ΗΦΑΙΣΤΟΣ : 01/07/12\nΟι διώξεις ποτέ δε σταμάτησαν\nΗ αποφυλάκιση των Γ. Τρικαλινού, εκδότη του «Ρ», και Γιάννη Θεοδωράκη, συντάκτη της εφημερίδας\nΣτις 25 Σεπτέμβρη 1974 ο «Ριζοσπάστης» βγαίνει από το βαθύ σκοτάδι της 27χρονης παρανομίας, όπου είχε τεθεί με τις διαταγές των Αμερικανών, των ντόπιων και ξένων εκπροσώπων της άρχουσας τάξης. Εκείνη τη μέρα μπήκε τέρμα στην πιο απόλυτη μορφή δίωξης - την απαγόρευση της κυκλοφορίας της - που γνώρισε η εφημερίδα του ΚΚΕ για τρεις σχεδόν δεκαετίες.\nΑλλά και με την επανέκδοση, μετά τη μεταπολίτευση και τη νομιμοποίηση του ΚΚΕ, ο «Ρ» δεν μπορούσε παρά να παραμένει και να αντιμετωπίζεται από τους κρατούντες ως η «ενοχλητική» φωνή, που θα έπρεπε να σιγήσει ή όσο το δυνατόν να περιοριστεί η απήχησή της στα λαϊκά στρώματα.\nΗ μεταπολίτευση συνοδεύτηκε λοιπόν από μια σταθερή προσπάθεια εκ μέρους των εντολοδόχων της ολιγαρχίας να εμποδίσουν την αποστολή του «Ρ» για τη σωστή ενημέρωση του λαού. Οι αποκαλύψεις της εφημερίδας του ΚΚΕ για την αντιλαϊκή πολιτική τους, η προβολή και στήριξη των λαϊκών αγώνων, ο ρόλος του «Ρ», ρόλος προπαγανδιστή, οργανωτή και συμπαραστάτη των λαϊκών δικαίων ανησυχούν την άρχουσα τάξη.\nΣτο στόχαστρο η κυκλοφορία του «Ρ»\nΑμέσως μετά το πρώτο διάστημα της νόμιμης κυκλοφορίας του «Ρ» και αφού η εφημερίδα κατάφερε να ξεπεράσει τα προβλήματα που σχετίζονταν με την έκδοσή της μετά από το βαθύ τούνελ της παρανομίας, αρχίζουν τα «άλλα» προβλήματα. Τα προβλήματα εκείνα που σχετίζονται με την κυκλοφορία του. Προβλήματα που φροντίζουν να τα δημιουργούν εκείνοι που επιθυμούν τη «φίμωση» του «Ρ».\nΒασικός τους στόχος είναι η παρεμπόδιση της διακίνησης της εφημερίδας. «Οσο λιγότεροι την αγοράζουν τόσο το καλύτερο», είναι η «αρχή» που διαπερνά τους εγκεφάλους των κλιμακίων, τα οποία ηγούνται των διώξεων. Χαρακτηριστικό της τακτικής που ακολουθείται εναντίον του «Ρ» είναι ότι ολόκληρη η περίοδος από το 1974 μέχρι και το 1981 χαρακτηρίζεται από «πογκρόμ» κατά αμέτρητων μελών και φίλων του Κόμματος, καθώς και νεολαίων της ΚΝΕ, που εξορμούν για τη διάδοση και αύξηση της κυκλοφορίας του «Ρ».\nΕιδικότερα, από το 1978 και μετά, σχεδόν καθημερινά τα δικαστήρια εκδικάζουν υποθέσεις διακινητών του «Ρ». Η εναντίον τους σαθρή κατηγορία είναι ότι ασκούσαν παρανόμως το επάγγελμα του... εφημεριδοπώλη! Το ποιος βρισκόταν πίσω από την επιχείρηση παρεμπόδισης της κυκλοφορίας του «Ρ» ήταν δεδομένο. Αλλωστε, οι συντονισμένες, καθημερινές επιχειρήσεις της Αστυνομίας στους δρόμους της Αθήνας και των άλλων αστικών κέντρων για τη σύλληψη διακινητών της εφημερίδας δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολιών για το ποιος δίνει την εντολή στα αστυνομικά όργανα. Κάποιοι, όμως, προφανώς λόγω υπερβάλλοντος ζήλου δεν κρατούν ούτε τα προσχήματα:\n«Δεν μπορεί ο κάθε νεανίας να παίρνει τις εφημερίδες στα χέρια του και να ανατρέχει τας οδούς χωρίς να είναι επαγγελματίας εφημεριδοπώλης» (!), κραύγαζε βουλευτής του τότε κυβερνώντος κόμματος, της ΝΔ, στη Βουλή, στις 22/5/1978.\nΕίναι αξιοσημείωτο ότι ο αυταρχισμός της περιόδου συνοδεύεται από περιστατικά απίστευτης αντιδημοκρατικής γελοιότητας.\nΕτσι τον Απρίλη του 1980 συλλαμβάνεται διακινητής του «Ρ» με την κατηγορία ότι, πουλώντας την εφημερίδα και καθώς καλούσε τους περαστικούς να την αγοράσουν, είχε διαπράξει το αδίκημα της πρόκλησης θορύβου!\nΑξιοσημείωτο επίσης είναι το εξής: Με το νόμο που ίσχυε τότε, οι διακινητές του «Ρ» μπορούσαν να πουλούν την εφημερίδα, επιδεικνύοντας την ειδική άδεια που τους είχε χορηγηθεί από τον εκδότη της. Τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ φρόντιζαν σε όλες τις εξορμήσεις διακίνησης του «Ρ» να είναι εφοδιασμένοι με την άδεια. Τα αστυνομικά όργανα, βέβαια, δεν έδειχναν να πτοούνται ούτε μετά την επίδειξή της. Συλλάμβαναν τους πάντες, ανακαλύπτοντας κατηγορίες, όπως η προηγούμενη, για την... πρόκληση θορύβου. Λίγο αργότερα, δε, η κυβέρνηση της ΝΔ φρόντισε να προσδώσει νομότυπο επικάλυμμα στις πολιτικές διώξεις, αφού εφηύρε ειδική διάταξη για να στραφεί ειδικά κατά του «Ρ». Με τη διάταξη αυτή δεν ήταν πλέον αρκετή η άδεια του εκδότη του «Ρ» για τη διακίνηση της εφημερίδας. Επιβαλλόταν ο διακινητής να κατέχει και άδεια - έγκριση και από τα πρακτορεία διακίνησης ημερήσιων εφημερίδων!\nΜια ακόμα δικαιολογία που επιστρατεύτηκε τότε εναντίον του «Ρ», κατά των διακινητών και των αφισοκολλητών του, ήταν ότι με τη διακίνηση της εφημερίδας επηρεαζόταν αρνητικά το «τουριστικό κλίμα»! Μάλιστα, στις 27/5/79 η Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών και η Διεύθυνση Χωροφυλακής Προαστίων απαγόρευσαν την τοιχοκόλληση αφίσας του «Ρ», επικαλούμενες, ακριβώς, λόγους «τουριστικούς»...\nΤα στοιχεία που αναφέρονται για την πρώτη περίοδο της επανέκδοσής του «Ρ», μετά το1974, είναι αποκαλυπτικά:\nΜόνο στην τριετία 1977-'79 οδηγήθηκαν στα δικαστήρια 880 διανομείς του «Ρ».Οι 80 πιάστηκαν και κρατήθηκαν στα αστυνομικά τμήματα και οδηγήθηκαν στο Αυτόφωρο. Στις δίκες που έγιναν στα τακτικά δικαστήρια αθωώθηκαν, στο ίδιο διάστημα, 577 διανομείς και καταδικάστηκαν 223.\nΟλη αυτή την περίοδο και παράλληλα με το κυνήγι των διακινητών, η προσπάθεια παρεμπόδισης της έκδοσης του «Ρ» συμπληρωνόταν με αθρόες δικαστικές προσφυγές και διώξεις κατά της εφημερίδας μας.\nΗ πρώτη καταδίκη εφημερίδας μετά τη χούντα\nΟ «Ρ» είναι η εφημερίδα που είχε την τιμή να είναι η πρώτη εφημερίδα που καταδικάστηκε μεταδικτατορικά. Η ποινή που της επιβλήθηκε από το Ε` Τριμελές Πλημμελειοδικείο, στις 30 Ιούλη 1975, ήταν: Οκτώ μήνες φυλάκιση και 10.000 δραχμές πρόστιμο στον εκδότη και το διευθυντή σύνταξης του «Ρ», Νίκανδρο Κεπέση και Συμεών Λιμπεράτο, αντίστοιχα, καθώς και στέρηση της ατέλειας χαρτιού. Η τελευταία ποινή απέβλεπε ακριβώς στη δημιουργία σοβαρών οικονομικών προβλημάτων, ώστε να προκληθούν εμπόδια στην έκδοση της εφημερίδας.\nΠοιο ήταν, όμως, το αιτιολογικό της απόφασης; Απόφαση που, σημειωτέον, λήφθηκε με βάση το χουντικό «νόμο περί Τύπου», τον 346/69. Η ποινή κατά του «Ρ» επιβλήθηκε με αιτιολογικό «την διασποράν ψευδών ειδήσεων δυναμένων επιτηδείως να φέρωσιν ανησυχίαν και φόβον εις τους πολίτας και να ταράξωσιν την εμπιστοσύνην του κοινού προς τας αστυνομικάς αρχάς».\nΑξίζει να σημειώσουμε, όμως, και το επίδικο ρεπορτάζ του «Ρ». Το ρεπορτάζ για το οποίο καταδικάστηκε ο «Ρ» αφορούσε την καταγραφή της επίθεσης της Αστυνομίας, το Γενάρη του ίδιου χρόνου, κατά των σπουδαστών της Σχολής Βοηθών Ιατρικών Επαγγελμάτων. Σύμφωνα, λοιπόν, με το «δίκαιο» των μηνυτών του «Ρ», εκείνος που διατάραζε τη σχέση της Αστυνομίας με τους πολίτες ήταν ο «Ρ» και αυτό επειδή αποκάλυπτε τα «ανδραγαθήματα» της Αστυνομίας έναντι των πολιτών. Δε διατάρασσαν τις σχέσεις πολιτών - Αστυνομίας οι βαρβαρότητες της ίδιας της Αστυνομίας εναντίον των πολιτών...\nΕίναι φανερό πως εξαρχής ήθελαν η ενοχλητική φωνή του «Ρ» να σιγήσει. Ομως - και τότε - λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο. Με τη γνωστοποίηση της καταδίκης ξεκίνησε μια μαζική κινητοποίηση εργαζομένων για την υπεράσπιση της εφημερίδας τους, προσφέροντας, ταυτόχρονα, από τον οβολό τους, από το υστέρημά τους, «για να μη σου λείψει το χαρτί», όπως έγραφαν στις επιστολές τους προς την εφημερίδα.\nΟι μηνύσεις - με σαθρές πάντα κατηγορίες - κατά του «Ρ», ορισμένες φορές έπαιρναν «βιομηχανικό» χαρακτήρα, στην προσπάθειά τους να βάλουν εμπόδια στην έκδοση και την κυκλοφορία της εφημερίδας. Εις μάτην όμως.\nΗ υπόθεση «ΕΧΙΝΟΣ»\nΜια από τις χαρακτηριστικότερες περιπτώσεις δικαστικών διώξεων κατά του «Ρ», στη μεταπολιτευτική περίοδο, είναι εκείνη που αφορά την υπόθεση για το «σκάνδαλο του Εχίνου». Ηταν τότε, τον Οκτώβρη του '83, που ο «Ρ» αποκάλυψε μεγάλη κομπίνα σε μονάδα της ΜΟΜΑ, που έδρευε στον Εχίνο.\nΤο αξιομνημόνευτο είναι πως, παρά το γεγονός ότι με την έρευνα που έγινε από τις στρατιωτικές υπηρεσίες, μετά τις αποκαλύψεις του «Ρ», το σκάνδαλο αποκαλύφθηκε, ωστόσο το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας καταδίκασε το «Ρ»! Η «συνήθης» ποινή - για προφανείς πάντα λόγους - ήταν η στέρηση της ατέλειας χάρτου για 2 μήνες. Παράλληλα, το δικαστήριο καταδίκασε τον εκδότη της εφημερίδας, ενώ επιπλέον επιβλήθηκε και πολύμηνη φυλάκιση στους συντάκτες που έκαναν την έρευνα.\nΤόσο ο εκδότης όσο και οι δύο συντάκτες οδηγήθηκαν στη φυλακή αρνούμενοι να εξαγοράσουν την ποινή τους και αφέθηκαν ελεύθεροι μετά από έφεση που άσκησε ο εισαγγελέας μετά από τη γενική κατακραυγή που ξεσηκώθηκε. Κατά την εκδίκαση της έφεσης, η εφημερίδα αθωώθηκε πανηγυρικά, ενώ για την ίδια υπόθεση καταδικάστηκε ο εγκέφαλος της «επιχείρησης Εχίνος».\nΤο «δίδυμο» Σημίτη - Γιαννόπουλου έχει «παρελθόν». Το πρόστιμο κατά του «Ρ»\nΝέα μορφή παίρνουν οι διώξεις κατά του «Ρ» με τη διακυβέρνηση της χώρας από το ΠΑΣΟΚ. Το κυρίως έργο των διώξεων, πάντως, τώρα πια το αναλαμβάνουν κυβερνητικά στελέχη. Και το αναλαμβάνουν άμεσα. Το δίδυμο της εποχής θυμίζει τη θεωρία που θέλει τους δολοφόνους να συνηθίζουν να επιστρέφουν στον τόπο του εγκλήματος. Ο ένας εκ των «διδύμων», από τη θέση του υπουργού Εθνικής Οικονομίας, τότε, είναι ο Κ. Σημίτης. Ο άλλος κατέχει την καρέκλα του υπουργού Εργασίας και - τι σύμπτωση! - είναι ο Ε. Γιαννόπουλος.\nΟι Σημίτης και Γιαννόπουλος, λοιπόν, το Φλεβάρη του 1986 επιβάλλουν πρόστιμο 15 εκατομμυρίων δραχμών στο «Ρ» με την κατηγορία ότι έδωσε αυξήσεις στους εργαζομένους του! Η εφημερίδα της ΚΕ του ΚΚΕ τίθεται στο στόχαστρο της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Ο «Ρ» επειδή αρνείται να «συμμορφωθεί» με την αντεργατική απόφαση για «πάγωμα» των μισθών των εργαζομένων, επειδή αποφασίζει να τιμήσει τη συμφωνία μεταξύ εκδοτών και δημοσιογράφων - που είχε προηγηθεί της γνωστής Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου - διώκεται ανελέητα από την κυβέρνηση του Α. Παπανδρέου.\n1986 - 2000: Επιστροφή στον τόπο του εγκλήματος!\nΗ καταδίκη του «Ρ» από τη «σοσιαλιστική» κυβέρνηση ξεσηκώνει θύελλα διαμαρτυριών. Ο πολιτικός κόσμος, καλλιτέχνες, διανοούμενοι, μαζικοί φορείς, καταδικάζουν τον κυβερνητικό αυταρχισμό. Ο «Ρ» κατακλύζεται από χιλιάδες γράμματα συμπαράστασης, που φτάνουν από κάθε γωνιά της Ελλάδας.\nΗ ΕΣΗΕΑ συνεδριάζει εκτάκτως καταγγέλλοντας τους Σημίτη - Γιαννόπουλο για «εξοντωτική ποινή» κατά του «Ρ» και κάνει λόγο για «απαράδεκτο, αντιδημοκρατικό και ανελεύθερο» μέτρο.\nΗ Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων αποστέλλει επιστολή διαμαρτυρίας στον τότε πρωθυπουργό Α. Παπανδρέου, κάνοντας λόγο για «σοκ» που προκάλεσε η απόφαση για την επιβολή προστίμου κατά του «Ρ».\nΤο κύμα διαμαρτυριών μετατρέπεται σε χιονοστιβάδα όταν αποκαλύπτεται, λίγους μήνες μετά την επιβολή του προστίμου, ότι για την είσπραξή του η κυβέρνηση μεθοδεύει την ανάσυρση από τη «ναφθαλίνη» χουντικού διατάγματος, που αφορά την είσπραξη δημοσίων εσόδων και που φέρει φαρδιά - πλατιά την υπογραφή των «αστέρων» της χούντας Γκιζίκη, Ανδρουτσόπουλου, Μπαλόπουλου κ.ά.\nΟμως, οι Σημίτης - Γιαννόπουλος παραμένουν ανένδοτοι στον αντικομμουνιστικό τους κατήφορο. Ο Ε. Γιαννόπουλος, όταν στις 28 Φλεβάρη '86 καλείται από το «Ρ» να απαντήσει σχετικά με τους λόγους που οδήγησαν την κυβέρνηση στην απόφαση για την πολιτική δίωξη κατά της εφημερίδας, δίνει την ακόλουθη απάντηση: «Είναι πολιτική (σ.σ.: η απόφαση) γιατί εκφράζει την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης. Εσείς εστασιάσατε εναντίον αυτής της οικονομικής πολιτικής. Βγήκατε στο λεβέντικο. Κι όποιος βγαίνει στο λεβέντικο θα υποστεί τις συνέπειες»...\nΟσο για τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας, τότε, αποδεικνύεται κι αυτός συνεπής με το κατοπινό του... μέλλον ως πρωθυπουργός. Με δηλώσεις του την ίδια μέρα, ο Κ. Σημίτης, σχολιάζοντας ερώτημα σχετικά με τον εξοντωτικό χαρακτήρα του προστίμου, δηλώνει:«Η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να εφαρμόσει το νόμο. Αν αυτό σημαίνει κλείσιμο εφημερίδας, αυτό είναι άλλο θέμα»! Αποκαλυπτικός, επίσης, όσον αφορά το μένος του κατά του «Ρ» είναι ο Κ. Σημίτης όταν, ερωτώμενος κάθε πότε θα επιβάλλεται το πρόστιμο, αν δηλαδή αφορά ολόκληρο το έτος ή αφορά κάθε μήνα που ο «Ρ» θα δίνει τις αυξήσεις στους εργαζόμενούς του, απαντά: «Μπορεί να είναι μια φορά το χρόνο, μπορεί μια φορά το μήνα, μπορεί κάθε μέρα»! Μάλιστα, κατά τη διάρκεια των ίδιων δηλώσεων ο Κ. Σημίτης δε δίστασε να αναφέρει ότι για την είσπραξη του προστίμου η κυβέρνηση δεν απέκλειε ακόμα και εφαρμογή του μέτρου της «κατάσχεσης» κατά του «Ρ»!\nΙστορική ανακοίνωση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και δήλωση του Χαρ. Φλωράκη. Ας τα έχουν υπόψη τους...\nΜε αφορμή την επίθεση της κυβέρνησης του Α. Παπανδρέου κατά του «Ρ», με πρωταγωνιστές τους ίδιους με σήμερα διώκτες της εφημερίδας, τους κ. κ. Σημίτη - Γιαννόπουλο, το ΠΓ της ΚΕ του Κόμματος εκδίδει το Φλεβάρη του '86 την ακόλουθη ανακοίνωση:\n«Η επιβολή προστίμου 15 εκατ. δρχ. στο "Ριζοσπάστη" με δικαιολογία την παραβίαση της εισοδηματικής πολιτικής της κυβέρνησης και με βάση τις αντιδημοκρατικές και αντισυνταγματικές πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, αποτελεί μία νέα και πολύ επικίνδυνη κλιμάκωση του αντεργατικού και αυταρχικού κατήφορου της κυβέρνησης και βαρύτατο πλήγμα για την ελευθερία του Τύπου και τα δικαιώματα των εργαζομένων σ' αυτόν.