Καθώς πλησιάζουμε στον εορτασμό της επετείου των 50 χρόνων των Εκδόσεων Καστανιώτη το 2018, αλλά και της Αθήνας ως Παγκόσμιας Πρωτεύουσας Βιβλίου, παρουσιάζουμε ένα πλούσιο και εξαιρετικά ενδιαφέρον πρόγραμμα, το οποίο συνδυάζει τη λογοτεχνική πολυφωνία με την ποιοτική γραφή, την υφολογική ποικιλία και τον συντονισμό με τους προβληματισμούς της εποχής.\nΈργα σημαντικών Ελλήνων και ξένων συγγραφέων από τους χώρους της πεζογραφίας και της ποίησης, αλλά και έργα νεότερων αξιόλογων δημιουργών, συμπεριλαβάνονται στο πρόγραμμα αυτό πλάι σε σημαντικά δοκίμια και μελέτες καταξιωμένων επιστημόνων, ερευνητών και στοχαστών.\nΣτη σειρά της Ελληνικής Πεζογραφίας θα εκδοθεί το νέο βιβλίο της πολυβραβευμένης Ρέας Γαλανάκη με τον τίτλο Δυο γυναίκες, δυο θεές. Δύο και οι νουβέλες του τόμου, με την πρώτη (Αθηνά βοσκοπούλα) να θίγει αινίγματα για τη γνωστή και άγνωστη ζωή του σπουδαίου παρία γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά, και με τη δεύτερη (Εγώ, η Αριάδνη) να ρίχνει το ανατρεπτικό της φως στη σχέση της βλαστικής θεάς της Κρήτης με τον μυθικό ήρωα Θησέα.\nΤι έμαθα περπατώντας στον κόσμο: ένα βιβλίο-έκπληξη από τη Λένα Διβάνη, η οποία επιστρέφει στην πεζογραφία πέντε χρόνια μετά το συγκινητικό Εγώ, ο Ζάχος Ζάχαρης, για να μας ταξιδέψει στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, από την Κούβα έως τη Νέα Ζηλανδία και από τη Γη του Πυρός έως την αλπική στέγη της Ευρώπης. Ένα συναρπαστικό βιωματικό αφήγημα, που διαβάζεται σαν μυθιστόρημα με ήρωες τους τόπους και τα στοιχεία της φύσης.\nΈναν χρόνο μετά το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος (για το Η εξαίσια γυναίκα και τα ψάρια) και δύο χρόνια μετά την Αλεξάνδρα, ο Ανδρέας Μήτσου επανέρχεται με τη νουβέλα Γκαλίνα – Η σκοτεινή οικιακή βοηθός για να μας συστήσει μια μυστηριώδη και μοχθηρή γυναίκα που εκδικείται με κάθε τρόπο όποιον μπαίνει ανάμεσα σ’ αυτή και τη νεαρή κυρία της.\nΝέο βιβλίο και για την Ελένη Πριοβόλου, η Καραμέλα, μια τολμηρή νουβέλα που αναφέρεται στις οικογενειακές, κοινωνικές και πολιτικές σχέσεις, στην υποκρισία, τη φθορά και τη διαφθορά. Η Καραμέλα είναι μια ηρωίδα με βαθιά τραύματα, μια «γλυκιά» ωστόσο γυναίκα η οποία αποφασίζει να σπάσει τον εξωτερικό φλοιό του κόσμου και να δώσει στον εαυτό της τον ρόλο της τιμωρού.\nΆκρως ατμοσφαιρικό το νέο μυθιστόρημα του Αλέξη Σταμάτη με τον τίτλο Μοτέλ Μορένα: ένα παράξενο νησί με ψηλούς βράχους και οργιώδη βλάστηση, όπου ένας πενταμελής θίασος δίνει την τελευταία παράσταση της περιοδείας του. Αλλόκοτα γεγονότα, υπόγειες δυνάμεις, ιδιόρρυθμοι ήρωες συνθέτουν ένα έργο όπου αμφισβητείται κάθε ορθολογισμός, καθώς η τέχνη συγκρούεται με το μυστήριο που τη γέννησε.\nΒασισμένο σε πραγματικά γεγονότα, το κοινωνικό μυθιστόρημα του Κώστα Λογαρά Τα πουλιά με το μαύρο κολάρο παρακολουθεί τη δραματική ιστορία ενός αποφυλακισμένου δολοφόνου παράλληλα με την πτωτική πορεία μιας χώρας. Η Ελλάδα σήμερα αλλά και τριάντα χρόνια πριν, η Πάτρα τώρα και τότε, και προ πάντων οι άνθρωποι, θύτες αλλά και θύματα μιας κοινωνίας που καταρρέει.\nΚοινωνικοπολιτικό και το νέο μυθιστόρημα του Ντίνου Οικονόμου Έργα και ημέρες του φοιτητή Αλέξη Τραυλού, διαδραματίζεται στη Θεσσαλονίκη το διάστημα 1963-1964, στον απόηχο της δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη, σε μια περίοδο ραγδαίων ανατροπών. Ήρωας του βιβλίου, ο εμβληματικός Αλέξης Τραυλός, που τον θυμόμαστε από τα αστυνομικά μυθιστορήματα Το μνημόσυνο της χελώνας και Θα πεθάνεις, αν χρειαστεί.\nΕπίσης θα κυκλοφορήσει το βιβλίο του Πέτρου Κυρίμη Διά πυρός και αγάπης (νέα νουβέλα που βασίζεται στην παλαιότερη με τίτλο Η καρδιά του κότσυφα).\nΣτο πρόγραμμά μας δεν θα μπορούσε βέβαια να απουσιάζει το διήγημα. Στη συλλογή Το κουμπί και άλλες ιστορίες της Τασούλας Τσιλιμένη η απώλεια διατρέχει διηγήματα χαμηλόφωνα αλλά και υπαινικτικά, που μαρτυρούν την ομορφιά, την παρουσία των αψύχων αλλά και των ζωντανών, τα όνειρα και την παιδικότητα ως μεδούλι της ζωής.\nΤέλος, τη μοναδικότητα του τόπου που ονομάζεται Άγιον Όρος αναδεικνύει ο Θανάσης Θ. Νιάρχος στον ομώνυμο τόμο Άγιον Όρος (με υπότιτλο Η άσβεστη φλόγα), όπου ανθολογεί κείμενα για τον Άθω, γραμμένα από σπουδαίους λογοτέχνες, όπως οι Θεοτοκάς, Καζαντζάκης, Κόντογλου, Ουράνης, Παπαδιαμάντης και πολλοί άλλοι.\nΣτην Ξένη Λογοτεχνία, στη σειρά «Εικοστός Αιώνας», θα κυκλοφορήσει Ο πρώτος άνθρωπος του Αλμπέρ Καμύ σε νέα μετάφραση – το κατεξοχήν αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα του νομπελίστα συγγραφέα, που ανασύρθηκε ημιτελές από τα συντρίμμια ενός αυτοκινήτου, όταν ο ίδιος έχασε τη ζωή του σε τροχαίο ατύχημα. Είναι ο τελευταίος Καμύ, πάντα συγκινητικός, πάντα συναρπαστικός. Το αδιαφιλονίκητο αριστούργημα του Μπέρναρντ Μάλαμουντ Ο μάστορας εκδίδεται για πρώτη φορά στα ελληνικά. Στο πολυβραβευμένο μυθιστόρημά του ο Αμερικανοεβραίος συγγραφέας αφηγείται την ιστορία ενός ανθρώπου ο οποίος αρνείται να ομολογήσει ένα έγκλημα που δεν έχει διαπράξει. Στην ίδια σειρά θα κυκλοφορήσει και το πρώτο μυθιστόρημα του Στιγκ Ντάγκερμαν Το φίδι, που γράφτηκε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και εκτυλίσσεται σε μια σπασμωδικά ουδέτερη Σουηδία, με το στράτευμά της σε επιφυλακή. Είναι μια σπουδή πάνω στον φόβο και στην υπαρξιακή αγωνία.\nΗ σειρά «Συγγραφείς απ’ όλο τον κόσμο» εμπλουτίζεται συνεχώς με νέες φωνές από όλες τις χώρες της υφηλίου:\nΣτην Ιταλία του 1978 οι Ερυθρές Ταξιαρχίες κρατούν όμηρο τον πρώην πρωθυπουργό Άλντο Μόρο. Χιλιόμετρα μακριά από τη Ρώμη, στο Παλέρμο, μια παρέα νεαρών αγοριών σχηματίζουν τον δικό τους ανατρεπτικό πυρήνα. Ο Ιταλός Τζόρτζιο Βάστα με το πρώτο του μυθιστόρημα Ο χρόνος που δεν είχα καταφέρνει να αποτυπώσει μια ολόκληρη χώρα τη στιγμή που αυτή χάνει οριστικά την αθωότητά της.\nH Λέενα Κρουν είναι η επιφανέστερη πεζογράφος της Φινλανδίας. Θα τη γνωρίσουμε μέσα από δύο σύντομα έργα της, δύο νουβέλες που θα κυκλοφορήσουν σ’ έναν τόμο: το εμβληματικό και αλληγορικό Ταίναρο, που την έκανε ευρύτερα γνωστή, και το Hotel Sapiens, έναν περίκλειστο χώρο που κατοικείται από ιδιότυπους κατοίκους.\nΜια παράτολμη δολοφονική απόπειρα βρίσκεται στο επίκεντρο του μυθιστορήματος Κατάδυση του Άγγλου Τζόναθαν Λη: βρισκόμαστε στο Μπράιτον το 1984 και μια ωρολογιακή βόμβα είναι προγραμματισμένη να εκραγεί στο ξενοδοχείο όπου θα βρίσκεται η πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας και ολόκληρο το υπουργικό της συμβούλιο.\nΟ Ισπανός Χουάν Γκόμεθ Μπάρθενα, βασισμένος σε πραγματικά γεγονότα, μας ταξιδεύει με τη Γυναίκα από μελάνι στο Περού του 1904, όπου μια καλοστημένη λογοτεχνική φάρσα γίνεται η αφορμή για τη διατήρηση μιας μακροχρόνιας αλληλογραφίας που θα οδηγήσει τελικά τον Ισπανό νομπελίστα ποιητή Χουάν Ραμόν Χιμένεθ να ερωτευτεί μια γυναίκα-φάντασμα.\nΟ ποιητής Σίλαρντ Μπόρμπεγι, αντλώντας από τις αναμνήσεις της παιδικής του ηλικίας, έγραψε ένα απίστευτα ρεαλιστικό μυθιστόρημα, σκληρό και ενίοτε βάναυσο. Ο αναγνώστης δεν παρακολουθεί μόνο το χρονικό μιας οικογένειας, αλλά και την ιστορία της ίδιας της Ουγγαρίας, τα ποικίλα τραύματα που άφησαν πάνω στη χώρα δύο παγκόσμιοι πόλεμοι – το κείμενο όμως διαπνέεται από μια ακατάβλητη, απαστράπτουσα ελπίδα. Οι άποροι είναι το δημιουργικό αποκορύφωμα ενός ασυμβίβαστου αλλά μελαγχολικού καλλιτέχνη που αυτοκτόνησε το 2014.\nTo μυθιστόρημα Πεθαίνοντας την άνοιξη του Γερμανού Ραλφ Ρότμαν προκάλεσε πλατύ ενθουσιασμό και χαρακτηρίστηκε «βιβλίο ορόσημο για τη μετά-(Γκύντερ)Γκρας εποχή». Είναι το μυθιστόρημα που διαβάζεται τούτη την εποχή στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, ένα λογοτεχνικό κείμενο απέριττης έκφρασης, εξπρεσιονιστικής τεχνοτροπίας και καθηλωτικής δύναμης, που εντοπίζει τα θραύσματα της ομορφιάς ακόμα και μέσα στην απόγνωση.\nΟ Κροάτης Ίβαν Σέρσεν στο μυθιστόρημά του Φαύλος κύκλος αφηγείται την ιστορία μιας νεαρής μετανάστριας από τη Νιγηρία και αποτυπώνει με συγκλονιστικό τρόπο την απόγνωση των αβοήθητων «παρανόμων», των προσφύγων και των φυγάδων κάθε είδους. Ένα θέμα εξαιρετικά επίκαιρο, πολύπλοκο και επίπονο, που αντιμετωπίζεται σε πολλές χώρες της Ευρώπης με επιπολαιότητα ή και υποκρισία.\nΟ κήπος του Θεού του Ολλανδού Γιαν Σίμπελινκ είναι μια ιστορία θρησκευτικής μανίας στη δεκαετία του ’30 και συγχρόνως μια φοβερή σχέση πατέρα και γιου, όπου ο γονιός μετατρέπεται σταδιακά σ’ έναν σκληροπυρηνικό, ακραίο, φανατικό καλβινιστή. Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες εκδοτικές επιτυχίες των τελευταίων ετών στις Κάτω Χώρες – έχει ξεπεράσει τα 600.000 αντίτυπα και αποτελεί αντικείμενο έντονων συζητήσεων και συγκρούσεων.\nΤέλος, ένα μυθιστόρημα για την παγκοσμιότητα και την ταυτότητα στον σημερινό κόσμο, μια σύγχρονη περιπέτεια που συνυφαίνεται με την αρχέγονη παράδοση του σαμανισμού: ο Χουάνγκ Σοκ Γιονγκ είναι ο κορυφαίος μεταπολεμικός πεζογράφος της κορεατικής χερσονήσου και Η εγκαταλειμμένη πριγκίπισσα ένα μυθιστόρημα για τη «μετανάστευση και την αρμονία», όπως λέει ο ίδιος ο συγγραφέας.\nΣτη σειρά «Καστανιώτης noir», οι Νεκρές ώρες του Βασίλη Δανέλλη είναι το νέο του μυθιστόρημα με κεντρικό ήρωα-αφηγητή έναν εκτελεστή που αναμετριέται με τον χρόνο. Υπαρξιακό νουάρ, σκοτεινός εσωτερικός μονόλογος, ένα οδοιπορικό στις νεκρές ώρες της νύχτας, με κοφτό λόγο και συνεχείς ανατροπές.\nΣτην ίδια σειρά και το μυθιστόρημά της Σκωτσέζας Βαλ ΜακΝτέρμιντ Το τραγούδι της Σειρήνας, μια περιπλάνηση στο μυαλό ενός κατά συρροή δολοφόνου. Ψυχολογικό θρίλερ που καθηλώνει τον αναγνώστη από την πρώτη έως την τελευταία σελίδα.\nΣτη σειρά «Ποίηση» αναμένεται να κυκλοφορήσει η νέα συλλογή του Ντίνου Σιώτη Ωροσκόπια νεκρών, ένας διάλογος μεταξύ ζώντων και τεθνεώτων, όπου οι ζωντανοί λένε τα πάθη τους στους νεκρούς και οι νεκροί τα λάθη τους στους ζωντανούς.\nΣτη σειρά «Δοκίμια» θα κυκλοφορήσει το βιβλίο του Παντελή Βουτουρή Ιδέες της σκληρότητας και της καλοσύνης (Εθνικισμός, σοσιαλισμός, ρατσισμός, 1897-1922), το οποίο διατρέχει μια περίοδο μεγάλων ιδεολογικών αναμετρήσεων και εξετάζει την πρόσληψη των ιδεών τη συγκεκριμένη εποχή από την ελληνική διανόηση. Ο Σπύρος Τζουβέλης με το βιβλίο του Ο Καβάφης της Ιστορίας και των αισθήσεων (σειρά «Νεοελληνική Γραμματολογία») επιχειρεί μια συνολική επισκόπηση και αποτίμηση του έργου του Κ.Π. Καβάφη. Στη σειρά «Φιλοσοφία» θα κυκλοφορήσει το βιβλίο του Ευστάθιου Βέλτσου Georges Canguilhem (1904-1995) – Ιδέες, έννοιες και μέθοδοι της ζωής, μια εισαγωγή στο σπουδαίο έργο του Γάλλου φιλοσόφου και διανοητή, που αναδεικνύει την ιδιαίτερη φιλοσοφική μέθοδό του, τον συνδυασμό της φιλοσοφίας με την ιστορία των επιστημών και των ιδεών. Στη σειρά «Πολιτική-Ιστορία» θα κυκλοφορήσει ο συλλογικός τόμος Λωζάννη 1923 (Διαχρονικές προσεγγίσεις και εκτιμήσεις) σε επιμέλεια των Γιώργου Γεωργή, Χρίστου Κ. Κυριακίδη και Χαράλαμπου Γ. Χαραλάμπους: έντεκα ιστορικοί και πολιτικοί επιστήμονες διερευνούν την ιστορία του συνεδρίου της Λωζάννης, ανατέμνουν το περιεχόμενο της συνθήκης και εξετάζουν την ισχύ, την πορεία και τις επιπτώσεις της στον χρόνο. Ο Δημήτρης Κουτσούκης με το βιβλίο του Ο ματωμένος θρόνος του Θεού (και οι αρχέγονες συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή) επιχειρεί να ερμηνεύσει τις δυσοίωνες καταστάσεις που επικρατούν στη Μέση Ανατολή, απαλλαγμένος από στενόμυαλους δογματισμούς, στείρες προκαταλήψεις, διαστρεβλωμένες πολιτικές προπαγάνδες και θρησκευτικούς φανατισμούς. Στο ερώτημα πώς και γιατί εκτροχιάστηκε η Μεταπολίτευση επιχειρεί να απαντήσει ο Γιάννης Λούλης με το νέο πολιτικό βιβλίο του που φέρει τον τίτλο Στις ρίζες του κακού. Ο Νίκος Παπαδημητρίου με τον Άρη Αναγνωστόπουλο επιμελήθηκαν τον συλλογικό τόμο Το παρελθόν στο παρόν (Μνήμη, ιστορία και αρχαιότητα στη σύγχρονη Ελλάδα), όπου κορυφαίοι ειδικοί από διάφορα επιστημονικά πεδία επιχειρούν να προσεγγίσουν την πολυδιάστατη σχέση της ελληνικής κοινωνίας με το ιστορικό παρελθόν. Στη σειρά «Μαρτυρίες-Βιογραφίες» θα εκδοθεί ο Γ΄ τόμος του έργου του Γιώργη Μωραΐτη Αναμνήσεις ενός αντάρτη, όπου παρουσιάζονται όλα τα δραματικά γεγονότα από τη Βάρκιζα έως και τον Εμφύλιο, όπως ο ίδιος ο συγγραφέας τα έζησε.\nΣτη σειρά «Αναχρονισμοί» θα κυκλοφορήσει το βιβλίο Ο Αναξίμανδρος στη Φουκουσίμα, ένα καλλιτεχνικό πρότζεκτ και ποιητικό δοκίμιο του Ζήση Κοτιώνη.\nΜια ενδιαφέρουσα έκδοση για την οικονομική και κοινωνική ιστορία της Αθήνας υπογράφουν οι Λυδία Σαπουνάκη-Δρακάκη και Μαρία Λουίζα Τζόγια-Μοάτσου με το βιβλίο Από τα «Εδώδιμα-Αποικιακά» στα σούπερ μάρκετ (Η πορεία 140 ετών μιας ελληνικής εταιρείας τροφίμων).\nΣτα «Βιβλία για παιδιά και νέους» οι Εκδόσεις Καστανιώτη και ο Βασίλης Παπαθεοδώρου εγκαινιάζουν τη σειρά «Απρόσμενοι Φίλοι», που απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας. Κάθε βιβλίο της σειράς περιέχει μυθοπλασία βασισμένη σε πραγματική ιστορία ηρωισμού, πίστης και αφοσίωσης ζώων. Τα δύο πρώτα που θα εκδοθούν είναι τα Τόγκο, το σκυλί των πάγων και Αύρα, το άλογο ολυμπιονίκης.\nΜε ένα ακόμα βιβλίο για παιδιά προσχολικής ηλικίας συμπληρώνεται το εκδοτικό μας πρόγραμμα: Η Μάγια στη ζούγκλα της Γιολάντας Τσιαμπόκαλου είναι ένα βιβλίο για την ανάγκη που έχουμε όλοι μας για μια ζεστή αγκαλιά πριν από κάθε «καληνύχτα».\nΗ χρονιά θα κλείσει με τα καθιερωμένα ημερολόγια 365 ημέρες γονιός (με κείμενα της Δάφνης Φιλίππου), Κάθε μέρα μια θετική σκέψη (με κείμενα του Γουίντυ Ντράιντεν) και το συλλογικό Ο τοίχος είχε τη δική του υστερία, το οποίο φέτος έχει τον τίτλο Πρώτη φορά 2018: μια απολαυστική ανθολογία με τα πιο δημοφιλή «τιτιβίσματα» που δημοσιεύτηκαν στην ιστοσελίδα hysteria.gr.\nΡέα Γαλανάκη, Δυο γυναίκες, δυο θεές (Νουβέλες)\nΛένα Διβάνη, Τι έμαθα περπατώντας στον κόσμο\nΌταν τελειώσεις σχολείο και πανεπιστήμιο, φίλε αναγνώστη, ένας τρόπος υπάρχει να συνεχίσεις την εκπαίδευσή σου: να ξεβολευτείς. Να αφήσεις τον καναπέ και ν’ αρπάξεις σακίδιο, μποτάκια και διαβατήριο. Να αγαπήσεις τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τις άγνωστες λέξεις, τον ύπνο σε σκηνή, τις παράξενες φάτσες, τις αναπάντεχες συναντήσεις. Να φτάσεις στην εκρηκτική Βενεζουέλα του ετοιμοθάνατου Τσάβες, στη σέξι Κούβα όπου όλα αλλάζουν εκτός από τη λατρεία του Τσε, στην προβιομηχανική Αιθιοπία των κομμένων κλειτορίδων, στο Βιετνάμ όπου ο σκύλος είναι σπουδαίος μεζές, στη Γη του Πυρός όπου ο Δαρβίνος εμπνεύστηκε τη θεωρία του, στη Νέα Ζηλανδία των Μαορί όπου τρέχει το νερό ανάποδα για να δεις τον κόσμο ανάποδα. Όχι μόνο πόλεις, που είναι σκέτη βιτρίνα – για να δεις όλη την αλήθεια πρέπει να πας και στα χωριά και στα βουνά. Όχι μην τρομάζεις, δεν χρειάζεται να είσαι αθληταράς. Όποιος θέλει να ανεβεί, ανεβαίνει.\nΕγώ το πρωτόκανα πριν δεκαέξι χρόνια – θα δεις πώς και γιατί. Αποφάσισα λοιπόν να κλείσω σ’ ένα βιβλίο τις πιο αστείες, μαύρες, απροσδόκητες ιστορίες που με συνάντησαν όσο περπατούσα στα βουνά και στις πόλεις του κόσμου. Είπα να σου διηγηθώ τι έπαθα και τι έμαθα μήπως την επόμενη φορά έρθεις κι εσύ.\nΗ Λένα Διβάνη επιστρέφει στην πεζογραφία έπειτα από πέντε χρόνια με ένα υβριδικό λογοτεχνικό αφήγημα, που διαβάζεται σαν ταξιδιωτική περιπέτεια στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα ή σαν μυθιστόρημα με ήρωες τους τόπους και τα στοιχεία της φύσης. Με το διεισδυτικό, αυτοσαρκαστικό και καυστικό, αλλά πάντα ειλικρινές ύφος της, που διατρέχει όλα της τα βιβλία.\nΠέτρος Κυρίμης, Διά πυρός και αγάπης (Νουβέλα)\nΚώστας Λογαράς, Τα πουλιά με το μαύρο κολάρο (Μυθιστόρημα)\nΟ Μαρίνος Τριάντης ζει μόνος στην Πάτρα, σ’ έναν απόμερο δρόμο του λιμανιού της – πέρασμα μεταναστών προς την κοντινή Ιταλία. Μοναδική του συντροφιά το σκυλί του, ο Ραμόν. Είναι Οκτώβρης του 2011 κι έχει μόλις αποφυλακιστεί, ύστερα από τριάντα χρόνια κάθειρξης για τη δολοφονία του δεκαεξάχρονου «φίλου» του. Με το στίγμα του ισοβίτη να τον ακολουθεί, σε μια πόλη ρημαγμένη από την κρίση και αλλαγμένη από το χρόνο, προσπαθεί να επιβιώσει ζώντας με τα ψίχουλα από την ήδη πενιχρή σύνταξη της γριάς μάνας του. Παλεύει να προσαρμοστεί στη νέα του ζωή. Αλλά είναι αμφίβολο αν θα καταφέρει να σταθεί όρθιος σε έναν τόπο που μοιάζει να καταρρέει.\nΑνδρέας Μήτσου, Γκαλίνα – Η σκοτεινή οικιακή βοηθός (Νουβέλα)\nΆγιον Όρος (Η άσβεστη φλόγα) - Επιλογή-επιμέλεια: Θανάσης Θ. Νιάρχος\nΟ τόμος αυτός θέλει να διασώσει κάτι από την ευγένεια, τη χάρη, τη μαγεία, αλλά και την αυστηρότητα μιας «ανορθοδοξίας» όπως είναι ο μοναχισμός, καθώς η ύπαρξη του τελευταίου μεγαλώνει «επικίνδυνα» το περιθώριο ο κόσμος να μπορεί να μεταβάλλεται κάθε στιγμή σε ποιητικό γεγονός. Δεν έχει παρά να προσέξει κανείς τα ονόματα των συγγραφέων που υπογράφουν τα κείμενα του τόμου αυτού: Παπαδιαμάντης, Καζαντζάκης, Θεοτοκάς, Ουράνης, Κόντογλου, Πρεβελάκης και άλλοι πολλοί σπουδαίοι εκπρόσωποι των γραμμάτων και των τεχνών. Θρησκευόμενοι ή άθεοι, θαυμαστικοί ή επιφυλακτικοί, αστοί ή περιθωριακοί, νιώθεις να αισθάνονται τα εκφραστικά τους εργαλεία ανεπαρκή, προκειμένου να διατυπώσουν μιαν αποκάλυψη που τους γίνεται και που ανατρέπει τα δεδομένα της ζωής τους, όπως έχουν διαμορφωθεί ως την ώρα που επισκέπτονται το Άγιον Όρος. Τι άλλο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως θαύμα στη ζωή του κάθε ανθρώπου, παρά ο ενδοιασμός αρχικά και η προθυμία στη συνέχεια να αλλάξει το βαθύτερό του εαυτό, που τον μεταβάλλει σε ένα από Θεού γέννημα; Ο τόμος Άγιον Όρος, η άσβεστη φλόγα, με τη χρονική διάρκεια ενός αιώνα που καλύπτει η συγγραφή και η δημοσίευση των κειμένων του, σεμνύνεται πως συμβάλλει στην ενεργοποίηση του θαύματος αυτού σε εξαιρετικά δύσκολους και χθαμαλούς καιρούς.\nΝτίνος Οικονόμου, Έργα και ημέρες του φοιτητή Αλέξη Τραυλού (Μυθιστόρημα)\nΘεσσαλονίκη, 1963-1964, στον απόηχο της δολοφονίας Λαμπράκη και σε μια περίοδο ραγδαίων πολιτικών εξελίξεων και ανατροπών. Τις κυβερνήσεις της Δεξιάς διαδέχεται η κυβέρνηση του Κέντρου, στην οποία στηρίζονται οι ελπίδες πολλών πολιτών. Στο ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα εντάσσονται όλο και περισσότεροι νέοι. Ανάμεσά τους ο Αλέξης Τραυλός, φοιτητής της Ιατρικής, ξεχωρίζει για την αγωνιστική διάθεση, τις καθοδηγητικές ικανότητες, αλλά και για την έφεση προς την κοινωνική άνοδο. Εκ των πραγμάτων, συγχρωτίζεται με τοπικούς κομματικούς μεγαλοπαράγοντες, οι οποίοι όμως –μαζί με μητροπολίτες, στρατηγούς και επιχειρηματίες– συναλλάσσονται με φαινομενικά απροσπέλαστους καθηγητές. Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, που εντείνεται από τις αλληλεξαρτήσεις, τις αστυνομικές αυθαιρεσίες και την παρακρατική δράση ακραίων οργανώσεων, αναπτύσσεται ένα ειδύλλιο ανάμεσα στον Αλέξη και τη Ραλού, μια πλούσια συμφοιτήτριά του, μια κοπέλα που «θολώνει τα νερά». Σύντομα ο κεντρικός ήρωας θα έρθει αντιμέτωπος με σημαντικά ηθικά διλήμματα. Οι αποφάσεις θα είναι δύσκολες. Οι επιλογές θα καθορίσουν τη ζωή του για πάντα.\nΈνα κοινωνικό και πολιτικό μυθιστόρημα για τα πάθη και τις συγκρούσεις μιας ταραγμένης εποχής, η οποία δεν έχει μέχρι σήμερα αποτυπωθεί στη λογοτεχνία επαρκώς.\nΕλένη Πριοβόλου, Η Καραμέλα (Νουβέλα)\nΗ Φρόξη Καραμέλα, βέρα Αθηναία από πάππου προς πάππον, είναι κληρονόμος μιας ιστορικής καραμελοποιίας την οποία εξελίσσει και μετατρέπει σε προσωπικό της «ναό». Οι καραμέλες της είναι μοναδικές. Σκληρό το εκμαγείο τους, όμως η ουσία και η δύναμή τους βρίσκεται στο εσωτερικό τους – στο «ολύμπιο νέκταρ» που η ίδια παρασκευάζει, για να καταστεί, από απλή επαγγελματίας, μία πραγματική δημιουργός. «Θεό» αποκαλεί τον εαυτό της, και την κοινωνία έναν απέραντο «οίκο ενοχής», που στέκεται απέναντί της αντίπαλη και εχθρική.\nΑλέξης Σταμάτης, Μοτέλ Μορένα (Μυθιστόρημα)\nΤασούλα Τσιλιμένη, Το κουμπί (και άλλες ιστορίες)\n«Η μικρή φόρμα στην πιο μεγάλη της ώρα. Ιστορίες-νάνοι για ανθρώπους σφυρηλατημένους στο εργαστήρι του χωριού, στα καφενεία τους που μυρίζουν καπνό και ρακή και στις σκιερές ποτίστρες που κελαρύζουν τα μεσημέρια. Αφηγήσεις για τους ταπεινούς, χρόνια μετά την εξόδιο ακολουθία της μνήμης».\nΑλμπέρ Καμύ (ΓΑΛΛΙΑ), Ο πρώτος άνθρωπος (Mυθιστόρημα) (Βραβείο Νόμπελ)\nΣτις 4 Ιανουαρίου 1960, ένα σπορ αυτοκίνητο ντεραπάρει στο ολισθηρό οδόστρωμα και προσκρούει σ’ έναν πλάτανο. Ανάμεσα στα θύματα του ατυχήματος είναι και ο Αλμπέρ Καμύ, δημοσιογράφος, δοκιμιογράφος, δραματουργός, μυθιστοριογράφος, τιμημένος με το λογοτεχνικό Βραβείο Νόμπελ. Μες στα συντρίμμια, βρίσκουν έναν δερμάτινο χαρτοφύλακα. Περιέχει ένα ανολοκλήρωτο χειρόγραφο. Αυτό το αυτοβιογραφικό σχεδίασμα, που αντλεί την έμπνευσή του από μια Αλγερία που την καίει ο ήλιος, συνοδεύεται από τις σημειώσεις του συγγραφέα, τις φράσεις-αφορισμούς που δίνουν τον τόνο, τους δισταγμούς και τις εξάρσεις του μελλοντικού βιβλίου. Ο πρώτος άνθρωπος είναι ο τελευταίος Καμύ, πάντα συγκινητικός, πάντα συναρπαστικός. «Τελικά, θα μιλήσω για κείνους που αγαπούσα», γράφει ο Αλμπέρ Καμύ σε μια σημείωση για τον Πρώτο άνθρωπο. Το σχέδιο αυτού του μυθιστορήματος, το οποίο δούλευε μέχρι την παραμονή του θανάτου του, ήταν φιλόδοξο. Ο ίδιος είχε πει κάποτε ότι οι συγγραφείς «τρέφουν την ελπίδα πως θα ξαναβρούν τα μυστικά μιας οικουμενικής τέχνης η οποία, με ταπεινότητα και μαεστρία, θα ξανάδινε επιτέλους ζωή σε ήρωες με σάρκα και διάρκεια». Έθεσε τις βάσεις αυτού που θα ήταν η αφήγηση της παιδικής ηλικίας του δικού του «πρώτου ανθρώπου». Τούτη η πρώτη γραφή έχει αυτοβιογραφικό χαρακτήρα που σίγουρα δεν θα υπήρχε στην οριστική εκδοχή του μυθιστορήματος. Αλλά ακριβώς τούτη η αυτοβιογραφική πτυχή είναι πολύτιμη σήμερα. Ο αναγνώστης, διαβάζοντας αυτές τις σελίδες, βλέπει να ξεπροβάλλουν οι ρίζες αυτού που αποτέλεσε την προσωπικότητα του Καμύ, την ευαισθησία του, τη γένεση της σκέψης του, τους λόγους της ιδεολογικής στράτευσής του. Γιατί, σε όλη του τη ζωή, ήθελε να μιλάει εξ ονόματος εκείνων στους οποίους απαγόρευαν τον λόγο.\nΜπέρναρντ Μάλαμουντ (ΗΠΑ), Ο μάστορας (Mυθιστόρημα)\nΟ μάστορας (1966) είναι το πλέον γνωστό και βραβευμένο έργο του Μπέρναρντ Μάλαμουντ – ένα βιβλίο που έλκει ολοφάνερα την καταγωγή του από τo ρωσικό μυθιστόρημα και ιδιαίτερα από τα γραπτά του Ισαάκ Μπάμπελ. Η ιστορία τοποθετείται στην τσαρική περίοδο και εκτυλίσσεται στο Κίεβο του 1911, σε μια περίοδο οξυμένου αντισημιτισμού. Ο συγγραφέας παρακολουθεί τα άγχη και τις αγωνίες που ταλανίζουν έναν άνθρωπο ο οποίος βρίσκεται αίφνης αποξενωμένος από την κοινότητά του και γίνεται στόχος μιας αδιανόητης εχθρότητας. Ο πρωταγωνιστής, ο Εβραίος πολυτεχνίτης Γιακόβ Μποκ, κατηγορείται για τον βάναυσο θάνατο ενός δωδεκάχρονου παιδιού ρωσικής καταγωγής. Ο Μποκ έχει εγκαταλείψει το χωριό του για να δοκιμάσει την τύχη του στο Κίεβο∙ έχει αρνηθεί την εβραϊκή του ταυτότητα και από ένα καπρίτσιο της τύχης βρίσκεται να δουλεύει στο πλινθοποιείο ενός μέλους κάποιας αντισημιτικής οργάνωσης. Όταν το αγόρι ανακαλύπτεται σε μια σπηλιά δολοφονημένο, έχοντας χάσει όλο το αίμα του, οι Εβραίοι κατηγορούνται για τελετουργικό φόνο. Ο Μποκ συλλαμβάνεται και φυλακίζεται, αρνείται όμως να ομολογήσει ένα έγκλημα που δεν έχει διαπράξει. Ο Μποκ, που αγωνίζεται να αποδείξει την αθωότητά του μέσα σε μιαν ατμόσφαιρα ακραίου μίσους, είναι η διαχρονική μυθιστορηματική ενσάρκωση όσων βρίσκονται αντιμέτωποι με μιαν ανύπαρκτη δικαιοσύνη και έναν τυφλωμένο από τις προκαταλήψεις, αμαθή και δεισιδαίμονα όχλο. Ο μάστορας είναι το αδιαφιλονίκητο αριστούργημα του Μπέρναρντ Μάλαμουντ. Το βιβλίο τιμήθηκε, το 1967, τόσο με το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου των ΗΠΑ όσο και με το Βραβείο Πούλιτζερ. Εκδίδεται για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα.\nΣτιγκ Ντάγκερμαν (ΣΟΥΗΔΙΑ), Το φίδι (Μυθιστόρημα)\nO Στιγκ Ντάγκερμαν, ένας από τους επιφανέστερους συγγραφείς της Σκανδιναβίας στον 20ό αιώνα, εμφανίστηκε στα σουηδικά γράμματα σε ηλικία 22 χρόνων, με το μυθιστόρημα Το φίδι, που εκδόθηκε το 1945. Το σύνολο των κριτικών το υποδέχθηκε εμβρόντητο. «Σε κανένα ντεμπούτο Σουηδού συγγραφέα της τρέχουσας εκατονταετίας δεν συναντά κανείς τέτοια βάναυση πειστικότητα», έγραφε ο Ούλοφ Λάγκερκρανς στην ιστορική εφημερίδα Ντάγκενς Νυχέτερ. Γραμμένο κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, το βιβλίο εκτυλίσσεται σε μια σπασμωδικά ουδέτερη Σουηδία με το στράτευμά της σε επιφυλακή. Ο ίδιος ο συγγραφέας, κληρωτός και οπαδός του αναρχοσυνδικαλισμού, χρησιμοποιεί την καθημερινότητα στον στρατό ως ένα σκηνικό βάθους, ένα φόντο, προκειμένου να επιχειρήσει μια διερεύνηση της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ψυχολογίας του φόβου. Με τα δικά του λόγια, που έχουν γίνει πλέον κλασικά, ο Στιγκ Ντάγκερμαν περιγράφει το πρώτο του έργο ως εξής: «Ο συγγραφέας πραγματοποιεί μια έρευνα για το πώς μια ομάδα ανθρώπων παραδίδεται στο βίαιο σφιχταγκάλιασμα του τρόμου και πώς αντιδρούν υπό το κράτος και την πίεση του τρόμου αυτού, ο καθένας ανάλογα με τη δική του ψυχοσύνθεση. Η θέση την οποία επιθυμεί να υποστηρίξει το βιβλίο είναι ότι πρωτίστως ο άνθρωπος οφείλει να παραδέχεται την αρχέγονη αγωνία – όχι να την αρνείται. Η συμβίωση με την αγωνία, με τον τρόμο, είναι ο μόνος τρόπος ζωής που μπορεί να χαρίσει στον άνθρωπο έστω κάποια μικρή δυνατότητα να έρθει σ’ επαφή με τον εαυτό του».\nΤζόρτζιο Βάστα (ΙΤΑΛΙΑ), Ο χρόνος που δεν είχα (Μυθιστόρημα)\nTo 1978, εκείνο το annus horribilis της Δημοκρατίας, ως η αρχή και το τέλος της Ιστορίας. Oι διαβόητες Ερυθρές Ταξιαρχίες κρατούν όμηρο τον πρώην χριστιανοδημοκράτη πρωθυπουργό Άλντο Μόρο. Χιλιόμετρα μακριά από τη Ρώμη, σε ένα Παλέρμο άγριο και σχεδόν προϊστορικό, τρία νεαρά αγόρια παρακολουθούν τις εξελίξεις μιας υπόθεσης που θα κατέληγε σύντομα σε τραγωδία. Όμως στα μάτια τους οι τρομοκράτες είναι οι μαχητές που ήλθαν να βγάλουν την Ιταλία από τη νάρκωσή της. Αηδιασμένα από τη ζωή και τον επαρχιωτισμό της Σικελίας, αποφασίζουν να σχηματίσουν τον δικό τους ανατρεπτικό πυρήνα. Αλλάζουν τα ονόματά τους, οργανώνουν απόπειρες, περνάνε στη δράση και προκαλούν βία και χάος, αρχικά στο σχολείο και στη συνέχεια σε όλη την τοπική κοινωνία. Δύο πράγματα αποβαίνουν καθοριστικά σε αυτό το βιβλίο: ένας μιμητισμός που θα έχει φοβερές συνέπειες και ο έρωτας για μια κοπέλα. Ο χρόνος που δεν είχα του Τζόρτζιο Βάστα, ίσως το πλέον εντυπωσιακό και απαιτητικό ντεμπούτο των τελευταίων χρόνων στην ιταλική πεζογραφία, με το οποίο ο συγγραφέας διεκδίκησε το Βραβείο Strega και απέσπασε το Βραβείο Lο Straniero, είναι ένα μυθιστόρημα πολλαπλής ενηλικίωσης. Είναι ένα έργο δυνατό και σπαρακτικό, που καταφέρνει να αποτυπώσει την αγωνία μιας ολόκληρης χώρας τη στιγμή που αυτή χάνει οριστικά την αθωότητά της, καθώς μεταβαίνει σε μια εποχή αίματος και αβεβαιότητας.\nΛέενα Κρουν (ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ), Ταίναρο & Hotel Sapiens (Δυο νουβέλες)\nH Λέενα Κρουν είναι η επιφανέστερη πεζογράφος της Φινλανδίας. Ο τόμος περιλαμβάνει δύο σύντομα έργα της: το εμβληματικό Ταίναρο, βιβλίο που την έκανε ευρύτερα γνωστή, και το Hotel Sapiens που ανήκει στα πιο πρόσφατα έργα της. Το Ταίναρο είναι μια αλληγορική ιστορία γραμμένη σε επιστολική μορφή που ισορροπεί μεταξύ ποίησης και πεζογραφίας, ονείρου και πραγματικότητας. Ο παραλήπτης των επιστολών παραμένει ανώνυμος και δεν απαντά ποτέ. Η συντάκτρια των επιστολών βρίσκεται στο Ταίναρο, όπου έφτασε πάνω σε ένα λευκό πλοίο για κάποιο λόγο που δεν τον θυμάται πια. Νοσταλγεί το σπίτι της, συγχρόνως όμως γοητεύεται από τον καινούργιο τόπο και τους παράξενους κατοίκους του. Με ξεναγό της το Σκαθάρι προσπαθεί να κατανοήσει τις συνήθειές τους. Τι είναι όμως το Hotel Sapiens; Άσυλο; Νοσοκομείο; Ερευνητικό κέντρο; Μουσείο; Είναι, σε κάθε περίπτωση, ένας περίκλειστος χώρος γεμάτος ιδιότυπους κατοίκους. Οι τελευταίοι, όπως φαίνεται, είναι φορείς μιας σπάνιας ασθένειας που ονομάζεται ανθρωπιά. Κανένας απ' αυτούς δεν είναι εντελώς στα καλά του, τη στιγμή ακριβώς που ο γύρω κόσμος φαίνεται να οδεύει προς το τέλος του. Εκεί βρίσκονται, μεταξύ άλλων, μια οφθαλμίατρος που έχει τυφλωθεί, μια ψυχίατρος που έχει χάσει την πνευματική της ισορροπία, ένας άντρας που αλληλογραφεί με τη νεκρή του κόρη και κάποιες πραγματικά αλλόκοτες καλόγριες. Ο χώρος αυτός φυλάσσεται από μηχανές των οποίων η νοημοσύνη και η ηθική έχουν ξεπεράσει τις αντίστοιχες των δημιουργών τους.\nΤζόναθαν Λη (ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ), Κατάδυση (Μυθιστόρημα)\nΤον Σεπτέμβριο του 1984, στο Ξενοδοχείο Γκραντ της παραθαλάσσιας πόλης του Μπράιτον, στην Αγγλία, τοποθετήθηκε ωρολογιακή βόμβα. Η βόμβα είχε προγραμματιστεί να εκραγεί σε είκοσι τέσσερις ημέρες, όταν στο ξενοδοχείο θα βρισκόταν η πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας και ολόκληρο το υπουργικό της συμβούλιο. Το μυθιστόρημα Κατάδυση μάς οδηγεί στα άδυτα της παράτολμης αυτής δολοφονικής απόπειρας, μιας πράξης βίας με παγκόσμιο αντίκτυπο, πλάθοντας ταυτόχρονα ορισμένους αλησμόνητους χαρακτήρες. Η αφήγηση του Τζόναθαν Λη, όπου συνυφαίνονται με δεξιοτεχνία πραγματικά και φανταστικά γεγονότα, το κωμικό και το τραγικό, κινείται ανάμεσα στον νεαρό Νταν, μέλος του IRA, ειδικό στα εκρηκτικά, στον Μους, πρώην αθλητή και νυν υποδιευθυντή του ξενοδοχείου, και στη Φρέγια, την έφηβη κόρη του, που προσπαθεί να αποφασίσει τι θα κάνει μετά το σχολείο. Μέσα σε τέσσερις μόλις εβδομάδες, καθώς η μέρα άφιξης της πρωθυπουργού πλησιάζει, η ζωή καθενός από τους τρεις θα αλλάξει οριστικά. Τολμηρό και δυνατό, ένα βιβλίο γέλιου και οδύνης, η Κατάδυση διερευνά τις εσωτερικές συγκρούσεις, τις προτεραιότητες, την ενοχή και τη μεταμέλεια, και πάνω απ’ όλα το πώς μπορεί το άτομο να γίνει το νερό στον μύλο της Ιστορίας.\nΧουάν Γκόμεθ Μπάρθενα (ΙΣΠΑΝΙΑ), Γυναίκα από μελάνι (Μυθιστόρημα)\nΤο 1904 δύο νεαροί Περουβιανοί που προσπαθούσαν να αποκτήσουν κάποια αντίτυπα ποιητικών συλλογών υπογεγραμμένα από τον λατρεμένο τους Χουάν Ραμόν Χιμένεθ, αποφάσισαν να γράψουν στον ποιητή παριστάνοντας πως ήταν μία νεαρή κοπέλα – η Χεορχίνα Ούμπνερ. Το αποτέλεσμα αυτής της καλοστημένης λογοτεχνικής φάρσας ήταν η διατήρηση μιας μακροχρόνιας αλληλογραφίας, που θα οδηγούσε τελικά τον νομπελίστα ποιητή από την Ισπανία να ερωτευτεί τη γυναίκα-φάντασμα από τη Λίμα. Βασιζόμενος σ’ αυτήν την ιστορία, ο Χουάν Γκόμεθ Μπάρθενα προτείνει μία ευφάνταστη λογοτεχνική ανάπλαση του επεισοδίου, στο πλαίσιο ενός συναρπαστικού ιστορικού μυθιστορήματος. Γινόμαστε έτσι μάρτυρες του αθώου πείσματος των μαθητευόμενων ποιητών, του Χοσέ και του Κάρλος, οι οποίοι έχοντας συνείδηση της μετριότητας των πρώτων πονημάτων τους, αποφασίζουν να δημιουργήσουν την τέλεια μούσα για τον Χουάν Ραμόν, αυτήν που θα του εμπνεύσει τα καλύτερά του ποιήματα. Ο αναγνώστης θα ταξιδέψει μαζί τους στο Περού των αρχών του 20ου αιώνα, από τις σοφίτες της επίπλαστης μποέμικης ζωής των αριστοκρατών του ως τα πορνεία των φτωχών ή την προβλήτα όπου θα πέσουν νεκροί οι πρώτοι εργάτες αγωνιστές. Και σιγά σιγά θα παρακολουθήσουμε επίσης τη γέννηση της ίδιας αυτής της μούσας, της Χεορχίνα, που θα ξυπνήσει πάθη κι από τις δύο μεριές του Ατλαντικού, μέχρι να γίνει τελικά, αυτή η Γυναίκα από μελάνι, η πραγματική πρωταγωνίστρια του μυθιστορήματος.\nΣίλαρντ Μπόρμπεγι (ΟΥΓΓΑΡΙΑ), Οι άποροι (Μυθιστόρημα)\nΤο βιβλίο αυτό προκάλεσε πρωτοφανή αίσθηση όταν κυκλοφόρησε το 2013 στην Ουγγαρία. Είναι το πρώτο (και το τελευταίο) μυθιστόρημα που έγραψε ο αναγνωρισμένος και πολυβραβευμένος ποιητής Σίλαρντ Μπόρμπεγι. Οι άποροι αποτυπώνουν την αδιανόητη ανέχεια και την επιθετική αγριότητα που βιώνει μια εν μέρει εβραϊκή οικογένεια σε μια αγροτική περιοχή στα τέλη της δεκαετίας του ’60 και στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Σε ένα μικρό χωριό της βορειοανατολικής Ουγγαρίας, κοντά στα σύνορα με τη Ρουμανία, ένα μικρό αγόρι παρατηρεί την καθημερινή ζωή και περιγράφει τη μάχη που δίνουν οι δικοί του για να επιβιώσουν. Όπως συμβαίνει με τους περισσότερους κατοίκους, η οικογένειά του ταλανίζεται από τη φτώχεια, αλλά οι συνθήκες που επικρατούν στο σπίτι του είναι ακόμη χειρότερες – οι γονείς του είναι πλέον εξοστρακισμένοι, εξαιτίας της εβραϊκής ρίζας του πατέρα του και των σχέσεων της μητέρας του με τους κουλάκους, τους εύπορους γαιοκτήμονες που υποστήριξαν το καθεστώς του Μίκλος Χόρτι πριν το ανατρέψουν οι κομμουνιστές. Με μια ατρόμητη ειλικρίνεια, με μια πηγαία ανυποκρισία που μπορεί να προκαλέσει αμηχανία στον αναγνώστη, ο συγγραφέας ενορχηστρώνει σε μια πολυφωνική αφήγηση τις επιφυλακτικές αλλά καθάριες σκέψεις ενός παιδιού, τα χοντροκομμένα αισχρόλογα του αλκοολικού πατέρα του και τις όμορφες ιστορίες από το παρελθόν των παππούδων του. Όλα αυτά μαζί διευρύνουν την εικόνα, δεν παρακολουθούμε μόνο το χρονικό μιας οικογένειας αλλά και την ιστορία της ίδιας της Ουγγαρίας, τα ποικίλα τραύματα που άφησαν πάνω στη χώρα δύο παγκόσμιοι πόλεμοι, καθώς και την αντιμετώπιση του εβραϊκού στοιχείου, τότε και σήμερα. Ο Σίλαρντ Μπόρμπεγι, αντλώντας από τις αναμνήσεις της παιδικής του ηλικίας, έγραψε ένα απίστευτα ρεαλιστικό έργο, σκληρό και ενίοτε βάναυσο. Το κείμενο όμως διαπνέεται από μια ακατάβλητη, απαστράπτουσα ελπίδα. Οι άποροι είναι το δημιουργικό αποκορύφωμα ενός ασυμβίβαστου αλλά μελαγχολικού καλλιτέχνη που αυτοκτόνησε το 2014.\nΡαλφ Ρότμαν (ΓΕΡΜΑΝΙΑ), Πεθαίνοντας την άνοιξη (Μυθιστόρημα)\nΑπόμακρος, λιγομίλητος, συχνά πιωμένος, ο πατέρας είναι ένας δύσκολος άνθρωπος. Αλλά ο γιος του –ο αφηγητής του βιβλίου– είναι εξαιρετικά περίεργος για τις εμπειρίες που είχε εκείνος στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Αποφασίζει, λοιπόν, να του δωρίσει ένα σημειωματάριο, με σκοπό να τον ωθήσει να καταγράψει τις αναμνήσεις του. Όμως ο πατέρας πεθαίνει και το μόνο που αφήνει πίσω είναι ο σκελετός μιας ανολοκλήρωτης ιστορίας. Κατόπιν, ο γιος επιχειρεί να γεμίσει τα κενά, με ό,τι του είναι διαθέσιμο, με ό,τι μπορεί, σωστό ή λάθος. Στο Πεθαίνοντας την άνοιξη ο Ραλφ Ρότμαν αφηγείται την ιστορία του Βάλτερ Ούρμπαν και του Φρήντριχ Καρόλι, δυο δεκαεφτάχρονων αρμεχτών από τη Βόρεια Γερμανία, που τον Φεβρουάριο του 1945 στρατολογούνται «εθελοντικά» και στέλνονται στο μέτωπο. Κι ενώ ο ένας γίνεται οδηγός στη Μονάδα Ανεφοδιασμού των SS, ο άλλος φεύγει για το μέτωπο. Λιποτακτεί, συλλαμβάνεται και καταδικάζεται. Οι δυο τους θα ξαναβρεθούν, όμως αυτό θα γίνει υπό τις πλέον τραγικές συνθήκες. Με εικόνες συγκλονιστικές αφηγείται ο Ραλφ Ρότμαν τον τελευταίο χρόνο του πολέμου στην Ουγγαρία, όταν οι Γερμανοί αξιωματικοί πετούσαν χειροβομβίδες πίσω από τους στρατιώτες για να τους αναγκάσουν να προχωρήσουν στις μάχες, όταν οι άντρες στο μέτωπο επιδίδονταν σε γιορτές απελπισίας ενώ τους περίμενε ο σίγουρος θάνατος. Ο πολυβραβευμένος συγγραφέας ζωντανεύει και τις πρώτες εβδομάδες μιας ειρήνης, όπου κάποιος σαν τον Βάλτερ δεν θα μπορέσει ποτέ να βρει τη γαλήνη – κι ως την ώρα του θανάτου του θα συνεχίσει να φοβάται και να βογκάει: «Πλησιάζουν, Θεέ μου, ολοένα πλησιάζουν! Ας ήξερα ένα μέρος να κρυφτούμε...» Ένα έργο που προκάλεσε τον πλατύ ενθουσιασμό και χαρακτηρίστηκε ένα «βιβλίο ορόσημο για τη μετά-(Γκύντερ) Γκρας εποχή». Το Πεθαίνοντας την άνοιξη είναι το γερμανικό μυθιστόρημα που διαβάζεται τούτη την εποχή στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, ένα λογοτεχνικό κείμενο απέριττης έκφρασης, εξπρεσιονιστικής τεχνοτροπίας, καθηλωτικής δύναμης, που εντοπίζει τα θραύσματα της ομορφιάς ακόμη και μέσα στην απόγνωση.\nΊβαν Σέρσεν (ΚΡΟΑΤΙΑ), Φαύλος κύκλος (Μυθιστόρημα)\nΤο μυθιστόρημα αφηγείται την ιστορία μιας νεαρής μετανάστριας από τη Νιγηρία, της Ουχουνόμα, η οποία, ύστερα από χρόνια περιπλάνησης στην Ευρώπη –και επειδή δεν έχει τα απαραίτητα δικαιολογητικά για νόμιμη διαμονή στην Ευρωπαϊκή Ένωση– καταλήγει σε μια φυλακή της Γερμανίας, κάπου στη Βαυαρία. Εκεί γνωρίζει γυναίκες απ’ όλο τον κόσμο και διαπιστώνει ότι, ενώ όλες τους είναι διαφορετικές, έχουν και πολλά κοινά στοιχεία. Η καθεμία από αυτές, ασχέτως καταγωγής –είτε προέρχονται από χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ είτε από την πρώην Γιουγκοσλαβία ή τη Δυτική Αφρική–, κουβαλάει το βάρος των τύψεων και την πικρία της ματαίωσης τόσο λόγω της ίδιας της ύπαρξης όσο και λόγω της απώλειας της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Η ηρωίδα διαπιστώνει την παντοδυναμία του τυχαίου, του απρόβλεπτου, που εγκλωβίζει τους πάντες σε μια μοίρα από την οποία δεν μπορούν με κανένα τρόπο να ξεφύγουν. Η πρωτότυπη ματιά του νεαρού Κροάτη συγγραφέα πάνω στον σύγχρονο κόσμο και τον υπόκοσμο της μετανάστευσης –από την επίσημη πολιτική και τους μηχανισμούς καταστολής μέχρι τα διάφορα παράνομα δίκτυα εκμετάλλευσης και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης– αποτυπώνει με συγκλονιστικό τρόπο τη μιζέρια και την απόγνωση των αβοήθητων «παράνομων» θυμάτων, των διακινούμενων ανθρώπων ή απλώς των προσφύγων και των φυγάδων κάθε είδους. Η κυκλική, κλειστοφοβική αφήγηση με στοιχεία δημοσιογραφικής έρευνας, αποκαλύπτει την τύχη των μεταναστριών στη σημερινή Ευρώπη, ένα θέμα εξαιρετικά πολύπλοκο και επίπονο που αντιμετωπίζεται, σε πολλές χώρες της Ευρώπης, με επιπολαιότητα ή και υποκρισία.\nΓιαν Σίμπελινκ (ΟΛΛΑΝΔΙΑ), Ο κήπος του Θεού (Μυθιστόρημα)\n«Πάντα φοβόμουν να διηγηθώ ολόκληρη την ιστορία: για τον σταδιακό πλην αναπότρεπτο κατήφορο ενός μειλίχιου, πλην πονεμένου στα νιάτα του άντρα –ο οποίος βρήκε καταφύγιο στον πιο μαύρο καλβινισμό– και τον πόνο και τη στενοχώρια που προκάλεσε στο άμεσο περιβάλλον του». Ο Γιαν Σίμπελινκ έχει δημιουργήσει πλήθος χαρακτήρων στη διάρκεια της μακράς συγγραφικής του καριέρας. Ποτέ όμως δεν έφθασε τόσο κοντά στις ρίζες του όσο με το μυθιστόρημα Ο κήπος του Θεού, το οποίο καθήλωσε τους αναγνώστες όταν κυκλοφόρησε στην Ολλανδία το 2005. Το βιβλίο απέσπασε το λογοτεχνικό βραβείο ΑΚΟ και έχει ξεπεράσει τα 600.000 αντίτυπα –από τις μεγαλύτερες επιτυχίες των τελευταίων ετών– και συνεχίζει να αποτελεί αντικείμενο έντονων συζητήσεων ή και συγκρούσεων. Ο συγγραφέας αφηγείται μια ιστορία θρησκευτικής μανίας στη δεκαετία του ’30 και συγχρόνως μια φοβερή σχέση πατέρα και γιου, όπου ο γονιός μετατρέπεται σταδιακά σ’ έναν σκληροπυρηνικό, ακραίο, φανατικό χριστιανό. Ο τελευταίος, ο Χανς Σίβες, σε μια αποφασιστική καμπή της ενήλικης ζωής του, βιώνει μια βαθιά μεταφυσική εμπειρία: είναι πεπεισμένος πως για μια σύντομη στιγμή βρέθηκε σε άμεση επικοινωνία με τον Θεό. Στην προσπάθειά του να δώσει νόημα στον καθημερινό του βίο και να εξασφαλίσει την πολυπόθητη αιωνιότητα, χάνει τον έλεγχο του εαυτού του και την επαφή με τους οικείους του.\nΧουάνγκ Σοκ Γιονγκ (ΝΟΤΙΑ ΚΟΡΕΑ), Η εγκαταλειμμένη πριγκίπισσα (Μυθιστόρημα)\nΤο 1983, στην πόλη Τσόνγκτζιν της Βόρειας Κορέας, έρχεται στον κόσμο ένα ακόμη κορίτσι, το έβδομο συνολικά, σε μια οικογένεια που προσδοκούσε μάταια ένα αγόρι. Το μωρό εγκαταλείπεται λίγες ώρες μετά τη γέννησή του, επεμβαίνει όμως ο σκύλος του σπιτιού και, τελικά, η γιαγιά καταφέρνει να το σώσει. Η γριά δίνει στο κοριτσάκι το συμβολικό όνομα Μπάρι, παρμένο από έναν σαμανικό μύθο για μια πριγκίπισσα που είχε μεν την ίδια μοίρα αλλά ανέλαβε κατόπιν και μια κρίσιμη αποστολή: να αναζητήσει το ελιξίριο που γαληνεύει τις ψυχές των νεκρών. Η Μπάρι, που έχει κληρονομήσει τις ενορατικές ικανότητες της γιαγιάς της, δραπετεύει από μια χώρα που λιμοκτονεί και απερημώνεται. Βρίσκει καταφύγιο περνώντας αρχικά στην Κίνα και από εκεί αρχίζει ένα περιπετειώδες ταξίδι: η ηρωίδα διασχίζει τον ωκεανό με ένα φορτηγό πλοίο που έχει ως τελικό προορισμό το πολυπολιτισμικό Λονδίνο όπου, όπως πιστεύει η ίδια, θα ζήσει μια καλύτερη ζωή. Είναι όμως έτσι; Ένα βιβλίο που, μέσα από μια αρχέγονη τοπική παράδοση, μιλάει για την παγκοσμιότητα και την ταυτότητα, για τη «μετανάστευση και την αρμονία», όπως έχει πει ο ίδιος ο Χουάνγκ Σοκ Γιονγκ, ο κορυφαίος μεταπολεμικός συγγραφέας της κορεατικής χερσονήσου, «δίχως αμφιβολία, ο σημαντικότερος μυθιστοριογράφος στην Ασία σήμερα», σύμφωνα με τον Ιάπωνα νομπελίστα Κενζαμπούρο Όε.\nΒασίλης Δανέλλης, Νεκρές ώρες (Μυθιστόρημα)\nΠαίζουμε τον Θεό. Είμαστε άγρια ζώα. Το μόνο που έχει σημασία είναι να βγάλουμε τη μέρα. Αυτή είναι η ιστορία μου. Γεμάτη μέρες που χρειάστηκε να δείξω τα νύχια μου. Κι άλλες τόσο αδιάφορες που θα ήταν σπατάλη χαρτιού.\nΈνας εκτελεστής που γερνάει. Ο βίαιος θάνατος δεν τον φοβίζει, η φυσική φθορά όμως είναι άλλη υπόθεση. Πιο τρομακτική. Γύρω του παίζεται μια σκοτεινή παρτίδα σκάκι. Η σκακιέρα είναι μεγάλη κι εκείνος δεν καταλαβαίνει από ελιγμούς και τακτικές. Κινείται μόνο μπροστά, ένα τετράγωνο την φορά, κι όσο φτάσει. Δεν τον ενδιαφέρει ποιος κερδίζει, σημασία έχει εκείνος να κάνει σωστά τη δουλειά του. Nα εκτελεί τους στόχους του.\nΒαλ ΜακΝτέρμιντ (ΣΚΩΤΙΑ), Το τραγούδι της Σειρήνας (Μυθιστόρημα)\nΣτην πόλη του Μπράντφιλντ έχουν ανακαλυφθεί τα πτώματα τεσσάρων αντρών. Το μυστήριο καλείται να αποκρυπτογραφήσει ο ειδικός ψυχολόγος Τόνι Χιλ. Όμως, ακόμα κι αυτός, ένας επαγγελματίας με μεγάλη εμπειρία από σκοτεινές υποθέσεις, έρχεται αντιμέτωπος με κάτι πρωτόγνωρο, μια φοβερή ακολουθία από σεξουαλικές δολοφονίες και αποτρόπαιους ακρωτηριασμούς. Ωστόσο, η κατάρτιση του ψυχολογικού προφίλ του συγκεκριμένου εγκληματία δεν είναι πέρα από τις δυνάμεις του Τόνι Χιλ. Και ο βασικός λόγος γι’ αυτό είναι το ίδιο του το παρελθόν, όλα όσα τον μετέτρεψαν σταδιακά στην ιδανική περίπτωση του ανθρώπου ο οποίος μπορεί να κατανοήσει σε βάθος τα κίνητρα ενός τέτοιου φονιά, με μυαλό στοιχειωμένο από εικόνες μεσαιωνικών, φριχτών βασανιστηρίων. Σε τούτη την ιστορία, πάντως, ο Τόνι Χιλ καθίσταται απρόσμενα και το ιδανικό θύμα. Ο κυνηγός τοποθετείται απέναντι στο θήραμά του, σε μια θανάσιμη μάχη που διατηρεί αμείωτη την αγωνία του αναγνώστη ως την τελευταία σελίδα. Ένα καθηλωτικό, σφιχτοδεμένο, πανέξυπνα γραμμένο μυθιστόρημα από τη Σκωτσέζα Βαλ ΜακΝτέρμιντ που κρατά επάξια τα αιματοβαμμένα σκήπτρα της «βασίλισσας του ψυχολογικού θρίλερ» στον αγγλόφωνο κόσμο. Το τραγούδι της Σειρήνας, βραβευμένο με το Crime Writers’ Association GoldDagger Award 1995, συνιστά μια περιπλάνηση στο μυαλό ενός σίριαλ κίλερ δίχως προηγούμενο.\nΝτίνος Σιώτης, Ωροσκόπια νεκρών\nΣε έναν κόσμο ρημαγμένο από τις αυταπάτες και την εικονική πραγματικότητα, η συλλογή Ωροσκόπια νεκρών είναι ένας διάλογος μεταξύ ζώντων και τεθνεώτων, όπου οι ζωντανοί λένε τα πάθη τους στους νεκρούς και οι νεκροί τα λάθη τους στους ζωντανούς. Εκτός κινδύνου ύστερα από σοβαρό τροχαίο, οι νεκροί, μέσω του ωροσκόπου τους, συνομιλούν με τη ζωή σε ένα παράλληλο με το δικό μας σύμπαν, διεκδικώντας το δικό τους μέλλον στη μετά θάνατον ζωή. Η συλλογή θέτει εκ νέου το ζήτημα της αποστολής της ποίησης: να πηγαίνει κατευθείαν στη ρίζα των πραγμάτων και στην ουσία της ζωής. Τα Ωροσκόπια νεκρών συνδυάζουν βιωμένες εμπειρίες με ζωδιακές εκμυστηρεύσεις, αναπτύσσοντας μια σειρά από ενοποιημένα ποιήματα όπου βασιλεύουν η ειρωνεία, ο ρεαλισμός, ο λυρισμός, o ρομαντισμός, ο (αυτο)σαρκασμός και η νοσταλγία που αφήνει πίσω του το μέλλον, υποβάλλοντας έναν κόσμο. Πρόκειται για ποιήματα με πικρό χιούμορ και παιγνιώδη διάθεση που, κατά τον Νάνο Βαλαωρίτη, «μας γοητεύουν και μας εξυψώνουν… ποιήματα κομψά που συναποτελούν μια ενότητα αφηγηματική με γλώσσα κοφτερή και ύφος υποδειγματικό».\nΠαντελής Βουτουρής, Ιδέες της σκληρότητας και της καλοσύνης (Εθνικισμός, σοσιαλισμός, ρατσισμός, 1897-1922)\nΣπύρος Τζουβέλης, Ο Καβάφης της Ιστορίας και των αισθήσεων\nΕυστάθιος Βέλτσος, Georges Canguilhem (1904-1995) (Ιδέες, έννοιες και μέθοδοι της ζωής)\nΛωζάννη 1923 (Διαχρονικές προσεγγίσεις και εκτιμήσεις), Επιμέλεια: Γιώργος Γεωργής, Χρίστος Κ. Κυριακίδης, Χαράλαμπος Γ. Χαραλάμπους\nΗ συνθήκη της Λωζάννης υπήρξε κορυφαίο διπλωματικό γεγονός και διεθνής σύμβαση που ρύθμισε τα σύνορα και τις σχέσεις Ελλάδος-Τουρκίας και άλλων κρατών της Ανατολικής Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής. Ουσιαστικά τερμάτισε οριστικά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, και ιδιαίτερα την ελληνοτουρκική σύρραξη στη Μικρά Ασία. Παρά τις συνεχείς τουρκικές υπονομεύσεις και παραβιάσεις της συνθήκης, χάρη στην ελληνική ανοχή και προσπάθεια, παρέμεινε το βασικό πλαίσιο καλής γειτονίας και συνεργασίας ανάμεσα στα δύο όμορα κράτη, που μοιράζονται χερσαία και θαλάσσια σύνορα.\nΠρόκειται για έναν συλλογικό τόμο, με τη συμμετοχή ένδεκα ιστορικών και πολιτικών επιστημόνων που διερευνούν την ιστορία του συνεδρίου της Λωζάννης, ανατέμνουν το περιεχόμενο της συνθήκης και εξετάζουν την ισχύ, την πορεία και τις επιπτώσεις της στον χρόνο. Ο τόμος περιλαμβάνει επίσης το πλήρες κείμενο της συνθήκης, η οποία απέκτησε σημασία και επικαιρότητα με την αμφισβήτησή της από τον πρόεδρο της Τουρκίας.\nΓράφουν οι: Γιώργος Γεωργής, Κύπρος Η. Γιωργαλλής, Κυριάκος Ιακωβίδης, Αντώνης Κλάψης, Μανόλης Κούμας, Λυκούργος Κουρκουβέλας, Βαγγέλης Κουφουδάκης, Ιάκωβος Δ. Μιχαηλίδης, Βασίλης Πρωτοπαπάς, Κωνσταντίνος Σβολόπουλος και Κύπρος Χρυσοστομίδης.\nΔημήτρης Κουτσούκης, Ο ματωμένος θρόνος του Θεού (και οι αρχέγονες συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή)\nΟ τίτλος του βιβλίου δημιουργεί εύλογες απορίες. Έχει ανάγκη ο Άχωρος, Άχρονος, πανταχού παρών Δημιουργός έναν θρόνο; Και αν ναι, τότε πού βρίσκεται αυτός ο θρόνος; Κάπου στον «ουρανό» ή εδώ κάτω στη γη, στον κόσμο της ύλης;\nΓιατί ο αυτός ο «θρόνος» χαρακτηρίζεται ματωμένος; Πώς είναι δυνατόν ο Θεός να χρειάζεται έναν τέτοιο θρόνο; Είναι αλληγορικό το νόημα αυτών των λέξεων ή μήπως αντανακλούν μια απτή όσο και αφάνταστη πραγματικότητα;\nΓια τον συγγραφέα αυτού του βιβλίου ο ματωμένος θρόνος του Θεού είναι η Ιερουσαλήμ και το Όρος του Ναού. Το πώς και το γιατί αφορά την άγνωστη στους περισσότερους ιστορία αυτής της πόλης και της γης Ισραήλ γενικότερα. Και η αρχή αυτής της ιστορίας μάς γυρίζει πολύ πίσω στο χρόνο, ίσως στην αρχή της ίδιας της Δημιουργίας. Την ιστορία αυτή ο συγγραφέας την ιχνηλατεί βήμα προς βήμα, για να μπορέσει αφενός μεν να ερμηνεύσει –εκτός των άλλων– και τις δυσοίωνες καταστάσεις που επικρατούν στη Μέση Ανατολή, αφετέρου δε να διαμορφώσει τεκμηριωμένες από ιστορικά γεγονότα απόψεις, που δεν θα χρωματίζονται από στενόμυαλους δογματισμούς, στείρες προκαταλήψεις, διαστρεβλωμένες πολιτικές προπαγάνδες και θρησκευτικούς φανατισμούς.\nΓιάννης Λούλης, Στις ρίζες του κακού (Πώς και γιατί εκτροχιάστηκε η Μεταπολίτευση)\nΤο αφήγημα της Μεταπολίτευσης θυμίζει θρίλερ. Οι Γάλλοι θα το προσδιόριζαν ως «μαύρο» ή «σκληρό». Άρα δεν θα μπορούσε να έχει happy end. Ξεκινάει φωτεινά, μετά σκοτεινιάζει, και ακολουθεί η βαθιά νύχτα της κρίσης. Αρχικά, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δρομολογεί μια δημοκρατική μετάβαση που γίνεται πρότυπο για άλλες χώρες και πέρα από την ήπειρό μας. Όμως εδώ τελειώνουν τα καλά νέα. Η Ελλάδα πλέον περνάει στα χέρια μιας παλιάς φουρνιάς πολιτικών, που κυριαρχούσαν πριν από την απεχθή δικτατορία. Ο πολιτικός βίος δεν ανανεώνεται.\nΤο παρελθόν στο παρόν (Μνήμη, ιστορία και αρχαιότητα στη σύγχρονη Ελλάδα), Επιμέλεια: Νίκος Παπαδημητρίου – Άρης Αναγνωστόπουλος\nΑυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που θίγονται σε αυτό τον συλλογικό τόμο. Κορυφαίοι ειδικοί από διάφορα επιστημονικά πεδία επιχειρούν να προσεγγίσουν την πολυδιάστατη σχέση της ελληνικής κοινωνίας με το ιστορικό παρελθόν, διερευνώντας θέματα όπως οι μηχανισμοί διαμόρφωσης συλλογικής μνήμης, η προνομιακή μεταχείριση κάποιων ιστορικών περιόδων, η αλληλεπίδραση των πολιτών με τα υλικά κατάλοιπα του παρελθόντος κ.ά. Ο τόμος έχει στόχο να φέρει σε επαφή το ευρύ κοινό με σύγχρονες θεωρητικές εξελίξεις στον τομέα των ανθρωπιστικών επιστημών, να αναδείξει τις ιδεολογικές παραμέτρους της μελέτης του παρελθόντος και να ανασκευάσει ορισμένες στρεβλώσεις που χαρακτηρίζουν τον δημόσιο περί αρχαιολογίας λόγο.\nΓράφουν: Άρης Αναγνωστόπουλος, Δάφνη Βουδούρη, Ελεάνα Γιαλούρη, Άγγελος Δεληβορριάς, Πέτρος Θέμελης, Νικόλαος Καλτσάς, Χριστίνα Κουλούρη, Αντώνης Λιάκος, Νίκος Μπελαβίλας, Νίκος Παπαδημητρίου, Δημήτρης Πλάντζος, Όλγα Σακαλή, Τάσος Σακελλαρόπουλος, Ελένη Στεφάνου, Αναστασία Τούρτα και Γιάννης Χαμηλάκης.\nΓιώργης Μωραΐτης, Αναμνήσεις ενός αντάρτη (τόμος Γ΄)\nΖήσης Κοτιώνης, Ο Αναξίμανδρος στη Φουκουσίμα\nΙδού μια υπόθεση: ήδη στις απαρχές του τεχνικού πολιτισμού κάνει την εμφάνισή της η ανθρωπόκαινος εποχή. Η σύγχρονη ιδέα ότι η ανθρώπινη δραστηριότητα επηρεάζει και διαμορφώνει τη γεωλογική συγκρότηση και την εξέλιξη της γης, ενυπάρχει ήδη στα θραύσματα των προσωκρατικών κοσμολογιών. Στις θεωρητικές υποθέσεις του Αναξίμανδρου ανευρίσκεται η σύλληψη του κόσμου ως τεχνικού κατασκευάσματος, όπως είναι μια κυλινδρική κολόνα ή ένας μεταλλευτικός κλίβανος.\nΟ Αναξίμανδρος στη Φουκουσίμα είναι καλλιτεχνικό πρότζεκτ και ποιητικό δοκίμιο. Αφηγείται πρακτικές περιπλανήσεων, καταγραφών, ανοικτών αναγνώσεων των προσωκρατικών φιλοσόφων και γενεαλογήσεις εδαφικών ευρημάτων. Η επιτόπια περιπλάνηση γίνεται κάποτε ταξίδι στην οικουμενική γεωγραφία και ταξίδι μέχρι την σύγχρονη ιστορία, από τα παράλια της Μεσογείου ως τα παράλια της Ιαπωνίας. Οι αστοχήσαντες πυρηνικοί αντιδραστήρες της Φουκουσίμα είναι τεχνολογικές μεταμορφώσεις του αναξιμάνδρειου κλιβάνου.\nΤο βιβλίο απευθύνεται περισσότερο σε εκείνες και εκείνους που θέλουν να αδράξουν, μέσα από την «τοπο-στιγμή» τη γενικότητα, το βάθος της ιστορίας και την έκταση των «φυσικοπολιτισμών». Να αδράξουν τη γενεαλογία της τεχνικής ως βίωμα και προσωπική ανάμνηση, μέσα στην βαρετή συνήθως αλλά καμιά φορά συναρπαστική διεθνή συζήτηση για τη γαία και το μέλλον του παρόντος της.\nΛυδία Σαπουνάκη-Δρακάκη, Μαρία Λουίζα Τζόγια-Μοάτσου, Από τα «Εδώδιμα-Αποικιακά» στα σούπερ μάρκετ (Η πορεία 140 ετών μιας ελληνικής εταιρείας τροφίμων)\nΟ τοίχος είχε τη δική του υστερία #2018, Πρώτη φορά 2018\n• Φατσούλα «Πρώτη φορά Αριστεροακροδεξιά». Μπουκωμένη με ένα ανδρικό μόριο που αναπτύσσεται διαγώνια από κάτω προς τα πάνω, από αριστερά προς άκρα δεξιά. Τα μάτια γουρλωμένα (λογικό). Απευθύνεται αποκλειστικά στην ελληνική αγορά. Χρώμα: το κοροϊδί.\n• Φατσούλα «Επαίτης». Με ένα χέρι μπροστά από το κεφάλι που προτείνει την παλάμη. Όλο και κάτι επαιτεί ο καθένας μας: χρήμα, αγάπη, χαρά, νοιάξιμο, ανέσεις κ.λπ. Τα μάτια τύπου «Δώσε κι από δω». Χρώμα: αυτό της ντροπής, το ντροπί.\n• Φατσούλα «Ζάκερμπεργκ». Με πολλά βελάκια καρφωμένα στο επάνω μέρος του κεφαλιού. Με ροχάλες στα μάγουλα και στα μάτια. Τα μάτια δεν φαίνονται, είναι καλυμμένα από τις ροχάλες. Χρώμα: του χρήματος.\n• Φατσούλα «Μούφα αντικαθεστωτικός» που πετάει μολότοφ. Αποπνέει μια ιδεολογική στειρότητα. Τα μάτια είναι ντεμέκ στραβωμένα.. Χρώμα: το προβοκατορί.\n• Φατσούλα «Ενωμένη Ευρώπη» σε σχήμα γιν-γιανγκ. Θα αποσυρθεί σύντομα γιατί προβλέπεται να μην έχει κάποια χρήση ούτε καν για να περιγράψεις κάποια αδιάφορη διάθεση. Τα μάτια βλέπουν αστεράκια… Χρώμα: το οτελευταιοςνακλεισειτηνπόρτα.\n• Φατσούλα «Εμενανακούς». Από το στόμα βγαίνουν γράμματα και αριθμοί. Τα μάτια κοιτάζουν το λαό τους. Χρώμα: το ξερολί.\n• Φατσούλα «Τηλεθεατής». Είναι αξύριστη και μοιάζει με τον άνθρωπο των σπηλαίων. Τα μάτια είναι άδεια. Χρώμα: το αξιολυπητί.\n• Φατσούλα «Θρησκεία ίμπερ άλες», που κρατάει σταυρό, καλάσνικοφ και χρήμα. Τα μάτια κοιτάζουν στον ουρανό (μήπως τους πέσει στο κεφάλι). Χρώμα: το θανατί.\n• Φατσούλα «Υγιεινή διαστροφή». Με κορδέλα στο κεφάλι που γράφει «Χωρίς γλουτένη, με στέβια και κινόα». Τα μάτια λάμπουν από υγεία. Χρώμα: το τρεντί.\n• Φατσούλα «Νενιχάσαμεν». Είναι η μόνη που διατίθεται με ανιμέισον, δηλαδή κίνηση Στην αρχή είναι ενθουσιασμένη και πάει να πανηγυρίσει και στο τέλος απογοητεύεται και βάζει τα χέρια στο πρόσωπο. Συνδυάζεται άριστα με τη φατσούλα «Πρώτη φορά αριστεροακροδεξιά». Προτεινόμενο χρώμα το σκατί.\n365 ημέρες γονιός, Κείμενα: Δάφνη Φιλίππου\nΚάθε μέρα μια θετική σκέψη, Κείμενα: Δρ Γουίντυ Ντράιντεν\n1. Τόγκο, το σκυλί των πάγων\n2. Αύρα, το άλογο ολυμπιονίκης\nΟι Εκδόσεις Καστανιώτη και ο Βασίλης Παπαθεοδώρου εγκαινιάζουν τη σειρά «Απρόσμενοι Φίλοι» που απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας. Κάθε βιβλίο της νέας αυτής σειράς θα περιέχει μυθοπλασία βασισμένη σε πραγματική ιστορία ηρωισμού, πίστης και αφοσίωσης ζώων, ενώ θα υπάρχει και παράρτημα με την πραγματική ιστορία και βασικές πληροφορίες/γνώσεις που προκύπτουν. Το Τόγκο, το σκυλί των πάγων αναφέρεται σε μια σκυταλοδρομία φαρμάκων από σκυλιά έλκηθρου, που έγινε στις αρχές του 20ού αιώνα στην Αλάσκα με σκοπό να σωθεί ένα χωριό από μια επιδημία. Η Αύρα, το άλογο ολυμπιονίκης αναφέρεται στην πραγματική ιστορία ενός αλόγου στους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας, που τερμάτισε στο αγώνισμα της ιπποδρομίας, χωρίς τον αναβάτη του.\nΓιολάντα Τσιαμπόκαλου, Η Μάγια στη ζούγκλα\nΗ Μάγια φοράει τις πιτζάμες και κάνει μια τελευταία βόλτα στη ζούγκλα της. Η ζέβρα και η τίγρη είναι ακόμα μαλωμένες, ο ελέφαντας δεν αισθάνεται και πολύ καλά και ο κροκόδειλος συνεχίζει τις σκανταλιές που έκανε όλη μέρα…\nΌλα τα ζώα ετοιμάζονται για ύπνο: Χασμουριούνται, αυτοσυγκεντρώνονται, ρεμβάζουν, κουρνιάζουν κι έχουν ανάγκη μια ζεστή αγκαλιά πριν κοιμηθούν.


