Γη και Ελευθερία.: Μαΐου 2009\n" Η ΔΩΡΙΔΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΩΡΙΕΙΣ "\nΌλοι γνωρίζουμε γιά την προέλευση των Δωριέων και την εγκατάστασί των στην κεντρική Ελλάδα και φυσικόν είναι ημείς οι καταγόμενοι από την Επαρχία Δωρίδος να υποθέτουμε ότι γεννηθήκαμε στην αρχαία κοιτίδα των Δωριέων και πιθανόν να είμαστε απόγονοί των .Άραγε το ενδεχόμενο αυτό ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ; Με τη μικρή αυτή διατριβλη θα προσπαθήσω να βρούμε την αλήθεια με την έρευνα των ιστορικών πηγών χωρίς να έχω πρόθεσι να γράψω ιστορία και να υπεισέλθω σε αλλότριες αρμοδιότητες .Η Δωρίς φέρεται ως το όνομα της περιφερείας της κεντρικής Ελλάδος που περικλείεται προς Β. υπό της χώρας των Μαλιέων , προς Ν. υπό της Λοκρίδος των Οζολών , προς Α. υπό της Φωκίδος και προς Δ. υπό της χώρας των Οιταίων . Αποτελεί ευρεία κοιλάδα μεταξύ της οροσειράς του Καλλίδρομου και Πύρρας από Βορρά και των δύο τμημάτων του Παρνασσού και της Γκιώνας προς Ν.Η σημερινή Επαρχία Δωρίδος είναι γειτονική προς Ανατολάς με την αρχαία Δωρίδα , και τα όριά της αντιστοιχούν προς την αρχαία Λοκρίδα των Οζολών Λοκρών . Κατά τους προιστορικούς χρόνους μέχρι του 1100 π.Χ. οι Δωριείς ήσαν χωρισμένοι σε τρεις φυλάς , τους Υλλείς , τους Δυμάνες και τους Παμφύλους , ήσαν δε Μακεδνοί , δηλαδή Μακεδόνες προερχόμενοι εκ της περιοχής του όρους Λάκμος . Το όνομα Δωριείς απέκτησαν , όταν κατερχόμενοι προς νότον εγκατεστάθησαν εις τους πρόποδας του Ολύμπου και της Όσσης καισυνεχωνεύθησαν με τους κατοικούντας τας περιοχάς αυτάς Υλλέων και άλλων στοιχείων . Συνεκρούσθησαν μετά εγχωρίων Λαπιθών και εσώθησαν με την βοήθειαν του Ηρακλέους επί βασιλέως των Δωριέων Αιγιμιού .Αι παραδόσεις αυτές διεσώθησαν από τον Πίνδαρο και Ηρόδοτο.Οι Δωριείς είναι μία των τεσσάρων φυλών του Ελληνικού Έθνους και διεδραμάτισαν σπουδαιότατον ρόλον εις την Ελληνικήν ιστορία . Οι Δωριείς αποκαλούνται Ηρακλειδείς από την βοήθειαν που έλαβαν κατά τους αγώνας των εναντίων των Λαπιθών κατά την περίοδον 1125 έως 800 π.Χ., χρονικόν διάστημα , κατά το οποίον έγιναν αι μεταναστευτικαί κινήσεις των Ελληνικών ομάδων . Από τα Ελληνικά φύλλα που είναι γνωστά κατά την εποχήν της Χαλκοκρατίας ( 3000 - 1900 π.Χ ) περί τα δέκα πέντε , ήτοι Άβαντες , Αθαμάνες , Αινιάνες , Αρκάδες , Αχαιοί , Βοιωτοί , Δωριείς , Θεσσαλοί , Ίωνες , Λαπίθες , Μάγνητες , Μινόες και Μολοσσοί . Ο Ηρόδοτος ( 1,5,6 ) αναφέρει :" Το Δωρικόν γένος πολυπλάνητον κάρτα ' επί μεν Δευκαλίωνος βασιλέως Φθιώτιδος οίκεε γήν Φθιώτιν , επί δε Δώρου του Έλληνος την Όσσαν και τον Όλυμπον χώραν καλουμένην δε Ισταιήτιν εκ δε της Ιστιαιήτιδος ης εξανέστη υπό Καδμέων οίκεε εν Πίνδω , Μακεδνόν καλεόμενον ".Από την εγκατάστασίν των παρά τον Όλυμπον αρχίζει ο ιστορικός βίος των Δωριέων , διότι ως προαναφέρω ηττηθέντες υπό των Λαπιθών προσέφυγον προς τον ήρωα " Ηρακλήν διά της συνδρομής του οποίου νικήσαντες παρέδωκαν εις αυτόν το τρίτον μέρος της Δωρίδος Χώρας " ( Διόδωρος Σικελίώτης VI, 37 ). Oi Δωριείς επολέμησαν και κατά των Δρυόπων τους κατοικούντες περί την Οίτην και κατέλαβον την μεταξύ Παρνασσού Χώραν " εντεύθεν δε της Πίνδου αύθις εις Δρυοπίδα μετέβη " ( Ηρόδοτος 1,5,6 ). Η τελευταία αυτή χώρα ονομάσθη Δωρίδα . Διά την φτώχειαν των ονομάσθησαν Λιμοδωριείς . Ανερχόμενοι εις 32.000 εχωρίσθησαν αρχικά εις τέσσαρες ομάδες , μιά δ εξ αυτών διαβάσα τον πορθμόν Ρίον - Αντίρριον εκορίευσε μέγα μέρος της Πελοποννήσου , 80 έτη μετά τον Τρωικόν πόλεμον , ήτοι περί το 1100π.Χ. ( Θουκυδίδης Α 12 ).Συνέβαλον εις τον εκδωρισμόν της Μεγαρίδος περί τα μέσα του 10ου αιώνα π.Χ. εκυρίευσαν την Κρήτην και τας νήσους του Ν.Α. Αιγαίου , την Αίγιναν και Αλικαρνασσόν ως την Πύλον .Αι μετακινήσεις στη Μήλο , Κρήτη ,και Ν.Α Αιγαίο χρονολογούνται από του 975-800 π.Χ. Οι υπόλοιποι Δωριείς εγκατεστάθησαν εις τας περιοχάς γύρω από τις πηγές του Βοιωτικού Κηφισσού . Οι Λοκροί ήρχισαν να αποικίζουν την περιοχήν που θα ονομασθή Δυτική Λοκρίς που εκτείνεται μεταξύ Φωκίδος και Αιτωλίας . Είναι γνωστό ότι στη Πελοποννησιάκή Αττική σχηματίσθηκαν δέκα αυτόνομα Δωρικά κράτη στο Άργος , Μυκήνες , Τύρινθο , τροιζήνα , Επίδαυρο , Κλεωνές , Φλιούντα , Σικυώνα , Κόρινθο και Μέγαρα , ως και στη Σπάρτη της οποίας αρχηγός κατά την κατάληψιν της ήτο ο Αριστόδημος .Η Δωρική διάλεκτος υπήρξε μιά των κυριωτέρων της Ελληνικής γλώσσης και ο περίκαλλος ναός της Αθηνάς του Παρθενώνος είναι Δωρικού ρυθμού .Κατά την εκστρατείαν του Ξέρξου η Δωρίδα δεν εταλαιπωρήθη διότι ήτο σύμμαχος των υποταχθέντων εις τους Πέρσας Θεσσαλών , ελεηλατήθη όμως κατά τον Φωκικόν η ιερόν πόλεμον και κατά τους πολέμους μεταξύ Αιτωλών και Μακεδόνων . Οι Δωριείς έλαβον ενεργόν μέρος κατά την Εθνεγερσίαν του 1821 και την 28 Μαρτίου 1821 ύψωσαν την Ελληνικήν σημαία υπό τον εξ Αρτοτίνας οπλαρχηγόν Σκαλτσοδήμον .Από την Αρτοτίνα κατάγεται και ο Αιθανάσιος Διάκος και από το Κροκύλειον ο Μακρυγιάννης . Το έτος 1825 η Δωρίς κατεκτήθη πάλιν υπό του Κιουταχή , απελευθερωθείσα υπό του Καραισκάκη προσωρινώς και οριστικώς υπό του Υψηλάντου τον Σεπτέμβριον του 1828 .Περί τα Βαρδούσια όρη κατά την αρχαιότητα εγκατεστάθησαν οι Οφιονείς , φυλή των Αιτωλών , λαβούσα το όνομα αυτό διότι εθεράπευον τα δήγματα των όφεων . Περί των κατοικούντων την Επαρχίαν μας Οζολών Λοκρών αναφέρει ο Θουκυδίδης ( Α,5 ) τα εξής : " Οι γαρ Έλληνες το πάλαι ετρέφοντο προς ληστείαν και μέχρι τούδε πολλοί της Ελλάδος τω πακαιώ τρόπω νέμεται περί τε Λοκροίς τους Οζόλας και Αιτωλούς και Ακαρνάνες , τότε σιδηροφορείσθαι τούτοις από παλαιάς ληστείας εμεμένηκεν ".Οι κάτοικοι της Δωρίδος κατά νεωτέρους χρόνους , και μάλιστα τους Βυζαντινούς , παρά τας πολλάς επιδρομάς των Σ΄λαύων και την μετέπειτα μακραίωνα Τουρκοκρατίαν , δεν ήλθον εις επιμιξίαν μετά των κατακτητών , βοηθούντος και του αγόνου και ορεινού εδάφους και παρέμειναν γνήσιοι Έλληνες διακρίνονται δε οι σημερινοί Δωριείς διά τον άδολον και ευθύ χαρακρήρα των , τον πατριωτισμόν των κοσμούμενοι διά πολλών αρετών . Παρά την διασποράν των είναι νοσταλγοί των πατρίων και διατηρούν δεσμούς με την γενέτειράν των Δωρίδα .\nτου Ζήσιμου Αλεξίου απ' τα "ΛΙΔΩΡΙΚΙΩΤΙΚΑ" του 1983.\nΑρχαία Ελληνικά Φύλα.\n* Με πιο έντονο χρωματισμό σημειώνονται οι κάτοικοι της σημερινής Δυτικής και Κεντρικής Στερεάς Ελλάδας.\nΟ Σπερχειός είναι ποταμός της ανατολικής Στερεάς, στο νομό Φθιώτιδας.\nΠηγάζει από τον Τυμφρηστό σε υψόμετρο 2.300 μ. και εκβάλλει στο Μαλιακό κόλπο. Διασχίζει το νομό Φθιώτιδας και δέχεται τα νερά των Βαρδουσίων ορέων, Όθρης και Οίτης.\nΕίναι πλούσιος σε φερτές ύλες, με τις οποίες προσχώνει τον Μαλιακό κόλπο. Χάρις στις προσχώσεις αυτές τα άλλοτε "στενά των Θερμοπυλών", στα οποία έγινε η περίφημη μάχη εναντίον των Περσών τον 5ο αιώνα π.Χ., που τότε είχαν πλάτος ολίγων μέτρων, σήμερα φθάνουν σε πλάτος τα 5-6 χιλιόμετρα και είναι ως επί το πλείστον ελώδη. Ο Σπερχειός διέρχεται από τα όρια αρκετών κωμοπόλεων και χωριών, τα μεγαλύτερα από τα οποία είναι η Σπερχειάδα, η Μακρακώμη, το Λειανοκλάδι και η Ανθήλη, ενώ περνά τρία χιλιόμετρα νότια από την πόλη της Λαμίας. Το όνομα του ο Σπερχειός έλαβε από το ρήμα σπέρχω -ομαι που σημαίνει κινούμαι με ορμή και εξ αυτού ονομάσθηκε και η κωμόπολη Σπερχειάδα.\nKατά την αρχαιότητα και στις δύο όχθες του κατοικούσαν οι Αινιάνες. Το 995 ο Νικηφόρος Ουρανός νίκησε παρά τον ποταμό αυτόν τους Βούλγαρους. Κατά την Επανάσταση του 1821 δόθηκε στην περιοχή της γέφυρας πριν τις εκβολές του η Μάχη της Αλαμάνας, όπου και αιχμαλωτίσθηκε ο Αθανάσιος Διάκος. Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας ο ποταμός αυτός ήταν το πρώτο σύνορο του Ελληνικού Βασιλείου. Το 1941 ο Σπερχειός αποτέλεσε τη δεύτερη διασυμμαχική αμυντική γραμμή στην κάθοδο των Γερμανών.\nΣτην ελληνική μυθολογία, ο Σπερχειός λατρευόταν ως ο ομώνυμος θεός. Ο Όμηρος τον ονομάζει «Διιπετή», δηλαδή Διογέννητο .\nΆλλες ονομασίες κατά το παρελθόν: Αγριομέλας, Ελλάδα, Αλαμάνα.\nΆλλοι μικρότεροι παραπόταμοι (από τους περίπου 63 που έχει ο Σπερχειός) είναι:Ρουστιανίτης, Λουγγιές, Κατής, Κάκαβος, Ξηριάς Υπάτης, Ξηριάς Λαμίας, Ξηριάς Βαρδατών, Παλαιόκαστρο, Βοϊδόρεμα, Μαρίτσα, Μαυριλιώτης, Πετσιώτης, Καστανόρεμα, Σαπουνόρεμα, Βαγινόρεμα, Δριστελόρεμα, Παλιοχειμαρόρεμα, Λειβαδόρεμα, Σπερτόρεμα, Ψαροφωλιάς, Πλατάνια, Καβουρόρεμα, Κρανιόρεμα, Τριανταφυλλιάς, Μέγα Ρέμα, Κακαβόρεμα, Γερακάρη.\n1. Την κύρια κοίτη:Εδώ συναντάμε ιτιές, λεύκες, αρμυρίκια και αγριοκαλαμιές.\n2. Τους αρμυρόβαλτους:Υπάρχουν βούρλα, αλόφυτα. Εδώ βρίσκουν τροφή τα πουλιά και τόπο για φώλιασμα.\n3. Τα λασποτόπια:Υπάρχει μικρή βλάστηση και πολλές αχιβάδες και άλλοι παρόμοιοι οργανισμοί χρήσιμοι για την τροφή των πουλιών.\n4. Τις μόνιμα διαβρεχόμενες ακτές:Υπάρχουν βενθικά φυτά, πολύτιμη τροφή για τα πουλιά και χώρος ανάπτυξης ψαριών.\nΣτο τμήμα που καλλιεργείται υπάρχουν πολλοί ορυζώνες όπου το καλοκαίρι τρέφονται πολλοί πελαργοί, ερωδιοί, γλάροι, κοκκινοσκέληδες και καλαμοκανάδες.