\nΗ κυβέρνηση με την ενέργειά της αυτή, που επαναφέρει ένα κλίμα διώξεων άλλων καταδικασμένων εποχών, δε στρέφεται μόνο κατά του "Ριζοσπάστη" και του ΚΚΕ, της εφημερίδας και του Κόμματος που μαχητικά και με συνέπεια υπερασπίζουν το εισόδημα των εργαζομένων. Επιχειρεί μία επίδειξη αυταρχικής πυγμής, που στρέφεται γενικότερα ενάντια στο εργατικό κίνημα και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και έχει ειδικότερο στόχο να κάμψει το φρόνημα και τους αγώνες των εργαζομένων, που εξαπλώνονται αυτή την περίοδο για ικανοποιητικές συλλογικές συμβάσεις.\nΤο ΚΚΕ υπογραμμίζει ότι οι κυβερνητικές διώξεις και οι εκβιασμοί, που επιζητούν να θωρακίσουν και να εμφανίσουν σαν δήθεν τετελεσμένο γεγονός την αντιλαϊκή πολιτική της λιτότητας, δεν πρόκειται να πτοήσουν την εργατική τάξη της πατρίδας μας ούτε το "Ριζοσπάστη", που αποτελεί την καθημερινή και μαχητική έπαλξη και φωνή της. Αντίθετα, αυταρχικές ενέργειες σαν κι αυτές, που αποτελούν προσφορά στο μεγάλο κεφάλαιο, δείχνουν την έλλειψη ψυχραιμίας της κυβέρνησης μπροστά στη διευρυνόμενη λαϊκή δυσαρέσκεια και το ογκούμενο ενωτικό κίνημα των εργαζομένων ενάντια στην αντιλαϊκή οικονομική πολιτική. Αυτό το μεγάλο ενωτικό ταξικό μέτωπο των εργαζομένων, που τα αιτήματά του συνδέονται άμεσα με τη διέξοδο από την κρίση σε όφελος του λαού και την αυτοδύναμη ανάπτυξη της χώρας, θα συνεχίσει να αναπτύσσεται. Ο αυταρχισμός δε θα περάσει»\nΤην ίδια μέρα ο Χαρ. Φλωράκης, από τη θέση του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, προβαίνει στην ακόλουθη λακωνική δήλωση:\n«Αυτοί που διέταξαν την επιβολή προστίμου στο "Ριζοσπάστη" με φανερό σκοπό να τον πλήξουν, ας μελετήσουν καλύτερα την ιστορία του εργατικού κινήματος της χώρας μας και του "Ριζοσπάστη"».\nΕστω και καθυστερημένα οι μηνυτές του «Ρ» ας ακολουθήσουν εκείνη τη συμβουλή...\n1992: Επίθεση έξω από τα γραφεία της εφημερίδας\nΤη σκυτάλη των επιθέσεων κατά του «Ρ» παίρνει μερικά χρόνια αργότερα η ΝΔ. Η προβοκάτσια είναι στημένη από καιρό, αλλά από ό,τι φαίνεται αναζητούσαν κατάλληλο χρόνο και τρόπο για να τη φέρουν σε πέρας.\nΗ αφορμή δίνεται με τις κινητοποιήσεις των εργαζόμενων στην ΕΑΣ. Αρχές Οκτώβρη του '92 οι εργαζόμενοι των λεωφορείων έχουν προγραμματίσει συγκέντρωση και διαδήλωση στη Ν. Ιωνία, διαμαρτυρόμενοι για το ξεπούλημα των αστικών συγκοινωνιών. Από νωρίς ο χώρος μπροστά από τα γραφεία του ΚΚΕ και του «Ρ», στον Περισσό, κατακλύζονται από ασφαλίτες με πολιτικά. Περιμένουν, όμως, να πέσει το σκοτάδι.\nΚαθώς ο όγκος των συγκεντρωμένων πλησιάζει μετά το τέλος της εκδήλωσης για να περάσει μπροστά από τα γραφεία του «Ρ», οι συντάκτες της εφημερίδας που βρίσκονται στο δρόμο για να καταγράψουν το ρεπορτάζ, δέχονται την επίθεση ασφαλιτών με σιδερολοστούς! Τα ΜΑΤ και οι χαφιέδες με τα πολιτικά χτυπούν αδιακρίτως άντρες και γυναίκες συντάκτες του «Ρ», επιχειρούν να μπουν μέσα στο κτίριο, συλλαμβάνουν εργαζόμενους στην εφημερίδα και τους τσουβαλιάζουν στις αστυνομικές κλούβες. Λίγο αργότερα τους πετούν στο χαντάκι του δρόμου, με την κλούβα εν κινήσει... Ο χώρος έξω από τα γραφεία της εφημερίδας μετατρέπεται σε πεδίο ασφαλίτικης αυθαιρεσίας.\nΕπισήμως η ΝΔ αρνείται κάθε ευθύνη και ανακοινώνεται ότι θα αναζητηθούν οι πρωταίτιοι. Ακόμα αναζητούνται...\nΑγροτοδικεία, Μαθητοδικεία, Τυποδικεία\nΟ «Ρ» δεν κάμπτεται και επιμένει σταθερά, και σήμερα και πάντα, να αποκαλύπτει και να αντιμάχεται την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, να στηρίζει τα συμφέροντα και τους αγώνες του λαού. Εχει μπει ξανά, επομένως, στο στόχαστρο του άλλου δικομματικού εταίρου, της κυβέρνησης Σημίτη.\nΑδυνατώντας, σε πολιτικό επίπεδο να αντιπαρατεθεί κατά του ΚΚΕ και του «Ριζοσπάστη», η κυβέρνηση Σημίτη καταφεύγει ξανά στις πολιτικές διώξεις κατά της εφημερίδας του ΚΚΕ. Πρόκειται για τακτική που την έχει αναγάγει σε συνήθη πρακτική. Πρακτική που στρέφεται εναντίον και άλλων αντιπολιτευόμενων εφημερίδων και πολιτικών της αντιπάλων, όπως και κατά ολόκληρων κοινωνικών ομάδων που αντιπαλεύουν την καταστροφική πολιτική της.\nΗδη πάνω από 10.000 ξωμάχοι σέρνονται στα αγροτοδικεία με αφορμή τις αγροτικές κινητοποιήσεις, μαθητές και ανήλικα παιδιά οδηγούνται στα δικαστήρια και στα τμήματα της Ασφάλειας, με αφορμή τις εκπαιδευτικές διαδηλώσεις, ναυτεργάτες και εργαζόμενοι από μια σειρά κλάδους κάθονται στα εδώλια των κατηγορουμένων με αφορμή τη συμμετοχή τους στους αγώνες για την ικανοποίηση των εργασιακών δικαιωμάτων τους. Μετά τα αγροτοδικεία, τα μαθητοδικεία και τα εργατοδικεία, ήρθε απ' ό,τι φαίνεται η ώρα για να δούμε στην Ελλάδα του «εκσυγχρονισμού» και τα Τυποδικεία...\nΖητούσε με εξώδικο «δήλωση μετανοίας»!\nΜέσα σε αυτό το κλίμα εντάσσονται οι διώξεις του ΠΑΣΟΚ και κατά του «Ρ» τα τελευταία χρόνια.\nΗ αρχή έγινε με τις γνωστές και αλλεπάλληλες δηλώσεις -απειλές του Ε. Γιαννόπουλου κατά της εφημερίδας, με αφορμή τις μεγάλες κινητοποιήσεις των αγροτών. Ηταν το 1997, όταν ο υπουργός Δικαιοσύνης, με εξώδικα απειλούσε το «Ρ» και τους συντάκτες του, γιατί υποστήριζαν τα αιτήματα των αγροτών και στέκονταν συντροφικά στον ηρωικό αγώνα τους.\nΕκείνη την εποχή, ξεπερνώντας ξανά τα όρια, ο υπουργός απειλούσε με μηνύσεις, ακόμα και με επαναφορά του ιδιώνυμου! Δήλωνε, μάλιστα - όλο υπονοούμενα - ότι την εποχή που επιβλήθηκε ο αντικομμουνιστικός νόμος 509 είχε «ισχυρή αιτιολογική βάση» (!) και ταυτόχρονα υπαινισσόταν επαναφορά ακόμα και διατάξεων του Μεταξικού νόμου περί Τύπου, για να δικάσει την εφημερίδα!\nΚαι όλα αυτά για να αναγκάσει το «Ρ» να προβεί σε «δήλωση μετάνοιας» (!), να αποκηρύξει την... ανακοίνωση της Πανθεσσαλικής Επιτροπής Αγώνα των αγροτών, την οποία ο «Ρ» δημοσίευσε και η οποία... ενόχλησε τον κ. υπουργό! Ας σημειωθεί ότι εκείνο το εξώδικο κατά του «Ρ» στάλθηκε στην εφημερίδα, αφού είχαν προηγηθεί οι... ευγενικοί χαρακτηρισμοί (σ.σ.: «γαϊδούρια», «υπόδικοι» κλπ) του Ε. Γιαννόπουλου κατά των αγροτών...\nΗ σειρά του Πάγκαλου\nΥστερα από το εξώδικο Γιαννόπουλου, το '98 πια, ήρθε η αγωγή του Θ. Πάγκαλου, ο οποίος, κατέχοντας τότε τη θέση του υπουργού Εξωτερικών, ζητούσε... να του καταβάλει ο «Ρ» το ποσό των 100 εκατομμυρίων δραχμών για να αποκατασταθεί η ηθική βλάβη που, όπως υποστήριζε, υπέστη, από δημοσίευμα της εφημερίδας!\nΗ αφορμή που επικαλέστηκε ο Θ. Πάγκαλος στη μήνυσή του ήταν ότι ο «Ρ» δημοσίευσε ένα πολιτικό, σατυρικό σχόλιο, ασκώντας πολιτική κριτική στην εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Σημίτη και στις θέσεις που ανέπτυξε ο Θ. Πάγκαλος στη Βουλή, αναφερόμενος στις «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο.\nΒεβαίως, παρά τα όσα υποστήριζε ο Θ. Πάγκαλος, όταν εκδικάστηκε η αγωγή του, αποκαλύφθηκε πως ο μοναδικός του στόχος ήταν η «διά νόμου» απαγόρευση της πολιτικής κριτικής και ο περιορισμός της στα «όρια» που επιθυμεί η κυβέρνηση. Πρόκειται για μια αλήθεια αυταπόδεικτη, αν εξετάσει κανείς όλη τη «φιλοσοφία» της «εκσυγχρονιστικής» κυβέρνησης, που έχει στο ενεργητικό της σειρά αποδείξεων για αυτή τη «φιλοσοφία» της. Μια «φιλοσοφία» που ισοδυναμεί με την επιδίωξη να ποινικοποιήσει την πολιτική ζωή του τόπου. Από αυτή τη... δημοκρατική τακτική δε θα μπορούσε να είναι απών ο Θ. Πάγκαλος.\nΟ τελευταίος πάντως εισέπραξε την απάντηση για τις αιτιάσεις του κατά του «Ρ» εκεί που θέλησε να αναμετρηθεί με το ΚΚΕ. Οχι βέβαια στο πεδίο της πολιτικής αντιπαράθεσης, αλλά στα δικαστήρια. Η απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ήταν σαφής: Η αγωγή κατά του «Ρ» κρίθηκε ως «αβάσιμη κατ' ουσίαν». Στο σκεπτικό, δε, της απόφασης, που αποτέλεσε πραγματικά κόλαφο έναντι της κυβερνητικής πρακτικής των διώξεων, τονίζονταν χαρακτηριστικά:\n«... ο Τύπος που μάχεται για την προαγωγή του πνεύματος και του ήθους, μπορεί να στιγματίζει με καυστική γλώσσα κάθε κοινή πράξη. Γι' αυτό και το στοιχείο της ειρωνείας και τα λοιπά φιλολογικά διανθίσματα του γραπτού λόγου μεταξύ των οποίων και τα θαυμαστικά ερωτηματικά κλπ., καθώς και οι μεγαλόγραφοι τίτλοι με τους οποίους εμφανίζεται η είδηση, δεν μπορούν να συστήσουν νομικώς επίμεμπτη πράξη κατά της τιμής. Διότι αυτά συγκροτούν δριμύ δημοσιογραφικό ύφος και όχι εξυβριστικό τρόπο εκδηλώσεως και συγχωρητώς χρησιμοποιούνται προς έλεγχο της ηθικής απαξίας ειδήσεως ή πράξεως».\n«Με το ελεγχόμενο δημοσίευμα - συνεχίζεται στην απόφαση - δεν παραποιήθηκε κάποια από τις προδιαληφθείσες διατάξεις στην αρχή της απόφασης, ώστε να δικαιολογείται η επιδίκαση στον ενάγοντα, χρηματικής αποζημίωσης, για ηθική βλάβη, την οποία δήθεν υπέστη από το παραπάνω δημοσίευμα, το οποίο, αντίθετα, κρίνεται ότι έγινε με αποκλειστικό σκοπό την πληροφόρηση, ενημέρωση και κατατόπιση του αναγνωστικού του κοινού... Δηλαδή, στόχευε στη διαφύλαξη και προστασία νομίμου δικαιώματος και έγινε από δικαιολογημένη από το Σύνταγμα και τους νόμους ελευθερία και κοινωνική αποστολή του Τύπου και ειδικότερα των εφημερίδων για τη δημοσίευση ειδήσεων σχετικά με τις πράξεις και τη συμπεριφορά των φυσικών προσώπων, που ενδιαφέρει το κοινωνικό σύνολο. Επιπλέον και λόγω του αξιώματός τους επειδή είναι μέλη της κυβέρνησης...».\nΟπως γίνεται αντιληπτό ο Θ. Πάγκαλος συνεχίζει να κυκλοφορεί με αναποκατάστατη την... ηθική βλάβη που του προκάλεσε ο «Ρ», αφού τέτοια βλάβη δε διαπίστωσε το δικαστήριο. Ας σημειωθεί, πάντως, ότι ο μηνυτής του «Ρ» είναι ο ίδιος άνθρωπος που επανειλημμένως υποστηρίζει, έκτοτε, ότι το ΚΚΕ κινείται στα «όρια της νομιμότητας»!\nΓιαννόπουλος. Δηλαδή... Σημίτης\nΟμως, η κυβέρνηση, δεν πτοείται... Πιστή στην τακτική της «επιστράτευσης» των εισαγγελέων, μετά τις χιλιάδες διώξεις κατά αγωνιζόμενων αγροτών, εργαζομένων και μαθητών, που αντιδρούν στην αντιλαϊκή της πολιτική, επανέρχεται με τις τελευταίες μηνύσεις Γιαννόπουλου κατά του «Ριζοσπάστη».\nΑυτήν τη φορά το πρόσχημα είναι ότι δήθεν ο «Ρ» συκοφάντησε τον Ε. Γιαννόπουλο, γράφοντας τα όσα καταμαρτυρούν τρίτοι για το άτομό του (όπως οι Θ. Κατριβάνος, Β. Κεδίκογλου κ.ά.) σχετικά με την κατοχική και μετακατοχική δράση του υπουργού Δικαιοσύνης. Πέραν του «Ρ», ο υπουργός Δικαιοσύνης, καλυπτόμενος πλήρως από τον πρωθυπουργό, επιμένει στην ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής μηνύοντας παράλληλα πολιτικούς του αντιπάλους και απειλώντας - ακόμα και δημοσίως - άλλα ΜΜΕ, με στόχο τον έλεγχο της πληροφόρησης και τη φίμωση της πολιτικής κριτικής.\nΟσον αφορά τη νέα δίωξη κατά του «Ρ», ο Ε. Γιαννόπουλος αποδεικνύεται πως λειτουργεί ως ο πολιορκητικός κριός μιας επίθεσης που στοχεύει το ΚΚΕ, αλλά την οποία ούτε την εμπνεύστηκε, ούτε τη διεξάγει μόνος του. Πίσω από τον υπουργό Δικαιοσύνης βρίσκεται όλη η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και προσωπικά ο Κ. Σημίτης.\nΑξιοσημείωτο είναι, επίσης, ότι ο Ε. Γιαννόπουλος, επιτίθεται στο «Ρ» εκμεταλλευόμενος την ιδιότητά του ως υπουργός Δικαιοσύνης, ενώ την ίδια ώρα υποδύεται τον «απλό πολίτη»!Είναι προφανές ότι ουδέποτε μέχρι τώρα υπήρξε «απλός πολίτης» που να προσέφυγε στα δικαστήρια ζητώντας 500 εκατομμύρια (σ.σ. τόσα διεκδικεί από το «Ρ» ο υπουργός!), αλλά την ίδια ώρα - αυτός ο «απλός πολίτης» - να είναι και πολιτικός προϊστάμενος εκείνων των δικαστών που καλούνται να αποδώσουν δίκαιο!\nΓια άλλη μια φορά, η κατακραυγή και η καταδίκη της κυβερνητικής δίωξης κατά του «Ριζοσπάστη» είναι γενική. Ο Ε. Γιαννόπουλος, ωστόσο, με την κάλυψη της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού, ο οποίος αποδεικνύεται ότι καθοδηγεί προσωπικά την αντικομμουνιστική υστερία του υπουργού του, επιμένει. Ομολογώντας, και μ' αυτόν τον τρόπο, την αντιδημοκρατική, επικίνδυνη για τις λαϊκές ελευθερίες και την ελευθεροτυπία, πρακτική τους.\n-- Κορυφώνεται η επίθεση εναντίον του «Ρ»\n-- Ο αυταρχισμός δεν πέρασε!\n-- Στη μνήμη του Γιώργη Τρικαλινού\n-- Κυβερνητικές προφάσεις «εν αμαρτίαις» Γιαννόπουλου...\n-- Νέα μήνυση Γιαννόπουλου κατά του «Ριζοσπάστη»!\nΓια τη σωτηρία των πολιτικών κρατουμένων Η μαρτυρία μιας αγωνίστριας\n1967 - 1968 ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΛΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΧΟΥΝΤΑ\nΓια τη σωτηρία των πολιτικών κρατουμένων\nΜια συζήτηση με την αγωνίστρια Ναυσικά Παπαδάκη - Φλέγκα έχει ενδιαφέρον. Κατάγεται από το Μικρό Χωριό Ευρυτανίας και μένει στην Πεύκη. Είναι η συντρόφισσα του βετεράνου της Εθνικής ΑντίστασηςΒαγγέλη Παπαδάκη. ΤουΤάσου Λευτεριά, καπετάνιου της ΧΙΙΙ Μεραρχίας του ΕΛΑΣ στη Ρούμελη και στον Εμφύλιο διοικητή της 77 Μονάδας του ΔΣΕ στ' Αγραφα - Κόζια - κα. Υστερα από μια κρίση της κλονισμένης υγείας του που τον βασάνισε πολύ, τον επισκεφθήκαμε μόλις βγήκε από το «Σισμανόγλειο». Η Ναυσικά είναι αυτή που έγραψε στην Κατοχή το τραγούδι για τον πρωτοκαπετάνιο Αρη: «Βαριά στενάζουν τα βουνά/ κι ο ήλιος σκοτεινιάζει/ το δόλιο το Μικρό Χωριό/ και πάλι ανταριάζει». Που κοσμεί, με πολλά άλλα ποιήματα και τραγούδια της, το Δημοτικό Σχολείο - Μουσείο του χωριού της. Με την ευκαιρία αυτή η κουβέντα μας ήρθε και στα χρόνια της «Μαύρης Επταετίας». Μας μίλησε σχετικά με τις κινητοποιήσεις των γυναικών για τη σωτηρία των πολιτικών κρατουμένων. Και δημοσιεύουμε σήμερα στον «Ριζοσπάστη» τη μαρτυρία της.