Όταν δεν είστε σίγουροι τι να κάνετε στη ζωή σας, θυμηθείτε αυτά τα 6 πράγματα - Κωνσταντίνα Αρβανίτη, MSc | Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια\nHomeΌλα τα άρθρα...Όταν δεν είστε σίγουροι...\nΦανταστείτε ότι είστε 40 ετών και ακόμα δεν έχετε ολοκληρώσει το πτυχίο σας. Υποθέτω ότι σε μερικούς ανθρώπους μπορεί να ακούγεται τρομερό, αλλά ειλικρινά, δεν είναι και το τέλος του κόσμου. Εάν δεν είστε σίγουροι τι να κάνετε στη ζωή σας, τότε αυτό σημαίνει ότι είναι ευκαιρία να καταλάβετε κάποια παραπάνω πράγματα για τον εαυτό σας.\nΤι πρέπει να έχετε κατά νου …\nΕάν δεν είστε σίγουροι τι να κάνετε στη ζωή σας, θα μπορούσατε να το αντιμετωπίσετε ως ένα αδιέξοδο. Από την άλλη πλευρά, θα μπορούσατε να είστε σε ένα σταυροδρόμι που προσφέρει διαφορετικές επιλογές για όσα έχετε επιτύχει μέχρι στιγμής. Είναι καλύτερο να βλέπετε αυτό το σημείο ως θετικό παρά ως αρνητικό. Παρακάτω δίνονται μερικές χρήσιμες συμβουλές που είναι καλό να θυμάστε κατά τη διάρκεια μιας τέτοιας περιόδου.\nΑισθανθείτε άνετα με την «άβολη» θέση σας\nΗ «άβολη» αυτή θέση του να μην ξέρετε τι να κάνετε με τη ζωή σας μπορεί να σας κάνει να αισθανθείτε ότι δεν βρίσκεστε στο σωστό δρόμο. Αυτό συμβαίνει γιατί την έλλειψη της γνώσης αυτής την αντιλαμβανόμαστε συχνά σαν κάτι αρνητικό. Αν και η δυσφορία δεν είναι ευχάριστη, είναι πραγματικά πιο θετική από ό,τι νομίζετε. Πράγματι, η «άβολη» θέση μερικές φορές σημαίνει ότι είστε στο σωστό δρόμο! Ενώ η άνεση σας κρατά σε μια γνωστή ζώνη, η «άβολη» θέση σημαίνει ότι αλλάζετε. Όπως έχουμε μάθει μέχρι στιγμής, η αλλαγή μπορεί να είναι για καλό.\nΌταν αισθάνεστε κολλημένοι, σκεφτείτε! Η ύπαρξη ενός αδιεξόδου στη ζωή σάς δίνει την ευκαιρία να δοκιμάσετε πράγματα που δεν έχετε κάνει ποτέ. Όταν δοκιμάζετε νέα πράγματα, συνειδητοποιείτε συχνά πολλές από τις κρυφές ικανότητες σας. Εάν δεν δοκιμάσετε νέα πράγματα, ίσως δεν θα περπατήσετε και σε νέα μονοπάτια. Έτσι, αν δεν είστε σίγουροι για τη ζωή σας ή για το σκοπό σας, τότε η μετάβαση σε νέες «περιπέτειες» θα μπορούσε να είναι μια καλή ιδέα. Όταν τα πράγματα φαίνονται δύσκολα, τότε ίσως ήρθε η ώρα να πειραματιστείτε.\nΕάν η ζωή σας φαίνεται αδιευκρίνιστη αυτή τη στιγμή, απλά αφήστε την να είναι έτσι. Μην πιέζετε τον εαυτό σας στον καθορισμό των στόχων που σχετίζονται με το πού βρίσκεστε στη ζωή. Πολλές φορές, οι άνθρωποι δέχονται έναν ρόλο που μπορεί να είναι αποδεκτός από την κοινωνία αλλά όχι από τους ίδιους. Αυτή ακριβώς η κίνηση είναι που τους κρατά στάσιμους. Εάν δεν είστε σίγουροι τι να κάνετε, τότε βεβαιωθείτε ότι δεν έχετε αναλάβει ρόλους που σας κάνουν δυστυχισμένους μόνο και μόνο επειδή αυτοί οι ρόλοι προσδοκώνται από εσάς.\nΑν δεν είστε ακριβώς όπου νομίζετε ότι πρέπει να είστε, τότε μην ανησυχείτε. Όλα τα πράγματα έρχονται στο χρόνο τους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η υπομονή είναι τόσο σημαντική. Αν βιάζεστε για κάποια πράγματα, τότε θα μπορούσατε να τοποθετήσετε τον εαυτό σας σε όνειρα και στόχους άλλου ατόμου και όχι δικούς σας. Είναι σημαντικό να περιμένετε όσο χρειαστεί ώστε να κάνετε σωστές κινήσεις. Όταν θα έρθει αυτή η ώρα, πιθανότατα θα το γνωρίζετε.\nΕλέγξτε την αναβλητικότητά σας\nΤι θέση έχει η αναβλητικότητα στη ζωή σας; Η αναβολή είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της πραγματοποίησης του σκοπού σας στη ζωή. Δεν μπορείτε να προχωρήσετε παρακάτω σκεπτόμενοι πόσο επιτυχημένη μπορεί να είναι η επιλογή που πρόκειται να κάνετε. Η επιτυχία είναι πολύ σημαντική και γι’ αυτό το λόγο η πιθανότητα αποτυχίας είναι ένας λόγος για τον οποίο ίσως διστάζετε να πάρετε τη ζωή στα χέρια σας. Ήρθε η ώρα να σταματήσετε να αναβάλλετε τα σημαντικά πράγματα και να αρχίσετε να θέτετε προτεραιότητες.\nΣε αυτό το σημείο, θέλω να θυμάστε ένα τελευταίο πράγμα. Μην ξεχνάτε ποιοι είστε. Είναι απίστευτα εύκολο να προσπερνάμε τις επιθυμίες μας και να κρίνουμε σημαντικότερες τις ανάγκες των άλλων. Είναι σημαντικό, λοιπόν, να βάλετε ένα όριο στον εαυτό σας και να πείτε ότι σε καμία περίπτωση δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό.\nΕίναι εντάξει αν δεν είστε σίγουροι τι να κάνετε με τη ζωή σας\nΕίναι πραγματικά εντάξει. Παρόλο που η ζωή περνάει, μπορείτε ακόμα να επιλέξετε αυτά που σας ευχαριστούν και σας φέρνουν ένα βήμα πιο κοντά στους δικούς σας στόχους. Πριν τα παρατήσετε, κάντε μια προσπάθεια ακόμα!\n12 Μαΐου 2020 Κωνσταντινα Αρβανιτη\nΠώς να μην παίρνετε προσωπικά ό, τι σας συμβαίνει\n29 Σεπτεμβρίου 2021 Κωνσταντινα Αρβανιτη\nΤεχνικές επικοινωνίας για άμεση σύνδεση με οποιονδήποτε\n26 Μαΐου 2021 Κωνσταντινα Αρβανιτη