Ο υγροβιότοπος περιλαμβάνει όλη την περιοχή των εκβολών του ποταμού και συγκεκριμένα τις ελώδεις εκτάσεις: Αυλέμωνα, Μπούκα, Αγία Τριάδα, Ροδίτσα, Αγία Μαρίνα. Περιλαμβάνει επίσης όλες τις τεχνητές σούδες των ορυζώνων της Ανθήλης, τους καλαμιώνες, τους διάσπαρτους βάλτους και τα ιαματικά νερά της Δαμάστας και των Θερμοπυλών.\nΕίναι αναμφισβήτητο ότι ο Σπερχειός αποτελεί ανεκτίμητο δώρο της φύσης στην ευρύτερη περιοχή της Λαμίας. Μια πηγή πλούτου. Σαν φυσικό οικοσύστημα φιλοξενεί ένα μεγάλο αριθμό πουλιών, ζώων, ερπετών, φυτών και δέντρων. Με λύπη μας επισημαίνουμε ότι ο σημερινός άνθρωπος αυτό το οικοσύστημα το καταστρέφει και μόνο το καταστρέφει. Οι όχθες είναι χώροι εναπόθεσης σκουπιδιών σ' όλο του το μήκος. Δήμοι και χωριά ρίχνουν τα λύματά τους στην κοίτη του. Τα λύματα των ελαιοτριβείων - τοξικά απόβλητα - καταλήγουν σχεδόν πάντα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στα νερά του. Οι παράνομες εκχερσώσεις και τα περίφημα αντιπλημμυρικά έργα με την διαπλάτυνση και την ευθυγράμμιση της κοίτης κατέστρεψαν και καταστρέφουν την παραποτάμια βλάστηση. Τα νιτρικά και τα φυτοφάρμακα ρυπαίνουν τα επιφανειακά και τα υπόγεια νερά του. Το κυνήγι, παράνομο και νόμιμο, αποτελειώνει την ορνιθοπανίδα, που σώθηκε από τα φυτοφάρμακα.\nΚΕΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΕΡΧΕΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΟΥ.\nΟ Όμηρος στην Ιλιάδα (στη Ραψωδία Ψ) μας δίνει κάποια στοιχεία για την πίστη των αρχαίων Ελλήνων προς τον Σπερχειό : Ο πατέρας του μυθικού ήρωα Αχιλλέα, Πηλέας είχε υποσχεθεί να κάνει θυσίες κριαριών στο βωμό του Σπερχειού που βρισκόταν κοντά στις πηγές του, αν γυρνούσε ζωντανός ο γιος του από την Τροία. Επίσης υποσχόταν να αφιερώσει τα μαλλιά του γιου του στο Σπερχειό. Ο Αχιλλέας όμως έχοντας καταλάβει ότι αυτό δε θα συνέβαινε ποτέ, αφιέρωσε τα μαλλιά του (την κόμη του) στο νεκρό αγαπημένο του φίλο Πάτροκλο.\nΝα πως περιγράφει την κοιλάδα ο Ηρόδοτος γράφοντας για τη μάχη των Θερμοπυλών (480 π.Χ): ... Ο Ξέρξης με τον πεζό στρατό του κατέβαινε τη Μαλίδα ακολουθώντας το γιαλό του Μαλιακού κόλπου, όπου μια φορά την ημέρα γίνεται η γνωστή παλίρροια. Γύρω στον κόλπο αυτόν είναι τόπος πεδινός, αλλού πλατύς και αλλού πολύ στενός. Και γύρω πάλι στον πεδινό αυτόν τόπο είναι βουνά ψηλά και αδιάβατα, που περικλείνουνε τη Μαλιακή χώρα και έχουνε το όνομα Τραχίνιοι βράχοι.Η πρώτη παραλιακή πόλη στον κόλπο που απαντάει κανείς, κατεβαίνοντας από την Αχαΐα, είναι η Αντίκυρα, και κοντά στην πόλη αυτή, κατεβαίνοντας από τη χώρα των Αινιάνων ο Σπερχειός ποταμός, χύνεται στη θάλασσα.Μακριά από το Σπερχειό ως 20 στάδια είναι άλλος ποταμός, ο Δύρας , που καθώς λένε φάνηκε μια φορά για να βοηθήσει τον Ηρακλή, όταν είχε ανάψει και καιγότανε. Από αυτόν πάλι 20 στάδια μακριά είναι ο Μέλας . Από το Μέλανα η πόλη Τραχίνα είναι μακριά 5 στάδια . Είναι χτισμένη στο πιο ανοιχτό μέρος αυτής της χώρας ανάμεσα στα βουνά και τη θάλασσα, γιατί η πεδιάδα είναι ως 20.000 μέτρα πλατιά. Το βουνό όμως που κλείνει την Τραχίνια χώρα έχει χαράδρα κατά το Νοτιά, και ανάμεσα από τη χαράδρα αυτή και κοντά στην ποδιά του βουνού περνάει ο Ασωπός ποταμός.Νότια του Ασωπού είναι και άλλο ποτάμι όχι μεγάλο, ο Φοίνικας, που κατεβαίνει από τα γύρωθε βουνά και χύνεται στον Ασωπό. Κοντά στο Φοίνικα ο τόπος στενεύει πολύ, και ο δρόμος που περνάει εκεί είναι τόσο λίγο πλατύς που χωράει μόνο μια άμαξα. Ανάμεσα στο Φοίνικα και τις Θερμοπύλες είναι κώμη που λέγεται Ανθήλη . Πολύ κοντά στην κώμη αυτή τρέχοντας ο ποταμός χύνεται στη θάλασσα. Τέλος προσθέτω ότι γύρω στην Ανθήλη βρίσκεται πλατύχωρο, όπου είναι ναός της Δήμητρας της Αμφικτυονικής και καθίσματα γύρω για τους Αμφικτύονες και ναός του ίδιου του Αμφικτύονα ...\nΟ ΑΡΓΥΡΗΣ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ (που πέρασε στα τέλη 18ου με αρχές 19ου αιώνα) περιγράφει:\n... Εβγαίνοντας από τον Μόλον, εξέρχεσαι ολίγον, αφήνεις δεξιά σου τον κάμπον και αριστερά σου το βουνόν, και έρχεσαι ώρες 3 όλον, εις τα πρόποδα του άγριου βουνού, ευρίσκεις το γεφύρι της Ελλάδος. Ούτως καλείται ο ποταμός αυτός, Ελλάς . Δεξιά δε, πριν έλθης εις το γεφύρι, βλέπεις μια πρασινάδα, μία θέα καλή. Μα τι όφελος, όλο από δένδρα και ραγάζια . Το καλοκαίρι εδώ μέσα είναι ένας πόρος και περνούν ογρηγορότερα οι διαβάται. Κοντά εις το γεφύρι είναι η Αλαμάνα. Χωρίον με 30 σπίτια κολλήγων...... Από εδώ επάνω αναβαίνεις ένα ανήφορο . Τόπος ήμερος, και έρχεσαι επάνω εις την τραμουντάνα έως μία ώρα. Έπειτα γυρίζεις κατά το γαρμπή ολίγον. Και βλέπεις αριστερά σου την περίφημον Ελλάδα. Τον ποταμόν, πως και από πού κατεβαίνει, βλέπεις έναν κάμπον ωραιότατον, πάλαι της Ελλάδος, ένα μπογάζι ωραιότατον, όπου εκτείνεται το μάκρος του έως ώρες 6, και συνέχεται με το βουνόν της Νέας Πάτρας , το δε φάρδος του έως ώρες 3. Βλέπεις τον ποταμόν όλον καλά, όπου γυρίζει εις τα πρόποδα του βουνού της Ελλάδος .Αυτός ο ποταμός έχει τας πηγάς του από το βουνό του Καρπενησίου, λέγω το Βελούχι και από τα εδώθε μέρη των Αγράφων. Εμβαίνουν εις αυτόν και άλλοι ποταμοί μικροί από το βουνόν της Ελλάδος και της Νέας Πάτρας, και γίνεται ένα σώμα απαραλλάκτως ωσάν τον Πηνειόν της Λαρίσσου. Ψάρια διαφόρων λογιών εδώ μέσα εβγαίνουν. Βλέπεις εις τα πρόποδα του όρους της Ελλάδος χωρία πολλά...\nO G.A PERDICARIS (πέρασε το 1844):\n... Οι ετήσιες πλημμύρες του Σπερχειού έχουν μεταβάλει τα μεγαλύτερα τμήματα της πεδιάδας κοντά στη θάλασσα σε βάλτους, ενώ ορμητικοί χείμαρροι από τα βουνά έχουν απογυμνώσει από πέτρες και χαλίκια τις πλαγιές των λόφων. Η Βίστριζα, ένα ορεινό ρέμα κοντά στην Υπάτη, είναι ο πιο επιβλητικός και μανιασμένος χείμαρρος σε αυτήν την περιοχή της χώρας. Και λέγεται ότι κατά τη διάρκεια της εποχής των βροχών και κυρίως όταν αρχίζουν να λιώνουν τα χιόνια της Οίτης, σκεπάζει την πεδιάδα σα θάλασσα και σαρώνεται από τον άνεμο. Το βουνό Οίτη... φαίνεται να κινείται και ο θόρυβος των νερών να μοιάζει με μακρινή υπόκωφη βοή. Αν και δεν είχαμε παραστεί μάρτυρες σε αυτήν την επίδειξη δύναμής του, είδαμε όμως μερικά από τα αποτελέσματά της. Βρήκαμε την πεδιάδα, σε κάθε όχθη του χειμάρρου, καλυμμένη, σε απόσταση μιλίων, με χαλίκια και πέτρες...... Στα μισά περίπου του δρόμου μας από την Υπάτη για τη Λαμία, είχαμε την ευχαρίστηση να περάσουμε το Σπερχειό, που τον βρήκαμε περισσότερο όμορφο παρά τρομερό, τα νερά του οποίου, ενώ σε άλλες εποχές κυλούν με θολά στροβιλίσματα προς τη θάλασσα, τώρα ήταν ήρεμα και καθαρά...... Από τη Λαμία μέχρι τη γέφυρα της Αλαμάνας, τη χαμηλότερη γέφυρα του Σπερχειού, η απόσταση ήταν μικρή, μόνο μιάμιση ώρα, και ο δρόμος οδηγεί μέσω της πεδιάδας... που αυτή την εποχή (16 Οκτωβρίου), έχει την εμφάνιση ενός αχανούς και πλούσιου λειμώνα. Το χειμώνα και την άνοιξη το μεγαλύτερο και το ευφορότερο τμήμα αυτής της γης βρίσκεται κάτω από το νερό και μάλιστα τόσο βαθιά, ώστε η επικοινωνία διακόπτεται για ολόκληρες εβδομάδες. Ακόμα και αυτόν τον καιρό βρήκαμε το δρόμο αρκετά λασπωμένο και τον πεζόδρομο σε τέτοια κατάσταση, που περισσότερο μας δυσκόλευε παρά μας διευκόλυνε. Αυτό δεν είναι πολύ κολακευτικό για τα έργα αυτών που έχουν την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας τα τελευταία 10 χρόνια, αλλά είναι να ελπίζει κανείς ότι η μεγάλη εθνική οδός που θα ενώνει την πρωτεύουσα με την παραμεθόρια πόλη , θα βάλει ένα τέλος σ΄αυτήν την κατάσταση. Στο μεταξύ ο ταξιδιώτης μπορεί να αισθάνεται ευχαριστημένος περνώντας μερικά από τα εμπόδια που συνάντησαν οι Πέρσες στο Στενό των Θερμοπυλών. Στην άλλη πλευρά της γέφυρας, της οποίας οι καμάρες της προσδίδουν μια πολύ όμορφη άποψη, και 200 γιάρδες προς τα νότια, βρίσκονται οι βραχώδεις προεξοχές της Οίτης και το διάστημα μεταξύ αυτών και του Σπερχειού είναι δύσκολο να το περάσει κανείς, εξαιτίας του άφθονου νερού μίας θερμής πηγής , που αναβλύζει από τη βάση του βουνού και χύνεται στο Σπερχειό, λίγο πιο κάτω από τη γέφυρα.\nO J.A.BUCHON (πέρασε το 1840-42):\n... Ο δρόμος μέχρι τη Λαμία είναι πολύ μονότονος, με θερμές πηγές παντού. Η πέτρινη γέφυρα τα Αλαμάνας στο Σπερχειό, καταλήγει σε κάτι άθλια μονοπάτια που οδηγούν αργά, ανάμεσα από τους βάλτους στο Ζητούνι, την αρχαία Λαμία...... Από τη Λαμία στη Νεόπατρα, την αρχαία Υπάτη, ο δρόμος είναι σύντομος και εύκολος. Υπάρχουν δυο μονοπάτια και εγώ ακολούθησα και τα δύο, το ένα μετά το άλλο. Το ένα περνάει από τη γέφυρα Φρατζή και τη δεξιά όχθη του Σπερχειού, το άλλο από τις ιαματικές πηγές και την αριστερή όχθη. Αν πάρεις το μονοπάτι αυτό πρέπει να διασχίσεις το ποτάμι από ένα ρηχό πέρασμα. Στην επιστροφή ακολούθησα αυτόν τον δεύτερο δρόμο, αλλά φεύγοντας από τη Λαμία τα νερά του Σπερχειού είχαν φουσκώσει τόσο από τις βροχές που δεν μπορούσα να περάσω από τα αβαθή. Έτσι αναγκάστηκα να περάσω από τη γέφυρα Φρατζή. Στο δρόμο αυτό περνάς από τις άκρες του χωριού Κομποτάδες. Η περιοχή είναι κατάφυτη. Είχαν δίκιο οι Λατίνοι ποιητές που εξύμνησαν τις χάρες και τις ομορφιές του Σπερχειού....... Στο κάτω-κάτω που αλλού θα έβρισκε μια πιο ωραία οικογένεια , μια καλύτερη τοποθεσία για το σπίτι του, ένα σιντριβάνι που να μουρμουρίζει πιο γλυκά και έναν κήπο από όπου θα απολάμβανε αυτό το πανόραμα των βουνών και της κοιλάδας; Πού αλλού, εκτός από τα δάση της Οίτης, θα μπορούσε να κυνηγήσει αγριοκάτσικα, ζαρκάδια και αρκούδες; Πού θα έβρισκε, αν όχι στην πεδιάδα του Σπερχειού, πλουσιότερο κυνήγι φασιανού; Καλύτερα ιαματικά λουτρά από την Υπάτη;... Αντικρίζοντας την πλούσια κοιλάδα του Σπερχειού, τα βουνά και τους χειμάρρους που κυλούν απ΄ όλες τις μεριές, είναι εύκολο να νιώσει κανείς το πάθος για την ιδιαίτερη πατρίδα που σε κυριεύει σ΄ αυτήν την απομονωμένη γωνιά του κόσμου, οι μακρινοί απόηχοι του οποίου χάνονται πριν μπορέσουν να διαπεράσουν το φράγμα αυτό των βουνών...