Συνέντευξη με τη Στέλλα Ζαφειροπούλου, συγγραφέα της παράστασης "Φλάι" - kallitexnes.gr\nkal_admin — 16 Ιανουαρίου 2016\nΈνας άνθρωπος που επιλέγει να γίνει κάτι άλλο σε έναν κόσμο που επιμένει να μένει ίδιος, αφηγείται καταστάσεις της ζωής του σε ένα ψυχογράφημα μιας κοινωνίας που αρνείται να αλλάξει. Ένας ιλαροτραγικός μονόλογος που μιλά για εκείνους που έπαψαν να αντέχουν το βάρος της πραγματικότητας στους ώμους τους. Για τη διαφορετικότητα, τις συμβάσεις, τους ψυχαναγκασμούς, τις κοινωνικές νόρμες, την έλλειψη αποδοχής και κατανόησης. Για τα κοινά όλων και τις διαχωριστικές γραμμές της αποξένωσης.\nΜία συνέντευξη με τη Στέλλα Ζαφειροπούλου, συγγραφέα της παράστασης “Φλάι”, στη θεατρολόγο Μαριαλένα Δογγούρη, για το kallitexnes.gr.\n– Κυρία Ζαφειροπούλου, τι είναι το «Φλάι»;\nΤο ‘Φλάι’ είναι ένα έργο που μιλά για τη διαφορετικότητα και την ελευθερία, αλλά συγχρόνως και για τη μοναξιά που αυτή επιφέρει…. και αυτό το επιχειρεί με μια ιδιαίτερη προσέγγιση μέσω συμβολισμών και μεταφορών ώστε να δώσει μια άλλη διάσταση σε αυτό που έχουμε συνηθίσει μέχρι τώρα. Πρόκειται για το πρώτο μου μεγάλο θεατρικό που παρουσιάζεται στο κοινό, το οποίο συνάντησε πολλές δυσκολίες, οι οποίες ξεπεράστηκαν χάρη στην αρχική βοήθεια της Κωνσταντίνας Νικολαϊδη και μετέπειτα στη δουλειά και στην αφοσίωση της Πέπης Μοσχοβάκου, της Λίλης Τσεσματζόγλου και όλων των υπολοίπων συνεργατών.\n– Πως ξεκινήσατε να το γράφετε;\nΑφορμή ήταν μια άσκηση σε ένα εργαστήρι δημιουργικής γραφής, όταν και μου ζητήθηκε, στο πρώτο μου κείμενο, να γράψω ένα μικρό διήγημα για την περιγραφή μιας μέρας από τη ζωή μιας μύγας. Αυτό συνέβη, γιατί κύκλωσα με στυλό τη λέξη μύγα σε μια παράγραφο που μας δόθηκε για να επιλέξουμε τη λέξη που μας αρέσει. Στην πορεία αυτό – και αφού το άφησα στην άκρη για κάποια χρόνια- αρχισε να με απασχολεί ξανά και έψαξα να βρω έναν λόγο που θα μπορούσε ένας άνθρωπος να επιθυμεί την ένταξή του σε κάτι άλλο πέρα από το ανθρώπινο είδος. Έτσι γεννήθηκε το ΄Φλάι’ που μιλά για ένα πλάσμα που θεωρεί τον εαυτό του μύγα και μάλιστα όχι μια συνηθισμένη, αλλά μια goniurellia tridens.\n– Γιατί επιλέξατε τη μύγα;\nΜα γιατί άλλο; Γιατί η μύγα είναι ενοχλητική. Και αυτός ο άνθρωπος λέει αλήθεια και η αλήθεια πάντα ενοχλούσε, πάντα ξεβόλευε. Εμάς, τους γύρω μας, τις κοινωνικές συμβάσεις.\n– Υπάρχουν μηνύματα που θέλετε να περάσετε με αυτό το έργο, και ποια είναι αυτά;\nΑλίμονο αν δεν θέλεις να περάσεις μήνυματα μέσα από το θέατρο. Το θέμα είναι ποιος είσαι εσύ που οι άλλοι θα σε ακούσουν. Θα ήταν ιδανικό αυτό που θες να πεις να ήταν τόσο ξεκάθαρο που να μπορείς να το χαρακτηρίσεις με δυο λόγια. Δεν θα το κάνω. Ο καθένας βλέπει, κρίνει και βγάζει τα δικά του συμπεράσματα για το αν τον άγγιξε κάποιο κομμάτι ή όχι μέσα από το κείμενο ενός συγγραφέα. Ξέρεις….το μυαλό, οι ηθικές αρχές και οι πράξεις του ανθρώπου είναι ατελείς. Είμαστε σίγουρα παραπλανημένοι. Και από εμάς τους ίδιους και από τους άλλους. Αυτό ίσως είναι ένα στοιχείο που μπορεί να δει κανείς μέσα από την παράσταση. Ο Σαίξπηρ έγραψε πως ‘’είμαστε όλοι κακούργοι καθισμένοι σε θέατρο’’. Στο οποίο κάποιοι κουνάνε το κεφάλι σε ένδειξη παραδοχής και κάποιοι πετάγονται από το κάθισμά τους θιγμένοι.\n– Στο έργο παρακολουθούμε έναν άνθρωπο ο οποίος είναι οριακά έως καθόλου αποδεκτός από την κοινωνία. Είναι τελικά τόσο σημαντικό να είμαστε αποδεκτοί;\nΓια μένα δεν είναι καθόλου σημαντικό. Σίγουρα ζούμε με άλλους ανθρώπους και θέλουμε η συνύπαρξή μας με αυτούς να είναι τέτοια ώστε να νιώθουμε ότι είμαστε αποδεκτοί. Με αυτούς που μας νοιάζουν όμως και αυτοί είναι εκείνοι που μας δέχονται όπως είμαστε. Συνυπάρχουμε σε έναν κόσμο, κυοφορούμε μια κοινωνία που έχει βάλει όρους στη λέξη αποδεκτό. Ακόμη και η ίδια η λέξη από μόνη της είναι οριοθετημένη. Υπάρχει ένα σημείο στο μονόλογο που μιλά για το καθωσπρέπει. ‘’Τί λέξη είναι; Πώς γράφεται; Είναι μια; Είναι δύο με κενό ανάμεσα και τελικά τί σημαίνει να είσαι καθωσπρέπει; Εγώ τις ενώνω. Τις γράφω σαν μια. Έτσι δείχνει καλύτερα τη σύνδεση. Την εξάρτηση ίσως. Την κατοχή. Την ολοκληρωτική κατοχή του εαυτού σου’’. Εννοείται ότι υπάρχουν όρια, ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει μόνος, αλλά αυτό είναι άλλο πράγμα από το να πασχίζεις μια ζωή για να σε δεχτεί μια κοινωνία που σε κλείνει σε κουτάκια, σε ντύνει όπως θέλει, σε χαρακτηρίζει με ευκολία. Από μια κοινωνία τελικά που εσύ ο ίδιος δεν αποδέχεσαι. Και αυτό είναι το οξύμωρο. Αφου στενάζεις τόσο, γιατί θες να μπεις;\n– Η διαφορετικότητά μας είναι αυτό που μας κάνει μοναδικούς, σε κάποιες περιπτώσεις όμως, όπως αυτή που περιγράφετε, είναι λόγος αποκλεισμού και περιθωριοποίησης. Τελικά τι ζητάει η κοινωνία από εμάς;\nΤο θέμα είναι τί ζητάμε εμείς από εκείνη. Ποια κοινωνία θέλουμε. Εμείς την αποτελούμε. Εκείνη, όσο εμείς δεν αλλάζουμε, δεν διεκδικούμε θα παραμένει άκαμπτη. Η κοινωνία στο ‘Φλάι’ συμβολίζεται με μια χελώνα. Που μας προσφέρει το σπίτι της και προσπαθεί να μας ενσωματώσει. Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να μικρύνουμε, να αδυνατίσουμε, να μην έχουμε τη δική μας φωνή. Και η ελευθερία;\n– Το «Φλάι» είναι ένας ιλαροτραγικός μονόλογος. Ποια κομμάτια σας δυσκόλεψαν πιο πολύ;\nΚανένα. Όταν σκοτώνεις το μπάτσο μέσα σου δεν υπάρχει πλεον κανένας περιορισμός. Η αλήθεια δεν πρέπει να δυσκολεύει. Το ψέμα το κάνει αυτό. Δυστυχώς τα έχουμε μπερδέψει.\n– Στο κείμενο υπάρχει η φράση “ποιος Θεός ρε γελοίοι; Ποια ώρα; Ποια μοίρα; Άνθρωπος φίλε μου. Άτιμο πλάσμα!” Πως πιστεύετε πως η θρησκεία, με την μορφή που έχει πάρει σήμερα, επηρεάζει στον αποκλεισμό των διαφορετικών ανθρώπων;\nΗ θρησκεία πάντα επηρρέαζε. Δεν είναι κάτι τωρινό. ‘Εβαζε χαλινάρια. Το λυπηρό είναι ότι συνεχίζει να το κάνει. Και συνεχίζει γιατί βρίσκει πρόσφορο έδαφος. Να κατευθύνει. Να δημιουργεί μάζες. Οπότε όλοι οι υπόλοιποι πέραν ης μάζας είναι διαφορετικοί. Πατάει πάνω στην ανάγκη του άλλου,στην απελπισία του, στο φόβο του και δημιουργεί μικρούς, ανεύθυνους, αδύναμους ανθρώπους. Θα κάνω εγώ κάτι άσχημο σε κάποιον και μετά θα ζητήσω συγχώρεση από τον εκπρόσωπο του Θεού και όλα θα είναι εντάξει. Θα θελήσω κάτι, θα κάνω το σταυρό μου, θα προσευχηθώ και όλα θα γίνουν δια μαγείας. Και πού είναι ο άνθρωπος; Η θρησκεία διδάσκει την αδράνεια. Είναι άλλο πράγμα η πίστη και άλλο αυτού του είδους η εκπροσώπηση. Η πίστη σε πάει μπροστά. Εγώ θεωρώ πως η αδυναμία το ανθρώπου για το θαύμα και μόνο αυτή, ονομάζεται Θεός. Πιστεύω στον άνθρωπο. Σε εκείνον που μπορεί να γίνει το θαύμα για το διπλανό του.\n– Στο έργο γίνεται έντονος λόγος για την Ελενίτσα, τη μάνα, η οποία έχει κάνει πολλές λάθος επιλογές. Μάλιστα αναφέρεται πως μόνη της παρέα ήταν η τηλεόραση. Πόσο κοντά είναι αυτή η προσωπικότητα με τα σημερινά δεδομένα;\nΜε ρωτάς αν υπάρχουν άνθρωποι μόνοι τους με λάθος επιλογές; Πάρα πολλοί. Μπορείς να τους συναντησεις ακόμα και σε χώρους διασκέδασης, σε γραφεία προαγωγών, σε κρεβάτια διπλά γεμάτα, σε χαμόγελα και εξάρσεις χαράς. Η διαφορα τους με την Ελενίτσα είναι ότι εκείνη μας αφήνει να δούμε τη μοναξιά της.\n– Έχει ευθύνη αυτή η μητέρα για τον αποκλεισμό του παιδιού της από την κοινωνία; Γενικά η οικογένεια;\nΗ οικογένεια είναι η πρώτη μορφή κοινωνίας. Οι περιορισμοί από εκείνη ξεκινούν. Εάν δημιουργούμε λάθος οικογένειες, τότε θα δημιουργήσουμε και λάθος κοινωνίες. Γενικά οι γονείς έχουν την τάση να φορτώνουν με τα δικά τους θέλω τα παιδιά τους. Άλλες φορές συνειδητά και άλλες υποσυνείδητα. Αυτό είναι μεγαλο βάρος και για τους περισσότερους μη διαχειρίσιμο. Από μικροί προσπαθούμε να κάνουμε πράγματα που θα ευχαριστήσουν τη μαμά και το μπαμπά, μετά το δάσκαλο, τον εργοδότη, τον/την σύντροφο. Και όταν κάποια στιγμή, αν είμαστε τυχεροί, συνειδητοποιήσουμε τί κάνουμε τόσα χρόνα στον εαυτό μας ή στα παιδιά μας και προσπαθήσουμε να το αλλάξουμε αυτό, έστω και για λίγο νιώθουμε έξω από εκείνον τον κύκλο που μας έκανε να αισθανόμαστε ασφαλείς και μετά εναπόκειται σε μας πόσο έτοιμοι είμαστε να δεχθούμε τις συνέπειες.\n– Τελικά, αυτό το ανθρώπινο πλάσμα, τι χρειάζεται, για να είναι ευτυχισμένο;\nΔεν πιστεύω ότι οι άνθρωποι μπορούν να γίνουν ευτυχισμένοι. Στιγμιαία, ναι. Εξολοκλήρου, όχι. Γιατί είναι στη φύση μας η αίσθηση του ανικανοποίητου. Να δημιουργούμε, να είμαστε δοτικοί, να είμαστε καλά με τον εαυτό μας. Να νιώθουμε ότι μας κατανοούν. Αν είμαστε και πολύ τυχεροί, να μας αγαπούν. Αυτό. Φτάνει για να είμαστε έστω χαρούμενοι. Το να κυνηγάμε την ευτυχία είναι κάτι ουτοπικό. Όμως ας υπάρχει αυτό το κυνήγι, ας υπάρχει αυτή η ψευδαίσθηση, γιατί διαφορετικά θα βρεθούμε σε τέλμα και τότε θα είμαστε πραγματικά δυστυχισμένοι.\n– Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς και πως σας επηρέασαν;\nΕκτιμώ απεριόριστα τη γραφή των Ρώσων. Στα 15 μου διάβασα τον Ηλίθιο του Ντοστογιέφσκι. Τον λάτρεψα. Ενώ δε συμφωνώ με τη μοιρολατρία του, πιάνω τον εαυτό μου σε αρκετά δικά μου κείμενα να έχει ένα τέτοιο μοτίβο. Δεν μου αρέσουν οι Αμερικάνοι. Βρίσκω τη γλώσσα τους ξύλινη και εύκολη. Υπάρχουν βέβαια εξαιρέσεις. Γενικά προτιμώ τους κλασικούς. Από τους σύγχρονους μου αρέσει αρκετά ο Ιρλανδός, ο Μακ Ντόνα.\nΑς ζήσουμε λίγο ακόμα το παρόν…\nΕπόμενο άρθρο Γ. Τσιάλος και Ε. Νικολοβγένη έρχονται στο «Ξύπνημα της Άνοιξης» σε σκηνοθεσία Θ.Βουρνά


live mesh | Metablogging.gr\nΔοκιμάζοντας το Live Mesh\nΈνα πρώτο τεστ ντράιβ στο live mesh, την νέα τεχνολογία που ανακοίνωσε η Microsoft και που υπόσχεται πολλά και διάφορα, ως συνήθως. Ξεκίνησα να την ψάχνω με πραγματικά καλή πρόθεση και χωρίς προκατάληψη αλλά έχω απογοητευτεί λίγο. Όχι γιατί σαν τεχνολογία δεν είναι ενδιαφέρουσα, αλλά γιατί δεν προσφέρει στον χρήστη κάτι το επαναστατικά νέο ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ.\nΔείτε το screencast και βγάλτε τα συμπεράσματά σας (προτιμήστε full screen πατώντας το εικονίδιο της οθόνης στο κάτω μέρος του player).\nΣημείωση: κάτι που δεν μπόρεσα να δείξω στο screencast είναι η δημιουργία shortcuts για τους remote φακέλλους στο desktop του υπολογιστή. Αλλά ας μείνει και κάτι για επόμενο screencast 🙂\nThis entry was posted in Τεχνολογία and tagged δοκιμή, live mesh, microsoft, screencast, test on 29/04/2008 by nikan.