Τα μαζεύει και φεύγει ο Μαρσιάλ -\nΤα μαζεύει και φεύγει ο Μαρσιάλ\nΤον επόμενο σταθμό της καριέρας του ψάχνει από τώρα ο Αντονί Μαρσιάλ, ο οποίος θέλει να αποχωρήσει από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ όσο το δυνατόν γρηγορότερα.\nΘέμης Λιουδάκης Twitter 14 Ιουνίου 2018, 12:01\nΤις τελευταίες του ημέρες ως παίκτης της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ φαίνεται πως διανύει ο Αντονί Μαρσιάλ. Όπως αναφέρουν αγγλικά και γαλλικά ΜΜΕ ο έμπειρος επιθετικός θέλει να αποχωρήσει αυτό το καλοκαίρι από τους «κόκκινους διαβόλους».\nΜάλιστα, ήδη έχει δώσει εντολή στον μάνατζέρ του να ψάξει όσο το δυνατόν καλύτερα και πιο άμεσα για να του φέρει προτάσεις στα χέρια, αφού δεν επιθυμεί να χάνει άλλο χρόνο.\nΟ Γάλλος στραίκερ από τότε που ανέλαβε ο Ζοσέ Μουρίνο χρέη προπονητή στην αγγλική ομάδα έβλεπε ολοένα και περισσότερο το χρόνο συμμετοχής του να μειώνεται.\nΓι’ αυτό το λόγο και ετοιμάζεται για τον επόμενο σταθμό της καριέρας του.\nΌ, τι αρχίσει ωραία τελειώνει με πόνο\nTo καλοκαίρι του 2015 η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ξόδεψε περίπου 80 εκατομμύρια ευρώ για χάρη του Μαρσιάλ. Εκείνος από τις πρώτες κιόλας εμφανίσεις του έδειξε πως ήταν ικανός να προσφέρει πολλά.\nΩστόσο, η συνέχεια όχι μόνο δεν ήταν καλύτερη, αλλά ούτε καν ανάλογη. Πλέον μία από τις ομάδες που εξετάζουν πολύ σοβαρά την περίπτωσή του είναι η Γιουβέντους, ενώ δεν αποκλείεται να εκφράσει ενδιαφέρον και κάποια ομάδα από το Νησί με την Άρσεναλ να είναι η επικρατέστερη.\nΌπως και να έχει οι μέρες του πρώην επιθετικού της Μονακό στο «Ολντ Τράφορντ» είναι μετρημένες και μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα σίγουρα θα υπάρχουν περισσότερα νέα.\nΜαρσιάλ: «Ο Πογκμπά είναι ηγέτης»\nΓιουνάιτεντ: Φήμες για ψεύτικο συμβόλαιο του Μαρσιάλ (pic)


ΟΙ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΙ ΙΠΤΑΜΕΝΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ\nΔημοσιεύτηκε 18 Απριλίου 2012\n«Γύρνα σπίτι, Ντόροθι!» «Μην πεθάνεις, Κονγκ», ούρλιαζε το μικρό παιδί σκουπίζοντας τα δάκρυά του μπροστά στην οθόνη του κινηματογράφου που βρισκόταν στο κέντρο της μικρής του πόλης.\nΑπό τα πέντε του χρόνια ο William Joyce είχε τόπο λατρείας το σινεμά. Η δύναμη που ασκούσαν πάνω του ταινίες όπως Ο μάγος του Οζ, Ο Ρομπέν των δασών και ο Κινγκ Κονγκ ήταν καταλυτική. Δε θα μπορούσε να γίνει κάτι άλλο από αυτό που έγινε: συγγραφέας παιδικών βιβλίων, εικονογράφος και σκηνοθέτης.\nΈνας άνθρωπος παθιασμένος με τη δουλειά του. Μάλιστα, το περιοδικό Newsweek τον αποκάλεσε έναν από τους εκατό κορυφαίους ανθρώπους που θα πρέπει να παρακολουθήσουμε στο μέλλον.\nΚάποια χρόνια μετά, ένα άλλο πεντάχρονο παιδί βλέπει την πρώτη του ταινία, Ο Ιντιάνα Τζόουνς και οι κυνηγοί της χαμένης κιβωτού. Βγαίνοντας από την αίθουσα ξέρει τι θέλει να γίνει όταν μεγαλώσει και αυτό δεν είναι αρχαιολόγος!\nΤην παιδική του ηλικία και την εφηβεία του ο Brandon Oldenburg τις περνά με μια κάμερα στο χέρι. Κάποια στιγμή τα βήματα αυτών των δύο καταλήγουν στον ίδιο προορισμό, που δεν είναι άλλος από τα κινούμενα σχέδια. Ιδρύουν τα Moonbot Studios και φτάνουν στην κορυφή κερδίζοντας το φετινό Όσκαρ καλύτερης ταινίας στην κατηγορία κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους. Η ταινία τους, Τhe fantastic flying books of Mr. Morris Lessmore, είναι αναμφισβήτητα μαγική. Πρωτοποριακή και υβριδική ως προς τις τεχνοτροπίες της, με αισθητική παλιών μιούζικαλ της ΜGM. Λυρική και γλυκόπικρη, έχοντας ως θέμα τη θεραπευτική δύναμη που ασκούν τα βιβλία στην ανθρώπινη φύση, είναι εμπνευσμένη από ένα υπαρκτό πρόσωπο και φίλο του William Joyce, τον Βill Morris, που εργαζόταν στις εκδόσεις και λάτρευε τα βιβλία. Αφιερωμένη στην πρόωρα χαμένη κόρη του σκηνοθέτη η οποία έφυγε από τη ζωή κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, είναι συνάμα και λυτρωτική, αφού του έδωσε τη δύναμη να συνεχίσει και να δημιουργήσει μαζί με τον Oldenburg μία αριστουργηματική ταινία δεκαπέντε λεπτών χωρίς λέξεις που βασίζεται αποκλειστικά στην εικόνα μα και στη δύναμη της μουσικής για να μεταφέρει το συναίσθημα στο θεατή.\nΚαι τη «δύναμη» αυτή την αναθέτουν σε ένα παλιό τους γνώριμο, τον συνθέτη John Hunter.\nΕκείνος στην αρχή φοβήθηκε. Ήταν η πρώτη φορά που του ζητήθηκε να βάλει μουσική σε μια ταινία χωρίς διαλόγους. Μετά το ξανασκέφτηκε κι άλλαξε γνώμη. Και πολύ καλά έκανε, γιατί οι νότες κύλησαν σαν το νερό και τον έβγαλαν από τη λίστα της β' κατηγορίας όπου τον είχαν κατατάξει κάποιοι. Με βασικό θέμα το ιρλανδέζικο φολκ τραγούδι «Pop goes the weasel» –κατόπιν υπόδειξης των σκηνοθετών–, χτίζει τις μελωδίες του και επεκτείνεται.\nΑκολουθώντας πιστά τις κινούμενες εικόνες, η μουσική στροβιλίζεται στην αρχή μέσα σε μετατροπίες και ιλιγγιώδη arpeggios όπως και ο Morris Lessmore. Η μελωδική γραμμή γίνεται στη συνέχεια απλή και κατανοητή. Η τρυφερή παιδικότητα, η γλυκιά μελαγχολία και τα κωμικά στοιχεία εναλλάσσονται, βοηθώντας έτσι το συναίσθημα της εικόνας να φτάσει βαθιά. Η μουσική δε συμπληρώνει αλλά συμπρωταγωνιστεί. Οι λέξεις δε λείπουν καθόλου.\nΟ συνθέτης βοηθά τους ήρωες της ταινίας να εκφραστούν επιλέγοντας το πιάνο σαν φωνή του κυρίου Lessmore και το όμποε, το κόρνο και το βιολοντσέλο σαν φωνές των φίλων/βιβλίων του ήρωα. Από τους υποτονικούς ήχους των συγκεκριμένων οργάνων η αρμονία κορυφώνεται σε χειμαρρώδεις ρυθμούς με δυναμικά tutti και εκπληκτικά crescendos, ιδιαίτερα στη στιγμή του βαλς που μας παραπέμπει στο αξεπέραστο «La Foule» της Edith Piaf.\nΟ John Hunter γράφει ονειρική, συγκινητική και αθώα μουσική όπως το βλέμμα του κυρίου Lessmore, που έρχεται σαν άλλος Buster Keaton να μας ταξιδέψει στον κόσμο των βιβλίων. Οι παρτιτούρες του συνθέτη μαγεύουν και οδηγούν σ’ έναν παραμυθένιο κόσμο για να αφεθούν στο τέλος του ταξιδιού στην αιωνιότητα που κρύβει μέσα του ένα βιβλίο, ένα παιδικό τραγούδι…\nΗ διαδραστική έκδοση της ταινίας κυκλοφορεί ήδη για iTunes μέσω App.store. Πρόσφατα κυκλοφόρησε και το e-book.\n" target="_blank" rel="noopener" type="iframe" class="jcepopup">πατήστε εδώ


Τα 7 μικροβήματα της επιτυχίας – Πώς να ξεκινήσεις τη σεζόν γεμάτος ενέργεια\nΑΥΤΟΒΕΛΤΙΩΣΗ// 30 Αυγούστου 2021\nΜικρά βήματα που θα σε οδηγήσουν στη σίγουρη νίκη.\n-Πώς η διατροφή παίζει ρόλο στο να πετύχεις τους στόχους σου.\n-Γιατί πρέπει να κάνεις μικρά βήματα.\nΣε αντίθεση με τα όσα πιστεύουν οι περισσότεροι, οι στόχοι σου για τη νέα σεζόν δεν χρειάζεται να είναι πολύ μεγάλοι. Μάλιστα, όσο πιο μικρούς στόχους θέτεις, τόσο πιο πιθανό είναι να τους πετύχεις. Ειδικοί αναλύουν ποια είναι τα δικά τους tips ώστε να πετυχαίνουμε πάντα ό,τι βάζουμε σαν στόχο.\nΔοκίμασέ τα και σίγουρα η χρονιά σου θα είναι επιτυχημένη.\nΜπορεί σαν στόχο να έχεις βάλει να μειώσεις τον καφέ που πίνεις μέσα στην ημέρα, αλλά θα ήταν καλύτερο να στοχεύσεις στο να προσπαθείς να νιώθεις ευγνώμων για όσα έχεις. Το να πάρεις λίγα λεπτά ώστε να αναλύσεις όλα όσα σε κάνουν να νιώθεις ευγνωμοσύνη βοηθάει τον εγκέφαλό σου να είναι θετικός, όλη την διάρκεια της ημέρας. Ο Dr. Yeral Patel, λέει: «Πάρε λίγα λεπτά μόλις ξυπνήσεις και με κλειστά μάτια, σκέψου όλα όσα σε κάνουν να νιώθεις γεμάτος και ευτυχισμένος. Ακόμα και αν δεν είναι μεγάλη η λίστα σου, αμέσως θα έχεις μια θετική διάθεση. Η θετική σκέψη κάνει τον εγκέφαλό σου να απελευθερώνει ενδορφίνες, οι οποίες σε βοηθούν να είσαι πιο παραγωγικός».\nΣκέψου τι άλλο θες να πετύχεις, όχι τι θες να διώξεις από την ζωή σου\nΈνα άλλο μυστικό είναι να επικεντρωθείς στα όσα θες να προσθέσεις στη ζωή σου και όχι μόνο σε αυτά που θες να βγάλεις. «Η απομόνωση δεν θα σε κινητοποιήσει και με το να κάνεις θετικές σκέψεις, όπως για παράδειγμα τι άλλο θες να πετύχεις, θα νιώθεις πιο δραστήριος και ενεργός», λέει η κοινωνιολόγος και life coach Dr. Kathrine McAleese, στο Thrive Global. Επομένως, αν θες να τρως πιο υγιεινά μην σκέφτεσαι μόνο αυτά που πρέπει να κόψεις αλλά τι λαχανικά μπορείς να βάλεις στην διατροφή σου.\nΝα κάνεις μικρά βήματα, αλλά να είσαι συνεπής\nΜόλις αποφασίσεις τι άλλο θες να πετύχεις στην ζωή σου, κάνε μικρά βήματα, φρόντισε δηλαδή το πλάνο σου να μην είναι από το 0 στο 10. Σύμφωνα με την ψυχολόγο Megan E. Johnson «Πολλοί άνθρωποι έχουν την νοοτροπία του όλα ή τίποτα και αυτό τους κάνει να τα παρατάνε αμέσως. Δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη από εκεί που κάποιος τρεφόταν με junk food να τρώει κινόα σε όλα του τα γεύματα. Πρέπει οι στόχοι που βάζουμε να είναι μικροί και να χτίζουν ένα καλύτερο αύριο. Τελικά, οι μικρές αλλαγές που γίνονται με συνέπεια μας οδηγούν στην επιτυχία.»\nΟ εγκέφαλός μας αφυδατώνεται τη νύχτα οπότε μόλις ξυπνήσεις μην ξεχάσεις να πιεις ένα ποτήρι νερό. Ο Dr. Yeral Patel αναφέρει: «Οι άνθρωποι έχουν την λανθασμένη εντύπωση ότι για να ξυπνήσουν αρκεί ο καφές τους και ξεχνάνε να πιουν νερό, που τους παρέχει την ενυδάτωση που χρειάζονται για να είναι δραστήριοι μέσα στην ημέρα. Προσπάθησε να καταναλώνεις αρκετό νερό όχι μόνο το πρωί, αλλά καθόλη την διάρκεια της ημέρας σου μιας και η αφυδάτωση προκαλεί έλλειψη συγκέντρωσης και μείωση της παραγωγικότητάς σου.»\nΜπορεί να μην είσαι γενικά τύπος που γυμνάζεται, αλλά η έλλειψη άσκησης έχει αποδειχθεί πως δεν κάνει καλό στην υγεία σου, επομένως οποιαδήποτε μορφή της θα σε βοηθήσει. Ο Patel συστήνει να κάνουμε μικρά βήματα αν δεν ασκούμαστε γενικά, και συμβουλεύει τα εξής:\nΠήγαινε για ένα μικρό περίπατο\nΚάνε 25 «πηδηματάκια» επί τόπου\nΌλα αυτά καλό θα είναι να τα κάνεις το πρωί γιατί έτσι, τα επίπεδα της κορτιζόλης στο αίμα σου θα ανέβουν και θα έχεις περισσότερη ενέργεια μέσα στην ημέρα.\nΟ φυσιοθεραπευτής από το Τορόντο, Mitchell Starkman, συμβουλεύει πως αν γενικά δεν είσαι πρωινός τύπος μπορείς να κάνεις και κάτι άλλο. Αντί να κάνεις στατικές δουλειές, δηλαδή αντί να μιλάς στο κινητό καθιστός ή αντί να τσεκάρεις τα email σου από τον πάγκο της κουζίνας, δοκίμασε να περπατάς παράλληλα. Θα εκπλαγείς με το πόση διαφορά θα δεις στο τέλος της ημέρας και στο τέλος, η άσκηση θα σου γίνει συνήθεια.\nΜην ξεχνάς να αποφορτίζεσαι\nΜπορεί να ακούγεται κοινότοπο, όμως και οι εσωτερικές σου μπαταρίες χρειάζονται φόρτιση, με το να αποσυνδέεσαι από όσα σε κουράζουν. «Τα κινητά και τα laptops, ακόμα και η τηλεόραση και οι υπόλοιπες συσκευές που απαιτούν να κοιτάμε μια οθόνη κουράζουν τον εγκέφαλό μας», λέει ο Patel. «Με το να είμαστε εξαρτημένοι από αυτές τις συσκευές ξεχνάμε να επικοινωνήσουμε με τους γύρω μας, κάτι που αποδεδειγμένα φθείρει την ψυχική μας υγεία. Επιπλέον, οι εν λόγω συσκευές μας κάνουν να δυσκολευόμαστε να κοιμηθούμε», συνεχίζει.\n«Μην ξεχνάς ότι ο κόσμος στα social media είναι ψεύτικος, επομένως μην συγκρίνεις την ζωή σου με τα όσα βλέπεις, γιατί το μόνο σίγουρο είναι πως θα κάνεις αρνητικές σκέψεις. Ό,τι σου χαλάει την ενέργειά σου προσπάθησε να το διώξεις, και αν τα social media ανήκουν στην κατηγορία αυτή τότε προσπάθησε να μειώσεις τον χρόνο που περνάς online», αναφέρει η Dr. Kathrine McAleese.\nΟ κανόνας των 3 που θα σε βοηθήσει να τρέφεσαι πιο υγιεινά\nΑν θέλεις να τρέφεσαι πιο υγιεινά αλλά γενικά δυσκολεύεσαι, τότε μπορείς να ακολουθήσεις των κανόνα των 3. Βάλε στα πιάτα σου φυτικές ίνες, λίπος και πρωτεΐνη. Η διατροφολόγος Marina Chaparro λέει ότι έτσι ο εγκέφαλός σου θα δουλεύει καλύτερα. «Ο εγκέφαλός σου λειτουργεί με γλυκόζη και η συγκεκριμένη ουσία »φτιάχνεται» από τα παραπάνω. Το να τρως πιάτα με αυτόν τον συνδυασμό θα σε βοηθήσει να παραμείνεις δραστήριος, χωρίς να νιώθεις εξάντληση εύκολα».


Πωλείται Derbi GP1 250 χρώματος γκρίζου.\nΑγοράστηκε καινούργιο το Μάιο του 2006 και έχει κάνει ως τώρα 8.600 χιλιόμετρα, το 85% σε αστικό φυσικά περιβάλλον. Δεν έχει υποστεί μετατροπές, δεν έχει τρακάρει και δεν έχει παρουσιάσει κανένα μηχανικό ή άλλου είδους ελάττωμα, ενώ φυλάσσεται σε γκαράζ από τη μέρα της αγοράς του. Διαθέτει και συναγερμό.\nΠέρσι το Σεπτέμβρη αλλάχθηκε η μπαταρία και το Δεκέμβρη τα ελαστικά σε Michelin Gold Standard. Τα σέρβις του έχουν γίνει στα προβλεπόμενα από τον κατασκευαστή χιλιόμετρα και επιπλέον στην αρχή κάθε καλοκαιριού και κάθε χειμώνα.\nΠωλείται γιατί προγραμματίζω να διακόψω την αναβολή μου και να πάω φαντάρος. Ως εκ τούτου δεν με ενδιαφέρει ανταλλαγή με κάποια άλλη μοτοσυκλέτα.\nΒρίσκεται στην Αθήνα και η τιμή του είναι €2000. Όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μου αρχικά στο dreamchase@gmail.com.\nΠαραθέτω και κάποιες φωτογραφίες που του έχω τραβήξει εγώ στα τρία χρόνια που το έχω. Οι δύο πρώτες είναι από την πρώτη μέρα της αγοράς του, οι δύο επόμενες από δύο κοντινές εκδρομούλες που έκανα και οι δύο τελευταίες από το γκαράζ.\n2 comments on “Πώληση”\nξέχασες να αναφέρεις ότι έχω ανέβει τρεις φορές στο συγκεκριμένο σκούτερ. τώρα μπορεί να αρχίσει η δημοπρασία. (ένας ένας, παιδιά!)\nstelina - 13 years ago\nΠωλείται Polo 3κύλινδρο.\nΕυχαρίστως ανταλάσσεται με Volvo C30.\nΔεν τσίμπησε κανείς, ε?\nNext: Λόγω της ημέρας…


Flow Magazine - Το τρένο της ευτυχίας\nΣυντάκτης: Νάνσυ Παπαδοπούλου, 08/05/2017\nΜέσα σε αυτή χωράνε όλα όσα σε κάνουν να περνάς καλά! Το να ξυπνάς καθημερινά και να έχεις την υγεία σου δεν είναι δεδομένο. Δεν το ήξερες; Να τα χαίρεσαι και να είσαι ευγνώμων. Καλό είναι να επηρεάζεσαι όσο μπορείς λιγότερο απ' τις μεταβολές του περιβάλλοντος, καθώς με αυτό τον τρόπο θα έχεις κατακτήσει την ψυχική σου ηρεμία. Για να δούμε λοιπόν τι μπορούμε να κάνουμε για να νιώθουμε όμορφα.\nΟι ταμπέλες, η ευτυχία και οι άλλοι άνθρωποι\nΟ καθένας στη ζωή του ψάχνει πράγματα που θα τον κάνουν χαρούμενο και ψυχικά γεμάτο άνθρωπο. Οι λέξεις που χρησιμοποιούμε για αυτά τα πράγματα είναι πολλές, όπως αγάπη, εσωτερική γαλήνη, χιούμορ, ενθουσιασμό, ελευθερία, κατανόηση και ευτυχία [...]


Ο Ιταλικός κινηματογράφος της τρίτης χιλιετίας – LogInItaly\nΟ Ιταλικός κινηματογράφος της τρίτης χιλιετίαςadmin2021-02-25T02:22:08+03:00\nΗ ένδοξη ιστορία του Ιταλικού κινηματογράφου, αυτή που έμεινε στη μνήμη του μεγάλου κοινού, έχει να κάνει κυρίως με την Ιταλία της «γλυκιάς ζωής», με πρωταγωνιστές, μεταξύ άλλων, τους Μαστρογιάννι, Γκάσμαν και Σόρντι. Πέρα από αυτή την μεγάλη παρακαταθήκη, όμως, υπάρχει ο σύγχρονος Ιταλικός κινηματογράφος με πολλούς ταλαντούχους σκηνοθέτες και ηθοποιούς. Ένας κινηματογράφος σαφώς με ασυνέχειες και λιγότερα κορυφαία έργα, ο οποίος παρ’ όλα αυτά συμβαδίζει με την σημερινή εποχή και αφηγείται με ενάργεια τις γοργές κοινωνικές μεταβολές που συντελούνται στην Ιταλία. Άλλωστε το μεγαλείο του Ιταλικού κινηματογράφου έγκειται ακριβώς στην ικανότητά του να προσφέρει μια άμεση περιγραφή της χώρας και των κατοίκων της, και κατά κάποιο τρόπο οι σύγχρονες Ιταλικές ταινίες μοιάζουν με μια μεγάλη αγορά όπου διαχέονται, συζητιούνται, κρίνονται, επικρίνονται και αθωώνονται οι κοινωνικές και πολιτισμικές τάσεις που κυκλοφορούν στην Ιταλία.\nΗ νέα χιλιετία έφερε μαζί της ένα νέο κύμα σκηνοθετών που ανανεώνει και επαναπροσδιορίζει τον Ιταλικό κινηματογράφο, και τοποθετείται συχνά σε μια «ουδέτερη ζώνη» ανάμεσα στην παράδοση και την πρωτοπορία. Σε αυτό το πλαίσιο παρουσιάζονται τρεις ταινίες του πολύ πετυχημένου σκηνοθέτη Ματέο Γκαρόνε, που γεννήθηκε στη Ρώμη, στις οποίες πρωταγωνιστεί η Πάολα Κορτελέζι, και άλλες ταινίες στο μεταίχμιο μεταξύ κωμωδίας και δράματος που αντιπροσωπεύουν επάξια τα βασικά γνωρίσματα του σύγχρονου Ιταλικού κινηματογράφου.\nΜατέο Γκαρόνε, σκηνοθέτης\nΟ Ματέο Γκαρόνε γεννήθηκε στη Ρώμη στις 15 Οκτωβρίου 1968. Μετά τις σπουδές του στο Καλλιτεχνικό Λύκειο, μπήκε στον κόσμο του κινηματογράφου και αργότερα ασχολήθηκε και με τη ζωγραφική. Το 1996 σκηνοθέτησε την ταινία μικρού μήκους Silhouette που το 1997 αποτελεί το πρώτο επεισόδιο της πρώτης ταινίας μεγάλου μήκους, της σπονδυλωτής Μέση γη, που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ νεανικού Κινηματογράφου του Τορίνο με το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής, και με το Βραβείο Premio Cipputi. Το 1998 σκηνοθέτησε το ντοκιμαντέρ O Ορέστε Πίπολο φωτογράφος γάμων και την ίδια χρονιά η δεύτερη ταινία μεγάλου μήκους, Καλεσμένοι, βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ της Βενετίας, καθώς και στα φεστιβάλ των Angers, Βαλένθια και Μεσίνα.\nΗ κινηματογραφική μέθοδος του Ματέο Γκαρόνε έχει τα εξής χαρακτηριστικά: μικρά κι ευέλικτα συνεργεία, ζωντανός ήχος, συχνή χρήση της χειροκίνητης κάμερας και αξιοποίηση ερασιτεχνών ηθοποιών είτε ηθοποιών στην αρχή της καριέρας τους. Το 2000 σκηνοθέτησε την ταινία Καλοκαίρι στη Ρώμη και πήρε μέρος στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Η μεγάλη εισπρακτική επιτυχία και η αναγνώριση της κριτικής όμως ήρθε το 2002 με την ταινία Ο βαλσαμωτής με την οποία κέρδισε πολλά βραβεία μεταξύ των οποίων του καλύτερου σεναρίου στα Δαυίδ του Ντονατέλο.\nΤο 2004 έλαβε μέρος στο Φεστιβάλ του Βερολίνο με την ταινία Πρώτη αγάπη. Το 2008 σκηνοθέτησε Γόμορρα, βασισμένο στο ομότιτλο βιβλίο του Ρομπέρτο Σαβιάνο, με την οποία έλαβε μερός στος Φεστιβάλ των Καννών. Η επιτροπή μαγεύτηκε από το μεγαλειώδες πορτραίτο της καμόρα, της μαφίας της Νάπολης, και από τις ερμηνείες των μη επαγγελματιών ηθοποιών, και του απένειμε το μεγάλο βραβείο. Ακολουθούν επτά Δαυίδ του Ντονατέλο και δυο Nastri d’Argento. Το 2012 σκηνοθέτησε Reality, που κέρδισε το μεγάλο βραβείο της επιτροπής του Φεστιβάλ των Καννών και τρία Δαυίδ του Ντονατέλο. Το 2015 σκηνοθέτησε ένα διεθνές καστ ηθοποιών στην ταινία Η ιστορία των ιστοριών και το 2018 σκηνοθέτησε Dogman, που εκπροσώπευσε την Ιταλία στα Βραβεία Όσκαρ το 2019. Το 2019 επίσης σκηνοθέτησε το δικό του Πινόκιο με τον Ρομπέρτο Μπενίνι στο ρόλο του Τζεπέτο.\nαπό 25.01 έως 21.02\nΠάολα Κορτελέζι, ηθοποιός\nΓεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1973 στη Ρώμη και ξεκίνησε πολύ νωρίς την καλλιτεχνική καριέρα της ως τραγουδίστρια. Στα 19 της άρχισε να σπουδάζει υποκριτική και σύντομα έκανε το ντεμπούτο της στο θέατρο, στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση. Η πρώτη μεγάλη επιτυχία της ήρθε το 2000 με το τηλεοπτικό πρόγραμμα Ποτέ μη λες γκολ και αμέσως μετά με τα Ποτέ μη λες Μεγάλο αδελφό (2001), Ποτέ μη λες Κυριακή (2002) και Ποτέ μη λες Δευτέρα (2005) μαζί με την κωμική ομάδα Gialappa’s Band, χάρη στην οποία γίνεται γνωστό το κωμικό ταλέντο της. Πάλι το 2000 έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ταινία Ρώτα με αν είμαι ευτυχισμένη. Τα επόμενα χρόνια παρουσιάζει διάφορα τηλεοπτικά προγράμματα και το Φεστιβάλ του ιταλικού τραγουδιού του Σαν Ρέμο το 2004.\nΤα ίδια χρόνια η Κορτελέζι έπαιξε και σε άλλες ταινίες, όπως Καβάλα στον τίγρη (2002), Η θέση της ψυχής (2003), Εσύ την ξέρεις την Κλάουντια; (2004) και Μην κανονίσεις τίποτα για απόψε (2006). Το 2008 κέρδισε το Δαυίδ του Ντονατέλο καλύτερου Β’ ρόλου για την ταινία Πιάνο, σόλο (2007), με τη σκηνοθεσία του άνδρα της Ρικάρντο Μιλάνι. Πολυτάλαντη και αυτοσαρκαστική, το 2008 μαζί με τον Φραντσέσκο Μαντέλι παρουσιάζει το τηλεοπτικό πρόγραμμα Μην χανόμαστε, βασισμένο σε δική της ιδέα, κατά τη διάρκεια του οποίου τραγουδάει, ερμηνεύει ρόλους και παρωδεί άλλες τηλεοπτικές εκπομπές και σατιρίζει την πολιτική ζωή. Αξιοσημείωτες είναι και οι συμμετοχές της σε πολλές κινηματογραφικές κωμωδίες όπως Άντρες εναντίον γυναικών (2010) και η συνέχεια Γυναίκες εναντίον αντρών (2011). Το 2011 η Κορτελέζι παρουσίασε το τηλεοπτικό πρόγραμμα Zelig και κέρδισε το Δαυίδ του Ντονατέλο Α’ γυναικείου ρόλου, ενώ ήταν υποψήφια για το βραβείο Nastro d’Argento και τη Χρυσή Σφαίρα καλύτερου Α΄ρόλου με την ταινία Κανένας δεν μπορεί να με κρίνει (2011).\nΆλλες ταινίες που αξίζουν να αναφερθούν είναι η κωμωδία Ένας μαφιόζος στο σαλόνι, Κάτω από ένα καλό αστέρι και Συγγνώμη που υπάρχω! (2014), καθώς Θαυμάσιος Βοκάκιος των αδελφών Ταβιάνι (2015). Μαζί με τον Αντόνιο Αλμπανέζε παίζει σε δυο ταινίες με την σκηνοθεσία του Μιλάνι: Μαμά ή μπαμπά? (2017) και Δεν θα συμπεθεριάσουμε ποτέ (2017). Για την τελευταία κέρδισε το Ciak d’oro, το Nastro d’Argento και μια υποψηφιότητα στα Δαυίδ. Ακολουθούν τρεις κωμωδίες: η χριστουγεννιάτικη Η Μπεφάνα έρχεται το βράδυ (2018), Τι μας λέει το κεφάλι (2019) και πρόσφατα Τέκνα του Τζουσέπε Μπονίτο


Μερικές σκέψεις … – Η Φωνή της Σαλαμίνας\nΕνδιαφέρονΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟΙΝΩΝΙΑΠΟΙΚΙΛΗΣ ΥΛΗΣΣΧΕΣΕΙΣ 3 Μαΐου 2021 fonisalaminas\n1) Πιστεύεις ή δεν πιστεύεις η Μεγάλη Εβδομάδα έχει πνευματικότητα θαρρώ. Όλοι έχουμε βιώσει απώλειες, βάσανα, προδοσίες. Η ζωή μου στο Κέντρο με έφερε...\n1) Πιστεύεις ή δεν πιστεύεις η Μεγάλη Εβδομάδα έχει πνευματικότητα θαρρώ. Όλοι έχουμε βιώσει απώλειες, βάσανα, προδοσίες. Η ζωή μου στο Κέντρο με έφερε κοντά στον Γολγοθά ανθρώπων της βιοπάλης και του περιθωρίου. Θα ήθελα να πιστέψω στην Ανάσταση πνεύματος και ψυχής. Ποτέ δεν κατάλαβα πως αυτό το εσωτερικό ταξίδι συμβαδίζει με βεγγαλικά, φωτιές, φασαρία που τρομάζει αθώα πλάσματα και παιδιά και αρνούμαι να το καταλάβω.\n2) Τα μόνα κοινά σημεία στο διάβα των ανθρώπων είναι η γέννηση και ο θάνατος. Η αφετηρία και το τέρμα. Η πορεία του καθενός είναι προσωπική και σε αυτήν συναντιέται με κόσμο και κοσμάκη. Πιστεύω ακράδαντα ότι η ομορφιά του κόσμου κρύβεται στην καλοσύνη. Μου είναι αδιάφορο αν κάποιος είναι καλός γιατί πιστεύει στους ανθρώπους πρωτίστως ή στον Παράδεισο. Με νοιάζει να είναι καλός.\n3) θα επανέλθουμε στους κανονικούς ρυθμούς, στην καθημερινότητα με τις μικρές ή μεγάλες κωμωδίες και τραγωδίες και την φθορά της. Το πώς την αντιμετωπίζει ο καθένας είναι δικός του λογαριασμός. Αν μας αρέσει τον κάνουμε παρέα, αν όχι απομακρυνόμαστε. Χορτάσαμε σοφούς και κριτές. Από ανθρώπους έχουμε έλλειψη.\n4) Οι σκέψεις μου σε όσους ανθρώπους αυτές τις μέρες με καθήκον και αυταπάρνηση παλεύουν στο υγειονομικό μέτωπο, στους νοσούντες και τους οικείους τους.\nΝα είστε καλά και να προσέχετε για να ξαναχτίσουμε τη ζωή μας. Τα σέβη μου κυρίες και κύριοι.


“Ένα παράθυρο κρατά τις αποστάσεις” Κρυμμένες Αλήθειες στον Καμβά – της Αναστασίας Λιάπη\n2o Δημοτικό Σχολείο Σιάτιστας Διδασκαλία από εκπαιδευτικό της Κύπρου\nTovoion Tv Το Εξωκλήσι του Αγίου Κωνσταντίνου στην Τραπεζίτσα Βοΐου -Στάση στην Πραμόρτσα 20/5/2022\nΦωτοδιαδρομή στο Εξωκλήσι του Αγίου Κωνσταντίνου στην Τραπεζίτσα Βοΐου και από εκεί κάτω στην Πραμόρτσα 20/5/2022\nΤην Κυριακή η παρουσίαση του νέου μυθιστορήματος της Αν. Λιάπη\nTovoion Tv Επιμνημόσυνη δέηση για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου στην Νεάπολη Βοΐου Μέρος B’ 19/5/2022\n14/03/2022 14/03/2022 admin 320 Views\nΕκδότης ΥΔΡΟΠΛΑΝΟ Χρονολογία Έκδοσης Φεβρουάριος 2022 Επιμέλεια ΜΙΧΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ\nΈνα παράθυρο κρατά τις αποστάσεις. Ένα πηγάδι τις δένει με ένοχα μυστικά και τον θάνατο. Ένας καμβάς απελευθερώνει τις ενοχές, τα λάθη, τα πάθη και δεν είναι τυχαίο που γράφτηκαν με ή(τ)τα για να μην φαίνονται πολλά.\nΈνα μικρό κορίτσι βλέπει την αυτοκτονία μιας νεαρής κοπέλας στο πηγάδι της αυλής της. Ένα συμβάν που θα στοιχειώσει τα όνειρα και τις στιγμές της. Ομως, αυτό που δένει τα δύο κορίτσια δεν είναι ο θάνατος αλλά η ζωή.\nΗ ζωή ζωγραφισμένη σε ένα χαρτί με χρώματα, αρώματα, φως, σκοτάδι και ενοχές, του σήμερα, του χθες…\nΗ Αναστασία Λιάπη γεννήθηκε στην Καστοριά. Είναι παντρεμένη και μητέρα τριών παιδιών. Η αγάπη της για τα παιδιά την οδήγησε στο να γράφει και να εικονογραφεί παραμύθια. Ασχολείται με την φωτογραφία, τη ζωγραφική και τις αφηγήσεις παιδικών παραμυθιών.\nΤα καλοκαίρια των παιδικών της χρόνων τα περνούσε σε χωριά του Βοίου Κοζάνης μαζί με τους παππούδες της όπου οι αφηγήσεις των παραμυθιών ζωντάνευαν στα μάτια της.\nΠιστεύει στις νεράιδες, τις μάγισσες, τα ξωτικά και με τις εικόνες της θέλει να μας παρασύρει στα παραμύθια της. Η Αναστασία Λιάπη σήμερα ζει και δημιουργεί στο Άργος Ορεστικό.\n← Φωτοδιαδρομή: Σνιάτσκος -Νάματα Βοΐου 14/3/2022\nTovoion Tv Πετώντας Πάνω από τα Δωρικά Χιονισμένα Ναμάτα Βοΐου -Ακούγοντας Ερωτόκριτο 14/3/2022 →\nΚύριε Κασαπίδη αυτή είναι Δυτική Μακεδονία με αριθμούς… Δεν θα χρειαστεί να καταγράψετε τίποτα, είναι όλα εδώ ! (του Παναγιώτη Τσαρτσιανίδη)\n18/03/2022 admin 0\nΔήμος Σερβίων – Βελβεντού: Από το Σάββατο 8 Ιουλίου οι πτήσεις των αιωροπτεριστών\nΕποικοδομητική συνάντηση Θ. Καρυπίδη με Μ. Παναγιωτάκη.\nΦροντιστήριο: “Μαζί στη Νεάπολη”\nNEΑΠΟΛΗ ΒΟΪΟΥ ΚΟΖΑΝΗΣ -ΠΟΛΥΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΜΟΥΜΟΥΛΙΔΗΣ\n21/05/2022 admin No Comments\n20/05/2022 admin No Comments


Ατρακτος - Ποιηση (BKS.0347703)\nΑρχική > Βιβλία > Ποίηση > ΑΤΡΑΚΤΟΣ\nΑΡΓΥΡΙΟΥ ΘΑΝΑΣΗΣ στην κατηγορία ΠΟΙΗΣΗ\nΣυγγραφέας: ΑΡΓΥΡΙΟΥ ΘΑΝΑΣΗΣ\nΜετά την προδοσία της φαινόμενης ως ανεξάντλητης ορμής... Η ασταθής ισορροπία μιας διεισδυτικής αποδόμησης και η ανάταξη ως ηθική επιταγή. Ο βιωματικά αξιακός Ενεστώτας συνυφαίνεται και αντινομεί με την απαιτητή πράξη, βρίσκοντας στη σιωπή, τη διάσταση του ζωτικού του χώρου, όπου και ανακρυσταλλώνεται σε πιο πολύτιμη μορφή. Η παρενθετική επαφή με τον ιριδίζοντα έσω κόσμο. Η καταληκτική διαύγεια της υποκείμενης των πράξεων συνθηματολογίας. Μνήμες ανεξίτηλες, παρούσες, αυτές και οι αρμονικές τους. Λόγος ακριβής αλλά και υπαινικτικός. Και υπέρ όλων, το επιβατικό διάνυσμα του έρωτα, όπως μορφώνει το γλυπτό της ύπαρξης.\nΑΤΡΑΚΤΟΣ BKS.0347703 BKS.0347703 ΑΡΓΥΡΙΟΥ ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΡΓΥΡΙΟΥ ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΟΙΗΣΗ Κατηγορία: ΠΟΙΗΣΗ •ΑΡΓΥΡΙΟΥ ΘΑΝΑΣΗΣ στην κατηγορία ΠΟΙΗΣΗ ISBN: 978-960-426-989-1 Συγγραφέας: ΑΡΓΥΡΙΟΥ ΘΑΝΑΣΗΣ Εκδοτικός οίκος: ΙΩΛΚΟΣ Σελίδες: 64 Διαστάσεις: 17Χ24 Ημερομηνία Έκδοσης: Μάιος 2019 Μετά την προδοσία της φαινόμενης ως ανεξάντλητης ορμής... Η ασταθής ισορροπία μιας διεισδυτικής αποδόμησης και η ανάταξη ως ηθική επιταγή. Ο βιωματικά αξιακός Ενεστώτας συνυφαίνεται και αντινομεί με την απαιτητή πράξη, βρίσκοντας στη σιωπή, τη διάσταση του ζωτικού του χώρου, όπου και ανακρυσταλλώνεται σε πιο πολύτιμη μορφή. Η παρενθετική επαφή με τον ιριδίζοντα έσω κόσμο. Η καταληκτική διαύγεια της υποκείμενης των πράξεων συνθηματολογίας. Μνήμες ανεξίτηλες, παρούσες, αυτές και οι αρμονικές τους. Λόγος ακριβής αλλά και υπαινικτικός. Και υπέρ όλων, το επιβατικό διάνυσμα του έρωτα, όπως μορφώνει το γλυπτό της ύπαρξης. ΑΤΡΑΚΤΟΣ


Τι αλλάζει από Σεπτέμβριο στις εγγραφές των μαθητών στα σχολεία\n24/03/2016 - 22:11\nΔεν θα χρειάζονται πιστοποιητικό γέννησης οι μαθητές που πρέπει να εγγραφούν στα σχολεία από το ερχόμενο σχολικό έτος.\nΚι αυτό γιατί εδώ και τέσσερις ημέρες ξεκινήσαμε και διαλειτουργεί το υπουργείο Παιδείας με το Εθνικό Δημοτολόγιο.\nΑυτό πρακτικά σημαίνει, όπως είπε ο υπουργός Εσωτερικών Παναγιώτης Κουρουμπλής μιλώντας στο ρ/σ «Στο Κόκκινο», ότι «φέτος δεν θα κυκλοφορήσουν 600.000 έγχαρτα πιστοποιητικά γεννήσεως των παιδιών που πρέπει να εγγραφούν στα σχολεία.\nΑντιλαμβάνεστε πόσες εργατοώρες θα γλιτώσει το Δημόσιο, πόση γραφειοκρατία και πόση ταλαιπωρία. Αυτό είναι ένα δείγμα όταν λέμε για την Διαλειτουργικότητα Βάσεων Δεδομένων. Φανταστείτε ότι κυκλοφορούν 11 εκατομμύρια έγχαρτα πιστοποιητικά. Αυτό θα είναι η μεγαλύτερη μεταρρύθμιση που έχει γίνει στο Δημόσιο. Πρόκειται για πραγματική μεταρρύθμιση. Θα αποσυνδέσει την σχέση του πολίτη με το Κράτος, με τον δημόσιο υπάλληλο. Θα είναι όλα πληροφορία, δεν θα είναι έγχαρτα. Κυκλοφορούν 11 εκατομμύρια έγχαρτα πιστοποιητικά, φανταστείτε τι σημαίνει αυτό και σε κόστος χαρτιού, σε εργατοώρες, σε ταλαιπωρία και, πολλές φορές, σε «γρηγορόσημο», γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα», πρόσθεσε ο κ. Κουρουμπλής.\nΠαράλληλα ο κ. Κουρουμπλής επανέλαβε ότι «αυτό που δεν έγινε 15 χρόνια – και κρατήστε το αυτό που σας λέω – θα γίνει μέσα στο 2016. Στο τέλος του 2016 θα λειτουργούν οι μεγαλύτερες βάσεις του Δημοσίου.\nΤο Δημόσιο έχει 280 μικρές και μεγάλες βάσεις δεδομένων. Μόλις γίνει αυτή η προσπάθεια, θα έχει στηθεί ήδη το σύστημα και πολύ εύκολα, μέρα με τη μέρα, θα «κρεμάμε» μέσα στο σύστημα και άλλη μια βάση δεδομένων, όπως λένε οι ειδικοί», πρόσθεσε.


Πανθουριακός - Γιαννακόπουλος: “Το πίστευα και το πιστεύω, στο τέλος θα πάρουμε την άνοδο”! (video) | sport365 Καλαμάτα\nΤι λέει ο σκόρερ των νταμπλούχων στο ματς με τον ΑΠΣ Πάτραι για την συνέχεια των μπαράζ ανόδου\nΟ Γιώργος Γιαννακόπουλος αποτελεί μία από τις αποκαλύψεις του φετινού Πανθουριακού και ένας από τους παίκτες πάνω στους οποίους έχει στηριχθεί η πορεία προς το νταμπλ στη Μεσσηνία. Ο 21χρονος αμυντικός φανέρωσε στο παιχνίδι με τον ΑΠΣ Πάτραι και τις εκτελεστικές του δυνατότητες καθώς πέτυχε ένα υπέροχο τέρμα, με έναν αριστερό κεραυνό από μακρινή απόσταση, το οποίο όμως δεν στάθηκε αρκετό στον Πανθουριακό για να φτάσει στην πρώτη του νίκη στο μίνι πρωτάθλημα. Ο ίδιος πάντως δεν χάνει την πίστη του στις δυνατότητές της ομάδας και όπως λέει στο sport365.gr παραμένει αισιόδοξος και σίγουρος πως τελικά η ομάδα του θα είναι μεταξύ αυτών που θα πανηγυρίσουν την άνοδο στη Γ’ Εθνική.\n-Γιώργο, δεύτερο εντός έδρας παιχνίδι, σερί δεύτερη ισοπαλία με το ίδιο μάλιστα σκορ. Ποια είναι η εικόνα που σου άφησε το παιχνίδι;\n“Αφήνει μια πικρία το ματς κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο δεχτήκαμε το γκολ. Με βάση την εικόνα μας πιστεύω ότι δεν μας άξιζε το σκορ, αλλά δεν θα μείνουμε σε αυτό, θα κοιτάξουμε τα λάθη μας, θα δουλέψουμε να τα βελτιώσουμε. Έχουμε μπροστά μας το ρεπό να συγκροτηθούμε, να γυρίσουν και τα παιδιά που είναι τραυματίες να μας βοηθήσουν και συνεχίζουμε. Θέλω να δώσω συγχαρητήρια στους συμπαίκτες μου αλλά και στα παιδιά της αντίπαλης ομάδας που είναι ιδιαίτερα αξιόλογη. Έχω πίστη, όπως είχα και τον Αύγουστο που ξεκινούσαμε, για την ομάδα, έχω πίστη ότι θα ανέβουμε στην Γ’ Εθνική.”\n– Εάν δεν υπήρχαν οι απουσίες και τα προβλήματα τραυματισμών θα είχατε καλύτερη τύχη στα δύο πρώτα παιχνίδια;\n“Δεν μπορούμε να μιλήσουμε υποθετικά αλλά τα παιδιά που έλλειπαν εκτός από την ικανότητα είναι και έμπειροι χωρίς με αυτό να θέλω να υποβαθμίσω τους υπόλοιπους συμπαίκτες μου, όλοι δώσαμε το 100%”\n– Πέτυχες ένα υπέροχο γκολ, για highlights. Είναι το καλύτερο μέχρι τώρα στην καριέρα σου;\n“Ε, ναι βέβαια, ως αμυντικός δεν έχω και βάλει και πολλά (γέλια). Είδα την μπάλα, την έστρωσα μπροστά μου και σούταρα”.\n-Δεν το πολυσκέφτηκες…\n“Όχι, όχι, και δόξα τω Θεό μπήκε”\n-Τώρα πως βλέπεις την συνέχεια;\n“Η συνέχεια σίγουρα δεν θα είναι εύκολη έχουμε μπροστά μας δυνατά ματς. Μην ξεχνάμε Πώς παίζουμε με τους πρωταθλητές των υπολοίπων νομών, αλλά θεωρώ ότι με πίστη και δουλειά θα είμαστε μέσα στις τρεις ομάδες που θα βγουν.”\n-Αποτελεί μειονέκτημα το γεγονός ότι πηγαίνετε Στο άγνωστο δεν ξέρετε τις ομάδες που θα αντιμετωπίσετε;\n“Σίγουρα ισχύει αυτό αλλά υπάρχουν κάποια βίντεο, αναλύουμε με τη βοήθεια του κόουτς τους αντιπάλους και με τις πληροφορίες που έχει συγκεντρώσει και με όσα βλέπουμε στο γήπεδο δεν υπάρχει μεγάλη απόκλιση”.\nΔείτε το γκολ του Γιαννακόπουλου με τον ΑΠΣ Πάτραι


ΠΑΣΠΑΡΤΟΥ: ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΑ ΤΟΥΣ ΒΟYΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ο ΛΕΒΕΝΤΗΣ!\nβουλευτή περιφερείας Αττικής της Ένωσης Φραπέδων, Δημήτρη Καβαδέλλα, ο οποίος επισημαίνει στο βιογραφικό του, πως «από μικρό παιδί ενεπλάκη σε αγώνες για Δημοκρατία και Ελευθερία, ενώ συνελήφθη αμέσως μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου».\nΠως, λοιπόν, να αντικαταστήσει τους βουλευτές του ο πρόεδρος Βασίλης; Με τι λεφτά θα συντηρούν μετά τις Porsche τους;\n(ΥΓ) 1: Ψηφίστε τους… πολυτεχνίτες βουλευτές με τις Porsche κοροϊδάκια, που δεν έχετε στον ήλιο μοίρα, για να… διαμαρτυρηθείτε κατά του συστήματος! Και μακριά κι αλάργα από την Χρυσή Αυγή. Εκτός του ότι είναι πολύ… ακραία, οι βουλευτές της δεν έχουν Porsche!\n(ΥΓ) 2: Ψωμί-παιδεία-ελευθερία (και Porsche)!


Ελύτης και Αγία Σοφία! | ΡΑΟΥΛΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ\n← Το άλλο με το ΕΣΠΑ το ξέρετε;\n97 ευρώ το εκλογικό επίδομα για τους Δημοτικούς Υπαλλήλους. Τι προβλέπει η ΚΥΑ. →\nΕλύτης και Αγία Σοφία!\nΕίναι απίστευτα τα όσα βλέπουν τα ματάκια μας αυτές τις ημέρες.\nΈτσι το τελευταίο προεκλογικό σποτ της ΝΔ αναδεικνύει όλη την ελαφρότητα της σημερινής ηγεσίας του κόμματος.\nΑπό τη μία η μονταρισμένη φωτογραφία της Αγίας Σοφίας χωρίς τους μιναρέδες! Και από την άλλη η προσπάθεια κομματικής εκμετάλλευσης του Ελύτη.\nΔεν ξέρω αν το πρώτο προσπαθεί να απευθύνει το μήνυμα στους ακραίους της παράταξης ότι «πάλι με χρόνους και καιρούς, πάλι δικά μας θάναι», αλλά σίγουρα θυμίζει τις εποχές του Μακεδονομάχου Σαμαρά, φέρνοντας μνήμες των ιστορικών εποχών του 91’ – ’93, θυμίζοντας σε όλους το ποιος πραγματικά είναι ο Πρόεδρος του κόμματος!\nΣε ότι αφορά την αναφορά στον Ελύτη και τη φωτογραφία που έχει χρησιμοποιηθεί, από την απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας στις 10 Δεκεμβρίου 1979, είναι χαρακτηριστική η αντίδραση της συντρόφου του νομπελίστα ποιητή, Ιουλίτας Ηλιοπούλου:\n«Με λύπη μου είδα φωτογραφία του Οδυσσέα Ελύτη, καθώς και απόσπασμα από την ποίησή του να χρησιμοποιείται σε πολιτική διαφήμιση. Έχοντας την ευθύνη του έργου του και τιμώντας τη μνήμη και τις αρχές του ζητώ την άμεση απόσυρση. Η ποίηση, το ήθος και η σκέψη του Ελύτη αποτελούν εθνικό κεφάλαιο υψίστης σημασίας και όχι ιδιοκτησία κανενός κόμματος. Ας δείξουμε σεβασμό. ‘Την οργή των νεκρών να φοβάστε και των βράχων τ’ αγάλματα!’».\nΘα μου πείτε υπάρχει και μια δόση αλήθειας σε αυτό:\nΤο πόσο αεροβάτης είναι ο Σαμαράς με τη λογική της αυτοδυναμίας αλλά και με τις ανεδαφικές υποσχέσεις προς όλους και σε όλα. Ο παλαιοκομματισμός καλά κρατεί, μόνο που προκαλεί…\nOne thought on “Ελύτης και Αγία Σοφία!”\nΠαράθεμα: Ελύτης και Αγία Σοφία!


Για το κρασί και την ατμόσφαιρα - Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online\nΓια το κρασί και την ατμόσφαιρα\nΗ Achaia Clauss, 160 χρόνια από την ίδρυσή της, εξακολουθεί να αποτελεί έναν ξεχωριστό προορισμό χάρη στο παραμυθένιο περιβάλλον της\nΗ Achaia Clauss, η πρώτη οινική κοινότητα της Ελλάδας, που στο πέρασμα των χρόνων έχει τιμηθεί με 15 μεγάλα βραβεία, 51 χρυσά μετάλλια, 38 αργυρά και 32 διπλώματα για την ποιότητα των οίνων της, αποτέλεσε και αποτελεί διεθνές σημείο αναφοράς.\nΠροορισμός ξεχωριστός όχι μόνο για τους λάτρεις του κρασιού αλλά και της ιστορίας, της φύσης, των περιηγήσεων. Τοπίο βγαλμένο από μια άλλη εποχή με θέα που μαγνητίζει και ατμόσφαιρα που συγκινεί.\nΣ’ αυτό βοηθά η ιδιαίτερη αρχιτεκτονική του χώρου. Ηδη από το 1854 ο Gustav Clauss χτίζει ένα ολόκληρο οικιστικό συγκρότημα με καθεδρικούς πύργους σε σχήμα κωδωνοστασίου που δίνει τη δυνατότητα σε ένα ολόκληρο χωριό να ζει, να εργάζεται, να αναπτύσσεται γύρω από τον κεντρικό πυρήνα του οινοποιείου.\nΜέχρι και σήμερα με συστηματική φροντίδα και σεβασμό στην ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά, το οινικό πρότυπο αυτό συγκρότημα έχει μείνει αλώβητο στο χρόνο. Πλακόστρωτα δρομάκια ανάμεσα σε πέτρινους πύργους, ιστορικά κτίρια, όπως η Βίλα Κωστάντζα ή η κάβα Δανιηλίδος, κελάρια με μεγάλα δρύινα σκαλιστά βαρέλια με μαυροδάφνη ενός αιώνα, όπως το αυτοκρατορικό κελάρι, αλλά και ο μουσειακός χώρος «Βαρελάτικο» δημιουργούν μια αίσθηση παραμυθιού.\nΜια αίσθηση στην οποία συμβάλλουν οι καλλιτεχνικές δημιουργίες των Στεφανίδη, Μυταρά, Μπογδανόπουλου αλλά και τα κρασιά-θρύλοι, όπως η μαυροδάφνη, το γλυκό κόκκινο κρασί που πρωτοπαρήγαγε ο Gustav Clauss το 1873 στον αμπελώνα του. Το ονόμασε έτσι προς τιμήν της ελληνίδας αγαπημένης του με τα όμορφα μαύρα μάτια, της Δάφνης, που πέθανε σε νεαρή ηλικία.\nΗ Achaia Clauss βρίσκεται στον ομώνυμο λόφο και ιδρύθηκε το 1861 από τον Βαυαρό Gustav Clauss, που ήρθε στην Πάτρα το 1854 για να εργαστεί στη «Φελς και Σία», γερμανική εταιρεία εξαγωγής σταφίδας. Σε μία από τις εξορμήσεις του γνώρισε την περιοχή και εντυπωσιάστηκε από το μαγευτικό τοπίο και τον αμπελώνα της. Αρχικά αγόρασε ένα αμπέλι 60 μόλις στρεμμάτων και τελικά δημιούργησε το Κάστρο-Οινοποιείο που διατηρείται έως σήμερα.\nΤο 1861 ιδρύει την οινοποιητική εταιρεία Αχάια Κλάους, η οποία και οινοποιεί από τότε έως σήμερα. Τα πρώτα χρόνια ήταν δύσκολα, καθώς επιθέσεις συμμοριών της περιοχής ήταν καθημερινό φαινόμενο. Παρ’ όλα αυτά κατάφερε να επιβιώσει και να εδραιωθεί στην περιοχή.\nΤο 1872 οι ιδιοκτήτες της «Φελς και Σία», Θεόδωρος Χάρμπουργκερ και Γουσταύος Κλάους, ιδρύουν την εταιρεία «Αχάια Ανώνυμη Εταιρεία Οινοποιίας». Από το 1883 όμως ο Κλάους πρωτοστατεί και έως το 1908 η εταιρεία επικεντρώθηκε στην παραγωγή ευγενών κρασιών, όπως η «Μαυροδάφνη» και η «Δεμέστιχα».\nΜετά τον θάνατο του Κλάους ανέλαβε ο Γκούντερντ, αλλά με το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου την πούλησε και κατέφυγε στο εξωτερικό. Η Αχάια Κλάους μείωσε αισθητά την παραγωγή της. Το 1920 πέρασε στα χέρια του Βλάσση Αντωνόπουλου. Από τότε, με μικρό διάλειμμα την περίοδο της Κατοχής, η εταιρεία αναπτύχθηκε ραγδαία. Το 1955 την επιχείρηση ανέλαβε ο Κωνσταντίνος Αντωνόπουλος, που εφοδίασε με νέα μηχανήματα το οινοποιείο, φρόντισε για την πρόσληψη ειδικών επιστημόνων και έδωσε νέα πνοή στο ιστορικό οινοποιείο. Το 1983 η εταιρεία έθεσε σε λειτουργία το νέο εμφιαλωτήριο. Από το 1997 τη θέση του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου ανέλαβε ο Νίκος Καραπάνος.\nΚαθιέρωσε και τον οινοτουρισμό στην Ελλάδα\nΟ Gustav Clauss θεωρείται ο ιδρυτής και καθιερωτής του θεσμού του οινοτουρισμού στην Ελλάδα, μετά την επίσκεψη της πριγκίπισσας Σίσσυ της Αυστροουγγαρίας το 1885. Ο διορατικός Gustav για να της ανταποδώσει την τιμή ονόμασε το Κελάρι «Αυτοκρατορικό» (Imperial Cellar). Εκτοτε η Achaia Clauss συνέβαλε με ιδιαίτερη προσφορά στο γίγνεσθαι της αχαϊκής γης αλλά και του τόπου γενικότερα. Εκτός από πλήθος πολιτιστικών εκδηλώσεων, τα τελευταία χρόνια – σε μια σταθερή προσπάθεια των συνεχιστών της να ενώσουν το παρελθόν και την παράδοση με το παρόν και το μέλλον – οργανώνεται η αναβίωση του τρύγου και το λιάσιμο του μοσχάτου. Γιορτές ανοιχτές για το κοινό και τρόπος σύνδεσης της παραγωγικής διαδικασίας με τη χαρά της δημιουργίας.\nΚορωνοϊός : «Γονατίζουν» τα νοσοκομεία – Στα όριά τους οι υγειονομικοί | 02.03.2021 - 23:23


Διαλογισμός: Πως να Διαλογίζεστε Καθημερινώς – Maro Samana\n« 10 ρήσεις του Σωκράτη, μαθήματα ζωής …\nΗ ανάπτυξη της αυτοπεποίθησης. Αντιμετωπίζοντας τα αισθήματα κατωτερότητας, την ανασφάλεια και το φόβο. »\nΑπό maro samana | 25 Αυγούστου 2016 - 11:55 πμ | 23 Νοεμβρίου 2016 Αυτοβελτίωση\nΟ διαλογισμός δεν είναι πάντα το να καθόμαστε και να Ο διαλογισμός δεν είναι πάντα το να καθόμαστε και να εστιάζουμε στην αναπνοή σας. Μπορείτε να εκπαιδεύσετε το μυαλό σας στην καθημερινή σας ζωή, για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια του γεύματος, την ώρα μίας βόλτα στο πάρκο ή ακόμα και κατά το πλύσιμο των πιάτων. Μην καταπίνετε μόνο το γεύμα σας, αλλά απολαύστε το και μασήστε το αργά και καλά, νοιώθοντας τη γεύση του. Μην περπατάτε απλά γύρω από το πάρκο, αλλά παρατηρήστε το τοπίο που σας περιβάλλει. Παρατηρήστε τα φωτεινά χρώματα, τους ήχους και τις μυρωδιές. Δώστε έμφαση στις αισθήσεις σας.\nΆρθρο της Anna LeMind – learning-mind.com


Βραζιλιάνος αντί-Ποντένσε από Τουρκία για... | Reporter Cyprus | Ποδόσφαιρο Ελλάδα\nΒραζιλιάνος αντί-Ποντένσε από Τουρκία για Ολυμπιακό\nΓκιγιέρμε Κόστα Μάρκες, ετών 28. Αριστεροπόδαρος που παίζει κυρίως ως δεξί εξτρέμ, Βραζιλιάνος που αγωνίζεται στην Τουρκία και στην Μαλάτιασπορ, δανεικός απο την ιταλική Μπενεβέντο.\nΣύμφωνα, λοιπόν, με τους Τούρκους ο Γκιγιέρμε θα φύγει απο την Μαλάτια και τον διεκδικούν τρεις ομάδες: Τραμπζονσπόρ, Μπεσίκτας και Ολυμπιακός!\nΑπό τους ερυθρόλευκους, πάντως, δεν επιβεβαιώνεται κάτι τέτοιο ενώ σύμφωνα με την ελληνική μανατζερική πιάτσα όντως τους έχει προταθεί. Με χρηματιστηριακή αξία τεσσάρων εκατομμύρια ευρώ, ο Γκιγιέρμε ανήκει στο ίδιο μανατζερικό γραφείο (του Βραζιλιάνου Ρομπαλίνιο) που είχε πάει και τον Ιγκόρ Σίλβα (τον πρώην μπακ του Αστέρα Τρίπολης).\nΕίναι τεχνίτης, διαθέτει καλή πάσα ενώ βγάζει κι ασίστ. Κοντός αλλά όχι τρελά γρήγορος, που τη φετινή σεζόν μετράει 7 γκολ και 6 ασίστ με την Μαλάτια. Όπως έχουν πει για τον Γκιγιέρμε είναι στο παιχνίδι του Βραζιλιάνος και στη ζωή του Σουηδός. Στην Ευρώπη πάντως... συστήθηκε (κλασικά) μέσω Πορτογαλίας (Μπράγκα και Ζιλ Βιθέντε).\nΤο ερώτημα για την περίπτωση Γκιγιέρμε είναι αν όντως απασχολεί ως αντι-Ποντένσε ή χρησιμοποιείται με τον Ολυμπιακό για να ανεβάσουν τη τιμή του στην Τουρκία. Αξίζει να σημειωθεί πως το όνομα του Βραζιλιάνου δεν είναι άγνωστο στην Ελλάδα, διότι πριν από δύο χρόνια είχε ακουστεί για Ολυμπιακό, ΠΑΟΚ και ΑΕΚ.


Τις βγάζετε, τις αφήνετε να κρυώσουν ελαφρά και τις ξεφλουδίζετε. Βάζετε τη σάρκα της μελιτζάνας σε μπλέντερ μαζί με το σκόρδο, το ταχίνι, το χυμό λεμονιού, την πάπρικα και το αλατοπίπερο.\nΧτυπάτε για λίγα λεπτά, να γίνουν πουρές. Προσθέτετε 1-2 κουταλιές της σούπας νερό, αν δείτε ότι το μείγμα είναι πολύ πηχτό.\nΚατόπιν αδειάζετε σε μπολ, πασπαλίζετε με πάπρικα, ψιλοκομμένο μαϊντανό, λίγο λάδι και γαρνίρετε με ελιές και πιτούλες. www.newsbeast.gr


Συναινετικό διαζύγιο-«απεμπλοκή» από το Κίνημα Αλλαγής η πρόταση Θεοδωράκη - UNPOLITICAL\nHome ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ Συναινετικό διαζύγιο-«απεμπλοκή» από το Κίνημα Αλλαγής η πρόταση Θεοδωράκη\nΣυναινετικό διαζύγιο-«απεμπλοκή» από το Κίνημα Αλλαγής η πρόταση Θεοδωράκη\nTeam Unpoliticalgr 4:23 μ.μ. ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ,\n«Παραμονή» με οδηγό χάρτη μεταρρυθμίσεων και δεσμεύσεις για τις κυβερνητικές συνεργασίες, ζητά ο Μίλτος Κύρκος - Ποιοι μένουν και ποιοι φεύγουν από το Ποτάμι.\nΣε... συναινετικό διαζύγιο οδεύουν Κίνημα Αλλαγής και Ποτάμι. Στη Μεγάλη Συνάντηση των Αντιπροσώπων του Ποταμιού ο Σταύρος Θεοδωράκης εισηγήθηκε στα στελέχη του ανώτερου καθοδηγητικού οργάνου του Ποταμιού την αποχώρησή τους από το Κίνημα Αλλαγής. Ο πρόεδρος του κόμματος εξήγησε ότι στόχος του ήταν να προσθέσει δυνάμεις, εξηγώντας τη συμμετοχή του στο εγχείρημα του νέου φορέα της Κεντροαριστεράς.\nΔυστυχώς, όμως, είπε ότι αυτό δεν έγινε πράξη. Για αυτό και πρέπει να δοθεί λύση, η οποία σύμφωνα με τον Σταύρο Θεοδωράκη πρέπει να είναι η αποχώρηση από το Κίνημα Αλλαγής. Η αποσύνδεση του Ποταμιού από τη Χαριλάου Τρικούπη. Γιατί, σύμφωνα με την πλειοψηφία των στελεχών του, το Κίνημα Αλλαγής θυμίζει πολύ ΠΑΣΟΚ. Ο πρόεδρος του Ποταμιού εξήγησε ότι αυτή η επιλογή είναι καλύτερη από αντάρτικο στο εσωτερικό. Γιατί κάτι τέτοι θα ήταν επιζημιο και για το Κίνημα Αλλαγής και για το Ποτάμι.\nΑυτοκριτική και στήριξη...