\nΚαι ο HENRI BELLE (πέρασε το 1874):\n... Διασχίζουμε μεγάλα λιβάδια, σπαρμένα με δασάκια και γεμάτα κοπάδια βοδιών και αλόγων. Ολόκληρη αυτή η κοιλάδα, με πενήντα χιλιόμετρα μάκρος και δέκα ως δώδεκα πλάτος, είναι πολύ εύφορη. Θα είχαν περίφημες αποδόσεις , αν με κατάλληλες εκτροπές μεταχειρίζονταν τα νερά του Σπερχειού και των παραποτάμων του για άρδευση αυτής της όμορφης πεδιάδας. Δυστυχώς, λείπει εδώ μια από τις κυριότερες προϋποθέσεις για την ανάπτυξη της γεωργίας: η ασφάλεια. Οι κάτοικοι βρίσκονται συνέχεια υπό το κράτος του τρόμου και ζουν πιο φοβισμένα από τους κατοίκους του Φαρ-Ουέστ, της περιοχής των Κεφαλοκυνηγών ή των Απάτσι...Τα σύνορα δεν είναι μακριά ... μέσα στο Τουρκικό έδαφος, οργανώνονται συμμορίες ληστών που πέφτουν απρόσμενα πάνω στην Ελλάδα, ληστεύουν τους χωρικούς, χαρατσώνουν τους γαιοκτήμονες, αιχμαλωτίζουν τους ταξιδιώτες και με την ταχύτητα της επιδρομής τους ξεφεύγουν από κάθε καταδίωξη...\nΟ Δήμος Καλλιέων είναι ένας μικρός Δήμος με καθαρά ορεινά χαρακτηριστικά που τον συνθέτουν οι ορεινοί όγκοι της Γκιώνας, των Βαρδουσίων και της Οίτης, μέρος των οποίων ανήκει στα διοικητικά όρια του δήμου, καθώς επίσης τα μεγάλα ελατοδάση και οι πολλές πηγές, τα νερά των οποίων στην συνέχεια δημιουργούν τον ποταμό Μόρνο. Βρίσκεται βορειοανατολικά του Νομού Φωκίδας, καταλαμβάνει έκταση 171.100 στρέμματα και ο πληθυσμός ανέρχεται σε 2.328 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Συνορεύει βόρεια, βορειοανατολικά και βορειοδυτικά με το Ν.Φθιώτιδας, ενώ νότια, νοτιοανατολικά και νοτιοδυτικά πρόσκειται σε όμορους Δήμους του Ν.Φωκίδας. (Νότια με το Δ. Λιδωρικίου και σε ένα μικρό τμήμα με το Δήμο Άμφισσας, νοτιοδυτικά και δυτικά με το Δήμο Βαρδουσίων και νοτιοανατολικά και ανατολικά με το Δ. Γραβιάς).\nΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΔΙΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟ 1833 ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ.\nΜε σχέδιο του Καποδίστρια, στην Ελλάδα το 1833 εφαρμόστηκε η Νομαρχιακή Διοίκηση και η Ελλάδα διαιρείται σε δέκα νομαρχίες και 42 Επαρχίες. Μεταξύ αυτών και Νομός Φωκίδος και Λοκρίδος με τις Επαρχίες Φθιώτιδας με πρωτεύουσα το Ζητούνι (Λαμία), Δωρίδος με πρωτεύουσα το Λιδωρίκι, Λοκρίδας με πρωτεύουσα Ταλάντιο (Αταλάντη) και Παρνασσίδας με πρωτεύουσα τα Σάλωνα (Άμφισσα).\nΤο έτος 1835 στο Νομό Φωκίδος και Λοκρίδος, με «μητρόπολιν» τα Σάλωνα (Άμφισσα), ανήκει ο Δήμος Κυτινίας με τα χωριά Μαυρολιθάρι, Καστριώτισσα, Γκουρίτζα ή Γουρίτσα, Στρώμη, Ντρέμιτσα ή Δρέμισα όπως και ο Δήμος Κορακίων με τα χωριά Γρανίτζα, Κλήμα, Συκιά, Άνω και Κάτω Μουσουνίτσα\nΤο έτος 1836 με το 26 Ιουνίου Βασιλικό Διάταγμα, έπαυσε να ισχύει το Νομαρχιακό Διοικητικό Σύστημα και τη θέση του πήρε το Επαρχιακό Διοικητικό Σύστημα. Οι δέκα Νομαρχίες της χώρας αντικαταστάθηκαν από τριάντα διοικήσεις.\nΗ Επαρχία Παρνασσίδος καθώς και η Επαρχία Δωρίδος περιλαμβάνονται στη Διοίκηση Φωκίδος.\nΣτο ΦΕΚ 80/28-12-1836 η Επαρχία Παρνασσίδος αποτελείται από 11 Δήμους μεταξύ αυτών και ο Δήμος Κυτινίας με τα χωριά Μαυρολιθάρι, Καστριώτισσα, Γκουρίτζα ή Γουρίτσα, Στρώμη, Ντρέμιτσα ή Δρέμισα.\nΜε το Νόμο 16/22-9-1840 γίνεται μείωση των δήμων από 750 σε 250\nΜε το Β.Δ 22/18-12-1840 οι 11 δήμοι έγιναν 7. Ο Δήμος Κυτινίων με πρωτεύουσα το Μαυρολιθάρι περιλαμβάνει τα χωριά: Μαυρολιθάρι, Καστριώτισσα, Γουρίτσα, Στρώμη, Δρέμισα και τα χωριά Άνω και Κάτω Μουσουνίτσα που μέχρι τότε υπάγονταν στο Δήμο Αιγιτίου και στην Επαρχία Δωρίδος.\nΤο 1845 (ΦΕΚ 32/8-12-1845) ακυρώθηκε ο νόμος του 1836 περί Διοικήσεων και η Επικράτεια διαιρείται σε 10 Νομούς και 49 Επαρχίες και με τον ίδιο νόμο συστήνεται ο Νομός Φθιώτιδος και Φωκίδος με έδρα το Ζητούνι (Λαμία).\nΜε το Β.Δ της 25 Νοεμβρίου 1870 ( ΦΕΚ 4/22-2-1871 ) ο Δήμος Κυτινίων μετονομάσθηκε σε Δήμο Καλλιέων, έχει πρωτεύουσα το Μαυρολιθάρι και περιλαμβάνει τα χωριά: Μαυρολιθάρι, Άνω Μουσουνίτσα, Κάτω Μουσουνίτσα, Καστριώτισσα, Γουρίτσα, Δρέμισα και Στρώμη.\nΤο 1890 κατά την απογραφή, οι Δήμοι του κράτους ανέρχονται σε 442. Στο Νομό Φθιώτιδος και Φωκίδος και στην Επαρχία Παρνασσίδας έχουμε τους Δήμους: Αμφίσσης, Γαλαξειδίου, Μυονίας, Καλλιέων, Παρνασσίων, Κρίσσης, Αντικύρρρας και Δωριέων.\nΜε το Νόμο ΒΧΔ΄της 6ης Ιουλίου1899 (ΦΕΚ 136/8-7-1899) ο Νομός Φθιώτιδος και Φωκίδος αποτελείται από δύο Νομούς :Φθιώτιδος με έδρα τη Λαμία και Φωκίδος με έδρα την Άμφισσα ο οποίος περιλαμβάνει τις Επαρχίες Παρνασσίδος και Δωρίδος.\nΜε το Νόμο ΓΥΛΔ΄της 16ης Νοεμβρίου 1909 (ΦΕΚ 282/4-12-1909), επανεσυστήθη ο Νομός Φθιώτιδος και Φωκίδος με έδρα τη Λαμία.\nΜε το Νόμο ΔΝΖ της 10ης Φεβρουαρίου 1912 (ΦΕΚ 58 Α΄/14-2-1912) «Περι συστάσεως Δήμων και Κοινοτήτων»,καταργούνται οι Δήμοι και έχουμε σύσταση των Κοινοτήτων.\nΣτην Επαρχία Παρνασσίδας μεταξύ άλλων αναγνωρίζονται οι εξής Κοινότητες του τέως Δήμου Καλλιέων :\nΜαυρολιθάρι, Γουρίτσα, Δρέμισα, Καστριώτισσα, Άνω Μουσουνίτσα, Κάτω Μουσουνίτσα και Στρώμη.\nΜε το Αριθμ.2230/9-3-1943 Ν.Δ/τος (ΦΕΚ 72΄/31-3-1943) συνεστήθη ο Νομός Φωκίδας με έδρα την Άμφισσα αποτελούμενος από τις Επαρχίες Δωρίδος και Παρνασσίδος.\nΜε το « Ν.2539/1997 (ΦΕΚ 244 Α/4-12-1997) Ι. Καποδίστριας» καταργούνται οι Κοινότητες και συστήνονται οι Δήμοι. Μεταξύ αυτών συστήνεται και ο Δήμος Καλλιέων,με έδρα το Μαυρολιθάρι.\nΟ δήμος αποτελείται από τα εξής χωριά -Τοπικά Διαμερίσματα:\nΒρίσκεται στις παρυφές της νότιας πλευράς της Οίτης σε υψόμετρο 1160 μ. Το χωριό με 572 κατοίκους σήμερα, λέγεται ότι πήρε το όνομά του από δύο μαύρους βράχους της περιοχής. Διακρίνεται για τη μεγάλη του πλατεία, είναι αυτή που φιλοξενεί τους παραθεριστές του καλοκαιριού που αναζητούν την ηρεμία του βουνού. Στο Μαυρολιθάρι μπορείτε να κάνετε ατέλειωτες βόλτες μέσα στα στενά δρομάκια του χωριού, μπορείτε να περιηγηθείτε σε αξιοθέατα που είναι πολλά και ενδιαφέροντα. Σε απόσταση περίπου 50μ. από την πλατεία οι πηγές "ΜΟΥΤΣΙΑΡΑ", "ΑΜΠΛΑ" και "ΨΩΡΟΜΥΤΗ" προσφέρουν δροσιά σε κατοίκους και επισκέπτες. Παίρνοντας το χωματόδρομο για το βουνό Οίτη επισκεφτείτε το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία στη κορυφή ενός λόφου , απ’ όπου θα αντικρίσετε τη λίμνη του Μόρνου, δίνοντάς σας ένα αίσθημα μοναδικής ελευθερίας. Συνεχίζοντας θα δείτε στα αριστερά σας τον ειδικά διαμορφωμένο χώρο για εκδρομή ΄΄Στου Σμαΐλη ΄΄, όπου κατά τη περίοδο των πολιτιστικών εκδηλώσεων σερβίρεται η παραδοσιακή φασολάδα.Πιο πάνω θα μπορέσετε να ξεκουραστείτε και να ξεδιψάσετε με το δροσερό νερό στο "Τσιπράτικο". Αξίζει όμως να συνεχίσετε να φτάσετε στην περιοχή της "Καταβόθρας" όπου θα αντικρίσετε ένα οροπέδιο 3.500 στρεμμάτων με άφθονα νερά, στολισμένο κατά τη διάρκεια της Άνοιξης από σπάνια αγριολούλουδα. Αν επιλέξετε να επισκεφτείτε το χωριό το Χειμώνα θα ζήσετε αξέχαστες εμπειρίες, θα νιώσετε τη μαγεία της φύσης από κοντά, το χιονισμένο τοπίο θα σας καταπλήξει.\nΗ Καστριώτισσα το όνομά της το έχει πάρει από το περίφημο πανάρχαιο Κάστρο που την περιέβαλε και τα ερείπιά του σώζονται έως σήμερα.Το χωριό στέκεται αμφιθεατρικά κρεμασμένο στη χαράδρα που σχηματίζουν τα γύρω βουνά σε υψόμετρο 1250 μέτρων, έχοντας έτσι το μεγαλύτερο υψόμετρο από όλα τα χωριά της Παρνασσίδας, Γραφικό και παραδοσιακό χωριό 225 κατοίκων, με ξεχωριστό ύφος, είναι μια μικρή Εδέμ της Ρούμελης. Στενά δρομάκια, βρύσες με κρύα νερά, έλατα, λεύκες θεόρατες και καρυδιές στολίζουν το μικρό αυτό χωριό.Από το ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου θα αγναντέψετε μέχρι το Λιδορίκι, τον Αθανάσιο Διάκο και τα Μικρά Βελούχια. Στο δρόμο που συνδέει την Καστριώτισσα με τον Αθανάσιο Διάκο στα δεξιά θα διακρίνεται το δρόμο που θα σας οδηγήσει στην "Καταβόθρα της Καστριώτισσας", 2400μ. Φτάνοντας σε υψόμετρο περίπου 1750 μέτρων θα εκπλαγείτε βλέποντας από την μία πλευρά χωριά της Σπερχειάδας ενώ θα θαυμάσετε τις επιβλητικές κορφές της Γκιώνας και των Βαρδουσίων. Αν διψάσετε πιείτε από την κρυστάλλινη πηγή που θα συναντήσετε. Θεωρείται ότι είναι το δροσερότερο νερό της Οίτης.\nΑπό το ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου θα αγναντέψετε μέχρι το Λιδορίκι, τον Αθανάσιο Διάκο και τα Μικρά Βελούχια\nΗ Καστριώτισσα απέχει από την Αθήνα 243 χλμ, από την Λαμία 69 χλμ και από την Άμφισσα 59 χλμ.