Kώστας Λαπαβίτσας: Χάινερ Φλάσμπεκ: "Σκεφτείτε σοβαρά την έξοδο από το ευρώ"\nΧάινερ Φλάσμπεκ: "Σκεφτείτε σοβαρά την έξοδο από το ευρώ"\nΟ γερμανός οικονομολόγος Χάινερ Φλάσμπεκ υπήρξε μέχρι πρότινος επικεφαλής της διεύθυνσης για την παγκοσμιοποίηση και την ανάπτυξη στρατηγικών, της Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη (UNCTAD). Υπήρξε Υφυπουργός Οικονομικών της Γερμανίας στο διάστημα 1998-1999, όταν Υπουργός Οικονομικών ήταν ο τότε ηγέτης του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Όσκαρ Λαφοντέν. Το 2005 αποχώρησε και εντάχθηκε στο κόμμα «Η Αριστερά» όπου συμμετείχε ως πρόεδρος για μια τριετία (2007-10).\nΟ Χάινερ Φλάσμπεκ και ο Κώστας Λαπαβίτσας επισκέφθηκαν πρόσφατα την Κύπρο με πρόσκληση του ΑΚΕΛ, όπου είχαν σειρά συναντήσεων με τα πολιτικά κόμματα και συζήτησαν το προτεινόμενο πρόγραμμα της Τρόικα, τις δυνατότητες συγκρότησης εναλλακτικού σχεδίου και τις προοπτικές μιας ριζοσπαστικής πορείας για την κυπριακή οικονομία και κοινωνία. Το διάστημα αυτό, συνεργάζονται στην εκπόνηση μιας ευρύτερης μελέτης για τα αίτια της κρίσης της ευρωζώνης και τις δυνατότητες διαμόρφωσης μιας συνολικής εναλλακτικής ευρωπαϊκής πολιτικής. Η μελέτη πραγματοποιείται με τη στήριξη του Ινστιτούτου Ρόζα Λούξεμπουργκ και θα παρουσιαστεί επίσημως τον Μάιο (2013) στο Βερολίνο.\n"Σκεφτείτε σοβαρά την έξοδο από ευρώ"\n"Πιο καταστροφική η λιτότητα της Τρόικα που ανατροφοδοτεί ύφεση και ανεργία και δεν επιτρέπει ανάπτυξη για τουλάχιστον μια δεκαετία"\nΝα "μελετήσουν" σοβαρά το ενδεχόμενο εξόδου από την Ευρωζώνη καλεί τους Κυπρίους ο κορυφαίος Γερμανός οικονομολόγος Χάινερ Φλάσμπεκ, τονίζοντας ότι αυτό που πρέπει να ζυγίσουν είναι ποια επιλογή θα είναι πιο καταστροφική. Όπως δηλώνει στη «Χ», για τον ίδιο η νεοφιλελεύθερη επιβολή λιτότητας της Τρόικας απλά ανατροφοδοτεί ύφεση και ανεργία και δεν πρόκειται να επιτρέψει ανάπτυξη για τουλάχιστον μια δεκαετία. Ανάμεσα σε άλλα, χαρακτηρίζει λανθασμένη τη στάση ΕΕ, Τρόικας και γερμανικής κυβέρνησης σε Κύπρο και άλλες χώρες της Ευρωζώνης και χαρακτηρίζει ανόητη την απόφαση Eurogroup-κυβέρνησης Αναστασιάδη για κούρεμα καταθέσεων, έστω και εάν άλλαξε η αρχική τραγική απόφαση για κούρεμα και των "εγγυημένων καταθέσεων".\nΕρ. Πώς εκτιμάτε τη στάση της ΕΕ και της Τρόικας έναντι της Κύπρου αλλά και λαών χωρών όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία και πάει λέγοντας;\nΕίναι μια λανθασμένη στάση και μέχρι στιγμής δεν λαμβάνει υπ' όψιν τις δομές αυτών των χωρών. Για παράδειγμα στην Κύπρο η στάση ΕΕ και Τρόικας οδήγησε εν μια νυκτί στην καταστροφή της οικονομικής δομής της. Αυτό είναι το πρώτο προβληματικό στοιχείο της στάσης τους. Αυτό συνεπάγεται η λεγόμενη «προϋποθετική» πολιτική του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και των ανεπτυγμένων χωρών που ισχύει εδώ και χρόνια και αφορά τις γνωστές νεοφιλελεύθερες πολιτικές και τα «νεοκλασικά» προγράμματα «προσαρμογής». Οι χώρες εξαναγκάζονται να κάνουν ό,τι τους λένε σε θέματα όπως οι ιδιωτικοποιήσεις. Είναι η πρώτη λανθασμένη διάσταση της πολιτικής που επιβάλλουν.\nΤο δεύτερο σημείο που θα ήθελα να θίξω είναι το ότι αυτά τα «προγράμματα προσαρμογής» τείνουν να περιορίζουν την οικονομική και χρηματοπιστωτική πολιτική των κρατών. Τα κράτη κάνουν περικοπές στους προϋπολογισμούς εν μέσω ύφεσης και σε πολύ μικρό διάστημα. Πρόκειται για κάτι αδύνατο. Ο κάθε λογικός οικονομολόγος σε όλο τον κόσμο γνωρίζει ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει. Γνωρίζει ότι δεν μπορείς να μειώσεις το δημοσιονομικό εθνικό έλλειμμα με περικοπές εν μέσω ύφεσης. Και αυτό γιατί όσο κάνεις περικοπές και όσα περισσότερα πετσοκόβεις τόσο περισσότερο η οικονομία μπαίνει ή παραμένει σε ύφεση. Έτσι με τις πολιτικές λιτότητας και περικοπών στους κρατικούς προϋπολογισμούς, αυτό που πετυχαίνουν είναι να ενισχύουν την ύφεση και να παραμένει το έλλειμμα ή να μεγιστοποιείται όπως έγινε στην περίπτωση της Ελλάδας.\nΗ τρίτη διάσταση του προβλήματος είναι ότι σήμερα επιπρόσθετα με τη δημοσιονομική πολιτική απαιτούν περικοπές στους μισθούς. Είναι μια επιπρόσθετη διάσταση που προτάσσουν λέγοντας ότι θέλουν να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα. Αυτό είναι μια προσαρμογή της προηγούμενης θέσης του ΔΝΤ για «προϋποθέσεις». Παλιά είχαμε την υποτίμηση ενός νομίσματος, τώρα έχουμε περικοπές μισθών. Ομως το να περικόπτεις μισθούς είναι πολύ πιο επικίνδυνο και πολύ πιο περιοριστικό από το να υποτιμάς το νόμισμα. Οι περικοπές μισθών καταστρέφουν την εσωτερική αγορά. Καταστρέφουν την εσωτερική αξία της προσφοράς και της ζήτησης και εν τέλει την ίδια την εθνική οικονομία.\nΕρ. Ουσιαστικά οι περικοπές μισθών οδηγούν σε ένα φαύλο κύκλο ύφεσης;\nΑκριβώς. Πρόκειται για μια πολιτική λιτότητας και περικοπών που συνεχώς ανατροφοδοτεί την ύφεση. Το είδαμε στην Ελλάδα, το είδαμε και στην Πορτογαλία. Οταν κόβεις μισθούς οι πολίτες ζητούν λιγότερα ως καταναλωτές. Είναι πολύ λογικό και απλό να το καταλάβει κάποιος. Οταν κάποιος έχει μικρότερο εισόδημα, ξοδεύει λιγότερα και χτυπιέται η εσωτερική αγορά και οικονομία.\nΣτις περισσότερες χώρες η εσωτερική αγορά είναι πολύ πιο σημαντική από τις εξαγωγές της και όταν κτυπάς αυτή την αγορά ενισχύεις την ύφεση και μεγιστοποιείς την ανεργία. Ακόμη και εάν σε μετέπειτα σημείο έρθει ενισχυμένη ροή χρημάτων από τις εξαγωγές μιας οικονομίας μάλλον θα είναι πολύ μικρή για να «αποζημιώσει» την οικονομία από τις αρνητικές συνέπειες που αντιμετώπισε η εσωτερική αγορά.\nΕρ. Πώς είδατε τη στάση του Βερολίνου ως προς την Κύπρο;\nΕίναι γνωστό ότι διαφωνώ με τις πολιτικές που ακολουθεί η Γερμανία. Η Γερμανία για καιρό ακολουθεί την παραδοσιακή νεοφιλελεύθερη πολιτική που δεν είναι γερμανική εφεύρεση. Ακολουθεί την πολιτική του ΔΝΤ που έχει καθοριστεί εδώ και πολλά χρόνια. Ηταν πάντοτε λανθασμένη πολιτική και η γερμανική κυβέρνηση την υιοθετεί. Υιοθετεί τη λανθασμένη πολιτική του ΔΝΤ. Απλώς παίρνει τις πολιτικές του ΔΝΤ και λέει στα κράτη «έχετε λάθος και θα σας πούμε πώς θα συμπεριφερθείτε για να γίνουν όλα σωστά». Δεν είναι αυτή η κατάσταση όμως. Τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Η Γερμανία αγνοεί την πηγή του προβλήματος και τα ζητήματα που θέτει αυτή η περιοριστική πολιτική. Και αυτό επειδή ακολουθούν την ιδεολογία που λέει ότι με περικοπές στα έξοδα του κράτους, ενισχύεις τον ιδιωτικό τομέα. Αυτό φυσικά δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.\nΕρ. Αυτή την εβδομάδα απεβίωσε η Μάργκαρετ Θάτσερ αλλά φαίνεται ότι οι πολιτικές που προώθησε ζουν και βασιλεύουν στην ΕΕ.\nΑσφαλώς. Πάντοτε ζούσαν και βασίλευαν στις πολιτικές της Κομισιόν της ΕΕ. Ήταν πάντοτε εκεί, απλώς σήμερα βγαίνουν πιο πολύ προς τα έξω. Είναι μια νεοφιλελεύθερη κυρίαρχη πολιτική που ακολουθείται για 30 χρόνια από την ΕΕ, τη Γερμανία, τη Βρετανία και άλλες χώρες.\nΕρ. Πώς εκτιμάτε την απόφαση που έλαβαν το Eurogroup και η κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη για κούρεμα στις καταθέσεις;\nΑπό την πρώτη στιγμή άσκησα έντονη κριτική σε αυτή την πρωτόγνωρη απόφαση. Δεν είναι σωστό να τιμωρείς τους καταθέτες για τα λάθη των τραπεζών. Και όταν μιλούμε για καταθέτες πρέπει να έχουμε κατά νου ότι πρόκειται για πολύ σύνθετο ζήτημα. Καταθέτες είναι και επιχειρήσεις, και αποταμιευτές και ξένοι επενδυτές. Δεν μπορείς να λες ότι οι άνθρωποι που καταθέτουν χρήματα σε μια τράπεζα είναι υπεύθυνοι για το τι πράττει το τραπεζικό ίδρυμα. Με αυτό έχουν πάει πολύ μακριά. Είναι ενάντια σε κάθε τραπεζικό κανόνα. Ήταν ένα τεράστιο λάθος αυτό που έγινε στην Κύπρο. Σε μια Κύπρο που στήριζε εν πολλοίς την οικονομία της στον τραπεζικό τομέα, την κατέστρεψαν εν μια νυκτί.\nΕρ. Αξιωματούχοι της Τρόικας επιμένουν να δηλώνουν ότι η Κύπρος ήταν μια «ξεχωριστή περίπτωση» παρότι δεν κλείνουν το δρόμο για κούρεμα και σε άλλες χώρες. Θεωρείτε ότι το παράδειγμα της Κύπρου ανοίγει το δρόμο για κάτι τέτοιο;\nΓια την ώρα κανείς δεν ξέρει τι θα δημιουργήσει αυτό το προηγούμενο. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ήδη έχουν καταστρέψει την εμπιστοσύνη που ένιωθαν οι καταθέτες σε αρκετές χώρες της Ευρώπης. Σίγουρα όποια χώρα μπει σε διαπραγματεύσεις με την Τρόικα, οι άνθρωποι θα είναι πολύ επιφυλακτικοί και αναμένω να υπάρξουν αναλήψεις καταθέσεων γιατί ο κόσμος πιστεύει ότι θα πάθουν όπως στην Κύπρο. Γι' αυτό ήταν μια τραγική απόφαση που κατέστρεψε την εμπιστοσύνη των ανθρώπων.\nΕρ. Αρχικά είχε αποφασιστεί κούρεμα και για τις εγγυημένες καταθέσεις. Ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών έχει κατηγορήσει την κυβέρνηση Αναστασιάδη ότι εκείνη επέμεινε να κουρευτούν και οι καταθέτες κάτω των 100 χιλιάδων ευρώ. Ποια είναι η δική σας εκτίμηση;\nΔεν μπορώ να γνωρίζω καθώς δεν ήμουν εκεί. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η απόφαση πάρθηκε από το σύνολο του Eurogroup στις 15 Μαρτίου με την έγκριση και της κυπριακής κυβέρνησης. Η τότε απόφαση ήταν πιο λανθασμένη από τη μετέπειτα αφού άγγιζε και τις εγγυημένες καταθέσεις.\nΌμως είναι ξεκάθαρο ότι κάποιοι που λαμβάνουν αποφάσεις δεν έχουν μια ξεκάθαρη πολιτική πέραν της στρατηγικής λιτότητας και περικοπών. Σε κάθε χώρα ανάλογα με τις προκαταλήψεις που δημιουργούνται γίνονται κάποια πράγματα. Στην περίπτωση της Κύπρου ήταν το ξέπλυμα χρήματος και ο μεγάλος τραπεζικός τομέας. Στην Ελλάδα ήταν το μεγάλο δημοσιονομικό έλλειμμα και ο τεράστιος δημόσιος τομέας. Στην Ισπανία ήταν ο τεράστιος κτηματομεσιτικός τομέας. Σε κάθε χώρα βρίσκουν κάτι και νομίζουν ότι εάν κτυπήσουν αυτό το κάτι θα έρθουν λύσεις. Είναι μια ανοησία. Δεν δουλεύει αυτό. Δεν βρίσκουν λύση για το κύριο πρόβλημα.\nΤο κύριο πρόβλημα, όπως το είπα και στα κόμματα όταν βρέθηκα στην Κύπρο πρόσφατα είναι η ψαλίδα ανάμεσα στην ανταγωνιστικότητα της Γερμανίας και των νότιων κρατών της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας. Δεν αγγίζουν αυτό το πρόβλημα καθόλου και η Γερμανία αρνείται να κάνει κάτι. Ολα τα άλλα δεν έχουν χρησιμότητα.\nΕρ. Όπως είπατε βρεθήκατε στην Κύπρο μετά από πρόσκληση του ΑΚΕΛ για να αξιολογηθούν λύσεις εκτός Τρόικας. Τι προτείνετε εσείς;\nΤο πρώτο πράγμα που λέω είναι ότι δεν πρόκειται για κάτι εύκολο. Είναι πολύ δύσκολο να βγεις εκτός Τρόικας, αλλά είναι υλοποιήσιμο και λέω σε όλους ότι πρέπει να το σκεφτούν σοβαρά. Συμβούλεψα τα κυπριακά κόμματα να σκεφτούν τις επιλογές εξόδου από την Τρόικα και την Ευρωζώνη. Εάν είναι αυτές οι συνθήκες δεν μπορείς να λες ότι είναι εκ των ων ουκ άνευ η παραμονή στο ευρώ. Δεν μπορείς να λες πως ό,τι και να μας κάνουν, εμείς θα μείνουμε στην Ευρωζώνη.\nΤα πράγματα δεν είναι έτσι και συμβούλεψα να σκεφτούν τις επιλογές εξόδου και να αποταθούν σε εμπειρογνώμονες ως προς τους κινδύνους. Για μένα η Κύπρος έχει ήδη κάνει το πρώτο βήμα για έξοδο από το ευρώ με τον περιορισμό κεφαλαίων. Είναι διαφορετικό πλέον το ευρώ στην Κύπρο και στην υπόλοιπη Ευρωζώνη.\nΕρ. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι θα είναι καταστροφική η έξοδος της Κύπρου από την Ευρωζώνη. Πώς απαντάτε;\nΤο ερώτημα που πρέπει να μπει είναι τι θα είναι πιο καταστροφικό. Οι πολιτικές λιτότητας ή η έξοδος από το ευρώ; Η παγκόσμια πείρα μας λέει ότι χαρακτήριζαν καταστροφική και την πολιτική στην Αργεντινή ή τη Βραζιλία με την υποτίμηση του νομίσματος και την έξοδο από μηχανισμούς του ΔΝΤ. Αρχικά μπορεί να φαινόταν καταστροφικό αλλά στη συνέχεια η Αργεντινή για παράδειγμα «άνθισε» και μπήκε σε ακμή. Αυτό που πρέπει να συζητηθεί στην Κύπρο είναι προς θα υπάρξει θετική ανάπτυξη και εάν αυτό μπορεί να γίνει εντός της Ευρωζώνης στα επόμενα 10 χρόνια. Εγώ δεν βλέπω να γίνεται κάτι τέτοιο. Εάν λοιπόν έχεις μια τόσο καταστροφική πολιτική ενώπιόν σου που θα σε βάζει σε περαιτέρω ύφεση και θα συνεχίσει να εκτοξεύει την ανεργία όπως στην Ελλάδα και την Ισπανία, τότε τι μπορεί να είναι πιο καταστροφικό από αυτό;


