Έχουν συμπεριληφθεί στην πλατφόρμα Indiegogo τα νέα Amazfit ZenBuds | Techingreek.com\nΥπάρχουν πάρα πολλά TWS ακουστικά εκεί έξω, αλλά τα Amazfit ZenBuds είναι διαφορετικά ,αντί να παίζετε μουσική, ο κύριος στόχος τους είναι να σας βοηθήσουν να κοιμηθείτε καλά τη νύχτα, να εστιάσετε κατά τη διάρκεια της ημέρας σε συγκεκριμένα πράγματα και να βρείτε τα ενδιαφέροντά σας.\nΤα νέα αυτά Buds παρουσιάστηκαν στην έκθεση CES νωρίτερα αυτό το έτος και κέρδισαν το Red Dot Design Award 2020. Τώρα βρίσκονται στο Indiegogo , αναζητώντας χρήματα για την αρχική τους κυκλοφορία.\nΜπορείτε να τα αποκτήσετε για 69 $ σε μια ειδική προσφορά για περιορισμένο αριθμό πελατών, όμως η λιανική τους τιμή θα είναι 149 $. Ωστόσο, υπάρχουν μόνο 10 μονάδες σε αυτήν την τιμή, το επόμενο επίπεδο είναι 81 $ (και περιλαμβάνει και μάσκα ματιών).\nΗ απλούστερη περίπτωση χρήσης για το Amazfit ZenBuds είναι να τα φορέσετε και να πάτε για ύπνο. Θα αναπαράγουν ήχο από μια ποικίλη βιβλιοθήκη χαλαρωτικών μελωδιών. Μπορείτε να ρυθμίσετε ένα χρονοδιακόπτη ώστε να σταματά αυτόματα τον ήχο ή να τα αφήνετε όλη τη νύχτα. Εδώ είναι μερικά δείγματα:\nΤα νέα αυτά ακουστικά από μόνα τους μπορούν να διαρκέσουν έως και 12 ώρες, η θήκη φόρτισης προσθέτει άλλες 56 ώρες χρόνου παιχνιδιού (δηλαδή 8 πλήρεις νύχτες ύπνου συνολικά, υποθέτοντας ότι παίρνετε το συνιστώμενο 8 ώρες τη νύχτα).\nΑκόμα θα παρακολουθούν τον ύπνο σας, συμπεριλαμβανομένων των θέσεων ύπνου και του καρδιακού ρυθμού. Αυτό σημαίνει επίσης ότι τα buds γνωρίζουν πότε έχετε κοιμηθεί, ώστε να μπορούν να σταματήσουν τον ήχο αυτόματα (αυτή είναι η λειτουργία Smart Playback).\nΑλλά δεν είναι μόνα αυτά, υπάρχει ένας ήχος ειδοποίησης ενσωματωμένος που θα σας ξυπνήσει απαλά. Ξεκινάει ήσυχα και σταδιακά γίνεται πιο δυνατός μέχρι να σηκωθείτε (αλλά δεν είναι αρκετά δυνατό για να ξυπνήσετε κάποιον που κοιμάται δίπλα σας).\nΊσως θέλετε να διατηρήσετε και τα ZenBuds κατά τη διάρκεια της ημέρας. Έχουν σχεδιασμό με λειτουργία αποκλεισμού θορύβου και θα σας ειδοποιήσουν εάν προκύψει μια σημαντική κλήση, οπότε δεν είστε αποκομμένοι από τον κόσμο.\nΑυτά μπορούν επίσης να σας βοηθήσουν να εστιάσετε στη χρήση της τεχνικής Pomodoro , η οποία σας βοηθά να αναλύσετε την εργασία σε διαστήματα 25 λεπτών με σύντομα διαλείμματα στο μεταξύ διάστημα. Ο στόχος αυτής της τεχνικής είναι να αυξήσετε την εστίαση σας. Υπάρχει επίσης μια ενσωματωμένη αναπνευστική άσκηση εάν πρέπει να χαλαρώσετε.\nΠροφανώς, τα Amazfit ZenBuds πρέπει να είναι πολύ άνετα για να συστήνονται να τοποθετούνται στα αυτιά σας τόσες ώρες. Κάθε budsζυγίζει μόνο 1,78 g και έχει σχεδιαστεί για να στηρίζεται στο εξωτερικό αυτί σας, ώστε να μην γλιστρήσει. Έχουν επίσης μαλακές ακίδες σιλικόνης και το κουτί περιέχει τέσσερα σετ διαφορετικών μεγεθών, ώστε να μπορείτε να επιλέξετε αυτό που σας ταιριάζει καλύτερα.\nΛάβετε υπόψη ότι αυτά δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να ακούσετε μουσική, παίζουν μόνο ήχους από τη βιβλιοθήκη που διαθέτουν. Επίσης, δεν μπορούν να μετρήσουν τον καρδιακό σας ρυθμό κατά τη διάρκεια της άσκησης, αυτή η λειτουργία είναι διαθέσιμη μόνο όταν κοιμάστε.\nΕάν σας αρέσουν τα ZenBuds, μπείτε στο Indiegogo και η παραγγελία σας θα αποσταλεί τον Σεπτέμβριο.\nΑναδιάρθρωση για την OnePlus στην Ευρώπη με μείωση προσωπικού κατά 80%!\niOS 7.1: Από μέρα σε μέρα η κυκλοφορία του\nΜε μια αλλαγή που έκανε η Google στο Android 9, βελτίωσε τη διάρκεια ζωής της μπαταρίας\nΟι hackers μπορούν τώρα να αποστείλουν κακόβουλο λογισμικό μέσω Bluetooth