\nΤ.Δ Αθ. Διάκου\nΣτους πρόποδες της επιβλητικής και χιονοσκέπαστης, το μεγαλύτερο διάστημα του έτους, ψηλότερης κορυφής των Βαρδουσίων, του Κόρακα, σε υψόμετρο 1060 μ. βρίσκεται το χωριό Αθανάσιος Διάκος. Χωριό με 634 κατοίκους σήμερα, με πλούσια ιστορικά στοιχεία, είναι η γενέτειρα του πρωτοήρωα της Επανάστασης του 1821 Αθανασίου Μασσαβέτα Διάκου απ' όπου πήρε και το όνομά του. (Με της 2ας Μαΐου1958 απόφαση του Συμβουλίου Τοπωνυμιών που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 5Α/7-1-1959, μετονομάσθηκε από Κοινότητα Άνω Μουσουνίτσας σε Κοινότητα Αθ. Διάκου).\nΧωριό με πολλά τρεχούμενα νερά από τις πολλές πηγές που διαθέτει . Κάθε καλοκαίρι πολλοί προτιμούν να περάσουν τις διακοπές τους στο δροσερό και υγιεινό κλίμα του Αθανασίου Διάκου. Μια ωραιότατη πλατεία μπροστά στην εκκλησία του χωριού με τη προτομή του Αθανασίου Διάκου στη μέση και τα θεόρατα πλατάνια, προσφέρει στους επισκέπτες ευχάριστη φιλοξενία.Ο Αθανάσιος Διάκος προσφέρει μια διαφορετική διάσταση στις διακοπές, μακριά από την πολυκοσμία, αλλά και με όλες τις ευκολίες που μπορεί να θελήσουν οι επισκέπτες του. Οι ζεστοί, φιλόξενοι κάτοικοι του χωριού έχουν δημιουργήσει τις συνθήκες για άνετη και ευχάριστη διαμονή, έτσι ώστε να μπορεί κανείς να γνωρίσει και να χαρεί όλες τις ομορφιές του. Εδώ οι ρυθμοί είναι χαλαροί, η ζωή παραδεισένια και οι επιλογές πολλές. Όντας πιο κοντά στο συγκρότημα της κορφής και έχοντας καλύτερη και συντομότερη οδική σύνδεση με το εθνικό δίκτυο αποτελεί τη συνηθέστερη αφετηρία για αναβάσεις στο βουνό. Η τοποθεσία είναι ιδανική ανάμεσα στα τρία μεγάλα βουνά (Βαρδούσια , Γκιώνα ,Οίτη). Οι μεγάλοι ορεινοί όγκοι δεσπόζουν και προσφέρουν πολύ όμορφες εικόνες, ενώ το μαύρο έλατο και τα νερά βρίσκονται σε αφθονία Πολλοί ορειβάτες φθάνουν στο χωριό για να ανέβουν στις κορφές των Βαρδουσίων (Ελληνικές Άλπεις). Απ΄το χωριό ξεκινά μονοπάτι που βγάζει αριστερά από το ύψωμα του Προφήτη Ηλία και καταλήγει στο διάσελο Σταυρός (3 ώρες περίπου ). Υπάρχει βέβαια και οδικός δρόμος (χωματόδρομος) που καταλήγει στο σημείο αυτό και μάλιστα φθάνει και στα καταφύγια σε υψόμετρο 2.100μ. Η διαδρομή είναι μαγευτική ανάμεσα στα έλατα και στις κρυσταλλένιες πηγές. Τα λιβάδια του Αθανασίου Διάκου συνθέτουν ένα θαυμάσιο αλπικό τοπίο. Μπορείτε να περπατήσετε το μονοπάτι Ε4 που διέρχεται από τον Αθανάσιο Διάκο και το πεζοπορικό μονοπάτι από τη πλατεία προς τη κάτω γειτονιά δίπλα στο ποτάμι με τα ψηλά πλατάνια.\nΣτον Αθανάσιο Διάκο θα βρείτε πολλές ταβέρνες με εκλεκτούς παραδοσιακούς μεζέδες, οποιαδήποτε ημέρα και ώρα αποφασίσετε να επισκεφτείτε το χωριό. Επίσης αρκετοί ξενώνες μπορούν να σας φιλοξενήσουν για ολιγοήμερες ή μεγαλύτερης διάρκειας διακοπές.\nΟ Αθανάσιος Διάκος, απέχει από την Αθήνα 245χιλ, από την Λαμία 71 χλμ και από την Άμφισσα 61 χλμ.\nΧωριό με 195 κατοίκους , χτισμένο στους πρόποδες των Βαρδουσίων σε υψόμετρο 900 μέτρων. Ειδυλλιακή τοποθεσία με πολλά νερά και πυκνά δάση από έλατα και βελανιδιές, όπου σύμφωνα με την παράδοση ζούσαν ανάμεσά τους θεές και νύμφες της μυθολογίας όπως οι Μούσες, οι οποίες κατοικούσαν στα βουνά Ελικώνα Παρνασσό και Βαρδούσια. Η παράδοση λέει ότι από τις Μούσες πήραν τα ονόματά τους τα χωριά Άνω Μουσουνίτσα (Αθ.Διάκος) και Κάτω Μουσουνίτσα (Μουσουνίτσα). Λόγω των πολλών νερών έχει πλούσια βλάστηση που την Άνοιξη, αλλά και το καλοκαίρι δίνει στο χωριό βαθύ πράσινο χρώμα και προσφέρει στον επισκέπτη της την απόλυτη ηρεμία καθώς τα αηδόνια κα τα κοτσύφια δίνουν συμφωνικές συναυλίες. Μια μικρή πέτρινη βρύση, η παλιά βρύση , η οποία τροφοδοτούσε με νερό ολόκληρο το χωριό ως τις αρχές της δεκαετίας του 60, ξεδιψάει τους λάτρες της πεζοπορίας στο παλιό μονοπάτι για το Προφήτη Ηλία.\nΑκολουθώντας το δρόμο προς τον Προφήτη Ηλία μέσα στα ελατοδάση με τους ψηλούς κορμούς, ακούγεται η απόλυτη ησυχία του δάσους που την διακόπτουν συχνά τα φτερουγίσματα των πουλιών, το "σχίσιμο" του αέρα ανάμεσα στις κορυφές των δένδρων και ‹‹οι ψίθυροι του δάσους››. Για όσους ασχολούνται με το ψάρεμα τους προσφέρεται η ευκαιρία να κατηφορίσουν προς το ποτάμι και να δοκιμάσουν τις ικανότητές τους στην πέστροφα που ζει και αναπτύσσεται στην περιοχή.\nΗ Μουσουνίτσα απέχει από την Αθήνα 241 χλμ, από την Λαμία 67 χλμ και από την Άμφισσα 57 χλμ.\nΣτο χάρτη του φιλέλληνα Ιωάννη Πετρώφ η Στρώμη ονομάζεται Στρώον. Φαίνεται πως στην "Μεταμόρφωση του Σωτήρος" υπήρχε αρχαίος οικισμός με το όνομα Στρώον και το περίγραμμα του αρχαίου οικισμού σημαίνει οχύρωση..Με 201 κατοίκους σήμερα, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, είναι χτισμένη στους πρόποδες της Γκιώνας, χωμένη σε πυκνά δάση από έλατα, βελανιδιές, σφένδαμους καθώς τα τρία ρέματα που τη διανύουν, Αρβανιτόρεμα, Βουρλόρεμα και Ρινόρεμα και το χαμηλό υψόμετρο (900μ) σε σχέση με τα άλλα τοπικά διαμερίσματα του Δήμου, προσφέρουν πλούσια βλάστηση. Τα μεγάλα αιωνόβια πλατάνια, οι ιτιές, οι λεύκες και τα λίγα οπωροφόρα που έχουν απομείνει, κυρίως καρυδιές,(οι οποίες αποτελούν και γεωργικό εισόδημα για τους κατοίκους), συνθέτουν έναν επίγειο παράδεισο. Η Στρώμη έχει επιδείξει αξιοθαύμαστη αντοχή στο χρόνο και διατηρεί ακόμα μερικές κτηνοτροφικές και γεωργικές εκμεταλλεύσεις καθώς οι συνθήκες προσφέρουν ξεχειμώνιασμα των κοπαδιών καθώς και την έγκαιρη σπορά και καλλιέργεια πολλών κηπευτικών.\nΈξω από το χωριό και σε απόσταση 1,5 χιλ. θα μπορέσετε να θαυμάσετε το καταρράκτη που με τα ορμητικά και ‹‹φουσκωμένα›› , ιδιαίτερα το χειμώνα ,νερά του προσφέρει ένα μοναδικό θέαμα.\n-Στην είσοδο του χωριού ένα μονότοξο πέτρινο γεφύρι μας μεταφέρει στο εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας όπου στην ομώνυμη γιορτή διοργανώνεται μεγάλο παραδοσιακό γλέντι\nΠάνω από το γεφύρι υψώνεται μικρός λόφος γνωστός με την ονομασία ‹‹Τσούκα››, που κατά την αρχαιότητα λέγεται ότι υπήρχε μικρή ακρόπολη.\nΑνηφορίζοντας προς τη Γκιώνα 10 χλμ. θα δείτε την "Σπηλιά της Αντίστασης", όπου οι Εγγλέζοι μαζί με τους Έλληνες αντιστασιακούς σχεδίασαν την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου.Αξίζει να επισκεφτούν, όσοι το επιθυμούν, την εικόνα της "Παναγιάς της Στρωμίτισσας" και το χώρο της "Εκκλησιάς τη Ράχη", όπου βρέθηκε η χάλκινη εικόνα της Παναγίας του 18ου αιώνα.\nΗ Στρώμη απέχει από την Αθήνα 232 χλμ, από την Λαμία 57 χλμ και από την Άμφισσα 48 χλμ.\nΟ Πανουργιάς βρίσκεται στις πρόποδες της βόρειας πλευράς της Γκιώνας, στην ελατόφυτη πλευρά του Ξηροβουνίου σε υψόμετρο 1080 μ. και σήμερα αριθμεί 325 κατοίκους. Η πρώτη ονομασία ήταν Δρέμισσα, μετονομάσθηκε σε Κοινότητα Πανουργιάς με την αριθ.7606/ 27-2-1915 Απόφαση του τότε Υπουργού Εσωτερικών (ΦΕΚ 89 Α΄/4-3-1915). Το νέο όνομα έλαβε προς τιμή του ομώνυμου ήρωα. Στον Πανουργιά θα δείτε το ποτάμι που ξεκινά από τη θέση "Μπαμπαούτσα", περνά κάτω από το χωριό και συμβάλει στη δημιουργία του Μόρνου. Από το "Φαράγγι του Βλαχογιάννη" ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Νέων οδήγησε το νερό για να λειτουργήσει ο παραδοσιακός μύλος του χωριού. Έξω από το χωριό θα έχετε την ευκαιρία να θαυμάσετε τη θέα από τη θέση "Φίλιππα", όπου αγναντεύεις και τα τρία βουνά Γκιώνα, Βαρδούσια και Οίτη. Αξίζει να επισκεφτείτε στη θέση "Σταυρό" το εκκλησάκι της Αγίας Τριάδος και να δείτε από εκεί την τοποθεσία που έχει προβλεφθεί να γίνει η "Λίμνη του Πανουργιά" καθώς και ολόκληρη την οροσειρά της Γκιώνας.Μη παραλείψετε να κάνετε τη βόλτα σας στην πλατεία του χωριού, να θαυμάσετε τα πλατάνια και τις καρυδιές και να πιείτε από το κρυστάλλινο τρεχούμενο νερό από την παραδοσιακή κτιστή βρύση που θα συναντήσετε 20 μέτρα πιο πέρα.\nΝότια του χωριού στους πρόποδες της Γκιώνας βρίσκεται η ιστορική "Σπηλιά του Πανουργιά" στην οποία ο ήρωας λημέριαζε με τα παλικάρια του. Στη σπηλιά αυτή η πρόσβαση γίνεται μέσω αγροτικού δρόμου. Ανεβαίνοντας στην ψηλότερη κορυφή της Γκιώνας, πάνω από τα αλπικά λιβάδια, στην Πυραμίδα υψομέτρου 2510μ., θα μπορέσετε να δείτε την ανατολή του ηλίου, μια εμπειρία που δεν πρέπει να χάσετε.\nΟ Πανουργιάς απέχει από την Αθήνα 29 χλμ, από την Λαμία 54 χλμ και από την Άμφισσα 45 χλμ.\nΧωριό 174 κατοίκων, χτισμένο στις πλαγιές τις Οίτης σε υψόμετρο 1.150 μέτρων. Πήρε το όνομά της από την αρχαία τοποθεσία του χωριού όπου σύμφωνα με τη μυθολογία κάηκε ο ημίθεος Ηρακλής Η παλιά ονομασία ήταν Γουρίτσα ή Γκούριτζα, μετονομάσθηκε σε Πυρά με το Δ.9-9-1927 (ΦΕΚ 206 Α΄1927).\nΗ Πυρά απέχει από την Αθήνα 233 χιλ, από την Λαμία 58 χιλ και από την Άμφισσα 49 χιλ. Η επίσκεψή σας στο χωριό απαιτεί ιδιωτικό αυτοκίνητο. Αξίζει να ανεβείτε στην Οίτη, από το χωματόδρομο πριν την είσοδο του χωριού και να επισκεφτείτε τα ερείπια του Ναού του Ηρακλέους.\nΚατεβαίνοντας το μονοπάτι προς το κάτω μέρος του χωριού θα συναντήσετε και πιο δίπλα τους όμορφους καταρράκτες που σχηματίζουν τα νερά του μικρού ποταμού. Την Άνοιξη το θέαμα θα σας καταπλήξει, θα μπορέσετε να θαυμάσετε τα πανέμορφα κρινάκια της Οίτης ,αλλά και το χειμώνα το τοπίο μοιάζει παραμυθένιο.