαν το ονομά του προσπαθώντας να τον κάνουν να περασει μια βραδιά άγριου σεξ μαζί τους, μιας και ο provatos de los 41 pontous poutsos δεν καταδεχόταν καμία τρελή, παρα μόνο τον μοναδικό του έρωτα τον Sikia los tsouzei, μπορεί να μη το παραδεχόταν αλλά τον αγαπούσε.\nΤο γιώτ έφτασε στο λιμάνι, οι τρελές άρχιζαν να σκίζουν τις ζαρτιερες τους και ο Alejandro de los enormos poutsos τους ανακοίνωσε οτι θα έχουν μια πολύ σημαντική για αυτόν προσκεκλημένη που θα μεταμορφώσουν σε καρακατακαλονή.\nΤότε μέσα απο το πλήθος ξεπροβάλει η Tanila de los enormos tsoulos, θανάσιμος εχθρός και αδερφή του Alejandro de los enormos poutsos, οι οποία τον αντιπαθούσε γιατί αυτός πάντα ήταν ο αξιαγάπητος, και όλος ο κόσμος αυτόν αγαπούσε.\n"Και τι θα κερδίσετε εσείς αγαπητοί μου; Καθε φορά που ο αγαπητός μου αδερφός θέλει κάποια χάρη όλοι τρέχετε, αλλά ο Alejandro de los enormos poutsos τι σας έχει χώσ......εεεε δώσει για αντάλαγμα;" είπε η Tanila de los enormos tsoulos χαμογελώντας με κακία.\nΤότε όλες οι τρελές της Gayzablancas απαίτησαν τα ανταλαγματά τους και με τόκους, και όρμηξαν στο Alejandro de los enormos poutsos η Tanila de los enormos tsoulos γέλαγε απο πάνω τους με κακία και δυνατά όσο οι τρελές της Gayzablancas ξέσκιζαν τον τεράστιο και πρηζμενο ανδρισμο του Alejandro de los enormos poutsos.\nO provatos de los 41 pontous poutsos με τον Sikia los tsouzei φυγάδεψαν την Maria la del bario teras στην έπαυλη τους, αφού δεν μπορούσαν να κάνουν κάτι.\n¿El alejandro de los enormos poutsos va a sobrevivir? ρώτησε έντρομη η Maria la del bario teras.\n"Ο Αlejandro de los enormos poutsos είναι ο πιο αχορταγος απο όλους μας, θα τις ξεσκίσει τις τρελές και θα ρθει να μας συναντήσει" είπε ο provatos de los 41 pontous poutsos και προσέφερε στην Μaria la del bario teras ένα ζεστό καφέ απο κόκκους Gaysablancocaffe.....\nEγραψε ο xipasmenos 14 ξετσίπωτα πλάσματα απάντησαν\nΓουάτ ιζ γιόρ τάμπελ μπίτς; Μαρία η παρθένα που ήταν και άσχημη.\nKίνημα Εξόντωσης Τανίλας\nΛαέ της μπλογκόσφαιρας, ο κόμπος έφτασε στο χτένι, απο σήμερα εγώ θα συμπαρασταθώ στην αγαπητή Sikia και θα ιδρύσω το Κίνημα Εξόντωσης Τανίλας (aka ΚΕΤ) με ένα και μοναδικό στόχο της εξαφάνηση απο προσώπου blogs της γνωστής εκνευριστικής Τανίλας.\nΜη σας ξεγελάει το κοντό της παρουσιαστικό, ή αυτά που έχει πληρώσει για να σας πούνε, αυτή η γυναίκα είναι κίνδυνος για τους άντρες της μπλογκόσφαιρας. Χτυπάει σε ανύποπτες στιγμές και μπορεί να ξελογιάσει, περνοντας με το μερος της ακόμα και ομοφυλόφιλους. Ολοι έχετε παρακολουθήσει το δράμα της καημένης της Sikias που η κακούργα της έφαγε το Blueprintsinouli.\nΣτα στέϊτς έχουνε ήδη ξεκινήσει οι πορείες για την αφύπνηση του κράτους στον ενδεχόμενο η Τανίλα να περάσει τον Ατλαντικό, ο Γιώργος Θάμνος μικρούλης (aka George Bush Junior) σκέφτεται ήδη το ενδεχόμενο μαζί με συνεργάτες στο σχήμα καρδουλα γραφείο, να κάνουν επίθεση με έξυπνες βόμβες στο σπίτι της με σκοπό την καταστροφή της.\nΑς συσπειρωθούμε πριν να είναι αργά.\nΠροστατευστε οτι έχει απομείνει, οτι άντρα δεν έχει πεσει στα νύχια της και κρατήστε τον με νύχια, δόντια και τελοσπαντων με οτι μπορείτε if you know what i mean......\nEγραψε ο xipasmenos 15 ξετσίπωτα πλάσματα απάντησαν\nΜπαίνοντας στο αεροπλάνο το Σάββατο σκέφτηκα "Δεν έχω ξαναπετάξει χειμώνα και με τόση κακοκαιρία ξανα.\nΚαθώς απογειωνόμασταν στο i pod άκουγα "Give me wings, now i stuck on the ground" των Booth and the bad angels σε remix απο Archive. Το αεροπλάνο κούναγε τρομερά, και βάζω στοίχημα οτι οι περισσοτεροι μέσα όπως και γω νομίζαμε οτι η καρδιά μας θα κολήσει στην οροφη απο τα πολλα ταράγματα.\nΑλλά όταν περάσαμε πάνω απο τα σύνεφα που δίναν στην Αθήνα μια γλυκιά μουντάδα και ένιωθα τον Ηλιο να μου καίει το πρόσωπο αποζημιώθηκα. Η απόλυτη ηρεμία μετά, ο ζεστός ήλιος και απο κάτω σου ένας τεράστιος αγρός απο σύνεφα έτοιμα να προσπαθήσεις να τα πιάσεις και να νιώσεις την απαλότητα τους. Ήθελα απλά να ξαπλώσω στα σύνεφα και με τα πόδια και χέρια να σχηματίσω εναν άγγελο. Δεν θέλω να ακουστώ καταθλιπτικός και χαζορομαντικογλιτσομαλακας, αλλά ήταν τόσο όμορφα που ευχήθηκα να είναι και ο θάνατος κάπως έτσι, μια απογείωση που απο την μουντάδα της πόλης σε μεταφέρει στους ηλιόλουστους συνεφό-αγρούς του ουρανού. Και αν δεν είναι έτσι ο θάνατος τότε σίγουρα είναι η γαλήνη.\nΚαι μετά απο τις σαχλαμάρες μου ας περάσουμε στο ψητό.\nDAY 1 Milan-Linate aeroporto.\nO Θεός να το κάνει είναι τόσο μικρό που ο σταθμός Λαρίσης μοιάζει θεόρατος. Αφου πήρα ενα λεωφορείο θα συναντουσα την Α. στο stazione centrale έναν απο τους πολλούς σιδ. σταθμούς του Μιλάνο, ο οποίος είχα ακούσει οτι είναι πολύ ωραίος.\nΝαι αλλά δεν μου είχαν πει οτι είναι ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ στεκόμουν με δέος σε έναν σιδ. στθμό απίστευτης ομορφιάς και όγκο που μονο με το αεροδρόμιο μας μπορεί να συγκριθεί.\nΕνώ κοίταζα σα μαλάκας βλέπω την Α. να τρέχει κατα πάνω μου να με αγγαλιαζει και μετά να κάνουμε σα μαλακισμένα. Εγώ ακόμα τρομοκρατημένος απο το μέγεθος του Stat. Centrale η Α. διψασμένη για νέα μου και νέα της μπαίνουμε στο metro το οποίο είναι περιεργα όμορφο, σε κάποια σημεία κιτς αλλα σίγουρα πολύ underground κυριολεκτικά και μεταφορικά, μετά πήραμε και ενα μικρό λεωφορείο το 44 για το οποίο συναίχεια λέγαμε "Αχ πόσο το αγαπαμε αυτο το λεωφοριάκι που ΠΑΝΤΑ έρχεται" και φτάνουμε στο σπιτάκι της Α. ένα loft στα περίχωρα του Μιλάνο.