Νατάσα Θεοδωρίδου: Η «Έξαψη» σαρώνει τα πάντα στο YouTube με πάνω από 4 εκατ. προβολές - Simerinos.gr\nΗ «Έξαψη», το δυνατό ερωτικό δράμα του MEGA με έντονο αστυνομικό στοιχείο σε σενάριο Τίνας Καμπίτση και σκηνοθεσία Βασίλη Τσελεμέγκου, έριξε το βράδυ της Τετάρτης 30 Ιουνίου αυλαία.\nΜετά από 72 καθηλωτικά επεισόδια, οι πρωταγωνιστές της σειράς που αγαπήθηκε τη φετινή τηλεοπτική σεζόν είπαν το δικό τους «αντίο», στο κοινό που τους λάτρεψε, με τον δικό τους τρόπο.\nΗ φωνή της Νατάσας Θεοδωρίδου συνάντησε τη μοναδική πλοκή και τα ποικίλα συναισθήματα που προσέφερε στους τηλεθεατές η τηλεοπτική σειρά «Έξαψη» , η οποία έκλεψε τις εντυπώσεις στο τηλεοπτικό σκηνικό της χρονιάς.\nΤο τραγούδι της δημοφιλούς ερμηνεύτριας φέρει τον ομώνυμο τίτλο και συμπλήρωσε μελωδικά τις περιπέτειες των πρωταγωνιστών, αφού τόσο η μουσική, όσο και οι έντονα ερωτικοί και χαρακτηριστικοί στίχοι συμπυκνώνουν με μοναδικό τρόπο τις συναισθηματικές εξάρσεις, την αγωνία και τα πάθη και τις που αναδύθηκαν από το πρωτότυπο σενάριο και την σκηνοθεσία του σίριαλ.\nΤο ομώνυμο τραγούδι που έντυσε την «Έξαψη» σε μουσική Πέτρου Ιακωβίδη και στίχους Βαγγέλη Μαρινάκη έχει σπάσει όλα τα κοντέρ από την πρώτη στιγμή που ανέβηκε στο YouTube.\nΜέσα σε τέσσερις μήνες από την κυκλοφορία του, το επίσημο clip του τραγουδιού «Έξαψη» έχει περισσότερα από 4,3 εκατομμύρια video views στο YouTube, ενώ το τραγούδι έχει πάνω από μισό εκατομμύριο αναπαραγωγές στις streaming πλατφόρμες.\nΜε φωνές, με σκιές, με πάθη και έρωτα\nμε τις καλύτερες στιγμές,\nη ζωή μου, η ζωή σου κι η αγάπη μας αυτή\nθα διαγράψουμε το χθες.\nκαι όλα αρχίζουν πάλι απ’ την αρχή,\nγίνεσαι αθόρυβη κραυγή.\nΣτο μυαλό, στο κορμί στις απόκρυφες στιγμές\nκαι στην χαμένη λογική,\nστο φιλί σου, στην αγκαλιά σου, στην κατάρα και ευχή\nθα καούμε όλοι μαζί.\nΤο παρασκήνιο της συνεργασίας με τον Βαγγέλη Μαρινάκη\nΗ Νατάσα Θεοδωρίδου σε συνέντευξή τής, μιλώντας για τη συνεργασία της με τον Βαγγέλη Μαρινάκη ανέφερε πως δεν ήταν έκπληξη η καλλιτεχνική δραστηριότητα του ισχυρού άνδρα του Ολυμπιακού και αποκάλυψε τον διάλογο που είχαν πριν γράψει τους στίχους του συγκεκριμένου τραγουδιού.\n«Ωραία μου λέει. Σου γράφω στίχους, αύριο πήγαινε να το τραγουδήσεις. Αυτή η συζήτηση έγινε Δευτέρα απόγευμα, το βράδυ είχα τους στίχους» αποκάλυψε, σημειώνοντας πως η ίδια είχε ήδη επικοινωνήσει με τον Πέτρο Ιακωβίδη «με τον οποίο είμαστε πια οικογένεια και έχουμε μουσική επαφή».\nΠροηγούμενο άρθροΠελώνη για εμβολιασμούς παιδιών: Περιμένουμε το πράσινο φως\nΕπόμενο άρθροΚορωνοϊός: Ανησυχία για τα κρούσματα σε θεατές του EURO – Ισως αποτελέσουν «εστίες υπερμετάδοσης»


Μόρια: Τραγωδία δίχως τέλος - Trakya'nın Sesi\nGiriş Tarihi : 30-09-2019 11:56 Güncelleme : 30-09-2019 11:58\nΣυγκεχυμένες είναι οι πληροφορίες που έρχονται από την Λέσβο, σχετικά με τον αριθμό των νεκρών από τις χθεσινές πυρκαγιές στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης της Μόριας. Το υπουργείο Υγείας επιβεβαιώνει ότι μία γυναίκα μεταφέρθηκε απανθρακωμένη στο νοσοκομείο της Μυτιλήνης.\nΟι πληροφορίες που μεταφέρονται από εχθές τόσο από τοπικά ΜΜΕ, όσο και από φορείς του νησιού και αφορούν στον θάνατο ενός μωρού, δεν επιβεβαιώνονται επίσημα.\nΑκόμη 17 άτομα τραυματίστηκαν από την χθεσινή φωτιά και τα επεισόδια που την ακολούθησαν.\n«Η πλειονότητα των τραυματιών έχει ορθοπαιδικά τραύματα και αναπνευστικά προβλήματα. Κανείς από τους τραυματίες δεν διατρέχει κίνδυνο και αναμένεται να λάβουν εξιτήριο εντός των προσεχών ημερών. Επίσης, μεταφέρθηκε με επιβατικό αυτοκίνητο απανθρακωμένο πτώμα γυναίκας, το οποίο βρίσκεται στο νεκροτομείο του νοσοκομείου», αναφέρει η ανακοίνωση του υπουργείου Υγείας, το οποίο δεν επιβεβαιώνει επίσημα τον θάνατο του μωρού.\nΤο πρωί της Δευτέρας η κατάσταση στον καταυλισμό φαίνεται να είναι ήρεμη. Όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, έχει ήδη ξεκινήσει η διανομή φαγητού, ενώ έχει αποκλεισθεί το καμένο από την Κυριακή τμήμα του καταυλισμού, αλλά και τα κατεστραμμένα κοντέινερ όπως αυτά της Διοίκησης του ΚΥΤ.\nΣύμφωνα με τοπικά μέσα, 4 διμοιρίες των ΜΑΤ βρίσκονται μέσα στον καταυλισμό, ενώ 247 άτομα πρόκειται να μεταφερθούν εντός της ημέρας στην ενδοχώρα.\nΤο σβήσιμο της δε έγινε μετ' εμποδίων, καθώς οι πυροσβέστες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το μέτωπο δεχόμενοι επίθεση από εκατοντάδες πρόσφυγες και μετανάστες, οι οποίοι και κατέστρεψαν τουλάχιστον δυο πυροσβεστικά οχήματα, εξαγριωμένοι από τους δύο θανάτους.\nΟι συνθήκες διαβίωσης στο ΚΥΤ της Μόριας παραμένουν τραγικές, με περισσότερους από 12.000 ανθρώπους να μένουν στο καμπ χωρητικότητας 3.000.\nΠερί τις 7.30 το βράδυ κι ενώ στο εσωτερικό του ΚΥΤ μαίνονταν οι συγκρούσεις μεταξύ ομάδων προσφύγων και μεταναστών διαφορετικής εθνικής ή θρησκευτικής καταγωγής άρχισε η αποχώρηση από τον εσωτερικό καταυλισμό του ΚΥΤ εκατοντάδων οικογενειών που αρχικά κινούνται προς τα γύρω κτήματα προκειμένου να περάσουν στοιχειωδώς με ασφάλεια τη νύχτα.\nΣτις 9:30 π.μ. πραγματοποιήθηκε συνέντευξη Τύπου στην αίθουσα συσκέψεων της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης βορείου Αιγαίου, με τη συμμετοχή του υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη Λευτέρη Οικονόμου, του αρχηγού της Αστυνομίας και του γενικού γραμματέα Μεταναστευτικής Πολιτικής.\nΤο ζήτημα αναμένεται να τεθεί και στο υπουργικό συμβούλιο που είναι σε εξέλιξη αυτή την ώρα\nETİKETLER: midilli yangın


Αεροπορικά από Βανκούβερ Κόουλ Χάρμπουρ για Σικάγο Ο Χέαρ Διεθνές από 679 € | Skyscanner\nΑεροπορικά από Βανκούβερ Κόουλ Χάρμπουρ για Σικάγο Ο Χέαρ Διεθνές\nΣτοιχεία πτήσης Βανκούβερ Κόουλ Χάρμπουρ για Σικάγο Ο Χέαρ Διεθνές\nΠοια είναι η καλύτερη τιμή για μετ' επιστροφής πτήση από Βανκούβερ Κόουλ Χάρμπουρ προς Σικάγο Ο Χέαρ Διεθνές;\nΗ καλύτερη τιμή που βρήκαμε στην Skyscanner για αεροπορικό εισιτήριο από Βανκούβερ Κόουλ Χάρμπουρ προς Σικάγο Ο Χέαρ Διεθνές είναι 679 €. Βρήκαμε αυτή την τιμή συγκεντρώνοντας διαφορετικούς μεταφορείς και είναι η φθηνότερη τιμή για ολόκληρο το μήνα.\nΠόσες αεροπορικές εταιρείες πραγματοποιούν απευθείας πτήσεις από Βανκούβερ Κόουλ Χάρμπουρ προς Σικάγο Ο Χέαρ Διεθνές;\nΔεν υπάρχουν αεροπορικές εταιρείες που να πραγματοποιούν πτήσεις απευθείας από Βανκούβερ Κόουλ Χάρμπουρ προς Σικάγο Ο Χέαρ Διεθνές.


"Ρουκέτες" στο Survivor για τον Τζέιμς Καφετζή: "Κανένας δεν θα μπορεί να διώξει το αγκάθι"\n“Ρουκέτες” στο Survivor για τον Τζέιμς Καφετζή: “Κανένας δεν θα μπορεί να διώξει το αγκάθι”\nΠόλεμο μέχρις εσχάτων φαίνεται πως έχει ανοίξει στο Survivor ο Αλέξης Παππάς με τον Τζέιμς Καφετζή. Ότι ξεκίνησε ο ηθοποιός στο τελευταίο συμβούλιο του νησιού, όπου και βγήκε υποψήφιος προς αποχώρηση, συνέχισε στο επεισόδιο της Τετάρτης στον ΣΚΑΪ.\nΠιο συγκεκριμένα, από την παραλία του Αγίου Δομινίκου, ο Αλέξης Παππάς σημείωσε χαρακτηριστικά για τον αντίπαλο του στην κάμερα του Survivor πως “ο Ηλίας με έδωσε χθες και ήταν αναμενόμενο. Το παρεάκι που κάνει με τον Τζέιμς θα του στοιχίσει πάρα πολύ. Ήδη ο Τζέιμς έχει αποδείξει ότι λειτουργεί σαν κοράκι. Θα σε δει όρθιο, θα περπατάς και μια μέρα εκεί που όλα είναι καλά και είσαι ανυποψίαστος, θα σε κάνει το θήραμα του”.\n“Θέλει μεγάλη προσοχή ο Τζέιμς. Κόβει έδαφος, μετά φτάνει στα παπούτσια, μετά κόβει αστραγάλους και σιγά σιγά τεμαχίζει” πρόσθεσε ο ηθοποιός και παίκτης της μπλε ομάδας στο Survivor. “Μεγάλη προσοχή στον Τζέιμς γιατί αυτός θα είναι το μεγάλο αγκάθι που δεν θα μπορεί κανένας μα κανένας να διώξει“.\nΌλα αυτά, βέβαια, ο Αλέξης Παππάς τα ανέλυσε και στον Σάκη Κατσούλη με την Μαριλένα Ρουμελιώτη προκειμένου, εάν αποχωρήσει, να “κόψουν από τη ρίζα” το πρόβλημα στο μέλλον.\nΚορωνοϊός: Πόσο πιθανό είναι να ξανακολλήσουν οι 20άρηδες που έχουν ήδη νοσήσει – Τι δείχνει έρευνα


Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών: Ο ΝΟΕΜΒΡΗΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ! ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΜΟΡΦΩΣΗ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ!\nΟ ΝΟΕΜΒΡΗΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ! ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΜΟΡΦΩΣΗ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ!\nΗ σημερινή επέτειος του Πολυτεχνείου βρίσκει το λαό και τους εργαζόμενους αντιμέτωπους με μία σφοδρότατη επίθεση στα δικαιώματα τους, στο ίδιο το δικαίωμα να ζουν!\nΗ κυβέρνηση θυσιάζει το λαό και τον αφήνει απροστάτευτο απέναντι στην επέλαση της πανδημίας για χάρη της κερδοφορίας του κεφαλαίου ενώ χρησιμοποιεί την ίδια την πανδημία για να εφαρμόσει αντεργατικούς νόμους που καταργούν ότι είχε απομείνει από εργασιακά δικαιώματα. Παράλληλα με πρόσχημα τον αναγκαστικό εγκλεισμό φασιστικοποιεί ακόμα παραπέρα τη δημόσια ζωή, απαγορεύει την απεργία, τη διαδήλωση, ακόμα και τις συνελεύσεις και τις συλλογικές συνδικαλιστικές διαδικασίες!\nΤην ίδια περίοδο, η σημερινή κυβέρνηση της αστικής τάξης σέρνει τη χώρα πίσω από τα σχέδια ιμπεριαλιστών προστατών της και ειδικά των αμερικανών. Όπως και η προηγούμενη κυβέρνηση, εμπλέκεται σε πολεμικές περιπέτειες στη Νοτιανατολική Μεσόγειο στην αντιπαράθεση της με την τούρκικη αστική τάξη για το ποιος θα είναι ο πιο καλός συνομιλητής τους στην περιοχή .\nΣε μια τέτοια ζοφερή συγκυρία το Υπουργείο Παιδείας αξιοποιώντας το καθεστώς εγκλεισμού, τη «συμμετοχική αδράνεια» σχεδόν του συνόλου των συνδικαλιστικών δυνάμεων που στην ουσία «βάζουν πλάτη» στα κυβερνητικά σχέδια, κλιμακώνει μια άνευ προηγουμένου επίθεση στους εκπαιδευτικούς, στη νεολαία, στους εργαζόμενους γονείς:\nΜε όχημα την κακόφημη «τηλεκπαίδευση» στήνει απεργοσπαστικούς μηχανισμούς, υποχρεώνει τους εκπαιδευτικούς να παίζουν ρόλο παιδονόμου απέναντι στους μαθητές τους, διαλύει τις εργασιακές σχέσεις και εντείνει κι άλλο τις ταξικές ανισότητες και όχι μόνο με την τράπεζα θεμάτων. Οι δεξιό- κέντρο- «αριστερές» προτάσεις για μία λιγότερο ταξική «τηλεκπαίδευση» συμβάλουν στην αδρανοποίηση του εκπαιδευτικού κόσμου που πλέον συνειδητοποιεί τη έκταση και το βάθος της κυβερνητικής επιχείρησης και ασφυκτικά στο κουστούμι που του ράβουν.\nΠαράλληλα η Υπουργός Παιδείας διακηρύσσει σε κάθε τόνο ότι θα ξεκινήσει την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας και σχεδόν «κολλητά» σε αυτήν την διοικητική ατομική αξιολόγηση –χειραγώγηση.\nΜόνο και μόνο το γεγονός ότι με ένα διαλυμένο και υπονομευμένο συνδικαλιστικό κίνημα -που ήταν τέτοιο και πριν την πανδημία- η κυβέρνηση χρειάστηκε να αξιοποιήσει τον εγκλεισμό και την έκτακτη ανάγκη για να περάσει τα σχέδια της, δείχνει πόσο πραγματικά υπολογίζει τις αντιδράσεις των εκπαιδευτικών και της μαθητικής νεολαίας. Αυτής που αφέθηκε μόνη της να «βγάλει τα κάστανα από την φωτιά» πριν λίγο διάστημα. Αυτής που θα ξαναβρεθεί στο δρόμο του αγώνα όταν ξανανοίξουν τα σχολεία.\nΗ θωράκιση με αντισυνδικαλιστικούς νόμους, το φιάσκο με την ηλεκτρονική ψηφοφορία για τους αιρετούς, οι απειλές και το «εντέλλεσθε» όλα αυτά δείχνουν ότι γνωρίζουν ότι τόσο οι εκπαιδευτικοί όσο και ο λαός γενικότερα, δεν θα καθίσουν φρόνιμα στα αυγά τους να σφαγιαστούν. Γι αυτό και προετοιμάζονται για τους αγώνες, τις αντιστάσεις και τις εξεγέρσεις της επόμενης μέρας!\nΠρέπει να… παραδειγματιστούμε από τη στάση της κυβέρνησης και του συστήματος γενικότερα!\nΤιμώντας –εξ άλλου- την ηρωική εξέγερση του Πολυτεχνείου που δεν ήταν ένας κεραυνός εν αιθρία μέσα στο σκοτάδι της αμερικανοκίνητης χούντας, αλλά προετοιμάστηκε μέσα από μικρότερες και προγενέστερες αντιστάσεις και αγώνες, μπορούμε να διδαχτούμε πολλά για το σήμερα:\nΚυρίως ότι όσες δυνάμεις μέσα στην εκπαίδευση θέλουν- ή διακηρύσσουν ότι θέλουν- να βάλουν φραγμό σε αυτή τη βάρβαρη επίθεση που δεν έχει τέλος, πρέπει να σταθούν όχι δίπλα στην κυβέρνηση σαν συνδιαχειριστές της «εκπαιδευτικής πραγματικότητας» αλλά απέναντί της σαν οργανωτές των διεκδικήσεων και των αντιστάσεων των εκπαιδευτικών. Τόσο μέσα στον εγκλεισμό όσο και μετά από αυτόν! Γιατί οι αγώνες , οι αντιστάσεις και οι διεκδικήσεις δεν μπορούν να ανασταλούν από καμία καραντίνα! Από καμία κυβερνητική απαγόρευση!\nΗ μαζική συμμετοχή στις συγκεντρώσεις και στις πορείες για το γιορτασμό της εξέγερσης του Νοέμβρη , η αντιπαράθεση και η σύγκρουση με την νομιμότητα και την «κανονικότητα» μιας ζωής χωρίς δικαιώματα είναι επιτακτικό καθήκον!\nΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ!\nΟ ΓΙΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΓΎΨΟ!\nΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΠΟΡΕΙΕΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΧΩΡΑ!\nΑναρτήθηκε από Σαΐτα στις 12:06:00 μ.μ.