\nΟ Δήμος Θέρμου είναι δήμος της Αιτωλοακαρνανίας με έδρα του την ιστορική κωμόπολη του Θέρμου. Ο Δήμος Θέρμου έχει πληθυσμό 9.299 κατοίκους και περιλαμβάνει το Θέρμο και τα Τοπικά Διαμερίσματα (πρώην Κοινότητες) Αβαρίκου, Αγίας Σοφίας, Αετόπετρας, Αμβρακιάς, Ανάληψης, Αργυρού Πηγαδίου, Διασελακίου, Διπλατάνου, Δρυμώνα, Καλουδίου, Κάτω Χρυσοβίτσας, Κοκκινόβρυσης, Κόνισκας, Λευκού, Μυρτιάς, Νεροχωρίου, Παμφίου, Πέρκου, Πετροχωρίου, Σιταραλώνων, Χαλικίου και Χρυσοβίτσας.\nΤο Θέρμο είναι χτισμένο Β/Α της λίμνης Τριχωνίδας σε υψόμετρο 360 μέτρων στον στενό μυχό του ομώνυμου οροπεδίου, στριμωγμένο ανάμεσα στις ράχες ΄Αγιος Νικόλαος, Μέγας Λάκκος και Μακρυά Ράχη. Αποτελεί το διοικητικό, εμπορικό, συγκοινωνιακό και πολιτιστικό κέντρο μιας ευρείας περιοχής της ορεινής Τριχωνίδας αλλά και της Ναυπακτίας και της Ευρυτανίας. Το Θέρμο αποτελεί περιοχή – σύμβολο για την Ελλάδα, καθώς το αρχαίο Θέρμο υπήρξε η έδρα της Αιτωλικής Συμπολιτείας, της πρώτης δημοκρατίας στον κόσμο. Το αρχαίο Θέρμο, κατά τον Πολύβιο ήταν η ΄΄ Ακρόπολις συμπάσης Αιτωλίας΄΄ και το θρησκευτικό και πολιτικό κέντρο της αρχαίας Αιτωλικής Συμπολιτείας, το ΄΄ΚΟΙΝΟ ΤΩΝ ΑΙΤΩΛΩΝ΄΄, όπως αλλιώς αποκαλείται το αρχαίο αυτό κράτος του οποίου η γέννηση χάνεται στα βάθη των αιώνων. Επιγραφικά όμως η Αιτωλική Συμπολιτεία εμφανίζεται τον 4ο π.Χ. αιώνα (367 π.Χ.).\nΟ ναός έχει διαστάσεις 12 μέτρα πλάτος και 38 μέτρα μήκος περίπου. Οι κίονες που στηρίζονταν σε λίθινες βάσεις ήταν ξύλινοι, όπως και όλη ανωδομή (θριγκός) του κτιρίου. Ο θριγκός ήταν πλούσια επενδεδυμένος με πήλινες μετόπες, τρίγλυφα, υδροροές και ακροκέραμα.Η διαμόρφωση αυτή του ναού Θερμίου Απόλλωνα αποτελεί το πρώτο ολοκληρωμένο δείγμα του δωρικού ναοδομικού ρυθμού της αρχαίας Ελλάδας. Οι ζωγραφιστές μετόπες του ναού, λείψανα ζωγραφικής τέχνης από την αρχαική εποχή, εντυπωσιάζουν με τη χρωματική τους ποικιλία και τη συνθετική δύναμη της ελληνικής ζωγραφικής παράδοσης.\nΣε περιοχή πολύ κοντά στον αρχαιολογικό χώρο ξεκίνησε το Φεβρουάριο του 2007 και θα ολοκληρωθεί σε 18 μήνες η κατασκευή του νέου Μουσείου, που θα διαφυλάξει και θα προβάλει με τον καλύτερο τρόπο τα εξαιρετικά ευρήματα του αρχαίου Θέρμου.\nΤο νέο Θέρμο, είναι σε απόσταση δύο περίπου χιλιομέτρων από το αρχαίο. Η κωμόπολη έχει πληθυσμό 2.211 κατοίκους ( απογραφή 1991) μαζί με τους οικισμούς Κουλούρια, Μάνδρα, Μάραθος, Μέγα Δένδρο και Ταξιάρχη.\nΜε το νέο θεσμικό πλαίσιο του νόμου ΄΄Καποδίστριας΄΄, δημιουργήθηκε ο Δήμος Θέρμου που αποτελείται από 23 Τοπικά Διαμερίσματα, στα οποία συμπεριλαμβάνονται 59 οικισμοί:\nΣτο κοινοτικό διαμέρισμα Θέρμο συμπεριλαμβάνονται οι εξής οικισμοί:\n3. Μέγας Δένδρος\nΣτο κοινοτικό διαμέρισμα Αραβίκος συμπεριλαμβάνονται οι εξής οικισμοί:\nΣτο κοινοτικό διαμέρισμα Αετόπετρα συμπεριλαμβάνονται οι εξής οικισμοί:\nΣτο κοινοτικό διαμέρισμα Αγία Σοφία συμπεριλαμβάνονται οι εξής οικισμοί:\nΣτο κοινοτικό διαμέρισμα Αμβρακία συμπεριλαμβάνονται οι εξής οικισμοί:\nΣτο κοινοτικό διαμέρισμα Ανάληψη συμπεριλαμβάνονται οι εξής οικισμοί:\n3. Καημένα Αμπέλια\n4. Μαραθούλα η Φλεσουριά\nΣτο κοινοτικό διαμέρισμα Αργυρό Πηγάδι συμπεριλαμβάνονται οι εξής οικισμοί:\nΣτο κοινοτικό διαμέρισμα Δρυμώνας συμπεριλαμβάνονται οι εξής οικισμοί:\nΣτο κοινοτικό διαμέρισμα Διπλάτανος συμπεριλαμβάνονται οι εξής οικισμοί:\nΣτο κοινοτικό διαμέρισμα Διασελλάκι συμπεριλαμβάνονται οι εξής οικισμοί:\nΣτο κοινοτικό διαμέρισμα Καλούδι συμπεριλαμβάνονται οι εξής οικισμοί:\nΣτο κοινοτικό διαμέρισμα Κόνισκα συμπεριλαμβάνονται οι εξής οικισμοί:\nΣτο κοινοτικό διαμέρισμα Κάτω Χρυσοβίτσα συμπεριλαμβάνονται οι εξής οικισμοί:\n1. Κάτω Χρυσοβίτσα\nΣτο κοινοτικό διαμέρισμα Κοκκινόβρυση συμπεριλαμβάνονται οι εξής οικισμοί:\nΣτο κοινοτικό διαμέρισμα Μυρτιά συμπεριλαμβάνονται οι εξής οικισμοί:\nΣτο κοινοτικό διαμέρισμα Νεροχώρι συμπεριλαμβάνονται οι εξής οικισμοί:\nΣτο κοινοτικό διαμέρισμα Λευκό συμπεριλαμβάνονται οι εξής οικισμοί:\nΣτο κοινοτικό διαμέρισμα Πέρκος συμπεριλαμβάνονται οι εξής οικισμοί:\nΣτο κοινοτικό διαμέρισμα Πετροχώρι συμπεριλαμβάνονται οι εξής οικισμοί:\nΣτο κοινοτικό διαμέρισμα Σιταράλωνα συμπεριλαμβάνονται οι εξής οικισμοί:\nΣτο κοινοτικό διαμέρισμα Χρυσοβίτσα συμπεριλαμβάνονται οι εξής οικισμοί:\nΓεωγραφική θέση: Βόρεια συνορεύει με το Δήμο Πλατάνου και νότια με το Δήμο Ναυπάκτου. Δυτικά βρέχεται από τον Εύηνο και ανατολικά συνορεύει με το Δήμο Αποδοτίας.\nΠληθυσμός: 2.010 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2001.\nΜορφολογικά χαρακτηριστικά: κατά το μεγαλύτερο μέρος ορεινός δήμος με συμπληρωματικά ημιορεινά στοιχεία.\nΈκταση: 123.966 στρέμματα.\nΟ δήμος Πυλήνης ιδρύθηκε για πρώτη φορά στα τέλη του 1868 και άρχισε τη λειτουργία του στα 1869. Προέκυψε από τη διαίρεση των μεγάλων Δήμων Προσχίου και Αποδοτίας.\nΑναλυτικότερα απαρτίστηκε από τα χωριά: Σίμου, Δορβιτσά, Κολοσύρτης (σημ. Μηλιά), Ποκίστα, Στράνωμα, Στύλια του Δήμου Προσχίου, και τα χωριά Ελευθέριανη, Λεπτοκαρυά και Βελβίτσαινα (σημ. Παλαιόπυργος) με τον συνοικισμό Περιβόλια του Δήμου Αποδοτίας. Με Β.Δ. του 1912 ο δήμος καταργήθηκε και τα χωριά που τον αποτελούσαν αναγνωρίστηκαν ως ανεξάρτητες και αυτοδιοικούμενες κοινότητες.\nΟ Δήμος με τη σημερινή του μορφή προέκυψε από το Νόμο 2539/97 του Σχεδίου Καποδίστριας.\nΈχει ως πρωτεύουσα την Σίμου (ή Σίμη) και αποτελείται από 11 χωριά:\nΟ δήμος αποτελείται από 20 ορεινά χωριά μεγαλύτερα και γνωστότερα των οποίων είναι η Άνω Χώρα, το Καταφύγιο, η Τερψιθέα, η Αμπελακιώτισσα, η Ελατού, τα Κρυονέρια και η Γραμμένη Οξυά. Βρίσκεται στο ανατολικό άκρο του νομού και συνορεύει με 3 άλλους νομούς (Ευρυτανία, Φθιώτιδα και Φωκίδα). Το όνομα του προέρχεται από τον αρχαίο λαό των Αποδοτών και υπήρχε σαν δήμος ήδη από το 1835 με έδρα τότε τη Μεγάλη Λομποτίνα.\nΟ δήμος Αποδοτίας σχηματίσθηκε με το Β.Δ. της 1ης (13) Οκτωβρίου 1835(ΦΕΚ 19) Περί σχηματισμού των δήμων της επαρχίας Ναυπάκτου. Κατατάχθηκε στη Β' τάξη, με πληθυσμό 2235 κατοίκους και έδρα την Αποδωτία (Λομποτινά Μεγάλη). Ο δημότης ονομάσθηκε Αποδωτιεύς.\nΑρχικά η σύσταση του δήμου είχε ως εξής:\nΜε το Β.Δ. της 13ης (25) Νοεμβρίου 1836 (ΦΕΚ 66), "Περί σχηματισμού των δήμων του τμήματος Κραβάρων", ο δήμος Οφιονείας και τμήμα του δήμου Ποτιδαμίας συγχωνεύθηκαν στο δήμο Αποδοτίας.\nΤο 1868, με Β.δ. της 21ης Δεκεμβρίου (ΦΕΚ 3/1869), "Περί μετασχηματισμού των δήμων Προσχίου και Αποδωτίας", τμήματα του δήμου Αποδωτίας αποσπάσθηκαν στους ανασχηματισθέντες δήμους Πυλλήνης και Οφιονείας. Με τη νέα σύστασή του, ο δήμος παρέμεινε στη Β τάξη με πληθυσμό 4622 κατοίκους και έδρα χειμερινή το χωριό Βετολίστα και θερινή την Μεγάλη Λομποτινά. Η Μεγάλη Λομποτινά "..καθωρίσθη δι όλον το έτος ..", έδρα του δήμου, με το Β.Δ. της 3ης Δεκεμβρίου 1881 (ΦΕΚ 123). Με τον Β.Δ. της 30ής Σεπτεμβρίου 1889 (ΦΕΚ 249), ως έδρα του δήμου χειμερινή (1η Νοεμβρίου έως 31 Μαρτίου) ορίσθηκε η Βετοψίτσα και θερινή (1η Απριλίου έως 31 Οκτωβρίου) η κωμόπολη Μεγάλη Λομποτινά. Με νεότερο Β.Δ. της 8ης Νοεμβρίου 1905 (ΦΕΚ 226), η Μεγάλη Λομποτινά ορίσθηκε διαρκής έδρα του δήμου Αποδωτίας.\nH αρχική σφραγίδα του δήμου ήταν κυκλική και ως έμβλημα είχε το βασιλικό θυρεό. Κατόπιν γνωμοδοτήσεως του αρχαιλόγου Π. Ευστρατιάδη επελέγει έμβλημα που καθορίσθηκε με το Β.Δ. της 8ης Μαρτίου 1882 (ΦΕΚ 77/σελ 414): "..η δήμου Αποδωτίας, εν τω μέσω μεν δύο αμφορείς αντιθέτως επι αλλήλων κειμένους, γύρωθεν δε τας λέξεις δήμος Αποδωτία.."\nΔήμος με την σημερινή του μορφή προέκυψε από το Νόμο 2539/97.\nΔ.δ. Άνω Χώρας -\n- η Άνω Χώρα \nΔ.δ. Αμπελακιωτίσσης -\n- η Αμπελακιώτισσα \nΔ.δ. Αναβρυτής -\n- η Αναβρυτή \nΔ.δ. Ασπριάς -\n- η Ασπριά \nΔ.δ. Γραμμένης Οξυάς -\n- η Γραμμένη Οξυά \nΔ.δ. Γρηγορίου -\n- το Γρηγόριον \nΔ.δ. Ελατόβρυσης -\n- η Ελατόβρυση \nΔ.δ. Ελατούς -\n- η Ελατού \nΔ.δ. Καλλονής -\n- η Καλλονή \nΔ.δ. Κάτω Χώρας -\n- η Κάτω Χώρα \nΔ.δ. Κεντρικής -\nΔ.δ. Κρυονερίων -\n- τα Κρυονέρια \nΔ.δ. Κυδωνέας -\n- η Κυδωνέα \nΔ.δ. Λεύκας -\n- η Λεύκα \nΔ.δ. Λιμνίτσης -\n- η Λιμνίτσα \nΔ.δ. Μανδρινής -\n- η Μανδρινή \nΔ.δ. Πόδου -\n- ο Πόδος \nΔ.δ. Τερψιθέας -\nΔήμος Πλατάνου Ναυπακτίας.\nΟ δήμος Πλατάνου είναι δήμος της ορεινής Ναυπακτίας στον νομό Αιτωλοακαρνανίας με έδρα τον Πλάτανο και 1.775 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του νομού και συνορεύει στα βόρεια με την Ευρυτανία, νότια και ανατολικά με τον δήμο Αποδοτίας, και δυτικά με τον δήμο Θέρμου.\nΗ ιστορία του Δήμου Πλατάνου ξεκινάει από πολύ παλιά, από τότε που ήταν χωρισμένος σε δυο άλλους μικρότερους Δήμους, τον Δήμο Προσχίου και τον Δήμο Κλεπαΐδος.