\nΠανέμορφο, για να μην ξεχειλώνω το ποστ μετά πήγαμε Duomo φτάνοντας και βγαίνοντας απο το Μετρο παθαίνω 2ο σοκ αντικρύζοντας την πιο μεγάλη καθολική εκκλησία του κόσμου, χαζεμένος εγώ ακόμα κοιτόντας σα μαλακας η Α. μου έδωσε το 3ο ανευρισμα δώρο λέγοντας μου οτι στο μουσείο μοντερνας τεχνης στην duomo έχει έκθεση και την ιστορία της Vivienne Westwood εεε εκεί τα χάσα και Μιλάνο και V. Westwood.......\nπήγαμε στην έκθεση πηρα και ενα pin σημα κατατεθέν της το οποίο δεν αποχωρίζομαι ποτέ. Μετά την έκθεση κάναμε το αυτονόητο.\nΚαι άλλο shopping.\nMετά πήγαμε για aperitivo στο Μιλάνο στις 7 στα bars βγάζουν απίστευτο μπουφε και με ένα ποτο τρως όσο θες. (παρένθεση ολα αυτα στο πουτσοκρυο γιατι το μεγαλύτερο bar ήταν όσο το Ινοτεκα).\nΑφού είχα το μικρό μου σουξέ εκεί πήγαμε να ετοιμαστούμε για την βραδυνή μας έξοδο.\nΠου λέτε πήγαμε στο corso como την upper class περιοχή για την Μιλανέζικη νεολαία, φτάσαμε στο hot spot του Μιλάνο το Lumina luminati or whatever ένα μετριο κλαμπ με μετρια μουσική house tech italian bullshit στο οποίο δεν επιτρέπεται το κάπνισμα (όπως σε ολο το Μιλάνο) και σερβίραν ποτα μεχρι τις 2. Αν είναι ποτε δυνατόν, τεσπα αυτο ηταν το μονο μαυρο σημείο στο ταξίδη μου.\nDay 2 Milan-Shopping\nΤπτ άλλο δεν έγινε αυτή την μέρα, ψώνια ψωνια ενα apperitivo και πιτσα και μακαροναδες στο μοναδικό μερος που μπορείς να καπνίσεις χωρις να τον εχεις δαγκώσει απο το ψωλοκρυο.\nDay 3 Milan Duomo-Shopping-DaVinci-Athens\nΑφού ξύπνησα και η Α. πήγε στη σχολή ήταν ευκαιρία να γυρίσω χωρίς της γκρίνια της, πήγα στο μουσείο του DaVinci και ήταν κλειστο, ξενέρα τρελή οπότε τι να έκανα ο καημένος;\nΚαι μετά ανεβηκα στην οροφη της εκκλησιας του Duomo.\nΑπλά Δέος η θέα σου κόβει την ανάσα....\nΥΓ Σιγα το ντύσιμο οι Μιλανεζες, nothing special απλως όλες μα όλες έχουν πάνω τους κάτι απο L. Vuiton, Prada, Gucci. Οι Μιλάνεζοι, απλά προσκυνώ, οι πιο ωραίοι άντρες, απίστευτο στυλ και ντύσιμο. Θεοι\nΟυφ με λίγα λόγια πρέπει να πάτε, πανεμορφη πόλη με τρελή νεολαία καθόλου δήθεν, με γούστο και απίστευτο vibe.\nΚΑΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΑΓΟΡΑ.......\nΗ περίφημη Λααααα λαλαλα λαλαλαλα σκάααααααλαλαλαλαλλαααααααααα του Μιιιιιιιιιιιιιιιλαλαλαλλαανοοοοοοο\nΑνατριχίλα λέμε αυτη η duomo........\nΣτο Μιλάνο μπορείς να νοικιάσεις ενα απο τα παλια τραμ και να το κάνεις ότι θες, απο πάρτυ μεχρι δείπνο και όλα αυτα ενω σε γυρνάει μεσα στο Μιλάνο (ερώτηση δικιά μου σε Μιλανέζο.. "Και μπορώ να κάνω ότι θέλω; " Si μου απαντάει "Kαι παρτούζα???" Εεε τα θελε ο κωλος του, και τελικα οχι παρτουζα στο τραμ δε μπορεις να κανεις...μερντα...\nΟυφ δε μπορω να θυμηθώ τπτ άλλο, όσοι τυχεροί θα μάθετε απο κοντά περισσότερες λεπτομέρειες........\nΑντε να δω ποτε θα ξαναρθω στα καλα μου, γιατι ακομα ταξιδευω εγω.......\nEγραψε ο xipasmenos 29 ξετσίπωτα πλάσματα απάντησαν\nBaby I'm ready to go, I'm packed and ready to go.\nΑρχικά πριν αρχίσω να σας πρήζω για το ταξίδη στη Μεκκα μου, το Μιλάνο. (Kill me there, somewhere btw D&G and Cavalli) θα σας πρήξω για τις αγαπούλες μου.\nΗ γουρουνίτσα μου (Ναι αυτο είναι το όνομα της) έκλεισε τα 9 χρόνια το μωρό μου, το πιο καλό γατί ανεξάρτητο στην αυλή κάνει οτι γουστάρει έχει πάρει όλους τους γάτους στα 4 αλλά τώρα εχει εμμηνος ρύση ορ γουατεβερ και έκλεισε σα γυναίκα, και άνοιξε σε περιφέρεια.\nΑπο την άλλη η Αγάπη το ενα απο τα 3 γατάκια που είχα βρει αν θυμάστε, έχει μεγαλώσει τρώει κανονικό φαγητό και ας έλεγαν οι κτηνίατροι οτι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ να ζήσει αυτή τη στιγμή είναι στην Γιαγιάκα μου και το φροντίζει και παίζει μαζί τους σε ένα κήπο 600 τμ κάπου στη Μεσσηνία. Μου χει λείψει ρε γμτ. (που να μην ημουν και αλεργικος στις γατες)\nΌλη αυτή η βδομάδα πέρασε με σεξουαλικά όνειρα, μετα τα 2 όνειρα με γνωστα μέλη της μπλογκόσφαιρας, προχτές είδα ένα άλλο μέλος (ονοματα δε λέμε την moody δε θίγουμε) στο όνειρο μου να κάνει άσεμνα πράγματα. Όταν βρω όρεξη και χρόνο θα σας τα αναλύσω. Χτες ξαναείδα ενα απιστευτα σεξοπορνοδιαστροφικό όνειρο, είναι τοσο σεξοπορνοδιαστροφικο που ντράπηκα να το περιγράψω στο πρόβατο, για τετοια κατασταση. Δε ξέρω τι να κάνω, σεξ θα μου πείτε εσείς και θα σας πω δεν έχετε άδικο. Τέσπα καλή μας τύχη στο Μιλάνο.\nΤαυτότητα check (at last)\nΠιστωτική κάρτα check\nΡούχα κατάλληλα για shoping άνετα αλλά αρκετα ιδιαίτερα ώστε να κάνω την διαφορά στους βλάχους Ιταλούς check\nΡούχα κατάλληλα για Aperitivo στου Armani check\nΡούχα για αχαλίνωτο clubbing στο Μιλάνο check\nΡούχα για αχαλίνωτο σαικς στο Μιλάνο not included\nΚασκόλ, πουλόβερ, και ότι άλλο μπορει να προστατευσει το κρυουλιάρη check\nΔιάθεση για αυτοκαταστροφή χωρις μετέπειτα τύψεις\nΠολλές ευχές απο αγαπημένους φίλους που ξέρουν τι γαμήση τρώω εδω και καιρό check\nΝομίζω τα πήρα όλα....\nΑΑααα τα εισητήρια ο μαλακας.....\nSorry που σας πρήζω με δικα μου χαζοθεμματα δε το συνηθίζω, προτιμω να γράφω πράγματα με ουσία (μη χεσω ειμαι πχιοτιτα γιεα ραϊτ)\nοκ...λοιπόν καλό μου ταξίδη και να περάστε ΤΕΛΕΙΑ όλο το ΣΚ, γιατί περα απο μαλακίες μόνο αν έχεις καλή διαθεση και καλή παρέα περνας καλά όπου και να είσαι. Θα επιστρεψω φουλ ανανεωμένος Τριτη και θα σας έχω όλες τις σωστες συμβουλές για να είμαστε προχώ στην βλαχοελλάδα, και μαζί ένα πούλμαν με παίκτες της Μιλαν.............\nΦιλακιαααααααααααα ci vendiamo belli ragazzi, a presto........\nΠόσο κουλή μπορεί να είναι μια βδομάδα;\nΕδώ και μια βδομάδα έχω μια λίστα με κουλά που αξίζει να μπει στο ρεκορ Γκίνες.\nΞεκινάω με τα όνειρα, στα οποία καθοριστικούς ρόλους είχαν αποκλειστικά bloggers.\n#1 Συναντάω στην Ερμού γνωστό gay blogger μαζί με μια (δεν θα πω μπάζο γιατι θα με πειτε μισογύνη) οχι τόσο εμφανίσημη γυναίκα.