\n«Εντολή της ΚΥΠ!»\nΗμουν μία από τις γυναίκες που τρέχαμε από την πρώτη μέρα του πραξικοπήματος της Χούντας. Ετρεχα για τον Βαγγέλη, που τον πήραν εκείνο το πρωί από το κρεβάτι άρρωστο με καρδιολογικά προβλήματα. Και κατέληξε στη Γυάρο. Δεν ήξερα πού ήταν. Αρχισα απ' το Τμήμα στην Πεύκη, πήγα στη Ν. Ιωνία, ύστερα στη Γενική Ασφάλεια. Παντού με διώχνανε, με βρίζανε.\nΗ Ναυσικά Παπαδάκη - Φλέγκα\n«Ειδικά για τον Παπαδάκη - μου είπε ο διοικητής του Τμήματος Πεύκης - ήρθε εντολή από την ΚΥΠ!». Είχε έρθει ένα τζιπ και τον πήρε.\nΑπ' άλλες γυναίκες έμαθα, ότι τους συγκέντρωναν στον Ιππόδρομο. Τράβηξα για το Φάληρο. Με πήρε ένας ανιψιός μου, που ήταν υπάλληλος στον ΟΗΕ με το αυτοκίνητό του. Μόλις είδαν την ταμπέλα του ΟΗΕ φρύαξαν, την πετάξανε. Και μας διώξανε «κακήν κακώς».\nΕξω από το υπουργείο\nΑρχισα να πηγαίνω στο υπουργείο Ασφαλείας. Μαζί με άλλες γυναίκες πηγαίναμε συνέχεια. Είπαμε, μεμονωμένα δε λύνεται το ζήτημα. Πρέπει όλες μαζί να κινηθούμε. Ρωτάμε «πότε δέχεται ο υπουργός»; Υπουργός ήταν ο Τοτόμης. Μας απαντούν: «Ο υπουργός δε δέχεται κανένα. Θα σας δέχεται ο Γενικός Γραμματέας κ. Λαδάς κάθε Τρίτη».\nΚάθε Τρίτη, λοιπόν, πηγαίναμε από τις 5.30 π.μ. Πιάναμε σειρά. Μαζευόμασταν περίπου 100 γυναίκες, μάνες, αδελφές συλληφθέντων. Μας έδιναν αριθμό. Από το πρωί ως τις 3, που τέλειωνε το επισκεπτήριο, περιμέναμε.\nΤο πρώτο αίτημα που βάζαμε ήτανε «να επιτραπεί επισκεπτήριο»! Να πάμε να δούμε τους δικούς μας στη Γυάρο. Η απάντησή τους ήτανε άρνηση. Οι αστυνομικοί μας έδιωχναν. Εμείς επιμέναμε. Αυτό κράτησε μέχρι το 1968. Και τελικά, μόνο το Πάσχα επέτρεψαν επισκεπτήριο στη Γυάρο.\nΟ Λαδάς μια μέρα φέρθηκε βάναυσα στη σύζυγο του Δήμου Τσόκα (Φώτη Παρνασιώτη, αντάρτη του ΕΛΑΣ), που του είπε: «ο άντρας μου δεν είναι κομμουνιστής. Είναι μαρξιστής». «Εξω»! φωνάζει οργίλος. Και την έδιωξε. Μια άλλη μέρα, ενώ περιμέναμε έξω, ακούμε: «Φεύγει ο Λαδάς»!.. Τρέχουμε προς το αυτοκίνητο, που μπήκε. Αλλά δεν ήταν αυτός. Ηταν ο Τοτόμης. Μια γυναίκα, μάλιστα, δε θυμάμαι το όνομά της, ενός δικηγόρου κρατουμένου, ορμάει πάνω στο καπό του αυτοκινήτου, τη στιγμή που έβαζε μπρος. Πώς δε σκοτώθηκε... (σ.σ. Ηταν η Αθηνά του Κοσμά Θεοφανόπουλου).\nΕνώ πλησίαζε το Πάσχα, μου 'ρθε η ιδέα να γράψω ένα υπόμνημα. Λέει η Αρώνη «δεν έχομε χαρτί». Ο περιπτεράς δίπλα, μας άκουσε και μας έκανε νόημα. Πήγε μια και το πήρε. Κάθισα στο πεζοδρόμιο και το 'γραψα. Παρακαλέσαμε τον περιπτερά και μας έδωσε ακόμα τρεις κόλλες. Κάθισα και έγραψα και τ' άλλα.\nΕνα προς την προεδρία της κυβέρνησης. Ενα προς τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό, τη Γαλλική Ραδιοφωνία, το BBC. Κι ένα προς τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο.\nΛέει η Αρώνη, μέχρι τη 1 η ώρα θα τρέξω να τα δακτυλογραφήσω. Εβγαλε και αντίγραφα. Δώσαμε και στις εφημερίδες. Αλλά καμιά δεν τα δημοσίευσε.\nΣτον Λαδά δώσαμε το ένα υπόμνημα.\nΑρχίσαμε και όλες μαζί να φωνάζουμε. Και αναγκάστηκε να δώσει την υπόσχεση ότι «Το Πάσχα θα τσουγκρίσουμε όλοι μαζί το αυγό». Του λέμε: «Μπορούμε να πάμε να το δημοσιεύσουμε αυτό που είπατε στις εφημερίδες;». «Να πάτε! Να πάτε!» απαντάει. Ζητάμε να πάμε και στην προεδρία. «Να πάτε», λέει. «Ναι, αλλά πρέπει να μας κλείσετε ραντεβού», απαντούμε. «Χωρίς ραντεβού δε μας βάζουνε μέσα». «Τώρα, λέει, θα σας δεχθούν! Πηγαίνετε Χαλκοκονδύλη και Γ` Σεπτεμβρίου. Είναι ειδικό γραφείο που κλείνει τα ραντεβού με την Προεδρία». Αυτό όμως ήτανε φιάσκο.\nΤη Μ. Τετάρτη πάμε στην Προεδρία. Επρεπε να πάει μια επιτροπή από τρεις. Εμείς πήγαμε όλες, καμιά 50αριά. Εφτασα στις 10 π.μ. γιατί έτρεξα πρώτα σε ραντεβού με δημοσιογράφο της «Γκάρντιαν» κι έδωσα το υπόμνημα. Μέχρι εκείνη την ώρα είχαν πιάσει 45 γυναίκες. Οταν πλησίασα πιάνουν κι εμένα. Μας πάνε στο Τμήμα Κολωνακίου και μας κατεβάζουν στα υπόγεια. Φοβερή κατάσταση εκεί κάτω. Διαμαρτυρόμαστε. Χτυπάμε την πόρτα.\nΛιποθυμάει μια γιαγιά. (Δε θυμάμαι όνομα). Βάζει τις φωνές η Χαρά Κεπέση. «Είμαι ερυθροσταυρίτισσα, λέει, κι έχω δώσει όρκο»! Ερχονται, παίρνουν τη γιαγιά. Λιποθυμάει και η μάνα του Τσόκα. Οι φωνές συνεχίζονται. Κατεβαίνει ο διοικητής κι αρχίζει να μας βρίζει χυδαιότατα (πόρνες κλπ.). «Εμείς έχουμε ιστορία, του λέω. Δεν μπορείς να μας βρίζεις». «Πάρτε την απάνω», διατάζει. Με παίρνουν. Εκεί βρίσκω τη Χαρούλα και την Αρώνη, που τις πήραν πρωτύτερα.\nΜας φορούν χειροπέδες, μας κατεβάζουν κάτω και μ' ένα αστυνομικό αυτοκίνητο μας μεταφέρουν στη Γενική Ασφάλεια. Στο άντρο της Οδού Μπουμπουλίνας. Εκεί μας πήρανε τις βέρες, τα ρολόγια, τις ζώνες. Μας κατεβάζουν στα υπόγεια. Και μας κλείνουν σ' ένα κρατητήριο τις τρεις. Ηταν τόσο στενό. Τι θα γίνει τώρα, λέμε. Θα μας στείλουν στο δικαστήριο. Η Αρώνη έκλαιγε για το κοριτσάκι της. (Το είχε αφήσει στο θυρωρό της πολυκατοικίας). Από κει μέσα έχω μια τραγική εικόνα.\nΟπως καθόμαστε ακούμε ένα νεαρό παλικάρι. Σφύριζε, σφύριζε συνέχεια ένα τραγούδι. Και χτυπούσε την πόρτα να του ανοίξουν. Αυτός ο ήχος μου 'χε καρφωθεί στην ψυχή. Σφύριζε ένα σκοπό του Μίκη Θεοδωράκη. Ενα σφύριγμα άλλο πράμα. Κι από την ώρα που κλειστήκαμε εκεί κάτω μέχρι τη νύχτα.\nΑνέβηκα στο φεγγίτη. Κοιτάω κάτω και τι να ιδώ. Ενα παιδί ίσαμε 20 χρονώ. Φοιτητής πρέπει να 'ταν. Τα πόδια του πρησμένα. Δεν μπορούσε να πατήσει. Και σερνότανε κάτω μέσα στα νερά. Πολύ το είχανε βασανίσει.\nΣτις 10 η ώρα τη νύχτα φωνάζουνε τ' όνομά μου. Με ανεβάζουν απάνω. Και με πάνε στο γραφείο ενός αστυνόμου, που τον έβλεπα πρώτη φορά.\n«Ξέρεις ποιος είμαι εγώ»! μου λέει.\n«Οποιος και να είσθε μου είναι αδιάφορο», απαντώ.\n«Εγώ είμαι ο Λάμπρου»! (σ.σ. σε άλλους έλεγε «ο βασανιστής Λάμπρου»! Ο Βασίλης Λάμπρου, ο πρώτος της τριαντρίας με Μάλλιο και Μπάμπαλη. Αυτός την «έβγαλε καθαρή». Μετά τη Χούντα ούτε δικάστηκε, ούτε διώχθηκε).\nΛοιπόν, μου παρατηρεί. «Δεν ντρέπεσαι, εσύ από αυτή την οικογένεια, να την προσβάλλεις» Τρέχει ο αδελφός σου να σε βρει. Τι θέλεις, κύριε, Φλέγκα, του λέω. Μήπως έχετε εδώ την αδελφή μου, ρωτάει. Λέγεται Παπαδάκη».\nΔιαμαρτυρήθηκα για την κράτησή μας. «Ησουν πρωτοστατούσα», μου λέει. Και με απειλεί. «Θα σε στείλω στρατοδικείο»!\n«Κι εσείς θα το πληρώσετε κ. Λάμπρου», του απαντώ. «Εχουν ειδοποιηθεί οι ξένοι δημοσιογράφοι»... Αρχισε να σκέφτεται. «Αντε πήγαινε, λέει. Φύγε»!... «Δε φεύγω, αν δεν έρθουν και οι άλλες. Μαζί μάς φέρατε μαζί θα φύγουμε».\nΤην Αρώνη την άφησαν στις 12 τα μεσάνυχτα. Υστερα άφησαν και την Κεπέση.\nΣτην «Γκάρντιαν» έδωσα το υπόμνημα. Επρεπε να δώσω και στη «Μοντ», στο BBC και στον Ερυθρό Σταυρό. Αρχίσαμε να κινούμαστε πιο οργανωμένα. Γιατί στην αρχή τρέχαμε αυθόρμητα, ασυντόνιστα. Οι περισσότερες δε γνωριζόμαστε μεταξύ μας. Κάναμε μια τριμελή επιτροπή. Συνεδριάζαμε, παίρναμε αποφάσεις.\nΠήγαμε στον Ερυθρό Σταυρό. Η Χαρούλα, σαν ερυθροσταυρίτισσα, έκλεισε ραντεβού. Πρόεδρος ήταν ο Γεωργακόπουλος. Μας δέχθηκε. Αλλά η στάση του δεν ήταν καλή. Εμένα, μόλις άκουσε τ' όνομά μου, μου επιτέθηκε: «Ξέρεις εσύ, Παπαδάκη, ότι ο Λευτεριάς σκότωσε 13 αδελφούλες του ΕΣ στο Καρπενήσι;». Του απαντώ: «Το Καρπενήσι, κύριε πρόεδρε, δεν είχε ποτέ Ερυθρό Σταυρό. Εγώ είμαι γέννημα - θρέμμα και ξέρω. Δεν έχει ούτε τώρα, μετά τόσα χρόνια από την απελευθέρωση».\nΤέλος, πάντων, τι θέλετε; λέει. Δώστε το υπόμνημα. Και σε λίγες μέρες έρχεται ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός με επικεφαλής τον Κολαντόν. Κρατάει επαφή η Χαρά. Κι όταν ήρθε δέχτηκε 15 γυναίκες. Του εκθέσαμε την κατάσταση. Διαμαρτυρήθηκαμε έντονα γιατί δε μας επιτρέπουν να δούμε τους δικούς μας στο κολαστήριο της Γυάρου. Απαιτήσαμε να τους επισκεπτόμαστε έστω κάθε τρεις μήνες. Υποσχέθηκε να κάνει ό,τι μπορεί.\nΞέχασα να πω για την επίσκεψή μας στην Αρχιεπισκοπή. Ηταν τη Μ. Παρασκευή. Επρεπε να δώσουμε το υπόμνημα στον Ιερώνυμο. Μας έκλεισε ραντεβού ο Χατζηφώτης.\nΠήγαμε πολλές γυναίκες. Μαζευτήκαμε εκεί από διάφορες μεριές όταν τέλειωνε η λειτουργία. Ηρθε ο Χατζηφώτης. Μας λέει ότι ο αρχιεπίσκοπος δεν μπορεί να μας δει. Εμείς επιμείναμε: Να μας δεχθεί να δώσουμε το υπόμνημα και να μας πει εάν θα κάνει κάτι ως αρχηγός της εκκλησίας. «Ε, όχι!» επιμένει. Τότε βγήκε ο Χριστόδουλος. Ο οποίος ήταν γραμματέας της Ιεράς Συνόδου. Δε μας μίλησε άσχημα.\n«Δώστε το υπόμνημα, λέει. Θα το πάω εγώ μέσα. Επειδή ο μακαριότατος είναι κουρασμένος. Θα το διαβάσει και θα σας απαντήσει». Και πράγματι. Οταν γύρισε μας έδωσε την εξής υπόσχεση.\n«Την Τρίτη του Πάσχα ο Μακαριότατος θα είναι στη Γυάρο. Στο λόγο της τιμής του!\nΕκεί που λέγονταν αυτά έρχεται κάποια (νομίζω η Λιναρδάτου) και μας πληροφορεί ότι «έξω γέμισε ασφαλίτες και θα μας συλλάβουν»!\nΕγινε αναστάτωση. Βάλαμε τις φωνές: «Ειδοποιήσατε την Ασφάλεια να μας πιάσει. Δε φεύγουμε!\n«Εμείς, απαντούν, δεν ειδοποιήσαμε την Ασφάλεια»... «Δεν κατηγορούμε εσάς», πετάχτηκα. Αλλά κάποιοι την ειδοποίησαν. Πού ήξερε η Ασφάλεια να 'ρθει στην Αρχιεπισκοπή, τέτοια μέρα! Εμείς ήρθαμε εδώ προσεκτικά και λίγες - λίγες. Σα να πηγαίναμε σε «μυστικό δείπνο»!\nΕντάξει! Εντάξει! μας καθησύχασαν. Κατέβηκαν κάτω και είπαν στους ασφαλίτες να φύγουν. Ετσι, βγήκαμε κι εμείς. Και σκορπίσαμε...\nΟταν επέτρεψε η Χούντα επισκεπτήριο στη Γυάρο πήγα και είδα τον άντρα μου. Αρρωστος, σε άσχημη κατάσταση. Τον μετέφεραν και στο νοσοκομείο στη Σύρο. Τον επισκέφθηκα κι εκεί. Οι συνθήκες κακές. Και η παρακολούθηση άγρια. Αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία...\nΗ προσπάθεια που καταβάλλει το ΚΚΕ για την ανάπτυξη του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος αποτελεί μόνιμο, σταθερό καθήκον και χαρακτηρίζει την ιστορική του διαδρομή. Αυτό έχει αντικειμενική βάση. Πηγάζει από τον ίδιο το διεθνιστικό χαρακτήρα του Κόμματός μας, όπως και κάθε πραγματικού κομμουνιστικού κόμματος, το οποίο ως πρωτοπόρο τμήμα της εργατικής τάξης αποτελεί συστατικό μέρος του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος και κρίνεται από τη συνδυασμένη δράση σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, από τη συνεισφορά του στην κοινή υπόθεση των κομμουνιστών, με πίστη και αφοσίωση στη μαρξιστική αρχή «Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε».\nΤο κεφάλαιο είναι διεθνής δύναμη και συνεπώς η ταξική πάλη εξελίσσεται σε διεθνές επίπεδο. Απαιτείται η συγκρότηση και της εργατικής τάξης σε διεθνή δύναμη. Προϋπόθεση γι' αυτό είναι η ενιαία επαναστατική στρατηγική και η κοινή δράση των κομμουνιστικών κομμάτων, η κοινή επεξεργασία πολιτικής συμμαχιών με τα φτωχά λαϊκά στρώματα σε αντιιμπεριαλιστική αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση.\nΗ διεθνής πάλη των κομμουνιστικών κομμάτων έχει διανύσει μια μεγάλη πορεία από την ίδρυση της Α' Διεθνούς, την οπορτουνιστική χρεοκοπία της Β' Διεθνούς, το ιστορικό βήμα συγκρότησης της Γ' (Κομμουνιστικής) Διεθνούς, αλλά και σε άλλες μορφές συντονισμού που ακολούθησαν. Εξετάζουμε κριτικά, δημιουργικά όλη αυτή την αποκρυσταλλωμένη πολύτιμη πείρα, για να συνεχίσουμε την προσπάθεια στις νέες συνθήκες που διαμορφώθηκαν μετά την αντεπανάσταση και τη βαθιά κρίση του κομμουνιστικού κινήματος.\nΧαρακτηριστικό αυτής της πολύχρονης ιστορικής πορείας είναι η συνεχής διαπάλη σε ζητήματα θεωρίας και στρατηγικής ανάμεσα στο επαναστατικό ρεύμα και τον οπορτουνισμό, την επιρροή της αστικής ιδεολογίας και πολιτικής στο εργατικό κίνημα που πλήττει διαχρονικά την ενότητα και την αποτελεσματικότητα της δράσης του κομμουνιστικού κινήματος.\nΤο ΚΚΕ μελετάει την ιστορική πορεία του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος αντλώντας πολύτιμη πείρα. Στο 18ο Συνέδριο αναφέρεται μεταξύ των άλλων:\n«Οι εξελίξεις στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα, τα ζητήματα στρατηγικής του έπαιξαν σοβαρό ρόλο στην ταξική πάλη σε παγκόσμιο επίπεδο και στη διαμόρφωση του συσχετισμού των δυνάμεων. Προβλήματα ιδεολογικής και στρατηγικής ενότητας εκδηλώθηκαν σε όλη την πορεία της Κομμουνιστικής Διεθνούς (ΚΔ), σχετικά με το χαρακτήρα της επανάστασης, το χαρακτήρα του επερχόμενου πολέμου μετά την άνοδο του φασισμού στη Γερμανία και τη στάση απέναντι στη σοσιαλδημοκρατία»1.\nΣτις εκτιμήσεις μας εστιάζουμε στο γεγονός της χαλάρωσης της λειτουργίας της ΚΔ ως ενιαίου κέντρου πολλά χρόνια πριν την αυτοδιάλυσή της (1943). Θεωρούμε ότι η διάλυσή της (παρά τα προβλήματα ενότητας που είχε και ανεξάρτητα αν μπορούσε να διατηρηθεί) στέρησε από το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα το κέντρο και τη δυνατότητα συντονισμένα να επεξεργαστεί την επαναστατική στρατηγική για τη μετατροπή του αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την ξένη κατοχή σε αγώνα για την εξουσία στις συνθήκες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.