Περιοδικό “Η Δράση μας” – Οκτώβριος 2012 | Χριστιανική Φοιτητική Δράση\nΠεριοδικό "Η Δράση μας"✎ "Η Δράση μας" Οκτωβρίου, “Η Δράση μας” 2012\t1.610\t41 απαντήσεις☞ https://www.xfd.gr/?p=25386 Εκτύπωση\nΈτος ΝΑ΄ - Τεύχος 502\n«Αλλοίμονό σου, γιατί είσαι εγγόνι» (Αυτή τη σημασία έχουν τα λόγια του Γκαίτε «αλλοίμονό σου να είσαι εγγόνι». Πρέπει να είσαι και συνεχιστής και δημιουργός.)\nΜε ελπίδα και πίστη (…θέλω κι εγώ να κρατάω στους ώμους μου το βάρος της ιστορίας της, την ελπίδα για το μέλλον της, τη χαρά της ομορφιάς της. Γιά τίποτα δεν πουλάω αυτό τον θησαυρό!…)\nΛειτουργική εμπειρία στο μέτωπο («…Έζησα από τότε αναρίθμητες Λειτουργίες, όμως αυτό που ένιωσα εκείνη τη στιγμή ποτέ δεν το ξανάνιωσα»)\n«Η Θεσσαλονίκη… σώθηκε» (Χρέος μας αυτή την ιστορική στιγμή αποτελεί η αναδημοσίευση, έστω ελάχιστων αποσπασμάτων από αυτόπτες μάρτυρες και πηγές, που περιγράφουν τα δραματικά γεγονότα των μεγάλων εκείνων ημερών (25-27 Οκτωβρίου 1912) για την κατάκτηση του θεωρούμενου ως πιο σπουδαίου λάφυρου του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, της Θεσσαλονίκης…)\n«Κυρά Μακεδονία» (Τι παλληκάρια που έφαγες δόλια Μακεδονία μας έντυσες στα μαύρα. Να περπατάς περήφανα Κυρά Μακεδονία και μην ξεχνάς τη μάνα.)\nΟ καημός που έγινε δύναμη… (Αβάσταγος ο καημός κάθε ελληνικής καρδιάς γινόταν καμίνι ανησυχίας, όσο τα νέφη του πολέμου πύκνωναν. Κι όμως! Πήγασε απ’ την ταπείνωση η ελπίδα, που έγινε πίστη και φλόγα, προετοιμασία και δύναμη…)\nO στόλος του Αιγαίου Α΄ (…«Ζήτω ο Αβέρωφ!», «Ζήτω ο Πάνθηρ!», «Ζήτω η Θύελλα!». Τα μικρά παιδιά έψελναν τον Εθνικό Ύμνο και χαιρέτιζαν τον στόλο της Πατρίδος, τον στόλο της λευτεριάς και οι ναύτες της Ελλάδος καμάρωναν τα μικρά Ελληνόπουλα αναλογιζόμενοι πως είχαν να προσφέρουν ακόμη πολλά.)\nΕκστρατεία 1912-1913 Β´ (Αποσπάσματα επιστολών από το μέτωπο ενός νεαρού ευζώνου προς τη χήρα μητέρα του και τις τέσσερες άγαμες αδελφές του. Μέσα από τις γραμμές των γραμμάτων αυτών, που υπό τύπο ημερολογίου έχει εκδώσει η οικογένειά του με τον τίτλο: «Εκστρατεία 1912–1913», ο νεοσύλλεκτός μας, περιγράφει την επιστράτευσή του, τον αποχαιρετισμό, τις πρώτες ημέρες και συνθήκες αυτής της εξορμήσεως, τον ενθουσιασμό, την κακοπάθεια και τις πρώτες νίκες…)\nΕμείς οι Έλληνες (ποίημα)\nΣτα 100χρονα της ελεύθερης Σαλονίκης (…ύστερα από σκλαβιά πέντε σχεδόν αιώνων (1430-1912) στους Τούρκους, ξανάγινε ελληνική και μάλιστα ανήμερα του πολιούχου της μεγαλομάρτυρα Αγίου Δημητρίου…)\nΑνοιχτή επιστολή (Προς την κ. καγκελλάριον της Γερμανίας Αγγελικήν)\nΣυνέβη στην Κύπρο (Δεν ήθελαν την ελληνική σημαία, αλλά…) Παιδί μου, χτύπα τις καμπάνες (1944. Μαρτυρία θαύματος)\nΤο πρόβλημα του ελλειμματικού σεβασμού Α΄ (Συνιστούμε στους αναγνώστες μας να προσέξουν ιδιαίτερα το άρθρο. Κάνει σαφή λόγο για τα τεράστια λάθη κατά την ένταξή μας στην Ε.Ο.Κ. και την αποδοχή μας της Συνθήκης της Λισαβώνας, που έθεσε υπό ευρωπαϊκό κλοιό τα εθνικά μας συμφέροντα. Και πως η Ε.Ε. άλωσε συνταγματικώς τους ευρωπαϊκούς λαούς με την ολοσχερή κατάργηση των εθνικών τους συνταγμάτων. Τονίζει ότι το ενιαίο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα αγνόησε συστηματικά και προκλητικά τις ευρωπαϊκές ιστορικές καταβολές· αγνοήθηκε η Ελλάδα, η Ρώμη, το Ευαγγέλιο του Χριστού. Υπογραμμίζει τι σημαίνει η πραξικοπηματική ένταξη της χώρας μας στο τοκογλυφικό και απανθρώπως ληστρικό ΔΝΤ. Και τέλος αναφέρει τις κυριότερες διατάξεις του Συντάγματός μας, οι οποίες παραβιάστηκαν.)\nΗ μετάλλαξη των θρησκευτικών (Πρωτοφανής και ριζική αλλαγή στο χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών προωθείται στην ελληνική εκπαίδευση με το Νέο Πρόγραμμα Σπουδών στα Θρησκευτικά Δημοτικού και Γυμνασίου, το οποίο εφαρμόζεται πιλοτικά ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2011…)\nΥπόμνηση προς τους Ευρωπαίους τοκογλύφους («Κάθε αχαριστία στην Ελλάδα θα ισοδυναμεί με προδοσία προς την Ευρώπη»)\n« Περιοδικό “Η Δράση μας” – Νοέμβριος 2012\nΠεριοδικό “Η Δράση μας” – Αύγουστος-Σεπτέμβριος 2012 »\nΠεριοδικό “Η Δράση μας” – Νοέμβριος 2012Περιοδικό “Η Δράση μας” – Οκτώβριος 2010Περιοδικό “Η Δράση μας” – Δεκέμβριος 2012Περιοδικό “Η Δράση μας” – Οκτώβριος 2015Περιοδικό “Η Δράση μας” – Μάιος 2012\t41 απαντήσεις\n2.10.2012 στις 11:44\nΛέτε να προλάβουμε να κάνουμε καμιά εξόρμηση με το τεύχος Οκτωβρίου;;;!!!\n[Απάντηση εδώ]\tΟικο(νομο)λόγος\n• μέλος ΧΦΔ Θεσ/νίκης •\t2.10.2012 στις 18:22\nΈνα από τα καλύτερα τεύχη της Δράσης με πλειάδα επίκαιρων άρθρων για την Θεσσαλονίκη μας αλλά και για το έπος του ’40!\nΝομίζω ότι θα προλάβουμε αρκετές εξορμήσεις με το τεύχος αυτό “ath.e_12″ μην ανησυχείς! [Απάντηση εδώ]\tath.e_12\n3.10.2012 στις 17:26\nΜακάρι γιατί έχει πολύ ωραία άρθρα όντως! Ειδικά εσείς στην Θεσσαλονίκη πρέπει να το διαδώσετε παντού, με τη βοήθεια του Θεού!\n• μέλος ΧΦΔ Αθηνών •\t4.10.2012 στις 12:51\nΑναρωτιέμαι, ρε παιδιά, αν καμιά φορά το περιοδικό μας ξεφεύγει από τον βασικό σκοπό του, ο οποίος και το χαρακτηρίζει ως “Ορθόδοξο, χριστιανικό, μηνιαίο περιοδικό, φοιτητών και επιστημόνων”. Για να είμαι ειλικρινής αισθάνομαι πως το παρόν τεύχος μπορεί πολύ εύκολα να παρεξηγηθεί από ανθρώπους που πρώτη φορά έρχονται σε επαφή με αυτό το περιοδικό και το περιεχόμενό του…\n• μέλος ΧΦΔ Θεσ/νίκης •\t5.10.2012 στις 21:30\nΕίναι κάποιες επέτειοι που δεν μπορούν να παραβλεφθούν όσο “ορθόδοξο” κι αν είναι ένα έντυπο(και “η Δράση μας” το έχει αποδείξει πολλάκις αυτό).Όταν έχουμε μέσα σε 1 μόνο μήνα 100 χρόνια απελευθέρωσης Μακεδονίας/Θεσσαλονίκης και 72 χρόνια από το “ΟΧΙ” δεν γίνεται να παρουσιαστούν σε 1-2 άρθρα μόνο. Και ειδικά στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο της αμφισβήτησης των πάντων και του λεγόμενου εθνομηδενισμού είναι αναγκαίος η προβολή των αξιών αυτών από έντυπα του εθνικοθρησκευτικού χώρου.\n[Απάντηση εδώ]\tΓρηγορών\n• μέλος ΧΦΔ Αθηνών •\t4.10.2012 στις 17:24\nΠιστεύω τέτοια τεύχη πρέπει να υπάρχουν κατά καιρούς. Όμως Fany Vaio θα συμφωνήσω μαζί σου και θεωρώ ότι πολύ εύκολα μπορεί να προκληθούν αντιδράσεις σε εξορμήσεις με το παρόν τεύχος όπως είχε γίνει και στο παρελθόν με παρόμοια τεύχη(π.χ εξόρμηση στο φυσικομαθηματικό με το τεύχος του Μαρτίου 2011).\n• μέλος ΧΦΔ •\t5.10.2012 στις 14:37\nΝαι, ίσως σε κάποια τέτοια τεύχη λίγο παραμερίζεται ο ορθόδοξος και τονίζεται ο εθνικός χαρακτήρας της Δράσης μας. Σε αυτό ίσως μια λύση είναι στις εξορμήσεις να έχουμε τόσο ένα χαρτάκι γενικού περιεχομένου όσο και παλαιότερα τεύχη τα οποία είχαν μεγάλη πέραση και μπορούμε να τα δίνουμε και δωρεάν σε όποιον ενδιαφέρεται.\n8.10.2012 στις 12:21\nΚαλά είναι και τα εθνικά άρθρα, ο πατριωτισμός, η ανάδειξη του μεγαλείου της χώρας και του έθνους μας. Σύχνα βέβαια είναι πολύ λεπτά τα σύνορα μεταξύ εθνισμού και εθνικισμού. Νομίζω ότι το περιοδικό μας, όπως άλλωστε και το “ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ”, ακολουθεί με επιτυχία το τρίπτυχο: πατρίς-θρησκεία-οικογένεια χωρίς υπερβολές. Δυστυχώς βέβαια στις μέρες μας οι πατριώτες συχνά θεωρούνται κάτι άλλο…. Ας μην δίνουμε λαβές στους συμφοιτητές μας για σχόλια περι εθνικισμού κτλ…\n[Απάντηση εδώ]\tprohoros\n• μέλος ΧΦΔ Αθηνών •\t9.10.2012 στις 22:25\nΝομίζω πως θα ήταν καλό να επαναπροσδιορίσουμε το σκοπό του περιοδικού μας. Αν ως κύριο στόχο του έχει την πληροφόρηση των μελών της Δράσης, ανθρώπων δηλαδή με μια παράδοση πνευματικής ζωής, τότε ένα τεύχος στο οποίο μονοπωλούν εθνικά άρθρα, δεν λειτουργεί περιοριστικά, δεδομένου ότι τα μέλη της Δράσης λίγο ως πολύ κινούνται σε μια ατμόσφαιρα πνευματική ζωής και δεν περιμένουν να λάβουν πνευματικά ερεθίσματα μονάχα από ένα περιοδικό.\nΑν θεωρήσουμε ότι η Δράση πρωτίστως γράφεται για να κομίζει “ευαγγέλιο” στους πανεπιστημιακούς χώρους, να φέρνει την ελπίδα του Θεανθρώπου στους νέους, να υποψιάζει για την άλλη λογική της Εκκλησίας, τότε τεύχη όπως το τελευταίο δεν βοηθούν ιδιαίτερα προς αυτήν την κατεύθυνση. Φρονώ ότι ένα έντυπο, το οποίο αυτοπροσδιορίζεται ως χριστιανικό, ως κομίζον δηλαδή τον παιάνα της αναστάσεως του Χριστού, δεν μπορεί να είναι γεμάτο με εθνικά άρθρα και να πανηγυρίζει από την αρχή ως το τέλος για νικηφόρους πολέμους (αν βέβαια και εφόσον γράφεται για να κομίζει “ευαγγέλιο” στα πανεπιστήμια). Ιδίως διότι μπορεί να προκαλέσει στο μυαλό ενός άπειρου με τα εκκλησιαστικά δρώμενα φοιτητή, την εσφαλμένη εντύπωση ότι η σύζευξη πατριωσύνης (φαινόμενο της κτιστού κόσμου) και πίστης (φαινόμενο με αναφορά στην άκτιστη πραγματικότητα) συνιστά μια εγκόσμια ιδεολογία.\nΚαι κάτι άλλο. Νομίζω ότι καλό θα ήταν τα εθνικά άρθρα να χαρακτηρίζονται από μια βαθιά πολιτιστική κουλτούρα, να ασχολούνται περισσότερο με το “είναι” του έθνους παρά με το “φαίνεσθαι”. Περισσότερο δηλαδή με τον πολιτισμό, τη λαογραφία, τη ζώσα λαϊκή παράδοση, και λιγότερο με τις πολεμικές επιτυχίες και τα στρατιωτικά επιτεύγματα. Η αξία ενός έθνους δεν βασίζεται τόσο στην πολεμική ανδρειοσύνη, εξάλλου όλα τα έθνη έχουν να επιδείξουν τέτοιες αρετές, αλλά κυρίως στη βαθύτερη εσωτερική του δύναμη, η οποία έχει μια πανανθρώπινη σημασία. Θα ήθελα να έβλεπα εθνικά άρθρα προς αυτήν την κατεύθυνση. Όπως επίσης άρθρα που να προσεγγίζουν το έθνος περισσότερο υπό το πρίσμα του “γένους” και λιγότερο υπό το πρίσμα της “κρατικής οντότητας”.\nΤέλος θα ήθελα να σημειώσω εμφαντικότατα το εξής: Όσο σημαντικά και να είναι τα 100 χρόνια της απελευθέρωσης της Μακεδονίας, το γεγονός της Μικρασιατικής καταστροφής δεν μπορεί να συγκριθεί με κανένα άλλο γεγονός της εθνικής μας ιστορίας, με εξαίρεση την άλωση της Πόλης.\nΌταν (με αφορμή τα 90 χρόνια από το 1922) σημαντικό μέρος του καλλιτεχνικού και δημοσιογραφικού κόσμου ασχολείται καθημερινώς με την μικρασιατική καταστροφή (μεγάλοι κινηματογράφοι των Αθηνών προβάλουν σχετικό ντοκυμαντέρ, για να μην αναφέρω τα συνεχή αφιερώματα της ΝΕΤ, ακόμα και του ραδιοφωνικού ΣΚΑΙ, τις πάμπολλες εκδηλώσεις διαφόρων μικρασιατικών σωματείων, ακόμα και κομμάτων που κινούνται στην άκρα αριστερά, όπως του ΑΝΤΑΡΣΥΑ) θα ήθελα τουλάχιστον να έβλεπα ένα άρθρο για το μικρασιατικό ελληνισμό και την καταστροφή στα δύο τελευταία τεύχη. Άρθρα που να αναδεικνύουν τον μείζονα αυτόν πολιτισμό και να περισυλλογίζονται διδακτικά πάνω στην καταστροφή.\nΌπως και να έχει πάντως, η Δράση παραμένει ευχάριστη παρένθεση στον περιοδικό τύπο.\n[Απάντηση εδώ]\tχαρούμενη ψυχή\n• μέλος ΧΦΔ Αθηνών •\t10.10.2012 στις 18:29\nΣυμφωνώ απόλυτα με τον Πρόχορο. Όντως ποιος είναι ο σκοπός του περιοδικού η Δράση μας; Σε ποιους απευθύνεται;\n[Απάντηση εδώ]\tilluminatus\n10.10.2012 στις 19:28\nΚαι μόνο που αναφέρθηκε ότι το περιοδικό ακολουθεί “με επιτυχία” το τρίπτυχο “πατρίς – θρησκεία – οικογένεια”, λέει πολλά, τα οποία αν με ρωτάτε, δεν είναι υπέρ του. Βέβαια, εγώ θα συμφωνίσω σε ένα απ’ όσα ειπώθηκαν… το περιοδικό κατ’ εμέ και πολλούς άλλους ακόμη, έχει ξεφύγει καιρό τώρα από τη γραμμή του. Προσπαθώ να βρω κίνητρο για ανάγνωση, αλλά δεν τα καταφέρνω. Δεν υποτίθεται ότι είναι επιστημονικό;;;\n• μέλος ΧΦΔ Αθηνών •\t11.10.2012 στις 09:22\nΤο συγκεκριμένο τεύχος της “Δράσης” με προβλημάτισε πραγματικά πάρα πολύ. Δέχομαι το ότι η συνύπαρξη σημαντικών εθνικών επετείων στον ίδιο μήνα απαιτεί αφιερώματα κλπ. Και καλώς γίνονται τέτοια αφιερώματα, γράφονται σχετικά άρθρα, μπαίνουν σχετικές φωτογραφίες. Όμως:\n1) Εξεπλάγην πολύ (αρνητικά) με την πλήρη απουσία πνευματικών κειμένων από το τεύχος. Τα περιεχόμενα του τεύχους είναι: 1 κείμενο για την Κύπρο, 3 σχετικά με την πολιτική μας κατάσταση, 5 για το 1940 και την Κατοχή, 6 για τους Βαλκανικούς, 3… λοιπά πατριωτικά, 3 “διάφορα”, 1 για τη μετάλλαξη των θρησκευτικών στα σχολεία και 1 ανταλλαγή επιστολών σχετικά με το Big Bang και τη δημιουργία (εδώ υπάρχουν πνευματικές νύξεις). Πραγματικά κρίμα να μην υπάρχει άρθρο ουσιαστικά και αμιγώς σχετικό με την πνευματική ζωή, σε ένα τεύχος που ήδη μοιράζεται στα Πανεπιστήμια.\n2) Ο εθνομηδενισμός που όντως υπάρχει σε όλους τους χώρους της Ελληνικής κοινωνίας, όντως απαιτεί απάντηση. Η απάντηση αυτή δεν είναι να “αγγίζουμε” το άλλο άκρο (με τη μορφή που είπα παραπάνω, θεωρώντας δηλαδή ως κύριο μέλημά μας μόνο τη διαφύλαξη της ιστορίας μας κλπ, βάζοντας το Χριστό στη δεύτερη θέση). Μια ψύχραιμη, τίμια, ειλικρινής και πνευματική στάση απέναντι στα εθνικά θέματα, απαλλαγμένη από ρομαντισμούς είναι καταλληλότερη. (φυσικά, για να μην γενικεύω, όταν απευθυνόμαστε σε μικρά παιδιά, τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά-το περιοδικό όμως απευθύνεται σε άλλες ηλικίες).\n3) Μέσα στον ενθουσιασμό για τα εθνικά θέματα και την ιστορία μας, απαιτείται μεγάλη προσοχή σε ό,τι γράφουμε γιατί μπορεί να φθάσουμε σε αυθαιρεσίες ιστορικού περιεχομένου, αδικαιολόγητες μάλιστα. Παραπέμπω στη σιγουριά του περιοδικού ότι στο Β΄ Π.Π. οι Έλληνες πολεμήσαμε το “Φασισμό, τον Ναζισμό και τον Κομμουνισμό” (!!) και ότι είναι “ιστορικά βεβαιωμένο” ότι τη νίκη του Β΄ Π.Π. την κέρδισε η Ελλάδα (!!!).\n4) Να επαναλάβω αυτό που είπε και ο prohoros παραπάνω, αναφορικά με τη Μικρασία. Αυτό το κομμάτι της ιστορίας μας (η Μικρασιατική καταστροφή) είναι από τα πιο διδακτικά και μάλιστα έχει πολλές ομοιότητες με τη σημερινή μας κατάσταση. Λυπάμαι που δεν είδα κάτι αναφορικά με αυτό στα τελευταία τεύχη. Ειδικά στο προηγούμενο, που θα μπορούσε άνετα να είναι επετειακό, αντί για Μικρασία υπήρχαν πάλι δύο άρθρα για τους Βαλκανικούς νομίζω.