\n-Γεια σου (δε λέω ονομα νιε νιε νιεεε), τι κάνεις;\n-Γεια σου xipaki πως απ΄εδώ;\n-Να μωρε ψώνια ξέρεις.....Η κοπελιά φίλη;\n-Όχι να θα παντρευτούμε και ψάχνουμε βέρες.\n-Γλκουκ γκουχου γκουχου Τιιιιιιιιιιι;\nΜου δείχνει στο κινητό ενα βιντεάκι να της χαιδεύει το αιδοίο και παθαίνω σοκ.\nΤον κοιτάζω με αηδία και λέω...\n-Τάδε μου; Εγινες ανώμαλος;\nΕβαλα τα κλαματα και έφυγα......\n#2 Είμαι λέει για καφέ με 1 φίλη η οποία μερικές φορές γινόταν φίλος και ένα γνωστο μέλος της μπλογκοσφαιρας. Αφού ήπιαμε τον καφέ μας μας πήρε τηλ. η moodygirl να πάμε να την βρούμε σε ενα άλλο μαγαζί. Καθώς πηγαίναμε στο μαγαζί αυτό βρεθήκαμε σε ένα σπίτι όπου το γνωστό μέλος (το οποίο δεν εχω γνωρίσει ποτε) μου την έπεσε χυδαιότατα, εγω ως σωστος κύριος αντισταθηκα γιατι έβλεπε και ο φιλος-φιλη (είπαμε άλλαζε αναλογα την κατασταση) ο/η οποίος/οποία με νόημα μου εξαφανίστηκε απο το όνειρο μου (αυτο έλειπε δικο μου ονειρο ηταν). Με λίγα λόγια τον γνωστο μέλος της μπλογκόσφαιρας ήταν to die for και κάναμε ένα σεξ απ όλα κυρίως προκαταρκτικά και ήταν τόσο ζωντανό που δεν συζητάω πως ξύπνησα, το ένιωθα λες και όντως γινόταν εκείνη τη στιγμή. Ξαφνικά όμως ξύπνησα στο όνειρο μου και πήρα τηλέφωνο την moodygirl και της το περιεγραφα. Μετά ξύπνησα πραγματικά, μπήκα λίγο νετ να συνελθω και μου μιλάει στο μσν η moody.....Απίστευτο αυτο δείχνει οτι ήταν κάρμα.\nΑχχχχχ απο τότε δε μπορω να συνέλθω, αχχχχχχ μιλάμε αυτο πάει να πει safe sex. Εχω σήμερα την φάτσα του ανθρώπου που εκανε καλό σεξ την προηγούμενη μέρα.\nΑφού ξεχάσουμε τα παραπάνω, και κανουμε όλοι μαζί μια ευχή να μου τύχει και στη πραγματικότητα ας σας γράψω έναν θεικό διάλογο που άκουσα στο ταχυδρομίο που περίμενα το κλασικο 45 λεπτο (4 φορές το λιγότερο πάω ταχυδρομίο την βδομάδα).\n-Αχχ τι ζέστη.\n-Ναι νερό δεν θα χουμε να πιούμε κυρα Μαριγούλα.\n-Ναι μαρή και που έχουμε; Πριν λίγο καιρό δεν άκουσες που βρήκα εναν νεκρό στο Μαραθώνα;\n-Ναι μεχρι να το πιουμε το νερο του νεκρού πίναμε.\n-Μια χαρά νεράκι του Θεου, δροσερό δροσερό και με γεύση κρέατος.\n-Ναι και όλοι πλένουν τα αυτοκίνητα τους, σα δε ντρέπονται τα παλιόπαιδα.\n-Ελα μου ντε αμαν. Κανονικά πρεπει να βάλουν νόμο.\n-Ναι αμα βλέπουν κάποιον να πλένει αυτοκίνητο να τον πηγαίνουν αυτόφορο.\n-Ναι σιγά εδω οι μπάτσοι δεν πάνε μέσα τους εγκληματίες.\n-Αυτο να μου πεις.\n-Που πάει αυτή;\n-Έλα καλε η γιαγια με το ενα πόδι στο τάφο είναι.\n-Και τι να λέει δεν έχει ανάγκη εμένα ο πατέρας μου στα 40 πέθανε.\n-Αχ μαρή εμένα στα 45.\n-Εεε είδες που σου λέω η ηλικία δεν εχει να κάνει αρα και η γιαγια να περιμένει και η έγγυος, δλδ επειδη εχει κοιλια θα μας φαει την σειρά; Και γω εχω κοιλιά δε περασα μπροστά.\nΠιάνει με στοργη το πατσοκοιλο.\n-Μαρή αυτο ανεμογκαστρι είναι απο το πολύ αρνί, είπαμε μη χάσουμε και το φιλότιμο μας.\nΤα σχόλια δικά σας, εχω ακούσει πολλούς τέτοιους διαλόγους για να μπορώ πλεον να κρίνω.\nΤώρα σας έχω μια σούπερ ατάκα απο δουλειά.\nΕξυπηρετω μια μαμα με την κορη της για ενα ανδρικο δώρο.\n-Ο νεαρός που θα πάρετε το δώρο είναι στο στυλ μου;\n-Ναι έτσι σαν και σένα, μοντέρνος, ντύνεται ωραία σαν και σένα, γυμνάζεται και έχει σώμα σαν το δικό σου.\nείπε η μαμα.\nΕγώ ψήλωσα 40 πόντους και λέω.\n-Κοιταχτε αν είναι γεροδεμένος σαν και μενα δε νομίζω οτι γυμνάζεται και πολύ, μάλλον ψέμματα σας λέει, και γελάω.\nκαι λέει η κόρη.\n-Ναι ρε μάνα, ο τάδε είναι αδύνατος δεν είναι σαν το παιδί, εχει ωραίο σώμα και γυμνασμένο.\nΟτι πόντους είχα πάρει τους έχασα εις διπλούν. Το μαλακισμένο, σταγδιαλα.\nΠρος υπεράσπιση μου (οχι τπτ άλλο θα διαβάζει και το γνωστο μέλος της μπλογκοσφαιρας και δε πρεπει να με περασει για μπάζο) παρακαλώ όλοι όσοι με ξέρουν να πουν έστω και αν δεν το πιστευουν οτι είμαι ωραίο παλικάρι.\nLast but not least, περιμένω ακόμα πιστοποιητικό γέννησης απο ΚΕΠ για να πάω να βγάλω νεα ταυτοτητα.\nΑααα και φευγω για Μιλάνο Σάββατο.......Σούπερ;\nEγραψε ο xipasmenos 30 ξετσίπωτα πλάσματα απάντησαν\nΠαράλληλες ζωές. episode 1\nΗ βραχνάδα του τρένου σταμάτησε να νανουρίζει την Σάλυ και αυτή ξύπνησε ενοχλημένη απο την απουσία της γλυκιάς μελωδίας του ταξιδιού. Είχε φτάσει στην νέα της αφετηρία, κατέβηκε απο το τρένο και στάθηκε για ένα λεπτό να ρουφήξει όση περισσότερη υγρασία μπορούσε, έψαξε μέσα στο θαμπό ημίφως να βρει την έξοδο του σταθμού. Η Ελένη, συγκάτοικος της στο Λονδίνο θα την περίμενε στα εκδοτήρια, ήταν και εκείνη πολύ ενθουσιασμένη που θα ξανασυγκατοικουσε με την Σάλυ. Μια νέα αρχή θα έκανε και αυτή, μια νέα αρχή αλλα με αγαπητό και φιλικό άτομο, θα περνούσαν στιγμές ανεμελιάς και ευτυχίας οι δύο τους για μια ακόμη φορά. Όπως τότε στο Λονδίνο, μόνο που στο Λονδίνο ήταν 20 χρόνων, τώρα είναι 30 και με ευθύνες και απαιτήσεις απο την ζωή τους. Δεν τις νοιάζει όμως θα τους χρειαστει και λίγο τρέλα.\nΗ Ελένη στεκόταν στα εκδοτήρια, έτρωγε τα νύχια της κακό συνήθειο που της το χτύπαγε η Σαλύ συνεχώς, "Αμαν πια ωραία γυναίκα είσαι, τρως τα νυχια σου σα 12χρονο" της είπε γελώντας και αγκαλιάστηκαν κλαίγοντας και οι 2 απο χαρά. Γύρισαν στην ζεστασιά της παλιάς τους ζωής, ότι και να συνέβαινε είχαν η μια την άλλη, μια σίγουρη συμπαρασταση, μια τρυφερή αγκαλια, μια ζεστή κούπα τσαϊ, μια συμπαράσταση.\nΠιάσαν τις βαλίτσες και πήγαν να βρούνε ταξί για το σπίτι. Σε όλο το δρόμο η Ελένη παραληρούσε ,όπως πάντα, για το πόσο τέλεια θα περάσουν και πόσο καλό θα της κάνει η αλλαγή. Η Σάλυ χάζευε απο το παράθυρο την καταχνιά που έπεφτε πάνω στην πόλη, και το μάτι της έπεσε σε ένα μελαγχολικό άντρα που καθόταν σε έναν πυργίσκο, "Δε ξέρω γιατί, αλλά σε καταλαβαίνω" μουρμούρισε. "Τι λες καλέ; Έλα φτάσαμε εδώ θα μείνουμε, στην Άνω Πόλη θα την λατρέψεις....." είπε η Ελένη και το ταξί σταμάτησε έξω απο ένα πανέμορφο σπίτι με θέα που της έκοψε την ανάσα.