Old Boy: 4 Χ 70\nAt 2/26/2007 11:03:00 μ.μ., Ανώνυμος said...\nαντε να γαθείτε ανάγωγοι.....\nAt 2/26/2007 11:05:00 μ.μ., Ανώνυμος said...\nσε συνέχεια του προηγούμενου, προς αποφυγήν παρεξηγήσεων....\nτα όσκαρς σας τα χαρίζομεν\nAt 2/26/2007 11:12:00 μ.μ., ΠΡΕΖΑ TV said...\nΚαιρος ηταν,αλλα σε λαθος ταινια του το εδωσαν...\nAt 2/26/2007 11:19:00 μ.μ., Helix Nebulae said...\nAlfred Tennyson "Ulysses"\nAt 2/26/2007 11:49:00 μ.μ., Satyricon said...\nΔεν είναι η κληρονομιά μου ο Ε.Τ.\nΕίναι η πολιτιστική κληρονομιά των Αμερικανοεβραίων. Και των Ιταλών μεταναστών. Δεν μίλησαν σε όλο τον κόσμο. Δεν μίλησαν σε ένα δισεκατομμύριο Αραβες. Λες να είναι κληρονομιά τους η Λίστα του Σίντλερ και η Τεχνητή Νοημοσύνη;\nΚορυφαία φωτογραφία, indeed.\nΚαι για τη σημειολογία της.\nΕίναι όμως μακριά από τον πραγματικό κόσμο. Δεν μιλάνε σ'έναμισι δισεκατομμύριο Κινέζους.\nΔεν μιλάνε σ'ένα δισεκατομμύριο Ινδούς.\nΤα ορφανά της Λωρίδας της Γάζας περιμένουν ακόμη τον δικό τους σκηνοθέτη. Μιλάνε σε δυτικές κοινωνίες, ουσιαστικά. Ωραίος ο Νονός και οι Συμμορίες της Νέας Υόρκης, αλλά είναι αυτός ο πολιτισμός μας; Και αυτό το ποστ θα μπορούσε να έχει γραφτεί μόνο στα αγγλικά.\nΓιατί όλες οι άλλες γλώσσες έχουν τους δικούς τους "μάγους", που επειδή δεν μιλάνε τη γλώσσα του Σεξπήρου, δεν έχουν τόσο προνομιακή πρόσβαση στα μυαλά, τα μάτια και την καρδιά μας.\nΤέσσερις κοστουμαρισμένοι γέροι που αλληλοσυγχαίρονται.\nΔεν είναι ο δικός μου πολιτισμός. Ο Πόλεμος των Αστρων είναι ο πολιτισμός του Τεξανού θρησκόληπτου ηλίθιου,\nόχι ο δικός μας old boy.\nAt 2/27/2007 03:06:00 π.μ., Greek Reporter Seymour M. Hersh said...\nΕμένα αυτή είναι η πατρίδα μου και η κληρονομιά μου. Αυτή που περιγράφεται σε αυτό το post http://old-boy.blogspot.com/2005/04/blog-post_20.html. Η άλλη με ντροπιάζει καθημερινά. Με κάνει να συζητώ αν πρέπει να γίνουν αλλαγές ή όχι στα πανεπιστήμια. Αν πέφτει ξύλο, ποιος το ξεκίνησε και αν είχε δίκιο. Με κάνει να βαριέμαι να πάω στο γήπεδο και να μην πιστεύω λέξη από αυτά που ακούω να μου λένε. Είναι η χώρα με την t.v. την οποία προσκυνάνε συνεχώς οι πολιτικοί και στην οποία υπάρχουν κόμματα που ζητάνε εκλογές μία μέρα μετά τις επόμενες χωρίς ποτέ τους να έχουν προτείνει κάτι καινούριο. Είναι η χώρα του δήθεν και του τσαμπουκά. Δήθεν του «ξέρεις ποιος είμαι εγώ» μπροστά στη πόρτα του club και του τσαμπουκά, από τις γενικές συνελεύσεις μέχρι μπροστά στον αργόσχολο καρεκλοκένταυρο δημόσιο υπάλληλο. Είναι η χώρα που κάνει 13χρονους να γράφουν γράμματα που θα έπρεπε να γράφει ο παππούς τους.\nΤώρα για σένα Satyricon δεν είναι κληρονομιά σου γιατί εσύ κατάγεσαι, όπως και γω άλλωστε, από το γενναίο έθνος των Ελλήνων. Αυτού που έχει τόσα λίγα να επιδείξει τα τελευταία χρόνια που αναφέρει συνεχώς στις ειδήσεις του (τηλεοπτικές, ιντερνετικές και ραδιοφωνικές) από χτες ότι το πραγματικό όνομα του νικητή των Όσκαρ για το animation Happy Feet είναι Γιώργος Μηλιώτης και όχι George Miller.\nΜα καλά, ειλικρινά, όλα αυτά τα βλέπεις Αμερικανοεβραίικη (ταιριάζει και με το συνωμοσία) κληρονομιά. Οι ταινίες τους ποτέ δεν σου είπαν τίποτε. Δεν σε έκανα ποτέ να δακρύσεις, να εξυψωθείς πνευματικά. Γιατί με μένα τα κατάφεραν. Μάλλον γιατί είμαι αδύναμος στην μπροστά στην προπαγάνδα που μου ασκείται.\nΑλλά εντάξει με μας. Για όλους τους άλλους που αναφέρεις πως είσαι τόσο σίγουρος. Το Departed αν δεν κάνω λάθος μόνο είναι μεταφορά ταινίας κινεζικής που εκτυλίσσεται στο Hong Kong. Γιατί και κει υπάρχει μαφία, όπως και σε όλο τον κόσμο υπάρχει υπόκοσμος. Και φυσικά σε όλο τον κόσμο υπάρχουν άτομα σαν τον Travis Bickle που κάποτε θα φλιπάρουν και θα θελήσουν να πάρουν το νόμο στα χέρια τους. Αλλά μάλλον είσαι σίγουρος πως αυτά δεν τους αφορούν και δεν τους αγγίζουν. Γιατί οι Ινδοί τι έχουν να κάνουν με τη νέα τεχνολογία που μπορεί να τους ενδιαφέρει μια οπτική του μέλλοντος όπως αυτή εμφανίζεται στο Τεχνητή Νοημοσύνη. Μόνο αυτή να σταματούσαν τώρα δεν θα είχαμε ούτε ανταλλακτικό για το μελάνι στον εκτυπωτή. Αλλά όχι. Αυτοί μόνο Bollywood, όπως και όλοι Άραβες σαν καλά παιδιά πρέπει να σκύβουν το κεφάλι στις εντολές του Ιμάμη και να μην βγάζουν τσιμουδιά για την Αμερικάνικη-Εβραική κληρονομιά.\nΠροσωπικά πιστεύω πως οι άνθρωποι παντού είναι ίδιοι. Έχουν την ίδια ψυχολογία, ανάγκες και όνειρα. Έχουν τα ίδια δικαιώματα, χαίρονται με τα ίδια πράγματα και με τα ίδια γίνονται ευτυχισμένοι. Διαφέρουν σε χρώμα και σε γλώσσες. Μιλούν όμως μία κοινή, αυτή του σώματος. Τίποτα πιο αποθεωτικό γι αυτήν δεν υπήρξε παρά ο κινηματογράφος. Αυτοί οι τέσσερεις «γέροι» είναι οι μάγοι του.\nΥ.Γ. Ισοπεδωτική η λογική ότι το Texas βγάζει μόνο θρησκόληπτους βλάκες. Εμείς δηλαδή τι παραπάνω έχουμε βγάλει πες τα τελευταία 50 χρόνια που η πολιτεία αυτή άρχισε να κατοικείται από μεγάλο αριθμό ατόμων.\nΥ.Γ. 2. Κατά παράξενη σύμπτωση από το παγκόσμιο IMDB μέχρι το Ελληνικό Cine.gr η προτίμηση για την καλύτερη ταινία βρίσκει στην κορυφή της λίστας τον Νονό και το Pulp Fiction. Προφανώς δεν μιλάνε σε κανένα.\nAt 2/27/2007 03:42:00 π.μ., Old Boy said...\nSeymour Hersh, ας μου επιτραπεί κάτι επί προσωπικού: όταν λίγο καιρό πριν κάτι έγραψα για την επιθυμία μου να εκδίδονταν ποστ από το μπλογκ, πολλοί μου αντέτειναν σε σχόλια ότι το μπλογκ είναι επικαιρική γραφή. Προσωπικά με καλύπτει και -ας γίνω και λίγο μελό, δεν βαριέσαι, μια διαρκής έκθεση είναι άλλωστε αυτή η ιστορία του μπλόγκιν- με συγκινεί ότι αναφέρεσαι χωρίς αφορμή ή υπενθύμιση σε ένα ποστ που έγραψα πριν δυο χρόνια. Με διευκολύνει ακόμη να κάνω την εξής διευκρίνιση. Πράγματι θεωρώ πατρίδα μου και το σινεμά. Και η μεγαλύτερη επικράτεια της πατρίδας αυτής είναι χολιγουντιανή. Τα περί πολιτιστικής κληρονομιάς που γράφω στο σημερινό ποστ είναι περισσότερο διαπιστωτικά παρά επαινετικά όπως στο ποστ εκείνο. Κατά τ' άλλα το εξαιρετικό σου σχόλιο απαντάει στον Satyricon καλύτερα απ' ό,τι θα απαντούσα εγώ. Απλά να πω στον Satyricon ότι σέβομαι τον Πόλεμο των Άστρων ως ένα όραμα με παιδικά παιχνίδια σε ένα παιδικό δωμάτιο που έγινε κόσμος ολόκληρος, αλλά η σειρά του Πολέμου των Άστρων δεν μου άρεσε ποτέ και δεν μου άρεσαν και οι επιλογές του Λούκας που στην τραμπάλα εμπορίου - τέχνης τον κέρδισε το εμπόριο και σταμάτησε να σκηνοθετεί. Ο Λούκας όμως έχει εμπνευστεί τον Ίντυ και έχει φτιάξει το υπέροχο «Αmerican Graffity», έχει φτιάξει μια εταιρία οπτικών εφέ που πήγε το σινεμά μπρος κι όσο κι αν θα προτιμούσα την θέση του στην τετράδα να είχε λ.χ. ο Γούντυ Άλλεν, δεν μπορώ να πω ότι δεν έχει κατακτήσει τη θέση του στην ιστορία.\nAt 2/27/2007 04:25:00 π.μ., Greek Reporter Seymour M. Hersh said...\nΔιαβάζω blogs 4 χρόνια. Από όταν πρωτοκατάλαβα τι παιζόταν με τις Αμερικάνικες εκλογές το 2004 και τα διάφορα DailyKos, Captain’s quarter κλπ. Καθημερινά παρακολουθώ δεκάδες. Το δικό σου σχεδόν από την αρχή (μέχρι τώρα στα comments υπέγραφα σκέτο ως reporter). Από όλα αυτά τα blogs κρατώ και τυπώνω τα post που μου αρέσουν όπως κάνω με τα αποκόμματα με τις εφημερίδες. Το συγκεκριμένο είναι από τα αγαπημένα μου. Επανέρχεται στο μυαλό μου όπως οι ατάκες από ένα αγαπημένο βιβλίο ή ταινία. Όποτε βρίσκω ευκαιρία αναφέρομαι σε αυτό γιατί με εκφράζει. Όπως με εκφράζουν και όλες οι ταινίες που αναφέρονται σε αυτό. Αυτά που θέλω να πω γι’ αυτές, να βγάλω από την ψυχή μου, σε ένα μικρό κειμενάκι. Όταν διάβασα πως αυτοί είναι μόνο κάτι Αμερικάνοι γέροι και πως αυτά δεν είναι κληρονομιά μου γιατί δεν με εκφράζουν πήγα να τρελαθώ. Έτσι ουσιαστικά υπερασπίστηκα τον δικό μου, ολόδικο μου, κόσμο.\nΑναφέρεσαι στο American Graffiti. Αν και μικρότερος από ΄σένα απ’ όσα έχω καταλάβει από τα post σου και συ με τη σειρά σου πολύ μικρότερος από τον Lucas, πιστεύω πως μας εκφράζει και τους δύο η ταινία. Ανέμελα παιδιά που βιάζονται να μεγαλώσουν αλλά παραμένουν για πάντα παιδιά. Τι από αυτό δεν συναντά κανείς σε όλο τον κόσμο. Καλά κανείς ποτέ δεν έκανε μια φάρσα όσο ήταν στο σχολείο. Εντάξει δεν είπαμε να ξεκολλήσει τι ρόδα ενός περιπολικού, αλλά έστω και μία δεν μπορεί να μην έκανε.\nΑ, και κάτι άλλο. Πιστεύω πως η μόνη επικαιρική γραφή δεν είναι αυτή του Internet και ότι ανεβαίνει σε αυτό. Γιατί είναι καταδικασμένοι να μένει απάνω για πάντα στους εκατομμύρια server ανά τον πλανήτη, ικανή ακόμα και να μας καταδικάσει στο μέλλον για κάτι που ίσως δεν πιστεύουμε πια. Γι’ αυτό καλύτερα τα ψευδώνυμα μέγα Oh Dae-su.\nAt 2/27/2007 11:19:00 π.μ., GASIREU said...\nο Λούκας μας αρέσουν ή όχι οι επιλογές του αν κανείς παρακολουθήσει τη ζωή του και το όραμα του (πως ξεκίνησε από το τίποτα) βλέπει ότι έχει γράψει μαγάλη ιστορία στο σινεμά...δηλαδή είναι ένας από τους Gates της show biss....αυτό και μόνο τα λέει όλα...ο Allen από την άλλη έχει καινοτομήσει με άλλο τρόπο πιο εσωτερικό, όχι τόσο τεχνικό (εκτός της κινούμενης κάμερα, επίσης δεν είναι παρέα με τους προαναφερόμενους.....αλλά υπάρχουν και άλλοι που θα μπορούσαν να είναι στην τετράδα για καλλιτεχνικούς λόγους..ο Terrence Malick σίγουρα.\nAt 2/27/2007 02:28:00 μ.μ., Ανώνυμος said...\nKάτω τα χέρια απο τον Λούκας μη γίνουμε μπίλιες. Εντάξει ;\nΈχω δύο γιούς. Ο ένας είναι πέντε ετών και ο άλλος δύο. Κατα καιρούς μαζεύω διάφορα πράγματα απο εδώ και απο εκεί τα οποία σκοπεύω να τους τα κληροδοτήσω εγκαίρως και όχι κατόπιν εορτής έτσι ώστε να τους βοηθήσω να αποκτήσουν άποψη.\nΜεταξύ αυτών των πραγμάτων συμπεριλαμβάνονται κυρίως μουσικές και ταινίες, και φυσικά ο πόλεμος των άστρων κατέχει εξέχουσα θέση στο κληροδότημα.\nΔιότι, για να σοβαρευτούμε δηλαδή, δεν είναι δυνατόν να πας μπροστά σε αυτή τη ζωή χωρίς έναν Κενόμπι και δύο ήλιους που ξημερώνουν παρέα κάπου στο αχανές σύμπαν.\nAt 2/27/2007 04:40:00 μ.μ., Old Boy said...\nGS, πάω πάσο :)\nAt 2/27/2007 05:01:00 μ.μ., exiled said...\nΝα προσθέσω κι εγώ ότι προχθές πήγα στο Μουσείο Κινηματογράφου του Βερολίνου και κάθισα με το πιο ηλίθιο χαμόγελό μου ένα μισάωρο μπροστά από τη φιγούρα του Νταρθ Βέιντερ.\nAt 2/27/2007 05:41:00 μ.μ., Satyricon said...\nΓια την τελευταία παράγραφο του ρεπόρτερ, ο Ταλλεϋράνδος θα έλεγε, on est prisonier des mots qu' on a prononcés, είμαστε δηλαδή αιχμάλωτοι των λέξεων που εκφέρουμε. Ωστόσο, νομίζω ότι η δημοσίευση θα έδινε μια μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα των γραπτών. Και ας ήταν υπό το όνομα Old Boy. Άλλωστε κανένας δεν χρειάζεται να γνωρίζει ότι είσαι ο Αντώνης Νικοπολίδης. To American Graffiti δεν το έχω δει (ευχαρίστως δέχομαι το dvd). Ο Γούντυ είναι κορυφαίος. Ίσως για πιο μεγάλα παιδιά από αυτά του GS. Και αυτός υπάγεται, όμως, στην ίδια κατηγορία και αποτελεί κληρονομιά μιας δυτικής ελίτ, που ανταλάσσει μηνύματα για τον κινηματόγραφο από τη μια άκρη του πλανήτη στην άλλη. Ο εικονικός Πόλεμος των Άστρων ήταν πρόδρομος του πραγματικού, και όπως πάντα άλλωστε το Χόλλυγουντ αποτελεί αρωγό του Πενταγώνου. Απόδειξη: Όλα τα έργα που μας ετοιμάζουν για τις τελικές καταστροφές και πιέζουν το Κογκρέσσο για εκταμίευση όλο και μεγαλύτερων ποσών για την Άμυνα (;) και τη ΝΑSA. Οι σταρλετίτσες που σέρνονται από μέτωπο σε μέτωπο για ανακούφιση των παιδιών. Δεν έγραψα ότι το Τέξας βγάζει μόνο θρησκόληπτους βλάκες. Ευτυχώς από εκεί είναι και οι Dixie Chicks.\nΕυτυχώς ανιχνεύσατε ότι είμαι ψηφοφόρος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού. Ουφ, δεν πρέπει να κρύβομαι πια. Δεν μίλησα για την εθνική κληρονομιά πουθενά. Απλώς έχω μια τάση να ταυτίζομαι περισσότερο με τον ευρωπαϊκό κινηματογράφο και πολιτισμό, παρά με το Χόλλυγουντ που τυλίγεται με την αμερικανική σημαία στο κόκκινο χαλί (Μπεν Άφλεκ και μια γκομενίτσα) τη στιγμή που τα stealth αρχίσαν να βομβαρδίζουν τη Βαγδάτη. Στο Χόλλυγουντ που δεν τολμά να μιλήσει κατά της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, και που τελικά είναι δέσμιο μιας εποχής παρασσάγας χειρότερη από αυτή του μακαρθρισμού. Για τους άλλους που αναφέρω ρεπόρτερ είμαι σίγουρος γιατί το είδα. Είδα τι έπαιζαν οι κινέζικοι κινηματογράφοι από τη Σαγκάη ως την Καντόνα, και πιστεψέ με δεν υπήρχε ποτέ ούτε μία δυτική ταινία. Είναι τόσο διαφορετική η κουλτούρα μας, που ακόμη, όσο και εάν οι άνθρωποι είναι ίδιοι παντού, όπως σωστά λες, τα πνευματικά και αισθαντικά εργαλεία αντίληψης είναι θεμελιωδώς διαφορετικά και αυτό είναι απόρροια διεργασιών αιώνων. Γι' αυτό δεν θα δεις το Matrix II σε κάποιο σινεμά στο Κάϊρο, ή το ΑΙ στο Αλγέρι. Εδώ, επειδή δυστυχώς δεν έχουμε βγάλει και τίποτε σημαντικό, όπως ορθά γράφεις, εξανδραποδιστήκαμε στην ατλαντική κουλτούρα των τζην, των fast food.\nPS Και μένα μ' αρέσαν οι ημέρες με δύο ήλιους. Τώρα προτιμώ την Ωραία της Μέρας.\nAt 2/27/2007 05:45:00 μ.μ., Ανώνυμος said...\nΣυγχωρέστε την αμάθεια μου, ειναι Κόπολα, Σκορτσέζε, Σπίλμπεργκ και ...?\nAt 2/27/2007 05:59:00 μ.μ., Old Boy said...\nΚαι Τζωρτζ Λούκας, Anonymous, ο δημιουργός του «Πολέμου των Άστρων».\nAt 2/27/2007 06:00:00 μ.μ., Old Boy said...\nSatyricon, το ομολογώ με έχουν εξανδραποδίσει και είμαι παντοτινός σκλάβος της μετάλλαξης του Μάικλ Κορλεόνε από προστάτη της οικογενείας του σε καταστροφέα και δολοφόνο της, της μετάλλαξης του Ρίτσαρντ Ντρέιφους από απλό επαρχιώτη τεχνικό σε άνθρωπο που κυνηγάει με μανία και τελικά καταφέρνει να μπει σε ένα αστρόπλοιο, της μετάλλαξης του Ρόμπερτ Ντε Νίρο από κορόϊδο μιας ολόκληρης ζωής σε βασιλιά για μια νύχτα.\nΤο σινεμά και οι ελίτ δεν είναι έννοιες συμβατές, το σινεμά υπήρξε πάντα η τέχνη των μαζών, η τέχνη που είναι προσιτή σε όλους.\nΤη συγκεκριμένη κουβέντα, την κάνουμε οι δυο μας χρόνια και εκεί να επιμένεις ότι στις διαδηλώσεις τότε για το Ιράκ καλά έκαναν και έβαψαν την αφίσα του «Ηours» με κόκκινη μπογιά συμβολική του αίματος.\nΜόνο που οι «Ώρες» είναι έργο τέχνης και εγώ τουλάχιστον, όσο κι αν αναγνωρίζω ότι το υποσυνείδητό μου έχει εποικισθεί από αμερικάνικες εικόνες και λέξεις, εξακολουθώ να διαχωρίζω το κράτος ΗΠΑ από το κράτος σινεμά.\nΈχει φτιάξει εδώ και λίγο καιρό μια ιστοσελίδα η Αμερικάνικη Πρεσβεία. Μου είχαν ζητήσει ευγενικά αν θέλω να συμμετάσχω. Απάντησα ευγενικά όχι.\nΑλλά θα λέω πάντα ναι στην Αποκάλυψη Τώρα, στο Αμέρικαν Γκράφιτι, στον Ταξιτζή και στο Εξπρές του Σούγκαρλαντ.\nAt 2/27/2007 09:01:00 μ.μ., Ανώνυμος said...\nΠαρεπιμπτόντως satyricon, που να δεις το matrix σε imax.\nΘα ανατριχιάσεις, καθώς θα σκέπτεσαι ποιός ανώμαλος πολεμοκάπηλος, παιδεραστής, θρησκόληπτος έφτιαξε μια μηχανή που προβάλει μια ταινία που γυρίσθηκε απο μια άλλη περιέργη μηχανή ώστε να παίζει σε ένα θόλο 950 τ.μ.\nAt 2/27/2007 10:17:00 μ.μ., divebomb djingle said...\nScorsese, Spielberg, Lucas kai De Palma: κολλητοι απο τη δεκαετια του ΄70\n"εξακολουθώ να διαχωρίζω το κράτος ΗΠΑ από το κράτος σινεμά"\nπολυ σωστη κουβεντα\nAt 2/27/2007 11:51:00 μ.μ., Τhe Passenger said...\nΤα τελευταία δεκαπέντε χρόνια ψάχνω κάτι που να πλησιάζει την συγκίνηση του Godfather,του Ταxi Driver,του Αpοcalypse Νow,του Star Wars και του Close Encounters αλλά δεν βρίσκω τίποτα.Οπως και με τόσα άλλα έργα τέχνης που έβγαλε η ανθρωπότητα ανα τους αιώνες, bubba, there ain't never gonna be anything close to it.\nAt 2/28/2007 01:29:00 π.μ., Greek Reporter Seymour M. Hersh said...\nSatyricon, δεν έγραψες ότι το Texas βγάζει μόνο θρησκόληπτους βλάκες άλλα έγραψες ότι «Ο Πόλεμος των Αστρων είναι ο πολιτισμός του Τεξανού θρησκόληπτου ηλίθιου». Κανονικά θα έπρεπε να πεις του Καλιφορνέζου ηλίθιου ψευτο γκλαμουρά αλλά δεν το έκανες γιατί το LA είναι αστραφτερό και μόνο έτσι περνάει από το μυαλό, ενώ για το Texas έχουμε στο μυαλό μας τις εικόνες από το Λούκι Λουκ οπότε και δεν νιώθουμε τύψεις όταν του χαρακτηρίζουμε βλάχους γελαδάρηδες. Όμως επειδή τα πράγματα για το Texas δεν είναι καθόλου έτσι γι’ αυτό έγραψα περί ισοπεδωτικής λογικής.\nΕπίσης εγώ μίλησα για την κοινή γλώσσα του σώματος και των συναισθημάτων που αγωγός τους γίνεται ο κινηματογράφος. Έχω συγκινηθεί βαθύτατα και με Κινεζικές και με Ιρανικές ταινίες, όπως και με πολλές Ευρωπαικές. Για να το παίξω λοιπόν δήθεν πρέπει να απορρίψω τις Αμερικάνικες και να πω ότι ασπάζομαι τις ιδέες μόνο αυτών των Ευρωπαικών ταινιών.\nΠάντως πέρα από αυτά και οι ιδέες μπορούν να βρουν πρόσφορο έδαφος ακόμα και ανήκουν σε διαφορετικούς πολιτισμούς. Τι καλύτερο παράδειγμα από την ταινία που εξαιτίας πήρε το όνομα του αυτό το blog το Oldboy. Η πλοκή κάτι μου θυμίζει από Σοφοκλή και Αλέξανδρο Δουμά. Μόνο που ξέχασα, γράφτηκε και γυρίστηκε στη μακρινή νότιο κορέα από κάτι σχιστομάτηδες.\nΑ, να μην ξεχάσω να πω ότι τα μεγαλύτερα κέντρα Ελληνιστικών σπουδών βρίσκονται εκτός από το Birmingham of England σε αυτή την παράξενη χώρα της ΗΠΑ που δημιούργησε πολιτισμό παρθενογένεση και ποτέ δεν δανείστηκε στοιχεία από άλλους.\nΟι ιδέες ταξιδεύουν. Τα παντα ρει όπως έλεγε και ο γερο Ηρακλειτος και μεις ψάχνουμε να βρούμε στοιχεία που θα χωρίζουν τους πολιτισμούς αντί να τους ενώνουν.\nΈτσι θα έπρεπε να απορείς και που διαμαρτυρόμαστε που ο Μπους θέλει να βομβαρδίσει κι’ άλλους. Αφού δεν σε αντιπροσωπεύουν τι ανησυχείς; Εδώ υποστηρίζει πως δεν συγκινούνται οι Άραβες όταν βλέπουν ταινίες δράματα όπως η λίστα του Σίντλερ σιγά τώρα μην κλάψουν άμα δούνε 10 πτώματα σε ένα σπίτι από μια βομβούλα (που είναι και έξυπνη).\nΥ.Γ.1 Τα έχουμε με τη γλώσσα του Σέξπιρ (που κάνεις και Έλληνα, γιατί όπως λέει και ο Τζιμάκος ο Πανούσης εμείς δεν είμαστε φυλή, μικρόβια είμαστε που εξαπλωνόμαστε παντού) αλλά κάνει χρήση PS (post script) και όχι του Ελληνικότατου Υ.Γ.\nΥ.Γ.2 Το Matrix 2 δεν έπρεπε να παίξει ούτε Αθήνα. Όχι μόνο στο Κάιρο.\nΥ.Γ.3 Απ’ όσο ξέρω, η πρεμιέρα του Star Wars the Phantom Menace, έγινε πρώτα στο Κάιρο και στο Νέο Δελχί και έναν μήνα αργότερα στην Αθήνα.\nAt 2/28/2007 02:05:00 π.μ., Satyricon said...\nΣυνέχισε να διαχωρίζεις πράγματα old boy, που είναι αδιαχώριστα. Το μόνο που με χαροποιεί είναι ότι διάλεξες ένα ψευδώνυμο από κορεάτικη ταινία.\nAt 2/28/2007 02:25:00 π.μ., Satyricon said...\nO Πόλεμος των Αστρων στον οποίο αναφερόμουν είναι ο πραγματικός, αυτός που γίνεται στο διάστημα χάρη στις άκριτες χρηματοδοτήσεις του Τεξανού Πρόεδρου. Εάν θέλεις, το διαστημικό πρόγραμμα των ΗΠΑ.\nΟι Dixie Chicks και ο Forest Whitaker δείχνουν ότι το Τέξας δεν βγάζει μόνο γελαδάρηδες. Δεν χρειάζεται να το παίξεις δήθεν, αρκεί να πεις τι σ' αρέσει. Εάν σ' αρέσει ο Πόλεμος των Αστρων, πες το. Απλώς εγώ απορρίπτω την ιδέα ότι αυτοί οι σκηνοθέτες είναι η πολιτιστική μου κληρονομιά. Μέρος της, ίσως. Οντως, η Οld Boy είναι μια σύγχρονη τραγωδία.\nΑναρωτιέμαι όμως γιατί αυτή η εμμονή με την ελληνικότητα και τις ελληνικές σπουδές. Μια χαρά είναι τα κέντρα των ελληνικών σπουδών, όπου και να είναι. Αφού είναι και στην Αμερική, αυτό σημαίνει ότι οι απόφοιτοι των πανεπιστημίων αυτών, που διοικούν σήμερα τη χώρα έχουν ασπαστεί τα διδάγματα της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας και τα εφαρμόζουν καθημερινά, από τη Λατινική Αμερική μέχρι την Ινδονησία.\nΩραίο, αυτό το ψάχνουμε να βρούμε στοιχεία που να διαχωρίζουν τους πολιτισμούς από το να τους ενώνουν. Ας τους ενώσουμε όλους λοιπόν σε μία ενιαία σκέψη και ας αρνηθούμε, αντί να υπερασπίσουμε, τη διαφορετικότητά τους.\nΑλλωστε, ό,τι διαφορετικό πρέπει να το φοβόμαστε, έτσι δεν είναι;\nΤην τελευταία παράγραφό σου δεν την αντιλαμβάνομαι, λόγω των εξαιρετικών ελληνικών που δεν κατέχω τόσο καλά.\nΑλήθεια, ο seymour hersh από την Αρκαδία είναι;\nAt 2/28/2007 03:06:00 π.μ., Greek Reporter Seymour M. Hersh said...\nΟ Seymour Hersh είναι ξαδερφάκι αμερικάνος δημοσιογράφος. Και ίσως το χειρότερο για κάποιους κάποιους και Εβραικής καταγωγής.\nΚαι όχι τίποτα καλός μωρέ. Σιγά την αποκάλυψη που έκανε στο Βιετνάμ για τη σφαγή χιλιάδων ντόπιων από τα αμερικάνικα στρατεύματα στο Μάι Λάι και αργότερα αυτό το αποκλειστικό για το σύνδρομο του κόλπου που εμφανίστηκε σε κάτι στρατιώτες μετά το πρώτο ντου στο Ιράκ.\nΠάντως μ’ αρέσει που κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις. Από τη μία μανία για τον δικό μας πολιτισμό, που περιλαμβάνεται και ο Ευρωπαικός μέσα σε αυτόν με τη δική σου θεώρηση, και ύστερα αναρωτιέσαι τι τρέχει και τον αναφέρω. Μα για να στηρίξω τη θέση μου ότι ο ένας πολιτισμός δανείζεται από τον άλλο στοιχεία, ίσως και κομμάτια ολόκληρα. Γιατί τίποτα δεν στηρίζεται το ξαναλέω στην παρθενογένεση. Από ΄καπου επηρεάζεται ό ένας από τον άλλο και προχωρεί και διευρύνει τα όρια/σύνορα ενός τομέα.\nΚαι επειδή το ειρωνεύεσαι, ναι και τα ασπάζονται και τα εφαρμόζουν τα διδάγματα που έρχονται από τα κείμενα της αρχαίας ελληνικής. Στο “The Assassins’ Gates” του George Packer διαβάζει κανείς ότι οι Αμερικάνοι εμπνεύστηκαν την στρατηγική τους για την θεώρηση του κόσμου από την Αθηναική έτσι όπως αυτή περιγράφεται από τον Θουκυδίδη. Αντίθετα οι Βρετανοί είχαν εφαρμόσει το μοντέλο του Μεγάλου Αλεξάνδρου όταν ήταν παντοκρατορία εξαιτίας του ότι κατείχαν περιοχές όπως το Πακιστάν και την Ινδία, εκεί δηλαδή που ο Αλέκος έκανε θραύση.\nΚαι ναι, λατρεύω τον πόλεμο των άστρων και είμαι ένα επηρεασμένο χαζοαμερικανάκι (επειδή τυχαίνει να έχω ζήσει και σε αυτή τη χώρα) και γι’ αυτό τα γράφω όλα αυτά. Γιατί μου θίξατε την οικογένεια.\nΑ μωρέ και sorry για τα ελληνικά αλλά δεν δουλεύει το μουχλιασμένο τέτοια ώρα. Το μυαλό ντε. Εννοώ πως είναι ικανοί να καταλάβουν σχεδόν όλοι σε όλον τον κόσμο τα συναισθήματα που βγαίνουν από τις ταινίες αυτών των αμερικανών γερόντων γιατί τα συναισθήματα είναι παντού κοινά. Γιατί αν δεν ισχύει αυτό τότε σε μια απώλεια κάποιου αγαπημένου ίσως εκεί κάτω στην Αρβία αρχίσουν να γελούν. Τότε θα το δει ο Μπους και θα τους βομβαρδίζει περισσότερο χωρίς τύψεις αφού όσο θα σκοτώνονται άλλο τόσο θα ξεκαρδίζονται στα γέλια.\nΚαι μπράβο σου που κατάλαβες ότι εγώ θέλω να ομογενοποιήσω όλους τους πολιτισμούς σε έναν. Το κάνω γιατί απώτερος σκοπός μου είναι να πουλήσω την coca cola παντού και κάθε παιδί σε όποια γωνιά του πλανήτη και να βρίσκεται να κυκλοφορεί στο χέρι με ένα κουτάκι. Γιατί αν δεν το κατάλαβες είμαι ο CEO της Cola.\nΥ.Γ. Και φυσικά κάποια πράγματα είναι αδιαχώριστα. Πώς να διαχωριστούν οι αντιπολεμικοί Ιστγουντ, Σπιλμπεργκ και Στόουν από τους πολεμοκάπηλους του πενταγώνου (άσχετα αν σε κάποιες περιπτώσεις έχουν πλήρες δίκιο οι τελευταίοι).\nAt 2/28/2007 03:23:00 μ.μ., Ανώνυμος said...\nΚαι να μου το έλεγαν ότι θα έφτανα κάποτε στο σημείο να υπερασπιστώ για κάτι τις ΗΠΑ θα τους πλάκωνα στις σφαλιάρες.\nΑλλά, είμαι μέσα με τα μπούνια greek reporter.\nΥποθέτω ότι ο satyricon εκκινεί απο άλλο σημείο επιδιώκοντας να καταγράψει αυτή τη διαφορετικότητα την οποία γεννά η παγκοσμιοποίηση η οποία μας ωθεί χωρίς να το καταλάβουμε στο να αναζητούμε να αναδεικνύουμε στοιχεία της εθνικής μας ταυτότητας σε μια λογική πως δεν είναι όλα ίσιωμα.\nΟ πόλεμος των άστρων και το κατα πόσο λειτούργησε ως υπόβαθρο για την καλλιέργεια ενός άλλου πολέμου των άστρων ο οποίος by the way εγκαταλήφθηκε διότι εκρίθει ως ασύμφορος ή τουλάχιστον αυτό υποστήριξαν οι αμερικανοί επί προεδρίας Ρήγκαν, δε νομίζω ότι μπορεί να μηδενίσει τη προσφορά κάποιων άλλων αμερικανών ή "αμερικανών" σε ένα ευρύ πλέγμα τεχνών, επιστημών και άλλων ανθρώπινων δραστηριοτήτων.\nΚαι επειδή έτυχε να έχω ζήσει και εγώ στις ΗΠΑ πολλά χρόνια, αρχικά ως φοιτητής και αργότερα ως αλλοδαπός εργαζόμενος, επέτρεψε μου να σε βεβαιώσω ότι δεν υπάρχει κανένα άλλο κράτος στον πλανήτη στο οποίο να λειτουργεί τόσο καλά η δημοκρατία στη καθημερινή ζωή των ανθρώπων.\nΤο american dream δεν είναι μια φράση κλισέ, αλλά υπάρχει στη πραγματικότητα και κανείς ποτέ στις ΗΠΑ δε θα διανοηθεί να ανακόψει κανενός την πορεία.\nΤο θέμα φυσικά είναι πως οι ίδιοι οι αμερικανοί διαχειρίζονται τη δύναμη τους εκτός ΗΠΑ, εκεί να το συζητήσουμε.\nΑλλά μην αρχίσουμε να μυρικάζουμε πράγματα που δε γνωρίζουμε.\nΤέλος, ενημερώνω τον greek reporter ότι είμαι μέσα στη business με την πώληση coca-cola σε όλα τα παιδάκια του πλανήτη.\nAt 2/28/2007 04:33:00 μ.μ., tria said...\nΟ κινηματογράφος είναι τέχνη. Τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο (πολύ περισσότερο και καθόλου λιγότερο αλλά αυτό είναι άλλο θέμα). Βέβαια, οι ζωές κάποιων είναι πολύ βαρετές και οι θεωρίες συνομωσίας είναι ενδιαφέρουσες, αλλά xρήσιμο θα ήταν να αφήσουμε την τέχνη έξω από αυτές.\nAt 2/28/2007 05:55:00 μ.μ., Old Boy said...\nΠερί πολιτιστικής κληρονομιάς. Satyricon, σαφώς και δεν είναι ΟΛΗ η πολιτιστική μου κληρονομιά αυτοί οι 4 σκηνοθέτες. Ούτε καν το Χόλυγουντ. Ούτε καν το αμερικάνικο σινεμά. Ούτε καν το σινεμά. Είναι όμως σεβαστό τμήμα της. Θα φανεί γελοίο μεν, αλλά στο ποστ υποτίθεται ότι μιλάνε αυτοί οι 4 και όχι εγώ. Όχι εντελώς εγώ. Το ποστ που είχα γράψει για το «Μόναχο» (http://old-boy.blogspot.com/2006/02/blog-post_06.html) κατέληγε ως εξής: «Αν δεν υπήρχε το Χόλυγουντ, ο Σπίλμπεργκ θα έπρεπε να το εφεύρει.\nΑν ήταν μόνο έτσι το Χόλυγουντ, θα είμαστε ευτυχισμένοι».\nAt 3/01/2007 02:03:00 π.μ., Satyricon said...\nGS, έχω ζήσει και εγώ στην Αμερική, για λιγότερο μάλλον χρόνια από εσένα, οπότε μιλώ μετά γνώσεως λόγου. Οχι βέβαια ότι εάν δεν είχα ζήσει εκεί δεν θα δικαιόμουν δια να ομιλώ. Απλώς, θα ήμουν ίσως πιο επιρρεπής σε στερεότυπα.\nΝα ξεκινήσω από μια διευκρίνιση: ο πόλεμος των άστρων εγκαταλείφθηκε μεν από τη ΝΑΣΑ, αλλά σύμφωνα με όλους τους ιστορικούς των διεθνών σχέσεων ήταν το σημείο στο οποίο η ΕΣΣΔ πέταξε λευκή πετσέτα και υπήρξε η αρχή του τέλους του ψυχρού πολέμου, εκεί λίγο μετά τα μισά των 80's. Αντιλαμβανόμενοι οι Σοβιετικοί, μετά από μια απλή μελετή προοπτικής, ότι αυτόν τον αγώνα εξοπλισμών δεν θα μπορούσαν να τον κρατήσουν σε μια ισόρροπη κατάσταση, όπως είχαν πετύχει με τις πυρηνικές κεφαλές, εγκατέλειψαν τον αγώνα, κυρίως λόγω τεχνολογικής υστέρησης και έλλειψης κεφαλαίων. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι ούτε οι ΗΠΑ είχαν σκοπό να το φτάσουν ως το τέρμα, οπότε εάν δεχτούμε την θεωρία αυτή, θα επρόκειτο για την πλεόν μεγαλειώδη μπλόφα στην ιστορία.\nΤώρα, εάν ο ΠτΑ του Λούκας γέννησε τον άλλο, ή εάν απλώς προετοίμασε την κοινή γνώμη, δεν είμαι σε θέση να το ξέρω. Ξέρω, όμως, για τους πολύ στενούς δεσμούς του Χόλλυγουντ με το Πεντάγωνο και τις λοιπές υπηρεσίες, οπότε δεν θα ήταν αβάσιμη μια αντίστοιχη υπόθεση.\nΤώρα για το κόμματι δημοκρατία στην Αμερική ανοίγεις ένα τεράστιο κεφάλαιο, που εκφεύγει του θέματος της συζήτησης, αλλά τόσο το καλύτερο.\nΛοιπόν, άκου την άποψή μου:\nΕχεις δίκιο, ότι η δημοκρατία στην Αμερική είναι παρούσα στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Κάποια πράγματα δεν είναι τυχαία. Το γεγονός ότι είναι η μοναδική υπερδύναμη στον κόσμο, second to none, οφείλεται εν μέρει και στην άψογη οργάνωση μιας κοινωνίας. Μιας κοινωνίας που έχει κορωνίδα της την αξιοκρατία και δεν χρειάζεται, όπως στη χώρα που ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα, να είσαι γραμμένος σε κάποια τοπική οργάνωση ή να είσαι ο γιος κάποιου πολιτικού για να "προοδεύσεις". Μια χώρα που οι νόμοι εφαρμόζονται. Μια χώρα που οι πολίτες της μπορούν να έχουν εμπιστοσύνη στο κράτος.\nΑντιλαμβάνεσαι βέβαια ότι δεν μηρυκάζω δογματικούς αφορισμούς του Περισσού.\nΩστόσο, το εύρυθμο του πολιτεύματος σταματάει εδώ. Και σωστά λες ότι έξω τα έχουν κάνει μπουρδέλο, αλλά οφείλεις να δεις το παραμορφωτικό πρίσμα που η εξωτερική πολιτική έχει επιβάλλει στην εσωτερική ζωή της χώρας. Εχουμε και λέμε: η διατύπωση αντίθετης, από την κυρίαρχη, άποψης κοντεύει να ποινικοποιηθεί. Η περιθωριοποίηση διανοουμένων, όπως ο Τσόμσκυ (ουπς, είναι Εβραίος και μου χαλάει τη θεωρία συνομωσίας) και της Naomi Klein, του Joseph Stiglitz και της Susan George έχει οδηγήσει στη διαμόρφωση μιας ενιαίας σκέψης, κάτι που δεν είναι δύσκολο σε μια χώρα που μόνο το 1% έχει ταξιδέψει εκτός συνόρων και ψηφίζει κάτω από το 50%.\nΗ New York Times, στην οποία ανερυθρίαστα παραπέμπουν τα λινκ του γκρικ ρεπόρτερ, διερρήγνυε τα ιμάτιά της ότι υπάρχουν όπλα μαζικής καταστροφής στο Ιράκ τον Φεβρουάριο του 2003, τη στιγμή που η δήθεν Ευρώπη διατύπωνε ισχυρές επιφυλάξεις. Οποιαδήποτε αντίθετη γνώμη σκοτώνεται εν τη γενέσει της, λοιδωρούμενη και απαξιούμενη. Για να μην πάμε πιο πίσω στα δήθεν σφαγμένα κουβειτιάνα μωρά, από τον πρώτο πόλεμο του Κόλπου, για τα οποία πενθούσε η κόρη του Πρέσβυ του Κουβέιτ στην Ουάσιγκτων. Η δημιουργία λοιπόν ενός μηχανισμού παραπληρόφορησης νοθεύει κατ' ουσίαν τη δυνατότητα του μέσου πολίτη να συμμετάσχει ενεργά στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων, αφού πρωταρχικό στοιχείο για έναν ψηφοφόρο είναι η πληροφορία που μετατρέπεται σε γνώση. Και, στη συνέχεια, ο μέσος ψηφοφόρος δεν καταλαβαίνει γιατί είναι κακό να μην καταδικάζει η υποψήφια πρόεδρος των ΗΠΑ την καλοκαιρινή εισβολή στο Λίβανο. Και δεν αντιλαμβάνεται το κομμάτι του παζλ που λείπει από τη Syriana.\nTria, τα ενδιαφέροντα σου, η πλήξη μου. Σοβαρά μιλώντας, δεν εμπλέκουμε εμείς την τέχνη, αλλά η ίδια τον εαυτό της.\nAt 3/01/2007 02:26:00 μ.μ., tria said...\nAt 3/01/2007 03:15:00 μ.μ., Greek Reporter Seymour M. Hersh said...\nΗ New York Times κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι μαζί με το BBC ότι καλύτερο δημοσιογραφικά υπάρχει στον κόσμο σήμερα. Δεν ξέρω αν θυμάστε την ιστορία που πριν από τέσσερα χρόνια ένας reporter, ο Jayson Blair, αποδείχθηκε ότι είχε κατασκευάσει ή αντιγράψει σχεδόν όλα τα άρθρα για τους Times. Εκτός του ότι ο ίδιος παραιτήθηκε πριν φουντώσει το όλο ζήτημα μαζί του εξαναγκάστηκαν σε παραίτηση και τα δύο τότε κορυφαία δημοσιογραφικά στελέχη της εφημερίδας, ο διευθυντής Howell Raines και ο διευθυντής σύνταξης και μακαρίτης εδώ και λίγους μήνες Gerald Boyd (που μάλιστα ήταν και ο πρώτος μαύρος που έφτασε τόσο ψηλά στην ιεραρχία της εφημερίδας). Το λάθος που οδήγησε στην παραίτηση τους ήταν ότι συνέστησαν ομάδα δημοσιογράφων να κάνει ρεπορτάζ πάνω στο όλο σκηνικό και αυτό να δημοσιευτεί χωρίς πρώτα να το έχουν δει καθόλου. Τους έθαβε τόσο πολύ που ενώ ήταν οι αγαπημένοι του εκδότη Arthur Sulzberger και είχαν αναλάβει μόλις πριν 18 μήνες τα καθήκοντα τους, δεν μπόρεσαν να κάνουν τίποτε άλλο παρά να παραιτηθούν. Τα γεγονότα αυτά συνέβησαν ακριβώς την περίοδο πριν την εισβολή στο Ιράκ. Η εφημερίδα είχε χάσει τόσο το ηθικό της όσο και τον έλεγχο που μια άλλη reporter η Judith Miller βρήκε την ευκαιρία να περάσει χωρίς πολλούς ελέγχους τα κείμενα της που μιλούσαν για τα WMD και βασίζονταν σε λίγες ανώνυμες κυβερνητικές πηγές που αποδείχθηκε αργότερα όταν πλέον ήταν αργά πως έλεγαν ψέματα. H Times ζήτησαν δημόσια συγγνώμη αναφέροντας τα λάθη τους και η Judith Miller εξαναγκάστηκε σε παραίτηση ενώ απολάμβανε την εύνοια του εκδότη. Το τραγικό για αυτήν ήταν ότι είχε κερδίσει ένα ομαδικό Pulitzer πάνω σε πληροφορίες που της είχαν δώσει οι παραπάνω πηγές. Πως μπορούσε να μην τις εμπιστευτεί. Το όλο χρονικό Satyricon, που εκφράζει αμφιβολίες για την αξία της εφημερίδας μπορείς να το διαβάσει συγκεντρωμένο στα αγγλικά στο βιβλίο του Seth Mnookin “Hard News” εκδόσεις Random House.\nΓιατί τα σφάζουμε και τα μαχαιρώνουμε όλα με ότι ακούσαμε από τα τραγελαφικά δικά μας Μέσα. Το λάθος ναι μεν αποδείχθηκε μοιραίο, αμφιβάλω όμως ότι δεν θα είχε εισβάλει ο Μπούς στο Ιράκ αν ή εφημερίδα ασκούσε την παραδοσιακή κεντροαριστερή της αντιπολίτευση. Ξέρω ότι δεν είμαστε τόσο ισχυροί όσο οι ΗΠΑ αλλά σκεφτείτε πως έχουν καλυφθεί από το ελληνικά Μέσα οι κρίσεις όπως αυτή των Ιμίων και ύστερα μιλάμε για τους Times που έχουν αποκαλύψει σχεδόν τα πάντα πλην του Watergate στην Αμερική.\nΓια τα μωρά η κόρη του πρέσβη έκλεγε στο CNN και στο 60 minutes του CBS. Και το μεγαλύτερο μέρος των ΗΠΑ παρακολουθεί αυτά και διαβάζει την broadsheet φυλλάδα US Today. Τους Times τους θεωρούν φιλοευρωπαικούς σνομπ διανοούμενους που τους διαβάζουν καθηγητές και μεγαλοστελέχοι. Υπάρχει και το ανέκδοτο: τους διαβάζουν άτομα που νομίζουν ότι έπρεπε να κυβερνούν τον κόσμο και λύνουν πολλά σταυρόλεξα.\nΚαι όλα αυτά άρχισαν από τον κινηματογράφο…\nAt 3/01/2007 06:20:00 μ.μ., Satyricon said...\nGreek reporter, καμία σύγκριση των αχρείων ελληνικών ΜΜΕ με τους ΝΥΤ. Συμφωνώ. Διαφωνώ κάθετα με την ταύτιση με το BBC. To BBC ήταν και είναι ως επί το πλείστο ανεξάρτητο, γι' αυτό και το χτύπησε η Θάτσερ. Τώρα, όλα τα περιστατικά που αναφέρεις, εκτός από τις παραιτήσεις, καταδεικνύουν ότι δεν πρόκειται για σοβαρό έντυπο. Κάτι αντίστοιχο δεν θα είχε συμβεί ποτέ στους FT, στην Monde ή στην Frankfurter Allgemeiner. To βιβλίο δεν το έχω διαβάσει και σ' ευχαριστώ για την αναφορά. Αλλά δυσκολευόμαι να πιστέψω ότι τα λάθη αυτά έγιναν ακουσίως. Και ξέρεις γιατί; Διότι ήταν στην κατεύθυνση της κυβερνητικής πολιτικής. Καθώς και των συμφερόντων των ιδιοκτητών και των εκδοτών. Τα άρθρα και οι αναλύσεις διεισδυτικές αλλά μονόπατες.\nΥπήρχε δηλαδή περίπτωση να παρεισέφρυε ποτέ άρθρο που θα έλεγε ότι το Ισραήλ έχει πυρηνικά και κατά συνέπεια πρέπει να το βομβαρδίσουμε;\nΗ ερώτηση, ρητορική.\nAt 3/01/2007 11:49:00 μ.μ., divebomb djingle said...\n"Μιας κοινωνίας που έχει κορωνίδα της την αξιοκρατία και δεν χρειάζεται, όπως στη χώρα που ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα, να είσαι γραμμένος σε κάποια τοπική οργάνωση ή να είσαι ο γιος κάποιου πολιτικού για να "προοδεύσεις". Μια χώρα που οι νόμοι εφαρμόζονται. Μια χώρα που οι πολίτες της μπορούν να έχουν εμπιστοσύνη στο κράτος."\nauth twra einai mia strevlh apeikonish ths pragmatikothtas sthn amerikh. pollh upervolh kai livanisma gia to tipota\nAt 3/02/2007 01:13:00 π.μ., Satyricon said...\nΕίμαι παπάς και λιβανίζω. Τι ζόρι τραβάς; Εχεις ζήσει εκεί; Αν ναι, μίλα. Εάν όχι, σώπα.\nAt 3/02/2007 01:28:00 π.μ., divebomb djingle said...\nmallon esu travas to zori me tis malakies pou grafeis. krima ta xronia pou ezhses ekei. tipota den katalaves apo thn amerikh. kai tis prostages tupou "swpa" shove them up your ass, pou 8a elegan kai sto U.S.A.\nAt 3/02/2007 03:02:00 π.μ., Greek Reporter Seymour M. Hersh said...\nSatyricon αμφιβάλω ότι δεν θα είχε συμβεί το ίδιο με τους Times στην Monde, στους FT ή στον Guardian. Μην σου πω πως πιστεύω πως έχει γίνει απλώς δεν το έχουν πάρει χαμπάρι ή το έκρυψαν για ευνόητους λόγους. Μην ξεχνάς πως ούτε το BBC έμεινε στο απυρόβλητο για θέματα ηθικής. Το 2004 άλλωστε δεν παραιτήθηκε ο πρόεδρος ειδήσεων Greg Dyke για το γεγονός σε σχέση με μια έκθεση για τον πόλεμο στο Ιράκ και τα στοιχεία για τα όπλα μαζικής καταστροφής που είχε γράψει κάποιος Dr. David Kelly λίγο πριν αυτοκτονήσει. Κατ’ εμέ παντού συμβαίνουν αυτά γιατί είναι στη φύση του ανθρώπου να κάνει λάθη ή να είναι παραβατικός. Το θέμα είναι πως λειτουργεί για να το αντιμετωπίζει. Δεν θέλω να το παίξω ειδικός αλλά λόγω σπουδών και ενδιαφέροντος έχω μελετήσει από αρκετά ως πολύ τα τα αμερικάνικα Μέσα σε θέματα ηθικής. Μπορώ να πω ότι είναι ίσως το πιο σημαντικό κομμάτι γι’ αυτά και γι’ αυτό έχουν θεσπιστεί μέσα στις εφημερίδες μέχρι και «συνήγορους του αναγνώστη». Εντελώς διαφορετική είναι η αντιμετώπιση της είδησης στη Βρετανία αντίθετα που θεωρείτε πατρίδα των tabloids. Anyway. Τα καλύτερα για μας, και το τονίζω αυτό το για μας, είναι τα blogs που βγαίνουμε συζητάμε τσακωνόμαστε και γενικώς λέμε ότι θέλουμε. Καφενείο το κάναμε. Από τον Σπιλμεργκ και τον Σκορτσεζε φτάσαμε στα ΜΜΕ. Στην υγειά μας λοιπόν.\nΥ.Γ. Σκληρή κοινωνία η αμερικάνικη αλλά δίκαια και με την μεγαλύτερη ταξική κινητικότητα να εκφράζει αυτό που ονομάζουμε αμερικάνικο όνειρο. Καλυτερα στα ίσα προσταγές παρά αυτό το γλείψιμο εδώ και τα συγγενολόια για να πάρεις κάτι σε αυτό το διηθισμένο κράτος.\nAt 3/02/2007 11:25:00 π.μ., satyricon said...\nReporter, δεν απάντησες όμως στην ερώτηση εάν πιστεύεις ότι θα γινόταν τέτοιο λάθος προς την άλλη κατεύθυνση. Ήταν ρητορική βέβαια, αλλά θα μ'ενδιέφερε η άποψή σου, καθώς γνωρίζεις το αντικείμενο.\nDJ, μάθε να χρησιμοποιείς ελληνικούς χαρακτήρες και έλα να ξαναμιλήσουμε. Αλλά επειδή μπορεί και σε ενδιαφέρει και η ουσία εκτός από την ανταλλαγή ύβρεων, πες μου γιατί είναι λιβάνισμα. Εγώ αυτά είδα και τα καταθέτω εδώ. Εάν είδες κάτι διαφορετικό, γράψτο. Ή εάν φαντάζεσαι ότι υπάρχει κάτι διαφορετικό, πες το. Είναι εύκολη να βυσσοδομείς απαξιωτικά των επιχειρημάτων του άλλου, αλλά είναι πιο δύσκολο να τεκμηριώσεις την δική σου άποψη. Εάν μπορείς, κάντο.\nAt 3/02/2007 05:18:00 μ.μ., Greek Reporter Seymour M. Hersh said...\nΜέχρι τη δεκαετία του 80 οι Times ήταν σχεδόν σίγουρο ότι δεν θα ακουμπούσαν ένα τέτοιο θέμα καθώς ότι έχει να κάνει με την Εβραική πίστη και το Ισραηλινό κράτος αποτελούσαν θέματα ταμπού στα κεντρική γραφεία στη Νέα Υόρκη. Ο λόγος ήταν ότι ανήκουν σε μία από τις παλαιότερες και ιστορικότερες Εβραϊκές οικογένειες της Αμερικής που είχαν πάρει μέρος μέχρι και στον πόλεμο της Ανεξαρτησίας ενώ ένα μέλος της υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη του χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης. Υπήρχε λοιπόν μεγάλος φόβος στην εφημερίδα μήπως και κατηγορηθούν ότι παίρνουν το μέρος της μίας πλευράς (φιλό η μη Ισραηλινής) τόσο που το τελευταίο μεγάλο τους λάθος πριν το σκάνδαλο με τον Jayson Blair ήταν κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο η ελάχιστη κυριολεκτικά αναφορά τους στα στρατόπεδα συγκεντρώσεων.\nΑπό το 80 τα πράγματα διορθώθηκαν πολύ με τον ανταποκριτή στη Βηρυτό πρώτα και ύστερα στην Ιερουσαλήμ και πλέον γκουρού της Παγκοσμιοποίησης Thomas L. Friedman. Η κάλυψη της σφαγής στο στρατόπεδο Σάντρα και Σατίλα από τον Friedman άφησε εποχή αφού υποδείκνυε ως κύριος υπεύθυνους των Ισραηλινό στρατό. Ο Εβραϊκής καταγωγής Friedman κερδισε τότε το πρώτο από τα τρία Pulitzer του. Λόγω ηλικίας δεν μπόρεσα να διαβάσω την κατεξοχήν κάλυψη των γεγονότων την εποχή εκείνη από τον ίδιο. Έχω όμως διαβάσει το βιβλίο του From Beirut to Jerusalem που αποτελεί πλέον τη Βίβλο του κάθε διπλωμάτη που φεύγει για την περιοχή καθώς αναλύει σε μεγάλο βαθμό και διεισδυτικότητα μία νοοτροπία πολιτική πολύ ξένη στο δυτικό πολιτισμό (τι θα γίνει όλο βιβλία προτείνω). Το κατεξοχήν οφθαλμός αντί οφθαλμού για να μην δείξεις ότι είσαι αδύναμος.\nΓενικά οι Times όπως και όλες οι αμερικάνικες εφημερίδες έχουν τον παραδοσιακό κάθετο διαχωρισμό μεταξύ του ειδησεογραφικού και του τομέα γνώμης (τα editorials και τα op-ed, Opposite the editorial Pages). Στα καθαυτά νέα η πλευρά στην οποία ρέπουν είναι κυρίως φιλειρηνική και υπέρ ενός κράτους για την Παλαιστίνη. Το ίδιο δεν ισχύει και για τον τομέα γνώμης καθώς δίνουν σχεδόν πάντα δίκιο με τη ρητορική τους στις ενέργειες της Ισραηλινής κυβέρνησης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι αναφανδόν υπέρ ενός κράτους για τους Παλαιστίνιους. Γενικώς στα editorial είναι μια μπερδεμένη κατάσταση αφού ο κάθε συγγραφέας ουσιαστικά εκφράζει την ατομική του γνώμη ενώ στον ειδησεογραφικό ο συντάκτης κάνει ρεπορταζ. Πάντως για να μην μείνεις με την απορία θεωρώ πολύ δύσκολη την έκφραση από τους Times σταθερής ρητορικής για την εγκατάληψη από το Ισραήλ των πυρηνικών τους προγραμμάτων. Η δικαιολογία γνωστή, το Ισραήλ είναι δημοκρατικό κράτος και άρα υπάρχουν δικλίδες ασφαλείας. Εν μέρει σωστό αν και ως αθεράπευτα ειρηνιστής διεθνιστής (και όχι υπέρ της παγκοσμιοποίησης όπως υπονόησες. Πιστεύω πως ο καθένας παράγει την κουλτούρα με τον δικό του τρόπο και απλώς γίνεται παγκόσμια ανθρώπινη κληρονομιά χωρίς πολλά copyright για να υιοθετείτε απ’ όποιον αρέσει. Αυτά έλεγα για τον κινηματογράφο) είμαι υπέρ της συζήτησης και της κατανόησης μέχρι τέλους.\nΠάντως μην ξεχνάς και πως η αντικειμενικότητα είναι το μέτρο της υποκειμενικότητας μας. Μην ζητάς από μια εφημερίδα όπως οι Times που εδρεύουν στην πόλη με τον μεγαλύτερο Εβραικό πληθυσμό στον κόσμο, με εκδότης, διευθυντές και δημοσιογράφους κατά κύριο λόγω Εβραικής καταγωγής να είναι ενάντια στο Ισραήλ και στην πολιτική του. Γι’ αυτό που πρέπει να διαμαρτύρεσαι είναι αν δεν σου λέει την αλήθεια και κατ’ εμέ και πολλούς άλλους αυτοί με το BBC το καταφέρνουν καλύτερα σε παγκόσμια κλίμακα.\nAt 3/02/2007 05:24:00 μ.μ., Greek Reporter Seymour M. Hersh said...\nΣε παλαιότερο post στα comments είχε βγει το συμπέρασμα πως όλοι οι bloggers είναι Βάζελοι. Τώρα φαίνεται να έχουν ζήσει όλοι και στην Αμερική.\nAt 3/03/2007 12:05:00 μ.μ., Satyricon said...\nΟ Ολντ Μπόι είναι γέννημα θρέμμα Downtown Manhattan, εκεί κοντά στην Canal Street. Γεννήθηκε μια χρονιά του Δράκου.\nAt 3/04/2007 11:30:00 μ.μ., divebomb djingle said...\n"DJ, μάθε να χρησιμοποιείς ελληνικούς χαρακτήρες και έλα να ξαναμιλήσουμε."\neuxaristws, otan ma8eis ki esu na eisai sta8eros stis apopseis sou. gia fantasou na mpw sth diadikasia na ma8w th xrhsh ellhnikwn xarakthrwn ki esu se allo mhnuma sou na grapseis oti den einai aparaithto\n"έχω ζήσει και εγώ στην Αμερική, για λιγότερο μάλλον χρόνια από εσένα, οπότε μιλώ μετά γνώσεως λόγου. Οχι βέβαια ότι εάν δεν είχα ζήσει εκεί δεν θα δικαιόμουν δια να ομιλώ."\n"Εχεις ζήσει εκεί; Αν ναι, μίλα. Εάν όχι, σώπα."\n"Εχεις δίκιο, ότι η δημοκρατία στην Αμερική είναι παρούσα στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Κάποια πράγματα δεν είναι τυχαία. Το γεγονός ότι είναι η μοναδική υπερδύναμη στον κόσμο, second to none, οφείλεται εν μέρει και στην άψογη οργάνωση μιας κοινωνίας. Μιας κοινωνίας που έχει κορωνίδα της την αξιοκρατία και δεν χρειάζεται, όπως στη χώρα που ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα, να είσαι γραμμένος σε κάποια τοπική οργάνωση ή να είσαι ο γιος κάποιου πολιτικού για να "προοδεύσεις". Μια χώρα που οι νόμοι εφαρμόζονται. Μια χώρα που οι πολίτες της μπορούν να έχουν εμπιστοσύνη στο κράτος."\n"αψογη οργανωση κοινωνιας"\nαν ηταν αψογη, τοτε δε θα ειχε 36εκ. πολιτες να ζουν κατω απο το οριο της φτωχειας (οπως αυτο οριζεται στις ΗΠΑ)\nη εισοδηματικη ανισοτητα δε θα αυξανοταν καθε χρονο\nδε θα υπηρχε στασιμοτητα ή ακομα και πτωση της ταξικης κινητικοτητας\nοι φυλετικες και εθνικες μειονοτητες θα ειχαν ισες ευκαιριες απεναντι στο δικαιωμα εργασιας και στο νομικο συστημα\n(affirmative action, Racial Disparities in Federal Death Penalty Prosecutions, glass ceiling)\nHurricane Katrina or how the government of a perfectly organized society blew it\nσχετικα με την αξιοκρατια, συμφωνω απολυτα με το αρθρο του Economist\n"δε χρειαζεται να είσαι ο γιος κάποιου πολιτικού για να προοδευσεις"\nuhm... George Walker Bush? σιγουρα ο πολεμος στο ΙΡΑΚ αποκαλυψε οτι οι πολιτικοι ξερουν μια χαρα να βολευουν και τους συγγενεις αλλα και τους φιλους τους.\n"Μια χώρα που οι νόμοι εφαρμόζονται. Μια χώρα που οι πολίτες της μπορούν να έχουν εμπιστοσύνη στο κράτος."\nεκτος αν θεωρεις οτι το κρατος δεν ειναι η εκαστοτε κυβερνηση. οι αμερικανοι πολιτες συμφωνα με μετρησεις δε δειχνουν να εμπιστευονται το κρατος. μετα δε την ψηφιση του Patriot Act η εμπιστοσυνη τους εχει μειωθει.\nλοιπον και διαφθορα υπαρχει και νεποτισμος και πολλα αλλα που μονο αψογη δεν κανουν την κοινωνια και το κρατος των ΗΠΑ.\nAt 3/05/2007 11:27:00 π.μ., Satyricon said...\nΑγαπητέ DJ, αν και δεν διάβασα ακόμη τις παραπομπές σου, μια προκαταρκτική ερώητηση:\nΗ Ελλάδα είναι καλύτερη σε αυτούς τους τομείς;\nAt 3/05/2007 01:03:00 μ.μ., Satyricon said...\nReporter, είχα ξεκινήσει το Σάββατο να γράφω απάντηση αλλά είχα Error. Thanks για την αναφορά του βιβλίου αλλά και για τις εμβριθείς αναλύσεις περί αμερικάνικου τύπου. Είναι, ωστόσο, λυπηρό για τη θεωρούμενη εγκυρότερη εφημερίδα στις ΗΠΑ να δείχνει μονομέρεια στο κατ' εξοχήν σημαντικότερο διεθνές πρόβλημα τις τελευταίες έξι δεκαετίες.\nAt 3/05/2007 07:14:00 μ.μ., δεν έζησα στην Αμερική said...\n@Η Ελλάδα είναι καλύτερη σε αυτούς τους τομείς;\nΜέχρι τώρα νόμιζα οτι το θέμα είναι πόσο υπέροχα πλασμένα είναι όλα στην Αμερική..\nAt 3/05/2007 08:51:00 μ.μ., Satyricon said...\nΤο θέμα ήταν κατά πόσο ο Σίντλερ είναι η κληρονομιά μας. Και έπειτα είναι καλό να ασκούμε τεκμηριωμένη κριτική σ' ένα σύστημα, αλλα επειδή δεν ζούμε σε δοκιμαστικούς σωλήνες, όλα έχουν μια σχετική σημασία. Δηλαδή η φερόμενη αναξιοκρατία της Αμερικής πρέπει να αντιπαραβληθεί με αυτή της χώρας που ζούμε ώστε να διαπιστώσουμε που είναι καλύτερα.\nAt 3/05/2007 09:27:00 μ.μ., Satyricon said...\nDD, διάβασα το πολύ ενδιαφέρον άρθρο που παρέθεσες από τον The Economist. Κατ'αρχάς, είναι παράδοξο, να επικαλείσαι άρθρα από το διαπρύσιο κήρυκα του καπιταλισμού που είναι το περιοδικό αυτό, προσπαθώντας να καταδείξεις πόσο στραβά είναι τα πράγματα στην Αμερική.\nΤο άρθρο είναι όντως καλογραμμένο, αλλά δεν νομίζω ότι ισχυρίζεται ότι στις ΗΠΑ δεν υπάρχει αξιοκρατία. Και παραπέμποντας στο προηγούμενο μου σχόλιο, νομίζω ότι οφείλουμε να τα βλέπουμε όλα σε συσχετισμό με τι ισχύει στην Ελλάδα.\nΤο άρθρο μιλάει για social mobility, μια έννοια που ελεύθερα θα μπορούσε να μεταφρασθεί ως τη δυνατότητα ενός ατόμου να περάσει από τη μία κοινωνική τάξη στην άλλη κατά τη διάρκεια του βίου του (κοινωνική ανελιξιμότητα). Και μας πληροφορεί ότι στις αρχές των 90's, the social mobility has slightly decreased. Αλήθεια; Ε, και; Μήπως υπάρχει αντίστοιχη έρευνα για την Ελλάδα, φίλε συνομιλητή; Ενδιαφέρουσα θα ήταν. Ωστόσο, η κοινωνική κινητικότητα είναι μια διαφορετική έννοια από την αξιοκρατία. Ορίζει ποσοστά ατόμων που πέρασαν από τη μια κοινωνική ομάδα στην άλλη. Μέσα σε αυτούς που δεν άλλαξαν ομάδα (και στα μάτια του συντάκτη του άρθρου αυτό ισοδυναμεί με αναξιοκρατία) είναι οι ανάξιοι να περάσουν, αυτοί που ήταν ήδη ψηλά και παρέμειναν, και αυτοί που αν και πρόκοψαν, όπως θα λέγανε οι γιαγιάδες, δεν αυξήσαν το εισόδημα των γονέων τους. Γιατί, προσοχή, το κριτήριο κοινωνικής κινητικότητας είναι, ναι καλά το μαντέψατε, η αύξηση του εισοδήματος μας σε σχέση με αυτή των γονιών μας. Δηλαδή η μείωση κοινωνικής κινητικότητας οδηγεί, σύμφωνα με το συντάκτη του άρθρου, σε εισοδηματική ανισότητα (income inequality). Αλλά αντιλαμβάνεσαι DD ότι είμαστε μακριά από τον ορισμό της αξιοκρατίας, το κράτος των άξιων.\nΔεν υπερασπίζομαι την αμερικανική κοινωνία, και ούτε την αναλύω, γιατί κοινωνιολόγος δεν είμαι. Απλώς είμαι σε θέση να διακρίνω τα καλώς και τα κακώς κείμενα. Λάβετε, δε, υπόψη ότι το κείμενο, και άρα η κριτική, δεν έχει γραφτεί από κάνα Βαλκάνιο, αλλά από πολίτη χώρας που διεκδικεί ανάλογες δάφνες αξιοκρατίας (ανεξαρτήτως του ότι είναι πιο ταξική από την αμερικάνικη).\nΣτη συνέχεια, το άρθρο μιλάει για τις υποτροφίες Pell Grant που χορηγούνται στα παιδιά των νοικοκυριών που έχουν χαμηλότερο ετήσιο εισόδημα από 41.000$. Οτι δηλαδή ισχύει εδώ με τις υποτροφίες του ΙΚΥ και του Ωνάση, που τις μοιράζεται η παρεούλα.\nΤέλος, γιατί το κουράσαμε, μιλάει για τον Μπους, που είναι γιος Προέδρου, τον Γκορ, που είναι γιος γερουσιαστή και τον Κέρρυ που παντρεύτηκε πλούσια γυναίκα. Τρία παραδείγματα (υπάρχουν και άλλα) σε 231 χρόνια, γιατί το άρθρο ξεκινάει από την εποχή των Founding Fathers.\nΘέλεις να σου μετρήσω τους δικούς μας;\nAt 3/05/2007 10:03:00 μ.μ., divebomb djingle said...\nδεν υπαρχει κανενα παραδοξο κατα τη γνωμη μου. εφοσον εκτιμας τις πηγες εκ των εσω, τι καλυτερο απο το αρθρο ενος αμερικανικου οικονομικου περιοδικου. αυτο που ηθελα να καταδειξω ηταν η διαφωνια μου στην υπερβολη σου. ακομα κι αν ειχες ως μετρο συγκρισης τη νεοελληνικη πραγματικοτητα, η αμερικανικη κοινωνια δε διεκδικει τον χαρακτηρισμο της αψεγαδιαστης, της αψογης.\nαυτα που κραταω απο το αρθρο ειναι:\n"THE United States likes to think of itself as the very embodiment of meritocracy"\n"To be sure, America has often betrayed its fine ideals"\n"today most Americans believe that their country still does a reasonable job of providing opportunities for everybody, including blacks and women"\n"But are they right? A growing body of evidence suggests that the meritocratic ideal is in trouble in America."\nαν δεχτουμε οτι η αξιοκρατια ειναι αδιαμφισβητη, τοτε οι γυναικες και οι μαυροι στην αμερικη πρεπει να ειναι οι λιγοτερο ικανοι, διαφορετικα δεν εξηγειται πως μολις το 2006 μια γυναικα, η Nancy Pelosi, εγινε η πρωτη γυναικα εκπροσωπος του Κογκρεσου!\n"Θέλεις να σου μετρήσω τους δικούς μας;"\nκι ενα ακομα για τους συγγενεις των πολιτικων\nτωρα οσον αφορα το πού ειναι καλυτερα να ζεις... και το αν η ελλαδα ειναι καλυτερη σε αυτους και αλλους τομεις. σιγουρα οχι, αλλα συνηθως δεν κοιταμε να εχουμε το χειροτερο ως μετρο συγκρισης, αλλα το καλυτερο. συμφωνα με τους δεικτες διαφανειας λοιπον, το καλυτερο δεν ειναι η αμερικη.\nαυτα απο μενα, δεν εχω να προσθεσω κατι αλλο.