\nΟπως επισημαίνεται στην Απόφαση του 18ου Συνεδρίου του ΚΚΕ «Η στρατηγική του κομμουνιστικού κινήματος δεν αξιοποίησε το γεγονός ότι η αντίθεση κεφαλαίου - εργασίας περιεχόταν στον αντιφασιστικό - απελευθερωτικό χαρακτήρα του ένοπλου αγώνα για μια σειρά χώρες, ώστε να θέσει στην ημερήσια διάταξη το πρόβλημα της εξουσίας, αφού ο σοσιαλισμός και η κομμουνιστική προοπτική αποτελούν τη μόνη εναλλακτική λύση στην καπιταλιστική βαρβαρότητα»2.\nΤο κομμουνιστικό κίνημα δεν μπόρεσε αντικειμενικά να εκτιμήσει το συσχετισμό δύναμης που διαμορφώθηκε μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, να διακρίνει τις ανακατατάξεις στις συμμαχίες. Δεν κατάφερε να διαμορφώσει ενιαία αυτοτελή στρατηγική απέναντι στη στρατηγική του διεθνούς ιμπεριαλισμού.\nΣτο φόντο και των αποφάσεων του 20ού Συνεδρίου του ΚΚΣΕ (Φλεβάρης 1956) επικράτησαν αναθεωρητικές σοσιαλδημοκρατικές απόψεις για τη δυνατότητα «ειρηνικής συνύπαρξης» καπιταλισμού - σοσιαλισμού, για δυνατότητα ειρηνικού - κοινοβουλευτικού - περάσματος στο σοσιαλισμό.\nΕπίσης, στη βάση λανθασμένης ερμηνείας της θέσης και της δύναμης κάθε καπιταλιστικού κράτους μέσα στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, θεωρώντας ακόμα και χώρες όπως η Μ. Βρετανία ή η Γαλλία ως υποτελείς στις ΗΠΑ, υιοθετήθηκε η στρατηγική της «αντιμονοπωλιακής διακυβέρνησης», μια μορφή σταδίου ανάμεσα στον καπιταλισμό και το σοσιαλισμό, που θα έλυνε προβλήματα «εξάρτησης» από τις ΗΠΑ. Ετσι, ΚΚ επέλεξαν πολιτική συμμαχιών και με δυνάμεις της αστικής τάξης, αυτές που χαρακτηρίστηκαν ως «εθνικώς σκεπτόμενες», σε διάκριση από τις λεγόμενες «ξενόδουλες». Αμβλύνθηκε το μέτωπο πολλών ΚΚ απέναντι στη σοσιαλδημοκρατία, κυριάρχησε η εκτίμηση για διαχωρισμό της σοσιαλδημοκρατίας σε «δεξιά» και «αριστερή».\nΣε μια σειρά βασικά ΚΚ της Δυτικής Ευρώπης κυριάρχησε το οπορτουνιστικό ρεύμα του «ευρωκομμουνισμού», που αρνιόταν τις νομοτέλειες της σοσιαλιστικής επανάστασης, τη δικτατορία του προλεταριάτου και γενικά την επαναστατική πάλη, με αποτέλεσμα τον εκφυλισμό τους.\nΗ αντεπανάσταση βρήκε το κομμουνιστικό κίνημα στις καπιταλιστικές χώρες ευάλωτο στην ιδεολογική επίθεση του αντιπάλου, οξύνοντας τα προβλήματά του και ανοίγοντας μια περίοδο βαθιάς κρίσης.\nΟ χαρακτήρας της κρίσης και οι όροι για το ξεπέρασμά της\nΟι εξελίξεις της τελευταίας 20ετίας έχουν νέα, ποιοτικά στοιχεία. Η αντεπανάσταση στη Σοβιετική Ενωση και σε άλλες σοσιαλιστικές χώρες οδήγησε στη διάλυση και τον παροπλισμό πολλών κομμουνιστικών κομμάτων. Η σοσιαλδημοκρατική μετάλλαξη πολλών ΚΚ οδήγησε στη διάχυσή τους σε νέα οπορτουνιστικά σχήματα. Η γενικότερη υποχώρηση οδήγησε σε άρνηση της επαναστατικής θεωρίας, του μαρξισμού - λενινισμού, σε άρνηση των αρχών συγκρότησης και των κανόνων λειτουργίας του κόμματος νέου τύπου, σε αδυνάτισμα της πάλης για το σοσιαλισμό - κομμουνισμό.\nΣήμερα, βεβαίως, δεν είμαστε εκεί από όπου ξεκινήσαμε το 1991. Εγιναν βήματα στην ανασυγκρότηση πολλών κομμουνιστικών κομμάτων, στο διεθνή συντονισμό και στην κοινή πάλη. Αυτά τα βήματα όμως δεν μπορούμε να τα δούμε στατικά. Είμαστε υποχρεωμένοι να κρίνουμε αυτή τη διαδικασία στη βάση των συνεχώς διευρυνόμενων αναγκών της επαναστατικής πάλης που βάζει απαιτητικά νέα, μεγάλα καθήκοντα.\nΗ κρίση συνεχίζεται και είναι πολύ σημαντική η εκτίμηση του 18ου Συνεδρίου του ΚΚΕ που τονίζει ότι «το κομμουνιστικό κίνημα παραμένει οργανωτικά και ιδεολογικά κατακερματισμένο. Οσο δε βελτιώνεται η κατάσταση, όσο παραμένει σε στασιμότητα, δυναμώνουν οι κίνδυνοι νέου πισωγυρίσματος»3.\nΟι εξελίξεις τρέχουν, η επιθετικότητα των μονοπωλίων, του ιμπεριαλισμού εντείνεται, οι δυνάμεις του οπορτουνισμού παρεμβαίνουν οργανωμένα, ασκώντας πίεση στα ΚΚ. Οσο καθυστερεί η ανασυγκρότησή του σε επαναστατική κατεύθυνση, το κομμουνιστικό κίνημα χάνει πολύτιμο χρόνο και δυνατότητες. Αδυνατεί να παρέμβει ενιαία σε εθνικό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο για να διαφωτίσει την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα, τη νεολαία, να οργανώσει τον αντιμονοπωλιακό - αντιιμπεριαλιστικό αγώνα αποτελεσματικά και με προοπτική, αμφισβητώντας το εκμεταλλευτικό σύστημα, συγκεντρώνοντας και προετοιμάζοντας δυνάμεις για την ανατροπή του, για τη σοσιαλιστική επανάσταση.\nΗ πείρα του ΚΚΕ είναι σημαντική. Το Κόμμα μας κατάφερε να ανασυγκροτηθεί, ακριβώς επειδή έδειξε αταλάντευτη πίστη στον ταξικό αγώνα και προσήλωση στο στόχο της ανατροπής του καπιταλισμού, στην προοπτική του σοσιαλισμού. Διαμόρφωσε σύγχρονη στρατηγική και επεξεργάστηκε αντιιμπεριαλιστική - αντιμονοπωλιακή γραμμή συσπείρωσης και πάλης. Με αυτή τη γραμμή σήμερα συνεχίζει ν' αναπτύσσεται σε δύσκολες συνθήκες, δυναμώνει το κύρος και η επιρροή του, καρφί στο μάτι της πλουτοκρατίας, των ιμπεριαλιστών, των απολογητών του καπιταλισμού.\nΑδυναμίες υπάρχουν πολλές, αλλά έχουμε καθαρό ποιο πρέπει να είναι το βασικό καθήκον του κομμουνιστικού κόμματος που αναλαμβάνει τις ευθύνες του, που τιμάει τον τίτλο του και την ιστορική του διαδρομή, που διδάσκεται από την πείρα και τα λάθη του.\nΔεν υποτιμάμε τις δυσκολίες που έχουν συσσωρευτεί σε διεθνές επίπεδο. Η κατάσταση είναι σύνθετη, περίπλοκη. Η επίθεση του αντιπάλου σφοδρή, καλά οργανωμένη.\nΣε αυτές τις συνθήκες όμως δοκιμάζονται οι ηγεσίες, τα καθοδηγητικά όργανα, οι κομμουνιστές και οι κομμουνίστριες, έχοντας συνείδηση ότι δεν υπάρχει κατάσταση αναλλοίωτη, ότι μπορούν να γίνουν ουσιαστικότερα βήματα, να ξεπεραστούν εμπόδια και να κατακτηθεί έδαφος, πρώτ' απ' όλα σε εθνικό επίπεδο και στη βάση αυτή ν' ακουμπήσει η διεθνιστική προσφορά και δράση.\nΝα κερδηθεί έδαφος στη διάδοση της κομμουνιστικής ιδεολογίας και πολιτικής, στην ανάπτυξη της ταξικής πάλης, στη σφυρηλάτηση των δεσμών με την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα, τη νεολαία, στο δυνάμωμα των γραμμών των κομμουνιστικών κομμάτων.\nΒασική προϋπόθεση γι' αυτήν την εξέλιξη είναι η συνειδητοποίηση των αιτιών της κρίσης που πλήττει το κομμουνιστικό κίνημα, ώστε σταθερά, αποφασιστικά να παρθούν μέτρα στην πορεία της εξάλειψης αυτών των αιτιών.\nΗ κρίση του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος έχει ιδεολογικό - πολιτικό περιεχόμενο. Εκφράζει την πολύχρονη βαθιά επίδραση οπορτουνιστικών και σοσιαλδημοκρατικών θέσεων στα ΚΚ. Εκφράζει προβλήματα στην αφομοίωση της θεωρίας μας, στη μαρξιστική - λενινιστική ερμηνεία σύγχρονων ζητημάτων, στην επεξεργασία σύγχρονης στρατηγικής που να υπηρετεί το σοσιαλιστικό στόχο, με βάση τις αρχές της κοσμοθεωρίας μας και την ιστορική πείρα από την ταξική πάλη.\nΟπως σημειώνεται στην Απόφαση του 17ου Συνεδρίου του ΚΚΕ για την κατάσταση στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα, στις γραμμές του συνεχίζεται η διαπάλη ανάμεσα στις επαναστατικές κομμουνιστικές απόψεις και τις ρεφορμιστικές, οπορτουνιστικές. Η διαπάλη επικεντρώνεται:\nΣτη στάση απέναντι στο σοσιαλισμό που γνωρίσαμε και τις αιτίες των ανατροπών. Στην επικαιρότητα του μαρξισμού - λενινισμού και στην ανάγκη ανάπτυξης της επαναστατικής θεωρίας στις σημερινές συνθήκες. Στο χαρακτήρα του κομμουνιστικού κόμματος. Στο χαρακτήρα του ιμπεριαλισμού. Στη σχέση της πάλης σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Στην πολιτική συμμαχιών, στη στάση απέναντι στη σοσιαλδημοκρατία. Στη στάση των κομμουνιστών στα μαζικά κινήματα. Στη στάση απέναντι στην καπιταλιστική κρίση και στις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Στην πολιτική έναντι των διακρατικών ιμπεριαλιστικών περιφερειακών και διεθνών ενώσεων. Στον ιστορικό ρόλο της εργατικής τάξης. Στις νομοτέλειες της σοσιαλιστικής επανάστασης και οικοδόμησης. Στον προλεταριακό διεθνισμό.\nΣτο βαθμό που συνειδητοποιούνται και αντιμετωπίζονται αυτοί οι παράγοντες, θ' ανοίξει ο δρόμος για αναμέτρηση με τις δυσκολίες από καλύτερες θέσεις.\nΤο ΚΚΕ, σεβόμενο την αυτοτέλεια των κομμουνιστικών κομμάτων, ως τμήμα του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος θέλει να συμβάλει στον προβληματισμό και να προβάλει τις θέσεις του για ορισμένα κρίσιμα προβλήματα του κομμουνιστικού κινήματος που μπορεί να γίνουν και παράγοντας όξυνσης της κρίσης τους αν δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα.\n1. Απόφαση του 18ου Συνεδρίου του ΚΚΕ: «Εκτιμήσεις και συμπεράσματα από τη σοσιαλιστική οικοδόμηση στον 20ό αιώνα με επίκεντρο την ΕΣΣΔ. Η αντίληψη του ΚΚΕ για το σοσιαλισμό», έκδοση της ΚΕ του ΚΚΕ, σελ. 72 - 73.\n2. Απόφαση του 18ου Συνεδρίου του ΚΚΕ: «Εκτιμήσεις και συμπεράσματα από τη σοσιαλιστική οικοδόμηση στον 20ό αιώνα με επίκεντρο την ΕΣΣΔ. Η αντίληψη του ΚΚΕ για το σοσιαλισμό», έκδοση της ΚΕ του ΚΚΕ, σελ. 75.\n3. Εισήγηση της ΚΕ του ΚΚΕ στο 18ο Συνέδριο για το πρώτο θέμα, ΚΟΜΕΠ, τ. 2/2009, σελ. 51.\n-- Ο Σοσιαλισμός είναι το Μέλλον!\n-- Η Ιστορία του ΚΚΕ είναι η ιστορική αποτίμηση της στρατηγικής του\n-- Ο οπορτουνισμός ως πολιτικό ρεύμα στο έδαφος του καπιταλισμού\n-- Για τη διάδοση και αξιοποίησή της\nΟ αναρχισμός σαν ιδεολογικό ρεύμα αναπτύχθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα. Το αυθόρμητο που κυριαρχεί στο νεαρό εργατικό κίνημα, η έλλειψη πολιτικής πείρας συναντιέται με τις ουτοπικές θεωρίες των Μαξ Στίρνερ, Προυντόν κλπ. Ο Μαρξ έλεγε ότι «πίσω από κάθε φράση των αναρχικών χαμογελά ο μικροϊδιοκτήτης, που διαμαρτύρεται, γιατί ο καπιταλισμός αλώνει την ιδιοκτησία του». Στην εμφάνισή του ο αναρχισμός εκφράζει τη διαμαρτυρία στρωμάτων που αποτελούν ουσιαστικά κατάλοιπα της φεουδαρχίας στον καπιταλισμό και όχι το καινούριο που φέρνει η εργατική τάξη. Γι' αυτό το λόγο και ο αναρχισμός είχε κυρίως επιρροή σε αγρότες, μεσαία στρώματα της πόλης και καθυστερημένα τμήματα της εργατικής τάξης. Ο αναρχισμός είχε επιρροή σε χώρες και περιοχές όπως Ιταλία, Ισπανία, Βαλκάνια, Λατινική Αμερική, όπου αυτά τα στρώματα αποτελούσαν ένα σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού.\nΑπό την απομάκρυνση του Μπακούνιν και των οπαδών του από την Α΄ Διεθνή μέχρι σήμερα ο αναρχισμός και οι αναρχικοί έχουν καταγράψει μια πορεία αντιπαράθεσης με το μαρξισμό - λενινισμό και το εργατικό κίνημα. Σήμερα, σε συνθήκες που διαμορφώνονται όροι για ριζοσπαστικοποίηση τμημάτων του λαού και της νεολαίας σαν αποτέλεσμα της όξυνσης των κοινωνικών προβλημάτων από τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, η προσπάθεια κύκλων και μηχανισμών της άρχουσας τάξης για ενίσχυση και ανασυγκρότηση ενός «αναρχικού αυτόνομου αντιεξουσιαστικού» ρεύματος είναι εμφανής. Στόχος διπλός. Από τη μια, η προσπάθεια να διαμορφώσουν ένα ακόμα ανώδυνο «κανάλι» διοχέτευσης της δυσαρέσκειας και της διαμαρτυρίας, από την άλλη να ενισχύσουν μηχανισμούς που θα οδηγούν το κίνημα να δίνει την αντιπαράθεση με τους όρους και στο έδαφος που θέλει το σύστημα.\nΗ ενίσχυση, βέβαια, αυτού του ρεύματος δεν είναι δυνατό να προκύψει μόνο ως επιλογή κέντρων και μηχανισμών χωρίς να υπάρχει και συγκεκριμένη κοινωνική βάση ευάλωτη σε αυτή την κατεύθυνση. Στο βαθμό που δεν υπερισχύσει στο κίνημα, η αντιιμπεριαλιστική αντιμονοπωλιακή γραμμή πάλης, μπορεί μέρος της αγανάκτησης και αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής, ιδιαίτερα από τη νεολαία, να στραφεί και σε τέτοιου είδους κατευθύνσεις. Αλλωστε, υπάρχουν και μια σειρά ακόμα στοιχεία που την ευνοούν: Το ιδεολογικό περιβάλλον των τελευταίων χρόνων που χαρακτηρίζεται από τον έντονο αντικομμουνισμό και την αντισοσιαλιστική προπαγάνδα, η προώθηση ατομικών προτύπων, η γενική ενίσχυση του ατομισμού, η ενίσχυση «πλουραλιστικών προτύπων», η αποθέωση της θεωρίας της «ελευθερίας επιλογής», η ένταση της καταστολής, της κρατικής τρομοκρατίας κλπ.\nΘα πρέπει να σημειώσουμε επίσης ότι ελευθεριακές, αναρχικές και αναρχοσυνδικαλιστικές αντιλήψεις δε συναντάμε μόνο σε αναρχικές ομάδες, αλλά και σε άλλες δυνάμεις όπως το ΝΑΡ και ο χώρος των ΕΑΑΚ στην εκπαίδευση, ενώ ακόμα και η Νεολαία του ΣΥΝ με τις θέσεις της «χαϊδεύει τα αυτιά» των αναρχοαυτόνομων ομάδων. Κρίναμε σκόπιμο για μια πιο ολοκληρωμένη ενημέρωση των αναγνωστών να τελειώσουμε το άρθρο με ένα κεφάλαιο σύντομης περιγραφής του αναρχικού ρεύματος στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα. Μια πλήρης αναφορά στην εξέλιξη του ρεύματος αυτού από τη μεταπολίτευση έως σήμερα ξεφεύγει από τα όρια του παρόντος άρθρου.\nΣτο άρθρο αυτό θα προσπαθήσουμε να κωδικοποιήσουμε τα βασικά ζητήματα αντιπαράθεσής μας με τις αναρχοαυτόνομες αντιλήψεις, αποδεικνύοντας παράλληλα ότι αυτές δεν είναι καινούριες, αλλά αναμάσημα αντιλήψεων που επέδρασαν στο εργατικό κίνημα στις αρχές της συγκρότησής του. Επίσης, να αποκαλύψουμε την αντιδραστικότητά τους, κρίνοντας τόσο τη θεωρητική άποψη όσο και την πράξη των αναρχικών.