\nΠαράλληλα ο Αλέξανδρος προσπαθούσε να μην αφήσει τον εαυτό του να βυθιστεί στην ανυπαρξία της τελειωμένης σχέσης του. Παρατηρούσε μελαγχολικά την πόλη ,απο την κορύφη ενός ερειπωμένου και κατεστραμένου απο την μούχλα πυργίσκου στην Άνω πόλη, ακούγοντας τους στίχους του big star των Ocean colour scene προσπαθώντας να πείσει τον εαυτό του να ξεχάσει την μονόπλευρη αγάπη που είχε για αυτή την γυναίκα.\n06 big star.wma\nI don't want to be another big star\nPicking at your cars\nStealing at your clothes\nFinding out what you don't know\nI don't want to be your big star\nPicking your calls; saying I don't know\nI don't want to be your suitor\nLacking at your feet\nTrying to love the things you need\nΤο πάθος του έλειπε, η αγάπη χωρίς όρους και συμβιβασμούς. Ήθελε να ζήσει μια σχέση χωρίς λογική να δώσει για πρώτη φορά όλο του τον εαυτό, και να πάρει να ρουφήξει την αγάπη μιας γυναίκας. Τόσο κενό τόσα χρόνια.\nΉθελε να φύγει δεν άντεχε να προσποιείτε οτι είναι καλά, δεν ήταν ήθελε αλλαγή, ήθελε νέα πρόσωπα, νέες αγάπες, ήθελε κουράγιο και τόλμη. Δε θα έφευγε ποτέ το ήξερε, όσες φορές προσπάθησε να φύγει απο τη πόλη του ένιωθε ξεριζωμένος και κενός, ένιωθε δίσκος χωρίς μουσική. Κάθε πόλη έχει το δικό της vibe, και ο Αλέξανδρος ανέπνεω με αυτο της θεσσαλονίκης.\nΚοίταξε ασυναίσθητα το σταθμό των τρένων και είδε την κόκκινη αμαξοστοιχεία να μπαίνει στο σταθμό, και σκέφτηκε οτι ίσως κάποιος σε εκείνο το τρένο να μπορεί να του αλλάξει την ζωή, να είναι εκεί κάποια γυναίκα που θα τον κάνει να αφήσει την καρδιά του να πετάξει, να πέσει και γεμάτη απο έρωτα να απογειωθεί στον ουρανό.\nEγραψε ο xipasmenos 4 ξετσίπωτα πλάσματα απάντησαν\nΓουάτ ιζ γιόρ τάμπελ μπίτς; Παράλληλες ζωές.\nΜετά απο καιρό αναμονής, κυρίως επειδή το πρόβατο αργεί να τελειώσει (τις παραγράφους) η ιστορία made by bloggers for all bloggers έφτασε στο τέλος της. Αφού λοιπόν κλειδωθήκαμε σε ένα δωμάτιο όλοι μόνο με νερό και ψωμί, αρπάξαμε τα keyboard μας και εμπνευστήκαμε την παρακάτω βασισμένη σε πραγματικα γεγονότα (or not as provato said). Ο καθένας είχε την παραγραφο ΜΟΝΟ του απο πάνω οπότε για όλους εκτός απο μένα θα είναι εκπληξη η ιστορία.\nΣηκώθηκα, κοίταξα γύρω μου, όλα άγνωστα. Που στο διάλο ήμουν; Σηκώθηκα και άρχισα να περιφέρομαι μόνος στο άγνωστο αυτό σπίτι, ψαχούλευα συρτάρια, έψαχνα χαρτιά, ένα στοιχείο ένα όνομα να καταλάβω σε ποιανού το σπίτι ήμουν. Μπορούσα να είχα φύγει, μπορούσα να κάνω ακόμα οτι κοιμάμε, μπορούσα να φάω και κάτι μιας και πεινούσα σα πούστης. Ααα είπα πούστης και θυμήθηκα οτι ο μαλάκας ο Τόλης με παράτησε στο μαγαζί χτες και έφυγε και χωρίς να πληρώσει τα ποτά που κέρασε εκείνο το νταλικέρι απο την Νάουσα. "Τι μαλάκας" είπα και άκουσα κλειδιά στη πόρτα, και μπαίνει ένας άγνωστος άντρας του οποίου το άρωμα μύριζα πάνω στο γυμνό μου κορμί. "Ωχ Θεέ μου, ποιός είσαι; Τι έκανα χτες;"\n"Τα πάντα" μου είπε και μου έκλεισε πονηρά το μάτι.\nΤώρα κατάλαβα γιατί πονάει ο κώλος μου σκέφτηκα και έτρεξα στο κρεβάτι να βρω τα ρούχα μου.\n"Κατσε μη φύγεις πήρα πρωϊνο" μου είπε ενώ εγώ έψαχνα τα ρούχα μου.\nΜια κάλτσα κάτω απο το κρεβάτι, εσώρουχο στο λαμπαντέρ, ένα παπούτσι στο κομοδίνο και τουλάχιστον 10 χρησιμοποιήμένες καπότες στο πάτωμα.\nΣΟΚ. "Ξέρεις...εγώ δεν είμαι αυτό που νομίζεις έχω κοπέλα.....δεν είμαι πούστης" είπα ενώ ανακάλυπτα την μπλούζα μου στην είσοδο μαζί με άλλη μια χρησιμοποιημένη καπότα δίπλα.\n"Πάντως για str8 τον έπερνες πολύ άνετα" είπε γελώντας, και ανοίγοντας την εξώπορτα για να μου δώσει το παντελόνι απο την είσοδο του σπιτιου.\n"Μα παντού το κάναμε; Μα στην εξώπορτα;" τον ρώτησα κοκκινίζοντας απο ντροπή.\n"Κοίτα φίλε, εγω δεν είμαι τοιούτος, οκ μαγκιά σου αλλά μείνε μακριά απο το κώλο μου" είπα, ενώ κοίταζα με την άκρη του μυαλού μου τον ημίγυμνο άντρα που κατα τα λεγόμενα του είχα πάρει χτες το βράδυ. Μα τι στο διάλο είχα πιεί; Πάντως ο τύπος είναι σκέτη κάυλα, μωρε λες να είμαι gay τελικά, και να μην το είχα πάρει χαμπάρι τελικά; Με αυτή την απορία ντυθηκά γρήγορα και άφησα τον άγνωστο ημίγυμνο άντρα να αναρωτιέται τι στο διάλο έπαθα, δεν είχα σκοπό να του απαντήσω, δεν ήξερα ούτε ο ίδιος άλλωστε. Έφυγα με ένα αυθόρμητο πονηρό χαμόγελο ικανοποίησης. Περπάταγα στο δρόμο και κοίταζα άντρες, αλλά με τελείως διαφορετικό τρόπο απ' οτι παλιότερα, τώρα τους ποθούσα, τους φανταζόμουν στα 4, στα όρθια, γυμνούς, ιδρωμένους.\nΣλαπ, με σφάλιάρισα μήπως συνέλθω, δε γίνεται να είμαι τέτοια λυσσασμένη πουστάρα, δεν μπορεί να με καυλώνει η ιδέα ενός ιδρωμένου άντρα. Όσπου ξαφνικά περνάω έξω απο μια οικοδομή και τον βλέπω εκεί, ιδρωμένο, γραμμωμένο και έπαθα.\nΕπιτάχυνα το βήμα μου για να αποφύγω τον πειρασμό… και άρχισα να σκέφτομαι ότι πιο αντικαυλωτικό μπορούσα για να ξεχαστώ. Σκέφτηκα τις εκπομπές του Λάκη Λαζόπουλου, σκέφτηκα την φάτσα της Άννας Βίσση, σκέφτηκα ένα φέρετρο γεμάτο κουτάβια… και έτσι κατάφερα να μου πέσει…\nΙκανοποιημένος σήκωσα το κεφάλι. Απέναντι από το σημείο που στεκόμουν ήταν μία στάση λεωφορείου. 4-5 άτομα περίμεναν το λεωφορείο. Οι δύο από αυτούς άντρες. Ο πιο νέος από τους δύο… αχ, είχε το πουκάμισο ξεκούμπωτο στα πάνω κουμπιά. Από το άνοιγμα φαινόταν το δασύτριχο στέρνο. Φορούσε χρυσή αλυσίδα από την οποία κρεμόταν ένα μενταγιόν Candy Candy. Οι τρίχες στο στήθος, το ανοιχτό μπλε πουκάμισο, το μενταγιόν Candy Candy με τρέλαναν στην καύλα… Με τρέλαναν.