Τουρκία: Με νέους συναντήθηκε ο Erdoğan απαντώντας σε ερωτήσεις για την Α. Μεσόγειο, τη Λιβύη και το Κανάλι της Κωνσταντινούπολης\nBy Turkish Newsroom / Published on: April 15, 2021\nΟ Τούρκος Πρόεδρος Recep Tayyip Erdoğan σε συνάντηση που πραγματοποίησε με νέους στην Προεδρική Βιβλιοθήκη την Τετάρτη, απάντησε στις ερωτήσεις που δέχτηκε για σειρά θεμάτων.\nΑπαντώντας σε ερώτηση για το ποια είναι τα πλεονεκτήματα του Καναλιού της Κωνσταντινούπολης και, εάν με την υλοποίηση του ο σκοπός είναι η αποχώρηση από τη Σύμβαση των Στενών του Montreux, ο Erdoğan δήλωσε ότι υπάρχει ένα κανάλι μήκους 42-43χλμ, δια του οποίου η Μαύρη Θάλασσα συνδέεται με τον Μαρμαρά.\n«Οι διαδικασίες για αναμονή ή μη αναμονή για τα πλοία που προέρχονται από τη Μαύρη Θάλασσα και την πλευρά του Μαρμαρά βρίσκονται υπό τον έλεγχό μας. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με το Montreux. Το Montreux ήταν μία σύμβαση για τα Στενά του Βοσπόρου. Αυτό που θα κερδίσουμε εδώ είναι ένα έργο με το οποίο καθιερώνουμε πλήρως τη δική μας ανεξαρτησία, τη δική μας κυριαρχία. Ένα τέτοιο κανάλι της Κωνσταντινούπολης, που δεν έχει καμία σχέση με το Montreux, θα μας κάνει πολύ πιο ήρεμους και άνετους. Όταν φέρουμε το κανάλι μας στην Κωνσταντινούπολη, η Κωνσταντινούπολη θα έχει μεγάλο πλούτο και τα Στενά του Βοσπόρου θα ανακουφιστούν από άποψη περιβαλλοντισμού».\nΣτην ερώτηση για το ποια είναι η εκτίμησή του για την τρέχουσα κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μαύρη Θάλασσα, πώς θα εξελιχθούν στο εγγύς μέλλον οι σχέσεις της Τουρκίας με τις άλλες χώρες και εάν η Τουρκία θα διατηρήσει στο μέλλον τη σημερινή της θέση, δηλαδή τo τρέχον στάτους της,, ο Erdoğan σημερίωσε ότι «προβήκαμε σε πολύ σοβαρά άλματα στην Ανατολική Μεσόγειο, ειδικά με τη συμφωνία, που κάναμε με τη Λιβύη. Μαζί με τη Λιβύη, η Τουρκία έχει επιδείξει μία δέσμευση τόσο για σεισμικές έρευνες όσο και για γεωτρήσεις. Εδώ κάνουμε κοινές σεισμικές έρευνες και γεωτρήσεις με τη Λιβύη. Η Ελλάδα ενοχλείται από αυτό, επειδή δεν έχει αυτές τις ευκαιρίες. Όμως, εδώ η Ελλάδα δεν έχει δικαιώματα όπως τα δικά μας» τόνισε ο Τούρκος Πρόεδρος.\nΣυνεχίζοντας σημείωσε ότι «σε όλες αυτές τις συγκρούσεις και εντάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, αυτή τη στιγμή, εάν δεν είχαμε ήπιο τόνο, η κατάσταση θα ήταν διαφορετική. Αλλά δείξαμε κατανόηση. Όταν ήταν απαραίτητο, επισκευάσαμε τα πλωτά μας γεωτρύπανα, επισκευάσαμε τα ερευνητικά πλοία, αλλά είπαμε κάτι. Είπαμε, ‘Όσον αφορά την Κύπρο, δεν θα επιτρέψουμε ποτέ τον σφετερισμό των δικαιωμάτων της ‘Βόρειας Κύπρου’. Θα παρέμβουμε, αν χρειαστεί. Αυτήν τη στιγμή, τα πλοία μας είναι έτοιμα ανά πάσα στιγμή. Εάν πρέπει να γίνουν κάποια βήματα οποιαδήποτε στιγμή, θα προβούν επίσης σε αυτά τα βήματα. Δεν αποφεύγουμε τις συναντήσεις. Εφόσον ξέρουν πώς να σέβονται την Τουρκία» κατέληξε ο Πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας Recep Tayyip Erdoğan./ibna


Blaye: Αναζήτηση ξενοδοχείων\nΔείτε ξενοδοχεία για Blaye στο χάρτη\nBlaye: Εξερευνήστε την πόλη\nΑν θέλετε να βρείτε ένα νέο αγαπημένο προορισμό, μην ψάχνετε άλλο. Υπάρχει μια μεγάλη επιλογή εστιατορίων, ώστε η διαμονή σας να είναι απολαυστική. Οι επισκέπτες μπορούν να προγραμματισούν μια διασκεδαστική εκδρομή σε: Κάστρο Chateau Marquis de Vauban και Maison du Vin de Blaye, όσο βρίσκονται εδώ (Blaye). Όσο είστε στην πόλη, μη χάσετε την ευκαιρία να δείτε και άλλα αξιοθέατα, όπως: Ακρόπολη Blaye.\nBlaye: Πού να μείνετε\nΌσο και αν σχεδιάζετε να διαμείνετε, ο προορισμός αυτός (Blaye) έχει καταλύματα για κάθε τύπο ταξιδιώτη. Υπάρχουν 4 ξενοδοχεία στην περιοχή (Blaye) και μπορείτε να βρείτε έως και 259 προσφορές δωματίων στη Hotels.com, ορισμένες εκ των οποίων με έκπτωση έως και 30%. Οι τιμές δωματίων μας ξεκινούν από 20 USD τη νύχτα και παρακάτω θα βρείτε τα ξενοδοχεία με βάση την αξιολόγηση με αστέρια σε Blaye, καθώς και στη γύρω περιοχή:\n• 6 Ξενοδοχεία 5 αστέρων από 170 EUR την ημέρα\nBlaye: Τρόποι μετάβασης\nΠετάξτε σε: Μπορντό (BOD-Μερινιάκ), 33,2 χλμ. από το κέντρο της πόλης (Blaye).\nBlaye: Τι να δείτε στη γύρω περιοχή\n• Ακρόπολη Blaye\n• Κάστρο Chateau Marquis de Vauban\nBlaye: Πότε να πάτε


Γιώργος Τζαβάρας: «Η λειτουργία της μουσικής στο Αμαντέους είναι απόλυτα αντιστικτική με τα πάθη των ηρώων» | clickatlife\nΓιώργος Τζαβάρας: «Η λειτουργία της μουσικής στο Αμαντέους είναι απόλυτα αντιστικτική με τα πάθη των ηρώων»\nO Γιώργος Τζαβάρας εκ των ηθοποιών που συμμετέχουν στην παράσταση «Αμαντέους, σε σκηνοθεσία του Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου, που ανεβαίνει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, μιλάει clickatlife.gr για το έργο του Πήτερ Σάφερ, τι το κάνει να ξεχωρίζει και ποια είναι η ουσία του σύμφωνα με τον ίδιο.\nΣυμμετέχετε στην παράσταση «Αμαντέους» που φιλοξενείται στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Πείτε μας δυο λόγια για το έργο.\nΤο έργο του Σάφερ πραγματεύεται μια φαντασιακή και λογοτεχνική προσέγγιση της σχέσης δύο πραγματικών προσώπων, των συνθετών Μότσαρτ και Σαλιέρι. Η σχέση τους διατρέχει το έργο το οποίο εξιστορεί τελικά των θάνατο και των δύο σε διαφορετικές χρονικές στιγμές και υπό τελείως διαφορετικές συνθήκες. Ο Σάφερ μας λέει την ιστορία από την πλευρά του Σαλιέρι, πράγμα που κάνει το έργο να ξεχωρίζει και να απεκδύεται τον χαρακτήρα της βιογραφίας που ίσως περίμενε κανείς.\nΠοια είναι η ουσία της ιστορίας και πόσο πιστή είναι η παράσταση στο έργο του Πήτερ Σάφερ;\nΓια το ποιά είναι η ουσία της ιστορίας μπορώ να σας απαντήσω μόνο προσωπικά. Νομίζω η ουσία είναι η αιώνια διαπάλη της αυτού μετριότητός μας όταν έρχεται σ επαφή με αυτό που ονομάζουμε ιδιοφυία. Αυτό αναπόφευκτα οδηγεί στη συντριβή του εαυτού και έγκειται στην ωριμότητα του καθενός η διαχείρισή της. Τώρα για το αν η παράσταση είναι πιστή στο έργο του Σάφερ, θα έπρεπε πρώτα να συμφωνήσουμε για το ποιο ακριβώς είναι το έργο του Σάφερ. Στο έργο προσωπικά διακρίνω την μανιώδη πάλη του ίδιου του συγγραφέα με το υλικό του και το ανικανοποίητο του σε σχέση με το ίδιο του το έργο. Αν δεν κάνω λάθος υπάρχουν πολλές διαφορετικές βερσιόν του έργου γραμμένες από τον ίδιο, ο οποίος συνεχώς το διόρθωνε μέχρι το τέλος της ζωής του. Υπό αυτήν την έννοια λοιπόν νομίζω η παράσταση είναι εξαιρετικά πιστή στο έργο, το οποίο φυσικά διασκευάστηκε από τον Οδυσσέα για τις ανάγκες της εν λόγω παράστασης.\nΈχω αναλάβει τον ρόλο του βαρόνου Βαν Σβήτεν, μιας σχετικά σκιώδους προσωπικότητας που αποτελεί γρανάζι της μηχανής της αυλής του αυτοκράτορα Ιωσήφ, ενός μορφώματος που καθοδηγούμενο λαθραία από τον Σαλιέρι, τελικά συνθλίβει τον άνθρωπο Μότσαρτ. Τον ρόλο μου τον προσέγγισα επιστρατεύοντας την προσωπική μου αίσθηση για τα τεκταινόμενα επί σκηνής και κυρίως μέσω του οράματος του Οδυσσέα για την παράσταση.\nΤι μαθαίνουμε για τον Μότσαρτ από το έργο;\nΦαντάζομαι ο καθένας μαθαίνει διαφορετικά πράγματα για τον Μότσαρτ. Αυτό που προσωπικά κρατώ είναι σίγουρα ότι πίσω από τον μύθο Μότσαρτ που έχει αναντίρρητα συμβολοποιηθεί στις συνειδήσεις πολλών, μουσικών και μη, υπήρξε σίγουρα ένας άνθρωπος. Κι ήταν ένας άνθρωπος κανονικός όπως όλοι, με τα καλά και τα στραβά του, τα πάθη και τις ιδιαιτερότητές του οι οποίες απέχουν παρασάγγας από την εικόνα κάποιου πίνακα της εποχής που τον απεικονίζει.\nΗ πλειοψηφία είμαστε καταδικασμένοι να δίνουμε τη μάχη του Σαλιέρι; Μπορεί στην πραγματικότητα να κερδηθεί αυτή η μάχη με τον «αιώνιο εχθρό»;\nΦυσικά και μπορεί. Η αποδοχή του εαυτού μας και η οικειοποίηση του σώματος και του πνεύματος του καθενός μας μαζί με την αναγνώριση της μοναδικής μας ιδιοπροσωπίας, με ό,τι συνεπάγεται αυτό, μπορεί νομίζω να μας ανακουφίσει από την ταλαιπωρία της ύπαρξης. Ας αποδεχτούμε να είμαστε αυτοί και αυτές που είμαστε και ας δουλέψουμε για να γίνουμε οι καλύτεροι εαυτοί μας. Είναι σίγουρα πιο επωφελές από το να περνάμε τις ώρες και τα χρόνια μας επιθυμώντας να είμαστε κάποιοι άλλοι ενδεχομένως πιο ικανοί, πιο ταλαντούχοι, πιο έξυπνοι, πιο όμορφοι και πιο επιτυχημένοι από εμάς.\nΠώς είναι η συνύπαρξη επί σκηνής με τη ζωντανή μουσική και ποια η λειτουργία της στην παράσταση;\nΕξαιρετικά αρμονική. Μεγάλη ευτυχία να ακούει κανείς τη μουσική του Μότσαρτ κάθε βράδυ να αποδίδεται ζωντανά από τόσο εξαιρετικούς μουσικούς και μέσα σ’ αυτούς θα μου επιτρέψετε να συμπεριλάβω και τον Γιάννη Νιάρρο που εκτός από το ρόλο του Μότσαρτ, ερμηνεύει ζωντανά στο πιάνο και τις μουσικές του. Δεν είμαι σίγουρος αλλά το γεγονός αυτό ίσως αποτελεί και παγκόσμια πρώτη για το συγκεκριμένο έργο. Η λειτουργία της μουσικής είναι κατ’ εμέ απόλυτα αντιστικτική με τα πάθη των ηρώων. Όταν όλες οι μικρότητες σίγασαν και οι άνθρωποι χάθηκαν, δίκαια ή άδικα μεγάλη κουβέντα, αυτό που τελικά έμεινε είναι η μουσική. Και η συγκεκριμένη μουσική έχει κάτι το άχρονο νομίζω. Θα το χαρακτηρίσω θεϊκό. Απαλλαγμένο φυσικά από οποιαδήποτε εκκλησιαστικά παρελκόμενα.\nΣυνεργάζεστε τώρα με τον Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο. Πώς θα χαρακτηρίζατε τη σκηνοθετική του γραμμή, τους κώδικες, το θέατρό του;\nΤη σκηνοθετική του γραμμή θα την χαρακτηρίσω διαυγή και συγκεκριμένη. Του κώδικές του εξαιρετικά ελκυστικούς και το θέατρό του τολμηρό. Ο Οδυσσέας είναι ένας άνθρωπος που δεν διστάζει να εκτεθεί προσωπικά και μένει μακριά από ασφαλείς επιλογές. Αυτό είναι ένα γεγονός εξαιρετικά γοητευτικό και προσωπικά μου ταιριάζει πολύ. Με ενδιαφέρει να υποστηρίζω μέχρι τέλους το όραμα ενός ανθρώπου όπως ο Οδυσσέας ακόμα και στην ενδεχόμενη αποτυχία του γιατί είναι ένας άνθρωπος που δεν φοβάται τον κίνδυνο μιας παράστασης που ακροβατεί ανάμεσα σε περιοχές καλλιτεχνικά επικίνδυνες.\nΘα προτιμούσατε ένα θάνατο σαν του Σαλιέρι, που έζησε πολλά χρόνια αλλά τον «έτρωγε» το γεγονός πως κάποιος άλλος δημιουργούσε τη μουσική του θεού, ή ένα θάνατο σαν του Μότσαρτ, που έζησε λίγο και δεν αναγνωρίστηκε ιδιαίτερα εν ζωή αλλά το όνομά του σφραγίστηκε από τον χαρακτηρισμό «μουσική ιδιοφυία»;\nΘα προτιμούσα έναν θάνατο ήσυχο δίπλα σε ανθρώπους που αγαπώ. Οι υστεροφημίες είναι γι αυτούς που μένουν όχι γι’ αυτούς που φεύγουν.\nΕίναι ο καθημερινός θάνατος. Ο θάνατος των ονείρων που κάναμε όταν ήμασταν παιδιά. Ο θάνατος του πάθους στις σχέσεις μας. Ο θάνατος του πνεύματος μας που θέλει να αναζητά και η αντικατάστασή του με κάποιο ανώδυνο βόλεμα. Και όλοι αυτοί οι θάνατοι στο όνομα μιας δήθεν ευημερίας.\nΤελείως τυχαία. Με επέλεγαν για να παίζω σε παραστάσεις κυρίως μουσικές εξ’ αιτίας της σχέσης μου με τη μουσική και γιατί κάπως τραγουδούσα καλά. Παλιά αυτό βέβαια. Μετά ήρθα σε επαφή με τα κείμενα και με την πραγματικότητα της ζωής πάνω στη σκηνή και με το τι αυτή προσφέρει στον ερμηνευτή. Παραμένω ηθοποιός γιατί το θέατρο μου δίνει πολλά περισσότερα απ’ όσα δίνω εγώ σ’ αυτό.\nΘα κάνατε τηλεόραση;\nΝαι. Γιατί όχι; Έχω κάνει στο παρελθόν και θα το ξανάκανα αν είχα κάποια καλή πρόταση.\nΑυτήν την περίοδο σκηνοθετώ το πρώτο έργο για ενηλίκους της ομάδας Μικρός Νότος με την οποία συνεργάζομαι εδώ και κάποια χρόνια ως σκηνοθέτης παιδικών και εφηβικών παραστάσεων. Θα περιστρέφεται γύρω από την Φρίντα Κάλο και τη σχέση της/μας με το τραύμα. Γράφω και τη μουσική για την συγκεκριμένη παράσταση που θα ανέβει καλώς εχόντων στις 2 Απριλίου στο Arroyo dance theater υπό τον τίτλο «Frida 2.0» Κατά τα άλλα ετοιμάζομαι για κάποιες καλοκαιρινές συναυλίες με το Συγκρότημα μου, τους NEED. Μακάρι να το επιτρέψει ο ιός που μπήκε στις ζωές μας και να πραγματοποιηθούν. Σας ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία.\nΤετάρτη: 20.00, Πέμπτη: 21.00,. Παρασκευή: 21.00, Σάββατο: 17.30 & 21.00, Κυριακή: 20.00


Σε «καταστολή» τα ελληνικά ομόλογα | Άρθρα | Ελευθεροτυπία\nΣτα αζήτητα βρίσκονται, πλέον, τα ελληνικά ομόλογα.\nΤην προηγούμενη εβδομάδα στο Ηλεκτρονικό Σύστημα Συναλλαγών της Τραπέζης της Ελλάδος (ΗΔΑΤ) δεν καταγράφηκε ούτε μία συναλλαγή. Το γεγονός αυτό καταδεικνύει ότι η συγκεκριμένη αγορά συντηρείται στη ζωή μόνο με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.\nΟταν η ΕΚΤ στρέφει το ενδιάφερον τις σε άλλες ταραγμένες γειτονιές της Ευρώπης, γεγονός που πρέπει να συνδέεται με την αιφνιδιαστική παραίτηση την Παρασκευή του μέλους της Γ. Σταρκ, η ελληνική αγορά περιέρχεται σε «καταστολή».\nΧωρίς τζίρο, με ελάχιστες ή ακόμη με εικονικές συναλλαγές, οι αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων «χτυπάνε» καθημερινά νέα αρνητικά ρεκόρ, επιτείνοντας έτσι την εικόνα προιούσας διάλυσης της εγχώριας οικονομίας. Το «ιστόγραμμα» της αγοράς των ομολόγων έχει επιστρέψει στην προ της 21ης Ιουλίου περιοχή, όπου το σενάριο της χρεοκοπίας ήταν στην ημερήσια διάταξη. Η απόδοση του δεκαετούς ελληνικού ομολόγου -παρόλο που επισήμως στο ΗΔΑΤ δεν έχουν γίνει συναλλαγές επί του τίτλου αυτού- έφθασε την Παρασκευή μία ανάσα πριν από το 18% και το περιθώριο (spread) με τα γερμανικά όμολογα αγγίζει πλέον το 16%.\nΑκόμη και η απόδοση του διετούς ομολόγου, η οποία έχει ξεπεράσει τα επίπεδα της «συμβατικής τοκογλυφίας», αγγίζοντας το 55%, μαρτυρά ότι ο έλεγχος της αγοράς έχει χαθεί. Τα όποια οφέλη δημιούργησε η συμφωνία της Ε.Ε. τον Ιούλιο έχουν εξανεμιστεί υπό το βάρος των μεγάλων κενών που η ίδια άφησε ακάλυπτα. Ακόμη και ένας από τους βασικούς πυλώνες της συμφωνίας, αυτός της συμμετοχής των ιδιωτών μέσω του συστήματος ανταλλαγής ομολόγων, κινδυνεύει να τιναχθεί στον αέρα. Είναι ενδεικτικό ότι μέχρι την Παρασκευή, που έληξε η προθεσμία που είχε θέσει στους ευρωπαίους εταίρους μας ο υπουργός Οικονομικών Ευάγγ. Βενιζέλος, τα περισσότερα ασφαλιστικά ταμεία στην Αθήνα δεν είχαν αποσαφηνίσει τη στάση τους για το αν θα συμμετάσχουν στο πρόγραμμα ή όχι.\nΜέσα στο ρευστό αυτό κλίμα η είδηση που μετέδωσε την Παρασκευή το Blomberg περί σχεδίων της Γερμανικής Κυβέρνησης για να προστατεύσει τις τράπεζες της χώρας σε περίπτωση ελληνικής χρεωκοπίας, λειτούργησε ως θρυαλλίδα. Το ασφάλιστρο κινδύνου εκτινάχθηκε στο 32%, σημειώνοντας αύξηση 4% μέσα σε μια ημέρα, ενώ το ευρώ υποχώρησε κάτω από το 1,37.


Τα 10 καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: Monument in Honor of the 300th Anniversary of Lipetsk\nΤα καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: Monument in Honor of the 300th Anniversary of Lipetsk\nPetrovskiy Ave., 1, Lipetsk 398050, Ρωσία\nMonument in Honor of the 300th Anniversary of Lipetsk: Διαβάστε κριτικές\nΦίλτροΣε οποιαδήποτε απόσταση από: Monument in Honor of the 300th Anniversary of Lipetsk\n0,5 χλμ. από Monument in Honor of the 300th Anniversary of Lipetsk\n3,6 χλμ. από Monument in Honor of the 300th Anniversary of Lipetsk\n2,0 χλμ. από Monument in Honor of the 300th Anniversary of Lipetsk\n0,8 χλμ. από Monument in Honor of the 300th Anniversary of Lipetsk\n0,4 χλμ. από Monument in Honor of the 300th Anniversary of Lipetsk\n7,0 χλμ. από Monument in Honor of the 300th Anniversary of Lipetsk\n59,9 χλμ. από Monument in Honor of the 300th Anniversary of Lipetsk\n74,9 χλμ. από Monument in Honor of the 300th Anniversary of Lipetsk\n8,0 χλμ. από Monument in Honor of the 300th Anniversary of Lipetsk\nMonument in Honor of the 300th Anniversary of Lipetsk: Δεν υπάρχουν διαθέσιμες επιχειρήσεις.Αποτελέσματα από κοντινές περιοχές.\n0,6 χλμ. από Monument in Honor of the 300th Anniversary of Lipetsk\n21,0 χλμ. από Monument in Honor of the 300th Anniversary of Lipetsk\n26,9 χλμ. από Monument in Honor of the 300th Anniversary of Lipetsk\n61,4 χλμ. από Monument in Honor of the 300th Anniversary of Lipetsk


*Γράφει ο Μιχαήλ Βασ. Γαλενιανός Δρ Θεολογίας, Δρ Φιλοσοφίας στην Romfea.gr\nΗ Ιερά Σύνοδος διαβεβαιώνει ότι «δεν τίθεται ζήτημα χριστιανικής ηθικής για τη χρήση των εμβολίων» και ότι «το εμβόλιο κατά του κορωνοϊού δεν έρχεται σε καμία αντίθεση με την Αγιογραφική, Πατερική και Κανονική διδασκαλία της Αγίας μας Εκκλησίας».\nΠώς λέγεται αυτό τόσο κατηγορηματικά και «αυθεντικώς» (!), όταν σε σχετικό ερώτημα (το τέταρτο ερώτημα στο φυλλάδιο) απαντάται αρμοδίως ότι στη διαδικασία παρασκευής των εμβολίων χρησιμοποιούνται εμβρυικές κυτταρικές σειρές που προέρχονται από ιστούς εκτρωθέντων εμβρύων;\nΑντίθεση υπάρχει και μάλιστα και προς τη διακήρυξη της ίδιας της Ιεράς Συνόδου ότι η εκούσια έκτρωση είναι φόνος.\nΥπενθυμίζουμε ότι πέρυσι (4/02/2020), με αφορμή την ανακίνηση του θέματος των εκτρώσεων, η Ιερά Σύνοδος σε Δελτίο Τύπου ανέφερε ότι «βασιζομένη επί της Αγίας Γραφής και της Ιεράς Παραδόσεως της Ορθοδόξου Εκκλησίας του Χριστού εκφράζει την θεολογικήν αυτής θέσιν περί του εμβρύου ως πλήρους και ακεραίου ανθρώπου από της στιγμής της συλλήψεώς του γι’ αυτό και θεωρεί την εκουσία έκτρωση ως φόνο και δεν την αποδέχεται».\nΤώρα όμως φαίνεται σαν να την αποδέχεται. Πώς είναι δυνατόν να γίνεται δεκτή η χρήση ιστών από εκτρωθέντα έμβρυα, ενώ απορρίπτεται η προϋπόθεσή της, η εκούσια έκτρωση; Είναι σαν να απορρίπτουμε την κλοπή, αλλά να δεχόμαστε τα κλοπιμαία.\nΤο πρόβλημα επιτείνεται από το ότι ο εμβολιασμός χαρακτηρίζεται στην εγκύκλιο ως «δώρο που μας χάρισε ο Θεός».\nΔεν μπορεί να είναι δώρο Θεού κάτι που βασίζεται σε μία στυγερή πράξη σαν τον φόνο εμβρύου, όσο καλό κι αν υποτεθεί ότι είναι αυτό. Εξάλλου, όπως επισημαίνει ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, «το καλόν, ου καλόν, όταν μη καλώς γένηται» (Ομιλία ΣΤ΄, PG 151,77B).\nΤο να λέγεται πάλι ότι «με τον φωτισμό του Θεού και την επίπονη προσπάθεια των επιστημόνων ερευνητών, η ανθρωπότητα έχει πλέον στη διάθεσή της το εμβόλιο» δεν είναι σαν να θεωρείται ότι ο Θεός εγκρίνει την αποτρόπαιη πράξη της εκούσιας έκτρωσης;\nΌταν οι επιστήμονες χρησιμοποιούν αθέμιτες μεθόδους, δεν γίνεται να έχουν τον φωτισμό του Θεού.\nΜε αυτό που λέμε δεν επιδιώκουμε φυσικά την απαξίωση της επιστήμης. Η αξία της είναι δεδομένη, εφόσον ο Θεός «έδωκεν ανθρώποις επιστήμην ενδοξάζεσθαι εν τοις θαυμασίοις αυτού» (Σοφία Σειράχ 38,6).\nΤο θέμα είναι ότι η επιστήμη, όπως άλλωστε και η θρησκεία, μπορεί να χρησιμοποιηθεί με τρόπο ή σκοπό ανήθικο, οπότε δημιουργεί αρνητική εντύπωση. Γι’ αυτό ο Πλάτωνας έγραψε ότι «πάσα επιστήμη χωριζομένη δικαιοσύνης και της άλλης αρετής πανουργία, ου σοφία φαίνεται» (Μενέξενος 246e7-247a2).\nΚάτι αντίστοιχο διδάσκει και η Αγία Γραφή. Στη Σοφία Σειράχ λέγεται ότι «ουκ έστι σοφία πονηρίας επιστήμη» (19,22) και στο βιβλίο του Ιώβ αναφέρεται ότι «η θεοσέβειά εστι σοφία, το δε απέχεσθαι από κακών εστιν επιστήμη» (28,28).\nΔεν είμαστε επομένως αντίθετοι στην επιστημονική γνώση, αλλά στην κακή χρήση της επιστήμης.\nΣτην προκειμένη περίπτωση το κακό έγκειται στην ίδια τη βάση του όλου πράγματος, την εκούσια έκτρωση. Η άμεση ή έμμεση αποδοχή της ασφαλώς έρχεται σε αντίθεση με τη διδασκαλία της Εκκλησίας.\nΕνδεδειγμένη συνεργασία για «Εκκλησία και επιστήμη στον αγώνα κατά της πανδημίας» θα ήταν η κοινή προσπάθεια (π.χ. με τη χρηματοδότηση από την Εκκλησία, εφόσον υπάρχει τέτοια δυνατότητα, προς τους επιστήμονες) για την εξεύρεση τρόπων αντιμετώπισης της νόσου, οι οποίοι δεν προϋποθέτουν ανήθικες πρακτικές.\nΈνα τέτοιο επίτευγμα πράγματι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί δώρο Θεού, που αποκτήθηκε με τον φωτισμό του Θεού και την επίπονη προσπάθεια των επιστημόνων ερευνητών.\nΦρονούμε λοιπόν ότι η Ιερά Σύνοδος πρέπει να επανεξετάσει το θέμα με βάση την ορθή θεολογικά διακήρυξή της ότι η εκούσια έκτρωση είναι φόνος, παρά τις αντιδράσεις που προκάλεσε σε μερίδα του πολιτικού κόσμου.\nΗ συνεργασία με την πολιτεία είναι θεμιτή, υπό την προϋπόθεση όμως ότι δεν προσβάλλεται το ορθόδοξο δόγμα και ήθος.\nΠΑΟΚ: Πρότζεκτ χωρίς αθλητικό διευθυντή\nΟ Γιώργος Μαυρίδης κάνει πρόταση γάμου στην αγαπημένη του στη Χαλκιδική


Εξετάζεται η καταγγελία γυναίκας για βιασμό από άτομο που νοσηλευόταν στην ίδια κλινική του ΠΑΓΝΗ - Ανατολή\nΑρχική Κρήτη Ηράκλειο Εξετάζεται η καταγγελία γυναίκας για βιασμό από άτομο που νοσηλευόταν στην ίδια...\nΜε αφορμή δημοσίευμα του cretalive για την καταγγελία μιας 18χρονης ασθενούς της Ψυχιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου ότι έπεσε θύμα βιασμού από έναν 44χρονοεπίσης ασθενή η διοίκηση του νοσοκομείου μέσω ανακοίνωσης σημειώνει ότι: “εξετάζει προσεκτικά το θέμα και έχει προβεί σε όλες τις απαιτούμενες ενέργειες διερεύνησης της καταγγελίας”.\nΥπενθυμίζεται ότι η κοπέλα κατήγγειλε ότι βιάστηκε μέσα στο νοσοκομείο, από τον άνδρα που επίσης νοσηλεύεται στην ίδια κλινική.\nΟι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο 44χρονος, που προσήχθη στην Ασφάλεια Ηρακλείου, ισχυρίστηκε ότι “ζήτησε μόνο να δει” τα απόκρυφα σημεία της και ισχυρίστηκε πως ότι έγινε, έγινε με την συναίνεση της κοπέλας.\nΟ άνδρας οδηγήθηκε στον Εισαγγελέα, που του άσκησε ποινική δίωξη. Αφέθηκε ελεύθερος μετά την απολογία του ωστόσο θα επιστρέψει στην Ψυχιατρική Κλινική του ΠΑΓΝΗ.\nΠροηγούμενο άρθροΠροφυλακίστηκαν δύο άτομα για τον τραυματισμό με μαχαίρι 26χρονου στη Φορτέτσα\nΕπόμενο άρθροΜαθητής φέρεται να έβγαλε μαχαίρι και επιτέθηκε σε συμμαθητή του


Ecuador - σελίδα 2 - Novasports.gr\nΕπίσημη ιστοσελίδα: http://www.ecuafutbol.org\n11/06/2015 • 10:57\nΟ Νομπόα...ανοίγει το Κόπα Αμέρικα\n«Τελικό» για τον Ισημερινό χαρακτήρισε ο Κρίστιαν Νομπόα το εναρκτήριο παιχνίδι του Κόπα Αμέρικα 2015 απέναντι στη διοργανώτρια Χιλή.\n02/06/2015 • 10:57\nΣτην αποστολή του Εκουαδόρ ο Νομπόα\nΟ Κριστιάν Νομπόα συμπεριλήφθηκε, όπως αναμένονταν, στην αποστολή της εθνικής του Εκουαδόρ, για την τελική φάση του Κόπα Αμέρικα.\n10/07/2014 • 18:28\nΠεριζήτητος ο Ενερ Βαλένσια\nΣτο μεταγραφικό στόχαστρο μερικών από τις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης βρίσκεται ο ενερ Βαλένσια, μετά τις εντυπωσιακές εμφανίσεις του με την εθνική ομάδα του Εκουαδόρ στο Παγκόσμιο Κύπελλο.\n26/06/2014 • 03:31\nΡουέδα: «Κρίθηκε στο ματς με την Ελβετία»\nΣτην ήττα από την Ελβετία την πρώτη αγωνιστική κρίθηκε η μοίρα του Ισημερινού στο Μουντιάλ σύμφωνα με τον Ρεϊνάλδο Ρουέδα.\n26/06/2014 • 01:01\nΠρώτοι οι «τρικολόρ», έξω η «τρι» (video)\n25/06/2014 • 22:25\nΟι συνθέσεις του Ισημερινός - Γαλλία\nΟι επίσημες ενδεκάδες του αγώνα Ισημερινού - Γαλλίας που διεξάγεται στις 23:00 στο Mαρακανά για τον 5ο Όμιλο του Μουντιάλ.\n21/06/2014 • 11:45\nΒαλένσια: «Ήταν ένα όνειρο»\nΩς ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα χαρακτήρισε τα δυο γκολ που σημείωσε στη νίκη 2-1 του Εκουαδόρ επί της Ονδούρας, ο Ενέρ Βαλένσια.\n21/06/2014 • 02:52\nΟ Βαλέντσια είχε διαφορετική άποψη... (video)\nΤο γκολ του Κόστλι γλίτωσε την Ονδούρα από το χειρότερο ρεκόρ στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου, αλλά δεν ήταν αρκετό να της χαρίσει κάποιο βαθμό. Ο Ενέρ Βαλέντσια με δύο τέρματα οδήγησε το Εκουαδόρ στη νίκη (2-1) και το κράτησε σε τροχιά πρόκρισης στους "16" του Μουντιάλ.\n15/06/2014 • 20:51\nΟ Χίτσφελντ είναι η Ελβ-αιτία (video)\nΟ Γερμανός τεχνικός έκανε δύο αλλαγές στο εναρκτήριο παιχνίδι των Ελβετών στον 5ο Όμιλο: Μεχμέντι (48΄) και Σεφέροβιτς (93΄) σκόραραν, με συνέπεια το Εκουαδόρ να ηττηθεί με 2-1 (και ανατροπή στο σκορ) για την 1η αγωνιστική του Μουντιάλ.\n15/06/2014 • 08:17\nΗ αρχή το ήμισυ του παντός!\nΣτην πρώτη αγωνιστική του πέμπτου ομίλου η Ελβετία κοντράρεται με τον Ισημερινό με τις δύο ομάδες να κοντράρονται για πρώτη φορά στην ιστορία τους.\n12/06/2014 • 05:57\nΕκουαδόρ: Στη σκιά του «Τσούτσο»\nΗ ομάδα του Εκουαδόρ ταξιδεύει για τα γήπεδα της Βραζιλίας με σκοπό μια αξιοπρεπή πορεία και στόχο μία πρόκριση από έναν όμιλο που δεν αποτελεί φόβητρο για τους παίκτες του Ρουέδα.\n09/06/2014 • 12:43\nΣτην αποστολή ο Οσβάλντο Μίντα\nΟ Σεγούντο Καστίγιο τέθηκε οριστικά εκτός «μάχης» για το παγκόσμιο κύπελλο της Βραζιλίας και η τεχνική ηγεσία της ομάδας κάλεσε τον Οσβάλντο Μίντα για να τον αντικαταστήσει.\n04/06/2014 • 03:29\nΟ Ρεούδα προσκάλεσε τον Χόντγκσον στον 21ο αιώνα\nΤι το ήθελε ο Ρόι Χόντγκσον να παρομοιάσει την εθνική ομάδα του Εκουαδόρ με την Κρου Αλεξάντρα; Ο τεχνικός της πρώτης δεν άφησε ασχολίαστα τα όσα υποστήριξε ο προπονητής των "Λιονταριών", τον οποίο... προσκάλεσε στον 21ο αιώνα.


Φώφη Γεννηματά: Η κυβέρνηση Μητσοτάκη εκμεταλλεύεται την κρίση για να απορρυθμίσει τις εργασιακές σχέσεις – Υστερόγραφα\nΕισαγωγική Ομιλία της Προέδρου του Κινήματος Αλλαγής Φώφης Γεννηματά στην τηλεδιάσκεψη με 250 συνδικαλιστικά στελέχη απ’ όλη την Ελλάδα, του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα\nΠριν από 9 μήνες κατά την ομιλία μου στο Συνέδριο της ΓΣΕΕ, τόνισα τη σημασία που αποδίδει η παράταξη μας στο εργατικό συνδικαλιστικό Κίνημα.\nΣυνδικάτα ισχυρά με λόγο και ρόλο, θεσμικοί συνομιλητές για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, ισχυρή εγγύηση για την στήριξη και την αναβάθμιση της θέσης των εργαζομένων.\nΑυτή ήταν ,είναι και θα είναι βαθιά πίστη της Προοδευτικής Δημοκρατικής Παράταξης.\nΚαι έχει αποδειχθεί από την πολύχρονη συμπόρευση μας, ακόμη και τις πιο δύσκολες ώρες για την χώρα, έχει συνδεθεί με τις μεγάλες κατακτήσεις των εργαζομένων κατά την διακυβέρνηση της χώρας από το ΠΑΣΟΚ.\nΣήμερα η χώρα μας αντιμετωπίζει μια μεγάλη κρίση.\nΚρίση υγειονομική με την πανδημία, κρίση όμως που αφορά άμεσα το μέλλον της Οικονομίας και της Κοινωνίας.\nΈχουμε αναφερθεί πολλές φορές στις ευθύνες της Κυβέρνησης, για την έλλειψη της απαραίτητης «πρόληψης», για τη μη έγκαιρη λήψη μέτρων που θα εμπόδιζαν το συνωστισμό και θα περιόριζαν δραστικά την εξάπλωση της πανδημίας στη χώρα μας.\nΔυστυχώς η Κυβέρνηση της ΝΔ κινείται ακριβώς στην αντίθετη κατεύθυνση.\nΕπί πλέον επισημαίνουμε ότι χάθηκαν στη χώρα μας ως τον Αύγουστο 190.000 θέσεις εργασίας. Με αποτέλεσμα να υπάρχουν άνεργοι που απελπίζονται, που δεν δηλώνουν καν ότι ψάχνουν για δουλειά.\nΣε όλο το διάστημα της διακυβέρνησης της, αλλά ειδικά από την αρχή της κρίσης, η Κυβέρνηση μεθοδικά καταργεί και την ελάχιστη ακόμη προστασία που εξασφάλιζε ο εργαζόμενος.\nΣτην συζήτηση του ισχυρού με τον ανίσχυρο.\nΠοιος εργαζόμενος θα πει «όχι» διακινδυνεύοντας με απόλυση μέσα σε συνθήκες κρίσης και ανεργίας; Όλα για τους μεγάλους και ισχυρούς.\nΚαι μάλιστα αποδυναμώνει και ιδιαίτερα το Σώμα Επιθεωρητών εργασίας-σύμφωνα με όσα διαρρέει η Κυβέρνηση-γιατί και αυτή ακόμη η μειωμένη παρέμβαση του «ενοχλεί» ως φαίνεται αυτούς που την στηρίζουν.\n*Αυτές τις ημέρες βλέπουμε και άλλες τέτοιου είδους παρεμβάσεις.\nv Εξαγγέλλει η Κυβέρνηση επίδομα 800 ευρώ για όσους βρίσκονται σε αναστολή εργασίας, αλλά πολύ γρήγορα αποκαλύπτεται ότι το πραγματικό ποσό είναι στα 640 ευρώ για τον Νοέμβριο.\nv Το δώρο Χριστουγέννων για εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους, θα υπολογισθεί με βάση τα 534 ευρώ, για το διάστημα της αναστολής.\nv Εξαγγέλλει μέτρα για τα ξενοδοχεία διαρκούς λειτουργίας, αλλά αφήνει «έξω» τους εποχιακά εργαζόμενους.\nv Ακόμη και η διαφημιζόμενη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, γίνεται εις βάρος των Προγραμμάτων του ΟΑΕΔ, για την αντιμετώπιση της ανεργίας και τις κοινωνικές παροχές για τους εργαζόμενους.\nv Ενδεικτικό της ιδεοληψίας, αλλά και της ανικανότητας της Κυβέρνησης, είναι ότι ακόμη και από το Πρόγραμμα SURE απορροφήσαμε πολύ λιγότερα ποσά από τις ευρωπαϊκές χώρες με ίσο πληθυσμό και μικρότερα προβλήματα ανεργίας από την Ελλάδα.\nΕλλάδα 2,7 δις ευρώ.\nΠορτογαλία 5,9 δις ευρώ.\nΒέλγιο 7,8 δις ευρώ.\nv Ενώ καμία ουσιαστική μέριμνα για τους εργαζόμενους και την απασχόληση τους δεν λαμβάνεται για τις μεταβιβάσεις των Ναυπηγείων, αλλά και για την ΛΑΡΚΟ.\n*Όμως σημαντικά μας ανησυχούν και τα όσα λέγονται και γράφονται για τον Ν. 1264/82 του ΠΑΣΟΚ, μια καθοριστικής σημασίας κατάκτηση του Εργατικού κινήματος.\nΙδιαίτερα μάλιστα για το δικαίωμα της απεργίας και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες.\nΠιστεύουμε σταθερά ότι το Συνδικαλιστικό Κίνημα πρέπει να αναλαμβάνει το ίδιο την πρωτοβουλία προτάσεων και διαλόγου, για τις αναγκαίες αλλαγές και προσαρμογές που απαιτούνται στην λειτουργία και τις παρεμβάσεις του.\nΚαμία όμως αυταρχική και αντιδημοκρατική παρέμβαση στα βασικά δικαιώματα της ελευθερίας του συνδικαλισμού δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή.\nΑυτή είναι η πραγματική πολιτική της ΝΔ, της συντήρησης, μακριά από τα φτιασιδώματα που της δίνουν οι χρηματοδοτούμενες επικοινωνιακές παρεμβάσεις.\nΕμείς το Κίνημα Αλλαγής, έχουμε προτείνει πρόσφατα ορισμένα ΑΜΕΣΑ μέτρα για την στήριξη του κόσμου της εργασίας.\nv Επιδότηση του 100% ασφαλιστικών εισφορών για τις επιχειρήσεις που πλήττονται, με την υποχρέωση να διατηρήσουν την απασχόληση, τα δικαιώματα και συμβάσεις των εργαζόμενων.\nv Καταβολή στους εργαζόμενους που τίθενται σε αναστολή εργασίας του 100% του μισθού τους με όριο τα 1.000 ευρώ.\nv Διασφάλιση καταβολής του Δώρου Χριστουγέννων για όλους, με επιδότηση από το κράτος και με βάση τον ονομαστικό τους μισθό.\nv Ενίσχυση όλων των ανέργων εγγεγραμμένων στον ΟΑΕΔ με επίδομα ανεργίας για όλο το διάστημα της κρίσης.\nv Άμεση προώθηση πρόσθετης ρύθμισης για την προστασία των εργαζόμενων με τηλεργασία.\nv Αναστολή κατάθεσης του αντεργατικού Νόμου για το ωράριο και τις απλήρωτες υπερωρίες.\nΌμως δεν μένουμε στα προβλήματα της συγκυρίας.\nΧρέος μας είναι να προβάλλουμε και να διεκδικήσουμε μια ολοκληρωμένη πολιτική για την Ανασυγκρότηση της χώρας, με τους εργαζόμενους πρωταγωνιστές.\nΑΝΑΠΤΥΞΗ ΜΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΔΡΟΜΟΣ.\nΑνάπτυξη που αφορά άμεσα τον εργαζόμενο, που βελτιώνει τη ζωή του, αλλά δημιουργεί και νέες θέσεις εργασίας για τους άνεργους.\nΕπεξεργαστήκαμε και καταθέσαμε-πρώτοι εμείς από όλα τα κόμματα και μόνοι ως τώρα-αναλυτικά κατά τη διάρκεια της ομιλίας μου στην Hellexpo στις 16 Σεπτεμβρίου, ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα για την Παραγωγική Ανασυγκρότηση, την Ανάπτυξη και την Αξιοποίηση των πόρων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάκαμψης.\n*Θέτουμε ως Στρατηγικό στόχο, την Πλήρη Απασχόληση.\nΡήτρες Απασχόλησης σε κάθε σύμβαση του Δημοσίου με ιδιώτες.\nΤα φορολογικά κίνητρα δεν μπορεί να αφορούν μόνο τα μερίσματα και τα κέρδη των επιχειρηματιών, αλλά τις επενδύσεις και την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.\n*Ενισχύουμε το αίσθημα ασφάλειας του εργαζόμενου με ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο της Ψηφιακής εποχής, διασφαλίζοντας την δια βίου απασχόληση του.\n*Προωθούμε μια νέα συμφωνία της Πολιτείας με τους Κοινωνικούς εταίρους, για μια ΝΕΑ ΡΥΘΜΙΣΗ στις ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ και την ομαλή και με κανόνες προσαρμογή τους στις νέες συνθήκες.\n*Ο κατώτερος μισθός αυξάνεται και καθορίζεται από την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.\nΚατοχυρώνεται η υποχρεωτικότητα και η καθολική εφαρμογή των κλαδικών Συλλογικών Συμβάσεων.\n*Αναβαθμίζουμε το Σώμα Επιθεωρητών εργασίας, για να αντιμετωπισθεί η εργοδοτική αυθαιρεσία για την πλήρη εφαρμογή των νόμων, των συμβάσεων, των συνθηκών υγιεινής και ασφάλειας στους εργασιακούς χώρους.\n*Εξασφαλίζουμε ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο προστασίας για τους εργαζόμενους με τηλεργασία, κατοχυρώνοντας τα εργασιακά και ασφαλιστικά τους δικαιώματα.\n*Αντιμετωπίζουμε τις διακρίσεις στους χώρους δουλειάς. Στηρίζουμε τα δικαιώματα της γυναίκας εργαζόμενης.\nΗ σημερινή μας συνάντηση σίγουρα δεν θα μείνει στην ανάλυση της συγκυρίας και στην συζήτηση των προτάσεών μας.\nΑποτελεί ένα αποφασιστικό βήμα για την συμπόρευση μας και προς το μέλλον:\n*Για την αντίδρασή μα απέναντι στον αντεργατικό κατήφορο της Κυβέρνησης. Πρέπει να ορθώσουμε το ανάστημά μας. Σήμερα πριν είναι πολύ αργά.\nΓιατί αν οι επιδιώξεις της Κυβέρνησης γίνουν πράξη, θα οδηγηθούμε σε πλήρη ισοπέδωση του οικοδομήματος που δημιουργήσαμε για την προστασία των εργαζομένων στην Ελλάδα.\nΜε ότι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον.\n*Αλλά και για την διαμόρφωση του εναλλακτικού Προοδευτικού δρόμου που θα δώσει ελπίδα και προοπτική στους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους μη προνομιούχους Έλληνες.\nΘέλω για μια ακόμη φορά να σας διαβεβαιώσω ότι το Κίνημα Αλλαγής θα συνεχίσει να στέκεται δυναμικά απέναντι στην Κυβερνητική πολιτική. Με όλες μας τις δυνάμεις.\nΣας ζητώ να δυναμώσουμε τη συνεργασία μας. Να πιάσουμε μαζί το νήμα μιας νέας κοινής πορείας. Απαιτώντας τον σεβασμό στα δικαιώματα, τις συμβάσεις, τις συνδικαλιστικές ελευθερίες.\nΌπως πάντα η Κοινοβουλευτική μας Ομάδα και οι αρμόδιοι τομείς, θα είναι σε διαρκή επαφή μαζί σας, για να φέρουν την φωνή και τις διεκδικήσεις σας μέσα στη Βουλή!\nΗ ψύχραιμη φωνή της Ζέφης Δημαδάμα για...\nΦώφη Γεννηματά: Η κυβέρνηση, ή πετάει στα...\nΗ νέα γενιά του Κινήματος Αλλαγής ανοίγει...\nΠεριμένοντας από τη Μέρκελ να… μαζέψει τον Ερντογάν\nΤο αθόρυβο (διπλό) χτύπημα Μητσοτάκη στην Αντιπολίτευση


ΠΡΟΦΙΛ – ΠΛΟΥΜΗΣ ΜΠΥΡΑ – ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ\nΤο κρασί μας!\nΤο 1996 ο Κωνσταντίνος Πλούμης, γεωπόνος – οινολόγος, ιδρύει στη Ναύπακτο το πρώτο οινοποιείο της περιοχής με την ονομασίας “Οίνος Πλούμη”.\nΗ επιχείρηση ασχολείται με την παραγωγή, την εμφιάλωση και την εμπορία οίνου. Το 2019, το πάθος μας, οδηγεί στην δημιουργία του πρώτου μικροζυθοποιέιου της περιοχής “Nafpaktos Ploumis Brewery”.\nΜπύρας ισχυρής προσωπικότητας, με εξαιρετικές πρώτες ύλες, όπως βύνη βελγίου, λυκίσκους από όλο τον κόσμο καθώς και νερό της περιοχής της Ναυπάκτου. Νερό ιδανικό για την παραγωγή μπύρας, εξαιρετικής ποιότητας.\nΚαθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, λειτουργεί αίθουσα γευσιγνωσίας, όπου το κοινό μπορεί να μεταβεί να μυηθεί στον κόσμο του κρασιού και της μπύρας. Να γευτείτε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ποικιλιών του Ελληνικού αμπελώνα.\nΣας περιμένουμε για μια ξεχωριστή εμπειρία, στον κόσμο μας!\nTo 2018, προχωρήσαμε στην δημιουργία της πρώτης Φρέσκιας μπύρας, στην περιοχή της Ναυπάκτου. Η Η πρώτη μικροζυθοποιΐα της περιοχής. Δημιουργούμε μπύρες χωρίς συντηρητικά, υψηλής διατροφικής αξίας, με μοναδική γεύση και χαρακτήρα. Φυσικά Θολή, η ζύμωση συνεχίζει στο μπουκάλι μέχρι να την απολαύσετε!\nΒύνες Ά ποιότητος από το Βέλγιο. Οι βελγικές βύνες έχουν ιδιότητες και προφίλ αποδόσεως πού διαφέρουν κατά πολύ από τις βύνες πού παράγονται οπουδήποτε αλλού. Έχουν μοναδικά χαρακτηριστικά όσον αφορά στο άρωμα, την καθαρότητα τής μπύρας προς βρασμό, την απόδοση και άλλες παραμέτρους.\nΜας αρέσει τα προιόντα μας, να έχουν χαρακτήρα, προσωπικότητα. Εστιάζουμε στα αρώματα και τη γεύση. Στοιχεία που γεννούν εμπειριές.\nΣτον ειδικά διαμορφωμένο χώρο μας, οργανώνουμε events γευσηγνωσίας.\nΜας αρέσει να παντρεύουμε ποικιλίες από Ελλάδα και εξωτερικό.\nΞεκινάμε με τις καλύτερες πρώτες ύλες. Δημιουργούμε μικρής παραγωγής μπύρες, με μοδαδική γεύση και χαρακτήρα.\nΔευτέρα: 9 – 5 μ.μ\nΤρίτη: 9 – 5 μ.μ\nΤετάρτη: 9 – 5 μ.μ\nΠέμπτη: 9 – 5 μ.μ\nΠαρασκευή: 9 – 5 μ.μ\nΣάββατο: 9 – 3 μ.μ\nΑν εδιαφέρεστε να μαθαίνετε πρώτοι, για τα νέα και προσφορές μας, επικοινωνήστε στο info@ploumisnafpaktos.gr ή γραφτείτε στο newsletter μας στο υποσέλιδο της σελίδας μας.\nΔευτέρα - Παρασκευή08:30 - 14:00 - 18:00-21:00


Ο ηγέτης της πλειοψηφίας στη Γερουσία, Χάρρυ Ρήντ\nΗ αμερικανική Γερουσία ενέκρινε συμβιβαστική συμφωνία που περιλαμβάνει προσωρινό προϋπολογισμό για το αμερικανικό δημόσιο για το επόμενο οικονομικό έτος που αρχίζει στην 1η Οκτωβρίου. Έτσι αποφεύγεται το ενδεχόμενο να κλείσουν οι δημόσιες υπηρεσίες στις ΗΠΑ στο τέλος του οικονομικού έτους, δηλαδή αυτή τη Παρασκευή.\nΜε 79 ψήφους υπέρ, έναντι 12, η Γερουσία που ελέγχεται απ’ του Δημοκρατικούς, ενέκρινε το μέτρο προσωρινού προϋπολογισμού που προβλέπει συνέχιση των δραστηριοτήτων του δημοσίου μέχρι τις 18 Νοεμβρίου. Η συμφωνία επετεύχθη μετά από παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις για την επίλυση διαφωνιών σε θέματα κρατικών δαπανών, ελλειμμάτων και φορολογίας.\nΤώρα το μέτρο θα υποβληθεί στην ελεγχόμενη απ’ τους Ρεπουμπλικανούς Βουλή των Αντιπροσώπων.\nΤη Δευτέρα, ο Πρόεδρος Ομπάμα δήλωσε ότι ιδεολογικές διαφορές στο Κογκρέσο δεν επιτρέπουν στο αμερικανικό δημόσιο να επιλύσει τα προβλήματα του και ζήτησε απ’ τους ψηφοφόρους να στείλουν μήνυμα στο Κογκρέσο ότι θα πρέπει να δρά υπεύθυνα.


e-Προβατίνα: Η σημασία του να έρχεσαι δεύτερος\nΜια κουβέντα που κάναμε την προηγούμενη βδομάδα με την γιαγιά μου θύμισε μια παλιά ιστορία που θα παραθέσω. Η εικονογράφησή της δεν θα ήταν εφικτή χωρίς τη συνδρομή του πατέρα-αρχειονόμου, πιστού φύλακα των οικογενειακών αναμνήσεων (σ'έφτιαξα φάδερ!).\nΑν δεν κάνω τραγικό λάθος μιλάμε για τον Σεπτέμβρη του '98 και η Γ'Λυκείου, μαζί κι εγώ, ετοιμάζεται για την καθιερωμένη ανάβαση στον Όλυμπο. Ναι. Λυκειόπαιδα. Με συνοδεία κυρίως τους δασκάλους μας. Με σημαντικότερη συμβουλή πριν την αναχώρηση να κόψουμε τα νύχια και να βάλουμε μποτάκια. Για να περάσουμε μεταξύ άλλων και το Λούκι του Μύτικα. Τώρα που το σκέφτομαι δεν νιώθω πολύ άνετα αλλά ας συνεχίσω.\nΞεκίνημα της ανάβασης από τα Πριόνια με προορισμό το καταφύγιο Σπήλιος Αγαπητός. Θυμάμαι ξεθεωμένος μετά από μισή ώρα περίπου να ρωτάω αν έχουμε πολύ ακόμη και να εισπράττω γέλια. Λίγο παραπάνω μια κοπέλα θα στραμπουλήξει ελαφρά τον αστράγαλο και θα μείνουμε μαζί της τελευταίοι, ανηφορίζοντας πιο αργά και ήρεμα. Φτάνουμε στο καταφύγιο ξεθεωμένοι μετά από τρεις ώρες και κάτι ανάβασης, ενώ οι πιο fit έχουν ήδη στήσει γιορτή.\nΤο βράδυ περνάει διασκεδαστικά, προσπαθώντας να απαντήσουμε αγορίσια ερωτήματα της ηλικίας όπως: "πώς να χωρέσουν έξι άτομα σε δύο κρεβάτια", "πώς να την αμολήσεις και να διώξεις τα άλλα πέντε άτομα" ή "πώς να ξεχαρβαλώσεις το ραμποτέ ροχαλίζοντας". Το ξύπνημα θα γίνει νωρίς γιατί έχουμε Μύτικα και ύστερα κατάβαση ως τα Πριόνια και επιστροφή.\nΑυτήν τη φορά είμαστε αργοί μάλλον από επιλογή. Με τον Σόλων και τον Άρη μένουμε πίσω από όλους, πραγματικά τελευταίοι και ανεβαίνουμε πολύ χαλαρά με κουβεντούλα.\nΘυμάμαι που ανεβαίναμε όλο και ψηλότερα και βλέπαμε τα σύννεφα να έρχονται με φόρα καταπάνω μας. Πρώτη φορά το έβλεπα αυτό και είχα πραγματικά εντυπωσιαστεί. Εντωμεταξύ κόσμος πολύς ανεβοκατέβαινε, μας χαιρετούσαν, μας συμβούλευαν και θυμάμαι να ρωτάω κι έναν ποιο* είναι το όνομα μιας κορυφής που μου έκανε εντύπωση. Μου απάντησε ότι είναι το Σκολιό (Σχολειό κατάλαβα εγώ) αν και ψάχνοντας πλέον λίγο στον χάρτη είμαι σχεδόν σίγουρος πως ήταν ο Άγιος Αντώνιος.\n*Το ήξερες ότι οι λέξεις ποιος, ποια, ποιο δεν τονίζονται; Εγώ μόλις το διαπίστωσα!\nΛίγο ψηλότερα στην Σκάλα, κάνουμε μια στάση για να βγάλει ο Άρης την βερμούδα του και να φορέσει το τζιν που είχε στην τσάντα. Έκανε κρύο βλέπεις.\nΚαι κάπου εκεί μόλις άλλαξε, είδαμε δεξιά μας μια μεγάλη πέτρινη πλάκα που λες και την είχε ακουμπήσει κάποιος πλάι στο μονοπάτι. Δεν ξέρω ποιος ήταν ο πρώτος, ούτε γιατί, αλλά μετά από λίγο είμασταν και οι τρεις αραγμένοι πάνω της. Δεν θυμάμαι τι συζητούσαμε, το μόνο που θυμάμαι είναι τα σύννεφα που τρέχαν συνεχώς προς το μέρος μας.\nΜείναμε εκεί για περίπου μισή ώρα, μέχρι που πέρασε μπροστά μας η πρώτη ομάδα που έπιασε κορυφή και κατέβαινε. Κολλήσαμε μαζί τους και ξεκινήσαμε επιστροφή. Και ο Μύτικας θα μου πεις; Μπορεί να περιμένει για την επόμενη φορά!\nΕτικέτες μονοπάτι, όλυμπος, ορειβασία, πεζοπορία\nCrazy Tourists 2 Φεβρουαρίου 2013 - 10:17 μ.μ.\nΤα νύχια γιατί έπρεπε να τα κόψετε; Κοίτα τώρα απορία που μου 'κατσε!\nΣούπερ οι φωτογραφίες και ακόμα πιο σούπερ η ιδέα της εκδρομής!\nΔημήτρης 2 Φεβρουαρίου 2013 - 11:06 μ.μ.\nΑν κάνεις πολύωρη κατάβαση με μακριά νύχια στα ποδάρια θα βλαστημήσεις απ'τον πόνο. Οι φωτό δεν ξέρω με ποια μηχανή τραβήχτηκαν ρε γμτ.\nbernardina 7 Φεβρουαρίου 2013 - 12:16 μ.μ.\nΉ θα ξεκολλήσουν και θα κάνουν ένα οχτάμηνο να ξαναγίνουν όπως ήταν (με κίνδυνο, στο μεταξύ, να τρουπώσει από κάτω και κανας μύκητας).\nΜου το έμαθε (με τον δύσκολο τρόπο) το φαράγγι της Σαμαριάς.\nΔημήτρης 7 Φεβρουαρίου 2013 - 7:17 μ.μ.\nΆουτς. Μόνο άουτς.


Σταφυλίδης: "Καλύτερος προπονητής μου ο Μπόλονι" - Metrosport.gr\nΣταφυλίδης: "Καλύτερος προπονητής μου ο Μπόλονι"\nΣε μια άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη που έδωσε στο Αθλητικό Metropolis ο Κώστας Σταφυλίδης αποκαλύπτει πολλά για το χθες του στον ΠΑΟΚ και το σήμερα στη Γερμανία\nΠΑΟΚ 03.06.2014 13:41\nΟ ποδοσφαιριστής της Μπάγερ Λεβερκούζεν Κώστας Σταφυλίδης φιλοξενήθηκε στις εγκαταστάσεις του Αθλητικού Metropolis, μιλώντας για όλους και για όλα! Ευδιάθετος και γεμάτος… όρεξη για κουβέντα, απάντησε στις ερωτήσεις του Γιώργου Μπούζου αλλά και των φίλων ακροατών που με παρεμβάσεις τους ρώτησαν τον διεθνή αμυντικό για την καριέρα του, την Εθνική, τον ΠΑΟΚ αλλά και το φημολογούμενο ενδιαφέρον του Ολυμπιακού.\nΑρχικά είπε: «Διακοπές ξεκίνησα εδώ και δύο εβδομάδες, αλλά δεν έχω κάνει μπάνια ακόμα. Περνάω καλά στην στεριά, σε καμιά βδομάδα προβλέπεται να πάω. Δεν έχω στάνταρ πρόγραμμα, όπου με βγάλει η μέρα. Και γυρνάω πίσω 30 Ιουνίου. Τότε είναι το πρώτο ραντεβού με την Μπάγερ».\nΓια την ζωή στην Γερμανία με την Μπάγερν, αλλά και την Ελλάδα: «Σε ποιον δεν θα έλειπε η Ελλάδα. Αλλά σκέφτομαι πως είναι μια καλή ευκαιρία για μένα, οπότε το σκέφτομαι λίγο διαφορετικά. Είναι τρομερή ευκαιρία για μένα η Γερμανία, ευχαριστώ τον Θεό που βρίσκομαι εκεί. Είναι πολύ δύσκολο για έναν ποδοσφαιριστή να κάνει αυτό το βήμα, γιατί ο τρόπος σκέψης τους είναι εντελώς διαφορετικός. Αλλά σε κάνει διαφορετικό ποδοσφαιριστή. Σε κάνει να καταλάβεις τον τρόπο παιχνιδιού τους και την διαφορετικότητα.\nΣτην αρχή έβλεπα πως δεν μπορώ να αντεπεξέλθω στις προπονήσεις, αλλά με τον καιρό προσαρμόστηκα και μπόρεσα να φθάσω σε ισάξιο επίπεδο με τους συμπαίκτες μου. Τα πράγματα είναι διαφορετικά εκεί. Είμαστε στο προπονητικό περίπου 5-6 ώρες. Και μετά αναγκαστικά από τέτοια κούραση, πας σπίτι για ύπνο. Ευτυχώς έχω γνωρίσει κάποια παιδιά, έχω τον Γιαννιώτα και τον Μαλεζά που είναι εκεί κοντά και έχω παρέα».\nΓια τον Μαλεζά και τον Γιαννιώτα: «Δεν γνωρίζω αν έρχεται στον ΠΑΟΚ. Εγώ θα τον ήθελα στον ΠΑΟΚ. Δεν ξέρω αν έχουν γίνει συζητήσεις, αυτό το ξέρει αυτός και η ΠΑΕ. Αλλά θα τον ήθελα πολύ. Όσον αφορά τον Γιαννιώτα μάλλον θα παραμείνει στο Ντίσελντορφ. Του αρέσει εκεί, δεν ξέρω γιατί του αρέσει τόσο πολύ, αλλά μάλλον θα μείνει».\nΓια τους στόχους του την φετινή χρονιά: «Φυσικά και είναι στόχος μου η καθιέρωση στην ενδεκάδα. Έχω προσαρμοστεί, έχω μάθει την γλώσσα, οπότε δεν υπάρχουν πλέον δικαιολογίες».\nΓια το ενδεχόμενο επιστροφής του στην Ελλάδα: «Δεν ασχολήθηκα καθόλου, είχα αλλού το μυαλό μου. Δεν πέρασε από το μυαλό μου σε καμία περίπτωση να γυρίσω. Είναι δύσκολο για έναν ποδοσφαιριστή να γυρίσει, θέλω και εγώ να κάνω καριέρα, να γνωρίσω νέες παραστάσεις».\nΕν συνεχεία είπε: «Δεν έκρυψα ποτέ το ότι είμαι ΠΑΟΚτσής. Όπως έχω ξαναπεί μ? άρεσε ο ΠΑΟΚ με τον Γεωργιάδη, έδειξε καλύτερο πρόσωπο έδειξε πως είχε 2-3 αυτοματισμούς. Δεν είμαι ο πλέον κατάλληλος για να σχολιάσω, ωστόσο μου άρεσε η ομάδα το τελευταίο χρονικό διάστημα. Όσον αφορά τον Στέφενς, δεν μπορώ να καταλάβω πως η ομάδα δεν απέδωσε, με ένα τόσο μεγάλο όνομα προπονητή, να τελειώνει τόσο γρήγορα η συνεργασία. Είναι από τα ανεξήγητα του ποδοσφαίρου».\nΑπό τους προπονητές που είχα, συνεργάστηκα καλύτερα με τον Μπόλονι. Νομίζω πως ήταν ο μοναδικός που δούλευε με μικρούς ποδοσφαιριστές\nΓια τον Άγγελο Αναστασιάδη: «Δεν έχω συνεργαστεί μαζί του, τον ξέρω φυσικά, όλα θα φανούν από την δουλειά που θα κάνει μέσα στο γήπεδο. Πρόκειται για έναν παραδοσιακό προπονητή. Μπορεί να είναι και καλό για τον ΠΑΟΚ. Μακάρι».\nΓια τον καλύτερο προπονητή που συνεργάστηκε: «Από τους προπονητές που είχα, συνεργάστηκα καλύτερα με τον Μπόλονι. Νομίζω πως ήταν ο μοναδικός που δούλευε με μικρούς ποδοσφαιριστές, μας έκανε ατομικές προπονήσεις, έκλεινε φιλικά για παίκτες που δεν είχαμε τόσες πολλές συμμετοχές. Οι άλλες προπονητές που πέρασαν έδειχναν πως δεν τους ενδιαφέρει τόσο το κομμάτι των νεαρών παιδιών, μόνο ο Μπόλονι έδειχνε τόσο ενδιαφέρον».\nΓια την απόφαση του Σάντος να αφήσει εκτός τον Αθανασιάδη: «Πιστεύω πως ήταν πολύ δύσκολο να πάρει κάποια απόφαση, γιατί όλοι οι ποδοσφαιριστές που έχει εκεί, είναι αξιόλογοι και έχουν δείξει πάρα πολύ καλό πρόσωπο. Για να πάρει τον Στέφανο θα έπρεπε να αφήσει κάποιον έξω και σκέφτομαι ποιον θα άφηνε. Δεν λέω πως δεν έπρεπε να τον πάρει, γιατί ήταν εκ των κορυφαίων της χρονιάς, αλλά είναι δύσκολο».\nΓια προβλήματα που αντιμετωπίζει ο ΠΑΟΚ: «Το πιο σημαντικό είναι η οργάνωση. Από ότι βλέπω από μακριά και εγώ, αυτό του λείπει. Φυσικά παίζει ρόλο το οικονομικό, αλλά θα πρέπει οι παίκτες να γίνουν πιο σοβαροί και πιο επαγγελματίες».\nΓια το ενδεχόμενο να πάει στον Ολυμπιακό: «Είναι δύσκολο, αυτή είναι η δουλειά μου. Αν μια ομάδα ενδιαφέρετε και σου δώσει χρήματα πολλά και παράλληλα δεν έχεις άλλη επιλογή. Αν εγώ για παράδειγμα έχω μια πρόταση από τον Ολυμπιακό και δεν έχω αλλού να πάω, δύσκολα να πω όχι. Αλλά εγώ έχω τονίσει πως θέλω να μείνω στο εξωτερικό. Προς το παρών δεν θα πήγαινα».\nΓια την πορεία της Εθνικής στο Μουντιάλ: «Πιστεύω θα περάσουμε τον όμιλο, εμένα προσωπικά μου αρέσει η Ελλάδα. Μου αρέσει το σύνολο που έστησε ο Φερνάντο Σάντος, νομίζω πως θα βγούμε νικητές από τον όμιλο, απέναντι σε ποδοσφαιριστές πολλών εκατομμυρίων, με σκυμμένο κεφάλι θα τα καταφέρουμε».\nΓια τα… περίεργα που συνάντησε στην Γερμανία: «Είχα υπογράψει με την ομάδα και μου κάνουν ξενάγηση. Εκεί που κάνουμε την ξενάγηση μου ανοίγουν μια πόρτα όπου είχε μια καρέκλα και μου λένε πως εδώ θα σου περιποιούμαστε τα νύχια και τους κάλλους. Εκεί έπαθα πλάκα. Λέω που ήρθα; Αυτό όμως που φαίνεται ξεκάθαρα είναι η πειθαρχία. 50? πριν την έναρξη της προπόνησης όλοι είναι εκεί, δεν έχει αργήσει ποτέ κανένας, πηγαίνουν στα γυμναστήρια, στα γήπεδα και προπονούνται μόνοι τους. Ζουν και αναπνέουν για το ποδόσφαιρο»\nΑγαπάω τον σύλλογο, αγαπώ τον ΠΑΟΚ, αλλά είμαι σε μια ηλικία που θα πρέπει να μείνω στο εξωτερικό\nΓια τις διαφορές Ελλάδας και Γερμανίας: «Στην Ελλάδα κακά τα ψέματα τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Όταν είσαι σε έναν χώρο κακό, γιατί η Μεσήμβρια ήταν πολύ κακή πριν έρθει ο κ. Σαββίδης και παράλληλα δεν έχεις ένα καλό κλίμα γύρω τους, τότε υπάρχει πρόβλημα. Όλα στους ποδοσφαιριστές είναι θέμα ψυχολογίας».\nΤέλος αναφέρθηκε και για το ενδεχόμενο να γυρίσει κάποτε στον ΠΑΟΚ: «Δεν είναι στο χέρι μου. Καταρχάς θα πρέπει να με θέλει και η ομάδα. Όπως είπα και πριν, δεν είναι στα άμεσα σχέδια μου να γυρίσω στην Ελλάδα. Αγαπάω τον σύλλογο, αγαπώ τον ΠΑΟΚ, αλλά είμαι σε μια ηλικία που θα πρέπει να μείνω στο εξωτερικό».\nTAGS: Super League ΠΑΟΚ Σταφυλίδης\nΟι δύο παίκτες του ΠΑΟΚ που δεν πήραν καθόλου λεπτά συμμετοχής\nTo τρελό ρεκόρ του ασταμάτητου Μάτος\nΣτόχος του ΠΑΟΚ τα νιάτα, «οδηγός» για τον Ιανουάριο\nΜία οικογένεια οι γκολκίπερ του ΠΑΟΚ (pic)\nΠέλκας, Γιαννούλης και Λημνιός έξω με τους πατεράδες τους (pic)\nΝτόπες Φερέιρα σε παίκτες: «Δείξτε τι αξίζετε»\nΠΑΟΚ: Η διπρόσωπη άμυνα, το περίεργο των εκτός έδρας και ο Κάρολ\nΚλήση ΠΑΟΚ σε απολογία για το ματς με την Ξάνθη\nΚαι επίσημα ο Καρέρα στην ΑΕΚ


Σοβαρό προβάδισμα με οδηγό τον Σαρδινέρο! – Apollon365\nΣοβαρό προβάδισμα με οδηγό τον Σαρδινέρο!\nΔύσκολη επικράτηση της ομάδας μας και σοβαρό προβάδισμα πρόκρισης, αφού στο τέλος με το δεύτερο γκολ επικράτησε της ΑΕΖ για τον πρώτο αγώνα Κυπέλλου με 2-0. Με σοβαρότητα και καθαρό μυαλό θα πρέπει να δει η ομάδα μας τον επαναληπτικό αγώνα την ερχόμενη Τετάρτη(8/1) στο Παφιακό για να πάρει την πρόκριση.\nΜε πολλές αλλαγές ξεκίνησε η ομάδα μας τον αγώνα αφού ο Σωφρόνης Αυγουστή, επέλεξε να ξεκουράσει ποδοσφαιριστές, αλλά και να δώσει ευκαιρίες σε παίκτες που δεν είχαν μέχρι τώρα χρόνο συμμετοχής. Παρά την κατοχή της μπάλας, η ομάδα μας έδειχνε «βραχυκυκλωμένη» και προσπαθούσε να βρει το δρόμο προς τα δίκτυα του αντιπάλου. Δύο σουτ του Πίεχ στην αρχή του αγώνα και ένα του Πίττα στο 40΄δεν βρήκαν στόχο καθώς το πρώτο πέρασε έξω και το δεύτερο απέκρουσε ο αντίπαλος τερματοφύλακας. Δυσκολευόμασταν να βρούμε χώρους να επιτεθούμε και κάποιοι συνδυασμοί έβρισκαν σε ετοιμότητα την αντίπαλη άμυνα. Ένα σουτ του Μπεντόγια, απέκρουσε ο τερματοφύλακας, ενώ στη συνέχεια κάποια συνεχόμενα κόρνερ και ένα πλασέ του Ισπανού και πάλι, δεν έφεραν το γκολ. Η ομάδα μας είχε την συντριπτική κατοχή της μπάλας με 83% έναντι 17%, παρόλα αυτά όμως δεν ήρθε το ζητούμενο.\nΜε δύο κλασσικές ευκαιρίες ξεκίνησε στην επανάληψη η ομάδα μας, όταν το σουτ του Μαγκλίτσα, απέκρουσε και πάλι ο τερματοφύλακας, ενώ μετά από κόρνερ ο Καρώ δεν κατάφερε να στείλει τη μπάλα στα δίκτυα από πλεονεκτική θέση. Ο τεχνικός της ομάδας μας στην προσπάθεια του να κάνει πιο επιθετική την ομάδα μας, έκανε δύο αλλαγές η πρώτη από το ημίχρονο με τον Μαγκλίτσα να παίρνει τη θέση του Στυλιανού, ενώ στο 53΄ο Πέδρο πήρε τη θέση του Πίττα. Οι προσπάθειες της ομάδας μας καρποφόρησαν όταν ο Μαγκλιτσα μετά από πάσα στη μικρή περιοχή, ο Σαρδινέρο στο 60΄έστειλε τη μπάλα στα δίκτυα. Από κει και πέρα η ομάδα μας προσπαθούσε να βάλει δεύτερο γκολ, κάτι που αποσόβησε και πάλι ο τερματοφύλακας του αντιπάλου σε απευθείας κτύπημα του Ντα Σίλβα που μπήκε αλλαγή στη θέση του Μπεντόγια. Τελικά η ομάδα μας έβαλε και το δεύτερο γκολ με τον Σαρδινέρο και πάλι στο 90+1 για να πάρει ένα σοβαρό προβάδισμα πλέον πρόκρισης!


Δείτε τα ματς των Χανίων και στην Cosmote TV! - mirrorsports.gr\nΔείτε τα ματς των Χανίων και στην Cosmote TV!\nTo ERTFLIX εντάσσεται και στην COSMOTE TV.\nΣυνεπώς, η Σούπερ Λιγκ 2 και οι αγώνες των Χανίων θα μεταδίδονται και μέσω του Cosmote TV.\n← Η αποστολή του Ιωνικού για Χανιά με Νιάσε → Τα έσπασαν όλα στο γραφείο του Αυγενάκη στο Ηράκλειο! (Pics)