\nΑναρχισμός και ελευθερία\nΗ πλειοψηφία της νεολαίας στον καπιταλισμό και ιδιαίτερα στο ιμπεριαλιστικό στάδιό του ζει σε μια αντίφαση. Από τη μια διαμορφώνεται η αντίληψη, τόσο αντικειμενικά όσο και μέσα από συστηματική προπαγάνδα, ότι ζει σε μια «ελεύθερη κοινωνία», ότι έχει «ελευθερία επιλογής» σε όλους τους τομείς της ζωής της. Από την άλλη, μέσα στην ίδια τη ζωή αντιλαμβάνεται ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι. Μπροστά της ορθώνονται οι ταξικοί φραγμοί στη μόρφωση, στον πολιτισμό, στην έκφραση, στη δημιουργία, η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα για το εργασιακό μέλλον, η αφαίρεση δικαιωμάτων και κατακτήσεων, ο αυταρχισμός.\nΟ καπιταλισμός και η αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία παρουσιάζονται σαν ελεύθερη κοινωνία. Το αστικό σύνταγμα λέει ότι όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι. Η αλήθεια είναι ότι ο εργάτης στον καπιταλισμό είναι ελεύθερος σε σχέση με το δούλο και τον δουλοπάροικο που αναγκάζονταν με φυσικό ή νομικό καταναγκασμό να δουλεύουν για το δουλοκτήτη και το φεουδάρχη αντίστοιχα, αποτελούσαν μέρος της ιδιοκτησίας τους. Η εκμετάλλευση και καταπίεση στον καπιταλισμό είναι συγκαλυμμένη. Η ελευθερία που προσφέρει ο καπιταλισμός έχει σαν όριό της τον οικονομικό καταναγκασμό που λέει με απλά λόγια ότι όποιος δεν πουλήσει την ικανότητά του για δουλιά (την εργατική του δύναμη) στον καπιταλιστή δε θα μπορέσει να ζήσει. Ο εργάτης, το παιδί του εργάτη που θα γίνει εργάτης, ο φτωχός αγρότης, ο μικρομεσαίος υφίσταται την καταπίεση της οικονομικής λειτουργίας του καπιταλισμού που στηρίζεται στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και την ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής. Αυτή η οικονομική λειτουργία βέβαια προστατεύεται νομικά και πολιτικά, όλος ο κρατικός μηχανισμός λειτουργεί με στόχο την προστασία της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας και των κερδών. Οι περίφημες «κρατικές παρεμβάσεις» δεν κάνουν τίποτα άλλο από αυτό, οι νόμοι, οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, οι αντιλαϊκές πολιτικές. Στον καπιταλισμό σαν πρώτο δικαίωμα αναγνωρίζεται αυτό της ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής, η ελευθερία του καπιταλιστή. Αυτό είναι ελευθερία για την ελάχιστη μειοψηφία της καπιταλιστικής κοινωνίας. Οι οικονομικοί νόμοι του καπιταλισμού λειτουργούν αντικειμενικά με τέτοιον τρόπο, ώστε ο πλούτος συγκεντρώνεται σε όλο και πιο λίγα χέρια και οι κρατικές παρεμβάσεις κινούνται στα πλαίσια αυτών των νόμων, φροντίζουν να εξασφαλίζουν την απρόσκοπτη λειτουργία τους. Οταν αμφισβητείται πολιτικά η ελευθερία του καπιταλιστή, δηλαδή όταν αμφισβητείται η ελευθερία του κέρδους, η ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, η εξουσία του, έχουμε ειδικά σκληρά μέτρα σε πολιτικό επίπεδο, πολιτική αντίδραση, καταστολή, αυταρχισμό, διώξεις, δίκες μέχρι και κατάργηση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, φασισμό και δικτατορίες.\nΟ μαρξισμός - λενινισμός θεωρεί ότι ελευθερία σημαίνει η δυνατότητα του ανθρώπου να κατανοήσει τις αντικειμενικές συνθήκες της φυσικής και κοινωνικής πραγματικότητας και να δράσει με βάση αυτή τη γνώση και κατανόηση για να την αλλάξει προς το συμφέρον του. Για παράδειγμα, ο άνθρωπος στην πρωτόγονη κοινωνία δεν μπορούσε να είναι ελεύθερος από τα φυσικά φαινόμενα, εφόσον δεν είχε τη δυνατότητα να παρέμβει και σε ένα βαθμό να επιβληθεί στο φυσικό περιβάλλον. Η ελευθερία του ανθρώπου δεν μπορεί να ξεπεράσει φυσικά όρια (π.χ. κανένας δεν μπορεί να αγνοήσει το νόμο της βαρύτητας και να πετάξει επειδή μόνο το θέλει). Δεν μπορεί όμως να υπάρξει ούτε έξω από τις κοινωνικές συνθήκες. Κανένας δεν μπορεί να είναι ανεξάρτητος από την κοινωνία στην οποία ζει. Τα δεδομένα κατανόησης της αναγκαιότητας και των αντικειμενικών συνθηκών τα δίνει η κοινωνία. Και αυτό βέβαια σχετίζεται και με το επίπεδο της πολιτιστικής ανάπτυξης της κοινωνίας. Π.χ. δε θα μπορούσε στη φεουδαρχία να διαπιστωθεί επιστημονικά η αναγκαιότητα μιας κοινωνίας χωρίς ταξική εκμετάλλευση, όπως μπορεί να γίνει κατανοητή στον καπιταλισμό, όχι γιατί οι καταπιεσμένοι δε θα το ήθελαν αλλά γιατί δε θα μπορούσαν αντικειμενικά να το προσεγγίσουν με τα μέσα που διέθεταν (πείρα, ανάπτυξη της παραγωγής, επιστήμη) και ακόμα περισσότερο να χαράξουν δραστηριότητα για να το πετύχουν.\nΗ ελευθερία, λοιπόν, για το μαρξισμό - λενινισμό είναι σχετική. Η έννοια ελευθερία έχει ταξικό περιεχόμενο. Δηλαδή, ελευθερία για την πλειοψηφία της ανθρωπότητας, για την εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα σημαίνει κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής, της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, σημαίνει κοινωνική ιδιοκτησία και διαφέρει ριζικά από τον τρόπο με τον οποίο ορίζουν την ελευθερία οι αστοί και μικροαστοί διανοητές.\nΗ αταξική κομμουνιστική κοινωνία χαρακτηρίζεται από τους κλασικούς σαν βασίλειο της ελευθερίας γιατί τότε η ανθρωπότητα απαλλαγμένη από τις αντιθέσεις του καπιταλισμού, από τους κοινωνικούς περιορισμούς θα μπορεί να θέσει ολοκληρωμένα στην υπηρεσία της τις νομοτέλειες κίνησης της κοινωνίας και της φύσης. Τότε «... η ελεύθερη ανάπτυξη του κάθε ατόμου, αποτελεί την προϋπόθεση της ελεύθερης εξέλιξης της κοινωνίας» (Κ. Μαρξ).\nΟι αναρχικοί είναι οπαδοί της «απόλυτης ελευθερίας». Η ρίζα αυτής της αντίληψης είναι μικροαστική. Δηλαδή, εκφράζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τον καπιταλισμό μικροαστικά στρώματα που βλέπουν την ύπαρξή τους να αμφισβητείται από την καπιταλιστική ανάπτυξη, την ιδιοκτησία τους να χάνεται, να καταστρέφεται από το μονοπώλιο. Διεκδικούν το «δικαίωμά τους» στη μικρή ιδιοκτησία. Αυτή είναι η βάση του αναρχισμού, ανεξάρτητα αν αναρχικές ομάδες αναφέρονται στην εργατική τάξη και την εκμετάλλευση. Κάθε ιδεολογικό ρεύμα στην κοινωνία αντανακλά ταξική θέση, αντανακλά ταξικά συμφέροντα. Ο «κλασικός»αναρχισμός άλλωστε δηλώνει σαν στόχο του την οικοδόμηση μιας κοινωνίας που θα στηρίζεται στην ομοσπονδία αυτοδιοικούμενων κοινοτήτων μικρών παραγωγών - ιδιοκτητών.\nΗ αναρχική άποψη περί ελευθερίας φιλοσοφικά στηρίζεται στην αντίληψη ότι το άτομο είναι ελεύθερο «φυσικά» και ανεξάρτητο από την κοινωνία. Αρα η ένταξή του στην κοινωνία συνοδεύεται από καταπίεση. Αυτή η θέση μοιάζει με τη φιλελεύθερη αντίληψη περί ελευθερίας και ουσιαστικά παραγνωρίζει ότι το άτομο είναι προϊόν της κοινωνίας. Βέβαια εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι υπάρχουν διαφορές. Οι βασικοί εκφραστές του αναρχικού ατομισμού ήταν ο Στίρνερ και ο Προυντόν. Στην πορεία ο Μπακούνινκαι ο Κροπότκιν υιοθέτησαν «αναρχο - κομμουνιστικά δόγματα», τα οποία δε στηρίζονταν στην ατομική ιδιοκτησία, αλλά στην κοινοτική, εκφράζοντας ιδεολογικά τους άκληρους αγρότες της Ρωσίας. Τα πειράματα του Μπακούνιν και του Κροπότκιν για «ελεύθερες αυτοδιαχειριζόμενες κοινότητες» στα πλαίσια του καπιταλισμού οδηγήθηκαν, όπως και τα ανάλογα των ουτοπικών σοσιαλιστών στις αρχές του 19ου αιώνα, σε τραγική αποτυχία.\nΧαρακτηριστικό για την αντίληψη του αναρχισμού για την ελευθερία είναι το παρακάτω απόσπασμα: «Οσο υπάρχει έστω και ένας φυλακισμένος άνθρωπος κανείς μας δε θα είναι ελεύθερος» - «όσο υπάρχουν φυλακές είμαστε όλοι φυλακισμένοι» - «η ρήξη με το οικογενειακό καθεστώς, το σαμποτάρισμα της σχολικής πλήξης, η άρνηση του χακί εκβιασμού του στρατού, οι κοπάνες, οι λούφες, οι συγκρούσεις με τα αφεντικά, η απαξίωση της λαμπρής καριέρας - όλες αυτές οι καθημερινές απειθαρχίες συνιστούν μια αντισυμβατική προσωπική στάση...».\nΟ Κύριλλος Παπασταύρου είναι μέλος του Γραφείου του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ\n-- ΑΠΟ ΤΟ «ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ»\n-- Αναρχισμός και ατομική τρομοκρατία\n-- Θεωρητικές πηγές και αρχές του «φιλελευθερισμού»\nΜικρόψυχα, αλλά με συνέπεια στις πολιτικές τους επιλογές, αποκρύπτουν τον καθοριστικό ρόλο της ΕΣΣΔ για την έκβαση του πολέμου, προβάλλοντας γενικά και αόριστα το ρόλο των«αντιφασιστικών συμμαχικών δυνάμεων», τον οποίο επίσης δεν παρουσιάζουν ολοκληρωμένα.\n-- Ανεκτίμητο όπλο τα ιστορικά διδάγματα\n-- Το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα σήμερα και η στάση του ΚΚΕ\nByΦιλιππος Ανθης ΗΦΑΙΣΤΟΣ στις 1:29 μ.μ.


NIGHT OF THE HUNTER(1955) | Cine Oasis\nNIGHT OF THE HUNTER(1955) 8/2/2012\nΗ ιστορία της ταινίας ξεκινάει ουσιαστικά το `53, όταν ο συγγραφέας Davis Grubb,(που πρέπει να έβλεπε σίγουρα περίεργα όνειρα…), γράφει το The Night of the Hunter. Οι Αμερικάνοι αναγνώστες τρόμαξαν για τα καλά, όχι όμως και ο σεναριογράφος James Agee, που μαζί με τον σκηνοθέτη Charles Laughton το πέρασαν από τα απαραίτητα διαδικαστικά ντεκουπάζ και το μετέφεραν στην μεγάλη οθόνη. Εκεί τα πράγματα είναι πάντα διαφορετικά και δεν ξεφεύγεις από τον φόβο εύκολα! Εκτός κι αν δεν πας στην προβολή, ή έχεις τα μάτια κλειστά με τα δάχτυλα(δοκιμασμένο αλλά έχει για ψεγάδι την μουσική!), κάτι που μάλλον έκαναν οι θεατές το `55. Την παραγωγή έκανε ο Paul Gregory. Ρέστα από την μουσική υπόκρουση του Walter Schumann, που λες και είδε το ίδιο όνειρο(ή εφιάλτη), με τον συγγραφέα, ή το γράψανε μαζί! Ο Stanley Cortez στις επιλογές της φωτογραφίας, κάνει πολύ καλή δουλειά. Χωρίς αυτές, το φιλμ θα ήταν πολύ μακριά από αυτό που έγινε τελικά. Ένα υποδειγματικό φιλμ τρόμου – οδηγός για κάθε επίδοξο μιμητή(και ήταν μπόλικοι αυτοί). Στην καρέκλα του μοντάζ, έκατσε με τις ώρες ο Robert Golden. Η ταινία γυρίστηκε εξ` ολοκλήρου στα Paul Gregory Productions, αλλά αυτό αποτελεί ακόμη ένα συν γι` αυτήν. Ζωντανεύει όλες τις εικόνες με μοναδικό τρόπο. Άψογα τα σκηνικά και cult πέρα για πέρα. Η United Artists τέλος, ήταν η εταιρεία που πόνταρε πάνω στο project αυτό. Διάρκεια 93 λεπτά. Πρώτη προβολή, 29 Σεπτεμβρίου του 1955.\nΜόλις αρχίσουν να γυρίζουν τα πρώτα μέτρα ταινίας, τα μάτια μας αντικρίζουν τον ποταμό Οχάιο στην Δυτική Virginia του 1930 και τον Peter Graves που καταδικάζεται σε θάνατο με απαγχονισμό, για την συμμετοχή σε μια ληστεία, στην οποία πέθαναν 2 άνθρωποι! Σα να λέμε, η καλή μέρα από την αρχή φαίνεται! Κι αυτό ακριβώς συμβαίνει με την «Νύχτα του Κυνηγού», ή με όποια μετάφραση στον τίτλο την είδαμε στην Ελλάδα! Ο κλέφτης όμως, πριν ξεκινήσει για το μεγάλο ταξίδι, μαρτυράει την τοποθεσία των χρημάτων της ληστείας, στον γιό του Billy Chapin, πάνω στον οποίο περιστρέφεται όλη η πλοκή. Ή σχεδόν όλη… Κάπου εκεί εμφανίζεται και η Sally Jane Bruce, αδελφή του πιτσιρικά που κρατάει το μυστικό, αλλά και ένας …ιερέας, ή καλύτερα κάποιος που θα ήθελε να είναι ιερέας, ή να τον αντιμετωπίζουν κατ` αυτό τον τρόπο! Στην πραγματικότητα, είναι καταζητούμενος φονιάς, έχει στα δάχτυλα των χεριών του ένα απίθανο τατουάζ(love – hate, με κάθε γράμμα να βρίσκεται και σε αντίστοιχο δάχτυλο! Πολύ cult σκηνή του παγκόσμιου σινεμά! Από τις κορυφαίες!). Ποιος είναι αυτός; Ο Robert Mitchum, που κάνει με την παρουσία του το φιλμ μυθικό! Απλά πράγματα! Εύφημος μνεία και στην Shelley Winters, που είναι καταπληκτική!\nΔεν γυρίζεις εύκολα την πλάτη σε ένα φιλμ σαν το Night of the Hunter! Εφιαλτικό στόρι και κλίμα – ερμηνείες που άλλαξαν τις καριέρες των πρωταγωνιστών! Έχει μια αναπάντεχη εξέλιξη σε κάθε σχεδόν σκηνή και σε κρατάει μέχρι το τελευταίο λεπτό, για να μάθεις τελικά ποιος είναι …ο κυνηγός, όχι τίποτα άλλο! Υπάρχουν στιγμές, που τα πλάνα θυμίζουν σκοτεινά άλμπουμ των Cure…\nΣτα τραγούδια της ταινίας ακούγεται η Kitty White και η Sally Jane Bruce, που αντικαταστάθηκε – άγνωστο γιατί – από την ηθοποιό Betty Benson. Ακούστε το «Lullaby» δυνατά στα ηχεία! Εκτός των 93 λεπτών της συνολικής διάρκειας, ο Laughton είχε γυρίσει ακόμη 80.000 μέτρα ταινίας με outtakes και κομμένες σκηνές, που το 1974 ανακάλυψε η σύζυγος του Elsa Lanchester και τις δώρισε στο American Film Institute! Το`81 το υλικό δόθηκε στο UCLA Film and Television Archive, όπου για 20 ολόκληρα χρόνια επεξεργάζονταν και έπειτα από τις επίπονες αυτές διαδικασίες και την έρευνα, γυρίστηκαν 2 μισάωρα ντοκιμαντέρ και προβλήθηκαν στο UCLA’s Festival of Preservation, το 2002! Αυτά ….στην Αμερική… Πότε θα δούμε κι εδώ την κόπια σε έκδοση dvd, με τίποτα extras, μη με ρωτάτε. Ρωτήστε καλύτερα τις Ελληνικές εταιρείες παραγωγής, να σας πουν γιατί φτάσαμε στο 2012 και ακόμη δεν έχουν ανακαλύψει το φιλμ….\nΘα το βρείτε σκαρφαλωμένο στη θέση 34, των 100 πιο τρομακτικών ταινιών στην λίστα της AFI και στην θέση 90, στην αντίστοιχη του περιοδικού Bravo. Μια άλλη ενδιαφέρουσα λίστα, είναι και αυτή της BFI. Αποκαλείται «Οι 50 ταινίες που πρέπει να δεις πριν τα 14 σου»!!! BFI list of the 50 films you should see by the age of 14. Εκεί λοιπόν, είναι στην θέση 29 και φυσικά υπάρχει και στην ταινιοθήκη του κογκρέσου(αλλά δεν φοβίζει του γερουσιαστές διόλου!), όπως και στην Εθνική ταινιοθήκη της Αμερικής.\nΆρθρα και πληροφορίες, μπορείτε να βρείτε ακολουθώντας τους πιο κάτω συνδέσμους.\nΠάρτε και ένα δείγμα οπτικό… Το πρώτο είναι το trailer και το δεύτερο ένα …γερό απόσπασμα.