\nΑισθανόμουν λες και μέσα στο στομάχι μου είχε ανοίξει μία καταπακτή καύλας για άντρα και από μέσα έτρεχε ποτάμι η επιθυμία…\nΜε τα πολλά κατάφερα να φτάσω στο σπίτι – η μάνα μου με περίμενε στην κουζίνα.\n«που ήσουν;» μου είπε όλο αγωνία. Είχε πάρει ύφος Ελένης Ζαφειρίου όταν της λένε ότι ο γιος της εκτελέστηκε από τους Γερμανούς. Με τσατίζει όταν παίρνει αυτό το ύφος…\n«που να είμαι ρε μάνα… στο σπίτι ενός αγνώστου άντρα και πηδιόμασταν!!!» της είπα, και καλά υπερβολικό αστειάκι. Που να ήξερε ότι ήταν αλήθεια πέρα για πέρα…\n«ναι καλά, δούλευέ με εσύ – εγώ φταίω που νοιάζομαι, που δεν μπορώ από την αγωνία να κοιμηθώ όταν λείπεις…Πως μπορείς να απαντάς στην αγάπη μου με τέτοια χυδαία αστεία…»\n«ρε μαμά, τι θες να κάνω; είναι δυνατόν δηλαδή να με ρωτάς που ήμουν; μόνο και μόνο από αξιοπρέπεια και από σεβασμό προς εμένα, θα έπρεπε να την καταπνίγεις την ερώτηση… δηλαδή, έλεος, την προηγούμενη βδομάδα έκλεισα τα 47 και μου κάνεις έλεγχο;»\nΗ μάνα μου σηκώθηκε από το τραπέζι με ύφος και καλά θιγμένη… «Πάω να κοιμηθώ… και άλλη φορά αν ξαγρυπνήσω για σένα να με φτύσεις»\n«ναι μαμά, ξέρω, ξέρω… και επίσης, όταν πεθάνεις να μην έρθω ούτε στον τάφο σου για να σου αφήσω λίγα λουλούδια, γιατί με τις πίκρες που σε έχω κεράσει θα σηκωθείς από το φέρετρο και θα με καταραστείς… ok, τα ξέρω όλα αυτά, τα ακούω συνέχεια, άντε τώρα να κοιμηθείς…»\nΠήγα στο δωμάτιό μου… άναψα ένα τσιγάρο και βγήκα στο μπαλκόνι να το καπνίσω με την ησυχία μου…\nΚαι τότε βλέπω μπροστά από την πολυκατοικία να στέκεται εκείνος. Ο άντρας στο σπίτι του οποίου ξύπνησα το ίδιο πρωί, γυμνός και καλογαμημένος.\nΣτο φως της ημέρας είχα την ευκαιρία να τον παρατηρήσω καλύτερα. Ήταν…\n…ήταν μαζί με άλλους δύο που φορούσαν καμπαρτίνες και καπέλα. Το φως από την λάμπα φθορίου στο δρόμο δεν ήταν αρκετό για να ξεχωρίσω πρόσωπα. Μου κάνει νόημα να κατέβω. για να έρθει την ίδια μέρα , σκέφτηκα, κάτω από το σπίτι μου σημαίνει ότι γουστάρει πολύ. Η καρδιά μου άρχισε να χτυπάει σαν τρελή. Διέσχισα το σαλόνι στις μύτες των ποδιών μου. Δεν μπορούσα να περιμένω το ασανσέρ. Κατέβηκα απ’ τις σκάλες. Περνάω το δρόμο.\n-που πάμε; (Έχω ήδη αρχίσει να γκαυλώνω.) Ποιοι είναι οι φίλοι σου;\nΈνας από αυτούς σηκώνει το γείσο του καπέλου του και μου λέει\n-δεν έχουμε χρόνο θα τα πούμε στ’ αμάξι\nΧριστέ μου ήταν ο λιακόπουλος. Ο ίδιος όπως τον βλέπω στην τηλεόραση. Φουλ τρίχα και αναψοκοκκινισμένος.\nΘεέ μου σε ευχαριστώ, το μανάρι που ψώνισα χθες μου κανόνισε παρτούζα με τον λιακόπουλο, και δεν κρατιέται κιόλας.\nΜε αρπάζει ο τρίτος από το μπράτσο, έλληνας κούρος, σαν άγαλμα γυρνάει και μου λέει με μια καθησυχαστική φωνή\n-έλα, μην φοβάσαι\nΠροχωρήσαμε λίγο και μπαίνουμε σε ένα VW με φιμέ τζάμια. Και τι να δω. Το αυτοκίνητο μέσα γεμάτο υπολογιστές, στο τιμόνι αντί το σήμα της VW, δύο αντικριστά έψιλον.\nΟ Λιακόπουλος βγάζει ένα φάκελο και μου λέει\n-Πετάς σε 1 ώρα, είναι όλα έτοιμα. Θα σε περιμένει ο Αρίσταρχος στο αεροδρόμιο. Από εκεί και πέρα αναλαμβάνουν αυτοί.\n-Ποιος Αρίσταρχος; Πετάω για πού; Τι λέει ρε συ;\n-Ηρέμησε θα σου εξηγήσω, μου απαντάει ο δικός μου. Ο κούρος πατάει γκάζι και με ιλιγγιώδη ταχύτητα μπαίνουμε στη αττική οδό.\n-Ήρεμος είμαι μωρό μου, απλά δεν καταλαβαίνω τίποτα.\n-Κοίτα, εχθές ….που ξέρεις.. και καταλήξαμε να…\n-Ναι …άρχισα πάλι να ερεθίζομαι , καθώς μου έρχονταν οι εικόνες από τα χθεσινά, αλλά προσπαθούσα να το βγάλω από το μυαλό μου για να καταλάβω τι συμβαίνει\n-Ε, κοίτα να.., εχθές που… ξέρεις…, ήταν μέρος του σχεδίου…\n-Ποιου σχεδίου; Τι μου λες;\n-Πες του για το τσιπακι, δεν έχουμε χρόνο… λέει ο Λιακόπουλος που όλη αυτή την ώρα κοίταζε μια το ρολόι του, και μία άνοιγε την Βύβλο έκλεινε τα μάτια του και μουρμούριζε.\n-Ποιο τσιπάκι; Τι λέει αυτός; Θα μου εξηγήσεις επιτέλους; Τα έχω χάσει εντελώς\n-Εχθές που σε …\n-Που τον γαμούσες, αμάν ρε Κηδομένη πέστου επιτέλους, λέει ο Λιακόπουλος\n-Καλά Κηδομένη σε λένε;\n-Αυτό είναι το κωδικό μου όνομα…\n-Από το κήδος που σημαίνει φροντίδα, φουσκώνει ο Λιακόπουλος. Και επειδή αυτός το λιβανίζει, θα σου πω εγώ. Εχθές στην ουσία εκείνος σε ψώνισε. Έκανε αυτό που έπρεπε. Μέχρι αύριο το τσιπάκι πρέπει να φτάσει στην Κένυα. Δεν είχαμε άλλο τρόπο να το περάσουμε. Όλοι εμείς είμαστε φακελωμένοι. Οι Ελοχίμ ελλοχεύουν παντού. Για αυτό σκεφτήκαμε αυτή την λύση. τον κώλο σου.\n-Ποιοι Ελοχίμ; Τι εννοείς ότι έχω ένα τσιπάκι στον κώλο;!!!!\n-Ήταν ο μόνος τρόπος, να σου το βάλει. Πάνω στο γαμήσι που θα χεις ανοίξει καλά. Είναι καλυμμένο με ένα υλικό που δεν ανιχνεύεται. Δεν πρέπει να φας και να χέσεις μέχρι να φτάσεις στον προορισμό.\n-Στην Κένυα; Τρελαθήκατε;\n-Ο καιρός γαρ εγγυς. Πρέπει να σταθείς στο ύψος σου σαν Έλληνας.\nΞαφνικά φρενάρουμε απότομα, είχαμε φτάσει στο αεροδρόμιο.\n-Κατεβείτε γρήγορα, λέει ο κούρος.\nΘα σε πάω μέχρι μέσα, λέει ο Κηδομένης. Ένιωθα μια τεράστια απογοήτευση. Δεν με ένοιαζε και αν καταστρέφονταν ο κόσμος όλος, γυρνάω και του λέω καθώς πλησιάζαμε στο τσεκ Ιν\n-Καλά για σένα δεν σήμαιναν τίποτα τα χθεσινά; Όλα μέρος ενός σχεδίου; Απάντησε μου. Με έκανες να νιώσω ωραία χθες.\nΟ κηδομένης, σκύβει, ακουμπάει το μέτωπο του στο δικό μου\n-Να προσέχεις, πήγαινε τώρα\nΈτσι βρέθηκα σε ένα αεροπλάνο, να πετάω για Κένυα, για να βρω έναν Αρίσταρχο, με τα ιδία ρούχα, την μυρωδιά του Κηδομένη πάνω, και ένα τσιπάκι στο κώλο. Έδεσα την ζώνη μου, το αεροπλάνο απογειώνεται ….\nΗ πτήση ήταν ατέλιωτη. Πεινούσα αλλά δε μπορούσα να φάω, οι εντολές ήταν ξεκάθαρες, μη φας και μη χέσεις μέχρι να φτάσεις στο προορισμό. Δίπλα μου στο αεροπλάνο καθόταν ένας αρρενωπός γυμνασμένος Αφρικανός. Του χαμογέλασα και εκείνος αμέσως μου ανταπέδωσε το χαμόγελο. -What is your name? του είπα με νάζι.-Gitonga, μου απάντησε εκείνος και το χαμόγελο του ανέδειξε πανέμορφα κατάλευκα δόντια. Είχε αμυγδαλωτά μάτια και το σοκολατί κορμί του μου προκαλούσε ρίγη. Τόσες ώρες ταξίδι χωρίς φαγητό και τουαλέτα αποφάσισα να ξεχάσω και τον Κηδομένη και το Λιακόπουλο και τους Ελοχίμ. Προσπάθησα να πνίξω το φόβο και να αφεθώ δίπλα στον Gitonga και να τον φλερτάρω.Μου είπε ότι ήταν όντως από την Κένυα και γύριζε στην πατρίδα του. Ήταν πολύ γοητευτικός. Με ρώτησε αν πήγαινα στη Κένυα για διακοπές. Που να του εξηγήσω για το Λιακόπουλο και το τσιπ στο κώλο, οπότε χαμογέλασα αινιγματικά και του είπα ότι ναι., θα μπορούσε κανείς να το πει και διακοπές. Μετά από μία ώρα η συζήτηση είχε προχωρήσει στα προσωπικά μας, οπότε αποφάσισα να του πω στα ίσα ότι είναι πολύ όμορφος άντρας. Εκείνος χαμογέλασε για άλλη μια φορά και με ρώτησε αν θέλω να με γαμήσει. Κοκίνισα, δε τον περίμενα να είναι τόσο ευθύς. Δεν ήξερα τι να πω, άρχισα να παίζω νευρικά με το περιοδικό μπροστά μου. -I know you want it! Μου απάντησε εκείνος πιάνοντας με από το μπράτσο. Νόμισα ότι θα λυποθυμήσω. Στραβοκατάπια.-I will fuck you like there is no tomorrow, συνέχισε εκείνος. Έβγαλα ένα χαρτομάντιλο από την τσέπη μου και άρχισα να σκουπίζω τον ιδρώτα που έσταζε από το μέτωπο μου.Ο Gitonga μου είπε να πάω στην τουαλέτα και να αφήσω τη πόρτα μισάνοιχτη. Είχα αναστατωθεί πολύ, αλλά υπάκουσα. Προχώρησα και μπήκα στην τουαλέτα του αεροπλάνου, και μετά από μισό λεπτό μπήκε μέσα και εκείνος. Η τουαλέτα ήταν πολύ στενή, εκείνος με γρήγορες κινήσεις με έβαλε να κάτσω στα γόνατα του. Κάναμε παθιασμένο σεξ ενώ δάγκωνα το πουκάμισο μου για να μην ουρλιάξω από ηδονή. Ο Gitonga με αργές και μεθοδικές κινήσεις για πολύ ώρα μου χάρισε πολλαπλούς οργασμούς. Και όταν τελίωσε, μου είπε να περιμένω να φύγει και να βγω μετά από λίγα λεπτά. Και έτσι έγινε. Όταν γύρισα στη θέση μου, είχε κλείσει τα μάτια και είχε βάλει το μαξιλάρι να κοιμηθεί. Αχ το χρυσό μου, σκέφτηκα, εξαντλήθηκε.Καθώς το αεροπλάνο προσγειώθηκε, συνειδητοποίησα ότι θα με περίμεναν άνθρωποι του Λιακόπουλου να παραλάβουν το τσιπ. Και έτσι έγινε. Βγήκαμε από το αεροπλάνο, δε πρόλαβα στον πανικό να πω ένα αντίο στον Gitonga και στην έξοδο περίμενε ένας τύπος με καπαρντίνα που είχε ένα καρτελάκι με το όνομα μου. Τον πλησίασα και πριν καν προλάβω να πω κάτι, μου είπε στα ελληνικά, μη μιλάς, πάμε κατευθείαν σε μυστική τοποθεσία να σου αφαιρέσουμε το τσιπ.\n-Ο Αρίσταρχος είστε? ρώτησα εγώ και εκείνος μου απάντησε\n-Σκάσε!?. Όλα έγιναν σε λίγα λεπτά, μπήκα σε μια μαύρη λιμουζίνα που μας οδήγησε σε ένα τσιμεντένιο κτίριο στη μέση του πουθενά. Τύποι με χειρουργικές μάσκες με έβαλαν να ξεβρακωθώ για να μου αφαιρέσουν το τσιπ. -Που είναι το τσιπ? Δεν είναι εδώ?? άκουσα τον ένα να λέει όσο εγώ είχα σκύψει και ένιωθα τον τύπο να μου χώνει ένα μακρύ εργαλείο με φακό.-Ψάξε καλά. απάντησε αγχωμένος ο άλλος.-Μήπως πήγες τουαλέτα? με ρώτησε ο πρώτος δίνοντας μου μια σφαλιάρα.-Όχι καλέ και κοντεύω να σκάσω, απάντησα. Ούτε έφαγα τίποτε.-Και τότε που πήγε το μικροτσίπ?? ρώτησε ο δεύτερος.-Α να σας πω, δε νομίζω να έχει σχέση με το θέμα μας, αλλά να, γνώρισα ένα τύπο στο αεροπλάνο και καταλαβαίνετε, πάνω στο πάθος της στιγμής.-Τι? Σε γάμησε??-Nαι, τον λέγανε Gitonga και ήταν ένας θεός.-Μωρή ηλίθια, σου απέσπασε το τσιπ. Βαλτός θα ήταν σίγουρα.Ξαφνικά άλλοι τύποι άρχισαν να εμφανίζονται, κινητά να χτυπάνε, κόσμος να πηγαίνει και να έρχεται.-Μπορώ να φορέσω το παντελόνι μου?? ρώτησα τρομαγμένα.-Πρέπει να μας οδηγήσεις σε αυτόν που σου πήρε το τσιπ. Αν το τσιπ δε βρεθεί, την έχεις βάψει!\nΘεέ μου τι όνειρο, τι εφιάλτης ήταν αυτός!!!\nΔεν θα φάω ποτέ ξανά το βράδυ, δεν θα ξανακοιμηθώ ποτέ ξανά με ανοιχτή την τηλεόραση. Δεν θα ξαναδιαβάσω ποτέ τα βιβλία του Λιακόπουλου.\nΑλλά και τι γαμήσι ήταν αυτό.\nΆραγε πόσο καιρό έχω να καλογαμηθώ. Πόσο καιρό έχω να πάρω μια μεγάλη μπάρα. Κάτι πρέπει να κάνω. Όλο τα ίδια και τα ίδια.\nΣτα μπαρ οι ίδιες φάτσες. Τρελές, παρφουμαρισμένες, ανοργασμικές.\nΣτις πιάτσες χειρότερα. Κάθε γριά που είχε να δει πούτσο από το 1912, θυμήθηκε να κατέβει για ψώνισμα. Στο ίντερνετ δεν το συζητώ. Εκεί να δεις χάλι. Πας για να γαμηθείς η γυναίκα, τοπ και άκτιβ σου λέει ο άλλος και μόλις ξαπλώσει ανοίγει τα πόδια σαν βεντάλια. Μα δεν έχουν τσίπα καθόλου πάνω τους; Όλοι ολίγον μελανζέ σε αυτή την πόλη;\nΘεέ μου σε τι κόσμο με έφερες. Που είναι αυτά που βλέπω στα περιοδικά; Που είναι αυτά που βλέπω στην τηλεόραση; Που σκατά βρίσκονται;\nΤι ζητάω; Ούτε πλούτη, ούτε μεγαλεία. Ένα καλό γαμησάκι. Άγιε μου Φανούρη, φανέρωσέ τον. Κι εγώ πίτα για δώδεκα άτομα θα φτιάξω.\n- Πάλι άργησες!\n- Ξέρετε δεν έπαιρνε μπροστά το αυτοκίνητο.\n- 4η φορά μέσα στον μήνα. Την επόμενη φορά από το λογιστήριο.\nΖω ένα δράμα, σχόλασα στις 8. Για υπερωρίες κουβέντα. Στην υπερωρία είμαστε στελέχη, στην πρωινή κάρτα εργάτες. Ας μην το αναλύσω.\nΠάω για φαγητό. Με έχουν καλέσει σε ένα νέο σούπερ φαγάδικο στο Αιγάλεω. Η πιο trendy περιοχή του λεκανοπεδίου. Ευτυχώς έχουμε κάνει κράτηση, πριν από δύο μήνες.\nΜπαίνω μέσα. Όλη η καλή κοινωνία είναι μαζεμένη. Το εστιατόριο έχει μορφή οικοδομής, με τις σκαλωσιές για τραπεζοκαθίσματα. Οι σερβιτόροι - τσόλια με φόρμες, φανελάκια και αξύριστοι, με σοβάδες πάνω στα κορμιά τους. Αυτό δεν είναι εστιατόριο. Είναι να σου κόβεται η όρεξη και να σου ανοίγουν τα πόδια. Αχ και πεινάω τόσο.\n- Τι αντρολίβαδο είναι εδώ.\n- Σκάσε μας ακούνε\n- Γιατί; Έχουμε να φοβηθούμε τίποτα;\n- Όχι, αλλά να δεν κάνει.\n- Να πηγαίναμε στα μπακαλιαράκια τότε.\n- Καλά αγαμήτου είσαι ακόμα;\n- Αφού πλέον όταν με ρωτάνε που μένω λέω αγαμήτου και απάρτου γωνία, απέναντι από το sex shop.\n- Αχ κακόμοιρα, και γιατί δεν καλείς ένα boy;\n- Από τότε που είδα το Richard να κάνει το ζιγκολό δεν μπορώ τίποτα λιγότερο.\n- Απαπα. Καλέ αυτός δεν έχει πεθάνει;\n- Σκάσε είναι μόνο 75 και κούκλος ακόμα.\n- Η επιστήμη. Αχ νάχει καλό.\nΉρθαμε, είδαμε, φάγαμε, φύγαμε. Γαμήσαμε πάλι για απόψε. Άντε στην μοναξιά μας πάλι.\n- Φτου σου γαμώτο. Έμεινα από αυτοκίνητο\n- Πάρε ταξί.\n- Ναι αυτό θα κάνω. Λοιπόν αγόρια φιλούμπες. Μιλάμε αύριο.\n- Άντε και που ξέρεις μπορεί να σου κάτσει ο ταξιτζής.\n- Με την γκαντεμιά που με δέρνει ούτε ο χάρος δεν μου κάθεται απόψε.\nΤρία τέταρτα περίμενα. Η ώρα είχε πάει 2. Πάλι θα αργήσω αύριο. Ταξί πουθενά. Με τα καινούργια μέτρα απαγόρευσης κυκλοφορίας, δράμα η πόλη.\nΜε τα πόδια με βλέπω να το κόβω.\nΕίπαμε γκαντεμιά στο γαμήσι, γκαντεμιά και στο ταξί!!!! Θα πάω αύριο στην εκκλησία. Να με διαβάσουν. Δεν μπορεί.\n- Τι περιμένει το αγόρι;\n- Τόσο απαρατήρητος πέρασα;\n- Α, τι γίνεται είσαι ο .\n- Ναι ο σερβιτόρος.\n- Δεν σε κατάλαβα με αυτά τα ρούχα.\n- Ναι άλλος άνθρωπος. Περιμένεις κάτι;\n- Χάλασε το αυτοκίνητο και περιμένω για ταξί.\n- Τέτοια ώρα; Και με την απαγόρευση κυκλοφορίας; Που μένεις, να σε πάω.\n- Μακριά, έξω από την Αθήνα στον Βαρνάβα.\n- Βλέπω σε όμορφη συνοικία μένεις. Αν με κεράσεις καφέ, θα σε πάω.\n- Ποτό ή καφέ;\n- Αν πιω καφέ θα φύγω, αν βάλεις ποτό θα μείνω εδώ.\nΤου έβαλα ένα ουίσκι με πάγο και λίγες σταγόνες βότκα.\nΓδύθηκε, το κορμί του ο παράδεισος. Λες να άλλαξε το γούρι;\nΞάπλωσε. Κάθισα πάνω του. Μέσα μου βαθειά. Την ώρα που τέλειωνα έγειρα πάνω του.\nΑισθάνθηκα τα χείλη του καυτά στον λαιμό μου. Τα δόντια του τρύπησαν στις φλέβες μου. Πριν προλάβω να αντιδράσω λιποθύμησα. Μια λέξη ήρθε στο μυαλό μου.\nΞύπνησα πανικόβλητος ιδρωμένος και μες τα αίματα στο κρεβάτι ''της ηδονής'' που η μαλακία στον εγκέφαλο με έκανε να πληρώσω πολύ ακριβά. Αμ πως...Θα στραβωνότανε ποτέ τσόλι για να το χάλω εγώ? Έτσι ειναι αυτά. Μες την παραζάλη μου ακούω ήχο απο νερό. ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΦΥΓΕΙ ΗΤΑΝ ΑΚΟΜΑ ΕΚΕΙ και μάλιστα στο ντούς να ξεπλένει το αίμα μου και τα σπέρματα μας σαν να μην είχε συμβεί τίποτε. Παρέλυσα. Το αίμα στο κορμί μου ήταν πιο ζεστό και δυνατό από ποτέ. Εκείνη την ίδια στιγμή άκουσα το νερό να σταματά. Έπεσα στο πλάι κάτω από το κρεβάτι και άρχισα μανιασμένα να ψάχνω στο κομοδίνο κάτι που θα μπορούσε να με βοηθήσει..να με βγάλει από κει και να σωθώ. ΚΥ, ΔΟΝΗΤΕΣ, JOCKSTRAPS, COCKRINGS, διάφορες σκισμένες σελίδες τηλεφωνικού καταλόγου κιτρινισμένες απο την πολυκαιρία και ενα...BUTTPLAG!!! Γύρω στα 50 εκατοστά ύψος 25 πάχος και με μια μυτερή κορφή! (Αυτό θα ήταν χρήσιμο στις φιλενάδες σκέφτηκα αστραπιαία-Πόσο κουλή είσαι που κάθεσαι και καλιαρντεύεις με τον εαύτο σου τέτοιες ώρες εκέφτηκα στο καπάκι και επανήλθα.) Την ώρα που το κρατούσα στο χέρι μου τον άκουσα να μπαίνει στο δωμάτιο. Πηδάω αυτόματα πάνω στο κρεβάτι και κάνω οτι είμαι κουλουριασμένος στα πλάγια κρατώντας το μπάτπλαγκ με το άλλο χέρι ριγμένο στα πλάγια του κρεβατιού. Τον νιώθω που έρχεται απο πίσω μου και νιώθω κάτι τραχύ και άγριο να ακουμπά την πλάτη μου που έτσουζε...Γυρνάω και βλέπω τον διάβολο τον ίδιο με το θανατερό κορμί και τα πύρινα μάτια να με κοιτάει φιλήδονα και να μου λέει με μια βαρία και βρωμερή φωνή...''Πάμε άλλο ένα γύρο καυλα μου σατανική''? Με μια απότομη κίνηση του χώνω το buttplug βαθιά στην καρδιά. Έβγαλε μια κραύγη πολλαπλών οδυνηρών οργασμών. Αμέσως εγω...\n...πετάχτηκα όπως-όπως απ' το κρεβάτι, άρπαξα στο χέρι 2-3 πανιά που έμοιαζαν για ρούχα και βγήκα τρέχοντας απ' το δωμάτιο! Τον άκουγα ακόμα να βογκάει ( "ήμαρτον, γιατί να μην πεθαίνουν εύκολα οι κακοί τύποι;;;") και να ουρλιάζει πως θα με εκδικηθεί. Ε, ότι είχαμε να πούμε το είχαμε πει, το τηλέφωνο του δε νομίζω να το χρειαζόμουν, ...άρα(;) ήταν κατάλληλη η στιγμή να φύγω!!! Βγαίνοντας απ' το σπίτι θυμήθηκα πως είμαι ακόμα τσίτσιδος και κρύφτηκα πίσω από ένα θάμνο να ντυθώ. Έβαλα το t-shirt... έβαλα και το πουκάμισο... έβαλα και το σακάκι...! "Μπράβο Μαλάκα! Ένα παντελόνι δεν μπόρεσες να πάρεις... " μουτζώθηκα... Δεν υπήρχε περίπτωση αν γυρίσω πίσω...!!!Ας έμενα έτσι...απ' τη μέση και πάνω ντυμμένος σαν κρεμμύδι και από κάτω να πετάει η ρίζα...Αποφιασισμένος πως τίποτα δε θα με πτοήσει, εριξα ένα συνωμοτικό βλέμμα δεξιά κι αριστερά. Άδειος ο δρόμος. "Καλό αυτό!!!" Έριξα το σακάκι σαν ποδιά να καλυφθώ όπως-όπως (τουλάχιστον τα απόκρυφα μου), και άρχισα να τρέχω από θάμνο σε θάμνο για να απομακρυνθώ όσο γίνεται από το σπίτι. Είχα κολώσει να κάνω και γυμνισμό το καλοκαίρι και ο κώλος μου φωσφόριζε σα φανάρι... Τι το θελά κι εγώ;;; Και εκεί που έχω μπουκάρει σε μια αυλή και είμαι έτοιμος να περάσω μια εξώπορτα.. Νιώθω ένα ταπ-ταπ στον ώμο... Τινάζομαι πανικόβλητος(ναι, πανικοβάλομαι συχνά όπως έχει φανεί στη μέχρι τώρα ιστορία), γυρίζω και τι να δω; Έναν τυπάκο με κόκκινο φούτερ και κόκκινο jockey καπελάκι να κρατάει ένα κόκκινο κουτί...- Σας έφερα την πίτσα- Μα...μα δεν παρήγγειλα πίτσα...- Ε, τότε κάτσε να σε γαμήσω!!!Όχι ρε πούστη, αυτό μου έλειπε... Ένας πιτσαδόρος που βλέπει Γκουζγκούνη...!!!Ε τι να έκανα;...\nΚάθησα και έφαγα την Πίτσα απο τη Βιλγαριά όπου ι βάλε ου.Και εκείνη την ώρα αφού η ηδόνη μου είχε χτυπήσει ζενίθ( picture this: o πιτσότεκνος με παίρνει ενώ μπουκώνω ένα κομμάτι πίτσα), τι βλέπω μπροστά μου?Toν τύπο που είχα αφήσει στο διαμέρισμα να κρατάει έναν γιγαντιαίο δονητή.Με μια αστραπιαία κίνηση αρπάζω το δονητή του τον καρφώνω στο μάτι. Εκείνος πέφτει στο πάτωμα και αιμοραγεί. Ο πιτσότεκνος εντωμεταξύ έντρομος παθαίνει ένα ταράκουλο και σφηνώνει στα ενδότερα μου. Οπότε το τρενάκι τώρα πρέπει να τρέξει γυμνό στους δρόμους να αποφύγει τον ημιλυπόθυμο εξαγριωμένο.\nΕυτυχώς εκείνη την ώρα πέρναει ένας νταλικέρης που χαρούμενος που έληξε η απεργία πηγαίνει με 300 και μας παρασέρνει.\nΈτσι λοιπόν, άγιε Πέτρο πιστευω οτι έγω πρέπει να πάω παράδεισο και όχι ο μαλάκας ο νταλικέρης ότι και να λέει.\nEγραψε ο xipasmenos 39 ξετσίπωτα πλάσματα απάντησαν\nΓουάτ ιζ γιόρ τάμπελ μπίτς; Συνεργασία\nΔεν σου έχω πει οτι δεν είναι ευγενικό να μην δίνεις σημασία στα βιντεάκια που ανεβάζει ενας μπλογκερ;\nΘα έπρεπε να ντρέπεσαι.\nΕισαι ενα τίποτα.\nΔεν θέλω να σε ξέρω πια.\nΜε ακούς ρε;\nΑλλά μια και είσαι τοοοοοοοοοσοοοο περιεργος ειναι το 13th απο The cure\nEγραψε ο xipasmenos 2 ξετσίπωτα πλάσματα απάντησαν\nΠρέπει να σταματήσω να αγοράζω wallpaper, flaun+, ...


Να πέσουν και οι δύο... - Sportdog.gr - Αθλητικά Νέα | Ειδήσεις | Sport\n20/06/11 - 15:35\nΝα πέσουν και οι δύο...\nΟ Νίκος Παπαδογιάννης καγχάζει όποτε ακούει τις λέξεις "αναδιάρθρωση κατηγοριών" και καταγράφει στο blog του τον ιδανικό χάρτη της νέας Α1, χωρίς ΑΕΚ και χωρίς Ηλυσιακό.\nNα γίνει αναδιάρθρωση κατηγοριών για το χατίρι της ΑΕΚ, εμφανίζεται να απαιτεί η ...Νέα Δημοκρατία. Μα, ναι! Να γίνει αναδιάρθρωση κατηγοριών! Απορώ πώς δεν το είχε σκεφτεί κανείς μέχρι τώρα...\nΑναδιάρθρωση των κατηγοριών για το χατίρι όχι μόνο της ΑΕΚ, αλλά και του Ηλυσιακού. Οχι για να παραμείνουν και οι δύο στην Α1, αλλά για να υποβιβαστούν, αμφότεροι, στην Α2.\nΔιότι έχουν δίκαιο όλοι σε αυτή την ιστορία. Ολοι, εκτός από την ΑΕΚ, τον Ηλυσιακό και τη Νέα Δημοκρατία.\nΔίκαιο έχει ο αθλητικός δικαστής του ΕΣΑΚΕ που -αρχικά- έριξε στον Καιάδα τον Ηλυσιακό. Πράγματι, το διοικητικό στάτους της ομάδας είναι διάτρητο. Ο περιβόητος Δελημπαλταδάκης είναι ουσιαστικά ιδιοκτήτης, πρόεδρος, αφεντικό, όπως προτιμάτε βαφτίστε τα γαλόνια του, αυτής της ΚΑΕ-καρικατούρας.\nΔίκαιο έχει το ΑΣΕΑΔ, που υποβίβασε -μέχρι νεωτέρας- την ΑΕΚ. Διότι η ΑΕΚ είναι η ίδια ΑΕΚ που επί χρόνια μετέτρεπε τους κανονισμούς και τους νόμους σε λάστιχα για να εξασφαλίσει την επιβίωσή της με τεχνητή αναπνοή. Όταν στέρευαν τα υπόλοιπα τεχνάσματα, επιστράτευε τους χουλιγκάνους. Ώσπου έπεσε. Μέσα στο γήπεδο.\nΟύτε η ΑΕΚ έχει θέση σε μία υγιή Α1 ούτε ο Ηλυσιακός.\nΚαι ...ποιός έχει, εδώ που τα λέμε; Για να βρεις νοικοκυρεμένο σωματείο, χρειάζεσαι το φανάρι του Διογένη, ενισχυμένο με προβολέα βιομηχανικής ισχύος. Μία στοιχειωδώς πιστή εφαρμογή της νομοθεσίας και της ταλαίπωρης "χάρτας" του πρωταθλήματος θα άφηνε την Α1 με 5-6 ομάδες, αν όχι λιγότερες.\nΑναδιάρθρωση των κατηγοριών λοιπόν, εδώ και τώρα. Για να φύγουν από το πρωτάθλημα όλοι οι φορείς της παρακμής και να δοθεί μία ευκαιρία στο "σχέδιο σωτηρίας" που εδώ και δύο δεκαετίες επανέρχεται στο πιάτο σαν ξαναζεσταμένο φαγητό μέχρι να το εκτοξεύσει ξανά στο καλάθι των αχρήστων κάποια αρμόδια αρχή που φοβάται το πολιτικό κόστος και τις ρήξεις.\nΝα προωθηθούν 3-4 ή περισσότερες ομάδες από επαρχιακές πόλεις στην Α1. Αριστίνδην. Με "wild card". Στη θέση όσων χρωστάνε στη Μιχαλού και παίρνουν τις άδειες συμμετοχής χαριστικά. Για να πλαισιώσουν τις λίγες που κρατούν σήμερα ψηλά, όχι πολύ ψηλά αλλά ψηλά, τη σημαία της επαρχίας.\nΟ προβιβασμός του ΚΑΟ Δράμας και του ΑΓΟ Ρεθύμνου δίπλα στον Κολοσσό και την Καβάλα δημιουργεί μία μεγάλη ευκαιρία για το βασανισμένο ελληνικό μπάσκετ. Ποιός χρειάζεται στην Α1 τον Πανελλήνιο, το Μαρούσι, το Περιστέρι, τον Ηλυσιακό, τον Ίκαρο; Σε ποιόν θα λείψει η ΑΕΚ; Δεν την έκλαψαν όταν έπεσε ούτε οι ίδιοι οι οπαδοί της.\nΑς δοθεί το χρίσμα στους Ικάρους Σερρών και τον Απόλλωνα Πάτρας.\nΣτον Αρκαδικό και στον ΟΦΗ.\nΣε μία ομάδα της Θεσσαλίας. Θυμάστε πόσο κόσμο μάζευαν στο γήπεδό τους τα Τρίκαλα;\nΣτην Ξάνθη. Στον Πιερικό.\nΜε εγγυημένο διετές ή τριετές συμβόλαιο, όπως θα έλεγαν και οι αεριτζήδες της Βαρκελώνης.\nΝα ανοίξει η μεγάλη πόρτα για όποιον θέλει και μπορεί, αρκεί να παρουσιάσει ένα στοιχειώδες νοικοκυριό και να εκπροσωπεί ένα μεγάλο αστικό κέντρο της περιφέρειας. Αν είναι και πόλη χωρίς ισχυρή ποδοσφαιρική ομάδα, τόσο το καλύτερο. Μπορεί να είναι μισοπεθαμένη η επαρχία, αλλά μπορεί να συντηρήσει έναν αθλητικό οργανισμό μικρομεσαίου βεληνεκούς. Το δείγμα γραφής του Κολοσσού δείχνει το δρόμο και τον τρόπο. Μισοπεθαμένη, άλλωστε, είναι ολόκληρη η Ελλάδα.\nΑς δοκιμάσουμε βρε αδερφέ, να δούμε πού θα μας βγάλει. Δεν έχουμε τίποτε να χάσουμε. Άλλωστε, πιάσαμε πάτο. Δεν πάει πιο χαμηλά από εκεί που βρισκόμαστε τώρα. Μόνο στον Οικονομίδη αρέσει αυτό που ευφημιστικά ονομάζουμε πρωτάθλημα. Κι αυτό, επειδή του γεμίζει την τσέπη. Ναι, σωστά διαβάσατε, υπάρχει άνθρωπος που βγάζει λεφτά από αυτό το έκτρωμα. Και μάλιστα χωρίς να ιδρώνει.\nΤι λέτε κι εσείς, κύριε Ιωαννίδη μου, που κάποτε μιλούσατε για θέρμη για την ανάγκη δημιουργίας μίας λίγκας σαν αυτή που περιγράφω; Ωραία δεν θα ήταν, να διεξάγονται κάθε χρόνο στην επαρχία οι 120 από τους 182 αγώνες; Τώρα που ανεβαίνει και η Θεσσαλονίκη σας, υπάρχει και εκεί γόνιμο έδαφος.\nΑλλά ξέχασα, η Νέα Δημοκρατία στηρίζει την ΑΕΚ. Έρχονται εκλογές και προέχουν τα ψηφαλάκια. Λες και θα περάσει ευχάριστα η κυβέρνηση που αύριο θα αναλάβει τα ηνία της ψωριάρας ψωροκώσταινας...