Οι θέσεις της Ομάδας Φύλου και Σεξουαλικότητας εν όψει της 3ης συνδιάσκεψης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ | ΑΝΤΑΡΣΥΑ - antarsya.gr\nΗ αριστερά έχει μια περήφανη ιστορία αγώνων και αντίστασης στην καταπίεση ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα και την δίκη του Όσκαρ Ουάιλντ, όταν η Β' Διεθνής υπερασπίστηκε σθεναρά τον συγγραφέα. Η Κλάρα Τσέτκιν επίσης ασχολήθηκε ενεργά με τους αγώνες των γυναικών αλλά και με τις πολιτικές αντιπαραθέσεις της περιόδου. Η κριτική στήριξή της προς τις σουφραζέτες και το αίτημα ψήφου τους έγινε μέσα από μία ταξική οπτική, διαφοροποιημένη από τις αστικές πολιτικές, με στόχο να ενισχυθούν οι εργαζόμενες γυναίκες.\nΣημαντικές υπήρξαν οι εξελίξεις που προκάλεσε η Ρωσική Επανάσταση του 1917. Στην Σοβιετική Ένωση μέχρι την δεκαετία του 1930, εκτός από τις ριζοσπαστικές τομές στην πολιτική και την οικονομία, επιχειρήθηκαν και νέα μοντέλα διαχείρισης της οικογενειακής ζωής, ώστε να ανταποκριθούν στην ποικιλομορφία των σεξουαλικών σχέσεων. Σε μια κοινωνία που υποτίθεται ότι ήταν πιο πίσω από τις δυτικοευρωπαϊκές, πάρθηκαν μια σειρά από επαναστατικά για την εποχή μέτρα, όπως η αποποινικοποίηση της ομοερωτικής πράξης (γνωστής και ως σοδομισμός), της μοιχείας και της αιμομιξίας.\nΣυγχρόνως, καθιερώθηκε το αυτόματο διαζύγιο (με την αίτηση του ενός από τα δύο μέλη), καθώς και οι ελεύθερες και δωρεάν αμβλώσεις. Θεσμοθετήθηκε ο πολιτικός γάμος ανάμεσα όχι μόνο σε άτομα του ίδιου φύλου, αλλά και ανεξαρτήτως αριθμού των συμμετεχόντων σε αυτόν. Υπάρχουν ακόμα και καταγεγραμμένα παραδείγματα επεμβάσεων επαναπροσδιορισμού φύλου κατά την δεκαετία του ’20.\nΣτα πλαίσια της Επανάστασης περιορίστηκαν δραστικά οι εξουσίες της Εκκλησίας, καταργήθηκε με διατάγματα η πατριαρχική εξουσία μέσα στην οικογένεια και δόθηκε στις γυναίκες η δυνατότητα οικονομικής ανεξαρτησίας και σεξουαλικού αυτοπροσδιορισμού. Παράλληλα, καθιερώθηκαν κοινόχρηστες κουζίνες και κέντρα φροντίδας των παιδιών με σκοπό τον απεγκλωβισμό της γυναίκας από τον οικιακό χώρο.\nΟι Μπολσεβίκοι ενθάρρυναν κινήσεις χειραφέτησης σε διεθνές επίπεδο. Έστελναν ανοιχτά ομοφυλόφιλους αντιπροσώπους να τους εκπροσωπήσουν, καθώς και να συμμετάσχουν στα συνέδρια της Παγκόσμιας Ένωσης για τη Σεξουαλική Μεταρρύθμιση. Για παράδειγμα, ο ανοιχτά ομοφυλόφιλος Grigorii Chicherin ήταν υπουργός δημοσίων σχέσεων από το 1918 μέχρι το 1930. \nΌμως η δεκαετία του '30 στην Σοβιετική Ένωση σταμάτησε αυτή την δυναμική. Τα ζητήματα σεξουαλικότητας και φύλου έπαψαν να θεωρούνται μέρος μιας συνολικά επαναστατικής λογικής και μπήκαν σε δεύτερη μοίρα. Η απομόνωση της επανάστασης, η περιορισμένη διάρκειά της και οι δύσκολες υλικές συνθήκες έφεραν πλήγματα σε κοινωνικού χαρακτήρα ζητήματα που προσπάθησαν να βάλουν μέχρι τότε οι Ρώσοι επαναστάτες/τριες.\nΑργότερα τα θέματα της σεξουαλικής και έμφυλης καταπίεσης ήρθαν στην επιφάνεια στην Αμερική και πάλι με αφορμή τις σχέσεις εκμετάλλευσης. Την δεκαετία του '50, κατά την περίοδο της μεταπολεμικής οικονομικής ανάκαμψης, ενορχηστρώθηκε από την αμερικανική αστική τάξη μια σκληρή ιδεολογική και πολιτική επίθεση ενάντια στον συνδικαλισμό και τις αριστερές οργανώσεις. Το φαινόμενο αυτό που έμεινε στην ιστορία ως μακαρθισμός είχε σημαία του έναν χυδαίο αντικομμουνισμό. Σε αυτή την επίθεση συμπεριλαμβάνονταν και τα ζητήματα φύλου.\nΈτσι, μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η κυρίαρχη προπαγάνδα προσπάθησε να επιβάλει με κάθε τρόπο το στερεότυπο της «θηλυκής» γυναίκας, το μονογαμικό «αιώνιο έρωτα» και το θεσμό της πυρηνικής οικογένειας με έμβλημα την πατριαρχία – ουσιώδες στοιχείο για την συντήρηση ενός τέτοιου συστήματος. Την ίδια στιγμή, το 1952, η Ένωση Αμερικανών Ψυχιάτρων συμπεριλαμβάνει την ομοφυλοφιλία στην λίστα με τις ψυχικές ασθένειες, με αποτέλεσμα τις διακρίσεις στους χώρους δουλειάς, την καταπίεση, την καταστολή και τις βραδινές «επιχειρήσεις σκούπας». Σε αυτό το κοινωνικό πλαίσιο προφανώς δεν χωρούσαν τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, γι’ αυτό έπρεπε να τοποθετηθούν στο περιθώριο.\nΜια από τις οργανώσεις της εποχής, που πρωτοστάτησε αργότερα στην εξέγερση του Stonewall (1969) ήταν η Mattachine Society. Ιδρύθηκε το 1950 στο Λος Άντζελες από τον μαρξιστή Harry Hay και άλλους κομμουνιστές. Ακολούθησε το μοντέλο του κομμουνιστικού κόμματος, όπως η οργάνωση σε πυρήνες και σε άλλες πόλεις.\nΤη δεκαετία του '60 τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν, καθώς αναπτύσσονταν με γοργούς ρυθμούς κινήματα αμφισβήτησης. Το επίκεντρό τους ήταν οι πανεπιστημιακές κοινότητες, αλλά σύντομα απλώθηκαν σε όλο το κοινωνικό και πολιτικό φάσμα. Οι αγώνες για την φυλετική ισότητα και τα ίσα δικαιώματα, μαζί με τα αντιιμπεριαλιστικά και αντιπολεμικά κινήματα, έφεραν μεγάλες ανατροπές και μέσα στο ίδιο το πολιτικό κατεστημένο.\nΈνα χρόνο πριν την εξέγερση του Stonewall συνέβησαν συγκλονιστικά γεγονότα: η δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ, το ξέσπασμα του Μάη του '68 στην Γαλλία και οι εξεγέρσεις στην Πόλη του Μεξικού με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Αν συμπεριλάβουμε και την πληθώρα πολιτικοκοινωνικών κινημάτων, όπως το δεύτερο κύμα του φεμινισμού, αλλά και τα ριζοσπαστικά καλλιτεχνικά ρεύματα της εποχής, καταλαβαίνουμε ότι η σεξουαλική και έμφυλη εξέγερση του 1969 ήταν θέμα χρόνου να συμβεί.\nΗ οργάνωση Gay Liberation Front (G.L.F.) ήταν γέννημα της εξέγερσης του '69. Άρχισε πέραν των άλλων να εκφράζει και τμήμα των μέχρι τότε υποστηρικτών του Mattachine Society, τα αιτήματα του οποίου περιστρέφονταν πια καθαρά μόνο γύρω από ΛΟΑΤΚΙ+ ζητήματα. Αντίθετα, το G.L.F. είχε αναφορά στα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα του Βιετνάμ και της Αλγερίας, αλλά και είχε επίσης και τη θεώρηση πως η ετεροφυλοφιλία είναι ένα κατάλοιπο πολιτισμικών αναστολών. Πίστευε επίσης ότι η αλλαγή στην ζωή των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων θα έρθει μέσα από την κατεδάφιση των αστικών θεσμών και την ταυτόχρονη αντιπαράθεση με τα κυρίαρχα πρότυπα.\nΕκτός από την εναντίωσή του στους έμφυλους ρόλους, το G.L.F. ήταν και ενάντια στον θεσμό της βιολογικής και πυρηνικής οικογένειας. Μέσα στην πολιτική ιδεολογία του ήταν επίσης η πάλη ενάντια στον μιλιταρισμό και τον σεξισμό, η προβολή των οικολογικών ζητημάτων και η συστράτευση με το φεμινιστικό κίνημα “National Organization for Women” (N.O.W.) – και όλα αυτά από μια αντικαπιταλιστική σκοπιά. Μέσα στους πρώτους στόχους του G.L.F. ήταν και η διοργάνωση πορείας μερικές μέρες μετά τα επεισόδια στο μπαρ Stonewall. Παράλληλα, διεκδικούσε να σταματήσουν οι παρενοχλήσεις από την αστυνομία, να ανακληθούν οι νόμοι περί σοδομισμού, καθώς και να θεσπιστούν νόμοι κατά των διακρίσεων. Η προσπάθεια για τη διοργάνωση διαδήλωσης απέδωσε καρπούς ένα χρόνο μετά, όταν έγινε η πρώτη πορεία μνήμης για τα γεγονότα της 28ης Ιουνίου 1969.\nΗ Ελλάδα δεν έμεινε ανεπηρέαστη από τα ριζοσπαστικά κινήματα της Ευρώπης και της Αμερικής. Στα μέσα της δεκαετίας του ’70 και στις αρχές της δεκαετίας του ’80 εμφανίστηκε το Α.Κ.Ο.Ε. (Απελευθερωτικό Κίνημα Ομοφυλόφιλων Ελλάδας), καθώς και το περιοδικό του «ΑΜΦΙ». Το τελευταίο περιλάμβανε όλα τα μηνύματα της προηγούμενης δεκαετίας, όπως τα διδάγματα του Παρισινού Μάη του ’68, την άνοδο του γυναικείου και του πολύχρωμου κινήματος, τις διεκδικήσεις των Μαύρων Πανθήρων κλπ. Τοποθετούσε τα ζητήματα καταπίεσης των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων σε ιδεολογικά και πολιτικά πλαίσια. Αντιλαμβανόταν την συσχέτιση των πολιτικών και οικονομικών αγώνα με την καταπίεση ετεροφυλόφιλων και ομοφυλόφιλων, η οποία, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, συμβαίνει κάτω από τις ίδιες αστικές δομές. Είχε στις βασικές του αρχές την συνένωση των αγώνων «με σκοπό μια ελεύθερη σεξουαλικότητα σε μια ελεύθερη κοινωνία».\nΣτους στόχους περιλαμβανόταν η «προώθηση της συνεργασίας του με όλες τις ομάδες και οργανώσεις για την απελευθέρωση της Γυναίκας, τις νεολαίες και τα πολιτικά κόμματα της Αριστεράς, τις πολιτιστικές οργανώσεις και τα διάφορα ριζοσπαστικά κινήματα, τους συλλόγους εργαζομένων, διανοούμενων, καλλιτεχνών και μαζικών λαϊκών φορέων. Η παραπάνω συνεργασία δεν μπορεί παρά να εδράζεται πάνω στην βάση μιας σεξουαλικής επανάστασης ως αναπόσπαστου μέρους της κοινωνικής επανάστασης, μέσα από την οποία θα ανατραπούν οι δομές της ταξικής κοινωνίας και θα σημάνει η ώρα για μια καλύτερη κι ελεύθερη ζωή για όλους τους ανθρώπους».\nΔυστυχώς, οι σπόροι του «ΑΜΦΙ» και του ΑΚΟΕ δεν είχαν συνέχεια στο κίνημα του 1980 και 1990. Η εκλογή του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση οδήγησε σε νομοθετικές ρυθμίσεις για την ισότητα των φύλων, για την αποποινικοποίηση της μοιχείας και για τη θέσπιση του πολιτικού γάμου (μεταξύ ετερόφυλων ασφαλώς). Όμως, το πολύχρωμο κίνημα βρέθηκε σε πολιτική υποχώρηση και κατέληξε τελικά στην αφάνεια. Στη θέση των μαχητικών διεκδικήσεων και της πολιτικής συζήτησης κυριάρχησαν οι ατομικές επιλογές μέσα από το lifestyle και την αναδυόμενη «ροζ οικονομία».\nΗ κατάσταση άλλαξε προς το τέλος της δεκαετίας του 1990, με την εμφάνιση του κινήματος ενάντια στην καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση. Οι κινητοποιήσεις του Σιάτλ και της Πράγας, καθώς και η εμφάνιση gay, αμφί και τρανς ακτιβιστών και ακτιβιστριών στο πλευρό του αντικαπιταλιστικού κινήματος, έδωσαν ώθηση και έμπνευση και στην Ελλάδα. Μετά τη διεθνή διαδήλωση της Γένοβας το 2001 ιδρύθηκε η ΠΟΕΚ (Πρωτοβουλία Ομοφυλόφιλων Ενάντια στην Καταπίεση). Σε αυτήν πρωτοστάτησαν ΛΟΑΤΚΙ+ αγωνιστές/τριες από την ευρύτερη αντικαπιταλιστική αριστερά και το χώρο της αυτονομίας.\nΣτην πραγματικότητα η ΠΟΕΚ ανέλαβε το καθήκον να επαναφέρει τον προβληματισμό και τους αγώνες για τη σεξουαλική απελευθέρωση και τα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα σε άμεση σύνδεση με τους κοινωνικούς αγώνες και τον αντικαπιταλισμό. Ένας από τους στόχους της ήταν να ανοίξει τη συζήτηση μέσα στην ίδια την αριστερά.\nΣτη διάρκεια της λειτουργίας της διοργάνωσε δεκάδες ανοιχτές συζητήσεις και συμμετείχε ενεργά στα τέσσερα πρώτα Ευρωπαϊκά Κοινωνικά Φόρουμ. Επίσης, συνεργάστηκε με το αντιπολεμικό κίνημα στη διάρκεια των διαδηλώσεων ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους σε Αφγανιστάν και Ιράκ. Πολύχρωμες σημαίες εμφανίστηκαν σε αυτές τις κινητοποιήσεις, πράγμα που έδωσε ώθηση και κύρος στην προσπάθεια των ΛΟΑΤΚΙ+ ακτιβιστών/τριών. Η ΠΟΕΚ οργάνωσε σεμινάρια στα πλαίσια των Ευρωπαϊκών Κοινωνικών Φόρουμ στη Φλωρεντία, το Παρίσι, το Λονδίνο και την Αθήνα. Επιπλέον, προχώρησε στην έκδοση του περιοδικού «Απελευθέρωση».\nΗ συνολική διάθεση στον ΛΟΑΤΚΙ+ χώρο είχε ήδη αρχίσει να αλλάζει. Τον Φλεβάρη του 2003 έγινε επιδρομή της αστυνομίας στο γκέι μπαρ Spices, που κατέληξε στη σύλληψη έντεκα ανθρώπων και την αυτοκτονία ενός από αυτούς στα κρατητήρια. Τότε καλέστηκε συνέλευση των οργανώσεων της κοινότητας και σύντομα συγκροτήθηκε το «Πολύχρωμο Φόρουμ». Αυτή υπήρξε η πρώτη σοβαρή προσπάθεια ανασυγκρότησης του χώρου σε μαχητική βάση ως απάντηση στον σεξισμό και τις επιθέσεις. Η ΠΟΕΚ στήριξε ενεργά αυτό το εγχείρημα.\nΑυτός ο κύκλος δραστηριοποίησης έκλεισε σχετικά σύντομα σε ό,τι αφορά τα κινηματικά στοιχεία (συνελεύσεις, ακτιβισμός), άφησε όμως παρακαταθήκες: προέκυψαν νέα οργανωτικά μορφώματα, άρχισε η συστηματική ετήσια διοργάνωση της Ημέρας Υπερηφάνειας (Pride) και μια νέα γενιά ακτιβιστών/τριών που δεν ήταν διατεθειμένοι να παραμείνουν στη ντουλάπα πήρε τη σκυτάλη. Μέσα στα επόμενα χρόνια η άνοδος του κινήματος ήταν συνεχής και μετρήσιμη με συγκεκριμένα στοιχεία: την συγκρότηση ομάδων και συλλογικοτήτων σε επαρχιακές πόλεις, στα πανεπιστήμια και σε πολιτικά κόμματα, τη συμμετοχή στα Athens και Θεσσαλονίκη Pride, τις ποικίλες εκδόσεις που έγιναν κ.ο.κ.\nΚαταπίεση και αντίσταση σήμερα\nΣημαντικές αλλαγές έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια. Περισσότεροι άνθρωποι επιλέγουν να «βγουν από τη ντουλάπα», να μιλήσουν για τη σεξουαλικότητα, να αντιμετωπίσουν τον σεξισμό στις διάφορες μορφές του (όχι αποκλειστικά σε σχέση με τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα αλλά και σε σχέση με τις γυναίκες και την καθημερινότητα). Σε αυτό έχει συμβάλει η παρακαταθήκη των προηγούμενων κινημάτων αλλά και ο προβληματισμός που έχει αναπτυχθεί γύρω από τις σύγχρονες θεωρίες για το φύλο, ιδιαίτερα το queer theory. Οι τελευταίες διεύρυναν τις δυνατότητες για μια νέα ριζοσπαστική αντιμετώπιση του σεξισμού και της καταπίεσης.\nΩστόσο, δεν συνέβη αντίστοιχη πρόοδος σε σχέση με το κράτος, τους θεσμούς, τα πολιτικά κόμματα και τα ΜΜΕ. Η εκκλησία εξακολουθεί να ασκεί ανοιχτές επιθέσεις σε καθετί που θεωρεί σεξουαλική «παρέκκλιση». Από τα «κουσούρια» του Χριστόδουλου περάσαμε στους αφορισμούς του Σεραφείμ, του Άνθιμου και του Αμβρόσιου, αλλά και στις ακόμη πιο ύπουλες πιέσεις του Ιερώνυμου σε σχέση με τον συνολικό ρόλο της εκκλησίας στην πολιτική και κοινωνική ζωή.\nΤα πολιτικά κόμματα συνήθως τηρούν «σιγήν ιχθύος». Αρκετοί πολιτικοί συνηθίζουν να εκφράζονται απαξιωτικά για τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, ενώ οι θετικές αναφορές είναι εξαιρέσεις στον κανόνα. Η γύμνια και η καθυστέρηση αυτή φάνηκε και στην όλη διαδικασία θέσπισης του διευρυμένου συμφώνου συμβίωσης.