\nΟ Δήμος Προσχίου πήρε το όνομά του από ένα αρχαίο νόμισμα που βρέθηκε στη θέση Καστράκι του Αχλαδοκάστρου, πρώην Αρτοτίβας, με την επιγραφή Πρόσχιο. Η πόλη Πρόσχιο βρισκόταν στη Νοτιοδυτική πλευρά του όρους Αρακύνθου, δυόμισι ώρες μακριά από το Αιτωλικό, όπου φαινόταν το Κάστρο του Αϊ-Γιώργη και η οποία κατοικήθηκε από κατοίκους της πόλης Πυλήνης, η οποία βρισκόταν στη Νότια πλευρά της και απείχε μιάμιση ώρα από το Αιτωλικό. Ο Δήμος αυτός συνόρευε από την Ανατολική πλευρά του με το Δήμο Αποδοτίας, Νότια χωριζόταν από τον παραπάνω Δήμο με το Ποταμάκι ενώ Δυτικά και Βόρεια τον χώριζε από την Τριχωνίδα και από την Κλεπαΐδα o ποταμός Εύηνος. Το έδαφός του ήταν πετρώδης, κατηφορικό και άγονο ενώ το κλίμα του χαρακτηριζόταν υγιεινό αφού είχε μηδαμινή υγρασία. Οι περισσότεροι κάτοικοί του ήταν γεωργοί, κτηνοτρόφοι και μετανάστες και τα προϊόντα του ήταν κρασί και σιτάρι. Πρωτεύουσα του Δήμου Προσχίου ήταν ο Πλάτανος και περιελάμβανε τα χωριά:\nΠλάτανο-Κάτω Πλάτανο (πρώην Βονώρτα),\nΑχλαδόκαστρο (πρώην Αρτοτίβα),\nΔιασελάκι (πρώην Σέλψα),\nκαι Άγιο Δημήτριο.\nΟ Δήμος Κλεπαϊδος πήρε το όνομά του από το χωριό που είχε έδρα, την Κλεπά. Κατείχε το βορειοδυτικό τμήμα της Ναυπακτίας και την διέρρεε ο ποταμός Εύηνος. Στα Ανατολικά συνόρευε με το Δήμο Οφιονείας, στα Νότια με το Δήμο Προσχίου, στα Δυτικά με το Δήμο Παρευηνίου και στα Βόρεια με την Επαρχία της Ευρυτανίας. Το έδαφός του ήταν κατηφορικό και λίγο γόνιμο. Η έκταση του Δήμου Κλεπαΐδος ήταν σχεδόν όλη δασώδης ενώ οι κάτοικοί της ήταν γεωργοί, κτηνοτρόφοι, εργάτες και μετανάστες. Πρωτεύουσα του Δήμου Κλεπαΐδος ήταν η Κλεπά και περιελάμβανε τα χωριά:\nΔενδροχώρι (πρώην Τέρνοβα),\nΛιβαδάκι (πρώην Αβώρανη),\nΔιπλάτανο (πρώην Τερπίτσα)\nκαι Περδικόβρυση (πρώην Σινίστα).\nΟι παραπάνω Δήμοι καταργήθηκαν με Βασιλικό Διάταγμα το 1912 και τα χωριά που ανήκαν σε αυτούς τους Δήμους αναγνωρίστηκαν ως ανεξάρτητες και αυτοδιοικούμενες κοινότητες μέχρι το Δεκέμβριο του 1998.\nΤο 1997 με τον υπ' αριθμόν Νόμο 2539 (ΦΕΚ 244Α΄/4 Δεκεμβρίου 1997) , το λεγόμενο σχέδιο «Καποδίστριας», με έναρξη ισχύος από το 1999 καταργούνται οι κοινότητες και δημιουργούνται πάλι Δήμοι.\nΈτσι δημιουργήθηκε ο Δήμος Πλατάνου αποτελούμενος από τις κοινότητες-χωριά:\nΑχλαδοκάστρου (πρώην Αρτοτίβας),\nΔενδροχωρίου (πρώην Τέρνοβας),\nΛιβαδακίου (πρώην Αβώρανης),\nΠερδικόβρυσης (πρώην Σίνιστας),\nΗ Κοινότητα Τυμφρηστού ανήκει στο Νομό Φθιώτιδος, αλλά αποτελεί την πύλη του επισκέπτη, λίγο πριν το Καρπενήσι. Χτισμένη αμφιθεατρικά, διατηρεί χαρακτηριστικά που την κάνουν μοναδική. Υπέροχη θέα, παραδοσιακά οικιστικά χαρακτηριστικά, τόποι αναψυχής, σημαντική υποδομή υποδοχής και φιλοξενίας.\nΗ κοινότητα καλύπτει περίπου 30000 στρέμματα με όλες τις χρήσεις γης. Διαθέτει ένα υπέροχο κοινοτικό δάσος ελάτης 12500 στρεμμάτων, ένα δασο αγρόκτημα 7000 στρεμμάτων, ένα δημόσιο δάσος ελάτης, καστανιάς 2000 στρεμμάτων και καλλιεργήσιμη γη. Την περιοχή διαρρέουν τα ρέματα Μουντζουράκη, Κατή και Χράμπας, που αποτελούν ένα μέρος των πηγών του Σπερχειού ποταμού. Το Κοινοτικό δάσος αποτελεί το πιο όμορφο και ποικιλόμορφο πέταλο του Νομού, με την ιδιαίτερου φυσικού κάλλους περιοχή της Ράχης Τυμφρηστού.\nΗ κοινότητα Τυμφρηστού διαθέτει ένα πανέμορφο κοινοτικό δάσος από έλατα έκτασης 12500 στρεμμάτων.\nΟ επισκέπτης, μπορεί να επισκεφθεί τις Εκκλησίες Αγίου Αθανασίου, Μεταμόρφωσης της Σωτήρα, Ζωοδόχου Πηγής, Προφήτη Ηλία, και Αγίου Γεωργίου.\nΑξίζει επίσης η επίσκεψη στους οργανωμένους χώρους αναψυχής Κράβαρη Βρύση, Αναγνωστίδη Βρύση, ΄Αγιος Γεώργιος και Βρυσούλα, όπως και στις βρύσες Κρυονέρι, Παπαδιά, «Νταμάρι», Τζίμενα και Δύο Βρύσες, που γοητεύουν κάθε επισκέπτη.\nΜνημείο εξαιρετικής ομορφιάς, αποτελεί το ανεγνωρισμένο ως διατηρητέο, μονότοξο γεφύρι του 17ου αιώνα στο ρέμα Μουντζουράκη.\nΜέχρι το 1912 ανήκε στον τέως Δήμο Τυμφρηστού με την ονομασία Πέρα Κάψη. Στην συνέχεια, έγινε ανεξάρτητη κοινότητα με την ίδια ονομασία και το 1929 μετονομάστηκε σε Τυμφρηστό, ονομασία που διατηρεί μέχρι σήμερα.\nΌπως αναφέρεται στη μυθολογία, στην περιοχή υπήρχαν τα ανάκτορα του Πηλέα, πατέρα του θρυλικού ήρωα Αχιλλέα,. Στην ευρύτερη περιοχή επίσης, ζούσαν οι Δόλοπες.\nΣε όλους τους αγώνες του Έθνους οι Τυμφρήστιοι, ευσταλείς και γενναίοι πρόσφεραν μεγάλες υπηρεσίες και πότισαν με πολύ αίμα το δέντρο της Ελευθερίας.\n*Στις 30 Οκτωβρίου – 11 Νοεμβρίου 1943:\n-Η 4SS Pol.Pz Greh.Div. (Μεραρχία ss)\n-Η 104 Jaeger Division (Μεραρχία καταδιώξεως)\n-ΤΟ ΧΧΙΙ Geb. A.K. (Ορεινό Σώμα Στρατού)\nΤο χωριό, λόγω της στρατηγικής του θέσης, αποτελούσε χώρο ανάπτυξης των ανταρτικών ομάδων.\n*Στις 9-13 Αυγούστου 1944:\n-155 διώροφων πέτρινων οικιών 5Χ9 μέτρων. κεραμοσκεπών με μπαλκόνι και εξωτερική σκάλα.\n-154 αποθηκών διαστάσεων 4Χ6 μ. λαμαρινοσκεπών με τα οικόσιτα ζώα (πτηνά, αιγοπρόβατα και βοοειδή).\n-Του πέτρινου Δημοτικού Σχολείου 20Χ8 μ.\n-Των 3 εκκλησιών (Αγίου Αθανασίου, Αγίου Γεωργίου και Μεταμορφώσεως του Σωτήρος).\n-Του Κοινοτικού καταστήματος.\nΔήμος Αγίου Γεωργίου Φθιώτιδας.\nΟ Δήμος Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού εντάσσεται διοικητικά στην επαρχία Φθιώτιδας του Νομού Φθιώτιδας της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας και βρίσκεται στο Δυτικό άκρο του νομού.\nΣυνορεύει ανατολικά με το Δήμο Μακρακώμης, νότια με το Δήμο Σπερχειάδας και την κοινότητα Τυμφρηστού, δυτικά με το δήμο Κτημενίων και το δήμο Φουρνάς του Ν. Ευρυτανίας και βόρεια με το δήμο Ρεντίνας του Ν. Καρδίτσας.\nΑποτελείται από 12 Δημοτικά Διαμερίσματα,\nτον Άγιος Γεώργιος μαζι με τον συνοικισμό Νεοχωράκι [921 άτομα],\nτη Βίτωλη ,\nτο Δίκαστρο ,\nτο Mαυρίλλο ,\nτη Μεγάλη Kάψη ,\nτη Μερκάδα ,\nτη Μεσαία Kάψη ,\nτο Nεοχώρι ,\nτο Παλαιόκαστρο ,\nτο Περίβλεπτο ,\nκαι την Πτελέα .\nΈδρα του δήμου είναι ο Άγιος Γεώργιος.\nΣύμφωνα με τα στοιχεία της Ε.Σ.Υ.Ε. η συνολική έκταση του δήμου είναι 157.064 στρ., ο συνολικός πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 3.287 κάτοικοι και ο μόνιμος πληθυσμός αριθμεί 2.080 κάτοικους. Ο Δήμος είναι στη συντριπτική του πλειοψηφία ορεινός με εξαίρεση τα διαμέρισμα της Βίτωλης, της Πτελέας και του Αγίου Γεωργίου, τα οποία είναι πεδινά.\nΗ Βίτωλη είναι το πρώτο διαμέρισμα του δήμου Αγ. Γεωργίου Τυμφρηστού που συναντά κανείς πηγαίνοντας από τη Λαμία προς το Καρπενήσι, απέχει 39 χλμ από την Λαμία και 9 από τον Άγιο Γεώργιο και το συναντάμε μετά τη Μακρακώμη. Είναι το ένα από τα τρία πεδινά χωριά του δήμου (τα άλλα δύο είναι ο Άγιος Γεώργιος και η Πτελέα), κτισμένο κατά μήκος του δρόμου και από τις δύο πλευρές του, όπως ακριβώς και τα άλλα δύο.Βρίσκεται σε υψόμετρο 250 μ. και είναι ένα παραδοσιακό χωριό της ελληνικής υπαίθρου.\nΤο Δίκαστρο, παλαιότερη ονομασία Ζήμιανη, βρίσκεται στο Νομό Φθιώτιδας πολύ κοντά στα σύνορα με την Ευρυτανία. Απέχει 58 χιλιόμετρα από τη Λαμία και έχει υψόμετρο 850 μ.. Ανήκει στο Δήμο Αγ. Γεωργίου Τυμφρηστού και είναι ένα από τα πιο όμορφα χωριά του. Αποτελείται από δύο οικισμούς, οι οποίοι είναι χτισμένοι στις πλαγιές δύο λόφων που τους χωρίζει ο Δικαστριώτης (πρώην Ζημιανίτης), ένας παραπόταμος του Σπερχειού ποταμού.\nΤο Μαυρίλο απέχει 65 περίπου χιλιόμετρα από την Λαμία,18 από τον Άγιο Γεώργιο και 25 περίπου πριν από το Καρπενήσι, στην δυτική άκρη της Φθιώτιδας, εκεί όπου κυριαρχεί ο Τυμφρηστός, κάτω από την κορυφή που έχει το όνομα Φιλόσοφος ή Μαυριλιώτικο Βελούχι. Το πανέμορφο Μαυρίλο, σε υψόμετρο 920, είναι το ορεινότερο διαμέρισμα του δήμου, ένα μικρό χωριουδάκι, προικισμένο όμως από την φύση με περίσσιες ομορφιές και πλούσια ιστορία.Για να το συναντήσει κανείς πρέπει στο Χάνι Πλατανιά, επί της οδού Λαμίας Καρπενησίου, να βγει από τη μεγάλη στράτα και να πάρει το δρόμο που δείχνει η πινακίδα προς «Δασικό Χωριό». Από εκεί και πέρα είναι εύκολο, ο δρόμος οδηγεί στην πλατεία του χωριού με την παλαιά εκκλησία του Αη-Δημήτρη, την τρίκουπη κτιστή βρύση και τα δύο θεόρατα αιωνόβια πλατάνια.\nΗ Μεγάλη Κάψη είναι το πρώτο χωριό που συναντάει κανείς λοξοδρομώντας από την οδό Λαμίας –Καρπενησίου στο 51 χλμ, ακολουθώντας την πινακίδα προς το Δασικό Χωριό. Είναι ένα από τα διαμερίσματα του δήμου Αγ. Γεωργίου Τυμφρηστού που βρίσκεται σε υψόμετρο 860 μ. με φύση καταπληκτικών εναλλαγών και σπάνιας ομορφιάς. Τα 11 χλμ. ανηφορικού δρόμου με τις πολλές στροφές, οδηγούν σε καταπράσινο περιβάλλον, όπου τα λυγερόκορμα έλατα εναλλάσσονται με αιωνόβιες καστανιές και επιβλητικές βελανιδιές.\nΗ Μερκάδα βρίσκεται στις πλαγιές του Τυμφρηστού, σε μια μοναδικής ομορφιάς περιοχή η οποία συνδυάζει την ηρεμία των αλπικών τοπίων, της Οίτης και των Βαρδουσίων, με τα πυκνά δάση από έλατα, καστανιές, κερασιές και μεγάλη ποικιλία από φυλλοβόλα δένδρα της Ελληνικής γης.Την συναντά κανείς μετά τη Μεγάλη Κάψη, λίγο πριν από το Μαυρίλο. Σε απόσταση αναπνοής και μέσα στο πανέμορφο δάσος που την αγκαλιάζει, στην περιοχή «Λελούδα», βρίσκεται το τουριστικό περίπτερο. Από εκεί η θέα προς τον Μαλιακό κόλπο μέσα από την ρεματιά όπου κυλάει ο Σπερχειός ποταμός είναι μαγευτική.\nΗ Μεσαία Κάψη είναι το τελευταίο χωριό του δήμου Αγ. Γεωργίου Τυμφρηστού πάνω στο δρόμο Λαμίας – Καρπενησίου, απέχει 52 χλμ από τη Λαμία και 4 χλμ. από τον Άγιο Γεώργιο. Γνωστό και ως Άγιος Κωνσταντίνος, είναι το ένα από τα τρία χωριά που παλαιότερα έφεραν το όνομα Καψη, η Μεγάλη Κάψη, η Μεσαία Κάψη και η Πέρα Κάψη (σημερινός Τυμφρηστός).