\n5) Θα γίνω κουραστικός επαναλαμβάνοντας τους προβληματισμούς αναφορικά με τους ασταμάτητους πανηγυρισμούς για νικηφόρους μεν, πολέμους δε, αλλά και αναφορικά με το σκοπό του περιοδικού.\nΕυχαριστώ και συγγνώμη για το κριτικό ύφος.\n[Απάντηση εδώ]\tΥπατία\n11.10.2012 στις 22:38\n1. “Η απάντηση αυτή δεν είναι να “αγγίζουμε” το άλλο άκρο (με τη μορφή που είπα παραπάνω, θεωρώντας δηλαδή ως κύριο μέλημά μας μόνο τη διαφύλαξη της ιστορίας μας κλπ, βάζοντας το Χριστό στη δεύτερη θέση).”\nΑυτό δεν είναι το άλλο άκρο Αλέξανδρε! Νομίζω ότι δεν είναι κακό το ένα από τα 10 περιοδικά του έτους να είναι εξ ολοκλήρου αφιερωμένο στην Πατρίδα!\n2. “αυθαιρεσίες ιστορικού περιεχομένου, αδικαιολόγητες μάλιστα. Παραπέμπω στη σιγουριά του περιοδικού ότι στο Β΄ Π.Π. οι Έλληνες πολεμήσαμε το “Φασισμό, τον Ναζισμό και τον Κομμουνισμό” (!!) και ότι είναι “ιστορικά βεβαιωμένο” ότι τη νίκη του Β΄ Π.Π. την κέρδισε η Ελλάδα (!!!).”\nΞέρεις κάτι που δεν ξέρουμε;; Πώς μιλάς με τόση σιγουριά;!\n3. “ασταμάτητους πανηγυρισμούς για νικηφόρους μεν, πολέμους δε,”¨\nΕννοείς ότι κακώς πανηγυρίζουμε για τις εθνικές νίκες; Έπρεπε να πολεμήσουμε ή όχι;\nΌσο για τους Βαλκανικούς Πολέμους, νομίζω ότι θα έπρεπε να έχουν αναφερθεί περισσότερα, μιας και είναι άκρως επίκαιρο ζήτημα. Για να συνειδητοποιήσουμε τον κίνδυνο, αρκεί να ανατρέξουμε στο youtube, στο “πρωτότυπο” ντοκιμαντέρ “Ξεχασμένα Βαλκάνια”…\nΕν τέλει, έχεις να αντι-προτείνεις μια καλύτερη λύση-αφύπνιση από την ανθελληνική αποχαύνωση και προδοτική απέναντι στους προγόνους μας στάση που διακατέχει τη χώρα μας; (μάλλον είμαστε η μόνη χώρα της υφηλίου που έχουμε βαλθεί να αμφισβητούμε το παρελθόν μας…! κάποιος μας καταράστηκε!)\n• μέλος ΧΦΔ Αθηνών •\t13.10.2012 στις 11:09\nΚαλημέρα! Αφού ερωτήθηκα, απαντώ, όσο μπορώ ακολουθώντας τη δομή της ερώτησής σου (ελπίζω να μη θεωρηθώ εκτός θέματος! 😛 ) :\n1. Ίσως έχεις δίκιο ότι δεν είναι αυτό το άλλο άκρο και ίσως το έγραψα λίγο εν θερμώ. Με τη συνέχεια όμως διαφωνώ, στο σκεπτικό της. Να εξηγήσω: εσύ μπορεί να θεωρείς ότι δεν είναι κακό. Ωραία. Εγώ μπορώ να θεωρώ ότι είναι κακό. Ωραία και πάλι. Αλλά τελικά δεν έχει σημασία ούτε η δική μου άποψη ούτε η δική σου. Αυτό που έχει σημασία είναι αν το περιοδικό ανταποκρίνεται στο στόχο του. Αυτό θέλω να πω. Αν το περιοδικό ήταν ξεκαθαρισμένο προς αυτή την κατεύθυνση (π.χ. 9 τεύχη πνευματικά-1 καθαρά εθνικό) δεν θα προβληματιζόμουν. Όμως ο στόχος αλλά και η αυτο-περιγραφή του περιοδικού δεν λέει ακριβώς αυτό… Εκεί είναι το πρόβλημα. Μήπως να αλλάξει κάπως ο αυτοπροσδιορισμός;\n2. Δεν ήμουν τελείως σίγουρος για το τι ακριβώς εννοείς με την ερώτηση που μου κάνεις. Βλέποντας τη νέα σου απάντηση κατανόησα. Λοιπόν, αν και δεν το θεωρούσα απαραίτητο, θα γίνω συγκεκριμένος: στην πρώτη φράση πρέπει να εξαλειφθεί η λέξη “Κομμουνισμός”. Στις 31/10/1940 υπάρχει ανοιχτή επιστολή του Γ.Γ. του ΚΚΕ Ν. Ζαχαριάδη προς τον Υφυπουργό Δημοσίας Ασφαλείας κ. Μανιαδά, με τίτλο “Το Κ.Κ.Ε. εις τον Ιερόν αγώνα” όπου λέει μεταξύ άλλων “στον πόλεμο αυτόν, που τον διευθύνει η Κυβέρνηση Μεταξά όλοι μας πρέπει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις, δίχως καμιά επιφύλαξη. Έπαθλο για τον Εργαζόμενο Λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα πρέπει να είναι και θα είναι μια καινούργια Ελλάδα της Δουλειάς, της Λεφτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση και από κάθε εκμετάλλευση, με ένα πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό. Όλοι στον αγώνα, ο καθένας στη θέση του και η νίκη θά ναι νίκη της Ελλάδας και του Λαού της. Οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου στέκουν στο πλευρό μας”. Όποιος θέλει να δει ολόκληρη την επιστολή, χειρόγραφη αλλά και δημοσιευμένη σε εφημερίδα, ας ανατρέξει στο -βραβευμένο από την Ακαδημία Αθηνών, είναι το πιο πλήρες από άποψη μαρτυριών για το έπος του ’40- βιβλίο “ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ 40-41″ των Χατζηπατέρα-Φαφαλιού, εκδόσεις Κέδρος, σελίδα 74. Πρώτη αντίφαση αυτή. Οι κομμουνιστές πολέμησαν στον πόλεμο εναντίον των Ιταλών όπως όλοι. Την ώρα του πολέμου τα κομματικά/ιδεολογικά συμφέροντα, διαφωνίες κλπ παραμερίζονται (συνήθως). Μην ξεχνάμε ότι από τους στόχους του Ναζισμού ήταν και να χτυπηθεί ο Κομμουνισμός. Άλλωστε, στο άρθρο που ξεκινάει με την παραπάνω φράση, παρατίθενται επαινετικά σχόλια και ευχαριστίες του (κομμουνιστικού) ραδιοφωνικού σταθμού της Μόσχας προς τους Έλληνες. Κι αυτό αντίφαση μου μοιάζει. (Φοβάμαι ότι στο περιοδικό συγχέεται λιγάκι ο Β΄ Π.Π. με τον εμφύλιο όσον αφορά τους Κομμουνιστές).\nΌσον αφορά τώρα τη δεύτερη φράση, η ιστορία δεν μπορεί να γράφεται με “αν”. Όντως, αν είχε απευθείας ηττηθεί η Ελλάδα, οι Γερμανοί δε θα είχαν καθυστερήσει και θα επιτίθενταν νωρίτερα στη Σοβιετική Ένωση. Τι σημαίνει όμως ότι θα ήταν οι Ρώσοι “εύκολη λεία”; Μήπως “εύκολη λεία” δεν ήταν και οι Έλληνες για τους Ιταλούς; Και “αν” έπεφτε η Ρωσία, ποιος εγγυάται ότι θα έπεφτε η Αγγλία; Και “αν” έπεφτε η Αγγλία, ποιος εγγυάται ότι οι Αμερικανοί δεν θα έκαναν ό,τι έκαναν; Δυστυχώς, δεν γίνεται να δουλεύουμε με συνειρμούς. Προφανώς η συμβολή της Ελλάδας στη νίκη ήταν σημαντική, και από πολεμικής/στρατηγικής άποψης αλλα και, ακόμα περισσότερο, από ηθικής πλευράς, καθότι ήταν η πρώτη χώρα που αντιστάθηκε τόσο “ψυχωμένα” απέναντι σε εμφανώς ισχυρότερο εχθρό. Από αυτή τη διαπίστωση όμως, μέχρι να φθάσει κάποιος να πει ότι η Ελλάδα νίκησε τον Β΄ Π.Π., η απόσταση είναι τεράστια και με μεγάλα λογικά κενά. Εάν δε, βάλεις στο παραπάνω συμπέρασμα τις λέξεις “είναι ιστορικά βεβαιωμένο”, η απόσταση είναι ακόμα πιο μεγάλη… Βλέπεις; Αν γραφόταν κάτι αντίστοιχο με αυτό που έχεις γράψει στη δεύτερη απάντησή σου, θα το δεχόμουν. Όμως, γράφτηκε κάτι το οποίο απαιτεί συνειρμούς για να γίνει (σε μικρό βαθμό) δεκτό. Γιατί το περιοδικό να απαιτήσει αυτούς τους συνειρμούς και μάλιστα από τον κάθε έναν που θα το πάρει στο Πανεπιστήμιο και θα παραξενευτεί; Δε συμμερίζομαι μια άποψη που γράφτηκε από τον bvxc και λέει ότι κάτι τέτοιο αποτελεί αφετηρία του κακώς εννοουμένου “υπερπατριωτισμού”. Δεν παύει όμως αυτή η πρόταση να είναι… λάθος. 3. Αν ξανακοιτάξεις το σχόλιό μου, θα δεις ότι δεν παίρνω θέση. Θέτω έναν προβληματισμό απλά. Είναι μεγάλο θέμα και ίσως κακώς το έθιξα σε μια ανάρτηση για το περιοδικό, καθότι δεν το αφορά τελείως άμεσα. Θα ψάξω να βρω κάποια σχετική ανάρτηση και αν θέλεις το συζητάμε εκεί – μη βγούμε και τελείως εκτός θέματος εδώ. Απλώς να σημειώσω ότι στις δύο ερωτήσεις που θέτεις, θεωρώ τελείως λάθος να απαντήσει κάποιος με ένα απλό ΝΑΙ ή ένα απλό ΟΧΙ. Δεν έχω δει το ντοκυμαντέρ που λες, οπότε δεν μπορώ να απαντήσω σε αυτό για τον κίνδυνο.\nΓια το τελευταίο, η πρότασή μου είναι σαφής από το προηγούμενο σχόλιό μου. “Μια ψύχραιμη, τίμια, ειλικρινής και πνευματική στάση απέναντι στα εθνικά θέματα, απαλλαγμένη από ρομαντισμούς είναι καταλληλότερη”. Ας δούμε και ας αγαπήσουμε την Ελλάδα μας και την Ιστορία μας όπως είναι και όχι όπως θα θέλαμε να είναι. Η υπερβολική εξιδανίκευση που επιχειρήθηκε σε κάποιες εποχές, έφερε ως αντίδραση το άλλο άκρο. Το άλλο άκρο ώθησε σε ακόμα περισσότερο ακραίες θέσεις τους “εξιδανικευτές”. Και πάει λέγοντας. Τι καλύτερο από το να συνειδητοποιήσουμε ακριβώς τι έχει γίνει (όσο αυτό είναι δυνατό), να κόψουμε τους ρομαντισμούς, να μη φοβόμαστε να αγγίξουμε τις μελανές σελίδες της ιστορίας μας. Να γίνουμε πρότυπα Ορθόδοξου πατριωτισμού και ταυτόχρονα να απαλλαγούμε από κάποια σύνδρομα “καταδίωξης” που πιθανόν υπάρχουν. Σε αυτό μπορεί και πρέπει να βοηθά το περιοδικό σημαντικά.\nΟι εξωτερικοί κίνδυνοι είναι πάμπολλοι αλλά μια τίμια στάση πιστεύω πως και τους αντιμετωπίζει και συσπειρώνει υγιώς τους εν Ελλάδι παροικούντες. Σημείωση: α) Έκανα κάποιες διορθώσεις στην αρχική ορθογραφία της επιστολής του Γ.Γ. του ΚΚΕ.\nβ) Δεν είμαστε η μόνη χώρα που έχει βαλθεί να αμφισβητήσει το παρελθόν της…\nγ) Μην πιάσουμε εδώ τη συζήτηση για το τι είναι ορθόδοξος πατριωτισμός, γιατί δεν είναι θέμα που έτσι εύκολα λύνεται.\nΣυγγνώμη για το μακροσκελέστατο της απάντησης… Επικαλούμαι την καλή διάθεση της διαχείρισης να την εγκρίνει και ας είναι στα… όρια των κανόνων περί αμέσου σχέσεως με το θέμα…\n13.10.2012 στις 12:19\nΘα απαντήσω εν συντόμω γιατί δεν μου αρέσουν οι μακροσκελείς απαντήσεις.\n1. Πού ακριβώς έχεις διαβάσει τον στόχο του περιοδικού;; Γιατί δεν έχει πέσει στη δική μου αντίληψη…\nΚι επίσης, δεν υπεράσπισα το περιοδικό, απλώς, αντιτιθέμενη στη δική σου θέση, είπα ότι “δεν είναι αυτό το άλλο άκρο”. Και νομίζω πως τελικά συμφωνείς, ότι δεν είναι αυτό το άλλο άκρο! (μιλώντας πλέον με αντικειμενικούς όρους)\nΚαι στο κάτω-κάτω…σιγά το πρόβλημα βρε Αλέξανδρε! “Επαναπροσδιορισμός του στόχου!” Ο κόσμος καίγεται κι εμείς κολλάμε στις λέξεις… Θα μας κρίνει ο κόσμος.\nΓια το πρώτο, ευχαριστώ για την πληροφόρηση. Απλώς θα πω ότι, δεν νομίζω πως οι κομμουνιστές πολέμησαν υπέρ της Πατρίδος με τα κίνητρα που θα πολεμούσα εγώ και κάθε πιστός Ορθόδοξος Έλληνας! Και τελικά, αποδεικνύεται διαρκώς ότι η ύπαρξή τους στην Ελλάδα δεν εξυπηρετεί την επιβίωση της ελληνικής ορθόδοξης φυσιογνωμίας!\nΌχι, όχι.. Κολλάς στο “αν”. Είναι γεγονός ότι η Ελλάδα καθυστέρησε τους Γερμανούς και αυτοί έχασαν τον πόλεμο στη Ρωσία. Είναι κατοχυρωμένη η συμβολή της Ελλάδας σ’ αυτό. Λάθος μου που έκανα αντίστροφη την πρόταση. Δεν είναι καθόλου συνειρμός.\nΕπίσης, δεν είπα ότι το περιοδικό ζήτησε αυτόν τον συνειρμό. Τη δική μου εύλογη απάντηση έδωσα, που δεν χρειάστηκε καθόλου συνειρμό. Στο μυαλό μου είναι έτσι αποθηκευμένο.\nΑΛΛΑ…γιατί μας πειράζει τόσο πολύ αυτό; 3. τότε λοιπόν δεν βλάπτει να λέμε “πανηγυρισμούς για νικηφόρους πολέμους” μιας και η φράση δεν παραπέμπει στο ότι ο πόλεμος είναι επιθυμητός..! Όσο για το τελευταίο σου σχόλιο, δυσφόρησα όταν το διάβασα, πραγματικά… Ποιόν κατηγορείς για ρομαντισμό, εξιδανίκευση, φόβο για τις μελανές σελίδες…;! Μπορεί να μην το απευθύνεις σε μένα, θα σου πω ότι δεν είμαι τέτοια..!\nΑλλά θα σου πω ΟΤΙ: νιώθω ντροπή μου να στρογγυλοκάθομαι στην καρέκλα μου και να σκοτίζομαι για το ότι κάποιοι βάλθηκαν να εξιδανικεύσουν το παρελθόν μας ΕΝΩ έχω φίλες που μάχονται εν μέσω πυρός για τους πραγματικούς κινδύνους που απειλούν τους αληθινούς Έλληνες!\nΑλήθεια, από τι τελικά κινδυνεύουμε;!\nΛοιπόν Αλέξανδρε, μήπως πρέπει κι εμείς να πάμε στη μάχη;;;\nΤελικά, έδωσα μακροσκελή απάντηση, αλλά τα ερωτήματα ήταν πολλά. Να με συγχωρείς…\n[Απάντηση εδώ]\tερρωσθε\n• μέλος ΧΦΔ Αθηνών •\t18.10.2012 στις 14:11\n“Οι κομμουνιστές πολέμησαν στον πόλεμο εναντίον των Ιταλών όπως όλοι. Την ώρα του πολέμου τα κομματικά/ιδεολογικά συμφέροντα, διαφωνίες κλπ παραμερίζονται (συνήθως).”\nμάλλον δεν έχεις δει άλλες επιστολές του ζαχαριάδη. Στην 3η επιστολή του τον γενάρη του ’41 αναφέρει ότι οι λαοί και φαντάροι της Ελλάδας και της Ιταλίας δεν είναι εχθροί μα αδέρφια και η συναδέρφωσή τους στο μέτωπο θα σταματήσει τον πόλεμο και ότι ο Μεταξάς είναι ο κύριος εχθρός. Η Κ.Ε. του καλούσε τον κόσμο σε ένα εθνικό μέτωπο απελευθερώσεως για την καθημερινή υποστήριξη και υπεράσπιση (ποιας άλλης;)της σοβιετικής ένωσης.Από το ’40 καλούσε τους στρατιώτες να αρνηθούν να πολεμήσουν. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι ξεσηκώθηκαν όταν αθετήθηκε το σύμφωνο ρίμπεντροφ μολότωφ. Υπέρ του κομμουνισμού πολεμούσαν και όχι υπέρ της Ελλάδος. Για να μην θυμηθώ τι λέγανε για την μακεδονία και τη μικρά ασία…όπως και τι λένε τώρα…ωραίοι πατριώτες…σφαγίασαν τόσο κόσμο στον εμφύλιο…\n12.10.2012 στις 08:48\nΠροσωπικά, ως φοιτήτρια του τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΕΚΠΑ, πιστεύω ότι το να ξέρει κάποιος την ιστορία του είναι το μεγαλύτερο προσόν! Είναι μια γνώση που μένει στην ψυχή μας! Το περιοδικό όμως ονομάζεται ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΝΕΑΝΙΚΟ, συγχωρέστε με εάν ξεχνάω κάτι, όχι ΕΘΝΙΚΟ κτλ. Ήρθε χθες το ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ, ούτε αυτό είχε περιεχόμενο πνευματικό, με την αυστηρή έννοια του όρου, αφού όλα τα άρθρα του ήταν “εθνικά” και ακόμη και το προφητικό ανάγνωσμα μας αφήνει να βγάλουμε μόνοι μας το αγιογραφικό μήνυμα. Στις μέρες μας για να επιβιώσουμε στον δύσκολο και ανηφορικό δρόμο του Πανεπιστημίου θέλουμε λόγο ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ! Χρειαζόμαστε φάρους και οδοδείκτες, “κανόνες” επιβίωσης εάν θέλετε, παραδείγματα αγνότητας κτλ. Την ιστορία του ένας Ορθόδοξος νέος την γνωρίζει και είναι εύκολο να την μάθει εάν ψάξει και ρωτήσει και βρει τα κατάλληλα εγχειρίδια. Χριστό όμως που θα βρει; Στα αμφιθέατρα που καπνίζουν, που ειρωνεύονται κάθε ιερό και όσιο, στους διαδρόμους; Χριστό χρειαζόμαστε! Αυθεντικότητα και ειλικρίνεια χριστιανική και ορθόδοξη, μακριά από πουριτανισμούς και ηθικισμούς! Χρειαζόμαστε μία πίστη σαν αυτή που επιμένει ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής, π. Νικόλαος Χατζηνικολάου (βάζω π. Νικόλαος, γιατί ο ίδιος το επιθυμεί). Ας βάλει το περιοδικό μια συνέντευξή του, μια του π. Ανδρέα Κονάνου, του π. Γεωργίου Μεταλληνού, του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου κτλ. Μάλιστα ο π. Μεταλληνός μπορεί να μιλήσει και ιστορικά! Πραγματικά κάνω έκκληση στο περιοδικό, ως απλή αναγνώστρια-φοιτήτρια, να μην παρεκκλίνει της θρησκευτικής του πορείας και να συνεχίζει κάθε μήνα να μας δίνει ΧΡΙΣΤΟ και πίστη, χωρίς εννοείται να εξοβελίζουμαι και την χώρα και την ιστορία μας. “ΠΑΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ”.\n[Απάντηση εδώ]\tbvxc\n• μέλος ΧΦΔ Αθηνών •\t12.10.2012 στις 10:50\n1.” “αυθαιρεσίες ιστορικού περιεχομένου, αδικαιολόγητες μάλιστα. Παραπέμπω στη σιγουριά του περιοδικού ότι στο Β΄ Π.Π. οι Έλληνες πολεμήσαμε το “Φασισμό, τον Ναζισμό και τον Κομμουνισμό” (!!) και ότι είναι “ιστορικά βεβαιωμένο” ότι τη νίκη του Β΄ Π.Π. την κέρδισε η Ελλάδα (!!!).”\nΞέρεις κάτι που δεν ξέρουμε;; Πώς μιλάς με τόση σιγουριά;! “.\nΧαίρετε. Πρωτάκουστες, κατά την γνώμη μου, απόψεις(όπως:στο Β΄ Π.Π. οι Έλληνες πολεμήσαμε το “Φασισμό, τον Ναζισμό και τον Κομμουνισμό” και:είναι “ιστορικά βεβαιωμένο” ότι τη νίκη του Β΄ Π.Π. την κέρδισε η Ελλάδα (!!!).”) θα έπρεπε, από τους ασπαζόμενους αυτές ή τους λέγοντες:πού το λάθος;, να έχουν λογική απόδειξη και επισύναψη ιστορικών στοιχείων (με παραπομπές σε ιστορικά βιβλία, βέβαια, για να μη μεταβληθούν σε αερολογίες) και όχι να βασίζονται στα “θεωρώ”, “πιστεύω” του καθενός. Η Ιστορία είναι μία και δεν χωράει αμφισβητήσεις ή παρερμηνείες κατά πως αρέσει του καθενός. Καλείται, λοιπόν, όποιος θεωρεί σωστές αυτές τις καινοτόμες απόψεις, γιατί περί τέτοιων πρόκειται, να τις αποδείξει με λογική και στοιχεία και όχι με ερωτήσεις που “πετούν την μπάλα στην εξέδρα”. Αν, βέβαια, θέλουμε να κάνουμε σοβαρή συζήτηση. Αλλιώς, λέει ο καθένας ό,τι θέλει και είναι όλοι πολύ χαρούμενοι.\n2.Φαντάζομαι πως, κάθε “πατριώτης” Έλλην, διαβάζοντας την αστοχία:”είναι “ιστορικά βεβαιωμένο” ότι τη νίκη του Β΄ Π.Π. την κέρδισε η Ελλάδα” γίνεται ακόμα πιο “πατριώτης” και γι’ αυτό βγαίνει μετά στην κοινωνία υπό “πατριωτικές” σημαίες και πράττει πάντα “πατριωτικά”. Ο νοών νοείτω… Είναι απολύτως λογικό πως απόψεις οι οποίες ξεπερνάνε την πραγματικότητα, τουλάχιστον σε ιστορικά-εθνικά θέματα, με στόχο την “αφύπνιση” του Έλληνος και την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας, θα οδηγήσουν στην “υπεραφύπνιση” του Έλληνος και στην διαστρέβλωση της ιστορικής αλήθειας.\n3.Για το σύνολο του περιοδικού θα επανέλθω με νέο σχόλιο, αλλά έπρεπε να προλεχθούν του συνολικού σχολίου κάποια πράγματα.\n13.10.2012 στις 09:05\nΘα σου πω μόνο τα εξής:\n1. απλώς απόρησα με τον Αλέξανδρο για τη σιγουριά με την οποία κατηγορεί τη σιγουριά του περιοδικού…\n2. δεν είμαι ιστορικός και τα συναφή, απλώς εκθέτω τη γνώμη μου ως κοινός θνητός.. Αυτό που έχω πρόσφορο να πω, κι έπεσε πρόσφατα στην αντίληψή μου, δεν προήλθε από κάποια ελληνική πηγή. Στο History Planet της NOVA παρουσιαζόταν το καλοκαίρι ντοκιμαντέρ για τον β’ ΠΠ και όλες αναλυτικά τις μάχες που διεξήχθησαν. Η ουσία ήταν ακριβώς αυτή: οι Γερμανοί που συμμετείχαν στο μέτωπο της Μόσχας ομολογούσαν πως αν δεν είχαν καθυστερήσει στην Ελλάδα, η Μόσχα θα ήταν γι’αυτούς πολύ εύκολη λεία…\n• μέλος ΧΦΔ Αθηνών •\t13.10.2012 στις 11:18\nΎστερα από αρκετή σκέψη αποφάσισα να προσπαθήσω να κάνω το “διαιτητή” γιατί είμαι σχεδόν σίγουρος πως αρκετοί -ακόμα και πρόσωπα που δεν πήραν μέρος- έχουν προβληματιστεί, ενδεχομένως και στενοχωρηθεί από την όλη εξέλιξη της συζήτησης. Και αυτό συνήθως είναι απόρροια παρερμηνείας κάποιων λέξεων-φράσεων-προτάσεων που αναφέρθηκαν.\n1) Στη φράση “στο Β΄ Π.Π. οι Έλληνες πολεμήσαμε το “Φασισμό, τον Ναζισμό και τον Κομμουνισμό”” η διαφωνία θεωρώ πως έγκειται στην αναφορά ΚΑΙ του Κομμουνισμού, ο οποίος αφορά το αμέσως επόμενο κομμάτι της ιστορίας μας, τον εμφύλιο, και δεν έχει να κάνει με τον Β’ Π.Π.. Επίσης στη φράση “είναι ιστορικά βεβαιωμένο ότι τη νίκη του Β΄ Π.Π. την κέρδισε η Ελλάδα” νομίζω πως το περιοδικό θέλει να πει πως εξ αιτίας της Ελλάδας ουσιαστικά ανακόπηκε η ιμπεριαλιστική φόρα που διακατείχε τις δυνάμεις του “άξονα” τότε, εξ’ ου και οι πανηγυρισμοί παγκοσμίως για την Ελλάδα. Η διαφωνία θεωρώ πως έγκειται στο γεγονός ότι το περιοδικό ΘΕΛΕΙ να πει και ΔΕΝ το λέει ξεκάθαρα, με αποτέλεσμα να κάνει μία διακινδυνευμένη γενίκευση η οποία είναι λάδι στη φωτιά και άκρως παρεξηγήσιμη για τους όχι και τόσο ή και καθόλου πατριώτες. Δε νομίζω ότι το θέλουμε αυτό…\n2) Η διαφωνία στη συνεχή αναφορά σε νικηφόρους πολέμους, από ότι καταλαβαίνω εδράζεται στο γεγονός ότι πανηγυρίζουμε για το ότι σκοτώσαμε ουσιαστικά συνανθρώπους μας, εικόνες του Θεού. Και νομίζω είναι αντιληπτό από όλους μας, ως χριστιανούς, ότι ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα ακόμα και αν ο πόλεμος είναι αμυντικός, ακόμα και αν προστατεύεις ανθρώπους πολύ προσφιλείς, ακόμα και αν προστατεύεις τα ιερά και όσια, τους ναούς κλπ. Νομίζω πρέπει να είναι κοινά αποδεκτό πως η τέλεια και άγια στάση σε έναν πόλεμο για έναν χριστιανό, είναι να χρησιμοποιήσει τα δύο όπλα που ξέρει -ως χριστιανός-, που δεν είναι άλλα από την προσευχή και την πίστη. Επειδή όμως δεν έχουμε όλοι αυτό το πνευματικό επίπεδο, επειδή είμαστε αδύναμοι άνθρωποι, ο Θεός οικονομεί τα πράματα και μας βοηθάει ακόμα και στον πόλεμο -πχ μαρτυρίες για εμφανίσεις της Παναγίας το ’40 στο μέτωπο- χωρίς βέβαια να σημαίνει ότι όλα είναι ωραία και καλά, απλά μάλλον δε μπορούσε να γίνει αλλιώς έτσι που είχαμε φτάσει γενικότερα σε όλα τα επίπεδα. Γι’ αυτό υπάρχει και το επιτίμιο στη Θεία Κοινωνία μετά. Αναγκαίο κακό που πηγάζει ακριβώς από την ίδια μας την αμαρτωλότητα. Γι’ αυτό λέω πάλι πως η διαφωνία έχει να κάνει με αυτό, ότι δηλαδή δε μπορείς να πανηγυρίζεις -τόσο πολύ τουλάχιστον- για κάτι τέτοιο που ξέρεις ότι θα μπορούσες να το είχες χειριστεί καλύτερα… Και μάλιστα ένα περιοδικό που ακριβώς αυτοτιτλοφορείται ως “Ορθόδοξο, χριστιανικό, μηνιαίο περιοδικό, φοιτητών και επιστημόνων”.\n3) Την κύρια πηγή διαφωνιών πιστεύω πως αποτελεί ο σκοπός και στόχος του περιοδικού μας, ο οποίος δυστυχώς δεν είναι ξεκάθαρος… Η διαφωνία λοιπόν -όπως την αντιλαμβάνομαι- έχει ως εξής: Ξέρουμε πως η εκκλησία μας διδάσκει την άλλη λογική, του υπερλόγου, η οποία στα μάτια του κόσμου είναι λογική του παραλόγου. Μας διδάσκει για τη δικαιοσύνη του Θεού, που στα μάτια του κόσμου φαντάζει ως αδικία του Θεού. Το ξέρουμε… Εμείς οι χριστιανοί ορθόδοξοι, οι “μυημένοι”. Οι άλλοι; Αυτοί που δεν έχουν ακούσει ΠΟΤΕ γι’ αυτά; Ή πολύ περισσότερο αυτοί που έχουν ακούσει τα χειρότερα; Πώς θα τους προσεγγίσουμε; Πώς θα τους ενθουσιάσουμε; Πώς θα μάθουν τα βασικά πιστεύω της Ορθοδοξίας, τα οποία εμείς τα θεωρούμε κάτι περισσότερο από αυτονόητα; Εκτός βέβαια αν δε θέλουμε να απευθυνθούμε σε αυτούς. Αν προτιμάμε το περιοδικό να αναφέρεται σε ανθρώπους με συνειδητή πνευματική ζωή, τότε αλλάζει. Τότε οι απαιτήσεις αυξάνονται. Και επίσης στο χαρακτηρισμό του περιοδικού δεν αναφέρεται πουθενά το “εθνικό”. Εμείς ξέρουμε βέβαια πως ο σωστός χριστιανός ξέρει να αγαπάει -σωστά- και την πατρίδα του. Οπότε δε μπορεί σε ένα ορθόδοξο περιοδικό να μην υπάρχει και κάποια επετειακή αναφορά. Ωραία. Αλλά σίγουρα δε μπορεί να μονοπωλεί αυτή η επετειακή αναφορά, και πολύ περισσότερο στην περίπτωση που το περιοδικό μας απευθύνεται και σε “άσχετους”. Εάν είχε και το χαρακτηρισμό “εθνικό” τότε αλλάζει. Όμως δεν τον έχει! Όπως λέει και ο prohoros στην εποχή μας η σύζευξη πατριωσύνης και πίστης στο μυαλό του κόσμου συνιστά μια κοινή ιδεολογία όπως όλες οι άλλες -εγκόσμιες. Οπότε χρειάζεται ένας πολύ πιο προσεγμένος και διακριτικός τρόπος προσέγγισης του θέματος. Κατά τη γνώμη μου πάντως το σχόλιό του πρέπει να μας προβληματίσει αρκετά…\nΕυχαριστώ για την υπομονή σας να το διαβάσετε!\n13.10.2012 στις 12:33\n” ότι δηλαδή δε μπορείς να πανηγυρίζεις -τόσο πολύ τουλάχιστον- για κάτι τέτοιο που ξέρεις ότι θα μπορούσες να το είχες χειριστεί καλύτερα…”\nΑ… Μάλλον πιστεύεις ότι θα μπορούσες να το χειριστείς καλύτερα! Εύχομαι μόνο να μην δοθεί η ευκαιρία! Είναι εύκολο να το λέμε στα λόγια…\nΔιαφωνώ με το ότι “δε μπορεί να μονοπωλεί αυτή η επετειακή αναφορά”. Αν δεις το ντοκιμαντέρ που ανέφερα, θα καταλάβεις γιατί χρειάζεται κάποτε κι αυτό, ΑΝ ΚΑΙ ούτως ή άλλως, είναι ντόμινο η Ελλάδα με την Πίστη..\nΑλήθεια, γιατί λέτε ότι μονοπωλεί το εθνικό περιεχόμενο;;;;!\nΕγώ διαβάζω ένα σωρό άρθρα που μιλούν για τον Χριστό και την Παναγία μας!!\nΜα δεν βλέπετε πόσο επίκαιρα είναι όλα αυτά;; Χαίρομαι που μπορώ μέσα από αυτά τα άρθρα να καταλάβω πώς σε τέτοιες δύσκολες σαν τώρα μέρες κατάφερε ο Έλληνας να αγγίξει τον Θεό! Ίσως ένα απλό πνευματικό κείμενο να μου φαινόταν πιο απόμακρο από ό,τι βιώνω τώρα..\n[Απάντηση εδώ]\txfd.gr\n13.10.2012 στις 19:23\nΘα θέλαμε να σας παρακαλέσουμε να αποφευχθούν στο εξής τυχόν προσωπικές αντιπαραθέσεις, καθότι ήδη η συζήτηση βρίσκεται στα όρια των κανονισμών. Ευχαριστούμε για την κατανόηση!\n• μέλος ΧΦΔ Αθηνών •\t14.10.2012 στις 14:40\nΝομίζω ότι ο Fany Vaio κάλυψε τους προβληματισμούς…\nΌπως όμως είπε και η Υπατία ωφελούμαστε πνευματικά όταν βλέπουμε πως ακόμα και στις δύσκολες στιγμές του πολέμου ο Έλληνας κατάφερε να εγγισει το Θεό!\nΝομίζω ότι αυτό πρέπει να είναι και το συμπέρασμα από όλη την επετειακή αναφορά του περιοδικού: η Ελλάδα έχει περάσει πιο δύσκολες στιγμές από την τωρινή. Όμως με την πίστη στο Θεό κατάφερε να επιζήσει! Ας μην απελπιζόμαστε λοιπόν, γιατί ηλπίκαμεν επί Θεώ ζώντι!!\n[Απάντηση εδώ]\tΓελάσιος\n• μέλος ΧΦΔ Αθηνών •\t14.10.2012 στις 22:24\nΚαλησπέρα εν Χριστώ αδελφοί….Καθώς διάβαζα τη συζήτηση για το περιοδικό μας, νομίζω ότι ήρθε η σειρά μου να τοποθετηθώ (σεβόμενος πάντα τους κανονισμούς και το επίπεδο των συνομιλητών),γιατί ως χριστιανοί που είμαστε οφείλουμε να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας.\nΑρχικά να παρατηρήσω ότι ο κομμουνισμός είναι μία παρεξηγημένη έννοια…Προσέξτε, μιλάμε για έννοια…Ποιος μπορεί να αντιπαρατεθεί στον Εμμανουήλ Γλέζο, δεινό υποστηρικτή της αριστεράς, ο οποίος με περισσό θάρρος κ υπέρμετρη αγάπη για την πατρίδα, κατέβασε την σβάστιγγα από την ακρόπολη, μην αντέχοντας να βλέπει την πατρίδα του υπόδουλη….Γι αυτό το λόγο, ας προσέξουμε να μην τοποθετούμε όλους τους αριστερούς στα ίδια κυτία….Είναι πολύ της μόδας ο εθνικισμός.Είναι όμως και πολύ επικίνδυνος. Παλαιότερα, αλλά κ τώρα φανατίζονταν με τις ομάδες.Είναι όμως πολύ λυπηρό να ακούει κανείς για ξυλοδαρμούς αλλοδαπών από μαθητές γυμνασίου και λυκείου….Φανταστείτε τι μήνυμα περάσαμε στη νέα γενιά…\nΑνακουφίστηκα καθώς διάβαζα την τόσο επίκαιρη δήλωση του Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης Παύλου: “Είναι θλιβερό ότι κάποιοι «χριστιανοί αγωνιστές» ταυτίστηκαν με τη χρυσή αυγή για να υπερασπιστούν τον Χριστό.\nΔεν είναι ο «πλησίον» της Παραβολής του Καλού Σαμαρείτη; Σύμφωνα λοιπόν με την χρυσαυγίτικη αντίληψη θα έπρεπε ο Σαμαρείτης βλέποντας τον πληγωμένο Ιουδαίο να τον πετάξει στα σκουπίδια, τότε θα ήταν «καλός».”\nΠόσοι από εμάς τους δήθεν πατριώτες, πηγαίνουμε στις παρελάσεις να καμαρώσουμε την νέα γενιά;Γνωρίζω ότι πολλοί από εμάς έχουμε ξεκοκκαλίσει πλήθος λογοτεχνικών βιβλίων.Πόσοι όμως από εμάς έχουμε διαβάσει την ελληνική ιστορία σε βάθος ξεκινώντας από Παπαρρηγόπουλο; Πόσοι από εμάς έχουμε μόνιμα τη σημαία μας στα μπαλκόνια μας;Μήπως έχουμε ευθύνη που η τηλεόραση κατακλύζεται από τούρκικα σήριαλ;Πήγαμε ποτέ να ανάψουμε το καντήλι κάποιου ήρωα της επανάστασης;Ή απλά αρκεστήκαμε να χειροκροτούμε όποιον έκανε μία εθνικόφρονη δήλωση, βολεμένοι στην άνεση του καναπέ μας;\nΌντως θεωρώ άκρως υπερβολικό το να αναφέρεται όλο το περιοδικό σε εθνικά θέματα ακόμα και αν πρόκειται για επέτειο ενός αιώνα. Έχουμε δύο ταυτότητες. Την εθνική, αλλά πρωτίστως τη χριστιανική.Γιατί την παραμερίζουμε;Θα μπορούσε κανείς να υποθέσει, ότι είμαστε καλοί χριστιανοί, όσο ο Θεός ευλογεί την Ελλάδα..την Ελλάδα που τόσο έχει στενοχωρήσει τον Κύριό μας τελευταία…\nΔε θέλω να σας κουράσω άλλο, απλά ήθελα να θέσω αφορμές για υγιή προβληματισμό. Κ να με συγχωρείτε αν κάπου έπεσα κ γω σε φανατισμό….\n• μέλος ΧΦΔ Αθηνών •\t18.10.2012 στις 14:37\nΤο ότι ο Γλέζος κατέβασε την σημαία από την Ακρόπολη είναι ένα τεράστιο ψέμα που καλλιεργείται απιμελώς..Στο κάτω κάτω αν είναι τόσο πατριώτης γιατί αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε ένα από τα πλέον ανθελληνικά κόμματα του κοινοβουλίου; Άσε που εκείνη την εποχή (1941) που υποτίθεται ότι κατέβασε την σημαία δεν είχε καμμία σχέση με το ΚΚΕ και τον Κομμουνισμό οι οποίοι πιστώνονται κι αυτοί αυτή την πράξη αντίστασης, αλλά αποτελούσε μέλος της ΕΟΝ. Της νεολαίας δηλαδή, του δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά. (!!!)\nΛες ότι ο εθνικισμός είναι επικίνδυνος ενώ ο κομμουνισμός είναι μια παρεξηγημένη έννοια. Η ίδια ιστορία αποδεικνύει ότι ο κομμουνισμός επέφερε καταστροφικά αποτελέσματα όπου εφαρμόστηκε.Επίσης το να αιτιολογείς το ότι ο εθνικισμός είναι επικίνδυνος αναφερόμενος σε ξυλοδαρμούς (ασφαλώς κατακριτέους) δεν έχει βάση…Επομένως όπως βλέπω και ο εθνικισμός είναι μια παρεξηγημένη έννοια..\nΌσον αφορά το περιεχόμενο του περιοδικού εφόσον απευθύνεται και σε άτομα που είναι μακριά από την εκκλησία θα έπρεπε να συμπεριλαμβάνει και πνευματικά θέματα σε όλα τα τεύχη χωρίς να παραγκωνισθούν όμως σε καμία περίπτωση τα εθνικά καθ’ ότι και η πατρίδα βάλλεται από χίλιες μεριές. Πάντως όπως λέει και ο οικονομολόγος πιο κάτω “εάν ρίξουμε μια δεύτερη ματιά στα άρθρα του περιοδικού και δη στα αφιερωμένα στο ’12 & ’40 θα διακρίνουμε πλείστες άμεσες και έμμεσες αναφορές στην θαυματουργική επέμβαση του Θεού και της Παναγίας αλλά και θα κατανοήσουμε σε βάθος το πνευματικό υπόβαθρο των αγωνιστών της Πατρίδας και των δύο περιόδων.Δηλαδή γίνεται φανερή η βαθιά και άδολη πίστη των Ελλήνων στα θεία όχι μόνο του απλού λαού αλλά ακόμη και εκείνων των βασιλέων και αρχηγών του στρατεύματος!”\n• μέλος ΧΦΔ •\t18.10.2012 στις 21:41\nΒασικά νομίζω πως το θέμα είναι να μη βάζουμε ταμπέλες!Δηλαδή πιστεύω ότι άνετα κάποιος κομμουνιστής μπορεί να είναι πολύ καλύτερος από κάποιον τάχα μου χριστιανό!\nΕπίσης, δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ πάντα ζήλευα το θάρρος των κομμουνιστών(και όποιων άλλων) στις συνελεύσεις της σχολής οι οποίοι είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν κάθε χλευασμό για τα “πιστεύω” τους!Εμείς άραγε αν μας καλέσουν οι περιστάσεις, θα είμαστε έτοιμοι να σταθούμε μπροστά σε τόσο κόσμο και να δώσουμε Χριστό με τόση θέρμη;\n• μέλος ΧΦΔ Αθηνών •\t18.10.2012 στις 23:10\nΔε θα ασχοληθώ καθόλου με το αν ο Γλέζος κατέβασε τη σημαία ή όχι..Εμένα μου αρκεί πάντως ότι ο ίδιος θεωρεί κατόρθωμά του-τιμή του που το έκανε…Αν ήταν ανθέλληνας μάλλον θα το απέκρυπτε…\nΜάλλον με παρεξήγησες…Δεν εννοούσα ότι ο κομμουνισμός είναι κάτι καλό και ο φασισμός κάτι κατακριτέο..Άκρα είναι και τα δύο και ως εκ τούτου, αμφότερα κατακριτέα…Όπου υπεισέρχεται ο φανατισμός, χάνεται το μέτρο.\nΩς προς το τρίτο σημείο, προφανώς και υπάρχουν έμμεσες αναφορές..Θα περιμέναμε κάτι παραπάνω…Μη ξεχνάμε ότι αναφερόμαστε σε χριστιανικό περιοδικό…Και οι χριστιανοί μία πατρίδα έχουμε, την εκκλησία…\n• μέλος ΧΦΔ Αθηνών •\t20.10.2012 στις 09:22\n“Αν ήταν ανθέλληνας μάλλον θα το απέκρυπτε…”\nΊσα ίσα! Δεν είναι και λίγο να παρουσιάσεις τον εαυτό σου σαν ήρωα μπροστά σε ένα ολόκληρο έθνος! Αποκρύπτεις και άλλα πράγματα έτσι…;) Επίσης δεν είπα ότι είναι ανθέλληνας απλώς κρίνοντας από το κόμμα στο οποίο βρίσκεται μάλλον ούτε πατριώτης είναι.\nΒλέπω ότι τώρα ταυτίζεις τον εθνικισμό με τον φασισμό…Και ο κόκκινος φασισμός (=κομμουνισμός) φασισμός είναι.\nΝαι όπως είπα ίσως το περιοδικό θα έπρεπε να έχει και άρθρα καθαρά χριστιανικού περιεχομένου.\n• μέλος ΧΦΔ Αθηνών •\t20.10.2012 στις 18:23\nΑγαπητέ “έρρωσθε”,φοβάμαι ότι έχουμε αρχίσει να καταντάμε γραφικοί και κουραστικοί για τους λοιπούς αναγνώστες.\nΔεν πιστεύω ότι θα κατορθώσουμε ποτέ να συμφωνήσουμε οι δυο μας..Και ξέρεις γιατί; Γιατί ταυτίζεις την αριστερά με την αμαρτία…Αρνείσαι να αποδεχθείς κάτι οφθαλμοφανές και υποστηρίζεις τις απόψεις σου σπιλώνοντας ένα πρόσωπο χωρίς λογικά επιχειρήματα.Με θεωρίες συνωμοσίας όμως, και μισά λόγια δε γράφεται ιστορία…\nΔεν ταυτίζω εθνικισμό και φασισμό….Φασισμό και κομμουνισμό ταυτίζω σαν άκρα…όπως είπες κ συ σωστά…Θεωρώ όμως τον εθνικισμό,προστάδιο του φασισμού, εφόσον συμφωνούμε ότι ο εθνικισμός διέπεται από φανατισμό..\nΚλείνοντας,και επανερχόμενος, αρνείσαι ότι σήκωσε τη σημαία…με γεια σου με χαρά σου…Σκοπός είναι(για να βγει και κάτι θετικό από την όλη συζήτηση) να μιμηθούμε κ μεις το παράδειγμά του(όποιου τελοσπάντων σήκωσε τη σημαία), κάνοντας και μεις κάτι χρήσιμο για την πατρίδα μας που βάλλεται τόσο πολύ τελευταία, αντί να λογομαχούμε ατέρμονα πίσω από μία οθόνη, χάνοντας εν τέλει και το νόημα…\n• μέλος ΧΦΔ Αθηνών •\t21.10.2012 στις 11:05\nΑρχικά συμφωνούμε σε κάτι: στο ότι η συζήτηση πρέπει να λήξει…Κάτι είναι κι αυτό! Όμως μη βάζεις λόγια στο στόμα μου που δεν είπα φίλε μου. Την αριστερά στην Ελλάδα την έχουν ήδη καταδικάσει πρώτοι από όλους οι πατριώτες αριστεροί.\nΤο ότι δεν έχω λογικά επιχειρήματα με κάνει να έχω κάτι κοινό με τον Γλέζο. Διάβασε την ιστορία για το κατέβασμα της σημαίας-υπάρχουν πάμπολλα λογικά κενά. Την αλήθεια ψάχνω. Η ιστορία δεν γράφεται όπως πολύ σωστά λες ούτε με μισά λόγια, ούτε με θεωρίες συνομωσίας αλλά ούτε και με ψεύδη. Διάβασε γενικότερα για τη ζωή του. Ό,τι λέω προφανώς το στηρίζω κάπου. Θα το θεωρούσα ντροπή μου το να σπιλώσω τον οποιονδήποτε και ειδικά έναν ήρωα.\nΧαρακτηρίζεις τον εθνικισμό ως φασισμό άρα ταυτίζεις τις έννοιες. Από φανατισμό μπορεί να διέπεται οτιδήποτε κάνεις και πιστεύεις στη ζωή σου. Δεν βάζω τις έννοιες σε καλούπια.\nΚαλή συνέχεια. Στέλιος Οικονόμου\n• μέλος ΧΦΔ Αθηνών •\t17.10.2012 στις 13:53\nΜε αφορμή το επίμαχο τεύχος του Οκτωβρίου, καθώς και την πολύ ζωντανή και ενδιαφέρουσα συζήτηση που αναφέρεται πιο πάνω, θα ήθελα να καταθέσω και τα δικά μου σχόλια επί του θέματος, τα οποία δεν απευθύνονται τόσο προς τους συντάκτες του περιοδικού «Η Δράση μας», όσο γενικότερα προς εμάς, τους Ορθόδοξους Έλληνες, και ελπίζω να αποτελέσουν τροφή προς προβληματισμό!\nΑρχικά, να δηλώσω και εγώ την έκπληξη που μου προκλήθηκε βλέποντας τόσο την «Δράση μας», όσο και το «Προς τη νίκη» του Οκτωβρίου, διότι, εκτός από το βαρυφορτωμένο και αισθητικά κακόγουστο εξώφυλλο και οπισθόφυλλο του πρώτου περιοδικού, το περιεχόμενο και των δύο ήταν αποκλειστικά εθνικό και καθόλου αμιγώς(!) πνευματικό. Τα πατριωτικά άρθρα, φυσικά, είναι ευπρόσδεκτα, όμως δεν θα έπρεπε να είναι το πρώτο και μοναδικό μέλημα των χριστιανικών περιοδικών και μάλιστα με το συγκεκριμένο τρόπο. Και ποιος είναι αυτός; Α) Ο εκθειασμός και η υπερβολική προβολή ενός και μόνου τμήματος της Ελληνικής ιστορίας, επειδή ακριβώς στην προκειμένη περίπτωση οι Βαλκανικοί πόλεμοι ήταν νικηφόροι -άλλη φορά μπορεί να ήταν κάτι άλλο, αλλά και πάλι κολακευτικό-. Μας βολεύει να ασχολούμαστε μόνο με θετικές περιπτώσεις της ιστορίας και του πολιτισμού μας διότι αυτό μας προσφέρει αυτοϊκανοποίηση. Πολλές φορές, μάλιστα, επειδή κι αυτά τα θετικά δεν ήταν και εξ ολοκλήρου όπως θα τα θέλαμε και θα μας βόλευαν, τα ωραιοποιούμε για να δικαιολογήσουμε τον εαυτό μας ή να παρουσιάσουμε το Έθνος μας σαν άψογο! Αυτή η πρακτική, δυστυχώς, δια της οποίας πιστεύουμε πως υπηρετούμε την Πατρίδα σαν γνήσιοι πατριώτες, είναι αυτοκαταστροφική, εφόσον καλλιεργούμε ένα είδος “εθνικής υπεροψίας” και την εικόνα πως οι προγονοί μας, άρα και εμείς, είμαστε τέλειοι! Συνέπεια όλων αυτών είναι να κομπάζουμε για την ιστορία και τον εαυτό μας ως Έλληνες θεωρώντας τα υπόλοιπα έθνη και λαούς ως δήθεν κατώτερους και βαρβάρους!!!\nΒ) Η παραπάνω πρακτική καλλιέργειας μιας συλλογικής εθνικής αλαζονείας, οδηγεί και στην αυτόματη ανάδυση της μισαλλοδοξίας απέναντι προς οτιδήποτε “τολμά” να αμφισβητήσει το στερεότυπο της τελειότητας του Έθνους μας, τουλάχιστον αναφορικά με το παρελθόν μας -γιατί το παρόν είναι μια άλλη υπόθεση-! Έτσι, όποιος έστω διανοηθεί να σκεφτεί λίγο πιο ορθά, λιγότερο ωραιοποιημένα και περισσότερο εκλογικευμένα, βάσει των ιστορικών δεδομένων που μας παρέχονται για κάθε εποχή και της σύγχρονης, όχι του 19ου αι, βιβλιογραφίας και τολμήσει να ξεφύγει από το “κλισέ” του εκθειασμού, είναι άξιος για την πυρά! Φυσικά, δεν σημαίνει πως όποιος μελετά και στηρίζεται σε πηγές και σύγχρονα βοηθήματα, ό,τι πει είναι και σωστό (βλ. ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ για το 1821), αλλά σε εμάς έγκειται με ψυχραιμία, πολιτισμένο ήθος και κότσια να μελετήσουμε την προτεινόμενη άποψη, να την ερευνήσουμε και να καταλήξουμε στο τι είναι λάθος και τι όχι. Διότι η αλήθεια βρίσκεται πάντα κάπου στη μέση και δεν μπορεί σαν πεντάχρονα να πιστεύουμε πως υπάρχει μόνο άσπρο και μαύρο ή ότι εμείς είμαστε πάντα οι “καλοί” και όλοι οι άλλοι οι “κακοί” που μας επιβουλεύονται! Καθώς ένα Έθνος αποτελείται από ανθρώπους, δηλαδή έμψυχα και λογικά όντα, και δεν είναι μια αφηρημένη έννοια που προσωποποιείται σαν νέα, όμορφη κοπέλα με λυμένα μελαχρινά μαλλιά (βλ. πίνακες του Ε. Ντελακρουά). Ας αφήσουμε τον ρομαντισμό της εποχής του 19ου αι και ας προσεγγίσουμε την έννοια Έθνος πιο συνειδητοποιημένα! Εφόσον το Έθνος συνίσταται από ανθρώπους, ποιος μπορεί να πει πως κάποιος άνθρωπος είναι τέλειος; Άρα, ούτε για τους προγόνους μας οποιασδήποτε εποχής μπορούμε να πούμε πως ήσαν τέλειοι, όπως μας βολεύει να πιστεύουμε, κατ’ επέκταση ούτε το Ελληνικό Έθνος διεκδικεί την τελειότητα και το αλάθητο εν μέσω των υπολοίπων λαών του κόσμου, sui generis, κάτι σαν τον πάπα Ρώμης! Γ) Αυτό που προσωπικά θα πρότεινα ως φοιτητής Ιστορίας και Αρχαιολογίας, είναι να μάθουμε να αποδεχόμαστε τον εαυτό μας και το Έθνος μας όπως πραγματικά είναι! Χωρίς ωραιοποιήσεις, χωρίς γλυκανάλατες φαμφάρες και κομπασμούς, αλλά με τιμιότητα και ειλικρίνεια, όπως αρμόζει σε συνειδητά αγωνιζόμενους Ορθόδοξους Χριστιανούς. Ας προσπαθήσουμε να μελετούμε και τις ένδοξες σελίδες της ιστορίας μας, χωρίς να παραβλέπουμε τα όποια αρνητικά στοιχεία που τυχόν αυτές περικλείουν, και συγχρόνως τις μελανές σελίδες!!! Έτσι μόνον θα μπορέσουμε να γνωρίσουμε πραγματικά και σε βάθος τον εαυτό μας ως κοινότητα εθνική και ατομική οντότητα, διότι, όπως προαναφέρθηκε, εμείς αποτελούμε το Έθνος! Βλέποντας και τα αρνητικά συνάμα με τα θετικά, όχι μόνον τα πρώτα φτάνοντας στο άλλο άκρο -τα άκρα πάντοτε είναι απόλυτα και καταστροφικά-, θα είμαστε σε θέση να ταπεινοφρονούμε, να αποδεχθούμε τα λάθη μας, να μετανιώσουμε για αυτά και να πάψουμε να τα επαναλαμβάνουμε! Όταν, όμως, ζούμε και αυτοτροφοδοτούμαστε με την πλάνη πως εθνικά και ιστορικά είμαστε μοναδικοί και ανεπανάληπτοι, επαναπαυόμαστε, με αποτέλεσμα να μη διδασκόμαστε και να μη διορθωνόμαστε. Όλα αυτά, πιστεύω, ισχύουν και στην προσωπική ζωή του κάθε Ορθοδόξου εφόσον η μετάνοια προϋποθέτει ταπείνωση για τη συνειδητοποίηση των λαθών και στη συνέχεια έμπρακτη μεταμέλεια.\nΔ) Αυτή η αλλαγή, κατά τη δική μου γνώμη, θα έρθει μέσω της ενασχόλησης όλων μας με την εθνική ιστορία (πρωτίστως), αλλά και την ιστορία λαών με του οποίους για πολλούς αιώνες ήρθαμε σε αλληλεπίδραση (π.χ. Δυτική Ευρώπης, Περσίας, Μέσης Ανατολής, Βορείου Αφρικής, Σλαβικών λαών κ.ά.). Δεν είναι μέλημα μόνο των ιστορικών να μελετούν την ιστορία. Αυτοί αναλαμβάνουν το καθήκον και να την γράψουν (αυτοί και μόνον αυτοί!). Καθήκον, όμως, όλων όσων επιθυμούν να αυτοπροσδιορίζονται ως συνειδητοποιημένοι πατριώτες είναι να ασχολούνται με την ιστορία τους. Και ιστορία δεν είναι τόσο οι μάχες, οι πόλεμοι, η γεγονοτολογία και η προσωποκεντρικότητα, όπως ανεπαρκώς τη διδαχθήκαμε στα σχολεία από τους περισσότερους καθηγητές μας, επειδή ακριβώς πολλές φορές ούτε οι ίδιοι δεν τη γνώριζαν, και δυστυχώς όπως το περιοδικό «Η Δράση μας» του τρέχοντος μηνός έχει συλλάβει και αναπτύξει τα δεδομένα των Βαλκανικών πολέμων και του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου! Ιστορία είναι η προσπάθεια ανασύστασης της κοινωνίας μιας παρελθούσας εποχής, όχι για να αναφερθούν σαν ένα παπαγαλίστικο κατεβατό τα γεγονότα της εποχής εκείνης, αλλά μέσω των γεγονότων να ανιχνευθούν και να εκμαιευθούν οι νοοτροπίες, οι σκέψεις, οι αντιλήψεις των ανθρώπων της εποχής, να μελετηθούν συστηματικά ο τρόπος έκφρασής τους και τα μνημεία τους (γραπτά κείμενα, έργα τέχνης, κτίσματα, αντικείμενα, γλώσσα, παραδόσεις, ήθη και έθιμα κ. ά.), που μνημειώνουν και εμπεριέχουν αυτό τον πολιτισμό. Γι’ αυτό καλό θα ήταν να επικεντρωνόμαστε όχι τόσο σε πολεμικές επιχειρήσεις, που ναι μεν είναι αξιοσημείωτες για τα αποτελέσματα και τις αλλαγές που επιφέρουν, αλλά δευτερεύουσες, αλλά στον άνθρωπο και στις ποικίλες εκφάνσεις της κοινωνίας της εποχής του (οικονομία, κοινωνική διαστρωμάτωση, πολιτική σκέψη, κοινωνικά κινήματα, έμφυλοι ρόλοι, καθημερινή ζωή, λαογραφία, πολιτιστική έκφραση κ. ά.), παράλληλα, βέβαια, με τη συμμελέτη των πολιτικών, διπλωματικών, οικονομικών, επιστημονικών και άλλων εξελίξεων. Τότε μόνο η ιστορία θα μας φανεί ενδιαφέρουσα και άξια να διαθέσουμε χρόνο και μεράκι για να γνωρίσουμε την Πατρίδα μας και μέσω αυτής τον ίδιο τον εαυτό μας!\nΤελειώνοντας, -επιτέλους, θα πουν κάποιοι-, θα ήθελα να πω πως αν αποφεύγουμε τέτοιου είδους αποπροσανατολιστικές τάσεις, όπως αυτές που αναλύθηκαν πιο πάνω, και καλλιεργηθεί μια έντιμη, υγιής και συνειδητοποιημένη φιλοπατρία με αγάπη για την Πατρίδα και κριτική ικανότητα συνάμα, θα είμαστε στην ευτυχή θέση, τουλάχιστον οι Ορθόδοξοι που επιθυμούμε να αγαπούμε υγιώς τον τόπο μας, να γίνουμε επιτέλους συνειδητοί πατριώτες και πολίτες του Κράτους αυτού, που ταυτίζεται με το Έθνος. Ούτε το Κράτος αυτό είναι κάτι αόριστο και θεωρητικό, αλλά είμαστε εμείς οι ίδιοι που το αποτελούμε! Αν οι Ορθόδοξοι Έλληνες ήμασταν συνειδητοί χριστιανοί και πατριώτες, η ελληνική κοινωνία του 2012 δεν θα είχε φτάσει στην ηθική, πνευματική, πολιτική και οικονομική σήψη που βιώνουμε. Αν οι Ορθόδοξοι Έλληνες ήμασταν “τὸ ἅλας τῆς γῆς” (Ματθ. ε, 13), θα λειτουργούσαμε ως μέσο αντισηψίας για την κοινωνία μας! Φαίνεται πως έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας!\n• μέλος ΧΦΔ Θεσ/νίκης •\t17.10.2012 στις 14:18\nΧαίρομαι που η ανάρτηση αυτή προκάλεσε πλήθος σχολίων και δόθηκε η ευκαιρία σε πολλούς να θέσουν ερωτήματα και απόψεις!\nΣυνεχίζοντας το συλλογισμό μου και συμφωνώντας εν μέρει με αρκετές από τις παραπάνω απαντήσεις θα ήθελα να προσθέσω ότι σίγουρα θα μπορούσε “η Δράση” Οκτωβρίου να έχει λίγα περισσότερα άρθρα με “καθαρό” πνευματικό περιεχόμενο όμως από την άλλη πλευρά εάν ρίξουμε μια δεύτερη ματιά στα άρθρα του περιοδικού και δη στα αφιερωμένα στο ’12 & ’40 θα διακρίνουμε πλείστες άμεσες και έμμεσες αναφορές στην θαυματουργική επέμβαση του Θεού και της Παναγίας αλλά και θα κατανοήσουμε σε βάθος το πνευματικό υπόβαθρο των αγωνιστών της Πατρίδας και των δύο περιόδων.Δηλαδή γίνεται φανερή η βαθιά και άδολη πίστη των Ελλήνων στα θεία όχι μόνο του απλού λαού αλλά ακόμη και εκείνων των βασιλέων και αρχηγών του στρατεύματος!\n• μέλος ΧΦΔ Αθηνών •\t18.10.2012 στις 14:15\nΈτσι ακριβώς! Τα ίδια τα εθνικά άρθρα μιλάνε για το Χριστό!\n[Απάντηση εδώ]\tΠΥΡΣΟΣ\n• μέλος ΧΦΔ Αθηνών •\t18.10.2012 στις 21:11\nΕμπήκα στο διαδίκτυο, για λίγο να σερφάρω\nπατάω και στην xfd κάτι καλό μπας πάρω.\nΚι εκεί που σέρφαρα ήσυχος και με πολύ ελπίδα\nδιαβάζω για τη «Δράση μας» και μού ‘φυγε η σανίδα!\nΔιαβάζω ένα σχόλιο, σαν να ‘φαγα χαστούκι\nκαι μέσα μου απόρησα: Ήταν κακοί οι Τούρκοι;\nΜα γύρισα το μάγουλο, τι άλλο πια να πάθω;\nΉρθε όμως κι ένα δεύτερο κι έτσι άρχισα να γράφω.\nΤο τεύχος, διάβασα, αυτό του μήνα Οκτωβρίου\nυπέρ το δέον εθνικό και κομιστής κινδύνου.\nΌσοι το διάβασαν αυτό, κατεπλάγησαν μάλλον.\nΑμάν! Λες να ‘κανα κακό που το ‘δωσα και σ’ άλλον;\nΔεν είχε πια πνευματικά, κοινωνικά και άλλα\nμόνο τις νίκες του στρατού εκθείαζε τα μάλα.\nΘα γίνουμε μισαλλόδοξοι και αλαζόνες τόσο\nγιατί γι’ αυτές τις νίκες μας κάνουμε τον καμπόσο.\nΠρέπει λοιπόν να διώξουμε ίχνη ρομαντισμού\nκαι όλα να τα ζήσουμε πια μόνο με το νου.\nΝα κάνουμε ενδελεχή έρευνα ιστορίας\nγιατί τώρα δεν έχουμε… πνεύμα ευθυκρισίας.\nΛέμε πως είμαστε άψογοι και τέλειοι σε όλα,\nκαι τώρα που το σκέφτομαι… μπας φταίει η coca-cola;\nΕίμαστε σαν πεντάχρονα, μεγάλοι φαμφαρόνοι.\nΠού ‘σαι ωρέ Νικηταρά κι εσύ Κολοκοτρώνη!\nΔεν θέλω σίγουρα να μπω σε ιδεολογική τραμπάλα\nμα έχω την εντύπωση πως χάθηκε η μπάλα!\nΑνοίγω το επίμαχο, το τεύχος του Οκτώβρη\nτον χαρακτηρισμό «ιστορικό» μάτι δε θε να το ‘βρει.\nΔεν θέλει όπως φαντάζομαι να γράψει ιστορία\nμα να εκφράσει στο χαρτί μιαν άλλη μαρτυρία.\nΣ’ εκείνους που σκοτώθηκαν και χύσανε το αίμα\nνα στρέψει μόνο μια στιγμή και το δικό μας βλέμμα.\nΝα δούμε τι ανάστημα οι πρόγονοι ορθώσαν\nκαι πως με πίστη στο Θεό τ’ αδύνατα κατορθώσαν.\nΓια να μπορέσουμε κι εμείς να παραδειγματιστούμε\nκαι απ’ τις δύσκολες στιγμές ηρωικά να βγούμε.\nΜα εμείς απ’ όλο τον καρπό κρατάμε το κουκούτσι\nδεν είν’ καλό το εξώφυλλο γιατί δεν είναι Gucci!\nΜας έπεσαν πολύ βαριά όλα μαζί παρέα\nΣταυρός, Άγιος Δημήτριος, Ακρόπολη, Σημαία!\nΆλλοι όμως τα σήκωσαν όλα αυτά στους ώμους\nγια να ‘μαστε ελεύθεροι άνοιξαν νέους δρόμους.\nΚι αντί να περπατήσουμε σ’ αυτές εμείς τις στράτες\nγκρεμίζουμε τα πρότυπα, τα ρίχνουμε στις στάχτες.\nΣτον ιερό τούτο βωμό πολιτισμού, προόδου\nκλαίνε οι Μεσολογγίτισσες το πνεύμα της εξόδου.\nΌμορφος κόσμος, μαγικός, αγγελικά πλασμένος\nδεν μας πειράζει τίποτα, μόνο αυτό το τεύχος\nδημιουργεί προβλήματα σ’ αυτήν εδώ τη χώρα.\nΝομίζω πως τελείωσα, πέρασε και η ώρα.\nΕύχομαι τέλος ο Θεός σε όλους μας να δίνει\nαγάπη, ειρήνη, φωτισμό, χαρά και καλοσύνη.\nΚαι να μη χρειαστεί ποτέ στη θέση τους να μπούμε\nγιατί δεν είμαι σίγουρος πως άραγε θα βγούμε.\n[Απάντηση εδώ]\tΠρόδρομος\n• μέλος ΧΦΔ Αθηνών •\t18.10.2012 στις 22:21\nΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!!!!!!! Μπράβο στην ανάρτησή σου ¨ΠΥΡΣΟΣ¨!!! Ευχαριστούμε πολύ!! Έβαλες τα πράγματα στη θέση τους! Συνυπογράφω!!!\n19.10.2012 στις 16:57\nΠολύ καλό Πυρσέ!!! Το χιούμορ και οι αλήθειες του ήταν ό,τι έπρεπε!\n• μέλος ΧΦΔ Αθηνών •\t19.10.2012 στις 00:31\nΟμολογώ πως δεν είχα σκοπό να ξαναγράψω. Παρ’ όλ’ αυτά γράφω για να πω τα εξής: 1. Κάποια μηνύματα είναι σαν να έχουν γραφτεί για να εγείρουν πολιτική συζήτηση. Σας παρακαλώ, μην ευτελίσουμε το επίπεδο του site (το όποιο επίπεδο, καλό ή κακό-όπως το κρίνει ο καθένας) με τέτοιου είδους συζήτηση. Μην πέφτουμε στην παγίδα απ’ την Ιστορία να περνάμε στην πολιτική. 2. Μην κάνουμε κάτι το οποίο είναι πάρα πολύ άσχημο, δηλαδή επειδή διαφωνούμε με κάποιον (σε οποιοδήποτε επίπεδο) να διαγράφουμε ή να μηδενίζουμε πράξεις που έκανε και οι οποίες είχαν (ή έχουν) γενική αποδοχή αλλά και μεγάλη σημασία (κανονική ή συμβολική) αλλά είναι και ιστορικά καταγεγραμμένες. 3. Εγώ δεν κατάλαβα (από κανένα από τα παραπάνω σχόλια) πως το μείζον πρόβλημα της Ελλάδας σήμερα είναι το τεύχος της Δράσης. Είναι πολύ άσχημο να χρησιμοποιούμε ειρωνεία (οποιουδήποτε είδους) ως απάντηση όταν δεν έχουμε κάτι να απαντήσουμε επί της ουσίας. 4. Δεν σημαίνει πως, επειδή το περιοδικό θέλει να δείξει τι κατόρθωναν οι ήρωες με την βοήθεια του Θεού, νομιμοποιείται να προχωρά σε ιστορικές αυθαιρεσίες. Αφήστε που αν ο σκοπός του ήταν ο παραπάνω δεν θα είχαν αυτές γραφτεί γιατί, για κάποιον παρατηρητικό, αυτές οι αυθαιρεσίες ουδεμία σχέση έχουν με τα κατορθώματα των ηρώων με την βοήθεια του Θεού. 5. Δεν σημαίνει πως, αφού το περιοδικό δεν προορίζεται να διδάξει Ιστορία, δικαιούται να γράφει τέτοια πράγματα. Αυτά θα έπρεπε να μη τα γράφει σεβόμενο τον εαυτό του, ενός σοβαρού περιοδικού. Εκτός κι αν δεν θέλει να είναι σοβαρό… Χαίρετε πάντοτε.\n[Απάντηση εδώ]\tDrasitis e.a.\n• μέλος ΧΦΔ Αθηνών •\t20.10.2012 στις 14:25\nΠολύ ευχάριστο να γίνεται τόσο εκτεταμένη συζήτηση για το περιοδικό μας!\nΑν ο καθένας μας αφιέρωνε αντίστοιχο χρόνο κάθε μήνα ωστε να βρει κάτι ή να συντάξει ένα άρθρο για το περιοδικό, τότε πιθανόν η ύλη του θα ικανοποιούσε πολλούς περισσότερους αναγνώστες και θα ήταν όπως λέγαμε στις εξορμήσεις ένα περιοδικό φτιαγμένο από (ελληνες ορθόδοξους) φοιτητές για φοιτητές! Κάποια χρονιά είχε γίνει και προσπάθεια να συσταθεί τομέας της ΧΦΔ με αυτό το σκοπό!\n21.10.2012 στις 15:36\nΠολύ σωστά! Θα μπορούσαμε τουλάχιστον να στέλναμε τις απορίες-αμφισβητήσεις μας με ένα “γράμμα στη Σύνταξη”, ώστε να έχει και το περιοδικό την ευκαιρία να απολογηθεί για σχόλια όπως “Αυτά θα έπρεπε να μη τα γράφει σεβόμενο τον εαυτό του, ενός σοβαρού περιοδικού. Εκτός κι αν δεν θέλει να είναι σοβαρό…” και να απαντήσει στα ιστορικά “τρικ” που τέθηκαν. Έτσι τουλάχιστον θα παίρναμε μια σαφή απάντηση του επιπέδου και του στόχου της “Δράσης μας”.\n• μέλος ΧΦΔ Αθηνών •\t20.10.2012 στις 22:37\nΕν τέλει σε πολλά σημεία της όλης (άκρως ενδιαφέρουσας) συζήτησης επιβεβαιώνεται η γνωστή ρήση ότι ο μεγαλύτερος εχθρός των Ελλήνων είναι ο ίδος τους ο ευατός.\nΔεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο είναι κακό σε ένα περιοδικό που θέλει να προβάλλει αγνά ιδεώδη και ιδανικά να εκθειάζονται λαμπρές στιγμές από την ιστορία του έθνους μας. Να τις αποκρύψουμε; θα πει κάποιος να είμαστε λίγο πιο ταπεινοί και μετρημένοι στις εκφράσεις μας και στους διθυράμβους. Σύμφωνοι, όμως εκτός από ταπέινωση το έθνος μας χρειάζεται επειγόντως ανά(σ)ταση. Χρειάζονται πρότυπα να εμπνεύσουν τον λαό, οράματα και ιδέες μπολιασμένες με επιτυχίες που βασικά συστατικά τους ήταν η πίστη στο Θεό και η ψυχική δύναμη.\nΗ από πληκτρολογίου απίσχναση ηρωικών αγώνων το μόνο που κάνει είναι να ενισχύει την εσωστρέφεια κι έναν επικίνδυνο ουδετερισμό.\nΖούμε σε μια εποχή και σε μια κοινωνία που επικρατεί πλήρης ασυδοσία ως προς την έκφραση των απόψεων. Ο καθένας πιστεύει κι εκφράζει κάθε λογής εκτιμήσεις, που πολλές φορές φτάνουν στα όρια του παραλογισμού. Ε μέσα σε αυτήν την πανσπερμία των απόψεων ας υπάρχει και μια φορά τον χρόνο ή τα 2 χρόνια (γιατί για τέτοια συχνότητα μιλάμε) και ένα ολοκληρωτικά εθνικό τεύχος από ένα γνήσιο ελληνορθόδοξο περιοδικό. Πάντα βέβαια με μέτρο και απηχώντας την ουσιαστική Θεϊκή παρέμβαση στα κατορθώματα του έθνους όπως συμβαίνει κατά γενική ομολογία και στο εν λόγω τεύχος.\n24.10.2012 στις 16:15\nΠολλά μηνύματα και απαντήσεις μπορούμε να πάρουμε!…\nΕκπομπή Χ.Φ.Δ. 5/6/2009\nΠεριοδικό “Η Δράση μας” – Ιανουάριος 2009 3.047 προβολέςΠεριοδικό “Η Δράση μας” – Αύγουστος-Σεπτέμβριος 2010 2.879 προβολέςΠεριοδικό “Η Δράση μας” – Δεκέμβριος 2009 2.557 προβολέςΠεριοδικό “Η Δράση μας” – Αύγουστος – Σεπτέμβριος 2009 2.504 προβολέςΠεριοδικό “Η Δράση μας” – Μάιος 2009 2.431 προβολέςΠεριοδικό “Η Δράση μας” – Φεβρουάριος 2014 2.425 προβολέςΠεριοδικό “Η Δράση μας” – Νοέμβριος 2013 2.422 προβολέςΠεριοδικό “Η Δράση μας” – Οκτώβριος 2013 2.385 προβολέςΠεριοδικό “Η Δράση μας” – Μάρτιος 2011 2.294 προβολέςΠεριοδικό “Η Δράση μας” – Νοέμβριος 2009 2.254 προβολές\tΧάρτης ιστοχώρου | Credits | Όροι χρήσης & συμμετοχής | Twitter | Σύνδεσμοι


Ματσέλης: Όταν οι ξηροί καρποί πρωταγωνιστούν|Cityportal.gr\nαπό Άννα Μάνογλου 🕒 18/10/2021 - 11:44\nΣτο κέντρο της πόλης, στην οδό Αγίου Δημητρίου, φιλοξενείται από το 2015 ένα εξαιρετικής αισθητικής κατάστημα που ξεχειλίζει χρώματα και μυρωδιές από φρεσκοψημένους ξηρούς καρπούς και φρεσκοαλεσμένους καφέδες.\nΟι ξηροί καρποί Ματσέλης είναι μια οικογενειακή επιχείρηση με αγάπη γι’ αυτό που κάνουν. Και η αγάπη τους αυτή αντανακλάται στην ποιότητα των προϊόντων τους, όπου πρωταγωνιστούν οι ξηροί καρποί.\nΑπαραίτητοι για τον οργανισμό σου\nΊσως μέχρι πρότινος οι ξηροί καρποί να ήταν μια παρεξηγημένη κατηγορία τροφών, αλλά σίγουρα πλέον, μετά την πληθώρα διατροφικών ερευνών που απέδειξαν τη μεγάλη θρεπτική τους αξία, τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά.\nΟι ξηροί καρποί είναι πλούσιοι σε καλά λιπαρά, πρωτεϊνες, ιχνοστοιχεία, φυτικές ίνες και βιταμίνες.\nΔεν είναι τυχαίο ότι όλοι οι διατροφολόγοι συνιστούν την ένταξη μικρής ποσότητας ξηρών καρπών καθημερινά στη διατροφή μας.\nΣκέψου ότι μια χούφτα ξηροί καρποί περιέχουν βιταμίνη Ε, βιταμίνες του συμπλέγματος Β, σίδηρο, μαγνήσιο, μαγγάνιο, χαλκό και σελήνιο – όλα πολύτιμα για τον οργανισμό σου. Επιπλέον, σου δημιουργούν μια αίσθηση πληρότητας, με ελάχιστες θερμίδες, ενώ περιέχουν μόνο καλά λιπαρά, που σου δίνουν ενέργεια και σου κάνουν καλό.\nΠοιότητα και ποικιλία σε αφθονία\nΣτο κατάστημα ξηρών καρπών-καφεκοπτείο Ματσέλης θα βρεις τους πιο φρέσκους και εξαιρετικής ποιότητας ξηρούς καρπούς, που ψήνουν και επεξεργάζονται οι ίδιοι.\nΛαχταριστοί, φρεσκοψημμένοι πάντα, ανάλατοι ή αλατισμένοι – κάθε λογής ξηροί καρποί σε περιμένουν, όποιες κι αν είναι οι προτιμήσεις σου. Δοκίμασε, για παράδειγμα, τα κάσιους, φρεσκοψημένα και αλατισμένα – ψημένα στο φούρνο, όχι τηγανιτά. Και το τονίζουμε, το ψήσιμο γίνεται από τους ίδιους, δεν τους παίρνουν έτοιμους.\nΕκτός όμως από τους ξηρούς καρπούς, εδώ θα βρεις και προϊόντα με καρπούς, όπως βούτυρα (φυστικοβούτυρο, αμυγδαλοβούτυρο, κλπ), πραλίνες φουντουκιού με ή χωρίς ζάχαρη ή vegan (νηστίσιμη), μπάρες, καθώς και δημητριακά, αποξηραμένα φρούτα και superfoods.\nΕυκαιρία να βάλεις στο ντουλάπι της κουζίνας σου πραλίνες που θα τρως χωρίς τύψεις!\nΔιαθέτουν μεγάλη ποικιλία σε όσπρια, μπαχαρικά και βότανα.\nΑπό το καφεκοπτείο τους μπορείς να προμηθευτείς μυρωδάτο, φρεσκοαλεσμένο καφέ και θα βρεις κι ένα σωρό γλυκίσματα και λιχουδιές για να τον συνοδεύσεις.\nΌπως έχουν πει και οι ίδιοι οι πελάτες τους για το κατάστημα ξηρών καρπών Ματσέλης, εδώ θα βρεις ό,τι καλύτερο αν θέλεις «ψαγμένη» διατροφή και όχι απλά υγιεινή διατροφή.\nΜεγάλη ποικιλία προϊόντων, όλα εξαιρετικής ποιότητας και σε πολύ καλές τιμές!\nΔιεύθυνση: Αγίου Δημητρίου 138\nΤηλέφωνο επικοινωνίας: 2310 204157\nΩράριο Λειτουργίας: Δευτέρα – Σάββατο 08:00 – 23:00\nΔιαβάστε επίσης: Τρίγωνο μεζέ μπαρ: ένα γαστρονομικό “διαμάντι” στην καρδιά της Πολίχνης\nΤο «Πασατέμπο»… είναι απαραίτητο και όχι μόνο για να περνάει η ώρα\nCoffeeVice: Το νέο αγαπημένο spot για καφέ και σνακ στη Βασιλίσσης Όλγας


ΔΣ Παιονίας στις 14 Φεβρουαρίου : Κιλκίς24\nΔΣ Παιονίας στις 14 Φεβρουαρίου\nΣυνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Παιονίας θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα «ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΚΑΣΙΔΗΣ», την Τρίτη 14 Φεβρουαρίου 2017 και ώρα 18.30, για συζήτηση και λήψη απόφασης στα παρακάτω θέματα της ημερήσιας διάταξης :\n1 Έγκριση επιχειρησιακού σχεδίου 2015-2019\n2 Υποβολή πρότασης ευρωπαϊκού σχεδίου «Αποτελεσματική Διοίκηση με στόχο την Αποδοτική Εργασία στο Δημόσιο Τομέα» στην Δράση ΚΑ1 του Ευρωπαϊκού Προγράμματος Erasmus+.\n3 Αποδοχή της ένταξης της πράξης «Xenios Zeus» στο πρόγραμμα Erasmus+, ΚΑ2.\n4 Έγκριση Απολογισμού Σχολικής Επιτροπής Α’ θμιας Εκπαίδευσης Δήμου Παιονίας Έτους 2016.\n5 Αντικατάσταση εκπροσώπου μαθητικής κοινότητας στην σχολική επιτροπή Β’ θμιας Εκπαίδευσης – Αποδοχή παραίτησης και ορισμός νέου μέλους (Δημοτικού συμβούλου).\n6 Ορισμός επιτροπής για την πιστοποίηση των ζημιών σε περιουσίες δημοτών εξαιτίας του προσφυγικού ζητήματος σε οικισμούς και αγροκτήματα (Ειδομένης- Νέας Καβάλας).\n7 Υλοτόμηση (16) πεύκων στα κοιμητήρια Τ.Κ. Αξιοχωρίου.\n8 Εκμίσθωση συστάδων δημοτικού δάσους Δ.Ε. Γουμένισσας για υλοτομία.\n9 Παραχώρηση χρήσης Δημοτικού ακινήτου Τ.Κ. Πενταλόφου στον ορειβατικό σύλλογο περι\nηγητών της Γουμένισσας.\n10 Ανταλλαγή ακινήτων με το ιερό κοινόβιο Οσίου Νικοδήμου.\n11 Εισήγηση για διαγραφή χρεώσεων προς την Δ.Ε.Υ.Α. δανείου που είχε συνάψει με το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων ο πρώην Δήμος Πολυκάστρου.\n12 Ενημέρωση – συζήτηση- λήψη απόφασης για τις εκθέσεις ελεγκτών της κοινωφελούς επιχείρησης Δήμου Παιονίας, διαχειριστικών χρήσεων 2012 -2013 -2014.\n13 Αναμόρφωση τεχνικού προγράμματος και προϋπολογισμού 2017.\n14 1η παράταση για το έργο «Ασφαλτοστρώσεις – κρασπεδώσεις – διανοίξεις οδών Αξιούπολης 33.000,00€ – 4.598,10€ Γοργόπης – 5.000,00€ Ρύζια – 3.219,00€ Φανός».\n15 1η παράταση του έργου «ΑΝΤΙΠΛΗΜΜΥΡΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΡΕΜΑΤΟΣ ΠΑΛΑΙΣΤΗ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΥΠΟΛΗ».\n16 Συγκρότηση Επιτροπής Προσωρινής και Οριστικής Παραλαβής των έργων :\n«Ανακατασκευή περίφραξης και κατασκευή στραγγιστικού δικτύου 1ου Δημ. Σχολείου Αξιούπολης»,\n«Τσιμεντόστρωση πεζοδρομίων κεντρικής οδού Τ.Κ. Βαφειοχωρίου».\n«Διαμόρφωση ρέματος Δ.Κ. Πολυκάστρου».\n«Ασφαλτοστρώσεις – Τσιμεντοστρώσεις οδών Δ.Ε. Αξιούπολης».\n«Μικρά τεχνικά έργα Δ.Κ. Αξιούπολης».\n17 Αφαίρεση θέσης σε λαϊκή αγορά Δήμου Παιονίας (Δ.Κ. Αξιούπολης) επαγγελματία πωλητή λαϊκών αγορών.\n18 Αφαίρεση θέσης σε λαϊκή αγορά Δήμου Παιονίας (Δ.Κ. Πολυκάστρου) επαγγελματία πωλητή λαϊκών αγορών.


OMOGENEIANEWS: Αύξηση των γεννήσεων το 2020 στην Ελλάδα\nΜεταξύ 2019 και 2020, το ποσοστό γεννήσεων μειώθηκε σε 18 κράτη-μέλη, αυξήθηκε σε οκτώ κράτη μέλη και παρέμεινε σταθερό στην Τσεχία. Η μεγαλύτερη μείωση παρατηρήθηκε στη Λιθουανία (από 1,61 το 2019 σε 1,48 το 2020) ενώ η υψηλότερη αύξηση καταγράφηκε στην Ελλάδα (από 1,34 το 2019 σε 1,39 το 2020).\nΤο 2020, το 64% των παιδιών που γεννήθηκαν στο Λουξεμβούργο ήταν από μητέρες που γεννήθηκαν σε άλλη χώρα, ενώ στην Κύπρο, την Αυστρία, τη Μάλτα και το Βέλγιο περίπου το ένα τρίτο των παιδιών γεννήθηκαν από μητέρα καταγόμενη από άλλη χώρα. Σε σύγκριση με το 2013, τα περισσότερα κράτη-μέλη της ΕΕ κατέγραψαν αύξηση των γεννήσεων από μητέρες καταγόμενες από άλλη χώρα. Η Μάλτα κατέγραψε την μεγαλύτερη αύξηση του εν λόγω ποσοστού (από 11% το 2013 σε 33% το 2020) ακολουθούμενη από την Ελλάδα (από 14% σε 21%), την Ισπανία (από 22% σε 28%) και τη Ρουμανία (από 1% το 2013 σε 6% το 2020).\nΑξίζει να σημειωθεί ότι η κοινωνική πολιτική της ΕΕ δεν περιλαμβάνει συγκεκριμένο σκέλος για οικογενειακά ζητήματα. Η χάραξη πολιτικής σε αυτόν τον τομέα παραμένει αποκλειστική ευθύνη των κρατών μελών της ΕΕ, αντανακλώντας τις διαφορετικές οικογενειακές δομές, ιστορικές εξελίξεις, κοινωνικές συμπεριφορές και παραδόσεις από το ένα κράτος-μέλος στο άλλο.\nΑναρτήθηκε από Omogeneianews στις 11:09 π.μ.


Οικοσελίδα > Ψυχαγωγία > Gossip > Η Μικαέλα Φωτιάδη δεν είναι πλέον ξανθιά!\nΗ Μικαέλα Φωτιάδη είναι από τις πιο πολυσυζητημένες παίκτριες του GNTM και παρότι δεν κατάφερε να βρεθεί στην τελική τριάδα, εξακολουθεί να μας απασχολεί.\nΤο εντυπωσιακό μοντέλο με την τελευταία της ανάρτηση, μας έδειξε πως... άλλαξε το look της και αποχωρίστηκε το ξανθό της μαλλί μετά από χρόνια.\nΤο αποτέλεσμα είναι άκρως θεαματικό, με τη Μικαέλα να επιστρέφει στις φυσικές της αποχρώσεις.\n«Βλέπω καλά; Εγώ είμαι αυτή; Μετα απο τοοοσα χρόνια, τόσες βαφές, τόση ταλαιπωρία στα μαλλιά μου επιτέλους επέστρεψα στο φυσικό μου χρώμα. Σε ευχαριστώ πολύ πολύ Ιωάννα Τζάνη. Ανυπομονώ για την φωτογραφισή μας.!!», σημείωσε στη λεζάντα της φωτογραφίας της.


Παρασκευή 18 Ιανουαρίου – Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2019\nΗ έκθεση θα διαρκέσει μέχρι και τις 6 Φεβρουαρίου 2019. Η έκθεση είναι επισκέψιμη καθημερινά από τις 18:00 έως τις 22:00 με ελεύθερη είσοδο.\nΚατά τη διάρκεια της έκθεσης θα πραγματοποιηθεί το Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα, «Η γέννηση ενός γραμματοσήμου» για μαθητές δημοτικού και γυμνασίου. Στόχος του προγράμματος είναι να γνωρίσουν οι μαθητές την ιστορία του γραμματοσήμου στην Ελλάδα, τα στάδια δημιουργίας του και να κληθούν να δημιουργήσουν το δικό τους γραμματόσημο.\nΗ συμμετοχή στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα είναι δωρεάν. Για περισσότερες πληροφορίες και για δηλώσεις συμμετοχής στο πρόγραμμα επικοινωνήστε με το τηλέφωνο: 6974362017 (κ. Νικολοπούλου Σοφία- Ηλιοδώρα).


Ομάδα Δημιουργίας Για Κιχλίδες Αμερικής - Page 3 - Κιχλίδες Αμερικής - Aquazone Portal\nΈγινε επεξεργασία January 6, 2013 - Sturm\nτα προφιλ και τα αρθρα ανεβαινουν εδω με αυτο των σκοπο να συμπληρωσουμε ολοι την δουλεια των παιδιων και οταν ολοκληρωθει να πανε στην αναλογη θεματικη κατηγορια!!!!!!!\nαναμενουμε να συμπληρωσεις και εσυ το παζλ των προφιλ!\nΒιότοπος: Προέρχεται, κυρίως, από την Νότια Αμερική, Βραζιλία, Γκαηάνα. Ζεί στον Αμαζόνιο μέχρι το Solimaes River περνώντας από τους ποταμούς Japura River και Tapajos River.Συναντάται και στον κάτω ρου του Rio Negro.\nPH 5-8 ( οι πηγές διαφέρουν πολύ μεταξύ τους σε αυτό το κομμάτι αλλά ας μην ξεχνάμε οτι είναι τροπικό ψάρι προερχόμενο από νερά με χαμηλό ph σε γενικές γραμμές )\nΚοινωνική συμπεριφορά: Σχετικά ειρηνικό που μπορεί όμως να γίνει επιθετικό κατά την διάρκεια του ταίσματος.\nΔιαχωρισμός φύλου: Όπως οι περισσότερες Κιχλίδες είναι δύσκολος ο διαχωρισμός παρά μόνο σε ενήλικα με τα αρσενικά να είναι μεγαλύτερα, σε μέγεθος, απ'τα θηλυκά. Επίσης η γενετική κύστη ( genital papila ) στο αρσενικό είναι μεγαλύτερη. Κάποια άλλα χαρακτηριστικά που έχουν ειπωθεί είναι πως τα θηλυκά και μόνο έχουν κόκκινα μάτια και τα αρσενικά αναπτύσσουν καμπούρα στον αυχένα.\nΔιακόσμηση ενυδρείου: Το ενυδρείο μπορεί να έχει άμμο ή χαλίκι, πέτρες, ξύλα, ρίζες για να προσφέρουν κρυψώνες . Αν και απολαμβάνει το φυτεμένο ενυδρείο καλό θα ήταν να αποφύγετε τα φυτά γιατί είναι μέρος της διατροφής του αν και έχει αναφερθεί οτι αρνείται να φάει java fern, java moss και anubias . Καλό θα ήταν, επίσης, να αποφεύγετε τα πλαστικά φυτά γιατί έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο να τα μπερδεύει για αληθινά και να τα μασουλάει. Επίσης κάτι άλλο που έχει αναφερθεί είναι να μασουλάει και ξύλο αλλά λίγα είναι γνωστά γιαυτή του την συνήθεια.\nΔιατροφή: Το ψάρι θεωρείται παμφάγο αλλά κύριο λόγο στην διατροφή του παίζουν οι φυτικές ουσίες όπως μαρούλι, αγγούρι, αρακάς και σπιρουλίνα .Κατά τα άλλα μπορείτε να το ταίσετε τροφή για δίσκους, καρδιά βοδινού, bloodworms, cichlid pellets και ζωντανή τροφή.\nΙδανικοί Συγκάτοικοι: Τα Uaru ζουν σε υψηλές θερμοκρασίες όπως οι δίσκοι έτσι οι συγκάτοικοι πρέπει να πληρούν αυτήν την προυπόθεση. Κατά τα άλλα μπορεί να συμβιώσει με άλλες ειρηνικές κιχλίδες όπως Σκαλάρια, Δίσκοι και Σεβέρουμ, με Πλακόστομους, Ροδόστομους, Γεωφάγους και Ραμ!\nΓεννάνε τα αυγά τους, συνήθως, σε λείες επιφάνειες ή επίπεδα βραχάκια στον βυθό όπου και τα επιτηρούν συνεχώς οι γονείς. Η θηλυκιά γεννάει 100-800 αυγά, τα οποία εκκολάπτονται συνήθως μέσα σε τέσσερις ημέρες περίπου. Κατά το διάστημα αυτό, οι γονείς απομακρύνουν τους εισβολείς και διάφορες άλλες απειλές από τη φωλιά. Σε γενικές γραμμές δεν διαφέρουν και πολύ από ένα ζευγάρι Δίσκων στο θέμα αυτό.Τα μικρά μεγαλώνουν γρήγορα και σε λιγότερο από δύο μήνες είναι περίπου 5 εκατοστά.\nΓενικές πληροφορίες: Από προσωπική εμπειρία θα ήθελα να πω οτι αυτό το ψάρι είναι ιδιαίτερο με μεγάλη νοημοσύνη και στοργή προς τον ιδιοκτήτη του! Απολαυστική στιγμή όταν, αφού ενηλικιωθεί και σας συνηθίσει, θα σας πλησιάζει και θα σας αφήνει να το χαιδεύετε!\nΣυγγενικό με τον γνωστό μας Δίσκο θέλει καλή ποιότητα νερού και προτιμά να ζει σε γκρουπάκια παρά μοναχό του. Δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο ψάρι αλλά δεν θεωρείται και εύκολο.\nΤέλος το συγκεκριμένο ψάρι δεν είναί ευρέως διαδεδομένο και δεν το βρίσκετε εύκολα στα μαγαζιά\nΜέγεθος: Έως 25 εκατοστά στη φύση ενώ σε ενυδρείο 10-12 εκατοστά\nΒιότοπος:Τα συναντάμε σε ποταμούς και παραποτάμους της περιοχή του Rio Tapajos\nΛίτρα: Ένα ενυδρείο με μήκος 150 εκατοστά τουλάχιστον είναι ιδανικό ενώ το ύψος δεν το απασχολεί ιδιαίτερα καθώς είναι ψάρι που την περισσότερη ώρα την περνάει στο βυθό.\nΑναπαραγωγή στο ενυδρείο: Η διαδικασία της αναπαραγωγής μπορεί να προκληθεί ταΐζοντας με πολλά ζωντανά και κατεψυγμένα τρόφιμα που έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη με αύξηση της θερμοκρασίας του νερού και μείωση των επιπέδων pH.Στην αρχή το ζευγάρι θα αρχίσει να καθαρίζει κάποια επιφάνεια στη συνεχεία το θηλυκό θα εναποθέσει εκεί τα αυγά όπου και οι δυο γονείς θα τα φυλάνε.\nΜετά από 3-4 μέρες, οι γονείς παίρνουν τα αυγά στο στόμα τους (επώαση) όπου τα κρατάνε και μετά από μια εβδομάδα εμφανίζονται οι γόνοι.Οι γονείς κάθε πρωί αφήνουν τους γόνους σε τρύπες που έχουν σκάψει στο έδαφος και τους φυλάνε ενώ το βράδυ τους παίρνουν πάλι μέσα στο στόμα τους.\nθα ηθελα πολυ να μπω σε αυτη την ομαδα\nΤα Ενυδρεία μου:https://www.car.gr/parts/view/11409446/\nΚαλησπέρα σε όλους τους φίλους ! Δεν είμαι και πολύ νέος στο χώρο αλλά σχετικά νέος στις αμερικανικές κιχλίδες και συγκεκριμένα στις GREEN TERROR (Aequidens rivulatus) (green terror cichlid) . Μου έδωσε ένας φίλος 5 μικρά και μέσα σ' ένα 7μηνο μεγάλωσαν και μου έκαναν και 3 γέννες . Η 1η ήταν πετυχημένη με καμία 30αριά να έχουν επιβιώσει . Στη 2η δεν τα πήγα και τόσο καλά γιατί όλα τα νεογέννητα χάθηκαν μέσα σε μια νύχτα (μάλλον τα έφαγαν τ' αδέρφια τους) . Σήμερα ανακάλυψα και τρίτη γέννα . Η θηλυκιά έσκαψε στο χαλίκι και βρήκε ένα ξεχασμένο γλαστράκι από κάποιο παλιό φυτό . Καθάρισε τον γύρω χώρο και κόλλησε όλα της τ' αυγά επάνω στο γλαστράκι . Τώρα κάθεται πάνω από την λακούβα που άνοιξε , με ανοιχτά τα πτερύγιά της απειλητικά και δεν αφήνει κανέναν να πλησιάσει . Το ενυδρείο αυτό είναι 120άρι με χαλίκι ψιλό και υπόστρωμα για φυτά . Έχει VALISNERIA SPIRALIS και CRYPTOCORYNE φυτεμένα και κάποιο άλλο είδος που δεν το ξέρω . Ξέχασα να σας πω ότι μέσα σ' αυτό άφησα μόνο το ζευγάρι που γεννάει και τα υπόλοιπα που είχα τα έβαλα σ' ένα 240άρι με άμμο και με τα ίδια φυτά μέσα . Ξέρει κανείς αν θα ήταν καλό να βγάλω από μέσα τα ήδη γεννημένα για να μην φάνε τα νεογέννητα ; Ή να περιμένω να γεννηθούν και να βάλω τα νεογέννητα στη γεννήστρα ; Φοβάμαι μήπως έχω κι άλλη στραβή γέννα . Άλλα ψάρια που έχω μέσα είναι 2 πλακόστομοι και 2 γαρίδες για να μου καθαρίζουν τα φυτά . Σας ευχαριστώ !\nΈγινε επεξεργασία December 5, 2013 - Aiolos\nπαίδες ώρα να ξαναρχίσει η δουλειά .\nόποιος θέλει να συμμετέχει - βοηθήσει στην ομάδα ας δηλώσει συμμετοχή εδώ .\nεπίσης και τα παιδιά που ήταν από πρίν ας δηλώσουν αν θέλουν να συνεχίσουν ή όχι για να μπορέσουμε να στήσουμε την ομάδα .\nΔεν θα μπορουσα να λειπω αλλωστε!\nαυτό είναι το μόνο σίγουρο .\nok φίλος .\nΕλα να μαζευομαστε η ομαδα!\nη ομάδα σήμερα .\nη δουλειά μπορεί να ξεκινήσει σιγά σιγά και περιμένουμε τους υπόλοιπους.\nστην ομάδα και ο јоhn1801.\nτο θέμα κλειδώνει προς το παρών .


Από τη λιτή θεία λειτουργία στη λιτή … τραπεζική λογική | HuffPost Greece\n24/03/2020 09:18 EET | Updated 24/03/2020 09:18 EET\nΤελικά, η λιτότητα πνεύματος δεν χαρακτηρίζει μόνον τους ιεράρχες μας. Διακρίνει και τους κοσμογυρισμένους τραπεζίτες μας. Απαιτείται κυβερνητική παρέμβαση τώρα.\nα) το ”πάγωμα” ισχύει μόνον για τα χρεωλύσια και όχι για το συνολικό ποσό της συμφωνημένης δόσης. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία, όμως, τα τοκοχρεωλυτικά δάνεια στην Ελλάδα υπολογίζονται με το ”γαλλικό σύστημα′ (σύνθετη χρεωλυσία). Δηλαδή η τράπεζα με τις πρώτες δόσεις εισπράττει το μεγαλύτερο μέρος του συνόλου των τόκων που αντιστοιχούν στο συμβατικό χρόνο του δανείου και οι επιγενόμενες δόσεις αντιστοιχούν μόνον στο κεφάλαιο. Για παράδειγμα δόση τοκοχρεωλυτικού δανείου συμβατικής διάρκειας δεκαπέντε ετών που λήφθηκε προ τριών ετών συναρθρώνεται σήμερα κατά 90% σε ποσό που αντιστοιχεί σε τόκο και μόλις 10% σε χρεωλύσιο. Συνεπώς, η ”εξαγγελία” των τραπεζών δεν αγγίζει τη συντριπτική πλειοψηφία των ενήμερων δανειοληπτών που καλούνται να καταβάλουν το σύνολο σχεδόν της προβλεπόμενης δόσης. Πραγματική βοήθεια θα ήταν η αναστολή καταβολής του 80% της συμβατικής δόσης (τόκου + χρεωλυσίου) και ο επιμερισμός του ποσού αυτού σε επόμενες 24 έκτακτες - επιπρόσθετες δόσεις μετά το πέρας του εξαμήνου.\nPLUS: κορονοϊός τράπεζες


"Ο Φαουστουπής": Σε μουσική του Λουδοβίκου των Ανωγείων ανεβαίνει στο εργαστήρι Μαιρηβή (από 4/11) | Infokids.gr\nΑρχική > Εκδηλώσεις > “Ο Φαουστουπής”: Σε μουσική του Λουδοβίκου των Ανωγείων ανεβαίνει στο εργαστήρι Μαιρηβή (από 4/11)\n“Ο Φαουστουπής”: Σε μουσική του Λουδοβίκου των Ανωγείων ανεβαίνει στο εργαστήρι Μαιρηβή (από 4/11)\nΣτο “Εργαστήρι Μαιρηβή” www.mairivi.gr παρουσιάζεται η κουκλοθεατρική παράσταση “Φαουστουπής” (Ρουμπελστίλτνσκιν) των αδελφών Γκριμ με μουσική του Λουδοβίκου των Ανωγείων, για λίγες παραστάσεις.\nΕίναι μικροσκοπικός, αναιδέστατος, αινιγματικός και σπιρτόζος. Πραγματοποιεί κάθε σου ευχή αλλά μπορεί να σου πάρει ότι αγαπάς και πιο πολύ. Είναι ένα αίνιγμα, μια τρέλα και μια ζαβολιά. Είναι ένα ψέμα που την αλήθεια κυνηγά. Το όνομα του ποιος θα το βρει; Κανείς δεν ξέρει πως τον λεν Φαουστουπή!\nΗ ιστορία του “Φαουστουπή”, κατά κόσμον «Ρουμπελστίλτσκιν» χάνεται στα 1808, όταν τυχαία την ανακάλυψαν και την προσθέσανε στη συλλογή τους οι θρυλικοί παραμυθάδες αδελφοί Γκριμ. Η προσπάθεια της κόρης του μυλωνά που πρέπει να κάνει το άχυρο χρυσάφι (!), δουλεύτηκε εντατικά από τους αδελφούς Γκριμ και εκδόθηκε τελικά το 1812. Από τότε το παραμύθι κυκλοφορεί σε διάφορες παραλλαγές. Ο Ρουμπελστίλτσκιν ταξιδεύει παντού, αλλάζοντας όνομα, γλώσσα, πατρίδα και συχνά όψη!\nΤο παραμύθι μας μιλά και για τον κίνδυνο των υπερβολικών επιθυμιών, της φιλοδοξίας και της καύχησης. Όποιος δεν μπορεί να ελέγξει την επιθυμία και την αλαζονεία του κάποια στιγμή θα συναντήσει στην ζωή του τον Φαουστουπή!\nΈνας γέρος μυλωνάς καμαρώνει για τις χάρες της κόρης του, λέγοντας ότι «άχυρο πιάνει και χρυσάφι γίνεται», σύμφωνα με τη λαϊκή παροιμία. Το ακούει ο νεαρός βασιλιάς και παρερμηνεύοντας τα λόγια του μυλωνά, την κλείνει στο παλάτι του για να του φτιάξει χρυσάφι. Η μικρή κόρη απελπίζεται, μέχρι τη στιγμή που εμφανίζεται μπροστά της ένα μικρό παράξενο ανθρωπάκι, ο “Φαουστουπής”. Αυτός της υπόσχεται ότι θα της φτιάξει χρυσάφι, αρκεί …\nΚουκλοθεατρική ομάδα: Μιρέλα Κατσά, Μαιρηβή Γεωργιάδου, Θοδωρής Κορόζης\nΚείμενο: Ισμήνη Καμπανέλλη, Μαιρηβή Γεωργιάδου\nΣκηνοθεσία – σκηνογραφία: Μαιρηβή Γεωργιάδου\nΤεχνική επιμέλεια: Ρικάρντο Ντι Λάουρο\nΜουσική επεξεργασία – ενορχήστρωση: Γιώργος Παυλάκος\nΛίγα λόγια για τις κούκλες της παράστασης\nΚάθε κούκλα είναι μοναδική, με πρόσωπα και άκρα γλυπτά, από ξυλοπολτό.\nΟι κουκλοπαίκτες χειρίζονται τις κούκλες με μηχανισμό που βρίσκεται στο εσωτερικό του σώματός τους, ενώ τα άκρα τους με συρμάτινα μπαστουνάκια, εξασφαλίζοντας έτσι με εξαιρετική ακρίβεια την απόδοση των κινήσεων κάθε χαρακτήρα.\nΚαι μια μικρή έκπληξη\nΠριν από την παράσταση τα παιδιά μπορούν να επισκεφθούν την έκθεση κούκλας που λειτουργεί στον ιδιαίτερο και ατμοσφαιρικό χώρο μας. Κούκλες και σκηνικά από παραστάσεις του Εργαστηρίου, σας περιμένουν και σας δίνουν τη δυνατότητα να έρθετε πιο κοντά με την τέχνη του κουκλοθέατρου!\nΚυριακές 4,11,18 & 25 Νοεμβρίου 2018, στις 12 το μεσημέρι. Καθημερινές για σχολεία\nΤο Infokdis.gr είναι χορηγός επικοινωνίας της παράστασης\nΚρατήσεις: 2105222181 – 6942420062\nDalian Αcrobatic Τroupe: Οι Κινέζοι ακροβάτες έρχονται στο Γήπεδο του Τάε Κβο Ντο με ένα μοναδικό υπερθέαμα (από 23/11)\nΗ σκηνοθέτις της πολυαγαπημένης παράστασης “Το Αστερόπαιδο” Άννα Παπαμάρκου μιλά στο Infokids\nΕκδηλώσεις για Παιδιά εργαστήρι μαιρηβή Παιδικές Εκδηλώσεις\nΤετάρτη, 31 Οκτωβρίου, 2018 στην κατηγορία Εκδηλώσεις


ΠΏΣ ΝΑ ΞΕΦΟΡΤΩΘΕΊΤΕ ΤΗ ΒΟΥΛΙΜΊΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΌ ΣΑΣ - ΑΣΘΈΝΕΙΕΣ\nΟι ψυχικές διαταραχές, που συνοδεύονται από παραβίαση των κανόνων της συνήθους διατροφής - αυτή είναι η μάστιγα της σημερινής νεολαίας. Η βουλιμία και η ανορεξία είναι δύο φίλες που συναντιούνται συχνά στο ίδιο πρόσωπο. Η βουλιμία είναι λυσσαλέα, όταν αισθάνεστε μια απαράδεκτη και ακαταμάχητη πείνα, παρά το γεγονός ότι έχει ήδη φάει ένα τεράστιο μέρος φαγητού. Αφού τρώει ένα άτομο με βουλιμία, αισθάνεται ένοχος και ντρέπεται για το φαγητό που έχει φάει, καθώς φοβάται να πάρει λίπος. Για να θεραπεύσει την κατάσταση, προσπαθεί να προκαλέσει εμετό, λαμβάνοντας καθαρτικά. Ο κύκλος κλείνει και όλα επαναλαμβάνονται.\nΠώς να αναγνωρίζετε στον εαυτό σας τη βουλιμία\nΠολύ συχνά, ένα άτομο με βουλιμία δεν αναγνωρίζει τον εαυτό του ή άλλους στον εθισμό του. Δεν θεωρεί καν ότι αποτελεί εθισμό ή ασθένεια. Αλλά η αναγνώριση αυτής της ψυχικής διαταραχής είναι ακόμα δυνατή. Εδώ είναι μερικές ενδείξεις χαρακτηριστικές της συμπεριφοράς ενός ατόμου με βουλιμία.\nΜια τεράστια, απίστευτα τεράστια ποσότητα φαγητού που μπορεί να φάει ένα άτομο. Επιθέσεις θλίψης μπορεί να συμβούν τη νύχτα. Μερικές φορές ένα άτομο που πάσχει από βουλιμία τείνει να μασήσει κάτι συνεχώς. Μετά την κατανάλωση αυτής της ποσότητας φαγητού, ο πόνος και οι κράμπες εμφανίζονται στο στομάχι, εμφανίζονται διάφορες διαταραχές του πεπτικού συστήματος.\nΗ ενοχή είναι ο σταθερός σύντροφος της βουλιμίας. Μετά από μια επίθεση λιχουδιού, ένα άτομο προσπαθεί να διορθώσει την κατάσταση και διεξάγει διάφορες διαδικασίες "καθαρισμού" για τα έντερα - βάζει σε κλύσμα, προκαλεί εμετό, παίρνει καθαρτικά και διουρητικά φάρμακα.\nΣυχνά, η βουλιμία συνοδεύεται από διάφορες ψυχολογικές διαταραχές - κατάθλιψη, άγχος, άγχος, επιδείνωση της ποιότητας του ύπνου.\nΈνα άτομο που πάσχει από βουλιμία σταθεροποιείται στο βάρος του. Η απώλεια βάρους, η διατροφή και η διατροφή - αυτό είναι όλο που του ενδιαφέρει. Στην πραγματικότητα, η διατήρηση του επιθυμητού βάρους γίνεται ο κύριος στόχος ζωής.\nΠερίοδοι βουλιμίας εναλλασσόμενες με ανορεξία. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, ένα άτομο εξαντλείται με απεργίες πείνας και χάνει βάρος. Αλλά σε κάποιο σημείο, ο εγκέφαλός του απλώς σβήνει και ο ασθενής τρώει ένα μέρος από τρόφιμα που έχουν θερμίδες μεγέθους ίσου με εβδομαδιαία διατροφή ενός συνηθισμένου ατόμου.\nΈνα άτομο με βουλιμία δεν μπορεί να διακρίνεται μεταξύ υγιή άτομα. Έχει ένα κανονικό μέσο βάρος, στην κατανάλωση δεν ξεχωρίζει μεταξύ άλλων. Η υπερκατανάλωση γίνεται μόνο στη μοναξιά, συνήθως κρύβει τις κλίσεις του από τους φίλους και τα μέλη της οικογένειάς του.\nΓιατί συμβαίνει η βουλιμία;\nΑυτή η ασθένεια στοιχειώνει τους εφήβους, κυρίως τα κορίτσια. Κατά την εφηβεία η ψυχή τους είναι ασταθής, είναι δυσαρεστημένοι με την εμφάνισή τους. Πολύ συχνά, τα κορίτσια πιστεύουν ότι είναι υπέρβαρα. Για την έλλειψη πείρας στην απώλεια βάρους και την σωστή διατροφή, απλώς αρνούνται να τρώνε, γεγονός που συχνά οδηγεί σε ανορεξία. Η παρατεταμένη νηστεία προκαλεί την εξάντληση του σώματος, ακολουθούμενη από μια ανεξέλεγκτη επίθεση του λαιμού. Αυτό είναι νευρική βουλιμία που πρέπει να αντιμετωπιστεί από νευρολόγο.\nΣυχνά, οι διατροφικές διαταραχές προέρχονται από την παιδική ηλικία. Σε πολλές οικογένειες υπάρχει λατρεία τροφίμων, όταν το παιδί αναγκάζεται να φάει, ανεξάρτητα από τις επιθυμίες του. "Δεν θα σηκωθείτε από το τραπέζι μέχρι να φάτε όλο το περιεχόμενο της πλάκας" - αυτό είναι απολύτως λάθος συμπεριφορά των ενηλίκων στην οικογένεια. Συνήθως σε οικογένειες όπου υπάρχει λατρεία τροφίμων, οι περισσότεροι υποφέρουν από υπέρβαρα. Το ίδιο το παιδί αισθάνεται πότε και πόσο είναι. Αν θέλετε να φάτε ένα κομμάτι σούπας, πρέπει να αυξήσετε τη διαμονή του στον καθαρό αέρα, να του δώσετε την ευκαιρία να παίξετε υπαίθρια παιχνίδια και να περιορίσετε την πρόσβαση σε γλυκά, μπισκότα και άλλα γλυκά πριν το μεσημεριανό γεύμα. Και τότε θα φάει μια πολύτιμη πλάκα χωρίς πειθούς και με όρεξη.\nΥπάρχουν συχνές περιπτώσεις βουλιμίας σε πιο ώριμη ηλικία, ηλικίας 25-30 ετών. Αυτός ο τύπος βουλιμίας εμφανίζεται στο πλαίσιο διαφόρων ψυχολογικών προβλημάτων, άγχους στην εργασία, αποτυχίες στην προσωπική ζωή. Ο ασθενής απλά "εμπλέκεται" στο πρόβλημα. Προσωρινή χαρά χαρά βοηθά να αποστασιοποιηθεί από τις αποτυχίες της ζωής, αλλά όλα είναι φανταστικά. Μετά από όλα, με την τρέχουσα μορφή της βουλιμίας, ένα άτομο απλά δεν αισθάνεται τη γεύση των προϊόντων.\nΌταν ένας ενήλικας βλέπει το φαγητό μόνο ως παρηγοριά και σωτηρία από τις πνευματικές εμπειρίες, αυτό συχνά οδηγεί σε διαταραχές του φαγητού. Η βουλιμία βλάπτει όχι μόνο το πεπτικό σύστημα. Συχνά φαγητό τροφίμων χαλάει τα δόντια, υπάρχει μια δυσάρεστη μυρωδιά από το στόμα, τα όργανα του θυρεοειδούς αδένα υποφέρουν. Όλα αυτά συνοδεύονται από υποβάθμιση της μνήμης, μειωμένη ποιότητα ύπνου και παρατεταμένη κατάθλιψη.\nΓια να θεραπεύσετε αυτή την ασθένεια, πρέπει να θυμηθείτε ότι η βουλιμία είναι μια διανοητική διαταραχή. Πρώτα πρέπει να στείλετε τις σκέψεις σας προς τη σωστή κατεύθυνση και μόνο τότε αρχίστε να αντιμετωπίζετε το ίδιο το σώμα. Αν υποψιάζεστε την παρουσία βουλιμίας στον εαυτό σας, στον φίλο σας ή σε μέλος της οικογένειάς σας, πρέπει να λάβετε επείγοντα μέτρα. Είναι δυνατόν να ανακάμψει από τη βουλιμία · αυτό απαιτεί υπομονή και πειθαρχία.\nΑρχικά, αποδεχτείτε και αναγνωρίστε το πρόβλημά σας. Η άρνηση δεν οδηγεί σε κάτι καλό. Για να νικήσετε μια ασθένεια, πρέπει να αναγνωρίσετε την παρουσία της με το κεφάλι σας ψηλά. Και μετά πηγαίνετε στο γιατρό. Η αυτοθεραπεία σε αυτή την περίπτωση είναι εξαιρετικά ανεπιθύμητη και ακόμη και επικίνδυνη.\nΟ γιατρός δεν χρειάζεται να ντρέπεται για την ασθένειά του. Ενημερώστε έναν ειδικό ειλικρινά και ειλικρινά για τις περιόδους βουλιμίας σας - πόσο συχνά συμβαίνουν και ποια συναισθηματική κατάσταση έχετε. Ο γιατρός θα συνταγογραφήσει μια σειρά φαρμάκων που θα θεραπεύσουν τα όργανα που επηρεάζονται από τον υποσιτισμό. Μαζί με αυτό, θα πάρετε μια συνταγή για αντικαταθλιπτικά. Θα σας βοηθήσουν να μην αισθανθείτε το άγχος που παγιδεύετε. Επίσης, θα γράψετε μια λεπτομερή διατροφή που να δείχνει το μέγεθος των μερίδων και των γευμάτων.\nΌσον αφορά την αυτοθεραπεία, τα ψυχολογικά κίνητρα είναι σημαντικά. Πρέπει να αγαπάς τον εαυτό σου με τον τρόπο που είσαι. Κοιτάξτε τον εαυτό σας στον καθρέφτη. Δεν χρειάζεται να συγκρίνετε τον εαυτό σας με κοκαλιάρικο και κορίτσια εμφάνισης μοντέλου. Στη ζωή, οι άνδρες συχνά λατρεύουν τους ανθρώπους που δίνουν υγεία, αντί να αμβλύνουν τις γυναίκες. Αγαπήστε τον εαυτό σας ακριβώς έτσι. Βρείτε και απαριθμήστε όλα τα πλεονεκτήματα σας - θα υπάρξουν πολλά από αυτά.\nΓια να απαλλαγείτε από περιόδους βουλιμίας, προσπαθήστε να προγραμματίσετε την ημέρα σας. Οδηγείτε έναν υγιεινό τρόπο ζωής. Είναι απαραίτητο να τρώτε υγιεινά τρόφιμα, να συμμορφώνεστε με τη διατροφή και να μην το παραβιάζετε. Πριν το φαγητό, βάλτε το πιάτο ακριβώς όπως θέλετε να φάτε. Δεν υπάρχουν πρόσθετα. Μην παραμένετε στο κοινό τραπέζι. Μόλις ολοκληρώσετε το τελευταίο κομμάτι από το πιάτο σας, πρέπει να σηκωθείτε από το τραπέζι. Είναι καλύτερα να μιλήσετε με την οικογένεια σε διαφορετικό περιβάλλον, για παράδειγμα, στο σαλόνι.\nΜην αναζητάτε άνεση ή ανταμοιβή στα τρόφιμα. Για παράδειγμα, πηγαίνετε σε μια σημαντική εξέταση και δώστε στον εαυτό σας μια υπόσχεση ότι αν μπορείτε να περάσετε με επιτυχία, επιτρέψτε στον εαυτό σας να φάτε ένα κέικ. Αυτό είναι ριζικά λανθασμένο. Δεν μπορείτε να ενθαρρύνετε τον εαυτό σας να τρώτε, επειδή είστε άνθρωπος, όχι ζώο. Πείτε στον εαυτό σας ότι εάν η εξέταση είναι επιτυχής, τότε αγοράστε τον εαυτό σας τη μόδα τσάντα, την οποία έχετε ονειρευτεί τόσο καιρό, ή δώστε στον εαυτό σας συνδρομή στην πισίνα. Μάθετε να αναζητάτε χαρά όχι μόνο στα τρόφιμα.\nΠροσέξτε να μην σκεφτείτε τρόφιμα. Συχνά έχουμε ένα φανταστικό αίσθημα πείνας, μόνο και μόνο επειδή έχουμε βαρεθεί και δεν έχουμε τίποτα να κάνουμε. Μας φαίνεται μόνο ότι είμαστε πεινασμένοι. Στην πραγματικότητα, πρέπει απλώς να πάρεις τον εαυτό σου. Εγγραφείτε για μαθήματα γλωσσών, πηγαίνετε για αθλήματα, συναντάτε πιο συχνά φίλους. Θα σας αποσπάσει από το να σκεφτόμαστε τρόφιμα.\nΣταματήστε να λαμβάνετε φάρμακα απώλειας βάρους. Διδάξτε στον εαυτό σας ότι δεν προκαλείτε εμετό ακόμα και μετά από μια περίοδο βουλιμίας. Αποκτήστε το γεγονός ότι τα φαγώσιμα τρόφιμα είναι ήδη σε εσάς και δεν υπάρχει τρόπος να τα βγάλετε έξω. Πετάξτε όλα τα καθαρτικά και διουρητικά από το σπίτι σας - δεν πρέπει να καταναλώνονται τόσο συχνά. Είναι καλύτερα να επεξεργαστείτε τις θερμίδες που καταναλώνονται στον προσομοιωτή παρά να προκαλέσετε εμετό.\nΕάν αισθάνεστε ότι αντιμετωπίζετε το άγχος που δεν μπορείτε να αντιμετωπίσετε μόνοι σας, θα πρέπει να ζητήσετε βοήθεια από έναν ειδικό. Ένας έμπειρος θεραπευτής θα εντοπίσει τη ρίζα του προβλήματός σας και θα σας βοηθήσει να το ξεπεράσετε.\nΒρείτε ένα σκοπό στη ζωή και πηγαίνετε σε αυτό. Καταλάβετε ότι η απώλεια βάρους, η διατροφή και οι κανόνες διατροφής - αυτό δεν είναι το κύριο πράγμα. Έτσι φαίνομαι ήδη ωραία, αφήστε τη διατροφική διόρθωση και τη διατροφή να είναι ο συνηθισμένος κανόνας, για τον οποίο δεν χρειάζεται να σκεφτείτε. Μετά από όλα, βουρτσίζετε τα δόντια σας καθημερινά, αλλά μην το σκέφτεστε όλη την ημέρα; Έτσι είναι εδώ. Εάν σκοπεύετε να χάσετε βάρος, απλά πρέπει να τηρήσετε τη σωστή διατροφή και να προχωρήσετε περισσότερο. Αλλά δεν μπορείτε να το σκεφτείτε κάθε δευτερόλεπτο. Βρείτε τον εαυτό σας έναν πιο ενδιαφέροντα στόχο. Ίσως θέλετε να πάρετε μια δεύτερη εκπαίδευση, να αγοράσετε το πρώτο σας αυτοκίνητο ή να μάθετε ισπανικά. Τολμήστε! Υπάρχουν τόσα πολλά ενδιαφέροντα πράγματα στον κόσμο, εκτός από τις ανησυχίες για τα τρόφιμα.\nΓια να αντιμετωπίσετε την όρεξη του λύκου, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το αφέψημα των βοτάνων. Μηδική, αλόη βέρα, αστέρι, κολλιτσίδα, ρίζα γλυκόριζας, μάραθο, τσουκνίδα, πράσινο τσάι, plantain. Όλα αυτά τα φυτά έχουν εξαιρετική ικανότητα να καταστέλλουν την όρεξη. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνοι ή σε συνδυασμό μεταξύ τους. Μερικές κουταλιές της σούπας βότανο πρέπει να χύσει ένα λίτρο βραστό νερό και αφήστε το να παρασκευαστεί. Στη συνέχεια, είναι απαραίτητο να στραγγίσετε το ζωμό και να πιείτε 200 ml σε περίπτωση πλησιέστερης επίθεσης βουλιμίας. Εάν αισθάνεστε αφόρητη πείνα, αν και φάγατε πρόσφατα, πίνετε μόνο αυτό το ζεστό ζωμό. Σε λίγα λεπτά θα νιώσετε καλύτερα.\nΕάν υποφέρετε από βουλιμία - δεν χρειάζεται να θρηνήσετε και να ανησυχείτε για αυτό. Όπως και κάθε άλλη νόσο, η βουλιμία είναι τέλεια θεραπευτική. Ωστόσο, για ένα αποτελεσματικό και ακριβές αποτέλεσμα, θα πρέπει να είστε υπομονετικοί - μόνο ένα χρόνο μετά την απουσία περιόδων βουλιμίας μπορείτε να θεωρήσετε τον εαυτό σας απόλυτα υγιή. Αγάπη και αποδέχεστε τον εαυτό σας με τον τρόπο που είστε, επειδή είστε πραγματικά όμορφοι!