\nΓια την ιστορία, το σύμφωνο συμβιωσης που εγκαινιάστηκε το 2008 απέκλειε τα ομόφυλα ζευγάρια (για τα οποία υποτίθεται ότι είχε θεσπιστεί διεθνώς), ενώ ήταν έτσι κι αλλιώς ελλιπές σε σχέση με όσα υποτίθεται ότι κατοχύρωνε. Χρειάστηκε η προσφυγή και δικαίωση δυο ομόφυλων ζευγαριών στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η συνεχής πίεση από την πλευρά του πολύχρωμου κινήματος και η πτώση της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου για να φτάσουμε στην ψήφιση του νόμου 4356/2015, ο οποίος διευρύνει το σύμφωνο για τα ομόφυλα ζευγάρια. Πρόκειται για ένα βήμα στη σωστή κατεύθυνση, που όμως είναι πολύ μικρό σε σχέση με τη συγκυρία και με τα συνολικότερα δικαιώματά μας.\nΣυγκεκριμένα, το διευρυμένο σύμφωνο είναι προχώρημα στην αναγνώριση της σχέσης δυο ομόφυλων ανθρώπων, στα κληρονομικά δικαιώματα και στην κοινωνική ασφάλιση (παρά την υποχρεωτική παρεμβολή Π.Δ. του υπουργού εργασίας). Όμως, υπολείπεται σε πολλά εξίσου σημαντικά αιτήματα των ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπων. Για παράδειγμα, δεν δόθηκε η αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, που είναι ζωτικής σημασίας για τα τρανς άτομα.\nΕπίσης, οι ΛΟΑΤΚΙ+ άνθρωποι παραμένουν αποκλεισμένοι από το γάμο, τη γονική μέριμνα και το δικαίωμα στην παιδοθεσία – κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν καλύπτεται από τον νόμο 4356, αλλά έχουν ασκηθεί όλων των ειδών οι πιέσεις ώστε να μην γίνει οποιαδήποτε σχετική νομοθετική ρύθμιση στο μέλλον. Το αίτημα των πολυσυντροφικών να δοθεί το δικαίωμα του συμφώνου, του γάμου και της παιδοθεσίας σε περισσότερα από δύο άτομα ανεξαρτήτως φύλου έχει μείνει εξίσου ανικανοποίητο.\nΟι ελλείψεις αυτές δεν είναι τυχαίες. Είναι χαρακτηριστικό της στάσης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε υποσχεθεί στην πολύχρωμη κοινότητα την θέσπιση του συμφώνου, όμως το καθυστέρησε και το έφερε με περιορισμούς και υποχωρήσεις απέναντι στην εκκλησία, τη δεξιά και τους δεξιούς συμμάχους του μέσα στην κυβέρνηση. Το διευρυμένο σύμφωνο δεν είναι «δώρο» ούτε της κυβέρνησης ούτε της Ε.Ε. Αποτελεί καρπό των αγώνων των ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπων και των συμπαραστατών/τριών τους: του κόσμου που μαζικοποίησε τα Pride, συζήτησε ανοιχτά υπέρ των ΛΟΑΤΚΙ+ και συγκεντρώθηκε έξω από τη Βουλή στις 22 Δεκέμβρη, όταν αυτό ψηφιζόταν (η προσπάθεια αντισυγκέντρωσης από τους παπάδες δεν βρήκε καμιά ανταπόκριση).\nΑυτός ο κόσμος διεκδικεί και τα υπόλοιπα δικαιώματα: να θεσπιστεί πολιτικός γάμος για όλα τα ζευγάρια ώστε να υπάρχει πλήρης ισοτιμία. Ζητάει οι πολύχρωμες οικογένειες να έχουν ίδια αντιμετώπιση με αυτές των ετερόφυλων ζευγαριών, να αναγνωριστεί η ταυτότητα φύλου και να υποστηριχτεί πρακτικά το δικαίωμα σε επέμβαση επαναπροσδιορισμού φύλου. Απαιτεί να υπάρξει πλήρης κάλυψη στους φορείς του HIV, που πολλές φορές λαμβάνουν με το σταγονόμετρο τα αντιρετροϊκά φάρμακα, τα οποία χρειάζονται για να επιβιώνουν.\nΚάποια κομμάτια της αριστεράς και του αναρχισμού υποτιμούν ή ακόμη και λοιδορούν αυτές τις διεκδικήσεις, συχνά κάτω από το πρόσχημα της κριτικής στους αστικούς θεσμούς όπως ο γάμος και η οικογένεια. Αυτή η στάση, όταν δεν συγκαλύπτει ομοφοβία και τρανσφοβία, ξεχνά τη σημασία των αγώνων για τα δημοκρατικά δικαιώματα, για την ισότητα και την αξιοπρέπεια των καταπιεσμένων. Η αριστερά στις καλύτερες στιγμές της πρωτοστάτησε σε αυτούς τους αγώνες – δεν τους αγνόησε ούτε τους έβαλε σε αντιπαράθεση με τους μεγάλους στρατηγικούς της στόχους (την επανάσταση και την κομμουνιστική κοινωνία).\nΔεν πρέπει να περιμένουμε την κατεδάφιση του καπιταλισμού για να έρθει η απελευθέρωση, αλλά να παλέψουμε εδώ και τώρα. Σε αυτή τη διαδικασία αλλάζουμε τις συνθήκες στις οποίες ζούμε και αναδεικνύουμε δυναμικά την ανάγκη για ριζική μεταμόρφωση της κοινωνίας. Η πάλη ενάντια στον σεξισμό, την ομοφοβία και την τρανσφοβία είναι καθήκον για την αντικαπιταλιστική αριστερά. Ας μην ξεχνάμε ότι περιστατικά ωμής βίας εξακολουθούν να συμβαίνουν, αν και τα περισσότερα δεν φτάνουν στη δημοσιότητα. Η περίπτωση του Βαγγέλη Γιακουμάκη είναι ακραία αλλά δυστυχώς όχι μοναδική. Η ναζιστική Χρυσή Αυγή είχε «προγράψει» τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα και δεν δίστασε να κάνει οργανωμένες επιθέσεις στο Ζάππειο το καλοκαίρι του 2012 με την απειλή «έρχεται η σειρά σας».\nΠαρά τον περιορισμό της δράσης της Χ.Α., ομοφοβικές και τρανσφοβικές επιθέσεις συνέβησαν στο Γκάζι, στο Παγκράτι το 2014, στην Ομόνοια, στην περιοχή του σταθμού Λαρίσης (Μάιος 2015) ακόμη και στα Εξάρχεια (αρχές 2014). Αντίστοιχα φαινόμενα παρατηρούνται και σε άλλα μέρη της Ελλάδας. Οι τρανς άνθρωποι αντιμετωπίζουν τις περισσότερες και αγριότερες επιθέσεις. Το γεγονός ότι τα εγκλήματα μίσους με βάση το φύλο τελικά περιλήφθηκαν στον αντιρατσιστικό νόμο δεν αποτελεί καμιά εγγύηση για την πρόληψη και αντιμετώπισή τους. Το μαζικό κίνημα είναι η μόνη πραγματική ασπίδα.\nΠέρα από τον εμφανή σεξισμό, οι διακρίσεις εκφράζονται συχνά με συγκαλυμμένο τρόπο στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία, στα ΜΜΕ. Τα πρότυπα του ανδρισμού και της θηλυκότητας ναι μεν έχουν αλλάξει σε σχέση με τα ασφυκτικά στερεότυπα μιας προηγούμενης περιόδου, όμως εξακολουθούν να καταδυναστεύουν τόσο τα πρόσωπα που δεν τα τηρούν, όσο και εκείνα που πιέζονται να μπουν μέσα σ’ αυτά. Η οικογένεια, αντί να ενσαρκώνει τις έννοιες της αγάπης και της συντροφικότητας, λειτουργεί σαν ένας καταπιεστικός θεσμός με προκαθορισμένη δομή και πρότυπα. Δοκιμάζεται μεν μέσα στην οικονομική κρίση και τις κοινωνικές αλλαγές αλλά εξακολουθεί να καταδυναστεύει τη σεξουαλικότητα και την κοινωνικότητα πολλών ανθρώπων, ΛΟΑΤΚΙ+ και μη.\nΣύνδεση ΛΟΑΤ και Αριστεράς: γιατί είναι αναγκαία η Ομάδα LGBTQ ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.\nΗ σχέση ανάμεσα στο πολύχρωμο κίνημα και την αριστερά μπορεί να φαντάζει αδύνατη ή ακόμη και εχθρική σε αρκετό κόσμο, ειδικά στην Ελλάδα. Τα πιο χοντροκομμένα επιχειρήματα είναι του επιπέδου «προέχει η ταξική πάλη», «με αυτά θα ασχολούμαστε τώρα;», «ναι μεν, αλλά οι ομοφυλόφιλοι είναι μικροαστοί, είναι φιλελεύθεροι, ενώ η εργατική τάξη δεν έχει τέτοιες πολυτέλειες». Η λογική αυτή θεωρεί τέτοια ζητήματα εντελώς δευτερεύοντα και συχνά περιττά, ενώ ταυτόχρονα υποστηρίζει ότι υπάρχουν «σωστές» και «λανθασμένες» πρακτικές, εκφράσεις φύλου και σεξουαλικότητας. Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, αυτές οι απόψεις είναι ολότελα λαθεμένες.\nΠροφανώς η πρωτοβουλία που πήραμε ως ομάδα μέσα στον χώρο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ξεκινάει από μια διαφορετική αφετηρία. Πατάει στην πραγματικότητα που λέει ότι οι γκέι, λεσβίες, τρανς και αμφί είναι ένα σημαντικό κομμάτι κόσμου (από έρευνες εκτιμάται τουλάχιστον στο 10% του πληθυσμού), προφανώς μέσα και στην εργατική τάξη. Το ότι οι ΛΟΑΤΚΙ+ εργάτες και εργάτριες είναι λιγότερο ορατοί/ές σχετίζεται με την καταπίεση και τις διακρίσεις.\nΗ σεξουαλική και έμφυλη καταπίεση αφορά όλη την κοινωνία. Έχει τις ρίζες της στην εμφάνιση των κοινωνικών τάξεων, του κράτους και των θεσμών του. Συνδέεται άρρηκτα με τον θεσμό της οικογένειας, που αποτελεί το σύγχρονο κύτταρο αναπαραγωγής όχι μόνο της εργατικής τάξης αλλά και των κυρίαρχων ιδεών μέσα σε αυτή. Ένας βασικός ρόλος των διακρίσεων είναι η διαίρεση της εργατικής τάξης σε πρόσωπα «κανονικά» και «ανώμαλα». Η ομοφοβία, η αμφιφοβία και η τρανσφοβία λειτουργούν με αντίστοιχο τρόπο όπως ο ρατσισμός, που διαιρεί τους ανθρώπους σε ντόπιους και μετανάστες, και ο μάτσο σωβινισμός, ο οποίος καλλιεργεί την ανισότητα ανάμεσα σε γυναίκες και άντρες. Σε περιόδους κρίσης και πόλωσης σαν αυτή που ζούμε σήμερα, η εξεύρεση αποδιοπομπαίων τράγων είναι χρήσιμο όπλο και συνδέεται με το φαινόμενο της φασιστικής αναβίωσης.\nΕίναι τεράστιο ζήτημα να υπάρχουν κομμάτια της αριστεράς που θεωρούν ότι η ομοφυλοφιλία, η αμφιφυλοφιλία και η διεμφυλικότητα αποτελούν «πρόβλημα», ακόμη κι αν το χρεώνουν στο καπιταλιστικό σύστημα και όχι στα ίδια τα ομοφυλόφιλα, αμφί και τρανς άτομα – αν και ενίοτε συμβαίνει κι αυτό. Η αριστερά που έχει αυτή τη θεώρηση αναμένει τον ερχομό του κομμουνισμού που θα απαλείψει το «πρόβλημα», εγκαθιστώντας «σταθερές ετεροφυλόφιλες σχέσεις» .\nΤο ΚΚΕ εκφράζει αυτή τη θέση ανοιχτά, όμως παρόμοιες αντιλήψεις έχουν δυστυχώς κι άλλα κομμάτια της αριστεράς. Κάποιες φορές τις πλαισιώνουν με συνωμοσιολογίες θεωρίες για τις ευθύνες του ιμπεριαλισμού και της Ε.Ε. στη διάδοση του «προβλήματος». Φυσικό επακόλουθο αυτής της αντίληψης είναι και η αποχή από τις αγώνες που δίνουν οι ΛΟΑΤΚΙ+ άνθρωποι, με τρανταχτό παράδειγμα την στάση τους στο σύμφωνο συμβίωσης.\nΤο κίνημα του Stonewall πριν από 47 χρόνια είχε δώσει ξεκάθαρη απάντηση: «Δεν είμαι ανώμαλος εγώ αλλά το σύστημα που με αποκαλεί ανώμαλο». Το ΑΚΟΕ είχε απόλυτο δίκιο όταν δήλωνε ότι «η ομοφυλοφιλία είναι ανθρώπινη δυνατότητα». Αυτή η πλούσια συμβολή του μαχητικού πολύχρωμου κινήματος έφερε την εμπειρία της πραγματικής ζωής των ανθρώπων που βρίσκονται έξω από την ετεροκανονικότητα. Η σεξουαλικότητα δεν είναι μία, συμπαγής και αιώνια, αλλά ένα φάσμα από επιθυμίες, συμπεριφορές και πρακτικές που μεταβάλλονται στο χρόνο, ανάλογα με τις κοινωνικές συνθήκες και τις ιδιαιτερότητες κάθε ανθρώπου. Η κατηγοριοποίηση της σεξουαλικότητας και ο διαχωρισμός της σε «φυσιολογική» και «ανώμαλη» είναι εφεύρεση του καπιταλισμού.\nΗ τακτική «κάνε ό,τι θέλεις στο κρεβάτι σου αλλά όχι δημόσια» φαίνεται πιο ανεκτική αλλά φέρνει την διάκριση από την πίσω πόρτα. Θα το έλεγε ποτέ αυτό κάποιος/α σε ένα στρέιτ άτομο; Η στάση αυτή υπαινίσσεται ότι πρόκειται για κάτι «κακό» που, αν γίνει, δεν πρέπει να φανεί. Και ασφαλώς αποκλείει την οποιαδήποτε διεκδίκηση δικαιωμάτων, αφού πολλά από αυτά εκφράζονται ανήκουν αναπόφευκτα στη σφαίρα του δημόσιου βίου. Αντίθετα, για μια αριστερά που θέλει να αλλάξει τον κόσμο, το πρόβλημα δεν είναι οι ΛΟΑΤΚΙ+ άνθρωποι αλλά η καταπίεσή τους. Η αντικαπιταλιστική αριστερά οφείλει να υπερασπίζεται τα δικαιώματα και τους αγώνες τους και να παλεύει ενάντια σε κάθε μορφή καταπίεσης.\nΧρειάζεται παράλληλα και μια αριστερή παρέμβαση μέσα στον χώρο του πολύχρωμου κινήματος. Οργανώσεις και συλλογικότητες υπάρχουν πολλές και μάλιστα αρκετά δυναμικές. Όμως, η σύνδεση της καταπίεσης με τις ρίζες της μέσα στο ισχύον κοινωνικό σύστημα δεν είναι κατακτημένη θέση μέσα στο κίνημα. Έτσι, συχνά μια πολύ μαχητική παρέμβαση αυτοπεριορίζεται στα όρια που θέτουν οι ισχύοντες θεσμοί, ενώ άλλοτε η λύση αναζητείται στο «να αλλάξουν οι λάθος ιδέες στα κεφάλια των ανθρώπων». Επίσης, οι σύμμαχοι του κινήματος αναζητούνται μόνο στα ΛΟΑΤΚΙ+ πρόσωπα, συχνά σε αντίθεση με τα cis ετεροφυλόφιλα άτομα.\nΓια την αντικαπιταλιστική αριστερά, οι σεξιστικές ιδέες δεν έρχονται τυχαία στα κεφάλια των ανθρώπων. Αντίθετα, είναι προϊόν του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί ο καπιταλισμός. Η καταπίεση είναι δεμένη με την διαιώνιση του συστήματος και γι’ αυτό χρειάζεται σύγκρουση με όλους τους φορείς του σεξισμού και των διακρίσεων. Για την αριστερά του πολύχρωμου κινήματος, οι σύμμαχοι δεν είναι μόνο οι άλλοι ΛΟΑΤΚΙ+ άνθρωποι, ούτε μόνο οι υπόλοιποι καταπιεσμένοι/ες, αλλά η ίδια η εργατική τάξη ως φορέας αλλαγής ολόκληρης της κοινωνίας. Πρέπει να δώσουμε μάχη μέσα στην εργατική τάξη και μαζί με αυτή. Γι’αυτό χρειάζεται προσανατολισμός στα συνδικάτα και τους εργατικούς αγώνες, ώστε να φέρουμε τα ζητήματα του σεξισμού και των διακρίσεων μέσα στην τάξη και να παλέψουμε για τα δικαιώματά μας από καλύτερη θέση.\nΗ Ομάδα Φύλου και Σεξουαλικότητας lgbtq ΑΝΤΑΡΣΥΑ λειτουργεί με αυτόν τον προσανατολισμό. Έτσι, οι κοινωνικοί αγώνες αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του λόγου και της δράσης μας. Ταυτόχρονα, ως αντικαπιταλιστές/τριες δεν πρέπει να οραματιζόμαστε μόνο μια κοινωνία απαλλαγμένη από την ταξική ανισότητα και την καταπίεση. Στόχος μας πρέπει να είναι μια κοινωνία απαλλαγμένη συνολικότερα από τις σχέσεις εξουσίας, είτε αυτές βασίζονται στην τάξη είτε στην εθνικότητα, το σεξουαλικό προσανατολισμό, το βιολογικό και το κοινωνικό φύλο ή την έμφυλη ταυτότητα.\nΕπιδιώκουμε μία μελλοντική κοινωνία απενοχοποιημένη από τα κυρίαρχα πρότυπα, όπου δεν θα υπάρχει «σωστή» και «λάθος» σεξουαλικότητα, «κυρίαρχο» και «υποδεέστερο» φύλο. Παλεύουμε όχι για την κατάργηση των ποικίλων σεξουαλικών και έμφυλων ταυτοτήτων αλλά για την δυνατότητα να μπορούν αυτές να συνυπάρχουν ισάξια, με όμοια κοινωνική αποδοχή, με τα ίδια δικαιώματα.\nΒασικοί μας στόχοι είναι τόσο το άνοιγμα των ζητημάτων μας στην κοινωνία όσο και η σύνδεση των ποικίλων αγώνων και κινημάτων. Επιδιώκουμε να διαλυθούν τα στεγανά μεταξύ χώρων με φαινομενικά «διαφορετικά» συμφέροντα, όπως οι εργαζόμενοι/ες, η νεολαία, οι μετανάστες/τριες, οι LGBTQI+, το φεμινιστικό κίνημα, το οικολογικό κίνημα κ.ά. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ παλεύει για όλα τα παραπάνω ζητήματα και γι’ αυτό θεωρούμε πως είναι και ο ιδανικός χώρος για να αναδειχθούν οι συνδέσεις της ταξικότητας με την καταπίεση. Πιστεύουμε μόνο μέσα από την συνολική πάλη θα μπορούν να απελευθερωθούν πραγματικά τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, όπως και όλοι οι καταπιεσμένοι/ες.\nΗ Ομάδα LGBTQ+ ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η σχέση της με το ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα.\nΗ ομάδα φύλου και σεξουαλικότητας LGBTQ+ ΑΝΤΑΡΣΥΑ συγκροτήθηκε τον Φλεβάρη του 2014 (είχε προηγηθεί απόφαση της 2ης συνδιάσκεψης προς αυτή την κατεύθυνση).\nΤο ένα σκέλος της δραστηριότητάς μας αφορούσε θεματικές συναντήσεις πάνω σε επιλεγμένα ζητήματα θεωρίας και πολιτικής (ενδεικτικά «45 χρόνια από την εξέγερση του Stonewall», «Οι «ταμπέλες» στη σεξουαλική μας έκφραση», «Από το κοινωνικό φύλο στη θεωρία Queer», «Το σύμφωνο συμβίωσης και η αριστερά» κ.α.). Οι συζητήσεις αυτές πιστεύουμε ότι πρέπει να συνεχιστούν, επιδιώκοντας όχι μόνο την εμβάθυνση σε θεωρητικά ζητήματα αλλά επίσης τη συζήτηση με κόσμο εκτός της ομάδας, την εμπλοκή μελών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της αριστεράς.\nΈνας από τους στόχους της ομάδας μας ήταν να φέρει τις αριστερές και αντικαπιταλιστικές ιδέες μέσα στο ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα. Για να υλοποιήσουμε το στόχο αυτό αποφασίσαμε να συμμετάσχουμε στα Φεστιβάλ Υπερηφάνειας (AthensPride) 2014 και 2015. Παράλληλα, επιδιώξαμε την κινηματική σύνδεση με άτομα και οργανώσεις της κοινότητας.\nΣτην ατζέντα της ομάδας μας είχαμε εντάξει εξαρχής το στόχο της συνεργασίας με άλλες οργανώσεις της κοινότητας. Παρόλο που οι πολιτικές ομάδες αντιμετωπίζονται συνήθως με καχυποψία μέσα στους κινηματικούς χώρους, καταφέραμε να δημιουργήσουμε σχέσεις με ποικίλες συλλογικότητες: με τη ΛΟΑ (Λεσβιακή Ομάδα Αθήνας), την QueerTrans, το ΣΥΔ (Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών), τις Οικογένειες Ουράνιο Τόξο, την ομάδα LGBTQ + AlliesagainstIslamophobia, την ομάδα «Ανοιχτές Σχέσεις» κ.ά.\nΒαδίσαμε μαζί με μέλη και εκπροσώπους τους, καθώς και με ανένταχτους ακτιβιστές/τριες,σε μια σειρά από κινητοποιήσεις. Ενδεικτικά αναφέρουμε τις εξής:\nΔιαμαρτυρία για τους Ολυμπιακούς αγώνες της ομοφοβικής Ρωσίας. Καλλιμάρμαρο στάδιο τον Φλεβάρη του 2014,\n8 Μάρτη 2014, μαζί με τις αγωνιζόμενες καθαρίστριες\nΑντιρατσιστικά – αντιφασιστικά συλλαλητήρια 22 Μάρτη 2014, 21 Μάρτη 2015,\nAthensPride 2014 και 2015,\nδιαδήλωση στο Παγκράτι, με αφορμή την ομοφοβική επίθεση στην Πλατεία Βαρνάβα το Σεπτέμβρη του 2014\nΔιαδήλωση στον Κορυδαλλό για τον ένα χρόνο από τη δολοφονία Παύλου Φύσσα\n25 Νοέμβρη 2014, διαδήλωση κατά της βίας κατά των γυναικών, μαζί με αγωνιζόμενες καθαρίστριες, γυναικείες οργανώσεις (και γυναικεία ομάδα ΑΝΤΑΡΣΥΑ).\nΣυγκέντρωση διαμαρτυρίας στον Κορυδαλλό κατά την έναρξη της δίκης της Χ.Α.\nαντιφασιστική διαδήλωση με αφορμή τα δύο χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα\nπορεία ενάντια στην ισλαμοφοβία το Νοέμβρη του 2015\nΣυγκέντρωση έξω από τη Βουλή τη μέρα ψήφισης του συμφώνου συμβίωσης, 22.12.2015 και μοίρασμα προκήρυξης\nΔιαδήλωση ενάντια στον φράχτη στον Έβρο, 24-25 Γενάρη 2016\nΓια το AthensPride 2015\nΑυτό το Φεστιβάλ Υπερηφάνειας υπήρξε πολύ διαφορετικό από τα προηγούμενα. Έγινε στη σκιά των καταγγελιών από οργανώσεις τρανς ανθρώπων ότι τα αιτήματά τους και οι εκπρόσωποί τους περιθωριοποιούνται από την οργανωτική επιτροπή του Pride. Έτσι, ένα κομμάτι της κοινότητας αποφάσισε να μποϊκοτάρει το Φεστιβάλ για να εκφράσει τη διαμαρτυρία του απέναντι στην τρανσφοβία.\nΠαρ’ όλα αυτά, το AthensPrideστηρίχτηκε από χιλιάδες κόσμο που κατέβηκε μαζικά στους δρόμους για να διεκδικήσει το δικαίωμα στη διαφορετικότητα. Συγχρόνως, για πρώτη φορά στα χρονικά, η ΑΔΕΔΥ, κάτω από την πίεση συντρόφων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, έβγαλε ψήφισμα συμπαράστασης. Αυτό υπήρξε ένα σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της σύνδεσης του εργατικού με το ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα.\nΑπό την πλευρά μας, με την ανακοίνωσή μας «Τα δικαιώματα δεν χαρίζονται – Οι αγώνες μας συνεχίζονται» (https://lgbtqantarsya.wordpress.com/2015/06/09/pride-2015/), εκφράσαμε τις θέσεις μας σχετικά με το Φεστιβάλ. Αιτιολογήσαμε την απόφασή μας να συμμετέχουμε σ’ αυτό, αλλά συγχρόνως ασκήσαμε κριτική στα αρνητικά στοιχεία του (τρανσφοβία, απολιτικότητα, εμπορευματοποίηση κ.ά.):\n«Το περσινό τρανσφοβικό επεισόδιο και ο αποκλεισμός των τρανς ανθρώπων από την οργανωτική του Athens Pride κατά τη γνώμη μας δεν ήταν «κεραυνός εν αιθρία». Υπήρξε η θλιβερή συνέπεια μιας διαδικασίας που «αφαλοκόβει» το εξεγερσιακό στοιχείο του Pride και υμνεί το mainstream, το απολίτικο, τον «κοινό νου» (κι όποιος δεν προσαρμόζεται «κόβεται»). Δεν μας αξίζει ένα τέτοιο Φεστιβάλ Υπερηφάνειας.\nΣυγχρόνως, καταθέτουμε τις προτάσεις μας για ένα Pride ανοιχτό στη κοινωνία, οργανωμένο από τα κάτω, από τις ίδιες τις ΛΟΑΤΚΙ+ ομάδες και τους ακτιβιστές/τριες. Θέλουμε ένα Pride απαλλαγμένο από χορηγούς και επιχειρήσεις που καθορίζουν την εικόνα της κοινότητας, «πετσοκόβουν» τις διεκδικήσεις μας και απομακρύνουν τα «ακραία» και «περιθωριοποιημένα» κομμάτια της κοινότητας. Καλούμε τους ακτιβιστές/τριες και τις οργανώσεις να συζητήσουμε για το πώς θα συντονιστούμε σ’ αυτή την κατεύθυνση. Ως αντικαπιταλιστική αριστερά παλεύουμε συνολικά για την σεξουαλική απελευθέρωση χωρίς περιορισμούς και προϋποθέσεις, για μια σοσιαλιστική κοινωνία απαλλαγμένη από την εκμετάλλευση και τη καταπίεση.»\nΣ’ αυτό το πλαίσιο οργανώσαμε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ ανοιχτή εκδήλωση με θέμα «ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα και Pride στη νέα συγκυρία». Το ενεργό ενδιαφέρον που έδειξε ο κόσμος για την εκδήλωσή μας και η μεγάλη προσέλευση στο περίπτερο της ομάδας μας ήταν η καλύτερη απόδειξη ότι οι αριστερές ιδέες μπορούν να βρουν πρόσφορο έδαφος ανάμεσα στους ακτιβιστές/τριες του ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος.\nΜέσα στους στόχους μας για το μέλλον είναι να συνεχίσουμε την προβολή των μαρξιστικών και αντικαπιταλιστικών ιδεών στο ΛΟΑΤΚΙ+ χώρο, αλλά και να οργανώσουμε καλύτερα την κινηματική παρουσία μας. Κρίνουμε ότι η περίοδος αυτή είναι κατάλληλη για να διευρύνουμε τη δράση μας. Θέλουμε να κερδίσουμε το πιο δυναμικό και ριζοσπαστικό κομμάτιτου κινήματος στο όραμα μιας πραγματικά απελευθερωμένης, σοσιαλιστικής κοινωνίας αντί να τους χαρίσουμε στις φιλελεύθερες, φιλοευρωπαϊκές και απολιτίκ απόψεις. Για το σκοπό αυτό ζητάμε τη στήριξη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στους αγώνες μας.\nΠροκήρυξη της ομάδας για το σύμφωνο συμβίωσης. Μοιράστηκε στις 22.12.2015\nΣύμφωνο Συμβίωσης. Δεν γιορτάζουμε - Διεκδικούμε\nΗ διεύρυνση του συμφώνου συμβίωσης φαίνεται να παίρνει το δρόμο για την ψηφοφορία στη Βουλή. Αναμφίβολα αποτελεί ένα βήμα στη σωστή κατεύθυνση για να αρθούν οι ανισότητες που ατιμετωπίζουν οι ΛΟΑΤΚΙ+ στην Ελλάδα μια και στις διατάξεις του ισχύοντος συμφώνου περιλαμβάνονται πλέον και τα ομόφυλα ζευγάρια (όχι όμως τα πολυσυντροφικά). Ουσιαστικά καλύπτονται τα κληρονομικά δικαιώματα, η έννοια της οικογένειας, η λήψη ιατρικών αποφάσεων.\nΔεν ισχύει το ίδιο για τα ασφαλιστικά δικαιώματα, τα οποία μέσω του άρθρου 12 παραπέμπονται στη δικαιοδοσία του Υπουργείου Εργασίας, που θα πρέπει να εκδώσει σχετικό προεδρικό διάταγμα μέσα σε 6 μήνες, αφού εκτιμήσει το δημοσιονομικό κόστος της εφαρμογής της διάταξης. (Τι θα συμβεί άραγε αν το κόστος αυτό κριθεί υπέρογκο για τη μνημονιακή Ελληνική οικονομία;). Έτσι πρακτικά αποδυναμώνεται η ισχύς του συμφώνου.\nΑκόμα πιο προβληματική είναι η αντιμετώπιση των θεμάτων της παιδοθεσίας και της γονικής μέριμνας. Η παιδοθεσία απλά δεν υπάρχει σαν ζήτημα στο νομοσχέδιο. Σχετικά με τη γονική μέριμνα και το τεκμήριο πατρότητας (άρθρα 11 και 9), υπάρχει σαφής αποκλεισμός για τα παιδιά που γεννιούνται από μέλη ομόφυλων ζευγαριών, πράγμα που αποτελεί διάκριση κατά των «πολύχρωμων» οικογενειών.\nΟι συγκεκριμένες υποδείξεις που έγιναν από τη μεριά τουΛΟΑΤΚΙ+κινήματος για να αρθούν οι παραπάνω περιορισμοί δεν έγιναν δεκτές από την κυβέρνηση, η οποία έτσι κι αλλιώς είναι διχασμένη, με τον ΣΥΡΙΖΑ υπέρ (με αναστολές) και τους ΑΝΕΛ εναντίον. Η υποχωρητικότητα δεν διευκόλυνε τη θέση των ΛΟΑΤΚΙ+. Αντίθετα, έδωσε αέρα στον συρφετό παπάδων, ακροδεξιών, πολυτέκνων και άλλων ομοφοβικών να βγουν και να ξεσπαθώσουν χυδαία ενάντια στους ΛΟΑΤΚΙ+. Δεν εκφράζουν τη διάθεση της κοινωνίας,αλλά την αγωνιώδη προσπάθεια των πιο κατεστημένων κομματιών της κοινωνίας που φοβούνται ότι θς υποβαθμιστεί ο ρόλος τους. Τις ίδιες μέρες, σε δημοσκόπηση 70% των ερωτηθέντων εκφράστηκε υπέρ της διεύρυνσης του συμφώνου.\nΜέσα στην Ελληνική κοινωνία έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια βήματα αναγνώρισης και αποδοχής των ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπων. Αυτό εκφράζεται τόσο με την μεγαλύτερη ορατότητα ομόφυλων ζευγαριών, όσο και με την συγκρότηση ομάδων και συλλογικοτήτων φύλου, με την συμμετοχή και στήριξη στους αγώνες τους ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος, από τις διοργανώσεις Περηφάνειας και τη στήριξη του οργανωμένου εργατικού κινήματος σε αυτή μέχρι την αντιμετώπιση του καθημερινού σεξισμού και της ομοφοβίας. Χιλιάδες απλοί αγωνιστές (ΛΟΑΤΚΙ+ και στρέιτ) μας έχουν υπερασπιστεί και στηρίξει τους αγώνες μας. Αυτή ήταν η πραγματική δύναμη υπέρ των δικαιωμάτων μας και του συμφώνου, δεν μας το χάρισε ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε η Ε.Ε.\nΓι’αυτό, χαιρόμαστε με τη διεύρυνση του συμφώνου αλλά δεν αρκεί. Μπορεί πάντως να γίνει αφετηρία για να κερδίσουμε όλα μας τα δικαιώματα\nΟι ΛΟΑΤΚΙ+ έχουν διατυπώσειι μια ολόκληρη ατζέντα από πολιτικά αιτήματα και τώρα είναι ώρα να εκπληρωθούν, χωρίς «ναι μεν αλλά» και σταγονόμετρο:\nΝαι στο σύμφωνο συμβίωσης με όλες τις κατακτήσεις που αυτό μπορεί να περιλάβει, όμως η πραγματική ισότητα θα έρθει με την παραχώρηση γάμου για τα ομόφυλα ζευγάρια και για πολυσυντροφικά άτομα.\nΑναγνώριση της ταυτότητας φύλου για τους τρανς και υποστήριξη των απαιτούμενων επεμβάσεων για τον επαναπροσδιορισμό του φύλου.\nΠαιδοθεσία, πατρότητα, γονεϊκή μέριμνα για όλα τα ομόφυλα ζευγάρια και τις οικογένειές τους.\nΔωρεάν αντιρετροϊκά φάρμακα για όποιους τα χρειάζονται. Οι εικόνες έλλειψης που παρατηρούνται τις τελευταίες μέρες στα δημόσια νοσοκομεία για τη χορήγηση των πανάκριβων αυτών φαρμάκων πρέπει να σταματήσουν.\nΕξίσωση των ορίων συναίνεσης στα 17, ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για ομοφυόφυλη ή ετεροφυλοφιλη πράξη.\nΗ εκπλήρωση αυτών των αιτημάτων μπορεί να αλλάξει σημαντικά τη ζωή μας, όχι όμως να εξαλείψει τον σεξισμό από την κοινωνία. Για μας, η απελευθέρωση δεν αποτελεί άθροισμα αιτημάτων, αλλά διεργασία και πάλη μέσα στην κοινωνία που παράγει τον σεξισμό και τις διακρίσεις.\nΟ τρόπος για να νικήσουμε δεν είναι η αναμονή είναι ο κοινός μας αγώνας με άλλα κομμάτια της κοινωνίας που ξεσηκώνονται. Εκεί βρίσκεται η δύναμη που μπορεί να παλέψει την ομοφοβία, την τρανσφοβία, τον σεξισμό και τις ρίζες τους.\n ΛΟΑΤΚΙ+: Λεσβίες, Ομοφυλόφιλοι, Αμφί, Τρανς, Κουίρ, Ίντερσεξ. Το + δηλώνει τους υπόλοιπους μη ετεροφυλόφιλους σεξουαλικούς προσανατολισμούς.\n John Lauritsen and David Thorstad, Τα πρώτα κινήματα για την απελευθέρωση των ομοφυλόφιλων: 1864-1935, Time Change Press, Νέα Υόρκη, 1974.\n Η Σοβιετική Ένωση κατάφερε εκτός από τα γυναικεία δικαιώματα να θεσπίσει νόμους υπέρ των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων 90 χρόνια πριν το Ανώτατο δικαστήριο των ΗΠΑ καταργήσει όλους τους νόμους για «σοδομισμό», ενώ η Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση διατήρησε την ομοφυλοφιλία στα βιβλία της ως ψυχική διαταραχή μέχρι το 1973.\n Το δικαίωμα στο γάμο για περισσότερα από δύο άτομα διεκδικεί σήμερα το κίνημα της πολυσυντροφικότητας (αγγλ. polyamory).\n Sherry Wolf, “Sexuality and Socialism, History, Politics and Theory of LGBT Liberation”, The Myth of Marxist Homophobia, “The Sexual Revolution in Russia” (88-100), Haymarket Books, 2009.\n «Ο ανοιχτά ομοφυλόφιλος Grigorii Chicherin ήταν υπουργός δημοσίων σχέσεων και υπηρέτησε σε αυτή την θέση από το 1918 μέχρι το 1930. Δούλεψε επίσης μαζί με τον αρχηγό του Κόκκινου Στρατού Trotsky στις διαπραγματεύσεις στο Brest-Litovsk.» (Ό.π.)\n Sherry Wolf, «Η σεξουαλική επανάσταση στην Ρωσία», μετ. Ζήνα Λιναρδοπούλου, Σπάρτακος 116, Μάιος 2015, 59-65.\n Το όνομά τους το πήραν από ομάδα μασκοφόρων της μεσαιωνικής και αναγεννησιακής Γαλλίας γνωστής και ως Société Mattachine. Απαρτιζόταν από ανώνυμους και ανύπαντρους άντρες και τασσόταν ενάντια στην καταπίεση μέσα από τελετουργικούς χορούς. Σύμφωνα με τον Jonathan Katz, οι ομοφυλόφιλοι της δεκαετίας του '50 αισθάνονταν κάτι παρόμοιο: σαν να φορούσαν μια μάσκα και έτσι, ανώνυμοι και άγνωστοι, προσπαθούσαν να βοηθήσουν τους εαυτούς τους και άλλους στην αποκατάσταση και την αλλαγή μέσα από τον αγώνα.\n Ο όρος χρησιμοποιείται αυτούσιος στα κείμενα της περιόδου αυτής.\n Το συγκεκριμένο μέτωπο διαλύθηκε μετά από τρία χρόνια λόγω των εσωτερικών του προστριβών αλλά και της αδυναμίας του να συνδεθεί με το εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα. Έτσι παρέμεινε μόνο η φιλελεύθερη και η συντηρητική πτέρυγα του κινήματος.\n Μιχάλης Πισσαρίδης, «Η εξέγερση των LGBT ή αλλιώς “Pride”: 45 χρόνια από την “εξέγερση του Stonewall”», Σπάρτακος 114, Ιούνιος 2014, 51-54.\n Μιχάλης Πισσαρίδης, «Ελληνικό LGBTQ κίνημα: το παράδειγμα του Α.Κ.Ο.Ε.», Σπάρτακος 115, Νοέμβριος 2014, 14-19.\n Λουκάς Θεωδορακόπουλος, «ΑΜΦΙ» και Απελευθέρωση, Πολύχρωμος Πλανήτης, Αθήνα, 2005.\n Κυκλοφόρησαν πέντε τεύχη στο διάστημα 2003-2006.\n Τοποθέτηση του βουλευτή του ΚΚΕ Γιάννη Γκιόκα στη συζήτηση για το σύμφωνο συμβίωσης στη Βουλή: «Με τη διαμόρφωση της σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής κοινωνίας, οπωσδήποτε θα διαμορφωθεί νέος τύπος συμβίωσης, ως σχετικά σταθερής ετεροφυλικής σχέσης και αναπαραγωγής.» (22-12-2015)\n Ο ίδιος ο όρος «ομοφυλόφιλος» είναι ψυχιαττρικός όρος που διατυπώθηκε το 1895 για να στιγματίσει όχι πια την πράξη αλλά το άτομο που την ασκεί.\n Αναφερόμαστε εδώ σε ζητήματα όπως κοινωνική ασφάλιση, νοσηλεία ή τα κληρονομικά δικαιώματα τα οποία περιλαβάνονται στην διεύρυνση του συμφώνου συμβίωσης\n Η λ. cis δηλώνει το αντίθετο του trans. Οι cis άνθρωποι ταυτίζονται με το φύλο που τους αποδόθηκε κατά τη γέννησή τους, σε αντίθεση με τους/τις trans.


«Τα Μυστικά της Μοναξιάς» από το Cine-Δράση\nΕίστε εδώ:ΑΡΧΙΚΗ>ΒΡΙΛΗΣΣΙΑ>Πολιτισμός>«Τα Μυστικά της Μοναξιάς» από το Cine-Δράση\nΤρίτη, 06 Φεβρουαρίου 2018 16:39\nΤην ταινία «Τα Μυστικά της Μοναξιάς/ In my fathers den» προβάλει την Πέμπτη 8 Φεβρουαρίου στις 20.15 στο ΤΥΠΕΤ το Cine-Δράση.\nΜια σεμνή, αριστοτεχνική ανεξάρτητη παραγωγή που σέβεται τον θεατή, διαθέτει ανθρωπιά, συγκίνηση, αγωνία, ένταση, αμφιβολίες, αληθινούς χαρακτήρες, θαυμάσιους ηθοποιούς και έχει ως αντικείμενο τα οικογενειακά μυστικά και ψέματα.\nΟ πολεμικός ανταποκριτής Paul Prior επιστρέφει με αφορμή το θάνατο του πατέρα του, μετά από μία επιτυχημένη καριέρα στην Ευρώπη, στη γενέθλια πόλη του στην Νέα Ζηλανδία. Αποξενωμένος από την οικογένεια του θα συναντήσει μετά από χρόνια τον αδελφό του, την λεπτεπίλεπτη γυναίκα του που μοιάζει εκπληκτικά με την νεκρή μητέρα τους και τα σχεδόν αντικοινωνικά παιδιά τους. Μοιραία θα βρεθεί με την πρώτη του μεγάλη αγάπη που έχει παραμείνει εκεί και την κόρη της Celia, η ημερομηνία γέννησης της οποίας «συνδυάζεται» με τις τελευταίες μέρες του έρωτά τους πριν αυτός φύγει για να κυνηγήσει τα επαγγελματικά του όνειρα. Η νεαρή κοπέλα βρίσκει στο πρόσωπό του το κάτι διαφορετικό και αρχίζει να αναζητά την παρέα του, επιδιώκει να ακούσει τις συμβουλές του για το επάγγελμα που πρέπει να επιλέξει. Αυτός προσπαθεί να της εμφυσήσει εμπιστοσύνη στις δυνάμεις της και την ενθαρρύνει να διεκδικήσει το μέλλον που ονειρεύεται κόντρα στις δυσκολίες και τα εμπόδια που προκαλούν το οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον της.\nΗ ζεστή σχέση τους δημιουργεί ερωτηματικά στην μικρή κοινότητα. Επιπλέον η μητέρα της και ο νεαρός εραστής της δεν βλέπουν με καλό μάτι την συμπάθεια της ευαίσθητης Celia προς τον Paul, στάση που επιβεβαιώνει σε αυτόν την υποψία ότι η μικρή είναι δικό του παιδί. Και όταν μια μέρα ξαφνικά και απροσδόκητα η κοπέλα εξαφανίζεται χωρίς να αφήσει ίχνη, οι υποψίες της αστυνομίας και του περίγυρου θα πέσουν στον Paul. Η μεγάλη κινητοποίηση που ξεκινά για την ανεύρεση της είναι γεμάτη ανατροπές και εκπλήξεις και γίνεται αφορμή να αποκαλυφθούν στον ήρωα μας τρομερά μυστικά και καλά κρυμμένα γεγονότα που συνδέονται με τον πατέρα του, τον αδελφό του και γενικότερα την οικογένεια του.\nΣενάριο βγαλμένο από αρχαιοελληνική τραγωδία\nΗ ταινία έχει όλα όσα χρειάζονται για προκαλέσει το ενδιαφέρον και να συγκινήσει τον θεατή. Ένα αυθεντικό και χωρίς κενά σενάριο με στοιχεία αρχαιοελληνικής τραγωδίας, που βασίζεται στο βιβλίο του Maurice Gee και δίνει μαθήματα σε πολλούς σεναριογράφους-αυθεντίες, ιδίως του Χόλυγουντ που συχνά προσβάλουν την νοημοσύνη του θεατή που τους εμπιστεύεται. Έναν σκηνοθέτη που αξιοποιώντας πλήρως τις σεναριακές ευκαιρίες κινηματογραφεί ένα εξαιρετικό κοινωνικό δράμα-θρίλερ. Ιδίως το δεύτερο μέρος της ταινίας διαθέτει δύναμη, καθαρόαιμη αστυνομική πλοκή, σωστά κλιμακούμενο σασπένς και απανωτές εκπλήξεις που υποχρεώνουν τον θεατή να μαντεύει μέχρι την τελευταία σκηνή της ταινίας. Νέους και άφθαρτους ηθοποιούς, που βγάζουν συνταρακτικές ερμηνείες χαμηλών τόνων και προσδίδουν στο φιλμ βραδυφλεγή υφή. Οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι μοιράζονται σχεδόν εξίσου σε όλους τους συντελεστές έτσι που κανείς δεν υποσκελίζει τον άλλον. Παρόλα αυτά καταφέρνουν να ξεχωρίσουν ο Matthew Macfadyen ως Paul, η Miranda Otto στο ρόλο της μητέρας και η «ατσούμπαλη» γλυκιά Emily Barclay στο ρόλο της «σχεδόν» αθώας Celia. Στα συν του φιλμ τα εκπληκτικής ομορφιάς τοπία της Νέας Ζηλανδίας και η διακριτική, ταιριαστή απόλυτα με το θέμα μουσική.\nΗ ταινία απέσπασε 19 Βραβεία (είχε ακόμα 5 υποψηφιότητες) στα φεστιβάλ όλου του κόσμου, ανάμεσα τους το Βραβείο της πλέον υποσχόμενης Ηθοποιού για την Emily Barclay στα British Independent Film Awards (2005).\nΝέα Ζηλανδία- Ηνωμένο Βασίλειο, 2004. Διάρκεια: 127΄. Σκηνοθεσία: Brad McGann. Σενάριο: Maurice Gee (μυθιστόρημα), Brad McGann. Πρωταγωνιστούν: Matthew Macfadyen, Miranda Otto, Emily Barclay, Colin Moy, Jimmy Keen, Jodie Rimmer, Tody Alexander.


Η απάντηση του Χρ. Βρεττακού στις κατηγορίες για «παράβαση... - PeiraiasNews.gr\n> Η απάντηση του Χρ. Βρεττακού στις κατηγορίες για «παράβαση καθήκοντος»\nΗ απάντηση του Χρ. Βρεττακού στις κατηγορίες για «παράβαση καθήκοντος»\nΤην απάντηση του μέσα από μία ανοιχτή επιστολή που έδωσε στη δημοσιότητα σε όσους τον κατηγόρησαν ως «υπόδικο» έδωσε ο Δήμαρχος Κερατσινίου Δραπετσώνας Χρήστος Βρεττάκος.\nΑναλυτικά η απάντηση του κ. Βρεττάκου\nTAGS:ΧΡΗΣΤΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣαπάντησηπαράβαση καθήκοντος


Ι. Κλουκίνας – Ι. Λάππας Α.Ε: Στο 31% η αύξηση πωλήσεων στο α' τετράμηνο - NOMISMA\nΙ. Κλουκίνας – Ι. Λάππας Α.Ε: Στο 31% η αύξηση πωλήσεων στο α’ τετράμηνο\nΟι συνολικές πωλήσεις α΄ τετραμήνου της Ι. Κλουκίνας – Ι. Λάππας Α.Ε. μετά και την επαναλειτουργία του μεγαλύτερου μέρους των φυσικών καταστημάτων της στις 5 Απριλίου, με τη μέθοδο του click in store και click away, ενισχύονται κατά 31%.\nΑισιοδοξία απορρέει από το γεγονός ότι θετικό πρόσημο 2,32% καταγράφουν οι πωλήσεις α΄τετράμηνου της εταιρείας σε σύγκριση και με το αντίστοιχο τετράμηνο του 2019, πριν την έλευση της πανδημίας του Covid-19. Oι καθαρές λιανικές πωλήσεις στην Ελλάδα σημείωσαν αύξηση 27% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2020. Ιδιαίτερα ενθαρρυντικό είναι το γεγονός ότι οι λιανικές πωλήσεις σημείωσαν αύξηση 5% σε σχέση με το α’ τετράμηνο του 2019 (καθεστώς αγοράς σε πλήρη λειτουργία). Το ηλεκτρονικό κατάστημα συνέβαλε κατά 39,40% στις λιανικές πωλήσεις στην Ελλάδα του τετράμηνου, ενώ τον Απρίλιο που επαναλειτούργησαν τα καταστήματα το ποσοστό αυτό σταθεροποιήθηκε σε περίπου 24%.\nΠροηγούμενο άρθροΑυστρία: Έρευνα από την Εισαγγελία Διαφθοράς κατά του Σ. Κουρτς\nΕπόμενο άρθρο6 δις στα ταμεία της Premier League από τη νέα συμφωνία για τα τηλεοπτικά δικαιώματα


Οι άσχημες καψούρες δε γίνονται ποτέ υγιείς σχέσεις. | Τι λες τώρα;\nHome \_ γυναίκα \_ Οι άσχημες καψούρες δε γίνονται ποτέ υγιείς σχέσεις.\nΟι άσχημες καψούρες δε γίνονται ποτέ υγιείς σχέσεις.\nΤι λες τώρα; 6 Νοεμβρίου, 2014 11:32 ΜΜ\nΕίσαι καιρό μόνη σου. Το έχεις πάρει απόφαση πως όσο το κυνηγάς δε σου κάθεται με τίποτα κι έχεις επικεντρώσει την προσοχή σου σε κάτι άλλο. Επαγγελματικά, φιλικές συναναστροφές, δημιουργικότητα, οτιδήποτε σε ευχαριστεί και σε κάνει να ξεχνιέσαι.\nΝα ξεχνάς, πως στο γάμο της κολλητής σου θα πρέπει να πας ασυνόδευτη, εκεί που όλες οι υπόλοιπες φίλες θα είναι με συζύγους, τέκνα κι αρραβωνιαστικούς.\nΝα ξεχνάς, πως το κρεβάτι σου παραμένει πεισματικά αδειανό από τη μία πλευρά κι όσο κι αν τεντώνεσαι για να καλύψεις το κενό, το μέσα σου κενό παραμένει.\nΝα ξεχνάς, πως πλέον οι έξοδοί σου εξαρτώνται από παιδικά πάρτι, οικογενειακά τραπέζια, συζυγικά καθήκοντα και λοιπές υποχρεώσεις των δεσμευμένων φίλων σου.\nΕσύ παραμένεις πεισματικά μόνη.\nΗ αιώνια θεία που καλομαθαίνει τα ανίψια, η καλή νονά που κάνει babysitting και φυσικά η μες την κατανόηση free φίλη που δεν παρεξηγεί όταν το τηλέφωνο κάνει να χτυπήσει μια βδομάδα και η έξοδος περιορίζεται σε ακτίνα βολής από το σπίτι και φυσικά με περιορισμένο ωράριο. Παράσταση απογευματινή.\nΗ σκληρή πραγματικότητα είναι πως μετά το κατώφλι των τριάντα, οι περισσότεροι προχωρούν ένα βήμα παραπέρα. Εσένα πάλι, σ’ έδεσαν στο κατώφλι κι αδυνατείς να κάνεις βήμα. Δεν είναι ότι δε θέλεις. Πετάς τη σκούφια σου γι’ αυτό το παραπέρα. Απλά δεν έχει τύχει.\nΑλλά για να είμαστε ειλικρινείς, πέρα από την τύχη, δε βοήθησες και συ καθόλου. Αντιθέτως μάλιστα.\nΟι άνθρωποι είμαστε παράξενα όντα. Όταν μάλιστα ανήκουμε στο γυναικείο φύλο τα πράγματα δεν καλυτερεύουν. Το αντίθετο. Φταίει που η σκέψη μας είναι γονιδιακά περίπλοκη, μάλλον.\nΕνώ μέσα στο κεφάλι μας τα έχουμε όλα ιδανικά τοποθετημένα και ταξινομημένα, όταν έρθει η ώρα να τα εφαρμόσουμε στην πράξη, τα κάνουμε θάλασσα.\nΜπαίνοντας λοιπόν στο σκληρό δίσκο του κεφαλιού σου, στο αρχείο «Ιδανικός σύντροφος» θα βρούμε γραμμένα: Γοητευτικός –όχι απαραίτητα όμορφος-, τρυφερός, με κατανόηση, κάποιο επίπεδο και κουλτούρα, καλή συμπεριφορά, ευαίσθητος, ρομαντικός, τίμιος, πιστός, με καλούς τρόπους. Μακρύς ο κατάλογος κι όσο περνάνε τα χρόνια, τόσο έρχονται να προστεθούν κι άλλα προαπαιτούμενα.\nΔε θα γίνω η απαισιόδοξη της παρέας λέγοντας πως αυτό το άτομο που περιγράφεις δεν υπάρχει. Αλλά θα ρωτήσω το άλλο το κομβικό: Πόσοι τέτοιοι άνδρες πέρασαν από τη ζωή σου και τους απέρριψες;\nΣτατιστικά μιλώντας, θα πω πως πέρασαν τουλάχιστον τρεις.\nΆνδρες τρυφεροί, ρομαντικοί, που σε κοιτούσαν στα μάτια κι εσύ τους απέρριψες. Για να επιλέξεις τον άντρα το βαρύ, τον πρόστυχο που λέει ο λαός. Εκείνον που σε έτρεχε κάνοντάς σε κουρέλι. Εκείνον που ξεχνούσε τα ραντεβού σας, να σε πάρει τηλέφωνο, να σου πει καλημέρα. Εκείνον που σε είχε στη μόνιμη ανασφάλεια. Κι εσύ γούσταρες με χίλια. Όταν υπήρχε αυτός στο οπτικό σου πεδίο, όλα τα’ άλλα έσβηναν.\nΚαψούρα το λένε μάτια μου και οι γιατροί σηκώνουν τα χέρια ψηλά. Ξεχνάς και λογική και θέλω και πρέπει. Θέλεις αυτόν κι ας υπάρχει άλλος στο πεδίο σου που πιάνει σχεδόν όλα σου τα κριτήρια. Άλλος που με ένα απλό σου νεύμα, θα γινόταν χίλια κομμάτια. Να σε φροντίσει, να σε περιθάλψει, να σε στηρίξει, να σε αγαπήσει.\nΝταλκάς βαρύς, για τα μάτια σου μόνο. Μάτια που τα έχεις στραμμένα αλλού.\nΚι όταν ο άλλος, ο βαρύς ο σερνικός την κάνει με ελαφρά, γιατί αυτή είναι η φύση του, εσύ θα απομείνεις μόνη. Γιατί κάπου στην πορεία, ο ιδανικός θα έχει βαρεθεί την απόρριψη και θα έχει παρατήσει κάθε προσπάθεια. Τότε θα αναγνωρίσεις την αξία του και θα τον νοσταλγήσεις. Κι ίσως, αν έχεις τα κότσια, να τον διεκδικήσεις. Αλλά υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο, να είναι πολύ αργά.\nΜόνη λοιπόν. Με το στραβό το κεφάλι σου που δεν ξέρει τι θέλει, να φταίει κι όχι η τύχη. Μια χαρά απλόχερη στάθηκε μαζί σου, μόνο που εσύ δεν μπορούσες να κρίνεις σωστά. Κι έπρεπε να χάσεις, για να διαπιστώσεις τη βαθύτερη αλήθεια της ζωής. Απόλυτα εγωιστική μα αληθινή:\nΜένουμε κοντά σε εκείνον που μας αγαπά και που έχει όλα τα προσόντα να τον αγαπήσουμε κι εμείς.\nΊσως χωρίς το κεραυνοβόλο των παραμυθιών και των ρομαντικών ταινιών που αγαπάμε. Αλλά βαθιά, τρυφερά και συνειδητά.\nΣυνειδητοποίησε το και την επόμενη φορά που θα βρεθείς σε δίλλημα, πριν αποφασίσεις τι θέλεις, να θυμάσαι γιατί είσαι μόνη, ενώ δε θέλεις να είσαι.\nΓιατί οι άσχημες καψούρες, μάτια μου, δε γίνονται ποτέ υγιείς σχέσεις.\nΜε φιλιά, αγκαλιές και χειροκροτήματα υποδέχθηκαν τον Αλέξη Τσίπρα στην Ιθάκη\n22 αστέρια του Χόλιγουντ που ήταν αγνώριστοι στην εφηβεία τους!