8 Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας - MY tv | Το παγκρήτιο μουσικό κανάλι!\nHome / LIFE / 8 Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας\nΣτις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας. Η πρώτη Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και υιοθετήθηκε δύο χρόνια αργότερα από τη Σοσιαλιστική Διεθνή.\nΜετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία, η φεμινίστρια Αλεξάνδρα Κολοντάι έπεισε τον Λένιν να καθιερώσει την 8η Μαρτίου ως επίσημη αργία στη χώρα της. Γρήγορα, όμως, η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας έχασε το πολιτικό της υπόβαθρο και εορτάζεται ως έκφραση συμπαθείας των ανδρών προς τις γυναίκες, με προσφορά λουλουδιών και δώρων.\nΗ Παγκόσμια Ημέρα της γυναίκας είναι μια μέρα κινητοποιήσεων σε όλο τον κόσμο για την υποστήριξη της ισότητας, και την αξιολόγηση της θέσης των γυναικών στην κοινωνία. Παραδοσιακά, ενώσεις για τα δικαιώματα των γυναικών και ακτιβιστές διαδηλώνουν σε όλο τον κόσμο για να κάνουν γνωστά τα αιτήματά τους για βελτίωση της θέσης των γυναικών, καθώς και να εορτάσουν τις νίκες και τα επιτεύγματα του κινήματος.\nΈτσι, η παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας ξεκίνησε ως ένας εορτασμός στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, της Ρωσίας, καθώς και του πρώην σοβιετικού μπλοκ. Σήμερα, σε πολλές περιοχές, η ημέρα έχει χάσει το πολιτικό της νόημα, και έχει γίνει απλώς μια ευκαιρία για τους άνδρες να εκφράσουν την αγάπη τους για τις γυναίκες όπως συμβαίνει και με τη γιορτή της μητέρας και τηνημέρα του αγίου Βαλεντίνου. Σε άλλες περιοχές, ωστόσο, παραμένει ισχυρή η αρχική πολιτική σημασία της ημέρας για την υποστήριξη της ενδυνάμωσης και της ισότητα των γυναικών.


Game of Chefs: Πασίγνωστη ηθοποιός στο τιμόνι της παρουσίασης - News - Youweekly\nΠρώτη φορά θα την δούμε σε αυτόν τον ρόλο\nΤο πολυαναμένο ριάλιτι μαγειρικής του ΑΝΤ1, «Game of Chefs», πρόκειται να ξεκινήσει από την ερχόμενη τηλεοπτική σεζόν. Μάλιστα, όπως φαίνεται, κλείδωσε και το άτομο που θα αναλάβει την παρουσίαση.\nΣύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας Espresso, η Αθηνά Οικονομάκου πέρασε από δοκιμαστικό μαζί με την Κατερίνα Καραβάτου και τη Τζένη Θεωνά, ωστόσο ήταν αυτή που έκλεψε όλες τις εντυπώσεις.\nΗ γνωστή ηθοποιός πρόκειται να έχει ρόλο παρουσιάστριας και coach των παικτών.\nΑναφορικά τώρα με τους κριτές, το κανάλι έχει ήδη ανακοινώσει επίσημα τους τρεις άνδρες που θα βρεθούν στην κριτική επιτροπή. Πρόκειται για τους Άγγελο Λάντο, Βασίλη Μουρατίδη και Άνταμ Κοντοβά.\nΑυτό είναι το Game of Chefs που ξεκινάει στον ΑΝΤ1\nΤο Game Of Chefs ο πιο ανατρεπτικός διαγωνισμός μαγειρικής έρχεται στον ΑΝΤ1!\nΤρεις διαφορετικές γαστρονομικές φιλοσοφίες διεκδικούν τη νίκη.\nΕίναι η ώρα του «Game Of Chefs»!\nΑθηνά Οικονομάκου: Κόλασε το Instagram με το κορμί της στην Μύκονο - Σαν να μην γέννησε ποτέ


Πως μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι γονείς\nΚανείς δεν γεννιέται «έτοιμος» γονιός. Τόσο η δική μας γενιά, ως νέοι γονείς, όσο και οι γονείς μας, μαθαίνουμε καθημερινά από τα λάθη και τις εμπειρίες μας και προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι για να προσφέρουμε ότι μπορούμε στα παιδιά μας. Ενώ σίγουρα δεν μπορούμε να γίνουμε τέλειοι, μπορούμε να βελτιωθούμε για να τους δώσουμε όλα εκείνα τα εφόδια για να\nγίνουν παιδιά χαρούμενα, υγιή, ευγενικά και ισορροπημένα.\n1. Προσαρμοστείτε στις ανάγκες του παιδιού\nΠροσπαθήστε πρώτα να καταλαβαίνετε τις ανάγκες των παιδιών, τόσο σε συναισθηματικό όσο και σε πνευματικό επίπεδο. Δυστυχώς ή ευτυχώς, τα παιδιά μεγαλώνουν και αλλάζουν πολύ γρήγορα και μαζί μ’ αυτά πρέπει ν’ αλλάζει και να εξελίσσεται και η συμπεριφορά μας. Για παράδειγμα, τα εγωιστικά «όχι» που δίνουν και παίρνουν όταν μεγαλώνουν και αποκτούν πιο έντονα τη δική τους φωνή είναι τα ίδια «όχι» που τα οδηγούν στην ανεξαρτητοποίησή τους.\nΤότε, θα πρέπει κι εμείς να οπλιστούμε με υπομονή και να τ’ αφήσουμε να ανακαλύψουν τις δυνάμεις τους, χωρίς να τους απαγορεύουμε τα πάντα και κυρίως χωρίς να τους λέμε συνεχώς «όχι».\n2. Εξηγήστε με υπομονή και κατανόηση\nΠολλοί γονείς, είτε λόγω κούρασης είτε γιατί ενδεχομένως πιστεύουν ότι το παιδί «είναι πολύ μικρό για να καταλάβει», του υποδεικνύουν τι πρέπει να κάνει, είτε επιπλήττοντας το έντονα είτε μη εξηγώντας το λάθος του.\nΟι έντονοι καβγάδες ή οι «κούφιες» χωρίς αντίκρισμα απειλές δεν θα το βοηθήσουν να καταλάβει αυτό που θέλετε να του υποδείξετε. Προσπαθήστε πάντα να του εξηγείτε σαφώς γιατί η συμπεριφορά ήταν λανθασμένη ή ανάρμοστη και να του πείτε ξεκάθαρα πώς θα την διορθώσει. Ωστόσο, θα πρέπει να έχετε πάντα στο μυαλό σας την ηλικία του για να καταλάβετε τα όριά του και να μην καταλήγετε να του υπερ-αναλύετε πράγματα και καταστάσεις που δεν αρμόζουν στην ηλικία και το μυαλό του.\n3. Να ζητάτε συγγνώμη\nΜαθαίνουμε στα παιδιά μας να λένε «συγγνώμη» κάθε φορά που κρίνουμε ότι κάνουν λάθος. Είναι εξίσου σημαντικό, όμως, να μάθουμε κι εμείς να τους ζητάμε συγγνώμη! Εκτός από γονείς, είμαστε και άνθρωποι, που κάποια στιγμή θα εκνευριστούν, θα φωνάξουν αδικαιολόγητα στο παιδί ή θα ξεσπάσουν σε κλάματα χωρίς λόγο. Τις στιγμές αυτές, πρέπει να παραδεχτούμε ότι σφάλουμε και να ξεστομίζουμε μια ειλικρινή συγγνώμη στα παιδιά. Εξάλλου, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι είμαστε το πρότυπό τους και ότι ο καλύτερος τρόπος να τους «διδάξουμε» είναι το παράδειγμά μας.\n4. Μη γίνεστε υπερπροστατευτικοί και χειριστικοί\nΟ χαρακτήρας των παιδιών «χτίζεται», ακόμα και όταν εμείς δεν είμαστε δίπλα τους. Κάποιοι ψυχολόγοι υποστηρίζουν ότι πολλές πλευρές του χαρακτήρα τους ξεδιπλώνονται όταν τ’ αφήνουμε μόνα τους. Αν για παράδειγμα, ένα τρίχρονο παιδί βαρεθεί, μπορεί να πάρει το μπλοκ ζωγραφικής και τους μαρκαδόρους του και ν’ αρχίσει να ζωγραφίζει, χωρίς να του το προτείνει ή χωρίς να του το ζητήσει κανείς. Τέτοιου είδους μικρές «πρωτοβουλίες», το βοηθούν να μάθει τον εαυτό του και να κάνει αυτό που σκέφτεται χωρίς την παραίνεση κάποιου μεγάλου. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι θα τους απαρνηθούμε το παιχνίδι, αλλά ότι θα τους αφήνουμε προσωπικό χώρο.\n5. Βοηθήστε τα να καταλάβουν την αξία τους\nΕίναι πολύ σημαντικό να δώσουμε στα παιδιά να καταλάβουν την αξία τους και να πιστέψουν στις δυνάμεις τους, χωρίς όμως να υπερ-εκτιμάμε τις ικανότητές τους και να τους «φουσκώνουμε» τα μυαλά. Ένα από τα μεγαλύτερα διδάγματα που μπορούμε να τους δώσουμε είναι ότι δεν είναι καλύτεροι από κανέναν άλλον και ότι κανένας δεν είναι καλύτερο από εκείνα. Έτσι, θα μάθουν από μικρά να στηρίζονται στις πραγματικές τους ικανότητες και να σέβονται τα αδέλφια, τους φίλους και τους συνομηλίκους τους.\n6. Να αποδέχεστε τις αλλαγές\nΌσο δύσκολη κι αν είναι η φροντίδα ενός παιδιού, «τρέμουμε» για τη στιγμή που θα μεγαλώσει και δεν θα αποζητά πια την προσοχή, την αγκαλιά και το παιχνίδι μας. Τότε, είναι πολύ πιθανό να σκεφτούμε ότι μάλλον «κάτι δεν πάει καλά», ενώ αυτό που πραγματικά συμβαίνει είναι ότι το παιδί μεγαλώνει. Θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε αυτή την αλλαγή. Και φυσικά, να είμαστε χαρούμενοι και περήφανοι που το παιδί μας ωριμάζει.


Χρόνια αμυγδαλίτιδα - ΩΡΛ ιατρείο\nΗ δημιουργία της χρόνιας αμυγδαλίτιδας υποβοηθείται από την ανατομική κατασκευή των διακλαδώσεων των αμυγδαλικών κρυπτών. Λόγω συχνών οξέων φλεγμονών μπορεί να δημιουργηθούν στενώσεις ή αποφράξεις των κρυπτών, έτσι ώστε το φυσιολογικό έκκριμα τους αλλά και το πύο, να παροχετεύονται με δυσκολία προς τα έξω. Αποτελούν έτσι ιδεώδες έδαφος για την ανάπτυξη διαφόρων μυκήτων και μικροβίων, τα οποία προκαλούν χρόνια κρυπτίτιδα ή μικρά αποστήματα των κρυπτών. Από τις εστίες αυτές επεκτείνεται η φλεγμονή προς το παρέγχυμα των αμυγδαλών και δημιουργούν την κρυπτική παρεγχυματική αμυγδαλίτιδα.\nΗ συμπτωματολογία περιλαμβάνει ως επί το πλείστον ενοχλήσεις στην κατάποση και αίσθημα εκδοράς στον λαιμό, αίσθημα ξηρότητος, κακοσμία στόματος, μειωμένη σωματική αντοχή και δυνατότητα συγκέντρωσης. Υποτροπιάζουσες λοιμώξεις, λεμφαδενίτιδα (γωνία γνάθου), αρθραλγίες. Συχνά δυσχέρεια ρινικής αναπνοής, περιστασιακά επίσης χρόνια κολπίτιδα.\nΤα συνηθέστερα μικρόβια της χρόνιας αμυγδαλίτιδας είναι ο β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος της ομάδας Α, σταφυλόκοκκος ή μικτές φλεγμονές αερόβιων ή αναερόβιων μικροβίων.\nΔια μέσου τριχοειδών αγγείων ή λεμφαγγείων τα οποία βρίσκονται κοντά στις κρυπτές, μπορεί να γίνει διάχυση μικροβίων ή τοξινών προς τον οργανισμό, προκαλώντας άδηλο σηψαιμία ή βλάβες σε απομακρυσμένα όργανα, υπό την έννοια της εστιακής λοίμωξης.\nΟι ενδείξεις της αμυγδαλεκτομής μπορεί να διακριθούν σε απόλυτες και\nΑ. Απόλυτες ενδείξεις.\n1. Χρόνια αμυγδαλίτιδα με τα γνωστά υποκειμενικά συμπτώματα και αντικειμενικά ευρήματα.\n2. Υποτροπιάζουσες εμπύρετες προσβολές 3-4 το χρόνο.\n3. Περιαμυγδαλικό απόστημα.\n4. Αμυγδαλογενής σηψαιμία.\n5. Υπόνοια ότι οι αμυγδαλές είναι η αιτία εστιακών λοιμώξεων.\n6. Υπόνοια όγκου των αμυγδαλών (αντί μικρής βιοψίας).\n7. Μεγάλη υπερτροφία των αμυγδαλών, κυρίως (πα παιδιά με δυσκολία στην αναπνοή, τον ύπνο, άπνοια κατά τον ύπνο και την κατάποση.\n8. Φυματίωση των αμυγδαλών.\nΒ. Σχετικές ενδείξεις.\n1. Δυσοσμία στόματος από πυώδη βύσματα.\n2. Φυματίωση των τραχηλικών λεμφαδένων, όταν υπάρχει υπόνοια ότι\n2. Φυματίωση των τραχηλικών λεμφαδένων, όταν υπάρχει υπόνοια ότι αποτελούν την πρωτοπαθή εστία.\nΤι επιπλοκές μπορούν να φέρουν πάσχουσες αμυγδαλές;\nΟι παθήσεις οι οποίες μπορεί να προκληθούν από αυτές είναι :\n1. Ρευματικός πυρετός (δεν είναι υπαίτιες για τους προωτοπαθείς χρόνιους ρευματισμούς των αρθρώσεων).\n3. Σπειραματονεφρίτιδα και εστιακή νεφρίτιδα.\n4. Ενδοκαρδίτιδα, περικαρδίτιδα ή μυοκαρδίτιδα.\n5. Πέμφιγα των παλαμών και των πελμάτων.\n6. Χρόνια κνίδωση (urticaria).\n7. Ψωριασικό εξάνθημα ποδιών.\n8. Φλεγμονώδεις παθήσεις των ματιών (ιριδοκυκλίτιδα-ραγοειδίτιδα).\n9. Νευρικές ή νευροφυτικές διαταραχές.\n10. Υποτροπιάζουσες θρομβοαγγειίτιδες ή οζώδεις αγγειίτιδες.