Το ημερολόγιο ενός δασκάλου: Μαρτίου 2013\nΑναρτήθηκε από Γιάννης Μιχαηλίδης στις 8:35 μ.μ. 3 σχόλια\nΑναρτήθηκε από Γιάννης Μιχαηλίδης στις 11:59 μ.μ. 0 σχόλια\nΕτικέτες ερωτηματολόγιο, Ubuntu\nΚάθε λόγος για την αξιολόγηση πριν αυτή υλοποιηθεί είναι κενός. Ακόμα κι αν κάποιες κριτικές αποδειχτούν εύστοχες, δε θα εντυπωσιαστώ. Τόσα που έχουν γραϕτεί κατά καιρούς, λογικό είναι να πέσει κάποιος μέσα. Αν δεν εϕαρμοστεί η αξιολόγηση και δεν αναλυθεί κριτικά χρησιμοποιώντας στέρεες επιστημονικές μεθόδους, οι όποιες κριτικές γραϕτούν με κουτσομπολιό γειτονιάς θα μοιάζουν. Βέβαια, έχουμε συνηθίσει στην Ελλάδα να αερολογούμε χωρίς καμιά εμπειρική θεμελίωση, αλλά δε σημαίνει ότι είναι και σωστό.\nΦυσικά, δεν είναι κακό να πεις κάποιες σκέψεις, αρκεί να ξέρεις ότι πρόκειται για σκέψεις, ϕόβους ή ελπίδες που εικάζεις ότι θα συμβούν. Κάποιες σκέψεις θα γράψω κι εγώ, διάσπαρτες, καθώς συστηματικότερη προσέγγιση δεν έχω χρόνο να κάνω.\nΠρώτον, για μένα πρέπει να υπάρχει αξιολόγηση στην εκπαίδευση. Όχι τόσο για να ϕύγει η σαβούρα, σημαντικό κι αυτό, όσο για να ξέρουμε τι μας γίνεται. Είναι εκπληκτικό πως ακόμα και θέματα για τα οποία διαφωνούμε από τη δημιουργία του νεοελληνικού κράτους δεν τα έχουμε λύσει μέσω της επιστημονικής έρευνας. Τόσο δύσκολο είναι να ϕτιάξουμε δύο αντιπροσωπευτικά δείγματα και το ένα να διδαχθεί μόνο νέα ελληνικά, ενώ το άλλο, στις ίδιες ώρες διδασκαλίας, να κάνει αρχαία και νέα και στη συνέχεια να δούμε τις διαϕορές; Στην Ελλάδα είναι μάλλον ανέϕικτο…\nΔεύτερο θετικό στοιχείο είναι ότι επιτέλους σπάει το ταμπού της αξιολόγησης και ξεκινάει, όπως τελικά ξεκινήσει και όπως τελικά εϕαρμοσθεί. Είναι μια αρχή, που τέλεια αποκλείεται να είναι όπως κάθε αρχή άλλωστε, την οποία οφείλουμε να αγωνιστούμε να βελτιώσουμε κι όχι να καταργήσουμε. Μόνο έτσι μπορεί να πάρουμε την κοινωνία με το μέρος μας. Κάθε συζήτηση περί κατάργησης απλώς εξεγείρει τον κόσμο. Άσε δε που είναι και ανόητη.\nΤο Υπουργείο, ϕυσικά, κατάϕερε πάλι να μπερδέψει τα πράγματα. Ενώ στα σχέδια για την αξιολόγηση όλων των εκπαιδευτικών δεν εμπλέκονται πουθενά τα μαθησιακά αποτελέσματα, οι γονείς και οι μαθητές, στο τελευταίο νομοσχέδιο που ψηϕίστηκε μπήκαν τελικά στον χορό. Όταν αποϕασίσει να διευκρινίσει το Υπουργείο τι εννοεί θα μπορούμε να πούμε περισσότερα, ωστόσο δε θα σιωπήσω εντελώς. Για αρχή ας αναϕέρω μόνο πως η κοινωνιολογία της εκπαίδευσης έχει δείξει ότι οι μαθητικές επιδόσεις δεν εξαρτώνται μόνο από τον δάσκαλο, αλλά και από άλλους παράγοντες, όπως το οικονομικό και μορϕωτικό επίπεδο των γονιών. Τι θα κάνει το Υπουργείο με αυτά τα δεδομένα; Ελπίζω όχι ό,τι κάνει με την Τρόικα…\nΕυχαρίστως να με αξιολογήσουν οι γονείς, αν πρώτα έχουν διαβάσει ό,τι έχω διαβάσει κι εγώ. Δεν έχω συναντήσει γονιό που να ξέρει τι είναι ευέλικτη ζώνη, διαθεματικότητα, διεπιστημονικότητα, μέθοδος πρότζεκτ, πράγματα δηλαδή που υπάρχουν στα αναλυτικά προγράμματα. Ούτε την ύλη των μαθημάτων δεν ξέρουν… Ποιον να κρίνουν επομένως;\nΤι να πω και για τους μαθητές; Εμένα τα δικά μου πιστεύουν ότι είμαι ο καλύτερος δάσκαλος… πρωτάκια είναι… έχουν συναντήσει κι άλλον; Ακόμα και παιδιά Λυκείου που έχω ακούσει να εκϕέρουν κρίσεις για τους εκπαιδευτικούς τους δε με εντυπωσίασαν με την ανάλυσή τους. Κοινοτοπίες αναϕέρουν που κυκλοϕορούν εδώ και χρόνια στο χώρο.\nΦυσικά, οι παραπάνω παρατηρήσεις δεν απαγορεύουν σε γονείς και παιδιά να έχουν ορθές κρίσεις για τους εκπαιδευτικούς. Ποιος είναι αρμοδιότερος παρά οι μαθητές για να κρίνουν αν ένας εκπαιδευτικός είναι βάναυσος, απρόσωπος, αδιάϕορος; Όμως, πέρα από αυτά, να σταματήσει το παραμύθι ότι οι γονείς είναι οι αρμοδιότεροι όλων για να κρίνουν τους εκπαιδευτικούς, επειδή ενδιαϕέρονται για τα παιδιά τους. Πρώτον, δεν έχουν τις εξειδικευμένες γνώσεις για να το κάνουν —πόσοι γονείς ζητάνε να παπαγαλίζουν τα τέκνα τους· πόσοι γονείς ξέρουν τι είναι δυσλεξία· πόσοι γονείς ξέρουν ότι γράϕουμε ξίδι κι όχι ξύδι, στιλ κι όχι στυλ— και δεύτερον, αρκετοί δεν ϕροντίζουν και τόσο τα παιδιά τους —πόσοι διαμαρτύρονται για το αίσχος της παπαγαλίας και πόσοι για τα προβλήματα των ποδοσφαιρικών τους ομάδων· πόσοι διαμαρτύρονται για το αίσχος των φροντιστηρίων· πόσοι δεν έρχονται σε συναντήσεις γονέων· πόσοι δεν έρχονται για τους βαθμούς· πόσοι θάβουν τα παιδιά τους χαρακτηρίζοντας τα «ντουβάρια», «άχρηστα» κ.ά.· πόσοι είναι εντελώς ακατάλληλοι γονείς; Εδώ τους παρακαλάμε να πάνε τα παιδιά τους στο ΚΕΔΔΥ κι αρνούνται. Αυτό λέει πολλά…\nΗ συνέχεια σε άλλη ανάρτηση…\nΑναρτήθηκε από Γιάννης Μιχαηλίδης στις 5:54 μ.μ. 2 σχόλια\nΕτικέτες Αξιολόγηση, Γονείς\nΑναρτήθηκε από Γιάννης Μιχαηλίδης στις 9:28 μ.μ. 3 σχόλια\nΤο χέρι σύρει δύο δεκάδες του άβακα αριστερά. «Πόσες είναι οι χάντρες;». «Δύο!» απαντά ο μαθητής. «Όλες μαζί οι χάντρες πόσες είναι;». Τα χέρια του μαθητή πέφτουν ακανόνιστα σε διάφορες χάντρες της πρώτης δεκάδας «Έντεκα!». «Περίμενε. Μέτρα τες έτσι». Το χέρι του δασκάλου σέρνει μία μία χάντρα προς τα δεξιά λέγοντας: «Μία, δύο... Σειρά σου τώρα». «Δέκα!». «Όχι μόνο η μία σειρά. Όλες οι χάντρες μαζί πόσες είναι». «Δύο!»…\n«Ξέρετε πρέπει να πάτε στο ΚΕΔΔΥ. Σηκώνω τα χέρια ψηλά. Δε μαθαίνει τίποτα. Πρέπει να έχουμε μια διάγνωση για να δούμε πώς θα κινηθούμε. Υπάρχει και τμήμα ένταξης στο σχολείο και το παιδί θα βοηθηθεί». Οι γονείς αρνούνται… Ο δάσκαλος παρακαλά, ζητιανεύει… άρνηση…\nΟ δάσκαλος στο σπίτι του στον υπολογιστή του. Πληκτρολογεί: «Μαθησιακές δυσκολίες στα Μαθηματικά»…\nΑναρτήθηκε από Γιάννης Μιχαηλίδης στις 8:46 μ.μ. 0 σχόλια\nΑναρτήθηκε από Γιάννης Μιχαηλίδης στις 10:41 μ.μ. 0 σχόλια\nΜια ανάρτηση από τη γυναίκα μου, τη Μαίρη Κανελλοπούλου\nΤο παραμύθι που ακολουθεί το σχεδίασα την πρώτη φορά που έπρεπε να διδάξω δεκάδες και μονάδες στην Α΄ δημοτικού. Το έχω χρησιμοποιήσει δύο χρονιές και το βρήκα αποτελεσματικό. Φέτος το μοιράστηκα με μια συνάδελφο στο σχολείο και μου είπε πως δούλεψε και στη δική της τάξη. Μπορείτε να το διαβάσετε αμέσως παρακάτω:\n«Ήταν κάποτε μια εποχή στα πολύ παλιά χρόνια που οι άνθρωποι δεν είχαν ανακαλύψει τους αριθμούς τους μεγαλύτερους από το 10. Όταν ήθελαν να μετρήσουν, μετρούσαν μέχρι το 10 και άρχιζαν ξανά από την αρχή από το 1 ως το 10 κι ύστερα πάλι από το 1 και πάει λέγοντας (στο σημείο αυτό, για να καταλάβουν καλύτερα τα παιδιά αυτόν τον τρόπο μέτρησης, μπορούμε να μετρήσουμε αντικείμενα π.χ. εμείς μετρήσαμε τα μήλα με τα γράμματα της αλφαβήτας, που βγήκαν 10 και 10 και 4).\nΖούσε λοιπόν τότε μια πριγκίπισσα που την έλεγαν Μονάδα. Όταν μεγάλωσε αρκετά για να παντρευτεί, οι γονείς της άρχισαν να φέρνουν στο παλάτι τους γαμπρούς τον έναν μετά τον άλλο, προκειμένου να διαλέξει η κόρη τους τον καλύτερο. Ποιον να διαλέξει η Μονάδα; Μπερδεύτηκε! Γι’ αυτό, σκέφτηκε να βάλει στους γαμπρούς μια δοκιμασία: ανακοίνωσε πως θα παντρευόταν εκείνον που θα της έφερνε 1 καπέλο για κάθε φόρεμα που είχε στην ντουλάπα της. Η ντουλάπα της όμως ήταν ένα ολόκληρο δωμάτιο! Εκεί είχε κρεμασμένα πάρα πολλά φορέματα, ίσως 79, ίσως 93, θα μου βρείτε εσείς αργότερα πόσα φορέματα είχε.\nΚαταλαβαίνετε πως αυτό που ζητούσε η Μονάδα ήταν πολύ δύσκολο, αφού οι άνθρωποι δεν ήξεραν τους αριθμούς πάνω από το 10. Αν ήξεραν να μετρούν όπως εμείς, τότε θα έφτανε να μετρήσει κάποιος τα φορέματα. Αν τα έβρισκε π.χ. 85, πόσα καπέλα θα αγόραζε; (Εδώ μας απαντούν τα παιδιά. Μπορούμε να τους κάνουμε κι άλλες αντίστοιχες ερωτήσεις.) Όμως κανένας δεν κατάφερνε να βρει πόσα ήταν τόσα πολλά φορέματα γιατί έπρεπε να μετρήσει πολλές φορές ως το 10 και στο τέλος όλοι μπερδεύονταν.\nΜια μέρα έφτασε με το άλογό του στο παλάτι ένας νέος, ο Δεκάδος. Είχε μαζί του μια βαλίτσα με κυβάκια που έμοιαζε μ’ αυτήν που βλέπετε εδώ, αλλά ήταν μεγαλύτερη. Μόνο που τα κυβάκια δεν ήταν πλαστικά σαν τα δικά μας, γιατί εκείνη την εποχή το πλαστικό δεν το είχαν φτιάξει ακόμα οι άνθρωποι. Ήταν κυβάκια σιδερένια, όπως τα σπαθιά και οι πανοπλίες τους. Ο Δεκάδος, λοιπόν, κατάφερε να βρει λύση στο πρόβλημα που του έβαλε η Μονάδα. Μπορείτε να μαντέψετε πώς σκέφτηκε; (Η ερώτηση γίνεται περισσότερο για να διατηρήσουμε το ενδιαφέρον των παιδιών. Είναι πολύ δύσκολο να μαντέψουν.)\nΑκούστε, λοιπόν, τι σκέφτηκε. Είπε ότι για κάθε φόρεμα που θα μετράει, θα βάζει μέσα σε έναν σάκο ένα κυβάκι. Έτσι, έβαλε ένα κυβάκι για το κόκκινο φόρεμα, ένα για το κίτρινο, ένα για το ροζ, ένα για το γαλάζιο… στο τέλος έφτασε να έχει βάλει τόσα πολλά κυβάκια όσα και τα φορέματα (εδώ κάνουμε αυτό που λέει το παραμύθι, και φτάνουμε να έχουμε μπροστά μας τα περισσότερα από τα κυβάκια της βαλίτσας). Μετά θα πήγαινε στην διπλανή πολιτεία που είχε το μαγαζί του ο καπελάς και θα του ζητούσε ένα καπέλο για κάθε κυβάκι. Έλα όμως που το άλογό του ήταν κουρασμένο και ο σάκος ήταν βαρύς…\nΣκέφτηκε τότε κάτι άλλο: για κάθε 10 φορέματα που μετρούσε, έβαζε στον σάκο 1 κόκκινο κυβάκι. Έτσι δεν θα κουβαλούσε 10 κυβάκια• θα κουβαλούσε 1. Για τα επόμενα 10 φορέματα έβαζε άλλο ένα ίδιο κυβάκι. Για να δούμε λοιπόν πόσα κόκκινα κυβάκια έβαλε στον σάκο του; Πόσα ήταν τα φορέματα που μέτρησε; (Στο σημείο αυτό αραδιάζουμε μπροστά στα παιδιά έναν αριθμό από κόκκινα κυβάκια και μετράμε μαζί τους τα φορέματα ανεβαίνοντας 10-10. Κάνουμε το ίδιο κάποιες φορές αλλάζοντας το πλήθος των κύβων.) Κι αν τα φορέματα δεν ήταν ακριβώς 10, 20, 30, 80… αλλά ήταν 25; Πώς το θυμόταν; Ακούστε τι έκανε: για τα 5 φορέματα που περίσσευαν, έβαλε στον σάκο πράσινα κυβάκια, ένα για κάθε φόρεμα. Όταν, λοιπόν, έβλεπε κόκκινο κυβάκι το λογάριαζε σαν 10 φορέματα. Όταν έβλεπε πράσινο κυβάκι το λογάριαζε σαν 1 φόρεμα (εδώ παίζουμε με τα παιδιά βάζοντάς τα να υπολογίσουν πόσα ήταν κάθε φορά τα φορέματα, ανάλογα με τα κυβάκια που τους δείχνουμε).\nΈτσι, ο Δεκάδος κατάφερε να φέρει στη Μονάδα τα καπέλα που ζητούσε. Κι εκείνη τον παντρεύτηκε. Κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα… Α, τώρα που το θυμήθηκα, θέλετε να σας πω τι έγινε μια μέρα που πήγαιναν βόλτα στο δάσος; Πετάχτηκε ξαφνικά μπροστά τους ένας λύκος! Τότε ο Δεκάδος, που κρατούσε σπαθί, μπήκε μπροστά από τη Μονάδα και τον φόβισε… τον έδιωξε μακριά (το σημείο αυτό προσφέρεται για δραματοποίηση). Κάθε φορά, λοιπόν, που βλέπετε έναν αριθμό με δύο ψηφία, να θυμάστε ότι το πρώτο είναι ο Δεκάδος που πάει μπροστά με το σπαθί. Γι’ αυτό όταν γράφουμε π.χ. τον αριθμό 32, το 3 λέμε ότι είναι δεκάδες και το 2 μονάδες.»\nΚάπως έτσι πηγαίνει το παραμύθι. Είναι αυτονόητο ότι καθένας που θα θελήσει να το χρησιμοποιήσει θα το προσαρμόσει στη δική του ιδιοσυγκρασία. Στα παιδιά αρέσει και το ξαναζητούν. Κάθε φορά που το λέμε τα ωθώ να συμμετέχουν πιο ενεργά, ώσπου στο τέλος το μαθαίνουν. Ελπίζω να βοήθησα…\nΑναρτήθηκε από Γιάννης Μιχαηλίδης στις 9:46 μ.μ. 0 σχόλια