Οι ταινίες της εβδομάδας: Δροσερές κωμωδίες και μια τρομακτική «Διαδοχή» | CultureNow.gr\nΟι ταινίες της εβδομάδας: Δροσερές κωμωδίες και μια τρομακτική «Διαδοχή»\nCULTURENOW / 14-06-2018 / 12:10\nΕπτά νέες ταινίες και δύο επανεκδόσεις κυκλοφορούν την Πέμπτη, 14 Ιουνίου στις ελληνικές αίθουσες!\nΗ νέα κινηματογραφική εβδομάδα ξεκινά με μια «Διαδοχή» που θα συναρπάσει τους λάτρεις του τρόμου, το πολυαμενόμενο sequel των «Απίθανων» της Pixar, την κινηματογραφική επιστροφή της Τζόντι Φόστερ στο φουτουριστικό «Hotel Artemis», ένα «Book Club» γεμάτο κινηματογραφικά αστέρια, καθώς και άλλες δροσερές κωμωδίες!\nΟ συγγραφέας και σκηνοθέτης Άρι Άστερ, υπογράφει την πιο τρομακτική ταινία του καλοκαιριού (ίσως και ολόκληρης της χρονιάς) που θα συναρπάσει τους λάτρεις του είδους.\n14 Ιουνίου στους κινηματογράφους από την Spentzos Film\nΟι Απίθανοι 2 / Incredibles 2\nANIMATION – ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ\nΗ πολυαναμενόμενη επιστροφή των «Απίθανων», της αγαπημένης υπερηρωικής οικογένειας της Pixar, 14 χρόνια μετά την πρώτη ταινία, είναι πλέον γεγονός!\nΣτους «Απίθανους 2», ενώ η Έλεν βρίσκεται εκεί έξω με σκοπό να σώσει τον κόσμο, ο Μπομπ μαζί με την Βάιολετ και τον Ντας προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με τις συνθήκες της καθημερινής ζωής στο σπίτι και όλοι αγνοούν τις υπερδυνάμεις του μικρού Τζακ-Τζακ. Όμως, όταν ένας νέος κακός εμφανίζεται, οι Απίθανοι θα πρέπει να βρουν τον τρόπο να συνεργαστούν ξανά με τον Ψύχτρα για να νικήσουν.\n14 Ιουνίου στους κινηματογράφους (μεταγλωττισμένο, με υπότιτλους και σε 3D) από την Feelgood\nΤζέιν Φόντα, Νταϊάν Κίτον, Μέρι Στίνμπεργκεν και Κάντις Μπέργκεν. Τέσσερις μεγάλες κυρίες του σινεμά, συναντιούνται στο σκηνοθετικό ντεμπούτο του Μπιλ Χόλντερμαν, «Book Club».\nΗ Νταϊάν έμεινε πρόσφατα χήρα, μετά από 40 χρόνια έγγαμου βίου. Η Βίβιαν απολαμβάνει μια ερωτική ζωή χωρίς δεσμεύσεις. Η Σάρον προσπαθεί ακόμα να ξεπεράσει ένα διαζύγιο 10 ετών, ενώ η Κάρολ βλέπει τον γάμο της να καταρρέει, έπειτα από 35 χρόνια. Οι ζωές των τεσσάρων φίλων θα αλλάξουν δια παντός μετά την ανάγνωση του περιβόητου βιβλίου «50 Αποχρώσεις του Γκρι».\nΜετά από το «Θεέ μου τι σου κάναμε», ο Κριστιάν Κλαβιέ επιστρέφει σε μια διασκεδαστική κωμωδία την οποία υπογράφουν οι Βίνσεντ Λομπέλ, Σεμπαστιάν Τιερί.\nΌταν ένα βράδυ ο κύριος και η κυρία Πριού επιστρέφουν σπίτι, ανακαλύπτουν έκπληκτοι ότι κάποιος, ονόματι Πάτρικ, έχει εγκατασταθεί στο σπίτι τους και δηλώνει παιδί τους! Εφόσον οι Πριού δεν έκαναν ποτέ παιδιά, ο Πάτρικ είναι μυθομανής; Ή μήπως ξύπνησε το μητρικό ένστικτο της κυρίας Πριού και απέκτησε τον γιο που πάντα ήθελε;\nΠου θα Κοιμηθείς Απόψε; / Garde Alternée\nΗ νέα γαλλική κομεντί της Αλεξάντρα Λεκλέρ, «Που θα Κοιμηθείς Απόψε;», είναι γεμάτη ερωτικά μπερδέματα.\nH Σαντρίν, παντρεμένη δεκαπέντε χρόνια, με δύο παιδιά, ανακαλύπτει ότι ο άντρας της, Ζαν, έχει εξωσυζυγική σχέση. Μετά το σοκ, αποφασίζει να συναντήσει την ερωμένη του και να της προτείνει μια παράξενη συμφωνία: να έχουν τον Ζαν εκ περιτροπής. Οι δύο γυναίκες συμφωνούν και επιβάλλουν στον άντρα τους να ακολουθήσει αυτό τον νέο τρόπο ζωής.\n14 Ιουνίου στους κινηματογράφους από την Rosebud 21\nΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ – ΕΠΙΣΤΗΜ. ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ\nΗ δύο φορές βραβευμένη με Όσκαρ Τζόντι Φόστερ, επιστρέφει δυναμικά στο σινεμά ως ανορθόδοξη νοσοκόμα σε μια φουτουριστική περιπέτεια.\nΛος Άντζελες, 2028. Καθώς εξελίσσεται η πιο βίαιη εξέγερση στην ιστορία της πόλης, μία συμμορία ληστών τραυματίζεται από πυρά αστυνομικών. Η μόνη τους ελπίδα είναι το Hotel Artemis, ένα νοσοκομείο αποκλειστικά για εγκληματίες. Η Νοσοκόμα που διοικεί το μέρος, προκειμένου να σώσει έναν τραυματισμένο αστυνομικό, παραβαίνει τους αυστηρούς κανόνες που τηρεί για 22 ολόκληρα χρόνια.\nH μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία του 2017 στην Αργεντινή, «10 Μέρες Χωρίς τη Μαμά», είναι μια κωμωδία που απευθύνεται σε όλη την οικογένεια.\nΟ Βίκτορ και η Βέρα είναι παντρεμένοι εδώ και 20 χρόνια και έχουν 4 παιδιά. Εκείνος, απορροφημένος από τη δουλειά του, δεν ασχολείται καθόλου με την καθημερινότητα της οικογένειας και επιπλέον, ζηλεύει την γυναίκα του επειδή πιστεύει ότι έχει άφθονο χρόνο. Όταν η Βέρα αποφασίζει να φύγει για διακοπές, η απουσία της θα προκαλέσει το απόλυτο χάος στο σπίτι…\n14 Ιουνίου στους κινηματογράφους από τη NEO Films\nΙστορίες Καθημερινής Τρέλας / Tales of Ordinary Madness\nΔΡΑΜΑΤΙΚΗ | ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ (1981)\nΗ ταινία «Ιστορίες καθημερινής τρέλας», που βασίζεται στην αυτοβιογραφία του Τσαρλς Μπουκόφκσι, με πρωταγωνιστές την Ορνέλα Μούτι και τον Μπεν Γκαζάρα, κυκλοφορεί σε αποκατεστημένη ψηφιακή κόπια.\nΠεριπλανώμενος σε έναν άχαρο και εσωστρεφή κόσμο, στο περιθώριο του Λος Άντζελες, ο συγγραφέας Τσαρλς Σίρκιν πνίγει στο ποτό τις καθημερινές δυσκολίες. Η γνωριμία του με μια αινιγματική νεαρή πόρνη, την Κας, και η ερωτική σχέση που θα αναπτυχθεί μεταξύ τους, δίνει άλλη πνοή στη ζωή του.\n14 Ιουνίου στους κινηματογράφους από την Biblioteque\nΤα χιόνια του Κιλιμάντζαρο / The Snows of Kilimanjaro\nΔΡΑΜΑΤΙΚΗ | ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ (1952)\nΒασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του νομπελίστα Έρνεστ Χέμινγουεϊ «Τα χιόνια του Κιλιμάντζαρο», το φιλμ του Χένρι Κινγκ είναι χαρακτηριστικό δείγμα χολιγουντιανού έπους της δεκαετίας του ’50.\n14 Ιουνίου στους κινηματογράφους, σε επανέκδοση, από τη New Star


Μια φωτογραφία χρησιμοποίησε ο Μάνος Δασκαλάκης για να πιέσει την Ρούλα Πισπιρίγκου απαιτώντας να μην επικοινωνήσει ξανά μαζί του και να μην παρεμβαίνει στη ζωή του.\nΕιδικότερα, όπως έγινε γνωστό, ο 30χρονος άνδρας έστειλε στη σύζυγό του μια φωτογραφία από κάμερα κλειστού κυκλώματος που έδειχνε το σπίτι της σπιτονοικοκυράς Ευγενίας Κούτρα – Θεοδωροπούλου, προκειμένου να της καταστήσει σαφές ότι γνωρίζει για την εξωσυζυγική σχέση της.\nΡούλα Πισπιρίγκου: «Τι είναι αυτό;»\nΜάνος Δασκαλάκης: «Το σπιτάκι της Κούτρα. Γι’ αυτό μην ξαναστείλεις».\nΡούλα Πισπιρίγκου: «Και; Δεν καταλαβαίνω; Τι προσπαθείς να με κάνεις να νιώσω άσχημα να πάω κι εγώ να βγάζω φωτό το αμάξι και το Αίγιο και να στα στέλνω; Γιατί δεν ήξερες πού ήσουν; Σε παρακαλώ πολύ σταμάτα. Ό, τι είπες, είπες».\nΜάνος Δασκαλάκης: «Επιλογή σου. Εγώ δεν το δέχομαι και δεν θα το δεχτώ ποτέ πια αυτό. Σταμάτα να δικαιολογείσαι εσύ που με αγάπαγες πολύ».\nΡούλα Πισπιρίγκου: «Έχεις δίκιο επειδή σε αγάπαγα ήταν επιλογή μου να μείνω. Μην την δεχτείς. Μαζί δεν θα είμαστε, οπότε δεν έχω να πω κάτι άλλο».\nΜάνος Δασκαλάκης: «Έτσι, μην ξαναπείς κάτι άλλο, γιατί μαζί δεν θα ξανά είμαστε ποτέ».\nΡούλα Πισπιρίγκου: «Μα και να ήθελες δεν θα ήμουνα εγώ ποτέ πάλι».\nΜάνος Δασκαλάκης: «Ναι οκ».\nΌπως ανέφερε η εκπομπή T-live, ο Μάνος Δασκαλάκης λίγες ημέρες νωρίτερα, είχε μάθει για την εξωσυζυγική σχέση της Ρούλας Πισπιρίγκου και αποφάσισε να φύγει από το σπίτι, με το ζευγάρι να ανταλλάσσει εκατοντάδες μηνύματα μέσω κινητών.\nΜάνος Δασκαλάκης: «Τρέξε πάλι στον (…), αυτή είσαι».\nΡούλα Πισπιρίγκου: «Λέγε ό,τι θες. Θα σου περάσει. Έτσι έλεγες και σε μένα, ότι θα μου περάσει».\nΜάνος Δασκαλάκης: «Εσύ τα λες αυτά, όχι εγώ. Τρέχα στον (…) μόλις γυρίσεις. Μην ξεχάσεις να του μιλήσεις και να ξαναπάς μαζί του, κορίτσι μου. Αυτή είσαι».\nΡούλα Πισπιρίγκου: «Θα σου περάσει, αρχή είναι. Ιώδιο στις πληγές θα σου πρότεινα, για το τσούξιμο».\nΜάνος Δασκαλάκης: «Κοίτα να μην αυτοκτονήσεις με κανένα καλώδιο. Γελοία… Θα δεις πόσο ιώδιο θα βάλεις εσύ από εδώ και πέρα».\nΡούλα Πισπιρίγκου: «Για ποιο λόγο; Που με παράτησε ο «άνδρας υπόδειγμα» που με πρόσεχε, που με πήγαινε βόλτες, που με αγάπαγε πολύ, που δεν πήγαινε με άλλες γυναίκες ή «αγάπαγε» τα παιδιά του και μας χάριζε ώρες ατελείωτης χαράς; Που δεν μας έκανε ποτέ να κλαίμε, που δεν μας έχει κάθε τρεις μέρες να ξεσπιτωνόμαστε, για να πάρει τα πράγματά του, που δεν σέβεται ούτε τον θάνατό τους; Έχεις δίκιο. Θα με πειράξει πολύ. Δεν έκατσες. Σε κράτησα γιατί ήμουν ζώον, μόνος σου το είπες».\nΜε τη φωτογραφία αυτή ο Μάνος Δασκαλάκης θέλησε να δείξει στη σύζυγό του ότι είχε αποδείξεις για τις συναντήσεις της Ρούλας Πισπιρίγκου με άλλον άνδρα, καθώς αυτές γίνονταν στο σπίτι της σπιτονοικοκυράς που βρισκόταν πάνω από το δικό τους.\nΑξίζει να σημειωθεί πως η φωτογραφία εστάλη από τον Μάνο Δασκαλάκη στις 6 Απριλίου, δύο μόλις ημέρες προτού οδηγηθεί στο νοσοκομείο η Τζωρτζίνα.\nΟι αποκαλύψεις για τα χρήματα\nΟι νέες αποκαλύψεις για τα μηνύματα μεταξύ του ζευγαριού έρχονται λίγο μετά τα νέα στοιχεία για την κατασπατάληση των χρημάτων της σπιτονοικοκυράς από τους Μάνο Δασκαλάκη και Ρούλα Πισπιρίγκου.\nΡούλα Πισπιρίγκου: «Έλα»\nΜάνος Δασκαλάκης: «Πες μου»\nΡούλα Πισπιρίγκου: «Είπες εσύ στο δικηγόρο ότι σε εμένα δεν δίνεις λεφτά και θα πάρεις τα πάντα;»\nΜάνος Δασκαλάκης: «Αυτοκίνητο, μηχανές εννοείται. Αναιρείται όλο το προηγούμενο που είχαμε πει»\nΡούλα Πισπιρίγκου: «Αυτοκίνητο, μηχανές… Να σε ρωτήσω κάτι;»\nΜάνος Δασκαλάκης: «Ναι αμέ»\nΡούλα Πισπιρίγκου: «Για ποιον λόγο;»\nΜάνος Δασκαλάκης: «Τι για ποιον λόγο;»\nΡούλα Πισπιρίγκου: «Για ποιο λόγο θα πάρεις μηχανές και αυτοκίνητα;»\nΜάνος Δασκαλάκης: «Έτσι. Έχεις κανένα δίπλωμα ή κάτι;»\nΡούλα Πισπιρίγκου: «Καταρχήν η μηχανή είναι με τα λεφτά της Κούτρα»\nΜάνος Δασκαλάκης: «Τι είναι η μηχανή;»\nΡούλα Πισπιρίγκου: «Η μηχανή είναι με τα λεφτά της Κούτρα»\nΜάνος Δασκαλάκης: «Η βέσπα είναι με τα λεφτά της Κούτρα και κράτα τη!»\nΡούλα Πισπιρίγκου: «Η μηχανή είναι με τη σύνταξη της Κούτρα»\nΜάνος Δασκαλάκης: «Η βέσπα είναι με τα λεφτά της Κούτρα και κράτα τη»\nΡούλα Πισπιρίγκου: «Όχι η βέσπα. Είναι η σύνταξη της Κούτρα»\nΜάνος Δασκαλάκης: «Ναι παιδί μου. Πήγαινε με τον δικηγόρο ό,τι θες»\nΡούλα Πισπιρίγκου: «Εγώ εσένα σε ρωτάω κάτι, θα πάρεις αμάξι είπες και μηχανή;»\nΜάνος Δασκαλάκης: «Και τη μηχανή εννοείται»\nΡούλα Πισπιρίγκου: «Πώς θα τα κάνεις αυτά και θα τα πάρεις εσύ και σε μένα…»\nΜάνος Δασκαλάκης: «Αν είναι μέσα από το γάμο και τα λοιπά βγάλτα με το δικηγόρο»\nΡούλα Πισπιρίγκου: «Είναι μέσα στο γάμο. Σε ρωτάω εσένα…»\nΜάνος Δασκαλάκης: «Ναι παιδί μου και εγώ επειδή ρώτησα τον δικηγόρο μου λέει δεν υπάρχει κάτι…»\nΡούλα Πισπιρίγκου: «Ναι OK! Εμένα μου τα εξήγησε ο δικηγόρος αλλά θέλω να σε ρωτήσω κάτι εγώ εσένα. Εμένα, όταν μπήκαν τα λεφτά της …μου τα πήρατε και τα πήρε ο … κι εσύ πήρες τη μηχανή»\nΜάνος Δασκαλάκης: «Τα πήραμε; Εμείς; Εσύ επέλεξες να τα δώσεις στον …»\nΡούλα Πισπιρίγκου: «Τι; Εσύ επέλεξες να τα δώσεις στον … τα λεφτά της … γιατί δεν ήθελες να χρωστάς στον … είπες»\nΡούλα Πισπιρίγκου: «Ακριβώς. Εφόσον τα είχες πάρει για τη μηχανή, Είχες πάρει 500 από τον …»\nΜάνος Δασκαλάκης: «Εγώ θα τα έδινα στον … μήνα, μήνα»\nΡούλα Πισπιρίγκου: «1000 ευρώ σήκωσες από την Κούτρα. Ναι αλλά εσύ με κορόιδεψες»\nΜάνος Δασκαλάκης: «Δεν σήκωσα από καμιά Κούτρα εγώ»\nΡούλα Πισπιρίγκου: «Έβαλες εμένα και τα σήκωσα…»\nΜάνος Δασκαλάκης: «Έβαλα εσένα; Εσύ πήγες και τα σήκωσες»\nΡούλα Πισπιρίγκου: «Καλά εντάξει! Έχουμε και μάρτυρες γι’ αυτό. Έβαλες εμένα…»\nΜάνος Δασκαλάκης: «Ναι παιδί μου! Μάρτυρα ποιον;»\nΡούλα Πισπιρίγκου: «Θα τους δεις όταν έρθουνε»\nΜάνος Δασκαλάκης: «Α εντάξει! Δεν ξέρω τι θα κάνεις και τι θες να πεις. Ο,τι θες, πες με τον δικηγόρο σου. Ευχαριστώ!»\nΣύνταγμα: Με ψυχολογικά προβλήματα ο άντρας που απειλούσε να ανοίξει πυρ - Δείτε βίντεο\nΘάνατος τριών παιδιών στην Πάτρα - Καρδιολόγος Ωνασείου: «Δεν βρήκαμε τίποτα στο αίμα Τζωρτζίνας και Ίριδας»\nΕπική ανάρτηση Κοκκινόπουλου - Πώς απαντά στην Πισπιρίγκου όταν έλεγε «Θα το κάνω το έγκλημα»