Συντροφική σχέση – Ο καθένας για τον εαυτό του ή ο ένας γαντζωμένος στον άλλο; | Ανθολόγιον\nΣυντροφική σχέση – Ο καθένας για τον εαυτό του ή ο ένας γαντζωμένος στον άλλο;\n04/05/2016 25/04/2017 positivus\nΠολύ συχνά όταν τα ζευγάρια επιλέγουν το δρόμο της συμβουλευτικής για τη σχέση τους έρχονται με ένα βασανιστικό ερώτημα, το οποίο έχει μπλοκάρει και τους δύο. Το ερώτημα συνοψίζεται στο “πόσο μόνοι και πόσο μαζί;”.\nΣυνήθως υπάρχει μια ανείπωτη ή ανοιχτή σύγκρουση ως προς το πόσο χρόνο χρειάζεται ο καθένας μόνος, με φίλους, σε προσωπικές δραστηριότητες και πόσο χρόνο με τον/την σύντροφο. Οι ανάγκες σχεδόν πάντα είναι διαφορετικές. Ο ένας έχει ανάγκη για περισσότερη φροντίδα εντός της σχέσης, ενώ ο άλλος αισθάνεται ότι φροντίζει καλύτερα τον εαυτό του εκτός σχέσης. Ο ένας δεν αντέχει τη μοναξιά, ο άλλος δε μπορεί το συνέχεια μαζί. Παρόλα αυτά και οι δύο θέλουν να είναι ζευγάρι, δηλ. θέλουν να συνεχίσουν να είναι μαζί.\nΟι πρώιμες εμπειρίες αυτονόμησης ή συναισθηματικής εξάρτησης παίζουν έναν καταλυτικό ρόλο στο πώς το άτομο διαμορφώνει τις ανάγκες του στη συντροφική σχέση. Για παράδειγμα, ένα άτομο που παραμελήθηκε μέσα στην οικογένεια καταγωγής θα αναζητά πάντα στη συντροφική σχέση ένα είδος “μητρικής” ή “πατρικής” φροντίδας και αγάπης. Θα περιμένει, ότι ο/η σύντροφος θα είναι πάντα εκεί για να το φροντίζει πρακτικά και συναισθηματικά. Με αυτόν τον τρόπο διαιωνίζει ένα σχήμα φροντίδας γονιού/παιδιού, όπου την ευθύνη του εαυτού του την έχει ο γονιός/σύντροφος και όχι το ίδιο το άτομο καθώς παραμένει (συνειδητά ή ασυνείδητα) το παιδί/σύντροφος.\nΜια τέτοια δυναμική μπορεί να λειτουργεί χωρίς προβλήματα, αν και οι δύο ρόλοι καλύπτουν τις ανάγκες των συντρόφων. Δηλ. αν και ο ένας έχει ανάγκη να φροντίζει πιο γονικά και ο άλλος να δέχεται φροντίδα πιο παιδικά, τότε το σχήμα λειτουργεί, καθώς η ισορροπία διατηρείται. Η ανισορροπία δημιουργείται από τη στιγμή που είτε ένας από τους δύο έχει κουραστεί στον ρόλο του (π.χ. αυτός που φροντίζει), είτε όταν ένας από τους δύο συνειδητοποιώντας τη δυναμική που επικρατεί, αντιλαμβάνεται ότι δεν την επιθυμεί πια. Έτσι το σύστημα αποσταθεροποιείται, η υφιστάμενη ισορροπία αρχίζει και απειλείται και αναπόφευκτα η συντροφική σχέση κλυδωνίζεται.\nΈνα άλλο σχήμα είναι, όταν δύο ισχυρές προσωπικότητες προερχόμενες από ένα ανταγωνιστικό οικογενειακό περιβάλλον λειτουργούν με υπερβολική έμβαση στην αυτονομία, την αυτοκυριαρχία και τις υψηλές επιδόσεις. Πρόκειται για άτομα με αυστηρές προσδοκίες για τον εαυτό τους και τους άλλους. Τέτοιου τύπου προσωπικότητες ως σύντροφοι τείνουν να διεκδικούν αμφότεροι την εξουσία στη σχέση και δύσκολα αφήνονται στη συναισθηματική φροντίδα του άλλου, καθώς η συναισθηματική τους πλευρά μπορεί να είναι παραγκωνισμένη, υποτιμημένη ακόμη και απωθημένη.\nΣτο σχήμα αυτό κανείς δεν εκφράζει ανοιχτά την ανάγκη της συντροφικότητας, παρόλο που είναι μαζί. Ο καθένας επικεντρώνεται στον εαυτό του και στην υποκατάσταση των συναισθηματικών αναγκών μέσα από αυστηρά αυτόνομες συμπεριφορές –για να αποφύγουμε τον όρο “εγωκεντρικές” που δημιουργεί συνήθως παρανοήσεις.\nΜία τρίτη δυναμική είναι αυτή της συνεχούς αλληλεξάρτησης. Πρόκειται για ένα συμβιωτικό σχήμα που παραπέμπει σε μια δυναμική παιδιών/αδελφών, όπου κανείς δεν μπορεί να λειτουργήσει αυτόνομα αναλαμβάνοντας την ευθύνη του εαυτού του. Το σχήμα αυτό παρατηρείται στα ζευγάρια που κάνουν σχεδόν τα πάντα μαζί και δεν έχουν αυτόνομη υπόσταση μέσα στη σχέση. Συχνά λειτουργούν μέσα από ένα μοντέλο ακραίας ζήλειας του ενός για τον άλλο, καθώς η απειλή που πλανάται είναι μη τυχόν κάποιος από τους δύο καταφέρει κάτι μόνος του και άρα δε θα χρειάζεται τον άλλο. Τα ζευγάρια αυτής της δυναμικής δυσκολεύονται να πάρουν σημαντικές αποφάσεις για το μέλλον σε ότι αφορά το μέλλον της σχέσης τους.\nΣε κάθε περίπτωση καταλυτικό ρόλο παίζει η συνειδητοποίηση του σχήματος βάση του οποίου λειτουργεί το ζευγάρι και η απάντηση στο ερώτημα: τι είναι αυτό που άλλαξε και η μέχρι τώρα υπάρχουσα ισορροπία δεν υπάρχει πια; Γιατί δηλαδή αποσταθεροποιήθηκε το σύστημα; Η διερεύνηση αυτού του ερωτήματος μπορεί να οδηγήσει στις προσωπικές αλλαγές που ενδεχομένως συντελούνται στον καθένα, κάτι που ουσιαστικά είναι αναπόφευκτο καθώς η ανθρώπινη φύση υπόκειται συνεχώς σε ψυχοκοινωνικές αλλαγές μέσα στον κύκλο της ζωής.\nΑυτό σημαίνει, ότι υπάρχουν συστήματα που είτε μπορούν και απορροφούν αυτές τις αλλαγές και επομένως η βασική ισορροπία δεν διαταράσσεται (το ζευγάρι συνεχίζει να είναι μαζί), είτε καταφέρνουν να δημιουργήσουν μια νέα ισορροπία χωρίς να διαταραχθεί ο δεσμός της σχέσης. Άλλα συστήματα δεν καταφέρνουν να απορροφήσουν τις αλλαγές που συντελούνται, μία κατάσταση που προκαλεί στο σύστημα αναταραχή. Σε μια τέτοια περίπτωση μπορεί το ζευγάρι να οδηγηθεί στο χωρισμό, αν δεν καταφέρει να αναπροσαρμοστεί στις νέες ανάγκες δημιουργώντας ένα νέο αρμονικό σχήμα.\nΤο ζητούμενο λοιπόν στη συμβουλευτική είναι αν οι αλλαγές που συντελούνται μπορούν να απορροφηθούν ή να προσδώσουν μια νέα ισορροπία, ώστε να μη διαλυθεί το σύστημα. Αν οι αλλαγές είναι τέτοιες που το συγκεκριμένο σύστημα δε μπορεί πια να συνεχίσει με την υπάρχουσα δομή, αυτό σηματοδοτεί νέες αποφάσεις για το μέλλον της σχέσης.\nΠηγή Κατερίνα Τζιωρίδου Ψυχολόγος, πιστοποιημένη ψυχοθεραπεύτρια ενηλίκων και ζευγαριών


Τρία δισεκατομμμύρια απώλειες για την UEFA αν το Παγκόσμιο Κύπελλο διεξάγεται κάθε δύο χρόνια '); });\nΚΩΣΤΑΣ ΜΠΡΑΤΣΟΣ 20.10.2021 | 17:27\nΜονομαχία Τρίπιερ - Βεράτι στον τελικό του Euro 2020 μεταξύ της Αγγλίας και της Ιταλίας @ 2021 FACUNDO ARRIZABALAGA/AP IMAGES\nΜελέτη αγγλικής φίρμας κατέληξε ότι οι απώλειες της UEFA σε βάθος τετραετίας θα φτάσουν τα 3.000.000.000 ευρώ εξαιτίας της διεξαγωγής Παγκοσμίου Κυπέλλου κάθε δύο χρόνια.\nΗ UEFA αναμένεται να απωλέσει δισεκατομμύρια σε περίπτωση που προχωρήσει η πρόταση της FIFA για διεξαγωγή του Παγκοσμίου Κυπέλλου κάθε δύο χρόνια, σύμφωνα με σχετική μελέτη.\nΗ ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική συνομοσπονδία ανέθεσε στην αγγλική φίρμα Oliver and Ohlbaum την ανάλυση των δεδομένων και σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο PA τα αποτελέσματα κοινοποιήθηκαν μέσω βιντεοσύσκεψης την Τρίτη και ήταν συγκλονιστικά.\nΤην ώρα που η παγκόσμια ομοσπονδία αναμένεται να εκτοξεύσει τα έσοδά της σε κάθε τετραετή κύκλο από μία τέτοια εξέλιξη, η UEFA και όλοι οι μέτοχοί της (ομοσπονδίες, ομάδες, λίγκες, συνεργάτες κλπ.) αναμένεται να υποστούν σημαντικές απώλειες εσόδων στο ίδιο χρονικό διάστημα.\nΣτόχος της FIFA για το καλεντάρι είναι να μειωθεί ο χρόνος διεξαγωγής των προκριματικών των μεγάλων διοργανώσεων και από τα "παράθυρα" Μαρτίου, Σεπτεμβρίου, Οκτωβρίου και Νοεμβρίου να υπάρχει μόνο αυτό του Οκτωβρίου και αν χρειαστεί και του Μαρτίου. Σε περίπτωση που οι εθνικές ομάδες αγωνίζονται Οκτώβριο και Μάρτιο, τότε οι απώλειες για το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο θα ανέλθουν στα 2.500.000.000 ευρώ, ενώ αν αγωνίζονται μόνο τον Οκτώβριο, τότε οι απώλειες θα εκτοξευθούν στα 3.000.000.000.\nΗ μείωση των εισιτηρίων, των τηλεοπτικών εσόδων και των χορηγιών λόγω των λιγότερων προκριματικών αγώνων (το καλεντάρι της FIFA προβλέπει μέγιστο αριθμό επτά προκριματικών αγώνων για κάθε εθνική ομάδα) θα προκαλέσουν οικονομικό "πονοκέφαλο" στην UEFA.\nΠροβλήματα θα υπάρξουν και στην πλευρά των παικτών, αφού σε περίπτωση αποκλεισμού θα χρειαστεί να περάσει ακόμα και ένας χρόνος (στο σενάριο του μονού "παραθύρου") μέχρι να ξαναδώσουν κάποιον αγώνα με το εθνόσημο, αλλοιώνοντας κάθε έννοια συνέχειας στην εθνική ομάδα τους.\nΤαυτόχρονα, η αύξηση του αριθμού των Παγκοσμίων Κυπέλλων θα προκαλέσει ένα ντόμινο που θα επηρεάσει και το ποδόσφαιρο γυναικών, μιας και από τις ανακατατάξεις πάντα θα υπάρχει κάποια μεγάλη διοργάνωση αντρών που θα συμπίπτει ημερολογιακά.\nH FIFA ενημέρωσε τις συνομοσπονδίες για το καλεντάρι του Παγκοσμίου Κυπέλλου κάθε δύο χρόνια\nTAGS ΜΟΥΝΤΙΑΛ FIFA UEFA


16 Μοναδικά Τατουάζ για κορίτσια που θα τα λατρέψετε…! - WomansLife.gr\nΑρχική ΟΜΟΡΦΙΑ 16 Μοναδικά Τατουάζ για κορίτσια που θα τα λατρέψετε…!\n16 Μοναδικά Τατουάζ για κορίτσια που θα τα λατρέψετε…!\n1) Ένα χαριτωμένο ποδήλατο στο χέρι σας\n2) Για την αγάπη του καφέ!\n3) χαριτωμένο διαμάντι\n4) Ας πετάξει μακριά!\n5) Η καρδιά μου χτυπάει για σένα\n6) Αυτός είμαι εγώ!\n7) Μετακίνηση επάνω!\n8) πρώτο όνομα.. αρχικό σας\n9) ποσοστό σφυγμού στα χέρια σας\n10) Σύμφωνα με την ομπρέλα μου!\n11) Σουηδική χαμόγελο\n12) Αυτό είναι άγρια!\n13) Happening ένα\n14) Τώρα αυτό είναι κάτι διαφορετικό!\n15) Μοναδικός τρόπος για να εκφράσετε την αγάπη


«Ανθρωπιά» για τους ασθενείς μας...\nTο φαινόμενο δεν είναι καινούριο. Φαίνεται όμως ότι τον τελευταίο καιρό έχει γίνει πολύ πιο συχνό. Είναι κάπως σαν κι εκείνα τα αδύνατα σημεία που έχουμε όλοι στο χαρακτήρα μας και που, καθώς περνούν τα χρόνια, γίνονται διαρκώς και πιο φανερά. Και η κρίση που περνάει ο τόπος μας είναι κάτι ανάλογο με τα χρόνια που περνούν. Κάνουν πιο φανερά τα αδύνατα σημεία μας. Αυτός που γράφει τις γραμμές αυτές δέχτηκε το πρώτο ερέθισμα πολύ παλιά, ακόμη στα φοιτητικά του χρόνια. Ήταν βράδυ και είχε την περιέργεια, αν προτιμάτε την απρονοησία, να παρακολουθήσει από κοντά την εξέλιξη της εφημερίας του Νοσοκομείου. Θα ήταν γύρω στα μεσάνυχτα που έφτασε ένα ασθενοφόρο και έφερε κάποιον υπερήλικα που έπασχε βαριά. Αυτό ήταν φανερό ακόμη και για τον φοιτητή. Ο άρρωστος δυσπνοούσε, πρέπει να ένιωθε πολύ άσχημα, γιατί ένα ελαφρό βογκητό έβγαινε κάθε τόσο απʼ το στόμα του. Τον πλησιάζει λοιπόν μια νοσοκόμα του παλιού καιρού και, ρίχνοντας μια αποδοκιμαστική ματιά πάνω στον άνθρωπο που βασανιζόταν, διατυπώνει την ετυμηγορία της: «Τι μας το φέραν εδώ αυτό το σαράβαλο;».\nΤη δεύτερη φορά ήταν όταν, πριν από αρκετά χρόνια, ένα τηλεφώνημα ήρθε να θυμίσει την παλιά ιστορία. Η κυρία που τηλεφωνούσε εξήγησε ότι ήθελε να φέρει κάποιον άρρωστο που έπασχε βαριά και χρειαζόταν νοσηλεία στην Κλινική. Όμως, με αρκετό δισταγμό και επιφυλακτικά πρόσθεσε και μια άλλη λεπτομέρεια: «είναι όμως ογδόντα πέντε ετών, θα τον δεχθείτε;». Η πρώτη αντίδραση στο ερώτημα ήταν έκπληξη. Γιατί, δηλαδή, να μην τον δεχθούμε. Στο κάτω – κάτω, γιʼ αυτό υπάρχουν τα Νοσοκομεία, για να δέχονται εκείνους που έχουν ανάγκη από περίθαλψη. Να όμως που η ηλικία των ογδόντα πέντε ετών έμοιαζε να είναι εμπόδιο. Και ο συνειρμός μας πήγε πολύ πίσω. Τότε που ο άλλος άρρωστος είχε χαρακτηριστεί ως «σαράβαλο».\nΤο τρίτο ερέθισμα έφτασε στʼ αυτιά μας απʼ το στόμα ενός ηλικιωμένου ανθρώπου, εξυπνότατου όμως, που με πονηρό ύφος διηγιόταν: «Όταν πάω σε Νοσοκομείο, δε λέω ποτέ την αληθινή ηλικία μου. Κόβω καμιά δέκα – δεκαπέντε χρόνια. Γιατί αν την ακούσουν, θα μου γυρίσουν την πλάτη».\nΦαίνεται, λοιπόν, ότι η σημερινή κοινωνία μας έχει αλλάξει απόψεις σχετικά με τη νοσηλεία των ανθρώπων που πάσχουν και το είδος των ανθρώπων που έχουν ανάγκη φροντίδας, ιατρικής και γενικότερης. Έναν καιρό, ήταν αυτονόητο ότι οι άρρωστοι, οι ηλικιωμένοι, όλοι εκείνοι που πάσχουν, είναι ευπρόσδεκτοι στους τόπους που θέλουν να λέγονται «Νοσοκομεία». Σήμερα όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι ακριβώς. Σήμερα η ανθρώπινη ζωή διαβαθμίζεται, αξιολογείται, υπάρχει φαίνεται ένα είδος Καιάδα και κάποιοι αποφασίζουν ποιους πρέπει να τους ρίξουν απʼ την άλλη μεριά και ποιους πρέπει να τους κρατήσουν απʼ την εδώ πλευρά. Ένα φαινόμενο πραγματι και ανατριχιαστικό, που δείχνει όλη την εξαθλίωση της κοινωνίας μας, αλλά και τη δια μόρφωση μιας νοοτροπίας, που μόνο τιμή δεν αποτελεί για το σύγχρονο άνθρωπο.\nΑκόμη απʼ τον καιρό της Florence Nightingale, ίσως μάλιστα κι ακόμη πιο παλιά, ήταν γενική η εντύπωση ότι ο άρρωστος άνθρωπος, ο οποιοσδήποτε άρρωστος, έχει ανάγκη από φροντίδα, περίθαλψη, ίσως μάλιστα πέρα απʼ αυτά και από ανθρώπινη ζεστασιά και αγάπη. Το χαμόγελο, το ενθαρρυντικό σφίξιμο του χεριού, η συμπαράσταση, το άγγιγμα του ασθενή, αποτελούσαν πάντοτε φαινόμενα αυτονόητα από μέρους όλων εκείνων που είχαν τάξει τη ζωή τους στην υπηρεσία των ασθενών. Στις μέρες τις δικές μας, δυστυχώς, η νοοτροπία αυτή φαίνεται πως έχει ξεθωριάσει. Και η τάξη των ανθρώπων που προσπαθούν ακόμη να τη διατηρήσουν φαίνεται πως έχει ελαχιστοποιηθεί.\nΑν ο άρρωστος έχει γίνει μόνο «περίπτωση», αν όσοι ασχολούμαστε μʼ αυτόν δε θυμόμαστε ούτε καν το όνομά του και τον αναφέρουμε ως τον «καρκίνο» σʼ αυτό δω μάτιο ή τη «λευχαιμία» στο παρακάτω, αν χάσαμε την αίσθηση της ανθρωπιάς που ήταν το κυριότερο συστατικό της ιατρικής ή της νοσηλευτικής ιδιότητας, τότε σίγουρα χάσαμε τη μάχη, δεν αποκλείεται μάλιστα να χάσαμε ολόκληρο τον πόλεμο.\nΑν στη σημερινή εποχή, που η σκληρότητα και η περιφρόνηση προς τους αδύνατους, τους άρρωστους, τους περιθωριακούς είναι έτσι κι αλλιώς γεγονός, αλίμονο αν η ιατρική μας τείνει κι εκείνη να χάσει την ανθρωπιά της. Όταν κάποτε ρώτησαν το μεγάλο Αϊνστάιν ποια ήταν η γνώμη του για τον πολύ γνωστό φυσικό Μαξ Πλανγκ, ο Αϊνστάιν απάντησε: «Αν ο άγγελος του Θεού κατέβει και διώξει απʼ το ναό της επιστήμης τους βέβηλους, είμαι βέβαιος ότι ο Μαξ Πλανγκ θα μείνει μέσα». Παραφράζοντας τη φράση αυτή του μεγάλου επιστήμονα, ας διερωτηθούμε αν ο άγγελος του Θεού κατέβαινε κάποια στιγμή για να διώξει απʼ το ναό της ιατρικής όλους τους βέβηλους, πόσοι από μας άραγε θα μέναμε μέσα;\nΗ ανθρωπιά, το χαμόγελο, η κατανόηση, το άγγιγμα του ασθενή, η «τέχνη» να τον ακούς όταν θέλει να σου μιλήσει, είναι πολύτιμα στοιχεία για τη σωστή άσκηση της ιατρικής, της νοσηλευτικής και όλων των συναφών δραστηριοτήτων που αποβλέπουν στην περίθαλψη του άρρωστου ανθρώπου. Κι ίσως αυτός είναι κι ο λόγος που οι άρρωστοι γενικά, έχοντας εκείνη την ιδιαίτερη ευαισθησία που αναπτύσσεται στον άνθρωπο σε περίοδο ασθένειας, καταλαβαίνουν και εκτιμούν όλους εκείνους που τη δουλειά τους δεν την κάνουν ούτε σαν αγγαρεία, ούτε μόνο για βιοπορισμό. Αλλά την κάνουν βάζοντας μαζί και την καρδιά τους, σαν μια προσφορά σʼ ένα συνάνθρωπο που την έχει απόλυτη και επείγουσα ανάγκη.\nΌσοι διάβασαν προσεκτικά τα τέσσερα Ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης, ασφαλώς θα σταμάτησαν με έκπληξη, με προβληματισμό, ίσως και με συγκίνηση, μπροστά στο γεγονός ότι ο Ιησούς Χριστός, κάθε φορά που βρισκόταν μπροστά σε άρρωστο άνθρωπο, φρόντιζε να μιλήσει μαζί του, να τον αγγίξει, να τον αγκαλιάσει, να του πει μερικά λόγια ενθαρρυντικά. Αφού αυτή ήταν η στάση του Χριστού μπροστά στον άρρωστο, είναι αυτονόητο πως παρόμοια πρέπει να ʽναι κι η δική μας. Αν αυτή η έκφραση της ανθρωπιάς χάθηκε σήμερα απʼ την ιατρική μας, αλίμονο στον κόσμο μας και, πριν απʼ αυτό, αλίμονο και σε μας.