Είναι ένα από τα διαμερίσματα του δήμου που βρίσκεται σε υψόμετρο 500 μ. δίπλα στον Καψιώτικο ποτάμι (ένα κλάδο του Σπερχειού ποταμού) με υπέροχη φυσική ομορφιά, όπου θεόρατα πλατάνια και ιτιές καλύπτουν ολόκληρη την κοίτη του ποταμού και σκιάζουν τον εθνικό δρόμο και από τις δύο πλευρές.\nΤο Νεοχώρι βρίσκεται κι αυτό σκαρφαλωμένο στον Τυμφρηστό.Αφήνοντας την οδό Λαμίας –Καρπενησίου στο 51 χλμ και ανηφορίζοντας, δεξιά προς Μεγ. Κάψη, Μερκάδα, Μαυρίλο, σε υψόμετρο 800 μ. και σε απόσταση 70 χλμ από την Λαμία φτάνει κανείς σχεδόν σε αδιέξοδο, στην πλατεία του Νεοχωρίου. Ένα από τα γραφικότερα χωριά του δήμου Αγ. Γεωργίου, το Νεοχώρι βρίσκεται κυριολεκτικά στη σκιά του όρους «Τυμφρηστός», καταμεσής στο πράσινο, εκεί που οι καστανιές και τα έλατα μεγαλώνουν πλάϊ-πλάϊ.Όποιος δεν επιθυμεί την επιστροφή από τον ίδιο δρόμο μπορεί να ακολουθήσει χωματόδρομο 3 χλμ περίπου και να φτάσει στο Αϊ Λιά, στο δρόμο που ενώνει το Καρπενήσι με την Καρδίτσα.\nΤο Παλαιόκαστρο απέχει από την έδρα του Δήμου, τον Άγιο Γεώργιο 11 χλμ.. Βρίσκεται απέναντι από το Δίκαστρο, στην διαδρομή που οδηγεί στους από την έδρα του δήμου στο δήμο Φουρνά του Νομού Ευρυτανίας. Κείτεται λίγα χιλιόμετρα πριν από τον δρόμο που διασχίζει τον ανατολικό αυχένα του Βελουχιού και κορυφογραμμή - κορυφογραμμή οδεύει προς τον Νομό Καρδίτσας. Διαφεντεύει μια ανοδική διαδρομή με αρκετές στροφές αλλά σπάνιας ομορφιάς που εύκολα φέρνει τον επισκέπτη στο στέκι του «ταρζάν». Η ονομασία του χωριού παραπέμπει σε αρχαιολογικούς χώρους που όμως ουδέποτε ερευνήθηκαν.\nΤο χωριό Περίβλεπτο είναι ένα διαμέρισμα του Δήμου Αγ. Γεωργίου Τυμφρηστού που το συναντά κανείς μετά το Δίκαστρο.Έχει υψόμετρο 859 μ. και απέχει 65 χλμ από τη Λαμία και 17 από την έδρα του δήμου στον Άγ. Γεώργιο.Κουρνιασμένο στις πλαγιές ενός λόφου, περιβάλλεται από πανέμορφες γραφικές λοφοκορφές που δικαιώνουν το όνομά του. Η διαδρομή από τον Άγιο Γεώργιο είναι μοναδική, καθώς περνάει από κατάφυτες χαράδρες και βουνά έχοντας ταυτόχρονα μοναδική θέα στο όρος Βελούχι.\nΗ Πιτσιωτά είναι ένα μικρό χωριό στα ΒΔ του νομού Φθιώτιδας και ανήκει στον «Καποδιστριακό» δήμο του Αγ. Γεωργίου Τυμφρηστού. Η διαδρομή από την έδρα του δήμου είναι ανοδική με αρκετές στροφές μα συνάμα πολύ όμορφη.Βρίσκεται πολύ κοντά στα σύνορα με τους νομούς Ευρυτανίας και Καρδίτσας, δίπλα από το Περίβλεπτο, σε απόσταση 22 χλμ από την έδρα του δήμου, 70 χλμ από τη Λαμία και 49 από το Καρπενήσι.Είναι χτισμένο σε υψόμετρο είναι 780μ., στις νότιες πλαγιές του κατάφυτου όρους Λυκομνήματα, πολύ κοντά στο βουνό του Τυμφρηστού (Βελούχι).\nΗ Πτελέα είναι το ένα από τα τρία πεδινά χωριά του δήμου Αγ. Γεωργίου Τυμφρηστού (τα άλλα δύο είναι ο Άγιος Γεώργιος και η Βίτωλη), κτισμένο κατά μήκος της εθνικής οδού Λαμίας Καρπενησίου και από τις δύο πλευρές.Είναι το δεύτερο διαμέρισμα του δήμου που συναντά κανείς πηγαίνοντας από τη Λαμία προς το Καρπενήσι, σε απόσταση 43 χλμ από την Λαμία και μόλις 5 χλμ πριν τον Άγιο Γεώργιο. Βρίσκεται σε υψόμετρο 260 μ. κτισμένο σε δύο λόφους, ακριβώς δίπλα στο Σπερχειό ποταμό, όπου υπάρχει και νερόμυλος εν λειτουργία.\nΟ Αγιος Γεώργιος (υψομ.365μ, Κατ.921) αποτελεί έδρα του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού. Μια κωμόπολη πάνω στον άξονα της Εθνικής οδού Λαμίας –Καρπενησίου (47ο χλμ.), αποτελείται από τρεις γειτονιές (μαχαλάδες).\nΤο κτίριο του Γυμνασίου-Λυκείου με τον όμορφο περιβάλλοντα χώρο, τα υπό κατασκευή κτίρια του Ξενώνα και του Αγροτικού Πολυδύναμου Ιατρείου, δίπλα στο Σπερχειό, δένουν αρμονικά τη φύση με την παροχή υπηρεσιών.\nΗ κεντρική συνοικία με την πετρόχτιστη εκκλησία προς τιμή του πολιούχου Αγίου Γεωργίου (1923) τα καταστήματα με τα παραδοσιακά λουκάνικα, οι καφετέριες, τα καφενεία, αλλά και τα υπόλοιπα καταστήματα κάνουν τον Αγιο Γεώργιο ένα μικρό αστικό κέντρο. Εδώ ο επισκέπτης θα βρει ότι θελήσει. Εδώ θα σταματήσει υποχρεωτικά όποιου ο προορισμός είναι για Ευρυτανία (Καρπενήσι –Φουρνά-Αγια Τριάδα) αλλά και για τα επόμενα χωριά του δήμου, προκειμένου να κάνει τις προμήθειες του για το διάστημα της παραμονής του στην περιοχή.\nΤο Δημαρχείο, το Μαθητικό Κέντρο, η κεντρική Πλατεία με το άγαλμα του αρματοδρόμου Αχιλλέα, το γήπεδο του «Κεραυνού» της ποδοσφαιρικής ομάδας του Αγ. Γεωργίου, το αεροπλάνο και η παιδική χαρά μας οδηγούν στην άλλη συνοικία της κωμόπολης. Εδώ θα συναντήσει ο επισκέπτης την παλιά αγορά της περιοχής. Στην έξοδο αριστερά ο νερόμυλος του Γόνη.\nΑκολουθώντας τον κύριο οδικό άξονα Λαμίας – Καρπενησίου, ο επισκέπτης μπορεί να σταματήσει για καφέ ή φαγητό στα Χάνια Πλατανιά και Πανέτσου.\nΙΣΤΟΡΙΑ - ΜΝΗΜΕΙΑ - ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ.\nΆξιο ενδιαφέροντος είναι το σύμπλεγμα του Aρματοδρόμου Aχιλλέα στην πλατεία τoυ Aγ. Γεωργίου.»\nOι μπαρουτόμυλοι του Mαυρίλου: έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην επανάσταση του 1821, εφοδιάζοντας τους Έλληνες οπλαρχηγούς με μαύρη ύλη. Στο χωριό, στα χρόνια της τουρκικής σκλαβιάς, λειτουργούσαν 12 μπαρουτόμυλοι. (Έχει γίνει αναστήλωση του Μπαρουτόμυλου).» Άγιος Δημήτριος Mαυρίλλου: Έξοχο έργο βυζαντινής τέχνης (17ος αι.) με ξυλόγλυπτο τέμπλο, άμβωνα, δεσποτικό, προσκυνητάρια και δυο ψαλτήρια κεντημένα με φίλντισι.»\nΔίκαστρο: βρίσκεται ανάμεσα σε δυο κάστρα νεολιθικής εποχής, ερείπια των οποίων διασώζονται μέχρι σήμερα. Λειτουργεί λαογραφικό μουσείο.»\nΠαλαιόκαστρο: Διατηρούνται ερείπια από αρχαίο ισχυρό τείχος.»\nMεγάλη Kάψη: Eδώ βρίσκουμε το δασικό χωριό στη θέση "Λιβαδάκι", έκτασης 16 στρεμμάτων με 20 ξύλινα σπίτια και ένα εστιατόριο.Oι εκκλησίες της περιοχής παρουσιάζουν μεγάλο ιστορικό ενδιαφέρον.» Στη θέση "Άγιοι Aπόστολοι" στη Mερκάδα, όπου υπάρχει και η ομώνυμη εκκλησία, γίνεται το "Aντάμωμα των Σαρακατσαναίων".\nAγία Tριάδα Mεγάλης Kάψης: Kτίστηκε το 1749 και είναι βασιλικού ρυθμού.»\nΠολλά μονοπάτια οδηγούν στον Tυμφρηστό με τις πλούσιες σοδειές σε κάστανα, καρύδια και μήλα.\nΣτη Λελούδα Mερκάδας, συναντάμε την άγρια χλωρίδα με την πολύχρωμη βλάστηση.\nτόπος Άγιος Γεώργιος


Χιλιάδες απολύσεις και από τον όμιλο των Ζαρα :: Επικαιρότητα :: Κόντρα\nΔευτέρα 13 Ιουλίου 2020 | 06:39\nΧιλιάδες απολύσεις και από τον όμιλο των Ζαρα\nΟ όμιλος προσαρμόζεται στις συνθήκες της επερχόμενης καπιταλιστικής ύφεσης, από τη μια μειώνοντας καταστήματα και απολύοντας εργάτες και από την άλλη επενδύοντας 2,7 δισ. ευρώ την επόμενη τριετία, ώστε οι on line πωλήσεις του να ανέβουν στο 25% των συνολικών πωλήσεών του σε σχέση με το 14% που ήταν το 2019.\nΕχουν δημοσιευτεί και άλλες λεπτομέρειες για το σχέδιο αναδιάρθρωσης του εν λόγω ομίλου, όπως τα νέα online studios της Zara στην Ισπανία, η νέα οργάνωση της εφοδιαστικής αλυσίδας του ομίλου, το άνοιγμα νέων μεγαλύτερων καταστημάτων στους πιο εμπορικούς δρόμους κτλ., όμως αυτά αφορούν όσους ασχολούνται με το λεγόμενο επιχειρηματικό ρεπορτάζ. Εμείς στεκόμαστε στο γεγονός ότι χιλιάδες εργάτες σε όλο τον κόσμο έχουν αρχίσει να πετιούνται στο δρόμο. Γράψαμε για τη Renault, για τη ΒΡ, τώρα η Inditex.\nΑυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο ο καπιταλισμός αντιμετωπίζει την κρίση του: αντιμετωπίζοντας τον εργάτη ως εργαλείο που μπορεί να το χρησιμοποιεί κατά βούληση. Αρχίζει ύφεση, αναμένεται πτώση του τζίρου, γιατί οι λαϊκές οικογένειες (που αποτελούν το μεγάλο αγοραστικό κοινό του ομίλου Inditex) θα αγοράζουν αναγκαστικά λιγότερα ρούχα; Ο όμιλος σπεύδει να κλείσει μαγαζιά απολύοντας κόσμο. Το σταθερό κεφάλαιο που είναι επενδεδυμένο σ' αυτά τα μαγαζιά είναι ελάχιστο (τα ράφια και οι βιτρίνες δεν είναι μηχανήματα βαριάς βιομηχανίας). Στη μελλοντική ανάκαμψη, που θα φέρει μια κάποια αύξηση της ζήτησης, ο ίδιος όμιλος μπορεί τάχιστα ν' ανοίξει νέα μαγαζιά. Το σταθερό κεφάλαιο που θα απαιτηθεί θα είναι ελάχιστο και από εργάτες… μάτσο. Ακόμα και από τους απολυμένους του σήμερα μπορεί να βρει διαθέσιμους αύριο. Ούτε χρειάζεται καμιά ιδιαίτερη ειδίκευση για να προσληφθεί μια νέα γυναίκα ή ένας νέος άνδρας ως πωλητής σε κατάστημα ρούχων. Αν μάλιστα κάνει κάποιος μια βόλτα σε τέτοια μαγαζιά και πιάσει κουβέντα με τους/τις πωλητές/πωλήτριες, θα διαπιστώσει ότι είναι νέοι με πανεπιστημιακά πτυχία. Αυξημένα προσόντα για μια δουλειά που πληρώνεται με τους κατώτατους μισθούς και σε πάρα πολλές περιπτώσεις είναι δουλειά μερικής απασχόλησης (για να υπάρχει πάντοτε ξεκούραστος και χαμογελαστός εργάτης στο πόστο των πωλήσεων).\nΣυνηθίζουμε να λέμε πως η εργατική τάξη θα πρέπει να αντισταθεί σ' αυτή την ασυδοσία του κεφαλαίου που την αντιμετωπίζει σαν πρώτη ύλη, αδιαφορώντας για την ανθρώπινη υπόσταση. Σωστό είν' αυτό. Αλίμονο αν επικρατούσε το πνεύμα της μη αντίστασης και η μοιρολατρία. Θα πρέπει, όμως, ταυτόχρονα να έχουμε υπόψη μας ότι αυτό είναι ένα σισύφειο έργο. Αυτή την τάση της καπιταλιστικής παραγωγής δεν μπορούμε να την ακυρώσουμε, αλλά μόνο να την καθυστερήσουμε. Θα την ακυρώσουμε μόνο αν «ακυρώσουμε» τον καπιταλισμό. Μόνο αν πάνω στα συντρίμμια του χτίσουμε τον κομμουνισμό.


Lowe Doors - Υπηρεσίες\nBλαχερνών 3, Καλαμαριά, ΤΚ 55133\nT: 2310 455 537 E: [email protected]\nΚλειστά - Μονωτικά Ρολά Ασφαλείας\nΔιάτρητα - Τζαμωτά Ρολά Ασφαλείας\nΡολά Ασφαλείας Οικίας\nΜοτέρ Αυλόπορτας - Γκαραζόπορτας - Ρολού\nΣυρόμενοι Μηχανισμοί Αυλόπορτας\nΑνοιγόμενοι Μηχανισμοί Αυλόπορτας\nΜοτέρ Οροφής Γκαραζόπορτας\nΜοτέρ Κεντρικά Ρολών ασφαλείας\nΜοτέρ Parking Access Control\nΜπάρες Αυτόματες Parking\nΜηχανισμός Αλυσίδας Parking\nΑυτόματα Κολωνάκια Parking Βυθιζόμενα\nΧειροκίνητα- Σταθερά Κολωνάκια Parking\nΜηχανισμοί Αυτόματης Τζαμόπορτας\nTahoma-Connexoon Απομακρυσμένη Λειτουργία\nΠολυσπάστες Γκαραζόπορτες Οροφής\nΠλευρικές Πολυσπάστες Γκαραζόπαρτας\nΤαχυκίνητες Πόρτες Ταχυρολά\nΠυραντοχές - Μεταλλικές Πόρτες\nΣταθερό Κάγκελο Από Συνδυασμό Χάλυβα και Αλουμινίου\nΜπάρα Διπλής Θωράκισης Πορτών\nΥΠΗΡΕΣΙΕΣ LOWE DOORS\nΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ & SERVICE\nΗ LOWEDOORS διαθέτει έμπειρα και εξειδικευμένα συνεργεία, κατάλληλα εφοδιασμένα για την τοποθέτηση των πορτών και αυτοματισμών αλλά και για την υποστήριξή τους με άμεσο service. Η εταιρεία παρέχει υπηρεσία 24h service σε δικούς της πελάτες με ειδική σύμβαση. Οι υπηρεσίες μας παρέχονται από δικά μας άτομα, ασφαλισμένα και όχι από υπεργολάβους, καθιστώντας τις υπηρεσίες μας υψηλού επιπέδου και παρέχοντας στους πελάτες μας ασφάλεια και εμπιστοσύνη.\nH LOWEDOORS παρέχει σημαντική εγγύηση για το προϊόν που διαθέτει και τοποθετεί, η διάρκεια της οποίας ποικίλει ανάλογα με τον κατασκευαστή και το εισαγόμενο προϊόν. Η εγγύηση για τα ρολά ασφαλείας είναι 3 χρόνια και περιλαμβάνει έως και ολική αντικατάσταση σε περίπτωση αστοχίας υλικού.\nTα προϊόντα της εταιρείας SOMFY διατίθενται με 3 - 5ετή εγγύηση και αντίστοιχα της HORMANN με 10 έτη για την πόρτα και 5ετή για μοτέρ. Η εγγύηση για τους ιταλικούς οίκους είναι 2ετής.\nΗ εταιρεία μας διαθέτει σημαντικό stock σε ανταλλακτικά για να επιτελέσει οποιαδήποτε επισκευή χρειαστεί.\nΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ-ΟΙΚΟΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ\nΗ εταιρεία μας συνεργάζεται με του κορυφαίους οίκους του εξωτερικού για να παρέχει ποιοτικές και κορυφαίες λύσεις στους πελάτης της.\nΑπό το 2006 διαθέτουμε την αντιπροσωπεία στην Βόρεια Ελλάδα της γερμανικής εταιρίας HORMANN. H μεγαλυτερη εταιρεία γκαραζοπορτών και βιομηχανικών πορτών στον κόσμο, παρέχει ποιοτικές λυσεις τόσο στον βιομηχανικό όσο και στον οικιακό τομέα. Η Lowedoors διαθέτει συνεργεία που έχουν εκπαιδευτεί στη Γερμανία και είναι σε θέση να τοποθετήσουν εξειδικευμένες πόρτες της HORMANN.\nΕδώ και 10 χρόνια ανήκουμε στην ομάδα-οικογένεια της SOMFY ως expert. H somfy αποτελεί τη μεγαλύτερη εταιρεία σε μοτέρ και αυτοματισμούς στον οικιακό τομέα παρέχνοτας μεγάλη γκάμα και ποιοτικές λύσεις, με υψηλή αισθητική και διάρκεια στον χρόνο. Η εταιρεία μας διαθέτει μεγάλο stock και άριστη τεχνογνωσία των προϊόντων SOMFY.\nΤέλος, η εταιρεία μας εισάγει απευθείας προϊόντα και από άλλες εταιρείες, διευρύνοντας την γκάμα της και δίνοντας έμφαση στο όφελος του καταναλωτή ώστε να καταλήγει σε προϊόντα που τα χαρακτηριστικά και η αξία τους θα εναρμονίζονται πλήρως με τις ανάγκες του.\nΗ εταιρεία μας συνεργάζεται με επαγγελματίες από όλη την Ελλάδα αποστέλλοντας τα εμπορεύματα της. Οι χαμηλές τιμές, η ποιότητα των προϊόντων και το stock που διαθέτει η εταιρεία μας επιτρέπει να εξυπηρετούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τους συνεργάτες μας.\nΕγγραφείτε στο ενημερωτικό μας newsletter και μάθετε πρώτοι όλες τις τελευταίες προσφρορές!\nΣυνεργάτες - Οίκοι Εξωτερικού\nΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΕΣ ΛΩΡΙΔΟΚΟΥΡΤΙΝΕΣ PVC\nΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΕΣ ΣΠΑΣΤΕΣ ΠΟΡΤΕΣ\nΔΙΑΤΡΗΤΑ - ΤΖΑΜΩΤΑ ΡΟΛΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ\nΔΙΚΤΥΩΤΑ ΡΟΛΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ\nΚΛΕΙΣΤΑ - ΜΟΝΩΤΙΚΑ ΡΟΛΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ\nΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΑΝΟΙΓΟΜΕΝΗΣ ΚΑΓΚΕΛΟΠΟΡΤΑΣ\nΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΤΖΑΜΟΠΟΡΤΑΣ\nΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ PARKING\nΜΟΤΕΡ ΟΡΟΦΗΣ ΓΚΑΡΑΖΟΠΟΡΤΑΣ\nΜΠΑΡΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΜΕ ΔΙΠΛΗ ΕΓΚΑΡΣΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ\nΜΠΑΡΕΣ ΑΥΤΟΜΑΤΕΣ PARKING\nΠΛΕΥΡΙΚΕΣ ΣΠΑΣΤΕΣ ΓΚΑΡΑΖΟΠΟΡΤΕΣ\nΠΥΡΑΝΤΟΧΕΣ - ΗΧΟΜΟΝΩΤΙΚΕΣ - ΜΕΤΑΛΛΙΚΕΣ ΠΟΡΤΕΣ\nΡΟΛΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΟΙΚΙΑΣ\nΣΠΑΣΤΕΣ ΓΚΑΡΑΖΟΠΟΡΤΕΣ ΟΡΟΦΗΣ\nΣΤΑΘΕΡΕΣ ΟΡΙΖΟΝΤΙΕΣ ΜΠΑΡΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ\nΣΥΡΟΜΕΝΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΑΥΛΟΠΟΡΤΑΣ\nΧΕΙΡΟΚΙΝΗΤΑ ΣΤΑΘΕΡΑ ΚΟΛΩΝΑΚΙΑ PARKING\nΞΕΣΤΕΡΝΟΣ Π. - ΜΑΥΡΑΚΗΣ Π. ΟΕ\nT : 2310 455 537\nF : 2310 438 901\nΚωστή Παλαμά 3, Καλαμαριά, TK 55133\nF : [email protected](Πωλήσεις)\nF : [email protected](Τεχνική Υποστήριξη)\nCopyright © 2016 Lowe Doors. All rights reserved.


Ανάθεμά σε, Ντοστογιέφσκι - Book Press\nΒΡΙΣΚΕΣΤΕ: ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ ΞΕΝΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ Ανάθεμά σε, Ντοστογιέφσκι\nΤριτη, 14 Φεβρουαριου 2012 17:53\nMτφρ: Θωμάς Σκάσσης - Παπαδάκης\nΕδόσεις: Ψυχογιός 2012\nΣελ: 261 Τιμή: 13,30€\nΈνας πρίγκιπας στέκεται όρθιος, ανέμελος, μ' ένα κύπελλο στο χέρι. Πίσω του, σ' ένα κρεβάτι κείται ένα πτώμα. Δύο μουσικοί, σε μια γωνιά του δωματίου, παίζουν λαούτο. Έξω, πίσω απ' την πόρτα, φρουρούν δυο στρατιώτες. Ο ένας κρατάει ένα μεγάλο ξίφος και μια ασπίδα, ο άλλος ένα δίχτυ μονομάχου και μια τεράστια λόγχη. Όλοι είναι ήρεμοι, γαλήνιοι, εκτός από μια γυναίκα, κρυμμένη πίσω από ένα παραθυρόφυλλο. Έχει μια περίεργη έκφραση, ανήσυχη και ταυτόχρονα χλευαστική. Είναι χωρίς αμφιβολία η μόνη που γνωρίζει το μυστήριο αυτής της δολοφονίας και την απειλή που διατρέχει ο πρίγκιπας.\nΩς παιδί, ο Ρασούλ ένιωθε γοητευμένος απ' αυτή την αρχαία μινιατούρα παρόλο που τον κατέκλυζε μια περίεργη αίσθηση, μια ακαθόριστη δυσφορία. Στο σπίτι των παππούδων του, καθόταν με τις ώρες μπροστά απ' τον πίνακα και επινοούσε ιστορίες στις οποίες αυτός ήταν ο πρίγκιπας. Και πάντα έδινε φωνή στη γυναίκα που παρατηρούσε τη σκηνή, μια φωνή που ψιθύριζε κάποτε με ανησυχία και κάποτε με ειρωνεία: "Κουνήσου, Ρασούλ, κουνήσου!"


Γιαννουζάκου: Ετοιμες στην πρεμιέρα - BluearenaBluearena\nΓιαννουζάκου: Ετοιμες στην πρεμιέρα\nΙκανοποιημένη είναι η προπονήτρια του γυναικείου τμήματος του Ηρακλή, Ζωή Γιαννουζάκου, μετά από 15 ημέρες συνεχών προπονήσεων. Μιλώντας στην BLUEARENA, υποστήριξε: «Παρά την κούραση που …\n10/09/2009 15:17 Επιμέλεια: BlueArena Ηρακλής\nΙκανοποιημένη είναι η προπονήτρια του γυναικείου τμήματος του Ηρακλή, Ζωή Γιαννουζάκου, μετά από 15 ημέρες συνεχών προπονήσεων. Μιλώντας στην BLUEARENA, υποστήριξε: «Παρά την κούραση που υπάρχει είμαι ευχαριστημένη από τις παίκτριες μου. Καθημερινά βλέπω στις προπονήσεις ότι όλες έχουν τρομερή διάθεση. Αυτό είναι ότι καλύτερο γιατί αντιλαμβάνονται σε ποια ομάδα αγωνίζονται».\nΟσον αφορά τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα και για το κατά πόσο έχουν «δέσει» στην ομάδα δήλωσε: «Ολες οι καινούργιες αθλήτριες έχουν δεθεί απόλυτα. Το γεύμα της περασμένης Τρίτης έγινε και για το λόγο αυτό, αλλά κυρίως για να βρεθούμε με τους παράγοντες». Για την κλήρωση του Πρωταθλήματος και του Κυπέλλου υποστήριξε: «Στο Πρωτάθλημα υπάρχουν πολλές καλές ομάδες οπότε τα πράγματα είναι δύσκολα .Στο Κύπελλο είχαμε μια καλή κλήρωση αλλά και στις δύο περιπτώσεις θα το αποδείξουμε μέσα στο γήπεδο».\nΓια την ετοιμότητα του Ηρακλή, υπογράμμισε: «Η ομάδα θα είναι απολύτως έτοιμη όταν κάποιες παίκτριες επιστρέψουν από τους τραυματισμούς τους. Δύο παίκτριες που βρίσκονται σε καλό επίπεδο η αποκατάσταση τους είναι η Γωγώ Κανταρά και η Σοφία Κασάπη. Μεγαλύτερο πλήγμα είναι αυτό με την Εύα Κατωπόδη που θα επιστρέψει τον Οκτώβριο. Η Εύα είναι ένα από τα βασικά κλειδιά της ομάδας. Πιστεύω ότι στην έναρξη του πρωταθλήματος θα είμαστε απολύτως έτοιμοι». Την ερχόμενη Τρίτη ο Ηρακλής θα αντιμετωπίσει σε φιλικό την ομάδα του ΕΟΣ.