LVDEUROLABΑρχές και αρχές\nΟι εθνικές και διεθνείς υπηρεσίες μέτρησης, ανάλυσης, δοκιμών, επιθεώρησης και αξιολόγησης, το πρότυπο ISO 17020 και η πιστοποίηση ISO 17020 που πρέπει να ισχύουν, τα βγάζουν ένα βήμα μπροστά από τους ανταγωνιστές τους. Σύμφωνα με το πλήρες όνομα των γενικών κριτηρίων για τη λειτουργία διαφόρων τύπων οργανισμών επιθεώρησης TS EN ISO / IEC 17020, οι αρχές του προτύπου που λειτουργεί σύμφωνα με το παρόν πρότυπο και οι οποίες εκτελούν τα κατάλληλα έγγραφα και πρακτικές μπορούν να εφαρμοστούν σε όλους τους οργανισμούς δοκιμών και επιθεώρησης.\nΤο πρότυπο αποτελείται από δεκαέξι στοιχεία και καθορίζει τις αρχές λειτουργίας των οργανισμών που παρέχουν υπηρεσίες μέτρησης, ανάλυσης, δοκιμών, επιθεώρησης και αξιολόγησης. Ορισμένες από αυτές τις ουσίες μπορούν να θεωρηθούν ότι είναι κατά βάση ηθικές αρχές.\nΗ εταιρεία μας TÜRCERT εκτελεί τις δραστηριότητές της σύμφωνα με τις αρχές του προτύπου ISO 17020 και κατέχει πιστοποιητικό ISO 17020. Το παρόν πρότυπο προορίζεται για χρήση από οργανισμούς δοκιμών και επιθεώρησης και φορείς διαπίστευσης.\nΗ εταιρεία μας, TÜRCERT, λειτουργεί σε αυτό το πλαίσιο χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το μέγεθος, η θέση, η πολιτική προσέγγιση και το κοινωνικό καθεστώς των επιχειρήσεων που εξυπηρετούνται, υπό ίσες συνθήκες για όλους τους οργανισμούς, υπό το πρίσμα των επιστημονικών αξιολογήσεων, χωρίς ενδιαφέρον και χωρίς πίεση.\nΝα είστε ανεξάρτητοι, αμερόληπτοι και ειλικρινείς\nΜία από τις αρχές δεοντολογίας που αποδέχεται η εταιρεία μας και στην οποία αποδίδει σημασία είναι να είναι ανεξάρτητη, αμερόληπτη και ειλικρινής. Το τέταρτο άρθρο του προτύπου ονομάζεται ανεξαρτησία, αμεροληψία και ειλικρίνεια.\nΗ ανεξαρτησία σημαίνει ότι δεν είναι υπό την επήρεια οποιασδήποτε οργάνωσης, λαμβάνει υποδείξεις, απόψεις ή οδηγίες από οποιονδήποτε οργανισμό στο βαθμό που απαιτείται από τις περιστάσεις και δεν ενεργεί κατά τρόπο που θα ωφελήσει οποιαδήποτε οργάνωση. Η αρχή της ανεξαρτησίας ποικίλλει ανάλογα με τους κανονισμούς και τις απαιτήσεις της αγοράς. Ως εκ τούτου, στο παρόν παράρτημα, τα κριτήρια ανεξαρτησίας δηλώνονται ξεχωριστά ανάλογα με τους τύπους των οργανισμών ελέγχου.\nΟι οργανισμοί δοκιμών και επιθεώρησης τύπου και οι υπάλληλοι που είναι επιφορτισμένοι με τη διενέργεια της επιθεώρησης δεν πρέπει να είναι ο σχεδιαστής, ο κατασκευαστής, ο εγκαταστάτης, ο προμηθευτής, ο αγοραστής, ο ιδιοκτήτης ή η συντήρηση των υλικών για τα οποία εκτελούνται μελέτες μέτρησης, ανάλυσης, δοκιμής, επιθεώρησης και αξιολόγησης. Μπορεί επίσης να μην είναι εξουσιοδοτημένοι εκπρόσωποι αυτών των μερών. Ταυτόχρονα, δεν μπορούν να κάνουν τίποτα που να αντικρούει την ανεξαρτησία των αποφάσεών τους και την ακρίβεια κατά τη διάρκεια της εργασίας τους. Τα μέρη αυτά μπορούν να έχουν πρόσβαση στις υπηρεσίες του οργανισμού δοκιμών και επιθεώρησης. Δεν υπάρχουν περιττές οικονομικές και άλλες προϋποθέσεις γι 'αυτό. Ο οργανισμός μας εφαρμόζει τις ίδιες διαδικασίες σε όλα τα μέρη χωρίς διακρίσεις.\nΕιδικότερα, το κριτήριο ανεξαρτησίας που περιγράφεται εδώ δεν πρέπει να συνδέεται άμεσα με το σχεδιασμό, την κατασκευή, τη συναρμολόγηση, την προμήθεια και τη χρήση υλικών για τα οποία εκτελούνται μετρήσεις, αναλύσεις, δοκιμές, μελέτες επιθεώρησης και αξιολόγησης ή απευθείας σε ανταγωνιστικά υλικά.\nΗ δεύτερη από τις αρχές δεοντολογίας που υπογραμμίζει η εταιρεία TURCERT μας είναι να δώσουμε σημασία στη ιδιωτικότητα. Το πέμπτο άρθρο του προτύπου έχει τον τίτλο εμπιστευτικότητας. Σύμφωνα με το άρθρο αυτό, τα ιδρύματα δοκιμών και επιθεώρησης πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι πληροφορίες και τα έγγραφα που λαμβάνονται κατά τη διάρκεια της εργασίας τους θα διατηρούνται εμπιστευτικά. Τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και τα δικαιώματα ευρεσιτεχνίας των οργανισμών προστατεύονται.\nΣύμφωνα με τις αρχές αυτής της ηθικής, μας οργάνωση TÜRCERT, μέτρηση, ανάλυση, τον έλεγχο, σε κάθε βήμα στα χέρια του εν λόγω πληροφορίες και τα έγγραφα για τις μελέτες εξέτασης και αξιολόγησης, επιτροπές εντός των ομάδων οργανωτική δομή, τον έλεγχο και την επιθεώρηση, κρυμμένο μυστικό από τα όργανα λήψεως αποφάσεων και οι υπάλληλοι και δεν είναι αυστηρά συμβιβασμούς στην προστασία. Οι αρχές και οι αρχές μας είναι όπως και στην παραπάνω δήλωση, σας ευχαριστώ που είστε μαζί μας.\nΠαροχή Ποιότητας και Αξιόπιστης Υπηρεσίας\nΜια άλλη ηθική αρχή για την εταιρεία TÜRCERT είναι η παροχή γρήγορης, υψηλής ποιότητας και αξιόπιστης εξυπηρέτησης. Η ανώτερη διοίκηση της εταιρείας μας έχει καθορίσει την ποιοτική πολιτική, τους στόχους και τις δεσμεύσεις στον τομέα αυτό και τις έχει καταγράψει. Εξασφάλισε επίσης ότι οι αρχές αυτές ήταν γνωστές και εφαρμόστηκαν από όλους τους εργαζομένους σε όλα τα επίπεδα. Ετοιμάστηκε ένα εγχειρίδιο ποιότητας που περιέχει τις πληροφορίες που περιγράφονται στο παράρτημα του προτύπου ISO 17020. Έχουν καθοριστεί οι αρχές και οι αρμοδιότητες όσον αφορά τη διασφάλιση της ποιότητας.


https://selfservice.gr Η σφήνα MIG-Κορασίδη δημιουργεί ανακατατάξεις – selfservice.gr | Σελφ σέρβις\nΗ σφήνα MIG-Κορασίδη δημιουργεί ανακατατάξεις\nΝέος κύκλος ανακατατάξεων ξεκίνησε στην αγορά των ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών ειδών. Η είσοδος της MIG στον Κορασίδη ανατρέπει τις ισορροπίες, δημιουργώντας νέα δεδομένα σε μια αγορά που εδώ και μια διετία φαινόταν να "μοιράζεται" κατά το μεγαλύτερο μέρος της μεταξύ των δυο μεγαλύτερων πανελλαδικών δικτύων στον κλάδο, της Ηλεκτρονικής Αθηνών και της Κωτσόβολος. Η MIG, με την απόκτηση της Κορασίδης, δείχνει τις ευκαιρίες που, ενδεχομένως, κρύβονται στον εν λόγω κλάδο. 'Οσο για την Κορασίδης, η προσδοκία της από τον νέο επενδυτή είναι προφανής: να χρηματοδοτήσει τις απαραίτητες επενδύσεις, ώστε να ανακτήσει τα μερίδια αγοράς που απώλεσε και να επανέλθει σε τροχιά κερδοφορίας.\nΗ MIG, με την απόκτηση της Κορασίδης, δείχνει τις ευκαιρίες που, ενδεχομένως, κρύβονται στον εν λόγω κλάδο. ‘Οσο για την Κορασίδης, η προσδοκία της από τον νέο επενδυτή είναι προφανής: να χρηματοδοτήσει τις απαραίτητες επενδύσεις, ώστε να ανακτήσει τα μερίδια αγοράς που απώλεσε και να επανέλθει σε τροχιά κερδοφορίας.\nΜετά από σκληρές διαπραγματεύσεις που κράτησαν περίπου ένα τρίμηνο και πραγματοποιήθηκαν σε περίοδο όπου κι άλλοι «παίκτες» του κλάδου αναζητούσαν επενδυτικά κεφάλαια, διαπραγματευόμενοι σχετικά με πιθανούς συνεργάτες, η Κορασίδης αιφνιδίασε τους ανταγωνιστές της.\nΜε στόχο την αύξηση του μεριδίου της Κορασίδης από το υφιστάμενο 2% στο 8,5%, η Mig εισήλθε με ποσοστό 55,7% στην εταιρεία, θέτοντας στόχο πωλήσεων το 2009 τα 350 εκατ. ευρώ. Μια τέτοια αύξηση μεριδίου, όμως, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Η διετία που προηγήθηκε και η κρίση που πέρασε η Κορασίδης άφησε περιθώρια στους ανταγωνιστές της να “πάρουν κεφάλι”. Και, ως γνωστόν, το να προσπαθείς να κερδίσεις όσα έχασες με παλαιές συνταγές, μάλλον δεν είναι το ενδεδειγμένο.\nΤηλεφωνία-internet, προνομιακό πεδίο δράσης\n‘Eτσι, όπως όλα δείχνουν, ο ανταγωνισμός θα μεταφερθεί στο πεδίο της αναπτυσσόμενης αγοράς των προϊόντων και των υπηρεσιών τηλεπικοινωνιών και πληροφορικής. Ειδικότερα, η Ράδιο Κορασίδης, σύμφωνα με πληροφορίες, σχεδιάζει τη δυναμική είσοδό της στην αγορά λιανικής πώλησης των τηλεπικοινωνιών, με αιχμή την προώθηση προϊόντων και υπηρεσιών σχετικών με το internet, με όπλο της τις συνέργιες που μπορεί τώρα να δημιουργήσει με άλλες εταιρείες του ομίλου Μarfin, όπως τη SingularLogic στην πληροφορική και τον ΟΤΕ στις τηλεπικοινωνίες (η MIG ελέγχει σχεδόν το 20% του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΤΕ). Μια τέτοια κίνηση θα την φέρνει κοντά στους ανταγωνιστές της, καθώς ανάλογες κινήσεις πραγματοποιούν κι αυτοί, χωρίς ωστόσο να έχουν εδραιώσει τη θέση τους στον συγκεκριμένο τομέα της αγοράς, τον οποίο νέμονται κυρίως εξειδικευμένες αλυσίδες ηλεκτρονικών και internet.\nΓια την Ηλεκτρονική Αθηνών η ανάπτυξη της παροχής προϊόντων και υπηρεσιών τηλεπικοινωνιών αποτελεί βασική στρατηγική επιλογή. Ανάλογες είναι οι επιλογές της αλυσίδας Κωτσόβολος, καθώς εκτιμάται ότι στις νέες τεχνολογίες και στο internet θα υπάρξει αύξηση της ροής νέων πελατών. Μάλιστα, οι δύο αυτοί κλάδοι θεωρείται ότι αποτελούν το “κλειδί” για την ανάπτυξη των μεγαλύτερων “παικτών” της εγχώριας αγοράς ηλεκτρικών συσκευών, ο τζίρος της οποίας υπερβαίνει σήμερα τα 1,5 δισ. ευρώ.\n‘Οπως επισημαίνουν στελέχη της αγοράς, οι πωλήσεις προϊόντων πληροφορικής τα τελευταία χρόνια αυξάνονται ραγδαία, ενώ η διείσδυση του internet στη χώρα μας έχει ακόμα σημαντικά περιθώρια. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε ορισμένες κατηγορίες προϊόντων οι πωλήσεις “τρέχουν” με ρυθμό 25%, ενώ συνεχώς αυξανόμενη είναι η ζήτηση “πακέτων” τηλεφωνίας και internet.\nΠαράγοντες της αγοράς υποστηρίζουν ότι τα επόμενα χρόνια το παιχνίδι του ανταγωνισμού των αλυσίδων ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών προϊόντων θα ενταθεί στον τομέα των τηλεπικοινωνιών, καθώς εκεί θα πραγματοποιούν ένα μεγάλο κομμάτι του τζίρου τους, πράγμα που αποτελεί βασική επιδίωξή τους, η οποία εκδηλώνεται, άλλωστε, και με την προσπάθεια διεύρυνσης των δικτύων τους εντός και εκτός της Ελλάδας.\nΤα σχέδια των “μεγάλων”\nΗ Ράδιο Κορασίδης διαθέτει σήμερα 50 καταστήματα, ενώ σχεδιάζει να ανοίξει στην επόμενη διετία ακόμα 29 -τα 4 εκ των οποίων θα είναι μεγάλα. Παράλληλα, σχεδιάζει την επέκτασή της στη Σερβία και στην Κύπρο, όπου εκτιμάται ότι θα δημιουργήσει δίκτυο 6 καταστημάτων σε δύο χρόνια. Σχετικά με την ανάπτυξή της στη Κύπρο, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν αποκλείεται να προχωρήσει σε εξαγορά συναφούς αλυσίδας.\nΣτη Σερβία δραστηριοποιείται από το 2006 η Ηλεκτρονική Αθηνών με ένα μεγάλο κατάστημα στο Βελιγράδι, ενώ μελετά την επέκτασή της και σε άλλες βαλκανικές χώρες. Η εταιρεία αριθμεί σήμερα 59 καταστήματα (συμπεριλαμβανομένου του δικτύου Σαραφίδης που έχει εξαγοράσει). Στόχος της είναι να αποκτήσει στην επόμενη διετία ένα μερίδιο της τάξης του 19% στην εγχώρια αγορά, ενώ η εκμετάλλευση των ευκαιριών που παρουσιάζει η αγορά των τηλεπικοινωνιών αποτελεί τον δεύτερο στρατηγικού χαρακτήρα στόχο της.\nΑπό την πλευρά του, ο όμιλος Κωτσόβολος, που παραμένει η μεγαλύτερη αλυσίδα ηλεκτρικών ειδών στην Ελλάδα ελέγχοντας 83 καταστήματα, συνεχίζει να αυξάνει τον αριθμό των καταστημάτων του, δίνοντας έμφαση στη δημιουργία Mega Κωτσόβολος. Τα σχέδια επέκτασης του δικτύου του προβλέπουν τη δημιουργία φέτος νέων καταστημάτων Εlectroworld, όπως και franchise καταστημάτων Κωτσόβολος, τα οποία έως τα μέσα της χρονιάς εκτιμάται ότι θα φτάσουν τα 14 (σήμερα είναι 12). Στόχος και του ομίλου Κωτσόβολος είναι η περαιτέρω ανάπτυξή του στη διάθεση προϊόντων και υπηρεσιών πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών.